Saçımın okşanması ve alnımın öpülmesi. Küçükken rüyalarımdan korktuğumda babam beni bu şekilde uyuturdu. Huzurlu ve güvende hissettiriyor.
Aslında temas sevmeyen bir insanım ancak bazen öyle çok sarılmaya ihtiyacim oluyor ki :( işte o zaman sarılmak bana dünyanın en huzurlu şeyi gelir. Bazen zorla annemin dizine yatarım ona zorla kendimi sevdirtirim heheh
En sevdiğinle "bir ilkbahar sabahı" dinleyerek uzun bir yolculuk. Nereye olduğunun ne önemi var :))
Sadece o'nun gözlerine bakabilmek... ve hamburger
Sevdiğin birine sarılmak,konuşmadan. Susarak,dakikalarca..
Schlimazl'ın dediğinin tam tersi.
sözlerle sarılmak… bana bu günlerde oldukça huzurlu hissettiriyor. (:
Sevildiğini bildiğin ve yargılanmadığın bir yerde olmak olabilir. Benim için öyle. İnsanların hal ve hareketlerim konusunda fikir beyan edip beni kısıtladığı ortamlarda huzursuz oluyorum en çok. Genelde sessizce oturur etrafı izler, dinlerim zaten öyle ortamlarda
Cuma günü var olan işleri de bitirdikten sonra alarm kurmadan uyuyabileceğim 2 gecenin varolmasını bilmek… Yıllardır hiç sapmadan aynı huzuru veriyor :)
değer verdiğin birinin yanında konuşmadan sessizce saatlerce oturmak.
bir rahatlatıcı duşun ardından yumuşak kıyafetler giyip oda sıcaklığında ve loş bir ışıkta kahve demlemek, sonra dolabı açıp eski fotoğraflara bakmak…
Gözünü kapatıp derin bir nefes alıp gözünü geri açtığında yaşadığın o anın gerçekten içinde olunca ve bunu fark edebildiğinde pek çok şey insana huzur veriyor aslında
Nevresimi yeni değiştirilmiş yatağa duş alıp uzanmak.
gencim çıtırım baştan başlarım
Sevdiğim bir insanın bir koluna sarılıp başımı omzuna yaslamak.
Edit: 700. Entry'immiş bu :)