SANATÇI DOSTUM MUSTAFA VELİ
Wİ-Fİ Free yazıyordu kapının önündeki tabelada. Buraya girelim derken kolumu çekiştirdi. Samos Kokari’deyiz Mustafa Veli ile. Her masada kırmızı, mavi, yeşil, sarı sandalyeler, cafe’nin kullandığı dekorasyon objeleri hoşuna gitti Muveciğimin diye düşündüm. Masada minik bir taşın üzerine yazılmış şifreyi alıp başladım internet surfüne. Biraz sonra Mustafa Veli sıkıldı. Eee hani nerde Waffle getirmediler dedi.
Anlamsız baktım yüzüne. “Bedava waffle-Free wi fi yazıyordu nerede gelmedi daha” dedi ve gülme
krizine girdim.
Yaşarken hep güldürdü hepimizi. Kelimeleri, cümleleri için dost sohbetlerinde ağzımız açık dinlerdik. Esprileri ve tabi baş sansürcüsü olarak biplediğim, yemesine içmesine çok karıştığım için tatlı bir çekişme içinde olurduk. Kuşadasi 105 FM in çatı merdivenlerini oflaya puflaya çıkar, mikrofonun önüne oturur canlı yayın başlayana dek gündem, sokakta gördüklerini anlatır gülerdik. 40 yıl önce Kuşadası haberlerini Ada Sesi gazetesinden yorumları ile okurduk. Ve mutlaka ustası Öner İnce’yi müthiş vefa duygusu ile selamlardı. “Kuşadası’nın Sanat Güneşi, Kuşadası’nın 100 Türk Büyüğü’nün birincisi, Radyo-TV Program yapımcısı, Tiyatro Yönetmeni, Ressam, Şair, Şiirseverlerin dostu, stilist, sokak modasının sıkı takipçisi, müziğe yeni başlayan gençleri cesaretlendirerek sahnelere adım atmasını sağlayan, (Murat Dalkılıç) tiyatro ile Kuşadası’ndaki gençlere (İdil Fırat, Onur Saylak) ufuk açan dostum Muve” kendisi için sadece “Sanatçı Mustafa Veli” olarak var olmak istedi.
Her zaman ilklerin insanıydı. Renkli, şal desenli, pazenlerden basmalardan yakası kolu önü arkası farklı gömlekler, ceketler, montlar diktirirdi. Sonra bakardık Türkiye’de moda olmuş. Yeni bir sanatçı, yeni bir dizi, roman piyasa da tutulur mu hemen anlardı. Piyasa yapardık Kuşadası sahilinde. Yürüyüş değil piyasa çünkü her adımda bir tanıdığı bir dostu selamlar mutlaka konuşurdu. Son yıllarda fazla yürümeden Osmanlı Dürümcüsünde Serkan’ın köşesinde oturur gelen geçene laf atardı. Sokakların Efendisiydi. Bahçearası sokaktan hiç ayrılmak istemez, eski günlerdeki gibi herkes ile konuşmak kapısından geçtiği esnafa hayırlı işler dilemek, gençlere her konuda öneriler ile iş bularak hepimizin hayatına dokunurdu.
Teknolojiyi sevmezdi ama facebook fotoğrafları kaç tık almış, yorumlar, kaç arkadaşı olmuş baktırırdı sık sık. Evinde tadilat yapılırken telefonda satıcı whatsup’tan fotoğraf isteyince dönüp ustaya bizde matkap var mı diye sorduğunu anlatır, gülerdik.
Üç yıl limanı protesto edip gitmedi. Yeğeni Filiz orada bir dükkanda çalışırdı ona merhaba demek için bile içeri haber salar kapıya çağırırdı. Çünkü Limanı Kuşadalıların işletmesini istemişti. Israrlarım sonucu gidince de neden yapmışım buradan Küçük Ada çok güzel izleniyor diyerek cafelerde otururduk. Yirmi yıl İngilizceyi protesto etti konuşmadı. İki yıl önce Halk Eğitim de İngilizce kursuna yazdırdım bitsin proteston diyerek. O kadar eğlendi ki yeni genç dostları ile. Bir gün ders çıkışı almaya gittim beni “Velim” diye tanıştırınca öğretmeni şikayetçiyim dedi. Sınıfta on dakika oturunca kalkıp dolaşmaya başlıyor herkesin yazdıklarını kontrol ediyor düzeltiyor, güldürüyormuş.
