Kırık kılıç yaşlı ve sadeydi. Pas lekeleriyle kaplı bıçağı, Saf Yang alevlerle yanıyordu. Bu Saf Yang alevler, kötü Yin enerjisini çok kapsamlı bir şekilde bastırabiliyordu.
Chi! Chi! Chi!
Esmer genç, bedeninin yanma sesini açıkça duyabiliyordu. Bedeninde yavaşça çıplak gözle görülebilecek kadar büyük bir delik oluşurken, Yin hayaletinin enerjisinin çoğu Saf Yang alevlerce baskılandı ve yanarak hiçliğe karıştı.
Na… Nasıl…
Esmer genç, kırık kılıcı tutarken yüzü çarpılmıştı. Göğsü Saf Yang alevlerle yanarken dayanılmaz bir acı hissetti!
Bir Yin hayaleti olarak, fiziksel acı onun için hiçbir şey değildi ama ruhundan gelen acı, sıradan bir insanın hissettiğinden kat kat fazlaydı ve kendini çöküşün eşiğindeymiş gibi hissettiriyordu!
Esmer genç, güçlükle başını çevirdi. Ruh temelli vücudu paslanmaya başlarken hareket etmek çok zordu.
“Sen…”
Hızla bulanıklaşan esmer gencin görüşünde, kırık bir kılıç kullanan mavi elbiseli bir genç vardı.
Güçlü Saf Yang enerji ve en iyi hareket tekniği olan ‘Altın Karga Güneş Değişimi’ ile birlikte, Yi Yun’un hızı bir anlığına maksimuma ulaşmıştı. Bir Yin hayaleti hâline gelmiş olan esmer genç, eskisi kadar güçlü olmadığından Yi Yun’un ölümcül saldırısını atlatamamıştı!
“Beni… Beni… Nasıl keşfettin…?”
Esmer genç, binbir güçlükle ağzını açtı. Göğsündeki acı ve yaklaşmakta olan ölüm hissi, sesinin zayıflayıp çatallaşmasına neden olmuştu. Sanki birkaç sözcük daha söylese bedeni tamamen çökecekti.
Ama bunun nasıl olduğunu bilmeden ölmek istemediğinden bu soruyu sordu. Nasıl olduğunu anlayamıyordu, ruh bedeni bir Yin hayaleti olduğundan mükemmel bir şekilde kendini gizlemiş olmalıydı, peki Yi Yun onu nasıl keşfetmiş, bedeninin yerine nasıl kilitlenmişti?
“Son sözlerin buysa, çok sıkıcı birisin demektir!”
Yi Yun’un dudaklarında alaycı bir sırıtış belirdi. Kılıcının bıçağını dikey olarak döndürdü ve kılıcıyla esmer genci kafasına kadar yarmak üzere hazırlandı.
“Bekle… Bekle!”
Esmer gencin ağzından bir miktar siyah bir gaz çıktı. Yi Yun’un sade görünüşlü antik kılıcı, onu ölesiye korkuttu. Ölümün eli kulağındayken, umutsuzluk ve öfkeyle doluydu.
“Bağışla… Hayatımı bağışla… Sana…”
Esmer genç daha sözlerini bitirmeden Yi Yun kılıcını yukarı doğru çekti!
“Chi La!”
Yi Yun’un saldırısı, esmer gencin göğsünden başladı, bedeninin merkez ekseni boyunca yukarı çıkıp önce boynunu, sonra çenesini, ardından sırasıyla burun kemerini, kaşlarının ortasını aşıp kafasının tepesine ulaştı ve bedenini ikiye böldü!
“Ah Ah Ah Ah!”
Esmer genç duyduğu keskin acıyla birlikte acı dolu bir çığlık attı. Bedeni ikiye bölündü. Alevler tarafından yakılırken, bedeninden çok miktarda siyah alev yükseldi.
Alevler ruh temelli bedenini yuttu! Alevler içinde kalan ifadesi tamamen çarpılmıştı. Görüntü, bir tayfın acı dolu çığlıklar eşliğinde kutsal alevler tarafından yakılması gibiydi!
Yi Yun bir adım geri çekilerek soğukkanlı bir şekilde bu sahneyi izledi. Enerji görüşünü açtı ve çevredeki enerji dalgalanmalarına kilitlendi. Bir Yin hayaleti olarak, esmer genç elbette enerji dalgalanmalarına sebep oluyordu. Yi Yun, onu bu duruma düşürmüşken elinden kaçırmak istemiyordu.
Alevler gökyüzüne yükselirken, esmer gencin çığlıkları soldu. Ruh enerjisi neredeyse kaybolmuştu.
Yi Yun, esmer genci öldürse bile rahatlamadı. Sonuçta onun kökenini bilmiyordu. Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nin ruhu olan beyaz elbiseli kadın, uykuya dalmadan önce pek bilgi vermemişti.
Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi gibi ilahi bir nesneyi çalmak için Büyük İmparatoriçe gizemli bölgesine sızabilecek gizemli bir düşman… O, beyaz elbiseli kadını, eşsiz Büyük İmparatoriçe’nin mühürlü enerjisini kullanmak ve uykuya dalmak zorunda kalacağı bir fedakarlık yapmaya zorlayacak kadar köşeye sıkıştırmıştı.
Böyle bir varlığın, Shen Tu Aşireti gibi bir oluşumla kıyaslanabilecek bir şey olmadığı açıktı.
Yi Yun, belli belirsiz şekilde Tian Yuan Dünyası’nın üzerine bir karanlığın çöreklendiğini hissedebiliyordu. Beyaz elbiseli kadının uykuya dalmadan önce söylemiş olduğu son sözler de onu endişelendiriyordu. O sözler, “Vakit kalmadı!” idi.
Yi Yun gökyüzüne dağılan siyah gazı görünce ‘Görünüş Totemi’nin alevlerini kullandı. Altın Karga kanatlarını açtı ve tüm siyah gazı yakarak temizledi.
Esmer genç, kelimenin tam anlamıyla garipti. Yi Yun ona ölümcül bir darbe vurmuş olsa da ölüp ölmediğinden emin olamamıştı.
Güvende olmak için şeytani enerjiyi tamamen yaktı ve yine arta kalanları Mor Kristal’i kullanarak özümsedi. Esmer genç ne kadar garip bir yaşam formu olsa da, bunları yaptıktan sonra ölümden geri dönmesinin imkansız olacağına inanıyordu.
Yi Yun bunları hallettikten sonra karlı düzlüklere indi. Yi Yun henüz Dao Tohumu Âlemi’ne ulaşmamış olsa da Altın Karga ‘Görünüş Totemi’ ve ‘Altın Karga Güneş Değişimi’ hareket tekniği sayesinde Saf Yang enerjisini kullanarak havada hareket edebiliyordu. Bu, onun için zor bir şey değildi.
Lin Xintong’un bedeni şu anda karın üstünde yatıyordu. Yüzü, bir buz tanrıçası gibi solgundu.
Lin Xintong’u böyle görmek, Yi Yun’un kalbini sızlattı. Eğildi ve onu kucağına aldı. Lin Xintong’un bedenini kucağına aldığında, kucağında bir buz parçası taşıyormuş gibi hissetti.
Lin Xintong’un vücut sıcaklığı tamamen dağılmıştı. İçinde kalan tek hayat parçası da derinlere mühürlenmişti. Asla uyanmama ihtimali vardı…
Uğuldayan kar fırtınasının içinde, Yi Yun üzerinde mavi kıyafetleriyle sessizce durdu.
Arazinin enginliğini görünce, kendini, geniş karlı düzlüklerde vücut bulan bu kaotik hengamede bir kar tanesi gibi hissetti. Lin Xintong ve o, çok küçük görünüyordu…
Kucağında genç bir hanımı tutan genç, tüm dünyayla karşı karşıyaydı…
Şu anda Yi Yun biraz sersemlemiş durumdaydı. Bu engin karlı düzlükler içinde, ulaşması gereken yerin neresi olduğunu bilmiyordu…
Yi Yun iç geçirdi. Savaşçıların dövüş sanatları çalışmaları, göklere meydan okudukları bir olaydı. Bu süreç, çok sayıda tehlikeye, yalnızlığa ve acıya ev sahipliği yapıyordu ve sayısız savaşçı bu yolda yürürken hayatını kaybediyordu. Belki de bu savaşçıların tüm motivasyonları, küçük olarak kalmama isteklerinden geliyordu.
Bir ölümlünün hayatı, toprağın altına girmeden önce sadece birkaç on yıl sürüyordu.
Yüzlerce yılın ardından tarihe dönüp bakıldığında milyarlarca hayat görülürdü, peki neden ölümlü olmaktan vazgeçiyorlardı?
Gökler’in ve Dünya’nın seviyesine ulaşmak ve kendi kaderini kontrol etmek… Savaşçıların arzuları bunlardı.
Gözlerini bir kez daha açmadan önce, bu düşünceler Yi Yun’un zihnini işgal etmişti. Bununla beraber kendini buldu. Lin Xintong’u tutarken kara göğüs gererek yavaşça ilerledi.
Kar fırtınası önündeki yolun görünmesini engelliyordu.
Yi Yun ilerleme ve geri dönme seçenekleri arasından, antik Büyük İmparatoriçe’nin attığı adımları izlemeyi seçmişti.
Lin Xintong’un durumu çok kötü olsa da, Yi Yun’un kalbinde hâlâ bir umut ışığı vardı. Belki karlı düzlüklerden çıktığında, tüm bunları değiştirecek bir şey bulabilirdi…
Yi Yun, Lin Xintong’u ve kendisini çevrelemek için bedenindeki Saf Yang Yuan Qi’yi kullandı. Aynı zamanda, hayatını sürdürmesini sağlayabilmek için bir an bile ara vermeksizin Lin Xintong’un kalbine Yuan Qi aktarmaya devam etti.
Mükemmel Saf Yang Bedeni’nin Yuan Qi’si, Lin Xintong’un buz gibi olan bedenini biraz ısıttı. Yüzü hâlâ solgundu ama donmuş ve kurumuş meridyenlerinde Saf Yang enerji dolaşırken yaşam gücünün derinliklerinde soluk bir hayatın gelişimi vardı.
Bilinçsiz Lin Xintong’un kirpikleri, hafifçe titredi…