Francesca Zappia-Seni Ben Uydurdum
“Hayatta mısın?”
“Evet.”
“Burada mı yaşıyorsun?”
“Evet.”
“Seni tanıyor muyum?”
“Evet.”
“Seni ben mi uydurdum?”
Alex her gününü gerçeklik ile sanrıları ayırt etmek için savaş vererek geçirmektedir. Doktoru, ilaçları ve kendine özgü başa çıkma yöntemleriyle ayakta kalmaya çalışırken, hastalığını herkesten gizler. Farklı bir lisede yeni bir başlangıç yapan genç kızın tek isteği derslere katılıp zorunlu toplum hizmetini yerine getirmek ve tabii ki üniversiteyi kazanmaktır. Ancak şizofreniyle mücadele ederken bu hedeflere ulaşmanın pek de kolay olmadığının farkındadır.Yeni okulundaki ilk gününde, ilk halüsinasyonundaki çocuğa benzeyen birine rastlayınca her şey daha da karmaşık bir hal alacaktır.
Alex aklından geçenlerin gerçekliğinden bile şüphe edip gerçek ile hayal arasındaki çizgiyi ayıramazken kime, nasıl güvenecek, geleceğini nasıl inşa edecektir?
“Aşk her şeyi fethedemese de bu savaşa katlanmayı daha kolay kılıyor… Okuyucular bu ilginç yolculuğa bayılacak.”
Bulletin of the Center for Children’s Books
Gül
Böyle delilere can kurban.
Sibel
Zaten etrafımda ziyadesiyle deli var ,ben daha fazlasını almayayım lütfen =P
Gül
Kitabı anlatıcının doğru söylediğine inanarak okuruz ,tam da bu sebepten yalan söyleyen anlatıcılar çok kızarım .Ama bu kitapta şöyle bir durum var ki anlatıcımız olan baş karakterimiz bize diyor zaten “Ben halisülasyon görüyorum” .Yani anlatıcı güvenilir kaynak değil, kitapta olan biten hangisi gerçek hatta kim gerçek bilmeden okuyorsunuz.Buna rağmen ağır, bunalım bir kitap okumayı beklerken ,tam aksine gayet akıcı ,birazda hangisi doğru ,hangisi sanrı olduğunu anlamaya çalışarak gayet hızlı şekilde okuyup bitiriyorsunuz kitabı.
Sibel