Gerçek: Su zemini ısıtmanın performansı, boruların yerleşimine ve ziftine bağlıdır. Bu nedenle, sistem için bileşen satın almak için yeterli değildir, aynı zamanda ısı transferini hesaplamak ve boru hattının halkaları veya dönüşleri için en iyi düzenlemeyi seçmek gereklidir. Katılıyorum, hiç kimse, para yatırmak ve planlanan etkiyi elde etme ihtimalinden hoşlanmaz.
Yerden ısıtma sisteminin tasarımını ve sağladığımız eşyadan hangi yerden ısıtma borularının döşendiğine göre şemaları öğreneceksiniz. Tarafımızdan kontrol edilen ve sistematik hale getirilen bilgilerle tanışma mükemmel bir şekilde çalışan sıcak bir zemin oluşturmaya yardımcı olacaktır. Sunduğumuz bilgilerin temeli, bina düzenleme referans kitaplarının gereklilikleridir.
Makalenin yazarı, yerden ısıtma devrelerinin çalışma prensibini ayrıntılı olarak açıklamaktadır. Uygulama için cihaz ve teknoloji için ayrıntılı seçenekler açıklanmıştır. Sunulan verileri görsel olarak onaylayın ve sürecin bilgilendirici fotoğraf ve video öğreticilerinin algısını kolaylaştırın.
Sıcak zeminlerin ayırt edici özelliği, harici ısıtma yapılarına sahip olmaması ve sistemin kendisinin ortaya çıkan ısıyı biriktirip yaymasıdır.
Döşeme yüzeyinin üzerindeki ısı dağılımı sayesinde, soğutma sıvısı akış oranını% 30 ve üzeriden tasarruf edebilirsiniz.
Yerden ısıtma sistemlerinin rasyonel kullanımı için, tasarruf etmenize yardımcı olacak ek yollar düşünün:
En iyi sonucu elde etmek için, kurulum teknolojisine açıkça bağlı olmalısınız. Böyle bir sistemin ısıtma mekanizması, her biri kendi işlevine sahip olan birkaç katmandan oluşur.
Bir yerden ısıtma sisteminin döşenmesi yardımı ile odanın yüksek kaliteli ısıtılması birkaç aşamada düzenlenmiştir:
Kurulum teknolojisi, kolektör ünitesinin ilk düzenlemesini üstlenir. Ancak o zaman sistemin bireysel katmanlarının kurulumuna devam edebilirsiniz.
Herkes, bir su devresi ile yerden ısıtma sisteminin normalde toplayıcı olmadan çalışabileceğini bilmiyor. Ancak, pratikte göründüğü gibi, daha da az biliyorlar.
Ancak, çoğu durumda yerden ısıtma sistemi birkaç odaya kurulmaktadır. Bu durumda, bir kollektör düğümü olmadan, soğutucunun eşit dağılımını sağlamak imkansızdır.
Kollektör olmadan yerden ısıtma sistemi birkaç dezavantaja sahiptir: Soğutma sıvısı sadece genel ısıtma sisteminde olduğu gibi aynı sıcaklıkta temin edilebilir, otomatik hava çıkışı imkansızdır, aynı basınç kontrolü için de geçerlidir.
Bitmiş bir mekanik veya otomatik kolektör modelinin seçimi, ısıtma sisteminin özelliklerine bağlıdır.
Birinci tip regülatör modülünün radyatör olmadan yerden ısıtma için kurulması tavsiye edilir, ikincisi diğer tüm durumlarda kullanılabilir.
Şemaya göre, yerden ısıtma için dağıtım tarak montajı aşağıdaki gibi yapılır:
Karıştırma ünitesinde, gerekli elemanlardan biri iki veya üç yollu vana olarak kabul edilir. Bu cihaz, farklı sıcaklıktaki su akışlarını karıştırır ve hareketlerinin yörüngesini yeniden dağıtır.
Kolektör termostatlarını kontrol etmek için servolar kullanılıyorsa, karıştırma ünitesinin karışımı by-pass ve by-pass valfi uzatılır.
Isıtmalı zemin montajı için elemanların görüntülerini hesaplamak, tüm sistemi işaretledikten sonra olabilir.
Hesaplama aşağıdaki nüansları dikkate alır:
Isı yalıtımlı zemin sadece entegre bir boru ile tamamlanabilir. Görüntülere bağlı olarak, borularla birkaç veya bir defne satın alındı. Daha sonra bölünmesini istenilen sayıda kontür haline getirin.
Isıtmalı su tabanlarının düzenlenmesi için düzenlemeler her zaman odanın en soğuk tarafından başlar. En uygun ısı taşıyıcı rotayı seçme sorunu çok önemlidir - su sıcaklığı devrenin sonuna doğru azalır.
Şematik olarak, sıvı devresini düzenlemek için boru döşenmesi aşağıdaki yollardan biriyle yapılabilir:
Kontur bobini döşenmesi yöntemi en basit olanıdır ve ilmekler tarafından gerçekleştirilir. Bu seçenek, farklı sıcaklık koşullarını uygulamak için uygun olduğu farklı amaçlara sahip bölgelere ayrılmış bir oda için en uygun seçenek olacaktır.
İlk döngünün montajı odanın çevresi etrafında yapılır, daha sonra içeride tek bir yılana izin verilir. Böylece, odanın bir yarısında, azami derecede ısıtılmış soğutma sıvısı, diğerinde - sırasıyla soğutulur ve sıcaklık farklı olacaktır.
Bobinin bobinleri eşit olarak yerleştirilebilir, ancak bu durumda su devrelerinin kıvrımları güçlü kıvrımlara sahip olacaktır.
Başka bir çeşit kullanılabilir - çift serpantin. Bu durumda, besleme ve dönüş devreleri oda boyunca yan yana yerleştirilmiştir.
Üçüncü seçenek, dönüşleri açılı bir bobine yerleştirmektir. Sadece iki dış duvarın bulunduğu köşe odaları için kullanılır.
Serpantin formun avantajları basit düzen ve kurulumlardır. Dezavantajlar: Aynı odadaki sıcaklık dalgalanmaları, boru kıvrımları oldukça keskin, bu yüzden küçük bir adımı kullanamazsınız - bu, bir borunun kırılmasına neden olabilir.
Bir salyangoz düzeni kullanarak, besleme ve geri dönüş boruları odaya monte edilir. Birbirlerine paralel yerleştirilirler ve duvarların çevresinden başlayarak odanın merkezine doğru hareket ettirilirler.
Odanın ortasındaki besleme hattı bir döngüde son bulur. Daha sonra buna paralel olarak, odanın ortasından ve çevresi boyunca toplayıcıya doğru hareket eden bir dönüş hattının montajı yapılır.
Bir odadaki harici bir duvarın varlığı, çift boru döşemesine neden olabilir.
