Örneğin Şehid Ali Feyyaz'ın şahsında Hizbullah'ın Bosna'daki faaliyetlerini -ki bu nedenle Ebu Alâi Bosnî olarak tanınmaktaydı- bir kenara koyarsak, Hizbullah'ın ciddi olarak ilk önce Amerikan işgalinden sonra Irak'taki varlığı rapor edilmişti. Deniliyor ki Nasrallah 2008 yılına kadar gününün birkaç saatini Irak meseleleri hakkındaki okumalara ayırıyordu.
Sefir gazetesinden Halil Harb ise şöyle diyor: "Hizbullah Kalamun, Kusayr ve Humus bölgelerinde elde ettiği zaferlerle kendisine ilerde İsrail ile gerçekleştireceği bir çatışma için stratejik bir derinlik yaratmış oldu. Bu durum Direniş Eksenine sahada daha geniş seçenekler sunacak."
Pek çok defa Suriye’ye gitmiş bir Hizbullah gazisi olan Ebu Ali, örgütün Suriye’ye müdahil olmasının onu daha da güçlendirdiğini düşünüyor. Ebu Ali, Suriye’ye yeni gidişin arefesinde, “Kusayr’dan sonra, bizim nereye gönderildiğimiz önemli değil. Biz her şey için eğitildik” diyor.
ABD’nin müttefiki Abdülhakim Bilhac’ın şimdi Libya’da IŞİD’e liderlik ettiği yönündeki ifşaatlar, bu ülkedeki ve bölge çapındaki ABD politikasını takip edenler için şaşırtıcı olmadı. Bu gelişme defalarca olduğu gibi, Washington’un tam da dünya çapında savaştığını iddia ettiği bu güçlere yardım ve kolaylık sağladığını gösteriyor.
Direniş, hiçbir aracı devre dışı bırakmaksızın şimdi, çekirdek kimliği ve misyonu, varlık nedeni olan İsrail’e karşı direnişe bağlı kalsa da, aynı zamanda Nasrallah’ın deyimiyle Direniş’in “belkemiğini” korumaya da adanmış olan ulus-üstü bir Direniş Ordusu’na dönüşmüştür.
Tel el-Hara’da bulunan ve hükümetin Güney Suriye’de faal son keşif merkezi olan hava keşif istasyonu, 7 Ekim’de isyancılar tarafından ele geçirilmeden bir ay önce, 5 Eylül günü İsrail savaş uçakları tarafından bombalanmıştı. Hasan’a göre bu, tesadüf olamaz.