Şair Figani
I. Süleyman çağı şairlerindendir. Kanuninin şehzadelerinin sünneti nedeniyle yazdığı Suriyye Kasidesi en bilinen eseridir. Devrin sadrazamı Pargalı İbrahim Paşa aleyhine bir şiirin kendisine mal edilmesi nedeniyle genç yaşta idam edilmiştir.
İstanbulda kısa süre kâtiplik yaptıktan sonra şiirle uğraşmaya yöneldi. İlk şiirlerinde Hüseyni mahlasını kullandı, daha sonra Figânîyi tercih etti. Düzensiz bir yaşam sürme eğilimindeki şair, içkiye düşkünlüğü ile tanındı. Devlet büyüklerine yazdığı kasideler ve başarılı gazeller yoluyla geçimini sağladı. Zaman zaman yardım amacıyla kimi önemsiz görevlere getirildi. Onu, Defterdar İskender Çelebi ile Kara Bâlizâde korudu. Bir ara Edirne’ye gitmiş, bir süre de Seyyid Battal Gazi Türbesi etrafındaki zaviyede yaşamış, fakat sürekli ikamet yeri İstanbul olmuştur.
Şöhreti, Kanunî Sultan Süleyman’ın şehzadeleri Mustafa, Mehmed ve Selim’in 1530 yılı yazındaki muhteşem sünnet düğünü için yazdığı “Sûriyye Kasidesi”‘yle daha da arttı. Devrin tanınmış şairlerinin kasideler okudukları bu şenliklerde Figânî’nin kasidesi büyük ilgi görmüştü.
Figânî’nin yazdığı iki mısralık şiir çok konuşulmuştur, Ve bu şiir figanin ölümüne sebeb olmuştur.
« Dü İbrāhīm āmed be-deyr-i cihān
Yeki büt-şiken ü yeki büt-nişān »
Şiirde Cihan tapınağına iki ibrahim geldi. biri put kırıcı, diğeri ise put dikici oldu şeklinde İbrahim Paşa (Sultan Süleyman’ın Veziriazam’ı) put dikmekle suçlanmaktadır. İbrahim Paşa bu duruma oldukça öfkelenmiş ve şairin cezalandırılmasını emretmiştir. Figani 1532 yılında idam edilmiştir.