Düğündü, balayıydı, blogspot kazığıydı derken resmen koptum gittim blog aleminden. Düzenli giriş de yapamıyorum zaten. Bazen görebiliyorum blogumu, bazen göremiyorum. Bazen yorum yapabiliyorum, bazen tek harf bile yazdırmıyor gıcık sistem!!
12 Mart 2011 itibariyle resmi makamlar tarafından onaylanmış "seviyeli" bir ilişkimiz var anacım. Bildiğiniz evli-barklı bi insanım anlayacağınız.
Ne mi değişti? Ne değişecek cicim hiiç bi halt değişmedi. Fazladan bir evlilik cüzdanımız ve yeni sıfatlarımız var bu hayatta. Ben birisinin karısı, o birisi de benim kocam oldu. Bu bizim için eğlencelikten öte gidemiyor şimdilik. Komik geliyor bir kocamın olması. Koca, koca insanı, kocam, benim kocam!! Peehh komik işte. Haa değişen bir şey daha var ki bu hayatta unutulmaz anılarımızın arasına bir yenisi daha eklendi. O da düğünümüz. Bir düğünün bu kadar eğlenceli olduğunu bilseydim şimdiye kadar 18 defa evlenirdim anacım ben. Hayatımızdaki en güzel, en eğlenceli, en kahkahalı, en danslı, en neşeli, en dostlu, en sevgi dolu gecelerden biri oluverdi 12 mart gecesi...
Gerçekten de muh-te-şem-di.
Muhteşemliği şaşasından ya da süsünden püsünden değil tamamen doğallığından kaynaklandı. Toplamda 200 kişi ile kapattık geceyi. Az ve öz yani. 200 kişinin hepsi de çok yakınlarımızdı. Anneannemin yazlıktan komşusu, annemin kuzeninin eltisinin gelini falan gibi isimler yoktu. Dolayısı ile kafamızı ne tarafa çevirsek bize kocaman kocaman gülen, resmen gürül gürül sevgi gönderen dostlarımız ve ailelerimiz oradaydı. Bizimle birlikte coştular bütün gece.
Benim adım oynak geline çıktı. Damat gecenin sonunda dağıttı. Gece bizi kesmedi ve soluğu Reina'da aldık. Ben gelinlikle Reina'da hoppidi zippidi coşmaya devam ederek Reina'nın da gelini oldum :). Gelinlik resmen ve gerçek anlamda üstümde parçalandı. Doya doya, tepe tepe tadını çıkardım gelinliğin...
Balayı da yaptık, Evet evet yapabildik. Düğünden 1 gün önce saat 17:30'da rezervasyonumuzu onaylayarak düğünün hemen ertesi günü Zanzibar'a gittik canlar-cinler. Gidişimiz aktarma arasındaki 6 saatlik bekleme süresi ile 16 saati buldu. Değdi mi? Tabii ki de değdi.
Kesinlikle gidile, görüle ve yenile-içile bir yer. Yeryüzündeki cenneti de görerek mart ayının ortasında kararmış insanlar olarak yuvamıza geri döndük. Havamız 1500 yani ....
Döner dönmez de yeryüzündeki cehennemin tadına baktırdılar sağolsun sevgili müşterilerimiz! Yarın öğleden sonra artık nefes alabilir biz düzene geri dönüyorum hayırlısı ile....
İşte son 1 ayım böyle harala-gürele, ayaklarım totoma vura vura koşarak geçti gitti. Artık buralardayım. Geri geldim.
En derinlerimden teşekkür etmek istediklerim var izninizle :)
Bütün düğün koşturmacasında dibimden ayrılmayan kızlara çok çook ama çoook teşekkür ediyorum. Düğünümüzün neşesi, coşkusu kızlarcım:
Hepinizi tek tek çook çok seviyorum. Cicili-bicili ve süper seksi kıyafetleriniz, kocaman kocaman gülen gözleriniz, güzel enerjiniz, bütün gece boyunca deli gibi dans eden bedenleriniz, su toplayan ayaklarınız, sevginiz ve biz merdivenlerden inerken ellerinizde ziller ve defler ile karşımızda beliriveren haliniz ile gecemizi unutulmaz kıldınız!! Teşekkür ederim.
Düğün günü hazırlıklardan gecenin sonuna kadar yanımızdan ayrılmayan, muhteşem kareleri ile o günü hafızalarımıza kazıyan, damat beyin fotoğraf kaprislerini bir cengaver edasıyla göğüslemeyi başaran, birçoğunuzun yakından tanıdığı ve takip ettiği canım Burcu:
Ellerine, emeğine, yüreğine , denklanşörüne sağlık. Süpersiiinnn :)