Gazete bugün Nurettin beyin eşi Dilek Hanım ve evlatları Ali Sıla Sağsöz tarafından yönetiliyor.
Gazetenin kuruluşunda tek bir amaç vardı.
Kocaeli’nin sesi olmak ve kentin çıkarlarını her şeyin üstünde tutmak.
Bizde bu ilke ile 2010 yılında kadroya dahil olduk.
Kocaeli’den aldığımız güçle her geçen gün büyüdük.
16 Ocakta 15.kuruluş yıldönümümüzü kutladık.
15 yıl önce filizlenen Çağdaş Kocaeli artık kurumsallaşmış ve Kocaeli’de kök salmıştır.
Çağdaş Kocaeli bugün Kocaeli’de günlük yayınlanan 5 yerel gazete arasında el değiştirmeyen tek gazete ünvanına sahiptir.
Çağdaş Kocaeli kurulduğu günden itibaren teknolojiyi hep takip etti.
Kendi tesislerinde hazırlanıp basıldı.
Çalışanlarının maaşlarını bir gün olsun geciktirmedi.
Devlete hiçbir zaman borç takmadı.
Vergisini kuruşuna kadar tıkır tıkır ödedi.
Bu nedenle patronlarımız Sağsöz ailesi yeni bir yapılanma gereği duydu.
14 yılın ardından acı tatlı birçok anımızı bırakarak Fethiye Caddesinin üst başında bulunan şirketimize ait 2 katlı binamızdan ayrıldık.
İlk günkü heyecanımızla yeni bir başlangıç yapmak için İzmit’in doğusuna taşındık.
Yeni binamıza eski binadan hiç bir şey getirmedik.
Tüm mobilyalar, bilgisayarlar yenilendi.
Çok geniş ve ferah bir mekâna geçiş yaptık.
Bundan sonra İzmit’in en gözde bölgesi haline gelen Konak Hastanesinin hemen yayında bulunan yeni yerimizde Kocaeli halkına doğru ve dürüst haber vermeye devam edeceğiz.
Siz değerli okurlarımızı her zaman bir çay içmeye bekleriz…
Sizleri gazetemizin yeni mekanında ağırlamaktan onur duyarız…….
İlahi adalet!
Yıllardır yazmaktan ve söylemekten yorulduk.
İlimize gelen öğrenciler yolunacak kaz değildir diye.
Evini öğrenciye kiralayan üstüne koydu.
Bir fincan kahveye 15 TL diyenler oldu.
Öğrenci resmen hor görüldü.
Ve gün geldi..
Pandemi ile öğrenciler şehri terk etti.
Evler ve kafeler boş kaldı.
Şimdi, dört gözle öğrenci bekleniyor.
Hani gelseler. Hani alış veriş yapsalar,hani evimizi kıraya versek, hani maliyetine satsak.
Umarız pandemiden ders çıkartırız.
Yaşanan bu olay herkese ders olur.
Bu bize milat olsun.
Pandemiden sonra ilimize gelecek öğrencilerimizi yontulacak kaz değil, evlat olarak görelim.
Dilenciler halkı ve esnafı bıktırdı!
İzmit’in her köşesini dilenciler bastı.
Son zamanlarda sayıları artan dilenciler vatandaşları ve esnafı bıktırdı.
En çok da Fevziye Cami,Fethiye Caddesi , Kapanönü,market ,kasap,fırın ve lokanta önlerinde dolanıyorlar..
5 yaşında olanı da var, 55 yaşında olanı da.
Çalışabilecek kadar sağlıklı olan kadınlar sırtlarında yeni doğmuş birer çocuk ellerini açarak para,veya yemek istiyorlar.
Öylesine rahatlar ki, kimse müdahale etmiyor.
Arsızlıkları da çabası..
Bazılarıyla neredeyse akraba olduk, yıllardır her gün görüyoruz, her gün aynı taktikle karşımıza çıkıyorlar.
Bir yapıştıklarında bırakmak nedir bilmiyorlar adeta.
Milletin ve vatandaşın başına bela oluyorlar.
Lokantalarda yemek yiyenler, paket servis alanlar dilenciler tarafından resmen taciz ediliyor
Önce para istiyorlar.
Olmadı, elinizdeki yiyeceğe veya market torbasına göz dikiyorlar.
En son Kapanönünde yemek yerken başımıza bir bayan gelip dikildi “abi ben ve çocuğum açız” dedi.
Mekan sahibi bizi uyardı.
“ Abi bunlar bu işi meslek edinmişler, geçen gün gel burada bulaşık yıka aylık 3 bin lira veririm dedim. Kabul etmedi”
Bunlara verilen her para bunları mesleklerine daha da bağlı hale getiriyor.
Belki kimse para vermese "Bu böyle olmuyor" deyip, başka bir yol tutacaklar ama insanlar bir şekilde veriyor işte.
Şu bir gerçek ki, dilencilik devlet kurumlarının yaptığı mücadele ile engellenemiyor.
Ama zabıtalarda bana ne demesinler.
Dilenciliğin bitmesi için, insanların bunlara para vermemesi gerekiyor.
Vermeyin şu dilencilere para.
Verdikçe çoğalıyorlar çünkü.
Verdikçe arsızlaşıyorlar.