Bu yöntemin avantajları: Düzgün bükülmeler nedeniyle odanın tek biçimli ısıtılması, sistemin küçük bir hidrolik dirence sahip olması ve sarf malzemesinin tasarrufunun serpantin yöntemine göre% 15'e ulaşmasıdır. Bununla birlikte, dezavantajlar da mevcut - karmaşık tasarım ve kurulum.
Yerden ısıtmanın düzenlenmesi için boru döşemenin sadece iki yolu vardır - düz ve beton. İlk yöntemde, temel için hazır malzemeler kullanılır: yalıtım polistiren ve modüler veya raf tipi paneller. Uzun bir kuruma süresi gerektiren ıslak çalışma yoktur, bu nedenle döşeme hızlıdır.
İkinci seçeneği kullanırken, ısıtma ağı tuğlalanır. Betonun kalınlığına bağlı olarak, tam kuruma süresi hesaplanır. 28 gün süren dayanıklılık, güçlendirme için ve sadece seçilen zemin kaplamasının monte edilmesinden sonra beklenir. Bu en çok zaman alan ve uygun maliyetli bir yoldur.
Bu yöntemi kullanarak bir sıcak zemin sisteminin düzenlenmesi en basit olanıdır. Buradaki temel olarak paspas yalıtım polistiren kullanılır.
Bu tür plakaların standart parametreleri 30 * 100 * 3 cm olup, üzerinde finisaj malzemesinin yerleştirildiği oluklar ve alçak kolonlar vardır.
Bu durumda, beton şap ile dökme isteğe bağlıdır. Döşeme için karo veya linolyum kullanılıyorsa, temel olarak alçı lifli levhalar tabana serilecektir. Bu plakaların kalınlığı en az 2 cm olmalıdır.
Çoğu durumda, bu tür paneller ahşaptan yapılmış evlerde kullanılır. Yerden ısıtmanın düzenlenmesi için sabitleme boruları kaba bir taban üzerinde gerçekleştirilir.
Modüler sistem, üzerinde ısıtma hatlarının döşendiği 2.2 cm kalınlığında sunta paneller ile donatılmıştır. Bu modüller, alüminyum sabitleme plakalarını barındırmak için kanallarla donatılmıştır. Ahşap zeminde bir yalıtım tabakası döşenmesi ile bu yöntem bulunacaktır.
Tüm şeritler 2 cm'lik bir mesafe ile yerleştirilir. Borular arasında uygulanan perdeden başlayarak, uygun uzunlukta şeritler (15-30 cm) ve genişlik kullanılır:
Levhalardaki ısı kaybını azaltmak için mandalları borulara tespit edin. Zemin kaplamasında muşamba seçildiyse, laminat veya parke tahtası dağıtılırsa, bir adet alçı lifli levhalar borulara döşenir.
Raf ve pinyon zemin sistemi, modüler olanla neredeyse aynıdır, ancak panelleri kullanmaz, ancak minimum genişliği 2.8 cm olan çıtalar kullanılır.
Döşeme doğrudan 40-60 cm'lik bir aralıkla kütükler üzerinde yapılır ve lamellerin arasındaki mesafe en az 2 cm'dir İzolasyon için polistiren köpük veya lifli mineral yünü seçin.
Her iki yöntem de ahşap evler için daha uygundur. Diğer durumlarda, bir beton şap ile daha karmaşık bir versiyonunu seçin.
Sürecin karmaşıklığına rağmen, beton şaplı bir ısıtma ağının kurulması en çok talep edilen şeydir. İşlem aşağıdaki adımlardan oluşur:
Geniş alana sahip odalar için, sektör bölme yöntemi kullanılmalıdır, hücreler en fazla 30 m 2 olmalıdır. Her biri için ayrı bir devrenin donatılması gereklidir.
Sıcak zeminlerin bir beton-kum karışımı ile doldurulması, takviye edici ağ ile veya takviye olmadan gerçekleştirilebilir. İzolasyonun rolü konturlar için konnektörlü polistiren plakalar ise, ızgara kullanımı isteğe bağlıdır.
Standart bir ısı yalıtım malzemesi kullanıldığında, ısı ileten hattın sabitlenmesi için ince bir polimer veya metal ağ kullanılır.
Tüm devrenin verim derecesi ve maliyeti, yerden ısıtma sisteminin döşenen boruları arasındaki adımın doğru seçimine bağlıdır.
Bununla birlikte, hesaplaması birçok faktöre bağlıdır. Kontür arasındaki standart mesafe 100-200 mm'dir. Ayrıca değişken veya sabit bir adım da mümkündür:
Uygulamada, zeminden ısıtmanın ekonomik olarak ısıtılması planlanıyorsa, 150 mm'lik bir zift kullanılır. Bu gösterge neredeyse her koşulda optimaldir.
Eğer binanın ısı kaybı ısı transferini aşarsa, etkili yalıtımını düşünmeye değer - bu durumda adımı azaltmak problemi çözmeyecektir.
Konturun en düşük maliyetle ayarlanması için optimal adımın hesaplanmasıyla nasıl karıştırılmamalıdır?
Sıcak zeminlerin dış hatlarının nasıl serildiği, ana yöntemleri, dezavantajları ve avantajları:
Sıcak su tabanı için borular seçerken karşılaşabileceğiniz zorluklar:
Su ısıtma devresinin çalışma ömrü yaklaşık 50 yıldır. Ancak, bu gibi yüksek oranlar, ancak tüm kuralları uygularken bunları izlerseniz mümkündür. Ayrıca, en uygun adımın doğru seçiminin, malzemelerin satın alınmasında önemli ölçüde tasarruf sağlanmasının yanı sıra, çalışma sırasında ısıtma maliyetini düşürdüğünü de unutmamalısınız.
Sıcak zeminler uzun zamandır zemin radyatörlerinden ve büyük hacimli ısıtma sistemlerinden hurdayı kazandı. Döşeme kaplamalarının ana zorluğu, doğru tasarlanmış boru döşeme projesinde ve optimal olarak seçilen adımda yatmaktadır.
Isı yalıtımlı bir yerden döşeme adımı
İyi monte edilmiş bir ısıtma sistemi, bir eve rahatlık getirebilir, bu da yaşam dostu koşulları ve ideal sıcaklık alanını yaratır. Sıcak zeminlerin avantajları şunlardır:
Sıcak su tabanı
Pratikte görüldüğü gibi, ısı kayıplarının 69-80 W / m²'yi geçmediği herhangi bir yerleşim bölgesinde bir su sistemi kurarak zeminlerin ısıtılması mümkündür. 80 ila 102 W / m²'lik bir gösterge olan binalar için, bir su zeminin döşenmesi, üst beton kaplamanın döşenmesi ile birlikte gelir.
Sıcak zeminlerin cihazında önemli bir nokta boru seçimidir. Bu nedenle, 30 yılı aşkın bir süredir mallarına garanti veren ve kusur, arıza veya diğer problemler söz konusu olduğunda malzemenin maliyetini tamamen tazmin etme veya üstlenmeyi taahhüt eden üreticinin ürünlerine öncelik vermek en iyisidir.
