31 Ekim 2008 Cuma
- Internet'e bağlı değilsiniz.
- Web sitesi sorunla karşılaşıyor.
- Adreste yazım hatası olabilir.
Yazısını görmekten nefret ediyorum. Kabloyu kontrol ediyorum , yok. Yeniden , yeniden , yeniden deniyorum . Yine yok ... Hemen wireless bağlantısına bakıyorum. Yine yok . Sinyal gücü “çok iyi “ olsa bile sonuç değişmiyor hep aynı yazı…
Sanki tuşların suçu varmış gibi , bu kez daha sert sert basıyorum ve her defasında yeni bir umutla bakıyorum ekrana . Ama olmuyor. Karşılıklı inatlaşıyoruz bir süre. Sonunda kabul ediyorum . Çaresiz bekleme süresi başlıyor söylene söylene. Elektrik arızaya telefon açar gibi de aranmaz ki ;
29 Ekim 2008 Çarşamba
Ağlamak güzeldir aslında ve benim rahatlamak için kullandığım en iyi yöntemdir. Ya ağlamalıyım ya da kırıp dökmeliyim . Sanırım bu durumda birincisi en sağlam yol.
Ve yine dava meselesini düşünmeye başladım . Daha ne kadar üzülebilirdim ki ? İtiraz hakkım 1 ay ve benim hala 15 günüm var... Alışamadım ben yeni yerime ...
28 Ekim 2008 Salı
.
21 Ekim 2008 Salı
20 Ekim 2008 Pazartesi
Yapmak istediklerimizi , yapabilecekken neden daha fazla erteleyelim ki ? İçimizdeki en çılgın çocuğu , en yaramazı , en deliyi çıkarmak için , daha ne bekliyoruz ?
Ya yarın çok geç olursa ?
15 Ekim 2008 Çarşamba
Mutluluk denen şu şey , her neyse yakınlarda aranmayacağını öğrendim.Kolay olmadığını öğrendim. Neden bilmem ama bana ait olamayacağını da öğrendim. Hak edilemeyen bir şey midir? Yoksa ben mutluyum da , farkında mı değilim ? Acaba anlamını mı bilmiyorum ?
Yok yok mutluluk ile mutsuzluk arasındaki farkın , gözlerdeki ışıltı olduğunu bilecek kadar büyüdüm. Ve o ışık söndüyse eğer , yakmanın çok zor olduğunu da biliyorum.Hele de benim gibi biri için….Pozitif bir nokta bulmaya çalışıyorum ama başaramıyorum. Bu bir kabus ve ben , ne görmek , ne de içinde olmak istiyorum. Okulumu özledim ben ….Mutsuzum...
14 Ekim 2008 Salı
Turnuvada bana göre etkileyici birkaç güzel olay vardı. Her oyun benim için ayrı bir heyecan olsa da , Türkiye Haritasından go tahtası yapılması fikri çok orjinaldi. Bizde Eda ile yeniden bölge bölge paylaştık ve gerçekten de farkına bile varmadan 7 bölgeye ayırmış olduk. Oyunumuz oldukça uzun sürse de , tahta başında ayakta oynarak il il gezmenin keyfini de aldık.
Bu da turnuvamızın maskotu olan minik kediciğimiz . Masalardan ve omuzlardan hiç inmedi. Sonunda bulduğu sıcacık bir kucakta kıvrılıp ,mır mır uykuya daldı. Hemen ona da bir yaka kartı hazırlandı.
Bu daaa... günün süper olayı. Bir gün TV'de yayınlamasını umut ettiğimiz ve Türkiye'de Go'nun patlamasına neden olabilecek harika bir animemiz var. "HİKARU NO GO " Bu animenin en güçlü karakteri , elbetteki go ustası ve aşığı olan hayaletimiz "SAİ " . Salona da en büyük heyecanı veren kişi Sai oldu. Orjinali ile aynı kıyafetlere sahip olan sai , bir süre masadan masaya gezinerek oyunları izledi. Herkesin ilgi odağı oldu .Bence harika düşünülmüş bir ayrıntıydı . İşte bu da gerçeği... Ve animemizin ilk bölümü....
13 Ekim 2008 Pazartesi
10 Ekim 2008 Cuma
8 Ekim 2008 Çarşamba
Neyse saatin alarmı çaldığında 07:15 ti , gözümü açmadan bastım kapadım. Klasiktir , 5 dk daha , 5 dk daha derken , uzatmaları oynamadan olmaz...Bazen uykuya yenik düştüğümüzde , hazırlanma süresi 15 dk. ya bile düşer ama o andaki telaşeyi görmeyin. Hadi hadi hadii , İki ayak bir pabuç misali....
Ruh hali
6 Ekim 2008 Pazartesi
**Bir konuda fazla düşünürseniz , hiçbir şey yapamazsınız!
**Bir hayalin gerçeğe dönüşmesi mümkün müdür?
**Başkalarının hayatlarını okuyup , hayaller kuran değil, o hayallerin kahramanı olan , hayalleri gerçekleştiren biri olmak...
- Gerçekten de bir şeyi çok düşünmek , o konudaki cesaretini kaybetmeye neden olur. Riski göze almayı bilmek lazım...
- Başka bir zaman hımm ... Çok hoşş bence...
- Hayallerin gerçeğe dönüşmesini kim istemez ki ? Bu yüzden adı hayal zaten...
- Hepimizin hayalleri var ve hayallerimizin kahramanı olmak için neler vermezdik ...
- Ben de başkalarının duymak istediklerini değil hissettiklerimi söylemeyi tercih ediyorum.