“Teşekkür turunun” ilk adresi Külliye olurken ikinci adresi özellikle AKP Genel Merkezi oluşturmalıdır.
Külliye ve AKP Genel Merkezi tarafından izlenen politikalar CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’nu kamuoyu nezdinde “mahkûm etmeye” yönelik ama öylesine ters işler yapılıyor ki “mahkûm edilmek” istenen kişi bir anda “mağdur” haline geliyor.
İzlenen politika anlaşılabilir gibi değil! Zira bir bardak çay ikram edip başlarından savacakları insanı “kapıdan içeri sokmayarak” o anda mazlum ve mağdur haline getiriyorlar ve işin kötüsü bunun farkına varmıyorlar.
Ana muhalefet liderini “şov yapmakla” itham ediyorlar.
“Mekân basmakla” suçluyorlar.
Evet, onu kapıdan içeri sokmamakla şov yapılmasına zemin hazırladıklarının farkında bile değiller! “Mekân basmak” nasıl bir suçlama anlayan var mı?
Bir kamu idaresini ziyaretten söz edilirken “mekân basma” denilmesi nasıl açıklanabilir? Böyle bir politika izleyenlere “teşekkür edilmez” mi?
Edilir elbette, edilmelidir de!
Mesela AKP Genel Merkezi’ni ziyareti sırasında “Benim gibi mütevazı bir siyasiden halk kahramanı oluşturma yolunda göstermiş olduğunuz olağanüstü çabadan dolayı şükranlarımı arz ederim” diyebilir.
Ya da Külliye ziyareti sırasında “Hemen hemen her konuşmanızda “Bay Kemal, Bay Kemal” diye seslenerek ismimin vatandaşın kafasında adeta kazınmasını sağladığınız için teşekkürlerimin kabulünü istirham ederim” türünden bir şeyler söylenebilir.
İzlenen politikalar sanki milletin üzerlerine kalın bir çizik attığı CHP’yi aklamak ve halkın gözünde sempatik hale getirmek ister gibi ama iktidardakiler bunu idrak edebilecek durumda görünmüyorlar. Onlar hâlâ CHP’nin yarım asır önceki zulümlerini gündeme getirerek parsayı toplayabileceklerini sanıyorlar.
Tamam, yarım asır önce birçok zulüm yaşandı ama zulüm dönemleri sona ermedi ki!
CHP zulümlerini başka zulümler izledi durdu.
Ve adına Z kuşağı denilen nesiller yarım asır öncesinin zulümleri yerine günümüzün zulümleri üzerinde kafa yormayı tercih ediyorlar.
Teşekkür turu sanki kaçınılmaz gibi değil mi?