MARADONA'NIN GOLÜ
Dünya'nın en büyük futbolcularından Maradona'yı kaybettik. Oyuncuyla ilgili usta edebiyatçı Eduardo Galeano'nun bir yazısını sizinle paylaşıyoruz...
Arjantin'in 10 numaralı oyuncusu kalecisinin gönderdiği topu aldıktan sonra Riverli orta açık oyuncusunu geçerek koşmaya başladı; önünü kesmeye çalışan rakiplerinden bazılarının bacakları arasından, bazılarının da yanından rüzgâr hızıyla sıyrıldıktan sonra savunma oyuncularını ve yere serilen kaleciyi de geçerek topla birlikte yavaş adımlarla rakip kaleye girdi. Sahada arkasında on bir çocuğu ağzı açık bırakmıştı.
"Soğancıklar" adı verilen ve çocuklardan oluşan bu takım, hiç yenilmeden arka arkaya yüz maç yaptığından basının ilgi odağı haline gelmişti. "Zehir" lakaplı on üç yaşındaki bir oyuncu gazetecilere şöyle diyordu:
"Biz vakit geçirmek için oynuyoruz, para için asla oynamayacağız, işin içinde para oldu mu herkes yıldız futbolcu olmak için can atıyor, o zaman da kıskançlık ve bencillik başlıyor." Bu sözleri söylerken bir yandan da takımın en neşeli, en kısa boylu oyuncusunu attığı gol sebebiyle kucaklayarak kutluyordu; golü atan bu bücür oyuncu, o zamanlar on iki yaşında olan Diego Armando Maradona'dan başkası değildi.
Atağa kalktığı sırada dilini çıkarmak gibi bir alışkanlığı olan Maradona bütün gollerini dili dışarıda olduğu halde atmıştı. Geceleri topuna sarılarak uyurken, gündüzleri de onunla harikalar yaratıyordu. Yoksul bir semtte, yoksul bir evde yaşıyor ve endüstri mühendisi olmayı hayal ediyordu.
Kaynak: Gölgede ve Güneşte Futbol, Eduardo Galeano, Can Yayınları
Çeviri: Ertuğrul Önalp-M. Necati Kutlu
* Cümledeki garipliği görünce kitabın İspanyolca baskısına baktım; 'Argentinos Juniors' ve 'River Plate' minik takımları karşılaşıyor. 'Argentinos Juniors' bir futbol takımının ismidir, yani özel bir isimdir, dolayısıyla 'Arjantin' diye çevrilmemeliydi bence. Üstelik 'Juniors' eki de unutulunca cümle anlaşılmaz olmuş (e.d.)NOT: Dipnot Can Yayınları'ndan çıkan kitabın orijinalinde yer almaktadır