Yefrem Harutyunyan ailenin tek erkek çocuğuydu, üç kız kardeşi var. 4 Haziran 2001'de Hrazdan'ın Solak köyünde doğdu. Anne ve babasının ve kız kardeşlerinin sevgisi ve şefkatiyle çevrelenmiş olarak büyüdü, ancak bu, çocuğun son derece nazik ve alçakgönüllü olmasını engellemedi. Okuldan hep övgüler duydular, öğretmenler hala zeki ve dürüst öğrencileriyle gurur duyuyorlar.
Efraim çok çalışkandı, derslerinin yanı sıra ailesine de yardım ediyordu. Ordudan dönüp evi yenilemeyi kendisine hedef koymuştu. 2019 yılında İçişleri Bakanlığı Hrazdan Devlet Meslek Yüksekokulu'ndan mezun oldu, oto tamircisiydi. Ayrıca sürücü kurslarına katılarak en büyük hayallerinden biri olan ehliyeti aldı.
Ephraim gülümseyerek orduya katıldı. İnsanın orduda daha da sertleştiğinden emindi. Kendisi bir tank tamircisi ve sürücüsüydü ve çoğu zaman özenli hizmetiyle tanınırdı.
İyi bir tankçı olarak Talish'e transfer edildi. Ana hizmeti Artsakh'ın Srkhavend şehrinde yaptı.
İyimserdi, orduyu seviyordu. Telefonlara her zaman her şeyin yoluna gireceğini söyleyerek cevap verdi.
Savaşın ilk günlerinden itibaren Eylül 2020'den itibaren aktif muharebe operasyonlarına katıldı. Martakert-Madağis bölgesindeydi. Günde bir kez evi arar ve iyi olacağını söylerdi.
Annesi endişeliydi, bir telefon görüşmesi sırasında silah sesleri duymuştu ama Efraim hemen cevap verdi: "Anne, sen zaten benim gözümde büyüdün, tankta çekiçle çalıştığımızı duymuyorsun", daha sonra babasıyla yaptığı konuşmada annesinin yanılmadığı ortaya çıktı. Düşman ateş ediyordu ve Efraim asker arkadaşlarıyla birlikte düşman saldırılarını başarılı bir şekilde püskürtüyordu.
Savaş alanında Efraim ve arkadaşları bir aradaydı, düşman arkadaşının tankını vurup arkadaşı onu kullanamayınca Ephraim arkadaşının tankını kendi tankına bağlayarak savaş alanının dışına çıkardı.
Komikti. Savaş alanından yarısı kırık bir tankla döndüğünde, komutan tankı neden getirdiğini sorduğunda şu cevabı verdi: "Bu bir ev, bırak öyle olsun."
Savaş sırasında Efraim'in tankı düşmanın saldırısı sonucu yandığında, tanktan çıktı, düşmanın tankçıları tepeledikten sonra düşmanın tankıyla geri döndü.
Sekiz saat süren çatışma sırasında Efraim kendisine "geri çekmesi" söylendiğinde yaralandı. Efraim “Orada yaralılar var onlar olmadan nasıl geri çekilebiliriz? Ben onları getireceğim” dedi, gitti ve kendisi de yaralandı. Doktorlar Efraim'i kurtarmayı başaramadı. 21 Ekim'de kalp krizi kaydedildi. Kendi köyünde toprağa verildi.
“Batı Ermenistan Şehitleri Ölümsüzdür”