zulüm, zulüm dediğin nedir ki gülüm!
çöken sinir sistemi, avuç avuç dökülen beyazlamış saçlar, olmayan uyku düzeni, kalmayan beslenme alışkanlıkları, kapanmayan bilgisayar ekranları, patlayan projeler, bitmeyen sunumlar, erken yaşta başlayan alzheimer belirtileri, sürekli artan stres ve dinmeyen yorgunluk hissi, sınırsız sayıda tüketilen çay-kahve-sigara kısır döngüsü, egoist profesörler, algısı düşük araştırma görevlileri = MÜHENDİSLİK FAKÜLTESİ
"Ancak uzun acılardan, uzun susuşlardan sonra ortaya çıkacak önümdeki günlerin nasıl olacağı. Yeni değerler, yeni bir dünya buluncaya kadar şaşkın, belirsiz ve karanlık bir dönemin geçmesi gerekiyor. Bu durumun elverişsiz yanı ise, aylarca sürecek acılar ve insanı tüketen yorgunluk."Yaşama Uğraşı, Cesare Pavese (Sayfa 41 - Can Yayınları, İstanbul, Şubat 2017)
-Mutlu Gözler-
Zıvanadan çıkıyor artık düşüncelerim.Aklımla duygularımın aynı anda devrede olduğu dönemlerin eşiğinde çırpındıkça çırpınıyorum... Çekilmez bir adam oldum mesela. Bazen huysuz bazen aksi bazen de deli dolu ,aşk dolu ...Aynı zamanda ne istediğini çok iyi bilen bir adam. Evet ne istediğimi çok iyi biliyorum. Ben ''Onu'' istiyorum. Ben yıllardır çektiğim acıları bir gülüşü ile silip süpüren o kadını istiyorum.Beni ben olarak yaşamayı arzulayan o kadını istiyorum. O kadın ki her şeyi aşk ile yapan, öfkesinde dahi aşkı, sevgiyi barındıran kadın. O kadın ki aldığı her bir nefes ile ömrüme ömür katan. Gözlerinde ömürlük huzur, yüreğinde ise bizi bir ömür ayakta tutabilecek sevda. Omuzlarında yılların vermiş olduğu yorgunluk, yük...Fakat ne sevdadan vazgeçer ne de engellere aldırış eder.Öyle ansızın bir gün çıkıp gelir. Ah ah o günü bekleyebilir mi yüreğim. Beklese ne çıkar beklemese ne çıkar yada beklemek kime yarar. İşte tam da bu noktada aklım ile duygularım aynı anda devreye girip tüm zihnimi altüst ediyor...