Bu sayfamızda; Zerdüşt Sözleri, Böyle Buyurdu Zerdüşt Sözleri yer almaktadır.
Neysen, o ol.
Her sevgi biraz deliliktir.
Açları besleyen ruhunu doyurur.
Tanrı öldü, onu siz öldürdünüz!
Kendine inanmayan yalan söyler sürekli!
İyi ve kötü, sevinç ve acı, ben ve sen.
Terk edilmişlik başkadır, yalnızlık başka.
Bizi en çok görünmeyen eller eğer ve üzer.
Güvensizlik dolu bir sakinlik içerisindeyim.
Sevmek ve yok olmak: beraberdir ezelden beri.
Dünyayı yitirmiş olan, kendi dünyasını kazanır.
Ateş oldum, yanıp tutuştum kendi düşüncelerimden.
Yalan söyleyemeyen, gerçeğin ne olduğunu bilemez.
Müziğin sesini duymayanlar, dans edenleri deli sanırlar.
Çok fazla insan doğuyor, lüzumsuzlar için vardır devlet.
Sadece bir aptal sürekli taşlara ya da insanlara takılır.
Dindarlığınızı Tanrı’ya gösterin, bana insanlığınız lazım.
İflah olmazlara hekim olunmaz, bu yüzden geçip gitmelisiniz.
Hayatın yükünü taşımak zor: ama siz de çıtkırıldım olmayın öyle!
Özgür mü diyorsun kendine? Sana hükmeden düşünceni duymak isterim.
Ama bir son vermek, yeni bir dize yazmaktan daha çok cesaret ister.
İnsan, hayatı ne derinlikte görürse, acıya da aynı derinlikte bakar.
Çok az kişi bilir bunu: ama iyi uyumak için bütün erdemlere sahip olmalı.
Ama önce sen kendini inşa etmelisin, dimdik bir beden ve dimdik bir ruhla.
İnsan, hayvanla üstinsan arasına gerilmiş bir iptir, uçurum üstünde bir ip.
Başkalarına duyduğumuz inanç, kendimizde neye inanmak istediğimizi ele verir.
İnsanlar arasında yaşamayı, hayvanlar arasında yaşamaktan daha tehlikeli buldum.
Bilgeliğim eğer beni öylece terk ederse, gururum deliliğimi alıp kaçsın öyleyse.
Böyle buyurdu Zerdüşt!
Her şey aynıdır, hiçbir şeye değmez, dünyanın Zerdüşt Sözleri anlamı yoktur, bilmek insanı boğar.
Kiminin yalnızlığı hastanın kaçışıdır; kiminin yalnızlığıysa,hastalardan kaçıştır.
Ay’ın sevdiği gibi sevmek yeryüzünü ve yalnızca gözlerimle dokunmak onun güzelliğine.
Aşkta her zaman biraz delilik vardır; fakat delilikte de her zaman biraz akıl vardır.
Orada duruyorlar ve gülüyorlar; beni anlamıyorlar, ben bu kulaklara göre ağız değilim.
Bilmek için gözlerini her şeye diken biri, nesnelerin ön yüzünden başka ne görebilir ki?
Birini sevmek barbarlıktır: çünkü, bunu diğerlerini harcayarak yapar.tanrı sevgisi de öyle.
Kimine göre yalnızlık, hasta kişinin kaçışıdır; kimine göre de, hasta kişilerden kaçıştır.”
Sana üstinsanı öğreteceğim. İnsan aşılması gereken bir şeydir. İnsanı aşmak için ne yaptın?
İnsanlarla birlikte yaşamak zordur; çünkü susmak çok zordur. Özellikle geveze bir insan için.
Tüm erdemlerin yüzünden cezalandırırlar seni. https://www.neguzelsozler.com İçtenlikle bağışladıkları yalnızca hatalarındır.
Kuruduk hepimiz; üzerimize ateş düştüğünde kül gibi saçılıyoruz: evet, ateşi bile usandırdık biz.
Boşunaydı tüm emekler, şarabımız zehir oldu, kem bir göz soldurdu tarlalarımızı ve yüreklerimizi.
En yüce dağlar, en derin denizlerden çıkmıştır; en derin acılardan doğmuştur, en derin sevinçler.
Yakmak istemelisin kendini kendi ateşinde; çünkü önce kül olmadan nasıl yenileyebilirsin ki kendini?
Babaların sakladığı şey, oğulda ortaya çıkar; babanın ortaya çıkan sırrını bir çok defa buldum oğulda.
Babalarınızın çocukları olmayı, ödeyeceksiniz çocuklarınıza siz: Kurtaracaksınız böylece geçmişi bütün!
Başkaları yararına iyi bir şey yapmak görev değil, zevktir. Çünkü sizin sağlık ve mutluluğunuzu artırır.
İnsan kendisini kutsal ve sağlam bir sevgiyle sevmeyi öğrenmeli. İnsan kendisine tahammül etmeyi öğrenmeli.
“Raslantı”; -yeryüzünün en eski soyluluğu; geri verdim onu her şeye, her şeyi ben amaç tutsaklığından kurtardım.
Herkes hakkında biraz fazla şey biliriz! Ve kimileri saydamlaşırlar da karşımızda, yine de geçemeyiz ya içlerinden.
Bırak korksun erkek, seven kadından; sevince gözden çıkarır her şeyini kadın, geriye kalan ne varsa, değersiz kılar.
Evet, hala tüm mezarları yıkansın sen: selam sana, istemim ve yalnızca mezarların olduğu yerde gerçekleşir dirilişler.
