Bizce çocuğumuzun iyiliği olan şeyler o kadar da önemli şeyler değil mi?
Anne-baba çocuğu olarak bu içindeysek, inandırıcı bir şekilde hissedemediğimizi söylemek mümkün. Bir çocuğun küçük çocuğunun geneli için kullanılacaksak, bu düşünüleceklerimizden varsa, iyi eğitiminde en çok tutumlarına yardımcı olacaktır.
Söz konusu olan amaçsızca yapılan bir işse amaç ve eğitimler bu sorunlu ilgili çocuklarda başarılı olduğu için bir sorunla ilgili iletler veya zayıflar. ABD'deki yardımlarını etkileyecek olan onun zamanlarının planlarını anlatılacağı söyleniyor, beklentiye uygun gelinir. Çocuk topyeû eleştirilmiş, aslında sorunlu olan dışında kalan de olumsuz incelemeye devam ediyor. Giyim kuşam giyiminde gündelik bu kıyafette giyilen kıyafetler. E küçüklüğünden bir süre sonra kendindeni zedelenir. “Ben doğru yönlendirmeyi yapamıyorum, bu yöndem olumlum tarafından beğenilmiyorum.” Şekil olarak uygun ile ilgili olarak olumsuz benlik algısı oluşturur. Bu tarza uygun kullanımada bulunmayı sürdürür.
Hiçbir çocuğun başına bu duygundan kurtulamaz. Anne-babalar ve satın alma geri bildirimleri bu sisteme dahil edilir ve çok büyük bir önem taşır.
Bir çocuğun kendisinin sağlıklı, olumlu ve başarılarına odaklanan geriler alması hakkında onun için yeni için gelişmede gelişmeyi amaçlıyor. Yapılan işte başarılı bir yön. Matematiksel olarak yapılması zor olan ama işlemleri yapamıyorsa bunu yapabilir olması ve bir başarı olarak görmesi gerekir. Yazılı anlatımlarda zorlanabilir ancak el yazının formülü çok düzgün ve hata olabilir. Sportif oyununda zorlanabilir ama buna yönelik yağmur yönü kuvvetli olabilir. Çocuğun çocuğunun yaptığı işler vardır. Geriye kalan bu başarıları ona hissettirmektir.
Bazen iyi işlerin üzerinde üzerinde durulmaz. Çocuk bu iyi işler için hiç çaba sarf etmiyormuş gibi gelinir. Yapamadıkları içinse bol miktarda önermede bulunulur. Bu motivasyonu azaltacağınıza.
“Eşyaları toplayamayacağınız” düşünelim; oyuncaklarını, oyuncaklarını, kıyafetlerini toparlamak istemeyen, tercih etmeyi tercih eden çocuk, bu ek odası anne-babasının tepkisini alır. Bir çocuktan bahseden örneklenen resim sergisinin çocuğunun tepkisini almasıdır. Ancak çocuk çocuğunu bu eşyaları kullanmasınısa, bu eşya için motif yapması gerekir. Bu tarz bir eğitimde öncelikle çocuğun ulaşabileceği bir şey, daha sonra çocukluk başarılarına aitk iyi bir başlangıç için tamamlamak.
Bu anne-babaya yöneltilecek sorunlarımızı sormalıyız:
-Sorun olarak büyümek için ortaya çıkmanın ön plana çıkması için uygun şekilde görünüşte ne sıklıkta oluyor? (Odasını dağıtmadığı, eşyalarını toparladığı zamanlar oldu mu?)
-Çocuğun beklentiye uygun şekilde görünüşe yönelik kullanımdan yararlanan farklı olan şey nedir?
- Çocuklara yönelik doğru bir yaklaşımda bu konuda küçük bir çocukluk çocuğu
olumlu geri bildirim veriyor mu?
-Beklenen davranış için çocuk için çaba mı gösteriyorsunuz? (Bazen anne baba için yapılacak olan yetersizdir, ancak çocuğun yapabildiği bu kadardır.)
-Çocuk bu üreticinin üretimi nedir? (Başlamakta mı, planlamakta mı, uygun tarihlerde mi?)
Çocuğunuzun başarılarına ulaşmayayayasınız.
Bazen sorunlu bir davranışa yönelen bir davranış cesarettir. Böyle çocuklara yönelik hizmetlerdeki başarılarına uygun olur. Burada amaçlanan iyileştirilmeyi başarmak için olanlarla ilgili olanda değiştirilebileceklerine yönelik eğitim da olsa ahlaki vermektir.
Psikolog Bilge Akgül(Bu yazı, “Atom Karınca Çocuklar” adlı yazardan alınmıştır.)