MassivelyOP Podcast’inde bir süre önce, Justin ve ben nedenini çözmeye çalışıyorduk. Yeni Dünyanın Endgame, aylarca ve yıllarca diğer MMO oyunsonlarında hiç sorun yaşamayan daha geniş MMORPG oyuncu tabanıyla gücünü kaybetmedi. olduğundan şüpheleniyorum Yeni Dünyanın Endgame’de “yaşamak” için iyi bir oyun yapan bazı özel soslar eksik, ancak bu özel sos muhtemelen herkes için farklı olacak.
Bu haftanın Devasa Aşırı Düşünme için, hadi bize biraz özel sos içelim. MMO oyun sonlarında oyunu daha uzun süre oynamaya devam etme isteği uyandıran tam olarak ne yapıyorsunuz? Hangi içerik “yapıştırıcıyı” oluşturur? tutmak olgun bir MMO’dasın, sadece seni geri çekmekle mi kalmıyorsun?
Andrew Ross (@dengarsw): Topluluk ve oyun dünyası/bilgisi. Oynadım World of Warcraft neredeyse sadece arkadaşlarla/aileyle ama IP sevgisi çok azdı ya da hiç yoktu, sadece koordine ettiğimiz veya sorun çıkardığımız ancak her iki taraf için de ilginç olduğundan emin olmak için yeterince geri çekildiğimiz haftalık PvP geceleri geçirdik. Öte yandan, et alanı arkadaşlarımdan hiçbirinin oynadığını sanmıyorum. Yıldız Savaşları: Eski Cumhuriyetancak oyunun hikayesini sevdim ve çevrimiçi topluluğum RP olmayan bir sunucuda bazı RP PvP’lerin kullanılmasına yardımcı oldu, ancak ayrıldıklarında bile bir süre kaldım çünkü hikayelerden zevk aldım.
Sandbox’lar daha iyi olma eğilimindedir. Seviye sınırına çarptığımı hatırlıyorum TERAama gerçekten hatırladığım tek şey haftalık RP PvP ve politik şeyleri organize etmekti. TERA sonunda kapatıldı. O oyunla ilgili harika anılarım var, ancak oynadığım herhangi bir raid oyununda birkaç raidden fazlasını zar zor hatırlıyorum ve kemerimin altında bazı sunucu ilkleri yaşadım. Hazır üretim yerine açık uçlu sistemlere ve rastgele ganimete sahip olmak, donatmak/toplamak ganimetleri insanları tekerlekli hamsterlara dönüştürüyor ve koşabiliyorum, ancak arkadaşlarım dışarı çıkar çıkmaz ya da hikayeyi tamamlarım. bir sonraki sanal dünyaya gidiyorum.
Andy McAdams: Bence sadece insanlar. Oyunsonuna çok fazla girmememe rağmen uzun süre oynadığım oyunları düşündüğümde, bunun nedeni çoğunlukla loncalarımla vakit geçirmeye devam etmek istememdi ve onlar hala oyunun içindeler. Bununla birlikte, zindanları veya küçük grup içeriklerini yönetmekten gerçekten zevk alıyorum ve önemli olan şeyleri yapmaktan hoşlanıyorum (diğer bir deyişle – şu andan itibaren müzayede evinde oturan +5 Hosit of Greater Kerfluffliness’i yapmaktan hoşlanmıyorum. Evren). “RP-lite” etkinlikleri diyeceğim şeyler de çok eğlenceli. en son anılarımdan Vay Kirin Tor bar taraması yapıyor, lonca koşum bar taraması yapıyor ve March of The Mammoths’a gidiyorlar. ben oynarken Anarşi ÇevrimiçiEskiden orada oturmayı severdim ve org sohbetinde sohbet ederken ipuçları için insanlara buff’larımı verirdim.
Bir hedefe doğru öngörülebilir ilerleme kaydedebilmeyi seviyorum – örneğin, Gazap Eskiden crafting’in günlük olduğu günlerde, her mücevher işçiliği tarifini kazanma görevindeydim. Hiç yapmadım ama beni meşgul etti.
Ama gerçekten, sanırım yapacak birkaç farklı şey ve daha da önemlisi bunları birlikte yapacak insanlar arasından seçim yapmayı seviyorum. Arkadaşlarınızla gittiğiniz dalış barı gibi. Boktan içecekler, cömertçe “yiyecek” denen şeyler, üzerinde yürüyünce cırt cırtlı gibi gelen bir zemin ve 1985’ten beri güncellenmemiş bir müzik kutusu var. Ama onu seviyorsun ve sen ve arkadaşların geri gelmeye devam ediyor – Her gün, her hafta, her yıl aynı Üzgünüz oyununu oynamak için! eksik parçalarla ve son on yıldır cevapladığınız Trivial Pursuit sorularını cevaplayarak. Beni meşgul eden bir MMO oyunsonu böyledir.
