Oyun PSV açısından sürprizsiz bir ön alan baskısıyla başladı. Sürpriz Muslera’nın bu baskıyı aşacak pas organizasyonunun merkezinde daha maçın en başında yaptığı korkunç bir hata oldu. Terim muhtemelen 3’lüyü, savunmadan çok oyun kurmada daha iyi yayılmak için tercih etmiş olmalı ama orta saha oyuncuları o kadar ezildiler ki bu bir işe yaramadı… Üstüne, topla çıkılamadığı için bir kısır döngüye de girildi. Oyunun merkezinde PSV’nin baskısını artıracak bir sayısal üstünlük de verilmiş oldu. 4’lüye döndükten sonra da değişikliklerden sonra da bu durum değişmedi.
Korkunç açıklar verildi
Bu kadar da değil. Çarpıcı bir şekilde kalabalıkken korkunç savunma açıkları verildi. Sanki hiç birlikte oynamamış, sanki rakibin nasıl hücum ettiğine hiç çalışılmamış gibi. Çıkarken kaptırılan toplarda da sorun yaşandı, yerleşik savunmada da… Bu da yine sürpriz olmayacak bir şekilde Götze, Zahavi ve Madueke üçlüsünün hızlı direkt oyunuyla cezalandırıldı. Ancak şunu söylemek lazım: Bu oyunu Sangare ve Van Ginkel’e açık bir şekilde yenilen Galatasaray orta sahası verdi. Terim de buna çare bulamadı. Savunma zaaflarından çok bunun üzerinde durmalı.
Geçerli bir planı yok
Çok daha dinamik, alanları çok daha iyi kullanan, geçişleri çok daha iyi yapan PSV’ydi. Uluslararası oyuncularımızın yetersiz performansları onların bireysel yetersizliklerinden çok, geçerli bir plana sahip olunmamasından kaynaklanıyor. Kadronun tam hazır olmayışının Terim’i zorladığını biliyorum ama bu kadro için de bir oyun olmalı. Dün tıpkı geçen sene olduğu gibi elinde Avrupa’da geçerli hiçbir reçete yok gibiydi. Böyle olunca da 70’ler,80’ler seviyesinin de gerisine düştük.