Kapitalist düzenin vazgeçilmez temel kuralı vardır;
“Sürekli üretim ve sürekli tüketim.”
Kapitalist düzen bu temel kural üzerinde yükselir.
Ancak, temel bir çelişkisi de vardır;
“kapitalist sömürü arttıkça yoksullaşma da hızla artar!”
Yoksullaşma artınca, tüketim pazarı krize girer.
Her kriz, küçük firmaların yok olmasını, büyüklerin daha da palazlanmasını sağlar!
Bu nedenledir ki, kriz dönemlerinde bedel ödeyen ücret ve maaşla çalışan emekçiler, küçük esnaf, zanaatkar, köylüler ve emekliler olur!
İşsiz kalan emek kesimi, varsa üç beş yastık altı varlığını bozdurup, yaşamını kıt kanaat sürdürmeye çalışır.
Öte yandan; varsıl kesim kriz anında düşük fiyattan döviz, altın alır, zor durumdaki küçük işletmeleri ucuz yollu kapatır ve daha da büyük zenginliklere ulaşır.
ANCAAK;
Bir an gelir ki, yüksek faizle para satma şansı da kalmaz! Ürettiği ürünü satamaz! Çünkü, hem devlet hazineleri hem de geniş insan kitleleri daha da yoksullaşmıştır.
Özellikle “ÜRETİM EKONOMİSİ” yerine, yandaş ve gizli ortaklarına kolay ve kısa yoldan hızla zenginleşme sağlamayı tercih eden, bu amaçla altyapı ve inşaat sektörüne dayalı ekonomik tercihlere yönelen ülke düzenleri çıkmaz bir sokağa girer!
Daha net anlatalım;
Son bir yıldır, yaşadığımız salgın hastalık nedeniyle ülkemizde büyük bir ekonomik kriz yaşıyoruz.
İnsanlar işlerini kaybediyor, küçük esnaf işyerlerini kapatmak zorunda kalıyor. Üretim girdilerine gelen zamlar nedeniyle tarım ve hayvancılıkla geçinmeye çalışan milyonlar hacizlerle karşılaşıyor. Emekliler geçinemiyor. Böyle olunca TÜKETİM azalıyor!
Geniş kitleler için yeni giysiler, yeni eşyalar almak ve hatta “sağlıklı ve dengeli beslenmek” hayal oluyor!
ÇÖZÜM NEDİR?
Uzun yıllardır, bu yoksul insanların sırtından büyük zenginliklere ulaşanlar, şimdi varlıklarının küçük bir kısmını yoksul kitlelerin yeniden hayata bağlanmaları için kullanmalıdırlar.
Krizden çıkışın yolu budur.
Bu ülke insanlarının, “İNSANCA YAŞAMAK” en doğal insani haklarıdır.
Ülkenin topyekün ayağa kalkabilmesi için;
· siyasal iktidarlar da, kamusal hizmet alımlarında “torpil” ve “mülakat” oyunları ile vatandaşına haksızlık etmekten, “kul hakkı” yemekten vazgeçmelidir!
· “Millet Bahçeleri”, “Yap-İşet-Devret” modeli ya da “çılgın projelerle” zaten kıt olan devlet kaynaklarını İSRAF etmemeleri gerekir!
UNUTMAYALIM;
Bu ülkenin emeği ile yaşam mücadelesi veren geniş halk kitlelerinin ÜRETİMDEN gelen güçleri kadar, TÜKETİMDEN gelen güçleri de vardır!
Ne yazık ki, çok geniş bir kitle bu sınıfsal bilinçten yoksundur!