Zırhlı araçlar alanındaki ünlü ve tanınmış keşifcilerden biri Amerikalı tasarımcı John Walter Christie idi. Ülkemizde, BT ve T-34 serisinin Sovyet üretim tanklarında yaygın olarak kullanılan orijinal süspansiyon sisteminin mucidi (Christie süspansiyonu) olarak bilinir. John Walter Christie, New Jersey'deki küçük Range Range kasabasında 6 May 1865'te doğdu. Gelecekteki tasarımcı, Cooper Birliği akşam okulunda okudu. Ve daha sonra, Delamater Iron Works'ün sahip olduğu çelik fabrikalarında çalışmakta olup, New York'taki işçiler için ücretsiz bir okula girdi. Daha sonra Amerika'nın nakliye şirketlerinden birinde mühendislik danışmanı oldu. Bu işte ilk başarının kendisine gelmesiydi - donanma silahı kulelerinin parçalarının işlenmesi için tasarlanmış bir atlıkarınca buluşu için patentini aldı.
1904 yılında, gelişmekte olan otomotiv teknolojisine büyük ilgi duyan Christie, birkaç önden çekişli yarış otomobili inşa edebildi, hatta en başarılı yarış otomobili tasarımı için ulusal bir ödül kazandı. 1912'te, para ödülü olan yarış arabaları ve tekerlekli traktörlerin üretimi için küçük bir şirket kurmayı başardı ancak pazarda başarılı olamadı. Start-up girişimcisi, Christie çeşitli zırhlı araç türlerini yarattığında, Birinci Dünya Savaşı'nın patlamasıyla yokuş yukarı gitti.
Böylece, 76,2-mm, 203-mm kendinden tahrikli obüs bir topçu silahı toplayıcı topçu kurabildi ve 75, 100 ve 155 mm ile silahlı bir ACS hattını oldukça kısa bir sürede geliştirdi. 1919’te, Christie, M1919 olarak adlandırdığı ilk tankının gelişim yılına kadar serbest bırakılması için bir emir aldı. Tüm tanklarını yaratan tasarımcı, onlara hem tekerlekli hem de tırtıl üzerinde hareket etme şansı verdi ve lider pist çiftini liderleştirdi. Bu tür çok yönlülük, 20. yüzyılın başlarında tank yapım dünyasında Amerikalı tasarımcının gerçek bir ziyaret kartı haline geldi. ABD ordusunun, Christie'nin ürünlerine fazla ilgi göstermediğini merak ediyorum. Amerika Birleşik Devletleri'nde savaş-arası makinelerinin hiçbiri seri üretime girmedi, ancak inşaatları için alınan para yaratma maliyetlerini karşıladı.
Amerika Birleşik Devletleri'nde, yazar ordu arasında bir anlayış bulamadı, ancak denizaşırı ülkesinin gelişimi takdir edildi - SSCB ve Büyük Britanya'da. Christie, kendisinin adını verdiği yüksek hızlı tanklar için bir şasi ve orijinal bir süspansiyon sistemi geliştirerek kendi konseptini önerdi. Bu askıya alma, İkinci Dünya Savaşı'na katılan tanklarda kullanıldı. SSCB'de, yüksek hızlı tank konseptinin bir parçası olarak, Birleşik Krallık'ta, Covenanter ve Crusader'ı içeren seyir tankları olan bir BT tank ailesi oluşturuldu. Ek olarak, Christie süspansiyonu Sovyet orta tank T-34 ve İngiliz orta tank Comet'de kullanıldı.
İki dünya savaşı arasındaki dönemde, John Walter Christie, prototiplerinde on yıllardır farklı ülkelerde ortaya çıkan unsurlarla savaşan araçlar kullandı ve kullandı: tekerlekli izlemeli itici güç ve birleşik birimlerin kullanımı; sıkı düzen; şanzımanlı tek bir ünitede motor; tank balistik avantajlı hatlarının zırh korumasında ve kaynak kullanımı; Tank şasisinde münferit süspansiyon ile paletli lastik lastiklerin kullanılması
Ancak bu, John Walter Christie’nin teklif ettiği şey değil. Tankı göğe kaldırma fikri de yetenekli bir Amerikalı tasarımcıya aitti. 1932'te havada dolaşabilecek bir tank için yeni bir konsept öneren oydu. O yılların Amerikan gazeteleri, tasarımcı fikrini zevkle kucakladı: Gazeteler, ülkeyi saldırganlık saldırıları ve tezahürlerinden kurtarması beklenen bir uçan tank şeması yazdırdı. Aynı zamanda, o zaman bile fikrin, projenin uygulanmasından şüphe eden birçok eleştirmeni ve şüpheci vardı. Belki de ABD’de% 100’de olan tek kişi inşaat ihtiyacına ikna olmuş ve uçan tankın başarısı Walter Christie’nin kendisiydi. Hedefine ulaşmak için fanatik bir sebatla yürüdü ve bu tek başına saygıyı hak ediyor.
"Christie süspansiyonu" için patent
1930'lerde, Christie zaten düşmanlarının arkalarında birliklerinden izole olarak çalışabilecek birçok başarılı savaş aracı yarattı. Ancak “kanatlı tank” düşüncelerinde özel bir yer tuttu, bu projeyi birkaç yıl boyunca uygulamaya koymaya çalıştı. “Kanatlı tankı”, 5 tonluk tekerlekli paletli bir araçtı, gövdesi üzerine çift kanatlı kanatlı bir kutunun yerleştirileceği ve dönüşü tank motoru tarafından sağlanacak olan bir hava pervanesiydi.
Tasarımcı, 1932 tarafından en hafif tankı tasarlamayı başardı, parçalarının ve montajlarının (tasarımının izin verdiği) o yıllar için yeni bir malzemeden yapıldığı duralumin. Aslında, tank gövdesi çift oldu. İç kısmı duralumin tabakalarından birleştirildi ve dış kısmı 12,7-mm (kabuğun önü) ve 9 mm (kabuğun tarafı) kalınlığında zırh plakalarından yapıldı. Tasarımcı, tekerlek izlenen parçayı değiştirmeden bıraktı - 4-x palet makaralarından (bir tekerlek üzerinde sürüş sırasında ön çift kontrol edilir), ön kılavuzdan ve her bir arkadaki arka tahrik tekerleklerinden oluşuyordu. Ek olarak, destek tekerleklerinin her biri ayrıca duralumin'den yapılmıştır ve Firestone pnömatik lastiklerle donatılmıştır. Bu tankın üzerindeki kule ayarlanmadı, tabancanın makinenin ağırlığını korumak zorunda olduğu tank gövdesine yerleştirilmesi gerekiyordu. Bu savaş aracının mühimmat, yakıt ve mürettebatı olmayan toplam kütlesi 4 tonunu aşmadı ve tamamen yüklendiğinde, tank kütlesi 5 tona ulaştı.
Başlangıçta hava ikmaline yönelik tasarlanan bu tank, Christie tarafından "uçan" makine üzerindeki deneyleri için seçildi. M1932 o zamanlar çok güçlü bir V-şekilli 12 silindirli Hispano-Suiza motorla donatılmıştı ve 750 hp güç üretiyordu. Böyle bir motorun kurulumu sayesinde, tank inanılmaz bir başarıya ulaşabilirdi "uçak»Hızlar: Bir otoyolda tekerlekler üzerinde sürerken 120 mil / sa (yaklaşık 190 km / sa) ve yollarda sürerken 60 mil / saate (96,5 km / sa) kadar. Rakamlar abartılı görünse bile, tankın hız yetenekleri çok yüksekti. Tank, 6 metre genişliğindeki hendeklerden kolayca atlayabilir ve 45 dereceye kadar eğimlerin üstesinden gelebilir. Çamurluklar yeterince geniş olacak şekilde tasarlandı ve palet makaralarının yukarısına yerleştirildi. Aslında, küçük kanatlara benziyorlardı ve makinenin "uçuculuğunu" artırıyorlardı. Vites kutusu dört vitesliydi: İleri hareket için üç ve geri hareket için bir hız vardı.
Christie'nin planlarına göre, kalkış sırasında ilk kalkış sırasındaki 70-80 metre tırtıllar üzerinde yapılmalıydı. Bundan sonra, sürücü (o bir pilot) şanzıman redüktörünü raylardan tank üzerine monte edilmiş olan pervaneye çevirmek zorunda kaldı. Yaklaşık başka bir 90-100 metre sonra ve 120-135 km / s hıza ulaştıktan sonra, tank gökyüzüne yükseliyordu. Bu durumda, sürücü muharebe aracının önünde her zamanki yerine yerleştirilmişti. Uçuş sırasında, motorun yakıt deposunda bulunan iki tanktan yakıt beslemesi gerekiyordu. Havada, yukarıdaki hesaplamaya göre, bir “uçan tankın” hızı yaklaşık olarak 150-160 km / s olmalıdır.
M1932
Bağımsız bir süspansiyonun varlığı nedeniyle, tank güvenli bir şekilde kraterlerle kazınan savaş alanına oturabilirdi. İnişten sonra, sürücünün kanatları ve kuş tüyleriyle çerçeveyi bırakmak için özel bir kol kullanması gerekiyordu, daha sonra mücadele etmek mümkün oldu. Bu durumda, tankın mürettebatı sadece iki kişiden oluşacaktı - sürücü ve topçu. Tankın inişi, planlama hızından ödün vermesine yardımcı olması beklenen pistlerde yapıldı, otoyollara ulaştı, pistler kaldırıldı.
Projenin detaylandırılmasına ve uygulama girişimlerine rağmen, pratikte, Christie planın uygulanmasında başarılı olamadı. O sırada başarısızlığın ana nedeni, sürücünün motordan tank tekerleklerinden pervane ve pervaneye uzaktan geçişi imalatının karmaşıklığıydı. Teknoloji ve o yılların teknik düşünce gelişimi düzeyinde - oldukça zor bir problemdi. Ayrıca, Amerikan ordusu bu gelişmelere büyük miktarda para harcamaya hazır değildi ve gelecek vaad eden uçak Hava Kuvvetleri tarafından kabul edilmediği için bir tankın ağır bombardıman uçağı ya da nakliye uçağının altına taşınması fikrini uygulamak mümkün değildi. Christie’nin ABD ordusuyla ilişkisi, SSCB temsilcileriyle yaptığı görüşmelerden olumsuz yönde etkilendi.
Prensip olarak, Christie tarafından önerilen “uçan tank” tasarımında teknik olarak imkansız olan hiçbir şey yoktu, ancak bu güzel fikir ABD'de hiçbir zaman uygulanmadı, savaş yıllarında uçan bir tank A- 40 Oleg Antonov. Başlangıçta, Antonov partizanları desteklemek için dövüş makinesini kullanmayı teklif etti. Bu olağandışı makinenin uçuş testleri, Ağustos 7 ile Eylül 2 1942 arasındaki yıllara göre yapılmıştır.
Christie'ye döndüğünde, bir zamanlar açıkça göz ardı edildiği ve bunun ABD'de olduğu belirtilebilir. İngiltere'de iken yazdığı küçük “Modern Mobile Defence” broşüründe müşterilerle birlikte kasasını test etti, zaten 1930-i'de, günümüzde geçerli olan tank tasarımının temel görevlerini ana hatlarıyla açıkladı. “İlk ve en önemli görevim Christi, savaş hayatını kendisine emanet etmeye karar veren bir kişiyi koruyacak bir şasi yaratmaktı. Bu nedenle, frontal projeksiyonun her tür mühimmat için saldırmak zor olması gerekiyordu. Ek olarak, şasimizi oluştururken, onları mümkün olduğu kadar düşük ve bu yüzden farkedilemez tutmaya çalıştık. Makinenin güvenliğini hızlandırarak arttırma seçeneğini de gördük. Hem uçak hem de kara savaş ekipmanı için hız aynı derecede önemlidir. Yüksek hareket hızıyla, düşmanı kolayca atlayabilir veya ondan ayrılabilir, bombalamanın altından çok hızlı bir kaçış yapmanın yanı sıra hızlı bir şekilde ateş etmek için rahat bir pozisyon alabilir. " Bunların çoğu XXI yüzyılda ve sadece gerçekte değil, aynı zamanda modern bilgisayar çevrimiçi oyunlarında sanal savaş alanlarıyla da ilgilidir.
Bilgi kaynakları:
http://pro-tank.ru/zapad-vostok/56-kristy
http://www.aviarmor.net/tww2/tanks/usa/christie_m1932.htm
http://warspot.ru/794-letayuschiy-tank-inzhenera-kristi
http://feldgrau.info/engines/5209-letajuschij-tank-kristi
http://modelist-konstruktor.com/bronekollekcziya/letayushhie-tanki
Açık kaynaklı materyaller