Bölüm 183: Geri Dönüş
Çeviri: RassNt
"Sakin!" Chen Ge hemen koridorun ortasına koştu. "Hepimiz aynı taraftayız; birbirimize zarar vermeye gerek yok!"
Sırtı iki Kızıl Tayf'ın arasında kalırken sırılsıklam oldu. Karşısındaki sahne şok ediciydi. İki Kızıl Tayf dövüşmek üzereydi ve ara bulucu olarak kendisi kalmıştı. Belki de Chen Ge yüzünden ne oğlan ne de Zhang Ya hamle yapmadı.
Aslında oğlan zaten uzlaşmacıydı. Uyandıktan sonra Üçüncü Hastalık Koğuşu'ndaki kan damarları vücuduna akmaya devam etti ve onları çektikçe daha da güçlenecekti.
"Yaşlı adamın vücudunu veririm ama kafası ben de kalacak." Oğlan ile Üçüncü Hastalık Koğuşu arasında eşsiz bir bağ vardı. Eğer Üçüncü Hastalık Koğuşu bir canavarsa o da onun oğluydu, o yüzden burada birçok şey üzerinde kusursuz bir kontrolü vardı.
Koridorun yüzeyinde birçok kan damarı belirdi ve yaşlı adamın boynuna doğru kıvrıldılar. Kaderine teslim olmuş gibi duran yaşlı adam aniden gözlerini açtı ve çabalamaya başladı. Ne yazık ki Zhang Ya'nın ayağı hala onun üzerinde olduğundan hareket edemedi.
Kan damarları adamın boynunu deldi ve bir sonraki sahne oldukça kanlıydı. Yaşlı adamın çığlığı binada yankılandı. Kan damarları bir çeşit dokunaç gibi yaşlı adamın kafasını oğlana götürdü.
"Yaşlı adam nasıl bir hata yaptı?" Chen Ge adama acıma duygusu hissetmedi. Ne de olsa biraz önce kendisini öldürmeye çalışmıştı.
"Kapı ilk açıldığında adam hastaları denek olarak kullandı." Oğlanın boş gözleri kollarındaki kafadaydı. "Hastaları kapıdan içeri girmeye zorladı ve buna annem de dahildi.
Adamın kafasını kucakladı ve tatlı tatlı gülümsedi. "O oldukça sahte ve bencil bir adam. Uykuya dalmamın sebebi o ve birkaç hastaydı."
"O ve birkaç hasta mı? İçeride başkaları da mı var?" Chen Ge hafiften Zhang Ya'ya doğru yanaştı. Onun yanında kendini daha güvende hissediyordu.
"İçeri girdikten sonra Doktor Chen'e kapıyı koruyacağıma söz verdim. Fakat beş yıl önce kapı dışarıdan zorla açıldı." Oğlan beş yıl önce olup bitenleri anlatmaya başladı. "Yaşlı adam kanserdi ve çok fazla ömrünün kalmadığını biliyordu. Ömrünü uzatmak için kapının arkasındaki dünyaya ilgisi arttı.
"Ama korkuyordu, o yüzden yıllar önce ilk önce kapıdan birkaç hasta gönderdi. Üçüncü Hastalık Koğuşu karantina binasıydı ve oradaki hastaların aileleri ya da arkaları yoktu, o yüzden tüm bu süreç gizli kaldı.
"Bir haftalık denemenin ardından tehlike olmadığından emin olduktan sonra birkaç hasta ile birlikte içeri girdi." Yaşlı adamın çığlık atan kafasını okşayan oğlanın yüzünde bir gülümseme vardı. "Kapı kapandıktan sonra burası benim dünyam olmuştu ve Üçüncü Hastalık Koğuşu'nun içinde bana zarar verebilecek hiçbir şey yoktu.
"Onlara zarar vermek istemedim; sadece yılların verdiği sıkıntının ardından yapacak bir şey bulmak istedim. Fakat şaşırtıcı şekilde, kaçmak için kapıyı Üçüncü Hastalık Koğuşu'na girmeleri için canavarlara açtılar. Hatta bazıları bu canavarlar tarafından ele geçirildi.
"Bunu fark ettiğimde çok geçti. Beni elektroşok odasının içinde tuzağa düşürdüler ve ölmekte olan müdür bana göz kulak olurken diğerleri günah ve dehşetle kaçtılar."
