Kocakafalar’la karşılaşmamızın tek sorumlusu Deniz’di. Tamam itiraf ediyorum benim de payım yok değil; ama arkadaşlık böyle bir şey işte. Anca beraber kanca beraber…Donumuza yapacak kadar bizi korkutan bu olayı size anlatmadan önce Deniz’den ve acayip yeteneklerinden bahsetmeliyim. Hani her sınıfta bir tane mutlaka olur. Çok konuşur, dersleri kötüdür; ama bir taraftan da sevimlidir. İşte bizim Deniz tam da o öğrencidir. Bazen ders esnasında bile garip sesler çıkarır. Öğretmenler ona öylesine kızar ki, onu pataklamamak için kendilerini zor tutarlar. Deniz bu durumu hiç tınlamaz. Beş dakika sonra olmadık bir yerde bağırarak, sınıfa espri yapar, sırf dalgasına yüksek sesle güler. Sınırları gerçekten çok zorlar hatta onu fazlasıyla geçer. Deniz’in dayanılmaz şımarıklığına rağmen çok sevimli bir tarafı vardır. Öğretmenlerimizin de ona karşı sabırlı olmalarının tek nedeni bu olmalı. Onun yaptıklarını ben yapsaydım ya okuldan atılmıştım ya da fen bilgisi öğretmeni beni pencereden aşağı bırakıvermişti. Bunların yanında Deniz’in kullanmayı bir türlü beceremediği çok farklı bir yeteneği var. “Ezber ” Eline bir sayfa yazı verin, tamamını kelimesi kelimesine hatta inanmazsınız noktasına virgülüne on saniye içinde ezberleyebilir. Ama Deniz bu yeteneğini kullanmayı bir türlü öğrenemedi. Genelde sınavlara çalışırken bu işi yapamıyor. Doğal olarak da notları, karnede bir babayı çileden çıkartacak kadar düşük oluyor.