Kimse kimseye güvenmiyor, herkes bir birinin paçasından asılıyor. Dost bellisiz, düşman bellisiz olmuş. Bunların asıl sebebi ise neden benim önümde sıkıntısı. Dünya yüzüne bir türlü, arkandan bir türlü konuşan insanlarla dolmuş. Bizlerde bu münafıklara itimat edip inanır olduk. Kimse yüzleştirmeyi, ve araştırmaya gerek duymuyor. Bu konuyu daha sonra kaleme alacağım. Seher Yıldız hanımın konuyla alakalı hoşuma giden bir şiirini sizlerle paylaşmak istiyorum.
İKİ YÜZLÜ İNSANLAR
Ben ne iki yüzlü insanlar gördüm.
Arkandan gıybetini yapıp.
Yüzüne gülümseyen zeki insanları
Kendince zeki zanneden kişileri
Kimse olamıyor?
Ya olduğu gibi görünmeyi
Ya da göründüğün gibi olmayı
Herkesin yüzünde yalancı bir maske duruyor.
Anında değişiyor.
Renk değiştiren bukalemun gibi
Dost zannettiğin insanlar
Bir an gösterirmiş
İkinci yüzünü
Diyorum kendi kendime
Biz nerede hata yaptık
Kime güveneceğimize bilemez olduk
ALLAH’dan başka...
Şu dünya öyle bir şey ki
Dost dediklerin iki yüzlü
Arkadaşlarının sahte yüzleri
Bir bir gün yüzüne çıkıyor.
Gıybet ettiğiniz kişilerin
Yüzlerine sahte bir gülümseme ile
Bakıyorlar...
Seni an acıtan şey
Dost dediğin insanların
Sırtından vurması
Yüreğini yakıyor insanın
Aynı ekmeği bölüştüğünüz
Aynı sofrada oturduğunuz
Bütün sırlarını anlattığınız
İnsanlar gelip sizi,sırtınızdan vuruyor.
Bir ak baba misali
Ölmenizi ve leşinizden
Yemek için bekliyorlar.
Dostum dediğiniz;
Gözü kapalı güvendiğiniz kişiler,
Sizi zincirlerle sırtınıza vuruyorlar.
Nasıl içiniz alıyor.
Arkadan gıybet yapacağına
Olduğun gibi görünsene
Söylesene lafını bir anda
Yüzüme söyleseydin eğer,
Derdim bak bu insan
Olduğu gibi
Cesaretli derdim.
Tabi arkadan gıybet etmesi kolayına gelir
Duymuyor ya;
Görmüyor ya;
Ama ALLAH sizi görüyor.
Ve bunu sakın unutmayınız!!
Ben ne iki yüzlü insanlar gördüm.
İçi boş bir tenekeye benzer
Kuru gürültüden başka bir şey yapmazlar.
Seher Yıldız