İnsan, anne karnından itibaren etiyle kemiğiyle ve ruh dünyasıyla anne tarafından yoğrulan en değerli varlıktır.
Ayetlerde annelerin bebeklerini en az 24 ay emzirmelerinin emredilmesi, bu yoğurmanın zaruretini ortaya koyuyor(Bakara 233, Lokman 14, Ahkaf 15 ve Talak 6).
Zira anne 24 ay bebeğine sadece dünyanın en değerli gıdası olan sütünü değil; ayı zamanda sevgiyi, şefkati, merhameti, muhabbeti, meveddeti ve özgüveni aşılıyor.
Bir fidan olan bebekte aşılanan bu çekirdekler bir ömrün koordinatlarını belirliyor.
0-3 yaşta yaşanan anne yoksunluğu çocuğun fiziki ve ruhsal dünyasında bir aksaklığa (oral fiksasyon) neden oluyor vetelafisi tamamen mümkün olmayan kalıcı hasarlara yol açıyor.
Bebeğin yaşadığı bu sendrom bağımlılıktan gelişme geriliğine, zekâ gelişiminden psikolojik problemlere kadar bir çok soruna sebebiyet veriyor.
Belki de en büyük zararı kişinin inanç dünyasında oluşturduğu tahribat oluyor.