Bu aralar Marvel’ın 2002 yılında yayınlamaya başladığı Ultimates’in ilk sayılarını okuyorum. Önümüzdeki günlerde bu seriden ayrı olarak bahsedeceğim. Normal Marvel evreninde Thor, günlük hayatta topal ama pırlanta gibi bir doktordur. Kendisinden çok haz etmem ancak Ultimates #04’teki şu sayfalara beni oldukça şaşırttı.
Hulk #603’ten beri hasret kaldığım şeyi Thor’un bu sayısında buldum. Bulduğum şey ne? Saf aksiyon. Hulk #603’te Wolverine’ın oğlu Daken ve Bruce Banner’ın oğlu Skaar arasında geçen mücadeleden beri böyle güzel ve eğlenceli bir kapışma okumamıştım. Thor’un bu sayısında bir Marvel çizgi romanında olması gereken hemen herşey mevcut bence. Çizimler ve renklendirme şahane. Esasen biraz bana manga tarzını anımsattı ki mangaların fanı sayılmam. Ama çizerler ve renklendirmenler üst kalite anime tarzı filmlerde ve oyunlarda gördüğümüz bir tarzı klasik Marvel ile öyle güzel harmanlamışlar ki; her kareye dikkatinizi vererek bakıyorsunuz. Hikaye bir sürü olayın sonucunda gerçekleşen bazı mevzuları konu alıyor ancak bu mevzulardan çok da bahsetmeye gerek yok. Çünkü zaten başrol oyuncuları Thor ve Doctor Doom’un dövüşü bütün bir sayının genelini oluşturuyor ve Marvel’ın bu en babasından iyi ve kötüsü karşı karşıya gelince ortaya çıkan aksiyon o kadar güzel yansıtılmış ki, yeme de yanında yat. Bir çırpıda okunuyor. 3 sayılık bir macera ve gelecek ay çıkacak olan Thor #606’da sonuçlanacak. Valla heyecanla bekliyorum.
Arkham hastanesinin tekrar inşasından sorumlu kişi Jeremiah Arkham. Hastanenin orijinal kurucusunun torunu ve halefi.
Dr. Arkham’ın dedesi akıl hastalarının ancak şiddet yoluyla iyileştirilebileceğini düşünen bir psikopatmış fakat torunu ondan daha farklı düşünüyor. Arkham hastalarına (ki bunların birçoğunu Batman’in bilindik düşmanları oluşturuyor) 5 yıldızlı tatildelermişçesine bir hizmet sunuyor. Tabii ki burası Gotham ve işler hiç de doktorun istediği gibi gitmiyor. Akıl hastanesinde bir isyan başlıyor ve Batman de olaya el atıyor.
Konu çok da heyecan verici olmasa bile yazarın dramatik anlatımı bu 3 sayılık mini seriyi okunmaya değer bir eser haline getirmiş (Yazar David Hine. Kendisni Spawn’dan tanıyorum.). Hikaye Dr. Jeremiah Arkham ve onun asistanının günlüklerine yazdığı notlarla anlatılıyor. Yazar karakterlerin bu “günlük kesitlerinden” başarılı bir kurgu yapmış ve 3 sayı boyunca tansiyonu istikrarlı biçimde yükseltmiş. Hikayenin konusu, son sayfalara doğru okuyucuyu biraz “eee şimdi?..” moduna soksa bile son sayfadaki güzel süpriz ile heyecan verici, ve biraz da rahatsız bir final yapılmış: Jester.
İyiydi.
P.S. Jester’ın kim olduğu biraz metamorflar şeklinde sunulmuş olsa bile büyük ihtimalle hastane yöneticisi Dr. Jeremiah Arkham’ın kendisi.
P.S. 2: David Hine’ı Spawn’dan tanıyorum. Spawn sayı 150 ila 184 arasında yazarlık yapmıştı. Spawn o dönem biraz kendisini tekrar eden bir karaktere dönüşmüştü ve David Hine özünü bozmadan, Spawn’ı modern diyebileceğim bir bakış açısıyla tekrar yorumlamıştı. O dönemin bir kısmında Spawn gerçekten buram buram çizgi roman ve sanat kokuyordu.
