Çocuk yetiştirmek kuşkusuz ki her dönemde zorlukları ve güzellikleriyle hep vardı. Yeni moda ebeveyn anlayışı yeni kuşak çocuklarla da birleşince ortaya apayrı bir tablo çıktı. Çok duyuyorum çevremde, yeni anneler biraz yorgunluktan dem vursa biraz serzenişte bulunsa; eskiler hemen başlar “biz sizin yaşınızdayken hem 3 çocuk bakıyorduk, hem de tüm yük bizdeydi…” bi başkası “ben 5 tane büyüttüm, hiç sizin gibi sızlanmadım” diye… Bu liste uzar gider. Uzar gider de şimdiki çocuklar hem harika hem de o sizin zamanınızın çocukları gibi, dur deyince köşe yastığı moduna geçen cinsten değil… Yani sizin neslin aynı anda 3-5 çocuk yetiştiren haline yakın desek herhalde mübalağa etmiş olmayız.
Peki n’apsın yeni nesil anneler babalar? Çocuklarımız bazen sabırsız bazen de inatçı, bir o kadar da benmerkezci oluyorlar. İlgi dozları fazla geliyor bazen de. Bizler onların her söylediğine her dediğine cevap buldukça, onlar da daha kendine yetemez hale gelebiliyorlar. Ne kadar ilgilenelim, bir dozu mu var dersek? Dünyada bizimkilerin dışında da çocuklar olduğunu, onun da elbette önemli olduğunu ancak ilginin tek odağının her zaman ‘o’ olamayacağını ona yaşatmakla başlayabiliriz. Mini bir liste;
Onların fiziksel ve duygusal ihtiyaçlarıyla ilgilenmek,
Mutlu ve güvenli bir aile ortamı sağlamak,
Bireysel kişiliklerine saygı duymak,
Hayatlarına gerçekten ilgilerini çeken bir alanda uğraşlar katabilmek,
Onlarla iletişim kurarken dinlemek ve görüş alışverişinde bulunmak,
Başarılarını cesaretlendirmek
Onun için iyi bir rol model olabilmek,
Gerektiğinde özür dileyebilmek.
Özür Dilemeyi Bilin
Çocuklar eğer bize güvenir ve saygı gösterirse bizim gibi olmak ister. Hata yaptığınızda onunla konuşun. Özür dilemeyi denesek belki de onu çok şaşırtabilir, daha fazla o davranış yönünde düşünmeye sevkedebiliriz. Elbette bu kadar hoşgörü ve sabır için kendinizle de ilgilenin. Arkadaşlarınızla ve sevdiklerinizle zaman geçirin. Stresinizi azaltacak etkinlikler yaparsanız çocuğunuza karşı o denli nazik ve anlayışlı olursunuz. Memnun olmayı ve ilgi göstermeyi bilen çocuklar, saygıyı da öğrenir. Arkadaşına yardım edebilen, oyuncak ya da kitaplarını paylaşan bir çocuk, empati kurabilmede çok önemli bir yol kat etmiş demektir. Onlara gerçek sorumluluklar verin. Günlük ve basit ev işlerinde size yardımcı olabilirler.
Eeee, hayat her zaman kolay olmayacak ilk zorlukta duvara toslamasın dersek, onu zorluklara hazırlamak da listemize eklenebilir. Örneğin, o çok istediği çok pahalı oyuncağı hemen almak yerine kumbarasında tasarruf yaparak hedefe ulaşmak, biraz daha fazla çaba gerektirmez mi? Ya da düşüp bir arkadaşıyla zorluk yaşadığında ne yapacağını söylemek yerine, nasıl davranırsa kendi çözümünü bulacağını düşündürtsek… Sakın eskiler bize alınmasın, onların tecrübeleri bizim için altın küpe. Keşke bizim çocuklar da taksa…