Etrafımızda “bedava” aldığımız hizmetleri reklamlar sayesinde aldığımızı düşünmek, yağmurun gökyüzünde yoktan peydah olduğunu düşünmek gibi.
Ucuza aldığımız gazetenin parasını zaten o gazetede reklamı yayınlanan “ucuz” 65 ekran televizyonu alırken vermiştim ben. Bunun yanında o reklamın outdoor reklam panolarının, kağıdının, oyuncusunun, prodüktörünün zartının ve de zurtunun parasını da gizli vergi olarak her aldığım ürünle verdim ben zaten.
Bu “gizli” olarak benden alınan paralara rağmen bir de üstüne reklam verenin (65 ekran televizyonu satan amca) baskısı sonucu gazetede yalan haber okumak zorunda kalıyorum. Resmen paramla rezil oluyorum.
Bunun yanında neden 65 ekran televizyon alıyorum ki? Reklam olmasa, reklamveren tarafından finanse edilen ve saf tüketmeye yönelik tiransformırs bilmemkaç yokedicinin intikamı filmi olmadığından belki de o parayla beyin hücrelerimi harekete geçirecek bir oyun izler veya biraz kitap okurum. Hem parasını ilk elden, kendim verdiğim için kimin ne kazandığını daha iyi bilirim.
Ronaldo’ya da hayatımda sülalemin toplansa kazanamayacağı parayı maç başı ücret olarak alamadığı için özürlerimi iletirsiniz.