Futbol aslında ne güzel bir oyun değil mi? O kadar soğuğa, o kadar zorluğa ve meşakkate rağmen binlerce insanı aynı düşünce etrafında buluşturan, küfür, tahrik, tribün terörü olmadığı zaman izlenmeye değer güzel bir uğraş.
Yozgat gibi sosyal ve kültürel organizasyonların az olduğu bir şehirde bundan daha güzel bir eğlence ne olabilir ki? Üstelik takımınız oynadığı futbolla şampiyonluğa yürürken, rakiplerini birer birer yenerken neden yanında olmayasınız ki?
İkinci yarının ilk iç saha maçında Yozgatspor adına ne ararsanız vardı. Tribünlerde Süper Lig takımlarının taraftarının yapabildiği kareografiden tutun da, bandoya, bayan taraftara, iki rakip takım seyircilerinin bir arada maç izlediği tribünlere kadar her şey vardı.
Biz bu sezona başlarken bir şeylerin değişeceğini, Yozgatspor ruhunun yeniden canlanacağını, spora yeni bir hava getireceğimizin sözünü vermiştik. Dün bu havaya bir kez hep birlikte bir kez daha yaşadık. Kazan Belediyesporu yendikten sonra yine ligde final niteliğinde bir maça çıkan ve artık ligde son kozlarını oynayan Nevşehirspor karşısında Yozgatspor tam anlamıyla şov yaptı. Deplasmanda 2-0 yenildiğimiz rakibimiz karşısında maça öyle bir başladık ki rakibimiz ne yapacağını şaşırdı. Metinin attığı penaltı golünün ardından gardı düşen rakibini önce sendeleten, ardından bitirici darbeyi vuran Yozgatspor hem oynadığı futbolla, hem de coşkusuyla şampiyonluğa ne kadar inandığını herkese bir kez daha ilan etti.
Forvet bölgesine Babacarı alarak rakiplerine göre çok daha ağır basan, orta sahasında Oğuzhan ve Ali Yakup gibi iki savaşçısı bulunan, defansı zaten lig başından bu tarafa genel olarak fazla hata yapmayan Yozgatspor, Onurun, Semihin gününde olması ile maçı henüz ilk yarıda bitirdi. 50inci dakikada skoru 4-0a taşıdıktan sonra fazla zorlamayan, rakibinin oynamasına müsaade eden Yozgatspor bileğinin hakkıyla bir maçtan daha zaferle ayrılmasını bildi.
Sahada da, tribünlerde de 2000 ruhunu yakalayan, aldığı galibiyetlerle rakiplerini birer birer safdışı bırakan Yozgatspor için artık şampiyonluk tek hedef. Yılların verdiği ezilmişliğin, yılların verdiği özlemin artık son bulması için her şey var. Valisi, Milletvekili, kurum kuruluş müdürleri de artık bu takıma inanıyor. Başarının olduğu her yerde bu görüntüler yaşanır ama önemli olan bu tabloyu ortaya çıkartmaktır. Belli ki herkes bu inanç düzeyine ulaşmış. Bundan sonrası tabii ki takımın alacağı sonuçlara bağlı gibi gözükse de burada birlik ve beraberliğin öneminin ortaya çıkartacağı fark bizi sonuca ulaştıracaktır.
Centilmenliğimizi, rakiplerimize saygımızı, deplasmandan gelen taraftarların ayağına giden bir Kulüp Başkanı farkını da eklersek neden şampiyonluğu hak ettiğimiz gerçeğini herkes anlayacaktır. Yozgatspor taraftarının birkaç deplasman haricinde itilip, kakıldığı, yöneticilerin bile küfürlere maruz kaldığı bir ligde Kulüp Başkanı Kazım Arslanın Nevşehir taraftarının ayağına kadar giderek onları teskin edip, iyi yolculuklar dilemesi bile örnek bir kulüp olduğumuzu göstermez mi? Alınan yenilgilerin ardından acısını bizim takım oyuncularından çıkartmak isteyen, provokasyondan medet umanların bulunduğu bir ligde Yozgatspor çoktan farkını fark ettirmiştir.
Ve bu takım Bölgesel Amatör Kümeye artık ağır gelmektedir. Bu ağırlığı bu lig taşır mı bilemem ama bildiğim tek şey varsa şampiyonluk için her şeyin hazır olduğudur. Eğer biz bu tempomuzu diğer maçlara da yansıtır, rakiplerimizi henüz maçın başlarında sürklase eder, birliğimizi, dirliğimizi korursak özlediğimiz ve çok istediğimiz hedefe ulaşırız.
Haydi hayırlısı