Her geçen gün; daha önce okuduğunuz, sevdiğiniz, önemsediğiniz şiirlere benzemeyen örneklerle karşılaşıyorsunuz. Yazılan şiirlerin biçimi şaşırtıyor sizi. Şiirde yeri yoktur denilen sözcüklerin kullanılması da sorular oluşturuyor çoğu kez. Böylesi şiirlerin güncelin dışında kalmaları da bir eksiklik olarak görülebiliyor. Böyle olması, hiç kimseye o şiirlere dudak bükme hakkı vermez. Hiç kimsenin "Benim istediğim şiiri yaz." deme hakkı da olamaz. Çünkü o şiirler, onları yazanların tinsel derinliğinden fışkırmıştır. O şiirleri saçma bulanlar; öncelikle insanların yaptıklarına, eylediklerine baksınlar. Daha doğrusu, günlük yaşantı içerisinde saçmalayıp duran, iğrenç bir saçmalık olarak varlığını sürdüren insanları tanısınlar.
Bilinen şiirlere aykırı olanlar, bireyleşememiş insana canlandırıcı uyarılar göndermektedir. Onları yok saymak; iyi yanımızın oluşması için verdikleri katkıyı görmemek olur. Bir anlık da olsa güncelin dışına çıkıp öyle düşünmek gerek hayatı. Bu düşünülsün isterim.
Gelecek zamanda konuşlanarak şiirler yazabilir şairler. Çünkü her insan gibi onların da zaman ötesi bir yanı vardır.
Herkes zaman ötesine yabancılaşırken onlar yazdıklarıyla bu yabancılaşmaya karşı çıkmaktadır.
Kirli güncel yaşantının dışına çıkarak.