Çocuklarda 5 yıllık kriz: bir psikoloğun tavsiyesi
Yaş krizi her çocuğun büyümesinin ayrılmaz bir parçasıdır. Yavaş yavaş gelişen bebek, dış dünyayla daha yakından tanışır ve zihinsel algısı değişir. Krizi olumsuz bir şey olarak kabul etmeyin. Psikolojide, bu terim yeni bir şeye geçiş, dünya anlayışında daha yetişkin bir şeye geçiş anlamına gelir.
Çocuk krizlerinin birkaç aşaması uzun zamandır öne sürüldü - bir yıl, üç yıl, beş yıl, yedi yıl ve nihayet ergenlik. Tüm bu yaş kategorileri ruhtaki değişikliklere en yatkındır ve her çocuk bu aşamalardan farklı şekillerde geçer. Bu durumda ebeveynlerin görevi, çocuğun onları aşmasına yardımcı olmaktır.
Psikolojik olgunlaşma aşamaları
Bir çocuktaki en erken kriz bir yaşında başlar. Bu zamanda, bebek dünyayı aktif olarak keşfetmeye başlar. Zaten sürünüyor, yürüyor ve her konuyu tam anlamıyla keşfetmek istiyor. Çocuk henüz bazı şeylerin tehlikeli olabileceğini anlamamakta ve onları diğerlerinden ayırmamaktadır. Bir rozet veya sıcak demirle oynamayı çok ister.
Ebeveynler, çocuğun hayatının bu döneminde mümkün olduğunca dikkatli olmalıdır. Onu fiziksel olarak cezalandırmanıza gerek yok çünkü çocuk neden bu kadar çok kısıtlama olduğunu anlamıyor. Yavaşça bir oyun şeklinde çocuğa bilgi verin.
Tehlikeli nesnelere ilgiyi önlemenin en iyi yolu, çocuğu göz önünde bulundurmamaktır.
Üç yaşındayken, bebek ayrı bir bağımsız kişilik olduğunu anlamak için kendini tanımlamaya başladı bile.. Yetişkin işleri de dahil olmak üzere her şeyi kendisi yapmak istiyor. Bunu engellemeyin, çocuğun biraz yetişkin olmasına izin verin.
Bulaşıkları yıkamasını, oyuncakları çıkarmasını isteyin. Bu yaştaki çocuklar herhangi bir yardım sağlamak için istekli ve mutludurlar. Çok fazla kısıtlama getirmemeye çalışın, daha iyi bir seçim yapın, böylece çocuk güvende hissedecektir.
Beş yıl çok zor bir aşama. Bu dönemin birkaç yaş özelliği var:
- Yetişkinlerin taklidi
- Duygusal davranışı yönet
- Yeni hobilere ve hobilere ilgi
- Akranlarla iletişim kurma isteği
- Hızlı karakter oluşumu
Bir çocuk çok hızlı gelişir ve onunla başa çıkması genellikle zordur.
Ünlü psikolog Satya Das'ın beş yaşındaki çocuklara ebeveynlik yapma konusundaki seminerinin videosunu izlemenizi öneririz:
Krizin belirtileri ve nedenleri
Çocuğun davranışındaki keskin bir değişim, yetişkinlerin sözlerine veya eylemlerine tepki vermesi, yeni bir gelişim aşamasına geçişin ilk ve en belirgin işaretidir. Bu yaşta, ebeveynleri izlerken, çocuk onlara mümkün olduğunca yakın olmak istiyor. Muhtemelen herkes çocukluklarında nasıl daha hızlı büyümeyi istediklerini hatırlar. Ama çabuk büyür, çocuk çıkmaz ve bu nedenle çocuk kendine başlar, gergin ve susar.
Bebeğin beyni aktif olarak gelişiyor, ne göreceğini çoktan biliyor. Zevkli çocuklar hayali arkadaşlarla karşılaşır, farklı hikayeler oluşturur. Anne ve babanın davranışını başarılı bir şekilde kopyalarlar, yüz ifadelerini, yürüyüşlerini ve konuşmalarını çevirirler. 5 yaş, aynı zamanda gizli dinleme ve gözetleme sevgisi ile karakterizedir ve dış dünyaya olan merak çocuklarda artmaktadır.
Kriz geldiğinde çocuk kapanır, artık başarılarını ve başarısızlıklarını yetişkinlerle paylaşmak istemez. Bebeğin, karanlık korkusu arasında değişen ve sevdiklerinin ölümüyle biten çeşitli korkuları vardır. Bu dönemde, çocuklar son derece gergin ve kendinden emin değiller, onlarla iletişim kurmaktan korkan yabancılar tarafından utanıyorlar. Her zaman bir yetişkin gibi görünmüyorlar. Bazen çocuk en sıradan şeylerden korkar.
