Tuesday, September 06, 2011
Monday, September 05, 2011
Friday, September 02, 2011
Hiç sevmediler sanırım seni olduğun gibi, hiç içinde kim olduğunu merak etmediler, hiç seni etten, kemikten, okuldaki başarından, sosyal ortamdaki yeteneğinden, arkadaş çevrenden, cebindeki parandan, bindiğin arabandan, fiyakalı ve herkesten farklı olması gereken geçmişinden sıyırıp gözlerinin ardındaki, sadece insan olan seni sevmediler değil mi? Aslında sevmediler değil, sevdiler de sen göremedin. Sen zannettin ki eğer ayağım sakat olursa sevgi görürüm, eğer acılarla dolu bir geçmişim olursa bana ilgi gösterirler, eğer güzel, beğenilen bir ismim olursa daha rahat arkadaş edinirim. Ancak senin bu zannettiklerin denizin sadece yüzeyidir arkadaşım. Denizin dibine yakın yüzen balıklar değerlidir. Yüzeydeki ilişkiler kağıttan gemilerdir, rüzgar ne yöne eserse oraya giderler, amaçları sen yada senin iyiliğin değildir. Sen bunu öğrenemedin. Hak veriyorum sana ama insanlar gerçekten çok boktan ve bizi aldatabiliyorlar.
Her şeye rağmen bu anlattıklarım hiçbir zaman seni haklı çıkarmaz. Çünkü tüm o boktan insanların iğrenç kokusunu benim üzerimde alamadığın için benden uzaklaştın. Boktan insanlara gerçek değerler vere vere bir sinekten değersiz hale geldin. Ve onlarla anlaşabilmek, onların arasına karışabilmek için onlara benzemeye başladın. Bu benzeme çalışmalarında sana gerçeklerin ne olduğunu hatırlatan, aslında o kağıttan teknelerin seni taşımayacağını bilakis daha derine çekeceğini söyleyen bir insan istemedin.
Oysa "O" senin doğduğun günden beri beklediğin, muhtaç olduğun insandım belki de ben. Seni sırf sen olduğun için, herhangi bir fiyakandan etkilenmemiş bir şekilde, sadece sen olduğun için seven insanlarla tanıştırdım ben. Yetmedi sana, sen sadece kendi oynadığın oyunun bir sonuca vardığını, o oyunun seni galip getirdiğini zannediyordun. Hiç dedenle tavla oynadın mı bilmem ama, bazen dedeler bile bile torunlarına yenilir. Sen o yenilmeyi gerçek zannedip, zafer sarhoşu olanlardansın eski dostum.
Eğerleri bırakalım diyorum ama kendim bırakamıyorum sanırım. Eğer ki azıcık "adam" barındırdığına inansaydım içinde, eğer bu sefer düşündüklerinle, planladıklarınla, amaç aleti olarak kullandığın kendine acındırma duygularınla değil de gerçek insan olan, o gözlerinin ardındaki kişinin duygu ve düşünceleriyle gelseydin bana, ben o zaman derdim ki yanılmamışşım. 6 yıldır tüm etrafımdaki insanlar yanılmışsın dese bile, yanılmamışşım işte şişesine sokayım. Ama olmadı, sen yalanlarınla, oyunlarınla, saçma sapan yalnızlıklarınla, ilgi çekmek için tadına varamadığın acılarınla ziyan ettin gençliğin, bense artık müdahale etmemeye karar verdim.
Eski dostun,
Şemsettin.
Thursday, June 16, 2011
Her insanın bir sahili vardır dedi Rıza Abi, sen göküzünü izlemek için bir yere geçersin orası senin için sahil olur, ben uçsuz bucaksız tarlaları izlemek için terasıma geçerim burası benim için sahil olur. Çünkü sahili sahil yapan kumu, çakılı ya da denizi değildir. Güzel konuşuyordu Rıza Abi, etrafıma baktım, Menekşe Abla da, Zambak da onu hevesle dinliyordu. Kıskanıyordum bazen bu koca adamı, yaşlandığımda onun gibi olmak için sabırsızlanıyordum. Aslında şu anda da onun gibi olmak istiyordum. Kıskançlık arkadaşlıkları öldürür bilirim, o yüzden bastırıyordum bu duyguyu. Bu güne kadar Rıza Abi beni insanlarla tanıştırmıştı ama benim arkadaşlarımla tanışmamıştı. Şemsettin'den umudu kesmiştim zaten, benimle bile görüşmüyordu ama Rüzgar ve Yağmurla onu kesinlikle tanıştırmam gerekiyordu. Birden Zambak'ın sen çok yalnızsın demesiyle irkildim, Rıza Abi'ye diyor sandım. Yalnızlık da hoşuna gidiyor dedi. Gözlerine baktım, yalnızlık küfür gibidir dedim, hoşlanmazsın ama seni rahatlatır. Gülümsedi. Menekşe Abla'nın keşke kendi denizlerimizde yüzebilsek dediğini duydum. Kafamda canlandırdım, hoşuma gitmişti. Gittim Rıza Abi'yi kolundan çekiştirdim. Sarhoşken evden çıkmayı sevmezdi. Ne oldu diye sordu. Hadi dedim, yeter sahilde oturduğumuz, biraz yüzmemiz gerek.
