-
Cumali SabırlıTarih: 27-06-2021 15:49:00
Güncelleme: 27-06-2021 15:49:00
Dalıp derin düşüncelere sordum ustama;
Hayat mı yordu yoksa içindekiler mi?
Hayat mı değişti yoksa bizler mi?
Bir cevap ver usta..
Sahte gülüşlere, yalan dostlara
Paylaş yükümü bu dünya üzerinde.
Hayaller kurup kaldı hevesleri boğazımızda.
Neden diye soruyorum usta.
Umutlarım, sevinçlerim ışık saçardı eskilerde
Çok değiştik usta.
Eski bizden neden eser yok bu zaman da?
Kalbim yorgun.
Düşüncelerim yorgun.
Duygularım yorgun usta
Bizi yoran dost mu dost bildiklerimiz mi
Bizi bu hale koyan hayat mı?
Sordum bir gece karanlığında
Ey hayat bundan böyle sürecek mi yorgunluk
Susma ustam o kadar yorgunum ki;
Bir cevaba, teselliye muhtacım.
Çocuklar gibi hıçkıra hıçkıra ağlayasım var
Derdi dinmez hayat gülümse biraz
Ey ustam içimdeki kavgalara bi çare bul
Kükremiş seller gibi taşıyor
Volkanlar gibi yakıyor yürekleri
Yok mu bir ferahlık şu gönlüme?
Değil ki kızgınlığım sana hayat
Seni çekilmez kılan insanadır derdedir öfkem
Bir cevabı var mı bu kederin ustam
Geçer gider mi bir iyiliğe
Hayallere yeniden umut bağlar mı yürek.
Ömür dedik.. Gelip geçti.
Bize sormadan ve bizi yıpratarak
Bir ömür yorgunluk biçti gönlüme
Gelip geçen, yüreğime bir iz bırakarak.
Her gelen ve her giden bir selamlık hasretle
Yordu bizi ustam kendimiz gibi sanıp
Kandığımız tüm gülüşler.
Kaldı bizimle geride bıraktıkları güzellikler.
Bizi yorgun kılan vefasızlık be ustam..
Cumali SABIRLI