Geçtiğimiz yirmi yılın büyük bölümünde ABD ve Avrupalı müttefikleri Vladimir Putin ile karşı karşıya gelmemeyi seçti.
Rusya Gürcistan’ı işgal ederken, Ukrayna’nın Kırım Yarımadası’nı ilhak ederken, bir yolcu uçağını düşürürken ve ABD başkanlık seçimlerine müdahale ederken bile, Batı onu durdurmak için nispeten çok az şey yaptı. Yaptırım uyguladı çok gözenekli Putin çevresindeki oligarklar üzerinde çok fazla etkiye sahip olmak ve Rusya ile herhangi bir askeri çatışmadan uzak durmak.
Putin, Şubat ayında Ukrayna’yı kapsamlı bir şekilde işgal ettiğinde, çatışmama stratejisi devam edecek gibi görünüyordu. Batılı liderler yine dayattı sadece mütevazı yaptırımlar ve Ukrayna’ya asker göndermedi. Liderler, Rusya ile daha büyük bir savaşın kıvılcımlanmasından korktular ve – bunu alenen söylememelerine rağmen – Ukrayna’yı kurtarmaya çalışmaktan vazgeçtiler. riske değmez.
Ama sonra Batılı liderler fikirlerini değiştirdi.
Son iki ayda ABD, AB ve müttefikleri Rusya’ya karşı tamamen yeni bir iddialılık düzeyi gösterdiler. Son haberlerin belgelediği gibi, ABD, Ukrayna ordusuna kendisine yardımcı olacak bilgileri sağlayacak kadar ileri gitti. savaş alanında Rus generallerini öldür ve Moskova’yı batırmak, Rusya’nın Karadeniz Filosunun amiral gemisi olan 200 yard uzunluğunda bir savaş gemisi. Batı ayrıca Ukrayna’ya silah göndermeye devam ediyor. sert ekonomik yaptırımlar Rusya üzerine.
Dönüşü ne açıklıyor? Bu soruyu meslektaşım Helene Cooper’a -Amerikalı ve Ukraynalı ordular arasındaki işbirliği hakkında haberler veren muhabirlerden biri- sordum ve konuşmamız temel nedenleri anlamama yardımcı oldu. Bugünkü bülten, Amerikan dış politikasındaki bu hızlı ve sonuçsal değişime odaklanıyor.
‘Yaralı’ artık yok
Son yirmi yılda, Amerikalı yetkililer, kendi topraklarında yürütülen bir savaş sırasında başka bir ülkenin ordusuyla işbirliği yapma konusunda çok fazla deneyime sahip oldular. Bu deneyimin çoğu Afganistan’daydı ve bu ABD için son derece sinir bozucuydu. Birçok Afgan askerinin Taliban’la cesurca savaşmasına rağmen, Afgan hükümeti yolsuzlukla dolu ve zafere kararlı görünmüyordu.
Oradaki yenilgi, Biden yönetiminin ve ABD ordusunun üyelerinin peşini bırakmadı. Helene, “Afganistan’dan korktular” diyor.
Yüzeyde, Ukrayna başlangıçta başka bir kayıp dava gibi görünüyordu. Ordusu, Rusya’nınkinden çok daha küçük ve daha az silahlıydı ve Batılı uzmanlar, Ukrayna hükümetini bekliyordu. gün içinde düşmek.
Ancak Rusya’nın işgalinin ilk günlerinden itibaren Ukrayna dünyayı şaşırttı. Sivilleri, Putin’in Ukrayna’nın gerçek bir ülke olmadığı iddiasını yalanlayan bir vatanseverlik sergilediler ve ordusu, Rusya ordusunun birçok yerde ilerlemesini engelledi.
Helene, “Ukrayna sadece savaşmakla kalmadı, aynı zamanda kazanıyorlardı” dedi. Bu erken başarı, Batılı yetkililere Putin’i durdurmaya çalışmanın umutsuz bir sebep olmayabileceğini gösterdi.
‘Korkmuyoruz’
Savaşın başlaması, Batı’nın hesaplarını başka bir şekilde de değiştirdi. Avrupa’nın 75 yıldan fazla bir süredir en büyük savaşı – Nazi Almanyası teslim olduğundan beri – sürüyordu. Rusya şehirleri bombalıyor ve sivilleri öldürüyordu ve milyonlarca Ukraynalı evlerini terk ediyordu.
Putin’in daha önceki saldırganlıkları daha küçük ölçekte olmuştu. Ukrayna ve Gürcistan’a yönelik önceki saldırıları tam ölçekli savaşlar değildi. 2016 ABD başkanlık seçimlerine müdahalesi kesinlikle agresifti, ancak aynı zamanda şekilsizdi: Hiç kimse bunun ne kadar önemli olduğundan emin olamazdı ve Trump yönetiminin bunu küçümsemek için bariz bir teşviki vardı.
Ukrayna’dan gelen görüntüler çok daha dikkat çekiciydi. Onlar yeterince şok edici Birçok Batılı liderin Putin’e yaklaşımları hakkındaki düşüncelerini değiştirmek için. Daha önce bu liderler, kısmen işlerin daha da kötüye gidebileceği korkusuyla, onun saldırganlıklarına müsamaha gösteriyordu. Ukrayna işgalinden sonra, aynı liderler fiilen sadece iki seçenekleri olduğuna inanmaya başladılar: yatıştırma veya yüzleşme.
