“YÜZDE 5 KÂR ARTIK BAŞARIDIR”
İMAJIMIZ ÇOK KÖTÜ
Gerçekten üzülerek söylüyorum, halkın
nezdinde çok kötü bir imajımız var. ‘Fiyatları yukarıya alıyor,
sonra aşağıya indiriyor, bunlar ciddi para kazanıyorlar’ gibi
düşünülüyor. ‘Maşallah her biri çok zengin bir de ağlıyorlar’
diyorlar. Ama benim müessesemde, malın çıkış noktasında eder
fiyatını koymak zorundayım.
EN UCUZ GİYİM BİZDE
Nedir bu eder fiyat derseniz Kiğılı’nın
çarpanı en fazla 3’tür. Yani 10 liraya mal ettiğimiz ürünü 30 liraya
satmamız lazım. Arzu ettiğiniz kadar eder fiyattan satamıyorsunuz,
çünkü alışkanlık olmuş, indirim beklentisi var. Yarı yarıya indirim
yaptığında 30 liraya satman gereken malı 15 liraya satacaksın.
Buradaki kâr seni yeteri kadar mutlu etmiyor, çünkü AVM’lerde
yapılan ciroya göre kira oranları yüzde 15’lere geldi. Ortak alan
gideri olarak da yüzde 5 koyuyorsun, oluyor yüzde 20. Yüzde
2 de çalışanları koyarsanız yüzde 5 kâr mağazaya yetmiyor.
Ama bununla yaşamak zorundasınız. Bir hazır giyim mağazası
bütün masraflar çıktıktan sonra net yüzde 5 kâr ediyorsa bu artık
başarıdır. Çünkü Türkiye her geçen gün Avrupa’nın ve dünyanın
en ucuz giyim lokasyonu haline geliyor.
10 GÜNDE BİR MAĞAZA
Büyüme oranları bir zamanlar yüzde
9,5-10’lara varmıştı. Türkiye de yüzde 10 oranlarında büyüyordu.
Ben 2007 ve 2008’de bir yılda 36 mağaza açtığımızı bilirim. Her
10 günde bir mağaza açmışız. Ortalama kârlılık vardı, satış vardı,
talep çok arz azdı. Yıllar boyu Türkiye bununla yaşadı. Bugünse
talep yok arz o kadar çok ki… Sistem bozuluyor. Türkiye’de
büyüme oranları yüzde 3-3,5 deniyor. Bizim baktığımız en önemli
rakamlardan bir tanesi tüketici güven endeksi her geçen gün
aşağıya iniyor.
“AVM’DE DENİZ BİTTİ”
AVM SAYISI 500 OLUR
Türkiye’de şu anda faal
yaklaşık 367 AVM var. Önümüzdeki yıllarda taş
çatlasa 125-140 AVM daha açılacak. Önümüzdeki
3-5 yılda AVM sayısı 500 olur. Ekonomik krizde
bundan sonraki AVM’lerin işi daha zor. Bugün
ekonomik krizi de geçtim terör devam ettiği sürece
işimiz çok daha zor.
EVE DÖNÜŞ
İnsanlar haklı olarak geleceğinden
endişe duymaya başladı. Akşamları saat 7.30-
8.00’den sonra caddelerde araba sayısı düşmeye
trafik azalmaya başladı. Artık insanlar akşam eve
girdikten sonra dışarı çıkmıyor.
YANLIŞLAR
Şimdiye kadar yapılan bir sürü hata
var. Birincisi 15 milyonluk şehirde artık AVM açmak
son derece yanlış bir iş. Zincirlikuyu’dan İstinye’ye
kadar aynı cadde üzerinde, 5 km’lik yolda yan yana
5-6 tane AVM var. Hiç biri de yeterli derecede satış
potansiyelini yakalayamıyor.
YENİLERİ DE GELİYOR
Önümüzdeki 6 ayda ya
da 2017 sonuna kadar bu güzergahın üzerinde
yetmezmiş gibi 2 AVM daha açılacak. İstanbul’un her
tarafı ayıca Ankara da doygunluğa ulaştı. Ankara’da
AVM sayısı 25’i buldu. Yaklaşık 5’ten fazla da yeni
AVM yatırımı var.
