Hindistan'daki Hindular, COVID-19 gibi ölümcül bulaşıcılıklar ile mücadele söz konusu olduğunda, yardımsever bir ele sahipti: zararlıları kontrol altına almaya ve öldürmeye yardımcı olmayı seçen çok kollu tanrıçalar.
Toplu olarak “Amman” olarak bilinen ya da bulaşıcı tanrıçalar olan İlahi Anne - ve her zaman tanrılar değil, tanrıçalar - daha önce hizmetleri için çağrılmıştı. Hindistan'ın eski çağlardan modern çağa kadar yaşadığı ölümcül salgınların çoğunda konuşlandırıldılar.
Saha çalışmamı dini inceleyen kültürel antropologHindistan'ın her yerinde, genellikle köy ve kasaba sınırları dışındaki kırsal, ormanlık alanlarda, bu bulaşıcı tanrıçalara adanmış küçük türbeler gördüm.
Sıcak ve soğuk üfleme
Bir ilk görüntülerinden biri bulaşıcı tanrıça kaydedilen iblis-dönüş tanrıçası Hariti, oyma ve ölümcül ibadet Roma'nın Justinian Veba ticaret yollarıyla Hindistan'a gelen ve dünya çapında 25 ila 100 milyon insanı öldüren 19. yüzyılın sonlarında memleketim Bangalore, bubonik veba salgınıbir bulaşıcı tanrıça hizmet gerektiren. İngiliz sömürge belgeleri şehri takip eden tekrarlanan hastalık dalgalarını kaydediyor ve “Veba Amma” adlı bir tanrıça için umutsuz bir mutluluk.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Güney Hindistan'da, ilk bulaşıcı tanrıça Mariamman - hem çiçek hem de dönüşüm anlamına gelen “Mari” kelimesinden. Hindistan'ın kuzeyinde, “soğuk olan” anlamına gelen tanrıça Sheetala olarak bilinir - ateşleri soğutma yeteneğine bir işaret.
Tanrıçaların ikonografisi terapötik iyileştirici güçlerini vurgular. Sheetala bir tencerede şifalı su, kiri süpürmek için bir süpürge, yerli Neem ağacının bir dalı - cilt ve solunum bozukluklarını iyileştirdiği söylenir - ve ebedi hayat için bir ambrosia kavanozu taşır. Öte yandan Mariamman, virülans ve hastalık iblislerini vurmak ve başını kesmek için bir pala taşıyor.
Bulaşıcı tanrıçalar, bakıcıların olmasını beklediği için melek ve nazik değildir. Sıcak huylu, talepkar ve ateşlidir. Vahşi tanrıçalar olarak kabul edilirler - oldukça yerel ve geleneksel olarak öncelikle alt kast, Dalit, aşiret ve kırsal halk tarafından ibadet edilirler. Bazıları tantrik uygulamalar ve kara büyü ile ilişkilidir.
Ritüel hazır olma durumu
Bazen acı verici piercing, kanca sallanan ve hastalar hem zihinsel hem de fiziksel hastalıklardan kurtulduklarında kendi kendini kırbaçlama önerildi. Ya da sanitize edilmiş kan kurbanlığının bir versiyonunda, hastanın küçük gümüş görüntüleri hastalığa karşı profilaktik olarak sunuldu.
Ritüeller sıklıkla variolasyona girmiştir. Bir adanan, enfekte olmuş irinle aşılanırdı ve tanrıça, onları kurtarmak için ele geçirerek çağrılır. Amaç, hastalığın daha hafif bir formunu tetiklemek ve bağışıklık kazanmaktı.
Yüksek kast Hindular ve yüksek kast uygulamalarını yansıtanlar genellikle, düşük kast ibadetiyle ilişkili oldukları bulaşıcı tanrıçaları, kan ayinlerinden korkan, sahiplik ve tantrik ritüelleri göz ardı ettiler.
