İhyaü Ulumi'd- Din kitabıyla tanınan Gazzali, Horasan'ın Tus şehrinde 1058 yılında doğmuştur.
İlk eğitimini burada aldıktan sonra tahsiline Cürcanda devam etmiştir. Kaynakların ittifakla belirttiği gibi Gazali olağanüstü bir zeka ve hafızaya sahipti. 12 yıllık öğrenim süresince fıkıh, hadis, akaid, gramer gibi geleneksel bilim dallarında iyi bir eğitim almış, Nişabur da tahsil gördüğü sırada hocası Cüveyni Nin etkisiyle de ilgilenmiştir.
Abdülgafir el-Farisi Nin ve İslamın ve müslümanların hücceti, din önderlerinin imamı, konuşma ve ifade kabiliyeti, mantık ve zeka itibariyle benzeri görülmemiş bir kişi diye nitelediği Gazzali'nin bu dönemde öğretim faaliyetlerinde hocasına yardım ettiği ve sonuçta eser telif edecek düzeye eriştiği belirtilir.
1091 de Bağdat Nizamiye Medresesi müderrisliğine getirilen Gazzali, burada tedrisatın yanı sıra kitap telifi ile meşgul olmuştur.
Daha sonra büyük bir fikri değişim geçirerek iç alemine dönmüş, on bir senelik inziva hayatından sonra 1111 yılında Tus'ta vefat etmiştir.
***
Elleri Göğe açarak kaldırmak:
Hz. Enes ra şöyle rivayet ediyor; '' Peygamber sav zamanında kuraklık oldu. Cuma günü hutbe okurken bir bedevi kalkıp şöyle dedi;
Ya Resulallah, Mallarımız helak oldu, çocuklarımız aç kaldı ne olur Rabbine dua et! Bunun üzerine ellerini kaldırdı bir bulut falan görmüyorduk.
Nefsim kudret elinde olan Allah'a yemin ederim ki, daha ellerini indirmeden gökyüzünü dağlar gibi bulutlar sardı. Minberden inmeden bulutlardan sakalına yağmur boşanıyordu. O gün yağmur yağdı, ertesi gün yağdı ertesi cumaya kadar yağmur yağdı ve dinmedi.
Bunun üzerine aynı bedevi ya da başka birisi kalkıp şöyle dedi; Ya Resulallah! Neredeyse binalar yıkılacak varlığımız kaybolacak, ne olur Allaha yağmur dinsin.
Peygamber sav hemen ellerini kaldırdı ve şöyle dua etti; '' Ey Allah'ım! Artık bize değil, çevremize yağdır''
Ondan sonra bulutlar buluta eliye yaptığı işaretten sonra bulutlar dağılıp gitti.