Friday, November 19, 2010
Elindeki kese kagidindan tane tane aldigi cekirdekleri ciktliyordu. Parktaki bir bankin yaslanma kismina oturmus, kosusturan cocuklari izliyordu. Saclari kivircikti ve bakislari doluydu. Acaba o muydu ondan bile emin degildim. Gidip birseyler soylemeden once telefonla arayip o olup olmadigini kontrol etmeye karar verdim. Telefonunu cebinde bulmak icin hareketlenince kapattim hemen. Yanina gittim, gorunce yerinden kalkti dogruldu. El sikistik. Sicak bi insandi ama el sikismak biraz garip geldi. Yan yana banka oturduk, cekirdeginden ikram etti. Anlatmayacak misin dedim, neyi diye cevap verdi. Hic bir seyi hatirlamadigimi ve Ruzgar'in bana anlattiklarini anlattim. Beni saskinlikla ve kirik gulumsemelerle dinledi. Efsun kim diye sordu. Hatitlamiyorum dedim, hatta simdi eski yazdiklarima da baktim oyle birinden burda bile bahsetmemissim. İnandiramadim, sayikladiklarimi anlatti, utandim. Ben bunlari anlatirken kucaginda mi yatiyordum dedim. Konuyu uzatmak istemedigini soyledi. Koluma girdi, biseyler yapalim dedi. Yesil bir elma gibiydi kokusu, insana canlilik veriyordu. Topuklarimizla kuru yapraklari ezerek caddelerde yuruduk o gunesli kasim gunu.
Thursday, November 11, 2010
Basimin agrisinin verdigi aciyla uyandim bu gun. Etrafimdaki duvarlari tanimiyordum, bir anlik panikle yatakta dogruldum. Ancak basimin agrisi ve donmesi tekrardan beni yataga civiledi. Dun aksam ne oldugunu hatirlamaya calistim ancak tek hatirlayabildigim gece cok guzel bir ruya gordugumdu. Hatta ruyadaki bazi kisiler sanki gercek hayattan gibiydiler. Yataktan dogrulmam, nerede oldugumu anlamam ve bir hatirlayana onceki geceyi anlattirmam gerekiyordu ancak basimi yastiktan kaldiramiyordum. Uyandigimda olusan bu yalnizlik hissinin sorumlusunu merak ediyordum. İceriden gitar sesi geliyordu, bagirip insanlari yanima cagirma girisimim basima bir balyozla vurulmuscasina hissettiren agri ile yarida kesildi. Muzik sesi kesilmisti, iceriden birilerinin geldigini farkettim. Odaya girenlerin arasinda Ruzgar'i gordugumde rahatladim ancak digerlerini tanimiyordum. Ruzgar'in arkadaslariymis. Neden kendimi cok yalniz hissettigimi sordum, gulustuler. Sanirimdun gece yasima yakismayacak seyler yapmistim. Yagmur diye bir bayandan bahsettiler, gece boyunca beni tasimis gariban. Sabah erkenden uyanip cikmis, gece boyunca bir kizin ismini sayiklamissim. Yine de telefonunu birakmis, ve kendimi hatirlayabilecegim musait bir zamanda aramami istemis. Daha sonra sacmalamalarimi anattilar, gulustuk. Hem sayikladigim ismi, hem de Yagmur'u cok merak ettim. Sanirim artik bu tarz isler icin biraz yasliyim.
Wednesday, October 20, 2010
- Gözleri yüzünün tenha bir köşesine çekilmiş, yalnız bir genç var şarkıyı söyleyen...
- Gözlerimi yüzümün tenhasına çekip eşlik etmek isterdim.
- Karşısında Leyla'nın kaşları var, mırıltılarla eşlik ediyorlar. Laylacım ufak bir kadın. Bir öpüşlük canı var.
- Şair derler adama. Yazan kim?
- Yazan Rıza, Cemal Süreya'dan esinlenmiş biraz. Sonra Rıza hayalinde Menekşeyi dansa kaldırıyor, çünkü o artık hangi çiçeği koklasa ona menekşe kokuyor.
- Rıza Menekşe'yi mi özlüyor, yoksa Menekşe kokmayı mı?
Devamı EzoNe'den geliyor, buyurun.
Friday, September 17, 2010
Ve iste tahmin edemeyecegin ve kimsenin sana ogretmeyecegi noktaya geldik. Noktamizin adi "kabullenme" onceki basamaklari biliyorsun. İstek Arzu Sahiplenme Savas Mucadele Anlasma Kararlilik Soykirim basamaklarini gectik. Senin anlayacagin bizim ayakkabi deline deline terlik oldu. Kabullenme asamasinda iki taraf da vazgecmistir artik, onlari ne savaslarin, ne anlasmalarin, ne de orta noktalarin kurtarmayacagini farketmislerdir. Mutlaka bir taraf cikicaktik tekrardan savas bolumune gecmek isteyen ancak diger tarafin kararliligi ona hamle yaptirmaz. Ne zaman ki iki tarafda daha fazla savasacak asker kalmaz o anda hersey bitmistir. Kana susamis toprak sehitlerin tum kanini emer. Bolgede kanla beslenen bitkiler buyumeye basladiginda kazanan hep doga ana olmustur. Tamamiyle anladiysan hafi baslayalim, biraz uzun suruyor oyun dedi Rüzgar. Zarlari yeterince salladigima ikna oldugumda gitmelerine izin verdim. 6-2 geldi. İstegi atlayip arzudan baslamistim, sansliydim.
