Giresun bölgesinde fındık üretimi köklü bir geçmişe sahiptir. Hicri 1320 Trabzon Vilayet-i Salnamesinde “Giresun Kazasında çok miktarda fındık yetişir. Sivri ve tombul olmak üzere iki çeşittir. Diğer yerlerde yetişen fındıkların hepsinden kıymet ve lezzet bakımından üstündür. Kazada yetişen mahsuller arasında ilk sırayı fındık alır.” yazmaktadır.
Yıllık yağış miktarının Giresun Sivri Fındığı üretimi için çok elverişli olmasının yanı sıra; bölgedeki killi, tınlı ve humuslu, besin maddelerince zengin, organik maddesi %2’nin üstünde ve pH’ı 5-7 arasında olan toprak yapısı da ürün verimine etki eder.Giresun’da arazi engebeli olduğu için bahçelere araç giremez. Bu yüzden burada fındık yetiştiriciliği çok zahmetlidir.Araziyi hazırlamak, gübrelemek, temizlemek zaman alır. Silkeleme vakti geldiğinde ise Giresunlular fındıklarını tek tek toplamaya çalışır ve çuvallarını yüklenip bahçeden ayrılır. Fakatuzaklarda bir yerlerde gözlerinden kaçan fındıklar kaldığını her zaman bilirler.
Her bir tanesi çok değerli olan Giresun Sivri Fındığı; uç kısımlara doğru sivrileşen, parlak, açık kahverengi renkte veelips şeklindedir. Kabuğu ince olduğundankolay kırılır. İç meyvesi fildişi renginde, iç göbek boşluğu küçüktür. Yağ oranının yüzde 65'e kadar ulaşabildiği Giresun Sivri Fındığının gevrek,kıtır kıtır bir tadı vardır.