Lucca… Tarihten kopmuş küçük bir sayfa… Okurken hiç bitmesin dediğiniz, her kelimesinde ayrı bir tat aldığınız şehir. Keşke üç nokta (…) olsaydı sayfa sonunda; devamı gelseydi, hep sürseydi…
Resim 1: Lucca’nın kuş bakışı görünüşü (Surların içine gizlenmiş şehir demekle haksız mıyım?)
Surlarla kaplı bu şehirde tam tamına 7 ay yaşadım. Adını daha önce bir kez bile duymadığım Lucca’ya bir dil asistanı olarak geldim. Önceleri çok tedirgindim, nasıl bir yer olduğuna dair hiçbir fikrim yoktu. Ücra bir köşesi miydi Toscana’nın bilemedim… Halbuki daha istasyondan dışarıya adımımı atar atmaz büyüsü sardı beni…
Resim 2: “Statzione di Lucca” 🙂 Şehre ilk adımı atmamı sağlayan Tren İstasyonunu da size göstermeden geçemedim.
Karşımda tüm ihtişamıyla 16. yüzyıldan kalma eski şehir surları… Rönesans döneminin tozlu sayfalarında gezindiğimi hissettim birdenbire… Yıllara meydan okumuş belli… Kim bilir kimlerden korunmak için inşa edilmiş… Sadece korunma amaçlı olsa bu kadar muntazam olamaz ki…
Resim 3: “Mura di Lucca” (Bahar ayında Lucca surları ve Duomo kulesi)
İstasyonun tam karşısında sizi surlara götüren yemyeşil alanla çevrili bir yürüyüş yolu çıkıyor. Tam üstünden geçen minik bir kanal… Adım attıkça içini kaplayan bir heyecan…
Asıl her şey surların içinde saklı!
Resim 4: Sura giden yeşil yol Resim 5: Yol kenarındaki minik kanal
Surun 4 ana kapısı var. Hepsi de birbirinden güzel. Benim evim Porta Elisa’ya çok yakındı… Her gün okula giderken o kapıdan bisikletle geçmek paha biçilmez.. Her geçişte sanki ayrı bir role bürünüyordum… Bazen atlı bir şövalye, bazen de bir Roma prensesi gibi… (Bu arada“Porta” İtalyanca’da kapı demek)
Resim 6: Porta Elisa Resim 7: Porta Sant’Anna
Resim 8: Porta Santa Maria Resim 9: Porta San Pietro
Ana kapılar haricinde sizi surlara götüren başka küçük geçitler de mevcut. İstasyonun tam karşısındaki yol da sizi bu küçük geçitlerden birine götürüyor. Hadi geçelim gizli geçitlerden, girelim surların içine…
Resim 10: Geçit
Bu daracık geçitten elimde kocaman valizlerle geçtiğim ilk günü dün gibi hatırlıyorum… Ürkütücü geldi ilk başta, sanki zindanlara giden yol misali… Karanlıkta her ne kadar korkunç gelse de, gün ışığında sizi tarihe taşıyacağından eminim. Her adımında sanki şehri fethetmek için surları ezip geçmeye çalışan bir asker gibi hissediyorsunuz…
Resim 11: Gizli mabede giriş 🙂
Surların üstüne çıktığınızda gördüğünüz manzaraya hayran kalmamanız elde değil. Upuzun ağaçlarla çevrili romantik bir yol. Baharda yemyeşil çimenlere, sonbaharda ise yanık renkli yapraklara bürünmüş…
Resim 12: Baharda Lucca Resim 13: Sonbaharda Lucca
İnsanlar yaz kış demeden spor yapıyor, genci yaşlısı herkes bisiklet sürüyor veya çimenlerde uzanmış kitap okuyor.
Resim 14: Yürüyüş sonunda dinlenmekten zevk aldığım köşe
Kimisi de surlar üzerindeki şık restorantta içkisini yudumluyor. Surdaki tek restorant olan bu mekan benim de favorilerim arasında. Surun bir kısmı bu sayede çok güzel değerlendirilmiş. İç dizaynı çok hoş. Zeminin bir kısmı cam… Masa da otururken surun dibini görebiliyorsunuz. Yemekler ve içkiler o kadar lezzetli ki malesef fotoğraf çekmeyi akıl edememişim. Risotto’su harika mutlaka deneyin!
