Hasan Dağı ‘nın her ziyaretçisi için başka bir anlamı vardır. Kimisi için; volkanik dağ olması, kimi için Türkiye’nin en yüksek dağlarından biri olması vs… Benim için ise şafak sökerken görülen o sivri ve ürpertici dağ olmasıydı.
Adana’dan yolu Aksaray üzerinden geçen bir istikamete giderken görmüştüm O’nu. Önceleri adını da bilmezdim, çocukluk dönemlerime isabet eden 90’lı yıllar. Tabi şimdiki gibi internet, Google map vs.de yok, rahmetli anneanneme sormuştum, “Hasan Dağı O” demişti. Böylelikle uyuyan bir volkan olduğunu da öğrenmiş oldum o bilgi de coğrafya derslerinden.
Hasan Dağı’na neden Hasan Dağı demişler, hikayesi nedir, en son ne zaman patlamış gibi bilgilere girmeye gerek görmüyorum zira verdiğim bilgiler sağdan soldan toplanmış şeyler olacak. Kendi gördüklerimi ve tespitlerimi aktarmak eminim gitmek isteyenlerin daha çok işine yarayacaktır diye düşünüyorum.
Uludağ’da dağcılığa başlayalı 1,5 sene olmuş artık 3000 metre ve yukarı irtifalara tırmanmak istiyordum. Yazının başında bahsettiğim üzere dağın ben de çocukluktan beri bıraktığı cazibenin de etkisi ile Sait Abi ve Emre ile Hasan Dağı planları yapmaya başladık. Netice de 21-22 Ekim 2017 tarihi için karar aldık.
Herkes kendince önemsediği noktalar üzerinde araştırma yapmaya başladı. O tarihlerde hava nasıl olacak, daha önceki rotalar hangileri, malzeme seçimi ve ulaşım gibi. Benim önceliğimde uydu fotoğraflarından gidilecek bölgenin 360 derece incelenmesi. Google Earth’ın 3D harita sistemi bu iş için oldukça faydalı. Zira haritada gezinirken nokta nokta irtifayı göstermesi rota planlamak için son derece önemli.
Yaptığımız araştırmada daha önceki faaliyetlerini anlatanlar, kamp yeri olarak 1950 metrede kapalı durumda olan Karbeyaz Otel önünden bahsetmişler. Bir miktar araştırdıktan sonra bu noktanın tabir yerindeyse ayak altı olduğunu öğrendik. Nitekim gittiğimizde de öyle olduğunu gördük. Çünkü bu noktaya kadar toprak da olsa her türlü binek otomobil ile ulaşılabilecek bir yol var. Gelenler gidenler derken en azından kamp yerinde kendinizi gerçek dağ şartlarında bulur musunuz şüpheli.
Duyumlar böyle olunca daha yüksek bir noktada kamp yapacak bir yer aramaya başladık ve alttaki harita alıntısında 2720 metrede işaretli noktayı esas kamp yeri olarak kararlaştırdık. Esas kamp yeri diyorum çünkü Bursa’dan yola çıkıp sabaha karşı 4 gibi Karbeyaz Otel’de olmayı planlıyorduk. Yol yorgunu olacağımızdan öncelikle otel önünde çadırlarımızı kurup uyuyacak sabah da kalkıp yukarı kamp noktasına doğru tırmanışı başlayacaktık.
Planladığımız gibi saat 04.00 civarında Otelin önüne vardık ay olmadığından gece epey karanlıktı, arazi volkanik olduğu için çadırları kurarken ortaya çıkan tozuma hızlı hareket etmemeyi gerektiriyordu ve İç Anadolu ayazı gecenin en soğuk vaktindeydi. Çadırlarımızı kurup bir şeyler atıştırıp uyumaya çekildik, yorgunluktan mı sabah ki tırmanışın heyecanından mı bilinmez 1,5 saat ancak uyumuştum.
Sabah kalkıp kahvaltımızı yaptıktan sonra çadırlarımızı topladık. Sadece uydu fotoğraflarıyla tahmin üzerine belirlediğimiz bir noktaya doğru yola çıkacaktık. Elbette kaygılanıyor insan 20 kg. civarında kamp yükü ve tırmanılması gereken 750 metre civarında bir irtifa. Hazırlıkları tamamladık ve yola koyulduk, saat 10.45. Hava açık ve tek bir bulut yoktu ancak ayazlı esinti devam ediyordu.
Eğer kar olmayan aylarda gidecekseniz ve uydu fotoğrafını paylaştığım yukarı kampımızın bulunduğu noktadan geçen klasik rotayı da kullanacaksanız, mutlaka otelden geriye doğru su deposuna kadar gelin. Tırmanışa su deposu önünden başlarsanız dev yarıkların -bunların lav kanalları olduğunu düşünüyorum- içine girip çıkmak zorunda kalmazsınız.
