Kimi okula gider ders alır, kimi de bir bilenin önüne diz çöker. Adına ders almak desek de, bir insandan alınan bilgi aslında ders değil, sadece malumattır. Ders, insanın ruhuna işleyen tecrübedir. Bu tecrübeyi kazanmak için, onu yaşamak, acısını sevincini tatmak, özümseyip sonuç çıkararak davranışlarımıza yön vermektir. Bu anlamda, aslında gerçek dersin vericisi Allah’tır. Yaşadığımız her olay, karşımıza çıkan her zorluk, hatalarımız ve başarılarımız, özellikle de insanlarla sosyal ilişkilerimiz birer Ders’tir. Dersimizi alırsak, o sınıfı geçeriz.…"Ders Almak!"
İnansak da inanmasak da Tanrı fikri konusunda hepimizin çıkmazları vardır. Belki de bu konudaki ilk yanılgımız, Tanrı’yı öncelikle kendimizle kıyaslamak. Fiziksel bir varlığın, fizik ötesi bir kavramı tam olarak kavrayıp tanımlaması zordur. Çünkü insanın tanımları duyuları ile sınırlıdır. Görmediğimiz, duymadığımız, dokunmadığımız bir şeyi sadece bilgi ile kavramak oldukça yüzeyseldir. 99 isimle bile tanımlasak, her bir tanım bizim dünyamızdan bir Şey ile örneklenmiştir. İnsanın maddesel yapısı dışındaki fizik ötesi varlığı Akıl’dır. Bu yüzden fizik ötesi bir…"Allah’ı Bilmek!"
İnanç veya inkâr Akıl ile olur. Akıl ikna olursa inanır, ikna olmazsa inkâr eder. Bu yüzden, Allah’ın ayetlerinde (yani delillerinde) temel hedef Akıl’dır. Allah sadece ve sadece Aklı muhatap alır. Allah gibi mükemmellik ve kusursuzlukla tanımladığımız Sonsuz Güç Sahibi Yaratıcı’nın insanı ikna etmekle elde edeceği bir faydadan söz edilemez. Allah’ın insana bir ihtiyacı yoktur ancak insan sağlıklı ve mutlu yaşamak, hayatını keyifle sürdürmek için çevresindeki her şeye muhtaçtır. Kuran’ın temel hedefi, Akıl denilen ve Allah…"Önce Şeyh, Sonra Peygamber, Sonra Allah!"
Müslümanlar için bir Ramazan ayı daha sona erdi. Yine Ramazan ayını ve İslamı geçmişte yaşadık. Bundan yüzlerce yıl önce belirlenmiş kelimeler, kavramlar ve dini yorumlarla. Yeni olarak çok bir şey yok. Belki en güzeli Türkçe ilahiler, çoğu da Yunus’tan şüphesiz. Ruhumuzu aydınlatan, gönlümüzdeki Allah sevgisini canlandıran, iyilik, doğruluk ve güzellikleri uyandıran o güzel ilahiler. Bir de çoğunluğumuz anlamını bilmesek de güzel sesli hafızların okuduğu Kuran’ın ahengi. Herhalde ruhumuzu biraz olsun sakinleştirenler de bunlar. Bunlar dışında,…"İslamı Geçmişte Yaşamak"
Sanırız ki dinsel cehalet sadece dindarlara mahsus. Araştırıp sorgulamadan inananla, araştırıp sorgulamadan konuşanın birbirinden farkı yok. Biri inanarak cehalette, diğeri inanmadan… İslam düşüncesinde, “Ön kabule dayalı sorgusuz inanç” yoktur, Hıristiyanlıkta olduğu gibi. Bu yüzden Kuran içinde yer alan Ayetler, yani Deliller kaynağını “Bu Allah’ın kelamıdır, inanın!” ön kabulünden değil, kendi dışından, insandan ve kâinattan alır. Mantık biliminin temeli de budur. Ön kabule dayalı kurallar, ön kabul olmayınca geçersizdir. Varlığa dayalı kurallar ise ancak varlığın yokluğuna…"Allah’ı Kul Sananlar!"