Türkiye’de AKP iktidara geldiğinde komşularla sıfır sorun iddiası gündeme gelmişti. Aradan geçen yaklaşık 18 yıllık zaman içinde sorun olmayan sıfır komşu pozisyonuna geçildi.
Şimdi tüm komşuların Türkiye ile sorun yarattıklarına mı inanalım yoksa Türkiye’nin komşularıyla sorun yarattığına mı? Bana göre ikinci seçenek daha gerçekçi.
Türk dış politikası Yeni Osmanlıcılık üzerine kurulduğu günden beri genişleme arzusu ve ortadoğuda en güçlü olma hedefi komşularıyla sorunların oluşmasına zemin hazırladı.
Hade bir iki komşusuyla sorunu olsa durup düşünelim ama komşuların tümü sorunlu olabilir mi?
Suriye’de Rus uçağının düşürülmesiyle, Rusya’nın Ankara Büyükelçisinin öldürülmesi krizin su yüzüne çıkan görüntüsüydü. Bu olumsuz durumun giderilmesi için Türkiye çok uğraştı.
S 400 füze sisteminin alımı gerginliği biraz yumuşattı. Buna rağmen Putin’in Erdoğan başkanlığındaki Türkiye heyetini kapısında bekletmesi diplomasi açısından onur kırıcı bir olaydı.
Kardeşim dediği Suriye Devlet Başkanı Beşar Esad ile ailece tatil yapan Erdoğan bir anda Esad’ın can düşmanı oldu. YPG’yi öne sürerek Suriye topraklarına girdi ve orada işgalci oldu. Bu bataklıktan hala kurtulamadı. Komşusu Suriye ile düşmanlığı hâlâ devam ediyor.
İsrail’de Filistinlileri destekleyeceğim diye sürtüşmeye başladı. İsrail'in Kudus’ü başkent yapmasına çok kızdı. 2010 yılında Gazze’ye insani yardım amaçlı mal götüren Mavi Marmara baskınına yapılan İsrail baskını ilişkileri gerdi.
Erdoğan’ın İsrail'e karşı sert mesajları oldu. İsrail yapılan baskın için tazminat ödemeyi Kabul etti ve söylenenler unutuldu.
Türkiye ABD olan ilişkilerinde oradaki Yahudi lobisine paralar harcayarak bir anlamda muhtaç duruma düştü. Zaman zaman ABD’ye de mikrofon karşısında sert mesajlar verse de kapalı kapılar ardında boyun eğdiğini görüyoruz.
Papaz Andrew Brunson’un ABD başkanının bir telefonuyla uçağa koyup yollanması olayı da Türkiye’nin ABD karşısındaki durumunu yansıtmaktadır.
Kıbrıs konusunda son zamanlarda dillendirilen iki devletli çözüm ve Maraş açılımı da Türk dış politikasının zikzaklarından başka bir şey değildir.
Kıbrıs Rum tarafı gerçekten iki bölgeli federal bir çözüm istiyorsa ve bu konuda BM güvenlik Konseyini ikna ederse Türkiye’nin masaya BM parametreleri ışığında oturtulması çok da zor bir iş değildir.
Biden başkanlığı döneminde başta S 400 krizi olmak üzere Halk Bankası Davası, ve bunlara bağlı CAATSA yaptırımları en sert şekilde uygulanacak. Ekonomik dar boğazdan çıkış için borçlanabilme olanağı da yine Biden döneminde engellenecek.
AB’nin yaptırımlarının mart sonuna ertelenmesi işte bu yüzdendir. 5+1 görüşmelerinin de marta bırakılmasının sebebi budur. Bu gelişmeler ışığında Türkiye’nin eli kolu bağlı masaya oturması sağlanacaktır.
Türkiye’deki Erdoğan iktidarının hem ekonomik hem de siyasi olarak sıkıştığı bu dönemde manevra yapabilecek alanı kalmamıştır.
Başta ABD olmak üzere emperyalist devletler Kıbrıs sorununu çözmeyi hedeflerlerse Türkiye o masaya BM parametreleri ile iki bölgeli federal bir Kıbrıs için o tur-tu –la-cak . Türkiye'nin dış politikada çizdiği zikzaklar bunu gösterir.
Erdoğan Türkleri Uzaya Götürüyor.
Şimdi Uzaylılar düşünsün.
Dünyalılar Sevinsin.