İNSANCA YAŞAMAK İÇİN...
Madde bağımlılığı konusunda halkımızın,ailelerin ve gençlerimizin bilinçlendirilmesinin sadece kamu kurum ve kuruluşlarının faaliyetleri ile
gerçekleştirilmesi mümkün değildir.Başta dernek,vakıf gibi gönüllü kuruluşların ,
basın ve yayın organlarının uyuşturucu karşıtı faaliyetlerde etkin olarak yer alması gerekir.
Bu amaçla Aile Araştırma Kurumu(Raks Eğitim Kültür ve Sanat Vakfı )
müştereken gençlerin uyuşturucu konusunda bilgilendirilmesi amacıyla bir dizi etkinlik yürütmektedir.Gençlerimizi uyuşturucu konusunda düşünmeye ve uyuşturucunun zararlarını algılamaya teşvik etmek amacıyla Resim,Şiir ve Kompozisyon Yarışmaları
düzenlenmiştir.Konusu uyuşturucu olan bu yarışmalara bütün orta öğretim öğrencilerinin
katılımını sağlamak amacıyla RAKSAV tarafından 20.000 adet afiş bastırılmış ve bu afişler aile Araştırma Kurumu tarafından Türkiye çapında bütün orta öğretim kurumlarına 15 Aralık 1996 tarihi itibariyle duyurulmak üzere dağıtılmıştır.Afişlerde,
uyuşturucu ile mücadele temasının işlendiği Resim,Şiir ve Kompozisyon Yarışmaları
nın katılım şartları ve en son başvuru tarihi belirtilmiştir.ayrıca yarışmalara katılımın yüksek düzeyde olmasını sağlamak amacıyla gazetelerden radyo ve tv.den,internetten yararlanılmıştır.
Söz konusu yarışmaların son katılım tarihi itibari ile Aile Araştırma Kurumuna
Kompozisyon dalında 1135,şiir dalında 970 ve resim dalında 1097 eser ulaşmıştır.
Resim,şiir ve kompozisyonların objektif olarak değerlendirilmesi amacıyla üniversite rektörleriyle temasa geçilerek resim,şiir ve kompozisyon jürisinde görevlendirilmek üzere
isim bildirmeleri için talepte bulunulmuştur.Üniversite rektörlerince önerilen Öğretim
Üyelerinden oluşan iki jüri teşekkül ettirilmiştir.
Resim jürisi,aile araştırma Kurumu Başkanı İsmail Köksalın Başkanlığında
Prof. Dr. Tülin İÇLİ (Hacettepe Üniversitesi Sosyoloji Bölümü Öğretim Üyesi ),
Doç. Dr. Gülden B. GÜVENÇ (Hacettepe Üniversitesi Psikoloji Bölümü Öğretim Üyesi ),
Yrd. Doç. Dr. Nilgün KÜÇÜKKARACA (Hacettepe Üniversitesi Sosyal Hizmetler
Yüksekokulu),Doç. Dr. AKSONGUR (Ankara Üniversitesi G.S.F. ,Resim Bölümü),Necdet
KONAK (AAK Müşaviri )dan oluşmuştur.
Şiir ve kompozisyon jürisi ise;İsmail KÖKSAL ın Başkanlığında,Prof. Dr. Zafer İLBARS (Ankara Üniversitesi D.T.C.F. Sosyal Antropoloji ve Etnoloji Bölümü) ,Doç. Dr. Buket ERKAL (Hacettepe Üniversitesi Psikoloji Bölümü ) ,Doç. Dr. Berna ULUĞ
(Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Bölümü) ve Nezih GEVREK (AAK Şube Müdürü )den oluşmuştur.
Şiir dalında birinciliği Saf Benliğimadlı şiiri ile Malatya Cengiz Topel İlk.Öğretim Okulundan Sevil AKBALIK ,ikinciliği,İyi Dünya adlı şiiri ile Merzifon Anadolu Lisesinden Fatma TÜRKAY GÜLSOY ;üçüncülüğü, Isparta Nazmiye DEMİREL İlk Öğretim Okulundan Funda ÖZKAN almışlardır
Kompozisyon dalında birinciliği Hayır! adlı kompozisyonu ile Manisa Merkez Anadolu Lisesinden Burcu EREN ;ikinciliği ,İstanbul Recaizade Ekrem İlk Öğretim Okulundan Seyit Mehmet BUÇUKOĞLU BİR Martıyım Gökyüzünde adlı kompozisyonu ile kazanırken ,İstanbul Özel Musevi Lisesinden Rila KÖKSAL da
Ne Yapmalıyım adlı üçüncülük ödülüne layık görülmüştür.
Resim dalında birincilik ödülü Nilay ÖZDİL (Çorum),ikincilik ödülünü Behçet AKTAŞ (İzmir) ve üçüncülük ödülünü de Deniz HAYALİ (Trabzon) kazanmışlardır.
Aile Araştırma Kurumu ve RAKSAV işbirliği ile yürütülen uyuşturucu karşıtı faaliyetler kapsamında,RAKSAV tarafından bir pop müzik parçası bestelettirilmiştir.
Bu müzik parçası 29 Nisan 1997 tarihinde İstanbulda Devlet Bakanı Sn. Işılay SAYGIN ın katılımı ile resim,şiir ve kompozisyon yarışmalarının ödül töreninin
Yapıldığı gala gecesinde popüler müzik ve sanat müziği sanatçıları tarafından
seslendirilmiştir
Birinci Eser:SAF BENLİĞİM
Eser Sahibi:Sevil AKBALIK
Okulu:Cengiz Topel İlk.Öğr.Okulu 7/A
MALATYA
SAF BENLİĞİM


