'Komuta Zinciri, Bölüm 2'/'Şişedeki Gemi' / 'Komuta Zinciri, Bölüm 2'/'Şişedeki Gemi'
Başlık
'Komuta Zinciri, Bölüm 2'/'Şişedeki Gemi'
Puan
İLE
Bölüm
on bir
Başlık
'Komuta Zinciri, Bölüm 2'/'Şişedeki Gemi'
Puan
İLE
Bölüm
12İlan
'Komuta Zinciri, Bölüm 2' (6. sezon, 11. bölüm, ilk yayın tarihi: 19/12/1992)
Veya Işıkların Olduğu Yer
son iki sezonunu kapattım 24 Televizyon Kulübü için. Bu site için yaptığım en iyi yazı değildi, uzak bir ihtimal değil. Yedinci ve sekizinci 'Gün' olduğunda, 24 önceki sezonlarını böylesine aceleye getiren kıvılcımı yitirmiş, arkasında bir sürü boş kafalı duruş, kötü entrikalar ve tabii ki işkence bırakmıştı. Nasıl cevap vereceğimden emin değildim. Birincisi, sürekli bir anlatı olarak tasarlanmış bir şovun tek tek bölümlerini incelemek inanılmaz derecede zor. Ama bir başkası için, enerjisi ve yoğunluğu olmadan, 24 pek de aynı fikirde olmadığım bir politika şovuydu ve her hafta 'Gerçekten mi? Yok canım?'. Kiefer Sutherland harikaydı ve beni devam ettirmek için ara sıra bir bükülme ya da aksiyon sekansı vardı, ama genel olarak, bir sürüklenmeydi ve okuyucular, masaya ilgi çekici bir şey getiremememden anlaşılır bir şekilde hüsrana uğradılar.
İşkence bir parçasıydı 24 Başlangıçtan itibaren, ancak gösterinin sonunda, dış yorumcular ve dizinin yaratıcıları sayesinde muhtemelen kendi felsefi bilgeliklerini abarttılar, bu sadece bir hikaye anlatma aracı değildi, tematik bir ifadeydi. Özgürlük adına gerekli olan herkesi sakat bırakmaya istekli olması kurgusal bir ABD'yi yarım düzine kez kurtarmış olan Jack Bauer, tekrar tekrar eylemlerini savunmaya zorlandı ve tekrar tekrar, yöntemlerinin ahlaki olarak sorgulanabilir olmasına rağmen, tekrar tekrar kanıtladı. sonuçlardı ve önemli olan sonuçlardı. Aynı görüşü paylaşamayanlar için biraz rahatsız edici bir izleme sağladı: Son derece aptalca gerçek dünya meseleleriyle kendisini hizalamaya çalışan son derece aptalca bir gösteri. Ve ben, hem korkak hem de üşengeç biri olarak, işimin sadece olay örgüsünden bahsetmek mi yoksa dizinin gönderdiği çok net sinyalleri vermek mi olduğuna asla karar veremedim. Sonuncusu, yorumcuları öfkelendirdi; ilki beni bir şekilde utandırdı.
