İnsan öldüğü yerden sever kalbini, tutunacak dalı kalmadığında ölmeyi seçer yeniden. Bir kere ölmez insan hayatta. Gidişleri çoktur ve dönüşleri tartacak bir terazi bulunmaz. Ölümle burun buruna bir hayatta, ölümle arkadaşmış gibi yaşayanların arasında kayboluyoruz.
Hatırladıklarım ile öldüğüm, unuttuklarımla yaşadığım yerden…
Yorum: Kahraman Tazeoğlu
Şiir: Pamir Numanoğlu
Müzik: Pamir Numanoğlu