George Gardstein yaklaşık 1887'de Rusya'da doğdu. Daha sonra "boyu 5 fit 9 inç, ten rengi soluk, saçları kahverengi, uçları hafifçe yukarı kalkmış hafif koyu bıyık, iyi fizik" olarak tanımlandı.
Gardstein, 1905 Rus Devrimi'ne katıldı. Daha sonra Fritz Svaars ile aynı odayı paylaştığı Londra'ya kaçtı. Daha sonra Nina Vassileva ile bir ilişkiye başladı. Mart 1910'da 44 Gold Street'te bir oda kiraladı. Nina ona parasını nasıl kazandığını sordu ama o ona kendi işine bakmasını söyledi. Gardstein'ın ayrıca özel olarak yapılmış bir pantolon cebine gizlediği bir Mauser tabancası vardı. O yılın ilerleyen saatlerinde 59 Grove Caddesi'ne taşındı ve Peter Piaktow (Peter the Painter) ile aynı odayı paylaştı.
16 Aralık 1910'da Gardstein'ın da içinde olduğu bir çete, Henry Harris'in Houndsditch'teki kuyumcu dükkânının arkasına, çıkmaz sokaktaki 11 Borsa Binası'ndan girmeye çalıştı. Günlük telgraf "İki ya da üç hafta önce Exchange Buildings'deki bu özel ev kiralandı ve orada iki erkek ve bir kadın yaşamaya gitti. Komşular tarafından çok az tanındılar ve sanki gözlemden kaçmak için çok sessiz kaldılar. Görünüşte yabancı oldukları söyleniyor ve Houndsditch'in tüm mahallesi çok sayıda uzaylı içeriyor ve bu yeni hanenin gelişi nadir değildir, ancak polisin şüphelenmek için bazı nedenleri vardı. Mahalle her zaman iyi devriye gezer. Dün gece 11.30'dan kısa bir süre önce ya bu yeni gelenlerin evinin arkasında ya da Bay Harris'in dükkanında polisin dikkatini çeken sesler vardı."
Komşu dükkan sahibi Max Weil, çekiç seslerini duydu, Londra Şehri Polisine haber verdi ve dokuz silahsız memur eve geldi. Çavuş Robert Bentley, 11 Borsa Binası'nın kapısını çaldı. Kapı Gardstein tarafından açıldı ve Bentley ona sordu: "Çalışıyor musun yoksa içeriyi mi çalıyorsun?" Bentley ona cevap vermedi ve odanın içine çekildi. Bentley kapıyı nazikçe iterek açtı ve onu Çavuş Bryant izledi. Memur Arthur Strongman dışarıda bekliyordu. "Kapı, görmediğim bir kişi tarafından açıldı. Polis Çavuş Bentley kişiyle konuşuyormuş gibi göründü ve ardından kapı kısmen kapatıldı, kısa bir süre sonra Bentley kapıyı iterek açtı ve içeri girdi."
Donald Rumbelow'a göre, kitabın yazarı Sidney Caddesi Kuşatması (1973): "Bentley odaya daha da adım attı. Bunu yaparken arka kapı açıldı ve yanlışlıkla Gardstein olarak tanımlanan bir adam hızla odaya girdi. Elinde bir tabanca tutuyordu ve ilerlerken ateş ediyordu. namlu silahsız Bentley'i işaret etti.Ateş açtığında merdivenlerdeki adam da ateş etti.Merdivenlerden çıkan atış, Bentley'in kaskının kenarından yüzünün üzerinden geçti ve arkasındaki panjurdan dışarı çıktı... İlk kurşunu isabet etti Bentley omzunda ve ikincisi neredeyse omuriliğini kesecek şekilde boynundan geçti. Bentley sendeleyerek yarı açık kapıya yaslandı ve kapının eşiğine geri yığıldı, böylece evin yarı içinde ve yarı dışında yattı."
Çavuş Bryant daha sonra şunları hatırladı: "Hemen Bentley ile masa arasındaki odanın arka kapısından gelen bir adam gördüm. 6 Ocak'ta Londra Şehri Morg'a gittim ve orada bir ceset gördüm ve adamı tanıdım. Fark ettim. elinde bir tabanca vardı ve hemen Bentley'in sağ omzuna doğru ateş etmeye başladı.Odadaydı.Ateşler çok hızlı ateşlendi.3 veya 4'ü net olarak duydum.Bir anda ellerimi kaldırdım ve hissettim. sol elim düştü ve kaldırıma düştüm. hemen adam ateş etmeye başladı bentley sendeleyerek odanın kapısındaki kapı direğine geri döndü tabancanın görüntüsü uzunmuş gibi geldi bana. bir benzerini görsem yine tanırım.Yalnızca bir fıçı ve bana siyah bir fıçı gibi geldi.Daha sonra ayağa kalkıp kendimi toparlayana kadar duvarın yanında birkaç metre sendeleyerek ilerlediğimi hatırlıyorum. Cutler Caddesi. Neler olduğuna dair çok zayıf bir anım olduğu için sersemlemiş olmalıyım. sonra basıldı."
