Damızlık hayvanlar iki tamamen zıt fonksiyonlar yerine getirirken ilgili çiftleşme veya yavrulama tavşanları. Uygulama, genetik olarak yakın hayvanların çoğaltılmasının türün dejenerasyonuna yol açtığını göstermiştir. Sonuç olarak, bireyler daha da büyüyor, gelişiyor, kilo alıyor, daha çok hastalanıyor. Ancak, yeni yetiştirilmiş çeşitler üretildiğinde, bu tür ensest, genellikle yararlı nitelikleri ve özellikleri birleştirmeyi mümkün kılan tek yoldur.
Tavşan yetiştiriciliği nedir?
Bireylerin erkek ve dişi üreme hücrelerinin yakın akrabalık derecesine sahip olmalarının birleşmesine melezleştirme denir. Böyle bir tavşan geçişi, embriyonun gelişiminin uyarılmasını zayıflatır. Yavrular yavaş büyür, hastalanır, gelecekte normal şekilde üremez.
En kötü senaryoda, çirkin, rahatsız edilemez ve hatta ölü tavşan doğar. Olumsuz etkiler bir veya birkaç kuşak boyunca ortaya çıkar, bu nedenle bu eşleştirme çok nadiren kullanılır.
Öte yandan, tavşanlarda yeni cins çizgileri geliştirmek ve geliştirmek için çabalayan üreme çiftlikleri, bu seçim yöntemine başvurmaktadır.
Endüstriyel çiftliklerde, bu tür çiftleşmeye sadece yeni erkek tavşanların yokluğunda izin verilir. Her 3-4 yılda bir üretici popülasyonunun güncellenmesi önerilir ve endüstriyel tavşan çiftlikleri içinde erkekleri düzenli olarak değiştirmek daha iyidir. Bu konuda "Üreme tavşanları hakkında" başlıklı makalede daha fazlasını okuyabilirsiniz.
Genetik bilgi nesilden nesile nasıl iletilir?
Tek tek hayvanların özellikleri ve özellikleri, dominant ve resesif genleri oluşturan genotipi belirler. Heterosigöz kombinasyonları ile, ikincisi tavşanlarda kalıtsal olarak programlanmış karakterleri ortaya çıkaran ikinciyi baskılar.
Genetik homojenlik, sunulan bilginin nesiller boyu süren değişmemesi ile karakterize edilir. Daha sık olarak bu tek biçimlilik, akrabalığın bir sonucudur.
Homozigosite, bir nesilden diğerine aktarılan negatif veya pozitif nitelikleri güçlendirir. Olumlu koşullarla, bu fenomen olumlu olarak nitelendirilir. Tavşanlarda faydalı nitelikler, örneğin, doğurganlık, olumsuz dış etkenlere karşı direnç olarak kalır.
Olumsuz olaylar, acıdır, zayıf canlılıktır. Bu mutasyonlarla ölüm oranı% 8'e ulaşır. Böylece, özellikler, pozitif veya negatif işaretler, spesifik genlerin etkileşimi ile belirlenir.
İn vivo homojenlik
Doğal habitatlardaki bir tavşan sürüsünün içinde, çiftleşme ortakları rastgele seçilir, bu yüzden vahşi genlerde aynı genlerin belirli sayıda kombinasyonu görülür.
Aynı zamanda, hayvanlar, canlılıklarını sadece pozitif özelliklerle korurlar, çünkü bu nitelikler doğal seleksiyon ile belirlenir. Süt kalitesinin düşük olduğu tavşanlar, sürünün içinde gelişmemiş anne niteliklerinin baskındır, o zaman böyle bir topluluk neslinin tükenmesine mahkumdur.
Yararlı özelliklere sahip güçlü bir homojen küme bile her zaman pozitif bir fenomen değildir, çünkü bu tür tavşanlar genetik eylemsizlik ile karakterize edilir. Değişen çevresel koşullar altında, bu hayvanlar hızla uyum sağlayamazlar. Hayvanlar vahşi çevrenin katı şartlarına uymuyor ve sonunda ölüyorlar.
