“Nesne 187” - yakınlığı nedeniyle, bu tank Sovyet endüstrisi tarafından üretilen en gizemli savaş araçlarından biridir. Web'deki araba hakkında güvenilir bilgiler neredeyse yoktur. Mevcut olan bu az sayıdaki yayın spekülasyon, varsayım ve açık hatalardır. Sunulan fotoğraflar bunun ilk herkese açık görüntüleri tanka İnternet'te. Makinenin 6. deneysel (ve son) modelinin bir modelini yakaladılar. Model, tasarım ve geliştirme aşamalarından birini kapatırken sipariş ofisine görsel bir örnek olarak M1 / 10'daki UKBTM Yuri Panfilov ve Vladimir Usov çalışanları tarafından uygulandı. Model üzerindeki çalışmalar 2 ay sürdü ve "modelciler" üretimi üzerinde çoğunlukla çalışma saatleri dışında çalıştılar, bazen ana çalışmadan sonra gece geç saatlere kadar devam ettiler. Şu anda, bu model hala UKBTM'ye aittir, Uralvagonzavod zırhlı araçlar müzesinde depolama ve sergiye aktarılması konusuna karar verilmektedir.
Tank üzerinde çalışmak "Nesne 187" ROC tema çerçevesinde Uralsk KB taşımacılık mühendisliği "T-72B geliştiriliyor." “T-72B'nin Geliştirilmesi” teması, 19 Haziran 1986 hakkındaki SSCB Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlendi. 187 ob üzerindeki çalışmalar, “Nesne 188” tankı - gelecekteki T-90 (ikincisinin biraz ilerleyişiyle) XX yüzyılın 90-in'lerinin ortasına kadar olan çalışmalarına paralel olarak gitti. Obn.188'in tersine, KB'nin tamamen inisiyatif gelişimi idi. O zamanlar, Ural KB, doğal olarak potansiyel bir üretim tesisi olarak UVZ'nin maddi desteğine dayanarak, bu “özgürlükleri” hala karşılayabiliyordu. Her iki araba da - ob.187 ve ob.188 - T-72 tank tipinin daha da geliştirilmesi yönünde gelişti. Ancak, Ob.188'in aksine, 187 üzerinde çalışırken, tasarım ekibi V.I. Potkin, makinenin tasarımında orijinal T-72B tasarımına göre daha derin bir değişiklik yaptı. Tank çalışmasının doğrudan denetçisi, tasarım bürosunun baş tasarımcısı, A.S. Shchelgachev. Radikal bir karar, sonunda 60’in Tagil tasarım bürosuna uygulanan T-64 davasının “devrimci” tasarımının reddedilmesiydi. Makinenin düzeni, hem ergonomiyi hem de VLD muhafazasının korumasını olumlu yönde etkileyen hafif bir dekompresyon geçirmiştir. Burnun uzaması nedeniyle, sürücünün yeri gövdenin içinde derin kaldı, bunun sonucunda gözlem cihazlarının milleri, T-64 ve genetik mirasçılarında olduğu gibi doğrudan VLD'den değil, gövdeden aşağıya doğru kayboldu - ortada kaybolan "boyun çizgisi" VFD. Aynı karar, modern BPS'ye karşı koymak için daha rasyonel eğim açılarıyla rezervasyon yapılmasını mümkün kılmıştır.
Makineler yeni tasarım kulesine monte edildi - geleneksel dökümün aksine, tasarımı orta sertlikte kaynaklı çelik sacdan yapıldı. Bu kulelerin tasarım ve üretim teknolojisi, Çelik Araştırma Enstitüsü, UKBTM ve Uralvagonzavod tarafından ortaklaşa geliştirilmiştir. O sırada, neredeyse aynı anda UKBTM (ob.187 ve 188) ve HKBT (T-80UD) kaynaklı kuleler üzerinde çalışmalar yapıldı. Kule 187, özellikle kıçtaki en etkileyici boyutları gizlemiştir. Tagil makineleri için kulelerin geliştirilmesine ve korunmalarına büyük bir katkı YuN Kondratyev tarafından yapılmıştır.
Tankın “demir” zırhı, yeni bir dinamik koruma kompleksi - evrensel uzaktan kumanda "Relic" mevcut kompleksin prototipi ile tamamlandı. Bazılarına göre, güvenilir olmayan verilere göre, ob.187 koruma kompleksi “Malakit” ismine sahipti. Koruma düzeni, kafes ekranlar ve 902A sisteminin OTLU ve PU'lu “Perde” CEM'i ile tamamlandı.