Sıcak zemin için boru UPONOR
Kurulum sırasında boruların bükülmesi 45 ila 90 ° C arasında değişebilir, bu da malzemenin döşenmesi işlemini zorlaştırabilir. Isıtma ana üzerine aşağıdaki şartlar uygulanır:
Metal plastik boru döşenmesi
Isı taşıyıcıları için en popüler malzemeler:
Önemli nokta! “İdeal” boru çatlamaya maruz kalmaz ve + 5 ° C ve daha yüksek ortam sıcaklıklarında kurulabilir, 9 ila 22 mm arasında olabilen küçük bir dış çapı ve yeterli bir iç kesiti birleştirerek iyi bir akış kapasitesine neden olur. Büyük bir kesit, hidrolik pompadan gelen basıncı kısmen azaltır.
Polietilen yerden ısıtma boruları
Gerekli olan malzeme miktarı doğrudan konum yönteminin seçimine ve bir devrede boru hatlarına bağlıdır.
Malzemelerin montajı, ısıtma devresinin duvarlardan 25-30 cm'lik bir mesafeyi hesaba katarak maksimum alanı yakalayacağı şekilde gerçekleştirilir.Aynı zamanda, ağır mobilyaların ve hantal nesnelerin, şömine, küvet, büyük ev aletleri, mutfak ve oturma odalarının yerleştirildiği taban bölümleri vardır. kulaklıklar, yerleşik dolaplar vb. ısıtılmamış
Yerden ısıtma sisteminin hesaplanması
40 m2'nin üzerinde bir yüzey, genellikle “çift yılan” boru konum yöntemi kullanılarak en az iki çalışma devresi ile donatılmıştır.
Formülü kullanmanız gereken malzemenin yaklaşık uzunluğunu hesaplamak için:
D = S / M ˟ k
Yerden ısıtma için paspaslar, patronlarla donatılmış, döşeme adımını doğru bir şekilde ölçmeye yardımcı olacaktır
Soğutucu akışkanın izin verilen uzunluğu doğrudan dış çapa bağlıdır:
Borunun uzunluğu önerilen rakamı aşarsa, bu durumda, devrenin belirli bir kısmının zayıf performansı anlamına gelen tıkanmış su sirkülasyonu olasılığı vardır. Bu durumda, bir yerine iki ısıtma şebekesi yerleştirilmesi tavsiye edilir.
Seçilen serme desenine bakılmaksızın, ısıtma devresindeki boru bölümü, örtüşme, eklem veya hasar olmaksızın katı olmalıdır. Öngörülemeyen bir durumda, sistemin bir parçasını kapatmak imkansız olacak ve kaçak ve arızaları bulmak ve onarmak için zemin kaplamasının sökülmesi zaman alıcı ve maliyetli olacaktır.
Döşeme yöntemi, malzemelerin tüketimine ve odanın içindeki ısı miktarına bağlıdır. Boruları yere yerleştirmek için üç ana yöntem vardır:
Boru döşeme seçenekleri
"Yılan" döşeme, geniş dağıtımına yol açan tasarım ve kurulumda basittir. Boruların serpantin düzenlemesi, düşük ısı kaybı olan odalar, yıl boyunca ısıtma gerektiren endüstriyel tesisler için idealdir.
Döşeme borusu yılanı
Ancak, ısı kaynaklarının yerleştirilmesi için böyle bir şema, zeminin farklı kısımlarında sıcaklık farklılıklarına yol açabilir, bu da konfor derecesini ve izin verilen SNiP değerlerini aşan münferit bölgelerin olasılığını etkileyecektir, buna göre, insanların kaldığı yerlerde ısıtılmış zemin kaplamaları için maksimum sıcaklık + 25 ° C'dir. + 32 ° C Tasarım sırasında eşit olmayan ısıtmanın etkisini azaltmak için, ısı transfer medyasının ısıtma devrelerinin yaklaşımları ve çıkışları bir dizi kısıtlamaya tabidir:
Isı yalıtımlı zemin "salyangoz" boru döşenmesi
Soğutucuların düzeninde daha karmaşık olan, bazen bir spiral veya "kabuk" olarak adlandırılan bir "salyangoz" yöntemidir. Daha fazla emek-yoğun tasarım ve tasarım hesaplamaları için gerekli doğruluk rağmen, bu yöntem tüm zemin yüzeyi boyunca sıcaklık alanının düzgün bir dağılımı ile karakterizedir. Bu, doğrudan ve ters boruların dönüşümlü olarak yerleştirilmesiyle elde edilir. Sıcaklık dengeleme, tavsiye edilen kalınlığı 3-5 cm olan veya yüzeyden ısı transfer ortamına yerleştirilen alüminyum plakalar olan betonun yüzey inşaatı pahasına pahasına yapılır. “Gövde” montajı, sıcaklık aralığının 10 ila 25 ° C arasında çıkarılmasına ve tüm alanın sıcaklık dağılımının eşitlenmesine katkıda bulunur.
Boru döşeme seçeneği
Kombine yöntem, geniş alanlarda farklı döşeme yöntemleri birleşimidir. Kaplamanın önemli yüzeyleri, yalıtım malzemelerinin montajının, şantiyenin konumuna göre gerçekleştirildiği bölgelere ayrılır - pencerelerde, giriş kapılarında ve borunun dış duvarları, bir yılan tarafından ve odanın ortasına - "kabuk" ile yerleştirilir.
Malzeme ve boru yerleştirme yöntemini seçtikten sonra, konturun bitişik dönüşleri arasındaki mesafeyi belirlemeniz gerekir. Soğutucuların yerleştirme tipine bağlı değildir, ancak boruların çapı ile doğru orantılıdır. Büyük bölümler için, küçük çaplı borular için olduğu gibi, çok küçük bir adım kabul edilemez. Sonuçlar, tek bir ısıtma sistemi olarak sıcak zemini karakterize etmeyi durduracak olan aşırı ısınma veya termal boşluklar olabilir.
Doğru adım devrenin ısı yükünü, tüm zemin yüzeyinin düzgün ısıtılmasını ve tüm sistemin doğru çalışmasını etkiler.
Soğutma sıvısının serme adımını arttırırken, sisteme akan suyun sıcaklığının yükseltilmesi gerektiğini hatırlamak önemlidir, bu da ısıtma sisteminin verimliliğini artıracaktır.
Sıcak su tabanının montaj projesi
Sabit kademeli inşaatçılara ek olarak, genellikle yerdeki boruların alternatif yerleştirme tekniğine başvurulur. Belirli bir alanda ısı transfer sıvılarının daha sık yerleştirilmesinden oluşur. Çoğu zaman, bu teknik dış duvarlar, pencereler ve giriş kapıları boyunca uygulanır - bu bölgelerde maksimum ısı kayıpları kaydedilir. Hızlı adımın değeri normal değerin% 60-65'i olarak belirlenir, en uygun gösterge 20-22 mm'lik bir borunun dış çapı ile 150 veya 200 mm'dir. Satır sayısı zaten döşeme sürecinde belirlenir ve tahmini güvenlik faktörü 1.5'dir.
