Oklahoma şehri
(CL-91; dp. 14,400; 1. 610'1"; b. 66'4"; dr. 24'10"; s. 31.6 k. cpl. 1.426;
a. 126", 12 5", 2840mm., 1020mm.;cl. Cleueland.)
Oklahoma City (CL-91), 8 Aralık 1942'de Cramp Shipbuilding Co., Philadelphia, Pa.; 20 Şubat 1944'te fırlatıldı; Bayan Anton H. Classen tarafından desteklenmektedir; 22 Aralık 1944'te görevlendirildi, Kaptan C. B. Hunt in comruand.
Sarsıntının ardından Oklahoma City, Panama Kanalı'ndan geçti ve 2 Mayıs 1945'te Pearl Hsrbor'a vararak görev için ComCruPac'a rapor verdi. Ulithi'ye gittiğinde 22 MSy'ye kadar yerel operasyonlar yürüttü, ardından 6 Haziran'da Carrier Task Group 38.1 ile destek operasyonları için buluşmaya gitti. Okinawa kampanyasından. Haziran ayının geri kalanında ve Temmuz ayına kadar, Japon kuvvetlerine karşı yoğun hava operasyonları sırasında 3d Filo taşıyıcılarını taradı. 18 Temmuz'da diğer kruvazörler ve muhriplerle bir bombardıman grubu kurdu, ardından Japon ana adalarına karşı devam eden eylem için taşıyıcı görev grubuna yeniden katıldı. Çatışmaların sonunda, Japonya kıyılarında devriye gezmeye devam etti ve yetmiş iki günlük sürekli buharın ardından 10 Eylül'e kadar Tokyo Körfezi'ne girdi. Oklahoma City, Amerika Birleşik Devletleri'ne gittiğinde 30 Ocak 1946'da rahatlayana kadar işgal görevinde kaldı. 14 Şubat'ta San Francisco'ya geldi ve burada inaktivasyon için Mare Island Navy Yard'a girdiği 15 Ağustos'a kadar kaldı. O San Francisco Grubu, ABD Pasifik Rezerv Filosu atanan 30 Haziran 1947 yedekte komisyon dışı yerleştirildi.
7 Mart 1957'de Oklahoma City, San Francisco'daki Bethlehem Steel Corp. Pacific Coast Yard'a geldi ve burada 21 Mayıs'ta güdümlü füze hafif kruvazörüne dönüşüm başladı, gövde sınıfı) ve numarası iki gün sonra CL~ olarak değiştirildi. Dönüşümü 31 Ağustos 1960'ta tamamlandı, 7 Eylül'de Kaptan Ben W. Sarver komutasında yeniden görevlendirildiği Hunter's Point'e çekildi.
Oklahoma City, Shakedown eğitimi sırasında Pasifik Filosunun TALOS güdümlü füzeyi başarıyla ateşleyen ilk muharip birliği oldu. Sarsıntının ardından, CruDiv 3 ve CruDesFlot 9 için amiral gemisi olarak hizmet ederken birkaç büyük eğitim tatbikatı yaptı, ardından WestPae'de altı aylık bir konuşlandırma için 1 Aralık'tan ayrıldı. 20 Aralık'ta Japonya'nın Yokosuka kentine geldi ve altı gün sonra ABD 7. Filosu Komutanı için amiral gemisi oldu. Gemi, SEATO eğitim operasyonlarına katıldı, operasyonel mükemmellik için iki ödül aldı ve Uzak Doğu'daki birçok şehirde iyi niyet elçisi olarak görev yaptı. Daha sonra 12 Haziran 1961'de Long Beach, California'ya döndü ve sonraki birkaç ayı yerel eğitim operasyonları ve bakım işlerini yürüterek geçirdi. 14 Aralık'ta kısıtlı müsaitlik için Long Beach Donanma Tersanesi'ne girdi ve ardından kapsamlı bir revizyon yaptı.
1964'ün başlarında, Oklahoma City, uzun bir konuşlandırmaya hazırlanmak için Güney Kaliforniya sularında tazeleme eğitimine başladı, ardından 7 Temmuz'da geldiği Yokosuka'ya gitti ve 7. Filo amiral gemisi olarak görevlerini tekrar üstlendi. Kısa bir süre sonra, Kuzey Vietnam hücumbotları Tonkin Körfezi'ndeki ABD destroyerlerine saldırdı ve Oklahoma City, Körfez'de hızla 25 günlük bir alarma başladı. Bunu Uzak Doğu'daki çeşitli limanlara eğitim tatbikatları ve operasyonel ziyaretler izledi, ardından Haziran 1965'te Vietnam açıklarında silah ateşi destek misyonlarına başladı. Düşmanlık seviyesi arttığında, Güney Çin Denizi'nde daha fazla zaman geçirmeye başladı ve sonunda "Piranha", "Çift Kartal", "Deckhouse IV" ve "Hastings II" operasyonlarına katıldı. İki buçuk yıl boyunca 7. Filo amiral gemisi olarak hizmet verdikten sonra Oklahoma City, revizyon için 15 Aralık 1966'da San Francisco Körfezi Deniz Tersanesi'ne döndü. Tersane süresinin ardından, Temmuz 1967'de Güney Kaliforniya operasyon alanında tazeleme eğitimine başladı ve 7 Kasım 1968'de tekrar WestPac'e konuşlandırılana kadar bu tatbikatlara ve aralıklı olarak Batı Kıyısı limanlarına devam etti. Yokosuka'ya 20 Aralık ve Ağustos'ta geldi. , 1969, birimlerinin gerçekleştirmeye çağrıldığı çeşitli görevlere katılarak 7. Filo'nun gücüne bir kez daha katkıda bulunuyordu.
Oklahoma City, II. Dünya Savaşı'nda hizmet için iki savaş yıldızı aldı.
ABD OKLAHOMA ŞEHRİ
Galveston sınıfı güdümlü füze kruvazörü USS OKLAHOMA CITY (CLG-5), 22 Aralık 1944'te CL-91 olarak hizmete girdi. 1945'te Japonlarla savaştı ve daha sonra Japonya'nın işgal gücünün bir parçası olarak görev yaptı. 1940'ların sonundaki durum artık "OK City" gerektirmedi ve 1947'de yedekte yer aldı. 1950'lerin sonlarında USS OKLAHOMA CITY, güdümlü bir füze kruvazörüne kapsamlı bir dönüşüm geçirdi. 7 Eylül 1960'ta CLG-5 olarak yeniden görevlendirildi. OKLAHOMA CITY, Vietnam'daki çabaları destekleyerek önce barışta, sonra savaşta bir dizi Batı Pasifik konuşlandırmasına başladı. 1974'te sona eren savaşla birlikte, 1979'da hizmet dışı bırakılıncaya kadar periyodik olarak Batı Pasifik'e geri dönmeye devam etti. OKLAHOMA CITY, daha sonra Suisun Körfezi, CA'daki Donanma Aktif Olmayan Gemi Bakım Tesisinde yirmi yıl geçirdi ve Mart ayında Guam açıklarında bir Filo tatbikatında battı. 1999. USS OKLAHOMA CITY, 15 Aralık 1979'da hizmet dışı bırakılıncaya kadar 19 yıl, 3 ay ve 8 gün boyunca CLG-5 olarak ülkesine hizmet etti.
USS OKLAHOMA CITY (CLG-5) dağıtım geçmişi ve hizmet kariyerindeki önemli olaylar şöyle:
Konuya Göre Gözat
Oklahoma eyaletinin başkenti ve Oklahoma County'nin ilçe merkezi olan Oklahoma City, eyalet içinde merkezi bir konuma sahiptir ve Interstate Highways 35, 40, 44, 235 ve 240 tarafından sunulan önemli bir kavşaktır. eskiden Hint Bölgesi'ndeki Creek ve Seminole uluslarının bir parçasıydı. 1870'lerde ve 1880'lerde Jesse Chisholm'un çağdaşı olan Montford T. Johnson, Batı Oklahoma City'de bulunan Council Grove'da bir çiftlik işletiyordu. Oklahoma City, 22 Nisan 1889'da, 1889 Land Run'ın yaklaşık elli bin katılımcısının, Tahsis Edilmemiş Topraklar olarak bilinen bölgede kasaba parselleri ve mahalle bölümlerini talep etmesiyle ortaya çıktı. O tarihte, tahminen dört ila altı bin yerleşimci, ev ve iş kurmak için Oklahoma İstasyonuna (daha sonra Oklahoma City) geldi.
Arazinin açılmasından önce Güney Kansas Demiryolu (daha sonra Atchison, Topeka ve Santa Fe Demiryolu) Kansas-Oklahoma sınırından Hint Bölgesi Purcell'e bir hat inşa etti. Kuzey Kanada Nehri'nde, bu hat boyunca Oklahoma İstasyonu olarak bilinen bir sulama durağı Şubat 1887'de kuruldu. Oklahoma İstasyonu'nda 30 Aralık 1887'de bir postane açıldı. Postanenin adı 18 Aralık 1888'de Oklahoma olarak değiştirildi ve nihayet , Oklahoma City, 1 Temmuz 1923. 19 Nisan 1889'da, arazi açılışından üç gün önce, Sidney Clarke, William L. Couch ve diğerleri, Topeka, Kansas'ta Seminole Kasabası ve Geliştirme Şirketi'ni kurdular. Diğer iki şehir şirketi, Oklahoma City'yi kaplamak için Seminole grubuyla rekabet etti. Sonuç olarak, bazı kişilerin Er ve çok atlayıcı olduklarına dair suçlamalar yapıldı ve genel bir kafa karışıklığı ortaya çıktı.
22 Nisan 1889'dan 2 Mayıs 1890'a kadar, Tahsis Edilmemiş Topraklar'daki kasabalar ve topluluklar, federal hükümet yeni bölgeyi yönetmek için yasalar oluşturma ihtiyacını öngörmediği için geçici hükümet altındaydı. ABD Kongresi 2 Mayıs 1890'da Organik Yasası'nı kabul ettiğinde, yerel yasalar kabul edilene kadar Nebraska yasaları yeni kurulan Oklahoma Bölgesi'ne uygulandı. Oklahoma City, 15 Temmuz 1890'da kuruldu. William L. Couch, Oklahoma City'nin ilk geçici belediye başkanı ve Charles F. Colcord ilk polis şefi olarak görev yaptı. Kanepe 11 Kasım 1889'da istifa ettiğinde, Sidney Clarke bir seçim yapılıncaya kadar belediye başkanlığı yaptı. Andrew J. Beale, 27 Kasım 1889'da belediye başkanı seçildi. 1890'da William J. Gault, geçici olmayan ilk belediye başkanı oldu.
Organik Yasası'nın geçişi ile yedi ilçe kuruldu. Oklahoma County aslen County Two olarak biliniyordu, Oklahoma City ilçe merkeziydi ve Guthrie bölgesel başkent olarak belirlendi. Başkent için Guthrie ve Oklahoma City arasındaki rekabet 11 Haziran 1910'a kadar devam etti. O tarihte halkın oy çokluğu ile Oklahoma City eyalet başkenti seçildi ve eyalet mührü Guthrie'den Oklahoma City'ye taşındı. William F. Harn ve John J. Culbertson, başkent bölgesi için arazi bağışladı. Başkent için temel atma 20 Temmuz 1914'te gerçekleşti ve yapı 30 Haziran 1917'de tamamlandı. Oklahoma Eyaleti Meclis Binası (National Register of Historic Places, NR 76001572'de listelenmiştir) kubbe eksikliğinden dolayı kubbesiz olarak inşa edilmiştir. Amerika Birleşik Devletleri I. Dünya Savaşı'na girerken fon sağladı. Ancak, 20 Haziran 2001'de, 16 Kasım 2002'de tahsis edilen bir kubbenin inşaatına başlandı. Haziran 2002'de Gardiyan heykeli kubbenin üzerine yerleştirilmiştir.
1889'dan 1910'lara kadar şehir liderleri ve inşaatçılar, demiryolu sulama durağını hareketli bir ticaret ve ulaşım merkezine dönüştürdü. Önde gelen bir erken yerleşimci olan Henry Overholser, gelişiminin ilk aylarında Oklahoma City'ye taşınan altı prefabrik, iki katlı, ahşap binaya sahipti. İlk opera binasını inşa etti ve şehrin eteklerinde bir saray evi olan Overholser House'u (NR 70000536) inşa etti. Oklahoma Bölgesi'nde ilk un değirmenini kuran Overholser ve Charles G. "Gristmill" Jones, 1895'te St. Louis ve Oklahoma City Demiryolunu organize etti. 1898'de bu hat Sapulpa ve Oklahoma City'yi birbirine bağladı.
Oklahoma City'nin nüfusu 1890'da 4.151'den 1900'de 10.037'ye iki katına çıktığında, konut ihtiyacı arttı. Talebi karşılamak için John W. Shartel, Anton H. Classen ve diğerleri, ilk kentsel yayılmayla sonuçlanan yerleşim alanları geliştirdiler. Shartel, 1898'de Florence İlavesini açtı ve Classen, 1900'de Highland Parked Addition'ı (şimdi Heritage Hills Tarihi ve Mimari Bölgesi, NR 79002006) düzenledi. 1902'de Classen, Üniversite ve Marquette ilavelerini kurdu. O yıl İsrail M. Putnam, Putnam Şirketi olarak bilinen emlak girişimini organize etti ve Epworth View, Military Park, Putnam Park, Putnam Heights (şimdi bir Tarihi Koruma Bölgesi, NR 82003693), Lakeside ve Lakeview Heights'taki mülkleri sattı. 1910'larda ve 1920'lerde Gilbert A. Nichols, Crown Heights Historic District (NR 95001467), Gatewood West ve East Historic Districts (NR 04000125 ve 04000126), Capitol–Lincoln Terrace Historic District (NR 76001569) gibi mevcut tarihi semtlerde evler inşa etti. ve Mesta Parkı. Kuzeybatı Oklahoma City'de seçkin bir yerleşim bölgesi olan Nichols Hills'in gelişimi için en iyi şekilde hatırlanır.
Overholser'ın iki katlı binalarına ek olarak, diğer çok katlı yapılar arasında 4 Temmuz 1890'a adanmış üç katlı, tuğla ve taş bir postane binası vardı. 500 North Broadway Avenue'de beş katlı Oklahoma Publishing Company Building'in (NR 78002249) inşaatı 17 Ocak 1909'da başladı. 1909'da altı tuğla ve kiremit üreticisi, konut ve ofis binalarının hızlı inşasına ayak uydurmak için faaliyet gösterdi. Charles Colcord, 1910'da tamamlandığında on iki katlı Colcord Binası'nı (NR 76001571) inşa etti, Oklahoma City'nin ilk gökdeleni olarak kabul edildi. Petrolcü William B. Skirvin, 1910–11'de One Park Avenue'de Skirvin Hotel'i (NR 79002010) inşa ettirdi. Solomon Layton, İtalya'nın Venedik kentindeki Doge Sarayı'ndan sonra modellenen ve 1909-10'da Robinson ve Grand caddelerinde inşa edilen beş katlı Baum Binası'nı tasarladı.
