Tapınak Şövalyeleri hakkında hangi ilginç gerçekleri bildiğini düşünüyorsun? Günümüzde, insanlar “Tapınakçı” kelimesini duyunca, “Assassin Creed” video oyunlarındaki kötü adamları ya…
Günümüzde, insanlar “Tapınakçı” kelimesini duyunca, “Assassin Creed” video oyunlarındaki kötü adamları ya da Dan Brown‘un “Da Vinci Şifresi” kitabındaki garip gizli toplumu düşünüyor. Tapınak Şövalyeler tarihteki diğer tüm insanlar gibi nefes alan, yaşayan, gerçek insanlardan oluşuyordu. Yakında keşfedeceğiniz gibi, birkaç kişi olarak başladılar ve baskın, güçlü bir güç haline geldiler.
Fakat bu gizemli şövalyeler kimlerdi? Ve kaçınılmaz ölümlerine neden olan şey neydi? Bu soruları ve daha fazlasını cevaplamak için buradayız.
Öyleyse kılıcını ve kalkanını hazırla, bu gizemli topluluk hakkında bildiğini sandığın her şeye meydan okuyacağın Tapınak Şövalyeleri hakkında büyüleyici gerçekler…
Hacıları korumak için kuruldu.
Kudüs’ün 1099’da Haçlılar tarafından ele geçirilmesinden sonra, Orta Doğu’nun her yerinden Hıristiyan hacılar Kutsal Toprakları ziyaret etmeye başladı. Şehir bir miktar koruma altında olmasına rağmen, çevredeki alanın çoğu hırsız ve haydut çetelerinin kontrolü altındaydı, bu şüphesiz ki savunmasız hacıların aleyhine bir durumdu. İşte Tapınakçıların ilk devreye girdiği yer burasıdır.
1119’da ilk Haçlı Seferi’nde savaşan şövalyelerin bir kısmı, sonradan Tapınak Şövalyeleri olarak bilinecek kardeşliği kurmak için Kudüs Kralı II. Baldwin’in emri altında bir araya geldi.
Bu yeni düzen hacıları ve “Outremers” olarak bilinen çevredeki krallıkları korumaya adanmış bir manastır savaşçı düzeniydi.
Ve onları çok fazla macera bekliyordu.
Kökenleri
Tapınakçılar için her şey kolay değildi. Emrin varlığının ilk 10 yılında, şövalyeler üyelik ve finans ile büyük mücadele verdi. Kurulduktan sonra, kardeşlik sadece dokuz şövalyeye ve daha da az ata sahipti, böylece tek bir atın sırtına binen iki zırhlı şövalyeyi betimleyen Tapınakçıların en ünlü sembollerinden birine ilham verdi. Bu emrin 1129’deki Roma Katolik Kilisesi tarafından resmen tanınmasına ve Kutsal Toprakların dışında daha fazla popülerlik kazanmaya başlamasına ve sonunda tüm Christendom’da bir güç kuruluşu haline gelmesine kadar böyle devam etti.
Mesih’in ve Süleyman Tapınağı’nın Askerleri- The Poor Fellow
Tarih boyunca; “Tapınakçılar, Tapınakçılardan, Tapınak Şövalyelerine, Zavallı İsa Şövalyelerine ve Tapınak Düzeninin Şövalyelerine” kadar neredeyse sayısız isimlendirildi. Bunlardan biri de “Mesih’in ve Süleyman Tapınağı’nın Askerleri- The Poor Fellow”. Bu tam ad, Tapınakçıların ilk haçlı seferinden sonra kurduğu tarihe kadar uzanır ve yoksulluk yeminine atıfta bulunur.
Süleyman Tapınağı
Süleyman Tapınağı, bir zamanlar El-Aksa Camii’nin yanı sıra, ünlü Kaya Kubbesi’nin bulunduğu, kutsal Kudüs şehrinde Tapınak Dağı’nda bulunduğu sanılan bir Hıristiyan tapınağıydı. Kudüs ilk Haçlı Seferi sırasında Haçlılar tarafından ele geçirildiğinde, Al-Aqsa’yı Süleyman’ın Tapınağı olarak değiştirdiler. Caminin, orijinal tapınağın kalıntıları üzerine inşa edildiğine inandılar ve daha sonra bütün yeri, tapınaktan sonra kendileri adlandıracak ve 1187’deki Kudüs’ün Müslüman güçlerine düşmesine kadar merkez olarak kullanacakları yeni kurulan Tapınakçılara verdiler.
