Siz sormadan ben söyleyeyim, Yase “hala doğurmadı.” Zaten o seçim gecesi doğurmadı ya, daha da bayağı bir doğurmaz herhalde… Hiç önemli değil, biz bekliyoruz. Bebe ne zaman geleceğini biliyor. Belki de “Ulen, ne işim var benim böyle ülkede?” deyip biraz daha içeride kalmaya karar vermiştir. Kendi bilir. Ne zaman gelirse başımızın üstünde yeri var.
Yasemin’in tüm yazılarını buradan okuyabilirsiniz.
***
40. hafta
Merhaba stop,
Hala hamileyim ve bence bu durum her ne kadar başlıkta “40. hafta” yazıyor olsa da gerçekte henüz 39+5 olmamdan kaynaklanıyor stop. Bugünkü tuşe muayenesinden de sınıfta kaldık stop. Her ne kadar sınıfta kalmış olsak da biz yine de spor yapmaya devam ediyoruz stop. 40 plus’tan sonra tabelaya bakalım diyorum stop.
Beni Instagramdan takip edenler bilir anacım, karada yaptığım yürüyüş, leğen kemiği açma antremanları yetmedi, suda da bebeğin fileye düşmesi çalışmalarım tam gaz devam ediyor. Fileye düşürmeyi hali hazırda halen becermiş değilim lakin kilo artışları konusunda puanım tam. Bebecik oldu 3kg 600gr. (maşallah de!) ben de aldım toplamda 10 kilo. Bebişin suyu bol, keyfi gıcır. Ben de artık bıraktım gün mün saymayı gebeliğimin son günlerinin keyfini çıkarmaya karar verdim. Her şey bu şekilde yolunda giderse inşallah, 42.hafta dolu dolu bitinceye kadar beklicem ondan sonra Allah Kerim… Artık hayırlısı neyse, kaderde ne yazıyorsa…
Bunların yanı sıra Cumartesi akşamı bebeğimizi babası ilk defa sinemaya götürdü. O da nasılmış diceksin? Tam bir araba delisi olan ve elinden gelse arabasını da eve yanımıza çıkartacak olan Macit Mucit Kocam, geçenlerde telefon edip beni sinemaya davet etti. “Aaaa hangi film gelmiş ki?” diye sorduğumda ise öğrendim ki hiiiiç benim ilgi alanımda olmayan Play Station’ın en popüler araba yarışı oyunlarından birisi olan “Need for Speed” gösterimdeymiş. “Canım davet için saol ama beni açmaz o. Sen bir erkek arkadaşınla git istersen” dedim. Ne cevap versin istersin? “Yase’ciğim buna sadece kendine göre karar verme. Oğlum hem çok ister o filmi görmeyi, hem de çok sever. Ayrıca ben oğlumla gitmek istiyorum bu film eve hal böyleyken sen de otomatikman gruba katılmış oluyorsun.” Yani senin anlayacağın ben de kavanoz kontenjanından erkeklerimle sinema takımına dahil oldum. Filmi de beğendim ama şimdi yalan olmasın. Ayrıca kanepe koltuk seçimi, bel arkasına yastık, ayak altına puf gibi birçok hizmet tarafıma tahsis edildi ki bundan iyisi şamda kayısı!
Esas bunlardan en önemlisi inşallah bakıcı sorunsalı da çözüme kavuştu. İnşallah diyorum ki çünkü kesin bir şey söyleyip kendi kendime nazar etmeye korkuyorum vallahi de. Birisini başlattık çok yoğun referans üstüne ve ilk izlenimimiz de oldukça olumlu. Paşa oğlum ona da, bize de birbirimize alışmamız için zaman verecekmiş gibi de görünüyor ki ooooooh mis!
Ahval ve şeriat budur işte sevgili okuyucu. Benden bu haftalık bu kadar. Herkeşi öper, mutlu, umutlu, aydınlık bir hafta dilerim…
Kalın sağlıcakla.