Tecridi kırma mücadelesi Tecridi kırma mücadelesi verilmeden tutarlı bir özgürlük ve demokrasi mücadelesi yürütülemez
Nîsan 2019
Tecridin bilincine varmak, tecride karşı mücadele etmek doğrudan Kürt halkının özgürlük mücadelesini yürütmektir,
demokrasi mücadelesini yürütmektir.
Bir halk zaten önderliğine sahiplenmeden, önderliği üzerindeki baskıya karşı
çıkmadan kendi özgürlüğüne sahip
çıkamaz. Çünkü; her mücadele ancak
önderleriyle yürütülür. Her mücadelenin bir önderlik gerçeği vardır. Her mücadele kendi önderlik gerçeğini bulmazsa,
önderliğini sahiplenmezse ya da her
mücadelenin karakterine göre
bir önderliği olmazsa mücadeleyi
Cemil Bayık
Önder Apo üzerinde 5 Nisan 2015’te başlayan tecrit 5. yılına girmiş bulunuyor. 5. yılına, tecride karşı büyük bir mücadeleyle girmiş bulunuyoruz. Kürt halkı, demokrasi güçleri, Ortadoğu ve dünya halkları Önder Apo üzerinde uygulanan tecridin Türkiye’deki baskı ve zulümle bağını, Ortadoğu’da süren savaş ve istikrarsızlıkla bağını her geçen gün daha iyi görmektedir. Önder Apo’ya yönelik uluslararası komplo nasıl ki sadece Kürt halkını değil Türkiye'yi ve tüm Ortadoğu’yu ilgilendiren bir komplo ise; Önder Apo üzerindeki tecrit de sadece Kürt halkı için değil tüm Ortadoğu halkları için uygulanan bir tecrittir. Sadece Kürt halkının özgürlük ve demokrasi mücadelesine değil; Türkiye'nin demokratik güçlerine, tüm Ortadoğu demokratik güçlerine, Ortadoğu’nun demokratikleşmesine bir saldırı olduğu her geçen gün daha iyi anlaşılmaktadır. Eğer bugün Önder Apo’ya yönelik tecride karşı büyük bir mücadele yürütülüyorsa ve bu mücadelenin meşruluğu, haklılığı, doğruluğu sadece Kürt halkı tarafından değil, Ortadoğu halkları ve dünya demokrasi güçleri tarafından da doğru biçimde anlaşılıyorsa bu, Önder Apo’ya karşı yürütülen tecridin nasıl sonuçlar ortaya çıkardığının geçen dört yılda çok iyi görülmesindendir.
Önder Apo’ya yönelik 5 Nisan 2015’te başlayan tecridin doğru anlaşılması ve bugüne kadar yaşanan siyasal gelişmelerin ne olduğunun iyi görülmesi açısından, Önder Apo’ya yönelik tecridin başlaması öncesindeki gelişmeleri iyi irdelemek gerekmektedir. Kuşkusuz Önder Apo’ya yönelik ağır tecrit Uluslararası Komplo’yla başlamıştır. Uluslararası Komplo’yla Önder Apo tecrit altına alınarak, Önder Apo etkisizleştirilip saf dışı edilerek Kürt halkının özgürlük mücadelesi tasfiye edilmek istenmiştir. Önder Apo’ya yönelik komplo sürecinde, ‘Güneşimizi Karartamazsınız’ fedai direnişinin ortaya çıkması, Kürt halkının Önderliğe güçlü biçimde sahip çıkması, Önderliğinin etrafında ateşten barikat kurması hem komploya katılan uluslararası güçleri hem de Türkiye'deki siyasi güçleri ürkütmüştür. Nitekim, dönemin ABD Dışişleri Bakanı Madeleine Albright Kürt halkının direnişine gönderme yaparak, “Bu kadarını da beklemiyorduk,” demiştir. Gerçekten de Kürt halkı genciyle, kadınıyla hem Kürdistan’ın bütün parçalarında hem de başta Avrupa olmak üzere dünyanın her yerinde Önder Apo’ya karşı görülmedik bir sahiplenme içine girmiştir. Bu nedenle Önder Apo’nun fiziki tasfiye edilmesinin sonuçlarını uluslararası güçler kaldıramamış ve kendileri açısından olumsuz sonuçlar doğuracağını görmüşlerdir. Türk devleti ve dönemin Ecevit hükümeti Önder Apo’nun fiziki olarak tasfiye edilmesinin Türkiye açısından sonu gelmez sorunlar yaratacağını düşünmüşler; bu nedenle fiziki tasfiye etme yerine zindana atarak, ağır tecrit altına alarak Önder Apo’yu çürütme politikasını tercih etmişlerdir. Bu yönüyle İmralı sistemi Önder Apo’yu hem ideolojik hem siyasi hem de fiziki olarak çürütme sistemidir. İmralı tecrit sistemi böyle kurulmuştur.
Bu tecrit sistemiyle Önder Apo’yu örgütünden ve halkından koparma, böylelikle Kürt Özgürlük Hareketini önderliksiz bırakma, halkın moral düzeyini ve iradesini kırma ve bu temelde de Kürt halkının özgürlük mücadelesini etkisizleştirerek politik amaçlarına ulaşmayı hedeflemişlerdir. Türkiye, Kürtler üzerindeki soykırımı tamamlamayı hedeflerken, başta ABD olmak üzere komploya katılan güçler de Ortadoğu’da kurmak istedikleri hegemonya önündeki büyük bir engeli ortadan kaldırmayı hesaplamışlardır. Çünkü Önder Apo’nun ideolojik yaklaşımı, öngördüğü Ortadoğu; halklarını kardeşliğine dayalı, bu temelde de dış güçlerin etkisinin zayıflatıldığı bir Ortadoğu’dur. İşbirlikçilerin zayıflatıldığı, halkların iradesine dayalı bir siyasi düzenin kurulduğu Ortadoğu’dur. Bu açıdan Türkiye'deki soykırımcı güçlerle Ortadoğu’da hakimiyet kurmak isteyen güçlerin politikaları örtüşmüş ve bu temelde de Önder Apo üzerinde ağır tecridin olduğu İmralı sistemi kurulmuştur.
Önder Apo’nun zindandaki yoğunlaşmaları komploya ve tecride karşı bir mücadeledir
Önder Apo İmralı’da tecrit altına alınır alınmaz bu komployu boşa çıkarmak, tecridi etkisiz kılmak için yoğun çaba göstermiştir. Politik yaklaşımlarıyla, tutumlarıyla, ideolojik-politik değerlendirmeleriyle, birçok konuda ortaya koyduğu projelerle komplonun öngördüğü amacı sekteye uğratma çabası yürütmüştür. Önder Apo kendi üzerinde yürütülen ağır tecritle Kürt halkının özgürlük, Türkiye'nin ve Ortadoğu’nun demokratikleşme mücadelesi arasındaki bağı kapsamlı biçimde ortaya koymuştur. Komployu boşa çıkarma ve tecridi etkisizleştirme çabalarını ve mücadelesini aynı zamanda Kürt halkının özgürlük mücadelesini geliştirme, Türkiye’de demokratikleşmenin önünü açma, Ortadoğu’nun demokratikleşmesindeki engelleri kaldırma olarak ele almıştır. Bu yönüyle de hem Türkiye’deki egemen güçlerle hem Uluslararası Komplo’da yer alan güçlerle ciddi bir politik mücadele yürütmüştür. Önder Apo’nun zindandaki yoğunlaşmaları komploya karşı bir mücadeledir; tecride karşı bir mücadeledir. Özgürlük ve demokrasi önündeki engelleri kaldırma, Kürt halkının özgürlük mücadelesini güçlendirme mücadelesidir. Uluslararası komployu boşa çıkararak Kürt halkını ve demokrasi güçlerini daha etkili mücadele eder hale getirme çabasıdır. Nitekim tecridin gevşediği, yumuşadığı dönem Kürt halkının özgürlük mücadelesinin ve Türkiye'deki demokratikleşme mücadelesinin güçlendiği dönem olmuştur. Tecridin kırılması, gevşetilmesiyle Kürt halkının özgürlük mücadelesi ve Türkiye'deki demokratikleşme mücadelesi arasındaki doğrudan bağ herkes tarafından görülmüştür. Önder Apo’nun esaretinden bugüne kadar yürütülen tüm politikalar dikkatle izlendiğinde görülecektir ki, tecritteki gevşemeler demokratikleşme ve Kürt halkının özgürlük mücadelesi açısından olumlu bir zemin yaratırken, tecridin ağırlaşması ise Kürt halkının özgürlük mücadelesine ve demokrasi güçlerine saldırı biçiminde kendini dışa vurmaktadır.
Özellikle AKP iktidarı dönemindeki mücadele iyi anlaşılmak durumundadır.AKP iktidarı aslında, Önder Apo’nun yakalanmasıyla Kürt Özgürlük Hareketi tasfiye oldu, etkisizleştirildi kanaatindedir. Bu nedenle Türk devletinin Önder Apo’nun esaretinden sonra Kürdistan'da yürütmek istediği rehabilitasyon politikasının aktörü olmak istemiştir. AKP iktidarına, Kürt halkının özgürlük mücadelesinin ortaya çıkardığı değerleri, Kürt halkındaki değişimi, özgür ve demokratik yaşam bilincini, örgütlü toplum olma bilincini ortadan kaldırıp Kürtlerin yeniden soykırımcı sömürgeci sisteme entegre edilmesi görevi verilmiştir. AKP’nin bir de bu yönüyle önü açılmış ve iktidara getirilmiştir. Bu nedenle de Tayyip Erdoğan, “Düşünmezseniz Kürt sorunu yoktur,” diyecek kadar Türk devlet politikasının sözcülüğünü yapmıştır. AKP iktidara, ekonomik, sosyal ve kültürel politikalarla özgürlük mücadelesi içine giren Kürt halkını rehabilite edip sisteme entegre etmek için gelmiştir. Öte yandan demokrasiden, özgürlükten söz ederek hem Kürt halkını hem Türkiye halklarını beklentiye sokma ve bu temelde de iktidarının destekçisi yapma yaklaşımı içinde olmuştur. Ancak 1 Haziran 2004 yılında gerilla yeniden soykırımcı sömürgeciliğe karşı mücadele hamlesi başlatıp eylemleri geliştirince, AKP hazır olmadığı, beklemediği siyasal gelişmelerle karşı karşıya gelmiştir. İktidara yeni geldiğinden Kürt halkıyla, Kürt özgürlük güçleriyle mücadele edecek konumda değildir. Kürt halkına karşı şiddetli bir savaş içine girdiğinde demokrasi güçlerini de karşısına alacaktır. Bu yönüyle AKP iktidarı, gerillanın mücadelesi gelişince, 2005 yılında söyleminde bazı yumuşamalara gitmiştir. 2006’da gerilla mücadelesi gelişince iktidar olarak bir sıkışma yaşamıştır. İktidarını pekiştiremediğinden gelinen aşamada Kürtlere ve Özgürlük Hareketine karşı mücadele edecek, demokrasi güçlerine karşı mücadele edecek konumda değildir. Bu çerçevede sözde demokrasi söylemleriyle Kürtleri ve demokrasi güçlerini oyalama politikasını yeni bir boyuta taşımıştır. Çeşitli liberal güçler yoluyla, uluslararası güçler yoluyla, KDP yoluyla gerillanın mücadelesini durdurma, bu temelde de kendi iktidarını pekiştirme arayışı içine girmiştir. 1 Ekim 2006’da tek taraflı ateşkesin ilan edilmesi AKP’yi rahatlatmıştır. Bu süreçte tecritte kısmi bir yumuşama ortaya çıkmıştır.