Resim 15: Surların üzerinde ziyafet keyfi
Yaklaşık 4-5 km’lik yürüyüş yolunu keyfini çıkara çıkara yarım saatte dolaşabilirsiniz. Bisiklet kiralamanız da mümkün ayrıca. Şehir merkezinde bisiklet kirayabileceğiniz “Cicli Rai” bike shop sürekli hizmetinizde.Ben şanslıydım, benim bisikletim vardı 🙂
Resim 16: Düldülüm 🙂
Küçük bir uyarı: Lucca’yı çocuklarınızla ziyaret ederseniz onları kollamayı sakın unutmayın; duvarlar bi hayli yüksek. Etraf yemyeşil olduğu için insan bir anda yüksekliği göz yanılması yüzünden anlayamayabiliyor… Doğallığını bozmamak adına koruma amaçlı herhangi bir set de yapılmamış. Aman dikkat siz yine de çok yaklaşmayın!
Resim 17: Turistlere dağıtılan uyarı amaçlı el broşürü
Şehre inelim artık ne dersiniz? Surun üzerinde yer yer sizi şehre götüren küçük patikalar var. Sonbaharda dökülen yapraklar yayılır hali misali, baharda ise çimenler…
Resim 18-19: Şehre inen patikalar
Lucca’da görülmeye değer bir çok tarihi yapı, meydanlar, kiliseler ve irili ufaklı kuleler mevcut. Duvarın üzerinde yürürken kuleler dört bir yandan size eşlik ediyor.
Resim 20: Lucca ve Kuleleri
Öncelikle Lucca katedralinden bahsetmek istiyorum. Lucca’daki en büyük Duomo’nun adı “San Martino”.Oldukça büyük olan bu kilisenin yapımına 1200’lü yıllarda başlanmış fakat 14. yüzyılda Gotik tarzda restore edilmiş.
Resim 21: San Martino (St. Martin Church)
İlginçtir ki katedralin her sütunu ayrı modele sahip. Bir rivayete göre Lucca yerlileri arasında bir kolon müsabakası düzenlenmiş ve dizayn edilen tüm kolonlar kilisenin restoresi sırasında kullanılmış.
Resim 22: Katedralin arkadan görünüşü
Ayrıca üzerinde birbirinden ilginç kabartmalar ve heykeller bulunuyor. En göze çarpan ise burçları yansıtan kabartmalar. Gerçekten görülmeye değer.
Resim 23-24: Burç kabartmaları
İkinci büyük kilise “San Michele in Foro” adını üzerinde bulunduğu şehrin tam ortasındaki San Michele (Piazza San Michele) meydanından alıyor. 12. yüzyılda inşaası tamamlanan bu kilisenin mimarisini çok seviyorum. 13. yüzyılda en tepesine Baş Melek San Michele heykeli dikilmiş. Heykelin boyu yaklaşık 2 metre.
Resim 25: San Michele Kilisesi (St. Michael Church)
San Michele meydanın büyük bir bölümü beyaz mermerle kaplı. İnsanlar kilisenin dibinde oturup içkilerini yudumluyor. Meydanın etrafında küçük şirin İtalyan kafaler var. Baharda cafelerin bahçeleri tıklım tıklım oluyor. Ben de kilisenin dibinde oturup beyaz zemin üzerinde dolanan güvercinleri izlemekten büyük zevk alıyordum…
Resim 26: Archangel St. Michael heykeli
Lucca’daki en güzel meydanlardan biri de “Piazza Napoleone”. Bayılıyorum buraya. Sürekli kendimi dinlemek için gittiğim yerdi.
Resim 27: Piazza Napoleone
Tam ortasında Napoleone’un kız kardeşi “Elisa Bonaparte Baciocchi”nin heykeli yer alıyor.
Resim 28: Napoleone’un kızkardeşi
Çoğunlukla “Maria Louise” meydanı diye de biliniyor. Meydanın etrafındaki kocaman ağaçlar geceleri beyaz parlak elbiselere bürünüyor.
Resim 29: Işıklı ağaçlar
Baharda atlı karınca kuruluyor, kışın ise buz pisti. Bu meydan Haziran ayında yaz festivaline de ev sahipliği yapıyor. Bob Dylan, Elton John ve Santana gibi bir çok ünlü şarkıcı da zamanında bu meydanda konser vermiştir. Meydanın içinde “Teatro del Giglio” adlı tiyatro sahnesi de bulunmakta. Ben burada bir müzikal izleme fırsatını yakaladım. İzin verilseydi tiyatronun iç mekanının fotoğrafını çekip sizinle paylaşırdım. Balkonlu, Rönesans dönemine ait bir dizayna sahip. Çok güzeldi…
Resim 30: Atlı karınca