“Büyük salonun kapıya yakın bir duvarının önünde birdenbire durdum. O andaki hislerimi, bilhassa aradan bu kadar seneler geçtikten sonra, anlatmama imkan yok. Yalnız orada, kürk mantolu bir kadın portresinin önünde, mıhlanmış gibi durduğumu hatırlıyorum.”(Kürk Mantolu Madonna)
Kürk Mantolu Madonna’yı (Sabahattin Ali, 1943) da yazın okuduklarım listesine kaydedebilirim artık.
“(…) birçok teknik mütaalalardan sonra nihayet tablodaki kadının, duruşu ve yüzünün ifadesi bakımından, tuhaf bir tesadüf eseri olarak, Andreas del Sarto’nun Madonna delle Arpie tablosundaki Meryemana tasvirine insanı şaşırtacak kadar çok benzediği iddia ediliyor ve yarı şaka bir ifade ile bu ‘Kürk Mantolu Madonna’ya muvaffakiyetler temenni edilerek başka bir ressamdan bahse geçiyordu.”
Bir ara, Genç Werther’in Aşk Acıları’nın (Goethe) duygusuyla okudum; naif, duru, takıntılı bir aşkın duygusuna eklenir gibi…
Toplumsal hayatın içinde silik, hırssız, kimliksiz algılandığı için ya da öyle olduğu için önemsenmeyen, bir değer biçilmeyen sıradan insanlardan hiç değilse birileri diğerlerinden çok farklıdır aslında… Uyum sağlayamadığı ya da bilinçli olarak sağlamadığı bir dünyanın dışına gönüllü itilmişlikleri vardır. İç dünyalarında giderek derinleştirdikleri bir anlamın içinde yaşamayı seçerler. Bir resim sergisinde gördüğü kürk mantolu kadın resmine hayret ve hayranlıkla bakan ve giderek saatlerce karşısından ayrılmayan, bu resmi Andrea del Sarto imzalı Madone des Harpies(1517) resmiyle ilişkilendiren Raif Efendi ile resmin sahibi Maria Puder’in yaşadıkları okunmaya ve üzerinde bir parça kafa yormaya değer.
Üstelik, kitap bende Metin Erksan’ın SEVMEK ZAMANI filmini de yeniden izlemek isteği uyandırdı.
(Hem bir çalışma dolayısıyla hem de öğrencilerimizi sorumlu tuttuğumuz bir kitap olduğu için ayrıntılı notlar alarak okudum; ama aynı nedenlerle buraya notlar düşmem doğru olmayacak. Okuduklarım hanesinden bir kayıt olarak kalsın.)
İlgili yazılar:
*** Sabahattin Ali, Kürk Mantolu Madonna, Yapı Kredi Yayınları, 1998