Yaramazlığın sebepleri çoktur. Çocuklar daima kendileri ile ilgilenilmesini ister ilginin azaldığı veya yok olduğu anda çocuk dikkat çekmek amacıyla devreye girer. İlginin çocuktan gitmesinin birçok sebebi vardır. Fakat en büyük etken küçük kardeştir. Çocuk ilginin ona kaydığını gördüğünde hemen yaramazlık yapması gayet doğaldır. Bu aşmanın en iyi yolu sevgiyle çocuğa yaklaşmak ve bu sevgiyi çocuğa hissettirmektedir.
Çocuklar davranışlarında serbest olduklarını zannederler. Hatta bunu bir hak olarak kendisinde görürler. Bu da çocuğu yaramazlık ve kavgaya yönlendirir. Burada aileye düşen yasakları ona fark ettirmeden, yön değiştirerek başka bir olaya yönlendirmektir. Ya da ona fark ettirmeden uzaktan kontrol altında tutmaktır.
Dikkat eksikliğinden dolayı çocuklarda sıkılma olur. Çocuk sıkıl ip kendini yalnız hissederse kavgaya yöneltilir. Dikkatini başka yöne çevirin. Farklı, düşündürücü aktiviteler yapın. Çocuğunuzla ilgilenir.
Çocuklara kızdığınızda, onun kalbini kırdığınızda çocuk öfkesini oyuncaklarını kırarak çevresindeki eşyalara zarar vererek çıkartır. Burada çocuğun üstüne gitmeden dikkatini başka bir aktiviteye başka yöne çekin.
Yaramazlığın sebepleri incelendiğinde hak arama önemli bir yer tutar. İnsanın fıtratında olan hakkını arama davranışı onu haksızlık karşısında güç kullanmaya, arkadaşları ile kavga etmeye yönlendirir. Burada hak aramadı konusunda çocuğa kızmak yerine destek olunmalı fakat kavganın onu haklı iken haksız yapacağı hak aramanın başka yöntemleri olduğu ifade edilmeli. Başkalarının haklarına saygılı olmayı öğretmek, insanları sevmesini öğretmekten güzel yoldur. Paylaşmayı öğrenen çocuk da hak arama halinde kavgacı olmaz.
Çocuklarınızın kavgaya iten birçok sebepten bahsettik. Burada en önemli görev anne babaya aittir. Anne ve baba hem evde hem de başkaları ile ilişkilerinde kavgacı bir yapıya sahipse rol model olan anne-babayı örnek alması pek tabidir. Bu nedenle çocukların yanlarında (Mümkünse her zaman) asla kavgacı olmayın. Uzlaşmacı olun.