Pavlov aç köpekleri için elinde et ve kemik tutarak refleks kazandırırken, günümüzdeki medya imparatorları elinde yeşil dolarlar tutan Pavlova dönüşmüşler. Zira dünyanın her tarafından elleri kolları var. Ellerine iştiha ile bakan binlerce insan var. Bunların hepsi vicdan ve akıl çizgisi ile değil refleksleri ile dünyaya bakıyorlar. Unutmamak gerekir ki dünya üzerinde sermayenin tekelleşmesi ve globalleşmesinde en büyük araç şartlı refleks olmuştur. Dünya üzerinde sömürge ağlarını kuranlar, hem küresel sermayeyi yönetiyor ve hem de iktidarları yönetiyor. Ve kitleleri de bu metod sayesinde yönlendiriyorlar. Bugün terörizmi dünyaya baş belası eden ve uyguladıkları bu metodla darbeler, kalkışmalar yaptıran sendika ve işçi yürüyüşlerinde sıkça gördüğümüz “sıkılmış yumruk” figürü ile maruf Sırbistan da kurulmuş HOTPOR denilen illegal teşkilat da bu metod sayesinde Afrika da ve Mısır da ihtilalleri hep şartlandırma yoluyla gerçekleştirmişler.Dünki gezi park olaylarının temelinde de bir nevi şartlandırılmışlık yatmaktadır. Zira sanal medya dediğimiz internet olgusu, en ücra köylerdeki evlerimize kadar girdi. Çocuklarımız internet ortamında mantıklarını, düşüncelerini ve hatta yaşadıkları ortamı unuttular.
Siyasetten maddi ve manevi rantdevrişen siyasetçiler, kitleleri etkilemek ve kendilerine oy verenleri devamlı baskı altında tutmak için şartlandırma metodunu en iyi kullanan ve uygulayanalardır. Bilhassa hizmet üretmeden iktidara gelmek isteyen ve iktidar olduktan sonra da, geleceklerini garanti altına almak isteyen liderler, insanoğlunun bu zaafından her zaman faydanlanmışlardır. Önceleri, söylem ve faydalı işleri ile halkın gönlünü çelen siyasiler, basın medya ve sanal alemde insanların akıl ve izanlarını bombalayarak, düşünme ve akletme meleklerini karartmışlar, diyalektik akılı köleleştirmişlerdir. İnsan akıl tutulmasına yakalanıp bir defa şartlandı mı, artık ona hakkı ve hakikati anlatmak ve kabul ettirmek de mümkün değildir. Dini hayatımızı yapılandıran, yön ve düzen veren zararlı ve zararsız tarikat ve cemaat gibi oluşumlar hep şartlandırılmışlığın eseridir. Şartlanan insan çevresine ve dünyaya hep ben dediğimiz egosu üzerinden bakar. Bilahare bu benler toplanır da biz oluşdurdaklarında, o zaman toplum da yıkım başlar. Bu kümeleşme ve kutuplaşma sonucu, insana yaradanın verdiği, iyi hasletler körelir, bizden olanlar ve ötekiler şeklin de toplum şekillenir. Artık gruplaşma ve kutuplaşmanın verdiği saikle, insanlar sağırlaşır, körleşir, ruhunu ve kendini dış dünyaya kapar. Artık onun aklına, fikrine ve kalbine hitap edemezsiniz. Tv alıcıları gibi antenleri, sadece kendi grubundakilere açıktır. İşte bugün ülkemizin geleceğinin altına dinamit gibi yerleştirilen siyasi kutuplaşmalar, tarikat ve mezhep kutuplaşmaları İvan Pavlovun şartlandırılmış refleks metoduna dayanır.
Yeni yetişen neslin idolü Allah, Peygamber ve Mukaddes bildiğimiz değerler değil Google denilen ekran oldu. İlk okuldan evine dönen evladımız , ders, düşünmeden, anne – babası ile hasbıhal etmeden internetin huzuruna vardı. İnsanlık üzerinde kötü emeller besleyen odaklarda bu bilim ve teknik harikasını çok iyi kullandılar, yeni bir internet nesli yetiştirdiler. Bu nesil hiç düşünmedi, kafasını kullanmadı, ekranda çıkan her bilgiyi doğru kabul etti. Bunun sonunda da yeni bir sanal insan tipi gelişti. Bu sanal neslin bir kısmı Pavlon’un köpekleri gibi internetten aldıkları emirleri günlerce uygulamaya çalıştı. Onlar için ülkenin geri gitmesi, yakılması yıkılması önemli değildi. Önemli olan Google’ın istek ve yönlendirmeleri idi. Bunu bilen dış odaklı efendileri internet üzerinden öttürdükleri bir zille şehirlerimizin çoğunu kana buladılar. Bugün hala sanal medya üzerinden çalınacak bir zil bekleyerek salyaları akanlar var.
Günümüz dünyasında ve evvelinde dünyanın bütün diktatörleri Pavlovun zekice kurguladığı bu oyunu oynadılar ve oynattılar. İşin tuhafı bu diktatörler sanal âlemde köpekleşmeyi teşvik ederlerken sonunda kendileri de köpekleştiler. İşte bu gerçek sorun Pavlovun köpekleşmesi sırasında ortaya çıktı. Çünkü kandıran veya kandırdığını zanneden zamanla kendi kandırmacasının nesnesi haline gelir. Şartlandıran yalnıza deneklerinin değil, kendisini de şartlandırır. Pavlov'a da böyle oldu, zil sesine o kadar şartlandırmış ki; 73 yaşında laboratuarına giderken bindiği tramvayın kampana zilinin, tramvayın duruş zili zannıyla tramvay durmadan atlayarak ayaklarını kırdı. Evine getirdiklerinde köpekler için kurduğu düzeneğin zili çaldı. Pavlov'un ağzı ve dudakları kuruyup kaldı. Gözleri sabit bir noktaya odaklandı.