Archive for Mayıs, 2008
Evin kapısını çalmak için yaklaştığında içeriden bir kadının yüksek sesle konuştuğunu duydu. Biraz dikkat edince, bunun Hz Ömer’in hanımı olduğunu anladı. Baktı ki Hz Ömer de aynı durumda. Adam şaşırdı; koca halife, kendisine karşı sesini yükselten hanımını sükûnetle dinliyordu. Kapıyı hiç çalmadan hemen geri döndü.
Güzel geçimin başladığı nokta gönüldür. Sevginin kaynağı yüce Allah’tır. Daimi huzur yüce Allah iledir. Gerçekten Allah’a yönelmiş, ilâhî aşktan bir derece tatmış, maddenin ötesinde bir âlemin olduğunu anlayıp ona kalbini açmış bir insanla geçinmek çok kolaydır; çünkü bu insanın derdi Allah’tır, huzuru hak iledir.
Hep ‘ben’ diyende huzur olmaz, ‘ben haklıyım’ diyenle hak bulunmaz.
Güzel geçim güzel ahlaktır. Güzel ahlakın temeli tevazudur. Tevazu, ailede, işte, cemiyette ve her yerde güzel geçim için vazgeçilmez bir ahlaktır. O elde edilmeden gerçek huzur bulunmaz.
Tevazu, hakkına razı olmaktır.
Tevazu, doğruyu kim söylerse söylesin onu kabul etmektir.
Tevazu, yüceliğin ancak Allah’a ait olduğunu anlayıp kendini beğenmeyi ve halkı küçük görmeyi terk etmektir.
Tevazu, her kulda yüce Hak’tan ait bir hak ve değer olduğunu bilip Allah için onlara edeple davranmaktır.
Tevazu, “herkes yahşi ben yaman” diyerek kendi noksanlarına bakmak ve kusurlarına çare aramaktır.
Ekmek ve yemeğimizi pişirirler.
Çocuklarımızı emzirirler.
Elbise ve evimizi temizlerler.
Cinsi ihtiyacımızı gidererek biz harama düşmekten korurlar. Ben bana bu kadar hizmeti dokunan bir kadına niçin tahammül etmeyeyim" dedi.
İşte tevazu denen şey budur.
Ve izzetli, hürmetli, akıllı, gayretli, şefkatli, güzel yüzlü, şirin sözlü, melek huylu, çelebi kollu, nâzik belli, şirin yıldızlı, has ve talihim, oğlum annesi, gönlüm cânânesi, inci tânesi hatunum ve hanımım küçük kadın Zeliha hatun huzuruna;
Ebu Davud, Edeb, 123; İbnu Mace, Vasaya, 1. Cenaiz, 64;
Nesai, Süna-i Kübra, nr. 7097.Müslim, Hac, 148.


Elvida Ünlü
Biz bir yerlerdeyiz.
Hayat bir yerlerde.
Bambaşka yollarda akıyoruz.
Bazen karşılaşır gibi oluyoruz.
Ama çabuk kaybediyoruz.
Farkında olmadan, farkına varamadan sadece akıyoruz.
İnsan, mekân, zaman, eşya, su akıyor.
Suyun farkına varamadan abdestler akıyor.
Nimetin farkında olamadan öğünler akıyor.
Yolu fark edinceye kadar adımlar tükeniyor, nice şehirler geride kalıyor da
Önce İnsan!
Rasulullah s.a.v. Efendimiz Amr b. As ra.’ı bir gazaya ordu komutanı olarak
– Ya Rasulallah, insanlar içinde en çok kimi seversiniz? Efendimiz:
– Aişe’yi severim.
– Sonra?
– (Hz. Ebu Bekir r.a.’ı kastederek) onun babasını severim.
– Ebu Bekir’den sonra kimi seversiniz?
– Hattab oğlu Ömer’i.
Rasulullah Efendimiz böyle birkaç kişiyi daha sayar ve Hz. Amr sükut eder.
Hz. Amr r.a. neden Efendimiz’in en çok kendisini sevdiğini düşünmüştür? Elbette
Çünkü O, insanın farkındadır.
Peygamber Efendimiz’in sevdikleri arasında üçüncü olarak zikrettiği Hz. Ömer r.a.
– Ey müminlerin emiri, Kureyş büyüklerini ihtiyar bir kadın için nasıl bekletirsin? dedi.
– Yazık sana! O hanımın kim olduğunu biliyor musun? O, Allah’ın derdini yedi kat
Öyledir, dertli, yaşlı bir hanım vardır; zaman durur, işler durur, halife durur,
Hayatı Duayla Tatmak
Ne kadar hızlı akıyor günler, mevsimler ve ne kadar çok sahip olduklarımız,
“Allahım, bu meyvenin ilkini bize gösterdiğin gibi sonunu da göster.”
