15 Temmuz darbe girişimini hakikaten eniştemden öğrendim
15 Temmuz Amerikancı-FETÖ’cü askeri darbe girişimini eniştemden öğrendim! Alegori yapmıyorum, hakikaten eniştemden öğrendim! Cumhurbaşkanı Erdoğan da eniştesinden öğrendi diye nazire de yapmıyorum. Bakın anlatayım.
15 Temmuz akşamı sonradan öğrendim ki tam da MİT Müsteşarı Hakan Fidan Genelkurmay’dan ayrılıp karargahına geçerken ve birazdan da meğer içeriden çoktan kuşatılan Genelkurmay basılır ve Hulusi Akar dahil derdest edilirken biz de Urla İskele’de sofradan kalkıp maaile birkaç km ötedeki Menteş Kampı yakınlarındaki Çeşmealtına’na geçmiştik. Kayınvalidem Esengül Hanım Çeşmealtı’nı pek sever. Oradaki gece pazarına, URİT’deki sohbetlere bayılır.
O akşam da keyifli bir Çeşmealtı gezmesi sonrasında 22.30’dan sonra Urla İskele’deki deniz evinin yolunu tuttuk. 20.30-22.30 arasında Çeşmealtı’nda her şey tıkırındaydı. Ortada darbenin “d”sine dair en küçük emare yoktu. Yaz rehaveti… Sıcaklık akşam saatlerinde bile 30’un üzerinde gösterirken kimsenin ne internette haberlere bakacak ne de televizyona göz atacak hali oluyor zaten. Kimi buzlu rakısını yudumluyor, kimi dondurmasını yalayıp turluyor, kimi de kahvelerde lak lak yapıyor. Böyle sıradan bir akşamda Çeşmealtı’nda vakit geçirip Urla İskele’deki iki katlı deniz evine döndüğümüzde alt katta mukim eniştem Özver Bey heyacanla atıldı bana doğru ve “Ayhan Bey, darbe oluyor, darbe!..” diye endişe ve şaşkınlıkla haykırdı!
12 Eylül’de korgeneral olan ve TRT’nin başına getirilen Musa Öğün’ün de kuzeni olan Özver Bey teyzemizin eşidir, aramız iyidir. Çok da şakacıdır ve o anda da şaka yaptığını düşündüm doğrusu! Eniştemin şaka yaptığını varsayarak bir üst kata doğru yöneldim ki, “Bak, bak…” dedi eniştem; “televizyon gösteriyor.”
O anda pencereden gözüken televizyona baktım ki ne göreyim! Hakikaten de köprünün üzerinde tanklar vb. O anda kendimi çok kötü hissettiğimi hatırlıyorum. Bir kez, ne olursa olsun, demokrasiye darbe kabul edilemezdi. O anda tabii siyaset erbabına da kızdım, özellikle iktidara… Bu kadar kutuplaşmanın ülkeyi getirdiği noktaya isyan ettim.
O refleksle darbenin içeriğinden ve amacından çok bizatihi kendisinden nefret ettim. Birkaç dakika geçmemişti ki, darbenin kim ya da kimler tarafından yapıldığını, amacını vb. anlamaya çalıştım. Bir emekli general arkadaşımı aradım ama o da asker olmasına karşın darbeden nefret eden kimliğiyle “Allah kahretsin!... Bilmiyorum neyin nesidir…” dedi. Televizyon karşısında olup bitenleri izlerken Org. Ümit Dündar’ın açıklaması ve TRT’deki bildirinin okunması dikkatimi çekti. Bir sıkıntı olduğunu ve hiyerarşik bir darbe girişimiyle karşı karşıya olmadığımızı, aceleye gelen bir şeyler olduğunu anlamaya başladım o anda.
Bu arada bulunduğumuz yere yakın olan Menteş kampından gelen askerle İzmir’den gelen Emniyet güçlerinin 50 metre önümüzdeki karşılaşmalarına tanık olduk. Bir süre sonra da televizyonlarda Ankara’da uçakların bomba yağdırdığını gördük. Aynı zamanda Moda’da komutanların Moda Deniz Kulübü’ndeki düğünde derdest edildiğini, helikopterlerin inip kalktığını Moda’dan dostlarım nakletti.
