1910’da Yugoslavya’nın Üsküp kentinde dünyaya gelir, Türkiye’de büyür. 1940’ta Türkiye Kayak Federasyonu’nun ilk başkanı olur. Kalkıp, İsviçre’ye gider, orada işin eğitimini alır, arkasından da en başarılı kayak öğretmenlerine verilen “Teste d’or” altın nişanının sahibi olur. 1940’ta başladığı federasyon başkanlığı görevini 1970 yılına kadar aralıksız sürdürür.
Adı Asım Kurt…
Sizce kayak sporuna nasıl ve nerede başlamıştı?..
Peki ya Dikmen desek?
Gülüyorsunuzdur muhtemelen. Zaten yazıyı merak uyandıracak bir örgüde kurmak istesek başlıkta Dikmen’i geçirmezdik.
Evet, Türkiye Kayak Federasyonu’nun efsane başkanı resmen Dikmen’de başlar kayak sporuna. Ayağında futbol ayakkabıları ve idareten bir çift kayakla 1934’te bugün Harp Okulu’nun bulunduğu Dikmen sırtlarına çıkıp gönlünce yapar kayak sporunu. Yalnız o değil, dönemin TBMM Başkanı, milletvekilleri de uğrar dünkü gibi karlı havalarda Dikmen’e. Sade yurttaşlar için yıllar sonra Ulus meydanından otobüs seferleri bile düzenlenir.
İnanmazsanız Dikmen’in nasıl bir kayak pisti olduğunu Cumhuriyet’in 1935’teki bir sayısından okuyalım:
“Ankara kayakçılarının cuma günü büyük bir kafile halinde Dikmen sırtlarına gittiklerini ve sporcularla beraber Meclis Reisi Kazım Özalp, Milli Müdafa Vekili Zekai, İnhisarlar Vekili Rana ile birçok saylavların da bulunduğunu yazmıştık. Ankara muhabirimizin gönderdiği yukarıdaki resim, Meclis Reisimizi ve vekilleri Dikmen sırtlarında kar üzerinde göstermektedir.”
Maçlar iptal istikamet Dikmen sırtları!
Öyle bir cazibe merkezidir ki Dikmen, fırsat bulan soluğu orada alır. Bugün bile yoğun kar yağışı nedeniyle zaman zaman futbol maçları iptal ediliyor. Çoğu zaman da teknolojik ilerleme sayesinde birkaç saat içerisinde çim zemin kardan temizleniyor. Ancak söz konusu 1930’lı yıllar olunca yapılacak tek şey maçları ertelemek… Böyle olunca da futbolcular “ayak topu” yerine kayakla uğraşır… Yine 78 yıllık bir gazete küpüründen okuyalım:
“Evelki gün yağmıya başlıyan kar bir taraftan ayak topu oyunlarının yapılmasına mani teşkil ederken diğer taraftan da sporcuların Ankara civarına yayılarak çok neşeli bir gün geçirmelerine vesile olmuştur. Dün, yine ekserisi Ankaragücü, Altınordu ve Gençler birliği klüplerine mensub olmak üzere 150’den fazla sporcu sabahleyin erkenden Dikmene gitmişler ve tertib edilen muhtelif kayak eğlenceleri ile geç vakte kadar hoş bir vakit geçirererek akşam üstü otobüs ve otomobillerle şehre avdet etmişlerdir.”
Ulus’tan kayak evine otobüs seferi
Yıllar geçtikçe Dikmen “işi ilerletir.” Bir kayak evi şarttır artık. 1940 kışında bu haberi müjdeler gazeteler:
“Kış sporlarının memleketimizde iyi bir şekilde inkişafını temin maksadile Dikmende yapılmış olan kayak evinin inşaatı ikmal edilmiştir. Dikmene gidecek kayakçılar için Ulus meydanından hareket etmek üzere otobüs idaresince ayrıca otobüs servisleri yapılacaktır. Önümüzdeki pazar günü Halkevi ve bölge kayakçıları Dikmende kayak sporlarına başlıyacaklardır.”
O yıllardan bugüne bakımsızlıktan kırılan bir Elmadağ kaldı başkentin elinde bugün sadece. Ama kar yağdığında korkup eve kapanmayın hiç olmazsa oraya gidin. İlla kayak yapmak için değil, karın içinde sucuk keyfi yaşamak için.
Kar, griyi kreme dönüştürür Ankara’da…
(Cumhuriyet Ankara 18-12-2012)