Devlet sözünü tuttu ya diğerleri
13 yaşındaki Yunus enkazdan çıkarılmış ama hayatını kaybetmişti. Babası geride kalanlar için iş istiyor.
Her depremin unutulmaz fotoğraf kareleri olur. 13 yaşındaki Yunus da Van depreminin unutulmaz simgesi oldu. Arama kurtarma ekiplerinin gece gündüz yaptığı çalışmalarda, omuzundaki cansız bir el, korku ve endişeyle büyümüş gözleri, çok şey anlattı Türkiye'ye. Yunus'un o bakışları herkesin 'depremin acı' gerçeğiyle yüzleşmesine neden oldu. Adına şiirler yazıldı, sosyal paylaşım sitelerinde sayfalar açıldı. 22 yıl önce Erciş'e Ağrı'nın Patnos ilçesinden gelen baba Yusuf Geray mevsimlik işçilik yaparak kazanıyordu hayatını. 5 kız 5 erkek çocuğu olan baba, "Devlet evi yıkılan Vanlılar için barınma sorununu büyük oranda çözdü. Bu kadar kısa sürede kentin ayağa kalkması iyi oldu. Ancak Yunus'un kurtarılırken bakışlarından etkilenip bizi arayanlar, devletimizin yaptıklarını yapmadı, yapamadı. Yunus'un o bakışları bir yıldır gözümün önünden gitmiyor. Rüyalarıma giriyor" diye konuştu. Yunus'u toprağa verdikten hemen sonra kendilerini Şenol Kocatepe adlı bir İngilizce öğretmeninin aradığını anlatan baba Geray, bundan sonrasını şöyle anlattı: "'Sizi Ankara'ya davet ediyorum. Pursaklar ilçesinde bir ev kiralayıp, çocukların eğitim işlerini halledeceğiz' dedi. Bu teklifi kabul ettik ve depremden 1.5 ay sonra Ankara'ya gittik. Orada 5 katlı bir binanın ikinci katını 300 lira kira karşılığında tuttular. Oğlum Ender'e (30) Pursaklar Belediyesi'nde temizlik işlerinde çalışması için 700 lira maaşla iş verildi. Kira, elektrik, su derken Ender'in aldığı maaş bize yetmez oldu. Yardım istediğimiz Kaymakamlık bize sadece iki ayda bir gıda yardımında bulundu. Bir lokma ekmeğe muhtaç hale geldik. Perişan olduk ve okulların kapanmasıyla birlikte tekrar Erciş'e döndük. Bize söz verip yapan tek isim şair Bedirhan Gökçe oldu. Kızım Sibel'in servis parasını hiç aksatmadan ödedi" diye konuştu.
BİR İŞ VERSELER...
Ankara'da geçirdikleri 7 aylık süreci bir 'kâbus' olarak niteleyen baba Geray, "Erciş'e döndüğümüzde Kaymakamlığa giderek onun çalışabileceği bir iş istedim. Evimize gelip durum tespitinde bulundular. Ancak bugüne kadar ses çıkmadı. İş versinler, kimseye muhtaç olmayalım" diyor.