Komutanlığımızın orijinal planları büyük çaplı askeri operasyonlar sağlamıyordu. Fakat hayat kendi ayarlarını yaptı. Savaş helikopterleri 9 Ocak 1980 sabahı ilk muharebe operasyonuna katıldı. 186. motorlu tüfek alayının birimleri güçlendirilmiş tanklar ve topçu olarak, Afgan liderliğinin isteği üzerine, yıl başında isyan eden Afgan ordusunun 4. topçu alayının silahsızlandırılması için Kunduz'dan Nakhrin'e gönderdiler.
Tskhinvali'den 7-th obvp'un 1-I (Mi-24В) ve 2-I (Mi-24A) filosu hakkında Ocak 292, Vazia-ni havaalanına uçtu. Onunla birlikte An-22 helikopterleri, toplandıkları ve uçtukları Kokaydy havaalanına alındı. Birkaç gün sonra, iki filo, Kunduz havaalanına bir ara inişle “nehrin ötesinde” alışma bir uçuş gerçekleştirdi. Oradan, 13 Ocak ekibi ilk sortiyi tamamladı. Ocak 14 her iki filo de Kunduz'a uçtu. Şubat ortalarında 1-I filosu.
Mi-24 tabana geri döndü
Mi-24 taksileri cephaneye yakıt ikmali ve ikmali yapmak için
25 Aralık 1979, Kabil ve Bagram'daki Afgan havaalanlarına iniş paraşütçülerine sahip nakliye uçakları. Onlarla eşzamanlı olarak, Afgan sınırı, kalıcı bir dağıtım yeri için Celalabad'a yeniden dağıtılan 302-i ovebu ile geçti. Aynı zamanda, Mi-3'teki 8 filosu, Kunduz'daki SSCB'den geldi. Mart ayında, Chernigov 319'in ilk askeri birliğinden gelen ekipler alaya girmeye başladı. Mart ayının sonunda, kuzey Afganistan'daki gerginliklerin azalmasından sonra, 2-i ve 3-i filoları da Temmuz 14 1981'a kadar mücadele ettikleri Jalalabad'a taşındı.
Şubat ayının sonlarında Nivenskoe 22-24 birinci ve ikinci obvp rauhovskogo mürettebatı oluşan Mi-288D AN-287 havaalanı Kokaido iki filo 34-th -in Hava Kuvvetleri, daha sonra karma 40 kompozisyonuna dahil hava ikmal başladı ordu.
Aynı zamanda, Mi-24, kuzey Afganistan'da çalışmak üzere Pamirs ve Türkmenistan eteklerinde sınır hava limanlarına taşındı. Mart 1980, bu ülkede 302-I (Shindand) ve 262-I (Bagram) EIA, 292-inci (Celalabad) ve 280-inci (Kandahar), ORP ve 2-50 Squadron-inci OSAP (Kabil) idi .
Jalalabad'da aynı yılın Ağustos ayının 18'i, Tskhinval alayını güçlendirmek ve tatil için 2 filosunun personelini değiştirmek için 10, Mi-288A helikopterleriyle Nivinsky 24 ikinci askeri havacılık ekibiyle birlikte geldi. Yıl sonunda, Kunduz'da bir 181 ve 335 filosu kaydedildi.
1980 ilkbaharında Afganistan'daki düşmanlıklar yoğunlaştı. Dokuz yıl boyunca ülke, gerçek koşullarda askeri teçhizatın test edildiği ve uygulama taktiklerinin test edildiği büyük bir eğitim alanına dönüştü. Savaş yıllarında ordu helikopter mürettebatının% 90'ı ziyaret etti havacılık.
Yolculuktan iki ya da üç hafta önce, helikopter pilotları Chirchik yakınlarındaki dağlık alanda ve Buhara yakınlarındaki çölde savaşla mücadele ettiler. Daha fazla eğitim sırasında, yüksek irtifa platformlarında kalkış ve iniş manevraları ve uygulamaları ile mücadelede ana dikkat gösterildi.
Park yerinde bir helikopterde rutin çalışmalar yapıldı.