AKP Türkiye’yi kendi zihniyeti ile şekillendirme arayışına girmiştir
AKP, devleti değiştirme, devlet içine yerleşme temelinde iktidarını kalıcılaştırmayı önüne koymuştur. Sadece iktidarını kalıcılaştırma değil, Türkiye'yi kendi zihniyetiyle şekillendirme hesabı içine girmiştir. Bu bakımdan gerillanın savaşı durdurduğu ve iktidarını rahat yürütebileceği bir ortam gerekmektedir. Bunun için tecrit belli düzeyde gevşetilmiştir. Ancak diğer taraftan da Kürt Özgürlük Hareketinin etkisizleştirilmesini isteyen güçler bulunmaktadır. AKP ise Kürt halkının özgürlük mücadelesini etkisizleştirmeyi farklı araç ve yöntemlerle yapma iddiasındadır. ‘Ben Kürt Özgürlük Hareketini, PKK’yi tasfiye edeceğim ama şu yolla tasfiye edeceğim’ demektedir. Kürt halkının özgürlük mücadelesini tasfiye etme, etkisizleştirme temelinde 2007 yılında Dolmabahçe Sarayı’nda Yaşar Büyükanıt’la AKP iktidarının devam edebileceği bir mutabakat yapılmıştır. Nitekim bu mutabakat sonrası 22 Haziran 2007’de yapılan seçimlerde AKP kazanmış, sonrasında da o güne kadar eşi türbanlı olduğu için karşı çıkılan Abdullah Gül cumhurbaşkanı seçilmiştir.
5 Kasım 2007’de ABD'yle yapılan anlaşma temelinde keşif uçaklarının alınması, 2008’de Zap’a yönelik saldırı Kürt halkının özgürlük mücadelesini etkisizleştirme amaçlıydı. Bu saldırılar sonuç vermemiş, tersine Türk ordusunun yıpranmasıyla sonuçlanmıştır. Hatta AKP iktidarı bundan yararlanmaya çalışmıştır. Bu dönemde AKP iktidarı devlet içinde bazı güçlerle iktidar mücadelesi içinde olduğundan, Önder Apo üzerindeki tecridi yumuşatmak zorunda kalmıştır. Ancak, 12 Haziran 2011 seçimlerinden sonra kendi konumunun güçlendiğini görerek kapsamlı saldırı başlatmıştır. Özellikle o dönemde ittifak içinde olduğu Fetullahçılar Kürt halkının özgürlük mücadelesine düşmanlıkta öncülük yaparak, bunun şampiyonluğunu yaparak devleti ele geçirmeyi hesaplamıştır. Bu nedenle Önder Apo’ya, 27 Temmuz’da başlayan ve bugüne kadar da süren, avukatlarıyla görüşme yasağı başlatılmıştır. Bu aslında Kürt halkına karşı topyekûn bir savaşı ifade ediyordu. Nitekim o dönemde ‘Sri Lanka Modeli’ deniyordu; İran’ı da, çeşitli güçleri de yanına alarak Kürt Özgürlük Hareketi tümden tasfiye edilmek isteniyordu. Ancak AKP, Fetullah’la yaptığı ittifak temelinde sürdürdüğü bu savaşta sonuç alamamış, aksine gerillanın darbeleri ve direnişi karşısında iktidarı sarsılmıştır. Öyle ki iktidarını ayakta tutmak için o zaman Mısır’da iktidarda olan Muhammed Mursi’den ve Mesut Barzani’den, KDP’den medet ummuştur. Onların desteğini alarak iktidarını sürdürmeyi hedeflemiştir. Ne var ki, bu desteklerle de iktidarını sürdüremeyeceğini görünce, 2012 sonunda Önder Apo’yla diyaloglar gelişmiş ve bu temelde yeniden çatışmasızlık sürecine girilmiştir. Ancak 9 Ocak 2013’te Sara yoldaşın iki kadın arkadaşla birlikte katledilmesi AKP iktidarının politikasının esasta ne olduğunu gözler önüne sermiştir. Önder Apo bu süreci bir mücadele süreci olarak görüp tecridin gevşetilmesi temelinde Türkiye'deki siyasal ortamın yumuşatılmasını hedeflemiştir. Bu temelde de Özgürlük Hareketimizin kendisini örgütleyerek, güçlendirerek, kendine yönelik saldırılara karşı hazırlık yapmasını sağlamak ve Türkiye'nin demokratikleşmesine ivme kazandırmak istemiştir.
Önder Apo’nun 2013 Newroz’unda okunan deklarasyonu Kürt halkının özgürlük mücadelesini geliştirmesine zemin sunma amaçlıdır. AKP iktidarının sıkıştığını görerek bu sıkışıklıktan yararlanma, demokrasi güçlerinin nefes almasını sağlama temelinde Kürt halkının örgütlenmesini geliştirerek, Türkiye'de faşist diktatörlük, faşizm seçeneği yerine demokrasi seçeneğinin alternatif haline gelmesini hedeflemiştir. Kürt özgürlük mücadelesine, demokrasi güçlerine ve Türkiye demokrasi güçlerine kendilerini örgütleme, Türkiye siyasetinde güçlü hale gelme fırsatı tanımak istemiştir. Aslında Gezi Direnişi de bu ortamda patlak vermiştir. Çatışmasızlığın yarattığı şiddetli gerilim ortamının düşürülmesi Türkiye'deki demokrasi güçlerinin Gezi Direnişi şahsında hareketlenmesiyle sonuçlanmıştır. Gezi’de Türkiye'deki demokrasi güçleriyle Kürt halkının demokratik güçlerinin ortaklaşması sağlanamamıştır. AKP iktidarının çatışmasızlığa, esir asker ve polislerin serbest bırakılmasına, gerillanın çekilme iradesi göstermesine karşılık vermemesine Özgürlük Hareketimiz zamanında tutum koymadığından Önder Apo tarafından ciddi olarak eleştirilmiştir. Daha Haziran ayında AKP iktidarının tutumuna, AKP iktidarının yaklaşımına tutum konulması gerektiğini vurgulamış, bu temelde Özgürlük Hareketini eleştirmiştir. Özgürlük Hareketinin çatışmasızlık süreçlerini doğru değerlendirmesini, bu süreçlerde kendi gücünü örgütlemesini, Kürt halkının özgürlük mücadelesini ve demokratik siyasi iradesini geliştirmesini sürekli vurgulamıştır.
Önder Apo, AKP’nin politikalarına karşı Hareketimizi birçok kez uyarmıştır
Önder Apo’nun 2013’te Newroz’da deklarasyon yayınlaması ve gerillanın geriye çekilme iradesinin ortaya konulmasına karşın tecrit kaldırılmamıştır. Avukatlarıyla görüştürmeme politikası sürdürülmüştür. Her ne kadar HDP’den bazı heyetler İmralı’ya gidip gelse de Önder Apo AKP iktidarının politikalarını bir savaşa hazırlık olarak görmektedir, böyle düşünmektedir. Bu nedenle de sürekli Özgürlük Hareketimizi uyararak, “AKP iktidarının politikalarını doğru anlayın, kendinizi örgütleyin, bu işin sonu çok şiddetli bir savaş biçiminde ortaya çıkacaktır,” uyarısı yapmıştır. Bu konuda uyarılarını defalarca dile getirmiştir. Ancak, demokratik siyasal alan başta olmak üzere bu süreç doğru anlaşılmamıştır. Her ne kadar Hareketimiz AKP iktidarının politikalarında bir çözüm olmadığını söyleyip dillendirse de, bu yönlü düşüncelerini Önder Apo’ya iletse de aslında pratikte AKP iktidarının politikalarını anlayan, buna karşı tedbirlerini alan, kendini örgütleyen, her türlü saldırıya göre hazırlayan bir yaklaşım içinde olmamıştır. Bu gerçekliğin altını özellikle çizmek gerekir. AKP iktidarının, ‘PKK bu yılları savaş için hazırlanma yılları olarak görmüş, hazırlık yapmıştır’ gibi değerlendirmeleri yanlıştır. Kesinlikle tersi doğrudur. Bu yıllarda AKP iktidarı şiddetli bir savaşa hazırlanırken, Özgürlük Hareketimiz böyle ağır saldırılar karşısında tedbirlerini almamış, buna göre örgütlenmemiş, buna göre kendini mevzilendirmemiştir. Aslında Özgürlük Hareketi eleştirilecekse bu temelde eleştirilebilir.
Önder Apo DAİŞ’in Şengal’e, Kobanê’ye saldırması ve Tayyip Erdoğan’ın DAİŞ’le ilişkileri çerçevesinde AKP iktidarının Kürt Özgürlük Hareketine karşı çok sinsi bir politika ve kirli bir savaş içinde olduğunu görmüştür. Kürt halkının Kobanê’de direnmesi, Bakurê Kurdistan halkının ve dünya halklarının Kobanê direnişini desteklemesi karşısında AKP iktidarının Kürt halkına karşı topyekûn bir savaş kararı aldığını hemen fark etmiştir. 30 Ekim tarihli Milli Güvenlik Kurulu-MGK’da Kürt halkına karşı savaş kararı alındığını hem Önder Apo hem de Hareketimiz değerlendirmeleriyle ortaya koymuştur. Bu açıdan Önder Apo Türk devletinin aldığı bu savaş kararını boşa çıkarmak için, 2014 yılı Kasım ayının sonunda 3 aşamalı bir demokratik çözüm planı ortaya koymuştur. Türk devletinin, AKP iktidarının savaş politikasını boşa çıkarma ve bu temelde de bu iktidarın, devletin savaş politikalarını teşhir etme adımını atmıştır. 3 aşamalı çözüm planı esas olarak, 7 Haziran seçimlerine giderken AKP iktidarının ve devletin gerçek yüzünü açığa çıkarma hamlesidir. Çünkü devlet bir karar almış ve Kürt Özgürlük Hareketini tasfiye edecek bir savaş yürütecektir. 7 Haziran seçimlerini de böyle bir savaşa meşruiyet kazandırmak için yapmaktadır. İşte Önder Apo bu gerçekliği görerek hem 3 aşamalı plan hazırlamış hem de HDP etrafında demokrasi güçlerinin toparlanmasını sağlayarak AKP iktidarının Kürt Özgürlük Hareketine ve demokrasi güçlerine karşı yürüttüğü bu savaş politikasını teşhir etme, zayıflatma çabası içinde olmuştur. Makul yaklaşımlarla Dolmabahçe Mutabakatı’nı kabul ettirmesi bu politikanın parçasıdır. Ancak Tayyip Erdoğan, MGK’de savaş kararı alındığından, bu deklarasyonun kabul edilmesini 7 Haziran sonrası yürüteceği savaş için tehlikeli ve o savaşın gerekçelerini zayıflatacak bir belge olarak gördüğünden reddetmiştir. Ve kendilerinin savaş politikasına karşı Önder Apo’nun demokratik seçeneği dayatarak AKP iktidarını teşhire yönelmesini görmüş ve bu nedenle de Önder Apo üzerinde, 5 Nisan 2015’te başlamak üzere, ağır bir tecride yönelmiştir. Zaten 27 Temmuz 2011’den beri avukatlarıyla görüştürülmemektedir. 5 Nisan tecridi Kürt halkına karşı yürütülecek savaşı sürdürmek için yapılmıştır. Önderliğin bu savaşı boşa çıkarmasını, zayıflatmasını engellemek için bu tecrit uygulanmıştır.
Önder Apo üzerindeki tecrit halkların özgürlük mücadelesine yönelik bir saldırıdır
Önder Apo hem 3 aşamalı planla hem Dolmabahçe Mutabakatı’yla hem de HDP etrafında demokrasi güçlerini birleştirerek Türk devletinin bu savaş politikasını boşa çıkarmak istemiştir. Ama Tayyip Erdoğan bu gerçekliği görerek, 5 Nisan’dan başlamak üzere Önder Apo üzerinde ağır tecrit başlatmıştır. Bu açıdan tecritle Kürt halkına, demokrasi güçlerine karşı yürütülen savaş arasındaki bağı görmek gerekiyor. Önder Apo üzerindeki tecridin halk üzerindeki tecrit, Önder Apo üzerindeki tecridin Kürt halkının özgürlük mücadelesine saldırı, demokrasi güçlerine saldırı olduğunun çok iyi anlaşılması gerekiyor. Tüm Ortadoğu halklarının özgürlük ve demokrasi mücadelesine saldırılması olarak görmek gerekiyor. 7 Haziran seçimlerinin reddedilmesi, ardından faşistlerle ittifak yaparak 7 Haziran seçimlerinin ortaya çıkardığı siyasi durumun tasfiye edilmek istenmesi, tüm faşist güçlerle ittifak yaparak Kürt Özgürlük Hareketinin ve demokrasi güçlerinin tümden ezilmesinin hedeflenmesi, tecritle Kürt halkının özgürlüğü ve demokratikleşmenin ne kadar doğru orantılı olduğunu gözler önüne sermektedir. 2011’de başlayan avukat yasağı ve 5 Nisan’da başlatılan tecridin hangi nedenlerle gerçekleştiği, yapıldığı görülürse o zaman tecride karşı mücadelenin ne anlama geldiği de anlaşılır. Tecridin, Önder Apo üzerindeki baskının, İmralı üzerinde yürütülen politikaların nasıl bir savaş politikası olduğu, demokrasi güçlerine saldırı politikası olduğu da çok iyi anlaşılır.
Şunu açıkça vurgulamalıyız; bir özeleştiri olarak ortaya koymalıyız. Önder Apo üzerinde uygulanan tecritle Kürt Özgürlük Hareketine, Kürt halkına ve demokrasi güçlerine karşı saldırı arasındaki bağı yeterince göremedik, yeterince anlayamadık. Önder Apo üzerinde uygulanan tecritle hangi politikaların yürütüleceğini ya da bu tecridin neden başladığını derinliğine kavramada eksikliklerimiz oldu. Kuşkusuz Önder Apo üzerindeki tecridin, Önder Apo’ya yaklaşımın Kürt halkına, Özgürlük Hareketine yaklaşım; Kürt halkının özgür ve demokratik yaşamına yaklaşım olduğunu söylüyorduk. Önder Apo’ya yaklaşımın Kürt halkına yaklaşım olduğunu biliyorduk ama söylediğimiz, bildiğimiz kadar tecridi uygulayan faşist iktidara, güçlere karşı mücadele iradesi, hazırlığı ve tedbiri aldığımız söylenemez. Ağır tecridin gerektirdiği örgütsel ve politik duruşu, mücadele duruşunu gösterdiğimiz söylenemez. Eğer tecritle Özgürlük Hareketine, Kürt halkına ve demokrasi güçlerine karşı saldırı arasındaki bağı tüm boyutlarıyla kapsamlı ve derinlikli anlasaydık 5 Nisan, 7 Haziran sonrası mücadelemiz daha örgütlü olurdu, daha tedbirli olurdu.
Önder Apo’nun tecridiyle Özgürlük Hareketine, halka, demokrasi güçlerine saldırı arasındaki bağ gerçeğini 5 Nisan’dan bugüne kadar geçen süreçte daha iyi öğrendik, daha iyi anladık. Önceden bu konudaki kavrayışımızın, bilincimizin yetersiz olduğu anlaşıldı. Önder Apo kendi üzerinde uygulanan politikayla Özgürlük Hareketine, Kürt halkına ve demokrasi güçlerine saldırı arasındaki bağı her zaman değerlendirmiş ve ortaya koymuştur. Biz de her zaman, ‘Önder Apo’ya yaklaşım, Kürt halkına yaklaşımdır. Önder Apo’ya yaklaşım savaş ve barış nedenidir,’ diyerek bu konudaki tutumumuzu ortaya koyuyorduk. Ancak söylemle pratiğimizin tam örtüşmediğini söylememiz gerekiyor. Yaşanan pratik karşısında duruşumuz bu gerçekliği ortaya koymaktadır.
Tecritle birlikte Kürt halkına, Kürt Özgürlük Hareketine karşı savaş açılmıştır
Tecridin bugüne kadar sürmesi ve bu süreçte Türkiye’de, Kürdistan'da ve Ortadoğu’da yaşananlar tecridin hem mücadelemiz açısından hem Türkiye ve Ortadoğu açısından ne anlama geldiğini ortaya koymaktadır. Tecritle birlikte Kürt halkına, Kürt Özgürlük Hareketine karşı savaş açılmıştır. Önder Apo’nun ortaya koyduğu tüm düşüncelere, projelere savaş açılmıştır. Önder Apo’nun dile getirdiği; Türkiye'de demokratikleşme, Kürt sorununun çözümü, yerel demokrasi, kadın özgürlüğü, halkların kardeşliği, her türlü etnik ve dinsel ayrıma karşı demokratik ulus anlayışıyla sorunları çözme; tüm bunlar AKP ve ittifak ettiği faşist güçlerin hedefi olmuştur. Önder Apo’nun çatışmasızlık ortamında ortaya çıkardığı tüm olumlu değerlere saldırılmıştır. Önder Apo’nun çatışmasızlık sağlayarak yarattığı siyasal ve toplumsal ortam, ideolojik ve düşünsel ortam tümüyle kökünden kazınmak istenmiştir. AKP iktidarı çatışmasızlık ortamında kendi iktidarını güçlendirirken yumuşak yaklaşım içinde oluyordu. 5 Nisan ve akabinde 7 Haziran’dan sonra bu yaklaşımını bırakarak önceki tüm söylemlerinin tersine bir uygulamaya gitmiştir. Tecridin her şeyden önce ortaya çıkardığı sonuç bu olmuştur.
