Gönül isterdi ki bu yazıyı gece Ayyas‘ın yan taraftaki jestini görüp, duygulandıktan sonra yazmayı ancak Telekom denen katliamcı kurum yine internet keyfimi yarıda böldü. Gecenin bir vaktinde internetim gitti bununla birlikte ben de tercihimi yataktan yana kullandım. Evet efem koskca bir 20 seneyi geride bırakmanın heyecanını ve bir o kadar da üzüntüsünü yaşamaktayım. Mahalledeki veletlerle futbol maçı oynayıp oyunun ortsında yok yere penaltı için kavga ettiğimizi hatırlıyorum. Hatta ordan burdan düşüp kafamı gözümü yardığım günler de vardı, pek iç açıcı değillerdi ama çocukluğumun renklerindendi.
Aslında çocukluğumda da pek yaramaz birşeydim. Sağı solu döker, üstümü başımı batırırdım sürekli. Bir bisikletim vardı ki akıllara zarar; düşmekten çizilmemiş yeri kalmadı zavallıcığın. Velet zamanımızda şimdiki kadar yemekle aramın iyi olduğu da söylenemez. Kemikleri sayılan cılız, çelimsiz bir veletcan olarak tarihin derinliklerinde yerimi aldım. Sonrasında büyüdük ve ilk Darbeyi ÖSS’de yedik :)Â Ama o ne ki daha neler neler. Tabi bunlar büyümenin kazandırdığı tecrübeler olarak bellekte yerini alıyor. Şimdi ise asker yoklaması çoktan gelmiş, seçimlerde oy kullanabilecek, hatrı az miktarda da olsa sayılan birisi olduk.
Evet bugün doğumgünüm ama sadece benim değil bazı dişicanların da öyle 🙂 Aynı güne nasıl denk geldiyse artık 😀 (Şaka kız :)) Başta Ayyas olmak üzere, doğumgünü vesilesi ile dışavurum yapan-yapmayan tüm arkadaşlara teşekkürü borç bilirim 😀