Bu yazı bir alıntı.
Başlık da öyle.
Geçenlerde sosyal medyada tanıdık bir isim, şu anda hatırlamıyorum, bizi anlatan bir alıntı paylaşmış. Dikkatimi çekti. Sonuna kadar bir güzel okudum.
Yazının kime ait olduğunu merakla, vardır bir isim diyerek kendimce araştırdım lâkin bulamadım. Böyle bir yazı için o meçhul şahsa gönülden teşekkür ediyor, selâmlarımı gönderiyorum. Dediğim gibi bizi bize anlatan güzel bir yazı. Müsaadenizle ben de sizlerle paylaşmak istiyorum.
“ Televizyon yoktu..
Gazete her zaman olmazdı.
Öyle güzel cahildik ki, keyfimiz bozulmazdı hiç !
Dışarıda kar..
Ama kuzine içten içe öyle yanıyor ki, Kuzinenin üzerinde demir maşa..
Maşanın üzerinde ekmek dilimleri.
Aydınlık bir kış sabahı ve kızarmış ekmek kokusu..
Sucuk lükstü. Yumurta lezzetli.
Ekmek her zaman ekmek gibi..
Bir kez olsun kümesten yumurta almamış, bir kez olsun o kızarmış ekmeğin kokusunu duymamış ve fakat alışveriş merkezlerinin restoran katlarında boğucu bir gürültü ve havasızlık içinde hamburger keyfine fit olmuş çocuklar ve gençler için ben ne kadar yaşlıyım..
Dışarıda kar..
İçeride kanaat..
Televizyon yoktu.
Gazete her zaman olmazdı.
Öyle güzel cahildik ki, keyfimiz bozulmazdı hiç !
Portakal kabuklarını sobanın üzerine dizer, kokusuna ram olurduk.
Kestane közlemek büsbütün bir gecenin akıllara seza mutluluğuydu.
Sonra illâ ki, büyüklerin anlattığı hikâyeler, hatıralar..
Bir çoğu arızalı ve tedaviye muhtaç beyinlerden çıkma dizilerin ve filmlerin açtığı hasarlar yerine, geniş ve besleyici bir masal dünyası..
Lezzet bir tarafa, kokuya da hasret kalacağımız kimin aklına gelirdi ?
Ekmeklerimiz el değerek üretilirdi..
Sağlıklıydı, lezzetliydi ve mis gibi kokardı.
Çay da kokardı.
Bütün bu nefasete, küçücük bir bakkal dükkânının zenginliği yetiyordu.
Dışarıda kar..
İçeride huzur..
…..
Ne güzel cahildik.
Mutluluğun resmini çiziyorduk..” (alıntı)
Yüzünüzden tebessüm..
Yüreğinizden sevgi eksik olmasın.
____________