Önder Apo’yla görüşmelerin, ilişkilerin sürdüğü, tecridin yumuşadığı ortamda demokrasi güçleri kendilerini örgütlemiş; belli düzeyde, nispi bir demokratik ortam ortaya çıkmıştı. Tecridin ağırlaştırılmasıyla birlikte bu yaklaşımın AKP iktidarının demokratik iradesinden, karakterinden değil, iktidarlarını sürdürmek için taktik yaklaşımlarından kaynaklandığı görülmüştür. Çatışmasızlık ortamında demokratik siyasal güçlerin bu sürece yanlış yaklaşımından dolayı toplumda sanki Kürt sorunu kolay yollardan çözülecekmiş, demokrasiye kolay yollardan ulaşılacakmış gibi bir anlayışın ortaya çıkması nedeniyle AKP iktidarı tüm faşist güçlerle ittifak yapıp saldırdığında toplumda da, demokratik siyasi güçlerde de mücadele duruşu zayıf kalmıştır. Hatta AKP iktidarının, Tayyip Erdoğan’ın niyetini, amaçlarını tümüyle kestiremediğinden Kürt Özgürlük Hareketinde de zaaflar ortaya çıkmıştır. Kolay yollardan kazanma anlayışı belli düzeyde yerleştiği için, zor koşullarla karşılaşıldığında toplumda mücadele etme anlayışında zaaflar, sorunlar ortaya çıkmıştır. Kolay yollardan kazanma anlayışı, saldırının arttığı dönemde mücadelenin yeterince ortaya konulmamasına yol açmıştır. Tecridin ve tecrit sonrası ağır saldırıların mücadelemiz üzerindeki en önemli etkisinin; bu saldırılara yeterince cevap veremeyen bir mücadele yaklaşımının, bir örgüt anlayışının, bir tutumun ortaya çıkması olduğu gerçeği görülmelidir. 7 Haziran seçim sonuçlarından sonraki durum ortadadır. Kolay yollardan kazanma anlayışı, sanki demokratik bir ortam varmış ve demokratik siyasal koşullar güçlüymüş gibi yanılgılar ortaya çıkardığından, 7 Haziran sonrası, demokratik siyasal alanın seçim sonuçlarına yeterince sahip çıkmaması, yine AKP iktidarının saldırılarına karşı yeterince cevap vermemesi gibi bir durumla karşılaşılmıştır. Halbuki 7 Haziran’da HDP’nin demokrasi güçleriyle ittifak yapması gerekiyordu. Yine, politik yaklaşarak AKP’yi boşluğa düşürmesi gerekiyordu. Aksine, AKP hükümeti kursun, AKP’yle CHP hükümet kursun, diyerek AKP iktidarının elini güçlendirdi. AKP’nin yeni seçime gitmesine zemin oldu. Zaten AKP’yle HDP’nin ittifak kurması zordu. AKP’nin böyle bir yaklaşımı yoktu. Ama AKP’yi boşluğa düşürmek için HDP, “Biz herkesle ittifak kurabiliriz” diyebilirdi. Hem bunu söyleyebilir hem de demokrasi güçleriyle, CHP içindeki güçlerle AKP’ye karşı bir mücadele ittifakı ortaya çıkabilirdi.
Tecridin olduğu dönemde Önder Apo’nun politik esnekliği, politik yaklaşımı hem AKP iktidarını köşeye sıkıştırıyor, zorluyordu hem de demokrasi güçleri için mücadele imkanları açıyordu. Önder Apo’nun en önemli amaçlarından biri de, AKP iktidarının gerçek yüzünü açığa çıkarmaktı. Onun gerçekten de demokrasi ve özgürlükten yana bir parti olmadığını herkese göstermekti. Özgürlük Hareketi olarak Önder Apo’ya, AKP’nin herhangi bir adım atmayacağını söylediğimizde; “Ben de biliyorum AKP’nin adım atmayacağını ama kamuoyunu ve dünyayı böyle aldatıyor, bu bakımdan bu gerçekliğin açığa çıkarılması gerekir,” biçiminde bir cevap vermişti. AKP iktidarının gerçek yüzünün açığa çıkarılmasını daha sonraki mücadeleler açısından önemli gördü. Bu yönüyle 7 Haziran sonrası HDP’nin, “Biz kimseyle ittifak kurmayız, AKP CHP’yle kursun” gibi yaklaşımları apolitik yaklaşımlardı. Zaten AKP’nin CHP’yle ittifak kuramayacağı da belliydi, ya da HDP’nin tercihi öyle bir ittifak olmamalıydı. Bizzat kendisinin Türkiye’nin en temel dinamik gücü olarak her türlü siyasal ittifakın, siyasal sürecin aktif parçası olması gerekiyordu. Ama HDP bunu yapamadı, Hareketimiz de sürece yeterince müdahale edemedi. Hatta şunu söyleyebiliriz: Ne 7 Haziran sonrası inisiyatifli aktif politika izlenebildi ne de AKP iktidarının faşist güçlerle birlikte Kürt Özgürlük Hareketine, demokrasi güçlerine saldırısına karşı zamanında cevap verilebildi.
Kuşkusuz Hareketimiz 7 Haziran sonrasında doğru politikalar, doğru tutumlar ortaya koymaya çalıştı, AKP-MHP faşizmine karşı mücadele etme kararlılığını gösterdi. Önder Apo’nun etkilemesi, dikkate alınması, bir siyasi otorite olarak kabul görmesi her türlü kararın daha etkili pratikleşmesini sağlıyordu. Toplum da yakın tarihe kadar hep Önderlikten gelen perspektiflere göre hareket etmiştir, demokratik siyasal alan da öyle. Herkes Önderlikten gelen perspektiflere göre hareket etmişti. Böyle bir alışkanlık ortaya çıkmıştı. Tecritle birlikte tabii ki bu ortadan kalktığından, hep İmralı’dan gelen yaklaşımlara, sözlere alışık olunduğundan Özgürlük Hareketinin kararları, örgütün çağrıları konusunda zamanında hareket etmeme, anlamama biçiminde bir durum ortaya çıktı. Önderlik üzerindeki tecridin böyle bir psikolojik etkisi oldu. Acaba Önderlik ne derdi, nasıl değerlendirirdi gibi çeşitli güçlerin tartışması oluyordu. Ya da Özgürlük Hareketinin aldığı bir karar, attığı bir adım tartıştırılıyordu. Acaba Önderlik olsa nasıl bir karar alırdı, böyle mi karar alırdı, şöyle mi karar alırdı, gibisinden Hareketin değerlendirmelerini muğlaklaştıran, tartıştıran, pratikleşmesini gevşeten durumlar ortaya çıkıyordu. Aslında bunu önemli düzeyde devlet içindeki çeşitli çevreler kışkırtıyordu. Toplumun Özgürlük Hareketinin perspektifleri konusunda hareket etmesini engellemeye çalışıyordu. Halkımızın, Hareketimizin, demokratik siyasi güçlerin yakın zamanda hep Önderlikten perspektifler duyma, bekleme yaklaşımı, alışkanlığı devletin psikolojik savaş güçleri tarafından bu yönlü yararlanma durumunu ortaya çıkardı. Bu gerçekliği de ifade etmek gerekmektedir.
Çatışmasızlık ortamı doğru anlaşılmadığından mücadelemiz olumsuz etkilenmiştir
Tecridin mücadele üzerindeki etkisinden söz ederken aslında zor koşullarda mücadelemiz hangi yetersizlikleri, eksiklikleri yaşadı; bunu ele almak doğrudur. Tecrit demek, halkımıza savaş demektir. Özgürlük Hareketine, demokrasi güçlerine savaş demektir. Böyle bir süreçle birlikte mücadelemizde ne gibi yetersizlikler, eksiklikler ya da doğrular pratikleşti; bunları irdelemek önemlidir. Çünkü düşman tecritle birlikte bir savaş açmıştı. Acaba Önderliğe karşı tecridin Kürt halkına, Özgürlük Hareketine, demokrasi güçlerine karşı bir savaş olduğu ne kadar anlaşıldı, böyle bir topyekun imha savaşının olduğu görülerek buna karşı ne kadar doğru tepki verildi, böyle bir şiddetli savaşın gerektirdiği düzeyde bir irade ve direnç ortaya konulabildi mi, böyle bir kararlılıkla mücadele edilebildi mi; bunları irdelemek önemlidir. Çatışmasızlık dönemleri doğru anlaşılamadığı için kolay yollardan mücadele etme, kazanma anlayışı ortaya çıkmıştır. Bu yaklaşımla düşman gerçekliğinden ve Kürdistan devriminin tarzından kopulmuştur. Düşman doğru ele alınamamıştır. Düşmanın soykırımcı, demokrasi düşmanı karakteri çok iyi irdelenememiştir. Doğru düşman bilinci olsaydı; çatışmasızlık dönemleri, mücadeleye daha fazla hazırlık yapma, örgütü güçlendirme, toplumun düşmana karşı bilincini güçlendirme vesilesi yapılırdı. Gevşeklik içine girmek yerine mücadele iradesi güçlendirilirdi. Ne var ki çatışmasızlık ortamı doğru anlaşılmadığından mücadelemiz olumsuz etkilenmiştir. Düşman savaşa hazırlanırken bizim cephemizde, toplumsal yapımızda, demokratik siyasal alanda sanki sorun kolay çözülecekmiş gibi bir anlayış ortaya çıkmıştır.
Kuşkusuz çatışmasızlığın olduğu koşullarda örgütlenmede belli gelişmeler olmuş, bu ortamda demokrasi güçleri örgütlenmiş, belli imkanlar elde etmişlerdir. Yine bu çatışmasızlık süreci Rojava Devrimi açısından imkanlar ortaya çıkarmıştır. Rojava Devrimi’nin dünyayla buluşması, devrimin daha fazla imkanlara kavuşmasını beraberinde getirmiştir. Türk devletinin böyle bir dönemde Rojava Devrimi’ne yönelik savaşı çok açık yürütememesi Rojava Devrimcileri tarafından değerlendirilmiştir. Örneğin çatışmasızlık döneminde Pirsûs sınırında halkımızın, halkların Kobanê direnişine destek vermesi, Kobanê direnişinin başarısı ve Rojava Devrimi’nin gelişmesinde önemli rol oynamıştır. Bu yönüyle çatışmasızlık sürecinden Hareketimiz hiç yararlanmamıştır denilemez. Ama bu imkanlardan nasıl yararlanacağız, bu imkanları nasıl değerlendireceğiz konusuna doğru yaklaşım olmadığı için ortaya çıkan bu imkanlar doğru değerlendirilememiştir. Hatta ortaya çıkan bu imkanların tasfiye olması durumuyla karşılaşılmıştır. Eğer kolay koşullarda kazanma alışkanlığı ortaya çıkmasaydı, düşman bilincinde zayıflık ve gevşeme ortaya çıkmasaydı bu çatışmasızlık döneminde ortaya çıkan imkanlar düşmana karşı mücadelede büyük güç ortaya çıkarır, düşmanın saldırılarını püskürtmek mümkün olabilirdi.
