Sagopa Kajmer Sözleri – Ne Güzel Sözler
Sayfamızda; Sagopa Kajmer Sözleri, Sagopa Kajmer Şarkı Sözleri yer verilmiştir.
Yalnızlık Tanrı’nın lütfu.
Anlatsam anlamış olur mısın rapten.
Bakışlardır kainatın sözlüğü.
Hiphop evvel olsa rap sonumdur.
K*hpenin hatrını kahveye gömdüm.
Aşkı anlatanlar aşkı kaybedendi.
sattığın dostuna özrün ölüm olsun.
Hep hazindi günümün son görüntüsü.
EN GÜZEL SAGOPA KAJMER SÖZLERİ
İçimdeki duygunun yok muhabbet ortağı.
Onuru zedeler alaya yaralanan her doğru.
Diline hakim ol bak sol elimde alyans.
Ey iştahı maymun nefis çekil gıyabımdan.
Yarına salim çıkmak yetmez, yanıldınız.
Affetmek erdemse, unutmamak akıllılıktır.
Şahsıma savurduğun ezik küfürlerle övün!.
Beni buldun, Azrail yap görevin eylem olsun.
Kum saati döner, akan vakit saçlarımı söker.
Suretim şarap misali eskidikce kıymeti arttı.
Konuştuğum duvarların dili olsa susmaz asla.
Kİm samimi? Kim hakiki?. Bana yanıt verin!.
Her sevinç, bir içim ve içlenişime direnişim.
Rap sözle gelen sert darbe lirik li beat li.
En fena zamanlarımda arkadaşımdı yalnızlığım.
Düşüncelerin yüzüne vurmalı. Buna adam gerek!
kalbimde senede kaç kez birisi idam aldı ha!?
Aklım kendine gömüt kazabileceğin kadar derin!
Müzik beni götürsün alıp gidebildiği bölgelere.
Lan olum bak burası koca denizde iki kaşık tuz.
Perişanlık, pişmanlık çekilmesi en güç dertmiş.
Berduş halim arbedemde yumruklarımı Sagopa Kajmer Sözleri sıvazladı.
İki göz var; biri kuru çöl, diğeri su dolu kase.
Kovdukça varır şeytan vardıkça kişner küheylan.
Beni devirmek oldukca kolaysa tarihinden adımı Sil.
Yumruk yiyecek istemiyorsan tadını sakla tokadın.
Toprakla aramdaki mesafe kadar yaşam değil uzun…
Paranın kıymeti arttı millet, insan kıymeti battı.
Dudaklarımda bal yok, oysa tek dilekti mutluluk.
Bir hatası iki kez afladım, üç etti elvedaladım.
Rüzgar sertliği bilmez duvarın ardına saklananlar.
Off.Etti cana tak malesef https://www.msntube.net yok çaresi yalnızlığın.
Kokuşmuş ruh leşlerinize ruh eşimle ısırık attım.
Bir duada gizli saklı ödülün, bir nazarda saklı hüznün.
Bu dünyada bir gerçek var, inan herşey karşılıklı!
Nursuz bir yüz meyvesiz bir ağaca benzer, gülüver.
Yaşama hakkımı sonuna dek mi kullanmalıyım Tanrım?
Nefsinin dişleri kalmamış seni dişlemekten yazık.
Gelen benimle gelsin, müzik bizi aldı, gidiyoruz!
Akıllarınızda ne Uhud kaldı ne Hendek ne de Bedir.
Tahammülüm ayaklar altında izler küçük bir karınca.
Dostun adı var kendi yok ve hepimiz bir tek yurttaş.
Dünyanın ninnisi olmuş sirenler, ya RAB bizi özler.
Kimin ilkin vurduğundan öte kimin sert olduğu mühim.
Sil adımı baştan yaz kalbine, baş harfi büyük olsun.
Katıksız iyiyi bulana dek mi sürecek tek devamlılık.
Aşkın tepe noktalarına erişebilme lüksü güvene bağlı.
Olamadıklarım için üzgünüm beni olduklarımla kabullen.
Korkusuzluk sahipleri niçin kemer arkasında tabanca taşır?
Ne tuhaftır ki,biriniz daima talihli sıfatı aldınız.
DNA’larımı insanoğlu bozdu sanırım burda bir problem var.
SAGOPA KAJMER YENİ SÖZLERİ
Ben bana kendim için lazımım, hatıram olsun sana şarkım.
Burası örnek, ülkesi masal, misali hepimiz hayal kafilesi.
Kirlenmeden kalabilsem de sıkı tutunup düşmesem olmaz mı?
Değişen doğrulara kalıcı hatalar yapmak akıl kârı değil.
sago rapin en kalin ansiklopedisi aç sayfalarımı karıştır.
Gönül kuşunu hangi avcı vurduysa, onun yanına uğurlanırsın.
Yaşam bir meyve sepeti kaç çürükle karşılaştım sen hesap et.
Affedilmeyi hak etmesem de Dilimde aynı saatte aynı dualar var.
Hepinizin sago bilgisi yetersiz vitaminlerimle bugune geldiniz.
Ve değerin kıymeti kalmamış, ve her, yarışta çıkarın adımı önde.
Benim aşka dahil grafigimde çizgiler hep kırıktı, umursamazdım.
Sadece yalanı bilen yalana kanmıyor, Yunus okun yayını geriyor!
Evren bala batar
Ölüm yapar mı asla gecikme?
Bana şaşkın bakıyorlar,
Onları da anlıyorum.
İlişkiler cıvık dostum,
Her balık oltalık.
Öncelerimi dışlar sonralarım, aklım firarda,
Keşfi bekleyen cümleler içindir tüm çabam,
Yaptıklarından sebep yapacaklarına hazırlıklı
Hırçın isen, hırsın sonu varır saçını yolmana.
ufaklığım, sersemim,
Ne bu? Hep hata, hep hata..
Kalp evinin anahtarlığını koyma düşmanın avcuna.
İblis kanıma girmeni üstelerse bilki hile vardır.
Fırçayı elime aldığımda ilkin anılarımı boyarım.
SAGOPA KAJMER ŞARKI SÖZLERİ
Kim kerizdi?
Bir ihtimal aklım bir denizdi ben boğuldum.
Ders kitapta bitmez,
Unutma her bir solunum 5 dakka
istisnalar kaideyi bozmaz,kuru yanında yaş telaş yapmaz.
Beni seher vakti bekler rahlem,
Feyzlendikçe olalım hemdem.
Kaptanı benim bu geminin
Son olarak ben cikarım yo ürkü etmeyin
Sen de gel peşimden amma oldukca çalış,
Duvarda yazmaz her kaide.
Hepsi kalsin alemimde,
Sagopa ve Ceza,
Rap için bir pranga…
Kime denk gelmiş ki üzüntüsüzlük,
Ya mutluluk talihlileri kim.
