We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Pattadakal Tapınakları
Pattadakal'ın tarihi, kırmızı bir toprak vadisi olan Kisuvolal olarak adlandırıldığı bir zamana kadar uzanır. Ptolemy'nin kitabında bile bir söz buldu. Coğrafya 2. yüzyılda CE. Şu anda Pattadakal, Hindistan'ın Karnataka eyaletinin Bagalkot ilçesinde yer almaktadır. Badami Chalukyas (antik Vatapi) veya Erken Chalukyas (543-753 CE), Pattadakal'da kraliyet anma ve taç giyme töreni için büyük bir tapınak kompleksi inşa etti. Bu kompleks, Krishna nehri ile buluşmak için daha kuzeyde akan Malaprabha Nehri'nin sol kıyısındadır. 1987 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası Statüsüne layık görülmüştür.
Pattadakal, kelimenin tam anlamıyla 'taç giyme taşı' anlamına gelir ve ayırt edici Erken Çalukyan mimarisinin evriminin sonraki aşamasına tanıklık eder. Aihole, Badami (antik başkent), Alampur ve Mahakuta'da gerçekleşen bu gelişmenin gebelik aşaması burada doruk noktasını bulur. Son birkaç on yılda, Vijayaditya (696-733 CE), Vikramaditya II (MS 733-746) ve Kirtivarman II'nin (MS 746-753) birbirini takip eden saltanatları sırasında, bu verimli vadide kademeli olarak birkaç tapınak inşa edildi. Bir Jain tapınağı, MS 9. yüzyılda halefi Rashtrakuta hanedanı (MS 6-10. yüzyıllar) tarafından imparatorluğun çöküşünden çok sonra inşa edildi.
TAPINAK MİMARİSİ
Bir tapınağın temel planı şu şekildedir: garbha griha (sanctum sanctorum) bir antarala (antre) ve evler murti (kutsal resim) bir pitha (kaide). Geniş bir sütunlu mandapa (salon) bitişik antarala. A şikhara (üstyapı) üzerinde yükselir garbha griha ve bir içerir amalaka (yivli bir taş) ile kalaş (mango yaprakları ve bir hindistancevizi ile saksı) sonunda. NS vimana daha sonra her ikisini de içerir garbha grihave şikhara.
Burada inşa edilen tapınakların hepsi Shiva'ya adanmıştır ve doğuya bakmaktadır. Bununla birlikte, bağımsız heykeller ve kabartmalar aracılığıyla dini motiflerin tasviri, Shaivism ile sınırlı değildir, Hindu panteonundan cömertçe görüntüler alır. Bileşikteki dokuz Shaiva tapınağı dışında, 23. Tirthankar, Parsvanatha'ya adanmış batıda neredeyse bir kilometre uzaklıkta bulunan bir Jain tapınağı var.
VIRUPAKSHA TAPINAĞI
Epigrafi, bunun, Kral II. Vikramaditya'nın Pallavas'a (MS 4.-9. yüzyıllar) karşı başarılı askeri kampanyalarından sonra Kraliçe Loka Mahadevi (başlangıçta Lokeswara olarak adlandırılır) tarafından yaptırıldığını ortaya koymaktadır. Zemin planında, Pallavas'ın kalesi olan Kanchipuram'ın Kailasnatha tapınağına benziyor, ancak taşta, tüm ihtişamıyla tamamen olgun Erken Çalukyan mimarisinin bir gerçekleşmesidir.
Bir kare garbha griha, etrafını saran bir gezi yolu ile, antarala. Yanal olarak iki küçük türbe yerleştirilmiştir. antarala, biri Ganesha için, diğeri Mahisasurmardini için. Doğu, kuzey ve güneyden üç revak geniş bir alana açılır. mandapa. Daha doğuda, ayrı bir Nandi mandapa bir kaide üzerine yerleştirilmiştir. Bütün tapınak çevrilidir. prakara (muhafaza) duvarları, iç tarafında yardımcı türbeler ile sağlanır. Orijinal 32'den sadece birkaç tanesi kaldı. Muhteşem bir şekilde inşa edilmiş Dravida şikhara iyi korunmuş sukanasa (‘burun,’ kemerli çıkıntı), tapınağın ayırt edici özelliklerinden biridir. Üst yapı üç katlıdır ve dört kenarlı bir amalaka Birlikte kalaş sonunda.
Tapınak duvarları çıkıntılara ve girintilere ayrılmıştır. Harihara, Narasimha, Bhairava, Lakulisha heykelleri Devakoshthas (nişler) kutsal duvarlarda. Girintilerde telkari pencereler vardır. Tapınağın içi, Sita'nın kaçırılması, Bhishma'nın bir ok yatağında uzanması ve Krishna'nın Govardhan Dağı'nı kaldırma hikayelerini betimleyen frizlerle kaplıdır. Tapınağın farklı yerlerine kazınmış birçok yazıt bulunmuştur; bunlardan bazıları yapının inşasında yer alan mimar(lar)ı da adlandırmaktadır.
MALIKARJUNA TAPINAĞI
Başlangıçta Kraliçe Trailokya Mahadevi'nin onuruna Trailokeswara tapınağı olarak adlandırıldı. Mallikarjuna tapınağı, neredeyse bir ikiz gibi, yanında duran Virupaksha tapınağı ile aynı amaç için inşa edilmiştir. Bu ikisi arasında sadece birkaç fark vardır, bunlardan biri yarım küredir. amalaka gibi belirli mimari unsurlardan yoksun bir korkuluk ve dört kenarlı bir korkuluğun aksine kuta (Meydan), sala (dikdörtgen) vb. aşağıdaki çıkıntılara ve girintilere karşılık gelir.
Türbeler, yan tarafta antarala, ne yazık ki kendi tanrılarının görüntülerini kaçırıyorlar. Prakara (duvarlar) da büyük ölçüde yıkılmıştır. gelen masallar puranalar (dini metinler) ve tapınağın içine oyulmuş destanlar arasında Mahisasurmardini'nin heykelleri, samudra mantan, Narasimha'nın Hiranyakashipu ile savaşması, Mareecha'nın öldürülmesi vb. Tapınak duvarlarındaki nişler de zarif bir şekilde dekore edilmiştir.