Ben Griggs (@braxwolf): Aslında bu soruyu kendime çok sordum. Hangi oyunu oynarsam oynayayım, oyun döngüsü aylarca veya yıllarca tekrar ettikten sonra sonunda bayatlıyor ve sonunda başka bir şeye geçiyorum. Tek bir oyun sonu tamircisinin sonsuza kadar dikkatimi çekeceğini sanmıyorum, ancak en uzun süre bağlı kaldığım oyunlar, dostluk bağlarının en güçlü olduğu oyunlardır. Belki de bu yüzden bazı yeni, daha aksiyon odaklı, daha az sosyal oyunlar daha hızlı zıplamamı sağlıyor. Bu unvanlara daha az sosyal sermaye yatırdım ve bu nedenle bağları koparmak daha kolay.
Brianna Royce (@nbrianna, Blog): Benim için neredeyse tamamen oyuna bağlı. Bu bir tema parkı oyunuysa ve arkadaşlarım oynuyorsa, sırf onlarla takılmak için en kötü oyunsonunda bile takılırım. Ama arkadaşlarım bir kez ayrıldığında ve onlar her zaman giderler, o zaman lonca hunisi olmayan biri için hala oynanabilir bir “oyun sonu”na ihtiyacım var. Bu mutlaka solo anlamına gelmez; bu sadece yeni bir loncaya katılmadan yapabileceğim bir şeye ihtiyacı olduğu anlamına geliyor. Genellikle bu, aşağıdakilerden en az biri anlamına gelir: üstün bir ekonomi (üretim iyi olsun ya da olmasın), doğrudan bana hitap eden kovalanacak birçok ödül, tek başına bir karada avlanma deneyimi, sağlam bir örnek gruplama sistemi, gerçekten sağlam PvP bu, ön yapımlara çok fazla ayrıcalık tanımaz, harika bir konut veya bina sistemi, birçok alternatifi yuvarlamak için bir neden veya arkadaşlarımı tekrar tekrar geri getiren makul bir yeni içerik akışı.
Zindan ve baskın tabanlı oyun sonları fikrinin büyük bir hayranı değilim; 25 yıldır bu türü oynayan çoğu insan gibi, ben de oradaydım ve bu beni artık etrafta tutmuyor. Ancak şu anda benim çekirdek MMO’larım – içinde “yaşadığım” ve arkadaşlarım olmasa bile tekrar tekrar gelmeye devam edenler – hepsinde yukarıdakilerin birden fazla unsuru var.
Chris Neal (@kurtgözleri, Blog): Sanırım bir oyuna yatırım yapmamı sağlayan ilk içerik parçalarından biri, başlangıçta ilgi çekici olan oyun sonu içeriğidir. Bu, ilginç zindanlar ve baskınlar, eğlenceli görevler ve adil bir meydan okuma ve ilerleme dengesi anlamına gelir. Ayrıca, seçenekler – çok ve çok sayıda seçenek; Cap’te bekleyen tek şey, daha zor aşamalardan bazılarıysa ve belirli bir aşamada hızlanma ya da durma seçeneği yoksa, oyun beni büyük ölçüde kaybetti.
Burada benim için yüksek su işareti her zaman yol olacak Final Fantasy XIV şeyler yapar. Her zaman her şeyden dışlandığımı hissetmediğim oldukça değişken zorluklarla dolu yeterince baskın var ve genişlemeler arasında geri dönmemi sağlayacak diğer yan görevler ve hikaye görevleri var. hakkında benzer şeyler hissettim Vahşi Star aynı zamanda, ama bu aynı zamanda, sadece normal zindanlarda koşacak iyi bir arkadaş loncasına sahip olduğum için başlığın zorladığı “gerçek” oyunsonunu çoğunlukla görmezden gelebiliyor olmamdı.
Justin Olivetti (@sistit, Blog): Endgame benim için seviye atlama ve macera yolculuğu kadar ilgi çekici değil. Her ikisinden de kurtulursam, o karaktere/MMO’ya olan ilgim ciddi şekilde düşecek (dolayısıyla alternatifler!). Ancak bir MMO bana alternatif oyun sonu ilerleme biçimleri, özellikle doğrudan baskınla bağlantılı olmayan daha küçük hedefler verirse, buna sadık kalacağım. İstenilen ödüller, gizli görev zincirleri, festival etkinlikleri, havalı evler inşa etmek için eşyaların izini sürmek vb. için hedefleri uzatın.
Mia De Sanzo (@neschria): Altlar benim işim, çünkü baskınlara veya PvP’ye pek meraklı değilim. Oyunu tek bir sınıf olarak oynamaktan zevk aldıysam, özellikle onu farklı bir deneyim haline getiren farklı seçimler yapabilirsem, genellikle tekrar yapmaktan zevk alırım. Gerçekten mümkün olan yoldan herhangi bir sapma olmaksızın tek bir seviye atlama deneyimi olan oyunlar beni daha az heyecanlandırıyor, ancak o zaman bile, bazen sadece yeni bir sınıfın yeni deneyimi beni içeride tutabilir. Kesinlikle yeni yarışlar için enayiyim, sınıflar ve senaryolar. Sürekli yeni içerik akışı beni de tutacak, özellikle de baskın veya PvP değilse.
Ne yazık ki, oyunsonu genellikle bu ikisinden birine dönüşen bir huni gibi görünüyor. Beni içeride tutan nadiren bir oyun sonu olur. Varılacak yer, çoğu zaman yolculuktan çok daha sıkıcıdır.
Sam Kaş (@thesamkash): Etkileşim için (nispeten) düzenli, yeni içeriği olan veya sadece gerçekten iyi PvP’ye sahip bir oyun için her zaman tekrar tekrar geldim. Yüzlerce, belki binlerce saat harcadım. Lonca Savaşları 1 PvP. Son derece koordineli takım odaklı PvP bile değil, sadece normal eski rastgele arenalar. Sadece savaşların hızlı doğasını ve hızlı giriş çıkış oyununu sevdim. Ayrıca farklı yapıları denemenin ne kadar erişilebilir olduğunu da sevdim. Heart of Thorns öncesi çok zaman geçirdim GW2. Oyun modunu sevmesem de dövüş harikaydı. O zamanlar hala parlak gözlü ve gür kuyrukluydum ve sadece bir aptalın, adı geçen oyun modlarını dahil etmeden en iyi MMO PvP modlarından birinin devamını yaratabileceğini düşündüm. Ah, saflık.
Bir şekilde EOD için zaman ayırmamış olmama rağmen, genellikle hikaye içeriği için de geri dönüyorum. Sanırım onunla birlikte gidecek ilginç özelliklerin olmaması ilgimi azalttı. Bu oldukça moral bozucu. Ama yine de çıkan her festivalde oynuyorum. Etkinlikler eğlenceli ve yeni ödüller hala yeterince ilginç, metayı tamamladığımdan emin olmaktan kendimi alıkoyamıyorum.
Belki de cevabım budur, ilginç ödüllere ve içeriğe ya da gerçekten iyi PvP’ye ihtiyacım var. Kolay değil mi? Tamamen subjektif değil.
Tyler Edwards (Blog): Tercihim, para birimi veya XP tabanlı ödüller içeren solo içerik (bu amaçla hızlı, kolay eşleştirmeli grup içeriğini “solo” olarak dahil ediyorum) tercihimdir, böylece her zaman istikrarlı bir ilerleme kaydettiğimi bilebilirim. Kumarda hiç heyecan duymadım, bu yüzden rastgele ödül yapıları bana pek çekici gelmiyor.
Bununla birlikte, neredeyse hiçbir son oyun, en azından kendi başına, çok uzun süre dikkatimi çekmez. Kolayca sıkılırım ve genellikle yeni bir alternatif başlatmak veya farklı bir oyun oynamak için ortalıkta dolanırım.
Ne zaman bir MMO oyununda önemli zaman harcasam, bunun nedeni oyuna ve dünyasına yatırım yapmış olmamdır. En çok da hikayeye önem vermem gerekiyor. Hikayenin devamında ne olacağını umursamıyorsam, hayatımın saatlerini karakterimi geliştirmek için harcamayacağım. Katı çekirdek oyun da önemlidir. oyunun sonlarına hiç girmedim SWTOR çünkü savaşını gereğinden fazla kaldıramıyorum.
Burada kastettiğim nokta, en iyi “oyun sonu” tasarımının ilk etapta sadece iyi bir oyun inşa etmektir. Oyununuzu ve kurduğunuz dünyayı beğenirsem, TSW’nin Kuşatılmış Çiftlik Alanlarında Ghouls’u öldürmek için harcadığım sayısız saatin kanıtlayacağı gibi, çok sınırlı veya temel oyunsonu içeriğini bile öğütmek için mutlu bir şekilde saatler geçireceğim. Hikayenizin ruhu yoksa ve dövüşünüz beni sıkıyorsa, hiçbir miktarda zindan, baskın, PvP veya beni uzun tutacak ne varsa.
Reklamcılık
Kaynak : https://massivelyop.com/2022/08/04/massively-overthinking-what-endgame-content-keeps-you-in-an-mmorpg-long-term/