anonim
1 yıl
bugun seni sordular sustum daha doğrusu dilim varmadı unuttum demeye bile.. oysa onlar ne kadar da emindi çoktan unuttuğuma.. içime öküz oturmuş gibi.. sanki sana dair konuşmak için ağzımı açsam hıçkırıklara boğulacak gibi hissediyorum.. yıkılıp bir daha kalkamayacak gibi..susuyorum ve hasretinle yasamayi ögrenmeye calisiyorum.. neden etrafimdakileri görmüyormuşum sans vermiyormusum falan.. geberiyorum lan hasretinden. bazen yanimda yurudugunu hayal ediyorum o bile avutuyor sanki ama üsüyorum biraz.. bu bogazimda sozleri düğümleyen etrafi degersiz kilan hayati bu kadar anlamsizlastiran yoklugun olmali dimi.. çünkü bi tek senin adini anamiyorum ve adinla ayni anda bir kelimeyi.. yazarken bile sel olan gözyaşlarımı durduramiyorum ama allah biliyor ki çok özledim be vicdansız.