İnsanı İnsan yapan Sevgidir,diyen ben,|
Kaçtım önce sizden,sonra nefsimden,
Şimdi gözleriniz önünde eriyip giderken ,
Son feryadım;sevgiyle büyüt beni,
Tut ellerimden tut annem.
Beni her canlıdan ayıran o güzel aklım,
Şimdi ne kadar perişan ne kadar şaşkın,
Kanmışım uyuşturucuya , kalmadı evim barkım,
Son feryadım ; sevgiyle yaklaş bana,
Tut ellerimden tut çocukluk aşkım.
Toprağın bereketi başağın umudu bendim,
Nerede şimdi meyveye tomurcuk açmış geleceğim,
Uyuşturucu illetinde kendini yakan ben miyim?
Son feryadım;sevgiyle öğret bana,
Tut ellerimden , tut öğretmenim.


Oyunları paylaşırdık sizlerle aynıydı yaşım,|
Kayboluşuma neden mi oldu akılsız başım,
On beşinde uyuşturucudan öldü diye yazacak mezar taşım,
Son feryadım;iyiliklerle gel bana,
Tut ellerimden tut arkadaşım.
Hatalara düşüp uçuruma koşan benim,
Gerçeklerden kaçıp yalan vaatlerin gafletiyim,
Sevdiği güzellikleri bırakıp ölüme bile giderim ,
Son ferdayım ; beni kurtaracak irademe,
Tut ellerimden tut benim saf benliğim.
İkinci Eser:İYİ DÜNYA
Eser Sahibi:Fatma Türkay GÜLSOY
Okulu:Merzifon Anadolu Lisesi 3/A No:173
İYİ DÜNYA


Marketten yeni çıkmış ,|
Elinde dolu iki poşet,
Ömer Dededir bu,
Evine gidiyor elbet,
Sokağına sapınca,
Bir genç gördü galiba,
Elinde zannedersin bir paket sigara.
Ama insan sigarayı
Burnuna çekmez ki;
Sakın bu olmasın!
İnsanın dili varmaz ki...
Derken genç gördü,
Bizim Ömer Dedeyi,
Yalpalayarak yürüdü,


Bir şeyler geveledi.|
Yavrum ne yapıyorsun?
Kendini bile bile
Ölüme mi atıyorsun?
Genç şöyle bir güldü:
Ne ölümü babalık?!
Bu içtiğim hayattır,
Seninkisi saçmalık...
Ömer Dede şaşırıp,
Şöyle bir gence bakıp:
Bu nasıl hayat oğul?
Böyle yaşamaktansa ,
Denize atla boğul.
Yok istemiyorsan ;
Hastane yoluna koyul..


Genç dedi:|
Ne işim varmış orada ?
ben hasta mıyım da?
Yaptığım kötü olsa ,
Niye satsınlar , ha?
Zavallı Ömer Dede ,
Çekip gitmek yerine,
Başladı izah etmeye:
Şu elindeki zıkkım,
Dinlemez hiç oğlum-kızım
Seni senden alır
Geriye harap annenle ,
Bitap baban kalır.
Genç biraz düşündü.


Sonra dedi:Haklısın.
İstemem tabi ki,
Ailem üzgün kalsın.
Bak sana söz babalık,
Bu son içişimdi,
Hastaneye koşarak,
Gidelim mi şimdi?
Ömer Dede sevinçten
Neredeyse ağlayacaktı.
Ülkemizde ki gençler,
Böyle kurtulacaktı.
O zaman insanlar,
Ne afyonu ,haşhaşı ,
Ne eroini ararlar.
Kötüler böyle ayıklanır.
Geriye bırakacak,
Güzel bir dünya kalır...
Üçüncü Eser:İÇİMİZDEKİ CANAVAR
Eser Sahibi:Funda ÖZKAN
Okulu:Nazmiye Demirel İlköğretim Okulu
İÇİMİZDEKİ CANAVAR


Aldık ondan bir şey umarak,


Sevdik onu,hayaller kurarak,
Para verdik,ona koşarak,
Canımızdan olduk,onu güzel sanarak.
Hırsızlık yaptık yinede aldık.
Onun için adam bile vurduk,
Biz,anamızdan,babamızdan,
Akrabalarımızdan olduk.
Büyüklere satamadılar,
Biz gençleri kandırdılar.
Diskolara ,okullara,
Kantinlere dadandılar.


