peanuts'i izleyen var mi aranizda bilmiyorum ama charlie brown benim en sevdigim karakterlerden biridir. peanuts'da charlie brown kadar unlu olmasa da schroeder karakterini de inanilmaz seviyorum. neden? cunku bana tam olarak sevgilimi hatirlattigi icin :) kendimi de lucy'den farkli gormuyorum. hatirlayamayanlar icin hemen ufak bir ipucunda bulunayim. schroeder surekli piyanoda beethoven, mozart calan ve baska seylerle ilgilenmeyen ve lucy'nin yogun ilgisinden ve askindan (!) sIkILan karakterdi. schroeder basini one dogru egmis muhtesem eserler calarken, lucy kolunu piyanoya dayayip schroeder'a onu ne kadar sevdigini sorar, ya da ilerisi icin planlarini anlatir durur.
evet, ne yazik ki (!) bazen kendimi lucy'nin sarisin ikizi olarak goruyorum. biricik sevgilim tv'de bitmek bilmez ispanyol ligi, ingiliz ligi, italyan ligi, turk ligi futbol maclarini izlerken, ya da laptopunun basinda araba forumlarina girerken, daha da olmadi arabasini modifiye ederken basinin dibinde bidi bidi ederken buluyorum kendimi. arada bir onaylar, ya da kisa kisa fikirlerini belirtir ki "beni dinlemiyorsun sen bohuhuhuhuhu" diye honkurmeyeyim. ve ben her yarim saatte bir "beni opsene", "sacimi koklasana bak ne guzel kokuyor", "ben cok aciktimmm", "ben cok bunaldim", "ayy inanmiyorum suna baksana, bunu yapsana", "oyyy oyyy bebegim benim, isiricam bir kere kizma timam miii?" diyerek cileden cikartiyorum. evet, cok mide bulandirici bir asik oldugumun farkindayim, ama 3,5 senedir hala benden bikmadiysa :) o kadar da kotu sayilmam herhalde di mi? Di, di!! sanirim tek kotu huyum kiskancligim, hayal gucum masallah oyle zengindir ki, kucucuk detaylardan olay cikarma boyutuna ulasmam 0.5475 saniye suruyor. yani bazen ben bile kendime sasiriyorum, ve isin garip tarafi yarattigim senaryolara bir sure sonra inanmaya da basliyorum. schroeder'im beni yakinda bir psikologa goturup, odalarda kapatmazsa mutlu bi gelecegimiz olabilir :)