1934’de yazar Lee Falk ve ressam Phil Davis sihirbaz Mandrake‘yi yaratmak için güçlerini birleştirmiştir, böylece King Features Syndicate tarafından dağıtımı sağlanan Mandrake, ilk kez 11 Haziran 1934 günü günlük bant olarak görünmüştür. Daha sonradan, 1935 Şubatında renkli Pazar sayfalarına geçmiştir.
Mandrake, kuyruklu ve ceketli takım elbisesi, opera şapkası ve kırmızı siyah peleriniyle, Lee Falk’un çocukken beğendiği tüm müzikhol sihirbazlarının birleşiminden oluşmuştur. Düzgünce ayrılmış saçı ve taranmış bıyığı ile Mandrake’nin tipinin Falk’un kendi yüz anatomisinin örnek alınarak çizildiğini not almak ilginç bir nokta olacaktır.
Mandrake, başlangıçta doğaüstü güçleri olan gerçek bir sihirbazdır, ancak daha sonra giderek insanca bir kişilik kazanmıştır. Tibet’de öğrenimini gördüğü hipnotizma ve illüzyonun bir ‘master’ı olarak Mandrake, sadece şu üstün özellikleri kullanmıştır: Zeka, hızlı düşünme yeteneği, düşmanlarının üzerine gidecek cesaret (bu düşmanlar arasında güçlerin Mandrake’nin sahip olduğu beyaz büyüye karşı yönelten karabüyü ustaları, çılgın iksirciler ve dış uzaydan gelen istilacılar vardır). Mandrake maceraları esnasında sadık arkadaşı Lothar/Abdullah tarafından yardım görmüştür. Lothar, uzak bir Afrika kabilesinin kralıdır ve Herkülümsü gücü Mandrake’nin büyü gücünün yetersiz kaldığı yerde günü kurtarmaktadır.
Mandrake bir anlamda ‘dengini’ prenses Narda karakterinde bulmuştur. Prenses Narda birçok olayda Mandrake ile beraber olmaya çalışmıştır. Ve sonunda ikisi bir tür ‘morganatic’ (kraliyet ailesinden olmayan birisiyle o seviyeye yükselmeden yaşanan beraberlik, evlilik vs.) birliktelikte karar kılmış gibidir. Daha sonraki yıl ve sayfalarda Mandrake’nin ikiz kardeşi Derek ve kız kardeşi Lenore de banta eklenmiştir.
Lee Falk’un yazılan, canlı ve akıcı senaryoları, hayal gücü bakımından zengin düz macera formatından, esrarengiz öykülere hatta bilim kurguya uzanabilmektedir. Ve öykü hattı Phil Davis’in zarif stiliyle becerikli bir biçimde tamamlanmıştır. En azından Davis hastalığı sebebiyle işi asistanı olan karısına bırakıncaya kadar devam etmiş ve Davis’in 1964’deki ölümünden sonra çizimler, bantı XXI. yüzyıla taşıyan Fred Fredericks tarafından ele alınmıştır. Mandrake, daha başlangıcından itibaren başarılı olmuş ve özellikle 1940’lı 1950’li yıların çizgi romanlarında birçok taklidi çıkmıştır.
Mandrake, ülkemizde ilk kez ortaya çıkışından üç sene sonra, 1937’de Ateş dergisinde gözükmüştür. Burada toplam üç macerası Mandrake- Şimşek Adam başlığıyla yayınlanan kahramanın bir sonraki durağı Tahsin Demiray‘ın 1001 Roman dergisi olmuştur. 1939 tarihindeki sayılarda başlayan seyri sırasında Sihirbazlar Kralı Mandrake adı altında maceralar yaşamıştır. Yine Demiray’a ait 1001 Roman ‘özel sayı’ların Ocak 1940 tarihli ilk sayısında ve sonraki bazı sayılarında hasımlarına karşı mücadelesini sürdürmüştür. 1940’larda Mustafa Kızıltan’ın yayınladığı Baytekin ile Bayçetin başlıklı yatay formata sahip kısa ömürlü dergide ise, Şahap Ayhan’ın Flash Gordon sevgisi Bay Tekin ile Mandraki Ankara’ya Gidiyorlar gibi absürd bir başlıkta ‘inanılmaz’ bir macera yaşamıştır.
1948’de Hamid Şendur’un bastığı Kara Maske’de; 1950’de 101 Roman’da, kopyalama metoduyla, yine aynı yıllarda Kemal Özcan’ın yayınladığı 1001 Macera’da; 1950 ile 1952 tarihli iki farklı 1001 Özel serisinde, 1952’den itibaren yayına giren Haftalık Albüm ve Ateş’de; 1955’de Küçük Afacan’da; 1956’da Nebioğlu Yayınevi tarafından basılan Arkadaş’da yayınlanmıştır. 1950’lerde yine Kemal Özcan’ın karton kapaklı -farklı çizgi romanların da yayınlandığı- bir albümüyle tek sayı olarak; ortaya çıkmıştır. 1950’lerin sonunda Tercüman Gazetesi sayfalarına günlük bantlarıyla konuk olan Mandrake, ayrıca 1965’de Bilge Şakrak’ın Red Kit dergisinde; 1968 yılı başında yine Bilge Şakrak tarafından yayınlanan Güneş adlı haftalık dergide ana karakter olarak boy göstermiştir. Ferdi Sayışman’ın çizdiği kapaklarla, orijinallerden kopyaladığı Mandrake kareleri bu kısa ömürlü dergide yayınlanmıştır. 1990’ların ortasında da Meydan Gazetesinde renkli günlük bantlarıyla basılmıştır.
Mandrake, kendi başlığını taşıyan en uzun süreli serisine Sezen Yalçıner’in sahibi olduğu Tay Yayınları logosu altında 8 Temmuz 1974 günü başlamıştır. Haftalık fasiküller halinde okuyucuyla buluşan başlık, 1979 yılı başına değin bu tempoda yayınını sürdürmüştür. İlk ortaya çıkışında bir süre sonra iade fasikülleri ciltlenerek yeniden okuyucu ile buluşan Mandrake sayılan bu tarihten itibaren on beş günde bir çıkan ciltler halinde yayınlanmaya başlamıştır. Tay, Mandrake serisini 160’lı sayılarda ve 1982 yılında durdurmuştur. 1988 yılı içinde ‘süper albüm’ adı altında yeniden bu yayınevi logosuyla satışa sunulan ciltleri de yaklaşık bir yıllık bir yayın periyodundan sonra bitirilmiştir. Böylece Sihirbazlar Kralı’nın Türkçe konuşma süreci kendi başlığını taşıyan periyodik dergiler kategorisinde sona ermiştir.
Konunun Orijinali: Çizgi Diyarı