Sütun Terimi Hakkında Bilgiler
Yazma Eser (Hat-Tezhip-Ebru-Cilt-Minyatür) Terimi Olarak Sütun:
Kitap veya yazmalarda sayfanın yukarıdan aşağıya doğru bölünmüş olduğu kısımlardan her biri, kolon
Yapı-Dekorasyon Terimi Olarak Sütun:
Ahşap ve kagir binalarda taşıyıcı eleman olarak kullanılan dikey yapı elemanlarına denir.
Arkeoloji Terimi Olarak Sütun:
Genellikle mermerden, yekpare, taşıyıcı mimari öğe.
Satranç Terimi Olarak Sütun:
Dikey
Coğrafya Terimi Olarak Sütun:
Su damlacıkları içindeki kalsiyum karbonatın mağara tavanında birikmesi ile oluşan sarkıt ve mağara tabanında birikmesiyle oluşan dikitin zamanla birleşmesiyle meydana gelen birikim şeklidir.
Sanat Terimi Olarak Sütun:
1. Kaide, gövde ve başlıktan oluşan, Taştan veya ahşaptan yapılmış olup genellikle tek parçadan meydan gelen taşıyıcı mimarî eleman.
2. Herhangi bir maddeden yapılan, üstünde sütun başlığı denilen çıkıntılı bir bölüm olan, genellikle bir altlığa, bazen doğrudan doğruya yere dayalı silindir biçiminde düşey destek, kolon.
İnşaat Terimi Olarak Sütun:
1. Taştan yapılmış taşıyıcı direk, kolon. Eskiden sütun sözü daha çok kagir, silindirsel ayakları anlatmakta kullanılırdı.
2.Silindir biçiminde dikilitaş.
Benzer Yazma Eser (Hat-Tezhip-Ebru-Cilt-Minyatür) Terimleri:
Hareke: Arapça ve Eski Türkçe yazıların az bir kısmında, sesli harflerin yerini tutmak üzere, sessiz harflerin üst veya altına konulan işaretler.
Hafif Ebru: Üzerine yazı yazılmak üzere hazırlanan ve çok açık renk boyalarla yapılan ebru. Ebru ile ilgili bilgilere bakınız.
Mibree: Hattatların ve kâtiplerin kalem yontmak için kullandıkları kalemtıraşın, Arapça adıdır.
Muhaşşa: Haşiyeli kitap.
Tevkii: Tuğrai ile ilgili bilgilere bakınız.
Sıvama Şemse: Zemini altınla kaplanmış olan kitap kâplarının üzerindeki şemse.
Berk-i Halkari: Halkârî işlerindeki yaprak motiflerine denir.
Saykal-Zen: Yaldızcı.