Bu yazı metnimi, Gıda Mühendisliği mezunu ve halen bu bölümde eğitimini sürdüren arkadaşlarımın sesi olmak adına yazıyorum. Çünkü biliyorum ki hepimiz tam da şu dertten müzdaribiz; mesleğimizin henüz insanların kafasında yeterli şeyleri canlandıramıyor olması. Belli ki hala havada kalan bir takım şeyler var.
Sen şimdi aşçı mısın?
Öğrencilik yıllarımda en çok maruz kaldığım soru buydu. Yüzlerde alaycı bir gülümsemeyle “Ee, yemek yapmayı öğrendin mi bari?” şeklindeki sorulara önceleri karşımdakini bilgilendirme amaçlı yaklaştım. Baktım soruların ardı arkası gelmiyor bir süre sonra ben de gayri ihtiyari gülümsedim. Diyelim ki aşçı oldum, bunun komik yanı ne ona da anlam veremiyor insan.
Ham madde ve içerikle ilgileniyoruz.
Ham madde kalitesini baz alarak en güvenilir ve insan sağlığına en uygun gıdayı üretmeyi amaçlıyoruz. Bir örnekle izah edecek olursam; biz süt, pirinç, nişasta ve şekeri bir araya getirip size bir sütlaç sunmuyoruz. Biz o sütü işliyoruz, işleyerek size UHT (uzun ömürlü süt) veya pastörize süt olarak sunuyoruz. İnsan sağlığı için tehdit unsuru olan zararlı mikroorganizmaları uzaklaştırıyor ve onların faaliyetleri
ni önleyici önlemler alıyoruz. Şeker olarak kullanılan tatlandırıcının glikoz, mısır şurubu olup olmadığını inceliyor, olmaması için çabalıyoruz. Kullanılan nişastanın kaç °C ‘de jel yapısı kazanacağı ve pirincin kendi bünyesinde bulundurduğu nişastanın, jelleşmeye ne derece katkı sağlayacağı bizim merak konumuz.
Biz Hariç İşimizi Herkesin Yapması!
Veteriner hekim, kimya ve ziraat mühendisi gibi meslek gruplarının bizim yerimize bizim yapacağımız işlere tercih ediliyor olması bütün bunların cabası.
Altını çizecek olursak…
Meslek ve görev tanımımızın daha iyi ve anlaşılır şekilde yapılmasını istiyoruz. Nasıl ki bir doktorun, makine mühendisinin veya bir heykeltraşın ne yaptığı hakkındaki fikirler sorgulanmıyorsa “gıdanın mühendisi mi olurmuş” şeklindeki ifadelerin de olmamasını istiyoruz.
Daha fazla sağduyu ve saygı…