11-12 yaşlarındayım, boyum 1.20 falan millet beni 9-10 yaşında sanıyor. Neyse gene bir ramazan ayındayız, canımda acayip kiraz çekti, günlerden de cuma dedim cuma pazarına gidip tadına bakma bahanesiyle yiyeyim, her tezgahtan 2-3 tane yesem yeter dedim, gittim pazara kiraz arıyorum.
Oradan bir adam beni çağırdı, şu karpuzun tadına bak bakayım tatlı mı dedi? bakıyım dedim, pazarcı 1 dilim kesti, karpuz fazla tatlı değildi, gene de bal gibi dedim. Neyse elimde karpuzla yiye yiye gidiyorum, oradan bir adam daha çağırdı, oda eriğin tadına baktırdı, erik güzeldi. Ağzımı buruşturarak, çok ekşi bu ya dedim adam almaktan vazgeçti. Pazarda 5 metre yürüyorum biri çağırıyor, gel şunun tadına bak. Karnım ağrımaya başladı meyve yemekten.
Neyse ben her hafta gidiyorum pazarlara, hem pazartesi pazarına, hem cuma pazarına… Yediğim şey tatlıysa ekşi diyorum, ekşiyse tatlı diyorum, adamlar artık beni tanımaya başladılar, müşteri çağırınca pazarcı; “bu yalan atıyor, buna tattırmayalım” diyordu. Müşteride inadına bana tattırıyordu kötü deyip gidiyordum. Ramazan ayı boyunca tüm pazarcıların düşmanıydım. Pazarcılar beni görünce yüz ifadelerinin girdiği şekli asla unutamıyorum. Bu da böyle bir anımdır.
ANONİM