Ukrayna'da olan biten şimdi acıyor. Bakım okumak ve tartışmak haber "Karadan" askeri raporlar olarak, korku ve umutla. Şüphesiz birçok kişi düşünecek: evet, oradan ve genel olarak bildiği oradan tavsiye edebileceğini - orada, tepenin arkasında? Burada hepimiz kendi gözlerimizle görüyoruz.
Katılmayın. Yüz yüze görmüyor, ancak Batı’daki bilgi kaynaklarına erişim, yerel CBC, CNN ve diğerleri de dahil olmak üzere tüm katılımcıların İnternet, televizyon, vb.
Her şeyin içinde, olan her şey duygusal olarak algılanır ve elbette medya yardımı ile berbat olur. Duygularda ve mantıksal analizde değil, hızla ivme kazandıran ve insanları sonradan değiştirilmesi zor olan pozisyonlara iten bir kamuoyu var. "Pozisyon" kelimesine dikkat çekerim - bu ulusal hatta kişisel çıkarlarla aynı değildir. Buna sonra dönelim.
Örneğin, Kiev’deki çoğunluk Yanukoviç’in halkın iradesini baskılayan, hazineyi yağmalayan bir piç olduğuna inanıyor, aynı zamanda akıncıların, gangsterlerin vb. - Genel olarak, mühür koyacak yer yok. Aynı zamanda, bir nedenden ötürü, çok az insan merak ediyor - Yanukoviç'i benimle kişisel olarak ne rahatsız etti? Yani, o ne kadar kişisel olarak, Yanukoviç, eylemler cüzdanımı ve hayatımı seçilmiş milletvekillerimin iradesine ve hükümetime karşı çarptı? İlginiz uğruna, dürüstçe, kendiniz için, herkes için değil, o adam için cevap vermeye çalışın.
Yanukoviç'in nadir olduğuna katılıyorum ... ama "herkes bunu biliyor, insanlara ateş etme ve akıncıları gönderme emri verdi" diye kabul etmiyorum. Bu emirleri kişisel olarak kim duydu? Ben sadece kalkanlı silahsız patlayıcıların parke taşı ve yanıcı kokteyllerle bombalandığına dair canlı raporlar gördüm. Bence bundan pek hoşlanmadıklarını söylediler, ama buna katlandılar ve gittiler - bu yüzden emir farklı bir içerikti. Bu keskin nişancıları oraya kim gönderdi? Kesinlikle Rus değil, Yanukoviç değil, neden? Yatsenyuk ve Turchinov yerine iktidara geldi? Bundan kimin faydalandığını bulmamız gerekiyor, yani. Üç faktörün varlığını kurmak - araçlar, fırsat ve sebep. Mermilerin kalibresi açıkça Berkutovsky değildi (önceden NATO’ya geçmedilerse); bundan önce fırsatları vardı, ama onları kullanmadılar ve keskin nişancılar da aynı şekilde ateş etti. sebep tamamen yoktur. Yanukoviç’in şarapları farklı - o, lider olarak, kendisine emanet edilen ülkenin sorumluluğuydu ve ne olursa olsun ve neden olmasın, sıkı rehberliği altında uçurumun eşiğine ulaşmasına izin verdi.
Fakat bireylerden mantıksal analize geçelim ve kendimizi onun yerine koymaya çalışalım. Bir yönetici olarak neyle uğraşmak zorunda kaldı? Ekonomik açıdan bakıldığında, ithalat ihracatı üçte bir oranında aşar ve bütçenin önemli bir kısmı toplum hizmetleri ve vatandaşların sosyal güvenliği için sübvansiyonlara giderse, ülke kendi imkânları içinde yaşamıyor. Birleşik Devletler, para birimi güvenilir olduğu ve emisyonlarını kontrol ettiği sürece, ancak özellikle Rusya ile ticaret yapmayı bıraktığı takdirde Ukrayna'yı karşılayamaz. İyi, hatta tahammül edilebilir bir yaşama alışmak çok kolay (özellikle tecrübeye sahip bir göçmen olarak konuşuyorum), özellikle bunun iyi olduğu konusunda ikna olmuşsanız, çünkü bunu hak ettik ve kazandık, Rusların aksine, çünkü Avrupa değerlerimiz ve Putin yok. Ama sattığımızdan daha fazla satın alırsak, farkı telafi etmek için para birimi nereden geliyor?
