Kıymetli okuyucularım her birimizin gurbet yaşantımızda unutamadığımız, iyi ve kötü hatıralarımız mutlaka vardır. Sizlere uğradığım bir haksızlık hatıramı bu yazımda paylaşacağım. Yarım asra yakın, üyesi olduğum (kısa adı AOK olan) Alman Hastalık Kasasıyla 1990’lı yıllarda bir problem yaşadım. Belki benim durumumda olan, okurlarımıza faydalı olabilirsem kendimi mutlu hissedeceğim.
Hanımı ani bir hastalık nedeniyle Stuttgart'da bir hastaneye yatırdık. Anaokuluna devam eden çocuğuma bakmak için evde bir bakıcıya ihtiyaç olduğu için, benim iş yerimden parasız izin alıp kalmamı daha uygun gördüm.
Doktorumun yazdığı evde bakım belgesini (Haushaltshilfe) üyesi olduğum AOK'ya verdim. Bana hanımımın hastalık ve evde çocuğa baktığım zaman süresince, çalıştığım iş yerinden getireceğim kazanç belgesi neticesi yüzde doksan aylığımın ödeneceği söylendi. Memnuniyetle hastalık kasasından ayrıldım. Dört hafta evde kaldım. Doktorumun yazdığı (Haushaltshilfe) evde bakım belgelerini çalıştığım iş yerinden aylık kazanç belgesiyle birlikte AOK'ya teslim ettim.
İki hafta sonra benim hesabıma 206 € geldiğini görünce şoke oldum, hastalık kasasına bizzat giderek, “Bunda bir yanlışlık var, ben bir ay parasız izin aldım. Aylık kazancım bu mu? Yüz elli Euro hastaneye, günlüğü 10 Euro’dan 15 günlük ödeme yapmam gerekiyor. Evimin elektrik, su, gaz, çocuklarımın geçimi, bunlar nasıl düşünülmez, bana böyle söylemediniz,” dedimse de memur hanım, “Benim yapacak bir şeyim yok, böyle hesaplanmış buna razı olacaksın” kabilinden laflar etti.
Ben yetkililere ulaşmaya çalıştım. Daha sonra Esslingen AOK'nın şefine haftalar sonra ulaşma imkânım oldu, tabi telefonla, durumu anlattım. “Beni bekle sana tekrar döneceğim” dedi. Dediği gibi bir saat sonra beni bağlı bulunduğum Göppingen AOK'dan daha önce görüştüğüm bayan aradı.
“Sizden özür diliyoruz, yanlış hesap yapmışız, banka hesabınıza 750 € daha gönderiyoruz,” dedi.
Ben, "Benim hesabıma göre bu da az,” dedimse de tabi memur verileni, söyleneni yapıyor. Teşekkür ederek telefonu kapattım. Ben bu konunun üzerine gittim. Daha sonra avukatıma giderek durumdan haberdar ettim. Avukatımın yazışmaları sonucu aylığımın yüzde seksenini almış oldum. Hak almak o kadar kolay olmadı, aylar sürdü. Beni ve ailemi üzdü.
Peki bu benim hakkımdı baştan neden ödenmedi. Hak almak için üyeleriniz mağdur olması mı gerekiyor veya bir avukata gitmesi mi gerekli. Biz Almanyalı Türklerde bir düşünce hakimdi; “Derler ki Almanya'da hak kuruşuna kadar verilir, kuruşuna kadar da alınır.”
Peki nerede kaldı bu düşünce? Neden benim hakkım verilmedi, aylar sonra avukatım kanalıyla hakkımı aldım. Almanya'da da hak almak artık o kadar kolay olmuyor. Hak verilmiyor alınıyor. Haklarımızı almak için korkmayalım mücadeleye kanunlar çerçevesinde devam edelim.