Ülkeler arasındaki gelir eşitsizliği politika yapıcıların ve araştırmacıların on yıllardır üzerinde düşündüğü, çalıştığı, tecrübe ve bilgi biriktirdiği dev bir sorun alanını oluşturuyor. Ülkeler arasındaki eşitsizlik doğal kaynaklara erişimden sabit sermaye düzeyine, iyi yönetişimden kurumların niteliğine pek çok farklı boyutta inceleniyor ve kökenleri ve nasıl azaltılabileceğine ilişkin çeşitli bakış açıları bulunuyor (Acemoğlu ve Robinson, 2013; Piketty, 2014).
Öğrenci başarısı ve ekonomik büyüme arasındaki kuvvetli bağlantının ortaya konulması öğrenci başarısının nasıl yükseltilebileceğine ilişkin soruları beraberinde getirdi.
Dünya çapında sayısız araştırma okullara odaklandı ve okul düzeyinde öğrenci başarısının belirleyicilerinin keşfedilmesi amaçlandı. Bu çerçevede sınıf büyüklüğü (derslik başına düşen öğrenci sayısı), öğretmen başına düşen öğrenci sayısı, öğretim ve öğrenim materyallerinin niceliği ve niteliği gibi pek çok farklı etkenle öğrenci başarısı arasında bir ilişki bulunup bulunmadığı, bulunuyorsa ilişkinin ne kadar kuvvetli olduğu test edildi: Bu araştırmaların bulguları iki temel noktaya işaret etti:
1) Hangi okul kaynağının öğrenci başarısı üzerinde ne ölçüde etkili olacağı önemli ölçüde eğitim sisteminin organizasyonu, yönetimi ve içinde bulunduğu sosyal yapıyla yakından ilişkilidir. Örneğin, Tennessee’de derslik başına düşen öğrenci sayısını düşürmek öğrenci başarısı üzerinde olumlu etki gösterirken Nairobi’de öğrencilere ücretsiz önlük vermek öğrenme çıktılarını yükseltebilmektedir.
2) Kalkınmakta olan ve kalkınmış ülkelerde, siyasal ve sosyal koşullardan bağımsız olarak öğrenci başarısı üzerindeki en belirleyici okul kaynağı öğretmen niteliğidir. (Glewwe, Hanushek, Humpage ve Ravina, 2013).
öğrenmenin belirleyicileri üzerine gerçekleştirilen araştırmalar öğretmenlerin öğrenme üzerinde en belirleyici okul kaynağı olduğunu ve öğretmen niteliğinin sadece öğrenci başarısıyla değil bireylerin uzun vadede üretkenlikleri ve gelirleriyle ilişkili olduğunu göstermektedir.
Kaynak: ERG Web Sitesi