Cemil Ucar
10s ·
ÇİÇEKLERİN GÖLGESİNDE
VİNCENT VAN GOGH, AŞK VE İNTİHAR ÜZERİNE
Kendi acılarından kaçmak isteyen kim olursa olsun,hep daha büyük bir
acıyı veya aşkı diyelim sevgili gibi kucaklamalıdır. Her aşk biraz
da acıya sevinçle koşma halidir…
.Van Gogh’u anlamayı umursamamış dünya kimi umursar ki.
‘Kulağını kesti”der,geçeriz.Hep böyledir, tarih üzerinden epey tarih
geçtikten sonra anlaşılır ama kolay kolay söylenmez,anlatılmaz; ki bu
da aslında derin ve büyük acıların çok defa dilsiz olduğunu söyleyen
filozofların,edebiyatçıların haklı olduğunu
anlatmaktadır.Galiba,filozof,edebiyatçı veya bir cümle sanatçılar,
şimdiki gibi kapitalizmin nesnesi olamadıkları için, daha kolay,daha
rahat dehalarının intikamını, kendi canlarından alabilme fırsatına
sahiplerdi.Bir anlamda da ruhsal olarak, bu durum bir tür cinsel
fetişizme benzetilebilir.Unutmayalım ki tüm benzersizliklere benzetile
benzetile kıyaslama yoluyla varırız.Ölüm,her zaman için yeni doğumun
öncesini düşündürdüğü için belki de özellikle bizim gibi ülkelerde,
çoklukla kurtuluş görünür. İntihar,tanımlı tanımsız,dinli,dinsiz
Tanrıya isyanın başka adıdır.
Elbette bu ve benzeri benzetmelerde bulunmak için, sokak diliyle
söyler,açıklarsak benim gibi hayatın sizi epey benzetmesi
lazım.Yazının amacını yok etmeyeceğinden emin olsam benzetmelerin
acımasızlığı için, hiçbir diktatörle yarışılmayacağını da uzun uzun
anlatırdım.
Hayata karşı cesur ve pervasız olmanın hayatla baş etmek için biricik
yol olduğu zamanımızda o kadar çıplak ve hatta ‘kör kör gözümüze’
girmektedir ki,benim cümleleri noktalamak da zorlanma mı açıklamaya
çalışmak,çok daha sade ve yalın kalır.
Açıklanamayacak,söylenmeyecek konu ve olayları anlatmayı
bırakın,,tahminde bulunmak bile her zaman lanetli bir iş olduğu
için,çoğunlukla ondan uzak durup kaçarız;yakınlaşmak hele hele bu işe
girişmek genellikle cezasız kalmaz. Katlana katlana kaça
katlanacağınızı şaşıracağınız ana kadar sabreder hayat.
Bakmayın SİZ iki de bir DİRENMEYİ GÖKLERE ÇIKARMAMIZA YOKSA YAŞAYAMAZDIK DA ONDAN.
Bu sıralar nedendir bilinmez İNTİHAR üzerine düştüm hem de öyle bir düşmek ki sonu nereye çıkar bende bilmiyorum. Genellikle bedenini birden bire yok edip hayattan ayrılmaya intihar diyoruz..Bir de zaman zaman kendi aleyhimize olan iş ve çabalara girildiğinde bir kişi veya gruba ‘intihar etti’ denildiğini biliyoruz. En BÜYÜK ÖLÜM VAR BİR DE BENİM YAŞADIĞIM.
Bunu elbette ki bir iki sözle açıklamak olanaklı değil. Şuna çok
inanırım,herhangi basit bir konuyu anlamak için bile kişi konuya
kendini katmalı yoksa öğrenir belki ama asla anlayamaz!
Sanırım Mart 2021’de şunu yazmışım :
KENDİNDE SİYASALLIK İDDİASINDA OLAN VEYA ”İNANÇ”TAN SÖZ EDEN KİŞİ,
ÜLKEMİZDE, CİDDİ CİDDİ ÖLÜMÜ KENDİ ÜZERİNDEN DÜŞÜNMELİDİR.
