Yüce Rabbimizin insanlara yönelik nihâî yasalarını (emirleri ve yasaklarını) ihtiva eden Kur’ân-ı Kerîm, değinildiği üzere insan ve toplum hayatını evlilik üzerine oturtmuştur. Bu sebeple Kur’ân-ı Kerîm’de özel olarak evliliğe değil boşanmaya vurgu yapılmıştır.
Rabbimiz boşamaya/boşanmaya izin vermiş, öneminden ötürü boşamayla ilgili kuralları Sevgili Peygamberimize bırakmadan bizzat açıklamıştır.
Konuya ayrılan Talâk sûresinin ilk iki ayeti ile[1]Bakara sûresinin alakalı beş ayetinde(228-232)[2]erkek tarafından boşama ve kadın tarafından boşanmanın nasıl yapılacağı bildirilmiştir.
Değinilen yedi ayette konu üç defa Allah’a ve ahiret gününe îman ile irtibatlandırılmıştır. Boşama-boşanma ile ilgili kuralların Allah’ın sınırları (Hudûdullah) olduğuna sekiz defa açıklık getirilmiştir. Bu sınırların aşılmaması şeklindeki ilâhi emir pekiştirilmiştir. Allah’ın bu sınırlarının hafife alınmaması ve onları çiğneyenlerin nefislerine zulmetmiş olacağı ve zalimleri oluşturacakları gerçeği beyan edilmiştir. Bilgili fertlerden oluşan topluma yapıldığı ve ancak onlar tarafından değerinin bilinebileceğine işaretle boşama-boşanma ile ilgili kuralların Rabbimizin indirdiği nimet olarak algılanması emredilmiştir.