Askima tutsak yasadim
Bu zamana kadar
Anahtarini istemedim, senden
Demir parmakliklarin.
Gardiyandi, gözyaslarim,
Hayal denizi camima vurdu, dalgalarini
Bilemezdi, vurdugu dalgalarin
Sizdigini pencere kenarlarindan.
Yani hayaller bile bana zararliydi.
Kim bilir, belki bir gün af çikar,
Bu askta tutsak olmak yerine,
Bileklerimden çözülür, sensizligin kelepçesi
Belki de hep burada kalir,
Sonunda dayanamaz ruhum ve bedenimden firar eder.