CHP devlet yönetme mesuliyetiyle karşı karşıyadır
Türk siyasal tarihinde öteden beri İslamcılar ve milli demokratik devrim çizgisi dışındaki tercümeci, Atlantikçi solcular milli kimliğe ve Türk olan her şeye karşıdırlar. Milli mücadeleye karşı çıkan solcular olduğu gibi, Kuva-yı Milliye saflarında mücadele eden solcular vardır. İslamcılık ve Marksizm Türk milletine din ve mezhep, etnik kin ve garez güderek düşmanlık besleyenlerin maskesi ve altına toplandıkları şemsiye olmuştur. Yüzyılın başında İslamcılık, Osmanlıcılık ve Batıcılık olarak olarak temayüz etmişlerdir. Entelektüel ve siyasi planda Türkçülük karşısında yenilgiye uğrayarak yer altına inerek faaliyetlerine devam etmişlerdir.
Milli düşünce geleneğimizin köşe taşlarından Prof. Dr. Erol Güngör hocamız vaktiyle ne güzel ifade etmişler:
“Bu manada İslamcılık şimdiye kadar hep hâkim milliyete karşı hoşnutsuzluğunu doğrudan doğruya belirtemeyen etnik azınlıkların ideolojisi olmuştur. Bunların maksadı İslam ülkeleri arasında birlik sağlamaktan ziyade kendi yaşadıkları ülkedeki milliyetçi politikayı nötralize etmektir. Bu azınlıklar ayrılıkçı bir politika takip edecek kadar kalabalık ve güçlü olduklarını hissettikleri an kendi istikametlerinde bir milliyetçilik hareketi açmaktan hiç geri kalmazlar; böyle bir güce erişemedikleri müddetçe İslam davasının şampiyonu olarak görünürler.”
“Aynı adamlar İngiliz ve Amerikan pasaportu alırken Kraliçeye ve Amerikan bayrağına bağlılık yemini etmekte hiçbir beis görmezler."
Benzer görüşler aynen malum koro öncülüğünde sol neoliberaller ve etnik bölücülerce de defaatle ifade edilmiştir. Boğaziçi korosu ve aşireti Türkiye karşıtı tezlerin Truva atıdır. İşgal ordularının rersepsiyonlarında vardırlar, asılsız soykırım tezlerine, Türkiye karşıtı tezlere bilgi altyapısı hazırlarlar, Yunan ordusunun moral gecelerinde vardılar, Karen Fogg maillerinde aldıkları ulufelerle teşhir olmuşlardır, lakin yüzler göt derisinden olduğu için sıkılmazlar, Türk düşmanlığı konusunda “Hürriyet ve İtilaf ekolü” olarak mutabıktırlar. Bugünlerde yükselen CHP’ye koçluk, mentörlük yapmak için mevzidedirler, ufak ufak sandalyeleriyle masaya kaymaya başladılar, yandan el oynamaya izin verileceğini sanmıyorum ama kendilerine çift şeker oralet söyletebilirler belki, bir umuttur.
Güncel siyasal tartışma sürecinde Cumhurbaşkanlığı Yüksek İstişare Kurulu (YİK) Başkanvekili ve eski TBMM Başkanı İsmail Kahraman’ın, “Dindar anayasa yapalım, ilk dört madde değişebilir” gibi bir hikmet incisi saçtılar.
Ardından Sayın Cumhurbaşkanı anayasanın ilk dört maddesinin değiştirileceğini İsmail Kahraman Bey değil de Kılıçdaroğlu söylemiş gibi garip bir diğer yorum yaptılar.
Milli Beka işte bu bilgi ve feraset ikliminde böyle böyle yürüyor! İsmail Kahraman Bey profili milli beka ve FETÖ'yle mücadele politikalarının şahikası “en şaşmaz” timsalidir!
Keşke Bahçeli Bey kebapçı metaforunun yanına “İsmail Beyleri” de ekleyebileydi.
Sayın Cumhurbaşkanına göre:
“Biz yeni anayasa diyoruz birileri de gerekirse ilk dört maddeyi de değiştiririz diyerek PKK güdümündeki siyasi yapıya göz kırpıyor. Buradan soruyorum; acaba Anayasa'nın ilk 4 maddesini değiştirme fikri tüm CHP'lilerin iradesi midir, Kılıçdaroğlu'nun kişisel fikri midir? Bu CHP'nin iradesiyle ülkemiz için vahim bir sorun var demektir.”
Sayın Kılıçdaroğlu ve konuyla ilgili Genel başkan yardımcısı Muharrem Erkek AKP’nin yeni anayasa çağrısına “ilk dört madde” değiştirilemez diyerek kendilerini ve partilerini bağlayacak şekilde karşı çıktılar oysa.
CHP’nin Kürt sorununu nasıl çözeceğini şeffaf bir şekilde kamuoyuyla paylaştı.
