Osmanlıların Avrupa’da ilerlemelerinden sonra, sıranın kendilerine geldiğini anlayan Macar Kralı, öteki Avrupa devletlerinden yardım istedi. Bunun üzerine Fransa, İngiltere, Almanya ve diğer ülkelerin askerleri Macaristan’da toplandılar. Bu ordu, Türkleri Avrupa’dan çıkarmak için harekete geçti. Geçtikleri yerlerdeki halka zulmederek ilerleyen Haçlılar, Niğbolu Kalesi’ni kuşattılar.
Yıldırım Bayezid Hân, bunu duyunca ordusunun başında hemen harekete geçti. Kaledeki Türk askerleri çok azdı. Ancak kale komutanı Doğan Bey, çok değerli bir komutandı. Kaleyi teslim etmeyerek Yıldırım Bayezid’e zaman kazandırdı. Osmanlı Ordusu kısa zamanda Niğbolu önlerine geldi. Burada 25 Eylül 1396 günü tarihin en büyük meydan savaşlarından biri yapıldı. Haçlı ordusu yenildi. Bu savaşta Haçlılar 100-120 bin, Osmanlılar ise, 60-70 bin kişi idiler.
Category Archives: Yazarlarımız
Osmanlıların Avrupa’da ilerlemelerinden sonra, sıranın kendilerine geldiğini anlayan Macar Kralı, öteki Avrupa devletlerinden yardım istedi. Bunun üzerine Fransa, İngiltere, Almanya ve diğer ülkelerin askerleri Macaristan’da toplandılar. Bu ordu, Türkleri Avrupa’dan çıkarmak için harekete geçti. Geçtikleri yerlerdeki halka zulmederek ilerleyen Haçlılar, Niğbolu Kalesi’ni kuşattılar.
ONUN HİKÂYESİ RİZE ANZER’DE BAŞLADI TÜRK SİNEMASININ YERLİ RAMBOSU SÖNMEZ YIKILMAZ KÜRESEL ISINMAYA DİKKAT ÇEKEN DEV BİR ÇALIŞMAYA İMZA ATTI
Sönmez Yıkılmaz’ın hayat hikâyesi 1945 yılında Rize Anzer’de başladı. Aslında onun hikâyesi Türk Sineması’nın Yeşilçam’ın hikayesidir. Kendisini söz verdiği halde sinemaya göndermeyen babasına kızar ve soluğu İstanbul’da alır. Önce Küçük Mustafa Paşa’ya, sonra Rizelilerin ikamet ettiği Kasımpaşa’ya geçer. Orada dönemin ünlü kabadayısı Dede Sultan namıyla Sultan Demircan’la tanışır. Bir halter dergisinin düzenlediği yarışmada 3. Türkiye Erkek Güzeli seçilir.
SİNEMAMIZIN YERLİ RAMBOSU
Yönetmenlerin dikkatini çekebilmek için yaz-kış her gün Galatasaray – Taksim arasındaki yolu, üzerinde atlet, kafasında bir kovboy şapkası, ayağında botlar yürür. Bu uğurda hamallık, ırgatlık, kameraman asistanlığı dâhil her işi yapar. 1967’de Malkoçoğlu filmine çağırırlar. Büyük bir rol bekliyordur, fakat figüran olarak oynar. Yılmaz Güney, Ayhan Işık, Cüneyt Arkın, Tanju Korel, Kadir İnanır, Yılmaz Köksal, Tamer Yiğit,Tarık Akan, Şener Şen, Kemal Sunal başta olmak üzere popüler olan bütün jönlerle kamera karşısına geçti. Yüzlerce filmde yer aldı. Manisa Tarzanı, Silaha Yeminliydim, Türk Rambosu, Rockçı Kekolor, Killing Ölüm Saçıyor isimli filmlerde başrol oynadı. Doğduğu topraklarının adını taşıyan Anzer Film Şirketi’nin sahibidir.
CENNET VADİNİN SESSİZ CIĞLIĞI’NE KULAK VERİN
Sinemeye büyük katkıları olan Sönmez Yıkılmaz doğaya verilen zararlara, küresel ısınmaya ve ülkemizin kültürel zenginliklerine dikkat çekmek gayesiyle Cennet Vadinin Sessiz Çığlığı adı altında yeni bir çalışmanın söz düzenlemeleriyle uğraşıyor. Belgesel Drama tarzında hazırladığı çalışmada küresel ısınma, Hesler, çevreye verilen zararlar anlatılırken, ülkemizdeki kültürel zenginliğe vurgu yapan Yıkılmaz ile Cennet Vadinin Sessiz Çığlığı isimli belgeseli ve hayat hikayesi üzerine söyleşi yaptık.