Yalnizlik bu hayatin en kacinilmaz eziyeti ve eger benim gibi mazosistseniz zevklerin en kemik titreteni haline geliyor. Uzun suredir ayni insanlarla gorusmektek sikilmis telefonumu kapatmistim. Sevdigim bi sanatcinin konseri vardi. Ona gidecektim ve yalniz olacaktim. Biliyorum biraz garip olacakti ama is cikisi gidecegim icin konsere takim elbise ile gitmek zorunda kalacaktim. Aklima filmlerdeki model rollerin bize isledikleri geldi. Takim elbisryle gidip bar sandalyesine oturacak, belki de biraz paraya kiyip bir viski soyleyecek gomlehin yakasini gevsetip kiravati rahatlatacaktim. Dusundugum gibi yapmaya basladim bara oturdum, yaka dugmesini cozerken ickimin siparisini verdim. icki gelirken gomlegin yaka dugmesi koptu. Ustlendigim rolu bozmadim
İckimi elime aldim, bara arkami donerken kravati genisletmek icin cekince kiravatin dugumu ufacicik kaldi. Yan taburede oturan uzun sacli genc tabi basti kahkahayi. Filmlerdeki gibi olmuyor degil mi dedi. Yalniz kalmak istiyordum ama dustugum durum gayet komikti. Dayanamadim ve ben de gulmeye basladim. Tanistik genc ile ismi Ruzgar. Gercekten de ismi gibi cocuk. Hizli atilgan ve yipratici. Genel gecer muhabbetten sonra bunaldigini soyledi. Eskiden, universite yillarimda yani onun yaslarinda yaptigimi teklif ettim. Kabil etti, beraber ciktik mekandan. ikiser bira kapip mekanin hemen yanindaki iki binanin arasindaki merdinlere oturduk. Hevesle anlatiyor, hemen fikrimi soruyor, tecrubeleri paylasiyorduk. Tuvaleti geldiginde ne yapacagini sasirdi, gencligimizde kullandigimiz yontemi gosterdim. Muhabbet kandaki alkol arttikca yavasliyor, derin derin sessizlikler olusuyordu aramizda. Biranin tavbanini korkuluk demirinin uvuna vurmaya basladi. Uyaracaktim vazgectim, anilarim geldi aklima. Birayi demire 3. vurusunda biranin tabani delindi. Dokulmesine izin veremem, o kadar aldik ziyan edemem dedi. Diktik kafaya kalanlari. Kendini iyi hissetmedigini soyledi. Koseye dogru ilerledi. Midesi bulaniyordu. O kusarken alnindan tutup onu rahatlatan ben miydim yoksa yasadigim son 4 yil mi bilmiyorum ama ikimiz de hassastik alkoluk etkilerine karsi.
Dun aksam Riza Abi'nin evindeydik. Anlata anlata bitiremedigi o guzel terasini gordum sonunda. Nesi vardi bu kadar ovulecek anlamadim. Sehrin epey disinda oldugundan ucsuz bucaksiz tarlalara bakiyordu. Menekse Abla veya Riza Abi biseyler anlatsin da muhabbet baslasin diye bekledim. Ama hicbirimizin anlatacak birseyi yoktu sanirim. Gunesin alcalmasiyla Riza Abi 100lugu getirdi koydu masaya. Gunes battiginda acaacagiz bu kizi dedi. Gunes batti, rakinin kapak bilyesi sokulup Zambak'a verildi. Sanki hersey o anda degisti. Tarlalarin geceleri denize benzedigini ve dalga sesi gibi cok guzel bir melodi yarattigini bilmiyordum. Menekse Abla hic bilmedigim cok guzel sarkilar soyledi, Riza Abi uzaklara daldi kaldi. Zambak cizim uzerine bi anisini anlatmaya basladi, muhabbet tutmadi. Ben rakidan mi sarhos olmustum yoksa Zambak'in gozleri mi basimi donduruyordu anlayamadim. Zambak'tan dizine yatmak icin izin istedim. Riza Abi ile temel farkimiz buydu, ikimiz de kurak memleket cocuguyduk ama onun denizi tarlalar benimki ise gokyuzuydu. Yildizlari seyrederken Zambak saclarimla oynadi. Riza Abi ile Menekse Abla kazik atan dostlar uzerine hararetli bir muhabbet icindeydiler, Zambak gozlerini kapatmis parmak uclarini alnimda ve yuzumde gezdiriyordu, benimse gozkapaklarim agirlasiyordu.