Aklım saplantılarımla doğru orantıda.
Saplantım, parmakların gibi takıldı boğazıma.
Diğerlerinin orospu evlerinde harcadığın zamanı,
Ben uyuyarak geçirdim.
Bu yüzden gecelerdir uykusuzluğum.
Nasılsa martı bozamazdı denizin bekaretini ve kadınlığını!
O yüzden deniz özgür bıraktı martıyı ve orospu şahını.
Kan kokusundan bahsettik biraz.
Pasın bile eksikliğini hissederdim ya ben.
Kanım kokmazdı, tadardım.
Kan deyince sunulurdu gerdanlar
Damarın bile şahı !
Hiç aşktan bahsetmedik oturupta.
Çünkü hissettiğim hiç aşk olmadı.
Ben nefret etmeyi sevdim.
Güle güle demenin bile adabı vardı.
orospuçocuğu abad oldu!
Başkasının tükürüğünü hiddetle dişleyen kuldu.
Dinler seçip boynundan asılı kalırdı.
Arkasını kıbleye dönüp,
Ellerini birbirine kavuşturup,
Parmak ucunda kabul görmemiş dualar patlatırdı.
Sonra bahisler değişti.
Kavilleşildi.
Ladesler ucundan tutuldu.
Akıldaydı hep, kayıp olmasın diye unutulmadı.
Hatrı yıllara saymadık.
Hatırın için, iman tahtam sırat köprüsü.
Sancılarım vardı, doğum sancılarım.
Sahiplendiğim ağrılarım.
Hayaller doğuruyorum senden.
Benim kadar sahiplen!
Senin gölgende soluklanıyorum.
Seyrekleştirme yapraklarını.
Güneş vurursa gözüme;
Küfürbazım ben çokça çekilmezim.
Çocuk bahçelerinde, parklarda gibi şenim.
Dünyanın gömlek ucu avucuma verilmiş.
Sürüklenirim.
ve çocuk bahçelerinde intihar düşünülemez.
Özgürlüğe bir tur daha binmek içindi bütün yüz çizgilerim.
Bütün istasyonlar ve sarı çizgileri bana yol.
İneceğini bildiğim vagon önlerinde sarı çizgiden uzaklaşmam.
ve
Seni çizecek olsam hiç çizgi kullanmam.
Dokunmadan ve hissetmeden hiçbirşeyi anlatamam.
İlahi bir dinin gönderilişinin ilk açıklanması gibi yüzün.
Vahiy gibi.
Ama bildiklerimi herkesle paylaşamam.
Bana güven,
En son gülümsediğinde kimi öldürdüğünü benden başka kimse merak etmiyor.
ve kimse hatırlamıyor en son ölüşünde öldüğü bile belli olmayanları.
Sen sadece gel,
Sonbahar geliyor.
Yağmur yağacak, güzel şeydir.
Sen gel.
Biz diriliriz yeniden.
İsrafili bekleme sen gel.