Ahde Vefa Hikayesi, Hz ömer döneminde yaşanan muhteşem bir hikaye
Bir gün Hz. Ömer r.a çevresindekilerle sohbet ederken yanına üç genç gelerek ona;
– Ey halife, bu ortamızdaki genç bizim babamızı öldürdü, ondan şikayetçiyiz.
Bu sözler üzerine Hz. Ömer suçlanmakta olan gence:
– Bu söylenenler doğru mu? Diye sorar
Suçlanan genç:
– Evet, söyledikleri doğrudur efendim.
Hz Ömer:
-Şu olayı detaylı bir şekilde bize anlat bakalım nasıl oldu, diye sorar
Suçlanan genç anlatmaya başlar:
– Ben hali vakti yerinde olan kendi halinde bir insanim, benim bir atım var ki gören ona bir daha bakıyor, bugün atımla gezmeye çıkmıştım, şu arkadaşların bahçelerinin bulunduğu mevkide soluklanmak için biraz durdum o esnada bahçeye giren atıma mani olmaya kalkıştıysam da bir türlü bu arkadaşların bahçesine girmesine mani olamadım, tamda o sırada arkadaşların babası bir hışımla gelerek, elindeki büyük taşla atımın kafasına vurarak öldürdü. Bu hareketi benim nefsime ağır geldi ve bende yerden bir taş alarak o adamın kafasına vurdum ve onun ölmesine sebep oldum, tamda oradan kaçacakken bu arkadaşlar beni yakalayarak buraya getirdi.
Hz Ömer:
– Sen suçunu da kabul ettin yaptığının karşılığı kıssastır, lakin onlar kabul ederse diyette isteyebilirler, demiş.
Bu sözler üzerine delikanlı müsaade isteyerek:
– Efendim benim bir özrüm var, ben zengin bir ailenin çocuğuyum, babam vefat edince bizlere miras olarak epey bir altın bıraktı, bende kardeşim küçük olduğundan saklamak zorunda kaldım, eğer şimdi bu cezayı infaz ederseniz o yetim kardeşimin hakkı da zayi olmuş olur, bana üç gün müsaade ederseniz o emaneti kardeşime teslim edip hemen dönerim, bu üç güne karşılık kendi yerime birini kefil olarak bulurum, demiş.
Halife Ömer ona:
– Sen bu toplulukta tanınan biri değilsin, kim senin yerine kefil olarak kalır ki?
Bunun üzerine suçlu adam, orada bulunanlara bir göz atar ve parmağını birine uzatarak:
– Bu zat bana kefil olur, efendim der.
Parmağını uzattığı o zat Peygamber Efendimizin (sav) en yakın arkadaşlarından biri olan Amr Ibni (R.a) dan başkası değildi, Hz. Ömer Amr’a bakarak,
– Ey Amr, şu delikanlıyı duydun.
O güzel sahabi
– Evet, ya Ömer ben kefilim, der.
Bunun üzerine genç adam serbest bırakılır.
Aradan üç gün geçmiş suçlu adama verilen süre vakit dolmak üzere ama o gençten bir haber yoktur, Medine’nin ileri gelenleri toplanarak Hz. Ömer(ra) o gencin her halde gelmeyeceği buna karşın Amr Ibni (ra)’a verilecek olan kısas cezası yerine o maktulün diyetini vermeyi davacı olan gençlere teklif ederler fakat o gençler bu teklifi kabul etmez.
Hz. Ömer(ra):
– Bu kefil benim babam dahi olsa cezayı infaz ederim, der
Hz Amr Ibni (ra) ise hiç tereddüt etmeden bir teslimiyet içerisinde şöyle der:
– Biz kefaletimizin arkasındayız.
Tam da o esnada topluluğun arasında o genç görünür, Hz. Ömer o gence:
-Evladım gelmeme gibi bir imkanın vardı niçin geldin?
Suçlu genç:
– Ahde vefasızlık etti demeyesiniz diye geldim.
Hz.Ömer bu sefer Amr Ibni (ra)’a der ki :
– Ey Amr, sen bu delikanlıyı hiç tanımıyorsun ona niçin kefil oldun.
Amr Ibni (ra):
– Bu kadar kişinin arasında parmağını bize uzatarak bizi seçti, “İnsanlık Öldü“ demesinler diye kabul ettim, der.
Bu durum karşısında davacı gençler müsaade isteyerek:
– Davadan vazgeçtiklerini söylemişler,
Bu davada bizlere güzel bir izlenim bırakarak sonuçlanmıştır.
Önerilen İçerik: Bişri Hafi Hazretleri’nin Hayatını Değiştiren Rüya