Garip girintiler içeren 39.600 yıllık bir kemiğin analizi, bunun deride delikler açmak için bir zımba tahtası olarak kullanıldığını iddia ediyor ve bunun nasıl olduğunu ortaya koyuyor. homo sapiens Avrupa’da o zamanlar soğuk iklimlerde hayatta kalmalarına yardımcı olacak giysiler yaptı.
“Giysiler çabuk bozulduğu için çok fazla bilgiye sahip değiliz” diyor. Luc Doyon Çalışmayı yöneten Fransa’daki Bordeaux Üniversitesi’nde. “Hakkında bilgimiz olmayan erken bir teknoloji.”
At veya bizon gibi büyük bir memelinin kalçasından alınan kemik, İspanya, Barselona yakınlarındaki Terrasses de la Riera dels Canyars adlı bir bölgede bulundu. Düz yüzeyinde, birbirinden yaklaşık 5 milimetre ayrı 10 delikten oluşan doğrusal bir dizi ve ayrıca daha rastgele konumlardaki diğer delikler dahil olmak üzere 28 delik işareti vardır.
Doyon, bu örüntünün “oldukça ilgi çekici” olduğunu, çünkü bir dekorasyon ya da bir sayım çetelesini temsil ediyor gibi görünmediğini söylüyor – tarihöncesi nesneler üzerindeki kasıtlı çizgi ya da nokta desenlerinin olağan açıklamaları. Mikroskobik inceleme, 10 girintilik çizginin bir aletle, diğer noktaların ise farklı zamanlarda beş farklı aletle yapıldığını ortaya çıkardı. “Aynı kemik üzerinde neden farklı düzenlemelere sahibiz?” diyor Doyon.
Araştırmacılar, işaretlerin nasıl yapıldığını görmek için farklı antik araçları denediğiniz deneysel arkeoloji adı verilen bir yaklaşım kullandılar. Doyon, “Tarih öncesi insanlar tarafından kemik üzerinde belirli bir değişiklik yapmak için kullanılan hareketleri kopyalamaya çalışıyoruz” diyor.
Kanyar’ın kemiğindeki girintilerin türünü yeniden oluşturmanın tek yolunun, dolaylı perküsyon adı verilen bir teknik olan kalın bir deriden kalem adı verilen keski benzeri bir taş alete vurmak olduğunu buldular. Aynı yöntem, günümüz ayakkabı tamircileri tarafından ve geleneksel toplumlarda deriyi delmek için hala kullanılmaktadır.
Araştırmacılar, girintilerin en olası açıklamasının, deri eşyaların üretimi veya onarımı sırasında yapılmış olmaları olduğunu söylüyor. Doyon, hayvan derisine bir delik açtıktan sonra, sıkı bir dikiş yapmak için sivri uçlu bir aletle malzemenin içinden bir iplik geçirilebileceğini söylüyor.
“Bu çok önemli bir keşif” diyor Ian Gilligan Avustralya Sidney Üniversitesi’nde. “Pleistosen’de giysiler için doğrudan bir kanıtımız yok, bu nedenle herhangi bir dolaylı kanıt bulmak değerlidir. Dünyada hayatta kalan en eski kumaş parçaları yaklaşık 10.000 yıl öncesine aittir.”
Bu keşif, bedene oturan giysilerin ortaya çıkışıyla ilgili bir gizemin çözülmesine yardımcı oluyor. homo sapiens Avrupa’ya yaklaşık 42.000 yıl önce ulaştı, ancak bu bölgede yaklaşık 26.000 yıl öncesine ait gözlü iğneler bulunamadı ve bunlar kalın deriyi tekrar tekrar delecek kadar güçlü değil – bu eski insanların giysi yapmayı nasıl başardıkları sorusunu gündeme getiriyor onlara uyması için
Doyon, “Kemik iğneleri olmadan vücuda oturan giysiler yapma bilgisi, daha önce erişemediğimiz bir şeydi” diyor.
Gilligan, “Yer ve tarih ilginç: Güney Avrupa yaklaşık 40.000 yıl önce” diyor. “Bu, gelişinden çok kısa bir süre sonra homo sapiens, iklimdeki bazı hızlı soğuk dalgalanmalar sırasında. Atalarımızın korunmak için iyi giysilere ihtiyaç duymasını beklediğimiz zaman ve yer.”
Doyon ve meslektaşları, bu yumruk tahtasının, modern insanların yeni bölgelere yayılmasına yardımcı olan, iklim değişikliğine karşı çok önemli bir kültürel adaptasyonu işaret ettiğini iddia ediyor.
Delme tahtasının Canyars sahasında bulunan altı eserden biri olduğunu ve bir tamir takımının parçası olabileceğini söylüyorlar.
Konular:
Kaynak : https://www.newscientist.com/article/2368783-bone-fragment-reveals-humans-wore-leather-clothes-39000-years-ago/?utm_campaign=RSS%7CNSNS&utm_source=NSNS&utm_medium=RSS&utm_content=home