İnsan ilişkilerini çok önemsiyorum. Yaşam ilişkiler içinde anlamını buluyor; bu bir gerçek. Aşağıda paylaştığım mektupta ilişkilerle ilgili iki soru sorulmuş, sizin nasıl cevaplayacağınızı merak ediyorum.
***
Sevgili Doğan Bey,
Büyükçekmece’de yaklaşık 500 haneli bir sitede yaşıyorum. Sitenin sosyal mesafeyi koruyarak yürüyüş yapılabilecek bir bahçesi ve yanında bir açık otoparkı var. Sabah 7’de bu açık alanda yürüyüş yapıyorum. Bu sırada sizin, Polat Doğru’nun, Tülay Kök’ün ve Ayşe Bilge Selçuk’un videolarını dinliyorum, farkında olmadığım şeyleri fark etmemi sağladığınız ve öğrettiğiniz için teşekkürler.
Benim gibi aynı saatlerde yürüyüşe çıkan komşular var, güvenlik ve temizlik görevlileri var. Artık uzaktan birbirimize göz aşinalığımız da oldu. Fark ettim ki kimse kimseye selam vermiyor, günaydın demiyor. Bu konu git gide dikkatimi çekmeye başladı. Ben günaydın deyince karşılık veriyorlar fakat ben demezsem günaydın diyeni daha görmedim. Üstelik bazıları günaydın dememe çok şaşırıyor, cevap vermeyen dahi oldu, belki duymamıştır diyelim… Genelde ileri yaşlardaki teyzeler içten ve gülümseyerek karşılık verirken yaşıtlarım veya daha gençler çok isteksiz karşılık veriyor.
Bu konuda iki şey düşündüm. Birincisi, insanlar neden birbirine selam vermez? Sadece küs olanlar selam vermez gibi geliyor bana. Biz toplum olarak birbirimize küs gibi mi yaşıyoruz? İnsanlara ilk adımı atmak mı zor geliyor yoksa? Ben her gün selam vermeye devam etsem bir şeyler değişir mi?
İkincisi ise; bu durum benim neden dikkatimi çekti, hatta belki rahatsız etti? Kimsenin bana selam vermesine ihtiyacım yok fakat daha pozitif bir ortamda olmak beni mutlu ederdi gibi geliyor. Pek çok farklı ülkede bulunmuş biri olarak, oralarda insanların selamlaşmasının sadece tanışıklığa bağlı olmadığını gördüm. Bunu ülkemde de görmeyi isterdim. Sevgiler
***
Mektup yazan okurum benim de önemsediğim ve üzerinde düşündüğüm sorular sormuş. Evet, bu sitede acaba insanların çoğunluğu, özellikle gençler birbirine neden selam verme ihtiyacını hissetmiyor? Bazı toplumlar tanışıklığa bağlı olmadan birbirilerine selam verdikleri halde ülkemizde bunu neden göremiyoruz? Çıkarımız olmayan insanları insan olarak değersiz mi görüyoruz? Ya da tanımadığımız insanlara selam verirsek borçlu çıkmaktan mı korkuyoruz? Sizin açıklamanızı merak ediyorum. İlgi ve zamanınız için teşekkür ederim. Selamlar.