Son zamanlarda, Rus biliminin genel krizinin arka planına karşı, askeri bilimde bilimsel askeri okulların ve askeri bilim adamlarının sayısında bir azalma, bilimsel araştırma ve tez araştırmalarının kalitesinde bir düşüş, birliklerde tanıtılan bilimsel gelişmelerin sayısında bir azalma vb. bu fenomenin nedenleri.
Askeri bilimde ustalaşmak için askeri bilgi edinmenin, askeri uzman olmanın yeterli olmadığı, ayrıca yaratıcı yeteneklere sahip olmak için analitik bir zihniyete sahip olmanız gerektiği hemen vurgulanmalıdır. Sonuçta, bilgi yeteneklerle sınırlı değildir. Yetenekler, belirli bir faaliyet türünün başarılı bir şekilde uygulanması için öznel koşullar olan bireysel kişilik özellikleridir. Bilgi, bilişin sonucudur ve yetenekler, bir kişinin psiko-sinir organizasyonunun özellikleridir. Yetenekler, sözde doğal eğilimler şeklinde doğal bir temele sahiptir. Yetenekli bir kişi sadece bilgili değil, aynı zamanda yeni bilgiyi nasıl elde edeceğini ve hayatta nasıl kullanacağını bilen kişidir.
Bilim, yaratıcılıktır. Bilgi, yaratıcı faaliyet için sadece bir ön koşuldur. Yaratıcı doğa, halihazırda bilineni görmeyi, keşfetmeyi, idrak etmeyi, geliştirmeyi ve ötesine geçmeyi amaçlar. Bu tür insanlar her zaman yeni fırsatlardan ilham alır. Yaptıkları şey konusunda tutkulular.
Yaratıcı bir kişiliğin karakteristik özellikleri şunlardır: elde edilenlerden memnuniyetsizlik; aynı şeylere farklı şekillerde bakma eğilimi; bir ilişki kurma arzusu; deneme ve risk alma istekliliği.
Zamanımızdaki askeri bilim adamlarının yaratıcı yetenekleri, modern karmaşık savaş sorunlarının sistematik bir çalışmasına, askeri işlerde temel niteliksel dönüşümlere ve askeri operasyonların hazırlanması ve yürütülmesi için değişen koşullara ihtiyaç duyulmaktadır. Tecrübe ve bilgiye ek olarak, burada çok çeşitli askeri-politik, operasyonel-stratejik ve askeri-teknik düşünceye ihtiyaç vardır.
Ancak bilimsel pozisyonlardaki tüm askeri personel, yaratıcı bir kişiliğin karakteristik özelliklerine sahip değildir. Çoğu, zaten sahip oldukları bilgilerden memnundur ve edindikleri deneyimin ötesine geçmeye çalışmazlar. Ve temel bilimsel araştırma yapmak için, yalnızca kişinin bilgisini sürekli olarak yenilemek değil, aynı zamanda bilinenin ötesine geçmek de gereklidir.
ÖZEL DEĞİL GENEL YAPIN
Şu anda, askeri bilim adamlarının ana çabaları, acil uygulamalı sorunları çözmeyi amaçlamaktadır. Bu, çeşitli yöntemlerin, kılavuzların, talimatların, düzenlemelerin vb. Geliştirilmesi ve yayınlanmasıyla kendini gösterir. askeri araştırma ve eğitim kurumlarının belgeleri.
Aynı zamanda, savaş ve savunma güvenliği alanında sadece uygulamalı değil, aynı zamanda modern dünyada askeri ve askeri olmayan çatışmanın özünü ve doğasını incelemek, askeri ve askeri olmayan araçların ve uluslararası çatışma yöntemlerinin geliştirilmesindeki eğilimleri belirlemek, değişim kalıpları, askeri ve askeri olmayan tehditlere ve tehlikelere karşı koyma ve etkisizleştirme yönlerinin belirlenmesi, ayrıca dünyanın önde gelen devletlerinin bilimsel-teknolojik ve askeri-teknik gelişimini tahmin etme vb.