Gençleri tuzağa düşürüp|
Paralarını aldılar.
Bu paralarla onlar,
Büyüyüp çoğaldılar.
Haydi gençler uyanın!
Kurtulun bu tuzaktan!
Doğan bu pisliği
Söküp atalım dünyadan!...
Hayır
Birinci Eser :HAYIR!
Eser Sahibi :Burcu Eren
Okulu: Merkez Anadolu Lisesi Orta Kısım 1.Sınıf
Gençlik desem ne gelir aklınıza ?Sizin yerinize ben cevap vereyim.Gençlik
mutluluk,sevgi,çiçekler,güneş,parlaklık,çalışkanlık,dinamiklik...gelir aklıma benim.Kötü
bir şey gelmez,çünkü gençlik saftır ve tertemiz duygularla kaplıdır.
Peki Uyuşturucu desem ne dersiniz? Durun durun tahmin edebiliyorum Uyuşturucudenince pislik,karanlık,kavga,dövüş,sokak başları,kanalar,kandıranlar...gibi kötülükleri tahmin ediyorum.Gençlik kavramının karşıtları yani.
Son bir soru daha sorayım sizlere.Ya ,Gençlik ve Uyuşturucu desem neler sıralarsınız bana? Mutluluk ;hayır.Sevgi mi;hayır.Peki ne?Anladım.Siz
Gençlik ve Uyuşturucu bir arada olmaz diyorsunuz ama nasıl oluyorsa oluyor,iki zıt kavram bir arada duruyor.
Bunun nedenleri ne pekala!Neden gençler bile bile uyuşturucunun hayatlarını
törpülemesine izin veriyor?Kimisi aşırı ilgiden , kimisi aşırı ilgisizlikten.Kimisi zorlamadan,kimisi ise değişiklik olsun diye.Kimisi ise küçük yaşta feleğin sillesini
yediğinden.
Yukarıda sıraladığım bir nedenle ya da başka bir nedenle başlıyorlar bu şeye.Hiç bir şey olmayacakmış gibi geliyor onlara Oysa,ne Umutların ümitleri batıyor,ne Özlemlerin geleceğe dönük özlemleri bitiyor.Ne Ayçaların gözlerindeki ışıklar sönüp gidiyor.Uyuşturucuya bağımlı kaldıkları sürece eziyetler çektiriyorlar ailelerine ,hırsızlık yapıyor,dövüyor,dövülüyorlar.
Sonları ise tam bir dram.Kimisinin ise gazete manşetlerine konu oluyor.Bazı
aileler ise çocuklarına yardım edip onları kurtarıyorlar o bataklığın içinden,kimileri ise deniyor,fakat öyle güçlü çekiyor ki bataklık çocuklarını içerisine,çekip alamıyorlar.
Bizim bir Umut , bir Ayça ,bir Özlem daha kaybetmeye tahammülümüz yok.Onlar
Bu ülkenin taze filizleri bu taze filizler kırılırsa ,ağaç iyiden iyiye kuruyabilir.Ağaç kurursa nolur biliyor musunuz?Bir daha hiç bir Umut,Ayça ya da Özlem yetişmez?
O halde,
Taze Umutlar , Ayçalar , Özlemler için uyuşturucuya HAYIR!
BİR MARTIYIM GÖKYÜZÜNDE
İkinci Eser:Bir Martıyım Gökyüzünde
Eser Sahibi:Seyit Mehmet Buçukoğlu
Okulu:Recaizade İlk Öğretim Okulu İstinye / İstanbul
Denizin serin sularına dalar yakalarım avımı...Sonra...Sonra en uzağa ,en uzağa çırparım kanatlarımı...Bazen bir cami minaresinde konaklarım.Bazen bir köprünün yöresinde ...Ne kadar kirletseniz de yaşam alanımı bir martıyım gökyüzünde,
mutluyum,uçuyorum ...
Bir gün çok şaşırdım.sizlerden biri süzülüyordu karşımda.Sen insansın nasıl uçabiliyorsun? dedim.Ben paraşütçüyüm dedi.Aklın icadı olan paraşütle uçuyorum
ve seni daha iyi anlıyorum.Kıskandığım özgürlüğünü,farklılığını tadıyorum.Meğer dünya ne güzelmiş senin gözlerinde. Bende hep sizi kıskanmışımdırdedim.
Okul bahçelerinde cıvıl cıvıl koşunuzu,top oynayışını,el ele tutuşmanızı...Anlaşıp,
değiştik yeteneklerimizi...O benim kanatlarımda süzülürken gökyüzünde,ben onun ayaklarıyla yürüyorum yeryüzünde.
Bir okul bahçesinde arkadaşlar edindim.Uçmayı deneyeceklermiş.Paraşütle değil mi? Biliyorum dedim.Küçümseyip alay ettiler.Bu başka türlü bir uçuş dediler.Kanatsız uçulmaz diye direttim.Güldüler,uçmak için kanat gerekmez ,bir kez dene dediler.şaşırdım,peki dedim.Deneyeyim bakalım...
