Aşk Yazıları – Nostaljik Hüzünlü Hayat Hikayeleri
Aşk yazıları konulu içeriğimizde bugün sizlere yarım asır öncesinden nostaljik hüzünlü hayat hikayeleri ve acı yaşamlar sunacağız. Kendi dergi arşivimden paylaşacağım bu nostaljik yazıda hikayeleri geçen kişiler umarız hala hayattadır ve mutluluğu bir şekilde yakalamışlardır. Şimdi gelin bana göre en güzel kısa aşk hikayeleri arasında yer alan üç ayrı öyküyü dinleyelim.
Kısa Aşk Hikayeleri – Yalan Dünya
Ben, yaşadığım sürece mutluluk nedir bilmediğim için etrafımdaki insanların mutlu olmalarını kıskandım. Neden mi?… içimde on bir yıldan beri devam eden ve biraz olsun geçmeyen baba nefreti ve bunun yanı sıra baba sevgisi ve hasret var.
1962, unutamadığım ve unutulması güç bir yıl… içimdeki sıkıntı, uyanmamı ve fazla uyumanın iyi olmadığını söylüyordu. Annemle babamın odasına gittiğim zaman, dehşetten gözlerim büyüdü. Babam, annemi öldürmek üzere idi. Odaya girmekle annemi ölümden kurtarmıştım, fakat çocuk yaşta, yaşayan bir ölüden farksızdım.
Yıllar geçti, içimdeki nefret büyüdü, arttı ve hala artmaya devam ediyor. Yalnız içimde sakladığım nefret baba nefreti değil, bütün insanlara karşı duyuyorum aynı nefreti. Neden mi?… Çünkü, bana bugüne kadar kimse yardımcı olmadı.
YALAN DÜNYA (Rumuz)
Nostaljik Hüzünlü Hayat Öyküleri – Yok Olan Hayaller
Yıl 1970 – 1971. Küçük atölyede birbirimizin yüzlerine mahcup nazarlarla bakan tam 8 genç öğrenci… içimde bir ürperti… Hiç anlaşamayacağız gibime geliyor. Enstitü 2. sınıf resim bölümü öğrencilerinin atölyesinde geçiyor bu anı… Birbirimizden hiç ayrılmıyor, yediğimiz yemek, içtiğimiz su ayrı gitmiyor. Birimizin üzüntüsü hepimizin üzüntüsü oluyor.
Ardı arkası gelmeyen hayallerle geçen yıl sonu… Ve nihayet son sınıf oluyoruz. Her şey ne kadar güzel! Bize hiçbir şey zor görünmüyor. Diğer bütün sınıflar gıpta ediyor bu anlaşmaya. Birbirimize o kadar sağlam bağlarla bağlıyız ki, bu bağı hiç kimse koparamaz sanıyoruz. Ama heyhat… Şairin “Çok muhabbet tez ayrılık getirir” dediği gibi, 1972 ders yılının son ayları. içimizden biri ihanet ediyor bu sevgiye, bakamaz oluyoruz birbirimizin yüzüne.
Kırılan ne cam, ne de mermer. Onarılması mümkün olmayan 8 genç kızın kalbi kırılıyor. Derken koptuk birbirimizden. Ümit ve vaatlerle dolu olan hayallerimiz kum fırtınası içinde yok oldu. Kalplerimiz eseflerle dopdolu olarak o çok güzel okul günlerimiz gerilerde kaldı.
ANNABELLEE (Rumuz)
Acı Yaşamlar – Kalamış’ta Bir Gün
Yağmurun alabildiğine yağdığı bir akşam saati, gözlerim nemli, dışarıyı seyrediyor, onu düşünüyorum. Beni bu akşam saati böylesine kahreden O’na pırıl pırıl bir ilkbahar sabahı yolda rastlamıştım. Yıllardır aradığım, hayallerimde yaşattığım, beklediğim oydu. Hiç ummadığım bir anda beyaz resmi elbisesi içinde yanı başımda bulmuştum. Bu rastlantı mutlu bir beraberliğe götürdü beni. Boğaziçi’nin yeşil yamaçları, tenha yolları, renkli çiçekleri, kır kahveleri ve onun çok sevdiği deniz, mekanımız olmuştu.
Yine o gün buluşmuştuk. Dönüşte Kalamış’ta bir çingene falımıza bakmak istemiş ve bakmıştı da. Sözlerini “Sana iki güne kadar gözyaşı var” diye bitirmiş, çiçeklerini de bana hediye etmişti. O gün çingene falcının bu kehanetine gülmüştüm. iki gün sonra onun tayin olup gittiğini öğrenince, dünya başıma yıkıldı, inanamadım. Ama her şey gerçekti, beni terk etmişti.
O, benim hayatımın davetsiz misafiriydi, geldiği gibi sormadan gitmiş, beni yine yalnızlığa mahkum etmişti. Boğaziçi artık yalnız benim mekanım… Bazı zaman, yollarında yürürüm, bazı zaman kır kahvelerinde oturur, onu düşünürüm. Rastladığım her bahriyelide ondan bir şeyler arar, her zamanki gibi yoluma devam ederim. Her zaman bütün dualarım onunla, yolu da, talihi de daima açık olsun! O, mesleğinin ve çok sevdiği denizin bir parçasıydı. Benim tanıdığım kadarı ile de öyle kalacak. Değil mi yosun gözlüm?
UNUTULAN BENDiM (Rumuz)
Hüzünlü aşk yazıları ile ilgili içeriği beğendiyseniz en acıklı aşk hikayeleri ile ilgili yazımı da mutlaka okumalısınız. Ayrıca dilerseniz buradan dünyanın en acıklı hikayesi olduğu söylenen öyküyü youtube üzerinden dinleyebilirsiniz. Aşk yazıları ile ilgili bir başka hikayede görüşmek üzere hoşça kalın!