Babanın Açacağı Soybağı Davasında Gecikme haklı bir sebebe dayanıyorsa bir yıllık süre bu sebebin ortadan kalktığı tarihte işlemeye başlar
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı Nurcan’ın boşandığını, müşterek çocuk Ayşe’nin davacıdan olmadığını ileri sürerek çocuk ile davacı arasındaki soybağmın reddine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 289. maddesinde: “Koca, davayı, doğumu ve baba olmadığını veya ananın gebe kaldığı sırada başka bir erkek ile cinsel ilişkide bulunduğunu öğrendiği tarihten başlayarak bir yıl içinde açmak zorundadır.
Çocuk, ergin olduğu tarihten başlayarak en geç bir yıl içinde dava açmak zorundadır. Gecikme haklı bir sebebe dayanıyorsa, bir yıllık süre bu sebebin ortadan kalktığı tarihte işlemeye başlar.” hükmü yer almaktadır.
Dosyadaki bilgi be belgelerden; davacı ile davalı Nurcan’ın 17.12.1989 tarihinde evlendikleri, 21.05.1995 tarihinde Ayşe’nin
doğduğu, tarafların 12.10.1999 tarihinde boşandıkları, boşanma davası sırasında alınan 19.11.1997 tarihli Adli Tıp raporunda DNA karşılaştırması sonucu küçük Ayşe’nin babasının İbrahim Açık’ın olmadığının belirtildiği, bu duruma göre davalı Nurcan’ın başka erkekle ilişkisi olduğunun davacı tarafından en geç boşanma kararı ile öğrenildiği, boşanma kararının ise 12.10.1999 tarihinde kesinleştiği, davacının Ayşe isimli çocuğun kendisinden olmadığını öğrendiği tarihin 1999 yılı olduğu anlaşılmaktadır.
Kanunda öngörülen süre hakdüşürücü süre olup, hakim tarafından re’sen dikkate alınması gerekir. Davacı, gecikmeyi haklı kılan bir sebebin varlığını iddia ve ispat etmiş de değildir.
Öyleyse yukanda açıklanan yasal düzenleme dikkate alındığında hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu itibarla, yukarıda açıklanan nedenler gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde bulunmadığından hükmün bozulması gerekmiştir. (Y18HD, 12.01.2015, E. 2014/20854, K. 2015/30)
Kaynak: https://www.yargitay.gov.tr/