Kolomb büyük keşif gezisine çıkarken yanına 1 yıllık erzak almış. İlk olarak 1475’te büyük seyahat fikrini ortaya atmış ve ancak 1492’de yola çıkabilmiş. İspanya kraliçesi İsabella tarafından desteklenmiş. Dönemin sekstant ve usturlab gibi navigasyon aletlerini ve rüzgara karşı gidebilen karavela gemilerini kullanmış. Üç gemisinden yalnızca biri ile geri dönmüş ve bu, bütün seyahat masraflarını karşılayıp destekçilerini memnun etmiş. Dünya tarihinin en önemli ve üzerinde en çok yazılıp çizilen olaylarından biridir Bahamalar’ın Hindistan sanılarak Colomb tarafından keşfi. Buna karşın, Colomb’un seyahati öncesinde kimlerden teknik destek aldığı, İsabella ile görüşme şansını kimlerin sayesinde elde ettiği, ekibini nasıl seçtiği, finansörleri için cazip kâr argümanını nasıl ortaya koyduğu, kaç ülke hükümdarına sefer fikrinden bahsettiği, ilk seferinde kullandığı gemilerin maliyetinin Cordoba şehrinin vergileri içinden nasıl karşılandığı üzerinde pek durulmaz. Analoji olarak pek sevsek de, inovasyon bir yolculuk olduğundan daha çok bir ekosistem işidir. Continue reading
Bir Formula 1 arabasını kaç kişi kullanır? Ya konu bir yelkenli tekneyle okyanuslarda yol almak olduğunda kaç kişi? Peki, Mars’a bir roket kaç kişiyle atılır? Tahmin edeceğiniz üzere burada soru “kaç kişi” değil “kim”le bu işleri yapacağınızdır.
“Developing a washing machine solution for China” was my first and biggest assignment as a freshman innovation manager. I had a team of 15 people from across the company and we were highly confident of our plan’s success which was simply focusing on customer insights, which was the buzz of the time. An insight, as we were all taught, is a unique yet “hidden” need that when resolved the customer would reward the company by acquiring the solution. However, we realized that an insight was a need statement that you can act upon which should have a social or cultural root and that could only be captured after a certain time of interaction and sharing with a positive mood without judgement.
New things have always attracted me since my childhood. Not much from writing, but I really enjoyed observing interesting things. I was reading really less – frightened of having my eyes go bad like my sister – but had never forgotten Jules Verne’s “90 Days Around the World” and “I, Robot” by Isaac Asimov. I used to curiously disassemble anything around that sounded different and “new” to me. I dreamt a lot especially about space. Whenever somebody asked me what I had been aiming to be in the future, I used to cheerfully reply as “An astronaut!”. I was dying to be like Apollo and Starbuck wandering around the stars with their super space vehicles. “Start the turbos!” was my motto at the time.