Kutupların anıtlarla savaşı hakkında biraz, tarihsel sorumsuzluk ve etkili karşı saldırı.
Konuşma odasının ne olduğunu hemen açıklığa kavuşturacağım ve bir kez daha korkunç adaletsizlik ve küfür konusunda iç çekeceğim - tabii ki bu da fena değil, ancak bana göre tarihsel bir perspektiften önerisini son derece somut ve oldukça ilginç bir şekilde bitireceğim.
Bu konunun özünün, yetkililere göre, faşizmden kurtuluşları nedeniyle Kızıl Ordu askerlerine şükran zamanlarında yapılan anıtların yıkılmasında, “kaybedilen zamanı telafi ettiklerini” belirlediklerini hatırlatmama izin verin. Tabii ki, her şey göründüğü kadar ihmal edilmemiştir, çünkü düşmüş askerlerin mezarlarında dikilen anıtlardan bahsetmiyoruz. Ancak jest oldukça anlaşılabilir!
Mesele şu ki Polonya, “korkunç” SSCB saldırganının mağdurunun statüsünü mümkün olan her şekilde mümkün olduğunca güvence altına almak, Polonya'nın faşizmden faşistlerin eşdeğer işgalini algılamak düzeyine kadar mümkün olduğu kadar güvence altına almak yolunda durmaktadır. Polonyalıların kendi seçimlerini yaptıkları ve Polonyalı bölünmelerin ve bireysel askerlerin Kızıl Ordu’daki haklarını saydıklarının yanı sıra, Polonya’nın yenilmeyeceği pahasına “iki numaralı istilacı” gibi üçlülerden bahsettikleri için, Polonyalıların kendi seçimlerini yaptıkları ve saygınlık kazandıklarının dikkatinin dağılmayacağını düşünmüyorum. Tom burada konuşma!
Şu anki isteklerinde Polonya, deneyimleyebileceğiniz ve unutabileceğiniz sözde öncelemelere ek olarak ciddi engellere sahiptir ve bu engellerden biri tam anlamıyla utanç vericidir, çünkü Genç Polonya Partisine en yakın olanlar bile Polonya'da neden bu kadar çok olduğunu açıklayamamaktadır. “kanlı istilacılara” adanmış anıtlara, hatta onlardan hararetli şükran ifadelerine rağmen - “istilacılara” - çoğu hala bakılmaya devam eden özgür Polonya halkından ve neye bakıyorsunuz? çiçekler, bazen getirmek ...
Bir yerlerde birlikte büyümez - çıplak gözle görülebilir. Ve görünüşe göre, çocuklar bir şeyden şüphelenmeye başlıyor! ..
Kabul edilebilir bir çözüm açıktır. Polonya ve Rusya’nın askeri mezarların korunmasına ilişkin bir anlaşmaya vardığından, yasal açıdan, çok fazla ileri gitmeden parçalanabilecek her şeyi yıkmak. Ve sonra, reaksiyona aşina olmak ve onu topluma alışmak gibi biraz vermek, gerisini halletmek.
Bu konuda Polonyalı yetkililer için en dikkat çekici şey, kırılmanın gerçekten inşa edilmemesidir. Ve sadece "ruhun canı yanmadığından" değil. Ve ayrıca ne yapılacağı, yaratılacağı, yaratılacağı da - bunlar sorumlu eylemlerdir. Bu konuda sizi tanıyacaklar, bunun için sizi hatırlayacaklar ve bunun için sizden isteyecekler! Ve silmek, yok etmek, yok etmek - bunlar sorumsuz eylemlerdir! Kural olarak, sosyal sorumluluk gerektirmediği için sorumsuzluk. Bu insan psikolojisi. İnsanların, olmayanları değerlendirme alışkanlığı yoktur. Ne olduğuna bakarlar. Ve eğer bu “ne” diye seviyorlarsa, bir zamanlar arasındaki farkın ne olduğu, özellikle de sadece “bir kez” bunu bilmiyorsa?
Böylece tereddüt etmeden her şeyi yıkıyorlar!
