İnişli çıkışlı bir haftayı daha geride bıraktık. İzlediğimiz bazı maçlarda Avrupa’nın zirvesine tırmandığımıza inandık. Bazılarında ise gene sıradan bir ülke basketbolu sergiledik. Benim içinde mevsim sonunda harika bir beko play-off serisi izleyeceğimize inanç var.
Ayrıca Euro lig’de Final-Four’da Efes ve Fenerbahçe birbirlerini elemezlerse finalde Türk basketbolu zirvede yanlız kalır. İsterseniz gene önce Efesten başlayalım. Efes’in kadrosu güçlü ama hala kadro tam takım olmuş, omuz omuza değiller.
Bu birleşmeyi, bütünleşmeyi Perasoviç’in yapamayacağı artık belli bu yüzden ben kenardaki genç ve güçlü iki Türk koçu Ufuk Sarıca ve Ekrem Memnun’u göreve çağırıyorum. Efes’in elende Kerem Tunceri, Kerem Gönlüm ve Sinan gibi takıma çok sağlam bir temel oluşturacak üç oyuncu var. Asistan koçlarla bu üç oyuncu Efes’in de Türk basketbolunun çok önemli bir yılını kaybetmesini önlemelidirler. Geriye Ender ve Cenk kalıyor.
Cenk için yazdım, söyledim. Onun şutörlüğü değil savunma gayreti kendisini öne çıkaracaktır. Ender’in ise durumu karışık ama çok ilginç. Ender’in Türkiye’nin yetiştirdiği en yetenekli oyun kurucularından biri. Ama kendini Perasovic’e ispatlayamıyor. Burada art fikir aramak yanlış. Şuanda Perasovic’in kafasında sadece Efes’in ve dolayısıyla kendisinin başarılı olması isteği var. Başka bir fikri yok. Bu yüzden onun Wisniewski’yi oynatarak Ender’e bilerek haksızlık yaptığını düşünemeyiz. Ender’e güvenmiyor. Bu güveni sağlamak Ender’in görevi. Bu sadece Ender’in mücadelesi değil; Türk basketbolunun, Türk gencinin savaşı.
250’ye yakın milli olmuş genç ve tecrübeli bir Türk oyuncu takımda koçuna güven sağlayamıyorsa kaybeden sadece Ender olmaz. Kaybeden Türk genci ve Türk basketbolu olur. Bu yüzden Ender’in yeniden savaş sahnesine davet ediyoruz. Onun başarı yolu belli. Rakip boyalı sahaya onun kadar kolay giren başka oyuncumuz yok. Oradan sayı atarak, asist yaparak rakip oyuncuları faul problemine sokarak takımına sınıf atlatabilir. Ender için birkaç ay önce onun problemi kafasında isterse çözer diye yazmıştım. O günden beri hiçbir olumlu gelişme olmadı. Böyle sürerse Ender için tek bir kelime daha yazmam.
Tekrarlıyorum; bu mücadele sadece Ender’in değil Türk çocuğunun savaşı. Bugün kendilerine takımlarında şans tanınmadığı için kenarda küskün oturan yüzlerce genç oyuncumuz var. Ender onların önünü açıp kendilerini koçlarına ispat etmek yolunu Türk gencine gösteren oyuncu olma şansını ve sorumluğunu taşıyor. Biz Ender’den Türk çocuğuna örnek olacak bir hamle yapmasını bekliyoruz, yeşil ayakkabı giymesini değil.
Oyun kurucuların önemi diğer maçlarda da sahnedeydi. Banvit, Barış Ermiş’in yokluğunu ziyadesiyle hissetti. Amerika’da hakemlere kenardan iskemle fırlatacak kadar kızıp sinirlenen efsane koç Bobby Knight var. Koç Knight’ın bir sözü var: “Basketbolda başarı, yüzde 75 morale bağlıdır.
Fiziksel üstünlüğün rolü yüzde 25’tir” diyor. Barış Ermiş’in yokluğu tüm Banvit takımında özgüven eksikliğine sebep olur. Onun yedeği Yiğitcan Turna takımın en çok sayı atan basketbolcusu oldu. Ama Bobby Knight haklı. Sadece sayıyla moral eksikliğini gideremiyorsunuz. Fenerbahçe’de işler yolunda. Tek vucüt olma özelliklerini koruyorlar. Basketbolda istatistiğe geçmeyen birçok husus bazen istatistiklerden de önemlidir. Mirsad sayılı dakikalar oynadığı maçta takımının her sayısını alkışlarla karşıladı. Ukic ve Jasikevicus’un hangisi oynarsa oynasın diğer kenardan onun en candan teşvikçisi oldu. Fenerbahçe’nin zirve yolu açık.
Galatasaray da Tutku’yu fena aradı. Galatasaray’da Tutku’dan başka lider olabilecek başka bir oyun kurucu yok. Haluk oyun kurucu değil. Oktay Mahmuti , Tutku’nun bu kullanmadığı yeteneğini ortaya çıkarırsa Türk basketboluna çok önemli bir katkı sağlamış olur. Beşiktaş takım anlayışı her gün daha çok gelişiyor.
Bunun simgesi 15 sayı ve 12 asist ile oynayan Chatman’ın boş turnikeyi atmayıp pası Mustafa Abi’ye vermesiydi. Ereğli ise bizi her maç daha çok ümitlendiriyor. Gene sahada Altan Erol’u, Hakan Demirel’i hayranlıkla izledim. Ama Ereğli’nin beni en çok sevindiren yönü koç Ahmet Çakı oldu. Ahmet Çakı geliyor.
Kaynak: Cumhuriyet