

SENSİZİM
Hiçbir gülüşüme yalanlar uğramamışken,
Gözyaşlarıma yalanların en büyüğünü yükledim..
Yağmura hüzün çökmüş bu gece,
Ben adını yazdığım buğulu camlarda bekledim..
Bekledim ki beklediğini zannedenler utansınlar istedim..
Geceler uzun ki ne uzun, sana değil,
soğuk kabuslara bu son sözüm.
Bu kadar yıpratılmaz bir insan be iki gözüm..
Çıkmaz yollardan bile çıkılır,
Ama bu değildir çözüm..
Yağmura hüzün çökmüş bu gece,
Ve bayatlığı sinmiş sen kokan yere
Of çekecek kadar çaresizim,
Bir zamanlar diye anma adımı,
Morg kapılarında Ben artık kimsesizim..
Kimsesizim çünkü artık sensizim