We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Alice Keppel'in büyük kızı Violet Keppel, 6 Haziran 1894'te 2 Wilton Crescent, Londra'da doğdu. Keppell, Edward VII'nin metresiydi, ancak daha sonra gerçek babasının Ernest William Beckett (1856–1917) olduğu belirlendi. Whitby için Muhafazakar Milletvekili.
Violet Keppel, bir Fransız mürebbiye tarafından ve Helen Wolff'un Park Lane'deki kızlar okulunda eğitim gördü. Okuldaki diğer öğrenciler Vita Sackville-West ve Rosamund Grosvenor'du. Violet, Vita'yı "yaşına göre uzun boylu, şaşkın, annesinin eski kıyafetleri gibi giyinmiş" olarak tanımladı.
Okuldayken Vita, kendisinden 4 yaş küçük olan Rosamund ile bir ilişkiye başladı. Rosamund, Vita'ya şunları yazdı: "Yarın yanıma oturmayacağına söz ver. Bu, senin yanımda olmanı sevmediğimden değil, ama dikkatimi sorulara veremediğimden değil, aksi halde dalmışım." Vita günlüğüne "Bir insanı Roddie'yi (Rosamund) sevdiğim gibi sevmek ne kadar komik bir şey" diye kaydetti. Daha sonra şunları yazdı: "Ah, sanırım Rosamund'la yatmak gibi bir işim olmadığını belli belirsiz fark ettim ve kesinlikle kimsenin bunu öğrenmesine izin vermemeliydim".
Vita Sackville-West daha sonra dikkatini Violet'e çevirdi. Sevenoaks yakınlarındaki Vita'nın evi Knole House'da çok zaman geçirdiler. Ayrıca 1908'de birlikte Pisa, Milano ve Floransa'ya tatile gittiler. Kızlar bir süre iletişimlerini kaybettiler ancak birkaç yıl sonra tekrar bir araya geldiklerinde ilişki daha da yoğunlaştı. Violet otobiyografisinde şöyle yazdı: Dönüp bakma: "Kimse bana Vita'nın bir güzele dönüştüğünü söylememişti. Topuzlar ve eklemler tamamen kaybolmuştu. Uzun boylu ve zarifti. Derin, kalıtsal Sackville gözleri sabah sislerinin kalktığı havuzlar gibiydi. Bir şeftali olabilirdi. tenini kıskanıyordu. Etrafında birkaç aşık genç adam dönüyordu."
Vita Sackville-West, Ekim 1913'te Harold Nicholson ile evlendiğinde aşk ilişkisi sona erdi. Violet ona şunları söyledi: "Yüzünün üst yarısı çok saf ve ciddi - neredeyse çocuksu. Ve alt yarısı çok otoriter, şehvetli, neredeyse acımasız - bu en saçma karşıtlık ve Dr Jekyll ve Bay Hyde kişiliğinizin olağanüstü sembolik."
Vita, Dorothy Ashton ile evlenmeden önce Lord Gerald Wellesley ile kısa bir süre nişanlandı. Birinci Dünya Savaşı sırasında öldürülen Julian Grenfell'e daha ciddi bir bağlılığı vardı. Nisan 1918'de Vita Sackville-West ile ilişkisine yeniden başladı. Vita daha sonra şunları yazdı: "Koltuğa uzandı, ben koltuğa daldım; ellerimi tuttu ve beni neden sevdiğini söylerken noktaları saymak için parmaklarımı ayırdı... Onu öpene kadar beni aşağı çekti. - Uzun yıllardır böyle yapmamıştım."
Aşıklar Avrupa'yı dolaştı ve bir roman üzerinde işbirliği yaptı. Meydan okuma (1923), Amerika'da yayınlandı, ancak İngiltere'de yasaklandı. Bu dönemde evliliği büyük bir baskı altına girdi, ancak TJ Hochstrasser'in belirttiği gibi: "Ancak, aslında bu kriz, sonunda Nicolson ve Sackville-West'in evliliklerini tatmin edici bir şekilde yeniden yapılandırmaları için bir katalizör olduğunu kanıtladı, böylece her ikisi de bir dizi ilişki sürdürebilirdi. güvenli bir arkadaşlık ve sevgi temelini korurken, esasen eşcinsel kimliklerini yerine getirebilecekleri bir yoldu."
Mart 1919'da Violet, Vita Sackville-West'e Kraliyet At Muhafızları subayı Denys Robert Trefusis ile evlenmeye zorlandığını açıklamak için şunları yazdı: "Bu gerçekten kötü ve korkunç. Kendimden nefret ediyorum... Günün her saatinde, her saniyesinde seni istiyorum ama yine de yavaş yavaş ve amansız bir şekilde bir başkasına bağlanıyorum... Bazen sana karşı fiziksel bir özlemin ızdırabına kapılıyorum... senin yakınlığın ve dokunuşun için bir özlem. Bazen sadece sesini duyabilsem çok mutlu olmam gerektiğini hissediyorum. .. Canım, bize neye mal olursa olsun, annem artık sana kızmayacak. Sanırım bu saçma nişan onun içini rahatlatacak."
