Bu bölümde Hz Ömer halife iken, bir gece makamına gelen ashap ile diyaloğundan bahsediyorum.
Merhaba.
Bazı kavramlar vardır. Ahlak, adalet, milli bilinç, mantık, inanç,.. gibi. İnsanlar bu kavramların doğru örneklerini akılda kalıcı olaylarla ilişkilendirirse, karşılaştıkları birçok durumdan doğru yola fark etmeden ulaşabileceğini düşünüyorum. Aşağıdaki sözü herkesin duyması lazım.
“Hz Ömer halife iken, bir gece makamına ashaptan biri gelir.
Selam verip oturur. Fakat selamı alınmaz. Hz Ömer işiyle meşguldür ve sahabe bekler.
Sahabenin yüzüne bakmayan Hz Ömer işini bitirip mumu söndürür.
Bir başka mumu yakar ve o anda sahabenin selamını alır, konuşmaya başlar.
Sahabe sorar;
– Ya Ömer, niçin hemen selamımı almadın ve bir mumu söndürüp diğer mumu yaktıktan sonra konuşmaya başladın?
Hz Ömer cevap verir;
Evvelki mum devletin hazinesinden alınmıştı. O yanarken özel işlerimle meşgul olsaydım Allah indinde mesul olurdum.
Seninle devlet işi konuşmayacağımız için, kendi cebimden almış olduğum mumu yaktım, ondan sonra seninle konuşmaya başladım.”
Benimsediğim, hayat felsefesi haline getirdiğim, ilke edindiğim sözler ve olayları mutlaka sorgularım. Mümkünse önce gerçekliğini sorgularım. Sonuca ulaşırsam yine tam manasıyla kabul etmez, defalarca sorgularım. Mantıka uygunsa tam manasıyla kabullenirim. Bazen istisnalarda olabilir. Bu sözü de detaylı araştırmadım. Gerçekten yaşandı mı bilmiyorum. Ama sorgulamadan kabullenebilecek bir söz.
Sonuçta insanız ve iman ne kadar kuvvetli olursa olsun günaha yaklaştığımız zamanlar olabiliyor. Eğer ben yada birisi hak ihlal etmeye başladığını düşünürsem ilk aklıma yukarıdaki diyaloglar gelir. Ahlak ve vicdan sahibi bunu gözünün önüne getirdiğinde zaten ikileme düşmeden eyleminden vazgeçer. Bu sözün, günaha bulaşmış insanlara anlatılması lazım. Tabiki de suçu refleks edinmiş insanlarda bu sözler bir mana ifade etmeyecektir. Ancak her insanın çekindiği bir kavram vardır. O kavramın gerçek olay ile sunulması bir mana ifade edecektir.