Sevgililer Günü
"Sevgililer Günü" neyi ima eder, tarihçesi nedir, nasıl ortaya çıkmıştır ve en önemlisi kimlerin günüdür?
Eski Roma’da 14 Şubat günü bütün Roma halkı için özel bir gündü. Çünkü bu günde Roma’da tanrı ve tanrıçalarının kraliçesi olan Juno’ya duyulan saygıdan ötürü tatil yapılırdı. Ertesi gün de Lupercalia Bayramı başlardı. Roma İmparatorluğu’nda genç kızlar ile erkeklerin yaşamları çok katı kurallarla birbirinden ayrılmıştı. Gençler sadece Lupercalia Bayramı’nda birlikte olma şansını elde ediyorlardı. Bayram arifesinde kızlar isimlerini bir kâğıda yazıp kavanoza koyuyor ve her genç adam da kavanozdan bir kızın ismini çekerek, bütün bayram boyunca seçtiği kıza eş olabiliyordu. Bu birliktelikler bazen aşka dönüşerek evlilikle de sonuçlanabiliyordu. Ancak zalim bir imparator olan 2. Claudius, orduya savaşacak asker bulabilmek için tüm nişan ve evlilikleri kaldırdı. Aziz Valentine ise o dönemde Roma’da yaşayan bir papazdı. Aziz Valentine, imparatorun yasağına rağmen genç âşıkları gizlice evlendirmeye devam etti. İmparator bu durumu öğrenince, Aziz Valentine’i ölüm cezasına çarptırdı. İyiliksever papaz 14 Şubat 270 yılında idam edildi. Bu olaydan 226 yıl sonra Papa Gelasius Aziz Valentine’i onurlandırmak için 14 Şubat’ı ‘Aziz Valentine Günü’ olarak belirledi. O gün bugündür her yılın 14 Şubat’ı ‘Sevgililer Günü’ olarak kutlanıyor… Kısa tarihçesini verdiğimiz SEVGİLİLİER GÜNÜ’NÜ bir Müslüman’ın kutlaması düşünüle bilir mi? Bir papazın ölüm gününü bir Müslüman kutlar mı? Bunun cevabı gayet açıktır…
Ooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo
İslam’daki sevgi, adalete dayanır ve gelip geçici değildir. Müslüman’ın sevgisi, nefsin arzularının tatmin edileceği türden bir sevgi değildir. Bunlar birbirine karışmıştır, ayırmak lazım. Bugünkü manada bir Sevgililer Günü, İslam’da asla yoktur. Bir insanın hayatının bütün aşamasını İslam ve sevgi kaplamıştır. Geçiciliği İslam kabul etmez. Sevgi bütündür, devamlıdır, İslam hukuku ve ahlakında geçici bir sevgi yoktur. Nefsi tatmine dayalı bir sevgi ve Sevgililer Günü anlayışı kesinlikle İslam’da yoktur. Çünkü bir insan evlendiği insanı sever, geçici bir zaman için değil. Bu bir mendil değildir, bir zaman sonra atılmaz. Müslüman bağlandığı andan itibaren sonsuza kadar sever. İslam’da "sevgililer günü" diye bir şey yoktur… Müslüman İslam’ı yaşamazsa, bir zaman sonra yaşadığını İslam zanneder! Sevgililer Günü denildiği zaman çılgınca bir tüketim akla geliyor. Devamlı kullanılmayan, kullanılıp atılacak türden şeyler alınır ve hediye edilir. Kapitalizm bunu özellikle teşvik eder. Bu İslam’a göre israftır. Müslüman bu oyuna düşmemelidir. Sünen-i Tirmizi’de yer alan Hadis-i Şerif’te, ‘Kim, kime benzerse ondan olur’ deniliyor. Yine Buhari’de yer alan Hadis-i Şerifte de; ‘Hiç şüphesiz siz, kendinizden önceki milletlerin yoluna adım adım, karış karış, tıpatıp uyacaksınız. Öyle ki onlar keler deliğine girseler, siz de girmeye kalkışacaksınız.’ Bunun üzerine sahabe Resulullah’a, Hıristiyan veya Yahudileri ima edip etmediğini sorunca, Resulullah (s.a.v.) da sesini yükselterek, ‘Ya kim olacaktı?’ diye cevap vermiştir’ diyor.
Uyanık olmak lazım! Kapitalist sisteme dâhil olup, Müslüman gibi yaşanılmaz! …vesselâm…
Word Dosyası Olarak Hazırlayan: Sertan ÇOBANOĞLU email@example.com