“Sistemik süpervizyon” eğitiminin sertifikasyonunun Sistemik Topluluk tarafından belirlenen çerçeve yönetmeliği (16 Mayıs 2007’ den itibaren geçerlidir; 17. Nisan 2008 eki)
- Süpervizyon mesleki ve kurumsal uygulama ve hizmet içi eğitime yönelik profesyonel gözlem ve yansıtma sürecidir.
- Sistemik süpervizyon, kendine göre genel bir paradigmaya sahip ve kendi içinde tamamlanmış bir teori oluşturmayan, farklı bilimsel disiplinlerden farklı sistemik yaklaşımlara dayanmaktadır.
- Bu yaklaşımlar genel olarak sistemik düşünce ilkeleriyle ilişkilidir ve karmaşıklıkla doğrusal olarak ilgilenmezler; bunlar arasında şunlar sayılabilir: Genel sistemler kuramı, otopoiesi kuramı, Sibernetik 2. Düzen, Sinergetik, iletişim kuramı, Ayrım kuramı, Yapısalcılık, Sosyal yapılandırmacılık, Öz referans kuramı, öz düzenleme ve dinamik sistemler, Kaos kuramı.
- Bilgi gözleyen sisteme bağımlı olarak anlaşılmaktadır ve bilişlerin, duygunun, iletişimin ve eylemin ardışık süreci olarak görülmektedir. Rızaya dayalı olma nesnellik kavramının yerine geçmektedir; Yaşayabilirlik ve yararlılık ön plana geçmektedir.
- Bu kriterler, sistemleri olanaklarının uygun gelişimlerine teşvik edebilen, ortak şekillendirilmiş iletişim eylemi olarak ardışık bulma sürecini betimlemektedir. Çok faktörlü oluşum ilişkileri tasarıları, doğrusal nedensellik düşüncelerine göre daha çok tercih edilmektedir.
- Sistemik süpervizyon karmaşık sistemlerdeki çok sayıdaki etkileşimler ile ilgilenmektedir. Odak noktası ise mesleki kontekstteki etkileşimler, kalıplar ve süreçlerdir. Kurumsal ve bireysel problemler, iletişimsel kalıplar ve sosyal sistemlerin ilişki yapıları düzeyinde (yeniden) yapılandırılmakta ve bağlamsallaştırılmaktadır. Sistemik yaklaşımlarda insanlar otonom ve öz sorumlu olarak görülmektedirler. Sistemik süpervizyon davranışı, önceden kestirilemez, kontrol edilemez veya istenildiği gibi değiştirilemez olarak kabul etmektedir.
- Sistemik süpervizyon kurumsal ve bireysel sorunlarla ilişkili olarak dış bir perspektifin katılımına teşvik etmekte ve birçok bakış açısının karşılaştırılması aracılığıyla çoklu perspektiflik oluşturmaktadır. “Dışarıdan bir bakış” katılımcılara, bir olayın oyun kurallarını ve olası hedef yönlerini betimlemelerini mümkün kılmakta ve hangi yapıların ve iletişimsel katkıların değiştirilmesi ve hangilerinin korunması gerektiğine dair kararları kolaylaştırmaktadır. “Bilgi objelerinin” sürekli artan daha kesin kaydı yerine spesifik güç kaynaklarına ve ayrımlara sahip olan kişiler ön plana çıkmaktadır.
- Sistemik süpervizyon süpervisandları “kendilerinin uzmanı” olarak görmektedir ve kişilerin sorularına odaklanarak, güç kaynaklarını kullanarak ve etkinleştirerek yeni eylem seçenekleri geliştirme olanakları sunmaktadır.
- Sistemik süpervizyon, süpervizyonun tarihsel olarak büyüyen anlam çeşitliliğini, örneğin kontrol, denetim, kalite güvencesi, bilgi aktarımı, yardımlar ve uyum kullanmakta ve aynı zamanda bunları şeffaf kılarak, anlamlılığını tartışarak ve gerektiğinde sorgulayarak bunların üstesinden gelmektedir.
- Sistemik süpervizyon hem görev odaklı hem de süreç yönelimlidir. Sürece yönelimi anlamında ise kendisini döngüsel bir süreç olarak anlamaktadır, yani süpervizör ve süpervizand karşılıklı etkileşim içinde yeni anlamlar üretmekte ve yeni eylemleri teşvik etmektedirler. Görevin netleştirmesi anlamında ise farklı açık ve gizli kurumsal ve bireysel beklentiler sorulmakta, farklar ve bunların anlamı tartışılmaktadır. Bu, hem süpervizyonun başlangıcında yoğun olarak hem de süpervizyonun akışında sürekli yapılmaktadır. Süpervizyon görevi, süpervizörle süpervizand arasında etkileşimli diyalog sürecinde pazarlık edilmektedir.
- Süpervizörün tutumu veya davranışı, nötrlük, tarafsızlık, çoğulculuk, kontekst duyarlılığı ve cinsiyet perspektifi ilkeleri yönelimlidir. Katılımcı kişilere yönelik hem saygı hem de eylemi belirleyen düşünceleri sorgulama, süpervizörlük sürecinin önemli belirleyicileridirler.
(http://systemische-gesellschaft.de)