Mustafa Kemal Atatürk’ün 1924 yılının 29 Ağustos 1924 tarihinde başlayıp 18 Ekim1924 tarihine kadar süren ve “Sonbahar Gezileri” diye bilinen gezilerini özel¬likle Doğu Karadeniz kıyısındaki kentlere yönelik olarak düzenlemiş¬tir. Mustafa Kemal Atatürk, Sonbahar Gezileri çerçevesinde 17 Eylül 1924 tarihinde beraberinde eşi Latife Hanım, Yozgat Milletvekili Sa¬lih Bozok, İstanbul Milletvekili Hamdullah Suphi Tanrıöver, Gaziantep Milletvekili Ali Kılıç. Rize milletvekili Rauf Benli ve bazı arka¬daşlarıyla birlikte Ulu önderimiz Gazi Mustafa Kemal Atatürk Rize’yi ziyaret etmişlerdir.
RİZE, RİZE OLALI BÖYLE BİR GÜN GÖRMEDİ
30 Ağustos 1924 tarihinde Büyük zaferin Dumlupınar’daki 1. yıldönümü kutlama törenlerine katılan Atatürk, ertesi gün Bursa’ya hareketle 12 Eylül 1924 tarihinde Mudanya’dan Hamidiye Zırhlısı ile İstanbul Boğazı üzerinden Karadeniz’e açılmıştır. 15 Eylül’de Trabzon’a gelen Atatürk ve beraberindekiler 17 Eylül’de buradan ayrılarak aynı gün saat 18.00’de Rize’ye varmışlardır. Mudanya’dan yola çıktıkları günden beri geleceklerinden haberdar edilen Hükümet ve Halk, geceli gündüzlü çalışarak kasabayı baştan aşağı taklar bayraklar ile süslediler ve Gazi Paşa’nın geçeceği yerlere halılar döşediler. Gemiden ayrılmalarını müteakip Hamidiye Zırhlısı ile torpidodan yirmi birer pare top atılmak suretiyle Atatürk’ü selamladılar ve sancaklarını çektiler.
BIRAKIN AYAKLARIM MEMLEKETİMİN SULARINDA ISLANSIN
Atatürk ve beraberindekileri Hamidiye zırhlısından alıp karaya ulaştırmaya çalışan motor denizin şiddetinden muvaffak olamayınca Müftü Mahallesinden 20 yaşındaki Hakkı Şentürk, dayanamaz ve öne atılır. Denize koşup Atatürk’ü sırtına alarak karaya çıkarmak ister. Atatürk, bu isteği “Bırakın ayaklarım memleketimin sularında ıslansın” diyerek geri çevirirdi. İskeleye ayak basınca kurbanlar kesilmeye ve dinamitten yapıl¬mış bombalar atılmaya başlandı. İhtiram safları teşkil ederek bekleyen asker, memur ve halka hitaben “Merhaba asker, merhaba arkadaşlar” diyerek Rize İdman Yurdu bandosunun çaldığı karşılama havası arasın¬da iskeleyi yürüyerek hükümet binasına çıktı. Üst katta olan Jandarma Dairesi’ne girdi. Sonra merdivenin başında bulunan Umum-i Tasarrufiyye Dairesi’ne yani Tapu Müdürlüğüne girdi.Tapu Müdürü Trabzonlu Abdülkerim Bey ile konuştu. “Rus işgalinde defterleriniz nerede idi” diye sordu. Müdür Abdülkerim Bey: “Mahzende idiler; kuyudatın suretleri Kuyud-i Umumiye müdüriyetinde mevcuttur.” Dedi. Atatürk 325 tarihli bir dağıtım defterini açtı, tetkik etti. Tapu Başkati¬bi Arayıcıoğlu İbrahim Efendi ile konuştu, memnun oldu. Tapu dairesinden dışarı çıktı.