Kolay yollardan mücadele etme alışkanlığı gerçekten de mücadelemizi çok zorlamıştır. Özyönetim direnişlerinde HDP’nin tutumu bunun açık örneğidir. Düşman saldırıları karşısında şehirler özyönetim direnişine geçerken HDP, “İşte 80 milletvekilimiz var, bununla mücadele ederiz,” diyerek Kürt halkının mücadelesini zayıflatan, Kürt halkının mücadelesinde gevşeklik yaratan, yanılgılar ortaya çıkaran bir duruş göstermiştir. Bir zaman sonra bu duruşun yanlışlığı fark edilse de zamanında tutum gösterilmediği, tutum ortaya konulmadığı için özyönetim direnişleriyle özyönetim direnişlerinin olduğu alanlar dışındaki halkın mücadelesi bütünleşememiştir. Özyönetim direnişi dışında kalan yerlerde halkın mücadelesi gelişememiştir. Bunda HDP’nin kolay yollardan mücadele edip kazanma anlayışının ortaya çıkması, HDP’nin Kürdistan'da özgürlük mücadelesini bütünlüklü ele almaması, kendi rolünü doğru ortaya koyamaması, rol sapması ve kaymasının etkisi büyük olmuştur. Sanki kazandığı 80 milletvekilliğiyle Kürt halkının mücadelesinin temel aktörü olabilirmiş, bununla sorunu çözebilecekmiş gibi bir yanılgıya girmesi, Kürdistan'da özgürlük mücadelesinin bütünlüğünü görememesi, kendileri dahil her aktörün rolünün ne olduğunun doğru ele alınamaması tabii ki tecrit ve sonrası düşmanın saldırıları karşısında olumsuzluklar ortaya çıkarmıştır. Bu gerçekliğin iyi bilincine varılması gerekir. Kolay yollardan başarı kazanma anlayışı aslında Kürdistan devriminden sapma, Kürt halkının özgürlük mücadelesinden sapma, Kürdistan devriminin tarzını anlayamama olarak görülmelidir. Kürdistan devriminin tarzı; düşman gerçeği ve Ortadoğu gerçeği dikkate alındığında, her zaman zor koşullarda mücadele edip başarmanın tarzıdır. Kürdistan'da ancak zor koşullarda mücadele edilirse, zor koşullarda mücadeleye hazırlanılırsa, bunun iradesi gösterilirse, zor koşullarda mücadele etmenin araçları ortaya konulursa o zaman başarı elde edilebilir. Kolay yollardan mücadele etme ve böyle kazanılacağını sanma, Kürdistan devriminin tarzına göre hareket etmeme aslında Kürdistan gerçekliğinde yenilgiyi baştan kabul etme, daha doğrusu sömürgecilik karşısında teslimiyeti kabul etme, hiçbir şey yapamama anlamına gelir. Bu açıdan çatışmasızlık döneminde bu anlayışın ortaya çıkmasının, tecridin ağırlaşması ve savaşın derinleşmesiyle birlikte mücadelemiz açısından nasıl olumsuzlukları ortaya çıkardığı gözler önüne serilmiştir.
Uluslararası Komplonun amacı neyse tecridin amacı da odur
Tecridin, başından beri komplo içinde yer alan uluslararası güçlerle bağı bulunmaktadır. Türk devleti de Önder Apo üzerindeki tecride dayanarak savaşı sürdürmektedir ya da savaşı, soykırım politikasını sürdürme, aynı zamanda Önder Apo üzerinde tecrit anlamına gelmektedir. Zaten uluslararası komplo bunun için yapılmıştır. Türkiye açısından Uluslararası Komplo Özgürlük Hareketimizi tasfiye etmek ve bu temelde Kürt halkını soykırıma uğratmak amaçlıdır. Komplonun amacı neyse tecridin amacı da odur. Önder Apo’nun ideolojik-politik çizgisinin Ortadoğu’da alternatif olduğunu biliyorlar. Halkları güçlendirdiğini biliyorlar. Bu açıdan halkların iradesini kabul etmeyen, halkların demokratik iradesini kabul etme yerine işbirlikçi bazı güçlerle Ortadoğu’da egemenliklerini sürdürmek isteyen uluslararası güçler tabii ki halkları güç yapacak Önder Apo çizgisi üzerinde tecrit uygulayacaklardır. Önder Apo’nun güncel değerlendirmeleri ve görüşlerinin yansımasını istemeyeceklerdir. Çünkü Önder Apo Kürt halkı, Türkiye halkları, Ortadoğu halkları ve tüm insanlık için bir paradigma, ideolojik-politik çizgi ortaya koymuştur. Bunun yaratıcısı Önder Apo olduğu için bunu pratikte en iyi uygulama ve güncelleştirme de Önder Apo’ya ait olur. Kim o paradigmanın sahibiyse, paradigmayı yaratmışsa paradigmanın güncel olaylar karşısında nasıl pratikleşmesi gerektiği konusunda da en doğru kararları o verir. Bu açıdan Önder Apo’nun ideolojik-politik çizgisinin güncel olarak en doğru ortaya konulması Önder Apo tarafından sağlanır. Bunu tabii ki sadece Türk devleti değil kapitalist modernist güçler de istemez.
Şunu da kabul etmek gerekir ki, Önder Apo’nun otoritesi farklıdır. Özgürlük Hareketinin otoritesi de vardır ama Önder Apo’nun otoritesinin ağırlığı çok fazladır. Önder Apo’nun söylediklerinin etkisi farklıdır. Bu gerçeklik de tabii ki Önder Apo üzerinde tecrit uygulanmasında etkide bulunmaktadır. Kuşkusuz Hareketimiz de Önder Apo’nun çizgisi doğrultusunda mücadele ediyor, Önder Apo’nun çizgisini pratikleştirmeye çalışıyor. Bu konuda büyük bir yoğunlaşma ve büyük bir sorumlulukla hareket etmektedir. Ancak doğrudan Önder Apo’nun değerlendirmeleri ve düşünceleri her zaman etkilemede ve toplumu harekete geçirmede önemli bir avantaja sahiptir. Türk devleti de uluslararası güçler de bunu biliyor. Bu bakımdan Özgürlük Hareketimizin mücadelesini etkisizleştirmek istedikleri zaman Özgürlük Hareketimizin ve halkların Önder Apo’nun bu gücünden ve imkanından yararlanmasını istemezler. İstemedikleri için de tabii ki kendi planlarını, projelerini pratikleştirmek açısından Önder Apo üzerindeki tecridi en ağır biçimde uygularlar. Zaten Önder Apo üzerindeki ağır tecritle birlikte savaşı da şiddetlendirirler, Özgürlük Hareketini tasfiye etme politikalarını da her yol ve yöntemle denerler. Nitekim tecridin yoğunlaştığı dönemler aynı zamanda Hareketimizi tasfiye etmek için her türlü yol ve yöntemin denendiği süreçler olmaktadır.
Bir halk önderliğini sahiplenmeden özgürlüğüne sahip çıkamaz
“Tecridi Kıralım, Faşizmi Yıkalım ve Kürdistan'ı Özgürleştirelim Hamlesi” tecritle Kürt halkının özgürlük mücadelesi arasındaki bağın çok derin görülmesi sonucu gündeme gelmiştir. Önder Apo üzerindeki tecrit kaldırılmadan ve bu tecride karşı mücadele etmeden Kürt halkının özgürlük mücadelesinin gelişemeyeceği, Kürt halkının üzerindeki tecridin kaldırılamayacağı netleşmiştir. Eğer Önder Apo’nun üzerindeki tecride karşı mücadele verilirse bu mücadele aynı zamanda Kürt halkının özgürlük mücadelesi, demokrasi güçlerinin mücadelesi haline gelecektir. Tecride karşı mücadeleyi gündemine almayan hiçbir mücadelenin başarılı olma ve sonuç alma şansı yoktur. Tecridin bilinci derinleşirse, neden tecridin uygulandığı anlaşılırsa; tecritle Kürt halkının özgürlük mücadelesi arasındaki bağ iyi anlaşılırsa, Kürt halkı üzerindeki baskının tecritle bağı iyi anlaşılırsa ve bunun bilincine varılırsa o zaman halkın da demokrasi mücadelesi gelişir. Bu bakımdan tecridin bilincine varmak, tecride karşı mücadele etmek doğrudan Kürt halkının özgürlük mücadelesini yürütmektir, demokrasi mücadelesini yürütmektir. Bir halk zaten önderliğine sahiplenmeden, önderliği üzerindeki baskıya karşı çıkmadan kendi özgürlüğüne sahip çıkamaz. Çünkü her mücadele ancak önderleriyle yürütülür. Her mücadelenin bir önderlik gerçeği vardır. Her mücadele kendi önderlik gerçeğini bulmazsa, önderliğini sahiplenmezse ya da her mücadelenin o mücadelenin karakterine göre bir önderliği olmazsa mücadeleyi başarıya götürmek mümkün değildir. Bu bakımdan Önder Apo’yla Kürt halkının özgürlük mücadelesi arasındaki bağı anlamayan, bu bağı görmeyen, halkın özgürlük mücadelesinin gelişmesinde önderliğin ve öncülüğün rolünü anlamayan hiçbir mücadele sonuç alamaz. Ya da mücadeleyle önderlik ve öncülük gerçeği arasındaki bağı göremeyenler zaten güçlü mücadele yürütemezler. Bu açıdan da tecridi kırmak, tecride karşı mücadele etmek çok çok önemlidir.
Önder Apo bu halka her şeyini vermiştir. Bu halkın kırk-elli yılında yaratılan bütün değerlerinde Önder Apo’nun payı vardır. 1970’lerin başında başlayan mücadelesinin her anı Kürt halkını bilinçlendirme, güç yapma ve örgütlü kılma mücadelesini geliştirerek kendi kimliğini, kültürünü, özgür ve demokratik yaşamını sağlama doğrultusunda olmuştur. Bu konuda da çok önemli gelişmeler sağlatmıştır. Kürdistan'da büyük devrimler gerçekleştirmiştir. Kürt toplumsal gerçeğinde devrimler gerçekleşmiştir. Kürdistan'ın bütün parçalarını etkileyen bir özgürlük mücadelesi ortaya çıkarmıştır. Böyle bir mücadeleyi yaratan Önderliğe sahiplenmeden, böyle bir önderlik üzerindeki tecride karşı mücadele etmeden, kim doğru özgürlük ve demokrasi mücadelesi verebilir ya da özgürlük ve demokrasi mücadelesi verdiğini söyleyebilir? Bu Önderliği doğru anlamadan, bu Önderliğe yönelik görevleri yerine getirmeden hiç kimse Kürdistan'da özgürlük ve demokrasi mücadelesi yürütemez. Öte yandan bu Önderlik gerçeğini anlamadan, bu Önderliğin çizgisini kavramadan da Kürdistan'da hiçbir gelişme yaratılamaz. Böyle bir düşünceyi yaratan, Kürt halkının özgür ve demokratik yaşamını sağlayan, mücadeleyi ortaya çıkaran Önderliğe sahiplenilmeden, Önderlik üzerindeki tecride karşı mücadele etmeden kim doğru özgürlük mücadelesi verebilir? Bu bilince sahip değilse, bu Önderliğe sahiplenmiyorsa o zaman mücadele veremez. Ya da o kişide mücadele bilinci gelişmemiştir, o kişide mücadele iradesi ortaya çıkmamıştır. O kişi soykırımcı sömürgeciliği anlayıp bu soykırımcı sömürgeciliğe karşı mücadele edecek konuma gelmemiştir. Dolayısıyla bu Önderliği anlamak ve bu Önderlik üzerindeki tecride karşı mücadele etmek Kürtler için, Kürdistanlılar için herhangi bir gelişme ya da duruş değildir. Hakiki gerçek, mücadele duruşudur. Mücadele edip etmemenin, özgürlüğü isteyip istememenin ölçüsüdür. İşte bunun derin bilincine varan Kürt Özgürlük Hareketi böyle bir hamle başlatma kararı almıştır. Tecride karşı mücadele etmeden faşizmin yıkılamayacağını, Kürdistan'ın özgürleştirilemeyeceğini görmüştür.