Violet, annesi Alice Keppel'in baskısına boyun eğdi ve 16 Haziran 1919'da Trefusis ile evlenmeyi kabul etti. Evliliğin tamamlanmayacağını anlayarak bunu yaptı ve yine de Vita Sackville-West ile yaşamaya kararlıydı. Düğünden sadece birkaç gün sonra ilişkilerine devam ettiler. Kadınlar Şubat 1920'de Fransa'ya taşındı. Ancak Harold Nicholson onları takip etti ve sonunda karısını aile evine dönmeye ikna etti.
Violet Trefusis, dikiş makinesinin mucidinin kızı ve büyük bir servetin varisi olan Princesse Edmond de Polignac'ın (eski adıyla Winnaretta Singer) sevgilisi olduğu Paris'e taşındı. Cyril Connolly, "muhteşem" gözleri, gülümsemesini yakından desteklemek için ironik, oldukça alaycı bir ifade üretmek için çalıştığını söyledi ve "düşük ve oldukça büyüleyici, aynı derecede Fransızca ve İngilizce olarak evde ve nadiren boğuk bir üfürümün üzerinde yükseliyordu. ". 1929'da tüberkülozdan ölen kocası Denys Robert Trefusis'i nadiren gördü.
Sevgilisi Vita Sackville-West gibi, Violet de roman yazmaya başladı. Sortie de Secours Fransızca romanlarının ilki olan (1929), aşık olduğu yaşlı bir adamı baştan çıkararak sevgilisini kıskandırmaya çalışan bir kadın hakkındaydı. Sonunda bağımsızlığın değerini öğrenir. Bunu takip etti Eko (1931) ve Tandem (1933). Broderie İngilizce (1935), Trefusis'in Fransızca'daki yanıtıdır. Orlando, yeni sevgilisi Virginia Woolf tarafından yazılan Vita hakkında bir roman.
Terliği Avla (1937), Violet'in İngilizce'deki en iyi kitabı olarak kabul edilir. Lorna Sage bunu "İngiltere ve kaçtığı aristokrat kültür üzerine fevkalade kötü niyetli bir yorum" olarak nitelendirdi. Bunu takip etti Les Causes Perdues (1941), son romanı Fransızca ve Korsanlar Oyunda (1950), son İngilizcesi. 1952'de anılarını yayınladı, Dönüp bakma.
Violet Trefusis 1 Mart 1972'de öldü.
Kimse bana Vita'nın (Sackville-West) bir güzele dönüştüğünü söylememişti. Etrafında birkaç aşık genç adam dönüyordu.
Bunu yazmaktan nefret ediyorum, ama yapmalıyım, yapmalıyım. Buna başladığımda hiçbir şeyden çekinmeyeceğime yemin ettim ve artık etmeyeceğim. İşte gerçek şu: Rosamund'a hiçbir zaman İtalya'daki o haftalar ve onu takip eden aylar kadar aşık olmadım. Harold'ı daha çok özlemiş olmalıyım gibi görünebilir. Utancımla her şeyi itiraf ediyorum, ama hiçbir zaman aşağılık ve aşağılık bir karakterden başka bir şeye sahipmiş gibi davranmadım. Sadakatten aciz görünüyorum, şimdi olduğu kadar. Ama tek bir gerekçe olarak aşklarımı ikiye ayırıyorum: Değişmez, kalıcı ve en iyi olan Harold; Harold'a olan sevgimde asla mutlak saflıktan başka bir şey olmadı, tıpkı doğasında mutlak saflıktan başka bir şey olmadığı gibi. Öte yandan, Rosamund'u seven ve ona zulmeden ve sonunda onu tek bir kalp ağrısı olmadan terk ederek sona eren ve şimdi Violet ile çaresi olmayan bir şekilde bağlantılı olan sapkın doğam duruyor. Burada, sezgisel psikolog Violet'in karaladığı bir kağıt parçası var, "Yüzünüzün üst yarısı çok saf ve ciddi - neredeyse çocuksu. Ve alt yarısı çok otoriter, şehvetli, neredeyse vahşi - en çok saçma bir tezat ve Dr Jekyll ve Bay Hyde kişiliğinizin olağanüstü sembolik." Meselenin bütün püf noktası bu ve şimdi görüyorum ki tüm lanetim, mücadele edemeyecek kadar zayıf ve rahatına düşkün olduğum bir ikilik.
Kendi tatlı aşkım, bunu hayatımda geçirdiğim en acımasız ironik kilin bitiminde sabah saat 2'de yazıyorum.
Bu akşam bazı iyi insanların balosuna götürüldüm. Chinday daha önce bütün arkadaşlarına nişanlandığımı söylemişti, bu yüzden orada tanıdığım herkes beni tebrik etti. Yüksek sesle çığlık atabilirdim. Mitya, bu varoluşla yüzleşemem. Pazartesi günü seni bir kez daha göreceğim ve birbirimizi bir daha görüp göremeyeceğimiz sana bağlı.
