İşkence günlüğüne iki gün arka arkaya yazdığım nadir zamanlardan biri. Sanırım savcılık işlemlerine başladığımdan olacak, telegram sık sık tacizlerine devam ediyor. Siberi katmıyorum bile… Son birkaç gündür onlara olağan hayatım dışında pek bir veri vermedim.
Son zamanlarda sürekli saldırdıkları bazı noktalar var ve ben bunlara anlam vermiş değilim. Beni meşgul olduğum işten alıkoyup günlüğümü yazmaktan başka bir şeye yaramıyor. Ayrıca çamurdan altın yaparcasına kendimle ilgili bir gerçeği keşfettim. Günlerdir bildiğiniz gibi O’nun hakkında yapılan saldırılarla rahatsız ediyorlardı. Direk kafamın içinde. Tekrar değinmek istemiyorum. Şimdiyse yapılanlar şu şekilde.
“Kendi işine baksan umursamazsın.”
“Seni zengin yaparız.” (5 senedir telegram olmasa kendi çabamla daha iyi durumdaydım mk. Bundan sonrasında yapacağım çalışmaları da kendisi vesile olmuş gibi parazitlik yapacak Allah’ın köylü çakalı doktoru)
“Bu tacizleri yapıyoruz ama özel hayatın, kişisel alanın umrumuzda değil. Telegram hakkında çalışma. Kendine normal bir hayat kur. (‘Elimde güç var, canım istiyor ve yapıyorum. Umrumda olduğunu mu sanıyorsun, sen kimsin?’ diyor burada şair…)”
Hem zihin kontrolünün hem de siber zorbalığın peşini bırakacağım. Hem de ona buna hiçbir şeyden haberi olmayan yakınlarımın beyinlerini mahvettireceğim. Özelini sergileteceğim. Bir de bir ömür boyu hiçbir şey yapmadan böyle yaşayacağım. Zekaya bak… Artık gülüyorum ama neyse…
Şimdilerde ise daha farklı bir yol seçtiler. Benim yoksulluğu ve emeğin değerini görmüş olmamla, hayatta pek çok şeyden mahrum kalmaktan dolayı içimde olan ukteyi (aynı kaderi paylaştığım herkeste olduğu gibi) birleştirip, adalete ve ekonomiye dair olan fikirlerimle zorlamaya çalışıyorlar. Mesela “Sana para lazım. Hepsini çözer.” “Bul birini evlen hepsi geride kalır.” gibi manipülasyonlardan tutun da fakirlik çekmiş bir insanın sahip olabileceği doğal mahrumiyetler, dezavantajları kullanarak alay etme çabasına giriştiler.
Anlamadığım nokta şu:
- Kaç gündür neden “Kişisel çemberin umrumuzda değil. Özel hayatın bizi ilgilendirmiyor.” şeklinde, bir de bunu “beynime yabancı sesler göndermek suretiyle” yapıyorlar? Durumun hiçbir şey değiştirmeyeceğini, telegram zihin kontrol sorunu çözülmedikçe kimseyi bu b.ka bulaştırmayacağımı, beyin kimyamı ve çevremdekilerinkini alt üst etmelerine izin vermeyeceğimi bilmiyorlar mı? O zaman neden?
- O’nunla ilgili şeyler beni pek çok kez çıldırtıyor. Bunda gurur yapmam. Böyle şeylerin gururu, erkekliği olmaz. Uzunca bir süre kendime gelemediğim olmuştu işkencenin başlarında. Ama benim özel hayatım, geçmişim üzerinden, benimsememde fakirlik ve borç görmüş olmamın etkisi olan sosyal yaşantıya, hayat felsefesine bulaştıkları zaman çıldırmıyorum. Bildiğiniz s.klemiyorum yani. Bir insanın bir fikri neden edinebileceği, bir davranışı neden sergileyebileceğini rahatça anlayacak kadar insan sarraflığım ve psikoloji merakım vardır. Kendi kendimi bile çözümleyebilirim. Ama bu; beni ifade eden şey olmuş. Bir saldırı yediğim zaman oturup adaletsizliğe ağlamak aklımdan bile geçmiyor. Karşı hamle yapacak gücü kendimde buluyorum. Demek ki bu yaşıma kadar hiçbir patronun g.tünü iki gram makam için yalamamış olmam bende bir soru olduğunun göstergesi değil. Zaten hiçbir zaman bu sistemin verdiği sadakalarla beyaz yakalı bir orta sınıf olup da egomu tatmin etmek istemedim. Yani, normal hayatında böyle düşünen bir insanı kobay olarak kullandınız. Bir de yaptıklarından sonra sana mı eyvallah diyeceğim androjen doktor?…
Ben buyum. Sevdiğime dünyanın en temiz, en el bebek gül bebek büyümüş insanı kadar duyduğum sevgi ile hayata ve sisteme karşı duyduğum o varoşumsu öfke eşit seviyededir. Neden bu vıdı vıdı?….
Bu arada; iki gündür kendisi “Ben yaşlıyım.” “Ben gencim” “Senin yaşındayım.” “Bilmem kaç yaşındayım.” şeklinde savlarla da beni sınamaya çalışıyor. En son bağıra bağıra “Gencim. Bunları yapıncaya kadarki hayatımı da çalışmadan, refah içerisinde yaşadım, var mı bir diyeceğin?” diye kendi kendisine atar yaptı.
Benim yıllar sonra hayattan alacağım en büyük zevklerden birinden mahrum kalmamak için tek dilediğim; o vakitte bunamamış ya da ölmemiş olman.. Ayrıca hatırlatırım; benim 7-8 yıllık en iyi arkadaşım, İstanbul’un zenginlerinden olan Eski Dost’tu. Bireysel yaşam söz konusu olduğunda herkes gibi biriyim. Bu algı yönetimin bana sökmez. Ama konu sosyal adaletse fark etmez. Her türlü sorgularım, gerekirse de sağlam giydiririm.
Gün içinde de dışarıdaki spor, çarşı, ev rutini devam etti. Bu aralar böyle, bakalım ne olacak…
Diğer günlük yazılarına buraya tıklayarak tam liste halinde ulaşabilirsiniz.BİRİNCİ YAZI: ESKİ DOST, SİBER TACİZLER VE ZİHİN KONTROLÜNÜN AYAK SESLERİ
İKİNCİ YAZI: ZİHİN KONTROLÜNÜ NASIL FARK ETTİM? TÜM İNSANLARA UYGULANDIĞINI NASIL GÖZLEMLEDİM?