Eğer yapılacak bişeyiniz yoksa..gün içinde yaptıklarınız uyanıp kalan gününüzü yatakta kah internetin başında kah kitap okurken geçiriyorsanız..üstelik ilişkinizin bitmesine sebep olduysanız..anılar asla rahat bırakmaz sizi yaşanan her an onu incittiğiniz her an hatta onun bile farkedemedikleri bir bir gelir aklınıza.Edilen kavgalar,gözyaşları,mutluluklar,kahkahalar,yola çıkarken kurulan hayaller,söylenen her söz bir bir gelir aklınıza.Komik anılara gülemezsiniz bile onlar bile ağlatır sizi.Farkedemediğiniz onca durum..ilişkinizi o güzünüzden sakındığınız ilişkiniz varya hani şu an olmayan..(!) o işte elinizden kayıp gitmişş ve sizz tutmak için hiçbişey yapmamışsınız..üstelik sevdiğiniz insanın tüm uyarılarına,sitemlerine,yüzünüze tokat gibi vuran sözlerine rağmen..bunca zaman nerdeydin? niye sahip çıkmadın? şimdi pişman olman herşeyi daha iyi anlaman neye yarar? hiçbişeye..ona sahip değilsin artık..!!
Bişeyler yapman lazım yapıyorsun yapacakların daha çok..kafanda hepsi sırası geldiğinde yapıcaksın..sen olabilmek için yıllardır yapıcam diipte yapmadığın ne varsa işe yarın sabah o doktora gitmekle başlıcaksın..karar vermekle büyük bir adım attın gerisini getir..değişmiceksin asla bu değişim değil seni gören herkes değiştiğini düşünebilir ama onlar seni tanımadıkları için değiştiğini sanıcaklar sansınlar emin ol bu halini daha çok sevicekler.Sen değişmiyorsun herşey SEN olabilmen için aslında.Hayata bir artı katabilmen için hani millete sattığın klişe laflar..Peki ya MONTE KRİSTO KONTU ne düşünücek gerçekten SEN olduğuna inanıcak mı sevicekmi bu halini.Tekrar konuşuruz dememiş miydi..konuşucaksınız elbet ne zaman ilişkide SEN olmaya karar verdiğinde..nasıl bilicem BEN olduğumu? buna SEN karar vericeksin ben değil dedi..o herşeye cevap verdi..sıra sende sen söyle gerçekten istiyor musun kabuğunu parçalamayı? Daha önemlisi bu ilişkiye inanıyor musun? onu geri kazanabilecek kadar güçlü müsün? Şu an o kadar zayıfım ki sürekli uyumak istiyorum uyumak istiyorum..yatağıma kıvrıliim onu son gördüğüm gün giydiğim gömleğimi aliim kokliim onun kokusunu içime çeke çeke uyumak istiyorum günlerce gecelerce haftalar aylar geçsin..ben hep aynı rüyayı görmek istiyorum ayrıldığımız geceden beri gördüğüm o olabildiğine gerçek huzur verici rüyayı..ben içimi çeke çeke ağlarken "şimdi ne yapıcaz monte kristo?" diye o saçlarımı okşuyor ve çevremde bir sürü insan var benim ailem onun ailesi arkadaşlarımız tanıdığım tanımadığım bir sürü insan yanıma geliyor görmüyorum sadece duyuyorum monte kristo kontu hepsini kovalıyor koruyor beni insanlardan sadece kendine saklıyor.bu rüya ben uyudukça devam etsin..sonra bi gün tüm kötülükler gitsin başımızdan gelsin beni öpsün ve ben uyaniim gözyaşlarımı silsin..ve yine benim olsun benim sevdiğim adam..huzur bulduğum adam..çocuklarını doğrumak istediğim adam..ilk aşkımm olsun..Ama ya boşa kürek çekiyorsam ya artık istemiyorsa yaa o sözler her ayrılıkta söylenen klişe sözlerden biriyse..sadece beni üzmemek için.."KESİN ÖYLEDİR..!!! ERKEK MİLLETİ DEĞİL Mİ..!!" kafamdaki feminist ruh araya giriyorr...onu def ediyorumm 4senedir sen konuşuyorsun artık konuşma sırası bende..hayır o her sözünde samimiydi..ve evrene yakında o güzel günlerimize geri döneceğimizi gönderiyorum kii o da bana göndersin..
