“ve de ki”, Serkan Işın’ın Ebabil Yayınları’ndan çıkan yeni şiir kitabının adı. Mart 2016 tarihinde yayımlanan yüz on iki sayfalık kitapta toplam yirmi altı şiir var. Kitap, Ebabil Yayınları şiir dizisinin 53. kitabı.
Serkan Işın, yeni kuşak şairlerin tüm özelliklerini bünyesinde taşıyan bir şair. Biraz kafası karışık, çokça isyankâr; şiirlerin entelektüel bir derinliği var, çok okuduğu anlaşılıyor, ama okuduklarını henüz bir hayat tecrübesiyle içselleştiremediği de söylenebilir; her sanatçıda ve özellikle de her şairde olduğu gibi ‘ben’ duygusu gelişmiş, pervasız, kimseye eyvallahı olmayan bir tavır açık bir biçimde görünüyor şairin şiirlerinde. Serkan Işın şiirinin inceliklerle döşeli olmasını düşünenlerin aksine, şairin dizelerinde çağrışımların naif olmasına yönelik bir çaba yok; tam tersine şair, kullandığı irkiltici sözcüklerle insanı sarsıyor.
Sadece insan tekine değil, o tip insanların oluşturduğu kitlelere de söz söylüyor. Eleştirdiği insanları ‘indirim peşinde koşan’ topluluk olarak adlandırıyor ve onları direkt olarak eleştiriyor. “1200-1201 Alçalma Hataları” başlıklı şiirdeki
“salıveriyorlar birden kapıdan içeri, indirim varmış/
yarım yarım çatırdıyor kapısı, fiyatı çeyrek düşmüş/
şeylere doğru, oradan kasaya, seçtiğim değil/
keseme uygun olan. tarım toplumu ağzı, kese/
cüzdan, cep. kaldıramıyor bu yığını büyük/
bir buldozer, küçük küçük taksitlere bölünüyor” (s.11) dizelerine, reklamların etkisinde kalıp aklını / iradesini başkalarına teslim etmiş ve yoksul da olsalar AVM’lerden alışveriş yapmayı bir yaşam biçimi haline getirip bunu bir toplumsal statü sayan yığınlara yapılmış eleştiriler olarak bakabiliriz.
Şair, aynı tavrı şiirlerinin tümünde gösterdiği için, şairin bunu bilerek yaptığı sonucuna ulaşmak da zor değil.
Hayat tozpembe değil
Öte yandan, şairin sanatçıların duruşlarına yönelttiği bir eleştiri de var ki onu anmadan geçmek olmaz. Bilindiği gibi, özellikle 80 Kuşağı ve daha önceki kuşaklar, şiirlerde çirkin sayılan sözcükleri kullanmaz, bu sözcüklerin şiir gibi ‘güzel ve güzelliklere yönelik’ bir sanat türünde olmasını hoş karşılamazlardı. Bu tavır belki güzel bir tavırdır ama şair bunu hayatın içinden bulmaz ve bu hale itirazını da şu dizelerle yapar:
“şiire girmez desek de, bunca elektron, fiş, fiştek
şiir geçiyor içinden, parmaklarımın pası kiri değil
hız gerek çünkü bana, bu termik, bu hidrolik, bu
her şeyi sığ bir zamirle bir şeylere bağlamanın saati.
şimdi burada sıcaklık, -10 derece
yok uğultular, yok kar, yok his
ağzımdaki koku, günde iki paket sigaradan
o uyuz kahveden, o tipsiz reklamlardan” (s.10)
Huzursuz ve hesaplaşmaya kararlı
Serkan Işın, gerçekten huzursuz ve her şeyle hesaplaşmaya karar vermiş, toplumu statik hale getiren her ne varsa ona itirazı olan bir şair. Bu itirazların bazısı açık, bazısı da örtülü olarak görünüyor şiirde. Daha önce değindiğimiz gibi, bu itirazlar sanatçıların sanat anlayışlarından tutun da, olduğundan üstün görünmek için farklı muhitlerde volta atan yoksul köylülerin böylelikle statü sahibi olacaklarına dair safça hallerine yönelik bir eleştiriyi kuşatacak kadar geniş bir yelpazeyi kapsamaktadır.
Görsel şiirle ilgili açıklamalarıyla gündeme gelen Serkan Işın’ın yeni kitabı günümüz şiirinin önemli atılımlarından biri sayılabilir. Bir şiir anlayışını bir örnek üzerinden tanımak isteyenler bu kitabı okumalı. Bu şiir tarzının kalıcılığını anlamak için bekleyip görmek gerek.
Ahmet Serin