Bunları yazmak şart oldu.
Kızanlar olacaktır.
Sevenler sevmez, sempati duyanlar küfür eder hale gelecektir.
Kim bilir belki de sosyal medyada arkadaş isek arkadaşlıktan da çıkaracaklardır.
Tıpkı CHP ve Genel Başkanı Dersimli Kemal’i, dinci, Kürtçü CHP yönetimlerini, Atatürk’ten ve Cumhuriyet’ten neredeyse vazgeçme noktasına gelirken yürüttükleri politikaları eleştirdikten sonra CHP’lilerin yaptığı gibi.
Olsun.
Doğru bildiğimiz yoldan dönmedik bugüne kadar, dönmeyiz de.
Düşündüklerimizi, Laik Cumhuriyet ve Atatürk yolundan dönenleri,
-bilerek ya da bilmeyerek- yazarız, çizeriz.
Halkı kandıranları, yalan söyleyenleri, değerler üzerinden çıkar sağlayanları,
uyarırız, silkeleriz, yakasına yapışırız, deşifre ederiz.
Hele söz konusu laik cumhuriyet ise,
büyük devrimci Mustafa Kemal Atatürk ise,
çağdaş yaşam ise..
Henüz tam olarak anlayamadığımız, öğrenemediğimiz nedenlerle,
-bazı iddialar dile getiriliyor ama bunlara şu anda inanmıyoruz-
gerici ve yobazlarla, Atatürk ve laik cumhuriyet düşmanlarıyla iş birliği yapılmışsa,
kol kola girilmiş ise…
İşte orada herkes hesap vermelidir.
“Ne diyorsun be adam, konuya gir” dediğinizi duyar gibiyiz.
Peki, öyle olsun.
Son günlerde bizi çileden çıkaran,
dişimizi sıkmaktan çenemizi ağrıtan,
“Ülkenin Erdoğan ve AKP gibi ciddi bir sorunu varken,
rejim elden giderken bunları konuşmaya gerek yok” diyerek sıkıntı geçirmemize neden olan kişi Doğu Perinçek.
Ve O’nun şirketi gibi yönettiği, Vatan Partisi.
Doğu Perinçek’in özellikle 15 Temmuz düzmece darbe girişiminden sonra diktatör olma yolunda hızla ilerleyen Erdoğan ile adeta ‘kanka’ olmasını anlamakta güçlük çekiyoruz.
Perinçek’in, sultan-halife olma heveslisi Saraydaki adama tapmasını içimize sindiremiyoruz.
Perinçek’in, Atatürk’ün ordusuna FETÖ’cülerle birlikte kumpas kuran,
TSK’yı bitiren-rezil eden, Balyoz, Ergenekon ve casusluk davalarının mimarı sayılan, TSK’yı parti ordusu yapan, kin ve nefret dolu zata olan aşkını kabullenemiyoruz.
Perinçek’in, ülkeyi kan gölüne çeviren, kardeşi kardeşe kırdıran politikalar izleyen, tem amacı kendini ve yakınlarını kurtarmak, hesap vermemek, Türkiye Cumhuriyeti’ni din esaslı Osmanlı artığı yapmak olan bu kişi ve partisi ile mücadele etmek yerine,
muhalefet partisine –çok eleştirdiğimiz, son iki seçimde yanlış politikalar yürüttüğünü düşündüğümüz için oy vermediğimiz CHP bile olsa– savaş açmasına hayret ediyoruz.
Perinçek’in Atatürk ve laik cumhuriyet düşmanı Saraydaki kişiyi “cumhuriyet ve Atatürk çizgisine geldiğini” söyleyerek övmesini, O’nun suçlarını hafifletmeye çalışmasını rüyamızda görsek inanmazdık.
Perinçek’in, bütün komşularımızla ve dünya ile kendi çıkarı için düşman olan, dış politikayı sadece kendi ilişkilerine göre belirleyen, saygın Türkiye Cumhuriyeti Devletini sıradanlaştıran, Amerika’nın BOP eş başkanı olmakla övünen zatı, aklımızla alay edercesine “Amerika’ya karşı savaşıyor” diye sunmasınıacı acı gülümseyerek izliyoruz.
