Uyandığında henüz kendine gelemediği için büyük bir şaşkınlıkla etrafına bakındı. Neredeyim ben diye sordu kendi kendine, gözünü açmak için bir zaman zorladı kendini, gözünü azıcık açar gibi oldu ama zihni hala uykudaydı. E olmasın mı? İki gün süren yolculukta arabası'da arızalanınca bu dağ başı yol kenarı oteli'ne kendini dar atmıştı ve odayı tutmadan önce tamirciye arabasını teslim etmiş ondan sonra resepsiyondaki papyonlu resepsiyonist çocuğa tuhaf tuhaf bakmıştı. Buyrun diyince kendini hemen toparlayıp sanki arabasında eşyasını unutmuş'ta alıp geri gelecekmiş gibi bir hamle yaptı ama, neden sonra vazgeçti. Birine benzetti görevliyi, çok eskilerden birine, üzerinde durmadı zaten çok yorgundu odasını tuttu ve hemen uyudu. Sabah olmuştu ama o daha uyanamıyordu, bir an hiçbirşeyi hatırlayamadı. Yavaş yavaş zihninin sisli puslu köşelerinde çözülmeler başladı, gözlerini ovcaladı ve daha dikkatle bakınıp etrafına geceyi, yerleştiği odayı, herbirşeyi anımsadı, buna çocuklar gibi sevindi.
Yatağından doğruldu,kalktı ve kenarlarından olanca gücüyle içeriye sızmaya çalışan insanın gözlerini adeta kör etmeye çalışan güneş ışıklarına doğru yürüdü, perdeyi çekti pencereyi açtı. Büyük gürültüler çıkararak homurdana homurdana geçen kamyonları gördü önce, sonra otobüsleri, otomobilleri...
Herkes büyük bir telaşla yerine ulaşmak istiyordu, Kemal'de öyle. Toparlandı aşağı indi,kahvaltı sordu görevliye,görevlinin gösterdiği lokanta'ya gitti ve karnını güzelce doyuru önce, sonra bahçeye çıktı e biraz temiz hava iyi gelir dedi kendine, birde arabaya bakarım ki usta ne yapmış?
Bahçeye cıktığında gece farkedemediği güller öyle güzel görünüyor ve sabahın ılgın ılgın serinliğinde öyle güzel kokuyorlardı ki, aklına yıllar önce gül zamanı yaşadıkları geldi.
''Doğup büyüdüğü yerde evler tek katlı ve bahçeliydi. Herkes birbirini tanır, özel günler ikramlardan geçilmez,küçükler büyüklerini sık sık ziyaret eder hal hatır sorarlar, e büyükler de herkesin büyüğü kabul edildiği için kapısını, sofrasını esirgemeden açarlardı.''
Boynunu büktü, gözünden belli belirsiz bir yaş süzüldü, sonra hemen kendini toparlayıp eşyalarını aldı ve arabasına bindi.
Yola koyulur koyulmaz güllerin kokusunu duydu yeniden genzinde ve gözlerinin önünden onu böyle hüzünlere boğan yaşanmışlıkları geçmeye başladı.
Babası Ali uzun boylu, kara yağız bir adam'dı. Küçük büyük herkesle kucaklaşır,kimseye kibirlenmezdi. O'nu tanıyan herkesin Ali amcasıydı o. Mahallede bir olay mı, problem mi var, o'na danışılır, çözüm yollarının taşları onun önerileriyle örülürdü...
email@example.com