Izahat
Dickens, bu eserle Fransız Devrimi’nden ortalama yetmiş beş yıl sonrasında, daha ilkin bir kez denemiş olduğu “tarihsel romana” dönüş yapar. İngiltere adasının karşısındaki Fransa’da, 19. yüzyılın derhal öncesinde cehennem bir süreliğine yeryüzünde kurulmuş gibidir. Dickens’a bakılırsa devrimi Fransa’ya çağrı edenler, bilhassa imtiyazlarını bencilce değerlendiren, üretimden kopuk, suça batmış, insafsız, asalak Fransız aristokratlarıdır. Tarihe ve devrime bu bakışıyla, İngiltere’deki aristokratların ve muhafazakâr sınıfların büyük tepkisini çeken Dickens, romanın yalnız eylemsel çatısını değil, mekânsal dağılımını da zıtlıklar üstüne kuruyor. Sadece roman, iki şehrin hikâyesini, Londra ve Paris’i canlı bir organizma olarak anlatmak ve Devrimin büyük simalarını sunmak yerine aristokrasiden, orta sınıflardan ve halktan temsili tipleri bir aşk öyküsü ekseninde topluyor.