Ahududu çalıları olmayan bir bahçe hayal etmek zordur, çünkü meyveler sadece çocuklar tarafından değil yetişkinler tarafından da sevilir. Çeşit çeşitliliği, seçim yaparken çeşitlidir, sadece çalıların özellikleri dikkate alınmaz, aynı zamanda meyvenin büyüklüğü, tadı ve bakım özellikleri de dikkate alınır.
Malina Volnitsa uzun zamandır bahçe arazilerine yerleşti. Aşağıda sunulan bahçıvanların çeşitliliği, fotoğrafları ve incelemelerinin açıklaması, sadece meyve çalılarına henüz aşina olmayanlar içindir. Ahududuların yeni hayranları olacağını umuyoruz.
Biraz tarih
Ahududu çeşidinin ilk tanımı 1994 yılında verilmiştir. Volnitsa, I. V. Kazakov liderliğinde Bryansk S. D. Aitzhanova, V. L. Kulagina'dan bilim adamları yetiştiricileri tarafından yaratıldı. Volnitsy de dahil olmak üzere birçok ahududu çeşidinin "ebeveynleri" dir.
İlginç bir ebeveyn zinciri kuruluyor: "baba ve anne", Bryanskaya ve Brigantina ahududu çeşitleridir. Ve Volnitsy'nin "büyükannesi" Novost Kuzmina (eski bir Rus çeşidi) olarak adlandırılır, Bryansk ahududu ondan elde edilmiştir.
Önemli! Denemeler tamamlandığında, yeni ahududu çeşidi 2007 yılında Devlet Sicilinde yerini aldı. Volnitsa, patentli bir dut çalıdır.
Açıklama
Wolnitsa ahududu çeşidi remontant değildir. Bitki, Rusya'nın hemen hemen tüm bölgelerinde yetiştirilmesi için tavsiye edilir. Bahçıvanların tanımı, fotoğrafları ve incelemeleri, çeşitliliğin özelliklerini anlamanıza yardımcı olacaktır.
Çalılar
Ahududu Volnitsa orta boyludur, 170-200 cm'ye ulaşır Sürgünler, sanki serbestçe dağılmış gibi hafifçe eğimlidir, dolayısıyla adı. Dikkat! Volnitsa çeşidi, yaşamın ikinci yılının sürgünlerinde meyve verir.
Ahududu çeşidinin sapları orta kalınlıktadır, ilk önce mumlu bir kaplama ile kahverengi, sonraki yıl açık kahverengidir. Sürgünler yukarıdan aşağıya mor dikenlerle kaplıdır, ancak küçüktürler, çok dikenli değildirler. Çok sayıda yaprak vardır, yoğun olarak bulunurlar. Yaprak kanatları, açıkça görülebilen bir dalgalanma ile koyu yeşil renktedir. Ahududu yaprağı kıvrımı ortalamadır.
Bahçıvanların incelemelerde belirttiği gibi ve bu Volnitsa çeşidinin fotoğrafında dikkat çekiyor, çalıda belirli bir kalınlaşma yok. Sonuçta, ahududu Volnitsa'daki yedek sürgünlerin büyümesi orta, sezon başına en fazla dokuz.
Bu nedenle ana çalı yeterince beslenir ve tüm gücünü meyve vermeye verir. Wolnitsa ahududu çeşidini büyük ölçekte hızla çoğaltmak gerekirse de yeterli ekim materyali olmayacaktır.
Çiçek salkımının göründüğü dallar uzun, güçlüdür. Kural olarak, aşağıdaki fotoğrafta olduğu gibi, 20 taneye kadar meyvenin bağlandığı bir çekimde 10-12 fırça oluşturulur.
