Namaz İçindeki Secde de Dua Edilir mi? Mumsema ''Kulun Rabbine en yakın olduğu hal secde halidir.İşte bu sebeple secdede çok dua etmeye bakın!'' (Müslim, Salat 215''
Secdede dua deyince, namaz içinde secdede yapılan duanın sorulduğunu zannediyorum. Yoksa namaz haricinde elleri açıp dua etme yerine, insanın kendisini secdeye atıp dua dua yalvarmasının hiçbir mahzuru yoktur. Namaz içindeki secdeye gelince; bununla ilgili olarak Hanefi mezhebinin, diğer mezheplerden daha farklı bir yaklaşımı vardır.
Hanefi mezhebinde, "secdede dua edilmez" diye bir anlayışa sahipler. Bu anlayış biraz Hanefilerin hassasiyetinden kaynaklanıyor. Zira Hanefi mezhebine göre Hz. Peygamberden nakledilmiş olan rivayetlerin namazda okunabilmesi için, onun hadis kriterlerine göre en azından “meşhur hadis” olması gereklidir. “Meşhur hadis” ölçüsünden daha aşağı seviyedeki rivayetler “beşer sözü olabilir, namazı ifsad eder” düşüncesiyle kabul edilmemiştir. Nitekim, “sübhaneke” içindeki “ve celle senaüke” kaydının (sadece cenaze namazında okunan kısım) farz namazlarda okunmamasının sebebi bu düşünce ve bu anlayıştır.
Diğer mezheplerin bu konuda böylesi bir düşüncesi yoktur. Onlar Allah Rasulü'nden menkul olduğu şekliyle namazda da, namaz haricinde de bunları okurlar. Bu çerçeve içinde, hadisin ifadesiyle “kulun Rabbisine en yakın olduğu” mekan olan secdede, insan Efendimiz'in secdede okuduğunu bildiğimiz duaları okuyabilir, hatta okumalıdır.
Hz. Aişe validemizin rivayet ettiği “Allahümme inni euzü biradâke min sahatike...” veya “Allahümme iğfirli zenbi küllehu dikkahu ve cillehu..” veya “Haşea sem’î ve basarî ve demî...” veya Hz. Ebu Bekir’e talim buyurulan “Allahümme inni zalemtü nefsi...” gibi dualar okunabilir.
Okunduğunda uzun süre alacak bu duaları insan yalnız başına namaz kıldığında okumalıdır. Cemeate imam olduğunda okursa, cemaatte bir bıkkınlık hasıl edebilir, onların namaza karşı tavır almalarına sebep olabilir. Halbuki bu ne Efendimiz (sas)’in, ne de fıkıh alimlerinin tasvib ettiği bir şeydir. Nitekim imam olduğunda namazı uzunca kıldıran Muaz b. Cebel’e Allah Rasulü, “Sen fitne mi çıkarıyorsun?” demiştir. Zaten “kolaylaştırınız, güçleştirmeyiniz” beyanının sahibi olan bir Zat’tan başka türlü davranması da beklenemezdi.
Kaldı ki Efendimiz'in “Herhangi biriniz imam olduğunda namazı hafif kıldırsın; çünkü arkasında zayıf, yaşlı ve hasta olanlar vardır. Fakat kendi başına kıldığında onu istediği kadar uzatsın.” sözü meselemize bir açıklık kazandırmaktadır.
Netice itibariyle, secdede en az meşhur hadis olmak şartıyla rivayet edilen duaları, insan yalnız başına namaz kıldığında okuyabilir, imam olduğunda bu duaları okumaması evlâdır.
Huzeyfe (r.a) diyor ki: "Hz. Peygamber rükuunda 'sübhane rabbiyel azim'; secdesinde de 'sübhane rabbiyel a'la' derdi" (Ebu Davud, II, 30).
Bu tesbihlerin dışında rükûda veya secdede ilâve duâ ve zikir söylemek için yine sünnete bakarız. Bu tesbihlerden sonra yani ÜÇ DEFA "SÜBHANE RABBİYEL A'LA" dedikten sonra, SÜNNETLERDE VAR OLAN ve AYETLERDE GEÇEN DUALARI tek başına kıldığımız namazlarda okuyabiliriz.Ancak ne secdede, ne de namazın başka bir yerinde KENDİMİZE AİT İFADELER KULLANAMAYIZ ve BİZE AİT SÖZLER SARF EDEMEYİZ.
Şüphesiz Peygamber Efendimizin (asm) rükû ve secdede yaptığı başka duâlar da vardır. Meselâ secdede, “Allah’ım! Senin için secde ettim. Sana îman ettim. Sana teslim oldum. Yüzüm, kendisini yaratana ve şekil verene, görmesi için göz oyuğunu yarıp gözü yerleştirene, işitmesi için kulak yerini yarıp kulağı yerleştirene secde etmiştir. Yaratıcılık mertebelerinin en güzelinde olan Allah’ın şânı ne yücedir!” duâsı yapılabilir. SÜNNETTE GELEN BAŞKA DUALARI YAPMAK DA MÜMKÜNDÜR
Secdede tesbih ifâdelerini söylerken KALBEN BAĞIŞLANMAYI DİLEMEMİZ ve HAYIR İSTEMEMİZ DE YETERLİ OLUR..
İkinci Olarak: KUR’AN-I KERİMDE GEÇEN veya HADİSLER İLE GELEN DUALARI “TÜRKÇE OLARAK” DA SECDEDE YAPABİLİYORUZ..