Damat Paşa Yine Ferman Yollamış Türküsünün Hikayesi
Damat Paşa Yine Ferman Yollamış Türküsünün Hikayesi
Ortaasya’dan gelip Anadolu’yu yurt tutan 230 oymak, 1500’ü aşiret ve 5800’ü de cemaat olmak üzere 7230 dolayında oymak, aşiret ve cemaat bulunmaktadır. Kırşehir ve yöresine gelerek yurt tutmuş irili ufaklı 450 Türkmen aşiretinden biri de Oğuzların Bayat boyundan olan Karacayurt (Karacayurtlu) (Karacakürt) Türkmen aşiretidir.
Bu aşiret, Anadolu’ya geldikten sonra şimdiki Şanlı Urfa’nın Karacadağ yöresinde ilk önce Akkoyunlu devletine, daha sonra da Dulkadir beyliğine bağlı idiler. Bunlar Bozuluş Türkmenleri grubuna dahil bulunuyorlardı. Bozulus’un 1613’te dağılması üzerine Karacayurt aşiretinin bir kolu Gaziantep, Maraş, Kayseri üzerinden, diğer bir kolu da Toroslardan Adana, Karaman, Aksaray’ı takip ederek Kırşehir merkez olmak üzere 1690’larda Orta Anadolu’ya ulaşmışlardır. 18 Nisan 1691 tarihli fermanla yerleşik düzene geçmeleri kararlaştırılan bu aşiretler Orta Anadolu’nun çeşitli bölgelerine yerleştirilmiştir.
Osmanlı Padişahı III. Ahmet’e Sadrazam olan Nevşehirli Damat İbrahim Paşa (1718 – 1730) henüz Muşkara adıyla küçük bir köy olan Nevşehir’i geliştirmek için çeşitli imar çalışmalarının yanında köyün nüfusunu çoğaltmak için de etraftaki konar-göçer durumdaki Türkmen aşiretlerinin Nevşehir’e yerleştirilmelerini 1727 tarihli diğer bir fermanla emir buyurmuştur. Bu iskâna genelde okur-yazar kültürlü ve varlıklı aileler seçilmiştir. Nevşehir’e yerleştirilenlerden biri de Kırşehir’de oturan Karacayurt aşireti mensuplarıdır. Bu aşiretten 59 hane, Damat İbrahim Paşanın emriyle zor kullanılarak akrabalarından ayrılmış ve Nevşehir’e götürülmüşlerdir.
Bu durum aşirette büyük üzüntü yaratmış, aileler bölünmüş, baba oğuldan, kız anadan zorla ayrılmıştır. Bu olaya yıllar yılı bir çok türkü ve ağıt yakılmıştır. 1965 yılında Nevşehir, Hasanlar köyünden araştırmacı Hasan Şahin tarafından bu amaçla yapılan bir araştırma esnasında Karacayurt aşiretine mensup Fadik isimli bir bayanın büyük annesinden duyduğu bu konu üzerine söylenmiş bir ağıdın hatırda kalan mısralarıdır.