Kadına İş Yaşamında ve Toplumda Eşit Haklar Tanınsın!
Kadına Yönelik Şiddete Son!
8 Mart 1857 yılında New York’lu dokuma işçisi 40.000 emekçi, eşit işe eşit ücret, 8 saatlik iş günü, daha iyi çalışma koşulları ve insanca yaşayabilecekleri ücret için greve gittiler. Greve gidilen fabrikalardan birinde işçileri fabrikaya kilitleyen patronlar yangın çıkartarak grevi bitirmek istediler. Çıkan bu yangında 129 kadın işçi yanarak can verdi. Bu yiğit dokuma işçisi kadınların anısına 8 Mart; Dünya Emekçi Kadınlar Günü olarak ilan edilmiştir.
8 Mart 16 Aralık 1977 tarihinde Birleşmiş Milletler kararıyla; ilan edilişinden 120 yıl sonra adından “emekçi” kelimesini çıkartılarak, “8 Mart Dünya Kadınlar Günü” olarak ilan edilmiştir. O günden beri birçok kurum, kuruluş 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü’nü kadın mücadelesinden, sınıfsal özünden uzak “Dünya Kadınlar Günü” olarak kutlamaktadırlar.
Ancak 8 Mart, emekçi-işçi kadınların yaşamlarıyla bedelini ödedikleri bir gündür. Bu nedenle 8 Mart’ın gerçek adı “Dünya Kadınlar Günü” değil “Dünya Emekçi Kadınlar Günüdür.”
8 Mart, tarihi itibarı ile ezilen, sömürülen, sömürüye, baskıya boyun eğmeyen yiğit, onurlu, mücadeleci emekçi kadınların günüdür.
Bugün, gasp edilmek istenen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, sigorta, emeklilik gibi haklara, kazanımlara sahipsek bu kadın ve erkek birlikte mücadele vermiş İşçi Sınıfı önderlerimiz sayesindedir. Ne yazık ki İşçi Sınıfımızın hakları gasp edilmeye devam edilirken bir taraftan da kadınlarımız her geçen gün biraz daha üretimden uzaklaştırılarak ev kölesi haline dönüştürülmek isteniyor.
- Kadınlar olarak işyerlerimizde cinsiyet ayrımcılığı yapılmasını istemiyoruz.
- Erkeklerle birlikte yaptığımız aynı işlerde eşit işe eşit ücret istiyoruz.
- Güvencesiz, sigortasız çalışmak istemiyoruz.
- Kadın cinayetleri, kadın katliamı son bulsun istiyoruz.
2021 yılında 416 kadın eşi, sevgilisi ya da bir yakını tarafından öldürüldü. 2022 yılının ilk 2 ayında 68 kadın öldürüldü.
Biz kadınlar son on yılda %1400 artan bu kadın katliamlarının durmasını ve katillere gerekli cezaların hiçbir şekilde indirim uygulanmadan verilmesini istiyoruz.
Biz gözümüz gibi baktığımız, camınızdan çok sevdiğimiz çocuklarımızın cinsel istismara, cinsel saldırılara uğramasını istemiyoruz. Bunu yapanların en ağır şekilde cezalandırılmasını istiyoruz.
Değerli Basın Emekçileri, Değerli Halkımız.
- Ülkemizde sefalet ücreti olan asgari ücret 4.253 TL, açlık sınırı 4.552 TL, yoksulluk sınırı ise 13.844 TL. Bekar bir işçinin yaşam maliyeti aylık 5.587,79 TL’dir. Biz emekçi kadınlar asgari ücretin sefalet ücreti olmaktan çıkartılmasını, insanca yaşayabileceğimiz bir ücret olmasını istiyoruz.
- Kadınlarda işsizlik, erkeklere oranla daha fazla artıyor. Çalışma yaşamında gittikçe sayımız azalıyor. Kadınların üretime, iş yaşamına daha fazla katılmasını istiyoruz.