Arazi açılışından kısa bir süre sonra yerleşimciler, devlet okullarını desteklemek için vergiler değerlendirilinceye kadar abonelik okulları kurdular. Arazi koşusunun ardından Lyman H. ve Martha Newton North, bir çadırda bir abonelik okulu açtı. Jennie (Bayan Fred) Sutton, Broadway ve Robinson caddeleri arasındaki First Street'te bir hırdavatçı dükkanının arkasına bir okul kurdu. Oklahoma Bölgesi'ndeki devlet okullarının ilk resmi yılı 1 Ocak 1891'de başladı. Oklahoma City, 1899'da inşa edilen bir halk kütüphanesi için 60.000 $'lık bir Carnegie hibesi aldı. Draughon's Practical Business ve Hill's Business kolejleri sırasıyla 1903 ve 1905'te açıldı. 2801 Güney Shartel Caddesi'ndeki Mount St. Mary's Katolik Akademisi'nin inşaatı 1904'te tamamlandı. 1909'da Oklahoma City'de on devlet okulu binası vardı. 1910 yılında Merkez Lisesi (NR 76001570) Kuzeybatı Sekizinci ve Robinson sokaklarında tamamlandı. 1930'a gelindiğinde şehirde üç lise, altı ortaokul ve elli bir ilkokul vardı ve toplam kayıt sayısı 38.593'tü. Akademik olarak üstün yetenekli öğrencilere yönelik iki yıllık bir yatılı devlet lisesi olan Oklahoma Fen ve Matematik Okulu, birinci sınıfını 1992'de bitirdi. NR 78002247), Oklahoma Eyalet Üniversitesi-Oklahoma City Şubesi ve Oklahoma City Community College. Mesleki-teknik okullar arasında Francis Tuttle Teknoloji Merkezi/Enstitü ve Metro Teknoloji Merkezleri bulunmaktadır.
Eğitim tesislerine ek olarak, yerleşimciler hızla birçoğu tarihi öneme sahip olan ve Ulusal Tarihi Yerler Kaydı'nda listelenen kiliseler kurdular. Örneğin, 131 Northwest Fourth Street adresindeki Birinci Metodist Kilisesi yapısı Ekim 1889'da tamamlandı. Ayrıca 1889'da Katolikler, Northwest Fourth Street ve Harvey Bulvarı'nın güneybatı köşesinde St. Joseph Katedrali'ni (NR 78002253) inşa ettiler. Hıristiyan cemaati arazi açılışından sonraki ilk Pazar günü bir araya gelse de, 1910–11'e kadar 1104 North Robinson Bulvarı'nda Birinci Hıristiyan Kilisesi'ni (NR 84003383) inşa etmediler. On yedi tüzük üyesi, 2 Kasım 1889'da Birinci Baptist Kilisesi'ni örgütledi. 1890'da dikilen ilk kiliseleri yangınla yerle bir edildi. 1912'den beri First Baptist Kilisesi, Eleventh Street ve Robinson Avenue'de bulunuyor. Piskoposlukçular ilk olarak 1893 dolaylarında Northwest Second Street'te, North Harvey ve North Robinson caddeleri arasında bir kilise inşa ettiler. Daha sonra Northwest Fourth Street ve Broadway Avenue'ye ve nihayet 127 Northwest Seventh Street (NR 77001096) adresindeki St. Paul Katedrali'ne taşındılar. 3 Kasım 1889'da otuz altı üye, 1954'te Kuzeybatı Yirmi Beşinci Cadde ve Batı Bulvarı'ndaki bugünkü yerine taşınmadan önce birkaç yeri olan Birinci Presbiteryen Kilisesi'ni örgütledi. Yahudiler B'Nai Tapınağı'na kadar çeşitli yerlerde bir araya geldiler. İsrail 50 Broadway Circle'da Ocak 1908'de adandı. 1930'da Oklahoma City'de 114 ibadethane vardı ve Robinson Bulvarı "Kiliseler Bulvarı" olarak biliniyordu.
Başlangıçta, yerel ekonomi tarıma dayanıyordu. Buğday, pamuk ve sığır pazara hakim oldu. 1894'e gelindiğinde çiftçiler bir mısır değirmenini, bir tahıl elevatörünü, bir çırçır makinesini ve birkaç tahıl değirmenini desteklediler. Oklahoma Canning Company, Temmuz ve Ekim ayları arasında faaliyet gösteriyordu ve Güney Robinson ile Güney Broadway caddeleri arasındaki Choctaw Bulvarı'nda bulunuyordu. 1899'da bir Oklahoma City Kulübü tanıtım broşürü, Oklahoma City'de beş ila on bin balya pamuğun pazarlandığını ve yetmiş beş bin balyanın sıkıştırıldığını övünüyordu. Broşürde ayrıca şehrin otuz altı toptancı evi ve yirmi altı imalatçısı olduğu belirtiliyordu. 1909 civarında Colcord, Classen ve diğerleri, Oklahoma City'nin güneybatısındaki Oklahoma Ulusal Depoları yakınında inşa etmek için iki et paketleme tesisi kurdular.
Oklahoma City'nin ilk imalat firmalarından bazılarının temsilcisi Oklahoma Carriage Manufacturing Company (yaklaşık 1894), Jackson Plough Manufacturing Company (yaklaşık 1894), JB Klein Iron and Foundry Company (1909), Boardman Company (1910), Jay Kola ( 1918 dolaylarında), Macklanburg-Duncan Company (1920) ve Fred Jones Manufacturing Company (1938). 1921'e gelindiğinde, şehrin yetmiş altı otomobil bayisinden elli ikisi, Dördüncü ve Onüçüncü caddeler arasındaki Kuzey Broadway Bulvarı'nda bulunan "Otomobil Yolu" boyunca yer alıyordu. Automobile Alley Historic District, Ulusal Tarihi Yerler Sicilinde (NR 99000351) listelenmiştir. 1979'dan 2006'ya kadar bir General Motors Montaj Fabrikası işletildi. Yirmi birinci yüzyılın başında, Oklahoma City metropol bölgesindeki ilk beş işveren, Oklahoma Eyaleti, Tinker Hava Kuvvetleri Üssü, ABD Posta Servisi, Oklahoma Üniversitesi idi. , ve Oklahoma City Devlet Okulları. Diğer büyük işverenler arasında Mike Monroney Havacılık Merkezi, Oklahoma Şehri, Integris Baptist Tıp Merkezi ve Oklahoma Üniversitesi Sağlık Bilimleri Merkezi yer aldı.
1920'ler daha fazla ekonomik gelişmeye tanık oldu. 1921'de Traders Compress Company, Doğu Reno ve Doğu caddelerinin kesiştiği noktada bir pamuk kompresi ve deposu inşa etti. Son pamuk balyası Kasım 1969'da bu konumdan sevk edildi ve yapı Mart 1970'de yerle bir edildi. 4 Aralık 1928'de Oklahoma City Bir Numaralı keşif kuyusu (NR 77001095) Indian Territory Aydınlatıcı Petrol Şirketi tarafından tamamlandı ve Foster Petrol Şirketi. 26 Mart 1930'da Bir Numaralı Mary Sudik geldi. Her iki kuyu da Oklahoma Şehri sınırlarının güneydoğusunda yer alıyordu. 27 Mayıs 1930'da Hall-Briscoe Number One Holmes şehir sınırları içinde tamamlandı. 1935'te Oklahoma City petrol sahası 409 milyon varil ham petrol üretmişti ve doksan beş petrol endüstrisi şirketi on iki bin kişiyi istihdam ediyordu. Capitol bir petrol havuzunun üzerinde oturuyor. 1941 yılında Capitol Site Number One (Petunia Number One olarak da bilinir) ana girişin güney plazasında yönlü sondaj kullanılarak getirildi.
1930'lar, Büyük Buhran ve bunu takip eden İş İlerleme İdaresi (WPA), Bayındırlık İşleri İdaresi (PWA) ve Sivil Koruma Birlikleri (CCC) gibi federal New Deal programları tarafından işaretlendi. Depresyonun bir sonucu olarak, işsiz, göçmen kişiler Oklahoma City'de Byers ve Pennsylvania caddeleri arasında Kuzey Kanada Nehri boyunca bir göçmen kampı kurdular. Yerel kuruluşlar, federal yardım sağlanmadan önce yoksullara giysi, yiyecek ve malzeme sağladı. Federal programlar, Belediye Oditoryumu ve çeşitli belediye parklarında amfi tiyatroların inşasını beraberinde getirdi. 5 Ocak 1936'da halka açık bir sanat galerisi açıldı ve 1937'de WPA'nın Federal Müzik Projesi kapsamında Oklahoma Şehri Senfoni Orkestrası başlatıldı. PWA, 1938'de tamamlanan Oklahoma Şehri Ulusal Muhafız Cephaneliği'nin inşası için fon sağladı.
Dünya Savaşı'nın başlamasıyla birlikte Oklahoma City metropol bölgesi, Midwest City Douglas Uçak Şirketi Fabrikasını kazandı.Tesis 1945'te kapandı ve bina Tinker Hava Kuvvetleri Üssü'nde Bina 3001 olarak belirlendi. İkinci Dünya Savaşı'nın ardından Sivil Havacılık Otoritesi (CAA) Standardizasyon Merkezi, Oklahoma City'de Will Rogers Field'ı oluşturmak için Houston, Teksas'tan taşındı. Federasyon Havacılık Ajansı (FAA) 1958'de CAA'nın yerini aldığında, kurulum FAA Havacılık Merkezi (şimdi Mike Monroney Havacılık Merkezi) olarak tanındı.
Oklahoma merkezli birkaç perakende işletmesinin Oklahoma City'de genel merkezi veya satış noktası vardır. Bunların arasında Anthony Mağazaları, T.G.&Y vardı. Mağazalar, Harold's Mağazaları ve OTASCO. Gıda dağıtımcıları arasında William E. Davis ve Sons and Fleming şirketleri bulunmaktadır. Troy Smith, 1953 yılında Top Hat Drive-In adı altında Sonic fast-food zincirini kurdu. 1968'de William H. Braum, Oklahoma City'de ilk Braum's Dondurma ve Süt Ürünleri Mağazasını açtı. Buna ek olarak, yıllar boyunca şehir, İkinci Cadde (Deep Deuce) ve Asya Bölgesi gibi etnik ticaret bölgelerinin gelişimine tanık oldu.
Gazeteler Oklahoma City'nin en eski iletişim biçimiydi. Hemen ardından telefon, radyo ve televizyon geldi. 9 Mayıs 1889'da Angelo C. Scott, Oklahoma City'deki ilk gazeteyi yayınladı. Oklahoma City Times. NS Günlük Oklahoman1903'te başlayan, vatandaşlara hizmet vermeye devam etti. Oklahoman yirmi birinci yüzyılın başında. Missouri-Kansas Telefon Şirketi 1890'larda hizmet verdi ve 1909'da Pioneer Telefon ve Telgraf Şirketi şehre hizmet verdi. Oklahoma City sakinleri ilk radyo programlarını 1921'de dinlediler ve ilk televizyon yayınına 10 Kasım 1939'da tanık oldular. Yirmi birinci yüzyılın başında SBC Communications (eski adıyla Southwestern Bell) ve Cox Communications telefon ve internet hizmetleri sundu. Üç büyük yerel televizyon kanalı KFOR (kanal 4), KOCO (kanal 5) ve KWTV (kanal 9) idi. Buna ek olarak Oklahoman, NS Günlük Kaydı ve çeşitli etnik gazeteler, örneğin kara günlükler, NS Oklahoma Çin Times, ve El Ulusal, halka hizmet ettiler.
Oklahoma City'deki çeşitli olaylar ulusal ilgi gördü. Urschel'in kaçırılması, 22 Temmuz 1933'te George "Makineli Tüfek" Kelly ve suç ortağı Albert L. Bates'in önde gelen Oklahoma City sakini Charles F. Urschel ve konuğu Walter Jarrett'i kaçırmasıyla meydana geldi. 5 Temmuz 1982'de Penn Square Bank'ın iflas ettiği ilan edildi ve ülke çapındaki diğer bankaların kapanmasına ve bankacılık yasalarının gözden geçirilmesine neden oldu. Nisan 1995'te Alfred P. Murrah Federal Binası, 168 kişinin ölümüne ve yaklaşık 850 kişinin yaralanmasına neden olan bir amonyum nitrat-yakıt yağı bombası tarafından tahrip edildi.
İlk demiryolları, iyi yollar inşa edilene kadar toplulukları ayakta tuttu. Bugünkü Oklahoma City'den geçen ilk demiryolu, 1887'de Güney Kansas Demiryolu (daha sonra Atchison, Topeka ve Santa Fe Demiryolu) idi. 1890 ve 1895 yılları arasında Choctaw, Oklahoma ve Körfez Demiryolu (daha sonra Chicago, Rock Island ve Pasifik Demiryolu) inşa edildi. Oklahoma City'yi El Reno ve McAlester'a bağlayan bir hat. 1898'de St. Louis ve Oklahoma City Demiryolu (daha sonra St. Louis ve San Francisco Demiryolu, SL&SF) Sapulpa ve Oklahoma City'ye katıldı. 1902 ve 1903 yılları arasında Missouri, Kansas ve Oklahoma Demiryolu (daha sonra Missouri, Kansas ve Texas Demiryolu) Lincoln County'deki Oklahoma City ve Agra arasında bir hat inşa etti. Bu şirket ayrıca 1903-04'te Coalgate'den Oklahoma City'ye bir hat inşa etti. 1901 ve 1902 yılları arasında Oklahoma City ve Western Railroad Company (daha sonra SL&SF) Oklahoma City'den Chickasha'ya bir hat inşa etti. 1916'da Oklahoma Demiryolu Şirketi tarafından işletilen şehirlerarası, Oklahoma City'den güneyde Moore ve Norman'a, kuzeyde Edmond ve Guthrie'ye ve batıda El Reno'ya yayıldı.
1916'da, Oklahoma City Model-T Ford montaj fabrikasının faaliyete geçmesinden bir yıl sonra, otomobil sayısı atları geçti. Braniff International Airways 1928'de Oklahoma City'de faaliyete geçti ve Central Airlines 1949'da faaliyete başladı. 1940'ların başında üç havayolu (Amerikan, Braniff ve Continental) ve on otobüs hattı şehre hizmet verdi. Yirmi birinci yüzyılın başında, taşıtlar iş hedeflerine ulaşmak için Lake Hefner Parkway, John Kilpatrick Turnpike, Broadway Extension, Northwest Expressway ve Centennial Expressway'i kullandılar. Eyaletler Arası Karayolları 35, 40, 44, 235 ve 240 ve ABD Karayolları 62, 77, 270 ve 277, Oklahoma City metropol bölgesinden erişim sağladı. Will Rogers World Airport ve Wiley Post Airport, hava yolcularını ağırladı. Haziran 1999'dan beri Oklahoma City'nin toplu taşıma sisteminin bir parçası olan Oklahoma Spirit Arabaları, Interstate 40/Meridian Avenue otel ve restoran bölgesinden şehir merkezine ve Bricktown'a servis hizmeti vermektedir.
Oklahoma City sürekli nüfus artışı yaşadı. 1907'de şehrin 32.452 vatandaşı vardı. Rakamlar 1910'da 64.205 rapor ile neredeyse iki katına çıktı ve 1920'de 91.295'e yükseldi. 1930'da nüfus sayımı 185.389 sakin gösterdi. Nüfus 1940 ve 1950'de sırasıyla 204.424 ve 243.504'e yükseldi. Rakamlar 1960'da 324.253'e, 1970'de 368.164'e, 1980'de 404.255'e ve 1990'da 444.719'a yükseldi. Yirmi birinci yüzyılın başında Oklahoma City'de, yüzde 68,2'si beyaz, yüzde 15,1'i Afrika kökenli Amerikalı, yüzde 10'u Hispanik olmak üzere 506.132 kişi yaşıyordu. , yüzde 3.4 Asyalı ve yüzde 3.3 Amerikan Kızılderili. 2010 yılı ABD Nüfus Sayımı 579.999 Oklahoma City sakinlerini saydı.
