Erken Çocuklukta Bağımsızlık Neden Önemlidir?
Bağımsızlık, başkalarının kontrolünden, etkisinden, desteğinden ve yardımından kurtulmak olarak tanımlanır. Bu, hayatımızı başkalarına bağımlı olmadan yaşamak için bağımsızlığa sahip olmak için hepimizin çabaladığı bir şeydir. Nereye gidersek gidelim ve kiminle olursak olalım, yetenekli ve yetkin olduğumuzun bilgisidir. Kendi seçimlerimizi yapma ve eylemlerimizi buna göre planlama yeteneğimize güvenebiliriz. Zorlukları ne kadar başarılı bir şekilde müzakere edersek ve görevlerde ne kadar başarılı olursak, özgüvenimiz o kadar artar ve özgüvenimiz artar.
Bağımsızlığın unsurları nelerdir?
Bu, kendi davranışlarımızı ve duygularımızı anlama ve yönetme yeteneğidir. Çocukların küçük yaşlardan itibaren kendilerini nasıl sakinleştireceklerini öğrenmeleri çok önemlidir; kendini sakinleştirmek ve sakin-uyarı durumunu sürdürmek için emzik, battaniye veya diğer konfor öğelerini kullanın. Büyüdükçe, kendi duygularını tanımlamayı ve kabul etmeyi öğrenmeleri ve bunlarla nasıl sakin ve mantıklı bir şekilde çalışacaklarını öğrenmeleri çok önemlidir. Ayrıca, gündüz uyanık hissedebilmeleri ve geceleri rahatlayabilmeleri için uyanıklık seviyelerini yönetebilmeleri gerekir. Kendilerini düzenleyemezlerse, duygularını ve davranışlarını yönetmelerine yardımcı olması için başkalarına güvenirler ve bağımsızlık elde edemezler.
Küçüğünüz her zaman “bebeğiniz” olacaktır, ancak gelişimlerinde önemli bir adım bağımsızlık duygusu kazanmaktır.
Bu, çocuğunuzun günlük görevlere katılmasına ve yardımcı olmasına izin vererek ÇOK erken başlayabilir. İşte bebeğinizin veya yeni yürümeye başlayan çocuğunuzun her gün birçok küçük şekilde yardım etmesine izin vermek için bazı basit ipuçları, püf noktaları ve fikirler.
Psikolojik açıdan
Bağımsızlığı geliştirmek, kendine güveni ve öz yeterliliği geliştirir – “Yapabilirim!” duygusu. Çocuğunuza güvendiğinizi ve güvendiğinizi göstererek onunla olan bağınızı güçlendirir.
Davranışsal açıdan
Bebeklik döneminde gördüğümüz zorlu davranışların çoğu, eylemlilik dürtüsünden veya bağımsız hareket etme ve seçim yapma kapasitesinden kaynaklanır. Bebeklik dönemi yalnızca güç mücadelelerinin bir evresi değildir – bu genellikle ebeveynler olarak çocuğumuza tam teşekküllü bir insan gibi davranılmayı talep eden, gücü ve kendileri üzerinde kontrolü hak eden ilk bakışımızdır.
Güç ve kontrol paylaşılmazsa, çoğu yeni yürümeye başlayan çocuk bağımsızlığı zorlayacak ve sadece bu gelişim aşamasının doğal bir parçası olarak değil, aynı zamanda insan olmanın doğal bir parçası olarak (dramatik yürümeye başlayan çocuk yollarında) taleplerini ortaya koyacaktır . Çocuğunuza bağımsızlık, özerklik ve mümkün olduğunda kontrol vererek, karşılanmayan ihtiyaçlarını sorunlu davranışlar yoluyla iletme ihtiyacını azaltırsınız.
Dil gelişimi açısından
Günlük yaşam, doğal öğrenmenin gerçekleşmesi için ideal bir fırsattır. Çocuğunuzu kişisel ve ev işlerine dahil etmek, çocuğunuzun dil becerilerini geliştirmesi için harika fırsatlar sağlayacaktır! Ve günlük görevlerin gerçekleştiği gerçeği…peki, her gün yeni dilin tekrarlandığı ve katılaştığı anlamına gelir.
Sorular sorun. Açıklayıcı kelimeler kullanın. Seçenekler sunun. Yeni yürümeye başlayan çocukların konuşulan kelimelerin ötesinde iletişim kurmanın birçok yolu vardır – yüz ifadeleri, baş sallama veya işaret etme gibi jestler, tanıdık dinleyiciler tarafından anlaşılan sesler veya kelime tahminleri (bu sizsiniz!).
