Neredeyse en nefret ettiğimiz şeylerden biri ilaç içmek. Hepimizin evinde alıp kullanmadığımız dolusuyla ilaç vardır e tabii bir de buna tezat olarak ilaç bağımlısı olanlarımızda. Doktor kontrolü olmadan kendi kendine ilaç yazanlar, kendi teşhisini kendi koyanlar ve dahası. İlaçlar konusunda durumun ciddiyetine varmadığımız kesin o yüzden hem itiraflarımızı okuyalım hem de bu konuyu yeniden gözden geçirelim.
Dersine girmediğim için şükrettiğim hiperaktivite problemi olan bir öğrenci hakkında öğretmen arkadaşımın yorumu: “Ya bu çocuk ilaçlarını kullanmayı bıraktı mı? Çünkü eğer bıraktıysa yakında biz kullanmaya başlayacağız!”
Hoşlandığı eczacı kıza gidp “Evimde bir poşet ilaç var, bir gün gelsen de onları tasnif etsek?” diyen arkadaşım, taktiğine hayran kaldım.
İlaç kutularını asla doğru taraftan açamıyorum arkadaş. Hep prospektüsün olduğu taraf denk geliyor. Yanlış tarafı seçme olasılığım kesinlikle %50 değil, %95 falan.
Üniversite öğrenileriyle dersimde sınıfta çantamdan bilgisayarı çıkarırken yere pat diye bir prezervatif düşmüş ve ben farketmemiş olamam, değil mi? Üstüne, öğrenciler “Hocam yere bir şey düştü” dediklerinde, yerde yatan şeyi hemen alıp “Mide ilacım” gibi saçma sapan bir şey de söylememiş olamam, değil mi? Yok yok, söylemiş olamam!
Son bir aydır sürekli olarak, özellikle antibiyotik olmak üzere ilaç kullanan arkadaşımın, bir de genital mantar sorunu yaşamasına yorumudur; “Ağzımı kapatsam şeyimden ilaç sokuyorlar.”