Oklahoma City, Oklahoma Tarih Merkezi, Ulusal Kovboy ve Batı Mirası Müzesi, Oklahoma City Ulusal Anıt Merkezi, Oklahoma City Sanat Müzesi, Oklahoma Bilim Müzesi, Ulusal Softbol Onur Listesi, Kırk Beşinci Piyade gibi sayısız cazibe merkezi sunmaktadır. Division Müzesi ve Oklahoma City Zooloji Parkı. Oklahoma City şehir merkezindeki Bricktown, bir sinema salonu, restoranlar, perakende mağazaları ve iş ofislerinin mekanıdır. Cox Kongre Merkezi, Chesapeake Energy Arena ve Chickasaw Bricktown Ballpark, spor ve diğer eğlence etkinlikleri için yerler sağlar. Yirmi birinci yüzyılın başında Oklahoma City, bir konsey-yönetici şehir yönetimi biçimine sahipti.
Bibliyografya
Odie B. Faulk, Laura E. Faulk ve Bob L. Blackburn, Oklahoma City: Asırlık Bir Portre (Northridge, California: Windsor Publications, 1988).
"Oklahoma City," Dikey Dosya, Araştırma Bölümü, Oklahoma Tarih Kurumu, Oklahoma City.
Angelo C.Scott, Oklahoma City'nin Öyküsü (Oklahoma City, Okla.: Times-Journal Publishing Co., 1939).
Roy P.Stewart, Doğuştan Yetişmiş: Bir Oklahoma Şehri Tarihi (Oklahoma City, Okla.: Fidelity Bank, 1974).
Susan Wallace ve Tamara J. Hermen, Oklahoma City: Daha İyi Bir Yaşam, Daha İyi Bir Yaşam (Montgomery, Ala.: Community Communications, 1997).
Pendleton Woods, "Oklahoma City Metropolitan Bölgesi" Oklahoma Şehirleri, ed. John W. Morris (Oklahoma: Oklahoma Tarih Kurumu, 1979).
Bu sitenin hiçbir bölümü kamu malı olarak yorumlanamaz.
Tüm makalelerin ve diğer içeriğin çevrimiçi ve basılı sürümlerinde telif hakkı Oklahoma Tarihi Ansiklopedisi Oklahoma Tarih Kurumu (OHS) tarafından düzenlenmektedir. Bu, web tasarımı, grafikler, arama işlevleri ve listeleme/tarama yöntemleri dahil olmak üzere bireysel makaleleri (yazar atamasına göre telif hakkı İSG'ye) ve kurumsal olarak (tüm bir çalışma olarak) içerir. Tüm bu materyallerin telif hakkı, Amerika Birleşik Devletleri ve Uluslararası yasalar kapsamında korunmaktadır.
Kullanıcılar, Oklahoma Tarih Kurumu'nun izni olmadan bu materyalleri indirmemeyi, kopyalamamayı, değiştirmemeyi, satmamayı, kiralamamayı, kiralamamayı, yeniden basmamayı veya başka bir şekilde dağıtmamayı veya bu materyallere başka bir web sitesinde bağlantı vermemeyi kabul eder. Bireysel kullanıcılar, Materyal kullanımlarının Amerika Birleşik Devletleri telif hakkı yasasının "Adil Kullanım" yönergeleri kapsamına girip girmediğini ve Oklahoma Tarih Kurumu'nun yasal telif hakkı sahibi olarak mülkiyet haklarını ihlal edip etmediğini belirlemelidir. Oklahoma Tarihi Ansiklopedisi ve kısmen veya tamamen.
Fotoğraf kredisi: Yayınlanmış ve çevrimiçi sürümlerinde sunulan tüm fotoğraflar Oklahoma Tarih ve Kültür Ansiklopedisi Oklahoma Tarih Kurumu'nun malıdır (aksi belirtilmedikçe).
Alıntı
Aşağıdakiler (göre Chicago Stil El Kitabı, 17. baskı) makaleler için tercih edilen alıntıdır:
Linda D. Wilson, &ldquoOklahoma City,&rdquo Oklahoma Tarih ve Kültür Ansiklopedisi, https://www.okhistory.org/publications/enc/entry.php?entry=OK025.
© Oklahoma Tarih Kurumu.
Geminin Tarihi
Bu tarih, Donanmanın resmi gemisinin USS için geçmişlerinden derlenmiştir. Oklahoma şehri artı birkaç diğer güvenilir kaynak. Daha detaylı bir günlük tarih istiyorsanız veya resmi geçmişleri okumak istiyorsanız Resmi Gemi Tarihi sayfasını ziyaret edin.
USS Oklahoma şehri CL-91, II. Dünya Savaşı sırasında inşa edilen 27 Cleveland sınıfı hafif kruvazörün 20'siydi. İnşaat, Pearl Harbor'dan bir yıl ve bir gün sonra, 8 Aralık 1942'de başladı. Gemi Philadelphia, Pennsylvania'daki Cramp Shipbuilding Company'de inşa edildi ve 20 Şubat 1944'te denize indirildi. Geminin sponsoru Bayan Anton H. Classen idi. İnşaat 1944 yılına kadar devam etti ve gemi, inşaatın başlamasından iki yıl ve 14 gün sonra 22 Aralık 1944'te hizmete girdi.
USS Oklahoma şehri 1945 yılında CL-91
USS Oklahoma şehri CL-91 özellikleri:
Deplasman: 11.700 ton, 14.400 ton tam yük
Uzunluk: 610'1"
Kiriş: 66'4"
Taslak: 24'10"
Tahrik: Buhar türbinleri, dört 634 psi kazan, dört şaft, 100.000 hp
Hız: 31.6 knot
Tamamlayıcı: 1.426
Silahlanma (9 Nisan 1945): Dört 6"/47 üçlü taret (12 top):
ana güvertede ş ve Ţ
Š ve š süper yükseltilmiş Haberleşme Platformunda altı adet 5/38 çift montajlı (12 top) (O1 seviyesi) Bayrak Köprüsü ve Orta Seviyelerde (O2 seviyesi) dört adet dörtlü 40 mm Bofor (16 top) Altı adet ikili 40 mm Ana güvertede Bofors (12 top) ve İletişim Platformu (O1 seviyesi) On adet tekli 20 mm Oerlikon (10 top):
Baştaki ana güvertede iki
İletişim Platformunda (O1 seviyesi) iki ileri
Son hunide iki (Yangın Kontrol İstasyonundan Sonra)
Arkada İletişim Platformu (O1 seviyesi) üzerinde iki
Kıçta ana güvertede iki adet Zırh: 5" kemer 2" üçüncü güverte ve birinci platform 6" inç taret yüzü 1.5" taret kenarları 6" barbetler
Uçak: İki Curtis SC-1 Seahawks ile kıçta iki mancınık (sekiz uçağa kadar taşıyabilir)
Tekneler: Matafora limanında ve sancakta iki adet 26' motorlu balina teknesi
Dünya Savaşı II
Gemi hizmete girdikten sonra doğu kıyısı açıklarında ve Britanya Batı Hint Adaları'ndaki Trinidad'da bir dizi sarsıntı ve eğitim gezileri gerçekleştirdi. Bunu, Philadelphia'daki Navy Yard'da bir yarda dönemi izledi. Gemi daha sonra USS eşliğinde Guantanamo, Küba'da eğitim için ayrıldı. Topeka (CL-67). Gemiler daha sonra Atlantik Okyanusu'nu terk ederek Panama Kanalı'ndan Pasifik'e geçti. Gemiler 2 Mayıs 1945'te Pearl Harbor'a geldi ve görev için Pasifik'teki Kruvazör Komutanına (ComCruPac) rapor verdi. Hawaii sularındaki ek eğitim operasyonlarından sonra gemiler 22 Mayıs 1945'te Ulithi Mercan Adası'na doğru yola çıktı ve 1 Haziran'a ulaştı.
Oklahoma şehri 6 Haziran 1945'te Carrier Task Group 38.1'e katıldı ve filo için uzun menzilli radar uyarısı ve uçaksavar koruması sağlayarak Okinawa'nın işgalini destekleyen operasyonlara başladı. Gemi, 23 Haziran'a varan Filipinler, Leyte Adası'ndaki San Pedro Körfezi'ne gitti. 1 Temmuz'da Oklahoma şehri Japon ana adalarına giderken Görev Grubu 38.1 ile devam etti. 18 Temmuz 1945'te, Oklahoma şehri USS ile katıldı Topeka (CL-67), USS Atlanta (CL-104) ve USS Dayton (CL-105), Japonya'nın Tokyo Körfezi girişine yakın Nojima Saki'deki (Nojimazaki) radar kurulumlarını bombalamak için Görev Grubu 35.4'te. için tek gerçek muharebe angajmanıydı. Tamam Şehir İkinci Dünya Savaşı'nda. Gemi 60 tur 6"/47 HC mermi ateşledi. Bu operasyonlardan sonra gemi Okie Teknesi Yeniden katılan taşıyıcı Görev Grubu 38.1.
15 Ağustos 1945'te gemi, Donanma Sekreteri'nden, Japonya'nın Potsdam Anlaşmasının şartlarını kabul ettiğini ve operasyonları durdurma emrini kabul ettiğini belirten bir AllNav bildirimi aldı. Gemi, düşmanlıklar sona erdikten sonra Görev Grubu 38.2 ile Japonya kıyılarında devriye gezmeye devam etti ve denizde 72 gün geçirdikten sonra 10 Eylül 1945'te Tokyo Körfezi'ne girdi. Eylül Görev Grubu 38.2, Beşinci Filo'ya atandı ve TG 58.2 oldu. 21 Eylül'de Oklahoma şehri USS ile katıldı çakmaktaşı (CL-97) Görev Birimi 58.2.12'de ve Batı Marshall Adaları'ndaki Eniwetok'a buharda pişirildi. Gemi 13 Ekim'de Tokyo Körfezi'ne döndü ve 1 Aralık 1945'te Sasebo'ya vararak Japon Adaları'ndaki operasyonlarına yeniden başladı.
Gemi 30 Ocak 1946'da Amerika Birleşik Devletleri'ne giderken Sasebo'dan ayrıldı. NS Oklahoma şehri 14 Şubat 1946'da San Francisco'ya ulaştı ve ardından devre dışı bırakmak için 15 Ağustos'ta Mare Adası Deniz Tersanesi'ne gitti. Gemi 30 Haziran 1947'de hizmet dışı bırakıldı ve ABD Pasifik Rezerv Filosunun San Francisco Grubuna yerleştirildi.
USS Oklahoma şehri CL-91, II. Dünya Savaşı'ndaki muharebe eylemi için iki nişan yıldızı ile Asya Pasifik Kampanya Madalyası kazandı.
Dönüştürmek
Cleveland sınıfı kruvazörlerin çoğu hurdaya çıkarıldı, ancak bu olmayacaktı. Okie Boat'ın kader. Dünya Savaşı, su üstü gemilerine yönelik en büyük tehdidin uçak olduğunu göstermişti. Donanma, filo için uçaksavar koruması sağlamak için güdümlü füzelerle donanmış gemilere ihtiyaç duyuyordu. Yeni gemiler ve füze sistemleri çizim tahtasındaydı, ancak yıllar uzaktaydı. Geçici bir önlem olarak, savaştan sonra geliştirilen birinci nesil füze sistemlerini taşımak için birkaç ağır ve hafif kruvazör değiştirildi.
7 Mart 1957'de, Oklahoma şehri San Francisco'daki Bethlehem Steel Corporation'ın Pacific Coast Yard'ına çekildi. Bir amiral gemisine ve Talos güdümlü füze kruvazörüne dönüşüm 21 Mayıs'ta başladı ve gemi 23 Mayıs'ta CLG-5 olarak yeniden adlandırıldı.
Dönüşüm, geminin büyük bir yeniden inşasıydı. Ana güvertenin üzerindeki neredeyse her şey kaldırıldı veya değiştirildi. 6"/47 ve 5/38 topların çoğu ve 40 mm ve 20 mm uçaksavar toplarının tamamı kaldırıldı. Arka üst yapının tamamı ve ön üst yapının neredeyse tamamı kaldırıldı. 1 No'lu 6"/47 üçlü taret kaldı ve 5"/38 numaralı montaj No. 51, O1 seviyesinde yaklaşık olarak 2 No'lu orijinal taretin konumuna yerleştirildi. Ana güvertenin altına yeni 5" mühimmat taşıma ekipmanı kuruldu. Ön üst yapı, bayrak zabiti odaları, personel mahalleleri ve ofisler için alan sağlamak için önemli ölçüde genişletildi.
Uçak mancınıkları ve askı kıçtan çıkarıldı. Askı alanı, mürettebat ve depolama alanına dönüştürüldü. Mk 7 Talos füze taşıma sistemi ve füze şarjörleri için ana güverteye yeni bir zırhlı güverte binası inşa edildi. Mk 7 Mod 0 füze fırlatıcı, yaklaşık olarak orijinal 4 No'lu taretin konumunda bulunuyordu. Silah Kontrolü ve Talos izleme radarlarını barındırmak için füze evinin üstüne yeni bir güverte binası inşa edildi. Ana güvertenin kıç tarafında, Talos savaş başlığı şarjörü ve savaş başlığı taşıma sistemleri vardı.
Gemi ortasında yeni tekne elleçleme ve istifleme tesisleri kuruldu. Düzinelerce radar, radyo ve elektronik karşı önlem antenini taşımak için öne, geminin ortasına ve kıç tarafına üç büyük radar kulesi eklendi. Tüm bu değişikliklerle birlikte gemi, orijinal Cleveland sınıfı gemilere çok az benziyordu. Aslında yeni bir gemiydi.
USS Oklahoma şehri 1962'nin başlarında CLG-5
USS Oklahoma şehri CLG-5 özellikleri:
Deplasman: 15.205 ton (tam yük)
Uzunluk: 610'1"
Kiriş: 66'4"
Taslak: 25' 7"
Tahrik: Buhar türbinleri, dört 634 psi kazan, dört şaft, 100.000 hp
Hız: 32 knot
Tamamlayıcı: 1.395 (gemi mürettebatı ve bayrak personeli)
Silahlanma: Ana güvertede bir adet 6"/47 üçlü taret (3 top) O1 seviyesinde Bir adet 5/38 çift yuvalı (2 top) Bir adet Mk 7 Mod 0 Talos fırlatma sistemi (48 Talos füzesi) ve Mk 7 Mod 0 ana güvertede çift kollu fırlatıcı Zırh: 5" kemer 2" üçüncü güverte ve ilk platform 6" taret yüzü 1.5" taret yanları 6" barbetler 1.5" füze şarjörü
Uçak: Bir Kaman UH-2B Seasprite helikopteri (Blackbeard One)
Tekneler: Üç adet 40' hizmet botu (daha sonra bire indirildi) Bir adet 40' personel botu İki adet 28' personel botu İki adet 26' motorlu balina botu (daha sonra bire indirildi)
Amiral gemisi
Dönüşüm 31 Ağustos 1960'ta tamamlandı. Gemi, 7 Eylül 1960'ta yeniden hizmete girdiği Hunter's Point donanma sahasına çekildi. Oklahoma şehri CLG-5 ve yeni mürettebatı Ocak 1961'de shakedown eğitimine başladı ve Pasifik Filosu'nda başarılı bir Talos füze fırlatma gerçekleştiren ilk güdümlü füze kruvazörü oldu. 1961'in ilk yarısı boyunca yapılan silkeleme ve eğitim tatbikatlarından sonra, gemi eğitim tatbikatlarına katıldı ve Cruiser Division 3 (CruDiv 3) ve Cruiser Destroyer Flotilla 9 (CruDesFlot 9) için amiral gemisi olarak görev yaptı.