Bu temel sorunlar, birçok uygulamadan daha önemli bir rol oynamaktadır. Bu nedenle, askeri bilim adamlarının dikkati uygulamaya değil, temel sorunlara yönlendirilmelidir. Vladimir Lenin, "Her kim belirli soruları ele alırsa," önce genel soruları çözmeden, kaçınılmaz olarak bu genel sorularla her adımda bilinçsizce karşılaşacaktır "dedi.
Askeri araştırma ve eğitim kurumları tarafından yürütülen bilimsel çalışmalarla ilgili raporlar genellikle tamamlanan araştırma projelerinin adlarını, yayınlanan belgelerin sayısını, konferansları ve düzenlenen diğer etkinlikleri listeler. Ancak bilimsel çalışma sırasında yapılan yeni bilimsel fikirler, keşifler, sonuçlar veya öneriler hakkında hiçbir şey söylenmez. Aynı zamanda, araştırma ve geliştirmeye ilişkin birçok raporda, birçok sonuç ve hüküm yıldan yıla tekrarlanır ve bir rapordan diğerine akar. Bilim yasası açıkça belirtmesine rağmen, askeri bilim kurumlarının ve askeri bilim adamlarının bazı başkanlarının kendilerinin bilimsel çalışmanın anlamını unuttukları, yüksek makamlardan alınan emir ve direktiflerin bilimsel kanıtlarını gördükleri noktaya geliyor: Bilimsel faaliyet amaçlanan bir faaliyettir. yeni bilgi edinme ve uygulama.
Doğrudan uygulamaya hizmet eden bilim, bir zanaata batar. Ve onu bu durumdan çıkarmak gerekiyor. Kılavuzlar, talimatlar, yönetmelikler ve diğer idari belgeleri yazmak bir bilim adamının değil, bir memurun meselesidir. Bu nedenle, araştırma makalelerini kabul ederken ve bilimsel etkinlikleri değerlendirirken, yöneticilerden ve icracılardan araştırmalarının yeniliği, bilimsel önemi ve değeri için katı bir talep uygulamak gerekir.
"SİPARİŞ ALTINDA" ÇALIŞMAYIN
Askeri teorinin, önde gelen personelin pratik faaliyetleri sürecinde geliştirildiği ve geliştirildiği ve bilim adamlarının sadece ortaya konan fikirleri doğruladığı ve formüle ettiği durumlarda, sonuçların çok üzücü olduğu belirtilmelidir.
Ülkenin askeri-politik liderliğinin "emri altında" askeri bilim adamlarının, orta ve kısa menzilli füzeleri imha etmenin, demiryolu füze sistemleriyle savaşmanın uygunluğunu bilimsel olarak kanıtladıklarını, Rusya'da Amerikalılar gibi mobil kuvvetler oluşturmak için nasıl bilimsel araştırmaların yapıldığını, tümenlerden nasıl geçilmesi gerektiğini hatırlayabiliriz. Kara Kuvvetlerinin alay yapısının tugay yapısına, bilimsel olarak nükleer kullanımıyla bir savaşta olduğunu savunduğu gibi оружия kazanan olmayacak.
Askerî işlerde, "ne istersen" prensibine göre çalışma konusu özellikle ciddidir, çünkü askerlik hizmetinde, bu veya bu sorunla ilgili herhangi bir bilimsel fikir, teori veya bilimsel araştırma yapmaya başlamak ancak kıdemli şefin onayı ve onayı ile mümkündür. Ve bu açıdan bakıldığında, her dereceden bilimsel liderlerin vicdanlılık ve dürüstlük taleplerinin artması, doğruyu savunma kabiliyetleri ve yukarıdan empoze edilmemiş bakış açıları büyük önem taşımaktadır.
