Aradan 52 gün geçti ses yok.
Güngör Arslan’ı ofisinde şehit edenlere hala hafifletici sebepler bulup, gerçek azmettiricilerin ortaya çıkmaması için çalışıyorlar.
Basın desen zaten bazıları içerideki Ersin Kurt’un, bazıları da bu kenti yönetenlerin yönlendirmesiyle yazıyor. Oysa Güngör Arslan’la ilgili ufacık bir olumsuzluğu nasıl da başköşelerine taşırlardı. Bana cenazesinde söz verenler suskun. Ne yazık ki 6 Nisan’da Basın Şehitleri gününde bile Kocaeli’nin ilk basın şehidini anmaktan bile çekiniyorlar. Susuyorlar. Birkaç sesten başka gerçekler çıksın diyen yok.
Bazıları da sanki Güngör Arslan katledilirken yanındaymış gibi kendince yazıyor. Güngör Arslan hayatta olmadığı için katiller ve katillere hizmet edenler, olaya inanmak istedikleri senaryo üzerinden kurgulayıp algı yaratmaya çalışıyorlar. Artık bu senaryonuzdan korkutmak için gelmiş, öldürmek için gelmemiş sözünü çıkarın.
Azmettiricilerin tuttuğu katil öldürmek amacıyla gelmiş.
Şimdi Güngör Arslan yok olayı anlatamaz. Sizler de katili ve gerçek azmettiricileri savunma adına her türlü konuşur, olay basite insin, hafifletici sebepler bulunsun diye çabalarsınız.
Sizler ne kadar uğraşsanız da bu kentte yaşayan çok insan bunun basit bir cinayet olmadığının farkında.
Güngör Arslan’ı korkutmak için onu ofisinde katletmenize gerek yoktu. O genelde tek başına çarşıya giden, gezen, eş dostla sohbet eden, arabasında tek gider gelirdi. Yani onu her yerde korkutmak isteseydiniz korkuturdunuz. Zaten bunu defalarca yapmadınız mı?
Çok defa karşısına fetöcüsünü, mafyasını çıkartıp darp ettirmediniz mi? Siz Güngör Arslan’ı şehrin ortasında, ofisinde yazısını yazarken şehit ettiniz. Bu kente gözdağı verdiniz. Fazla ses çıkaran olursa sonu budur mesajıydı.
Onun için şu korkutmak için gelmiş sözünden vazgeçin.
Güngör Arslan’a atılan ilk kurşun tam oturduğu koltuğun arkasında. Ve diğer kurşunlar ofisin her yerinde.
Öylesine kin ve nefretle gönderilmiş ki katil, hiç düşünmemiş o anda ofiste çalışanları, ofise gelip gidenleri. Bu insanların da kurşunlara hedef olup ölüp, yaralanacağını. Bir şarjör boşaltmış. Şimdi sizler nasıl korkutmak amacını sürersiniz?
Yani demem o ki tek amaçla gönderilmiş tetikçi, ÖLDÜRMEK!
Ve bu planı Güngör Arslan’ı yatarı olmayan suçtan 7 ay boşu boşuna cezaevinde tuttukları dönemde planlamışlar. Yavaş yavaş da uygulamaya koymuşlar.
Çünkü Güngör Arslan bu kentin sesiydi. Ona yapılan her türlü eziyete, haksızlığa rağmen susmuyordu. Artık ondan kurtulmak için en acımasız planı yaptılar.
52 gün oldu hala ses yok. Bu suskunluk gerçeği bulmak için mi, ya da içeridekileri nasıl kurtarırız çabası mı göreceğiz.
İfadelere erişimimiz engellendiği için, içeridekilerin avukatları aracılığıyla ifadelerini nasıl değiştirdiği, hafifletici ne sebepler konuşulmaya çalışıldığını bilmiyoruz. Bildiğimiz tek şey bu cinayete sebep olan gerçek azmettiricilerin ortaya çıkmaması için her yolun deneneceği. Güngör Arslan, 17 Kasım 2021’de yazdığı yazıda anlatmış.
Ve son satırlarında yazdığı gibi ölene kadar da bu kente yapılan her türlü haksızlığa karşıda tek başına savaştı.
Belki bazılarıyla hesaplaşamadı. Fakat inanıyorum ki “Kıyamet günü bütün haklar sahibine iade edilir”
Hadisi Şerifi’nde ifade edildiği gibi günü geldiğinde sizlerden hakkını alacaktır.
Bir gün vicdanı susmuşlardan biri vicdana gelip gerçekleri söylerse işte o zaman bu olay çözülecek.
Umarım bu bekleyişte her şey sil baştan yapılıp önümüze bir iki adam koyup işte katiller bunlarmış demezler.
Tıpkı Abdi İpekçiler, Çetin Emeçler, Uğur Mumcular gibi…
Canı yanan sabretsin…
Canı yakan, canının yanacağı günü beklesin
HZ. Muhammed (S.A.V.)