JTF (sadece gerçekler): 2021 yılında Hurtwood Press tarafından yayınlandı (burada). Ciltli (23,5 x 21 cm), 204 sayfa, 85 fotoğraf ve arşiv fotoğrafı. Sanatçı Octavia Bright ve Angela Ferreira’nın yazılarını içerir. Billy Tapınağı tasarımı. (Aşağıdaki çekimleri kapatın ve yayınlayın.)
Yorumlar/Bağlam: sevgili ben Brezilyalı fotoğrafçı Leticia Valverdes’in resimli bir kitabı olup, sanatçının büyükannesine eve, samimi ve dokunaklı bir yolculuk sunuyor. Proje Valverdes, büyükannesinin doğduğu yer olan Portekiz’de yaşarken başladı, ancak 1921’de aile Brezilya’ya göç ettiğinde bir buçuk yaşındayken ayrıldı. Anna’nın en büyük hayallerinden biri Portekiz’i tekrar ziyaret etmekti ve daha sonraki yıllarda, kötüleşen Alzheimer hastalığından bunalan Anna, doğduğu yerde hala arkadaşları olduğuna inanmaya başladı. Büyükannesinin ölümünden on bir yıl sonra Valverdes, büyükannesinin doğduğu kuzey Portekiz’deki küçük Mundao köyünü ziyaret etti.
Anna piyanist olmak istedi ama babası sadece terzi olmasına izin verdi ve bazen yüzünü göstermeden manken olmasına izin verildi. São Paulo’da doğup büyüyen Valverdes, büyükannesine çok yakındı. Yerel çiftlik pazarlarını ziyaret ederken, Büyükanne genellikle farklı kumaşlara dokunur ve Valverdes’e dokuları arasındaki farkları anlatırdı. “Büyükannem benim daha iyi bir hayat yaşamamı istedi. Hiç sahip olmadığı seçimlere sahip olmamı istedi, sevdiğim bir adamla evlenmemi istedi ve en çok da hayallerimin peşinden gitmemi istedi.” Kitap, Anna’nın Portekiz’den ayrılmasından tam 100 yıl sonra yayınlandı ve Valverdes, dizi için prestijli Via Arts Ödülü’nü aldı.
Kitabın tasarımı Valverde’nin büyükannesiyle ilişkilendirdiği öğeleri kullanıyor: eski aile fotoğrafları, farklı kumaşlar, bağcıklar ve el yazısı notlar. sevgili ben Kulağa samimi bir aile albümü gibi geliyor. Gizli yapraklar, Anna’nın yolculuğu için görsel bir metafor olan gemilerin yelken açtığını gösteriyor. Kitabın görsel anlatımı da samimi şiir ve harflerle noktalanarak izleyiciyi bu büyüleyici hikayenin içine çekiyor.
Kitap, Anna ve anne babasını gösteren eski aile fotoğraflarından oluşan bir seçkiyle başlıyor. Sayfalar arasında asetat kullanımı bu hikayedeki katmanlaşma hissini artırıyor. Anna’dan sanatçıya daha hafif kağıda basılmış kurgusal bir mektup, hayatının hikayesini dokunaklı bir şiirle paylaşıyor. Kitapta birkaç sayfa, kısa bir şiirin yanına bir ruj resmi yerleştirilmiş. “Dudaklarımı kırmızıya boyuyorum / Seni onurlandırmak için. Aynada / Ağzım senin ağzın.” Valverdes daha sonra büyükannesinin hayalini gerçekleştirmek için bizi Portekiz’e götürür.
Mundao’dayken Valverdes, Anna’nın doğum belgesini yerel köylülere gösterdi ve hikayesini onlarla paylaştı. Ayrıca hepsinden Anna’ya bir kartpostal imzalamalarını istedi. Mundao ve sakinlerinin görüntüleri, Valverdes’in arşiv parçaları, yansımaları ve şiirleriyle iç içedir. Sokak köşelerinin resimleri, kumaşların sergilendiği vitrinlerin yakın çekimleri, Arnavut kaldırımlı yolda gölgeler, dışarıda kuruyan çamaşırlar, portakal ağaçları vs. Doğanın yakaladığı terk edilmiş bir evin resmini içeren bir gönderi sanatçının yazılarına yayılıyor, Bunun nasıl büyükannesinin evi olabileceğini hayal ettiğiniz gibi.
Kitabın son bölümünde ise yerlilerin resimlerini onun yazdığı kartpostalların resimleriyle eşleştiriyor. Antonio adında yaşlı bir adamın resmi mutfağında bir kartpostalın yanında belirir: “Mundao’daki en yaşlı adam benim… Senin gibi ben de Brezilya’da yaşadım. Orada olmayı gerçekten çok sevdim ama (geri döndüm) çünkü kötü sağlığımızdan.” Yerel rahiple konuştuğumda, çeşitli doğum kayıtlarına dayanarak, sanatçının hala hayatta olan aile üyelerinden bazılarının izini sürmeyi başardı. Kitaptaki son resim Anna’nın özel doğum belgesini gösteriyor ve kartpostallar Anna’nın yaşamış olabileceği bir hayatla ilgili.
Geçmiş yıllarda, bir dizi resimli kitap aile tarihini ve arşivlerini araştırdı. bana nane diyebilirsin Will Harris tarafından (incelendi Burada) sanatçının büyükannesinin ve bunama hastalığının samimi ama dolaylı bir portresini sunuyor. içinde paralel yol (Revize Burada), Amani Willett, ailesinin hikayesini, Amerikan ırksal şiddetinin daha geniş tarihini araştırmak için bir başlangıç noktası olarak kullanıyor. Nima Al-Qadi, huysuz kişisel tarihini araştırmak için Fas’a geri dönüyor zeytin ağacı uğurlu (Revize Burada).
sevgili ben Hassas, katmanlı bir anlatı ve düşünceli ve kişisel bir fotoğraf projesidir. Bir büyükannenin hayalini gerçekleştirirken, nesiller boyunca yaşanan travmaları ele alıyor ve sanatçıyı kayıp aile köklerine yeniden bağlıyor. Valverdes’in büyükannesinin geçmişiyle yeniden bağlantı kurma yolculuğu, sınırların ve ulusal kimliğin birçok anlamı hakkında süregelen tartışmalarımız göz önüne alındığında, bugün özellikle alakalı olan küresel bir boyuta sahip kişisel bir hikayeye dönüştü.
POV toplayıcı: Leticia Valverdes şu anda sergi temsilciliğine sahip görünmüyor. Takip etmekle ilgilenen koleksiyonerler, büyük olasılıkla doğrudan web sitesi aracılığıyla sanatçıyla iletişime geçecektir (bağlantısı kenar çubuğundadır).