Biga Kaymakamı Sn.Fatih Genel, KAFKAS KILICI Konuk Yazar
Biga Kaymakamımız Sn. Fatih GENEL’in makam odasının duvarını süsleyen, kimin kaleme aldığı bilinmeyen “Kafkas Kılıcı” başlıklı yazıyı kaymakamımızın izniyle yayınlıyoruz. Günümüzde pek bilinmeyen, unutulmuş olan, çeliğinin özelliği, keskinliği, işçiliği ve hafifliğiyle dünyada eşi benzeri olmayan bu kılıcı, Sn. Fatih Genel’in verdiği müjdeli haber ve geçekleştirdiği proje ile herkesin bilmesi, öğrenmesi, dünyaya tanıtılması sağlanacak.
Biga Kaymakamımız Sn. Fatih Genel’e okçuluğun tanıtımını tüm Türkiye’ye duyurduğu, öncü olduğu gibi, “KAFKAS KILICI” için de yürüttüğü çalışmalarında kolaylıklar ve başarılar diliyoıruz. Okunduğunda insanın tüylerini diken diken eden yazıyı paylaştığı için teşekkür ediyoruz.
KAFKAS KILICI
Uzak diyarlardan gelen yabancı sordu. Ey Kafkasyalı sen heybetli bir adamsın, lakin taşıdığın o kısa ve çelimsiz kılıç sana yakışmıyor. Hangi akla uydunda yaptın bu kılıcı?
Bana bu kılıcı yapmamı şu gördüğün yüce dağlar öğretti. Sen bu toprakların sahibi ve koruyucususun. İzin ver de seni koruyalım dediler. Ardından bana kendi içlerinden yaşlı olan ağaçları odun olarak verdiler. Odunları topladım ve güneş kadar sıcak bir ateş yaktım. Sonra dağlar demire seslendiler Ey sert ve biçimsiz demir, git ve kendini kardeşimizin maharetli ellerine bırak, ama sakın ona isyan etme lakin o seni biçimsiz halinden kurtarıp bir milletin ve bizim simgemiz yapacak.
Demir dağların sözünü dinledi hiç sesini çıkarmadan kendini benim ellerimi bıraktı. Ben de onu yaktığım ateşe attım. Ardından ateş dile geldi. Ey Kafkasyalı bu demir benim sözümü dinlemiyor, bana itaat etmiyor, dağlara söyle nehirlerindeki suyu sana göndersinler, bunu ilacı sudur dedi. Şaşırdım ve sordum ateşe. Ey Kudretli ve kızgınlığıyla kimseyi yanına yaklaştırmayan ateş. Senin en büyük düşmanın su değimlidir? Neden düşmanından yardım istersin?
Bak evlat dedi. Bu dünyada sizin erkekleriniz bana kadınlarınızda suya benzer. Kadınlarınız o su kadar sakin, berrak ve temiz değil mi? Lakin onlardan olan erkekleriniz, neden benim gibi kudretli ve yenilmezdirler hiç düşünmez misin? İşte bizde suyla senin annenle baban gibiyiz. Dağlar ateşle konuştuklarımızı işittiler, yamaçlarından bana suyu gönderdiler. Ve şöyle dediler. Ey Kafkasyalı o demir sana kızmıştır ona sana gönderdiğimiz suyla sakinleştir. Ama sakın ona haddinden fazla boy ve en verme yoksa sana itaat etmez. Eyer bu söylediklerimize uyar ve sadık kalırsan bizim olduğumuz hiçbir yerde yenilmezsin. Dağların ve ateşin sözüne uygum ve demiri suya bıraktım. Demir dile geldi. Ey Kafkasyalı benim adım artık çeliktir. Senin beni o biçimsiz ve kanalık halimden kurtarıp, şu gökyüzünde asılı duran güneş kadar parlak, bakışların kadar keskin kıldın. Artık biz seninle kardeşiz sana ve bu dağlara sonsuza kadar sadık kalacağım, senin düşmanın benimde düşmanımdır.
Daha sonra dağlara ateşe ve suya selam vererek yola çıktım. Aradan yıllar geçti ve bir sabah dağların sesini işittim. Ey Kafkasyalı neredesin? Düşman yamaçlarımı çiğniyor, bize verdiğin sözü tutmayacak mısın? Hemen atıma atladım. Dağların yardımına koştum ve düşmanlarımla karşılaştım. Onlar bana uzun ve heybetli kılıçlarını göstererek; “O küçücük bıçakla mı bize meydan okuyorsun” dediler. Benimle dalga geçtiler. Hiç düşünmeden atımı üzerlerine sürdüm, onlar da heybetli kılıçlarını çektiler, ama her savuruşlarında ya bir ağaca, yada bir dala çarpıyordu. Tek bir yara almadan hepsini hakladım. İşte o gün anladım dağların bana ne demek istediğin. Benden sonra gelecek olan neslim bu çeliğe türlü isimler takacak, türlü savaşlara katılacaklar ama şuna eminim ki bellerinde bu çelik ve arkalarında bu dağlar olduğu müddetçe hiçbir zaman yenilmeyecekler.
Bu hikâyeyi yazmamın sebebi şuydu. Can vatanımızda gözü olanlar bize şöyle soruyorlar. Sizin ordunuzun kaç askeri, kaç tane ağır silahı var ki bize kafa tutuyorsunuz; Benden bu soruya yanıt olarak, belimizde ki kamaya bakmalarını ve dağlarımızdaki ağaçları saymalarını öneriyorum.
Gemiler Geçiyor Gözlerimin Önünden, İçlerinde Bir Sürü İnsan…..
Halkımı Bilinmeze Götürüyor, Belki Birgün Geri Dönerim Umuduyla…