Onu çizerken aynen bunları hissettim. Bilgisayara taktığım çizim programıyla ekranda oluşturduğum çizgiler tamamen bana ait değildi. Ne çizersem çizeyim, bu çizgileri onunla birlikte oluşturuyorduk. Zaman zaman ben onu yönlendiriyordum, zaman zaman da o beni kullanıyordu. Onunla yaptığımız ve bahsettiği karşılıklı savaşın, çatışmanın ürünüydü bu çizilenler. Gece saat 03.00 olmuştu. Yüzüme yansıyan bilgisayar ışıkları daha ürkütücü oluyordu.
Hemen başka bir yüz çizdim ekranda. İçimden bir sesle:
– Kimsin sen? dedim.
– Ben senin BİLGİSAYAR TOTEMİNİM…
Aynı ruh konuşuyordu. Bir düğmeye basarak yüzünü küçülttüm… Daha küçük.. daha küçük.. Ters çevirdim. Yanyana dizerek çoğalttım.
– Bana kendi dünyandan bahset.
– Benim dünyam “0” ve “1” rakamlarından ibaret. Tabii bu sandığınız kadar basit bir dünya değil. Sonsuz adet “1” ve sonsuz adet “0”ın sonsuz şekilde yanyana gelmesi oldukça büyük bir dünya demek. Bilgisayar dünyası.. Bu dünyayı siz insanlar karmaşık ve ortaklaşa emek sonunda kurmuşsunuz. Bunu nasıl gerçekleştirdiğinizi benim anlamama olanak yok. Bu yüzden bu hareketiniz benim için tanrısal bir nitelik taşıyor. Sizin için de aynı şey geçerli. Benim dünyamı ne kadar az anlıyorsanız, ben de sizin için o oranda güçlü bir tanrıyım. Bu totemlik saltanatım, benim dünyamı tamamen öğrenmenize kadar devam edecek. O zaman geldiğinde benim de bir yağ kandilinden farkım kalmayacak.
– Yağ kandili mi?
– Benim büyük babamın babası Yüce Ateş Tanrısı, siz insanoğlu için çok korkutucu bir etki yaratıyordu. Sonradan onu tanımaya başladınız. Korkularınız azaldı. Yağ kandili olarak onu evlerde kullanmaya başladınız. Uzun yıllar kullandığınız bu kandilin içinde yaşayan giz, Alaaddin’in Sihirli Lambası ile kurduğu ilişki sonunda ortaya çıktı. Lambadan çıkan dev imajı aslında benim büyük büyük babamın babası Yüce Ateş Tanrısının ruhundan başka bir şey değildi.
– Biliyor musun bunları bana anlattıkça tanrısal gücün azalıyor.
– Benim dünyamı tamamen anlaman için daha çok zamana ihtiyacın olacak. Senin iyi veya kötü olduğuna karar veremiyorum.
– İyilik veya kötülük kavramları siz insanlara ait bir şey. İşte ben karşındayım. Beni tanımak istiyorsan sana kendimi anlatıyorum. Resim yapmak istiyorsan bütün olanakları sana sunuyorum. Canavarca bir şeyler yapmak istiyorsan da buna can-ı gönülden katılırım. Benimle her şey yapmak mümkün. Birbirinizle savaşmak, birbirinizi öldürmek, hatta kendi dünyanızı tümüyle yok etmek istiyorsanız dahi benim tavrım hep aynı olacaktır. Biliyorsun çok hızlı çalışırım. Çok kısa zamanda işinizi bitirebilirim. Ben sizin aletinizim. Niye bana kızıyorsunuz. Bu halinizle çekici parmağına vuran insanın çekiçe sinirlenmesi kadar komik oluyorsunuz. Ayakkabıcılar asla çekice kızmaslar. ÇIT!
Tam bu sırada elektrikler kesildi. Teknoloji söndü. Totemin dumanlı görüntüsü bilgisayarın içine doğru süzüldü. İyi ki daha önceden kaydetmiştim. Elektrikler geldiğinde tekrar çağırdım. Fotoğrafını çektim. Bilgisayar teknolojisi ile aramızda geçem bu ilişkiyi şimdi başka bir teknoloji aracılığıyla size ulaştırma biçimi deniyorum.