Sonra bir araya gelip, çaylar söylenip durum değerlendirmeleri başladı.
Herkes birilerini suçlama telaşında. Hepimiz çok doğruyduk da birileri tedbirlere uymadı, denetimler yapılmadı.
Sonuç: haritada kızardık.
Hatta hızını alamayıp “başka şehirlerin vaka sayısı daha fazla; ama onlar turuncu; yok kardeşim yok, Sakarya’ya haksızlık edildi…” diyenlerimiz de oldu.
Bir kere de şapkayı önümüze alıp samimiyetle “bu işin neresinde hata yaptık” diyemedik.
Meseleyi ciddiye alanları tenzih ederim. Ama göstermelik lokal denetimler, göstermelik maske-mesafe- temizlik kuralları, elinde bir poşet ekmekle tüm şehri dolaşanlar, kısıtlama saatlerinde sahte belgelerle çalışıyor görünümlü gezmeler, kumar/kahvehaneciklerde toplanmalar, taziyeler, düğün, doğum kutlama günleri, gitmezsek ayıp olur, gelmezlerse ayıp olurlar…
Mart Ayı’nda haritada kırmızıyız; yüzümüz de kızardıysa Nisan Ayı’ndan umutluyum.
SAĞLIKÇILAR UNUTULDU, GÜNDEM KAFELER, RESTORANLAR, TURİZM
Bundan tam bir yıl önce sağlık çalışanlarını balkonlara çıkıp alkışlamıştık. Türkiye genelinde büyük bir dayanışma örneği vardı. Sokaklara çıkmıyor, hatta evden de çıkmıyorduk.
Toplum bir taraftan bu yeni bela virüs hakkında bilgilenip mücadele ederken, bir taraftan da sağlık çalışanlarına alkışlarıyla, otel, yemek gibi imkanlarla minnettarlıklarını sunmaya çalışıyordu.
Sağlık çalışanları da bu olağanüstü koşullarda büyük fedakarlıklarla şifa olmaya gayret ediyordu.
Ancak hatırlatmak isterim, onlar hala bir seferberlik içinde şifa dağıtmaya devam ediyorlar.
Koca bir yıl…
Onların yükü azalmadı, aksine Sakarya’da 50’nin altına düşen vaka sayıları, son zamanlarda 2000’lere kadar tırmandı. Sağlık çalışanlarının durumu nedir? Bu kıymetli işlerinin, aldıkları risklerin bir teşekkürden öte karşılığı var mıdır?
Sağlık Bakanlığı her ne kadar döner sermaye düzenlemesi yapıp bir miktar ücretleri arttırmış olsa da yardımcı sağlık personeli bundan faydalanamadı. Doktorun ardından işlem yapan hemşire döner sermayeden aylığına bir çorba parasına layık görüldü. Yoğun bakımda çalışanlar hariç.
Onları ayakta tutan motivasyon, elbette işlerine olan saygıları. Ancak bu saygın meslek sahibi sağlıkçıları rahatlatmak da Sağlık Bakanlığına ve biz topluma düşüyor?
Sağlık Bakanlığının yeni krizlerle karşılaşmaması için personellere yönelik yapılandırmalara ihtiyaç var.
Biz ise artık sağlık çalışanlarını gündemden düşürüp gezelim, para harcayalım, para kazanalım derdine düştük.
Sakarya Valisi Çetin Oktay Kaldırım Sakarya’nın güzelliklerini bizlerle paylaştıkça daha bir gezmek istedik. Valimizin enerjisi, edebi yönü, gayretli çalışmaları ve samimiyeti hepimizi heyecanlandırdı. Yatırım müjdeleriyle geldi, Taraklı’dan girip Sapanca’dan çıktı, Sakarya’ya şiirler yazdı, bunca yıl buradayken gitmediğimiz güzide yerlerimizi gezdi, bizlere öğretti. Hatta beni en çok etkileyen, büyük eksiklik olarak gördüğüm şehrin tarihi ve turizm potansiyelini canlandırmaya dönük açıklamaları oldu. Bazılarının çalışmalarını da başlattı. Gerçekten Sakarya bir başka. Lakin haritamız kırmızı!
Şunu çok net ifade edeyim.
Ne zaman ki Sakarya’daki sağlık çalışanları gezmeyi, para harcamayı düşünür hale gelir; bizim de gezecek yerlerimiz, kafelerimiz, restoranlarımız o zaman açılır.
ŞEHİR HASTANESİNİN ÖNEMİ
Sakarya’ya kurulması planlana şehir hastanesiyle ilgili “gerekli gereksiz, oraya mı kurulsun buraya mı kurulsun? tartışmaları devam ediyor. Pandemi sürecinde çok net gördük ki Şehir Hastanesi için geç bile kalınmış.
Mevcut hastanelerimizin koridorları bölünerek yer açılmaya çalışılıyor. Neyse ki AK Parti Sakarya Milletvekili Ali İhsan Yavuz’un yoğun takibi ve girişimleriyle bitmek bilmeyen Yeni Kadın Doğum ve Çocuk Hastanesi tamamlandı. Eski Doğumevi binasıyla pandemi tedavilerine az da olsa yer açıldı.
Tüm iyileşmelere rağmen nüfusu günden güne artan ve muhtemelen 10 yıl içinde bir buçuk milyona ulaşacak olan Sakarya’ya mutlaka ama mutlaka Şehir Hastanesi kazandırılmalı ve elbette beraberinde yeni sağlık personelleri alınmalı.
Şu anki tabloda kamu hastanelerindeki yatak kapasitelerimiz Tekirdağ, Trabzon gibi benzer nüfusta olan şehirlerden az. Yaklaşık 1900 yatak var. Tekirdağ’da bu sayı 2500, Trabzon’da ise 3 binleri buluyor.
Nüfusu bizim yarımız kadar olan Elazığ’ın ise yatak kapasitesi oldukça fazla. Şehir Hastanesine de kavuşan Elazığ’da sadece bu hastanede 1038 yatak bulunuyor. Bir o kadar da diğer devlet hastanelerinde yatak var. İşin özü, bu şehir hastanesine bizim Elazığ’dan daha fazla ihtiyacımız var.