Bizim köyde eski zamanda meçhul bir mekanda bir kaç kişi oturuyor. Sohbet ediyorlar. Aralarından biri dalmış gitmiş öyle düşünüyor. Ötekiler aralarında sohbete devam ediyorlar. Düşünen adam birden bağırıyor
" aha bulduum " diye. Bu bana Arşimet' in suyun kaldırma kuvvetini keşfettiği anda "bulduum" diye hamam tasını eline alıp anadan üryan dışarı fırlamasını hatırlatıyor.
Bulduum buldum diye bağırınca konuşmakta olanlar susup ona yöneliyorlar.
- Bire neyi buldun diye soruyorlar.
- ben bir yiyecek buldum
- ne imiş bulduğun yiyecek
- garpuzunan çökelik. Vallaha attınmı boğazından cuurk curk gieçiyorr demiş.