Dilimde şu şarkı başladım limonların kafalarını, diplerini kesmeye, sonra dörde böldüm bir tanesini, kabuklarını (Elif'in deyimiyle, formlarını bozmadan) soymaya uğraştım ama elbet zordu, bu sebepten diğer dört limonu önce elma soyar gibi soyup, sonra doğradım (ki formlarını kaybetmesinler ;) Elif dememiş ama ben çekirdeklerini de çıkardım, Elif dememiş ama ben beyaz kısımlarını da temizledim limonların (çünkü nerden kalmışsa aklımda, sanki onlar da acılık verirmiş gibi bişey zeynimin en bi dip köşesinde)...
Sonra sıra geldi en bi uyuz kısmına, soyduğun kabukların şerit şerit doğranmasına, epey bi zor oldu bu kısmı, e baktım sinir katsayım artıyor, tansiyonum fırlıyor, "Yeter uleynnn" dedim, "TÜRK KADINI ÇALIŞKANDIR, TÜRK KADINI ZEKİDİR, TÜRK KADINI PRATİKTİR" dedim kendi kendime ve mutfak makası marifetiyle kumaş keser gibi kestim o uyuz, o nemrut, o aksi kabukları :))) E oldu netekim, 3 kez kaynar suda (5 ila 10'ar dakika kadar) beklettim (Elif üç kez demiş, ben bilmem, patron o!) :)) Sonra bu sarının en bi tatlı tonundaki kabukları üstünü az bi geçecek kadar suyla kaynattım ve suyunu süzdüm. Sonra bu kabuklarla, bi saattir kabukların keyfinin gelmesini, acıdan tatlıya dönmesini "formu bozulmadan" bekleyen dörde bölünmüş limonları ve iki bardak şekeri bir araya getirip, bıraktım kaynamaya.. Bu esnada, ben pilav pişirdim, etli nohutun yanına (bak bak bak! Bir de reçelden gayrı yemekle de uğraştığını okurunun gözüne sokan blog sahibesi) Sonra kaynayınca kapadım altını, bekledim soğusun... Bu soğuma esnası epey bi uzun olduğundan, o arada yemek yendi, sofra toplandı, etamin işlendi (az kaldı, hafta sonuna bitirmek niyetindeyim, meraklı ve sabırlı okur)
Neyse netice itibariyle, koca kişisiyle akşam çayımıza eşlik etti limon reçelim :) Ekşi ama nasıl güzel bir ekşi anlatamam (ki siz bence yarım kilo yaparsanız 2 değil de 2,5 bardak şeker ekleyin) Kabukları ve içlerini yiyemedim ama suyunu yağlı (evet bildiğiniz eski usül Sana) ekmeğe sürdüm, yetmedi bi de bandım :) Çok ama çok sevdim ben bu reçeli ;) Sor bana şimdi sana kalan nedir diye sevgili okur, bana kalan pek bişey yok, bu sabah kahvaltıya azcık koyayım dedim, bir küçük kavanozdan çıkan reçelin suyu (bu yanlış bi betimleme sanırım) iki damla :( Bir kavanoz dolusu kabuk ve limon içim var benim :)))))))
Yani diyeceğim o ki, bunca laf kalabalığından sonra, siz benim gibi yapmayın, lütfen kibar kibar anlatan Elif'in tarifini dinleyin... Hem ben tarif özürlüyüm biliyorsunuz ama olsun arada size başka başka sırlar veriyorum di mi, sizin aslında sevdiğiniz de tarifinden kendisinden ziyade, bu aramızdaki ayaküstü yapılan sohbet di mi?
Elifçim bir de sevgili takipçilerim için anlatır mısın ;) LİMON REÇELİ Hem Elif'in fotoğrafları daha şahane ;)