Şok - bizim yolumuz! Olay 1971'de sonbaharda gerçekleşti. Zırh gibi güçlü bir titanyum gövdesine sahip Sovyet atomaltı denizaltısı (taktik numarası K-162, proje 661 "Anchar") "Saratoga" teknesinin kıç tarafına yaklaştı. ABD Donanması 6'nın saldırı uçak gemisi kendisini kolayca koparmayı planladı. Bununla birlikte, olağandışı yarışçı, kolayca yabancı deniz ekipmanlarının mucizesini atladı ve burnunun önüne çıktı. "Geç kalanlar" ekibi olağanüstü hız yetenekleri karşısında şok geçti. "En hızlı denizaltı" nın "mütevazi" kalmasının tek yolu budur! Dünyada yoktu ve eşitlik yoktu. Bununla birlikte, Guinness Rekorlar Kitabı sayfalarında bu konuda - bir kelime değil. Askeri sır, sansasyonu tolere etmez.
Devlet tipi geminin eşsiz gururunu yaşamak"Lexington" Akdeniz'den Atlas Okyanusunun Miami limanına, kalıcı dayanak yerine geliyordu. Birdenbire yabancı denizciler gördü: derinliklerinde büyük bir "balinayı" geçmek - boyutları dört katlı bir evin boyutuyla karşılaştırılabilir bir denizaltı. Çıktıkça, ayrılmak mümkün değil: üst üste birkaç saat boyunca derin bir tekne, 30 knot (55.56 km / saat) toplanan uçak gemisini geçti. Bu şaşırtıcı değildi: "Anchar" (K-162) 44.7 knot (80.4 km / s) geliştirdi.
Sadece bir türbin için yeterli kapasiteçevirin ve muhteşem bir hız koruyun. En hızlı denizaltı, karayolu üzerinde, dünyadaki gezegende daha önce böyle bir araba gibi uçmadı. Gözlemcinin müdahalesi arttı. Korkunç "Old Lady" ("Saratoga" nın takma adlarından biri) kesinlikle çaresiz görünüyordu. Doğrudan düşmanın önünde bulunan Sovyet teknolojisi, sualtı hareketi hızının mutlak bir dünya rekoru olduğunu gösterdi. Ve devletlere değil, bazıları gibi ayıların sokaklarda yürüdüğü bir ülkeye aitti.
Şaşkın görgü tanıkları anlayamadı: mümkün olduğunca, "en hızlı" "inanılmaz hız" sıfat uygulamak için Rus "yüzen rounders" için olduğu kadar? "Denizaltı hiçbir soğutucu"? Evet, şaşılacak derler: Daha iyi inanmıyorum, inanmak ve aldatılmış olmaktan daha kandırılmak. Mümkün olduğunca bu hatta kadar çıkıyor! Parti, Mart 1971 yılında 44,85 knot (83.05 km / s) hız Motovsky boyutlu çizgi (bölge kıyı suları) üzerine sabitlenebilir bilinmektedir.
Zafer, varlığında gerekiyordu.hidrografik gemilerden gözlemciler. O günlerde büyük parti etkinliklerine adamış olmayı severdi. Bu feat, 24'üncü CPSU Kongresi'nin açılışına denk geldi. Fırtına başladı, hidrolojistler denize giremedi. Hava kurulduğunda, rapor etmemeye karar verdik. Fırtına, yüzde 100'lük bir nükleer reaktör yük kapasitesine sahipken, denizaltı yeni bir rekor yayınladı; aynı rekor 44.85 knot.
Rüzgarda iki daire yaptıktan sonra, üçüncüsü çarpıştısorunlarla karşılaştı ve komuta, riskli deneyleri durdurmak için geldi. Böylece, dünya rekoru 44.7 rakamını içeriyordu. Planck henüz aşılmadı. XX yüzyılın ortalarında, Sovyet tasarımcıları artan üretim hacimlerine güvenerek yeni ürünlerin seri bir üretimini kuruyorlardı. Ancak bu gerçekleşmedi, ancak Kuzey Filo'nun modern denizaltıları bile yarım yüzyıl önceki rakamlarına ulaşmadı.
