-
"yaş 35 olunca ne hissediyorsunuz veya ne hissettiniz?" diye soruyorum arkadaşlar.
yaşı 34'e gelmiş bir birey olarak kendimi hafif yaşlanmış hissediyorum...
-
gece ışık gibi bisey gorunuyor rüyada.
bugune kadar kimlerle nasıl ve neden tanışmışsiniz o akla gelmeye başlıyor.
sonra salakça nedenlerden dolayi kirdiginiz kalpler
ve kirildiginiz nedenler...
sabah bir uyaniyorsunuz ki 35 yil gecmiiiisssss gitmisssss...
seneye gene bak buraya aynisini yaşayacaksın.
ikimizde hayattaysak konusuruz...
-
gec kalmislik. ben bunu 20 yasimda neden yapmadim sorulari.
pismanlik ve debelenme. debeleniyorsun ama olmuyor cunku hayat cok yoğun, gündem çok yoğun. hep bir istek hep bir beklenti var senden.
artik gec kalmissin çocuk. çirpinmayi birak.
sahip oldugun en degerli seyler, hayatta ise anne baban kardesin.
seviyorsan eşin.
ve o masum çocuğun.
-
36 yaşına girince, geçecek olan hislerdir
-
-
30 yaşına girince artık hiç birşey eskisi gibi olmuyor bunu farkettin, 40 yaşına kadar bi farklılık olmuyor 40 a gelince emeklilik planları yapmaya başlıyosun.
-
hırsların gereksizliğini hissettim 35'e yaklaştığım yıllarda.
basit yaşamak lazım, kariyer diye robota dönüşmemek lazım bunları anladım.
ama azim ya da hayat enerjisi denilen şeyin var olması gerektiğini idrak ettim.
bizim yaşıtlarımızın çoğu depresyonla boğuşuyor bu sebeplerle.
basit de olsa bir amaç edinmek lazım bu hayatta ama evlilik ve ebeveynlik gibi değil;
bir sonraki günün anlamlı olmasına neden olacak, sürekli kendini geliştirmeye yönelik çaba bu.
-
eksiklerin, sen de eksik birakilanlar gün yüzüne cikiyor. bahanelere duyulan gereksinim artiyor, yasam istahini yitiriyor olmanin yaninda getirdigi korku ile hic ihtiyac duymadigin, duysan da genc olmanin umarsizligi ile bastirdigin kimlik arayisinin ilk adimlarini atmaya basliyorsun. corak ruhunun mutluluga besledigi özlem, yerini yeni ifadelere, yeni arayislara birakiyor. anlam, amac vb.
basit düsünmek imkansizlasiyor. bütün benliginde, yüz hatlarini ele gecirmeye baslayan hastalikli nesenin soguk rüzgarlari esmeye basliyor, üsüyorsun. sonrasi pismanliklar, keskeler. sonrasi yalnizlik. bile bile sectigin yalnizlik.
neyse ki halen 10 senem var tüm bunlar icin. insanlari izliyor, inceliyor, onlari kullaniyorum. onlardan ilham aliyorum.
cünkü bir gercek var, benim icin halen umut var. biliyorum.
-
(bkz: otuz beş yaş şiiri)
yaş otuz beş! yolun yarısı eder.
dante gibi ortasındayız ömrün.
delikanlı çağımızdaki cevher,
yalvarmak, yakarmak nafile bugün,
gözünün yaşına bakmadan gider.
şakaklarıma kar mı yağdı ne var?
benim mi allahım bu çizgili yüz?
ya gözler altındaki mor halkalar?
neden böyle düşman görünürsünüz,
yıllar yılı dost bildiğim aynalar?
zamanla nasıl değişiyor insan!
hangi resmime baksam ben değilim.
nerde o günler, o şevk, o heyecan?
bu güler yüzlü adam ben değilim;
yalandır kaygısız olduğum yalan.
hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;
hatırası bile yabancı gelir.
hayata beraber başladığımız,
dostlarla da yollar ayrıldı bir bir;
gittikçe artıyor yalnızlığımız.
gökyüzünün başka rengi de varmış!
geç farkettim taşın sert olduğunu.
su insanı boğar, ateş yakarmış!
her doğan günün bir dert olduğunu,
insan bu yaşa gelince anlarmış.
ayva sarı nar kırmızı sonbahar!
her yıl biraz daha benimsediğim.
ne dönüp duruyor havada kuşlar?
nerden çıktı bu cenaze? ölen kim?
bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar?
neylersin ölüm herkesin başında.
uyudun uyanamadın olacak.
kimbilir nerde, nasıl, kaç yaşında?
bir namazlık saltanatın olacak,
taht misali o musalla taşında.
(bkz: cahit sıtkı tarancı)
-
25 yaşındaki işveli hatun sana "abi" çekince soğuk duş hissi veriyor.