Daha önceki makalelerimde boşanma sebeplerinden bahsederken aslında tek tek bu sebepleri sınırlayarak saymanın mümkün olmadığını belirtmiştim. Çünkü temel kural olarak bir olay ya da durumun boşanma sebebi sayılması için, bu durumun evlilik birliğini temelinden sarsması ve eşlerin artık evlilik birliğini devam ettiremeyecekleri bir hale gelmesi gerekmektedir.
Evlilik içerisinde eşlerin bazı sorumluluklar ve yükümlülükler altına girmiş olması tartışmasız bir gerçektir. Peki eve geç gelen ya da kimi zaman eve gelmeyen bir eşin bu davranışı acaba boşanma sebebi sayılabilecek midir? Diğer eş açısından artık mahkeme önünde bir boşanma sebebi doğmuş olacak mıdır? Bu soruya cevap vermek için yine temel kurala bakmamız gerekir. Yani eşlerin bu davranışı evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak şekilde cereyan ediyorsa elbette bu bir boşanma sebebidir. Ancak söz gelimi bir eşin çalışma şartları onun eve geç gelmesini gerektiriyorsa ve bu durum tamamen çalışma hayatının getirdiği bir mecburiyet ise bu durumda eşin eve geç gelmesi bir kusur sayılmayacak ve diğer eşin de bu duruma katlanması mecburiyeti gündeme gelecektir.
Önemli olan eşin keyfi bir şekilde ve sorumluluktan kaçmak kurtulmak amacıyla geç gelip gelmediğinin, müşterek yaşamı ve evin idaresini aksatarak evlilik birliğini temelden sarsıp hayatı çekilmez hale getirip getirmediğinin tespit edilmesidir. Bu durumda eş kusurlu sayılacak ve diğer eş açısından bir boşanma sebebi sayılabilecektir.