Bir çocuğun babasının kim olduğundan hiçbir erkek emin olamaz ama ah, annesinden emin olabilirsiniz. Soy ve mülk ana yoluyla geçmiş bir şeydir ama kudret erkeğin elinde kalmıştır.
Kadınlar erkeklerini hayatta tutarlar. Erkekler -onun gibi erkekler- kadınları öldüğünde uzun yaşamazlar. Göreceksin - aklı karışmaya başladı bile, bütün tanıdık şeyler onunla beraber ölecek. Yorulur, solar, vazgeçer ve sonra ölür. Onu ya zatüre götürür, ya kanser, ya da kalbi durur. Yaşlılık. İnsanın içindeki bütün savaşma arzusu yok olur. Sonra ölürsün.
Eğer kalplerimizi onlara açarsak bizi derinden yaralayacak hikayeler vardır.
Bugüne kadar kendilerinin haklı olduğunda emin olmayan iki grup arasında, hiçbir gerçek savaş olmadı. Gerçekten tehlikeli kimseler, ne yaparlarsa yapsınlar sadece ve sadece doğru şeyi yaptıklarına inanan kişilerdir. İşte bu onları tehlikeli yapar.
Eğer cenaze müdürüysen insanların sağlığını sormak istemezsin. İş peşinde koştuğunu düşünebilirler.
Ben salak kutusuyum. Ben TV’yim. Ben her şeyi gören göz ve katot ışınının dünyasıyım. Ben gaf tüpüyüm. Ben ailelerin tapınmak için önünde toplandıkları küçük sunağım.
“Bu,” dedi Çarşamba, arabayı sürerken, “insanlığın ebedi aptallığıdır. Tatlı etin peşinden koşmak, onun sadece kemiklerin etrafındaki güzel bir örtü olduğunu fark etmeden. Kurt yemeği. Geceleri, kendinizi kurt yemeğine sürtüyorsunuz. Üzerine alınma.”
Tanrılar ölürler. Gerçekten öldüklerinde yasları tutulmaz ve hatırlanmazlar. Fikirleri öldürmek insanları öldürmekten daha zordur; ama sonunda onlar da öldürülebilirler.
Artık yarının ne getireceğinden korkmuyordu; çünkü dün zaten onu getirmişti.