Ve Yazar Kadınları ÇözmüştüKorku, Stefan Zweig (Sayfa 11)
Hafif kadınların, hatta sokak kadınlarının arasında bile sıkça rastlandığını gibi, her şeyi, ihaneti bile bir düzene sokmak isteyen, kaçamaklara bir tür evcilik katmaya ve en aykırı duyguya bile sabırla gündelik bir maske geçirmeye çalışan, içindeki burjuvalık duygusunun çok güçlü olduğu o kadınlardandı Irene de.
Okumuş yazmış olanla kara cahili, kibar terbiye görmüş olanla ömrünü ekmek parası ardında ve denizde harcarken terbiyeye vakti kalmamış olanı, iyi ve kötüyü aynı hale, aynı tek biçime sokan sarhoşluğun o ilerlemiş haddi, bütün erkeklerin suratında yılışık, şehvetli ama tamamen ruhsuz bir maske halinde sırıtıyordu.Sırça Köşk, Sabahattin Ali (Sayfa 64 - YKY)
Acının, büyük acının terbiyesi - insanın şimdiye dek bütün yükselişlerini yalnızca bu terbiyenin yarattığını bilmiyor musunuz?İyinin ve Kötünün Ötesinde, Friedrich Nietzsche (Sayfa 153 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları)
Sizi güçlülüğe terbiye eden, ruhun mutsuzluktaki her gerilişi, büyük yok oluşu görünce ürperişiniz, mutsuzluğun taşınması, ona dayanılması, onun yorumlanması, ondan yararlanılması sırasındaki yartılıcığınız ve yürekliliğiniz, ve size derinlik, gizem, maske, tin, hile ve büyüklük adına armağan edilmiş ne varsa:-- bunları acı çekerken büyük acı çekmenin terbiyesi altında armağan edilmedi mi size?
Hepimiz aslında güçlülüğünü maske olarak taşıyan zavallıdan başka bir şey değiliz. Bir gün arkasına saklandığımız o maskemiz düştüğünde kendi tükenişimizi de göreceğiz. Hepimiz kendimizi güçlü sanan zavallılarız aslında. Ancak kendi içimize hapsettiğimiz, ayaklarına pranga vurduğumuz kendimizi bulduğumuzda ve özgürleştirdiğimizde zavallı olmaktan kurtulacağız.Sen, Erol Anar (Sayfa 18 - Chiviyazıları)
Mesmû - Mahmut Sami YıldızPost Öykü Sayı: 21 Mart - Nisan 2018, Kolektif (Sayfa 9 - Ketebe Kitap ve Dergi Yayıncılığı)
Fakat bazı düşünceler, bazı insanların yüzüne bir maske gibi, çıkarması olanaksız bir makyaj gibi yapışır. Düşüncelerin dipsiz kuyularına yuvarlananlar, aksini düşünseler de halleri şu batan güneş gibi ortadadır.
Montaigne Cicero gibi insanın kamusal hayatta ,insanların arasında ya da mesleğin icra ederken tam olarak kendisi olmadığını düşünür. İnsan yalnızlıkta, tefekkürde ve okuyarak kendisi olur.
Aylaklık boş olmak değerini yitirerek tembellikle eşanlamlı olmuştur.
Dürüstlük insan ilişkilerinin kurulmasında vaz geçilmez olanıdır.
İnanç, sadakat, güven ve sırdaşlık, hepsi birdir..
Dürüstlük, kötülük ,kurnazlık ,maske, aldatma, hile olmamasıdır.
Kısaca, dürüstlük, sadakat, görünen ile olunan, gömlek ile ten arasındaki uygunluğun güvencesidir.
Canın istediği gibi, düzensizce, belirli bir yöntemi izlemeden bir kitaptan ötekine geç...
İç savaş, savaşların en kötüsüdür, öyle ki ertesi sabah özgür bir insan olarak uyanıp uyanamayacağını asla bilemez, hayatta kalmak için şansını kadere bırakır insan.
Şu anki zavallı durumumuzda, alışmak doğanın bize verdiği gerçek hediyedir, çünkü doğa duygularımızı uyutarak bütün kötülüklere dayanmamızı sağlar.
Kendime sürekli yönelttiğim dikkat başkalarını da aynı dikkatle değerlendirmeme yol açıyor, bu kadar mutluluk ve açıklıkla yaptığım çok az şey var.
Sözün yarısı konuşana, öbür yarısı dinleyenedir.
Bütün dünya bir tiyatro oyununda oynuyor .Petronius
Gençler samimiyet, doğruluk ve dolayısıyla olunanla görünüş arasında mükemmel bir birlik, yüce bir şeffaflık düşler.
Hamlet tüm saray adetlerini ve uzlaşmalarını reddeder Kraliçe olan annesine
“I know not ‘seems” diye bağırır. BEN GÖRÜNÜŞ TANIMAM.