Yeni bir çalışmada, kan filtreleme diyalizini gerektirecek kadar hasta olan daha yaşlı böbrek hastalığı hastalarının Alzheimer hastalığı da dahil olmak üzere önemli ölçüde daha yüksek demans riski bulunduğunu öne sürdüğü öne sürüldü.
Johns Hopkins Üniversitesi Bloomberg Halk Sağlığı Okulu'nda epidemiyoloji profesörü olan yardımcı yazar Mara McAdams-DeMarco, “Bu popülasyondaki demans riski, sağlıklı toplumda yaşayan yaşlı yetişkinler arasında gördüğümüzden çok daha yüksek görünüyor” diyor.
Araştırmacılar, bulgular, yaşlı diyaliz hastalarında bilişsel gerilemeyi izlemek için doktorların daha fazlasını yapması gerektiğini öne sürüyor.
McAdams-DeMarco “Demans insidansının bu popülasyonda göz ardı edildiği görülüyor” diyor.
Beyine kan akışı
Alzheimer hastalığı da dahil olmak üzere, bilişsel gerileme ve bunama, yaşlılarda büyük ölçüde yaşla ilgilidir ve nispeten yaygındır. Ancak araştırmalar böbrek hastalığının sorunu daha da kötüleştirdiğini gösteriyor.
Son yirmi yılda yapılan çalışmalar, böbrek fonksiyonu azaldıkça, bilişsel fonksiyonların da azalmaya uygun olduğuna dair kanıtlar buldu. Diyaliz hastalarında yakın zamanda yapılan bir araştırma, böbrekle ilgili bu bilişsel düşüşün dikkat, dürtü kontrolü ve çalışma belleği gibi yönetici işlevler için özellikle dikkat çekici olduğunu buldu.
Böbrek hastalığını beyin problemlerine bağlayan kesin biyolojik mekanizma açık değildir, ancak böbrek hastalığının beyindeki zayıf kan akışıyla bağlantısı olduğu için araştırmacılar bunu kilit bir faktör olarak kabul etmekte.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
İleri böbrek hastalığı olan yaşlı hastalarda demans probleminin daha iyi anlaşılması için araştırmacılar, 356,668'tan 66'e kadar son dönem böbrek hastalığı nedeniyle diyaliz başlatan 2001 Medicare hastalarına odaklanan, geniş bir ulusal böbrek hastalığı sicilini inceledi.
Analizleri, diyaliz başladıktan sonra belirli bir süre içinde bunama teşhisi riskini tahmin etmeyi amaçlamaktadır. Kadın hastalar için, tahmin edilen risk, bir yıl içinde bunama teşhisi için yüzde 4.6, 16 yıllarında 5 yüzde ve 22 yıllarında yüzde beşten fazla olan yüzde 10 olmuştur. Erkekler için, karşılık gelen rakamlar, 3.7, 13 ve 19 yüzde olarak biraz daha düşüktü.
Alzheimer hastalığı, demans tanılarının önemli bir bölümünü temsil ediyordu: Bu demans formunun bir yıllık riski kadınlarda yüzde 0.6, erkeklerde yüzde 0.4 idi.
Normalden daha yüksek
Çalışma diyaliz hastalarını doğrudan aynı yaştaki sağlıklı insanlarla karşılaştırmadı; Buna rağmen, bu hastalar arasındaki demans riski, bu yaş grubunda beklenenden çok daha yüksekti.
Örneğin, bir Massachusetts kasabası sakinlerini takip eden iyi bilinen bir önceki çalışma, toplulukta yaşayan 65 yaşındakilerin, 1 yaşındakilerde demans insidansının sadece 1.5 ila 10 arasındaki yüzdesine sahip olduğunu ve 75 yaşındakilerin görülme sıklığının yalnızca 7.5 yaklaşık yüzde.
Buna karşın, bu çalışmada araştırmacılar, 10 yılındaki diyaliz sonrası demans riskinin, 19 ile 66 arasındaki yaş grubundaki 70 ile 28 arasındaki numuneler için yüzde 76 ve 80 ila XNUMX arasındaki yaşlarda yüzde XNUMX olduğunu tespit etmişlerdir.
Diyaliz hastaları arasındaki Alzheimer hastalığı riski bile normalden daha yüksek gözüküyordu; örneğin, 4.3 ila 66 yaşındakilerin yüzde 70'i, 10 yıllık diyalize giren 10 yıllık insidansıyla karşılaştırıldığında, hastalık teşhisi aldı. Massachusetts çalışmasında 1 yaşındakiler arasında yüzde 65'ten az. Bu, son evre böbrek hastalığı olan yaşlı hastaların bile Alzheimer hastalığına karşı savunmasız olabileceğini göstermektedir.Kronik böbrek hastalığı ağır hap yükü getiriyor
Araştırmacılar ayrıca demans tanısı olan yaşlı diyaliz hastalarının, demans tanısı olmayan yaşlı diyaliz hastalarına kıyasla, çalışma döneminde herhangi bir zamanda ölme ihtimalinin yaklaşık iki katı olduğunu buldular.
Bu bulgular ne kadar keskin olursa, sorunu anlayabilirler. McAdams-DeMarco, “Demans hastalarının sadece yarısının tanı alabildiğini, bu çalışmadaki rakamların daha düşük bir sınır olarak görülebildiğini biliyoruz” diyor.
Kendisi ve arkadaşları, yaşlı son dönem böbrek hastalığı hastalarında demans probleminin gerçek derecesini ölçmek için daha derinlemesine çalışmalar yapılması gerektiğini öne sürüyorlar.
“Diyalize başlayan hastalar genellikle haftada birkaç kez sağlık hizmeti sağlayıcılarıyla buluşuyor, bu nedenle prensipte en azından kısa bilişsel tarama yapmak için yeterli fırsat var” diyor.
Ayrıca, bu hassas hastalar arasında demansın önlenmesi için potansiyel tedbirler konusunda daha fazla araştırma önerisinde bulunmaktadır. McAdams-DeMarco, “Şu anda bu hastalarda bilişsel işlevi korumak için uygun müdahaleleri belirlemek için geniş bir klinik çalışma başlatıyoruz” diyor.
Ulusal Sağlık Enstitüleri bu çalışmayı finanse etti.
Kaynak: Johns Hopkins Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = Demans; maxResults = 3}