Başkentte Hatay Günleri Işıldıyor
4 Kasım günü planlandığı gibi, Ankaranın merkezi Sıhhiyedeki Abdi İpekçi Parkında Künefe Partisiyle Başkentte Hatay Günlerinin açılışı yapıldı. Atatürk Kültür Merkezinde etkinliğin girişindeki ilk geniş çadır adeta Künefe Fabrikası gibiydi. Künefeleri Hatayın birbirinden leziz mutfağı izliyordu. Daha sonra uzun çadıra girdik. Burada da sağlı sollu Hatayda üretilen ne varsa görmeye başladık. Peynir, zeytin, çökelek, pekmez, reçel çeşitleri mi dersiniz, kurutulmuş meyvelerden üzüm, incir, erik, kayısı mı dersiniz, yoksa ceviz ve kabuklu fıstık mı? Hele de turfanda ve tadına doyulmaz mandalinalar, greyfurtlar, limon ve süs portakalları, güzelim narlar ve Antakyanın içi siyah kıtırkıtır yenen harika hurmaları
Hatay olur da hiç defne ve harlı sabun olmaz mı? Ya ayakkabıları, terlikleri, Harbiye (Defne)nin birbirinden harika ipek kumaşlarına ne demeli?Bu uzun çadırdan aman diyeti bozmayalım diyerek kararlılıkla çıkabildik. Derken Hatay Büyükşehir Belediyesinin Mehteran takımının harika konseriyle karşılandık. Daha önce Osmaniyenin MHPli belediye başkanlığının mehteran takımını biliyorduk. Şimdi Hatayda da var.Mehteranın yanından geçerken Atatürk Kültür Merkezinin girişe bakan çatısında çatıyı kaplayacak boyutta Hatay Günleri 4-9 Kasım yazısı adeta haykırıyordu. İçeri girince gene birbirinden seçkin Hatay ürünlerinin sergilendiği standlar vardı. Akşam saat 5e doğru köşedeki yerinde Dörtyol Belediye Başkanlığı standına ulaştık. Belediye Başkanı Yaşar Toksoy tüm sevecenliği ve konukseverliğiyle standda idi. Tabii zarif kızı Aslıhan ve belediyenin bazı emektarları da
Dörtyol standında taze sıkılmış mandalina suyu içerken Hatay Büyükşehir Belediye Başkanı Lütfü Savaş ile Defne Belediye Başkanı İbrahim Yaman da geldiler.
2 CHPli başkan, MHPde! Fırsat bu fırsat deyip, Lütfü Başkanı belediye başkanlığı aday adaylığı süreci sırasındaki telefon konuşmamızı hatırlatıp, biraz sıkıştırdım. Ama Lütfü Başkan çok uyanık. MHPden aldığı oylara hala doymamış. Genel Seçimlerde bile isteyecek gibi. Endişelensem de, Herhalde Hataylı Ülkücüler ve MHPliler bu kadar da saf olamazlar! diye düşündüm! Onları takiben Hassanın tanıtımını adeta tek başına üstlenen Mustafa Gül Hocam da geldi. Epeyce lafladık, ama doyamadık. Onu daha önce İskenderunun Söz gazetesinin Genel Yayın Yönetmenliğini yapan, yazın Arsuz Belediyesi Basın ve Halkla İlişkiler Müdürlüğüne getirilen Kamuran İnanla sohbetimiz izledi.Biraz rahatlayınca Dörtyoldan Ali Hocam (Ok)la biz de Hataylı hemşerilerimizin standlarına doğru uzandık. İlk durak Kumlu Kaymakamlığı-Belediyesi standı idi. Çilingir sofrasını kurmuşlar, geçen ayın zam şampiyonu domatesi doğrayıp beyaz peynirle götürürken Kaynanaız severmiş, buyrun! diyerek bizi de davet ettiler. Kaynanam sevse oruk, tepsi kebabı, künefe vs olurdu! diyerek güldük. Kumlu Belediye Başkanını Ödünç verdik, geri alacağız! diye şakalaştıktan sonra kutladık!Aynı yerde Reyhanlının 2. Dönemdir Belediye Başkanı olan Şanverdi ile de karşılaşıp tanıştık. Daha sonra Reyhanlı standında buluşmak üzere ayrıldık ve Erzin standına girdik. Narenciyelerin en bol, en çok çeşidi ve sanat eseri gibi düzenleneni Erzin standında gördük. Hatta bu güzel görüntüyle resim bile çektirdik.Erzinde Tekrar uğrayacağız! diyerek veda ettik ve Hassa standına uğradık. Mustafa Hocayla yarım kalan sohbete burada devam ettik. Üstelik ikram alabildiğine. Üzümün siyahı-beyazı ve kurutulmuşu var. Nar var, Antakya hurması var. Çörek (kömbe) ve pekmez köpüğü bile var. Çay bile geldi. Tam kalkacakken bir de Menengiç Kahvesi gelince değmeyin keyfimize Hassa reyonunu boşaltmamak için ayrıldık. Önce Belen standına geldik. Belen ile daha sonra uğradığımız Yayladağı standlarına Yarın uzun boylu geleceğiz diyerek kısaca durduk. Ama köşelerden birini kapan sevecen Samandağlıların standında uzun kaldık. Zira Hatay Günlerinin koordinatörü Hatay Birlik Vakfının Başkanı M. İhsan Aydeğer de ordaydı. Ama sıkılmış mandalina suyunun zevkini bir kez daha aldıktan sonra Hatay Günlerinin ilk gününe veda ettik. Daha gideceğiz tabiii. Aha başkentteki Hataylıların hayranlıklarını ve sevinçlerini yazamadık bile