SANGAMESWARA TAPINAĞI
Bu tapınak, 720 CE'de Vijayaditya tarafından inşa edilmiş ve orijinal olarak Vijayeswara tapınağı olarak adlandırılmıştır. NS garbha griha tipik olarak bir lingum (fallus sembolü) ve her iki yanında alt türbeler vardır. antarala. doğusunda mandapa, Nandi boğasının bir görüntüsü (vahana veya ‘mount’ of Shiva) küçük bir kaide üzerinde desteklenir.
Tapınağın kendisi, hayvan ve bitkisel motiflerle bezenmiş beş silmeden oluşan yüksek bir kaide üzerine inşa edilmiştir. Tapınak duvarlarında, Vishnu ve Shiva'nın farklı avatarlarının heykellerini taşıyan nişler, güzel tasarlanmış pencerelerle değişiyor. altında kapota (saçak), harika bir şekilde oyulmuş yuvarlak gövdeli bir dizi figür, sanki yukarıdaki çatının tüm yükü onlar tarafından tutuluyormuş gibi yerleştirilir. NS şikhara iki katmanlı ve dört kenarlı amalakaBirlikte kalaş.
KADASIDDHESWARA TAPINAĞI
Bu mütevazı yapı, MS 7. yüzyılın ortalarından sonlarına kadar bir zamanda inşa edilmiştir. Hala gelişen Erken Çalukyan mimarisini kanıtlıyor. şikhara kuzey stili boyunca geliştirilmekte (rekha nagara) eğrisel profil ve basit sukanasaöndeki üst yapıdan çıkıntı yapan, yukarıdaki antarala. NS sukanasa sığ bir kabartma olarak Parvati ile dans eden bir Shiva görüntüsünü tasvir ediyor chaitya (dua salonu) kemer. NS Devakoshthas sırasıyla kuzey, batı ve güney taraflarında Ardhanariswar, Harihara ve Shiva'nın görüntülerini barındırıyor.
dikdörtgen mandapa sahip olabilirdi mukha mandapa (sundurma) kaidenin önerdiği gibi önde, her zamanki dekoratif kalıplarla. Shiva ve Parvati figürleri, kapı eşiğini süslüyor. garbha griha her iki tarafında Brahma ve Vişnu oymaları vardır.
JAMBULINGESWARA TAPINAĞI
Zemin planı ve yapım süresi, daha önce bahsedilen Kadasiddheswara tapınağı ile karşılaştırılabilir. Kare garbha griha evler lingum üzerinde pitha ve için açılır antarala daha da genişleyen ön tarafta mandapa. A sukanasa gelen projeler sikhara (üç azalan aşamada kuzey tarzında inşa edilmiş) önde. küçük Nandi mandapa doğuda Nandi'nin çömelmiş görüntüsü neredeyse yok edilmiş durumda. Tapınak duvarının kornişinin altından baştan sona ince ayrıntılara sahip bir kuğu frizi uzanıyor. Kalıplanmış kaide, figürlerle süslenmiştir. Kudu, kuşlar ve diğer süs öğeleri.
GALAĞANATA TAPINAĞI
MS 750 civarında bölgede inşa edilen son tapınaklardan biri olan bu tapınak, Erken Çalukyan mimarları tarafından benimsenen kuzey tarzında zarif bir şekilde geliştirilmiş bir üst yapıya sahiptir. ile büyük ölçüde korunmuştur. amalaka ve kalaş üstte kısmen hasarlı olanlar için tasarruf edin sukanasa önde.
NS pradakshinapatha (Tavşaat geçidi) üç taraftan kapalıdır, ancak tapınağın önündeki kaidenin üzerindeki geniş açık alan, mabedin üzücü kaybını akla getirmektedir. mandapa zamanın tahribatına. Üç silmeli baza, diğer yaygın motiflerin yanı sıra oyuncu figürlerle lüks bir şekilde dekore edilmiştir. Hikayeler panchatantra ve Shiva'nın Andhakasura'yı öldürmesi puranalar çeşitli tasvir edilmiştir. Kutsal alanın girişi her iki tarafta Nehir Tanrıçaları ile çevrilidir ve lento bir Nataraja ile oyulmuştur.
CHANDRASHEKHARA TAPINAĞI
Bu nispeten küçük yapı, Sangameswara ve Galganatha tapınakları arasına yerleştirilmiştir. üzerinde herhangi bir üst yapı bulunmamaktadır. garbha griha kutsallaştırma geleneğini takip eden lingum üzerinde pitha. A Devakoshtha kutsal alanın hem kuzey hem de güney duvarlarında tasarlanmıştır. dwarpalalar (kapı bekçisi) türbeye giriş kapısının her iki tarafını da süsler.
PAPANATA TAPINAĞI
Virupaksha tapınağının güneyinde yer almaktadır. vimana özenle oyulmuş kuzey tarzı sukanasa önde. Ne yazık ki, hem amalaka ve kalaş kayıp. Bileşikteki en büyük tapınaktır. rekha nagara (kuzey) üslubundadır ve orijinal planın dışında eklemeler ve değişiklikler geçirmiş görünmektedir. Tapınağın başlangıçta bir kutsal alan, dikdörtgen bir yapıdan oluşan tipik bir kompozisyondan oluşması muhtemeldir. mandapa ve ayrı bir Nandi mandapa. Daha sonraki modifikasyon(lar) mevcut olanı genişletmeyi amaçlamıştır. mandapa ve kutsal alanın etrafında kapalı bir tavaf yolu dahil edin. Bu, bir zamanlar ayrı olan Nandi'nin mandapaartık bir parçası oldu. İnce bir şekilde inşa edilmiş bir Nandi figürü, şimdi geçidin girişindeki geçidi süslemektedir. mandapa.
Sadece biri cüceler şimdi girişinde hayatta kalır mandapa. Salonun içindeki sütunlar ve pilastrlar, görkemli bir şekilde figürlerle kaplıdır. tribhanga mudra (üç kez bükülmüş poz), yeşillik motifleri ve diğer unsurlar. Dikpalas, Nagaraja, Gajalakshmi ile çevrili Shiva ve Parvati, Anantasayana Vishnu'nun görüntüleri tavana oyulmuşken, Kirtarjuniya, Ramayana ve diğer antik metinlerden bölümleri betimleyen anlatı panelleri duvarları süslüyor. cephe garbha griha Ganga & Jamuna'nın zarif bir şekilde yontulmuş figürleri eşliğinde, lentoda bir Garuda ve her iki tarafta dekoratif pilastrlar ile güzel bir şekilde dekore edilmiştir.
