Soru: Yabancı kadının resmine veya televizyondaki görüntüsüne bakmak, bizzat kendisine bakmak hükmünde midir?
Cevap: Yazılı ve görüntülü basın-yayın organları, topluma kültür hizmeti vermede en etkili araçlardır. Bunlar olumlu yolda kullanılırsa, topluma büyük hizmet verirler. Ancak toplumun ahlakını ve manevi değerlerini küçültücü ve aşağılayıcı yönde yayın yapan ve müstehcen resim ve yayınlara yönelirse, bu kez de toplumun bozulmasına yol açabilirler.
Özellikle kötü niyetle bu organları eline geçiren güçlerin, bunu bilinçli ve sistematik olarak yürütmeleri daha da zararlı olur.
[ads1]
Eğer bu bakışlar fitneye yol açıyor ve bakanın ruh halini etkileyerek harama karşı bir meyil ve istek doğuruyorsa böyle bir resim veya görüntüye bakmak doğru olmadığı gibi caiz de değildir.
Özellikle sahneye konulan filmlerde zina ve haram ilişkiler özendirilir ve bunları seyreden mümin haramlığını küçümseyerek bu harama istek duyar hale gelirse -ki gelir- müminin bu ruh dağınıklığı kendisi için önemli bir manevi kayıp olur. Bu duruma göre mümin kendisini harama istekli duruma getirebilecek müstehcen yayınlardan uzak durmalıdır.
Diğer yandan kendi isteği ile tesettürsüz olarak çekilen fotoğrafı yabancı erkeklerin ellerinde dolaşan veya televizyonda ahlak bozucu görüntüler sergileyen kadının, özellikle genç seyirciler üzerinde halet-i ruhiye bozukluğu meydana getirdiği ve haramı çağrıştırarak kötülüğe yol açtığı görülmektedir.
Mü’minin en önemli niteliklerinden birisi de iyiliğin yanında kötülüğün ise karşısında olmasıdır. İslam’da iyiliğe çağırma ne kadar övüldüyse, kötülüğe yol açma da o kadar yerilmiştir. Çünkü bir topluma basın ve yayın yoluyla verilen zararın sorumluluğu, yayılmanın büyüklüğü ile orantılıdır.
[ads2]
Bu dünyada insanın başıboş bırakılmadığı bilinmektedir. Bu konudaki sorumluluk ölçüsü Allah’ın elçisi tarafından şöyle belirlenmiştir:
Kim bir hayra çağırırsa onun için, bu hayrı işleyenin ecri kadar ecir vardır. Kim de kötü bir çığır açarsa,kendisine hem bu davranışın, hem de kıyamete kadar onu örnek alan kimsenin günahı yüklenir.
Kaynak: Hamdi döndüren / Delilleriyle Aile İlmihali / bkz: 565-566