“Kürt sorununu” TC tabelalarını indirmeden, maden suyundan bile Türkü silen anlayışla arasına mesafe koyarak, hendek kazılmasına göz yummadan, çadır mahkemeleri kurmadan anayasanın ilk dört maddesini değiştirmeden (Genel Başkan Yardımcısı Muharrem erkek bunu çok net vurguladı) 21 maddelik ilkeler manzumesiyle çözeceğini kamuoyuna açıkladı.
HDP’nin 11 maddelik ilkeler manzumesi aşağı yukarı CHP’nin deklarasyonu ile örtüşüyor. Bu iki metin ve açıklamalar halk ve kamuoyu nezdinde iki tarafı da bağlıyor. Demokratik hukuk devletini ve yurttaş hukukunu, insan hakları hukukunu, Avrupa yerel yönetimler müktesebatını merkeze alan üniter yapı içerisinde demokrasiyi derinleştirerek, özümseterek yasal düzenlemelerle gerçekleşecek bir çözüm perspektifi bu. Bütün tarafların ahidlerine çizdikleri çerçeveye bağlı olarak çalışmaları, kamuoyuna güven vermeleri durumunda arkasında geniş bir kamuoyu desteği bulacağı açıktır.
Türkiye Cumhuriyeti büyük bir devlettir, XXI. yüzyılda bölge gücü olabilmesi için kendi iç çelişki ve çatışmalarını “yurttaş hukukunun” gerekleri bağlamında çözerek daha da büyüyecektir. Devlet, sağ eliyle yapamadığını bu sefer sol eliyle onararak, restore ederek, gönülleri kazanarak yürümesi gerekir. Şiddet ve terör ne bölge halkına ne de Türkiye’nin geneline bir şey kazandırmaz, kaybettirir.Yurttaşlık hukuku hak ve hürriyetler verirken doğal olarak “ödev ve sorumluklar” ister. Burada hiçbir kuşkuya yer yoktur. Yerel yönetimlerin ekonomik olarak güçlendirilmesi, yerel kültürel özelliklerin yaşanması ve araştırılmasına [bu konuda halen yasal bir engel yok], kaynak sağlanmasında itiraz edilecek bir husus yoktur. Bunun karşılığında hangi amaçla olursa olsun şiddet ve terörün reddedilmesi araç olarak kullanılmasına yerel siyasal aktörlerin güçlü bir tavır takınması gerekir.
Samimiyeti ve tabanda ne denli karşılık bulacağını göreceğiz.
Çatlak sesler elbet de olacaktır. Onlar da sahibinin sesidir.
Beyan edilen irade bu şekildedir.
TC egemenliğini yurttaşlık hukukuyla paylaşır, hiçbir kişi, kurum ve organ, mezhep, meşrep, inanç kendine özgü ayrıcalıklar talep edemez. Hukuk devleti insanı muhatap alır. Kültürel zenginliklerimiz ortak asil mirasımızdır, onurumuzdur Devlet bunu korumak için vardır. Türk milleti bin yıllardır bu hukuku korudu, bundan sonra da koruyacağına şüphe yoktur.
MÜDAFA’A-Yİ HUKUK DİYEN BİR LİDERE BÜHTANDIR
Özyönetimden, federasyona, bağımsızlığa kadar savrulan irrasyonel taleplerin Türk milleti nezdinde tahakkuk şansının olmadığı AKP’nin açılım deneyiminden sonra “hendek siyasetinden sonra” herkes tarafından öğrenilmiştir. Bugün İslamcıların ve neoliberal solun, etnik ve mezhepsel siyaset güdenlerin aklında olmasına rağmen Türkiye kamuoyundaki milli refleksi gördüklerinden “ilk dört madde zinhar” değişmez pozisyonuna gelmek durumunda kalmışlardır. Türk milleti kendi siyasetini dayatmıştır. Aksi bir taleple geleni egemenliğinin paylaşacak kalkışmaları hendeğe gömeceğini uygulamalı olarak beyan etmiştir. Önemli olan budur. Türk milli egemenliğinin arkasında 5000 yıllık bir tarih, hafıza ve ödenmiş bir bedel vardır. “Müstevlilerin”, emperyalizmin siyasi emellerine uygun olarak bu iradeyi hiç kimse değiştiremez. AKP en güçlü olduğu dönemde değiştiremedi, gördük. Diğerleri de değiştiremez.
Söz konusu açıklamalardan sonra Kılıçdaroğlu’nun “meşru zemin parlamentodur” sözü aynı bölücü talepleri parlamento zemininde kabul edelim şeklinde yorumlamak kötü niyetlilik olur.
Her zeminde Kuvayı Milliye ve Müdafa’a-yi Hukuk diyen bir lidere bühtandır.
