Boşanma kararı kesinleşir kesinleşmez çocukla bu konu açık ve dürüst olarak konuşulmalıdır. Konuşma sırasında anne ve babanın her ikisi de bulunmalı ve anne-babanın karşılıklı öfke, suçluluk veya suçlama gibi duyguları bu konuşmaya karıştırılmamalıdır. Boşanmanın görünür nedenleri tek kişinin kabahatli gibi gözükmesine yol açabilse de, esasında boşanma iki kişinin hangi nedenle olursa olsun aynı çatıyı paylaşamaması durumu olup, her iki kişinin ortak kararıdır. Birbirini suçlama ve boşanmaya sebep olanı diğer kişi olarak göstermeye çalışmaya çiftler arasında sıklıkla rastlanır. Çift arasındaki çatışmaların, hesaplaşmaların çözümlenmesi bazen uzun zaman alabilir.
Boşanmayı çocuğa açıklarken çiftin kendi meselesi olan bu çatışmaları, suçlamaları çocuğa aktarmamaları gerekir. Çocuğa hayatında meydana gelecek değişikliklere hazırlanması amacıyla bilgi verip, çocuğun sorularını yaşına uygun bir şekilde ve mümkün olduğunca gerçeğe uygun olarak cevaplandırmak doğru olur. Çocuğun her türlü ayrıntıyı bilmesine gerek olmadığını unutulmamalıdır. Onun, sizin sadece eşinizden ayrıldığınızı, kendisinden boşanmadığınızı net bir şekilde anlamasına yetecek kadar bilgiye ihtiyacı vardır.
Boşanma konuşmasının çocuğunuzun yaşına ve gelişim düzeyine uygun olması gerekir. Ancak yaşı ne olursa olsun temel mesaj şu şekilde açıklanabilir: “Anne ve baba birbirimizi seviyorduk, aynı evde yaşamaktan mutluyduk, ancak artık aynı evde birlikte mutlu olamıyoruz, ayrı yaşarsak daha mutlu olacağımıza karar verdik. Biz karı koca olarak birbirimizden ayrılıyoruz, senden ayrılmıyoruz, aramızda ne olursa olsun, her zaman senin annen ve baban olacağız ve seni sevip, koruyacağız”.
Anne-babalarının boşanacağı haberi karşısında her çocuk aynı tepkiyi vermez. Bazıları sorular sorar, bazıları ağlar ve bazıları da ilk başta hiçbir tepki vermez. Haberi verdiğinizde çocuğunuz öfkelendiyse, onun duygularını anladığınızı ve bunlara değer verdiğinizi anlamasını sağlayın ve isterse ağlayabileceğini belirtin. Örneğin “bunun seni kızdırdığını biliyorum ve neden kızdığını da anlıyorum” veya “ikimiz de seni seviyoruz ve bizim sorunlarımızın senin bu şekilde hissetmene neden olmasından dolayı üzülüyoruz” diyebilirsiniz. Çocuğunuz herhangi bir duygusal tepki vermezse, başka zaman yine konuşabileceğinizi belirtin.
Çocukların çoğu boşanmanın kendilerini nasıl etkileyeceği konusunda endişe ederler: Kiminle yaşayacağım? Evden taşınacak mıyım? Annem veya babam nerede yaşayacak? Okulum değişecek mi? Bu yaz gene basketbol okuluna gidebilecek miyim? Çocuğunuzun endişelerine yanıt verirken dürüst olun ve biraz zaman alsa dahi, ailenizin bu durumun üstesinden geleceğini, taşınma, şehir değiştirme söz konusu ise tekrar belli bir düzeninin olacağını ona hatırlatın.
Özellikle küçük çocuklar anne-babalarının evliliğinin başarısız olması konusunda kendilerini suçlama eğilimindedirler ve sık sık bunun doğru olmadığının hatırlatılması gerekir. Ayrılmanın hiçbir şekilde çocuğun suçu olmadığı ve birarada mutlu olunmamasının çocukla kesinlikle ilgili olmadığı mutlaka vurgulanmalıdır. Ayrıca çocuklar kendilerine yönelik sevginin de geçici olup olmadığını sorgulayabilir: Burada karı-koca ile anne-baba-çocuk ilişkisinin farklarından bahsedip, boşanıyor olsanız dahi onu her zaman ve koşulsuz bir şekilde seveceğiniz konusunda sık sık güvence verin.