Şu kocaman yorgunlugumun üstüne her gün moralimi bozan insanlar var ve en yakınlarım ya ne söyleyebilirim ki..
Sonra bir kahve iç ama herkesle kahve içilmez, unutma.. Sadece âşık olduğun insanla kahve iç.. Onu izlerken kahven soğusun, soğuk kahveyi sırf onun yüzünden sev..
Arada bir buluşalım seninle biz yine.. Arada bir görüşelim seninle biz yine.. Arada bir sevişelim.. Arada bir, son defa..
Sonbaharda geldin bana.. En sevdigim mevsimdir sonbahar..
”Sonbaharım” ol be sevgili.. Sensiz çekilmez bundan sonra baharlar.. Sen olmazsan baharlar hep bana kıştır bundan sonra..
Uzun uzun seni seyretmeyi, yapraklar dökülürken o güzel dudaklarınla beni öpmeni, ne çok istiyorum be sevgili..
Ahh sevgili sensiz mutsuzum sensiz huzursuzum..
Seni istiyorum sadece seni.. Bi bankta oturup denizi seyrederken martıların uçuşunu izlerken..
Sana sımsıkı sarılıp seninle yeniden hayat bulmayı, kulagına egilip seni ne çok seviyorum bi bilsen diye fısıldamak istiyorum..
Bugulu camlara adını yazıyorum.. Kalpler çizip seni kalbime yeniden işliyorum.. Ahh adam ne çok yakışıyorsun kalbime..
Hani derler ya hep; Seyirlik degil ömürlük olsun, dilerim bu defa bu son olsun.. Son ol sevgilim.. Sonum ol.. Sonbaharımda hep yanımda ol..
Hep mi kalbimiz kırılcak be kamil??
Kafamın içinde bi başıma oturuyorum şu sıralar.
İçime kapanıgım biraz bu aralar.. Taslaklarda ne çok şey birikti böyle..
Şu kocaman yorgunlugumun üstüne her gün moralimi bozan insanlar var ve en yakınlarım ya ne söyleyebilirim ki..
Ruhum sensiz huzursuz sevgilim..
Şöyle bi dokunup geçen aşkı unutmak en zor olanı..
Senden uzakta olmak hiçbir zaman sevdigim bir şey olmadı. En sevdigim şey seninle olmaktı.
Bazen hayatının paramparça olup her yana dagıldıgını düşünürsün.. Tıpkı bugün gibi, tıpkı dün gibi, tıpkı sensizlik gibi.. Paramparça..