

Tırmanırken Düşen Bir RTE | Mustafa Sönmez
Önce 30 Mart 2014 yerel yönetim, ardından 10 Ağustos Çankaya seçimlerinden galip çıkmış görünen RTEyi kimileri muzaffer komutan gibi görüyor. Görmekle kalmıyor, bu saatten sonra tehditlerinden tırsıp biata geçiyor. Geçmişte ettikleri Biat bizim kültürümüzde yok afra tafralarını yiyip yutarak tabii
Hem de bu saatte..
Düşüştedir
Bu saatte diyorum, çünkü fark edilemeyen, anlaşılamayan şey şudur; RTE, almış göründüğü son iki raunda rağmen iniştedir. Hem de 2011den itibaren başladı bu iniş, 2013 Mayıs sonu Gezi ayaklanması ile hızlandı, Cemaat kapışması ile baş aşağı gidiyor. Peki sandık sonuçları ? Sandık sonuçları inişi anlatıyor zaten
2010 Anayasa değişikliği oylamasından yüzde 58 oy ile ile çıkış, zirvesiydi RTEnin. 2014 yılı 30 Martta katılımın yüzde 90 olduğu şartlarda bu oy oranı yüzde 43e indi ve 10 Ağustosta seçmen sayısının yüzde 38ine kadar düştü ve 30 Marta göre, oy sayısı
20 milyon küsurda kaldı,
artmadı.
İniş hali ortada. İnerken dişiyle tırnağıyla tutunmaya, yırtınırcasına inişi yavaşlatmaya çabalıyor, o kadar. Onu zirvede tutan ne varsa tek tek koptu, terk etti ve avucunun içinden kayıp gitti.
Kimilerinin hâlâ anlayamadığı şu; AKP rejimi, dünyanın ve Türkiyenin bir özel döneminin ürünüdür, bir başarı öyküsü değildir. Tarihin mezarlığı böyle dönem iktidarları, rejimleriyle doludur. Öyle dönemler vardır ki, bir heyeti alır zirveye taşır ve sonra iklim değişir, paldır küldür iniş başlar. Özal ANAPı, yakın tarihimizin örneklerindendir, anlamak isteyene tabii
Çıkışın şartları
AKPyi 3 Kasım 2002de sandıktan birinci çıkaran iç koşullar, Türkiyede merkez siyasetin tükenmişliği, 2001 krizinin halkı perişan eden sonuçlarıydı. AKPyi 2003ten itibaren ayakta tutan şeyler dışarıda; ekonomik olarak para bolluğu, siyasi olarak ABDnin ılımlı İslam formülünü deneme ve Türkiyenin geleneksel güç odaklarını geriletme kararıydı. Bu dış plana, içerideki ekonomik enkazı IMF ile düzenlemiş Kemal Dervişin altın tepside sunduğu reforme edilmiş ekonomi imkânı eklenmişti. Bu büyük fotoğrafı okuyamayan AB ve içerideki yetmez ama evetçi alık demokratların desteği, Kürt muhalefetinin buna ayak uydurması, işleri kolaylaştırdıkça kolaylaştırdı.
Haklarını teslim edelim; AKPli kadro da hiçbir fırsatı kaçırmadı, elinde biriken gücün farkında olarak her gollük pası ıskalamadı, elinden geleni ardına koymadı, her tür hukuksuzluğu göze alarak adım adım bir rejimi inşa etti. Ama nereye kadar?
İnişe geçiş
AKPyi ayakta tutan iç ve dış ne payanda varsa, 2011den itibaren çatırdamaya başladı. 2011 seçim zaferinin ardından kendini tutulmaz, yükselişi önlenemez sanılan RTE ve çevresi büyük hatalar yapmaya başladılar. Bugün halef ilan ettiği Davutoğlunun Stratejik Derin-
liği, AKPyi de derinlere çekmeye başladı. Orta Doğuda bölgesel güç olma hevesleri, ayaklarına Mısır, Suriye, Irakta dolanmaya başladı, ABDnin verdiği rolün dışında oyun oynamaya kalkmaları, her şeyden önce ABD ile ilişkilerini gerdi. Bununla eş zamanda müttefikleri FG Cemaati ile çatışmaya başladılar 2012 başında. Sonra ABD, ılımlı İslam formülünün çalışmadığını Mısırda gördü ve başka aykırılıklarla beraber RTEye uzak durmaya, alternatif inşasına başladı.
