YARIŞ
Erken yatmalıydı, sabahın erken saatlerinde başlayacak yarışa günlerdir hazırlanıyordu. Çok çalışmış, ağırlık kaldırmış saatlerce ip atlamış, sıkı koşularla çalışmasını pekiştirmişti. Yarışa katılacak rakipleri arasında onun gibi çalışan Erol, yarışın da uzak ara favorisiydi.
Kimileri yarışın hakkaniyetinin olmadığını söylüyordu;erkek kadın ayırımı yoktu, herkes birlikte yarışacak tek kazanan olacaktı, ikinci kaybedenlerin birincisi olarak kaybedenlerle birlikte değersizleşecekti.
Yarışı kazandığında başka bir evrende yeni bir hayatla ödüllendirileceğini kendi kendine telkin ediyordu Yarışa hazırdı, gel gör ki uykuyla her zaman barışık olan gözleri bu gece uykuya sırtını dönmüştü. Gözlerini her kapadığında Erol’un maratonun başını çektiğini görüyor, ona yetişmeye her çalıştığında Erol karşı direnç gösteriyor liderliği bırakmıyordu. Kafasına takmıyordu, maraton malum uzun yol ‘sabırla takip’ diyordu. Ama önce uyumalıydı, bitmek bilmeyen gecede yarışı unutmalıydı..
Göz kapaklarını uykuya kapadı…
Sabahın erken saatlerine açtı gözlerini, sıkı kahvaltısını yaptı, dışarı çıktı, evine dönüp baktı; ‘son kez bakıyorum sana,bugüne kadar beni çok hoş ağırladın, ama buraya kadarmış, umarım kazanacağım yeni evim de az senin kadar misafirperver senin kadar sevecen olur, hoşça kal’ dedi. Ev bir şey demedi. (Umarım evin bir şey demesini beklemiyorsunuz, bekliyorsanız durumunuz gerçekten vahim)
Yarış başladı, koca bir güruh halinde ite kaka herkes liderlik için öne atılmıştı bile. Erol düşündüğü gibi yapmamış yarışı geriden takip ediyordu, Gülçe’de Erol’i göz hapsine almış ensesine yapışmıştı. Yarışın yarısı henüz bitmiş, geriye 10-11 yarışçı kalmıştı, öne atılanların tümü ağaçtan düşen meyve misali sapır sapır dökülmüşlerdi.
Yarışın sonu yaklaşmıştı, Erol arkasındakine baktı ‘Yarışın başından beri beni takip ediyor, inatçı kız! Epey zorladı da,ama yarışın bitmesine şunun şurasında çok az kaldı, pilim bitti ama şu son viraj, ya yüz akım olacak ya da kara haberim, asıl oğlum, sakın bırakma’
Gülçe ne yapsa geçemiyordu, son yüz tüm çabası son yüze kalmıştı ‘ha gayret bitti bitecek, geçeceksin, geçeceksin ha gayret’
Yarış bitmiş Erol birinci, Gülçe ikinci olmuştu. Ancak bir mucize gerçekleşmiş 2. de birinci gibi ‘galip’ ilan edilmişti.
9 ay 10 gün sonra Eylül’ün çift yumurta ikizleri olmuş Gülçe ve Erol yeni bir dünyaya ‘Merhaba’ demişlerdi.
DİP NOT:Hepimiz milyonlarca yarışçının birincisiyiz, hem de içinde ölüm-kalım olan zorlu bir yarışın! Her bir yaşam, hayata kazandığı bir zaferle başlamıştır, bunu asla unutmayın ! Haydi bakalım şimdi asıl şimdi asılın ‘Hayat ‘ denen yarışa…