Bu bağlamda, Rusya'da hatırı sayılır bir önemlilik sorusu şudur: Polonya böyle düşmanca bir adıma nasıl yanıt verebilir? Açıkçası, ülkemizin tarihinin en önemli tarihi dönemlerinden birini, daha az değil, Rusya ve eski SSCB halklarını bir arada tutan bir kimliği temsil etmeyi amaçlamaktadır! Her zamanki gibi, G + sosyal ağında, görüşme. Sonuçlar basit ve tahmin edilebilirdir.
Benim bakış açıma göre, bu tür sonuçlar bir bütün olarak insanların ana şeyi doğru bir şekilde anladıklarını, bir kısmının imhasına karşı savaşmanın, başka bir parçasını yok etmenin imkansız olduğunu gösteriyor! Anketin kendisi bütün çözüm yelpazesini kapsamamıştır, ancak farklı topluluklardaki yorumları dikkate alarak okurların en büyük dayanışması, sökülmüş anıtları Rusya'ya taşıma veya burada kopyalarını oluşturma tekliflerinden kaynaklanmıştır. Ve şimdi teklifimi açıklamaya çalışacağım.
Teklif, doğrudan belirtilen sorunun mahiyetinden kaynaklanmaktadır ve yukarıdaki anket ve Polonya ve Rus halklarının her şeye rağmen yine de bu ilişkileri kesmek için birbirleriyle kopuşmaya çok yakın oldukları anlayışıyla bir kez daha pekiştirilmektedir. Dahası, Polonyalılara bu cephedeki taarruzu geliştirmek için resmi bir neden verecek olan Rus otoritelerin, toplumun radikal tepkisi, zaten askerlerin ve mezarların mezarlarındaki anıtlardan ve bir sonraki aşamada kendilerinden kurtulmaları. Çünkü kırılacak bir şey yok! İnşa etmeniz gerekiyor!
Özellikle, Katyn Anıt Kompleksi çevresinde bir Rus-Polonya Dostluk Parkı inşa etmek. Ve sadece herhangi bir yerde değil, bu parkta tüm anıtları Polonya'da yıkılan Sovyet askerlerine ya da kopyalarına yerleştirmek için.
Ama bu kabaca benim. Şimdi sizi daha sorunsuz bir şekilde hayal kırıklığına uğratın ve ayrıntılı olarak sunun.
Eğer hafıza yok etmeye çalışıyorsa, yok etmeye çalışıyorsanız, o zaman aynı cevabı veremezsiniz. Aksine, harap olanı telafi etmek için restore edilmelidir. Ve unutmayacak bir şey inşa etmek ve görmezden gelmek imkansız olacak şekilde inşa etmek! Bu arada, Rusya'da tarihin iradesi ile Polonyalıları ve Rusları birleştiren unutulmaz bir yer var. Ve bu yerin resmi tarihi bir sebepten ötürü tam tersi gibi görünse de, aslında Katyn bir sebepten dolayı algılanıyor (ulusları bölerek), ama bu tamamen haksız.
Polonyalı subayları kimin vurduğu sorusunda gerçekte henüz tek bir nokta olmamasına rağmen, en önemlisi, kaç kişinin vurulduğu, kelimenin tam anlamıyla Sovyet askerleri ile aynı topraklarda oldukları ve ne anlama geldikleri. nedense hatırlamak hiç de geleneksel değil. Ve şahsen ben Polonya ve Rusya halkları için bir birlik noktası haline gelmesi Katyn olduğuna inanıyorum!
