bugün ilk defa bir sevgilim olmadığı için üzüldüm. çok güzel bir haber almıştım ve çok üzüldüm lan... çok garip bir duyguydu. biri sevgilim değil diye üzülmedim. sevgilim yok diye üzüldüm. halbuki hep "abi olsa dert olmasa dert" diye geçiştirdiğim bir durumdur bu.
ve kimseyi koyamadım o noktaya. kimseye o hevesle veremedim bu haberi.
çok garip lan. ilk kez böyle bi eksiklik hissettim. sanırım "aamaaan yalnız geldim yalnız gideceğim, sikerler" diye atıp tuttuğum, estiğim gürlediğim günler geride kaldı.
sadece beni gerçekten seven herhangi biri tarafından takdir edilmek istemiştim oysa ki.
bu kadar...