John Zerzan her hangi bir listede değil. John Zerzan listenin kendisi. O muhtemelen sadece modern teknolojiye karşı değil, sizin de içinde bulunduğunuz bütün uygarlığın bir taraftarı olmayan zamanının önder gelen filozoflarından birisi. Hükümetin bekçilerini korkuya kapılması için bu yeterli değilse, o bir anarşist. Dahası onun Unabomber’la yani Ted Kaczynski’yle arkadaşlığı var.
Ama bunlar Zerzan’ın hükümetin gözetim altında tutulacaklar listesinde olmasının asıl sebepleri değil. Daha çok onun çok fazla mantıklı olması. John yaşamlarımızı nasıl yaşadığımıza dair neye inandıklarıyla alakalı olarak bazı sorularıma cevap verdi ve daimi olarak mükemmel olan Feral House tarafından basılan Neden Umut adlı yeni kitabı hakkında konuştuk.
Sana bir anarko-primitivist ve bir eko-anarşist deniyor. Konuya hakim olmayanlar için, bizer bir dünya görüşünden bahsedebilir misin?
Kısaca, anarko-primitivizm, şayet gelecek ilkel olmayacaksa bir geleceğin de olmayacağı sonucuna varılmasıdır. Geçmişteki her uygarlık yerlebilir oldu ve şimdi elimizde kalan son uygarlık hızla kendini yoketme yoluna girmiş durumda. Uygarlığın anahtar kuvveti veya değerler sistemi hayvanlardan ve bitkilerden başlayan evcilleştirmedir ve bu her zaman ilerlemektedir. Nanoteknolojiyi ve topyekün gözetim dahil gitgide derinleşen ve genişleyen kontroldür. Özgür yaşam biyosferin sağlığıyla birlikte yok oluyor. Evcilleşme olan uygarlığın doğasını ele almayan şu veya bu reform yüzeysel ve beyhudedir.
1994 yazdığın Gelecekteki İlkel ve Diğer Makaleler adı kitapta şunu söyledin: “İnsanların daha önce hiçbir zaman bebek gibi herşey için makineye bağımlı oldukları bir süreç görülmemişti; yeryüzü teknolojiden dolayı hızla tükenişe yaklaşırken, ruhlarımız onun yayılan yasaları tarafından küçültülmüş ve ezilmiş durumda.” 20 yıl içinde o günden bugüne neler değişti, ne hissediyorsun?
Bu söz şimdi, 1994’te olduğundan daha da geçerli. Elbette ki olayların temposu daha da arttı. Türlerin yok olması, boş hayatlar, tamamen patolojik bir totalite daha da kötüye gidiyor. Şimdi gündelik bir fenomen olarak silahlı toplu katliam saldırılarımız, yükselen kronik hastalıklarımız ve intihar oranlarımız ve daha fazla zehirli fiziksel çevremiz var, bunlar örneklerin sadece bir kaçı.. Ekranlarda içi boş yaşamlar, geleceksizlik hissi…gidişat bu kadar yalın olamaz. Kaçış, inkar bir şeylerin nasıl kötüye gittiği göz önünde tutulursa anlaşılabilirdir ancak gerçeklikle yüzleşme gerçekleşmek zorundadır.
Bir avcı-toplayıcı toplumun modern olana karşıt olarak en olumlu yönleri nelerdir?
Bence avcı-toplayıcı yaşamın temel artısı yüzyüze olmasıydı. Topluluklardan oluşan toplum sorumludur, sorumluğu almak durumundadır. Oysa bu kitle toplumunda tam tersidir. Bugün, teknolojiden dolayı, çok daha fazla tecrit altındayız. Evcilleştirilmemiş ve sanayileşmemiş yaşamın temel yönü olan topluluk kayboldu. Nokta. Hiçbir şeye ait olmayan iplerinden boşanmış bireyler tarafından gerçekleştirilen toplu katliamlar bunun sonucudur. Daha az çalışma, ayrıca. Uygarlık her zaman, kronik savaştan ve kadınların metalaştırılmasından bahsetmezsek, daha fazla çalışmak anlamına gelir.
Bundan bahsetmekten biraz sıkıldığını biliyorum, ama Ted Kacynski’yle ilişkine biraz değinebilir misin?
Ben ve Kevin Tucker, Kacynski’nin anarko-primitivizm eleştirisindeki kaynakları dürüstçe kullanmadığını farkettik. Bunlar tolere edilemez. Anarko-primitivizmin kendisini kusurlu bir temele oturttuğunu düşünebilirsiniz, ancak biz kanıtları yani antropolojik kanıtlar hakkında özenli olmak için çok çabalıyoruz. Kötü inanç anlaşmazlıklara dair söylemi bloke ediyor. Diyalog zaruridir ancak birşeyler bunu engelliyor.
Son bir röportajında, kitabın Neden Umut’un “anarşist hareket içerisindeki nihilizm ve geri çekilme” üzerine olduğunu söyledin. Bize veya bu noktada dünyaya ne olduğunu neden umursayalım?
Kendilerini veya dünyayı kafalarına takmayanlar için, tüm düşünceler önemsizdir. Bizim çalışmamız kötümserler veya teslim olanlar için değildir.
Kaynak: Disinfo