Ben de kederden eser kalmadı. Hissetmiyorum artık dünyevi kederleri. Aslında hiçbir şey hissetmiyorum. Sorun ona söyler size kaç canım kaldığını. Doğduğum günden yana bu dünya beni pek sarmadı. İçim ağlarken güldüğüm çok oldu, oysa içimden gülerken hiç ağlamadım. Çoğu insanı sevemedim, dışladım. Bir de baktım meğer ben dışlanmışım. Sorun ona söyler size ben ne tuhaf insanım. Canım isteyince giderim diyordum. Oysaki bir yere kıpırdayamadım. Gidene üzülmem sandım. Gidenlerin ardından sayısız ağıt yaktım. Sorun ona söyler size ben ne nasıl bir varlığım. Sayısız sözler verdim, çoğunu tutamadım. Tuttuklarımı da saymadım. Kafama estikçe insanları kırdım. Sonra niye yalnızım diye oturup günlerce ağladım. Hep atıp tuttum hayat ile ilgili. Yaşamaktan hiç zevk almadım. Sorun ona söyler size hislerimi. Sahi hiçbir şey hissetmiyordum hani? Sorun ona söyler size aslında hiç varolmamışım.