1939’te, hükümette yeni bir ürün ortaya çıktı - MA-5 sembolü altında yüksek frekanslı iletişim için uzun mesafeli bir otomasyon sistemi olan ve 5’in abonelerine 10 iletişimi sağlayan ve telefoncuları reddetmeyi mümkün kılan uzun bir otomasyon sistemi. Üç abone için bir MA-3 çeşidi vardı. Savaştan önce, 116 RF istasyonları ve 39 yayın noktaları faaliyete geçti; bu, en yüksek parti ve eyalet liderliğinin 720 abonelerine bir kerede hizmet verilmesini mümkün kıldı.
Izmailovo'daki yeraltı sığınağındaki Stalin telefonları
Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, yüksek frekanslı iletişimin organizasyonu için tüm alanlarda AB serisi ekipman kullanıldı. Ancak, ters çevirme ile basit sınıflandırma açıkça yetersizdi, bu nedenle, 1938'te bile, Moskova-Leningrad hattında bir “karmaşık” C-1 şifreleme cihazı geliştirildi ve test edildi. Daha sonra, sistem Moskova-Habarovsk ve Moskova-Kuibyshev-Taşkent karayollarında test edildi. Ancak C-1, üretimin yüksek maliyeti ve karmaşıklığından dolayı tek kopyalarda kaldı. Tüm bunlar için, “basit” algoritmadan önce sınıflandırmanın belirleyici avantajları C-1 vermedi.
Telgraf iletişimi de şifrelenmiştir. Bu amaçla, özellikle çatlamaya dayanıklı olmayan C-380M cihazı servis edilmiştir. Halkın iletişim komiseri çalışanları kolayca çözülebilirler ve bu, Stalin'in liderleri Yagoda ve Rykov ile olan tedirgin ilişkisi göz önüne alındığında, bu tür ekipmanların yaygın bir şekilde kullanılmasının önünde ciddi bir engel haline geldi. Savaşın başlangıcından beri, SI-15 Sinitsa ve Snegir SAU-16 'un sınıflandırılması için ön komutanlara iletişim ile iletişim sağlayan “bavul” ekipmanı yaygınlaştı.
Genel olarak, savaştan önce SSCB'de ortaya çıkan radyo verici cihazların şifrelenmesi birkaç temel şemaya ayrılabilir:
- frekans spektrumunun ters çevrilmesi yoluyla sinyal dönüşümü;
- konuşma frekanslarının ters çevrilmesi ve telsiz vericisinin frekansı çevrilerek “sallanma” ile şifreleme;
- belirli bir hızda iki spektrum bandının dinamik olarak ters çevrilmesi ve yeniden düzenlenmesi (cihaz SU-1);
- keyfi bir yasaya göre spektrumun üç bandının dinamik permütasyonlu ve belirli sınırlar dahilinde keyfi bir oranla karmaşık bir şifreleme sistemine göre dönüşüm (SET-2).
Yerli mühendislerin tüm çabalarına rağmen, 1940’te, çalışmalarının uzun vadeli sonuçları kısaca şöyle açıklandı: “NKVD’nin Krasnaya Şafağı’nın düzenine göre geliştirdiği telefon konuşmalarının sınıflandırılması için ekipman zayıf kalıyor ve kod yok”.
Vladimir Alexandrovich Kotelnikov modern bir posta zarfında ve gençliğinde.
1908 yılından itibaren, Merkez İletişim Enstitüsü'nün telefon ve telgraf bilgilerini sınıflandırma laboratuvarlarına öncülük eden Vladimir Aleksandrovich Kotelnikov (2005-1938) bu durumda çok iyi bir sihirbaz oldu. Vladimir Kotelnikov haklı olarak en önde gelen Rus bilim insanlarından biri olarak kabul edilebilir - SSCB Bilimler Akademisi, iki kez Sosyalist Çalışma Kahramanı, birçok ödül kazanan. İlgi alanları arasında radyo mühendisliği, radyoloji, radyo astronomi ve gürültüye dayanıklı iletişim teorisi yer alıyor. Elde ettiği başarıların çoğu, “dünyada ilk defa” sözleriyle ders kitaplarına dahil edildi. Vladimir Kotelnikov, tüm dijital sinyal işlemenin dayandığı ayrıklaştırma teoremini formüle etti ve kanıtladı. Laboratuvarı, ülkede ilk kez telgraf mesajlarının metin üzerinde şifre işaretleri bırakarak sınıflandırıldığı donanım kompleksi "Moskova" yı geliştirdi. Kotelnikov'un metne bir şifre koyması fikri, daha sonraki pek çok güvenlik tekniği nesli için temel oluşturan şifreleme teorisinde temel bir atılımdı.
