Bizler etrafında toplandığımız iman ve Kur’ân hizmetini yaparken, itina ile koruyacağımız tek şey birlik ve beraberliktir.
Ve ona zarar veren veya verecek olan her şeyden uzak durmaktır. Çünkü “Biz” dedik ya, bütün mesele biz olarak devam etmek ve edebilmektir. Bizi biz yapan esasları hatırdan çıkarmamaktır.
Meselenin özü, esastan uzaklaşmamaktır. O da neye hizmet ettiğimizi unutmadan, gönül veren ve Allah’ın istihdam ettiği herkesle beraber yürüyebilmektir. Elbette dikkatli olma ve işi sıkı tutma gibi gayretler olacak. Ancak bu hassasiyet gruplaşmaya ya da inatlaşmaya sebep olmamalıdır.
Üstadımızın 21. Lem’ada belirttiği ihlâs düsturlarını iyi okumak ve sağlıklı uygulamak şarttır. Çünkü ihlâs ve tesanüd bizim olmazsa olmazımızdır. “Haklı şûrâ, ihlâs ve tesanüdü netice verdiğinden…ilh” diyen Üstadımız bize bütün hücumları def edebilmenin yolunun ‘Şûrâ-i şer’î‘ olduğunu söylemektedir.
O halde meselenin özüne odaklanmalıyız. Öncelikle meşvereti hakkıyla yapabilmeliyiz. Farklı fikirleri sabırla ve tahammülle görüşüp harmanlayabilmeliyiz. Ve onların arasından tesanüdü sağlayan ortak fikirler üretip etrafında sağlam durmalıyız. Senin benim fikrim diye bakmadan en uyumlu olanlarına hep beraber sahip çıkmalıyız.
Yoksa fikirleri çatıştırıp, zıtlıkları ateşleyip üstün gelmeye çalışmak, adına da istişare yapıyoruz demek hiçbir şey ifade etmeyecektir. Birliğimize zarar veren, her ne olursa olsun güzel değildir. Ya da başka bir deyişle; bizi bir arada tutan şey en güzeldir. Biz fikirlerimizi taraftar mantığı ile irdelemeyiz. Bir fabrikanın çarkları gibi maksadımıza uygun hareket ederiz.
Bütün bu sayılanların dayandığı nokta ise Üstadımızın dediği gibi “İtidal-i dem ve sarsılmamak”tır. Yani soğukkanlı, kucaklayıcı ve şefkatli olmaktır. Asla tehevvüre kapılmadan, müsamaha ile hareket edebilmektir. Medeni ilişkilerde basamaklara riayet etmektir. Gönülleri incitmeden, özden de taviz vermeden götürebilmektir. En azından tahrip etmemek ve tahribe sebep olmamaktır.
Risaleleri devamlı ve dikkatli okuyup ittihad ve tesanüdümüzü muhafaza etmeyi, bütün ehl-i imanı kucaklamayı hedeflemeliyiz. Çünkü Üstadımızın ifadesiyle “Bu zamanın en mühim farz vazifesi İttihad-ı İslâmdır.”
Allah, ihlâsı kazanmayı ve muhafaza etmeyi bizlere nasip etsin. Bize “Biz” olma nimetini lütfetsin. İnşallah. Âmin.