Amerika Birleşik Devletleri uzay mekiği projesinin de emekli olmasıyla, uzayın keşfi ve kolonizasyonu konusunda belirsiz, atıl bir döneme girmiş bulunuyor. ABD başkanı Obama yaptığı bir açıklamada Ay’a tekrar gitmek gibi bir niyetleri olmadığını, ancak gözlerinin Mars yolculuğunda olduğunu açıkladı. Ne var ki gerek bitmeyen bütçe tartışmaları, gerek uzay çalışmalarını özel sektöre yükleme girişimleri, ABD’nin önümüzdeki 30 yıllık dönemde uzayda pek esamesi okunmayacağı anlamına gelebilir.
Öte yandan Çin, 2003 yılında yörüngeye astronot göndererek başlattığı uzun soluklu uzay çalışmalarını öngürdüğü biçimde devam ettiriyor. Aradan geçen zamanda Ay yörüngesine insansız gemi gönderip bilgi toplayan Çin, bu yıl kurmayı planladığı uzay istasyonunun ilk modülünü yörüngeye yerleştirecek. İnşaatını 2020 gibi bitirmeyi planladıkları istasyon, eğer beklenmedik bir gelişme olmazsa, Uluslararası Uzay İstasyonu’nun (ISS) aynı yıl devre dışı kalmasıyla, yörüngedeki tek insanlı yapı olacak. Bundan sonrasında ise 2025 gibi Ay yüzeyine insanlı uçuş ve takiben de koloni kurulması Çin’in programı dahilinde. Daha sonrasında ise insanlı Mars uçuşlarının yapılması hedefleniyor.
Diğer ülkelerin aksine Çin bu hedefleri tutturmakta zorlanmıyor, çünkü her seçimde yönetimin değişmesi, projelerin rafa kalkması, bütçelerin budanması gibi problemleri yok. Üstelik Çin bir noktada uzaya açılmaya da zorunlu, çünkü bir yandan büyüyen enerji açığına ciddi bir çözüm bulmak amacıyla füzyon reaktörleri teknolojisine çok büyük para ayırıyor. Ancak çalışan reaktörler yapabilse bile, gereken yakıtı bulmak kolay olmayacak. Oysa Ay yüzeyinde bu yakıttan yüzbinlerce ton yatıyor! Hepsi bir yana, Çin uzay araştırmalarından elde ettiği yeni teknolojileri gelişmekte olan ülkelere de sunuyor ve karşılığında ihtiyacı olan ham maddeleri ithal ediyor.