a- İyi bir çevre arayışımız, daha iyisini arayışımız hiçbir zaman eksik olmamalıdır. Mümin pes eden insan olamaz.
b- Çevre kötüdür diye kendimizi eve hapsetmeyi kabul edemeyiz. Hayattan kopma diye bir alternatif olamaz.
c- ‘Nasibimiz bu imiş’ diyerek de kendimizi salamayız.
d- İki aşırılığın ortasını bulmamız ise mümkündür; gördüğümüz kötülüklere elimizle, dilimizle müdahale etmemiz mümkün ise ederiz. İçimizdeki çirkinliğe karşı nefreti canlı tutarız. Ailemizi ve çocuklarımızı menhiyyattan korumak için azami tedbirleri alırız. Gerisini de Allah’a havale ederiz. Hayat budur, böyle yaşanacaktır.