Gece 01.00’e doğru darbe girişiminin bastırılmak üzere olduğunu anladık. Selalar duyulmaya başladığında uzanıp başımı yastığa koyduğumu hatırlıyorum. Üzgündüm, çünkü çok sayıda insan hayatı bir darbe girişimi ve bastırma harekatına kurban oluyordu.
Normalde klasik darbeler dönemi TSK için bitmişti. “Postmodern darbe” olarak nitelenen 28 Şubat’ta da bu görülmüştü. Peki bu darbe girişimi nasıl, kim tarafından planlanmıştı. Emir komuta kimdeydi? Bu sorularla uyumuşum.
Sabah kalktığımda işin rengi belli olmuş, inanılmaz şekilde Amerikancı-FETÖ’cü bir darbe girişiminin başarısız olduğu anlaşılmıştı! İnanılır gibi değildi! Meğer ABD Gülen Cemaati ile TSK’yı bir darbeye alet edecek kadar kucağına alabilmişti! Meğer “Bizim çocuklar” ne kadar da çoğalmış! Meğer gazetelerde okuduğumuz, kumpas davalarında açığa çıkan karşıtlarını tasfiye ederek sürekli askeri okullardan itibaren nasıl da örgütlenmişler gizliliği de esas alarak?!
FUAT UĞUR’UN DEŞİFRASYONU
Neredeyse göz göre göre gelen asker odaklı darbe girişiminin bastırılmasından sonra ne olup bittiğini anlamaya çalışırken Işıkçılar cemaatinin yayın organlarından Türkiye gazetesi yazarı Fuat Uğur’un darbe girişiminden üç-üç buçuk ay önce köşesinde kaleme aldığı üç yazı dikkatimi çekti. Darbe girişimiyle ilgili çok şey söylendi, yazıldı ama kanımca en önemlisi bu üç yazıydı. Çünkü olası darbe girişimini ve bunun FETÖ marifeti olacağını, arkasında da kabak gibi ABD’nin olduğunu ayan beyan ediyordu!
Sırasıyla şöyleydi söz konusu yazılar:
1)Gülen’in yeşil cübbesinin sırrı (24 Mart 2016),
2)Cemaatin “Hususiler”i darbe için Ankara’da toplandı. (2 Nisan 2016),
3)Cemaatçi askerlere son uyarı! Tavuk ‘tarda’ sayılır!
Üç yazıyı aktaracağım kısaltarak da… MİT ne iş yapar? MİT hadi vartayı yedi, darbeyi haber alamadı da açık kaynaktaki deşifrasyonu da gör(e)medi mi? MİT’in Fuat Uğur’un bildiğini bilmediğine inanmam! Hadi MİT o kadar vasatmış, tamam… Peki bir günlük gazetedeki bir ay içindeki üç yazının hepsini olmasa da birini de mi göremedi? Buna hiç ama hiç inanmam! Diyelim göremedi, bir kasıt yok, yani görüp de görmemezlikten gelme durumu yok… O MİT’in başındaki olmasa da doğrudan açık kaynakları takip etmekle görevli dairenin bağlı müsteşar yardımcısı da, daire başkanı da, ilgili memurlar da çoktan görevden el çektirilmeliydi değil mi? Gördük mü? Görmedik. MİT Müsteşarı’nın, Genelkurmay Başkanının yerinde olsam görevi beceremediğim için istifa ederdim. Onların yerinde bir Japon olsa ne yapardı, bir düşünün! (İstihbarat kuruluşları istihbaratının yüzde 85’ini açık kaynaklardan elde ederler)
Bir de soru MİT’e: Fuat Uğur o yazıları yazdıktan sonra ifadesine başvurdunuz mu? Ya da “Bunlar ne demek arkadaş?” diye gayriresmi olarak sordunuz mu?
Bu da olmadıysa aklıma başka bir şey de gelmiyor değil; yoksa Fuat Uğur…?
