16 insanının kalıntılarının keşfedildiği bir kuyuda
Topraklarını Nazilerden, Kızıl Ordu'dan ve bazı bölgelerdeki Halk İçişleri Komiserliği'nden kurtardıktan sonra, işgalcilerin eski müttefikleri ve yardımcıları olan milliyetçi gruplarla savaşmak zorunda kaldılar. Böyle bir mücadele olarak, çetelerin faaliyetleri hakkında yeni bilgiler ortaya çıktı ve bilinmeyen suçlar ortaya çıkarıldı. Böylece, elliliğin sonunda, Derman trajedisinin bütün detayları belli oldu.
Savaş sırasında ve sonrasında
Trajik olayların yeri Derman köyüydü (şimdi Derman I ve Derman II, Ukrayna'nın Rivne bölgesindeki Zdolbunovsky ilçesi). Binlerce nüfusu olan oldukça büyük bir köydü. II. Dünya Savaşı'nın ilk haftalarında köy Nazilerin ellerine düştü.
İşgalciler köylülerin ekmek ve hayvan bağışında bulunmalarını istedi, nüfusun bir kısmı Almanya'da çalışmaya başladı. Naziler güçlerinin yanı sıra, Polonya ve Ukraynalı schutzmanların da yardımıyla yeni siparişler verildi. Ayrıca, zaman içinde, OUN ve UPA'dan gelen milliyetçiler Dermani'ye yerleştiler (kuruluşlar Rusya Federasyonu'nda yasaklandı). Köyde atölyeler, yaşlılar okulu vb. Vardı.
İşgalciler ve meslektaşları, direniş ve muhaliflik teşebbüslerine şiddetle karşı savaştı. İstilacıların önündeki en küçük "suçlar" için insanlar vuruldu; birçok köylüye ölümüne işkence yapıldı.
Bir telefon kablosu, cinayetlerden biri.
Köyün Nazilerden kurtarılmasının ardından Kızıl Ordu ve NKVD, Bandera yeraltı ile savaşmak zorunda kaldı. "İsyancılar" düzenli olarak yerel köylere baskın düzenledi, insanları soydular ve öldürdüler. Bir takım nedenlerden dolayı, çetelere karşı mücadelenin son derece zor olduğu ortaya çıktı ve bunu yalnızca ellili yaşların ortasında tamamlamak mümkün oldu.
1955'te, çeteye özgü bir arşivin bulunduğu birkaç metal kutu ile bir "önbellek" bulmak mümkündü. İle çıktı. Derman onun için özel bir ilgi duyuyordu ve bununla artan aktivite ilişkiliydi. “Arşivden” gelen belgelerin analizi, bilinmeyen suçların tespit edilmesine ve suçlularının açığa çıkarılmasına yardımcı oldu.
Bilinmeyen trajedi
Mart ayında 1957, s. Ustensky II (eski adıyla Derman) terk edilmiş kuyulardan birini temizledi. İçinde, taşların altında, diğer köylülerin cesetlerini buldu. Kısa sürede netleştikten sonra, 16 insanları için kuyu toplu bir mezar oldu. Hepsi 1944-48'te öldürüldü. - köyün Nazilerden kurtarılmasından sonra.
Kuyuda kadın, erkek ve farklı yaşlardaki çocukların kalıntıları bulundu. Kemikler üzerinde zorbalık izleri vardı. Köylüleri öldüren milliyetçiler korkunç bir ustalık gösterdi. Halatlar, kazıklar, tarım aletleri vb. Kullanılmıştır.
Cenaze alayı, Mart 1957
Kısa süre sonra yas töreni yapıldı. Haydutların kurbanları kırsal mezarlığa gömüldü. Mezarlık alanına mütevazı bir anıt dikilmiştir.
Köyün restorasyonu ve çevresinin incelenmesi sırasında, benzer birçok toplu mezarın keşfedildiğine dikkat edilmelidir. 1944'ten 1948'e, sözde OUN bezpeka servisi, 450 köylülerine işkence etti ve öldürdü. Bunlardan sadece 28 orduyla ilgiliydi - geri kalan her şey sivildi.
Uzlaşma ve ceza
Kalıntıların keşfi üzerine bir ceza davası açıldı. Soruşturma birkaç ay sürdü ve faillerin başarılı bir şekilde ifşa edilmesiyle sonuçlandı. Soruşturma sırasında büyük önem taşıyan, 1955'te bulunan “arşivden” gelen belgelerdi ve bu yazılara ve tanıkların ifadelerine dayanarak, failleri tespit etmek mümkün oldu.
