We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
12. yüzyıldan kalma efsanevi bir kale, bir asırdan fazla bir süredir kayıp olduktan sonra yeniden yerleştirildi. Bina, İskoçya'da, şimdi Glasgow olan ortaçağ köyü Partick bölgesinde Scottish Water tarafından yapılan çalışmalar sırasında ortaya çıkarıldı. Kalenin kalıntıları, Viktorya dönemine ait bir tren istasyonunun inşasıyla süpürüldü.
Partick Kalesi duvarları ve hendek kazısı. ( GUARD Arkeoloji Ltd. )
On yıllardır arkeologlar, kalenin bir Strathclyde kralı tarafından Kelvin Nehri kıyısında Partick'te inşa edilmiş olabileceğine inanıyorlardı. Yerleşim, bölgedeki ilk av köşkünün yapıldığı 7. yüzyıldan beri varlığını sürdürmektedir. Kalenin inşası, Govan'da Clyde Nehri boyunca bir ford'un diğer tarafında, Aziz Konstantin'e adanmış bir ortaçağ kilisesinin yaratılmasıyla bağlantılıydı.
Bir 19. yüzyıl sanatçısının Kelvin kıyısında, güneye Govan'a bakan ikinci Partick Kalesi izlenimi. ( Mitchell Kütüphanesi, Özel Koleksiyonlar )
Scotsman'a göre, efsanevi Partick Kalesi'nin fiziksel kalıntıları, şehrin atık su altyapısında iyileştirmeler yapan inşaat işçileri tarafından ortaya çıkarıldı. Ortaçağda, kale Glasgow'un güçlü piskoposları için bir ülke inziva yeriydi. Muhafız Arkeolojisi uzmanları tarafından yayınlanan sonuçlar, metal işçiliği, çanak çömlek, cam, deri ve hayvan kemiği parçalarını zaten keşfettiklerini söylüyor.
Sitede nesiller boyu endüstriyel kullanım altında hayatta kalan çeşitli parçalar. ( GUARD Arkeolojisi )
Batı İskoçya Arkeoloji Servisi'nden Hugh McBrien şunları söyledi:
“Kimse Partick'teki 12. yüzyıl kalesi hakkında hiçbir şey bilmiyordu. Glasgow piskoposlarının Partick'te zaman geçirdiklerine dair belgesel kanıtlar vardı ve Patrick'te imzalanan tüzüklere tarihsel referanslar vardı. Fakat hepsi bu. 17. yüzyılda bir kule ev ya da kale olduğu biliniyordu ama elimizde sadece Partick Kalesi'ne atıfta bulunan antika çizimleri ve belgeler vardı. Dolayısıyla, tarihi kayıtlar nedeniyle bu bölgede arkeoloji olduğunu umduk, ancak bu keşif, her iki kalenin de var olduğuna dair ilk somut, somut kanıt.”
1880'de kale harap durumdaydı, bu yüzden yetkililer bölgeyi temizlemeye ve istasyonu inşa etmeye karar verdiler. İstasyon 1964 yılında kapatıldı ve daha sonra site bir hurdalık olarak işgal edildi. Bu arada Partick bölgesi Glasgow'un bir parçası oldu (1912'de).
Geliştiricilerin kararları nedeniyle kazılar başladı. Partick Kalesi'nin yerine öğrenci konutu inşa etmeyi planlamışlardı. İlginç bir turistik olabilecek bu keşiften sonra fikirlerini değiştirip değiştirmeyecekleri bilinmiyor.
- Pictish Fort'un Keşfi, Sea Raiders için Demir Çağı Gözetleme Görevini Ortaya Çıkardı
- Vücut Hırsızları ve İşkence Görmüş Ruhlar: Edinburgh Güney Köprüsü Mahzenlerinin Karanlık Tarihi
- Blarney Taşı efsanesi ve gizemi yeni araştırmalarla paramparça oldu
- İki bin yıldır birlikte: İskoçya'da ortaya çıkarılan baba ve oğul dokumacılarını içeren Demir Çağı mezarı
Bulgu, Partick'in planlarının uzun bir analizinden sonra mümkün oldu. Bu bölgenin tarihi eski haritalarda iyi belgelenmiştir. 19. yüzyıl planlarında dönemin sanayileşmesini anlamak mümkündür. Partick köyü ilk olarak Perdyc olarak biliniyordu ve MS 1136'da Piskopos John Achaius'a "Perdyc toprakları" olarak adlandırılan bölgenin kısımlarını veren İskoçya Kralı I. David'in saltanatı sırasında kuruldu.
Govan, İskoçya bölgesi (1654 Blaeu İskoçya haritasından). Partick, haritanın sol üst köşesinde bulunur.
Bununla birlikte, Partick adı, Strathclyde Krallığı'nın bölgeyi yönettiği dönemde çok daha eski zamanlardan gelmektedir. Onlara ait olan bölge, Clyde Nehri'nin karşı tarafında Govan'ı da içeriyordu. Yerel dil, günümüz Galcesini oldukça etkileyen bir Cymro-Celtic biçimiydi. Partick'in en eski adı Cymro-Celtic'ten geliyor. Başına tatlı meyve anlamına gelir ve Tek güzel veya adil anlamına gelir.
Strathclyde Krallığı 12. yüzyılda çöktü. Daha önce de belirtildiği gibi, Partick köyü piskoposların mülkü oldu. Belki de 13. ve 14. yüzyılın başlarında önemli bir dini merkezdi, ancak bunun için arkeolojik bir kanıt yok.
Kelvin üzerindeki Partick Köprüsü, 1846. ( Gregor Macgregor )
Partick Kalesi'nin son versiyonu, 1611'de zengin bir Glasgow tüccarı ve hayırsever olan George Hutcheson için inşa edildi. Hutcheson ayrıca Glasgow'da Hutcheson Hastanesi ve Hutchesons Gramer Okulu'nu kuran kardeşlerden biriydi.