Hadi MİT atladı, Genelkurmay da atladı, Kamu Güvenliği Müsteşarlığı, İçişleri Bakanlığı… Hepsi atladı darbe girişimini, Fuat Uğur’un yazılarını… Peki Cumhurbaşkanlığı, Başbakanlık; onca danışman, onca milletvekili, onca Ak Parti teşkilatı… Hepsi uyumuş mu? Hiçbiri görmemiş mi Fuat Uğur’un yazılarından birisini de…
Bu noktada da aklıma fena bir şey gelmiyor değil doğrusu… Acaba, gördüler de görmemezlikten mi geldiler?
Ya da şu mudur: Fuat Uğur, devlet adına bir görevle FETÖ’yü uyarmak mı istedi;”Bakın, herşeyi biliyoruz ve izliyoruz” diyerek bir çözülme mi bekledi? O yüzden mi söz konusu üç yazısı yüzünden bilgisine başvurulmadı, ifadesi alınmadı?
Lafı dolandırmayacağım; 15 Temmuz gecesi şu mu oldu yoksa? İktidar ve istihbarat-güvenlik aparatları bir FETÖ’cü darbe girişimi olacağını biliyordu ama girişim olsa da derdest edebileceğini de öngörüyordu. (“Kendilerini açığa çıkarsınlar da derdest edelim, tepeleyim”, yani şarj-deşarj süreci mi) Öngörüyordu da hesaplayamadığı bir şeyler mi oldu? Uçakların ateş açması, TBMM’nin bombalanması, tanklardan ateş açılması ve 241 kişinin yaşamını yitirmesi vb. Kısacası bir hesap hatası mı oldu? Amerikancı-FETÖ’cü askerlerin 22 Şubat ve 21 Mayıs’ta askeri darbe girişiminde bulunan Talat Aydemir kadar naif mi olduğunu düşündüler? (Talat Aydemir ikinci darbe girişiminde Köşk’ü içindekilerle kuşatmasına karşın bazı uçak ve gemilerin yurtdışına kaçırılacağı bilgisini alınca darbe karşıtı askerlerce, darbeden vazgeçmiş ve teslim olmuştu)
Şimdi gelelim yeniden Fuat Uğur’un söz konusu üç yazısına… İbret-i alem için önemli bölümlerini ağırlıklı olarak aşağıya alıyorum (Tamamını okumak isteyenler Fuat Uğur’un köşe arşivinde bulabilirler).
“GÜLEN’İN YEŞİL CÜBBESİNİN SIRRI”
(…) Ancak konuştuğum eski cemaatçi dostum bu sırada araya girip “Asıl önemli noktayı atlama” diye uyardı beni. Neydi ki o asıl önemli nokta?
“Bilmemen normal. Çünkü bu türden şekil özelliklerini ancak bizler fark edebiliriz. Adamın beddua seansı sırasında üzerine giydiği kıyafete dikkat ettin mi?”
“Hatırlamıyorum ama şimdi girip bakarım”
“Boşuna zahmet etme, ben söyleyeyim. Yeşil bir cübbe giymiş. Neden önemli bu diye soracaksın. Hemen açıklayayım. Gülen’in en büyük hayali halife olmaktı. Hatta ilan etmek için 2016 yılını hedeflemişti de ABD’li kukla oynatıcıları buna darbeyi öne çekmesi için baskı yapmışlardı. Gülen inat ediyordu şartlar uygun değil, darbeyi yapabilmek için yeterli gücümüz yok diye. Ama patronları daha önceden Fil Terbiyecisi yöntemiyle hizaya getirdikleri için kısa sürede diz çökmüş ve istediklerini yapmayı kabul etmişti. Görüleceği üzere sonuç ortada. Hepsinde başarısız oldu. Ancak hâlâ halüsinasyon görmekte ve halife olacağına, Türkiye’de iktidara geleceğine inanmakta. İşte bu yeşil cübbe onun halifeliğini ilan ettiğinin göstergesi.”
(…) (24 Mart 2016, Türkiye)
“CEMAAT’İN ‘HUSUSİLER’İ DARBE İÇİN ANKARA’DA TOPLANDI”
(…) İşte tam da bu aşamada Hususiler’in haberi geldi.
