Tarım yetkilileri Türk tarımını değerlendirirken iyimser bir tablo çiziyorlar. Türk tarımı gerekli reformlar yapıldığı takdirde 4 milyonu Suriyeli, Iraklı, Afganlı ile birlikte nüfusumuz 85 milyonu besleyecek potansiyele sahiptir. Yozgat’a gelince Yozgat’ın da Türkiye’nin de geleceği tarım ve tarıma dayalı hayvancılıkla birlikte sanayi olmalıdır.
Yozgat Kırıkkale il sınırından başlayarak mümbit toprakları üzerinde taşıyan Sekili Ovası Yerköy’e kadar, Yerköy’den Karanlıkdere Şefaatli oradan da Paşaköy’den Boğazlıyan Ovasına, Boğazlıyan Ovasından Sarıkaya, oradan Çekerek Havzası, Kümbet Ovası… Her biri birbirinden değerli tarım arazilerini barındırıyor bünyesinde.
Yozgat 14.123 km2 yüz ölçümüyle Türkiye genelinde hatırı sayılı araziye sahiptir. Özellikle arpa, buğday, yulaf, mercimek, nohutta Türkiye’nin zahire ambarıdır. Pancar yine öyle, bu bereketli topraklarda daha çok verim veriyor.
Buğdayla pancarımız da olmasa laleç açıkta kalacağız. Buğday sezonu iki ay, iki ay da pancar sezonu işsizliğin önlenmesinde ve ticaret çarklarının dönmesinde etkilidir. Bu mevsimlerde kamyonlar doluyor boşalıyor.
Yozgat’ta çiftçi ve çiftçilik profesyonel bir meslek haline dönüştürülmelidir. Bu amaçla bölgesel işletme büyüklükleri, işletme kapasite ve nitelikleri belirlenerek profesyonel çiftlikler kurulmalıdır. Anadolu’ya has tohumlardaki zengin gen kaynaklarımızı koruyucu, geliştirici ve ıslah edici çalışmalar yapılmalıdır.
Tohum üretimi ve ıslahı teşvik edilerek tarımın dışa bağımlılığı ortadan kaldırılmalıdır. Bu dışa bağımlılık meselesi aynı zamanda beka ülkümüz olsa gerek. Dışarıdan ithal edilen neidüğü belirsiz tohum ve tarım ilaçlarının değişik hastalıklara sebep olduğu biliniyor, sessiz de olsa bilim adamları tarafından tartışılıyor.
Profesyonel tarım işletmelerinin planlama ve özellikle iyi tarım, organik tarım işletmelerinin yaygınlaştırılması ve desteklenmesi önem taşımaktadır.
Tarımsal üretimin en temel girdilerinden olan ilaç ve gübre kullanımı kontrol altına alınarak çevreci bir anlayışla sürdürülebilir tarım ve doğanın gereği bir ilke olarak benimsenmelidir.
O halde Türkiye’de Yozgat önemli bir tahıl ambarıysa Yozgat çiftçileri ve tarımın profesyonelleşmesi gerekir ve akabinde Yozgat’ın kısa ve orta vadede tarım ürünü ihraç eden bir merkez haline dönüşmesi gerektiğine inanıyorum.
Uzunlu, Gelingüllü, Süreyya Bey, Yahyasaray, Cemil Çiçek barajlarıyla birlikte yanılmıyorsam 16’nın üzerinde irili ufaklı göletlerimiz mevcut. Her ne kadar su kaynaklarımız yeterli gibi gözükse de ilave su kaynaklarının yapılması gerekiyor.
Zaman içerisinde yapılan su kanaletleri maalesef bugün kullanılmaz haldedir ve ihtiyaca cevap vermiyor. Adı geçen kanaletler ya kırıldı bitti ya da çürüdü toprak oldu. Çiftçilerde bu kanalların kıymetini bilmeyerek yer yer söküp attılar.
Konu Yozgat olunca kalkınmada önceliğimizin tarım ve tarıma dayalı hayvancılıkta olduğundan bu doğrultuda hamle yaparak modern usullerde çiftlikler yapılmalıdır.
Her ne kadar şehirdeki imkânların bir kısmı köylerimizde olsa da hala ciddi manada eksiklikler söz konusudur.
Bilhassa anne baba vefat ettiğinde tarlalar mirasçılar arasında parçalı bir şekilde bölünüyor. Aile bireyleri babadan kalma arazilerini acımadan sattırıyorlar. Köyde kalan kardeşleri hasım gibi görüyor kimse kimseye acımıyor. Bu ve buna benzer durumlarda tarımın gelişmesini etkiliyor. Yeni yetişen bir gencin köyünde yaşamasının bir cazibesi de kalmıyor. Dolayısıyla gençler köyünü terk ediyor arazilerin bir kısmı böylece boş kalıyor.
Gençlerde köyünü terk ederek şehir varoşlarında yaşamayı apartman kapıcılığını, hastane postane belediyelerde, park ve bahçelerde asgari ücretle çalışmayı köydeki arazilerine tercih ediyorlar.
Netice olarak diyorum kişi şehirde ne varsa köyde de o olmalı. Köyleri gençler için cazip hale getirmeliyiz. Araziler bölünmemeli. Araziyi işleyecek kişilere altın hisse verilmeli. Belki böylece köyde yaşamayı sağlayabiliriz diyorum. Vesselam…