Haçlı seferleri
Şövalyeler, Tapınakçılar Haçlı Seferleri sırasında çok aktifti. Üstün donanımları, eğitimleri ve taktikleri ile birçok savaşın kaderini döndürmede kilit rol oynadılar. Sık sık, fethedilen veya fethedilen arazilerde yeni kurulan haçlı devletler için koruyucu ve güçlendirici olarak hizmet verdiler. Hacılar, tedarik yolları ve hatta tahkimatların korunmasına bile yardımcı oldular.
1189-1191’de Acre Kuşatması, 1177’de Montgisard Savaşı, 1218-1219’da Damietta’nın fethedilmesi gibi birçok büyük ihtilafta zafer kazanılmasına yardımcı oldular. İşin tuhaf yanı ise 1204 yılında geçiyor.
1204’te Haçlı kuvvetleri, antik kenti işgalcilere karşı savunmak için çağrıldı, fakat bunun yerine, kenti kendileri yağmaladılar ve yok ettiler.
Beyaz mantolar
Bir Tapınak Şövalyesi’nin en belirgin özelliklerinden biri, giydiği beyaz mantolardı. Emir altındaki tüm şövalyelerin günün her saatinde kırmızı artı (Haç işareti) işaretli beyaz bir astar giymesi gerekiyordu ve giymedikleri sürece yemek yemeleri ve konuşmaları bile yasaktı. Savaşa girseler bile şövalyeler, beyaz mantolarını, zincirlerini takarlardı ve atlarına Templar kızıl haçını gösteren beyaz süvari ile takarlardı.
Tapınakçı Haçı
Kızıl Haç, muhtemelen Tapınakçıların en iyi tanınan sembolü. Pankartlarından, kıyafetlerine ve hatta atlarının üzerinde, her şeyde göründüğü gibiydi. Haçlar genellikle beyaz veya siyah bir arka planla çerçevelenmiştir ve kanın, saflık ve şehitliği sembolize ettiği düşünülmektedir. Tapınakçılar, Tanrı için hayatlarını bırakmaya ve savaşta ölerek şeref almaya istekliydiler.
Savaşları
Tapınak Şövalyeleri savaşa gelince çok katı kurallara sahipti. En önemli kurallardan biri, kızıl haç savaş alanı üzerinde uçarken, bir şövalyenin asla teslim olamayacağıydı. Yeminlerinin bir parçası olarak, tüm Tapınakçılar ihtiyaç duyulduğunda düzen için hayatlarını bırakmayı kabul ettiler, yani bütün bayraklar düşene kadar silahlarını bırakamayacak ya da geri çekilme girişiminde bulunamayacaklardı. Mükemmel eğitimleri ve ağır silahlarıyla eşleştirildiğinde, son nefeslerine kadar savaşmak için bu ödünsüz bağlılık ve isteklilik Tapınak Şövalyeleri’ni herhangi birinin savaş alanında karşılaşabileceği en korkunç düşmanlardan biri yaptı.
Herhangi bir savaş eğitimi yöntemleri yoktu.
Tapınak şövalyelerinin iyi silahlandırılmış ve inanılmaz derecede iyi eğitilmiş olduğuna dair bir tartışma yoktur. Bununla birlikte şaşırtıcı bir şekilde, kardeşliğin belirlediği herhangi bir düzenleme ya da eğitim standardı yoktu. Bu muhtemeldir, çünkü şövalyelerin Tapınakçı olmadan önce eğitim almış olmaları bekleniyordu. Birlikte antrenman yapmamalarına rağmen, tüm Tapınak Şövalyeleri; kılıç, zırh ve ata binme konusunda ustalık kazanmışlardı, ayrıca savaş taktiklerinden de iyi anlıyorlardı.
