Bu bayram hem masraflı olduğu kadar, telaşlı da geçiyor. Üstelik de aynı sitede oturduğumuz komşumuzun vefatı sebebiyle bayramlaşmaya son anda yetiştim desem yalan olmaz.
Kuşkusuz bayramlar barışın s imgesi. Huzurun, sosyal dayanışmanın teminatı. Bunda sorun yok! İnsan senelerdir kırgın olduğu kimse ile barışıyor, uzun seneler göremediği dostlarını bayramlaşma günlerinde görebiliyor, hasret ve özlem giderebiliyor.
Rab’bim nice bayramlara eriştirsin bizleri.
*
Bayramın ikinci günü. Valilik önü.
Kalabalık.
Gördüğüm manzara şu; özellikle siyasilere, başkanlara yaklaşıp bayram kutlama sözcüklerini telaffuzdan sonra istek geliyor, ‘Bir fotoğraf çektirebilir miyiz?’
Siyasilerin, başkanların bu teklife hayır, yok deme şansı yok. vatandaş memnun kalacak, mutlu olacak, evine gittiğinde o ünlü siyasetçilerle ve başkanlarla çektirdiği fotoğrafı gösterdiği gibi, ballandıra ballandıra anlatacak.
Ve bir bayram fotoğraf çektirme yarışı, heyecanı ve kalp atışları ile sona erecek.
*
Not: Bayramda kimseyle fotoğraf çektirmedim, öyle bir heva ve heves içinde de olmadım!