hamd olsun. beden sıhhatim yerinde gibi. akıl sıhhatimi ise toplamaya çabalıyorum. şu inzivaya çekildiğim eyyam müddetince düşünüp düşünüp durdum ve şu neticeye vardım: "düşünüyorum öyleyse varım" fehvası koskoca bir yalan. hem de püsküllü nevinden bir yalan.
hayat dediğimiz şey çok basit bir netice üzerine kurulu. öleceğiz! "hoş bir sada" mı dediniz? boş verin gitsin! kendimizi kandırarak yaşıyoruz, kendimizi bir yerlere zoraki olarak yamayarak yaşıyoruz. eğer çok kurcalamazsanız bu "şeyleri" gayet mutlu olmak mümkün elbette. bir vakit bir ahbabım bana "ya her şeyi görüyorsun yahut hiç bir şeyi görmüyorsun" demişti. şaşırmıştım bunu söylediğinde. hayır şaşırdığım yaptığı tesbit değildi aksine bu tesbiti bilmem kaç sene müddetlik ahbablığımızca göremediğini düşünüyordum ama her nasılsa muvaffak olmuştu. her ne ise... aslında haklıydı ama çok da doğru değildi. değildi zira tesbitinin ikinci kısmı yani hiç bir şeyi görmemek kısmında ufak bir düzeltme lazımdı. bu da başta dediğim husus ki "kurcalamamak". bile isteye gözlerini yummak... görmediğinden değil; bilmediğinden değil... sadece kurcalamamak. bu göz yummanın bir sebebi olsa gerek! el cevab: cassandra!
Uluğbey kardeşim, sanırım küsenler fena küsmüş tekkeye. Neydi o eski günler demekten başka çare yok.Benim için divanın önemi ve yeri ayrı.İnternet ortamında faal olarak ilk mesaim burada başladı.
Maalesef Türkiye gibi ayrıştık biz de.Eski paylaşımların hatırına herkese kocaman bir selam benden.
merhaba ehl-i divan ve ehl-i iman. merhaba ehl-i dünya ve ehl-i keyf. merhaba ehl-i keşf ve ehl-i murakabe. merhaba ehl-i izan ve ehl-i vicdan. merhaba ehl-i selim akıl. merhaba ehiller ve ehil olacak olanlar...
bütün pisliğine, bütün düzenbazlığına, bütün dönekliğine, bütün eğriliğine, bütün istismarlarına, bütün istihcanlarına, bütün istihzalarına, bütün kokuşmuşluğuna rağmen bir kaç güzel gün hatırına ve hatır, gönül bilenlerin gül hatırına: merhaba dünya!