Son sıva da vuruldu
ve sarnıç inşa edildi
Konstantinopolis’in yer altında.
Capcanlı su, genç sarnıcın kalbine aktı.
Aktıkça mekana can geldi.
Su mekanı doldurdu.
Mekan suyla bütünleşti.
Sarnıç yaşadı asırlar boyu yer altında.
Zaman ise taşı toprağı sökerek akan bir nehir gibi
akıp gitti yer üstünde.
Yerin üstü değişti.
Sarnıç önce can çekişti.
Sonra can, çekildi damla damla.
Beden kaldı ayakta.
Su mekanı terk etti.
On beş asırlık bir beden
Asasına dayanmış Süleyman gibi
durmakta bugün İstanbul’un yer altında.
Su, bir daha uğramasa da buraya,
belki ruhu sızar gelir bilinmezlerden.
Su Ruhu,
suyun ağırlığının aksine
bedensizliğin hafifliğiyle doldurur mekanı.
Karanlıktaki sarnıç
gözlerini açar ve nefes almaya başlar.
Mekan canlanır.
Karanlık aralanır.
Su Ruhu belki de,
hafızanın uyanacağı bir aralık açar.
Yerin üstünde dört nala giden zaman,
bu aralıkta başka türlü akar.
Metin ve kavramsal çerçeve
Nil Aynalı Eğler
Sanatçılar
İsmail Eğler
Nezih Vargeloğlu
Buşra Tunç
Koordinasyon
Elif Tekir
Grafik Tasarım
Julia Schäfer
Teknik Prodüksiyon
Sergen Tertemiz
Tanıtım
Gülden Canol
Deniz Vargeloğlu
Teknik Asistan
Cansu Şimşek
Ana Sponsorlar
Baskı Desteği
Teşekkürler
Zeynep Ögel
Onur Eker
KameraSanat
Megamist
PlazmaLift
- İnisiyatifler: Dünyalı mı, Marslı mı? (.PDF)
- Kente Farklı Bir Yerden Yaklaşıp, Farklı Bir Şey Katıyor ve Alıyoruz (.PDF)
- Yerin Altına İniyorsunuz ve Orada Bambaşka Geçiyor Zaman (.PDF)
- Mekanın Özünü Deneyime Dönüştüren Bir Sergi: "Su Ruhu" (.PDF)
- Suyu Solumak (.jpg)
- Sultanahmet sinemaları (.PDF)
- Sergi Değil, Mekansal Bir Deneyim: ‘Su Ruhu’ (.PDF)
- "Açık Dergi" programı
- Tarihi Nakilbent Sarnıcında Bİr Sergi: SURUHU (.pdf)