Lüleburgaz Belediyesi Kültür Sanat Etkinlikleri kapsamında 16 Aralık’ta Aşkiye-Neşet Çal Sahnesi’nde “Cahit Irgat Müzikli Şiir Dinletisi” düzenlendi.
Saim Engin’in yönetmenliğini yaptığı etkinlikte Lüleburgazlı şair, yazar, tiyatro ve sinema sanatçısı Cahit Irgat’a ait birbirinden güzel şiirler okundu. Müzik dinletisinde de Vildan Alanat ve Gülcan Ayışığı sahne alarak konuklara keyifli eserler dinlettiler.
Cahit Irgat kimdir?
21 Mart 1915 Lüleburgaz doğumlu Cahit Irgat, Edirne ilkokulu Vefa Ortaokulu ve Edirne Öğretmen Okulu’nu okudu. Son sınıfta Ankara Devlet Konservatuvan’na geçti, orada dört yıl öğrenim gördü. İstanbul’da resmi ve özel tiyatrolarda aktörlük yaptı, filmler çevirdi.
Öyküler, tiyatro yazıları da yazdı, bir de roman (Geri Dönemezsin, 1948) yayımladıysa da şairliğiyle tanındı. Romantik ve egzotik ilk şiirleri Cahit Saffet imzasıyla Varlık (1 Nisan 1935) ve başka dergilerde çıktı. Sonradan (1942), kitaplarını oluşturan toplumcu şiire geçti; bunların hemen hemen hepsinde kötümser, öfkeli, büyük insan topluluklarını, sosyal gerçekleri aradığı, deştiği görüldü.
Çok genç yaşta ölen evladı Mustafa Irgat (1950-1995) ile tiyatro oyuncusu Zeynep Irgat, İngiliz Edebiyatı Profesörü Mina Urgan’la evliliğinden olan çocuklarıdır.
1940 kuşağı içinde Nâzım Hikmet şiirinin biçimsel yönden etkisinden uzak duruşuyla kendine apayrı bir yeri kazandırdı. Çoğunlukla kısa şiire ilgi duydu. Kimi şiirleri bu kısalık içinde birbirini izleyen, sayılarla birbirine bağlanan şiirler halindedir.
Onun şiirleri Asım Bezirci’ye göre: “Nâzım Hikmet’in şiirinden çok; Garip şiirine, bu şiirin gülümsetici, ironiye dayalı özelliklerine yakındır. İçerik yönünden de Garip anlayışının çok ilerisinde bir öze sahiptir.”
Cahit Irgat 5 Haziran 1971’de vefat etmiştir.
Cahit Irgat’ın Eserleri
Şiir:
Bu Şehrin Çocukları 1945
Rüzgarlarım Konuşuyor 1947
Ortalık 1952
Irgatın Türküsü 1969
Roman:
Geri Dönemezsin (1947)
İnsan Kafesi (kitaplaşmadı, Milliyet gazetesinde dizi halinde yayımlandı (1971)
Anı
Çok Yaşasın Ölüler (Akşam gazetesinde yayımlandı, temmuz-ağustos 1968)
Can Yücel’in onun hakkındaki şiiri Cahit Irgat denildiğinde fazla söze gerek bırakmayacak açıklıktadır:
Cahit ki bu hasta düzende sağlıklı bir kanserdi
Cahit ki haksızlığa karşı üreyen hücrelerdi.
Yorgun develer gibi çöktüğü Dormen şölenlerinde bile
‘Siz paranızı, ben kendi kendimi yerim.’ derdi.
Cahit zaten azalarak yaşayanlardan değil
Çoğalarak ölenlerdendi