Kendine zarar veren birçok genç, bunaltıcı düşünce ve duygularla başa çıkmak için bunu yapar. (Shutterstock)
Geçenlerde Toronto'daki bir hastanedeki acil serviste bir vardiya çalıştım ve ilk kez bileğini kesen 12 yaşındaki bir çocuğu görmem istendi.
Tıraş bıçağı, bıçak veya diğer keskin nesnelerle kesim yapmak yaygın bir yöntemdir "kendi kendine zarar vermek" - bilinçli intihar niyeti olmadan, kendine zarar verme amaçlı kasıtlı girişimler. Diğer yöntemler arasında kendini yakmak veya vurmak vardır.
2009-10 ile 2013-14 arasında beş yıldan fazla, kızlarda kasıtlı kendine zarar verme ile ilgili hastaneye yatışlar yüzde 110'tan daha fazla arttı - 78'ten, 164 kadın gençliğine göre 100,000'a. Erkeklerin oranı yüzde 35'ten daha fazla arttı - 23'tan 32 erkek genç başına 100,000'e. Ve bu, hastanelere açılmayan tüm vakaları içermez.
Birçokları gibi, bu çocuk yaptığı şeyi neden yaptığını tam olarak bilmiyordu; bu yüzden laserasyonunu tamir ederken onunla konuştum. Gülen ve memnun kaldı. Annesi bugün oğluna baktığım için teşekkür etti.
Neden gençler kendine zarar veriyor?
Geçen yıl başka bir olayı hatırlıyorum, 12 yaşında bir erkek daha kendini kesmişti. Bu kesim için üçüncü acil servis ziyareti oldu; Hikaye “kesen kadın arkadaşla tanıştıktan sonra kesmeye başladı” idi.
Neden kestiğini sordum? Kısaca baktı ve “herkes benden nefret ediyor” dedi çünkü başkaları ondan nefret ederse neden kesme işlemi yapmadıklarını sordum. Şaşkın görünüyordu.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Sonra ona, duramayacağı zor duygularla ya da düşüncelerle mücadele etmesinin mümkün olup olmadığını ve onları kesmek için kesme acısını kullanıp kullanmadığını sordum. Baktı ve ilk kez bakışlarımı tuttu ve başını salladı.
Ona bu düşünce ve duyguları durdurmak için başka ne yaptığını sordum. Video oyunları oynuyor mu? Çabucak reddetti. Annesi hokey oynadığını ve kaybedecek vakti olmadığını belirtti. Bu yüzden ona düşüncelerini durdurmak için başka ne yaptığını tekrar sordum. Annesi sonunda duvarları yumrukladığını söylediğinde şaşırmış gibiydi.
Acının onun düşüncelerini ve duygularını durdurmasına yardımcı olup olmadığını sordum. Evet dedi. Sonra ona başka ne sordum? Kafasını duvarlara çarptığını söyledi.
Facebok sayfasını beğenin : kendine zarar veren birçok kişi, bu çocuk hayatındaki olaylarla başa çıkma çabasıyla ve ortaya çıkan ezici duygu ve düşüncelerle kendisini kesiyor.
'Beş Olun:' Bir dikkat stratejisi
İlk çocuğa, onunla paylaşıp paylaşamayacağımı sordum. “Take Five” adı verilen dikkat odaklı ve acısız bir teknik Bu onun zor düşüncelerle başa çıkmasına yardımcı olabilir. Bana ciddiyetle baktı ve kabul etti.
Ona şu şekilde talimat verdim:
- Bir elinizi yukarı kaldırın ve işaret parmağını diğerinde tutun.
- Yayma elinin ana hattını, ters elin işaret parmağıyla aşağıdaki şekilde yavaşça izleyin.
- Bir sonraki (tercihen istemsiz) nefesi bekleyin.
- Her ilham ile rakamı takip et.
- Her sona erme ile rakamı aşağı doğru takip edin.
- Tüm yayma el izlenene kadar tekrarlayın.
Ona, kasıtlı olarak nefesinin hissine ve elinin izine dikkat ederek dikkatini çekerek, dikkatini, mevcut yöntemlerinin acısı ve sıkıntısı çekmeden, zor düşüncelerinden ve duygularından uzaklaştırabileceğini söyleyebildiğini söyledim.
Bu yeni tekniği, aldığı her fırsatta uygulamaya teşvik ettim. Dikkatini yönlendirme yeteneğinin bu düzenli uygulamalarla gelişeceğini önerdim - tıpkı hokey matkaplarının oyununu geliştirmesi gibi.
Akıl sağlığı sorunları yaygın
Göre Kanada Ruh Sağlığı Derneği50, nüfusun yaklaşık yüzde 40 yaşına kadar akıl hastalığı geçirmiş olacak.
2016 raporu Ontario’da bir Amerikan Koleji Sağlık Birliği araştırması Öğrencilerin yüzde 65'in “önceki yıl ezici bir endişe yaşadığını bildirdiğini” ve yüzde 13 intiharı ciddi olarak düşündüğünü ortaya koydu.
(Shutterstock)
Cesaret verici ön kanıt terapistlerin teşvik edebileceğini öne sürüyor mindfulnessGöreceli olarak kısa bir sürede ve bu dikkatlilik intihar davranışına katkıda bulunduğu düşünülen çeşitli süreçleri etkileyebilir.
Daha iyi anlaşılması için fırsatlar
Ayrılmadan önce, bu çocuğa, ailesindeki bir başkasının düşünce ve duygularıyla ilgili zorluk çekip çekmediğini sordum. “Benim ikizim” dedi. “Başka kim?” Diye sordum. Annesine işaret etti.
“Baban öfkeni kaybettiğinde ve sana hokey hakkında bağırdığında ne olacak?” Diye sordum. Gülümsemeye ve başını sallamaya başladı. Bu yüzden yeni bilgisini paylaşmak ve babasıyla birlikte Five'ı almak için uygun bir an bulabileceğini önerdim.
Bakışlarımı sürekli tuttu. Çevresel görüşümde, elini takip ederek Take Five'ı uygulamaya devam ettiğini fark ettim.
Ona birçok insanın bu zorluklarla mücadele ettiğini ve yalnız olmadığını önerdim. Anına dikkatini çeken anın nesnesini seçme yeteneğini geliştirerek, kendi kendine şefkat geliştirebilir ve birçok heyecan verici olasılık açın.
Ayrıca Olimpiyat gümüş madalyacısının bile sadece ikinci en iyi olmak için ağlayabileceğine dikkat çektim; “En kötü” oyuncunun sadece oyunun bir parçası olduğu için büyük cesaret sergilediğini; ve herkesin mutlu olma hakkına sahip olduğu.
Onu bir yönetti ücretsiz çevrimiçi farkındalık eğitim programı ve ailesini kontrol etmesi için teşvik etti.
Daha sonra uzandı ve ona yardım ettiğim için elimi sıkıca salladı.
Yazar hakkında
Carlos Yu, Yardımcı Doçent, Topluluk ve Aile Hekimliği Bölümü, Kraliçe Üniversitesi, Ontario
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = başarılı ebeveynlik; maxresults = 3}