CPSU Merkez Komitesi Birinci Sekreteri Nikita Kruşçev, 1956'da Kremlin'deki XX.CPSU Kongresinde konuştu © Vasily Egorov / TASS Photo chronicle
"Cesur bir çakal ölü bir aslanı ısırır."
Stalin'in mirası
Sınırsız güç arayışında, Kruşçev önce ana rakibi L. Beria'yı ("Kanlı cellat" Beria'nın kara efsanesi; Часть 2), görünüşe göre tutuklanması sırasında basitçe öldürüldü.
Stalin'in varisi olarak kabul edilen SSCB Bakanlar Kurulu Başkanı G.Malenkov'u yönetimden geri itti. Sonra ölen lidere bir darbe indirdi ve Stalinizasyondan arındırma sürecinin sonuçları açısından Sovyet ülkesi için yıkıcı ve intihara meyilli bir süreç başlattı. 1957'de Molotov, Malenkov ve Kaganovich'in temsil ettiği muhalefeti ("parti karşıtı grup") bitirdi. Sonra, daha önce dar görüşlü bir şekilde onu destekleyen Mareşal Zhukov'u utandırdı.
Kruşçev, iktidar mücadelesinde Stalin'in politikalarından bir ölçüde zarar gören "beşinci kola" dayanıyordu. Ölümsüz ve gizli Troçkistler, devrimci enternasyonalistler, milliyetçiler ve adil, küçük burjuva psikolojisine sahip, "yıldızlara gitmek" istemeyen insanlar istikrar istiyordu ve iktidardan yararlanmak istiyorlardı. Bunu yapmak için Stalin'in yarattığı bilgi, hizmet ve yaratıcılık toplumunu yok etmek, kendi tüketim toplumu analoğunu oluşturmak ve Batı ile bir anlaşmaya varmak gerekiyordu.
Stalin aslında yeni bir ideoloji yarattı. Resmen, Marksizm-Leninizm SSCB'de kaldı. Ama fiilen bu, geleceğin insanlarından oluşan bir toplum yaratma fikriydi.
İnsanlara karşı iyilik, adalet ve sevgi durumu olan "Hafif Rusya" ("Kitezh Şehri") projesi yeniden canlandırıldı. Bu nedenle SSCB'nin bu çağda dünyadaki inanılmaz popülaritesi. Ve Sovyet halkının büyük bir fikir adına gerçekleştirdiği inanılmaz mucizeler.
Böylece, Stalin yönetiminde, Rus halkı ve Rusya'nın diğer yerli halkları üç mucize gerçekleştirdiler: - - Sorunlar yıkıldıktan sonra ülkeyi yeniden inşa ettiler;
- Hitler tarafından yönetilen "tüm Avrupa sürüsünü" yendi;
- Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndan sonra devleti yeniden restore ettiler ve Birliğe öylesine yaratıcı enerji verdiler ki, otuz yıl daha dünya lideri oldu.
Joseph Vissarionovich, Rus İmparatorluğunu yeniden yarattı. Kayıp toprakların çoğunu ona iade etti - Baltıklar, Vyborg, Batı Beyaz Rusya ve Ukrayna, Moldova, Bukovina, Güney Sakhalin ve Kuriles. Rus devletine güç ve büyüklük kazandırdı.
Doğu ve Güneydoğu Avrupa'da, Uzak Doğu'da (Port Arthur, dost Kuzey Kore ve komünist Çin) bir etki alanı restore ettik. Korkunç bir savaşta dünyanın en iyi ordusunu yarattılar ve geliştirdiler.
Dünyanın en iyi bilim, yetiştirme ve eğitim sistemini oluşturdu. Stalin, Batı'ya alternatif bir Rus (Sovyet) küreselleşme projesi başlattı.
En gelişmiş endüstrilerle (nükleer, uzay, roketçilik ve uçak yapımı) güçlü bir endüstri inşa edildi. Ruslar, dünyayı, Batı köle sahibi topluma ölümcül bir darbe indiren halkların kardeşliği ve ortak refah temelinde inşa etmeye başladı.
Böylece, Stalin döneminde Ruslar, Rus İmparatorluğu'ndaki en iyi şeyleri (klasik okul ve kültür, ordu, donanma vb.) Restore ettiler. Ve geleceğin medeniyetini ve toplumunu inşa ederek daha da ileri gittik, Batı'yı ve tüm dünyayı insani, sosyal ve kültürel açıdan solladık - bir dönem için.
"Mısır"
Bu muhteşem ve şaşırtıcı dönemde hikayeler Stalin, Kruşçev'in yalanları ve aldatmacası altında Troçkizmin mirasçıları olan "ateşli devrimcilerin" çocukları tarafından yargılanıyordu.
