Bebekler doğdukları dünyaya alışabilmek için öncelikle kendilerine bakan ve kendilerini seven birine alışırlar. Genellikle annelerine bağlanan bebekler kurdukları güven ilişkisi sayesinde etraflarını tanımaya ve anlamaya başlar. Güven, anne haricinde bebekle ilgilenen kişilerle de kurulabilen değerli bir bağdır. Bebeklikte kurulan bağlanma, anne bebek ilişkisi için oldukça önemlidir.
Bebeklikte bağlanma nasıl gelişir?
Bebekler ihtiyaçlarının giderilmesi için bir yetişkinin varlığına muhtaçtır. Bebeğin bakımını üstlenen, ilgi ve şefkat gösteren yetişkin ve bebek arasında zamanla bir bağ oluşur. Başlarda ihtiyaçlarının kimin tarafından karşılandığını önemseyecek kadar gelişmemiş olan bir bebek zamanla bunun farkına varır. İhtiyaç duyduğunda, ağladığı zaman yardımına koşan yetişkine zamanla güvenir. Bu sayede hayatı boyunca ihtiyaç duyacağı güven duygusunun temeli atılmış olur.
Bebekler genellikle annelerine bağlanır. Ancak kimi zamanlarda çeşitli nedenlerden ötürü annelerin bakımını üstlenemiyor oluşu nedeniyle başkalarına da bağlanabilirler. Kısa sürede çalışma hayatına dönmek de anne ve bebek arasındaki güven bağını olumsuz yönde etkiler. Bebek bu durumda bakımını üstlenen ve ilgi gösteren bakıcıya veya bir aile büyüğüne bağlanır. Genellikle torunlarına bakan büyükanneler bebeklerin bağlandığı kişilerdendir.
Eğer bebeklik döneminde bebeğin bağlanabileceği ve arasında güven bağı kuracağı bir yetişkin olmazsa bazı duygusal gelişim problemleri yaşanabilir. Annesine bağlanan bir bebek çeşitli sebeplerden ötürü annesinden ayrıldığında bu durumdan olumsuz etkilenir. Bebeklik döneminde güven bağının sağlıklı biçimde gelişmesi sosyal ve duygusal yönden gelişimi destekler. Bebeğin bağlandığı kişi her türlü ilişki için cesaret verici olarak kabul edilir. Çocuk atacağı her adımda kendini güvenle bağlandığı kişi sayesinde emniyette hisseder. Aksi hâlde ise çocuklar sosyal ilişki kurmak konusunda başarısız olabilir. Bunun nedeni yabancı bir ortamda veya yabancı birinin yanında çocuğun sığınabileceği biri olmadığını düşünmesidir. Annelerine güvenle bağlanamayan çocuklar daima kendini korumaya ve savunmaya meyillidir. Güvenle bağlanan çocuklar açık, arkadaş canlısı ve sosyal olabilirken, bağ kuramayanların öz güvenleri düşüktür. Ayrıca kendini koruma isteğiyle saldırgan davranışlar da sergileyebilirler.
Bebeklikte bir yetişkinle kurulan güven bağı hayat boyu hissedilen güven duygusunun temelidir. Bu bağ kurulamadığında hayat boyu pek çok konuda tedirginlik, savunma ihtiyacı ve güvensizliğin yaşanması kaçınılmazdır.
BEBEKLERDE GÜVENİN KAZANILMA DÖNEMİ ile ilgili yazımıza ulaşmak için linke tıklayın.