Hepiniz vefasız sevgililerden, insanların iki yüzlülüğünden, yarı yolda bırakıp gidenlerden, sevip de sevilmemekten, insanların ne kadar kötü ve çıkarcı olduğundan söz ediyorsunuz. Peki siz kaç kişiyi yarı yolda bıraktınız, kaç kez kalp kırdınız, kaç kişiyi bir gün lazım olur diye rehberinizde tutuyorsunuz, kaç kez sizi çok seven âşıklarınızı size zulmedenlere tercih ettiniz?
Hepimiz kötüyüz esasında, hamurumuz kötü ve biz bunu saklayabildiğimiz kadar iyiyiz. Yalan söyleriz, zulmetmekten zevk alırız, sahte gülücükler dağıtırız.
Vİcdandan bahsediyoruz, peki nedir vicdan? Vicdan, yaptıklarımızı birinin bileceğine dair içimizdeki korkudur. Öyle derine saplanmıştır ki korku neden korktuğumuzun farkına bile varmayız.
Hepimiz kötüyüz esasında tek farkımız bunu saklayabilenlerimizin olması.
Murat Sezer