(İmaj kredisi: Nealey Dozier)
İki kişilik yemek pişirme keyfi ve zorlukları vardır. Benim ve kocamın mevcut durumuyla ilgili en önemli şeylerden biri, istediğimiz her yerde, istediğimiz yerde, istediğimiz yerde yemek yapma eğilimimiz. Dünyanın dört bir yanından gelen lezzetleri ve malzemeleri kullanarak yeni tarifleri deneyebilirim ve arada sırada kocamdan çıkan kaşları alıp alamıyorum, özgürlük canlandırıcıdır. Her gün farklı.
Ancak, tüm bu yıllar sonra bile kendi zorluklarımız var. Biliyorsunuz, “Akşam yemeğinde ne var?” Metni, aslında düşünmek istediğim son şey, akşam yemeğinde olan şey. İşte bu gibi yemeklere geri döndüğüm zaman: tatmin edici olan ve süpermarketten küçük bir yardım almama izin verenler..
(İmaj kredisi: Nealey Dozier)
Anlaşma: Yemek dersleri öğretiyorum ve tarifleri tam zamanlı olarak geliştiriyorum ve uyanık saatlerimin geri kalanını hayatımın geri kalanına ayak uydurmak için çoğunlukla başarısız bir şekilde deniyorum. Ve işimi severken, bazen 16 öğrenciden oluşan bir dersi verdikten sonra yapmak istediğim en son şey, Fransız anne sosları, akşam yemeği için ne yapacağı konusunda endişelenmektir..
(İmaj kredisi: Nealey Dozier)
Benim Akşam Yemeği Sırrı: Reçete İncil
Bununla savaşmak için, “The Recipe Bible” e bizi getiren küçük bir yaratıcılık almam gerekiyordu. Temel olarak, kocam ve ben bir “bekçi” olarak ilan ettiğim her tarifin bir çıktısı olan dev bir üç telli cilt. . ”(Teknik olarak, iki Şimdi büyük bağlayıcılar.) “İncil” kategoriye göre düzenlenir, böylece herhangi bir özel protein, tür veya mutfak türü kolayca bulunur. Beynim çalışmadığı günler için kocamı ciltleyiciye yöneltiyorum ve bir noktaya gelene kadar tarifleri çağırıyor..
İki Kişilik Yemek: Artık Dilemma
Tarifimizi aldığımızda, iki kişilik bir hane olarak karşılaştığımız diğer zorluklardan biri artık bol miktarda yemek yiyor. Çünkü burada gerçekten, gerçekten itiraf etmekten nefret ediyorum (bunu yazarken titriyorum): ikimiz de artıkları önemsemiyoruz. Onlarla yanlış bir şey yok, ama bir sebepten dolayı onları yemiyoruz; Artık yemek artıkları buzdolabının arkasına doğru itiliyor, bir temizlik yapana kadar unutulup içeriğimi çöpe atıyorlar..
(İmaj kredisi: Nealey Dozier)
Cevap? Daha Az Al. belli ki.
Daha küçük miktarlarda satın almak gerçekten buna yardımcı oldu. Bunun roket bilimi olmadığını biliyorum, ama “daha büyük olan daha iyi” pazarlamanın hepsine beyin yıkamış gibi hissediyorum. Bu alışkanlığı kaldırıma sokuyorum.
Biftek ve balık gibi proteinler için, şimdi iki tane satın alıp arta kalanlar olmak yerine, aramızda bölünen büyük bir parça satın aldım. Ekşi krema ve rendelenmiş peynir gibi şeylerin büyük ekonomi kaplarını da satın almayı bıraktım, bunların yarısını kullanmadan önce fırlatmam gerekecek ve bu sayede toplu olarak satın aldığımdan kazanabileceğim herhangi bir tasarrufumu kaybedeceğim..
Diğer Akşam Yemeği Sırlarım: Süpermarket Kısayolları
Yardımcı olan bir diğer şey, her öğünde mağaza tarafından satın alınan kısayollardan yararlanmaktır. Dondurulmuş patates kızartması, donmuş pilav, birkaç hoageli çörekler gibi basit yardımcılar, şarküteri tezgahından aldılar ve hatta salata sosları satın aldılar, bana zaman kazandırır ve yiyecek atıklarını önlerler. Sadece ihtiyacım olan şeyi aldım, ya da dondurulmuş gıdalar söz konusu olduğunda, sadece o gece ne yeneceğimi ısırıyorum.
Herşeyi sıfırdan yapmadığım bir şey olduğunda, iki kişilik akşam yemeği çok daha kolaylaştı. Ve bir bonus olarak, bu değişiklikler kaçınılmaz olarak gıda atıklarını azaltmamıza yardımcı oldu (ki bizim gibi bizim için kalanlar için her zaman bir meydan okuma olmuştur)..
Yani bunlar konuyla ilgili düşüncelerimden bazıları. İki kişilik bir ev için yemek pişirirseniz ipuçlarını, püf noktalarını, mücadelelerini ve ikilemlerini duymayı çok isterim. Yorumlarda bana haber ver!