Hatanızı kabul ettiğiniz, özür dilediğiniz, bir daha tekrarlamadığınız bir konu hiç kapanmazsa ve üzerinden yıllar geçtikten sonra bile fırsatı bulundukça hala yüzünüze vurulmaya devam edilirse ne hissedersiniz? Sizce bu yapılan doğru mudur?
Kendi adıma cevap veriyorum: Sabır var, taşı var, ama bir yere kadar! Sizce?
Bir Örnek
Konuya açıklık getirmek için bir örnek sunayım:
Bundan bir sene önce arkadaşınız sizi aradı ve Saat 19.00’da evin pencerelerini açıp odayı havalandırmanızı istedi. Siz de unuttunuz bunu. Arkadaşınız geldi, pencereleri kapalı gördü, içerisi sigara dumanı doluydu ve arkadaşınız astımından dolayı büyük zorluk çekti evde. Haklı olarak size kızdı. Biraz atıştınız. Ama sonunda hatanızı fark ettiniz ve özür dilediniz. Bir daha yapmayacağınızı, dikkatli olacağınızı söylediniz.
Oldunuz da. O günden beri bir defa daha dumanlı bir odaya sokmadınız arkadaşınızı. Ama yaptığınız hatayı sıkılmadan, usanmadan yüzünüze vurmaya devam etti. İlk başlarda, “Ben sana bir daha pencereyi açmanı hatırlatmam, sonra bozuşuyoruz.” şeklinde damardan girdi, gelirken oksijen maskesi ile geldi. Siz ise her seferinde odayı havalandırmaya devam ettiniz. Daha sonra oksijen maskesini bıraktı. Ama arkadaş çevresi ile evde buluştukça, “Umut da pencereyi açmayı unutur, sonra bozuşuruz, o yüzden ondan pencereyi açmasını hiç istemem.” diye defalarca ve defalarca yüzünüze vurmaya devam eder. Bir defa daha yapmadığınız halde. Özür dilediğiniz halde. Bunu espri amaçlı yaptığını düşünüp, habire laf sokup hatırlatmasının hoş bir şey olmadığını kendisine söylediğiniz halde.
…ve o hala devam eder. Bıkmadan usanmadan…
Bitirirken
Bana bunu yapan bir arkadaşım var. Kendi adıma diyorum; sabır var, bu sabrın bir de limiti var. Bir süre sonra kötü bir şeyler olacak.
Peki ya siz? Siz böyle bir durumda ne yapardınız?