Güzellik ağacı yaprağı diye bir bitki duydunuz mu? Büyük ihtimal birçok kişi belki de ilk defa duyuyordur. Ama önümüzde ki yıllarda çok daha fazla duyacağınızdan emin olun çünkü geleceğin biyodizel akaryakıtı bu güzellik ağacı yapraklarından elde edilecek.
Bu öyle bir ağaççı, normal tarım arazisi olarak kullanılmayan arazilerde yetişiyor ve bu yapraklardan üretilen akaryakıt oldukça çevre dostu çünkü sıfır emisyona sahip. İklim krizine karşı savaş açan ülkelerin birinci önceliği olacağını şimdiden kabullenmelisiniz. Ayrıca, tarım arazisi olmayan, kurak veya killi toprak fark etmeksizin tüm koşullarda yetişen bu güzellik ağacı yaprakları sayesinde, bir taraftan çorak araziler yeşillendirilirken diğer taraftan biyodizel yakıt üretilecek ki, bu büyük ölçüde enerjiye olan ihtiyacın büyük bir çoğunluğunu karşılayabilecek durumda.
CQ Üniversitesi araştırmacısı Nanjappa Ashwath, güzellik yaprağı ağacının marjinal arazilerde yetiştirilebileceğini ve biyoyakıt sektörünü rahatsız eden gıda-yakıt arazi kullanımı tartışmasını sonlandırdığını söyledi. Ashwath “Ağaç yılda yaklaşık 10.000 meyve üretiyor, bu da hektar başına yılda 4.000 litreye kadar biyodizel üretmesine eşit – ve bu gerçekten marjinal bir toprakta büyüyor” dedi.
Doçent Ashwath, ağacı orta boy bir mango ağacına veya içinde tohumları ve çekirdeği olan ancak daha yumuşak bir kabuğa sahip bir macadamia ağacına benzer olarak tanımlıyor. Bu kabuk içinde üretilen biyoyakıtın, geleneksel petrol dizeline kıyasla “güçte hafif bir azalma” olan motorlarda test edildiğini söyledi. Diğer biyodizellere benzer şekilde performans gösterdi.
Dr Ashwath, zamanı kısıtlı üreticiler için iyi haber olarak, tohumların doğal olarak yere düştüğü için hasat gerektirmediğini ve altı aya kadar toplanabileceğini söyledi.
Ağacın yağlarının, daha az kârlı tıbbi Tamanu yağına da dönüştürülebileceğini ve 15 mililitresinin yaklaşık 25 dolara mal olabileceğini söyledi.
Bitkinin tohumları yüzde 60’a kadar yağ içerir. “Bu, ilaç olarak tedarik edilen tam yağ sınırlı bir pazar, oysa biyodizel üretimi için aynı yağı kullanırsanız, kapsam sınırlı değil çünkü [Avustralya’da] yakıtın yüzde 80’i ithal ediliyor” dedi.
Dr Ashwath, araştırmasının bitkinin besin açısından zengin olmayan toprakta iyi büyüdüğünü gösterdiğini söyledi.
Kuraklıkta büyümese de, sıcak ve kuru koşulların yanı sıra su basmasına da tolerans gösterdiğini, bu da onu Darwin çevresi de dahil olmak üzere Rockhampton’dan Cairns’e kadar kuzey Avustralya’daki alanlar için uygun bir plantasyon haline getirdiğini söyledi.
Dr Ashwath, tohumların yağının gelecekteki biyodizel üretimi için iyi bir seçenek olduğunu söylüyor.
Federal hükümet, Kasım ayında yayınladığı ilk Biyoenerji Yol Haritasında biyoenerjiye olan bağlılığını özetledi.
Yol haritası, önümüzdeki on yılın başlangıcında, sektörün 26.200 yeni istihdamla yılda yaklaşık 10 milyar dolarlık ek GSYİH’ye katkıda bulunabileceğini, emisyonları yüzde 9 oranında azaltacağını ve yakıt güvenliğini artıracağını söylüyor.
Ayrıca, biyoenerjinin Avustralya’nın toplam enerji tüketiminin yüzde 3’ünden 2050’lerde yüzde 20’ye çıkabileceğini tahmin ediyor.
Dr Ashwath, geleneksel petrol dizeli satın almanın hala daha ucuz olması nedeniyle biyodizel için genel talebin düşük kaldığını, ancak diğer ülkelerin güzellik yaprağı ağacına ilgi gösterdiğini söyledi.
“Özellikle oldukça büyük plantasyonlar kurdukları Endonezya’da, özellikle petrol dizeli arzının olmadığı adalarda çok sayıda araştırma var” dedi.
“Papua Yeni Gine de bunları yetiştirmekle ilgileniyor çünkü bu tarlalar doğal olarak meydana geliyor ve Sri Lanka da bu konuda oldukça fazla araştırma yapıyor.”
Ancak Dr Ashwath, ek gelir arayan üreticiler için, kâr elde etmek için binlerce hektarlık plantasyonların gerekli olacağını söyledi.