manfredvonrichthofen
1 yıl
konuşmayalı nasılsın baba ? bak bugün dükkana gelip elini öpemedim,boynuna sarılamadım ve seni koklayamadım ya nasıl burnumun direği sızlıyor bir bilsen. 22. yaşımda sensiz geçen ilk sen gününü yani baba gününü, babaların gününü yaşıyorum. aslında buraya yazıp yazmamak arasında çok gidip geldim yine başbaşa olduğumuz benim o hani çizgisiz kalın kapaklı defterim var ya oraya yazacaktım içime birikenleri ama yapamadım. dedim ki ben bunu birçok kişinin görebileceği bir yere yazayım, yazayım ki okuma fırsatı bulabilenler koşup babasına bir daha sarılsın, uzaktaysa bir daha arasın, kadrini ve kıymetini bilsin. İyi düşünmüşüm değil mi baba ? İftar vakti yaklaşıyor gözüm yüzünü kulaklarım sesini arıyor baba. hoca "allahu ekber" deyince sen "hadi allah kabul etsin" demezsen onlarca saat hasret kaldığım suyun bile ilk yudumu boğazımda takılıp kalıyor biraz öksürür gibi oluyorum kendime zor geliyorum.biliyor musun baba sakallarım yüzümü kapatacak kadar çoğaldıkça beni sana benzeten insan sayısı da onla paralel olarak artıyor . halamlar ben ufakken bana "küçük sedat" derdi sanırım benzerlik ben büyüdükçe artarak devam ediyor. en acısı da ne biliyor musun "babana çok benziyorsun" dedikten hemen sonra "ömrün benzemesin" denmesi, sahiden senle yaşadığım acı tatlı tüm olayları bir bir gözümün önüne getiriyor. vallahi baba sanki ayaküstü 3 saniyede senle geçen 21 senem gözümün önünden geçiyor. 47 yaşında ölmek ne kadar kötüyse insanlar ömrün benzemesin diyor işte. neyse baba insan buraya her şeyi yazamıyor ben gece titrek bir ışık yakayım, şu defteri de önüme açayım sen gel masama şenlensin odam baba oğul iyi bir dertleşelim hatta hazır sen gelmişken şu fener'in halini de bir konuşalım. ben buradan her şeyi yazamıyorum ama sen anlatmak istediğim her şeyi anlıyorsun. bu gece masama gelemezsen rüyama bekliyorum; adını hayırla anıyor,sana dua ediyorum ve seni çok seviyorum baba. sen günün,baba günün kutlu olsun.