Sınıfı, ekonomik bölüşümü ve üretimi paranteze alarak kimlik üzerinden konuşan Neoliberal tezlerin çözüm getiremeyeceği görülmüştür. Sınırlar çok net çizilmiştir. Hiç ihtimal vermiyorum ama bunun ötesine taşan bizi yanıltan girişimlerde AKP’ye olduğu gibi CHP’ye de karşı duracağımızı kamuoyuna arz ediyorum. “Varlığımız Türk varlığına armağan olsun” derken bizler ciddiyiz. Zaten bundan ötesi angajmanlar Türkiye’nin ve bölgenin reelpolitik ve stratejik gerçekliğiyle uyuşmaz. Türkler ve Kürt kökenli yurttaşlarımız tarihsel olarak Arap ve Fars bloklarına karşı bir ve beraber hareket ederek tarihsel ve kültürel bir blok mutabakatı kurmuşlardır. Kürtleri ve Türkleri Araplar ve Farslar birbirimizden daha fazla sevmez, bunu herkes biliyor. Bu hukuku güçlendirip derinleştirmeliyiz. Kürde eğitim, refah ve hizmet götürenlere kurşun sıkan emperyalizmin uşaklarına o halde hep beraber karşı duracağız. Bütün Güneydoğu ve Doğu Gaziantep düzeyine erişirse yokluk ve yoksulluk temelli istismarların zemini kalmaz. Gaziantep’in Kürt nüfusu Hakkari’nin 4 katıdır.
Hakkari’de sorun olarak temayüz eden pek çok hususun Gaziantep’te sorun olmadığını, eridiğini, artan refahla beraber entegrasyonun arttığını görüyoruz. Yıllar yılı kendine “devlet şeysi” pozu verip burnuna kürekle uzanılmayanların anlamadığı bu sosyolojik olguyu bu sefer dikkatten kaçırmamalıyız. Van’a, Diyarbakır, Mardin ve Van’a 5 milyon turist gittiğinde tablo bambaşka olur. Et Balık Kurumu, TMO tekrardan pazarı kurup reel fiyatlarla alım garantili üretime başlarsa yurttaşın yüzü teröre değil üretime ve refaha döner.
Üreterek büyüyeceğiz ve bütünleşeceğiz.
Üretim devrimi bu açıdan vazgeçilmezdir, ülkemizin önündeki en büyük devrimci perspektiftir.
Yenilmesi gereken fakirlik ve yoksulluktur.
Geri kalmışlıktır.
Türkiye’nin bütünü için hukuk devletini, hukukun üstünlüğünü hayata geçirmektir.
Atatürk’ün “kimsesizlerin kimi bir Cumhuriyeti” kurmaktır.
Bugün için hukuk devletini kurmak ve yoksulluğu aşmak en devrimci ve yenilikçi ödevdir.
Pazar bütünleştirir.
CHP devlet yönetme mesuliyetiyle karşı karşıyadır. Beylik sloganlar ve laflar yetersizdir. Bakın çorba dağıttık, belediye reyizimiz fidan dikip arkasında selfi yaptı” başarıya ve zafere susamış kitlelere özgüven vermek açısından önemlidir ama yeterli değildir. Devlet büyük bir belediye değildir. Sözcü ve FoxTv muhalefetinin bilgi ve kültür düzeyi bu mücadelede teorik bir zemin oluşturmaz, uzun soluklu olamaz. AKP’nin düştüğü yanılgıya ve yanlışa düşmemek gerekir. Devasa ve çetrefil sorunlar yumağına bütüncül bir vizyon gerekir. Buna uygun kadro ve vizyonunu güncelleyerek, güçlendirmelidir. Anadolu kültürü, saz, otlu peynir, çok cepli pantol, avcı yeleği,kantin ,forum solculuğu geyikleri, folklorizm, cep çakısı gibi romantizmler sefil kalır.
Bu yönde kamuoyuna yansıyan hazırlıklar umut vericidir.
Sadece “olmuyor gardaş! arabeski” yetmez “nasıl olacağını da” ikna edici bir biçimde ortaya koymak gerekir.
Devlet o kadar kötü idare ediliyor ki belediyeler burs vermek, yurt yapmak, kumanya dağıtmak gibi asli görevlerinin dışına taşmak durumunda kalıyorlar. Bu şekilde bütüncül bir plan olmadığı için kaynaklar etkin kullanılamıyor. Çorba dağıtmak, adaletli olmak, hırsızlık yapmamak bir meziyet olarak temayüz ediyor. Bu anomaliye bir son verilmesi gerekir. Sosyal devlet bu görevleri tek elden ilgili kurumları vasıtasıyla yürütmelidir. Bu ihtiyacı zorunluluk sebebiyle karşılayan yerel yetkililere bu vesileyle şükranlarımı sunuyorum.
Bilimsel yöntemi kullanma birikiminiz, yetkinliğiniz ve iradeniz varsa Türkiye’nin çözülemeyecek hiçbir sorunu yoktur.
Türk milleti çözümü bekliyor.
Prof. Dr. Kemal Üçüncü
Odatv.com