Başörtü yasağı allaha ve 2 milyar müslümana hakarettir. meclis ve hükümet bu yanlıştan dönsün.
DANIŞTAY BAŞKANLIĞI’NA ulaştırılmak üzereİSTANBUL İDARE MAHKEMESİ BAŞKANLIĞI'NA
DAVACI : Adem ÇEVİK www.AdaletPlatformu.org t.053220332
YAYIN TARİHİ : 27.11.2012
DAVA KONUSU : Milli Eğitim Bakanlığının 26/11/2012 tarihli ve 183435 sayılı yazısı üzerine, Bakanlar Kurulu’nca 26/11/2012 tarihinde kabul edilen, “Milli Eğitim Bakanlığına Bağlı Okul Öğrencilerinin Kılık ve Kıyafetlerine Dair Yönetmeliğin” usule, hukuka ve içtihatlara aykırı 3. maddesinin 6. fıkrası ile 4. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde yer alan “baş açık” ifadesinin iptal edilmesi talebimizin sunulmasıdır.
AÇIKLAMALAR :
Yönetmeliğin “Temel ilkeler” başlıklı 3. maddesinin dava konusu 6. fıkrasına göre;
Yönetmeliğ
Bu düzenlemelerin getirdiği kurala göre, okul içinde baş açık olacaktır. Ancak kız öğrenciler, imam-hatip ortaokul ve liseleri ile çok programlı liselerin imam-hatip programlarında tüm derslerde, ortaokul ve liselerde ise seçmeli Kur’an-ı Kerim derslerinde başlarını örtebilir. O halde ortaokul ve liseler ile çok programlı liselerin imam-hatip programlarında Kuran-ı Kerim dersleri dışında başın açık olması gerekmektedir. Bu düzenleme, Anayasa’ya, yasalara, mahkeme kararlarına ve açıkça eşitlik ilkesine aykırılık taşımaktadır.
Şöyle ki; Anayasa’nın 24/1. maddesine göre; “herkes, vicdan, dinî inanç ve kanaat hürriyetine sahiptir.”Ancak dava konusu hükümler, bir dini inancın gereği olan baş örtmeyi yasaklayarak, Anayasa’nın 24/1. maddesine aykırı bir hüküm getirmiştir. Hâlbuki Anayasa’nın “Kişinin hakları ve ödevleri” bölümünde bir temel hak olarak düzenlenen “Din ve vicdan hürriyeti”nin, Anayasa’nın 13. maddesi ihlal edilerek ve bu hakkın özüne dokunularak, kanunla dahi yapılamayacak bir şekilde yönetmelikle kullanılamaz hale getirilmesi ağır ve açık hukuka aykırılık teşkil etmektedir.
Nitekim devrim kanunları da dâhil olmak üzere, hiçbir kanunda baş örtmeyi yasaklayan bir düzenleme mevcut değildir ve Anayasa’ya göre bunun olması hukuken imkânsızdır.
Üstelik taraf olduğumuz birçok uluslararası sözleşmede de din ve vicdan hürriyeti güvence altına alınmış ve özenle korunmuştur.Örneğin 1948 tarihli Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Bildirisi'nin 18. Maddesine göre:
1975 Tarihli Helsinki Nihai Senedinde ise
Türkiye, imza koyduğ
Herkesin düşünce, vicdan ve din hürriyetine hakkı vardır, .... öğretim yaparak dinini veya inancını açıklamak hürriyetini de içerir.
Bu anlaşmaya taraf devletler, çocuklarının dini ve ahlaki terbiyesini ananın, babanın ve bunlar olmadığında kanuni vasilerinin de kendi inançlarına uygun olarak yaptırmak hürriyetine saygılı olmaya söz verir.”
1952 tarihli İ
Dava konusu düzenleme, açı
Ayrıca, çocukların dini eğitimini belirleme hakkı Medeni Kanun’un 341. maddesine göre anne ve babaya aittir. Bu husus ülkemizin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerle de güvence altına alınmıştır.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine açıklık getiren; 1960 tarihli Eğitimde Ayrımcılığa Karşı Sözleşme’nin 5. maddesinin (b) bendine göre:
“Sözleşmeye taraf devletler;...Çocukları için... ana baba ve vasilerinin, inançlarına göre din ve ahlak eğitimi almalarını sağlama özgürlüğüne saygı göstermek yükümlülüğü altına girerler.”
Avrupa İ
Her çocuk, din ve inanç konusunda ebeveyninin veya... kanuni temsilcilerinin isteklerine uygun bir şekilde eğitimden yararlanma hakkına sahiptir ve... isteklerine aykırı bir şekilde din veya inanç konusunda eğitim almaya mecbur edilmeyecektir; bu hususta yönlendirici prensip çocuğun menfaatleridir.”
