Hiç bu kadar zorlanacağımı ummuyordum. İstanbulun sıcağıda eklenince hamileliğim çok kötü geçiyor. Salçalı hiçbir şey yiyemiyorum. Sürekli sandawich ve elma yada erik ile günlerimi geçiriyorum. Meyva yemeye de gayret göstersemde midem almıyor.
Ya balkonda yatıyor ya klima açıyor yada sabaha kadar esen pencere kenarındayım..
Sanki boğazlıyorlar beni.. Aniden uykudan uyanıyor ve kendimi balkonda nefes almaya çalışırken buluyorum..
Bilirsiniz İstanbul da nem çok yüksektir. Sucaklıkla nem %90 larda neredeyse..
Çok söylendiğimin farkındayım ama gerçekten nefes alamıyorum..
Bu süpriz bebiş beni çok yoracak sanırsam..
Kızım aysu Zonguldaga götürdüm demiştim sizlere onu çok özledim.. Duygusal dönemim hala devam ediyor ve bu duygusallıkla kızımı kat be kat daha da özlüyorum.
Ama biliyorum orada rahat ve mutlu.. Bunu düşününce içim biraz rahatlıyor ama özlüyorum elimde değil..
Dışardan bakılınca hala hamile olduğum belli olmuyor fakat göbeğimle midem birleştiğini hissediyorum. Kilo artışım hala yok şükür. Nasıl olsun yiyemiyorum ki..
Ama bazı pantolonlarımın bel kısmı kapanmıyor sanırım bir dahaki haftalarda daha belirgin bir göbeğe sahip olacağım..
Mutfağa hala giremiyorum.. Yemek yapmak resmen bana işkence hele salça ve soğan kavrulmuş kokusu offf çıldırtıyor beni.. Hala midem gark gurk sesleri yükseliyor..
Bu kadar dert yanma yeter bakalım içimde neler oluyor 🙂
El ve ayak parmakları birbirinden ayrılmaya başlıyor..
Dış kulak yolu ve kulak zarı oluşur. Artık sizi duyuyor ona göre ..:)
11-14 haftalar arasında down sendromu ile ilgili olan 2 li test yaptırılacak. (Ben gelecek hafta yaptıracağım. )