Yavrum-cicimli Erhan Altın sonrası, otoritesini sert üslubu ile hissettiren Ümit Özat’ın varlığı sanıldığı kadar kolay bir şekil değil aslında.
Ortada birbirleri ile taban tabana zıt iki teknik adam profili var zira.
Siyahla beyaz gibi.
Sancı yaratabilecek bir şey bu. Zihin yorgunluğu… Geçişin sancılı olmasına aday bir durum olduğu bir gerçek.
Bulunduğumuz noktadan hocanın önünde oynayan başta Canberk’e yaşattıkları ve hissettirdiklerini görebilmek mümkün.
Beraberinde akla şu soru geliyor. Normalde hemen her maç yaptığı bindirmeler ile ciddi bir ofans katkısı sunan Canberk’in, Özat sonrası bu yönünü hemen hiç gösteremeyişine neden bu olabilir mi acaba?
Olabilir.
Hem de hocanın iki kenar bekinden bunu istediğinin bilinmesine rağmen.
Önemli olan baskının dozajı.
Bunu en iyi CV’si hayli yüksek hocalarla çalışan Özat biliyordur zaten.
Oyuncu dozajı fazla baskının altında ezilecek mi!
Yoksa doğru kurgulanmış baskı oyuncuyu itecek mi!
Mesele bu.
Her oyuncuya göre değişebilecek dozaj.
Üstelik önceki hocanın Erhan Altın gibi yumuşak bir teknik adam olduğu gerçeği ortada iken...
Bu oyuncu gurubunun işi gerçekten kolay değil.
BUGÜN DÜNDEN DAHA GÜZEL
Samsunspor’un önceki dönem yap(a)madığı şey buydu: Yarışırken gençleri hazırlayamamak.
Genç oyunculara sempatik bakmayan Hüseyin Kalpar ve Erhan Altın gibi teknik adamlarla çalışmak, Samsunspor’un bir şansızlığıydı.
Yarından ziyade hep bugünü dolayısıyla kendilerini kurtarma arayışı ve talaşından başka bir bakış açıları olmayan bu isimler, bu kulübün geleceğine dinamit döşediler aslında. Bu garabete göz yuman, o dönemin başkan ve futbolun patronlarının olduğu gibi.
Bunu bir kulüp politikası olarak, teknik adamlarına dayatamadıkları… Ve çalışanlarına müdahil olmadıkları için.
Asıl suçlu kulübün otoriteleridir.
Bugünün dünden iyi olduğunu görebilmek, bu camia için sevindirici.
Başkan Tutu’nun da hoca Özat’ın da yaklaşımları gecikmiş bir doğru.
Genç oyuncu furyasına son olarak Ertuğrul Mert Gülşen de katıldı. 1997’li, oyun aklı yüksek bir defans oyuncusu.
Henüz olmadı. Gelişime ihtiyacı var tabii ki.
Bir aksilik olmazsa eğer…
Elde bir o!
Gelişimini ilk günden beri bilen birisi olarak rahatlıkla söyleyebilirim.
Hiç şüpheniz olmasın bundan.
ŞİMDİ DAHA ZOR
Yarın bugün ki kadar kolay olmayacaktır. ADS dışında standart üstü takımlarla oynamadı Samsun henüz.
Bir Göztepe, bir Karabük, Bir Balıkesir, bir Gaziantep Belediye önceki rakipler gibi olmayacaktır hiç.
Daha sert, daha doğru oynayan her şeyden öte oyuncu kalbreleri daha yüksek takımlar.
Ama öncesinde güzel tarafları yok değil: Elde edilen yüksek bir özgüven var öncelikle… Şüpheyle bakılan Özat tercihinin yerini her geçen gün olumlu bir havya dönüştürdüğünün gerçeği de.
Düşündürücü tarafı ise şu: Evde 1 puan alırken bile, ADS karşısında ezilmiş olmak.
ADS muadili takımlar ile oynamamışken, bu sıkıntı verebilecek bir veri.
Gerçi ADS maçı sonrası oyununu geliştirdiğini söyleyebilmek mümkün Samsunspor’un. Kendisini bir “tık” yukarı attığını…
Ama yetebileceğini öngörmek, fazla iyimser bir yaklaşım olmaktan öteye geçmez.
Daha çok terlemeye ihtiyacı var Samsunspor’un. Direkt katkı sunmaya aday transferlerin katkısına da…
Taha da bir transfer olarak görülebilir, sorun yok! İvanov da.
Hem de ihtiyaç gibi duran iki pozisyonun isimleri; Taha ve İvanov.
Ocak ayının malum nedenlerden dolayı boş geçmesi halinde, dünyanın sonu olmayacağı anlamına gelir bu.