Füsun Hanım bireylere ve kurumlara eğitimler veriyor, onlara rehberlik ederek yaşam enerjilerini yükseltmelerini, hedeflerine nasıl ulaşmaları gerektiğini anlatıyor. İşte bu noktada profesyonel bakış açısı ve objektif tespitleri bence önemliydi. Yani büyük bir memnuniyetle bu ricasını yerine getiriyorum:
“Kendimce sağlıklı ve güzel beslendiğimi düşünürken seminer verdiğim günlerin sonunda enerji kayıplarımı tamamlamak için karbonhidrata yöneldiğim için son dört senede sekiz kilo almıştım. Yanlış yemek seçimlerime bir de spordan uzak kalışım eklenince hayat bana kolesterolü armağan etti. Zihnimi, ruhumu, duygularımı, düşüncelerimi, işimi, hayatımı, enerjimi çok iyi yönetiyordum ama beslenmeyle ilgili hiçbir bilgim yoktu.
“Yanlış giden bir şeyler vardı”
40’lı yaşlardan önce çok kolay kilo veriyordum. Son yıllardaysa sanki aç kaldıkça kilo alıyordum. Göbek kısmım yağlanıyor ve panikliyordum. Yağ oranım çok yüksekti. Tabii ki bu benim düşüncemdi, o zamana kadar ne kadar yanlış yaptığımı, sizden öğrendim. Kendime göre ideal bedene geliyordum ama geleceğimi, kaslarımın ne kadar değerli olduğunu hiç düşünmemiştim. Kas kaybederek kilo verdikçe daha fazla yağlanarak kilo alıyormuşum meğer.
“Hedefimizi birlikte koyduk”
Anladım ki ben bunu profesyonel bir yardım almadan yapamayacaktım. Yaptığım işe yakışmayan bir beden içinde yaşamak olmazdı çünkü gerçekle yüz yüze gelmiştim. Bugüne kadar hiç beslenme uzmanına gitmedim randevu alarak, karşınıza oturduğumda endişeliydim. İlk randevumuz o kadar harikaydı ki… Anlayışla ve esnek bakış açısıyla gözlerimin içine bakarak konuşurken bana sorduğunuz sorularla hem beni, hem yaşam şeklimi çok iyi dinlediniz. Beni anlıyordunuz. En güzeli de şuydu, sormuş olduğunuz sorularla bana kendimi yeniden tanıttınız, cevap verirken zaten nerede neyi yanlış yaptığımı çok iyi anladım.
Biz artık aynı hedef için buluşan iki ortaktık. El sıkıştık, işbirliği yaptık. Siz bana, ben size güvendim.
“İlk haftada 1.8 kg. verdim”
İlk hafta listeye tam uymalıyım, yemek zorundayım, muhakkak kilo vermeliyim diye biraz kendimi zorladım. Sonra verdiğiniz ikinci listeyle, yemeklerimi zorunluluk duygumdan çıkartıp keyifli ve eğlenceli hale getirdim, artık ne yemem gerektiğini, neyi fazla yersem ne yemeyeceğimi, dengelemeyi çok iyi öğrenmeye başlamıştım.
Sanki yeni bir dil öğreniyor gibi beslenmenin dilini çözüyordum. Ancak üçüncü hafta kontrolümde 300 gr. aldığımı gördüğümde yerin dibine girmiştim, sizin ara öğünleri atlamamam gerektiğine dikkat çekmenize rağmen bu konuyu ihmal etmiştim. O hafta emeğinize saygısızlık yaptım gibi hissetmiştim, ben yıkılırken siz, “Hiç önemli değil, toparlarız” diyerek beni motive etmiştiniz. O kadar iyi geldi ki beni suçluluktan kurtardınız ve yoluma devam ettim.
“Kendime öncelik verdim”
Hep işim, danışanlarım, seminerlerim derken yemek yemeyi erteleyen hatta tüm gün aç kalan ben artık kendime ve sağlığıma gerektiği gibi özen gösteren, beslenmesine önem veren, bundan keyif alan bir kişi oldum. Aslında iyi beslenmenin bir seçim olduğunu gördüm. Hiçbir şey eksik değildi hayatımda, artık hamurlu yiyecekler, kekler, tatlılar aramıyordum ve ihtiyaç da duymuyordum. Çünkü yeni beslenme şeklim hepsini karşılıyordu.
Sabahları yataktan kalkışım bile değişti, saatle uyanmayı bıraktım, çok daha rahat uyanıyor, daha enerjik güne başlıyorum. Ne kadar iradeli olduğumu öğrendim. İstediğim, sevdiğim kıyafetleri ‘göbeğim çıktı mı?’ diye düşünmeden ayna karşısında saatlerimi harcamadan özgürce giymenin keyfini yaşıyorum.
Evet, beş haftada beş kilo sadece yağ vermenin huzuru içindeyim. Bedenimin hafiflemesi ruhuma yansıdı. Enerjim bile daha farklı, daha güçlü oldu. Yürüyüşüm, duruşum değişti. Aç kalarak kilo vermeye çalışmak, günde bir öğün yemek yemek yerine şimdi tıka basa altı öğün yiyerek kilo verebileceğimi söyleselerdi inanmazdım.
Kolesterolüm normale döndü
Şimdi iki kilo daha var hedefimizde. Biliyorum ki önümüzdeki hafta onlar da gidecek. Bana kattığınız tüm bu güzellikler ve yeni yemek yeme alışkanlığını hayatıma geçirmeme yardımcı olduğunuz için size çok teşekkür ederim.”