

kasım patırtıları
ne kaldı malûm kasım kasırgasına
şunun şurasında diye başlayacak...
o mısraya ne kaldı?
şairsen; ömür dediğin...
sonu muamma üç-beş kırık aşk masalı
kağıtta yirmi-otuz kıtalık isyan
kırk-elli avuçluk çatlak alkış
bestesini düzmeli. güftesini yazmalı.
göz değil gök ağlatan o ağıda...
şunun şurasında ne kaldı?
bu kadar zor olmalı mıydı sevmek
bu kader yormalı mıydı
kalemi/ yüreği/ hevesi kırasıya dek
kıyasıya mı savaşmalıydı o kısacık şiirde
kayısıyla erik/ martıyla köpük
anayla çocuk/ sahiple köpek
ülkeyle toprak/ ahh... vicdan ile Hâk!
ya yan yana koyulmalı mıydı tabuta
naaş ile doyulmamış aşk?...................
şimdi kaç cenaze arabası görsek
evimizin önünden vakurla geçen
gözlerimize kâr bellemeliyiz yâr
ben kalbimi kalemimi sana bıraktım
sen ucuna vuslata dair bir kelâmı sar
papatyalar/ güller/ sümbüller ezmiş geçmişiz
kasımpatılardan gayrı şimdi bize ne kaldı?
JD