(Kişisel Verileri Koruma Kanunu)
Birilerinin her bahar aşık olduğu gibi ben de her perşembe BETKOLİK oluyorum. Perşembe hafta sonu öncesinin son günü. Okumasını, yazmasını ya da bir başka ilgi alanıyla zamanını hoşça ve yararlı geçirmesini öğrenememiş bu kitle betkolik olmaya her şeyden daha yakın duruyor. Bir başka önemli etkense geçim derdi. Bet sözcüğünün sözlük anlamı “bahis/iddia” olsa da gündelik yaşamda kumara yakın olduğu kuşkusuz.
Geçim derdi demiştim. Bu derdin çözümü olarak oturduğun yerden para kazanmanın dayanılmaz hafifliği karşısında çoğu kimse teslim oluyor.
Her Perşembe betkolik olmama ramak kalıyor. Çünkü, her perşembe günü hem cep telefonuma hem de e postama betkolik olma çağrıları düşüyor. Üstelik kimileri kredi bile açıyor bu eşsiz duyguyu yaşamam için.
Her hangi bir nedenle bir bankaya ya da bir başka ticari kuruma telefonla ulaşmak isteseniz Kişisel Verileri Koruma Kanunu’na ilişkin kısa ya da uzun bilgilendiriliyorsunuz. Bir bakıma aradığınız kurum yasa gereğince kendisini korumaya alıyor.
Yasaya şu ya da bu şekilde uyan kurumlardan da çeşitli şekillerde ileti alıyorum. Ancak, bu gibi kurumlardan gelen iletilerin sonunda “bu iletileri almak istemiyorsanız…”la başlayan sekmeden ileti gelmesinin önüne geçebilmek olanağı bulunuyor.
Ön ya da son takı olarak adında BET sözcüğü bulunan kurumlar ise böylesi bir zahmete girme gereği duymuyor. Belli ki yasalar ve kurallar onlara işlemiyor.
Sınır ve kural tanımazca sürdürüyorlar ileti göndermeyi.
Bu durumda insan aklına getirmeden edemiyor.
Yasalara ve kurallara uymama özgüveni içindeki sözde kurumlar birilerinin yandaşı ve candaşı mıdır?
Çivisi çıkmış ülkemden bir manzara paylaştım.
Çok sayıda okurun bu durumu doğrulayacağından kuşkum yok!