Giant Days, Mart 2015’ten bu yana Boom! Box (Bkz: Boom! Studios) tarafından yayımlanan bir çizgi roman serisi. Yazarı en çok Scary Go Round ve Bad Machinery gibi webcomic işleriyle bilinen John Allison. Çizimler Lissa Treiman’a, renklendirme ise Whitney Cogar’a ait. Şu zamana kadar 18 sayısı yayımlandı.
Giant Days bir hayattan kesit (slice-of-life, hatta slice-of-college-life) çizgi romanı diyebiliriz. Yani burada süper kahraman janrını göremeyeceksiniz. Görürseniz de en iyi ihtimalle bir referans olur ya da bir espri konusu ^^
Konusu şöyle: Susan, Esther ve Daisy isimli üç kızımız üniversiteye henüz başlamışlardır. Başladıkları gibi birbiriyle arkadaş olmuştur. Esther gotik takılan tam bir drama kraliçesidir, Daisy evde eğitim görmüş ve ne yapacağını pek bilmeyen bir tiptir. Susan ise Daisy’nin aksine bazı konularda epey kaşarlanmış, grubun en normal gibi görünenidir. Bu üç arkadaşın genel olarak komik (yer yer trajikomik) olan “öğrencilik” hayatlarını konu almakta.
Blogumda genel olarak daha farklı -daha ağır- çizgi romanlar önerdiğimin farkındayım. İşte bu yüzden Giant Days’e yer vermek istedim. Bir kaç kitabı ve bir kaç çizgi roman serisini aynı anda okuyan bir insanım. Haliyle kafam bazen kelimenin tam anlamıyla yanıyor. İşte öyle vakitlerde açıyorum Giant Days’i, okuyorum bir sayı, neşem yerine geliyor. Zihnim de bir kendini topluyor ^^
Her okuduğumuz şeyin eleştirel, bol göndermeli efendime söyleyeyim kafa karıştırmalı olmasına gerek yok. Kimi zaman sadece gerçek hayattan soyutlanmak gerekiyor. Giant Days de bunu verebilen nadide örneklerden.
Kızların okul hayatını anlatıyor demiştim. Aslında Amerikan gençlerinin yaşamı, problemleri de veriliyor. Ve yine Amerikan gençlerinin bunlarla başa çıkış yöntemleri. Mesela kızlar yurtta kalırken bir grip salgını baş gösteriyor. Bunun gibi basit ve herkesin yaşadığı -yaşayabileceği- bir olaya yer verirken, Daisy’nin cinsel yönelimini sorguladığı vakitler de geliyor. Ya da doğum gününde, ilk kez içen Daisy’nin (tabii sadece içmekle kalmıyor, Amerikan genci dedim dikkatinizi çekerim ^^) sarhoş olduğu gece ailesinden birinin onu ziyarete gelmesiyle nasıl başa çıktığını da gösteriyor. Bayağı gençlik çizgi romanı yani.
En sevdiğim yönü ise protagonistlerin (bakmadan yazdım) kız karakterlerden oluşması. Erkeklere bakış açıları, bizim kendi dünyamızda yaşadığımız sorunlara güzel bakış açıları getirilmiş. Ne yapayım ergence ve klişe olan şeyleri seviyorum ben! Gayet de eğleniyorum okurken. Nasıl ki bazı filmler kadınlara daha çok hitap ediyor, bu çizgi roman da aynen öyle. Ancak beyler okuyup sevemez mi? Tabii sever. Sonuçta ortada kaliteli bir iş var.
Yazı boyuca “daha hafif” gibi kelimeler kullandım. Ancak bu derinliği olmadığı anlamına gelmesin. Yer yer çok da güzel eleştiri yapıyor. Gönderme yaptığı zaman da çok tam gediğine oturtuyor. Hatta bir keresinde, bir mevkide sigara içenlerin birbirini tanıdığına dair bir gönderme vardı. Sesli gülmüştüm bildiğiniz. Hemen ekliyorum:
Giant Days, benim açımdan, okuması kolay ama gerçekten güzel bir çizgi roman oldu. Gençlik kısmı eğlendiriyor, ilerledikçe dozundan hiçbir şey kaybetmiyor. Yani 18 sayı olması hiiiç gözünüzü korkutmasın, başladıktan sonra göz açıp kapayıncaya kadar bitiyor.
Genel olarak gençlik temalı yapımları seviyorsanız, bir göz atın derim ben. Hem saçmalamadan komedi yapabilen kaç yapım var? İşte bu o nadide yapımların çizgi romandaki örneklerinden biri.