Post-endüstri çağında şeylerin yok olduğu, canavarların, mitsel karakterlerin, gözü dönmüşlerin, yıkım isteyenlerin yaşadığı bir yerde sıkça değişime uğrayan bir savaşçının hikâyesini anlatır. Geleneksel anlatının parçalandığı animasyonda karakterin mekanikleşen dünyada, dönüşmüş ve yıkılmış canavarla karşılaşması ve bunun üzerinden bir distopik çağ imgesi yaratılır. Simon Abrams’ın ifadesiyle “Ben benimkini alabildiğim sürece, diğer herkes/her şey cehenneme gidebilir” görüşünün benimsendiği dünyadır burası ve doğal olarak da yıkılmaya – ve bununla dönüşmeye – mahkûmdur.
Bir yeni distopik dünya anlatısının içerisine çoğu imge girer. Karakter sıkça, savaşçı, “hiç orada-olmayacakmış gibi” çizilir. Savaş yerine uğrayan, orayı yok edeceği bilinen ve bu yok oluşa kendini de dahil eden bir karakterdir. Dünya çoktan uçuruma yuvarlanmıştır ve bu stop-motion yaratının birlerini kurtarmaya niyeti yoktur. Her şeyiyle yok olan bir çağda oradan geçen ve yıkıma ön ayak olan biri görülür. Savaş – hem kendiyle hem karikatür evren ifadesiyle – bitmeyecektir.
Jurassic Park (1993) filmi ile akademi ödüllerinde en iyi görsel efekt ödülü de bulunan Phil Tippett’in yönetmenliğini yaptığı yedinci yaratı olan Mad God, sıkça imgelerinin yönünü değiştirmesi ve kaosun net alanıyla dikkat çeker. Guillermo del Toro’nun “usta” olarak nitelendirdiği yönetmenin son animasyon yaratısı Locarno Film Festivali’nde gösterime girmiştir.
Bir cevap yazın