Yüksek irtifa platformlarından çalışırken kalkış ağırlığını arttırmak için M.L. tarafından önerilen ön desteğin tekerlekleri üzerindeki kalkışları hatırladık. Mil. Mi-24 ile ilgili böyle bir kalkış tekniğinin tekniği LII A.I. Akimov. Hava Kuvvetleri ve LII test pilotları, bu yöntemi Kafkasya dağlarındaki Mi-24D üzerinde test etti. Helikopter kalkış ağırlığı, platformun yüksekliğine bağlı olarak, “uçak benzeri” kalkış kalkışına kıyasla 500 - 1500 kg artırıldı.
Sitede oturup, böylece arabanın kabini toz bulutunun önünde olacak şekilde çalıştı. Çalışma, motor çalışma moduna keskin bir şekilde düşerek kalkışa yakın bir şekilde pervaneyi zeminin yakınında sıkarak azaltıldı. Temas anında, pilot kolu kendi kendine aldı ve kilometre süresini azalttı. Bu tür inişlerde, lastikler ve fren diskleri hızlı bir şekilde bozulmuştur, motorların yarısından fazlasının erken sökülmesi gerekiyordu; bunun önemli bir kısmı bıçak erozyonu ve neredeyse% 15 dalgalanma nedeniyle oldu. Tanklara giren tozdan balgam, filtreleri tıkayan ve otomatik yakıt.
Mi-24 ekiplerinin eğitiminde, makinenin kabiliyetleri göz önüne alındığında ortaya çıkan durumlara dayanarak, tamamen eğitilmiş pilotların, talimatlarda belirtilen kısıtlamaları göz ardı ederek yeni teknikler ve manevralar icat etmelerine olanak tanıyan manevralarla mücadele etmeye özen gösterildi. Saldırıyı bir kabrirovanla 50 ° 'e bıraktılar ve en üst noktada keskin bir dönüş yaptılar; arabanın neredeyse yanına döndüler, anında karşı tarafın üzerinde bulup ikinci bir saldırı için düşmanın karşısına geçtiler.
Parçalanma roketinin patlamasından sonra bir helikopter gibi görünüyor
Son zamanlarda, Mi-24D ve Mi-24В helikopterlerinin yerel ihtilaflarda savaş misyonları gerçekleştirmesi için uçan pilotların, manevra yaparken bu makinelere getirilen kısıtlamaları eleştirdiklerini düşündükleri görülüyor. Sınırlamaları ihmal ettiklerini ve önemli ölçüde aştığını bildirmekten gurur duyuyorlar.
Bu durumda, helikopterin dinamik sistemine (pervane kanadı, eğri, itme, yatak, vb.) Hesaplanmamış bir hasar verdiklerinin farkında değiller. Limitin bir ihlali için kaynağın yüzlerce saatini harcadılar. Kısa bir süre sonra, resmi olarak pasaportta olmasına rağmen, taşıyıcı sistemin bazı unsurlarının aslında bir kaynağı olmadığı ortaya çıktı.
o katıldı. Eşsiz dinamik yüklerin etkisiyle, sırt lastik sırtının üretimi meydana geldi, yatakların kendileri tahrip edildi. Helikopter havaya düştüğü an geldi. Bununla birlikte, savaş durumunda olan her şey, savaş kayıplarıyla suçlandı. Bu nedenle, sözde uygulayıcıların bu puan üzerindeki gerekçeleri vicdanlarında kalacak: açık bir şekilde, insanların söylediği gibi, "bir tişört içinde doğuyorlar".
Nisan ayında, 1980, MVZ'nin genel tasarımcısı tarafından Afganistan'daki “Ordu amatör etkinliği” ile tanıştı. ML Mile - M.N. Tishchenko. Yerel asların pilotluğu, onun üzerine silinmez bir izlenim bıraktı ve yaz aylarında, Afgan savaş deneyimini göz önüne alarak Mi-24’teki gelişmeler başladı. Gelip gelen fabrika teçhizatları, motorların yakıt otomatiklerini aşırı düzenlemiştir, yanma odalarının yanma olasılığını tercih etmekte, türbinin önündeki izin verilen gaz sıcaklığının, nadiren sıcak havadaki güç kesintisi nedeniyle aşılmasını tercih etmektedir.