Tapınakçı Eschielle
Tapınakçılar eschielle ve filo ustalarıydı, ölümcül örgütlü yükleri savaş alanında inanılmaz derecede etkiliydi. Şövalyeler sıkı sıkıya örülmüş bir formasyon oluşturacak ve düşmanı savunmada, piyadeler veya diğer askerler tarafından istismar edilebilecek, düşmanı dağıtmak ve günü kazanmak için düşmana kafa atmaya başlayacaktı.
Kavram olarak basit olsa da taktiğin savaş sıcağında çıkarması inanılmaz derecede zordu ve taktiği hayata geçirebilmek için, eğitilmiş mükemmel bir organizasyon, iyi bir binicilik ve iyi silahlı asker birlikleri gerektiriyordu. Teknik, etkili bir şekilde uygulandığında neredeyse her zaman zafer sağlamıştır. Ancak, kusurlu olduğu zaman, şövalyelerin düşman hatlarının arkasına dağılma ve mahsur bırakılma ihtimali vardı, ki bu söz konusu olduğunda yenilgi kaçınılmazdı.
Çoğu Şövalye bile değildi
Tapınak Şövalyelerinin temel işlevi askeri güçleri olmasına rağmen, düzenin büyük çoğunluğu şövalyeler değildi. Herhangi bir zamanda Tapınakçıların içinde sadece birkaç yüz gerçek şövalye vardı. Üyelikleri, geri kalanı piyade askerleri ve kareler, rahipler, işçiler ve hatta kadınlar dahil savaşçı olmayan üyelerden oluşuyordu.
Paralı Askerler
Tapınak Şövalyeleri, şövalyelerin savaş alanındaki yükünü desteklemek için paralı ordular tutmaya karşı değildiler. Özellikle Haçlı Seferleri sırasında, Tapınakçıların Hıristiyanlaştırılmış Selçuklular ve Orta Doğu Ortodoks Hıristiyanlarından oluşan Turcopoles, Anadolu hafif süvari ve at okçu birimlerinden yardım aldıkları bilinmektedir. Hatta bazı paralı askerler Tapınakçılara resmen Çavuş olarak bilinen şövalye olmayan savaşçılar olarak katılmaya devam ederdi.
Tapınakçılarda Kadınlar
Şövalyeler olamasalar da, çağın kadınlarının savaşması beklenmediğinden, çoğu Tapınakçı fıkralarında düzenin ruhsal çabalarına yardımcı olacak kadınlar vardı. Bu kadınların çoğu, rahiplere dualarında yardımcı olacak, savaş alanından dönen askerlere tıbbi ve psikolojik yardım sunan rahibelerdi. Kadınlar hem erkekler hem de tam bir Tapınakçı olmak için gereken yeminleri almamasına rağmen, kardeşliğe düzenli olarak bağış yaparak ortak üye olabilirlerdi.
Şövalyelerin genellikle uzun sakalları vardı
Tapınak kanunu tarafından hiçbir zaman teknik olarak gerek duyulmamasına rağmen, manastır yaşam tarzından gelen şövalyelerin çoğu zaman uzun gür sakalları vardı. Popüler olduktan sonra, büyük bir sakal, Tapınakçıların görünümünün belirleyici bir karakteristiğine dönüştü, hatta onlara “Sakallı Kardeşler Nişanı” takma adını bile kazandırdı. Bir süre sonra çabuk algılanma ve yakalanmayı önlemek için sakallarını traş ettiler.
Avrupa çapında toprak sahibi oldular
Güçlerinin zirvesinde Tapınakçılar; İngiltere, Portekiz, Bohemya ve aralarında bulunan geniş mülklerle Christendom’un dört bir yanındaki toprakları işgal etti. Bir noktada, Doğu Akdeniz’deki tüm Kıbrıs adasına sahip olduklarından o kadar güçlendiler ki zenginlikleri devasa boyutlara ulaştı. Bütün bu topraklar, Şövalyeler ve Tapınakçılarına insan gücünden, ekipmanlarından ve fonlarından faydalanabilecekleri devasa kaynaklar verdi. Güney Avrupa, Anadolu ve Suriye kıyılarında devriye gezen oldukça büyük bir donanma filosu bile oluşturdular.
