28 Şubat 2023 Salı
AYÇA ÖZTORUN
“Cehaletle yaşamak, onlara kapı açmak bir ülkenin çöküşündeki etkenlerin en büyüğüdür. Bu duruma çanak tutup ardından coğrafya kaderindir diyenleri onamak ve susmak sefilliktir.”
SUSTUK
Bizi alaşağı edecek icraatlara, tarıma, ekonominin gidişatına, ülkemizin hızla beton kütlesi hâline gelmesine, çarpık kentleşmede fare gibi arazilere hücum eden müteahhitlere o alanları babasının malı gibi peşkeş çekenlere, ihalelere sustuk. Cahile, hırsıza, yolsuza, arsıza pabuç bırakarak sustuk.
Sustuğumuz, sorgulamadığımız hesap sormadığımız, hak aramadığımız, çocuklarımızın geleceğini dipsiz kuyuya attığımız için hepimiz suçluyuz. Onlara güzel yarınlar bırakmadılar. Onların gününü güneşini umutla dolu geleceğini çaldılar ve biz de sustuk. Özür yetmez hepimiz suçluyuz. Biz sustuk geleceğimizi müebbete çevirdik ve sustuk!
Sormadık zorlanarak ödediğimiz vergilerimizin nereye gittiğini! Kalantora, kompradora, al gülüm ver gülüm ihalesini altın tepside sunanlara kimin vatanını arşın arşın peşkeş çekiyorsunuz diye sormadık.
Göğü delercesine diktikleri betondan kütle yığınını insanlara mezara dönüştüren müteahhitlere malzemeden çalarken demirini, çimentosunu nasıl kullandığını sormadık. Para kazanmak için kaçak eksik malzemeyle niye arşa çıkan binalar yapıyorsunuz diye hesap sormadık.
Varotik zihniyetleri ile bitirdikleri süslü binaların tepesine tenekeden Eyfel Kulesi dikip, “buyurun mezarlarınıza” diyenlerin formaliteden denetçileri de göz yumdu, alkış tuttu bu ucubelere. Bunları bile bile ayakta uyuduk. Kredi çekip emeklerini son kuruşuna kadar dökerek kurulan yuvalar halkımıza öbek öbek mezar oldu şimdi.
Hatay yok artık! Kahramanmaraş, Adana, Antep diğer iller ve ilçelerin sesini duyan var mı? Yüreğimize kor gibi ateş! Enkaz altında can verirken insanlar, ülkeme ağıt düştü. Ülkem yasta şimdi.
Ülkemi temsil etmek için seçtiğimiz adamların seçimden önce efendisiyken biz şimdi kölesi hâline getirildik. Palazlandılar, güçlendiler acılarımızı yok saydılar adi dediler, alçak, namussuz dediler yine sustuk.
Şimdi iyi dinleyin coğrafya kaderimizdir diyenler; hayatınız efendilerinizin makarasında iplikken o da sizinle birlikte kader der geçer.
SESİMİ DUYAN YOK MU?
“Gece yağdı üzerime yuvamız mezar bize
Gökyüzü yıldız dolu yeryüzü haram anne”
Aklı sıra teselliler “Coğrafya kaderdir” der
Coğrafya kader değil susmak sefilliktir anne
Ölüm yağarken üzerime gökyüzü ağıt yakar
Yağmur, fırtına, kar yıldızlar küsmüş gitmiş
Sesimi duyur anne.
Sesimizi duyan yok mu? ölüme uyuyoruz
Ninem kefen bohçam derdi sersefil öldük anne
Kuş olup uçtuk anne
Yuvamız çöktü bizim kepçeler üzerimde
Kefen bohçam derdi ninem
Al kanlar kefen anne
Yeryüzünden ses geliyor sesimi duyan yok mu?
Burası çok karanlık beni bırakma anne
AYÇA ÖZTORUN
Yazacak daha fazla hiç bir şey yok o geceden başka.
“Deprem ve artçıdan hemen sonra binadan nasıl çıktığımı hatırlamıyorum. Hatırladığım tek şey yavrularıma sarılmak oldu.”
İlk sarsıntıda başım dönüyor diyerek yatağımdan kalktım. Duvarlar üzerime geliyor, avize bir sağ bir sol yaparak tavana çarpıyordu.