Gerçekten kötü ve korkunç. Kendimden nefret ediyorum. 0 Mitya, bana ne yaptın? 0 sevgilim, değerli aşkım, ne işe yarayacak
Seni günün her saati, her saniyesi istiyorum ama yine de yavaş yavaş ve amansız bir şekilde bir başkasına bağlanıyorum...
Dünyadaki hiçbir şey ve hiç kimse sana olan sevgimi öldüremez. Tüm bireyselliğimi, varlığımın özünü sana teslim ettim. Bedenimi defalarca, istediğin gibi davranman, eğer isteğin olsaydı parçalara ayırman için sana verdim. Hayal gücümün tüm birikimlerini sana çırılçıplak bıraktım. Beynimde senin girmediğin bir girinti yok. Sana sarıldım, seni okşadım ve seninle yattım ve tüm dünyaya senin için haykırdığımı söylemek istiyorum... Sen benim sevgilimsin ve ben senin metrenim ve krallıklar, imparatorluklar ve hükümetler daha önce sendelediler ve yenildiler. şimdi o güçlü kombinasyona - dünyanın en güçlüsüne.
Violet, Rosamund'un yerine geçene kadar bu tutkunun ne kadar güçlü ve tehlikeli olabileceğini bilmiyordu (Vita). Elbette "böyle bir şeyin var olduğunu" biliyordu, ama ona bir isim vermedi ve bu konuda hiçbir suçluluk duymadı. Evliliği sırasında, Rosamund için hissettiği gibi erkeklerin de başka erkekler için hissedebileceğinden habersiz olabilirdi, ama bu keşfi Harold'ın kendisinde yaptığında, bu onun için büyük bir şok olmadı, çünkü "İnsanların" birbirini sevmesinin doğal ve yararlı olduğu ve öpüşme ve dokunma arzusunun basitçe sevginin fiziksel ifadesi olduğu ve aynı cinsiyetten insanlar arasındaki sevgi ya da diğer insanlar arasındaki sevginin bir fark yaratmadığı romantik fikri. zıt.
İkisinin de bu şekilde yapılmış olması büyük şanstı. İçlerinden sadece biri olsaydı, evlilikleri muhtemelen çökerdi. Violet onların fiziksel birliğini bozmadı; o sadece, Harold'a ve onun kendisine olan tutkusu azalmaya başladığında, Vita'nın bilinçsizce aradığı alternatifi sağladı. O sıralarda Harold'ın hayatında erkek Violet yoktu, neyse ki onun için, Vita'ya olan aşkı aynı anda iki rakibe karşı hayatta kalmayabilirdi. Vita ile tanışmadan önce başka bir kızla, Eileen Wellesley ile yarı nişanlıydı. Vita'nın onu geçici olarak terk etmesiyle eşcinselliğe sürüklenmedi, çünkü bu her zaman gizliydi, ancak yalnızlığı, güçlü görev duygusuyla (Vita'nınkinden çok daha güçlü) daha az olduğunu hissettiğinden, bu eğilimin gelişmesini teşvik etmiş olabilir. onun yokluğunda erkeklerle yatmak diğer kadınlardansa hainliktir. Paris'te mahsur kaldığında, bir keresinde Vita'ya "zamanını oldukça düşük insanlarla, demi-monde ile geçirdiğini" itiraf etti ve bu genç erkekler anlamına gelebilirdi. Ona döndüğünde, kesinlikle öyleydi. Leydi Sackville günlüğüne şunları kaydetti: "Vita, bunu bir kuzu gibi kabul eden Harold'la çok platonik olmayı planlıyor.' Ondan sonra bir yatak odasını hiç paylaşmadılar.
Dosya:Violet Trefusis, 1926.jpg
Bu çalışma, içinde kamu malı menşe ülkesinde ve telif hakkı teriminin yazarın olduğu diğer ülke ve alanlarda ömür artı 70 yıl veya daha az.
Bu çalışmanın neden Amerika Birleşik Devletleri'nde kamu malı olduğunu belirtmek için bir Amerika Birleşik Devletleri kamu malı etiketi de eklemelisiniz. Birkaç ülkenin 70 yıldan daha uzun telif hakkı süresine sahip olduğunu unutmayın: Meksika'nın 100 yılı, Jamaika'nın 95 yılı, Kolombiya'nın 80 yılı ve Guatemala ve Samoa'nın 75 yılı vardır. Bu görüntü Olumsuz bu ülkelerde kamu malı olmak, üstelik Olumsuz kısa vade kuralını uygulayın. Fildişi Sahili'nin genel telif hakkı süresi 99 yıl ve Honduras'ın 75 yılı vardır, ancak bunlar yapmak kısa vade kuralını uygulayın. Telif hakkı, II. Dünya Savaşı'nda Fransa için ölen Fransızlar (daha fazla bilgi), II. daha fazla bilgi).
