İnsanlar genellikle “değiş tokuş” kelimesini anlamakta güçlük çekerler, gerçekten de bir takas olarak anlamak yeterince kolaydır, ancak bugünün iş dünyasında, bir ürünü bir diğerinin maliyeti olarak değiştirmek anlamına gelir. Dün eski güzel PSP’de Final Fantasy’s Dissidia’yı oynadım, oyunun tekrar değerine hayran kaldım, evet zaten 50 saatten fazla zaman geçirdim ve tüm bu konu da bu.
Normalde, Mario ve Dave gibi en eski oyunlara baktığınızda, oybirliğiyle ortak bir noktaları vardı: onlara bağımlılık. Herhangi bir şeyle ilgili bir takıntıyı teşvik ettiğimden değil, ama mevcut oyun paradigmasının özü budur; bir meta. Her zaman bir oyuncuydum, bunu inkar etmeyeceğim ve bugün oyun oynamaya tam olarak baktığım şey bu. İlk oyunlarda insanları büyüleyen pek çok şey vardı, ancak esas olarak oyuncunun oyun ortamına veya oyunun “dünyasına” olan ilgisinin düzeyiyle ilgiliydi. Ve bu taahhüdün 3B grafiklerle veya mevcut kapsamlı seçeneklerle çok az ilgisi vardır.
İlerlemeye bir göz atalım; Birincisi, bir dereceye kadar olağanüstü olan basit atari tarzı oyunların gelişiydi. Oyuncuları bağladı ve dünyaya yepyeni bir medya patlaması getirdi. Burada, kelimenin tam anlamıyla her çocuk Atari sistemleri için yalvarıyordu ve Pentium II ve III makineleriniz Sega ve NeoGeo emülatörlerine sahipti (bu arada benimki de hala kurulu) ve oyun öğeleri zekice dizilerle karıştırılmış zor komutlarla ilgiliydi. Biraz daha ileri gidin ve aynı iki sistem iyi bir karma hikaye anlatımı içerir ve oyunlarda süreklilik, iki caddede keşfedilen medya yeteneklerini geliştirir. Dövüş oyunu serisi KOF bunun ateşli bir kanıtıdır ve oradan bilgisayarlardaki “kullanıcı kontrollü romanlara” benzer sıra tabanlı strateji ve rol yapma oyunlarında daha fazla patlama meydana geldi. Hem oyunun hem de medyanın bu uyarlanabilirliği, oyun endüstrisinin dönüş eğrisi olarak adlandırılabilir.
Çünkü burası birçok iş adamının oyunların pek çok şeyi, hemen hemen her şeyi simüle etmek için kullanılabileceğini fark ettiği yerdi, bu yüzden bir meta olarak potansiyel o andan itibaren bile belliydi. O zamandan beri ilerleme oyunun görsel efektlerini iyileştirmekle ilgili oldu, eklemeler görsellerin daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyduğu açıktı, bu nedenle oyun stüdyolarına yatırım akışı ve oyunda 3D grafikler için baskı geldi. Bu zirve, ikincil eğri olarak adlandırılabilir, çünkü bir kez kurulduktan sonra, oyunlar yoluyla işletme karı potansiyeli eşsiz hale geldi. Hollywood filmleri size patlama ve düşüşün hikayesini hatasız anlatacak, ancak oyunların bu ödülü garanti eden seyirci boyutuna bakılmaksızın kendileriyle ilişkili tekrarlama faktörü var.
Ve bu tekrar faktörü daha sonra nakde çevrildi. Oyunların sunduğu çevrimiçi fırsatları, aynı zamanda oyuncuların bir sonraki güçlendirmeyi satın almalarına veya çevrimiçi güncelleme yapmalarına da yol açan çevrimiçi fırsatları hepimiz görebiliriz. “Her şeyi satın al” kavramı, oyun oynamanın değiştiğini gösterebileceğimiz ve söyleyebileceğimiz yerdir. Bu nedenle, Baldur’s Gate, Ys, Metal Gear Solid gibi daha karmaşık ve karmaşık oyunların eğlenceli olduğu bir noktada, oyunlar daha çok ticaret değeriyle ilgiliydi.
Tüm bunlarda en büyük etken elbette mobil oyunlar ve burada tamamen zaman kaybetmeyi amaçlayan akıllı telefon oyunlarına işaret ediyorum. Sorun, akıllı telefon oyuncularının çoğunluğunun sıradan oyuncular değil, sadece zaman geçirmek için daha fazla olduğu zaman ortaya çıkıyor. Dolayısıyla, Subway Surfers gibi bir oyunu “normal” insanlara çevrimiçi satın alma avantajları verirseniz, konsol / PC oyunları ve telefon oyunları arasında belirli bir rekabet vardır. Nişler farklı, kategoriler farklı ve boyutlar farklı. Temple Run gibi bir oyun Farcry 3 ile karşılaştırılamaz, ancak oyunlar nihayetinde parayla ilgili olduğunda, bu şeyler saptırılır ve karıştırılır.
Bugün, fantastik oyun öğeleri ekleniyor, düzenleniyor ve mükemmelleştiriliyor. Karmaşıklık verilidir ve bu, bazı özelliklerin iyi olduğu ve bazılarının olmadığı anlamına gelir. Genel olarak, oyun paradigması için zararlı olan şey, satışlara yönelik bütünsel odaklanma ve bu da onların genellikle oyun açısından birçok şeyden ödün vermelerine yol açıyor. Oyun oynamaktan çok satın almaya odaklandığında, oyun oynamanın tüm nedeni ortadan kalkar.