OKUDUM
Paper Girls Deluxe Edition Book One (#1 - #10 )
Günlerdir düşünüyorum hakkında ne yazsam, ne söylesem de bu çizgi romanı size hem iyi anlatıp hem de iyi satabilsem diye ama galiba tam olarak hakkını verebileceğim bir şey değil bu; o yüzden dümdüz anlatacağım. Eğer Brian K. Vaughan’ın eserlerini okuduysanız (ki okumadıysanız neden okumadınız) Paper Girls’ün size tanıdık gelecek çok fazla yönü ve yazarda ilk defa göreceğiniz çok daha fazla yönü var. Hikaye basitçe Stranger Things’e benzeyen yapısıyla dikkat çekiyor, “80’lerde yaşayan birkaç arkadaşın başından geçen fantastik maceralar” denildiği zaman iki hikaye de aynı şekilde tanımlanabiliyor. Peki Paper Girls’ü Stranger Things’den daha iyi yapan ne? Bu iki eseri aynı kulvardaymış gibi incelersem (yani biri dizi diğeri çizgi roman gibi değil de ikisine de hikaye olarak bakarsam) birkaç şey sayabilirim.
Görsellik: Kesinlikle Paper Girls çok iyi gözüken bir çizgi roman. Cliff Chiang’i daha önce Wonder Woman çizimleriyle tanımıştım ve çok sevmiştim, burada daha iyi bir renklendirici olan Matt Wilson ile çalışmış ve çizimlerine daha çok yakışmış. Renkler genelde bir anlam taşır Brian K. Vaughan eserlerinde, burada “şimdilik” bir anlam taşıyor gibi gözükmüyor ki gerek de yok aslında.
Gizem: Hikaye müthiş bir gizem barındırıyor, ilk on sayıyı okuduğum halde hala daha cevaplanmamış çok fazla soru var ve sürekli yeni sorular sorduğunuz bir hikaye olduğu için karakterlerin yaşadığı allak bullaklığı çok fazla yaşıyorsunuz. İkinci ciltte iyice işlenen zaman yolculuğu temasıdan tutun yaşlı hippi villian’a, garip zaman polisimsi tiplerden değişken olabilen zaman çizgisine kadar çok fazla kafa karışıklığı yaratan nokta var. Y - The Last Man ve Saga çok daha az gizem barındırıyor buna göre.
Karakterler: Karakterlerin her biri çok iyi yazılmış, şimdilik okuduğum yerden diyebilirim ki hepsi çok iyi potansiyel barındırıyorlar. 80’lerde yaşayan birinin zaman yolculuğuna bakışını da alıyorsunuz, karakterlerin davranışlarındaki çocuksu havayı da. Hepsi sevilesi karakterler, Mac hariç. Seni hiç sevmedim kızım, ayağını denk al.
Zaman Yolculuğu: Yukarıda da dediğim gibi, Paper Girls kızların olduğu ve zaman yolculuğu içeren bir Stranger Things gibi. Saçma sapan korkunç boyutlar veya yaratıklar yerine zaman yolculuğu yapan karakterlerle ve geleceğin kendisiyle yüzleşen karakterleri okuyorsunuz ki bence bu fikir daha güzel. Genelde zaman yolculuğunu merkezine alan hikayeler çok risklidir, güzel ve orijinal bir şey çıkarmaları pek beklenmez ama ben Paper Girls’ün bir istisna olduğunu düşünüyorum. İyi bir zamanda yolculuk hikayesi isteyenler kesinlikle okumalı.
Bazı alt başlıklarıyla olay bu şekilde, kesinlikle tavsiye ediyorum okumanızı. Şu an itibariyle çıkmış 20 sayı var, okuması dil itibariyle çok kolay sayılmaz çünkü MacKenzie bayağı pis bir sokak jargonuyla konuşuyor ve gelecekteki karakterlerin İngilizcesi acayip bozulmuş olduğu için anca tahmin edebiliyorsunuz (Google’da konuşmaların ne demek istediğini arayıp bulabilirsiniz ama bence çok da gerekli değil). Umarım iyice anlatabilmişimdir, benden bu kadar.
9/10