O halde, 'Komuta Zinciri'nin ikinci bölümünün benim zayıf iradeli, yumuşak kalpli liberal duyarlılıklarıma çok iyi uyması güzel. Bu bir sürpriz değil; hayal etmek zor TNG 'işkence güzeldir!' bölüm, özellikle de şu anda koşusunda değil. Şaşırtıcı olan, bu bölümün ne kadar etkili olduğu, hatta yüksek beklentilerle girildiği ve o kadar da dikkat çekici olmasa da sağlam bir ilk yarının ardından. 'Zincir', tüm zamanların en iyileri panteonuna kolayca giriyor yürüyüş bölümler (evet, tüm seriyi kastediyorum) ve bu şovun mirasının 'Dün' olarak büyük bir parçası Girişim' veya 'İç Işık.' Ama hem bu bölümlerin hem de gerçekten de çoğunun TNG en iyi eps , hayatın esnekliğinden, saygı ve cesaretin öneminden bahseden 'Zincir', cesaret ve dayanıklılığın bile yardım almadan üstesinden gelemeyeceği bazı güçler olduğunu kabul eder. Bir kişinin diğeri üzerinde sahip olabileceği gücü inkar etmeyen bir işkence eleştirisidir ve mesajının gücü, en iyinin bile kırılabileceğini kabul etmekten gelir, ancak bu onları zayıflatmaz.G/O Media komisyon alabilir için satın al 14 dolar Best Buy'da
Yine de daha ağır şeylere geçmeden önce, aslında ona inandığımdan biraz daha ilginç olan Kaptan Jerkwad Jellico ile de ilgilenebiliriz. Birinci bölüm, herkesi gemiye bindirmekle ilgiliydi. Girişim rahatsız edici, gerçek şovun başladığı zamandan dikkatimizi dağıtmak için drama yaratan Jellico, burada büyük ölçüde kıç tekmeleme işine giriyor. Kabul etmek gerekir ki, Riker'ı itaatsizlikten aktif görevden almak için hâlâ zaman buluyor, ama Jellico'nun burada haklı olduğu bir nokta olabilir. Riker'ın Picard'ın güvenliği konusundaki endişesi övgüye değer, ancak diğer tüm endişeleri bir kenara bırakma konusundaki ani istekliliği profesyonelce değil ve eldeki göreve uygun değil. Ayrıca, daha önce birçok kez görevini ilk sıraya koymaya istekli olduğunu gösteren Riker için de biraz karakteristik değil. Bunu Jellico'nun genel davranışından bıkmış ve bir çizgi çizmeye karar vermesine ya da tutarsız karakter yazılarına bağlayabilirsiniz, ancak her iki durumda da Jellico'yu Riker'ı kenara koyduğu için çok fazla suçlamak zor.
Bu özellikle, sonunda, Kardasyalıları engelleme sürecinde Picard'ı sağ salim geri getirmekten büyük ölçüde Jellico'nun sorumlu olduğunu düşündüğünüzde geçerlidir. Elbette, Geordi ve Riker, Kardasya filosuna gizlice mayın yerleştirmek için sert mekik görevine gidiyorlar, ancak bu mayın dikmek Jellico'nun fikriydi ve yeni kaptan manevrada Riker'dan yardım isteyecek kadar gururunu bile bastırdı. Özellikle bu sahne Jellico ile isteksiz ilk arkadaşı arasındaki ilişkiyi bulandırıyor, çünkü Riker'ın ona söylediği her şey doğru olsa da (istediğiniz kadar tartışabiliriz, ancak bundan birkaç gün önce çalışan bir sistemde yeni komuta rutinlerini zorlamaya çalışıyoruz) sistemin baskı altında kalması iyi bir düşünce değil), Riker hala Jellico'nun yaptığı kadar, belki daha da fazla kıçını kaldırıyor.İlan
Gerçekten de, bölümün bu bölümünde bazı güzel anlar olsa da (birinci subay üniformasındaki Data'nın görüntüsü dahil!), bu gerçekten kimsenin 'Zincir' hakkında hatırladığı bir şey değil ve bunun iyi bir nedeni var. Bölümün en önemli parçası, Picard ve onu tutsak eden/işkenceci Gul Madred (David Warner) arasındaki irade savaşıdır. Geçen hafta metajenik silahlarla ilgili öğrendiğimiz tüm oyun, Picard'ı Kardasyalıların eline vermek için tasarlanmıştı. Gerçek niyetleri, Askerden Arındırılmış Bölge yakınlarındaki bir Federasyon gezegeni olan Minos Korva'ya bir saldırıdır ve biliyorlar ki, böyle bir saldırı durumunda, Girişim Korva'nın savunmasının başındaki gemi olacaktı. Madred'in işi, Picard'ın Federasyon'un gezegeni nasıl savunmayı planladığı hakkında bilgi sahibi olduğu varsayımıyla Picard'ı yıkmaktır.
