Geçmiş neden hep daha güzel gelir insana?
Ah o eski günler demez miyiz hep?
Ya nerde eski ramazanlar?
Ya da lisedeki kafayla ilkokul okumayı hanginiz aklından geçirmedi?
Üniversite öğrencileri için lise hayatı bambaşka değil mi?
90'lar pop gibisi yok demiyor muyuz?
Veya facebook'ta 90'larda çocuk olmak videosunu paylaşmıyor muyuz durmadan?
Geçen sene daha çok eğlenmiyor muyduk?
Ben bütün bu ve bu gibi soruların altına imzamı atarım. Sık sık da kullanırım üstelik. Ama gerçek şu ki geçmiş her zaman tatlı gelir insana. Yaşanmışlık duygusu ve bir daha o anları yaşayamayacak olmamız eskiye özlem yaratır hep. Özlemek ki bana göre bir insanın yapabileceği en kolay eylem, en kuvvetli duygu, en büyük zaaf.
Aslolan şimdidir. Bu soru kalıplarını kullanırken unutmamalıyız bunu. İlerde özleyeceğimiz zaman da şimdidir. Zamanın, yaşadığımız anın kıymetini bilmeli. Üzüntü de bunun bir parçası, sevinç de, beğeni de, istek de, arzu da. Hepsi şimdinin bir parçası. Ve ilerde, çok değil belki bir hafta, belki bir ay sonra, hafif bir tebessümle hatırlanacak bu şimdiki zaman, acısıyla tatlısıyla..
Geçmişi özlerken, anı kaçırmayalım. Gelecek zaten gelecek :9