Uzun bir yolda yürüyorum
Üçüncü çıkmaz sokağı geçince
bırakmışım saymayı sokak lambalarını
Üçüncü çıkmazdan sonra bir can sıkıntısı,
bir nefes darlığı…
Dikenli söz, yarım şiir ve yerini arayan kurşun tehlikelidir.
Evet, mutluyduk şiirler yağmalanmadan,
Çocuklar öldürülmeden önce.
Uzun bir yolda yürüyorduk
Hep bir ağızdan yalnızdık
Hep bir ağızdan yalnızdık ve
Yürüyen suya çamur desek gökyüzü kirlenecekti.
Ünlemsiz biten cümleler üçüncü çıkmazın acemiliğiydiler
Biz, bir bulutun acemiliğiydik
Durduk, durduk, durduk
Şimdi adı konulmamış her ne varsa
bizim acemiliğimizdir.
Uzun bir yolda yürüyorum
Arkamda yemyeşil bir orman
Önümde alacalı bir sessizlik.
Sorular sormadan yeşermez dediler bir ağaç dalı
Sordum, hepsi yanlışmış olanların.
Mesela herkesin beklediği bir durak yokmuş
Mesela, bir nefes sigara da buna dahil.
Sordum, nasihatlerle geldim buraya
Ve şimdi bir gün batımını kucaklıyorum.
Bütün doğruların adresiymiş üçüncü çıkmaz sokak,
yürüdüm.
Yol uzundu, gölgem uzundu, sanırım akşam oluyor
Üçüncü çıkmazda taş plak saati derler buna
Çünkü akşam olunca başlıyor sesler duyulmaya
O hışırdayan hissiyat, o ruha dolan tını
Yani her şey, gölgem sağ oldukça var.
Simsiyah bir ölümü taşıyarak kuyruğunda adımlanıyor kedi
Yürüyor baştan ayağa üçüncü çıkmazda
Doğru, simsiyah bir ölüm, bir sokak ve bir kedi
Durmadan büyüyor uzuvlarımda
Akşamsefaları, fesleğenler ve adı güzel olan her ne varsa
Dünyaya sunulmuş bir gerçek,
portatif bir üzüntü akşamı, alkol, vesaire.
Bir beşik sallanıyor üçüncü çıkmazda
Yepyeni tüyleriyle bir kuş çırpınıyor
Eşiklerde mavi esintiler,
Evet, yanılıyorum ne de olsa
Yorgunum.
Bu dik bir yokuş
Tepesinde sapsarı bir ıslık, keskin bir koku, güneş…
Adı, karayazımız
Üçüncü çıkmazda çalan her kapı bizim kapımız
Kollarımız uzanmaz değil yollara
Şimdi herkes üşüyor ve kendini sarmakla meşgul.
Yakın perdeleri
Bu inatçı yıkım,
Bu bahtsız sevinç,
Bu sözü verilmiş intikam,
İnançla süngülenen yarının serpilen tohumlarıdır.