Hani söyleriz bazen; “ Bu gol olmaza yazık olurdu” diye… Önce Yusuf için kullandık o sözü… Trabzonspor’un attığı ikinci golde Rodallega’yı buluşturduğu top öncesi yaptıkları kalitesinin sergilenmesi anlamına geliyordu. Rodallega’nın şutu direktör döndü ama Yusuf finali yaparak, o hareketlerin heba olmasını engelledi.
Ve Abdülkadir Ömür… Novak’a öyle bir ara pas attı ki, gol olmazsa yazık olurdu diyeceğimiz bir pozisyon daha ortaya çıktı. Ancak bu kez Novak, direklerle akrabalık kuran Trabzonspor oyuncularına nazire yaparcasına topu filelere gönderdi.
Gollere ve oyuncuların kalitelerine temas ettim yazımın girişinde. Önü açık çünkü Trabzonspor’un. Mwakaeme de katılıyor Yusuf ve Abdülkadir’e, anahtar işlevi yerine geliyor. Gel gelelim orta alan ve savunma için aynı cümleleri kurmak zor. Bordo-Mavili takımın ön tarafı ne kadar açık ve aydınlıksa, arka tarafı da o kadar sıkıntılı… Savunma göbeğinde Hüseyin Türkmen ve Hosseini orta alandan destek alamayınca sıkıntı kabusa dönüşüyor. Nitekim Kayserispor iki gol attı, daha fazlasını atacak pozisyonları da yakaladı. Burada Cherry ve Deniz Türüç’ün efektif oyununun hakkını verelim.
Doğal olarak orta alan desteğini yazdık. Trabzonspor’un Yusuf- Sosa önlerinde Vahid Amiri yapısı özellikle savunma aktivitelerinde çok etkisiz kaldı. Bu bölgede Abdülkadir Parmak’ın önemi de böylece ortaya çıktı. Trabzonspor’un tıpkı konuk Kayserispor gibi o bölgede topa daha fazla sahip olamaması ve kolay top kayıpları ise oyununu heyecanını yükseltti ama kalitesini düşürdü.
Sonuç olarak Trabzonspor bu galibiyetle Beşiktaş’a bir maç kadar yaklaştı. Bir bakıma üçüncülük hedefi devam ediyor. Pererira ve Abdülkadir’in yokluğunda alınan galibiyeti de bir yere artı olarak yazmak gerekiyor.