Waterloo hiç kuşkusuz en ezici yenilgisi olmakla beraber, en utanç veren yenilgisi değildi. En utanç verici yenilgisini tavşanlara karşı almıştır.
1807 de Fransa, Rusya ve Prusya arasında bir dönüm noktası niteliğindeki Tilsit Barışı'nı imzalayan Napolyon'un keyfi yerindeydi. Bunu kutlamak için bir tavşan avı düzenlenmesini önerdi. Bu av, Napolyon'un çok güvendiği kurmay başkanı Alexandre Berthier tarafından organize edildi. Napolyon'u etkilemeye can atan Berthier, İmparatorluk Sarayı'nın konukları meşgul edecek kadar av hayvanına sahip olduğunu göstermek için binlerce tavşan aldı.
Parti vakti geldi av başladı ve av hayvanlarının bekçileri hayvanları saldı. Ama av feleketle sonuçlandı. Berthier yabani değilde evcil tavşan almıştı. Bu tavşanlarda öldürüleceklerinden ziyade besleneceklerini düşündüler.
Tavşanlar canlarını kurtarmak için kaçmak yerine büyük şapkalı ufak tefek bir adama yöneldiler, aç tavşanlar büyük bir hızla Napolyon'a hücüm ettiler. Av partisindekiler onları durdurmak için hiç bir şey yapamıyorlardı. Napolyon'un açlıktan kırılan hayvanları çıplak elleri ile savuşturmaya çalışarak kaçmaktan başka bir seçeneği yoktu. Ama tavşanların şiddeti dinmedi ve imparatoru at arabasına kadar püskürttüler. Bu sırada Napolyon'un adamları tavşanları sadece kırbaçlamaya çalışıyorlardı. İmparator tamamen hırpalanmış bir vaziyette utanç içinde arabasında oturuyordu...
CAHİLLİKLER KİTABI
NTV YAYINLARI
Bu Napolyun'un başına gelenler de pişmiş tavuğun başına gelmemiştir.