Ne yazık ki, askeri bölümün başkanı genellikle askeri teorik düşüncenin gelişimine büyük zarar veren amatörlerdir. Rusya Savunma Bakanlığı'na başkanlık eden vergiler, harçlar ve mobilya ticareti alanındaki uzmanı Anatoly Serdyukov'un yanı sıra Rusya Savunma Bakanlığı Eğitim Dairesi başkanı alkollü içeceklerin dolaşımını kontrol eden Ekaterina Priezzheva'yı hatırlayabiliriz. Çabaları sayesinde Rusya'daki askeri eğitim ve bilim sistemi yıkıldı. Özellikle, birkaç büyük askeri akademi ve üniversite tasfiye edildi, öğretmen sayısı yedi kat azaldı. Savunma Bakanlığı memurları, subay eğitiminin kalitesinde keskin bir düşüşe neden olan üç aşamalı Bologna sistemine (lisans, uzmanlık ve yüksek lisans dereceleri) göre eğitilmeye başlandı.
Sorun, bu değersiz insanların birkaç yıldır askeri departman, askeri eğitim ve askeri bilimlerin başında olmaları değil. Asıl sorun, birçok askeri bilim adamının önlerinde topuklarını tıklaması ve askeri komuta ve kontrol organlarını yeniden organize etme ve azaltma ihtiyacını haklı çıkarmak için yarışıyor olmasıydı. askeri eğitim ve bilim sistemi reformları; Kara Kuvvetlerinin bir tugay üssüne aktarılması ve tümen ve alay düzeyinin kaldırılması; dış kaynak kullanımına geçiş. Aynı zamanda, Serdyukov ve Co.'nun görüşlerine uymayan diğer tüm bakış açıları önceden reddedildi, zıt görüş göz ardı edildi ve askeri sorunları çözme konusunda kendi görüşleri olan askeri bilim adamlarına zulmedildi.
Sovyetler Birliği Mareşali Dmitry Yazov, Serdyukov'un faaliyetlerini savunma bakanı olarak şu şekilde tanımladı: "en iyi" savunma bakanı Anatoly Serdyukov, yanında koca bir harem getirdi ve neredeyse orduyu öldürdü. "
Askeri bilimde, farklı ve hatta çelişkili bakış açıları, farklı fikirler ve hipotezler olabilir ve var olmalıdır. Bilim, bir fikir mücadelesi temelinde gelişir. Ancak sorun şu ki, tüm liderler bunu anlayamıyor ve kabul edemiyor.
Bu nedenle, modern koşullarda askeri kadroları düşünme genişliği, yaratıcılık, farklı görüşleri, yargıları anlama ve algılama yeteneği, sahip olma yeteneği ve kendi görüşlerini savunma becerisi konusunda eğitmenin hangi yollarla daha iyi olduğu düşünülmelidir. Askeri bilim, önceden belirlenmiş görüş ve kavramlarla sınırlı olmamalıdır.
BABA'NDA YOLCULUK YOK
Askeri bilim alanında, diğer bilimler alanından daha sık olarak, en yüksek rütbelerin liderleri yeni fikirlerin keşfi ve gerçek bilimsel görüşlerin taşıyıcıları olmuştur ve olmaya devam etmektedir. Yalnızca büyük askeri liderlerin askeri işlerdeki mevcut sorunları kavrayabileceğine ve anlayabileceğine ve kendi engin bilgi ve deneyimlerine dayanarak bunları çözmenin yollarını önerebileceğine inanılıyor.
Ancak, temel bilimsel araştırmalar sadece bilgi ve deneyim değil, aynı zamanda daha önce de belirtildiği gibi gerekli beceri ve yetenekleri gerektirir. Çoğu zaman, düşük ve orta düzeydeki görevliler, üst yönetim tarafından algılanmayan doğru fikirleri üretebilirler.
