İşsiz gençleri ve derme çatma barakaları Aleksandra, Güney Afrika’nın tipik bir şehri. Irkçı beyaz yönetimin devrilmesinin ardından yaşanan kalkınma dalgası ise buraya hiç uğramamış.
İşsizlik oranı yüksek, alt yapılar yetersiz, zenginlerle fakirler arasındaki uçurum ise devleşmiş durumda. Ama halk, Mandela’nın Apartheid rejimine karşı mücadele ederken bu şehirdeki bir evde kalmasıyla gurur duyuyor.
Apartheid yıllarında Martha siyahi lidere kapı komşuluğu yapmış. Çocuklarının 1976 öğrenci ayaklanmalarına katılmasını endişeyle izlemiş:
“Nelson Mandela her şey demek. Onu çok seviyoruz ve ona hala ihtiyacımız var.”
Torunu Tumi gençlik hareketi liderlerinden biri. Bir spor salonu işletiyor. En büyük isteği tüm gençlerin spor yapmasını sağlamak. Gençlerin toplumdan dışlanmasını engellemek ve eşit şanslara sahip olmalarını sağlamak da mücadele verdiği diğer konular. Gençleri tehlikenin kol gezdiği sokaklardan elinden geldiğince uzak tutmaya çalışıyor:
“Okullarda artık spor yapılmıyor. Öğretmenler öğrencilerin alkol ve uyuşturucudan uzak durması için artık mücadele etmiyor. Bana ilham veren kişiyi ve spora ne kadar önem verdiğimizi burada görebilirsiniz. Tek isteğim bir gün onun gibi olabilmek. Spor yaparak toplumu daha iyi bir hayata taşımak bile bana yeter.”
İnşaatı hala tamamlanamayan Miras Müzesi verilemeyen hizmetlerin açık bir kanıtı. Oysa 2003’te şehrin kalkındırılması için 100 milyon Euro’luk bir bütçe ayrılmasına karar verilmiş. Halka göre yolsuzluklar yüzünden bu miktar kendilerine asla ulaşmamış.
Irkçı rejimin devrilmesinin hemen ardından Frans kendi şirketini kurmuş. Mağazasını 1994’te açmış. ‘Madiba’nın Güney Afrikalı siyahlara özgürlüklerini hediye ettiğini söylüyor. Fakat ona göre Mandela’nın belirlediği hedeflerden ülke hala çok uzakta:
“Özgürlük karın doyurmuyor. Gördüğünüz gibi para kazanmak için çalışmak zorundayım. Şu anda yapılması gereken herkese eşit haklar verilmesi.”
euronews muhabiri Valerie Gauriat Güney Afrika’dan bildiriyor:
“Aleksandra Güney Afrika toplumunun çelişkilerle dolu bir şehri. Halk kazanılan özgürlükle ve Mandela’nın bıraktığı hoşgörü mirasıyla gururlanıyor. Fakat şehirdeki sosyal ekonomik sorunlar siyahi toplumun geleceğe umutla bakmasını engelliyor.”