''Tanımadan nefret edebileceğiniz tek kişi; sevdiğiniz kişinin, sevdiği kişidir.''
konuyla ilgili:
''Akşamlar bir roman gibi biterdi. Jezabel kan içinde yatardı. Limandan bir gemi giderdi., Sen kalkıp ona giderdin. Benzin mum gibi giderdin. Sabaha kadar kalırdın. Hayırsızın biriydi fikrimce... Güldü mü cenazeye benzerdi. Hele seni kollarına aldı mı... Felaketim olurdu, ağlardım...''
arabesk köşemizde arabeskin babası müslüm baba ile devam edelim.
herkesin bilmeyeceği şarkılarından birisidir.
''Neden bana bahtım gülmüyor artık Sevgilim yanımda olmuyor artık Yüreğim derinden sızlıyor artık Gençliğimi verin almayın yıllar Beni yerden yere vurmayın yıllar Evvelce ümitler bana gülerdi Başımda sevdanın yeli eserdi Dost bildiğim herkes beni severdi Gençliğimi verin almayın yıllar Beni yerden yere vurmayın yıllar Durun ümitlerim etmeyin durun Evvelce mutluyduk maziye sorun Günahım çok ise zincire vurun Beni yerden yere vurmayın yıllar Gurbet ellerinde garibim şimdi Sevda çöllerinde susuzum şimdi Daha keder varsa getirin şimdi Gençliğimi verin almayın yıllar Beni yerden yere vurmayın yıllar''
sadece düğünde bir araya gelen insanların samimiyetsizliklerinden nefret etmektir aynı zamanda. terli terli amcaların halay çekmesinden nefret etmektir belki de, belki eski sevgiliniz evlenmiştir olamaz mı olabilir...
yaklaşık 2 yıldır yaşadığım şehirden yine kendi başarısızlıklarım yüzünden yarın ayrılacağım, bu durum beni üzüyor. tüm hayatımı neredeyse buraya entegre etmiştim tekrar geri dönüp her şeye baştan başlamak o kadar zor geliyor ki. artık çok sıkıldım rüzgarda savrulup durmaktan ama bir tık bunun sorumlusu olabilirim.
yakınlarım o kadar çok söylüyorlar ki sorumluluk almaktan kaçtığımı, artık çocuk olmadığımı. yoruldum sözlük koşturup durmaktan, yarının ne olacağının belli olmamasından ve bunların düzelmesi için hiç ama hiçbir şey yapmıyorum içimden gelmiyor. kafam çok ama çok karışık.
bunların hepsini geçtim evi toplamak zorundayım kim yapacak şimdi o kadar işi ya...
''mektuplarınla resimlerini yakacak gücü kendimde bulamasam, o zaman da kendimi yakardım. şu herkeste seni gören gözlerimi, şu her yerde sana koşan ayaklarımı ve şu her zaman sana yazan ellerimi yakardım. tenimden yükselen alevler tâ allaha kadar uzanır, ona çaresizliğimi anlatırdı. seni güçsüz, zayıf bir insan tarafından sevilmenin hayal kırıklığına uğratmamak için, şimdi benim yerime, senden kalanları yakacağım. ben yaşadıkça, varlığım bütün çaresizliklere meydan okuyacak.
unutma; seni sevdiğim için ölebilirdim, seni sevdiğim için yaşayacağım...''