Böyle çizgi çizgi kilimleri seviyorum, oturulan yerde ne işi var bilmiyorum.
Antredeki vestiyer olayının böyle enteresan yorumlanışları güzel bence. Bunu da çok sevdim.
O mavi sinir bozucu formlu sandalyeye rağmen bu girişin havasına bayıldım.
Dekorasyon bloglarında gezinmeye başladığımdan beri, en çok gördüğüm şey ne yazık ki o mavi ucube ve türevleri. Genelde pleksi malzemeli sandalye olarak çıkıyor karşıma. Ahşap harika bir masanın yanına koyuyorlar bir de. Türk işi zevksizlik gibi bir kavram vardı kafamda. Bu formda herhangi bir mobilyanın girdiği bir ev de direkt önyargı oluşturuyor. Ne kadar çirkin bir parça!
Soldaki dolap harikaymış. Acil rengi değiştirile!
Yine aynı ev, yine soldaki çekmeceli konsol. Eski görüntülü ama yeni şeyleri seviyorum.
Şu askılıklara tam anlamıyla bayılıyorum. Bilgili Mobilya’da var bir tane, o favorim. Mümkünse kırmızı olsun. Ayakkabı hariç, hayatımda kendine yer bulacak kırmızı tek obje o askılık olabilir.
Mutfak dolaplarını sevdim. Tabure… Oturma şeklini bozmasa çok iyi de, uzun süre öne doğru eğilerek oturmak rahatsız ediyor zaman geçtikçe.
Oyh… Muhteşem bir yeşil olmuş. Beyaz dolap fanatiği olarak benim bile aklımı çeldi.
Kahverengiyken ne kadar sinir bozucu bir mobilyaymış. Şimdiyse albenili…
Bissürü mutfak saati. Çoğu da tasarım, biliyorum ama modern bir salonda oturmam için kafama silah dayanması gerekiyor!