- Ev içi işler, çocuk ve yaşlı bakımından kadınların üzerinden alınmalı, kreş ve yaşlı bakım evleri yaygınlaştırılmalı.
- Uluslararası Çalışma Örgütü İLO’nun 100 Sayılı Sözleşmesinde yer alan “eşit değerde işe eşit ücret” uygulanmalı
- Başta sendikalara olmak üzere tüm halk örgütlerinde kadın temsiliyetini artıracak önlemler alınmalı.
- İstanbul Sözleşmesi ve 624 Sayılı Yasa uygulanmalı İLO’nun 190 Sayılı Sözleşmesi imzalanmalı.
- Ülkemizde her 10 kadından 1’i okur yazar değil. Kadınların ve kız çocuklarının eğitimden eşit bir şekilde yararlanmasını istiyoruz.
- OECD’ye göre Türkiye’de kadın-erkek ücretleri arasında %27,4 fark var. Yine ülkemizde aynı görevde çalışan kadınlar erkeklerden 5’te 1 oranında daha az kazanıyor.
- Ülkemizde 1,3 milyon civarında kadın çocuk bakımı nedeni ile iş gücüne katılmıyor. Her yıl yaklaşık 120 bin kadın, çocuk ya da yaşlı bakımı nedeniyle işinden ayrılmak zorunda kalıyor. Biz kadınlar iş yerlerimizde, mahallemizde kreş istiyoruz.
- Tarımın yükünü yine kadınlar çekiyor. Tarımda çalışan yaklaşık 2,4 milyon kadın aynı zamanda ev işlerini de yapıyor. Bu sektörde çalışanların %93,7’sinin sigortası yok, yüzde 79,2’sinin ise herhangi bir ücret almıyor. Yani ücretsiz aile işçisi. Biz kadınlar güvenceli ve sigortalı çalışmak istiyoruz.
- Ülkemizde sendikasızlaştırmanın dayatıldığı şu dönemde Kadın işçilerde sendikalaşma oranı %10 iken erkeklerde %15,7’tür. Örgütlenmenin önündeki bu engellerin kaldırılarak herkesin özgür iradesi ile istediği sendikaya üye olarak, sendikalı ve toplu iş sözleşmeli çalışmasını istiyoruz.
- Biz kadınlar bu sistemde hem işçi olduğumuz için hem de kadın olmamızdan kaynaklı çifte sömürüye maruz kalıyoruz.
Sorunlarımızın çözülmesi, taleplerimizin gerçekleşmesi için kadın erkek el ele Vererek İşçi Sınıfının kurtuluşunu örgütlemeliyiz. İşçi Sınıfının zincirlerini kırması, özgürleşmesi biz kadınlarında kurtuluşu ve özgürleşmesi olacaktır. Kadınların kurtuluşu İşçi Sınıfının kurtuluşundan, sömürünün ve baskının olmadığı bir dünya yaratmaktan bağımsız değildir.
Bundan 164 yıl önce yaşamları pahasına haklarını savunan, 8 Mart’ı yaratan kadınlarımızın mücadelesine, direnişlerine sahip çıkarak bizlerde yukarıda saydığımız taleplerimizin ve daha fazlasının gerçekleşmesi için örgütleneceğiz mücadele edeceğiz. Bizi ikinci sınıf gibi gören, aşağılayan, dışlayan, çifte sömürüye uğratan, kadını bir meta durumuna getiren bu kapitalist parababaları düzeninden hesap soracağız.
Şunu çok iyi biliyoruz ki tek başına kurtuluş yok. Ya hep beraber ya da hiçbirimiz.
Haydi kadınlar ayağa kalkın. Geleceğimize, haklarımıza sahip çıkmak için mücadeleye, örgütlenmeye. 08.03.2022
Yaşasın 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü
Yaşasın Nakliyat-İş
Nakliyat-İş Sendikası
Genel Merkezi