Doğanın iki güzel armağanı nediye sorarsanız, kuş sesleri ile çocuksesleri, derim.Bilge KARASU der ki:"Duvar susar kuş sesi tomurcuktadı tuzu kalmaz oyununkörebe yankısı gecedesen soydukça sözcüklerihep azalır gece..."Çocuk oyunları çokluk doldururalacakaranlığı, kuş sesleri ile birliktesessizliğin utancını alır, götürür.X X XVirane dar sokağa da düşmüş bahar.Terkedilmiş evin yıkık dökük duvarıüstünde birkaç papatya. Sarı sarı. Kelebeksiz olmaz. Kilim silkeliyor kadın,çöpün yanıbaşında çocuklar, köpekler, kediler...Şiirsiz olmaz.Fatih Kırtorun yazmış."Yağmurda zamangeride kalan her baharda tekrarlaraynada kör adamın korkak büyüsücız eder kelebekadını sayıklar sabah bugün olsa sayardım acınıbeyaz gemiikircik erik dalında duraklarbir durmaz efendinin kölesi gibitakılır kalır cabasıödeyemeden kendiniellerinde bükülmeyen bir nehir öptükçe kıvrışır yaşım."X X XBurada yarının düşü dolaşmaz.Burada şimdi vardır.Ne yapılacaksa bugün yapılır, ne söyleneceksebugün söylenir. Ertelenmesi yoktur hayatın.Şükürle noktalanır her güzel geçen, doyuran.sağlık bağışlayan gün. Burada çocuk sesleri varlığın, var olmanın, hayatın sesidir. Çocuklar, evlerin vesokakların dilidir.X X X"Ne yapayım ben avlusuz evleri, be hoca.Baksana, burada her avlu küçük bir bahçe. Kuş sesleriyle uyanırsın, çocuk sesleriyle yaşar, neşelenirsin,sevinirsin.Burada hayat var be hoca."Aynen böyle dedi, kardeşim Rasim.