Yaşıyor aslında öldü dedikleriniz.
Gün doğumunda batan güneşleri düşünmek gibidir hayallere dalmak.
Mavi göklerde süzülen tepkimelerden artakalanları görmek istemez herkes. Sadece düş gücü ve hayalleri alabildiğince engin denizlere açılanlar görebilir ve bilebilir bunu. Güçsüz düştüklerinde insanların üstlerine basmak. Ve sadece bir aptal olabildiği için insanları aşağlamak gibidir sizin bildikleriniz.
Ezildikçe ezilen gururum onuruma dokunuyor. Onurumu muhavaza etmek istememden korkmuyor mu hiç kimse bu kadar mı aptallaştı insanlar. Bu kadar mı yozlaştı kötülerin üstleri. Ama doğru yozlaşmasalar kötü olmazlar ve kötüleri iyilerle muhatap etmezler.
Yapacak bir şey kaldı mı onlar için? Hayır yok. En azından şuan için. Ama unutmayın yaşıyor aslında öldü dedikleriniz. Ve geliyor yavaş yavaş…