Sürekli besleme yönteminde ise, atıklar günlük olarak reaktöre gönderilir ve gaz çıkışı günlük olarak gerçekleşir. Özellikle küçük oranda hayvancılık yapan çiftçiler için ideal bir yöntemdir.
Çünkü basit bir sistemi kurmak, sistemin önemli ayrıntılarına dikkat edildiği zaman çok kolaylaşır. Burada yapılması gereken, neyin nerede kullanılacağıdır.
Öncelikle çiftçinin bir günde çıkan hayvan atığını bilmesi gerekir. Çünkü yapılacak reaktörün büyüklüğü günlük gübre ile ilgilidir. Biz örnek olarak günde 100 kg. hayvan dışkısı üreten bir çiftçiyi ele alalım. 100 kg gübreyi inceltmek için 100 litrede su gereklidir. Toplam 200 litre eder.
200 litrelik bu karışımın reaktörde bekleme süresi (hidrolik bekleme süresi) ortalama 30 gün üzerinden aldığımızda, reaktörün gübre büyüklüğü;
200 litre x 30 gün = 6000 litre hacime ihtiyacı vardır. Bu reaktöre 1/3 oranında da biogaz birikmesi için boşluk eklediğimizde (2000 litre) reaktörün toplam hacmini 8000 litre olarak buluruz. Bu da 8 metreküp eder. Bu reaktörü dikdörtgen şeklinde yacak olursak, 2 metre genişliğinde 2 metre uzunluğunda 2 metre derinliğinde bir havuz ile bunu yapabiliriz.
Reaktörün büyüklüğünü belirledikten sonra yerini tespit etmemiz gerekir. Reaktörün yeri, gübrenin kolayca reaktöre akıtılacağı ve kolayca reaktörden çıkacağı bir yer olmalıdır. Gübre doldurmak ve boşaltma işleminin kolay olması için, gübre karıştırma bölümü reaktörden yüksekte olmalı, giriş borusu reaktörün tabanına yakın yerden verilmeli, çıkış borusu da reaktörün tabanına yakın yerden verilmeli ancak çıkış borusu dolma seviyesine kadar yükseltilmelidir. Atıkların doğrudan dışarı çıkmaması için havuzun ortasına kenardan kenara yarıya kadar bir engel (duvar vb.) yapılmalıdır. İsteğe bağlı olarak reaktörün için bir karıştırma kolu, uzun zaman sonra temizlik yapmak için de reaktörün için girip çıkmak için bir baca konabilir.
Bu aşamada reaktörümüzün büyüklüğüne göre bir çukur kazmamız gerekir. Örnekte verdiğimiz havuz 8 metreküp olduğuna göre, havuzumuz 2 emtre derinlik 2 metre genişlik, 2 metre de uzunlukta olmalıdır. Reaktörümüzün toprağın 60-80 cm altında olması gerektiğinden hareketle en az 2.60 m derinlikte çukur kazılması gerekir.
Daha sonra kazılan çukura uygun duvar veya perde beton ile havuz yapılır. Havuz yapılırken altına ziftli kağıt sermek, taban suyunun reaktörü soğutması engellenmiş olur. Isı izolasyonı için de uygun malzemeler ile reaktörün her tarafı izole edilir.
Giriş ve çıkış borularını da yerleştirdikten sonra artık gübre doldurabilirsiniz. İşin geri kalan teferruat kısmı (göstergeler, filtreler vb.) gaz oluşumu sağlanıncaya kadar yapılabilir.
Biz burada reaktörü havuz biçiminde düşündük. Bunun daha değişik biçimde yapmakta mümkündür. Aşağıdaki bölümlerde bunun değişik örnekleri görülmektedir.
Reaktörde ısı kontrolü sağlamak için havuzun her tarafı ısı izolasyon malzemesi ile izole edilmeli, taban suyunun ısısından etkilenmemsi içinde havuz torbalama sistemiyle korumaya alınmalıdır. Soğuk mevsimde reakötrün soğumaması için toprağın en az 60-80 cm altına yapılması daha uygundur.
Bütün bu işlemlerden sonra işin teferruat kısmı kalır. Plastik boru ile reaktörden bir çıkış almak, gerekli emniyet tedbirlerini almak, ısı ve basınç göstergelerini monte etmek ve gazı kullanacağımız veya depolayacağımız yere plastik boru ile gazı taşımak.
Hepsi bu kadar. Yaklaşık 25 - 30 gün sonra biogaz yanmaya hazır.
Çiftçilerin kafasını en çok meşgul eden sorun, atıkların reaktöre doldurulup boşaltılması işlemi. Ancak bu sorun değildir. Sıvılaşmış olan atıklar, reaktörden daha yüksekte olan bir yerden 100-150'lik boru ile reaktöre bağlanırsa kendiliğinden reaktöre akar. Boşaltma işleminde de bir şey yapmayacağız. Giriş bölümünden koyduğumuz atık kadar karışım, reaktörün çıkış borusundan kendiliğinden çıkacaktır.
Biyogaz üretimi için elele verelim doğaya zarar vermeyen çeveye dost ve ucuz yakıt kullanmaya başlayalım... yararlı olmasını dilerim...
ayrıntılı bilgi ve resimler için aşağıdaki adrese tıklayınız...