Gerçekten, insan kirli bir nehirdir. kirli bir nehri kirlenmeden içine alabilmek için bir insanın deniz olması gerekir.
Yukarı doğru çıkmak istiyorsanız kendi ayaklarınızı kullanın. Kendinizi taşıtmayın. Yabancı sırtlara ve kafalara binmeyin
Her bilgi, tedirgin bir vicdanın dibinde yeşermiştir şimdiye dek! Parçalayın, ey gören kişiler parçalayın eski levhaları!
Onlara göre erdem, alçak gönüllü ve uysal yapan şeydir; böylelikle kurdu köpeğe, insanı da insanın en evcil hayvanına çevirdiler.
Yeryüzü dolup taşıyor lüzumsuzlarla, yaşam berbat oldu fazlalıklarla. “Bengi yaşamla” kandırıp, uzaklaştırmalı onları bu yaşamdan.
Bir de bedel ödensin istiyorsunuz, siz erdemliler! Erdem için ödül, yeryüzü için cennet, ve bugününüz için sonsuzluk mu istiyorsunuz?
Her şey gider, her şey geri gelir, sonrasızca döner varlık çarkı. Her şey ölür, her şey yine çiçeklenir; sonrasızca sürer varlık yılı.
Bir dostundan kötülük görürsen, şöyle de; “Bana yaptığın kötülüğü bağışlıyorum; ancak kendine yaptığını, onu nasıl bağışlayabilirim ki!
Yükseklere çıkmak istiyorsanız, kendi bacaklarınızı kullanınız. Kendinizi yükseklere taşıtmayın; başkalarının sırtına, kafasına binmeyin.
Ah, ömrümün öğleden sonrası! Ah, akşamdan önceki mutluluk! Ah, açık denizde liman! Ah, bilinmezdeki barış! Nasıl da kuşkuluyum hepinizden!
Yaratıcılarla, hasat edicilerle, neşelendiricilerle bir ortaklık yapacağım; onlara gökkuşağını ve üstinsan’a giden merdiveni göstereceğim.
Büyük ruhlar için özgür bir yaşam hala serbest. Gerçekten, kişi ne kadar az şeye sahipse o kadar az köle edilecektir: Yaşasın küçük yoksulluk!
İnsan da tıpkı ağaç gibidir. Yücelere, ışığa çıkmayı ne çok isterse, o kadar sıkıca kök salar toprağa, diplere, karanlığa, derinliğe, kötülüğe.
İyilere ve doğrulara bakın! En çok kimden nefret ediyorlar? Kendi değer levhalarını parçalayandan, bozandan, yasa bozandan: Oysa o, yaratıcıdır.
Evet yaralanmaz, gömülmez bir şey var içimde, kayaları parçalayacak bir şey: Bu benim istemim’dir – sessiz ilerler o ve değişmeden, yıllar boyu.
Kendi yolumda ilerleyip ulaşacağım amacıma. Geride kalanların ve duraklayanların üzerlerinden atlayacağım. Böylece, benim ilerleyişim onların batışları olacak.
Uzaktakine ve gelecektekine duyulan sevgi daha yücedir yakındakine duyulan sevgiden; davalara ve hayaletlere duyulan sevgi daha yücedir insanlara duyulan sevgiden.
Şöyle söylemişti şeytanın biri bana: “Tanrının insana olan sevgisi, cehennemidir.” Sonra şöyle dediğini duydum: “Tanrıyı, o zavallı insanlara duyduğu merhamet öldürdü.”
Bilgi insanın gönlünü aydınlatan tanrısal bir işindir ve sevgi ile biçimlenen bir mutluluk unsurudur. Mutluluğu sağlayan sevgi ile yaratıcılık birbirine gereksim duyar ve birlikte var olurlar.
Birer esirdir onlar, damgalanmışlardır. Kurtarıcı sandıkları onları esir etmiştir: Uydurmaca değerlerin, yalan sözlerin zincirine esir etmiştir! Ne olurdu biri çıkıp kurtarsa onları kurtarıcılardan!
Gerçekten siz iyiler ve adilerde gülünecek çok şey var. Hele şimdiye kadar şeytan dediğiniz şeyden plan korkunuz yok mu? Ruhunuz büyüklüğe karşı o kadar yabancı ki “insanüstü” bile iyiliğiyle size korkunç gelecektir.
Ben, gönlünü özgürce harcayanını severim; teşekkür etmez, teşekkür edilmesine gerek duymaz: Vericidir çünkü o. Kendini korumak istemez. Ben, işe başlamadan önce inci sözler saçanı, her zaman söz verdiğinden fazlasını yapanı severim.
Ama yurt bulamadım hiçbir yerde: Bütün kentlerde tedirginim ben, ve bütün kapılarda ayrılış. Son zamanlarda yüreğimin beni yönelttiği bugünün kişileri, yabancı ve alay gibi geliyor bana; bense sürülmüşüm ana yurtlarıyla baba yurtlarından.
Özgürlük diye böğürmeyi seversiniz hepiniz en çok; oysa ben, çevresinde çokça böğürme ve duman bulunan büyük olaylara inanmayı unuttum.inan bana dostum cehennem gürültüsü! En büyük olaylar, en şamatalı saatlerimiz değil, en sessiz saatlerimizdir.
Ağaç bu yüksek dağda yalnız duruyor. Boyu, insan ve hayvanı aşmıştır. Eğer konuşmak isteseydi onu anlayacak kimse bulunmazdı. O, o kadar boylanmıştır. -Şimdi bekliyor ama-Neyi bekliyor? O, bulutlara yakın bulunuyor; galiba ilk yıldırımı bekliyor.
Böyle başladı Zerdüşt’ün batışı.