yurtta kalanların çektiği sorunlar
hiç sorun yaşamayan benim herhalde. yaşasın kaldığım öğrenci yurdu
saat 13.00' dan sonra biten kahvaltı, ağız kokusu bulaşık suyu kokusuyla karışmış bir yemekhane, akşam saat 22.50 de hala dışarda olup içinin yavaştan yusuf yusuf etmesi he bir de tek tip nevresimleştirme olayı olan küçük çaplı hapishane
kendini yurdun sahibi sanan güvenlik, tam uykuya dalacağın sırada yan odalardan gelen çığlıklar, kahkahalar... giriş çıkış saati sınırlaması, kahve makinesi-kettle yasağı, internet yavaşlığı vs.
pedini yatak ortasına açık halde bırakan, temizlik nedir bilmeyen, tek derdi para harcamak olan kibirli insanlarla yaşamak zorunda olmak