Bizim için çok üzülüyorum. Evet, on yıl önce hayal bile edilemeyen şeylerin gerçekleştiğini gördük. Fakat bizim bugün “Olur mu acaba / olmak üzere” dediğimiz ya da hayal bile edemediğimiz onca şey biz öldükten sonra yapılacak. Göremeyeceğiz. Dua edelim de ölülere -en azından- mail atmayı mümkün kılan bir şey icat edebilsinler.
Şaşırmayın. Yazının icadından önce gıdım gıdım ilerleyen teknoloji yazının icadından sonra devrimden devrime koştu. Hepimizi evirdi çevirdi bambaşka insanlar yaptı. İskender, Stalin, Sezar, Muhammed ya da Cengiz bugün yaşıyor olsalardı akıllarına nasıl hakim olurlardı kim bilir.
Gelecekte de bambaşka insanlar olacağız. Bugün tüm insan popülasyonunun kullandığı akıllı telefon (akıllı demek çok saçma değil mi artık? Telefon deyince kim başka bir şey anlar ki) hepimizin göz, beyin, boyun ve omurga yapısını değiştiriyor. Evrim dur durak bilmeden görevini yerine getiriyor yani.
Ayrılmaz ikili olan bilim ve teknoloji başardıklarıyla gerçekten aklımızı başımızdan alıyor. Son olarak, British Columbia Üniversitesi'nde, insan damarıyla bire bir aynı işleyen bir yapay damar üretilmiş.
İnsan üretmek zor, kabul. Üretirsin de normal insanlara benzemez. Amaan, normal insana benzetip de ne yapacaksın zaten. Çoğunun canı cehenneme! Bu kusursuz bir şey olsun. Robot ulan o da işte. Karıştırma.
İnsan üretmek şimdilik zor da adım adım o zorluk da yeniliyor. Damar diyorum damar. Vasküler organoid denen dokuları kök hücreden üretmişler. Hem de kılcallar dahil birçok bölgede sorunsuz çalışmış.
Peki şimdi bu gerçek hayatta ne işimize yarayacak? Öyle deme. alzheimer, kardiyovasküler rahatsızlıklar, inme, kanser ve diyabet gibi birçok hastalığı çözmede kilit rol oynayabilir bu yapay damarlar.
Hastalıklar da bitince ölünecek ne kalacak sahiden? Ulan ölümsüzlük, sana da adım adım yaklaşıyoruz. Yani, yaklaşıyoruz derken, onlar yaklaşıyorlar. Müsaade ederlerse belki biz de kullanabiliriz. Yoksa, bizde orman kanunları yüzünden iş kazası bitmez, “namus” cinayeti bitmez, “Tarlama girdi” cinayetleri bitmez. -Umarım biter-