Adamım Bukowski demiş ki;
"İnsanların hakkımda ne düşündüğünü önemsemeyerek hayatimi on yıl uzattım."
Bu bence gerçekten kayda değer bir cümle. Gerçi uzuuun yıllardır tüm yaşamlar boyunca da söylenegelmiş klasikleşmiş bir cümle. Herkes herkese demez mi onun bunun söylediğini ne umursuyorsun diye. Aslında çok doğru. Ama söylemesi kolay belki diyenler olabilir aranızda. Bence gayet kolay. Çünkü ben şunu anladım ki insanların çoğu yakın görünseler bile kimsenin iyiliğini istemiyor ve dolayısıyla seni de az çok tanıyorsa sizin kolonlarınızı keşfedip neresinden vuruş yapacağını iyi biliyor. Ama tanımasına da gerek yok gerçi bir yandan. Zaten güzellikleri çok da paylaşan bir tür değiliz. Güzel şeyler söylemeyi, üzmemeyi ,yıpratmamayı,gülümsemeyi görmeyi isteyen tür değiliz ama çok iyi kullanmayı biliriz. Haksızsam haksızsın deyin! Yüzde 50-50 diyeceğim ama parmaklarım gitmiyor J yüzde 75-80i bu tür içine giriyor.
Bukowski’ye ya da ananıza babanıza kulak verin gerisi çoğu zaman fıs.
Gerçi hayatı uzattın hadi, önemli olan uzun bir yaşantı değil nasıl yaşadığın, neyle doldurduğun falan gibi sorular ve kurulacak cümleler de var aslında. Cevapların güzelliği ve sana bıraktığı hazzı önemli bu sürenin.
Umarım kendini sevmeyi biliyorsundur.
Başkaları için yaşamamayı biliyorsundur.
Gerektiğinde sadece gerçekten hakettiğini düşünüyorsan fedakarlıklar yapmayı öğrenmişsindir. Kişi ya da sıfatı hiç fark yapmaz.
Bak o ayrım çok önemli J yoksa zaman kaybı. 5 dakika 5 dakikadır unutma! Bir saniyeyle kamyonun altında kalmaktan kurtuluyor insan..
Bir şeyleri yapmak zor ama yıkmak kolaydır biliriz.
Gerek yok.
İnsanlara kulak asma.
Yoluna bak.
Bu senin sahnen.
Başrol sensin.
Figüranları yardımcı oyuncu yapmana lüzum yok. İsterlerse adam gibi duracakları yeri bilirler yoksa rol vermezsin olur biter. Dolayısıyla karanlıklar prensi Bukowski ruhunu seveyim.
(Foto altındaki videolara tıklamanız sizin iyiliğinize :) )
Son sahnede güzel bir kapanış olması dileğimle...
Hadi eyvallah...