Bence esas önemli korku kaynağı insanların yeteneklerine olan güvensizlikleri.
Acaba girişimci olacak vizyona sahip miyim ben?.. Yazar olmak istiyorum da yazabilir miyim ki?.. Bir kafe açmak istiyorum ama işletebilir miyim?.. Aslında hayatımın gerisi boyunca resim yapmak istiyorum ama resimlerimi satabilir miyim ki?..
Oysa herhangi bir alanda olağanüstü başarılı insanlara bakınca doğrudan işlerini ilgilendiren en temel yeteneklerden bile yoksun olduklarını sık sık görürüz.
Mesela bu yıl Nobel’e layık görülen Bob Dylan’ı düşünün.
Bilmiyorum aranızda Bob Dylan’ın sesini harika bulan kimse var mı? En sıkı Bob Dylan hayranlarınız bile bülbül gibi şarkı söylediğini iddia edemezler sanırım büyük ustanın.
Ben pek anlamam ama uzmanlara sorarsanız gitardaki yetenekleri de hayli kısıtlıymış Dylan’ın bu arada.
Peki bu iki önemli kısıtlama Bob Dylan’ı tüm zamanların en önemli müzisyenlerinden birisi olmaktan alıkoydu mu?
Tabii ki hayır!
Dylan eksikliklerine kafayı takmak yerine inanılmaz şarkı sözleri yazmaya odaklandı. Şarkılarının sözleri o kadar güzeldi ki kimse sesinin kötülüğünü farketmiyordu bile. Onun yazdığı liriklerden yükselen savaş karşıtı protestolar dünyayı değiştirdiler bir dönem.
İşte bir örnek: Dylan ünlü “Blowin’ in the Wind”’in sözlerini New York’ta bir kafede, 10 dakikada yazdığını söyler. Rolling Stone’un “Tüm Zamanların En İyi 500 Şarkısı” derlemesine koyduğu parça 60’larda bir çok protesto hareketinin merkezinde görev yaptı.
Elbette her konuda yetenekli değilsiniz!
Ne olmuş yani?
Zaten olmanıza gerek de yok. Olağanüstü olduğunuz bir yeteneğiniz muhakkak ki var, doğanın yasası bu. Henüz ortaya çıkmaya fırsat bulamamış ya da yeterince parlatılmamış olabilir, ama var.
Siz o yeteneğinize odaklanın.
Kendi şarkınızı yazın Bob Dylan’ın yaptığı gibi, gerisinin bir çaresi bulunacaktır.
Sesinizin güzelliği önemli değil.