. . . Eksi 100 ve Geriye Sayma …
Kadın pencereden süzülen beyaz ışıkta gözlerini kısmış, termometreye bakıyordu.
Geride, Kooperatif Kentinin diğer siteleri ince ince yağan yağmurda hapishanenin kurşuni kulelerine benziyorlardı. Aşağıdaki hava bacasında iplere asılmış eski püs-kü çamaşırlar dalgalanıyordu. Çöplerin arasında sıçanlar ve tombul sokak kedileri dolaşıyorlardı.
Kadın kocasına baktı. Adam masanın başına geçmiş, boş gözlerle Bedava-V’yi izliyordu. Bütün dikkatini vermişti. Haftalardan beri böyle yapıyordu. Bu Ben’den beklenmeyecek buseydi. Bedava-V’den nefret ederdi. Her zaman etmişti.
Tabii sitenin her dairesinde bir televizyon vardı. Yasalar emrediyordu bunu. Ama onları kapamak hâlâ yasak değildi. 2021 Zorunlu Yararlanma Yasası altı oy yüzünden gerekli üçte ikilik çoğunluğun desteğini sağlayamamıştı. Aslında kan koca televizyonu hiçbir zaman seyretmezlerdi. Ama kızları Cathy hastalandığından beri Ben bol paralar verilen programları izlemekteydi. Bu yüzden kadının midesi bulanıyor, kalbi korkuyla doluyordu. Program yarılandığı için sunucu olanca sesiyle bağırarak haber bültenini okumaktaydı. Bunun gerisinde sesi gripten bo-ğuklaşmış olan Cathy’nin feryatları duyuluyordu.
Ben Richards, «Ateşi yüksek mi?» diye sordu.
«Pek kötü sayılmaz.»
«Yalanı bırak.»
«Ateşi kırk derece.»
Adam iki yumruğunu birden masaya vurdu. Plastik bir tabak havaya fırlayarak gürültüyle düştü.
«Bir doktor çağırırız. O kadar endişelenmemeye çalış. Dinle…» Kadın kocasının dikkatini başka tarafa çekmek için telaşta gevezeliğe başladı. Adam dönmüş yine Bedava-V’yi izliyordu. Ara sona ermiş ve yarışma yeniden başlamıştı. Tabii bu o çok zengin programlardan biri değildi. Gündüzleri gösterilen
«Paraya Çıkan Merdiven»
adlı ucuz bir yarışmaydı. Yarışmacı olarak sadece kronik kalp, karaciğer ya da akciğer hastalarını kabul ediyorlardı. Bazen izleyicilerin biraz gülmeleri için araya sakat birini de sıkıştırıveriyorlardı. Yarışmacı döner merdivende basamaklardan çıkmayı başardığı her dakika için on dolar alıyordu. O arada sunucuyla durmadan konuşması gerekliydi. Sunucu iki dakikada bir yarışmacıya onun seçtiği kategoride bir «Ek Ödül Sorusu» soruyordu. Elli dolar değerindeydi bu soru. (Hackensack’lı bir kalp hastası olan son yarışmacının seçtiği konu Amerikan Tarihiydi.) Başı dönen, soluğu kesilen, kalbi göğsünün içinde acayip taklalar atan yarışmacı, soruyu yanıt-layamazsa elli dolar kazandığı paralardan düşülüyor ve döner merdiven de hızlandırılıyordu.