Hikaye, deneme, makale ve çeviri alanında; 36 yıllık yaşamında birçok eser veren, 13 Nisan 1914 Beykoz doğumlu Orhan Veli Kanık, Ankara Gazi Lisesini 1932’de bitirdi. İstanbul Üniversitesi Felsefe Bölümündeki öğrenimini 1935’de yarıda bıraktı 1936’dan 1942’ye kadar Ankara’daki PTT Umum Müdürlüğünde Telgraf memuru olarak çalıştı.
Tercüme Bürosundaki memurluğunun ardından 1947’de; 1950’ye kadar 28 sayı çıkacak Yaprak dergisini çıkardı. Fatma Nigar Hanım ve Klarnet ustası Mehmet Veli Kanık’ın ilk çocukları olarak Beykoz’da doğdu. Orhan Veli Kanık’ın edebiyata ilgisi ilk kez ilkokulda fark edilmiştir.
Eserlerinde, hicivsel bir üslup kullanır ve zaman zaman mizahtan da yararlanır. Gündelik hayat şiire konu olabilir tezi, kendini belli bir düşünce ya da duyguyla sınırlandırmaz, cilalı söze gerek yoktur. Okura şaheserler değil, anlatmak istediklerini verebilmek ister. Toplumculuk misyonu ve konuşur tarzda yazıya döktüğü şiirleriyle, başta Orhan Seyfi Orhon olmak üzere, bazı ustalar şiiri bu kadar sadeleştirdiği esasen basitleştirdiği için çok fazla eleştirilecektir. Varlık Dergisinde Mehmet Ali Sel takma adını kullanır.
Melih Cevdet Anday ve arkadaşı Oktay Rıfat ile beraber yenilikçi Garip düşüncesinin kurucusu olarak daha çok “Orhan Veli” olarak bilinir. Aruz ve hece ölçüleri ile yazmayı reddetti, kafiyeyi ilkellik; teşbih, mecaz, mübalağa gibi sanatları ise gereksiz buldu. Yalın bir ifade seçerek şiirlerini günlük konuşma diline yaklaştırdı. 1941’te, dostlarıyla beraber çıkardığı Garip adlı şiir kitabıyla Garip akımının doğmasına sebep oldu.
Sert eleştiriler almasına ve küçümsenmesine rağmen 1940-50 yılları arası Cumhuriyet şiirine büyük katkı sağlamıştır. Mehmet Ali Sel takma adını da kullanan usta, 14 Kasım 1950’de aramızdan ayrıldı. Şairin pek çok şiiri farklı sanatçılarca bestelendi. Ölümüne kadar altı öykü yazdı, şiir, hikaye ve oyun çevirileri yaptı. Konuşma dilinin doğallığını, sokak Türkçe’sini ve hatta halk argosunu kullanmaktan çekinmedi.
Orhan Veli Kanık Hakkında Bilinmeyenler
Oktay Rifat, şairin hayatını, “Orhan; Fransız kalemlerin birkaç nesile sığacak şiir macerasını kısacık hayatında yaşadı. Türk şiiri onun kalemi ile dönemin Avrupa şairleriyle at başı geldi. Birkaç ömrün neslin belki ard arda ilerleyebileceği bir değişimi o birkaç senenin içinde tamamladı.” sözleriyle özetler. Ankara’da belediyenin kazdığı bir çukura düşüp başını vuran ve sonrasında geçirdiği beyin kanaması anlaşılamayan büyük bir şair. Ne acı bir kader. Şair Aşiyan Mezarlığında yatmaktadır.