Mevsim kış mevsimi, kar yağması en doğal bir durum değil mi? Kar yağdığından dolayı amma çok sevinenler var çevremizde, en çokta çocuklar sevindiler. Her çocuk sevinemedi, çok çocuk karın keyfini yaşayamadı, çok çocuk dua etti kar hiç yağmasın, soğuk olmasın diye. Evlerinde, evlerimizde soba yerine kalorifer, elektrikli ısıtıcılar vs. vs. var ve hiç zahmet çekmiyoruz. Kömürden çocuklarımız zehirlenecek diye endişe etmiyoruz veya soba devrilip evimizde yangın çıkacak diye. Anne bugün ne pişireyim diye endişe ediyor,(hangisini beğenirler diye değil, ne varda ne pişireyim diye) dolap boş, raflarda hiçbir şey yok. Allah yardımcıları olsun bu halde olanların ve Allah bizlere merhamet versin onların o hallerini görüp onları yalnız bırakmayalım. Evlerinde olanlardan şikâyet eden bizlerin; deniz kenarındaki sıcak yalısından denizdeki fırtınayı seyredip “âşık oldun o setçe esen fırtınaya” diye yazı yazan köşe yazarına: gemisini zorla kurtaran kaptanın söylediğini mi söylesek acep. “Eldivenlerini çıkar beyim, soğuk demirden bir tut ta, ta ciğerine işlesin demirin soğuğa, o zaman âşık ol ben o fırtınaya köle olayım”. Bizlerde sıcacık evlerimizden fırtınalara âşık olmayalım, eldivenimizi çıkarıp bir empati yapalım. Bir akşam kaloriferi kapatıp, battaniyelere sarılalım, azıcık da biz titreyelim, mesela çocukların en sevdikleri şeyleri onlara almayalım veya birçok haklı isteğini geri çevirelim. Bunları okurken bile yüreğinizin/yüreğimizin titrediğini hissediyorum. Çok mu zor bir şey istiyorum, çok acımasız mıyım? Hayır, kimsenin ne çocuğuna nede ailesine eziyet etmesini istemem, sadece bu saydığım birçok şeyi her gün yaşayanlar var haberiniz olsun istedim.
Mevsimler kendi hallerinde güzeldir. Yaz sıcacık, baharlar(ilk ve son) serindir, kış soğuk ve ayaz. Belki biz bunları söylerken/yazarken dünyadaki dengelerden bahsetmiyoruz ama biz kendimizi bir hesaba çekelim istedim. Herşey güllük, gülistanlık değil bunu bilelim istedim. Akrabalarımız, komşularımız, arkadaşlarımız, tanıdıklarımız, bunları bir gözden geçirelim ve onların halleriyle hâllenmeye çalışalım. Kara kışı onları zulüm, bizlere beyazlığına âşık olduğumuz ve şiirler yazdığımız günler haline getirmeyelim. Çocuklarımıza da, aile efradına da iyice anlatalım. Bizim beğenmediğimizi birilerinin bulamadığı, bizim yemediklerimize birilerinin muhtaç, onları bilsinler/bilelim ve israf etmeyelim. Kanaat eden, kıymet bilen gönüllere ve muhtaçları unutmayan kalplere sahip olanlardan olalım dilek ve temennisiyle kalın huzur ve sağlıcakla.