Yüz ifadelerimizin,el kol hareketlerimizin ve beden dilimizin karşı tarafı,konuşmalarımızdan daha fazla etkiler.
Yeni açılan,milyon dünyası tarzında bir alış veriş mağazasına gittim. Mekan çok büyük olduğu için çalışan sayısı da oldukça fazlaydı. Milyon dünyası tarzı olan bu yer,yeni açıldığı için birçok sıkıntı vardı ancak bunları pek umursamadım ne de olsa her yeni kurumda bazı aksaklıklar olabilirdi.
İhtiyaçlarımı aldım arabaya bindim ancak kendimi biraz huzursuz hissederek bindim arabama.
Biraz sakinleştim,sorma bu huzursuzluğumun sebebini düşündüm. Ortada görünen hiçbirşey yoktu,kimseyle bir münakaşa yaşamamıştım ve kötü bir haberde almamıştım.
Neydi bu kötü hissiyatın sebebi?
Alışveriş yaparken mağazanın içini gözümde canlandırdım ve o an bazı şeyleri fark ettim.
Meğer,beni kötü hissettiren mağaza çalışanlarının surat ifadeleriymiş.
Eminim, bumuymuş, takma kafana diyenleriniz oluyordur şuanda, ama fark ettiyseniz ben de zaten o anda kafama takmamıştım hatta umursamamıştım. Ancak bilinçaltımız bu sıkıntıyı fark ederek hemen fiziksel olarak kendini gösterdi.
Bizler farketmesekte bilinçaltımızdaki bir çok kötü deneyimden dolayı duygularımız kötü yönde seyredebiliyor. İşin kötü tarafı bizim bunu fark etmemiz.
Bilinç-bilinçaltı konusuna bura da çok girmeyk istemiyorum çünkü bahsetmek istediğim konu;
Yüz ifadelerimizin,el kol hareketlerimizin ve beden dilimizin karşı tarafı,konuşmalarımızdan daha fazla etkiliyor olmasıdır.
Yapılan bir araştırmaya göre iletişimin karşı tarafta bıraktığı etki en fazla sözsüz iletişim denilen jest,mimik ve el kol hareketlerindedir.
Bu ne anlama geliyor?
Bunun anlamı karşımızdaki ya da çevremizdeki insanları sarfettiğimiz kelimelerden çok surat ifademiz,el kol hareketlerimiz ve beden dilimizin daha fazla etkilemesidir.
Bu doğrultuda, insanlarla konuşurken surat ifadelerimize ve el kol hareketlerimize daha çok dikkat etmeli,karşı tarafta bırakacağı etkiyi bilerek davranmalıyız.