2012 yılıydı. Ne çok uzak ne de yakın bir tarih… Radikal’in hayatıma girişi çok eskiye dayansa da, hayatıma dokunuşu blog yazarlığı ile başladı. Yıllardır aklıma, notlarıma, karaladıklarıma sıkıştırıp bıraktığım yazılarımı paylaşmak için bir deneyim, bunun arayışında olduğum için de bir başlangıç olacaktı.. Bana kattığı şey düşündüğümden farklı olmuştu sonra. Toparlatmıştı düşüncelerimi ilkin; bir düzene, bir fikre götürmüştü beni. Ama en sevdiklerim, en söylemek istediklerim yer alamadı orada. İşin içine girdikçe daha spesifik, daha sana ait, içerik hırsızlığına karşı takip edebileceğin ortamlar yaratma duygusuyla,yazmaktan uzaklaştırsa da kendinden; okumaktan, amatör ya da köklü yazarları ile, takip etmekten hiç vazgeçmediğim gazetem olmuştu Radikal.
*
Ötekilerin postası, kültürü-sanatı, değerli yazarları ve birçok şey ile “o bir Radikal”di. Bu yazı içinde gelene-gidene, gazeteyi batırana-çıkarana girmek; kalitesi düştü-arttı, "o yönetti oldu", "bu yönetti olmadı" şeklinde beyanlar vermek çok anlamsız. Zaten hiç iyi olmayan medya mahallesi içinde, şu dakika, harikalar yaratsa alkış tutacak ya da yapmasa “eh işte" diyerek söylenecek halimiz yok, olamaz bence. Anılar var orada, güzel işleri, şahane ekleri.. geçmişi, farklılığı duruyor orada. Üzüldüm, çok üzüldüm.
*
Bir zamanlar ben liseye başlayacaktım, o da yayın hayatına. Sonra kitap ekleri, radikal iki, takip ve okuma alışkanlığı kazandıran diğer yayınlar, yazarlar geldi. Okuyucularına tencere, tabak yerine deneme sınavı veriyordu örneğin. Ne güzeldi. Sonra yavaş yavaş, eksile eksile geçip gitti bir dönemden. İyi ki de denk gelmiştik, yollarımız kesişmişti ama yerine ne koyacaktık şimdi?
*
Kağıdın sonundan, internetin ucuna, oradan da sonsuza ya da sona. Bilmiyorum. Sonunda bu ülke de Radikal gibi, son mu? sonsuz mu? olacak, bilemiyorum.
İkamesi zor bulunur işlerin, yayınların, belki insanların kazandırabileceklerini kaybetmemenin önemini, hala farkına varamadığımız zarar ve yıkıcı etkinin yavaş yavaş gelişini, sadece şikayetlenerek hiçbir şeye sahip çıkamayışımızı düşündükçe aklıma Fehim Taştekin’in Twitter iletisi geliyor:
"Radikal kapanıyor
Taksit taksit yok oluyoruz.”