Thomas Paine’in Hayatı
Paine, Thetford'da nispeten mütevazı bir kökene doğdu. Bir süre babasının korse işinde çıraklık yaptı. Daha sonra Grantham, Lincolnshire ve daha sonra Lewes, East Sussex'deki bir tüketim ofisinde çalışarak zaman geçirdi.
1771'de ilk karısı Elizabeth Olive ile evlendi. Bu dönemde, Tomas Paine yerel siyasi meselelerle giderek daha fazla ilgilenmeye başladı. Fakirlere dağıtmak için vergi ve ondalık toplayan yerel bir Vestry kilisesine katıldı.
1772'de Paine, özel tüketim vergisi çalışanları için daha iyi çalışma uygulamaları için baskı yapmak için bir kampanyada aktif oldu. Bu onun ilk yayını olan Vergi Memurları Vakası'na yol açtı.
Paine, işten atıldıktan ve ev eşyalarını satarak borçluların hapishanesinden kıl payı kurtulduktan sonra Londra'ya gitti ve Benjamin Franklin ile tanışıp onu etkiledikten sonra Franklin'in himayesinde Amerika'ya gitti.
Kariyer
Paine, Amerika'da devrim niteliğindeki bir broşür olan Common Sense'i yayınlamasıyla herkesin bildiği bir isim haline geldi. Bu, adil bir cumhuriyetçi hükümete dayalı Amerikan bağımsızlığı çağrısıydı.
En çok satan haline geldi ve Amerikan bağımsızlık hareketinin tonunu belirlemede etkili oldu. Paine'in fikirleri benzersiz değildi, ancak fikirleri basit ama etkili bir dille popülerleştirme kapasitesine sahipti.
Bağımsızlık savaşı sırasında, George Washington, adamlarına ilham vermek için sık sık Paine'in yazılarını (Kriz Kitapçığı serisinden) okurdu.
Paine'in bir sonraki büyük etkili çalışması, 1790'da Londra'da yaşarken yazdığı “İnsan Hakları” adlı broşürüydü. Paine, Fransız devriminin büyük bir destekçisiydi. Devrimi, Kral ve monarşinin tiranlığına karşı önemli bir tepki olarak gördü. Paine, Cumhuriyetçilerin özgürlük, kardeşlik ve eşitlik idealleri ihtimali karşısında heyecanlandı.
İnsan Hakları, “ Fransa'da Devrim Üzerine Düşünceler ” adlı eleştirel broşürü yazan önde gelen muhafazakar yazar Edmund Burke'ün saldırısına yanıt olarak yazılmıştır.
İnsan Hakları, bireysel özgürlük ve temsili demokrasinin güçlü bir savunmasıydı. Paine birçok yönden zamanının çok ilerisindeydi, bir hükümetin toplumdaki en yoksullara kapsamlı refah desteği sunmasının gerekliliği hakkında yazmaya devam etti. Napolyon savaşları sırasında William Blake ve Mary Wollstonecraft gibi entelektüellerin desteğine rağmen, Paine'in radikalizmine karşı büyüyen bir kampanya vardı.
Napolyon Yönetimi ve Paine
Paine'in İnsan Hakları, onun kışkırtıcı iftira suçlamasına yol açtı ve bu, Paine'i Büyük Britanya'dan çıkmaya zorladı. Paine'e karşı ortak bir kampanya, onu en sadık destekçileri dışında herkesten ayrı olarak bir nefret ya da en azından şüphe figürü haline getirmede etkiliydi. Napolyon savaşlarının ortaya çıkmasıyla birlikte, milliyetçilik atmosferi, radikal sempati duyan herkesin şüphesini yoğunlaştırdı ve Paine, Büyük Britanya'da giderek daha çok dışlanmış biri olarak görülüyordu. Paine onu “şimdiye kadar var olan en eksiksiz şarlatan” olarak nitelendirdi. Bu, Napolyon'un bir keresinde Paine'in İnsan Hakları kitabının bir kopyasıyla yattığını iddia etmesine rağmen oldu. 1797'de Paine, Napolyon'un İngiltere'yi nasıl işgal edebileceği üzerine bir makale bile yazmıştı.
Paine için bir başka ironi de Fransız Devrimi'nin en coşkulu destekçilerinden biri olarak, Robespierre'in terör saltanatı sırasında giyotinden kıl payı kurtulmuş olmasıydı.
George Washington ve Benjamin Franklin ile birlikte, Paine'e fahri Fransız vatandaşlığı verildi ve Ulusal kongreye seçildi. Fransız cumhuriyetini tam olarak destekliyordu, ancak birçoklarını şaşırtacak şekilde, Louis XVI'nın idamına karşı çıktı ve prensipte onu ABD'ye sürgün etmenin daha iyi olacağını savundu. Paine için sorun, Robespierre'in yükselişiyle ortaya çıktı. Artan baskıcı rejimlerinde, Paine ve diğer Girondinler Aralık 1793'te tutuklandı ve hapsedildi.
Paine'in hücresi infazı için işaretlenmişti, onu giyotinden kurtaran yalnızca sağlıksızlığı ve bir karışıklıktı. Robespierre'in düşüşünden sonra Paine serbest bırakıldı; Napolyon rejiminden giderek daha fazla hayal kırıklığına uğrayan Paine, Başkan Jefferson'ın daveti üzerine ABD'ye döndü.
Din
Paine, Fransa'daki tutukluluğu sırasında dönemin en tartışmalı eserlerinden birine başladı. 'Akıl Çağı' adlı çalışması, Hıristiyanlığın ve dinin insanların yaşamlarındaki rolünün sert bir eleştirisiydi. Paine, bir Deist inanç sistemi için bir dava açtı. Bu, rahip ve organize dinlerin müdahalesi olmadan Tanrı ile kişisel bir ilişkiydi.
Böyle bir inanç, Thomas Jefferson gibi bazı kurucu babalar tarafından bir dereceye kadar paylaşıldı. Ancak, on dokuzuncu yüzyılın başlarında, dini coşkunun yeniden canlanması, konumunu toplum kitlelerinde giderek daha az popüler hale getirdi. Hayatının son yıllarında, giderek artan sayıda eski arkadaşı ve destekçisi ona karşı döndü (örneğin, George Washington)
Thomas Paine 1809'da öldü, o zamanlar çok az kişi yas tuttu.
Thomas Paine, laik hümanizm ve deist inançlar için kalıcı bir ilham kaynağı olmuştur ve aynı zamanda daha sonraki radikaller ve sosyalistler için bir ilham kaynağı olmuştur.