Bir şiiri hissetmek, bir şiire özenmek, bir şiir olmayı dilemek, bir şiire hüzünlenmek, bir şiiriyle tanışmak, bir şiire merhaba, bir şiire iyi ki, bir şiire bunca zaman neredeydin diyebilmek. Canım kadın! Canım kitap! Koşup sarılmak istediğiniz bütün hisler ve yüzleşmeye cesaret edemediğiniz tüm duygu birikintileri için... Füruğ!
["İnsanlar! Geliniz, dinleyiniz, belleyiniz, ibret alınız! İnsanlar! Yaşayan ölür, ölen fenâ bulur, olacak olur. Yağan yağmurlar ve biten otlar, rızıklar ve azıklar, babalar ve analar, diriler ve ölüler, toplular ve dağınıklar; işaret üstüne işarettir bunlar... Çocuklar doğar, anaların babaların yerini tutar. Sonra hepsi mahvolur gider. Dikkat edin, söylediklerime kulak verin! Gökte haber var; ve yerde ibret alacak şeyler! Yeryüzü serilmiş bir döşek, gökyüzü yüksek bir tavan. Yıldızlar yürür, denizler durur. Gelen kalmaz, giden gelmez.Mihmandar, İskender Pala (Sayfa 49 - Kapı Yayınları)
İnsanlar! Yemin ederim, Allah'ın katında bir din var, şimdi bulunduğunuz dinden daha sevgili bir din. Ve bir de gönderilme vakti çok yaklaşmış bir peygamber var. Onun gölgesi başınızın üzerine düştü. Ne mutlu onu anlayan ve ona iman edene.
Vay o bedbahta ki, ona isyan ve muhalefet eyleye! Ve yazıklar olsun ömürlerini gaflet içinde geçiren ümmetlere!"]
Nar gülü rüzgarın yönsüzlüğünde kanıyor.Daktiloya Çekilmiş Şiirler, Nilgün Marmara (Sayfa 91 - Everest Yayınları)
Bu sonsuz yeryüzü satırında,
Kararması gözlerin dönüşü başın
"Al geri ver yok et kendini" der
Kısa, kesik hecelerle
Oysa cücenin kafası aşkla dolu
Vurur gölgesini bir yola İri ve gür gölge
Karşıtı gerçeğin kılınsın diye
Bir yaşam öyküsü cüceye...
Açılır ve kapanmaz
Tarihin yakut yarası..
Penny Dreadful
Bir zamanlar çayır çimenler, korular, dereler yeryüzü ve tüm alelade görünümler semavi ışık hüzmesi, bir görkem ve capcanlı bir düş içinde donanırdı gözümde. Artık eskisi gibi değil ama. Nereye dönersem döneyim yüzümü ister gece ister gündüz eskiden gördüklerimi göremem artık.
(Victor Frankenstein)
Çocukların nefesinde varolmuş, sihirli bir cam fanus bu.. Gökkuşağı renkli ve dışarıda yağan kar tanelerini tüm o bütünlüğüyle gösteren. Bu kar taneleri ki gökyüzü diyarından en az boylarınca perilerle inmiş.. ve yine dikkatle bakıldığında bu tanelerin bir peri gülüşüyle parladığı dahi görülebilir..
“ Sevgi çok güzel Özlem Hocam .. Tüm eksikleri ,yamaları kapatan cinsten .Öyleyse neden esirgeyelim ki ... Paylaşalım.
Paylaştıkça birlikte onanalım. “ diye not alıyor İnci Hocam, meleklerin kanatlarından yapılmış bir kalemle.. kalem ki keskin, kalem ki kopkoyu.. Sanki yaşamın ziftleşmiş yüreğini kazımak adına bir karşılık gibi.. ve kaleminin yanında öğretmen oluşun, anne oluşun güçlü adımları, hayatın o koyu hali bu ışık karşısında hep bulanık..
...
Melek avuçlarında ve gülüşlerinde birer birer iniyor kar taneleri.. Yeryüzü bu şöleni, bir duayı karşılar gibi karşılamakta.. Yüreklerine alıyorlar her bir zerreyi.. ve varolan bütün bir gülücük..
