bir film var ben dahil çoğunluğun oldukça severek izlediği bir filmdi bu. sonra bir gün biriyle tanıştım ve o filmden bir replik söyledim. ben o gün, filmden de replikten de soğudum. yakın zamanlarda yine aynı kişi ve aynı replik. bu sefer söyleyen kişi ben değildim ama. o gün aslında, her geçen gün filmden de replikten de azar azar nefret etmişim. bunu biriktirmişim. tam olarak en son söylendiği gün anladım bu nefreti. en son söylendiği gün söylenmemeliydi bu replik. erken ya da geç söylense yeğdi. belki de ben bu nefreti anlamayacaktım ve böylesine nefret barındırmayacaktım hayatımın sonuna kadar.