Wang Lin atı inceledi. Epey heybetli gözüküyordu ve gözleri zeka parıltılarıyla kaplıydı. Wang Lin atı okşadığında, rahat bir ifade sergilerken gözleri kısıldı.
Bu Lu Xing’i şaşırdı. İlk defa bir atın böyle bir ifade takındığını görüyordu.
Wang Lin ata sol elini bastırdı ve kolayca sırtına atladı.
Lu Xing çabucak peşine takıldı ve araca geri bakıp dururken Wang Lin’le sohbet etmeye başladı.
Wang Lin atını sürerken onu çevreleyen bütün bu ölümlülere baktı. Uzun zamandır hissetmediği bir his içinde belirdi. O anda, bedenindeki ruhsal enerji kendi kendine hareket etmeye başladı ve çevredeki bütün ruhsal enerji ona çekiliyormuş gibi gözüktü.
Eğer etrafta güçlü yetişimciler olsaydı, Wang Lin’i çevreleyen kalın bir kırmızı sis aurasından dolayı şoke olurlardı. Bu aura oldukça güçlüydü, ne var ki, dışarı sızmıyor, bunun yerine Wang Lin’in etrafında yoğunlaşıyordu.
Ölümlüleri geç, çoğu yetişimci bile bu kırmızı sis aurayı göremezdi. Bu Wang Lin’in dört yüz yıllık katliamdan kazandığı ölümcül aurasıydı. Öyle uzun bir süre onun parçası olduktan sonra, yavaşça bir düşmanlık aurasına dönüşmüştü. En nihayetinde, daha da çok öldürürken ve bir değişim geçirirken, her yetişimcinin tüylerinin ürpermesine neden olan bir şeytani auraya dönüşmüştü.
Bu şeytani aura özgürce kullanılabilir olduğunda, güçlü bir teknik gibi kullanılabilirdi. Ayrıca, eğer birazı büyülü hazine arıtımında kullanılırsa, hazineyi çok daha güçlü yapardı.
Bahar rüzgarı Wang Lin’e esti ve genç adam bilinçsizce derin bir nefes aldı. Gözleri fark edilemeyen bir ışık yaydı. Ruhsal enerjisinin bir değişim içinde olduğunu açıkça hissedebiliyordu. Bu değişim çok küçük olsa da, epey gizemli bir güç barındırıyordu.
Wang Lin’in etrafındaki şeytani aura birazcık azaldı. Bir ipliği bedenine girdi ve ruhsal enerjisiyle birleşti.
Yavaş yavaş, araç yavaşça ilerlerken, daha da çok ruhsal enerji Wang Lin’in etrafında toplandı. Yoğun ruhsal enerji altında, bütün atlar aniden son derece canlı bir hal aldı.
Hatta oradaki ölümlü dövüş sanatçılarının bile gözleri ışıldadı. Nedenini bilmiyorlardı, lakin bedenlerinin sıcak ve rahat hissetmesini sağlayan bir şey vardı.
Uzun bir zaman zarfının ardından, Wang Lin’in bedenindeki ruhsal enerji sakinleşti ve bölgenin etrafındaki ruhsal enerji dağıldı. Dövüş sanatçılarının zihinleri aniden berraklaşırken az önce ne deneyimledikleri hakkında kendi aralarında konuştular.
Grup ilerlemeye devam ettiği esnada, nihayetinde gece vakti geldi. Yolun kenarında bir araç çemberi oluşturuldu.
Hizmetçi kızlardan bazıları araçlardan indi ve yemek hazırlamaya başladı. Bazısı Wang Lin’e birkaç bakış attı ve kendi aralarında konuştular.
Neden bütün kadın hizmetçilerin Wang Lin’e baktığını anlamak zor değildi. Şu anda, genç adam anlatılamaz bir çekiciliğe sahipti. Bakışları normal olsa da, son derece özel bir aurası vardı.
Wang Lin yavaşça kararan gökyüzüne baktığı sırada büyük bir ağaca dayanarak oturdu. Geçmiş dört yüz yılda hiç deneyimlemediği bir zihinsel huzur deneyimliyordu.
Bu antik tanrının miras anılarındandı. Tu Si yıldızlar arasında seyahet edemeyecek kadar zayıf olduğu zamanlarda, sık sık böyle gökyüzüne bakardı.
