Şirketimin pikniği vardı, günler öncesinden bunu Cem'e bildirdim. Haftasonu pikniğe gideceğiz, işyerimden arkadaşlarımın çocukları olacak onlarla oynayacaksın, şişme oyuncaklar olacak, sürprizler olacak, resimler yapacaksınız, hediyeler olacak, atlar olacak, ata bineceksin demiştim. Demez olsaydım, yani erkenden anlatmaz olsaydım, her sabah kalkıp "anne bugün pikmike mi gidicez" diyip durdu, yok annecim daha haftasonu olmadı, bugün sen yuvaya bizde işe gideceğiz, haftasonu gelince ben sana söyleyeceğim diyip durdum, 4 gün böyle geçti, eee haftasonu geldi, sabah kalktı, baktık ki o yuvaya gitmiyor biz de işe, "anne pikmik" "anne haftasonu" :) bak canım benim bu haftasonu 2 günden oluşur bugün birinci günü ama biz ikinci gününde pikniğe gideceğiz. Aman bir anladı bir anladı. Pikmikte pikmik diye tutturdu.....
Pazar sabahı bir heyecanla kalktı hemen hazırlandı, bir çanta dolusu yedek kıyafet, ayakkabı, herşey, gittik pikniğe. Piknik harikaydı, herşey harikaydı. Birhan ve ben organize ederiz de güzel olmaz mı :)
Ben pek Cem'le ilgilenemedim, Begüm ablası Cem Paşaya ablalık yaptı, Mine ablası, Yeşim ablası ben etrafta koşuştururken Cem'le çok ilgilendiler, ne istediyse yaptılar.
Bu arada kendine uygun basket topuyla basket oynamaya gidiyor babasıyla bir heves, bakıyor pota ona çoooooooook uzak vazgeçiyormuş bu sevdadan :) başlıyormuş babasını sabote etmeye :)
Bir de Japon balığı aldık Cem'e, sabah yuvaya gitmeden yemeğini veriyor balığının, akşamları yuvadan gelince de yaptıklarını anlatıyor. Aldığımız gün adını koy dedik. Koydu. "Hasan" ilk gün Hasan aşağı Hasan yukarı, ayy ama yok olmadı böyle, sonra Cem bu balığın adı "Minik olsun mu?" dedik kabul etti. Yeni adı "Minik" balığının, neyse ki eski adını kullanmıyor :)