Her Adımda Dua
Suya kapılmış bir çakıl taşı suyla ilgili ne bilir, kendini alıp bilmediği yerlere götürme
İbn Mesud r.a. ise yolu, adımlarını hissediyor ki gireceği şehri fark ediyor, bir şehre varıyor,
O kadar meşgulüz, o kadar iş arasında gidip geliyoruz ki, birini diğerinden ayırıp üzerinde
Suyla Başlamak
Resulullah s.a.v. Efendimiz buyuruyorlar:
“Kul abdest alıp ağzına su verdiğinde günahları ağzından çıkar. Burnuna su verdiğinde
“Her şeyi sudan yarattık.” (Enbiya, 30) Suyla başlıyor, suyu hissediyor; abdestimizle
Hz. Ali r.a. namaz vakti gelince titremeye başlar ve yüzünün rengi değişirdi.
– Size ne oldu? diye sorduklarında şöyle derdi:
– Allahu Tealâ’nın göklere, yere ve dağlara teklif edip de onların yüklenmekten çekindiği,
Hz. Ali’nin oğlu Hz. Hüseyin r.a.’ın ise abdest alırken yüzü sararırdı. Ailesi:
– Abdest alırken sana ne oluyor da böyle sararıyorsun? diye sorunca şöyle derdi:
– Kimin huzuruna durmak üzere olduğumu biliyor musun?
Ömer b. Zer r.a.’ın eli kangren olmuştu. Doktorlar muayene ettiler ve dediler ki:
– Bu eli kesmekten başka çaremiz yok.
Cevap verdi:
– Kesin o halde!
– Seni iple bağlamadan bu eli kesemeyiz.
– Hayır, bağlamanıza gerek yok. Ben namaza durduğumda kesersiniz.
Namaza durunca elini kestiler ve o hiçbir şey hissetmedi.
Kendimizi Fark Ediyor muyuz?
Bilal-i Habeşî r.a. çöl sıcağının kavurduğu kumlar üzerindedir, göğsünde kendinden
Ne o ağır kayayı hisseder Hz. Bilal r.a., ne kızgın kumları… Çünkü o gönlünün, aslının
O kadar yol bırakıyoruz gerimizde, bir yere varamıyoruz. Nimete sahibiz, tada değil
Söze sahibiz, manaya değil. Vakitler akıyor; dirilme vakitleri, özleme vakitleri,
Kalbimizin pır pır edişini duyma vakitleri…
En güzel yastığın nedir?” diye sorsalardı bana, hiç tereddütsüz “yarın” derdim.
“Nasılsa yarın var!” deyip de an’ın üzerimizdeki keskin hükmünü törpülüyor
Yastığımızdır yarın. Alıp başımızı gittiğimiz isimsiz, sınırsız, kuralsız, tanımsız
İspat etmemi ister misin? Ben de bu kısa yazıyı sürekli “yarın”lara erteledim.
İyi uykusuzluklar!
Senai Demirci
Helaldir kopya çekmek.
Ya da benzemeye çalışmak eskimemiş eskilere.
Utanma ve çekinme. Bak garantisini veriyorum, helaldir dedim
Râsulullah (SAV) çocuklara güler yüz gösterdi. Kopya çekip güleryüz
Ama hala bakıyorsun. Halbuki ne güzel olurdu değil mi şimdi bir başkasının
Kusura bakmayın bu kopya değildi kastettiğim. Kastettiğim bir kopyası
Sen merak etme, sen İslamı kopya çek. Bunun cefasını çekenler çekti.
PEKİ NEDEN BİLİYOR MUSUN ? Neden Bilal Çölde kızgın taşlar altında ezildi ? Neden bir sahabe savaş
Hepsi ama hepsi sen kopya çekesin diye. Bir kopyası olasın diye İslamın.
Alıntıdır…cafe onbeş
Ahmet Safa
Kur’an’ın mucizevî beyanları, Allah Rasulü s.a.v.’in sözleri, gösterdiği onca mucize
Şirke Götüren Kibir
Mukaddes Kitabımız, kibirin insanı iteceği dipsiz karanlıkları, neredeyse peygamber
Bu kıssalarada anlatılanlar, şüphesiz kibrin insanı vardıracağı uç noktalardır. Ama en
Rabbanî alim ve mürşid-i kâmillere karşı kibirlenenlerin durumu da bundan farklı değildir.
Üç Havari ve Antakya
Yasin Suresi ve tefsirinde anlatıldığı üzere, İsa a.s. Allahu Tealâ’nın emriyle
İlim Kibre Değil, Tevazuya Götürmeli
İmam-ı Gazalî k.s. Hazretleri, kibre müptela olanların daha çok ilim sahipleri
Bir Tevazu Örneği
İmam-ı Gazalî k.s. Hazretleri’ni dinlemeye devam edlim:
“Halbuki ilim, insanın emniyette olmasını değil, Allah’tan korkusunu, tevazu ve
"Benden Liyakatlisi Yok Diye Düşündüm"
Bir gün cemaate namaz kıldıran Hz. Huzeyfe r.a., selam verdikten sonra, “artık
“Yer yüzünde nerde bulursun öyle bir alim ki, onun ilmi kibrini kırmış ve
Allah Mahzun Kalplerdedir
Müminin kalbi daima kırık ve mahzun olmalıdır. Çünkü Allahu Tealâ daima mahzun
Allah dostları kendilerini hep küçük görmüş, kibirden kaçınmışlardır. Bir Allah dostu
SEMERKAND DERGISI 2002 AGUSTOS