Dün büyük bir sanatçi Michael Jackson’i kaybettik. Ben 27 yasindayim ve bu zamana kadar onun kadar taninmis onun kadar dünyada popüler bir sanatçi görmedim. Sanatçilarin yaptigi esere bakmak gerekir o da mükemmel eserler olusturarak dünyada bir numara olmayi basardi. Yanlislari yok muydu herkes de oldugu gibi vardi tabi. Derisinin siyah rengine düsmanligi, üst üste geçirdigi (kabul etmese, sadece burnumda iki kere estetik oldum dese de) estetik operasyonlar, mahkeme tarafindan suçlu bulunmasa da kafalarda soru isareti birakan çocuk istismari konulari aklima ilk gelen konular… Ama basta da söyledigimiz gibi sanatçiyi eserleriyle degerlendirmek gerekir bende bu yazida bu açidan bakacagim. Ben yaptigi çalismalari hep yakindan takip ettim ve yaptigi her çalismada baska bir güzellik buldum. Sarkilarinin sözleri, sesi, sahne sovlari mükemmeldi; bize bir sanatçi nasil olur hep dersini verdi. Allah’in tüm güzellikleri verdigi nadir insanlardandi; yazdigi harika sarki sözlerini harika sesiyle yorumladi ve hep harika danslarla süsledi.
Dün bütün gün ve bu sabah hep Michael Jackson’i izledim. Çektigi klipler yaptigi röportajlari izleyerek onu daha da iyi tanima firsati buldum. Ünlü olmanin agirligi altinda zorlanan ayni seyleri çocuklarinda yasamasini istemeyen bu nedenle çocuklarinin yüzünü kapatan duygusal bir babayi gördüm. Sahnede gördügümüz o mükemmel insanin kibarligini, duygusalligini insanligini gördüm. Ona hayranligim daha artti. Çok genç yasta öldü, daha yapacak çok seyi vardi…
Bu sabah kanallar arasinda Michael Jackson’a ait bir seyler ararken bir magazin programinda bizim starimiz Tarkan’i rast geldim. Iki gün Michael Jackson’i seyrettikten sonra bizim starimiz Tarkan’a baska bir gözle bakma firsatini yakaladim. Imajini degistirmis, saçlarini uzatmis sahnede dans edip sarki söyleyen, dünyada önemli basarilara imza atmis daha da basarilar bekledigimiz Tarkan… Ya Michael Jackson çok büyük(tartismasiz) ya da Tarkan… Kiskandim Amerikalilari böyle bir sanatçiya sahip olduklari için bizim içinse üzüldüm. Tarkan’a baktim yüzüne hiç gitmeyen saçlari harika diyemeyecegim sesi ve dans diye yaptigi degisik hareketlerle… Kimse yanlis anlamasin Tarkan’i kötülemiyorum sadece hayal kirikligimi anlatmak istiyorum, benim için Türkiye’nin krali tartismasiz Tarkan ve onu çok severim ve dinlerim de… Ama bugüne kadar onun bir gün tüm dünyada taninacagini(Michael Jackson kadar olamaz tabi ki) inanirdim, hayallerim yikildi gerçegi gördüm… O ses, o sov o kiyafetlerle olmaz o kralimizsa kimseyle de olmaz… Tarkan gibi Avrupa’da yasasak bile onlar gibi düsünemiyoruz, onu gördüm. Basarinin bir ekip isi oldugunu ve bu ekibin ne kadar büyük ve ne kadar iyi olursa o kadarda basarinin gelecegini anlayamiyoruz. Ya hep kendi dediklerimizi önemsiyoruz yada duygusal bagla yanimiza aldiklarimizin dediklerini… Saçindan kiyafetine sahnede durusundan sovuna kadar her seyin düsünülmesi gerektigini yanimizdakilerin millet gözetmeden en iyisi olmasi gerektigini anlamiyoruz… Tarkan’in son konserine bakiyorum arkasinda benimde evden yapabilecegim bilgisayar efektleri, üstünde siradan beyaz bir takim, kötü saç kesimi ve kendine has olmayan sagdan soldan toplanmis bir dans sitili… Bunlarla mi basarili olacagiz vizyonumuz bu kadarcik mi , yenilige kapali duygusal yönümüzün agir basarak yanimiza aldigimiz siradan bireylerle mi basari gelecek? Basari böyle olmaz basari kendine has sitilinle ve senden önce olmayan sahnede durusun, tarzinla olur… Demiyorum ki kültürümüzden uzaklasalim yabancilar gibi olalim, dedigim kültürümüzü sentezleyelim, olmayanlari çikaralim, kendimize has bir tarz yaratalim ve hep yanimizda en iyiler olsun.
Objektif olalim hepimiz Tarkan’ i seviyoruz ama o kötü saç sitili, sahnede tek basina yaptigi kötü dans ve hiç yenilemedigi müzik tarziyla Tarkan ne kadar basarili olur?