Haritalardaki sınırların ne kadar mahkumuysak, zihnimize çizilmiş sınırların daha çok mahkumuyuz. Cetvelle çizilmiş sınırlar gün geliyor kalbimizin sınırları haline de geliyor.
Daha ötesi için atmayan bir kalbiniz varsa daha fazlasını da hayal edemiyorsunuz.
Sınırlarını ırkın ve dilin belirlemediği bir medeniyetin mirasçılarıyız oysa.
Yoksa nasıl açıklayabiliriz Çanakkale’deki mezar taşlarını? Halep’ten, Saray Bosna’dan, Rakka’dan, Kudüs’ten, Beyrut’tan, Gazze’den, Kosova’dan, Şam’dan, Hama’dan gelmiş ve omuz omuza savaşmış olmalarını nasıl açıklayabiliriz?
Şimdi birilerinin “kardeşim değiller” deyip yüz cevirdiği, aşağı gördüğü kim varsa dedelerinin kanı var bu topraklarda.
“1920 öncesi beni ilgilendirmiyor” diyecek kadar köksüz kalmışsan, zaten Anadolu’ya yabancısın ve söylenecek başka sözleri hakediyorsun demektir.
Halil İbrahim