Neptün uzmanı ve Webb projesinde disiplinler arası bilim adamı Heidi Hammel, “Bu soluk, tozlu halkaları son gördüğümüzden bu yana otuz yıl geçti ve onları kızılötesinde ilk kez görüyoruz” dedi. serbest bırakmak.
Birkaç net, dar halkaya ek olarak, Webb görüntüleri Neptün’ün daha soluk toz bantlarını gösteriyor. Halkalardan bazıları, NASA’nın Voyager 2’si 1989’da Neptün’ün halkalarının varlığının ilk fotoğrafik kanıtını elde ettiğinden beri gözlemlenmedi.
Karanlık, soğuk ve süpersonik rüzgarlarla kamçılanan Neptün, güneş sistemimizdeki en uzak gezegendir. Gezegen ve komşusu Uranüs “buz devleri” olarak bilinir çünkü iç yapıları hidrojen ve helyum bakımından daha zengin gaz devleri Jüpiter ve Satürn’den daha ağır elementlerden oluşur.
Yeni görüntülerde Neptün, tipik mavinin aksine beyaz görünüyor. Görünür ışığın dalga boylarında yakalanan görünümlerde sahip olduğu görünüm. Bunun nedeni, gezegenin kimyasal yapısının bir parçası olan gaz halindeki metan’ın Webb’in Yakın Kızılötesi Kamerasına (NIRCam) mavi görünmemesidir.
Görüntülerde ayrıca metan-buz bulutları da görülüyor – metan gazı tarafından emilmeden önce güneş ışığını yansıtan parlak çizgiler ve noktalar. Yayına göre, “Neptün’ün rüzgarlarına ve fırtınalarına güç veren küresel atmosferik dolaşımın görsel bir imzası” olabilecek, gezegenin ekvatorunu çevreleyen parlak, ince bir çizgiyi tespit etmek de mümkün.
Webb ayrıca Neptün’ün bilinen 14 uydusundan yedisini, gezegenin etrafında alışılmadık bir geri yörüngede hareket eden en büyük ayı Triton da dahil olmak üzere ele geçirdi. Gökbilimciler, Triton’un belki de Kuiper Kuşağı’nda – güneş sisteminin kenarındaki buzlu nesnelerin bir bölgesi – Neptün’ün yerçekimi kavrayışına giren bir nesne olduğunu düşünüyorlar. Bilim adamları, önümüzdeki yıllarda Triton ve Neptün’ü daha fazla incelemek için Webb’i kullanmayı planlıyor.
Güneşten Dünya’dan 30 kat daha uzakta bulunan Neptün, dış güneş sisteminin uzak, karanlık bölgesinde güneş yörüngesinde hareket eder. Haber bülteninde, bu mesafede, güneş o kadar küçük ve soluk ki, Neptün’deki öğlen, Dünya’daki loş bir alacakaranlığa benziyor.
Webb’den daha fazlası NASA, Avrupa Uzay Ajansı ve Kanada Uzay Ajansı tarafından yürütülen 10 yıllık görev.
Diğer teleskoplarla karşılaştırıldığında, uzay gözlemevinin devasa aynası, daha uzaktaki daha sönük galaksileri görebilir ve bilim adamlarının evrenin kökenine ilişkin anlayışını geliştirme potansiyeline sahiptir. Bununla birlikte, Mars, Jüpiter ve şimdi Neptün’ün görüntüleri ile kendi güneş sistemimizi aydınlatmak için kararlı ve hassas görüntü kalitesini de kullanıyor.