Peygamber efendimizin ahirete göç etmesi Peygamber Efendimiz, Veda haccından sonra ahiret hazırlıklarına başlamıştı. Hicretin on birinci yılı Sefer ayının son günlerinde şiddetli bir baş ağrısı ile ateşli bir hastalığa tutuldu. Hastalığı ağırdı; buna rağmen Mescid-i Saadete çıkıp bir hutbe okudu. Peygamber Efendimiz a.s veda haccından sonra ahiret hazırlıklarına başlamışdı.Hicretin 11. yılı sefer ayının son günlerinde şiddetli bir baş ağrısı ile ateşli bir hastalığa tutuldu.Hastalığı ağırdı.Buna rağmen Mescidi saadete çıkıp bir hutbe okudu.Ashabı kirama çok yüksek bir ifade ile hitab etti.Onlara yüksek bir adalet ve fazilet ve bir hayırseverlik dersi vermek için şöyle buyurdu; Ey insanlar!her kimin arkasına vurmussam ,işde arkam !Kalksın bana vursun.Her kimin bende alacağı varsa ,işde malım gelsin alsın Kendisinden sonra ,Arap yarımadasından müşriklerin çıkarılmasını emretti..Çevreden gelecek elçilere ikramda bulunulmasını öğütledi.Sonra ahiret alemine göçeceğine işaret eden şu konuşmayı yapdı;Yüce Allah ,kulunu,dünya ile kendisine kavuşma arasında serbest bırakdı.Okulda ona kavuşmayı secdi. Peygamber Efendimiz a.s ın hastalığı ağırlaşınca EnsarAcaba ne olacak halimiz diye endişelenmişlerdi.Bunu duyan Peygamber Efendimiz hz ali ile amcası hz. Abbasın oğlu Fadlın kolauna girerek tekrar mescidi şerife çıkdı .Etkili bir hutbe okudu.Şöyle öğüt verdi; Ey insanlar!Benim vefat edeceğimi düşünerek telaşlanıyormusnuz .Hiç bir peygamber ümmeti arasında ebedi kalmadı ki,ben de sizin aranızda ebedi kalayım.Ey Ensar! Size öğüdüm şudur ;İlk muhacirlere hürmet ediniz ve onları gözetiniz .Ey Muhacirle!Size öğüdüm şudur ;Ensara güzel muamele ediniz.Ey İnsanlar!Günah nimetin kaybolmasına sebep olur.Eper insanlar Allahın emirlerine boyun eğerlerse ,onların amirleri de öyle olur.İnsanlar asi olursa ,onların amirleride böyle olur. Peygamber Efendimiz hasta olduğu halde her ezan okundukca mescidi şerife çıkıyor ashabı kirama imam olup namaz kıldırıyordu.Fakat göçmelerine 3 gün kala ,hastalığı arttı.Artık mescide çıkamaz oldu Ebu bekire söyleyiniz imamet etsin buyurdu. Rebiulevvel ayının 12.pazartesi günü ebu bekir hzleri ashabı kirama sabah namazı kıldırıyordu .Hz. Peygamber kendisinde bir kuvvet buldu,mesicde çıkdı.Ashabının saf saf olup ibadet ettiklerini görünce ,bundan pek hoşlandı ve ebu bekire uyup namaz kıldı. Ashabı kiram peygamber efendimizin iyleşdiğini sanarak sevinmişlerdi .Oysaki Peygamber efendimiz namazdan sonra saadetli evine dönüp rahat döşeğine yattı.Artık yüce Allahın manevi huzurlarına kavuşacakları zaman gelmişdi . O güllerden mübaerk yüzü bazen kızarıyor bazen sararıyordu.Alnından ter damlaları akıyordu.Nihayet zeval vakdi idi güzel gözlerini semaya doğru kaldırdı Allahım beni en yüce dosta kavuşdur diye dua etti.Sonra mübarek başları aşağı doğru meylediverdi.