Özgürlük Hareketimizin gördüğü bu gerçeği Leyla Güven yoldaş şahsında zindandaki arkadaşlarımız da görmüştür. Nasıl ki 14 Temmuz direnişçilerinin özgürlük mücadelesinin en zor döneminde, mücadeleyi geliştirmek için her yol ve yöntemi denediği ve büyük çaba gösterdiği dönemde, Önder Apo’nun mücadeleyi geliştirmek için günün 24 saatinde büyük bir tempo ve yoğunlukla çalıştığı bir dönemde nasıl ki yaşamlarını ortaya koyarak, büyük bir mücadele hamlesi gerçekleştirerek Önder Apo’ya yoldaşlıklarını göstermişlerse, Kürt halkının özgürlük mücadelesini anlamada ve bu mücadeleyi güçlendirmede en doğru duruşu göstermişlerse bugün de Leyla Güven ve zindandaki yoldaşlar şahsında Önder Apo’ya ve Özgürlük Hareketine karşı sorumluluk en doğru biçimde, en doğru zamanda ve en etkili biçimde gösterilmiştir. Bu yönüyle de gerçekten Leyla Güven’i ve zindandaki yoldaşlarımızı, Avrupa’daki açlık grevine giren yoldaşlarımızı dönemin ruhunu anlama ve bu ruhun karakterine ve ihtiyacına göre bir mücadele ortaya çıkarma yaklaşımıyla hareket ettikleri için saygıyla selamlamak gerekmektedir. Bu duruşlarından dolayı onları kutlamak gerekmektedir.
Leyla Güven tam bir devrimci demokratik duruş ortaya koymuştur
Tecridin özgürlük mücadelesindeki yeri bilinciyle, faşizmi geriletme ve oynayacağı rolün bilinciyle başlatılan “Tecridi Kıralım, Faşizmi Yıkalım ve Kürdistan'ı Özgürleştirelim Hamlesi”, düşünüldüğünden daha büyük etkiler ortaya çıkarmıştır. Özellikle bir kadının, Demokratik Toplum Kongresi Eşbaşkanı’nın, bir milletvekilinin, bir annenin, bir demokratik siyasetçinin bu direnişe öncülük yapması, bu direnişte öne çıkması direnişin etkisini artırmıştır. Özellikle bu direnişe öncülük yapan Leyla Güven’in söylemleri, duruşu, kararlılığı, derin yurtseverliği ve demokratik duruşu sadece Kürt halkını değil bütün Ortadoğu demokrasi güçlerini ve dünya halklarını da etkilemiştir. Bu yönüyle tam bir devrimci demokratik duruş ortaya konulmuştur. Bu duruş kadın özgürlük mücadelesinin geldiği düzeyin dışa vurumu olmuştur. Önderlikle Kürt halkının arasındaki bağın gücünü ortaya koymuştur. Önderliğin Kürt halkı açısından anlamının ne olduğunu tüm dünyaya çok açık bir biçimde göstermiştir. Bu konuda Leyla Güven’in duruşu, söylemleri ve direnişteki kararlılığı çok önemli etkiler yaratmıştır.
Bu direniş AKP-MHP faşizminin Kürt halkına ve demokrasi güçlerine saldırısını zirveleştirdiği bir dönemde başlamıştır. Zaten Kürt Özgürlük Hareketi uzun yıllardır zindandaki arkadaşların defalarca geliştirmek istediği süresiz-dönüşümsüz açlık grevlerine, ölüm oruçlarına karşı çıkmıştır. Zindandaki arkadaşların böyle derin yıpranmalara yol açacak, ağır sonuçları olacak eylemler içerisine girmesini istememiştir. Çünkü dışarda mücadele sürmektedir. Onlar zaten zindandaki duruşlarıyla direnmektedirler. Zindandaki yaşam duruşu bile büyük bir direniştir. Ancak faşizmin çok ağırlaştığı, topyekûn saldırı yürüttüğü, artık tümüyle Kürt halkının özgürlük mücadelesini ezme, Kürt halkı üzerinde faşist diktatörlüğünü kurma ve soykırımı tamamlama konusunda çok şiddetli ve kirli bir savaş yürüttüğü dönemde zindanların da bu direniş içinde yer almasını doğru görmüştür. Özellikle de Önder Apo’nun üzerindeki tecride yönelik bir direniş söz konusu olduğunda Önder Apo’nun zindandaki yoldaşlarının böyle bir mücadelede dışarıda kalması düşünülemezdi. Bu açıdan bu direnişe Leyla Güven ve tüm zindanlardaki arkadaşları güçlü biçimde katıldılar. Zindandaki yoldaşların ve Leyla Güven’in bu direnişe güçlü biçimde katılması ve bu direnişin, bu mücadelenin en önemli merkezi haline gelmesi aslında Kürt halkında ortaya çıkan öfkenin, tepkinin güçlü biçimde dışa vurmasını sağlamıştır.
Kürt halkı faşizmin baskısı karşısında teslim olmamıştır. Tüm irade kırma çabalarına rağmen Kürt halkının özgürlük tutkusu ve iradesi ayakta kalmıştır. Bırakalım iradesinin kırılmasını; tepkisi daha da artmıştır. İşte Leyla Güven ve zindandaki yoldaşların direnişe geçmeleri, yine Avrupa’daki yoldaşlarımızın süresiz-dönüşümsüz açlık grevine başlamaları Kürt halkında oluşan bu büyük öfkenin ve tepkinin dışa vurmasını beraberinde getirmiştir. Bu tepkinin toplumsallaşmasını, bir halk gerçekliği, bir ulusal gerçeklik haline gelmesini sağlamıştır. Toplumda belki grup grup, tek tek tepkiler oluşmuştur. Kürt halkı içinde tepkiler, öfkeler yoğun birikmiştir. İşte bu öfkeyi ve tepkiyi bir hedefe yöneltecek, bu tepkiyi devrimci bir iradeye ve direnişe dönüştürecek kıvılcımı Leyla Güven ve zindandaki yoldaşlar çakmıştır. Avrupa’daki direnişçiler bu öfkenin ve tepkinin AKP-MHP faşizmine karşı yönelmesini sağlamışlardır. Tepki ve öfke harekete geçirilmiştir. Biriken tepkinin AKP-MHP faşizmine yönelmesi sağlanmıştır. Bu direnişin yarattığı en önemli sonuçlardan biri budur. Öte yandan bu direnişin yarattığı çok önemli tarihi sonuç ise, tecritle Kürt halkı üzerindeki baskı ve zulüm arasındaki bağı ortaya çıkarmasıdır. Önder Apo üzerindeki tecridin halk üzerindeki tecrit olduğunun görülmesidir. Tecridin Kürdistan'daki özgürlük mücadelesiyle, Türkiye'deki demokratikleşme mücadelesiyle ve Ortadoğu’daki demokratikleşme mücadelesiyle bağı ilk defa bu düzeyde ortaya çıkarılmıştır. “Tecridi Kıralım, Faşizmi Yıkalım, Kürdistan'ı Özgürleştirelim Hamlesi”nin en önemli sonuçlarından biri tecridin ideolojik politik, siyasi anlamını, tecridin Kürt halkı üzerindeki tecritle, baskı ve zulümle, demokrasi güçleri üzerindeki baskıyla bağının çok kapsamlı biçimde anlaşılmasını sağlaması olmuştur. Nitekim bugün sadece Kürtler değil, Kürt Özgürlük Hareketi değil; Türkiye'deki, dünyadaki demokrasi güçleri, Ortadoğu halkları da tecritle özgürlük ve demokrasi mücadelesi, Türkiye ve Ortadoğu halkları üzerindeki baskı arasındaki bağı çok iyi anlamışlardır. Nitekim demokrasi güçleri de Türkiye'nin, Ortadoğu’nun demokratikleşmesi açısından, Kürt sorununun çözümü açısından, Türkiye’deki baskı ve zulmün ortadan kalkması açısından tecridin kalkması gerektiğini söylemektedirler. ‘Tecrit kalkmalı, demokrasi üzerinde baskılar kalkmalı, tecrit kalkarak Kürt sorunu çözümünde adım atılmalı, Ortadoğu’da demokratikleşme önündeki engeller kaldırılmalı’ demektedirler. Dünyada birçok demokrat ve insan hakları savunucusu da tecritle demokrasi mücadelesi, demokratik güçlerin mücadeleyi geliştirmesi arasındaki bağı görerek tecride karşı mücadeleyi desteklemektedirler. Bu yönüyle tecride karşı mücadelenin yarattığı sonuçlar çok büyüktür.
