İki buçuk yıl önce çocuğumu doğurmadan önce, çocuk yetiştirmenin temellerini öğrendiğimi düşünen kadınlardan biriydim . Ne de olsa, erkek kardeşim doğduğunda dördüncü sınıftaydım ve ergenliğimin çoğunu ailemin ona bakmasına yardım ederek geçirdim. Sekiz kat teyze olunca çocuklarla olan deneyimim daha da arttı. Anneliği tam olarak bilmediğim bir şey olarak görüyordum ama kendi çocuğum olma zamanı geldiğinde hedeften çok uzakta olmayacağımdan şüpheleniyordum . Beni ileride olacaklara hazırlayabilecek hiçbir pratik olmadığını bilmiyordum.
Hamileliğim boyunca duyduğum ifadeleri hala hatırlayabiliyorum . Tüm kucaklamaları küçücükken içinize çekin . Günler uzun ama yıllar hızlı. Ya da çok duyduğum ama asla tam olarak hakim olamadığım bir tanesi: Bebek uyuduğunda uyu . Bu yorumlar belirli bir mevsim için geçerli olsa da, doğum sonrası hayatın siperlerindeyken beni ayakta tutamayacaklarını ve bunu yaptığımdan şüphe ettiğimde diğer iyi niyetli önerilerin beni rahatlatmayacağına dair hiçbir fikrim yoktu. doğru seçimler
Bunun yerine, keşke aşağıdakilerden daha fazlasını duysaydım:
“Tecrübeniz geçerlidir.”
Annelik parmak izi gibidir. Uzaktan bakıldığında, bir sonraki kişininki gibi görünür, ancak onu mikroskop altında incelediğinizde, onun hiç de aynı olmadığını görürsünüz. Yeni bir anne olarak , yolculuğumu çevremdeki annelerle karşılaştırır ve sanki her şeyi çözmüşler gibi görünürken neden bu kadar mücadele ettiğimi merak ederdim. Halihazırda birden fazla çocuğu olan annelere baktım ve bir yıl sonra hala annelikle mücadele ederken onların hız kontrolünde olduklarını varsaydım. sadece bir çocuğa sahip olmak, bir şekilde deneyimimi daha az meşru hale getirdi.
Sonunda, bir ya da on çocuğumun olmasının bir önemi olmadığını, ebeveynlik deneyimimin de aynı derecede geçerli olduğunu fark ettim.
“Annelik bir aynadır.”
Sizi kopyalamaya başlayana kadar kişiliğinizin veya davranışlarınızın çocuk(lar)ınızı ne kadar etkilediğini fark etmeyebilirsiniz. Belki yaptığınız bıkkın yüz ifadelerini, hüsrana uğradığınızda takındığınız üslubu ya da etraflarında kullanmamak için çok çabaladığınız lanet kelimesini tekrarlıyorlar. Ebeveynlik, zayıf noktalarınızı ortaya çıkarabilir, ancak aynı zamanda sizin en iyi yönlerinizi de yansıtır. Çocuğum olana kadar kendimi sabırlı bir insan olarak görmüyordum. Onunla ilgilenerek, etrafındaki dünyayı anlaması için ona zaman tanımak için nasıl yavaşladığımı fark etmeye başladım.
Daha da iyisi, oğlum yaptığım düşünceli bir şeyi taklit ettiğinde, kişiliğimin bana yansıyan anlık görüntülerini yakalayabiliyorum.
“Ebeveynliği her zaman yüzde 100 sevmeyebilirsin.”
Ebeveynlik, en güzel ve tatmin edici anlarında bile hala zor bir iştir. Zaman zaman yorucu, zaman alıcı ve ruh kırıcıdır. Ne kadar zor olduğunun sizi tükettiğini hissettiğiniz ve bunu nasıl atlatacağınızı merak ettiğiniz mevsimler olacak . Bir zamanlar sahip olduğunuz özgürlüğü veya hayatınızı küçük çocuğunuza bakmaya adamadan önce kim olduğunuzu özleyebilirsiniz. Bir ebeveyn olarak dik bir öğrenme eğrisi var ve karşılaştığınız zorlukları kabul etmekte sorun yok.
Anne olarak rolünüze uyum sağlamakta zorlanıyorsanız, nankör veya başarısız bir ebeveyn değilsiniz. Ve kendinize veya etrafınızdakilere ebeveynlikten günün her anında zevk almadığınızı itiraf ederseniz, kesinlikle kötü bir anne değilsiniz.