19. yüzyılda yazan tarihçiler, kalenin 1770 yılına kadar terk edildiğini ve taşlarının çoğunun yerel halk tarafından yeniden kullanıldığını öne sürdüler. Partick Kalesi, 19. yüzyılın başlarında neredeyse tamamen ortadan kalkmıştı.
Kalıntıların, biri 12. veya 13. yüzyıla tarihlenen ve 1600'lerin başlarından kalma daha sonraki bir yapıya ait olan iki binaya ait olduğu düşünülüyor. ( İskoç )
Şimdi, 800 yıl sonra, Partick Kalesi'nin keşfi McBrien tarafından “Glasgow'da bir nesildeki en önemli arkeolojik keşif” olarak tanımlanıyor. Bu kale İskoçya'nın eski gücünün bir simgesi olarak karşımıza çıkıyor.
Özellikli resim: Partick Kalesi , John A. Gilfillan'ın (1793-1864) suluboya tablosu. Kaynak: Glasgow Hikayesi
İskoçya Gezi Rehberi
Bir klişe olabilir, ancak yine de İskoçya'nın tarihi Edinburgh kentinden Skye Adası'ndaki Cuillin Tepeleri'nin görkemli bozulmamış zirvelerine kadar herkes için bir şeyler olduğu doğru, gerçekten her zevke hitap edecek bir şey var. Burada büyük İskoç bölgelerine çok kısa bir genel bakış sunuyoruz. Bunu kendi İskoç seyahatlerinizi planlamak için bir başlangıç noktası olarak kullanın. Britanya Ekspresi ailesinin henüz İskoçya'nın her köşesine ulaşmayı başaramadığı her şeyi elde edemezsiniz - ancak zevkiniz ne olursa olsun size hitap edecek bir şey mutlaka vardır.
Çok kabaca güneyden kuzeye seyahat.
İskoçya'da Otopark Altında Bulunan İskeletler Ortaçağ Şövalyelerinin Ailesine Ait Olabilir
Arkeologlar, geçen ay İskoçya'da bir otoparkın altında keşfedilen bir ortaçağ şövalyesinin akrabaları olabilecek sekiz kişinin iskelet kalıntılarını ortaya çıkardılar. Ekip, bir bebek ve yetişkin bir kadın olmak üzere bir kısmi iskelet ve yedi tam iskelet ortaya çıkardı.
Kalıntıların tümü, eski bir aile mezarlığı olabilecek bir yerde bir duvarın arkasına gömüldü.
Edinburgh Üniversitesi'nden eski bir öğrenci olan Ross Murray yaptığı açıklamada, "Bu site gitgide daha ilginç hale geliyor, gerçek bir arkeoloji hazinesi haline geliyor" dedi. "Bu yeni buluntular, bu yılın başlarında bulduğumuz şüpheli Ortaçağ şövalyesinin olası akrabaları gibi görünüyor. Şövalyenin bulunduğu yerin hemen altında bulunan iskeletin kafatası, bir dişininkine benziyor ve diğer tarafta bulunan kalıntılar, süslü levha aynı dönemden bir bebeğe aittir." [Şövalye Ailesi Mahzeninin Görüntülerine Bakın]
Geçen ay, yeni inşaat alanında bulunan arkeologlar, İskoçya'nın Edinburgh Eski Kent bölgesinde bir otoparkın altında bir ortaçağ iskeleti ortaya çıkardılar. İskelet, asalet işaretleri olan bir Calvary haçı ve kılıcı ile oyulmuş bir levhanın yanındaydı.
Bir ortaçağ şövalyesinin mezar taşı olduğu düşünülen bu oyma levha, Edinburgh'da bir otoparkın altında bulundu. Şimdi araştırmacılar, şövalyenin ailesi olabilecekleri ortaya çıkardıklarını söylüyorlar.
Arkeologlar tarihi kalıntılar bulmayı bekliyordu, çünkü site bir zamanlar 13. yüzyıldan kalma bir Blackfriar manastırıydı.
Sahadaki inşaatı üstlenen Edinburgh Karbon Yenilik Merkezi direktörü Andy Kerr, "Bina güçlendirmesinin tarihi eserleri ortaya çıkarabileceğini her zaman biliyorduk - sitenin tarihi göz önüne alındığında - ancak bu şövalye olağanüstü ve heyecan verici bir keşif" dedi. , o sırada WordsSideKick.com'a söyledi.
Bilim adamları, iskeletlerin kaç yaşında olduklarını ve birbirleriyle nasıl ilişkili olduklarını belirlemek için hala iskeletlerin kemiklerini ve dişlerini analiz etmek zorundalar.
Geçen ay yapılan kazılar sırasında arkeologlar, 16. yüzyılda Protestan Reformu sırasında yıkılan manastırın bazı kalıntılarını ortaya çıkardılar. 16. ve 17. yüzyıllarda, site iki lise düzenledi.
Alanda kazılara devam etmeyi planlayan araştırmacılar, henüz ortaya çıkarılacak daha fazla iskelet olabileceğini söyledi.
İskoçya'daki bir otoparkın altında bulunan antik mezar mahzeni.
Otoparklar İngiltere'de arkeolojik keşifler için zengin damarlar haline geldi. Kayıp bir ortaçağ kilisesi bir otoparkın altına gömüldü ve daha yakın zamanda araştırmacılar, Kral III. Kötü şöhretli King'in keşfi, adamın kim olduğu ve Kral Richard'ın kemiklerinin sonunda nasıl defnedileceği konusunda tutkulu tartışmalara yol açtı.
Discover Fife: Keşfedilecek 6 büyüleyici tarihi yer
Wemyss Mağaralarından Robert the Bruce'un dinlenme yerine kadar, İskoçya'nın Fife krallığındaki altı büyüleyici tarihi yeri keşfedin.
Bu yarışma artık kapanmıştır
Yayınlanma: 14 Nisan 2021, 9:30 am
Tarihin yıllıklarında çok az iz bırakan kayıp bir insan, yüzlerce yıldır keşfedilmemiş bir dizi gizemli çizim ve oymalar ve zengin bir arkeolojik hazineyi korumak için zamana karşı yarışıyor. İskoçya'daki Pictish etkisi hakkında daha fazla bilgi edinmek için büyüleyici bir yer olan Fife'daki Wemyss Mağaralarını tanıtıyoruz…
Fife'daki Firth of Forth'un kuzey kıyısına çıkın ve Wemyss Mağaralarını keşfedeceksiniz. Macduff's Castle'dan sadece bir taş atımı uzaklıkta bulunan bu antik deniz mağaraları, yaklaşık 8.000 yıl önce kayalara çarpan dalgalar tarafından yaratılmıştır.
Wemyss Mağaraları, tek bir yerde Pictish yazılı sembollerin en büyük koleksiyonuna ev sahipliği yapar. Bu dikkat çekici oymalar, erken ortaçağ İskoçya'sında Pikt topraklarında bulunan sembol ve hayvan oymalarıyla eşleşiyor ve Pikt kültürüne açılan tek pencerelerimizden birini sunuyor.
Lütfen tarihi bir siteye bir ziyaret planlamadan önce ilgili Covid-19 kısıtlamalarını kontrol edin. Wemyss Mağaralarını ziyaret ediyorsanız lütfen uyarı işaretlerine uyun ve/veya rehberli turlar hazır olana kadar bekleyin.
Pictler kimdi?
Piktler hakkında şaşırtıcı derecede az şey biliyoruz, ancak etkileri İskoçya'nın çeşitli yerlerinde hissediliyor - Easter Ross'taki Portmahomack'taki bir Pict manastırından Kara Ada'da bulunan 1.400 yıllık bir Pikt mezarlığına kadar.
Picts terimi, genel olarak, üçüncü yüzyılın sonlarından itibaren Britanya'daki Roma sınırının kuzeyinde yaşayan çeşitli insan kabilelerini ifade eder. Uzun bir süre, Pictler, bazıları tarafından Britanya'daki Roma işgaline karşı savaşan esrarengiz "vahşiler" olarak kabul edildi, ancak daha yakın tarihli kanıtlar, kuzey ve doğu İskoçya'da sofistike bir kültür kurduklarını gösteriyor. Pict'lerden bilinen en eski sözlerden biri, MS 297'de Hadrian Duvarı'na “Pictler ve İrlandalı [İskoçlar] saldırdığından” bahseden bir Romalı yazardan gelir.
Pict'ler kendi tarihlerinin yazılı bir kaydını bırakmadıkları için, toplumları hakkında daha ince ayrıntıları deşifre etmek zordur - ve sıklıkla tarihten kaybolan kayıp insanlar olarak kabul edilirler. Bu nedenle, Wemyss Mağaraları'nda keşfedilenler gibi çizimler, bize Pikt kültürü hakkında öğretebilecekleri açısından çok daha önemlidir.
Biliyor musun?
'Picts' kelimesi Latince'den türetilmiştir. resim veya 'boyalı' ve muhtemelen bir vücut boyama veya dövme geleneğine atıfta bulunuyor.
Wemyss Mağaraları kompleksinde başlangıçta toplam 11 mağara vardı ve bugün altı tanesi kaldı: Mahkeme Mağarası, Doo Mağarası, Kuyu Mağarası, Jonathan Mağarası, Kayan Mağara ve Gaz İşleri Mağarası. Yakın zamanda çatı çökmesi yaşayan Kuyu Mağarası hariç tüm mağaralar halkın erişimine açıktır ve tüm mağaraların anlatacak büyüleyici hikayeleri vardır.
Örneğin, Macduff Kalesi'nde yaşayan bir lord [bir lordun İskoç eşdeğeri] tarafından orta çağda bir mahkeme olarak kullanıldığı düşünüldüğü için Adliye Mağarası'nı ele alalım. Bu mağarada 10 Pict oymacılığı ve ayrıca Pictish standartlarına uymayan iki ek işaret bulunur. Mahkeme Mağarası'nın bitişiğindeki bir geçitte bulunan özellikle büyüleyici bir Pictish oymacılığı, bir keçinin yanında, yerlilerin sevgiyle 'Thor' lakaplı olduğu bir çekiç tutan erkeksi bir figürü gösterir.
Veya Faktörler Mağarası ve Kedi Mağarası olarak da adlandırılan Jonathan Mağarasını düşünün. Burada bulunabilecek 11 Pictish oymacılığı vardır, en dikkat çekici olanı, bazılarının İskoçya'daki bir teknenin en eski tasviri olduğuna inandığı altı kürekli bir teknenin oymacılığıdır. Bir dizi Hıristiyan haçına sahip olan bu mağaranın, erken bir ibadet yeri veya belki de hacıların ziyaret ettiği bir yer olabileceği de ileri sürülmektedir (Fife, gerçekten de, ortaçağ döneminde bir hac yatağıydı).
Mağaralarda bulunan bazı Pictish sembolleri, doğaları gereği soyuttur ve garip hayvanlar veya olağandışı desenler gösterir. Anlamlarını belirlemek zordur, ancak kuşkusuz onları yaratan insanlar için önemliydiler. Wemyss'te keşfedilen sembollerin nadirliğini ve önemini bir bağlama oturtmak için, mağaraların İskoçya'daki mağaralarda belgelenen 60 Pictish sembolü örneğinden 49'unu içerdiğini belirtmekte fayda var.
Bugün, kendini adamış bir gönüllü ekibi, Wemyss Mağaralarını ve içerdikleri hazineleri korumak için çok çalışıyor. Save Wemyss Antik Mağaralar Derneği (SWACS) genellikle her ayın ilk Pazar günü mağara turları düzenlemektedir, ancak bunlar şu anda Covid-19 salgını nedeniyle yapılmamaktadır. Bununla birlikte, ziyaretçiler mağaraları kendileri keşfedebilir (SWACS, insanların rehberli bir tur rezervasyonu için beklemesini tavsiye etse de). İnsanların köyün doğu ucuna park etmeleri ve mağaraları bulmak için bilgi panolarındaki tavsiyelere uymaları tavsiye edilir.
