We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Başarısız bir romancı, yeni bir üniversite mezunu, hevesli bir metin yazarı, bir gazeteci, genel olarak bir şair veya başka bir şekilde işsiz olsanız da, kariyer olarak serbest yazarlık, muhtemelen bugün yazı yazmanın en yönetilebilir mesleğidir. Ancak, diğer insanlar için, ajanslar için veya kendi döner koltuğunuzun rahatlığından yayınlar için yazı yazarak bir kariyere başlamayı umuyorsanız, bir şans vermeden önce muhtemelen açıklığa kavuşturmanız gereken birkaç fikir vardır. .
1. Kendi kendinizin patronusunuz.
Geçmiş patronlarımız berbat olduğu için sadece kendi patronumuz olmak istemiyoruz; kendi kendimizin patronu olmak istiyoruz çünkü patronlar varsayılan olarak biz değiliz. "Kendi patronum" olarak kendime 11: 30'da işe başlayabilir miyim diye sormama gerek yok. İşe uzun süre ve gerilmiş bir v yaka ile gelip gelemeyeceğimi kendime sormama gerek yok. Ne zaman istersem 20 dakikalık bir çöplüğe atılmamın bir sakıncası olup olmadığını kendime sormam gerekmiyor. Ben sadece bunları yapıyorum.
Bir Bit Rebels freelancer anketine göre, serbest çalışanların organize bir işten vazgeçmeyi seçmelerinin 2 numaralı nedeni, yaratıcı kontrol içindir. Bir numara - "Daha fazla esneklik istedim" - temelde kendi patronunuz olmanın altına düşüyor. Kendimize aynı şeyleri yapmamızı söylesek bile, ne yapacağımızın söylenmesini istemiyoruz.
Ben ve serbest çalışan arkadaşlarım, üst düzey bir kişinin saatine dokunarak, bize pantolon giymemizi söyleyerek ya da öğle yemeği sonrası en yoğun saatlerde toplantılar düzenlememize gerek kalmasa da, gerçek şu ki, her zaman başkalarının insafına kalacaksın serbest çalışan olarak insanlar ve sizden neye ihtiyaç duyacaklarını asla bilemezsiniz.
Kelimenin tam anlamıyla herhangi bir zamanda bir düzine patronunuz olabilir; her müşteri bir patrondur ve sizi "kovamasalar" da aslında sizi kovabilirler. Ya da sana kötü bir eleştiri bırak. Ya da para iadesi için size şantaj yapın, size hiç ödeme yapmayın vb.
Bangladeş'teki porno fabrikalarından tamamen yabancıları işe alan insan türlerinin saçmalığının bir sınırı yok. İnanın bana, onlar için çalıştım. Dahası, serbest çalışan "patronlar" Singapur'dan Avustralya'ya ve Kansas'a kadar her yerde yaşıyor ve bazıları gece yarısı Skype toplantıları gerektirecek veya sizi Doğu Yakası'ndan arayacak ve sabah 7'de uyandıracak. Kendi patronunuz değilsiniz; sadece kendi iş günlerinizi belirleyin.
2. Metin yazarlığı Mad Men'de olmak gibidir.
Benzer değil Deli adam hemen hemen her anlamda ve taklit etme girişiminde istediğiniz gibi takım elbise, tulum ve sigarayı birleştirebilseniz de, bunu yapmak istemeyeceksiniz.
Sterling Cooper Draper Pryce-esque ajansının bir parçası değilseniz, yoğun, iyi düşünülmüş bir kampanya için size bir yıllık ücret ödeyecek sigara şirketleri ve yabancı arabalar gibi müşteriler edinemezsiniz. Benim gibiyseniz, böyle müşteriler edinirsiniz:
Şanslıysanız ve sadece yineleme filtrelerinden geçebilecek kadar iyi İngilizce kelimelere ihtiyacınız varsa, bunlar genellikle yaklaşık 20 $ değerindedir. Tabii ki bunun metin yazarlığının en düşük noktası olduğunun farkındayım ve gerçekten oradan çok daha ileri gidiyor, ancak ajanslarla ilişkisi olmayan yeni başlayan serbest metin yazarlarının çoğu için, bu daha çok size benziyor ' düzenli olarak yapacağım.
3. Evden çalışmak bir ofis işi değildir.
Serbest çalışanların istedikleri zaman çalıştıkları yönündeki popüler fikri ortadan kaldıracağım; Neredeyse 9'dan 5'e düşüyorlar - eğer gerçekten bir pufları varsa, bunu bir puftan yapabilirler.