Bu ilginç cihaz aparatı "Moskova" C-308-M'dir. Bu karmaşık ve oldukça zahmetli elektromekanik birimler yanı sıra topları ile dolu davul dayanıyordu. Tamburların dönmesi sırasında, bir pimler sistemi vasıtasıyla, toplar rastgele altı dikey tüpten, bir karbon kağıdı ile altı dikey tüpten üst üste bindirilmiş iki hareketli telgraf bandına yuvarlanmıştır. Bundan sonra, bantlar, daha sonra cihazların kurulum yerine gönderilen rastgele bir anahtar oluşturan bu işaretler boyunca delindi. Fotoelektrik eleman şifreyi anahtardan okumaktan sorumluydu. Yenilik, çok uzun bir iletişim hattı olan Moskova - Komsomolsk-on-Amur'da test edildi ve aynı 1938 yılında, 209 Moskova aparatları için doğrudan 30 fabrikasına sipariş verdiler. Vladimir Kotelnikov'un gelişiminin başarısı pratikte% 100'teki yeni sistemin telgraf mesajlarının şifre çözme işleminden korunmasını sağlamasıydı.
Ertesi yıl, Kotelnikov’un laboratuvarları, yetkisiz dinlemeye daha fazla direnç göstererek konuşmayı sınıflandırmak için bir kodlayıcı geliştirmek için yeni bir görev aldı. Emir, hükümet departmanının Sovyetler Birliği HF haberleşme departmanından geldi. Geliştirme projesinde Alexander Mintz, Konstantin Egorov ve Victor Vitorsky de yer aldı. Grup, ilk kez bir yan bant kullanan ilk çok kanallı telsiz haberleşme teçhizatı sayesinde bilgi aktarımının gizliliğini sağlamaya çalıştı. Ve ortaya çıktı: 1939 yılında, Moskova-Habarovsk karayolunda, ses şifreleme sistemi yeni bir algoritmaya göre çalıştı. Vladimir Kotelnikov, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın başlamasından üç gün önce kelimenin tam anlamıyla formüle ettiği, potansiyel olarak kırılmaz bir şifre fikrine sahipti.
Kotelnikov, anılarında şöyle yazıyor: “Tek seferlik bir tuş kullanımı hem kablolu hem de telsiz telefonların sınıflandırılmasında yararlıdır. Sadece orada her şey çok daha karmaşık ve konuşma spektrumunun analog iletimi durumunda, onu dijitale dönüştürmeden, kesinlikle kalıcı bir sınıflandırma elde etmek mümkün değil. Yüksek derecede bir direnç elde edebilirsiniz, ancak kesin değil. Mozaik spektrum şifrelemesinde, bir defalık bir anahtar kullanılsa bile, sistem savunmasız kalır, çünkü her “parça” kendi içinde şifrelenmemiş kalır. Bu nedenle, aralıkları olabildiğince küçük yapmak önemlidir, ancak aynı zamanda iletilen konuşmanın kalitesi de kayboluyor. ”
Laboratuvarda, Vladimir Kotelnikov liderliğinde yeni bir “mozaik” tipi telefon kodlayıcısı geliştirildi ve bu, konuşma sinyalinin frekans dönüşümlerini zamanındaki bölümlerinin müsaadesiyle birleştirdi. Aparatın en önemli özelliği, rastgele değişkenlerin dağılımına göre değişen, yüksek sınıf uzmanlarına bile deşifre etmek zor olan dinamik dönüşümdü. Sistem, yalnızca alıcı tarafından bilinen yüz milisaniyelik konuşma bölümlerinin yarı-rasgele permütasyonlarını ve konuşma sinyali inversiyonu olan iki frekans bandını üretti.
Kotelnikov’un grubunun bir başka beyni de, SSCB’nin adı, ses kodlayıcısı İngilizce ses kodlayıcı kombinasyonundan gelen ilk ses kodlayıcıydı. Aygıt, test edilen ve konuşma sinyalini sıkıştırmanın temel olasılığını gösteren mevcut prototipe getirildi. Kotelnikov bu bağlamda şunları yazdı: “İletilen konuşmayı deşifre etmeyi zorlaştırmak için, içine böldüğümüz“ bölümleri ”mümkün olduğunca kısa yapmak önemlidir. Ve bu bir problem, çünkü o zaman iletilen konuşmanın kalitesi kötüleşti. Konuşmanın nasıl iletileceğini düşünmeye başladım, tamamen değil, bir şekilde kendi spektrumunu sıkıştırdı. Hangi frekansların belirlediğini anlamak için seslerin spektrumuna bakmaya başladı ... Şu anda, yılın Ekim 1940'inde yayınlanan Homer Dudley'in makalesine atıfta bulunarak, bir konuşma dönüştürücü - ses kodlayıcı yaptığını söyledi. Bakmak için koştum, ancak orada somut bir şey bulunmadığı ortaya çıktı. Ama yine de çok faydalı oldu: aynı düşünceye sahip, bu da doğru yolda olduğumuz anlamına geliyor. Böylece Vocoder'ımızı yapmaya başladık. Ve savaştan hemen önce prototipinin çalışmasına zaten başladık. Doğru, hala kötü bir "titreyen sesle" konuşurken.
Devam edecek ...
Göre:
Babash A.V., ve diğerleri, 19. Yüzyılda Kriptografinin Gelişimi Üzerine // Bilgi Güvenliği, #5, 2003.
Astrakhan V. I., Gusev V. V. Rusya'da devlet iletişiminin oluşumu ve gelişimi, 1996.
Astrakhan V.I., Pavlov V.V., Chernega V.G. Devlet Telekomünikasyon hikayeler Rusya. 1'in bir parçası, 2001.
Klepov A. Bilgi silâh Stalin.