Doktorlar bir hastanın Alzheimer hastalığı ya da MRI taramaları kullanarak yeni bir yöntemle başka bir tür demans olup olmadığını, Perelman Tıp Fakültesinden araştırmacılar ve Pennsylvania Üniversitesi’ndeki Frontotemporal Dejenerasyon Merkezi’ndeki Nöroloji dergisinde açıkladılar.
Bilim adamları, Alzheimer hastalığı ve frontotemporal lobar dejenerasyonunu, omurgaya iğne takılmasını içeren, lomber ponksiyon gibi invazif testler yapmak zorunda kalmadan, doğru bir şekilde doğru bir şekilde tanımlayabileceklerini söylüyorlar. Şu anda, demans tanısı doktorlar için sık sık tedaviyi geciktiren bir mücadeledir. İnvazif testler yardımcı olabilir, ancak hastalar onları rahatsız edici buluyor.
Altta yatan hastalık süreçleri oldukça farklı olmasına rağmen, FTLD (frontotemporal lobar dejenerasyonu) ve Alzheimer hastalığı sıklıkla aynı semptomları paylaşarak uzmanların doğru bir tanı koymasını zorlaştırır.
Alzheimer veya FTLD’li hastalar hem karışıklık hem de unutkanlık hissederler – hastalıkları / durumları duygularını, davranışlarını ve kişiliklerini etkileyebilir.
Duke Üniversitesi araştırmacıları geçenlerde, üç testin sonuçlarını birleştirerek, doktorların Alzheimer hastalığını daha doğru teşhis edebildiğini buldular. Testler MRG, florin 18 florodeoksiglukoz pozitron emisyon tomografisi (FDG-PET) ve beyin omurilik sıvısı analizi (lomber ponksiyon) idi.
Finlandiyalı araştırmacılar, Alzheimer tanısına ulaşmak için ortalama süreyi 20 aydan 10 aya çıkartabilen bir yazılım geliştirdi.
Çalışma yazarı Corey McMillan, PhD şunları söyledi:
“Tanı zor olabilir. Eğer klinik semptomlar ve rutin beyin MR eşitse, pahalı bir pozitron emisyon tomografisi (PET) taraması gerekebilir. Veya omurgaya iğne takmayı içeren bir lomber ponksiyona yardım etmek gerekebilir. teşhisi yap.
Beyin omurilik sıvısı analizi bize güvenilir teşhis bilgileri verir, ancak bu hastaların sabırsızlıkla beklediği ve pahalı olduğu bir şey değildir. Bu yeni MRI yöntemini kullanmak daha az maliyetli ve kesinlikle daha az invaziv. ”
McMillan ve ekibi 185 katılımcıyı içeren bir çalışma gerçekleştirdi. Hepsine FTLD veya Alzheimer’ı gösteren nörodejeneratif bir hastalık teşhisi konmuştu. Yüksek çözünürlüklü MRI taramasının yanı sıra bir lomber ponksiyon geçirdiler. Hastaların 32’sinde ya otopsi ya da FTLD ya da Alzheimer ile bağlantılı bir genetik mutasyon olduğu belirlendikten sonra tanı doğrulandı.
Ekip, lomber ponksiyonu tamamen alıp alamayacaklarını ve sadece MRI beyin taramalarını kullanarak beyin protein düzeylerini tahmin edip edemeyeceğini belirlemek istedi.
MRG taramaları, FTLD veya Alzheimer’ın iki biyobelirteğinin (tau ve beta-amiloid proteinleri) lomber ponksiyonlarda (beyin omurilik sıvısı) oranını tahmin etmek için kullanıldı.
MRI, Alzheimer veya FTLD’yi tanımlarken lomber ponksiyon kadar hassas bir şekilde tarar.
MRI taramalarında yapısal beyin paternleri – gri cevher yoğunluğu – incelendiğinde, patolojik olarak doğrulanmış tanıları olan ve lumbar ponksiyonlardan alınan biyomarker seviyeleri olan kişilerle tanıyı doğruladığında tahminlerinin% 75 oranında doğru olduğunu bulmuşlardır. Yeni MRI kullanımının lomber ponksiyon yöntemleri kadar doğru olduğu.
McMillan dedi ki:
“Tanı amaçlı yeni bir yöntem geliştirmek önemlidir çünkü potansiyel tedaviler altta yatan anormal proteinleri hedefler, bu yüzden hangi hastalığın tedavi edileceğini bilmemiz gerekir. Bu bir tarama yöntemi olarak kullanılabilir ve herhangi bir sınırda vaka lomber ponksiyon veya PET taraması ile takip edilebilir .
Bu yöntem aynı zamanda, bir tedavinin işe yarayıp yaramadığını belirlemek için bu biyobelirteçleri tekrar tekrar izlemek ve tekrarlayan lomber ponksiyonlardan çok daha az invazif olduğu klinik çalışmalarda yardımcı olacaktır. “
Bu ay yayınlanan bir çalışmada, küresel olarak, Alzheimer ve diğer bunamalardan ölümlerin son otuz yılda üç kattan fazla arttığı bulundu.
Christian Nordqvist tarafından yazıldı.