1 Aralık 1961'de gemi, altı aylık bir konuşlandırma için Batı Pasifik Komutanlığı'na (WESTPAC) doğru yola çıktı. Okie Teknesi 20 Aralık'ta Japonya'nın Yokosuka kentindeki ABD Deniz Üssü'ne ulaştı. "Yoko", II. Dünya Savaşı'nda Japon İmparatorluk Donanması'nın eviydi ve geniş gemi onarım tesislerine ve var olan en büyük kuru rıhtımlardan birine sahipti. Gemi USS'yi rahatlattı Aziz Paul CA-73, 26 Aralık 1961'de ABD Yedinci Filosu Komutanı için amiral gemisi olarak. Güneydoğu Asya Antlaşması Örgütü (SEATO) eğitim operasyonlarına katıldıktan ve Uzak Doğu'daki birçok şehirde "bayrak gösterildikten" sonra, Oklahoma şehri USS tarafından 7. Filo'nun amiral gemisi olarak rahatladı ihtiyat 26 Mayıs 1962'de CLG-6. Gemi 12 Haziran 1962'de Long Beach, California'ya döndü. Sonraki birkaç ay teftişler, eğitim operasyonları ve bakımla geçti. Gemi yine Cruiser Destroyer Flotilla 9 (CruDesFlot 9) için amiral gemisi olarak hizmet etti.
Gemi, 14 Aralık 1962'de 15 aylık kapsamlı bir revizyon için Long Beach Donanma Tersanesi'ne girdi. CLG Talos dönüşümlerinden sonra gemi çok ağırdı. Devasa ileri üst yapı, devasa füze yuvası ve yüksek radar kuleleri, geminin ağır denizlerde tehlikeli bir şekilde yuvarlanmasına neden oldu. Tersanelerdeyken, kapsamlı bir üst borda ağırlığı azaltma programı başlatıldı.Uzun gemi ortası radar kulesindeki antenlerin çoğu daha düşük pozisyonlara taşındı. 6" pil için Mk 34 direktörü çıkarıldı ( Okie Teknesi hem 6 inç hem de 5 inç pilleri kalan Mk 37 yönetmeninin kontrolü altında bırakarak bu yangın kontrol direktörünü çıkaran tek CLG idi. İleri O4 seviyesi üst yapısından tüm gereksiz malzemeler kaldırıldı. Gemi ortası iki seviyeli tekne mataforaları iskele ve sancak kaldırıldı ve tekne istif güverteleri yeniden yapıldı. Sancak tarafına 26 metrelik motorlu bir balina teknesi için tek sıralı çift kollu matafora yerleştirildi. Füze evinin üzerine Fleet Automatic Shuttle Transfer (FAST) sistem vinci kuruldu. Ön kuledeki orijinal AN/SPS-37 hava arama radarı bir AN/SPS-43 ile değiştirildi ve kuleden sonraki AN/SPS-8B yükseklik bulma hava arama radarı AN/SPS-30 ile değiştirildi.* **
Mart 1964'te gemi tersaneden ayrıldı ve güney Kaliforniya açıklarında tazeleme eğitimine başladı. Daha sonra gemi, 16 Haziran 1964'te tekrar WESTPAC'a doğru yola çıktı ve Pearl Harbor'daki komuta değişim törenleri sırasında Pasifik Filosu Başkomutanı için geçici amiral gemisi olarak hizmet etti. Oklahoma şehri 7 Temmuz 1964'te Japonya'nın Yokosuka kentine vardı ve USS'yi rahatlattı ihtiyat 7. Filo'nun amiral gemisi olarak CLG-6.
USS Oklahoma şehri 1964 yılında CLG-5
Vietnam Savaşı
6 Ağustos 1964'te gemi, Tonkin Körfezi olayına yanıt olarak Görev Gücü 77 ile Tonkin Körfezi'ne konuşlandırıldı. Bu, Vietnam Savaşı'nda sekiz yıllık hizmetin başlangıcıydı. Gemi, ABD ve Güney Vietnam birlikleri için ateş açma destek misyonları, Kuzey Vietnam (NVN) açıklarında uçaksavar bastırma misyonları, Subic Bay, Filipinler ve Yokosuka'daki tersane ziyaretleri ve Asya'daki çok sayıda limana "bayrak sallama" büyükelçilik misyonları arasında gidip geldi. Oklahoma şehri "Piranha", "Double Eagle" ve "Deckhouse IV" operasyonlarındaki amfibi saldırılara silahlı destek sağladı.
Yedinci Filo Amiral Gemisi olarak iki buçuk yıl hizmet verdikten sonra Okie Teknesi USS tarafından kurtarıldı ihtiyat 1 Aralık 1966'da CLG-6. Gemi, 15 Aralık'ta revizyon için San Francisco Deniz Tersanesi'ne döndü. Bu tersane döneminde, gemi karşıtı seyir füzelerine karşı savunmayı geliştirmek için geminin elektronik karşı önlem (ECM) sistemlerine kapsamlı eklemeler yapıldı. Arka üst yapıdaki platformlar da dahil olmak üzere gereksiz üst borda ağırlığı kaldırıldı. Gemi, 18 Temmuz 1967'de tersaneden ayrıldı ve tazeleme eğitimine başladı. Gemi 22 Temmuz'da San Diego'daki yeni ana limanına gitti ve Birinci Filo'nun amiral gemisi görevini üstlendi. Birkaç batı kıyısı limanına yapılan çağrılardan ve kapsamlı bir eğitim programından sonra gemi başka bir WESTPAC konuşlandırması için hazırlanmaya başladı. Bu süre zarfında, yeni RIM-8H Talos anti-radar füzesinin geliştirilmesinin bir parçası olarak birkaç yüzeyden yüzeye test atışları yapıldı.
25 Ekim 1968'de, Oklahoma şehri USS tarafından Birinci Filo amiral gemisi olarak rahatladı Aziz Paul CA-73. Oklahoma şehri 7 Kasım 1968'de tekrar WESTPAC'a doğru yola çıktı. Gemi 22 Kasım'da Yokosuka'ya ulaştı. 26 Kasım'da Oklahoma şehri USS'yi rahatlattı ihtiyat CLG-6 ve ABD Yedinci Filosunun amiral gemisi olarak görevlerine devam etti. Gemi, Güney Vietnam'da Deniz Silahlı Ateşi Desteği (NGFS) misyonları yürüttü ve Aralık 1968'de ve 1969'un ilk bölümünde Asya'daki çeşitli limanlara protokol ziyaretleri yaptı. 15 Nisan 1969'da Kuzey Kore uçakları bir ABD Donanması EC-121 keşif uçağını düşürdü. Japonya Denizi. 18 Nisan - 27 Nisan 1969 tarihleri arasında, Oklahoma şehri Görev Gücü 71 ile Japonya Denizi'nde bir arama ve kurtarma (SAR) operasyonuna katıldı. **
1969 ve 1970'de gemi, Vietnam'daki Savaş Bölgesinde görevler yürüttü, Asya'da liman ziyaretleri yaptı ve Subic Bay, Filipinler ve Yokosuka, Japonya'da bakım ve onarımlar yaptı. Geminin zamanının yaklaşık üçte biri Vietnam kıyılarında harcandı, güneyde DaNang ve Silahsızlandırılmış Bölge (DMZ) yakınlarındaki silah sesi destek misyonları ve Kuzey Vietnam açıklarındaki uçaksavar bastırma görevleri arasında eşit olarak bölündü. Kuzey Vietnam, Vinh açıklarındaki bir istasyondan, geminin uzun menzilli hava arama radarları, Kuzey Vietnam ve Laos'un çoğunu kapsayabiliyordu. Gemi ayrıca NVN MiG'lerde bir atış yapmayı umarak Haiphong'daki limanın dışına çıktı. Daha önceki deneyimler, NVN'ye yakınlarda bir Talos kruvazörü varken uçmanın güvenli olmadığını öğretmişti. Okie Teknesi Kuzey Vietnam sularındaydı, geminin "canlı" uçak hedeflerine Talos füzeleri ateşleme fırsatı yoktu.
1971'de gemi Güney Vietnam'da Deniz Silahlı Ateşi Destek misyonları yürüttü ve Kuzey Vietnam açıklarındaki PIRAZ (Pozitif Tanımlama Radarı Danışma Bölgesi) ve SAR istasyonlarında çalıştı. Savaş Bölgesi'ndeki dönemler arasında, gemi Asya'daki limanları ziyaret etti ve Yokosuka'da bakım ve onarımdan geçti. Oklahoma şehri 1971 ortalarında yeni RIM-8H Talos anti-radyasyon füzelerini gemiye aldı. Bu füzeler, düşman radar bölgelerini yok etmek için tasarlandı. Okinawa'yı kovma antrenmanından sonra Oklahoma şehri zamanının bir kısmını Kuzey Vietnam "radar avcılığı" dışında geçirdi. 1972 yılının Şubat ayında, Oklahoma şehri bir NVN mobil radar sistemini yok ederek başarılı bir yüzeyden yüzeye füze atışı yapan ilk ABD savaş gemisi oldu.
ABD, NVN bölümlerinin DMZ'yi işgal etmesinden sonra Kuzey Vietnam'a karşı faaliyetlerini hızlandırdı. NS Okie Teknesi Yokusuka'dan ayrıldı ve 7 Nisan 1972'de Tonkin Körfezi'ne ulaştı. Gemi, Görev Birimi 70.8.9'a atandı. 8 Nisan'da gemi NVN kıyı bataryalarından düşmanca ateş aldı ve ateşe karşılık verdi. Oklahoma şehri, birkaç muhriple birlikte, kıyı boyunca kuzeye doğru hareket etti ve Kuzey Vietnam'da Cap Lay, Vinh ve Dong Hoi Havaalanı'ndaki tesisler de dahil olmak üzere bir dizi hedefe ateş etti.
Gemi, 13 Nisan'da Görev Birimi 77.1.1'e yeniden atandı. 14 Nisan'da gemi tekrar NVN kıyı bataryalarını devreye soktu. 19 Nisan'da Oklahoma şehri ve beraberindeki muhripler, Dong Hoi'nin karadan havaya füze sahalarına ikinci bir saldırı gerçekleştirdi. Bu saldırı sırasında kıyı top bataryalarından yoğun düşman ateşi alındı. NS Oklahoma şehri ramak kalalardan küçük hasar aldı - şarapnel parçalanmış boya ve bir tel anteni kesti. Kısa bir süre sonra Görev Birimi iki MiG 17 uçağı tarafından saldırıya uğradı, bunlardan biri bildirildiğine göre USS'den bir füze tarafından vuruldu sterrett DLG-31 3 (bazı kaynaklar uçağın vurulduğunu iddia ederken, diğerleri vurulmadığını söylüyor). Saldırı sırasında bir bomba patladı tamam şehrin sancak pruva ama hasara yol açmadı. yok edici USS Higbee DD-806 bir bombanın kıç tarafına isabet etti ve çok sayıda personel yaralanmasına rağmen can kaybı olmadı. Birkaç NVN torpido botu da Görev Birimi'ne saldırdı ve en az biri imha edildi. Bu nişan Dong Hoi Savaşı olarak bilinir hale geldi. NS Okie Teknesi ve beraberindeki gemiler, birkaç hafta boyunca NVN kıyı toplarıyla angajmanlarına devam etti, silah tesislerini, radar sahalarını, füze sahalarını, hava limanlarını, köprüleri, yakıt depolama sahalarını, iletişim tesislerini ve birlik kışlalarını yok etti.
10 Mayıs 1972'de, Oklahoma şehri USS kruvazörlerine katıldı Newport Haberleri (CG-148), USS ihtiyat (CLG-6) ve USS muhripleri Hanson (DD-832), USS Myles C. Fox (DD-829) ve USS Buchannan (DDG-14) ve Kuzey Vietnam, Haiphong Limanı'nın ağzındaki Do Son yarımadasındaki Cat Bai askeri havaalanını bombaladı. Bu, İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana ilk çok kruvazör saldırısıydı ve geminin 27 yıl önce İkinci Dünya Savaşı sırasında katıldığı çok kruvazör bombardımanının tekrarıydı. Gemi, 1972'nin geri kalanında, Asya'daki limanlara protokol ziyaretleri ve Subic Körfezi ve Yokosuka'daki bakım ile birlikte Deniz Silahlı Ateşi Destek operasyonlarını yürütmeye devam etti.
NS Tamam Şehir Vietnam Savaşı sırasında 1.100'den fazla Deniz Silahlı Ateşi Desteği ve kıyı bombardımanı operasyonlarında yaklaşık 18.080 5/38 ve 31.370 6"/47 mermi veya toplam 49.450 mermi ateşledi. Mermilerin toplam ağırlığı yaklaşık 4.211.430 pound veya 2.105,7 tondu.
USS Oklahoma şehri Vietnam Savaşı sırasında hizmet için iki kampanya yıldızı ile Silahlı Kuvvetler Seferi Hizmet Madalyası ve on bir kampanya yıldızı ile Vietnam Hizmet Madalyası kazandı.
Savaş Sonrası
Vietnam Savaşı için resmi ateşkes 28 Ocak 1973'te ilan edildi. Bundan sonra faaliyetlerin hızı önemli ölçüde yavaşladı, ancak Oklahoma şehri Ateşkesin uygulanmasına yardımcı olmak için Mayıs ayına kadar Tonkin Körfezi'ni ziyaret etmeye devam etti. Gemi, WESTPAC genelinde iyi niyet ziyaretleri programını, gemiyi hazır durumda tutmak için sık eğitim tatbikatları ve teftişlerle sürdürdü. 1974'te geminin mühendislik tesisine bir Navy Distillate yakıt dönüştürme modifikasyonu için bir dizi tersane dönemi vardı.
NS Oklahoma şehri Vietnam Savaşı'nın son eylemlerine katıldı. Nisan 1975'te gemi, Saygon'un düşüşü sırasında Amerikan ve dost Vietnamlı personeli kurtarmak için Sık Rüzgar operasyonunda yer aldı. 22 Nisan'dan 30 Nisan'a kadar Okie Teknesi operasyon için komuta gemisi olarak görev yaptı. 29'unda ve 30'unda gemi, Saygon'u ele geçirirken Kuzey Vietnam Ordusu'ndan kaçan 154 mülteciyi taşıyan 13 helikopteri indirdi.
NS Oklahoma şehri 30 Haziran 1975'te CG-5 olarak yeniden adlandırıldı. 1975'te geminin çoğunu yenilemek için kapsamlı bir Düzenli Revizyon döneminden geçti. Tamam Şehir Yedinci Filo amiral gemisi olarak hizmet vermeye devam etti, bayrağı gösterdi ve Asya ve Güney Pasifik'teki limanlarda büyükelçi olarak görev yaptı. Yolculuklar gemiyi Guam'a, Avustralya çevresinde, Endonezya'ya ve Asya'nın doğu kıyısı boyunca Malezya ve Singapur'dan Kore'ye ve Japon Adaları'na kadar olan limanlara götürdü.
1975'ten 1979'a kadar gemi, hazır olma durumunu sürdürmek için eğitim tatbikatları ve teftişleri yapmaya devam etti. Avustralya, Yeni Zelanda, Endonezya ve Japonya donanmalarından gemilerle çok uluslu eğitim operasyonları gerçekleştirdi. 1979 yılının Mayıs ayında, Oklahoma şehri Donanmanın son Talos yüzeyini, Filipinler Cumhuriyeti Poro Point açıklarında hava kesme tatbikatı için ateşledi. Gemi, gelişmiş Terrier ve Standart füze sistemlerine sahip uçaklar ve diğer gemiler için hedef olarak Talos füzelerini ateşleyen bir dizi BUZZARDEX operasyonuna başladı.
Donanma eski geminin yaşlanma durumunu değerlendirdikçe denetim programı daha katı hale geldi. Mürettebatın gemiyi çalışır durumda tutma çabalarına bir övgü olarak, kendi neslinden diğer gemilerin hizmete uygun olmadığı tespit edildikten sonra gemi INSURV denetimlerinden geçer not almaya devam etti. 1979'da Donanma nihayet gemiyi emekliye ayırmaya karar verdi. 5 Ekim 1979'da, Okie Teknesi USS komuta gemisi tarafından Yedinci Filo amiral gemisi olarak rahatladı Mavi tepe (AGC-19) Yokosuka, Japonya'da.
