Dinin hayatıma girmesi çocukluğumu geçirdiğim semtteki imamın, bakkalın kapısının önündeki sütleri çalışına şahit olmamla başladı.
Sonra din ile ilgili olarak hatırladığım; zil çaldığı halde yerime oturmadığım için kafama kitapla vuran din hocasıydı. Ve tabii ki ezberlemeye çalıştığım bir sürü duayı hatırlıyorum. O arapça kelimeleri, kolay hatırlayabileceğim türkçe kelimelerle eşleştirip -meyve isimleri, sebze isimleri gibi- kafamda tutmaya çalışırdım.
Annem ara sıra oruç tutar ve namaz kılardı, bunu sadece din açısından önemli sayılan günlerde yapardı. Normal yaşantımda dinle ilgili bir şey olduğunu hatırlamıyorum.
Dedem öldüğünde din ile yine karşı karşıya geldik. Cenazesinde anneme insanların ne mırıldandıklarını sorduğumda, dua okuduklarını, okulda öğrendiğim herhangi bir duayı içimden okuyabileceğimi söyledi. Ama hiç birini okuyamadım. Aklımı me kadar zorlasamda hiç bir meyve ve sebze ismi bir şey çağrıştırmıyordu. Patlıcan dediğimde zihnimin orta yerinde patlıcan öylece duruyordu. Beni o arapça keilmelerin içine sürüklemiyordu. Ayrıca sürüklese ne olucaktı onu da bilmiyordum. Büyük bir anlamsızlık ve bir gözyaşı seliyle karşı karşıya kaldığımı hatırlıyorum.
Din hiç bir şeyin cevabının hiç kimsede olmadığı bir şeydir. Soru sorarak cevaplara ulaşamazsınız. Çünkü cevaplar yoktur, ama herkes var olmadığı büyük bir sırmış gibi saklar. İşte aynı dine mensup insanlar bu sırrı paylaşır. Olmayan cevabın bilinmezlik sırrını.
Dinde sorgulama yoktur. Bir dini kabul etmek demek zaten sorgulamayacağının sözünü vermek demektir. Bu sözü verirsin, bu sırra ortak olursun ve bir dinin olur.
İşte tamda bu yüzden din bilimle ve sanatla çakışır. Çünkü bilim ve sanat sorgulamayla başlar. Yani din i din yapan şeyin ana unsurunu bozarak. Bu yüzyıllar boyunca böyle olmuştur. Ve olacaktır. Çünkü iki şeyin özü birbirine çok zıddır.
Ben bir tasarımcının da bir dine ait olamayacağını düşünüyorum. Tasarım da sorgulamak demek, arayış demek. Hiç bitmeyen bir arayış ve ilerleme isteği. Oysa din durmak demek. Olduğun yerde durmak, emin olmak demek. Doğruları yanlışları öğrenmek ve buna göre hareket etmen demek. Neye göre doğru neye göre yanlış dediğin an, tasarımın dünyasına adım atabilirsin ve bu dünyaya adım atmak için o çok keskin olan dünyadan kopman gerekir. Yoksa asla ve asla geçemezsin diğer tarafa. Din yere sağlam basmaktır, tasarım ise uçmak, ya da uçmaya çalışmak, zıplamak; bulabildiğin her yolla yer'den uzaklaşmak. Balon, uçak, düş, vs vs vs
***
İş için görüşmeye gelen ,tasarımcı olmaya çalışan kız, daha işe başlarken iş saatine denk gelen dini toplantıları için izin istediğinde işte bu yüzden hoşuma gitmedi.