Takılan ROM'lar, motor girişindeki kum ve tozu salıverdi, 70 - 75% 'deki havayı temizledi ve kompresör bıçaklarının aşınmasını birkaç kez azalttı. Her şeyden önce, ROM'lar, Mi-117D üzerine kurulu TVZ-24 motorlarıyla donatıldı; bu, yerdeki küçük bir gazda, yüksek devirlerden dolayı daha aktif bir şekilde kumu emdi. 1981 ile, yüksek irtifa TVZ-24В motorları olan ilk Mi-117В, Afganistan'a ulaşmaya başladı ve sıcak yüksek dağ koşullarında% 15 - 20'de daha fazla güce sahip oldu. Bu motorlar tamir ve Mi-24D ile donatılmıştır. 40 Hava Kuvvetleri'nde sadece ekipler değiştirildi ve araçlar aşınmaya çalışıyordu - en iyi ihtimalle tamir ettiler. Yıl boyunca, OXV, yıllık ortalama Mi-12 24 saatlerinde baskın yapan helikopterlerin% 380'ini kaybetti, ancak bireysel makineler 1000 saatlere kadar üretildi.
Savaş yıllarında, ordu havacılığındaki tahliye ve restorasyon hizmetinin çalışması hata ayıklandı ve hasarlı helikopterlerin% 1987'inde 90'ta hizmete geri döndü.
Düşmanlıkların yoğunlaşması olarak taktikler gelişti. Şok gruplarının bileşimi, ana taktik birimi dört helikopterin bağlantısı olan optimize edildi. Bağlantı, taktiklerin çoğunun uygulanmasına izin verdi. Asıl vurgu sürpriz, yangının etkisinin sürekliliği ve karşılıklı güvencekti.
Afgan şartlarında, Mi-24'in maksimum savaş yükü, 1000 kg idi: iki FAB-500 bomba ya da dört FAB-250 ya da MBD2-67 çok kilitli bomba raflarında en fazla on OFAB-JUM. Dushmanların tahkimatlarını tahrip etmek için "iki yüz elli" ve "beş yüz" kullanıldı. Kullanılan bombaların büyük kısmı “örgü” olarak açıklandı. 1980 Ordusu'nun havacılığının 40'e harcadığı toplam bomba sayısının, yüksek patlayıcı ve yüksek patlayıcı parçalanma bombaları% 78,% -3 kadar. Bombalamanın doğruluğu güçlü.
Dağların hava akımları için tipik etkilerinden etkilendiği gibi, yüzey rüzgarları da hedefinden bombalar yapmıştır. ASP-17В ve VBB-24 manzaralarındaki bu akışlar için muhasebe sağlanmadı. Düşman için uygun hedeflerin bulunmamasından dolayı, 1980'teki helikopterlerin ekipleri tüm 33 ATGM 9М114 ve 9М17'i harcadı.
Uygulanan entegre silah kullanımının etkinliğini artırmak. Pilot, 1,5 km mesafeden NAR'ı fırlattı, hedef bir kilometrelik tüfek tabancasından ateş etti. оружияnavigator operatörüne bombalamaya odaklanma fırsatı veriyor. Bombalar kale duvarcılığını ve duvaly'nin kalın kerpiç duvarlarını tahrip ederek dushman parçaları doldurdu.
NAR Ordu Havacılık tarafından yaygın olarak kullanılan Basit ve sağlam 57-mm C-5 yeterince etkili değildi. Güçlü C-8, ilk olarak Nisan 1983'ta Kandahar yakınlarındaki helikopterlerden serbest bırakıldı. Bu 3,6 kg roketin OFCh'si, gerekli yüksek patlayıcı etkiyi sağladı ve “gömlek” in üç gramlık parçaları, 10 - 12 yarıçapındaki sığınakların dışındaki insan gücüne çarptı. Sadece en deneyimli ekiplerin onları Mi-24 ile çalıştırabildiği ortaya çıktı.
Afgan savaşında ve savaş helikopteri helikopterinde ağır testler geçti. Savaşa katılan ilk araçlar büyük kalibreli makineli tüfekler A-12,7 ve YakB-12,7 ile donatıldı. İkincisi, ikinci bir salvo kütlesinde üstünlüğe sahipti, ancak yerel iklim koşullarında yüksek güvenilirlik ile ayırt edilmedi. 23-mm tabanca GSH-250L ile yaygın olarak kullanılan asma konteynerler UPK-23-23. El bombası fırlatıcıyla birlikte 56 kg hafif konteyner GUV'daydı. Güvenli mesafelerden geniş bir kinetik enerji stoğuna sahip olan 23-mm kabukları, dvuvalaminin arkasına saklanarak "kurtuldu".