Bulunamaz Sago’nun dengi,
Beni anlaman için gerek birazcık data.
Tekbir aldım sözümün evvelinde,
RAP yaparken günaha mı girdim?
Ben kimim ki; bilmemekteyim.
Yaşam kızgın boğa ben kırmızı pelerin.
Tutsaklık cehaletten oluşur.
Kedyi merakı, insanı hırsı öldürür.
Vakitsiz ölümlere akıttığım göz yaşlarım için,
sürtük alınyazısı utansın.
Bir çoğunuzun problemi küçücük,
Hedefi isabetlersen işe yarar tüfek.
Çocuklarinizi müziklerimle besleyin
Kimi zaman istemeden hislerim gerilmiş…
Sagopa Kajmer 98 çıkışlı.
Sekiz senelik görüşlerim karamsar bakışlı.
Artık Kasva bitkin düştü,
Seher vaktim ümit kuşum gene cik cik ötüştü.
Kolaymı,zormu hayatım,
Ummadığım taşlar başımı yarar,
Budur maruzatım.
Kolej parayla,
Yarın dolarla,
Beleş avuçla,
Sözüm parasız,
Tak kulağına.
Kul kulda itimat arar, yol yola bağlanır,
Ay güneşten habersiz iş yapmaz.
Bu mecazlardan geçip en hakikiye gidelim,
Cemal-i ba kemale seyredelim..
Ortalarında bir yerlerdeyim ömrün bana nazaran,
Bir ihtimal yarına varmam mucize.
MC Sago+ Kaf Kef = Kırık çocuk,
Biz asi yılları gerimizde bıraktık moruk.
Birisi acıyı cekti diğeri acıyı servis etti şarkılar
Yazıldı ikisi üstüne
Biri ağlayarak adım atar hayata rahmetlen,
Biri veda eder gülmeyi öğrenmeden.
Benim kalemi bir şahıs yıktı, kalemimi kırdı,
Sözlükte sevgiliydi anlamı..
Yutkunuyorum…
Fark ediyorum…
İstemezdim bu şekilde olsun, içleniyorum…
Kiminin huzru kiminin derdinden çalıntı,
Benimkisi yaşamdan bizzat alıntı.
Binlercesine karşı yektim.
İçimdeki sultanın yüzünü görmek ister gözlerim.
Bir prof misali düşüne durdum, fikir söze fikir sanırım
Hedefi buldum,
Bunu da yüzüme vurmasınlar,
Aade evde yüzüm asık, dışarda sempatik takıldım.
Zıkkımın haramı boldur,
Toprak öncesi yuttuğun lokma odur,
Sakın, geri çekil.
Samimice kuyu kazanlar, vay azanlar vay,
Aklını başından alır akıllı yalanlar.
Bir yer buldum kendime sessiz,
Kıymet bilmeyene çığlıklar attım, yerli yersiz.
Süre ellerimde kum şeklinde dagilir iken,
Seneler beni tasa çeviren hokkabaz şeklinde.
Bir anahtar var elimde her kapıyı açar,
İşte kapılar ve işte dışta kalan hepimiz.
Ayaklar benim yazan kol benim kolum,
Düşünen hisse da benim bu treni çeken ray da,
Rüyalarımdaki işaretlerle güne mutsuz başladım.
Korkularımı istemeden basledim.
Sen ne şekil bir mevsimsin ısınmam olanaksız,
Donmamak neyime titrememek oldukca zor.
Bilir misin rap için güneş de benim ay da,
Aldım başımı yürüyorum kelle koltukta.
Tekken gülebilmek işin özüdür,
Sen nerden bileceksin hangisi benim son sözümdür.
Ah çocuk ne seyredersin olan bitenleri,ölmemeli umutların.
Gel ve elimi tut!…
Bilirler herşeyi doğru fakat niye yürüyüp durular eğri
Çık şu işin içinden çık şimdi
Ben ömürden silemedim: Rap Rabb’ın kadere yazgısı.
Pikaplarıydı Mic’ın çalgısı…?
Ben Sago old school’dan, new school ”hırs”.
Kendinle dalga geç bizlerden tırs!…
Esefle kınayan MF varya gerçekten en güzel tayfa.
Gözlerimle birlikte dolar sayfa.
Görüldü şeytanlanmışların sav öldüğü,
Görüldü evlatların böcekler şeklinde öldürülmüş olduğu.
Aklımdaki gömüt bir kişilik değil
Ve sen suçlu değilsin duygular kendini öldürür.
Lan bi sen mi kaldın tek akıllı?
Bu tarla mayınlı ! Ummadığın yer tuzaklı vesselam.
Fani olanı ver ki kalımlı olanı alasın,
Al kibir kibritini ateşle yak beni ve sor bana.
Bak bana dikkatle,
Sence ben militan mıyım,
Sakallarımı yolsam, ahbaplarından mıyım?
Sevgim gerçek olmasaydı ağlayabilir miydim,
Aşkın bende olmasaydı iyi mi gülebilirdim.
SAGOPA KAJMER ŞARKILAR
Seramoni ustası rap yap, bağır!…
O şekilde robot dansı yaparım ki kalbimi teneke sanır
Bana sadece dilsiz söyledi dili olanın dile getiremediklerini.
Teşbihte kusur olmaz.
Sabır tüm sıkıntıların anahtarıdır, doğrudur
Düş kırıklıklarım sonucu ruhum yorgundur
Baris degil savasla sahnelerdesin bebeksin,
Hayatta karsima cikan en zavalli doneksin.
Hiçbir kuvvet engel olamamıştı bana ve dilime,
Zincir vurabilir mi kralınız da gelse?
Çıksın artık be kalem tek bir harf çiz bari,
Vaktim olur zayi etme bu şekilde kurma yarını.
Aklımdan geçenleri bir cümleyle anlatabilsem,
Kendimle olan yarışımı kazanabilirdim.
Bu girdabın yokedici döngüsünde yalpalan,
Kurnaz kurnaz yaklaşandır adını koydum şeytan.
Ortalarda bir etiz evren eli çatal kaşık
Yenir misin kalır mısın budur malum çoklu şık !
Ulaşılacak saadete kaç kapı daha var,
Açtım açtım kapıları girdim bomboş evlere vardım.
Gömüt taşları şeklinde benzer insan insana
Konuşmak istersin de susar bülbüller boğazında
Esasen inancımız olmasa var
olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?
Yere düşen ekmek kırıntıları,
Senden hesap soracaktır nispet yaparcasına,
Haram zadesin haram zedesin.
Küçülmemek için büyük konuşman,
Peki niçin büyük görünmek için yalan konuşman, anlamam.
Aklım hep kalbimi batmaktan kurtarmış olur.
Kalp yanlışlara düşerek kararır, kapkara olur o.
En güzeli çocukluktu haiz olduğum sıska vücuttu,
Bu çocuğun yaşamı ya Rapti ya Hiphoptu.
