Geçtiğimiz hafta, bir arkadaş tavsiyesiyle izlemeye başladığım bir dizi Once Upon a Time.
Doğrusu iki konuda tereddüt vardı içimde; birincisi, dizinin “Lost’un yapımcılarından” vurgusunun hafifçe gözümüze sokulması, ikincisi ise dizideki konunun biraz “kritik” olmasıydı. Fakat günde yaklaşık beş saat, art arda bölümleri izlememden anlaşılacak ki, memnuniyetle yanılmışım;karşımızda müthiş bir iş var.
Öncelikle, şöyle genel bir bahsedersek, aklınıza gelen tüm masal kahramanlarının olduğu bir dizi bu. Pamuk Prenses’e zehirli elmayı veren kötü kraliçenin, gelişen olayların ardından bu sihirli dünya halkına bir lanet uygulayarak herkesi ” bizim dünyaya” göndermesi ve eski hayatlarını unutturmasıyla başlıyor hikaye. Bu kısımda ister istemez konu bana biraz“şebelek” geldiği için tereddüt etmiştim ama, ikinci bölümden itibaren inanılmaz bir akıcılığa ulaştı bu ince zeka ürünü iş. Bunu söylememin en büyük nedeni, bu dizide tüm tanıdığınız masal kahramanlarının birbirleriyle olan ilişkilerini, geçmişlerini, örneğin kötü kraliçenin başına ne gelip de kötü bir insana dönüştüğünü, Pamuk Prenses’in her zaman o kadar da sevimli olmadığını, Kraliçe’nin neden Pamuk Prenses’ten böylesine nefret ettiğini, Hansel ve Gretel’in neden o şekerden eve girdiklerini ve tüm bunların birleşimini keyifle izleyeceksiniz. Kendinizi bazı bölümlerde Pamuk Prenses’e sinirlenip, Kötü Kraliçe’ye üzülürken bulmanız an meselesi!
Dünyada, sihrin unutulduğu, tüm masal kahramanlarının “normal birer insan” olduğu düzende, teknik olarak Pamuk Prenses’in torunu olan küçük Henry tarafından bu hikayenin aydınlatılışını, senaryodaki adeta ince ince işlenmiş müthiş ilişki düzenini, zekayı, heyecanı, sıkça güldüren bir karışımda bulmak için, Once Upon A Time şiddetle tavsiye.