Vita Sackville-West ile ilişkisi
Violet Trefusis, bugün en çok Virginia Woolf'un romanında yer alan zengin Vita Sackville-West ile olan aşk ilişkisiyle hatırlanıyor. Orlando. Vita'nın romantikleştirilmiş bir biyografisi olan Violet, içinde baştan çıkarıcı bir fantezi ve ironi katmanı altında Slav Prensesi Sasha olarak görünür.
Gerçekte Woolf'un büyüleyici öyküsünden çok daha yorucu görünen bu aşk ilişkisinin tek açıklaması bu değildi: ikisi de kurmacada (Meydan okuma Vita ve Violet tarafından, Broderie İngilizce Violet tarafından Fransızca bir roman à clef) kurgu dışı olarak (Bir Evliliğin Portresi Vita tarafından oğlu Nigel Nicolson tarafından eklenen kapsamlı "açıklamalar" ile) hikayenin diğer bölümleri basılı olarak yayınlandı.
Ve sonra hala olay örgüsüne katılanlar tarafından yazılmış hayatta kalan mektuplar ve günlükler var (Alice Keppel, Victoria Sackville-West, Harold Nicolson, Denys Trefusis, Pat Dansey'den gelen iki merkez oyuncununkiler dışında).
Muhtemelen tüm hikayenin en kesin özeti Diana Souhami'nin kitabında bulunabilir. Bayan Keppel ve kızı (1996), ISBN 0-312-15594-8. Manşetlerde:
- Violet, 10 yaşındayken (iki yaş büyük olan) Vita ile ilk kez tanıştı. Bundan sonra birkaç yıl aynı okula gittiler ve kısa sürede aralarındaki bağı fark ettiler. Violet 14 yaşındayken Vita'ya aşkını itiraf etti ve ona bir yüzük verdi.
- 1910'da, Kralın (Edward VII) ölümünden sonra, Bayan Keppel, İngiliz toplumunda kendilerini yeniden kurmadan önce, ailesine yaklaşık iki yıllık bir "ihtiyari" izin verdirdi: Döndükten sonra Keppel'ler başka bir adrese (Grosvenor Caddesi) taşındı. ).
- Violet Londra'ya döndüğünde, Vita yakında Harold Nicolson'la nişanlanacaktı ve Rosalind Grosvenor'a uğramıştı. Violet, Vita'yı hala sevdiğini açıkça belirtti ve Vita'yı kıskandırmak için nişanlandı. Ama Violet'ın tek istediği ikiyüzlülükten, özellikle evlilik ikiyüzlülüğünden (ve o günlerde onunla birlikte gelen her şeyden) kurtulmaktı. Bu, Vita'nın Harold'la (Ekim 1913) evlenmesini engellemedi, Harold da eşcinsel maceralarını evlilik için durdurmadı.
- Nisan 1918 Violet ve Vita bağlarını tazeledi ve yoğunlaştırdı. Vita'nın şimdiye kadar iki oğlu vardı, ancak Vita ve Violet tatil için Cornwall'a gittiklerinde bunlar diğerlerinin bakımına bırakıldı. Bu arada Bayan Keppel, Violet için Denys Trefusis ile bir evlilik ayarlamakla meşguldü. Ateşkesten birkaç gün sonra Vita ve Violet birkaç aylığına Fransa'ya gittiler. Vita'nın münhasırlık iddiası ve kendi evlilikten nefret etmesi nedeniyle, Violet, Denys'e evliliğin bir koşulu olarak onunla asla seks yapmayacağına söz verdirdi. Böylece, Haziran 1919'da evlendiler. O yılın sonunda Violet ve Vita Fransa'ya iki aylık yeni bir gezi yaptılar: Kayınvalidesi tarafından yapılması emredilen Denys, Vita ve Violet'in gevşek davranışları hakkında yeni dedikodular Londra'ya ulaşmaya başlayınca Violet'i Fransa'nın güneyinden geri aldı. .
- Şubat 1920'de bir sonraki ayrılışında son kaçış olacaktı. Vita'nın hâlâ bazı şüpheleri olabilirdi ve muhtemelen Harold'ın araya gireceğini umuyordu. Harold, Denys ile iki kişilik bir uçakla geldi ve bu da Amiens'te hararetli sahnelere yol açtı. Harold, Vita'ya Violet'in kendisine (Denys ile birlikte) sadakatsiz olduğunu söylediğinde doruk noktasına ulaştı. Violet masumiyetini açıklamaya ve güvence vermeye çalıştı (ki bu her ihtimalde doğruydu). Vita onu dinleyemeyecek kadar üzgün ve öfkeliydi ve onu en az iki ay görmeye dayanamadığını söyleyerek kaçtı. Altı hafta sonra Vita nihayet Violet ile tanışmak için Fransa'ya döndü.
