Bir önceki yazıda, büyüklerin arasından sıyrılmak için müşteriyi tanımaktan bahsettik. Diyelim ki, “artık maaş alacaklar, birden kendilerini zengin hissedecekler” diye düşündünüz ve geçen yazıda olduğu gibi yeni mezun olup ilk işe girenleri hedeflendiniz.
Ne demiştim. Müşterini anlattığında gözümüzün önünde canlanmıyorsa, onu tanımış sayılmazsın. Olur da bir yerde karşılaşırsak, benim “müşterin kim” soruma yanıtınız şu ayrıntıda olmalı:
*Büyük versiyonu için lütfen üstüne tıklayın.
Birinin heveslerini, ihtiyaçlarını, beklenti ve korkularını, neyi ne zaman yaptığını bu kadar bilirseniz, onun sabah yüzünü yıkadıktan sonra ilk açmak istediği e-ticaret sitesini oluşturmanın yolunu da bulursunuz.
Sınırınızı çizersiniz ve niş pazarınızı oluşturursunuz. Sonrası sadece yaklaşımınızla ilgili. Şöyle bir örnek vereyim. Cep telefonunu ele aldığımızda, benim için sadece arandığımda ulaşılır olmamı sağlayan bir araç. İlişkide bulunduğum herkesin telefon ve adresleri sürekli yanımda olmalı ki, işyerimde değilken bile işlerimin düzgün yürümesini sağlayabileyim. Bir de günlük randevularımı bilmem gerek. “Şu saatte görüşelim” dendiğinde, masamda olmasam ve bilgisayarımın takvimine ulaşamasam bile yanıt vermem gerekebiliyor. Bu nedenlerle telefon ve SMS özelliği dışında bilgisayarımla entegre olan rehber ve ajanda kısmını kullanıyorum. Nadiren de fotoğraf çekiyorum.
Gençler için i-pod taşımayı gerektirmeyen, MP3 çalan, kamerası olan, … Arkadaşları ile program alışverişi yaptığı için MMS ve Bluetooth önemli. Sürekli internet’te olmazsa yaşayamazlar. Eğer lise son sınıftaysa, test çözerken kronometreyi de kullanıyor… Neyi, niçin yaptığını biliyorsunuz. Ona kendisinden bahsedin.
😉
Bu vesileyle belirteyim. Örnek elektronik diye oraya kilitlenmeyin. Henüz dokunulmamış o kadar çok saha var ki… Gençler için bile…
Affiliate marketing fırsatlarını da gözardı etmeyin. E-ticaret mutlaka vitrine ürün yerleştirmek değildir.