Ancak darbe teşebbüsü başarılı olamayıp da tek tek toplanan bu kişilerin verdikleri ifadelere bakınca ortaya “bambaşka bir tablo” çıkıyor.
Kuşkusuz hiçbir “suçu kabul etmiyor” ve darbe teşebbüsü sırasında verdikleri fotoğrafları da hep “tesadüf” olarak izah etmeye çalışıyorlar.
Gecenin ilerlemiş bir vaktinde darbecilerin bir arada görüntülendikleri fotoğraflarda “ne aradıkları” sorulduğunda orada “tesadüfen” bulunduklarını söylüyorlar.
Bir başka darbeci ile birlikte “aynı otomobil” içinde kilometrelerce birlikte seyahatlerini açıklarken de yine “tesadüf” kelimesinden medet umuyorlar.
Darbeye yeltenenlerin hep “tesadüf” kelimesine sığınmaları bize farklı çağrışımlar yaptırıyor.
Bu kadar da “tesadüf” olmaz diyoruz.
Ve bu kişilerin kurdukları konseye verilmesi gereken ismin “Yurtta TESADÜF Konseyi” olması gerektiğini düşünmeye başlıyoruz.
Gerçekten de darbeye teşebbüs suçundan yargılananların öyle komik ifadeleri var ki!
Mesela gecenin bir vakti diğer darbecilerle sokak ortasında görüntülenen biri, “O saatte orada ne işin vardı?” sorusuna “Oğluma okul arıyordum” cevabını verebiliyor.
Ve de kendisinin Ankara’da fırıl fırıl gezen biri olduğunu söyleyebiliyor.
Büyük olasılıkla bu tür ifadelerle kendilerini yargılayan güçle “dalga geçtiklerini” düşünüyorlar.
Lafı, “Siz bize ne ceza verirseniz verin, bizi yolumuzdan döndüremezsiniz” demeye çalışıyor gibiler.
Ya da bir başka darbe zanlısı örgütle bir alakası olmadığını kanıtlamak için “ByLock kullanıcısı olmadığını, Bank Asya’ya para yatırıp çekmediğini ve eşini katalogdan seçmediğini” söyleyerek evinde bulunan 1 doların F serisinden olmamasıyla övünüyor.
Tamam, bunların olmaması güzel bir şey ama örgütle bağının olmadığını ispatlayacak şeyler değil ki!
Sadece “emir komuta zinciri” içinde orada bulunduklarını ispat etmeleri de bir hayli zor!
Teşebbüsleri başarılı olsaydı her biri şimdi kahraman ya da kendi ifadeleri ile HERO olacak ve hatıralarını ballandıra ballandıra anlatmayacaklar mıydı?
Milligazete
23 Ağustos 2017