bu insan hayat boyu kurduğu düzeni bozmaktan, alıştığı rutini delmekten falan şiddetle imtina etmiş biri olarak, yarın itibariyle 1 aylığına dünyanın gerçekten öbür ucuna gidecek. burada yıllar içinde kendisi için kurguladığı herşeyi bırakıp, orada başka bir düzen kuracak. ilginç bir şekilde, korkmuyor da bunu yapıyor olmaktan. aksine sevinçten heyecandan ölüyor.
belki de hayatta ilk defa o şahane zannettiği kurulu düzenini tereddütsüz yıkabiliyor olmanın "özgürleştiren" serhoşluğundandır o sevinç.güzel havalar*
solumaya gidiyor.
güzel müzikler dinleyecek, güzel yiyecekler yiyecek, güzel şaraplar içecek, yeni sesler duyacak, tanımadan özlediği kaldırımları dövecek adımları. duvar resimlerine bakakalmaya, yıllardır dansa dair ne öğrendiyse unutup çocuk heyecanıyla herşeye şaşırmaya hazır gidiyor. kendisine sarılmaya gönüllü herkese kucağını emanet edecek, tüm hücreleriyle sadece orada, o kucaklayışta var olacak. yenilenmiş gelecek. soyunup çırılçıplak kalmış, sonra yeniden giyinmiş gelecek.
bu entri de virgül
olsun buraya, benden.
noktayla bitmesin mesela şurada yazdığım.
gidiyorum,