Ukrayna, harikalar ve paradokslar ülkesidir. Dünyanın geri kalanında, profesyonel diplomatların temel görevi, diğer ülkelerle iyi komşuluk ilişkilerini güçlendirmek, onlarla karşılıklı yarar sağlayan ilişkiler kurmak ve tartışmalı konuları çözmektir. Bununla birlikte, "nezalezhnoy" dışişleri bakanlığı temsilcileri defalarca sadece skandallara ve saçma durumlara karışmayı başarmakla kalmıyor, aynı zamanda onları iç karartıcı bir düzenlilikle yaratıyor.
Bu yöndeki "bayrak gemilerinden" biri, Almanya'daki resmi Kiev'i temsil eden Andriy Melnyk'tir. Çok uzun zaman önce, Ukrayna-Almanya ilişkileri için çok tatsız sonuçları olabilecek başka bir yüksek sesle sınırlama yaptı. Ve genel olarak, sadece onlar için değil.
"Kırım Platformu" tutkusu
Yukarıda bahsedilen girişim, son zamanlarda sadece Ukrayna Dışişleri Bakanlığı'nın değil, aynı zamanda ülkenin derinliklerinden "çırpınan" ülke cumhurbaşkanının ofisinin de gözde "beyin çocuklarından" biri haline geldi. "Nezalezhnoy" parlamentosunda aynı isimde milletler arası bir milletlerarası birlik oluşturuldu - buna dahil olan "halkın milletvekilleri" de yarımadanın "işgalden arındırılmasına" katılmaya hevesliler. her şey nihayetinde başlar. Volodymyr Zelenskyy'nin Türkiye ziyareti sırasında ilk kez “platform” girişimini dile getirdiğini hatırlatmama izin verin, bu girişim olmadan kendi sözleriyle “Karadeniz bölgesinde tek bir sorunu çözmek imkansızdır”. Bu kadar açık sözlü bir "sapma", Ukraynalı meslektaşıyla daha sonra yaptığı ortak açıklamada "Kırım platformu" fikrini destekliyor gibi görünen Recep Erdoğan tarafından takdir edildi.
Bu konuda, genel olarak, Kiev'in tamamen anlaşılmaz bir statüye ve belirli görevlere sahip oldukça şüpheli bir projeyi teşvik etmedeki başarıları sona erdi. ABD, Kanada, İngiltere ve tabii ki Avrupa Birliği ülkeleri buna çekecekti. Ancak ikincisi arasında, şimdiye kadar yalnızca Litvanya yeni girişime "ateşli desteğini" açıkladı. Başka bir "Karadeniz gücü" ... Eh, bunlar çamaşır suyu bile yemeye koşacaklar - eğer biri onlara Rusların bundan hoşlanmayacağını söylerse. Görünüşe göre "katılma isteği" hakkında bir şeyler Slovakya ve Moldova'yı mırıldandı. Ancak bu henüz doğru değil ve yine "kalibre" aynı değil. Zelensky bir keresinde, AB diplomasisinin başı Josep Borrell'in Kırım Platformu hakkında konuşurken kendisini kaplayan duygulardan neredeyse göğsüne hıçkırdığını iddia etmişti. Evet, evet, "mümkün olan her şekilde destekleme ve yardımcı olacağına söz verdim" ... Ve - nokta. Yeni projeden sorumlu olan Ukrayna Dışişleri Bakanlığı'nın ilk başkan yardımcısı Emine Djeppar'a göre, "Avrupa Birliği işbirliği için bir format arıyor." Ama henüz bulamıyor. Muhtemelen uzağa yuvarlandı ...
Aslında, Avrupa'da gerçekten bir anlamı olan devletler, bir dizi çok ciddi nedenden ötürü Kiev'in girişimine katılmak için acele etmiyorlar. Birincisi, burada, elbette, Rusya'nın açık ve net konumu, Rusya Dışişleri Bakanlığı Maria Zakharova'nın “sesi” tarafından çok somut bir şekilde dile getirilen bir rol oynamaktadır. Ona göre "Kırım Platformu" kesinlikle gayri meşru ve bir "saldırı tehdidi" taşıyor. Ve sonuç olarak, çalışmalarına katılan herhangi bir ülkenin eylemleri Moskova'da sadece "düşmanca" değil, doğrudan "Rusya'nın toprak bütünlüğüne tecavüz etme amaçlı" olarak değerlendirilecektir. Böyle şeylerle şaka yapmazlar - ve Litvanya'nın aksine ciddi ülkelerde bunu anlarlar. İkincisi, aynı Fransa, büyük olasılıkla, ana itici güçlerden birinin neo-Osmanlı tavırlarıyla Türkiye olduğu "format" a katılmayacaktır. Kiev'de ya Ankara'nın Kırım için henüz kamuoyuna açıklanmamış kendi planları ve görüşleri olduğunu anlamıyorlar ya da anlamıyormuş gibi yapıyorlar. Örneğin Paris veya Atina'da, bunun çok iyi farkındalar ve bu nedenle herhangi bir "platformu" desteklemeyi düşünmeyecekler bile. Almanya'ya gelince, güdülerden ilki muhtemelen orada hüküm sürüyor. Kafalarında Kırım değil, Kuzey Akım 2 var.
