KALMADI
Cânı mahkum ettik ilgisizliğe,
Eşsiz muhabbetin tuzu kalmadı.
Cânânı terkettik sevgisizliğe,
Sevenin sevene nazı kalmadı.
Bir ömür iç içe sevinçle, keder,
Nefse yenik çıkan olur derbeder,
Dostunu harcayan çok şey kaybeder,
Kimseye bakacak yüzü kalmadı.
Sam yeliyle tarümardır gülistan,
Talana uğradı, bozuldu bostan,
Bülbülün feryadı Yezdan'a destan,
Bahar güze döndü, yazı kalmadı.
Hasret kaygısına düştü mâşuklar,
Sevda ateşinde pişti âşıklar,
Kahır saçtı türküler ve koşuklar,
Aşkı dillendiren özü kalmadı.
Goncalar dalında açmadan soldu,
Vuslat bekleyenler hicranla doldu,
Gonülden gönüle bir sırlı yoldu,
Vefanın, güvenin izi kalmadı.
Niyazkâr tebliğde bir kalem eri,
Gül alıp satmaktan döner mi geri?
Rabbin rızasıdır en son zaferi,
Şu fâni dünyada gözü kalmadı.
Köksal CENGİZ (Niyazkâr)
28.04.2019