…okuldan çıkmış yorgun argın eve giderken, bir baktım bahçenin orta yerinde ahşap makara, rüya mı gerçek mi derken çığlık atar ve arabayı durdururum. Ne oldu demelerine kalmadan bir saniye beni bekler misiniz der (deli bu kız demelerine aldırmadan :)) soluğu ahşap makaranın yanında alırım.
Tesadüf ya bahçenin sahibi de benim velim olunca işim dahada kolaylaşır. Hocam bu sizin için kötü, yağmur yedi, tozlu paslı, biz size daha iyisini getirsek dese de, bulmuşum kaçırır mıyım hiç. Onu da isterim, ama bu da benim olsun deyince sağ olsun kırmadılar beni.
Bir kaç gün benim için güneşte kuruttular ve ben de eve getirince bir güzel zımparaladım, bazı rakamlar inatla geçmedi,
sonra şeffaf tekerlekli ayaklarını da sağolsun eşim taktı.
Sonra bir süre balkonda, sonra salonda derken oda oda gezdi durdu,
şimdilik salonumuzdaki karelerle baş başa bırakıyorum sizi…