Ben bir kuş gözlemcisi olarak serçelere her zaman üzülmüşümdür. Çünkü her yerdedirler ve kimse onları dikkate almaz. İşte bu sebeple serçenin Almanya'nın güneyinde Einstein'ın doğduğu şehir olan minik ve şirin Ulm'un simgesi olduğunu gördüğümde çok sevindim. Bunun çok da güzel bir sebebi var. Daha şehre yaklaşırken her şeyden önce gördüğünüz Ulmer Münster Kilisesi. Bana anlatılana göre, bu kilise yapılırken serçeler malzeme taşıyarak yardım etmişler. Bu yüzden şehrin çeşitli yerlerinde örneğin çiçekçinin önünde çizmeli ve tırmık taşıyan, kuaförün önünde ağzında tarağıyla serçe figürlerini görebilirsiniz.
Ulmer Münster Kilisesinin tek özelliği yapımına serçelerin yardım etmesi değil. Bu kilise aynı zamanda dünyanın en yüksek merkezi kulesi olan kilisesi ve 161 metre uzunluğunda ayrıca gotik mimarinin en iyi örneklerinden biri. Rusya ve Almanya bu konuda yarışırlarken Ulm'da kilisenin yapımına ara verilmiş ve Rusya'da ki kilise bittiğinde yapımına devam edilerek dünyanın en yüksek kilisesi unvanını almış.
Kendinizi sınamak ve hayatı sorgulamak istiyorsanız siz de benim gibi o 768 merdiveni tırmanıp kilisenin en tepesinden harika şehir manzarasını görebilirsiniz ve sizden çok çok önce oraya birilerinin daha çıktığını keşfedebilirsiniz.
Einstein'in burada doğmuş olduğunun tek göstergesi ise; doğduğu evin yerini gösteren taştan bir heykel. Bu konuda başka tanıtıcı bir faaliyetin yapılmaması üzücü.
Bunun dışında şehir boyunca hatta şehrin ortasında boylu boyunca uzanan bizim Tuna nehri diye bildiğimiz Donau, şehri Ulm ve Neu Ulm diye ikiye ayırıyor. Düzenlenen bir sözleşme ile 1810'da şehir ikiye bölünüyor ve Donau limanının sağında kalan Neu Ulm'un Bayern'e, Alb-Donau'nun ise Württenberge ait olmasına karar veriliyor.
Ben şanslıydım ve yılda bir defa düzenlenen Nabada festivaline katılabildim (22 Ağustos). Bu festival şehir için çok önemli. Herkes botlarını, içeceklerini alıyor ve Donau'nun şehirden uzak bir noktasından maceraya başlıyor. Ulmer Münster'in önüne gelindiğinde ise kalabalık su savaşına başlıyor. Bu sırada sürekli "Ulmer spatze wasser ratze hoy hoy hoy (Ulm'un serçesi su faresi)" diye bağırılarak ortam şenlendiriliyor.
Nabada'dan bir gün önce kilisenin önünde Donau'ya küçük fenerlerin bırakıldığı bir başka festivale daha tanık olduk. Burada önemli olan fenerlerin bırakılacağı teknelere sadece Ulm'da doğup büyüyen insanların binmesi gerektiği. Size turist olarak bu görsel şöleni izlemek düşüyor.
Ulm'da ilgi çekici diğer bir nokta ise Fishviertel (Balıkçı Mahallesi). Venedik misali suyun içinde küçük bir mahalle. Çok şirin küçük evler ve arasından dolanan nehir.
Aynı mahallede bulunan Belediye Sarayı'nın en eski kısmı 1370'de alışveriş merkezi olarak yapılmış, 1419'da ilk olarak Belediye Sarayı adını almış ve 1520'de zengin işlemeli astronomik saat yerleştirilmiş. Benim en çok hoşuma giden yapılardan biri de bu oldu. Şu anda ise restoran olarak kullanılıyor.
Ulm'a gitmişken görmeden dönmemeniz gereken bir yer daha var: Blautopf Blaubeuren (Mavi tencere); Ulm'a 15 km uzaklıkta ve tarihiyle, görsel güzelliğiyle görülmesi gereken bir yer. Almanya'nın ikinci en büyük karstik su kaynağı olan ve yüksek su basıncı nedeniyle huni şeklinde 21 metre derinliğe ulaşan Blautopf mavinin çok ilginç bir tonuna sahip. Yanı başında ki nymphe (su perisi) heykeli ise bu ilham verici bölgenin bir çok mite ve hikayeye konu olduğunun göstergesi.
Ulm'da ne yenir derseniz ben fırsat buldukça çok beğendiğim makarnanın bir değişik versiyonu olan Kàse spàtzle yedim. Ulmer Münster civarında herhangi bir restoranda bu yemeği çeşitli şekillerde bulabilirsiniz. Yanında her mekanın genelde kendi üretimi olan biralardan tüketmeniz tavsiye olunur.
Sonuç olarak ben bu küçük ve hikayelerle dolu kenti çok sevdim. Yolunuz düşerse uğrayın derim.