Eski Sovyetler Birliği topraklarında, ulusal sorunun ortaya çıktığı sayıda devlet ortaya çıktı. Modern toplumun yaşamındaki etnik gerginliğin büyümesinin neye bağlı olduğunu bulmaya çalışalım. Bu puan üzerinde ana kararlardan biri devletin refah düzeyinin ne kadar yüksek ve eğitim düzeyinin yüksek olduğunu, etnik ve dinler arası çatışmaların geliştirilmesinde daha az şans olduğunu söyleyen birkaç karar var. Bu görüşe kısmen katılabiliriz, ancak görünüşe göre herhangi bir kuralda olduğu gibi bazı istisnalar da var. SSCB'nin çöküşünden sonra oluşan ülkeleri göz önünde bulundurmaya devam ederek, nispeten yüksek bir yaşam ve sosyal kültür standardına sahip ulusal sorunların çözülmeden kaldığı Baltık ülkelerine bakmak yeterlidir. Bu durumda, ayrılığı zorlama sözü Baltık halkından değil, yukarıdan gönderilir. Başka bir deyişle, devlet yetkilileri bir yandan Litvanyalılar, Letonyalılar ve Estonyalılar arasında bir yandan da Letonya'da yaşayan ve toplam nüfusun% 27'ine kadar yalnızca XNUMX oranına kadar yaşayan Ruslar arasındaki anlaşmazlığı atmak için her şeyi yapmaya çalışıyor. Kabul edilmesi gereken tek şey şudur: Baltık ülkelerindeki etnik gruplar arası çatışmalar nadiren “sıcak” aşamaya girer. Mesele ya Litvanyalıların, Letonyalıların ve Estonyalıların milli zihniyetinde ya da “Avrupa Birliği'nin değerlerinin” hala ulusal çıkarların üzerinde durmasıdır ve bu nedenle Baltık makamları, ulusal azınlıkların hak ve özgürlüklerinin ihlalini yasama düzeyinde basitçe ve ustalıkla tasarlamıştır. Günümüzde "vatandaş olmayan" kavramın meşhur konsepti, tüm yasaların sadece sözde ulus tarafından ve sözde millet tarafından kabul edildiğinde, etnikokrasi olarak adlandırılabilecek Baltık demokrasisinin temel "başarısı" dır. Bu, tekil ulus, dedikleri gibi, hem varlık hem de bilinç tanımladığında faşizm ideolojisinin tezlerinden biri değil midir.
Ekonomik temele dayanan etnik düşmanlığın tezahürü tezi, örneğin Kırgızistan'a aittir. Zaten Aralık 1’te yapılan ilk 2011 seçimlerinde oyların çoğunluğunu alan yeni cumhurbaşkanının, öncelikle toplumu pekiştirmeye ve cumhuriyeti uzun süre heyecanlandıran etnik çatışmaları çözmeye başlaması gerektiği görülüyor. Ancak, Atambaev bir şekilde ülke içinde veya sınırların dışına çıkmıyor. Almazbek Atambayev’in Kırgız devletinin yönetiminde kalmasının üç buçuk ay boyunca, bireysel ulusal gruplar arasındaki çatışmalar yalnızca ortadan kalkmadı, hatta şiddetlendi. Sadece Aralık ayının sonunda, yerel kanun uygulayıcı memurlar, Kırgızistan'da yaşayan farklı milletlerin temsilcileri arasında bir düzine çatışma ile 2011'i düzeltmek zorunda kaldılar. Diğer ihtilafların yanı sıra, yerel polis memurlarının öfkeli kalabalığı sakinleştiremediği Oş bölgesindeki Kırgızlarla Özbekler arasındaki çatışmayı da söyleyebiliriz. Bişkek yakınlarında yer alan ve şimdilerde bilinen Mayevka köyünde bir başka büyük çaplı çatışma yaşandı. İlk önce, Kırgızlar ve Kafkasyalı insanlar arasında “kuralsız mücadele” çıktı ve daha sonra köyün Rus sakinleri çatışmaya katıldı.
