Tunus daha iyi bir geleceğe doğru ilerliyor. Bunu kimse reddedemez. Ayaklanmadan ve halkın eski rejimle her türlü uzlaşmayı reddetmesinden sonra düzenlenen seçimler, büyük bir şeffaflık içinde gerçekleştirildi.
Tunus daha iyi bir geleceğe doğru ilerliyor. Bunu kimse reddedemez. Ayaklanmadan ve halkın eski rejimle her türlü uzlaşmayı reddetmesinden sonra düzenlenen seçimler, büyük bir şeffaflık içinde gerçekleştirildi. İslamcı parti, kullanılan oyların % 40’ından fazlasını alarak yeni hükümeti kurma görevini üstlendi. İslamcıların siyasi yaklaşımlarını onaylasak da, onaylamasak da sonuç artık Tunus iç politikasının, Batı’nın etkisinden kurtulduğunu gösteriyor. İlk Arap ayaklanmasının tam anlamıyla başarıya ulaşmasına tanıklık ediyoruz: Diktatörlük sona erdi; asla geçmişe dönmeyeceğiz; Tunus özgürdür. Bu bir başarı ve birçok kişinin deyimiyle “Arap Baharı”nı kutlamak için bir davet.
Tunus ilkti ancak tek örnek olarak kalabilir. Ortadoğu ve Kuzey Afrika’da nereye dönersek dönelim, olaylar daha az berrak, daha az başarılı. Kontrolün hala orduda olduğu Mısır’da, yaklaşan seçimlere rağmen tanıklık ettiğimiz şey, her geçen gün bir darbeye daha çok benziyor. Mübarek’in görevden ayrıldığı Şubat ayında, Amerikalı yetkililer bu olasılığa dikkat çekmişti; görünüşe göre haklı çıktılar. Amerikalılar Mübarek’in devrilmesine izin vermiş olabilirler ancak orduyla ilişkilerini hiç kesmediler. Tahrir Meydanı’nda toplanmış göstericiler daha fazla adalet ve özgürlük istiyorlardı. Mübarek gitti ve askeri rejim zayıflık işaretleri göstermeye başladı. Ancak Mübarek’in ayrılmasının üzerinden on ay geçmiş olmasına rağmen, askeri hükümet hala düşmüş değil. Ülke kontrol altında ve kaderini de Silahlı Kuvvetler Yüksek Konseyi belirliyor. Amerikan etkisi ve varlığı hissediliyor. Seçimleri Muhammed Baradey gibi bir sivil kazansa bile ordu, rejimin şeffaflık, özgürlük ve demokrasi yönünde fazla ilerlemesine asla izin vermeyecek. Yeni politik düzende ordunun durumunun ne olacağını tahmin etmeye çalışın! Mısır’da devrim falan olmadı.
***
Libya’daki Ulusal Geçiş Konseyi, Libyalılar’a ülkenin Batı’nın etkisinde olmayacağı söylemek istercesine, şeriat ilan edileceğini ve çok eşliliği onaylayacağını açıkladı. Ancak perde arkasında, NATO’nun olaya dahil olmasından beri özerklik gerçek olmaktan çok bir teori. Ülkenin ABD ve Avrupa ile ekonomik ve jeostratejik ilişkileri açık bir sır. Kaddafi öldü, ancak ülke özgür olmaktan çok uzak. Bize kontrollü bir demokrasinin diktatörlükten daha iyi olduğunu söylüyorlar; bu ise demokrasiyi yabancı kontrolü altında bir demokrasi olarak bırakıyor.
Suriye, Yemen ve hatta Bahreyn’de de olaylar aynı rotayı takip ediyor gibi. Her ülkenin farklı özellikleri olsa da, aynı kaderi paylaşıyorlar. Halk diktatörlere “artık yeter” dese de, dinamikler yeniden yönlendiriliyor ve güç dengesi değiştiriliyor. Güzel geleceğin, çirkin geçmiş gibi olmayacağını söylemek yetmez; diktatörlerin sonunun geldiğini söylemek mutlu olmak için yeterli bir sebep değil. Esas mesele, bu ülkelerin gerçekten özgür ve politik açıdan bağımsız olup olamayacakları. Sonuç olarak, artık netleşen olayları analiz ettiğimizde doğal olarak akla gelen bir soru var: Arap ayaklanmalarından kim yarar sağlayacak?
Tunus deneyimi bir referans olarak önümüzde duruyor; ılımlı İslamcıların, demokrasi sayesinde iktidara geldiğini kimse inkar edemez. Ancak Tunus, bu bozuk manzara içinde yanıltıcı bir örnek ve olası gelecek yerine, ona dair bir umut olabilir. Tunus “baharı” diğer ülkelerde olan biteni net bir şekilde görmemize engel olabilir. Arap baharının bir satranç oyunu olarak görülmesi gerekirken, biz onu domino etkisi gösteren bir hareket olarak düşünüyoruz. Egemen politik ve ekonomik güçlere karşı piyonunuz, atınız ve filinizle hamle yaparak ilerledikçe zafer hissi duyabilirsiniz. Ancak tahtanın stratejik merkezi olan şah ve vezirin bulunduğu alan sıkı kontrol altında. Geçici duygusal zaferiniz, uzun vadede başarısızlığa ve amacına ulaşmamış bir devrime dönüşebilir.
* Bu yazı STAR Gazetesi için kaleme alınmıştır.
———————————-
Tarık Ramazan
DİĞER KÖŞE YAZILARI
[catlist name=”Tarık Ramazan”]