Köpek ve Gölgesi Masalı
Çok eskiden uzak köyün birinde bir köpek yaşarmış. Bu köpek günlerden bir gün çok acıkmış. “Karnım çok acıktı nereden yemek bulacağım ben şimdi?” diye düşünürken Köyün Kasabının vitrinini görmüş. Kasap dükkanının önünde, vitrindeki etlere uzun uzun bakmış. Aç köpeği gören kasap, köpeğe acımış ve ona bir parça et vermiş. Köpek, çok sevinmiş ve eti ağzına koyduğu gibi yemek için oradan uzaklaşmaya başlamış.
Köpek, et ağzında derenin yanına kadar gelmiş ve “Bu eti ben şu dereyi geçeyim de orada yiyeyim. Yoksa biri görür ve bir parça ister, bu sefer paylaşmak zorunda kalırım. Derenin öbür tarafında yersem kimse beni göremez.” demiş. Derenin üstündeki köprüye gelmiş tam karşıya geçerken suda kendi yansımasını görmüş “Bu köpekte kim?” diye şaşırmış. Bakmış bakmış ve “Bu köpeğin ağzındaki et benimkinden büyük. Bu et benim olmalı.” demiş ve saldırmak için suya atlamış.
Suya atlayınca tabi kendi yansıması olduğunu anladığı gibi sahip olduğu et de suda kaybolmuş gitmiş. Aç gözlülüğü yüzünden elindekinden de olmuş ve aç kalmış.
İnsanların hırsı ve açgözlülükleri, mutlu olmamalarının tek sebebidir.(Seneca)
Açgözlülük ve dünya nimetlerini elde etme hırsı, insanı hakkı olmayan şeylere el uzatmaya zorlar. ( Mevlana Celaleddin Rumi )
Nice balık vardır ki su içinde her şeyden eminken, boğazının hırsı yüzünden oltaya tutulmuştur. ( Mevlana Celaleddin Rumi )