Şangay'dan Kartpostal: İlk Hafta
Yoğun bir hafta oldu.
Shanghai, birbiri üzerine dokuz şehir gibi hissettirdiği için bir şehir gibi hissetmiyor. Bir Çin şehrini alın, biraz Vegas, biraz New York, Londra'nın sağlıklı bir kısmı ve bir çizgi Bombay ekleyin, Szechuan sosunda pişirin ve daha sonra steroidlerle enjekte edin ve Şangay'a yakın bir şeye sahip olun.
Devasa, kurumsal, eskimiş, şaşırtıcı ve sert kokuyor. Mopedler trafiğe girip çıkıyor ve ışıklar kırmızı olduğunda, kaldırımlara biniyorlar. Boruda, tren kapıları gelgit dalgalanma dalgası açtığında, bir şeyi tutmazsanız, ister istemeseniz de, bu sizin durağınızdır. Ortalama bir süpermarketin kapının dışında kocaman bir konuşmacı var, büyükanneler yiyeceklerini almak için girerken bası dışarı atıyorlardı. Çin kültürüyle ilgili yaptığım (birçok) yanlış varsayımlardan biri, Çin halkının genellikle sessiz ve saklı olduğu idi. Hayır!
Şimdiye kadar, zamanımız çoğunlukla öğretmen eğitimi ile geçti. Düzgün öğretmen eğitimi de: iki yıl önce öldürdüğüm tür, bir Güney Afrika sınıfına atıldığımda bir miktar tebeşir ve iyi olacağınıza dair güvence, beyaz insanları severler. Şirketimiz titizlikle organize edilmiştir ve tüm eğitimimi alana kadar tam teşekküllü bir öğretmen olana kadar birkaç hafta daha süreceğim.
Eğitimin ana vurgusu dün geldi. Dört ya da beş saat kaldık ve çoğumuz biraz aç kaldık, bu yüzden eğitmen bizi motive etmekte zorlanıyordu. Öne çıkmak için bir gönüllü arıyordu: ayakkabılarımıza baktık. Sonunda John ona acıdı ve bu yüzden oyunun odak noktasıydı. Oyun esas olarak Head Up Up'dı: tahtada hepimizin görebileceği bir cümle var, ancak John göremiyor, çünkü bize bakıyor. Birisi kalkmalı, cümleyi yerine getirmeli ve John bunu tahmin etmeli.
İlk birkaç cümle John yeterince kolay tahmin eder, “hamster” veya “bisiklete binmek” gibi şeyler. Sonra Çinli bir kız ayağa kalktı ve biri “muz yiyor”.
Bunun nereye gittiğini görüyorsun. Şakayı önlediğiniz anlardan biriydi; gerçekleşmesi hakkında komik bir şey gördüğünüz ve yapabileceğiniz tek şey, düşündüğünüz kadar eğlenceli olacağını ummaktır.
Ve öyleydi. John'un görüşü, sınıfın önünde durdu, bu zavallı Çinli kız onun önünde giderek daha şiddetli cinsel hareketler yaptığı için dondurulmuş bir korkuya bakıyordu, her zaman değerli bir hatıra olacak.
- - - - - -
Şimdiye kadar sadece bir kez okuluma gittim.
İkinci günümüzün sonuydu ve jet gecikmesi henüz yıpranmamıştı. Grubumuz fuayeye önderlik etti ve her birimiz okullarımızdan birileriyle tanıştık, bize oraya nasıl gideceğimizi gösterecektik.
“Merhaba, ben Ben.”
“Ben Rambo.”
“Rambo?”
"Gökkuşağı."
Bu yüzden, normal olarak endişelenecek bir cümle olan Rainbow adlı bir kız tarafından yabancı bir şehre iniyorum. O zamanlar biraz endişelendim: Şangay'daki neredeyse tüm zamanlarım okulda geçirilecek, bu yüzden ilk izlenimi doğru bulmam gerekiyordu. Ayrıntıları öğrenmenin bir rahatlama olacağını düşünmüştüm, ancak Rainbow bana okulun 2000 çocuğa ders verdiğini ve 70'den fazla öğretmen olduğunu söyledikten sonra daha iyi hissetmiyorum.
Okulum bir alışveriş merkezinin içinde, ama Şangay'da bu göründüğü kadar sıradışı değil. Tahmin edilebileceği gibi muazzam: yaklaşık 200 dükkandan geçiyoruz ve diğer iki okulun yanında, beşinci kata çıkıyoruz.