Afganistan'da Sovyet helikopterlerinin bombalanması savaşın ilk günlerinden itibaren başladı. İsyancılar havacılıkla mücadelede deneyim sahibi olmasa da, küçük kollardan gelen savaş hasarları esas olarak gövdeye (% 12,8), ana rotor bıçaklarına (% 11,9), uç ve kuyruk ışınlarına (% 12,2) düştü. Yabancı hocaların dushmanların arasında görünmesiyle birlikte, ateş daha amaçlı hale geldi ve savaş hasarı daha belirgin hale geldi. Dağlardaki hava savunma taktiklerini ele alan düşman, kamplarının savunmasını ustaca organize etti.
Bakım Mi-24, 1985 g
Sigortaları hemşireye döndürmek
MANPADS füzesi, pilotun Kabil merkezi üzerinden bile zihinsel dengesini bozabilir (hava sahası bölgesinde bombalama nedeniyle meydana gelen havacılık ekipmanı kaybının% 50'ine kadar). Hava sahasının 1984'teki kara birlikleri ile korunmasına 24 saat boyunca devriye gezisi ve hava örtüsü eklendi. O yıl 62 lansmanı kaydedildi, 1985 141'te, 1986 indirilmiş makinelerde kaydedildi, Mücahidler 26 füzelerini harcadı, üç buçuk ay boyunca 847 1987'in 86 hava hedeflerini tahrip eden 18 hava fırlatmasına sahipti (o sırada DUMMAN'ın 341'i vardı) “Stinger” türündeki 47 türündeki) MANPADS, 1987'in sonunda, düşmanın “canlandırıcı” sayısı 600'e yükseldi.
3000'in altına düştüklerinde uçaklar ve helikopterler ateşlendi, Mi-24'in mürettebatı, yolcu ve askeri nakliye uçaklarını gemideki insanlarla tehlikeli bir yükseklik aralığında korumakla görevlendirildi. Her taşıyıcıya altı adet Mi-24 eşlik etti: bir çift alanın etrafına sürtündü, düşman ateşleme noktalarını araştı, ikincisi önden veya her iki tarafa bir iniş vagonu çıkarırken, üçü arkasından ve kayma yolundan geçti; ikinci ve üçüncü çiftler ve nakliye gemileri, ASO tuzaklarıyla kendilerini “selamladı”. Bir çift ASO-2В seti ile donatılmış eskortla uğraşmak zorunda olan Kabil "yirmi dört ayak". Mi-24'in mürettebatı MANPADS'ın fırlatıldığını fark eden roketle buluşmak için döndü, tuzakları bıraktı ve bir vuruş yaptı.
1987'te, Mücahidlerin hava savunması o kadar arttı ki, 40 Ordusunun hava kuvvetlerinin liderliğini, askerlerin ateş desteği için helikopterlerin kullanılmasını neredeyse tamamen terk etmeye zorladı. Bombalama grevleri uçaklara yol açtı ve helikopterler bölgeyi "temizlemeye" başladı. Helikopter pilotları, karma gruplarla gece grevleri yapmak için ilerledi.
Dushman hareketi yurtdışından gerekli her şey tarafından beslendi. Ülkenin seyrek nüfuslu bölgeleri boyunca, yüzlerce patikada binlerce karavan aktı. 1984'ten, OXV'nin emri, onlarla savaşmak için özel kuvvetler çekti. Özel kuvvetler taburuna gerekli gizlilik, hareketlilik ve ateş desteği vermek için, 8 (Jalalabad) ve 24 (Kandahar) obvp ve 335-ove (Bagram) 'dan dört adet Mi-280 ve Mi-262 atandı. Kabil özel kuvvetler şirketinin tedarik edilmesi, 2-th poops'un (Kabil) 3-inci ve 50-inci filosuna atandı.
