Niçin müdahalede bulunulmamak?
Parmak emmenin bebeğin çene kemiklerine ve dişlerine zarar vereceğinden korkuyorsunuz, değil mi? Dişçiler bu konuda kesin bir şey söyleyememektedirler. Şurası muhakkak ki, bebek dişleri çıkmaya başladıktan sonra parmak emmeye devam ederse, bu süt dişlerini yukarı doğru, alt dişlerini de aşağı doğru itecektir. Bütün dişçiler, özellikle, çocuk parmak emmekten kalıcı dişleri çıkmadan vazgeçerse, bunun devamlı dişlere hiçbir zararı olmadığından emindirler.
Ama parmak emme ister dişler için zararlı olsun, ister olmasın, çocuğunuzu bundan mümkün olduğu kadar çabuk vazgeçirmek istemeniz normaldir. Bana kalırsa ona istediği kadar emmek fırsatı verdikten sonra, parmağını emmesine göz yummak güç kullanmaktan çok daha iyi bir yoldur.
Peki, niçin onun ellerini bağlamıyor ya da bu iş için özel olarak yapılmış eldivenlerden giydirmiyoruz? Çünkü bunlar sinirlerini bozacağı için hiçbir faydası olmaz. Böyle bir şey, parmak emmesine engel olmak için ağzına fermuar takmak kadar mantıksızdır. Üstelik, hırsla parmak emen bebeklere hiç etki etmez. Acı biberden, elleri iki yana bağlamaya kadar her şeyi, değil günlerce, aylarca denemiş ve başarısızlığa uğramış anneler gördüm. Tedbirden vazgeçtikleri anda, bebek elini hemen ağzına götürecektir.
Daha büyük bebek ve çocuklarda parmak emme
Şimdiye kadar, parmak emmenin ilk ayda nasıl başladığını anlattık. Bebek bir yaşma gelince parmak emişi de değişmeye başlar. Bu, onun özel zamanlarda ihtiyaç duyduğu bir teselli olup çıkar. Yorgun, sıkıntılı ya da sinirli olduğu zamanlar uyuyabilmek için parmağını emer. Olayları büyük bir insan gibi kavrayamadığı zaman, parmak emmenin en büyük zevki olduğu bebeklik çağma dönmektedir.
Parmak emme, büyük çağda başka bir ihtiyaca cevap verdiği halde, bebek ilk önce parmağını emme içgüdüsünü tatmin için emmiştir. Bir yaşından büyük bir çocuğun birdenbire parmak emmeye başlaması pek nadir görülür.
Bir, iki ya da üç yaşındaki bir çocuğun emme süresini uzatmayı aklınızdan bile geçirmeyiniz. Anneyle baba, yapılabilecek başka bir şey olup olmadığını araştırmalıdırlar. O zaman belki, bebeğin kendisini rahatta hissetmek için parmak emmesine fırsat vermeyecek şekilde davranırlar.
Müdahale küçük bebekler için olduğu kadar, hatta daha fazla, büyük çocuklar için de fenadır. Bana kalırsa, bunlar parmak emmeyi önleyeceğine arttırır. Aynı şey, çocuğun elini ağzından çekmek ve çocuğu azarlamak için de geçerlidir.
Hastalarımdan, iki yaşında parmak emmekten kendi kendine vazgeçen Anne'i hatırlıyorum. Bundan altı ay sonra, Anne'i bu konuda çok hırpalayan amcası George eve dönmüştü. O eve girer girmez. Anne'in parmak emmesi tekrar başladı. Genel olarak, doktorlar, çocuğun parmak emdiğini görünce, ona bir oyuncak vermeyi tavsiye ederler. Gerçekten de, sıkıldığı için parmak emen çocuğa sıkıntısını önleyecek şeyler vermek akıllıca bir iştir. Yalnız, her elini ağzında görüşünüzde, yerinden fırlayıp ona bir oyuncak verecek olursanız, bunun mânâsını çok geçmeden anlayacaktır.
Böylece, eğer çocuğunuz, parmağını emiyorsa, onun hayatını daha eğlenceli hale getirmekten başka yapabileceğiniz bir şey yoktur. Ona hiçbir şey söylemeyiniz. En önemlisi, bu konuda hiç düşünmemeye çalışınız. Unutmayın ki, parmak emme beş yaşından önceye kadar zamanla kendi kendine, geçer. Ama birdenbire geçmez. Yavaş yavaş azalmaya başlarken, çocuk hastalanır ya da bir şeye üzülürse yine başlar; sonra da büsbütün geçer.
Parmak emmenin yanı sıra yapılan hareketler
Bir yaşına ya da daha sonraya kadar parmak emen çocuk- ların çoğu, parmaklarını emerken başka hareketler de yaparlar. Kimi battaniyesinin ucuyla, kimi saçıyla, kimi de kulağıyla oynar. Bunlar size annesinin memesini emen bebeğin eliyle onun göğsünü okşayışını hatırlatacaktır. Bebek bazen yüzünü bir şeye gömer. Bu ona annesinin memesi gibi gelir. Bu adetler de parmak emmeyle birlikte unutulur.
Kaynak : Bebek bakımı ve çocuk eğitimi - Dr. Benjamin Spocks