Dolar dün gece 4,92’yi gördü. Şu sıralar 4,90 civarında seyrediyor. Ekonomik kriz iyiden iyiye hissediliyor. Mevcut siyasi iktidar AKP de, diğer siyasi partilerde ekonomiyi düze çıkaracak formüller ortaya koyamıyor.
Einstein der ki: ” Aynı şeyleri tekrarlayıp farklı sonuç beklemek aptallıktır.”
Neoliberal politikalarla, dış yatırımcıya güvenerek ülke ekonomisi yürütülemez. Şayet yürütülecek olsa ülke ekonomisi bu hale gelmezdi. AKP’nin yaptığı yanlışları seçim vaadi olarak sunmak aptallıktır.
Mustafa Kemal Atatürk’ün ve Cumhuriyeti kuran kadro Kurtuluş Savaşı kazanıldıktan sonra ilk olarak ekonomik bağımsızlığımızı kazanmak için çalışmaya başlamışlardı. Çok iyi biliyorlardı ki üretmeyen ülke, ekonomik bağımsızlığını kazanamayan, sömürgecilerin açık pazarı haline gelen ülke asla tam bağımsız olamazdı.
Osmanlı sanayi devrimini gerçekleştirememiş, tımar sisteminin bozulmasının ardından tarım üretimi dibe vurmuş, kapütilasyonların etkisi ile açık pazar haline gelmiş, demiryollarını bile yabancıların işlettiği ekonomisi iflas etmiş bir ülkeydi.
Genç Türkiye Cumhuriyeti, Lozan’da kapütilasyonların kaldırılması için büyük bir mücadele vermiş ve sonunda başarılı olmuştu. Daha sonra demiryolları devletleştirilmiş, tarım modernlestirilmiş, önce tarıma dayalı sanayi daha sonra ağır sanayi hamlesi yapılmıştı.
Sanayi yatırımlarının büyük çoğunluğu devlet yatırımıydı. Bu yatırımlarda memleketin özkaynakları kullanılmıştı. Bazı yatırımlar için alınan Sovyet kredileri ise başta turunçgil olmak üzere tarım ürünleri satarak ödenmişti.
Milli yatırımcıya engel olunmamış, tam tersi destek verilmiştir. Devlet yatırımlarının yanı sıra özel sanayi kuruluşları da ortaya çıkmıştı.
Bu yatırımlar sonucu Türkiye 1930’ların sonunda modern tarım yapan, ağır sanayi hamlesini gerçekleştirmiş, uçak dahi üretip ihraç eden bir ülke haline gelmişti.
1930-1939 arası cari açık vermeyen, hep ihracat rakamı daha fazla olan ve her yıl ekonomisi yüzde 9 oranında büyüyen bir ülke olmuştuk.
O yıllarda Türkiye’den daha yüksek oranda büyüyen sadece iki ülke vardı. Sanayi devrimini 19. Yüzyıl sonlarında gerçekleştiren Japonya ve SSCB.
Şimdi bakalım Rusya nerede, Japonya nerede, Türkiye nerede?
1940’ların sonunda liberal politikalara geçen Türkiye, 70 yılın sonunda ne yazık ki ekonomik sömürge haline gelmiştir.
Çare neoliberal politikalarla gelmez. Çare Kemalist ekonomi politikası ile olur.
Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk ekonomik bağımsızlık denklemini şöyle özetlemişti: “”Tam bağımsızlık, ancak mali bağımsızlık ile mümkündür. Bir devletin maliyesi bağımsızlıktan yoksun olunca, o devletin bütün hayat ışıklarında bağımsızlık felç olur.”
Hedefimiz üreten, sömürülmeyen Türkiye olmalıdır.
Zeki ATICI