Yazar: Gülsemin Ergün Kucba
Kategori: Tümü
Haziran ayının son haftaları ve beşinci sınıf öğrencileriyle ders yapıyorum. Sorduğum soruya aldığım yanıtlar eğitimi, ebeveyn olmayı ve kendimi bir kez daha sorgulamama neden oldu. “Neyi yanlış yapıyoruz?” sorusu birkaç gündür kafamda çınlayıp duruyor.
“Zamanda yolculuk yapabildiğinizi düşünün. Hangi zamana gitmek isterdiniz? Nedenleriyle birlikte düşünmenizi istiyorum.” dediğimde neredeyse sınıftaki öğrencilerin tamamı söz almak için parmağını kaldırmıştı.
Birkaç öğrenci “Anne ve babamın çocukluğuna gitmek isterdim. Nasıl çocuklar olduklarını merak ediyorum. Dinozorlar devrine gitmek isterdim. Dinozorları çok severim. Geleceğe gitmek isterdim gelecekte nasıl bir yaşam olacağını, teknolojinin ne kadar gelişeceğini merak ediyorum.” gibi yanıtlar verdi.
Bir öğrenci “ Ben geleceğe gitmek ve TEOG sorularını öğrenmek isterdim. Sonra geri gelir ve sınavda başarılı olur, istediğim bir okula yerleşirdim.” dedi.
Bir başka öğrenci “Bugünkü aklımla geçmişe gitmek ama cep telefonunun henüz bulunmadığı bir zamana gitmek isterdim. Cep telefonunu icat eder ve çok zengin olurdum. “ dedi. Bu öğrenciye katılan ve desteklemek isteyen bir başka öğrenci de “Neden icat etmekle uğraşıyorsun ki? Cep telefonunu yanında götür. İşte, bu cep telefonu de ve uğraşma.” diyerek arkadaşına akıl verdi.
Öğrencilerden gelen cevapların çoğunda lotoyu kazanmak ve zengin olmak, gelecekte başarılı bir iş kadını veya iş adamı olmak, çok para kazanmak, iyi okullarda okumak, iyi bir yerde yaşamak, başarı, başarı, başarı, para, para, para… yer alıyordu.
İlkeli olmak, dürüstlük, adalet, en önemlisi de mutluluktan söz eden yoktu.
O esnada bir öğrenci “Peki, siz hangi zamana gitmek isterdiniz?” diye sordu. Ben de “Çocuklar hayal bu ya ben Atatürk’le tanışmayı, onu yakından tanımayı çok isterdim.” dedim. Bunun yanında dikkatimi çeken bir noktayı paylaşmak istediğimi söyledim. Hepsi meraklı gözlerle bana bakıyordu. “Çocuklar mutlu olmak az önce sıraladığınız çok para kazanmaktan veya başarı olmaktan daha önemli değil mi? Mutlu, keyifli bir yaşam sürmek gibi hedefleriniz, istekleriniz yok mu?” diye sorduğumda aldığım yanıtlar durumu daha da ilginç kıldı. “Öğretmenim çok zengin olursak zaten mutlu oluruz, başarılı olursak da mutlu oluruz.” yanıtlarıyla birlikte an durdu, ders durdu. Öğrencilerle uzun ve derin bir paylaşım başladı. Tabii, kime ne kadar geçebildiyse…