Sonuç olarak, iki zaman yükümlülüğünüz var: müşterilerle en kolay iletişim kurabileceğiniz saatler ve işi bitirmek için gerçekten yeterince odaklanabileceğiniz saatler. Çoğumuz sabah uyanmaya ve öğleden sonraya kadar odaklanmaya az çok bağlı olduğumuz için, bu normal bir iş programına çok benzeyecek. Katkıda bulunan Matador arkadaşı Emily Hanssen Arent, yazma rutini hakkında çok şey biliyor - temelde sabah 6'da başlayıp ortada bir ara ile bölünmüş tam bir iş günü.
Ve tüm bunlar genellikle "ofis" olarak belirlenmiş bir odada gerçekleştiği için, aldığınız şey hemen hemen bir vekil ofis işi. Ancak "kendi patronunuz" olmak istediğinizden, işi kendi başınıza yapabilirsiniz. YouTube ile yazma gününüze ara verirseniz, gitarınızda nasıl çalacağını bildiğinizi ve unutmak istemediğinizi hatırladığınız şarkıları çalarsanız veya daha fazla çalışmanın dışında herhangi bir şey yaparsanız, bir rejime benzer bir şeye ihtiyacınız olduğunu çabucak öğrenirsiniz. . Alternatif, işe sabah başlamak ve sonra uyumadan önce bitirmektir, bu sizi bir rutine zorlayacak kadar berbattır.
4. Daha fazla boş zamanınız olacak.
Bu serbest çalışan endüstri raporuna göre, serbest çalışanların yaklaşık yarısı, kendi işini kurmadan önce yaptıkları kadar - veya daha fazla - çalışmak için zaman harcadıklarını iddia ediyor.
Şahsen ben haftada 7 gün, günde yaklaşık 4-7 saat çalışıyorum, bu muhtemelen herkes için işe yaramayacak, ancak tam zamanlı bir iş anlamına geliyor. Gerçekten, serbest yazma, istediğiniz kadar çalıştığınız anlamına gelir, bu nedenle daha fazla boş zaman istiyorsanız, teknik olarak bunun son derece kolay olmasını sağlayabilirsiniz. Her zaman çok fakir olacaksın ve sonunda kredi kartı borcunu ve öğrenci kredilerini ödemek için normal bir işe gireceksin.
Bununla birlikte, serbest yazmayı tam zamanlı bir işe dönüştürmek istiyorsanız, yapacak işiniz olmasa bile bunu tam zamanlı bir iş haline getirmelisiniz. Bir web sitesi oluşturun, bir blog başlatın, iş arayın, ücretli yayınlar için spekülatif makaleler yazın (burada Matador'da nasıl başladım), satış konuşmaları yazın - üretken olmak için ne yapmanız gerekiyorsa, haftada 40 saat yapın yoksa asla herhangi bir para kazanmak.
5. Çim, serbest tarafta daha yeşildir.
Serbest çalışanların hepsinin kendi tercihlerine göre serbest çalışanlar olmadıklarını ya da serbest meslek sahibi olmayı sevdiklerini görünce şaşırabilirsiniz.
Serbest çalışanlar üzerine 2011 yılında yapılan bir FreelanceSwitch araştırması, "serbest çalışanların [% 54] 'ünün, işin ne ödediğine veya neyi gerektirdiğine bakılmaksızın, bir daha çalışan olarak çalışmayı düşünmediğini bile gösterdi." Yani% 46 olur tekrar çalışan olmayı düşünün, ne olursa olsun işin ne ödediğini veya ne gerektirdiğini.
Yapılandırılmış bir işe bir daha geri dönemeyeceğimi düşünmediğim için bu bana inanılmaz görünüyor. Bu, serbest çalışanların yarısının mutsuz olduğu anlamına gelmese de, ankete katılan 1.200 serbest gazetecinin neredeyse yarısının, muhtemelen gelir eksikliği nedeniyle, olasılığa açık olduğu anlamına geliyor. Daha da önemlisi, anket serbest meslek sahibi olmanın bir sonucu olarak% 40'tan fazlasının daha mutlu olmadığını gösterdi.
Sonuç olarak, serbest çalışma her yazar için en uygun seçenek değildir ve ilk yazımda tartıştığım gibi, kendi yaratıcı gündemleri olan yazarlar için, eğer tüm gün yapıyorlarsa, iş yazmayı "kapatmak" zordur. Bununla birlikte, çoğumuz için yazmak için para almanın tek yollarından biri bu ve katı bir ofis yapısının dayatmalarından etkilenmemeyi tercih eden yazarlar için (muhtemelen çoğumuz), var olan tek iş bu. .