Memur Ernest Woodhams, Bentley ve Bryant'a yardım etmek için koştu. Hemen silahlı biri tarafından vuruldu. Mauser mermisi uyluk kemiğini parçaladı ve bilinçsizce yere düştü. Evin içinden silahlı iki adam çıktı. Strongman daha sonra şunları hatırladı: "Yaklaşık 30 yaşlarında, boyu 5 fit 6 veya 7, soluk ince yüzlü, koyu kıvırcık saçlı ve koyu bıyıklı, koyu renk ceketli takım elbiseli, şapkasız, tabancayı Çavuş Tucker ve bana doğrultmuş bir adam, Strongman kolundan vuruldu ama Çavuş Charles Tucker biri kalçasından diğeri kalbinden olmak üzere iki kez vuruldu ve neredeyse anında öldü.
George Gardstein evden çıkarken, onu bileğinden yakalayan ve silahına sahip olmak için onunla savaşan Memur Walter Choat tarafından ele geçirildi. Gardstein defalarca tetiği çekti ve kurşunlar sol bacağına girdi. 1.80 boyunda, iri, kaslı bir adam olan Choat, Gardstein'a tutunmayı başardı. Çetenin diğer üyeleri, Gardstein'ın yardımına koştu ve silahlarını Choat'a çevirdi ve beş kez daha vuruldu. Bu mermilerden biri Gardstein'ı sırtından vurdu. Adamlar Choat'ı Gardstein'ın elinden aldı ve onu suç mahallinden taşıdı.
Yakov Peters, Yourka Dubof, Peter Piaktow ve Fritz Svaars, Gardstein'ı Cutler Caddesi boyunca yarı sürüklenerek yarı taşıdılar. Bir tütüncü olan Isaac Levy, neredeyse onlarla çarpışacaktı. Peters ve Dubof silahlarını kaldırıp Levy'nin yüzüne doğrulttular ve o da geçmelerine izin verdi. Sonraki yarım saat boyunca ağır yaralı adamı East End arka sokaklarından 59 Grove Sokağı'na sürüklemeyi başardılar. Max Smoller ve Nina Vassileva, yardımcı olabileceğini düşündükleri bir doktora gittiler. Kabul etmedi ve polise söylemekle tehdit etti.
Sonunda Dr. John Scanlon'u Gardstein'ı tedavi etmeye ikna ettiler. Gardstein'ın göğsünün önüne bir kurşun sıktığını keşfetti. Scanlon, Gardstein'a ne olduğunu sordu. Bir arkadaşı tarafından kazayla vurulduğunu iddia etti. Ancak hastaneye götürülmeyi reddetti ve bu yüzden Scanlon, acısını dindirmek için ona biraz ilaç verdikten ve on şilinlik ücretini aldıktan sonra, daha sonra geri döneceğine söz vererek ayrıldı. Sara Trassjonsky tarafından emzirilmesine rağmen, Gardstein o gece öldü.
Ertesi gün Dr. Scanlon polise Gardstein'ın ateşli silah yaralanması tedavisini anlattı. Dedektif Müfettiş Frederick Wensley ve Dedektif Çavuş Benjamin Leeson, Trassjonsky'nin yanan belgelerini bulmak için geldiler. Kısa bir süre sonra, bir Günlük Chronicle gazeteci geldi: "Odanın kendisi dokuza on fit ve yaklaşık yedi fit yüksekliğinde. Duvarları şatafatlı bir kağıt süslüyor ve iki ya da üç ucuz teatral baskı iğnelenmiş. Karyolada yırtık ve kirli bir yün şilte, bir miktar kanlı giysi, kanlı bir yastık ve yine kana bulanmış birkaç havlu vardı.Pencerenin altında bir ip dikiş makinesi ve cılız bir masa vardı. Bir parça köstebek bezi ile kaplı, odanın ortasını işgal etti.Üzerinde bir bardak ve tabak, kırık bir bardak, bir bıçak ve çatal ve birkaç şişe ve bir ilaç şişesi duruyordu. Masanın üzerinde boyalı bir tahta kılıç ve gümüş kağıttan bir kemerin bağlı olduğu bir diğeri, bir tabureye desteklenen kırık bir masanın üzerinde yatıyordu. şömine birkaç p daha vardı çanak çömlek parçaları, bir veya iki teneke ve küçük bir parça ekmek. Ortalama ve yırtık bir kör ve bir perde şeridi pencereyi koruyordu ve masanın üzerinde bir rulo cerrah tiftiği. Zemin çıplak ve kirliydi ve şömine gibi yanmış kibritler ve sigara izmaritleriyle doluydu - yaralı umutsuzların ölmek üzere götürüldüğü tamamen kasvetli ve sefil bir yer." Başka bir gazeteci ölü adamı "Adonis kadar yakışıklı" tanımladı. - çok güzel bir ceset."
