Minimalizm’i basitçe, insana değer katmayan veya bir amaca hizmet etmeyen her türlü şeyden uzaklaşması olarak tanımlayabiliriz. Peki gerçekten minimalizm felsefesinin temeli neye dayalıdır?
Temelinde ihtiyaçlar yatan bu kavram herkes de farklı algılar yaratabiliyor. İnsanlar bu felsefeyi mahrum kalmak ve kısıtlanmak olarak düşünebiliyorlar, fakat tam tersi minimalizm insana özgür olmanın yollarını sunuyor. Yaşadığımız bu tüketim çağında, insanlar her yönden ne kadar çok o kadar iyi fikrine empoze edildi. Dışarıda akan ve sürekli gelişen bir dünya varken durup nefes almak, yaşadığını hissetmek imkansız hale geldi. Yaşama amacımız da bunlarla beraber yeniden şekillendi, mutluluktan ziyade amaç, ev veya araba satın almaya dönüştü. Neyin önemli olup olmadığına biz değil, sistem karar vermeye başladı. Bu nokta da sorulması gereken soru, kendimizden bile bu kadar çok şey feda edebiliyorken, fazlalıkları hayatımızdan neden çıkartamadığımızdır?
Sahip olduğumuz şeylerin hayatımız da vazgeçilmez bir yeri olduğuna inanarak, bu akıntıda sürükleniyoruz. Oysaki bunların hepsi bir yanılgıdan ibaret. Paraya olan bakış açınızı değiştirerek, özgürlüğünüzü satın alacak unsurları hayatınızdan uzaklaştırarak, daha kaliteli bir yaşam sürebilmek mümkün. Kendinizden feda etmek değil, ihtiyaçlarınız doğrultusunda önceliklerimizi bilerek yaşamak denilebilir.
Tabi ki herkesin yaşadığı hayat aynı olmadığı gibi minimalizm kavramları da aynı olmuyor. Milyarlarca insanın yaşadığı bu dünya da bireyleri aynı olarak değerlendirmek mümkün değildir, bu yüzden de minimalizm kavramında keskin çizgiler yoktur. Bireylerin hayatlarında uyguladığı minimalizm, kendi ihtiyaçları ve hayat düzeni üzerine kuruludur. Tek bir tipi veya kuralı yoktur. Aynı zamanda minimalizm sadece somut olan şeyleri hayatımızdan çıkarmak değildir. Zihinsel olarak da bunları yerine getirebilmektir. Belirsiz, sonu olmayan düşünceleri hayatımızdan uzaklaştırarak, ruhsal olarak daha huzurlu olmaya atılan bir adımdır.