- Hazım Körmükçü:
Büyük bedeller ödendi, vicdanen hâlâ ödeniyor.
- Z.T: Değerler daha çok anlaşıldı, herkes kendi içine döndü. Herkes kendini durup bir eleştirdi. Bunu sadece Hazım için söylemiyorum, kendim için de söylüyorum. Ne oldu da böyle oldu? Ne yapmamız lazım, ne yapmamamız lazım? Bu sorular soruldu. Hatanın yaşı yok Sonat! Hatanın kimliği, çeşidi yok. Acının türü ve kıyası da yok. Bir hata yapıldığında herkes kötü demek değildir. Bugün çocuklarımız da hata yapıyor, silmiyoruz kalbimizden. Allah telafisi olmayacak hatalarla karşılaştırmasın insanları. Hayatımda çok büyük kayıplar yaşadım. Ailemin büyük kısmını kaybettim. Babamı ve anneannemi kucağımda kaybettim. Bazıları için bunlar acı travmalardır ama benim için şükür sebebi. Demek ki benim bir görevim vardı yaşadığım hayat ekseninde. Bir çıkış kapısıydım onlar için. Buradan bile olumlu bir şey çıkarabiliyorum kendime. Bu olaya da öyle bakıyorum. Bu bize çok büyük dersler öğretti. İlişkimiz o günden sonra daha iyi bir düzleme geçti. Eskiden daha uzun küs kalıyorsak bir tartışmada, artık küslük daha kısa sürüyor. Eskiden Hazım özür dilemeyi bilmiyorsa, artık biliyor. Eskiden fevriysem, şimdi daha az fevriyim. Bir sürü şey... Sadece hayatlarımıza değil, kendi kimliklerimize de birçok şey kattı. Şimdi ilişkimiz eskisinden daha temiz, daha güzel, daha açık... İlişkimizin içindeki dikenleri ayıkladık, çer çöpü ayıkladık. Şimdi güllerle daha iyiyiz.