Korkmanın bizi nelerden koruduğunu, neden gerekli olduğunu konuşarak korkunun her köşesini aydınlattık!
Yazar Gözde Erserçe Özateşler
1977 yılında doğdum. 1999 yılında Boğaziçi Üniversitesi Psikoloji Bölümü’nden mezun oldum. 13 yıl bankacılık sektöründe eğitim ve insan kaynaklarında çalıştım. Nisan 2007’de evlendim. Temmuz 2010’da çok beklediğim oğlum Ömer doğdu, Haziran 2012’de ise hiç beklemediğim kızım Rana doğdu. Kızımın doğumundan sonra yeniden işe dönsem de 60 yaşıma geldiğimde kapımı çalacak oğlumla kızımla kuracağım muhabbettin bağı ağır bastı ve işimden ayrıldım. İki yıldır tam zamanlı anneliğimin yanı sıra zaman zaman evden işe alım projeleri yapıyorum. Bunların yanı sıra 2004 yılında İstanbul Psikodrama Enstitüsü’nün Yardımcı Psikodramadist programını bitirdim, umarım bir gün ileri düzey programını da tamamlarım. Anneliğimin en takıntılı yanı yemek (tatil köyünde yoğurt mayalamışlığım var;), bu nedenle mutfakta vakit geçirirken çok eğleniyorum.
Anne oldu ve artık lisede hayalini kurduğu kariyere sahip olamayacağından emin!
Kariyer mi? Çocuk mu? Çok da anlamlı bir karşılaştırma gibi gelmiyor. Yıllar sonra emekli arkadaşlarınızla buluştuğunuzda o havalı titrimizden değil...
Bu kurabiyeleri hazırlayın, buzdolabına koyun, çocukların okuldan gelmesine 20 dk kala fırına atın ve evin içini kaplayan o kokularla neşe her yanınızı sarsın...
Çocuklardan sonra yıllar daha mı hızla akıp gidiyor yoksa günlük meşgalenin yoğunluğu ile takvim yapraklarını takip edememenin ters orantısı mı bu yaşadığımız
Anne baba çocuklarının mutlu olup olmadığını gerçekten biliyor mu?
Aldığım telefonla dünyam başıma yıkılmıştı... Terkedilmiştim, hem de ansızın...
Çocuklardan biri ağlamaya başlar. Tüm çocukların bakışları üzerindeyken, öğretmen ciddi bir ses tonu ile “Sen artık bebek değilsin.” der.
Bu soruların cevaplarında kendinizi bulacaksınız. Garanti ediyoruz.
Sanat etkinlikleri aynı zamanda toplumsal olayların paylaşımı için bir araçtır.