“Bir Bisikletli Geçerken Ljubljana Nehri’nin Üzerinden”
Fotoğraf: Enes Talha Tüfekçi
Bu fotoğrafı, soğuk bir Ljubljana akşamında şehri ikiye bölen nehrin üzerinde dondurucu bir havada kimsenin Türkçe konuşmadığı gerçeği hâlâ beni esir tutuyorken çektim. Şehir beni baştan sona büyülemişti. İlk yurt dışı seyahatim olduğu için değildi. Ljubljana mükemmel derecede korunmuş mimarisiyle, yavaşlığıyla, sessizliğiyle, yeşiliyle en başından beri hayal ettiğim şehrin özelliklerini taşıyordu. Avrupa’nın şaşalı şehirlerinden farklıydı; dinginlik ve içsellik sağlayan bir ruhu vardı. Adeta Orta Çağ Avrupa’sından fırlayıp gelmiş gibiydi. Şehrin meydanındaki kilisenin önüne kurulmuş giyotinleri görüyor gibiydim, kaleye doğru çıkan yeşil tepelerde atlarının yuları elinde kaleye tırmanan yeniçerileri görüyor gibiydim. Osmanlıların ta İstanbul’dan kalkıp buraya ordu göndermesinin hikmetini bütün iliklerimle kavramıştım. Ve hep hayıflanarak: Neden, neden bıraktık bu toprakları?