Son günlerde, şehir ağır bombalandı. Mayıs 27'te, Sultan Mehmed ordunun etrafında sürdü ve Konstantinopolis'e yakın belirleyici saldırıyı açıkladı. Onun müjdecileri, Bizans sermayesinin üç gün içinde tam bir yağmalama için “inanç için savaşçılara” verileceğini bildirdi. Sultan adil bir ganimet bölme sözü verdi. Düşman duvarlarına ilk yükselene yüksek bir ödül verildi. Osmanlı kampında şenlikli şenlik ateşi yakıldı ve şenlikler başladı. 28 Mayıs 1453, Pazartesi günü bir dinlenme ve tövbe günü ilan etti, böylece Müslüman savaşçılar kararlı bir savaştan önce güçlendiler.
Kentin savunucuları, çok sayıda şenlik ve meşaleler görerek, düşmanın, ayrılmak niyetiyle fazladan eşya yaktığını düşünüyordu. Ancak, bu umutlar boşuna idi. Giovanni Giustiniani Longo, boşlukları doldurmak ve geçici yapıları güçlendirmekle uğraşarak Luka Notaras'a bir elçi göndererek tüm yedek topçuları elden çıkartma talebinde bulundu. Notaralar reddetti. Longo onu ihanetle suçladı. Neredeyse bir kavgaya geliyordu ve imparatoru onları sakinleştirmek için araya girdi.
Türk sultanı son emirleri verdi. Düşman titremeye kadar durmadan, saldırı dalgasından sonra dalga göndererek düşmana saldırmaya karar verildi. Amiral Hamza Bey'e, gemileri deniz manzaralı duvarlara dağıtması talimatı verildi; burada yalnızca saldırı birliklerini indirmeye çalışabilirsiniz. Zaganos Paşa, körfezin yan tarafındaki duvarlara saldırmak için birliklerinin Haliç'teki gemilere iniş yapma görevini aldı. Güçlerinin geri kalanı duba köprüsünden geçmeli ve Vlaherna'ya saldırmalı. Sağında, Haris Kapısı duvarının bir kısmı Rumeli ile birlikte Karadzha Paşa'ya saldırdı. Ishaq Paşa ve Anadolu ile Mahmud Paşa, St. Romana'dan Marmara Denizi'ne, Altın Kapı'ya yoğunlaşarak. Seçilmiş birlikler ile Sultan ve Büyük Vizier, Lycos nehrinin vadisine çarptı.
Şehirde, İmparator Konstantin XI Palaeologus, seçkin bütün insanları ve komutanları bir araya getirdi. İmparator, iman, aile, vatan ve egemenlik için hayatını vermeye hazır olma ihtiyacından bahsetti. Büyük ataların başarılarını ve istismarlarını hatırladı. İtalyanlara teşekkürlerini iletti ve kentin savunucularını ölümüne karşı durmaya çağırdı. Sonra etrafa gitti ve bağışlanmak istedi. Mevcut olanların hepsi takım elbise giydi, sarıldı ve elveda dedi. St. Sophia, duvarlarda görevli olmayan herkese, Ortodoks ve sendikanın destekçileri ve Katolikler geldi. Günahlarını itiraf ettiler, dua ettiler. Ölüm savaşından önce Hıristiyanların birliği oluştu.
Savunmacılar güçlerini ellerinden geldiğince yeniden dağıtdılar. Cenova'dan 200 okçu ve yaylı tüfek ustası olan Manil, Golden Gate ve Studion yakınlarındaki bölgeyi savundu. Theophilus Paleologus, Pigiysky Kapısı'nın güneyinde bir ayrılma talimatı verdi. İtalyanlar 400 ve Bizans ordusunun çekirdeği olan Giustiniani Longo, St. kapısındaki en tehlikeli alandan sorumluydu. Roman. Şehir duvarlarının Vlachern ile kavşağındaki yeri Bocciardi'yi alarak savunuldu Minotto, Blakhern'den sorumluydu. Caligari kapıları, Karistonlu Theodorus ve askeri tamirci Johannes Grant tarafından "yeryüzündeki en iyi nişancı" tarafından savundu. Xiloport'un kapısında, Chios ve Hieronymuslu Başpiskopos Leonard, sağda Kardinal Isidore ile birlikte nöbet tuttu. Petrion bölgesinde bir Luke Notaras kadrosu duruyordu, St. Kapısı önündeki bölgeden sorumluydu. Theodosius. 500 okçular ve askerler, Haliç'in yakınındaki duvarları korudular. 50 askerleriyle Gabriele Trevisano, körfez tarafından surların orta bölümünü korudu. Girit'ten gelen denizciler Oreus kapısında durdu. Antonio Dieudo gemilere komuta etti. Katalanca Başkonsolosu Pere Julia (Pedre Julia), Bukolene (Vukoleon) ve Condoscaliani limanlarını korudu. Eleutheria limanının yakınında, Prens Orhan yer alıyordu. Jacopo Contarini takımı Eleutheria'dan Psamphic kapılarına kadar olan duvarı kapladı. Nikifor Palaeologom ile birlikte Dmitry Kantakuzin, sv. Havariler.
