Herkese merhaba:) Bu hafta yazdıklarıyla bir çok kişinin kalbinde bir yerlere dokunan bir yazar ile röportajımız var. Tuzu Uzatır mısın Hayat kitabının yazarı Cihad Kök bu günkü konuğumuz.
Bu kitap öyle bir kitap ki, benimde içimde yüksek sesle söylediğim ama çoğunlukla dışa vuramadığım bazı duyguların dillendirmiş hali.
Ben Cihad Beyi facebook sayfasındaki paylaşımları ile tanıdım aslında. Öyle güzeldi ki yazdıkları, elim sık sık paylaş butonuna gitti. Günler geçtikçe daha sık sayfasına bakar oldum, acaba kaçırdığım bir paylaşımı olmuş mu diye 🙂
Bugün Cihad Beyi daha yakından tanıyalım istedim. Ropörtaj teklifiyle gittiğimde açıkçası bu kadar hızlı cevap vereceğini ve alçakgönüllü olacağını düşünmemiştim. Hani genelde yazarlar sanki başka bir dünyadanmış izlenimi verir ya, onlara ulaşmak zor olur. Ama öyle olmadı. Mutluyum 🙂
Şimdi sizleri yaptığımız sohbet ile baş başa bırakıyorum. Keyifli okumalar.
Cihad bey merhaba, öncelikle bugün bizimle olduğunuz için teşekkür ediyorum. Sizi biraz yakından tanıyalım, kimdir Cihad Kök?
Merhabalar. Rica ederim, bu güzel, keyifli sohbet için ben de çok teşekkür ederim. Aslında Cihad Kök Tuzu uzatır mısın Hayat’ta, hakkımda bölümünde olduğu gibi. Yazmayı seviyorum, pudingi bayılıyorum, mantıya hayır diyemiyorum. Şükretmek gerektiğine inanıyorum, hayırlısını dilemek gerektiğini düşünüyorum. Öyle acayip hırslarım falan yok. Ne biliyim herkesin parmak ısırdığı bir hayatım olsun gibi bir derdim de yok. Bugünü sağ salim, geçirip, gülebiliyorsam benden iyisi yok.
Hala gerçekten masallara inanıyor musunuz? Pinokyo ile bir gün tanışmak istediğinizi okudum bir yerde. Sizce pinokyo ile zaten her birimiz neredeyse her gün karşılaşmıyor muyuz?
Evet hala masallara inanıyorum. İnanmak istiyorum. Dışarısı ve dünya maalesef çok acımasız ve her yerden üzün ve üzüntü fışkırıyor. Her yerde her köşebaşında karşımıza çıkıyor. böyle bir dünya da masallara sarılmak, onlarla yaşamak bence çok daha keyifli. Hem şöyle bir şey, masallar ya da çocukluğunuzun güzel yanlarını hep içinizde tutar yeşil kalmasını sağlarsanız hayat sanki daha çekilir bir hal alıyor gibi geliyor bana. Evet bir gün Pinokyo ile karşılaşacağıma inanıyorum. Bunca sevginin bir mükafatı olmalı değil mi? Tabi ki şaka bir yana ama az önce söylediğim gibi çocukluk anılarınızı taze tutup kurumalarına müsaade etmezseniz dünya daha sempatik bir hal alıyor. Pinokyo ile tanışma konusu da buradan kaynaklanıyor. O benim çocukluğum, hayata karşı savunma mekanizman. Tebessümüm. Dediğiniz gibi keşke her gün pinokyo ile karşılaşsak ama maalesef etrafımız ya da hayatımızda bir şekilde yer eden insanları yalanları ne Pinokyo’nun masalları kadar masum, ne de güzel. Onlar Pinokyo’nun tırnağı bile olamazlar. Hem Pinokyo onlar kadar can yakmıyor ki.
Bir de duyduğuma göre hala 13 yaşındayım diyormuşsunuz? Peki neden 13?
13 hem uğurlu sayım hem de hayatımın en güzel zaman dilimi. Bilmiyorum, her şey ve hayat çok güzeldi. Çok tatlı, çok güzel arkadaşlarım vardı. Ben okul takımındaydım. Hayat ve her şey, ben ve arkadaşlarım için toptan ibaretti. Hatırlıyorum da o zaman rakip okula ya da rakip sınıfa yenilmiş olmaktan başka her hangi bir problemimiz yoktu. Kazanmak ya da kaybetmek hayat veya başka şeylerle ilgili değildi. Ne kaybedebilirdik ki? En fazla bir maç… Ama bugünkü kayıplar öyle mi? Şimdi ben” hep 13 yaşında” olmayım da kim olsun.
Kitap yazmaya nasıl karar verdiniz? Sizinle ilgili küçük bir araştırma yaptım ve blogunuza denk geldim:) Bu açıdan meslektaş sayılırız. Sizi yazarlık ile buluşturan şey blogunuz mu oldu?