YENİ BİR YILA İKİ KALA YÜZYILLIK BİR ACI, VE BARIŞA YÜZYILLIK GERİ ADIM
Akıbeti büyük bir yıl geçirdik. Saplantılar, tutuklamalar, haksız gerçeklerden haklı yalanlar, kusanları susturmalar hepsi yalan tarihlerle yüzleşti. Geriye puslu bir manzara ve acı gerçekler kaldı. Dağılan tesbih taneleri savruldu son ayın 31 gününe Geriye kalan iki tane onlara Fransız kaldı, imamede okyanus ötesinde, ipi ise masumların boynundan aldı yaşamlarını
Yeni bir yılın eşiğinden girince neleri düşlüyorsunuz, geçen yılın size kazandırdıklarını mı yoksa gelecek yılın size neler hazırladıklarını mı? Geçen bir yılın arkasından el sallarken, bilançoya oturmak istiyor insan
Neler kazandım, neler kaybettim. Kimlerle yaşadım, kimlerle yaşlandım, kimlerle ağladım ve kimlere yaslandım.
Geriye kalanlar size neyi aratıyor, geride bıraktıklarınızın ne kadarından gururlu ne kadarından pişmansınız. Bana sorarsanız kaybedilen bir yılın yasını tutmak istiyor insan Kaçırılan gemilerin ardından el sallarken keşkeler dayatıyor bizi duvarlara. İyi ki lerimiz bize yanıltsama kabiliyetini gösteriyor. Havai fişekler fırlatılıyor havaya ve sesler ahengi dalgalıyor yasımızı.
Merak etmiyor musunuz ? Ne kadarı gözyaşı kalan yaşamınızın. Ne kadarı kahkaha, ne kadarı hüzün. Yapılanların etrafında gezinirken, kaçına muhtemel iyilerden olarak bakıyorsunuz? Ne kadarından mutlusunuz, ne kadarından pişman. Yaşam terazisinde keşke hiç yaşamasaydım dedikleriniz mi yoksa hep tekrarlansın istedikleriniz mi ağır basardı. Kendinizi tüm yaşamın dışına bıraktığınızda ne görüyorsunuz? Duyduklarınız ile gördükleriniz arasındaki fark bildiklerinizle bilmedikleriniz arasında sağlam bir köprü oluşturabiliyor mu?
Kaybedilen meçhul bir yılın ardından mumları üflerken insan, sıkıntıdan boşaltıyor içini aslında ki o şiddetle sönüyor bütün mumlar. Pencerenin buğusuna yazılan ""Mutlu yıllar"" yazısı içerden okunurken düz dışarıdan okunurken ters okunuyor. Ama hayat ise tersine bir iz bırakıyor bizde içerdekiler mutsuz bir yıl dışarıdakiler ise mutlu bir yıl geçiriyorlar.
Kasidesi ve nakaratları zor bir yıl geçirdik, sarsıldığımız anlar, dalgalandığımız günler oldu. Kaybettik bazen ve bazen de kaybedildik. Müziği ritimsiz tuttuk ve notalar elimizden kaydı, yasaklı şarkılar söyledik yasaksız bir dünyada. Bazen sustuk, bazen de susuz ve her zamanda suçsuz bir anı yaşadık.
Daldığımız uykularda, kendi dilimizde rüyalar gördük. Tabirsiz bir rüyayı tabulaşan dünyaya uyarladık ve hep gülümsedik.
Ama daha yazıyı yazarken Şırnak"tan gelen haberler yeni yıla girmemize bir adım atarken Türkiye ye yüzyıllık geri adım attırdı. Bu kadar insana eski bir yılın hesabını vermeden bunları yaşatması insanlık dışı bir hareket olur herhalde. Havai fişeklerle değil de bombalarla kutladı bu yılın gelişini. Jetler gösterilerini yapmaya sabahtan başladı.
Ve en kötüsü böyle bir ülkede yeni bir yıla girmek ağlatıyor. Aslında ağlamam bir yıl yaşlanmamdan değil bir günde yaşlanmamdan kaynaklanıyor. Bir günde bir yıl yaşlanır mı insan. 36 insana yeni bir yılı yaşatmamak nasıl bir şey anlamıyorum. Eski bir yıla kupa yelken yol alıyorsunuz haberiniz olsun. Durmak yok yola devam sloganlarınız sizi durduruyor farkında mısınız?
Yeni bir yılın eşiğinde ağıtlar yankılanıyor, duyuyorum. ""Hawar"" bağırışları duyuluyor, jetlerin sesini acımız bastırıyor.
Hey dünya size sesleniyorum tüm olanları görüyorsunuz. Yeni bir yılı ölümlerle kutlayanları görüyorsunuz. Duyun şu savaş ve zulüm çığırtkanlarını ve birleşin susturun şunları. Bu dünyada olanlar sizi de ilgilendiriyor unutmayın. Madem hepimiz en büyük ortaklığımızla insansak gelin bu acıya da ortak olun çünkü bu insanlık dışı bir durum.
Eski bir yılı geride bırakırken daha ne olduğunu anlayamadığımız bir acıyla yeni bir yıla merhaba diyoruz. Yılı ortak yaşayanlar da aynı acıyı ortak yaşamalı.
Ve yine de mutlu, barış ve sevgi dolu yıllara