Kafkaesk edebiyatın önemli temsilcilerinden olan İtalyan yazar Dino Buzzati’nin Colombre isimli öykü kitabı, hayatın her yönüne, en çok da insan yüreğine dokunan metinlerle dolu önemli bir yapıt. İşte Buzzati’nin meşhur öykülerinin yer aldığı Colombre kitabından öne çıkan bazı kitap alıntıları!
1906 yılında dünyaya gelen Dino Buzzati öykü, roman, şiir gibi edebi türlerde eserler üretmiş bir isim. Tam adı Dino Buzzati Traverso olan yazar, aynı zamanda bir ressam ve gazeteci.
Kafkesk tarzı ile adından söz ettiren yazar, varoluşçuluk ve büyülü gerçekçilik akımlarında eserleri ile karşımıza çıkıyor. Buzzati’nin en bilinen romanı ise Tatar Çölü.
Bugün ise 1966 yılında yayımlanan ve dilimize Colombre adı ile kazandırılan Il colombre kitabından alıntıları sitemizde ağırlıyoruz. İtalyan faşizminin gölgesinde kaleme alınan eser, öykülerinde fantastik bir dünya kurarken boş inançlar, hırs, öfke ve para gibi konuları da eleştirel bir şekilde işlemeyi ihmal etmiyor.
Dino Buzzati – Colombre Alıntıları
“Çalışmayla geçen hareketli ve huzurlu bir yaşam büyük bir doyum sağlar, ne var ki derin uçurumun çekiciliği daha heyecan vericidir.” (Sayfa 14)
“Yeryüzü iyi ve acımasız harikalarıyla, mutlulukları ve zahmetleriyle, aşk ve ölümüyle doğmak üzereydi.” (Sayfa 25)
“Yitirdiğin savaşların madalyalarıyla süslüsün; yarınki savaşta talih senden yana olacaktı ama tam o gün ölüverdin.” (Sayfa 38)
“Neden mutlu olmayı başaramıyordu?” (Sayfa 61)
“Bazen sokakta karşılaşan bir kadınla erkeğin bakışları bir an kesişir, olayı kavrayamayan erkeğin içinde birkaç adım sonra kıpırdanmalar başlar ve hayat boyu o kıpırdanmadan kurtulamayacağını hisseder. Bunun üzerine gizemli bir çağrının etkisinden sıyrılamayarak adımlarını yavaşlatır, döner ve kadının da aynı dürtüyle, aynı anda, yürüyüşüne ara vermeden başını döndürüp baktığını görür. Bunun üzerine ikisinin bakışları yeniden karşılaşır ve iğne batmışçasına can yakan bu sarsıntı ruhu altüst eder ve yazgının hazırladıkları hissedilmeye başlar.” (Sayfa 80)
“Anladım ki, eski yolumdan yürümeyi sürdürseydim, yepyeni ve bereketli zaferler kazanmaya devam edecektim ama bunu hiç hak etmeyen pek çok kalbin kırılmasına da yol açacaktım.” (Sayfa 117)
“Burada ellerimi kavuşturmuş çevreme bakınıyorum, bekliyorum; sanki iyi günler bundan sonra başlayacakmış, telaş etmeye gerek yokmuş gibi davranıyorum.” (Sayfa 122)
“‘Zafer, zafer!’ diye bağırdık. Ama neye yaradı ki?” (Sayfa 127)
“‘Hiçbir yere,’ dedim. Aslında bu doğruydu; çünkü ne tarafa yürürsek yürüyelim rüzgârdan, sonsuza dek bitmiş şeylerin umutsuz ve kara hiçliğinden başka bir şey yoktu.” (Sayfa 198)
“Uzun süren can çekişmenin, umutsuz ıstırabın adı yalnızlıktı. Ertesi sabah güneşi göremeyecek, hatta bir daha hiç göremeyecekti ama hala acınacak bir halde, ağaçların arasından sızan son güneş ışınlarını içine çekiyordu; çünkü o ışık onun gençliği, umutları, aşkları olmuştu.” (Sayfa 151)
Colombre kitabından yapılan alıntılarda Can Yayınları, Eren Cendey çevirisi esas alınmıştır.
Peki siz Dino Buzzati ile daha önce tanışma fırsatı yakalamış mıydınız? Colombre hakkındaki düşünceleriniz neler? Kayıp Rıhtım Forum’da tüm bunları ve eserden favori satırlarınızı bizimle paylaşabilirsiniz.
Hazırlayan: Roni Bayram