Karadağ’dan gelen Musings
Dergi ve kişisel fotoğraflar, 3. Gün
20 Mart Salı, 2018 - Kotor
Bugün baharın ilk günü. İlk başta, hava umut verici değildi. Sisin sinekleriyle doluydu. Alternatif geri dönüş seçenekleriyle dolu iddialı bir güzergah hazırlamıştık. İlk durak, Kotor'a yaklaşık 30km mesafedeki Budva kentiydi. Geceleri havaalanından aldığımız rotamızı geri çektik ve aradaki fark tam anlamıyla gece ve gündüzdü.
Gökyüzü Adriyatik Denizi'nin parlayan mavi sularında açıldı. Budva'nın üstündeki dağlar karla kaplı yerlerde lekeleniyordu. Kasabada çok fazla trafik var. Park ettikten sonra, Karadağ'ın unlu mamül sözleri olan Pekora'ya yürüdük ve tatlı ve tuzlu hamur işlerinden bir ürün seçtik. Çarpıcı benim için kiraz reçeli dolgulu bir kruvasan oldu.
Daha sonra, etkileyici sahil siperlerinin olduğu eski şehre daha yakın park etmek için arabaya geri döndük. Antik kireçtaşı duvarlara karşı sıçrayan, çarpıcı bir dalgalar ve deniz sisi. Artık ürünlerimizi fırından çıkarılan plastik torbanın bir kırışması, bir ısırık aramaya çalışan bir kedi ve köpek yemi ortaya çıkardı. Bir kez daha Budva kasabasının kalanını uygun bir şekilde araştırdığımızda, bir kez daha yola çıktık.
Asıl planımız, Skadarska Jezero veya Skadar Gölü manzarasının güzel olduğu söylenen Rijeka Crnojevica'ya gitmekti. Ancak asfaltlanmamış dağ geçidi% 8 derecesinde olduğu için yolun kiralık olarak risk almak için çok tehlikeli olduğu kanıtlandı. Bununla birlikte, önce Sveti Stefan'ı gözden kaçırmamak için bastırdık. Tarihi hakkında hiçbir şey bilmiyorum ama görünüşe göre dönüştürülen tesiste ücret ödemeyen konuklara şu anda erişilemeyen bir tür ada kalesi gibi görünüyor. Önemli değil.
Genellikle yaz aylarında sıcak bir tatil yeri olan Petrovac'a doğru, ancak baharın ilk günlerinde esneme yavru bir kedi gibi görünüyor. Bir şeyler içmek için bir yerde durduk ve göl kıyısındaki başka bir köye gittik. Buna Virpazar deniyordu. Göl sakindi. Evet tarafından “Roundabout” şarkısının sözlerini düşünmeye devam ettim. Dağlar gökyüzünden çıkar ve orada durur.
Köyü araştırdıkça, şiddetli bir akita, partiye katılmasına izin verene kadar topuklarımızı sıktı. Açıkça bir sahibi vardı - etrafında sürüklediği tasma ve tasma buna tanıklık ediyordu, ama aynı zamanda çok bağımsızdı. Ve Karadağ’da köpeklerle nasıl konuşulacağını bilmiyorum.
Bizi göl boyunca sessiz bir yol izledi ve sonra tadilattan geçen bir kaleye götüren uzun bir taş yolu, daha sonra köprüyü geçene kadar araba yoluna girip gitti.
Şehir dışına çıktığımızda, yerel bir şarap imalathanesinin işaretlerinden birini takip etmek için son ikinci kararı verdik. Birkaç dakika demiryolu rayları boyunca yolculuk ettik, daha sonra birçok hurda ve paslanmış arabanın bulunduğu bir mahalleye çektik. Bana Collinsville, IL'deki Ketçap Şişesinin etrafındaki alanı hatırlattı, sonra yaşlı bir kadının yaşadığı alçakgönüllü eve geldik.
Zili çaldıktan sonra, bizi selamlamak için alt kata geldi ve bizi zemin katındaki şarap mahzenine götürdü. Örme koltuk kılıfları, duvar boyunca yerleşmiş meşe fıçıları ve duvarın karşısındaki ödüllü şarap ve rakıların olduğu raflarla süslenmiş düşük ahşap sandalyelerle sade bir yerdi. İngilizce konuşamıyordu, bu yüzden Çekçe ile ilgili yapmak zorunda kaldık. Yeterince yakındı. Ayrıca, şarap evrensel bir dildir.
Üç ana şarap türü vardı: Krin, Dionis ve üçüncüsü hatırlamıyorum. Fiyat farkından başka, her bir şarabın başka üzüm çeşitleri vardı. 10 € 'a bir şişe satın aldığımız Krin, yerel Karadağlı Vranac üzümüne sahipti. Dionilerin üçü, diğerinin beşi vardı. Cömert bardakları döktü ve Karadağ'da kızdık. Ževeli!
Kotor'a döndükten sonra, ziyaret ettiğimiz en gastronomik yer olan Galion'da kar beyazı masa örtüleri, şarap standları ve 9 metrelik penguen takım elbise ve servisiyle akşam yemeğine gittik. Domuz fileto, karamelize elmalar, kırmızı soğan, panna cotta ve erik rakı bu bölgeyi vurdu.
Buradaki ve buradaki önceki girişleri takip edin. Gelecek Çarşamba günü 4. Gün yayınlanacak. Okuduğunuz için teşekkürler!