Çoğu gelişmiş ülkede, toplum hizmetleri, polis, şehir içi ulaşım, yerel yollar, özellikle kiliseler ve devlet kurumları dışındaki herkes tarafından ödenen emlak vergileri nedeniyle belediye veya yerel makamlarca yapılmaktadır. Ukrayna'da, aslında böyle bir vergi yoktur. Tıbbi destek ve emekli aylıkları da bütçenin pahasına. Ancak Kiev aylarca grev yaparsa ve ülkedeki hiç kimse vergi ödemiyorsa para nereden alınır? Yakıt maliyeti tüketici fiyatını aşarsa, sanayiciye ve tüketicilere farkı kim öder?
Timoşenko Rusya ile gaz anlaşması imzaladıktan sonra Ukrayna’nın ekonomisi mahvoldu, çöküş zaman meselesi haline geldi. Bu feci adım ve sahte imzalar için ne kadar çabuk affedilmesi şaşırtıcı. Şubat darbesinden sonra, bütçedeki fon eksikliği şoklara neden oldu. Açıkçası, Yanukoviç çaldı ve onunla birlikte bir hükümet bojisini aldı. Hepsini alır almaz? Peki, Maliye Bakanlığı, denetçiler, Rada komiteleri nereye baktı?
Ekonominin önemini abarttığımı sanmıyorum: Sovyetler Birliği tam da bu nedenle çöktü, komisere GSYİH'nın% 70'ini alma gücümüz dahilinde değildi. İnsanlar bunu günlük yaşamda hissetti ve haklı olarak daha iyi bir yaşam istedi. Ne yazık ki, bu beklenti yeni Ukrayna hükümetini umursamıyor - sadece seçimlere gitmek için, ve orada her şeyi mücbir sebep olarak yazmak mümkün olacak.
"Kaçış" üzerinde de bahsedilmeye değer. Kişisel cesaret, tarihsel olarak garantörün güçlü bir kıyafeti olmamıştır; ancak ölüm kalım söz konusu olduğunda, Salvador Allende gibi biri, büyük bir faydası olmadan, büyük ölçüde kalır ve ölür; diğerleri zamanındaki Hetman Skoropadsky gibi hayat kurtarmak için kaçıyorlar. Yanukoviç hala çalışmalarına devam edecek gücü buldu; Hekim çok fazla rahatsız etmedi, her şeyi ve herkesi merhamete bıraktı ve onu Avrupa'ya bıraktı.
Ancak, biz içine gezi bitiririz tarih. Makroekonomi ve jeopolitik açısından neler oldu? Nitekim, Yuşçenko Rusya ile gaz nedeniyle kavgaya başladı, tahminen iki baypas akışı ve Ukrayna için gaz fiyatında sağlam bir artışla sonuçlandı. yani ülkenin bütçesinin altına bir mayın koydu; sözleşmeye göre Timoşenko'yu Putin ve Gazprom ile yaptığı anlaşmalarla güvence altına alarak ülkeyi iflas etme, halkın fakirleşmesi ve sanayinin çöküş yoluna soktu.
