İYİLİK BULAŞICIDIR
Zamanın birinde bir kurt yaşarmış. Bu kurt aslanlarla hiç geçinemezmiş. Sebebi de aslanların bütün avı kendilerinin yiyor olmasıymış. Kurta hiçbir şey bırakmıyorlarmış. Bir gün kurdun canına tak etmiş. Ya ormanlardaki bütün işi ben görüyorum. Aslanlar akşama kadar yatıyor, göbeklerini şişiriyorlar. Ama yiyecekleri de onlar yiyorlar. Kendi kendine bu duruma bir çözüm bulmak lazım demiş. Diğer kurtlarıda yanına alıp bir toplantı yapmış.
‘’Diğer kurtlara biz orman da aralıksız durmadan çalışıyoruz. Aslanlarsa gelip hunharca bizim emeğimizin üzerine konuyorlar. Bununla da yetinmeyip bize bir parça bile yiyecek bırakmıyorlar. Dostlar bu işi çözmemiz lazım’’demiş.
Bu sözler üzerine kurtlar aralarında güzel bir plan yapmışlar. Planları ise şöyleymiş. Et gibi görünen ama et olmayan bir oyuncak parçasının üzerine kan sürüp ormanın içinde kuytu bir köşeye koyup aslanları o bölgeye doğru harekete geçirerek derin bir çukura düşürmekmiş.
Aynen de planladıkları gibi gerçekleşmiş olay. Kurtlar bu arada yedi hayvan avlamış ve aslanların başına toplanmışlar. Kurtları gören aslanlar hep bir ağızdan kurtarın bizi yanlışlıkla çukura düştük diye avazları çıktığı kadar yüksek sesle yardım çığlıkları atıyorlarmış.
Kurtlar gülümseyerek sizi o çukura biz düşürdük. Avlandıkları hayvanları göstererek siz hep bizi tuzağa düşürüp avladığımız hayvanları kendiniz yediniz ve bununla da kalmayıp bizlere bir parçasını bile ayırmadınız demişler.
Aslanlar utanıp üzgün üzgün birbirlerine bakarken kurtlar merak etmeyin bizler sizlerin bize yaptığınız gibi yapmayacağız deyip avladıkları hayvanların yarısını çukura atmışlar. Aslanlar uzun süredir çukurda oldukları için bir solukta yemişler avları. Karınları doyunca akılları daha da başlarına gelmiş olmalı ki kurtlardan özür dilemişler. Kurtlar da merhametli oldukları için aslanaları çukurdan çıkarmışlar.
Bu esnada küçük bir hayvan sürüsü yanlarından geçiyormuş. Kurtlar hayvanları göstererek gördünüz mü paylaştıkça çoğalıyor demişler.
Bu olay aslanlara çok büyük bir ders olmuştur. Aslanlardan biri sorar. Peki düşürdüğünüz tuzaktan neden çıkardınız bizi, bir daha böyle bir olayın yaşanmayacağını nereden biliyorsunuz? Der.
Kurt: Herkes kendine, kendi fıtratına yakışanı yapar. Bizim fıtratımızda da paylaşmak vardır ve kötülük görsen bile iyilik yapmak vardır der. Aslanlar bu olaydan çok etkilenirler ve bir daha asla bencilce davranmazlar, başkalarının emeğine göz koymazlar.
YAZAR-ŞAİR: TAYFUR BOZKURT
DÜZENLEYEN YAZAR: TUĞBA (GÜNEŞ)
UYARI: ŞİİRLERİM VE HER TÜRDEN YAZDIĞIM YAZILARIM TELİF HAKKINA SAHİPTİR. HEPSİ ÜZERİME KAYITLIDIR VE HER HAKKI SAKLIDIR. HERHANGİ BİR ÇALINTI DURUMUNDA İŞLEM BAŞLATILICAKTIR!
ŞAİRDEN NOT: PAYLAŞTIKÇA ÇOĞALIR HERŞEY SEVGİYE DAİRDİR KALPTEN ÇIKAN YÜKSEK FREKANSLAR O SEVGİ ENERJİSİNİ TÜM EVRENE YAYAR…
YAZAR-ŞAİR: TAYFUR BOZKURT
evrenin bir parçasıyız