Yola çıkmışsın Bakmışsın ki yol uzun, meşakkatli. Yol uzun muzun amma, sonu nereye varır bu yolların hiç düşündün mü? Hiç düşündün mü gül bahçelerini? Adım bile atmadan ve düşünmeden ulaşacağın yeri Dağlara, kayalıklara, dikenli yollara aldanıp daha da ayakların gerisin geri gidiyorsa Bir dön, bir bak şu yaşadığın dünyaya Hani şöyle doyasıya yaşadın mı? Tuttun mu ellerini sevdiğinin? Seyredebildin mi çocuklarının büyüdüğünü zaman akıp giderken? Debelenip durduğun dünyada neyin var kaybedecek zincirlerinden başka? Bir ihtimal var, Bir ihtimal güzel günler için... Tutup ellerini sevdiğinin kavganın içinde sevgiyi büyütmek var. dostlarla ekmeği bölüşmek var. Ve çocuklarla oynarken öyle zaman derdi olmadan, yüzlerindeki gülümseyişi görmek var. Bir ihtimal var da Bilirsin demir bile durdukça paslanır, çürür. Oysa işlendikçe şekil alır, işe yarar. Durup çürüterek kendini, yok oluşa sürüklemek mi geleceği? Yoksa umudu büyütüp sol yanında, yeter deyip şekillendirmek mi güzel günleri? Bunu sen seçeceksin. Zordur bu yollar meşakkatlidir. Ancak unutma Tarih, sınıf mücadeleleri tarihidir. Nice derslerle doludur bu yollar. Kılavuzumuz yol gösterir aydınlatır yolumuzu. Yollar uzundur, Yollar dikenlidir İncitir ayaklarını dikenler. Ama bu yolların sonu gül bahçelerine varır Durma haydi, gül bahçelerine yürümenin tam zamanıdır.