Necip Fazıl'ın 1972'de yazdığı senaryo romanlarından biri. Kitapta devletçilikle, millet devlet ilişkisiyle ilgili konular işlenmiş. Üstadın niçin mizah dalında kitaplar yazmadığına hayıflandıracak güzellikte bence. Sistemimizin mükemmel bir eleştirisi. Yarı kurgu, yarı gerçek karakterler ve nefis bir sentez. Devamında da Battal Gazi hikayesi var fakat yarım kalmış.
Tarkün - Yüce Tark ulusu! Sana böyle derler, değil mi?... Halbuki sen... (Kürsünün yanındaki başmebusu gösterir.) Tek lafları yüreğe ve kulağa girmez, bu sahte çobanların güttüğü bir koyun sürüsünden başka nesin ki?
Tarkün - Heykelde, şahısların değil, fikir senbollerinin kafası bulunmalı... Fikir yerine şahısların etrafında toplananlar, şahıs güme gidince heykeline kaside okumaktan başka birşey yapamazlar. Buna zaten büyük fert müsaade etmez. En kötü patron, nefsini fikir ve hakikatın üstünde görendir. En iyisi de kafasını vicdanının koluna sıkıştırıp murakabe edebilen