Türkçe, herhangi bir olumsuzluk öneki almadan ontolojisindeki kavrayışı sınırsız bir anlatım gücüyle ifade edebilmektedir. Bu, hem birikim ve deneyim hem de maddenin ötesiyle ilgili güçlü bir sezgi ve tasavvur dünyası gerektirir. Böylece anlaşılıyor ki Türkçe aynı zamanda maveranın dilidir.
“Aynı vardan var olmuşuz; sen gümüşsün, ben sac mıyım?” dizeleri, özün nereye değdiğini açıkça dile getirmektedir. Büyük ozanlarımızdan Aşık Veysel’e ait dizeler, aynı zamanda kadim Türk varlık anlayışının insana ve doğaya hangi ufuktan baktığını olanca berraklığıyla dile getirir.
Türk dili tarihin derinliklerine bilinen ilk yazılı kaynak olan Sümerceye kadar uzanan bir serüvendir. Osman Nedim Tuna hocanın çalışmaları kuşkusuz bu yolda akademik olarak bizlere ön ayak olur. Bu kitapta konu edilen denemeler Türk dilinin önemini keşfedilmiş bir denizin ortasında keşfedilmeye bekleyen okyanusa benzeyen Türk dilinin önemini vurguluyor. Daha çok Türkçe kelimelerinin kullanış biçimleri Orhun yazıtlardan, Kutadgu Bilig, Divanı Lügatit Türk metinlerindeki anlamlarını karşılaştırıp bilfiil kendi diline sahip çıkan insanların ne denli saygı duyulması gereken Kişiler olduğunu tekrar hatırlıyoruz Türkçenin Kalbine Doğru adlı eserde. Türkçenin asırlardan gelen, dilin yaşanan bir canlı olduğunu hatırlıyoruz hep birlikte tekrardan kitabın sayfalarının arasında hiç şüphesiz . Zamanda yolculuk yaparak Türk dilinin tarihin esrarengiz sayfalarında gezmek isterseniz bu kitabı mutlaka okuyun ve okutun. Sait Başer hocanın sunuş yazısının başlığı gibi evet Türkçenin keşfedilmeyi bekleyen bir kalbi vardır. #kitapsuuru @oguzhansaygılı Kitap Şuuru