2013 yılı bir çok kantonda ve merkezi yönetimde tasarruf tedbirlerinin yürürlüğe konulması yılı olurken, eğitimciler, sağlıkçılar, öğrenciler bir çok kantonda protesto gösterileri düzenlediler. Ama saldırı ve tasarruf planları bitmiş değil. Hedeflerin başını eğitim sistemi çekiyor.
İlan ettikleri bütçeye uyguladıkları tasarruf yöntemleriyle ve arttırılan vergilerle ulaşamayan, kimi kantonlar, bütçe açığını kapatmak için ilginç yöntemlere başvurmalarının yanı sıra, en kolay lokma saydıkları eğitim bütçesini kendilerine kurban seçiyorlar. Son olarak Ekim ayı sonunda Luzen Kantonu’nun eğitimde 8 milyon Frank tasarruf etmek amacıyla lise ve meslek okullarını 1 haftalık zorunlu tatile tabii tutmasıyla, gözler yeniden eğitime yönelmiş saldırı planlarına çevrildi. Daha önce St. Gallen’de de benzer bir uygulamanın yapılmış olması, diğer kantonları benzer tutum almaya teşvik ediyor. Bu güne kadar tasarruf söz konusu olduğunda eğitim sisteminin tabu olarak ele alındığını ileri süren, kantonların maliye sorumluları, bu ‘tabunun’ yıkılması gerektiğini iddia ediyorlar.
Eğitim masraflarının ortalamaların çok üstünde arttığını iddia eden kimi çevreler, çare olarak okulların kapatılmasını ve sınıfların büyütülmesini öneriyorlar. Ayrıca okullarda verilen sosyal ve pedagojik hizmetlerin bir kısmının da yok edilmesinin tartışıldığı, tasarruf paketlerinde fatura öğrencilere ve ailelere kesilecek. Eğitimde maliyetin arttığı iddialar karşısında uzmanlar uyarıda bulunarak durumun dramatik hale getirildiğini, yıllardır milli gelirden eğitime ayrılan bütçenin ya da kanton bütçelerinin sabit kaldığı uyarısını yaparak, eğitime ayrılmış fazladan her kuruşun toplumun geleceğine yatırım olduğunun altını çiziyorlar.
Sınıfların büyütülmesiyle, eğitimin kalitesinin düşmeyeceğini ileri süren tasarruf savunucuları, eğitimcilerin çalışma koşullarının daha da sertleşeceği sinyallerini de verirken, öğrenci başına düşen öğretmen sayısının azalmasıyla, kalitenin nasıl tutturulacağına ve öğrenci başına ayrılan zamanın nasıl arttırılacağına dair somut bir şey söylememektedirler. Savaş uçakları alımına, batmaması için bankalara pompalanan para, sorun halka hizmet ve ihtiyaçlarını karşılamak olduğunda ise nedense bulunamaz hale geliyor.