Bilgiyi algılayamamaktaki neden, kişilerin ve toplumların kendi sorunlarını kendilerinin çözememesi, onları çözecek kahramanlara ihtiyaç duymaları ve sonra da o kişileri kutsallaştırmalarıdır. Gerçeği görememek, onu yanlış anlamak, algılamak yönetenlerin medya gücünü elinde bulundurmalarına da bağlı olmaktadır. Onlar, gerçekleri olduğu gibi değil de istedikleri gibi gösterip kabul ettirebilmektedirler. Yani, yönetenler istedikleri için, istedikleri gibi, onların çıkarına olacak biçimde toplumda yanlış algılar oluşturabilmektedirler. Yani bilgi yoksa doğru algılayamayız. Bilgili değilsek ve çıkarımız ağır basıyorsa doğruya yanlış, yanlışa doğru diyebiliriz. Bilgi, sevgiyle harmanlandığında insanı özgürleştirir.
Bir ülkenin kültürü ve eğitim sistemi bu yapıda insan yetiştiremiyorsa, kişilerin okul bitirmeleri, hatta doktora yapmaları bile bilgili olmalarına yetmez. Hatta, bazen eğitim sistemleri bilgisiz insanlar üretir. Yeterince bilgili olamayan kişilerin algılarını yönetmek çok kolaydır. Algı yönetimi son dönemlerde çok sık kullanılan, yaygın, popüler bir kavramdır. Algı yönetiminde, bir gerçeğin ne olduğu önemli değildir, önemli olan insanların o gerçeği sizin istediğiniz gibi anlamasıdır. Siz elinizdeki olanaklarla, o gerçeği ona farklı biçimde kabul ettirebilirsiniz. Yani, siyahı ona beyaz diye yutturabilirsiniz. Ve o, buna sizden çok daha fazla inanır. Eğer o bilgisizse sizin onun algısını, anlama biçimini yönetmeniz çok basittir.
Çoğunlukla yapılan budur: İnsanlara gerçeği anlatmak değil, onların bu gerçeği egemenlerin istediği biçimde algılamalarını sağlamaktır. Yani, algı yönetimi. Çünkü gerçekler, egemenlerin istediği biçimde algılanırsa onların güçleri artar, iktidarlarına toplumsal destek bulurlar ve egemenliklerini sürdürürler. Onların tek derdi gerçeğin ne olduğu değil, onun insanlara nasıl kabul ettirildiğidir.
Ancak, algı yönetiminin başarısı sorgulama, çok boyutlu düşünme, analitik düşünme yeterliliği ve geleneği olmayan, tarih bilinci eksik, akla göre davranmayan, bilim, sanat yapma gücü, yaratıcılığı zayıf toplumlarda çok daha yüksektir.Bir insanın gerçeği olduğu gibi değil de farklı algılamasında kişisel çıkarları ve beklentileri söz konusu olabilir. Kırmızıya kırmızı demesi onun zararına olacaksa demeyebilir, çıkarı beyaz demesini gerektiriyorsa beyaz diyebilir. Tabi kişinin kırmızıya beyaz demesi, ya da örneğin bir hırsıza kahraman demesi tutarsızlık ve daha da açıkçası ahlaksızlıktır. Ancak, kişiler ve toplumlar çıkarları gereği sevgisiz de olabiliyorlar. Dünyada yapılmış her şey, sevgi sayesinde yapılmıştır. Değişmek ve değiştirmek istiyorsanız okuyun ve elinize kaleminizi alıp yazmaya başlayın.
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.