George Gardstein hakkında daha fazla bilgi edinmek için polis, ölümünden sonra çekilmiş bir fotoğrafını yayınladı.
Bentley odaya doğru ilerledi. Merdivenlerden çıkan kurşun, Bentley'in kaskının kenarından, yüzünün üzerinden geçti ve arkasındaki panjurdan dışarı çıktı. 'Gardstein' şimdiye kadar üç ya da dört metreye kadar kapanmıştı ve masanın tam karşısından ateş ediyordu. Uzak mesafeden kaçıramazdı. Bentley sendeleyerek yarı açık kapıya yaslandı ve kapının eşiğine geri yığıldı, böylece evin yarı içinde ve yarı dışında yattı. Kısmen arkasında duran Bryant, tabancanın kendisine doğru döndüğünü gördü ve daha sonra söylediği gibi, "parlamaları önlemek için" içgüdüsel olarak ellerini uzattı. Sol elinin yanına düştüğünü hissetti ve sonra ölmekte olan Bentley'in üzerine tökezleyerek sokağa düştü. Bundan sonrasına dair sadece puslu bir hatırası vardı ama ayağa kalkıp kaldırımda sendeleyerek yürüdüğünü hatırladı. Neyse ki, muhtemelen hayatını kurtaran çıkmaz sokağın girişinden uzaklaştı. Çok sersemledi ve tekrar yere düştü. Birkaç dakika sonra bilinci yerine geldi ve kendini evlerden birinin duvarına yaslanmış buldu. Kolundan vurulmuş ve göğsünden hafif yaralanmıştı.
Memur Woodhams, Bentley'nin kapı eşiğinden geriye doğru düştüğünü gördü ve ona yardım etmek için koştu. Çekimi kimin yaptığını göremedi. Bir Mauser mermisi uyluk kemiğini parçaladığında ve bilincini yitirerek yere düştüğünde, birden bacağının altında büküldü. Memur Strongman ve Çavuş Tucker onun düştüğünü gördüler ama ikisi de kimin ateş ettiğini göremedi. Kapıdan yalnızca tabancayı tutan bir el çıktı. "Eli, yaklaşık 30 yaşlarında, 5 fit 6 veya 7 boyunda, soluk ince yüzlü, koyu kıvırcık saçlı ve koyu bıyıklı, koyu renk ceketli takım elbiseli, şapkasız, tabancayı Çavuş Tucker ve bana doğrultmuş bir adam izledi. çavuş sendeleyip arkasını döndüğünde, PS Tucker ve ben birkaç metre geri çekildik.' Strongman onu kolundan yakaladı ve Tucker yola düşmeden önce çıkmaz sokak boyunca sendeledi.Biri kalçasından biri kalbinden olmak üzere iki kez vurulmuştu.Neredeyse anında öldü.
Strongman gibi sivil giyimli Martin, çekim başladığında açık kapının yanında duruyordu. Bentley ardından Bryant silah yaralarından kanlar içinde sendeleyerek geri dönerken, döndü ve arkasındaki kısmen açık kapıya doğru koştu. Bessie Jacobs'ın açılış seslerini duyduğunda ilk düşündüğü, şiddetli rüzgarın bacayı uçurduğuydu. Ama sonra panjurların tepesinden silahın çaktığını gördü. Geceliklerini etrafına daha sıkı çekti ve kapıya vardığında kapı hızla açıldı ve Martin içeri atladı. Çığlık atmaya başlayınca kapıyı arkasından kapattı. Eliyle ağzını kapattı. “Çığlık atma, ben bir dedektifim” diye yalvardı. “Anneni koruyacağım ve seni koruyacağım.”
