Öneri
Bebeğim ne zaman kendi odasında uyumalı?
Merhaba Sevgili Kendime İyi Bakıyorum Okurları;
Bebeğimizin odasını daha hamileyken büyük bir zevk ve heyecanla hazırlıyoruz. Oyuncaklarını tek tek diziliyor, kıyafetlerini o minik dolabına yerleştiriliyor, uyku arkadaşları yatağında hazır onu bekliyor. Dünyaya geldikten sonra bebeklerimiz öylesine savunmasız oluyorlar ki bir müddet bizlerle aynı odayı paylaşıyorlar. Bebeğinizi kendi odasında yatırmaya başlamanın zamanı ise kişiden kişiye ve bebekten bebeğe göre değişiyor. Genellikle 6 ay ile 1 yaş arasında buna alıştırırsanız ileride işiniz kolaylaşıyor. Ne kadar uzun süre anne ve baba ile aynı odada uyumaya alışırsa, onu kendi odasına alıştırmak da bir o kadar zorlaşıyor. Ayrıca bebeğinizi kendi odasında yatmaya alıştırmanın, kendi rahatımızdan çok bebeğimizin gelişimi ve sağlığı için önemli olduğu unutmamamız gerekiyor.
Hangi yöntemi uygulamalıyım?
Bebeğinizin kendi başına uyuması için bir çoğunuzun duyduğu farklı yöntemler var. Bu yöntemleri bazı anneler uygularken bazı anneler çok yanlış buluyor. Unutmayalım ki her bebek farklıdır. Aslında hiçbir bebeği kendi bebeğiniz ile karşılaştırmamanız gerekir. Doğru yöntemi siz kendiniz bebeğinizin ihtiyacına göre belirleyebilirsiniz. İçinize sinmeyen herhangi bir durum varsa bana göre o yöntem doğru da olsa sizi rahatsız edeceğinden beklediğiniz kadar verimli olmayabilir.
Alya şu anda tam 1 buçuk yaşında. Artık kendi odasında kendi kendine uykuya dalarak gece hiç uyanmadan uyuyor. Çocuk gelişimi mezunu olduğum ve birçok yönteme alışık olduğum halde ben Alya’da hiçbir yöntem denemedim. Doğduğundan beri hiç yanımda yatırmadım. Bizimle aynı odadaydı ama kendine ait bir beşiği vardı. Emzirmem gerektiğinde emzirip tekrar kendi yatağına yatırırdım. Alya 1 yaşına yaklaştığında eşime “artık kendi odasında uyumalı” dediğimde zorlu bir sürecin bizi beklediğini zannediyordu. Ben de bir iki gün içinde alışır diye düşünürken daha yatağına koyar koymaz hiç yadırgamadan uykuya dalınca gerçekten çok mutlu olmuştum. Doğduğundan beri sık sık seyahat ettiğimizden, farklı yataklarda yatmaya alışık olduğu için kendi odasına geçmesi ve yatağına alışması çok kolay oldu.
Bazı istisna geceleri ve bu gecelerde yatağında ayağa kalkıp ağlamaya başlama durumunu biz de yaşıyoruz. Peki bu durum yaşandığında veya gün içerisinde bu konu ile ilgili neler yapıyorum sizlerle paylaşmak istiyorum.
Uyku saati önemli!
Öncelikle Alya’nın belirli bir uyku saati var. Kesinlikle o saatte uyuyacak diye onu hiç zorlamasam da zaten bu düzene alıştığı için saati yaklaştıkça uykusu da gelmeye başlıyor. Genellikle o saatlerde daha loş, daha sakin bir ortam yaratıyorum. Uyku saatinden ortalama 1 saat önce banyo yaptırmaya çalışıyorum. Böylelikle daha rahat uyumasını sağlıyorum. Gün içerisinde oyuncakları ile odasında oyunlar oynuyoruz. Ona özel bir odası olduğunu oyun oynarken ya da gün içerisinde dile getiriyorum. Onunla sıklıkla konuşuyorum. Kendi odasında uyuması gerektiğini ve büyüdüğünü anlatıyorum. Eğer uyumak istemiyorsa odasında oturup ona kısık bir ses tonu ile masal anlatıyorum. Yanında olmam kendini güvende hissetmesini sağlıyor. Eğer gece ağlayarak uyandıysa mutlaka onun yanına gidiyorum. Onu sakinleştirmeye çalışıp sırtını okşayarak tekrar uyuyana kadar yanında duruyorum.
Uzmanlara göre, çocuklarımızın kendi başlarına uyuma alışkanlıklarının kazandırılması sabır ve kararlılık gerektiren bir dönem. Kendi odası ve yatağı olan bir çocuk bağımsız bir birey olma yolunda ilk adımı atmış oluyor. Gece uyanıp yanınıza gelen ve yanınızda yatmak isteyen çocuklarınızı yatağına geri götürmeniz gerektiğini belirten uzmanlar tekrar uykuya dalana kadar odasında kalmanızı öneriyorlar. Daha küçük bebekler için de, özellikle bebeğinizin güvenliği açısından onunla aynı yatakta yatmamanız gerektiğinin altını çiziyorlar.
Unutmayalım ki sevgiyle yapılan her şey ve bebeğinize hissettirdiğiniz güven duygusu ile yaptığınız her hareket karşılığını bulacaktır. Eğer birçok yöntem deniyor ve hala zorlanıyorsanız bu konuda bir uzmana danışmanız en doğrusu olacaktır. Mışıl mışıl uyuyan bebekler, sağlıklı sevgi dolu günler diliyorum.
Gizem Zor
Seyahat, Yaşam ve Stil Günlüğü