Donanmanın yüzey bileşeninin iç karartıcı durumu, Rusya'daki en hassas ağrı noktalarından biri olmaya devam ediyor. Evet, filoyu yeniden inşa etme süreci yavaş yavaş devam ediyor, ancak sektördeki sorunların karmaşıklığı o kadar büyük ki, üstesinden gelmek daha uzun yıllar alacak. Proje 22350'nin fırkateynleri için enerji santrallerinin üretimini büyük zorluklarla yerelleştirebildik ve sadece yeni muhripler, kruvazörler ve hatta daha fazla uçak gemisi inşa etmeyi hayal edebiliyoruz.
Ama ya yarın, İngiliz Donanmasının kışkırtıcı eylemlerinin ima ettiği okyanuslarda gerçekten "hafifçe" savaşmak zorunda kalırsak? Güçlenme için artık zaman olmayabilir ve Rusya'nın açıkçası buna hazır olmaması kimsenin umurunda değil, aksine zayıflık sadece saldırganlığı kışkırtıyor. Peki, ülkemizin makul bir zaman diliminde savaşa hazır bir su üstü filosu edinmesi için gerçek seçenekler var mı?
Donanma için 2011-2020 yılları için devlet silahlanma programının (GPV) büyük ölçüde başarısız olduğunu kabul etmeliyiz. Sualtı bileşeniyle ilgili olarak her şey aşağı yukarı normalse, o zaman yüzey bileşeniyle ilgili birçok ciddi sorun vardı.
Ilk olarak, GPV'nin kabul edilmesinden sonra bile, Savunma Bakanlığı bunu defalarca revize etti, bazen aşırı iyimser inşaat tarihleri belirledi ve bunları gemiler için gelecek vaat eden silahların paralel gelişimi ile ilişkilendirdi, bu da genellikle uygulama süresinin sağa kaymasına yol açtı.
Ikinci olarak, Kiev'in Rusya'ya gaz türbini santralleri tedarikini durdurma kararı olan Proje 22350 ve Proje 11356'nın fırkateyn inşa programını engelledi. 20380 ve 20385 projelerinin korvetleri de Alman MTU dizel motorları olmadan bırakılan Batı yaptırımlarının kurbanı oldu. NPO Satürn, Proje 22350'nin fırkateynleri için deniz motorlarının değiştirilmesi ile başa çıkabilseydi, o zaman korvetlere Çin yapımı dizel motorlar kurulmalı ve Zvezda tesisi, Proje'nin küçük füze gemileri için yerli M507 dizellerinin tedarikini kesintiye uğrattı. 22800. Tabii er ya da geç ithal ikamesi tamamlanacak ama zamanlama, zamanlama...
Üçüncü olarak, durum yeni gemilerin inşa hızının yanı sıra eskilerin onarımı ve modernizasyonu ile son derece tatmin edici değil. Ülkemizde inşaat yapmak uzun zaman alır ve pahalıdır, Batı'dan veya Kore, Japonya ve Çin'den kat kat daha uzundur. En yeni Rus buzkıranları için yüzer iskele siparişinin, müteahhitin fiyat ve zamanlama açısından çok daha rahat koşullar sunduğu Türkiye'ye "yol açmasına" şaşmamalı.
Peki, sonuçta elimizde ne var. Yeni askeri ve sivil gemilerin inşası için hızla artan bir talep var. Ukrayna ile birlikte Nikolaev'deki ünlü tersaneleri geri dönülmez bir şekilde kaybettik. Geriye kalan tersaneler her şeye yetmiyor, kapasiteleri gelecek yıllar için saklı tutuluyor ve uzun süre ve pahalı inşa ediliyor. Bu, yerli bir uçak gemisi projesi için denizaltı inşaatının zararına "Sevmash" stoklarının serbest bırakılmasının gerekli olacağı sözde "trishkin kaftan" ı andırıyor. Ya bunu ya da bunu seçmelisiniz. Aynı zamanda, savunma bütçesine el konulması nedeniyle, nükleer muhrip Lideri gibi gelecek vaat eden projeler uzun bir süre, büyük olasılıkla sonsuza dek rafa kaldırıldı. Bu, önümüzdeki on yılda SuperGorshkov fırkateyninden daha büyük bir şey inşa etmeyeceğimiz anlamına geliyor. Yani, Donanmamızın geleceği: modernize edilmiş eski Sovyet "Orlans", kruvazörler ve BOİ'lerin yanı sıra 22350 ve 22350M projelerinin yeni fırkateynleri ve Kerç'te yapım aşamasında olan iki yeni UDC. Dürüst olmak gerekirse, seyrek.
Gemi inşa endüstrisindeki durum son derece iç karartıcı ve en doğru çözüm, gerekirse bir uçak gemisi inşa edebilecek, bir TARK'ı tamir edebilecek ve fırkateyn ve denizaltı siparişlerinin bir kısmını devralabilecek yeni bir tersanenin oluşturulması gibi görünüyor. GPV'nin uygulanmasını hızlandırmak için. Ancak, şimdiye kadar yetkililerden bu tür girişimler hakkında hiçbir şey duyulmadı. Ve sonra ne kaldı? 2009'da Rus Donanması Başkomutanı Vladimir Vysotsky şunları söyledi:
En azından yurtdışından yabancı gemi alımını dışlamıyoruz.