- Bayan Keppel umutsuzca skandalı, Violet'in kız kardeşi Sonia'nın evlenmek üzere olduğu Londra'dan uzak tutmaya çalıştı (Roland Cubitt ile birlikte Camilla Parker Bowles'ın büyükanne ve büyükbabası olma yolunu açıyordu. Bu, Violet'in zamanının çoğunu orada geçirdiği anlamına geliyordu. 1920 yurtdışında, sürekli mektuplarla umutsuzca Vita'ya yapıştı.
- Ocak 1921'de Vita ve Violet, önümüzdeki altı haftayı geçirecekleri son yolculuklarını (Fransa'ya) yaptılar. Bu sırada Harold, Vita hala kaçışlarına devam ederse evliliği bozmakla tehdit etti. Vita Mart'ta İngiltere'ye döndüğünde, bu ilişki pratikte sona ermişti. Violet İtalya'ya gönderildi ve oradan ortak arkadaşları Pat Dansey'e son umutsuz mektuplarını yazdı ve doğrudan Vita'ya yazması yasaklandı. Yılın sonunda Violet gerçeklerle yüzleşmek zorunda kaldı ve hayatını sıfırdan kurmaya başladı.
Birkaç yıl ve bazı postludlar sonra, Violet'in romantik aşk kavramlarının kabullenici bir sosyal bağlamda sonuna kadar yaşadığı giderek daha açık hale geliyor. Bunu tamamlamak için gizli evlilik dışı maceralarla daha geleneksel bir evlilik kavramı - Bayan Keppel tarafından yaşanmış ve Vita ve Harold tarafından yaşamaya devam edecekti - gelecek yıllar boyunca çok daha güçlü olduğunu kanıtladı.
Bayan Keppel ve Vita arasındaki temel bir fark, Bayan Keppel'in sevgililerini (ve evliliklerini) asla üzmemek için bir ticaret yapması, böylece ailesini sosyal ve finansal olarak ilerletmesi, Vita'nın ise birçok kez kırık kalplere neden olması gibi görünüyor: terk edilme dönemlerinden sonra her zaman geri dönebileceği sığınak.
Bir yan not olarak, o zamana kadar sosyal bağlamdaki bazı genel değişikliklere rağmen, her üç modelin de (Violet's, Mrs Keppel's ve Vita'nınkiler) özünde çözülmemiş gerilimlerin olması çok şaşırtıcı görünmeyebilir. kabul edilebilir çözüm - Diana - Camilla - Charles üçgeninde yeniden ortaya çıktı - bu açıdan kesinlikle çok istisnai değil.
İki eski aşık, savaşın Violet'ı İngiltere'ye geri dönmeye zorlamasından sonra 1940'ta tekrar bir araya geldi. Temas halinde olmaya ve birbirlerine sevgi dolu mektuplar göndermeye devam ettiler.
VITA SACKVILLE-WEST (1892-1962) VE MOR TREFUSIS (1894-1972)
Vita Sackville-West ve Violet Trefusis (kızlık soyadı Keppel), 1905 kışında Violet on ve Vita on iki yaşındayken bir partide tanıştılar. Başından beri ilişkileri yoğundu ve her iki ailenin de sürekli seyahatleri, sürekli ve hacimli bir yazışma gerekliliğini yarattı (Vita'nın Violet'e yazdığı ilk mektuplar, Violet'in kocası Denys Trefusis tarafından balayında yakıldı).
Dostluk 1918'de, Vita'nın 1913'te Harold Nicolson'la evlenmesinden çok sonra bir aşk ilişkisine dönüştü. Violet, 1919'da Binbaşı Denys Trefusis ile evlendi. 1918'den 1921'e kadar yazışmalar devam etti. Evliliğinden mutsuz olan Violet, sık sık Vita'ya onunla kaçması için yalvarırdı. 1920'de kısaca Paris'e "kaçtılar", ancak evliliği mutlu olan Vita, kocası tarafından "kurtarılmasına" izin verdi.
Ocak 1921'de Violet ile başka bir yurt dışı gezisinden sonra Vita, Violet ile yaşamak yerine kocası ve iki oğluyla birlikte yaşamayı seçti. Denys Trefusis, Violet'ten boşanmamayı kabul etti ve sonunda onunla Paris'te yaşamaya başladı. Violet'in Vita ile herhangi bir teması yasaklandı, ancak karşılıklı sırdaşları Pat Dansey (kendisi Vita'nın sevgililerinden biri haline gelen) aracılığıyla mektuplar değiş tokuş edildi. Yavaş yavaş, yazışmalar sona erdi ve 1924'teki bir partide kısa bir toplantının yanı sıra, iki kadın, Violet'in İkinci Dünya Savaşı sırasında İngiltere'ye kaçtığı 1940'a kadar birbirlerini bir daha görmediler.
Violet Trefusis hakkında daha ayrıntılı biyografik bilgi için, Violet Trefusis Kağıtları (GEN MSS 427) kaydına bakın.