Meyve
Çeşitliliğin meyveleri görünüşte çekicidir, kör bir koni şeklindedir. Bahçıvanların incelemelerde belirttiği gibi, ahududu Volnitsa'nın meyveleri her zaman açıklamaya karşılık gelir: en ufak bir sapma olmadan bile. Meyvelerin ağırlığı 3-5 gram arasında değişmektedir. Druplar aynı büyüklüktedir, birbirlerine sıkıca tutunurlar, ahududular olgunlaştıktan sonra bile parçalanmazlar.
Meyveler olgunlaştığında rengi açık kırmızıdan parlak kırmızıya değişir. Meyvelerin yüzeyinde, "büyükanne" olarak kabul edilen Novost Kuzmina ahududu çeşidinden Volnitsa çeşidinden miras kalan hafif bir tüylenme vardır. Ahududu meyvesinin bu özelliği fotoğrafta açıkça görülmektedir.
Ahududuların tadı tatlı ve ekşidir, aroması hafiftir, zar zor algılanır. Meyve eti yumuşak, sulu. Her sert çekirdekli çekirdekte tohumlar vardır, ancak yenildiklerinde hissedilmeyecek kadar küçüktürler. Tadımcılar, Volnitsa ahududunun lezzetini beş üzerinden dört puanla derecelendirir.
Özellikler
Açıklamaya ve fotoğrafa göre, Volnitsa ahududuyu görselleştirmek mümkündür, ancak özellikleri olmadan yetiştirmek için bir çeşit seçimi yapmak zordur. Bu nedenle bitkinin özellikleri aşağıda verilmiş, avantajları ve dezavantajları belirtilmiştir.
Çeşitliliğin avantajları
- Ahududu olgunlaşma süresi orta, meyve verimi uzar.
- Verim sabittir, çalılardan 4 kg'a kadar lezzetli meyve hasat edilir. Tarım teknolojisinin tüm normlarına uyulursa, daha yüksek bir verim elde edilebilir.
- Volnitsa çeşidinin meyveleri evrensel uygulamaya sahiptir. Sadece taze ahududu iyi değildir. Meyvelerden nefis reçel, komposto elde edilir. Dondurulmuş ve kurutulmuş meyveler tüm faydalı özelliklerini korur.
- I. Kazakov'un koleksiyonundan olgunlaşmış ahududu bile parçalanmaz, bu da olgunlaştıkça meyve toplama fırsatı bulamayan bahçıvanlar için çok çekicidir.
- Çeşitliliğin taşınabilirliği iyidir. Dut sapından çıkarılmazsa, henüz olgunlaşmamıştır.
- Volnitsa çeşidi dona dayanıklıdır, 30 dereceye kadar olan sıcaklıklarda kışları iyi geçer, bu nedenle ahududu Rusya'nın hemen hemen tüm bölgelerinde yetiştirilebilir.
- Birçok ahududu hastalığı, çalıları ve meyveleri atlar. Zararlılardan böbrek akarı can sıkıcıdır.
Eksiler
Volnitsa çeşidi ile uzun yıllardır çalışan bahçıvanlar herhangi bir eksiklik fark etmiyorlar, incelemeler çoğunlukla olumlu. Ahududuların eksileri hakkında konuşursak, bunlar aşağıdaki gibidir:
- Yayılan ve uzun çalıların bağlanması gerekir.
- Modern çeşitlerle karşılaştırıldığında Volnitsa'daki ahududu hasadı o kadar yüksek değil.
- Sürgünün tüm uzunluğu boyunca dikenlerin varlığı.
Site seçimi
Ahududular yeterli neme sahip verimli toprağa ekilir. Ancak aynı zamanda bataklık topraklarında mantar hastalıkları meydana gelebileceğinden yeraltı suyu kök sistemine yaklaşmamalıdır. Dikimden önce yabani otlar çıkarılır.
Toprak turbuysa, kil ve gübre eklemeniz gerekir. Bu organik madde, turbayı parçalayan mikroorganizmaların gelişmesine katkıda bulunacaktır. Ahududu için bir yer seçerken Wolnitsa, çalılar dondan zarar görebileceğinden, düşük ekim alanlarının istenmeyen olduğu faktörünü de hesaba katar.
