30 Ağustos Zafer Bayramı’nın 93.Yılının kutlandığı bu haftada, Kayserispor karşısında zafer kazanmak istedik. Hatta isteğimizi sahaya da yansıttık, oyuna daha etkili başladık. İstatistiklere bakıldığında topa sahip olma oranımız %60… Aslında 2. yarıya ne güzel görüntülerle başlamıştık, tam bir fair play çerçevesinde İbrahim Dağaşan’ın Nakoulma’ya yaptığı fauldan dolayı özür dileyip gönlünü alması. Kart görmesi gerekirdi ayrı, ama orada benim dikkatimi çeken, hakeme itiraza takım olarak gidilmesi ki istenilen baskı kurma davranışı budur. Daha sonra Welliton’dan gelen golle skor üstünlüğü, yüzümüzün gülmesi. Taaa ki yediğimiz bireysel hatalarla dolu gole kadar. Oktay Delibalta’nın hesap hatası kısa pası, Mihaylov’un kalesini erken terketmesi ve skorun 1-1 olması. Sonrası ne oldu? Sonra tükendik… Gerek psikolojik, gerek fizyolojik olarak 90 dakikayı istediğimiz gibi sonlandıramadık. Her ne kadar saha içinde diğer oyuncular ve hocamız, Oktay’a moral vermek için omuzunu sıvazlasa da genelde bireysel hata yapanlar, o “an”a takılıp kalır. Buna konsantrasyon eksikliği diyebiliriz. “Ben o hatayı nasıl yaptım?” düşünceleri kalan dakikalarda beynimizi kemirir ve geçmiş hatalar yüzünden gelecekte de başarılı olmamızı engeller. Mihaylov’da Oktay‘da 70. dakikada kaldı. 85. Dakikada da 2. gol geldi ve bizim için sonuç kabullenildi.
Mihaylov’un hatası; maç içerisinde iki kere daha kalesindende uzaklaşarak top aldığı için, reflex haline gelmiş davranışı yaparak kalesini terk etti. Pozisyonu bire bir değerlendiremedi. İnancıysa, ‘’ diğerlerini aldım bu topu da alırım ‘’ oldu. ‘’Şartlanma!’’.
Maç sonuna doğru sinirler gerildi, sahada görmek istemediğimiz tansiyon yükseltici hareketler. Önce Nakoulma ve Simic arasında yaşananlar sonra Wellinton’ın tansiyon yükseltici hareketlere maruz kalması. Kayserispor’un daha genç kadrosunun kondisyon farkı ortaya çıktı. Bizim takımın ‘’öğrenilmiş çaresizlik sendromu’’ dediğimiz, ‘’nasılsa yenileceğiz’’ düşünceleri ile karşılaşma hem 1 den 2 bitti hem de, 1-2 skor ile bitti.
Tek istediğimiz milli takım arasına kafamız rahat, daha huzurlu, üç puanla girmek idi. Olmadı..
Klasik laf ‘’önümüzdeki maçlara bakalım’’; da aynı şeyi yaparak farklı sonuç beklenemez. Farklı sonuç almak için farklı yöntemler denemeliyiz; tıpkı takıma yeni kan diyeceğim ama eski kanları geri almak gibi…
Yönetim Servet Çetin, Nihat Şahin ve Sinan Kaloğlu ile anlaştı çünkü takımı ateşleyebilmek için bir değişiklik gerekli idi. İnançları değiştirmek, umut vermek, güven duygusunu yaratmak için.
Bu karar maçın sistemine yansımasa bile takıma ve taraftara psikolojik olarak iyi gelecek, güven duygusunu tazeleyecek. Yeni bir sayfa açacak. Motive edecek.
Davranışlarımızın, bir işi yapmamızın temelinde gereksinimlerimiz ile inançlarımız, değerlerimiz ve tutumlarımızdan kaynaklanan güdü sistemimiz vardır.
Psikoloji dilinde kullandığımız “güdülenme”; nam-ı diğer “motivasyon”, güdünün etkisiyle davranışa yol açan ve bu faaliyeti sürdüren sürecin adıdır. ”Motivasyonumuz” ne kadar güçlüyse bir işi yapma gücümüz de o kadar artar.
“Sporda motivasyon” spor psikologlarının üzerinde önemle durduğu konulardan bir tanesidir. Takımın başarısı da başarısızlığı da motivasyonuna bağlanabilir. Kaybedilen bir maçın sonucunda “iyi motive olamadık” gibi ifadelerin kulllanıldığını işitiyoruz okuyoruz.
Dolayısı ile Mesut Bakkal ve ekibinin iyi bir motivatör olması bekleniyor. Sporcularını yakından tanıması, onların ilgi ve gereksinimleri konusunda gerekli bilgiye sahip olması gerekiyor. Bu yüzdendir ki; teknik adamlar kendi takımlarını kendileri kurmak isterler. Fakat transfer yasağımız nedeni ile eldeki kadro ile devam etmek zorunda kalındığından bu durum teknik ekip için de kolay değildir. Zamana ihtiyaç vardır. Bireysel hataları engelleyebilmek için; Mesut Bakkal’ın oyuncusunun başarıyı ve başarısızlığı nasıl yorumladığının üstünde durması, çözümlemesini yaparak olumlu davranış geliştirmesi gerekmektedir. Seremonideki takımımızı gözlemlediğimde, ilk 11’de 8 yabancı 3 yerli oyuncu ile sahadayız. Soldan say Murat, Nakoulma, Wellinton, Khalili, Vederson, Oktay, Mitrovic, Pedriel, Sadiku, Mihaylov, Serkan (Vedersonu da yabancılara aldım). Biliyorum aynı dili konuşanlar değil, aynı duyguları paylaşanlar anlaşır fakat yine de kültürel farklılıklar ve tercüman kullanmakta motivasyonu zorlaştırıcı etkenlerdir.
Lig başında 3 maç kaybetmek vahim bir durum değildir, önemli olan özgüvenimizin kaybolmamasıdır. İçsel motivasyon da diyebileceğimiz kendimizle ilgili olumlu düşüncelerimizin devam etmesi önemlidir. Dün dünle beraber gitti. Bugün yeni şeyler söylemek lazım…
Yönetimin, teknik ekibin, taraftarların, oyuncuların hatta basının duygularını ifade edeceği, düşüncelerini dile getireceği eteğindeki taşları dökeceği iyi bir süreç. Deşarj ortamı yaratarak sorunların konuşulması gerekecektir. Lider oyuncu transferlerinin olumlu yansımaları olacaktır.
Ayrıca büyük maçlar öncesi; sadece kişinin kendisi ile ilgili olumlu düşünceleri ve inançları ayrı bir motivasyona gerek olmadan mucize olarak adlandırılabilecek başarılar elde edilmesini sağlar.
İhtiyaçlarımızın farkında olmamız “başarı “ için önemli bir yoldur. Mevlana´nın dediği gibi “başarılı insanları başarısız insanlardan ayıran tek fark, başarılı insanlar, başarısız insanların görüp de yapamadıklarını yapabilen insanlar olmalarıdır.”
Başarmak tamamen bizlerin elindedir. Zafer inananlarındır…
Sevgilerimle ,
Ulaş Özdemir