KASIVISWARA TAPINAĞI
Bu muhtemelen, MS 8. yüzyılın ortalarına tarihlenen bu bileşikte inşa edilen son tapınaktır. harika geliştirilmiş tarzını sergiliyor. rekha nagara shikhara beş aşamada yükselen, ne yazık ki amalaka ve kalaş kayıp. iyi korunmuş sukanasaönünü süslüyor şikhara içinde oyulmuş bir Uma-Maheswara görüntüsü ile chaityakemer. Bütün şikhara yüzey ağ benzeri bir şekilde tasarlanmıştır.
Planda, tapınak, bu konumun diğer tapınaklarında kanıtlandığı gibi, Erken Çalukyan mimarisinin genel modelini takip eder. Ardhanariswara ve Kalabhairaba heykelleri şehrin kuzey tarafını süslüyor. mandapa duvar. Duvarlar ayrıca özenle kabartmalı yapının alınlıklarını destekleyen eşleştirilmiş pilastrlarla süslenmiştir. chaitya kemerler. Shiva ve Bhagavat'tan Hikayeler puranalar ayrıca seyretmek bir zevktir. Merkezinde yer alan zarif bir şekilde hazırlanmış tavan paneli mandapa Shiva'yı, Parvati'yi Kartikeya'yı ve Nandi'yi tasvir ediyor. Ötesinde mandapa, daha doğuda küçük bir Nandi mandapa, şimdi büyük ölçüde harap, yerleştirilir.
MONOLİTİK TAŞ DİREK
Mallikarjuna tapınağının önünde yazıtlı bir yekpare taş sütun duruyor. Yazıt, MS 8. yüzyılın Siddhamatrika ve Kannada - Tamil karakterlerindedir. Shiva ve Hara Gauri'nin yakarışlarıyla başlar ve Krallar Vijayaditya ve Vikramaditya II'nin saltanatlarına atıfta bulunur.
JİN TAPINAĞI
Yerel olarak Jain Narayana tapınağı olarak adlandırılan bu tapınak, MS 9. yüzyılda Rashtrakuta hanedanının yönetimi sırasında çok daha sonra inşa edildi. Tapınak kompleksinden bir asır sonra ve farklı bir hükümdar tarafından inşa edilmiş olmasına rağmen, Erken Çalukyan döneminde geliştirilen temel modeli takip eder.
İki alt katı hala işlevsel olan üç katlı bir tapınaktır. Kare garbhagriha Parsvanatha'nın bir görüntüsünü barındırır. bitişik antarala içine koşar mandapa ve nihayet güzel bir sütun mukha mandapa ziyaretçiyi cezbeder. Duvarları yıkılmış olsa da bir tavaf yolu da mevcuttur. Üst yapı güneyde inşa edilmiştir. vimanadört kenarlı stil amalaka zirvede. Kaide üçlü silmelerle süslenmiştir.
Çıkıntılar ve girintiler mandapa duvarlar, diğer figürlerin yanı sıra çeşitli duruşlarda Jina'nın görüntülerini içerir. Sundurmanın sütunları kısmen tornalanmış ve kapının her iki yanında binicisiyle birlikte bir fil var. Süslü detaylı büyük bir Makara (timsah) figürü, girişin girişini işaret ediyor. garbha griha.
Erken Çalukyan saltanatının mimarlık alanındaki kalıcı başarısı, gelecek nesillerin belirli temel nitelikler etrafında kendi kelime dağarcıklarını geliştirmelerine zemin hazırladı. Örneğin Pattadakal'da, tapınak mimarisinin geçirdiği şaşırtıcı evrim, birbirinden sadece birkaç metre uzaklıkta kullanılan şaşırtıcı çeşitlilikteki yapısal elemanlar aracılığıyla görünür kılınmıştır. Ve yine de, hareketin doruk noktasını temsil ediyor. Bin yılı aşkın bir süre sonra, Batı Çalukyalar (MS 973 – MS 1189) ve özellikle Hoysala İmparatorları (MS 1026 – 1343) aracılığıyla sonraki yıllarda sürekliliğini ve detaylandırmasını bulan bir ara aşama karakterine bürünür. bu alanda bir ilke imza attı.
Hintçe Pattadakal Tarihi –
भारतीय पुरातत्व सर्वेक्षण के अनुसार पत्तदकल की स्थापना 7 सींऔर 8 वीं शताब्दी के सनुसार पामुक्यी वींशक्यी वींशक्यी वींऔीं पत्तदकल का अर्थ होता है की राज्याभिषेक का स्थान इस स्थान का इस्तेमाल चालुक्य वंश के राजाओ के समय में राज्याभिषेक समारोह का आयोजन इस स्थान पर किया जाता था. पत्तदकल में राज्याभिषेक करने का मुख्य कारण यह था की यह स्थान पवित्र माना जाता था।
पत्तदकल प्राचीन ऐतिहासिक स्थल अलग – अलग राजाओ – महाराजाओ रराजवंशो के शासन का गवाह बना है। जिसमे चालुक्यों , संगमावंश , मुग़ल साम्राज्य जैसे शामिल है।
Galaganatha Tapınağı
Kolay erişim (EZA) hesabınız, kuruluşunuzdaki kişilerin aşağıdaki kullanımlar için içerik indirmesine olanak tanır:
- testler
- örnekler
- kompozitler
- Düzenler
- kaba kesimler
- Ön düzenlemeler
Getty Images web sitesinde durağan görüntüler ve videolar için standart çevrimiçi bileşik lisansı geçersiz kılar. EZA hesabı bir lisans değildir. EZA hesabınızdan indirdiğiniz materyal ile projenizi sonuçlandırabilmek için lisans almanız gerekmektedir. Lisans olmadan, aşağıdakiler gibi başka bir kullanım yapılamaz:
- odak grup sunumları
- dış sunumlar
- kuruluşunuz içinde dağıtılan nihai materyaller
- kuruluşunuzun dışında dağıtılan herhangi bir materyal
- halka dağıtılan herhangi bir materyal (reklam, pazarlama gibi)
Koleksiyonlar sürekli olarak güncellendiğinden, Getty Images herhangi bir ürünün lisanslama tarihine kadar mevcut olacağını garanti edemez. Lütfen Getty Images web sitesindeki Lisanslı Materyal ile birlikte gelen kısıtlamaları dikkatlice inceleyin ve bunlarla ilgili bir sorunuz varsa Getty Images temsilcinizle iletişime geçin. EZA hesabınız bir yıl boyunca yerinde kalacaktır. Getty Images temsilciniz sizinle bir yenileme hakkında görüşecek.