Ahududu dikmek için en iyi yer, sahanın güney tarafındaki çit boyunca. Bu durumda bitkiler gün boyunca eşit şekilde aydınlatılacaktır.
Tavsiye! Domates, patates ve çileklerin yanına çeşitli ahududu ekilmesi tavsiye edilmez.
Yardımcı ipuçları:
Konaklama seçenekleri
Ahududu ekme yöntemi Volnitsa, sitenin büyüklüğüne bağlıdır. Serbest duran çalılar veya bir siperde yetiştirebilirsiniz:
- Ayrı çalılara dikim. Bitkilerin altına 40x50 cm derinliğinde çukurlar kazılması gerekir, her biri önce drenaj, sonra da verimli toprakla doldurulur. Ahududu çalıları arasında en az 100 cm, sıra arasında en fazla iki metre boşluk bırakılmalıdır. Dikim bakımı için bu mesafe gereklidir.
- Siperin içine. Herhangi bir çeşitten ahududu yetiştirmenin hendek yöntemi en yaygın olanıdır. Bu çalı düzenlemesi daha ekonomiktir. Ahududu dikmek için hendekler kuzeyden güneye yerleştirilmiştir. Hendekler 50 cm genişliğe, en az 45 cm derinliğe sahip olmalıdır Dikim yapılırken çalılar arasında 40 cm bırakılır ve 100 cm sonra bir sonraki hendek kazılır.
Açmanın altına drenaj döşenmelidir. Organik madde veya mineral gübreler içeren (bahçıvanların tercihlerine bağlı olarak) üstüne verimli toprak dökülür.
İniş özellikleri
Wolnitsa çeşidinin ahududularını ilkbahar veya sonbaharda ekebilirsiniz. Ancak en iyi seçenek olarak kabul edilen sonbahar dikimleridir. Kök sisteminin kök salması için toprak donana kadar çalışmaya başlamanız gerekir. Ahududular ilkbaharda ekilirse, tomurcuklar uyanana kadar çok erken.
Fidelerin hazırlanması
Dikimden önce sadece toprağı değil aynı zamanda ekim malzemesini de pişirmeniz gerekir. Tüm sürgünler fideden kesilir, sadece biri, en güçlüsü kalır. Ek olarak, gövde 20 cm yüksekliğe kadar kısaltılmalıdır.
Dikim materyali doğrudan bahçeden alınmış olsa bile, yine de mullein ve kilden oluşan bir besin karışımına batırılması gerekir. Bu prosedür fidenin bağışıklığını güçlendirecek, daha iyi kök salacaktır.
Ahududu nasıl doğru ekilir:
- Drenajın alt tarafa döşenmesi gerekir. Birçok bahçıvan, yakacak odun kullanmayı tavsiye eder. Bunlar ağaç budama veya tahta parçalarından, odun yongalarından arta kalan dallardır. Yavaş ayrışacaklar ve ağaçta gelişen bakteriler organik maddeyi besin maddelerine çevirecek.
- Bir çukur veya hendek doldurmak için toprak humustan, komposttan hazırlanır. Drenaj, bir toprak tabakası ile serpilir ve suyla iyice doldurulur. Üstüne süperfosfat veya potasyum gübre eklenir. Ve ancak o zaman bir kat verimli toprak. Ahududu fidesinin kökleri yanmaması için mineral gübrelerle temas etmemelidir.
Oturak ortasına bir höyük yapılarak üzerine fidan dikilir. Ahududu kök sisteminin altından havayı sıkmak için toprak üstüne dökülür ve iyice sıkıştırılır. Bol sulama, köklerin toprağa daha iyi yapışmasını sağlayacaktır. Dikim yapılırken fidanın kök boğazı topraktan yüksek olmalıdır. Sulamadan biraz sonra düzelir.
