Sevgili okurlarım,
Sizinle bugün şükretme konusu hakkında konuşacağım. “Şükretmek nedir?” sorusuyla başlayayım.
Şükretmek, verilen her türlü nimetten ötürü, dille ve kalple Allah’a olan minnet ve teşekkürünü ifade etmektir.
Örneğin biz insanlar şükretmeyi günlük hayatimizda çoğu kez ağzımızdan çıkarmayız. Allah’a şükretmek… Bunu çoğu insan yapmıyor, yapmadığı gibi de daha iyisi olmasını istiyor. “Neden ben daha iyi değilim? Neden benim bundan yok?” ve buna benzer cümleler… İnsanoğlu çok ama çok nankör. Allah’a şükredip,”Rabbim sana şükürler olsun sağlığım sıhhatim yerinde; kendime bakacak kadar gelirim var; evlatlarım var. Sana şükürler olsun” diyen yok. Rabbime teşekkür etmeye bile aciz insanoğlu lafta müslümanlardır bu tür insanlar. “Şükretmekle müslümanlık mı olur dinin diğer vazifelerini yapıyoruz “diyen kişilerde elbette var fakat ben bu kişilere inanmam. Eğer sen namaz kılıyorsan oruç tutuyorsan hacca gidiyorsan bu vazifelerden en az ikisini yapıyorsan şükretmeyi de bileceksin! Kimi insan ise namaz kılmaz, oruç tutar, hacca gitmez ama kötü alışkanlığı da yoktur fakat rabbine şükretmeyi biliyordur şükreder de. Sağda solda gündüzleri efendi gibi dolaşıp akşamları alkol alıyorsan ve diğer kötü alışkanlıkların varsa sen müslüman kelimesine layık bir ümmet değilsin! Çok ağır konuşuyorum belki de ama doğruları yazıyorum; çekinmeden dobra dobra düşüncelerimi yazıyorum. Bazen insanoğluna doğruları söylersen sert tepki verir. Neden? Çünkü doğruları bilmek ağırına gidiyordur. Ben sürekli şükredin demiyorum. Tabi ki etseniz daha iyi olur ama en azından günde bir kere yatmadan önce “Rabbim şükürler olsun bugün de yaşadım sağlıklı huzurlu bir şekilde.” diyebilmelidir insanlar. Aslında toplumumuzda iyi ve dinine sahip çıkan insanlar azaldığından dolayı, şükretme vazifesini toplum içinde yaygınlaştıramıyoruz .Günümüzde dindar insanlara toplumumuzun %90’lık kısmı kötü bakıyor. Hatta alay konusu yapıyorlar. Bu büyük bir yüzdelik oran toplumumuzun ne kadar kötüye doğru gittiğinin göstergesidir. Aslında fedakarlık hoşgörü, sevgi saygı 21.yüzyılda o kadar azalmıştır ki, dünyanın sonunun yaklaştığının da bir göstergesidir. Eskiden Peygamber Efendimiz’in zamanında fedakarlık, sevgi, hoşgörü,saygı vardı. Karşılıksız, bir beklentileri olmadan insanlar bir birlerine yardımcı oluyordu. Şimdi ise insanlar karşısındaki insana “Nasıl faydalanabilirim? Nasıl kullanabilirim?” diye olumsuz düşünmekteler. Belki çıkarcı insan karşısındakini kandırabilir, salak yerine koyabilir ama kişi her şeyi gören ve yargılayacak Rabbini unutuyor… Ey insanlar kendinizi bir silkin ve hem ahiret için, hem de bu fani dünya için her zaman iyi şeyler yapın. En önemlisi de ahiret için. Dünya gelip geçicidir. Unutma bunu, gercek hayat ahiretten itibaren başlar…..