Geliştirilmiş dış duvar ısıtması için şemalar
Ek ısıtma ve büyük ısı kayıplarına olan ihtiyaç nedeniyle dış ve marjinal odalarda değişken ve kombine istifleme adımları uygulanmakta, tüm iç mekanlarda ısı transfer ortamının yerleştirilmesi için her zamanki yöntem kullanılmaktadır.
Yerden ısıtma borularının döşenmesi süreci projeye sıkı sıkıya bağlı olarak gerçekleştirilir.
Zemin kalitesini elde etmek için, ustalar bir dizi kuralı izlemenizi tavsiye eder.
Boru döşemenin rahatlığı için astarlı bir folyo alt tabakası kullanabilirsiniz.
Boruları seçmek ve zemin kaplamalarını kendiniz döşemek için en uygun adımı belirlemek çok zor değil. Asıl önemli olan, tüm manipülasyonların, evin rahat ve rahat bir atmosferini yaratmayı hedeflediğini hatırlamaktır.
Nikolai Strelkovsky Baş Editörü
07/26/2015 tarihinde yayınlandı
Bu yazıyı beğendiniz mi?
Kaybetmek için kaydet!
Bu çalışmalara geçilmeden önce, ısıtılmış bir zemin için boru seçimine karar verilmesi gerekmektedir: Oluklu, bakır ve polipropilen boruların döşenmesi diğer eşyalarda ayrı ayrı ele alınacaktır. Evde sıcak su tabanındaki cihazda olduğu gibi metalplastik boru yaygın olarak uygulamayı buldu
, Moleküler düzeyde çapraz bağlanmış 16 mm çapındaki bir polietilen borunun yanı sıra, bu makale bu tip boruların kurulumuna odaklanacaktır. Bu boruların montaj teknolojisi aynıdır, boru düzeninin kendisinin rahatlığıyla ilişkili küçük nüanslar vardır.
Uyarı! Sıcak bir zeminin borusunu döşemeden önce, ılık bir zeminin “pastası” nın tüm katmanları hazır olmalıdır: bir çeper (gerekirse), yalıtım ve odanın çevresine takılı bir amortisör bandı. İdeal seçenek bu zamana kadar dağıtım manifoldu yerden ısıtma sistemi kurulacağı zaman olacaktır. Bu, borunun başlangıcını derhal dağıtım düğümüne bağlamak ve toplayıcı için uygun olan boru kesitinin uzunluğunda bir hata olasılığını ortadan kaldırmak için gereklidir. Tabii ki, yokluğunda boruyu açabilirsiniz, ancak bunun için, döngü konturunun başlangıcı ve bitişi bu noktaya yerleştirileceğinden, en azından kollektör düğümünün gelecekte duracağı yere karar vermelisiniz.
Nasıl serileceğini düşünmeye başlamadan önce, bir ılık su zemini borusu aracılığıyla soğutucu sirkülasyon prensibini anlamak gerekir. Yani, boruya “yolculuğunu” başlatan sıcak soğutucu, boru duvarları içinden çevreye olan ısı şeklinde enerji açığa çıkarmaya başlar. Boru kontur boyunca hareket ettikçe, soğutucu yavaşça soğuyarak, zemine daha az ısı verir ve soğutucu akışkanın başlangıç noktasından daha uzağa, zemin ısınır. Aşağıdaki şekil, soğutma sıvısının soğumasını açıkça göstermektedir. Kırmızı daha sıcak ve maviye daha yakın soğuk:
Gelecek kat için boru düzenleri için iki düzen vardır:
Küçük sıcak zemin alanları için uygundur: tuvaletler, küçük banyolar. Ve ayrıca, ikinci yöntemin (salyangoz) uygulanmasından sonra zeminin küçük alanları kaldığı zaman.
Sol tek yılan, sağ çift
15–25 cm ısıtılmış zeminin boruları arasındaki mesafenin, boru 180 derece büküldüğünden ve özellikle metal-plastik boru ile ilgili olarak kırılabileceğinden güçlü bir çaba ile başarılı olma olasılığı daha düşüktür. Çapraz bağlı polietilen hala güçlü kıvrımlara sahip değildir, ancak yine de buna izin verilmesi tavsiye edilmez.
Su ısıtmalı zemindeki boruların virajlardaki bir yılanla döşenmesi adımını düşürdüğünüzde, ortadaki borulardan daha geniş bir çevreye sahip olacaksınız. Böyle bir şey:
Bu yanlış değil, ama oldukça kabul edilebilir. Borular arasındaki mesafenin azaltılması, evin dış duvarları, pencereler, ısı kayıplarını telafi etmek için kullanılır.
Açı yılanı odada iki dış duvarın varlığında yapılır. Yine, duvar boru hattına daha yakın yapılır.
Borunun döşenmesi, ikinci şekilde gösterildiği gibi bir çift yılan ile yapılabilir, bu seçenek tüm alana ısı transferini daha eşit bir şekilde dağıtır. “Yılan” şemasına göre döşendiğinde toplam konturun uzunluğu 60 veya en fazla 70 metreyi geçmemelidir, çünkü bu öneriler aşılırsa, ısıtılmış bir zeminin etkinliği her on metrelik borunun üzerine çıkacaktır.
Bu durumda daha doğru kabul edilir, çünkü bu durumda tüm alan boyunca ısı dağılımı eşit olacaktır. Yine, boru zifti 10 ile 25 cm arasında kontrol edilebilir Bu düzen şeması ile bir devrenin borusunun uzunluğu 120 metreyi geçmemelidir.
Montaj yöntemi, tabanın borunun döşenmesi için bir yüzeye, bunun bir takviye kafes mi yoksa onun yokluğuna mı, profil paspasların mı yoksa bir ahşap zeminin kullanımına mı bağlı olduğuna bağlıdır.
Ve böylece kurulum kollektörden başlıyor, eğer varsa, o zaman oraya henüz takmıyoruz, eğer henüz yok ise, o zaman toplayıcıyı sabitleme yerine küçük bir boru kaynağı bırakıyoruz.
Boru, plastik kelepçelerle ızgaraya bağlanır. Kat olarak satın alınmaları gerekiyor, çünkü zemine evin içinde yapılmışsa çok ihtiyaç duyacaklar. Ortalama olarak, 1 metre boru 2 kelepçeye ihtiyaç duyar.
En azından birlikte çalışmak daha iyidir.
Boşaltma borusu bobini sadece özel bir cihaz yardımıyla gerçekleştirilir:
Ya da zemine doğru kaydırıyor, sanki bir tekerlekmiş gibi. Boruyu bükmeyecek ve başarılı olamayacağınız için, boruyu zeminden uzağa koyacağınız bir anda çekin.
