Ortamın samimiyeti, gerilimi katlanarak daha aşikar ve aşırı hale getiriyor.
Denzel Washington’da olduğu gibi Çitler, Ma Rainey’nin Siyah Alt bir film olarak çevrilmiş bir sahne oyunu gibi hissettiriyor, ancak bu sonuçta George C. Wolfe için bir avantaj sağlıyor. Bu tam olarak bir şişe hikayesi değil, çünkü kayıt stüdyosunun dışında gerçekleşen aksiyonlar var ve karakterler bazen gelip gidiyor, ama kesinlikle bir şişe hikayesinin yoğunlaştırıcı atmosferine sahip ve anahtar olan bu. Filmin başlangıcında kayıt stüdyosunda zaten tam anlamıyla sıcak, ancak sıcaklık metaforik olarak yükselmeye devam ediyor ve enerjinin bir kaynama noktasına ulaşıp patlamaya hazır olduğunu hissediyorsunuz. Etkileyici bir şekilde düzenlenmiş ve sonrasında sizi soluksuz bırakıyor.