ersin'de, Karaduvar Mahallesi ile Kazanlı, Adanalıoğlu, Karacailyas beldelerindeki üreticiler, Toros Dağları'ndan çıkıp Çay Mahallesi'nden geçerek Akdeniz'e dökülen Deliçay'ın denizle birleştiği noktada, tarlalardan söktükleri yeşil sebzeleri yıkıyor.
Mersin'de yıllardır yapılan uygulama, Deliçay'ın suyunun sanayi ve evsel atıklarla kirlendiğinin saptanması üzerine yasaklandı. Ancak bu yasak, kâğıt üzerinde kaldı.
Engelle karşılaşmayan üreticiler, sabah erken saatlerde getirdikleri sebzeleri aynı şartlarda yıkamayı sürdürüyor. Sebzeler yıkandıktan sonra Sebze ve Meyve Hali'ne götürülüp Mersin ve çevre iller başta olmak üzere İstanbul, Ankara ve İzmir gibi büyük illere de gönderiliyor.
'Yeni su kaynağı lazım'
Deliçay'daki kirliliğin, D-400 karayolunun Çay Mahallesi Köprüsü ile Ataş Rafinerisi'nin doğusundan denize kadar uzanan 3 kilometrelik bölümünde son yıllarda ürkütücü boyutlara ulaştığı ileri sürülüyor.
Mersin Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Çevre Mühendisliği Bölüm Başkanı Prof. Dr. Halil Kumbur, çayın suyunun canlı sağlığına zararlı toksik ve kanserojen maddeler de içerdiğini belirterek, şunları söyledi:
"Belediyeler, çayın suyu dışında sebzelerin yıkanabileceği günlük havuzlar veya buna benzer sistemler kurup üreticilere yardım etmelidirler. Buradaki sebzelerin üretilmesi o bölgede yaşayan insanların geçim kaynağı. Onlara başka su kaynakları sağlamamız lazım. Belediyelere bu konuda ciddi görev düşüyor. Bunlar yurtdışına bile pazarlanıyor."
Üreticilerden Alkan Öner, "Tüm Türkiye'ye buradan sebze gidiyor. Avrupa'ya bile gidiyor. Yıkayacak yer göstersinler, çayın suyunu kullanmayalım" dedi.