İlklerin yaratıcı ve uygulayıcısıydı. 35 inci doğum gününde bizi kapıda karşılayan kameraya duygularımızı anlattık. Sonra tvlerde magazin programları başladı. 50 inci doğum gününde Kütüphaneyi dolduran dostların sen içeri girince ayakta alkışlamaya başladığında arkana dönüp kim bu ünlü birisi geliyor onu alkışlıyorlar dediğinde güldük. İtalyanca kursu biterken öğrendiğimiz kelime ve cümlelerle tiyatro yapalım denince hemen ayağa kalkıp ben ailenin babasıyım kızım Deniz oğlum Ekin eşim Belma rol dağıtımı yaptın. Hocamız Deniz pek sevinince de ama biz sağır ve dilsiz ailesiyiz yani İtalyanca konuşamayız dediğinde gülmekten bayıldık.
Mustafa Veli’nin şiir dostları programını sanat galerisinde, parklarda, barlarda, cafelerde inatla sürdürdün. Kendi şiirleri okumak, sevdikleri şairleri anlatmaları için hepimizi cesaretlendirdin. Bir Yar Sevdim Adı Kuşadası TV programında ilk şiir kliplerini yaptın. Daha Türkiye bilmezken. Radyolarda şiir okudun, ev ödevlerini çalışarak edebiyat dünyasının yıldızlarını her vesile ile kafamıza, gözümüze tanıttın Sanatçı Dostum Mustafa Veli.
Kuşadası’nı çok severdi. İstanbul’da parlak bir geleceği bırakmış doğduğu yere vefa duygusuyla gelerek Sanatçı olarak hizmet etmek istemişti. İlk Butik İnönü caddesinde onun tarafından açıldı. Butiğinde kendi çizdiği Güvercin, Küçük ada desenli tişörtler bastırması otuz yıl önceden modanın ne kadar önünde gittiğini gösterdi bizlere. Yine şaka yapar atlatır bu krizi derken olmadı Mustafa Veli. Kalemini erken bıraktın gittin. Şiir kitapların beşten onbeşe basılırdı, Yerel Tarih yazılarını yazardın, senaryo taslakların, stilize kumaş dokur gibi yaptığın tablolarla Ankara, İstanbul, Kuşadası’nda açtığın sergiler artabilirdi, bağlama çalan Ahmet’in arkasında çok sahne alabilirdin, Aynur’un çok güzel yaptığı yemekleri tatlıları lüpletirdin, bir tepsi börek üzerine sıraladığımız doğum günü mumlarını üflerdin, kimseyi kırmaz hemen derneklere firmalara logo çalışmaları yapardın, sevgili dostun Hilmi Dirim ile “Gözlerin..” diyerek daha çok şarkı söylerdin..
Turizmci olarak Çevre yolunun ilk Hotelini Hotel Midalla (Gürbilek Hotel) aile işletmesi olarak çalıştırırken edindiği dostları dünyanın her yerinden Mustafa Veli’yi ışığa uğurladı. Alışveriş ettiği market çalışanları, taksiciler, esnaf arkadaşları, Şair, ressam, yazar, gazeteci, fotoğrafçı, şarkıcı, sanat dostları, Halk oyunları ekip dostları, ailesinden ablaları, yeğenleri, Kos adasından, Bodrum’dan akrabaları, İstanbul’dan Akademili arkadaşları, babamızı kaybettik diyen çocuklarım ve evimizin gençleri, ADABİYAT grubumuzun üyeleri, ve Yerel Tarih Grubundan hepimiz seni çok sevdik. Sanat için yaptıkların, Kuşadası için vefa ile yaşamanı alkışlıyoruz. Işığın bol olsun.