Going to Pieces: The Rise and Fall of the Slasher Film
Korku Film Arşivi
Korku Sinema
23 Kasım 2010
4 Adet Yorum
4
Yönetmen: Mike Bohusz
Senaryo: Adam Rockoff
Imdb Puanı:7.2/10
Yapım: 2006, ABD / 88 dakika
Oyuncular: Ed Green, Malek Akkad, Lilyan Chauvin, Wes Craven, Sean S. Cunningham, Herb Freed, Chela Johnson, Amy Holden Jones, Jeff Katz, Paul Lynch, Harry Manfredini, Armand Mastroianni, Gregory Nicotero, Robert Oppenheimer, Betsy Palmer
Slasher türünü takip edenlerin kıyıda köşede bir yerlerde mutlaka rastladığı ya da duyduğu belgesel tarzında çekilen bir yapım olan ‘Going to Pieces: The Rise and Fall of the Slasher Film’ filminin kısa bir değerlendirmesini yapmak istiyorum. Bu film korkuseverler için, ‘slasher sineması”nın önemine, şöhretine ve meşruiyetine yönelik kapsamlı ve orjinal bir bakış açısı sağlıyor. Normal bir film uzunluğundaki dokümanter yapım, türün klasikleşmiş filmlerinden görüntüler eşliğinde, Wes Craven, John Carpenter, Rob Zombie gibi yönetmenlerle ve Tom Savini, Stan Winston gibi özel efekt dahileriyle ropörtajlar içeriyor. Bunun yanında çoğu türün kurucuları ve ustaları olan seçkin aktör, yönetmen ve prodüktörlerle mülakatlar da film de yer alıyor. Filmin bir sürprizi de 13.Cuma’nın müziğini yapan Harry Manfredini’nin bu dokümanterin de müziğini yapmış olması.
Starz Entertainment tarafından 2006 yılında DVD olarak piyasaya sürülen ‘Going to Pieces: The Rise and Fall of the Slasher Film”i izlemeden önce, dokümanter bir yapım olduğundan dolayı doğal olarak derinliği ve kalitesi hakkında şüphelerim vardı. Eğri oturup doğru konuşalım, yüzlerce yönetmen heveslisi, kibirli ellerini slasher sinemasına daldırmaya çalışıp durdular ve ancak bu sinemanın sahip olması gereken gerçek bir dokümanterin kötü örneklerini verebildiler. Ama… Starz Entertainment bunu başarıyla kotarmış.
Bu dokümanter tüm korkuseverlerin ilgisini çekecek bilgilerle, ropörtajlarla ve var olduğunu bilmediğimiz harika sahne arkası çekim görüntüleriyle ağzına kadar dolu. Dokümanterden öğrenilebilecek katıksız bilgi hacmi çok büyük. Oturdum ve daha şimdiden iki kez izledim.. ve beynimin birkaç kez daha bu kanlı güzellikten bir şeyler emebileceğini hissediyorum.
Müzik, filmin vurucu yanlarından biri olarak öne çıkıyor. Bir dokümanter yaratırken normalde verilen kısa süreler içinde Harry Manfredini’nin bu kalibrede bir müziği yaratması beni şaşkınlığa düşürdü. Müzik nasıl oluyorsa ekrandaki sahneyle birlikte adeta çığlık atıyor ve inliyor… örneğin, Elm Sokağı Kabusu’ndan sahneler tartışılırken müziğin bu filme ait olmadığı ortada olmasına rağmen, arka plandaki müzik bir şekilde görüntüyle kaynaşıyor ve izleyiciyi ortada yeni bir şey olduğu konusunda ikna ediyor. Bu da o sahneyi yeniden taze ve heyecanlı bir hale getiriyor.
Sonuç olarak ‘Friday the 13th‘, ‘Halloween‘, ‘Nightmare on Elm Street‘, ‘Sleepaway Camp‘, ‘Motel Hell‘, ‘Silent Night, Deadly Night‘, ‘Slumber Party Massacre‘, ‘Child’s Play‘, ‘Prom Night‘ ‘Madman‘, ‘Terror Train‘ vs. gibi özellikle 80’ler teen-slasherlarını sevenlerin, ‘Saw‘, ‘Hostel‘ ve ‘The Devil’s Rejects‘ gibi 2000’ler slasher/işkence sinemasına hayran olanların, bol bol gorefest sahne görmek isteyenlerin ve ‘Masters of Horror’ söyleşileri dinlemek isteyenlerin kaçırmaması gereken bir yapım..
Not: Bunu seven 2001 yılı yapımı ‘Boogeymen: The Killer Compilation‘ filmini de sevecektir.
Yasin ‘Devilboy’ Karakaya