Tankın ana silahı, ünlü Petrovsky topçu tasarım bürosunda "Plant No.125" da Sverdlovsk'ta geliştirilen 2-mm düzlemsel balistik 66A91 (D-9T) idi. Silahla birlikte, yeni bir zırhlı delici elekli mermi 3BM-39 geliştirildi, OCR "Anker" şifresi, 20'ten daha uzun bir uzatma faktörü ile geliştirildi. Yeni bir ayrılabilir palet ile bir uranyum OBPS monoblok oldu. Bu BPS'nin WU'si kalibre ve hafif kompozit sabot bobinlerinden oluşuyordu; İkincisi, * şeklinde bir kesite sahipti. Aynı zamanda, tüyler hafif alaşımlardan ve kalibreden birkaç kat daha küçük bir açıklığa sahipti. Yeni bir atış üzerinde çalışmak THEM'e öncülük etti. Yeni silah ve atış testinin büyük kısmı NTIIM test bölgesinde gerçekleştirildi. Yeni silah harici olarak namlu ağzı freninin varlığından farklıydı. DT, düşük verimli tek odalı bir tasarıma sahipti ve güdümlü füzenin görüş alanından çıkan gazları yönlendirmek ve geri tepme kuvvetlerini azaltmak için daha fazla hizmet etti. Aynı zamanda, işlem sırasında bazı numunelere yükseltilmiş 2А46М (D-81ТМ) tabancası yerleştirildi.
Gelişim anında, 187 dünyadaki en gelişmiş SLA ile donatılmıştı - potansiyel düşman ordularının tanklarında benzer bir şey sadece 1990'lerin sonunda ortaya çıkmaya başladı. LMS, 1А45 elementlerine dayanıyordu. Bu kompleksin göz ardı edilmesinin 187 ve obxnumx'e uyarlanmasındaki büyük yararları YuN N. Neugebauer ve VM Bystritsky'ye aittir. Yerli tank yapım endüstrisinde ilk kez tanıtılan yeniliklerden biri, kablo devrelerinin hacmini ve ağırlığını önemli ölçüde azaltan kontrol devrelerinde mikro bağlayıcıların kullanılmasıydı. Bunun için de kredi Yuri Neugebauer'a ait.
Otomobilin prototipleri üzerinde GTE de dahil olmak üzere çeşitli tipte güç santralleri ve şanzımanları test edildi. Testler sırasında, 85 hp gücüne sahip Chelyabinsk H şeklinde monoblok А-2-1200, en umut verici SU olarak kabul edildi. Motorun MTO'daki genel özellikleri nedeniyle, uzunlamasına düzende yerleştirilmiştir (eskiden T-2'te B-34 olduğu için). Diğer şeylerin yanı sıra, bu konum GOP ile bağlantı kurmasını kolaylaştırdı. İlk olarak, X şeklinde obn.numx egzoz boruları yan yana konumlandırılmış, daha sonra çamurluklar boyunca levhalar boyunca egzoz kıçtan çıkarılmıştır. 187 üzerindeki MTO çalışmaları E. B. Babylon, O. A. Curax, Kharlov V. I., Ivanov Yu.I. Otomobil, paralel bir RMS ve metal bir koşu bandı ile yeni bir şasi kullandı. Bir tırtıl ob.187'i bir tırtıl ob.187 ile karşılaştırırsak, dikkat çeken ilk şey, kulakların şekli ve yerleşimidir - kulakları tek bir çizgiyle zihinsel olarak daire içine alırsanız, bir oval (BMP'de bir TDP188 / -80 üzerinde) - yamuk). Tarak katıdır (T-90 / -80'te "ayraçtır"). Paletin bağlantıları, T-90, T-64 ve T-80 bağlantılarının damgalanmasına kıyasla daha teknolojik ve ekonomik bir yol olan müteakip işlemelerin kullanımıyla dökülür. Kanatlı hidrolik amortisörler 90 ve 1 silindirlerine (erken örnekler) ve 6, 1 ve 2 silindirlerine (örnekler №6 ve №5) monte edildi. Yol tekerleklerinin dinamik hareketi önemli ölçüde arttırıldı.
