Bebeğim, Prensesim, Meleğim, Canım kızım…
Kavuşmamıza maksimum 152 gün var. 2 haftadır seni görmedik ve çok özledik babanla.
17.11.2018 tarihinde kontrolümüz var 🙂 kavuşacağız. Sanki günler geçmiyor prensesim.Hemencik geçse de günler seni görsek. Şu sıralar artık bende ki varlığın dışarıdan bakılınca iyice fark ediliyor . Annen tombişleşiyor. Hayatımın hiç bir döneminde kilo almanın keyfine bu şekilde yaşamamıştım. Ama doktorumuz sadece toplamda 9 kilo almamı istiyor. Fazlası annen kilolu olduğu için sana ve bana zararlı imiş bebeğim.
Gebeliğin 2.trimester denen dönemindeyiz. Bu dönem en rahat dönemlerimizmiş. Ama sanırım sen uykucu bir prenses olacaksın bebeğim. çünkü annenin uyanık olan zaman aralığı uyuyarak yaşadığı zamandan daha kısa … Çalışan bir annen var . İşteyken öyleden sonra saat:14:00 sonrası göz kapaklarımı yukarı da tutmak çok güç. Ama tabiki annen bunu başarıyor 🙂
Süt ve Süt ürünlerine dikkat etmem gereken dönemdeyim bebeğim. Hem senin hem de benim sağlığım için fakat en sevdiğim süt içmeyi bile içemiyorum. Bu konuda her gün kendime kızıyorum ama yine de ne süt , ne ayran içebiliyorum ne de yoğurt yiyebiliyorum 😦 Ama bunu da başaracağım bi kaç güne düzenli olarak süt ürünlerini tüketeceğim anneciğim. Çünkü kendimden ziyade var oluşun benim için çok önemli prensesim.
Şu aralar psikopat gibi annen acaba kızım şu an ne yapıyor düşüncesinde . İçimde öylece benim yediklerim, içtiklerim ile dış dünyaya kavuşmayı bekleyen bir prenses var. Bu düşünce beni tarifi imkansız duygulara, düşüncelere sevk ediyor.
Ben seni şuan düşlerim ile yaşıyorum bebeğim maksimum 152 gün sonra varlığını görerek düş kuracağım.
Babasının Prensesi ve Annesinin Meleği canım kızımız senle olan günlere adım adım yaklaşmanın keyfi ile her güne binlerce kez şükürler olsun.