Bir bankın manzarasına karşı kaybettim sevgimi,
savurdum içimde tuttuğum süslü cümleleri.
Betimlemelere yer verilmiyor yarin sevdasında,
dildar olsa da dilin güzelliği konuşuyor karşında.
Kafamda ki kelimeler eksik kalır sevdana,
duymadığın kelimeler bahşetmeliyim sana.
Yüzünün berraklığıyla kavuşmalı geceler aydınlığa,
mahcubum, feda edebileceğim bir güzelliğim yok uğruna.
Yüzün belki cennetidir bu evrenin
eşsiz güzellikli konuştukların vardır belki senin.
Su dökemem eline belki dahi birinin,
sürükler beni bin bir baharlara manidar gülüşün.
Sustukça ahkam kesilir gönlüm beynime,
medet umuyorum bir yerden iyileşmeme.
Vesile kıldı güzelliğin seni sevmeme,
kusurlarla doluyum, yapamam kendime.