Perinçek’in, geçmişte FETÖ ve PKK ile iş birliği ve pazarlık yapan -sonrasında işine öyle geldiği için geçici olarak bundan vazgeçen, işine gelirse yine ortaklık yapabileceğinden kuşku duyulmayan- birilerinin yanında saf tutarken CHP’yi, FETÖ ve PKK işbirlikçisi olarak sunmasına şaşırıyoruz.
Perinçek’in, Türkiye’de adalet yerle bir iken, adaleti sağlayanlar tek adamın iki dudağından çıkacak sözlere ve ihbarlara odaklanmışken, muhalif, solcu, sosyal demokrat, sosyalistleri düşman olarak görülüp zindanlara atılırken, “Türk yargısı son 50 yılın altın çağını yaşıyor” saçmalığını pek adaletli bulmuyoruz.
Perinçek’in, kendi kanalı Ulusal ve gazetesi Aydınlık’ı Erdoğan ve AKP dururken CHP’ye saldırmasına yönlendirmesini anlayamıyoruz.
Perinçek’in, -geç de olsa, gerekçesi tam olarak içimize sinmese de, destekleyen bazı grup ve kişilerle asla bir arada olamayacak olsak da- CHP’nin ‘Adalet’ yürüyüşünü eleştirmesini, ‘CHP’nin bonzaisidir’ demesini doğru değerlendirmeler olarak görmüyoruz.
Perinçek’in Atatürk ilkelerini bir gün çağdaş cumhuriyeti ortadan kaldıran bu iktidar ve politikalarını destekleme konusunda MHP Genel Başkanı Bahçeli ile yarışmasını kabul etmemiz asla mümkün değildir.
Sıralamaya devam edersek, sonu yok bunun.
Ancak, bir çift sözümüz daha var:
Vatan Partisi içindeki Atatürk’çü, Kemalist, eski komutanlarımıza, yönetimdeki dürüst vatandaşlara diyoruz ki:
“Doğu Perinçek’in bütün bu politikalarına, açıklamalarına katılıyor musunuz?
Katılmıyorsanız niye sesiniz çıkmıyor, kabul mü ediyorsunuz?
Siz de kendisi gibi mi düşünüyorsunuz?
Düşünmüyorsanız niye gereğini yapmıyorsunuz?”
Bir sözümüz de Türkiye Gençlik Birliği’ne.
TGB, gezi eylemlerinde, cumhuriyet mitingleri sırasında, gerici kanunlar çıkarılırken bu ülke insanlarına umut olmuştu.
Sokak eylemlerinde öncülük yapmıştı.
Uzun zamandır sesiniz çıkmıyor.
Cumhuriyet elden gitti, rejim değiştirildi, Atatürk silindi, sizden ‘tık‘ yok.
Neden?
Neredesiniz, ne yapıyorsunuz, pes mi ettiniz?
Yoksa, Doğu Perinçek’in yolunda mı gidiyorsunuz, kendisinden ‘sessizlik’ talimatı mı aldınız?
Siz de mi Atatürk ve Cumhuriyet’ten vazgeçtiniz?
Söyleyin gençler, bu hayal kırıklığını bize niye yaşattınız, yaşatıyorsunuz.
Size borcumuzu ödemek için, mücadelenize destek olmak için,
gücünüze güç katmak için, 54 yaşındaki bir ‘genç’ olarak eylemlerinize katıldık.
Cop yedik, basınçlı suyla yere serildik, gaz yedik.
Daha önemlisini söyleyelim; sizin yüzünüzden Vatan Partisi’ne bile oy verdik.
kendinizi yalnız hissetmeyin, verdiğiniz mücadelenin karşılığı olduğunu görün diye.
Yanıldığımızı söylemeyin bize.
Hadi…