çook uzun zaman sonra tekrar birine karşı bir şeyler hissetmeye başladım ve o kadar doğru bir zaman değil ki.. ne yapacağımı bilmiyorum her gün aynı ortamda bulunmak zorundayız ve allah kahretmesin çok sevimli çocuk ya. umarım yakın bi zamanda eski entrylerime bakarken bununla karşılaşırım ve “ ahahahah ne saçmalamışım kimden bahsetmişim acaba şundan mı :d anlık bir şeyi abartmışım yiaaa “ falan derim. amin.
-anlatım bozukluğu düzeltildi.-
- (#2326112)
yarım saatten fazla bir süredir (şahsiyet) agah beyoğlu ve (behzat ç.) barbaros tufan'la sohbet ediyoruz kafamda.
ilginçtir, bazı katillerin dünyanın en masum insanları olduğuna kanaat getirdik. öyle bir masumiyet ki, zalimin varlığına tahammül edememek..
aynı mantıkla; insanların büyük bir kısmının dilsiz şeytan oluşuyla bir kez daha yüzleştik. şimdiyse neredeyse tüm insanları hak ettikleri üzere katletmek istiyoruz. yalnız kimi neye göre ve ne kadar öldürmemiz gerektiği konusunda net bir ölçek belirleyemedik, o biraz(!) sıkıntı.. sanırım bu aşama bu meselenin en kördüğümü.
"karar ver hakim, kim suçlu?"
yaşadıklarıma, her türlü şeye olumlu bakmaya çalışıyorum, karşımdaki insanları üzmemek için çok dikkatli davranıyorum, bir sorumluluğum varsa bi kere değil iki kere kontrol ediyorum bi hata yapmamayım ve benim yüzümden bir insanın işi aksamasın istiyorum. ama her şeyi düzgünce yapmaya çalışsam da sanki bi el karşıma türlü türlü zorluklar çıkarıyo. kolay pes eden biri değilim ama öyle bir zorlukla karşılaşıyorum ki yok yani elimden gelen hiçbir şey yok. üzülsem de çabalasam da üstesinden gelemeyeceğimi düşündüğüm bir yükün altına itiliyorum sanki. kaçıyorum, görmezden geliyorum , kabulleniyorum ama hayat bi yerden karşıma çıkarıyor bu yükü. altından nasıl kalkacağım bilemiyorum.
bu sözlükte birçok insan benle sohbet etmek, tanışmak, sosyal medya hesaplarımı takip etmek, arkadaş olmak istedi. hepsini reddettim. düşünüyorum da son zamanlarda keşke tanışsaydım dediğim çok oluyor.
yolda yürürken telefona kulaklığı takıyorum ve telefonda biriyle görüşüyormuş gibi kendi kendime konuşuyorum. ne kadar derdim tasam varsa atıyorum içimden. hayallerimi, planlarımı, hatalarımı anlatıyorum kendime. i̇yi geliyor. hem kimse de deli mi bu diye de bakmıyor bana telde konuştuğumu düşünüp. tavsiye ederim deneyin iyi geliyor.
bugün evimdeki son gecem. 18 senedir içime çektiğim kokuyu, tanıdık dost yuvamı, anne kucağımı bırakıyorum. bundan sonra asla bu kadar ait ve parçası olamayacağımın farkındayım. önümdeki belirsizliklerden çok korkuyorum. çok küçüğüm ve korkuyorum.
peşimi parasızlık yanlızlık ve yalan bırakmıyor. parasızlık vr yalan bitti yanlız kaldım.parasız ve yanlız kaldım yalan bitti. şimdi hem yanlız hem parasız hem yalana yakalandım.
kimin ahını aldıysam hakkını helal etsin de en azından yalan bıraksın peşimi.