Ben bir iki şey biliyorum üç-dört şey ekliyorum,
Gerekmez Bana kimselerden gelecek yorum.
Cewapların olmalı,zira sorularım vardı !…
Her kekelediğinde yalan sinyallerin yandı.
Sen şahane bir uçurtmasın,
Ben de senin ipinim unutmayasın,
Bensiz söyle ne işe yararsın.
Adım dilden dillere bu şarkı benden senlere,
Kalp buruk gidenlere tutuk çenem sövenlere.
Sago aynı şarkıyı söyleyeli 9 yıl olmuş,
Zaman kendini öldürürken sevdiklerim yok olmuş.
ilhamın olayım ilhamsız, tepeye varman olanaksız,
Bundan dolayı niçin, siz ve sizin gibiler kansız.
Hüzzam Sago’ya nam, buruk luk, birazcık gam,
Yazılı kağıt dolu masam, olmaz yazan olmasam.
Tanrı
sana iki göz vermis maksat göresin.
Görmekten yoksun olan gözlere mevla güç versin.
Her satırda çıkarı virgül etme kompozizyona.
Bin zebani tarlasında tek ve son seferdesin..
Yunus Sago mahkumuyla her gün görüştü,
24 saatlik günler onunla yaşam bölüştü,
Rap konuştu.
Benden uzakta olsun derdim körpecik çocukken.
Gücümü toplamam gerekti aldanışımı yaşarken.
Aklım koca bi mezarlık,
Gömülen gömülene, unutulan unutulana, kayıplara karışan karışana.
Büyük konuşan insanları, küçülürken gördüm,
Tepeden izleyenleri, yere çakılırken izledim,
Rabbim Sago viran, kimi vakit yalnızlık yaman,
Savursada batıramayacak gemilerimi fırtınan.
Akla karayı ayrıştır, akılsız başın derdi var.
Atar damar attıkça, akıllı olmakta yarar var.
Günah yalan haram insanın suratına tükürtür,
Yanar dağlarının volkanlarını nefsim püskürtür.
Ağzı küf kokan rapçilerin aklını başı taşısın,
Sövgü etmektense bırak Sago sayfa boş kalsın.
Dışa kapanıktır başı yavaş açılır dışa ilki,
Ucu sivrildikçe olur sanki ormanda gezen tilki.
Burası benim ilim yerim, kendimle ilgili sorunum var ise,
Bırak doktorum olan “Ben” Uğraşayım.
Hata ve yanlışlarım çırılçıplak, o denli utanç vericiki!…
Benim bu şekilde olmamam gerekirdi.
Hey ordaki beğenmediysen benim kanalı zapla.
Bizde kabul görmez cahilden gelen afra tafra.
Kuvvet mira uzerine yakisani giymektir
Yakismayani def etmek hobilerimden..
Bu ben anlama gelir!
Benimle sidik yarışı meydana getiren anca kektir,
Bilirsiniz sessiz attin ciftesi deve teper ki pektir.
Kendi anahtarını bulamamışlar,
Senin kilitli kapını söyle iyi mi açabilirler,
Onlar açamazlar.
Ne kadar özenle yapılsa da gözüme batar yamalar,
En yakından gelen hücumlar,
Nedir suçum lan?
Terkedilmiş evler kadar yalnız, mevsimsizim.
Calınmayı bekleyen kapı ziliyim, ben isimsizim.
Derdi veren, derdin çözümünü unutur mu asla?
İsyanın ağızdan çıkmadan girişte yakala ve boğ.
Yola çıkmış yeni yolcuydum,
Ben bu yolda oldukca mola verdim,
Muhabbete daldım, yolumu uzattım…
O akıllı geçinen uyanıkları, yalnızlıkta gördüm.
Uykuları kaçıranlara, uykusuzlukta buldum,
Sevdirmeye çaba etme kendini, sevilmeye terket,
Uzadıkça kısalan ömre rahatlık aşısı zerket.
En tatlı yerinde uykumu basar karabasan kabusu,
Güzel cevapların, vardır elbet hain sorusu.
Kahkahalar bugün senin, peki ya bundan sonrası?
Gün geçer ve dost göçer; azdır yandaş sayısı,
Fark edilmez sandığın gülünç iblis oyunu
Ezelden beridir ona elini veren kaptırmıştır kolunu!..
Ölümü kimler gömmüş hangileri ölümsüzlük şifrelerini çözmüş,
Lan bırakın nedir bu martavallar.
Kaç kafa Kırdınız sert taşlarla ezdiniz sizler?
Kalbinin olduğu yerde boşluk olanlar sizler.
Süre akıp gittikçe gözlerim daha oldukca doluyor
Zaman gider gelmez, işte bu canımı oldukca sıkıyor
Şu içimde yılların bıraktığı atıklar,
Ve bana birlikte rol alan binlerce ses var kısılmasınlar onlar.
Agresiflik titretirken kalbimin bam telini,
Yeni kapılar kilitlenir ve bende anahtarlar tamamlanmamış.
Soğukluk içimi ürpertti, damar kanım dondu.
Bu tekrardan başlamasından korktuğum kaçıncı sondu?
Hileden uzak bu adama sille vurma yazıktır.
İlle çile mi çekmem lazım? Nurum yüzüme dargındır.
Mızrak uçlu kürdanımı batırıp o fena gözlere,
Kulaklarımı bardakla tıkadım kıymetsiz laflara.
Yaşam en yakın dostumdur,hep yanımda yürür.
Birgün beni terk etse kemiklerim üzüntüden çürür.
Ben parayla geç tanıştım, oldukca güzeldi aşık olamadım,
Gene de vardı kalbini çaldırmış olduğu dostlarım,
Benim kalbim ısrarla aden kuşatmasında hala,
Ruhum bedeni terke maruz sevap artı günahlarla.
Hey yabancı yolun yarısı 35 der Sıtkı Tarancı!
Korkarım 5 yıl sonrasında saracak içimi derin sancı.
Bana şeytan dansı yaparlar ne cürretle,
Satılmışsın ücretle,
Sana bir şarkı yazdı Sago nefretle.
Maneviyat tek eksiktir, eksikliği maneviden olana,
Şeytan hep kesiktir, bu ne büyük eksikliktir.
Oldukça zorladım şansımı ve yatıştırdım hırsımı.
Yaşama kafa tutarken kafamı kırdı cadının tılsımı.
Yunus temmuz başı yol sonunda elde çiçek bekler,
Sensiz geçen her gün için kapıma çelenk gönder.
Rahatça sarfedilen yalanlara güvense sorun
Alınabilecek en kolay tedbir paranoyak bir denklem
Bilirim bensiz dostum, iblis dostu, hannas komşusu
Batırdıkça batırır; derindir vesvas kuyusu.
