Onlar Kozlu Kılıç Mahallesi, Öykü Sokak üzerinde oturan iki çaresiz kardeş... Ertan Kırımlı ve bakımını üstlendiği engelli kardeşi Hüseyin Kırımlı. Anneleri 15 yıl önce ölen ve 3. kez evlenen babalarının da kendilerini terk ettiği Kırımlı kardeşlerin dramı yürek burkuyor.
Bir birlerine hem anne hem baba olan Ertan-Hüseyin Kırımlı, bir birlerinin varlığıyla teselli bulurken, onların bu sevgisi ve fedakarlığı ise herkese örnek oluyor.
Yüzde 80 bakıma muhtaç kardeşinin bakımını üstlendiği için herhangi bir işe giremediğini belirten Ertan Kırımlı(41), “Bir yandan kardeşimin hastalığıyla mücadele ediyorum, bir yandan da evin geçimi ile mücadele ediyorum. Biz hayırseverlerden yakacak kumanya para yardımı talep ediyoruz. Bizim paramız pulumuz yok, ancak duamız var” diyor.
ANNELERİ YILLAR ÖNCE ÖLMÜŞ, BABALARI TERK ETMİŞ...
Anneleri Macide Kırımlı’nın 15 sene önce vefatıyla yıkılan Ertan(41) ve Hüseyin (39) Kırımlı kardeşler, babaları Mehmet Kırımlı’nın da 3. evliliğini yapması üzerine tek başlarına hayatta kalma mücadelesi veriyor.
Yaşadıklarını anlatan Ertan Kırımlı, “Ben 100’de 80 engelli şizofreni hastası kardeşime bakıyorum. Annemiz öleli 15 sende oldu, babamız ise 3. evliliğini yaptı, bizden ayrı yaşıyor.
Ben kardeşime baktığım için çalışamıyorum. Çünkü kardeşim tek başına hayatını sürdürebilecek durumda değil. Yemek, çamaşır, bulaşık ve de kardeşimin temizlik ihtiyaçlarını ben karşılıyorum. Biz devletten bir miktar bakım parasıyla geçinmeye çalışıyoruz. Ancak karda kışta yakacak parası ve diğer ihtiyaçlardan dolayı zor günler geçiriyoruz. Biz hayırseverlerden yakacak kumanya para yardımı talep ediyoruz. Bizim paramız pulumuz yok. Dualarımız var elimizde avucumuzda. Allah rızası için sesimiz olun. Bize yardımcı olun!” ifadesini kullanıyor.
“RABBİM, KUZUCUĞUMLA AYNI ANDA ALSIN CANIMIZI”
Yardımlarla geçindiklerini, komşu ve akraba çevresinden herhangi bir destek gelmediğini ifade eden Kırımlı, şunları söylüyor:
“Kardeşim engelli maaşı alamıyor. 2013 yılında gelir testi kanunu çıktıktan sonra devlet kesti. Bakım parasını gelirden saydığı için hem engelli hem de bakım parasını beraber alamıyoruz. Sosyal yardımlaşma vakfı senede bir defa 1 ton kömür veriyor. Aşevinden bize pazar günü hariç her gün 1 öğün iki çeşit yemek geliyor. Allah’ım devletimize milletimize zeval vermesin. Gidip çalışmak istiyorum. Kardeşime bakacak kimse yok. Ona bakmak için evlenmedim. Çünkü bakıma muhtaç. Ben bakmazsam ölür, yaşayamaz. 13 senedir ona bakıyorum. Bir birimize sarılarak teselli buluyoruz.
Benim Rabbim’e duam, Kuzucuğum ile beni dünyadan aynı anda alsın yanına inşallah! Kuzumu benim ardıma bırakmasın inşallah! Ben ölünce kimse bakmaz sahip çıkmaz kuzucuğuma. Kuzucuğum benim dünyam, ahretim, cennetim inşallah… Dünyadaki tek varlığım, Ahrette cennet anahtarım inşallah…
“24 SAAT YANINDAYIM”
Kuzumu elimden geldiği kadar maddi manevî rahat ettirmeye çalışıyorum. Gücümün yetmediği yerde vicdanlı, merhametli insanlardan yardım istiyorum.
Onun başındayım 24 saat. Kardeşim yeme içme, tuvalet ihtiyaçlarını kendisi yapabiliyor. Çok şükür yatalak durumda değil; ama kafası ara ara gidiyor. İğneyle ilaçla kontrol altında tutmaya çalışıyoruz. Şizofrenin yüzde yüz tedavisi yok. Yaşı 39 ama aklı 3 yaşında çocuk gibi… İşte yemek yapmasını bilmez, çamaşır bulaşık öyle… Yalnız başına hayatını idame ettirecek akla sahip değil, akli melekeleri gidip geliyor.
Kendisi çarşıya gidemez. Evde tek başına kalamaz, korkar. Bildiğin çocuk… Anı anını, günü gününü tutmuyor. Canına kıymaya meyilli. O yüzden hep yanındayım, asla yalnız bırakmıyorum. Hastaneye, çarşıya pazara yanımda götürüyorum.
"VİCDAN VE MERHAMET SAHİPLERİ BİZİ UNUTMASINLAR!"
Her gece 600 mg psikiyatri ilaçları veriyorum, rahat uyuyor. Her ay fakülte hastanesine doktora kontrole götürüyorum. 20 senedir şizofreni hastalığıyla mücadele ediyorum. Kardeşimin Ankara, İstanbul ve Zonguldak’taki hastanelerde yattı. Psikiyatride düzenli olarak her ay 400 mg iğne yaptırıyoruz. Vicdan ve merhamet sahipleri bizi unutmasınlar”
Haber: Abdullah Karabacak