Oğlanı dinledikten sonra Chen Ge başıyla onayladı. "Gerçek dünyada bazı Üçüncü Hastalık Koğuşu hastalarını gördüm. Hepsini ince bir canavar türü ele geçirmişti. Yaşlı adam onların hepsinin senin arzularının tezahürü olduğunu söyledi."
"Doğrusu o yaratıkların kökeni kapının bu tarafındaki dünya ama aynı zamanda en zayıf olanları." Oğlanın kelimeleri Chen Ge'yi korkuttu. İnce canavarlar en zayıf olanlardı ama o daima ayna canavarlarının en zayıf olduğunu düşünmüştü.
"Beş yıl önce yedi hasta kapıdan girdi ve dört tanesi en zayıf canavarlar tarafından ele geçirildi. Diğer üçünü ise söyleyemem." Oğlan Chen Ge'ye baktı. "Buraya gelebildiğine göre onlarla dövüşmüş olmalısın. Diğer kalanlar seni arıyor olabilir."
"Bana diğerlerinden bahsedebilir misin?"
"İnanılmaz güzel bir kadın, mahvolmuş suratlı bir adam ve sonuncusu ise Wu Fei isimli biri." Wu Fei ismini söylerken oğlanın dişleri birbirine vurdu. "Beni buraya hapsetme fikri Wu Fei'den çıkmıştı."
Oğlan daha sonra ekledi, "Ama baş etmesi en zor olan Wu Fei değil. Mahvolmuş suratlıya dikkat etmelisin; en tehlikelisi o."
"Teşekkür ederim."
"Teşekkür etmene gerek yok çünkü senden bir iyilik isteyeceğim." Oğlan onu uzun bir süre inceledikten sonra nihayet gerçek hislerini söyledi. "Ben sadece bir personayım ve kapının ardındaki bu Üçüncü Hastalık Koğuşu benim konağım. Uzun süredir burada olduğum için bir açıdan bakınca bilincimin bu binaya katıldığını söyleyebilirsin. Yabancılar beni öldüremez; beni ancak zayıflatıp uykuya geçirebilirler.
"Beni öldüremezler ama ikinci personaya zarar vererek beni etkileyebilirler. Hatta onun yoluyla beni kontrol edebilirler. Beni en çok endişelendiren şey bu, o yüzden eğer gerekirse lütfen ikinci personayı benim için koru. O dünyada bir ailem kalmadı ve o benim tek arkadaşım."
"Problem yok. Ben de ikinci persona ile arkadaşım, o yüzden ona yardım ederim." Chen Ge oğlanla arkadaş olmaya çalıştı ve bir gün onu personeli olarak Korku Evine almak istedi. Orada onun yaşında birine ihtiyaç vardı.
"Umarım sözünü tutarsın." Oğlan yaşlı adamın kafasıyla birlikte 3 numaralı odaya gitti. "Bu dünyada uzun süre kalırsan ruhun ve vücudun hasar alır. Negatif düşüncelerle dolar. Eğer uzun süre kalırsan delirirsin."
3 numaralı odanın kapısını açtı ve yaşlı adamın kafasını yatağın yanına koydu. "Seni göndereceğim. Eğer bir problem olursa gece yarısı bana gelebilirsin; kapıyı bir dakikalığına hep açık tutacağım."
"Neden bir dakika?" Chen Ge'nin gözleri seğirdi.
"Bu benim kontrolümün sınırı," diye cevapladı oğlan. "Bu dünya devasa ve başka birçok oda var. Bunun gibi bazı kapılar insanlar tarafından korunuyor ve bazıları korumasız duruyor. Normalde eğer birisi kapıyı koruyorsa o kapının açık kalma sınırı bir dakikadır."
"Tamam anladım." Chen Ge kendi Korku Evindeki kapıyı düşünerek başını eğdi.
Chen Ge ve Zhang Ya 3 numaralı odaya girdiğinde oğlan kapıyı kapattı. Chen Ge kapının önünde durdu. "Şimdi geri dönebilirsin."
"Nasıl?"
Oğlan 3 numaralı odanın kapısını işaret etti. "Onu aç, sadece bir dakikan var."