“Konukların dolu olduğu, konuşmadan sessizce oturdukları, adeta birini beklerken ortalıktaki heyecanı elle tutulup gözle görülürcesine hissettikleri bir odada, elinde mum tutan adam ne güzeldir.
Elinde mum tutan, böylece odayı aydınlatan ve böylece karanlığı koğan adam ne güzeldir!
Mum tuttuğu için tepeden tırnağa aydınlanan, baştanbaşa ışık haline gelen, adeta mum haline gelen, sanki elindeki mumdan değil de kendinden ışık saçan adam ne güzeldir!
(…)
Ve eriye eriye herkese ışık dağıtan, adeta her zerresini bir ışık damlasına çevirip ışık isteklilerine armağan eden, son zerresine kadar aydınlatma görevini sürdüren, sonunda fani olan mum ne güzeldir!
(…)
Bir toplumu karınca kararınca kendi çapında aydınlatma vazifesini mütevazice yapan kişi, ister elinde mum tutan adam deyin, ister mum, ister pervane deyin, ister hepsi deyin, işte budur.
Öyleyse derim ki, elinde mum tutan adamları olan toplum ne güzeldir.”
Biz de hasbelkader, geleceğin göğüne ya da gönlüne aydınlık olacak, istikbalimize ışık tutacak elinde mum tutan birkaç yeteneği keşfetmek, karınca kararınca yetişmelerine katkıda bulunmak niyetiyle bir projeye dahil edildik, “Geleceğin Yazarları Yetişiyor” projesine. Daha doğrusu, Vali Yardımcımız Latif Memiş Beyin büyük iltifatıyla, gayretiyle, böylesine soylu aynı zamanda büyük sorumluluk gerektiren bir işe soyundurulduk.
Geleceğin yazarlarından, aydınlarından biri de Karaman’dan çıkamaz mı? Elbette çıkar. Çıkmalı, çıkacak inşallah diye düşünüyoruz. Bu topraklar da, ülkemin her tarafı gibi mümbit ve bereketli. Gayretli ve arzulu çabalara, bereketli sütünü emzirecektir.
Meşhur ve manidar öykücüğü duyanlarınız az değildir. İçindeki umudu hep taze ve diri tutan adam, evinin önündeki yahut bahçesindeki kurumuş fidana her gün sabırla su vermektedir. Zamanın bezdiriciliğine aldırış etmeksizin sular da sular, biyolojik olarak hayat emaresi kalmayan o kuru dalı. Zaman ve tabiat, sabra yenilir; azimle sunulan o küçük kuru ağaç, şurasından burasından sürgün vermeye, filizlenmeye başlar.
Bizim ise yani “Geleceğin Yazarları Yetişiyor” projesinin yürütücüsü ve eğitmenlerinin önünde kurumuş değil, tam aksine açılmaya, boy vermeye hazır onlarca, yüzlerce tomurcuk var. Bize düşen görev, bu proje sayesinde ve süresinde onları inkişaf ettirmek oldu, elden geldiğince. Elbette yazmak, sevgi, yetenek ve gönüllülük esasına bağlı bir uğraştır. Bunu zorla gerçekleştiremezseniz. Biz de, gönüllülerin arzusuna arzuhal olmaya çalıştık. Şurası da var ki, yazarlığın ancak yüzde yirmisi öğretilebilir. Gerisi yazana, Yaratana kalmış…
Hayırlı bir işe daha vesile oldu projemiz; bu sayede, ülkemizin yetiştirdiği değerli yazar ve şairleri Karaman’a getirip bu hevesli kitleyle buluşturduk. Büyük öykücülerimiz Rasim Özdenören, Sadık Yalsızuçanlar, Edebiyat Ortamı dergisi yayın yönetmeni şair Mustafa Aydoğan bu çerçevede şehrimize geldiler; konuyla ilgili bildiklerini, birikimlerini bizlerle, öğrencilerimizle paylaştılar.
Karaman’daki bir avuç okur-yazar, edebiyata gönül vermiş üç beş güzel insan gönüllerindeki sevgiyi, beyinlerindeki bilgiyi genç dimağlara aktardı, aktarıyor. Umutla heyecanla derslere girildi, ‘kariyer günleri’ yapıldı. En büyük gücümüz umudumuz, silahımız sabrımız. Mevlana Kalkınma Ajansı’nın (MEVKA) desteği, Sosyal Bilimler Lisesi’nin ev sahipliği, ekipteki arkadaşların samimiyeti heyecanımızı diri tutuyor, azmimizi keskinleştiriyor.
Şimdiden haber vermek doğru mu bilemiyorum, niyetimizi açık edelim ilgililer için. Bu projeden sonra da, başka vesilelerle “yaratıcı yazarlık” kurslarını devam ettirmek istiyoruz. Çünkü yazmak, yaşamak kadar uzun ve gereklidir.
Yıllar yılı biriktirdiklerimizin en yararlı olanlarını hedef kitlemizle paylaşmak, tecrübelerimizin ısısını onlara da iletmek ödevimizdir. Alıcı kitlenin üzerine düşeni yapması da arzumuz. Başarı Allah’ın dilemesiyledir.
Geleceğin ufkuna bir ışık düşürebilirsek, zihinleri ve gönülleri aydınlatacak bir ışık olabilirsek, amacımıza ulaşmışız demektir.
TURAN KARATAŞ