CHP 36. olağan kongresini gelecekte parti tabanında tartışılması mümkün olan bir takım olaylarla tamamladı. Kemal Kılıçdaroğlu genel başkanlığı delegelerin üçte iki desteğiyle kazandı kazanmasına da nasıl bir yöntemle kazandığını herkes çok iyi bilmekte. Bu seçimde 500’e yakın delegenin Kılıçdaroğlu’nun adaylığına karşı olması işinin eskisi kadar kolay olmayacağını işaret etmektedir. Genel başkanlığa aday olanlara engel olunması için oynanan ali cengiz oyunu tam bir komedi gibiydi. Adaylardan Muharrem İnce 165 delegenin imzasını toplarken bunlardan 49 delege hem Kılıçdaroğlu’na, hem de İnce’ye imza vermesi tartışmalara neden olmuştur. Divan başkanı Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanı Yılmaz Büyükerşen konuşmalar son bulduğu halde Muharrem İnce’nin adaylığını geçersiz saymaya kalkışması İnce’yi çileden çıkarmış; zoraki kürsüye fırlayarak düzenbazlık edenlere karşı meydan okumuştur. Bunun üzerine Kılıçdaroğlu kendi aldığı oydan 49 oy bağışda bulunması İnce’yi daha da sinirlendirmiştir. Neyse ki partinin ileri gelenleri araya girerek anlaşmazlığı tatlıya bağlamışlardır.
Esas çekişmeler, atışmalar parti meclisine seçilecek listenin hazırlanmasında yaşanmıştır. Özellikle parti tabanının tepki gösterdiği kişilere listede yer verilmiş olması tepkilere neden olmuştur. Bu konu parti içi çalışmalar da Kılıçdaroğlu’nun başını epeyce ağrıtacağa benziyor. Bu şahısların Türk milletinin hassas olduğu milli konular da sergiledikleri tutum ve davranışlar haklı olarak kamuoyu tarafından kınanmıştır. Düşünün bir kere milletvekili Selim Sayek Böke 16 Nisan Referandum sonuçlarını hazmedemeyerek halkı isyana çağırmıştı. Afrin harekatında PKK/PYD terör örgütüyle savaşan Mehmetçiğimizi görmezden gelerek bu örgütlere terör örgütü diyememişti. Gamze İlgezdi denilen milletvekili PKK/PYD’li teröristlerin cenazelerine katılarak gözyaşı dökmüştü. Sera Kadıgil denilen parti meclisine seçilen bayan “Hayatta hiçbir laftan tiksinmedim şehitler ölmez, vatan bölünmez sözünden tiksindiğim kadar” mesajındaki ifade affedilir gibi değildir. Genel başkan yardımcısı Öztürk Yılmaz (İkinci ismi Muhasebeci Kenan) Afrin harekatında PKK/PYD’ye karşı Mehmetçiğimizle omuz omuza çarpışan ÖSO güçlerini terörist olarak suçlamıştı. Erdal Aksünger Alman Tv.de Türkiye’yi kötülemiş, ABD’ye giderek kumpas davasında Türkiye’nin ceza alması için FETÖ’cülerle iş birliği yapmıştı. Daha bunlara eklenecek başkalarının da olduğu bir gerçektir. İşte bu kimselere parti meclisinde yer verilerek adeta ödüllendirilmiştir. Bu yüzden kamuoyunda CHP’ye karşı duyulan tepki giderek artmaktadır. Buna sebepte genel Başkan Kemal Kılıçdaroğlu ile bazı parti yöneticilerinin teröre karşı takındıkları tutumdur.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Kılıçdaroğlu’na “PKK/PYD’ye erkeksen terör örgütü de bakayım” sözüne Kılıçdaroğlu’nun meclis grup toplantısında verdiği cevapta bu terör örgütlerinin ismini ağzına almadan “Terör örgütü dedim ya” diyerek kaçamak ifade ile ithamdan kurtulmaya çalışmıştır. Deniz Baykal’ın kulakları çınlasın bir konuşmasında “CHP giderek HDP çizgisine kayıyor” derken ne kadar haklı olduğu ortaya çıkmıştır.
Bütün bu yaşananların nedenleri üzerinde gerçek CHP’liler başlarını iki elinin arasına alıp etraflıca düşünmeleri gerekir. Parti olarak nereden, nereye gelindiğinin sebepleri üzerinde kısaca durmaları gerekmezmi?
Siyaset sahnesinde politika yapanlar şunu çok iyi bilsinler ki içi başka, dışı başka bukalemun benzeri bir politikacıyı Türk Milleti asla tasvip etmez.
Toplumda itibar ve taraftar kazanmak için yalan yerine doğruyu, sahtekarlık yerine dürüstlüğü hakim kılmak gerekir. Hz Muhammed doğruluk üzerine olan bir hadisinde “Özü doğru olanın, sözü de doğru olur” diye buyurmuştur.