Abdüllatif et-Tibâvî (1910-1981) Tarih, eğitim ve Ortadoğu üzerindeki çalışmalarıyla tanınan çağdaş Arap alimi. 29 Nisan 1910’da Kudüs yakınlarındaki Tayyibe köyünde doğdu. I. Dünya Savaşı’nın çalkantılı yıllarında ilk okulu köyünde bitirdikten sonra Tulukerm’de liseye devam etti. Daha sonra Kudüs’teki Arab College’e kaydoldu. Burada öğrenimine devam ederken Mısır’da yayımlanan el-Hilöl dergisinin modern Yakındoğu tarihinde en kritik olayın hangisi olduğu konusunda düzenlediği yarışmada iki yüzden fazla yarışmacı arasında birinci oldu. Ödül alan çalışması el-Hilâl’de ve daha sonra Muhdarât adlı kitabında yayımlandı. Yüksek öğrenimini, kazandığı bir bursla Beyrut Amerikan Üniversitesi’nde yaptı. Üniversitedeki öğrencilik yıllarında çeşitli dergilerde yazılar yazdı. Yine bu sırada, iki dilde araştrma yapabilecek gençlerin katılabildikleri bir yarışmada iki ayrı çalışmayla ödül kazandı. İngilizce araştırması “The Christians Under Muhammed and His First Two Successors”. Arapça araştırması ise “el-İhvânü’s-Safâ” başlığını taşıyordu. et-Taşavvufü’I-İslamî adlı ilk çalışması yine bu yıllarda neşredildi. 1929’da yüksek öğrenimini tamamladıktan sonra eğitim müfettişi olarak Kudüs’te memuriyete başladı. Ayrıca İngiliz manda yönetiminde bulunan Filistin’de idarî ve ilmî görevlerde bulundu. Burada görevli olduğu yıllarda eğitim ve öğretimin ilerlemesine, okul sayısının artmasına ve kültür seviyesinin yükselmesine büyük önem verdi; gençlik meseleleriyle de yakından ilgilendi. İngilizce ve Arapça yayımlanan çeşitli gazetelerde yazılar yazdı. İsrail Devleti’nin kurulması üzerine (1948) birçok Arap gibi o da İngiltere’ye göç etti. Londra Üniversitesi’nde önce felsefe (1952), sonra da edebiyat doktorası (1962) yaptı. Bir süre BBC’nin Arapça bölümünde çalıştıktan sonra Londra Üniversitesi Eğitim Enstitüsüne İslâm eğitimi profesörü olarak tayin edildi ve emekli olduğu 1977’ye kadar bu görevinde kaldı. 1960-1963 yılları arasında araştırmalarını Harvard Üniversitesi’nde sürdürdü. Burada American Interests in Syria 1800-1901 adlı çalışmasını hazırladı. Londra Üniversitesi’nde iken eğitim ve Ortadoğu tarihi alanında yüzlerce öğrenci yetiştirdi, çok sayıda tez ve seminer yönetti, birçok araştırmayı gerçekleştirdi. 16 Ekim 1981’de Londra’da bir trafik kazasında öldü.
Abdüllatif et-Tibâvî. çeşitli dergilerde yayımlanan çok sayıda makalesi yanında, bazıları Arapça, Farsça, Fransızca, Almanca ve İtalyanca’ya da tercüme edilen eserler kaleme aldı. Bu arada, daimî üyesi olduğu Şam’daki el-Mecmau’l-il-miyyü’l-Arabi’nin çıkardığı Mecelletü’l-Mecmaci’l-Cilmiyyi’l-Arabi adlı dergide birçok makalesi yayımlandı. Hayatının son yirmi yılında çeşitli gazete ve dergilerde çıkan elliden fazla makalesi arasında özellikle ikisi önemlidir. Bunlardan biri “Critiqves of English Speaking Orientalists and thelr Approach to İslam and the Arabs” ; diğeri “On the Orientalists Again’dir” Bu makalelerde, müsteşriklerin İslâm dini ve özellikle Kur’ân-ı Kerîm hakkındaki görüşlerini tenkit etmiş. İbn İshak’ın Sîretü Resûlillâh adlı eserinin İngilizce tercümesi sebebiyle Alfred GuiIIaume’u ve ayrıca R. V. Sergeant ile B. Levvis’i de çeşitli konularda eleştirmiştir. Bunların dışında, Filistin davasını destekleyen ve bu konuyla İlgili tarihî gerçekleri dile getiren pek çok yazısı The Times’ta neşredilmiştir.
Tîbâvî 1977 yılında Londra Üniversitesi’nden emekli olunca, aralarında Dr. Habîbülhak Nedvi’nin de bulunduğu arkadaşları, kendisine ithaf edilen ve dünyanın birçok ülkesinden çeşitli ilim adamlarının otuzdan fazla makalesini ihtiva eden bir armağanı Arabic and Islamic Garland adıyla yayımladılar.