Bu zihinsel huzur Wang Lin’in bedenindeki ruhsal enerjinin tekrardan yüzeye çıkmasını sağladı, lakin şu anki Wang Lin ruhsal enerjiye dikkat etmiyordu ve ilk defa, etrafındaki kırmızı sisi fark etti.
Kırmızı öz zihni huzurlu oldukça kayboluyordu. Böyle devam ederse o zaman kırmızı sisin birkaç yıl sonra kaybolacağını biliyordu.
Wang Lin bu kırmızı özü daha önce fark etmişti, lakin bu ilk görüşüydü. Bunun dört yüz yıllık katliamı yüzünden oluştuğunu biliyordu. Bu kırmızı özün kaybolmasına izin vermenin Ruh Oluşturma aşamasına girmesine yardımcı olacağını biliyor olsa da, hala bunun birazcık boşa gideceğini hissediyordu.
Wang Lin bir süre düşündü. Ne yapacağını düşündükten sonra, etrafındaki kırmızı özü kaynatıp yavaşça yoğunlaştırmaya başladı. Ancak, asıl boyutunun 1/10’u kadar küçüldükten sonra, ne kadar zorlarsa zorlasın, Wang Lin daha fazla yoğunlaştıramadı.
Wang Lin derin bir nefes verdi. Tam tekrardan denemek üzereydi ki, kafasını kaldırdı ve kadın hizmetçilerden birine baktı. Kırmızı giyen bir hizmetçi kızın dumanı tüten et ve şarapla ona doğru yürüdüğünü gördü.
Kız yaklaştığı sırada Wang Lin’e doğru bir koku süzüldü. Hizmetçi yemeği ve şarabı koydu, merakla Wang Lin’e bir süre baktı ve konuştu, ‘’Teşekkür ederim.”
Bu kız öncesinde araçta genç hanımla birlikte oturan hizmetçi kızdı. Genç adam şarabı aldı, ilahi hissiyle taradı, ardından bir yudum aldı.
Sıcak ve baharatlı tat aniden bedenine girdi. Bu dört yüz yılda, bu Wang Lin’in şarap içtiği birkaç seferden biriydi. Yetişim yoluna girmeden önce, babası sadece dördüncü amcası ziyarete geldiğinde şarap çıkartırdı.
Bu ne zaman olsa, Wang Lin gizlice biraz içer, ardından kırmızı bir suratla babasına ve dördüncü amcasına kıkırdardı.
Bir parça hüzünle, Wang Lin büyük bir yudum daha aldı.
Kız bir şey söylemek istercesine ağzını açtı, lakin ardından birisi onu çağırdı. Kız yanıt verdi. Arkasını dönüp ayrılmadan önce tatlı gözleriyle Wang Lin’e baktı.
Wang Lin bir yetişimci olduğundan, yemek yemesine gerek yoktu, dolayısıyla ölümlülerin yemeğinin ona bir çekiciliği yoktu. Dumanı tüten et konulduğu yerde kaldı, lakin bu şarap ona bir şey hatırlatıyordu, bu yüzden hepsi bitene kadar içmeye devam etti.
Gecenin ortasında, dövüş sanatçıları büyük kamp ateşleri yaktı. Ateşlerin etrafında gruplaşan erkeklerden bir kahkaha patlaması yükseldi. Wang Lin kahkahalarını dinlediği sırada, hafifçe gülümsemesine engel olamadı.
Bazı dövüş sanatçıları biraz içtikten sonra epey cesaretlendiler ve biraz özel zaman için hizmetçi kızlarla flörtleşmeye gittiler.
Bu ölümlüleri görünce, Wang Lin bilinçsizce Li Muwan’ı düşündü.
O anda, Lu xin iki şişe şarapla Wang Lin’in yanına geliverdi. Şişelerden birini Wang Lin’e uzattıktan sonra, yanına oturdu ve söze girdi, ‘’Küçük kardeş, ilacın gerçekten etkili çıktı. Hanımın çoktan daha iyi. Al, senin şerefine!’’
Bununla birlikte, şişeyi kaldırdı ve bardağını doldurdu, lakin ardından Wang Lin’in bir bardak bile kullanmadığını ve direkt şişeden büyük bir yudum aldığını gördü. Bir kahkaha patlattı. Bardaktaki şarabı içtikten sonra, Wang Lin’i taklit etti ve şişeden büyük bir yudum aldı.
‘’Hasta olanın hizmetçi kız olduğunu söylememiş miydin? Şimdi nasıl genç hanım oldu?’’ Wang Lin Lu Xing’e baktığı sırada hafifçe gülümsedi.
