Ekim 19 2011
Son zamanlarda, Avustralyalılar, Collins sınıfının 3000 tonluk dizel-elektrikli denizaltılarının, daha büyük Amerikan nükleer denizaltılarından bazılarına göre daha pahalı olması ve işletilmesinin daha pahalı olduğunu dehşete düşürdü. Altı Collins sınıfı denizaltının her birinin işletimi ve bakımı şu anda yıllık 100 milyon dolardan fazladır. Bazı Amerikan teknelerine (Los Angeles 6000 ton ve Virginia 7800 ton ton ve hatta balistik füzeler taşıyan daha fazla denizaltı) hizmet etmekten daha pahalı. Sorunun bir kısmı, Avustralya’nın yalnızca altı Collins sınıfı tekneye sahip olması ve ABD’nin 40’ten daha Los Angeles sınıfı denizaltılardan ve genel olarak 60 nükleer denizaltılarından kaynaklanıyor olması. Bu, Amerikalıların daha büyük bir ekonomik etki elde etmelerini sağlar.
Avustralya'nın sualtında başka sorunları var filo. Şu anda, sadece iki Collins sınıfı denizaltı faaliyet göstermektedir ve diğer dört tanesi bakım veya onarımdan geçmektedir. Genellikle, altı tekneden ikisi devriye gezmektedir, ikisi eğitim görmektedir (ancak herhangi bir zamanda denize gitmeye hazırdır) ve ikisi bakım görmektedir. Hizmette olan dört kişiden biri de hızla denize gönderilebilir. Ancak gerçek şu ki, Collins sınıfı denizaltılardan sadece ikisi operasyonlara hazırken, biri sınırlı eğitim alıyor. Geri kalan üçü tamir altında. Mevcut durum daha iyiye doğru değişmeden önce bir yıl daha sürebilir.
Tüm bunlar Avustralya filosu için en iyi zamanda gerçekleşmiyor, iki yıl önce denizaltının filonun temel bir bileşeni olacağına karar verildi. Önümüzdeki yirmi yıl boyunca, Avustralya hizmette olan denizaltı sayısını altıdan on ikie çıkarmayı planlıyor. Bu, ana savaş gemilerinin yarıdan fazlasının (12 23) denizaltı olacağı anlamına gelecektir. Bu kayda değer, denizaltıların Avustralya filosu içindeki göreceli yalıtımıdır. Bu ve büyük olmayan denizaltı ekipleri nedeniyle, birkaç denizaltı subayı deniz kuvvetlerinde yüksek rütbelere ulaştı. Amiraller, denizaltının Avustralya'nın ihtiyaçları için en iyi savaş gemisi olduğunu anladı (daha üstün bir yüzey filosundan, denizaltılarından veya milleti engellemek isteyen bir düşmandan). Yeni sınıfın 12 denizaltıları, 2020'in içindeki Collins'in yerini alacak. Yeni tekneler daha fazla olacak (yaklaşık 4000 ton) ve her biri yaklaşık 2 milyar dolara mal olacak (ABD'deki Virginia sınıfı nükleer denizaltılarından daha fazla).
Amiraller denizaltı sayısını arttırmayı planlarken, denizaltıya doğrudan hizmet veren denizaltı gemilerden kaçtı. Denizciler yıllarca pek memnun değiller. Araştırmalar, mürettebat üyelerinin yetersiz ve çok çalıştıklarını göstermektedir.
Yarısı, ana sözleşmenin sona ermesinden sonra donanmayı terk ediyor. Birçok insan sıkıcı iş bulur ve denizde çok fazla zaman geçirdiklerinden şikayet eder. Sonuç olarak, son birkaç yılda filo yalnızca altı Collins sınıfı denizaltıdan oluşan 3-4 ekibi için nitelikli denizciler topladı. Her teknenin mürettebatı 45 denizciden (sekizi memur) oluşmaktadır.
Donanmanın ilk tepkisi, şu anda hizmet veren denizaltıcıları filoda tutmak ve denizaltılarda hizmet verecek nitelikli askerler çekmek için büyük parasal ödenekler sunmaktı. Bu sadece biraz yardımcı oldu ve bu memurların moral pahasına. Sürprimler, denizcinin yıllık maaşının 38000 dolara yükselmesine neden oldu. Bu, memurların artık komuta ettikleri denizcilerin çoğundan daha az kazandığı anlamına geliyor. Ancak bu bile yeterli sayıda acemi çekmesine izin vermedi. Denizaltıların gereksinimleri çok yüksektir ve ilgilenenlerin çoğu uzun vadeli eğitim kursları için onaylanmamıştır.
