Kent Hakkı Okumaları grubu 24 Mart 2021 akşamında üçüncü defa bir araya geldi. İlk olarak, Dr. Gökben Demirbaş, Lefebvre’in, yayımlanmış son kitabında bulunan ve 1980’lerin sonlarında, yurttaşlık haklarının yeni haklar da eklenerek yeniden formüle edilmesi gereğinden yola çıkan “From the social pact to the contract of citizenship” başlıklı makalesinin sunumunu yaptı. Modern dünyanın gündelik hayatının taleplerine sıkı sıkıya bağlı olan bu “yeni haklar”; bilgi hakkı, ifade özgürlüğü hakkı, tartışma-konuşma-yazma hakkı, kültür hakkı, farklılık ve eşitlik içerisinde kimlik hakkı, özyönetim hakkı, ekonominin demokratik kontrolü hakkı, kent hakkı ve kamu hizmetlerini kullanma hakkı. Kent hakkını bütün bu vizyon içinde değerlendirmenin önemli olabileceği, böylesi bir çerçevenin, kent hakkının radikalliğini kaybettiren pratiklere de bir alternatif olabileceği konuşuldu.
Ardından, David Harvey’in The Right to the City (2008) başlıklı, tercümesi muhtelif yerlerde yayımlanan makalesi üzerinden tartışıldı. Söz konusu makale, kentin sermaye, sermayenin üretimi, birikimi ve soğurulması açısından ne kadar önemli olduğunu vurgulayıp birikim ve üretim sürecini kentsel bağlama yerleştirir. Kenti talep etme hakkının, belirleyici bir güç talep etmek ve bunu radikal bir biçimde yapmak anlamına geldiğinin altını çizer. Harvey’in, 21. Yy’da tutarlı bir muhalefetin olmadığına dikkat çekmesi ve bu muhalefeti toparlayabilecek paradigmanın kent hakkı mücadelesi tarafından sunulabileceğini öne sürmesi bilhassa önemlidir.
Türkiye’deki farklı kentsellikleri bu kuramsal yaklaşımlara başvurarak nasıl anlayabileceğimiz üzerinde de fikir alışverişinde bulunan grup, kent hakkına Lefebvre ile Harvey’in yaklaşımlarındaki farklılıklar üzerine düşünmeyi izleyen buluşmaya bıraktı.