Kai ve 2 erkek kardeşi geri geldiğinde sapasağlamlardı ve gülümsüyorlardı. Rahatlamış gibi görünüyorlardı. Ardından Lily ve Dean çıktı. Yara izleri ya da yırtık bir yerleri yoktu. Ama çok bitkin görünüyorlardı. Sanki bir kaç dakika da bir kaç bin yıl yaşlanmışlardı.
'Demek zihinleri ile oynadın.... Mantıklı.'
Jace direk olarak Kai'ın ne yaptığı çözmüştü işkence yapmıştı fakat bunu zihinlerinden yapmıştı.
Onlar geri döndükten sonra kapı çaldı. Kapıyı açmaya giden Lena olmuştu.
Lena döndüğünde bu sefer elinde bir zarf tutuyordu. Önce içindeki kağıdı çıkardı ve kendisi okudu. Jace ne kadar sesli okumasını söylese de Lena önce kendi okumakta kararlı gibi görünüyordu.
Kısa bir süre geçtikten sonra Lena kağıdı umursamazca fırlattı ve kendini koltuğa fırlattı. Anında sanki bir savaştan çıkmış kadar bitkin düşmüştü ve bıkkın bir ifadeye sahip olmuştu.
"Davetmiş. Yıl sonu değerlendirmesi için."
Bunu duyan Jace ve Melony de kendiklerini koltuğa fırlattılar ve iç çektiler.
Tabii ki ayakta kalanlar hiçbir şey anlamamış gibi bakmayı sürdürüyorlardı.
"Yıl sonu değerlendirmesi de ne?" diye sordu Jack.
Lena yine gevşek gevşek sallanırken Jace konuştu.
"Yeni gelenler için bir tanıtım seremonisi. Aynı zamanda önceki yılların da başarıları tanıtılır. Aşırı sıkıcıdır. Eğlenceli tek şey yeni gelen 2. Bölgedekiler kimin en güçlü olduğunu anlamak için dövüşürler. O kadar. Yine de onların dövüşü de çok heyecanlı olmaz. Ne de olsa çok büyük bir yetenekleri olmaz. "dedi. Kai, Emma, Jack ve Kevın da derin nefes alıp kendilerini koltuğa atarken diğer 4 kişi hala ayaktaydı. O dört kişi için Yıl Sonu Değerlendirmesi önemliydi.
" O zaman bizim için önemli bir şey oluyor. Yani gitmemiz gerek. "dedi Sam. Kai sarhoş gibi elini salladı ve güldü.
" Sen git o zaman. Biz gelmiyoruz. "
Kai bu şekilde söyledikten sonra Lena oflayarak Koltuktan kaydı ve yere oturdu. Yerden mektubu alırken Jace'e fırlattı.
Jace mektubu havada yakaladı ve okudu. Okuduktan sonra ise o da Lena gibi koltuktan kayarak düştü. O da Melony'e fırlattı.
Melony ne olduğunu anlamasa da mektubu yakaladı ve o da okudu ve o da büzülüp koltuktan kayarak düştü. Sonrasında Emma, Jack ve Kevın'a da fırlattı.
"Neler oluyor?" Kai hiçbir şey anlamamıştı. Neden herkesin havası inen balon gibi indiğini anlamamıştı. Ta ki mektup ona da gelene kadar. Öyle bir büzülüp kaymıştı ki üzerindeki Kızıl cübbe üstünden çıkıp koltuğun üzerinde kalmıştı. Mektubu bir kez dah fırlatmadı. Bunun yerine kendisi açıkladı.
"Dünya Turnuvası hakkında önemli bilgiler verilecekmiş gelmek zorunlu. Yarın." dedi Kai ve hepsi üzgün nefeslerini saldı. Kai ve bu diğer kişiler kısa zamanda büyük gelişmeler kaydedebilen kişilerdi ve onlar için saniyeler bile her zaman eğlenceli geçerdi. Bir günlerini tamamen sıkıcı bir etkinliğe harcamak isteyecekler son şeydi Onların bu halini gören ayaktaki 4 kişi ise kendilerini gülmekten alamadı.
Kısa bir süre sonra herkes yine uğraşacak bir şey bulmuştu fakat akılları hala yarın gidecekleri Yıl Sonu Değerlendirmesindeydi. Hatırladıkça üzülüyorlar. Uyumak istemiyorlar ve sabaha kadar fırsatlarını değerlendirmek istiyorlardı.
O sırada Matt ayağa kalktı ve üstünü giymeye başladı. Gitmek için hazırlanıyor gibi görünüyordu. Kai onun bu halini görünce bakışlarını elindeki çizgi romandan çevirdi ve boydan boya Matt'i inceledikten sonra tek kaşını kaldırıp sordu.
"Nereye gidiyorsun?"
Matt başını çevirip küçük kardeşine baktı. Cevap vereceği zaman kardeşini biraz incelemişti. Fakat şimdi görünce bile 1 yılda olan değişikliğe şaşırıyordu. Sadece fiziksel olarak daha güçlü gözükmüyordu. Bakışları daha keskin hareketleri daha atik ve zekası da fark edilecek kadar artmıştı. Matt artık o dayaktan kaçan kardeşini görmüyordu karşısında. Artık karşısında olan kişi bir Kral Katiliydi. Uranüs'ün çocuklarından biriydi. Belki de en büyük potansiyele sahip kişiydi ama kimin umurunda? O artık korkmasa da hala onun küçük kardeşiydi. Yardıma ihtiyacı olduğunda her zaman derinlerinde bir yerde olacaktı.