İlk kelepçe, boru ile ızgara arasındaki birincil temas yerine sabitlenir, daha sonra boru istenen şekilde görüntülenir, kural olarak, bu, duvarın kenarıdır ve ikinci kelepçe sabittir.
Uyarı! Duvardan boru hattının aşırı dış hatlarına kadar olan mesafe 10 cm'den az olmamalıdır, duvarın yakınındaki son işlemlerde borunun muhtemel hasarlardan korunması gerekir (örneğin belirli bazalarda vidalama).
Ayrıca, boruyu tuvalet ve mobilya gibi sabit nesnelerin bulunacağı yerlere yerleştirmeyin. Ama yine, caddeyi çevreleyen duvarın yakınında durması planlanan mobilya. Mobilyaları dış duvara yerleştirmeyi planlıyorsanız, bu yerde boruyu döşemek daha iyidir.
Daha sonra boru, konturun köşesine doğru yuvarlanırken, başlangıç için kelepçeyi bu uzunluğun ortasına sabitlemek ve sonunda boru virajını yapmak ve bir tane daha kelepçeyi bağlamak mümkündür, yani önce dönme, döndürme ve bükme üzerine odaklanırız. Bu yerlerde olduğu için, en zor olanıdır. Dahası aynı şeyi tekrarlıyoruz: ortada ve tekrar dönüşte sabitliyoruz. Böylece tüm devreden geçip toplayıcıya geri dönüyoruz.
Bundan sonra, boruları her 70–100 cm hortum kelepçeleri ile sabitlemeniz gerekir, sonuç olarak plastik hortum kelepçelerinden oluşan bir “orman” ile sonuçlanmalıdır:
Yerden ısıtma sistemi, boruların duvarlardan geçmesine izin verecek şekilde tasarlanmışsa, bu durumda, önce bir metal boru ve daha sonra bu yerde bir olukta bir yer döşemesi borusu yerleştirmeniz gerekir. Boru, yuvarlak veya kare profil olabilir:
Bu, zaman içinde duvarın, bu noktada borunun sıkılmasını gerektirebilecek bir mesafe için batma eğilimi göstermesi nedeniyle yapılır. Metal boru şeklinde bir ekleme bunun olmasını engeller.
Boruyu duvardan geçirmek için, borunun ana konturunun planlandığı odada, yani kollektörün duvarından geçecek şekilde koy olması gerekir. Boruyu duvardan geçirin, toplayıcıya sabitleyin, ardından ana devreyi odaya doğru döndürün ve boruyu duvardaki çıkışa karşı toplayıcıya doğru eğin, bu yeri bir işaretleyici ile işaretleyin, daha sonra toplayıcıdan duvar girişine kadar uzanan boru uzunluğunu ölçün Bu büyüklüğü hatırlıyoruz ya da yazıyoruz, daha sonra körfeze geri dönüyoruz ve bir metreden daha fazla olanı ölçüyoruz, kaydedilen sonucu (veya daha iyisi bir buçuk) ve bu yerde kesiyoruz. Ortaya çıkan uç duvardan geçirilir ve toplayıcıya yönlendirilir. Fazla kırpılmış ve toplayıcıya yerleştirilmiş.
Boruyu gereksiz sünnetlerle boşa harcamamak için borunun duvardan nasıl tutulacağının başka bir yolu vardır. Ama biraz terin var. Bunu yapmak için, kepçeyi toplayıcı ile aynı yere koyarız, uçtan uca duvardan geçerek zemin halkalarını yuvarlamayı planladığımız odaya geçiririz, derhal duvardan geriye doğru toplayıcıya geri göndeririz, tuttururuz. Daha sonra tekrar bölmeye dönüyoruz ve boruyu ilmek ilmeklerinin monte edileceği ana odaya besliyoruz. Oda boruyu döşemeyi bitirdiğinde, körfezin bulunduğu odaya gidin ve boruyu toplayıcıya verin. Bu yöntemin karmaşıklığı, konturun (ve bunun 100, 120 metrelik) tüm uzunluğunun duvar boyunca itilmesi gerektiğinde ya da borudan ekstra parçaları kesmek zorunda kalmamanız gerçeğinde yatmaktadır.
Boruyu, daha önce de belirtildiği gibi bükmek için, yanlışlıkla sıkmayı önlemek için dikkatlice yapmanız gerekir. Satışa sunulan metal plastik boruların bükülmesi için, bükme işlemi için özel bir yay bulunmaktadır.
Kolektöre sabitlenmeden önce borunun üzerine konulur, daha sonra bükülmeye doğru hareket eder ve bükülmenin kendisi yapılır. Ve tüm uzunluk boyunca, virajın ötesine bükün. Bundan sonra, boru konturunun ucu zaten eklendiğinde, kolektörün önündeki borudan çıkarılır.
Çalışma sürecinde, sürekli olarak nereye gittiğinizi izleyiniz, özellikle metal plastik ise, borulara basmamaya çalışınız. Aşırı durumlarda, ayağın ön tarafındaki tüpe adım atın ve ana vurguyu topuklara yerleştirin. Çapraz bağlanmış polietilenden yapılmış döşeme boruları biraz daha karmaşıktır, çünkü metal-plastik gibi büküldükten sonra şeklini özellikle tutmaz. Bu nedenle, atıldığı zaman, dönme ve geri dönüş yerlerine özel önem verilir.
Boruyu duvardan geçirirseniz ve eğmek için bir yay kullanmak istiyorsanız dikkat edin, yayın içinden geçmesine izin vermek için duvardaki delik çapına ihtiyacınız vardır, aksi takdirde sıcak zemin kontürünün neredeyse tamamen monte edildiği ve yayın geçemeyeceği bir durum olacaktır. Zemin şaplarında onu “gömmek zorundayız” ya da üzücü bir durum varsa, kimsenin istemeyeceği konturu sökün ve bunu yapması tavsiye edilmez.
Boru biriktirme yerlerinde gelecekteki katın aşırı ısınmasını önlemek için (genellikle toplayıcıya yakındır), boruları özel bir ondüle içinde kapatmanız gerekir:
Borunun kıvrım bölümlerinde ve genleşme derzlerinden geçişi kapatın.
Genleşme derzi bölgesinde oluklama
Takviye edici bir ağın yokluğunda, borunun nasıl ve ne yapılacağı sorusu ortaya çıkar. Bu görev için çeşitli seçenekler mevcuttur. Bunlar özel montaj şeritleridir.
plastik çapa braketleri ve kelepçeleri, hem metal hem de plastik.
Montaj plakası, özel sabitleme braketleri yardımıyla veya kendinden kılavuzlu vidalarla ısıtıcıya bağlanır.
Kilitleme dirseği, çubuktan yalıtım içine itilir. İzolasyondan çıkmasına izin vermeyen uçlarında oklar bulunur. Montaj şeritleri, boru yılanı döşerken kullanıma uygundur.
