Membranöz nefropati (MN), ışık mikroskobunda kapiller duvar kalınlaşması, IF’da kapiller duvarda IgG ve C3 için granüler boyanma ve EM’nda subepiteliyal depolanmayla karakterizedir. Erken dönemde IM veya IF’da belirgin değişiklikler olmayabilirken, EM’nda subepiteliyal depolanmaların erken dönemde bile gösterilmesi, tanı açısından büyük fayda sağlayabilir.
MN’li hastaların yaklaşık %70-80’inde tip-m fosfolipaz A2 reseptör antikorları (anti-PLA2R) ELİSA yöntemiyle gösterilebilmektedir. Sekonder MN’li hastalarda bu antikorlar genellikle bulunmaz.
Anti-PLA2R seviyeleri proteinürinin derecesiyle ve hastalığın aktivitesiyle korelasyon içerisindedir. Bu Rituximab tedavisini takiben proteinüriden daha önce kaybolmaktadırlar. Yani immünolojik remisyon önce renal remisyon daha sonra olur.
IF’la renal biyopside PLA2R ekspresyonundaki artışın gösterilmesi dolaşan antikorlarla korelasyon göstermektedir ve belki de daha sensitiftir, çünkü bazı seronegatif hastalar dolaşan antikorlar kaybolduğunda bile, IF’da hala glomerüler PLA2R gösterebilirler.
Transplantasyon sonrası 4 ay içerisinde tekrarlayan PLA2R ilişkili MN’li hastaların çoğunluğunda anti- PLA2R antikorları pozitiftir.
2009 yılından beri gündemde olan anti-PLA2R, ilerleyen çalışmalarda MN için patognomik olarak sınıflanmaya başlanılmıştır.
Dolaşan anti-PLA2R antikorlarını oluşturan ve de subepiteliyal depolanmada bulunan esas IgG alt grubu IgG4’tür. IgG1 altsınıfının erken dönemlerde IF’da sıklıkla dominant olduğu gözden kaçmamalıdır.
Membranöz lupus nefritinde ise IgG1, IgG2, IgG3 IF boyamada predominanttır.
Maligniteyle ilişkili sekonder MN’de ise IgG1 ve IgG2 predominant olma eğilimindedir.
IgG4 ilişkili hastalıkla MN arasında ilişki kurulmaktadır. IgG4 ilişkili hastalıklı hastaların yaklaşık %50’sinde tübulointerstisiyel nefrite MN eşlik etmektedir. IgG4 ilişkili hastalığa bağlı glomerüler immün depozitler de primer olarak IgG4’tür ancak IF boyamada anti-PLA2R negatiftir. Üstelik dolaşımdada anti-PLA2R tespit edilmemiştir.İdiyopatik MN’li hastalarda %2-5 oranında trombospondin tip 1 domain-containing 7A (THSD7A) isimli bir antikor da tanımlanmıştır.
Kaynak kitap: