Ramazan Çetin Yazdı…
İtalyanlar Trablusgarb’a hücum ettikleri zaman Hint Müslümanları büyük bir miting tertip ederek bu tecavüzü telin etmişler ve bize yardım için ianeler toplamışlardır. Muhammed İkbal bu mitingde urdu dili ile yazdığı şu şiiri okumuştur.
“Dünyanın insanı muzdarip eden hallerinden çok sıkılmış başka bir aleme göçmüştüm.Melekler,beni Hazreti Muhammed’in(sav) huzuruna götürdüler.Peygamberimiz sordu.
“Bana o alemden bir hediye getirdin mi?”
“Ya Resalallah,dedim;dünyada huzur ve rahat kalmadı.arzu ettiğimiz hayat,ele geçmiyor.Varlık bahçelerinde binlerce lale gül var.Fakat hiç birinde vefa kokusu yok.;Buna rağmen huzurunuza hediye olarak bir şişe getiriyorum.Bu şişenin içinde o derece değerli bir şey vardır ki,bunu cennette dahi bulmak imkansızdır.Bu şişede de ümmetinizin şerefi vardır.bu şişede Trablus şehitlerinin kanı vardır.”(şarktan haber)
İşte halimiz, ahvalimiz,binler ızdırap içindeyiz.Can kaleminde mürekkep kalmamış,uhuvvet bahçesinde laleler solmuş.Ahu eninlerle dolu günler ve geceler.Ümmetin şerefi nerede? Akıllar düşünme imkanlarından mahrum,kalpler aşkın derinliğinden uzak,ruhlar dünya elinde perişan.Fikirler geceden karanlık.Enaniyet imparatorluk kurmuş.Sadakat ve safiyet pınarında su kalmamış.Heyhat baştan başa hayat ve toprak kızıla boyanmış,incinmeyen gönül kalmamış.Bu cihan böyle manadan yoksun mu kalacak. Düşünce denizi incisiz mi olacak.Her varlık O’nun aşkının şehidiyken,devir nefis adına kabaran devekuşu gibi olmuş., Ya rabbi uyanık kalpler ihsan eyle,istikbal gecemizi izzet ve şerefinle ahsen eyle…
Ey sevgili! giden aydınlıklar geri gelir mi gelmez mi,
Aşkın mahlesinden badı saba eser mi esmez mi?
İttihad-ı İslam’a muhtaçken ümmetin çocukları
Bu iftirak bu elem bu ayrılık biter mi bitmez mi?