Suriye Arap Cumhuriyeti'ndeki (ATS) iç savaştan önce, bu ülkenin Sovyet kalıpları üzerine inşa edilmiş oldukça güçlü bir hava savunma sistemi vardı. Ülkenin tüm bölgesinde sürekli bir radar alanına sahip bir gözetleme radar istasyonu ağına (RLS) dayanıyordu. Hava hedeflerini vurma ve stratejik olarak önemli hedefleri koruma görevleri avcı uçağa atandı havacılık ve uçaksavar füze birlikleri. Suriye kara kuvvetlerinin hava savunması, sayısız mobil uçaksavar füze sistemi (SAM), uçaksavar kendinden tahrikli silahlar (ZSU) ve ayrıca çekilen uçaksavar silahlarının aküleri tarafından sağlandı. Suriye ordusunun birimleri, birliklerin muharebe istikrarını artıran ve İsrail havacılığının alçak irtifa uçuşlarını çok riskli bir görev haline getiren, insan taşınabilir hava savunma sistemlerinin (MANPADS) yüksek doygunluğu ile karakterize edildi.
21 yüzyılda, Suriye hava kuvvetleri esas olarak eski uçak filosuna sahipti, Suriyeli savaşçıların çoğu 70-80-e yıllarında SSCB'de inşa edildi. 2012'ten itibaren, hava savunma görevleri yaklaşık olarak 180 savaş uçaklarını yerine getirebilir. Aynı zamanda, ağır aşınmış, yükseltilmemiş MiG-21bis, MiG-23МФ / MLD ve MiG-25П savaşçılarının savaş değeri düşüktü. Bu eski makineler artık İsrail Hava Kuvvetleri ile eşit şartlarda hava savaşı yapamadılar. Teslimatları 29 yılında başlayan MiG-1987 savaş uçakları, hava hedeflerinin imhası için görevleri yerine getirme konusunda en büyük potansiyele sahiptir. Toplamda, Suriye hava kuvvetlerinin yaklaşık 40 yetenekli MiG-29 vardır. Diğer savaş uçaklarının aksine, yirmi dokuzuncu en az zayiat vermiştir. Suriye hava kuvvetlerinin emri onları tuttu, çünkü sadece bu nispeten modern savaşçılar hava savaşı için en büyük potansiyele sahip. Daha önce, medya Suriye MiG-29’inin bir kısmının modernizasyonu hakkında bilgi yayınladı, ancak modernleşmenin Şam’ın 29’te sipariş ettiği MiG-2000М’ın teslim edilmesini gizlediğine inanmak için bir neden var.
Halep üzerinden Suriye MiG-23
Neredeyse ülkenin tüm bölgesini hızla kaplayan iç savaşın başlamasından sonra, 2012'ten Suriye Hava Kuvvetleri'nin savaş uçağı, asilerin konumlarına saldırmak için aktif olarak rol almaya başladı. Dört yıl içinde, Suriye askeri uçaklarının yaklaşık% 50'i kaybedildi. Bununla birlikte, dövüş sırasında vurulma sayısı, toplam dövüşçü sayısının% 10-15 değerini geçmiyor. Teknik olarak silahlı ancak tamamen tükenmiş bir takım MiG-21 ve MiG-23 hava limanlarındaki isyancılar tarafından yakalandı ve yok edildi. Suriye hava kuvvetleri filosunun asıl azaltılması, yedek parça eksikliği, tamirat, aşınma ve yıpranma nedeniyle oldu. Birçok uçak "yamyamlığa" maruz kaldı - yani, diğer kanatlı araçların parçalarına gitti. Düşük kaliteli hizmet nedeniyle, birçok savaşçı uçuş kazalarında öldü.
Google Earth anlık görüntüsü: Şam havaalanında Suriye MiG-29 savaşçıları
Bununla birlikte, Suriye hava kuvvetleri çok zor koşullar altında savaşmaya devam ediyor. Pratik olarak, savaş misyonlarını gerçekleştirebilecek tüm savaşçılar, ülkenin orta ve batı kesiminde, Şam bölgesindeki havaalanlarında, Palmyra, Halep, Deir-ez-Zor ve Lattakia yakınlarındaki Humus'ta yoğunlaşmıştır.
