FAZLA METAFOR GÖZ ÇIKARMAZ
Murakami’ nin ‘Mesleğim Yazarlık ‘ isimli kitabını okuduktan sonra ; bir iştahlandım bir iştahlandım anlatamam . Ne zamandan beri kitaplıkta bana bakıp duran kitaplardan birini seçtim . Aslında son kitabı da olabilirdi ama bir taşla birkaç kuş vurmak istedim .
Bu sefer sanırım beni 12 ‘den vurdu . Biraz da önceki kitabın etkisiyle zaten istediğim hayatlardan birini yaşadığı için gıpta etmiştim . Bu üstüne tuz biber oldu .
Kitabın konusunu hemen hızlıca özetlemeye çalışacağım :
15 yaşında bir genç evden sırt çantası ile çıkıp özgürlüğüne doğru yol alıyor .Kafa nereye o oraya . Tabiki bu ergenus faaliyeti gibi gelebilir ama akıl almaz bir sebebi var .
Babasının ( hangi baba böyle bir şey yapar ? ) küçük yaşından beri oğlu ile ilgili söylediği kehanet . Resmen Kim Ki Duk ‘un filmlerindeki aile yapısı gibi bir aile . (İzleyin/ İzletin)İşte Kafka Tamura’ nın hikayesi burda başlıyor . Yazgısından kaçıyor mu ? Hayır aksine üstüne gidiyor . Bu kehanet belkide kendini gerçekleştiriyor bilemiyorum .
Birde şahsına münhasır Nakata var . Kedilerle konuşan bendeniz Nakata. Onun hikayesi çalınmış yarım kalmış bir hayat gibi başlıyor . Çocukluğunda bir okul gezisinde başına tuhaf bir olay gelir ve hayatı değişir . Çok zeki iken birden okuma yazma bilgisi ve bir çok anısı silinir . Kedilerle konuşabilen, Valilik yardımları ile geçinebilen minimal bir adama dönüşür . İşte bu ikilin hayat döngüleri bir şekilde birbiriyle bağlantılıdır .
Rahatsız edici ve gereksiz düzeyde ürün yerleştirme , ensest işleri okuru zorluyor .Seks satar mantığı ile yapılmış ise gerçekten üzücü . Ama bunların hepsini çekip çıkarıp metin içinde saklanmış felsefik altyapıya baktığımda okumaya doyamayacağım bir edebiyat ile karşılaşıyorum .
Amerikalı gibi yazıyor ama Japon kültürünü de elden bırakmıyor . Bu sentezle belkide bu kadar kendinden söz ettiriyor . O kadar çok metafor var ki; içlerinden bir çoğu gözümden kaçmış bile olabilir . Murakami bunun o kadar farkında ki karakterlerin ağzından dile getirmeye çekinmiyor . Devamlı yüksek bir tempo paralelinde bana sunduğu anlamları düşünüyorum . Aynı anda hem hızlı hem yavaş akan bir hikayeler zinciri .
Kafka Tamura’nın hikayesini birincil ; Nakata’nın hikayesini ise üçüncül gözlerden dinliyoruz .Sebebi :Kafka’nın hikayesi içsel bir yolculuk iken ;Nakata içi boş bir kabuk olduğu için olabilir .
Karakterlerin kalitesi beni mest etti . Ana ,yan hiç farketmez sokak kedisine kadar sağlamlardı .Murakami ‘nin yoğun kitap okuyuşu ,jazz cafe altyapısı derken ‘mind palace ‘altyapısı zengin ve sürprizlerle dolu .
Bir diğer dikkatimi çeken : Bir çok yazar/kitap /beste ‘ye göndermeler ; artık yazarın imzası gibi oldu . Ama bir yerde buram buram Marcel Proust /Kayıp Zamanın izinde etkisi gördüm .Belkide genelinde hakim olabilir . Dreyfus Davası ‘nın muadili bir davadan bahsedince gözüme girdi artık . 🙂
Paralel ,astral evrenler ,zamansal bükülmeler Asya coğrafyasından araklama ve bize ulaşmamış en fikirler var kim bilir .Murakami’nin bu oluşumlara da yer vermesi ayrıca beni heyecanlandırıyor .
Son olarak …devamlı kabuk metaforu ile adlandırılan bedenler …Bedenlerini sevmeyen yabancı ruhlar .Ahhh nasıl da Ghost in the Shell değil mi ? (İzleyin /İzletin )
Ps : Yazar referans veriyorsa bende ondan referansçı olabilirim değil mi ?
Bir Ps Daha : Bugün instagramda 1 K olduğumu gördüm . Dirhem dirhem biriken bir kitleden bahsediyorum . Yazdıklarımı okuyan az yorum yapsalarda okuduklarını bildiklerim . 🙂 Kimse okumuyormuş gibi yaz diyorum kendime ama okunmasını o kadar, o kadar ,o kadar çok istiyorum ki .Güzel bir şey gördüğümde yanımda kim varsa canını çıkaracak gibi paylaşma delisi olan biriyim ben . Ketum olmayı çok isterdim ama olmuyor kodlarımda yok .Sanki paylaşılmayan okumalar ,anlatılmayan kitaplar yok olacakmış gibi geliyor artık bana .Dilerim daha çok ulaşırım .Daha uzaklara ve yakınlara … Sağlıcakla kalalım …