Yazardan:
.... Bu roman, gerçek bir hayat hikayesinden ilham alınarak kurgulanmış olup sadece yer ve şahıs isimleri değiştirilmiştir. Gerçek olamayacağına kanaat getirdiğiniz tüm çarpıcı olaylar gerçek olup sıradan bulduğunuz tüm yerleri ise tamamen kurgudur.
Sıcacık bir çay, üzerimde yumusacık bir battaniye ve elimde huzurla okuyacağım bir kitap.
“Siz kaybettiğiniz sevdiklerinizi hiç yazdıklarınızla yaşatmaya çalıştınız mı? “ cümlesi kitabı ziyadesiyle merak etmeme sebep oldu . Bu kitabı okurken benim hissettiğim tam anlamıyla şuydu: -Bir köy evindeyim ve aniden elektrikler kesilmiş, köyün hatırı sayılır bir büyüğünün etrafına oturmuş çocuklardan biriymişim gibi. ‘Löküs :) ‘ denen gaz lambasını yakmışız ve o büyüğümüzün anlatmaya başladığı hikayeleri pür dikkat dinlerken bir yandan da elektrikler gelmesin de anlatmaya devam etsin diye içten içe dua ettiğim o çocukluğumdayım. Uzun zamandır herhangi bir kitapta böyle duygulara kapılmamıştım.
Yöresel söylemiyle Hizmeker, ailesinin geçimini sağlayabilmek adına çocukluğunu ve belki de gelecek düşlerini gözünü dahi kırpmadan feda ederek varlıklı bir ağanın yanına hizmetkâr duran Hüseyin’in gerçek yaşam öyküsünü işliyor.
Roman aynı zamanda, Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk kurulduğu günden bu yana içinde bulunduğu siyasi çalkantıların, Anadolu insanının gündelik yaşamına tesirine de tarihsel bir nitelikte ışık tutarken; unutulmaya yüz tutmuş gelenek ve görenekleri adeta ölümsüzleştirme misyonunu da üstleniyor.
Hasan Aşık’ın ilk romanı olan Hizmeker, yazarın gerçekçi anlatımıyla okurlara sıradan bir hikâye değil, Türk Edebiyatı’na kalıcı bir eser vadediyor.
Kader onların çizgisini ayrı çizmiş, onlar da kendi hayatlarının başrolünü figüran olarak oynamışlardı. Hasan Aşık