Brezilyada gerçekleştirilen Rio 2016 Paralimpik Olimpiyatlarında ülkemizi temsil eden Golbol Milli takımı namağlup olimpiyat şampiyonu olarak ülkemize altın madalya kazandırdı. Takımda yer alan Düzcenin Gölyaka ilçesinde oturan Gülşah Düzgün Aktürk ise Rioda kazandığı madalyayı kendisini yetiştiren ailesine getirdi. Daha önce Avrupa Şampiyonu olduğunda da madalyayı ailesine getiren Düzgün Aktürk, Fırsat verilince engellilerin neler başarabileceğini TRT Haber Mikrofonuna anlattı. Eşiyle Golbol kulübünde tanıştığını belirten Düzgün Aktürkün eşi de 2012 Londra Olimpiyatlarında Olimpiyat üçüncüsü olduğunu hatırlattı. 8 yaşından beri Golbol Milli takımında görev aldığını aktaran Gülşah Düzgün Aktürk, Olimpiyat oyunlarında Brezilyalıları ayağa kaldırarak İstiklal Marşını okuttukları için çok mutlu olduğunu vurguladı.
Olimpiyat Şampiyonu Gülşah Düzgün Aktürk şu şekilde konuştu: “Golbol görme engellilerin ata sporu. Her görme engelli bilir. Bende görme engelli okul çıkışı olduğum için beden eğitimi öğretmenlerinin yönlendirmesiyle Golbol’e başladım. Önce okul takımı sonra kulüp oradan da şimdiki antrenörümüzAli Tekçe Milli Takıma seçtiler. İlk resmi turnuvam 2009’daydı. Almanya’ya gittim. Golbol ile aslında 10 yıldır uğraşıyorum. 9 yıldır da milliyim. Derecelerimiz biz 3-4 yıl bir şey yapamadık. O zamanlar bize verilen imkanlar çok kötüydü.
Turnuvalardan biri Türkiye’ye alındı, derece geldi
Turnuvalardan bir tanesi Türkiye’ye alınması sağlandı. Avrupa B ligi şampiyonasıydı. Orada 2. Olarak derecelere başladık. İPSA denilen Dünya yaz oyunları Antalya’ya alındı. Bizim orada pek bir hedefimiz yoktu. 5-6’ya girersek başarı diyorduk. Orada biz üçüncü olduk. Londra olimpiyatlarını altın gol ile kaçırdık. Daha sonra dereceler gelmeye başladı. 2013’te Konya’da yine Avrupa şampiyonası yapıldı. Orada ikinci olduk. 2014’te Dünya şampiyonasında üçüncü olduk. 2015’te Litvanya’da Avrupa şampiyonu olduk.
Namağlup Şampiyon Olduk
Bu sene Brezilya’da Rio da Namağlup olimpiyat şampiyonu olduk. Cumhuriyet tarihinde bir ilk olmayı nasip etti Allah bize. Final oynayıp kazanan takım tek biziz. Final oynadığımız içinde ilk takım biziz. Biz orada gümüş madalya alsak bile yine tek takım biz olacaktık. Biz oraya gitmeden önce çok yoğun bir şekilde antrenman yaptık. Kasım ayından beri yaklaşık 1 yıl antrenman yaptık. Derece ile bitireceğimizi düşünüyorduk. Ama herkesi ezerek şampiyon olmamız ayrı bir güzel oldu. Amerika gibi geçmişi ödülle dolu bir takımı yarı final de 11-1 teknik üstünlükle yenmek çok güzel oldu. Bizleri onurlandırdı.
Görme engellilerin ata sporu: Golbol
Golbol görme engellilerine özel birspor. Az görenler ve hiç görmeyenler oynayabiliyor. Eşitlenmek için gözler kapatılıyor. Topun içinde ziller var. Onlara göre oynuyoruz. Kalelerin boyu 9 metre uzunluğu 1 metre 30 santim yüksekliği. 3 kişi oynayabiliyor. Hem savunma yapıyor. Hem de atak yapabiliyor. 1 kilo 250 gram ağırlığında bu top. Topun 2 defa sekmesi gerekiyor. Ya da yerden gitmesi gerekiyor.
5 bin kişiyi ayağa kaldırdık
Orada beş bin kişiyi kaldırıp istiklal marşını okutmamız. Sayın bakanımızda oradaydı zaten çok güzel bir duygu. Kelimeler ile ifade edemeyeceğimiz bir durum.
Eşimde milli sporcu
Oda sporcu aynı kulüpteydik. Londra olimpiyatlarına gitti 2012 yılında orada bronz madalya oldu. Kulüplerde tanıştık. Milli takımda da beraberdik. Öyle tanışıp evlendik.
Bir ışık yakıldı, umut olundu
Paralimpik olimpiyat oyunlarında eşini televizyondan an be an takip eden Tekin Okan Düzgün ise Olimpiyat tarihinde tarihin yeniden yazıldığını vurgulayarak, kendinden umudu olmayan engellilere eşinin ve arkadaşlarının umut olduğunu ve bir ışık yaktıklarını anımsattı. Tekin Okan Düzgün şu şekilde konuştu: “ Gerçekten rio 2016 paralimpik olimpiyatlarında tarih yeniden yazıldı. Bizde buna şahit olduk. Cumhuriyet tarihinde bir ilki gerçekleştirdiler. Bizleri gururlandırdılar. İstiklal marşını okutup bayrağımızı göndere çektirdiler. Bu gurur tarif edilemez. Aslında bayan golbol milli takımımız sadece altın madalyayı kazanıp istiklal marşı okundurmakla kalmadı. Engellilerin imkan verildiği zaman neler yapabileceklerini gösterdiler ve imkanı olmayan kendinden umudu olmayan engellilere umut oldular. Bir ışık yaktılar. İnşallah bundan sonra ülkemizdeki engelli arkadaşlarımızda bu ışığın peşinden koşarlar ve gururlanırız.
Dondum kaldım, ağlayacak durumdayım
Ailesine daha önce Avrupa şampiyonluğundan kazandığı madalyayı da getiren Gülşah Düzgün Aktürk’ün babası İsmail Aktürk’de çok duygulu olduğunu kızı daha yukarılarda görmek istediğini belirtirken annesi Mürvet Aktürk ise maçları izlerken donup kaldığını kızının Olimpiyat madalyasını kendisine getirmesinden dolayı ağlayacak durumda olduğunu belirtti. İsmail Aktürk konuşamadığını söyleyecek çok şeyi olduğunu kızını daha yukarılarda görmek istediğini belirtiken, annesi Mürfet Aktürk ise olimpiyat şampiyonu kızının kendisine madalyayı getirmesi ile ilgili donup kaldığını ağlayacak durumda olduğunu söyledi. Mürvet Aktürk şöyle devam etti: “ Dondum kaldım. Sevinçten bir şey diyemiyorum. Televizyonda izliyoruz. her maçını izledik. Mutluluğumu anlatamam. Ağlayacak durumdaydım. Ağlayamıyordum. Bunu başarırsa daha iyi olur diyordum. Sevinçliydim gururluyum. Kendisini çok seviyorum. Tebrik ediyorum” dedi.