"Nihayet Türkiye, 90 asker göndermeye karar verdi. Zira Washington bu konuda pek yoğun bir ısrar gösterdi. Daha çok direnilemedi. Fakat, gönderilen askerlerin ancak savaşan karşıt güçlere eğitim vermesi konusunda ciddi bir talep konuldu."
Alınan ilk haberler bunlar. Olayı etraflıca düşünürsek varılacak tehlikeli sonuçların olduğu muhakkaktır. Zira geçen hafta Sn. Sezer, Pakistan'a yaptığı ziyaretin gerekçesini çok net olarak ifade etmemiş olsa da, işin içinde Türkiye'nin daha köklü olması istenmektedir.
İngiltere Başbakanı'nın da Suudi Arabistan temasları aynı amacı güdüyor. Yani askeri bakımdan Türkiye, petrol zenginliği bakımından Suudi Arabistan iki önemli ülke. İslam ülkeleri arasında bu iki ülke aykırı düşünürse bu iş ABD'nin durumunu rahatlatacaktır.
Bir bakışa göre küçük bir askeri grup göndermekle Türkiye, Batının sempatisini kazanacak, hem AB'ye girişte ve hem de bağış ve kredi almada önü açılacaktır. Afganistan'dan beklenen yakın bir menfaat söz konusu değildir.
Bu anlayışa katılmak mümkün değildir. Bir avuç Türk askeri acaba savaşa fiilen girmeyecekse, o halde orada işi nedir? Yoksa ABD gerçeği teslim edip, askerlik sanatında Türkiye'nin gerisinde olduğunu mu söylüyor?
Elbette hayır. Öyleyse gizlenen maksat, bir müslüman ülke olarak Türkiye'yi işin içine çekmek, moral olarak İslam dünyasının direncini kırmaktır. Türkiye asker yollamakla sadece bu amaca destek vermiş olacaktır.
Zira, askerlerimiz fiili savaşa sokulmasın şeklindeki talep ne pratik açısından ve ne de politik açıdan anlamlı değildir.
Neticede Türkiye 90 askerle de olsa savaşa katılmıştır. Sadece muhalif güçlere öğretmenlik yapmış olsa bile artık politik platformda bunu izah etmek pek kolay olmayacaktır. Yıllardan beri devam eden anti-pati daha kuvvet kazanacaktır.
Bu işin sonrasına gelince, komşumuz Irakla yapılacak bir savaşta, sadece üslerin kaldırılmasıyla ABD yetinmeyecektir. Daha fazla şeyler talep edebilir. Müşterek bir savaş isteyebilir. 5. maddeyi işleterek Türkiye'yi bir sıcak savaş içine çekebilir.
Bugün el vermekle yetineceğimizi zannediyorsak yanılıyoruz. Yarın kol da isteyebilirler. Şimdiden Afganistan'da görülen manzara buna işaret ediyor. Kara harakâtında ABD muhalif güçleri ve onlara katabileceği diğer ülke askerlerini kullanmak istemektedir.
Görülen pratik o ki, olay Pakistan'ı da sallamaktadır. Yakın bir gelecekte Pakistan'ın bölünmesi, Pakistan'da da bir savaş ortamının doğması hiç de sürpriz olmayacaktır.
Sn. Prof. Dr. Oktay Sinanoğlu'nun birkaç yıl önce yaptığı bir değerlendirmeyi zikretmeden geçmek istemiyorum. Sinanoğlu şöyle demişti: "Batı'nın niyeti Türkiye'yi 2000 yılında bitirmektir." Bu sözü değerlendirirken gerçekten zorlanmıştık.
Fakat 2000 Kasım'da yapılan darbe Türk ekonomisini iyice sarstı ve nihayet Şubat 2001'de olanlar oldu. Artık moral olarak, motivasyon olarak fakir bir ülke haline düşürüldük.
Türkiye bu ahval ve şerait içinde tozu niteliğinde de olsa bir savaşa bulaşırsa geleceği çok daha sıkıntılı olur.
ABD'nin 90 Türk askerine ihtiyacı yoktur. Buradaki asıl niyet, Türkiye'yi savaşa bulaştırmaktır. Allah korusun bir Irak saldırısı olursa, fiilen savaşa girmemiz istenebilir. İşte o zaman sn. Sinanoğlu'nun haberi maalesef, gerçek olur.
Sn. Sezer'den istediğmiz, milletvekili maaşları konusu referanduma taşınırken, bu konuları da acil olarak referanduma taşısın. Demokrasinin de, politikanın da gereği budur diye düşünüyoruz.