Gergin, mutsuz, hiperaktif, fazla hareketli, dikkati dağınık, öfkeli, sosyal iletişimde zorlukları olan bir çok çocuğun kısıtlanmış ve hapsedilmiş bir yaşamı olduğunu görmek mümkün.
Hatta günümüzde bu sonuçlar “doğa yoksunluğu sendromu” ifadesiyle yorumlanmakta.
-“Çocuğum üşütür, hemen hasta oluyor zaten” endişesiyle çocukların yeni oyun alanları alışveriş merkezleri, en çok zaman geçirdikleri yer ise ekran karşısı oluyor.
-Çocukların parklara, sokaklara, ormanlara, bahçelere ihtiyaçları var.
-Unutmayın ki doğa çocuğa üzerine hayal ürünlerini çizip yeniden yorumlayabileceği boş bir yapboz tahtası verir. Görsel algının gelişmesini ve duyuların tam kullanımını teşvik ederek, çocuğun üretkenliğini destekler.
-Çocukların ihtiyacı duyularının hepsini kullanabildikleri ortamlardır. Bu ortamlarda onlar daha kolay, kalıcı ve hızlı öğrenebilmektedirler.
Psikolog Çiğdem Doğan