Ölene… Geride kalan için büyük sıkıntı ama. Annesine, babasına, kardeşine… Yaşı da yok ilginci. Aslında en güzel şeyi bu ölümün belkide. Zira ölüm için vakit tayin edileydi insanlar yaşayamazdı. Bu şekilde kendimizi avutuyoruz belki, hiç ölmeyecek gibi sanki. Öyle davranıyoruz.
Unutmamalıyız en nihayetinde. Ağzımızın tadını bozsa da sürekli anmalı, hatırlamalıyız.
Ne için öldüğü de önemli insanın. Kendisi açısından. Kalanlar açısından çok farketmiyor başta yazdığım gibi. Her hâl-ü kâr da cefa çekilmek durumunda. Nice anılar hikayeler var ölümle alakalı çoğuna hakimsinizdir ondan yazma gereği duymuyorum.
Geçen gün bir maç sonrası 19 yaşında bir çocuk karşı takım taraftarı 20 yaşında bir çocuk tarafından kalbinden bıçaklanarak öldürüldü.
Ölene mi yanarsın, öldürene mi yanarsın, ölüm sebebine mi yanarsın bilmiyorum.
Bu sadece bi tarzı ölümün belkide. Bomba patlar 50 kişi ölür. Ne uğruna olduğuna karar bile veremez yetkililer.
Suriye’de eli kanlı biri insanları katleder de bakakalırız.
Filistin’de küçücük çocuklar tankların altında ezilir de terörist damgası ile göçer dünyadan (şehitler)
Çeçenistan kırsalında Rus işkencesi ile ölen mi?
Allah dediği için diri diri gömülen mi?
Son nefesinde bile gülerek giden mi?
Ölüm güzel şey…
Hatırlatayım dedim. Öleceğimizi unutmayalım. Orda burda farketmez öleceğiz.
Hemde hiç beklemediğimiz anda
Hayallerin ortasında
Umutla saatin geçmesini beklerken can vereceğiz.
Hazır olun-olalım.
Hatırlatayım dedim. Çünkü ne zaman geleceğini bilmiyoruz…
Ağzınızın tadını bozduysam ne güzel…
Dipnot: (konu ile alakası yok) Ben sürekli kendimi yazmaya zorluyorum. Bi şekilde engeller çıkıyor okuyanlarınız biliyordur.
50 kişilik bir Facebook Sayfasında paylaşıyorum yazıyı sadece. Bir de bu sistemin bi özelliği olarak twitterda yayınlanırsa ne güzel. Sıkıntı var o özellikte bir süredir çıkmıyor. Ben kendi kendimi zorluyorum ama sizden hiç bir katkı görmüyorum. Ne yorum yapıyorsunuz ne de çevrenizle paylaşıyorsunuz yazıları. Bu durumda bende diyorum ki onlar umursamıyor demekki, yazmasam da olur. Durum bu. Umursayın demiyorum. Umursuyorsanız ben de önemser ve daha çok yazı yazmaya çalışırım. Bu şekilde devam etsin umursamayalım diyorsanız da paşa gönlünüz bilir. Çevrenizde paylaşmanızı okunma sayısından anlayabilirim. Umarım ki desteklersiniz bende mutlu olurum. Etmezseniz de siz mutlu olun hep…