Bu yazının SEO ile alakalı olduğunu söylesem sanırım dalga geçtiğimi falan sanarsınız. Ancak SEO ile ilgili. Bir webmaster kişisinin bu sektörlere atıldığından itibaren geçtiği evreler var. Hemen hemen hepimiz bu evrelerden geçtik. Ben bu yazıda size başarıyı nasıl yakaladığımı vesaire anlatmayacağım. Çünkü henüz ben de başaramadım. Dikiş tutturamadım. Tutturamadık. Peki neden?
Maymun iştahımız yüzünden.
Duyduğumuz, gördüğümüz vb. her sektöre giriş yapmak istiyoruz. Elimizde emrimizde çalışan bir ekip varmışcasına büyük işlerin peşinden koşuyoruz. Kötü bir şey mi, hayır. Güzel bir şey ancak bu sektörde durum böyle ilerlemiyor. Bir türlü hedeflediğimize ulaşamıyoruz. Ulaşamadığımız gibi hevesimiz de kırılıyor. Sonuç olarak harcanmış paralar hanemize eksi puan olarak yansıyor. Ve bu olay bir kere olmuyor, sürekli oluyor. Sanki programlanmış gibi bir şeyler deniyoruz ve sonuç hüsran oluyor.
Ben başarının sırrını falan çözmedim. Kendimden örnek vererek ilerlemek istiyorum. Aslında sadece SEO ya da web anlamında değil, hayatımın her alanında bu özelliğim benim önümü kesti, kesmeye devam ediyor. Nasıl kurtulacağımı bir türlü bulamadım. Bulabilen varsa beri gelsin.
Aklınıza yazan bir proje oluyor, proje için gerekli alan adı vesaire alınıyor ve ilk hevesle birkaç içerik girip (ya da yazdırıp!) öylece bırakıyoruz. Ertesi gün hevesimiz kırılmış oluyor. İşte o hevesimizin kırıldığı gün biraz kendimizi iteklesek belki başarıyı ucundan yakalayıp yavaş yavaş çekeceğiz. Ancak bir türlü olmuyor. İnsan beyninin tembelliği işte. Benim de defalarca düştüğüm hata; “her şey hemen olsun istemek”.
Yani öyle ki; şu yazıya başlarken bir hevesle başladım şuan bitirmek istiyorum. Bitiyor galiba. Bitti… Bu yazı da hüsranlarımın hanesine artı puan olarak eklensin…