İklim değişikliğinin en kötü etkilerini ortadan kaldırmak, küresel sıcaklıkların sanayi öncesi seviyelerin 1,5 santigrat derece üzerine çıkmasını önlemek anlamına geliyor. Ancak CO2 emisyonları o kadar yüksek ki, on yıl içinde bu çizgiyi geçmemiz planlanıyor.
100’den fazla bilim insanından oluşan uluslararası bir ekip tarafından hazırlanan yeni bir rapora göre, küresel karbondioksit (CO2) emisyonları, Dünya’nın ısınmasını endüstri öncesi seviyelerin 1,5 santigrat derece (2,7 Fahrenheit) ile sınırlandırma kritik hedefini karşılayacak kadar azalmadı. Aslında, ısınma mevcut hızda devam ederse, ortalama küresel sıcaklıklar on yıl içinde bu çizgiyi geçme yolundadır.
2050 yılına kadar net sıfır emisyon elde etmek, artık, uçak uçuşlarının önemli ölçüde azaldığı ve ekonomilerin durduğu COVID-19 pandemisinin zirvesinde görülenler kadar şiddetli yıllık CO2 düşüşleri gerektirecektir.
Birleşik Krallık’taki Exeter Üniversitesi’nde iklim sistemlerinin matematiksel modellemesi başkanı ve raporun baş yazarı Pierre Friedlingstein (yeni sekmede açılır) , “Gezegenin ısınmasına neden olan CO2 emisyonları azalma belirtisi göstermiyor” dedi. . Friedlingstein, WordsSideKick.com’a bir e-postada “Son birkaç yıldaki eylemler, küresel emisyonlardaki yörüngeyi tersine çevirecek kadar yakın olmadı” dedi. “Çok daha fazlasının yapılması gerekiyor.”
10 Kasım Perşembe günü Earth System Science Data dergisinde (yeni sekmede açılır ) yayınlanan Küresel Karbon Bütçesi raporu, küresel CO2 emisyonlarını izleyen yıllık bir güncellemedir. 2022 için tahminler korkunç, atmosferik CO2’yi milyonda 417,2 parça (ppm) – sanayi öncesi seviyelerin %51 üzerinde – ve küresel emisyonları 40,6 milyar ton (36,8 milyar metrik ton) olarak tahmin ediyor. Veriler 2022’nin son aylarını açıklayamadığı için rapordaki tüm rakamlar tahmindir.
Her zaman olduğu gibi, en büyük katkı sağlayanlar fosil yakıtlardır. Küresel petrol kullanımı, büyük ölçüde havacılık endüstrisinin COVID-19 çöküşünden sonra toparlanması nedeniyle geçen yıla göre %2,2 arttı. Dünya genelinde kömür kullanımı da %1 artarken, doğal gaz kullanımı biraz düştü. Ancak fosil yakıt kullanımı ülkeler arasında tek tip değildir; Rapora göre, 2022’de ABD ve Hindistan’da emisyonlar artarken, Çin ve Avrupa Birliği’nde emisyonlar düştü.
Bilim adamları, ABD’deki artışların muhtemelen COVID-19 yavaşlamalarından sonra toparlanan endüstrilerden kaynaklandığını yazarken, Hindistan’daki ani artışlar o ülkenin devam eden gelişimi ile bağlantılı. Jan Ivar , “Hindistan, altyapı, inşaat ve kişi başına düşen enerji tüketimi açısından açık ara en fazla yetişmeye sahip ülkedir ve bunların tümü, enerji tüketiminde henüz tamamen yenilenebilir enerji ile karşılanamayan hızlı büyüme anlamına gelmektedir” dedi. Korsbakken (yeni sekmede açılır) , Norveç, Oslo’daki Uluslararası İklim ve Çevre Araştırmaları Merkezi’nde kıdemli araştırma görevlisi ve çalışmanın ortak yazarı.
İlgili: Küresel karbon emisyonları, koronavirüs kilitlenmesi sırasında benzeri görülmemiş bir %17 düştü – ve bu hiçbir şeyi değiştirmez
Bu arada, çalışma yazarları, AB’den gelen fosil yakıt emisyonlarındaki düşüşlerin 2021’de başlayan ve Rusya’nın Ukrayna’yı işgal etmesiyle daha da kötüleşen bir ekonomik yavaşlamaya dönüşebileceğini bildirdi. Güneş enerjisine artan ilgi de bir rol oynuyor olabilir. Benzer şekilde, Çin’deki daha düşük emisyonlar, çoğunlukla COVID-19’un ardından devam eden ekonomik sorunlardan ve inşaat sektöründeki bir borç krizinden kaynaklanıyor, ancak aynı zamanda güneş ve rüzgar enerjisi kullanımında umut verici bir artışı yansıtıyorlar.
