Barzani Erdoğan buluşması
Hafta sonu Diyarbakır'da Kürdistan Yönetimi Başkanı Barzani ile Türk Başbakanı Erdoğan arasında gerçekleşecek olan görüşmeyle ilgili Türk basınında ve Kürtler arasında neredeyse ortak bir kanı oluştu. Bu görüşme, iki muhafazakar partinin, Türklerin AKP, Kürtlerin KDP'sinin PKK ve Rojava'ya karşı ittifakı olarak değerlendirildi.
Kürt muhafazakarlığının, Türk muhafazakarlığının alt bir kopyası olduğunu yıllardır söyler dururum. Bunu, Kürdistan sorununu kilitleyen kirli ittifak olarak değerlendirmek abartı sayılmasın. Bu ittifakın temeli Barzani tarafından atılmış değil, Türklere imparatorluk kuran, ama Kürdün evini yıkan bu ittifakın bin yıllık bir mazisi var. Kürtler, yedi yüz yıl Osmanlının sınır bekçiliğini yaptı; yıkıntı zamanlarında ise cumhuriyeti kurup Türklere armağan etti. Daha çok ailesel ve aşiretsel özelliklere sahip Barzani iktidarı varlığını daha çok bu ilişkiler üzeri sürdürüyor.
Bizlerin artık Barzani niye geliyor, Şivan neden böyle davranıyor gibi yakarışlar içine girmemizin bir anlamı ve getirisi yok.
Daha önce AKP kongresinde gelip konuşma yapan Barzani açıkça, hiç gizlemeden, Kuzey Kürdistan'da PKK'ye karşı AKP'yi destekledi. Barzani'nin süreçten anladığı şey de, ittifak halinde olduğu Sünni AKP iktidarının Kürdistan'da kazanmasıdır.
Türk muhafazakarlığıyla Kürk muhafazakarlığının ilişki ve planları açık. Barzani'yi asıl öfkelendiren, kendilerini bir miktar gölgede bırakan Rojava devrimi... Barzani bugün, Rojava'da devrim olmadığını açıklayarak, "PYD'nin yaptığı tek şey rejimin onlara teslim ettiği topraklarda söz sahibi olmak," demiş.
Ortadoğu devrimlerinin hepsi biraz böyle; rejim zaafa düşünce baskı altındaki halklar kendi topraklarının hakimi olmaya çalışıyor. Halepçe Katliam'ından sonra ABD Güney Kürdistan'ı Irak savaş uçaklarına kapatmış, 2000'li yılların başında da Irak'a fiili müdahalede bulunarak, üçe bölünmesini sağlamıştı.
Rojava asıl devrimini, AKP faşizminin silahlandırıp gönderdiği radikal İslamcı gruplara karşı yaptı. Rojava devrimi nereye gider, Suriye içindeki konumu ne olur, İran ve Türkiye rejimleri bugünkü varlıklarını sürdürebilir mi? Bu soruların yakın zaman cevabı yok. Ayrıca kansız o kadar çok devrim var ki, Sovyetler Birliği topraklarından tek mermi patlamadan onbeş bağımsız devlet çıktı.
Bir kaç sorun bahane edilerek KDP'nin Rojava'ya bu kadar tavır alması, Kürtlerin biribirini çekemeyen tutumuyla yakından ilgili.
