Çocukluğumdan beri Mega Man X serisine bayılırım. On yıllar sonra bile, kendimi hala arada bir oynarken buluyorum ve hala dayanıyorlar. 20XX harika bir şey ama ben hala bir indie stüdyonun daha geleneksel bir ruhani halefi yapmasını umuyorum. Android Hunter A ismine bir göz attığımda bilmem gereken her şeyi söyledi ve fragman bunu onayladı. Klasik Capcom serisi, doldurulacak gerçekten büyük kısa çizmeler bırakıyor, bu yüzden soru şu: Buna değer mi ?
Yapabildiğim kadar hassas bir şekilde söylemek gerekirse, Android Hunter A, Kısa bir oyun tasarımı kursu sırasında yapılan küçük bir grup projesinden bekleyeceğim bir kalite seviyesi. Sevilen bir dizinin hayranlarına hitap etmeye çalışmak bir şeydir, ancak kalite yoksa güzel olmayacaktır. Mighty no 9 bunu son derece vasat olarak kanıtladı. Bu oyun, Mn9’un kalite seviyesine bile yakın değil. Dürüstlük, Mega Man X7’ye yaklaşmadı bile. Çiğneyebileceğinizden daha fazla ısırmaktan bahsedin.
Android Hunter A, yüksek çözünürlüğü, ancak yumuşak ve gösterişli görselleriyle anında kötü bir ilk izlenim bırakıyor. Oyunun görünümü, oyuncak benzeri karakter modelleri ve ucuz ara sahneler ile oldukça geneldir. Burada bir hikaye var ama ne olduğu hakkında hiçbir fikrim yok. Yapı bir Mega Man X oyununun yapısıdır. Bir giriş aşaması yaparsınız ve ardından, her birinin sonunda bir patron olan sekiz aşama arasında seçim yapmanız gereken bir menüye atılırsınız. Yenilen patronlar size diğer patronların zayıf olduğu silahlar verir. Ne ters gidebilir ki?
Her şey. Her şey ters gidebilir
İlk andan itibaren Android Hunter A’nın kontrollerinin yetersiz olduğu anlaşılıyor. Mega Man X serisinde, X’i kontrol etmek hassas ve etkili hissediyor. Buna karşılık, A ağırlıksız bir şekilde kayıyormuş gibi hissediyor. Kontrollerde göze çarpan bir dalgalanma var ve bunların yanıt verme oranları da şüpheli. Hareketin her yönü yanlış geliyor. Bir yöne çift dokunmak işe yaramayacağından, çizgi atılabilir, ancak yalnızca yüz düğmelerinden birine basarak. Klavye girişleri yeniden eşlenebilse de, kumanda düğmeleri olamaz, bu yüzden hem hantal hem de sorunlu olan atlamak istediğinizde Xbox B düğmesinin eşdeğerine garip bir şekilde dokunmanız gerekir.
Duvardan atlama da benzer şekilde korkunçtur. . Yeterli animasyon karesine sahip değil ve stilize edilmiş ve korkunç derecede riskli. Bir duvara tırmanmak bir slayt gösterisi izliyormuş gibi hissettirir ve hareketin geri kalanı kadar ağırlıksız ve gariptir. Daha da kötüye giden konu, seviye tasarımının korkunç derecede sıkıcı olmasıdır. Seviyelerin çoğu, üzerlerinde düşmanlar bulunan uzun, düz uzay alanlarıdır. A’nın canına okuyan bir yumruk yok ve düşmanlar sanki ince plastikten yapılmış gibi görünüyor ve tepki veriyor. Birçoğu çok az hasar alır. Seviyeler boyunca, daha zorlu bölümler kontrollerin ne kadar belirsiz olduğunu telafi etmek için tasarlandığından, düşmanlar veya zor platformlar yoluyla size çok az tehlike verilir.