Kendi kendimle tartışıyorum..şöyle şöyle olmuştu o böyle dedi sen bunu dedin aptal...resimlere bakıyorum tek tek çekildiği ana gidiyorum sanki yaşıyorum tekrardan..çizik bir telefon ekranından sevip okşuyorum artık seni..yıllarca seni aradıktan sonra hakettiğim bu muu peki seni böyle sevmek mi sana dokunamamak..sesini duyamamak..içimde her geçen gün seni büyüterek mi..kimseyi suçlamaya hakkım yok herşeyin sorumlusu bu kadar benken..en zoruda bu..vicdan azabı,pişmanlık..bazen ne yapacağımı bile bilemiyorum..unutmalı mı vaz mı geçmeli yoksa savaşmalı mı savaşmak istiyorum ama yorgunum..yere yığılıcak gibi hissediyorum ..ona bi gün en şiddetli kavgalarımızdan birini etmiştik ve o gün ilk kez ayrılık lafı geçmişti..Bana beni bi gün ayrıldığımızda anlıcaksın bütün bu söylediklerim aklına daha çok yatıcak o zaman beni anlarsın belki..anlıyorum sevgilim ama seni kazanmak için o günlere dönmek için hiçbişey yapamıyorum..Ben de sana o gün sensiz yaşayamam demiyorum yaşarım ama artık bir ruhum olmaz..eksik devam eder hayatım..artık bir ruhum yok ..bana o gün ayrılabiliriz bi gün gelir yeniden başlayabiliriz o zaman herşey çok farklı olabilir..hatalarımızı düzeltmiş oluruz birbirimizi daha iyi anlamış oluruz ben böyle bişey olmucak dediğimde nasıl kızmıştın nasıl engel olucaksın o çekime..şu an inandığım en büyük doğruyu yıkmaya hazırım ben ..amaa...aması yok iştee değişim başlamalı..artık SEN olmalısın..!! Hayatını geri kazanmak için,monte kristo kontunu geri kazanmak için..tam olabilmek için..
Bugünü hazırlayan herşey beynimde dönüp duruyor ama en çok pişmanlıklarım..bazen öyle bir an geliyor ki tutamıyorum içimdekileri atıveriyorum ne varsa..kitabımın üzerindeki mendil bir kuruyor bir ıslanıyor..gözlerim artık alışkın..daha az ağlıyorum..ama gözlerimin altındaki morluklar gün geçtikçe artıyor..bazen an geliyor bilinçsizce akıyor gözyaşlarım yanaklarımı ıslatıyor..seni kırdığım herhangi bir an geldiğinde aklıma yada bana güzel bir söz söylediğin mutlu bir an hıçkırıklarım yükseliyor odamda..yastığı yumrukluyorum "NEDEN?" diyorum "NEDEN?" neden yaptın bunu..hiç acımadın mıı ona senin için neler yaptı hatırlsana az mı Trabzondan buraya köprü kurdu sen ne yaptın yanına geldiğinde bile yaranamadı sana..canını dişine taktı ilişkiniz düzelsin diye SEN olasın diye..çok mu zordu içindekileri dökmek..çok mu zordu balyozu eline alıp duvarları yıkmak..o elinde hiçbişey yokken vücudunu kullandı o duvarları yıkmak için her yer yara bere içinde kaldı sen elindeki balyozu kullanamadın..yaşadığın herşeyi hakediyorsun sen herşeyi...!! NEFRET EDİYORUM SENDEN ÖLESİYE NEFRET EDİYORUM...!!!! SENİ ASLAA AFFETMİCEM O AFFETSE BİLE BEN AFFETMİCEM ONSUZ GÜNLER YAŞATTIĞIN İÇİN BANA ONU BENSİZ BIRAKTIĞIN İKİMİZİ KARANLIĞA VE BOŞLUĞA MAHKUM ETTİĞİN HER GÜN İÇİN SENDEN NEFRET EDİYORUM..!! Hayattaki en kötü şey insanın kendisine olan nefreti..başkası olsa saatlerce sayarsınız o insan karşılık verir veya vermez..vurursunuz ona tokat atarsınız..yumruklarsınız..içinizdekileri boşaltırsınız ama söz konusu kendiniz olunca farklıı kendin olunca o kap boşalır bir daha dolar boşalır bir daha bir daha..hatta bazen boşalamaz bile..kap sürekli dolar..insan kendini terkedemiyor..nereye gidersen git pişmanlıkların acıların seninle..anıların seninle..onun için ne zaman nede mekan değişikliği işe yarar böyle durumlarda..en iyisi buna alışmak..zaten bir süre sonra kendinize isyanlarınız gözyaşlarınız hayatınızın bir parçası oluyor..istemesenizde yapıyorsunuz..
"gün geçtikçe duvarlar yükselttim etrafımda..Ve sen bıkmadan usanmadan inatlaa o duvarlara çarptın bana ulaşmak için..yara aldın yaralarını sarmak için zaman bile kaybetmedin..gene denedin..denedin..denedin..her seferinde yaraların büyüdü..şimdi tam elime balyozu almışken sen pes ettiğini mi söylüyorsun bana??"