Hal böyle iken, bir yönetmelik düzenlemesiyle din hürriyetini ihlal eden ve hem Anayasa’ya hem de uluslararası
Diğer yandan dava konusu düzenlemeler, Anayasa’nın 42/1. maddesine de açıkça hukuka aykırıdır. Bu düzenlemeye göre; “Kimse, eğitim ve öğrenim hakkından yoksun bırakılamaz.” Ayrıca bu düzenleme insanlığa karşı da suçtur TCK 77. Anayasada bir sınıfa ayrıcalık tanınmaz. Bu düzenleme TCK 122.,125., 216., 175. ve 318. Maddeye göre de suç teşkil etmektedir.Eğitim öğrenim hakkı, uluslararası sözleşmelerle de hukuken güvence altına alınmıştır. AİHS Ek Birinci Protokolün 2. maddesi; “Hiç kimse eğitim hakkından yoksun bırakılamaz” hükmünü getirmiştir.
Tarafı olduğumuz 16 Aralık 1966 tarihli “Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklara İlişkin Uluslararası Sözleşme”nin 13. maddesine göre ise:
“1- Bu sözleşmeye taraf Devletler, herkesin eğitim görme hakkına sahip olduğunu kabul ederler. Eğitimin, kişiliğin ve onur duygusunun tam olarak gelişmesine yönelik olacağını ve insan hakları ile temel özgürlüklerine saygıyı güçlendireceğini kabul ederler.
2 - Bu sözleşmeye taraf Devletler, bu hakkın tam olarak gerçekleştirilmesi amacı ile:
a) İlköğretimin herkes için zorunlu ve parasız olacağını;
b) Orta öğretimin, teknik ve mesleki eğitim dâhil çeşitli biçimlerinin, her önlem alınarak, özellikle ücretsiz eğitimin giderek yaygınlaştırılması yoluyla herkese açık ve herkesçe görülebilir olmasını;
3- Bu sözleşmeye taraf Devletler, ana – babalarının ya da –kimi durumlarda- vasilerin, Devlet tarafından kurulanların dışında Devletçe konmuş ya da onanmış belli eğitim ölçülerine uyan okullar seçme özgürlüklerine saygı göstermeyi ve çocuklarının kendi inançları doğrultusunda ahlak ve din eğitimi görmelerini sağlamayı üstlenir.”
Üstelik eğitim – öğrenim hakkının engellenmesi aynı zamanda suçtur. Türk Ceza Kanunu’nun 112. maddesine göre;
a) Devletçe kurulan veya kamu makamlarının verdiği izne dayalı olarak yürütülen her türlü eğitim ve öğretim faaliyetlerine,
b) Öğrencilerin toplu olarak oturdukları binalara veya bunların eklentilerine girilmesine veya orada kalınmasına,
Engel olunması halinde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.”
Nitekim İ
Bu durumda dava konusu hükümler, aynı
Bütün bunlara ek olarak tekrar eklenmelidir ki; yukarıda yer alan yönetmelik, yasalarla getirilmeyen ve getirilmesi de hukuken mümkün olmayan bir yasağı, Anayasa’ya ve hukuka aykırı bir şekilde hukuk düzenine taşımıştır. Hâlbuki hukuken bu mümkün değildir. Danıştay 8. Dairesi’nin 14.10.2005 tarihli ve 2004/1733 E., 2005/4072 K. sayılı kararına göre;
Danış
Danış
Sonuç olarak yukarı
HUKUKİ SEBEPLER : İdari Yargılama Usulü Kanunu, Anayasa, uluslararası sözleşmeler, Türk Ceza Kanunu, yargı içtihatları ve ilgili diğer mevzuat.
HUKUKİ DELİLLER : 1. Ekte Sunulan Delil.
2. Davalı İdare’den Celbedilecek Deliller
3. Sair Deliller
NETİCE-İ TALEP : Yukarıda açıklanan ve Sayın Mahkeme’ce re’sen tespit edilecek nedenlerle, dava konusu; “Milli Eğitim Bakanlığına Bağlı Okul Öğrencilerinin Kılık ve Kıyafetlerine Dair Yönetmeliğin”in dosya muhtevasına, maddi duruma, usule, yasaya, içtihatlara ve hukuka açıkça aykırı 3. maddesinin 6. fıkrası ile 4. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde yer alan “baş açık” ifadesinin iptaline, yargılama masrafları ve vekâlet ücretinin davalı idareye yüklenmesine karar verilmesi saygı ile arz ve talep olunur.
EK: İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesi, 13.09.2012 tarihli ve 2012/974 dosya numaralı kararı.
not: bu dilekce2013/2065 istanbul idare mahkemesi muhabere kayıt no ile danıştaya gönderilmiştir. sizler de haksızlık ve adaletsizlik karşısında susarak zulme ve insanlığa karşı işlenen suça ortak olmak istemiyorsanız dağa çıkmadan hukuki hakkımızı arayalım. başörtü yasağı sürdürenler başörtülülerin çocuklarını askere de almasınlar ve başörtülülerden vergi de almasınlar. başörtüye her alanda hemen şimdi özgürlük istiyoruz. başörtü yasakcıları firavunluk yani tanrılık iddiasındalar müşahede altına alınmaları gerekir. Adem Çevik Adalet Platformu Başkanı.
Yorumlar
|Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın|
|Aktif Ziyaretçi||1|
|Bugün Toplam||6|
|Toplam Ziyaret||159388|