Nasıl anlatsam, nerden başlasam bilemiyorum.
O bir köşe yazısıyla anlatılabilecek bir insan değildi çünkü.
Mesleğe başladığım, İzmit Belediye meclisini takip ettiğim dönemden beri tanıyorum Ersin Alpaslan’ı.
Ancak kendisiyle başlayan samimi ilişkimiz 2016 yılının son dönemlerine dayanıyor.
2016 yılında Doğu bölgesinde PKK terörünün şiddetlendiği dönemlerde Ağrı’nın Diyadin Belediyesine kayyum atanmıştı.
İzmit Belediyesi de Diyadin Belediyesiyle eski başkan Nevzat Doğan döneminde kardeş belediye olmuştu.
O dönem İzmit Belediyesinden ilk kafile Ağrı’ya ziyaret yapacaktı.
Programı tertipleyen de Ağrılı İzmit Belediye Meclis üyesi Ersin Alpaslan.
Dönemin Başkanı Nevzat Doğan, başkan yardımcıları ve belediye müdürlerinin yanı sıra tek basın mensubu olarak bende İzmitli kafileyle birlikte Ağrı’ya gitmiştim.
Ersin abiyle samimiyetimiz işte o terör olaylarının gölgesinde, Ağrı’daki ziyaretlerde ilerledi.
Rahmetli, hangi ortama girdiysem o sıkıntılı dönemde Kocaeli’den bir tek basın mensubu benim Ağrı’ya gelmemi anlatıp duruyordu.
Ağrı’da Ersin Alpaslan’ın forsu belediye başkanlarında yoktu.
Kafasını kaldırıyor bir işi çözüyor, bir el ediyor yanına 3-4 tane insan geliyordu.
Orada gerçek bir kral gibiydi hakikaten.
Çok hürmet görüyordu, ne söylese, ne istese yapılıyordu.
Kasır Kafe’de sohbet ettiğimiz günlerde çok kere, “Ya abi senin burada ne işin var. Ağrı’ya dönsene. Kral gibisin orada” diye takılmışlığım vardır.
Ersin Alpaslan İzmit için de öyle sıradan bir insan değildi.
Bu kentte bir ağırlığı olan, göz önünde çok konuşmayan ancak perde arkasında çok sorunla ilgilenen, çok mücadele eden, insanları sakinleştiren, gazını alan biriydi, dert çeken biriydi.
Ne zaman Kasır Kafe’ye gitsem farklı farklı gruplarla oturduğunu görüyordum.
Oturup konuştuğumuz zaman haksızlığa uğradığı bazı konulardan bahsediyordu, kırgın olduğu bazı insanları anlatıyordu.
Neler yaptığını, Kasır Kafe yüzünden nasıl üstüne gelindiğini, ödediği cezaları falan çok konuştuk.
Cumartesi günü Ersin abinin ölüm haberini alınca inanamadım.
Daha geçtiğimiz Salı günü İzmit Belediye meclisinde, “Hasta yatağından kalktı, meclise geldi” diye haberini yapmıştım.
Nereden bilebilirdim ki bu onunla olan son diyaloğumuz, son görüşmemiz.
Ersin abinin vefatından daha iki gün önce Murat Batmaz ile konuşmuştuk.
“Eniştem ameliyat oldu biliyorsun değil mi?” dediğinde Murat abiyle plan yapmıştık.
O, pazartesi yani bugün ziyarete gidelim dedi, ben de pazartesi akşamı nöbetçi olduğumu söylemiştim ve salı gününe plan yapmıştık.
Kul kurar kader güler derler ya, bu telefon konuşması da öyle olmuş işte.
Bugün pazartesi, ben yine nöbetçiyim ama Ersin abiyi dün toprağa verdik.
Çok üzgünüm.
Rahmetliyle 8 yıllık ağabey-kardeş ilişkimize rağmen bir kere olsun kendi çıkarı için benim mesleğimi kullanmaya yeltenmişliği dahi olmadı.
İzmit çok renkli, çok değerli bir ismi kaybetti.
Ersin abi hoş sözlü adamdı, iltifat etmeyi sever, güzel sözler söylemekten keyif alırdı.
Sözü yalansızdı, düşündüğünü konuşurdu.
Yedirmeyi, içirmeyi çok severdi.
Onun kafesinde içtiğimiz çayın parasını kendisinden ve oğulları Muhammet ve Berat’tan gizlice ödemeye çalıştığımız çok zaman oldu.
Eli boldu, çok insana dokundu, çok insanın iş sahibi olmasına vesile oldu.
Kimseye tutamayacağı sözler vermedi, yapacağını da yapamayacağını da insanlara söylerdi.
Vaat değil icraat adamıydı.
AKP’li değil, AK Partiliydi.
Şık giyinmeyi severdi.
Onu tıraşsız, bakımsız görmek pek mümkün değildi.
Daima gülerdi.
Arada nazlanır, sızlanırdı.
Sinirlenir, kızar ama kalp kırmazdı.
İnsanlara ilgi göstermeyi, ağırlamayı sevdiği gibi kendisinin de önemsendiğini hissetmek isterdi.
İlişkileri, dostlukları samimiydi.
AK Partililerin seçim dönemindeki sloganı, “Başın düşerse dara, Ersin Alpaslan’ı ara” şeklindeydi.
Düz adamdı, dürüst adamdı.
İşte o güzel insanı dün ebediyete uğurladık.
İzmit Yenişehir Mahallesindeki cenazesine binler katıldı.
Ağrı’dan yüzlerce insan Ersin Alpaslan’ın cenazesi için İzmit’e geldi.
Ağrı Belediye Başkanı Savcı Sayan bile O’nun cenazesindeydi.
Oğulları Muhammet ve Berat dün bütün gün koşuşturma içindeydi.
Cenaze sonrası Kasır Fırın’da taziyeleri kabul ettiler.
Herkes ilgilenmeye, tıpkı babaları gibi cenazelerine rağmen yedirip içirmeye çalıştılar.
Ersin abi bu dünyadan göçerken bana iki kardeş bıraktı.
Allah Muhammet ve Berat’ın, ailesinin ve tüm sevenlerinin acısını hafifletsin.
Allah Ersin Alpaslan’ın mekanını cennet eylesin.
O’nunla ilgili daha söylenecek çok şey, konuşacak, anlatılacak, dinlenecek çok şey var.
Ama şimdilik en doğrusu şu olacaktır.
Ruhuna El-Fatiha.
Nasıl anlatsam, nerden başlasam bilemiyorum.