Kendi feodalizm biçimlerine sahiplerdi
Tapınakçı düzeni gittikçe daha fazla toprak kazandıkça, kısa süre sonra yeni konuları yönetmek için bir sisteme ihtiyaç duyduklarını gördüler. Bir tür alternatif feodalizm kurdular ve topraklarını, konuşulan dilleri temel alan özerk bölgelere böldüler. Her biri hem sivilleri hem de ildeki Tapınak düzeninin işlerini denetleyen yüce bir “Büyük Üstat” tarafından yönetildi. İller arası iletişim önemliydi ve emrin tek bir kurum olarak kalmasını sağladı. Yerel sorunlar daima bölgesel Büyük Üstadın yetkisine bırakılacaktı.
İlk modern bankalardan birini yarattılar
Genellikle çok güvenli ve iyi bir şekilde belgelendirildiklerinden, birçok değerli Tapınak manastırı, değerli eşyalar ve önemli belgeleri saklamak için yerel halk tarafından güvenli bir yer olarak arandı. Bu nedenle Tapınakçılar, insanların servetlerini saklama, kredi alma ve hatta çek yazma yöntemleriyle tarihteki ilk “modern” bankalardan birini yarattılar. Sistem Avrupa’da o kadar yaygınlaştı ki, birçok kral ve zengin soylu, servetlerini Tapınak bankalarına verdi.
8
Gizli bir şifreleri vardı
Erken bir bankacılık sistemi kurumu ile Tapınakçıların, finansal veya gizli bilgileri siparişteki diğer mezhepler ile paylaşması gerekiyordu. Bunu başarmak için Tapınakçılar bir şifre yarattılar. Bugün bize görünüşte basit görünse dahi, orta çağda çözmek neredeyse imkânsızdı. Şifre, doğada yaygın bir pigpen veya tic-tac-toe şifresine benziyordu. Ancak, geleneksel ızgara yerine Malta Haçı varyantına dayanıyordu.
Şövalyeler yoksulluk içinde yaşadı
Tapınakçı düzenin engin zenginliğine ve mülküne rağmen, bireysel şövalyelerin tüm maddi zenginliklerini isteyerek imzalamaları ve aynı zamanda bir keşişe benzer bir yoksulluk, iffet, itaat içinde olmaları ve yemin almaları bekleniyordu. Yine de şövalyeler ortalama keşişten daha fazla özgürlüğe sahipti. Yaz sıcağını biraz daha katlanılabilir kılmak için manastırları kendi zamanlarına bırakmalarına izin verdiler.
Kutsal Kâse
Tapınakçıları Kutsal Kâse ile bağlama fikri sadece “Da Vinci Şifresi” yazarı Dan Brown’a ait değildi. Bir zamanlar İsa Mesih’in kanını tutan efsanevi kadeh aslında, Tapınak Şövalyeleri, Kardeşliğin Gizliliği ve hem Papa’ya hem de Kudüs Topraklarına yakın bağları nedeniyle, 12. Yüzyılın başlarında yaşayan halk için bir tür komploya dönüştü ve birçok efsane üretildi. (Y.N: Dan Brown’a ait Da Vinci Şifresi kitabını okumanızı kesinlikle tavsiye ederim. )
Yasanın üstündeydiler
Tapınak Şövalyeleri, tüm yerel ve bölgesel yasaların üstünde olmanın önemli bir adımını atmıştı. Yasalar ve krallıklar yerine, sadece Papa’ya hesap verdiler. Bu karar, 1139 CE’de, Papa Innocent II tarafından, şövalyelerin herhangi bir yerel hükümet engeliyle uğraşmak zorunda kalmadan, sınırlar arasında serbestçe dolaşabilmelerini sağlamak için bir gerekçe olarak yürürlüğe kondu. Vergilerin çoğunu ödemeleri gerekmiyordu ve neredeyse kanunun üstündeydiler.
