DEski bir yılan balığı balıkçısı olan Eclan Coney, ünlü yılan balığı sürüleri ortaya çıktığında bir şeylerin ters gittiğini biliyordu. Lough Neagh uçar gerçekleşmedi. Lough Shore sakinlerine göre, son yıllarda Kuzey İrlanda gölünün çevresinde yoğun tüyler ve “tüyler” halinde ortaya çıktılar; bazen yanlışlıkla yangın alarmlarını tetiklediler.
Coney, çamaşır ipinde bırakılan kıyafetlerin “bununla kaplı olduğunu” söylüyor. Bu aynı zamanda gölün 90 millik kıyı şeridi boyunca ilerleyen bir aracın ön camı için de geçerlidir. Çevreciler, ağaçların tepelerinin üzerinde süzülürken yaptıkları kur danslarına hayran kaldılar.
Geçen baharda sinekler hiç gelmedi. Coney, “Bu, Ardboe Haçı’na veya çevredeki bölgeye gittiğinizde sineklerin bulunmadığını göreceğiniz ilk yıl” dedi.
Uzun bir süre sineklerin baş belası olduğu düşünüldü. Ancak artık endişeler artıyor. Gölün ekolojisinde yokluğun işaret ettiği hızlı değişim göz önüne alındığında, “İnsanlar gerçekten korkmuştu” diyor. “Henüz oldu. Bir anahtarın çevrilmesi gibi, gitti.
“Lough Neagh sineği”, ısırmayan çeşitli sivrisinekleri ifade edebilir, ancak bu önemli böcekler, Lough sistemine özgü balıkları ve yabani kuşların yanı sıra kurbağaları ve yırtıcı böcekleri de destekler. Bu kilit türlerin kaybının yanı sıra diğer türlerdeki keskin düşüş, zebra midye gibi istilacı türlerin yayılması ve su kalitesinde uzun vadeli bozulma, gölün ekolojisinde büyük sorunlara işaret ediyor. Bu sığ su kütlesinin ve çevredeki sulak alanların, bir gerileme durumunun ötesinde, kademeli bir ekosistem çöküşüne doğru ilerlemiş olma ihtimali de var.
Lough Neagh – Birleşik Krallık’taki en büyük tatlı su gölü %40’tan fazla Kuzey İrlanda’nın içme suyunun kaynağıdır ve Avrupa’nın en büyük yabani yılan balığı avcılığına ev sahipliği yapmaktadır. Bu kabul edilir kültürel Ve arkeolojik Başarıya ulaşan “mücevher”dönüş yolu” adada paylaşılan anıların başlangıcına dönüştü.
Geçen yaz, mavi-yeşil alglerin devasa bir “çiçeklenmesi” (gölün oksijenini yok eden ve sudaki yaşamı boğan kalın, fotosentez yapan bir örtü) gölün derinleşen biyolojik çeşitlilik krizini çok daha net hale getirdi. Kamuoyunda ciddi bir öfkeye neden oldu ve olmaya da devam ediyor Geri dönüş bekleniyor önümüzdeki yaz “daha ağır” bir formda.
Yerel halkın parlak yeşil veya mavi görünümü nedeniyle yabancı olarak tanımladığı zehirli alg büyümesi artık gölün yüzeyinden kayboldu ancak hemen altında görülebiliyor.
Sorunlar, Kuzey İrlanda’nın uzun süredir hareketsiz olan güç paylaşımı kurumlarının felç olmasıyla daha da arttı. Dönemin %40’ı Hayırlı Cuma Anlaşması ile başlangıcından bu yana, neredeyse son iki yılın tamamı dahil. Merkezi olmayan meclisin üyeleri daha yeni başlıyordu çekişme Geçen hafta gölün yönetimi. Siyasiler bir araya gelince Kalın, soluk bir köpükten yeni raporlar çıktı Gölün su yollarında görülür.
FCiarán Breen, Blackwater Nehri’nin ağzından Lough Neagh’a doğru kürek çekiyor. Breen bu su kütlesi üzerinde yaklaşık otuz yıl çalıştı. Onun gemisi bir bebek karyolasıGölün güney ucundaki Portadown yakınlarındaki bir köy olan Maghery’nin kıyılarında inşa edilmesine yardım ettiği küçük bir ahşap tekne.
Breen, 1986 yılında burada oyun sorumlusu olarak çalışmaya başladığından beri yaşadığı kayıpların muhasebesini yapmak için duruyor.
Coney Adası ile Kells Point arasındaki birkaç kilometrekarelik alanı işaret ederek, “Her yıl kışın yabani kuşları sayardık; bir meslektaşım ve ben bu özel bölümü yaptık” diyor.
“Yaklaşık 50.000 ila 60.000 arası dalış ördeğimiz var. O kadar çok insan, yani patronlarımız, Belfast’tan gelip bunu kendi gözleriyle görmeye geldiler çünkü ilk başta bize inanmadılar.”
Bu patka, scaup ve altıngöz filoları, Lough Neagh’ı 1980’lerde uluslararası öneme sahip bir kuş kışlama alanı haline getirdi. Sonraki yıllarda sayıları hızla azaldı. 2013 çalışmak göldeki kış göçmenlerinin sayısının on yıl içinde neredeyse %80 oranında azaldığını, yani 100.000’den 21.000’in altına düştüğünü buldu.
Breen, “Şu anda orada aynı noktaya bakıyoruz” dedi. “Küçük bir sakarmeke sürüsü var ama ördek yok. Hiçbiri. Başladığımdan beri ördek sayısında feci bir düşüş oldu.”
Aralık ayı yaklaşırken İzlanda’dan kışlayan ötücü kuğular geldi. Gölün kuzeybatı kıyısındaki Traád Point’te, 2000’li yılların başında kapatılan son büyük araştırma tesisi olan, kullanılmayan bir tatlı su laboratuvarının yakınında yaşayan Tom McElhone, “Uzun yıllar boyunca yaklaşan kışın habercisiydiler” diyor.
“Yatakta yattığımı ve gecenin her saatinde bu kuğuların gölün yukarısında ve aşağısında birbirlerine seslendiğini, bu harika sohbeti duyduklarını hatırlıyorum. Hepsi gitti.
Lough Neagh, oradan uzaklaşsalar bile Coney gibi güneybatı kıyılarında büyüyen, su üzerinde çalışan veya birbirine sıkı sıkıya bağlı birçok topluluktan birinde yaşayan insanların damarlarında akıyor.
Ancak 53 yaşındaki adam, pek çok sosyal bağın ve geleneğin bu kıyı köylerini, mahalleleri ve toplulukları birbirine bağlamaya yardımcı olduğuna inanıyor Kasaba arazileri Gölün merkezi balıkçılık endüstrisindeki giderek artan düşüşü yansıtacak şekilde, yaşamı boyunca dağıldı.
Sularda balık tutan teknelerin sayısı azalırken (1980’lerde 200’den bugün birkaç düzineye) yaz pazarları ve Lough Shore’daki halat çekme yarışları, geçici müzik seansları, yaz pazarları ve halat çekme etkinlikleri de azaldı. – Lough Shore’daki savaşın azaldığını söylüyor. aşırı yerel yerel dil – sakinlerin bile su kütlesine aşinalığı.
“Yerel bilgi artık orada değil” diyor. “Ve göl kıyısındaki o birliktelik duygusu ortadan kayboldu.”
ALough Neagh’ın kuzeybatı ucundaki Toome Kanalı’nın duvarları boyunca, yüzey alglerinden oluşan kalın çamurun gözden kaybolmasından sonra haftalar boyunca alg çiçeklerinden gelen kireçli, parlak mavi kalıntılar görülebiliyordu. Noel tatili boyunca ve 2024’ün başlarına kadar Ballyronan gibi yerlerde uyarı işaretleri bulunmaya devam edecek.
