Sanırım bu zamana kadar okuduğum en betimleyici romandı ki samipaşazade sezai nin cümleleri sayfalardan taşıyordu. Yazar marmara denizini, boğazı, moda'yı öyle bir betimlemiş ki; romanı okurken içinizde 1888 istanbul'una gitme arzusu, güneyden yüreğimize çarpan sıcak bir öğle güneşinin kır çiçeklerini öpüp meleklerin içini titrettiği minik bir tırtıl gibi belirir. Ve tabiki muhteşem ve yürek parçalayıcı bir son...
Sergüzeşt Tanzimat edebiyatının temel taşı olarak gösterilir. Kitabı alırken sıkılarak ve istemsiz bir şekilde aldım. Roman ülkeye yen geldiği için eksiklikleri görebiliyorsunuz. Çok fazla betimleme ve gereksiz yerler olsa da dönemin şartlarını göze alırsak temel taşı olan bu kitabı okumanızı isterim :) http://www.portalkitap.blogspot.com.tr
Ömrünü esaret içinde geçiren oradan oraya savrulan Dilber'in hikayesi, Sergüzeşt. Satıldığı evlerden birinde aşkı bulmuş ama ne yazık ki çok uzun sürmeden başka bir yere savrulmuş.Romanın sonu benim için şaşırtıcıydı maalesef mutlu son olmadı.Anlatıma gelince; betimlemelere oldukça yer verilmiş, akıcı bir anlatım mevcut.Elinizden bırakmadan tek seferde okuyacağınız bir roman.Tam bir geçiş romanı olmuş romantizmden reailizme.
Kitap mükemmeldi! Celalin Dilberi sevişine kurban olurum ya... Kesinlikle okuyun,okutun. Kitapta anlatılan olay kölelik ve esirciliğin yanlışlığı anlatıyor. Ağladığım kısımlar oldu. Hele o son.. Celal'e ve Dilber'e olanlar.. Diyecek kelime yok. Okuyun işte
Cevher ve Dilber. Güzel bir aşk. Şu eski Türk Klasikleri gerçekten çok içten yazılmış kitaplar (ne kadar özentiliği olsa da). Bu kitapların tek kötü noktası kalitesiz basımları. Çok muazzam olmasa da değişik kurgusuyla hoşuma giden bu kitapta yayın evlerinin basımının da ne derece önemli olduğunu bir kere daha anlıyoruz. Kitap kesinlikle okunacak eserlerimiz arasında ..
Fakat hiç ağlamıyordu. Ağlamak uğradığımız felâketlere karşı vücudumuzda kalan son gücün çığlığıdır. Ağlayamadığımız zamanlar, bizde o gücün de yok olduğu zamanlardır ki, onun yerine geçen etkili sessizlik, en şiddetli acının yarattığı göz yaşlarından daha yakıcıdır.
Gördüklerini, bir fotoğraf makinesi gibi, derhal çeken gözlerimiz, sır saklamaya gelince, bunu hiç beceremezler.. Kalbimizin, kendisine emanet ettiği sırları, saf bir çocuk gevezeliğiyle, hemen açığa vuruverirler.