Hz. Rasûlu’llâh salla’llâhu aleyhi ve sellem buyurdular ki
Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve sellem (bir bayram namazında kadınlar tarafına geçerek):
“Ey kadınlar cemaati! (Allah yolunda) sadakada bulunun, istiğfarı çok yapın. Zira ben siz kadınların cehennemde çoğunluğu teşkil ettiğini gördüm” buyurdular. Dinleyenlerden cesaretli bir kadın:
“Niye cehennemliklerin çoğunu kadınlar teşkil ediyor, neyimiz var?” diye sordu. Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve sellem:
“Ağzınızdan kötü söz çıkıyor ve kocalarınıza karşı nankörlük ediyorsunuz. Aklı ve dini eksik olanlar arasında akıl sahibi erkeklere galebe çalan sizden başkasını görmedim!” dedi. O kadın tekrar:
“Ey Allah’ın Resulü! Aklı ve dini eksik ne demek?” diye sorunca Rasûlüllah sallallâhü aleyhi ve sellem açıkladı:
“Aklı noksan tabiri, iki kadının şahitliğinin bir erkeğin şahitliğine denk olmasını ifade eder. Dinlerinin eksik olması tabiri de onların (hayız dönemlerinde) günlerce namaz kılmamalarını, Ramazan ayında oruç tutmamalarını ifade eder.” (Kütüb-ü-Sitte No: 5361)
Yukarıdaki hadisin temel konusu olan kadınların cehennemlik olma durumu ve izahî olan kısım hakkında polemik çok yapılır. Hadisi şerifler, dindarların ve din düşmanlarının ellerinde leh ve aleyhde koz olarak kullandıkları materyal durumuna düşürülmüştür.
Bu hadisi şerifler sahih kitaplarda yer alıyor olsa da, biliyoruz ki Hz. Rasûlu’llâh salla’llâhu aleyhi ve sellem rahmet peygamberi ve ahlakın en yüce zirvesi insan-ı kâmildir. İnsanların üzülmesine râzı olmayan Efendimizin töhmete varan ifadelerden uzak olduğunu biliriz. Öyle ise kadınların ilk bakışta aşağılandığı intibaını veren bu hadisler lafızda göründüğü gibi mana murat edilmektedir?
Cevabımız “hayır”dır.
Sosyal hayatımız genelinde kadın ve erkek ikileminde güçlü olan erkek olmaktadır. Kadın ise zayıflığını erkeğe karşı kullanmak için gayret gösterse de ekseriyette başını derde soktuğunu düşündüğümüzde, “cehhennemvâri” hayatının bir perde ilerisinde ve gerisinde kalabilmektedir. Kadın örfün veya bulundukları ortamın sürekli itilen konumunda sadece dini yönde kalmayıp, bir diğer taraftan da acılar görmesi cihetiyle, yıkılmasa da içtimai ve ruhî hali onu üzüntü ve kedere gark edişi acı bir gerçektir..
Hz. Rasûlu’llâh salla’llâhu aleyhi ve sellem kadınların cehennemde oluşlarını direk olarak ahiret hayatına bağlamıyor. Belki de dünya şartları ile izah ediyordu. Yani siz cehennemde şu şekilde veya bu azabı göreceksiniz ibaresi maalesef kullanmamıştır.
Dünyevi konumlar ve dini tedrisat erkekler kontrolünde oluşu ile hadiste bir anlam kayması yapılarak, müsbet ve menfi cihetle kadınlar hırpalanıyor. Dolayısıyla hadiste dine saldırı malzemesi haline getiriliyor.
Kadının cehennemi hayatına örnek çoktur. Ancak can alıcı olanlardan birini zikredelim.
