OKULA HAZIR MIYIZ
Çocuk ,evindeki küçük dünyasından okula geldiğinde dış dünyanın hem fiziksel ve somut ,hem sosyal ve kültürel gerçekleriyle yüz yüze gelmekte ve bu gerçeklerin ortaya koyduğu sorunlarla baş etme sorumluluğu karşısında zorlanmaktadır.Onun uymak zorunda olduğu kaide ve kurallar yanında öğrenmek zorunda olduğu bir program muhtevası vardır.
"Yeni eğitim ve öğretim yılının başlamasının yaklaştığı şu günlerde; çoğu anne ve babayı en çok kaygılandıran konulardan biri, çocuklarının okula hazır olup olmamasıdır. Çocuğun hayatında evinden sonraki en önemli yer okuludur. Bu sebeple ilkokula başlama dönemi çok önemlidir. Çünkü bu dönemlerde yaşanabilecek olumsuzluklar, çocuğun okulla ilgili hayal kırıklığı yaşamasına ve okula gitmek istememesine sebep olabilir"
Uzmanların ve öğretmenlerin çocukla ilgili gözlemleri çok önem taşımaktadır. Çocuğun sözel becerileri, okuldaki kurallara uyumu, arkadaşları ile ilişkileri, el becerilerinin gelişimi ve dikkat seviyesi gibi konularda yaşıtlarına göre ne seviyede olduğu hakkında uzmanların ve öğretmeninin görüşlerini almak gerekmektedir. İlkokula başlamaya hazır olmak; çocuğun okul için gereken zihinsel becerilere, öğretmen tarafından verilen komutları anlamaya, okuma-yazma, sayılar gibi temel konuları öğrenmeye ve okul kurallarına hazır olup olmaması anlamına gelmektedir.
Okul sürecine başlarken çocuk zorlanıyorsa ilk başta bunun sebebini öğrenmek ve onları dinleyerek iletişim kurmak gerekmektedir.Aslında çocukları strese sokan okul kaygısı değil tatilin bitmesidir.Okulunu yapması gereken bir görev ve gitmesi gereken bir yer gibi baskı kurmamak gerekmektedir.Ayrıca onu strese sokan durumları anlamaya çalışmaktayız.Çoğunlukla çocuklar okul dönemiyle birlikte alacağı sorumlulukların farkına varıp bu sorumluluktan kaçmak isteyebilir.Yaz tatili boyunca ders çalışmadıysa öğrendiği bilgileri unutmaktan tedirgin olabilir.Öğretmeni ve arkadaşlarıyla iletişimide çok önemlidir.Eğer okul sürecine direniyorsa öğretmeni ve uzman desteğine başvurulmalıdır.
Okul sendromunun çocuktan değil ailelerden kaynaklandığını bilmeliyiz, “Aile, çocuğun okulda zarar göreceği, kaybolacağı gibi korkuları yaşıyorsa, çocuk bu duyguları alır ve bir daha eve dönmeyeceğine dair kaygı geliştirir. Çocuk böyle bir kaygı geliştirirse anne ve babasını okulun kapısında bekletir. Bu da çocuğun öğretmeni ve arkadaşları ile kurması gereken duygusal bağı geciktirir. Bu durum diğer öğrencileri de olumsuz etkiler” diye konuştu.
Okul sendromunun aşılması için öneriler;
1- Eve en yakın okul tercih edilmeli.
2- Çocuğu götürmeden önce okulu ve öğretmenini tanıyın ve bilgi sahibi olun.
3- Çocuğu okula götürürken orada neler yaşayacağına dair çok açıklama yapılmamalı. Bu çocuğun kaygı düzeyini artırır. Kısaca “Öğretmenin ve arkadaşların olacak” denilmeli.
4- “Biz seni, sen izin verene kadar bahçede bekleyeceğiz, alışınca bize gitmemizi söylersin”, “Biz yine seni almaya geleceğiz, biz seni hiçbir yerde, okulda da sürekli bırakmayız” gibi açıklamalar yapılmalı.
5- “Sınıfta oturamayız, okul kurallarına uymaz” denilmeli.
6- Sakin ve rahat görünülmeli. Bu çocuğu da olumlu etkiler.
7- İlk günlerde okuldan biraz kalıp “bugün bu kadar” denilmeli ve bu süre yavaş yavaş artırılmalı.
8- Okula gitmezse, evde kalma seçeneği sunulmamalı.
9- Kardeşi doğacaksa, doğumdan 6 ay önce okula alıştırılmalı. Böylece kardeşinin annesini alacağı tehdidi yaşamaz.
10- Mümkünse bir gün anne, bir gün baba sırayla çocuğu almalı.
11- Çocukların okula gitmek istememesinin altında yatan neden araştırılmalı. Bunlar; arkadaşlarıyla sorun yaşaması, kıyafetiyle alay edilmesi, öğretmeninin davranışı, yemekleri sevmeme, uyku istememe vb. olabilir.
12- Okul sendromu yaşayan çocukla duyguları konuşulmalı, ikna edilmeye çalışılmalı ve gerekirse bir uzmandan yardım alınmalı.”