Likya yolunda, manzaraya doğru dinlenirken; yüzünüze vuran tatlı meltemin, taze oksijenin, etraftan gelen kuş seslerinin ve doğanın bir parçası olmanın verdiği heyecanı ve mutluluğu yaşamak yine harikaydı. Arkadaşlarımla birlikte yine güzel anılar biriktirdik.
Mavilikler ve yeşillikler arasında geçen, Likya yolu doğa yürüyüşlerimizden biri daha geride kaldı. Harika bir bitki örtüsüne ve manzaraya sahip Toros dağlarının eteklerinde Akdeniz mavilikleri eşliğinde, 19 km bir bir doğa yürüyüşü yaptık. Saat 09.00’da Tekirova’da başlayan yürüyüşümüz, önce Maden koyuna sonra da Çıralı’ya doğru devam etti. Etkinliğimiz 16.30 civarında Çıralı’da sona erdi.
Sabahın erken saatlerinde Antalya’da toplanıp, gün doğarken başladığımız 1 saatlik otobüs yolculuğu sonrası yürüyüşümüzün başlangıç noktası olan Tekirova’ya geldik. Burada tüm hazırlıkları yapıp sabahın tazeliğinde yürümeye başladık. Bu bahar havasında, harika manzaralar eşliğinde doğa yürüyüşü yapmanın herkesi heyecanı herkesi çoktan sarmıştı.
Bugün de güzel anılar bizi bekliyordu. Herkes yürümek için gelse de yürüyüş esnasında yapılan muhabbet sanki insana doğada olmak kadar iyi geliyor, bu sayede uzun ve yorucu yollar, zevkli ve çekilir hale geliyor.
Çiçeklerin açmaya başladığı şu aylar bitki çeşitliliği açısından zengin olduğu için, yolumuz üzerinde birbirinden güzel bitkiler ve çiçekler gördük. Bunlardan: Karabaş otu, Kekik, Kuşkonmaz, Çiriş otu, Ters lale (Mut lalesi), Lupin, Alev otu, en sık karşımıza çıkanlardı.
Yürüyüş yolumuzun, İlk 10 km’si taşlı traktör yolu, kalan 9 km tırmanışları ve inişleri olan patika yoldu. Toplamda 3 tane büyük koydan geçmenin yanında dağ eteğinde oluşmuş küçük koyları da gördük. Buralarda harika manzaralar vardı. Bu güzellikleri sadece yürüyerek keşfedebilirsiniz, araçla buralara gelmek imkansız.
10 km yürüdükten sonra, Maden Koyu’nda en uzun molamızı verdik ve burada bir ağacın altında yemek yiyip, uzandık. Gücümüzü tekrar topladık. Buradan sonra bizi dik yamaçlar, sık inişler ve çıkışlar bekliyordu. Zorluk derecesi orta olan bu rota kıyıdan çok uzaklaşmadı.
Tepelere vardığımızda masmavi ve turkuaz renkli denizin dağın eteklerini dövdüğünü gördüğümüz harika manzaralar karşı dinlendik. Buralara gelebilmek kolay değil, sadece yürüyerek bu güzel yerleri görebilmek çok güzeldi. Çok güzel fotoğraflar çektim.
Yürüyüşümüz esnasında farklı ekiplerle karşılaştık. Maden koyunda kamp yapanlardan tutun da, 3 tane küçük çocuğu ile yürüyüş yapan Rus kadına kadar. Bizimle birlikte yürüyen bisiklet grubunun bisikletlerini sırtında taşıması bugün rastladığımız en ilginç durumdu.
Biz kendimizi ve sırtımızdaki çantayı taşımakta zorlanırken 14 kilo bisikleti zevkle sırtlarında taşımaları bizi çok şaşırttı. Üstelik, 52 yaşındaki bisikletçi kadının bisikletini sırtına alıp yokuş çıktığını görünce, bizim grubun üyeleri hiç şikayet etmeden hallerinden memnun bir şekilde yürümeye devam etti.
Çıralı’ya yaklaştığımızda karşımızdan 3 çoğunu önüne katmış bizim geldiğimiz yöne doğru ilerleyen Rus kadını görünce bir kez daha şaşırdık.
Yürürken karşılaştığımız, bisikletini 3 saat sırtında taşıyan 52 yaşındaki bisikletçi kadın ve 3 çocuğuyla ayağındaki terliklerle bu zorlu rotayı hiç şikayet etmeden yürüyen kadını görmek günün en anlam veren anıydı.
Bugünkü rotamızda güçlü kadınların cesaretine şahit olmak, yürümekten yorulduğumuzu sanan bizlere güzel bir hayat dersi verdi. Engellerin insanların zihninde olduğunu ve hiçbir sınırın olmadığı ve insanın kendi aklına sınır koyduğunu örneklerle görmüş olduk.
Yürüyüşümüzün sonunda, çıralı sahilinde soğuk biralarımızı yudumlayıp günü yorumlayarak muhabbetin dibine vurduk. Daha sonra araçlara binip dönüş yoluna koyulduk. Doğada geçirdiğimiz güzel bir daha anılarımıza eklenmişti.