Trabzon’da düzenlenen il başkanları toplantısında CHP Lideri Kemal Kılıçdaroğlu, belediye başkan adaylarını belirleme noktasında topu il başkanlarına attı.
Toplantıda söz alan Kocaeli İl Başkanı Cengiz Sarıbay, muhtemelen nisan ayında başkanlık sistemi için referanduma gidileceğini ve akabinde de erken genel seçim olasılığı nedeniyle belediye başkan adaylarının erkenden belirlenmesi gerektiğini söyledi.
Kılıçdaroğlu’nda, “Adayları belirleyin ben arkanızda duracağım” dediğini aktaran Sarıbay, bu söylemden ön seçim olmayacağı ve adayları kendilerinin belirleyeceği sonucunu çıkardıklarını dile getirdi.
CHP’de belediye başkan adaylarının belirlenmesinde ön seçim yapılmamasının, Kocaeli örgütlerinde bir sıkıntı meydana getireceği de kesin.
Hiç olmazsa sandıkta herkes çalıştığı ve sevildiği kadar oy topluyor.
Seçimlere daha uzun bir süre varken belediye başkan adaylarının belirlenmesi ve bu adayların oluşturacakları ekiplerle sahalarda çalışma yapması gerçekten güzel bir şey.
Ancak yerel seçimlere kadar İl Başkanı Sarıbay’ın işi hiç kolay olmayacak.
Belediye başkanlığına talip olanlar ve onların beraber hareket ettiği isimler Sarıbay’ın kapısını aşındıracak.
Bir taraftan da ön seçim yapılmamasının sancıları parti genelinde yoğun bir şekilde yaşanacak.
Yani ön seçimin olmaması CHP’de kıyamet alametinin başlangıcı.
Hele ki Kocaeli’de…
Çünkü belediye başkanlığına hazırlanan birçok isim var ve bu mevzunun altından çok sular akacağa benziyor.
Organlarımı bağışladım
Doğayı, canlıları ve insanları seviyorum.
Barışçıl bir yapıya sahibim.
Kimsenin vakitsiz ölmesini asla istemiyorum.
Ne savaş çıksın, ne de trafik kazaları olsun.
Ama ne yazık ki oluyor ve olmaya da devam edecek.
Sadece bu kadar mı, tabi ki değil.
Bunun hastalığı var afeti var, var da var…
Bir gün hepimiz öleceğiz.
Ölüm olgusunu her daim aklımın bir köşesinde taşımışımdır.
Ve bu ölümlü dünyada kimseyi bile isteye üzmemeye itina ettim.
Ömrüm boyunca elimden geldiği kadar insanlara destek olmaya çalıştım.
Ve öldükten sonra da insanlığın yanında olmaya karar verdim.
Bir işe yarar mı bilmiyorum ama organlarımın tamamını bağışladım.
Organlarımın kullanılabilmesi için beyin ölümü gerekiyormuş.
Yani ölürken şartlar uygun olmalı.
Artık şartlar uygun olur mu olmaz mı bilmem ama organlarımla bir başkasının hayata dönecek olması ve organlarımın başka bedenlerde can bulmaya devam edecek olması fikri beni çok mutlu ediyor.
Bu yüzden ne kadar çok kişi organlarını sağlığı yerindeyken bağışlarsa ve bu oran artarsa gözyaşları çifte akmaz.
Evet, biz öldüğümüzde yakınlarımız üzülecek ama belki bir fidanın yeşermesine, hayattan kopmamasına sebep olacağız.
Ayrıca organlarımızı bağışlayarak elimize aldığımız küçük bir kart bizim vasiyetimizi oluşturuyor.
Böylelikle öldüğümüzde yakınlarımız organlarımızı bağışlayıp bağışlamama konusunda ikilem yaşamayacak.
Böylelikle onları da rahatlatmış olacağız.
Herkese sağlıklı bir ömür dileğiyle…