Çocukla çocuk olan ama yeri geldiğinde büyüyen.Her anne oğluna, yatağını toplamasını, yemeğini yapmasını, bulaşığını yıkamasını, evi temizlemesini, ütü yapmasını öğretmeli ve öyle yaşamasının doğruluğuna inandırmalı.
Hep arkası toplanan oğul, bir yetişkin olduğunda sürekli kendisine hizmet edecek bir kadına ihtiyaç duyacaktır.Dolayısıyla hep birisine muhtaç olacaktır. Bunlar birer koca ve baba olacaklar en az kızlarımız kadar oğullarımıza da sorumluluk yüklemeliyiz.
Anne olarak sizlere zor gelmeyen şeyler ileri ki yaşamlarında onlara fazlası ile zor gelecek. Unutmayalım ki o çok sevgili oğullarımızın seçeceği eşlerde sizler gibi anaların kuzuları.
Kızlarımızı ve oğullarımızı sorumluklarının bilincinde büyütmeliyiz ki; kendi mutlu yuvalarını inşa edebilsinler. Ana-oğul ilişkisi hangi boyutlarda sağlıklı ve ilerideki yaşamlarını olumlu biçimde etkileyecek şekilde olmalıdır?
Hiç bir anne çocuklarına cinsiyetine göre sen kızsın yada sen erkeksin diye ayırarak davranmamalı. Toplumda sadece kadınların yapması gereken işler algısı, ne yazık ki yine anneler tarafından bu şekilde sağlanmış oluyor.
Çocuğun doğumdan itibaren en çok gördüğü kişi annedir. Çocuk onu örnek alarak kişiliğini kazanmaya ve bulmaya çalışır. Annenin yanlış tutumu çocuğun yanlış kişiliğe bürünmesini sağlar.
Bu yüzden annenin davranışları, çocuğa karşı yaklaşımı her zaman çok önemlidir. Çocuğa yakın ilgi göstermek, sözle veya çocuğa dokunarak sevgi göstermek, onunla zaman geçirip ortak faaliyetler yapmak çocuğun benliğini olumlu yönde onaylayan davranışlardır.
Hoşgörü ve ilgisizliği birbirine karıştırmamak çok önemlidir. Çocuğa sınırsız özgürlük ve hak tanımak, bir bakıma çocuğu başıboş bırakmaktır ve çocuk ileri ki yaşlarında nerede duracağını bilemez.
Bu sebeplerden dolayı, erkek çocuğun büyüme sürecinde babalar mutlaka rol almalı. Doğru davranış kalıplarının elde edilmesi, duygularının da sağlıklı bir şekilde gelişmesi için önünde örnek olarak iletişim kurabileceği bir erkek figürünün olması son derece önemli.