Olay, 19 Ağustos’ta ilçe merkezinde ağız ve diş sağlığı hastanesi önünde meydana geldi. Emekli Uzman Çavuş Cihan A., iddiaya göre yaklaşık 1 yıl birlikte olduktan sonra ayrıldığı eski sevgilisi N.K. ile barışmak için konuşmak istedi. Cihan A., oğlu ve bir akrabası ile hastaneye gittiğini öğrendiği N.K.’nın peşinden gitti. Cihan A., hastane önünde N.K. ile konuşarak, barışmak istediğini söyledi. Cihan A., olumsuz cevap alınca da belindeki ekmek bıçağını çıkarıp, N.K.’yi bıçaklamaya başladı. Güvenlik kamerasına yansıyan olayda Cihan A., yere düşen kadını bıçaklamaya devam etti. Cihan A., bir ara elinden düşürdüğü bıçağı tekrar alarak kadına vurmaya çalışırken, çevredekiler olaya müdahale etti. Çevredekiler, Cihan A.’yı kadının üzerinden alıp, tekme tokat dövdü. Bu sırada sesler üzerine hastaneden çıkan N.K.’nin 7 yaşındaki oğlu Y.E.’nin, annesini kanlar içinde görünce bağırıp kulaklarını kapatarak oradan uzaklaşması, görüntüye yansıdı.
Bıçak darbeleriyle ağır yaralanan N.K., çağrılan ambulansla hastaneye kaldırıldı.
Çevredekilerin linç girişiminde bulunduğu Cihan A. ise hastanedeki tedavisinden sonra gözaltına alındı. Cihan A., sevk edildiği adliyede çıkarıldığı mahkemece tutuklandı.
Cihan A., sorgusunda N.K.’yi eski eşinden kıskandığını, bu yüzden aralarında bir süredir sorun olduğunu söyledi. Olay günü N.K. ile barışmak için dondurma alarak yanına gittiğini ileri süren Cihan A., “Oğluna dondurma verdim. Çocuk sevinerek dondurmayı yemek için hastaneye girdi. Sonra N. ile konuşmaya başladık. ‘Bu ilişki biterse ailemin yüzüne nasıl bakarım?’ dedim. Bana hakaret etti. ‘Hayatımdan çık git’ dedi ve eliyle itekledi. Bir an kendimi kaybettim. Beynim döndü. Kişisel korunmam için arkadaşımın dükkanından aldığım ekmek bıçağıyla vurmaya başladım. Bıçağı kaç sefer ve neresine vurduğumu bilmiyorum. Ancak teyzesinin kızının aramıza girdiğini hatırlıyorum. Bütün cadde üzerime saldırdı ve bana vurmaya başladılar. Bayılmışım ve gözümü hastanede açtım. Olaydan dolayı pişmanım. Keşke böyle bir olay olmasaydı. Hala N.’yi seviyorum ve kendisiyle evlenmek istiyorum” dedi.
5 günü yoğun bakım olmak üzere 12 gün süren tedaviyle yaşama tutunan N.K. ise ifadesinde Cihan A. ile 4-5 yıldır tanıştığını, ilk yıl aralarında bir ilişki olduğunu; ancak daha sonra ayrıldıklarını söyledi. Cihan A.’nın kendisini saplantı haline getirdiğini, olaydan bir gün önce de zorla evine geldiğini ileri süren N.K., “Ayrılmak istedim; ama peşimi bıkamadı. Olaydan bir ay önce evimi yakmaya kalktı, beni öldürecekti; ama polisi arayınca gitti. Olay günü hastane önünde bana kavuşmak ve barışmak istediğini, pişman olduğunu söyledi. Kabul etmeyince ne olduğunu anlamadan birden bire bıçakladı. Allah beni çocuklarıma bağışladı. Yaşadığım için çok şanslıyım. Allaha şükrediyorum. Beni vatandaşlar kurtardı onların sayesinde hayatım. Onlar olmasaydı şimdi toprağın altındaydım. Şikayetçiyim” dedi.
Konu ile ilgili görüşünü aldığımız Gözde Yana, böyle travmatik bir olaya 7 yaşındaki bir çocuğun şahit olmasının çok üzücü olduğunu belirterek, klinik psikolog yerine mutlaka çocuk psikoloğu ile çalışılması gerektiğini kaydetti. Yana, “Çocuk kendini tam olarak ifade edemeyecek, duygularını net tanıyabileceği bir yaşta değil çünkü. Bu çocuğun kendini aşabilmesi için, karalamalarla, resimle, oyunla hatta masallar ile hangi duygu durumunda ve bu durumu nasıl algıladığını anlamak çok önemli. Durum tespiti yaptıktan çocuğun ne hissettiğini anladıktan sonra, ona yardımcı olunabilir” diye konuştu.
Annesinin şu anda ağır yaralı olarak tedavi edildiğini ve hayatını kaybetmesi durumunda sonuçlarının daha ağır atlatılacağını belirterek, “Çocuk bu süreci ağlayarak, agresifleşerek geçirebilir, hangisine yöneleceğinin fark edilmesi gerekiyor. Ölüm durumunda ise ona bunun tamamen bir yok oluş olmadığını, onun başka bir yerde hala yaşadığını ve güzel anılarını anlatması istenebilir” ifadelerini kullandı.
Annesinin hayatta kaldığı haberinin de çok dikkatli verilmesi gerektiğinin altını çizen Yana, “Evet, annen yaşıyor hayatta demek yerine annen bir kaza geçirdi ama şu an durumu iyi, Seni de yakın zamanda görecek, sen de o zamana kadar neler yapmayı planlıyorsun gibi sorular ile çocuğu sakinleştirmek lazım. Bu durumu dünyada sadece o yaşamış gibi davranılırsa çocukta travmaya da dönüşebilir. Çocuğun kulaklarını kapatarak kaçma anı da çok travmatik bir sahne, bu olayı üzerine çok gidilmemesi gerekiyor, çocuğu asla zorlamamak lazım” dedi.
Şiddet travmasına sahip olan çocukların ilerleyen yaşlarda şiddete meyilli olma durumlarının da yaşanacağını belirten Yana, “Her çocuk aynı şekilde gelişim göstermiyor. Kimi çocuklar şiddete meyilli olurken kimileri de şiddetten tamamen nefret eden bir hayatı seçiyor. Bunu ne kadar gözlemlediği ve bunu çevre ile ne kadar örtbas edebildiği önemli” şeklinde konuştu.
Aile danışmanı Özge Öztaşçı, bu tarz travmatik yaşantıları deneyimleme talihsizliği yaşayan çocukların öncelikle bu olayın getirdiği olumsuzlukları en hasarsız şekilde atlatabilmesine odaklanması gerektiğini belirterek, “Çocuğun uzun yıllar bir uzman desteği ve yol göstermesi durumun en sağlıklı şekilde atlatılmasını sağlarken, aile ve yakın çevre işbirliğine de birinci dereceden önem verilmelidir yine de çocuğun ileriki yaşantılarında (ergenlik, yetişkinlik gibi) bu durum kaynaklı ortaya çıkabilecek sorunlar da olabileceği unutulmamalıdır. Kısaca bu tip travmatik ve ruhsal olarak yaralayıcı ağır durumlara maruz kalmış bireylerin hayat boyu desteğe ihtiyaç duyacağı bir gerçektir” diye konuştu.