İş değiştirme arasında kendime ayırdığım bir haftamı güzel bir tatil planı ile taçlandırmak istedim. Bursa’da kuzenlere uğrar, Uludağ’da iki tur atar, İzmir havası alır sonrasında da güney sahillerine inerim gibi klasik ama keyifli bir planla kendimi ödüllendirmeye karar verdim.
Yolculuğun ilk ayağı kolaydı. Sık sık gitiğim Bursa-Uludağ, hem tanıdıklar olduğu için hemde yakınlığından dolayı çok açık ve netti. Güney taraflarına da aşinaydım. Üniversite dönemlerinden kalma lokasyon bilgim ile yalnız bir şekilde keyifli bir 4-5 gün geçirebilirdim. Fakat İzmir… Her ne kadar 35 plakalı bir MX-5 kullanıcısı olsamda sonradan tanıyanların da tabiri ile “Çakma” bir İzmirliyim. Ne gidilecek yer, rota nede bunları paylaşacak bir çevrem vardı İzmir’de. Vardı diyorum çünkü MX-5 saolsun lokasyondan bağımsız bir kullanıcı ve fan kitlesi var.
Uludağ için yola çıkmadan gruptan ufak bir el ettim. “XX tarihlerinde İzmir’de olacağım var mı tanışmak isteyen?”. Sonraki 3 gün ben Bursa çevresi ve Uludağ’da vakit geçirirken bir baktım telefona bildirimler gelmeye başladı. İzmir tayfası benim attığım ufak kıvılcımı harlamış ve bir buluşma ayarlamış. Şans eseri de buluşmada 4 jenerasyonu toplamışız. Bir fotoğraf çekmek şart oldu tabii 😊 Güzel geçen sohbet muhabbet ve tanışma süreçlerinden sonra, hem İzmir’de arayıp soracak kişilerim hemde güzel rota tavsiyeleri ile veda ettim İzmir’e.
Rotamı Güney’e çevirdim ve sırasıyla, Ölüdeniz, Kelebekler Vadisi, Kabak, Kaş ve Olimpos’ta unutulmaz bir vakit geçirerek İstanbul’a dönüşe geçtik.