Otobüsçü ağlamayı bir kader olarak mı seçmiş kendine? Otobüsçü gerçekten para kazanıyor mu?
Zor durumdayız, bittik öldük söylemi hep var.
Var da, tüm firmalar zor durumda mı?
Yükselen pazar payını arttıran firma yok mu?
Çok iyi para kazanan da, zor durumda olan da var.
Bütün sektörlerde olduğu gibi
Maliyetler ağır, risk fazla.
Ancak taşınan yolcu da var, kazanılan para da…yapılan yatırımlar da.
Büyük olmanın büyük düşünmekten geçtiğini hatırlatır ekonomi uzmanları hep.
Para kazanmak isteyen şirketini iyi yönetmeli.
Yönetmelik
Yönetmelikte bizi rahatsız eden maddelerin değiştirilmesi gerekiyor.
Karayolu Taşıma Yönetmeliği madde 38/B : “Yetki belgesi sahipleri ücret tarifesine uymak zorundadır” der.
Ama…
Havacılık şirketleri istediği hatta istediği biletleri kesebilir. Kesiyor da…
Promosyonda da bir sınır yok.
Uçaklar her saati farklı satabiliyor. Türk Hava Yolları Malatya’dan İstanbul’a sabah 09.55’de 149 YTL, akşam 21.45’de 119 YTL. Atlas, Onur da 119 YTL’ye taşıyor. Trabzon-İstanbul 100 YTL’den 169 YTL’ye kadar değişiyor.
Ve uçaklar dolu…
Ankara 79’dan 139 YTL’ye kadar değişiyor. Bodrum’da zaten yer yok.
Yer bulursan da, o da Onur Air 158 YTL.
Bir de otobüs fiyatına bakalım.
İstanbul-Bodrum 40’la 50 YTL arası. Trabzon’a 40-50 YTL’ye bilet bulabiliyorsunuz.
Yönetmelik maddesi değişmeli.
Biz bilet fiyatlarımızı günün koşullarına göre şekillendirmeliyiz.
Otobüs bilet fiyatları serbest bırakılmalı.
Uçaklarda olduğu gibi…
Otobüsçü, dilediği zaman istediği fiyata çalışabilmeli.
Yönetmelik üzerinde çalışmamız şart…
Bir sürü kısıtlama var.
Mesela otobüsçü promosyon yapamıyor.
Biz sadece otobüsçü gözü ile baktık.
Türkiye’nin geleceği olarak bakmadık.
Bir sürü madde var:
Bizi sınırlayan ama havayollarını sınırlamayan.
Onlara promosyon yasak değil. Bizde misafir bileti bile sınırlı.
Kargo
Diğer taraftan kargoda da gelirimiz azaldı.
Ciddi bir gelirdi kargo.
Otobüste kargo taşınmasının yasaklanmasına tepki gösterilmeliydi… Gösterilmeli.
Oysa ülkenin her ilçesine gidebilen, insan ulaşımını aksaksız sağlayabilen bir tek otobüsçü hala bu ülkede.
Üstelik gönderilen küçük bir eşyanın ertesi gün noktaya ulaşmasında henüz ülkemizde otobüsçüden hızlısı da yok.
Ülkenin en ucundaki ilçeye kadar eşya otobüsçü sayesinde gitti bugüne kadar.
Gelirini kaybedecek her sektör feryat figan ederken otobüsçü ciddi gelir kazandıran kargo düzenlemesine neden tepki göstermez?
Otobüsçü yol ve trafik güvenliğine zarar verecek eşya taşıması yapmasın tabi ki… Ancak insanımızın küçük de olsa gönderisini otobüsle yapabilme imkanını bundan sonra da sunabilsin otobüsçü.
Karayolu taşımacılığında sınırlar kalkmalı mı? AB’li taşımacılar ülkemizde faaliyet gösterebilsin mi?
Gelecek 10 yılın senaryosu çıkarılmalı.
Avrupalı için Türkiye’de otobüs firması almak veya kurmak çok karlı bir iş değil.
Bizim birikimimiz bu. Dalgalanan bir Türkiye’de yaşıyoruz ve buna rağmen ayaktayız. Teknik birikimimiz de var.
Serbest dolaşım olursa eğer, Türk otobüsçüsü tüm Avrupa’ya gider. Gitmelidir.
Avrupalı’da gelecekse buyursun gelsin.
Hatırlarsınız Ulaştırma Bakanı Binali Yıldırım söylemişti: “Rusya’da Rusya Ulaştırma Bakanlığı ve bizim heyet bir arada oturduk. Rusya Ulaştırma Bakanlığı’nı temsil eden bir Türk vardı. Otobüs firması sahibiymiş Rusya’da. Dışa açılmayı önerdi bizlere.”
Rusya’da en büyük ödülü aldı “Türk Otobüsçüsü: Altın At Arabası Ödülü”
Rusya’da otobüsçülük yeni…
Birikim yok…
Türkiye’deki birikimini oraya taşıyarak bu ödülü kazandı.
Oradaki ödül sektöründür.
Bizim otobüsçülüğümüzün ulaştığı noktadır bu.
Türk otobüsçüsü Balkanlar’da, Yemen’de, Arabistan’da, Sudan’da, Ukrayna’da, Rusya’da çalışıyor.
Tüm dünyada neden olmasın?
Dışarı açılmak yürek ister? Çok riskli.
Risk almadan da bir şeyi başarmak mümkün değil.
Türk otobüsçüsünün dışarıya açılması lazım.
Otobüsçü ağlamayı kader olarak seçmesin!
Büyük olmanın büyük düşünmekten geçtiğini unutmasın.
Çağ fikir liderliği çağı.
Latif Karaali – Ulaştırma Dünyası
31 Temmuz 2006 Sayı:267