1940 yılında New Forms of Struggle (Modern Savaşların İncelenmesinde Deneyim) adlı kitabını yayınlayan Sovyet tümen komutanı Georgy Isserson'ın özellikle şu öngörüde bulunduğu hatırlanabilir: “Hiçbir savaş ilan edilmiyor. Sadece önceden konuşlandırılmış bir askeri güçle başlar. Seferberlik ve yoğunlaşma, 1914'te olduğu gibi bir savaş durumunun başlamasından sonraki dönemle ilgili değildir, ancak anlaşılmaz bir şekilde, kademeli olarak bundan çok önce gerçekleştirilmektedir. "
Ancak, Isserson'ın fikirleri, üst düzey askeri liderliğin fikirleriyle örtüşmediği için reddedildi. Savaşın ilk döneminde, Sovyetler Birliği Mareşali Georgy Zhukov'un anılarında belirttiği gibi, sınırda konuşlandırılan birliklerin koruması altında seferberliğin gerçekleşeceğine inanılıyordu: “Tüm mevcut kuvvetlerle, ayrıca önceden tüm stratejik yönlerde konuşlandırılmış olan saldırıya ani bir geçiş öngörülmemişti. Ne halk komiseri ne ben ne de seleflerim B.M. Shaposhnikov, K.A. Meretskov ve Genelkurmay liderliği, düşmanın böylesine bir zırhlı ve motorlu birlik kitlesine yoğunlaşmasını ve onları ilk gün tüm stratejik yönlerde yoğun gruplaşmalarla terk etmesini beklemiyordu.
Savaş öncesi Avrupa'nın en güçlüsü olarak kabul edilen Fransız ordusunun, Maginot Hattı'na dayanarak, düşmanlıkların ilk aşamasında sınırlarının güvenliğini sağlamayı umduğunu ve Parisli stratejistlerin, asıl darbenin 1914'te olduğu gibi, Belçika üzerinden Almanlar tarafından verileceğine inandıklarını da hatırlayalım. Ormanlık ve geçilemez Ardennes'te bir Wehrmacht saldırısı olasılığı ciddi olarak düşünülmedi.
Ayrıca, 1912'de Avusturya-Macaristan Savaş Bakanlığı'nın üst düzey bir yetkilisinin projeyi nasıl çarptığına dair bir örnek verebilirsiniz tanka, Teğmen Burtyn tarafından önerilen, "Adam çıldırdı!" ve Fransız Mareşal Foch ve Alman General Ludendorff gibi önde gelen askeri liderler, tankların rolünü kabul etmelerine rağmen, ancak uçağın önemini tamamen küçümsemişler ve içlerinde sadece spor için araçlar görmüşler. yarışmalar.
Üst düzey askeri liderliğin farklı bir bakış açısına, alt ve orta düzey subayların ürettiği yeni fikirlere karşı küçümseyici tavrının çoğu zaman vahim sonuçlara yol açtığı belirtilmelidir.
Bu nedenle, yalnızca en yüksek askeri liderliğin gerçek bilimsel bilginin taşıyıcısı olduğuna ve ancak yeni bilimsel fikirler üretebileceğine inanmak tamamen kabul edilemez. Ve dahası, alt ve orta düzeydeki memurların farklı bir bakış açısını ve standart olmayan yaklaşımları reddetmesi kabul edilemez.
UYGUN ŞEKİLDE TAKİP ET
Rus askeri tarihçi Anatoly Kamenev'e göre, Rus stratejik düşüncesinin ana zaafı, diğer insanların modellerinin düşüncesizce kopyalanması ve Rus askeri teorisyenlerinin bilimsel gelişmelerinin unutulmasıydı.
1941. yüzyılın başında Alman Mareşal Schlieffen ("Schlieffen Doktrini") tarafından oluşturulan kısa vadeli savaş teorisinin Sovyet Mareşal Mikhail Tukhachevsky tarafından kopyalanmasına bir örnek verilebilir. Schlieffen doktrinini temel alan Tukhachevsky, bir saldırı stratejisini doğruladı ve tek bir stratejik yönde sürekli operasyonlar teorisi olan bir derin savaş teorisi geliştirdi. Tukhachevsky'nin geliştirdiği (“az kanla, büyük bir darbeyle yabancı topraklarda savaşmak”) doktrin, savunma imkânı bile sağlamıyordu, 1942-XNUMX'de Sovyet birliklerinin feci yenilgilerinin sebebiydi. Ve Schlieffen doktrininin kendisi Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda çöktü.
