Erol Öztürk ve Habib Ulusoy (Ali Çetin)
EROL ÖZTÜRK
Erol Öztürk’ü 1984’de tanıdım. Kendi deyimi ile “eski komünistlerden”di. Yine kendi deyimiyle “iman”a gelmişti. Beş vakit namazında...
EROL ÖZTÜRK Erol Öztürk’ü 1984’de tanıdım. Kendi deyimi ile “eski komünistlerden”di. Yine kendi deyimiyle “iman”a gelmişti. Beş vakit namazında ve ağzı dualı bir insandı. Herkese faydalı olmaya çalışan bir dostluğu vardı. Özellikle de Kırıkkale basın camiasına. Kale gazetesinde başladığı gazetecilik mesleğini, İL gazetesi’nde uzun yıllar devam ettirdi. Bizi, ailemizi ve çevremizi o zaman tanıdı. Farklılığımızı fark ettiğini sürekli olarak belirtip durdu. Daha sonraları ise her görüştüğümüzde helallik isteyip, Çetin ailesinden ve camiamızdan tandığı herkese isim isim selam yolladı. Erol Öztürk, hiperaktif bir yapıya sahip zeki bir insandı. Öyleki hergün değişik konularda onlarca yazı yazmasına rağmen hiçbir yazısı diğerine benzemezdi. Erol Ağabey, “derya deniz” bir insane olarak dünyasını değişti. Kendisi bir “Türkmen yiğidi” olarak “iman” sahibiydi. Buna hepimiz şahidiz. Her zaman hakkımızı helal ettiğimizi karşılıklı olarak defalarca birbirimize söyledik. Siz değerli dostlarımızın huzurunda bir defa daha tekrarlıyorum, soyadı gibi “öztürk” ve “mümin” olan Erol Ağabeyimize hakkımız helal olsun, mekanı cennet olsun… HABİB ULUSOY Habib Ulusoy’u 1983 sonlarına doğru tanıdım. O günden vefatına kadar kalbimde ve gönlümde hep dost kaldı. İri yapısı, geniş omuzları ve gür bıyıkları ile bu “yiğit” Alevi Türkmeni’ni hep İstanbul’u fetheden Fatih’in askerlerine Ulubatlı Hasan’a benzetirdim… Hatta bunu kendisine de söylemiştim. ANAP’ın Koçubaba’daki “uç beyi”ydi. Sadık ve inançlı bir insandı. Çok uzun yıllar siyaset yaptı. Belediye Başkanı olarak beldesine hizmet verdi. Kendisine “Habib Amca” derdim. Birbirimizi her zaman sevdik ve saydık. O koyu bir siyasetçi, ben ise bir gazeteci olmama rağmen hiç karşı karşıya gelmedik ve birbirimizi incitmedik. Allah da Habib Amca’yı incitmesin ve mekanını cennet eylesin… Ali ÇETİN