BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM ”Biz hangi ülkeye bir peygamber gönderdiysek, onun halkını -yalvarıp yakarsınlar diye mutlaka yoksulluk ve darlıkla sıkmışızdır.” A’raf – 94.
es-selamu aleyküm ve rahmetullahi ve berakatüh
Bu ayet çok açık,insan ferahlık içindeyken basireti bağlanır, o kadar toz pembedir ki dünya, gerçekleri farkedemez.Güzellikler kendinden zannedebilir, kibirlenebilir. Ya işler kötü gitmeye başlarsa ?Başınıza bir bela geldiğinde, feryad mı edersiniz yoksa durup düşünür müsünüz? Sıkıntı anlarında şükrümüzü biraz daha arttıralım.Ve sadece sıkıntı anında değil, huzur anlarında da tesbih edelim Sübhan’ı, unutmayalım ki, nimetin devamlılığı ancak hamd ile mümkündür. Kim bilir, Rabbim değeri bilinmeyen nimetini geri alıverir! Zaman zaman başımıza gelen dert sandığımız olaylar da, bizim için nimet olabilir.İnsanoğlu dara düşünce aklı başına gelir, ancak o zaman, çaresiz kaldığında döner Rabbine.İmana gelir belki böylelikle… Peygamber Efendimiz SAV. kavmi için Allah’a dua etmişti, Hz. Yusuf’un kavminin çektiği darlığı benim kavmime de ver demişti hani. Kendi de o yoklukta sıkıntı çekmiş, ama sonuçta İslam kök salmaya başlamıştı.
Bu dünyada gaflete kapılmamak için, arada sarsılmak gerek,Rabbim çaresiz dert vermesin,
kulunu kendi haline de bırakmasın. İmtihan devam ettiği sürece, ümit vardır ! İmtihan bitmişse,
yapılacak birşey kalmamıştır. Hesap sorulacağımız en küçük nimet, aldığımız nefestir.
Bilmem gerisini saymaya gerek var mı?
Reklamlar