HONG KONG – Milyarlarca dolarlık fiyat etiketi ve ünlü sanatçılarıyla Victoria Limanı’nda yükselen müze M +, Hong Kong’un küresel bir kültür merkezi olma hedefini somutlaştırmaktı. Hong Kong’un finansın yanı sıra yüksek kültürü de yapabileceğinin kanıtı, şehrin ilk dünya standartlarında sanat müzesi olacaktı.
Bunun yerine Çin Komünist Partisinin Hong Kong’un sanat dünyasını nasıl susturduğunun sembolü olabilir.
Geçtiğimiz günlerde, bu yıl içinde açılması planlanan müze, şehrin Pekin yanlısı politikacılarının şiddetli saldırısına uğradı. Devlete ait gazeteler, bazıları muhalif sanatçı Ai Weiwei’nin de dahil olduğu, çağdaş Çin sanatının önemli eserlerine ev sahipliği yapan müzenin koleksiyonunu kınadı. Hong Kong’un icra kurulu başkanı, bir milletvekilinin bazı eserleri “ülkeye hakaret” olarak nitelendirmesinin ardından “tam uyanık” olacağına söz verdi. ”
Sanat sektörü genel olarak bir tür saldırılara maruz kaldı. Bir hükümet finansman organı geçen hafta yaptığı açıklamada, yetkilileri “devirmeyi” destekleyen sanatçılara verilen hibeleri sona erdirme gücüne sahip olduğunu söyledi. Pekin yanlısı bir gazetede ilk sayfa başyazısı, altı sanat grubunu “hükümet karşıtı” faaliyetlerle suçladı.
Özgür, saygısız tavırları onu Çin anakarasının metropollerinden ayıran Hong Kong’un sanatsal ruhu tehdit altında. Bu tür yaratıcı güçler, uzun süredir kapitalizm tarafından tanımlanan bir şehre kültürel canlılığı aşıladı.
Ayrıca, Hong Kong’u benzersiz kılan özgürlükleri hızla yeniden tanımlayan Pekin’i de rahatsız ettiler. Geçen Haziran ayında hükümet karşıtı protestoları bastırmak için bir güvenlik yasası çıkardığından bu yana, yetkililer muhalif siyasileri tutukladı ve seçimleri elden geçirdi. Ayrıca kütüphane raflarından kitap çıkardılar ve okul müfredatlarını yeniden şekillendirdiler.
Cuma günü yakındaki Hong Kong Sanat Müzesi ziyaretçileri. Sanatçılar, geçen yıl güvenlik yasasının yürürlüğe girmesinden bu yana şehrin sanat ortamının soğuk olduğunu söylüyorlar. Kredi. . . The New York Times için Lam Yik Fei
Bir film yapımcısı ve kâr amacı gütmeyen Sanat ve Kültür Sosyal Yardımcılığı’nın kurucusu May Fung, “Şimdi sanat camiasına bakıyorlar,” dedi. “O sadece doğal. ”
Eski İngiliz kolonisi 1997’de Çin kontrolüne döndüğünden beri sansür korkuları Hong Kong’un sanat dünyasına gölge düşürdü. Hong Kong’un kimliğinin Komünist yönetiminde hayatta kalıp kalamayacağıyla boğuşan bir sanat eseri dalgası.
Bir sanatçı, izleyicilerin yürümesi için yere bir Çin bayrağı yansıttı. Bir diğeri, Hong Kong’un da benzer şekilde kontrol altına alınacağına dair korkularını ifade etmek için Tibet alfabesini kullandı.
Bağımsızlık konusundaki endişeler, M + ‘yı on yıldan daha uzun bir süre önceki anlayışından saptırdı. Müze, Pekin’in Tiananmen Meydanı’nda orta parmağını kaldıran Bay Ai’nin bir görüntüsü ve buradaki 1989 demokrasi yanlısı gösterilerin Liu Heung Shing’in fotoğrafları da dahil olmak üzere bir dizi yüksek profilli eser satın aldı. Yetkililer derhal müzeyi siyasetten uzak durması konusunda uyardı.
Ancak iyimserlik, son on yılda Hong Kong’un sanat dünyasında da yayıldı. Hükümet mali desteği artırmıştı. Uluslararası sanat fuarı Art Basel, Hong Kong’da her yıl düzenlenen bir gösteriye ev sahipliği yapıyor.
Yüksek kaliteli müzayede evleri ve müzelerden uzakta, kökler, avangart sanat da çiçek açtı. Bağımsız galeriler ve atölyeler çoğaldı. Protesto sanatı gelişti. Göstericiler, 2014 yılında merkezi iş bölgesini işgal etmek için kullanılan çadırları tuvale dönüştürdü. 2019’da, gaz maskeli bir kadın 13 metrelik heykelini yürüyüşlere taşıdılar.
Bay Ai, müzenin eserlerinin ünlü bir koleksiyoncu olan Uli Sigg’den satın alınmasını desteklediğini ve Hong Kong’un dünya çapında bir sanat şehri olma tutkusuna ve M + ekibinin itibarına dikkat çektiğini söyledi.
2015 yılında Çin’den ayrılan Ai, “O zamanlar çok olumluydum” dedi. “Çalışmalarım birçok Çinli’nin olduğu yerde sergilenebilirse çok mutlu olacağımı hissettim. “
“Tüm bu yönlerin, eserlerin normal bir şekilde sergilenmesini sağlayacağını düşündüm” diye ekledi. “Olayların bu kadar aniden olacağını hiç düşünmemiştim. ”
Bu ani değişiklik güvenlik yasasıydı. Protesto afişleri bir gecede ortadan kayboldu. Kitapçılar, film yapımcıları ve küratörler korkuyla beklediler.
