İnsanlar, şirketlerden hatasız ürün ve hizmet üretmeleri bekleseler de yine herkes her şirketin hata yapabileceğini bilir.
Yapılan araştırmalar, çoğu durumda, insanların şirketlerden memnuniyetsizlerinin esas nedeninin, satın aldıkları ürün veya hizmetlerin hatalı olması değil, böyle bir durumla karşılaştıkları zaman, şirketlerin kendilerine, kötü davranmalarıdır.
Sizin şirketinizde de kendi başına buyruk bölümler, “biz-siz” ayrımı yapan çalışanlar hatta bu bölünmeyi körükleyen yöneticiler var mı? Üst yönetimin, bazı bölümlere ayrıcalıklı davrandığını düşünüyor musunuz? Tepe yöneticinin bile söz geçiremediği ya da tepe yöneticiyi bile yönlendiren bölümler var mı?
Batı toplumları neden ilerledi? Neden dünyanın geri kalan ülkeleri aynı ilerlemeyi gösteremedi. Batı toplumları, az gelişmiş toplumları sömürdükleri için mi refah toplumu oldular? Eğer bu doğruysa, neden emperyalist bir devlet olan Osmanlı İmparatorluğu benzer bir ilerleme gösteremedi?
İnsanın değişen koşullara uyum göstermesi bir zorunluluktur. Değişime uyum gösteremeyenler kaybederler. Fakat insan aklı değişimi kabullenmekte zorlanır. Çoğu insan yaşadığı çevreyi, içinde bulunduğu ortamı hiç değişmeyecekmiş gibi görür, değişen koşullara uyum göstermek yerine mevcudu (statükoyu) korumaya çalışır. Değişime direnir.
Daha güvenli, daha iyi, daha kaliteli ve sürdürülebilir bir hayat istiyorsak hepimizin kurumsal yönetişim ilkelerine sahip çıkması gerekir.
Satın alma kararlarımızda, siyasi tercihlerimizde bu ilkeleri yerine getirenleri ödüllendirmeli, getirmeyenleri cezalandırmalıyız.
Hiçbir şirketin kültürü kopyalanamaz. İnsanların DNA’ları gibi şirketlerin de kültürleri kendilerine özgüdür. Kültür, şirketi kuranların karakterlerini, dönemin koşullarını, çalışanların değerlerini ve o zamanın ruhunu yansıtır. Kültür, bütün bu etmenlerin bileşimden oluşan elle tutulmayan ama bariz bir şekilde hissedilen soyut bir varlıktır.
Şirketlerin tek amacı para mı kazanmaktır? Şirketler para kazanmak için mi vardır?
Evet şirketler para kazanır ama bir şirketin esas amacı para kazanmak değildir. Bir şirketin varlık sebebi sadece para kazanmak olamaz. Para kazanmak bir şirketin amacı değil, varlığını sürdürmesi için bir koşuldur. Şirket para kazanmazsa çalışanlarına, tedarikçilerine para ödeyemez; para kazanmayan bir şirket varlığını sürdüremez.
Hayat insanlar için de kurumlar için de karmaşıklaştıkça ve riskler arttıkça bilgiye olan ihtiyaç da artıyor.
Aslında bilgi çok bol; hemen herkes birkaç saniye içinde “istemediği kadar” bilgi edinebiliyor ama bilgi bollaştıkça “doğru bilginin” kıymeti artıyor.
Karar vericiler bu karmaşanın içinden çıkmak ve doğru karar almak için daha fazla danışmanlık talep ediyorlar. Danışmanlığın yükselmesi bu yüzden.
Yaygın anlayışa göre CEO’nun birinci görevi şirketi kâr ettirmektir. Bana göre bu tanım eksik bir tanımdır. Çünkü şirketlerin varoluş sebebini sadece kâra bağlamak, son derece yüzeysel ve kısa vadeli bir bakış açısıdır. Şirketler elbette kâr etmelidir ama kâr bir amaç olmaktan çok, “işin doğru yapıldığının” kanıtıdır.
Teknolojinin amacı insana hizmettir. Teknolojiler dünyayı daha yaşanılır bir yer yapmak için vardır. Teknolojiler, işlev, ekonomi, fayda, hız, kolaylık, konfor, estetik...sağladıkları için satın alınırlar.Bu nedenle şirketler insanlara hangi faydayı sağlayacaklarını anlatmalıdırlar, teknolojinin kendisini değil.