Geçmişte yaptığı açıklamalarla şeriat devletini savunan Erdoğan bu hedefinden hiç vazgeçmediğini göstermektedir. Demokrasiyi bir trene benzeterek bu trene bindiğini ve istediği istasyonda bu trenden ineceğini de biliyoruz. Zaten o da bu treni gitmek istediği hedef için araç olarak kullandı ve kullanmaktadır.
Erdoğan’ın demokrasi ve millet egemenliği her zaman boş laftan ibarettir. O’nun için mutlak egemen Allah’tır ve kutsal saydığı ve kitapta yazılan emirlere göre yönetilmelidir. Bu çağdaş bir anlayış olmasa da, kökleri ortaçağ düşünce yapısına kadar gitse de bunda ısrarcıdır.
2002’de iktidara 1demokrasi treninde “ geldi. Kısa zamanda gerçek niyetinin gerçekleşmesi için adım adım şartların yaratılmasına çalıştı. Dinin siyasallaşması, eğitimin dini esaslara göre şekillendirildiği, karşısına çıkacak engelleri bertaraf etmek için yapılaşmaya büyük hız verdiği bir düzen kurdu.
Kendine göre uydurduğu bir devlet sistemi ile yasama, yürütme ve yargıyı ele geçirdi. Ağzından çıkan her cümle muhatapları tarafından hemen yerine getirilecek bir emir olarak algılanmaya başladı.
Tüm bunları Osmanlı’yı yıkıp yerine çağdaş, modern bir Türkiye kuranlarla hesaplaşma adına yapmaktadır. Yeni hedefi olan 2023 yılında iktidarını devretmemek aksine daha da kalıcılaştırmak için şimdiden kolları sıvadı.
KKTC’deki hedefinde de burayı Türkiye’yi yönettiği gibi yönetmek vardır. Bu amaçla istediği cumhurbaşkanını seçtirdi ve istediği UBP ağırlıklı hükümeti kurdurdu. Şu anda görünürlerde Erdoğan’a kafa tutarak ve iktidara hazırlanan bir siyasi parti ufukta görünmüyor.
Erdoğan’ın en fazla hazmedemediği konu kendine biat etmeyen bir yargı sisteminin burada olmasıdır. Bu nedenle yargıya emir vererek Türkiye’deki gibi tam egemenliğini ilan edemiyor. Yargı sisteminde görev yapan savcılar ve yargıçlar bu konuda büyük baskı altına alınmak istenmektedir.
Özellikle yargıçların bu konuda çok huzursuz oldukları ve var olan bağımsız yargının korunması uğruna büyük baskıları göğüslemeye çalıştıkları haberleri geliyor. Yargıda görev yapan insanlarımız siyasete karışmamaya büyük özen gösterirken Türkiye’deki siyasi iktidar onları biat etmeleri için zorlanmaktadır.
Son kalemiz olan yargı sistemine ve görevli yargıç ve savcılara sahip çıkmazsak teslim bayrağını kalemize çekmiş olacağız. Ondan sonrasını görmek isteyenler yüzlerini Kuzeye çevirsinler. Tabi gören göz ve duyan kulakları varsa.