O gülücük ulaşmış olacak ki İnci Hocam'ı buluyor ve kaleminin yansımasında gökyüzü renkli bir kağıt. O kağıda bir tarih atılıyor:
21 Şubat – 21 Mart
Meraklı gözlerle, gülüşünün toplandığı varlığına bakıyorum.. Yanımda da Ebru Hocam. O da inanıyorum ki en az benim kadar bu maviliğin sebebini merak ediyor.. Gökyüzüne bakıyor, zeki ve temiz olan o bakışlarıyla.. birşeyler not alıyor bir o kadar güçlü bir kalemle ve nota bakıyorum.. Aynı tarih.
Belli ki birtek bana sürpriz olan bir şey filizleniyor..
İki güzel kadının sevgi dolu, insan yüreğinde..
Tarihe bir taç gibi not düşülüyor.. bir olan o kalemle.
Tolstoy Okuma Etkinliği Başlasın…
... Mürekkep henüz kurumadan, cam fanusun ardından sesler işitiliyor..
Uzakta olmalarına rağmen çehreler tanıdık ve çehrelerin hemen ardında beliren kahramanlar daha bir bizden.
Bilmeyen, kahramanları aynı sanır ama hepsi onu okuyan ruhun rengiyle beliren..
Dostlar geliyor bir bir.. Gökyüzü gülüşleriyle..
Ve hepimiz o ortak gülüşle parlıyoruz, bir bir..
Kar duruyor,
Bahara bırakıyor yerini..
Yüreğinde şükrünü taşıyan toprak sevincini sunuyor.. ve rüzgar bu küçük yeşil esintileri toplayıp doğayı uyandırıyor..
Dostların ellerinde önceden farketmediğim kağıtlar..
İnci ve Ebru Hocamın ellerinde de olan..
Ellerimle..
...
Hepsi uçuşuyor birden bire, hepsi sadece bir kitabın sayfasıymış gibi, ışıktan bakamadığımız bir yabancının ellerinde bütünleşiyor sadece..
Bir Rus'un.
Tolstoy'un…
Kırlaşan saçları ve sakallarında kar taneleriyle.
Yüzünde tüm o gülücük bütünlüğü..
Sırtında kefesiye..
Zaman, ayrılığa göre değil..
Birbirimize bakıyoruz dostlarla,
Bir kitabın hatıra sayfalarını tamamlamak ister gibi..
Rüzgar selamlı bir zarf uçuşuyor ellerimize..
Bir davet; Rus bir yazarın ışıklı gölgesiyle gelen..
Davetin üstünde ise bir isim,
Zarfı açıyor o bütün, o dost ellerimiz;
#28130221 />
Dostoyevski'den Sevgilerle...
***
https://soundcloud.com/...nds-meditation-sleep
" Herşeye Rağmen Sevgi " diyor Tolstoy, etkinlik dahilinde okuduğum bu son kitabında..
Ve kitabın konusunu oluşturan o 6 farklı hikayede tek birşeye değiniyor Yazar:
İnsan..
Bizi bu güzel etkinlikle birarada kılan Ebru ve İnci Hocam dahil, tüm etkinlik arkadaşlarıma armağandır bu İncelemem..
Zira kitaplar kadar Tolstoy, olması gereken doğru insanın çağrısını yapmadı mı bize eserlerinde? Tüm o ızdırap ve sevinçlerle bütünleşen.. Izdırabımız ve sevincimiz olan. Yazarın ellerinde tuttuğu aynanın, ruhumuzda kırılması..
Çağa ve bizlere tuttuğu bir ayna..
İnceleme okundukça tamamlanacak,
Herkes yüreğini ve içindeki insanı bulacaktır,
İnanıyorum..
Son olarak, İnci Hocam'ın mürekkebinin o başlangıcına verdiğim ufak bir cevap;
“ Paylaşalım İnci Hocam.. Sevgi sonsuzluktan bir parça. Yaşanacak, okunacak, öğrenilecek.. ve paylaşacağımız çok çok şey var. “
Saygı ve Sevgilerimle..