O’na…
Avucumda incir çekirdekleri
Sokak ortasında yere düşen
Mülteci bir çocuğum ben.
Odamın duvarları uzadıkça
Bir yanımda mor sümbüller
Diğer yanım,
Çöp toplayan güneş karası çocukların
Çuvaldan heybesinde açan yapma çiçekler.
Ve sen sevgilim,
Hamama gitmiş bir Çingene,
Leyli’den Ahmed’e yollanmış bir mektup gibi
Güzelsin şimdi.
Küskün ayçiçeklerinin arasından
Yüzümü dönüyorum sana.
Duyarım,
Boğuktur sesin şimdilerde.
Sessiz medcezirler,
Uğuldayan çocukluğunun ortasında.
Ah sevgilim!
Bu yılgınlık, bu meyus çağ…
Ah benim bitimsiz sergüzeştim!
Kaybolma,
Vaktidir sevmelerin.