Tecride karşı mücadele AKP iktidarını içerde ve dışarda teşhir etmiştir
Tecridi kırma hamlesi seçim dönemine denk geldiğinden toplumun siyasi duyarlılığını artırmış, toplumun siyasi duyarlılığını artırarak 31 Mart seçimlerinde AKP-MHP faşizmine karşı bir duruş ortaya çıkarmıştır. 31 Mart’ta AKP-MHP faşizminin sadece Kürdistan'da değil Türkiye'de de yenilgiye uğratılmasında tecridi kırma yönündeki direnişin Kürt toplumu ve demokrasi güçlerinde yarattığı politik duyarlılığın artmasındaki rolü büyük olmuştur. Kürt halkının öfkesini, tepkisini en yüksek düzeye çıkaran bu eylemler bu tepkinin sandıkta AKP iktidarına tutum biçiminde ortaya çıkmasını sağlamıştır. Bu yönüyle bu tecridi kıralım direnişinin 31 Mart seçim sonuçlarını çok etkilediğini vurgulamak gerekiyor. AKP-MHP iktidarının beka sorunu, beka demagojisini boşa çıkarması ve Türkiye’nin ekonomik, sosyal ve kültürel yaşamını belirleyen, toplumsal yaşamını belirleyen şehirlerin demokrasi güçleri tarafından kazanılmasında tecride karşı mücadelenin rolü çok önemli olmuştur.
Tecride karşı mücadele AKP iktidarını içerde ve dışarda hiç olmadığı kadar teşhir etmiştir. Türkiye'deki sorunların kaynağının AKP iktidarı olduğunu ortaya koymuştur. AKP-MHP iktidarı sıkıştıkça demagojiyi, yalanı, toplum üzerindeki baskıyı artırmış; bu da AKP iktidarının hiç olmadığı düzeyde teşhirini sağlamıştır. Ve bugün AKP iktidarı Türkiye'yi yönetemez hale gelmiştir. 31 Mart seçimleri aslında AKP’nin Türkiye'yi yönetemeyeceğinin ortaya çıktığı seçimdir. Çünkü Türkiye'de; İstanbul’da, Ankara’da, İzmir’de, Çukurova’da halkın desteğini kaybeden bir iktidar Türkiye’yi yönetemez. Türkiye’yi yönetmek, en başta da buralarda halkın desteğini almakla mümkündür. Aslında 7 Haziran’da iktidardan düşen AKP, yerel seçimlerde bir daha düşmüştür. Bu bakımdan, tecridi kıralım direnişinin yarattığı siyasal sonuçlar muazzam olmuştur.
Tecride karşı mücadele şunu da yaratmıştır: Artık Kürt halkı, “Tecritle yan yana yaşamayız” diyor. Kürt halkının özgürlük güçleri, demokrasi güçleri tecritle yan yana yaşanılamayacağını söylüyor. Artık Kürtlere tecridi kabul ettirmek mümkün değildir. Bizzat tecridin varlığı bundan sonra Kürt halkı açısından mücadele gerekçesi olacaktır. Artık tecritle yan yana yaşanamaz, yan yana yaşamak mümkün değildir. Kürt Özgürlük Hareketi de Kürt halkı da özeleştiri vermektedir. Bugüne kadar bu tecridin kabul edilmesi bile halk ve Özgürlük Hareketi açısından bir özeleştiri konusudur. Önderlik üzerinde bu kadar baskı ve tecrit olurken Kürt halkı ve Kürt Özgürlük Hareketi bu tecridi kabul edebilir mi? Bu tecridi kabul etmek, özgürlük ve demokrasi iradesinden yoksun olmaktır. Bu tecridi kabul etmek bu baskıları sineye çekmektir. AKP-MHP faşizminin Kürtler üzerindeki soykırım politikasına sessiz kalmaktır. Bu açıdan artık Kürt halkı da, özgürlük güçleri de tecritle yan yana yaşamayacaklardır. Tecritle yan yana yaşamak, büyük onursuzluktur, teslimiyettir. Tecritle yan yana yaşamak, mücadele iradesi ve gücünden yoksun olmaktır. Tecridi kıralım mücadelesi bu gerçekliği ortaya çıkarmıştır. Bu bilinci, kararlılığı ve iradeyi yaratmıştır. Bunun için artık tecritle yan yana yaşanmayacak, tecride karşı mücadele süreklileşecek, tecrit kırılıp faşizm yıkılana kadar bu eylemler, bu direniş sürecektir.
Açlık grevi eylemleri örgüt ve kadro yapımızda duyarlılığı yükseltmiştir
Açlık grevinin toplumda olduğu gibi Özgürlük Hareketi'nde de yarattığı etkiler vardır. Kadroda ve örgütsel yapımızda önemli etkiler yaratmıştır. Örgüt yapımızda, kadromuzda açıkça şu ortaya çıkmıştır, şu kesin bir karar haline gelmiştir; artık Önderliğe yönelik tecrit kabul edilemez, tecritle yaşanılamaz. Bu da mücadeleyi geliştirmekle olur. Tecride karşı direnişleri her tarafta direnişin büyütülmesiyle tamamlamak gerekmektedir. Artık faşizmi yenilgiye uğratmak için bütün gücün ortaya konulması gerekmektedir. Bir taraftan Önder Apo üzerindeki tecritle yan yana yaşamama, tecridi kabul etmeme kararlılığı, kabul etmeme iradesi ortaya çıktığı gibi öte yandan AKP-MHP faşizminin zayıf konumda olması, tecridi kıralım direnişiyle bu iktidarın daha da zayıflatılması örgütümüze ve kadromuza tarihi sorumluluklar yüklemiştir. Mücadelenin her koşulda yükseltilmesi gerekmektedir. Kürt toplumunun, demokrasi güçlerinin bütün imkanlarını kullanarak mücadeleyi yükseltmeleri ve faşizmi yenilgiye uğratmaları gerekecektir. Bu açıdan da tecridi kırma mücadelesinin çok boyutlu geliştirilmesi görevi bulunmaktadır. Tecridi kırma mücadelesiyle Kürt halkının özgürlük mücadelesinin iç içe yürütülmesi gerekmektedir. Birini diğerinden koparmadan bu mücadelenin yürütülmesi önemlidir. Özellikle tecridi kırma bilinci ve iradesi olmadan özgürlük mücadelesinin geliştirilemeyeceği bilinci örgüt yapımızda ve kadromuzda güçlü ve derin iradeye dönüşmüştür.
Zindandaki yoldaşlarımızın fedailiği tabii ki tüm örgüt yapımızı ve kadromuzu derinden etkilemektedir. Nasıl ki 14 Temmuz Direnişi’nin şehadetleri o dönemde ‘yurda dön’ çağrısı olmuşsa, her türlü mücadele zayıflığını gidermişse; bu direniş de bütün kadro ve örgüt yapımızı mücadeleye çağıran, her türlü gevşekliği gideren bir direniş çağrısı olmaktadır. Şunu söyleyebiliriz: Zindan direnişindeki fedailik, Leyla Güven’in duruşu, Avrupa’daki yoldaşlarımızın direnişi, her yerdeki ‘tecridi kıralım’ eylemlilikleri örgüt ve kadro yapımızda duyarlılığı yükseltmiştir. Bu 2019 yılındaki mücadelemize kesinlikle yansıyacaktır. Toplumun mücadelesine yansıdığı gibi gerillanın mücadelesine de, Kürt Özgürlük Hareketinin her yerde yürüttüğü mücadeleye de olumlu etkide bulunacaktır. Bunu şimdiden söylemek mümkündür.
Öte yandan, bu direniş dış dünyayı da çok etkilemiştir. Dışarda ilk defa Önderliğin tecridi bu kadar gündeme girmiştir. Önderliğin tanıtılması, Önderliğin sahiplenilmesi ilk defa bu düzeyde ortaya çıkmıştır. Öte yandan AKP-MHP faşist iktidarının karakteri tüm dünyada daha iyi görülmüştür. Özellikle insan hakları, baskı ve zulüm konusunda AKP iktidarı her dönemdekinden daha fazla teşhir olmuştur. Yabancılar bile açlık grevine girmiştir. Açlık grevi direnişçileri tüm dünya parlamentolarına yansımıştır. Yine, Dünya Parlamenterler Birliği’nin toplantısında da tecrit gündeme gelmiştir. Bu yönüyle tecride yönelik mücadele Kürt halkının demokrasi mücadelesine hiç olmadığı kadar güç katmıştır. Bu da AKP-MHP faşizmine karşı mücadeleyi güçlendirecek önemli bir etken olmuştur. Tabii yalnız parlamentolar, devletler düzeyinde değil, devrimci güçler düzeyinde de önemli sonuçları olmuştur. Tüm dünyadaki sosyalist ve devrimci güçler zindandaki direnişle dayanışma içerisine girmişlerdir. Bu aynı zamanda tüm dünyadaki devrimci sosyalist güçlerle Kürt Özgürlük Hareketi arasındaki ilişkinin daha da güçlenmesini beraberinde getirmiştir. Diğer yandan son zamanlarda Avrupa’da, birçok yerde PKK'nin terör listesinden çıkarılması çağrıları yapılmaktadır. Zindandaki direnişler, Leyla Güven’in direnişi, birçok yerde Önder Apo’ya sahiplenilmesi ve tecride karşı direnişler Önder Apo’nun ve PKK’nin tüm dünyada tanınması sonucunu ortaya çıkardığı gibi, Avrupa ve ABD’nin PKK’yi terör listesine almasına, Önder Apo’yu bir terör örgütü önderi olarak görmesine karşı duruşlar da ortaya çıkmıştır. Türk devletinin Kürt Özgürlük Hareketini kriminalize etme, farklı gösterip kendi soykırım politikalarını meşrulaştırma çabaları da bu dönemde çok büyük darbe yemiştir. Bu yönüyle tecridi kıralım direnişi 14 Temmuz’un 12 Eylül faşizmine karşı oynadığı rolün bir benzerini oynayarak, AKP-MHP faşizmini uluslararası alanda teşhir edip zayıflatmıştır.
