Hangi tarafta olduğumu bilemediğim husus. Normal de diyemiyorum bazen kendime. Arafta özel bir yerdeyim. Yukarıda yapılan tanıma bakacak olursam mutlu değilim ama yorgun da sayılmam. Zevk ve sefaya yönelimim hep fazlaydı, kendi imkanlarımla tabii. Yorulmanın ne demek olduğunu uzun zamandır bilmiyorum, basit takıntılar dışında stresim de yok. Kafada saç var, rengi de ilk zamanlardaki gibi ama belki ruhen biraz daha yaşlı olabilirim, ondan da emin değilim. Bir süredir evrenin ve tüm alemlerin boyutunu tekrar hatırladım ve kendime çok fazla önem verdiğimi tekrar hatırladım, kendimi bir halt sandığımı. Bu yüzden ne çok hırslanarak, ne de kendimi riske atarak yaşamayı tercih ettim. Çok büyük hedeflerim, azim göstereceğim durumum yok ama kendimi de bir miktar garanti altına alarak yaşıyorum. Yuvarlanıp gidiyorum işte.