Merhaba dostlar, nasılsınız? Keyfiniz yerindedir umarım. Eğer modunuz düşük, keyfiniz falan da yoksa dert etmeyin sizin keyfinizi, modunuzu tavan yapacak müthiş bir konu var elimde çünkü şimdi öyle bir yazı yazacağım ki içinizdeki umut kelebekleri bir bir çoğalmaya, ruhunuzu gıdıklamaya başlayacak.
Dostlarım size öncelikle birkaç şeyden bahsetmek istiyorum. Biliyorsunuzdur ki, başarı kimsenin kapısını çalıp, “hadi, beni elde et” demiyor. Herkesin dilinden düşmeyen şu nasihatler de var ya hani, “Başarı, çaba ister; emek ister; azim ister vs.”, evet başarı bunların hepsini ister, ama asıl konu biz onu istiyor muyuz ya da ne kadar istiyoruz? Şüphesiz ki herkes başarılı olmak ister ama yine şüphesizdir ki, bunun için çok az kişi çabalar. Ben de dahil istisnasız herkes bir gün uyandığında hayallerine kavuşmak ister. Ama yine o herkes bilir ki, öyle olmayacak arkadaşlar, bunu hepimiz öğrendik. Er ya da geç fark etmez. Herkes çabalaması gerektiğinin farkına vardı, varacak. Ha tabi başarıya giden yol da sadece çaba, emek azimden geçmiyor. Karşınıza birçok engel çıkacak. Azminizin yetersiz kaldığı, çabalarınızın boşa çıktığı, emeklerinizin karşılığını alamadığınız günleriniz olacak. İşte o zaman sadece inancınız sizi o boşluktan çekip çıkarak. Öyle zamanlardan geçeceksiniz ki “Tamam ya bu kadar, olmuyor işte. Yapamıyorum boşuna uğraştım o kadar zaman” diyeceğiniz, tabiri caiz ise dibin bile dibinin olduğunu fark edeceğiniz zamanlar da gelecek işte böyle zamanlarda yapacak tek bir şey kalıyor. İnançlı olmak! Öyle bir sarılacaksın ki yüreğinin derinliklerine işlemiş inancına, hiçbir engelin seni yıldırmayacağını anlayıncaya kadar. Başarı böyle edilir arkadaşlar. Ne sadece emek vermek yeterlidir ne sadece çaba sarf etmek, ne de sadece azmetmek. İçinizdeki inancınız, umudunuz olmadığı takdirde okyanustaki küçücük bir balığa benzersiniz. Ne kadar azimle çabalarsanız çabalayın, istediğiniz kadar emek verin. Sonunda ya bir insana ya da bir köpekbalığına… Şimdi size öyle bir isimden bahsedeceğim ki, bu insan okyanustaki balık mı olmuş, oltadaki yem mi olmuş artık siz karar verin.
Kahramanımızın ismi ROBERT DOWNEY JUNİOR,
Hemen hemen hepimizin tanıdığı çok yakından takip ettiği ve çok başarılı işlere imza atmış ünlü bir aktör. Kimilerimiz filmlerden tanıdığı isim olan RDJ, “IRON MAN ya işte şey TONY STARK pardon SHERLOCK HOLMES yok yok CHAPLIN’i oynayan adam işte o değil mi?” gibi sorularla ne kadar önemli yapıtlarda yer aldığını gördüğümüz canımız ciğerimiz oyuncumuzun hayatı sanıldığının aksine hiç kolay olmamış. Gelin RDJ neler yaşamış, hep beraber bir göz atalım!
4 Nisan 1965 yılında Newyork Manhattan’da dünyaya gözlerini açan RDJ, babasının ismini almıştır. Babasının prodüktör ve yönetmen, annesinin dansçı ve şarkıcı olduğu büyüdüğünde de yazar olacak ablasını da göz önünde bulundurursak güzel bir aileye doğmuştur aslında, yani en azından tablo öyle duruyor değil mi?
