Bugün ki takıntım; kompülsiyonlar,takıntı, tekrarları üzerine yazı yazmaya karar vermeme sebep oldu. Takıntılarım sürekli boyut değiştirip duruyor, sürekli olanlar ve hep gündemimi meşgul edenler de var.
Bunu çözme çabalarım bütün sitedeki yazılarımda yazdım. Şu sıralar da takıntıların nedeninin kusursuzluk çabası konusuna kafa yoruyorum. Konuyu kendime kaldığımda hep derinleştirmeye çalışıyorum. Ama içimdeki bu kusuruzluk hissini nasıl yok edeceğimi bilemiyorum. Buna sebep olan şey; aynı zamanda kişilik, hastalık olan şeyin de ta kendisi belki de.
Ve bu takıntılarımdan kurtulmak için yaptığım rahatlamak için yaptığım kompülsiyonlar.
Kompulsiyon veya dilimizde kullanılan ismiyle zorlantı. Ama zorlantı ismi bana arabaya oturgaçlı götürgeç diyen Türk Dil Kurumun bir icadı gibi geliyor. Çünkü zorlantı kelimesi kompulsiyonu ifadede yetersiz kalıyor. Bir şeye olumsuz şekilde ısrar etmek anlamında kullanmaya çalışmışlar ama halkımızda karşılığı olmamış doğal olarak. Fakat obsession dilimizde takıntı adıyla kolay bir karşılık bulmuş. Bunda tarihsel toplumun tecrübeleri de tabii ki etkili olmuştur. Çünkü tarihte insanlarımız kafalarına bir şeyler takmışlar ama kompulsiyon yapanı nadiren çıkmış, BUGÜN olduğunun aksine. Zira kompulsiyon ve takıntılar tarihte olmadığı kadar güçlü bir şekilde beynimizi işgal ettiler. Yani zorlantı yerine tekrar, yineleme, ısrar gibi kelimelerle daha konuya yakın kelimeler üretilebilirmiş bence.
Evet kompulsiyonlarım hep boyut değiştirip durdu. Bazıları da hep aynıydı.
Kompulsiyon ve takıntıların paslaşması ile paralelliği üzerinde ayrı bir yazı gerektiren konu. Bu işin felsefesini ayrı bir yazımda belirtmek istiyorum, sizlere anlatmak istiyorum.
BİR TAKINTI VE KOMPULSİYON GİDERİLMEDEN NE KADAR DAYANILABİLİR?
İşte size sık sık içine düştüğünüz ikimleri çözebileceğiniz veya açıklayan bir soru. Takıntı, Kompulsiyon durumu ortaya çıktı ve kendinizi bu kompulsiyonu yaparak mutlu, rahatlamış, huzurlu hissedeceksiniz. Ama o gün delikanlılığınız tuttu ve hayır ben bu takıntı, kompulsiyonu gidermeden durabilirim dediniz. Çok güzel. Ve iradenizi de ortaya koyarak gerçekten kedinizi frenlediniz ve günlük hayatınıza devam ettiniz. Mi acaba? Tabii ki hayır. Kafanız sürekli olarak gideremediğiniz takıntı ve kompulsiyonunuzda kaldı. Fiziksel bir takım değişiklikler yaşadınız. Terleme, gerginlik hali, baş ağrısı ortaya çıktı. Bazen bir kaç gün 2 veya güne kadar devam etti. Bu süre zarfında azalarak sıkıntalırınız devam etti. Bu esnada yavaş yavaş takıntı ve kompulsiyonunuzu unutmaya başladınız. Eskisi kadar canınızı acıtmamaya başladı. Fakat onu hatırlatıcı bir olay oldu. Hayattan beklentiniz var, endişeniz var, takıntı ve kompulsiyonunuzun olduğu yere geldiniz vs. Ve takıntınız, kompulsiyon hissiniz tekrar ortaya çıktı öyle değil mi?
Evet aynen öyle oldu. Hadi söz verdik kendimize yapmayacağız diye ama aynı acı aynı sıkıntı tekrar ortaya çıkıyor. Takıntıyı/ kompulsiyonu yapamamak kadar yapmamak da can yakıyor.
Bu örneğe çok sayıda kompulsiyon ve takıntıyı ilave edersek. Bizim hayattan kopuş sebebimiz bir kez daha ortaya çıkıyor.
Peki ne kadar canım yanarsa yansın ben bu illetten kurtulacağım diyen bu cengaver arkadaş yoluna ne kadar devam edebilecek biliyor musunuz?
Eğer kişiliği obsesif ise, kaygıların çok olduğu, beslenmesinin yanlış olduğu bir günde bu savaşı kaybedecektir. Yok hastalığı hafif seyreden bir vakıa o zaten bizim sitenin ilgi alanına girmiyor. Bizim ilgi alanımınız kişiliği ile hastalık özdeşmiş, birleşmiş birbirinden ayıramayan ve ağır vakalar için.
Yani saygıdeğer okuyucularımız, biz verdiğimiz obsesif kompulsif mücadeleyi hastalık başladı mı ne kadar direnirsek direnelim bir noktada mutlaka kaybediyoruz. Ve o nokta er geç karşımıza çıkıyor. Bilmiyorum bu benim yakın çevreme ve kendime ilişkin kendi tespitim. Deneyip başaran varsa bize yazsın ki bizde nasıl oluyor öğrenelim.
Burada devreye irade faktörü giriyor. Beynimizin çok kuvvetli talebine irademiz yenik düşüyor. Genelde çok konuda iradeli bile olsak kaygılarımız bizi bir noktada esir alıyor. İşte bu aciz anda irademizi nasıl güçlü tutacağız. Beyinimizin emrine nasıl karşı koyacağız bilmek istediğim, bulmak istediğim şey tam da bu. Bu karşı koyuş zaten bizim kurtuluşumuz olacak.
Bitkisel mi? İlaç tedavisi mi? Davranış tedavsi mi? Düşüncel tedavi mi? Alternatif tıp mı? Veya bunların karışımı mı her neyse bu iradeyi güçlendirecek şey bunu arayıp bulma çabamız devam ediyor işte.
İyi akşamlar.