feminen hareketler türk halkında kabul görüyor. ne açıdan peki? dalga geçilebildiği sürece tabi ki. komik olduğu ve cinsellikten soyutlandığı sürece...
türk dizilerindeki feminen karakterlere eşcinsel bile diyemeyiz bir yerde. yönelimleri hakkında asla bilgi verilmez çünkü. onlar sadece kadın gibi konuşan, giyinen, süslenen ve espriler yapan “tiplerdir”.
tip ve karakter ayrımı basittir. tip, belli özellikleri olan ve psikolojik gelişim geçirmeyen insanlardır. karakter ise iç dünyasına indiğimiz ve inişli çıkışlı psikolojisi izleyiciye direkt olarak geçen insanlardır dizi ve filmlerde. bu açıdan insanlar örneğin bir diziyi izlerken karakterlerle empati kurarlar, tiplerle değil. örneğin bihter ziyagil bir karakterdir. eşine yaptığı kötülüğe rağmen iç dünyasının işlenişinden dolayı onu benimseyip sevmişizdir. tipler sadece belli özellikler gösterir. türk dizilerindeki feminen tipler de böyledir. iç dünyalarına girilmez. sadece ana karakterlerin tekdüze arkadaşlarıdırlar.
evet bu sinir bozucu ama sanıyorum ki türkiye’de “eşcinsel bir karakter” yazmak yasak. en azından televizyon dizilerinde. yasak olmadığını varsayalım. iç dünyasına inebildiğimiz eşcinsel bir karakterimiz olsun mesela. insanlar buna nasıl tepki verirler? rtük’e şikayet rekoru kırılır mı? bilemiyorum.
islamcı yobaz tipler (bütün müslümanları kastetmiyorum) hariç türk insanı bu konuya çok da karşı değil bence. feminen olan ya da olmayan, duyguları ekrana yansıyan bir eşcinsel karakterin kendi cinsine duyacağı bir aşkın hikayesi türk izleyicisine bile geçecektir muhtemelen. keşke böyle bir şey mümkün olabilse.