Storm 29 Yılın 1453'u
28 Öğleden sonra, kentin savunucularının gözünde batan güneş parladığında Osmanlılar, hendekleri doldurmak için koştu ve topçuları çekip duvarlara yaklaştırmaya başladılar. Şafaktan üç saat önce Osmanlı topçusu saldırdı ve Mustafa Paşa'nın emrindeki Türk düzensiz birimleri saldırıya koştu. Nöbetçi alarmı kaldırdı ve garnizon savaşa hazırlandı. Sultan planlarını değiştirdi ve savaşa ilk giren seçmen güçleri değil bashi-bazouk'lardı. Bunlar, düzenli birimlerle karşılaştırıldığında, dağ kabileleri, Arnavutlar, Slavlar, Macarlar, Almanlar ve hatta Yunanlılar da dahil olmak üzere çeşitli ülkelerden yağma arayıcıları tarafından alınan kötü disiplinli birliklerle karşılaştırıldığında, silahsızdı. Saldırı tüm duvar boyunca devam etti, ancak asıl saldırı St. geçidinden geçmeyi amaçlıyordu. Roman. Burada, askerlerin çoğunu ateşli silahlarla silahlandıran binlerce Justiniani Longo silahını bırakan 3 savunmasını düzenliyorduk. silah. Büyük kayıplara rağmen, bashi-bazouks geri çekilmedi ve inatla ileri gitti. Daha iyi silahlı ve hazırlıklı olan Justinian askerleri saldırılarını sınırladılar - dar bir boşlukta, Osmanlılar sayısal avantajlarından yararlanamadılar. Diğer yönlerden ilerleyen birimler de başarısız oldu. Neredeyse iki saatlik bir savaşın ardından Mehmed birliklerini hatırladı.
Bizanslılar tahkimatı restore etmeye başladı, ancak çok az zamanları oldu. Yeni bir topçu saldırısından sonra, düzenli Osmanlı birlikleri savaşa girdi. Bashi-Bazouklardan çok daha iyi silahlı ve örgütlüydüler. Gerekirse topçuların silahlı tahkimatlara ateş açmasına izin verildi. Fakat aynı zamanda ağır kayıplara maruz kaldılar - çok sayıda asker dar bir sektöre girmeye çalıştı. Şafaktan yaklaşık bir saat önce, Osmanlı topçusu boşluğun olduğu yerde palisade sahasını deldi. Üç yüz asker ihlal edildi. İmparator bu grubu engelledi, Türklerin çoğu katledildi, bazıları reddedildi. Diğer yerlerde, özellikle Vlaherna'nın duvarlarında şiddetli savaşlar yapıldı. Böyle şiddetli bir isyan, Osmanlı birliklerinde kafa karışıklığına neden oldu, üstelik çoktan yoruldular. Türk komutanı birlikleri aldı. Her yöne, saldırı geri çekildi.
Sultan, askerler kendilerini düzene sokana kadar beklemiyorlardı ve son yeni güçleri - saray alaylarını ve yeniçerileri savaşa attılar. Padişahın seçilmiş savaşçıları huşu uyandıran bir disiplini gözlemleyerek, sessizce, bağırmadan, müzik dinleyerek saldırdı. Padişah onları bir hendek eşiğine getirdi ve orada yeniçerilere tezahürat yaptı. Savaş en yüksek noktasına ulaştı. Yunan savaşçıları yorgundu, üst üste birkaç saat boyunca savaşıyorlardı, ama devam ettiler. İnatçı bir savaş yaklaşık bir saat sürdü ve Hristiyanların üçüncü saldırı dalgasını itecekleri görünüyordu.
Fakat savaş resmini Osmanlılar lehine değiştiren iki kaza oldu. Yeniçeri'den biri, Çerkoport'un Theodosius duvarı ile Vlahernem arasındaki kapısının, savunucuların su baskın yaptığı kilitli olmadığını keşfetti. Sadece bir gardiyanın hatası mı yoksa birisinin kötü niyetli niyetini mi bilmiyoruz. Birkaç düzine asker bu kapıdan içeri girdi ve iç duvara koşarak çubuğu kaldırdı. Cenevizli Bocciardi düşmanı durduramayacak kadar küçüktü. Ancak, kısa süre sonra Türk askerleri kesildi ve eğer şans Osmanlılara gülümsedi değilse, tamamen yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kaldılar.
