Hep birlikte fakirleşiyoruz…
Ülke olarak dar bir boğazdan geçiyoruz desem aslında hafif bir kelam etmiş olurum. Açıkçası yokuş aşağı hep birlikte gittiğimizi sadece biz mi görüyoruz ? Anlam veremiyorum. Pandemi almış başını gidiyorken yalan yanlış veriler ile bunca zaman uyutulduk, sesimiz çıkmadı. ”Eve gir, kendini izole et” dediler.” Faturaları kim ödeyecek? demedik.
Avrupa Ülkelerinde ”aman sen evde otur bulaştırma kimseye izole ol, biz senin her şeyini çözeriz” derken üstelik. Pandemide kötü giden 4. Ülke olduğumuzu öğrendik yine sustuk. Çünkü biz kriz yönetiminde sınıfta kaldık. Yalan yanlış veriler ile ölen her gün bir yakınımız, dostumuz, arkadaşımız canımız kaybettik. Yardım, destek yapacakları yerde ”IBAN” istenmesine sustuk, yardım ettik ama “devletimiz bize ne zaman yardım edecek“ demedik.
Pandemi yüzünden batma noktasına gelen;
130 bin kahvehane-kıraathane
200 bin lokanta-cafe-restoran
80 bin Okul kantini geçim sıkıntısını yüzünden bir bir kepenk kapattı.
Çözüm; kredi desteği altında borç vermek oldu. Devlet tüm çözümü borç vermekte buluyor, başka çözüm üretelim dedik. Desek de kimse duymadı.
Deprem yaşadık, önce kentsel dönüşüm ve hasar tespiti konusunda kendimizi geliştirmedik ama “Arama kurtarmada çok başarılıyız“ diye moral verdik. Herkes üzerine düşeni yapsaydı da biz arayıp kurtarmak zorunda kalmasaydık. 116 can kardeşimizi toprağa vermeseydik.
Her 3 gençten biri işsiz, gerçek verilerde on milyon işsiz var bunun sadece %64’ü “yol ve yemek masrafımızı karşılasın biz ona da razıyız” demelerine rağmen, Ülkede maalesef o da yok yine fakiriz…
22 milyon yurttaş yoksulluk sıkıntısı çekerken pozitif şeyleri görmemizi istiyorlar, göremiyoruz! Pozitif hayal konusunda fakiriz…
Kadın cinayetleri, hayvan cinayetleri ve eziyetleri, çocuk istismarı, aile içi şiddet günlük, haftalık verilerini ben vermekten hicap duyuyorum. Bu konuda hiç bir ilerleme olmadığı gibi sosyal medyayı adalet mercii yapmamız, ilgili makamı ne kadar üzer yoksa kendisi pozitif şeyleri görmek mi ister hala bilemiyoruz.
Sadece tüketicinin, bankalara borcu 860 bin tl .Biz borçla borç kapatmayı öğrettik bu insanlara. Benim devletim “3 bin 500 TL al evinde otur”, pandemiyi çözelim, aşıyı bulalım, ekonomi konusunda önlem alalım sonra hep birlikte refaha kavuşalım demedi, diyemedi. Şimdi aranızda bazıları diyecek; Cem abi kaynak yok, Ulaştırma Bakanımız da açıkladı; 5 şirkete 83 milyon kaynak çıkarıp ödetmiş. Demek ki yeterli kaynak var. Hem de herkese yetecek kadar ama biz vatandaşımızı fakir seviyoruz, muhtaç seviyoruz.
Bir taraftan pandemi, bir taraftan deprem, bir taraftan işsizlik, yokluk ve sıkıntı ile ayakta duran İzmirli dostlarım, kardeşlerim, Allah hepimize sabır devletimize zeval vermesin.
Kısacası; Biz hep birlikte fakirleşiyoruz…