Vita onun hayatıydı
Violet Trefusis (1894-1972), zamanının en büyük yeteneklerinden biri değildi. Ünlü Bloomsbury Grubuna ait olduğu bile söylenemez. Yine de hayatı, Vita Sackville-West'in hayatı ve Virginia Woolf'un çalışmaları ile kaderce iç içe geçti. O halde, kaçınılmaz olarak bu biyografi, o zamanların mozaiğinin bol bol parçalarını içeriyor. Ama kendi içinde
Menekşe Trefusis'in Yaşamı. Vita Sachville-West ile daha önce yayınlanmamış yazışmalar dahil. Philippe Jullian ve John Phillips tarafından. Resimli. 256 s. Boston: Houghton Mifflin Company. 10 dolar. doğru, Vita ile Paris'e kaçan ve daha sonra Virginia Woolf'un “Orlando”sunda (ki bu da Vita Sackville-West'e dayanıyordu) Rus Prensesi'ni kişileştiren kadının bu şefkatli biyografisi, üzücü olsa da büyüleyici bir vaka çalışması sunuyor. zamanının çok fazla çocuğu olan bir kişinin.
Violet, Kral Edward'ın sevgili (ve açıkça kabul edilen) metresi Bayan Keppel'in kızıydı. İkisi de iri yapılı Bayan Keppel ve Kral Sandringham'a geldiklerinde, Kraliçe Alexandra rakibinin geniş belini taklit etmekle yetindi. Kral, çocuk Violet'e hayrandı, ona yazdığı mektuplarda kendisini "Kral" olarak işaretledi ve Bayan Keppel'in ateşinin başında uyuklarken, tereyağlı tostu pantolonunun bacağından aşağı kaydırmasına izin verdi. aşk, 10 ve 12'de
Gail Godwin “Rüya Çocukları”, “Odd Woman” ve diğer kurgu eserlerinin yazarıdır. Bunun nedeni, her ikisinin de rahat ahlaklı anneler tarafından yetiştirilmiş olmalarıydı. Violet'in İskoçya'daki aile şatosunun geçitlerinde birbirlerini kovalayan ya da Vita'nın atalarından “Cyrano de Bergerac”ı oynayan kızlar kahraman gibi davranırken. Knole, büyük ihtimalle, daha sonra Vita'nın “The Edwardians” romanında anlatılan, aşıklara metreslerinin bitişiğindeki odaların tahsis edildiği, terbiyeli, şehvetli ev partilerine karşı çelik gibi saf bir isyanın kızlarıydılar.
1910'da Kral öldü ve Bayan Keppel, maiyetiyle Seylan'a gitti. Violet, Vita'ya egzotik görüntülerle dolu çapkın mektuplar yazdı, ancak 1912'de Londra'ya döndüğünde Vita'nın kendine olan güveni filizlendi.
ve iki karar vermişti: büyük bir şair olmak ve tarihçi-biyografi yazarı Harold Nicolson ile evlenmek. Bu evlilik, Violet'i kesin olarak ezmiş gibi görünüyor ve giderek daha çok hayal ürünü, eski ihtişamlı bir dünyaya çekilmeye (VII. Edward'ın gayri meşru çocuğu olduğunu ima etmeye başladı) ve Vita'ya olan tutkusunu geliştirmeye karar verdi. Vita çocuk doğurmakla ve şiir yazmakla meşgulken, Violet Vita'ya mektup yazmakla, onu terk ettiği için, saygın biri olduğu için azarlamakla meşguldü (sizi kendim için istiyorum ama aynı zamanda Tarih için de istiyorum. saygınlığın sıkıcı giysilerini bir kenara atın… aksi takdirde Mitya, başarısız olursunuz… 'Bayan Nicolson, büyüleyici dizeler yazmış… ve genellikle hayır matinelerinde boy gösterir'.
Bu dalkavukluk ve aşağılama barajının, Violet'in 27 Nisan 1918'de Nicolsons'a yaptığı ziyaretin sonucunu hızlandırmaya yardımcı olup olmadığı bir varsayım meselesidir. Belki de Vita'nın tutkusu, idealist, masum genç aşklarının anısıyla yeniden uyanmıştı. Her halükarda, iki kadın Paris'e kaçtı ve Vita, Harold'a dönerken Violet, hayatının geri kalanında bu hatıralarda var gibi görünüyor. daha sonra Violet ile birlikte yazdığı “Challenge” adlı romanında her şeyi sanata dönüştürdü. Vita, ailesi belli belirsiz bir Helenistik cumhuriyette en zengin olan genç bir İngiliz olan "Julian" olur ve Violet, oradaki maceralarına katılan ama sonunda ona "ihanet eden" kuzeni "Havva" olur. Havva'nın baştan çıkarma sanatı "çok boş, çok acımasız, çok verimsiz" olarak tanımlanıyor. . ” Violet'in hayatının geri kalanıyla ilgili kehanet bir bildiri mi?
