"Dünya ne kadardı dedim,
Mavi kadardı dedi"...
T. Uyar
Mavi Selmiye; eski adı "Losta" gün batarken verdiği kızıllık nedeniyle "Kızılköy" de deniyor.
Öyle beş yıldızlı oteller falan bulunmaz bu köyde, küçük mütevazi, şirin ama konforlu pansiyonlar ve küçük butik oteller var. Son 15 yıl içinde keşfedildi denilebilir, daha çok entellektüel kesimin kafa dinlemek için geldiği, yüksek volümlü seslerin ve rahatsız edici insanların olmadığı hala şirinliğini koruyan bir köy ama o eski bakirliği ve güzelliği kalmadı tabii.
Güneşin en güzel battığı yerlerden biri... Selimiye
Köye karayolu 1992 yılında yapılmış, ondan önce ancak deniz yoluyla ulaşılabiliyor, ulaşımın zorluğu ve merkeze uzaklığı nedeniyle uzun yıllar keşfedilememiş ve istila edilememiş ama son 15 yıldır bu da oldu diyebilirim.
20 yıl öncesini biliyorum, denize birkaç metre uzaklıktaki küçücük köy evlerinin önünde bir araya gelerek bakla ayıklayan Yörük kadınlarını hatırlıyorum; hem sohbet eder hem bakla ayıklarlardı, bahar aylarında kendiliğinden çıkar burada bakla, çok bol ve de lezzetlidir, ayıklar, kurutur ve pazarda satarlardı, bakla çorbası yaparlar, çok lezzetli olur. Yörük kadınların sohbetine dahil olmak çok keyiflidir, konuşmayı, eskileri anlatmayı pek severler. Nasıl güzeldi o köy evleri anlatamam, hepsinin kapısı açık içeriye buyur eder gibi insanı ve neredeyse denizle kucaklaşır. Hele bir tanesini çok beğenmiştim, bana sat bu evi dedim sahibine, hemen gönüllü oldu, heyecanlandı, kendimi o evde sabah denize uyanır gibi hayal etmiştim ve orada yaşayabileceğimi, eşim güldü, burada nasıl yaşanır diye, yazlık olsa dahi.
Takalar geçiyor allı yeşilli....
O zamanlar yol daha bir uzak ve kötüydü, köyde yaşamak için şartlar zordu. Yeni yapılan yolla ulaşım daha kolay, alışveriş için her türlü imkân var şimdilerde.
Bu gelişimi yakından gören birisi olarak şaşkınlıkla izledim süreci, o kadar hızlı oldu ki, yalnızca köy bakkalının olduğu köyde bir anda bütün zincir marketler açıldı.
O köy evleri büyük şehirlerden gelen işletmeciler tarafından alınıp dekore edilerek, özellikle taş işçiliği ile, zevkli, güzel tasarımlarla pansiyon ve küçük otellere dönüştü.
Marmaris merkeze 40 km uzaklıkta, Bozburun yarımadasında yer alır, antik Karia bölgesinin stratejik öneme sahip olmuş tarihte, ürettikleri üzümlerden yaptıkları şarap ve pekmezleri, deniz yoluyla Avrupa'ya taşımışlar. Osmanlı döneminde de liman olarak kullanılmış. Kapalı bir deniz, adeta doğal bir liman, etrafında çevrili dağlar nedeniyle her zaman durgun, sakin ve rüzgârsız, bu yüzden deniz kolayca kirlenebiliyor ve temizleyemiyor kendini.
Yol güzel, otoban gibi geniş, eski yol da duruyor hala oğlum o yolu daha çok seviyor, taşlı, ilkel, hatta ürkütücü bu yolu, ahh bu gençlerin adrenalin tutkusu!
Temmuz, Ağustos ve özellikle uzun bayram tatillerinde hiç tavsiye etmem buraları, çok kalabalık oluyor ve misliyle katlanan bu nüfus yoğunluğunu kaldıramıyor bu küçük köy.
Şubat, mart aylarında açan badem çiçekleri ve zaten yeşil olan köyün daha da coşan yeşili ve denizle kucaklaşması görülmeye değer, Eylül, Ekim ve kasım ayları da çok güzel olur.
Köyün girişinden sonuna kadar 3 km lik yolu var sahil boyunca mutlaka yürünmeli, bir yanda hepsi birbirinden güzel dizayn edilmiş taş evler, bir yanda tekneler. Çok fazla tekne var, yat turizmi çok gelişmiş, haliyle kirliliğe neden oluyor, içim acıyor o pırıl pırıl denizine ama tekneler de o köyün dekoru gibi olmuş. Öyle bembeyaz kumu yok taşlık deniz kenarı, bu yüzden daha bir berraktır deniz, yüzerken küçük balıklar eşlik eder size, eğer hareketsiz durursanız da minik minik ısırırlar.
Restoranları ve meyhaneler çok güzel, biz en çok içinden deniz geçen begonviller içindeki Sardunya restoranı seviyoruz, deniz mahsullerini çok güzel yapıyor, mezeleri de leziz. İlle de deniz kenarında yemek zorunda değilsiniz, hemen kıyıya paralel köyün içinden geçen yol üzerinde sayısız ev yemekleri yapan işletmeler, pideciler, pastaneler, kafeler var her bütçeye uygun.
İçinden deniz geçen Sardunya restoran...
Selimiye, muhteşem denizi, yemyeşil doğası, tepesinde tarihi kalıntılarıyla, insanı, şirin mi şirin evleri, tiril tiril elbiselerin ve güzel takıların satıldığı hepsi birbirinden güzel dekore edilmiş dükkanların olduğu mutlak gidilmesi, görülmesi gereken bir köy. Ne yiyeceğinize karışmam ama yemeğin üzerine Galip Usta’nın "losta" tatlısını mutlak yiyin derim.
Bir çeşit baklavaya benzeyen, içinde keçi peyniri olan bu şerbetli tatlı güzel bir final olacaktır ve hemen biraz ilerisinde bulunan Bozburun ve Söğüt'ü ziyaret etmezseniz çok darılacaktır size.
Önümüz yaz, güzel şeyler düşünmek, güzel şeyler yazmak lazım, hayat kısa, hızla akıp gidiyor zaman, arada bir fren lazım...
Gelin, görün, geç kalmadan...
Hızla Akıp Gidiyor Zaman, Arada Bir Fren Lazım...
Belgin Gülbağçalar Yazıları / Hızla Akıp Gidiyor Zaman, Arada Bir Fren Lazım...
"Dünya ne kadardı dedim,