Örf gereği bir genç kızımız evlendiği ilk gece bekâret sorunu yaşamaktadır. Aslında her türlü şekilde kendini korumuş olduğu halde bedenin biyolojik yapısı nedeniyle bir sıkıntı yaşadığında üzerine yıkılan karabulutlarda erkek ne kadar haklı olabilir ki. Eğer erkek bu nedenle mahkemeye gitse, karar kadından çok erkek yönünde gelişir. Kızımız hayatının en güzel döneminde bir buhran yaşıyor ki, sonu kestirilemez. Erkek ise evlenmeden her haltı yemiş [bu ibare yerine uygun geldiği için yazdım] onun üzerinde sadece aranılan değer ve kuvvet ise “viagra kuvveti”nden başka ne olur ki? Günahlar [varsa] kadında göründüğü kadar erkekte hiçbir zaman görünmeyişinin tecellisi ile bir fidan devrilip gidiyor. Erkek namus ile sorun yaşamazken kızımız bir batakta töreye kurban gidecek duruma geliyor.
Olayların erkekler tarafından karartıldığı yerde kadınlarada mor renklere dönüşümünü de unutmamak gerekiyor. Sonuçta dünya düzeni, kadın mazlum, erkek zalimlik kategorisinden bir pay alarak hayata devam ediyor.
Burada Hz. Rasûlu’llâh salla’llâhu aleyhi ve sellemin mucizesi ayandır. Yani bu dünyada dediğini bir kez daha anlamış bulunuyoruz. Buradaki hakikat kadınlar “cehennemdedir” değil “kadınlık” cehennemdedir. Cennet ve cehennem konularındaki netlik ahiret hesabının görülmesinden sonra olduğunu biliyoruz. Onun için Hz. Rasûlu’llâh salla’llâhu aleyhi ve sellemin ahiret konusunda Allah Teâlâ’yı sınırlayıcı bir kelâm etmeyeceğini de unutmamak gerekir.
Konuya bakışımızın çok zaman kısır döngüye dönüşmesinin nedeni ise haklılığın bir yerden sonra hiç kimsenin yanında olmayışındandır. Erkeğin kadını yıktığı yer genelde namus konusunda gelir. Onun hakikati doğru düzlemde çok zamanda kalamadığı gibi hataların başladığı yer olarak kalmaktadır.
“Sen erkeğe sahip çıkmazsın, niye çünkü erkektir. Ona bir şey olmaz, yatar kalkar senin adın olur iki paralık. Yani erkekler öyledir, Allah onları öyle yaratmış, pistirler, kendilerine hâkim olamazlar, namussuzdurlar. Ama sen kendi karına kızına sahip çıkacaksın, erkekleri bilirsin, sen serbest bırakırsan hemen atlarlar karına, kızına. Yani ben kendi kızıma güvenmediğimden değil, ben onlara (erkeklere) güvenmediğimden. Yani kendimden biliyorum ha seni tutacak hiçbir şey yoktur, buradan bir kadın geçse sahipsiz, sen dersin o sahipsiz o zaman belki… Bu yüzden dirlik için, düzen için herkes kendi karısına, kızına sahip çıkacak. Çıkmazsa erkekleri kim tutar, sonra gelsin kavga çıksın kan” (Tahincioğlu, 2011, 206-7).
“Namus kadının içindedir, kimse ona zorla, baskıyla, ölümle veremez. Ben inanırım buna, bu yüzden de kızların iyi eğitilip bir ordunun içine bırakılabileceğine inanırım. Yani eğer akıllı ve ahlaklı ise babasına, kocasına karşı sadıksa, sevgi duyuyorsa onun namusa mamusa da ihtiyacı kalmaz… Çünkü namus demek bir yerde zor demek, baskı demek… Yani bir yerde kadının içinde olmayan ahlakı kadına zorla dayatmak demek… Ama eğer sen kadını eğitirsen, aklını kullanmayı öğretirsen, yani cahil bırakmazsan… O da erkek gibi insandır ve cinselliğiyle değil insan olma vasfıyla her ortama girer… Okur da çalışır da, erkeklerle arkadaşlık da yapar…” [Tahincioğlu, N. (2011). Namusun Halleri. İstanbul: Positiga Yayınları, sh:192]
İhramcızâde İsmail Hakkı
Ayrıca şu yazıyıda bakabilirsiniz: KADIN NEDEN MUTLU OLAMAZ?