Çıtalar sıralı olarak monte edilir. Bir metre sıraları arasındaki mesafe, daha fazla yapabilirsiniz. Boru, özel bir yuvada bir barda sabitlenmiştir. Boru zifti birden çok yuva ile ayarlanabilir.
Kaburgalar, boruları bir koklea ile döşerken de kullanılabilir, bunun için kaburgalar, konturun dört tarafındaki boru kıvrımları boyunca ve her bir metrede, bir yılanla döşenirken olduğu gibi eklenir.
Metal bir bant kullanma prensibi şerit ile aynıdır, sadece borunun sabitlenmesi bant üzerinde kesilen özel antenin bükülmesine bağlıdır.
Sabitleme boruyu da kolayca tamir edebilir.
fakat yalıtımın çok dayanıklı olmadığına ve çok az çaba sarf edildiğine dikkat edin, zımbalar kolaylıkla dışarı çekilebilir, böylece çapraz bağlanmış polietilenden yapılmış bir borunun kıvrılma açılarında, başka bir bağlama yönteminin kullanılması daha iyidir, çünkü böyle bir borunun şeklini bükülmelerde iyi tutmadığı söylenebilir. Tabii ki çok keskin köşeler yapamazsınız, daha sonra parantezler görevleriyle başa çıkabilir:
Ancak daha yumuşak olan açıyı düşünün, köşelerdeki borular arasındaki mesafe o kadar büyük olur.
Metal-plastik daha “itaatkâr” olduğu gibi koruyacak ve köşelerde gerginlik olmayacak.
Plastik veya metal kelepçeler de kullanılır, bunun için tabla deliğinde yalıtımın tüm kalınlığındaki bir delgi delmek ve boruyu bir kelepçe ile sabitlemek için bir vida ve dübel kullanmak gerekir. Ve çoğu zaman, çoğu zaman, konturun tüm uzunluğu boyunca.
Bağlama yöntemlerini, örneğin kıvrımlarda, bir yaka ile şeritleri veya kendinden kılavuzlu vidaları kullanmak için ve bir dirseğin kıvrımları arasında birleştirmek mümkündür.
Profil paspasların kullanımı borunun döşenmesini büyük ölçüde basitleştirir ve hızlandırır. Paspasların özel bir patronu var. Patronlar arasındaki mesafe 50 mm, böylece borunun döşenmesi adımını kolayca kontrol edebilirsiniz. Bu çalışmanın birlikte yürütülmesi kolaydır, biri boruya bulaşır, diğeri ise patronlar arasında yer alır. Bunu yapmak için, bacağını kullanabilir, yani boruyu elinizle doğru yere tutun ve ayağınıza basabilirsiniz.
Dikkatli olun "köşebent", bu patronu kırmaz, bu yerde boruyu elle doldurmak daha iyidir.
Her şey boru döşeme ısıtmanın kurulumuyla ilgili. Sonra yerden ısıtma sistemini kıvırmaya başlayabilirsiniz.
Elleri ile ılık su tabanı için boru döşenmesi giderek daha popüler hale geliyor. Konut için böyle bir ısıtma sistemi hem ek hem de ana olabilir. Isıtma sisteminin doğru montajını yapmak için, özelliklerini bilmeniz gerekir.
Makalenin özeti
Su döşemelerini düzenlemek için, aşağıdaki malzemelerden ürünler kullanabilirsiniz:
Bakır boru en iyi performansa sahiptir. En yüksek ısıl verime sahiptir, çok dayanıklıdır, aşınmaz. Bununla birlikte, bakır ürünler pahalıdır, çünkü bunların montajı için ek ekipman gerekir. Ayrıca, böyle bir sistem alkali'den korunmalıdır.
En iyi seçenek, yerden ısıtma için polietilen ürünleri seçmektir. Dikişli (PE-X) veya lineer (PE-RT) olabilir.
En güvenilir PE-X-A. Bu malzeme en yüksek çapraz bağlama yoğunluğuna (% 85) sahiptir. Bu nedenle "hafıza" nın belirgin bir etkisi vardır. Başka bir deyişle, termal genleşmeden sonra, ağ elemanları her zaman orijinal hallerine geri döner. Bu, bağlantı elemanlarının eksenel görünüşünü kayan halkalarla birlikte kullanabilmeyi mümkün kılar, problemsiz bir şap içine girebilir.
PE-RT analoglarının hafıza olayı yoktur. Bu nedenle, sadece penset tipi fittingler onlarla birlikte kullanılır. Duvara girmek yasak. Bununla birlikte, sistemin konturları tek parça halinde yerleştirildiğinde, tüm arayüzler sadece toplayıcıda olacaktır. Bu durumda, PE-RT kullanımı haklı.
Üreticiler ayrıca su zemini kompozit için borular üretiyorlar. Bu durumda, üst ve alt tabaka polietilenden yapılmıştır, alüminyum folyo aralarında yapıştırılmıştır (PE-X-Al-PE-X veya PE-RT-Al-PE-RT). Metal, ılık su tabanının elemanlarını güçlendirir ve oksijene karşı bir bariyer görevi görür.
Alüminyum plastiğin dezavantajı, heterojen olmasıdır. Metal ve polimerin farklı derecelerde termal genleşmesi malzeme ayrışmasına neden olabilir.
Buna dayanarak, poliviniletilen takviyeli polietilen ürünleri (EVOH) en iyi seçimdir. Tüp duvarları boyunca oksijenin su soğutucu içine nüfuzunu önemli ölçüde azaltır. Bu takviye, üst-kaplanabilir ya da polietilen katmanları arasına yerleştirilebilir. İkinci seçenek tercih edilir.
Su ısıtmalı zeminler bu boyutlardaki borulardan döşenebilir:
Kurulumdan önce, su tabanlarının hesaplanmasını yapmak gereklidir. Bu amaçla, su devresine sahip bir sistem hazırlanmıştır. Ne zaman hesaplanırken dikkat edilmesi gerekenler:
16 mm kesitli hatların uzunluğu 100 metreden fazla olmamalı, yerden ısıtma cihazı için 20 mm'lik boruların uzunluğu 120 metreyi geçmemelidir Aksi takdirde, ısıtma ağındaki basınç zayıf olacaktır. Bu nedenle, her bir kontur 15 m²'den fazla olmayan bir alanda bulunmalıdır.
Yerden ısıtma sisteminin borusunu döşemek, bir “yılan”, “salyangoz” ile veya kombine edilebilir.
Su konturunu bir yılanla döşemek en kolay yoldur. Bu döngüler ile gerçekleştirilir. Böyle bir kurulum şeması, farklı sıcaklık rejimlerini kullanmanın planlandığı fonksiyonel bölgelere bölünmüş bir odada optimaldir.
İlk döngü odanın çevresine monte edildiğinde ve içinde tek bir yılan başladığında, alanın yarısını ısıtmak yeterli olacaktır. Odanın diğer kısmında, soğutulmuş soğutma sıvısı dolaşır. Bu nedenle, serin olacak.