Ancak bu yerel bulaşıcı tanrıçalar zamanla İlahi Anne ile birleşti Shakti, yaratılışın arkasındaki enerjinin kadınsı kişileşmesi. Bu, tanrıçaları evcilleştirdi ve onları burjuva Hindular için daha kabul edilebilir hale getirdi.
Tanrıçaların çiçek hastalığı sonrası yaşıyor
Modern antibiyotiklerin, retrovirallerin ve aşıların 20. yüzyılın ortalarında yaygın kullanımı ile geleneksel Hindu şifa ritüelleri daha az alakalı hale geldi. Bulaşıcı tanrıçalar unutulmaya ve görmezden gelinmeye başlamıştı. Ama bir avuç zengin çiçek hastalığı sonrası hayatlarmodern sıkıntılar için kendilerini yeniden keşfediyorlar. Bazı tanrıçalar sadece hastalığa odaklanmaktan geçti.
Trafik ölümleri ile boğuşan bir şehir olan Bangalore'da, tanrıça Mariamman bir kolera tanrıçasından sürücülerin koruyucusuna dönüştü. Şimdi “Trafik Çemberi Amman, ”Tanrıçanın tapınağı, sürücülerin şehir trafiğinin ölümcül girdabı ile karşılaşmadan önce her gün bereket için araba ve kamyonların sıralandığını görüyor.
Diğer tanrıçalar yeni hastalıklarla savaşmak için ortaya çıktı. 1 Aralık 1997'de, Dünya AIDS günü, yeni bir tanrıça AIDSAmma AIDS'i tedavi etmek için değil, ibadet edenlere hastalığı önlemek için gerekli profilaktik önlemleri öğretmek için bir fen bilgisi öğretmeni HN Girish tarafından oluşturuldu.
COVID-19 uygulamaları
COVID-19 krizi sırasında tüm bulaşıcı tanrıçalar yeniden tasarlandı.
Hindistan hükümetinin evde kalma kilidi o iki ay sürdü yaygın bulaşmayı önledi, ama aynı zamanda insanların tanrıçalara ibadet etmek ve müdahale istemek için tapınaklara gitmelerine izin verilmediği anlamına geliyordu. Böylece rahipler, tanrıçaları yatıştırdığına inanılan asidik limon çelenkleri de dahil olmak üzere özel süslemeler sundu.
Tanrıçalar, Facebook üzerinden dolaşan Hintli sanatçıların posterlerinde de hatırlandı. Sanatçı Sandhya Kumari'nin sunumu “Coronavirus Mardini” - hijyenik olarak maskelenmiş bir Hindistan Hindistan'ı trident ile saldıran Shakti'nin tüm Hindular için tanıdık bir görüntü olan kötülüğü öldürdüğünü hatırladı.
Yeniden gönderme sırasında milliyetçi bir altyazı eklendi - “Ana Hindistan, Coronavirüs'ü sona erdirecek, ancak evde kalmak ve sevdiklerinize bakmak her Hintlinin görevidir. Jai Hindistan! ”
Kumari'nin sunumunda, tanrıçanın ikonografisi pandemi için güncellenir. Tanrıçaların birçok eldivenli elleri dezenfektanı, maskeleri, aşı iğnelerini ve diğer tıbbi ekipmanları kavrar. Koronavirüs zincirlerde tutulur, taşınmaz ve virülansının sarsılır.
Yeniden açılan tapınaklar hakkındaki tartışmalar habere hakim olsa da, polistirenden hazırlanmış ve “Corona Devi”Çiçek tanrıçasına adanmış bir tapınağa kuruldu. Rahip ve bekar adanmış Sn. Anilan, sağlık çalışanları, itfaiyeciler ve diğer cephe personeli olan “Corona Savaşçıları” na ibadet edeceğini söyledi. Burada bilim ve inanç birbirleriyle imimatik değil, birlikte çalışmak, el ele eldiven olarak görülüyor.
Yazar hakkında
Tulasi Srinivas, Antropoloji, Din ve Ulusötesi Çalışmalar Profesörü, Liberal Sanatlar ve Disiplinlerarası Araştırmalar Enstitüsü, Emerson College