

YİNE ON İKİ EYLÜL ŞAFAĞI
Yine ürperten soğuk on iki Eylül şafağı,
halen taciz ediyor gelecek düşlerimi.
Aklımdan geçenlerin yerini değiştiriyorum
Çocuk tacizcileri ahlak dersi veriyor
Ve
Acılarım çoğalarak ruhumla bütünleşiyor
Ne büyük acı değil mi?
Yarım asırdır acısı taze duran
Yazılan hiç bir kitap içimin iç kıyımını,
engellemiyor.
Kırlara çıkıp bağırsam bahar gelir mi?
Kafam antikacı dukanı gibi karışık,
farklı asırlardan kalma öte beri.
Ağzımdan çıkmadan kayboluyor sözcükler
Yakıyorum ütopyamdaki ateşi,
öyle ağır yanıyor ki içim bilemezsin...
Yeniden sokağa çıkmak istiyorum
Küfür ettiğim tacizcilere bir daha,
bağırmak istiyorum.
12 Eylül 2020
Hüseyin Taşdemir