2000'lerin başında, Suriye liderliği hava kuvvetlerini Rusya'nın yardımıyla yükseltmeyi planladı - özellikle Suriye ordusu, Su-27 / Su-30 ailesinin ağır savaşçılarıyla ilgileniyordu. Ancak maalesef, zor mali durum ve SAR'da başlayan iç silahlı çatışma nedeniyle, bu planlar gerçekleşmedi. Yakın gelecekte, Suriye hava kuvvetleri filosu, son derece yıpranmış savaşçıların çoğunun iptali nedeniyle daha da azalacak. Yak-130 eğitim uçağı ve avcı MiG-29M'in teslimatı bekleniyor. Ancak bu, hava hedeflerini engelleme kapasitesini önemli ölçüde artırmayacak ve Suriye yakın gelecekte Hava Kuvvetleri'nin yardımıyla hava sınırlarını koruyamayacak.
2011'ten önce, orta menzilli ve uzun menzilli hava savunma füzesi fırlatıcılarının sayısı açısından, Orta Doğu bölgesindeki Suriye hava savunma kuvvetleri kıyaslanamadı. Ancak, çoğunlukla, yaşları 25 yaz dönüm noktasını aşan Sovyetler Birliği'nde yapılan komplekslerdi. Savunmaların hava saldırısına karşı öneminin farkında olan Suriye liderliği, mütevazı mali kaynaklarına rağmen, hava savunma kuvvetlerinin uygun savaşa hazırlık düzeyini geliştirmek ve sürdürmek için kaynaklar tahsis etti. SSCB'nin yardımıyla oluşturulan bakım ve onarım üssü sayesinde, Suriye uçaksavar sistemleri, ileri yaşlarına rağmen, iyi teknik koşullarda ve oldukça yüksek bir savaşa hazır olma durumlarında tutuldular. Suriye'de, onarım ve restorasyon işletmeleri ve 2011'a kadar kesintisiz olarak işletilen kontrol ve kontrol noktaları. Bu altyapı üzerinde, “küçük modernleşme” teknik önlemleri ve komplekslerin donanımının yenilenmesi düzenli olarak gerçekleştirilmiş, uçaksavar füzelerine özel olarak oluşturulan cephanelerde hizmet verilmiştir.
Suriye hava savunma sistemlerinin "Kare", C-125М / С-125М1А, С-75М / М3 ve С-200ВЭ’nin 2010 yılı itibariyle konumu ve etkilenen alanları
Askeri Denge tarafından sağlanan verilere göre, Suriye'de 25 Tugayları ve iki ayrı hava savunma alayı vardı. Her iki uçaksavar füze alayı, uzun menzilli hava savunma sistemleri C-200VE ile donanmış durumda. 25'ten, 11 uçaksavar füze teçhizatları karıştırıldı, C-75М / М3 ve С-125М / М1А / 2М sabit hava savunma füze sistemleri ile donatıldılar. 11 teçhizatları halen kendiliğinden çalışan Kvadrat ve Buk-MXNUME uçaksavar kompleksleri ile donanmış durumda. Kendinden tahrikli kısa menzilli hava savunma sistemleri "Osa-AKM" ve hava savunma sistemleri "Pantsir-C2" ile üç teçhizat daha bulunuyor.
1974'ten 1987'e, 52 C-75М ve С-75М3 ve 1918 C-755 / S-759 / S-30 CAP'a teslim edildi. İlerlemiş yaşına rağmen, iç savaşın patlak vermesine kadar yetmiş elli kişi yaklaşık olarak XNUMX uçaksavar füzesi bölümlerinde (sdn) ameliyat edildi.
