Travma sonrası stres bozukluğunun (TSSB) başlıca özelliği, trafik kazası, çatışma, tecavüz, yangın gibi herkesi korkutan, kişinin fizik bütünlüğünü tehdit eden ya da ölüm tehlikesi oluşturan bir olaydan sonra özgül bir takım semptomların gelişmesidir. Benzer bir olayla karşılaşan ya da sadece şahit olan kişi, olaydan aşırı korktuğunu, çaresizlik ya da dehşet duygusu yaşadığını belirtir.
Sosyal fobi; toplum içinde otururken, konuşurken ya da herhangi bir eylem yaparken kızarma, terleme, ellerin titremesi, kendini küçük düşürecek yanlış bir şey yapma korkusu olarak algılanır. Bu nedenle kişi topluluk içine girmekten kaçınır. Girmek zorunda kalınca da sıkıntıya bağlı ortaya çıkan belirtilerden rahatsız olur. Kişi bu korkunun ve belirtilerin topluluk içinde herkes tarafından fark edileceğinden de korkarak topluluğa girmekten çeşitli bahaneler bularak kaçınır.
Toplumda hastalığın hayat boyu görülme yaygınlığı %1.5-3 arasında değişmekte olup, hastaların 3/4’ünü kadınlar oluşturmaktadır. Hastalık kadınlarda %2.1, erkeklerde %0.6 oranında görülmektedir. Kişilerin 1/10’u hayatları boyunca en az bir kez panik atak geçirmekte ve bunların yaklaşık olarak 1/6’si panik bozukluğa dönüşmektedir. Olguların 3/4 kadarında kendiliğinden başlar, herhangi bir açık çevresel etken bulunmaz. İlk atak sıklıkla 20-30 yaşları arasında başlar.
Sıkıntı, bunaltı, endişe, kaygı, dilimizde anksiyete karşılığı olarak kullanılan kelimelerdir. Hastalar bu durumu kötü bir şey olacakmış hissi, hoş olmayan bir endişe hali ya da nedensiz bir korku şeklinde ifade ederler. Ruhsal açıdan anksiyete, bedensel belirtilerin de eşlik ettiği, normal dışı, nedensiz bir tedirginlik ve korku hali diye tanımlanabilir. Kişi huzursuzdur, kötü bir şey olacağından endişe etmektedir, ancak bu durumu açıklayacak nesnel bir tehlike ya da tehdit kaynağı gösterememektedir. Anksiyete, korkuya benzer bir duygu olmakla birlikte, anksiyeteyi ortaya çıkaran uyaran korkudaki kadar net değildir.
Özgül fobi, açıkça görülen, nesne ve durumlardan belirgin, sürekli ve anlamsız korku duyma halidir. Korku odağı bir nesne ya da durumun varlığı (Örn; kaza geçirme korkusu ile uçağa binememe ya da araç kullanamama, ısırılma tehlikesi ile köpeklerden korkma vs.), ya da böyle bir durumla karşılaşacağı beklentisi ile başlayan, aşırı ya da anlamsız, belirgin ve sürekli korku duyma halidir. Fobik uyaranla her karşılaşıldığında kişide aniden başlayan bir sıkıntı tepkisi ortaya çıkar. Kişi bu denli korkmanın anlamsız olduğunun farkındadır. Ya fobik duru(lar)dan kaçınır ya da yoğun bir sıkıntıyla bunlara katlanır. Çocuklarda özgül fobi tanısı koymak için korkunun anlamsız olduğunun farkında olma şartı aranmamaktadır. Fakat 18 yaşın altında bu korkunun en az 6 aydır var olması tanının konması için gereklidir.
%1-1,8 arasında görüldüğü saptanmıştır. Hafif şekilleri de dahil olmak üzere hayat boyu rastlanma oranI %5,9 olarak bulunmuştur. Genellikle ergenliğin başlangıç yaslarında baslarken çocukluk yaslarında da başlayabilmektedir. Hastaların üçte ikisinde belirtiler 25 yaşından önce başlar. %15’ten az vakanın ise 35 yas sonrasında başladığı saptanmıştır. Ortalama başlangıç yası 20 olup, erkeklerde ortalama 19, kadınlarda ise ortalama başlangıç yaşı 22 olarak saptanmıştır.