Batı’nın politikasındaki değişiklik dikkat çekicidir. Helene, savaşın ilk haftalarında, Amerikalı yetkililerin Stinger olarak bilinen omuzdan ateşlemeli füze sistemlerini Ukrayna’ya gönderdiklerini kabul etmeye istekli olmadıklarına dikkat çekiyor. “’Stinger’ kelimesini kullanmaktan korktular” dedi.
Bugün ABD’li yetkililer, Ukrayna’nın yalnızca Stinger’lara değil, diğer füzelere, tanklara ve daha fazlasına erişmesine yardım ettiğini kabul ediyor. ABD’nin Rus generallerine ve Moskova gemisine yönelik saldırılara katılımı, resmi olarak kabul edilmese de, daha da agresif.
Eski bir Pentagon yetkilisi olan Evelyn Farkas’ın dediği gibi, ABD’nin yeni politikasını anlatan: “Onlara kazanmaları için gereken her şeyi vereceğiz ve Vladimir Putin’in buna tepkisinden korkmuyoruz. Kendimizi caydırmayacağız.”
Çok uzak?
ABD ve müttefiklerinin hâlâ vermesi gereken zor kararlar var.
Bazı yetkililer ve uzmanlar, Batı’nın temkinli davranmaya devam etmesinden ve Ukrayna Devlet Başkanı Volodymyr Zelensky’nin kazanması gerektiğini söylediği şeyi Ukrayna’ya vermediğinden endişe ediyor. Avrupa’daki eski ABD Ordusu komutanı emekli Korgeneral Frederick Hodges, “Ne olabileceğine dair abartılı bir korkudan caydırıldık” dedi. söyledi.
Diğer uzmanlar, ABD’nin Putin’e karşı başlangıçtaki zayıflığını fazlasıyla telafi edebileceğini ve şimdi daha geniş bir yüzleşmeyi riske attığını düşünüyor. Times köşe yazarı Thomas Friedman bu endişeyi yakaladı en son sütununda. Moskova’nın batması ve Rus generallerinin hedef alınması, “artık Rusya ile dolaylı bir savaşta olmadığımızı, daha çok Rusya’ya doğru ilerlediğimizi gösteriyor” diye yazdı. doğrudan savaş – ve hiç kimse Amerikan halkını ya da Kongre’yi buna hazırlamadı.”
Burada kolay cevaplar yok. Eski strateji – öyle adlandırılmadan yatıştırma – Putin’i Batı’nın yanıt vermekten çok korktuğunu düşünerek daha agresif olmaya teşvik etti. Yeni strateji – tam olarak kabul edilmeden yüzleşme – birçok Amerikalı ve Avrupalının istemediği bir nükleer güçle savaşma riskini taşıyor. Putin bunu biliyor, bu kadar büyük riskler almaya istekli olmasının bir nedeni de bu.
Ukrayna hakkında daha fazlası
Ücretsiz dalgıçlar: Açık suda köpekbalıklarıyla yüzerler. Eğlence için.
Yakınlaştır: Bu Hollandalı natürmort boyama tarihi küresel ölçekte anlatıyor.
Sınav zamanı: En son haber sınavımızdaki ortalama puan 9.2 idi. daha iyisini yapabilir misin?
Yaşam maliyeti: Nasıl hesapla enflasyon yaşıyorsun.
Wirecutter’dan tavsiye: Uygulamaları bütçeleme daha yüksek fiyatlar için plan yapın.
Yaşanılan Hayatlar: Güney Bronx’tan kendi kendini yetiştirmiş bir sanatçı olan George Pérez, Marvel ve DC için çizgi romanlar yarattı. 1980’lerde Wonder Woman’a, kökeni hikayesinin Yunan mitolojisine yaslanarak yeni bir hayat verdi. Perez 67 yaşında öldü.
SANAT VE FİKİRLER
Bir post-truth yarışma programı
Çoğu trivia yarışma programında yer almak için birçok gerçeği bilmeniz gerekir. Howie Mandel’in ev sahipliğinde Netflix’in “Bullsh*t the Game Show” programında değil.
Gösteri, doğru görünmekle ilgili olduğu kadar haklı olmakla da ilgili değil. Oyuncular ya soruları doğru yanıtlayarak ya da yanlış yanıtlar vererek ve diğer yarışmacıları haklı olduklarına ikna ederek 1 milyon dolara kadar kazanmaya çalışırlar.
Nasıl çalışır: Bir yarışmacı çoktan seçmeli bir soruyu yanıtlar ve yanıtının arkasındaki mantığı açıklar. Diğer üç yarışmacı ona inanıp inanmamaya karar verir. Oyuncu doğru cevabı seçerse bir sonraki tura geçer. Değilse, üçünden en az biri aldatılmışsa yine de ilerler.
Oyun şovları genellikle dönemlerini yansıtır ve “Bullsh*t”, “dolandırıcılığa doymuş kültürümüzün şeytani ve tam zamanında bir sembolüdür”. James Poniewozik The Times’da yazıyor. “Gösteri kötü niyetli değil; sadece bizim gerçeğimize bağlı zamanlarımızla rahatlığını yılan derisi bir takım elbise gibi giyiyor.”
OYNA, İZLE, YE
Ne Pişirilir
Dünkü Spelling Bee’deki pangram şuydu: kar fırtınası. İşte bugünün bulmacası – ya da yapabilirsiniz çevrimiçi oyna.
Aşağıdaki bağlantılardan en son dünya haberlerine göz atın:
Dünya Haberleri || Son Haberler || ABD Haberleri
Kaynak : https://worldnewsera.com/news/appease-or-confront/