Cephe hattında bulunan boşluklardan birinin yanındaki tahta parapetin üzerinde bulunan Giovanni Giustiniani Longo yaralandı. Mermi (veya çekirdeğin bir parçası) kolu deldi ve cuirass'lara çarparak, görünüşe göre kolun altından geçti. Longo, kanıyor ve büyük acıyla, yoldaşlarından onu savaş alanından çıkarmasını istedi. İmparator yakınlardaydı ve askerlerin moralini baltalamaması için kalmasını istedi. Giustiniani elinden alınmakta ısrar etti. Yoldaşları, şehri düşman tarafından ele geçirildiğinde, denize girip Sakız adasına gidecek Ceneviz gemisine götürdüler. Fakat yara gerçekten ciddiydi ve Longo Haziran ayında ölecekti. Giustiniani askerleri, komutanın taşındığını, kafasının karıştığını ve paniklediğini gördü. Birisi şehrin mahkum olduğunu düşündü, bu yüzden komut kaydedildi. Panik hızla yayıldı, özellikle Osmanlı bayrağının kuzeye doğru duvarda uçtuğu gerçeğinin ışığında. Birçok asker koştu, gemilerde kurtuluş bulabilmek umuduyla.
Osmanlı komutanları, düşman rütbelerinde dehşete düştüler ve dev Hasan'ın yetkisi altındaki bir grup yeniçeri, engellerin kırılmasını engelledi. Yunanlılar karşı saldırıya koştu ve Yeniçeri'yi öldürdüler, ancak ana güçlerin bir araya gelmesi için uzun süre dayanabildiler. Yunanlılar, askerler olmadan Giustiniani, bu dalgayı engelleyemediler. İmparator Constantine, iç kapıların savunmasını örgütlemeye çalıştı ve savaşta düştü. Kuzeni Theophilus Paleologus onunla öldü.
Savunma çöktü. Yabancılar çoğunlukla gemilere doğru yol almaya çalıştı, yerel sakinler evlerine koşarak ailelerini kurtarmaya çalıştı. Duvarlarda giderek daha fazla Osmanlı bayrağı ve flama ortaya çıktı. Kerkoporta bölgesinde, Cenevizliler bir süre savaştılar, sonra davanın kaybolduğunu fark ettiler, Bokkiardi kardeşler (biri öldü - Paolo) hala zayıf bir halka kesti ve gemilere gitti. Peru'ya gittiler. Minotto’nun Venedik ekibi şanssızdı: Vlaherna'daki eski imparatorluk sarayında engellendi, bazıları öldü, diğerleri yakalandı (bazıları daha sonra idam edildi). Türk filotilla Körfezde bir atılım haberleri alan askerler ve kavga etmeden duvarlara tırmandı. Savunmacılar çoktan kaçtılar. Lycos Vadisi'nin güneyinde bir yerde Hıristiyan askerler kuşatıldı, birçoğu kırılmaya çalışıldı, diğerleri yakalandı. Teslim edilen L. Notaras, F. Contarini ve D. Cantacuzinus. Studio ve Psamafia mahalleleri düzenli Türk birimlerine teslim oldular ve kiliseleri yağmalamadan ve hayattan insanlara kurtardılar. Katalanlar ve Orhan savaşçıları kesildi ve çoğunlukla öldürüldü. Orhan kendisi bir keşişe dönüştü ve kaçmaya çalıştı, ama yakalandı.
Kardinal İsidore Peru'ya girebildi. Alvizo Diedo durumu tartışmak için Peru'ya geldi ve denizciler koya girişini kaplayan zinciri tutan kayışları kesti. Sonuç olarak, birçok Hıristiyan gemisi ellerinden geleni alarak kaçtı. Türkler onları engelleyemedi, birçok Osmanlı denizcisi, kentin onlarsız yağmalanmasından korkan, gemileri fırlatıp Konstantinopolis'e kaçtı. Son direniş merkezi, Girit gemilerinden gelen denizcilerin, kaptanları Sgur, Anthony Ialin ve Filomat komutası altında barikat kurdukları Oreisk kapısının yanındaki üç kuleydi. Teslim olmayı reddeden öğleden sonraya kadar inatla direndiler. Cesaretlerine ve dayanıklılıklarına saygılı olan Osmanlı Sultanları, gemilerini vermelerini ve gitmelerine izin verdi. Yakalanan Hıristiyan askerlerin oldukça küçük olduğu belirtilmelidir - 500 askerleri hakkında. Kalenin kalan savunucuları savaşta düştü veya kaçmayı başardılar.
