"Elhak, o kadar ecnâs-ı muhtelifeyi bir yerde toplayıp bir münakaşa, bir karışık çıkmamak, kahhar bir nizam-ı i’câzînin işi olabilir." Burada “kahhar” sıfatının kullanılmasının hikmeti ne olabilir?
Değerli Kardeşimiz;
Birbirine zıt, birbirine muhalif, birbiri ile tenakuz halinde bir yapıyı tek bir düzenle çatıştırmadan, münakaşa ettirmeden, karışıklığa ve keşmekeşe düşürmeden tam ve mükemmel bir şekilde idare etmek ve insicam ve ahengi bozmamak, ancak mucize ile ifade edilebilir.
Kur’an ayetleri farklı toplumları, farklı kavimleri, farklı coğrafyaları, farklı kültür ve örfleri bir tek ilahî nizam ile idare etme kabiliyetinde ve yatkınlığındadır. Böyle bir nizamı beşerî bir güç tesis edemez. Böyle karmaşık bir yapıyı kusursuz idare eden nizam insan mahsulü olamaz.
Buradaki "kahhar" ifadesi ilahi kudret ve savleti ifade ediyor. Yani en sert en karmaşık en tenakuzlu ve en çatışmacı yapılar bile Allah’ın gücü ve haşmeti karşısında bal mumuna dönüşür demektir. Hiçbir tenakuz ve tezat Allah’ın irade ve kudretini aciz ve çaresiz bırakmaz demektir. Kahhar ifadesi, ilahî irade ve kudret karşısında her şey mutlak itaat içinde olmak zorundadır, mânâsını ifade ediyor.
İrade ve kudreti sınırlı olan bir otorite, birbirine zıt, birbirine muhalif birbiri ile tezat teşkil eden bir yapıyı asla yönetemez ve idaresi altına alamaz. Müşkiller ve tenakuzlar ancak kahredici bir kudret karşısında boyun eğer ve ona itaatkâr olabilir. Bu da ilahî bir mu’cizedir.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü