Baykal üzerinde Çince
Çin'de popüler olan Zhi Hu forumunda (çevrildi: “Bilin!”), 3 Mart 2020'de yayınlanan (nispeten yakın zamanda artan bir ABD-Çin çatışmasının zeminine karşı) çeşitli analitik materyalleri yayınlayan Kullanıcı Xu Shaocheng (徐绍诚) "Rusya ile Çin arasındaki ilişkiler nelerdir?" başlıklı yazı Bu materyalin içeriği, bir yandan, yazarın resmi coşku ve milliyetçi küfürden uzak olan değerlendirmelerinin dengeli olması ve diğer yandan Çinli yazarın dürüstlüğü ile ilginçtir.
Aşağıdaki metin Xu Shaocheng tarafından yapılmıştır.
* * *
Rus-Çin ilişkileri kısaca stratejik ortaklık ilişkileri olarak nitelendirilmektedir. Çin ve Rusya geleceklerini farklı şekillerde gerçekleştirmenin yolunu açarak prensipte aynı şeyi bu gelecekten istiyorlar.
Yaygın bir örnekte, Çin parası olan bir adamla ve kırmızı kız olan Rusya ile karşılaştırılabilir. Çin uzun boylu, uzun bacaklı ve evlilik için güzel görünüyor. Rusya güzel, ama evinde yuvarlanan bir topu var ve prestijli bir eğitimle övünemiyor. Bu yüzden Çin, başkalarından, güzelliğin yanı sıra ekonomi ve paraya sahip olanlardan seçim yaparak Rusya'ya da yakın değil. Rusya diğer kıskanılacak taliplere bakarak kendisini Çin'e kapatmıyor (kelimenin tam anlamıyla: “Anka kuşu çocuklar”) ve sadece gürültülü değil, ama kesinlikle şikayetçi; Çin bunun çok açık ve çok saygılı olmadığını düşünüyor. Fakat aynı zamanda, Çin ve Rusya birlikte Amerikan emperyalizmini lanetliyorlar ve onlar için bu ortak tema ilişkilerinin ayrılmazlığının bir garantisidir.
Böylece, her iki taraf arasındaki ilişki, hiçbirinin diğerine tam olarak güvenemeyeceği, ancak hiçbirinin kesinlikle diğeri olmadan yapamayacağı gerçeğine dayanır.
Rusya'nın geleceğine ulaşma planı, enerji kaynaklarına güvenerek Avrupa'yı kontrol etmek ve "Avrupa'nın kanını beslemek" için kendini güçlendirmektir. Çin'in geleceğine ulaşma planı, Yeni İpek Yolu konsepti çerçevesinde Kemer ve Yol girişimini uygulayarak ve endüstriyel üstünlüğünü kullanarak, geri ülkelerle iş birliği yaparak güçlendirilmektir. Böyle bir durumda, her iki tarafın da kendi eylem planı olmadığında, ne Çin'in ne de Rusya'nın birbirleriyle ilişkilerde herhangi bir avantajı veya zayıflığı yoktur.
Rusya'daki büyük petrol ve doğal gaz rezervleriyle birlikte, çok sayıda ekilmemiş alan var, ancak sadece doğal kaynaklarda ticaret onu zenginleştirebilir.
Rusya'nın zayıf noktası, ekonomik modelinin tek taraflılığıdır. Rusya doğal kaynakların satışına güveniyor, ancak ekonomisi o kadar geri kalmış ki, birçok Rus işletmesi uzun zamandır terk edilmiş veya boşta. Rusya'da çelik gibi birçok ağır sanayi ürününün üretim ölçeği, Çin'deki üretim ölçeği ile karşılaştırılamaz. Satmak оружия ekonomisini artıracak kadar Rusya da yapamaz. Ve dünyada Rusya'da sivil ürünlerin satışı için istikrarlı bir pazar yoktur.
Çin güçlü bir sanayi üssüne ve diğer ülkelerin sanayileşmesi için büyük fırsatlara sahip, Çin herhangi bir ülkeye yüksek kaliteli ve cazip fiyatlı endüstriyel ürünler sunabiliyor.