Bu durum, hızla gelişen ekonomi ve birkaç yıllık pratik deneyime sahip mühendislik uzmanlarına olan talebin artmasıyla daha da karmaşık bir hal aldı. Bu, memurların mühendislere filodan ayrılmalarını ve daha yüksek ücretli ve daha rahat bir sivil çalışma yapmalarını kolaylaştırdı. Donanma nakit ödüller, gelişmiş yaşam ve çalışma koşulları ve diğer avantajlarla karşılık verdi. Bununla birlikte, denizaltı kuvvetleri hizmet koşullarını önemli ölçüde iyileştiremez. Her ne kadar denizaltılar modern bir tasarıma sahip olsalar ve nispeten yeni olsalar da, hala denizaltılar. Bu, oradaki alanın sınırlı olduğu ve özel hayatın olmadığı anlamına gelir.
Tüm Batı filoları da benzer sorunlarla karşılaştı ve bir dereceye kadar başarı ile benzer çözümler uyguladı. ABD denizaltılarının avantajı daha büyük boyutlarda (nükleer santral nedeniyle) ve daha fazla sayıda ekipte (Collins sınıfı teknelerden neredeyse üç kat daha büyük). Ve muhtemelen yardımcı olur. Diğer ülkelerde, Collins sınıfına benzer, küçük modern dizel elektrikli tekneler var, ancak uzun yürüyüşlerde göndermeyin. Öte yandan, Avustralya uzun yürüyüşlerden kaçınamıyor, çünkü geniş bir okyanusla çevrili ve üstesinden gelmek çok zaman alıyor. Denizcilere göre, bu kadar sıkıcı bir monoton hizmettir, depresyonlarının nedeni budur.
Donanma liderliği, denizaltı filosunun büyüklüğünü iki katına çıkarmaya karar verdi, setin moralini artırma ve sorunları çözme ihtiyacını kabul etti. Aksi halde, çoğu teknenin nadiren denize gitme riski ve deneyimsiz ekipler tarafından yönetilme riski vardır. Çözüm, para ödeneğindeki artışın ve büyük mürettebatın kullanımının bir birleşimi gibi görünüyor, böylece her denizci denizde çok fazla zaman harcamak zorunda kalmayacak ve herkes üzerindeki yükü azaltacaktır. Diğer bir seçenek, her tekne için iki mürettebatın varlığıdır, bu uygulama uzun zamandır Amerikan SSBN'ler (balistik füze denizaltıları) ve bazı yüzey gemilerinde kullanılmaktadır. Ek bir çözüm, tam anlamıyla daha büyük bir konut hacmi sağlayacak olan bir sonraki denizaltı sınıfının büyüklüğüdür.
Mevcut Collins sınıfı tekneler Avustralya'da üretildi ve 1996 ile 2003 yılları arasında işletmeye alındı. İsveç tasarımına dayanır (Tip 471). Bir ton 3000 tona sahip olan Collins, Amerikan Los Angeles sınıfı nükleer denizaltıların yarısı büyüklüğünde, ancak neredeyse iki katı kadar çok sayıda Avrupa nükleer olmayan denizaltı yok. Avustralya, bu bölgedeki okyanusların büyüklüğü nedeniyle daha büyük denizaltılara ihtiyaç duyuyor.
Medya defalarca Collins sınıfındaki teknelerle çok sayıda teknik sorunun varlığını bildirmiştir. Sorunların nedeninin bir kısmı, Avustralya’nın büyük bir gemi yapım endüstrisine sahip olmaması ve bu nedenle denizaltı inşa etmede karşılaşılan zorluklarla başa çıkabilmek için yalnızca bir avuç uzmana sahip olmasıdır. Bu denizaltıların tasarımı yenilikçi ve iddialıydı, birçok otomasyon kullanıldı. Bu, mürettebatın büyüklüğünün 45 insanlara, bunun bir sonucu olarak ve denizaltılarda daha yüksek bir iş yüküne düşmesine neden oldu. Bu ahlaki sorunların ana nedenidir. Küçük bir mürettebatla ilgili başka bir problem, her denizcinin en başından beri profesyonel olması gerektiğidir, ancak bunun gerçekleşmesi için yıllarca süren eğitime ihtiyaç vardır.
Collins tasarımına dayanarak yeni denizaltılar inşa edilecek ve muhtemelen havadan bağımsız bir hareket sistemine (AIP) sahip olacak. Bu, denizaltının bir haftadan daha uzun süre batık kalmasına izin verecektir. Denizaltı filosunun büyüklüğünün arttırılması kararının uygulanması zaman alacaktır, çünkü “Collins'in Değiştirilmesi” tekneleri yılın 2025'inden önce çalışmayacaktır, o zaman eski Collins denizaltısının emekliliğe hazır olacağıydı.