Evlenmek… Eskiden yeni bir yuva kurmaya hazırlanan çiftlere aileleri ev alarak hediye ederlermiş, bu yüzden hayatlarını birleştirerek yeni bir aile kurmaya ev sahibi olmak manasında ev-lenmek denir olmuş. Zamanla kelimenin bu anlamı unutuldu ve tüketim toplumunun dayatmalarıyla dolu günümüzde evlenmek daha da zorlaştı.
İstediklerini kolayca elde etmeye alışmış gençler evlilik sürecinde aldıkça al, her istediğini al, daha çok al mantığıyla doyumsuzluğa iyice alışıyorlar. Evlilik sektörünün firmaları da politikalarını bu psikoloji içinde olacak çiftleri düşünerek oluşturuyorlar, böylece çiftlerin işi haliyle daha çok zorlaşıyor. Aslında ev kurmak da eşyalar da işin ayrıntı boyutu, önemli olan doğru kişi olduğuna inanılan kişiyle mutlu olacağımız bir hayata başlamak. Ama bazen ayrıntıları aslın önünde tutup bu hazırlık sürecine öyle çok odaklanılıyor ki birlikte yaşanacak uzun bir ömre negatif duygularla başlanıyor, uzun bir maratona geriden başlamak gibi oluyor çiftlerin yaşadığı.
Düğünleri genç kızların çocukluktan beri hayallerini süsler, düğünün muhteşem, gelinlik içinde kendilerinin de prensesler gibi olacağına inanırlar. Düğün süreci sonunda bitiyor ve ertesi gün gerçek hayata uyanan çifti ise düğün sürecinde yaşanan sorunların sonlanmayan etkileri bekliyor. Birlikte mutlu olmayı bekleyen çift daha bir şey anlamadan kendilerini sorunlar içinde buluyorlar. Mutsuzlukla başlanan yeni bir hayatta ne alınan son model, en görkemli eşyaların ne de alınan onlarca altın takının önemi kalmıyor. Aşkla başlayan evlilikler hüsrana dönüp boşanmayla sonuçlanabiliyor. İnsanlık tarihinde boşanmalar bugünkü kadar hiç artmamıştı, bunda tüketim toplumunun dayatmalarının, baskısının da etkisi olsa gerek. Boşanmanın birçok nedeni var elbette ama düğün öncesi süreçte yaşanan gereksiz gerginlikler ve tartışmaların etkisi büyük. Birbirini yıpratan çiftin sevgisi de yıpranıyor zamanla. Güzel bir söz vardır:
“Evreni bir arada tutan ve döndüren güç sevgiymiş ama sevgi, aşk iyi ilişkinin sebebi değil sonucuymuş”