Yeni araştırmalara göre, ölüm hatırlatmaları, insanları hayvan hakları konusundaki tutumlarından bağımsız olarak hayvanları öldürmeyi destekleme olasılığını artırıyor.
Araştırma, insanların çeşitli nedenlerden dolayı hayvanları öldürmeye istekli olmalarının ardındaki psikolojiye yeni bir bakış açısı getirmekte ve potansiyel olarak, bilim insanlarının cinayet ve soykırımın arkasındaki psikolojik motivasyonlarını daha iyi anlamalarına yardımcı olabilir. Arizona Üniversitesi psikoloji bölümü.
Lifshin ve meslektaşları, terör yönetimi teorisi konusundaki mevcut çalışmalarına dayanarak bir dizi deney yaptılar; insanların kendi ölümleriyle ilgili farkındalıklarının, ölüm korkusunu bastırmaya yardımcı olabilecek davranışlar için güçlü bir motivasyon olduğu fikri.
“Bazen özgüvenimiz, sadece et çuvallarına değil, özel olduğumuz fikrine de bağlı.”
Deneyler sırasında, katılımcıların yarısına bir bilinçaltı ya da ince “ölüm üssü” takdim edildi; ya “ölü” kelimesini bir bilgisayar ekranında kısa süre yanıp sönerken gördüler ya da birkaç taneden oluşan bir kafatasının bulunduğu bir tişörtün görüntüsünü gördüler. “ölüm” kelimesinin yinelemeleri.
Katılımcıların diğer yarısı - kontroller - bunun yerine ekranda "ağrı" veya "başarısız" kelimesini gördü, veya düz bir tişörtün görüntüsünü gördüler.
Araştırmaya katılanlar daha sonra “Hayvanların aşırı popülasyonunu avlanma veya ötenazi gibi farklı yöntemlerle kontrol etmek gerekir” veya “Bir deney asla buna neden olmamalıdır” gibi hayvanları öldürmeye ilişkin bir dizi ifadeyle ne kadar aynı fikirde olduklarını belirledi. Hayvanları öldürmek. ”Araştırmacılar, hayvanları öldürmek için daha yaygın olarak kabul edilen bazı gerekçeler hakkında, soru sormaktan kaçındı;
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Tüm deneylerde, ölüm asalını alanların, hayvanları öldürmeyi destekleme olasılıkları daha yüksekti.
Deneylerin başlamasından önce, katılımcılardan hayvan hakları hakkındaki duygularını bildirmeleri istendi. Şaşırtıcı bir şekilde, insanların hayvan haklarının destekçisi olarak tanımlanmasının önemi yoktu. Bu bireyler, hayvanları öldürmeyi destekleme konusunda diğerlerinden daha az muhtemel olsa da, ölüm primi hala onlar üzerinde aynı etkiye sahipti.
“Eğer bir hayvan aşığıysanız veya hayvan haklarını önemsiyorsanız, genel olarak, evet, hayvanların öldürülmesini çok daha az destekleyeceksiniz; bununla birlikte, ölümü hatırlattığınızda hala biraz daha reaktif olacaksınız ”diyor Lifshin. Çalışmanın, farklı şekilde etkilenebilecek açık hayvan hakları aktivistlerini içermediğine dikkat çekmek önemlidir. Lifshin, bu nüfus için ek bir araştırmaya ihtiyaç duyulduğunu söylüyor.
Cinsiyet ayrıca, ölüm başlığının etkisini de değiştirmedi. Mevcut literatürle uyumlu olarak, erkek katılımcılar genellikle öldürücü hayvanları destekleme konusunda kadınlardan daha fazlaydı, ancak ölüm primi erkekleri ve kadınları aynı şekilde etkiledi.
Üstün hissetmek
İşin bir kağıdında Kişilik ve Sosyal Psikoloji Bülteni. Ortak yazarlar, bulgularını, antropolog Ernest Becker'in 1974 Pulitzer Ödüllü kitabından gelen terör yönetimi teorisine dayandırıyor. Ölümün Reddi. Teori, insanların özgüvenini ölüm korkusuna karşı bir tampon olarak kullandığını ortaya koymaktadır.
Daha önceki bir çalışmada, Lifshin ve meslektaşları, basketbol oynamaktan hoşlanan insanlara ölümlerinin hatırlatıldığı zaman, basketbol sahasındaki performanslarını ve dolayısıyla kendi saygınlıklarını ölüm korkusuyla başa çıkarıyorlar.
Hayvan araştırmasında araştırmacılar ölüme hazırlanan katılımcıların hayvanları öldürmeye daha fazla destek verdiğini düşünüyor çünkü onlara dolaylı olarak ölüm korkusundan kurtulmalarına yardımcı olan hayvanlar üzerinde güç ya da üstünlük duygusu sağladı.
Tüm bunlar bilinçaltında gerçekleşir.
“Bazen özgüvenimiz, sadece et çuvallarına değil, özel olduğumuz fikrine de bağlı. Kendimizi hayvan sevgisi olan gururlu bir evcil hayvan sahibi olan Lifshin, kısmen, kimsenin onlara zarar vereceğini araştırmaya iten şey olan, gururlu ve ölümsüz hissetmek istiyoruz.
Terör yönetimi bağlantısını daha fazla test etmek için, Lifshin ve meslektaşları, katılımcılara alternatif bir özgüven artırımı vermenin ölüm başlığının etkisini değiştirip değiştirmeyeceğine bakmak için deneylerinden birini tasarladı.
O yaptı.
Lifshin ve meslektaşları tarafından yapılan deneylerin her biri öncesinde, katılımcılara araştırmacıların asıl amacını gizlemek için bir kapak hikayesi anlatıldı. Benlik saygısı artırma deneyinde, katılımcılardan bir kelime ilişkileri çalışmasına katıldığını duydular ve bilgisayar ekranındaki kelime çiftlerinin birbirleriyle ilişkili olup olmadığını belirlemeleri istendi. Deney süresince, bazı katılımcılara 30 milisaniye için “ölü” kelimesi ekranda belirdi.
Deneyciler ölüm asalını görmüş olanlara övgüde bulundular - onlara şöyle dediler: “Vay canına, bu görevde bu kadar yüksek bir puan gördüğüme emin değilim, bu gerçekten iyi” - ölüm başlığının etkisi ortadan kalktı Katılımcılar hayvanları öldürme ile ilgili soruları cevaplamaya gittiğinde. Başka bir deyişle, ölüm asalını görmek, daha sonra farklı bir kaynaktan bir özgüven artışı almaları durumunda, katılımcıları hayvanları öldürmeyi daha destekleyici hale getirmedi.
“İnsanların genel özsaygı durumunun bir fark yarattığını bulamadık; Lifshin, bu özgüven duygusuydu ”dedi. “Benlik saygınız güvence altına alındığında, artık hayvanları öldürerek terör yönetimi ihtiyacını karşılamanıza gerek yok.”
Ölüm asalını gören ve deneycilerden tarafsız geri bildirim alanlara (“Tamam, iyi yaptınız, tıpkı bu görevde birçok insanın yaptığı gibi)” hala hayvanları öldürmeyi destekledi. Tarafsız geri bildirim, ölüm başlığının etkisini değiştirmedi.
İnsanları nemden arındırmak
Araştırmacılar katılımcılardan çeşitli koşullar altında insanları öldürme ifadelerini puanlamalarını istediğinde, ölüm primi aynı etkiye sahip değildi; ölüm asalını görenlerin, insanları öldürmeyi destekleme olasılıkları daha fazla değildi.
Öyle olsa bile, araştırma, ırk, din veya diğer özelliklerinden dolayı grup dışı kalan insanların cinayeti ve soykırımının arkasındaki psikolojinin incelenmesi için önemli sonuçlar doğurabilir, çünkü bu kişiler kendileri için insanlıktan çıkma eğilimindedir. zarar, diyor Lifshin.
“Soykırım olduğunda düşmanlarımızı insanlıktan arındırıyoruz. Sosyal psikolojide, soykırımın gerçekleştiği yerlere giderseniz ve öldürmeyi yapan insanlara açıklamayı denemeyi sorarsanız, sık sık 'Ah, onlar hamamböceği, onlar' gibi şeyler söyleyeceklerini söyleyen araştırmalar var. sıçanlarsa, hepsini öldürmek zorundayız '' dedi Lifshin. “Eğer insandan insana soykırımı nasıl azaltacağımızı ya da onlarla savaşacağımızı gerçekten anlamak istiyorsak, hayvanları öldürmemizi anlamamız gerekiyor.”
Kaynak: University of Arizona
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = hayvan zulmü; maxresults = 3}