Önceki gün facebookta şöyle bir not paylaşmıştım:
Barzani, Şıvan Perwer'i getirecekmiş
AKP Diyarbakır milletvekili Galip Ensarioğlu'nun bildirdiğine göre, Türk Başbakanı Erdoğan'la görüşmek üzere gelecek hafta Diyarbakır'a gelecek olan Barzani yanında Şivan Perwer'i de getirecekmiş. Getirir veya getirmez... Kürtleri, Türkleri, Arapları ve Güney Kürtlüğünü birlikte idare eden Kuzeyin bu uyanık Kürdü demişse bir şeyler vardır. Barzani'yi karşılayacak olanlar da bunlardır. Ne ayıp bir durum! Şivan Perwer gibi yüzbinlerce Kürdistanlı sürgünde bulunuyor. Bir aydına, yazara ve sanatçıya düşen görev, başbakanların aracılığıyla ülkeye girmek olmamalı, aksine sürgündeki halkıyla birlikte gitmek olmalı. Kaldı ki, Türk devleti Şivan perwer'in Türkiye'ye girişinde bir sorun olmadığını açıklamıştı. Cem Karaca da Turgut Özal aracılığıyla gelmiş, cenazesini de ilahilerle kaldırtmıştı. Yurttaşlık hakları ve hukuk bir rüşvet midir ki birilerinin aracılığına ihtiyaç duyuluyor. Barzani sürgündeki, hapishanelerdeki ve İran'da ipin ucunda sallanan Kürtlerle neden ilgilenmiyor? Türkiye'ye giriş sorunu olmayan Şıvan Perweri Diyarbakır'a getireceği söylenen Barzani, Güney Kürdistan'ın kapılarını neden Salih Müslüm'in suratına kapatıyor?
Bir milyondan fazla Kürdistanlıyı sürgünde tutan utanmaz Türk devleti, yurttaşlık haklarını hala rüşvet olarak vermeye devam ediyor. Ne pis ilişki, ne mide bulandırıcı ilişki... Kürt Türk ilişkisinin bu kirli biçimi çözülmedikçe, Türk veya Kürt, hiç birimiz normal bir ülkede, normal bir yurttaş olarak yaşayamayacağız.
Bir kaç gün önce söylediğimi tekrar ediyorum. Türk Kürt ilişkisinin bu kirli biçimi deşifre edilmedikçe Kürtler, Türklerin yasaklı uydusu olmaktan; Türkler de Kürtleri baskı altında tutmak için bir milyonluk asalak bir ordu, yüz bin kişilik korucu ordusu beslemekten kutulamayacak...
Barzani'nin AKP ile olan ittifakı Kuzey Kürdistan Kürtlüğünün özgürlüğüne en ufak bir katkı sağlamayacak.
Şıvan Perwer'in Barzani ile gelişi, AKP'ye verilmiş Kürt rüşveti olarak algılanacak.
AKP faşizmi bir süre bu buluşmayla Kürdistan sorununu erteleyecek, sürgündekileri sürgünde, hapistekilerini hapiste tutma gücünü elinde bulunduracak.
AKP yönetimindeki Türk devleti Kürt içi çelişkileri ne kadar kullanırsa kullansın, istediği kadar Güney'e yaslanarak Rojava'yı ve Kuzey'i baskı altına alsın; bu poltikalar, Suriye politikası gibi eninde sonunda iflas edecek. Güney Kürdistan, Rojava ve Kuzey Kürdistan'ın aşiret ve çıkar gruplarından kopmuş arayış halindeki özgürlükçü bireyleri vatan, iktidar ve Kürdistan kavramından artık başka şeyler anlayacak.
KDP'nin AKP'ye; AKP'nin KDP'ye ihtiyacı var. Bu çok açık. Şivan Perwer de bu ilişkinin mezesi.
Şivan Perwer'e yazık oldu demeyeceğim, çünkü Türk Kürt ilişkilerinde ve Kürt içi ilişkilerde geçerli olan ve şimdilik geleceği olan Şivan Perwer'in davranış biçimdir. Şivan kaybetmeyecek, Yaşar Kemal'in hiç bir zaman kaybetmediği gibi...
İktidar neredeyse orada olmak ve daha büyük iktidar için daha aşağıda kalan iktidarı terk etmek ulusalcılık ve sınfısallıkla maskelenmiş getirisi olan bir yaşam biçimdir...
Bu yaşam biçimi köylülüğe uyarlandığında biraz sırıtıyor o kadar...