bu sınıfa girer mi bilmiyorum ama hayatımın bir döneminde tanıştığım en ilginç karakterlerden biri ile iligli bir anekdot paylaşmak istedim konuyla ilgili olarak. tanıdığım maddi olanakları iyi bir abi vardı. psikolojik olarak bazı travmalar atlattı(bence atlatamadı). sürecin sonunda çok tuhaf biri olmuştu.
eskort tutup, tuttuğu eskortlara kitap okutmak gibi bir fetişizm edindiği yönünde söylentiler duymuştuk. kitap okutmak deyince öyle ulvi ,entelektüel kaygılarla yapılan bir eylem gibi geliyor kulağa ama değil. adam baya sevdiği eserleri güzel kadınlardan dinlemekle alakalı bir zevk edinmişti kendine. zevk dedik diye de öyle şehvani bir durum yok ama ortada... storytell gibi düşünün.
yani şimdi böyle anlatınca yav jübü sende çok safsın adam her türlü haltı yiyor bir de ona kılıf bulmuş sen de yemişsin diyeceksiniz ama adamı tanıyınca, adamın karakterini, ruhsal durumunu bilince kişilik olarak bu kitap mevzusunu öteki ahlaka muğayir ihtimale göre daha yüksek bir olasılıkla düşünüyor insan. ama o da insan işte yine de lan acaba diyorsunuz... bir gün dayanamadım sordum kendisine. bu kitapla ilgili mevzuyu reddetmedi. hatta para karşılığında davet ettiği diksiyonu düzgün, güzel bir kadından hikaye dinlemenin yanlış gelen nesi var dedi. doğru gelen nesi var dedim. bundan 20-30 yıl önce ptt'nin böyle masal hatları vardı. ondan ne farkı var dedi. görsel fiziksel ve somut bir iletişim ortamı olmasıyla alakalı farklar var dedim. peki dinlerken seste bir ahenk estetik aramanın ahlaki olmasına karşın, görsel estetik arzulamanın ahlaksızlık olması neden diye itiraz etti.
ben de işte çağırdığı kişilerin eskort olmalarıyla alakalı itiraz ettiğimi hatırlıyorum. önce bana eskort ve fahişe arasındaki farkı anlattı güzelce. sonra zaten çağırdığı kişileri eskort kimliğiyle çağırmadığını aralarındaki cinsellik ya da cazibe üzerine olmadığını, davet ettiği eskortlarda özellikle abartılı makyaj ya da seksepali öne çıkaracak kılık kıyafetin olmaması yönünde hassas davrandığını. günlük öyle çarşıda pazarda giyilebilecek özenli bir giyimin yeterli olduğunu anlattı.
ben bir kadın ve bir erkek arasındaki mahremiyetin, işte mahrem bir yerde başbaşa kalmaları filan derken adam özellikle bir mahremiyete bürünmediğini de söyledi. yani keyif aldığı eylemin(güzel bir kadından kitap dinlemek) kitap okunabilecek sessiz sakin bir mekanın gerekliliği nedeniyle böyle bir durum oluştuğunu anlattı. işte bu abinin yazlığı, kışlığı , bağ evi, dağ evi bir sürü mekanları var aileden. oralarda ama daha çok açık alanda, doğada olmayı sevdiğinden bahsetti. o yüzden öyle bir mahremiyet de aramadığını söyledi. işte kapalı mekanlardan evlerden ziyade, böyle sessiz sakin bir korulukta, göl kenarında filan arabadan kamp sandalyelerini çıkarıp böyle gün batımına karşı bir kaç saat kitap dinlediğim daha sık oluyor dedi.
böyle adama hak verir gibi anlatınca benim de aklımı karıştırdı bak.**
bir zaman sonra kendini epey izole etti herkesten o ara koptuk. ortak tanıdıklarımızdan duydum katmandu'ya gidip kafayı kazıtıp, turuncular giyip arınacak mıymış neymiş. tövbe tövbe.
Allah insana kaldıramayacağı yük de, servet de vermesin. ekonomik olarak kendine yetebilmek seviyesinden, ekonomik olarak uçsuz bucaksız bir özgürlüğe evrildiğinde insanın karakterinde çok büyük değişimler olabiliyor, bir yerden sonra parayı ne yapacağını şaşırıyor insan.