Karanlıktan korkan bir çocuğu kolaylıkla affedebiliriz. Hayattaki gerçek trajedi yetişkinlerin aydınlıktan korkmasıdır.
Eflatun
Çevrimiçi Üyeler
Yakın zamanda sitemizde 12 üye çevrimiçi oldu.
Üyeleri görebilmek için, üye girişi yapmanız gerekmektedir.
Gece Tanımları
şu mecazi fıtratın yamacında şu hercai menekşe, belki annemin kırlaşmış saçlarında yıldızları sallayan; şu maviden üryan ve solgun ve somurtkan gökyüzünün hemen altında ellerinin merhametine sığınan; sefil ve aç ve çaresiz sokak köpeği: o benim.
hani şu karasal ve karamsar hayata inat Akdeniz’i emziren şiirin dudaklarından şu kadife tenli rüzgar, şu kanın ve yaranın melodisi. öylesine uzak bir ülke, belki aynaların ketum sırlarına kadem basan; ve bütün ışıkları bir çırpıda susturup karanlığın sesine kulak veren diğer yarım, eksik yarım, acemi yarım: o sensin.
hani kadim eşkıyalar devşiren acem diyarından acemi dudaklarına. omuzlarına dökülen eprimiş ve serkeş yalnızlık; hani gözlerde anlam bulan sağırlık hani üstü başı biteviye bir yağmur. -tut ki kanım akmaz, soluğun kesse dudağımın şakağını- …ve kalabalık çaresizliği ve akıp giden rayların sensizlik yüklü vagonlarında mendilini cam kenarı bir yalnızlığa sallayan refakatsiz ve mecalsiz yolcu: o ayrılık.
namlunun eteğindeki taşları dökmesi, bir şehrin diz çökmesi suyun kendini ateşe vermesi –aleni intihar- annesinin ellerini yitiren çocuk endişesi belki dört duvar yarası kavlamış acı gibi marazi, terli bir saatin tene işleyen kokusudur. bu olsa olsa gözlerinin çıkmaz sokağında yol yordam bilmez, suskun katili ve maktulü ben bir cinayete rastlama korkusudur. hani gözyaşının çıkardığı tıknaz desibel hani şu mecazi fıtratın yamacında sesine hazanlar gömerken sen -aleni susarken- ve kısalırken saçlarım iki terhis arası küstah bir sağanak gözlerimi yaşartan o hatıran…