Bu akşam youtube’da fon müziği için epeyi dolandım. Zdf nin bir konseri vardı, biraz ağır kaçar diye geçtim. Daha sakin bir şeyler için öylesine dolaşırken bunu buldum.
Bakalım on dakikada a4 ün ne kadarı dolacak?
Bugün dün gibi sakin bir gündü. Extra yapılması gereken bir şey yoktu. Böyle olunca önce dünkü filmi bitirdim. Arkadan Varlık ve Zaman’dan iki bölüm okudum. Hâla yavaşım. Varlık ve Zaman üzerinden kontrol edeceğim bir yazı iki aydır oyalanıyor. Mesnevî’ye de onu bitirmek için ara verdim, “Bedevi ve Karısı” ağız dalaşına girmek için beni bekliyor. Okumayı hızlandırmak için kitabı ses dosyasına çevirdim. Telefondan dinlerken takip ediyorum. Bilgisayarda okuma hızlı gittiğinde ya da anlamadığımda durdurup tekrar okuma mümkün oluyor. Fakat telefondan dinlerken olmuyor. Aslında bu oldukça verimli bir yöntem ama tabi bu zorluk derecesinde bazen yetersiz kalıyor. Baştan bir okumayla çok bir şey anlamayacağımı kabul ettiğimden anlamadığım yerler için fazla dert etmiyorum.
Büro için bir elektrik sobası ayarlamamız gerek. Kaloriferleri ne zaman yakarlar bilemiyorum. Henüz bir kış geçirmedik ama bana bu konuda bina yönetimi cimri gibi geldi. Küçük bir şey de olsa işe yarar. Gerçi evde ayak ısıtan fanlardan bir tane var, fakat koku yaptığı için kaldırmıştık. Onu bir kez daha deneyeceğim, muhtemelen olmayacak ve yeni bir şey alacağım.
Soğuğu hissetmemin sebeplerinden biri de giydiğim yazlık pantolon. Bütün yaz giyerim diye çıkardığı yazlık pantolon soğuklar bastırınca gözüme battı. Madem çıkardım bir kere giyeyim dedim. Evet, aynen Barış’ın şarkıda dediği gibi zürafanın düşkünü meselesi. Bazen inat etmemek lâzım, ama oluyor işte.
Günün en iyi olayı babamı grip aşısı yaptırmayı akıl etmem oldu. Akşam iş dönüşü eve girmeden eczanede yaptırdık. Bütün mikroplara karşı olmasa da bazılarına karşı dirençli. Hoş hep onlar arıza çıkarıyor ve kışın gene de bir iki kez grip oluyor. Ama yapacak bir şey yok. Benim adım Hıdır, elimden gelen bıdır.