Simsiyah bulutların arasında savruluyordum.Korkunç bir uğultu vardı, kulaklarımda.O berrak lacivert denizi,yemyeşil yosunlar arasında yüzen balıkları arıyordum.Yalnızca kocaman simsiyah bir boşluk .Ne konakladığım sarayların çatısı,ne beyaz yelkenli gemiler...Hiç bir şey yoktu.Bu uçmak değildi.Çünkü uçmanın ne demek
olduğunu çok iyi bilirim.Bu olsa olsa bir kabustu,yalancı bir uçma ...Hatta görmeden savrulma...Savruldukça boğuluyordum,boğuldukça batıyordum.
Derken kendime geldim.Hastane denilen bir yerdeymişiz.Zavallı arkadaşlarım hasta yataklarında inliyorlardı.Etrafımızda telaşlı bir kalabalık vardı.Anneler,babalar,
kardeşler,ağlaşıyorlardı.Hastanenin balkonundan gökyüzüne seslendim.Sesimi duyup hemen geldi.
Dedim ki :Sen uçmayı biliyorsun .Paraşütçüsün.Arkadaşlarına bunu öğret.
Kanatlarımı geri ver.Değiştik yeteneklerimizi..
Artık insan dostlarımla beraber uçuyoruz gökyüzünde.planörcüler var,paraşütçüler var...Bizi arasanız istikbaldeyiz.Yani göklerdeyiz.
NE YAPMALIYIM?
Üçüncü eser:Ne Yapmalıyım?
Eser sahibi:Rila Köksal
Okulu :Özel Musevi Lisesi Ulus
Buluğ çağı,tüm gizemli aşkların yaşandığı en karmaşık çılgınlıkların ortaya çıktığı
çelişkilerin,derin hayallerin hayal kırıklıklarının,umutsuzlukların,tokat gibi çarptığı,
geçmişten gelen izlerle geleceğe imza atacak yolun tam başıdır.
Dağın en tepesi,çağlayanların en yüksekten döküleni,okyanusun tam ortası ,
ormanların en tehlikelisi ve tüm bunlarla başetmeye çalışan ,garip giyimli,tuhaf tavırlı,herşeyi bilen ve çok tecrübesiz bir can.
Ne korkunç!
Tecrübelerini,özenerek,duyarak,korkusuzca edinmeye çalışan bir genç can.
Ne tehlikeli!
Ve eğitimsizce,sevgisiz ve ilgisizce neler gelebilir başına kim bilir bu meraklının?
Ne felaket!
Ben,iyi bir anne olmak istiyorum.İstiyorum ki çocuğum ilk aşklarını huzurla yaşasın,istiyorum ki hayal kırıklıkları ve umutsuzluklarıyla başedebilsin,istiyorum ki
çocukluğundan gençliğine hiç bir acı hiç bir çirkinlik taşımasın.İstiyorum ki yolun başından doğru adımla çirkinlik taşımasın.İstiyorum ki yolun başından doğru adımla
başlasın hayatına.İstiyorum ki inebilsin dağın tepesinden tökezlemeden;istiyorum ki yüzebilsin bir başına derinlerden sığlara,bulabilsin yolunu en sık balta girmemiş ormanlarda.
Ne yapmalıyım?Nasıl davranmalı,nasıl sevmeli çocuğumu?İncitmeden,korkutmadan
bu kadar çok şey bilen bu masumun kötü yola sapmasını nasıl engelleyebilirim?
Ya kötü arkadaşları olursa uyuşturucu kullanır.o rengarenk geleceğini,çirkin tozlu paramparça bir siyah-beyaz film karesine çevirirse,ya kölesi olursa sahte renkli dünyaların,ya vazgeçilmezse bu koyu rüyalardan?
Neye yarar anneliğim,sıcaklığım,sevgim?Nasıl korumalıyım onu kıyasıya uzaktan izleyerek mi?Öğütler vererek mi ?Onu kısıtlayarak mı?Kontrol edip her adımına karışarak mı?Her an yanında olup onu koruyarak mı?Arkadaşlarını ben seçerek mi?
Hayır!Tabii ki hayır!Bin kere hayır!
Yarının annesi , bugünün genç kızı ,dünün çocuğu olarak sesleniyorum tüm yetişkinlere.Bize güvenin , öylesine güvenin ki öğrenelim özgüveni.Bizi dinleyin , öylesine duyun ki içimizdeki sesi bizi anlayın.Bizi sevin , öylesine sevin ki ,sevgiyi,hayalleri ve güzellikleri başka yerlerde aramayalım.