Violet'in skandallaştırılmış annesi (Edwardlılar zinaya, nemfomaniye, hatta eşcinselliğe hoşgörülüydüler), onu I. Dünya Savaşı'ndan yeni dönmüş, iyi yetiştirilmiş Denys Trefusis ile evliliğe zorladı. olduğuna dair bazı kanıtlar var. Bundan sonra, Violet'in hayatı, savunmasız Denys ile sığ bir gurbetçi varoluşa dönüşür (ona Vita'yı sevdiğini söylediğinde neredeyse bayılacaktı). Yalnızlığa dayanamaz ve romanları ve anıları akşam yemeği partileri ile Vita'ya yazdığı mektuplar arasında sıkışıp kalır. Daha sonra edebi vasisi olarak atadığı John Phillips, anılarının yayınlanmamış ikinci cildi olan “Triple Violette”i ve Vita ile Nigel Nicolson'ın yakın tarihli “Portrait of a Marriage's27 ve biyografisinde yer almayan bazı yazışmaları keşfetti. kapsamlı olarak bu bulgulardan yararlanır. Ayrıca, son yıllarında onu tanıyan Philippe Jullian (“Edward and the Edwardians’ın 27 yazarı) ile ilgili birçok hatırasını da içeriyor.
Anılardan alıntılar, görünüşe göre hiçbir zaman üstesinden gelemediği peri masalı çocukluğunu esprili ve ayrıntılı bir şekilde hatırlatıyor. Violet'in biyografi yazarları, Vita'ya olan tüm tüketen tutkusunun büyüme ve olgunlaşma şansını yok ettiğine inanıyor. Engellenen gençlik idealizminin yerini “estetik açgözlülük” aldı. Sonunda, Vita'yı reddetmeye teşvik ettiği geleneksel toplumu benimsedi.
Violet'in lüks l'x27Ombrellino'daki hayatının son bölümleri, Dolce Vita, Bacchanal menüleri ve modaya uygun konuk listelerinin aşırı zengin, yetersiz beslenme karışımı gibi okunur. Violet, ünlü annesinin Edward dönemi sortilerini yeniden yaratmaya giderek daha fazla zaman harcıyor. Hayatının sonlarına doğru “o kadar zayıfken misafirleri tatlıya kadar hayatta kalıp kalamayacağını merak ediyor”ken akşam yemeği partileri verdi. Acımasız bir ironi olarak, bolluğun ortasında, 78 yaşında, sindirimi engelleyen bir mide rahatsızlığından öldü.
Aşkımı aldılar, Ateşimi aldılar, Muhteşem bir kuleden ördüğüm yüce düşler
1920'de ilişkilerinin sonunda Vita'ya bir şiir-mektup yazdı. Vita 1940'ta "Sen benim için patlamamış bombasın" yazacaktı. Her iki kadın da edebi ölümsüzlük umutlarını besledi. Aşk mektuplarında vücut bulan tutkularının tüm romanlarından ve anılarından daha kalıcı olması ne kadar garip. ■
Karl-Heinrich Ulrichs
Alman hukuk danışmanı Karl-Heinrich Ulrichs (1825-1895) genellikle dünyanın ilk eşcinsel hakları aktivisti olarak tanımlanır. Ulrichs, erkek-erkek cinsel arzusu konusunda geniş çapta yayınlar yaptı, bu tür arzuları hisseden insanları belirtmek için “Urning” terimini türetti ve Prusya'nın sodomi yasasını devirmek için bir kampanyanın yürütülmesine yardımcı oldu. Beinecke, yayınlarının çoğunu (tümü 1898'de Max Spohr tarafından yayınlanan Almanca baskılarda) içerir. Araxes: Urning'in Doğasını Ceza Hukukundan Kurtarma Çağrısı (18701898 baskısı) ve onun birkaç denemesi Erkek-Erkek Aşkı Bilmecesi Üzerine Araştırmalar (1898).
Violet Trefusis İngiliz Yazar
Violet Trefusis, Vita Sackville-West (1908 - 1921), Olga de Meyer (1900), Winnaretta Singer ve Alvilde Chaplin ile ilişki içindeydi.
Hakkında
İngiliz Yazar Violet Trefusis, Violet Keppel, 6 Haziran 1894'te Londra, İngiltere'de doğdu ve 29 Şubat 1972'de İtalya, Floransa yakınlarında 77 yaşında vefat etti. İki kadının erkeklerle evliliklerinden sonra devam ettikleri Batı.. Burcu İkizler.
Katkıda bulunmak
Violet Trefusis profilimizi oluşturmamıza yardım edin! Bilgi, resim ve ilişkiler eklemek, tartışmalara katılmak ve katkılarınız için kredi almak için giriş yapın.
