İkiyüzlü insanlara karşı birkaç yıl öncesine kadar çok daha sert reaksiyonlar veriyordum. Uğurlarında zaman harcamamı hiçbir şekilde hak etmiyorlardı, dolayısıyla onlara tüm kapıları kapatmalıydım. Sonrasında bu durumun üç tane problemli sonuç doğurduğunu fark ettim:
1) Çevremdeki insanlar genellikle bu tutumumda haklı olduğumu düşünseler de bazılarını aşırı buluyorlardı.
2) İkiyüzlü insanlar ve ben birbirimize duvar örsek de onlar başka insanlarla iletişim kurmaya devam ediyordu, yani aslında bu problemli yanları sona ermemişti, sadece bana işlememekteydi.
3) Hem onlarla hem de benimle iletişim kuran arkadaşlarım benzer ortamlarda içten içe sıkıntı hissediyorlardı.
İnsanların düşüncelerine göre değil kendi idealleri doğrultusunda yaşayan biri olmakla beraber, çevremdekilerin düşünce ve davranışlarını da kendimi sorgularken geri bildirim unsuru olarak kullanıyorum. Bu doğrultuda son birkaç yıldır daha farklı bir strateji izlemeye başladım. İkiyüzlü insanları hayatımda tutup iletişimimi sürdürüyorum, bu davranışlarını gördüğümde ise birebir olarak kendileriyle yüzleşme konuşması yapıyorum. Bu konuşmada bağırış-çağırış ya da rezil etmeye çalışmak yerine davranışına anlam vermeye çalışıyorum. Şu ana kadar kişiye ve duruma bağlı olarak onlarca nedenle karşılaştığımı söyleyebilirim. İlk başta biraz reddediyorlar fakat sonrasında gerçekten bağırış-çağırışa eğilimli olmadığınızı hissettiklerinde gerçeği anlatıyorlar. Hepsinde olmasa da bir kısmında bunun işe yaradığını hissettim. Benden aldıkları güven sayesinde diğer iletişim kurdukları insanlara karşı daha dobra olmaya başladıklarını gözlemledim. Sanırım hepsinin böyle olmama sebebi, bazılarının çevrelerinden alacakları tepkiden çekinmesi.
Bu “uyumluymuş gibi yapmak” stratejisi, çevremdeki genel kitlenin bana yaklaşımını da daha pozitif hâle getirdi. Bu durum güzel bir his yaratsa da benim böyle davranmaktaki esas içsel motivasyonum; olumsuz durumda gördüğüm insanların hayatına dokunabilme ihtiyacı. Nasıl ki durumu kötü olan insanlara yardım etmek bir sorumluluğumsa, içinde kötücül özellikler barındıran insanları o özelliklerden arındırmanın da bir başka sorumluluğum olduğunu düşünüyorum. Çünkü bir problemi çözmek için öncelikle onun problem olduğunu kabul edip tespitini, analizini ve çözüm önerilerini yapmak gerekiyor. İkiyüzlülük konusu da bu şekilde. Açıkçası şimdiye kadar aldığım geri dönüşler, son birkaç yıllık stratejimin genel çerçevede işe yaradığını gösteriyor. Daha geniş bir topluluk tarafından uygulandığında çok daha geniş anlamda bir pozitif sonuç doğuracağını düşünüyorum. En azından bir süre bu stratejiye şans verip geri dönüşlerini incelemenizi öneririm.