7. Evreni Çok Doldurulması Gereken Yerinden Yakalaması
Ortada şöyle bir durum var. Agents of SHIELD ve bu sene gala yapacak Netflix dizileri avantaj gibi gözüken ama aslında derin bir dezavantaj olan bir faktöre sahipelr. Bu diziler MCU’nun bugününde geçiyorlar. Yani Iron Man var, Thor var, Captain America var ama aslında biliyoruz ki, tam olmayacaklar. Bu onların beraberinde “E SHIELD’ın haberi yok mu?” gibi sorularla gelmelerine sebep olacak. Agent Carter’ın oyun alanı ise bomboş. Önlerinde hiç filmi çekilmemiş net bir altmış sene var ve üstelik Ant-Man sağ olsun, o arada da süper kahraman bireylerin olduklarını biliyoruz. Araya isterlerse Cloak & Dagger atarlar, isterlerse Wasp’tan dem vururlar. Diledikleri gibi!
8. Marvel’dan Da Bağımsız Olarak İzlenebiliyor Olması
Ama işte ortada şöyle bir güzellik de var; bu diziyi keyif alarak izlemek için azılı bir MCU hayranı olmanız gerekmiyor. Dürüst olalım, Agents of SHIELD’dan tam randıman almak için en azından mevcut Marvel filmlerini güncel seyretmeniz lazım; zira The Winter Soldier’ı izlememiş biri için SHIELD çok uzun zamandır bir şey ifade etmiyor. Fakat Agent Carter, güncelinden etkilenmek zorunda olduğu bir film olmadığından kendi ayakları üzerinde de durabiliyor. Üstelik Marvel’dan sıyırdığınızda da iyi bir dizi kendisi. Mesela…
9. İyi İşlenmiş Komplosu
Dizinin final bölümü, çok uzun zamandır takip ettiğimiz bir konuyu ustalıkla kapattı. Bu tip casus dizilerinde illa ki bir yerden fire verirsiniz; ve dürüst olayım, Agent Carter da finiş çizgisine kusursuz bir koşuyla ulaşmadı. Ama bir iki tökezleme harici muazzam bir çizgiyi koruyabildi sonuna kadar. Finow Savaşı’nda neler olduğundan, Howard Stark’ın kasasının nasıl soyulduğuna kadar pek çok irili ufaklı detay ortaya çok etkileyici bir büyük resim çıkardı. Ve büyük resmin ara detaylarında da şahane birkaç nokta vardı. Şöyle,
10. Sağlam Planlanmış Konu Twistleri
Gerçekten bu konuda Carter’ı ne kadar alkışlasam az. Dizi ortaya bir bomba fırlattı, bombayı patlattı ve ondan sonra yıkılan şeylerden hızlıca yeni bir bombayı çıkarttı ortaya. Hiçbir zaman hız kesmedi ve hiçbir zaman tahmin edilebilir olmadı. Dizinin final bölümü karakterlerin geleceğiyle ilgili Peggy ve Howard’ın ölmeyecekleri gibi birkaç şeyi bildiğimiz için yer yer gerilimden yoksundu; ama pek çok diğer noktada gerek karakter öldürmek, gerekse bir karakterin hiç tahmin etmediğimiz yönünü ortaya çıkartmak konusunda elinden geleni ardına koymadı.
11. Az ve Öz Sürmesi
Tabii ki bunu yapabiliyor olmasının en büyük sebebi dizinin hepi topu sekiz bölüm sürüyor olmasıydı. Bundan daha önce de bahsetmiştik. Agents of SHIELD yirmi üç bölüm çıkartmak zorunda olduğundan ciddi bir handikapa sahip. Bazen hikaye örgülerini sündürmek zorunda kalıyor ve bazı bölümlerin dolgu olduğunu çok net hissediyorsunuz. Agent Carter’ın böyle bir vakti yoktu. Carter hızlı ve dik bir çizgide finaline doğru ilerledi ve yolda hiç durmadı, araya hiç boş bölüm atmak zorunda kalmadı.
12. Dönemini İyi Yansıtması
Bu seri ilerleyişte -yabancı tabirle- durup gülleri koklamayı da ihmal etmemiş olması ayrı bir hayranlık sebebi. Dizi Marvel evreni de olsa, 1940’larda geçtiğini hiç unutturmadı bize. Kostümler şahane tasarlanmıştı ve sinematografi The First Avenger gibi harika gözüküyordu; fakat onun da ötesinde apartman sahibesi Miriam ve kafedeki müşteriler gibi ufak tasvirlerle dönemin sosyolojik zihniyetine de indi Agent Carter. Ve o zihniyetten de ortaya şükela bir mesaj çıkarttı. O da şuydu:
13. Girl Power!
Evet, Girl Power! Dizinin konu ve hikayesini mesajıyla bağdaştırabilmesi zaten onu muadillerinden öteye bir yere koydu. Bakın, bir dizi, film, kitap, oyun ya da çizgi romansanız elinizde üç şey vardır. Kabaca anlatmak gerekirse bunlar konu, yani karakterlerin yaptığı ve onların başına gelen olayları kapsar; hikaye, ki arka planda akan ve konuyu yaratan motivasyonlar ile durumlar kombinasyonudur ve mesaj, bu da sizin iletmek istediğiniz ezcümledir.
Agent Carter’ın konusu, her casus dizisinin olması gerektiği gibi bölümden bölüme dinamik kaldı. Carter Leviathan’dan silahları geri almaya çalışır; Thompson, Carter ve Uluyan Komandolar Rusya’ya giderler vb. Üst hikaye de bunları ilgi çekici kılacak denli sürükleyiciydi: Howard Stark hükümet tarafından düşmana silah satmakla suçlanıyor ve Peggy de onun ismini temize çıkarmaya çalışıyordu. Bunların altına döşediği mesaj ise netti Agent Carter’ın: Kadın olmanın, erkek eşitleri tarafından devamlı küçümseniyor olmanın zorlukları.
Bu üçünü muazzam bir şekilde birbirine bağlayan şey ise Black Widow programı ile birlikte Carter’ın SSR içerisinde görünmez olmasıydı. Dizi SSR’ın Carter’ı ciddiye almıyor olduğu gerçeğini Peggy’nin rahatlıkla ve fark edilmeden yandan kendi soruşturmasını sürdürüp Howard’ın adını temize çıkarmaya çalışmasıyla gösterdi; bunu yaparken hikayeyi devam ettirdi ve konuyu de en sonunda birebir aynı prensip düşünülerek yaratılmış olan Black Widow programına götürerek, hepsini birbirine bağladı.
Belki de hepsinden ziyade bu son sebep yüzünden Agent Carter gerçekten alkışlanmayı hak ediyor. Ve şahsen eklemem de gerekiyor ki; Agent Carter benim için penetre edilemez dediğim o “en sevdiğim diziler” grubuna girmeyi başardı. Şahsen herkes için midir bilemiyorum; ama gönül rahatlığıyla hepinize en az bir defa denemenizi öneriyorum. Bu dizi bunu ciddi anlamda hak ediyor zira…