Tarih kesintisiz akarken arzın sathında varlığıyla birliğini, birliğiyle istiklâlini izhar eden bir insan topluluğu, terakkinin mevhum hattından münharif ilk insan topluluğu vücut bulmuş ve onun adına Türk milleti denilmiştir. Bu milletin milletliği istiklâlinde, giderek serbestiyetinde mündemiçtir. Helenleşme ve Romalılık istihâleleri geçirdiğinin açık izleri görünen Anadolu toprağının Haçlı Seferleri akabinde İslâm mayası katılarak yeniden yoğrulmasına bir isim takılacaksa bu isim Türk istiklâlinden başkası olmayacaktır. Eğer Türk’ü bileceksek bize onu bildirecek sadece istiklâlidir. Türk istiklâline verilen mânâ ise ancak Türk birliğinden, millet kenetlenmesinden çıkar. Türk milleti istiklâlinden edildiği takdirde birliğinden eser kalmaz. Bu öyle bir millettir ki birliğini kendisi hissetmediği, dünyaya hissettirmediği zaman varlığından bahis açmağa kimse ihtiyaç duymamıştır. Kendini hisseden Türk milleti Türk olmayana öcü gelir. Bütün milletleri olduğu gibi Türk milletini de bina edenin şöyle veya böyle bir muhayyile, şunun veya bunun tahayyül edilmesi olduğu inkârdan gelinemez. O halde Türk milletinin bânisinin neyin tahayyülüne denk düştüğü sualini vaz etme gözü pekliğinden geri durmayalım. Cevap İstiklâl Marşı’ndan geliyor:
Verme dünyaları alsan da bu cennet vatanı!
Binlerce asır binlerce hükümdarın zapt altına aldığı toprak Türklere yurt oldu, Türk vatanı demek Türklerin sığınabildikleri yer demek değildir. Türkler tarihte ilk defa yurt sözünü hayvanî anlamından uzaklaştırıp yurda insan karakterine yaraşır bir değer yüklemişlerdir. Türk vatanı denilince Türk’ün sözünün geçtiği yeri anlamak lâzımdır. Orada sadece Türk’ü serbest bulursun. Türkler vatanlarını cennet uğruna, cenneti kazanmak uğruna elde etti ve cenneti sadece vatanları uğruna, hususen vatanları uğruna, bilhassa vatanları uğruna hak ettiler. Türk vatanını safa sürülecek yer belleyip ben Türk değilim diyenlerin ve Türk’müş gibi yapıp gerçekte Türklüğe nifak sokanların bulandırdığı suyun, zehirlediği havanın ortaya çıkardığı eşhası külliyen bir kenara bırakıyoruz. Onlar kıyıda kalmışlardır, kenardadırlar. Merkezde, toplumun omurgası olarak Türk var.
Türk’ü merkeze almak suretiyle işe girişenler ideologi olarak İstiklâl Marşı’nı benimsemiş Türk milliyetçileridir. Türk milliyetçiliği mevcudiyetini önce Amerikan ve akabinde Fransız İhtilâli’ne modern kültür, giderek kapitalizm dolayısıyla borçlu diğer bütün milliyetçiliklerden farklıdır. Türk milliyetçiliği dışında kalan milliyetçiliklerin kâffesi birer iptilâdır. Kandaşlık iptilâsı, bir zemini paylaşma iptilâsı, kurtuluşu bir geçim yolunda yakalama iptilâsı çeşitli milliyetçilere, çeşitli idealler benimsetti. Türkler ise milliyetçi bir tavrı izhar etmek gayesiyle hiçbir safhada bir ideal türetme gereği duymadı. Toprak, istiklâl, birlik… Türk milliyetçiliği bunların içiçeliğiyle tezahür etti. Türk milliyetçileri hiçbir zaman faydacı yaklaşımdan azade kalmadı. 1963’te Türkiye Cumhuriyeti ile “Altılar” arasında Ankara Anlaşması’na imza atıldığında Türkiye’de milliyetçi tavır “Onlar Ortak Biz Pazar, Kahrolsun Ortak Pazar” şiarıyla tezahür etti.
Bu gün Türk milliyetçiliği niçin tanınmaz haldedir? Niçin o sakat, o çolak, o sakar şeye bir türlü milliyetçilik diyemiyoruz? Sakatlık Türk milletinin has şiirle, şiirin hasıyla bağını koparmış bulunmasından doğdu. Çolaklık Türk milletinin halis okuryazarlığı (Okumanın sadece Kur’an okumak olduğu, yazma faaliyetinin sadece kaleme ant içen kitabın emrinden ötürü bir şey yazmağa hasredildiği biline) kaybetmiş olmasının neticesidir. O sakar şeye Türk milliyetçiliği diyemiyoruz; zira gayr-i müslim yaşama tarzına intibakla Türk milliyetçiliğinin bir arada bulunması imkânsızdır. Millet olarak nerede olduğumuzun ne bilgisine, ne bilincine sahibiz. Türk milliyetçilerinin kıyıda bıraktığı, kenara attığı unsur kim tarafından hangi yetkilerle donatılmış olursa olsun Türk milletini hedefinden uzaklaştırma cürmünden başka faaliyet içine dalamıyor. Var mı Türk milletinin bir hedefi? Varsa ne?
İsmet Özel, 10 Kasım 2016
İkaz: Her hakkı mahfuzdur. Bu sebeple yazının bütün olarak bu sayfadan başka bir yerde neşredilmesi yasaktır. Ancak kaynak gösterilmesi (İstiklâl Marşı Derneği internet portalinde yer aldığının ifade edilmesi) ve bu sayfaya doğrudan aktif bağlantı verilmesi şartıyla yazının kısa bir bölümü iktibas edilebilir. Eser sahibinin tayin ettiği usule bağlı kalmak suretiyle bu yazının her türlü neşri, 5846 sayılı Kanun hükümlerine tabidir.