Makineler üç seri halinde çiftler halinde yapıldı. Her seri öncekinden önemli ölçüde farklıydı, montajların, mekanizmaların, birimlerin ve sistemlerin aşamalı testlerinin türünün ve yönünün gelişimini açıkça gösteriyordu. Her araba serisinin içinde de farklılıklar vardı, ancak daha az önemliydi.
1 ve No. 2 prototipleri, teknenin olası istisnası dışında, gelecekteki T-90'in görünümüne en yakın olanlarıydı. Değiştirilmiş Chelyabinsk V tipi dizel motor B-1MS hp, 84 gücünde, 840'te bir santral olarak kullanıldı. Takip eden bu santral, neredeyse tamamen ob.188'e taşındı. Test döngüsünün sonunda, Numune No. 1, sökme ve dışkılama işlemine tabi tutuldu, ardından gövdesi, numune No. 3'in üretiminde kullanıldı. Numune No. 2, Barnaul'da geliştirilen halihazırda 1000 güçlü V tipi turboşarjlı dizel motor KD-34 (B-85) ile donatılmıştır. Bu şekilde, makine Türkmenistan'da havanın yüksek sıcaklığına ve tozuna dayanan çok sayıda deniz denemesinden başarıyla geçti. Bir süre sonra, Nizhny Tagil'e geri döndükten sonra, araç ilave donanımlara maruz kaldı, ardından NTIIMa test bölgesinde (Positel) vuruldu. Modern tanksavar silahlarının gerçek etkisinin sonuçları, koruma açısından olağanüstü sonuçlar gösterdi. Atış makinesi örneği atıldı.
№3 prototipi başlangıçta yapının yıkılma olasılığı ile ilgili çeşitli "barbarca" deneyler için tasarlandı ve bu nedenle hiçbir zaman tam olarak tamamlanmadı. T-1 tipi için klasik bir döküm kulesine sahip olan No. 2 ve No. 72'ten farklı olarak, örnek No. 3, kaynak olarak birbirine bağlanmış 40 mm kalınlığındaki haddelenmiş zırh plakalarından yeni bir tasarım kulesine sahipti. Geometrik olarak, 3 No'lu Numune Kulesi, tasarımlarının en sonuncusu olan ve yapıcı soybilimlerini taşıyan T-90C, T-90CA ve T-90А tanklarının modern kaynaklı taretlerine çok yakından benzemektedir. Numune No. 3 kulesinin T-90 üzerindeki önceden kaynaklı kaynaklı kulelerden dışsal farklılıkları, zırh plakalarının, kaynaklı bağlantıların, yuvarlak boşaltma kapağının (T-90 üzerinde oval), FVU kulesinin, tavan çatısının solunda bulunan FVU kulesinin varlığı şeklinde kesilmesi (T-90'te, T-72'te olduğu gibi, PSU makinenin gövdesinde bulunur). No.1, No.2 ve No.3 örneklerinde, gövde Sovyet tankının klasik şemasına göre yapılır, ancak burnunun uzamış olması farkıyla WLD'ye daha büyük bir eğim açısı verildi. Sürücü koltuğu aynı anda vücuda daha derin bir kenara ilerledi. Rögar kapağına 3-x parça sayısındaki kontrol cihazları monte edildi. Bu olaylar, T-64, T-72 ve T-80 makinelerinin gövdesinin VLD'in üst orta kısmındaki zayıf bölge şeklinde tüm "sevilen" Aşil topuklularından kurtulmayı mümkün kılmıştır. Prototip No. 3 üzerinde bir deney olarak, CD-34 içeren yerel bir MTO kesildi ve GTD-80 ile MTO T-1250U implante edildi. Aynı zamanda, 5 inci palet makarasına ek bir hidrolik amortisör monte edildi. Bu şekilde, araba Nizhny Tagil'deki standdaki testleri geçti ve daha sonra Moskova yakınlarındaki Kubinka'da bulunan zırhlı araç fırlatma aracına bindi. Numune No. 3 ayrıca Arzamas'taki nükleer merkezde karmaşık PAZ testlerini geçti. XXUMX no'lu örneğe türbinin yerleştirilmesi, zorla atılmış bir adımdı, o sırada mevcut siyasi durumda hayatta kalma çabasıydı ve iki hedefi takip etti. 3’in amacı koz kartlarını “türbin” lobisinden çıkarmak. Ayrıca Tagil'in popüler GTE ile neredeyse bitmiş bir makineye sahip olduğunu gösterin. Dahası, makine yapısal olarak daha mükemmel, belki de MTO ve T-1U ile aynı olan kontrol sistemi (resmi olarak transfer edilen Omsk KD'ye göre yapılmış) hariç her şeyde mükemmel. 80'in amacı, gaz türbini SU fanlarına yeni yüksek güçlü dizel motorların avantajlarını göstermek. Sadece testler değil, teorik hesaplamalar da türbin SU'nun birçok yönden net bir şekilde kaybolduğunu göstermiştir.
