Hakikaten kadın, insanlık ailesinin bir şerefidir. Bazen ana, bazen abla, bazen kardeş... Bulunduğu konuma göre vasıflanır ki, olduğu her yerde mümtaz, fevkalade bir varlıktır.
Kadın Cenab-ı Hakk'ın merhametinin, şefkatinin ve cemalinin tecelli ettiği mekândır. Kadın latiftir. Bu kadar mümtaz bir yaratılışa malik olan kadın, maalesef tarihte olması gereken yerde olamamıştır.
Mesela Hıristiyanlık dünyası onu, günahın merkezi konumuna koymuştur. Batı dünyasında kadın, Hıristiyanlıktan evvel de çok vahim manzaralar içerisindeydi.
Biraz Şark'a geldiğimizde durumun farklı olmadığını görüyoruz. Düşünebiliyor musunuz, bir ana evlat doğuruyor; o evlat; bir peygamber, bir veli, bir düşünür, bir filozof oluyor, ancak o insan kendisini doğuran için neler neler düşünebiliyor. Oysa kadın olmazsa, onun doğması bile mümkün değildir.
Dünyada kadına yabancı bir mantalite, bir mantık ile yaklaşılıyor. Allah'ın Sevgilisi hadis-i şeriflerinde, "Ben iki taifeyi, iki zümreyi, iki zayıfı kurtarmak veya hakkını vermek için gönderildim. Bunun bir tanesi yetimler, diğeri de kadınlardır" buyuruyor.
Kadın başka bir alemdir. "Cennet annelerin ayakları altındadır."
İslam kadına sonsuz bir değer veriyor. Kadın bizim dünyamızda asıl öğretmendir. Kadını ilk defa mirasçı yapan İslam'dır. Sadece İslam kadına hak vermiştir, miras vermiştir.
Aile demek, kadın demektir. Kadının olmadığı aile iflas etmiştir. Zaten toplumun bireyleri aile kurumunda eğitilir ve yetiştirilir. Onun için aile kurumu ne kadar mükemmel ise, milletler ve cemiyetler o kadar güçlüdür.
Sözlerime Prof. Dr. Haydar Baş Hocamın "Gençlik" şiirinden mısralarla son vermek istiyorum:
"Sen şehit doğuracak duvak altında gelin
Şu çökük harabeyi kaldırsın güçlü elin,
Ayağını öpecek cennetlik olmak için
Bir tarih dirilecek seni doğurmak için."