SEVmek dünyada yaratılmış her mahlûkatın ihtiyacı olan duygu değil mi ki?
Her canlı sizce SEVmeyi ve SEVilmeyi hak etmiyor mu?
Yaşadığımız dünya her ne kadar büyük kirliliklerle dolu olsa da aslında tüm insanlığın dönüp dolaşacağı ve sığınacağı tek liman SEVginin o ruhani kanatlarının altıdır.
Neden SEVgiyi bu kadar taksitli yaşıyoruz ki?
Neden SEVme hissini, hissetmek isteyen o hisse karşı çıkıp, ‘belki daha sonra’ deyip SEVgiyi erteliyoruz ki?
‘Dünya yaşanmaz bir hal aldı’ diyenler aslında haklısınız ama şu gerçeği görmezden gelemeyiz. Her gün farklı bir olay bizi SEVgisizleştirmeye, hırslarımızın esiri haline dönüştürmeye devam ediyor.
Acıyı yoğunlukla yaşayan ve yüreklerimizde hisseden bizler, neden duygularımızı SEVgiyle büyütmüyoruz. SEVmenin yüreğimizde açtığı ‘o papatyanın güneşi andıran çehresindeki saflığı’yla neden SEVgiye daha mana yükleyemiyoruz ki?
Mutsuzluklar mutlulukları götürmemeli hayatta. Aksine bir mutsuzluk yaşadıysak, bu mutluluğumuzu kamçılamalı ve SEVmek için daha çok çaba sarf etmeliyiz.
Yakın zamanda çıkarmış olduğum ‘SEV’ adlı kitabımdaki bir sözü sizlerle paylaşmak istiyorum.
“Bu kısacık anlarda mutluluk, hep koşar adım ilerliyordu yoluna; acı ise Türk filmlerindeki kavuşma sahneleri gibi yavaş yavaş akıyordu.”
Sizce de öyle değil mi ki?
Düşünsenize hayatta her zaman en çok bizi üzen, yıkan ya da hayal kırıklığına uğratan anları hatırlıyoruz. Neden SEVginin binbir rengini ve bize tattırdığı o güzel hisleri hatırlamakta güçlük çekiyoruz? Aslında cevabı ortada… SEVmeyi beceremiyoruz.
Önce işe kendimizi SEVmekle başlayıp, hayatı özümsemeye ve önemsemeye başlayacağız. Sabah uyandığımızda gülümseyerek uyanıp, ‘Merhaba hayat’ diyeceğiz. Sonra evden dışarı çıkarken yine ‘Çok şükür’ deyip adımımızı atacağız. Gün içinde karşılaştığımız her zorluğa inat, bizler her şeye rağmen ‘SEV’ diyebilmeyi yeğleyeceğiz.
Tek gayemiz, SEVmenin önce vücudumuzda oluşturduğu o güzel hissi yüreğimizde hissetmesini kavrayabilmek ve bu mutluluk ışığının dış dünyamıza yansımasını ilke edinmek olmalı.
Göreceğiz ki o zaman hayat bizi değil, biz hayatı yaşamaya başlayacağız.
facebook.com/HamitEteevrans
twitter.com/HamitEteevrans