Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder. / Dante gibi ortasındayız ömrün. / Delikanlı çağımızdaki cevher, / Yalvarmak, yakarmak nafile bugün, / Gözünün yaşına bakmadan gider.
Usta Şair Cahit Sıtkı Tarancı’nın Otuz Beş Yaş şiirinin akıllara kazınan bu dizeleri karşısında, derin bir nefes alıp uzaklara bakmamak mümkün değil. Çünkü doğanın acı kanunu ya! Şakaklarınıza er ya da geç kar yağar, yüzünüzde bir bir çizgiler belirir; aynada size bakan solgun yüz, gün gelir yedi kat el gibi olur.
İnsan hangi yaşta olursa olsun, geçip giden ömür ve günbegün durulan yürek çarpıntısı karşısında amansız bir hüzne boğulur. İşte böyle zamanlarda bu hüznün yaşı, insan ister yedisinde olsun ister 70’inde, Cahit Sıtkı’nın mirasıyla bizim dilimizde 35’tir.