Merhaba, benim adım Zekiye. 6 yaşındayım. Ben mutlu bir kediydim, mutlu bir anneydim.
Ama bir gün yuvamdan çıkarken hazırlıksız yakalandım ve köpekleri görmedim onlar bana saldırdı, şimdi felçliyim. Pek çok ameliyat geçirdim; tedavi, ilaçlar, yolda gelip gitmeler. Her doktor aynı sonuca vardı. Bir daha asla yürüyemeyecekmişim. Ve şimdi insanların yanında yaşamak zorundayım…
Eskiden insanlar bana mama veriyordu, ben de onlara biraz şirinlik yapıyordum. Sonra da herkes yoluna devam ediyordu. Şimdi bana mama veriyorlar ama sonra beni suya batırıyorlar. Temiz değilmişim, ben bir kediyim, kedi!!! ne demek suya batırmak? Ver sen şu mamayı ve gerisini bana bırak. Onlara defalarca anlatmaya çalıştım, ama beni dinlemiyorlar. Bu yüzden ben de ısırdım. Hem de her seferinde. Pişman da değilim.
Kısa zaman önce arabam oldu, o harika bir şey, üstüne çıkmak istemiyorum gibi yapıyorum ve insanları ısırıyorum (her fırsatta ısırırım ki şımarmasınlar). Sonra ama her şeyi unutup deli gibi sağ sola koşuyorum. Özgürlük güzel bir şey. Çünkü ben bir kediyim.
İnstagram: zekiyethecat