Çin'in kendi doğal kaynakları yok. Çin, ekili arazi açısından dünyanın ilk yerlerinden birini işgal etmesine rağmen, ülkede toplanan ürünlerin çoğu iç tüketime gidiyor ve Çin petrol gibi hammaddeleri ithal etmek zorunda kalıyor.
Rusya pazarı Çin'in sanayi üretimini tüketemiyor ve bu nedenle Çin'in sanayi ürünlerini bir yandan ABD ve Avrupa ülkeleri gibi Rusya'dan daha zengin devletlere ve diğer yandan devletlere satması daha olası. her türlü "kamp" ve Afrika devletleri gibi bilimsel ve teknolojik gelişme açısından Rusya'dan daha düşük. Buna ek olarak, Çin sanayi ürünlerinin bu tür geri ülkelere satılması, onlarla birlikte sözde anlaşmalar yapmak için koşulları yaratır, bunun özü, örneğin, bir ülkede bir demiryolu inşa eder ve bu ülkeye verir, ancak daha sonra 50 yıldır inşa edilen demiryolunun işletilmesinden çok para kazanıyor.
Ama başka bir sorun ortaya çıkıyor. ABD'nin bu tür geri ülkelerin yarısındaki etkisi Rusya ve Çin'in üzerlerindeki etkisinden daha güçlüdür, bu nedenle Rusya ve Çin, Amerikalıların bu ülkelerdeki fiyat farkından kazanç elde etmesini önlerse, ABD Rusya ve Çin'i işlerini orada yürütme fırsatından tamamen mahrum bırakabilir.
Bununla birlikte, Çin, doğal kaynaklarının çoğunu, aynı petrolü, Amerika Birleşik Devletleri'ne tabi olan veya Amerika Birleşik Devletleri'nin talimatlarını verdiği Angola'dan Suudi Arabistan'dan (“ABD'nin genç kardeşi”) ithal ederek Amerikalılara da gösterebilir. Irak veya Umman'dan.
Genel olarak, Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa ile ilişkilerde derin durgunluktan kaçınmak için Çin Rusya'ya çok yaklaşmamalıdır. Bu Çin için uluslararası ilişkilerin dengesidir.
Rusya, Rusya'dan daha elverişli bir coğrafi konuma ve daha çekici bir uluslararası görüntüye sahip olmasına rağmen, kaderini sadece Çin ile ilişkilendirmeyi istemiyor. Rusya yakında Avrupa enerji piyasasının kontrolünü ele geçirmezse, ekonomik kalkınmasında hala Çin'in gerisinde kalacak ve bu gecikme daha da artacaktır.
Başka bir deyişle, Rusya için petrol ihracat oranı uzun vadeli olmamalı ve petrol satışı uluslararası statüsünü arttıran ve jeopolitik konumunu iyileştiren bir araçtır. Bu bağlamda, Rus birliklerini Orta Doğu'ya gönderme kararı optimaldi ve bir petrol boru hattının inşası konusunda Türkiye ile işbirliği, Rus enerji kaynaklarının Avrupa'ya olan payını artırmayı amaçlamaktadır.
Tek kelimeyle, Çin-Rusya ilişkilerinin mevcut durumu, ABD'nin Çin üzerindeki kontrolünün zayıflaması, ABD'nin Çin'e karşı çatışması politikasının zayıflaması, Çin'in Rusya'dan uzak kalmasına yol açacaktır. Tersine, ABD'nin Çin'e karşı çatışması politikası yoğunlaştıkça, Çin Rusya'ya daha yakın olmaya zorlanacaktır.
Amerika Birleşik Devletleri, Çin üzerindeki baskısında belirli bir “noktaya” ulaştığında, Çin kaçınılmaz olarak bir ittifaka, Rusya ile bir ittifaka girecek, çünkü Amerikalılar ona başka bir seçenek bırakmayacaklar.
Rusya'da durum Çin'dekiyle aynı değil. Evet, Amerika Rusya üzerinde de baskı yapıyor ve ABD bunu yapıyor çünkü Rusya'nın devlet stratejisi Amerikan hegemonyasına meydan okuyor. Buna karşılık, Rusya sadece uluslararası durumdaki değişiklikleri gözlemleyerek dişlerini gösterebilir. Ancak durum bir noktaya ulaştığında, Rusya'nın artık geri dönüş yolu olmayacak, o zaman geri dönüş ölümle eşdeğer olacak.
