Doğaya ve insana dost üretim ve türetim pratiklerini geliştirmek için yola çıkan herkesi kucaklamak ve birlikte hareket etmek zorundayız. Artık ekolojik ve sosyal açıdan adil üretim yapmaya niyet eden ve bu niyetini beyan eden tüm üreticilere kapılarımızı açıyoruz, tecrübelerimizi paylaşıyor ve onlarla topluluk olarak dayanışıyoruz. Niyetli olarak girdikleri Good4Trust’ta önce azimli sonra adil olmalarına destek oluyoruz.
Resimli kitaplarda sözleri mi takip etmeliyiz yoksa çizimlere dalıp hikayenin akışına mı kendimizi bırakmalıyız? Belki herkesin tarzı farklıdır. Ancak Francesca Dell’Orto çizimlerindeki özgün yaklaşımla hepimizi büyülüyor. Şöyle bir bakıp geçmek yerine, gözlerimizi görsellere mıhlıyor. Bir resimli kitapta görsel şölen nasıl mümkün; adeta ders veriyor.
Kıza benzeyen Pedro, aynı okulda okuyan ablasının korumasına rağmen zorbalık görmekten kurtulamıyor. Ne denli tanıdık bir durum. Yüreğimiz her zaman zorbalık görenden yana atıyor. Ne ki; zorba da bizim çocuğumuz.
Hikayeleri hep hırpalanan çocukların gözünden dinlemeye alıştık. Bu kez bakış açısı değişiyor, kamera zorbayı zumluyor. Juan, zorbalık yaptığı Pedro’yla sonunda yüzleşmek zorunda kalıyor. Hayat bazen planladığımız gibi ilerlemez değil mi?