Şimdi orda olmak vardı... (Akköprü de Nevruz)
Henüz güneş doğmadan akıp giderdik Akköprü deresine.
Yüreğimiz calıkusları heyecanında pırpır, aklımızda murat ettiğimiz düşlerimiz, dudaklarimizda mırın mırın niyetlerimiz.
Sulara bırakırdık kağıt üstüne yazdığımız dileklerimizi.Dere kıyısına çöküp lilli çamurdan, kumdan ev, araba ikonları yapar havale ederdik olsun diye yaradana.
Kaç ağacın gövdesine kazıyıp yazmıştık sevdigimizin adının ilk harfini kalp içinde bir bilsen.
Gün doğup da güneş yaladığında yüzümüzü, ateşlerdik semaverlerimizi.Yayardık Akkopru deresinin çimenleri üzerine Halil Ibrahim bereketli sofralarımızı.
Kavrulmuş kavut, üstü yağ bağlamış murtuga,tutuşturup soyduğumuz yumurtalar ve de bismillah Görentaş menşeyli Van otlu peyniri.
Hani diyeceğim şimdi orda olmak vardı anasını satım...Ama yok artık ne Akköprü yeşili ne de çağıl çağıl akıp giden deresi.
Geriye kalan ucube beton ve kurumaya yüz tutmuş dere!Ta uzaklardan bakan Erek Dağı bile şaşkın bu doymak bilmez dünyanın devranına.
Şimdi birer uhde dilekler ve Allaha ısmarladıgımız niyetler.Nevruz kapı aralayamaz oldu yola çıkan Hıdırellez' e.
Yani canım gülüm...Simdi orda olmak vardı bir eski şarkı olup takılır dudaklarımıza...
Şimdi orda olmak vardı anasını satayım...