Bu, Android’de ölmeyeceğiniz anlamına gelmez. Avcı A. Seviyeler boyunca, çoğunlukla sivri uçlar şeklinde dağılmış tek vuruşlu öldürme tehlikeleri vardır. Ancak bunlarda isabet tespiti şüpheli çünkü isabet kutuları sivri uçlardan önce başlıyor. Neyse ki, seviyeler kısadır ve çoğunlukla her biri yaklaşık 4-6 dakika sürmektedir. Ayrıca tematik olarak korkunç derecede geneldirler. Kaygan bir buz seviyesi var. Bir yangın seviyesi. Zehirli atık seviyesi. Bir de, patron dövüşü de dahil olmak üzere, arka planda az giyimli mavi kadınların dans ettiği bir tür tuhaf egzotik tapınak seviyesi olarak tanımlayabileceğim şey var. Korkunç derecede sarsıcı ve oyunun geri kalanından estetik olarak kopuk geliyor. Ama en azından geri kalanı kadar genel değil!
Bir adda ne var?
Şimdiye kadar özetleyelim. Android Hunter A hareketi, seviye tasarımını, görselleri ve dövüşü alt üst eder. Peki ya patronlar? Doğal olarak, onlarla ilgili gördüğüm şey diğerleriyle aynı kalitedeydi. Sekiz ana patrondan beşini sadece bir veya iki denemede, temel buster saldırısından başka hiçbir şey olmadan yendim. Basit bir şekilde anlaşılırlar ve bazılarının büyük tasarım kusurları var. Bir köşede durduğum sürece patronlardan biri bana vuramazdı. Ve o köşe, odaya girdiğim köşeydi. Patron silahlarını üzerlerinde kullanmayı denedim ama hepsinin enerjisi o kadar çabuk bitiyor ki, doğru olanı bulup bulmadığımı bile anlayamadım.
Başlangıçta Android Hunter A’nın tam bir incelemesini yapmayı planlamıştım, ancak fotosensitivite sorunu nedeniyle bunu terk etmek. Oyun, ışığa duyarlı oyuncular için çoğunlukla tamamen güvenlidir. Ara sıra ortaya çıkan özel komplo patronları için tasarruf edin. Gunvolt oyunlarına benzer şekilde, özel bir saldırı kullanırken yanıp sönen ışık efektlerinin eşlik ettiği bir karakter portresine sahiptirler. Ancak bu oyunların aksine, bunlar kesinlikle kör ediciydi. Bu özel patronlardan birini geçemedim çünkü bu saldırılardan biri kullanıldığında ekrana bakamıyordum, bu da vurulup galip gelmek için çok fazla hasar almam anlamına geliyordu.
{1 } Bu tür şeyler gerçekten beni kızdırıyor. Neden özel bir saldırıya göz alıcı ekran efektleri vermek o kadar önemli ki, bazı kişilerin oyununuzu tamamlamasını engelleyen tek şey bu olsun? Diğer her şey yolunda ve normal patronlar bunları kullanmıyor, bu yüzden bana tamamen gereksiz göründü. Yine de, bu bölümü geçememek, Android Hunter A’nın geri kalanını oynamak zorunda kalmamı engelledi, bu yüzden işin püf noktası var.
Yani, ?
Android Hunter A satın almaya değmez. Ücretsiz olsaydı oynamaya bile değmezdi. Mega Man X oyunlarını bu kadar iyi yapan şeyleri başarılı bir şekilde taklit etmeye yaklaşmaz ve denediği her şeyde başarısız olur. Çirkin, kontroller berbat, bölüm tasarımı berbat ve patronlar isimleri ve tasarımları kadar gülünç. Hiçbirinin neye benzediğini veya neye benzediğini hatırlayamıyorum ve bir saatten daha kısa bir süre önce onlardan biriyle savaştım. Bu oyunu oynamanız için bir neden yok ve herkesin bundan uzak durmasını şiddetle tavsiye ediyorum.