thyke
9 ay
görme engelli iki kişi gördüm.orada engeli olmayanlardan daha mutlu görünüyorlardı.hem ne kadar temizlerdi.bu dünyanın hiçbir çirkinliğine gözleri tanık olmamıştı.masumlardı.görünüşe aldanmazlar da bu insanlar.o yüzden asıl yaşanılması gerektiği gibi yaşıyorlar.belki onlara acıyan olmuştur ama ben kendime, bize daha çok acıdım.ne iğrençti ki birkaç şey beğenip almış, yola koyulmuştum.o an nefret ettim kendimden.acıdım halime ne kadar zavvalı bir varlıktım ki sırf görseli hoşuma gittiği için para harcamıştım.oysa ki o para daha faydalı şeylere harcanabilirdi.eğer tekrar doğmuş olsam ya hiç görmemeyi ya da o anda hemen ölmeyi isterdim.ancak o zaman bu dünyaya bulaşmazdım.ama artık bu ikisini de isteyecek cesaretim yok.olabildiğince masum kalmamız ümidiyle, hayırlı geceler.