İnşaat sektörü, on yıllarca kalkınmanın lokomotifi olarak görüldü. Başka sektörlere oranla çok daha büyük tutarlarda ve çeşitlilikte malzeme kullandığı için, genişletici etkisini ekonominin her alanında duyumsatıyordu.
Basına 28 Eylül günü servis edilen Türkiye Kalkınma Bankası Anonim Şirketi hakkında yasa teklifini, dün (2 Ekim günü) Meclisin internet sitesinde yayımlayabildiler. Okuyunca, 5 gün geciktirmelerinin nedenini anlıyorsunuz: Varlık Fonuna kardeş geliyor.
Karşılıklı paslaşarak devleti talan edecekler. Ve bu konunun kamuoyunda tartışılmasını pek istemiyorlar.
Enflasyonla Topyekûn Mücadele Programının patronlar dışında kimseye yararı yok. Dahası; böyle saçma yöntemlerle enflasyon düşmez.
Devlet erkanı ile anlı şanlı sanayicilerimizin yaymaya çalıştığı olumlu havanın cazibesine kapılmayalım.
Soyguna yeni bir ad buldular sadece!...
Berat Albayrak’ın 9 Ekim günü Programı tanıtırken söylediklerini anımsayalım:
“Ülke yönetimi tek adama bırakıldı…Meclis işlevsizleştirildi…” gibi sözler kafa karıştırıyor. Olanların adını açıkça söyleyelim: Türkiye Cumhuriyeti tarihe gömüldü!
Hiçbir anlamı kalmadığını biliyor olsak da ağzımızdan arada bir “hükümet…kabine…bakan… bakanlar kurulu … iktidar partisi… muhalefet…” gibi sözcükler çıkıyor. Ne de olsa bu kavramların ülkemizde yüz yıla yakın geçmişi var, dilimiz alışmış.
AKP çevrelerinin üzerine basa basa “Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi” dediği yeni Türkiye düzenine kısaca ve yeniden göz atmakta yarar var.
Dikkatlice durum tespiti yapmalıyız. Çünkü düşünebileceğimizin çok ötesinde olumsuz sonuçları olacak.
Bakanlıklar kaldırıldı. Artık, örgüt yapılarını düzenleyen, görevlerini belirleyen, kurallar koyan yasaları yok. Yalnızca adları duruyor ve kendilerine Cumhurbaşkanlığı örgüt yapısı içinde, birer şube müdürlüğü kadar yer veriliyor.
Uyanık olmazsak, işsizlik sigortası fonunda Haziran 2018 tarihi itibariyle biriken yaklaşık 125 milyar lira buharlaşabilir.
Fon bütçesi zaten “istihdam sağlasınlar” diye bir süredir patronlara cömertçe açılmıştı. Buharlaştırmak için tek imzalı bir Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi yetiyor.
Seçimi, ülkenin doğal kaynakları, zenginlikleri, ormanı, havası, suyu; köylerimiz, kentlerimiz; işçiler, çiftçiler; aydınlanmadan, laiklikten kalan son kırıntılar ve aklınıza güzel olan daha ne geliyorsa hepimiz yitirdik.
Kazanan gene emperyalizm oldu.
Hangi aday, hangi ittifak kazanırsa kazansın, yitireceğimiz açıktı.
Tayyip Erdoğan, önceki gün Samsun’da “Eski Türkiye sisteminin tabutuna son çivinin çakılması için” oy istedi.
Eski sistem, parlamentarizmin az gelişmiş ülkeler için üretilen bir versiyonuydu. Ne yazık ki, o kadarına bile sahip çıkamadık. Bu nedenle “gömmek için” oy isteme cesaretini bulabiliyorlar.
Bari kurulacak yeni düzenin nasıl bir şey olacağını öğrenebilseydik.
Obez derecesinde tüketim bağımlısıyız. Sermayenin “talep” gereksinmesini karşılayalım diye hastalık bulaştırdılar hepimize. Daha çok tüketebilmemiz için ellerinden geleni esirgemediler. Gelirlerimizi; birikimlerimizi; geleceğimizi ipotek etmek karşılığında aldığımız borçları; daha ne bulduysak hepsini derleyip toplayıp tüketimin hizmetine sunduk.