Tavşan yetiştiriciliğinde ilgili karışımların olası çeşitleri
Yetiştirme, anne-oğul, baba ve kız, erkek kardeş ve kız kardeş arasında yakın çiftleşme anlamına gelir. Tavşan ıslahında bu tür cinsel etkileşim, Romen rakamlarının bir kombinasyonu ile gösterilir (I-II, II-I, II-II).
Diğer kuzenler arasında kuzenler (II-III, III-II), amca ve yeğeni (III-III) vardır. Ortak ata tipi anne ve babanın (IV-V, V-V, IV-VI) uzak akrabalıklarının bile yavruların kalitesini doğrudan etkilediği bilinmektedir.
Tavşan vücudunun, döllenmiş hücre içindeki genlerin kimliğinin etkilerini azaltma arzusu nedeniyle, belirli nitelik ve özelliklerde bir kayıp vardır. Aynı zamanda, farklı durumlarda, istenen ve istenmeyen özellikler ortaya çıkar. Yetiştirme çiftlikleri içindeki faydalı özellikleri birleştirmek için, belirgin özellikleri olan bireyler seçilmektedir.
Tavşanların doğurganlığının yüksek olması nedeniyle, bu hayvanlar için sık sık okolov olması muhtemel iletişim dedesi, torunu, büyükannesi, torunu, büyükbabası, büyük torunu, büyük torunu, büyük torunu (I-III, III-I, I-IV, IV-I). Ortak ataların sayısına bağlı olarak, hayvancılık basit ve karmaşık olabilir.
Ensestenin olumsuz etkisini zayıflatan faktörler
Akrabalık karışımından kaynaklanan en büyük olumsuz sonuçlar, eşi olan tavşanların sağlıksız, gelişmemiş bir vücut, azaltılmış canlılığı, aynı koşullar altında büyüyüp gelişmesiyle karakterize olduğu durumlarda mümkündür.
Öte yandan, dış ortam büyük ölçüde değişebilir ve belirli genlerin taşıyıcıları için optimal olmaktan çıkar. Bu şartlar altında, kötü adapte olmuş bireylerin soyları tükenmeye mahkumdur. Hayatta kalma, gelecekte türlerin temeli haline gelen en uyumlu hayvanlar olacaktır.
Böylece, dişiler ve akrabalık erkekleri için farklı yetiştirme koşulları oluşturarak tavşanlarda yavrulaşmanın olumsuz etkilerini azaltmak mümkündür.
Bu önlemler birbirine benzemeyen erkek ve dişi germ hücrelerinin oluşumuna katkıda bulunur. Sonuç olarak, böyle bir çöpün yavruları daha canlı hale gelir.
Çukurlarda tutulduğunda akrabaların çiftleşmesi kaçınılmazdır
Doğada, doğal seleksiyon ilkesi eserler. Zayıf düşük-aktif bireyler hayatta kalma mücadelesini kaybeder. Bu tür yabani tavşanların avcılar için kolay bir av haline gelmesine, üremesine izin verilmemektedir. Kadınlar için yapılan yarışmada, rakipleri keskin dişlerle bile sıkıştıran rakiplerinden daha düşüktürler.
Çukurlardaki tavşanların grup ıslahında da rekabet vardır, ancak bu gibi koşullarda ıslahın önlenmesi neredeyse imkansızdır. Akraba çiftleşmelerinin olumsuz etkilerini en aza indirmek için, her altı ayda bir süreye yeni erkeklerin yerleştirilmesi gerekir.
Kırılmayacak aktif, güçlü bireyler seçmek önemlidir. Sürü popülasyonu 200'e ulaştığında akrabalık üreme olasılığı önemli ölçüde azaltılır. Sürekli üreme çalışması ile, kusurlu ve hasta hayvanların reddedilmesi feci sonuçlardan kaçınılabilir.
Küçük çiftliklerde çiftçilik nasıl üretilir
İlgili çiftleri kendi başınıza geçmeniz önerilmez. Kadınların zaten avlanmaya başladığı, huzursuz davrandığı ve “taze kan” gereksinimlerini karşılayacak tavşanların bulunamadığı durumlar vardır. Çiftlikte bulunan tavşan erkeklerin genetik materyalini kullanmak gerekir.