Lu Xing’in yaşlı yüzü kızardı. Dizine vururken epey utandı ve konuştu, ‘’Küçük kardeş, bu benim hatam. Şuna ne dersin, başkente varınca, bir sorunun olursa, Doğu Gökyüzü Marketi’ne beni bulmak için gelebilirsin. Yapabildiğim sürece, tereddütsüz yardım edeceğim.’’
Wang Lin gülümsedi. Daha fazla konuşmadı. Sadece yavaşça şarabın tadını çıkardı.
Lu Xing yerdeki boş şişeye baktı, ardından Wang Lin’in elindeki neredeyse boş şarap şişesine. Gülümsedi ve devam etti, ‘’Küçük kardeşin baya iyi şarap toleransı var. Burada yalnız kalıyoruz. Ateşin oraya gidip kardeşlerime eşlik etmeye ne dersin?’’
Wang Lin refleksi olarak reddetmek istedi, ama biraz düşündükten sonra, onayladı.
Wang Lin Lu Xing’i kamp ateşine doğru takip etti. Burada bir sürü dövüş sanatçısı vardı. Hepsi karşılaştıkları komik olaylardan bahsettiği sırada gülüyordu. Lu Xing ilerledi ve konuşanı tekmeleyip şakacı bir şekilde azarladı, ‘’Wang Laowu, Qing Fen Lao’nun küçük fıstığı hakkında birçok kez konuştuğunu duydum. Galiba sana iyi hizmet etti. Geri döndüğümüz zaman, sadece abartıyor musun bir görmek için kontrol etmeye gideceğim.’’
Wang isimli kişi Lu Xing ve Wang Lin’e yer açmak için kenara kaydığı sırada karşılık verdi, ‘’İşi bu kadar çabuk hallettiğine göre, ücretini ben karşılayacağım. Senden sonra gitmek için hala zamanım olacak.’’
Bunu söylediği anda, etrafında herkes kahkaha atmaya başladı ve Lu Xing Wang Lin’le birlikte oturmadan önce şakacı bir şekilde biraz azarladı. Wang Lin etrafındaki ölümlülere kaygısızca baktı. Epey pişman hissediyordu. Bu kişiler kısa hayatlar yaşasa da, onları birçok kez öldürmek için tek nefesi yeterli olsa dahi, mutlulukları genç adamın sahip olmadığı bir şeydi.
Bu gece, Wang Lin bir sürü şarap içti. Çok konuşmasa da, etrafındakiler genç adama aşina oldu ve onunla birlikte gülüp içti. Sonrasında, bazı cesur ve cüretkar hizmetçi kızlar da onlara katıldı, bunlara genç adama yemek getiren hizmetçi kız da dahildi. Ancak, yalnızca Wang Lin’in yanına oturdu. Yanan bakışları sık sık genç adamın üzerine düşüyordu, lakin kimse ne düşündüğünü bilmiyordu.
Gece yarısına kadar herkes içmekten sızdı ve bütün hizmetçi kızlar uyumak için araçlarına döndü.
Uzakta muhafızlık yapan birkaç kişi dışında, herkes uyuyordu. Kamp, ateşten gelen birkaç çatırdama sesleri dışında, tamamen sessizdi. Bu ses uyuyan kimseyi sadece rahatsız etmemekle kalmıyor, ayrıca daha iyi uyumalarına yardım bile ediyordu.
Wang Lin ayaklandı ve oturmadan önce büyük ağaca doğru yürüdü. Ağaca dayanarak otururken, sakinlik dalgalarını hissetti. Biraz önce, sadece bir anlığına, bir yetişimci olduğunu unutmuş ve tıpkı diğer herkes gibi bir ölümlü olduğunu düşünmüştü.
Gözlerini kapattı ve bedenini kontrol etti. Onu şaşırtan bir şekilde, yetişimi erken aşama Kadim Ruh’tan orta aşamaya atılım yapmıştı. Çoktan erken aşamanın zirvesinde olsa da ve her an atılım yapabilecek olsa da, bu kadar hızlı olacağını düşünmüyordu.
Ne var ki, bedeninin etrafındaki kırmızı öz biraz kaybolmuştu. Bu kırmızı özün öylece kaybolmasına izin verirse, gelecekte pişman olacağına dair içinde bir his vardı. İlahi hissi bir kere daha yoğunlaştırmak için kırmızı öze girdi.