Numune No. 4, bir "turbinnik" içine yeniden çizilmeden önce, numune No. 3'in örneğine benzer bir durumdaydı. Kaynaklı kulenin şekli ve tasarımı değişti, boyutları ortada ve arkada arttı. Kulenin arka kısmına yerleştirilmiş olan ateşleme koşullarına giren meteorolojik sensör, klasik İKİ modern T-90'ten görsel olarak farklıdır. SU'nun temeli, 85 beygir gücüne sahip yeni X şeklindeki Chelyabinsk A-2-1200 motoruydu. Nizhny Tagil yapıları için geleneksel olan fan soğutma sistemi, sırasıyla kıç merkezinden sağa ve sola kaydırılmış iki santrifüjlü fana sahipti. Dizel motorun egzoz boruları, çamurluk boyunca bir dönüş ve yanma gazlarının boşaltılmasıyla yan yana yerleştirildi. Aynı zamanda, önemli ölçüde uzun olan yol, egzoz gazlarının iyi bir şekilde soğutulmasını sağladı, ısıyı etkin bir şekilde dağıttı ve böylece termal görünürlüğü genel arkaplan seviyesine indirdi. Model No. 3 ile karşılaştırıldığında, APU'nun sağ çamurluk rayındaki konumu değişmiştir. Değişiklikler aynı zamanda alt takımı da etkiledi - “pencereli” geleneksel tembel, “sürekli” olanla değiştirildi - açılışlar ve açıklıklar olmadan. №1 ile №3 arasındaki örneklere monte edilmiş yerleşik dinamik koruma “Contact-V”, yeni bir tasarımla değiştirildi. VLD üzerindeki DZ söndürme panelleri oldukça büyük titanyum plakalardan yapılmıştır. Daha sonra, Kubinka'da makineyi 38 NIII MO'ya aktarırken, bu paneller “kazara” kayıplarını önlemek için eksik panelleri taklit eden öğütülmüş oluklara sahip bir 30 mm çelik sac ile değiştirildi. Bu ersatz tasarımı, dört cıvatayla VLD muhafazasına bağlandı.
No.5 ve No.6 prototipleri bu tipte en gelişmiş makineler haline gelen en önemli değişikliklerden geçti. Gövdenin burnu büyüklüğünde artmış ve şekli değişmiştir. Eğer T-72 ve 187 ile ilgili ilk örneklerin burunları bir keskiyi andırırsa, XXUMX ve No. XXUMX numaralı numunelerdeki burun diş benzeri bir şekil aldı. "Çıplak" kasanın uzunluğu (çitle çevrili raflar hariç), 7,2 m, genişlik (benzer) - 2,17 m'dir. Mechvod kapağındaki kontrol cihazları onun için kuleye doğru hareket ettirilir. Yine, kaynaklı kulenin büyüklüğü artmıştır. DZ hariç genel genişliği, 3,12 m idi. Kulenin yan çıkıntılarının korunması çok ciddi bir şekilde arttırıldı. No. 5 ve No. 6 örnek kulelerinin çarpıcı dış özelliği, son derece geniş bir yemdir - Sovyetler Birliği'nde tasarlanmış tüm kaynaklı kulelerin en büyüğüdür. Bu makinelere ve 4 numaralı örneklere ek olarak, yeni bir DZ kompleksi kuruldu, ancak Quartet ile karşılaştırıldığında, beşinci ve altıncı araçlara söndürme panelleri titanyumdan değil zırh çeliğinden yapıldı. Ön kısımda ve kulenin elmacık kemikleri üzerine kurulu DZ kaplarının tasarımı da değiştirildi. Eğer Contact-V kompleksinde, aktif elemanların montajı blokların uçlarındaki dar kapaklardan meydana gelirse, o zaman bu durumda bloğun tüm üst yüzeyi bir büyük çıkarılabilir kapaktı. 