Bu ismi karşı komşunun kocasının kentli insanlara özgü korkularından dolayı buldum. Boylu poslu bir erkek olmasına rağmen, gündüz vakti bile olsa bir telaşla kapıyı kilitlemesi ilgimi çekmişti. Belki haklı korkuları vardı, insanlara güvenmiyordu. Aslında hepimiz gibiydi. Korkular kimimizde daha kısa süre, kimimizde daha uzun süre, bazen bir ömür boyu misafir kalıyordu. Kapılarımıza, ruhlarımıza, yeteneklerimize, yapabileceklerimize, aşabileceklerimize, söyleyebileceklerimize, ideallerimize, umutlarımıza, hep yarım bıraktıklarımıza 9 kilit vuran bizler değil miyiz? Ben de günlük yaşamda dokuz kilit adıyla sembolize ettiğimiz korkularımızı unutmak, hayata renk katmak için, küçük mutluluklar yaratabilmek için bu isimde karar kıldım.