BİR ŞİİR YAZMAK HEVESİNDEYİM
Şiir yazmak hevesindeyim, ama yazmayacağım…
Saat on ikiye beş var, gözlerim gece…
Bir telaş uyanıyor içimde, alabildiğine koyu
Ve bir yudum kahvede buluyorum seni.
Camdan yansıyan “ben”e bakıyorum.
Sıra sıra boncuklar, yüzükler, uzun saçlar, küpeler
Camdan yansıyan “ben”e bakıyorum, kalbini yitirmiş.
Üç boncuk kopardım karanlık geceden,
Sustum deyip, yine adınla başladım.
Ana avrat düz gittim kimi yerde, kimi yerde sustum çaresiz,
Düşündüm yalnızca kimi yerde…
Bacak bacak üstüne atıp,
Yalnız bir heykel gibi kendimi dinledim
Kendimi terk etmek istedim kahrımdan.
Gözlerim karanlıkta izini arar
Bulsa neler yapar bulmasa nedir
Şiir yazmak hevesindeyim, ama yazmayacağım…
Gözlerin, saat on iki otuz sekiz… Gözlerin gece…