Rus askeri bilim adamlarının çalışmaları, en büyük ve temel askeri yasaya dayanmalıdır: "Askeri sanat ulusaldır."
Asker gruplarını (kuvvetlerini) kullanmak için kendi teorilerimizi, biçimlerimizi ve yöntemlerimizi geliştirmek ve desteklemek ve Batı askeri teorilerini Rus askeri düşüncesi için Procrustean bir yatak olarak kullanmaya çalışmak gerekli değildir.
Şu anda, gelecekteki savaşların, bir kural olarak, esas olarak yüksek hassasiyetli silahlar kullanılarak ağ merkezli ve temassız olacağı fikri, aktif olarak Rusya'nın askeri-politik liderliğinin bilincine giriyor. Amerika Birleşik Devletleri'nde geliştirilen ve askeri oluşumların tek bir ağa bağlayarak toplam savaş gücünün artmasına dayanan ağ merkezli savaş kavramı, bazı yerli askeri bilim adamlarının gözünde yeni bir silahlı mücadele paradigması haline geliyor.
Bununla birlikte, Birleşik Devletlerin geçtiğimiz 20 yıllarında gerçekleştirdiği düşmanlıkların analizi, ağ merkezli savaş kavramının, modern keşif araçlarıyla, özellikle de uydu, güçlü silahlarla silahlandırılmayan kasıtlı olarak zayıf bir düşmana karşı düşük-orta şiddette askeri çatışmalarda iyi olduğunu göstermektedir. uzun vadeli DTÖ, ayrıca modern yönetim ve iletişim otomasyon araçlarını içeren.
Bu nedenle, ağ merkezciliği, Rus Silahlı Kuvvetleri'ndeki sorunları çözmek için her derde deva olarak görülemez. Ve eğer gelecekteki savaşların çoğunlukla nükleer olmayan yüksek hassasiyetli silahların kullanımıyla temas etmeyeceğine dair ABD tarafından empoze edilen pozisyon hakim hale gelirse, o zaman Rus Silahlı Kuvvetleri kazanma şanslarının olmayacağı bir savaşa (programlanmış yenilgi) hazırlanacaktır.
Ancak, bir "asimetrik tepki" olarak, ülkede mevcut tüm silah ve askeri teçhizat kullanılarak bir temas savaşı hazırlanırsa, o zaman böyle bir savaşın doğası ve sonu tamamen farklı olacaktır.
ABD Silahlı Kuvvetlerinin ve ordumuzun görevlerinin kökten farklı olduğu da unutulmamalıdır. On yıllardır Amerika Birleşik Devletleri ve NATO müttefikleri, kural olarak, kendi toprakları dışında askeri operasyonlar yürütüyorlar, her zaman bir savaşı serbest bırakma inisiyatifine sahipler ve zayıf bir düşmanla savaşıyorlar. Bu nedenle, deneyimleri bizim için tipik değil. Her şeyden önce, bölgemizin korunmasını sağlamalıyız ve bu nedenle bir savaşın başlangıcında, her harekat sahasında daha güçlü, temelde farklı bir düşmana karşı savunma eylemleri gerçekleştirmemiz gerekecek.
