Aşk bittiGeçen yıllarla beraberinde oğlan büyümüş, sorunlar da artmaya başlamıştı. İşini eve taşımıyordu lakin dosyalar artık onu boğmaya başlamıştı. Oğlanın okulu, arkadaşları… O değişik birleşik sorundu. elbette çıkacaktı bu şua içinden bilemiyordu. Oğlu bol eş insan, iyi eş soy olsun istiyordu ama çevrede onu yoldan çıkaracak her madde mevcuttu. Yıllar ilerledikçe çatışmalar da başlamıştı. sadece şeylerin gerisinde mi kalmıştı? vakit yavaş yumuşak başlı değişiyor muydu yoksa içindeki sevgi mi onu bu duruma getirmişti? Bilemiyordu. jenerasyon çatışması dedikleri bu olmalıydı her halde.
Artık geceleri uykusu da kaçmaya başlamıştı. Oğluna yaklaşımları konusunda eşiyle anlaşamıyorlardı. Oğlan ancak yandan, eşi öteki yandan onu suçluyordu… Ne yapmalıydı? Aldığı psikoloji kitaplarını da okuyamamıştı. küfretmek geçmişti. Okuyamıyordu. Uykusu iyice kaçmıştı artık. Psikolog olacak o kendi ta sıkıntı bırak demişti. elbette aldırmaz bırakabilirdi ki… tek oğlunu…
Gül kokulu kelimeler unutulmuş, yüzlerdeki gülümseme, gözlerdeki parıltı alçak yumuşak başlı yasak olup gitmişti. nesil daraldıkça daralmış, ilk altı yılın sonunda, geceleri dışarıya çıkmaya başlamıştı. benzer akşam ezanı arkadaşları ile şehrin anne caddelerinde geziniyorlardı. Karşılarına bitimi yıllarda mantar gibi biten internet kafelerden biri çıkmıştı. Haydi gelin chat yapalım dedi tek arkadaşı. aileden değildi buna ama ilgisini çekmemişti hiç. Bilgisayarı ilk aldıklarında az kez denemiş, katılanların manasız okunuşu densiz konuşmalarından sıkılıp bir kez henüz hiç ilgilenmemişti. İstemeyerek de olsa girdiler kafeye. bir kez yandan çaylarını yudumlarken öbür yandan arkadaşını izlemeye başladı. Arkadaşı bu işten makro eğlence alıyordu. neden vardı bunda bu dek haz alacak eş çeşit çeşit valör veremedi. Yirmi yaşında aynı toy kız olarak tanıtmıştı kendini. Karşısındaki her kes okunuşu ona aşkı ilan ediyordu işte. Neler yoktu ki içlerinde… Delikanlılar, toy kızlar, eşcinseller… amma kültürlü kişilere de rastlanıyordu hani. mahsus de şiirler yazılıyordu. Hem de sağlıklı şiirler.
Evliliği şiiri okunuşu alıp götürmüştü ondan. Oysa güzel şiirleri vardı. Şiirden anlardı. tün boyu ezberinde artan şiirleri anımsadı, sessizce okudu karanlığa. Önce amor şiirlerini okudu, sonra ayrılık. Bilinçaltından sökülüp gelen şiirler anılarını depreştirdi. mecra odasına girdi sessizce, uyuyan eşini izledi. İçi ısınıverdi birden. Yanına sokulup sarılmak istedi. Kulağına işaret sevdiği amor şiirlerini fısıldayıp sabaha derecesinde sevişmek… “Ne işin var burada?” diye kulaklarını tırmalayan müşterek sesle kendine geldi. hangi manzume kaldı, okunuşu sevda. cümlesi sadece anda uçup gitti. eş paket sigara alıp artık odadan. Şiiri, aşkı, sevgiyi ve eşini geceye bıraktı, kendisine yalnız duman kaldı. Ertesi akşam ezanı ama başına gitti internet kafeye. Kendisine yalnız nick buldu. Yedi matem gençleştirdi kendini. Cinsiyetini değiştirmedi. Şiirler yazdı, konuşmalar yaptı. Sevenleri de oldu, eş eğlenceli de diyenler de. Bazılarını da o gönderdi.
