aileye açılmak
ne gerek var ki, anlamayacakları kesin.
aileye karşı yapılmış bencilce bir açıklamadır. kendimizi düşünüp rahat yaşama isteğini açığa çıkartmak için bu durum dile getirilir. fakat gerçek böyle değildir. hayat daha da karışır, saklanması gereken bir eşyaymışçasına sokakta sizinle rahat edemezler, her hareketinizi, her bakışınızı duruşunuzu, sözünüzü yargılar hale gelirler. olası girişimler söyledir:
- anne ben bir denizatı olmak isityorum. yani istemiyorumda farkındayım ben bir denizatıyım.
-aaa! yavrucum o nasıl şey öyle hay allah! senin baya bir aklın karışmış. nazara gelmişsin sen... olmaz öyle şey. feytullah hocaya götüreyim seni bir güzel üfleyiversin sana hiçbirşeyin kalmaz.
-baba ben şerimanla beşik kertmesi olamam. bundan sonra korhan ile aynı evde yaşayacağız?
-ne demek olamam yavrucum. sen onu bunu boşver. dayınlar yeni ev için temel kazıyorlar. benle gel de temeli kaz bende (üstüne) beton dökeyim.
ancak ve ancak sosyal ortam itibarı ve dernekler vasıtasıyla bu durum açıklanmaya çalışılabilir. bu tür yardımlar alınabilir. böylelikle bencillik dediğimiz şey bir nebze birbirinizi anlamaya dönük bir çabaya dönüşebilir. yalnız olmadığınızı ve durumunuzu en iyi şekilde anlatmanıza yardımcı olacak bir topluluk anlaşılmanızı ufak da olsa kolaylaştırabilir.
manasız bir sıkıntıya sokmaktan başka birşey değildir. biz ailemizin sex hayatını bilmiyorsak onlarda bizim sex hayatını bilmeye hakkı yoktur gerek te yoktur. sonuçları tahmin edilemez sıkıntılara kapı açar. bu ülkede yaşayan ailelerin belkide %1 i anlayışla karşılayacaktır. onur meselesi yapmak ta saçmalıktır. yapmayın. etmeyin.
bence gereği yoktur böyle bir açıklamayı aileye yapmanın.
rahat ve geniş bakan bir aile ye sahip olan kişiler bu durumu gönül rahatlığı ile söylemektedir,
ama bu tarz yapıya sahip aileler herzaman olacak değil, heleki türk toplumun da bu durumu kaldıracak bir aile, çok nadir.
bırakın herşey olurun da ilerlesin.
babam yıllar önce tahtalı köyü boyladığı için, bu saatten sonra açılsam da fayda etmez, anneme ise açılsam bile "öfff bu ne ya, bi git doğru dürüst bi iş bul" der. aslında türkçe bilse daha iyi saçmalar ama türkçe bilmiyor.
iyi ruh halli eşcinselliğin ikinci şartı, bu şartlar toplam beş tane olup ilki eşcinselliğini kendine açıklamaktır.
eğer rahat bir aileniz varsa sorun teşkil etmez. ben söylediğimde ilk çok üzüldüler tabi ama sonra napalım diyerek son buldu konu. şanslıyım.
annemin bana hayvan gibi çeyiz yapmaya devam ederken anne ben eşcinselim sen o çeyiz paralarini bana ver ben yurtdışında ayi partilerinde yiyeyim demek isteyip sonra annemin beni oklavayla dövme durumunun gözümün önüne gelmesiyle son bulan düşüncelerim.
ne zaman evleneceksin sorularına kesin çözüm
evden ayrılma sebebi olacak açıklamadır. çok gereksiz.
anne baba deilde bir kız ardaşına açıklamak kadar zor bir durum yok hele onun ilki olduysanız! bi de onun çok sevgisi dışında erkeğin hiç sevgisi olmaması halinde zorla devam etmesi ve zorla onunla evlenicek olması kadar kötü bir hayat yoktur heralde!
benim için imkansız olan durum. ne yani sen hiç kıvırtmıyosun ki diye bi laf duyabilirim annem tarafından. şaka yapıyor olmalısın ama komik değil diyebilirler.
bunu söylemek için öyle bir göt olmalıki. önce aile sonra akraba sonra mahalle sonra ilçe ve türkiyeye kendinizi kabul ettirirseniz bir sıkıntı olmaz. bende o göt yok.
lüzumsuz bir itiraftır.bu topraklar da en mantıklısı aileden bağımsız yaşamaktır.tüm evlilik baskıları sadece bir telefon kadar uzaktır size.bir çoğumuzun ailesi bunu sindirecek kapasite değildir.zaten zor olan hayatınızı daha da zorlaştırmaktan öteye gitmez.nereye kadar diye soracak olursanız gittiği yere kadar aq.
aman ne gerek var, bilmeyiversinler.
benim yaptığım eylemdir. eskiden ben de bilmeyiversinler diye düşünüyordum ancak unutulmamalıdır ki cinsel tercihimiz gizli kapılar ardında kaldığı sürece kimse eşcinsel haklarından bahsedemez. elbette kimsenin yatağı, kiminle yattığı kimseyi ilgilendirmez ancak kendiyle barışık ve cinsel kimliğinden memnun olan insanlar bu durumu kimseden saklamamalıdır. evet türkiyede ne yazık ki gözle görülür bir eşcinsel nefreti var, ancak bizler ailemize, arkadaşlarımıza, topluma ve devlete karşı birlik olup haklarımızı aramadıkça bir yüz sene daha türkiyede eşcinsel haklarından söz bile edilmeyecektir.
o kadar da buyutecek birsey yok... hayattaki durum ve sartlara gore hersey degerlendirilmeli eger uygun degilse risk almak icin cok iyi bir nedenin olmasi lazim. mesela cidden asik olmussunuzdur, mutlusunuzdur veya ustunuzdeki baskilar sonucu evlenmek istemiyorsunuzdur ya da zaten bilinen ama soylenmeyen birseydir... ha ters tepki alacaksaniz yapmayin son pismanlik fayda etmiyor malesef!
annem zaten yıllar önce anlamıştı ve sessizce kabul etmişti. bu konuda açıkça konuşmasak da akrabaların "evlen artık" baskılarına benim yerime o karşı koymuştu. "rahat bırakın oğlumu, bırakın hayatını istediği gibi yaşasın" demişti. başkalarına söylenen bu kelimelerin ardında, benim hayat tarzımı onayladığını bildiren mesajı almıştım.
babama eşcinsel olduğumu söyleyebilmem için, sevdiğim adamın elinden tutarak ondan cesaret almam ve babamın karşısına böyle dikilmem gerekiyordu. dedim "baba bak, bu benim sevdiğim adam. onunla bir hayat kurmak istiyorum." kısa bir sessizlik oldu. bu arada sevgilim mezar taşı üzerindeki ölüm tarihiyle doğum tarihi arasındaki farkı dört işlem kullanarak hesapladı ve "allah rahmet eylesin. baban öldüğünde 67 yaşındaymış" dedi.
-anne ben gay oldum
+nerde oğlum ?
-ingilterede
+ay çok uzak!