O korkunç gece hakkında veya peşi sıra yaşananlar hususunda bir şey yazmayacağım. Hatırlamak bile istemiyorum. Konuşmak hiç istemiyorum. Fakat bir diğer meseleyi irdeleyeceğim. Joan Baez, Ağustos ayında İzmir'de konser verecekti, konseri iptal etmiş. Edebilir. Buraya kadar sorun yok bence. Fakat açıklamasını okuduğumda kan beynime sıçradı ve onlarca yıllık tüm emekleri gözümde çöpe gitti. Yazıklar olsun sana. Kocaman bir hayal kırıklığısın maalesef. Diyor ki, "şimdiye kadar savaş bölgelerine gittim, diktatörlükle yönetilen ülkelere gittim veya diğer sivil çarpışmaların olduğu bölgelere gittim, fakat günümüz Türkiye'si kadar tehlikenin belirsiz olduğu bir yer görmedim...mevcut Avrupa turnemde Nazım Hikmet'in Hiroşima şiirini ve Kardeş Türküler'in 'Tencere Tava Havası'ndan parçalar okuyorum. Tepkiler olumlu. Endişe, keder ve karmaşa içinde, sizlere bu karanlık savaşın içinde güç kuvvet dilerim ve karanlık en azından griye döndüğünde tekrardan dönmeyi arzularım" Gelme Bayan Baez. Lütfen gelme. Şu günde yanımızda olmayacaksan, umudu diri tutmayacaksan bir daha asla gelme, istenmiyorsun. Bir sene önce konserde verdiğin tüm mesajlar, yarım asırdır çizdiğin imaj bir kalemde silindi. Farkında mısın ? Seni hep farklı bir yere konumlandırırdım. Bob Dylan, Leonard Cohen hatta Patti Smith bile yüksek perdeden barış ve demokrasi çıkışlarında geriye düşmesine rağmen seni hep örnek gösterdim. Son kale Baez dedim, yanıldım."Umut, kanatları olan şeydir; ruhunuza yerleşir,Ve kelimeler olmadan melodisini mırıldanır;Hiç durmadan" - Emily Dickinson
Konser değil buradaki temel mesele. Zaten gitmeyecektim, hele şu gelişmelerden sonra da umrumda değil şu günde konserler. Fakat umudu kırmak, her şeye rağmen bulunduğumuz durumu "savaşlardan" bile kötü bir durum olarak nitelendirmek.. Akıl alır gibi değil bu. Kabul ediyorum, şuan bir yaz önceki ülkeyi yaşamıyoruz. Çok daha riskli günler yaşıyoruz maalesef. Güvenlik kaygısı dersin, saygı duyarız. Herkesten cesur olmasını bekleyemeyiz. Joss Stone, Muse ve Sia gibi daha popüler isimlerin konserlerini iptal etmemesi, Baez'in topuklaması her ne kadar sorunlu olsa da cesaret beklemiyorum kimseden.
Ama umudumuzu kırmaya kimsenin hakkı yok. Çıkıp da utanmadan "Nazım'dan şiir okuyorum tepkiler güzel" diyemezsin. Bana ne Avrupa seyircisinin tepkisinden ? Bir gece vakti üzerinden uçaklar helikopterler geçen, sabaha kadar ateş altında kalan, gözüne zerre uyku girmeyen, kafasını dışarı çıkardığında Meclis'inin bir grup haydut tarafından bombalandığına tanıklık eden o Avrupa seyircisi değildi. Bizdik ulan bizdik. Her saniye, bir yanda camlar sarsılırken ve yer oynarken, "ne yapacağım, sevdiklerim şuan ne alemde" ve "sokak hayvanlarım hayatta mı" diye kan ter içinde düşünen sen değildin. O patlamaları, silah seslerini biz duyduk, biz gördük; sen o sırada Avrupa'da şiir okuyordun millete. Sabaha kadar iki defa sıfırdan telefonu şarj edip, her dakika sevdiklerine iyi olduğunu söyleyen, onları bir yanda telkin etmeye çabalayan, bir yandan da güvende olup olmadığını anlamaya çalışan da sen değildin. Sen hiçbir şey görmedin, duymadın. Haddini bil, öyle konuş sonra. Bu insanlığı, yine insanlar kurtaracak. İyilik kurtaracak. Sevgi kurtaracak. Ne korkaklar, ne yalancılar, ne vahşi kapitalistler, ne kandan beslenenler.. Darbeler, zulümler, savaşlar, silahlar, anti-demokratik ne varsa yeryüzünde.. Hepsi bir gün yenilecek ve sevgi dünyaya hakim olacak. Ve o gün tarih herkesi bugün yaptıklarıyla yazacak. Elveda Baez.
Yoruma her zamanki gibi açık bir yazı, fakat bu defa gelen yorumları yayınlamak istemiyorum. Bu yorumda bulunmayın anlamına gelmiyor. Lütfen yazın. Fikirlerinizi paylaşırsanız, hepsini tek tek okuyacağım. Lakin bu seferlik yayınlamayacağım hiçbirini müsadenizle. İçinizde her şeye rağmen kanat çırpan umudun kanatlarının kırılmasına izin vermeyin, bırakın çırpsın. Özgür bırakın içinizdeki umudu. Hepimize yetecek gökyüzü var. Sevgiyle ve barışla kalın.