Pandemi Sürecinin Çocuklar Üzerindeki Etkileri
Covid 19 gencinden yaşlısına tüm dünyanın yaşam düzenini değiştirmiştir. Bu süreçte en çok sağlık çalışanları, işletmeciler, öğrenciler ve özel sektörde çalışanlar etkilenmiştir. Ve tabiki de çocuklar.
Çocuklar pandemi sürecine hazırlıksız yakalanmıştır.Hayat yetişkinler için eve sığmış, çocuklar için eve sığamamıştır. Çünkü çocukların dünyaları hayallerle doludur,enerjiktirler, kendilerini tanıma ve gerçekleştirme çabaları vardır,sevgiye ve ilgiye muhtaçtırlar. Lakin pandemi dönemi çocukları eve kapatarak enerjilerini atmaları yönünde engel oluşturmuş, arkadaşlarıyla vakit geçirip sosyalleşmelerine,kendilerini gerçekleştirmelerine ket vurmuştur.
Aile içi sorunlar,ekonomik güçlükler(geçim sıkıntıları vb.),kayıplar,bazı evlerde çocuklara yüklenen sorumluluklar çocukların psikolojilerini olumsuz etkilemiştir. Bilişsel ve sosyal-duygusal gelişimlerini tamamlayamayan çocuklar yaşadıkları öfkeleri,üzgünlükleri ağlayarak,ebeveynlerini suçlayıp onlara küserek,şiddet uygulayarak,içlerine kapanarak,kardeşleriyle çatışarak,oyuncaklara saldırarak vb.göstermişlerdir. En çok gözlenen davranışlar arasında iki yaşından sonra gelişen egosantrizm nedeniyle çocuklar Covid-19 sonrasında çevresinde meydana gelen kayıpların nedenini kendisi olarak görmekte, ebeveyni sağlık çalışanı olan çocuklar da yaptıkları bir bir hata sonucu ebeveynlerini göremediklerini düşünmektedirler.Bu da çocuklarda travmalara neden olabilmektedir.
Pandemi sürecinde aileler, öğretmenler işbirliği halinde olmalıdır.
Pandemi Sürecinin Çocuklar Üzerindeki Etkileri-2
Aileler çocukların uyuduğu bir vakitte ya da işlerini bitirip yalnız kaldıklarında sevdikleriyle iletişime geçmeli, fikir alışverişinde bulunmalı,sevdikleri basit aktiviteleri yapmalı,kendilerine zaman ayırmalı, halledemedikleri durumlarda uzmanlardan yardım almalı veya yardımlaşmalıdırlar.(Hepimizin zorluklarla uğraşıp, içimize kapandığımız bu dönemde kendimizi güçlü ve iyi tutmak için çaba harcamalıyız.)Çünkü sorunlarla uğraşan,mutsuz ebeveynler çocuklarını göremez hale gelebilirler.
Yaşadıklarından ötürü çocuklarda dengesiz beslenme,uyku düzensizlikleri meydana gelebilir. Ebeveynler pandemi sürecinde çocuklarla günlük rutinler oluşturmalıdır. Sağlıklı besinler tüketilmeli,ortak vakit geçirilmeli,ikincil travmaya neden olabilecek tablet,telefon,bilgisayar vb.sosyal medyalardan olabildiğince çocuklar uzak tutulmalı,çocuklar fiziksel hareket gerektiren video oyunları teşvik edilmelidir.(eğer teknoloji bağımlılığı varsa)
Olası kayıp durumlarında (ölüm ,hastalık vb)durum çocuklara güzel ve uygun dille anlatılmalı ,hayalci ifadelerden uzak durulmalıdır.Çünkü çocuklara uygun bir dille gerçeği anlatmak güçlük kişilik kazanmalarını sağlar.
Öğretmenler canlı ders esnasında öğrencilere kısa,basit etkinlikler yapmalı ,arkadaşlarıyla etkileşim halinde olmalarını sağlamalı ve pandemi durumunu olabildiğince çocukların gözünde normalleştirmeye çalışmalıdır.
Canlı ders ve ders dışı etkinlikler sonucunda çocuklarda ortaya çıkan tepkileri ailelerle birlikte gözlemlemeli ve çözüm üretmelidirler.Paylaşımcı olmalı,dönemi sorunsuz atlatabilmek için çocukları yalnız bırakmamalı,takipte olmalı,yetmedikleri durumlarda uzmanlardan yardım almalıdırlar.
Pandemi sürecinde birbirimize karşı daha anlayışlı olmalı,birbirimizle yardımlaşmalıyız.Çocuklarımıza sevgi,ilgi,hoşgörü ile sahip çıkmalıyız.Çocuklarımız geleceğimizdir. Dünümüzü değiştiremeyiz ama bugünümüz ve yarınlarımız için harekete geçebilir, çevremizi güzelleştirerek bir yerden başlayabiliriz. Aybüke ALTAN