Google Earth anlık görüntüsü: Tartus çevresindeki C-75 hava savunma sistemi konumu
80-x'in ilk yarısında, İsrail ile bir sonraki ihtilaf sırasında meydana gelen zararların telafi edilmesi ve Suriye hava savunmasına SSCB'den büyük fırsatlar sağlamak için uzun menzilli hava savunma sistemleri C-200В verildi. Başlangıçta, uzun menzilli komplekslere hizmet edildi ve Sovyet hesaplamaları ile kontrol edildi. Yaklaşan radarlar (ROC) yaklaşan İsrail uçaklarına yaklaşmaya başladıktan sonra, İsrail hava kuvvetlerinin bölgedeki faaliyeti keskin bir şekilde düştü.
Google Earth anlık görüntüsü: Tartus çevresindeki C-200 konumu
1984’ten 1988’e Suriye, 8 kompleksleri C-200VE ve 144 ZUR V-880E’yi aldı. Bu hava savunma füze sistemleri, Şam, Humus ve Tartus çevresindeki konumlarda konuşlandırıldı. 200'ten önceki tüm Suriyeli C-2011BE teknik olarak iyi durumda ve savaş görevinde bulunmuştu.
SPU Suriye hava savunma füze sistemi С-125-2М “Pechora-2М”
SSCB'nin çöküşünden önce, Suriye-Suriye hava savunma kuvvetleri askeri-teknik işbirliği çerçevesinde, 47 hava savunma füzesi sistemleri С-125М / С-125М1А ve 1820 В-601ПД füzelerini aldı. Birkaç yıl önce, en son alçak irtifa komplekslerinin bir kısmı, Rusya'da modernizasyondan geçerek, C-125-2М “Pechora-2М” seviyesine geçti, bu da kaynağı arttırmayı ve savaş potansiyelini önemli ölçüde arttırdı. 17 Mart Amerikan İHA MQ-2015'in 1'i Suriye hava sahasında bir C-125 füzesi ile vuruldu.
SAR silahlı kuvvetlerinde 2010 yılı itibariyle, Kvadrat'ın 160 mobil fırlatıcı ile ilgili olarak faaliyet gösterdi. Sovyet birliği ZUB "Kub" un ihracat versiyonu olan bu kompleks, 1973'taki Arap-İsrail savaşı "Kıyamet Günü" sırasında ve 1982'taki Bekaa Vadisi'ndeki mücadelede çok iyi bir şekilde kendini gösterdi. 80-x Suriyeli “Kareler” sonunda, özellikle güvenilirliği artırmaya yönelik iyileştirmelerin yanı sıra, gürültü bağışıklığının arttırılması da mümkün olmuştur. Ancak geçmiş başarıları ve değerleri ile şu anda, Kvadrat hava savunma sistemi kesinlikle modası geçmiş durumda.
Kompleksin kendinden tahrikli bir istihbarat ve rehberlik kurulumu (SURN) ve dört kendinden tahrikli fırlatıcı (SPU) içerdiği göz önüne alındığında, yalnızca Suriye'de yakın zamana kadar Kvadrat SAM sisteminin 40 bataryaları vardı. Bu tür hava savunma sisteminin üretiminin 1983 yılında tamamlandığı gerçeği göz önüne alındığında, bu kadar çok sayıda yetenekli ve kullanışlı komplekslerin varlığı büyük şüpheler uyandırıyor. Aynı zamanda, SIPRI tarafından sağlanan bilgilere göre, Suriye'de, 2012'ten itibaren, 27 Kvadrat uçaksavar füzesi pilleri vardı. Belki de kalan 13 piller, kendi yaşamlarını geliştiren ve “depolamaya” aktarılan hava savunma füzeleridir.
2016'in başlangıcında, medyada Dair-ez-Zor SURN 1®91 ve SPU 2П25'in yakınlarında bulunan IG avcıları tarafından yakalanmaya ilişkin bilgiler ZUR 3М9 ile ortaya çıktı. Bu bakımdan, teröristlerin ellerine düşerse, hava savunma sisteminin SAR’da faaliyet gösteren Rusya Hava Kuvvetleri’nin askeri uçakları için tehlike oluşturabileceğine dair endişeler vardı. Ancak, herhangi bir hava savunma sistemi üzerinde çalışmak, fazla sayıda İslamcı olmayan eğitimli uzmanlar gerektiriyor. Daha sonra, Rus askeri havacılık bu alanda aktif olarak çalıştı ve büyük olasılıkla, ele geçirilen hava savunma sisteminin elemanları tahrip edildi veya devre dışı bırakıldı. Her durumda, ele geçirilen uçaksavar uçak kompleksi hakkında daha fazla fotoğraf yayınlanmadı.
