ÇOK İNCE POLİTİKALAR
Mavi Marmara baskınında iyilik yapmaya giden vatandaşlarımız hayatlarını kaybettiler. Yıllardır Orta Doğu’da oluk oluk kan döken, kadın-çocuk demeden canlar alan terör devleti İsrail, Filistin’e götürülen yardımlara izin vermediği gibi gerçekleştirdiği bir baskınla da adeta katliam yapmıştı.
Sayın Cumhurbaşkanımız İsrail’e çok kızmış ve de kınamıştı. İş bu baskınla da bitmemişti. Davos denilen, siyaseten çok ünlü kentte İsrail Devlet Başkanıyla buluşmuş ve dünya televizyonları önünde bölgesel sorunları tartışırken yine bu Yahudi’nin küstahça ifadelerine tahammül edemeyip o meşhur van minut (one minute) çıkışını yaparak dünyayı kendine hayran bırakmıştı.
Uzun lafın kısası, biz bu İsrail Devleti ile o günlerden bu günlere küs olarak geldik. Elçilerimizi karşılıklı olarak çektik, konsolosluklarımızı kapattık. Sayın Cumhurbaşkanımız o günlerde İsrail Devlet Başkanı Simon Peres hakkında çok ağır ifadeler kullanmıştı da, iş onunla da kalmamıştı. Muhterem eşleri Emine Erdoğan Hanımefendi de televizyon kameraları karşısında iki gözü iki çeşme, ağlayarak, “Peres yalan söylüyor” demişti.
Biz de “bu Yahudi Milleti zaten böyledir. Komşuluklarına da verdikleri söze de güvenilmez” diyerek büyüklerimizin bu üzüntü ve öfkesin katılmıştık.
***
O aralarda Suriye Devlet Başkanı Beşar Esat ile de çok iyi ilişkilerimiz vardı. Esat eşiyle birlikte Türkiye’ye gelip Sayın Erdoğan ve ailesinin konuğu olmuşlardı. Hatta Boğaz’da tekne gezintisi yaparlarken iki ailenin samimi görüntüleri gazetelerde ve televizyonlarda yayınlanmıştı.
O güzel dostluğa da nazar deyiverdi. Ne oldu, nasıl oldu, anlayamadık, aniden Eset düşmanlığı başladı. Nerdeyse Suriye Devlet Başkanına selam vereni vatan haini ilan edecek durumlara gelindi. Ünlü dış güçlerin çabalarıyla Suriye’de bir de iç savaş başladı.
Bizim güney komşumuz böyle bir sıkıntıyla karşı karşıyayken, üstelik bir de aramızda aile boyu bir dostluk mevcutken bekledik ki arabulucu olup bu savaşı durduralım. Aynen şimdi Rusya-Ukrayna savaşında yaptığımız gibi dış güçleri azarlayıp içeridekilere de nasihat falan ederek bir ağabeylik yapalım…
Olmadı. Demek ki o zamanlar şimdiki gibi Reisimiz dünyayı yönetmiyormuş. Dış güçler bizi ikna ettiler ve adeta savaşın bir parçası olduk. Bakınız, oralarda büyük bir çıkar kavgasına girmiş olan ABD ve Rusya tek bir can kaybı vermezken biz her gün şehit haberleriyle sarsılıyoruz. Üstelik oralarda Mehmetçik can verirken Suriyeliler de bizim topraklarımızda birinci sınıf yurttaşlar olarak muamele görüp imtiyazlı sınıf oluşturdular.
“Bu insanlar ülkelerine dönsün” diyoruz, “orada savaş var” diye cevap veriyorlar. Ama her bayram bu insanlar ülkelerine gidip güven içinde bayramlarını kutluyorlar.
“Suriye’deki savaşın bitmesi için Başkan Esat ile görüşülsün” diyenlere hem iktidar ve hem de küçük ortağının lideri tarafından hakaretler yapılıp neredeyse vatan haini ilan ediliyorlar.
***
Sevgili okuyucu, biz böyle çaresiz bir şekilde “ne olacak bu memleketin hali” diye kaygılanırken adeta bir mucize gerçekleşiverdi. İktidar hain ve düşman ilan ettiği Suriye Devlet Başkanı ile görüşüp barışmaya karar verdi. Üstelik daha önce bu fikri ortaya atanlara “hain” diyen Devlet Bahçeli de bu fikri onayladı. İnşallah artık görüşüp barışacağız. Bu sayede sırtımızdaki büyük bir yükten de kurtulacağız. Sığındıkları ülkede kendilerine yapılan iyilikleri görmezden gelip sürekli daha fazlasını isteyen kavgacı ve şirret komşularımızdan da kurtulacağız. Ekonomimiz kurtulacak. Sağlık sistemimiz rahatlayacak, en önemlisi de sosyal hayatta bir tehdit ortadan kalkacak.