Ağlarcasına gözlerim bakıyor
Gözyaşlarına susarcasına.
Yazarken bir yaprak defterime düşüyor
Tutunacağı dalları bulurcasına.
Ağlamak merhamettir
Ağlamak gülmektir
Ağlamak ölmektir
Ve ölüm içiriyor keskin zehrini
Kahve fincanı tutarcasına.
Ağlamak aslında sevinmektir
Karamsarlığın şehvetini sök
Kurumuş tohumları sevindirmektir
Nedense ağlamak istiyor şu an gök
Bir fırtına koparırcasına…
Ben ağlarım şairler ağlar
Ben gülerim insanlar ağlar
Zaman bir dengesizliğin işareti.
Ve etrafımda da rengarenk bir arı
Bakıyor etrafına
Bal yapacağı çiçeği bulurcasına.
Hava daha da üşüyor
Ve yazan ellerim buz tutuyor
Gülmek istiyor
Soğuktan titremeyen dimdik binalar
Durdukları yerlerde ağlarcasına.
Ağlıyor yolların dipsiz karanlıkları
Caddelerimi aydınlatan sığ aydınlıkları
Yollar bir türkü söylüyor bana
Sanki gözleriyle ağıt yakarcasına.
Oturduğum basamaklara basıyor kalabalık
Çatılarda konaklayan martılar istiyor balık
Bana bir tek yokluğum sadık
Yokluğumsa benden ağlayarak uzaklaşıyor
Eski beni ararcasına.
Ağlamak işte dost ağlamak
Yumruk yemiş duvarlardan atlamak
Meyve vermemiş ağaçlara abanmak
Ağlıyor bugün acılar
Gözyaşlarını kuruturcasına.
CEM ONUR SEÇKİN