Altınordu Belediyesi’nin yeni projesinin adı ‘Turizm Kasabası’. Ordu’da ne yapılmak isteniyorsa gerekçe olarak ‘turizm’ yatırımı iddiası ileri sürülüyor.
Kamuoyu yaratmak, yapılanlarına meşruluk sağlamak için iddialar olacak mutlaka ama ‘gerekçeler’ de gerçekçi olmalı.
Altınordu merkezdeki Bülbül Deresi’nin şehrin bittiği noktası Selimiye Mahallesi’nde (Gümüşhane Mahallesi) bulunan eski taşocağı mevkiinde ‘Turizm Kasabası’ projesi basına yansıdı.
Altınordu Belediye Başkanı Tekintaş, “Şehir merkezinde problem olarak bildiğimiz içkili yerlerin yeni bir mekana taşınmasıyla ilgili bir çalışma yürütüyorduk. Ancak projenin detay gelişmesi bunu bir kasabaya dönüştürme ve şehre bir marka kazandırma mücadelesine dönüştü. Bu kapsamda ön proje çalışmasını yaptık.” açıklamasında yapmış.
Sayın Tekintaş’ın açıklamasında ‘içkili yerlerin taşınması’ vurgusu dikkat çekici. Amaç bu. Bu planı doğrudan yaşama geçirmek istese yalnızca Ordu’da değil, Türkiye’de ‘ünlü’ olma durumu var. Bu nedenle ‘amaç’ yeni gerekçelerle sunulursa belki kabul görür diye düşünüldü sanırım.
Sözü edilen ‘içkili yerler’ mahalle aralarındaki ‘bar’ biçimindeki yerlerse başka; tüm içkili yerleri taşıma olarak planlanıyorsa başka tartışma yapılır. İkisi için de birer cümle kullanmak gerekirse, mahalle içindeki ’bar’ biçimindeki içkili yerlerin kullanım biçimine kurallar koyulabilir. Örneğin buraların içerisi görülecek hale getirilebilir, güvenlik zaten emniyetin görevi. Denetimleri yapılır. Tüm içkili yerleri taşımaksa amaç, bu hiç olmaz.
Ordu’nun çeşitli yerlerinde oturanlar, dışarıdan gelenler, yeni yapılacak yere gitmesini beklemek yanlış. Böyle bir durumda işler daha karmaşık olur. Bakmışsınız, her köşede elinde içki şişesi olan bir grup toplanmış. Böylesi daha mı iyi olur.
Yapılmak istenen ‘Turizm Kasabası’ ayrı bir proje, şehir içindeki içkili yerler duracak ve yeni açılmak istenenlere de yerleri uygunsa ruhsatları verilecek deniyorsa değil bir, iki-üç adet daha söylendiği gibi kapsamlı ‘Turizm Kasabası’ yapılsın. Buna kimse itiraz etmez. Ama amaç, içkili yerleri şehir dışına çıkarıp tecrit etmekse, buna kimse razı olmaz.
Bunları vurgularken ‘Herkes içsin kampanyası’ yapmış olmayayım. Kişilerin kendi bileceği bir iş. İnsanların yaşam biçimine ‘zorla’ yön verilmez.
Yaşam biçimine saygı hepimizin görevi. Projelerde de buna dikkat etmek gerekiyor. ‘Turizm Kasabası’ projesinde bunlar dikkate alındı mı süreç gösterecek.