burdan sabah kalkıp
altı saat gülmeme sebep olan sevgili eşim
enver'e tişikkirlerimi sunuyorum.
arada merhametlilikleri olur.
dün çok hastaydım,
mide bulantısı falan yetmiyomuş gibi
bi de yirmiliklerim patladı
kafamı gömecek yer buldum mu uyuyakalıyorum.
ilaç alamamak, baş boyun ağrısı çekmek,
kulak burun boğazın neden bi araya toplandığını anlamak
-boğaz ağrıyınca kulaklar çıldırıyo,
acıdan ağlıyorum burnum akıyo.
e dövlet hepsine ayrı doktor mu tahsis etsin?-
gibi entelektüel eylemler arasında kıvranırken
enver de sağolsun bana çamaşır astı.
uyyodum o arada ben.
çamaşır makinesinin kapağından başlayıp
tavana kadar giden nur topu gibi
bi çamaşır yolumuz var!
laheyya!
kapı kollarına pijama tutturmak gibi
enfes zekice bi eylem ürettiğin için,
uyandıktan sonra saatlerce gülmeme sebep olup
elmacık kemiklerimin adeta kemırın diyaza dönmesini sağladığın için,
evin dibinde köşesinde çamaşır aratıp
günün sporunu kolayca yaptırdığın için
tişikkirlir sipirmin!
-o değil de,
kapı kollarına pijama sarıldırmak
nasıl bir hayal gücünün ürünü?-
kapı kollarına pijama sarıldırmak
nasıl bir hayal gücünün ürünü?-