Bunların olmasını istemiyoruz. Gerçekten. Semalarında gezinen beş yazardan dördünün ağır DC hastası olduğu bir site Geekyapar. Batman dedi mi akan suları durduran, Superman’e de kayıtsız kalmayan bir yeriz biz. En sevdiğimiz çizgi romanları sorsan, onluk liste yapar, her birimiz en az beş DC / Vertigo işi yerleştiririz. Gelin görün ki kaygılarımız var. DC Comics (daha doğrusu sahibi firma Warner Bros) bizce şu inanılmaz önemli 6 hataya doğru ilerliyor yavaş yavaş. 2016’da Batman v. Superman: Dawn of Justice çıktığında yanılmayı diliyoruz, fakat pek de yanılacak gibi durmuyoruz şu ana kadar.
Buyurun!
Görselliğe Fazla Önem Vermek
Bununla ne kast ediyoruz? Elbette ki Warner’ın koskoca Batman v. Superman’i Super 8 kamerasıyla çekmesini, “found footage” havası vermesini falan istiyor değiliz. Çizgi roman tarihinin açık ara en ünlü iki kahramanından söz ediyoruz burada, bittabi görsellik had safhada olacak. Fakat bir şeyi unuturlar diye çok endişeleniyoruz: Bu iki karakter de görsellikleriyle değil, temsil ettikleriyle ünlü oldular. Bu korkuyu yaşamamızın sebebi de çok net: Yönetmen koltuğunda Zack Snyder’ın oturuyor olması.
300, Watchmen ve Man of Steel gibi kartpostal güzelliğinde çizgi roman uyarlamaları çeken Snyder, her zaman; istisnasız her zaman filmin mesajının ve senaryosunun görsellikler arasında boğulmasına sebep olmuş bir adam. Superman’de bu bir ihtimal affedilebilir. Ama TDKR gibi kritik bir hikayeden uyarlanmış, Batman’in de elzem yer tuttuğu bir hikayede bu felaket olabilir.
Çok Fazla Orijin Hikayesi Anlatmak
Gelin şimdiden filmde gözükeceği yüzde yüz doğrulanmış karakterlere bir göz gezdirelim. Batman ve Superman tamam zaten. Bunların karşısında bir de Lex Luthor’u ekleyiverin kötü adam olarak, onu da gökten zembille indirmeyeceksiniz herhalde. Gal Gadot’un oynadığı Wonder Woman ve Ray Fisher’ın oynadığı Cyborg’u da katın araya. Ha bir de, unutmayın, Jason Momoa’nın Aquaman’i var. Daha Jena Malone’un oynadığı Robin’e girişmiyoruz bile. Kalmış ki rolleri belli olmayan aktörler de var, onların da bilimum kahramanı canlandırdığı söylenmekte… Biz dedikoduları boşverelim. Hiçbir şey değilse, filmin bir veya öteki şekilde orijin hikayesine değinmesi gereken beş karakteri var.
Batman’in orijin hikayesini artık anlatacaklarını sanmıyoruz, ama Robin olacaksa ve TDKR gibi anlatılacaksa ortada bir orijin mevzusu var. Bildiklerimizden yola çıkarak söyleyebiliriz ki Cyborg’unki de hikayenin önemli bir parçası olacaktır. E Lex Luthor’unki de öyle olmak zorunda. Wonder Woman’ı da “bu arada bir de Amazon prensesi var” diye araya sıkıştıramazsınız. Aquaman’i ne yapacaksınız? Bunların hepsi, fazla orijine yüklenip, ortaya Amazing Spider-Man 2 gibi tatsız bir kokteyl çıkartma korkumuzu doğrular şeyler.
Ya Da Orijinlere Yeterince Girmemek
Diyelim ki Snyder bunların hiçbirini umursamadı, “bir Batman var, bir de Superman” dedi, bangır bangır bir film çekti. Bu, ötekinden de büyük bir tehlike barındırıyor içerisinde. Zira bu film, başlığının hiçbir şüpheye yer bırakmayacak bir şekilde kanıtladığı gibi, sadece içinde bulundurduğu kahramanların değil, Justice League’in ve uzantısı olarak tüm DC Comics sinematik evreninin de orijin hikayesi.
Bundan sonra anlatılacak tüm hikayelerin özü buradan çıkacak. Yani eğer biz Aquaman’i, Cyborg’u, Wonder Woman’ı, Batman’i ve Robin’i bu filmde kabul etmezsek, onların sağlam karakterler olduğuna bu filmde ikna olmazsak Justice League evreninin geri kalanının işe yaramama ihtimali çok yüksek. O yüzden iki ucu boklu bir değnek var Zack Snyder’ın elinde. Karakterlerin kökenlerine gösterdiği özen, tam anlamıyla dengede olmalı. Film boğulmamalı, ama bizi ikna da etmeli o orijin hikayeleri. Söylemekte fayda var, bu kadar fazla karakteri bir anda ekrana sokarken bir yandan da dengeyi tutturabilen sadece bir film çıktı bugüne kadar, o da Bryan Singer’ın ilk X-Men filmi…