80-x’in başında Suriye’ye, Osa-AKM’nin kendinden tahrikli kısa menzilli hava savunma sistemleri ve radyo komuta füzeleri verildi. İlk kez Osa-AKM uçaksavar silahları, Bekaa Vadisi'nde İsrail'le bir karşılaşmada 1982 savaşında yer aldı.
Suriye hava savunma sistemleri "Osa" sayısıyla ilgili doğru veriler bulunamamıştır, farklı kaynaklarda bunların sayısı 60 ile 80 arasında değişmektedir. Muhtemelen, bu sayı, MT-LB hafif zırhlı traktör şasisindeki Strela-10 hava savunma füzesi sistemini, termal hedef kafaları ile donatılmış füzelerle birlikte içerir. Osa-AKM ve Strela-10 kısa menzilli hava savunma füze sistemleri, Kvadrat'ın aksine, bağımsız olarak hava hedeflerini arama ve ateşleme kabiliyetine sahiptir, ancak vurdukları hedeflerin menzili ve rakımı Kvadrat'a göre çok daha küçüktür.
Askeri Dengeye göre Suriye, eski Kvadrat hava savunma sistemlerinin yerini almak üzere 18 kendinden tahrikli orta menzilli SAM sistemleri Buk-M2E ve 160 SAM 9М317'i satın aldı. Kompleksler ve füzeler 2010'tan 2013'a kadar Süryanilere aktarıldı.
“Kvadrat” hava savunma sistemi ile karşılaştırıldığında, “Buk” 'in ihracatı arttırılmış versiyonunda imha alanı önemli ölçüde arttırılmış, eşzamanlı olarak ateşlenen hedeflerin hızı ve sayısı ile taktik füzelerle mücadele olasılığı da artmıştır. SPU 2P25 kompleksinin aksine "Kvadrat" kendinden itmeli yangın tesisatı (SOU) 9А317Е kompleksi "Buk-М2Е", PAR ile radarın varlığından dolayı bağımsız arama yapabilir ve hava hedeflerini imha edebilir.
Suriye’nin hava savunma birimlerindeki bir başka Rus yenilik ise Pantsir-C1E hava savunma füzesi sistemi. Bu kompleksin Suriye ordusuna teslimatı, yılın 2008 sözleşmesinin bir parçası olarak 2006'te başladı. 2008'tan 2011'a kadar olan dönemde toplam Suriye. 36 kompleksleri ve 700 XUR 9М311 iletildi. Türk keşif uçağı RF-1E'nin, Suriye hava savunma füze sistemi olan Pantsir-C22E 2012’in Haziran 4’in ateşi tarafından tahrip edildiğine inanılıyor.
Katmanlı çok seviyeli bir hava savunma sistemi oluşturmak için Suriye liderliği, Rusya'da C-300PMU-2 Favorit ile uzun menzilli hava savunma füzeleri sipariş etti. Modern kompleksler "Pantsir-C1E" ve "Buk-M2E" ile birlikte çalışması ve uzun menzilli sınırlarda etkili savunma yapması gerekiyordu. Yenilenen “üç yüz”, eski moda uzun menzilli hava savunma sistemleri C-200VE'in yerine tek kanallı sıvı bazlı füzelerin konması amaçlıydı. Bununla birlikte, 2012 yılında, oldukça açık nedenlerden ötürü, Rus girişimleri tarafından halihazırda yapılan ve yürütülen sözleşme iptal edildi.
