DENIZ FENERININ ASKI
Bir Denizfeneri.. Okyanusla sonsuza dek komsu.
Okyanusun mu ona daha çok ihtiyaci var yoksa,
denizfeneri mi okyanus için vazgeçilmez bir sevgili?
Gündüzleri, denizfeneri isyanlarda... Çünkü yanibasindaki
biricik sevgilisi gözlerinin önünde günesle ihtirasla sevismekte.
Hep gece olsun ister, sevgilisi ona kalsin, yalniz onda bulsun
gecedeki renginin güzelligini... Denizfeneri, küçücüktür okyanusa
göre ama günesin askindan daha büyüktür aski okyanusa...
Geceleri ise denizfeneri, mutluluklar pesindedir, gecenin esrarengiz
sessizliginde. Her isik turunda çildirir denizfeneri zevkten, adeta
danseder okyanusun en uzak noktalarina uzanarak. Daha gerçektir
denizfeneri, gece sadece o ve okyanus vardir sinirli görüs gizliliginde.
Gündüzleri denizfeneri bir hiçtir bütün aldatmalara sahit olarak.
Günes ise gece olunca bu hissi göremez.. Gece, denizfeneri ile
okyanusun askinin dansedisine günes sahitlik yapmaz..
Gün bitiminde ve baslangicinda teslim ederler sevgili
okyanuslarini birbirlerine günes ve denizfeneri.
Günesin okyanusla arasina giren bir engel
vardir kimi zaman, bu iskencedir günesi küçülten.
Bulutlardir, bu hain, gündüz askinda günese okyanusu
göstermeyen. Günes ise tüm gücüyle savasir okyanusa ulasmak
için. O kadar yaklasir ki, bulutlara bulutlar, yogunlasir, yogunlasir
ve gökyüzü aglamaya baslar okyanus hasretinden hesapsizca titrer.
Okyanus bütün damlalari özlemle kucaklar, her damla onu günesine
daha çok yaklastirmaktadir. Gökyüzü aglar, aglar ta ki son damlasi
bitene kadar. Okyanus damlalarla büyür büyür büyüklügüne daha
hacim katarak askinin sevgi damlalariyla. Bilmezdi okyanus,
her yagmurla sevgisini ona iletmek isteyen bir günesinin
oldugunu. Her yagmur yagdiginda okyanus kizar
günesine gündüz onu terkettigini düsünür,
hirçinlasir, dalgalanir öfkesinden bilemez
günesinin ona ulasmak için savastigini.
Intikamini denizfenerinden alir okyanus,
onun neden gündüz sevgilisi olmadigini defalarca
kamçilayarak sorar denizfenerine. Dalgalarini büyütür,
cevap alamayinca denizfenerinden.. Denizfeneri onu teselli
edemez, çünkü o sadece gece vardir gerçek gecededir onun için.
Aglayamaz denizfeneri, aglamayi deliler gibi istesede, gözyaslari
yoktur, ulasmak istesede ulasamaz gündüz sevgilisine.
Çaresizdir denizfeneri, sadece bir dilek geçirir içinden
rüzgarâ yalvarir "bulutlari kaçir buradan" diye,
günesin çikmasi sevgilisine sevgi dolu
isiklarini göndermesini diler.
Okyanusunun mutlulugunu ister
hesapsizca... Çünkü tek mutlulugu budur
denizfenerinin. Aglayamaz, gündüz ona ulasamaz,
konusamaz hislerini okyanusuna. Her okyanusun
sahilinde bir denizfeneri vardir.
Her gece denizfenerleri gemilere okyanusa olan
askini haykirirlar, ümitsizce, yarinlarini hiç düslemeden...
Ve her gece hikayelerini anlatmak için
gemileri beklerler sonsuz gecelerde...