Portekizli grup Moonspell’in 13. stüdyo albümü olan 1755 geçen hafta yayınlandı. Merakla beklenen bu albümün prodüksiyonunu Meshuggah, The Haunted, Dark Tranquillity, Dir En Grey, Die Apokalyptischen Reiter gibi grupların da prodüktörlüğünü yapan Tue Madsen üstlendi. Dinlediğiniz zaman bahsettiğimiz bu grupların müziklerinin küçük parçalarını yakalayabilir kulaklarınız. 1755 teması itibariyle insanı büyük hüzne boğuyor. Bildiğiniz üzere albüm 1755 yılında Lizbon’da meydana gelen bir deprem sonucu ölen 100.000 kişiyi anmaya adanmıştır. Anmaya adanmıştır diyoruz çünkü albümün öyle bir yanı var ki sürekliliğini koruyacak şekilde tasarlanmış.
Salt bir Moonspell altyapısından ziyade daha ağıtsal melodiler kullanılmış. Bu ağıtsal melodileri Alpha Noir / Omega White albümünün bonus şarkısı olan A Greater Darkness’da minik bir kısmına şahit olmuştuk fakat bu albümde tamamen bu saf altyapılarla başbaşayız. Albümdeki tüm şarkılar Portekizce bu durum o atmosfere bizi ister istemez sürüklüyor. Kullanılan senfonik alt yapılar aslında bildiğimiz Moonspell ezgilerinden farklı değil fakat çok az bir Black metal esintisi var gibi. Tabi Gotik/Doom sürekliliğini devam ettiriyor. Black metal aslında çoğunlukla vokallerde duyuluyor müziğe pek yansıtılmış değil.
Albümdeki parçaların sözleri de temaya uygun elbette. Çoğunlukla duydukları hüznü güce çevirmişler ve ortaya mükemmel bir albüm koymuşlar. Ne zaman dinlerseniz dinleyin ”1755”i hatırlarsınız. Moonspell’in birçok albümünde genelde bir favori parçanız olur ve sürekli onu dinlersiniz. Burada farklı olan noktalardan biri de bu. Albüm bir bütün ve bir şarkı bittiği zaman ”öteki şarkı nasıl acaba” hissi yaratıyor. Moonspell takip eden ve sevenlerin anlayabileceği üzere bu albüm ciddi manada bir başyapıt. Lanterna dos Afogados parçasının 03.34 dakikasında başlayan gitar solosu bir ömür boyu sürsün istiyor insan. Arkasından gelen davul ise ”ne oluyor yahu?” dedirttiyor. Hele 1 de Novembro parçası başladığı zaman insanın içini kaplayan bütünlük, birlik olma hissini tahayyül edemiyorsunuz.
Albüm kapağında kullanılan renkler ise Portekiz bayrağındaki renkler. Pat diye bayrakta olan renk nüanslarını kullanmamaları çok güzel olmuş. Yine bütünlüğü bozmayacak şekilde seçilmiş renkler ortaya oturtulan insan figürü ile desteklenmiş. Böyle olması bizleri elbette şaşırtmadı. Moonspell albüm kapaklarında çoğunlukla insan figürü kullanan bir grup. Yazı stilleri aynı ve sonuç olarak yaptıkları tarzdan kopmayarak yıllarca bıkmadan dinlenebilecek bir albüme imza atmışlar.
Kaynak: Wannart