Bu içerik bağlı kuruluş bağlantıları içerir. Bu bağlantılar aracılığıyla satın aldığınızda, bir ortaklık komisyonu kazanabiliriz.
2022’de 36 yaşındayım, bu da yetiştirilme tarzımın büyük bölümünün akla gelebilecek her tür realite televizyonunun yükselişiyle birlikte gerçekleştiği anlamına geliyor. Bu, eğer geleneksel olarak ateşli olmayacaksam, karşı kültürü benimsemek zorunda kalacağım şeklindeki yanlış yönlendirilmiş ama şiddetle sahip olduğum görüşümle birleştiğinde, derinlere yerleşmiş kadın düşmanı ve yargılayıcı görüşlere yol açtı. Kapitalizmden nefret ediyormuş gibi davranan nihilist adamları etkilemeye çalışan bir genç olarak, şu tarz dizilerin ne kadar iğrenç, yüzeysel ve kelimenin tam anlamıyla işe yaramaz olduğu konusundaki ifadelere katılıyorum. Bekâr vardı. İzlemeyi seven insanlar hakkında alaycı yorumlar yapardım Laguna Sahili ve diğer insanların beyinsiz çocuklar için kavga etmesini izlemek için birinin hayatı ne kadar boş olmalı. Diğer kızlar gibi olamamak tamamen acınası bir çaresizlikti. Karyolaları olmayan pis tiplere hitap etmeye çalışırken pek çok harika deneyim kaybettim.
Bu arada yemek pişirmek, hayatta kalmak, şarkı söylemek, aşkı bulmak, zengin olmak, akıl hastası olmak ve mümkün olan her türlü aile durumu hakkında realite şovları var. Reality şovlarda sunulan durumların birleşiminin ve onları tüketen izleyicilerin sonu yoktur. Açıktır ki, hepsi eşit yaratılmamıştır. Bazıları gerçek rekabeti sergiliyor, bazıları aşırılığı yüceltiyor ve bazıları sadece insanların birbirine bağırmasını izleyebiliriz. Ancak eğlence olarak gerçek bir dünyada bulanıklaşan bir şey, en üstte olduklarında bile, düzenlenmiş bir durum meydana geldiğinde bile, gerçek insanları izliyor olmanızdır.
Reality TV hakkındaki derin düşüncelerim nereden geldi? Kitaplardan belli. İlk başta bahsedeceğim üç kitabı da şişman ana karakterleri nedeniyle aldım. Hayatımın bu noktasında şişmanım – kadın düşmanlığı atmak, umutsuzca kilo vermeyi bırakmama yardımcı oldu – ve şişman insanlar, özellikle kadınlar, hayatlarını yaşayanlar hakkında okumayı seviyorum. Bu üç filmin de realite televizyonuna, özellikle de kameralar için poz vermenin bazen boşluğunu deneyimlerken insancıllaştırılma biçimine bir sahne arkası bakışı içerdiğini daha sonra fark ettim. Çok derine inmeden, bazen sürece üretim açısından bakmak ilginçti.
Reality TV hakkında en son okuduğum üç kitap: Aşk Con Seressia Glass tarafından, Eğer ayakkabı uyarsa Julie Murphy tarafından ve İzlenecek Bir Kate Stayman-Londra tarafından. İkisi birden Eğer ayakkabı uyarsa ve İzlenecek Bir flört yarışmaları özelliği. Aşk Con başrol Kenya, bir cosplaying realite şovunun son turuna çıktığında ve rekabette öne geçmek için en iyi arkadaşı ve oda arkadaşının erkek arkadaşı gibi davranmasına ihtiyaç duyduğunda romantizm bileşenine ulaşır. Her üçü de okuyucuyu ulusal televizyonda daha büyük bir kadın olmanın şişman fobisi çıkmazıyla ve birçok yargıç ve yapımcının şişman kadınların istenmeyen ya da şakaların kıçları olduğunu söyleyen inançla karşı karşıya bırakıyor. Bu zaten anladığım bir bakış açısıydı. Kenya’nın karakteri ayrıca kendini savunmaya çalışırken Kızgın Siyah Kadın klişesine karşı savaşmak zorunda. Bunlar takdir ettiğim ve görmeyi beklediğim temalar, ancak baştan sona başka ilginç konular da vardı.
