Aslında Trabzonspor maçı başlamadan kazanmıştı. İkinci yarıda galibiyet elde edilememesine rağmen oynanan futbol, gençlerin performansı, takımdaşlık ruhu bir çok eksiğe rağmen Trabzonspor’u yeniden kurulan A.Gücü karşısında favori değil, maçı kazanmış olarak gösteriyor.
Ancak gelin görün ki, futbolda hiç de öyle bir oyun değil. Ne ciddiyetsizlik kabul eder ne yorgunluk ne de sakatlık. Futbol hep kendisine saygı bekler. İlk 10 dakika etkili bir futbol oynadı Trabzonspor, golü de buldu. Ancak sonrasında ise durdu. ‘Nasıl olsa kazanırım’ modu, az kalsın başına da iş açıyordu.
İlhan Parlak’ın pozisyonunda hakem penaltı verse, kimse bir şey diyemez.
Durgunluk devre sonuna kadar sürdü. İkinci yarıda ise ilk yarının kopyası gibi ilk 10 dakikasında ateşli haller sonrasında ise yine dirençsiz bir orta saha, bol pas hatası ve kalede yaşanan bir çok tehlike vardı.
Orgille’nin attığı golü Trabzon’da bir hakem vermese ortalık yıkılırdı.
Oyunun sonunu sakatların da yarattığı kriz ile geçirse de bordo-mavililer, kazandı ancak şu bir gerçek ki bu kadroya çok yük bindi.
Öyle ya da böyle bu çocuklar oynayacak. Ama planlama daha derin yapılmalı diye düşünüyorum.
Skor garantisi alınmadan da bazı çocuklara daha fazla güven verilmeli.