Mümtaz İdil: Murat Bardakçı Eyfel’i yıkıp avm yapar mı ?
Fazıl Say’ın Türkiye için ne kadar önemli bir sanatçı olduğunu tüm çağdaş insanlar kabul ediyor. Her yıl aksatmadan, Antalya’da örneğin, “piyano festivali” düzenleyen ünlü piyanistimiz, büyük bir özveriyle konserlerini de sürdürüyor.
Ancak, gün geçmiyor ki, Fazıl Say ile ilgili olarak bir sataşma, bir kovuşturma, bir bulaşma, aşağılama yazılıp çizilmesin.
Ona tüm Türkiye’nin sahip çıkması gerek.
Yalnızca Çin’de 5 milyondan fazla kişinin piyano çaldığını düşünürseniz ve bunu dünya ölçeğinde tahmini bir rakama çekerseniz, bu kadar piyanistin arasında dünyada bir numaralarda olmanın ne demek olduğu kendiliğinden ortaya çıkar.
NAZIM HİKMET GİBİ
Fazıl Say üstün bir yetenektir ve Türkiye’nin yetiştirdiği nadir sanatçılardan biridir. Bence 111. Doğum yıldönümünü 3 Haziran’da kutlayacağımız Nazım Hikmet ayarındadır, Ömer Hayyam gibidir ve Yunus Emre kadar insancıldır.
Yalnızca sanatçı olarak da kabul etmek yanlıştır Fazıl Say’ı. O aynı zamanda Atatürk ilkelerine bağlı, çağdaş dünyaya yakın ve aydınlık bir yüzdür. Türkiye’nin onurudur. Vazgeçilmezidir.
Türkiye, onlarca yılda bir ancak böyle bir yeteneği yetiştirebilmekte, ülkemizdeki mevcut iktidar da onu bu ülkeden kovmaya çalışmaktadır.
Çok sesli müziğin en ufak tınısını duyduklarında “gıy gıy” benzetmesiyle aşağılamaya çalışan “bademlerimiz”, baleyi de erotik bir gösteri olarak gördüklerinden, ellerinden geldiğince sahne sanatlarını geri dönülmeyecek biçimde silmeye çalışmaktadırlar.
YENİ OLAN HER ŞEY GÜZEL Mİ
Batı toplumlarında sanata büyük yer, maddi pay ve destek verilirken, bizde toprağın altından çıkan paha biçilmez tarihi eserler “çanak-çömlek, çatal-kaşık” muamelesi görmektedir.
Yeni olan herşeyin en güzel olduğu iddiasındadır bu sanat düşmanları.
Bu yüzden Muhsin Ertuğrul Sahnesi’ni, Emek Sineması’nı, AKM’yi yıkarlar, yerine AVM yaparlar. “Ne var, derler sonra, eskisinden daha güzel, daha iyisini yaptık…”
Ne yani, Fransızlar, Paris’in simgesi olan ve artık dünyanın bodur kulelerinden biri sayılan Eiffel kulesini yıkıp, yerine iki misli uzunlukta bir kule dikemezler mi?
Elbette dikerler…Altına AVM bile yaparlar isterlerse.
Ama adı artık Eiffel olmaz ve bir dönemi simgelemez.
Luvre müzesindeki “çanak-çömlekleri” boşaltıp, yerine Verona kristalleri de koyabilirler.
Biz de Topkapı’yı boşaltıp, Paşabahçe ürünlerini yerleştirebiliriz.
Muhsin Ertuğrul Sahnesi de, Emek Sineması da ve Türkiye’nin değişik bölgelerinde yıkılıp da “yenileştirilen” tüm tarihi eserler de yerine bir daha konamayacak birer simgedirler.
Oralarda ilkler yaşamıştır, anılar vardır, ter ve gözyaşı vardır. Yeni yapılan hiçbir sahne, salon onların yerini tutmaz, tutamaz.
Gelin de anlatın bunu…
BARDAKÇI’YA CEVABI
Fazıl Say’dan başladım, onun kendi blogunda Murat Bardakçı’ya verdiği cevabı tümTürkiye’nin okuması ve bu büyük sanatçımızın sıkıntılarını paylaşmasını istedim.
Çağdaş dünyaya elini uzatmış, Atatürk’ün çizdiği güneşli yoldan (sekterleşmeden ve onun adını uluorta kullanmadan) yürümek için Fazıl Say’a kulak vermek gerek.
Yalnızca kulak da değil; gönül vermek, cesaret vermek gerek. 75 milyon insanın içinde yalnız olmadığını hissettirmek gerek.
İşte onun kaleme aldığı duygusal ama fişek gibi yazı:
“SİZ KİMİN DEFTERİNİ DÜRÜYORSUNUZ MURAT BEY?
Daha yeni turneden döndüm.
Önce Almanya'da, sonra Cenevre ve Zürih'te tamamen dolu salonlarda konserler verdim. Münih'te, Süd Deutsche Zeitung gazetesinde çıkan eleştiride "Biz bugüne değin Münih kentinde böyle bir Çaykovski Konçertosu dinlememiştik, bambaşkaydı" yazıldı...
Ama bu yazıları bile ertesi gün unutmaktayım. Hayat korkunç hızlı...
Bu akşam evdeyim. Ender gördüğüm ve çok özlediğim kızım Kumru ile beraber film seyredeceğiz.
Yeni biten solo keman bestemi ("Cleopatra") kopistime email olarak yollayacağım.
Ve gecenin geç bir vakti de olsa, Nisan'da Berlin'de çalınacak olan yeni eserim "Alevi dedeler rakı masasında" üzerine çalışacağım...
(Bu çok derin bir konudur, Arif Sağ'ın bana anlattığı bir gerçek olaydan yola çıkan bir eser.)
Bugün evdeyim...
Bu akşam İngiliz kemancı Priya Mitchell bugüne değin pek çok kez çalınan keman konçertomu ("Harem'de 1001 Gece"yi) Belgrad'da çalacak.
Konseri dinlemeye bile gidemiyorum.
Yine bu akşam, dostum ve değerli meslektaşım Hüseyin Sermet, Londra'da önemli bir konser verecek.