BU ZAVALLI MİLLETİN YAKASINI BIRAKIN
Atatürk’ün Rize gezisi sırasındaki ilginç olaylardan biri de «Med¬rese» olayıdır. Olay şöyle olmuştur: Atatürk’ün vilayet konağına uğrayıp üst kattaki valiliği ziyaret ettikten sonra Adliye dairesinin bulunduğu kata indiği bir sırada, Rize Müftüsü Mehmet Hulusi Efendi (Alemdar) ve Pazar müftüleri medreselerin yeniden açılmasını isteyen bir dilekçeyi O’na vermişlerdir. Atatürk dilekçeyi dikkatle okuduktan sonra ses tonunu yavaş yavaş yükselterek:”Demek okul istemiyor da medrese istiyorsunuz. Oysa bu Millet okul istiyor. Şu zavallı milletin yakasını artık bırakın da vatan evladı yetişsin, yükselsin. Medreseler asla açılmayacaktır, hocam. Bunu böyle bilesiniz. Eğer kendi şahsımızdan, kendi hayatınızdan, kendi maişetiniz¬den endişe ediyorsanız buna imkân yoktur. Siz ibadetle meşgul olunuz. Böyle şeyler düşünmekte mana yoktur. Bu bir kanundur. Bu, kanunu yapanlar sizden daha alimdirler” şeklinde tepkisini göstermiştir. Medrese olayı Atatürk’ü bir hayli tedirgin etmişti. Bir takım gizli faaliyetlerin olduğunu düşünen Atatürk, Rize’den ayrılıp Gire¬sun’a doğru yol aldığı sırada, devrin Başbakanı İsmet Paşa’ya şifreli bir tel çeker
ADI VERİLEN CADDEYE O CUMHURİYET ADINI VER
Atatürk, Rize’ye gelişi dolayısıyla trafiğe açılan caddenin adına “Atatürk” adının verilmesine karşı çıkarak, caddenin adının “Cumhu¬riyet” olmasını istemiş, böylece her yaptığını halkına ve kurduğu Cum¬huriyete adadığını bu davranışı ile bir kez daha kanıtlamıştır.
Eski hükümet binasının bitişiği Şevket’in kahvesi idi. Şevket “Yaşasın gözümün bebeği” diyerek bağırdı. Millet alkışladı. Sağa sola selam vermek suretiyle Belediye binasına gitti. Belediyede biraz oturduktan sonra akşamın yaklaşması hasebiyle iskeleden kayıkla ve aynı heyecanı veren merasim ile Müftü mahalle¬sindeki Mataracızâde Mehmet Efendinin evine gittiler. O gece sabah¬lara kadar sokaklar ve hele hükümet binasının önü mumlarla ve yakı¬lan gazlı paçavralarla aydınlatıldı. Limandaki harp gemileri de elektrik donanımlarını yaktılar. Bunlardan Hamidiye Zırhlısı ay çıkıncaya kadar projektörünü Mehmet Efendinin evine tevcih ve teksif etti. Mataracı Mehmet Efendi, bu müstesna misafire Rusya’dan satın aldığı kalpağını hediye eder. Atatürk, İstanbul’a dönünce kalpakla çektirdiği fotoğrafı imzalayarak o günün anısına Mehmet Efendi’ye gönderir. Bu fotoğraf halen Rize’de Atatürk Müzesi’ne dönüştürülen Mataracı Mehmet Efendi’nin evinde sergilenmektedir.
Torpido da kasabanın diğer yerlerini aydınlattı. Mehmet Mataracı, Rize Kuvva-i Milliye Reisi idi. Bir gece orada kaldıktan sonra yine harp gemisi ile Rize’den ayrıldılar.
CUMHURİYETTE ANGARYA YOKTUR
O günkü Rize’nin yollarını beğenen Atatürk, Vali Mehmet Hurşıt Bey’e bu yolları nasıl yaptırdığını sorar. Vali de gururlanarak “imece ile yap¬tırdım” diye karşılık verince, Atatürk valiye döner ve: “Siz corvee nedir bilir misiniz? Bilmiyorsanız söyleyeyim. An¬garya demektir. Şunu da bilmeniz gerekir ki kanunsuz hiçbir vatandaşı işgal edemez, onu çalışmaya zorlayamazsınız. Cumhuriyette angarya diye bir şey yoktur der.
