Ezginin Günlüğü – Gemi
Ah, küçücük gemi, sulara attın şimdi kendini, delisin
Ah, yakarlar seni, dönmezsin bir daha geri, delisin
Ah, deniz olayım, tuzumu rüzgârda savurayım, deliyim
Ah, ne yelken ne yel, köpüklerde kaybolayım, deliyim
Kime sorsam dönüşüm yok
Nereye gitsem mavi
Yelkenimde deli rüzgâr
Her yanım tuz, deliyim
Ah, peşimde rüzgâr, ne yağmurlar dost ne bir kıyı var,
deliyim
Ah, düşlerim kaldı, yalnızım düşlerim kaldı, deliyim
Ah, yaralı kalbin, sönüp gidecek yaralı kalbin, delisin
Ah, küçücük gemi, dönmezsin bir daha geri, delisin
Kime sorsam dönüşüm yok
Her gemi biraz deniz
Her yanım mavi, her yanım yel
Her yanım tuz
Gece ışığına teslim oldu şehir Herkes nereye dağılıyor kim bilir Asıl sahibine boyun eğiyor şehir Gece efendi bense köle bu...
Yanmış soğuk biri Ölüm kış küpleri Oyuncak oyuncak Kırmak da zor değil Sabır taşı bitlenir ömür boyunca Baştan anlat nedir...
Üstü kapalı konuşmaya gerek yok Neyi ima ediyorsun de bakalım At kara kaplı defteri bir kenara Beni ihmal ediyorsun ah...
Amansız Bir Günde Ayrıldım Senden Ne Günden Memunum Nede Bu Günden Kalbim Şikayetçi Oluyor Benden Sensiz Yaşamayı Başaramadım İlk Fırsatta...
Ağlamak istiyorum Terke et beni Sevmek istemiyorum Artık kimseyi Bundan sonra boyun eğmem Kaderime… Dert çeke çeke dermansız kaldım Kader...