yarin benim 1. Evlilik yil donumum. Ne yazik ki hayal ettigim gibi olmayacak. Esimle cok severek evlendik. Hersey cok guzel gidiyordu ta ki 04.06.2015' e kadar. Bacaklarimda bir kac morluk olusmustu. Esimin israriyla hastaneye gittik. Ben cok onemsemiyordum. Kansizliktan dolayidir diye dusundum ama ne yazikki oyle olmadi losemi oldugumu soylediler bir cesit kan kanseri iste. Dunya basima yikilmisti. Ustelik biraz daha gec kalsaymisim cok kotu seyler olabilirmis. Apartopar hastaneye yattim o gun. Sabaha kadar uyuyamadim. Esime o gun bosanalim dedim. Inanin o kadar farkli bir psikolojiki bu anlamanizi bekleyemem. Neden benle bu cileyi ceksin onun ne sucu var diye dusunuyordum onu bu bilinmezlige suruklememin ne anlami vardi ama esim o gun bana daha once ki sarilmalarindan cok daha farkli sarildi evet bu adam benim esim yol arkadasim dert ortagim dedim. Bir an olsun yanimdan ayrilmadi. Artik hematoloji servisindeki hastalar doktorlar hemsireler taniyordu o kadar yani. Kemoterpiler nedeniyle agresif olup kaba davraniyordum hic birgun bunlari umursamadi. 9 eylulde kardesimden alinan ilikle nakil oldum. Bakalim bu uzun bir surec umarim Rabbim beni esime bagislar.
Güldane Ekin Amin inş rabbim acil sifalar versin mutlulunuz ömur boyu bu sevgiyle devam etsin inş. Züleyha Besler Seyhan Allah sifa versin yol arkadasi olmak kolay degil sabir ve fedakarlik gerektirir bitti oynamiyorum diye bir lux yok