Onlara “Cemaat’in Derin Adamları” diyebiliriz. Kısaca CDA. Cemaat’in örgütlendiği her yerde imamların yanı sıra bu adamlar da vardır. Genellikle eğitim ve iş dünyasında örgütlenmeleri, iletişimi ve koordinasyonu sağlayanlar onlardır. Kendilerini saklarlar CDA’lar. Alınan her karara müdahale edebilirler ve imamların hep yanındadırlar.
Cemaat’in içinden bana çeşitli bilgiler aktaran kaynağım geçtiğimiz günlerde “Hususiler artık yer değiştiriyorlar” demişti ve bunu yazmıştım. Ancak önceki gün çok yeni bir bilgiyi aktardı:
“Hususilerin önemli bir kısmı Ankara’da toplandı...”
Neden peki?
“Onlara yeni bir görev verilmiş. Fethullah Gülen 2016 yılında mutlaka halife olmak istiyor. Artık darbe çağrıları yapılmasının altında yatan sebep bu. Hususilere verilen görev de bununla ilintili. Yani, Hususiler, ordu içindeki Cemaatçi subayları uyandırmakla görevlendirildiler.”
Bu nasıl yapılacak?
Anlatalım.
Bilindiği gibi Cemaatçiler orduya sokulurken aşırı bir tedbir uygulanmakta. Silahlı Kuvvetler'e yerleştirilen her genç subay bu çerçevede “Cemaat içi emir-komuta zincirinin dışında kalmak” zorundalar. Cemaat yetkilileriyle hiçbir temasta bulunmamaya özen gösteriyorlar. Bu subaylar çok dar kapsamda sadece birbirlerine zimmetliler. En fazla iki ya da üç kişi birbirini tanıyor ama bir zincirin halkalarını oluşturabilecek bağlantıyla irtibatları yok.
İşte, Hususilerin Ankara’ya gidip yerleşmelerinin amacı bu. Cemaatçi subaylar arasındaki bağlantıyı sağlamak, onları zincirin halkaları hâline getirmek üzere parçaları bütünleştirmek. Çünkü Cemaatçi subayları oralara yerleştirenler onlar. Tek tek temasa geçiyorlar.
Cemaatçi subaylar bunu başarabilirler mi? Dursun Çiçek’in dediklerine bakılırsa böyle güçleri yok. (…)
Ancak ben o kadar emin olunmaması gerektiği kanısındayım. Çiçek’in kendisi zaten önemine dikkat çekerek “Cemaat’in özellikle istihbarat, bilgisayar ve insan kaynakları yönetiminde bilinçli seçim olarak etkin olduğu noktalar vardır. Oralardan da temizlenmesi gerekiyor” diyor.
Şimdi soralım:
“Her türlü kumpası, iğrençliği, ahlaksızlığı ve sahtekârlığı yapabilen bu adamların istihbaratın içinde olmaları büyük tehlike değil midir? Ya Bilgisayar yönetiminde etkili olmaları? Bizzat Dursun Çiçek’in ıslak imzalı belgesini bile üreten bu şebeke bir MÜDAHALE emrini emir komuta zinciri içerisinde tüm kuvvet komutanlıklarına ve alt birimlerine gönderse ne olur düşünebiliyor musunuz? O emrin manipülasyon olduğunu anlayana kadar iş işten geçmez mi?..”
Çok açık bir soru.
Sayın Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan, Sayın Başbakan Ahmet Davutoğlu, Sayın MİT Müsteşarı Hakan Fidan, hatta herkesin takdirle karşıladığı bildiriyi yayınlayan Genelkurmay Başkanı Sayın Hulusi Akar?
Emin misiniz? Rahat mısınız bu konuda?
Tüm yaşadıklarımızdan sonra herkesin diken üstünde olması gerek. (2 Nisan 2016, Türkiye)
“CEMAATÇİ ASKERLERE SON UYARI: TAVUK ‘TAR’DA SAYILIR!”
