öyle çok tembihledim kendimi, bilmiyorlar.
yürürken etrafına bakma diyorum.
çirkini gümüş kapta sunuyorlar ,
sen beyhude işlere dalma diyorum.
fakat fayda etmiyor bunca tembihler,
aniden ayaklanıyor içimden bir nefer
uzaklardan kaçarken yakınımda türemiş,
bir beyhude bakışa takılıyorum.
ve susuşa takılıyorum, gözlerimi kurtarıp,
küflü odaların duvar diplerine çöken.
dilimin ucunda, tek kelimelik kırgınlık,
bu beyhude susuşa katılıyorum.
bu bakışlar beyhude , tüm susuşlar beyhude.
beyhude duygulara verilmiş tüm adlar.
hayat elbisemde tüm dikişler sade de
bir tek beyhude nakış takınıyorum.
çok uğraştım oysa, iç yollarımı düzledim,
üzerine asfalt döktüm ve evler imar ettim..
şimdi izinsiz bir güç, bir üst düzey yürüyüş,
kentlerimi bombalıyor, yıkılıyorum.
mevsimler değişiyor, gönül atmosferimde,
mütemadiyen rüzgara kapılıyorum.
yanmak mı donmak mı, hangisi var özünde?
ben ikisi arasında tutuluyorum.
bu zıtlıklar beyhude , tüm korkular beyhude
beyhude nesnelere verilmiş tüm adlar.
yapayalnız kalırken çıktığım her seferde,
bir beyhude telaşa kapılıyorum..
ferimah.