Çoğumuz için, 60 yaşından sonra hayat, fırsat, kahkaha ve mutluluk dolu. Ne yazık ki, trajedinin payı ile de dolu. Bazılarımız eşimizin kaybını ele almak zorunda kalacak. Diğerleri çocuklarını zor zamanlardan geçireceklerini izleyecekler. Çoğumuz hastalığa bir şekilde dokunulur.
Sorun, zorluklarla karşılaşıp karşılaşmayacağımız değil, onlarla nasıl başa çıkacağımız ve hayatlarımızı nasıl geri alacağımız değil. Bugün, zor zamanlarla nasıl başa çıkacağınız konusunda hepinizle bir konuşma yapmayı çok isterim.
İşleri bırakmak için, tüm zamanların en sevdiğim alıntılarından biri burada. Anne Marrow Lindbergh bir keresinde şöyle dedi: “Her şeyin tedavisi tuzlu su - ter, gözyaşları ve deniz.”
Bu alıntıyı seviyorum - ve birçok yönden, doğrudan stresle başa çıkma şekline bağlanır. Yeni başlayanlar için, ben bir crier. Yıllardır benimle yanlış bir şey olup olmadığını merak ettim. Ne kadar sıklıkla ağladım. Şimdi, gözyaşlarımı benim kim olduğumun bir parçası olarak görüyorum - etrafımdaki insanlara derinden bakan hassas bir ruh.
İkincisi, her seferinde felaket vurduğunda plaja gitmeyebilirken, seyahat etmeyi çok seviyorum. İyileşmem için bana yardımcı olan günlük varoluşumdan uzaklaşmakla ilgili bir şey var. Son olarak, her zaman etkin olmak için herhangi bir sorunu daha kolay başa çıkmaya yardımcı olduğunu buldum. Kısa bir yürüyüş bile, dünyayı görüntülediğiniz merceği değiştirebilir.
Bu konudaki düşüncelerinizi duymak isterim. Lütfen yorum bölümünde ve "beğen" bölümünde aşağıdaki soruları yanıtlayın ve konuşmayı devam ettirmek için bu makaleyi paylaşın!
Hissettiğinde ya da hayatında kötü bir şey olduğunda ne yaparsınız? Anne Marrow Lindbergh'in teklifi hakkında ne düşünüyorsun? Şimdi zor zamanlardan geçen topluluktaki kadınlara ne gibi tavsiyelerde bulunursunuz?