USS Oklahoma şehri 1970'lerin sonlarında CG-5
9 Ekim 1979'da USS Oklahoma şehri Japonya'nın Yokosuka kentinden son kez yola çıktı. Yedinci Filo'nun amiral gemisi olarak WESTPAC'de kesintisiz on bir yıl hizmet ettikten sonra gemi, Pearl Harbor, Hawaii'ye ve ardından San Francisco, California'ya gitti. San Francisco'dan San Diego'ya giderken Okie Teknesi Point Magu dışında başka bir BUZZARDEX'e katıldı. Bu tatbikatta USS Norton Ses (AVM-1), Standart 1 füzesi ve prototip Aegis atış kontrol sistemi ile bir Mach 2.7 Talos hedefinin ilk başarılı müdahalesini gerçekleştirdi. 6 Kasım 1979'da, Oklahoma şehri bir gemiden ateşlenen son Talos füzesini fırlattı ve bir ABD Donanması gemisinden son 6"/47 top salvosunu ateşledi.
USS Oklahoma şehri Komutanları
|İsim||Rütbe||İtibaren||NS|
|Charles Boardman Avı||KAPTAN||22 Aralık 1944||31 Ekim 1945|
|Dashiell Livingston Madeira'nın fotoğrafı.||KAPTAN||31 Ekim 1945||5 Haziran 1946|
|Herbert von Arx Burkhart||CDR||5 Haziran 1946||1 Temmuz 1946|
|Charles Owen Humphreys||KAPTAN||1 Temmuz 1946||30 Haziran 1947|
|Ben William Sarver||KAPTAN||7 Eylül 1960||7 Temmuz 1961|
|George Okumak Muse||KAPTAN||7 Temmuz 1961||18 Temmuz 1962|
|Richard Dryden Mugg'un fotoğrafı.||KAPTAN||18 Temmuz 1962||14 Ağustos 1963|
|Emmett Peyton Bonner||KAPTAN||14 Ağustos 1963||5 Ağustos 1964|
|Harry Augustus Seymour||KAPTAN||5 Ağustos 1964||12 Temmuz 1965|
|Kendall Washburn Simmons||KAPTAN||12 Temmuz 1965||3 Ekim 1966|
|David Harrington Bagley||KAPTAN||3 Ekim 1966||21 Haziran 1968|
|Wayne Douglas Yüzey||KAPTAN||21 Haziran 1968||29 Eylül 1969|
|Jay Stanley Howell||KAPTAN||29 Eylül 1969||26 Şubat 1971|
|John Joseph Tice III||KAPTAN||26 Şubat 1971||22 Haziran 1972|
|William Atherton Kanakanui Jr.||KAPTAN||22 Haziran 1972||4 Ekim 1974|
|Paul Donald Kasap||KAPTAN||4 Ekim 1974||22 Ekim 1976|
|Thomas Richard Colligan||KAPTAN||22 Ekim 1976||16 Aralık 1978|
|Rodney Bonner McDaniel||KAPTAN||16 Aralık 1978||3 Kasım 1979|
|James Arthur Shreckengaust||CDR||3 Kasım 1979||15 Aralık 1979|
Son
USS Oklahoma şehri ABD Donanması'nda hizmete başladıktan otuz beş yıl sonra San Diego'da 15 Aralık 1979'da hizmet dışı bırakıldı ve hizmet dışı bırakıldı. NS Oklahoma şehri Cleveland sınıfının tüm gemilerinin en uzun hizmet kaydı olan yirmi bir yıl boyunca aktif görevdeydi. Gemi on madalya ve üç takdirname ile ödüllendirildi ve İkinci Dünya Savaşı ve Vietnam'da eylem için on beş nişan yıldızı kazandı.
Aralık 1979'da gemi, Bremerton, Washington'daki Puget Sound Donanma Tersanesi'ne çekildi ve naftalin filosuna yerleştirildi. 1992'de Benicia, California'daki Suisun Körfezi Rezerv Filosuna çekilinceye kadar orada kaldı. Kaliforniya, Richmond'daki gövde onarımlarından sonra, gemi yeni silah sensörleri ve karşı önlem sistemleri için bir test platformu olarak hizmet verecek şekilde değiştirildi. Daha sonra gemi, B2 bombardıman uçağı için ekipman da dahil olmak üzere yeni elektronik ve radarları test etmek için ara sıra denize çekildiği Port Hueneme, California'ya çekildi.
1996 baharında gemi aktif olmayan gemilere transfer edildi ve onu bir SINKEX'te (batma egzersizi) hedef olarak kullanmaya karar verildi. Kaderini beklemek için Suisen Körfezi Rezerv Filosuna çekildi. Ekim 1998'de gemi, hedef gemi olarak hazırlanmak üzere Mare Island Donanma Tersanesi, Vallejo, California'ya çekildi. Gemi 6 Ocak 1999'da Golden Gate'den çekildi ve 20 Ocak 1999'da Hawaii, Pearl Harbor'a ulaştı. Pearl Harbor'dayken Stars and Stripes son kez direğinin tepesine çekildi. 16 Şubat'ta USS tarafından Guam'a çekildi. Narragansett (ATF-167).
Çokuluslu Eğitim Tatbikatı 1999'un bir parçası olarak eski USS Oklahoma şehri 25-27 Mart tarihleri arasında gemiler ve uçaklar tarafından ateş edildi ve sonunda Güney Kore denizaltısından bir torpido tarafından batırıldı. Le Chung (SS-062). Gemi, Guam'ın (10° 57' 00" K, 142° 06' 00" D) yaklaşık 230 mil (375 km) güneybatısında, 27 Mart 1999'da saat 11:03'te, yaklaşık 25 dakika sonra yaklaşık 6000 fit suda battı. torpido
Tartışma:USS Oklahoma City (CL-91)
Oklahoma City'nin batırıldığı tatbikatın adı Tandem Thrust idi. Mart 1999'da Guam yakınlarında gerçekleşti.
Dipnot işaretini rahatsız edici ve biraz yanlış olduğu için kaldırdım. ABD savaş gemileri hakkındaki makalelerin büyük çoğunluğu gibi, bu makale de geminin DANFS'ye girişinin neredeyse kelimesi kelimesine bir versiyonudur. Bazen Wikpedia'nın saplantılı dipnot stili işe yarar ama burada işe yaramaz. Kullanmak için her cümleyi dipnot olarak yazmanız gerekir. Tepkinin ne olduğunu görmeye çalışacağım olası bir çözüm, başlangıçta "Aksi belirtilmedikçe, aşağıdaki tüm bilgiler şuradan alınmıştır." demek. Ama büyük soruna dönelim. Çoğu ABD gemi makalesi, DANFS girişinden biraz daha fazladır veya hiçbir şey değildir. Bu işaretlenebilir ise, muhtemelen yüzlercesi daha vardır. İşaretleyeceksek, bunu tutarlı bir şekilde yapmalıyız. Ve muhtemelen yüzlerce olduklarına göre, tüm o bayrakların sonsuza kadar asılı kalmasını istiyor muyuz? Busaccsb (konuşma) 17:10, 17 Ocak 2011 (UTC)
RIM-8H ARM füze atışı için 1971 tarihi referansı nedir? Çekim tarihi neydi? Bu URL aracılığıyla bana ulaşın: http://www.okieboat.com/Contact%20page.html Prhays (konuşma) 00:42, 14 Ocak 2016 (UTC)
Bu sayfanın başlığını USS Oklahoma City'den (CL-91) USS Oklahoma City'ye (CL-91/CLG-5/CG-5) düzenlemek istedim, ancak başlığı düzenleyemedim.
1977-1979 yılları arasında USS Oklahoma City'de (CG-5) görev yaptım. Ancak internette araştırdığımda, yalnızca USS Oklahoma City (CL-91) ve NOT (CG-5) referansınızı buldum ve bu yüzden makaleyi gerçekten inceleyene kadar farklı bir gemi olduğunu düşündüm.
Bu nedenle başlığı, tüm CL-91/CLG-5/CG-5 isimlendirmelerini içerecek şekilde değiştirmenizi tavsiye ederim.
Saygılarımla, Walter Benton wbenton 07:09, 4 Mart 2018 (UTC) — Wbenton tarafından eklenen önceki imzasız yorum (mesaj • katkılar)
Bu sayfada veya onun Vikiveri öğesinde kullanılan aşağıdaki Wikimedia Commons dosyaları hızlı silinmeye aday gösterilmiştir:
Silme nedenlerini yukarıda bağlantısı verilen dosya açıklama sayfalarında görebilirsiniz. —Community Tech bot (konuşma) 17:53, 27 Mart 2020 (UTC)
Bu sayfada veya onun Vikiveri öğesinde kullanılan aşağıdaki Wikimedia Commons dosyası silinmeye aday gösterildi:
Adaylık sayfasındaki silme tartışmasına katılın. —Community Tech bot (konuşma) 15:41, 30 Ekim 2020 (UTC)
Oklahoma City CL-91 - Tarih
Kurulan: 2008
# WPSL'deki Mevsimler: 15
Genel WPSL Kaydı: 88-29-165
Kazanan Yüzde: .723%
Konferans/Bölüm Başlıkları: 5
Bölge Şampiyonaları: 3
2008-11 OKC İttifakı
Oklahoma City ilk WPSL takımına 2008'de sahipti ve dört sezon OKC Alliance olarak oynadı. Kulübün sahibi bir grup yerel futbol tutkunuydu ve takımın baş antrenörü Jimmy Hampton tarafından yönetiliyordu. İttifak, ilk dört sezonunun üçünde konferans unvanını kazanarak büyük bir başarı elde etti ve .861'lik bir galibiyet yüzdesi için 30-5-2'lik bir genel rekor topladı. 2010 yılında, İttifak WPSL Şampiyonası yarı finaline yükseldi.
2012-Günümüz Oklahoma City FC
2012 sezonundan önce Sean Jones, Alliance'ı satın aldı ve WPSL tarafı Oklahoma City FC'yi yeniden markalaştırdı ve takımın ana rengi olarak altın ve kömür grisi ile vurgulanan açık maviyi seçti. Resmi Oklahoma Eyalet Kuşu olan Makas Kuyruklu Sinekkapan, takımın ödüllü arması içinde imza sanat eseri olarak hizmet ediyor.
Jones, kulüp kazanma yollarına devam ederken uzun süredir Oklahoma City spor yöneticileri DeBray Ayala ve Brad Lund ile ortaklık kurdu. Takım, Oklahoma City Üniversitesi, Casady Okulu, Yukon Okulları, Orta Amerika Hıristiyan Üniversitesi, Norman Kuzey Lisesi ve Mustang Lisesi'nde ev maçlarına ev sahipliği yaptı.2021'de FC, Mustang'i kalıcı evi olarak adlandıracak ve tüm iç saha maçlarını lisenin Varsity Futbol Kompleksi'nde oynayacak.
Oklahoma City FC, 2015'te konferans şampiyonluğunu kazandı ve 2012 ve 2015'te WPSL Şampiyonası yarı finallerine yükseldi. Makas Kuyrukları, 2017'de kulüp tarihinde yedinci konferans unvanını, baş antrenörler Zach Bice ve Evan Dresel ile birlikte aldı.
USS Oklahoma City CL 91 / CLG 5 / CG 5
USS Oklahoma City CL 91 / CLG 5 / CG 5
Charles Knowlton'dan çalındı
USS Oklahoma City, gemi karşıtı, kıyı karşıtı ve uçaksavar rollerini yerine getirebilen çok amaçlı bir silah bataryası ile tasarlandı. Dünya Savaşı'nda tüm bu görevleri yerine getirdi. Vietnam savaşı sırasında gemi, deniz topçu ateşi desteğine (NGFS) ve güney ve kuzey Vietnam'daki saldırı görevlerine katıldı.
Geminin silahlı saldırı görevlerine ait kayıtların çoğu günümüze ulaşmıştır. İkinci Dünya Savaşı sırasında, aylık Savaş Günlüklerinde silah sesleri rapor edildi. Vietnam'daki erken silah sesleri misyonlarının kayıtları yarım yamalak. İlk başta silah sesi görevi verileri yıllık Geminin Geçmişi raporuna kaydedildi, ancak yalnızca ilk görevler kaydedildi. Bundan sonra, geminin belirli tarihlerde NGFS misyonları gerçekleştirdiği notu dışında herhangi bir kayıt bulunmamaktadır. Mart 1966'dan itibaren Donanma, Combat Naval Gunfire Support File (CONGA) kayıtlarını derlemeye başladı. Bunlara ABD Ulusal Arşivleri aracılığıyla erişilebilir ve 1973'te Vietnam Savaşı'nın sonuna kadar tüm gemiler için tüm NGFS faaliyetlerini içerir. Bu kayıtlardan geminin silahlı saldırı görevlerinin neredeyse eksiksiz bir kaydını derledim. USS Oklahoma City için bu eksiksiz silah sesi desteği kaydı, PDF ve Excel formatlarında mevcuttur.
USS Oklahoma City CL-91, 22 Aralık 1944'te hizmete girdi. Pasifik savaş alanına girdiği Haziran 1945'e kadar silkeleme ve eğitim gezileri gerçekleştirdi. Gemi 1945 yılının Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında muharebe harekâtında bulundu. Tablo, geminin harp yevmiyelerinde kaydedilen mühimmat harcamalarını göstermektedir.
Savaş Günlüğü Verileri 22 Aralık 1944 - 17 Ekim 1945
Bilinmiyor 1213 Bilinmiyor 5614 52582 56276
Toplam 1383 6382 52582 56276
Gemi on iki adet 6'8243/47, on iki adet 5'8243/38, yirmi sekiz adet 40 mm ve on adet 20 mm top taşıyordu. İkinci Dünya Savaşı'nda top başına ortalama mermi 6'8243/47 için 115, 5'8243/38 için 532, 40mm için 1.878 ve 20mm için 5.628 idi.
Çoğu kayıtta mühimmatın türü belirtilmediği için bunlar “Bilinmeyen” tipi olarak listelenmiştir. BL&P, kör yüklü ve tıkalı eğitim turlarıydı. BL&T, kör yüklü ve bir izleyici ile tıkanmış mermilerdi. Bunlar, ilk shakedown seyirinde ateşlenen eğitim turlarıydı. HC, büyük miktarda patlayıcı ve burun temas fünyesi olan yüksek kapasiteli veya yüksek patlayıcı bir mermiydi. AAC uçaksavar ortak turunda mekanik bir zaman fünyesi veya değişken bir zaman (VT) yakınlık fünyesi vardı. ILLUM, gece sahnelerini aydınlatmak için açılan bir işaret fişeği taşıyan aydınlatma turlarıydı. BLOT ve MK 53 mermilerinin ne olduğu hakkında hiçbir fikrim yok ama bunlardan çok azı vardı.
Bu mühimmatın tamamına yakını hemen her gün yapılan eğitim tatbikatlarında harcandı. Savaş Günlükleri'nde arama yaptığımda, gerçek savaşla ilgili yalnızca bir kayıt buldum. 18 Temmuz 1945'te USS Oklahoma City CL-91, Tokyo'nun güneyinde Nojima Saki (Nojimazaki) Japonya'da bir radar kurulumunun kıyı bombardımanı için USS Topeka CL-67, USS Atlanta CL-104 ve USS Dayton CL-105 ile birleşti. Tokyo Wan girişine yakın. Oklahoma City, 60 tur 6″/47 HC mermisi ateşledi.
