-
atılan hiç bir çamurun üzerinde leke bile bırakmayacağı, saçları gibi bembeyaz, beşiktaş aşkı kadar tertemiz "adam" (bugünlerde adamlık kavramı ayağa düştüğü için tırnak içinde yazdım.)
okuldan kaçtığımızda, evinin yakınındaki kahveye okey oynamaya giderdik. bizi öğrenci kıyafetleriyle görünce -okuldan mı kaçtınız keratalar- diye seslendi. yemin ediyorum , babama veya öğretmenime yakalansam o kadar mahçup olmazdım. kem küm ettik. -sigara içmeyin, okulunuzu ihmal etmeyin- diyerek bize nasihat verdi.
biz yine okuldan kaçtık, ama sırf onun güzel gülümsemesini ve baba şefkatini görebilmek için hep aynı kahveye gittik. şimdi o kahve, market oldu. ama süleyman seba hala babacan, hala efsane.
o yıllarda beşiktaş başkanıydı, o yılların sonunda da ahmet durdu, seba gitti, beşiktaşlı duruşu diye birşey icad edildi. ama hep unuttular seba ne kadar ayaktaysa beşiktaş o kadar dik durabilirdi. kendileri düşürdüler başkanımı ve şimdi günah çıkartmaya çalışıyorlar.
şimdi de imamın ordusu sarmış başkanıma, ne denir ki, bu da geçer baba sen canını hiç sıkma.
can babanın ölüsünden korkan adam(!)lar, senin dirinin karşısında duramazlar bile.