Atalarımız; “Kişi sözünden bilinir ve güzel söz yüz ağartır.” demiştir. Onlara göre söylemiş olmak için söz söylemek beyhude sayılır. Çağımızın salgın hastalıklarından birisi de budur.
Oysaki “Söz ola kese savaşı, söz ola götüre başı”dır. “Söz ola ağılı aşı, bal ile yağ ede bir söz” dür. Ağı katılmış aşı bal eden sözler elbette öncelikli olarak kanaat önderlerinden, bir topluluğu temsil edenlerden ve tebliğ sahiplerinden beklenir.
Meşhur hikâyedir; Sultanın biri düşünde dişlerinin döküldüğünü görmüş. Dehşetle uyanmış ve ülkesinin en iyi rüya yorumcusunu getirtmiş. Adam rüyayı dinledikten sonra telaşlanıp “Eyvah Hünkârım; Gördüğünüz rüya felaketi gösteriyor. Çocuklarınızın her bireri ölecek! Allah size sabır versin!” Hünkârın öfkesi başından aşmış ve üzüntülü haberi veren adamı zindana attırmış.
Günler geçtikçe padişahın içine bir umut düşmüş. Bu bir rüyadır ve başka türlüde yorumu vardır. Bu defa başka bir yorumcu çağırtmış. Gelen adam da rüyayı dinlemiş. O da çok üzülmüş, ama sonra ; “Hünkârım rüyanız mübarek olsun. Allah size öyle uzun bir ömür vermiş ki; evlatlarınızın hepsinden uzun yaşayacak, onların mutluluklarına şahit olacaksınız.” demiş. Padişah duyduklarından mutlu olmuş ve tabirciye ihsanlarda bulunmuş.
Şüphesiz ilk yorumcunun sözleri doğrudur. Lakin incelikten yoksundur.
Değerli Dostlar; Kötü söz sahibine aittir. Özellikle sebebini ve içeriğini araştırmadan, bir konuda bilgi sahibi olmadan acelece ve duygusalca, sebepsiz ve gereksiz bir şekilde insanlar hakkında kötü sözler kullanmak sözün sahibini mahcup edebilir. Tabi, mahcup olacak yüz varsa?
İnsanoğlu, şahlar katından sürüleceği sözleri ölçüyor, biçiyor da yarın huzur-ı Mahşerde gerçek Şah’ın huzurunda utanacağı söz ve iftiralardan hiç sakınmıyor.
Kısacası; Ya Hayır söylemek, ya da susmak gerekir.