Yüksek öğrenimini kendi kentleri dışındaki okullarda yapan öğrencilerin en önemli sorunu, barınacak bir yer bulmakta zorluk çekmeleridir.
Eskiden illerin Yüksek Talebe Cemiyetleri olurdu. Bu cemiyetler bulundukları ilden topladıkları yardımlarla ve organize ettikleri sosyal ve kültürel etkinliklerden elde ettikleri gelirlerle öğrencilere barınacakları yurtlar kiralar, ya da yaparlardı.
O zamanlar rahmetli Fahri Çelebi’nin Başkanlığını yaptığı Ordu İli Yüksek Tahsil Cemiyeti vardı. Bu cemiyet, İstanbul ve Ankara’daki Ordulu Yüksek Öğrenimdeki öğrencilere barınmaları için yurtlar kiralamışlardı.
Ankara’daki cemiyetin üyelerinden rahmetli Hüsamettin Çelebi, Orhan Kulaçoğlu ile halen hayatta olan Taylan Ataoğlu gibi zamanın Ordulu öğrencileri , Ankara’da yaşayan rahmetli Avni Bacınoğlu gibi iş adamları ve zamanın milletvekillerinin desteğiyle Anafartalar Işıklar Caddesindeki bir binanın 4.katını yurt olarak kullanmak üzere kiralamışlardı.
1966 yılında birkaç yıl benim de barındığım bu yurt, tam tekmil ihtiyaçlarımızı karşılamasa bile biz öğrencileri barındırdığı gibi işi ya da hastası için Ordu’dan Ankara’ya gelen bazı Ordulu hemşerimizin de otel ihtiyacını gideriyordu. Bunun yanında Ankara yaşayan Ordulu diğer hemşerilerimizin de buluşma yeri olmaktaydı.
1968 de öğrenci olaylarının başlamasıyla birlikte öğrenci yurtları karşıt öğrenci gruplarının karargahları haline geldi ve İl yurtlarının çoğu kapanmak zorunda kaldı. Ordu Yüksek Tahsil Cemiyeti ise fesih edildi…Yurt yapmak için Belediyeden satın aldığı arsayı ise yine yurt yapılması kaydıyla Ordu İl Özel İdaresine itibari bir bedelle devretti. Bugün Libya Caddesindeki Ordu İli Kültür ve Kalkınma Vakfının faaliyet gösterdiği iki kat bu arsanın irtifak hakkıyla elde edilmiştir. Zemin katta vakfa gelir sağlayan bir dükkanı ise, İl özel idaresi ne hikmetse fütursuzca satmıştır.
Ordu, Büyükşehir olunca bu binanın mülkiyeti de Büyükşehir Belediyesine geçti…Daha sonra hayırsever Ersoy ve Kaptan aileleri, Ulu Cami alanına katılması için arsalarını belediye ile takas ederek binanın vakfın mülkiyetine geçmesini sağladılar
Günümüzde Yüksek Okulların öğrenime başlaması il birlikte öğrencilerin barınma sorunları da gündeme gelmiştir .Yarınlarımızı emanet edeceğimiz bu gençlerimizin bazıları sokaklarda barınmak zorunda kalınca, bazı duyarlı yöneticilerimizle hayırsever işadamlarımız , sağ olsunlar bu konuya el atmışlar. İstanbul ve Ankara Büyükşehir Belediye Başkanları sayın Ekrem İmamoğlu ve sayın Mansur Yavaş ile Ordu İlimizin değerli Valisi sayın Tuncay Sonel bu konuda öncelik eden yöneticilerimizdir.
Bunun dışında Hayırsever İş adamı. Karlıbel Eğitim Vakfının Başkanı İş adamı Ergin Karlıbel de eğitim konusundaki duyarlılığını burada da yine göstermiştir. Taşbaşı’ndakiİİkizevler apart otelini, başka illerden Ordu’ya üniversite öğrenimi için gelen kız öğrencilere tahsis etmiştir.
Eğitim dışında kültür ve sanat etkinlilerine katkısını esirgemeyen hayırsever İş adamı Ergin Karlıbel’in bu takdire şayan duyarlılığı , servetine servet katmak, yiyip içip yan gelip yatmaktan başka amaçları olmayan iş adamlarımıza da kapak olur dilerim….
RÜSUMAT NO 4 ORATORYOSU
Daha önce yazdım, ses gelinceye kadar yine de yazacağım. Büyükşehir Belediyesinin atom karıncası Başkan Hilmi Güler’in de aralarında bulunduğu aydın geçinen bir çok kişi bu oratoryoya methiyeler düzdüler.
Her ne kadar oratoryo kültürüm yeterli değilse de müziğini fevkalade güzel buldum. Bestekârını kutlarım. Ancak beste ne kadar güzel olsa da metinde önemli eksiklik ve yanlışlıklar vardı. Nedense, her etkinliği alkışlamayı adet haline getiren entellerimizden bunları hiç fark edip de sorgulayan olmamış…
Yanlışlar:
1-Gemi Ordu iskelesine yanaşmış denilmektedir. O zamanlar Ordu’da demir kazıklara oturtulmuş tahtan iki iskele vardır; biri Büyük İskele denilen yük iskelesi, diğeri Küçük İskele denilen yolcu iskelesi. İkisine de ancak motor, mavna ve kayık gibi küçük çapta deniz taşıtları yanaşabilmektedir.
2-Oratoryoda 4 kez üstüne basa basa geminin saklandığı yazılmıştır. Geminin saklandıysa, düşman muhriplerinden nasıl görmüşler de bazı kişiler gelip güvertesine kadar çıkmışlar? Madem saklayacaklardı, neden geminin güvertesini yakmışlar? Bu yanlış, istihza konusu olacak kadar da vahimdir bence…
Eksiklikler :
1-Gemiden mühimmatın boşaltılmasında olağanüstü bir gayret sarf eden, başta kahyaları Hakkı Reis olmak üzere Keçiköylü kayıkçı ve motorculardan Civan Ali, Ali Reis ile onlara her türlü desteği veren Nezir Efendiden hiç bahsedilmemiş bile
1-Gemi kurtarıldıktan sonra kente şenlik yapılarak horonlar oynanıp silahlar atılmış. Oratoryonun sonuna doğru bu şenliği vurgulayan ‘Keçiköylü Hamdi’ türküsünün müziğinden alıntı da yapıldığı halde metinde bundan da hiç söz edilmemiş.
Diyeceğim, Ordu Büyükşehir Belediyesi, sponsorluğunu üstlendiği bir eserdeki bariz eksik ve hataları hiç mi kontrol etmiyor?