Tercih yapmak zorunda kalsanız hangisini tercih ederdiniz, parayı mı, aşkı mı?
Zor bir tercih bence. İkisi birden olsa... Gerçek aşkını bulmuş bir zengin olsan. Hayat ne güzel olurdu? Ama bu dünyada hiç bir şey dört dörtlük olmuyor maalesef. Biri varken diğeri eksik. Ya da her şey istediğiniz gibi olsaydı gerçekten mutlu olabilir miydiniz? Hayattan beklentiniz kalır mıydı?
Beklenti ve umut yoksa hayatınızda tatminsizlikte başlar. Hayal edin! Elinizi şıklattığınız anda ne istiyorsanız gerçekleşse.
Bazen hayal kurarım, kurdukça abartmaya başlarım ve hatta imkânsız olanları bile kurarım. Abarttığımı düşününce zaten hepsi hayal ne fark eder az ya da çok diye düşünürüm. Sonra hayallerden kurduğum hayattan sıkıldığımı fark ediyorum. Hayali bile sıkıyorsa insanı, gerçeği nasıl bir kaos içine sokar düşünmek bile istemiyorum.
Bir de etrafınızda ki insanların neden yanınızda olduğunu sorgulamaya başlarsınız içinizde. Sizi siz olduğunuz için mi, yoksa paranız olduğu için mi seviyorlar? İnsanlara güvenemez, paranızla bile yalnızlığa mahkûm edersiniz kendinizi.
Bazıları da der ki "Sabancı zengindi, ama oğlu özürlüydü. Bu zenginlik ona mutluluk getirmedi". Peki ya zengin olmasaydı, ama oğlu yine özürlü olsaydı? Ona sağladığı imkânları hiç sağlayamayacak, daha da mutsuz olacaktı.
Parasızsan aşık olmaya bile hakkın olmadığını düşünürsün. Kalacak bir evin olsa bile cebinde paran yoksa kendini ezik hisseder, sokağa adım bile atmak istemezsin. Parasızlık ezer insanı, bakışların bile değişir. Bakan gözlerin, sana acıyarak baktığını düşünür daha çok ezilirsin. Bu kendi kuruntularındır aslında. Ama özgüvenin yok olur, kendi kendine acımaya başlarsın.
Aşk insanı özgürleştirir, seni güçlü kılar. Bir de aşık olduğun kişi de, sana aşıksa hangi güç karşınızda durabilir? Birlikteyken, göğsünüzden fırlayacakmış gibi atan kalbiniz, ellerinizin terlemesi, ateş basmalar, dilinizin peltekleşmesi, yanınızda değilken ona duyulan özlem... İnsan olanın hayatta en az bir kere başına gelmesi gereken en saf duygulardır, bu duygular. Eğer bunu hayatınızda bir kere bile yaşamadan 40 yaşına gelmişseniz, yazık olmuş yaşanılan yıllara.
Eğer çok seviyor ve aşıksanız, paranın önemi yoktur sizin için. Sevdiğinizle birlikte bir göz odaya, bir kuru ekmeğe razı olursunuz.
Ama nereye kadar?
Parasız aşk olur mu, ya da aşksız para mutlu eder mi? Bu soruları bana sorarsanız inanın ben de bilmiyorum. Bazen para her şey, bazen hiç bir şey. Ama aşk olmayan bir kalple yaşamak tuzu ve baharatı olmayan bir yemeği yemek gibidir.