Konstantinopolis'te bir soygun ve katliam vardı. Bazı mahalleler, çapkıncıların kalabalığına karşı örgütlü bir direniş gösterebildi ve padişahın düzenli kampanyasına kadar devam etti. Soygun ve yenilgi, Sultan'ın emriyle düzenli birlikler, insan unsurunu durdurana kadar devam etti. Mehmed, imparatorluğunun mücevheri olacak olan kentin yıkılmasını istemedi. Başlangıçta, kadınlar ve çocuklar da dahil olmak üzere birçok sakin öldürüldü. Sonra, ilk öfke ısısı düştüğü zaman, insanlar köleliğe satış için yakalanmaya başladılar. Özellikle, sv. İnsanların kaçış umuduyla kaçtıkları, tüm yaşlıları öldürdüğü, yaralanan ve hasta olan Sophia, genç kadınlar, kızlar, erkekler, çocuklar ve soylu insanlar - satabilecek ya da fidye alabilecek mahkumları aldı. Katmanlar sırasında, Our Lady Odigitria'nın (Rehber) simgesi gibi gerçek eserler de dahil olmak üzere birçok kültürel hazine tahrip edildi veya yok edildi. Şehrin kargaşasının, 1204'ta haçlıların Konstantinopolis'i ele geçirmelerinden daha zayıf olduğu söylenmelidir. Zaten bir Türk şehriydi ve Mehmed onun yakıp yok etmesine izin vermedi. 1 Haziran ayında, Sultan tüm yağmalamayı durdurdu ve şehir duvarlarından aşırı birlikler çıkardı. Ceneviz Peru-Galatya’nın tarafsızlığı onu kurtarmadı, sultan da mahalleyi mülküne ekledi.
Sonuçlar ve sonuçlar
Bizans İmparatorluğu'nun varlığı sona erdi. Constantine XI Palaeologus, son Bizans imparatoru oldu. Osmanlı sultanı, devlet içindeki özerk toplumun haklarını kentteki Rumlara vermiştir. Topluluğa, Sultan önünde görev yapan Konstantinopolis Patrikliği başkanlık etti. Sultan, Bizans imparatorunun halefi olarak adlandırılmaya başlandı, Kaiser-i Rum (Roma Sezar) unvanını aldı.
30 Mayıs Mehmed, Grand Vizier Chandarly Khalil ile Zaganosa Paşa'nın yerine geçti. Bunun nedeni Chandarly Khali'nin Yunanlıları inatçı savunmaya teşvik etmesi ve Osmanlı ordusunun hızlı bir şekilde ayrılması sözünü vermiş olmasıydı. Bir süre sonra eski Büyük Vizier idam edildi. Venedik lideri Girolamo Minotto ve oğulları idam edildi. Şehrin çöküşünden sonra direnişi sürdürmekle suçlandı. Luca Notaras da idam edildi, 14 yaşındaki oğlunu padişah haremine vermeyi reddetti. Önemli Yunan ve İtalyan esirler Edirne'ye alındı, birçoğu satın alındı.
Sultan Mehmed şehri hızlı bir şekilde restore etti. Doğru, artık bir Hıristiyan, Avrupa şehri değil, Doğu, Müslüman dünyasının en büyük merkezi idi. Duvarlar tamir edildi, şehir hem Doğu Hristiyanları hem de Türkleri ve diğer Müslümanları erişebildi. Bazıları vergi indirimleri ve ayrıcalıklardan etkilendi, bazıları ise uzun süre boş kalan yerleri doldurmak için zorla yönlendirildi. Özellikle, Trabzon’un ele geçirilmesinden sonra, yerel Hristiyan nüfusu Konstantinopolis’e yerleştirildi ve Türkler kurtarılmış bölgelere yerleşti. Kapsamlı bir kentsel planlama programının uygulanmasına başlandı. Yeni bir saray, bir eğitim merkezi ve öğrencileri olan büyük bir hastane, kültürel bir kompleks, yeniçeriler için bir kışla, topçu üretimi için bir dökümhane vb. İnşa ettiler. Fatih Sultan Mehmed II. Hıristiyanlar ve Yahudiler. Yeni büyük imparatorluk, Birinci ve İkinci Rom'ların varisi, Doğu ve Batı kültürlerinin buluştuğu ve birbirini tamamladığı bir kavşak haline gelmekti. Üstelik Mehmed, Roma ve Bizans imparatorluklarının meşru mirasçı olduğunu, Osmanlı devletinin sınırlarının uzağında bulunan bölgelerle ilgili iddialarla ilan etti.
