INTRODUCTION: This study aims to analyse healthcare personnels anxiety levels during the COVID-19 pandemic in terms of their psychological resilience and the problems they experienced.
METHODS: The study was carried out with the relational screening model. The sample of the study consisted of 411 healthcare personnel working in various hospitals in Turkey (physicians, nurses, midwives, dentists, pharmacists, emergency medical/surgical technicians, social workers, psychologists, dieticians, paramedics, laboratory workers, medical secretaries, etc.). A personal information form, the Beck Anxiety Inventory (BAI), and the Connor-Davidson Resilience Scale (CD-RISC) were used to collect data. In the analysis of the data, Pearson's Product-Moment Correlation, Hierarchical Multiple Regression Analysis were used for descriptive statistics.
RESULTS: The study results indicated that healthcare personnel had a moderate level of anxiety (X̄ =17.25 and ss=14.81) and that being female, showing the symptoms of COVID-19, having difficulty concentrating, physical fatigue, inability to obtain adequate protective equipment, being excluded due to the concern of transmitting the virus, and having problems in communicating with their spouse/partner positively predicted the healthcare personnels anxiety levels. On the other hand, the inability to maintain their previous social life and a high psychological resilience level negatively predicted the healthcare personnels anxiety levels, and the model explained 57.3% of the total variance.
DISCUSSION AND CONCLUSION: Based on these results, it is recommended that preventive developmental mental health interventions be planned and carried out with an interdisciplinary team to reduce healthcare personnels anxiety levels.
GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışma COVID-19 pandemi sürecinde sağlık çalışanlarının kaygı düzeylerinin psikolojik sağlamlıkları ve yaşadıkları sorunlar açısından incelenmesini amaçlamaktadır.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışma ilişkisel tarama modeliyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini Türkiyedeki çeşitli hastanelerde çalışan toplam 411 sağlık çalışanı (hekim, hemşire, ebe, diş hekimi, eczacı, acil tıp/ ameliyat teknikeri- teknisyeni, sosyal hizmet uzmanı, psikolog, diyetisyen, paramedik, laborant, tıbbi sekreter gibi) oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Beck Anksiyete Envanteri (BAI) ve Connor ve Davidson Psikolojik Sağlamlık Ölçeği (CD-RISC) kullanılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu ve Çoklu Hiyerarşik Regresyon Analizi kullanılmıştır.
BULGULAR: Araştırmanın sonuçları, sağlık çalışanlarının anksiyetelerinin orta düzeyde olduğunu (X̄ =17.25 ve ss=14.81), kadınların, COVID-19 belirtileri gösterenlerin, odaklanma sorunu yaşamanın, fiziksel yorgunluğun, yeterli koruyucu ekipman temin edememenin, virüs bulaştırma endişesiyle dışlanmanın, eş/partnerle iletişim sorunlarının sağlık çalışanlarının anksiyete düzeylerini pozitif yordadığını göstermiştir. Bununla birlikte sosyal hayatı eskisi gibi sürdürememe ve psikolojik sağlamlık düzeyinin yüksek olmasının ise sağlık çalışanlarının anksiyete düzeylerini negatif yordadığı ve modelin toplam varyansın %57,3ünü açıkladığı bulunmuştur.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Sonuçlar ışığında, özellikle pandemi sürecinde sağlık çalışanlarının kaygı düzeylerini azaltmaya yönelik önleyici gelişimsel ruh sağlığı müdahalelerinin planlanarak, disiplinler arası ekiple uygulanması önerilebilir.