Maçı Aykut Hoca'nın 'Hep kötü, hiç mi iyi bir şey yok...' sözü üzerine güzellikleri ön plana alarak izledim. Yedek kulübesinde Alex ile Niang'ı görünce, geçen seneki kupa maçı aklıma geldi. O zaman da bugünkü gibi ligin ilk yarısı olmuştu. Sahada gençler veya oynamayanlar mücadele edenler, onlar aynı saatte uçağa binip tatile gidiyorlardı.
Şimdi İstanbul'da, arkadaşları ile beraberler. Beş hafta sonra Stoch, Dia ilk 11'de oynadılar... Uğur Boral aylar sonra kadroya girdi.
Gelecek vaat eden Gökay, Alex'in yerinde oynadı.
Semih 11'de forma şansı buldu.
Santos iki maç da olsa arka arkaya oynayarak moral kazandı.
Palamut yeşili forma görücüye çıktı.
Bunların hepsi maç öncesi gözüme çarpan güzellikler. Ancak maçta gözümü tırmalayan o kadar çok görüntü vardı ki, hepsi kayboldu. Zannederim, Aykut Hoca'nın da öyle olmuştur.
Mesela Lugano!
Manucho'yu tutmak istedi, gücü yetmedi. Çareyi yere düşürmekte buldu. Yerini devamlı kaybetti. Kornerlerde kafa vurmak için ileri çıktı. O kadar ağır ki, ortaya yetişemedi, geri de gelemeyince Yobo tek başına kaldı. Attığı gol hatalarını örtü mü hocam!
Santos diyoruz, ileri çıkıyor, geri gelmiyor. Adamı hiç kovalamıyor. Aman hocam kimseye güvenme sol kanada bir çare bul.
Ya Dia'ya ne demeli!
Süratli, çabuk ama kendisini çizgiye attı. Top ayağına gelirse orta yaptı. Çalım atayım, kaleye çapraz koşu yapayımı hiç düşünmedi.
Çünkü zahmetli iş.
Acaba akılları tatilde mi!
Peki hocam sen kenarda, ilk yarı önünde duran Dia'yı görmüyor musun!
Orta sahada Selçuk ile Cristian ileri çıkmazsa, oyuna katılmazlarsa, kenar oyuncuların içeri girip destek vermezse nasıl güçlü olacaksın! Bir tek Gökay ile mi!
Onun da fizik güçü eksik.
Alex'in yerine nasıl oyun kurucu olacak!
Maç öncesi düşüncelerinde haklı olabilirsin ama futbolda sahada sahneye konan oyun önemli.
Son çare olarak Alex ile Niang'ı kurtarıcı olarak oyuna alman güzel mi! Yoksa hata mı! Fenerbahçe kupa da sıfır çekti.
Hangi güzelliği yazayım hocam.