İran’ın öve öve bitirilemeyen şehirlerinden biri olan Şiraz’da şehre şöyle bir göz atmak ve Galat köyünde pineklemek dışında hiçbir şey yapamadık. Zamanımızın çoğunluğu yaklaşan Hindistan uçuşumuz için hazırlanmakla geçti. Bisikleti olanlar bisikletlerin hava yoluyla taşınması söz konusu olduğunda ne kadar titiz davranılması gerektiğini bilirler. İlk günlerimizde bisikletlerimiz için kutu aradık. Bisikletlerden birini bir beyaz eşyacıdan aldığımız televizyon kutusuna sığdırmanın mutluluğunu yaşarken kendisi de bisikletçi olan Mojtaba arkadaşımız bize üç tane kutuyla geldi. Sonraki birkaç günümüzde ise bisikletlerimizi paketleyip ve eşyalarımızı hazırlamakla uğraştık.
Şiraz’a gittiğimizde hava bizim şansımıza her gün yağışlıydı. Herhalde yağış İran’da geçirdiğimiz 3 ayın yorgunluğuyla birleşince biraz tembellik ettik.
Orada Bir Köy Var Uzakta: Galat
Şiraz’a gitmeden önce Persapolis de dahil gezeceğimiz bir sürü yerin listesini yapmıştık ama vakit geçirdiğimiz tek yer Galat’tı. Şiraz’ın merkezine 40 kilometre uzaklıkta olan Galat’ta, annesinin işlettiği kafenin üst katında küçük bir evi olan Muhammed’in misafiri olduk. Burada tıpkı bizim gibi seyahat eden onlarca insanla tanıştık.
Muhammed’in Couchsurfing’de biraz ünlü olduğunu söyleyelim. Muhammed kimseyi geri çevirmiyor. Genelde uyku tulumunuz olduğu sürece burada kalabiliyorsunuz. Annesinin kafesinde de çok uygun fiyatlara yerel yemekleri yiyebilirsiniz.
Evin iki odası misafirler için ayrılmış. Biraz kalabalık oluyor ama bir o kadar da keyifli. Özellikle akşamları kafede langırt oynayıp çay içmek, dünyanın her yerinden gelmiş insanlarla muhabbet etmek bizim favorilerimiz arasındaydı.
Galat dağların ortasında küçük bir köy. Köydeki binalar o kadar eski ki neredeyse hepsi yıkılmış. Yerli ve yabancı turistlerin çok ilgisini çektiği için eski evlerin bazıları kafe ve otele dönüştürülmüş. Etrafı ormanlık alanlarla çevrili. Buralarda ufak trekking parkurları bulabilirsiniz. Köyün çok ilginç bir atmosferi var. İmkanınız varsa, Şiraz’dan Galat’ı görmeden gitmeyin.