Hristiyan dünyası için Konstantinopolis'in kaybı ciddi bir darbe oldu. Osmanlılar Boğazı boyunca Cenova ve Venedik ticaret yollarını Karadeniz'e ve geri dönüşlerine kesti. Sonuç olarak, büyük İtalyan şehirleri, Osmanlı İmparatorluğu'na karşı inatçı bir mücadele vermeye zorlanacak ve giderek azalacak. Avrupalılar Doğu'ya, muhteşem Hindistan'a, başka yollara bakmaya başlayacak, İspanya, Portekiz ve daha sonra Hollanda ve İngiltere'den gelen denizciler ön planda olacak. İtalyan navigators, keşiflerin önemli bir bölümünü oluşturacak. İtalyan "altın elit" Anvers, Amsterdam ve Londra'ya taşınacak. Cenevizin Karadeniz kolonilerinden genel bir uçuşu başladı, birkaç on yıl içinde Cenova, Boğaz'ın ötesindeki tüm malları kaybedecek. Haçlı mülklerinin kalıntıları ve eski Bizans İmparatorluğu'nun enkazı hızla düştü: 1456’te Türkler, iki yıl boyunca, Akropol’in kalesinde düzenlenen son Atina Atlası Dükü’nün iki yıl boyunca, yardım umudunu yitirmiş olan Atinalı Dükalığı işgal etti; 1460'ta Desporata Denizi düştü; 1461'ta Osmanlılar Yamuk "imparatorluğunu" ele geçirdi; 1470’te Türkler Negroponte’yi (Evia) ele geçirdi.
Konstantinopolis'in düşmesinden sonra Osmanlılar mülklerini genişletmeyi amaçlayan askeri kampanyalara devam ettiler. Sırp, Arnavut ve Tuna topraklarının fethi devam etti, Ege Denizi'ndeki adalar fethedildi. Osmanlı filosu İtalyan şehirlerine korsan baskınları yapmaya başladı. Bazı savaşların diğerleri tarafından değiştirildiği inatçı bir çatışma yaşandı ve bu yüzden yüzyıllarca sürdü.
Hüzünlü Bizans deneyiminden hangi dersler çıkarılabilir?
- Askeri-politik seçkinlerin eğitimi ve yetiştirilmesinde durumu kaçırmamalıyız. Her elit kuşak vatansever, ulusal geleneklerde yetiştirilmelidir. Kozmopolitizm, enternasyonalizm ölüme giden yoldur. Rusya'da en az iki devlet projesi çoktan çöktü - seçkin çevrelerin batılılaşması ve kozmopolitleşmesi nedeniyle Rusya İmparatorluğu ve Sovyetler Birliği. Rusya Federasyonu, bilişim ve iletişim yeteneklerinin artması nedeniyle yollarını tekrar ediyor, ancak daha hızlı bir şekilde. Rusya'nın seçkinleri ağırlıklı olarak milliyet tarafından Rus olmalı ve tamamen Rus ruhu içinde olmalıdır. Rus Tatarları, Almanlar, Gürcüler, Ermeniler vb. Rus İmparatorluğu'na muazzam bir fayda sağlamıştır, bunun unutulmaması gerekir. Mesele, yetiştirme ve eğitim sisteminde - Rusları tüm Rusya vatandaşlarının ruhuna göre eğitmeleri gerekiyor.
- Diğer ırksal, etnik ve kültürel ve dini işaretlerin taşıyıcıları imparatorluğunun topraklarına toplu göçe izin vermek mümkün değildir. Sonuç üzgün olacak. Yerli halklar, eğitim ve kültürel gelişimden daha düşük olabilen, ancak demografi alanında zafer kazanacakları daha esnek ve aktif etnik gruplar tarafından özümseyecek ve yerleştirileceklerdir. veya tek çocuklu aileler). Sadece geniş bir ülke vatandaşı toplumu olmayan, kısa sürede özümsemiş olan diğer ırkların, etnik grupların ve kültürlerin belirli temsilcilerinin yeniden yerleştirilmesine izin vermek mümkündür. Ayrıca, Rusya’da, Slav, Hint-Avrupa etnik gruplarının önemli sayıda temsilcisinin yer değiştirmesine de izin verilmektedir.
- Batı dünyası ile kabul edilemez, oyun kurallarına göre. Batı'da işaretli tüm "kartlar" var. "Evrensel" (aslında Batı) değerler hilesiyle devam edemezsiniz. Batı kurallarına göre oynamak, her zaman Rusya'nın felakete uğramasına neden oldu.