Nail Şenyiğit, kaybettiği gözlerini asâsının ucuna takıp kararan dünyasını yeniden keşfetmeye karar verdi. Evine 4 kilometre mesafede olan tarlası onu yeniden hayata bağladı. Bu yolu kar, kış, yağmur, çamur, güneş demeden çoğu zaman tek başına, zaman zaman da eşi Mükerrem teyze ve torunlarıyla birlikte katedip çalıştı.
Sol elinin kalan bir parçasına sıkıştırdığı asasıyla da ölçüp hesapladı, sağ eli ile de çapasını yaptı, fidan, fide dikti. Bunu yaparken yaşama umudunu, hayallerini bağladığı hafızasında kalan resimlerle yaşamaya, kazmasını fırçası gibi kullanıp tarlasında yeni resimler çizmeye, çizdiği resimlerle mutlu olmaya çalıştı. Son zamanlarda rahatsız olması sebebiyle tarlaya gidemeyen Nail amca, hayata sımsıkı sarılmaya devam ediyor.