Kendi evlerinin rahatlığında mağaralar hakkında daha fazla bilgi edinmek isteyenler için ek bir seçenek var. SWACS'ın çabaları sayesinde, artık mağaraların her birini çevrimiçi olarak sanal olarak keşfedebilirsiniz. Sitenin lazer tarama ve drone fotoğrafçılığından yararlanan mağaraların 4 boyutlu modeli, neye baktığınıza dair açıklamalar ve hatta mağaralar hakkında soru sormak isteyenler için bir Facebook sohbet işlevi ile geçmişe sanal bir pencere sunuyor. SWACS Başkan Yardımcısı Sue Hamstead, "Belki hiçbir şey gerçekten orada olma deneyiminin yerini tutamaz, ancak zorunluluk karşısında yaratıcı olmalıyız" diyor. "Sanal tur size sitenin geçmişte nasıl göründüğünü gösterebilir. Ayrıca sizi artık erişilemeyen bir mağaraya götürebilir ve artık var olmayan oymaları gösterebilir.”
Fife krallığı: Keşfedilecek 5 büyüleyici yer daha
Macduff Kalesi
Wemyss Mağaraları ziyareti, Doo Mağarası yakınında bulunan uzun bir merdivenle keşfedilen bu harap kaleye ek bir bakış olmadan tamamlanmış sayılmaz. Bugün kalıntılar ayakta kalan tek bir kuleden oluşuyor, ancak ziyaretçiler orijinal kalenin Fife sahiline bakan baskın konumunu kolayca hayal edebilir ve sakinlerinin her gece pencerelerinden dışarı bakarken neler hissettiklerini hayal edebilirler.
William Shakespeare'in oyununa aşina olanlar Macbeth Perde II, Sahne II'nin zirvesinde, Macduff'un karısı Lady Macduff ve oğlu, oyunun baş karakterinin emirleri doğrultusunda ölüme terk edildiğinde, Macduff's Castle'ın sahnenin merkezinde yer aldığını hatırlayacaktır. Shakespeare'in oyunu ne kadar dramatik ve eğlenceli olsa da, Orta Çağ boyunca Fife'ın en güçlü ailesi olan Macduff'ların gerçek hikayesini ortaya çıkarmak daha zor. Macduff's Castle'ın hiç onların evi olup olmadığını kesin olarak bilmiyoruz, ancak genellikle kalenin daha eski bir versiyonunu inşa etmekten sorumlu oldukları düşünülüyor.
Mevcut kale, Macduff klanından gelen Wemyss ailesinin evi olarak 14. yüzyılın sonlarına doğru inşa edilmiştir. Ancak Wemysses, Robert Bruce ile güçlerini birleştirdiğinde, İngiltere Kralı I. Edward, imha edilmesini emretti.
Hayalet bir varlık olmadan hiçbir saygın harabe tamamlanmış sayılmaz ve Macduff's Castle'ın 'gri bir bayan' tarafından perili olduğu söylenir. Efsaneye göre hayalet, hırsızlıktan suçlu bulunduktan sonra şatoda ölen Mary Sibbald adlı bir kadına ait.
Macduff's Castle, yakın zamanda, insanların artırılmış gerçeklik kullanarak Fife çevresindeki tarihi yerleri keşfetmelerine olanak tanıyan ücretsiz bir uygulamaya eklendi. Daha fazlasını buradan öğrenin
Fife Hacı Yolu
İlçenin kuzeyini ve güneyini birleştiren Fife Pilgrim Yolu, Kuzey Queensferry veya Culross'tan St Andrews'a yılanlar. 72,9 mil uzunluğunda (117,4 kilometre), açık hava macerasına atılmak isteyenler için çok sayıda yürüyüş seçeneği sunuyor. Rota kesintisizdir ve teknik olarak tek bir yolculukta tamamlanabilir (bu yılın başlarında üç ultra koşucu tüm Pilgrim Way'i sadece bir günde koştu). Biraz daha kolay bir zaman isteyenler için, rota yararlı bir şekilde yedi bölüme ayrılmıştır (her biri daha yönetilebilir 8-11 mil içerir).
Adından da anlaşılacağı gibi, rota ortaçağ hacılarının St Andrews'a gittiği yollardan birini kapsıyor. Yaklaşık 400 yıl boyunca, insanlar, İsa'nın havarilerinden biri olan Aziz Andreas'ın kemiklerine yakın olmak amacıyla, Orta Çağ Avrupa'sının her yerinden St Andrews'e akın etti. Fife'nin kalıntıları ile dağılmış olan bu hacların birçoğu, hacıların yolunu kolaylaştırmak için hanlar, şapeller, köprüler, yollar ve geçiş noktaları oluşturulmuştur. Bu tesisleri inşa etmek, bir bireyin cennete giden yolunu kolaylaştıracak bir dindarlık eylemi olarak kabul edildi.
Falkland Sarayı
Falkland Sarayı 1501 ve 1541 yılları arasında İskoçya Kralı IV. James ve oğlu V. James tarafından yaptırılmıştır. Bu, Stuart hükümdarları için popüler bir sığınaktı ve arazide şahin avında vakit geçirmekten hoşlanan İskoç Kraliçesi Mary'nin özel bir favorisiydi. avlanmak ve tenis oynamak (İngiltere'nin en eski tenis kortlarından biri olduğu söylenen yerde).
Güzel Rönesans sarayı güzel bir şekilde korunur - büyük ölçüde Falkland'ı 19. yüzyılda harabeye düşmekten kurtaran Bute'nin 3. Markisi John Patrick Crichton-Stuart'ın çabaları sayesinde. Oldukça yoğun bir cadde üzerindeki konumu nedeniyle, bütünüyle fotoğraflanması oldukça zor bir saray.
Popüler tarihi drama hayranları yabancı Falkland Sarayı'nın ikinci sezonun 'The Hail Mary' bölümünde eczacı olarak kullanıldığını tanıyabilir.
Dunfermline Manastırı
Dunfermline Manastırı, İskoçya'nın en büyük hükümdarlarının birçoğunun duvarları içinde dinlenmeye bırakılmasıyla, İskoç kültür tarihinde büyüleyici bir yere sahiptir. En ünlü sakini, İskoç Bağımsızlık Savaşları'nda belirleyici bir savaş olan 1314'te Bannockburn savaşında İngiliz kralı II. Edward'ı ünlü bir şekilde mağlup eden Bruce Bruce'dur.
Bruce'un Dunfermline Manastırı ile olan tarihi, Edward I tarafından ağır hasar gördükten sonra yeniden inşasını finanse ettiği ve heybetli bir keşişlerin yemekhanesini eklediği ilginç bir hikaye. Vücudunun oraya nasıl gömüleceğine dair ayrıntılı talimatlar bırakarak duvarların içine gömülmeye her türlü niyeti vardı.
Robert Bruce nasıl öldü?
Hayatı boyunca sağlık sorunları yaşadığı bilinmesine rağmen Bruce Bruce'un nasıl öldüğü belli değil. Çağdaşlarından bazıları onun cüzzamlı olduğunu öne sürdü, ancak Batı Ontario Üniversitesi'ndeki akademisyenler tarafından yapılan son araştırmalar bunu ortadan kaldırdı.
Bu istekler doğrultusunda ve 7 Haziran 1329'da ölümünün ardından Bruce'un bedeni mumyalandı ve kalbi çıkarıldı. Kaynaklar, Bruce'un kalbinin nereye gömülmesini istediği konusunda çelişkilidir, ancak bazıları Kutsal Topraklar'da bir tura çıkarılmak istendiğini öne sürse de (Bruce uzun zamandır bir Haçlı Seferine gitmek istemişti, ancak sonunda yapamadı. Bu hedefi yerine getirin). Bu plan, kalpten sorumlu şövalyeler İspanya'da savaşmaya çağrıldığında askıya alındı, ancak kalbi bir kavanozda yanlarında götürdüler (ve efsane, çatışmanın ortasında bir düşmana atıldığını ileri sürüyor). Sonunda kalp İskoçya'ya geri döndü ve Roxburghshire'daki Melrose Manastırı'nda son bir dinlenme yeri buldu. 14. yüzyılda buraya gömülmüş ve 1921 yılında manastırda yapılan kazılarda ortaya çıkarılmıştır.
Bruce'un diğer kalıntıları 1329'da Dunfermline Manastırı'ndaki koroda gömüldü. Kalbi gibi, son cenazelerini almaları uzun yıllar alacaktı (mezarı Reform sırasında yıkıldı). Parçalar 19. yüzyılın başlarında keşfedildi ve bu kalıntılar daha sonra - uygun bir ihtişam ve ihtişamla - manastırın altına yeniden gömüldü. Son yıllarda, İskoç miras kuruluşları, Bruce'un orijinal mezarının nasıl görünebileceğinin dijital bir yeniden inşasını oluşturmak için güçlerini birleştirdi. Ortaya çıkan yarı ölçekli 3D baskılı bir model artık manastırda kalıcı olarak barındırılıyor.
Robert the Bruce bağlarının yanı sıra, manastırın geniş nefi görülmeye değer - İskoçya'daki Romanesk mimarisinin görsel olarak göz alıcı bir örneği.
St Andrews Katedrali
Sıklıkla İskoçya'nın 'en büyük katedrali' olarak adlandırılan St Andrews'deki bu güçlü kalıntılar, bir zamanlar Avrupa'nın dört bir yanından gelen hacılar için bir mıknatıstı. Katedral - ve aslında, daha geniş St Andrews kasabası, uzun zamandır Havari Andrew'un hikayesine bağlı. Hikayenin bir versiyonu, Regulus adlı bir keşişin, St Andrew'un kalıntılarını çalmak ve kaçmak için bir vizyondan ilham aldığını öne sürüyor. İskoçya'ya. Fife sahiline indi ve sonunda Andrew'un kemiklerini St Andrews'a bıraktı.
Kalıntıların incelenmesi, orijinal binanın yaklaşık 119 metre (390 ft) uzunluğunda olduğunu ve bu da onu İskoçya'da inşa edilmiş en büyük katedral haline getireceğini gösteriyor. En parlak döneminde görmek harika olurdu - ancak 1559'da Reform'un ortasında bir grup Protestan binayı harap etti ve içini büyük ölçüde tahrip etti. Bundan sonra, katedral şehrin geri kalanı için yapı malzemesi olarak hizmet etti. Harabesine rağmen, bugün ziyaret etmek için dikkate değer bir yer olmaya devam ediyor ve siteye gelen ziyaretçiler hala orijinal katedralin enginliğini tam olarak anlayabilirler.
Nelere dikkat etmeli
St Andrews Katedrali, ilk kez 1833'te kazılan ve bazı tarihçilerin Picts kralı Óengus I tarafından görevlendirildiğine inanılan bir Pikt anıtı olan dikkat çekici St Andrews Lahdi de dahil olmak üzere bir dizi büyüleyici heykel, kalıntı ve esere ev sahipliği yapmaktadır.
1. Kelburn Kalesi ve Kır Merkezi
Kelburn, aileleri ziyaret etmek için sürekli olarak görülecek ve yapılacak ilginç şeyler düşünen yeni bir görkemli ev türüne aittir. Renkli graffiti duvarları, benzersiz özelliklerinden sadece bir tanesidir.
Konum: Fairlie yakınlarında, Kuzey Ayrshire
Kabul: Çocuk (3-17) – £5, Yetişkin – £7, İndirimler – £5, Aile (en yüksek bilet) – £30
Çocuklar sevecek: Her köşede sürprizlerle dolu dolambaçlı ormanlık patikalar ve yüksek yürüyüş yollarından oluşan bir ağ olan Gizli Orman'ı keşfetmek. Sonra, 20 ft kuleli bir kale olan Stockade'den bahsetmiyorum bile, asılı yürüyüş yolları ve halat salıncaklarından oluşan bir hava oyun alanı olan Macera Kursu var! Küçük çocuklar ayrıca heyecan verici kaydıraklar, ürkütücü mağaralar, top havuzu, tırmanma duvarı ve kaleden oluşan Playbarn'da mahsur kalabilirler. 2020, Kelburn Garden Party'nin (3 – 6 Temmuz) geri dönüşünü görecek ve dans, folk, funk, disko ve daha fazlası için 7 benzersiz aşamada hayata geçirilen heyecan verici bir müzik programı görecek!
