Artık Kayserispor için taşlar yerine oturdu diyebiliriz.
Futbolcuların kendine olan güveni de geldi.
Hatta o kadar ki, birinci kaleci Lung sakat. İkinci kaleci İsmail Çipe Korona. Ve maça 18 yaşındaki Doğan Alemdar ile çıkabiliyor.
Kalede Doğan var diye, kimse Çanakkale geçilmez'i oynamıyor.
Çin Seddi kurmuyor!
Çatır çatır topunu oynuyor.
Hem de rakip, Abdullah Avcı ile yeniden kendini bulan Trabzonspor olmasına rağmen!
Aslında maçta her şeyde vardı, golden başka.
İlk yarıda Trabzonspor orta sahada zaaflar verdi.
Kayserispor son bölge de.
Trabzonspor savunmada çok iyiydi.
Kayserispor orta saha da.
Bu karışık durum ikinci yarıya doğru çözüldü.
Bu kez de her iki takımda 3. bölge de bir türlü istediğini yapamadı. Harika paslar, gollük ortalar ve mükemmel oyun. Sadece son dokunuşlar yerini bulmadı. O da bir tek Kayserispor için değil, Trabzonspor içinde aynı oldu.
İş, ceza sahasına geldi mi; kör döğüşüne döndü durum.
Bu da skora etki yaptırmadı.
Kayserispor için gururlandım.
Umutlandım.
Her geçen gün daha da iyiye gittiğini görmekten fazlasıyla memnun olmanın keyfini çıkarttım.
Gel gelelim gol de atmak lazım.
4 maçtır kaybetmiyor olmak kazanıldığı anlamına gelmiyor.
4 maçtır da kazanılamıyor.
Yine 4 maçta 2 gol yenildi belki ama, o 4 maçta da 2 gol atılabildi.
Takım otururken, kendini bulurken maalesef eksikler de sırtarmaya başladı. Ne İlhan Parlak, ne Muğdat bu takım için ikinci forvet bile olamaz belli oldu. Lennon'un kendini bulması Kayserispor'u renkli ve ataklarda tehlikeli bir takım haline getirdi.
Manuel Fernandes ise hala bildiğimi gibi.
Etkisiz ve faydasız.
Bu anlattıklarımı elbet sadece ben görmedim, elbet transfer dönemi için sabırsızlanan bir teknik ekip var.
Eksiklerin giderilmesi açısından beklenen bir takvim var evet..
Yine de şu sıralar güzel bir galibiyet!
Kayserispor'u havaya sokar..