Ancak, hayvancılığın olası olumsuz etki riskini azaltmak önemlidir. Bu, aşağıdaki önlemlerin alınmasını gerektirir:
- belirgin cins özelliklerine sahip aktif ve sağlıklı bireyleri seçme;
- çiftlerin akrabalık derecelerini maksimuma indirgemek;
- tavşanları gelişimsel kusurlarla reddetmek, sürekli olarak cins özelliklerini yetiştirmek;
- yavrulama sonucu elde edilen yavrular, kesim için besiye veya doğum yerinden uzağa gönderilmek istenirse;
- Çöpten en iyi dişiler, uzaktan getirilen üreme tavşanlarıyla daha fazla geçiş için bırakılabilir.
Bu tür kurallara sıkı sıkıya bağlı kalarak, kin'nin negatif belirtilerini minimuma indirmek mümkündür.
Olası ilgili tavşan geçiş çizgileri
Tavşan ensestinin sonuçları sadece bireysel bireyler için değil, tüm hayvan türlerinin grupları için de farklı olabilir. Sonuç olarak, gen değişebilir, deformasyonlara, hastalığa veya ölüme neden olabilir. Sadece nadir durumlarda, gen mutasyonu nedeniyle, hayvanların cins özellikleri ve özellikleri iyileşir.
Bakalım tavşanları farklı derecelerde akrabalık yakınlarıyla eşleştirmenin mümkün olup olmadığını görelim. Örneğin, en yakın kan çizgileri olan baba-kız (II-I), erkek kardeş-kız (II-II), anne-oğul (I-II) ve ayrıca kendi aralarındaki kuzenleri geçiyoruz (II-III, III-II) , yeğeni ile dayı (iii-iii). Vücudun doğal savunma eyleminin bir sonucu olarak, hayvanların faydalı veya istenmeyen özellikleri ve özellikleri kaybolur. Böyle bir işlem kontrol edilemez, bu nedenle yakın akrabaların çiftleşmesini bırakmak daha iyidir.
İstenilen özellikleri pekiştirmek için, geçiş için, açıkça belirgin niteliklere sahip bireylerin seçilmesi gerekir. Ebeveynlerin soylarına özel dikkat gösterilmelidir. Bununla ilgili daha fazla bilgiyi "Tavşanların eşleştirilmesiyle ilgili en önemli" makalesinde bulabilirsiniz.
Aynı anda doğmuş tavşanları eşleştirmek mümkün mü
Aynı çöpten kardeşler söz konusu olduğunda kategorik olarak tavsiye edilmez, çünkü bu gibi durumlarda yavrular uygun değildir. Tavşanlar zayıf bağışıklık, çeşitli hastalıklara duyarlılık ile karakterizedir. Olumsuz dış etkilere karşı düşük direnç nedeniyle, hayvanlar sıklıkla ölür.
Çiftleşmenin istenmeyen etkilerini önlemek için önleyici tedbirlerin alınması önemlidir. Zaten bir ay, tavşanların cinsiyetini belirleyebilirsin ve üç aylıkken, farklı cinsiyetteki hayvanların oturması gerekir. Bu, genç hayvanların sağlığına zarar veren ve cinsin dejenerasyonuna yol açan kontrolsüz kaplamaların önlenmesi olacaktır.
Bir fidanlık içinde birkaç tavşan hattının yetiştirilmesi önerilir. Böyle bir çiftlik yapısında, bazı hayvanların en iyi özellikleri diğerleri tarafından tamamlanmaktadır ve kalıtım zenginleştirilmiştir. Aynı cins içinde farklı çizgileri birleştiren böyle bir olguya çapraz denir. Haçtan kaynaklanan yavrular yeni bir tavşan hattına harika bir başlangıç olabilir. Yetiştiricilik, ancak yukarıda belirtilen tüm önlemlere titizlikle uyulabilir.
Ve tavşan-akrabaların çiftleşmesi hakkında ne biliyorsun? Makale ilgi uyandırdıysa, bazı acil soruları yanıtladıysa, lütfen bir Beğeni koy.
Yorumlarınızı bırakın. İnternet üzerinden faydalı bilgileri paylaşın.