Seveceksin: İskoçya'daki en iyi binicilik deneyimlerinden bazılarını deneyimleme şansı. İster deneyimli bir binici olun, ister tam bir acemi olun, Kelburn, yumuşak padok gezintilerinden kapsamlı Kelburn Estate çevresindeki korsanlara kadar her şeyi sunar. Kale aynı zamanda çocukların doğum günü partilerine, düğünlere, törenlere ve bahçe partilerine de ev sahipliği yapıyor.
I bülteni gürültüyü kesti
Arkeologlar, keşfi bir nesil için kentte tarihsel olarak en önemli olarak nitelendiriyorlar.
12. veya 13. yüzyıla tarihlenen ilk yapının, bir piskopos kalesinin temeli olması muhtemeldir. Orta çağda Partick'te tüzüklerin imzalandığına dair belgesel kanıtlar var, ancak şimdiye kadar böyle bir binanın nerede olduğuna dair bir kanıt yoktu.
İkinci harabenin, 1611'de Glasgow'lu zengin bir tüccar ve hayırsever olan George Hutcheson için inşa edilen daha sonraki bir Partick Kalesi olduğuna inanılıyor. 19. yüzyılda yazan tarihçiler, yapının 1770 yılına kadar terk edildiğini ve taşının çoğunun yerel halk tarafından yeniden kullanıldığını öne sürdüler.
İskoç Su tarafından işe alınan Muhafız Arkeolojisinden uzmanlar, çanak çömlek, metal işçiliği, deri, cam ve hayvan kemikleri parçalarını bulmayı başardılar.
Kalenin alanı daha sonra, bölgenin hızla sanayileştiği bir dönemde 1880'lerde Partick Merkez istasyonunun inşasıyla temizlendi.
Partick, bir zamanlar bağımsız bir şehirdi, 1912'de Glasgow ile birleştirildi. İstasyon 1964'te kapandı ve daha sonra bir hurdalık tarafından işgal edildi. Site için yeni bir öğrenci konutu geliştirmesi planlanmaktadır.
Batı İskoçya Arkeoloji Servisi'nden Hugh McBrien şunları söyledi: "Glasgow piskoposlarının Partick'te zaman geçirdiklerine dair belgesel kanıtlar vardı ve 'Partrick'te imzalanan tüzüklere' tarihsel referanslar vardı. Fakat hepsi bu.
"17. yüzyılda bir kule ev ya da kale olduğu biliniyordu ama elimizde sadece Partick Kalesi'ne atıfta bulunan antika çizimleri ve belgeler vardı."
İskoç Su çevre danışmanı Simon Brassey şunları söyledi: “Scottish Water'ın mevcut STK'mızı değiştirmesi gereken Partick'in bu bölümündeki bölgenin tarihi eski haritalarda belgelenmiştir, ancak yalnızca zemin açıldığında tam olarak anlayabilirsiniz. 19. yüzyıl sanayileşmesinden kurtulan şey.
Olsztyn Kalesi, Olsztyn, Polonya
Olsztyn Kalesi, kuzeydoğu Polonya'da Łyna Nehri'ne bakan, kireçtaşı kayaların arasında çarpıcı biçimde engebeli bir tepede yer almaktadır. Kale 1306'dan önce inşa edilmiştir. 1349-59 yılları arasında Büyük Casimir tarafından Çeklere karşı savunmak için genişletilmiştir. Olsztyn daha sonra bir askeri garnizon kazandı ve 16. yüzyılda Rönesans tarzında yenilendi.
Bu noktada, asma köprü girişleri ve bir hendek ile üç kat üzerine inşa edilmiştir. Ancak sonraki yıllarda, Hapsburglar ve ardından İsveçliler önemli hasara yol açtı ve kale kullanım dışı kaldı. Bugün ziyaretçiler hala orijinal gotik kuleyi görebilir ve yapılı öğelerin bölgenin kayalarını ve karstik mağaralarını bütünleştirdiği ustaca yolu keşfedebilir.
Cornwall'da Karanlık Çağlar kraliyet sarayı keşfedildi - Kral Arthur efsanesiyle yakından bağlantılı bir bölgede
İngiliz arkeolojik alanının en sık Kral Arthur efsanesiyle ilişkilendirilen gizemli kökenleri, daha da gizemli hale geldi.
Arkeologlar, Cornwall'daki Tintagel'de olası bir Karanlık Çağ kraliyet sarayının etkileyici kalıntılarını keşfettiler. Ortaya çıkarılan bir metre kalınlığındaki duvarların, Dumnonia olarak bilinen eski bir güneybatı İngiliz krallığının 6. yüzyıl hükümdarlarının ana ikametgahı olması muhtemeldir.
Bilim adamları, Kral Arthur'un gerçekten var olup olmadığı veya gerçekte bir dizi ayrı tarihi ve mitolojik figürün birleştirilmesiyle oluşan efsanevi bir karakter olup olmadığı hakkında uzun zamandır tartışıyorlar.
Ancak İngiliz Mirası tarafından finanse edilen arkeologlar tarafından Tintagel'de muhtemel bir Karanlık Çağ sarayının keşfi, Arthur'un çalışma çevrelerinde kesinlikle tartışmayı tetikleyecektir - çünkü ortaçağ geleneğinde Arthur'un Tintagel'de, bir kadın arasındaki yasadışı birliğin bir sonucu olarak tasarlandığı söylenir. İngiliz Kralı ve yerel bir hükümdarın güzel karısı.
Hesap - muhtemelen daha önceki bir efsaneye dayanarak - Monmouth'lu Geoffrey adında bir Galli (veya muhtemelen Breton kökenli) din adamı tarafından yazılmıştır. Hikaye, onun en büyük eserinin bir parçasını oluşturur, Historia Regum Britanniae (Britanya Krallarının Tarihi), ortaçağ dünyasında şimdiye kadar üretilmiş en önemli kitaplardan biridir.
