Onun insan bir gün yaşamını yitirecek herkes mezarlığa gittiği vakit bunu daha net anlayıp düşünme fırsatı buluyor. Acaba nasıl olacak ne gibi neticeler doğacak gibilerinden soru değerlendirme doğuyor. Bir mezarcı televizyon programına bağlanıp anlattıklarıyla tüyleri diken diken etti. “Bir musibet bin nasihatten yeğdir” demiş atalarımız. Burada anlatacaklarımız öyle bildiğiniz kötü manalı musibet değil. Aksine ameli ve itikadi bir yaşamın mezardaki yansımaları üzerine. Olayın kahramanı da otuz senedir mezarcılık yapan biri. Her vakitte bir iş gibi şu ibretlik hadise duyanları şoke etti KADININ EVLİYA MİSALİ YAŞAMI Her vakitdan bir gün diye başladı mezarcı, “Kazdığım mezar yerinde kocam bir seneyenı kıvranmış gördüm. Mezarın yarısına kadar girmişti. Oraya kısılmış ölmüş. Deliği biraz genişleterek seneyenı çıkardım. Mezarda metfun bayanın kefenini ister istemez gördüm. İlk günkü gibi dayanıklı ve tertemiz. Tahtalar onca seneye karşın çökmemiş üstüne. Öleli beş sene olmasına karşın kefeni hâlâ bembeyaz, tahtaları bile çürümemişti. Onu görünce çok duygulandım ve mezar başında uzun vakit kendime gelemedim. Farkında olmadan ağladım. Bu ibretlik hadise kafamı bir hayli meşgul edince ruhumu rahatlanmak adına hadisedan sonra mezarda yatan bayanın evveliyatını incelemeye başladım. Merak etmekte haksız değilmişim. İlginç ve hadiselara mana katan bayanın hayatını yavaş yavaş öğrenmeye öğrendikçe hayatımın dersini almaya başlamıştım. Abdestsiz dolaşmayan, hiçbir ibadetini kaçırmayan, Tanrı rızası amacıyla yaşayan, her canlıya değer veren biriymiş meğer. Ne güzel. İnsanın imrenesi geliyor. İçimden nefsimiz olmasa biz de bu tür yaşamayı başarsak diye geçirdim. Eşine sadakatle bağlı, çoluk çocuğuna annelik görevini yerine getiren, helal ve haramı öğreten yüze bir değermiş metfun kadın. ” NE ŞANSLI BİR KADINMIŞ “İnsan ölüye talihli der mi yaşam sürdürmek varken. Dedim bir kere. O kadar nurlu bir yaşama şahitlik yapınca,” diye durmadan anlatıyor mezarcı. Su misali aktıkça bala dönüşüyor sözleri. Tebessüm kaplıyor yüzünü. Devam ediyor mezarcı, “Fakir fukaraya boş çevirmez, hayvanları korur kollar, aç bırakmazmış.” Dinledikçe hak vermemek elde değil.