

ÖLDÜĞÜM GÜN
Öldüğüm gün sensiz aksın ırmaklar,
Bırakınız karıncaya telaşı.
Arzu etmem ıslanmasın yanaklar,
Olmasın ne çığlık, ne de gözyaşı.
Bir kalemde görülse de hesabım,
Belli olmaz belki işler karışır.
Biter belki yıllar süren azabım;
Başucumda eski küsler barışır.
Yolculuk bitmeden münker ve nekir.....
Ölüm korkusuyla eğilir başlar.
Karışır denize küçük bir nehir,
İşte ölümsüzlük o anda başlar.