Yüzde Yüz Türk Formatı diye lanse edilen programların, gerçekten yerli malı olup olmadığını anlamak için, küçük bir açıklamayla konumuza başlayalım. Bir televizyon formatı, daha önce yabancı ülkelerde yayınlandıktan sonra Türkiye'de de aynı içeriğin uygulanmasıyla ekrana geliyorsa, o formatın ''Yüzde Yüz Yabancı'' olduğu anlamına gelir. Yani kendisini ''Yüzde Yüz Türk, Yüzde Yüz Yerli'' gibi tanıtan her programa inanmayın. Türkiye'de izlediğiniz televizyon programlarının hepsi yurtdışında daha önceden yayınlanmış ve bitmiş ''2. el yerli uyarlama'' yapımlardır. Örneğin; Televizyon izleyicisi Acun Ilıcalı'yı program formatları üreten birisi olarak zannetmektedir. Halbuki Acun'un tüm programları Hollanda'dan kiralanmış formatlardır. Acun, ''Survivor, Voice Of'' vb. tüm formatları yabancı yapımcılardan sezonluk olarak kiralayarak uygulayan bir yapımcıdır. Bence başarılı bir televizyoncu ve yapımcıdır. Osmantan Erkır da tıpkı Acun gibi uygulayıcı yapımcıdır. Bu konuda he ikisi de başarılı olmuşlardır. Fakat, format üretmekle, format uygulamanın ayrı şeyler olduğu bilinmelidir. Ülkemizde televizyon sektörü çok gelişmiş olmasına rağmen, yeni program formatları (içerik) üretmek üzere çalışmak yerine, yurt dışından kiralama yoluna gidilmesini yanlış buluyorum. Kiralanan bu yapımlar yabancı kaynaklı olduğu için ülkemizin insanının izleme alışkanlıklarına göre hazırlanmıyor. Bu sebepledir ki, ekrana geldiği ilk sezon ''bir merakla'' izlenen bu yapımların hepsi, 2. sezondan sonra çok büyük tanıtımlar yapılmasına rağmen ilgi çekmemektedir. İlk sezonunda ''ne olduğunu anlamaya çalışarak'' izledikleri programın içeriğini öğrenen izleyici, bir sonraki yayında ''nasıl olsa aynı'' düşüncesiyle bilindik hale gelen bu programları izlemiyorlar. Yapımcılarımız da 2. sezon izlenebilmek için enteresan kişilikler, bikinili kızlar, kavgalar vb. içeriklerle rüzgar yaparak reyting almaya çalışıyorlar.
Şov dünyasında yabancı yapımlar ''hızlı tüketime yönelik'' planlandığı için, ilk sezon yayınlanan programın 2. ya da 3. sezona ulaşması gibi bir kaygı duyulmuyor. Yani, ''ilk sezon yayınla ve dış ülkelere sat''. Ülkemizdeki yapımların hepsi işte bu şekilde yurt dışından 2. el olarak kiralanıyor. Fakat hesaba katılmayan çok ince bir nokta var. Bizim ülkemizin şov dünyasında hızlı tüketimin aksine, ''kalıcı olmak, uzun yıllar hatırda kalmak, sürekli değişime uğramak'' vb. düşünceler başarı için en önemli unsurdur. Türkiye'de yabancı ülkelere satışı yapılan ilk format Mehmet Ali Erbil'in Gol Show isimli programıdır. Yüzde Yüz Türk Malı bir programdı Gol Şov. Yakın zamanda ise ''Bugün Ne Giysem formatı yabancı kanallara satıldı'' diye haberler yayıldı. Medyada, Mehmet Ali Erbil Gol Show ismi yerine Bugün Ne Giysem programının adı; ''Yabancılara satılan ilk formatmış gibi'' lanse edildi. Mehmet Ali Erbil'in Gol Show yaptığı yıllarda programını duyurabileceği hiçbir mecra yoktu. Buna rağmen o program kendi kendini dünyaya duyurma başarısını gösterdi. ''Bugün Ne Giysem'' programı ise, yapımcılarının yurt dışı fuarlara katılarak satış-pazarlama çalışmalarının başarıya ulaşması sonucu yabancı kanallarda yer buldu. Yani ikisi arasında dağlar kadar fark var. Özellikle bu yanlışı düzeltelim.
Esinlenmeden, özgün yerli yapımları hazırlamak amacıyla kurduğumuz fortuna FORMAT, yıllardır dünya televizyonları için çekimlerini yaptığı, uyguladığı programlarla bu alanda eşsiz tecrübeler kazandı. Yabancı televizyon kanalları ve uluslararası yapımcılar program çekimleri için ülkemizin çeşitli şehirlerini tercih ediyorlar. Defalarca birlikte çalıştığımız çeşitli yabancı yapımcılar; ''Doğal güzellikleri, hava şartları ve en önemlisi üçte bir maliyet varken, Türkiye'den daha iyi bir yer bulamayız'' diyorlar. Demek ki ülkemizin imkanlarıyla harika işler başarabilmek mümkün ama profesyonel yerli format üreticisine ihtiyaç var! Fortuna FORMAT, ülkemizde yüzde yüz yerli yapımlar hazırlayarak bu boşluğu doldurmaya hazır. Fakat, Türk TV kanallarının program yöneticileri format çalmaktan başka bir şey yapmıyor. Yurt dışı fuarlara katılarak yabancı formatları satın alıp geliyorlar. Bu yüzden ekranlarda birbirine benzeyen bir sürü ikinci el yapım yer alıyor. Yeni bir şey yok. Hepsi birbirinin tekrarı.