Çocuk ve Televizyon
Dikkat dağınıklığı, hiperaktif olduğu belirtilen çocuklar bile uzun süra televizyon karşısında kalabilir. Ve bu durum ebeveynler için şaşırtıcıdır. Oysa televizyon programlarında çok fazla uyaran vardır ve görüntü ekranda çok kısa kalır. Üstelik reklam, magazin, çigi film, klip gibi proglamlarda bu süre daha da kısadır. Bu nedenle bebekler uzun süre ekrana, özellikle reklamlara bakabilir. Görünütüler çok sık değiştiği için, okuma-ders çalışma-ders dinleme gibi zihinsel çaba, konsantrasyon ve dikkat gerektirmez.
Uzun süre televizyon izleyen çocukların algıları, algıladıklarını öğrenmeleri, yaratıcı düşünme becerileri, sosyal gelişimleri, dil gelişimleri olumsuz etkilenir. Dikkat süreleri kısalır, düşünme becerileri yavaşlar, izledikleri programlara bağlı olarak şiddet eğilimi gösterebilirler. Elbette şiddet eğilimi tek başına televizyon ile olmaz ancak televizyon özendirici etkiye sahiptir. Neredeyse her programda görülen şiddet sahneleri bir süre sonra çocuk için normalleşir. Bazı çizgi filmlerde şiddete uğrayan, hatta ölen karakterler birşey olmamış gibi ayağa kalkmakta ve sanki şiddetin zarar vermediği gibi bir algıya neden olmaktadır. Elbette çocuğun aile ortamı, anne baba tutumları çok önemlidir ve ebeveyn tutumlarına göre şiddete yönelim oluşmayabilir.
Televizyon dil gelişimini olumsuz etkiler çünkü, tek yönlü bir etkileşim aracıdır. Çok fazla televizyon izleyen çocukların kelime dağarcığı gelişmez, konuşması gerileyebilir. Televizyon çocuğun düşünmesine, sorgulamasına, itiraz etmesine olanak tanımaz. Sadece eğlendirir ve doyurur. Muhakeme yeteneğini, öğrenme isteğini azaltır. Okuma zevkini, sosyalleşme ihtiyacını ortadan kaldırır hatta oyun oynama isteği bile bırakmaz.
Çocuklarının çok televizyon seyretmesinden yakınan anne babalar bile televizyondan kopamazken, kitap-dergi vb yazılı kültürden minimum yararlanırken, çocukların bağımlı derecede televizyon izlemeleri çok doğaldır.
Okul çocuklarında artan dikkat problemlerinin, çocukların yalnız başlarına oyun kurup oynayamamalırının en büyük nedenlerinin başında televizyon gelir. Çünkü televizyon dikkat süresinin azalmasına neden olur.
Programlar arasında sık sık verilen reklamlar, dikkatin yoğunlaşmasında zorluklara neden olmaktadır.
Özdeşim kurma döneminde çocuklar kendilerini, beğendikeri televizyon kahramanının yerine koyabilirler. Ona benzemeye çalışır, onun gibi olmak isterler.
Çoğu zaman televizyonu bir kurtuluş aracı olarak kullanan anne babalar bazen kafalarını boşaltmak, bazen çocuğu sakinleştirmek ya da oyalamak...için bu yola başvururlar. Ancak ileri vadede daha çok olumsuzlukla karşılaşırlar.
Televizyonu da olumlu hale getirrmek mümkündür aslında. Zaman sınırlamaları getirmek,yemek saatlerinde televizyonu açmamak, izlenilen programlara sınır koymak önemlidir. Yemek saatleri aile bireylerinin birarada olabildiği tek zamandır neredeyse ve burada kurulacak iletişim çok önemlidir.
Çocuğunuzla birlikte televizyon seyretmek, onun ne seyrettiğini bilmeniz ve izledikleri üzerine konuşmanız açısından önemlidir. Kahramanlar hakkında sohpet edebilir, fikir alış verişleri yapabilirsiniz.
Televizyon yerine, çocuğunuzun hoşlanacağı daha cazip etkinlikler koymanız sınır getirmenize yardıımcı olacaktır. Ama etkinlikler bilgisayar oyunları...olmamalıdır. Çocuğunuzun tercihlerini ona sorup, birlikte plan yapabilirsiniz.
Siz okuyarak çocuğunuza model olabilir, ona kitap okumayı sevdirebilirsiniz. Bir günü ailece oyun günü yapabilirsiniz. Televizyonu hiç açmadan hepbirlikte keyif alacağınız kutu oyunları oynayabilirsiniz. Ve daha pek çok seçenekle hem ailece keyifli vakit geçirebilir, iletişiminizi güçlendirebilir hem de çocuğunuzun gelişimine önemli katkılar sağlayabilirsiniz.
Yasal Uyarı : Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Gün Medya Grubuna aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan köşe yazısı/haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir. Ayrıntılar için lütfen tıklayınız.