En Saf Diyez | Hüseyin Korkmaz
Geceye akan ses, şafaktan önce gidiyorum
herkes yenildin diyor bana
siniyor üstüme sılanın hasreti
ayça kırık dolanıyorken gökyüzünü karanlığı bırakıyor
biçiyor aynalardaki korkularım yüzümü, el sallıyor kırlara ovalara..
Çelik kapılarını yumrukladım sokakların bir bir kilitlediler yoksulluğu içeri
ekmek içini oyan fareleri kovdu ambarın bekçi bıyıklı rönesans kedisi
bitlenince kanım ooo çok serseri küfürler öğrendim kara sokaklarında kentin
bütün herkes gitti, yıktım duvarı ben kaldım yapayalnız tetikte
yaralandım ellerinde sevdanın
kim olduğunu bilmeden büyüttüm içimde alevli sözü..
Hüseyin Korkmaz | Bekçi Bıyıklı, Rönesans kitabından.