04.06.2004
Bolu’nun her tarafı tabii güzellikler açısından değerlendirildiğinde ALLAH vergisi olarak harika. Muhteşem..!
Yıllardır düzenlenen KIBRISÇIK KARAGÖL Şenlikleri’ne davetiye gelir ancak bir türlü gidemezdim. Bu yıl gitmek nasip oldu. Hem Karagöl’ü hem de şenlikleri görme, izleme fırsatım oldu...
Kıbrısçık, Bolu ilinin en geri kalmış ilçelerinden birisi. Arazisinin büyük bölümünün ormanlarla kaplı olması, geri kalan yerlerin taşlık ve verimsiz topraklardan meydana gelmesi. Rakımın yüksekliği, yani yayla olması nedeniyle; insanların geçimlerini temin için yapabilecekleri şeyler sınırlı kalıyor. Tarımdan netice almak mümkün değil. Geriye hayvancılık (Büyükbaş ve küçükbaş), kümes hayvancılığı, arıcılık gibi hususlar kalıyor.
Kıbrısçık halkı kültürel özellikleri açısından bakıldığında çok zengin bir yapıya sahip. Türkler’in 26 boydan Kızıklar ağırlıkta. Bolu kültürünün tanıtımında Kıbrısçık’ın ayrı ve özel yeri var. Bu özel konumu bugüne kadar kullanılmamış. Kıbrısçık’ta el sanatlarını yöresel kilim, halı, heybe, torba, çorap vb. üretimi canlandırılıp hem maddi kazanç, hem de kültürel altyapının kuvvetlenmesi sağlanabilir.
Sabah yola çıktık. Aladağ sırtlarına kadar yağmur vardı. Hatta ya hava yağmurlu ise soğuk ise gerekli malzememiz var mı, gidelim mi, gitmeyelim mi diye tereddüt geçirdik..! Aladağ sırtını kuzeye aştık. Güneş kendini gösterdi. Sanki cennetin bulutlarla buluştuğu bir alanda seyahat ediyorduk. İlkbaharın tabiata bahşettiği canlanma tüm görsel zevki yaşatıyordu arasıra daldığımız güzellik deryasından. Minibüsün yollardaki kasislerden zıplaması ile ayrılıyor, yine o muhteşem güzelliğe dalıyorduk. Karagöl Kıbrısçık’tan sonra 18 km.mesafede Bolu’dan gitmek zor. Beypazarı üzerinden Ankara’dan gelmek daha kolay olan bir yayla.
Bu yaylaya ve etrafına çadır kurup yerleşmiş insanları görünce, Osmanlı’nın Söğüt’te bir beylikten cihan imparatorluğuna dönüşü gözümün önüne geldi. Kıbrısçık Belediyesi bu yıl ilk defa programa güreşleri de dahil etmiş. Çok zengin bir güreşçi katılımı vardı. Organizasyon ilk olmasına karşın güzeldi. Geçim sıkıntısı nedeniyle sağa-sola savrulan Kıbrısçıklılar bu şenliğe koşarak gelmişler. Hepsi biraraya gelmenin, kültürlerini yaşatmanın, hasret gidermenin mutluluğunu yaşıyordu...
Güzel bir organizasyon, güzel bir şenlik, şenliğe Valimiz, Belediye Başkanlarımız (Bolu, Seben, Mudurnu, Karacasu), Milletvekilimiz Mehmet GÜNER’in katılması teşvik için, sorunların tespiti için çok yerinde.
Emeği geçenleri kutluyorum. Dönüş yolunda; yine kasis, yine kıvrım kıvrım yol. Keşke bu yol daha güzel olsa..! Kıbrısçık’ın yolu yapılmalı. Karagöl’e insanların rahatlıkla yaz, kış gidebileceği bir turistik tesis yapılmalı, Kıbrısçık’ın kan kaybı önlenmelidir.
Aksi halde çok yakın dönemde KIBRISÇIK kaza olmaktan da düşebilir. Bu konuda hem Kıbrısçıklılar’a, ilimiz yöneticilerine, en önemlisi de siyasilerimize büyük görev düşüyor. Umarım değerlendirilir, sonuç alıcı çaba gösterilir.
İstanbul’un fethi (551.yılı)
Bu fetih öyle bir sonuç çıkardı ki; Ortaçağı kapatıp, yeni çağı açtı. Bütün taşları yerinden oynattı. Karanlıkla boğuşan HIRİSTİSYAN ALEMİNİ, Ortaçağ medeniyetini yıkıp yerine muhteşem TÜRK-İSLAM medeniyetini kurdu. Avrupası, Amerikası bütün Hıristiyan alemi: İslam deyince Türk-Türk deyince İslamı anlamak gerektiğini belleklerine kazıdılar. Her harekette karşımıza bu önyargıyla çıktılar.
Fethi gerçekleştiren felsefe: Türk’ün kahramanlığı, inancı, islamı yaşamadaki tutarlılığı, insan sevgisi idi. Bugünkü durumumuz değerlendirildiğinde 551.yıl önceki konumdan çok geriyiz. Kapitalist felfese; inancımızı, Türklüğümüzü, hem de insanlık sevgimizi, adalet duygumuzu alıp götürüyor. Bizi adeta buharlaştırıyor. Fethi kutlarken ona layık olmasını da bilmeliyiz. Düşünmeliyiz..! Ne olduk, ne olacağız... Ne olmalıyız..!