Bundan önce, Kruşçev esas olarak sahibi ile "şakacı" olarak biliniyordu. Egemen iradesinin tamamen itaatkâr ve ilkesiz bir uygulayıcısı olarak. Elbette böyle bir "otorite" ile tahta uzun süre dayanamadı. Bu nedenle, beceriksiz ve dar görüşlü, oldukça kurnaz olmasına rağmen, görünüşe göre daha ileri görüşlü yardımcılarının önerisi üzerine, ölen sahibini tekmelemeye başladı, dünyaya giden başka bir devlet adamına tükürdü.
Stalin'in altında gizlenmiş ve yarı ezilmiş olan "beşinci sütun" (Troçkistler, enternasyonalistler, milliyetçiler ve kozmopolitler) Batı'nın yaptığı gibi onu sevdi.
Batı'nın özel servisleri Kruşçev'in "kartını" oynamaya başladı.
Ve Kruşçevliler Stalinizasyondan arındırma alanında büyük adımlar attılar. Özünde, Rusya'nın yıkılışının seyri buydu (SSCB'ye ihanet. Perestroika Kruşçev; İlk yapılanma olarak "Kruşçev"; Часть 2).
Stalin yönetiminde bir canlanma dönemi yaşayan Silahlı Kuvvetlere, ulusal ekonomiye, Rus Kilisesi'ne büyük zarar verildi. Rus "taviz vermeyen" köyü yok edildi, Büyük Rus merkez vilayetlerinin-bölgelerinin kanları döküldü. Bu, Rus devletinin demografisi altında güçlü bir "mayın" oluşturdu.
Kültürel ve sosyal yaşamdaki "çözülme", kızıl imparatorun altında oluşan Rus "imparatorluk" üslubunun altını oydu.
Kruşçev, Kızıl İmparatorluğun yeni ulusal seçkinleri olan sağlıklı hiyerarşiyi yok ederek evrensel eşitlikçiliği tanıttı. Ülkenin en iyi insanları Stalin döneminde, bunu emek ve savaşta akılları ve icatlarıyla kanıtlayarak bir tür Sovyet aristokrasisi haline geldi. Üniversite öğretmenleri ve Stakhanovyalı işçiler daha fazla Birlik bakanı alabilirlerdi.
Kruşçev'in eşitlikçiliği tüm bunları yok etti. Şimdi düşük vasıflı işçiye bir mühendis veya öğretmenden daha fazla maaş alıyordu. Öğrenmek, geliştirmek, seviyenizi ve niteliklerinizi geliştirmek için sağlıklı motivasyon baltalandı.
Zamanı gelecek ve "Rus" kosovorotki'yi giyen Nikita Kruşçev'in asırlık Rus mujiğini canlandıran, ancak Rusya'yı gerçekten yok eden korkunç rolü ortaya çıkacak ve sona erecek.
Sovyet medeniyetini yok edecek zihinsel bombayı Kruşçev'in zamanında yerleştirdi.
Elbette Kruşçev etkisiz hale getirilecek.
En tehlikeli "çarpıtmalar" düzeltilecektir. Sovyet terminolojisi, o sırada çözülmeye yeni başlıyordu. Gorbaçov yönetimindeki korkunç ihanet çağı hala epey uzaktaydı.
Ancak Kruşçev'in "perestroykası" SSCB'nin geleceğe giden yolunu kapatacak. Brejnev, ülkeyi Stalinist gelişme yoluna döndürmek için "Kruşçevleri" tamamen temizlemeye asla cesaret edemez.
Ancak Stalin'in haklı gösterilmesine ve korunmasına ihtiyacı yok.
Yaptığı işler onun adına konuşuyor.
Moralsiz bir nüfus olan "öldürülmüş" bir ülkeyi kabul etti. Ve o ayrıldı - bir süper güç, yaratıcı enerjiyle dolu muzaffer bir halk.
Yıldızlara - Rusya'nın ve tüm insanlığın kurtuluşuna giden ana yolu gösterdi.
Rusya tarihindeki Stalinist dönem, Anavatanımızın güç, büyüklük ve refah dönemiydi.
Şimdiye kadar, her kesimden "perestroyka-reformcuları", bu büyük çağın insanlarının mirası olan Stalin'in mirasını çalmayı başaramadı.
Bu nedenle Batı'nın sosyal mühendisleri, Stalin'e olan bu popüler sevgiyi ve saygıyı olumsuz bir "kült" olarak yeniden biçimlendirmek zorunda kaldılar.