Böyle bir durumda, ülke er ya da geç yurt dışını ödünç almak zorundadır. İflas, sonuçta ülke ekonomisini kontrol eden alacaklıların kurulmasına yol açmaktadır. Parayı verecek, topu sipariş edecek. Alacaklılar için çok az aday var: IMF ve ABD (temelde aynı olan), Rusya ve Avrupa Birliği. Batı şimdi, eğer yeni hükümet seçilen rotayı koruduysa, büyük meblağlar sunuyor. Sadece hangi ilgiyi sağlamaya hazır olduklarını söylemeyi unutuyorlar ve her Ukraynanın iş kaybetmenin, kamu hizmetleri, ilaçlar, gıda, yakıt ve ayrıca emekli maaşları vb. İçin fiyatları yükseltmesinin ne kadara mal olacağını açıklıyorlar. Uygulamada temel yardım, şimdiye kadar yalnızca Rusya tarafından, dostane çıkarlar altında ve çapkın şartlar olmadan sağlandı (elbette, politik şartlar vardı, ancak modern dünyada başka bir yol olamaz). İlginç bir şekilde, mevcut hükümet, zamanında ödeme yapılmamasından dolayı en son gaz indirimlerini bile süslemeyi başardı. Bu bir öncelik değil miydi? Bir şeylere inanmak zor, bunun yerine, aynı politikanın bir devamı - Ukrayna'yı ABD'ye tamamen bağımlı kılmak (AB'nin fazladan parası yok, Yunanistan için gözler için yeterli).
Darbeden sonra, insanların seçmediği bir üçlü iktidara geldi. Maidan'a inanan ve destekleyen insanlar yeni geçici hükümet listesinde ilan edildi - genel olarak “boşandılar”. Bu hükümetin yeterliliği ve Ukrayna siyasetçilerinin ezici çoğunluğu hakkında, yayılmayacağım, hatta SSCB'den devralınan zengin deneyim ve okul göz önüne alındığında, Rus meslektaşlarıyla karşılaştırmak için elverişli değiller. Ne Turchinov, Yatsenyuk, ne de ortakları bu seviyede ne beceri ne de yönetim deneyimine sahip değil, bu yüzden daha deneyimli oyuncuların yardımı ve talimatı olmadan yapamazlar. Devlet eylemlerinin dışarıdan nasıl algılanabileceğini kendiniz değerlendirin.
Darbeden sonra geçici işçilerin ilk “istismarları” - Timoşenko’nun serbest bırakılması ve diller yasasının kaldırılması - kimin zirvede olduğu açıktır. Ukrayna'da kim bu yasa önledi? İlginç bir şekilde, Yanukoviç’in kendisine oy veren bütün milletvekilleri neredeyse oybirliğiyle oy kullandı. Ne, halkın seçilmiş temsilcileri mi korktu? Daha sonra, ancak yasa geri kazandı (görünüşe göre, daha deneyimli yoldaşların tavsiye). Ancak Kırım'daki birliklere bir hafta boyunca herhangi bir talimat verilmediyken kibarca profesyonelce tecrübe sahibi olanlara izole edildi. Belki birilerinin “işgalcilerin en iyi yüzünü göstermek” ve Batı'nın yardımını almak için tetiği çekip çekmemesini umuyorlardı? Belki de ordu Kırım'ı savunmuş olacaktı, ancak yalnızca her asker, emri olmayan bir saldırının devlet konutuna taşınmasıyla sonuçlanabilecek bir suç olduğunu ve bu durumda sağlıkta keskin bir bozulma olduğunu anlıyor. Ordunun uzun bir hafızası var. Tanrı yasaklarsa, işçilerin "teröristlerin" veya Rus ordusunun kalabalığına ateş etme emri verirse, askerler Victolu infaz için Berkut için ne olduğunu hızlı bir şekilde hatırlayacak ve onlarla daha sonra nasıl başa çıkacaklarını çözeceklerdir.
Olayların tarihini izleyen hükümet, ekonomik toparlanmayı düşünmek yerine seferberliği ilan etti. Herkes, Tanrı'nın yasakladığı Rusya ile savaşın Ukrayna ordusu için çok kısa ve intihar edeceğini anlıyor (daha kesin olarak, çöl olmayan, savaşmayı reddetmeyecek, hatta üç renkli bir yükseltecek - Kırım tarafından değerlendirilecek, birçoğu olacak). Yani, yükümlü erkekler üretimden çıkarılır (bu arada, çoğu, ortaya çıktığı gibi, bu nedenle işlerini kaybetmişlerdir) ve zaten parası olmayan bir devletin bakımını yaparlar. Sınırdaki hendek parlak bir fikir. Kesinlikle tanklar Moskova yakınlarındaki 41. gibi koruyun.
