Kedi ile Fare Masalı
Bir zamanlar çok büyük bir ev varmış. Bu evde bir kedi ve bir fare beraber mutluca yaşıyorlarmış Birbirleri ile çok iyi arkadaşlarmış. Mevsimlerden son baharmış ve kış mevsimi yaklaşıyormuş. Kedi, fareye “Kış geliyor hava çok soğuyacak bizim yeteri kadar yiyecek bulup, evimize götürmemiz lazım.” demiş.
Beraber mahallede dolaşmaya başlamışlar. Marketin önünden geçerken kedinin aklına bir fikir gelmiş. “Eğer ben marketteki kasiyere sevimlilik yaparsam; belki bana biraz peynir verebilir.” diye düşünmüş. Tahmin ettiği de olmuş kasiyer kız kediyi gördüğü zaman “Ay çok tatlı bir kedi! Al sana biraz kaşar peyniri vereyim.” demiş ve peyniri kediye uzatmış. Kedi peyniri kaptığı gibi dışarıda bekleyen farenin yanına koşmuş ve beraber eve gitmişler.
Eve geldiklerinde, fare kediye dönüp “Dışarıda çok aç kedi ve fare var. Bence bu peyniri evin altına, bodrum katına saklayalım ki bizden habersiz gelip yemesinler.” demiş. Kedi, farenin bu fikrini beğenmiş ve kabul etmiş.
Kış mevsimi başlamış;
Havalar iyice soğumuş. Kedi ve farenin karnı çok acıkıyormuş ama sakladıkları peyniri hemen bitirmemeleri gerekiyormuş. Kedi günler geçtikçe açlık hissine yenik düşmüş ve fareye bir oyun oynamaya karar vermiş. Farenin yanına gitmiş ve “Benim kardeşimin çocuğu oldu. Onları ziyarete gitmem gerekiyor.” demiş. Fare ona inanmış ve “Tamam o zaman git.” demiş.
Kedi, evden çıkmış gizlice arkaya bahçeye oradan bodruma girmiş. Kocaman peynir karşısında duruyormuş. Görünce çok heyecanlanmış ve başlamış peynirin birazını yemeye. Karnı doyunca biraz dinlenmiş daha sonra da eve geri dönmüş.
Eve geldiği zaman fare, kediye “Kardeşin çocuğun adını ne koymuştu?” diye sormuş. Kedi, “Çocuğun adını Çeyrek koymuşlardı.” diye cevap vermiş. Fare bu ismi çok garip bulmuş ve şaşırmış.
Birkaç gün sonra açgözlü kedi, tekrar biraz peynir yemek için fareye “Kardeşimin başka bir çocuğu daha oldu. Onları ziyaret etmem gerekiyor.” demiş. Aynı planla evden ayrılıp biraz daha karnını doyurup eve dönmüş. Fare” Kardeşin, bu çocuğunun adını ne koydu?” diye sormuş. Kedi bu sefer “Yarım” olarak cevaplamış. Fare tekrar çok şaşırmış. Kendi kendine “Ne kadar garip isimler.” diye düşünmüş.
Günler geçtikten sonra, kedi aynı bahane ile evden çıkıp, gitmiş. Kalan peyniri de bitirmiş. Bu kez fareye çocuğun adını “Hepsi” olarak adlandırdıklarını söylemiş. Zavallı fare kedinin davranışlarına şaşırmış ama hiçbir şey anlayamamış.
Yemek zamanı geldiğinde, fare peyniri almak için bodruma inmiş ancak peyniri bulamamış. “Nerede bu peynir?” diye düşünmüş. Sonunda açgözlü kedinin kendisine oyun oynağını anlamış. İlk peyniri yediği gün “Çeyreğini”, ikinci peyniri yediği gün “Yarısını”, en son yediğinden ise “Hepsini” yediğini anlamış. Bir peynir için arkadaşlıklarının bozulmasına çok üzülmüş ve kendi başının çaresine bakmasına gerektiğine karar vermiş. Beraber yaşadıkları evden ayrılmış ve kendine daha güvenilir arkadaşlar bulmuş.
“Gerçek aşk nadiren bulunur ama gerçek dostluk çok daha nadir bulunur.” Jean De La Fontaine
Kedi ile Fare Masalı : Masal Oku