ATATÜRK VE RİZELİLER
Atatürk’ün Rize ve Rizelilerle tanışıklığı çok eskilere dayanır. Kurtuluş savaşı yıllarında Kuvayi Milliyecilere takalarıyla silah taşıyan denizci Laz uşakları Atütürk’ün takdirini kazanmıştır.
Milli mücadelede büyük yararlılıklar gösteren kahramanlardan adını bir çırpıda sayabileceğimiz İpsiz Recep, Ketencioğlu Yakup, Dursun Kaptan, Metozade Hüseyin, Mataracı Mehmet Efendi, Tuzcuoğlu Halit Ağa ve Şahinoğlu Osman Kahya’nın yanı sıra pek çok da isimsiz kahraman yer almaktadır.
Bİ TÜFEĞİM Bİ DA BEN…
İstanbul’da savaş yılları. Birinci dünya savaşında galip gelen İngiliz, Fransız, İtalyan ve Yunanlılar İstanbul’u işgal etmiştir. Türk’ün ateşle imtihan edildiği bu zor dönemde ekmek karneyle dağıtılmaktadır. Ancak İstanbul’da biri vardır ki, milli mücadelecilere karnesiz ekmek sağlamaktadır.
Bu kişi cesaretiyle Atatürk’ün dikkatini çekmeyi başaran Rizeli Mataracı Mehmet Efendi’dir. Atatürk, bir gün bu yürekli laz uşağını yanına çağırır.
Bir süre muhabbet ettikten sonra can alıcı soruyu sorar: “Yarın cepheye gitsek, kaç kişiyle gelirsin?” Mataracı Mehmet Efendi, Rizeliye has keskin zekasını ve şivesini konuşturarak “Bi tufeğum, bi da ben senun emrundeyiz paşam” der.
TİLKİNİN PAZARDA İŞİ YOK
Kurtuluş savaşı yıllarında çetesiyle birlikte destanlaşan bir diğer isim de İpsiz Recep Reis’dir. Kuvay-i Milliye’ye asker ve silah taşımasıyla kahramanlaşan Recep Reis, Atatürk tarafından vatana olan hizmetlerinden dolayı ödüllendirilmek istenmiş, ancak vatan aşkı ağır bastığından parayı kabul etmemiştir. Grubuyla birlikte mücadelesini Sakarya dolaylarında sürdüren Rizeli Recep Reis, siyasete girmesini isteyenlere “Biz işimizi tamamladık efendiler. Savaşta dik duran başımızı siyasette eğmeyiz. Tilkinin pazarda işi yoktur” şeklinde cevap verir.
ATATÜRK: 1923 DE RİZELİ OLDU
Kurtuluş savaşı boyunca Anadolu’nun muhtelif bölgelerinde savaşan ve milli mücadelenin başarıya ulaşmasında katkıları olan Rizeliler, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu ulu önder M. Kemal Atatük’e hemşehrilik teklifinde bulunur. Atatürk, bu teklifi 20 Nisan 1923’te Rize Livası İdare Meclisi üyelerinden Hüseyin Bey ile arkadaşlarına gönderdiği bir yazıyla kabul ettiğini bildirir. 29 Nisan 1923 tarihli Hakimiyet-i Milliye Gazetesi ve Yenigün Mecmuasında haber olarak yer alan gelişme, genç Türkiye Cumhuriyeti’nde büyük yankı uyandırır. .
TBMM’DE RİZE’DEN ÇEKİLEN TELİ OKUDU
TBMM’sine üç millet¬vekili tarafından hazırlanan ve Rize Milletvekili Osman Özgen tarafın¬dan da desteklenen, Atatürk’ün ekarte edilmesine yönelik bir önergeye verilmiştir. Rize halkı büyük tepki göstermiş, çektiği bir protesto telgrafı ile olayı lanetlemiştir. Bu önergeye göre milletvekili olabilmek için, bir ilde beş yıldan fazla de-vamlı oturmak ve doğum yeri o günkü Türkiye sınırları içinde olmak gerekiyordu. Bu önerge doğrudan doğruya Atatürk’ün milletvekilliğinden düşürülmesini hedef¬lemekteydi. Atatürk, 2 Aralık 1922 tarihinde mecliste görüşülen tasarıya karşı kendi ve halkın tepkisini özetle şöyle dile getiriyordu: Doğum yerim bugünkü sınırlarımız dışında ise bunda benim hiçbir suçum yoktur. Beş yıl sürekli bir yerde kalsaydım Muş ve Bitlis’i düşmandan geri ala¬bilir miydim? Ben burada yalnız bir seçim bölgesinin, Rize’den bana çektiği bir tel yazısını, olduğu gibi sunmakla yetineceğim: Size ve sizinle birlikte çalışan değerli arkadaşlarınıza karşı sancağımız adına söz söyleyen ve aykırı görüş besleyen ve bizce hiçbir değeri ve önemi ol¬mayan milletvekillerini lanetleriz. O’nun Sancağımızı temsil etmek hakkı da kal¬mamıştır. Şu zamanda, yurt hainlerinin bile katılamayacağı muhalifliği ve karıştı¬rıcılığı bize öğütleyen milletvekili Beyin, görüşünü benimseyecek bir tek kişinin bile sancağımızda bulunmadığını kıvranarak saygılarımızla bilgilerinize sunarız.
