Hayatlarımız bizim bilmediğimiz fakat bize biçilen belirli zaman dilimleri arasında nihayet bulur. Hayatın kısa olmasından ziyade anlamını yaşamadan ölmek daha üzücüdür. Zamanı saçma sapan şeylere harcayan ve geriye dönüp baktığımızda bizden bir iz olmayan ve birçok sığ düşüncelerin kıskacına takılıp yaşanması mümkün olmayan yaşantıların yaşanmaması kadar boş ve anlamsız geçen zaman silsilesi ölümün kaçınılmaz sonuna kadar devam eder. Saniyeler , saatler ,günler geçen yıllar avuçlarımızın içinden sıyrılıp geçiyor. Ailemiz sevdiklerimiz bizi sevenlerle çevrili hayatımızda mecburi bir arada olmak zorunda olduğumuz kişiler de var elbette kimisiyle aynı iş yerini paylaşmak ,kimisiyle aynı binayı paylaşmak ya da aynı sınıfı paylaşmak zorunda kalabiliriz hatta biraz daha abartarak bir acı gerçeğe vurgu yapmam gerekirse aynı hayatı paylaşmak zorunda olduğumuz insanlar gerçeği var. Öyle ki bir şekilde hayatları birleşmiş insanların aynı evin içinde iki yabancıdan farksız hayatları paylaşacak , konuşacak hiçbir ortak noktasının olmaması ne acıdır. Bir arada olma sebepleri mecburiyete dayalı hayatları yaşamak zorunda olmak yaptığı her davranışın aldığı her kararın sorgulanması, birbirinin eleştiri oku olması, kişinin kendisini mutsuz hissetmesine sebep olduğu gibi evliliğe ve o eve aidiyet duygusunu da hissettirmez ne yazık ki , anlaşılmak insana iç huzur verir kendini güvende hissettirir. Hayata pozitif bakmak insanın ait olduğu yerle ilintilidir. Sahip olmak maddi imkanlarla sınırlıyken ait olmak maneviyatın en değerli temel, yapı taşıdır. Koşulsuz sevilmek ve sevmek ait olmakla sahip olmak sadece maddi boyutla sınırlıdır. Harika bir eve ,lüks bir arabaya sahip olunabilir , size getirisi, kazancı çok olan bir sektörde yıldızınız parlayabilir ama kendinizi oraya ait hissetmeyip, benimsemez iseniz size hayat boyu bırakacağı koca bir hiçtir. Konfor alanınızı korumaktan öteye geçmez. Mutluluk anahtarı güven kilidiyle kapanıp aidiyet duygusuyla açılan kapılar olsun hayatınızda gerisi bir şekilde hallolur. Ve inanın sahip olduğunuz şeyler sizi sadece güçlü gösterir güçlü olmaya yetmez. Bütün yolculuklar bir adımla başlar. Koşmaya gerek yoktur. Dünya yolu ait olduğunuz yere yürümekten geçer.