Çatışma Kırgızistan'ın diğer bölgelerine yayıldı. Ulusal bazda ortaya çıkan olaylar, Kırgızistan'da kendilerini göstermeye başladı: Andarak köyünde Kırgızlar ve Tacikler arasında bir katliam, Kırgız ve Kırgızlar arasında Zhany-Zher köyünde "proletaryanın araçları" kullanımıyla büyük bir mücadele. Kırgızistan, 2012'te de bir etnik çatışma dalgası tarafından boğuldu. Kırgız Güvenlik Komitesi, ülkenin topraklarında neredeyse sürekli olarak yaklaşık yüz buçuk etnik çatışma yaşandığına dair şok edici delillerin olduğunu açıkladı ve bu sayı, en üzücü olan şey azalmıyor. Kırgızistan Devlet Klinik Hastanesi'nin başkanı Şamil Atakhanov, 29'e, özellikle etnik Özbekler ile Kırgızlar arasındaki çatışmaların sona ermeyeceği Batken bölgesinde yer alan, belirtilen sayıdan özellikle tehlikeli çatışma bölgeleri seçti. Batken bölgesinin idare başkanı (vali) Arzybek Burkhanov, aleyhindeki gerçek suçlamalarla bağlantılı olarak, vatandaşların çoğunluğu yoksulluk sınırının altında yaşadıklarında Kırgızistan'daki serbest bırakma çatışmalarından suçlu olanları aramanın aptalca olduğunu belirtmekle hızlandı. Aslında, bugün Kırgızistan'da yaşam standardı son derece düşük. Kırgızistan'ın kişi başına düşen yıllık GSYH'si, IMF ve Dünya Bankası'nın tahminlerine göre 7 dolardan fazla değil. Yerel sayım makamları bu göstergeden biraz farklı bir rakam verir. Bugün Kırgızistan ekonomisi, dünyadaki 1000 yerinde, Papua Yeni Gine gibi bir devletin ekonomisine bile “kaybediyor”. Ve Kırgızistan'da sadece turizm sektörünün yerel hazineye büyük gelir getirebileceğine rağmen.
Günümüzde, Kırgızistan'ın etnik problemleri tamamen ekonomik yöntemlerle çözülebilir ve çözülmelidir. Sosyolojik tahminlere göre, nüfusun yaklaşık% 60'i, hayatın yakında daha iyi olacağına inanmadığında, etnik tartışmaları çözmek zordur. Ancak Atambayev, devlet içi anlaşmazlıklara bakmaya devam edemez, aksi takdirde Bakiev’in selefinin kaderi onu bekliyor olacak.
Bu, Rusya'da etnik çatışmaların ortaya çıkmadığı anlamına gelmiyor. Bir futbol taraftarının öldürülmesi örneğini hatırlamak yeterlidir, çünkü Rus toplumunun etnik gruplar arası anlaşmazlıkları kökten çözme girişimleri açısından da acı verici bir durumda olduğu açıktır. En kötü şey, yakın zamanda suçluları uyruklarına göre tanımlamaya alışkın olmamız. Çeçen Cumhuriyeti'ndeki siviller için kötü şöhretli “Çeçen teröristler” bizim için “Rus barbarları” veya “Rus işgalcileri” kadar korkutucu geliyor. Bazen sinekleri pirzoladan ayırmak çok zordur. Her ülkenin kendi katilleri, tecavüzcileri, savaş suçluları ve yolsuzluk görevlileri olduğunu anlamak zordur. Ve bir şehrin veya kasabanın tüm sorunlarının göç akışında olduğuna inanmak kesinlikle verimsizdir. Tabii ki, büyük ölçekli yeniden yerleşim sorununun olması gereken bir yeri var ve onu terk etmek anlamsız, ama insanların yeniden yerleşimi tarihsel her zaman gözlenen bir süreç. Halkların serbest dolaşımı medeniyetin işaretlerinden biridir. Tabii ki, ulusal azınlıkları ve etnik grupları ayırmak için yeni beton duvarları ve dikenli telleri kullanabilirsiniz, ancak bu gerçekten modern devlet için bir çıkış yolu.
Aslında, bir çıkış yolu var ve bu sadece ülkemiz vatandaşlarının refahını artırmak ve eğitim seviyesini yükseltmekle kalmayıp, aynı zamanda diğer ülkeler arasında yeni anti-kahraman arayışı girişimlerinin önlenmesini de içeriyor. Elbette, inşa etmek, yıkmak ve düzenlemek yerine çok daha zordur, ancak etnik yaratıcılığın temel tedavisi olan ortak yaratılış içindedir.