Patronumla tanıştım ve çok hoş biri, bu yüzden iyi bir başlangıç yaptım. Ama sonra bir köşeyi döndüm ve birdenbire önümüzde bir öğretmen sıkışmış bir koridor var. Patronum “BENJAMIN IS HERE” diye bağırıyor ve bunu bilmeden önce bana el sallayan elli öğretmen vardı. Hepsi kendilerini tanıtıyor, ben Wendy, Yuki'yum ve isimlerini hatırlamak ve hatırlamak için elimden gelenin en iyisini yapıyorum, ama tek düşünebildiğim, kendimi hiç bu kadar uzun hissetmediğim.
Bir kız bana buğulanmış beyaz testislerle dolu bir kase verir ve sıcakken onları yemem gerektiğini söylüyor. Birini çubukla mızraklıyorum ve yerim. Bir çeşit sümüksü ve bir kez onu ısırdığımda, ağzımda patlar. Tadı oldukça güzel, ama şaşırtıcı derecede sıcak ve kaseye geri dökmek için yapamayacağım her şey. Kız hala beni bekleyen bir ifadeyle izliyor, bu yüzden ona lezzetli olduğunu, gözlerinin sulandığını ve yanındaki kızı selamlamaya çalıştığını söylüyorum.
"Adınız ne?"
“Oh, ben Wendy. Sen zaten selam dedin.
En iyi anım değil. Ve gerçek yumruk hattı bir saat sonra geldi, ben de herkesle tanıştım ve okul gezisine gittim. Patronum bana önümüzdeki iki hafta boyunca görev yapacağım akıl hocamın Wendy olacağını söyledi. Mutlu günler.
________
Diğer yandan bir daire bulduk. Ev temizliği sürecinden altı gün içinde geçmiş olmamız çok üzücü görünüyor, ancak Şangay dünyanın geri kalanına farklı bir hızla geçiyor. Emlakçılarla Çince Whatsapp aracılığıyla iletişime geçersiniz ve birkaç dakika içinde potansiyel daireler buldular. Beşine baktık, hepsi bir bakışta yeterince güzeldi, ancak her şeyi kontrol etmemiz istendi ve kesinlikle birkaç sorun bulduğumuz söylendi. İkincisi, her zaman yanıltıcı olan herhangi bir akan suya sahip değildi ve sadece bir yatak odası olduğunu fark edene kadar başka bir yer harika görünüyordu.
Beşinci daire anında hoşuma gitti. İlk iyi işaret, toprak sahiplerinin otuz yıl boyunca orada yaşadığıydı: Bunun olamayacağı anlamına geldiğini düşündüm. Gördüğümüz diğerlerinden farklı olarak, çok fazla mobilyaya sahipti: kanepeler, kitaplıklar, masalar, hatta bir piyano. Bunlardan ne kadarını yanlarına alacaklarını sordum ve hiçbiri olmadığını söylediler. Dördüncü kattadır ve asansör yoktur. Piyanoyu indirmeyi başarsanız bile, tabana ulaştığınızda sadece talaş için iyi olurdu.
Gelecek sene için bir piyano var. İngiltere'de sahip olduğumdan daha iyi. Bedava Ve istersem her gün oynayabilirim. John bundan nefret edecek.
Çarşamba günü gittik ve sözleşmeyi imzaladık. Ev sahibi onunla bir resim çektiğimizde ısrar etti, böylece annesine gönderebildi. Yani:
Sonra annesinin eski piyanonun kullanıldığını görmeyi seveceğini söyledi. Tam olarak hevesli değildim ve piyano aklı başında değildi, ama hiçbirine sahip değildi. Yani:
Ve şimdiye kadar bu konuda. Bu şehirde kendimi evde hissettiğimi ya da bu yeni işi ve bu yeni hayatı sevdiğimi söylemek için çok erken. Zor kısmı işe başlamadan önce bu eğlenceli kısım. Şimdiye kadar, aslında çok yoğun bir tatil gibi hissettim. Ancak işler kesinlikle iyi gidiyor. İçimdeki kötümser (benim hepim), çok iyi gittiğini hissediyor, ama sanırım bazı şeyler yanlış gitmesi için bolca fırsat var. Bizi izlemeye devam edin.