yaklasik sekiz sene once basima gelen, hala hatirladikca huzursuz eden olaydir. 'niye huzursuz oluyorsun ulan' diye celallenmeyin, ben ruyamda joseph smith
'i gordum, ahir zaman azizleri, ya da daha iyi bilinen adlariyla mormonlarin peygamberini. millet s.a.v.*
gorur, a.s.*
gorur, peygamber olmasa bile r.a*
, k.s.*
gorur mutlu olur, bana h.z.
bile olmayani cikti huzursuz etti.
ruya soyleydi: hani first person shooter
tabir edilen doom gibin
oyunlarda ölürsünüz, ekran goruntusu yana devrilir, sizi olduren adam, canavar vs. etrafta dolanmaya devam eder onu gorursunuz. hah iste ben de boyle yere dusmusum, tipik amerikan western'lerinin gectigi kizil toprakli collerde, hareket edemiyorum. 8-10 tane siyah frak giymis adam bana yaklasiyor yavas yavas. biri yanima yaklasip diz cokuyor, digerleri biraz uzakta duruyor. yanimda diz coken adamin joseph smith oldugunu anladigim anda o da bana gayet duzgun bir turkce ile: 'niye hala iman edenlerden degilsin? onlar icin cok acili bir azap hazirladik.' diyor. o noktada kalp carpintisi ile uyandim, hemen kontrol ettim kicim da ortuluydu. alakasiz bir peygamberi gordugume mi yanayim, adamin trt spikeri gibi konusup beni imana cagirmasina mi? (hangi imana orasi da muallak tabii). bir de acili azap iman edenlere mi hazirlanmis diye soramadim, o da var.
mantikli bir aciklamasi var aslinda, ruyayi gordugum gunlerde utah'a yapacagim bir gezi icin mormon'lar kimdir, nedir ogrenmek adina birseyler okumustum. zaten joseph smith istiklal'de omuz atsa tanimam, 'cus bilader naapiyon' derim normalde. bilincaltima kacmis demek ki okuduklarim diyip mantik cercevesine sigdirsam da hala huzursuz olmaktan kendimi alamiyorum.