Yüksek maliyet (maliyetler) nedeniyledevlet bütçesinin% 1'ine denk geliyordu), yüksek hızlı "uçak gemisi katili", yukarıda sıralanan tek, benzersiz ve en üst sır niteliğindeydi. Tüm askerlere uzun yıllar bilgi verilmedi. Sivil nüfusun konuya nüfuz derecesi ancak tahmin edilebilir. Öyle ya da böyle, kapitalist "imparatorluk tavrı" na karşı sosyalizmin şiddetli bir tepkisiydi.
Nasıl ve niçinhızlı denizaltı. Dünyada soğuk bir savaş vardı, partiler iki farklı siyasal sistem içeriyordu; silahlanmanın oluşumunda şiddetle yarıştılar. Yirminci yüzyılın ortalarında Amerika Birleşik Devletleri özel bir askeri program geliştirdi. Okyanus stratejisinin bir parçası olan gerçekçi yıldırma stratejisi üzerinde bir bahis yapıldı.
Saldırı kuvvetleri ana yönünü değiştirdigüç, karadan denize keskin bir yeniden yönlendirme vardı. Sistem "uçan hava alanlarının" yardımıyla desteklendi - saldırı uçak gemileri grupları. Zaferli sosyalizm ülkesinin acilen yalnızca modern, yeni bir teknolojiye ihtiyacı olmadı. En hızlı denizaltının görünmeye başlamasıyla ilgili. Geçen yüzyılın altmışlı yıllarında, SSCB büyük gemiler kurmayı başaramadı: Anavatanı Alman faşist istilacılardan koruma savaşı son zamanlarda öldü. Ülke yıkımdan ancak kurtuldu. Bir çıkış yolu vardı: Devlet başkanı Nikita Kruşçev, annesini kendine güvenen kuzkinini rakipsiz denizaltı filosu şeklinde göstermeye karar verdi.
Düzenli iyileştirme için önemli bir yerSSCB'nin askeri teçhizatı, en hızlı denizaltı ortaya çıkmadan bile atandı. Zorlu bir çatışma ortamında, okyanus dalgası stratejisinde böyle bir ihtiyaç doruğa ulaştı. Bildiğiniz gibi, altmışlı yılların Sovyetler Birliği denizaltıları ciddi bir kusura sahipti: hedefi ancak yükselişten sonra derinlikten yükselirken yenmek için füzeler fırlatılabilir.
Genellikle denizaltının bu pozisyonundaDüşman tarafından "aydınlatıldı" ve yok edildi (zamanında "gizlice" vakit yoksa). Yakında, karanlık derinliklerden başlayabilen bir füze kompleksi olan "Ametist" ortaya çıktı. Roket ve uzay teknolojisi tasarımcısı Vladimir Chelomey'in kontrolü altında yaratılmıştır (fotoğraf yukarıdaki). Savaş kafasının kütlesi ve ateş yelpazesi daha küçük olmasına rağmen, Yenilik hemen cephaneliğe geçti. Kenar boşluğuyla bu görünen olumsuz faktörlerin hepsi gizli ani bir etki yaratma ihtimaliyle telafi edildi.
Sürekli hareket eden hedefinözerk denetim ve rehberlik sisteminin her şeyi gören "göz "ünü izleyecek. Bu, muhtemel bir düşmanın devriye gemilerini (eşlik gemileri) kaçınma görevini basitleştirmeyi mümkün kıldı. Gemide, on tane uçak kabuğu (cruise füzeleri) P-70'i bir anda takmayı amaçladılar. Hava olarak, en güçlü denizaltına ihtiyaç vardı! Su altında dalış yapabilen ve çalışabilen gemiler dünyasında hiçbir koşulda "klonlar" ve rakipler olamaz.
Yüzlerce, ama binlercesine bileprofesyoneller, hepsi devlet sırlarını ifşa etmemeyi bir rehin imzaladı. kullanılmış olan Tasarım çözümleri, bir kerede kenara: denizaltı geleceği doğdu. Onlar güzel bir isim "Ametist" ile bir dizi cruise füzesi üzerinde duruldu. Küçük - seksen kilometre. Dinamik olarak yüksek hızda yetenekleri ile bağışlamak için gerekli hava meydanları saldırı mesafesi üzerinde yüzen denizaltıya sığdırmak için (bir torpido equated).
