Oscarlı Hollywood yıldızı Nicolas Cage, bu kez bağımsız bir film olan “Pig” (Domuz) ile seyirci karşısında. Domuzuyla birlikte trüf mantarı avlayan Rob rolünde yine oyunculuğuyla adından söz ettiren Cage, bu kez farklı bir meydan okuma ile karşı karşıyaydı. Oregon’daki bir domuz çiftliğinden getirilen Brandy isimli ‘rol arkadaşı’, hiç oyunculuk tecrübesi olmadığı gibi, sık sık oyuncuyu ısırdı. Cage, yönetmene “Bugüne kadar rol gereği yakıldım, araçlardan atıldım bir şey olmadı ama domuz ısırığından öleceğimi sanırım” dedi.
* Oyunculuğa yaklaşımınızı konuşmak istiyorum. Birçok unutulmaz karakter yarattınız. Tamamen doğal bir performans gibi görünen şeyin ardından nasıl bir çalışma var?
- Bunu sorduğuna sevindim. Öncelikle natüralizmden çıkıp, daha abartılı bir davranış yolunu bulma arayışında olurum. Japon tiyatro sanatı ‘Kabuki’de olduğu gibi. İnsanların en üst düzey davranışlarını ele alırsak... Mesela akıl hastalığı, alkolizm, uyuşturucu bağımlılığı veya büyük trajedilerle karşılaştıklarında yaşadıkları gerçek duyguların, tuhaf davranışların mekanizmalarını karakterde bulmak isterim. Çünkü bunun arkasında ‘gerçek’ var. Samimiyet var. Mesela sadece vahşilik uğruna vahşi değil, gerçekten vahşi olması gerekiyor. Bu karaktere sahip olan birinin gerçek duygusuna sahip olmalıyım diye düşünürüm.
GÖREVİM YÖNETMENİN VİZYONUNU KOLAYLAŞTIRMAK
* Yönetmenlerin güveninizi nasıl kazandığını sizden dinlemek istiyorum...
- İletişim kurmak, yönetmen ve aktör olarak süreci birlikte anlamak her zaman önemlidir. Bir aktör olarak görevimin yönetmenin vizyonunu kolaylaştırmak olduğunu bildiğim bir noktaya geldim. Vizyonlarını gerçekleştirmelerine yardımcı olmaya çalıştığıma dair bana güvenebileceklerini bilmeleri gerek. Ridley Scott ile “Matchstick Men”i yaptığım zaman, Ridley’e, “Bu karakterin bir Tourette unsuru olabileceğini düşünüyorum ve bir şeyler denemek istiyorum” dedim. “Pekala, onu bul ve bana getir” dedi. Güven bu. Senaryoda olmayan şeyler ekledim. Bu düzeyde bir güvene sahip olması, bana kendimi özgür hissettirdi.
KENDİMİ ÖĞRENCİ OLARAK GÖRÜYORUM
*Anlattığınız yöntemler nedeniyle sizin çok kalifiye bir aktör olduğunuzu düşünüyorum...
-Öğrenciyim. Kendimi öğrenci olarak görüyorum. Her zaman bir şeyler öğrenmenin peşindeyim. Benim tavrım bu. Bu benim zihniyetim. Ve bu yüzden gençlerle çalışmayı seviyorum. Genç oyuncularla çalışmayı seviyorum çünkü onlardan çok ilham alıyorum ve onlara “Bunu yaparsam ne dersin?” diye sorabilirim. Bana dürüst fikirlerini verecekler ve ben de dinleyeceğim.
KAYIP VE AŞK ÜZERİNE BİR FİLM
* Ve kayıp duygusuyla da, değil mi?
- Evet, film kayıp ve aşk hakkında. Pig’in kaybı başka bir şey. Ama sadece hafifçe değinilen daha derin bir kayıp vardı. Yönetmen Michael Sarnoski ve senarist Vanessa Block’un yaptıklarının güzelliği de bu. İncelikliydi. Neler olduğunu asla fazla açıklamadılar. Ve ortaya çıkardığın, işaret ettiğin şey çok doğru. Filmi izlediğimde, bu nereye gidiyor diye şaşırdım. Gerçekten bilmiyordum...İkisi ilk kez bir filmde yapımcılık yaptılar ve buna rağmen kendilerine bu kadar güvenmeleri benim için olağanüstüydü.
* Film, her zaman erkeklere sunulmayan önemli duygusal dönüşlere sahip. Canlandırdığınız, sizin kafanızdaki erkeklik perspektifi miydi?
- Hayır. Aslında erkek ya da kadın olarak bakmadım. Ben sadece adı ‘Rob’ olan bir insan olarak baktım... Rob erkek olabilir, Rob kadın olabilir.