Necip ülkemiz her zaman olduğu gibi birlik ve beraberliğe çok muhtaçtı. Ve her zaman, en çok dış mihraklardan çekmiştik. Avrupa’nın sadece tekniğini almayı ise, zaten hiç becerememiştik.
Paul Auster 3 Şubat 1947’de New Jersey’de doğduğunda, kilometrelerce uzak bir memlekette, sadece yazarlığı şairliğiyle anılmayacağını, ona hiç bilmediği suçlar yöneltileceğini bilmiyordu. Türkçeye Cebidelik olarak tercüme edilen otobiyografisi Hand to Mouth a Chronicle of Early Failure’ı 1997 yılında değil de, 2012’de yazsa Türkiye’den kim bilir nasıl söz edecekti. Kaçırdık, canımız sağ olsun.
Auster, ömrünün hatrı sayılır bir kısmını Fransa’da geçirmiş Amerikanyalı bir âdemoğlu. Romanları dünyanın birçok diline heyecanla çevriliyor. Oyunları, senaryoları, şiirleri ve küçük yönetmenlik denemeleri var. Türkiye’de de teveccüh gören Auster’ın, bir de “Ergenekoncu olmakla suçlanmak” gibi tanıdığımız bir yeteneği var.
New York Üçlemesi ile soğuk şubatta tekrar edebiyata dönebiliriz. Auster’a ve sessizce. Dünyaya gelmiş, hoş gelmiş Paul ağabey.
3 Şubat, Paraguaylılar için şahane bir tarih. Alfredo Stroessner isimli generalin diktatörlüğünden 1989’da kurtulmuşlar. Şimdilerde göçmüş Stroessner’in iktidarı zamanında İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra ülkeden kaçan Nazilerin büyük bir bölümü Paraguay’ı mesken tutmuş. En yakın ahbaplarından birinin de Pinochet olduğunu belirtelim. Namlı bir antikomünist, şanlı bir faşistten kurtulmuş Paraguaylılara da selam edelim.
Ayrıca bugün “Dünya Öpüşme Günü”nün bir zamanlar kutlandığı tarihmiş de. Olsun, biz gene de kutlayalım mı? Hemen, şimdi.
2009’da vefat eden müzisyen, Kurtalan Ekspres’in hakiki yolcularından Bahadır Akkuzu’nun da doğum günüymüş bugün. Ona da kendi bestesini, “Gönül Ferman Dinlemiyor”u dinletiyoruz. E ona dinletirken, biz de nasipleniyoruz.
Yazarın diğer yazıları