“Dişlerini fırçalamak için neye ihtiyacımız var?” Diye sormak, banyo lavabosunda dururken diş fırçası yönünde fiziksel bir uzanma tepkisi ortaya çıkarabilir. Bu yanıt, harika bir alıcı dil gelişimini gösterir .
Duyusal motor gelişim perspektifinden
Küçük çocuğunuzun günlük yaşam için yeni motor beceriler, güç ve koordinasyon geliştirmesine yardımcı olmak için zengin deneyimler sağlar. Aynı zamanda, büyüdükçe günlük hayatlarının bir parçası olacak değerli yeni duyusal işleme deneyimleri sağlar – bir kabı açmak için ne kadar kuvvet gerektiğini öğrenmek (“basınç ve esneme duyusu” veya propriyoseptif duyu ), ellerinde sünger masayı silerken (“dokunma” veya dokunma duyusu ) ıslaklık hissetmek gibi şeyler , ayakkabılarını almak için eğilirken (“hareket” veya vestibüler duyu ve proprioseptif duyular ) dengede dururlar .
Pratik bir ebeveynlik perspektifinden
Çocuğunuzu ailenizin günlük yaşamına dahil etmek, ilişkiyi ve bağlantıyı teşvik eder. Kahvaltı yapmak zorundasın ve yürümeye başlayan çocuğunuz ayakları altında ve tezgahından çektikleri telefonunuzla sızlanıyor veya kaçıyor mu? Bir tabure çekin ve yumurtaları saymanıza ve karıştırmanıza yardımcı olmalarına izin verin. Size zaman kazandırmaz, ancak sabrınızı kaybetme anını bir birliktelik anına dönüştürebilir.
Küçük çocuklarınızın yatıştırıcı öğelerle kendilerini rahatlatmalarına izin verin. Yemek yemek, uyumak ve uyanmak için bir rutininiz olsun. Sakinleşmeyi teşvik eden katı bir yatma rutininiz olsun. Düzenleme, dikkat ve uyku-uyanıklık döngülerine müdahale eden aşırı ekran süresi (büyük çocuklar için günde 30 dakikadan 3 yaşına kadar 60 dakikaya kadar) caydırın. Çocuğunuzun duygularını kabul edin ve onlara bunun için kelimeler verin; “Üzgün hissettiğini görebiliyorum;”. Onlara ne yapacaklarına dair örnekler verin, ör. “Anne üzgün hissettiğinde, sarılmayı ve bir hikaye okumayı sever.” Yapmalarını istediğiniz davranışları modelleyin; Hayal kırıklığıyla bağırıp çığlık atmayın ve sonra hayal kırıklığına uğradıklarında farklı davranmalarını beklemeyin. Yeteneklerine güvendiğinizi gösterin!
Bebek ve Yürümeye Başlayan Çocukların Bağımsızlığını Desteklemenin Beş Yolu
Ben Başlayacağım, Sen Bitir
Küçük çocuğunuzun yardım etmesine izin vermenin basit bir yolu, bir göreve veya görevin bir bölümüne başlamanız ve bir sonraki veya son adımı tamamlamasına izin vermenizdir. Çocuklara kendi kendilerini beslemeyi öğretirken çoğunlukla kullandığım yaklaşım budur . Örnekler: bir muzun tepesini açıp kabuğunu ayırarak bebeğinizin her bir bölümü aşağı çekmesine izin verin; çocuğunuzun kollarını çekerek başından çekmesine izin verin; bebeğinizin ayakkabılarını gevşeterek topuklarından aşağı kaydırıp sonra çekmesine izin verin.
“Sen Başla, Ben Bitireceğim
Bu, nihayetinde iyice yapılması gereken temizlik ve kişisel bakım görevleri için harika bir yaklaşımdır. Örnekler: küçük çocuğunuzun kendi dişlerini fırçalamasına izin verin, ardından takip edin; küçük çocuğunuzun yemeklerden sonra masayı veya tepsiyi silmesine izin verin.
Hadi beraber yapalım
Bu yaklaşım, güvenlik için uygulamalı yardım gerektiren çok zorlu görevler için mükemmeldir. Örnekler: kahvaltıda bir kaseye yumurta kırmak, çocuk bıçağıyla yumuşak yiyecekler kesmek, bulaşık yıkamak, banyoda durulamak için kafaya su dökmek.
Sana Göstereceğim Sonra Dene
Yalnızca temel beceriler gerektiren görevler için bu yöntemi deneyin. Örnekler: kirli çamaşırları sepete koymak, şapkayı çıkarmak veya kırılmaz yiyeceklerden oluşan çok hafif bir çanta taşımak.