Katyn anıt kompleksinin çevresindeki bölgede, "Polonya ve Rusya Dostluk Parkı" kurmayı öneriyorum. Parkın amacı, yıkılabilir anıtların yerleştirilmesi için alandan çok daha geniş olabilir. Bölge, uluslararası öneme sahip müze-anı kompleksi haline gelmeye değer. Orada ayrıca, Sovyet Polonya’nın bir müzesini de yerleştirebilirsiniz - mutlaka Polonyalıların II. Dünya Savaşı’ndaki rolüne odaklanan sergilerle Büyük Vatanseverlik Savaşı Müzesi. Teknik olarak, anıtın önündeki park yeri yana kaydırmak oldukça mümkündür. Park yerinde, sağdaki ve halka açık bahçenin bir halkası bulunan parkların yanı sıra anıtlara erişim için alellerle dostluk meydanını kırabilirsiniz. Parkta ve parkta Polonya'da parçalanmış asker-kurtarıcılara anıtların kopyalarını yerleştirin. Park, mevcut peyzaj öğelerini kullanarak ağaçları keserek önlenebilir. Ek olarak, yazlık kafeler düzenlemek için parkın yakınında bir otel kompleksi inşa edebilirsiniz. Smolensk'in merkezinden müze kompleksine kadar kalıcı toplu taşıma araçları düzenleyin. Ayrıca, müze kompleksinin yakınında, yıl boyunca sürecek bir çocuk eğlence ve eğitim kompleksi düzenlemek faydalı olabilir. Bu sadece projenin çekiciliğini arttırmakla kalmayacak, aynı zamanda acil sosyal faydalar da sağlayacaktır.
Evet, elbette, proje minimal versiyonda bile iddialı - tek başına anıtların maliyeti ne olacak! Ve genel olarak, ölçeğinden bile korktuğunu söyleyebiliriz. Ancak böyle bir müze kompleksinin hangi görevleri yerine getirebileceğini unutmamalıyız! Smolensk bölgesinde ciddi bir gezi rotasının ortaya çıkışından bahsetmiyorum bile, komşularla uzun vadeli uygun ilişkiler kurmak için demir rezervi olacak. Nihayetinde, SSCB döneminin tarihi hafızasını koruma ve Avrupa halkının gözünde rehabilitasyonunu sürdürme işlevinin yanı sıra - aksi halde ne kadar düşünmek istersek düşünelim buna zaten ihtiyaç var - bu kompleks aslında içinde daha fazlasını uygulamanın mümkün olacağı bir dostluk parkı olacak dar odak alt projeleri. Ve gelecek nesiller için birçok olumlu örneği koruyacak olan Sovyet Polonya müzesinin maliyeti ne olacak, komşu devlet tarihinin sayfalarından özenle tahrip edildi ve atıldı.
Yol yürüyerek yürüyor! Devlet tarafından tahsis edilen fonları biriktiren fon, vatandaşların ve kuruluşların gönüllü bağışları (ve Polonya'da çoğunun kendisi olacak) ve yatırımcı fonları da çekilebilir, bunlar oldukça gerçektir - bu önemli, ancak sorunun ikinci tarafı ve ilk devletin iradesi! Bu nedenle, girişim YG için hazırlanmıştır, yarın alınan yorumları temel alarak düzenleyeceğim - tereddüt etmeyin! - ve moderasyon ilerledikçe, imza toplamaya devam edelim. Ve orada, olumlu bir karar durumunda ...
Ancak, bir kez daha dikkat edeceğim, elbette, bu tür eylemler önemsiz bir hakaretle değil de motive edilmelidir: "Şimdi Polonya'dan gelen resmi delegasyonlar Polonya'da yıkılan anıtların gölgesinde çelenklerle yürüyecek ..." Hayır!
Bu tarihsel bir bakış açısı! Sonuçta, Polonya'da şu anda iktidarda olan tüm bu insanlar sonsuz değiller. Gidecekler! Ve bir kez insanlar mutlaka yerini alacak, kim Polonya’nın neden Rusya’nın antagonisti olması gerektiğini ve bunun nasıl ortaya çıktığını anlamayacak. Ve sonra bu olağanüstü anıt sadece Rus-Polonya ilişkilerini canlandırmak için hizmet etmekle kalmaz, aynı zamanda bize yakın olan, şu anda barbarca sökülmeye çalışan simge yapılara sahip olan bu ülkedeki tarihi yerleri yeniden inşa etmek için paha biçilmez bir kaynak olduğunu kanıtladı. Bir zamanlar, bir avuç dolusu radikal adına ve denizaşırı ülkeden gelen kullanıcı adına, tarihi bir seçim yapmış.