Oklahoma City, savaşta zamanının çoğunda uçaksavar koruması ve hızlı taşıyıcı görev kuvvetleri için uzun menzilli radar araması için görevlendirildi. Düşman uçaklarının OK City'ye yaklaştığı birçok durum oldu, ancak her durumda, Oklahoma City'nin toplarının menziline girmeden önce muharebe hava devriyesi (CAP) veya diğer gemilerin uçaksavar silahları tarafından düşürüldüler. Bu, özellikle CAP'nin savaşın son günü olan 13 Ağustos'ta 10 uçağı ve 15 Ağustos'ta 5 uçağı daha düşürdüğü savaşın son günlerinde geçerliydi.
Denizdeki silah sesleri hakkında bir başka ilginç bilgi, 26 Temmuz 1945, Savaş Günlüğü girişinde kaydedildi. Gemi, aldığı mühimmatı periyodik olarak test etti ve VT fuzed 5″/38 AAC (ortak uçaksavar) mühimmatının %44'ünün arızalı olduğunu tespit etti. VT fünyesi, mermiyi bir hedefe yakın geçtiğinde ya da en azından öyle olması gerektiği düşünüldüğünde patlatan bir radyo yakınlık cihazıydı.
USS Oklahoma City CLG-5’'nin ilk Vietnam yangın görevi 15 Haziran 1965'teydi. Haziran 1965'ten sonraki kayıtlar eksik ama geminin “some 1000” 5″/38 ve “neredeyse 2000″ 6& ateş ettiğini gösteriyor. Mart 1965 ve Aralık 1966 arasında #8243/47 tur. Oklahoma City için CONGA kayıtları 2 Mart 1966'da bir yangın göreviyle başlar ve 4 Aralık 1972'deki son görevle sona erer. CONGA kayıtları listesi 578 5'8243/38 ve 2 Mart 1966 ile 29 Kasım 1966 tarihleri arasında 1.192 6'824347 mermi atıldı. Bu nedenle gemi, CONGA kayıtları başlamadan önce yaklaşık 420 5'8243 ve 800 6'8221 mermi attı. Geminin 1966 yılına ait tarihi kayıtları kayboldu, bu nedenle CONGA kayıtları başlamadan önceki gerçek yangın görevi sayısı bilinmiyor.
Grafik, geminin ne zaman ateşli silahlarla görev yaptığını gösteriyor. Gemi 1967'de ve 1968'in çoğunda Kaliforniya'da konuşlandı. Gemi 1969'da çok sayıda NGFS görevi gerçekleştirdi. 1970 ve 1971'in çoğu, Kuzey Vietnam'ın Tonkin Körfezi'ndeki PIRAZ ve SAR (arama ve kurtarma) istasyonlarında harcandı. . 1971'in sonlarında ve 1972'nin başlarında gemi, Kuzey Vietnam kıyılarında "radar avı" yapıyordu. 1972'deki silahlı saldırı görevlerinin çoğu, Freedom Train ve Linebacker operasyonları sırasında Kuzey Vietnam kıyıları boyunca kıyı bombardımanıydı.
CONGA kayıtları, 2 Mart 1966 ile 4 Aralık 1972 arasındaki 1099 NGFS ve kıyı bombardımanı kayıtlarını içermektedir. Tablo, CONGA kayıtlarında kaydedilen mühimmat harcamalarını göstermektedir.
CONGA Veri Kayıtları 2 Mart 1966 - 29 Kasım 1972
5'8243/38 HC (yüksek kapasite) 14944 6'8243/47 HC (yüksek kapasite) 30516
5'8243/38 VT (değişken zamanlı sigorta) 389 6'8243/47 AP (zırh delici) 55
5'8243/38 AAC (AA ortak) 929 Toplam 6'8243/47 30571
5″/38 ILLUM (aydınlatma) 961
5″/38 WP (beyaz fosfor) 162
5'8243/38 RAP (roket destekli mermi) 275
Toplam 5'8243/38 17660 Toplam 5'8243 + 6'8243 48231
CONGA raporları başlamadan önce atılan yaklaşık 420 5'8243/38 ve 800 6'8243/47 mermiler eklenirse, gemi Vietnam sırasında savaşta yaklaşık 18.080 5'8243/38 ve 31.370 6'8243/47 mermi ateşledi. Savaş veya toplam 49.450 tur. Bu, eğitim tatbikatları veya hazırlık nitelikleri sırasında harcanan mühimmatı içermez. Eğitim ve kalifikasyon için harcanan mühimmat kaydım yok, ancak bunu çok sık yapmadık. CONGA kayıtlarındaki veriler için, sayılar 1 ila 529 mermi arasında değişse de, yangın görevi başına ateşlenen ortalama mermi sayısı yaklaşık 44 mermi idi.
CLG konfigürasyonu üç adet 6'8243/47 ve iki adet 5'8243/38 top taşıyordu. Vietnam'da silah başına ortalama mermi sayısı 6'8243/47 için 10.457 ve 5'8243/38 için 9.040 idi. Gemi, 2. Dünya Savaşı'ndakinden 6,4 kat daha fazla 5'8243 ve 6'8243 mermi attı ve top başına ortalama mermi sayısı 6'8243/47'nin 88,6 katı ve 5'lerin 16.6 katıydı. 8243/38. Bu, Vietnam sırasında ateşlenen eğitim mermilerini içermez, ancak muharebe atışlarına kıyasla önemsiz bir sayıydı. Gemi, Vietnam'daki savaşta İkinci Dünya Savaşı'ndakinden 824 kat daha fazla mermi attı.
HC mermilerinde her 5'8243/38'de 7.86 libre Patlayıcı D ve 6' 8243/47 mermilerinde 13.22 libre Patlayıcı D vardı. Temas fünyeleri vardı ve asıl etki patlama ve şarapneldi. 6'8243/47 zırh delici mermiler yalnızca 1,95 pound Patlayıcı D taşıyordu ve beton sığınaklar gibi sert hedeflere karşı kullanıldı. VT mermileri, mermiyi havada patlatacak radyo yakınlık fünyelerine sahip HC mermileriydi. Açıkta birlik konsantrasyonlarına şarapnel yağdırmak için kullanılıyorlardı. AA Ortak mermiler benzerdi ancak yüzeyin üzerinde patlayan mekanik zaman fünyeleri vardı. Ayrıca açık alanda birliklere karşı da kullanıldılar. Aydınlatma mermileri, geceleri kırsal bölgeyi aydınlatmak için havada yükseklere yerleştirilen paraşüt fişekleri taşıyordu. Beyaz fosfor (Willie Peter) mermileri patladı ve yanan fosfor püskürttü. Bu büyük bir duman bulutu oluşturdu. Küçük patlayıcılar taşıyorlardı ve esas olarak bir yangın görevinin ilk turlarını tespit etmek için kullanılıyorlardı. Gözcü hedefe ateşi düzelttikten sonra, etki için başka bir tür mermi kullanılacaktı. Willie Peter bir sis perdesi oluşturmak için kullanılabilirdi ve personele karşı etkiliydi. Roket Destekli Mermiler, azaltılmış bir patlayıcı yüke ve tabanda küçük bir rokete sahipti. Silah namlusundan ayrıldıktan sonra roket menzili genişletmek için ateş etti. Silahların normal menzili dışındaki hedefler için kullanıldılar.
Tur başına patlayıcı miktarına ve CONGA verilerinde listelenen mermi sayılarına ve türlerine dayanarak, OK City Vietnam ormanlarına yaklaşık 545.553 pound (272.8 ton) patlayıcı pompaladı. Bu sadece mermilerdeki patlayıcıların ağırlığı. Mermilerin toplam ağırlığı yaklaşık 4.230.723 pound veya 2.115,4 tondu. Bu, birlikte çalıştığımız bazı muhriplerin ağırlığına denk geliyor, hepsi iki adet 5'8243 ve üç adet 6'8243 silah namlusundan sıkıştırılmış durumda!
CONGA kayıtları, 1.565 hedefin hasar gördüğünü veya yok edildiğini ve 58 onaylı düşmanın savaşta öldürüldüğünü bildiriyor. Hedef açıklamaları arasında yapılar veya binalar, uçaksavar sahası, CD sahası, radar sahası, üs, deniz üssü, liman tesisi, askeri tesis, pirinç deposu, tedarik alanı, mühimmat deposu, mağaralar, sığınaklar, hendek hattı, tünel, mayın tarlası, tedarik yolu, yol, köprü, ana kamp, komuta merkezi, gözlem noktası, sızma noktası, hazırlık alanı, VC/NVA konumu, birlik toplanma alanı, birlik konsantrasyonları, WBLC (suda doğan lojistik hedef veya tekne), sampan, mavna, feribot, araç, kamyon, tank, havan sahası, otomatik silah pozisyonu, silah, topçu sahası, SAM füze sahası, uçak, alan veya iniş bölgesi hazırlığı (bitki örtüsünün kaldırılması) ve H&I.
H&I, “taciz ve yasaktı.” Gece yol kavşakları gibi “şüpheli” hedeflerine ormana mermi pompaladık. Gemi kıyıda bir pozisyon aldı ve yaklaşık her 30 dakikada bir, bir sürü mermi ateşleyecektik. H&I için 7,938 5'8243/38 ve 10.921 6'8243/47 mermi veya toplam 18.859 atış yaptığımız CONGA veri kayıtları. Bu, CONGA kaydındaki toplam turların %39,1'idir. 301 H&I görevini ateşledik, bu nedenle toplam görevlerin %27.4'ünün gerçek hedefleri yoktu.
Oklahoma City CL-91 - Tarih
Bu Multimedya Sunumu ile Cruise Book'u Hayata Geçirin
Bu CD Beklentilerinizi Aşacak
Denizcilik tarihinin büyük bir parçası.
tam bir kopyasını satın alıyor olacaksınız. USS Oklahoma City CL 91 İkinci Dünya Savaşı sırasında seyir kitabı. Her sayfa bir yere yerleştirildi. CD yıllarca keyifli bilgisayar izleme için. NS CD özel etiketli plastik bir kılıf içinde gelir. Her sayfası geliştirilmiştir ve okunabilir durumdadır. Bunun gibi nadide yolculuk kitapları, eğer satılık bir tane bulabilirseniz, gerçek basılı kopyayı satın alırken yüz dolar veya daha fazla satar.
Bu, kendiniz veya onun gemisinde hizmet etmiş olabileceğini tanıdığınız biri için harika bir hediye olur. Genellikle sadece BİR Ailedeki kişinin orijinal kitabı vardır. CD, diğer aile üyelerinin de bir kopyasına sahip olmasını mümkün kılar. Hayal kırıklığına uğramayacaksınız, bunu garanti ediyoruz.
Bu kitaptaki bazı maddeler şu şekildedir:
- Tarihler ve Veriler Aralık 1944 - Ekim 1945
- İsimli Tümen Grup Fotoğrafları
- Devreye Alma ve Lansman Törenleri
- Japonya, Eniwetok
- Birçok Mürettebat Üyesi Etkinlik Fotoğrafı
- kilise tarihi оклахома сити
- kilise tarihi оклахома сити fotoğraflar
- kilise tarihi оклахома сити konum
- kilise geçmişi оклахома сити adres
- kilise tarihi оклахома сити
- kilise tarihi оклахома сити
189 sayfada 250'den fazla Fotoğraf. Bu gemi için İkinci Dünya Savaşı hikayesini anlatan yazılı açıklama içeren 10 sayfa.
Bu CD'yi bir kez görüntülediğinizde, İkinci Dünya Savaşı sırasında bu Hafif Kruvazörde hayatın nasıl olduğunu anlayacaksınız.
Kilise Tarihi
Нет подсказок и отзывов
0 Фото
Связанные запросы
Foursquare © 2021 New York, CHI, SEA ve amp LA'da sevgiyle yapıldı
Это ваша компания? запрос на управление
Убедитесь, что ваша информация актуальна. А также воспользуйтесь нашими бесплатными инструментами, чтобы найти новых клиентов.
Devlet olma baskısı, ırksal ilerlemenin bir işaretini nasıl baskıya ve şiddete yöneltti?
Ekim 1907'de, sınırdaki 'İkiz Topraklardan' on bir siyah lider, Oklahoma'nın bir eyalet olmasını önlemek için son bir çabayla Washington DC'ye gitti. Aralarında A.G.W. Sango, West W.H.'den daha fazla siyahi çekmek isteyen önde gelen bir emlak yatırımcısıydı. Twine, haftalık yayın yapan bir gazete editörü Muskogee Cimeter haftalardır eyalet yönetimine karşı güçlü bir muhalefet kampanyası yürütüyordu ve Creek Nation üyesi olan ve Okmulgee kasabasındaki yasama meclisinde görev yapan avukat J. Coody Johnson. Bu adamlar, ulusun ırksal hiyerarşisinin henüz tam olarak kireçlenmediği Amerika'nın kenar mahallelerinde başarıya giden beklenmedik yollar açmışlardı. Ancak Hint Bölgesi ve Oklahoma Bölgesi yeni bir devlet oluşturmak için birleştirildiğinde, Jim Crow yasalarının siyah insanları tekrar beyaz üstünlüğünün altına sokacağından korktular. Erkeklerin bunu önlemek için yardıma ihtiyacı vardı.
Başkan Theodore Roosevelt'te bir müttefik bulmayı umuyorlardı. Kendi Cumhuriyetçi Partisinin bir üyesiydi ve Jim Crow ayrımcılığını içeren herhangi bir eyalet anayasasını veto edeceğinin sinyalini vermişti. Birkaç gün içinde heyet, ABD Başsavcısı, içişleri bakanı ve son olarak da başkanın kendisiyle bir araya geldi. Değişimin detayları bilinmiyor, ancak grup Roosevelt'e Oklahoma yasa koyucularının siyah insanları beyaz tren arabalarından yasaklamak, onları beyaz okullardan uzak tutmak ve oy kullanmalarını engellemek de dahil olmak üzere ayrımcılığı nasıl kurumsallaştırmayı planladıklarını söylemiş olmalı. Bölgelerin beyaz sakinlerinden bazıları daha kötüsünü yapmak istedi.
(1921 Tulsa Yarış Katliamı ile ilgili yüzüncü yıl yayınımızın bir parçası olarak, katliamın uzun süredir gömülü olan tarihini "Amerikan Terörü"nde kurtarma çabalarını okuyun)
Smithsonian dergisine şimdi sadece 12$'a abone olun
Bu makale Smithsonian dergisinin Nisan sayısından bir seçkidir.
Bu siyah adamların eyalet anayasasının hazırlanmasında hiçbir söz hakları yoktu ve anayasayı sandıkta oylayacak sayılara da sahip değillerdi. Ancak Roosevelt'in, Oklahoma'nın Derin Güney'in çarpık bir uzantısı olmayı hak etmediğini anlayabileceğini düşündüler. NS çok daha fazlası oldu. Heyet, Washington'dan iyimser duygularla ayrıldı. “İş yapıldı,” Sicim raporunda Cimeter, “ve heyecanla sonuçlar bekleniyor.”
Siyahlar, Oklahoma'ya devlet olma ihtimalinden çok önce geldiler. Bölgeye ilk yerleşenler, Derin Güney'deki Kızılderili kabileleri tarafından köleleştirildi ve 1830'larda Gözyaşı Yolu olarak bilinen acımasız zorunlu göç sırasında avcılar, hemşireler ve aşçılar olarak yolculuk yaptılar. Kızılderili Bölgesi'nde (bugünkü doğu Oklahoma'nın çoğu) Creek, Choctaw, Cherokee, Chickasaw ve Seminole kabilelerinin uyguladığı kölelik bazen Güney'in kısır plantasyon sistemlerine benziyordu. İç Savaş sırasında, Beş Kabile Konfederasyonun yanında yer aldı, ancak savaştan sonra, federal hükümetle yeni anlaşmalarla bağlanan kabilelerin çoğu, daha önce köleleştirilmiş insanlara vatandaşlık, özerklik ve Yeniden Yapılanma sonrasında duyulmamış bir saygı düzeyi verdi. Güneş ışığı. Creek ve Seminole kabilelerinde, siyah kabile üyeleri, Kızılderililerle birlikte ortak mülkiyetli topraklarda çiftçilik yaptı, kabile hükümetlerinde yargıç olarak hizmet etti ve büyüyen Amerikan imparatorluğu ile müzakerelerde kabile liderleri için tercüman olarak hareket etti.
