PUTPERESTLİK
İdris peygamberin sağlığında ona tabi olan, bazı din âlimleri vardı.
Bunlar Vedd, Süva, Yegüş, Yeük ve Nesr, bunlar toplum tarafından sevilen, sayılan halkın değer verdiği önemli şahsiyetlerdi.
İdris peygamber vefat edince bu sevilen kişiler, dinin emir ve yasaklarını, anlatmaya devam ettiler.
Gün geldi bu Salih kişiler teker, teker ölmeye başladı.
Vakti dolan ecel şerbetini, içiyor bu alemi terk ediyordu.
Bu salih kişilerin ölümü, halkta büyük üzüntü uyandırıyordu.
Bunlar bir süre bu kişilerin mezarlarını ziyaret ettiler.
Daha sonraları şeytanın da vesvese vermesi ile halk, mezarlık ziyareti yerine bunların heykellerini yapalım, böylece mezarlık ziyaretinden kurtuluruz dediler.
Her grup bağlı olduğu kişinin heykelini yaptı, böylece putperestlik diye bir kavram ortaya çıktı.
Bunlar gün geldi, sevdiği kişileri tapınak haline getirdiler.
Bunlar bu salih zatları, ALLAH ile aralarını bulmak için, bir aracı olarak görüyorlardı.
Yani hepimizin yanlış bildiği gibi insanlar, taşlara tapmamışlar salih bildikleri zatların, putlarına tazim etmişlerdir.
Burada en önemli nokta, sevdiğimiz kişileri insanüstü ve onu kusursuz görme noktasıdır.
Her insan bir siyasi lideri bir cemaat ya da tarikat, liderini sevebilir taktir edebilir.
Burada sıkıntı yok. Asıl sıkıntı bu kişilerin bütün hatalarını, ölümüne savunup onları, kusursuz gösterme yanlışına düşmektir.
Geçmişteki insanlar sevdikleri kişilerin öldüklerinden sonra heykellerini putlarını dikmişler.
Günümüz insanı sevdiği kişiyi, o kadar çok yüceltiyor ki o ne yaparsa doğrudur, onun mutlaka bir bildiği vardır diyerek, sevdiği kişiyi, üstün bir varlık konumuna yükseltiyor.
Yani İslam aleminde milyonlarca insanın, gönlünde bir sürü put barınıyor.
İşte bizler bu sevdiğimiz kişilerin de hata yapacağını, düşünürsek onlar da bizim gibi etten, kemikten ibaret birer aciz kuldur, dersek içimizdeki putları kırmış, gerçek imanın lezzetine varmış oluruz.
Ali Yavuz ferizli.