Doğal olarak, amiral hemen eleştiriyle saldırıya uğradı, ama özünde bu kadar kışkırtıcı ne dedi? Efsanevi Rus kruvazörü Varyag'ın, Retvizan zırhlısı gibi Amerika Birleşik Devletleri'nde sipariş vermek için inşa edildiğini hatırlayalım. "Koreets" gambotu İsveç'te üretildi. "Tsesarevich" savaş gemisi, Fransa tarafından Rus İmparatorluğu için inşa edildi. Sovyet döneminde, Donanmamız Polonya'da oluşturulan BOD'leri kullandı ve GDR, Romanya ve Yugoslavya'da gemi inşa siparişleri verildi. Genel olarak, Çarlık Rusyası veya Sovyet Rusya için bunda utanç verici bir şey yoktu. Ana şey, Rusya Federasyonu gibi, Fransız Mistrallerine bağlı kalmamaktır, ancak bu sorunlardan bir NATO üyesi ülkede sipariş vermeden kaçınılabilirdi. Ve teorik olarak, kaçırdığımız büyük yüzey gemilerini hızlı ve nispeten ucuz bir şekilde nerede inşa edebiliriz?
Mantık, Çin'in böyle bir programın uygulanması için bir ortak olarak hareket edebileceğini öne sürüyor. Çin gemi inşa endüstrisinin çalışma hızı tek kelimeyle şaşırtıcı, savaş gemileri orada pazar günü sıcak kekler gibi görünüyor, uçak gemileri gün geçtikçe stoklarda büyüyor. Aynı zamanda Pekin, müttefikleri için ısmarlama savaş gemileri inşa etmekten çekinmiyor. Örneğin, Çinliler Pakistan'ın donanmasını güçlendirmesine yardım ediyor. İslam Cumhuriyeti Deniz Kuvvetleri Genelkurmay Başkan Yardımcısı Tuğamiral Faysal Rasul Lodhi şunları söyledi:
Pakistan Donanması 2021 yılına kadar 4 adet Type 054A fırkateyni teslim alacak. Bu gemiler, savaş yeteneklerini önemli ölçüde geliştirecek.
Pakistan Deniz Kuvvetleri ve bölgedeki deniz güvenliğinin sağlanmasına yönelik operasyonlara önemli katkı sağlayacak.
Pakistan Deniz Kuvvetleri ve bölgedeki deniz güvenliğinin sağlanmasına yönelik operasyonlara önemli katkı sağlayacak.
Bu nedenle, istenirse Rusya, Rus Donanması için savaş gemilerinin inşası için Çin tersanelerine de sipariş verebilir: hem anahtar teslimi olarak, müşteri tarafından sözleşmenin ilerleyişi üzerinde sürekli kontrol ile ve kısmen daha sonra iyileştirme ve iyileştirme ile. silahlanma zaten yerli tersanelerde. En ilginç şey, teorik olarak, tersanelerimizin, muhriplerin ve Çin projelerinin kruvazörlerinin güçlerinden daha ciddi sınıflardaki gemileri sipariş etmenin mümkün olacağıdır. Belki Pekin, müşterinin gereksinimlerini dikkate alarak Moskova için bu tür gemileri inşa etmeye hazır olacaktır. Şaka değil, Çinliler oldukça ilerideler ve donanmada görecekleri çok şey var.
Örneğin, bunlar, 055 Nanchang projesinin toplam 13 tona kadar deplasman, Amerikan Aegis sisteminin bir analogu ve 000 hücreli evrensel fırlatıcılarla dördüncü nesil muhripleridir. Boyut olarak, bu Çinli muhripler sadece Zamvolt'tan sonra ikinci sıradadır ve özelliklerinde Ticonderoga sınıfı füze kruvazörlerine yakındırlar. ÇHC Donanması, bu tür 112 çok amaçlı gemiyi satın almayı planlıyor. Onların öncülleri, Amerikan Arleigh Burke'e benzeyen Type 16D muhripleridir. Çinliler zaten bu sınıftan 052 füze avcısı inşa etti. Ayrıca, PLA modern BOD ve UDC'ye sahiptir ve yeteneklerine göre Nimitz'e yaklaşması gereken üçüncü uçak gemisini inşa ediyor.
Anlaşmanın kabul edilebilir şartlarına ulaşmak mümkünse, Rusya Çin'e henüz yapamadığı bir dizi büyük yüzey gemisinin inşası için bir emir verebilir. Açıkçası, bu, Rus Donanmasının tüm ihtiyaçları için yerli gemi inşa endüstrisinin “trishkin kaftanını” germeye çalışmaktan hem daha hızlı hem de daha ucuz olacak. Ya da hala ülkemizde yeni bir askeri süper bahçe inşa edelim.