Uzun ve soğuk geçen kış mevsimini geride bırakıp bahara erdik. Ağaçlar yeşillenip kuşlar neşeyle ötüşürken bizler de üşüyen ruhlarımızı güneşle ısıtmaya başladık. Hâl böyle olunca ben de şiir kitaplarının arasından birini seçip, sizlerle paylaşmak istedim.
?Anılar, küllü karanlık
arsız çocukları sokağın
unutmak istesek de
peşimizden geliyor?
Sürüklüyorum geçmişi. Kırık dökük / isli anılar, nereye gitsem peşimde, kurtuluş yok. Ne zaman kapasam gözlerimi hızla eskiyor zaman. Takvim yapraklarında sıkışıp kaldı, arsız çocukluğum.
?unuttum eskide kaldı
neredeydi anahtar?
Gittin. Kendimi kilitledim. Adınla açılırdı bütün kapılar. Akıp giderdi zaman seninle. Gittin, içeride kilitli kaldım. Perdeleri çektim, ışıkları kapadım. Sildim, eskiden ne kaldıysa içimde. Zaman yüzüme vururken yalnızlığımı, hiç kıpırdamadım. Gittin. Bilirdim, adındı anahtar, sustum.
?Bir kadın ansızın gülüyor,
herkes bakıyor, gülmeyi unutmuş gibi
bıçkınlar geçiyor dürterek birbirini
şehir pazartesiye hazırlanıyor?
Yorgun bir ?Pazar? günü. Şehir yaza hazırlanırken, başladı yine bir telaş. Yolcu ediyorum üzerime yapışan hüzünleri. Gülmeyi unutmuş bir kadın geçiyor yanımdan. Islanmaktan korkan bıçkınlar otobüs durağına sığınmış. Yarın yeni bir gün. Yarın pazartesiyi giyinecek şehir, ürkek ve yorgun.
?yakınımda çok yakınımda
sesine konan kuşları duyuyorum
dokunamadıkça varsın, ordasın
elimi uzatsam yok olacaksın?
Konuştun. Yabancıyım dudaklarından dökülen kelimelere. Oysa sen konuşurken kuşlar konardı ellerime. Yanımdasın, yanımda değilsin. Dokunsam belki de kaybolacaksın.
Ne zaman içim sıkılsa ya da umudum kırılsa şiirin büyülü dünyasına sığınırım. Dizelerin arasında gezinirken yenilenir ruhum. Sizleri de, Gülten Akın?ın dizelerinin beni götürdüğü yerlerde dolaştırdım. Bilirim, dizelerin arasında gezinen her okuyucu farklı bir yolculuğa çıkar. Zaten şiir de, yaşama açılan yeni bir pencere değil midir?
?korku, en alışılmadık
bizi alıştırdılar?
Kuş Uçsa Gölge Kalır
Gülten Akın
Yapı Kredi Yayınları