İnsanlara yaklaştıkça saygını tüketiyorsun. özelini paylaşmanı gurursuzluk olarak algılayan bünyelerle boşa zaman tüketiyorsun. bir insan hakkında fikir edinmek istediğim zamanlar uzunca bir yazı yazarım ya da konuşma yaparım içinde farklı konuları barındıran ve onun bu konular içinden hangisine takıldığına, neye cevap vereceğine bakarım ya da ilk olarak neye cevap verdiğine. çünkü bu onun ilgi alanını yani benden ne beklediğini , ne beklemediğini ele verir. İnsan psikolojisi çok basit aslında onu karmaşık hale getiren bizleriz. her şeyi değersizleştiren de , milletin kanserin çaresini bulduğu şu dünyada saçma sapan sorunlarımıza çözüm bulamayan da bizleriz. İnsanlardan uzak duruyordum , kendime yakın olmak için . mandalina kokusu ve elma çayı kadar mutlu edemeyecek insanlar için kapıları aralamaya gerek yokmuş. saatimin de pili bitmişti onun için pil aldım bugün ve saat 10 da durmuştu . geçmişi çok irdelemenin manası olmadığına inanlardan olduğum için geriye sarmam daha yakın olduğu halde ileriye sardım saati . 10 da durmuştu 06.52 ye sarmam gerekiyordu tabi ben sarana kadar 06.53 oldu saat. saati öyle sararken bir garip hissettim . zaman çok değerli , zamansız gelişen olaylar olabilir lakin , zaman öyle plansız savrulacak kadar değersiz değil. bir ayçiçeği tarlasında kaybolmaya gerek yok , rüzgar eser ve yol bulunur.
Yorumlar
ne arkanı kolluyorum deyip geriden gelen ne yol gösteriyorum deyip önden giden istemiyorum . eğer biri olacaksa ya adımlarını hızlandırsın ya yavaşlatsın gelsin elimi tutup yanımdan yürüsün. çünkü ben aşkın mutsuzlugu paylaşıp mutlu olma çabası olduğunu düşünmüyorum. mutsuz insanlar mutlu olmak için ilişki yaşamamalı , kendini bulan bünyeler ancak başkaları ile sağlıklı ilişkiler kurabilir. ben beni sevmeden başkasını zaten sevemem. birinin bizi sevmesine ihtiyaç duyduğumuz zaman zaten acizleşiyoruz.