Bulunduğumuz her mekanda,
gittiğimiz her yerde, hal-hatır sorduğumuz her ketse aynı dilek ve
temenniler. Allah birlik ve beraberliğimizi bozmasın.
İyi, güzel de birlik ve beraberliğimizi kim ya da kimler bozuyor?
Bozanlar da yine bizler değil miyiz? En çok birlikten beraberlikten
bahsedenler en çok gruplara, fırkalara ayrılmış durumdalar.
Temel eksende aynı Allaha inanıyoruz. Aynı peygamberi önder olarak
kabul ediyoruz. Aynı dini inançları yaşamaya çalışıyoruz. Aynı kitaba
inanıyoruz. Aynı kıbleye dönüyoruz.
Namaz kılanlarımız
aynı şekilde kılıyor. Oruç tutanlarımız hep beraber aynı saatte aynı
vakitte tutuyor, aynı mevsimde hacca gidiyor ve aynı Kâbeyi tavaf
ediyoruz.
Hacda aynı şeytanı taşlıyoruz. Ama evimize
dönünce kendi nefsimizi taşlamak yerine, sürekli komşumuzu, köylümüzü,
tanıdık tanımadık insanları taşlıyoruz.
Aynı zaman
diliminde bayramlarımızı kutluyoruz. Aynı ay yıldızlı bayrağımızın
dalgalarıyla çoşup , heyecanlanıyoruz.Yaşadığımız toprağımız bir, uğruna
can feda ettiğimiz vatanımız bir
Aynı tarihi okuyoruz,
aynı kültürü paylaşıyoruz aynı medeniyet kaynaklarından besleniyoruz,
aynı mukaddes değerlere saygı duyuyoruz.
Hepimiz yaşanan
olumsuzluklara, yapılan yolsuzluklara tepki koyuyoruz. Daha dürüst, daha
şeffaf bir toplum, daha kararlı ve kaliteli bir Türkiye özlemimiz var.
Hepimiz barıştan yana, savaşın karşısındayız. Bu anlamda aynı
birlik duygu ve düşüncelerine sahibiz. Buna karşı farklı noktalarımız,
çok fazla değil aslında
Mezhebimiz farklı olabilir,
takıldığımız, gidip geldiğimiz, istifade ettiğimiz
cemaatimiz-tarikatımız ayrı, partimiz farklı olabilir.
Hizmet şeklimiz, öncelikli sorunlarımız, anlatım tarzımız, ifade
biçimimiz farklı olabilir. Asr-ı saadette ashab-ı kiram arasında da
böyle bazı ufak tefek farklılıklar mevcuttu. Ama bu ayrılıklar ve
farklılıklar onların temel konularda birlikte hareket etmelerine engel
olmuyordu. Yeri geldiğinde şahsi düşüncelerini aşıp amaçta
bütünleşebildikleri içindir ki dünya bir defa asr-ı saadet dönemini
yaşadı, bir daha da yaşayamaz oldu.
Biz de onlar gibi düşünüp , onlar gibi temelde bütünleşirsek, onlar gibi yeniden saadet asrını yakalayabiliriz.
Sosyal statümüz, şahsi düşüncelerimiz, eğitim düzeyimiz, kılık
kıyafetimiz, bölgemiz, köyümüz nasıl belli noktalarda müşterek hareket
etmemizi engellemiyorsa, partimiz, cemaatimiz. Tarikatımız, vakfımız,
derneğimiz ve hizmet tarzımız da birlik ve beraberliğimizi
engellememeli.
Yerine göre ayrıntıdaki farkları aşıp
bütünleşebilirsek, bütün beşeriyetin hayranlık duyduğu, özlemini çektiği
asr-ı saadeti yeniden yaşayabiliriz.
Ama bu
hayallerimizin gerçekleşmesi için ashabı örnek almamız, tıpkı onlar gibi
ittifak noktalarımızı esas alıp, ayrıntı nevinden olan ihtilafr
unsurlarını arka plana çekmeyi bilmeliyiz.
Ayrıntılara
takılmadan birlik noktamızı temel konuları öne çıkarırsak, her zaman
siyasette, de cemaatte de grupta da birliğimizi korumuş oluruz.
Diğer cemaatlere kendi cemaatimizi, diğer parti mensuplarına kendi
partimizi dayatmaya çalışırsak umduğumuzu bulamayız. Bulamayınca
hırçınlaşır ve kavga çıkarırız. Buna hiç gerek yok.
Her kesin bizim gibi düşünmesini, bizim gibi inanmasını bizim gibi görmesini istemeye hakkımız da yok zaten!..