Picard'da yok. Dahası, bölüm, Picard'ın Madred'e istediği bilgiyi hemen verip vermeyeceği sorusundan vazgeçiyor. İlk sahnelerinde, Picard yoğun bir şekilde uyuşturulmuş ve sorduğu her soruya doğru ve hızlı bir şekilde yanıt veriyor. Onlara doğduğu yeri, adını verir ve görevinin amacını Celtris III'e ve ona eşlik eden iki kişinin isimlerini aktarır. 'Zincir', Picard'ın baskı altında bilgi saklama becerisiyle ilgili bölümü yapmak yerine, sorunun işkence söz konusu olduğunda esasen alakasız olduğunu gösteriyor. Minos Korva için savunma önlemleri sorulduğunda Picard, bunlardan haberi olmadığını ve bunun doğru olduğunu söylüyor. Ama konu bilgi olmadığı için işkence bölüm boyunca devam ediyor. Önemli olan kırılma.İlan
Madred, ardı ardına can sıkıcı bir şekilde, Picard'ın savunmasını, benlik duygusunu ve saygınlığını parçalamak için sakince işe koyulur. Picard'ın gerçeklik algısı bile kapmak için hazır. Madred'in masasının arkasında dört ışık var. Kardasyalı onları açar ve Picard'a kaç tane ışık gördüğünü sorar. Picard ona bariz olanı söylediğinde, Madred büyük fiziksel acı vermek için bölümün başlarında (sahneler arasında) Picard'ın vücuduna yerleştirilmiş bir cihaz kullanır. Çünkü Picard'ın artık dünyayı olduğu gibi algılama hakkı yoktur; algıları, gerçekten kontrolde olan kişi tarafından dikte edilmelidir. Orwell'den bir satır var 1984 bunu izleyerek düşündüm (ve aslında, tüm bu sekansın Winston'ın Aşk Bakanlığı'ndaki aşamalı geri dönüşüyle oldukça büyük bir payı var) -'Özgürlük, 2 + 2 = 4 deme hakkıdır.' Özgürlük, sonuçlarından korkmadan gerçeği söyleyebilmektir çünkü dır-dir doğrusu. Madred'in amacı bu hakkı Picard'dan almak. Bu basit bir teslimiyet meselesi değil, tam bir hakimiyet meselesidir. Madred'in başarılı olması için, Picard'ın dört ışık varken sadece 'Beş ışık var' demesi gerekmez. Oraya inanmalı NS beş ışık, çünkü Madred ona inanmasını söylüyor.
'Zincir', performanslarının gücü nedeniyle küçük bir ölçüde başarılı değildir. Patrick Stewart şaşırtıcı olmayan bir şekilde mükemmel, aşağılanmaya dayanıklı ve üzüntüyü yürek parçalayıcı bir samimiyetle aktarıyor. David Warner kendine ait olmaktan çok daha fazlası. Warner müthiş bir karakter oyuncusu ve kötü adamı daha önce birkaç kez, en önemlisi de Evil olarak oynadı. zaman haydutları ve Karındeşen Jack Zamandan Sonra Zaman , ancak Madred, Evil'ın alaycı tavırlarını ve Jack'in temel deliliğini daha incelikli ve daha sinir bozucu bir şeyle değiştirir. Picard ve Madred arasındaki konuşmalar genellikle soğuktur, sakindir, hatta uzaktan hoştur, bir iş yemeği sırasında akraba eşitleri arasında geçen bir sohbettir. Warner, Madred'in eylemlerindeki inancını, Jean-Luc Picard'ın bozulmasının ve yok edilmesinin Kardasya devletinin sürdürülmesinin önemli bir parçası olduğuna olan inancını aktarıyor, ancak Picard öfkeli, öfkeli kalbini gördüğünde duygularına ihanet ediyor.İlan
Burada pek çok harika an var ve tüm bunların ne kadar ham hissettirdiğine, normalden ne kadar tamamen farklı olduğuna tekrar tekrar şaşırdım. TNG . Güvenlik ağları gitmişti; Başından beri, Picard'ın acı çekeceği ve bölümün sonuna kadar bu acıdan kurtulmayacağı açık ve bununla başa çıkmamız gerekecek. Elbette Picard, ahlaki bir metanet ve doğruluk sergilemeyi başarır. Çocukluğuyla ilgili sıradan bir konuşma sırasında Madred, gençliğinde yemek için dövüldüğünü açıklar ve Picard, işkencenin sadece bu dayağın bir uzantısı olduğunu fark eder. Burada kazanılacak bilgi yok, avantaj yok. Madred sadece kendisine yanlış yapanlardan intikam alıyor, bir başkasını yavaş ve sistemli bir şekilde yok ederek kendi güç duygusunu buluyor.
Kolay görünebilecek bir vahiy, ancak Warner ve Stewart çalışmasını sağlıyor. Ayrıca, sahne bölüm bağlamında başarılıdır, çünkü Picard'a çok ihtiyaç duyulan bir 'kazanma' anı verirken, o noktaya kadar katlandığı her şey boyunca kendisinin bir parçasına tutunmanın mümkün olduğunu gösterirken, aslında hiçbir şeyi değiştirmez. Madred yıkılmaz ve Picard'ın gitmesine izin vermez ve Picard asla işkencecilerinden kaçmanın ve özgürlüğünü kazanmanın bir yolunu bulamaz. Sonunda Madred, Picard'a bir seçenek sunuyor: hayatının geri kalanını rahatlık ve zevk içinde geçirebilir ya da mevcut acı ve acı yolunda yavaş, anlamsız bir ölüm için devam edebilir. İlkini kazanmak için tek yapması gereken Madred'e dört değil beş ışık gördüğünü söylemek. Picard tereddüt eder, ancak cevap veremeden, Jellico'nun hilesi sonucu diğer Kardasyalılar gelir ve Picard'a serbest bırakılacağı bilgisi verilir. 'Dört ışık var!' gitmeden önce bağırır, sonunda esirini yener.İlan
Ama... o yapmadı, gerçekten. Bu günlerde ne zaman biri 'Zincir'e atıfta bulunsa, dört ışık çizgisi insanların hatırladığı şeydir, çünkü bölümün hatırlaması en kolay unsurudur ve çünkü onu Picard'ın iradesinin bir örneği olarak kullanabiliriz. Ama bu, diğer Kardasyalılar gelmeden önceki uzun duraklamayı unutmak ve Picard'ın bölümün sonunda Troi'ye söylediklerini unutmak, onun komutasına geri döndü. Girişim aşınma için biraz daha kötü. Madred'le baş başa kaldığı o son anda, eğer araları kesilmeseydi Picard pes edecekti. 'Ama bundan daha fazlası' diyor, 'beş ışık görebildiğime inanıyordum.' Yeterince zaman verilirse herkes kırılabilir. Hatta o kadar ustalık gerektirmez. Hepimiz et, sinir ve yumuşak dokuyuz ve hepimizin sınırları var ve sizinkini kabul etmekte zayıflık yok. Bizi insan yapan şey budur ve baskıdan kurtulmayı (ve karşılığında baskıyı reddetmeyi) bu kadar değerli kılan da budur. Bu etkileyici TNG bu kadar tatsız ve rahatsız edici bir konuyu ele alacaktı, ancak şovun bir yalan çok daha rahatlatıcı olduğunda dürüst olmaya istekli olması, bu büyük sanatı yapan şeydir.
A notu
Kaçak Gözlemler:
- Görünüşe göre, bu bölümdeki işkence sekansları ilham aldı. klozet, Madeline Stowe ve Alan Rickman'ın başrollerini paylaştığı 1991 yapımı bir film. Bunu yıllardır görmek istiyordum, ancak şimdi birkaç hafta bekleyebilirim.
- Bu, Madred'in Picard'ın kıyafetlerini soyduğu sırada çırılçıplak asılı duran Patrick Stewart. Adam taahhüt ediyor.
