Sanayi Devrimi'nin sonuçları, demografi, siyaset, sosyal yapılar ve kurumlar ve ekonomi dahil olmak üzere, İngiliz toplumunun hemen hemen tüm alanlarında dikkat çekici davrandı. Fabrikaların büyümesiyle, örneğin, insanlar büyükşehir merkezlerine çekildi.
İngiltere ve Galler'de nüfusu 20.000'den fazla olan şehirlerin sayısı, 1800'den 12'ye, yüzyılın sonlarında 200'e yükseldi. Teknolojik değişimin demografi üzerindeki etkilerinin spesifik bir örneği olarak, kok eritme büyümesi, İngiltere'deki nüfus merkezlerinin güney ve doğudan kuzey ve batıya doğru kaymasına neden olmuştur.
Teknolojik değişim kapitalizmin büyümesini de mümkün kıldı. Üretim araçlarını kontrol eden fabrikaların ve diğerlerinin sahipleri hızla zengin oldu. Yeni teknolojilerden ilham alan ekonomik büyümenin bir göstergesi olarak, İngiltere'de satın alma gücü iki katına çıktı ve toplam milli gelir 1800 ve 1900 yılları arasında on kat arttı.
Bu değişiklikler aynı zamanda ulusun politik yapısında bir devrim yarattı. Sanayi kapitalistleri, kademeli olarak tarım toprak sahiplerini ulusun ekonomisinin ve güç yapısının liderleri olarak değiştirdiler.
Çalışma koşulları, yeni fabrika sistemlerinde çalışanların çoğu için genellikle tatmin edici olmaktan çok daha azdı. İşyerleri genellikle kötü havalandırılıyor, aşırı kalabalık ve güvenlik tehlikeleriyle doluydu.
Erkekler, kadınlar ve çocuklar, sağlıksız ve tehlikeli ortamlarda hayatta kalma ücretleri ile çalıştı. İşçiler çoğu kez daha basit konutlardan daha fazlasına sahip olamıyorlardı ve bu durum şehir kenar mahallelerinde bir artışa neden oldu.
Sanayi devriminin 10 ana sonucu
1- Eğitim
Sanayi Devrimi'nden önce, eğitim serbest değildi. Zengin aileler çocuklarını temel bir eğitim için okula göndermeyi göze alabilirken, yoksul çocukların eğitimi Pazar günkü hizmetlerde kilise okullarında sunulan derslerle sınırlıydı.
Ancak, 1833'te eğitim İngiliz hükümetinden bir hibe aldı. Hükümet, tarihte ilk kez, okullarda eğitimi teşvik etmek için fon tahsis etti. Tüm sosyoekonomik bölümlerin çocuklarına eğitimi erişilebilir kılmak amacıyla yardım derneklerine para verdi.
Aynı yıl, İngiliz hükümeti fabrikalarda çalışan çocukların günde iki saatten az bir süre okula gitmelerini gerektiren yasaları belirledi.
1844 yılında hükümet tarafından kurulan Yırtık Okullar Birliği fakir çocukların eğitimine odaklanırken, 1868'de oluşturulan Kamu Okulları Kanunu, çocuklar için temel gereksinimleri belirleyerek Britanya'daki devlet okulu sistemine reform getirdi. eğitim standartları.
2- Yeni icatlar ve fabrikaların gelişimi
Endüstri, 19. yüzyılda hızlı bir büyüme gerçekleştirdi. Üretim artmış ve her çeşit hammaddeye talep artmış, bunun yanında teknolojilerde ve seri üretim biçimlerinde büyük ilerlemeler kaydedilmiştir.
3- Politika
İngiltere, bir asır önce anayasal monarşi olmuş olmasına rağmen, nüfusun büyük çoğunluğu seçim sisteminden mahrum kalmıştır. Sanayileşme gücü daha zor bir orta sınıfla birlikte büyüdükçe, seçim reformu, yeni toplumun güç yapısını dengelemek için bir zorunluluktu.
1832'den önce, erkek nüfusun sadece% 6'sı kırsal kesimde ve diğer mallarda büyük parsellere sahip olan aristokratlar tarafından temsil edilen oy kullanabildi.
1832'de, orta sınıf fabrikaların sahipleri, yeni keşfedilen ekonomik darbeleriyle çakışan siyasi güç istedi, bu da erkek nüfusunun% 20'sini oy kullanmasına olanak tanıyan 1832 reform projesine yol açtı.
Reform projesi ayrıca, şehir merkezlerinin geniş nüfusunu daha iyi yansıtabilmek için seçim bölgelerini yeniden dağıttı.
4- Kentlerin büyümesi
Sanayi Devrimi'nin tanımlayıcı ve en kalıcı özelliklerinden biri şehirlerin ortaya çıkmasıydı. Sanayi öncesi toplumda, nüfusun% 80'inden fazlası kırsal alanlarda yaşıyordu. Göçmenler kırsal alanlardan uzaklaştıkça küçük şehirler büyük şehirler haline geldi.