Cemaat ve paralel yapı ile ilgili bilgilerine sık sık başvurduğum Ümit Akdemir’i artık hepiniz tanıyorsunuz. Eskiden Cemaat yapılanmasının önemli isimlerinden biriydi. Onunla konuşurken söyledi bu sözü:
“Tavuk ‘tar’da sayılır.”
Bir Anadolu deyimi. Tar, odun demek. Tavukların akşam kümese girmeden önce odunun üzerine çıkıp hizalandıkları anda çok daha kolay sayılabileceğini anlatır.
Bir anısını aktardı bana.
Yıl 2013. Mart-Nisan ayları. Yer Nahçıvan. Bugün Nokta dergisinin ismini kirleten Murat Çapan o sırada Cemaatin Nahçıvan imamı. Ümit Akdemir 2011’den itibaren Cemaat içinde Tayyip Erdoğan karşıtlığını tartışmaya başladığı için artık adı “Tayyipçi”ye çıkmış. O da o sıralarda Nahçıvan’da yurt müdürü. Bir gün Murat Çapan’ın ofisinde otururlarken dersaneler müdürü Şahin Uysal da geliyor ve başlıyorlar sohbete. Şahin Uysal, Ümit Akdemir’e dönerek “Senin Tayyibi ve Oltulu’yu bitireceğiz”
Oltulu dediği Efkan Âlâ.
Sonra nasıl bitireceklerini anlatır. Hesaplamalarına göre Yüzde 16 oy oranları vardır. Ak Parti yerine başka partiye verip Erdoğan’ı devireceklerini söyler.
Ümit Akdemir de ona Zaman gazetesinin tüm abonelik yapısını bildiği için anlatır. Gerçek abone sayısı 400 bindir. Ailelerini ve 200 bini daha ekle. En fazla 1 milyon kişi. Onların da yüzde 30-40’ı yine Ak Parti’ye oy verir. Etkileyebileceğin oy potansiyelin sadece Yüzde 1, taş çatlasa 1,5...
O sırada Murat Çapan yerinden kalkar ve masasına geçer.
“Ümit bey ben de biliyorum oyumuz en fazla senin hesapladığın kadar. Ama bizim sen de biliyorsun ki devletin kritik noktalarında arkadaşlarımız ve hizmete inanmış insanlarımız var. Onlar gerekeni yapacaklar”
Bu konuşma 7 Şubat MİT darbesinden sonra, 17-25 Aralık darbe girişiminden de öncedir.
Ümit Akdemir o vakit şöyle yanıtlıyor onları:
“Bak Murat bey. Emniyet’te örneğin kaç müdürlük var. Diyelim ki 500. Ama bir düşünün. O 500 hizmet elemanını oraya yerleştirirken sen en az 2000 adayı küstürmüşsün. Siz sanıyor musunuz ki emniyet sadece bizden. Bu yargıda da, bürokraside de böyle. Sanıyor musunuz ki devlet uyuyor. Hepsini takip ediyor. Emir yukarıdan geldiğinde harekete geçenler aynı zamanda kendilerini de ifşa etmiş olurlar. Devlet de onların zaten hizalanmasını beklemektedir ve büyük temizliğe başlar. Anadolu’da bir laf vardır, Tavuk TAR’da sayılır. Siz dolaşır, çalışırsınız. Sanırsınız ki devletin hiçbir şeyden haberi yok. Emir komuta ile Tar’ın, yani odunun üzerine sıralanıp hizalandığınızda öyle kolay sayılır ve avlanırsınız ki neye uğradığınızı şaşırırsınız. Devlet bazı hareketlerinizi göremeyebilir ama ortaya çıktığınız an hepinizi avlar.”
Ümit Akdemir’in bu anısını şunun için aktardım.
7 Şubat’ı, 17-25 Aralık sonuçlarını yaşadılar, yaşamaya devam ediyorlar. Ama durmuyorlar. Nedamet getirmiyor ve ihanete devam ediyorlar.
Fethullah Gülen, devletin FETÖ yapılanmasına yönelik son operasyonlarıyla iyice çileden çıkmış, çılgınlaşmış hâlde.
Cemaatin TSK içindeki Cemaatçi subaylara talimat iletiyor. Bunu geçen günkü yazılarımda da belirttim, “Kriptolara bu talimatı iletmekle görevli Hususiler Ankara’ya yerleşip faaliyete geçtiler” diye.
