KEDİLERDE DERMATOFİTOZİS
Dermatofitozis, fungal etkenler tarafından oluşturulan, kıl folikülleri, tırnak ve epidermisin keratin tabakasını etkileyen infeksiyöz ve zoonoz bir hastalıktır.
Kedi ve köpeklerde hastalığa sebep olan 20 farklı dermatofit türü rapor edilmiştir. Kedilerde oluşan dermatofite % 98 Microsporium canis neden olur.
Hayvanlar dermatofit türlerini, hasta olan hayvanlardan veya toprakta bulunan artrosporlarla temas yoluyla alırlar. Artrosporların stratum korneum hücrelerine yapışmasından sonra, keratinazların salgılanması yardımıyla stratum korneumu istila eden hifaların üretimi ile germinasyon meydana gelir. Kıl şaftının dermatofitlerle istila edilme şekline göre enfeksiyon endotriks ve ektotriks olarak ayrımlanır. İnvazyon sebebi ile yangısal cevap oluşur ve normal şartlarda hastalığın ayrımı 1-3 ayda şekillenir. Bunu takiben öncelikli olarak hücresel ve humoral immun yanıt oluşmaktadır.
TANI
Wood lambası dermatofitoz teşhisi konulmasında faydalıdır, ancak bu tür enfeksiyonları birbirinden ayırmak için kullanılamaz bu yöntemde sadece M. canis etkinine rastlanabilir. Mikroskobik muayene kıl kökü ve deri kazıntılarının incelenmesi ve lezyonlu materyalde mantar sporlarının görülmesi pratikte yardımcı olmaktadır. Kesin tanı fungal kültürle yapılır.
SEMPTOMLAR
Kedilerde mantarın klinik görünümü oldukça değişkendir. Bu durumdan en çok yavru kediler etkilenmektedirler.
Tipik lezyonlar fokal alopesi, pul döküntüsüne benzer bir görüntü ve kabuklanmadır. Çoğu lezyon kulak ve yüz etrafında veya ekstremitelerde bulunur. Kedilerde dermatofitoz bazen kedi miliyer dermatite neden olur ve kaşıntılıdır. Generalize dermatofitozu olan kediler bazen dermatofit granülomlar veya psödomistomalar olarak bilinen kutanöz ülserasyon nodülleri geliştirir. Devon Rex kedileri, histopatolojik olarak eozinofilik / mastositik dermatit olan makülopapüler hiperpigmente, kabuklu hastalığa sahip olabilir.
TEDAVİ
Tüm vücut için topikal ilaç uygulaması klinik tedaviyi hızlandırabilir ve çevresel kontaminasyonu azaltabilir. Dermatofitoz için sistemik ve topikal tedaviler, negatif bir mantar kültürü elde edilene kadar sürdürülmelidir.
Kültür sonucuna göre, geliştirilmiş aşılar uygulanabilmektedir.