Winnicott’un Yeterince İyi Anne tabirini kullanmasının üzerinden neredeyse 70 yıl geçti. Şimdilerde ise Yeterince İyi Ebeveynlik (good enough parenting) kavramı daha çok kullanılıyor. Açıklayayım:
Uzmanlar konuştukça, bu alandaki kitapların sayısı arttıkça çocuk eğitimine dair birçok püf nokta ve detay herkes tarafından bilinmeye başlandı. Tüm bu detaylara dikkat edemeyen ebeveynler kendini kötü/yetersiz ebeveyn olarak tanımlamaya başladı.
Yeterince iyi ebeveynlik diyor ki: Psikolojik olarak sağlıklı çocuklar yetiştirmek için her şeyi doğru yapmaya gerek yok.
Yeterince iyi ebeveyn, çocuklarına zarar vermeyen ve zarardan koruyan; onların sevgi-ilgi ihtiyacını asgari düzeyde karşılayan ebeveyn demek.
Yeterince iyi ebeveyn, çocuklarının tüm isteklerini değil temel ihtiyaçlarını karşılayan ebeveyn demek.
Yeterince iyi ebeveyn, tüm binayı kendi yapan değil binanın temelini atan ebeveyn demek.
Yeterince iyi ebeveyn, çocukların tüm sevgi deposunu kendi dolduran değil, 3-4 birimini kendi dolduran ebeveyn demek.
Benim ve sizin ebeveynlerinizin yanlışları ve eksikleri vardı. Ben psikolog oldum, sizler de hayatta bir yerlere geldiniz. Onların çoğu ideal değil ama yeterince iyi ebeveynlerdi.
Büyük dâhiler, bilim insanları ve bilgeler ideal ebeveynlerin elinde değil yeterince iyi ebeveynlerin elinde yetiştiler.
Dünya tarihinde en iyi ebeveynliği yapıp en yetersiz hisseden ne ironik ki günümüz ebeveynleri.
Şimdi sırtınızdaki aşırı bilgi ile dolmuş ebeveynlik çuvalını kenara bırakın lütfen. Aşırı ebeveyn değil yeterince iyi ebeveyn olun. İşte o zaman siz de rahat edeceksiniz çocuklar da.