Daha akıllıca bir girişim, Rusların Ukrayna'ya girişini sınırlamak. İhtiyacı olan herkes uzun zamandır oradalar, sınır kontrolü tarafından engellenmiyorlar. Fakat şimdi, eğer Ruslar “simetrik olarak” cevap verirse, bir milyondan az vatandaş Rusya'dan ihraç edildiklerinde çok mutsuz olacaklardır. Avrupa Birliği’nde kısa sürede çalışmanın kolay olduğunu düşünüyorum. Bu, nüfusun önemli bir bölümünün, eve geçmeleri, geçim kaynaklarından mahrum etmeleri ve hoşnutsuzluklarını Rusya'ya göndermeleri gerektiği fikrini ortaya koymaktadır - bu, tüm yaptırımların uygulanmasından sonradır.
Ve aileme göre, bir kutudan cehennem gibi en sonunda Maidan'a atlayan "Doğru Sektör" ile ne yapmalı? Onları Ulusal Muhafızlarda düzenliyoruz. Uygun bir hazırlık yapılmadan, Rusları kesinlikle durduracak ve aynı zamanda ekonomiyi koruyacaktır. Makhnovshchina'nın zengin geleneklerine sahibiz, öyleyse neden kendimizi sınırlıyoruz? Bu savaşçılar bir zamanlar açık alanda tanklar devirdiler.
Fakat hükümetin en büyük başarısızlığı elbette ki değil. Asıl çöküntü, başlangıçta darbeye karşı olan ya da Güneydoğu sakinlerinin hesaplarından kopmuş olmalarıdır. Hiç kimse onları dinlemedi ve genel olarak konuşmayacaktı, oligarşleri valilere atamak (hiç kimse derhal vaftiz edilmelerine şaşırmamıştı Gauleiters ve sırasıyla Ulusal Muhafız aslında ve madde olarak cezalandırılamazdı). Kırım örneği göz önüne alındığında, Güneydoğu aslında tek destek kaynağı olarak Rusya'nın kollarına itildi.
Ruslara yardım edemeyen, ancak hüzünlü olmayan ve Güneydoğu sakinleri ve gerçekte tüm mantıklı insanları korkutmayacak olan kesin tezahürler hükümet tarafından onaylandı ve durdurulmadı (kimseyi kırmak istemiyorum, sadece internetteki İngilizce yayınları hakkında bloglar ve yorumlar okudum, insanlar her şeyi görüyorlar. ve anlar). “Kahramanlara şan ve şerefli” cevabını veren “gilyaku'daki mosklyaku” ve Rada'yı hatırlayın; “Sağ Sektör” bayraklarındaki gamalı haçların yanı sıra, “neden biz olmasın, o Moskal!” diye söyleyerek gençliğin güçlü atlayışlarını da okudum. Evet, gençler ile anlaşılabilir bir durum, SSCB'nin milliyetçi saçmalıkların dağılmasından sonra büyüdü ve dağılmasının Ukraynalıların çoğunluğu için ne gibi bir trajedi yarattığını ve en azından tüm tasarrufları, sosyal güvenceleri ve bunların hepsini listeleyemediğinizi hatırlamıyor. Onlara "Bizimle olmayan, bu mu ... ak" gibi bir slogan verin, sanırım, çok fazla bir fark olmazdı. Bir başka korkunç şey de, birçoğunun şaka olarak görmesi. Bu genç kadın ve erkeklerin aynı formaları giymelerini ve el fenerleri ve pogromlarla bir gece alayı düzenlemesini beklemek gerçekten gerekli mi? Fakat hepsi bu kadar değil - tüm ayrılıkçıları ve düşman ajanlarını hapsetmeyi ve cezalandırmayı vaat eden Turchinov ve Yatsenyuk'un taş fizyolojisini hatırlayın. Bütün bunların Rusya'ya, Rusça konuşan Ukrayna nüfusuna yönelik tehditler hakkında konuşma fırsatı verdiği açık. Ve bu, potansiyel olarak, müdahalenin bir nedenidir - hükümet bunu gerçekten anlamıyor mu? Genel olarak, yağlı boya.