4 cıvatalarını sökerken, hem bloğun üst kısmına hem de alt kısmına eleman takma / değiştirme işlemlerine kolayca ulaştık. Kulenin arka kısmı etkileyici alüminyum parçalar tarafından korunuyordu. Gövdenin yan ve arka çıkıntıları, Çelik Araştırma ve Geliştirme Enstitüsüne göre 4 mm kalınlığında bir zırh plakasından imal edilmiş ve geleneksel kauçuk kumaş perdenin üzerine monte edilmiş kafes eleklerle korunmuştur. Ekranları kurarken, demiryolu ölçerin gözlenmediğini, taşıma konumunda tamamen sökülmüş olduklarını göz önüne alarak. Her iki araba da X modelleri A-85-2 ile donatılmıştı, ancak şanzıman tipine göre de farklıydı. XXUMX örnek numarasında iletim gelenekseldi - mekanik, XXUMX örnek numarasında zaten GOP vardı. Daha büyük miktarda hava geçişini etkili bir şekilde soğutmak için geniş bir radyatör alanı gereklidir. Bu amaçla, O.A. Curax'lar, radyatör üzerindeki ızgaraların dört penceresi (örnek No. XXUMX) iki büyük boyuta birleştirildi (örnek No. XXUMX ve No. XXUMX). OPVT altındaki hareketi sağlamak ve kütle tasarrufu sağlamak için, soğutma sisteminin giriş ızgaralarının bu kadar büyük kapakları, örneğin T-72 veya T-90 üzerindeki metallerden değil, kauçuklu kumaştan yapılmıştır. Numune No. 5 üzerindeki iletimlerdeki farklılıklar nedeniyle, kesinlikle dikdörtgen şekil yerine sol kafesli pencereye, doldurma kapağının altında bir kesik uygulandı ve muhtemelen bu örnekler arasındaki tek dış fark olarak görülebildi. Son görünümlerinde, bu makinelerin göze çarpan başka bir farkı var: “beş” in üzerinde, ikinci prototip BMPT (rev.199K) silindirlerine benzer bir vamping şekline sahip, monte edilmiş silindirler var, ancak çalışma ve test sırasında silindirlerin seti farklı olabilir. .
Ural KB, bu harika makineyi Sovyet Ordusu ile hizmete sokmak için verimsiz bir girişimde büyük çaba harcadı. Ancak, başarılı testlere ve açıkça yüksek mücadele ve teknik potansiyele rağmen, makine Savunma Bakanlığı tarafından kabul edilmedi. Bunun yerine, Savunma Bakanlığı'ndan gelen müşteriler bir kez daha yarı tedbirler seçtiler ve dikkatlerini X.UMNX sistemlerinin bir parçası olan T-188B davasının 72 - sembiyozunda bitirme çalışmalarına yoğunlaştırdılar. Bir kez daha, seri için neredeyse hazır ve çok umut verici bir makine daha basit ve daha ucuz seriye yol açtı. Biraz değiştirilmiş bir versiyonda tekrarlanan tarih ob.167М ve ob.172М-2М (-3М) gibi zaman makineleri için dikkate değer bir dizi önlenmesiyle.
Şu anda, 4 makineleri hala canlı: prototipler No.3, No.4, No.5 ve No.6. Hepsi, Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı'nın Küba 38 Araştırma Enstitüsü'nün emrinde ve çok üzücü bir gösteriyi temsil ediyor. Makineler sökülmüş, hurda metal işçileri tarafından alüminyum yedek parça kutuları çalınmış ve hatta "turbinnik" den bir MTO titanyum çatısı çalınmış! Uralvagonzavod müzesinin ısrarcı talepleri için en az bir xNUMX tankının UVZ müze kompleksinde restorasyonu ve ardından gösterilmesi için devredilmesi talepleri üzerine, GABTU kaçınılmaz olarak gizliliği reddetmekte ve ifade etmektedir. Bununla birlikte, bazı verilere göre, Kubinka şu anda hala daha sonraki açık gösterilerinde araba tamirleri yapmayı planlıyor.
Görünüşe göre, Baş Tasarımcısı Vladimir Vladimirovoviç Potkin - ob.187’in fikirlerine göre, savaş kompleksini oluşturan bütün bir savaş aracı ailesinin tasarım ve imalatının temelini oluşturacak ve aynı zamanda gelecek vaat eden, hatta daha güçlü bir tasarım için temel teşkil edecek ve mükemmel tanklar.