aylar boyunca güzel bir habit geliştirdim, bir çok kitap okudum, kaliteli dizi film belgesel izlemeye çalıştım, aksatmadan sporumu yapmaya gayret ettim, makale okudum, yeni müzikler keşfettim, sevdiğim klasikleşmiş albümleri dinledim, youtube üzerinden çeşitli düşünce insanlarının, bilim insanlarının müzakelerini dinledim, anlamaya çalıştım, orta seviyede olan ingilizce bilgimi geliştirmeye yönelik dersler aldım, bir çok aşama geçtim… yoga yapmayı denedim aynı zamanda meditasyon için çok zaman ayırdım, kola, cips, bisküvi gibi abur cuburdan fazla yemekten kaçındım, sağlıklı beslenmeye dikkat ettim ve bu süre zarfında alkol tüketimini oldukça azalttım, haftada iki üç bira içtim bazen içmediğim haftalar oldu. Bunları yapmak benim için bir görev değil eğlence idi, bazı günler spor yapmayı es geçtiğim oldu ya da kitap okuma modunda değilsem okumadım, makine gibi değil ama belli bir disiplin içinde sürdürdüm.
çalıştığım işin yapısı dolayısıyla iş yerinde kendime zaman ayırma şansımda olduğu için, kitap okuma film izleme ya da sakince sessizliğin içinde oturup rahatlama doğayı dinleme fırsatım oldu, sokağa çıkma yasağı olduğu için insandan çok hayvanlarla muhatap oldum.
yaz aylarının gelmesi ve kısıtlamaların kaldırılması, gevşetilmesi sonucunda yakınımda bulunan yeşil alana daha çok insan gelip gitmeye başladı, insanlar arkadaşları ve sevgilileri ile birlikte gelip orman ve deniz manzarası eşliğinde içip takılıyorlar.
aylardır kafamdan çıkardığım farkında olmadan unuttuğum bir gerçek tekrar bana kendini hatırlattı, sevgilim / kız arkadaşım yoktu. aslında bazen düşünüyordum neden bu konuda başarısız olduğumu. aslında başarısız bile sayılmazdım çünkü denemiyordum.
sosyal medya kullanmıyordum, instagram da keşfet bölümünde araba, teknoloji, meme, tarihi şeyleri beğeniyordum, yüz kadar kişiyi takip ettiğim twitter ise yabancı şarkıcı ve yazarlardan oluşuyordu ve kapalı hesabımı kimsenin takip etmesine izin vermiyordum. iki yıl önce bütün sosyal medya hesaplarımı kapatmış, resimlerimi silmiştim, bazı haftalar hiç girmediğim bile oluyordu, film izlemek, kitap okumak varken sosyal medya aklıma gelmiyordu. spor yapmaktan vakit kalırsa yapmak zorunda olduğum için ev işleri yapıyordum, yemek yapmak, çamaşır yıkamak gibi.
her neyse, aklıma takılan bu sorun beni oldukça sıkmaya başladı, çünkü kaçamak yapar gibi çevredeki kızların resimlerine bakar olmuştum, onların benim sevgilim olduğu hayali kuruyordum kendime itiraf edemesemde. çalışırken önPost too long. Click here to view the full text.