Nezle miyiz , grip miyiz anlamadım. Kronik bir sürünme hali devam ediyor. Hasta iken birine ihtiyaç duyuyorsun, çok net.
Sana ve çocuğa tavuksuyuna çorba yapsın , gece üstünü örtsün, zencefilli ıhlamur yapsın , ateşini ölçsün. Ve fakat bunu geçmişte olan birini adresleyerek ihtiyaç duymuyorsun di mi?
Çünkü, sen ateşler içinde yanarak,kimseye bulaşmasın diye misafir odasında yatmaya başladığında , susadığında içerde biri olsa, playstation oynasa, sesini açsa, seni hiç duymasa, bir ihtiyacın var mı diye kendiliğinden gelip sormasa, sen de zar zor mutfağa erişip dışardan adana dürüm söylemiş olanın çöplerine bakarak, kendine hazır çorba yapsan....Kavga edecek hali olmuyor bazen insanın, ya da kendini anlatacak, ya da bu domuzluğun sebebini soracak. Kronik kulak ağrın karşısında , defolu ürün almış müşteri edasında olan birini özlemezsin .
Hasta yatağında birine ihtiyaç duyduğunda aklına ilk gelen bu anılar olabilir. Şükredilebilir bir yalnızlığın olduğunu iyi bil.