''Şairaneden Şiirsele Türkiye’de Modern Şiir'' kitabının önsözünden anlıyoruz ki Belge, roman ve öykü dersleri de vermiş. Şiire böyle eğik bakan bir gazeteci-akademisyen roman ve öyküyü de bu ideolojik ve eksik-yanlış bilgi ve Marksist yaklaşım ile işliyorsa yandı gülüm keten helva. Başka bir açıdan popüler kültür bakışı bu. Kâmil Yeşil yazdı.
Modern şiirin Ahmet Haşim ile başladığı savını birçok şair, eleştirmen ve akademisyen paylaşıyor. Bu tespit o kişilerin kendilerine mi ait yoksa bir kanıya mı katılıyorlar, bunu belirlemek gerekir. Bunun kadar önemli olan diğer bir husus, modern şiiri Haşim ile başlatan ilk kişinin kim olduğudur. Bu ayrıntıları kesinleştirmek araştırmacıların işi.
Modern şiiri Yahya Kemal ile başlatanlar da var. O kişiler de rahatlıkla Haşim diyebilir.
Buradan çıkan sonuç şudur ki modern şiirin temelinde saf şiir (poesie püre) anlayışı var. Modern şiirin en bariz özelliği şiirdeki tematik ses ve musikinin yapı ile kaynaşmış olmasıdır. Bu özellikteki şiiri Haşim ile tanıyan veya en güzel, temsil gücü yüksek ilk örneğini Haşim’den okuyan için öncü şair odur. Yahya Kemal’den okuyan için de Kemal’dir.
Modern şiiri ister Haşim ister Yahya Kemal ile başlatsın, bu kişilerden beklediğimiz diğer bir husus, o şairin bütün şiirlerini okumuş ve anlamış olmasıdır. Yoksa bu tespit ona ait değildir, olsa olsa o kişi bir tespite katılmaktadır.
Haşim’in en güzel şiirim dediği ve poetikasını örneklediği şiiri
Ahmet Haşim ile modern şiir arasında bir öncülük ilişkisi kuran Murat Belge'den de böyle bir beklentim vardı. Ancak bu beklentim boşuna imiş. Çünkü Haşim’in en güzel şiirim dediği ve poetikasını örneklediği şiiri anlamamış. (mı diyeyim yoksa eksik anlamış mı diyeyim bilmiyorum.)