Biz Fransa Dünya Kupası'na bu kez gidemediysek gerçekten çok yazık oldu. Hollanda karşısında oyun planımız akılcıydı. Savunmamız ve orta sahadaki blok anlayışı iy idi. Fazla adamla kontrol ettiğimiz için, bu bölgelerde rakibimiz Hollanda'dan daha etkili ve üstün gözüktük. Yalnız hücum bölgelerinde gol kavramına ne yazık ki, uzak kaldık. Bu tarz oyun planını ünlü İtalyan takımı bile aynı şekilde sahaya yansıtıyor. Ama arada bir fark var. Onların hücumcu futbolcuları, rakip yarı sahasında etkin ve gole yakın oynuyorlar. Bizim Hakan ve Arif bu beklenenen gol yollarındaki aktiviteye sahip olamadığı için, ne yazık ki maç galibiyeti bizim takım için şansa kalıyor.
Hollanda grup liderliğinden olacak ki, maça fazlaca asılmadı. Bergkamp gibi yetenekli gol adamına Alpay hiç bir şans tanımadı. İyi markör fakat çok saf bir futbolcu bu Alpay... O kadar saf ve temiz ki, rakibini marke edince daha doğrusu iyi kontrol edince, görevinin bittiğini zannediyor. Bu arada topa dargın veya küskün gibi fazla ilgilenir gibi gözükmüyor. Savunmamızda Selim, Fatih ve Rüştü iyi futbol sergileyen olurken, Selim'in özellikle Fatih'le birlikte hatasız oynadıklarını söylemek gerekir. Abdullah da hem hücumda hem de savunmada etkin gözüktü. Kaptan Oğuz, zaman zaman keyif veren adam oldu. Kısacası takım olarak iyiydik, gol atma düşüncesinin dışında..
Bu arada yazımızı noktalarken, Fransa yoluna kendi kendimizin taş koyduğunu ve bu yolu kapattığımızı da düşünmeye başladım. Eğer bizim İstanbul'daki kayıp Belçika maçında her iki Hollanda maçında uyguladığımız futbol anlayışı olsaydı, sanırım Fransa hayallerimiz de gerçek olurdu. Yazık oldu.