gollerimi açeydim böyle iki yena getme deyeydim
edit: şaka bir yana siyasallaştırmamak kaydıyla herkes samimiyetle, yaratıcı ve kendisi arasında ne yaşarsa yaşasa keşke.
dün iş yerinden pek tanıma fırsatı bulamadığım, yakın zamanda da buradan uzaklarda olacağım için bir arada bulunamayacağım ama tanıdığım kadarıyla pek sevdiğim hristiyan
bir arkadaşım bayram mesajı attı:
''iyi insansın sen. hem kendini hem de dünyayı iyi yapmaya çabalayan biri... tırnağının ojesi sıyrılsa bunu dert sayan, güzelliği kendini obje olarak sunmak sananlara inat, saçına ihtiyacı olanlara bağışlamak adına makas vurduracak kadar güzel bir insan... hiç uzun uzun sohbet edemedik, 'ben' diye başlayan cümeleler kuramadık ama alışılagelmiş anlamıyla 'dindar' biriymişsin gibi gelmedi bana. ama aklınla, kalbinle, vicdanınla yarattığın bir dinin vardır mutlaka. bayramın kutlu, yolun açık olsun.'' diye.
gözlerim dolu dolu oldu. mesaj, yerle arama en az beş santimlik mesafe koydu resmen.
ben de ona ''gerçekten alışılagelmiş anlamıyla bir dini inancımın olmadığını, bunun bana insanı aracısız sevmek gibi bir avantaj sağladığını, yaratılanı yaratandan ötürü değil, nedensiz sevme lüksümün olduğunu ve bunu çok sevdiğimi'' söyledim. tanrı
, allah
, evren
, buda
, yehova
, doğa ana
... bunlardan birine ihtiyacı olan bizsek tamam. aramızdaki ilişkiyi kişisel düzlemde düzenleyebiliriz. ama insana, nebata, hayvana güzel bakmak, 'iyi insan olmak' için aracıya ihtiyacımız olduğunu düşünmüyorum.