Amigdalin ilk olarak 1830 yılında Fransız biyokimyacılar Pierre-Jean Robiquet ve Antoine Boutron-Charlard tarafından acıbademden izole edilmiştir. Acıbademde olduğu gibi çekirdek içi acılığının nedeni olması ve alternatif tedavi amacıyla kullanılıyor olması yüzünden amigdalin büyük ilgi toplamıştır. Acıbadem, kayısı çekirdeği, şeftali çekirdeği vb amigdalin içeren ürünler Mısır, Çin ve Hindistan gibi çeşitli ülkelerde binlerce yıldır tedavi amacıyla kullanılmaktadır.
1845 yılında Rusya’da kanser tedavisi için kullanılmıştır. Günümüzde birçok internet sitesi amigdalin satışı yapmakta ve birçok doktor da tedavi amacıyla amigdalin kullanmaktadır. Laboratuvar koşullarında yapılan bazı çalışmalarda tümör gelişiminin engellenmesine dair olumlu sonuçlar elde edilmiş olmasına karşın özellikle hastalığı ilerlemiş kişilerde amigdalinin tümör gelişimini önlediğine ilişkin ikna edici veriler bulunmamaktadır. Amerikan Gıda ve İlaç Dairesi tarafından kanser tedavisinde kullanılması kabul edilmemiştir. Amigdalin bir bitki bileşiğidir ve içinde şeker ve siyanadin vardır. Amigdalin çiğ ceviz ve bademde, kayısı çekirdeğinde ve birçok meyvede bulunur.
Amigdalin analogları psoriazis (sedef hastalığı) tedavisinde kullanılmaya başlanmıştır. Fibrotik böbrek hastalıklarında faydası olabileceği iddia edilmektedir.
Amigdalin, yani vitamin B17’nin anti kanser özelliği olduğu iddia edilmektedir. Servikal kanser hücrelerine laboratuvar ortamında ilave edildiğinde bunların büyümesini durdurmuştur. Ancak yeni yapılan araştırmalar amigdalin tedavisinin kanser için faydalı olmadığını, vücutta siyanür miktarını artırdığını ortaya koymuştur.
Kayısı, badem, elma, vişne, şeftali, manyok (cassava), erik gibi meyvelerin çekirdeklerinde bulunan siyanojenik glikozit amigdalinin parçalanması sonucunda oluşan siyanür zehirlenmeye yol açabilmektedir.