Açlık grevlerinin gerçekten önemli toplumsal ve siyasi etkileri olmuştur. Tabii açlık grevinin ölüm sınırına gelmesi toplumsal ve siyasal duyarlılığı artırmıştır. Şunu belirtmek gerekir; ilk başlarda yeterince duyarlılık olmadı. Zaten ölüm oruçlarının, açlık grevi eylemlerinin böyle bir yanı vardır. Belli bir süre sonra etkisini gösterirler. Öte yandan toplumsal örgütlenmelerin zayıflığı, düşmanın saldırılarının çok yoğun olması da ilk başlarda sahiplenme konusunda sıkıntılar ortaya çıkarmıştır. Ancak zaman içinde bu sahiplenmenin arttığını söyleyebiliriz. Belki çok büyük toplumsal eylemsellikler ortaya çıkmamıştır ama bütün toplumsal kesimlerde duyarlılık artmıştır. Siyasal kesimlerde, sivil toplum örgütlerinde duyarlılık artmıştır. Bu duyarlılık tüm dünyadaki insan hakları örgütlerine, demokrasi güçlerine, siyasi kesimlere yansımıştır. Özellikle de günler uzadıkça bu etki artmıştır. Bazılarının dillendirdiği, “Seçimlere denk gelmesi, gündemin seçimler olması, bu direnişe yeterince yoğunlaşılmaması ve bu direnişlerin gündemleşmemesi şeklinde zayıflıklar ortaya çıkarmıştır,” değerlendirmeleri yanlıştır. Bu yüzeysel bir yaklaşım olur. Aksine, seçim döneminde bu direnişlerin olması siyasal duyarlılığı artırdığı gibi, bu duyarlılık aynı zamanda tecridi kırma direnişine karşı da bir duyarlılık ortaya çıkarmıştır. Bunun görülmesi gerekiyor. Giderek bu duyarlılık daha da artacaktır. Özellikle de zindandaki bu direnişin binlerle ifade edilmesi, 7 bin insanın süresiz-dönüşümsüz açlık grevine girmesi, öte yanda bu açlık grevi eylemi direnişi içerisinde sadece kadroların değil, yurtseverlerin ve demokratik siyasetçilerin de olması direnişin gündemleşmesini ve sahiplenilmesini artırmıştır. Şu anda tutuklu ailelerinin tümü bir hareketlilik içerisindedir. Yine insan hakları örgütleri ve demokratik güçlerin duyarlılığı artmaktadır. Toplumsal hareketlilikte yetersizlikler olsa da bir sahiplenme düzeyi vardır. Kuşkusuz daha fazla olması gerekmektedir.
Açlık grevi eylemlerine sahiplenme toplumsal harekete dönüşmelidir
AKP-MHP faşist iktidarının baskıları çok ağırdır. Ve bir açıklamaya dahi izin vermemektedir. En ufak bir yürüyüşe izin vermemektedir. Bu direnişi destekleme eylemlerini bastırmak için bütün polisini, istihbaratını harekete geçirmiş bulunmaktadır. Şu anda polis nerede bir hareketlilik varsa oraya saldırmaktadır. En son milletvekillerine yapılan saldırılar ortadadır. Tomalar tazyikli suyla neredeyse milletvekillerini öldürecek biçimde bir saldırı içinde olmuşlardır. Milletvekillerine yönelik bu saldırı AKP-MHP faşizminin saldırganlığının, saldırganlıkta sınır tanımadığının en açık ifadesidir. Yine tutuklu ailelerine, barış analarına saldırmıştır. Hiçbir insanlık değeriyle bağdaşmayan bir tutum Kürt analarına karşı gösterilmiştir. Tecridin kırılması için bireysel eylemler yapanların cenazelerini engellemiş, ailelerine saldırmıştır. Bu kadar saldırgan olunması aslında bu direnişe sahiplenilmesinin bir sonucudur. Güçlü bir sahiplenme ortaya çıkacağını gördüklerinden, öfkenin ve tepkinin büyüklüğünü gördüklerinden önünü almaya çalışmaktadırlar. Bu açıdan toplumda bir duyarsızlıktan söz edilemez. Ama toplumun harekete geçmesini engelleme konusunda yoğun bir baskı ve zulüm vardır. Bunu görmek gerekiyor. Kuşkusuz bu sahiplenme daha fazla olmalıdır. Sahiplenme toplumsal harekete dönüşmelidir. Bedeller göze alınmalıdır. Eğer zindandaki tutsaklar ölümü göze almışlarsa, canlarını feda ediyorlarsa dışardakilere düşen görev de her türlü bedeli göze alarak AKP-MHP faşizminin saldırısını püskürtüp bu direnişçilere sahip çıkmaktır.
Açlık grevleri önemli bir etki yaratmıştır. Aslında direnilirse, bu direniş biraz daha toplumsallaşırsa AKP-MHP faşizmine geri adım attıracaktır. Zaten seçimde geri adım attırılmıştır, yenilgiye uğratılmıştır. AKP iktidarı zayıf duruma düşürülmüştür. AKP-MHP’nin bu kadar saldırması ve şovenizmi şahlandırması iktidarının çok zayıflamasıyla ilgilidir. AKP şu anda güçlü değildir, on yıl öncesinden çok çok zayıftır. On yıl önce birçok kesimin desteğini alan AKP şu anda yandaşları ve MHP’nin desteğini, devletin tüm desteğini alarak ayakta kalabilmektedir. Dolayısıyla böyle bir zayıf iktidara karşı mücadele edildiğinde sonuç alınabilir. ‘Tecridi kıralım’ direnişinin amacı zaten faşizmi yenilgiye uğratmaktır. ‘Tecridi kıralım’ direnişi faşizmi yenilgiye uğratmada önemli adımlar atmıştır, önemli gelişmeler sağlamıştır. Artık bunu daha kapsamlı, daha etkili, daha örgütlü eylemlerle sonuca götürmek gerekmektedir. Artık bu direnişten geri dönüş yoktur. Bu direniş mutlaka belli düzeyde sonuçlarını almak zorundadır. Ortaya konulan bedeller vardır. Bu bedeller görmezlikten gelinemez, bu bedellerin sonuç alması gerekiyor. Madem bu kadar bedel ödendi, bu kadar direniş gösterildi, zindanlarda bu kadar yıpranma yaşandı, yaşam ortaya konuldu, birçok yoldaşın sağlığı bozuldu, bundan sonraki yaşamında birçok sağlık sorunları yaşayacak; o zaman başka bedeller ödeyerek, bu direnişte ısrarlı ve kararlı olarak, sonuç almak gerekmektedir.
Bedeller ödenerek sonuç almayı hedefleyen bu direnişe toplumsal desteğin daha da artması gerekiyor. Ailelerin yürüttüğü mücadeleye tüm toplum destek vererek, ‘tecridi kıralım’ direnişi zindanlar etrafında bir barikata dönüşmelidir. Zindanlardaki mücadeleyi güçlendiren, sonuca götüren, anlamlandıran bir destek olmalıdır. Bu sadece Kürdistan'da değil, Türkiye'nin metropollerinde de gerçekleşmelidir. Türkiye'nin metropolleri harekete geçmelidir. Nasıl ki seçimde AKP-MHP faşizmine büyük bir şamar vurdularsa, bu iradelerini tecridi kırma mücadelesine katılarak da göstermelidirler. Özellikle gençler metropollerde bu rolü oynayabilir. Bu yönüyle herkes bulunduğu yerde birçok mücadele yol ve yöntemi deneyerek harekete geçmelidir. Kuşkusuz örgütlü olmak önemlidir ama bulundukları her yerde küçük örgütler yaratarak, mahalle ve sokak örgütü, okul örgütlenmesi yaratarak harekete geçebilirler. İlla da bütün okulların örgütlenmesi, bütün mahallelerin ve sokakların örgütlenmesi gerekmez. Herkes bulunduğu yerde, dışardan birilerinin gelip örgütlemesini beklemeden yerel örgütlenmeleri yaratarak harekete geçebilir. Zaten faşizme karşı yürütülen mücadelede bugün merkezi örgütlenmelerden çok yerel örgütlenmelerin yaygınlaştırılması gerekiyor. Bunları harekete geçirmek gerekir. Merkezi örgütlenmeler ancak yerel örgütlenmeler gelişirse güçlenir; yerel örgütlenmeler eylemsel güce ulaşırsa daha sonra merkezi örgütlenme haline gelebilir.Yoksa şimdiden merkezi örgütlenme yapalım ondan sonra eyleme geçelim yaklaşımı yanlıştır. Her sokak, her mahalle, her semt, her yer derhal kendini örgütleyerek eylemler yapabilir. Okulun da, mahallenin de tümü hemen örgütlenemez. Küçük örgütlenmeler yaparak, küçük birimler yaratarak hemen harekete geçmek, eylem yapmak gerekiyor.
Kürdistan'da ve Türkiye'de AKP-MHP faşizmine darbe vuracak o kadar hedef vardır ki herkes bu hedefleri görebilir ve vurabilir. Kürdistan'da da, metropollerde de, Türkiye’nin kıyılarında da vurabilir. Her yerde Kürtler, yurtsever gençler, özgürlük ve demokrasi mücadelesi sempatizanları, demokratlar, devrimciler kendi imkanlarına dayanarak örgütlenip eylem yapabilirler. Bu yönüyle gelip bizi örgütlesinler, harekete geçirsinler de eylem yapalım diye beklememek gerekiyor. Doğal önderlerin ya da herhangi bir sokakta, mahallede sorumluluk duyan demokratların, devrimcilerin kendi etraflarında örgütlenmeler yatarak ‘tecridi kıralım’ mücadelesine katılması gerekmektedir.
Zindanda birçok bireysel eylem yapılmıştır. Biz bunların doğru olmadığını zaten söylüyoruz. Bunlar kesinlikle yapılmamalıdır. Bu tür eylemler teşvik edilmemelidir. Ama süresiz-dönüşümsüz açlık grevleriyle zindanlarda başlatılan eylemler de kararlılıkla sürdürülmelidir. Bu konuda en ufacık bir kararsızlık, tereddüt, gevşeme ortaya çıkmamalıdır. Zaten önümüzdeki süreçte zindandaki direnişlerin sonuçları daha etkili olacaktır. Ölüm sınırına gelmiş birçok tutsak vardır. Bunların şehadete ulaşmaları olasıdır. Bu şehadetlerle birlikte direnişin hem içerde hem dışarda yeni boyutlara ulaşacağı ve bu direnişin mutlaka tecridi kıracak sonuçlar ortaya çıkaracağı açıktır. Biz bu temelde herkesin, “Tecridi Kıralım, Faşizmi Yıkalım, Kürdistan'ı Özgürleştirelim” direnişine karşı duyarlı olması, üzerine düşen sorumluluğu yapması ve bu hamlenin başarıyla sonuçlanması için mücadeleyi yükseltmesi çağrısında bulunuyoruz.