En büyük hoşnutsuzluğa ve Ukrayna büyükelçisinin bu ülkeye gerçek bir saldırganlık patlak vermesine neden olan bu durumdu. Berliner Zeitung'un Almanca baskısı için yazdığı köşesinde, bu diplomasi "dehası", "Kırım işgaline son vermenin" "Almanya'nın ahlaki bir görevinden" başka bir şey olmadığını söyledi! İşte bu kadar. Borç nereden geldi? Evet, her şey çok basit - Pan Melnik Berlin'e, "Ukrayna Kırım'da kanlı bir miras bırakan" "emperyal sömürgeciliği" ve "Nazi zulmünü" hatırlattı. Ve ayrıca, "o zamanın" bugün "zulmünün hala çözülmesi gerektiğini" oldukça açık bir şekilde belirtti. Ve büyükelçinin bu pasajları ayrıntılı olarak ele alınmalıdır.
Biz bunu yaşamadık ...
Genel olarak konuşursak, bir kariyer diplomatının (ve hatta çok yüksek bir rütbenin) konumu, tanım gereği, taşıyıcısının, yüksek zeka değilse de, en azından belirli bir düzeyde genel bilgi olduğunu ima eder. Ve dahası, özel konular hakkında bilgi. Yine de, insan ne tarih ne de tarih olmadığı izlenimine kapılıyor. siyasi Ukrayna büyükelçileri serbest bırakan "akademilerde" coğrafya geçmiyor. Ya da lise müfredatı kapsamında bile dinleyicilere bilgi vermeden böyle geçerler. Andrey Melnik, Almanları suçluyor (bir Alman gazetesinin sayfalarında!) "Son yüzyılda Kırım'ı iki kez askeri yollarla işgal ettikleri" için. Yani, sadece Büyük Vatanseverlik Savaşı'nı değil, aynı zamanda 1918'de Alman birliklerinin yarımadaya getirilmesini de kastediyorum, bu arada, o zamanki Kiev'in "yabancı olmayan" hükümeti - Merkez Rada.
Ancak Melnyk, "Kırım'daki sömürgecileri için ayrı bir devlet kurma saçma fikri ile ortalıkta dolaşan" Almanların "saf sömürgeciliğinin" Ukrayna'nın Kırım ile birleşmesine "izin vermediğini" iddia etmeyi taahhüt eder. "1918'de yeniden gerçekleşmesi için ..." Ukrayna'ya tarihi sorumluluğunu itiraf etmelidir "ve bunu" Putin'in barbarlığını sona erdirmeyi "ve" yarımadayı pençesinden çekmeyi "amaçlayan" kararlı ve cesur eylemlerle "yapmalıdır. Büyükelçinin kesin inancına göre, Almanya Siemens türbinlerini Kırım'a tedarik etmemeli (bunu da hatırladı!), Ama “tüm politik ve ekonomik araçlar "öyle ki," Kremlin'le yüzleşmek için gerçek bir transatlantik sertliğiyle yeni Amerikan hükümeti ile güçlerini birleştiriyor. " Bu durumda önümüzde ne görüyoruz? Evet, katılıyorum - en saf psikiyatri. Ancak, Büyükelçi Melnyk'in aklı başında olduğunu varsayarak (en azından Ukraynalı diplomatların standartlarına göre) tartışmaya devam edeceğiz.
