Bu, on üç yaşındaki bir grup çocuğun ve onların ebeveynlerinin romanı. Hepsi, bir şekilde internetin kurbanı olmuş durumda. Birbirinden farklı iki nesil, hiçbir gizlilik olmaksızın bizimle kendi öykülerini paylaşıyorlar. Men, Women, and Children gelmiş geçmiş en açık romanlardan biri.
Kitabı keşfetmem, bu sene vizyona girmiş olan filmi sayesinde oldu. Filmin konusu ilgimi çekmişti; teknolojinin insanların yaşamına olan etkisinden bahsediyordu. Yine de hakkında çok bir şey öğrenemeden filmin gösterim tarihini beklemeye başlamıştım. Sonra fark ettim ki, bu film bir kitap uyarlaması! Hem de ne kitap, insanlar hakkında neler neler diyorlar.
Okuyanların çoğu yerden yere vuruyor kitabı, rahatsız edici buluyor. Ama bir kısım ise kitaba ve yazara aşık olmuş durumda. Bu durumda beni zor bir karar bekledi: Ya e-kitap olarak satın alıp okuyacaktım ya da hiç uğraşmadan filmi izleyecektim.
Tabii burada benden söz ediyoruz. Yani toplum tarafından dışlanan şeyleri bağrına basan, insanlara rahatsız edici gelen şeyleri seven bir kişiden. Madem adam bu kadar aykırı bir yazar... ben de Men, Women, and Children'ı almış bulundum ve iki gün içinde yalayıp yuttum.
Peki kitap nasıldı, hangi taraf haklıydı diyecek olursanız...
Eğer bir kesim tarafından kurşuna tutulmayacaksam, kitabı gerçekten beğendiğimi söyleyebilirim.
Mükemmel bir üslubu yok belki Kultgen'ın; fakat bir Tolstoy da okumuyoruz ki zaten. Cümleleri bana akıcı geldi ve yer yer etkilendiğim sözler oldu.
Ha aşırı mı, bazılarınız için evet. Ne kadar aşırı derseniz şöyle söyleyeyim; kitabın genç karakterleri 13 yaşında; ama filme aktarırken çocukların yaşlarını 16'nın üstüne çekmişler. İçinde bol bol küfür, aşağılama bulabilirsiniz. İlkokul öğrencisinin cinselliğinin ön planda olmasına şaşırabilirsiniz falan filan.
Benim anlamadığım yan şu, yazar zaten zararlı davranışları övmüyor ki. Kulten ne görüyorsa onu anlatmış. Ve eminim, kitabı okuduğunuzda size de yabancı gelmeyecek bir sürü şey bulacaksınız. Özetle Chad Kultgen, oldukça başarılı bir gözlemci.
Kitabın diğer sevdiğim iki yanı şunlar oldu:
İlki, konu çeşitliliğiydi. Evlilik problemleri mi? Var. Ergenlik sorunları mı? Var. Depresyon mu? Var. Yeme bozukluğu mu? Var. Mutlu insanlar mı? Var. Sorunlu çocuklar mı? Var. Var da var.
İkincisi ise, yazarın "Teknoloji bak ne hale getirmiş insanları huhhuuu" diye bas bas bağırmaması. Mesajını sezdiriyor en güzelinden.
Hassas yapılı olmayan insanlara tavsiye ederim. Olağanüstü değil ama ortalamanın üstünde bu roman. En kısa zamanda filmi de izleyeceğim, gerçi, filmden hiçbir beklentim yok çünkü kitabın yanında solda sıfır kalacağına eminim. Yine de...
Bir sonraki yazıda görüşmek üzere,
mutlu kalın!