Gerilim ve sırların atmosferinde,en iyi denizaltı. Dünyada ve ülkede kimse proje yöneticisinin adını bilmiyordu. Akıl almaz bilimsel otorite, yüksek sınıf bir gemi inşa uzmanı, akademisyen Nikolai Isanin (o sırada tanınmış Vostok uzay aracı tasarımcısı Sergei Korolev olduğu gibi) kesinlikle gizli bir kişiydi. Hassas ve katı başlangıçları altında ekip 24 saat çalıştı. Belli bir aşamada, liderlik Nikolai Shulzhenko'yu devraldı. Zorlu yorucu faaliyet zengin sonuçlar verdi.
Aralık 1960'da geleceğin denizaltısıhazır. "Ölçek kapalı" avangard teknik çözümlerin sayısı - 398: tabii bir uçak, uzaktan kumanda, kamera, ekipman ve benzeri bir direksiyon simidi, 1962 yılında Severodvinsk "Sevmash" üretildiği en dayanıklı titanyum gövde. K-162 kendisi Aralık 1963 (seri numarası 501) aynı kuruluş kuruldu. Önemli bir rol ergonomi verildi.
İki nükleer reaktör tarafından sağlanan güç. Proje 661'de iki şaftlı bir buhar santralı vardı (her biri 40.000 beygir gücü, tüm yabancı ve yerli "kardeşlerden 2 kat daha yüksek"). Birçok bakımdan "en hızlı denizaltı" unvanını kazanmıştı. Barışçıl atomun sadece hakim olduğu bir dünyada kurgu eşiğinde olan teknoloji modeli, ülkemize kendi kuvvetlerine olan güvenini verdi.
Reaktörlerde nükleer yakıt yeterli olacaktır.dört yuvarlak dünya seferi (artan ekonomi ve emniyetle). Geçmişin kısa bir çizgi romanında "Ünlülerin Biyografisi: Ocak 1978'den bu yana K-222 taktiksel olarak listelenen tekne" 1968 yılında piyasaya sürüldü; 1988'de silinmiştir; nihayet 2010'da "Sevmash" le imha edildi.
Dünyanın en iyi denizaltısı olamazdı.seri nedenlerle üretildi. Şık titanyum kasanın imalatı son derece zordu. 1980'lerin sonunda, P-70 "Ametist" (ana silah) füzeleri eskimiş hale geldi. Potansiyel düşman, yeni tespit cihazları geliştirdi. Yüksek derecede garantili hidro-akustik sistemler K-162 (K-222) yerini kolayca buldular. Durum, "Anchara" nın yüksek ses seviyesi ile karmaşıktı.
Anti-denizaltı uçakları geliştirildi. Okyanusların fırtınasında "balinalar" (yüksek fiyatlar ve yurkost için "Goldfish" teknesi denilen Sovyet denizcileri) hayatta kalma olasılıkları daha azdı. 2008'de başlayan geri dönüşümün olağan bir olay olduğu anlaşılıyor. İnsanoğlu, ebedi bir motor icat etmedi. Bir gün her şey terkedilmiş durumda. Ancak, mühendislik ve mühendislikteki başarıların bir müzesi haline gelebilen eşsiz bir kayıt tutucuydu. Kurtarmadılar.
K-222, metali paslanmış bir yatak gibi hurda sıyırmaya başladı.eski demlik. Ve bu sonar kompleksi Rubin'in taşıyıcısı olan Sigma-661 (tüm enlem), Radan-1, Nichrome sistemleri (nesnenin belli bir devlete ait olduğunu belirleyen) ile donatılmış bir denizaltıdır! Kırmak - inşa etmeyin ... Bir görüş var: bugün büyük bir turizm sitesinde popülerlik artabilir.
Emin olmak için uzun bir sır varlığından sonra"Söylendi", zorlu hayatı hakkında en güçlü denizaltı olarak ilginç olacaktı. Dünyada göründüğü kadar çok mucize yok. Teknolojinin hayranları, "Anchar" 'ın olağandışı kalemlerden ve fenomenlerden biri olduğuna inanmaktadır. Titanyum yapıların deneyimi diğer gelişmelerde (685, 705, 945, 945A, vb.) Kullanıldı ve Ametist roketleri "Scat" teknelerinde halen kullanışlıydı (bunlar projeye göre inşa edildi 670).