İbadethanede din görevlisi vaaz veriyormuş. İnsanların eften püften sebeplerle birbirlerini kırdıklarını, birbirlerine zarar verdiklerini, darıldıklarını hatta düşman bellediklerini; bunun her türlü inanca ve toplumsal barışa aykırı olduğunu anlatıyor, insanların bilhassa böyle bir günde birbirlerini kucaklamaları gerektiğini söylüyormuş.
Kendisine bakan pişman bakışları fark edince hızını alamamış ve “Söyleyin bakalım kim kırgın olduğu, darıldığı, hatta düşman bellediğini bütün kalbi ile affediyor?” diye sormuş. Bir kaç parmak kalktığında da kızıp “Hadi hadi bakalım bugün af etme günü” diye ısrar etmiş. İbadethanede bulunan bütün parmaklar kalktığında da “Ha şöyle aranızda hiç af etmeyen kalmadı değil mi?” diye sormuş. İşte o an kadınların oturduğu yerde bir parmak kalkmış. Herkes şaşkınlıkla kafasını çevirmiş ve kim olduğuna bakmış. Çok yaşlı ufak tefek sevimli bir kadın; “Yok ki” demiş “Benim düşmanım yok ki”
Din görevlisi heyecan içerisinde kadının ayağa kalkmasını rica etmiş. “Lütfen kendinizi tanıtın, işte örnek bir insan” demiş. Kadın tek kelime ile “Ben Nelly” demiş.Din görevlisi kadına sormuş “Kaç yaşındasınız Nelly?” Kadın “108 ” demiş. Tabi bütün ibadethane şaşkınlık ve neşe ile kadına dönmüş. Din görevlisi işte o an coşku ile “Bakın işte örnek bir insan 108 yaşında ve hiç düşmanı yok. Kim bilir bize anlatacak ne kadar güzel bir hayata bakışı vardır” sonra tekrar Bn.Nelly’e dönerek ” Nasıl oldu da hiç düşmanın yok Nelly? “diye sordu. Nelly sırıttı ve dişlerinin arasından “Haspaların hepsi öldü de ondan” demiş.
Haber Merkezi