2012 geçmişmişmiş
birnamormanindapiknikyapankiz tarafından
Bu yılı çok verimli geçirdiğimi söyleyemem. Neye göre verimli zaten? Ama en azından bu blogu açtım. Bu mutlu ediyor beni. Doğru dürüst bir şeyler yazamıyorum, tam olarak istediğim gibi ifade edemiyorum kendimi. Eğer alıntı yapacak olursam;
“İçimden geçenlerle, kelimeler arasındaki uzaklık çok açıktı.”
Yazdığım her şey bu şekildeydi. Ama bir şekilde bunları aşacağıma, tam istediğim kelimelerle kendimi ifade edebileceğime inanıyorum. Bir arkadaşım her önüne gelenin blog açmasının ya da ne bileyim kitap falan yazmasının saçma olduğunu söylemişti. Sadece mükemmel romanlar ve salt bilgi olan kitaplar mı olmalı?
Konu kitaplardan açılmıştı ancak blog yazarlarına da geldi. Düşündüm neden yazıyorum diye? Gerçekten yazmalı mıyım? Ya da yazmalı mıyız? Neden takip ettiğim bir sürü blog var?
Farklı bakış açılarını görmeyi, insanların düşüncelerini, hayallerini anlamaya çalışmayı seviyorum. Aslında romanların da ilgimi çekmesi bundan. Ya da yakın çevremizde bir düşüncemiz saçma bulunuyorken, bu duruma direnmeye çalışırken, değişmemeliyim derken dünyanın başka bir ucunda bir başkasının yazdıklarını okumak ve deli değilim demek güzel bir şey. 🙂
Herkesin paylaşacak bir şeyleri var şu hayatta. Benzer şeyleri yaşıyor olsak bile algımız farklı. Bunun için farklı farklı hayatlar var. Aynı olaylarda farklı sonuçlar olabiliyor. Ne diye kendimizi, düşüncelerimizi bir kutuya kapatalım ve “Benim paylaşacak bir şeyim yok. Paylaşmaya değer hiç bir şeyim yok. Manası yok.” diyelim ki. Çok mu dramatize ettim? Sanırım biraz öyle oldu. Arkadaşımla aramızda geçen bu konuşma sonrasında bir süre bir şey yazmak istemedim, yazmadım. Sanırım biraz kırılmıştım çünkü blog açtığımı biliyordu. Okumuş muydu? Hayır. Çok mu lüzümlü şeyler yazıyorum? Hayır. Yazdıklarımı beğeniyor muyum? Hayır. Amacım çok okunmak mı? Hayır. Ama geri adım atmak gibi bir niyetim yok. Evet blog dünyasında kaybolacak olanlardan olsam da bunu önemsemiyorum. Kendimi ifade edebildiğim sürece ne önemi var? Çoğu zaman saçmalıyor olsam da yazmayı seviyorum. Tam olarak kendimi ifade edemesem de biliyorum onun da zamanı var. Kısacası mutluyum. 2012nin pişmanlıklarla dolu bir yıl olduğunu söyleyemem. Halimden memnunum ve 2013 için de umut doluyum. Pekii 2013te ne olsun istiyorum?
2013 istekleri:
– ımm bir şey bulamadım. 🙂
Bir dakika… Aslında huzur, kitap, kahve kısacası şu anki durumumu korumak. Geri kalan istekler hep değişir, değişecek. Ama tabi artık bir İrlanda’ya gitsem, oraları görsem… Aslında bunu sanırım 2014 istekleri için saklasam daha gerçekçi olur. :)Sanırım bu kadar. 🙂 Umarım 2013 herkes için güzel geçer.
Bir deee: Küresel ısınma son bulsun, fok balıkları ölmesin. Yanlızlardı en son duyduğumda, yanlızlıkları son bulsun falan filan. Evet yine cıvıttım. 😀
[Bu Dalek süsü çok hoşuma gitti. 🙂 ]
İyi geceler güzel dünya. (Siwon çevirisi 😀 ) Bu da benden gelsin: Mutlu yıllar güzel dünya 🙂
Not: yukarıda yaptığım alıntı: “İçimden geçenlerle, kelimeler arasındaki uzaklık çok açıktı.” Orhan Pamuk’un. (Cevdet Bey ve Oğulları)
Not2: Okumak isteyene Cevdet Bey ve Oğulları tavsiye edilir. 🙂
Sanırım bu kadar. 🙂 Gidiyorum… Gittim. Nokta.