Çalıkuşu (#59519975
) için yaptığım yorumların hemen hemen hepsini Dudaktan Kalbe için de yapabilirim. Bu nasıl kalemdir ki iki gündür beni durgunlaştırdı, düşüncelere saldı.
Lamia mini mini güzel bir kız çocuğu. Sanatkar Hüseyin Kenan'a tutulur. Ona öyle bir sevgi besler ki yüreğinde olmadık tekliflere bile sorgusuz itaat ile 'evet' der. Kerli ferli bey olan bu Hüseyin Kenan ise bu minik hanımın kendine olan teveccüh ve ilgisini bir nevi suistimal ile kız çocuğunu etrafında pervane eder. Bundan hoşlanır. Bir vakit bir kaza yada kader cilvesi ile birlikte olurlar ve Lamia, Hüseyin Kenan'dan hamile kalır. Sonrasında adı kötüye çıkan bu kız için sürgün hayatı başlar. Gittiği her beldede girdiği her hanede hor görülerek kötü bakışlara muhatap olur.
Yasak bir aşkın meyvesini karnında taşıyan Lamia için hayat çok zordur. Yaşı küçük olsa da yaşantısının onu olgunlaştırdığını kendi sözlerinden öğrendiğimiz gibi bu olgunlaşma serüvenine de birebir tanıklık ediyoruz.
Karakterlerin çalkantılı iç dünyalarını adım adım gözümüzün önünde işleyerek bu karakterleri bize tanıdık hale getiriyor Reşat Nuri. Sanırım onun sırrı bu. Olaylarını hep Anadolu kentlerinde ve en nihayetinde İstanbul'da yaşatarak hikayeyi de bize içselleştirtiyor. Sanki Lamia tanıdık bir kız, Bozyaka, Kütahya sanki bildiğimiz evler. Ailelerin tutumları hep aşina olduğumuz şeyler. Bu tanışıklık hissi sevdiriyor bize tüm serüveni.
Çalıkuşu gibi mutlu bir şekilde nihayete ulaşmayan Dudaktan Kalbe beni biraz sinirlendirdi. Ama neye ve kime sinirlendim, bilmiyorum. Bu anlatılanlar sanki benim başımdan geçmiş gibi hislendim. Aşk ne garip bir şey. Kalpte parlayıp dudaklara çıksa da, dudaklarda başlayıp kalbe inse de garip. Baştan sona garip...