Kütüphaneciler ve sınıf öğretmenleri, Dewey Ondalık Sisteminden ilgi veya okuma seviyelerine kadar koleksiyonları düzenlemek için çeşitli sınıflandırma sistemleri kullanırlar. Peki ya kitapları okuma seviyelerini vurgulayacak ve öğrencileri daha geniş okumaya teşvik edecek şekilde düzenleseydik?
Eğitimciler dikey hizalama terimini kullandıklarında, genellikle karmaşıklıkta artan becerilerin veya içeriğin ilerlemesinden bahsediyorlar. Okumayla ilgili olarak , kütüphanecilik dünyasında genellikle cesareti bulunmayan başarı veya değerlendirme kıyaslama seviyelerini kullanmak yerine okul kütüphanecileri eğitim gruplarına okuyucunun rahatlığı veya okuma deneyimi seviyesine en yakın şekilde uyumlu atamaları kullanırlar. PB (resimli kitap), CB (bölüm kitabı), MG (orta sınıf), YA (genç yetişkin) veya AD (yetişkin) gibi etiketler, okuyucuların başlıklarını tanımlamayı kolaylaştırmak için genellikle sırt etiketlerine ve kütüphane kataloglarına yerleştirilir.
Sınıf ve okul kütüphanelerinde, ben de dahil olmak üzere birçok kişi sorunlu, bağımsız olarak Dewey Ondalık Sisteminde gezinmesi zor olanlardan ziyade türleştirme sürecine veya kütüphane koleksiyonlarındaki kurgu başlıklarını türe göre düzenlemeye başladı. Kütüphane koleksiyonumu yeniden canlandırdıktan sonra, sınıf öğretmenlerinin dil sanatları öğretiminde daha fazla özerklik ve katılım sağlamak için bağımsız okuma üniteleri geliştirmeye olan ilgisinin arttığını fark ettim.
Tüm Kitaplar Tüm Okuyucuya Aittir
Birlikte planladığımız ve yürüttüğümüz projelerden biri, öğrencilerin hangi kitapları okumaları gerektiğine dair katı fikirlerden kurtulmalarını desteklemek amacında. Çoğu zaman, farkında olmadan okuma seviyeleri ve başarı ile ilgili verilere çok fazla eğildiğimizde ve bu bilgileri öğrencilerle paylaştığımızda, hangi kitapların hangi sınıflara ve okuyuculara ait olduğu konusunda önyargılı fikirlerin gelişmesine yol açabilir. Kütüphanemde, tüm kitapların tüm okuyuculara ait olduğu mesajını daha çok tercih ederim.
Dikey olarak hizalanmış yığınlar hakkındaki fikri meslektaşım Alexander Maughan'a sundum ve örnek olarak öğrenciler için bir okuma uygulaması olan Sora'da bazı sanal yığınlar oluşturmak için işbirliği yaptık. Bunları önce listeler halinde oluşturduk sonra başlıkları yüksek sesle okuduk ve öğrencileri üzerinde çalıştıkları motiflerle ilgili yazma ünitesi etrafında kendi yığınlarını oluşturmaya davet ettik.
Bay Maughan ve ben, her seviyeden bir başlık içeren yığınlar oluşturduk. Motiflerin güçlü örnekleri olduğunu düşündüğümüz “yetişkin” başlıkları arasından “resimli kitapları” seçtik. Oradan öğrenciler kendi yığınlarını oluşturdular ve bunları birbirleriyle paylaştılar. Tüm başlıkları, her bir başlıktaki motiflerin açıklamaları ile birleştirmek için tasarlanan üniteye analitik bir yazma görevi entegre ettik. Örneğin bir yığında Kwame Alexander'ın Yenilmez kitabını seçik.
Küçük öğrenciler için yetişkin başlıkları içeren yığınlar oluşturmak zor olsa da proje, öğrencilerin daha az okuyucu atama grubundan daha fazla başlık içermesi için değiştirilebilir. Örneğin, ilkokul öğrencileri tamamen tahta, resim ve bölüm kitaplarından oluşan yığınlar oluşturmaya odaklanabilir. Bu şekilde, seviyeler arasındaki çizgiler bulanıklaşır ve bu iyi bir şey olabilir. Okuma seviyelerine eklenen damgayı kaldırmak, türleştirme çalışmasını tamamlar ve hem değerlendirme hem de okuma katılımı açısından seviyelendirme sistemleri tarafından tarihsel olarak dezavantajlı olanlar için daha fazla erişim sağlar.
Yeni Keşifler, Daha Fazla Eşitlik
Okuma etkileşimini artırmak için dikey olarak hizalanmış yığınları kullanmanın en heyecan verici kısımlarından biri, öğrencilerin beceri seviyelerine uygun olduğuna inandıkları başlıkları okumakla sınırlı olduklarında genellikle keşfetmeyebilecekleri kitaplarla birbirlerine ilham vermeleri. Okuma yeterliliğini belirlemek için kullanılan standartlaştırılmış test ve değerlendirmelerde çok sayıda sorun olduğunu biliyoruz. Eğitimi baskıcı yapılardan güçlendirme ve kurtuluş için bir araç olarak görmeyi iddia eden bizler, kullandığımız araçların silah haline getirilme biçimini yeniden düşünmeliyiz.
Öğrenciler dikey olarak hizalanmış yığınları birbirleriyle paylaştıklarında bu, öğrencilerin bağımsız olarak bağlantılar kurarak içeriğin küratörü olmalarına destek olma ek faydasına sahiptir. Daha sonra kütüphane koleksiyonları oluşturabilir, sergiler oluşturabilir hatta tüm topluluğu kapsayan okuma girişimleri gerçekleştirebilirler. Arada bir, bebeklere daha uzun kitaplar okuyan ebeveynlerle tanışıyorum ve çok uzun zaman önce, altıncı sınıfa giden Jesmyn Ward'ın Ateş Bu Sefer (Lexile 1230) adlı kitabına bakmanın zevkini yaşadım. Engelleri kaldırdığımızda ve ömür boyu sürecek bir okuma sevgisi geliştirmenin gerçekten ne anlama geldiği hakkında daha kapsamlı düşündüğümüzde olasılıklar sonsuzdur.