Ardından Pekin yanlısı kamp bu ay tam bir barajla saldırdı. 15 Mart’ta Hong Kong Film Eleştirmenleri Derneği, Pekin yanlısı bir gazetenin yasaklaması çağrısı üzerine 2019 protestolarıyla ilgili bir belgeselin kapalı gişe gösterimini iptal etti. İki gün sonra başka bir gazete, altı sanat kuruluşunu güvenlik yasasını ihlal etmekle suçladı ve hükümeti fonlarını iptal etmeye çağırdı.
Aynı gün, bir kuruluş milletvekili M + koleksiyonunun bazı kısımlarını Çin’e karşı “nefret” yaymakla suçladı. Daha sonra Bay Ai’nin Tiananmen fotoğrafını seçti.
“Ulusal güvenlik kanununu ihlal ettiğinden ve ülkeye hakaret ettiğinden şüphelenilen sanat eserleri neden sergilenecek?” milletvekili Eunice Yung, CEO Carrie Lam ile bir soru-cevap oturumu sırasında söyledi.
Eleştiriler siyasetin ötesine geçerek bir tür ahlaki polisliğe doğru genişledi. Bazıları çıplaklık veya eşcinselliği tasvir eden M + şirketlerini kınadı.
Bayan Yung, bir röportajda müzenin “etik standartlarına bağlı kaldıklarından emin olmak için hükümet şimdi tüm bu sanat eserlerini gözden geçirmek için bir komite oluşturmalı” dedi. ”
M + yaptığı açıklamada, “en üst düzeyde profesyonel dürüstlüğü korurken yasaya uyacağını söyledi. Müzenin açılışı sırasında tüm koleksiyonlarını sergileyemediğini ve o zaman Bay Ai’nin Tiananmen fotoğrafını gösterme “planının” olmadığını da sözlerine ekledi.
Sanatçılar için, uzun süredir devam eden korkuları daha somut bir tehdide dönüştü.
Güvenlik yasasından önce bile, yapımcı Evans Chan, bazılarının çalışmasının çok kışkırtıcı olduğunu biliyordu. 2016’da bir Hong Kong mekanı, 2014 protestoları hakkında yaptığı bir belgeselin gösterimini, “partisiz kalma arzusu” gerekçe göstererek iptal etti. Geçen yıl, Hong Kong seyircilerine Çin’in ulusal marşını içeren bir sahneyi kesmek için bir devam filmini bitirdi; şarkıya saygısızlık edilmesini yasaklayan yeni bir yasa.
Yine de Bay Chan, güvenlik yasasının bir “dönüm noktası” olduğunu söyledi. Hong Kong’un demokrasi mücadelesi hakkında üçüncü bir film yapmayı planlamıştı. Ancak, sadece Hong Kong’da değil, yurtdışında, Çin ile bağlantılı mekanlarda katılacak insanlar veya gösterecek yerler bulup bulamayacağından emin değil.
“Küresel kapitalizmin ne tür bir alan bıraktığını sormak için bir noktaya geliyoruz.” dedi. “Çin nereye uyuyor? Hong Kong’dan gelen ve Hong Kong hakkındaki sanatsal ifade nereye uyuyor? ”
Diğerleri, sanatçıları kalan alanı denemeye çağırdı. Bir sanat eğitim alanı işleten Clara Cheung, topluluk duvar resimleri veya Hong Kong’un miras niteliğindeki binalarının bir haritası gibi projeleri desteklediğini söyledi. Açıkça politik olmasalar da, açık fikirliliği ve sivil katılımı teşvik edebilirler.
Yine de, herhangi bir projenin para gerektirdiğini kabul etti.
Bayan Cheung, “Sanatçıların, özellikle de toplumu ve siyasi sistemi gerçekten eleştirenlerin yeterli kaynağı bulamamaları mümkündür” dedi. “Yeraltına inmek zorunda kalacaklar. “
Hong Kong zaten canlı bir bağımsız sanat ortamına sahip. Pekin’in etkisi büyüdükçe, bazı sanatçılar hükümetten fon veya resmi tanınma arayışını bıraktı.
Sampson Wong, yetkililerin 2016’da Hong Kong’un en yüksek binasındaki geçici ışık ekranını askıya almasının ardından son birkaç yıldır küçük ölçekli, özel olarak finanse edilen projelere odaklandı. Hong Kong’un süresi doluyor.
Bay Wong, “Bağımsız olarak çalışmaya devam etmenin yollarını zaten araştırdığımızdan eminim” dedi.
Yine de, dünyanın daha kurumsal, popüler sanat alanından tamamen silkelemeyeceğini umduğunu söyledi.
Bu alanda yetkililerin kenara çekilmesi daha zor olabilir.
Bay Ai, M + personelinin yakın zamanda kendisini ilkelerine bağlılıklarını teyit etmek için aradığını ve dürüstlüklerinden etkilendiğini söyledi.
Ancak “bu tür şeylerde aşağıdan yukarıya direniş işe yaramaz” diye ekledi. “Bu tür eserlerin sergilenemeyeceğine tepeden karar verilirse, yapabilecekleri bir şey yok. “
Joy Dong araştırmaya katkıda bulundu.