Türkiye’de yaşıyor ve özellikle 20’li yaşlardaysanız daha çok hissettiğiniz sıkışmışlık ve işsizlikle ilgili dertlerinizi ‘Sanki Her Şey Biraz Felaket’ filmiyle absürt bir şekilde anlatıyor Umut Subaşı…
Özellikle son yıllarda hepimizin içinde olduğu o çaresizlik, sıkışmışlık ve kapana kısılmışlık hissini dört gencin birbiriyle kesişen hayatları üzerinden işleyen Subaşı, alışılmışın dışında bir anlatım kullanıyor.
Sanki hep bir ağlama hissinin hakim olduğu film, buna karşılık izleyiciyi ağlatmıyor, güldürüyor!
Adana’da ödül töreninden önce Subaşı’yla filmin çıkış noktasını, oyuncu seçimlerini, anlatım biçimini konuştuk.
Bu rahatsızlığı teşhis etmek istiyordum
Filmde sıkışmışlık, yurt dışına kaçıp kurtulma isteği, işsizlik gibi özellikle genç kuşağın daha içinde bulunduğu sorunları görüyoruz, kendi yaşadıklarınız üzerinden mi bu hikayeyi kurdunuz yoksa var olanı anlatma isteği mi? Çıkış noktanız neydi?