İnsanın internetinin olmaması nede kötüymüş.Eve tıkıldım kaldım.Aslında çokta rahatım ama nete girememek yazamamak beni üzüyor doğrusu.Birsürü paylaşmak istediğim şey varken hiçbirini yazamıyorum bu daha 25 gün sürecek sanırım ne sıkıcı.
Ne garip Ankara'da ailemi Çanakkale'de de arkadaşlarımı Ankara'yı özlüyor buldum kendimi.
Ne mutlu olmaz insanmışım ben.Gerçi evde netim olsa sıkılmazdım biliyorum.Çünkü tonla zamanda yaptığım şeyleri yazmak çok hoşuma giderdi.Bu sevmediğim kafe köşelerinde 10 günde bir sıkışıp kalmazdım.Napalım sabır diyor ve yoluma devam ediyorum. :)