Her çocuk farklı kişiliğe sahiptir ve ayrı bir ferttir. Zihni, fiziki, psikolojik ve sosyal gelişim için farklı kapasitesi vardır.
Gelişim aşamalarına uygun bir denge içinde, çocuklara kendi yataklarını yapma, oturdukları odayı temizleme, ev işlerine yardım etme gibi görevlerle kendi yaşamlarından kendilerinin sorumlu olmasını öğretmek anne ve babanın yapabileceği en sağlıklı görevlerden biridir.
Çocuğa her şey hazır verilmemelidir. Sorumluluk duygusu ile ilgili her şey, çocukların zorluklarla mücadele etmesinde de geçerlidir. Çocuğun içinde bulunduğu gelişme aşamasına uygun zorluk derecesindeki sorunlarla çocuğu başbaşa bırakmak, onların bu zor sorunlarla mücadele ederek uğraşmasına olanak vermek, kendine güvenli, sorun çözme becerileri gelişmiş bireyler olarak yetişmeleri için gereklidir. Ailenin bu gereksinmeyi karşılaması gereklidir. Karşılaştığı her zorlukta çocuğuna yardım eden ana-baba, sürekli başkalarından yardım bekleyen, kendi beceri ve yeteneklerine güvenmeyen kişiler yetiştirir.
Çocuğunuzun kendi potansiyelini bütünüyle fark etmesi, onunla aranızdaki iletişime bağlıdır. Çocuklarımızın kendine güvenen, yaşına uygun becerileri yerine getiren, sağlıklı fertler olmaları için biz anne ve babalara büyük görevler düşüyor"
Çocuğunuzu sevin, ona sarılın, başını okşayın, önemli olduğunu hissettirin ve ona sevdiğinizi söyleyin. Çocuğunuzla verimli vakit geçirin.
Geçirdiğiniz zamanın süresi değil içeriği önemlidir. Birlikte oyunlar oynayın, yemek yapın, yürüyüşe çıkın ve daha az televizyon seyredin. Çocuğunuzu sabırla dinleyin. Sizden ayrı fikirleri olduğunda da onu dinleyin ve fikrini önemseyin.
Yaptığınız davranışların sebebini ona açıklayın. Çocuğunuzun deneyerek, yaşayarak öğrenmesine fırsat tanıyın. Aşırı korumacı tutumdan sakının.
Zorlamayın, sıkmayın, boğmayın, onun kişiliğini zorla değiştirmeye çalışmayın, sabırla ve emekle onu kazanabilirsiniz. İyi davranışa ödül, kötü davranışa eğitim verin. Çocuğunuza her zaman dürüst olun. Pembe de olsa yalanlar söylemeyin, yapamayacağınız sözler vermeyin.