Bir Creek aşiret üyesi ve avukat olan J. Coody Johnson, siyahların sivil hakları için savaştı. Merkez, Seminole Şefi Halputta Micco. Tamam, Okcha Hacho, Seminole konseyinin bir üyesi. (Oklahoma Tarih Kurumu)
Beş Kabile ile hiçbir bağı olmayan siyahi Amerikalılar, sınırda eşitlik vaadinden etkilenerek kendi istekleriyle Oklahoma'ya gittiler. New York'tan bir avukat ve politikacı olan Edward McCabe, 1890'da Oklahoma Bölgesi'ne gitti ve burada sadece siyah yerleşimciler için Langston adında bir kasaba kurdu ve Güney'deki kardeşlerine "renkli adamın kendileriyle aynı korumaya sahip olduğu bir ütopya" vaat etti. hayatını linç belasını kaydetmeye adayan haçlı gazeteci Ida B. Wells, Nisan 1892'de Oklahoma'yı ziyaret etti ve [siyahların] bu yeni bölgede erkeklik ve kadınlık geliştirme şansının olduğunu gördü. .” Bu beyanlarda doğruluk payı vardı. Devlet öncesi Oklahoma'da, 1900'e kadar beyaz ve siyah çocukların aynı okullara gitmesi yaygındı. Siyah politikacılar sadece kabile hükümetlerinde değil, aynı zamanda devletin modern batı yarısı olan Oklahoma Bölgesi'nde de kamu görevlerinde bulundular. Tulsa'nın ilk günlerinde, siyah sakinlerin ağırlıklı olarak beyaz şehir merkezindeki işyerleri ve hatta beyaz çalışanları vardı.
Oklahoma, alışılmadık derecede eşitlikçi bir yere dönüşüyordu. Ama aynı zamanda Amerika'nın giderek daha açgözlü kapitalist idealleriyle çelişen bir vizyonu da besliyordu. 1893'te, eski Massachusetts senatörü Henry Dawes, Beş Kabile'yi ortaklaşa sahip oldukları toprakları bireysel olarak sahip olunan paylara ayırmaya zorlamak için bir federal komisyona liderlik etti. Dawes, kendisini dönemin beyaz insancılları olarak anılan "Kızılderililerin dostu" olarak görüyordu. Ancak, Yerli Amerikalılara “yardım” yaklaşımı, beyaz Amerika'nın kültürel ve ekonomik sistemlerine asimilasyonlarına bağlıydı. Yerli Amerikalıların kaynakları kişisel çıkarları için sömürmeye çalışmadan paylaşma pratiği karşısında şaşkına dönmüştü. Washington'daki Hint Komiserler Kurulu'na 'Uygarlığın temelindeki bencillik yoktur' dedi. “Bu insanlar topraklarını vermeyi kabul edene kadar.fazla ilerleme kaydedemeyecekler.' 1897'de başlayan bir dizi zorunlu müzakerede Kongre, Beş Kabileyi 15 milyon dönümden fazla araziyi bireysel mülkiyete dönüştürmeye zorladı. Kabile üyeleri, hükümet yetkisiyle ABD vatandaşı oldular.
Dawes Komisyonu tarafından “serbest adam” olarak sınıflandırılan siyah kabile üyeleri, başlangıçta tahsis sürecinden faydalanıyor gibiydi. Onlara yaklaşık iki milyon dönümlük mülk verildi, bu Amerika Birleşik Devletleri tarihinde siyah insanlara en büyük toprak serveti transferi. Creek Nation'ın gerçek siyahi üyelerinin 160 dönümlük arazi almasını sağlayan şey, İç Savaş'ın verdiği sözdü. Ancak toprağın özelleştirilmesi aynı zamanda kabile üyelerini serbest piyasanın yağmalarına karşı savunmasız hale getirdi. Kongre başlangıçta arazi tahsislerinin satışını kısıtlamış olsa da, dolandırıcıların kabile üyelerini mülklerinden çıkarmalarını önlemek için, bu düzenlemeler arazi geliştiricilerinin ve demiryolu şirketlerinin baskısı altında ortadan kalktı. Sonunda, birçok Yerli Amerikalı dolandırılarak topraklarından çıkarıldı, önce siyah insanlar korumalarını kaybetti. J. Coody Johnson, Muskogee'deki bir kongre oturumunda, "Topraklarının değerini anlamadıkları için, onlardan nominal bir miktar karşılığında ayrılacak olan bir sınıf vatandaş yapacak," diye uyardı J. Coody Johnson 1906'da. Yetkililer onu görmezden geldi.
M.Ö. Daha sonra Tulsa'nın önde gelen bir avukatı olan siyah bir Choctaw kabilesi üyesi olan Franklin, 1910'da Oklahoma, Ardmore'daki hukuk bürolarının önünde ortaklarıyla birlikte duruyor. (Smithsonian Ulusal Afrika Amerikan Tarihi ve Kültürü Müzesi Koleksiyonu, Tulsa Dostlarından Hediye ve John W. ve Karen R. Franklin)
Greft ve sömürü, Hindistan Bölgesi ve Oklahoma Bölgesi'nde yaygın uygulamalar haline geldi. Federal hükümet tarafından örtülü izin verilen beyaz profesyoneller, bölgedeki siyah zenginliği ortadan kaldırmak için geniş kapsamlı bir çabayı sürdürdüler. Petrol fışkıran topraklara tahsis edilen siyah çocuklara, bazen koğuşlarından on binlerce dolar çalan beyaz yasal vasiler atandı. Emlakçılar, okuma yazma bilmeyen siyah insanları, bazen dönüm başına 1 doların altında (kongre anlaşmalarına göre ortalama değerlerinin altıda birinden daha az) yağmacı sözleşmeler imzalamaları için kandırdı. Siyahların sahip olduğu mülkler genellikle basitçe zorla alındı. Beyaz yerliler, Oklahoma Üniversitesi'nin şu anki evi olan Norman gibi topluluklardan siyah sakinleri kovaladılar ve geceleri hiçbir siyahın hoş karşılanmadığı 'gün batımı kasabaları' kurdular. Bunların hiçbiri gizlilik içinde yapılmadı, gelişigüzel, övünerek, hatta vatanseverce konuşuldu. “Ülkeye hizmet yaptık,” C.M. Siyah toprak sahiplerini dolandırmaktan tutuklanan Muskogee bankacısı Bradley, bir kongre paneline söyledi. “İçinde bulunduğum bu iş aşılama oyunuysa, dünyada rüşvet olmayan iş yoktur.”
İkiz Bölgelerdeki siyah topluluklar da derin iç gerilimlerle boğuştu. İlk başta, siyah kabile üyeleri daha sonra göç eden Afrikalı Amerikalılarla çatıştı. Serbest bırakılanlar, kara müdahilleri beyaz adamın yağmalamasına katılanlar olarak gördüler ve onlara "devlet zencileri" (ya da bazen "beyaz adamın" zencileri için kullanılan bir Creek kelimesi) adını verdiler. Yeni siyah göçmenler, siyah kabile üyelerine “yerliler” adını verdiler. Göçmenlerin yaşadığı tamamen siyah bir kasaba olan Boley'de, azat edilmiş adamlar geceleri sokaklarda dörtnala koşarak sakinlerinin pencerelerini ateşlerdi. Siyah basının sayfalarında işadamları, topraklarını siyah girişimciler yerine beyaz adamlara satarak ırka ihanet ettikleri için serbest bırakılanları uyardı. Başka bir deyişle, siyah göçmenler ve azat edilmiş kişiler kendilerini bir ırk kimliğini paylaşan kişiler olarak görmediler.
Ancak çevrelerindeki insanlar giderek daha fazla yaptı. Beş Kabile içinde, daha önceki eşitlikçilik kavramları, kabile meşruiyetinin bir göstergesi olarak, bir kişinin “Kızılderili kanı” yüzdesinin atalarına dayalı olarak kan kuantumuna sabitlenmesiyle değiştirildi. (Kölelerin Creek torunları bugün hala kabile vatandaşlıklarının hem kabile hem de ABD mahkemelerinde tanınması için savaşıyorlar.) Bu arada, Jim Crow kırlarda batıya doğru sürünürken, yeni yasalar siyahları beyaz okullardan dışladı. Birçok Cumhuriyetçi, beyaz oyları güvence altına almak için Jim Crow politikalarını savunmaya başlayınca, siyahların siyasi özlemleri azaldı. Gün batımı kasabaları yayıldı. Siyahların linç edilmesi daha yaygın hale geldi. 'Seçim zamanı yaklaşıncaya ve ardından kırbaç sesi duyuluncaya kadar Guthrie zambak-beyazları tarafından karalanıyor ve taciz ediliyoruz,' C.H. adlı siyahi bir Cumhuriyetçi. Tandy bu dönemde söyledi. 'Bütün kardeşlerimle konuştum ve onlar çıldırdı. Artık buna dayanmayacağız.”
1907'de, yukarıda özetlenen 46. devleti oluşturmak için iki ayrı varlık birleştirildi. Yerli Amerikalılar bu harekete büyük ölçüde tecavüz olarak karşı çıktılar: Kızılderili Bölgesi, on yıllar önce Gözyaşı Yolu sırasında zorla yeniden yerleştirilen Beş Kabile için ayrılmıştı. (Kongre Kütüphanesi)
Oklahoma'nın anayasası için verilen savaş, yeni bir yüzyılın şafağında Amerika Birleşik Devletleri'nde yasal olarak onaylanmış ırkçılığa nasıl hoşgörü gösterileceğinin habercisiydi. 1890'lardan beri, İkiz Bölgelerdeki yerleşimciler, kendilerine ait olmayan topraklara tecavüzlerini meşrulaştırmak için devleti savundular. Bölgenin beyaz nüfusu arttıkça, rakip grupların siyasi gücü azaldı. 1905'te Kongre, Beş Kabile'nin Kızılderili Bölgesi'ni Birlik'e Yerli Amerikalılar tarafından yönetilen kendi başına bir devlet olarak kabul ettirme çabalarını görmezden geldi. Ertesi yıl, beyaz liderler kongre onayıyla bir anayasal sözleşme topladıklarında, siyahlar büyük ölçüde belgenin taslağının taslağının dışında tutuldu. Arazi tahsis süreci beyaz ekonomik gücü garanti ettiği için devlet, beyaz siyasi gücü güçlendirecekti.
Anayasa konvansiyonunun başkanlığına seçilen Demokrat delege William H. Murray, açılış toplantısında yaptığı konuşmada İkiz Bölgelerin beyaz liderlerinin ırk felsefesini şöyle özetledi: "Bir kural olarak [Zenciler] avukatlar, doktorlar olarak başarısızlıklardır. ve diğer mesleklerde. Hamal, ayakkabı boyacısı ve berber olarak ve usta olduğu birçok tarım, bahçecilik ve mekanik dalı olarak kendisine kendi alanı doğrultusunda öğretilmelidir, ancak zencinin eşit seviyeye yükselebileceği tamamen yanlış bir düşüncedir. beyaz bir adamın.”
Murray ayrı okullar, ayrı tren vagonları ve ırklar arası evliliğin yasaklanması çağrısında bulundu. Kongre salonunun kendisi, siyah izleyiciler için ayrılmış bir galeriye sahipti. Ancak siyah liderler medeni haklarından vazgeçmeyi reddettiler. Aralık 1906'da Guthrie'de çoğunlukla beyazların kongresi gerçekleşirken, siyah sakinler Muskogee'de rakip bir kongre düzenledi. Anayasayı batı medeniyetimizin yüz karası ilan ettiler. . . bu sonu gelmez çekişmelere, ırksal anlaşmazlıklara, kargaşaya ve ırk karışıklıklarına neden olacaktı.' 1907 Nisan'ında, J. Coody Johnson da dahil olmak üzere üç yüz Afrikalı Amerikalı, siyahi bir savunma grubu olan Negro Protective League'i toplamak için Oklahoma City adliyesinde bir araya geldi. Dilekçeler düzenleyerek ve siyah vatandaşlara anayasanın onaylanmasına karşı oy vermeleri için binlerce mektup göndererek her kasaba ve mezrada anayasaya muhalefeti harekete geçirdiler. Yeni devlette ve halkımızın haklarından mahrum bırakılmasının temelini oluşturan bir anayasayı yenmemize yardım edin. Tüm ırkı küçük düşürmek ve alçaltmak için hesaplanan önlemler," siyah sakinler eyalet Cumhuriyetçi liderlere bir dilekçede talep ettiler. Başarısız oldu.
Şirket karşıtı bir haçlı ve aptal geleceğin valisi olan William Murray, aynı zamanda şiddetli bir ayrımcıydı. Oklahoma anayasasının Afrikalı Amerikalılara karşı ayrımcılık yapmasını sağladı. (Kongre Kütüphanesi)
Eylül 1907'de anayasa halk oylamasına sunuldu ve yüzde 71 onay ile kabul edildi. Siyah liderlerden oluşan delegasyonun ertesi ay ülkenin başkentine seyahat etmesine neden olan şey buydu. Başkan Roosevelt'in, önerilen hükümetin apaçık ırkçılığı nedeniyle devletin Birliğe kabulünü engelleyeceğini umuyorlardı. Oklahoma'yı Birliğe kabul etmenin koşulları zaten açıktı: Oklahoma'nın eyalet olmasına izin veren 1906 federal yasasında, Kongre yeni eyalet anayasasının ırk veya renk nedeniyle medeni veya siyasi haklar konusunda hiçbir ayrım yapmamasını şart koşuyordu. Ancak Murray ve diğer kongre delegeleri, bazı korkunç ayrımcı hükümleri dışarıda bırakmaya dikkat ettiler. Kanunun ruhuna ayak uydururken, kanunun lafzına nasıl uyacaklarını anladılar.
Siyah liderler Roosevelt'le karşı karşıya geldiklerinde, görünüşe göre o çoktan kararını vermişti.
16 Kasım 1907'de başkan, Hindistan Bölgesi ve Oklahoma Bölgesi'ni 46. ABD eyaleti Oklahoma'ya dönüştüren bildiriyi imzaladı. Roosevelt'in vatandaşlarının bir kısmına karşı ayrımcılık yapan bir devleti kabul etme konusundaki şüphelerine rağmen, anayasanın kendisi okulların ayrımını kutsallaştırdı. Başkanın imzasının alınmasıyla eyalet liderleri, Jim Crow gündemlerinin geri kalanını hayata geçirmek için agresif bir şekilde harekete geçti. Eyalet yasama organı tarafından kabul edilen ilk yasa, tren vagonlarını ayırdı. Daha sonra, yasa koyucu, ataları 1866'dan önce oy kullanmasına izin verilmeyen herhangi bir kişi üzerinde bir okuryazarlık testi uygulayarak federal seçmen haklarının korunmasını engelleyen sözde "büyükbaba maddesi"ni kabul etti. . Nihayetinde, yasama organı, kamu yaşamının neredeyse her yönünü hastaneleri, mezarlıkları, hatta telefon kulübelerini ayıracaktı. Oklahoma'nın resmi ve tamamen yasallaştırılmış ırkçılığı, Jim Crow'un bazen yasal görevden ziyade gelenek ve şiddetle desteklendiği Derin Güney'in çoğundan daha katıydı. Güneyde, ayrımcılık köleliğin kalıntılarından ortaya çıktı ve Oklahoma'da Yeniden Yapılanma başarısız oldu, kanun kanunla kuruldu.