İndir düğmesini tıklatarak, yayınlanmamış içeriği kullanma sorumluluğunu (kullanımınız için gerekli izinlerin alınması dahil) kabul etmiş ve tüm kısıtlamalara uymayı kabul etmiş olursunuz.
Galaganatha Tapınağı
Galaganatha Tapınaklar Grubu, Aihole'da yer almaktadır. Karnataka'daki Malaprabha Nehri'nin kıyısındadır. Tapınak tarihsel olarak ünlüdür ve şehrin her yerinde yüzden fazla antik tapınağa sahiptir. Tapınaklar Chalukyan mimarisi tarzında inşa edilmiştir. Ortaçağ Hindistan'ının yüksek düzeyde mimari ve heykel becerileri burada kök salmıştır. Aihole'da Galaganatha Tapınaklar Grubu ve Kontigudi Tapınaklar Grubu dahil olmak üzere iki önemli tapınak grubu vardır. Galaganatha Grubu'nun 38 küçük tapınağı vardır ve bunlardan sadece Galaganatha Tapınağı sağlamdır. Geri kalanlar harabe halinde.
Tapınak Hakkında
Galaganatha Tapınak Grubu'nun girişindeki geçit dikkat çekicidir. Sütunlar çömlek ve yaprak motifi ile süslenmiş, lento ise yapraklı makaralarla işlenmiştir. Hindu mitolojisinde, bir su canavarı olan efsanevi bir yaratık olan makara, Ganga ve Varuna'nın vahanası veya aracıdır. Aynı zamanda aşk tanrısı Kamadeva'nın nişanıdır. Tapınakların Garba Griha veya kutsal alan hakkında eğrisel bir shikara veya sivri ucu ve tapınağın girişinde Nehir Ganga ve Yamuna tanrılarının görüntüleri vardır. Bu, Çalukyan mimarisinin tipik bir özelliğidir. Shiva'yı bir başkanlık tanrısı olarak koruyan Galaganatha Tapınağı. Devasa tapınak doğuya bakıyor ve Tungabhadra Nehri boyunca yer alıyor. Burada kapalı bir salonda Sparsha Linga olarak bilinen devasa bir Shiva Linga var. Tapınağın bodrum katı alışılmadık şekilde piramidaldir ve devasa bir açık salon vardır. Gopura veya kule sade mimari unsurlarla süslenmiş, ancak salonun arka tarafındaki duvar panelleri dikkat çekici süslemelerle süslenmiştir. Tapınağın iç kısmında Lord Ganesha'nınki de dahil olmak üzere figürlü heykellerin bulunduğu çok sayıda niş vardır.
Tapınağın Tarihi
Galaganatha Tapınaklar Grubu'nun tarihi aslında antik tapınak mimarisinin beşiği olan Aihole'un tarihidir. Aihole Çalukyan başkenti olduğunda, hükümdarlar farklı tarzlarda 125'in üzerinde tapınak inşa ettiler. Çalukya kralı Pulakesin II, Jainizm'in ateşli bir takipçisiydi. Onun saltanatı sırasında sadece Aihole'da değil, Badami, Pattadakkal bölgelerinde ve diğer yerlerde de mimari bir savurganlık yaşandı. 17. yüzyılda, Aurangzeb Deccan'ı ilhak etti ve Aihole da Babür egemenliğine girdi. Çalukya hanedanı, MS 757'de kendi bölge memurları Rashtrakutas tarafından devrildi. Böylece, yavaş yavaş, Aihole Bahmani ve diğer yerel Müslüman hanedanlarının bir parçası oldu. Galaganatha'nın eski adı Palluni idi. Galageshwara Shiva Tapınağı, 11. yüzyılda inşa edilmiştir. Kadambari Pitamaha olarak da bilinen Sri Venkatesh Galaganath'ın eskiden burada ibadet ettiği ve romanlarını Galageshwara Tapınağı binasında yazdığı kaydedilmiştir.
Galageshwara Tapınağı'nın açık salonunda MS 1080'den kalma büyük bir yazıtlı levha vardır. Tarih, tapınağın yapıldığı döneme ışık tutuyor. Yazıttan, bu dönemde dans ve müzik de dahil olmak üzere gösteri sanatları geleneğinin öne çıktığını anlayabiliriz. Gösteri sanatları, MS 11. yüzyılda yüksek bir gelişme düzeyine ulaştı. Chalukyan kralı Galagnath'tan Vikramaditya'nın bir yazıtından, Mokhari Brammayya adında birinin bu dönemde yüksek rütbeli bir müzisyen olduğu sonucunu çıkarabiliriz.
Ulaşılabilirlik
En yakın havaalanı olan Belgaum, Aihole'a 189 km uzaklıktadır. Ülkedeki tüm büyük şehirlerden Belçika'ya düzenli uçuşlar var. En yakın tren istasyonu, Aihole'a 34 km uzaklıktaki Bagalkot'tur. Ülkedeki tüm büyük şehirlerden Bagalkot'a birkaç direkt tren var. Aihole karayolu ile Pattadakal (17 km), Badami (44 km) ve Bangalore (490 km) ile bağlantılıdır. Turist sezonunda Bangalore'den her gün paket turlar düzenlenmektedir. Aihole'a ulaşmak için Belgaum şehrinden Bagalkot üzerinden herhangi bir karayolu servisini de kullanabilirsiniz.
- Pattadakal Anıtlar Grubu'na giriş biletleri Hintliler için 30 INR ve yabancılar için 500 INR'dir. Kameralar parça başına 30 INR ücretlendirilir.
