00:09 - Açık Açık Tehtit – Binnur Günay
23:58 - Hatay’dan Bir Soylu Yiğit Geçti…
22:10 - CHP nin GENEL BAŞKAN SORUNU…!!!
Annelik ölene kadar süren bir meslektir meslek diyorum cünkü en zor olan annelik vasfını tam anlamıyla yerine getirmektir.
Anne olmak ne kadar zor bir meslek olduğunu hepimiz farkındayız. Anne 4 vardiya işcisi ve mesleği cok ağırdır. Evinde hizmetci, mutfağında ahcı, hayat arkadaşına eş, cocuklarına anne bu mesleklerin hepsini aynı anda icra etmek zorundadır bir anne.
Annelik ölene kadar süren bir meslektir meslek diyorum cünkü en zor olan annelik vasfını tam anlamıyla yerine getirmektir. Anne sevgi yumağıdır başı sonu olmayan bir yumak, annelik cile dolu bir hayattır ne çilesi biter nede hizmeti.
Bir anne evladına sımsıkı sarılır ve o evladını herşeyden korumaya calışır, ya o evlat annenin bu sevgisine karşılık ne yapar??
Kisa bir öyküyle yola cıkmak istiyorum ; Anne kız evladını yetiştirmiş ve yuva sahibi etmiştir, ama annelik görevi hala bitmemiştir annenin kızı bir zaman sonra doğum yapar ve annesini yanında ister yakın mesafede oturduğu için annesi evindeki işi bitirip koşa
koşa kızının evine gider ve yeni doğum yapan kızının işlerini yapar torununa bakar. Torun ele avuca gelene kadar her gün üşenmeden anne kızının yanında olur. Torun yavaş yavaş büyümüştür okul çağına gelmiştir artık ve anneanneye ihtiyaç kalmadı bunu kızı nasıl diyeceğini düşünmekte ve bir gün annesine telefon açar:”Annecim nasılsın”diyerek söze başlar anne bunun ardından bişe cıkacağının farkında ve sakin
bir uslupla ”iyiyim kızım hayırdır” der ve kızı devam eder ”anne şey bişe diyecem beni yanliş anlamada hani hergün değilde arada bir gelsen bize ve torununuda özlemiş olursun daha cok sarılırsın” diyerek sözlerini tamamlar.
Anne çok şaşkın bir o kadarda üzülmüştür bunun ne demek olduğunu çok iyi anlamış ve cevabıda ”kızım çok güzel düşündün torunumda beni özler sevgimizi artırmış oluruz arada sen
çağırdığında gelirim ” diyerek sözlerini tamamlar. Ve uzun bir bekleyiş başlamıştır günler aylar geçer kızı annesini evine çağırmaz olur torunun doğum günü yaklaşmıştı anneanne büyük bir heyecanla torunu için kenara koyduğu parayla gider torununa kaliteli bir telefon alır
ve kızının aramasını bekler…
bekler…
bekler ama aranmaz. Anne çok içerler ve çok üzülür bir kenara atıldığı hissi ile tüm gece gözlerini kırpmaz.
Sabah ilk işi torunun hediyesini kargoya vermekti ve içine küçük bir not düştü…”Kızım ben özlemle yandım tutuştum dün için için eridim bittim özlem nedir çok iyi yaşadım torunumun doğum günün kutlu olsun gözlerinden öp benim için. Ve kızım özle beni …”.
kargoya verir hediyesini eve gelir bedenen ve ruhen çok yorulmuştu yaşam sevincini kaybetmişti ve akşamdan can sıkıntısıyla erkenden yatmıştı.
Kargo kızının eline geçer acar bakar ve notu okur gözleri boncuk boncuk dolmuştur dokunsan hıçkırıklara boğulacak derecede olmuştu.
Kızı annesine bakar ne olduğunu anlamaya çalışır, anne kızı fark etmesin diye lavaboya gider o sirada kızıda gelen kargoya bakar ve notu
okur derinden sarsılmıştır okudukları onu çok etkilemişti odasına gider ve hızlı bir şekilde üst baş ayarlar hediyesinide eline alır
annesine bakarak ”anne özle beni ben anneaneme gidiyorum” der ve kapıyı çarpıp cıkar evden hava kararmıştı ama onun için fark etmezdi o anneannesinin ruh halini düşünerek koşarak gider.
Zile basar anneanne uykudan birden sirkilir Bismillah bu saatte kim bu der kalkar
yerinden acar kapıyı. Torununu karşısında görünce mutluluktan gözlerinden yaşlar süzülür ve sıkı sıkı sarılır torununa.”Anneanne ben geldim
bu gece senin kokunla uyumak istiyorum kabul edermisin beni” der ve girer içeri.Anneanne çok mutludur gün boyu üzüntüden kalbini çok
yormuştu birde bu sevinç onu çok fazla etkilemişti biraz hasret giderdikten sonra yatmaya giderler torun anneanneye sıkı sarılır ve uyurlar.
sabaha yakın torun üşür anneannenin koynunda kalkar anneanneyi dürter ve söylenir çok üşüyorum anneanne diye. Anneannenin yüzünde tatlı bir
tebessüm bedeni buz kesmişti. Torununa sarılarak hayata veda etmişti anneanne, torunu ne yapacağını bilemez oldu hemen telefona sarılır annesini
arar ve derki anne sen anneannemi çok özleyecen gel der ve kapatır telefonu.
Anne olmak böyle bir şey anne evladını bir an bırakmaz hep yanında olmak ister ama evlat anneden bir zaman sonra sıkılır ve bir kenara atar.
Bir annenin duyguları çok derindir çok ince düşünür en fazla sevgiye onlar muhtaç çünkü evladını bir yerlere gelmesi için gecesini gündüzünü
katar kendisini düşünmez evlatlarını düşünür bu şekilde anneler ödüllendirilmezzzz.!!!
Özlem KURT / medyasizsiniz.com