Yükseldikçe bir yandan altimetreden bir yandan gözle kamp kurmayı planladığımız noktayı yaklaşıp yaklaşmadığımızı anlamaya çalışıyorum. Son metrelerde heyecanım arttı birazda grubumun gereksiz noktalara tırmanmasını önlemek için arayı açtım. Nihayet tahminlerimiz doğru çıkmıştı, ulaştığımız 2720 metre irtifada üç beş çadırı taş temizliği yapmadan kurabilecek yere ulaştık, saat 15.30. Eğer yerdeki yumruk veya futbol topu büyüklüğünde taşlar temizlenirse yer daha çok çadırı alabilirdi. Biraz dinlendikten sonra çadırlarımızı kurmaya başladık ve ardından yemek.
Yemeği yedikten sonra şöyle bir etrafı kolaçan edelim deyip dolaşmaya başladık, bu arada birazda ısınacaktık çünkü hava epey soğumuştu. Gün batımı ise harika manzaralarla bezeliydi, nereye bakılsa ayrı bir güzellik karşımızdaydı. Saat 18.00 gibi çadırlarımızın yanına geri döndük ve dinlenmek üzere tulumların içine girdik ama o giriş. Güneşin batması ile beraber hava epey soğumuştu artık, üşüyor olmamızda elbette geceden gelen uykusuzluk ve yorgunluğun belki de irtifanın neden olduğu iştahsızlıkla da ilgisi vardı diye düşünüyorum.
Saat 18.00’den çadırda çıktığımız ertesi sabah 05.00’a kadar herhalde 4 saat ancak uyumuşumdur. Her hafta günü birlik faaliyetler yapsam da kamp tecrübesi başka bir şey, hele de kamp yeriniz dağda ıssız bir nokta da ise… Yine de zirve heyecanının verdiği güçle sabah dinç olarak çadırımdan çıktım diyebilirim. Sabah bu sefer de gün doğumunun görsel şöleni başlamıştı. Saat 06.30
Kamp yerimizden sonra eğim iyice dikleşiyor ve tabi çarşaklı volkanik külden oluşan arazi bir hayli kaygan. Burada klasik rotanın patikası da belirgin, orayı takip etmek daha kolay yürümeyi sağlıyor aksi takdirde bir adım ileri iki adım geri bir tempo sizi bekliyor. Yükseldikçe güneşte Hasan Dağının dev krater duvarlarına düşmeye başlıyor. Alttaki fotoğrafta sağ üst köşede görülen tepe nokta zirve defterinin olduğu yer. Hatırladığım kadıyla esas zirve ile arasında 20 metre var. Eğer benim zirve defteri ile işim yok diyorsanız son üstte görülen kayalıkların yanından devam edip yamacı yan olarak geçmenizi tavsiye ederim. Böylece tırmanıştan tasarruf edebilirsiniz.
Peki nedir bu esas zirve mevzusu? Hasan bir volkanik dağ olduğu için tepede bir krater var, zirve noktaları ise bu kraterin çevresinde yükseliyor. Aşağıdaki fotoğraf zirve defterinin olduğu yerden çekilmiştir. Karşıda 3268 metrelik (benim altimetreme göre 3271 metre) zirve görülüyor.
Bir süre zirve defterinin olduğu yerde oyalanıp dinlendikten sonra öncelikle kratere indik ve tekrar zirve için yükselmeye başladık. Bence dağın en zor etabı burası idi, dik ve kül yığını bir yamaçtan inip kayalık bir sırta tırmanmaya başlıyorsunuz. Zirve defterinin bulunduğu yerden 1 saatte asıl zirveye varabilirsiniz. Esasında 30 dakikada da mümkün ama artık 3000 metre irtifada olduğunuz için bence o kadar hızlı hareket etmeyin.
Ve zirve… Olabildiğince kendi başımıza yaptığımız rota planlaması ve doğaçlama hareket tarzından sonra artık zirveye vardık.
Hasan Dağı’na kış mevsimi haricinde gideceklere tavsiyem, Karbeyaz Otel önü yerine bizim tecrübe ettiğimiz 2720 metredeki alanda kamp kursunlar, kendinizi dağda gerçek anlamda yalnız hissederseniz.
Güvenli ve eğlenceli faaliyetler.
Bilal Levent ERTAŞ.
Faaliyetin özeti olarak hazırladığım video;
Anahtar Kelimeler: dağcılık , Hasan Dağı , dağcılık eğitimi , dağcılık malzemeleri , outdoor , kamp malzemeleri