İronik olarak, o zamanlar Oklahoma eyalet anayasası ilerici hareket için bir zafer olarak selamlanıyordu. Anayasa Konvansiyonu başkanı ve geleceğin Oklahoma valisi William Murray, "Alfalfa Bill" adlı halk lakabını kazandı ve baskıcı tekeller çağında şirket karşıtı bir haçlı olarak görülüyordu. Anayasa, belediyelerin kamu hizmetlerine sahip olmasına izin verdi, şirketler üzerindeki vergileri artırdı, daha birçok kamu ofisini demokratik seçimlere tabi hale getirdi ve tren ücretlerini mil başına 2 sent gibi uygun bir oranda belirledi. ilerici dergi, Ulus Oklahoma anayasasının günün fikirlerini ve özlemlerini ifade etmeye var olan diğer tüm belgelerden daha yakın olduğunu ilan etti.
Edward McCabe, 1890'da Oklahoma Bölgesi'ne yerleşti ve burada tamamen siyah olan Langston kasabasını kurdu, onunla aynı adı taşıyan üniversitenin kurulmasına yardım etti ve siyah göçü teşvik etmek için bir gazete çıkardı. (Bilim Tarihi Görselleri / Alamy Hazır Fotoğraf)
Ancak bu “ilerleme” görüşü, başarıyı yalnızca beyaz insanlara ne kadar fayda sağladığıyla ölçtü. Ve sorumlular kendi güçlerine yönelik tehditler algıladığında daha geniş bir haktan mahrumiyete yol açtı. Örneğin, kadınlara oy hakkının genişletilmesine yönelik sözleşmede yapılan erken bir baskı, delegeler siyah kadınların beyazlardan daha fazla sayıda oy kullanacağını anladığında başarısız oldu.
Ve anayasanın yeni devletin demografik yapısını değiştirecek başka bir derin sonucu daha vardı. “serbest adamlar” ile “devlet zencileri” arasındaki çizgiyi bir kez ve tamamen sildi. Belge, “renkli” insanları yöneten yasaların yalnızca Afrika kökenli olanlara uygulanacağını şart koşuyordu. “''Beyaz ırk' terimi,”'in diğer tüm kişileri de kapsayacaktır” olduğunu belirtti. Başka bir deyişle, ayrımcılık önlemleri siyah göçmenler ve siyah kabile üyeleri için geçerli olacak, ancak Yerli Amerikalılar için geçerli olmayacak.
Oklahoma'daki tüm siyahlar bir araya toplandığında, yeni ve daha birleşik bir siyah kimlik ortaya çıkmaya başladı. En canlı şekilde Tulsa'nın kuzey ucundaki bir mahallede, siyahların işbirlikçi, müreffeh ve meydan okuyan olmayı öğrendiği Kızılderili Bölgesi'nde temsil edildi. Yerin adı Greenwood'du.
O.W. ve Emma Gurley, radikal bir dönüşümün arifesinde 1905'te Perry, Oklahoma Bölgesi'nden Tulsa'ya geldi. Uzun süredir Creek Nation'a ait olan araziyi işgal eden şehir, Creek liderlerinin muhalefetine rağmen yakın zamanda beyaz geliştiriciler tarafından dahil edilmişti. Beyaz yeni gelenler, St. Louis-San Francisco Demiryolunun güneyindeki mahalleleri hızla genişletiyorlardı. Gurleyler kuzeye yerleşmeye karar verdiler ve alçakta, gelişmemiş bir arazide Halkın Bakkalını açtılar. Mağazalarının açılmasından sadece birkaç ay sonra, #8212“En Seçkin Etler, Bakkallar, Ülke Ürünleri için Güncel Bakkal”— Tulsa'nın hemen güneyinde gökyüzüne bir petrol şofben patladı. Glenn Havuzu olarak bilinen devasa rezervuarın keşfi, küçük sınır karakolunu Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en hızlı büyüyen yerlerden birine dönüştürdü. Güçlendiriciler burayı “Dünyanın Petrol Başkenti” ve “Sihirli Şehir” olarak adlandırdı.
Ancak petrol, siyah topluluğun başarısında ikincil bir rol oynadı. Siyah işçiler, 1920'deki petrol patlamasına doğrudan katılmaktan sistematik olarak dışlandı, sadece yaklaşık 100 siyah işçiyle karşılaştırıldığında, yaklaşık 20.000 beyaz petrol kuyusu işçisi vardı. Ancak siyah işçiler ve bölge sakinleri, Tulsa'yı aşçı, hamal ve ev hizmetçisi haline getiren zenginlikten yararlandı.
Ve People's Bakkal'ın tohumundan Greenwood Caddesi'nde girişimci bir sınıf kök saldı. Robert E. Johnson bir rehinci ve ayakkabı mağazası işletiyordu. James Cherry bir tesisatçıydı ve daha sonra popüler bir bilardo salonunun sahibi oldu. William Madden, kendi evinde kurduğu terzi dükkânında takım elbise ve elbiseleri tamir ediyordu. Bu işletmelerin hemen kuzeyinde bir Afro-Amerikan Piskoposluk kilisesi filizlendi ve hemen doğuda bir Baptist kilisesi açıldı. Evler, tüm işletmelerin etrafını sardı.
Devlet olmak çoğu beyaz Oklahomalı için bir kutlama sebebiydi. Eyaletin güneybatı köşesindeki Hollis kasabasında sakinler, 114 yıl önce Birliğe kabul edilmesini anıyor. (Nezaket Western History Collections, University of Oklahoma Libraries, William Hollis no. 17)
En önde gelen erken girişimciler arasında, eyalet olmadan önce Tulsa'ya gelen Kentucky'den bir "eyalet zencisi" olan J.B. Stradford vardı. Bir emlakçı olarak Stradford, doğmakta olan mahalleyi muhteşem oteller, canlı tiyatrolar ve zarif giyim mağazaları ile dolu, gelişen bir siyah yerleşim bölgesi haline getirmeye yardımcı oldu. Siyahların, beyazlardan bağımsız olarak çalışarak ve kaynaklarını bir araya getirerek en başarılı olanı bulacağına dair derin bir inancı vardı. Greenwood girişimcilerine 1914 yılında yaptığı bir konuşmada, “Beyaz insanlar arasında onların sadece bireysel olarak değil, aynı zamanda toplu olarak da refah içinde olduklarını görüyoruz” dedi. “Beyaz adam, fırsat yarışında öne çıkma şansını hak edenleri istihdam etmek, yükseltmek ve onlara vermek amacıyla parasını bir araya getirdi.”
Greenwood'un liderleri, temel sivil haklar ve ekonomik refah için verdikleri mücadelenin birbiriyle derinden bağlantılı olduğunu gördü. Booker T. Washington'ın W.E.B. ile ekonomik canlanma çağrılarıyla evlendiler. Du Bois, sosyal eşitlik talep ediyor. Rochester, New York'tan bir stenograf ve gazeteci olan Mary E. Jones Parrish, 'Para kazanma ve finans dünyasında kendimi geliştirme hayaliyle cezbeden birçoklarının geldiği gibi Tulsa'ya gelmedim' diye yazdı. “Fakat insanlarımız arasında gözlemlediğim harika işbirliği yüzünden.”
Greenwood'un birçok başarılı iş kadını için siyasi aktivizm, topluluk oluşturma ve girişimci bir ruh iç içe geçmişti. Loula Williams'ın Dreamland Tiyatrosu, vodvil gösterilerine ve boks maçlarına ev sahipliği yaptı, ancak aynı zamanda Jim Crow'un yasal ihlallerine meydan okumak için çalışan topluluk liderleri için bir karargah görevi gördü. Carlie Goodwin, kocası J.H. aynı zamanda yerel lisede, öğretmenlerin beyazların kıyafetlerini yıkayarak siyah öğrencilerin emeğini sömürmeye çalıştığında bir protestoya öncülük etti. Siyah kozmetik devi Madam C.J. Walker için satış temsilcisi olarak çalışan bir kuaför olan Mabel Little, Greenwood Avenue'de kendi salonuna sahipti ve yerel güzellik uzmanları için profesyonel bir organizasyon başlattı.
Siyah kabile üyeleri de Greenwood'da çok önemli bir rol oynadı. M.Ö. Choctaw kabilesinin bir üyesi olan Franklin, 1921'de mahallenin çoğunu yok eden şiddetli beyazların önderliğindeki katliamdan sonra siyahların mülkiyet haklarının korunmasına yardımcı olacak bir hukuk uygulaması başlattı. (Franklin'in oğlu John Hope Franklin, seçkin bilim adamı oldu. torunu John W. Franklin, Smithsonian'ın Ulusal Afrika Amerikan Tarihi ve Kültürü Müzesi'nde uzun süredir kıdemli bir personeldi.) Tahsislerinde petrol üretim kuyuları olan zengin kabile üyeleri, onlara parayı geri enjekte etti. toplum. AJ Smitherman, ateşli editör tulsa yıldızı, kendisi bir azatlı değildi, ama vicdansız beyaz avukatların azat edilmiş çocuklar üzerinde vesayet kazanmasını engellemek için koruyucu bir birlik kurdu.
Ancak Oklahoma'nın beyaz düzeni, eyaletin siyah vatandaşlarının konumlarını iyileştirmeye yönelik her türlü çabasını engelledi. Stradford, bir Jim Crow arabasında oturmaya zorlandıktan sonra Midland Valley Demiryoluna karşı dava açtı ve davayı Oklahoma Yüksek Mahkemesi'nde kaybetti. Yüzlerce siyah Tulsan, çoğunlukla beyaz olan herhangi bir bloğa geçmelerini engelleyen yerel bir kuralla savaştı. Ölçü kitaplarda kaldı. Beyazların sahip olduğu iki gazete, Tulsa Tribün ve Tulsa Dünyası, bazen “N-----kasaba” olarak adlandırdıkları mahallede ortaya çıkarabildikleri her suçu bildirdiler ve çoğu siyah başarı hikayesini görmezden geldiler.
Ve sonra şiddet vardı. Siyah insanlar yüzyıllardır beyaz şiddete yöneliyordu, ancak Birinci Dünya Savaşı, Afrikalı Amerikalıların kendi vatandaşlıklarını nasıl gördüklerinde bir değişiklik oldu. Binlerce siyah askerin ülkeleri için savaşmak üzere denizaşırı ülkelere gönderilmesinden ve Jim Crow'un dışında bir yaşam sürmesinden sonra, siyah yazarlar ve aktivistler evde beyaz saldırılara karşı direniş çağrısında bulunmaya başladılar. 1919'da, "Kızıl Yaz" olarak adlandırılan kanlı bir dönemde, Omaha, Nebraska'dan Washington, DC'ye kadar 30'dan fazla Amerikan şehrinde ırk ayaklanmaları patlak verdi. Tulsa, tahminen 200 siyah insan, siyah ortakçıların şiddetli bir ayaklanma düzenlediğine yanlış bir şekilde inanan beyaz kanunsuzlar tarafından öldürüldü.
Greenwood sakinleri bu tür şiddeti artan bir korkuyla öğrendiler, ancak mahalle gelişiyordu. 1920'de J.B.Stradford, o zamanlar ülkedeki siyahların sahip olduğu ve işlettiği en büyük otel olan üç katlı, 68 odalı bir yapı olan Stradford Oteli'ni açmıştı. Dreamland Tiyatrosu, Muskogee ve Okmulgee'deki mekanları kapsayacak şekilde genişleyerek bir imparatorluk olma yolundaydı. Greenwood bir hastane, iki tiyatro, bir halk kütüphanesi, en az bir düzine kilise, üç kardeş locası ve yaklaşık 11.000 kişiye hizmet veren döner bir restoran, kuaför ve köşe dalışı kadrosuyla övünüyordu.
Tulsa katliamı kurbanları için uzun süredir bölgenin tarihini korumak için çalışan Greenwood Kültür Merkezi'nin önünde bir anıt. (Zora J Murff)
Greenwood'un yanmaya başlamasından bir yıl ve bir gün önce, 30 Mayıs 1920'de, LeRoy Bundy adında bir adam Greenwood Bulvarı'nın hemen dışındaki First Baptist Kilisesi'ne konuşmaya gitti. Üç yıl önce, Bundy, Doğu St. Louis, Illinois'deki bir isyandan sağ kurtulmuştu ve daha sonra sözde polis memurlarına bir saldırı düzenlediği için hapis yatmıştı. İtiraz etti ve karar bozuldu. Bundy, yıkıma tanık olarak deneyimlerini anlatmak için geldi. Kırk sekiz kişi öldü, 240'tan fazla bina yıkıldı. Greenwood'un İç Savaş'tan yarım yüzyıl uzakta yaşayan sakinleri için Amerika'daki kentsel yıkımı daha büyük ölçekte hayal etmek zor olurdu.
Geriye dönüp bakıldığında Bundy'nin ziyareti bir uyarı olarak görünür. Üç ay sonra, Oklahoma'da tek bir haftasonunda iki adam linç edildi: Tulsa'da Roy Belton adında beyaz bir adam ve Oklahoma City'de Claude Chandler adında siyah bir adam. Tulsa İlçesi Şerifi James Woolley, gözetimi altındaki mafya saldırısını 'mahkemeler tarafından verilen bir ölüm cezasından daha faydalı' olarak nitelendirdi. Tulsa Dünyası linç olayını “doğru bir protesto” olarak nitelendirdi. Sadece A.J. Smitherman ve onun tulsa yıldızı hukukun üstünlüğünün çöküşünün siyahlar için ne kadar felaket olacağını sezmiş gibiydi. Oklahoma Valisi James B.A.'ya yazdığı bir mektupta 'Ne kadar gaddar olursa olsun mafya şiddetini haklı çıkaran hiçbir suç yoktur' dedi. Robertson.
Smitherman, kaslı bir siyah kendini savunma biçiminin sadık bir savunucusuydu. Oklahoma City'deki siyah sakinleri Claude Chandler'ı korumak için silaha sarılmadıkları için azarladı. Ancak, 13 yıl önce Başkan Roosevelt'e lobi yapmak için Washington DC'ye girişen adamlar gibi, siyahların güvenlik ve başarı için en iyi umudunun, ülkeyi kendi belirtilen vaatlerini yerine getirmeye zorlamaktan geldiğine inanıyordu. Smitherman ve diğer Greenwood sakinleri aynı anda iki Amerika'da yaşamanın yükünü taşıyorlardı: idealize edilmiş özgürlük ve fırsatlar ülkesi ve aynı zamanda acımasız ayrımcılık ve şiddetli baskı ülkesi.
Smitherman’'ın tam adı—Andrew Jackson—bu çelişkinin ağırlığını taşıyordu. Beyaz yerleşimcilerin çıkarlarına hizmet etmek için Kızılderili kabilelerini ve Oklahoma'ya köleleştirdikleri siyah insanları ilk sürgün eden Başkan Jackson'dı. Ancak Smitherman, vatanseverliğin öngörülen sınırlarının dışında yaşayan bir vatansever olmanın ne anlama geldiğini çoğundan daha iyi ifade edebilirdi: “[Amerikalı Zenci] büyük Amerikan ailesinin gerçek bir parçası değildir”. Piç bir çocuk gibi kovulur, haksızlığa ve hakarete maruz kalır, ona sadece yapması gereken ufacık işler verilir. O istenmiyor ama ihtiyaç duyuluyor. Hem kullanılıyor hem taciz ediliyor. O, özgürler ülkesindedir ama özgür değildir. Beyazlı kardeşleri tarafından hor görülür ve reddedilir. Ama yine de o bir Amerikalı.”
Greenwood'un mahalleleri yerle bir edilmeden çok önce adaletten mahrum bırakılan sakinleri, sürekli olarak şehirlerini ve ülkelerini, ideallerini ve açıkça yazılı yasalarını onurlandırmaya çağırdı. Bu talep 1921 olaylarından önce yankılandı ve çok sonraları da yankılanmaya devam ediyor.