2013 ortası inişin hızlandığı zamanlardı. Gezi direnişi, en büyük kırılma oldu ve maskeler alaşağı edilirken RTE ve rejiminin ABye, alık demokratlara yutturduğu yüzü iyice ortaya çıktı. Farklı kimliklere, renklere, hayat tarzlarına, inanışlara tahammülü olmayan, tek tip bir toplum inşası çabasındaki AKP, müthiş bir şamar yedi Gezi ile
2013 ortaları
Aynı zamanlarda ABDde Fed, farklı bir para iklimine gidileceğini duyurdu ki, bu, AKP rejimini ayakta tutan dış paranın eskisi gibi akmayacağının işareti oldu ve 10 küsur yıldır rejimin yelkeninin rüzgârı olan, büyümenin kaldıracı dış yatırımcı, geri çekilmeye başladı, TL hızla değer kaybetti, seçmeni fetheden ekonomik istikrar teklemeye başladı.
Derken, 17-25 Aralık rüşvet-yolsuzluk tezgahlarını ortaya döktü Cemaat polisi ve yargısı. Kapışma ile birlikte AKPnin gerçek yüzü biraz daha deşifre oldu, iniş hızlandı. Sandığa inişin yansımaması için her tür hukuksuzluk, baskı ve terör göze alındı. Tüketici kredileri ve kırıntılarla rejimle kader birliği yapan kimi kitleler, ortada inanacakları bir muhalif parti de bulamayınca, suç ortaklığına boyun eğdiler ve 30 Martta oylarıyla inişi yavaşlattılar. Dört ay sonraki 10 Ağustos Köşk seçiminde ise tercihlerini değiştirmeleri için bir neden yoktu; bir kısmı kahrederek sandığa gitmemeyi de bir tercih olarak gördü.
Ve şimdi
Gelinen yerde AKP rejiminin tutamakları fazla kalmadı. Dış desteği neredeyse bitmiştir, ABD ile AB ile ilişkileri limonidir, Orta Doğuda bir forsu kalmamış, Esat gibi bir düşman kazanmıştır. İçeride de Cemaat gibi bir düşmanı vardır. Şimdi de Gül gibi bir rakip ensesindedir. Bütün bunların üstüne ekonomi iyi gitmemektedir. Yabancı para girişi yılın ilk 6 ayında yüzde 60 azalmıştır. Enflasyon yüzde 10a çıkmak üzeredir, tarım dışı işsizlik yüzde 12nin üstüne çıkmak üzeredir. Bölgedeki sıcak savaşlar ülkenin risk primini yükseltmiştir. ABDnin yeni para iklimi, AKPnin muhtaç olduğu yabancıları çekip götürmeye başlamış, TLni değer kaybı yüksek faize rağmen durulmamıştır, yüksek faiz ise iç piyasayı soğutmuş konut,otomobil,beyaz eşya stokları büyüdükçe büyümüştür. Özellikle Mayıs sonrası dönemde büyüme durmuştur. RTE, Merkez Bankasıra faizi indirmesi için tehditlerde bulunmaya başlamıştır. Yabancıların uzaklaşması sırttaki 390 milyar dolarlık dış borç yükünün çevrilme bedelini iyice ağırlaştıracaktır. Kredi derecelendirme kuruluşları sabah akşam uyarı yapmaktadır. Birçok firma-banka çökme riski taşımaktadır.
RTEnin Köşkten yürütmeye müdahalesi, fiili başkanlık yapmaya kalkması, bir dizi hukuksuzluğu, çatışmayı kaçınılmaz olarak getirecek ve kan kaybı her geçen gün biraz daha artacaktır, bu kaçınılmazdır
Sözcü