Sabit ve mobil komplekslere ek olarak, referans verilere göre, Suriye'de yaklaşık 4000 MANPADS "Strela-2M", "Strela-3" ve "Igla" var. Strela-2 / 3 MANPADS artık çokluklarından dolayı modern gürültü bağışıklık gereksinimlerini karşılamamasına rağmen, yine de alçak irtifa hava hedefleri için tehdit oluşturmaktadır. Bir savaş uçağındaki veya helikopterdeki ısı tuzaklarının sayısı sınırlıdır ve gereken zamanda basit bir şekilde harcanabilir ve roketin modern uçağa kaç yıl çarptığı önemli değildir. Bilindiği gibi Sovyet silâh Çok geniş bir güvenlik ve kısılabilir uzun ömürlülük sınırına sahiptir. Tüm MANPADS'nin zayıf noktası, raf ömrü sınırlandırılmış özel tek kullanımlık güç kaynağı elemanlarıdır. Ancak bu tamamen çözülebilir bir sorundur. Örneğin, İranlı uzmanlar Afgan Mücahidlerinden satın alınan American Stinger MANPADS'ı yeniden canlandırdı. Her durumda, Sovyet taşınabilir komplekslerinin çalışma koşullarında bakımı çok daha az çaba ve maliyet gerektirir.
Hava savunma sistemlerine ek olarak, Suriye'deki İslamcılarla olan silahlı çatışmaların başlangıcına kadar MANPADS ve hava savunma füzeleri, uçaksavar silahları ve mermileri için çok önemli stoklar vardı. Bir iç silahlı çatışma patlak vermeden önce, Suriye ordusu birimlerine ve depolara 4000, 23, 37, 57 ve 100 mm uçaksavar kurulumlarından daha fazlası yerleştirildi.
Belki de, Suriye uçaksavar topçu sistemlerinin hava saldırı silahlarına karşı en büyük tehdidi, Shilka uçaksavar kendinden itmeli silah ZSU-23-4'tir. Shilka, dört hızlı ateşleyen 23-mm saldırı tüfeğini silah olarak zorla sıvı soğutmalı kullanır, ZSU kurşun geçirmez zırh 9-15 mm kalınlığında korunur.
“Shilki” birçok Arap-İsrail ihtilafında çok iyi performans gösterdi. Etkili 23 mm ZSU ateşi nedeniyle, İsrail savaş uçakları, uçaksavar füzelerinin ateşlendiği yüksek bir yere gitmeye zorlandı. Shilka, İsrail Kobra AN-1 savaş helikopterleriyle savaşmanın çok etkili bir yolu olduğunu da kanıtladı. Uygulamada görüldüğü gibi, ZSU helikopterlerinden ateş altında 2000 m'ye kadar olanların kurtarılma şansı çok azdı.
Şu anda Suriye'de “hareket halindeyken” 50 gibi uçaksavar teçhizatları var. Birçoğu aktif olarak düşmanlıklara katılıyor, ağır ateşli piyade birimlerini destekliyor, isyancıların insan gücünü ve ateş noktalarını yok ediyor. Suriye'deki “Shilka” üzerindeki güvenliği arttırmak için ek zırh takıyorlar ya da basitçe kumla doldurulmuş çanta ve kutuları takıyorlar, bunun nedeni hafif zırhlı uçaksavar itme tabancasının büyük güvenlik açığından kaynaklanıyor.
Halep'te ZSU-23-4 Shilka
Suriye ordusu ayrıca ikiz çekilmiş 23 mm ZU-23 uçaksavar silahları ile silahlandırıldı. Sıklıkla, savaşan taraflar onları çeşitli araçlara kurar ve bunları modern tekerlekli sandalye olarak kullanır. Aynı rolde, daha küçük miktarlarda da olsa, 37-mm uçaksavar silahları 61-K ve 57-mm C-60 kullanılır. Yer hedeflerine ateş etme savaşlarında, KS-100'in oldukça nadir bulunan 19-mm uçaksavar silahları şu anda belirtildi, Suriye ordusunda 2010 yılında hepsinde 25 birimleri vardı.
Suriye'deki iç savaş, bu ülkenin hava savunma sisteminin durumu üzerinde olumsuz bir etki yaptı. Suriye hava savunma sisteminin çoğu, topçuların ve havanın bombardımanı veya isyancılar tarafından ele geçirilmesi sonucu imha edildi. Her şeyden önce, sabit ve bu nedenle en savunmasız olanları belirtir: С-75М / М3, С-200ВЭ ve yükseltilmemiş С-125М / С-125М1А.
