Sorumun detaylı kısmı şu,
Nietzcshe, bildiğimiz üzere,
ampirik andırımlarla, sezgiciliği tümevarım doğrulamalar, olumlamalarla eylemleştirir. Diyalektik çelişme, bu eylemleşmenin ötesinde bir söylenceden ibarettir. Ona göre ödev ahlakı, önsezi ve özdeşlerin yerine getirilmemesi sonucu kosmosun ritmik yapısından doğan bir fatalizmdir.
Übermensch, yani üstinsan, aposteriorileri, yanlışlanabilirliği olmayan salt doğruyu,
insana ulaştırmada erdemli bir yol seçmelidir. Bu yolun tözü (cevheri), morariteden gelir.
Bizler, süjeleri, objeler yoluyla temellendiren alırlığı alaysılama yoluyla görürsek bireşimsel yargıya varmış oluruz.
Peki hiç düşündünüz mü?
Doksograflar ve eklektik eğilimi, ussal bir izlence değil midir?
Gönenç içimde erime koşarken, inakçılık niye?
Olaya bir de şu açıdan bakalım.
Nietzsche, Tanrı öldü diyerek özek bir formalitenin biçimbilimiyle haşır neşir iken, bizler, örgensel yiyecekler ile görgücülük peşinde idik. İstenci, transcendent (aşkın) bir anlak gerektirse de dilavuzluğundan ötürü çatışkıyamadık.
Her neyse, başa dönmek gerekirse siz ne düşünüyorsunuz?
Nietzsche'nin karşıtlar yasası altık'ı dualitenin sezgisel nesnelliğiyle çarpışımı potansiyel dogma eylemleştirir mi?
En İyi Kız Görüşü
Keske bizimde anlayabilecegimiz terimler kullansaydin. Zorlastirmak icin elinden geleni yapmis gibisin.0
En İyi Erkek Görüşü
İşiniz gücünüz karşıtlık muhalefet.. Memlekette o kadar köprüler otoyollar yapilirken bırakın artık su vatan hainligini.. 😘1