OTİZM
Otizm, iletişim ve sosyal etkileşim alanlarını olumsuz etkileyen, yaşamın ilk üç yılında ortaya çıkan gelişimsel bir bozukluktur. Otizme yardımcı testler dışında tanı koyacak hiçbir psikolojik test yoktur sıklıkla sosyal gelişim alanındaki bozukluklarla kendini belli eder.
Belirtileri
İnsanlara karşı ilgisizdirler, göz teması kurmazlar ve isimleri ile seslenilirse bakmazlar.
Fiziksel temastan kaçınırlar, kucağa alınmak istemezler ve birçoğunda anneye bağlılık yoktur.
Çoğu zaman ifadesiz bir yüzleri vardır.
Otizmli çocukların geneli konuşmayı iletişim aracı olarak kullanmazlar. Konuşmaya hiç başlamadıkları da olur. Konuşabilen çocukların kullandıkları kelime sayısı az olabilir ve basit cümleler kullanırlar.
Yaşıtları ile oyun oynamazlar, arkadaşlık ilişkileri bozuktur. Oyun oynarken oyuncakları amaçlarına uygun kullanmazlar.
Başkalarının duygularını anlamazlar ve genelde olaylara uygun tepkiler vermezler.
Eski alışkanlıkları devam ettirmekten hoşlanırlar, yeniliğe karşı direnç vardır.
Tekrar eden davranışlar ve sınırlı ilgi alanları vardır.
Müziğe, televizyona ve parlak nesnelere ilgileri vardır.
Ağrıya karşı dayanıklıdırlar.
Tedavi
Teşhis konulduktan sonra özel eğitime başlanmalıdır. En iyi eğitim, duyu bütünleme terapisi ve davranışsal eğitim yöntemidir.