Kemirgenlerde göründüğünden daha fazlası var. Sıçanlar ve fareler arasında pek çok benzerlik vardır, ancak onları birbirinden farklı kılan birkaç şey vardır. Sıçanlar, farelerden yaklaşık üç kat daha ağırdır. Ek olarak, fareler güçlü bir koku alma duyusuna sahiptir ve makineleri çalıştırmak için kolayca eğitilebilir. Onları video oyunları oynarken bile gördük! Burada 6 ilginç fark sıçanlar ve fareler arasında.
# 1 Fiziksel Görünüm
Vücutlarını aşağılamaya karşı olmamıza ve tüm kemirgenleri güzel bulmamıza rağmen, fareleri sıçanlardan ayıran belirli fiziksel özellikleri inkar edemeyiz. Örneğin, fareler genellikle 3 ila 10 cm uzunluğa ve 12 ila 45 gram ağırlığa ulaşırken, siyah bir sıçan 16 ila 24 cm uzunluğunda ve 150 ila 200 g ağırlığındadır. Fareler, büyük kulakları, uzun ince tüylü kuyrukları, kısa tüyleri ve daha açık renkli karınları ile tanınırlar. Siyah farelerin büyük kulakları, sivri burunları ve ince vücutları vardır. Kuyrukları genellikle başlarından ve vücutlarından daha uzundur. Kahverengi fareler 40 cm uzunluğa ulaşabilirler ancak kuyrukları vücutlarından daha kısadır. Küçük kulakları, küt burunları ve daha kalın vücutlarıyla da onları ayırt edebilirsiniz.
# 2 Yaşam Koşulları
Çizgi filmlerin bize öğrettiği bir şey varsa, o da farelerin duvarlarda, ayrıntılı bir girişin arkasında barınaklarının olduğudur ve bu şaşırtıcı bir şekilde doğrudur. Fareler, barınaklarını kurmak için duvarlardaki boşluklar, buzdolaplarının arkası ve döşeme tahtalarının altı gibi alanları tercih eder. Oldukça tırmanıcı olabilmelerine rağmen, genellikle yuvalarda ve yerde yuva yapmayı tercih ederler. Kahverengi fareler ayrıca yerde ve binalarda yaşamayı tercih eder. Bunlar, bazen mutant kaplumbağaları eğiten tipik lağım sakinleridir. Ancak, dışarıda da kahverengi farelerle karşılaşmak nadir değildir. onlar genellikle bahçelerde bulunan, döşemelerin altında, bahçe barakalarında veya kompost yığınlarında ve garajlarda. Kara fareler son derece çeviktir ve bu nitelikleri evlerini yüksek binalara, çatıların altına ve hatta ağaçların arasına kurmak için kullanırlar! Belki de bir kimlik krizi?
# 3 Yeme Alışkanlıkları
Fareler omnivordur ve açlıktan ölürlerse kendi kuyrukları ve dışkıları dahil her şeyi yerler. Aşırı olmayan durumlarda, tahıllar, tohumlar ve meyveler gibi karbonhidratları tercih ederler. Bu yüzden fare kontrol uzmanları tavsiye ediyor Önleyici bir önlem olarak tahılları plastik, hava geçirmez kaplarda saklamak. Fareler gibi, kahverengi fareler de tahılları çiğnemekten hoşlanırlar ve fareler gibi aynı yerde yiyecek ararlar. Bununla birlikte, kara farelerin yiyecek arama için tercih edilen bir yeri yoktur, bu da yemlemeyi zorlaştırır. Fareler günde yaklaşık 3 ml su içerler, siyah fareler yaklaşık 30 ml’ye ihtiyaç duyar ve kahverengi fareler 60 ml’ye kadar su içebilir, bu nedenle kolonilerini bir su kaynağına mümkün olduğunca yakın kurarlar.
# 4 Yetiştirme Alışkanlıkları
Haşere kontrolü ve kemirgenler söz konusu olduğunda en ciddi endişelerden biri, aşırı hızlı çoğalma oranlarıdır. Tamamen olgun bir dişi fare yılda 7 – 8 yavru doğurabilir ve her doğumda 4 ila 16 yavru olabilir. Fareler yaklaşık 8 – 12 haftada olgunluğa ulaşır. Olgunluğa ulaşması siyah fareler için 7 – 8 hafta, kahverengi fareler için 10 – 12 hafta sürer. Her iki sıçan türü de yılda 3 – 6 litre arasında herhangi bir yere sahip olabilir.
# 5 Tarih
Kahverengi fareler Norveç fareleri olarak da bilinse de kökenleri Çin’e kadar uzanmaktadır. Ticaret yollarında insanları takip ederek dünyaya hakim olmak için yola çıktılar ve şu anda Avrupa ve Kuzey Amerika’da en yaygın fare türü haline geldiler. Tarihsel kanıtlar, insanların eski zamanlardan beri fareleri bildiğini gösteriyor. Romalılar fareleri ve sıçanları ayırt etmekte açıkça zorlandılar ve onlara tüm özelliklerin bir listesini verecek internetleri yoktu. Bu nedenle, onları adlandırmak için fazla çaba harcanmadı – farelere Mus Maximus (büyük fare) ve farelere Mus Minimus (küçük fare) adını verdiler.
# 6 Dışkı
Şimdi, bu tartışmak ve gözlemlemek için pek hoş bir şey olmasa da, dışkılar, bir sorunla karşı karşıya olup olmadığınızı belirlemenin çok güvenilir bir yoludur. fare veya sıçan istilası. Fareler günde yaklaşık 80 dışkı üretir ve genellikle bir istila sırasında rastgele dağılmış halde bulunurlar. Siyah renktedirler, yaklaşık 3 – 8 mm uzunluğundadırlar, granüler bir şekle sahiptirler ve genellikle yuvalanma yerlerinin yakınında bulunurlar. Sıçanlar, farelerden çok daha büyük olmalarına rağmen, farelerden çok daha küçük ve daha az dışkı üretirler. Kabaca 1-2 mm boyutlarındadırlar ve türlerine bağlı olarak muz (siyah fareler için) veya kahverengi fareler için pirinç tanesi şeklinde olabilirler. Sıçanlar genellikle günde yaklaşık 40 kahverengi renkli dışkı üretirler.
Son düşünceler
Sıçanlar ve fareler arasında pek çok fark vardır. Her iki kemirgen de hemen hemen her şeyi yerken, farelerin sizin yediğiniz yemeği yemektense yiyecek stoklarınızı ve çöplerinizi yutması daha olasıdır. Farelerin çöpte yemek yeme olasılığı, içinde olduğundan daha fazladır. Peki, fareler ve fareler arasındaki farkı nasıl anlayabilirsiniz? İyi bir şansın var. Ancak bunun hakkında gerçekten hiç düşünmediyseniz, bu blog gönderisi size yardımcı olmak için burada.