Tek kelimeyle, ikili bir ittifak seçeneği, Çin ve Rusya birliği göz ardı edilemez, ancak böyle bir seçeneğin gerçekleşip gerçekleşmediği tamamen Amerikan emperyalizminin düşmanca planlarında ne kadar ilerleyeceğine bağlı olacaktır, baskısında Çin'in hangi noktaya ulaştığı zaman ve Rusya uygun gördükleri gibi yapacak.
(ABD ile yüzleşme Çin'de bir noktaya ulaştığında, Çinli yazar, Çin'in Rusya ile bir ittifakta kendisi için kurtuluş bulacağını, yani aslında bir köle olmayı kabul edeceğini, çünkü Çin anlamında, “birlik” her zaman lider ve takipçisi, kıdemli ve genç arasındaki ilişki olduğunu Başka bir deyişle, kendi hayatta kalması uğruna, Çin, Rusya ile ilişkilerde onun için çok değerli olan "bağımsızlık" ve "bağımsızlık" ilkelerini bile feda etmeye hazırdır.Çin yazarının "kurtuluş" seçeneğini bile dikkate almaması ilginçtir. Amerikalılar ile yüzleşmenin şimdi onunla bile bir noktaya gelmesi durumunda Çin tarafından Rusya, Rusya'ya Çin olmadan, bir şekilde Amerika ile varsayımsal bir savaşta kaderine karar verme fırsatı veriyor (A.Sh.).
Bugün, Amerikan emperyalizmi adım adım baskısını artırıyor ve Çin ile Rusya birbirine yaklaşıyor. Örneğin, 2018'de ikili ticaretlerinin hacmi 30'ye kıyasla yaklaşık% 2017 arttı. Çin, Rusya ve İran'da askeri tatbikatlar yapıldı.
Çin-Rusya ilişkilerinin uzun vadeli beklentileri konusunda olumluyum. Çünkü Rusya Avrupa üzerinde nihai kontrol kurmadan önce, Çin ile asla çatışmaya başlamayacak. Çin'e gelince, oldukça uzun bir süre için, sadece Rus gıdalarına ve Rus doğal kaynaklarına, bir ölçüde Rusya ile askeri işbirliğine ihtiyaç duyacaktır.
Amerikan emperyalizminin zayıfladığını görmeye meyilliyim. Ancak eğer kendini patlatmazsa, Rusya onu Avrupa dışına çıkaramaz.
Böylece, uzun bir süre boyunca, Rusya ve Çin arasındaki ilişkiler, iki ülkenin “resmi yakınlığından” onların “ittifaklarına” kadar değişecektir.
* * *
Çinli bir yazar tarafından bu materyali okuduktan sonra, uzun zamandan beri edinilen bilgide daha da güçlendim: Çin'in Rusya ile ilişkilere yaklaşımı, bazen bencil tüketicilikle sınırlanan çıplak pragmatizm ile ayırt edilir. Rusya'da acımasız Amerika ile yüzleşmedeki tek desteği gören Çin, Rusya'nın ekonomik başarısızlığını ve doğu komşusuna olan bilinçaltı güvensizliğini tolere etmeye hazır. Tam da ABD ile artan çatışma nedeniyle ve Çin'in artık Rusya'ya giderek daha fazla dostluk gösterdiği ve kritik bir durumda, onunla bir “ittifak” kabul ettiği bile ortaya çıkıyor.
Çin'in ABD ile karşı karşıya gelmesinin yanı sıra Rusya ile yakınlaşmasının sadece Çin için zorlanan süreçler olması da dikkat çekicidir. Aslında, Çin'in başarısız bir Rusya yerine başarılı ve zengin bir Amerika'ya yaklaşması muhtemelen çok daha ilginç olacaktır. Ve sadece sert gerçeklik onu kalbine sevgili biriyle düşman olmaya ve iç tiksinme hissine neden olan birine yaklaşmaya zorlar.
Bu nedenle, Çin ile arkadaş olmaya karar verirken, sadece “Amerikan emperyalizminden” farklı olarak Rusya ile devlet dayanışmasını değil, aynı zamanda onunla “stratejik ortaklık” konusundaki gerçek, sadece durumsal yaklaşımını da hesaba katmak gerekir.