Geçenlerde sosyal medya sayfamda bir paylaşıma rastladım. Doğasever Aykut Yalçın, her gün rastladığımız türden, doğaya uluorta atılmış plastik şişeler ve poşetlerin çirkin görüntüsünü çekmiş ve “bu sorunun çözümü için üzerimize düşen görevler olmalı ” diyerek bazı öneriler sıralamıştı.
Çoğumuzun ‘suya tirit ‘ konular ve siyasal ağız kavgalarını konu edindiği sosyal medyada ülkenin gerçek sorunlarına dikkat çeken paylaşımlara rastlamak sevindiriciydi.
Bir doğa eğitimcisi olarak dertlerimden birini depreştiren bir çağrı gibi algıladım Sayın Aykut Yalçın’ın fotoğraf ve notunu..
Şimdi ” çöp şöyle, çöp böyle..” filan deyip lafı uzatmadan sadece “Bu duyarsızlık sürerse dünya ( daha doğrusu insanlık) kendi çöpünde boğulacak!” deyip önerilerimi sıralamak istiyorum.
Bu önerileri 40 yıllık kamu yayıncılığı hizmetinin 20 yılını doğa koruma ve çevre programlarına vermiş bir doğa egitimcisinin katı atıklar (özellikle plastikler) konulu çözüm önerileri olarak kabul etmenizi ve kendi görüşlerinizle zenginlestirmenizi çok isterim.
1.
Çöp kaynağında azaltılmalıdır.. Ambalajlama uygulamalarını başta plastikler olmak üzere ıslah etmek şarttır. Bir tek kola firması günde 2 milyar plastik şişe üretiyor, bunun sadece yüzde 9’unu geri çağırıyor kalanının doğaya terkedilmesine aldırmıyorsa, bu akıllara zarar uygulama engellenmiyorsa yaşadıklarımız tam anlamıyla doğaya ihanettir.
2.
Çöp toplama geri dönüşüm odaklı yapılmalı, kaynağında ayrıştırılıp belediyelerce ayrı toplanıp işlenmelidir.
3.
Bir çok ülkede olduğu üzere depozitolu satış zorunlu hale getirilmeli boş plastiklerin evsel ortamda defalarca kullanımı engellenmelidir. Ülkenin dört bir yanında karada ve sularımızda süren ‘poşet istilası’, poşet kullanımı yasaklanarak önlenmelidir.
4.
Çevre eğitimi hayata değen içerikle hazırlanıp verilmeli, farkındalık yaratılarak insanlarda “tutum / davranış değişikliği yaratabilen” uygulamalara ağırlık verilmelidir.
5.
Bütün bu öneriler öncelikle devlet kurumlarında başlatılmalı, devlet en büyük kirletici olmaktan çıkarılmalıdır.
6.
Doğaya telafisi güç veya imkansız zarar verenlere caydırıcı cezalar verilmelidir.
7.
Sorun dönülmez noktaya gelmeden Çevre İhtisas Mahkemeleri kurulmalıdır.