“Arkadaşlıklar değişebilir.”
Arkadaşlıklarıyla gurur duyan biri olarak, anne olduktan sonra onlara niyetle yaklaşmak zorunda kaldım. Artık arkadaşlarıma düzenli olarak ayak uydurmak için bol miktarda zamanım ve enerjim yoktu ve kız arkadaşlarımla ilişkilerimin nasıl etkileneceğini merak ediyordum. Çok şükür hayatımda anne olan kadınlardan çok destek buldum. Bir zamanlar yüzeysel olan bazı ilişkiler, anneler olarak paylaştığımız deneyimlerle gerçek bir kız kardeşliğe dönüştü. Çocuğu olmayan kız arkadaşlarımdan da aynı desteği aldığım için şanslıydım. Yeni rolüme girmeme yardımcı oldular. Bu arkadaşlıklar sayesinde, kendim olarak görünmek için bir cankurtaran halatı ve güvenli bir alan buldum .
Sosyal hayatımla dengeyi bulmak çok çaba gerektirdi ama ne yazık ki her ilişki bozulmadan kalmadı. Bazı arkadaşlıklar, yeni sorumluluklarımın ağırlığı altında kurudu ve herkes önceliklerimin değişmesine uyum sağlayamadı. Bir arkadaşlığın sona ermesi asla kolay değildir, ancak kendime zarafet veririm ve her değişikliğin kötü olmadığını kendime hatırlatırım.
“Farklı bir şekilde ebeveynlik yapmak sorun değil.”
Birkaç ay önce, biz dışarıda yemek yerken oğlum yürümeye başlayan çocuk büyüklüğünde bir öfkeye kapıldı. Kocam masamıza dönmeden önce sakinleşmesi için onu dışarı çıkardı. Yanımızdaki masada oturan bir kadın bu konuda istemediği fikrini verdi ve onun yerine ne yapacağını paylaştı . Yabancılardan veya sevdiklerimden istenmeyen tavsiyeler almak alışılmadık bir durum değil, ancak uygun gördüğüm şekilde ebeveynlik yapma hakkım olduğunu öğrendim. Bu, çocuğuma ona bağırmak veya şaplak atmak yerine sakinleşmesi için zaman ve alan vermek anlamına geliyorsa, öyle olsun! Ebeveynlik tarzım kendi yetiştirilme tarzımdan etkileniyor, ancak maruz kalmadığım ama oğlumun faydalanacağını bildiğim teknikleri kullanmaktan korkmuyorum.
Ebeveynlik durağan değildir ve çevrenizdekiler için bir anlam ifade etmese bile yaklaşımınızı uygun gördüğünüz şekilde değiştirebilirsiniz.
“Ailen için en iyi olanı yap.”
Ebeveynler, çocukları için en iyiyi nasıl sağlayacaklarına dair bir bilgi akışına maruz kalırlar. Sonuç olarak, pek çok kişi, toplumun yapmaları gerektiğini söylediği şeyi yapmazlarsa farklı yönlere çekildiklerini veya kendilerini suçlu hissettiklerini hissetme eğilimindedir. Kimse size söylemediyse, ilk ben olayım: Kendiniz ve aileniz için en iyi olan kararları verme izniniz var.
Çocuğunuzla birlikte uyumak istiyorsanız ve bunu güvenle yapabilir misiniz? Devam etmek. Bedensel cezaya karşı katı bir duruşunuz mu var yoksa kibar ebeveynliği mi tercih ediyorsunuz ? Mükemmel! Mali durumunuz, destek eksikliğiniz veya akıl sağlığınız nedeniyle ailenizi genişletmek istemediğinizi mi düşünüyorsunuz, yoksa sadece istemiyor musunuz? Sen, abla! Çocuk(lar)ınız için inançlarınıza, arzularınıza ve kapasitenize uygun şekilde en iyi ortamı sağlamaya hakkınız vardır.
Annelik yolculuğunuzda karşılaşacağınız şeye sizi tam olarak hazırlayabilecek hiçbir tavsiye veya öneri yoktur. Çocuk yetiştirmeyle ilgili her deneyim bu açıdan benzersizdir. Ama senin için umudum, anneliğe açık yürekle yaklaşman. Anneliğin kaçınılmaz olarak size fırlattığı yumruklarla yuvarlanan bir kalp, karşılaşacağınız birçok derse yaslanan bir kalp ve ardından geleceği kesin olan tatlılığı kucaklayan bir kalp.