TROOPS TARAFINDAN YAPILACAK EYLEM ŞARTLARI BELİRLER
Rusya Federasyonu Askeri Bilimler Akademisi Başkanı, "Savaşların tuhaflığı, insanların iradesinden ve bilincinden bağımsız olan, doğasında var olan düzenliliklerinin ve nesnel fenomenlerinin, doğa kanunlarının kaçınılmaz kendiliğinden hareket etmemesi, ancak diğer sosyal fenomenlerde insanların faaliyetleri yoluyla tezahür etmesi gerçeğinde yatmaktadır." Ordu Generali Makhmut Gareev. - Silahlı mücadele yasaları, ilkeleri, yöntemleri hakkında bilgi sahibi olmak pratik faaliyetleri kolaylaştırır, olayların gelişimini daha iyi öngörmeyi, bilinçli hareket etmeyi mümkün kılar. Ancak bu bilgi, belirli bir durumda nasıl davranılacağı sorusuna cevap veremez. Bu nedenle, askeri bilim hükümleri, durumun koşulları ne olursa olsun, doğa bilimleri yasalarıyla aynı süreklilik ve aynı sonuçla her durumda uygulanamaz. "
1911'de, Genelkurmay Albayı, Genelkurmay Akademisi'nin sıradan profesörü Alexander Neznamov tarafından yazılan "Modern Savaş" kitabı yayınlandı. Çalışmanın yazarı, “bir teori, her durumda en iyi eylem tarzını gösterecek şekilde ayarlanamaz. Savaştaki durum o kadar çeşitlidir ve dahası o kadar hızlı değişir ki, benzer, her zaman ve her yerde uygun yöntemler kurma girişimleri önceden başarısızlığa mahkumdur.
Askeri deneyim tezi doğrular: Bir durumda doğru olan, diğerinde körü körüne uygulanamaz. Askeri meselelerde, düşmanın teori, sağduyu ve mantığın önerdiği gibi hareket edeceği varsayımından ilerlenemez. Alman faşist Albay General Rendulich, Birinci Dünya Savaşı'ndan örneklerle "Komuta ve kontrol" adlı çalışmasında buna dikkat çekiyor:
Dolayısıyla, bir saldırı sırasında sulak alanların üstesinden gelemeyen alaylarımızdan birinin komutanı Rus cephesinde, alayının önündeki sulak alana çok fazla bel bağladı ve Ruslar buradaki savunmayı kırdı.
Bu bağlamda özellikle çarpıcı bir örnek, Isonzo'nun doğusundaki yükseklerde bulunan 12. İtalyan Ordusu Komutanının eylemleri olan 24. Isonzo Savaşı'ndan önceki Birinci Dünya Savaşı sırasında oldu. Düşmanın yalnızca yüksekten saldırabileceğinden emindi ve savunmasını buna göre kurdu. Ancak, Alman-Avusturya birlikleri Isonzo Vadisi'ndeki savunmayı aştı ve kısa süre sonra kendilerini onun arkasında buldu. "
Ordu Generali Gareev, "Her muharebe, operasyon, savaş, durumun koşulları açısından benzersiz ve benzersizdir ve bu nedenle, hüküm süren koşullara karşılık gelen karar koşulları ve eylem yöntemleri yaratıcı, benzersiz ve taklit edilemez olmalıdır."
MUM NEDİR TEHLİKELİDİR?
Askeri bilimin en büyük düşmanı klişe ve dogmatizmdir. Askeri bilim dinamik ve hareketlidir. Askeri bilimin gücü yaratıcılık, yenilikçilik ve özgünlükte yatmaktadır.
Rus tarihçi Anton Kersnovsky, 1812-1904 Rus-Japon savaşından söz ederken, “Stratejimizin ana kusuru, Mançu ordusu komutanı ve onun çeyrek komutanı generalin“ 1905'yi tekrarlama ”yönündeki garip ve haksız kararıydı. - Kuropatkin ve Kharkevich en başından beri ülkenin iç kısımlarına çekilmeye karar verdiler. Rusya ile Mançurya arasındaki 1812 ile 1904 arasındaki farkı hissetmediler ve ciddi bir şekilde Vatanseverlik Savaşı'nı Çin topraklarında yürütmeyi planladılar. 1812 kampanyasının dış biçimlerini - bir geri çekilme - alarak, anlamlarını araştırmaya zahmet etmediler. 