Terör haberlerinin ardı arkası kesilmiyor. Her gün acı olaylara yenileri ekleniyor. Birçok insan yaralanıyor, ölüyor, askerlerimiz şehit oluyor.
Sabah kahvaltı etmek için kalkıyoruz, bir şeyler hazırlayıp oturuyoruz mutfaktaki televizyonun başına, al işte ! Yeni bir terör haber daha… Ya askerimiz şehit olmuş yada masum insanlarımız
ölmüş, yaralanmış. Akşam işten okuldan geliyoruz, geçiyoruz tekrar televizyon başına. Sabah haberlerinde ağır yaralı olanların ölüm haberleri karşımızda… Anlatması söylemesi kolay tabi bizim için, siz bide asker ailesi veya terör saldırısı sonucu ölen masum insanların yakını olduğunuzu düşünün.
Er yada geç bu şerefsizler yakalanıyor, ceza belli, hapis... Yeterli mi? Değil tabi...
İnsanları öldürmenin, yaralamanın, acı çektirmenin, terörün cezası caydırıcı değil. Bu şerefsizleri hapse atıp bizim verilerimizle beslemenin bir anlamı yok bence. Bir düşünelim, şehit anasının yüreği nasıl soğur? Anneannem anlatıyor, eskiden ulus meydanında ibret olsun diye suçlular halkın önünde asılırdı diyor. Bir zamanlar 2 kişiyi öldürmüş birini asan bir ülke bu gün askerimizin masum insanlarımızın onlarcasının canına kastediyor, biz, hapse atıyoruz. E yetmez tabi. Şehit ailesinin, hatta yok yok, televizyonda akıllı işaretlerle çocuklar ekran başından uzaklaştırılıp bütün Türk halkının önünde bu
şerefsizlerin kafasını kesmek lazım. Bir sokakta yürüyorsunuz, küçük kızınız markete sakız almaya gidiyor, sizde park halinde araçların yanında kızınızı bekliyorsunuz, olan oluyor. Olma olasılığı da hiçte az değil; her gün haberlerde gördüğümüz karelere bakılırsa. Bomba patlıyor yanı başınızda. Küçük kızınız marketten çıktığında sizin ölü ya da parçalanmış bedeninizi görüyor. Ortalık mahşer yeri… Televizyonda adam kesmek mi, yok yok bu da yetmez bu kızın yaşadığı acıyı dindirmeye. Terörü bitirmek lazım.
Komutanlar, generaller, askerler orada burada muhabbet ediyorlar. Şu ülkeyle savaş çıksa şöyle olur, şu ülkeyi şu kadar saatte teslim alırız. Öbür taraftan bir kısmı şehirde bir kısmı dağda olmak üzere birkaç köpeği yok edemiyoruz. Her gün bize acı dolu haberler hediye ediyorlar, sadece izliyoruz. Çok mu üşengeçiz acaba? İstanbul’da Abdullah Öcalan’ın bayrağını açan terör adına sloganlar atan, suçsuz günahsız esnafın iş yerini dükkanını ateşe veren şerefsiz terör yandaşlarının evleri belli. Bunları
arada bir evinden gözaltına alıp biraz tartaklayıp geri evine göndermekle olmaz bu iş. Molotof kokteyli atan adamları gece gözaltına alıp sabah salıveren bu adalete, devlete sesleniyorum. Bir gün okula gönderdiğiniz, durakta otobüs bekleyen kızınızın oğlunuzun yanıklar içinde hastanedeki görüntüsünü gördüğünüzde geç olmayacak mı sizce ha!
Bunun adı vahşet ve tamamen gerçek! İstanbul’daki köpekleri bir gece gizli bir operasyonla toplayıp kireç kuyularına atacaksın. Terör saldırısı sonrası yakalanan şerefsizleri türlü işkencelerle halkın önünde yok edeceksin. Asker bitirmiyorsa bari adalet caydırsın. Terör nasıl biter? Terör böyle biter.