Karanlıkta, hedeflerden bazıları gölgelerden biraz daha fazlasıydı ve çete girişe doğru koşarken kurşunlar evlerin ahşap cephelerini parçalayıp oydu. Yirmi iki el ateş edildi. Memur Choat onu bileğinden yakalayıp silahına sahip olmak için onunla savaştığında Gardstein neredeyse girişe ulaşmıştı. Gardstein tekrar tekrar tetiği çekerken Choat umutsuzca tabancayı vücudunun ortasından uzaklaştırdı ve kurşunlar sol bacağına ateşlendi. Çetenin diğerleri, Gardstein'ın yardımına koştu ve silahlarını Choat'a çevirdi. O, iri, kaslı bir adamdı, 6 fit 4 inç boyunda ve karanlığa rağmen kaçırılması imkansız bir hedefti. Beş kez daha vuruldu. Son iki kurşun sırtına sıkılmış. Geriye düşerken Gardstein'ı da beraberinde sürükledi ve Choat'a ateşlenen bir atış, Gardstein'ı sırtından vurdu. Choat, elini serbest bırakması için yüzüne tekme atıldı.
gruptan ikisi tarafından yakalanan ve sürüklenen Gardstein'a tutun. Ama o zaten ölmekte olan bir adamdı.
Etrafımda sana anlatamayacağım korkunç şeyler görüyorum. Mümkün olan her şeyi yaptıkları için arkadaşlarımızı suçlamıyorum ama işler iyiye gitmiyor.
İşçinin hayatı acı ve ıstırapla doludur, ancak ıstırap belirli bir dereceye ulaşırsa, bir an önce yansın diyen Rainis'in (Letonca şiirlerin yazarı) örneğini izlemenin daha iyi olup olmayacağını merak eder. uzun süre acı çekmez, ancak kişi bunu çok uygun görünse de yapamayacağını hisseder. Görünüm her zaman aynı, gücümüzü feda etmemiz gereken korkunç bir görünüm. Başka bir çıkış yoktur ve olamaz. Bu koşullar altında, daha iyi duygularımız, emeğimizle yaşayanlarla savaş halindedir. Organizasyonumuzun en zayıf yanı düşen arkadaşlarımız için yeterince yapamamaktır. Mesela geçen hafta böyle bir olay yaşandı. Başka bir cezaevine nakledilecek olan S. German için Milano Hapishanesine 10 ruble göndermek zorunda kaldım. Ayrıca Krustmadi için de gerekli olanı sağlamalıydım ve bu akşam Libau hapishanesinden geçen yaz arkadaşlarımızdan birinin parasız olarak oraya götürüldüğü haberini aldım. Yardım etmeliyiz ama sadece 33 kopeğimiz var ve Red X'in hazinesi oldukça boş. Bu korkunç çünkü mahkum ona yardım etmeyeceğimizi düşünebilir!
Dosya:George Gardstein'ın cesedini bulan polis, Aralık 1910.jpg
Bu, iki boyutlu, kamu malı bir sanat eserinin aslına uygun fotoğrafik reprodüksiyonudur. Sanat eserinin kendisi, kendi içinde kamusal alandadır. kaynak ülke aşağıdaki nedenden dolayı:
- Daha önce hiç kamuya açıklanmamış (örneğin yayınlanarak veya bir sergide sergilenerek) ve 70 yıldan daha uzun bir süre önce (1 Ocak 1951'den önce) çekilmiş bir fotoğraf veya
- 70 yıldan uzun bir süre önce (1 Ocak 1951'den önce) halka açık hale getirilmiş (örneğin yayınlanarak veya bir sergide sergilenerek) bir fotoğraf veya
- 70 yıldan daha uzun bir süre önce (1 Ocak 1951'den önce) halka açık hale getirilmiş (örneğin yayınlanarak veya bir sergide sergilenerek) bir fotoğraf (örneğin bir resim) veya edebi eser dışında bir sanatsal eser.
Bu etiket yalnızca yazar makul bir araştırmayla belirlenemediğinde kullanılabilir. Buna güvenmek isterseniz, lütfen resim açıklamasında yazarın kim olduğunu bulmak için yaptığınız araştırmayı belirtin.
Yukarıdakilerin tümü, mevcut olabilecek her türlü ağır basan yayın hakkına tabidir. Uygulamada, Yayın hakkı genellikle listelenen madde işaretlerinden ilkini geçersiz kılar.
Yayınlanmamış anonim resimlerin telif hakkı en az 1 Ocak 2040'a kadar kalır. Bu etiket gravürler veya müzik eserleri için geçerli değildir. Daha fazla bilgi
Aynı zamanda kamu malıdır. Amerika Birleşik Devletleri aşağıdaki nedenden dolayı: