Bilmem ki hangi zamandı yitip gittiğim
Hangi zamandı ..
Yüzünden bir yol bulup geri dönemediğim
Yüreğim Leyla'nın bucağında kimlik delisi
Adressiz bir bulut gibi dağılıyor
Sensiz her güne bin azap veren beyhude zamanın ..
Aynası kırılmış gözleri kör bakıyor
...
Sensizlik ömrümün derkenar boyuna yıldırım gibi düşdü gülüm
Güz çiçekleri bağrımda ıslak, zamansa ölüydü!
Öyle bir yerinden kanıyor ki biçâre yanım
Dibini göremediğim bir heyulanın çığlığından akıyorum
Şimdi ölmeyeceksem neden
Ertelenmiş bir sevincin donuk camlarından bakıyorum
Şimdi sönmeyeceksem neden
...
Hüzünlü bir sevdanın kuytusunda patlayan güneşe
Soğuk bir mühür gibi vurulduysam ..
Çılgın bir gülümseme bekleme benden!
Yeniden yorumlansın bakışlarım
Bakarken aydınlığın pusuyla öpüşen penceresinden
Karlı bir dağdan önce ..
Ondandır sıcak bir iklimin rüyasına dalışlarım
Âsi bir uğultu usulca söndürüyor
gecenin harlı gözlerini
Kalbimin hatlarına kara tonu ağır
Trenler yanaşıyor durmadan
Acının hükmünü en iyi kim verebilir!
Yağmurlar alnımda buğulanyor
Gökkubbeye asılan niyâzım
Belki de bu gece son buluyor
Gel ey sevgili!
Baharında susayan nar aşkına
Sensizlik mor bir sürgünün ucundan siyaha düşdü gülüm
Neşenin rengi melâl vuslat nağmeleri büyülüydü
Sevdam bir nehirdin göklerin dudağından çağlayan
Şimdi; garip bir serçe gibi titrerken ardından
Gülümsüyor ötelerden firak, nasıl bir nâra düştü
Ötme ey bülbül! sakın bırakma beni kanatlarından
Gönlüm derin derin uçurumlara düştü
...
Ey benim can yerime ..
Ey benim can seferime hançer gibi saplanan!
Yoluma hasımsız ağıtlar serip
umarsızca ağlatan!
Her serenata gök gürültülü türküler söylenir
Duy artık, ey yâr!
Rüzgârın her dokunuşunda söz kesilir,
Ruhların nişanı söylenir
Bir nefes aşkına!
...
2010 r-b
Ramazan Boran | 11/02/2014