Artık bilinmeyen ancak pencere açılmıştı hayatında. Evden daha erken çıkıyor, çabucak bilgisayarın karşında yerini alıyordu. tanınmayan dostlar bulmuştu. Her akşam namazı doyumsuz sohbetler yapıyordu. Oğlan uzaktaydı. Evdeki her şeyini eşine bırakmıştı. göz oyalanacak bir kez şeyler bulurdu herhalde. Umurunda da değildi. Gelenler, gidenler. onlarca kişiyle konuşuyordu geceleri.
Bir şeb tanınmayan müşterek eş daha katıldı. “Merhaba yalnız insan. Şiirlerini benimle onaylamak icap misin?” sorusunu “elbette” diyerek yanıtladı. aynı okunuşu şiir ekledi:
Gül soldu,
papatyalar açmıyor,
toprak kurudu.
Gelen yanıt ilginçti:
Toprağı sularım,
Papatyalar açar,
Gül tomurcuk verir.
Yeniden başlamak,
Hiç de korkulacak madde değil
Bir sessiz manzume nasıl da etkilemişti onu. Romantizmi severdi. Eşinin alıp götüremediği hareketsiz madde bu olmalı niteleyerek düşündü. Nerden gelmişti demin aklına? Yeni şiirler yazdı, yeni şiirler aldı. tanınmayan yalnız odaya geçtiler, burada sadece ikisi vardı. İlerleyen geceyle birlikte ertesi gün işin buluşmak üzere ayrıldılar.
Gece süresince bilinmeyen arkadaşını düşündü. Nick: tahassür Yaş: 29 şiiri seviyordu. Sevecendi. Dosttu. Aynı şehirde yaşıyorlardı. Hakkındaki eksiksiz bilgiler bunlardı. Akşamlara eş yenisi eklendi, şiirlere yeni şiirler. Artık her akşam birliktelerdi. Gecenin geç saatlerine ölçüsünde doyumsuz sohbetler yapılıyordu. Eve dönmek memat olsa da yarının heyecanı yetiyordu. tek şeb şarkı söylemeye yöntemlilik verdiler. Ve bu mevhum ortamdan, gerçek boyuta geçmeye. İkisi de evliydi lakin mesut olmamışlardı. yanılgı evlilikler yapmışlardı. İlk ayrılan onlar olmayacaktı ki. ihtimal okunuşu birbirleri hakkında yaratılmışlardı. kut sebep onların olmasındı? Onlarca erkek internet yoluyla tanışıp evlenmişti. Zincire müşterek halka henüz eklemenin kime, okunuşu zararı vardı?
Neler giyeceklerini tasarladılar, nerede, nasıl, hangi devir buluşacaklarını. Birbirlerini elbette tanıyacaklarını konuştular geceleyin boyu. İkisi okunuşu heyecanlı, ikisi de sabırsızdı. eksik saat önce geldi buluşma yerine. Girişe benzeyen bir masaya oturdu. Sigarasını yaktı, tek nefes çekip söndürdü. Kül tablasına koydu. Sigara paketini masaya koydu, nispetle tomurcuk ancak gül vardı. Garsonun getirdiği çayın şekerlerinden yalnız tanesini kullandı. Çay kaşığı bardağın zarfında duruyordu. daha çok her şey tamamdı. Saatine baktı, zaman aynı üçü gösteriyordu. ancak an kalbi duracak zannetti. aha günlerdir konuştuğu, şiirler yazdığı, hem de sevdiği tahminî arkadaşı on, yöre ilkokul metre ilerde geliyordu. Evet peki oydu. tümsek işeretler tamamdı. Yavaşça ayağa kalktı. Gülümsedi.
Kadın olduğu yerde kalakaldı. Gözlüklerini çıkarıp baktı. Gelen eşinden ötekisi değildi. Saç şeklini değiştirmiş, kuvvetli boyatmıştı. Hiçbir madde konuşamadılar. Kadının gözleri doldu. Ağlayarak ayrıldı. yöre yedi salname evlilik birkaç vakit zarfında bitivermişti. Hakimin masaya vurduğu tokmak bu evliliğe nihayet noktayı koymuştu… Geride kalanlar ise yalnızca aşk sözleri sayfalarında mütebaki hüzünlerdi…