İlişki İstatistikleri
|Tip||Toplam||En uzun||Ortalama||En kısa|
|flört||4||121 yıl 2 ay||33 yıl, 7 ay||13 yıl, 2 ay|
|Toplam||4||121 yıl 2 ay||33 yıl, 7 ay||13 yıl, 2 ay|
Detaylar
|İlk adı||Menekşe|
|Soy isim||trefus|
|Kızlık soyadı||Keppel|
|Doğumda Tam Adı||Menekşe Keppel|
|Alternatif isim||Menekşe Keppel, Menekşe Trefusis|
|Yaş||77 (ölüm yaşı) yıl|
|Doğum günü||6 Haziran 1894|
|doğum yeri||Londra, Ingiltere|
|Öldü||29 Şubat 1972|
|Ölüm yeri||Yakın Floransa, İtalya|
|Ölüm sebebi||Açlık, bir malabsorpsiyon hastalığının etkisi|
|Yapı||İnce|
|Göz rengi||Mavi|
|Saç rengi||Sarışın|
|Burç||ikizler burcu|
|cinsellik||lezbiyen|
|Etnik köken||Beyaz|
|Milliyet||ingiliz|
|Meslek Metin||Romancı, Radyo Yayıncısı, Sosyetik|
|Meslek||yazar|
|Şöhret İddiası||Esas olarak, iki kadının erkeklerle kendi evliliklerinden sonra devam ettiği şair Vita Sackville-West ile uzun süreli ilişkisi ile hatırlanır.|
|Baba||George Keppel (asker)|
|Anne||Alice Keppel (sosyete ev sahibesi ve Kral VII. Edward'ın uzun süredir metresi)|
|Kız kardeş||Sonia Biberiye Keppel|
|Aile üyesi||William Edmonstone (anne tarafından büyükbaba), Albemarle William Keppel 7. Earl (baba tarafından büyükbaba), Cornwall Camilla Düşesi (büyük yeğeni)|
Violet Trefusis (kızlık soyadı Keppel 6 Haziran 1894 - 29 Şubat 1972) bir İngiliz sosyetik ve yazardı. Esas olarak, iki kadının kendi evliliklerinden sonra devam ettikleri şair Vita Sackville-West ile uzun süren ilişkisi ile hatırlanır. Bu, Virginia Woolf'un Orlando: A Biography adlı romanındaki her iki tarafın romanlarında ve kabaca 1912-1922 arasındaki döneme ait birçok mektup ve hatırada yer aldı. Ayrıca Nancy Mitford'un Love in a Cold Climate'ındaki Lady Montdore'a ve Harold Acton'ın The Soul's Gymnasium'daki Muriel'e ilham kaynağı oldu.
İçindekiler
Violet Keppel olarak doğdu, daha sonra Birleşik Krallık Kralı VII. Edward'ın metresi olan Alice Keppel'in ve Albemarle'nin 7. Earl'ünün oğlu olan kocası George Keppel'in kızıydı. Ancak Keppel ailesinin üyeleri, biyolojik babasının William Beckett, daha sonra 2. Baron Grimthorpe, bankacı ve Whitby milletvekili olduğunu düşündüler. [1]
Violet, gençliğini Keppel ailesinin Portman Meydanı'nda bir evinin olduğu Londra'da yaşadı. Dört yaşındayken annesi, 22 Ocak 1901'de Kral VII. Edward olarak tahta geçen Galler Prensi Albert Edward'ın ("Bertie") en sevdiği metresi oldu. [2] Keppel'i ziyaret etti. 1910'da yaşamının sonuna kadar düzenli olarak öğleden sonraları çay saatinde evdeydi (bu olaydan haberdar olan George Keppel, bu saatlerde elverişli bir şekilde yoktu). [3]
1900'de Violet'in tek kardeşi Sonia Rosemary doğdu (Sonia, Cornwall Düşesi Camilla'nın anneannesi ve Violet onun büyük teyzesiydi).
Üvey kardeşler
- Lucy LEE †1891 ile
- Lucy Catherine BEKETT 1884-1979
- Ralph, üçüncü sınıf lord Grimthorpe, BACKETT, baron Grimthorpe 1891-1963
- George KEPPEL ile 1865-1947
- Sonia KEPPEL 1900-1986
Menekşe Trefusis
Menekşe Trefusis (kızlık soyadı Keppel 6 Haziran 1894 - 29 Şubat 1972), İngiliz sosyetik ve yazar. Esas olarak, iki kadının kendi evliliklerinden sonra sürdürdüğü yazar Vita's 8197Sackville-West ile olan uzun ilişkisiyle hatırlanır. Bu, Virginia'nın Woolf'un romanındaki her iki tarafın romanlarında yer aldı. Orlando: A Biyografive dönemin birçok mektubunda ve anılarında, kabaca 1912-1922. Nancy'nin Mitford's filmindeki Lady Montdore karakterinin bazı yönleri için ilham kaynağı olmuş olabilir. Aşk in a Soğuk İklim, ve Muriel'in Harold's 8197Acton's Ruhun Spor Salonu.
Trefusis, hem İngilizce hem de Fransızca olarak birçok roman ve kurgu dışı eserler yazdı. Kitaplarından bazıları iyi satılsa da, diğerleri yayımlanmadı ve genel olarak eleştirel mirası ılık kaldı.