Sen al
Bebeğinizin veya küçük çocuğunuzun seçim yapmasına izin vermek gibi basit bir hareket, erken bağımsızlığı teşvik etmenin harika bir yoludur. Örnekler: Çocuğunuzun iki gömlek, iki atıştırmalık veya iki oyuncak arasında ona bakarak, uzanarak, işaret ederek veya sözcükleri kullanarak seçim yapmasına izin vermek.
Denemek
Çocuklar oyun yoluyla öğrenirler. Oyun, hayal gücü ve keşiften oluşur. Farklı fikirleri özgürce deneme ve sonucu gözlemleme fırsatıdır. Buradaki anahtar kelime ÖZGÜRLÜK. Eylem başlatma ve tüm olasılıkları keşfetme özgürlüğü. Çocukların ücretsiz, denetimsiz, yönlendirilmemiş oyun fırsatına sahip olmaları esastır. Hayal güçlerini kullanmaları, farklı özellikleri keşfetmeleri, farklı senaryolar planlamaları ve farklı sonuçlar deneyimlemeleri gerekiyor. Bununla birlikte, onlara kendileri için bir şeyler deneme fırsatı da verilmelidir; giyinme, yemek yapma, kapları açma, kendi kıyafetlerini seçme vb. konularda yardım. Denemezlerse öğrenemezler.
Oyun
Çocuğunuzun her gün serbest oyun oynamak için zamanı olduğundan emin olun. Denemek ve keşfetmek için kullanabileceği çeşitli nesnelere sahip olduğundan emin olun. Yaratıcılığa yardımcı olmak için hangi oyuncakların mevcut olduğunu değiştirin. Hem içeride hem de dışarıda oynamayı teşvik edin. Çocuğunuzu etrafındaki dünyayla etkileşime girmeye teşvik edin, ör. farklı dokuları hissedin, farklı sesler duyun, farklı manzaraları görün, farklı hareketleri hissedin, farklı kokuları koklayın ve farklı yiyeceklerin tadına bakın. Küçük görevlerde yardımcı olmasına izin verin, örn. pişirme karışımını karıştırmak, suyu bardaklara dökmek, çamaşır makinesini doldurmak, bahçeyi sulamak, camları silmek vb. Hayali oyunları teşvik edin.
Zaman
Zaman bu günlerde nadir bulunan bir metadır! Ancak, öğrenme söz konusu olduğunda zaman çok önemlidir. Yeni bir şeyi kullanmaya çalışırken, onu gözlemlemek, manipüle etmek, onu kullanmanın çeşitli yöntemlerini denemek için zamana ihtiyacımız var ve sonra ne yapacağımızı bildiğimizde, onu kullanmaya veya kullanmaya alışmak için zamana ihtiyacımız var. Aynı şey, öğrenmeyi ancak zaman ve yer verildiği takdirde öğrenecek olan çocuklarımız için de geçerlidir. Çok aceleci ve çılgın bir dünyada zaman vermek zor; ama sonuçta bize zaman kazandırmayacak mı?
Sabırlı olun
Sabırlı olun. Çocuğunuza yeni beceriler öğrenmesi için zaman tanıyın. Ona bir şeyi nasıl yapacağını gösterin, izlemesine izin verin, siz yapın ve sonra denemesine izin verin. Tekrarlama anahtardır. Öğrenmek için acele etmeyin. Hafta çok yoğunsa hafta sonu yeni beceriler öğretmek için zaman ayırın.
Problem çözme
Problem çözme, bağımsızlığın önemli bir parçasıdır. Çözümleri deneyerek zorlukların üstesinden gelme yeteneği olarak tanımlanır. Hayat, günlük olarak üzerinde çalışmamız gereken birçok zorluk ve sorunla doludur. Problem çözme, örneğin bebeklikten itibaren başlar. “Bu çıngırağın ses yapmasını nasıl sağlayacağım?” ve çocuklar büyüdükçe devam eder örn. “Annemi bu oyuncağa gerçekten ihtiyacım olduğuna nasıl inandırabilirim?” Problem çözememe, beceri geliştirme eksikliği ile sonuçlanır, planlama yeteneğimizi etkiler ve çözüm üretme kapasitemizi etkiler. Sorunları etkili bir şekilde çözemezsek kendimizi yetersiz hissederiz ve bu da özgüvenimizi olumsuz etkiler. Bu nedenle, karar vermek veya sorunlarımıza çözüm bulmak için başkalarına danışma ihtiyacı hissediyoruz. Bu, başkalarına bağımlılığa neden olur. Sorun çözme becerilerini geliştirmek için, zorlukları deneyimleme ve bunlara çözüm bulma fırsatına ve zamana ihtiyacımız olduğunu tekrar hatırlatalım.
