Kadınlara şiddet, Kasım´ın son haftasında eylem ve söylemlerle protesto edildi.
Dün ülkemizde yıllar önce 5 Aralık 1934´te ‘´Türk Kadınına Seçme ve Seçilme Hakkı Tanınması´´ etkinliklerle anıldı.
Atatürk Türkiye´si, kadınlarımıza tarihimizde o zamana kadar görülmedik şekilde hak ve hukuk tanıdı.
1926´da ‘´Medeni Kanun´´ ile bu toplumun yarısı, diğer yarısına sosyo- ekonomik anlamda eşitleniyordu. ‘´Türk Medeni Kanunu´´ kadınlara güven, kişilik, eşitlik, hak, hukuk, veriyor onları erkekler karşısında güçlendiriyordu.
1930´lu yıllarda kadınlarımız yerelde ve genelde önemli siyasi haklar kazanıyordu. En son 5 Aralık 1934´te verilen siyasi haklar sonucu 1935´te TBMM´de 18 kadın milletvekili yer almaktaydı. Bu manzara Batı parlamentolarında bile yoktu.
Türk kadınları siyasal haklarına, Fransız, Yunan, İtalyan, Belçika ve İsviçreli kadınlardan daha önce kavuşmuşlardı. Toplumun yarısı olan kadınların yönetime katılması, cumhuriyeti güçlendirmişti. ‘´Milli Egemenlik´´ ilkesi gerçek anlamını kazanmıştı.
Günümüz Türkiye´sinde kadınlara yönelik şiddet, cinsiyet ayrımcılığı, kız çocuklarının haklarına, şahsına saldırılar hepimizi derinden üzmektedir.
‘´Şiddete karşı olmak´´ herkesin üzerinde birleşmesi gereken bir başlıktır.
Bu bir insanlık sorunu, temel hak ve özgürlüklerin savunulması konusudur.
Özellikle kadınlara yönelik şiddet, sadece ülkemizin değil, bütün dünyanın da sorunudur.
Sadece 2018´in ilk 10 ayında yurdumuzda 363 kadının öldürülmesi vahimdir. Dünyada çocuk gelinler konusunda ilk sıralarda olmamız, ahlaki, hukuki, insani, dini bakımdan asla kabul edilemez.
2017 yılında 134 bin kadın şiddete maruz kalmış. Bunların yanı sıra çeşitli nedenlerle , bu konuda yetkili makamlara baş vurmayan binlercesi olduğu da gerçektir.
Başka bir konu da bir kısım kadınlarımızın, şiddeti normal karşılama kültürüne sahip olmasıdır. Ya da sosyo- ekonomik güvencesi olmadığından sessiz kalmaktadır.
Temel sorun erkek egemen toplumun ata erkil zihniyetinin yerleşik kültür olmasıdır.
Kadınlarımız, yüzyıllardır toplumdan ve dinsel hayattan tecrit edilmek istenmiştir.
Müslüman olmanın ilk şartının insan olmak olduğunu anlamak gerekir.
Orta Doğu kültürü içinde kadınlar aşağılanmış, ikinci sınıf varlık görülmüş, temel hakları gasp edilmiştir.
Kadınlarımızın hak ve hukukunu çiğnemek, dinimiz ile asla ilişkilendirilemez. Hiçbir Müslüman, kendi çarpıklıklarını, eksiklerini, yanlışlarını, kısacası cehaletini din ile meşrulaştıramaz.
Sorunun kaynağı asla din değildir. İnsanların olumsuz zihinsel bozuklukları, yanlış kültür anlayışları, gelenekleri, yetersiz eğitimleri, kişilik bozukluklarıdır.
İslam, insanlara cinsiyeti üzerinden değil, kişiliği üzerinden değer verir, hitap eder. Kadın erkek eşit tutulur, Rabbimiz tarafından aynı mayadan, aynı zamanda yaratılmışlardır. Eşit varlıklardır. İslam insanların birbirlerini ezmelerine, zulmetmelerine asla izin vermez.
Peygamber Efendimizin kadınlara, ailesine nasıl davrandığına, nasıl bir anlayışı temsil ettiğine bakmıyorlar mı?
Analarımıza, bacılarımıza, eşlerimize, kız çocuklarımıza, komşu kadınlara, milletin yarısına saygılı olmayan, haklarını hukuklarını gözetmeyen, onlara şiddet uygulayanlara önlem almada, sorunu çözmede duyarlı olalım.
Her insan kendinden sorumlu olduğu kadar çevresindeki bütün insanlardan sorumludur.
Güçlünün güçsüzü ezdiği, haklarını hukuklarını gasp ettiği bir ortamda herkes huzursuz olur.
Cumhuriyet Türkiye´si bu sorunları aşacak güce sahiptir.
Bu konu bir ahlak, insanlık ve uygarlık sorunudur.
Allah´ın rahmeti üzerimize eksik olmasın.