- Pattadakal, özellikle Aihole ile birleştirirseniz çok bunaltıcı olabilir. Bunu ayrı bir gezi olarak planlayın, aksi takdirde kendinizi çıldırmış hissedebilirsiniz. Bu ipucu, tarih meraklısıysanız ve bir yeri ayrıntılarıyla keşfetmeyi seviyorsanız çok değerli olacaktır.
- Sitede tuvalet olanakları mevcuttur.
- Burada büyük restoranlar yok. Ancak, Anıtlar Grubu'nun karşısındaki yerel lokantaları şiddetle tavsiye ederim. Ev yapımı sebzelerle yerel Jowar rotis'i deneyin.
- Yer iyi işaretlenmiş ve tapınakların çoğunu tanımlayabilecek olsanız da, bir rehber kiralamak daha iyidir. Bilgi derinliğini artıracaktır.
Halk arasında Huzursuz Enerji Topu olarak anılır. Annem, aynı derecede huzursuz kızımla ilgili şikayetlerimi kabul etmeyi reddediyor ve kocama bir seyahat hatasıyla doğduğuma dair güvence veriyor.
Kalifikasyona göre Pazarlama Yüksek Lisansı ve tutkuyla seyahat blog yazarıyım. Seyahatin yanı sıra fotoğrafçılıktan da hoşlanıyorum ve eğer beni masamda bulamazsanız, badminton oynuyor, yüzüyor ya da sadece koşuyor olurdum. Yıl boyunca her uzun hafta sonu için planlamaya inanıyorum. Ve fiziksel olarak seyahat edemediğimde, bu seyahat blogu aracılığıyla sanal olarak seyahat ediyorum. Seyahat hikayelerim de BBC Travel, Lonely Planet India ve Jetwings gibi çeşitli internet sitelerinde ve dergilerde yayınlandı. Yakın zamanda, hem e-kitap hem de ciltsiz formatta mevcut olan, bir yerin efsanelerine, manzaralarına, sanatına ve kültürüne dayanan hikayelerden oluşan ilk kitabım - When Places Come Alive - yayınladım.
Pattadakal, Galaganatha Tapınağı - Tarih
Pattadakal
Tapınaklar Grubu, Pattadakal (1987)
Pattadakal'daki Anıtlar Grubu (1987), Karnataka
Chalukyan hükümdarları sadece imparatorluk kurucuları değil, aynı zamanda sanatçıları ve zanaatkarları farklı mimari tarzlarda denemeye ve yenilik yapmaya ve ona yeni bir boyut kazandırmaya teşvik eden büyük sanat patronlarıydı. Kayaya oyulmuş ortamdan yapısal tapınaklara geçiş onların döneminde gerçekleşti.
Karnataka'nın Bijapur semtinde bulunan Pattadakal, sadece Chalukyan mimari faaliyetleri için değil, aynı zamanda kraliyet taç giyme töreni için kutsal bir yerdi, ‘Pattadakisuvolal’. Burada inşa edilen tapınaklar, Rekha, Nagara, Prasada ve Dravida Vimana tapınak inşa tarzlarının karışımını işaret ediyor.
Pattadakal'daki en eski tapınak, Vijayaditya Satyasraya (MS 697-733) tarafından yaptırılan Sangamesvara'dır. Pattadakal'daki diğer önemli tapınaklar, her ikisi de MS 7. yüzyıla atfedilen Kadasiddhesvara, Jambulingeswara iken, Galaganatha tapınağı bir yüzyıl sonra rekha nagara prasada tarzında inşa edilmiştir. Kasivisvesvara tapınağı, erken Çalukyan tarzında inşa edilen son tapınaktı. Mallikarjuna tapınağı, Rani Trilokyamahadevi tarafından, II. Vikramaditya'nın Pallavas'a karşı kazandığı zaferi kutlamak için inşa edilmiştir. Ayrıca Kanchipuram'daki Kailasanatha tapınağının mimarisinden etkilenen Virupaksha tapınağını inşa ettiği de kabul edilmektedir. Virupaksha tapınağı daha sonra Rashtrakuta hükümdarı Krishna I (MS 757 -783) için Ellora'daki büyük Kailasa'yı oymak için bir model olarak hizmet etti.
Bununla birlikte, Pattadakal'daki son ekleme, MS 9. yüzyılda Rashtrakuta hükümdarı Krishna II'nin saltanatı sırasında, iki alt katı işlevsel olan, yerel olarak Jaina Narayana olarak ünlü bir Jaina tapınağı şeklinde yapılmıştır.
İlk Çalukyaların heykel sanatı, zarafet ve zarif detaylarla karakterize edilir. Navagrahaların, dikpalaların, dans eden Nataraja'nın tavan panelleri, Lingodbhava, Ardhanarisvara, Tripurari, Varahavishnu, Trivikrama'yı içeren duvar nişleri, heykeltıraşın becerisinin yanı sıra modadaki kült ibadetine de bolca tanıklık ediyor. Ramayana, Mahabharata, Bhagavata ve Panchatantra'dan bazı bölümleri gösteren anlatı kabartması, bu büyük dini yapılara çok iyi uyuyordu.
Pattadakkal'daki Sangamesvara, Virupaksha ve Mallikarjuna tapınakları, çağdaş Pallava tapınaklarında kristalize edildiği gibi, vimanalarında güney öğelerini büyük ölçüde sergiler.
Chalukya Vijayaditya (697-733) tarafından inşa edilen üçünün en eskisi olan Sangamesvara, sukanasika içermemesi nedeniyle Pallava formuna daha yakındır, buna sahip olan diğer ikisi ise Çalukyan tipinin ve türevlerinin en eskisidir. Ellora'daki Kailasa'da olduğu gibi bu mimari elemana sahip. Hem Sangamesvara hem de daha büyük Virupaksha, tabandan sikhara'ya plan üzerinde kare olmaları bakımından birbirine benzer. Vikramaditya II (733-46) kraliçesi tarafından yaptırılan Virupaksha, aynı kralın başka bir kraliçesi tarafından inşa edilen Mallikarjuna tarafından yakından takip edilen sukanasika ile en eski tarihli tapınaktır.
Sangamesvara'nın ana vimanası üç katlıdır. En alt kat, iç ve dış olmak üzere iki duvarla çevrilidir; ikinci kat, iç duvarın yukarı doğru çıkıntısıdır, dış duvar ise kutsal alanın etrafındaki kapalı tavaf alanını çevreler.
