Özet: Davalının, davacıya ait iş yerinden ayrıldıktan sonra rakip bir işyerinde faaliyete başlaması nedeniyle fiili bir zararın gerçekleşip gerçekleşmediğine bakılmaksızın BK 444/son maddesine göre zarar tehlikesinin mevcut olup olmadığı değerlendirilerek hakimin, aşırı nitelikteki rekabet yasağını, bütün durum ve koşulları serbestçe değerlendirmek ve işverenin üstlenmiş olabileceği karşı edimi de hakkaniyete uygun biçimde gözönünde tutmak suretiyle, kapsam veya süre itibariyle sınırlandırabileceği de nazara alınarak, tüm branşlar açısından yasaklama var ise de, TBK 445/2 koşulları değerlendirilmeden davanın reddi doğru görülmemiş olup, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.
Özet: Eksik ve kusurlu işler giderilme bedeline hükmedilmekle birlikte hesabın dava tarihindeki rayiç değerler üzerinden yapılmasına rağmen, dava tarihinden geriye gidilerek hüküm altına alınan bedel yönünden temerrüt oluşturmayan tarihten itibaren faiz yürütülmek suretiyle davacı yararına sebepsiz zenginleşme yaratacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.
Özet: Borçlar Kanununda ve İş Kanununda cezai şarta ilişkin olarak özel bir zamanaşımı süresinin belirlenmediği, zamanaşımına ilişkin özel bir hükmün bulunmadığı hallerde genel zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu, asıl borcun zamanaşımına uğramasının cezai şartın da zamanaşımına uğraması sonucunu doğuracağı, cezai şart için zamanaşımının başlangıcının ise alacağın muaccel olduğu tarih olduğu, rekabet yasağı sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart alacağının yasağa aykırı davranış gerçekleştiğinde muaccel hale geleceği göz önünde bulundurularak, işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekir
Özet: Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine uygun yapı kullanma izin belgesi alınmadığı ve çevre düzenlenmesinin yapılmadığı anlaşılmasıyla ortada geçerli bir teslimin varlığından söz edilemeyeceğinden, davacı arsa sahiplerinin cezai şart haklarının düştüğünden bahsedilemeyeceği gibi, kira tazminatının, belgedeki tarihe kadar hesaplanması gereği de kabul edilemez.
Özet: Davacılarla dava dışı arsa malikleri ve davalı yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde tüm arsa sahipleri lehine cezai şart kararlaştırılmış olduğundan, talep edilen ifaya ekli cezai şart alacağının sözleşmeyi imzalayan davacı arsa maliklerinin hisseleri oranında hüküm altına alınması gerekirken bu yön gözetilmeden tümünün dava açan arsa maliklerine verilmesi doğru görülmemiştir.
Özet: Taraflar arasındaki sözleşmenin 14. maddesinde yer alan taşınmazın idareye teslim edilmeksizin geçen her gün için cari yıl kira bedelinin %1’i oranında cezanın uygulanacağına ilişkin hükmün geçerli olduğu gözetilerek alacak miktarı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.