Rapor, toplam CO2 emisyonlarının yaklaşık %90’ını oluşturan fosil yakıtların ötesinde, diğer önemli katkıları vurgulamaktadır. Korsbakken WordsSideKick.com’a bir e-postada “Ormansızlaşma gibi arazi kullanımından kalan %10’luk kısım da çok önemli” dedi.
Sadece üç ülke – Endonezya, Brezilya ve Demokratik Kongo Cumhuriyeti – dünyanın “toprak kullanım emisyonlarının” %58’ine katkıda bulunuyor; bu, diğer şeylerin yanı sıra ormansızlaşmanın, orman yangınlarının, tarımsal yanmaların ve diğer şeylerin yanı sıra ormanlardan kaynaklanan emisyonların etkilerini tanımlayan kapsamlı bir ifadedir. hayvancılık. Özellikle endişe verici olan, karbon açısından yoğun ormanların, daha fakir bölgelerdeki insanlar tarafından pirinç çeltik tarlalarına ve soya fasulyesi çiftliklerine dönüştürülmesidir. Korsbakken, “Daha zengin ulusların, bu ülkelerin hâlâ geniş ormanlarını ve zengin ekosistemlerini daha fazla tehlikeye atmayacak şekilde gelişmelerine yardımcı olması önemlidir.” Dedi.
Uzun süredir devam eden karbon yutakları – fosil yakıt emisyonlarımızın yaklaşık yarısını topluca emen okyanuslar ve ormanlar – aynı zamanda sınıra kadar zorlanıyor. Rapor, bu son savunma hatlarının bile yakında ihlal edilebileceğini gösteriyor. Korsbakken, ” Isınma sıcaklıkları ve değişen hava düzenleri bu CO2 emilimini zayıflatabilir.” Dedi. “Geçtiğimiz on yıldaki iklim değişikliğinin emmeyi normalde olacağından yaklaşık %10 daha düşük hale getirdiğini tahmin ediyoruz. Bu, emisyonları hızlı bir şekilde kesmeyerek kendimizi maruz bıraktığımız başka bir risk.”
—Koronavirüs salgını sırasında Çin ve İtalya’da uydu izleme emisyonları düştü
– Uydular, İtalya’nın koronavirüs yanıtının hava kirliliği emisyonlarını önemli ölçüde azalttığını gösteriyor
—İnsan fosil yakıt bağımlılığı: Sera emisyonları rekor seviyelere yükseliyor
Rapor iyimserlik için yetersiz bir neden sunarken, yazarlar, 2022’nin beklenenden daha kötü olup olmadığını veya aynı anda hem bir pandemiden kurtulup hem de olağandışı bir savaş yaşayan bir savaştan geçmeseydik, yılın nasıl sonuçlanacağını söylemenin zor olduğunu itiraf etti. Avrupa Birliği’ni zorluyor. Belki iklim politikaları bir dereceye kadar çalışıyor, ancak bu tür uluslararası karışıklığı dengeleyemiyor.
Korsbakken, “Pandemiden kaynaklanan gürültü, toparlanmadan kaynaklanan enerji kıtlığı ve tedarik zinciri sorunları ve Rusya’nın Ukrayna’yı işgalinin yarattığı kaos, iklim politikalarının herhangi bir etkisini görmenin çok zor olduğu anlamına geliyor.” Dedi.
Her iki durumda da, yazarlar daha güçlü iklim politikalarının gerekli olduğu konusunda hemfikirler – ideal olarak, küresel ekonomiyi felce uğratmadan fosil yakıtları yenilenebilir enerjiyle değiştirenler. Bu tür hedefler nüanslı bir yaklaşım gerektirir.
Korsbakken, “Enerji kullanımı ve emisyonlar, her biri küresel ekonomide ve insanların yaşamında farklı roller oynayan ve hepsi çeşitli çıkar gruplarının bağlı olduğu farklı sektörlerdeki sayısız faktör tarafından yönlendiriliyor.” Dedi. “Politika ekleyin ve emisyonları azaltmanın neden bu kadar zor olduğunu anlamak zor değil.”