Dr. Mehmet Öz’ün Unutamadığı Olay
New York’un ünlü üniversite hastanesi Columbia-Presbyterian’ın Yapay Kalp ve Kalp Nakli Merkezi Direktörü olan Prof. Dr. Mehmet Öz, uzunca yıllar üzerinde çalıştığı Yapay Kalp ile iki ameliyat yapar.
Birincisi olan hasta aynı zamanda felçlidir. Kurtulma şansı çok düşüktür. Hastanın eşinin ısrarı üzerine yapılır ameliyat. Aynı zamanda felçli olması işi çok zorlaştırmıştır. Ameliyat biter. Mehmet Öz’ün pek umudu yoktur. Ancak hastalarını gezerken bir şey dikkatini çeker.
Hastanın eşi hep yanındadır. Bilinci yerinde olmayan eşine her gün gazete okumaktadır.
Dr. Öz: “Duyabildiğini pek sanmıyorum, siz isterseniz evinize gidin, istirahat edin, bir gelişme olursa ben sizi çağırırım” dediğinde kadın “Hayır, o benim hayatım, her şeyim. Onu bırakmayacağım, her saniye yanında olacağım” der. Dr. Öz bir şey söyleyemez, devam eder.
İkinci hasta ise çok daha sağlıklıdır birinci hastaya göre. Nakle gerek bile yoktur aslında ama yine de olmak ister. Ameliyat da başarılı gerçekleşir. Hasta için istirahat günleri başlar. Ama hiç geleni gideni yoktur. Ziyaretçisi yoktur. Tek başına yatakta günlerini geçirir hasta.
Ve sonuçta Dr. Öz’ü çok şaşırtan, duygulandıran bir nihayete varır bu hikaye.
Birinci hasta iyileşir, ayağa kalkar. İkinci hasta ise hastanede, yalnız başına yatağında günden güne erir ve ayağa kalkamaz. Kısa süre sonra hayatını kaybeder.
O kadar çok ders var ki çıkarılacak.
İnanmakla başlıyor, ama sadece sizin inanmanızla değil, yakınlarınızın, sevdiklerinizin, ailenizin de inanmasıyla.
Yakınınızdaki biri bir işe adım atacağı zaman siz “Başaracaksın” deseniz de haklı çıkarsınız, “Beceremezsin, yapamazsın” deseniz de…