1985'in sonunda, her bir tugay, bu amaç için özel olarak oluşturulmuş bir filoya atandı. 15-th ove, 239-th tugayı ile çalıştı ve 22-ove, 205-th ile çalıştı. Her biri dört üniteden oluşuyordu ve 16 Mi-8 ve 16 Mi-24 içeriyordu.
Yakıt doldurma Mi-24, 1985 g Helikopter
Mi-24'te lastiklerin değiştirilmesi
12 Mayıs ayında 1987, Afganistan'ın güneyindeki Baraki yerleşim bölgesinde, kaptan N.S. 335-ovp'dan Maidan, Abchekan geçidinin “yeşil ”indeki hareketi fark etti. Çalılıkların üzerinden geçtikten sonra pilotlar büyük bir karavan buldular. Maidanov, Mi-8'ten geçidin girişinde özel kuvvetler indirdi ve takipçisi Y. Kuznetsov çıkışa indi. Bir çift örtülü Mi-24 karavanda bombardıman başlattı. G-8 inişinden hemen sonra takviye için Baraki'ye gittiler. Karavanı yenmek için özel kuvvetler aldı, zırh grubu. Dushman'larla kavga bütün gece sabaha kadar sürdü. Kupayı saymaya başladıklarında, Strela MANPADS’dan biri elliden fazla birikti. 205 ve 239, kısa bir süre sonra dağıldıkları Ağustos 1988’ta Afganistan’dan SSCB’ye kaldırıldı.
Afganistan'daki helikopterlerin neredeyse yarısı, yanmasıyla birlikte yakıt sisteminin patlaması ve patlaması nedeniyle kaybedildi. Yakıt sistemindeki hasarın% 90'ini oluşturan tanklar, Su-25'te olduğu gibi bir poliüretan köpüklü süngerle dolmaya başladı. Bu koruma, gemideki yangınları, makinenin kuru kütlesini 40 kg kadar artırarak ve poliüretan talaşlarla tıkanmış yakıt filtrelerini yıkamak için zaman harcayarak ödenmesi gerekmesine rağmen, ihmal edildi.
1980 yazında, MANPADS'in dushmanlarda ortaya çıkmasından sonra, tasarımcılar hayatta kalma oranlarındaki artışla ilgili olarak Mi-24 üzerinde bir takım değişiklikler yapmaya başladılar. Motorların nozüllerinde, çalışmadaki büyük direnç ve sakıncalılık nedeniyle derhal kök salmayan ve düşmanın MANPADS kullanımında ustalaştığı zamanlarda yalnızca 1983 ile zorunlu hale gelen bir EVA kuruldu. 1980'ten, iki 32 şarj kartuşlu ASO-2В kartuşları, LO-56 tuzakları için olan kartuşlarla birlikte, arka bomun altındaki çelik bantlara ve 1987 - kanatların arkasındaki üç kartuşun iki "fan" bloğuna asıldı. ; Helikopterin arkasında geniş bir yanlış hedef izi oluşturdular.
Kandahar gökyüzünde Mi-24
Dikilitaş Mi-24 Hava Kuvvetleri alayında (Kabil havaalanı) Arapça yazıtı fitografinin tepesinde yapıldı
1982 ile, koruma kompleksi, başlangıçta çok etkili olduğu ortaya çıkan aktif girişim istasyonu SOEP-B1A (ürün L-166 veya “Lipa”) tarafından taçlandırıldı. ASO-2B blokları yalnızca kara saldırısı için değil, aynı zamanda tehlikeli bölgeler üzerinde uçarken de kullanıldı. Roket fırlatma ile tipik bir "ASO manevrası", aynı anda tuzak salvolarının olduğu keskin bir yakada gözlendi.
Savaşın son aylarında helikopter pilotları, Mi-24'un üç ekibini kaybetti. Bu, Ağustos 21 ve Eylül 30 1988 ve Şubat 1 1989'te gerçekleşti İkinci durumda, 25 dakika süren uçuştan sonra, 50 filosunun komutanından oluşan mürettebat ile iletişim, Col.A. Golovanova ve navigasyon operatörü Kıdemli Teğmen S.V. Yaya, Kabil - Pul-i-Khumri rotasını kaldırıyor. Dağa bakan Mi-24P'leri, üç gün sonra Salang geçidinden 8 km uzaklıkta bulundu.