Rizeliler’in hemşehrisi M. Kemal Atatürk, Rize ile olan ilişkisini daha sonraki yıllarda da sürdürerek milli günler ve önemli hadiselerde kutlama mesajları gönderir. Çeşitli dönemlerde telgrafla haberleştiği isimler arasında Mektupçu Behçet Tuzcu, Halkevi Başkanı Oğuz Bey, Mataracı Mehmet Efendi ve Rize Muhafaza-i Hukuk Cemiyeti yöneticilerinden Lazzade Mustafa Efendi yer alır.
Kaynakça:
Atatürk’ün Rize’ye gelişi Dursun Kazmaz Rize Haber Dergisi Yıl:1 Sayı :7 S.4-5 İstanbul Eylül 1983
Atatürk’ün Rize’ye gelişi ve bir anı Sadık Beyaz Rize Haber Dergisi Yıl:5 Sayı :55 S.19-23 İstanbul Eylül 1987
Nutuk Mustafa Kemal Atatürk 11. Cilt, Sayfa: 528-531 T.D.K. Yayını Ankara 1927
Cumhurbaşkanı Gazi M. Kemal Paşa’nın Sonbahar Gezileri Nuri Onat Çağdaş Yayınları 1984
Atatürk’ün Yurt Gezileri Mehmet Önder İş Bankası Yayınları Ank.1975
Rize Tarihi Orhan Naci AK Rize Halk Eğitim Merkez Müdürlüğü Yayını 2000
Fotoğraf ve belgeler Fatih Sultan Kar’ın Evvel Zaman İçinde Rize ve Bir Zamanlar Rize isimli kitaplarından alınmıştır.
Türkiye AK Parti döneminde bunu da gördü nihayet.
TCDDY Genel Müdürlüğüne 6 Eylül’de bir zat Genel Müdür olarak atandı.
Aynı atamayı yapan Cumhurbaşkanı atadığı adamı 10 gün sonra alaşağı etti.
İyi mi oldu kötü mü oldu bilemem. İşlem DDY’nın konusu.
Yapılan atama tarihe geçecek bir atama çeşididir. Bakan atamalarına çok benziyor.
Kurumda deneyimli, iş bilir, tecrübeli adam yokmuyudu. Genel Müdürü tavsiye eden kim, sorgulanması gereken bu.
Adnan Oktay denen şarlatanın yandaş listesinde bulunan ve yakın zamanda DDY’dan iş alan birisinin aynı genel müdürlüğe atanması ne etik ne doğrudur.
Yandaş mı bilemem ama yapılan doğru değil.
Devlet yönetenler, Genel Müdürlüğe adam atayanlar soruşturma yapmadan mı adam atıyor.
Bu paragraf kendim için
Eğitim milletin ayağa kalkması için birinci basamak olmalı. Cahil insanla bir şey olmayacağına göre kaliteli eğitim gören insanımıza her platformda çok ihtiyacımız var.
Eğitim konu olunca akan sular durmalı.
İkizdere’de yaşayan bir emekli olarak Üç çocuğumun ikisi daha önce yüksek tahsillerini yapmıştı. Tekne kazıntısı küçük oğlum M.Akif’in mezuniyeti aileme ayrı bir güzellik, ayrı bir mutluluk kattı. Daha önce hiç yaşamadığım böyle bir mutluluğu birkaç cümle ile paylaşmak istedim.
