Birincisi Gençlerbirliği’nin efsane Başkanlarından, ikincisi taraftar gönlünde iz bırakan eski yöneticilerindendir…
Ortak tarafları ise bu ünvanları değil, tutku haline gelen taraftarlıklarıdır. Gençlerbirliği onlar için yaşama sevincidir, hayat tarzıdır.
Bayram günü bu yazıyı yazmamın nereden aklıma düştüğüne gelince; bayramlaşma sonrası 90 yaşını devirmiş Hasan ağabey ile Ayvalık’ta yazlıkta yeni sezonu bekleyen sevgili Zeki’de gördüğüm heyecanlarıdır ilham kaynağım.
Bu memlekette herşeyi paraya endeksli olan, eski yöneticisine küfürlü saldırıda bulunan, rakip taraftara yaptığı kol hareketi ile tarihe geçen, taraftarı olmadığı kulübün kapısından o kulübün gerçek taraftarını içeri sokmayan yöneticilere de rastladık. Onlar su gibi akıp, tarihte iz bırakmadan geçip gidecekler. İz bırakanları ise iyi kaydetmek ihtiyacını hissettim.
Bu bakımdan, taraftarı olmaktan büyük gurur duyduğum bu kulüp, bu ikiliyi iyi tanımalı ve ayrı bir yere koymalıdır. Daha nice aynı değeri hakedenlerle birlikte…
Hasan ağabey, kulüpler henüz televizyon yayın havuzundan gelir elde edemediği yıllarda kendi aile bütçesini kulübe tahsis etmekten dolayı işleri bozulmuş ve hapis yatmış bir yöneticiydi.
Benzer durum Zeki için de geçerliydi. O da Genel Kaptan olduğu yıllarda puan olarak zor durumdaki takımı yalnız bırakamadığı için işleri bozulan bir başka iş adamıydı.
Bursa’daki bir maçtan sonra geçirdiği kriz sonrası sedyeye uzattığımız sahneler gözümün önündedir.
Bir tarafta cebe koyamadığı para için kriz geçirenlerle, kulüp sevgisinden kriz geçirenleri iyi kıyaslamak gerektiğini genç taraftarların bilgisine sunuyorum.
“Heykeli dikilecek adam” sözünü ben söylemiyorum, camianın bizden de eskileri Hasan ağabey için söylüyorlar. 1977’de yokluk içindeki kulübü bırakıp kaçanları görünce, koşa koşa gelip görevi teslim aldığı için böyle uygun görmüşler.
Büyük Gençlerli rahmetli Rahmi Magat, “Kötü bir tabir ama, farelerin gemiyi terketmesi sözü vardır ya, öyle bir durumdu, ama o çocuk sahip çıktı” demiştir.
Büyük Gençlerli rahmetli Hadi Özbay “Hasan Şengel gibi bir adam olmasaydı, sarılmasaydı, kulübün kapısına kilit vurulurdu. Hasan Şengel’i ben nerede görsem ‘sayın başkan’ diye
ayağa kalkarım. Çünkü benim ona vefa borcum var Gençlerbirlikli olarak” diyebilmiştir.
Büyük Gençlerli Kemal Aydın ise,”tek tek gezip, telefon edip para toplardı zavallı ! Biz diğer başkanlara da müteşekkiriz ama o zor zamanlar için bir başkadır Hasan’a taraftar olarak borcumuz” demiştir.
Hasan ağabeyin önünde saygı ile eğiliyoruz, her Gençlerbirliği taraftarı için de böyle olduğunu biliyoruz. Taraftarımız olmayan futbolseverlerin boş laflarına da önem vermemesini kendisinden önemle rica ediyoruz.
Zira Gençlerbirliği’nin sahibi, taraftarları ve onların gözündeki sizler gibi değerleridir.