Maidan'ın birçok katılımcısının çoktan düşündüğünden eminim, ama tüm bunları başlatmak için buna değdi mi? Sonuçta, bu son değil. "Terörle mücadele" operasyonunun devam etmesi, muhtemelen günden güne başlamış ve alevlenebilen bir iç savaşa doğrudan giden bir yoldur. Bir çocuk olarak, bu operasyonun şu anki başkanı Vasily Krutov'u spor hattında (dünyanın çok küçük olduğunu düşünecek olan) kısaca tanıdım. Sonra, Birlik sırasında, bir kişi, bir savaşçı ve profesyonel olarak bende güçlü bir izlenim bıraktı. Bir personel subayı olanın insanlara karşı savaşabileceğini sanmıyorum - Tanrı bu hikayeden onurlu ve elinde kan olmadan çıkmasını yasakladı.
Yani tüm bunlardan bir çıkış var mı? Tabii ki var. Ancak, bunu uygulamak için birkaç temel kavram almanız gerekir.
İlk ve belki de en önemlisi, yurtseverliği milliyetçilikten nasıl ayırt edeceğinizi öğrenmek. Aradaki fark, vatanseverlerin ülkelerinin ve halklarının refahını istemeleri, milliyetçilerin kendi iyilikleri ya da zararları için bakılmaksızın ülkelerini başkalarına karşı övmeleri ve karşı çıkmalarıdır. Vatanseverlerin muhalif inançları olabilir, ancak her zaman Anavatan adına olan herkesin fikrini dinleyecektir. Bir milliyetçi, aksine, tanım gereği her zaman haklıdır. Öyleyse, Bandera, Melnikov, Bulbashi, Galiçya'dan SS ve diğer kötü ruhlar milliyetçilerdir ve eylemleriyle ülkeyi çabucak ölüme götürürler. Vatanseverler bütün tarafları çatışmaya dinlemeye, müzakere etmeye ve ulusu kurtarmak için çözümler bulmaya hazırlar.
Obama'nın aksine, Rusya'nın küresel çıkarları ve fırsatları olan küresel bir oyuncu olduğunun farkına varmanız gerekir. Ukrayna, Batı’nın bir piyasa ve ucuz emek kaynağı olarak ihtiyaç duyduğu bölgesel bir oyuncudur (örneğin, Boeing veya Airbus’un Antonov’un fabrikalarında maliyetinin üçte birini bir araya getirmesi için). Amerika Birleşik Devletleri, Georgia’yı düşünmek konusunda kışkırtıcı ve yıkıcı olmaktan çok uzaktır. Rusya ile Avrupa Birliği, Ukrayna'ya karşı savaşmayacak, sınırda çatışmalara veya fazladan bir dilenci olmaya gerek kalmayacak. Çek Cumhuriyeti ve Romanya'da yeterince var - ve petrol varlığında gerçekten zhiruet yok. Davul üzerinde Rusya'nın Batısının yaptırımları, büyük ölçüde, - köpek havlar, karavan gider. Rusya kendi kendine yetiyor ve Asya'da Avrupa'ya ihtiyaç duymamak için yeterli rezervi var.
Rusya'nın güvensizlik için bir nedeni olduğunu kabul edelim. Bütün bağımsızlık dönemi boyunca, Ukrayna hükümeti müttefiki ve ortağı olarak değil, en eski mesleğin bir çalışanı olarak davrandı. Kilise bölümünü hatırlatan Yuşçenko’nun 2008’teki Gürcistan’daki mitinginde yaptığı ateşli konuşmalar, Rus gemilerini kendi askeri üslerinden (savaş zamanındaki bir askeri görev için!) Yasaklama girişimlerini, medyaya, Bandera’nın kahramanlaşmasını ve başka bir tagging, medyayı bir araya getirme Gümrükler ve Avrupa Birliği Arasında Yanukoviç ... Vatanseverler konusunda - Umarım herkes Bandera ile, çoğunlukla Ukraynalılarımızla savaştığını ve “Muskovitler” değil (edebi Ukraynaca'da “askerler anlamına gelir” anlamına gelir. ", Ve hiç" Muskovitler "ya da genellikle" Rusça "değil). Büyükbabam onlardan biriydi. Onun gibi insanlar, vatanlarını ölümüne götüren milliyetçilere karşı savaşan vatanseverdi.
Kararını ver. Medya raporlarını analiz edin ve karşılaştırın - inan bana, eğilimlerinin istisnasız olarak dışarıdan görülebiliyor. Örneğin, doğu bölgelerinde Rus özel kuvvetlerinden bahsedenler, onu gördükleri ve onun hakkında yazacaklarsa, bunun özel güçler olamayacağını anlamazlar. Spetsnaz, bir operasyondan hemen önce bir askeri sütunun başının kesilmesi, bu nedenle ertelenmesi gereken ve bunun kim veya nasıl yaptığını kimse bilmediği zamanlar.
Rus siteleri birbirlerinden materyalleri yeniden basıyor ve Ukrayna'da olup bitenleri çok az anlıyorlar. Özellikle yurtseverlerini ve siyasi analistlerini düşünceleriyle karşılayın. Ancak Ukrayna haberleri objektiflik iddiasındalar ancak binlerce insanın bunun gibi gösteriler için ve hatta para için göstermediği gerçeğini göz ardı ederek vatanseverlik üzerine düşünmeyi ve oynamayı istiyorlar - özel hizmetlerin pek çok kişiye rüşvet verecek kadar parası yok. Ve neden Rus kanallarını yasaklıyorsun? Yalan söylerlerse, aptallıklarının görünür olmasına izin verin - bilmek, bazen gerçeği aktarırlar, bir kere sinirlenirler.
Rusya ve Rusça'yı şeytanlaştırmayın. Yanukoviç hakkında daha önce olduğu gibi, kendinize sorun - Putin şahsen beni neyle rahatsız etti? Onun bir ucube olduğunu kim söyledi, henüz şahsen kanıtlamadım. Ukrayna'daki enerji kaynakları Rusya ve Putin sayesinde ucuz, işçilere Rusya'dan gelen emirler ile ödeme yapıldı. Belki de kötüdür çünkü karısını boşarmış ve metresleri vardır - bu onun özel işi, fiziksel olarak yetenekli olması zaten iyi. Onun gizli bir milyarder olduğunu - bu yüzden parasını saymadım ve hırsızlığının kanıtını görmedim. Ancak diğer yandan iktidardaki zamanı nedeniyle, Rusya'nın bütçesini birkaç kez arttırdı ve halka Gorbaçov ve Yeltsin tarafından öfkelenen milli gururu halka iade etti. Muhalefeti ezdi - bu Rusların işi, istedikleri kişi oy veriyor. Ama ne yapacağını ve nedenini söyleyen (yüksek sesle değil, net bir şekilde) söyleyen tek siyasetçidir ve sonra ne diyorsa onu yapar. Bu nedenle, modern dünyadaki herhangi bir politikacı yalnızca derecelendirmesini düşleyebilir. Bilmiyorum, kendime oy verip vermeyeceğimi bilmiyorum, kendini Ukrayna'ya dayamıyor, umarım herkes bunu anlar.
Daha sonra, herhangi bir müzakerede, işgal ettikleri pozisyonlara değil, tarafların çıkarlarına odaklanmanın daha karlı olduğunu anlamanız gerekir. Örneğin, pozisyonlar hakkında konuşursak, Ukrayna, Rusya’nın dil politikasını Ukrayna’ya dikte edemeyeceğini, aksine her halükarda haklı olduğunu söyleyecektir - kabul etmek zor olacaktır. Ancak çıkarlardan bahsediyorsak, bölge seçiminde Rusça kolayca ikinci devlet olabilir. Rusya da dikte etmiyor ve Ukrayna vatandaşı ihlal etmiyor, bütün partilerin çıkarlarına ulaşıldı.