Bu deprem dedim kendi kendime.
İlk işim kendime yaşam üçgeni oluşturmak oldu. Aklıma su ve düdük geldi. Bunları sanırım saniyeler içinde yaptım. Düdük yaşam üçgeni yaptığım yerde koltuğun hemen yanındaki çekmecedeydi. Koltuk ve sehpanın arasına cenin pozisyonu alarak yattım ve telefonla çocuklarımı aradım.
“Yaşam üçgeni oluşturun sarsıntı biter bitmez inin aşağı” diye bağırdığımı hatırlıyorum.
Ben son kattayım. Son kattan kurtulma yüzdesi oldukça fazla. Ama kızım üçüncü katta yaşıyor ve bina çökerse mucize kurtulması diye düşündüm. Oğlumu sarsıntının şiddeti artınca aradım. Sadece kendini koru seni seviyorum diye bağırdığımı hatırlıyorum. Oğlumla konuşurken telefonda bir gürültü sesi duydum ve telefon kapandı.
Artık hayat bitmişti benim için.
Oğlumun bulunduğu bina çöktü dedim ve yaşam üçgeninden, yattığım yerden doğruldum.
Sürekli “Tanrım çocuklarım kurtulsun onların yerine benim canımı al” diye tekrar ediyordum.
Bina yıkılana kadar bitmeyeceğini sandığım sarsıntı durdu. Kızım beni aradı. ”Anne binadan çık” diye feryat ediyordu.
Kızıma; “Kardeşin?” dedim.
“O da şu an çıkıyor evinden” dedi. Haber alamadım deseydi asla evden dışarıya çıkmayacaktım.
Dayanamazdım. Aklım erdiği günden bu yana tanık olduğum acılara katlanmıştım ama evlat acısını kaldıramazdım.
Oğlum evinden çıkmak için sekiz kat koşacaktı. Ben ise altı kat. Evden dışarıya fırladım. Artçı beni beşinci katta yakaladı. O esnada yaşadığım şoktan kim olduğunu hatırlamadığım birinin asansöre binmeye çalıştığını gördüm. Kapüşonunu tuttuğumu hayır, sakın diye bağırdığımı hatırlıyorum.
Artçı ilk sarsıntı gibi hızlandı. Komşumun evine girdim. İnsanların ağlama ve panik halleri hâlâ gözümün önünde. Sarsıntı bitti. Var gücümüzle koşarak aşağı iniyoruz dedim. Gerisini hatırlamıyorum.
Binadan nasıl çıktım bilmiyorum. Arabadaydım. Kızım ve eşi yanımdaydı. Açık bir alana gittik. Oğlum da geldi yanımıza.
Çocuklarımın her ikisine ve kızımın eşine nasıl sarıldığımı anlatamam.
Arabada sabahlayacaktık. Kızımın eşi hekim olduğu için hastaneye gitti. Çok üzgündü. “Umarım ölü de olmaz yaralıda” derken sesi titriyordu.
“Şifa ol canım yaralılara” diyebildim.
Oğluma telefonda duyduğum gürültünün ne olduğunu sordum. “Elbise dolabı devrildi anne” dedi.
Biz kurtulduk ama kurtulduğumuza sevindik diyemedik. Enkaz altında kalanların feryadı, ölü sayısının korkunç rakamlara ulaşması, yaralıların perişan hali ve çökmüş binanın etrafında çırpınan ağıt yakan, annemi, yavrumu, kardeşimi kurtarın diye feryat edenlerin acısı benim de acım oldu.
“Sesimi duyan yok mu?”
Benim için bu soru bir kabus. Çaresizliğin sorusu bu!
Ağlıyorum, yüreğim yangın yeri. Adanam, Gaziantep, Maraş, Pazarcık, Osmaniye ve ismini sayamadığım bir çok ilçe halkı yüreğimiz yangın yeri.
Ve ateş düştüğü yeri yakıyor.
Hepimizin başı sağ olsun. Enkazdan yaralı kurtulanlar da bir an evvel sağlığına kavuşsun.
Bu yaraları yine biz saracağız. Bu yara bizim yaramız. Gözyaşımız bir bizim. Sözün bittiği yer dedik ama umudumuz tam bizim.
Çöktük! Kapandık! Umuda tutunacağız.
Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.