1700'lerin sonunda Viyana'da ortaya çıkan Frenoloji, insanın kafatasındaki yumruları
ve çukurları ölçerek o insanın kişiliği ya da zihinsel sağlığı hakkında bir çıkarımda bulunabileceğiniz inancıydı.
Frenoloji teorisi Alman doktor Franzjoseph Gall'un "organoloji" teorisine dayanıyordu. Gall, karakterin ve duyguların beynin belirli bölgelerinde konumlandığını düşünüyordu.
Bu teori günümüze kadar çoktan geçerliliğini yitirmiş olsa da nöropsikolojinin önünü açan tarihsel bir ilerleme olarak kabul ediliyor.