Savulun Zombiler, Tırsın Askeri Birlikler! USS Geliyor!
Takımımızın ismi Umbrella Security Service (USS). Oyuna ilk olarak giriş yaptığımızda bu 6 kişilik takımdan bir karakter seçmemiz isteniyor. Takımdaki 6 karakterinde birbirinden farklı özellikleri var. O yüzden karakterinizi seçerken oyun stilinizi de düşünmeniz gerekiyor. Misalen benim oyun boyunca favori karakterim olan Vector zaman zaman görünmez olabiliyor ya da şekil değiştirerek kendini kalabalığın içerisinde kamufle edebiliyor. Diğer karakterlerden Bertha ise klasik bir medikalci. Yanında taşıyabildiği ekstra sağlık paketleriyle arkadaşlarına yardım edebiliyor ya da hepsini kendine saklayarak daha uzun soluklu bir serüven yaşayabiliyor. USS’deki diğer 4 karakterinde ( Spectre, Four Eyes, Lupo, Beltway ) kendilerine has özellikleri bulunuyor. Tabi bu özellikler karakteri ilk olarak seçtiğinizde aktif konumda bulunmuyor. Zamanla karakterinizin tecrübe puanını yükselttikçe yeni özellikleri de aktif duruma getirebiliyorsunuz.
Oyunda zombilerin yanı sıra hükümetin asker ve polislerine karşıda savaşıyoruz. Şehir de hüküm süren kaos ortamı böylece bir kademe daha karmaşık hale gelmiş oluyor. Açıkçası bu oyun ilk duyurulduğunda çok büyük beklentiler içerisindeydim. Gerek konu, gerek hikaye, gerekse geçtiği zaman dilimi açısından çok cezbedici gelmişti. Birde ilk iki oyunun atmosferinin Operation Raccon City’e aktarılacağını duyduğumda havalara uçmuştum desem yeridir. Öyle ki biraz fazla uçmuşum, zira düşüşüm sert oldu.
Oyun klasik olarak siper al ateş et mantığına dayanıyor. Tabii bu mantıkla oyunu oynarsanız işiniz bir hayli zorlaşacaktır. Zira karakteriniz siper olayında o kadar da tutarlı davranmıyor. Kimi zaman siper alırken, kimi zaman ise armut gibi ortada kalıyor. Dahası oyundaki vuruş hissiyatı da sıfıra yakın. Bazı düşmanlarınız bir iki mermi de yere serilirken, bazıları ise adeta ölümü boşvermişçesine üzerinize koşturuyor. Arkadaşım tamam anladık zombisin falan ama, ölmen lazım yanı. O kadar headshot’ı en baba boss’a sıksan o bile yere serilir. Fakat Operation Raccoon City’deki zombiler pek öyle değil. Artık zombi olduktan sonra ne yedilerse bazılarına bir hayli yaramış. Mermi falan hikâye yani.
Oyunun shooter yönününden ziyade birde yakın dövüş modu var. Karakterlerimiz ellerine geçirdikleri bıçaklarla zombileri kıtır kıtır doğruyorlar. Eğer vuruşlarınız isabetli olursa bu yakın dövüşler ortaya son derece hoş görüntüler çıkarabiliyor. Zira başarılı bir dövüş sahnesinin akabinde oyunu oynarken yanınızda biri varsa oyun hakkında off ne süper oyun be gibisinden düşüncelere kapılabilir. Gel gelelim bu dövüşler esnasında karakterinizi kontrol etmesi öyle göründüğü kadar kolay olmuyor. Bir Batman Arkham City’dekine benzer bir dövüş sistemi şu oyuna uygulansaydı en azından oynanışta elle tutulur bir yanı var diyebilirdim. Ama o da yok.