Masonluğun köklerini, eski Yunan Mitolojisinden Türki Şamanlara, oradan Eski Mısır’a kadar dayandırmak, bir bakıma mümkün olabilir. Masonik kaynaklar ise tarihlerini M.Ö. 4000 yılına dek uzandığını dile getirmektedir. Bunun yanı sıra yine Mason yayınlarında kendi tarihleriyle ilgili yapılan anlatımlarda 18’nci ya da 19’ncu yüzyıla dayandıkları gibi Kelt rahiplerine kadar uzandıklarını ifade etmişlerdir.
Masonluğun felsefi açıdan tarihi ise ezoterik topluluklara dayandığı görülmektedir. Mesela Kabbala, Hermetisizm, gibi ezoterik topluluklar, 18’nci asır Fransa’sında Masonluğun ezoterik temellerinin atılmasına sebep olmuştur. Daha sonra bu ezoterik hareket Avrupa’da aristokrat sınıfındaki kişilerin odak noktası haline gelmiş, mistik ve majikal olgulara yoğun bir ilgiyle bağlanmışlardır. Bu bağlamda bir çok kişi bu yapılanma da kendilerini Üstad-ül Azam veya Üstad-ül Muhterem olarak ilan etmiş, yine kendilerini bugün kadim köklere bağlı Mason ritleri uyarınca Masonuğun üstad’ı saymışlardı.
Bunun yanı sıra Masonluğun kökeni ile yapılan araştırmalarda ise yukarıda belirttiğimiz gibi Eski Mısır’a dayandıranlar, ezoterik açıdan, Masonluğu bir Mısır dini olan İkhnaton’a bağlamaktadır. Her ne kadar Masonluğun çıkış tarihi olarak yayınlanan onca esere rağmen yazarlar ortaya kesin bir tarih çıkaramamışlarsa da, Masonlar hakkında çalışma yapan bir çok araştırmacının tek ortak görüşü, bu gizemli yapılanmanın çıkış tarihi değil çıkış biçimidir. Zira Masonluğun asıl başlangıcının, Haçlı Seferleri’nden sonra meydana çıkan Tapınak Şovalyeleri tarikatına dayandığı bilinmektedir.
Masonların ilk kayıtlı evrağı olarak bilinen Regues isimli el yazmasının içerdiği bilgilere göre; 1390’lı yıllarda ilk kayıtlarının tutulduğu görülen Masonlar, kendi tarihlerini M.Ö 10’ncu yüzyılda yapılmış olduğu iddia edilen Hz Süleyman Tapınağı işçilerine dayandırmaktadır.
Tehlikeli Gerçekleri Deşifre Masonlar – Kursad Berkkan