LIFS Ailesi..
İlk mutfak yazımda öncelikle emeği geçen bütün ekibime selam göndermeyi borç bilirim 🙂
Şimdi başlayabilirim.
Ekibin demirbaşlarındanım. Üyelerimizde bir takım değişiklikler oldu ama ekip lideri Betül ve ben yerimizi koruduk. Ekibe ilk alınan üyelerden biri de benim. Bir anda kendimi böyle bir projede buldum ve hiç tanımadığım insanlarla aynı amaç için bir whatsapp grubunda toplanmış, bir şeyler yapmaya çalışan bir ekip olduk. Gerçekten başarılı olmak isteyen bir ekip.
Her gün terim çıkarmak demek, her gün ekibinle iletişim halinde olman demek. Bugün başarılıysak “ekip ruhu” olayı sayesinde. Tabii ki bu sürece adapte olamayan arkadaşlarımız oldu ama geride kalanlar ve yeni gelenler projeye sahip çıkmasını bildi. Şuan 7 kişiyiz ve bu binlerce fikir demek. Bu 7 kişi gözünü açar açmaz birbirine “günaydın” der. Sınav öncesi birbirine başarılar diler, dua eder. Yeri gelir gülmekten kırılır, yeri gelir dertleşirler. Terimler üzerinde tartışır, varsa hatalarını söyler ama bi’ “ellerine sağlık” demeyi de unutmaz. Evet birbirimizi henüz görmedik ama bir gün buluşacak olmanın hayalini de kurmadık değil 🙂
Her gün terim çıkaracak olma fikri beni fazlaca heyecanlandırmıştı.Dersleri ‘acaba yazacak bir terim bulur muyum’ sorusunu aklımın bir köşesinde tutarak dinledim. Kitapları, araştırmalarımı buna odaklı yaptım. Şimdiki gibi sistemli gitmiyorduk o zamanlar, bilgisayarın başına bir oturuşta 5-10 tane terim çıkardığım zamanlar oldu. İlk defa duyduğun bir terim var ve bunu öğrenip bir karta sığacak şekilde 4-5 cümleyle ifade ediyorsun. Bu daha çok okuyup, araştırmaya itti bizi. Kendi kişisel gelişimimize faydası olduğu gibi öğrendiklerimizi kendimize saklamıyor, paylaşıyoruz. Fikrimiz beğenildi ki şuan 1000 üzerinde takipçimiz var. Ama bu aşamaya gelmek kolay olmadı. Kimi zaman zorlandık, kimi zaman sıkıldık. Pes etmek yerine yöntem değiştirdik ve yeniden heyecanla dolacağımız fikirler düşündük. Sadece terimlerimizi yazdığımız tasarımı değiştirmek bile o motivasyonu sağladı bize.
Takipçilerimizden geri dönütler geldi, hepsini dikkate aldık, üzerinde düşündük, kimini uyguladık. Eleştiriyi de, tebriği de aynı özenle değerlendirdik. Gelen güzel mesajları grupta paylaşıp sevinirken, eleştiriyi de kulağımıza küpe yapmayı ihmal etmedik. Birbirimizi de eleştirdik çünkü başarı ancak bu şekilde sağlanabilir. Tabii ki doğru üslupla ki böylece şu zamana kadar ne kimse kimseye kırıldı ya da üzüldü. (Maşallah deyin :D) Eleştirerek, olmamışsa söyleyerek daha iyisi için uğraştık. Bu tarz toplantıları sıkça yaparak sürekli yenilik halinde oluyoruz, dolayısıyla heyecanımız diri kalıyor.
Heyecanımızı diri tutan asıl şey yeniliklerden ziyade aramızdaki iletişim. Eğlenebildiğin, huzurlu, mutlu olduğun bir yerde başarılı olunabilir, hepimiz bunu savunuyor ve bunun için çabalıyoruz. Sevgi doluyuz ve işimizi de severek yapıyoruz 🙂
Yazımı ekibin photoshop’la terim tasarımlarını yapmayı öğrenirken hazırladığı bi’ şaheserle(!) sonlandırmak istiyorum. 🙂 İşte kendileri;