Problem çözme
Oyunda problem çözmeyi teşvik edin. Oyunlarında problemler yaratın, ör. “Oh hayır, Lego binası yola düştü, şimdi kamyonunuz geçemez. Ne yapmalıyız?” veya “Bebek maması fırında kaldı ve yandı. Ne yapabiliriz?” Bir problem ortaya çıktığında onlara problem çözme fırsatları verin, ör. “topun duvardan geçti, ne yapmalıyız? Sence üzerinden atlamalı mıyız yoksa çok mu yüksek? Yan eve gidip komşudan bizim için getirmesini istemek daha mı iyi olur?”
Bağımsızlığı Teşvik Etmeye Ne Kadar Erken Başlayabilirim?
Hayatınızın ilk gününden itibaren, onlara ve çevrelerine yaptığınız şeyler hakkında konuşarak bebeğinizi bakımına dahil edebilirsiniz. Alt değiştirme masasının üzerine bir cep telefonu koymak ve bebek bezi değişiklikleriyle uğraşmak cezbedicidir ve bazen bunda yanlış bir şey yoktur.
Ama yavaşlamaya ve çocuğunuzla konuşmaya çabalayarak – “Şimdi poponu silelim. Bu bez soğuk mu? Yeni bezini takalım. Temiz ve kurusun – bu iyi hissettirmiyor mu?” – onları onların bakımına dahil edersiniz ve birkaç ay içinde onları fiziksel olarak dahil etmenin temellerini atarsınız.
Bebeğiniz uzanıp kavrayabildiğinde günlük bakımında aktif bir katılımcı olabilir. 4-6 aylıkken çoğu bebek “ayaklarını bulur” ve küçük çocuğunuzun çorapları çıkarmasına yardım etmeye başlamanın tam zamanıdır. Bebeğiniz kavrayabildiğinde, kutudan mendil çekmeyi deneyebilir. Ebeveynlerin katı gıdaların ilk tanıtımından itibaren her öğünde kendi kendine beslenmeyi teşvik etmelerini şiddetle tavsiye ediyoruz . Ve eğer bebeğiniz yürüyorsa, yepyeni bir yardım dünyası açılır!
Görevlerde bağımsızlık, görevleri yerine getirebilmek için yeterli becerilere sahip olmamızı da gerektirir. Bu, rafine duyusal entegrasyon becerilerini, öz düzenleme becerilerini, dil ve iletişim becerilerini, ince motor becerilerini, kaba motor becerilerini, sosyal becerileri, planlama becerilerini, problem çözme becerilerini ve organizasyon becerilerini içerir. Yukarıdaki becerilerden herhangi birinde yaşanan gecikme, büyük olasılıkla yetersizlik, bağımlılık ve özgüven eksikliği duygularıyla sonuçlanabilir.
Yukarıdaki alanlardan herhangi birinde zorluk yaşıyorlarsa, onlara bu becerileri geliştirmeleri için ihtiyaç duydukları yardımı sağlayın. Bu, profesyoneller aracılığıyla yapılabilir veya onlara evde nasıl yardımcı olabileceğine dair fikirleri araştırabilirsiniz. Yaşa uygun becerilerin nasıl geliştirileceğine ilişkin öneriler için öğretmenleriyle konuşun.
Görevleri yerine getirirken, eylemlerimizi gerektiği gibi ayarlamak için kendimizi doğru bir şekilde değerlendirebilmemiz çok önemlidir. Çocuklar başlangıçta ebeveynlerinden gelen geri bildirimlere güvenirler ve yavaş yavaş kendi öz değerlendirme becerilerini geliştirmeyi öğrenirler. Daima olumlu bir şekilde yapıcı ve dürüst geri bildirimde bulunun. Çocuğunuzu eleştirmeyin çünkü bu onun özgüvenine zarar verir. Ancak, aslında düzensizse, onlara çok düzgün bir iş yaptıklarını söylemeyin. Kendilerini öznel olarak değerlendirmeyi öğrenmeyeceklerdir. Gösterdikleri çabayı her zaman övün ve takdir edin.
Bağımsızlığı teşvik etmek erken başlar – çoğu ebeveynin mümkün olduğunu fark ettiğinden daha erken. Çocuğunuzun yardım etmesine izin verin ve küçük bebeğiniz size neler YAPABİLECEKLERİNİ gösterdiğinde havaya uçmaya hazırlanın!