Böyle bir şemanın başka bir türü kullanılır - çift yılan. Yem ve dönüş suyu dalları ile oda boyunca yan yana.
Bu modelin üçüncü varyasyonu, dönüşlerin köşe yılanı tarafından dağılımıdır. İki duvarın dış olduğu köşe odalarında kullanılır.
Yılan bobinler eşit şekilde kurulabilir. Bununla birlikte, bu durumda su döngülerinin kıvrımları kuvvetli bir şekilde kavislenecektir.
Şemanın avantajı - boru sıcak kat düzeni basit. Planlaması ve montajı kolaydır.
Bir salyangozlu bir su tabanının döşenmesi de "kabuk" veya "spiral" olarak adlandırılır. Bu şema ile, besleme dalları ve tersi, odanın tüm alanına monte edilir ve birbirine paralel bir spiral içine girer. Kurulum, duvarın çevresinden odanın ortasına kadar gerçekleştirilir.
Odanın ortasındaki besleme hattı bir döngüde son bulur. Bundan sonra, dönüş borusu kendi elleriyle paralel olarak monte edilir ve odanın ortasından toplayıcıya doğru daha fazla geçer. İçeride soğuk bir dış duvar olduğunda, üzerinde çift bir salyangoz yerleştirilebilir.
Isı yalıtımlı bir döşemenin borularının döşenmesi, salyangozun bu avantajlara sahip olması:
Salyangoz eksi - karmaşık planlama ve zaman alıcı kurulum.
Tüm odaların dikdörtgen bir konfigürasyonu yoktur, ayrıca odada iki harici soğuk duvar olabilir. Sıcak olduğu için, konturların kendi elleriyle birleştirilmesini kullanabilirsiniz.
Odayı dış duvarlar boyunca ısıtmak için, tedarik borularının ilmekleri buraya yerleştirilir. Onlara neredeyse 90 derecelik bir açıda monte edilmesi en iyisidir.
Bir ılık su tabanının borularını döşemek için kullanılan yöntemler beton ve döşemeye ayrılır.
İlk durumda, ısıtma ağı bir şap tabakasında immurulur. Bu yöntem, büyük emek ve zaman maliyetleri gerektirir. Kuruma süresi beton kaplama kalınlığına bağlıdır. Sadece beton tamamen güç kazanıldıktan sonra (yaklaşık 28 gün) üzerine bir duvar kaplaması takılabilir.
Düzleştirme yönteminde hazır malzemeler kullanılır. Islak işlerin olmayışı nedeniyle, kendi ellerinizle ısıtılmış bir zeminin döşenmesi hızlı bir şekilde gerçekleşir. Bununla birlikte, gerekli materyaller pahalı olduğu için sistemin düzenlenme maliyeti artar. Düzleştirme yönteminde, aşağıdakiler baz olarak kullanılır:
Yerden ısıtma sisteminin düzenlemesinin böyle bir çeşidi en kolay olanıdır. Su tabanı için bir temel olarak, burada polistiren yalıtım levhaları kullanılmaktadır. Bu paspaslar 30 × 100 × 3 cm boyutlarında olup, oluklar ve alçak direkler ile donatılmıştır. Bu montajlarda sıcak zeminlerin borularını çırpın. Onlara son rötuşların döşenmesi yapılır.
Bu yöntem, bir beton şap kullanımını gerektirmez. Bir yer karosu veya muşamba son kat olarak kullanıldığında, öncelikle GVLV plakalarını tabana yerleştirmek gerekir. Sac kalınlığı en az 2 cm olmalıdır.
Bu tür sistemler çoğunlukla ahşap evlerde kullanılır. Boruların döşenmesi, bir zeminin taslak temelinde veya kütükler üzerinde gerçekleştirilir.
Modüler sistemde, boru döşeme için hazır sunta paneller kullanılır. Kalınlıkları 2.2 cm'dir Modüllerde alüminyum plaka ve boruların sabitlenmesi için kanallar bulunmaktadır. Bu montaj yöntemi ile yalıtım ahşap bir tavana monte edilir.
Şeritler 2 cm'lik bir aralıkla monte edilir. Borular arasındaki hatveya göre 15-30 cm uzunluğunda ve geniş şeritler kullanılır:
Sıcaklığı korumak için, levhalar boru çıtçıtlarıyla donatılmıştır. Zemin kaplaması muşamba ise, borulara bir kat GVLV levha döşenmelidir. Son kat kaplama laminat parke olduğunda, onsuz yapabilirsiniz.
Döşeme sistemlerinin raf tipi, modüler olanla neredeyse aynıdır. Fark, panel yerine, 2.8 cm genişliğinde şeritlerin kullanılmasıdır.
Modüllerdeki çıtalar arasındaki boşluk en az 2 cm olmalıdır Raf sistemi sadece kayıtlara uyar. Aralarındaki adım 40-60 cm olmalıdır Isı yalıtım malzemesi olarak bu durumda polistiren köpük veya mineral yün kullanılır.
Tüm karmaşıklığı ile, bir beton şap içinde bir ısıtma ağının kurulumu şimdi en yaygın olanıdır. Teknoloji aşağıdaki gibidir:
Döşeme ve montaj ağzı olan ve olmayan bir beton şap ile sıcak zeminlerin dökülmesi için iki seçenek vardır.
Montaj sırasındaki borular arasındaki mesafe, oda tipine, ısı kaybına ve hesaplanan ısıtma yüküne bağlıdır. Genellikle adım 10 ila 30 cm arasında değişebilir veya değişken olabilir:
Isıtma tasarlanırken en küçük perdeli dönüş sayısı hesaplanır. Çok geniş odalarda en çok 25-30 mm'lik bir mesafe kullanılır. Soğutucunun teslimi için, 20 mm kesitli konturlar kullanılır.
Betonda su ısıtma şebekesi doğru şekilde yapılmamalıdır. Bu nedenle, bazı incelikleri düşünmelisiniz.
Sistemi ilk zemin üzerinde kurmadan önce zeminleri su geçirmez olmalıdır. Böylece oda, topraktan nemin kılcal emmesinden korunacaktır. Sonraki katlarda, acil durumlarda su yalıtımı bir sigorta olacaktır.
Su yalıtımı olarak çoğu durumda 150-200 mikron kalınlığında özel polietilen filmler kullanılmaktadır. Zorunlu kural: zemindeki kumaşları birbiriyle 10 cm üst üste bindirmeli, derzler özel bantla kapatılmalıdır. Bezin duvarlarında ayrıca en az 10 cm'lik bir üst üste bindirilmiştir.
Beton zeminlerin izolasyonu için, ekstrüde polistiren en uygunudur. Gerekli gücü ve sağlamlığı var. Ayrıca, neme karşı dayanıklıdır ve bu nedenle buhar bariyeri ile korunmasına gerek yoktur.