Bebeğin davranışı tamamen ters yönde değişiyor. Çocuk yönetilemez hale gelmeden önce uymaz, itaat etmez, saldırganlık gösterir. Çocuklar sürekli ebeveynlerinden bir şey talep ederek sızlanabilir, ağlayabilir, kontrol edilemez duruma getirebilir nöbetleri. Sinirlilik, öfke çok hızlı bir şekilde iyi bir ruh hali yerine. Krizden sonra çocuklar çok yorulur ve birçok ebeveyn her şeyi normale döndürmek için ne yapacağını bilemez.
Ebeveynler ne yapmalı: psikologlardan tavsiye
Önce bir çocukta 5 yıllık bir krizle karşı karşıya kalan ebeveynleri anlayabilirsiniz. Şaşkınlık, hatta korku - Bu ilk başta ana duygu. Ancak, büyümek kaçınılmazdır ve çoğu zaman bunun farkında olmayan ebeveynler, çocuğun sadece onları manipüle ettiğine inanır. Bebeğin zor aşamada rahatça üstesinden gelebilmesi için ne yapılması gerekiyor?
Çocuğu sakin tut. Ebeveynlerin sürekli olarak kavga ettikleri ailelerde, çocuğun iç problemleriyle başa çıkması ahlaki olarak zor olacaktır. Onu konuşmaya götürmeye çalışın, neyin yanlış olduğunu, neyin endişelendiğini anlayın. Pek çok çocuk hemen değil, ancak temas kurar ve ebeveynlerine sırlarına ve korkularına güvenmeye başlar. Çocuğu nasıl sakinleştireceğini ve konuyla ilgili ortak bir çözüm önereceğini düşün.
Bir çocuğun öfkelenmesi Dr. Komarovsky tarafından verildiğinde nasıl davranılacağına dair birkaç ipucu:
Çocuğunuza dikkat gösterin, her zaman onunla ilgilenin, başarısı. Evin çevresine yardım etmesi için onu cezbedip, temiz olmasının neden önemli olduğunu açıklayın. Sakin bir açıklama, çocuğa en basit görevlerin ne için olduğunu netleştirmenin en iyi yoludur. Çok iyi bir sonuç, kendi başarıları hakkında bir hikaye verir. Onları çocuğunuzla paylaşın, korkularınızdan da bahsedebilirsiniz.
Beş yıl artık her yerde izlenecek bir kırıntı değil. Çocuğunuza biraz rahat verin, ona zaten bağımsız olabileceğini gösterin. Gerekirse, onunla bir yetişkin olarak iletişim kurun, çocuklar bunu çok takdir eder. Daima destekleyin ve hatalar için azarlamayın. Zor görevi yerine getirip başarısız olan çocuk, tavsiyeyi boşuna dinlemediğini anlayacaktır.
"Yasaklandı" İşlemleri
Genelde, bir çocuğun kriziyle karşı karşıya kalan ebeveynler, bağırmak, üzülmek, kırılmak, anında birçok tabu ve kısıtlamalar getirmeye başlar. Hiçbir durumda bu yapılmamalıdır. Bazı durumlarda uyuşturucuyu sürdürmek zordur, ancak yetişkinler için deneyimi az olan bir çocuktan daha kolaydır. Yetişkinlerin kaprislere ve histeriye doğru tepkileriyle kriz uzun sürmeyecek.
Çocuğa hareketlerinde kendi saldırganlığını ve öfkesini göstermeye gerek yok, bir öfke sırasında kaybolup paniklemeye gerek yok. Sakince tepki verin, oturun ve sadece çocuk sakinleşene kadar bekleyin. Şiddetli bir şekilde izlenen izleyiciyi kaybeden çocuklar, hızla akıllarına gelirler. Ondan sonra birlikte konuşup vagonların nedenini anlayabilirsiniz.
Unutmayın, bir çocuk kadar agresif davranırsanız, davranışları daha da kötüleşir.
Çocuğu hiçbir yerde ve her yerde kontrol etmeyin, kendinizi güçlendirmeye çalışın ve ona öğretmeyi bırakın. İyi bir seçenek, bundan sonra sadece çocuk tarafından yapılacak bir görevi yerine getirmek olacaktır.. Örneğin, çiçekleri sulayın. Sulanmadıklarında, solulacaklarını açıklayın. Bir hayvan satın almak, çocuklarda bağımsızlığın gelişimine de büyük bir katkı sağlar.
Komarovsky'nin itaatsiz çocuklar hakkındaki transferini izlemenizi öneririz.