- 'Kaç ışık görüyorsun?' 'Dört ışık görüyorum.' 'Numara. Beş tane var.'
- Bu, dizideki bir karakterin işkence gördüğü diğer sahneleri oldukça mahvediyor, değil mi?
- Sik ya da hayır, Jellico'yu merhametine bırakırken Riker'ın bok yiyici sırıtışı ne kadar muhteşemdi? 'Sana bu görevi uçurmanı emretmeyeceğim.' 'O zaman bana sor.'
- 'Bana yaptığın onca şeye rağmen seni zavallı bir adam olarak görüyorum.'
'Şişe İçinde Gemi' (6. sezon, 12. bölüm, ilk yayın tarihi: 23.01.1993)
Veya Canavarın Eş İstediği Yer
Ve şimdi tamamen farklı bir şey.
İkinci sanal güverte merkezli bölümümüz, ne kadar, iki hafta mı? Üç? Ve falan filan, sanal güverte saçmalık, gülünç hala kalçada olmalı ve ilgili herkes tarafından çok şövalye muamelesi görüyor. Bunu hemen aradan çıkaralım, çünkü 'Gemi' aslında çok eğlenceli (özellikle 'Zincir'in karanlığından sonra) ve bundan zevk almak için gereken inançsızlığın askıya alınmasını kazanmaktan daha fazlası. Bu çok zekice bir bölüm ve mümkün olan en eğlenceli şekilde zekice, çözümlerini telgraf etmeden bulmacalar yaratıyor ve şaşırtıcı derecede karmaşık fikirlere ayak uydurmak için izleyicilere güveniyor. Ayrıca, bize en iyi kötü adam türünü verir - becerikli, kahramanlarımızın ona güvendiğinden daha akıllı, empati kurması kolay, ama hepsi güçlü olmayan biri. Daha da iyisi, kötü adam tanıdık bir yüz: birinden bir karakter. TNG 'ın birkaç güçlü sezon iki bölümü, hikayesine geri döneceğimize inanmak için gerçek bir nedenimiz yoktu, ancak buraya dönüşü mükemmel bir anlam ifade ediyor.İlan
'İlköğretim, Sevgili Veriler' bölümünde Geordi, Girişim Bilgisayar, bir suç ve ceza oyununda Data'yı yenebilecek bir sanal güverte rakibi yaratmak için. Data ve Geordi, Sherlock ve Watson'da oynuyorlardı, yalnızca Geordi, Data'nın tümdengelim yeteneklerinden etkilenmedi - android, Arthur Conan Doyle'un hikayelerinin ayrıntılarını hatırladığı ve gerektiği gibi uyguladığı kadar gizemleri çözmüyordu. Böylece, Geordi bahisleri artırmaya karar verdi ve Holmes'un en büyük düşmanının reenkarnasyonu olan Moriarty (Daniel Davis) doğdu. Moriarty'nin son derece zeki olması dışında, o kadar akıllıydı ki kendi varlığının sınırlı gerçeklerini çıkarabiliyordu, bu program kendini fark ettiriyordu. Biraz mücadele oldu, Dr. Polaski kısaca kaçırıldı ve sonunda Picard devreye girerek Moriarty'ye kendisinin ve Federasyonun en parlak beyinlerinin holografik insanın dünyaya adım atması için bir yol bulmak için çalışacaklarına dair güvence verdi. gerçek dünya.
