Artık sabrın son noktaları derler ya heh işte ordayım. 8 aylık evliyim ve ne salakça bir hata yaptıysam sevgimden göremedim ailesiyle yaşamayı kabul ettim. Bu eve girdiğimden beri psikolojim bozuldu artık. Hamileyim doğurmak üzereyim nerdeyse eşim babasıyla çalışıyor yatan maaş 2 kuruş para onda bile gözleri var faturaları öde, taksit öde kala kala bize 3 5 günlük para kalıyor. Hiç birşey alamıyoruz, gezemiyoruz. Herşeye rağmen ailesine karşı saygımı bozmuyorum, sesimi yükseltmiyorum ama onlar da böyle sessiz sanıyor beni hiç birşey yapmıyorlar. Misafirleri bitmiyor kimseye yüzümü asmıyorum, çocuğum doğacak nerdeyse 1 aydan az kaldı tek birşey alamadık daha onlar da almıyor. Ben artık değişmeli miyim?
Güncellemeler: