Bilmek Bazen Ne De Zor: Kızım Olsan Bilirdin
Yazarına referansla buluştuğumuz bir kitap ‘Kızım Olsan Bilirdin.’
Kitaptaki seyir ilerledikçe kapak resmindeki kasvetin sebebi daha iyi anlaşılıyor.
Kitabın kapağı çizim tarzı itibariyle Şirin ‘in Düğünü kitabının kapağını çağrıştırıyor. Merak gidermek adına bahsi diğer kitaba bakınca aynı kalemden çıktığını öğrenip dikkatimden ötürü kendimi, imzasızken bile kendini tanıtacak bir çizgiye sahip olduğu için çizeri tebrik etmeden geçemiyorum.
Kitap boyunca aynı öykünün devam ettiği fikriyle ilerlerken bir yandan da öyküye dâhil olan bazı karakterlerin sonra nereye kaybolduğunu anlamaya çalıştım.
Yok, hepsi bir bütün değilse yine bazı karakterler neden bizimle yola devam ediyormuş gibiydi çözemedim.
En sonunda öğrendim ki yazarın ifadesiyle ‘Birbirine ince bağlarla bağlı farklı hikâyelermiş tanık olduğum sahneler.’
Öykülerin temasının alzheimer olmasından kaynaklı bir hal sirayetiyle geçiliyor adeta bir sayfadan diğerine.
Ve tüm sahiciliğiyle oluyor tüm bunlar.
Hani dizilerde tüm ev halkı grip salgını da geçirse, evde düğün olup onlarca misafir de ağırlansa batmayan halılar, tertemiz tezgahlar arka planda pirûpak salınır ya...
Bu sunilikten uzak öyküler, hepimizin yaşadığı, yaşaması muhtemel durumları anlatıyor bize.
İliklerimize kadar hissediyoruz hasta bir insana bakmanın pek çok yönünü.
Hepsine birden yetişilemeyen işleri...
Çamaşır makinesinden çıkartılıp asmaya fırsat bulunamadığı için sepette kurumaya yüz tutmuş kıyafetler kadar tanıdık...
Tüm ev halkı acıkmış yemek beklerken ve koşturmaktan bitap düşmüş, önceki öğünü yemeye vakit bulamamışken hanım kişi, karmakarışık mutfakta bir menü çıkarmak için motive olmaya çalışması kadar sahi...
Bunları yaparken annesinin paçasından çekiştiren çocuklar kadar doğal, çocuğunun paçasından çekiştiren anneler kadar da iç burkucu...
Ve anneler, çok sevilen, anlaşılan, anlaşılamayan, zihninde zelzeleler kopmuş, bilincinin altı üstüne gelmiş yavrularına yavru olmuş anneler...
Bazen ‘o' anne bazen de ‘o’ kız olduğunu tahayyül ederek, ikisinin de mümkün ve zorlu olduğunu hissederek tevekkülle ama iki konumda da imtihanın zorluğundan tedirgin olarak geliveriyor insan sona.
Rabbena atina fiddünya haseneten
...
Veli valideyye
...
Hikmetini biraz daha anlar gibi olarak.
Kızım Olsan Bilirdin
Cihan Aktaş
İz yayıncılık
2015S. Çelebi - 01.08.2019