Dört yıl ileriye atlayın ve Geordi ve Data, grubu yenmek için ilköğretime ve oyun temellerine geri döndüler. Soğuk açık, standart bir 'Sherlock tüm kanıt sahnesini bir araya getirir', ancak Data'nın muzaffer anında, sistemdeki bir kusur onun mantığını bozar. Sanal güverte, solak bir karakteri (hikayenin düzgün bir şekilde çözülmesi için solak olması gereken bir karakter) sağ elini kullanan bir karaktere dönüştüren uzamsal ilişkilerle ilgili sorun yaşıyor. Detaylara gösterilen özen ve konu sanal güverte olduğunda nispeten duyulmamış bir öngörü sergileyen Data, sorunu not eder ve Barclay'in sistemi gözden geçirmesini sağlar. Sorunu bulmaya çalışırken, Barclay birkaç satır engellenmiş hafızaya rastlar, onları serbest bırakır ve Moriarty, her zamanki gibi kibarca boyun eğmez ve bu kadar uzun süre ertelenmekten biraz rahatsız olarak yeniden var olur.İlan
Davis'in programa ilk çıkışından keyif aldığımı hatırlıyorum ve o burada da çok eğlenceli. Karakteri bu kadar etkili yapan şey, iki bilimkurgu temelinin karışımı: Kendisiyle ne yapacağını bilmeyen bir yaratıcıdan yaşam haklarını talep eden Frankenstein canavarı; ve parlak bir suç dehası. Moriarty'nin bu versiyonu kötü değil ve kesinlikle şeytani niyet açısından edebi ilhamına bir yama değil, ama bu bilgisayarın ona verdiği yetenek seti. Amacı anlaşılabilir ve bir bakıma takdire şayan: tüm duyarlı yaşamın amacı, kendi kaderini arzulama özgürlüğüne izin verilmesi. (Ya da bu doğrultuda bir şey. Temel olarak, sevişmek ve güzel bir tatile gitmek, satın almak, bilirsiniz, şiirsel olmak istiyor.) Picard, kaptanın kendi hatası olmadan ona bu arzusunu gerçekleştiremez ve Moriarty, bildiği tek yolla karşılık verir: gemiyi ele geçirerek ve Picard ona istediğini verene kadar rehin alarak. Picard'ın yapamadığı şu sinir bozucu fizik yasaları yüzünden.
Böylece, Moriarty'nin karşı konulmaz gücünün gerçekliğin taşınmaz nesnesiyle karşılaşmasıyla iyi bir çatışma için doğru yapıya sahibiz. 'Gemi' bu çatışmayı bir sihir numarası sunarak ve ardından hilenin nasıl yapıldığını ortaya çıkarmak için tatlı zamanını alarak halleder. Moriarty'nin sanal güverteden görünüşte çıkışı harika bir andır, olup bitenlerin sırrını zaten biliyor olsanız bile, çünkü beklentilerimizle harika bir şekilde oynuyor. Picard, Moriarty'ye sanal güvertedeki katı görünen bir nesnenin gerçek dünyaya çarptığı anda nasıl ortadan kaybolduğunu gösterdi, ancak Moriarty bilincin soyutluğu geçersiz kıldığını savunarak yine de kapıdan çıkıp gitmeye karar verdi. Artık Moriarty'nin öylece ortadan kaybolmayacağını biliyoruz; Önemli bir karakteri geri getirip, onun yerini alacak herhangi bir hikaye olmadan bölümün on dakikasında onu ortadan kaldıramazsınız. Ama aynı zamanda Moriarty'nin öylece ayrılamayacağını da biliyoruz çünkü bu, dizinin temel ilkelerinden birini ihlal ediyor. Sihirli uzaylılara sahip olabiliriz, tanrı benzeri varlıklara sahip olabiliriz ama sanal güvertede olanlar sanal güvertede kalır.İlan
O halde Moriarty 'kaçış', bilimkurgu dizilerinin (özellikle de bu kadar uzun süren) nadiren başardığı bir tür sürprizdir. Zaman yolculuğunu, solucan deliklerini ve canavarları beklemek için eğitildik, ama görünüşe göre bu, bize sunulan gerçekliğin kurallarından birini çiğniyor. Daha da iyisi, Picard gördükleri karşısında hayrete düşer, bu da hileyi satar - o da bizim kadar şaşırır ve Moriarty'ye, az önce ne olduğu hakkında hiçbir fikirleri olmadığı konusunda sürekli kaçınması, illüzyonun kalbini bundan daha uzun süre gizli tutmaya yardımcı olur. belki olmuştur. Bakın, Moriarty sanal güverteden gerçekten çıkmıyor; bunu yapmak için sanal güverte içinde bir program yaratıyor bakmak Sanki gemiden ayrılıyormuş gibi, gemideki Picard, Data veya Barclay olmayan tüm diğer mürettebat üyelerini yeniden yaratan bir program. Picard ve diğerleri, Moriarty'nin sevgili Kontesi'nin sanal güverteden onu takip etmesine yardım etmenin bir yolunu bulmaya çalışırken, Moriarty onları rehin tutuyor, hatta Picard'ı kandırarak giriş kodlarından vazgeçmesini sağlıyor, böylece Moriarty simülasyonunda her iki geminin de kontrolünü ele geçirebiliyor. ve Gerçek olanı.
