Gebelik Kaybı Boyunca Bir Arkadaşa Nasıl Destek Olunur?
Kayıp ve keder, insan deneyiminin kaçınılmaz bir parçasıdır, ancak modern kültür, bizi yalnızca ne zamana hazırlamakla kalmaz. Biz bizim için önemli birini kaybetmekle birlikte, bize yakın biri bir kayıp yaşadığında da. Kederin ne anlama geldiğini yalnızca hayatımızın her köşesine doğru ortaya çıkarken ve şekillenirken öğrenmeye eğilimliyiz. Kederin gözlemcileri olarak, bir kayıp yaşamış birine yaklaşmak için doğru kelimeleri, eylemleri veya zihniyeti bulmak için genellikle kendimizi yetersiz hissederiz. Hatırlanması gereken en önemli şey, ister onu yaşayan ister elini tutmaya çalışan kişi ol, kederde iyi olamayacağın. Doğrusal olmayan bir süreçtir, bir ömür süren bir yolculuktur ve herkesin yapabileceği tek şey her gün elinden gelenin en iyisini yapmaktır.
Hamileliği kaybetmek, yas tutma ve kaybetme sürecine bazı benzersiz katmanlar ekler. Başkaları tarafından daha kolay yanlış anlaşılabilir, gözden düşebilir veya unutulabilir çünkü kaybedilen kişi yalnızca yaşayan bir gerçeklik olma sürecindeydi. Ebeveynler sadece duygusal ve zihinsel çocuklarını kaybetme sürecinden geçmekle kalmaz, aynı zamanda annenin bedeni hamileliği fiziksel olarak kaybetmelidir. Yaşayan bir bebeği olmayabilir ama yine de doğum yapması gerekiyordu. Gebelik ne olursa olsun, bu, haftalarca ve genellikle kaybın ardından aylar boyunca vücuduna önemli bir zarar verir.
DENEYİMLE ÖĞRENME
İlk bebeğimi 23. haftada kaybettiğimde arkadaşlarım ve ailem hızla iki sıraya bölündü. Bizim için harap olmuş, çaresiz hisseden ve yine de bizimle bokun içinde oturan, bu korkunç gerçeklikte gezinmemize yardımcı olan insanlar vardı. Sonra bizim için harap olan, çaresiz hisseden ve yavaş yavaş geri plana çekilen insanlar vardı. Şimdi tekrar nefes alabileceğimi hissettiğime göre, hayatımızda hiç kimsenin bebeğimizin ölümüne nasıl tepki verdiklerinden ötürü az çok arkadaş olmadığını anlıyorum, ancak bir grup bir şekilde daha cesur hissetmiş olmalı. en azından üzüntümüzde bizi nasıl destekleyeceğimizi anlamaya çalışacağından emin.
Belki de adım atan bu insanlar kendi hayatlarında birilerini kaybetmişler ve onlara neyin özen gösterildiğini hatırlamışlardı. Ayrıca, bazılarının konumumuzdaki birine fayda sağlayacağını bildikleri belirli becerilere veya güçlü yönlere sahip olması da mümkündür. Sebep ne olursa olsun, bir gün hayal edebileceğim en kötü şey sevdiğim birine olursa (ki olacak), yanlış bir şey yapmaktan veya söylemekten korksam bile, bunu yapmaktan korktuğumu öğrendim. bir şey hiçbir şey yapmamaktan sonsuz derecede daha iyidir.
SORMAYIN, SADECE YAPIN!
Yapıyor bir şey birçok farklı şey gibi görünebilir. Sizinle birlikte oturan, sizi dinleyen, seninle ağlayan, senin için banyo yapan, evinizde sık sık ve eli boş olmayan arkadaşlar olabilir. Seni evden çıkaran ve seni çok güldüren kız kardeş olabilir çünkü ciddi olarak evden çıkıp tekrar gülümseyecek bir şeyler bulman gerekiyor. Her şeyi bırakıp uçağa binen insanlar olabilir, böylece evinizi süpürebilir, bitkilerinizi sulayabilir ve size iyi bir yemek pişirebilirler. Her yanıt için küçük bir roman yazmakta özgür hissetmenize izin veren kişilerden gelen tutarlı metin ve e-posta check-in'leridir.
Aynı zamanda, bazı insanlar orada olduklarını bize bildirmek istediler, nasıl olacağını bilmiyorlardı. Her zaman iyi niyetli olanı duyarak, neye ihtiyacım olduğunu anlamak için tüm sorumluluğu bana, kederli kişiye yüklemenize nasıl yardımcı olabileceğimi bana bildirin. Bebeğim olmadan sonraki dakika, saat ya da gün beni neyin atlatacağı hakkında hiçbir fikrim yoktu. Yiyecekleri bırakarak, çiçek göndererek, konuşmam için yer ayırarak ya da bana masaj yaparak harekete geçenler her zaman memnuniyetle karşılandılar ve minnettarlıkla karşılandılar.
BİR SESLER KOLEKSİYONU
Kayıp yaşayan arkadaşına karşılık vermek isteyenler ile bunu yapmanın bir yolunu bulanlar arasındaki bu uçurumu kapatmak için bebeklerini kaybeden kadınlardan tanıklık topladım. Bu cesur kadınlardan, kayıpları sırasında ve sonrasında arkadaşlarının gözle görülür bir fark yaratacak şekilde onları nasıl desteklediğini söylemelerini istedim. Hamilelik kaybı olan bir arkadaşı desteklemek, herkese uyan tek bir yaklaşıma sahip olamazsa da, küçük de olsa fark yaratan şeyin ne olduğunu duymanın, bu harika kadınlar için bir gün arkadaşınız için adım atmanız için size ilham vereceğini umuyorum. hiç gelir. Ayrıca, birisine bebeğini kaybettiği için ne kadar üzgün olduğunuzu söylemenin veya hamileliğini kaybeden arkadaşınıza Anneler Günü kartı göndermenin asla çok geç olmadığını unutmayın. Kendisinin ve bebeğinin hatırlandığını bilmekten asla yorulmayacak.
Hamilelik kayıplarımda en çok desteklendiğimi hissettiğim zamanlar arkadaşlarımın iki şey yaptığı zamandı. Her şeyden önce, sosyal enerji eksikliğime saygı duyarken, istersem ne zaman ve istersem dinlemeye, konuşmaya ve işlemeye hazır olacaklarını açıkça belirttiler. Herkes kederle farklı şekilde ilgilenir. İçine kapanık biri olarak, arkadaşlarımın hazır olduğumda beni dinleyecek kadar önemsediğine inanırken, mekanın yalnız kalmasına ihtiyacım vardı. İkincisi, kapıma teslim edilen veya bırakılan düşünceli hediyeleri gerçekten, gerçekten takdir ettim. En ufak şeyler bile: çorba ya da bir kavanoz çiçek, fiziksel bir kucaklaşma ve hatta sohbet için bant genişliğine sahip olmadığımda büyük bir kucaklanma gibi geldi.
Rebekka S.
İnsanlar bir şey söylememe gerek kalmadan yaşadıklarımı açıkça kabul ettiklerinde (odadaki tuhaf bir fil gibi davranmak yerine). Büyük bir kucaklaşma ve 'çok üzgünüm' uzun bir yol kat eder. Bundan sonra, kişiden bu konu hakkında konuşmak isteyip istemediğine dair bir ipucu alın, ancak bunu görmezden gelmeyin.
İnsanlar beni düzeltmeye çalışmadan kederim ve acımla benimle oturduğunda. En iyi arkadaşım mesajıma cevap olarak tekrar kanadığımı söylerken kafasına çivi çaktı, sadece siktir diye cevapladı ve sonra neye ihtiyacın var? (buna çikolata cevabını verdim). Düşük yapmak oldukça yorucu bir fiziksel sıkıntı olabilir, bu nedenle çorbalar ve güveçler de iyidir. Arkadaşınızın süzülmüş bedeniyle birlikte onların süzülmüş ruhunu da besleyin.
Keder duygularını doğrulayın. İlk seferinde hissettiğim keder beni o kadar şaşırttı ki bu önemli bir kayıptı. O kişiye, bir aile üyesini yeni kaybetmiş birine davrandığınız gibi davranın. Bir embriyonun [veya fetüsün] ne kadar insan olduğu konusunda ayrıntılara girmeye gerek yoktur. Keder keder kederdir.
Kişiyi dışlamadan olası tetikleyiciler konusunda dikkatli olun. Beni çocuklarının hayatının büyük bir parçası olarak gören, beni bebek duşlarına, doğumlara, doğum günü partilerine, plasenta ekimlerine vb. Davet eden tüm arkadaşlarım için yıllarca çok minnettarım. Aynı zamanda arkadaşlarım bana her zaman verdi Eğer baş edemiyorsam uzak durmak için boşluk. Bebek duşuna katılmak yerine battaniyenin altında kaldığım o karanlık günlerde, arkadaşlarımın yokluğumda beni sevdiğini ve katılmadığım için beni yargılamadığını bütün kalbimle bildiğim için çok sevildiğimi ve desteklendiğimi hissettim.
Daha karmaşık bir düşük yaptıktan sonra travma sonrası stres yaşadım. Etkileri yıllarca sürdü. Araştırma ayrıca güçlü bir sosyal destek sistemi ile yas ve kaybın sosyal olarak doğrulanmasının depresyon ve travma sonrası strese karşı koruyucu faktörler olduğunu göstermektedir. Arkadaşınızın birkaç gün, hafta, ay ve hatta yıl sonra iyi olmasını beklemeyin. Nerede olurlarsa olsunlar onların yanında olun ve gerçekten mücadele ediyorlarsa, profesyonel yardım almaları için onları destekleyin.
Şüphe duyduğunuzda çikolata.
Jenny O.
Yaklaşık 7 yıl arayla 2 bebeği kaybetmiş olmama rağmen yakın arkadaşlarımdan ihtiyacım olan her kayıp için çok farklıydı. İlk bebeğimi 12 haftada düşük yaptım. İlk hamileliğim ve düşük yaptığım için korkuyordum. Her şeyin yoluna gireceğine ve aslında başka bir bebeğim olabileceğine dair güvenceye ihtiyacım vardı. Aynı soruları defalarca sormam gerekiyordu ve arkadaşlarımın beni defalarca rahatlatmasına ihtiyacım vardı. Ve yaptılar. Tekrar hamile kalana kadar umutlarımı korudular.
7 yıl sonraki ikinci kaybım ise çok daha farklı bir durumdu. Şimdi altı yaşındaki harika bir oğlun annesiydim ve başka bir bebeğe sahip olmak, iki yıldan fazla bir süredir kocamla birlikte düşündüğüm bir karardı. İlk denediğimizde hamile kaldığımızda, evren bize bunun olması gerektiğini söylüyor gibiydi. 20 haftalık anatomi taramam bize farklı bir hikaye anlattı. Tatlı bebeğimizin hayatla uyumlu olmadığı haberiyle karşı karşıya kaldık ve 22. haftada hamileliğimizi sonlandırmak için yürek burkan bir karar vermek zorunda kaldık. Bolca düşündükten ve düşündükten sonra, bir daha denememe konusunda zor bir karar verdik.
İlk kaybımdan sonra kalbimdeki umut, ikinci kaybım için orada değildi. Çoğunlukla bir arkadaşıma güveniyordum ve o harikaydı. Benimle üzüldü, dışa vurmama izin verdi, benim için havalandırdı, kararlarımı doğruladı, duygularımı sordu, sık sık kontrol etmek için mesaj attı, hatta beni gülmek için iyi hissettirdi; bu en iyi şeylerden biriydi, çünkü kendimi yeniden kendim gibi hissetmemi sağladı. Her hamilelik kaybı çok özeldir ve her insanın bu kayıptan sonraki yolculuğu da öyle. Bir bebeği kaybetmek çok kişiseldir, eğer arkadaşınız size rahatlık ve destek için gelirse, muhtemelen zaten tüm doğru şeyleri yapıyorsunuzdur.