"Artık gidiyorum Kai. Buraya gelmemdeki tek sebep kardeşlerimin güvenliğiydi. Ben Denizler Kralı oldum. Denizlerin bana vereceği şeyler var. Daha fazla beklemeyeceğim. Geri döndüğümde umarım sana çok fark atmamış olurum." dedi gülerek Matt. Kai ilk başta şaşırsa da mantıklı bulmuştu. Matt artık Denizler Kralıydı. Sadece saçları değişmemişti. Gideceği yol artık kendi yolundan farklıydı. Yine de Kai biliyordu. Bir gün yeniden buluşacaklardı. Kardeşini bir kez daha görecekti.
Kai ayağa kalktı ve Matt'e sarıldı. Kai sıkı sıkı sarılırken Matt de ona aynı şekilde sarılıyordu. İkisi de biliyordu. Çıkacaklar maceralar her zaman tehlikeli olacaktı. Bu yol her zaman kanlıydı. Akademi ise...... Sadece insanların katil olmasını biraz geciktiriyordu. Gerçekler herkesin yüzüne bir gün vuracaktı.
Matt ayrılırken Kai da yatağına döndü. Fakat kapısının önünde sarı saçlı güzel bir kız onu bekliyordu. Bakışları Kai'ın gelmesi ile bir anlığına parlamış ardından yeniden normal hallerine dönmüştü.
"Beni görmezden gelmeye devam mı edeceksin Kai? Bu daha ne kadar devam edecek?" dedi Emma. Kai soğuk bakışlarını Emma'nın üzerine kitledi. Emma biraz ürperse de yerinde durmaya kararlıydı. Bugünden sonra görmezden gelinmek istemiyordu. Aşık olduğu adamın ona bu soğuk gözlerle değil, aşık olan gözlerle bakmasını istiyordu.
" Seni görmezden geldiğimi mi düşünüyorsun Emma?"
Kai bir adım attı.
"Gerçekten bunu yapabileceğimi düşünüyor musun?"
Bir adım daha.
"Seni sevmemek ne kadar zor biliyor musun?"
Bir adım daha.
"Hala anlamıyor musun? Seni koruyorum Emma!"
Kai artık Emma ile yüzyüzeydi. Aralarında yarım metre bile yoktu. Birbirlerinin gözlerine bakıyorlardı. Sanki cevap oradaydı.
"Beni neyden koruyorsun Kai?" dedi Emma. Kai'ın ona bu kadar yakın olması kızarmasına sebep olsa da bugün cevabı almadan gitmemeye kararlıydı. Kai başını iki yana salladı. Gözleri Mor olurken saçları ve teni beyazladı. Dudakları kırmızılaştı. Kral Moduna geçmişti.
"Bundan.... "
Emma elini Kai'ın yüzüne yerleştirdi fakat ne kadar soğuk olduğunu fark edince elini geri çekti. Elinin donmuş olduğunu hissediyordu. O soğuğu hissediyordu. En az - 50 dereceydi.
"Kral Modu basit bir şey Emma. 4 Yolun Modlarını birleştirince çok daha farklı bir şey olacağım....
Bir Canavar."
Kai gözlerini kapatırken Emma bir anda ileri atıldı ve Kai'ın soğuk tenine sarıldı. Gözlerinden yaşlar akıyordu ve bedeni soğumaya başlamıştı. Yine de bırakamaya niyeti var gibi görünmüyordu.
" O zaman bırak Kai. 4 Yolun Modunu birleştirmek zorunda değilsin. Birlikte sonsuza kadar yaşayabiliriz. Sessizliğin içinde. Benimle birlikte... "
Kai Kral Modundan çıkarken Emma'yı tuttu ve kendisinden ayırdı.
"Bu o kadar basit mi Emma? Sence bizi rahat bırakırlar mı? Ya da başkaları acı çekerken ruhum da bana mı işkence etsin istiyorsun! Bu benim kaderim Emma. Sadece 4 Yolun gücü yüzünden değil. Aslında 4 Yolun gücü beni gerçek bir canavar yapmaz ama bu yapar."
" Hissediyorum Emma. Ölümsüz Ejderha'nın Dönüşüm Becerisi..... Bu basit bir beceri değil. Bu beceri enerjileri dönüştürüyor....... Beni dönüştürüyor! Bu yüzden benden uzak durmanı istiyorum Emma. Her an kontrolümü kaybedebilirim. Ben ne istiyorum biliyor musun Emma? "
" Ben içimdeki iyiliği görmeni istemiyorum..... "
" Ben içimdeki kötülüğe rağmen beni sevmeni istiyorum.... "
" Ama sen daha içimdeki kötülüğü bile göremiyorsun...... İşte bu yüzden anlatıyorum Emma! Neyle karşı karşıya olduğuna bir bak! "
Kai Emma'yı önünden çekti ve odasının kapısını açtı fakat içeri girmeden önce son bir kere döndü.
" Benim Kaderim yaklaşan savaşa karşı bir silah olmak. Yok edilemez bir silah.... "
Kai içeri girdi ve kapıyı kapattı.
Kısa bir süre sonra Emma'nın gözlerinden ilk göz yaşı yere düştü. Ardı ardında damlalar akarken Emma daha ne olduğunu anlayamadan ağlamaya başlamıştı. Biraz önce hissettiği duygular Kai'ın içiydi. Acısıydı. Omuzlarına binmiş yüktü. Emma dizlerinin üzerine düşerken ağlamaya devam etti. Ellerini gözlerine götürüp yaşlarını sildi ve ayağa kalktı. Sallana sallana odasına ilerlerken aklında ve kalbinde sadece bir cümle yer alıyordu.
'Bir Canavar olmana asla izin vermeyeceğim.'