İnsanları olduğu gibi kabul ediyor ve farklılıklarımızla bir arada bulunabilmeyi öğreniyorum. Hiç kimse benim gibi olmak, benim gibi bakmak, benim gibi düşünmek zorunda değil. Ben de öyle… Değişim insanın kendi iradesiyle gerçekleşiyor.
Kendisiyle ilgili kötü düşüncelerim olan ve “ Ne kadar iyi biri oldu son zamanlarda” dediğim insanların aslında değişmediğini, sadece benim onlara farklı baktığımı ve bunun benim için yeterli olduğunu görmek öyle güzel ki.
Diğer insanları değiştirmek için yok yere çabalamıyorum. Bunun için harcadığım enerjinin boşa gideceğini biliyorum. Ben, ancak kendimi değiştirebilirim.
Her insan çizdiği yolda yürür. Hiç kimse başkasının yolunu yürüyemez, ben de kendi yolumu yürüyorum. Ve bu yoldan sadece bir kez yürüyeceğim.” Bunu beğenmedim, geri dönüp baştan yürümeye çalışayım” diyebileceğim bir şansım olmayacak. Yolda karşılaştığım insanları değiştirmekle zaman kaybedip yaşamımı kaçırmak istemiyorum. Herkes yolunu istediği gibi yürüsün.
Yaradan’ a şükürler olsun ki artık kimsenin zorla değişmeyeceğinin farkındayım.
|Kaynak: Meral Ceylan / Şükür Defteri|