Saniyeler aynı ritmi vuruyorken, aynı gökyüzünün çocukları olarak ne çok farklıydık.
Bizi birbirimize ne çok şey bağlıyordu.
Ve ne çok şey farklıydı birbirinden.
Aslında aynıydı acılarımız, fakat çok ta başka başkaydı.
Kalplerimiz acıları hissediyordu…
Aynı sevinebildiği gibi her birimiz için güzel olana.
Bir dalganın yükselen ve alçalan uçları gibiydi ruhlarımız.
Birimiz taşarken birimiz sahile vuruyordu,
Bir diğeri güneş açarken karşı yaka şimşekler çakıyordu.
Hepimiz bir bütünün içinde bir döngünün çarkları gibiydik.
Hangimiz olmadan olabilirdi ki…?
Yaşanması gereken yaşanmadan bu sistemden çıkılabilir miydi???
Acıda büyümek yada doğuştan şanslı olmak mıydı konu…
Yoksa eldekini nasıl kullanacağını bilmek mi?
Ruhumun derinlerinde öyle çok kardeşim,
Öyle çok anneyim, babayım, her şeyim aslında.
Bana dokunan her ruha şükürler olsun.
Hepsi benim.
Hepsi bende.
Onlar bilse de bilmesede.
Astroloji sınıf arkadaşlarıma ithafen…