İslâm, Allah’tan başka hiç bir ilâh olmadığına ve Hz. Muhammed’in (sas) Allah’ın (cc) resulü olduğuna şehadet etmen, namazı kılman, zekâtı vermen, ramazan orucunu tutman ve gücün yetiyorsa hac farizasını yerine getirmendir.”
Müslüman, İslâm dinini kabul eden, Allah’a teslim olmuş kişidir. Allah Teâlâ’nın, peygamberleri vâsıtasıyla gönderdiklerine ve Hz. Muhammed aleyhi selama iman edip, O’nun getirdiği ve yapılmasını istediği emir ve buyrukları hakkıyla yerine getirmeye çalışan kişiye denir.
İman kalp işi olduğu halde, İslâm daha çok imanın amel olarak dışarıya yansımasını ifade eder. Nitekim Cibril hadisinde, iman tarif edilirken; “Allah’a, meleklere, kitaplara, peygamberlere, kıyamet gününe, hayır ve şerrin Allah Teâlâ’dan olduğuna inanmandır.” buyurulurken; İslâm’ın tarifinde, topluma ilân edilen ve amel olarak yapılması gereken prensipler, yani İslâm’ın beş şartı sayılır.
Bu cihetle Müslüman, sadece Allah’ın kelamı olan Kur’an-ı Kerim ile elçisinin sözleri ve amelleri doğrultusunda iman ve ibadet eder.
İbadetsiz iman ; dalı budağı olmayan, çiçeği yaprağı kurumaya yüz tutmuş var olan bir ağaca benzer. Onu yani imanı ibadetlerle amellerle süslemek gerekir. Nasıl ki giyinmemizde ayakkabım elbisem, çantam, eşarbım, pardösüm, ceketim hepsinin birbirine uyumlu olmasına itina gösterip gayret ediyorsak; en az bunlara gösterdiğimiz ilgi alaka kadar imanımızla amellerimizin de birbirine uyumlu olmasına itina göstermemiz gerekmez mi ?
Bitkilerin, çiçeklerin daha iyi yetişip gelişmesi , bol ürün ve hasılat vermesi için nasıl ki suyuna gübresine yetiştiği tarlasına toprağına ehemmiyet veriyorsak; imanımızın tam teslimiyete dönüşmesi adına ibadatu taatımızla, amellerimizle, evradu ezkarımızla ondan çok daha fazla ehemmiyet, önem ve özen göstermemiz gerekmiyor mu?
Ebedi bir hayat yaşayacağımız sonsuz bir alem için fani dünya da geçici kısa bir zaman diliminde ki yaşantımız için gösterdiğimiz çaba ve gayretin, en az birkaç misli daha fazla gayreti orası için göstermeli değil miyiz ?
İman edip müminlik vasfımızı tam teslimiyetle, ihlas ve takva eskortluğunda her türlü ibadatü taatlarla müminlikten Müslümanlığa yol vurup şehrah açtırmalıyız.
Allah’a (cc) O’nu görüyormuş gibi ibadet etmeliyiz. Çünkü her ne kadar biz onu görmüyor olsak da, o Allah (cc) seni, beni, onu yani herkesi muhakkak görür.
Nitekim İbrahim (a.s.) hakkında “Rabbi ona: “İslâm ol” dediği anda, “Âlemlerin Rabbine teslim oldum.” dedi. (Bakara, 131) buyurulması böyledir. Bunun gibi “Allah nezdinde hak din ancak İslâm’dır.” (Âl-i İmran, 19) ayeti ve “Beni Müslüman olarak öldür.” (Yusuf 101) ayeti de bu manayadır. Beni rızana teslim olan kullarından eyle, demektir
İmam-ı Azam’a nisbet edilen Fıkh-ı Ekber’de de şöyle denilmiştir: İman, ikrar ve tasdiktir, İslâm Allah Teâlâ’nın emirlerine teslim olmak ve bağlanmaktır. Bundan dolayı iman ile İslam arasında lügat yönünden fark vardır. Fakat şer’i hükümde İslamsız iman, imansız İslâm olmaz. Bu ikisi zahir ile batın, yüz ile astar gibidir.
Demek ki, İman tevhidi, tevhid teslimi, teslim tevekkülü, tevekkül saadet-i dâreyni iktiza ede