-
insan kendinden başka hiç kimseyi işine gelmediği müddetçe sevmez. aşk da bu bağlamda yok hükmündedir. sevgi vardır ama "ben"i aşmaz.
-
verdiği acıysa gerçektir. daha acı olanı neyi sevdiğini ve neye aşık olduğunu bir türlü anlayamamaktır. söz konusu sevgi öznesinin nerede saklandığını bulsa insan belki yaşamının sonuna değin mutlu kalacaktır. kim bilir belki bulmamamız gerekiyor, belki de bulmak istemiyoruz. belki mutlu olmamamız gerekiyor, belki de mutlu olmak istemiyoruz. öyle ya da böyle, zaman her şeyi bozuyor. bulamadan biniveriyoruz o gemiye. ve pervasızca seyrediyoruz, hırçın dalgaların arasından, sonsuzluğa doğru!