Nemi korumak için, dikimlerin etrafındaki toprak talaş, saman veya gübre ile malçlanır. Ahududu ekimi ekim veya kasım ayı başında (bölgeye bağlı olarak) yapıldıysa, bitkinin kökleri 10 santimetre uyuyakalır, tomurcukları örtmek için bu gereklidir.
Bakım özellikleri
Bitki yetiştirmede belirli bir zorluk yoktur. Acemi bahçıvanlar bile iyi verim almayı başarır:
- Ahududu çeşidi Volnitsa uzun olduğu için bağlamayı gerektirir. Hendek yöntemiyle yetiştirilen bitkiler bir kafes üzerine sabitlenir. Tekli inişlerin yanında güvenilir bir pay sürülür.
- Her bitki gibi, dikimler de gerektiği kadar sulanır. Ahududu çeşidi Volnitsa, özellikle çiçeklenme ve meyve verme sırasında neme ihtiyaç duyar. Sıcak havalarda sulama artar, sabahın erken saatlerinde veya gün batımından sonra bitkileri yaprakların üzerinden de sulayabilirsiniz.
- Volnitsa gevşek toprağı sever ve yabani otlara tahammül etmez. Her iki tür iş de sulamadan sonra yapılır. Üst pansuman ayrıca yılda iki kez iyi nemlendirilmiş toprağa verilir: Temmuz ve Ağustos aylarında. Çeşitlilik, sığırkuyruğu, kuş pisliği ve yeşil çim infüzyonlarına iyi yanıt verir.
- İlkbaharda çalıların sıhhi budaması yapılır, hastalıklı ve donmuş sürgünler çıkarılır. Yaz aylarında, büyüyen yedek dallar, dallanabilmeleri için kesilir. Bu prosedür ayrıca sürgünlerin kıştan önce iyi olgunlaşmasını sağlar.
- Tek bir yerde Variety Wolnitsa 15 yıla kadar meyve verebilir. Bu süre zarfında, dirence ve iyi bağışıklığa rağmen hastalıkların ve zararlıların biriktiği açıktır. Bu nedenle, önleyici prosedürler dikim bakımının ayrılmaz bir parçasıdır. Kullanım önerileri dikkate alınarak geleneksel ilaçlar kullanılmaktadır.
Kışa hazırlık
Sonbaharda, meyveli ahududu filizleri kökten kesilir ve gençler yere eğilir. Don başlamadan önce çalışma yapılır. Esnek sürgünler iyi döşenir, kırılmazlar.
Tavsiye! Volnitsa çeşidinin kışa dayanıklı olmasına rağmen, dalları dik bırakmamalısınız: soğuk rüzgar onları kurutabilir. Bu nedenle, kış için dikimleri örtmek en iyisidir.
Kar bol olan bölgelerde daha az sorun vardır: kışın eklemek yeterlidir. Kışlar az kar yağarsa, ahududular dokunmamış malzemelerle, üstte ladin dalları veya toprakla kaplanır. Kalıcı soğuk havaların başlamasıyla birlikte tam örtü sağlanır.
Görüşler
Nikolay, 47 yaşındayım, Irkutsk.
Malina Volnitsa'yı fidanlıktan satın aldım. Yıllardır büyüyorum. Mükemmel çeşitlilik. Hasat sabit, meyveler lezzetlidir. Organik maddeyle besliyorum: sığırkuyruğu ve yeşil çim demlenmesi Çeşitlilik, ilgilenmek için çok kaprisli değil. Size büyümenizi tavsiye ederim.
31 yaşındaki Svetlana, Ryazan bölgesi.
Acemi bahçıvanlar, Volnitsa çeşidinin ahududu fidelerini güvenle satın alabilir. Bitki herhangi bir özel bakım gerektirmez. Yetiştirme yıllarında hiçbir hastalık olmadı, meyveler kurtlu değil, çünkü diğer ahududu çeşitlerinde olduğu gibi önleyici tedaviler yapmalıyım. Her yıl hasat alıyorum. Bitki, pişman olmayacaksın!