Robert Downey Jr küçük bir çocukken oyunculuğa başladı. 1980’lerde Saturday Night Life kadrosunda oyunculuk yaparken ilk olarak,1970 yılında babasının çevirdiği Pound adlı filmde küçük bir rol alarak sinema kariyerine başladı. Daha sonra asıl ününü elde ettiği 1987 yapımlı Less Than Zero isimli filmde canlandırdığı uyuşturucu bağımlısı genç rolü ile gözle görülebilecek güzel bir performans sergiledi. RDJ başarı basamaklarını tek tek çıkarken hayatının ileriki döneminde yaşadığı uyuşturucu bağımlılığı sorunu maalesef ki başarılarını gölgede bıraktı.
Robert, babasından yana şanslı değildi; ne yazık ki bu kimsenin değiştiremeyeceği bir şeydi, kendisinin bile. Ama değiştirebileceği bir hayatı vardı. Kimi zaman düşe kalka yalpalaya yalpalaya kimi zaman hızlı koşar adımlarla öğreneceği, yaşayacağı çok şey vardı. O da düşe kalka, bile yanıla ne varsa öğrendi, yaşadı. Hayata karşı yanıldı, yenildi kimi zaman yendi. Ama o hiçbir zaman inancını kaybetmedi. Belki birçok defa yenildi ve sonra tekrar yenildi ama hep düştüğü gibi kalktı ve bir daha denedi…
“Less Than Zero filmine kadar çalışma saatleri dışında ve hafta sonu uyuşturucu kullanıyordum. Sete bazen akşamdan kalma geliyordum. Less Than Zero filmiyle her şey değişti. Uyuşturucu bağımlısı bir adamı oynuyordum ve bu rol bana çok uygundu. Karakter benim abartılı halim gibiydi. Sonra işler değişti ve ben karakterin abartılı haline geldim. Bu durum sürmesi gerekenden çok daha uzun sürdü.”
Ne yazık ki Downey’nin oynadığı roller gerçek hayatını yansıtıyordu. Küçük Robert’ın uyuşturucuyla tanışması da ne yazık ki çok erken bir vakitte olmuştur. Babasının uyuşturucu bağımlısı olması nedeniyle uyuşturucularla haşır neşir olmak durumunda kalan Robert Downey Jr. 9 yaşına geldiğinde esrar bağımlısı olmuştu. Çünkü babası 8 yaşına geldiğinde Robert’a esrarlı bir sigara uzatarak bilmeden de olsa zamanla oğlunun uyuşturucuya olan bağımlılığına zemin hazırlamıştı. Hayatının ileriki dönemlerinde 11 yaşındayken annesi ile babasının ayrılmasının ardından, uyuşturucu kullanan Robert’ı hiçbir okul kabul etmemiştir. Robert’ın durumu zamanla daha kötü bir hal almıştır, uyuşturucuya olan bağımlılığı yetmezmiş gibi alkole düşkünlüğü de onun için bir o kadar zorlaştırmıştı hayatı.
1996 yılının ağustos ayında trafik kontrolü sırasında alkollü trafiğe çıkma, kokain, eroin ve mermi dolu bir tabanca bulundurma suçundan ilk kez tutuklanmıştır. Sürekli uyuşturucu testi ve tedavi görmesi şartıyla serbest bırakılmıştır ve 1 yıl sonra yine aynı sebeplerden dolayı tutuklanmış ve 6 ay hapis yatmıştır. Ama neyse ki geç olsun güç olmasın derler ya! O hesap işte bizim kahramanımız da 2000 yılında bu bağımlılığından tamamen kurtuldu ve yarıda bıraktığı basamakları bu sefer koşar adımlarla çıkmaya devam etti. Şimdi de hepimiz biliyoruz ki hem gönlümüzde hem dünya sinemasında RDJ’nin şüphesiz apayrı bir yeri var.
Çünkü, o kendisine olan inancı ve hiçbir zaman kaybetmediği umudu ile uçurumunda kaldığı hayatına kırık bir daldan sımsıkı tutundu ve 7’den 70’ e tutunmaya çalışan herkese çok güzel bir örnek oldu.