Tahsin Yıldırım’ın 1976 yılında faaliyete başlattığı Öz Yıldırım Elektrik, babadan kızına faaliyetine devam ediyor. Kızı Aslı Yıldırım İşken’in yönetimine geçtiği ve “baba yadigârım” dediği işletme yeni kadrosuyla hizmet vermeyi sürdürüyor. Geçtiğimiz mart ayınca Covid-19’dan kaybettiğimiz Adana’nın sevilen ismi Tahsin Yıldırım’ı ve Öz Yıldırım Elektrik’i kızı Aslı Yıldırım İşken’den dinledik.
Babasının hatıralarını anlatırken duygulanan İşken, Tahsin Yıldrım’ın tam bir gönül insanı olduğunu belirtti.
Öncelikle sizi tanıyabilir miyiz?
Ben Tahsin Yıldırım’ın 2 çocuğundan biriyim. Çukurova Üniversitesi’nde Kimya Bölümü’nü bitirdim. Aslında bu işletmeyle çok kısa bir dönem bağım oldu. Onun dışında sadece babam ilgilenirdi. Babamın kaybından sonra kısa bir süre kapalı kaldı burası. Ancak bu duruma içimiz elvermediği için geri açtık. Şimdi de biz ondan devraldığımız bu işi layıkıyla yürütmeye çalışıyoruz.
“ONUN ANISINI YAŞATMAYI ARZULUYORUZ”
Öz Yıldırım Elektrik’i geri faaliyete başlattığınızda ne hissettiniz?
Bunu nasıl ifade edebilirim bilmiyorum. Ancak şunu söyleyebilirim, çok duygulandım. Buranın her köşesinde babam ve babama ait anılar var. Eksikliğini her daim hissediyorum. Burada amacımız asla babamın yerini doldurmak değil. Bu mümkün olamaz da zaten. Sadece onun anısını yaşatmayı arzuluyoruz.
“O TAM BİR GÖNÜL İNSANIYDI”
Babanızı anlatabilir misiniz? Kimdir burayı nasıl açmış?
Babam işine bağlı hayat dolu bir insandı. Burayı ilk açtığında çok küçük bir dükkânmış. Karşıyaka’da oturduğu evden bisikletle işe gelip gidermiş hep. Bizi buradan kazandığı parayla okuttu. Herkes o kadar çok severdi ki babamı hala bile “Asla başka yerden alışveriş yapmam” diyen müşterileri geliyor. Normalde sıcak ve esprili olan babam iş hayatında çok disiplinli ve serti. Ona hep biraz daha ılımlı olması gerektiğini söylerdim. O da her defasında “Zamanı gelirse anlarsın” derdi. Şimdi anlıyorum onu. Amacı asla büyüyüp çok para kazanmak olmadı. Zaten risk almayı da sevmezdi. O yüzden de koşulları uygun olmasına rağmen büyümeye gitmedi. Ayrıca o tam bir gönül insanıydı. Çok sosyal ve hareketli biriydi. Kesinlikle boş durmaz sürekli bir faaliyetle ilgilenirdi. Özellikle eğitime ve yardımlaşmaya çok değer verirdi. Bu yüzden de 25 yıl önce 2 arkadaşıyla birlikte Güney Eğitim Vakfı’nı kurarak binlerce çocuğun eğitimine katkı sağlamış.
Vakfın kuruluşundan bahseder misiniz?
Babam çok sosyal bir insandı. Dolayısıyla çok fazla çevresi vardı. Yardımseverliği de herkesçe bilinirdi. Bir gün babamın iş yerine Avukat Ali Naci Gökçeli ve Makine Mühendisi Hasan Atıcı gelip babamla tanışıyorlar. O tanışma sırasındaki sohbette üniversite öğrencileri ve gelecek nesiller hakkında konuşmalar yapılıyor. Konu Türkiye’nin aydınlık geleceği olan bu öğrencilere sahip çıkılmasına geliyor ve o anda bir vakıf kurma fikri ortaya çıkıyor. Babam eğitimini zorunlu olarak yarıda bırakmış biri olarak bu konuda hassastı. Özellikle çalışkan ama maddi zorluklar yüzünden okuyamayan gençlere dayanamazdı. Edindiği sosyal çevreyi de faydalı hale getirerek 3 arkadaş olarak bu vakıfta binlerce çocuğa gelecek verdiler. Bu vakıftan aldıkları burslarla okuyan öğrenciler mezun olup mesleklerini eline alınca dönüp üye olmaya başladı. Böylece vakıf büyüdükçe yapılan işlerde artmaya daha çok öğrenciye dokunmaya başladı.
“BÜYÜMEYİ VE BABAMA LAYIK OLMAYI AMAÇLIYORUZ”
Bu işletmeyle ilgili hedefleriniz nedir?
Biz Öz Yıldırım olarak elektrik ve otomasyon üzerine toptan, perakende ve organize sanayiye tedarikçilik yapıyoruz. Bu işleri daha da büyüterek kurumsallaşmayı amaçlıyoruz. Başka bir şube hedefimizi de var. Ne kadar büyürsek babamdan devraldığımız bu işletmeye o kadar layık olacakmışız gibi hissediyorum. Babam bize çok önemli bir miras bıraktı. Onun piyasada edindiği çevre ve konum hiçbir güçle elde edilemez. Biz de bundan sonra onun adına yakışan işler ortaya koyacağız. Böylece babamın anısını da yaşatmış olacağız.
Nazire Hiçyakmazer