Kanadı olsa hain kedinin, soyu kururdu serçelerin,
Susuz çölde inci bulsa damla arar gözlerin.
Rap yaşamını tek parçamla bitiririm YEMİNLİYİM!
Bundan sonraki kariyerinizde esenlikler dilerim.
Kim bilir günahlarını yıkayacak akıttığın damla yaşlar
Ya da yağmur olup üstüne yağacak haramlar
Parmaklarımı dişledim dostumun son halini görünce,
İnsan değişik bir hale giriyor yaşarken ölünce.
Ben en doğru bildiğim yolu sonuna kadar savundum.
Hasretimin kopmayan iplerine sıkıca tutundum.
Lakayıtın hedefi olursa harcanan bir yığın emek,
İçinde şeytan himayede o sen değilsin o an demek.
Bırak lagalugayı bu laklakın sonu yok lakırdının dozunu kaçıran ahalimin
Biletini kessin abe fanım
Kendini bugüne kaptıranlar kendine kurşun sallayanlardır,
Bu sapanlar baş yarar ki; ilhamlarımdır.
Geç ve köşene otur suskun!
Senin dönemin degiL bu vakit,
Ilkin konuşmayı öğren sonrasında kolay kavran.
Ve korku içime hücmederken korkup kaçar cesaret,
Yıkım sarsılışımı izler, cesede çevirir tutsaklık.
Rauf, Musavvir. Tanrı birsin, Azze ve Cellesin,
Biliyorum sen herkeslesin,
Fakat en güzeli benlesin.
Kollarım o nankörlerle çetin güreş tutmakta,
Sago gidenlerin gölgelerini koleksiyonuna katmakta.
Akıllı insanın söylemleri yerin 10 kat altına gömülü,
Yazıtlarım kulakta kalıcı, sadece kalem ölümlü.
Asla bilmediğim bir yerde en oldukca bildiklerimleyim
Onları silmek isteyenlere karşı muharebelerdeyim
Olması gerken şeylerin adını iyilik yapmak koymuşlar,
Baksana dedelerimiz toprak altında koymuşlar.
Ölümün sessizliğine benzeri olmayan bir seda ile girdim,
Boğulmaktan korktuğun denizin tahmininden derinim.
Yanlızlık Tanrı’a mahsus, arsızlık kullara,
Kullar kulaktan kulağa gurbet kargosu, her yere teslim.
Yaptığın hatalar kadar büyük olmadın bana anlatma,
Konuştukların kadar ufak olmadın, mini minnacık.
Gönlümün dipte kalan kısmında arşivlenmiş onca yara
Yılan ve akreplerle dolu içinde bulunduğum yuva
Şeytan yoluna girişleri annem keserdi, giremezdim.
Babam için aden lüzumlu, ben hep bunu bildim.
Bir yanda kel oğlanlar öteki yanda mevlânalar,
Eski dosttan düşman olmaz bunlar en büyük yalanlar.
Yalanla beslenen kulaklarıma dilersen köpekçe av kur,
Cihanda üç şey mâneviyse ONUR, HUZUR, GURUR..
Benim müzikten başka hiçbir sığınağım yok ki!
Ben sığınağımda dinlenirken, bomba atan o şekilde oldukca ki!
Tanrı iyiligini versin felek cezani kesmesin,
Kuvvet mira Kalem harp okulundan kovulan ilk emeklisin.
Bir kan pıhtısından oldum yoktur bundan gayrım,
bana sorduğunuz saçma sual için hem evet hem hayırım.
Her yeni gün seni niçin boğsun.
Daha evvelinde yapmadığın hataları yapabilmektenmi korkuyorsun yoksa.?
Çölde kazanılan zaferler hepsi kanla yazılır,
Ahmak olmasaydin insan tüm zaferler dostça kazanılırdı.
Düzmece tüfeği kafama dayamış korkmamı bekliyosun,
Düşüncemin geldiği yere git!… Kendine yer kap!…
Ben yürüdükçe kalır izim, bitmek bilmez pembe dizim.
Yüzüm her resimde karanlık, karamsar bir çizim.
Yardım et, bir iğne vur ve sönsün acımın yangını,
Güneş su olsa, yağmur kurusa ayıltamaz bu baygını.
Aşk dudaklarımı kilitlese de kalbimi ozan etti.
O senin bildiğin aşklardan Yunus çoktan firar etti.
Elinden tutmasaydi elim Bosborusdan atlayacaktin
Koseye cekilip yaktigin osurunun aleviyle yanacaktin
Ilk basinda kufredersin sonrasında kan kardesim dersin,
Ne iş? En yakin zamanda bir psikologa gorunmelisin.
Bekledikçe anlamına varırım,
Yunusun ve aheste alırım dem,
Olduğum gibiyim hem göründüğüm gibiyim hem.
Aklınızdan geçenler düşmancıl,
Görmek istediklerim insancıl,
Ay beklerken karşıma çıkar koca bir yıl..
sen dünyalık rüyaların uykusundasın,
Ben dünyalık kabusların bunalımlarındayım,
Sonumuz yakın mesafe.
Oldukça suçlu tanıdım hepsi mevzusunda haklıydı.
Ümit çocuklarımı bugünlere getirebilmem uzun vakit aldı.
Benim bir kitaptır dostum; muhabbeti yarım kalır
Süre sanığım olsa; şimdi idâm ederim, adı kalır
Geyik muhabbetine katılsam, söyle dostlarından mıyım,
Nerdeyim, sen nerdesin,
Sen ne boş bir kellesin.
SAGOPA KAJMER ANLAMLI SÖZLERİ
İki şahit var biri dilimdir, biride dürüst kalemim,
İhanet etmez sözüm kağıda ve halim rabba teslim.
Dilini kestiklerim susku nöbetinde gık çıkarmadan,
Suratsızları kapıdan kovsam girmek ister bacadan.
Birden, ansızın olup bitiveriyor. Karabasan da rüya da aynı.
İkisi de geçiyor, yaşam şeklinde, zaman şeklinde.
Hoşuma gitmedi hayata kattıkları bu sert aroma,
Düzelebilmek için başvurduğum her tedavinin sonu koma!
Pasa pas verme artist şutunu görelim haydi topa tekme,
Adıma dilin dönmüyorsa bana özetlemek gerekirse kaf kef de..
Tek yatakta üç şahıs yatarız,
Bir silahsız kuvvet, iki Mic Check, üç Sagopa Kajmer, Pesimist stylelife
Kursağımda düğümlenir sözler sana içimi açmak istedikçe
Sen ne kadar anlarsın ben anlatmak istesem de?
Tahriklerine aldanma şeytanın, irade muhafızına seslen emret!…
Garip olan iktidarı aklında yok et!…
Şeytan en güzel sözleriyle sırnaşmakta.
Yaşlı çocuk telaşta,göçebe aşklarınızın hatıraları duvarlarda.
Düştüm kalktım boğulup battım çıktım nihayet kara göründü,
Bölüm bölüm bitiyor etaplar fakat yarış sürüyor.
Söz ehline itaat et, benim sözüm cevher,
Kalemim olgunluk tahsilinde yalanına var reddim. (var reddim..)
kabullenin diss’inizi diss’im kırar belinizi
Birimiz temsil eder hepimizi tepelerden izler gözüm hepinizi
sudan sebeple kavga çıkaran insanoğlu,
Aklı yordu kötüye, iyiyi yetime terk ettik,
Akibetime zerk ettik…
Ey yolcu dostum ayakların rehberindir,
Senin dostun soğuk esen yellerdir tüm insanlık senin gözünde eldir.
İnanmasanda geçer sayılı vakit, nöbet vaktin dolacak aslan
Sabrın tadı ki acıda olsa; tatlıdır ya meyvan
İki şahit var; biri dilim bir kalemim,
Olanı biteni sindirdim, yeter bana kendi derdim. (kendi derdim..)
Beni Boğmak için bin dereden su getirdiniz..
Hepsini içtim !
Felekle pençeleştim
Anam-babamla helalleştim.
İnsan kadar kendini güvenen bir aciz görmedim,
İnsan kadar nankörünü bahsettiğiniz kedilerde bile görmedim.
İster istemez içimi kemiriyor, dudaklarımdan çıkamayanlar,
Güneşi iyi mi gizlersin, kum avuçta durmaz öğren.
hepsi yabancılaşır
Dostlar, mekanlar, fırtınalı aşklar, sempatik yüzler, hatta en mutlu günler,
Hikayeyiz.
Silahımdır sözlerim, tabanca sesinin götürmüş olduğu yere git,
Orda gözüne çarpar Amerikan özetisi bi dolu sefil it.
Unutma kurşun her gülümsediğinde bir kalp ağlatır
Korkusuzluk sahipleri niçin kemer arkasında tabanca taşır?
Bitsin bitmesi gerekenler,
Varsın gitsin gitmesi icab edenler,
Ya kal ya git Kararsızlık en fena çözümsüzlük.
Bil de gerisi önemli değil, sevgim sana hususi ve saftır,
Bugüne dek işlediğim günaha istirhamım tek bir aftır.
Sen bu şehirde gezgin benzeri biçimindesin, buranın yerlisiyim ben
Kafamın tasını attırırsan mızrakla derini yüzerim len
Karara varamamak, karar verememek işte bu dert demek,
Neymiş? Doğru karar kendin için verdiğin en büyük emek.
Oysa ölümü bilmiyorsun ölümü bilen yaşama zerre tenezzül etmez,
Ölümü bilen asla gelir mi Rabbini bilmezlikten.
Bigün elbet sana da soracaklar
Ne sandın ya olasılık mi var
Sual gelecek yanıt olacak
Süre alacak intikamımı
Aşık liseli serseri; Seneler ilkin geçtim ben o dersleri.
En lüzumlu sözler engerek yılanlarına karşı harpleri,
Biz seninle kardes degilmiydik
Ayni besikte iki kertmeydik
Dün yörede çakılken
Simdi siradan kum bile değiliz.
Derin bir denizin altına çökmüş bir gömü aşk denen,
Gafilen bir av olur ansızın. Bir kalp ve diğeri hükmeden.
Kalp kıran insanları, kalpleri kırılırken izledim,
“Korktuğum Tanrı’tır.” diyenleri, inançsızlıkta yakaladım.
Kimsecikte çıt yok
Gören dilsizler ve duyan lisansızlar olacak iş değil!
Dolacak olan benim gözüm değil de nedir.
Elmalara inanan Adem, Havva
Türkiye’de gülünüp geçilen iki kahramansa,
Ben tövbemi ettim,
Karnım aç gömün toprağa.
Yaşam yokuşu inişli-çıkışlı.
Akıttığım ter karşılığı hakettim alkışı.
Senden ilkin yağdı saçlarıma aden kışı.
Vazgeç ahmak bu ne haldir diyorlar,
Lakırdılar sular seller,
Ne varmış canım şu halimde,
İnsan olan halden anlamış olur.
Gene kızarıyor sigarımın ucu,
Görünmüyor hayallerimin ucu bucu,
Haydi ver luğu hüznü,
Bir bebek şeklinde kollarıma.
Mikrofonun çaylaklarını kırık bardakla deşerim
Benim adım Yunus, oldukca tehlikeli sularda yüzerim minnoşum, şekerim
Yakta ver sigarama derdimi anlatayım duman olsun bu rapım,
ben çaresiz avare gezerken, gözyaşlarım yaşlanır oldu.
yaşam mı ben mi bedbahtım?
Sallanırsa da yıkılmaz tahtım.
canım yanar taviz kopar canım, tabularımı kendim yazdım.
Bu gidişin bir sonu var, yakın bitişler,
Dev aynasında yüzüne bakan o hiçler,
Sizden aşırı istekli olacak o yanan ateşler.
Bigün elbet senin de canın çıkacak,
Ne sandın ya olasılık mi var,
Günü gelecek tadı varacak,
Ölüm alacak seni buradan.
Bak! Sürmeli Yunus mutsuz, herşey tatsız tuzsuz,
Halim birazcık huysuz, yaptıklarım mahsus, zira bildiklerim bana mahsus!
Fincan kahvem hatrına saydım,
Bir yudumluk aşkım deli sarhoş,
Komplo orduların gardiyanları,
Neyim var ki rapten gayri?
Hedefim başkalarının da hedefiymiş, neymiş işim zormuş.
Tüm bu tarz şeyleri kim uydurmuş. Eğilip tembih veren ağızlar kokmuş.
Sakladığım sevaplarımla yaşadım,
Faciaların bedelleriyle ağladım, ben anladım,
Karikatür komedya koydum adını buranın,
Baksen şu işe ee mâneviyata saygıda kusura mı kalmış iki hece?
Tepelemesine çık Sago omzuna yüklen kır kalbini ver elime.
İster istemez dilimin ucuna düşüyor, fikrimin çatısına tutunanlar
Dedi maharet nerededir, dedim maharet doğrulu sözdedir
Keşke bilselerdi; her insanın tek hakkı var,
Ömrü altın sepeti sanma, sepete konulmuş olan,
En sonunda ruhsuz bir ceset olur sonunda
Aklını gitgide kaybeden insanların arasına karışarak alnını ak tutmak sorun.
Ben geri kaldım onlar sözüm ona fark atmış.
Sonradan anlarsın bu yaptıgın aptallık,
Ah varya o saflık,
Bir ihtimal senide eder aflık,
Bu maç, bu cenk, bu sevgi tek taraflık.
Eğer ki gönlün benimle olursa Yemen’de bile olsan yanımdasın.
Eğer ki gönlün benimle değilse yanımda bile olsan uzaktasın.
Sözümü kesme girişiminde bulunan herkeseydi köktencilik argolar,
Söyle ne vakit bitti aşka dair tangolar?
Her işte bir racon var.
Bir tek bana bak!
Bana yalan söyleceksen ilkin gözlerimle anlaş!
Sadece bu komplo beni yıkabilir, dayandığım destek sunar devrilir.
Siyah saç ak defterle geldin,
Ak saç siyah defterle gidiyorsun.
Sen uyurken Gülistanda ben diken üzerine yatmış acıyorum of!
yumruk yersin yılma kalk, dayan,
bu abi yerle oldukca sevişti,
düşmek asla ayıp değil, kalkmasını bil,
ve acil et şu gözyaşını sil.
Ben koca kanatlı beyefendi bir kartalım.
Zeminde tepeye kurşun sıkar onca zalım.
Pençelerimle tutarım, insanoğlu zalım balım.
Kimileri toprak kokusundan korkmakta niçin?
O koku senin kokundur esasen ölümlü gövde
Ordan geldin yolun oraya budur ki doğrudur.
Ben doğrumu deştikçe onlar komikmiş şeklinde gülüyor,
Bilmiyorlar aslına bakarsak onlar karşımda yavaşça ölüyor,
Sago herşeyi oldukca net görüyor.
Doğru kelimeyi bulmak isterim lügat azca gelir,
Burdan kaçmak isterim dünya dar gelir,
Olmak istediğim bölgeleri bir tek rüyalar bilir.
Bebekten mezara kulluk, çıktığımız bu mecburi yolculukta sabır önemli yolluk,
İster inan, ister inanma, yok kalıcılık, var seyahat.
Dediler Yunus’a bal dudaktan acı kelamlar etme.
Demesi fazlaca kolay yaşamayanın bu dertle,
Yunus çıkan fırtınada beli kırılan çiçek.
Gel bir de benden benim gözlerimden bak bu dünyaya gördüğün Senin yakasına yapışırdın,
İki tokat atarak kendini uyarmaya çalışırdın.
Yazmaya zorlama ne olur zorla sildiklerimi,
Bundan dolayı artık korku sarmaşıkları sardı fikrimi,
En gereksinim anımda bırakıverdiler ellerimi.
yalnızlık yaşam boyu mecburi ders.
Pesimistin siviri dilinin yarısı pers.
Çözümsüz ters-düz edilen tüm denklemler yoruma dayalı ders.
Kendini bulman için bir rehber gördüm,
Yalnız dilsizdi ve sen onu oldukça hor gördün.
Bir öğün için 10 ekmek kendine böldün, ben güldüm.
Tanıdığım beş kişiden dördü bana aynı suali sorar.
Bunca varlığın rahatlığında niçin Sagopa karamsar?
Ne bileyim ben life goes on…
Mevsimler benzeri biçimindesin değişirsin,
ya beni üşütürsün ya yakarsın,
Kendimden her gün parça koparıyorum,
Fakat sen bunu nerden bileceksin yavrum.
Aklı maçaya gelen görüntülerde çalmıştınız kalbimi,
Kırmıştım annemi dahi. Bir özür vahi, bir yaşam fani,
Ödemem zor bu bedeli ve sonsuz.
Çakıllı RAP yolunda bohçasıyla Sagopa Key,
Külle bezenip gülle kandırıldı,
Tüm hayallerim ve sen izleyici,
Mecburi tehşir sahnesinde kör ebe.
Var ise bir duvar dayan, yoksa bir duvar yarat,
Karanlık olduğunda mumdan bir güneş yarat,
Kanatların kırılmasın, umutların nicesi 24 karat,
Tertemizmiş şeklinde davranmaları ne yüzle,
Yapılacak daha ne var kendini göremeyene iki gözle,
Tüm kalplerin dili tek ve konuştukları aynı lisan.
Odam, evim, rapim, sevgilim hepsi nazarlıklı,
Bu dünyada bir gerçek var, inan herşey karşılıklı,
Bu harbe dahil olduğundan Sago kendinden utandı.
Seneler sonrasında olanlardan dolayı yüzüne tükürürse ufakça bir bebe
Geçmişin kahrı yakar bağrı demedi deme!
İnsanoğlu herşeyi deviremez bir bilekle.
Yaşta değil başlangıcında taşıdığın akılla büyü,
Kaldır gözlerinden perdeyi, örtüyü,
Ayırt et harmoniyle, böğürtüyü,
Spatulayla kazı ağzındaki sövüntüyü.
Bana asla dostluktan bahsetme
Kendi inandığın yalanlarla aks etme
İblis her gözün göremediği hain kelle
O kelleler kopmadan var olacaktır hile.
Rabbenamı bir asla uğru tersledim
Off haşa!…
Bir dilekti vurgun oldu,
Votka redbull ciğere doldu,
Sagopa ender sarhoş oldu,
Cemre geç de olsa düştü.
Aklımı avla bir gafil kuş şeklinde mermiye değsin,
Fakat bu canımı sakla,başka bir can yok elimde avcumda,
Merhametine dön beni benden çal,
Buna lüzum var.
Onlar evrim dediler bu yaptıklarımız devrim dediler,
Ah zekâsına kedi işeyesi nefer her şey alınyazısı,
Bu sınav bir seferlik bedenin kâğıt kalemin amel.
Actirdin ya kutunu soylettin su Yunus’u,
Diss piriyle aşık atarsan verilir hicvin Kursu,
Unutma Alim dingil..
Fazla kurcalarsan Yikilir sago nun tabusu.
Devasa adam olduğumu düşündügümde aklıma gelir o 4 sayı,
Doğduğum yıldan bu güne geçmiş olan 24’ler 60’lar,
365ler 12 ve 52’ler yaşam acıklı bir matematik.
Rabla arana giren şifreyi çöz.
Emeklerin üstüne düşman salar göz.
Dinamitim söz,
Piramidin gölgesindeki sihri çöz,
Soyadımın ilk iki harfi kişiliğim kadar ÖZ.
İşte an geldi, işte o an vazgeçer akrep durur yelkovan,
Konuşamadım, tutunacak güvenli bir dal bulamadım,
Gel insafa, söylenecek sözüm yok,
Gel insafa insafa gel.
Ben güneşi sevdim fakat güneş buluta aşık,
Çiçek toprağı sevmiş oldu fakat toprak suya aşık,
Kağıt kalemi sever fakat kalem ellere aşık,
Yunus Rabbini sever fakat Rab habibe aşık.
Bu şehrin ışıkları her geçen gün loşlaşmakta,
Erkekler hemcinsinden hoşlanmakta,
Yasaklar izdivaçta, örfe ters düşenler revaçta,
Tavşanların aklı havuçta ne kaldı avuçta?
Sahi anlattıklarımdan çetinmiş her şey
Sahi yaptıklarımdan dahasıymış isteğin
Sahi bildiklerimden farklıymış en gerçekler
Sahi oldukca zormuş katlanmak zorunda olduklarım
Gülmek iyide, fazla gülüp kalbi karartmam,
Senin yerinde ben olsam, kahkahalarımı abartmam,
Aktaracaklarımı puf kek şeklinde kabartmam,
Tavşan kanı rengim, güvenilir ol ki demim tam.
Felsefe öğrendim, kalp dünyalarını görmek için,
Tarih öğrendim, katilleri bilmek için,
Matematik öğrendim, ölenleri saymak için,
Edebiyat öğrendim, içimdekini açmak için.
Aşk şarabı alkol sanar kınarlar beni,
Deki; öyleyse Sago başı dönmüş ayyaşın teki,
Manzarayı bilir misin asla görmediğin yerlerdeki,
Bilmeden konuşmak,
Aptallık değil de ne peki.
Gözüm ağladıkça gamzelerim gülmemekte
Ruhum yıpranmadıkça kalemim hareket etmemekte
Nefesle inşa ettiğim sözüm kulaklarına borçtur
Şeytan güvendiklerimi gömdü. Lan ne iştir ?
Kim aldı vermedi yoksa senden aldıklarını söyle,
Bu dünya gidenlerini tek bir kerede uğurlar,
Merhabası birse hoşça kalı da birdir,
Nedendir bunu asla anlamazlar platonik âşıklar.
Sana kâfi geleceğini sandığın iki bilekti oysa yaşam tek biletti,
Hakkını veremezsen bilet yanardı biterdi,
Kiminin durumu şeytandan beterdi,
Ab’ı yaşam içtim sandı içtiği eterdi.
Alfabeyi öğrendim, yazdıklarını bilmek için,
Konuşmayı öğrendim, derdimi anlatabilmek için,
Okumayı öğrendim, bilgisiz kalmamak için,
Dinlemeyi öğrendim, susmayı becerebilmek için.
Siz onları üzdünüz siz onları kapının dışına sürdünüz,
Onları ağlattınız saçlarını dağıttınız rüzgarlara bıraktınız,
Siz bıçaklar sapladınız sessiz olun deyip ağızlarımızı kapadınız.
Dil ateştir birazcık suyla söndürülmesi mümkündür
Tırnaklarını aşındıran, çözemediğin bu kör düğümdür
Üzgünümdür fazlaca vesselam
Vuslatım gelmez mihman
Beklerim..
Gurbetteyim ne edeyim?
Ey rapin sebepsiz anlamı,
Damarlarımda gezine dur,
Şakaklarımda kan birikmiş,
Ben bi’ cümlelik bir nokta değilim.!
Şiirlerimle gömülecek adım,
Satırlarımda geçmişin,
Tokat izleri..
O şekilde nankörsün ki buz dağlarını eritemezsin,
Açık arttırma yapsan bana Rapini yediremezsin,
Rapstarım desen sokak sanatından bihabersin,
Tek küçük bir ihtimal var desem YERLİ YALAKA sensin.
Sago acıyla yoğrulur, kendi yağında kavrulur,
Mutluluğum yavrudur, paranoyak olduğum doğrudur,
Dilim damağımı kurutur, çölde yağmur kurudur,
Sessizliğim konuşur, ben dünyayla boğuşur.
O yaşlı başlarınızı kaldırın!
Ve hem yaşınızdan hem de başlarınızdan utanın!
Sesim sonuna kadar açıldı haydi gelip kısın!
Ben dostlarımın zırhıyımdır istediğiniz kılıcı batırın dayanırım.
İnanç bir tarladır,hedefi olanların sürdüğü.
Gülmek bir mükafattır,ağlayan gözlerin görmüş olduğu.
Ölüm bir karanlıktır,tüm ışıkların söndüğü.
Madalyon 2 taraflıdır ,iyi ve kötünün böldüğü.
Bu güçsüzlülüğe güç yetirmek inan beni aşan bir şey,
Yaptıklarını bilip hala senden caymamak acayip bir şey,
Bana dokunma yanımı senle doldurma,
İsteksizce bir teklikle kalmalıyım yalnızca.
Sorularınızın cevaplarını bakışlarımdan bulun..
Silahlarımın acılarını kurşunlarımdan problem.
Elbiselerin kibir kokulu kalbinin içi fesat dolu,
Düşünce – zikir aynı anda bitirir okulu(Aynı anda)
Şükretmeyi öğrendim, nankör olmamak için,
Düşünmeyi öğrendim, düşüncesiz olmamak için,
“Evet” demeyi öğrendim, insanlara talih verebilmek için,
“Hayır” demeyi öğrendim, sonunda üzülmemek için.
Gülmeyi öğrendim, yaşama tutunabilmek için,
Sabretmeyi öğrendim, sonunda pişman olmamak için,
Fizik-kimya öğrendim, silahlarını bilmek için,
Coğrafya öğrendim, bombalanan bölgeleri bilmek için.
Aç kalmayı öğrendim, tokluğun kıymetini bilmek için,
Susmayı öğrendim, oldukca konuşup pişman olmamak için,
Sevgiyi öğrendim, nefrete yenilmemek için,
Yakarma etmeyi öğrendim, istediklerimi bulmak için.
Hep anlatırdı sevdiklerim; “böyleyken bu şekilde olur”.
Söz söylenir göz dolar, Haziranlar Şubat olur!
İhtimallerimi düşünürüm ve ihmallerimi yoklarım,
İçimden ayrılık şarkıları bestelerim ve söylerim.
Sana niçin bahsetmemi istersin_?
Hanım kızların iz bırakmadan yürüdükleri karlı yollardan mı_?
Toplum aleminin ayaklarını kapan kapanlardan mı_?
Ortaokul evlatlarının ellerindeki renkli haplardan mı_?
Şu gördüğün her insan için bir rol var, bir rol var,
Ulaşmak istediğin hedef için, bir yol var, bil yol var,
Bitmeyecek sandığın şey için, bir son var, bir son var,
“Varamam oraya” söylediğin yer için, bir yön var, bir yön var.
“Olur” demeyi öğrendim, yapabileceklerini görmek için,
“Olmaz” demeyi öğrendim, yapamayacaklarını bildiğim için,
“Şimdi” demeyi öğrendim, şu anın kıymetini bildiğim için,
“Sonrasında” demeyi öğrendim, her şeyin zamanı var, bildiğim için.
Kısaca Yunusta iki şahsiyet mi var diyorsunuz ? İki Yunus
İlki yanağına tokadı yiyince ötekini uzatan
İkincisi ise bi yanağına tokatı yiyince karşılığını veren Yunus, o şekilde mi ?
Hayır. O şekilde bir ikililikten söz edilemez.
Yunus tokatta yemez, tokatta atmaz…
Ümit nerdesin, gene bittin nerelere gittin ben seni göremeden?