Gülen’in evvelden sloganı şuydu:
“Yaşamak için yaşatmak”
Şimdiki sloganı ise; “Yaşatmak için ölün”
Yani cemaat için, benim için “ölün” talimatı veriyor.
Çünkü TSK içindeki kripto askerler artık darbe macerasına atılmak, kendilerini ateşe atmak istemiyorlar.
Bu yüzden “Sizi deşifre ederiz, hayatınız kayar” diye tehdit ediliyorlar.
Cemaatçi askerler de bu tehditle sonu belirsiz bir serüvene yelken açıp, geçmişte Talat Aydemir ve arkadaşlarının, Doğan Avcıoğlu ve Yön grubunun etrafında toplanan subayların akıbetine uğramaktan korkuyorlar. Korkmakta haklılar çünkü ihtiraslarını ABD’li ve İsrailli efendilerinin hizmetine sunarak kendilerini de ölüme yollamak isteyen Fethullah Gülen’e artık güvenmemeye başladılar.
Tekrar uyarmak gerekir ki Devlet onları izliyor. İstihbaratıyla, tüm silahlı kuvvetler hiyerarşisi olarak komuta kademesiyle, hükümetiyle, emniyetiyle, halkıyla, siyasetçisiyle, STK’larıyla bir bütün olarak devlet “suç” işlemelerini bekliyor. Yani TAR üzerinde hizalanmalarını. Teker teker sayacaklar hepsini.
Oysa önlerinde farklı bir seçenek var.
Bu tehditlere pabuç bırakmayarak ve devletine, ülkesine ihanet etmemek. Silahlı kuvvetlerin emir komuta zincirine bağlı kalmak. Pensilvanya imamlarının ve hususilerinin “Sizi deşifre ederiz” tehdidi karşısında devletle iş birliği yapma yolunu seçmek.
Diğer seçenek ise dediğimiz gibi sonu belirsiz ölümcül maceraya atlamak.
Tekrar cemaatçi kripto askerleri uyarıyorum.
Devlet ve komuta kademesi her şeyi biliyor ve suç işlemeye teşebbüs etmenizi bekliyor.
Hayır, kimsenin; ne Devletin ne de TSK’nın bu olası kalkışmadan çekindiği yok.
Sadece ister soru çalarak ve sınav yolsuzluğuyla, ister normal yollarla girdiği hâlde devşirilerek kriptolaştırılan bu insanlar sonuçta vatanın evlatları. TSK’nın emek vererek yatırım yaptığı, yetiştirdiği asker ve subaylar. (…)
(21 Nisan 2016)
XXX
SON SÖZ
Şimdi siz karar verin ey aziz okur; bu darbe girişimi kontrollü mü değil mi? Fuat Uğur’un yazıları ne anlama geliyor? Fuat Uğur kimi, kim adına uyarıyor? Yoksa kendi orijinal tavrı mı söz konusu? Öyle ise hükümet ve ilgili kuruluşlar yazdıklarını neden dikkate almıyor? Dahası var; Bir asker MİT’e gelip 15 Temmuz günü öğleden sonra, darbe girişimini ihbar ediyor. Bu karşın yaklaşık 5 saatte devlet ve hükümet organları, ilgili kuruluşlar neden harekete geçemiyor? Örneğin, halk yöneticilerce neden o zaman sokağa davet edilmiyor? Belediyelerin ağır vasıta araçları neden kışlaların önüne gönderilmiyor? MİT Müsteşarı kendilerine gelen ihbarı cumhurbaşkanı ve başbakanla anında paylaştı mı paylaşmadı mı? Paylaştıysa dikkate alınmadı mı, yoksa paylaşılmadı mı?
Cumhurbaşkanı hakikaten de darbeyi eniştesinden mi öğrendi bendeniz gibi?
Bendeniz bu sorulara hala iki yıl sonra bile adam gibi bir yanıt bulamadım. Belki sizler bulabilirsiniz.
Muzaffer Ayhan Kara
Odatv.com