Dünya üzerinde herkesin yaşam anlamını aradığı sırada yaşamış olduğu bir takım olaylar ve eylemler çizgisidir. Yaşanan ilkler hayatı monotonluktan çıkarabilen tek eylemin bu olduğunu düşünerek hareket eden beynimiz ve içinde yer alan küçük ve ilkel olan kısmın hormonlarını beslemekle ilgili.
Buna da tatmin olmak diyoruz.
Küçük beyin ne alakası var diyorsa hiçbir şeyin farkında değildir.
Savunma mekanizmamız bu şekilde çalışıyor. Çünkü hep yenilik istiyor.
Neden sıkılıyor ? çünkü düşünme ve kontrolü sağlanmadığından dolayı oluşuyor yani birey tamamiyle onu kullanmasını bilmemekten kaynaklanıyor ve maalesef bu da bir takım anlamsız korkuların oluşmasına neden oluyor. Bu korkular da kişinin anlamsız tercih ve eylemlerini oluşturmaya başlıyor. Neden korktuğunu sorsan bunu kendisi dahi bilmediğini söyleyecektir.
Ardından şu yazılar gelebilir neden pişmanım? neden olurum diye... Bir şeyleri seçerken bazı şeyleri de silmemiz gerekiyor yarattığımız veya yaratılan her şey için tabiki de geçerli. Fiziksel ve soyut olan bütün nesnelerle birlikte hepimiz belirtilmiş bir kapasiteye sahibiz bunu aşamayız sadece maksimum verilen kapasiteye ulaşabilmek için çaba sarfederiz.
Aynı tür varlıkları birbirinden ayıran özellik ise bundan ibaret.
Peki dünyadaki neden bazı insanlar mucit olabiliyor ? .... çok akıllı olduklarından dolayı mı ? herkesin çok bilgiye sahip oldukları için mi ? ... bunların da etkisi olabilir belki ancak asıl sebep tamamiyle çok sıkılmakla, çaresizlikle veya çevresindeki bir çok şeye aşırı ilgili olmasından kaynaklandığı aşikar. Bazı tesadüfleri de bunların içine katabiliriz. Birden bire yaşadığın süreç içerisinde istem dışı oluşan bir hareket veya sözün getirdiği düşüncelerden meydana gelen şeyler de olabilir.