Sol gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Kemal Okuyan, bugünkü köşesinde CHP'nin Sosyalist Enternasyonel'e üye olma tartışmalarına başka bir gözle baktı. Kemal Okuyan "Acaba 1951’de, Soğuk Savaş’ın keskinleştiği bir dönemde CIA denetiminde yeniden hortlatılan Sosyalist Enternasyonal’e bir dilekçe de ben mi yazsam, 'kapatın dükkanı, kafa karıştırıyorsunuz' diye…" yazdı.
İşte Kemal Okuyan'ın o yazısı:
"Cumhuriyet Halk Partisi, bir kez daha Sosyalist Enternasyonal yönetimine şikayet edilmiş. Şikayete “CHP’nin Dersim katliamına ilişkin tavrı” gerekçe gösterilmiş. Geçtiğimiz günlerde de BDP’li milletvekillerinin “sizi Sosyalist Enternasyonal’den de attıracağız” dedikleri yazılmıştı.
Yıllar önce, henüz Deniz Baykal Genel Başkan iken, AKP’nin benzer bir girişimi olmuş, liberal kalemlerimiz hemen destek vermişlerdi.
Avrupa’daki Hıristiyan Demokrat grupla yakın mesai içinde olan Erdoğan, her kurumun içine nasıl müdahale ediyorsa, Sosyalist Enternasyonal’e de burnunu sokmuş, “atın bunları” deyivermişti. Ardından bir kısım aydın imza toplayarak kendilerini bir güzel rezil etmişti.
Rezil etmişti çünkü, bütün bunlar Sosyalist Enternasyonal’i bulunmaz hint kumaşı sanmanın ürünüydü! CHP’yi üyelikten düşürsünler diye başlatılan o ilk kampanya sırasında da yazmıştım, Sosyalist Enternasyonal’in sosyalizmle, solculukla filan ilgisi yok.
Dolayısıyla, “CHP solcu bir parti değil, onu sakın aranıza almayın” başvurusu, bu emperyalist kurumun merkezinde duran Alman ve Fransız politikacıları en fazla güldürür.
Biz ise gülmüyor, düşünüyoruz. Sömürgeciliğin mirasçısı, militarist, savaş yanlısı, NATO’cu bir kuruma “solculuğun noteri” gibi bakılan başka bir ülke var mıdır acaba?
Dahası, Dersim olayları nedeniyle CHP’den şikayetçi olanlar, başvurdukları örgütün ağababalarından Fransız Sosyalist Parti’nin Vietnam ve Cezayir’deki kitlesel katliamların suç ortaklarından olduğunu bilmezler mi?
Bilseler de umursamazlar.
Türkiye’de bir kısım solcu “68 edebiyatı”nı sürdürüp, toplumun emperyalizme bağımlılığı ve emperyalist kurum ve planları kanıksamasına “sol”dan hizmet etti. İnsanlar alıştırıldı, alışmayanlara milliyetçi dendi.
Oysa Türkiye’nin 68’i, büyük ölçüde antiemperyalist bir meydan okumaydı. İsterdim ki, Birgül Ayman Güler’in talihsiz konuşmasından hemen sonra ayağa kalkanlar, Kemal Kılıçdaroğlu’nun dün Erdoğan’ın “Avrupa Birliği’ne almazlarsa biz de Şangay İşbirliği Örgütü’ne gireriz” türünden sözlerini açıktan NATO’cu bir eksende karşıya almasına da seslerini yükseltsin, NATO’nun çağdaş dünyanın simgesi gibi sunulmasına isyan etsinler. Yapmazlar. Milliyetçilik suç, emperyalizmle işbirliği serbest! Sanki Türkiye’de milliyetçilik mikrobu emperyalist merkezler eliyle yayılmamış gibi… Sanki Fransa, Almanya, İngiltere milliyetçilikten azadeymiş gibi…
Gerçekten inanılır gibi değil, Türkiye’nin durumu. Her şey birbirine girmiş. Ne yapsak? Acaba 1951’de, Soğuk Savaş’ın keskinleştiği bir dönemde CIA denetiminde yeniden hortlatılan Sosyalist Enternasyonal’e bir dilekçe de ben mi yazsam, “kapatın dükkanı, kafa karıştırıyorsunuz” diye…"
Odatv.com