5 cm kalınlığında genişletilmiş polistiren levhalar iç mekanda kullanım için yeterli olacaktır, sadece çok sert iklime sahip bölgelerde yalıtım katmanı 10 cm kalınlığa getirilir İzolasyon malzemesi birbirine yakın yerleştirilmeli ve aralarındaki derzler köpük ile dışarı üflenecektir.
Şapın etrafındaki duvarları doldurmadan önce, tüm engellerin (örneğin sütunlar, çıkıntılar) ve kontürlerin sınırlarının sönümleyici bant ile yapıştırılması gerekir. Kurutma, büzülme ve sıcaklık genleşmesi sırasında çözeltinin çatlamasını önler. Bu, malzemenin tazminat alanlarını oluşturmasından kaynaklanmaktadır. Damper bandı polietilen köpüğünden yapılmıştır, 0.5-1 cm kalınlığında, 10 cm genişliğinde, bir ruloda 15 ila 50 m arasındadır.
Su ısıtma sistemleri çeşitli yöntemlerle sabitlenebilir:
Çalışmayı basitleştirmek için, şap gibi döşemeler için böyle bir cihaz uygulayın. Tam olarak bir yatay seviyeye monte edilmiş ve aynı adımlarla birbirinden yapıştırılmış şeritlerdir. İşaretler, üstüne bir bağın döküleceği bir çift metal profildir. Planklar gelecekteki seviyesini belirler.
Seviye 0 bulmak için, bir lazer veya su seviyesi uygulanır. Yardımları ile, odanın çevresi üzerinde 30 cm yükseklikte kontrol noktaları çizilir. Her köşede iki tane ve duvarlarda 3-4 var. Etiketler soyulma yardımı ile birbirine bağlanır ve kesin bir yatay düzlem çizgisi oluşturur.
Daha sonra köşelerde zeminden seviye eksenine olan yükseklik ölçülür. Minimum değeri, seviye çizgisinden aşağıya yatırılır ve odanın çevresine işaretlenir. Etiketler daha sonra dayakla bağlanır. En yüksek nokta sıfır olarak adlandırılır. Ondan ve deniz fenerleri kurmaya başlıyor. Bu vida veya harç kullanılarak yapılır.
Şapın harcı, 1: 3 oranında Portland çimentosu M-400 ve kuvars iri kumdan (0.8 mm) yapılmıştır. Karışımın kolay tesviye edilmesi için uygun bir kıvama ulaşıncaya kadar kuru karışıma su ilave edilir. Çözeltideki plastisiteyi arttırmak için sıvı sabun ekleyebilirsiniz.
Şapın bileşenlerini, su ısıtmalı bir zemin için kendi ellerinizle değil, beton karıştırıcı ile karıştırmak daha iyidir. Bir sıvı çözeltide kaplamanın mukavemetini arttırmak için, bir polimer elyafı ekleyebilirsiniz.
Sıkma, devreler kurulduktan ve toplayıcıya bağlandıktan sonra yapılır. Bu prosedürün sonuna bağlanma dökülmez.
Sıkma, tüm sistemin düzgün çalıştığından, eşlerinin mühürlendiğinden ve konturların hatasız olduğundan emin olmanızı sağlar. Kontrol herhangi bir problemi ortaya çıkarırsa, şap dökülmeden önce derhal ortadan kaldırılır.
Sistem soğutucu ile doldurulur, maksimum basınçla beslenir. Ağ kontrol ederken çalışma boyutuna genişler. Bu işlem sırasında kuplör üzerinde güçlü bir baskı oluşmasını mümkün kılar.
Kollektörler özel bir dolaba yerleştirilir:
Kabin monte edildiğinde, kaynağı (ısıtılmış suyla) getirip (soğutulmuş ısı taşıyıcı ile) tersine döndürmek gerekir:
Kazalar ve onarımlar durumunda boru hattı ve kolektörler arasına bir kapama valfi yerleştirilmelidir. Tarakın karşıt kısmından tahliye vanasını bağlamak gereklidir. Zemin sıcaklığının hassas kontrolü için, bir kontrol vanası ve karıştırma cihazı toplayıcılara monte edilmelidir.
Yerden ısıtma sistemi kurulurken yaygın hatalar yapmamalı.
Yerden ısıtma çoğu durumda kendi evlerinde yerleşir. Çok Sovyet zamanlarının ısıtma şebekeleri benzer bir ısıtma yöntemi için tasarlanmamıştır. Bunu uygulamak için teknik yetenek var, ama sizin veya komşularınızın soğuk olacağı riski harika.
Çoğu zaman tüm yükseltici soğuk kalır, çünkü Yer ağının direnci, akü ısıtmasınınkinden çok daha yüksektir. Soğutma sıvısı akımını durdurur.
Bu nedenle yönetim şirketleri eski evlerde yerden ısıtma borularının montajına izin vermemektedir. Bunu onaylamadan yaparsanız, para cezası ödemeniz ve sistemi sökmeniz gerekecektir.
Bununla birlikte, yeni binalarda, yer altı suyu ısıtması yapabilir ve bunu yapmak için izne gerek yoktur. Isıtma ağları orijinal olarak daha yüksek hidrolik direnç için tasarlandı.
Bacaklar rahat olduğu için suyun sıcaklığı + 45º'nin üzerinde olmamalıdır. Bu durumda, zemin optimum +28 dereceye kadar ısınır. Hemen hemen tüm ısıtma ekipmanı bu sıcaklıkları üretemez (minimum + 60º). İstisnalar gaz yoğuşmalı kazanlardır.
Diğer herhangi bir ekipmanı kullanırken karıştırma ünitesini yerleştirmeniz gerekir. İçinde, kazandan gelen soğuk su, kazandan ısıtılmış soğutucuya eklenir.
Cihazın prensibi:
Karıştırma ünitesinden, su dağıtım tarak veya kolektörüne akar. Yerden ısıtmanın küçük bir odada (örneğin, bir banyoda) yapılması bir şeydir. Ağın sadece bir dönüşü olabilir. Daha sonra talimat, bu düğümü yapmamayı önerir.
Birkaç dönüş olduğunda, su bir şekilde bunların arasında yeniden dağıtılmalıdır. Sonra topla ve geri gönder. Bu işlevler toplayıcıya atanır. Yem ve dönüş dallarında bir çift boru. Devrelerin çıkışları / girişleri bunlara bağlanır.
Yerden ısıtma birkaç odadayken en iyi seçenek, ısı transfer ortamının ısıtılmasına ilişkin düzenleme ile bir tarak koymaktır. Genellikle farklı odalarda aynı sıcaklıklara ihtiyaç yoktur.
Yerden ısıtma ağının kurulumu, kış aylarında evde yaşamanın konforunu artıracaktır. Bu ısıtmanın döşenmesi için çeşitli seçenekler vardır. Bölgenizdeki ısı yükleri, iklim, finansal imkanlar temelinde seçilmelidir.