Benim de İnsiyatifim Var !
Marmara Üniversitesi öğrencilerinin düzenlediği ve yaklaşık 16 üniversitenin katıldığı ülkemizde aynı ada sahip ilk olan “Sanat Tarihi Öğrenci Sempozyumu”nda tanışmıştık Onunla. Aslında tanışıklığımız aynı yere dayanıyordu. Sevgili Orhan Saat’in Opsiyonhaber.com adlı haber sitesinde sanatçı ağabeyimiz Yücel Dönmez’in önerileriyle yazmaya başlayalı üç yıl olmuştu. Sempozyuma çok az bir zaman vardı ve bazı arkadaşlarımız bazı nedenler yüzünden gelemiyorlardı.
O anda “tekrar” tanıştık sevgili Evrim Sekmen Becanla. Bana ulaştı, sempozyuma katılmak istediğini sayfamızdan belirtti ve sempozyum günü sonunda karşılaştık. rh+artmagazine’nde editörlük yapıyordu. Yani benim olmak istediğim bir yerdeydi. Ben de onun ilgisini çeken “Sanat Tarihi” bölümünü bitirmiştim. O sıralarda işsizdim. Çeşitli yerlerde yayımlanan yazılarım vardı ancak para kazanmıyordum. Para kazanmak derdinde hiç bir zaman olmamıştım ancak kendi ayaklarımın üstünde de durmak istiyordum. Evrimle sunum zamanı gelene kadar o kadar hararetli konuştuk ki O sunumunu yaparken ben lavaboda yüzüme su çarpıyordum heyecandan. Çünkü mutlu olmuştum sonunda birileri de bir şeyler yapmak istiyordu ve o birileriyle heyecanımız da uyuyordu rengimiz de bir gibiydi dahası cümlelerimizde bulmuştuk birbirimizi. Daha ne olsundu?
Aradan zaman geçti. Ben başka bir yerde, apayrı bir yerde, işe başladım. Evrim de kısa bir süre sonra uzun mücadeleler aynı zamanda çok emek verdiğine inandığım dergiden ayrıldı.
Bugün konuştuk. Yeni bir site hazırlamışlar arkadaşlarıyla beraber. Adı da: “izlekler.com”. Bu yazıyı başka sitelerde okuma ihtimaliniz olduğu için adını da yazmak istedim. Farklı bölümler var sitenin içinde. Sanatın birçok koluna dair yazılar, röportajlar. Kısaca keyifli. Üzerimdeki ağırlığın birden hafiflediğini hissettim. Yolumuz uzundu, zordu hatta iğneyle kuyu daha kolay kazılırdı- o kadar söyleyeyim size. Ama başlama enerjisiyle doldum yeniden. Nereden başlarım, nasıl olur diye düşünmeden yazmaya başladım. Çünkü başlangıçlara saygım vardı. Bir kere umuda karşı sevgim büyüktü. Evrim yazılarımın içtenliğini ve yazıdan bir şey beklemeyen, yazının akıcı halini çok beğendiğini söyledi, “üslubum siteye uyar mı?” diye sorduğumda sitenin insiyatifler üzerine kurulduğunu belirtti ve o anda ikimizde gülmeye başladık: “Bu benim insiyatifim!” dedim, yazının başlığını böylece bulmuş olduk.
“Hoş geldiniz” dediğinizi duyar gibiyim, “hoş bulduk” ne diyeyim? Umarım hep beraber oluruz. Bazen veda etmek gerekir merhaba demek için ve bazen de merhaba derken gülümsemek gerekir sıkı dostluklara kapı açmak için. Açtığın kapıdan içeri girdim sevgili Evrim, sen de yeni yuvana hoş geldin, sefa getirdin.
“İzlekler.com”da emeği geçen, zaman harcayan, yazılarını paylaşan yüreği büyük insanlara da merhaba! Yorum, görüş ve önerilerinizi eksik etmeyin, olur mu? Ben kim miyim? Ben, Nur. Hani şu Sanat Tarihçisi, Radyo ve Televizyon Programcısı (sadece okulunu okuyabildi) ve ömrünün sonuna kadar, belki sonsuza kadar yazmak isteyen tezcanlı kız.
Güzel, aydın ve huzurlu olsun her şey. Sağlıkla, içtenlikle!
Nur Gözde Yılmaz