Sarah M.
Oğlumuzu kaybetmek en acı verici ve tecrit edici deneyimdi. Doğum hikayesini duymak isteyen ve benimle birlikte ağlayan arkadaşlarımda teselli buldum. Diğer bazı arkadaşlar yemek ve ev eşyalarını getirerek destek gösterdiler, bu yüzden mağazaları cesaretlendirmek zorunda kalmadık. O zamanlar yurtdışında yaşıyordum ve en iyi arkadaşlarım bize evden yerel eşyalar ve tatlı oğlumuza ve bana olan sevgilerini ifade eden el yazısıyla yazılmış kartlarla uluslararası bakım paketleri gönderdiler.
Melinda D.
Aylar sonra ve kaybımızın yıldönümünde, unutulmadığımızı bilmek için arkadaşlarımızdan çiçek almak iyi hissettirdi. Yıllar boyunca, Anneler Günü gibi zor günlerde ve diğer bayramlarda ve hatta sadece çünkü hatırlanmanın da güzel olacağını düşünüyorum. Yanlış bir şey söylemek kolaydır, ancak çiçekler veya bitkiler konusunda gerçekten yanlış gidemezsiniz.
Chloe F.
İlk bebeğimizi 14. haftada kaybettik. Bazı arkadaşlar ev yapımı kurabiyeler ve taze çiçeklerle BÜYÜK bir ev yemeği pişirdi. Sadece bizi kucakladılar, bizi sevdiklerini söylediler ve gittiler. Daha sonra birkaç öğün daha getirdiler, ancak bunu onlarla tartışmak zorunda olmadığımızı bilmek çok özgürdü!
Christina N.
Bana çiçek ve not gönderen arkadaşlarım vardı. Kendimi daha az yalnız hissetmeme neden oldu. Yıllarca denedikten sonra ilk kez hamile kaldım.
Ginny S.
Kocamın en iyi arkadaşı kederden kurtulmamız için her birimize bir çift güzel yürüyüş ayakkabısı verdi. Onları her taktığımızda, bunu bebeğimizin şerefine yapıyor gibiydik. Gerçekten yardımcı oldu.
Jessie M.
Bir arkadaşım geldi ve benimle Riverdale'i izledi. Trashy TV, çok ihtiyacım olan beynimi kapatabildiğim için hayat kurtarıcımdı, ama arkadaşlık etmek güzeldi. Arkadaşların yaptığı en önemli şey, mesajlarla, çöreklerle ya da bunun hakkında konuşmam gerektiğinde onu dinlemekti.
Gemma D.
Her şey biraz bulanık, ancak göze çarpan bir an, San Diego'dan bir arkadaşımın (Detroit'te yaşıyorum), birinin beni beslemesini istediğimi söyledikten sonra annesini markete gönderdiği ve bakkal torbalarını bıraktığı andı. hazır yemek. Bir bebek gibi ağladım. Çok duyulduğunu ve önemsendiğini hissettim.
Melissa B.
Kızımı kaybettikten sonra her şeyden çok ihtiyacım olan şey, ne olduğu ve nasıl hissettiğim hakkında konuşma alanıydı. Beynim haftalarca, olanların travmasından kaynaklanan aşırı yüklenme üzerine döndüğünü hissetti ve sadece onu sürekli dışarı çıkarmam gerekiyordu. İşlem yapmam gerekiyordu. Düşüncelerimin ve duygularımın sel kapılarının açılmasına izin vermem gerektiğinde bana mesaj göndermem, aramam veya gelmem için açık kapı politikası veren arkadaşlar benim can sallarımdı. Hamilelik kaybı çok yalnız. Check-in yaparak arkadaşınızı asla rahatsız etmeyeceksiniz. Arkadaşınızın kaybettiği bebeği büyütmekten korkmayın çünkü ona hatırlatmak istemiyorsunuz. Asla unutmayacak ve başka birinin de bebeğini düşündüğüne minnettar olacak.