Baro Başkanı Çıtırık, yaptığı açıklamada, bu katliamla ilgili eleştiri, haber ve röportaj da dahil olmak üzere her türlü yayına yasak getirilmesinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Anayasa'ya aykırı olduğunu bildirdi. Çıtırık, yasağı; kamuoyu vicdanının rahatlatılarak yurttaşın gerçekleri öğrenmesi ve haber alma hakkına da engel olunmasının son derece düşündürücü ve vahim bir gelişme olarak değerlendirdi.
Cumhuriyet tarihinin en büyük katliamıyla ilgili getirilen yayın yasağını eleştiren Çıtırık, açıklamasında şu görüşlere yer verdi: “Ankara Garı'nda meydana gelen katliam sonrasında 99 yurttaşımız ölmüş, 246 kişi de yaralanmışlardır. Cumhuriyet tarihinin en büyük katliamı olarak yerini alan bu bombalı saldırıda, güvenlik ve istihbarat zafiyetinin nereden kaynaklandığını ve sorumlularının kim olduğunu belirlemek, bu yönde çalışmaları yoğunlaştırmak yerine, olayla ilgili eleştiri, haber ve röportaj da dahil olmak üzere her türlü yayına yasak getirilmesi Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Anayasa'nın ilgili düzenlemelerine son derece aykırılık teşkil ediyor.”
Ülke tarihine kara bir gün olarak geçen katliamda, yurttaşın gerçekleri öğrenme, bilgi edinme ve haber alma hakkına engel olunduğunu ileri süren Çıtırık, “Bu kararı doğru bulmuyor, kınıyoruz. Yurttaş, böylesine önemli bir konuda gerçekleri öğrenemeyecekse, eleştiri yapamayacaksa, değerlendirmede bulunamayacaksa temel hak ve hürriyetin özüne dokunulduğu ortaya çıkmaktadır. Getirilen yayın yasağının, sansür niteliğinde olduğu ortadadır.” ifadelerini kullandı.
Siyasi iktidarın beslediği ve yandaşlığını yapan çok sayıda medya kuruluşu bulunduğunu savunan Çıtırık, sözlerini şöyle tamamladı: “Siyasi iktidar duymak istediklerini, topluma vermek istedikleri mesajı ve yönlendirmeyi onlar aracılığıyla yapabilmektedir. Siyasi iktidar, duymak istemediği, kamuoyunda tartışılmasını istemediği, kendisinin eleştirilmesine ve yıpranmasına neden olabilecek olaylarda ise demokrasilerde yeri olmayan, otoriter ve totaliter rejimlere özgü uygulamaları tercih ederek, ileri demokrasi anlayışını ortaya koymuştur. Sulh Ceza Hakimliklerinin, doğal yargıç güvencesine aykırı, olağanüstü dönemlere özgü, siyasi iktidarın yargıyı kontrol altında tutması, aleyhine olan gelişmelerde yön verebilmesini sağladığı, verdikleri kararlarla vicdanları yaraladıkları bir kez daha ortaya çıkmıştır.”