Gösterişli, pahalı oyuncaklardan uzak bir hayat yaşadığımız çocukluk döneminde oldukça değerliydi gazoz kapakları. Taso, bilye, futbolcu kartlarıyla birlikte mahalledeki en popüler oyunlardan biriydi. Ama son iki kuşakla birlikte bu efsane oyun da tarihin tozlu sayfalarına karıştı ve hafızalarımızın en güzel köşelerinden birinde yerini aldı.
O zaman o güzel günleri biraz olsun yad edelim. 😌
1. Gazoz kapaklarını aile çay bahçelerinden, bakkallardan, kahvehane önlerinden toplayarak biriktirirdik.
2. Gazoz kapağının değeri, piyasadaki azlık-çokluk durumuna göre değer kazanırdı; 1'lik, 5'lik, 10'luk gibi.
3. Herkesin sahip olmak istediği, nadir bulunan 50'lik, 100'lük değeri olan Schweppes kapağı da vardı mesela.
4. İyi bir gazoz kapağı oyuncusunun mutlaka iyi bir mermer taşı da olmalıydı.
5. 5-6 arkadaş da toplandı mı oynamamak için bir engel kalmazdı ve gazoz kapaklarını, belirlenen yere özenle dizerdik.
6. Kimin kaçıncı olduğu belli olunca ilk atış için her şey hazır olurdu.
7. Mermeri eline alan çocuk, gözünü kısar ve dikkat kesilip fırlatırdı.
8. Kazançlı çıkıp, iki poşet gazoz kapağı ile eve girdiğimizde; annemizden, "Niye topluyorsun o pis şeyleri?" diye bir azar işitmişliğimiz de vardır. 😅
9. Sokaklarda bu kadar çok gazoz kapağı olunca, yaz aylarında yumuşayan asfalt ile bütünleşmiş kapakları görürdük.
10. Mermerle oynama döneminden sonra daha farklı bir şekilde oynandı.
11. Bazıları ise, kıvrımlarını taşla ezip düzleştirdikten sonra çiviyle ortasına delik açıp, oradan geçirdikleri iple fırıldak yaparlardı.
12. Bunları oynama vaktimizin geçtiğini hissettiğimizdeyse; balkona çıkıp, "Kapış vaaar, yağma vaaar!" demeye karar vermiştik.
Ve akşam ezanının okunmasıyla birlikte şıngır şıngır eden gazoz kapaklarımızı ve mermerimizi yerine koyup bir oyunu daha sonlandırırdık.