SAM-759, Halep bölgesindeki fırlatıcıda imha edildi
Askeri havacılığın yanı sıra Suriye hava savunma kuvvetleri ağır kayıplar verdi. Daha önce sabit pozisyonlarda konuşlandırılmış uçaksavar komplekslerinin yarısından fazlası şu anda yapabilecek durumda değil. Barış zamanlarında bile sıvı füzelerle hava savunma sisteminin çalışması oldukça karmaşıktır. Füzelerin yakıt ikmali ve bakımı için özel bir teknik pozisyon ve iyi hazırlanmış hesaplamalar gereklidir. Militanlar tarafından ele geçirilip tahrip edilmeyen bu Suriye kompleksleri daha çok tahliye edildi ve hükümet güçleri tarafından kontrol edilen askeri üslerde ve havaalanlarında saklandı.
Google Earth anlık görüntüsü: С-125-2М’in Lazkiye’deki konumu
İstisnalar, Suriye hükümet güçleri tarafından sürekli kontrol edilen alanlarda konuşlandırılan ZRK. 2015’in sonu itibariyle mevcut uçaksavar kompleksleri Şam’ın altında, Lazkiye’de ve Tartus’ta. Genel olarak, Suriye hava savunma kuvvetleri kendi hava sahasını kontrol etmemektedir. Ayrıca, iç savaş sırasında, doğrudan uçaksavar füze sistemlerinin zararına, radyo-teknik birimleri, aslında uçaksavar füzesi kuvvetlerinin ve savaş uçaklarının “gözü” olan çok fazla zarar gördü. Suriye'deki düşmanlıkların patlamasından önce, 50 radar ve radyo altimetreleri: 5Н84, П-18, П-19, П-37, ПРВ-13 ve ПРР-16, hava durumunu kapsıyor ve müdafaa edenlere savunma amaçlı hava saldırısı hedefliyor. Kasım ayında,% 2015'ten fazla olmayan 20 hareket etti. Hava savunma sisteminin yanı sıra tahrip edilmemiş ve hasar görmemiş olan radarlar güvenli yerlere tahliye edildi. İç çatışmalarla parçalanmış bir ülkede, merkezi kontrol sisteminin tahrip olması, birçok kontrol merkezinin, iletişim merkezinin, radyo rölesinin ve kablo hatlarının tahrip olması oldukça öngörülebilirdi. Suriye’nin şu an için merkezi kontrolden yoksun hava savunma sistemi, belirgin bir odaklanma özelliğine sahip ve çok sayıda boşluğu var. 2007'ten beri, İsrail Hava Kuvvetleri bu boşlukları kullandı. Ülkenin kuzey-batısındaki Suriye hava sınırları özellikle savunmasız. 5, başkent Şam'a da dahil olmak üzere İsrail hava saldırılarıyla tanınıyor. Şam'ın banliyölerinde bulunan hedeflere yapılan saldırılar sırasında İsrail F-15I avcı bombardıman uçakları Popeye seyir füzeleri kullandı.
Rus HQ'ların havacılık grubunun Hmeimim hava üssünde gelmesine kadar düzenli İsrail hava saldırıları devam etti. Kasım ayında 2015, Su-24M'in Türk Hava Kuvvetleri tarafından tahrip edilmesinden sonraki alanda, Rus C-400 ve ZRPK Pantsir-C1 dağıtıldı. SAR’da ülkenin meşru liderliğinin daveti üzerine faaliyet gösteren Rus askeri havacılığı, girişimin yalnızca devlet kuvvetlerine geçişini kolaylaştırmakla kalmadı, aynı zamanda Suriye hava sahasının dokunulmazlığını da güçlendirdi.
Göre:
http://www.globalsecurity.org/military/world/syria/airforce.htm
http://www.strategypage.com/default.aspx
http://bmpd.livejournal.com/257111.html
http://armstrade.sipri.org/armstrade/page/trade_register.php
http://israelagainstterror.blogspot.ru/2012/10/syrian-air-defense-bases-chemical-plant.html