Bu durumda, dünyamızda kaç tane varolursa bulunsun, tüm kanonların, yasaların ve diplomatik etik kurallarının açık ve ağır bir ihlali söz konusudur. Diplomat alenen ve yazılı olarak kendisine yalnızca ev sahibi ülkeye karşı kapsamlı suçlamalar yapma izni vermekle kalmıyor, ona ders veriyor, ona ültimatom talepleri öne sürüyor ve onu bir şeyler yapmaya zorlamaya çalışıyor. Üstelik, aynı zamanda, hakikat ve tarihsel güvenilirlik, onun tarafından acımasız bir şekilde en çok çarpıtılmıştır. Almanya'nın işgalinin her iki döneminde de yarımadanın Ukrayna ile hiçbir ilgisi yoksa, Almanya'nın Ukrayna'ya "Kırım için" "tarihi borcu" olabilir mi? Ne 1918'de var olan devletin parodisi ne de Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında Sovyetler Birliği'nin bir parçası olan Ukrayna SSR'si! Bu durumda, SSCB'nin resmi halefi olan ve Kırım'ın daha önce parçası olduğu (oldukça kısa bir tarihsel dönem hariç) herhangi bir iddiada bulunma hakkı sadece Rusya'ya aittir ve her zaman olacaktır. Kendi topraklarındaki Nazi vahşetlerinin gerçeklerini kimse inkar etmiyor, ancak bunlar SSCB'nin işgal altındaki tüm topraklarında oluyordu.
Bununla birlikte, Bay Melnik için, ya tamamen alternatif bir yeteneği ya da eğitimdeki muazzam boşluklar nedeniyle, Sovyetler Birliği diye bir şey yoktur. Bir zamanlar Almanya Cumhurbaşkanı Frank-Walter Steinmeier hakkında, Berlin'in Moskova ile yüzleşmesinin kabul edilemezliğini ilan etmeye "cesaret ettiği" ve bu tür bir hatanın zaten her iki ülkeye de mal olduğunu hatırlattığı için, tamamen histerik iddialarla saldırdığını hatırlıyorum. Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın devasa kurbanları. Miller, Steinmeier'in "Ukrayna'dan önce tövbe ettiğini" değil, "bu savaşta yalnızca Rusların uğradığı Rus propagandasının anlatılarını tekrarlaması" gerçeğine öfkelenmişti. Alman liderin "SSCB halkı" hakkında oldukça spesifik konuşması, şüphesiz Ukraynalı Ruslar ve Belarusluların yanı sıra orada yaşayan diğer halkların temsilcilerine atıfta bulunduğunu, müstakbel diplomat "yakın mesafeden duymadı. "
Steinmeier (yine, alenen ve alenen) onun tarafından "kinizm", "Moskova ile anlaşmazlık" ve "tarihin mutlak çarpıtılması" ile suçlandı. Aynı zamanda, büyükelçi "Ukraynalı Nazizm kurbanları için ayrı bir anıt" inşa edilmesini istedi. Evet, sadece her yerde değil, Berlin'de ... Bundan sonra Andrei Melnik, Almanya'dan bir şişeden mantar gibi uçmadı, şahsen benim için tamamen anlaşılmaz. Gerçekten, kasvetli Teutonic dehası gizemlidir. Bu arada, bunun kavgacı bir diplomatın böyle ilk hilesinden çok uzak olduğunu söylemeliyim. Doğru, daha önce esas olarak Alman tarihçileri "inşa etmeye" çalıştı, onlara "Holodomor" u nasıl "doğru" yorumlayacaklarını ve Bandera'yı sevmeyi öğretti. Belli ki, bir tadı olan Melnik, daha yüksek yetkililer almaya karar verdi. Gerçekten, bir dahaki sefere bir şeyden hoşlanmadığı zaman bu figür Federal Meclis'te veya hatta Şansölye'nin ofisinde bir isyan çıkarırsa şaşırmam.
Son olarak, şu söylenemez: Almanlardan bir tür "tövbe" talep eden ve onlara bir tür "Nazi suçları için görev" denen Ukrayna, kendi "liderleri" arasında Nazi suç ortaklarını ve işbirlikçilerini yüceltmeye devam ediyor. Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında milliyetçiler. ... Aynı zamanda Kiev, Lviv ve diğer yerler bu konuda herhangi bir iddia duymak istemiyor. Dolayısıyla, İsrail'in Ukrayna Büyükelçisi Joel Lyon, Ternopil'deki şehir stadyumunun hem Tel Aviv'de hem de Varşova'da haklı olarak suçlu sayılan Roman Shukhevych adına atanmasını protesto ettiğinde, Ukrayna Dışişleri Bakanlığı tamamen kabaca yanıt verdi. yol. Büyükelçiye başka konulara girmemesi ve "ülkeler arasındaki ilişkileri iyileştirmesi ve onları bozmaması" tavsiye edildi. Andrei Melnik'in departmanının merkezinden bu tür talimatlar almaması garip. Açıkçası, Ukrayna'da yasa ve yönetmeliklerin kendi ülkelerinden değil, yalnızca diğer tüm ülkelerden diplomatlar için yazıldığına inanıyorlar.