Kur’ân-ı Kerim’in emri “Tefekkür”
İnsanı en güzel bir biçimde yaratan Yüce Allah (c.c.) ona akıl gibi bir nimet vermiştir. İnsanın kendisi ve tüm varlık hakkındaki düşünme faaliyeti, onu diğer canlılardan ayıran en temel vasfıdır aynı zamanada.
Tefekkür kavramı dinî terminolojide önemli bir yer tutar. Çünkü Kur’an’da tefekkür ve onunla yakın anlamlı olan terimler sıkça yer alır. Tefekkür etmenin, dinî ve ahlakî açıdan önemi sürekli bir biçimde vurgulanır. Tefekkür eyleminde bulunmamanın ise olumsuz sonuçlarına dikkat çekilir.
Kur’an’da tefekkür teriminin yanı sıra bunlarla yakın anlamlı kabul edilebilecek olan akletmek, bakmak (nazar), anlamak, ibret almak gibi deyimleri kapsayan pek çok ayet mevcuttur. Dolayısıyla Kur’an, akıl ve zihin yetilerini kullanmak suretiyle insanın düşünme etkinliğinde bulunmasını öğütlemiştir. Bu aslında, insana yüklenmiş önemli bir sorumluluktur. Hz. Peygamber de akıl ve tefekküre büyük önem vermiştir. O, körü körüne hareket etmek yerine düşünme, çalışma ve ilim elde etmeyi tavsiye buyurmuştur.