İlginç birşey öğrendim. Örümcek Adam’ın siyah kostümünün esasen bir fan tarafından yaratıldığını ve Marvel tarafından bu fandan 220$’a satın alındığını biliyor muydunuz? 220$???. Sİyah kostüm örümceğin satışlarını dönem dönem hoplatan etkenlerden biridir. Marvel’a belki de milyon dolarlar kazandırmıştır, Venom, Carnage, Anti-Venom gibi birçok karakterin yaratılmasını sağlamış, Spider-Man’in karanlık tarafının simgesi haline gelmiştir. Çok karlı anlaşma. İşte Marvel’ın siyah kostümün gerçek yaratıcısı Randy isimli fana 1982 yılında gönderdiği mektup:
Marvel Comics’in son dönem sinema uyarlamaları oldukça fazla olsa bile 7. Sanat açısından bakıldığı zaman bu filmlerin birçoğu vasat aksiyon filmlerinden öteye geçemiyor. Hatta Daredevil (Korkusuz) için vasat kelimesi bir iltifat gibi kalıyor. Ghost Rider’dan bahsetmek bile istemiyorum (bahsetmiş oldum). Ancak yine de Iron Man, Spider-Man gibi doyurucu sayılacak filmleri de göz ardı etmemiz gerekiyor.
Iron Man 2’nin trailer’ı bu hafta içi yayımlandı. Trailer’ı buradan izleyebilirsiniz. Bana biraz Matrix Reloaded’ın trailer’ını hatırlattı. Film hakikaten trailer’da gözüktüğü gibi olursa fanlar için bile doyurucu bir yapım olacak gibi gözüküyor. İzlemediyseniz izleyin.
Trailer’da benim dikkatimi çeken (War Machine hariç) 2 karakter var: Bunlardan biri Nick Fury. Eğer karakterin filmografisine bakarsak 3 tanesi henüz tamamlanmamış 5 farklı prodüksiyonda aynı oyuncu tarafından (Samuel L. Jackson) canlandırıldığını görüyoruz. Bunlardan biri de Iron Man 1. Tony Stark ( AKA Iron Man)’e baktığımızda ise o da Robert Downey Jr. tarafından 4 farklı filmde canlandırılıyor. The Incredible Hulk’un son dakikalarına kadar izlediyeseniz, Robert Downey Jr.’ın Tony Stark rolünde General Ross’a Hulk’u altetmek için bir teklif götürdüğünü de izlemişsiniz demektir. Okumaya devam et
Bu serinin 6. sayısından beri her sayıdan bahsediyorum heralde. Her sayıyı bir umutla okuyorum. Ne de olsa Dark Reign’in beşiği olması gereken bir dergi bu. Ancak bir türlü bazı sayıları vasata yaklaşan kötü bir seri çizgisinin üzerine çıkamadı. Bu ay Siege ve ona paralel olarak Fall of The Hulks’un başlamasıyla beraber Dark Avengers’da da birşeyler görebileceğimizi umuyordum ancak önceki sayılardan hiç de farklı olmayan bir sayı daha okumuş oldum. Bu sayıda Victoria’yı (Normon’un sağ kolu) molekülleri kontrol edebilen ve 11. sayıda bütün bir avengers ekibini moleküllerine ayırıp değişik biçimde tekrar birleştiren Molecule Man ile Avengers’ları geri getirmesi için yaptığı pazarlığı okuyoruz. Victoria güzel bir karakter aslında ve belki de ilk sayıdan beri baş rolde olmasa bile yine de Dark Avengers’ın gizli başkahramanı diyebileceğimiz bir karakter. Çünkü 12 sayı boyunca dişe dokunur vaziytte değişen tek şey Victoria’nın kendisi ve Normon’ın yanında yavaş yavaş liderlik basamaklarını tırmanışı. Bunun dışında Sentry yine coşuyor ve geçen sayıda “vay anasını molecule man sentry’i bile indirdi” diyenlere “beni öldürmeyen şey güçlendirir” diyerek cevap veriyor. Hala Marvel Evreninin en güçlü çocuğu yani. Çizimler ne iyi ne kötü, hikaye vasatın altında. Son sayfa ile beraber Siege’e yelken açıyoruz. Ayrıca 12. sayıda Sentry ölecek denmişti, balon çıktı.
Tam olarak 3 yıl 2 ay önce aldığım bilgisayarım bugün son nefesini verdi. Zaten hiçbir zaman iyi bir bilgisayar değildi. İçindeki parçalar göreceli olarak kaliteli olsa bile yine de Maltepe Pazarı çizgisini anımsatan dandik kasasıyla hiçbir zaman güven verici bir görünüşü yoktu. Bilgisayarımla aramda geçen 3 çekişmeli senenin sonunda dün sağlam çalışan bilgisayarım (göreceli olarak) bugün boot etmemeye karar verdi. Hard Disk’i değiştirdim, işe yaramadı. Bundan sonra ise işler daha da sarpa sardı. Bilgisayarın 3 senedir random olarak çıkardığı bir arıza vardı: Cahilce olacak ama anakartın üzerindeki altın rengi soğutcuyu ittiğim zaman düzelen bir arızaydı bu. Yine aynı arızayı verdi. İttirdim, çalışmadı. Görüntü yok. Bir daha ittirdim bir daha bir daha. En sonunda yanlamasına yere bıraktım güm diye…türk usulü; Bu sefer açıldı ama sevincimiz kursağımızda kaldı. Ramleri saydıktan sonra “ciiiiuuuvvv” diye son bir elektrik nefesiyle ruhunu teslim etti. Artık hiç açılmıyor. Allah rahmet eylesin, ruhuna el-fatiha diyorum.
