Bu Makale Prof. Dr. Ahmet Samsunlu tarafından Çevre Mühendisleri Odasının İstanbul’da düzenlediği 2. Ulusal Çevre Mühendisliği Kongresi’ne 1997 tarihinde sunulmuş olup, bu sitede yazının yalnızca özet kısmı yer almaktadır. Yazının tamamı için Özet kısmının sonundaki Makale künyesine tıklayarak ÇMO’nun kendi sitesinde arşivlediği yazıyı okuyabilirsiniz.
ÖZET: Tüm dünya üzerinde insanların gün geçtikçe artan hızla sanayileşme çabaları, buna bağlı olarak kırsal alanlardan kentlere göç ve hızlı nüfus artışı insanlığı tehdit edecek decede ciddi boyutlarda çevre kirlenmesine yol açmıştır. Bu durum insanları çevreye önem vermeye ve çevre gelişmekte olan ülkelerde görülmüştür. Ülkeler çevre kirlenmesini önlemek için ulusal ve uluslararası düzeyde yeni bir takım düzenlemeler getirme gereği duymuşlardır.
1970’li yıllara kadar Türkiye’de çevre sorunlarına yaklaşımda özel bir gayret gösterilmemiştir, mevcut kuruluşlar ve yasal imkanlarla çözüm bulunmaya çalışılmıştır. 1980’li yılların başlarından itibaren çevreye daha fazla önem verildiği yasal, idari ve eğitim konularında ciddi adımlar atıldığı görülmektedir.
Bu tebliğde ülkemizde çevre mühendisliğinin gelişimi, tarihçesi ve eğitimi ile ilgili tebliğ sahibinin kişisel tespit ve gözlemlerine dayalı hususlar, genç çevre mühendislerinin ve konuya ilgi duyanların değerlendirilmesine sunulmuştur.