Virupaksha, ön ve arkada gopura girişleri olan bir duvarla çevrili, eksenel mandapalar ve periferik alt türbeler içeren uzun bir vimanadan oluşan büyük bir komplekstir, hepsi aynı anda tasarlanmış ve tamamlanmıştır. Bu nedenle, bu Chalukyan serisindeki en eski tapınak kompleksidir. Masif gopuralar da en eskileridir. Grubun kendi planını takip eden kompleksin bileşik duvarı, Mahabalipuram'daki Shore-tapınaktan türetildiğini düşündüren başa çıkma kuta ve söz konusu kafalara sahiptir - görüntülendiğinde daha düşük bir kat izlenimi veren bir cihaz belli bir mesafeden.
Virupaksha'nın hemen ardından ve yakınında inşa edilen Mallikarjuna, dairesel bir griva ve sikhara ile dört katlı bir vimana ile daha küçük bir tapınaktır. Aşağı yukarı benzer bir planı var.
Gün doğumundan gün batımına kadar açık
Giriş ücreti:
Hindistan vatandaşları ve SAARC (Bangladeş, Nepal, Butan, Sri Lanka, Pakistan, Maldivler ve Afganistan) ve BIMSTEC Ülkeleri (Bangladeş, Nepal, Butan, Sri Lanka, Tayland ve Myanmar) ziyaretçileri – Rs. 40 kişi başı.
Tarihi Pattadakal Şehri'ni Tanıyın
Pattadakal veya Pattadakallu, Malaprabha nehrinin kıyısında yer almaktadır. Kasaba, Karnataka'nın Bagalkot semtinde yer almaktadır. Bu, Chalukya Hanedanlığı'nın mimari uzmanlığının bir kanıtıdır.
Daha önce, Kraliyet Yakutları Şehri anlamına gelen Pattada Kisuvolal olarak biliniyordu. Pattadakal'a çok yakın olan Hampi ve Badami dışında UNESCO tarafından Dünya Mirası Alanlarından biri olarak belirlenmiştir.
Aynı zamanda Kralların taç giyme töreninin gerçekleştiği yer olarak da hizmet vermiştir, dolayısıyla Pattadakallu'nun başka bir anlamı vardır, taç giyme (Pattada) taşı (Kallu). Yer, hem Kuzey Hindistan hem de Güney Hindistan mimari tarzlarında çeşitli tapınaklara ev sahipliği yapıyor.
Oraya Ulaşım
Şehir, karayolları, demiryolları ve hava yoluyla iyi bağlantılara sahiptir. En yakın havaalanı, buradan yaklaşık 180 km uzaklıktaki Belagavi'dir ve diğer büyük şehirlerle birlikte Delhi, Bengaluru, Mumbai ve Chennai'ye çeşitli uçuşlar yapılmaktadır.
22 km uzaklıkta bulunan Badami en yakın demiryolu hattıdır. Birkaç isim vermek gerekirse Bengaluru, Ahmedabad ve Solapur gibi büyük şehirlere giden trenler var.
Bengaluru (514 km), Hubli (120 km) ve Belagavi'den (180 km) düzenli olarak sefer yapan KSRTC ve özel tur operatörleri tarafından işletilen birkaç otobüs vardır.
Ziyaret Edilecek En İyi Zaman
Ekim-Mart ayları, hava güzel kaldığından ve Temmuz'dan Eylül'e kadar olan aylar da ziyaret etmek için en iyi zamandır.
Yer Hakkında Daha Fazla Bilgi
Badami Çalukya kralları tarafından kutsal kabul edildiği için taç giydiği tarihi bir mekandır. Burada taç giyen ilk hükümdar MS 7. yüzyılın başında Vijayaditya idi. 6. yüzyıldan 8. yüzyıla kadar Çalukya hanedanının başkenti olarak kaldı.
Chalukyas, 7. ve 8. yüzyıllarda burada birçok tapınak inşa etti. Burada çok sayıda başka küçük tapınakla çevrili bir Jain Basadi ve kuzey Hindistan ve güney Hindistan'ın çeşitli mimari tarzlarının bir karışımı olan ağır bir taban içeren on tapınak var.
Buradaki tapınaklar, burada var olan çeşitli dini mezhepleri yansıtıyor. Dört tapınak Dravidian tarzında ve dört tapınak Nagara tarzında inşa edilmişken, Papanatha tapınağı her iki tarzın bir birleşimidir.
Toplamda Shiva'ya adanmış dokuz tapınak ve 9. yüzyılda inşa edilmiş ve burada inşa edilecek son tapınak olan bir Jain basadi var. Bunların en eskisi, MS 697 ile 733 yılları arasında inşa edilen Sangameshwara tapınağıdır.
Tüm tapınakların en büyüğü, Vikramaditya II Kraliçesi tarafından, Kanchipuram'ın Pallava Kralı Nandivarman'a karşı kazandığı zaferi kutlamak için MS 740 ve 745 yılları arasında inşa edilen Virupaksha Tapınağı'dır.
Başlıca Gezi Yerleri
1. Virupaksha Tapınağı
Bu, Pattadakal'daki en büyük tapınak ve turistler arasında en popüler olanıdır. Daha önce Vikramaditya II Kraliçesi Lokamakadevi tarafından Kral'ın Pallavas'a karşı kazandığı zaferi anmak için inşa edilen Lokesvara Tapınağı olarak biliniyordu.
Tapınağın tamamı hassas oymalar ve yazıtlarla doludur. Aynı zamanda, o zamanların işçiliğinin mükemmel bir örneği olan çeşitli hindu tanrı ve tanrıçalarının birkaç güzel heykeline ev sahipliği yapmaktadır.
Tapınakta bulunan yazıtlar, Kral Vikramaditya'nın Pallavas sanatına olan hayranlığını ifade etmek için Güney'den bir mimar ve bir heykeltıraş ekibini araç olarak kullandığı gerçeğine ışık tutuyor.
2. Jain Tapınağı
Buradaki tek Jain tapınağı, Dravidian tarzında bir mimari yapıdır. İçinde barındırılan birkaç karmaşık hazırlanmış heykel için dikkat çekicidir.