Önemli bir şekilde, neredeyse kesin olarak, Tintagel burnunun (muhtemel Karanlık Çağ saray kompleksinin keşfedildiği) ıssız olduğu bir zamanda 1138'de tamamlandı. Kalıntıları bugün hala ayakta olan orta çağ kalesi, neredeyse bir asır sonra inşa edilmiştir. Monmouth'lu Geoffrey'in Kral Arthur'un o zamanlar uzun zamandır terk edilmiş olan büyük bir kalede tasarlandığı yönündeki iddiası, bu nedenle, potansiyel olarak, esas olarak, uzun süredir kayıp olan eski efsanelerden, iddialardan veya yarı-tarihsel hesaplardan gelmek zorunda kalacaktı.
Arkeologların bulduğu muhtemel saray, MS 5. ve 6. yüzyıllardan kalma görünüyor - bu, onu tam olarak o yüzyıllara yerleştiren Kral Arthur'un geleneksel efsanelerine teorik olarak çok iyi uyuyor. Tesadüf olsun ya da olmasın, yeni kanıtların İngiltere'nin en kalıcı ve popüler ortaçağ efsanesi ile rezonansa girme şekli, siteye yeniden popüler ve bilimsel bir ilgi uyandıracağından emin olabilirsiniz.
Arkeologların buldukları, herhangi bir Arthur ilişkisinin doğruluğundan bağımsız olarak, büyük bir tarihsel öneme sahiptir. İngiltere'de ilk kez, Karanlık Çağların kalbi olan 5. ve 6. yüzyıllardan kalma gerçekten önemli binalar bulundu. Şimdiye kadar yapılan kazılar, bir metre kalınlığında masif duvarlar, basamaklar ve iyi yapılmış arduvaz kaldırım taşı zeminler ortaya çıkardı.
Bazı binalar nispeten büyüktü. Son aylarda yaklaşık bir düzine arkeolojik veya jeofiziksel olarak tespit edildi. İkisi yaklaşık 11 metre uzunluğunda ve 4 metre genişliğindedir.
Bu iyi inşa edilmiş binalarda yaşayan insanların elit statüde olduğu görülüyor. Arkeolojik kanıtlar - çok sayıda çanak çömlek ve cam parçası - şu anda Türkiye'nin batısından gelen şaraptan ve Yunan Ege'sinden ve şimdi Tunus'tan gelen zeytinyağının tadını çıkardıklarını gösteriyor. Üstelik yemeklerini Türkiye'nin batısından ve Kuzey Afrika'dan ithal edilen kaliteli kase ve tabaklardan yerken, şaraplarını da en kaliteli, güzel boyanmış Fransız yapımı cam bardaklardan içtiler.
Geçtiğimiz birkaç hafta içinde, amfora parçaları (Doğu Akdeniz'den şarap ve zeytinyağı taşımak için kullanılır) ve kaliteli sofra takımları da dahil olmak üzere yaklaşık 150 çanak çömlek parçası bulundu.
Tavsiye edilen
Muhtemelen saray, Tintagel burnunun çoğunu kaplayan, kelimenin tam anlamıyla düzinelerce binadan oluşan çok daha büyük bir kompleksin daha lüks bir parçası gibi görünüyor. Bu diğer yapılar, orada yaşayan hükümdar için çalışan zanaatkarları, askerleri ve diğer hizmetlileri barındırmış olabilir - muhtemelen Dumnonia Kralı
Tüm kompleksin MS 5. veya 6. yüzyılın başlarında bir süre ortaya çıktığı görülüyor - ancak muhtemelen 7. yüzyılın başlarında düşüşe geçti.
Şimdiye kadar, herhangi bir felaket yıkımına dair hiçbir kanıt bulunamadı. Bununla birlikte, 6. yüzyılın ikinci yarısı ve 7. yüzyıl, Akdeniz dünyasında milyonlarca insanı öldürdükten sonra neredeyse kesin olarak Britanya'nın bazı bölgelerini harap eden korkunç bir veba salgını (daha sonraki ortaçağ Kara Ölüm'ün erken bir versiyonu) ile ünlüydü. It is conceivable therefore that Dark Age Tintagel declined and was eventually abandoned partially as a result of bubonic plague rather than any political or military conflict.
Quite apart from what the new discoveries tell us about royal life in Britain 1,500 years ago, they also shed additional light on western Britain’s place in the world all those centuries ago.
Although eastern and much of central Britain had been taken over by Germanic (ie, Anglo-Saxon) conquerors and settlers from what is now Germany and Denmark, much of the west of Britain (including Cornwall) remained under native British control.
These native British areas seem to have maintained or more likely revived their trading and political links with the Roman Empire. The Romans had abandoned Britain in AD410 and had completely lost the whole of Western Europe to Germanic barbarian invaders by 476. However, by 554 the Empire (by then entirely based in Constantinople – modern Istanbul), was reconquering parts of the Western Mediterranean world - namely Italy, North Africa and southern Spain. As a result Roman trade into the Western Mediterranean and the Atlantic (including Britain) began to flourish once again.
Recommended
The big incentive for the Romans to trade with Britain was probably Cornish tin, which they needed for their bronze-making industries. It’s also conceivable that they regarded Dumnonia, or indeed other western British kingdoms, as client states or official allies, possibly with some quasi-official status within the Empire. Indeed, officially, they may have regarded the loss of Britain in 410 as a temporary and expedient measure rather than a permanent change in legal status. Certainly there is historical evidence that the Empire gave financial subsidies to Britain in the 6th century – ie, well over a century after the traditional date for Britain’s exit from the Empire. There is even evidence suggesting that the 6th century Roman authorities tried to use their theoretical "ownership" of Britain as a territorial bargaining chip in wider geopolitical negotiations.
This summer’s excavation at Tintagel, which finished on Tuesday, has been directed by archaeologist Jacky Nowakowski and James Gossip of the Cornwall Archaeological Unit – part of Cornwall county council.
