Pek çok milletin milli bayramları, yaşadıkları önemli tarihi hadiselere binaen, onların anısına kutlanmaktadır.
Haklıdırlar da.
Zira önemli hadiseler bir milletin hafızasını ve şuurunu meydana getirirler. Bayramlar da bu şuurun aktarılmasını sağlayan heyecan dolu vasıtalardır.
Ancak bizim milli bayramlarımızın özellikle ikisi, sadece tarihi vakalara işaret etmez.
Geçmişi gelecekle birleştiren semboller de içerir.
Bunlardan biri 23 Nisan'dır.
Milli bağımsızlık ve egemenlik çocuklar ile sembolleştirilmiş ve âdeta denilmiştir ki: "Bağımsızlığın anlamını ve değerini bilen nesiller yetiştirebildiğiniz müddetçe bağımsızlık umudu taşıyabilirsiz."
Diğeri ise 19 Mayıs'tır.
Milli bağımsızlığı getiren milli mücadelenin başlangıcı olan bu tarih ise gençlik ile anlamlandırılmış ve âdeta denilmiştir ki:
Eğer bir milletin gençliği, vatan sevgisini kendi hayatının önüne geçiriyorsa;
Vatanın menfaatini kendi menfaatlerinden üstün tutuyorsa;
Vatanın selameti için gözünü kırpmadan mücadele edebiliyorsa;
Bu mücadele geleceğine ve hatta hayatına mal olacak olsa dahi kaçmak yerine kalmayı tercih edebiliyorsa;
Bağımsızlık sevgisi karakteri haline gelmişse ve bu sevgi için herşeyi göze alabiliyorsa...
Korkmayın...
Böyle bir gençliğe sahip olan bir millete kimse zincir vuramaz.
Şartlar ne kadar zor olursa olsun o millet kurtuluşu elde eder ve düzlüğe çıkar.
Ve neticede bu "anlamlandırmalar", milli eğitim sisteminin en önemli bir hedeflerinden birini şu şekilde ortaya koymaktadır:
"Fikri hür, vicdanı hür nesiller yetiştirmek..."
Bu şuurla kutlanacak nice 19 Mayıs'lara...