İcra (Execution), günümüzde stratejiden daha önemli bir kavram. Ne kadar güçlü bir strateji inşa edilirse edilsin, etkin bir icra ortada yoksa başarısızlık maalesef kaçınılmaz. Başarılı icranın formülü, belirli kişilik özelliklerinde olduğu kadar belirli yetkinliklerde de saklı. Chris McChesney, Sean Covey ve Jim Huling’in birlikte kaleme aldığı İcranın 4 Disiplini (The 4 Disciplines of Execution) yetkinlik boyutunda uygulanabilir bir model sunuyor. Modeli oluşturan 4 disiplin şunlar:
1. Aşırı önemli olana odaklanın
Kendimizi önemli ve önemsiz olan birçok faaliyetin içinde bulabiliyoruz. Stephen Covey, Önemli İşlere Öncelik ve Etkili İnsanların Yedi Alışkanlığı başlıklı eserlerinde önemli işlere odaklanmayı yüceltiyordu. İcranın 4 Disiplini, aşırı (wildly) önemli kavramıyla bizi tanıştırıyor. Çünkü önemli şeyler arasında da bir seçim yapmamız gerekebiliyor. Bu da odaklanmayı kolaylaştırıyor. Apple, bu noktada iyi bir örnek teşkil ediyor. Ürün gamını sınırlayarak, odağını koruyor. Steve Jobs’un “Yaptıklarımızdan olduğu kadar yapmadıklarımızdan da gurur duyuyorum” sözü aşırı önemli şeylerin en büyük düşmanının önemsizlerin değil çok önemli olanlar olduğunu ima ediyor.
Odaklanmanın temel koşullarından birisi gündelik koşuşturma (whirlwind) ile hedefler yani yeni faaliyetler arasında keskin bir ayrımı çizebilmek. Dört disiplin yaklaşımı bu noktada Pareto ilkesini öneriyor yani koşuşturmaya % 80 ve yeni faaliyetlere % 20 enerji ayırmamızı öneriyor.
2. Taşıyıcı ölçütlerle uğraşın
Performansımız fark ölçütleri (lag measures) ile ölçülür. Fark ölçütleri, bir dönemin başında bulunduğumuz x noktasından dönem sonunda ulaşmayı arzu ettiğimiz Y noktasını tarif eder. Bu bir hedefin sahip olması gereken en basit kalıbıdır. Böylece ne kadar mesafe kat etmemiz gerektiği açık hale gelir. Bu açıklık, hedefin tanımlanması anlamında makul olsa da, bizi hedefe taşıyacak olan eylemleri işaret etmekte yetersizdir. Bu noktada taşıyıcı ölçütlerin (lead measures) kullanılması gerekir. Çünkü taşıyıcı olanlar, hedefe yani fark ölçütlerine ulaşmayı sağlayan somut eylemlerdir ve onlar etki alanımızdadır. Aşağıda birkaç örnek yer almaktadır:


Fark Ölçütü


Taşıyıcı Ölçüt
|Ciroda % 20 artış||Düzenli müşteri ziyaretleri gerçekleştirmek|
|Arabanın bozulmaması||Rutin bakımları yaptırmak|
Bu disiplinin uygulanması için öncelikle fark ölçütlerinin belirlenmesi ve ardından beyin fırtınası, kök-neden analizi gibi araçlarla fark ölçütlerini etkileyeceği tahmin edilen taşıyıcı ölçütlerin tespit edilmesi gerekir. Bir fark ölçütü çoğunlukla birden fazla taşıyıcı ölçüt etkileyecektir. Bunların bir seferde tespit edilmesi yeterli değildir. Düzenli aralıklarla aradaki ilişkinin yani taşıyıcı ölçütlerin bizi fark ölçütlerine götürdüğünü test edilmemiz gerekmektedir.
3. Zorlayıcı bir puan tablosu tutun
Dört disiplinin harekete geçirici ve motive edici araçlarından birisi organizasyondaki her bireyin erişebildiği ve sürekli takip ettiği bir puan tablosudur. İnsanlar bir puan tablosu tutulduğunda daha farklı hareket ederler. Bu tablo insanları başarı ve odaklanma yolunda motive eder. Puan tablosunun olmazsa olmaz birkaç özelliği şunlardır:
- Aşırı önemli hedefin tanımını ve durumunu içerir.
- Bu hedefe bağlı olan taşıyıcı ölçütlerin tanımını ve durumu içerir.
- Tüm ilgili çalışanlarla paylaşılır.
- Düzenli takip toplantılarının merkezinde yer alır.
4. Hesap verme düzeni oluşturun
Taşıyıcı ölçütlerin karşılanma durumunun ekip olarak değerlendirildiği bir toplantı düzeni oluşturulmalıdır. Haftada bir olması tavsiye edilen bu toplantılarda: 1) Bir önceki toplantıda verilen taahhütlerin gerçekleşme durumu raporlanır, 2) Fark ölçütlerin ne derece karşılandığı değerlendirilerek başarı ve hatalardan ders çıkarılır ve 3) Hedeflere ulaşmayı sağlayacak olan yeni taahhütler tanımlanır. Bu toplantılarla teminat altına alınan hesap verme kültürü çift yönlüdür. Yöneticiler de çalışanlar gibi kendi taahhütleri konusunda hesap vererek örnek olmalıdır.