Dünya, hakkında hala bilinmeyen çok şey olan, sürekli gelişen bir gezegendir. Teknolojinin gelişmesiyle birlikte birçok gizli gizemi ortaya çıkarıyoruz. Uluslararası bir araştırma ekibi, Botswana'nın yaklaşık 410 mil altında oluştuğuna inanılan nadir bir elması analiz etti.
dergisinde yayımlanan araştırma, Doğa Geoscience, gezegenimizin üst ve alt mantosu arasındaki bölgenin bir zamanlar düşündüğümüz kadar sağlam olmayabileceğini ortaya çıkardı.
Gezegenimizin üst ve alt mantosu arasındaki sınır - geçiş bölgesi olarak bilinen ve Dünya'nın iç kesimlerinde yüzlerce kilometreye ulaşan bir bölge - daha önce düşünülenden çok daha fazla su ve karbondioksiti hapsediyor.
Araştırmanın, Dünya'nın su döngüsü ve son 4.5 milyar yılda bugün bildiğimiz okyanus dünyasına nasıl evrildiği konusundaki anlayışımız üzerinde geniş kapsamlı etkileri olabilir.
Frankfurt'taki Goethe Üniversitesi Yerbilimleri Enstitüsü'nde araştırmacı olan Frank Brenker ve ekibi, geçiş bölgesinin kuru bir sünger olmadığını, ancak önemli miktarda su tuttuğunu gösterdi. Brenker'e göre, "bu aynı zamanda bizi Jules Verne'in Dünya'nın içinde bir okyanus fikrine bir adım daha yaklaştırıyor."
Bu geniş rezervuar muhtemelen karanlık bir tortu ve sulu kaya bulamacı olsa da - ve neredeyse akıl almaz basınçlarda - toplam hacmi olağanüstü (belki de dünyanın en büyüğü) olabilir.
Branker, "Bu çökeltiler büyük miktarlarda su ve CO2 tutabilir" dedi. "Ancak şimdiye kadar geçiş bölgesine daha kararlı, sulu mineraller ve karbonatlar şeklinde ne kadarının girdiği belirsizdi - ve bu nedenle, orada gerçekten büyük miktarlarda suyun depolanıp depolanmadığı da belirsizdi."
Açıklamaya göre, tek başına geçiş bölgesi, tüm Dünya okyanuslarında bulunan toplam su miktarının altı katına kadar tutabilir.
İncelenen elmas, Dünya'nın mantosunda yalnızca yüksek basınç ve sıcaklıklarda gelişen, ancak suyu oldukça iyi depolayabilen bir element olan ringwoodite'nin bol olduğu bir yerden kaynaklanmıştır. Araştırmacılar için sigara tabancası: İncelenen elmas ringwoodite ve dolayısıyla suyu da içeriyordu.
-
Marco Polo Yolculuğu Sırasında Gerçekten Çinli Ailelerin Ejderha Yetiştirdiğine Tanık Oldu mu?
-
Göbekli Tepe: Bu Tarih Öncesi Yer, Antik Uygarlıkların Tarihini Yeniden Yazıyor
-
Zaman Gezgini, DARPA'nın Onu Anında Gettysburg'a Geri Gönderdiğini İddia Ediyor!
-
Kayıp Antik Kent Ipiutak
-
Antikythera Mekanizması: Kayıp Bilgi Yeniden Keşfedildi
-
Coso Eseri: Uzaylı Teknolojisi Kaliforniya'da mı Bulundu?
2014 yılında karşılaştırılabilir bir elması araştırdıktan sonra bilim adamları, Dünya'nın geçiş bölgesinin bol miktarda su barındırdığını varsaydılar, ancak en son veriler teoriyi destekliyor.
Araştırmaya dahil olmayan Alberta Üniversitesi'nde doktora sonrası araştırmacı ve manto jeokimyacısı Suzette Timmerman, Scientific American'a şunları söyledi: "Yalnızca bir örneğiniz varsa, bu yalnızca yerel bir sulu bölge olabilir, oysa şimdi biz ikinci örneğe sahip olduğumuzda, bunun tek bir olay olmadığını şimdiden söyleyebiliriz.”
Ne de olsa, okyanusların Dünya yüzeyinin yaklaşık yüzde 70'ini kapladığını unutmayın, bu nedenle keşif söz konusu olduğunda, yüzeyi daha yeni çizmiş olmamız şaşırtıcı olmamalı. Şimdiye kadar, insan gözü okyanus tabanının sadece yüzde 5'ini gördü - bu, yüzde 95'inin hala keşfedilmemiş olduğu anlamına geliyor. Bu yeraltı okyanusunun aslında içinde ne kadar gizemli şey barındırabileceğini bir düşünün.
Kendi gezegenimiz hakkında henüz öğrenemeyeceğimiz çok şey var. Keşfin, Dünya'nın su döngüsü ve gezegenimizdeki yaşamın kökeni hakkındaki anlayışımız için önemli etkileri var. Bu ilgi çekici keşfe şüphesiz daha fazla ışık tutacak olan bu konuyla ilgili gelecekteki araştırmaları dört gözle bekliyoruz.
Orijinal olarak yayınlanan araştırma 26 Eylül 2022'de Nature Geoscience.