Bu makale, yeni deneysel serimiz Backlog Club’ın bir parçasıdır, burada biz (Nintendo Life!) “Etrafta oynamamız gereken oyunlar” listemizde yer alması muhtemel bir oyun seçeriz ve sonra biz (NL + siz!) gelecek ayı o oyunu oynayarak geçir. Bu, oyunu kontrol etmek ve oyundan ne kadar keyif aldığımızı kontrol etmek için bir dakikalığına durduğumuz, iki bölümden oluşan Birinci Kısım’ın yarısıdır.
Haziran 2022 için, Obra Dinn’in Dönüşü için oylama kararlaştırıldı ve tanrıiyi, değil mi?
Çocukken hiç ödev yapmadım. Öğrenmeyi sevmediğimden değil, kusura bakmayın – kitapların büyük bir hayranıyım ve bu – ama hepsi biraz hissettirdiği için anlamsız Bazen. Ödev notları yılsonu notuna dahil edilmediğinden (aslında önemli olan tek şey buydu), o zaman çok sınırlı boş zamanımı boşa harcamak gibi görünüyordu. İyi notlar aldım, neden benim de ekstra çalışmam gerekti?
Ama sevdiğim bir şey mantık bulmacalarıydı. Bu devasa dergileri doğum günleri ve Noel için bunlarla dolu, çözülmesi gereken bir sürü pikros ve Salı günü hangi kişinin somon sipariş ettiğine karar vermeniz gereken ızgaralar ile alırdım. mutlu ederdim, gönüllü olarak bu ödev benzeri aktiviteyi yap, çünkü bana meydan okudu ve bana iyi yapılmış bir işten o lezzetli, lezzetli dopamini sağladı.
Obra Dinn’in Dönüşü, Lucas Pope’un karmaşık, korsan mantık bulmacası çalışması, bana aynı dopamin vuruşunu veriyor – ama çok, çok daha büyük. O bulmaca otobüslerini ne kadar sevsem de müzikleri yoktu. Görüntüleri yoktu. ulaşamadım görmek Andrew Salı günü somon yiyor veya Susan Perşembe günü kalbine saplanıyor. Ve ortaya çıktığı gibi, her şey korsan temalı olduğunda daha eğlenceli.
ROTOD bir teknede başlar. Değil en tekne, kusura bakmayın. Obra Dinn değil. Bir kayıkla başlıyorsunuz, ancak bunu hemen bilmiyorsunuz – deniz tutması renginde ve size Obra Dinn’e kadar eşlik etmekle görevli huysuz bir adamın sesiyle bir ekran tarafından karşılanıyorsunuz. Obra Dinn’e ulaştığınızda ve yanlarına tırmandığınızda, neredeyse anında ölümle yüz yüze gelirsiniz: Güvertede iltihaplanmış bir ceset var.
Cinayet! Gizem! Kurtçuklar, muhtemelen! Aklınız olasılıklarla dönüyor. Daha fazlasını öğrenmek için heyecanlısın.
Oyuncu olarak ne yapacağınızı bilmiyorsunuz. Kim olduğunu ya da neden burada olduğunu bilmiyorsun. Bu dünyadaki avatarınız, Obra Dinn’i araştırma talimatı ile bir çift el ve ara sıra ses hattından başka bir şey değil. Ama oooh, bir ceset bulmak heyecan verici bir şey değil mi? Çok fazla potansiyel taşıyor: Cinayet! Gizem! Kurtçuklar, muhtemelen! Aklınız olasılıklarla dönüyor. Daha fazlasını öğrenmek için heyecanlısın.
İşte o zaman vapurcunuz seslenir: “Oiiii! Çok ‘ağır’! Yanına döndüğünüzde yanınızda getirdiğiniz kargoyu alırsınız: Bir kitap ve bir saat. Kitap boş. Saat sihirlidir.
Çocukluğumun mantık bulmacaları gibi, Obra Dinn de benden basit çıkarımlar yapmamı bekliyor. Obra Dinn’in mürettebatı nasıl telef oldu? Ama bu o kadar basit değil, gerçekten de değil — hepsi farklı şekillerde öldüler, farklı insanlar tarafından öldürüldüler, tehlikeler ve entrikalar, ve bu gerçekleri öğrenmeniz için hayatlarının son dakikalarının her birini izleyerek geçireceksiniz. , kimliklerinin yanı sıra. Bazıları net – isimlerini söyleyecekler veya kişilikleri üzerinde tanımlayıcı bir faktör olacak – diğerlerinin çözülmesi saatler alacak ve bazı akıllıca tümdengelim çalışmaları sürecek.
Şimdiye kadar, bir alyans taktığı gerçeğine dayanarak bir kişinin kimliğini tahmin ettim ve gemide teşhis edemediğim sadece iki kadın vardı ve bir tanesi “Bayan Jane Bird” idi. Bir başkasını da çok sayıda silah taşıdığı gerçeğiyle tanımladım, bu kesinlikle onun bir tür önemli silahlı olduğu anlamına geliyor. Ve sadece oradan daha da zorlaşıyor. Görünüşe göre çoğu insan hayatlarının son anlarında ortalıkta tam adlarını haykırmıyorlar ki bu anlaşılabilir bir durum ama işimi çok daha zorlaştırıyor.