1812 geri çekilmesi, yabancı fatihe isyan eden Rus halkı arasında, anavatanda, Rusya'nın kalbine gerçekleştirildi. Temmuz 1812'deki Rus orduları Napolyon'un iki katı kadar zayıftı. Barclay'in geri çekilmesi düşmanı yıpratmanın, daha konsantre bir pozisyon almanın ve en önemlisi Bagration ile birleşmenin mümkün olan tek yoluydu. Nisan 1904'te işler tamamen farklıydı. Kuropatkin, Kore'ye inen üç Japon tümenine karşı, yedi mükemmel Sibirya tüfek bölümünü taşıyabilirdi. Durumun 1812'dekiyle hiçbir ilgisi yoktu - güçlerdeki çifte üstünlüğün bizim olduğu ortaya çıktı. Kuropatkin ve Kharkevich, herhangi bir siyasi ve stratejik durumda Vatanseverlik Savaşı'nda kazanılan zafer gibi bir zafer elde etmek için 1812 kampanyasının dış "şablonunu" uygulamanın yeterli olduğuna inanıyorlardı. Rus askerlerinin geçitten sonra kaçak bacaklarından nasıl su çıkardığını uzaktan gören ve sorunun ne olduğunu anlamadan ellerinin üzerinde durup, Rus taktiklerinin tüm sırrını anladıklarını düşünerek ayaklarını sallayan Buhara "batirlerinin" örneğini izlediler. 1904 durumundaki Vatanseverlik Savaşı'nın "şablonu" da en az onun kadar anlamsızdı. "
Bu bağlamda, 1907'de bazı askerlerin rutin düşüncelerini karakterize eden seçkin Rus askeri teorisyeni Alexander Svechin'in sözlerinden alıntı yapmak yerinde olacaktır: “Eski kalıplarla kalamazsınız. Kavramlarımız askeri işlerin ilerlemesine göre değişmezse, donma noktasında durursak, o zaman değişmez yasalara taparsak, yavaş yavaş fenomenlerin tüm özünü gözden kaçırırız. Derin fikirler zararlı önyargılara dönüşecek: sembollerimiz iç içeriğini kaybedecek; orada boş bir dış kabuk, cansız bir idol kalacak. "
ASKERİ BİLİMİN TAHMİNLERDEKİ DEĞERİ
Tanınmış Sovyet askeri bilim adamı Tümgeneral Alexander Svechin şunları yazdı: “Savaşın durumunu tahmin etmek son derece zor. Her savaş için, özel bir stratejik davranış çizgisi geliştirmek gerekir, her savaş, herhangi bir şablonun uygulanmasını değil, kendi özel mantığının kurulmasını gerektiren özel bir durumdur. "
Fransız askeri teorisyen Jules Louis Leval, "Kısa bir süre, operasyonun gerçekleştirilme biçiminde önemli değişiklikler yapar" dedi. - Silahların iyileştirilmesi, yeni teknoloji, farklı ilişkiler ve diğer teknikler, farklı koşullar ve geçmişten çok farklı bir ortam yaratır. Bilimsel çalışma, şimdiki zamanla ve geleceğin zirvesinde iletişim halinde kalmanın tek yoludur. Modası geçmiş hatıralar ve gelenekler tarafından yönlendirilen bir sefer başlatan kişi, hemen geri kalmış ve düşmandan aşağı kalmış olur. Kazanılan tecrübe, bir güç kaynağı olmak yerine, bu koşullarda sadece zayıflıklar ve eksiklikler yaratır. "
Örneğin, Birinci Dünya Savaşı sırasında düşmanlıkların yavaş gelişme hızı geleneklerini gündeme getiren Fransızlar, psikolojik olarak yeni koşullara uyum sağlayamadılar ve Fransız birliklerinin bu kadar çabuk felç olmasının nedeni buydu (Nazi birliklerine karşı düşmanlıklar sırasında 1940 - V.M.). Fransızların en büyük zayıflığı, teorilerinin geri kalmışlığında olduğu kadar, silahların yokluğunda veya kalitesizliğinde yatmıyordu. Savaşın gidişatı hakkındaki görüşleri, rakiplerine kıyasla daha yavaş gelişti. Sık sık olduğu gibi hikayelerBir savaşta elde edilen zafer, rehavete yol açtı ve görüşlerde muhafazakarlığa yol açtı, bu da bir sonraki savaştaki yenilginin nedeni buydu.