Tapınağın tarihi 9. yüzyıla kadar uzanır ve muazzam dini ve tarihi önemi ile bilinir.
Hem Kral Amoghavarsha hem de oğlu Krishna II olarak adlandırıldığı için anıtın baş koruyucusunun kim olduğu konusunda hala bir ikilem var. Tapınak, sanatsal mükemmellikten hoşlanan birçok ziyaretçiyi bir araya getiriyor.
3. Kashi Vishwanatha Tapınağı
Bu tapınak 8. yüzyılda Rashtrakutas tarafından inşa edilmiştir. Ağırlıklı olarak Nagara mimarisi tarzında inşa edilmiş, duvarlara oyulmuş birkaç kadın figürüyle ünlüdür.
Anıt, onu Pattadakal'da mutlaka ziyaret edilmesi gereken bir yer haline getiren gravürlerin sanatsal mükemmelliğinin bir kanıtıdır.
4. Galaganatha Tapınağı
Doğuya bakan tapınak, Tungabhadra'nın kıyısında yer alır ve 8. yüzyıla kadar uzanır. Tapınak, Andhakasura adlı bir iblisi öldüren Shiva'nın enfes heykeli ile ünlüdür.
Tapınak muazzam bir Shiva Linga'ya ev sahipliği yapar ve Sparsha Linga olarak bilinir.
Kubera ve Gajalakshmi'nin küçük heykelcikleri kutsal alanın çevresinde bulunabilir.
5. Sangameshwara Tapınağı
Bu tapınak, Pattadakal'daki tapınaklar grubu arasında en eskisidir. Tapınağın inşaatı MS 733 yılında Vijayaditya Satyashraya tarafından tamamlandı.
Virupaksha ve Galaganatha tapınakları arasında duruyor ve daha önce Vijayeswara tapınağı olarak biliniyordu.
Tapınak, Dravidyan mimari tarzında inşa edilmiştir ve karmaşık ve ayrıntılı tasarımı ile dikkat çekicidir.
6. Mallikarjuna Tapınağı
Tapınak, Virupaksha tapınağının tamamlanmasından kısa bir süre sonra inşa edildi. İlginç bir faktör, Virupaksha tapınağının bir minyatürü olmasıdır. Her iki tapınağın da mimarilerinde bazı benzerlikler var.
Kral Vikramaditya'nın ikinci kraliçesi Rani Trilokyamahadevi tarafından Pallavas'a karşı kazanılan zaferi kutlamak için yaptırılmıştır.
Tapınak, dairesel bir griva (boyun) ve shikhara (kule) ile dört katlı bir Vimana (Tapınak Kulesi) içeren Dravidian mimarisinin çeşitli yönlerine sahiptir.
Sundurma, Narasimha'nın bu yapının güzelliğine katkıda bulunan Hiranyakashipu'yu öldürdüğü güzel bir görüntüye ev sahipliği yapıyor.
7. Papanatha Tapınağı
Tapınak, 7. yüzyılda Vesara mimarisi tarzında inşa edilmiştir. İnşaat başlangıçta Nagara mimarisi tarzında başladı, ancak daha sonra mimarlar Dravidian tarzına geçtiler ve bunun sonucunda tapınağın her iki tarzın da unsurları var.
Tavan, Gandharvas ve Vishnu ile birlikte Shiva ve Parvathi'nin önemli figürleriyle döşenmiştir. Tapınağın çeşitli oymaları, Ramayana ve Mahabharatha'dan çeşitli sahneleri tasvir ediyor.
Sanat ve tarih meraklılarının ilgisini çeken tapınakta zanaatkarların uzmanlığı çok belirgindir.
Galaganatha Tapınağı
Kolay erişim (EZA) hesabınız, kuruluşunuzdaki kişilerin aşağıdaki kullanımlar için içerik indirmesine olanak tanır:
- testler
- örnekler
- kompozitler
- Düzenler
- kaba kesimler
- Ön düzenlemeler
Getty Images web sitesinde durağan görüntüler ve videolar için standart çevrimiçi bileşik lisansı geçersiz kılar. EZA hesabı bir lisans değildir. EZA hesabınızdan indirdiğiniz materyal ile projenizi sonuçlandırabilmek için lisans almanız gerekmektedir. Lisans olmadan, aşağıdakiler gibi başka bir kullanım yapılamaz:
- odak grup sunumları
- dış sunumlar
- kuruluşunuz içinde dağıtılan nihai materyaller
- kuruluşunuzun dışında dağıtılan herhangi bir materyal
- halka dağıtılan herhangi bir materyal (reklam, pazarlama gibi)
Koleksiyonlar sürekli olarak güncellendiğinden, Getty Images herhangi bir ürünün lisanslama tarihine kadar mevcut olacağını garanti edemez. Lütfen Getty Images web sitesinde Lisanslı Materyal ile birlikte gelen kısıtlamaları dikkatlice inceleyin ve bunlarla ilgili bir sorunuz varsa Getty Images temsilcinizle iletişime geçin. EZA hesabınız bir yıl boyunca yerinde kalacaktır. Getty Images temsilciniz sizinle bir yenileme hakkında görüşecek.
İndir düğmesini tıklatarak, yayınlanmamış içeriği kullanma sorumluluğunu (kullanımınız için gerekli izinlerin alınması dahil) kabul etmiş ve tüm kısıtlamalara uymayı kabul etmiş olursunuz.
Pattadakal Tapınakları
Malaprabha nehrinin sol kıyısında, Pattadakal'ın dünya mirası merkezi yatıyor. Aihole ve Badami gibi, Pattadakal da güzel erken batı Çalukyan tapınaklarıyla dikkat çekiyor. Bunlar, sanatsever kraliçesi Trailokyamahadevi'nin tanrıya kendi adını verdiği II. Vikramaditya'nın zamanına aittir.
Pattadakal veya bir zamanlar bilindiği gibi 'Pattada Kisuvolal', şimdi Bijapur bölgesinin Badami talukunda popüler bir köy. Hem Dravid hem de Kuzey stillerinde on tapınak ve yüzlerce yazıt vardır. The rest of the temples, both big and small, seem to have been razed to the ground partly due to the effects of nature and partly by the vandalism of the ignorant villagers. These existing remains are a testimony to the fact that Pattadakal was an important religious centre and a flourishing city during the days of Early Western Chalukyas from 500 to 757 A.D. It was the second capital of the Chalukyas and the coronation ceremonies of their kings used to take place here.