Güçleri sonunda onların çöküşüne yol açtı
Tapınakçıların zenginliklerini ve toprağını biriktirmeleri onlara çok sayıda güçlü düşman yaptı. Birçoğu, Tapınakçıların Avrupa üzerindeki kontrolleri nedeniyle tehdit altında hissediyorlardı. Haçlı Seferleri’nden sonra, Tapınakçıların bu kadar yayılmasından dolayı halktan gelen destek olarak kayda değer bir düşüş yaşandı. Düşmanları fırsatı değerlendirdi.
Yolsuzluk ve havacılığın söylentileri kıtaya yayıldı, Tapınakçılar tarafından tehdit edildiğini veya kıskandığını düşünen krallar ve soylular tarafından teşvik edildi. Bunlardan biri ise Fransa Kralı IV. Philip’ten başkası değildi. Tapınakçılara olan nefreti ve güvensizliği, Tapınakçıların sonu oldu.
Kara Gün 13 Cuma’nın olası bir kökeni
13. Cuma gününün kökeni hakkında pek çok teori var, bunlardan biri ise Tapınak Şövalyeleri ile ilgilidir. 1307 yılının 13 Ekim Cuma günü Kral Philip IV, Fransa’daki tüm Tapınakçıların eşcinsellik, haça saygısızlık etme ve İsa’nın inkâr edilmesi suçlamalarıyla tutuklanmasını emretti.
Philip, hayatta kalan son Büyük Usta Jacques de Molay’da dahil olmak üzere birçok şövalyeden işkence yoluyla itiraflar çıkardı. Sonunda Papa Clement V’i suçlu olduklarına ikna etti ve tutuklanmalarına ve ardından Batı Avrupa’daki tüm Tapınakçıların yakmasına yol açtı. Pek çok tarihçi, Kral Philip’i Tapınak Şövalyelerine karşı bu tür önlemlere tam olarak neyin yol açtığını tartışsa da, en yaygın teorilerden biri, onlara ödeyebileceğinden çok daha fazla para borçlu olduğuydu.
Chinon Parşömeni
2001 yılına kadar keşfedilmemiş olan 1308 CE tarihli Chinon Parşömeni herşeyi değiştirdi.
Bu parşömen Papaz Clement V imzası taşıyordu ve söz konusu yazıda, Kral Philip tarafından kendilerine uygulanan tüm suçlamaların onaylandığını Tapınak Şövalyelerinin dağıtılmasına karar verilecek şekilde tahsis edilen resmi bir karardı.
Yaklaşık iki asır boyunca aktif kaldılar
1119 CE’deki mütevazi başlangıçlarından, Fransa’daki 1307 ve 1308’deki toplu davalara ve infazlara ve nihayet 1312’deki Papa Clement V’nin emrindeki resmi dağılmalarına kadar, Tapınakçılar yaklaşık iki yüzyıl boyunca aktif kaldılar. Bu Hıristiyanlık tarihinin tüm yıllarını doldurdu.
Sonuç olarak;
Haklarında birçok efsane ve spekülasyon üretilmiştir. Haçlı seferlerinin sonunu takiben mal varlıklarını kıskanan Fransa kralı Philip tarafından Papa İnnocent’in de iş birliği ile aforoz edilip dinsizlik ile suçlanıp, işkence edildikten sonra yakılarak öldürülmüşlerdir. Rivayete göre bir bölümü yer altına girip varlıklarını sürdürmüştür. Günümüzde bazı tarihçiler Masonların Tapınakçıların devamı olduğunu iddia etmişlerdir.
Onları sevin ya da onlardan nefret edin, Tapınakçılar efsanesinin bizi geleceğe uzun süre davet etmeye devam edeceğinden şüphe yoktur. Filmlere ve video oyunlarına iyi bakın düşündüğünüzden çok daha yakınınızdalar…
Sağlıcakla…
Bu içerik 367 kez okunmuştur
Suskunlar Dizisine Ne Kadar Hakimsiniz? Suskunlar, Türkiye'nin en uzun soluklu dizilerinden birisi olma özelliğine sahip olmasıyla beraber oyuncu kadrosu ile…
Yunan Mitolojisini Severlere 10 Soruluk Test! Yunan Mitolojisi testinde ne kadar başarılısınız? Peki 10 Mitoloji sorusunun doğrularını bulabilecek misin? Mitolojide…