22 Ocak 1933 günü dünyaya geldi. Çocukluğu Ergani, Maden ve Dicle ilçelerinde geçen Sezai Karakoç İlkokulu 1944’te Ergani’de bitirdi. 1947’de Maraş Parasız Yatılı Ortaokulunu, 1950’de Gaziantep Parasız Yatılı Lisesini bitirdi. Felsefe okumaya gittiği İstanbul'da, fakirlikten parasız yatılı kısmı bulunan Siyasal Bilgiler Fakültesi sınavlarına girdi. Kazandığı Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Maliye Bölümünü 1955'de tamamladı.
1973’e kadar vergi dairelerinde müfettişlik yaptı. İstanbul'da Diriliş yayınları ve Diriliş Dergisini kurdu. 2007’de ‘güller açan gül ağacı’ amblemi ile Diriliş Partisini kurdu. 2011’de Cumhurbaşkanlığı Edebiyat Ödülü'ne layık görüldü fakat kendisine verilecek olan plaket ve para ödülünü reddetti.
Türk Edebiyatında ve şiirinde özgün bir yeri olan Sezai Karakoç'un şiirleri metafizik şiirlerdir.
MASAL
Doğu'da bir baba vardı
Batı gelmeden önce
Onun oğulları Batı'ya vardı.
Birinci oğul Batı kapılarında
Büyük törenlerle karşılandı
Sonra onuruna büyük şölen verdiler
Söylevler söylediler babanın onuruna
Gece olup kuştüyü yastıklar arasında
Oğul yarınki masmavi şafağın rüyasında
Bir karaltı yavaşça tüy gibi daldı içeri
Öldürdüler onu ve gömdüler kimsenin bilmediği bir yere
Baba bunu havanın ansızın kabaran gözyaşından anladı
Öcünü alsın diye kardeşini yolladı..
İkinci oğul Batı ülkesinde
Gezerken bir ırmak kıyısında
Bir kıza rastladı dağların tazeliğinde
Bal arılarının taşıdığı tozlardan
Ayna hamurundan ay yankısından
Samanyolu aydınlığından inci korkusundan
Gül tütününden doğmuş sanki
Anne doğurmamış da, gök doğurmuş onu..
.....
Ona göre şair kendine yetmeli ve kendinden memnun olmalıdır. Bir şairi eserleri sevinçle titretmelidir. Şair eserlerini sevmeli, okşamalı ama yaramazlıklarına da göz yummamalıdır. Burada şairin bahsettiği memnunluk; yaşama sevinci değil, yaşatma sevincidir. Annesini anlattığı dizelerinde;
Annemin bana ilk öğrettiği kelime
Allah, şahdamarımdan yakın bana benim içimde.
Annem bana gülü şöyle öğretti
Gül, O'nun, O sonsuz iyilik güneşinin teriydi.
Annem gizli gizli ağlardı dilinde Yunus,
Ağaçlar ağlardı, gök koyulaşırdı, güneş ve ay mahpus, der.
85 yaşını kutladığımız yaşayan şairlerimizden Sezai Karakoç'un Leyla ile Mecnun, Körfez, Şahdamar, Hızırla Kırk Saat, Sesler, Taha'nın Kitabı, Yitik Cennet, Zamana Adanmış Sözler, Ayinler, Diriliş Neslinin Amentüsü, İslam'ın Dirilişi, İnsanlığın Dirilişi, Diriliş Muştusu ve Gül Muştusu adlı kitapları yayım-
landı.
ANNELER ve ÇOCUKLAR
Anne öldü mü çocuk
Bahçenin en yalnız köşesinde
Elinde siyah bir çubuk
Ağzında küçük bir leke..
Çocuk öldü mü güneş
Simsiyah görünür gözüne
Elinde bir ip nereye
Bilmez bağlayacağını anne..
Kaçar herkesten
Durmaz bir yerde
Anne ölünce çocuk
Çocuk ölünce anne..
1958, Yaz..
Sağlıcakla kalın..!
Siir Sanat Edebiyat.Com