Dc Comics’in resmi blog’unda yapılan TV reklamı mahiyetindeki açıklamaya göre DC 2010 yılı içerisinde Superman: Earth One ve Batman: Earth One adında iki grafik roman yayımlayacak. Bu romanlarda Batman ve Superman’in gençliklerine, dünyanın en büyük süper kahramanlarına dönüşmelerine tanık olacağız. Olaylar bu grafik romanlarla beraber startı verilecek olan Dc’nin yeni evreni Earth One içerisinde geçecek.
Kısacası Earth One evreninin Superman ve Batman’i bizim bildiğimiz Bats ve çelik adam olacaklar ve bilindik hikayeleri modern bir bakış açısıyla tekrar yorumlanacak.
200’0’li yılların başlarında Marvel da kendi alternatif evrenini (Ultimate) yaratmıştı ve oldukça da başarılı olmuştu. Şüphesiz bunda bugünlerin çizgi roman superstar yazarı Mark Millar’ın da payı vardı ancak DC Comics’in de yazarları yabana atılacak cinsten değiller: J. Michael Straczynski, Geoff Johns (Batman).
Yeni çizgi roman okuyucuları için okuduğu dergi, Superman, Batman gibi çok iyi bilimen ve tanıman bir kahramana ait olsa bile, yıllardır süre gelen maceraların içine girmek, okuyucu için çok sancılı bir süreç olabilir. Hatta kahraman ne kadar ünlüyse olayları kavramak bir o kadar zorlaşır, çünkü o karakter üzerine yapılan üretim çok daha fazladır. Deneyimli çizgi roman okurları bile bazen çok iyi tanıdıkları bir kahramanı uzun sayılamayacak bir süre takip etmezlerse ipin ucunu kaçırabilirler.
Earth One yeni okuyucular için DC’nin (ve belki de dünyanın) bu en çok tanınan iki süper kahramanını yakından tanıma şansı veriyor. Bu iki grafik romanın ne kadar başarılı olacağına ise esas olarak kahramanları yeni nesle göre çok daha yakından tanıyan eski okuyucular karar verecek (dinazor gözlükleriyle bakmazlarsa eğer)
.
.
Aralık ayının bu ilk haftası, Marvel evreninde 1 seneyi aşkındır süregelmekte olan birçok düğüm için çözülmenin başlangıcı oldu. Bu hafta çıkan Siege ile Osborn’un Dark Reign’i son bulacak, ve yine bu hafta çıkan ve Siege’e paralel ilerleyen hikayesiyle; Fall of The Hulks’da yeşil dev cephesinde işler biraz kırmızıya dönecek gibi (Red Hulk’a atıf yaptım).
Ancak ben bu sefer Marvel’dan değil, Image Comics’ten bahsedeceğim.
Zayıf hafızam beni yanıltımıyorsa eğer 2000 yılı civarında Image’in en popüler kahramanı Spawn ve yine Image’in alt şirketi olan Top Cow Comics ilk göz nuru Witchblade, 1 yılı aşkın bir süre boyunca Arkabahçe Yayıncılık tarafından türkçe ve aylık olarak Türkiye’de de yayınlandılar. Bir süre sonra yeni sayıların basımı durduruldu ve eski sayılar ciltler halinde satışa sunuldu. Ancak şu an iki formatta da bulmak zor olsa gerek. Belki Arkabahçe’nin kendi dükkanında satışı sürüyordur.
Image comics Amerika’nın 4 büyük çizgi roman prodüksiyon şirketinden biridir ve bu piyasası içerisinde 2 farklı özelliği ile anılır. Bunlardan birincsi (kabaca) eser haklarının firmaya değil, eserin yaratıcılarına ait olmasıdır. Image Comics bir firma olarak bu eserler için sadece yayıncılık yapmaktadır. İkinci özelliği ise; Image Comics’in kurucuları 92 yılında Marvel Comics’ten toplu olarak ayrılan ve o dönemin (göreceli olarak) en başarılı ve en çok tiraj yakalayan çizerlerinden bazılarıdır. Bu çizerler Image Comics çatısı altında birleştikten sonra, kendi prodüksiyon stüdyolarını kurmuş ve eserlerini Image Comics Logosu ile çıkarmışlardır. Bu sanatçıların ismi ve stüdyolarının listesi şöyledir: Okumaya devam et