Çok sıkıldım. Bu genç yaşımda öyle sıkıldım ki hayattan, hiç tat alamaz oldum.
Hergün aynı tempo… Sabah kalk, okula hazırlan, okula git, sekiz saat hoca dinle, eve gel, yazılı varsa ders çalış yoksa bilgisayar başına, gece yat, sabah kalk… Hergün aynı tempo işte. Çok sıkıldım bu tempodan. Kendimi bildim bileli bu temponun içerisindeyim.
Aslında herkesin kendine göre bir temposu var. Hayattan herkes sıkılıyor ama kimse farkında değilki. Benim gibi gerçekten sıkılmış birkaç kişi hayattan sıkıldığını farkedebiliyor işte…
Farkettimde ben hep okul varken sıkılıyorum. Mesela yaz tatillerinde hiç sıkılmıyorum. Nede olsa çalışılacak ne bir ders var nede başka birşey. Sabah akşam bilgisayar başında olurum yaz tatillerinde. Ama çoğu zamanda babamla işe giderim :)
Çok stres var üzerimde. Sınıfta kalmaktan korkuyorum. Korkuyorum çünkü notlarım çalışmama rağmen hiç iyi gelmiyor. Ne yapacam bilemiyorum. Neyse, birinci dönemi 3-4 zayıfla atlatırız ama ikinci dönem çok çalışmam lazım. İkinci dönem hergün eve gelince ilk işim bilgisayarı açmak olmayacak, ders çalışmak olacak. Benim için en iyisi bu. Nefsimi kontrol etmeyi öğrenemedim hala. Birde ders çalışmayı.
Bu dersler çok sıkıyor beni aslında. Mesela yazılılardan yüksek not alınca keyfim yerine geliyor, kendime bir güven, bir hırs geliyor. Azmetmek istiyorum. Ama sonraki yazılıda düşük not alınca… İşte o zaman düğümler çözülüyor. Ne ders çalışma isteği kalıyor ne bir başka istek. Hiç bir şey yapasım gelmiyor. Moralim çok bozuluyor düşük not aldığım zaman. İçimi bir korku sarıyor “ya sınıfta kalırsam” diye ve kara kara düşünmeye başlıyorum.
Bazen derslerde dalııııp gidiyorum öyle sıkıntıdan… Arkadaşlarım bana sesleniyor, duymuyorum. O derece dalıyorum yani. Bu düşük notlar alıyor götürüyor beni uzak diyarlara… :)
Önceden müzik dinledim mi keyfim yerine gelirdi. Ama şimdi müziklerde kurtaramıyor beni stresten ve sıkıntıdan. Çünkü artık müziklerdende sıkıldım. Hep aynı şarkıları dinlemekten, hep aynı sesleri duymaktan.
Bu stresten kurtulmanın yollarını arıyorum ama bulamıyorum. Nasıl kurtulacağım ben bu stresten bir akıl verin bana! Yoksa ben hastamıyım!? Bir piskoloğa falan mı görünmem gerekiyor acaba!? Off!.. Sıkıldım ya! Çok sıkıldım!
Az öncen de sıkılıyordum, şimdi de sıkılıyorum, az sonra da sıkılacağım. Çünkü bu yazımı yazdıktan sonra dil ve anlatım dersime çalışmam gerek çünkü çarşamba günü yazılısı var. Şimdi ben bu can sıkıntısı ile nasıl ders çalışayım söyleyin bana!
Ders çalışırken aklıma hep şu geliyor; “ya düşük not alırsam da zayıfım artarda sınıfta kalırsam?”. Aklıma bu soru geldimi düğümler çözülüyor. Ne bir ders çalışma isteği kalıyor nede başka birşey. Kapatıyorum kitabı koyuyorum kafayı. Ve tekrar düşünmeye başlıyorum…
Bence ben kafadan hastayım. Yani psikolojim bozuk. Çok stres var üzerimde. Ve bunun bir çaresi yok… Ben böyleyim ve böyle yaşamaya alışmalıyım. Bu benim hayatım. This is my life… :)Ve bu sıkılan kardeşiniz, bloguna yazdığı en uzun yazı ile sizide sıkmayı başardı. Lanet olsun!.. Ne kadar sıkıcıyım.