Alg büyümesi sadece insanları bu yılın yazın koşuşturmasından (örneğin göl çevresindeki ailelerden) mahrum etmekle kalmadı, aynı zamanda sakinleştirici, rahatlatıcı, hatta “iyileştirici” bir şey de yarattı.
Ayrıca göl kenarı sakini ve eski Ulster Orta Ulster Milletvekili Bernadette McAliskey’e (kızlık soyadı Devlin) göre bunlar, gölün içinde bulunduğu kötü duruma gecikmiş bir “uyanışa” da yol açtı.
Kendisi ve 1960’larda bölgedeki haklarından mahrum balıkçıların haklarını savunan diğer kıdemli sivil haklar aktivistleri gölün savunuculuğunu yaptı. Bir kez daha.
Kasım ayı sonlarında aynı kanalda, yılan balığı balıkçılığının merkezine bir taş atımı uzaklıkta düzenlenen yağmurlu bir gösteride McAliskey, yaklaşık on yıl önce gölün bir topluluk kooperatifine dahil edilmesiyle ilgili konuşmalara değindi. Birkaç taneden biriydi kaçırılmış fırsatlar Son 50 yılda kamu mülkiyeti için.
“Kanıtımız, insanların kendilerine ait olanı önemsediğiydi” dedi.
ÖLough Neagh’ın yönetiminin uzun ve çekişmeli bir geçmişi var. Aristokrat Shaftesbury ailesi, 19. yüzyıldan beri gölün yatağı, kıyıları ve dibi üzerinde hak iddia ediyor ve mülkiyeti, toprak iddiaları 16. yüzyılın başlarındaki Ulster Ovası’na kadar uzanan Chichester ailesinden alıyor.
Gölün balıkçı toplulukları bir zamanlar gölde balık avlamaya yönelik kamu haklarını savunmaya yönelik bir mücadele geçmişiyle birbirine bağlıydı; bu, Lordlar Kamarası yargıçlarının ifadesiyle, 1911’den kalma önemli temyiz davası“çok eski zamanlardan beri” uygulanmaktadır. Ancak Coney, su yolunun kötü yönetilmesi, “endüstri desteğinin olmayışı” veya dış ilgi nedeniyle artık pek çok kişinin cesaretinin kırıldığını söylüyor.
Gittikçe zayıflayan, dağınık yılan balıklarını avlayanlar geçen sezon sadece üç hafta idare edebildiler ve bu da genellikle mayıs ayından ekim sonuna kadar sürdü.
Gölün ekolojik ve ekonomik gerilemesi artık parçalanmış yönetim yapılarına ve Önemli bilimsel verilerin eksikliği – ekolojik “taban çizgileri”.
Yerel topluluklar gölün yeni bir özel sahibine satılmasından korkuyor – olası bir ihtimal Shaftesbury’nin 12. Kontu bunu açıkça dışlamadı. Pek çok kişide yönetime ve yönetim organlarına karşı derin bir güven eksikliği var.
Toome mitinginde McAliskey, “Öncelik göl yaşamını korumak olmalı” dedi. “Çünkü eğer Lough Neagh’ın hayatını kolektif olarak sürdürürsek, Lough Neagh da geri kalanımızı ayakta tutacaktır. Biz onunla uyum içinde çalıştığımız sürece (burada) herkesin geçimi var.
“Bütün bu göl, tüm gençlerimizin şehirlere göç etmesini, ülkeyi terk etmesini engelleyecek bir gelir kaynağı olabilir. Ekolojinin geri kalanını desteklerken bu göl çevresinde gerçekten güzel bir hayat yaşayabiliriz.”
Ancak aynı zamanda hükümette de çalışmış olan Breen bu kadar iyimser değil.
Karar vericiler ve hükümet için “Algler gözden kaybolunca bu işin biteceğini ve her şeyin eskisi gibi devam edeceğini umuyorlar” diyor.