Linda Howard kitaplarını, yorumlarına güvendiğim arkadaşlarım çok seviyor ve takip ediyorlardı, bende kütüphanede görünce tekrar bi' deneyeyim, dedim. Tekrar, dedim; çünkü Linda Howard'ın Zamansız Fırtına kitabını okumuş, kötü bulmasamda çok fazla beğenmemiştim ama bu kitabını çok beğendim.
Yazarın dili ve seçtiği konu, bu kitapta daha iyidi.
Evli bir çiftin, kırk günlük bebeğinin kaçırılması üzerine ailenin parçalanışı ve bir annenin oğlunu bulmak adına verdiği mücadeleyi okuyoruz. Bu kitaptan önce Sarah Jio'nun, Böğürtlen Kışı kitabını okumuştum ve biraz benzer bir konusu vardı. Bebeklerini kaybetmişlerdi ama aile parçalanmaktan son anda dönmüştü; bu kitapta ise kaçırılan bebeğinin ardından parçalanan bir aileyi okumak, üst üste bu tarz bir konuyla karşılaşmak beni duygusal olarak pek iyi etkilemedi.
Neyse, Gözyaşlarımı Sildiğim Gün de, ciddi manada bir kadının, bir annenin senelerce süren mücadelesini tanıklık ediyor, sadece kendi çocuğunu bulmak adına değil, başka ailelerin kayıpları içinde uğraş verdiğini görüyoruz. Kocası David'in çocuğundan çabuk vazgeçtiğini düşünüyorum ve birkaç sene geçmiş olsa dahi tekrar bir birliktelik yaşaması hoş değildi; tamam, hayatına devam edebilirsin ama ne bileyim, bir evlat sahibi değilim ama yine de David'in vazgeçişini çok erken buldum. Milla, oğlunu bulmaya çalışırken, etrafında ona destek olabilecek neredeyse kimse kalmamıştır ama kendi kendine çokta iyi idare etmektedir. Oğluna dair iz bulmak adına, aldığı bir haber sonrasında gittiği yerde yeni biriyle karşılaşır ama nasıl bir karşılaşma..? Sonrasında gelişen olaylarsa kitaba asıl giriş sayılır. Milla, hiç ummadığı ve herkesin korktuğu biriyle anlaşma yapar ve oğlunu bulma konusunda daha iyi adımlar atmaya başlar. İhanetlerin bir bir ortaya çıkması ile bozguna uğrayan Milla'nın artık tek güvendiği Diaz'dır. Kitabın sonuna doğru gelişen olaylarda, Milla'nın yaptığı bir şeye çok kızdım. Belki bir anne olmadığım içindir, bilmiyorum ama anne olsam yine de yapamazdım. Neyse. Kitabın sonunda gelişen olaylarla hem ağladım hemde mutluca gülümsedim.