Vaktin, gündüzü tamamlayıp, akşama karıştığı yaşlardayım.
Vakit gideceği tarafı biliyor, hiçbir şeye takılmadan dönüyor, dönüyor, dönüyor...
Acılar çekiyorum isteyerek, istemeyerek. Mızrap tele dokunmaya görsün, can parçalanıyor, döşüm kanıyor, gözlerimden damlalar eksik olmuyor.
Bulutlara mevsim vurgunu bir güneşin harına dayanmadığı, yanışın dönüşü yoktur.
Şehrin yamaçlarında, caddelerinde, sokaklarında, taze bir ceylan dolanır nice zamandır. Ses vermez, söz vermez, göz atmaz, bir delitay akışıyla süzülür, dörtnala yol alır. Yolu sadece bize uğramaz.
Arkasında, önünde, sağında ve solunda olanlara aldırmadan, mutlu bir dünyanın bitmeyen huzuruna ulaşmak isteyen her şey bizden, bize nasip olmuyor.
Denemelerimin derinliğine ulaşanlar aralıklarla bana ulaşmakta ve düşüncelerini paylaşmaktadırlar. Anlatılmazları yazımın ara sokaklarında yakalayıp ses vermek ne güzel.
Bildikleriniz ve yaşadıklarınız yan yana geldiğinde duyguların dile gelmesi beklemeye gerek var mıdır?
İster misin kartal akışı ve nakışıyla aniden yollarında, ufkunda, sabahında, şafağında, gökkuşağı selamlayışla uyanasın.
Kopacak fırtınalara aldırmadan, yanmışlığın geriye kalanlarıyla şahlanıp, dolu vurgunu, kül savruluşu, kor sıcağıyla, söz ve saz yakınlığında yüreğin ses vermesi gerek.
Asra geliyorum. Gün ortasına ısı ve ışık olmak için…
***
Elbette, güncel hayatımıza dönmemiz, günübirlik oluşumların tadına uzanmak gerekiyor. Doğduğum, emeklediğim, süründüğüm, yürüdüğüm, ilk kez konuştuğum, ailemin ve akrabalarımın yaşadığı köyümün tadı ve lezzeti çocukluğumda kaldı.
İçme ve temizlik ihtiyacı olan suyu karşılamak için köyde üç çeşme var. Çoğunlukla kadınlar eşit ağırlıklı su bakırları ile taşıma işini gerçekleştiriyorlar. Çeşmeden su getirmek için çeşme başında sıra bekleyenler kadınların, günlük iki haber ve bilgi merkezinden biri olarak bekleme süresinden şikayetçi değiller.
Aşağı mahallede, yukarı mahallede neler oldu, kim nereye gitti, hangi evde neler oldu, haber merkezi sabah akşam canlı yayın hizmet veriyor.
İkinci merkez ekmek fırınlarımız. Çocukluğumda üç fırın var. Hemen hepsi de her gün hizmet veriyor.
Evlerimizde yediden yetmişe her yaşta aile bireyinin yapabileceği işler var. Çiftçilikte, en önemli işimiz ve gelirimiz tütün. Hayvanların bakımı, odun vb. Pamukpınar Öğretmen Lisesi öğrencisi olarak sadece yaz tatilinde aileye katkıda bulunuyorum.
Çeşmeden su taşıyan okullu kız
Söyle ki yolunu bekleyen kimdir.
Nedir sendeki hayal ötesi hız
Kalbine giden yol göster nerdedir.
***
Şiir okuduğun akşamlarda seni dinlemek, yardımcı olmak, ses tonunu yaralamak, fon müziği seçimine katkı sağlamaktı mutluluklar.
Dua vaktinin gözyaşına dönüştüğü bozkır akıntıları damla damla saçaklara buz olup güneşi beklemeye başladığı anlar hafızalarda taze durmaktadır.
Sonra göze göz değdi. Göze göz girdi. Eridi. Islandı. Sessizce günün içine doğru yol aldı. Bir ara göz gözde eridi. Derinliğinde titreşimler oluştu, şimşekler aydınlattı geceyi. Kar yağışına aldırmadan görevini tamamlayan duygular olgunlaşmak üzere akşama doğru yol aldı.
Şarkıları türkülere karmak, bir araya getirmek için oyun havası tadında ortak besteler yapıldı. Damlalar, notaların ses veren gülümseyişi oldu. Mevsim unutuldu unutulmasına amma…
Gökyüzünden kar taneleri yeryüzüne ulaşmaya devam ediyor.
06.01.2015/Ankara