Beşiktaş'ın geride kalan sezonda elde ettiği şampiyonluktaki en büyük pay sahiplerinden biri olan Valentin Rosier Fransız basınına çok çarpıcı açıklamalarda bulundu. Kiralık sözleşmesinin sonuna gelen başarılı sağ bek, So Foot dergisine verdiği röportajda Siyah Beyazlılar'a transferi, takımdaki ilk günleri, şampiyonluk yarışı, Türkiye Kupası zaferi, Vodafone Park'taki kutlamalar ve geleceği hakkında itiraflarda bulundu. İşte 24 yaşındaki savunmacının o sözleri:
"Beşiktaş'a geldiğimde takım 14. sıradaydı. Dolayısıyla o dönemlerde şampiyon olacağımızı hiç düşünmüyordum. Yavaş yavaş tırmanmaya başladık ve kendime sonuna kadar gidebileceğimizi söylemeye başladım. Ayrıca kadro gerçekten kaliteliydi ve herkes birbiriyle çok iyi anlaşıyordu. Bu nedenle tüm sinyaller yeşildi. Sonrasında kaybetmememiz gereken maçları kaybettik ve bu da Galatasaray ve Fenerbahçe'ye umut verdi.
En sonunda şampiyonluğu hak ettik ve bunun yarattığı duygu inanılmaz. Sondan bir önceki hafta Fatih Karagümrük'e evimizde yenildik ve ben aynı anda oynayan Fenerbahçe'nin kazandığını düşünmüştüm. Ama ne mutlu ki onlar da yenildi. Korkmuştum çünkü şampiyonluğun gol averajıyla belirleneceğini ve takımınızın gol atmakta zorlandığını hatırlayınca endişeleniyorsunuz.
Dürüst olmak gerekirse Türkiye Kupası'nı kazanma şansımızın lig şampiyonluğundan daha fazla olduğunu düşünüyordum. Dolayısıyla benim için kupa zaferi sürprzi olmadı. Kulüp duble yapmayalı 12 yıl olmuş. Bu, tam bir çılgınlıktı. Şu an için başardığımız şeyin tam olarak farkına varmış değilim. Ancak biliyorum ki sonrasında bana bunu çokça hatırlatacaklar. Ek olarak finalden önce şampiyonluğu kutladığımızı ve hâlâ coşku içinde olduğumuzu itiraf etmeliyim. Statta seyirciler vardı ve bizi öyle güzel temsil ediyorlardı ki kazanmak zorundaydık. Sürekli otelin önündelerdi. Pek çoğu ismimi bağırıyordu. Ben de kramponlarımı pencereden onlara atmaya karar verdim. Bunlar güzel hatıralar. Bu sezon kritik goller atma şansına sahip oldum. En önemlilerinden biri de Konyaspor'a karşı evimizde kaydettiğim goldü. Neredeyse tamamında 11'e 10 oynadığımız bir karşılaşmadaki tek golü atmıştım. Finaldeki golümse sezonu bitirmek için en iyi yoldu. O anda bunu fark edememiştim. Ancak maçtan sonra bir kupa finalinde eşitliği bozan golü attığımı kendimi söyledim.
Şampiyonluğu kutlamaya kulüpte fotoğraf çektirerek başladık. Sonrasında taraftarlar eşliğinde boğaz turu yapmak için gemiye bindik. Burada böyle bir gelenek var. Pandemi koşullarına rağmen müthiş bir ambiyans vardı. Stada vardığımızda ise bir Amerikan şovu vardı. Şarkı söylemeye ve sıcaklığı arttırmaya gelen pek çok Türk ünlü vardı. Her futbolcu, sahaya girmek için bir şarkı seçmek zorundaydı. Fazlasıyla etkileyici bir ortamdı.
