Merhaba,
İlk kitap yorumumla buradayım. Ele aldığım kitap Siminya'nın Annem, Tanrı ve Sen'i olacak. Yorumlamak için ilk bu kitabı seçtim çünkü gerçekten ziyan olmuş bir kitap. Bu arada kitabı yorumlarken spoiler vermeyeceğim. Sadece kitabı okurken ne düşündüm bundan bahsedeceğim ve bir de gidişatı hakkında söyleyeceklerim olacak.
Öncelikle şunu söylemeliyim ki kitabın başlarından ne kadar hoşlandıysam sonlarına doğru bir o kadar nefret ettim. Peki neden?? Şöyle ki; Kitap vıcık bir aşk hikayesiyle İsa'dan Önce ve İsa'dan Sonra tarzında bıçak gibi ikiye ayrılmış şekildeyazılmış bence. Vıcık aşktan öncesi harika yazılmış, yer yer taşralı kız edasından çıkıp salon kadını tarzında yazılmış olsa da ilk bölümün gerçekliği tartışılamaz nitelikte. Ben kitabı okumaya ilk başladığım zamanlarda Siminya'nın (en çok da biz gibi olmaklığından) yazdıklarının hastası olmuş aşkla şevkle okumaya devam etmiştim. Zira o herhangi bir Türk kızıydı. Herhangi birimiz gibiydi. Daha sonra köprüde karşılaştığı o adamla birlikte özellikle aşkının alevlendiği ve sadece aşkından bahseder olduğu bölüme geldiğimde; hem Siminya Siminya olmaktan çıktı, hem de yazıldığı dil değişti. Karşımızda taşralı Siminya değil artık gayet düzgün cümleler kuran aşık olmuş ve aşkının aleviyle bir şaire dönüşmüş bir kadın vardı. O kadar bet bir anlatımı vardı ki; artık yeter yaaa! Böğğ geldi vıcık vıcık aşkından. Oysa ki kitap alırken pek bir özenirim içinde vıcık aşk olmasın diye ama bu kez tutturamadım.
Gel gelelim kitap ismi ve içerik uyumuna: annem ve sen kısmı tamam da tanrı ile alakalı ben daha derinlemesine şeyler beklerken aldığım beni hiiç mi hiç tatmin etmedi. Zira arka kapağındaki yazıyı okuduğumda içeriğinde tanrı bahsi güzelce metne yedirilmiş gibi göründüğü için bir hayli iştah kabartıcıydı. Kitabı almamdaki asıl sebep ise bizatihi arka kapaktaki yazıdır. Velhasıl kelam sonu benim için çoook kötü olduğu için ben kitabı sevemedim. Bilirsiniz biz Türkler mutlu sonlardan hoşlanırız. Ve ben hiç mutlu olmadım. Aksine son sayfaları okurken sıkıntıdan patladım.
Harikulade olabilecek bir kitap böylesine özensizce bitirilmemeliydi. Harikulade olabilecek bir kitap böylesine ziyan edilmemeliydi.
Bir başka yazıda görüşmek üzere, muhabbetle..