Belgelere göre, 1944 yazında, Naziler ayrıldıktan sonra, OUN Güvenlik Konseyi bölgede kaldı. Derman birkaç savaş grubu. Bu "operasyon" un başkanı, Güvenlik Konseyi'nin sözcüsü Voronoi olarak adlandırılan Vasyl Androshchuk idi. Daha sonra bu çeteler keşfedildi ve yok edildi. Androshchuk ve suç ortaklarından bazıları canlı alındı.
Sorgulamalar sırasında, Bandera işleri hakkında konuştu, ancak bazı bölümlerde sessiz kalmayı tercih etti. Bununla birlikte, soruşturma Voronoi'nin Dermani / Ustensky'deki cinayetlerin organizatörü olduğu sonucuna varmıştır. Kanıt baskısı altında, 73 erkeğini şahsen öldürdüğünü itiraf etti ve aynı zamanda suç ortaklarının zulmü olduğunu belirtti.
Sivillere karşı savaş sonrası vahşiliğin temel nedeni, kendi derileri için temel bir korkuydu. Nazi sahipleri gittikten sonra yerel milliyetçiler yeraltına girdi ya da kendilerini yasallaştırmaya çalıştı. Ancak, yerel köylerden insanlar işkencecilerini çok iyi hatırladı ve onları uzaklaştırabilirdi. Bu bağlamda, Bandera gözlem düzenledi ve "NKVD ajanlarını" hesaplamaya çalıştı. Yetkili makamlarla işbirliği içinde şüpheli, halkın geri kalanını korkutmak da dahil olmak üzere öldürüldü.
Benzer olaylar birkaç yıl devam etti ve sadece s'den etkilenmedi. Ustenskoe. Milliyetçilerin işkence gören kurbanları en yakın yerleşim yerlerinde düzenli olarak bulundu. Ancak 1955-57 yıllarında. Tüm düzeni açmayı ve failleri bulmayı başardı. Derman'da 16 kurbanlarının keşfi, bir dizi suçun açığa çıkmasına neden oldu.
V. Androshchuk’ın açık bir denemesi Dubno’daki 1959’te gerçekleştirildi. Duruşma beklenen ve adil ceza ile sona erdi.
Yıllar sonra ...
Yakın geçmişte Dermani'de yaşananlar tüm dünyaya anlatıldı ve hatırlatıldı. XNUMX'li yılların sonunda araştırmacılar, Ukrayna Halk Dernekleri Merkezi Devlet Arşivi'nde bulunan Derman trajedisiyle ilgili çeşitli belgeler yayınladılar. Kısa bir süre sonra metinler ve fotoğraflar “Journal of Russian and Eastern European tarihi araştırma "(No. 1, 2010)
Yayınlanan belge paketi, yerel yönetime ölülerin kalıntılarının keşfi, yas olayları vb. Hakkındaki raporları içermiştir. Anket materyalleri ve tanık ifadeleri de verilmiştir. Makale, olayın yerini, maddi delilleri ve sonraki olayları gösteren bir dizi fotoğrafla sona ermektedir.
Belgelerin, milliyetçi görüşlü Ukrayna halkının çok ilginç bir tepkiye yol açtığını belirtmekte fayda var. Bütün Derman trajedisini bir fabrikasyon ilan etme veya suçu “gizlenmiş NKVD memurlarına” aktarma girişimleri olmuştur. Bununla birlikte, bu tür pozisyonlar genellikle önyargılı kaynaklara ve ünlü sahtekarlıklara dayanmakta ve açık aşırılıkçılıkla cömertçe tatlandırılmaktadır.
yerine epilogue
Olayları s. Derman ve çevresindeki bölgeler işgalcilerin kurtardığı, ancak yerel milliyetçi haydutlardan tamamen arındırılmayan bölgelerde neler olduğunu gösteriyor. Buna göre, haydutlara karşı savaşan devlet güvenlik kuruluşlarının çalışmalarının önemi belirginleşmektedir.
Ayrıca, Derman trajedisinin tüm tarihi şunları söylüyor: insanlığa karşı işlenen suçlar cezasız kalmayacak. Suçların görevlendirilmesinden yıllar sonra bile olsa adil bir ceza verildi ve idam edildi.
Rus ve Doğu Avrupa Tarihi Çalışmalar Dergisi'nde Yayın:
https://cyberleninka.ru/article/n/dermanskaya-tragediya-prestupleniya-sluzhby-bezopasnosti-oun-dokumenty-iz-ukrainskih-arhivov/viewer