Eskiden çılgın bir oyuncu değildim. Bilinmesi gereken bir şey var ki kariyerimde kendimi daha kötü hissettiğim bir dönemden geçtim. Profesyonel kariyerimdeki ilk tam sezonumdan sonra sahada çok daha rahattım. Daha çok konsantre ve motive olmam gerekiyordu. Sonrasında kendi kendime bunu değüiştireceğimi söyledim ve daha somurtkan oldum. Bu, bana çok yardımcı olan bir ruh hâli. Her halükarda numara yapmıyorum, her şeyimi veriyorum ve taraftarlar ve takım arkadaşlarım için savaşıyorum. Bu, bir rol değil. Ben bir savunmacıyım. Darbeyi vurup savaşa gitmek işimin bir parçası. Bunun Beşiktaş taraftarları için çok önemli olduğu kesin. İçlerinde benim suratımı dövme yaptıran var.
Açıkçası Beşiktaş'taki frankofonlar arasında güzel bir ambiyans var. Ben, Georges Kevin N'Koudou ile aynı odada kalıyorum. Kendisinin şu an kardeşim gibi olduğunu size söyleyebilirim. O bana geliyor, ben ona gidiyorum. Babamız olan Vincent Aboubakar'ı da unutmamak gerekiyor. Durmadan bize önerilerde bulunuyor ve bizi güldürüyor. Gerçek bir karakter. Ona kasabanın şefi diyoruz. Fabrice N'Sakala ve Rachid Ghezzal de benim için çok önemli insanlara dönüştü.
Avrupa 21 Yaş Altı Futbol Şampiyonası'ndan önce sakatlandığımda çok sinirlendim. Çünkü izlendiğim ve beklendiğim bu güzel turnuvaya çok dikkat ediyordum. Sporting Lizbon'a imza attığımda sakatlığım sürüyordu ve rehabilitasyon dönemindeydim. O zaman kendi kendime "Beni alıyorlarsa güvendikleri içindir." dedim ve hiç endişelenmedim. Sonrasında bir sezonda dört kez antrenör değiştirdik. Hâliyle hepsi de aynı vizyona sahip olmuyor. Yalnızca 10 maçta forma giyebildim ve kendimi kanıtlamak için yeterli süreyi bulamadığımdan kiralık gitmenin zor olacağını düşündüm. Ancak Beşiktaş'ın benimle ilgilendiğini görünce kendi kendime hâlâ şansım olduğunu söyledim. Bir an için şüphelendiğim doğru ama en nihayetinde Türkiye şampiyonu oldum. Dolayısıyla iyi bir şey için kötü bir şey yaşadım.
Sporting'in hocası Ruben Amorim çok iyi bir antrenör. Ama samimi olmak gerekirse onun planları içinde yer aldığımı düşünmüyorum. Bu sezon şampiyon oldular ve belli bir oyuncu grubuna sahipler. Onlarla henüz konuşmadım ama Beşiktaş'la imzalamadığım ve başka bir kulüp bulamadığım takdirde oraya dönmem mümkün. Bugün Türkiye'de büyük bir kulüpten ötekine transfer olmak normal karşılanıyor. Pek çok oyuncu, bir İstanbul takımından bir diğerine geçiyor. Fakat ben farklı bir ruh hâliyle eğitildim. Başka bir Türk takımıyla imzalarsam taraftarlara ihanet edeceğimi düşünürüm. Dolayısıyla bu durum bana hayal dahi edilemez gibi geliyor. Beşiktaş taraftarlarını aşırı seviyorum.
Hayalimin Premier Lig'de oynamak olduğunu her zaman söyledim. Oranın dünyanın en iyi ligi olduğunu düşünüyorum. Başka hiçbir yerde bulamayacağınız bir yoğunluğa sahipler ve sezon boyunca çok fazla sayıda dev maç var. Bana göre eğer İngiltere'de iyi olduğumu ispatlayabilirsem her yerde oynayabilirim. Ama evet, bir kulüpte istikrar yakalamaya ihtiyacım var. Menajerlerimin Beşiktaş ile yürüttükleri görüşmeler olumluydu ama şampiyonluk ve Şampiyonlar Ligi'ni garantilemeden bir karar vermek istemedim. Buna rağmen başka teklifleri de görmeyi bekliyorum."