Ben kendi üzerimden epeydir-birkaç yıldır-ölümü düşünüyorum.Kendi
adıma kaç defa doğup kaç defa öldüğümüz kesin olmadığı için,doğanın Tanrı ‘lığına güvendiğimden,doğduğumuz andan itibaren ölmeye başladığımızın bilincinde birisi olarak, ölümün yalnızca bir gömülme işlemi olduğunun rahatlığı içindeyim.
Asıl olarak bu tavsiyeyi ülkemizi babasının malı gibi kullananlara çok ciddi olarak öneriyorum:
Gençlere,ölümü yüceltip övmekten vazgeçin!..
Söz ettiklerinize inanıyorsanız ölümünüze inanın.
Çünkü,ülkemizde en yüce değer ölümdür.
İntihar edenlerden,yüreklice sizleri eleştirenlerden,onları
cezalandırmak yerine onlardan ders alın !
Bu yazıyı herhalde şunun için yazmıştım,biteviye gençler
ölümle,hapisle bin bir acıyla bizim gibi ülkelerde korkutulur. Oysa
genç kişi ölümden korkmaz ki…Bilirsiniz tehlike uzakta bilindikçe
üzerinde düşünülmez …Gençlikte,normal halde ölüm çok uzaklardaki bir ülkedir; ancak ülkemizde nedense en çok gençler öldürülür.
Epey bir zamandır beni ayakta tutan bir çiçek. Hatta ilk ona demiştim,defterlerin,yazdıklarımın ortada kalmasını istemediğimi. Beni tam olarak anlamadığından,bilmediğinden ve yazıya gerçekten değer verdiğinden bu sorumluluğu kabul edemem diyerek aslında bu kadar uzun süre daha yaşamamın yolunu açtı.Belki de böyle olacağını biliyordu ,kim bilir?
Rastgele sıradan bir tutku değil,aşk sözü bile hafif ama amaçsız,beklentisiz kendi halinde olduğu kadar, kendi kendine ürettiğim bir aşk bu.
Her intiharın temelinde nedenini hem de erteleyen bir aşkı oluşturduğunu yazdığımda daha çok düşünülecek sanırım;tabii ki beni düşünmeyeceksin,olguyu düşüneceksin! Düşünmeyi istersen elbette.
Çağımız bakıp geçme çağı aslında ve bu yüzden de herkes biraz daha yorgun,umutsuz,mutsuz.Kendine dönük olmaktan çok çok ötesi bir zamana, yalnızca kendimize, adeta bir tür vahşi bencilliğe mahkum edilmişiz hepimiz. Herkesin böylesi bir aşka ihtiyacı her zamankinden fazla şimdilerde.Tabii ki yaşatan öldürebilir de… Ancak,ölümü gömülmek olarak anladığım için,gömüldüğüm yeri yaşarken seçmenin BİLE ÇOK önemli olduğunu düşünüyorum.Tabii ki düşünmekle olmuyor istediklerimiz. İşte bunun için yaşıyorum ya zaten..İşin sonunda bir veya birçok kalpte yaşarız ya da yaşayıp yaşamadığımız bile fark edilmez.Bu yüzden yazıyı seçenler bedenlerine kıyanlar ruhlarını -hiç değilse mistik anlamda-ruhlarını ölümsüzlüğe ulaşmışlardır.
Ernest Hemingway,Stefan Zweig,Mayakovski,Gogol,Sergey Yesenin,Gerard de Nerval,Cesare Pavese,Virginia Woolf,Yasunari Kawabata, Walter Benjamin, Jack London derken liste uzayıp gidebilir.Hepsi ölümsüzlüğü yazdıkları ve intiharla da bana göre taçlandırılmış yazarlar…
Bu konular için kim bilir kaç kitap yazılmıştır. Sanırım,bitirme şansım olsa ben de YİRMİLİ YAŞLARDA BİR AŞK İÇİN
KİMLİĞİNİ YAKMANIN KENDİNİ YAKMAK OLDUĞUNU ELLİSİNDE ÖĞRENEN ADAMIN BU DEFA BEDENİNİ BİR TANRIÇAYA KURBAN ETMESİNİ YAZARDIM.
Dolu dolu aşk içinde yaşayın ama taşmayın !.. Çünkü, dolular anlatılır, taşan asla tarif edilmez ! Taşmış olanın nereye gideceği belli olmaz ne de olsa…
30 Nisan 2021 büyükçekmece