Kolombiya’da solun başkan adayı Gustavo Petro başkan yardımcısı adayını açıkladı: Francia Márquez. Francia Márquez, 40 yaşında bir siyah feminist. Ön seçimlerde feminist hareketin başkan adayı olmuştu. Kolombiya siyasetinden dışlanan siyahları ve feministleri temsil eden genç bir siyasetçi. Başkan yardımcısı adaylığı feminist ve sol çevrelerde umutla bekleniyordu.
Aslında feministlerin ilk turda oy verebilecekleri, Petro’ya alternatif bir aday olduğunu söylemek güç. Muhafazakâr adaylara oy vermeleri zaten söz konusu değildi. Merkez-liberal çizgide olan adaylardan seçimin tek kadın adayı olan Íngrid Betancourt sınıfsal ayrıcalıkları, muhafazakâr bir siyasetçiyle eski bir bölgesel güzellik kraliçesinin kızı olması, Fransa vatandaşlığı ve genel siyasal söylemi göz önüne alındığında feministlerin cazip buldukları bir aday değil. Bir dönem FARC tarafından kaçırılmasıyla ünlenen Betancourt, kendi kurtarma operasyonuna katılan bir albayı başkan yardımcısı adayı olarak gösterdi. Tek kadın olmasından dolayı kendisine gidebilecek çok küçük miktarda tepki oyu dışında feministlerin destekleme ihtimali olmayan, genel olarak da ilk turda çok düşük oy alması beklenen bir aday Betancourt. Diğer liberal aday Sergio Fajardo ise başkan yardımcısı adayı olarak Santos hükümetinde görev yapmış eski bir erkek bakanı aday göstererek zaten feminist oyların önünü kesmiş oldu, Kolombiyalı feministlerin erkek başkan adaylarından öncelikli beklentilerinden birisi başkan yardımcısı adayının kadın olmasıydı. Bu yüzden birçok analist Petro’nun feminist ve sol oyları zaten alacağından hareketle sağa daha yakın, liberal bir başkan yardımcısı adayı göstereceğini düşünmüşlerdi.
Kolombiya siyasetini yıllardır takip eden biri olarak Gustavo Petro’nun çok doğru bir seçim yaptığını düşünüyorum. Sağ seçmenin oyunu almak için sağcı adaylar göstermektense seçmeni kendi siyasal programına ikna etmeye çalışmanın çok değerli olduğu ve uzun vadede çok daha olumlu sonuçlar vereceği kanısındayım. Petro bu tercihiyle ana akım Kolombiya siyasetiyle uzlaşma niyetinde olmadığını göstermiş oldu. Her türlü baskıya ve şiddete rağmen yıllardır zorlu bir siyasal mücadele yürüten potansiyel seçmenini zaten cepte görme saygısızlığına düşmedi. Bu seçimi sol kazanacaksa bunca yıldır her türlü riski göze alıp canla başla çalışan aktivistlerin sayesinde kazanacak, pazarlık sonucu bir şekilde sağdan koparılmış yüzde bir iki oy sayesinde değil. Sol siyasetler birçok Latin Amerika ülkesinde sağcılaşarak değil insanları sol programlara ikna ederek iktidara geldiler, Kolombiya da bu yolda ilerliyor. Ben de bu gidişatı gördüğüm için 2022’de olmasa dahi büyük ihtimalle 2026’da Kolombiya’da solun iktidara geleceğini öngörebileceğimizi söylemiştim.1