Günlüğü 800 liradan korona refakati! Ölüm riskine rağmen…
Salgının başladığı günden itibaren Türkiye’de de dünyada da COVID-19 taşıyanlara, çocuk hastalar dışında, refakatçi izni verilmiyordu. Ancak 70 …
Salgının başladığı günden itibaren Türkiye’de de dünyada da COVID-19 taşıyanlara, çocuk hastalar dışında, refakatçi izni verilmiyordu. Ancak 70 yaş ve üzerindeki bakıma muhtaç hastalara refakatçi izni verdi. Bu süreçte ölüm riskine rağmen refakatçi olan kişilerle Hürriyet Pazar özel bir röportaj gerçekleştirdi.
Tüm dünya salgından korunmak için kendini eve kapadı. Ama onlar bile isteye virüslü hastalara refakat ediyor. Kimi hastanede, kimi evde günlerce hiç tanımadıkları insanların bakımını üstleniyor. Üstelik sadece maske ve eldivenle! Sosyal mecralarda ilanlarını bulduğumuz refakatçilerin hemen hepsi şunu söylüyor: “Devam edeceğim çünkü yapabildiğim tek iş bu.”
İstanbul, Antalya, İzmir ve Bursa’da hastalara bakan refakatçilerle konuştuk. İsimlerini vermek istemiyorlar. Kimi “Paraya çok ihtiyacım var, hastanıza çok iyi bakarım. Altını değiştiririm, ne gerekirse yaparım” diyor. İstenen ücretse 24 saat için 450 – 800 lira arasında değişiyor.
‘BİR İNSANIN KUCAĞINIZDA CAN VERMESİ HER ŞEYDEN DAHA ZOR’
F. T. (48), gelinlikçi
– İki evladım var, gelinlikçiyim. Şu an işsizim. Evim kira, çocuklarımı okutuyorum. Bu işi yapmaktan başka çarem yok şu an. 24 saatlik ücret 450 lira.
– Hastaların yemeğini, ilaç takibini yapıyoruz. Çoğunlukla yaşlılara sonda takılıyor. Sonda boşaltma gibi tüm ihtiyaçlarını karşılıyoruz. Hemşireler ilaçları bize teslim ediyor, saatlerini söylüyor. Bazı yaşlı hastalar içmek istemiyor ama konuşarak bir şekilde ikna ediyorum.
– Virüsü kapma ihtimalim yüzde 90. Her hastane koruyucu kıyafet vermiyor. Günlük kıyafetlerle gidiyorum. Hastayla birlikte odaya giriyoruz, ancak hastayla çıkabiliyoruz. Çift maske takıyorum, eldiven kullanıyorum. Maskemi dört saatte bir değiştiriyorum.
– Allah’a şükürler olsun, henüz virüs kapmadım. Kapmaktan korkuyorum ama baktığım kişinin ölmesinden daha çok korkuyorum. İnanın, bir insanın kucağınızda can vermesi her şeyden daha zor. Yakınlarına söylemesi var bir de… Genelde hastane haber veriyor ama benimle sürekli iletişimde oldukları için bazen ben söylemek durumunda kalıyorum.
– Allah bu hastalığı kapan herkesin yardımcısı olsun. Uyuyan birinin yanında oturmak gibi değil onlara refakat etmek. Çok ağrıları oluyor. Onlar için dua ediyorum.
– Taburcu olan hastalarım da oldu elbette. O zaman bayram gibi oluyor. Taburcu olan yaşlı bir teyze vardı baktığım, 83 yaşında. Çocukları çalıştığı için benimle anlaşmışlardı. Şimdi çocuklarıyla bana ufak hediyeler gönderiyor. Arada ben de arayıp halini hatırını soruyorum.
‘AİLEME PARA GÖNDERMEK ZORUNDAYIM‘
K. A. (36), hasta bakıcı
– Beş yıldır İstanbul’da yaşıyorum. İlk günden beri evlerinde yaşlı hastalara bakıyorum. Deneyimim çok ama COVID-19 hastasına hiç bakmadım. Piyasasını da bilmiyorum, aile ne verirse kabul ederim. Paraya ihtiyacım var.
– Genelde 5-10 gün arası kalıyorlar hastanede ama gerekirse ben bir ay bile kalırım. Altını da temizlerim, yemeğini de yediririm. Hastalık kapmaktan korkuyorum ama başka çarem yok. Aileme para göndermem lazım. Salgın yüzünden kimse evine bakıcı almak istemiyor. Kaparsam da kaparım… Elbet bir gün öleceğiz.
‘BİZ DE SAĞLIK ÇALIŞANLARIYLA AYNI RİSKİ GÖZE ALIYORUZ’
A. Ö. (53), temizlik işçisi
– Bu hastalığı bir şekilde kapacağız, belki pazarda, belki sokakta, belki de çalışırken… AVM’de temizlik işçisiydim. Ücretsiz izne çıkardılar. Çalışıyor olsaydım da virüsü kapma ihtimalim vardı, şimdi de var. Bundan kaçabileceğimizi sanmıyorum. Bir sürü sağlık çalışanı var. Onlar da sürekli bu hastalarla iç içe, hem de her gün… Aynı riski göze alıyoruz. Para kazanmadan nasıl yaşayabilirim? Ben Allah’a inanıyorum ve ona sığınıyorum. Kaparsam da hafif atlatmak için dua ediyorum.
– İzmir’de deprem olduğundan beri hasta sayısı çok arttı. Talep o kadar çoktu ki… İnsanlar güvenilir refakatçi bulmakta zorlanıyordu. Bazıları virüsten korktuğu için yakınının yanında kalmak istemiyor, bazıları zaten evinde karantinada… Bazı yaşlıların çocukları var ama işe gitmek zorundalar. Sebep çok, talep de… Hal böyleyken, taksicilik yapan eşim de arabayı bıraktı, hasta bakmaya başladı. Şimdi kadın hastalara ben, erkek hastalara da eşim bakıyor.
– 24 saatlik ücretimiz 600 lira. İki günde bir elden ödeme alıyoruz. Hastanın yakınlarıyla sürekli iletişim halindeyiz. Bir ihtiyaç olursa haber veriyoruz. Hastalar genelde odalarda tek… Odada yatak varsa biz de orada yatıyoruz. Yatak yoksa açılan koltuklar var… Odadan çay almaya çıkmak bile yasak. Hastanenin verdiği refakatçi yemeklerini yiyoruz.