“The discovery of high-status buildings – potentially a royal palace complex – at Tintagel is transforming our understanding of the site. It is helping to reveal an intriguing picture of what life was like in a place of such importance in the historically little-known centuries following the collapse of Roman administration in Britain,” says Win Scutt, English Heritage’s properties curator for the West of England.
The Tintagel promontory – the site of the famous ruined 13th century castle – is managed by English Heritage and is open to the public.
Ruins of medieval chapel found in Bishop Auckland
The ruins of a large medieval chapel, comparable in size and cost to some of the most famous in Europe, have been uncovered in Bishop Auckland.
Destroyed in the 1650s, the chapel was built by Bishop Anthony Bek during his reign as Prince-Bishop of Durham between 1284 and 1310. As Prince Bishop of Durham, Bek had far-reaching rights and powers to mint coinage, raise armies and rule his territories in the north of England on the king&rsquos behalf.
As well as being one of the most senior churchmen in England, being raised to the Patriarchate of Jerusalem in 1306, Bishop Bek was also a noted warrior, fighting alongside King Edward I in the Crusades and the Wars of Scottish Independence in 1298. He substantially rebuilt Somerton Castle and Auckland Castle, the location of the chapel, and built the &ldquoGreat Hall&rdquo at Durham Castle.
Uncovered at Auckland Castle during a five month dig, the bishop&rsquos chapel was, at the time it was constructed, larger than the royal chapel at Westminster, rivalling continental structures such as Paris&rsquos Sainte-Chapelle in its size and opulence. The foundations of the building indicated that the walls of the chapel were 1.5m thick, 12m wide and 40m long, and further excavations found huge bases for internal columns, buttresses along the chapel&rsquos sides and even part of the floor. Archaeologists found more than 300 pieces of carved stone on the site, ranging in size from tiny fragments to pieces weighing as much as small cars.
The chapel was destroyed with gunpowder charges following the English Civil War in the 1650s, at the hands of the parliamentarian Governor of Newcastle, Sir Arthur Haselrigg. Archaeologists from Durham University and The Auckland Project, the charity that owns and manages Auckland Castle, say that the locations of those charges can be identified from the remaining ruins.
For centuries after the destruction of the chapel its exact location was a mystery, but after years of work by archeologists, surveyors, and researchers, the ruins were excavated and accurate reconstructions of the chapel were composed by analysts. John Castling, Archaeology and Social History Curator at The Auckland Project, praised the historical and architectural importance of the find, saying: &ldquoIt&rsquos difficult to overstate just how significant this building is&rdquo. It&rsquos hoped that the rediscovery of the Chapel will also aid the Auckland Project in aiding the economic regeneration of the wider Bishop Auckland area.
The chapel will be the subject of a special exhibition, featuring items recovered from the ruins, at Auckland Castle, from Monday, 4 March to Sunday, 6 September this year.
Archaeology shock: Scottish researchers unearth 'mind blowing' Pictish hillfortBağlantı kopyalandı
Christianity ‘turned to archaeology to promote bible’ says expert
Abone olduğunuzda, sağladığınız bilgileri size bu haber bültenlerini göndermek için kullanacağız. Bazen, sunduğumuz diğer ilgili haber bültenleri veya hizmetler için öneriler içerirler. Gizlilik Bildirimimiz, verilerinizi nasıl kullandığımız ve haklarınız hakkında daha fazla bilgi verir. İstediğiniz zaman abonelikten çıkabilirsiniz.
The fort, overlooking the small village of Rhynie, is believed to be one of the largest ancient settlements ever discovered in Scotland. Researchers think that as many as 4,000 people may have lived in more than 800 huts on the Tap O&rsquoNoth in the fifth to sixth centuries. However, the settlement may date back as far as the third century, which would make it Pictish in origin.
İlgili Makaleler
Known as 'Picti' by the Romans, meaning 'Painted Ones' in Latin, the Picts were a collection of Celtic-speaking communities who lived in the east and north of Scotland during the Late British Iron Age and Early Medieval periods.
These northern tribes constituted the largest kingdom in Dark Age Scotland.
They repelled the conquests of both Romans and Angles, creating a true north-south divide on the British Isles.
The Picts would later merge with the Gaels, with whom they went on to create the Kingdom of Alba.
SCOTTISH archaeologists have uncovered the ruins of a giant hillfort (Image: GETTY)
The fort, overlooking the small village of Rhynie, is believed to be one of the largest (Image: GETTY)
The size of the hillfort has stunned archaeologists, as conventional wisdom has it that settlements of that size did not appear until about the 12th century.
In its heyday, the settlement may have even been on a par with the largest known post-Roman settlements in Europe.
Professor Gordon Noble, who led the team of researchers from the University of Aberdeen, claimed the find &ldquoshakes the narrative of this whole time period&rdquo.
He told Sky News: &ldquoThe size of the upper and lower forts together are around 16.75 hectares and one phase at least dates from the fifth to sixth centuries AD.
The Picts would later merge with the Gaels (Image: GETTY)
İlgili Makaleler
"This makes it bigger than anything we know from early medieval Britain.
"The previous biggest known fort in early medieval Scotland is Burghead at around five and a half hectares, and in England famous post-Roman sites such as Cadbury Castle is seven hectares and Tintagel around five hectares.&rdquo
He added that the site was &ldquoverging on urban in scale and in a Pictish context we have nothing else that compares to this".
The team used radiocarbon dating to ascertain timeframes and based on the way the buildings were distributed, think that they were built and occupied at a similar time.
The size of the hillfort has stunned archaeologists (Image: GETTY)
&ldquoThe size of the upper and lower forts together are around 16.75 hectares" (Image: GETTY)
They have conducted extensive fieldwork in the area since 2011, focusing on the lower valley long noted for its Pictish heritage.
Here at a settlement in the valley they discovered evidence for the drinking of Mediterranean wine, the use of glass vessels from western France and intensive metalwork production.
This all suggested it was a high-status site, possible even with royal connections.