Aslında ilçemizi bilenler bu yazımı okuduktan sonra bu tedirgin halimi daha iyi anlayacaklardır.
Bilen bilir ilçemizde gidilecek gezilecek bir mekan bırakılmadı.
Bu nedenle arkadaşlarla ilçemize bağlı bir köy'e gitmek istedik ve üç kişilik kadronun hem fikir oldugu bir köye gitmek için ön yola koyulduk
Üç kişilik kadro: Asi Yorumcu, Şansal, Serdy
Köyün adı Şevrê Mezin'dir. Yolculuk sırasında bulmuşuz ya bir birimizi şaka'dan gırgırdan nefes alamiyoruz. hele serdy yüzünden gülmekten begeriyoruzdum
Köy yoluna girdigimizde arabanın sarsıltısından anlamıştık ki bakımsız kalmıştı bu köyde. Köy'ün ortasına vardıgımızda hala allahın tek kulunu bulmuş degildik
çünkü harebe bir köydü terk edilmişti kaderine köyde sadece boş boş bakan duvarlar ve duvarların üstündeki acemice yazılan yazılar vardı,
Camii'nin duvarında bir resim çizilmişti resmini çektim resim amatörce çizilmişti çizen ya bir cocuk yada bir aşıktı.
Kalbi kırıktı ki o resim beni de hüzünlendirebildi
Resim'de bir güvercin vardı güvercinin hemen aLtında ise bir kalp ve kalpin içinde bir sima, yüz vardı,görülmeyen gizli bir göz yaşı akmıştı belli
Nerden bakarsan bak hangi felsefe ile ölçüp bicersen biç ama buruk ve üzgün bir yüzdü O
Bu Resim Duvarın Konuşma Mucizesiydi Bir Duvarın dile gelebilmesi konuşabilmesi yani
Asi Yorumcu [ Şiyar ]