Başbakan Tayyip Erdoğan'ın karşısına dizdiği işadamlarına, hadi kolları sıvayın bakalım babalar, yerli otomobil üretin direktifi vermesine önce liberal, demokrat filan olduğunu iddia eden köşe yazarlarının karşı çıkması gerekmez miydi? Aksine en çok alkış bunlardan geldi.
Oysa Başbakan'ın bu çıkışının askeri cunta dönemlerinin devletçi sanayileşme zihniyetinden ne farkı var? Devrim otomobili projesinin fitili de dönemin Devlet Başkanı Cemal Gürsel'in Otomobil Endüstrisi Kongresi'nde yaptığı 'Türkiye'de otomobil yapılamaz diyorlar. Bu tamamıyla kara bir düşüncenin mahsulüdür. Türkiye'nin bugün malik olduğu birçok sanayi kolları vardır ki, bizi bu mevzua da teşvik ediyor' konuşmasıyla ateşlenmemiş miydi?
Türkiye 50 yıl öncesinde bile yerli otomobil üretecek teknolojiye sahipti. Bugün hayli hayli sahip. Kaldı ki otomobil teknolojileri artık geride bırakmış olduğumuz bir çağa, sanayi çağına ait teknolojiler. Bizim yakalamamız gereken çağ sanayi çağı değil. Hatta bilgi teknolojileri çağı bile değil. Gelişmiş ülkeleri önce enformasyon çağında yakalamamız, sonra da bilgi çağında geçmeyi hedeflememiz gerekiyor.
Tabii bu yerli otomobil üretmemizin önünde bir engel değil. Ancak yerli otomobil üretmeyi yüksek bir teknoloji hedefi olarak koymanın ve üretince de bununla böbürlenmenin bir anlamı yok. Yerli otomobil üretebilmek için sorun gerekli teknolojiye sahip olmak değil, bu üretiminin ekonomik açıdan anlamlı, mantıklı, verimli olup olmayacağı.
Küreselleşmiş dünya ekonomisinde teknoloji kadar pazarlamadaki başarı da önemli artık. Teknolojiye yönelik araştırma geliştirme çalışmaları kadar tüketici ihtiyaçlarına, beklentilerine yönelik araştırma geliştirme çalışmaları da önemli. Apple'ın iPhone ve iPad'deki başarısı teknolojik Ar-Ge'si kadar, hatta ondan çok daha fazla oranda, pazarlama Ar-Ge'sindeki başarısının ürünü.
Tekstil sektörünü ele alalım örneğin. Tekstilde dünyanın en gelişmiş ülkelerinden biriyiz. Buna rağmen bir dünya markası yaratamıyoruz. Sarar yıllardır çalışıyor ama bir arpa boyu yol alabildi. Mavi daha da uzun süredir çalışıyor ve çok daha fazla yol aldı ama o bile bir dünya markası olmaktan çok çok uzak henüz.
Kısacası evet, 'babalar' el ele verseler yerli otomobil üretebiliriz. Hatta ona bile gerek yok, yerli otomobil üretmeye tek bir 'baba' bile yeter. Ancak mevcut ekonomik koşullarda yerli otomobil üretmek ne kadar mantıklı, orası oldukça şüpheli.
Teknolojik olarak ne kadar ileri olduğumuzu kanıtlamak istiyorsak bu noktada görev sanayiciden, girişimciden önce hükümete düşüyor. İlla bir övünç kaynağı gerekiyorsa yerli uzay mekiğimizi, yerli nükleer teknolojimizi üretelim. Bunları üretmeye gücümüz yetmiyorsa ve zaten anlamsızsa, daha stratejik hedeflere yönelelim. Enformasyon çağında bizi dünyaya temsil edecek ürünler, markalar yaratmak için bu alandaki yatırımcıların, girişimcilerin önünü açacak teşvikler getirelim.
Rakı Ansiklopedisi
Yeni Rakı'nın katkılarıyla yayınlanan Rakı Ansiklopedisi bir haftadır elimden düşmüyor. İnternet'teki pek çok başarılı çalışmasıyla yakından tanıdığım Overteam tarafından yayına hazırlanan ve 55 yazar tarafından yazılan Rakı Ansiklopedisi, sunduğu zengin içerik çeşidi ve verdiği keyifle tam bir meze sofrasını andırıyor. İşte içinden bir madde:
güveği sahresi: Adıyaman yöresine özgü rakılı damat eğlencesi. İlkin hamamda meyve ile rakılar içilir, ardından bir yakının evine gidilir ve koyun etinden yapılan kara kavurma yemeğiyle rakı keyfine devam edilir.
Yeni Sosyal Medya
www.twitter.com/yurtsan -
www.neonebu.com