Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, vol.12, no.68, pp.553-569, 2019 (Refereed Journals of Other Institutions)
Conservation and restoration methods aimed at moveable objects are frequently discussed in the West, and new suggestions are offered along with case studies. While these new suggestions involve the structural integrity and historical background of the object, it is also seen that the equipment and work environments employed in the application phases are placed under focus. Today, these work environments referring to workshops and laboratories are more conspicuous compared to the past. However, in Turkey, our quantitative knowledge on conservation / restoration environments that focus on moveable collection objects, and especially works of art, is relatively little.
This article presents the results of a study aimed at restoration workshops serving within the body of museums in Turkey. In the first chapter of the article, which was produced from a qualification in proficiency in art thesis completed by the authors in 2017, the museums of Turkey were approached from the angle of their administrative organisations. Following this chapter that presents quantitative data accompanied by chart-based tables are data describing our existing restoration workshops. In the summary a general evaluation was conducted, the data at hand were interpreted, and suggestions on the subject were offered.
Batı’da taşınabilir nesnelere yönelik konservasyon ve restorasyon metotları sıklıkla tartışılmakta ve vaka takdimleri eşliğinde yeni öneriler ileri sürülmektedir. İleri sürülen bu yeni öneriler nesnenin yapısal bütünlüğünü ve tarihsel arka planını ilgilendirdiği gibi uygulama basamaklarında kullanılan ekipmanlara ve çalışma ortamlarına da odaklanabilmektedir. Atölye ve laboratuvarlara işaret eden bu çalışma ortamları günümüzde eskiye oranla daha görünür haldedir. Ancak Türkiye özelinde, taşınabilir koleksiyon nesnelerini, bilhassa da sanat yapıtlarını mercek altına alan konservasyon/restorasyon mekanları hakkındaki sayısal bilgilerimiz görece azınlıktadır.
Makale kapsamında Türkiye’de müzeler çatısı altında hizmet veren restorasyon atölyelerine yönelik bir araştırmanın sonuçlarına yer verilmiştir. Yazarların 2017 yılında tamamladığı sanatta yeterlik tezinden üretilen makalenin ilk bölümünde Türkiye müzelerine idari yapılanmaları yönünden yaklaşılmıştır. Grafik esaslı tablolar aracılığıyla sayısal bilgilerin sunulduğu bu bölümü takiben mevcut restorasyon atölyelerimizi betimleyen veriler sunulmuştur. Sonuç başlığı altında da genel bir değerlendirme yapılmış, eldeki veriler yorumlanmış ve konuya dair öneriler aktarılmıştır.