ARTIK AYAK BAĞI DEĞİL
Anayasa Mahkemesi Başkanı, Anayasa değişikliğinin yürürlüğe girmesinden sonra seçilen ve seçimleri hala tartışmalı olan üyelerin yemin töreninde yaptığı konuşmada,“Değişime karşı çıkan, çağın nabzını tutamayan statükonun kibirli mensupları artık halkı ikna edememektedir” demiştir. (Cumhuriyet, 19.10.2010)
Bu tam anlamıyla siyasal içerikli bir söylemdir ve Kemalist’lere, laik Cumhuriyet’ten yana olanlara, Atatürk ilke ve devrimlerini yol gösterici kabul edenlere açık saldırıdır. Ancak Sayın Başkan’ın bu tür saldırıları, iktidarın laik Cumhuriyet’i dönüştürme projesine destek veren söylemleri yeni değildir.
Sayın Başkan’ın Anayasa Mahkemesi’nin 46. Kuruluş Yıldönümü kutlamalarında yaptığı konuşmada, genel tanımı yapılırken anayasaların, devlet düzenini, devletin siyasal rejimini ve ideolojisini düzenlediği, Anayasa Mahkemesi’nin devlet düzeni, rejimi ve ideolojisini koruyup kollama görevinin bulunduğu, iktidar gücünü demokrasiyi korumak için sınırlandırdığı vurgulamasından kaçınılmıştır. Aynı konuşmada, laiklik bir barış projesi düzeyine indirilmiş; “katı ideolojik doğmalardan arınmış… toplumun değerleriyle bütünleşmiş… bir anayasa özlemi” dile getirilerek, Devlet ideolojisini oluşturan Atatürkçü düşünce sisteminden arınmış bir anayasa özlemine satır aralarında yer verilmiştir.
Konuşmada dikkat çeken bir başka husus, demokrasinin, laiklikten arındırılmış olarak, son günlerin moda deyişiyle “özgürlükçü demokrasi” biçiminde nitelendirilmesi ve insan hak ve özgürlüklerinin tek kutsal değer olarak kabul edilmesidir. Anayasa Mahkemesi kararlarında da vurgulandığı gibi, laikliğin, demokrasinin önkoşulu olduğu görmezden gelinerek, “demokrasi ve laiklikten birinin diğerine tercih edilmesinin bilimsel açıdan yanlış, siyasal yönden de tehlikeli” olduğu vurgulanabilmiştır. Ayrıca, Cumhuriyet’in değiştirilemez temel ilkeleri konusunda yanlı olmak zorunda olduğu unutularak, yargının “mutlak tarafsızlığı”ndan söz edilmiştir.
Sayın Başkan’ın sonraki konuşmalarında amacı daha net ortaya çıkmaktadır. Nitekim Anayasa Mahkemesi’nin 48. kuruluş yılı töreninde yaptığı konuşmada, “Yargıyı ideolojik vesayet altında tutmak isteyenler bağımsızlık ve tarafsızlıktan en çok rahatsız olanlardır” demiştir. Bu söylem, Anayasa’da vücut bulan, Cumhuriyet’in kurucu iradesinin Atatürk ilke ve devrimlerine dayalı Devlet ideolojisini kastetmektedir.
Yüksek Mahkeme’nin bir başka mensubu da, yakın geçmişte, “Türkiye’de yüksek yargı demokratikleşmelidir. Bugünkü Türk Yargıtay’ı ve Türk Danıştay’ı ideolojik bir yapılanma üzerine oturtulmuştur. Hakim olan zihniyet antidemokratik, baskıcı ve totaliterdir. Mevcut siyasal otorite bu yapıyı kırma ve Türk yüksek yargısını demokrat bir zemine oturtma çabası içindedir” diyerek bu görüşü paylaşmış; hatta daha ileri giderek Devlet ideolojisini “baskıcı ve totaliter” olarak nitelendirebilmişti.
Bu söylemler, yargı erkini ellerinde bulunduranların Anayasa’daki Atatürkçü Cumhuriyet düzenine uymalarından duyulan rahatsızlığı ortaya koyması yönünden önemlidir.
Başbakan Erdoğan, bunca siyasal içerikli konuşma yapan Anayasa Mahkemesi Başkan ve mensubuna, hiçbir zaman “Bir Yüksek Mahkeme Başkanı siyasal içerikli konuşma yapamaz. Siyaset yapmak istiyorsan cübbeni çıkar” dememiştir. Çünkü, Anayasa Mahkemesi Başkanı’nın söylemleri Başbakan’ınkilerle çakışmakta ve onu desteklemektedir. Başbakan’ın yöntemi, Ordu, basın, yüksek mahkemeler, YÖK gibi kurumları sindirip yandaş duruma getirinceye kadar eleştirmek, kamuoyu önünde itibarsızlaştırarak, bunların ele geçirilmesine gerekçe hazırlamak, ele geçirmeyi haklı göstermektir.
Sayın Başbakan yanında saygın kişi ya da kurum olabilmek için, karşıdevrimci olmak, aynı dünya görüşünü paylaşmak ve bu dünya görüşünü söylem, eylem, işlem ve kararlarına yansıtmak gerekmektedir. Gerek Yüksek Mahkeme Başkanı, gerek yeni yapısıyla Yüksek Mahkeme artık Sayın Başbakan’ın hedefinde değil, yanındadır.
Bülent Serim
Anayasa Mahkemesi Eski Genel Sekreteri
Odatv.com