Sinemanın süper kahramanları ile tanışmam 2000 yılında X-Men’in ilk filmiyle oldu. Aynı şekilde hepimizin Hugh Jackman ile tanışması da aynı sene ve filmle oldu. 17 yıldır süper kahraman filmleri izleyen biri olarak 1-2 film dışında çoğunu sıkıcı ve tekrar açıp da izlenmeyecek olarak hatırlıyorum. Bunun sebebi, 2000’lerin başında gerçekçi bir şekilde başlayan süper kahraman filmleri zamanla saçma sapan, kareografik hareketlerin olduğu, iyilere hiçbir şey olmayan bir yapıya dönüşmesi. Ben Amca’nın ölmesi bile ciddiyken artık kimsenin kılına zarar gelmiyor. İşte Logan’ı ve gene Fox’a ait olan Deadpool’u ayıran özellikler de bu. Yıllardır aradığımız, belki Watchmen ile yaşadığımız o gerçek süper kahraman realitesi! Gemiyi havaya kaldıran adamın düşmanlarının burnunu kanatmadan dövmesi, Wolverine’in bıçaklarıyla tek kan dökmeden öldürmesi ya da Avangers ekibinin tek uzaylı kanı akıtmadan dünyaları yok etmesi. Bunların “artık” sıkmaya başladığı ve süper kahraman filmlerinin “çocukça” filmlere dönüştüğü dönemde: Logan, kurtarıcıdır!
Logan, bir nevi X-Men evreninin kapanış hikayesi. X-Men hikayesi, Logan ile resmen bitti. 2029’da geçen film Logan’ın hayatta kalma mücadelesini anlatıyor. Fakat bu mücadele savaş değil, ekonomik. Aslında parça pinçik edeceği insanlara şöförlük yapan Logan aynı zamanda herkesten uzakta tuttuğu Xavier’a da bakmaktadır. Sıradan bir hayat yaşamaya çalışan Logan’ın bunu sürdürmesi tabii ki mümkün olmaz ve bela ne yapar ne eder onu bulur. Kendisini bir anda hiç tanımadığı Laura’nın şöförü olarak bulan Logan, Xavier ile beraber uzun bir yolculuğa çıkmak zorunda kalır.
Logan, yılllardır aradığımız o süper kahraman filmi. Deadpool da kanlı canlıydı fakat eğlenceli bir film olduğu için dışarıda tutmak istiyorum. Delicesine güçleri olan süper kahramanların rakiplerini tek kan akıtmadan öldürmesi iyice baymaya başlamıştı. Film, vahşetin ve kanın çok yerinde verildiği harika bir iş olmuş. Wolverine karakteri, böyle filmlerin başlangıcı için çok iyi bir seçim olmuş. Çünkü diğerleri gibi ateş atmak ya da dondurmak gibi özellikleri yok. Tüm olayı: Parçalamak. Daha filmin başından karşılaştığınız Logan karakterini garipseyeceksiniz. “Fuck” ile açılış yapan film bir dakika içinde kopan kollar ile devam ediyor.
Hugh Jackman’ın Chappie filminden sonra yapmaya karar verdiği film: Unforgiven, The Wrestler ve Shane karışımı. Unforgiven, kovboy filmlerinin babası olarak sayılır. Çünkü Logan gibi yaşlı bir karaktere sahiptir. Logan, artık yaşlanmış, zoraki yürüyen ve uyudu mu 3 gün kalkamayan biri haline gelmiş. İzlerken acaba Hugh Jackman mı hasta diyeceksiniz. 17 senelik bir maziye sahip olan ben ve büyük ihtimal -varsa- sizler izlediğinizde duygulanacaksınız. Kahramanımızın yaşlanmış olduğunu görmek gerçekten de üzücü.
Film, çok sevilen The Last of Us oyununun film versiyonu gibi olmuş. Logan ile Laura yani X-23 arasında zorla da olsa bir baba-kız ilişkisi oluşuyor. Xavier, Logan ve X-23 üçgeninin oluşturduğu kısmi aile görüntüsü film boyunca etkilemeyi başarıyor ve “huzur onlara da lazım” dedirtiyor. Onların yıllardır arayıp da bulamadığı huzur sizi de rahatsız ediyor. Filmin en başarılı yanlarından biri de karakterlerin klasik “süper kahraman” paketini yırtıp sıradan, bizden insanlara dönüşmesi. Onları bizden ayıran tek şeyin özel güçleri olduğu bir film olmuş Logan. Hisleri, duyguları, korkuları ve küfürleri var. Gülüyorlar ve eğleniyorlar.
Sözün özü… Logan, artık görmek istediğimiz türden bir süper kahraman filmi. Süper kahramanların sevimli tipler olarak gösterildiği değil, gerçek yüzlerinin gösterildiği filmler izlemek istiyorum. Watchmen seviyesine çıkabilen her film benim için yeterli. X-23’ün devam filminin geleceği bariz. Umarım ki X-23 devam filmi olarak aynı şekilde ilerler ve bizi bitmek bilmeyen Marvel ve DC saçmalıklarından bir süre kurtarır. Son olarak da filmin fragmanında ve filmde kullanılan Johnny Cash’in Hurt şarkısı da sanırım filmde uyabilecek tek şarkıydı.