Brad Pitt'in başrolünü üstlendiği 'Benjamin Button'ın Tuhaf Hikayesi' isimli film, 2009 Oscar ödüllerinde uğradığı haksızlık nedeniyle çağdaş adaletsizliğin kurbanı olduğunu düşündüğüm bir çok örnekten yalnızca birisi. Filmde kusursuz ve yenilikçi bir anlatım tekniği kullanılmasına, mükemmel bir oyunculuk performansı sergilenmesine, olağanüstü bir senaryo ile izleyici karşısına çıkılmasına rağmen, bu özelliklerinin hiç birisi dikkate alınmayarak sadece en iyi sanat yönetmenliği, en iyi makyaj ve en iyi görsel efekt dallarında ödül aldı. Tüm dünya otoritelerince kabul gören, artık marka halini almış bir ödül yarışmasına katılıyorsanız, sonuca da boyun eğmekten başka şansınız kalmıyor. Çünkü, bu, biraz da daha işin en başından danışıklı bir dövüşe katılmaya benziyor. O günkü siyasi ve konjonktürel dengeler, bir biçim almasına çalışılan ortak gönüllü politikaların stratejik oluşumları nedeniyle gözlerin yarışmaya kenetlenmesi elbette kaçınılmaz oluyor. Böylece sadece o ortamda bulunmak, herhangi bir ödüle aday olmak bile çoğu zaman gelecekteki başarılarınıza dikkat çekmeniz açısından yeterli olabiliyor.
Turkcell Süper Ligi'nde futbol oynamanın, Oscar Ödüllerine aday gösterilmekten sadece çap olarak farklı olduğu görüşündeyim, işlevsellik ve biçimsellik anlayışımda aralarında hiçbir fark göremiyorum. Türkiye futbolunda da mekanizma aynı kaygılar ve beklentiler üzerine kuruludur. Aslına bakarsanız, bugün rant sağlanabilen her sektörde durumun, tüm dünya ülkelerinde aynı düzenin ya da düzensizliğin kurbanı olduğunu söylemek mümkün. Bunlar, iyisi ve kötüsü ile birlikte çağımızın gerçekleri. Bu gerçeklerin içerisinden kötüleri ayıklamak ve iyiye dönüştürmek de grupların ve bireylerin özverili çalışmalarına kalıyor. Kim olaylara nereden bakar, neyi nasıl kabul eder veya etmezse… Ve elbette her kabullenişin olduğu gibi ,her reddedişin de ayrı ayrı bedelleri var. Diyarbakır spor camiasının da diyet ödeme zamanı gelmiş galiba, öyle gözüküyor.
Çünkü:
1- Türkiye çok ciddi bir dönüşüm aşamasından geçiyor. Bunun ne kadar süre alacağı, bu sürede ne kadar mesafe kat edileceği belirsiz. Yine de ilerlemeler gecikebilir, duraklayabilir fakat asla geriye dönmezler. Ve tam da bu aşamada Diyarbakır futbolu çok büyük bir önem taşıyor.
2- İstanbul, Türkiye'nin en renkli ve görkemli ili olmasına rağmen nabzı nasıl Ankara'da atıyor ise, yüreği de Diyarbakır ilinde çarpıyor. Diyarbakır, görmesini bilen bir göz için tüm dünyanın gözünü Oscar gecesine diktiği Hollywood gibi adeta.
3- Yanlış bir çok öğreti sonrası ki, hayat bunlarla doludur; aynı topraklar üzerinde bir başka yaşantının tanımıdır çoğu illere göre Diyarbakır. Yine yanlış olan bir çok bilgilenme ile toplumdan ayrışan ayrıksı bir hayat tarzı sergilediği düşünülür Diyarbakır'ın. Tüm bu yanlış bilgilendirme ve öğretilerin sonucunda doğan karmaşa ve fikir kirliliğini bertaraf edecek tek mercii de Diyarbakır ve çevre illerinin el birliğidir.Onlar gönüllü birleşim ve tanıtım elçileridir.
4- Bu misyon futbolla hayata geçmiş, gözlerini lige açtığı ilk günden itibaren birkaç haksızlığa maruz kalmışsa bile, kendi gerçeğini yine kendi el birliğiyle görmezden gelmiştir.
5- Pollyannaca bir inançla, geriye kalan maçların eğer gerçekten istenilirse, yürek ve fikir birliği edinilir, azmedilirse üstesinden gelinebileceğini söyleyebilirim. Fakat iki önceki yazımda dediğim gibi, Diyarbakır spor yaşadıklarından gerçek dersi çıkartabilmişse ligden düşmesini de önemsenecek bir olgu olarak görmüyorum.
6- Ama… eğer gerçekler hala o, bu, şu ekseninde tutulabiliyor, haksızlıklardan dem vuruluyorsa, yakınma ve şikayetler bitmediyse, bunların gerisine sığınılıyor, kişiler üzerinden bazıları kendilerine bir aklanma stratejisini planlıyor ve bu yöntemin tutacağına hala inanıyorlarsa, o halde vah ele geçen şansa!.. Çünkü hayattaki en temel kural, gerçeğin özüne varıncaya kadar karmaların tekrarlanacağı öğretisidir. Bunu her birimiz kendi hayatlarımızdan bilir, fakat kendimizi, kendi hayat gerçeğimizi bile dinlemeyi işimize gelmediği için reddederiz.
Bir de yönetim kurulu gerçeği var. Bir taraftan değişim sinyalleri alırken, taraftarlardan siteye gelen bazı notlar beni ciddi anlamda düşündürttü, işin doğrusu. Çünkü, böylesine önemli ve geniş açılımlı bir gerçeklikte eğer böyle bir devr-i daim söz konusu olacaksa, en azından gelecek başarı umutlarına atfen adayların derin derin araştırılıp, ince elenip sık dokunması gerektiğinin kanaatindeyim. Bunun için de üst bir denetim mekanizması şart. Bu denetim mekanizması herhalde taraftardan başkası olamaz. O halde ilk önce taraftarın bilinçlenmesi, yaşanılanlardan önce taraftarın bir ders çıkartması gerekmektedir. Has bir aday için Diyarbakırlı olmanın şart olduğunu düşünmüyorum doğrusu. O zaten havadaki kokuları alacak , şehrin önemini kavrayacak deneyim ve birikim düzeyindedir. Yeter ki has olsun. Fadıl Akgündüz hakkında geçmişteki hilebazlığının dışında bugüne yansıyan bir fikrim maalesef yok. İnsanlar zaman içinde elbette gelişebilir, iyiye doğru ilerleyebilirler. Bilemem. Bu konuda bilgilerim sınırlı. Fakat eğer aday isimleri arasında hala Fevzi İlhanlı'nın, Felat Hevedanlı'nın isimlerini telafuz edebilenler varsa , Gebze spor macerasını sıkı sıkıya kurcalamalarında, araştırmalarında yarar görüyorum. Sadece Diyarbakır'lı olmak Diyarbakır spor'u kurtaracak olsaydı, şimdiye kadar çoktan kurtulmuş olurdu, öyle değil mi?..