Barbra, kariyerinde büyük pay sahibi Bergman çiftinin şarkılarını seslendirdiği albümünde hâlâ kudret sahibi ama düzenlemelerde hiç yenilik yok.
Öncelikle son senelerde gördüğüm en berbat albüm kapağına imza attıkları için Barbra ve Columbia Records’ın grafik tasarım ekibini gönülden kutlamak istiyorum. Kabul etmek gerek ki Barbra’nın özellikle 1977’deki muhteşem ‘Streisand Superman’ sonrası albüm kapakları birkaç istisna hariç neredeyse korkunç hatta sonu gelmeyen ‘Anılar’ kaset serisi kafasındadır. Ama adeta ‘evde camın önünde çektir fotoğrafı bas albüme gitsin ya n’olucak...’ denilerek yapılmış böylesi özensiz ve saçma bir kapağı Barbra gibi bir süperyıldızdan kabul edemiyor, hazmedemiyor insan.
‘Bir ben söylemedim’
Tabii bu yazının konusu albümün kapağı değil içi, dolayısıyla gelelim o noktaya. Aslında bir konsept albümle karşı karşıyayız. Streisand, kariyerinde oldukça önemli yer tutan şarkı sözü yazarları Alan ve Marilyn Bergman’a hoş bir jest yapmak istemiş; plak şirketini de buna ikna etmesi zor olmamış elbette... 1958’de evlenen o gün bugündür gerek özel hayatlarında gerekse iş ortaklıklarında son derece başarılı olan hatta 1983 Oscar’larında en iyi şarkı dalında aynı anda üç şarkılarını birden yarıştıracak kadar ileri giden Bergman’lar, sadece Barbra’ya verdikleri şarkı sözleriyle bile efsaneleşmişler aslında.
Albümün iki parçalı ‘Deluxe’ versiyonu diğerine nazaran daha dikkat çekici. Çünkü bonus olan kısımda Barbra’dan dinleye dinleye bıkmadığımız ‘The Way We Were’ ve ‘You Don’t Bring Me Flowers’ gibi şahane şarkılar bir araya getirilmiş.
Esas albümde ise Bergman çiftinin kariyerinde mihenk taşı olan ancak bugüne kadar Barbra’nın söylemediği şarkıların toplanması durumu söz konusu. Barbra hâlâ aynı. Canavar gibi söylüyor.
Düzenlemeler ise hep bildiğiniz gibi. Bir yenilenme ve değişiklik yok. Açılış şarkısı zaten büyük bomba... ‘The Windmills Of Your Mind’. Eh Barbra da yaptıktan sonra bu şarkıyı yorumlamayan bir ben kalmış oluyorum zaten. ‘Solitary Moon’, ‘So Many Stars’ ve ‘The Same Hello The Same Goodbye’ gibi ‘kolay dinlenir/çok sevilir’ klasikleri bir de Barbra’dan dinleyelim diyorsanız ne âlâ. Yoksa boşverin gitsin.