Most of the temples at Pattadakal were built during the times of the Early Chalukyas. The name of Vikramaditya II is very intimately connected with beautifying the city of Pattadakal. This place has the distinction of being the meeting point of South Indian and North Indian architectural styles and cultural contacts, as can be seen from the temples of the place. There is an interesting 8th century Sanskrit inscription at Pattadakal written in both South Indian and Nagari scripts. Noted architects like Gunda, Sarvasiddhi Achari and Revadi Ovajja built the temples at Pattadakal. Sculptors like Chenganna, Baladeva, Deva Arya and others embellished the temples by their fine sculptures. The fact that Jnana Shivacharaya, a scholar from a principality to the north of Ganges had come and settled down at Pattadakal indicates the cultural contacts that had been established between the south and North India in those days.
Among all the temples at Pattadakal, the temple of Virupaksha is the largest and the dinest. Facing east, it stands close to the village.This is an exquisite specimen of theDravidian style of architecture. It was originally called the Lokeshwara temple, named after Lokamahadevi. It has a large court and fine hall for Nandi, which has an effigy of golden Ganga. The porch on the eastern side has two pillars decorated with amorous couple. Flanking the entrance are two large Dwarapalas, three eyed and carved with a trident to suggest their association with Shiva.
An inscription on the porch says that the architect Suthradhari Gunda constructed this temple in 740 A.D., for Lokamahadevi, sister of Trailokyamahadevi, to commemorate the conquest of Kanchi by Vikramaditya. It is built after the pattern of Kailasanatha temple at Kanchi.
Near the eastern gate is the Nandi ‘mandapa housing a huge sculpture of Nandi, beautifully executed in the black stone. Against thecourtyard wall, are a series of small cell shrines which in many cases have lost the images of gods in them. The outer walls bear fine pieces of natural like-like sculptural are. The important ones are Nataraja, Lakulisha, Lingodhbhavamurthi, Ardhanarishwara, Shiva and Parvathi.
The hall of the temple has eighteen heavy square pillars supporting the roof. These pillars bear interesting bas-reliefs from the epics Ramayana, Mahabharatha and Bhagavata. The beautifully perforated scroll patterned windows form one of the finest features of the hall. Within the shrine is the Linga of Virupaksha under worship. The three inches on the outer walls of the shrine do not contain any images.
Mallikarjuna temple is adjacent to the Virupaksha temple and resembles it so closely to be called as twin temples. This temple is dedicated to Shiva called as Trailokyeshwara after Trailokyamahadevi, the younger sister of Lokamahadevi and junior consort of Vikramaditya. Both these sisters who were born in the Haihaya dynasty had married Chandragupta.Even this temple was erected to commemorate her husband’s victory at Kanchi.
Facing east, it is modeled after the Kailasa temple at Kanchi. As in the Virupaksha temple, the large hall beyond the porch has eighteen columns on which beautifulbas-reliefs illustrating episodes from Ramayan, Mahabharata, Bhagavata and stories from Panchatantra are illustrated. The shrine is decorated with beautiful bas-reliefs of Gajantaka, Lakulisha, Harihara and so forth. The ceiling near the ante-chamber of the shrine has sculptures of Shiva and Parvathi. The dome of the ‘vimana’ of this temple is circular unlike that of the Virupaksha temple which is square.
The Kasi Vishveshwara temple near the Mallikarjuna temple faces east and is constructed out of dressed blocks of sand-stone. It is assigned to the 8th century. The temple has a ‘vimana’ in the northern style, but the Nandi mantapa is ruined and the ‘shikhara’ is lost. In its horse-shoe shaped ‘chaitya’ windows high over on the façade is Shiva dancing, which Parvathi watching. The marvelous sculptures on the columns illustrate scenes from Ramayana, Bhagavata and diverse forms of Shiva and Parvathi such as Ardhanarishwara, Tripuranthaka and Kalyanasundara.
Sangameshwara temple, which was built in the early part of the 8th century is also nearby. This Shiva temple is dedicated to Vijayeshwara named after the builder of temple Vijayaditya. Though in large proportions, and simple, the temple is very effective. The sculptures are massive and they look unfurnished and indicate that the structure was left incomplete for some unknown reason. The inscriptions merely indicate the name of the sculptor as Paka.
The Galaganatha temple which is in the same are, is in the northern or Nagar style, assigned to the 8th century. The temple has towers at its four corners and in the centre of which the ribbed ‘amalika’ and Kudu are repeated at every level. The lintel on the doorway is carved with a dancing Shiva and decorated with artistic designs.
At the rear of Galagantha temple is the Jambulinga, also facing east and in Nagara style of architecture. It is a shrine with a small ’madapa’ whose ceiling is lost, the well carved entrance is intact. The façade of the Vimana’ immediately above the entrance shows Dancing Shiva, with Parvati and Nandi watching.
Kadasiddheshwara is another temple near Galaganatha temple, with Shiva and Parvati on the lintel of the doorway. It appears to have derived its present name from an ascetic who might have lived in this temple. The guardian deities in front of the temple are mutilated, and the mandapa in front has lost its roof. The sculptures on the outer walls of the shrine are Shiva Harihara and Ardhanarishwara.
The temple of Papanatha is a little to the south of the Virupaksha temple, also facing east. It was built probably in about 680 A.D., in Northern style. According to the inscriptions, the sculptors Baladeva and Changana constructed the temple along with Revadi Ovajja.
The temple was originally intended to be dedicated to Vishnu who appears on the ceiling of the Nandi ’mandapa’ as Seshashayi, but was later turned over to Shiva. This temple also consists of walls, a porch, a columned hall, an ante-chamber and an ambulatory. The figures guarding the hall are very badly damaged. The lintel on the ‘mandapa’ doorway shows Gajalakshmi and Shiva with Parvathi. The outer walls have a wealth of sculptures.
There is also a Jaina temple at Pattadakal belonging to the Rashtrakuta period. Besides these temples is a group of minor shrines remarkably primary, for representing two chief styles of Indian architecture, side by side. The detailed descriptions in the sculptures of temples give an insight into the social life of those days.