DOĞRU YÖNETMEK ÖNEMLİ
Ayrıca AVM’ler
açısından Antalya, Bursa, İzmir, Gaziantep, Konya,
Denizli ve Kayseri de doldu. Her açılacak AVM eski
AVM’den müşteri alıyor, yenisi de ciroyu sağlayamaz
duruma geliyor. Yani AVM denizi bitti. Artık önemli
olan var olan AVM’leri doğru yönetmek.
KİĞILI’NIN GELECEK HEDEFLERİ
* 2016 yılını yüzde 5 düzeyinde büyüyerek kapattık ve
hedeflediğimiz ciroyu yakaladık.
* Kiğılı ve Abdullah Kiğılı markalarının mağaza sayılarını artırdık.
Yurtdışı hedefleri için çalışmalar yaptık.
* Türkiye genelinde 225, yurt dışında ise 25 mağazası ve 2 bin 200
çalışanıyla sektörde lider konumda.
* Çok büyüdüğümüz, çok mağazamızla olduğumuz yerlerde geri
planda kalan cadde mağazalarımızı kapatıyoruz.
* 2007 ve 2008’de her 10 günde bir mağaza açardım. Artık o
büyüme yok.
* Bazı lükslere son verdik, masrafları mümkün olduğunca kısıyoruz.
Mağaza kapatmadan devamı amaçlıyoruz.
* Kira/ciro oranları yükseldiği takdirde, AVM sahipleriyle
anlaşamazsak dükkan kapatırız.
* 2017 yılı terör olaylarıyla başladı ama yüzde 5 büyümeyi bu yıl da
yakalamayı ümit ediyorum.
* 2023’te dünyaca başarılı 10 Türk markasının arasında olmayı
hedefliyoruz.
“KENDİMİ SIKINTIYA
SOKMAK İSTEMEDİM ”
KAZANANLAR
Türkiye’ye, Türk markalarına ortak olmak
için gelen yatırımcıların olduğu bir dönemden geçtik. Ortak
alan oldu, ortaksız devam eden oldu, yurt dışına gidip marka
satın alanlar oldu. O dönemde ortak olan arkadaşlarımızın
hepsi şanslı. Kafaları çok çalışıyormuş, hepsini tebrik ediyorum.
Şirketlerine gerçekten ortak aldılar, belirli hisse karşılığında da
para aldılar.
O AKLI GÖSTEREMEDİM
Benimki de huzurlu, çok talep
gören bir şirketti. Maalesef ben bu aklı gösteremedim, şirketimi
yabancılara veremedim. Şirketimi satmaya çok talipli olmasına
rağmen gönlüm razı olmadı. Bundan sonra bu şartlar altında
sistem böyle giderse, yabancının hazır giyim markalarına
gelip yatırım yapması zor. Bugün ‘Keşke verseydim’ diyorum.
Yani yüzde 50’ye kadar verebilecektim, bu sıkıntıların içinde
olmayacaktım, hiç olmazsa diğer yarısının mesuliyeti yabancıya
ait diyecektim. Para da alacaktım. Şimdi tamamı benim
üzerimde.
NEDEN VERMEDİM?
Elimde büyüttüğüm, meydana getirdiğim,
çok emek verdiğim bu markayı zaten soyadımı taşıyan, zor
telaffuz edilen bir markayı vermek istemedim. Arkadan gelecek
olan bir sürü torun ve çocuklarım var. Markamı onlara emanet
edip öyle ayrılmak istiyorum. Bugün düşünüyorum da parayı
alsaydım belki daha doğru yapmış olacaktım. Belki sıradan bir
marka olsaydı, adımı soyadımı taşımayan bir marka olsaydı
çok daha rahat verebilirdim. Yabancıyla ortak olduktan sonra
gelen 3-5 yıl sonra çıkmak istiyor. Arada kârı cebine atıyor,
başkasına satıyor. Bugün bu yabancıyla yarın öbür gün başka
bir yabancıyla... “Ne gerek var, kendimi sıkıntıya sokmayayım”
dedim.