Evet, burada nitpick yapabiliriz. Oyunun bu kadar uzun sürmesi etkileyici ve biraz da sinir bozucu. Data, daha önceki Holmes hikayesindeki karakter gibi sahte Geordi'nin sağlak yerine solak olduğunu keşfettiğinde neler olduğunu anlar. Yani ne o, ne Barclay ne de Picard, arkadaşlarının ve iş arkadaşlarının kişiliklerinde farklı bir şey fark etmediler. Kuşkusuz o sırada biraz stres ve şok altındaydılar, ancak bilgisayarın diğer herkesi yeniden yaratabilmesi belki de inandırıcılığı artırıyor. epeyce çok iyi. Kurgusal karakterlere hayat vermek bir şeydir, ancak size en yakın ve en sevdiklerinizin konuşma kalıplarını taklit etmek? Satın alacağım, ancak bununla ilgili sorunlar olduğunu görebiliyorum. Ayrıca, Moriarty Picard'dan Kontesi dışarı çıkarmasını istediğinde kimsenin önceki başarılarını tekrarlamaya çalışmaması da garip. Picard, tipik Frankenstein tarzında direniyor, çünkü onlar istemeden başardıklarının sonuçlarını anlamadan ilerlemek istemiyor. Ama Moriarty gemiyi rehin aldığında, neden Kontes'ten arkadaşı gibi sanal güverteden ayrılmasını istemiyorsun? Denemekten zarar gelmezdi.İlan
Ama dediğim gibi bunlar saçma sapan şeyler. 'Gemi' hoşuma gitti çünkü sanal güverteyi daha önce görmediğimiz bir şekilde kullanıyor ve Moriarty harika bir karakter. Ve adamım, bu son çok havalı. Picard ve diğerleri Moriarty'nin oyununu ona geri çevirir ve sanal güverte içindeki sanal güverteyi üçüncü bir tane daha yapacak şekilde programlar. Girişim, Hem Moriarty hem de Kontes'in elektronik hücrelerinin sınırlarını terk edip hayatlarının geri kalanını galaksiyi dolaşarak geçirebilecekleri bir yer. Belki biraz fazla düzgün, biraz fazla uygun, ama o kadar iyi niyetli bir son ki gerçekten çok fazla bakamıyorum. Moriarty istediğini gerçekten alamıyor (Doktor'u hatırlıyorum. Yolculuk Revir dışında dolaşırken, ancak bunun nedeni Robert Picardo'nun harika olması olabilir), ancak yok edilmek veya elektronik unutulmaya geri gönderilmek yerine, ihtiyacı olan şeyi elde eder: keşfedilecek evrenler ve çekici, güzel bir arkadaştır. taraf. Devam filmleri devam ederken, bu, ikinci bir şansı hak eden bir fikir için güzel bir sonuçtu.
A notu-
Kaçak Gözlemler:
- Bu bölümde Barclay'in ilginç kullanımı—gerçekten hiçbir şey yapmıyor ama onun etrafta olması güzel. (Ve harika bir son satır alır.)
- Patrick Stewart ve Daniel Davis'in birbirleriyle konuşmalarını dinlemeyi seviyorum. telaffuz yoğun .
- Faux-Geordi: 'Herhangi bir yüzyılda dahidir.' Ayrıca biraz egoist.