Boris Mihayloviç Shaposhnikov, "Ordunun Beyni" adlı kitabında "Aynı Clausewitz bize yakın bir dönemin tarihinden örnekler almamızı tavsiye ediyor" ve Moltke şöyle diyor: "Önceki savaşların deneyimini görmezden gelemeyiz, ancak bunun hizmet edemeyeceğini hatırlamalıyız. şimdilik ölçek. Bu savaşlar, hem siyasi hem de stratejik durumun değiştiği on yıllar ve hatta yüzyıllarla ayrılmıştır. Bu nedenle, istenen sonuca ulaşmak için geriye kalan tek yol, gelecekteki olayların gidişatını öngörmeye çalışmak ve modern durumu araştırmaktır. "
Bir söz vardır - kötü generaller her zaman son savaşa hazırlanır. Amerikalı askeri bilim adamları için durum böyle değil. "Ağ merkezli savaş", "kurt sürüsü", Boyd'un döngüsü vb. Gibi askeri bilim tarafından bilinmeyen yeni teoriler üretme açısından her zaman "diğerlerinin önünde" dururlar.
Ağ merkezli savaşa gelince, yukarıda söylenenlere ek olarak, şunu da eklemek gerekir ki, ağ merkezli savaş kavramının analizi, bunu bir teori olarak değil, çeşitli kuvvetlerin ve varlıkların savaş yeteneklerini artırmanın bir aracı olarak, birliklerin ve silahların komuta ve kontrolünü organize etmenin yeni bir yolu olarak görmemize izin veriyor. Silahlı Kuvvetlerin çeşitli kollarının ve farklı devletlerin muharebe silahlarının etkileşiminin organizasyonu, "kurt sürüsü" kavramının uygulanmasında büyük önem taşımaktadır. Bununla birlikte, asker etkileşimi sorunu en doğru ve tam olarak bu makalenin yazarı tarafından çözüldü ve araştırmanın tüm sonuçları 2002'de yayınlanan "Birlik Etkileşimi Teorisi" monografisinde belirtildi. Boyd'un tüm döngüsü (Gözlem-Yönelim-Karar-Eylem), tıpkı var olanları çürütmediği gibi, askeri sanat yasalarını bir kenara bırakıp yeni ilkeler de sunmuyor. Ek olarak, Boyd'un döngüsü operasyonel sanat ve stratejiden çok taktiklere uygulanabilir.
Maalesef, askeri bilim adamlarımızdan bazıları bu ve benzeri Amerikan teorilerini alıyor, derinlemesine analiz etmeye ve analizlere dayanarak onları geliştirmeye, birikmiş tüm yerli ve yabancı bilimsel ve pratik deneyimleri bir kenara bırakarak.
Fakat yeni savaş teorilerinin ortaya çıkması, geçmişin askeri teorisyenleri tarafından geliştirilen klasik teorilerin terk edilmesi gerektiği anlamına mı geliyor? Tabii ki değil. Klasik savaş teorileri değişen koşullara uyum gerektirirken, temelde geçerliliğini korurlar. Geçmiş savaş deneyiminden göz ardı edilemeyecek uzun vadeli, sarsılmaz dersler var.
Amerikan askeri kurumları arasında gelecekteki savaşların benzersiz olacağına dair güçlü bir inanç olduğu ve geçmiş savaşların hiçbirinden farklı olarak Amerika Birleşik Devletleri'ndeki askeri bilimin olgunlaşmamışlığından bahsediyor. XNUMX. yüzyılda askeri bilimin karşı karşıya olduğu entelektüel zorluk, geçmişin askeri teorisyenlerini tarihin çöp kutusuna göndermek değildir. Buradaki zorluk, yaratıcı miraslarını yeni bir ortamda nasıl etkili bir şekilde kullanacaklarını öğrenmektir.
Askeri bilimlerin sanatçılara değil, yaratıcılara ihtiyacı var
- Yazar:
- Vasily Mikryukov
- Orijinal Kaynak:
- http://nvo.ng.ru/concepts/2017-01-13/1_932_tvorci.html
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter