Samsun’un İlkadım İlçesi Kale Mahallesi Demirciler Yokuşu’ndaki işletmesinde elek, elek teli, kazma, kürek, balta, nacak, çapa, tırmık gibi tarım alanında kullanılan ürünlerin satışını yapan 45 yaşındaki Aydın Güven, ikisi kız biri erkek üç çocuğunu bu meslekten kazandığı para ile büyüttü.
Eskiden günde 10-20 adet sattığı çapadan, bugün bir tane bile zor sattığını söyleyen Aydın Güven, “Köylerde artık eskisi kadar insan kalmadı. Halen köyde yaşayanlar da eskisi kadar tarımla uğraşmıyor. Dolayısıyla tarım aletlerine de gerek kalmıyor. Eskiden makina yoktu, her şey beden gücüne dayalıydı, şimdi ise gelişen teknolojinin getirdiği makinalar, el gücüne ihtiyaç bırakmadı. İş yerimde 20 yıldan beri; çapa, kazma, kürek, balta gibi ürünlerin satışı yapıyorum. Sattığımız ürünler, eskiden cidden tarım alanında kullanılıyordu, şimdiki dönemde ise hobiye döndü. Tarım aletleri artık insanların hobi amaçlı oluşturdukları nostaljik bahçelerde iş görüyor” dedi.
ÇAĞLAR: KÖYLÜ ŞEHİRDEN ALIŞVERİŞ YAPIYOR
Altı yaşında dedesinin yanında sıcak demircilik ‘Deri Körük Çekme’ yaparak mesleğe başlayan, tarım aleti imalatçısı dört çocuk babası 67 yaşındaki Mustafa Çağlar ise “O dönemler demir işlemek çok zordu balyozla döverdik, şimdi ise makina aracılığıyla eziyoruz. Eskiye oranla tarım aleti yapmak çok daha kolay, ancak bu defa yaptığınızı alacak insan bulamıyorsunuz. Eskiden şehirdeki bir dükkan yılda 500 tarım aleti satıyordu, bugün yılda 100 tane ancak satabiliyor. Ben köye yerleştim, orada atölyem var. Burada tam üç senede bir tane iş gelmedi. İnanın köyde işleme yok. Köydeki insanlar artık şehre gelip pazardan yumurta, marul soğan alıyor. Kısacası bu sektör de bitti” şeklinde konuştu.
Tolga BİRGÜCÜ