Giriş
Moleküler tıp; fizyolojik ve patolojik durumlarda temel moleküler ve hücresel mekanizmaların nasıl değiştiğini, nasıl bozulabildiğini multidisipliner anlayışla inceleyen son yıllarda büyük ivme kazanmış bir bilim dalıdır. Geleceğin tıbbı olarak anılmaktadır.
Bu bilim dalı ekstrasellüler uyarılara karşı hücrenin fizyolojik ve patolojik yanıtını anlamaya çalışmakta, bunu araştırırken hücre biolojisi, temel biyokimya, viroloji ve bakteriyoloji genetiği, farmakoloji ve biyoinformatikle birlikte entegre çalışmaktadır.Genomik ve proteomik alandaki gelişmelerle de artık daha çok kişisel tıp kavramı konuşulmaya başlanmıştır. Kişisel tıp birçok çözülemeyen konuya çeşitli mekanizmalarla cevap bulmaya daha çok yaklaştı bu nedenle artık tıbbi yaklaşımlarımız bu temellere dayandırılmaya çalışılmaktadır.
Tartışma
Biz anestezistler de anestezi verirken, hasta uyuturken, analjezi sağlarken yoğun bakımlarda reanimasyon ile hastalarımıza hayat vermeye çalışırken eşsiz bir sanat icra etmeye çalışıyoruz. Hepimiz bu sanatı layıkıyla yapmaya çalışırken ürktüğümüz, kişisel reaksiyon farklılığından dolayı beklenmedik olaylarla karşılaştığımız şaşırıp heyecanlandığımız nice olaylarla karşılaşmaktayız.
Bu alandaki gelişmeleri biraz daha yakından tanımak, teknik gelişmelerin günlük anestezi pratiğine neler katabileceği ile ilgili fikir sahibi olabilmek, anlaşılamayan zorlu konularda açıklama bulmaya çalışmak adına moleküler dünyada anestezi alanındaki gelişmelere baktığımızda eşsiz bir o kadar da bilinmez bir dünya ile karşılaşmaktayız. Anestezik ilaçların dahi moleküler mekanizmasına henüz hakim olamamışken hücresel düzeyde anestezi ya da hastalıklardaki hücresel mekanizmalara heyecanlanmamak elde değil.
Örneğin birçok yenidoğan ve infant çeşitli nedenlerle anestezi almaktadır. Henüz immatür olan organ sistemleri özellikle santral sinir sistemleri anesteziklerin depresan etkilerine hassastır. Örnek laboratuvar modellerinde ve hayvan çalışmalarında anestezik ve sedatif ilaçların nöroapoptozisi indüklediği ve nörokognitif defisit yarattığı gösterilmiştir.
Yine propofolün kemoterapotiklerden sisplatinin indüklediği apoptozisi ve servikal kanser hücreleri üzerindeki inhibitör etkisini artırdığını iddia edebilmek moleküler çalışmalarla mümkün hale gelmiştir.
Sonuç
Tüm bu hücre düzeyindeki yaklaşımların klinik pratiğimizi nasıl etkileyebileceği ve anestezi dünyasında yaratacağı farklılığın uygulamalarımızı nasıl şekillendirebileceği moleküler gelişmelerle paralel olacaktır.Bu yüzden moleküler tıp ve klinik anestezi birlikteliğinin branşımıza çok yenilikler katacağı inancındayım.