Ukrayna, Rusya'nın geçemediği kırmızı bir çizgidir. Rusya'nın ana ilgi alanı ulusal güvenliktir. Rusların, Ukrayna'nın NATO'ya katılmayacağına ve üzerinde düşman üsleri olmayacağına dair güvencelere ihtiyacı var. Bu, bunun Ukrayna’nın bir iç meselesi olduğunu iddia edebilir, ancak Kanada veya Meksika yalnızca kendi topraklarına Rus askeri üs kurmaya çalışacak. ABD'nin bu konuda ne yapacağını düşünüyorsunuz?
Güvenliğe ek olarak, Rusya Ukrayna'nın pazarını gümrüksüz Avrupa ürünleriyle doldurmasına izin vermeyecek. Rusya, Rusya karşıtı propagandaya, İkinci Dünya Savaşı tarihinin "alternatif" yorumlarına, OUN ve UPA'nın yüceltilmesine ve Rus dilinin eşitsizliğine tolerans göstermeyecek. Rusya, prensip olarak, Ukrayna'daki Rus kültürünün taşıyıcıları olan "kendi" ifadesini bırakmayacak. Rusya Ukrayna'yı parçalamak veya ele geçirmek istemiyor, çünkü diğer yarısı kesinlikle NATO’da olacak ve üzerinde “İran’a karşı” olacak bir füze savunması ortaya çıkacak. Rusya’nın NATO’ya ve dostane politikaya uyumsuzluğu garanti altına alarak Ukrayna’ya ihtiyacı var. Bu hesapta, Jacob Kedmi ile youtube'taki röportajı izlemenizi öneriyorum.
Ukrayna'nın neye ihtiyacı var? Ukrayna, konumu gereği, bundan sonraki tüm faydalarıyla Rusya'yı ve tüm Asya'yı Avrupa ile birleştiren stratejik bir merkez haline gelebilen tarafsız bir ülkedir. Ukrayna malları, özellikle sanayi ve askeri sanayi kompleksi için Rusya'ya gidiyor; Ukrayna sahip olmadıklarını - yakıt - tercihli fiyatlarla, aynı zamanda Rusya ve Avrupa'dan gelen teknolojilerden ve ürünlerden, malların geçişinden elde edilen tüm faydalardan bahsetmiyor. Avrupa ile vizesiz bir rejim ve orada Ukrayna vatandaşlarının kazanma olasılığı için, Avrupa Birliği'ne katılmak gerekli değildir, bunun yanı sıra mevzuatın Avrupa standartlarına uygunluğu konusunda ayrı ayrı hemfikir olabilirsiniz. Ukrayna'da, “laskay baldır iki annenin kıskası” diyorlar, bu da kabaca iyi bir buzağının iki mamoyu emdiği anlamına geliyor - neden olmasın? Belki de federalleşme iyi bir uzlaşmadır, belki de başkaları da vardır - ancak tehdit ve çekim yapmadan tüm bölgelerdeki ve bölgelerdeki insanlarla konuşmamız gerekir.
Bu durumda, geçici olarak iktidarda olan trinitenin çıkarlarını düşürmek gerekli değildir. Yenilgi durumunda hepsinin bir kaltağa asıldığını anlarlar. Bu nedenle, dış müdahale çağrısına kadar sonuna kadar gidecekler. Ve oraya vardıklarında ABD'de sığınma talep edecekler, çünkü tepedeki tatlı bir yaşam için yeterli paraları var. Onlarla pazarlık etmek çok zor olacak. Faaliyetlerinin sonuçları çok yakında "çarptı", herkese ulaşacak, ancak çok geç olacak.
Öyle ya da böyle, kan akana kadar şimdi karar vermek gerekiyor. Ancak, en son haberlere bakılırsa, şimdi bile çok geç olabilir.