Duvarlar üzerime geldikçe kendime 10 parmaklı bir sima yaptım.
İzimizi takip edersiniz hepiniz, biliniz rehber olur size dilimiz.
Ve gene taşmak isteyen bir veda bulutunun tüm ağırlığı gözlerimde.
Uyuklarken beni yakalayamazsın,kulaklarımı 4 aç yoksa anlayamazsın.
Ufaklıklar arsızlaşmış.Gövde saksınızda edep çiçekleriniz sararmış!
Yaradanım râzı gelmiş Rap yazılan yazı bana önüme serilen halı kırmızı.
Ritimler kolondan süzüldükçe ataklardayım,bu Sago bayım,ben Sagopayım.
Meydana getirilen her muharebede bir çıkar ve de imzalanan her barışta bir zarar var.
Sınavın elbet sonu gelir, notuna nazaran bedelini öderiz bu geçmişin bu kati.
Beni üzmeden anlatmaya Çalıstıklarının hepsi yüzümü mosmor eden sert tokat.
Yelkovan akrebe tam onikide sarıldı gene fakat senin kavuşma anın bilinmezde.
Azimle unutup sadakatle geleceğe güvenilir ol. Başta zor gelir adım atılmış her yol.
Her öğüdüm çeyrek altın her dersim bir tam altın fakat bildiklerim paha biçilmez.
94’un kokmuş gangaster rapiyle 10 yıl geriye mi taşıycan lan bizi düzmece dumbul.
Temelli var oluş imgesel, boşunadır vaatleri, sisteminde virüsü saklar her beyin.
İçimde şefini kaybeden bir orkestranın hüznü var, dışımda Charlie Chaplin gülüşü.
İçin içine sığmadığında, taştığında sen senden belirgin, yaşam durur kalbinle birlikte.
Pişmanlık asla kaçamayacağın bir canavar; elleri kimi zaman öldürür, kimi zaman sertçe yakalar.
Dayanmak en zor fiil. Zor durumlar için ayırdı insan hep bilinmiş bir söylem kenara.
İstanbulumda solurum, samsun toprağım, kanımda hiphopım, raple doğanım (Ben yo Sago K)
Her sınavda değişik notlar almanın piskolojisine adım attığımda sanırım ilk okuldaydım.
Bir ihtimal sana nazaran ben delirmiş ve sorunluyum, ben senin varmak istediğim o yolun sonuyum!
İki boy aşmış ihanetin ki kat`i yok bahanesi, hayrından umutsuzum getirme bari şerrini.
Ve hepsi aynı yolda yolcu onca bedenin kellesi,meydan önüne dizilecek ve alınacak ifadesi.
Gülmek bir mükafattır ağlayan gözlerin görmüş olduğu. Ölüm bir karanlıktır tüm ışıkların söndüğü.
Güneş soğuk, yağmur sıcaktır ya ferde kimi zaman acını yaşamayanla durmak vakit katliamı esasen.
Oldukça bildimlik yaparsan oldukca düşmüşlük yaşarsın, yok derdimlik yaparsan dert görünce saparsın.
Bıkmışım her gün aynı teranelerden ben.Bir-iki yalancı ve sahtekar.Yoldan saptıran imtihanlar
Bu neşenin sonudur elbet derin bi’ baş ağrısı… Kahkahalar bugün senin, peki ya bundan sonrası?
Kuzular için ağlayan kurtlar da vardır hayatta. Elin elinden üstün gelebilir koyduğun kanıtla.
Mecburi harbe alınanlardı okulu terkedenler ve eli bıçaklı her bebeydi kabusumda raks edenler.
Yalnızlıkla sevişir oldun, karanlık hep zifir ve gökyüzünde güneşin doğum sancılarını bekledin.
Dualar olmasaydı kim kovardı kalleş iblisi? kalbim ak da temiz da desen yüzünden yansır pisliğin.
Şimdilerde gözümün içine bakan hepimiz çıkar ardında takma ifadeler ardına gizlenmiş tüm fesatlar.
Burası hep yabancı, hep yalancı doldu, çıkmak isterim artık dışarı, bırakın gideyim kendimi alıp.
Oldukça savaştım yazdım olmadı ve kaçtım, rap uzattı elini çekti kulağımı. ‘yaz’ dedi! Komut bir farzdır.
Kimsenin bir kimseden bir farkı yok, çıkar en önde. Kalabalık bir dost sıralaması, gereksizler tepelerinde.
Yalan silahtı gerçeklerimi gafil avladı; savaşçı harbe havlu attı. Siz kazandınız, bağışlayın, pes ettim.
Yaşam bir bot ve bot çevresi dolu büyük beyaz köpek balığı. Diptekiler iştahla düşünür tepede duran azığı.
Zaman varken tomurcukları topla, vakit hala uçup gidiyor ve bugün gülümseyen bu çiçek, yarın ölüyor olabilir.
Sizler kimlersiniz ki? Biri diğerinden çok kötü olan, al birini ve vur ötekine bir farkı yok gene de oldukca yürekli.
Öncesinden inanırdım ne yazik ki fallara.Onlarla yitirilen sahipsiz yıllara derken “elveda” bir mısra daha karala.
Yokluk içinde varlık çeksem de ben tozlu raflarında kaybolup gideceğim bu tarihin, bir imzaya ihtiyacın var ise o da rapimdir.
Birikimlerimiz kısıtlı, arzularımızın ışığı egoizme yansıdı ya da kısıtladık insancıl yanımızı; tokatladık karanlığa mum yakanları.
Sözler kimi zaman bir gömü, kimi zaman dermansız bir dert tipi. Geçmiş dünden anlatmak lezzetsiz; gelmemiş yarından hep mi şikayetçiyiz biz?
Bir kör olsan, yirmi seneni bu şekilde yaşasan. Yirmi birde tanrı gözünü açsa,”nerdeyim ?” ve “kim bu şahsiyetler?” deyip bocalamaz mısın?
Her nefesi soluduğumda hep yektim, bu ücralarda ben benimi kaybettim, ve düşman kelimesinin anlamını dost sıfatını taşıyanlardan öğrendim.
yolumun ortalıkta görünen her insanın adı, yabancı, hepimiz kendi maskesiyle dolaşır oldu yanıbaşımda, tanımaz oldum yüzleri ve keşkelerle avunur oldum.
Melodrama lirik, pesimistik kalbimden sana, damarına enjekte kuvvetmira şırınga sagopa tek yürek, dilim sert rapim mert, Sahtiyan rapte melankolik pranga.
O gözlerin sulanmasın darbeler yesen de yüreğine affetmek en asil intikam. Var ise bir duvar dayan, yoksa bir duvar yarat. Karanlık olduğunda mumdan bir güneş yarat.
Not: Siz de Sagopa Kajmer Sözleri biliyorsanız yorum bölümünden ekleyebilirsiniz.