Yine de çok umursadığımı söyleyemem çünkü atmosfer inanılmaz derecede lezzetli. Estetik – ki bu belki de oyunla ilgili en dikkat çekici şey, bu yüzden şimdiye kadar onlardan bahsetmem garip – oyunla çok az ilgisi var ve biraz bölücüler, ama umurumda değil . Tüm oyun, gerçekten erken PC oyunlarını taklit eden düşük kaliteli tek bit grafiklerde yapılır. Karanlık ve aydınlık arasındaki her şey eski bilgisayarları andıran o “ditherpunk” dokuya sahip olduğundan, net ve aynı zamanda bulanık.
Ve Lucas Pope neden bu görünüme razı oldu? Cevap, PlayStation blogundantemelde “çünkü neden olmasın”, ki bu son derece takdire şayan:
Obra Dinn’in orijinal motivasyonu basitti: Büyürken ailemin Macintosh Plus’ında oynadığım eski 1 bitlik oyunlara benzeyen modern bir 3D oyun yapmak istedim.
[image:2.3|4,5][/image]
Açıkçası, bu biraz kurcalamak, her şeye ana hatlar eklemek ve renk taklidinin her şeyi çamurlu bir karmaşa gibi göstermediğinden emin olmak anlamına geliyordu. Neredeyse okunamayan tek bitlik grafikler de oyunun mekaniğine katkıda bulunuyor: İnsanları tanımlamanız gerekiyor, ancak yüzleri bulanık, nasıl öldüklerini görmek zor, kimin kim olduğundan emin değilsiniz. Normal bir 3D oyun olsaydı çok daha kolay olurdu. olmadığına sevindim.
Müzik, staccato dizeleri ve uğursuz çınlayan çanları birleştiren gecekondu benzeri, bombastik bir film müziği… hissetmek bir korsan gemisindeymişim gibi.
Yine Lucas Pope’a ait olan müzik, staccato dizeleri ve uğursuz çınlayan çanları birleştiren gecekondu benzeri, bombastik bir film müziği ve daha önce hiç korsan gemisinde bulunmamış olmama rağmen, beni mutlu ediyor. hissetmek bir korsan gemisindeymişim gibi. Kitabınızdaki içindekiler ile aynı harika çağrıştırıcı başlıklara sahip: Deniz Askerleri, Kutsal Olmayan Tutsaklar ve Çağrı, size nelerle karşılaşabileceğiniz konusunda bir fikir verir, ancak hiçbir fikir vermez.
Ama oyunu gergin ve çekici kılan şey müzikal dokunuşlardır. Ne zaman bir cinayet skecine girseniz, sihirli saatinizi her kullanışınızda ve mantık bulmacası çıkarımlarınız her onaylandığında, çılgın bir küçük keman riffi çalıyor. Sanki biraz gerginim, başım beladaymış gibi hissettiriyor. The Sims’de eviniz soyulduğunda çalan müzik. Onun mükemmel.
Obra Dinn’in kitabını henüz bitirmedim. Oyun, sizi ölüme mahkûm gemideki 60 ölüme götürmek için zaman alıyor, hikayeyi baştan sona anlatmanın gerginliğini yaşıyor ve umurumda olduğunu söyleyemem. Korsanların başına gelen korkunç şeyler hakkında eski bir film izliyormuşum gibi hissediyorum, diğer tarafta ne olduğunu bilmesem de anlatıyı yavaş yavaş çekiyorum. Gemide çok az hayvan var gibi görünmesine ve büyük bir deniz hayvanının dokunaçlarını görmeme rağmen, birinin ölümünü “toynak/bacak/kanat çarpması” olarak kaydedebilirim – ama ben henüz bütünü göremiyor ve bu bir hikayenin en iyi kısmı.
Başından beri elimdeki notta “Her şey zamanla anlam kazanacak” yazıyor. Muhtemelen, Henry Evans – gizemli müşterim – haklı, ama dürüst olmak gerekirse, hiçbir şeyin mantıklı olmadığı bölümden oldukça keyif alıyorum. Ev ödevi hiç bu kadar eğlenceli olmamıştı.
Oh, ve Obra Dinn ile ilgili en iyi şeylerden biri, Lucas Pope’un oyunla birlikte yaptığı geliştirici günlüğü. Ama GERÇEKTEN spoiler. Yani: Bitirmeden izlemeyin, tamam mı? Söz vermek? Peki.
Şimdiye kadar oyundan nasıl zevk alıyorsunuz? Henüz bitirmedin mi? Bana yorumlarda düşüncelerinizi söyleyin!
Kaynak : https://www.nintendolife.com/features/backlog-club-return-of-the-obra-dinn-is-a-masterpiece-of-deduction-and-atmosphere