1850 yılına gelindiğinde, dünya tarihinde ilk defa, bir ülkede daha fazla insan - Büyük Britanya - şehirlerde kırsal alanlardan daha fazla yaşıyordu. Avrupa ve Kuzey Amerika'daki diğer ülkeler sanayileşirken, bu kentleşme yolunda da devam ettiler.
1920'de çoğu Amerikalı şehirlerde yaşadı. İngiltere'de, bu kentleşme süreci on dokuzuncu yüzyılda hiç durmadan devam etti. Londra şehri, 1840 yılında iki milyon nüfustan kırk yıl sonra beş milyona ulaştı.
5- Maden kaynaklarının kullanımı ve iş gücünün arttırılması
Üretimi artırmak için, büyük miktarlarda yeni hammaddelere ihtiyaç duyuldu, bu nedenle iş gücü geliştirildi ve topraktan ve toprak altından daha fazla kaynak elde edildi.
6- Çocuk istismarı
Çocuk işçiliği, ilk fabrikaların ve madenlerin ayrılmaz bir parçasıydı. Tekstil fabrikalarında, yeni enerji tezgâhları ve eğirme katırları kalifiye işçilerin yerini aldığından, fabrika sahipleri üretim maliyetini düşürmek için ucuz ve vasıfsız emek kullandılar. Ve çocuk emeği, en ucuz işdi.
Bu makinelerin bazılarının kullanımı o kadar kolaydı ki küçük bir çocuk basit ve tekrarlayan işler yapabilir. Küçük alanlarda sıkma gibi bazı bakım işlemleri çocuklar tarafından yetişkinlerden daha kolay yapılabilir. Ve çocuklar sendikalara katılmaya ya da greve gitmeye çalışmadılar. Erkeklerin ödediğinin 1 / 10'u ödendi.
7- Aile rolleri
Sanayi Devrimi ailenin rolünü tamamen değiştirdi. Geleneksel tarım toplumunda aileler birlikte bir üretim birimi olarak çalıştılar, tarlalara katılıyor, kazak örüyor ya da yangına katılıyorlardı.
Artık kadınlar anne olabilir ve ayrıca ev için ihtiyaç duyulan yiyecek ya da malların üretiminde de rol oynayabilir. İş ve oyun süresi esnek ve iç içe geçti.
Fabrikalarda meydana gelen işlerin aynı ihtisaslaşması işçi sınıfı ailelerinin hayatında meydana geldi ve aile ekonomisini kırdı.
Çoğu fabrika işçisi başlangıçta kadınken, çoğu evlendiklerinde çalışmayı bırakacak genç kadınlardı.
8- Çok gelişmiş bankacılık ve yatırım sistemi
Ulaştırma, tarım ve iletişim alanındaki gelişmeler sayesinde, dünya ticaretinde bir büyüme yaşandı; bu, büyük fabrikalardan orta ve küçük şirketlere kadar yeni projelerin uygulanması için parasal yatırımların artmasına neden oldu.
9- Zenginlik ve gelir
Tarihçiler, işçi sınıfı için yaşamın Endüstri Devrimi'nin birinci aşamasında, 1790'dan 1850'ye kadar iyileşip iyileşmediği konusunda hemfikir değiller. EP Thompson , İngiliz İşçi Sınıfının Yapımında, yaşamın çoğunluğu için açıkça düzelmediğini savundu. İngilizler:
“Yok etme deneyimi onlara yüzlerce farklı yoldan geldi: saha çalışanı için ortak haklarının kaybı ve köy demokrasisinin izleri; zanaatkar için, esnaf statüsünün kaybı; dokumacı için süreklilik kaybı ve bağımsızlık; Çocuğa evde oyun kaybı; Asıl kazancı iyileşen birçok işçi grubu için güvenlik, boş zaman kaybı ve kentsel çevrenin bozulması ”.
10- Ortaya çıkan orta sınıf
Yavaş yavaş, çok yavaş yavaş, yavaş yavaş, bir orta sınıf ya da "orta sınıf", endüstriyel şehirlerde, çoğunlukla 19. yüzyılın sonuna doğru ortaya çıktı. O zamana kadar, toplumda sadece iki ana sınıf vardı: servet ve ayrıcalık hayatlarında doğan aristokratlar ve işçi sınıflarına doğan düşük gelirli plebeerler.
Bununla birlikte, yeni şehir endüstrileri, girişimciler, tüccarlar, banka satıcıları, sigorta acenteleri, tüccarlar, muhasebeciler, yöneticiler, doktorlar, avukatlar ve öğretmenler gibi şimdi "beyaz yakalı" olarak adlandırdığımız işlerden daha fazlasını gerektiriyordu.
Ortaya çıkan bu orta sınıfın bir kanıtı, İngiltere'deki perakende mağazaların artması, 1875'te 300'den 1890'da 2.600'e yükselmiştir. Orta sınıfın belirgin bir diğer özelliği, evi bir kez ve herkes için pişirmek ve temizlemek için hizmetçi tutabilmesiydi. ne zaman
Bu, kendileri ve aileleri için sorumluluk almaya kendini adamış, küçük ama büyüyen bir orta sınıfın kanıtı. Profesyonel başarısını, bir kişinin enerjisinin, sebatının ve sıkı çalışmasının sonucu olarak görüyorlardı.