Her çocuk okula farklı bir şekilde geri döner. Birçoğu için sınıfa geri dönmek bir umut ve neşe nedenidir, ancak diğerleri için gerçek bir ıstırap ve endişe kaynağıdır, özellikle okula başlıyorlarsa. Çocuğunun acı çektiğini görmek hiçbir ebeveyn için zevkli bir yemek değildir, ancak bunu nasıl başaracağımızı her zaman bilemeyiz. Bu nedenle size ayrılık ritüellerinin nasıl yardımcı olabileceğini anlatmak istiyoruz.
Gerçek şu ki hem aileler hem de okullar, çocukların duygularının giderek daha fazla farkına varıyor ve onlara saygı duyuyor. Bağlanma figürlerinden ve çevrelerinden ayrılmanın ve derslerin ritmine uyum sağlamanın onlar için kolay olmadığını her seferinde daha iyi anlıyoruz. Bu nedenle, çok fazla kaygıya neden olabilecek bazı değişiklikleri daha ilerleyici hale getiren uyum dönemleri işaretlenir.
Ancak, bu her zaman yeterli değildir. Neyse ki, küçüklerin çok fazla acı çekmeden bu adımı atmasına yardımcı olabilecek bazı stratejiler var.
Ayrılma ve okula uyum ritüelleri
Okula geri dönmek (herhangi bir eğitim aşamasında, ama özellikle eğitimin başladığı yıl) çocuklar için bir dizi zorluğu beraberinde getirir. Çoğu durumda bunlar sadece formalite olarak görülür ve çocuğun er ya da geç uyum sağlayacağı varsayılır. Aksine, bağlanma ebeveynliği, Çocuğun duygusal dünyasını anlayın ve ritimlerine saygı gösterin ve yaşam süreçleri.
Bu ikinci bağlamda kuşkusuz okula uyum çok daha kolay olacaktır. Bir çocuğun tüm okul saatlerini ağlayarak geçirmesinin mümkün olmadığı doğrudur; ancak bu, acı çekmeyi bıraktığı anlamına gelmez: gerçek bir adaptasyondan ziyade bu acıyı kabul etmesi anlamına gelebilir.
Ayrılık ritüelleri bu sürece eşlik eden ve kolaylaştıran bir araç olarak karşımıza çıkmaktadır. İlk haftalarda veya aylarda başlarlar ve çeşitli tiplerde olabilirler.
Sunum Ritüelleri
Veliler bir okul ararken genellikle merkeze, öğretmenlerine ve metodolojisine bakarlar. Nasıl olduklarını ve çocuklarını kendi bakımlarına bırakacak özgüvene sahip olmak için nasıl çalıştıklarını bilmek isterler. Çocukların da buna ihtiyacı var. Rahatlama ve eğlenceden eğitimcilerle paylaşmak için bir yaklaşım dönemi gerektirirler., onlarla bir bağ oluşturmak için. Ve işten çıkarılma saatine kadar sınıfta bırakılırlarsa bu çok karmaşıktır.
Giriş ritüelleri, o ilk haftalarda, ebeveynler, çocuklar ve eğitimciler alanı paylaşıyor. Bu şekilde, bebek, ana figürlerinin destek sunmaya hazır olduğunu bilerek, öğretmenleri ve akranlarını keşfedebilir, keşfedebilir ve onlarla ilişki kurmaya başlayabilir.
Bu aşamanın süresi her çocuğun ihtiyaçlarına bağlı olacaktır. Özünde, bu adaptasyon aşaması, sadece çocuğun sınıfta olduğu saatlerde bir artış olarak değil, onun yeni yetişkin rol modelinin kim olacağına güvenmeye başlaması için bir fırsat olarak görülmelidir.
veda ritüelleri
Çocuk dostu okullar, her çocuğun ayrılığa farklı tepkiler verebileceğini öngörür; ve ebeveynlerin sınıftan ayrıldığı o ana sevgiyle eşlik etmeye isteklidirler. Bazı küçük çocuklar öğretmenleri ve akranlarıyla oynarken veya etkileşimde bulunurken sakin kalır, ancak diğerleri sıkıntılı hissedebilir ve ekstra desteğe ihtiyaç duyabilir.
Bu ritüeller her çocuk tarafından oluşturulur ve her sabah ebeveynleri ayrıldığında harekete geçer. Kimisi için bir veda öpücüğünden ibaret olacak, kimisi anne babasına kapıya kadar eşlik etmek isteyecek, kimisi onları pencereden uğurlamak isteyecek… Her halükarda, öğretmenler duygusal ifadeye izin verdiğinde (ağlama, öfke, korku…) ve her çocuğun ihtiyaç duyduğu o ritüeli takip etmeye kendilerini verirler, güvenlik ve güven inşasını kolaylaştırırlar..
ayrılık ritüelleri
Son olarak, çocukların ebeveynlerinden bu kadar uzun süre ayrı kalmayı zor bulmaları, onları yakın hissetmeleri ve özlem duymaları yaygındır. Bunun için, ilk günlerde ebeveynler arayabilirler. onlara “bağlı kaldıklarını” hissettirmenin bir yolu. Örneğin, çocuğun eline küçük bir çizim yapmak ve çocuğun anne veya babanın eline bir tane daha çizmesine izin vermek.
Ayrılmadan önce ona şunu açıklayabilirsin, yurdunu özlediğin zaman, anne babanı hatırlaman gerektiğinde, o çizime bakabilir veya dokunabilirsin. elinize alın ve bağlı olduklarını hissedin. Böylece anne ve babasının da onu düşündüğünü, onu sevdiklerini ve çok yakında tekrar buluşacaklarını bilecek.
Bir çizim yerine çıkartmalar, bilezikler veya başka herhangi bir unsur da kullanılabilir. Anahtar, çocuğun bütün gün yanında taşıyabileceği ve ona bir noktada zayıflayabilen o güvenliği veren bir şey olmasıdır.
Kısacası, yetişkin merkezliliği bırakıp, durumları küçüklerin bakış açısından analiz edersek, okula başlamanın veya sınıfa geri dönmenin ne anlama geldiğini daha iyi anlayacağız. Çocukların duygularını doğrulayın, ritimlerine saygı gösterin ve onlara aileden ve okuldan saygı ve sevgiyle eşlik edin Adaptasyonunuzu büyük ölçüde kolaylaştıracaktır. Bu sayede yalnızlık, korku ya da terk edilmişlik duygusu yerine güven inşa edebilir, sağlam bağlar kurabilir ve dünyaya açılma kolaylığı sağlayabilirsiniz.
okulun en güzel günü
Okulun ilk günü bizim ve çocuklarımız için yeni bir aşamadır, tanınması gereken birçok duygu ve duyguyu üreten bir değişimdir. Devamını oku “
Giriş Ayrılık ve uyum ritüelleri: Çocukların okula geri dönmelerine nasıl yardımcı olurlar? ilk olarak 1ipucu.net Uzmanlardan İpuçları Blog’da yayınlandı.