Kitapların, genellikle realite TV’de gördüğümüz tek boyutlu görünümün ötesinde karakterleri geliştirmesini sevdim. İçinde Eğer ayakkabı uyarsaCindy, üniversiteden ve babasının kaybından sonra kendini biraz kaybolmuş hisseden bir ayakkabı tasarımcısıdır. Onun üvey annesi şovmen Gece yarısından önce (bu kitabın Lisans muadili) ve üvey annesinin isteklerine karşı, dost canlısı bir yapımcı Cindy’ye bir yer verir. Amacı? Ayakkabı tasarımları için pozlama. Ana karakterimiz için harika bir kurulum, değil mi? Ama diğer karakterlerle tanışmayı ve ana bekarın dikkatini çekmedikleri zamanlarda kim olduklarını bulmayı çok sevdim. Ne zaman bir karakter, onları şova getiren şey hakkında bir arka hikaye ortaya çıkarsa, o insancıl gevezelik beni etkiledi. Ve motivasyonlarına rağmen, yarışmacıların izni olsun ya da olmasın duygular dahil olur. Julie Murphy, flört realite şovlarında gördüğümüz yadsınamaz rekabete karşı karakterlerinin doluluğunu dengeleme konusunda çok iyi bir iş çıkardı.
İzlenecek Bir önde gelen Bea özellikleri Ana Sıkma (Bu evrenin Bekarlığı) medyada gerçekçi olmayan vücut temsili hakkında viral bir blog yazısı yazdıktan sonra. Yazılı mektup tarzı, İzlenecek Bir hikayeyi ilerletmek için arka kanal notlarını ve röportaj dökümlerini kullanır ve Twitter ve Slack sohbetleri aracılığıyla izleyicilerin tepkilerinin çoğunu içerir. Bu özel hikaye, televizyonda çok savunmasız olmakla sonuçlanabilecek duygusal strese çok daha derinden giriyor. Seyirci tepkilerini incelemek bile okuyucunun karakterlere karşı savunmacı hissetmesine neden olabilir. İçinde Aşk Con, stresin çoğu, Kenya’yı küçümseyen ve geleneksel olarak ateşli partneriyle bir ilişki içinde olabileceği gerçeğine inanmayan çekimler isteyen yapımcılardan geliyor. Tabii, onlar vardır ilişkilerini taklit ediyor, ama Cam tamamen Kenya’ya aşık olmadığı için değil. Yapımcıların çekimleri ayarlama şeklinin manipülasyonu beni çok rahatsız etti – realite TV’nin böyle yapıldığını hatırlayana kadar.
Bu üç kitabı okumak hiçbir şekilde realite TV’yi sevmeme veya sevmememe neden olmadı. Birkaç realite şovunun keyfini çıkarmanın zevkine çoktan ulaştım ve eğlence değeri için dramayı takdir ettiğimin farkındayım. Ancak, tüketmeyi seçtiğim şeyleri nasıl tartıştığım konusunda kesinlikle kendimi daha dikkatli buluyorum. Seçimleri ne kadar korkunç görünürse görünsün ya da bir karakter ne kadar kararlı olursa olsun, bunlar gerçek insanlar. Her utanç verici anda alaycı veya mem olma dürtüsüne rağmen, bu hikayelerin tamamına geri dönüyorum ve kendime gerçekten olup bitenlerden sadece küçük, düzenlenmiş bir kesit gördüğümü hatırlatıyorum.
Kaynak : https://bookriot.com/reading-about-reality-tv/