Ankara Üniversitesi Uygulamalı Bilimler Fakültesini Okul ve Bölüm 1.si olarak bitiren Mehmet Akif Kösoğlu çocuğumun Ankara’da yapılacak mezuniyet töreni için nasip olursa haftaya Ankara’ya gideceğim.
Fakülte birincisi olarak yapacağı konuşmayı gıpta ile seyredeceğim. Başarıyı paylaşmak ve teşvik etmek gerekir.
1 yılı hazırlık olmak üzere toplam 5 yılda hiç takıntısı olmadan, hiçbir sınava 2 kez girmeden Fakültenin 1.si olmayı başaran oğlum M.Akif’i tekrar tebrik ediyorum.
Bütün okuyan çocuklarımızın konularına önem vererek dikkat ederek, okulu ve hocalarını severek başarılı olmalarını diliyorum.
19 Mayıs 1953 gibi anlamlı bir tarihte kurulan Rizespor; profesyonel liglere 1968 yılında dâhil olmuştur.
O tarihten günümüze Rizespor Futbol takımında kaptanlık pazubandını 66 futbolcu takmıştır.
Bu 66 futbolcudan 26 tanesi Rize doğumludur.
RİZESPOR RUHU ANZERLİ KEMAL RUHU
Rizespor’un kuruluşundan günümüze elini yüreğini taşın altına koyan Muharrem Kürkçü, Bahattin Coşkun, Reşat Uçak, Mustafa Zeki Rakıcıoğlu, Köksal Mataracı, Nuri Akbulut, Paşa Ali Alaman, Ali Rıza Feyiz, Hasan Kemal Yardımcı Hamit Oral ve Fehmi Ekşi dönemleri yokluktan varlık ve başarı üretme zamanlarıydı.
Başarının anahtarı Rizespor ruhuydu, Anzerli Kemal ruhuydu.
Bu ruhtan uzaklaştıkça Rizeli futbolcuların takımda yer almadığını dolayısıyla takımda kaptanın Rizeli olmadığını görüyoruz.
SÜMER VE ALPTEKİN’E ARMAĞAN
Rizespor’a emeği geçmiş bütün takım kaptanlarımıza sağlık ve mutluluk dilerim.
Ayrıca; bu çalışmanın hayata geçmesine katkı sağlayan Aytekin Kalender, Mustafa Demirci ve Mükremin Çetinoğlu’na teşekkür ederim.
Bu çalışma Rizespor için yüreğini ortaya koyan, gönüllerde iz bırakan ve şuan aramızda olmayan Erbil Sümer ve Cesarettin Alptekin’e ithaf edilmiştir.
Rahmetle, minnetle anıyoruz…
RİZESPOR FUTBOL TAKIMI KAPTANLARI
1-Şenol Birol (Rize)
2-Mustafa Kayıkçı (Trabzon)
3- Erbil Sümer (Trabzon doğdu Rizeli oldu)
4- Faruk Nafiz Özak (Trabzon)
5-Engin Uzman (Rize)
6-İsmail Karali (Rize)
7-Cengiz Sarıoğlu (İstanbul)
8-Cesarettin Alptekin (Rize)
9-Hüseyin Hemşinlioğlu (Rize)
10- Tuncay Temeller (Zonguldak)
11- Mehmet Fahri Türkken (Aydın)
12-Hasan Fehmi Durmuş (Rize)
13-Hüsnü Kürkçü (Rize)
14- Hasan Vezir (Rize)
15- Mehmet Hacıömeroğlu (Rize)
16- Süleyman Kalafat (Rize)
17-Oğuz Konuk Aydın (Mersin)
18-Sinan Yenigün (Rize)
19-Muharrem Vezir (Rize)
20-Harun İlik (Rize)
21-Mehmet Ali Karaca (Rize)
22-Ergün Kolçak (Rize)
23-İsmail Demirci (Rize)
24-Mustafa Yılmaz (Rize)
25-Muhammet Köseoğlu (Rize)
26-Kazım Rakıcıoğlu (Rize)
27-Kemal Şahinoğlu (Trabzon)
28-Hakan Tecimer (Rize)
29-Cumhur Akbay (Tokat)
30-Cengiz Alp (Bursa)
31-Erdoğan Yılmaz (Trabzon)
32-Ümit Ozan Kazmaz (Rize)
33-Murat Yiğiter (Bingöl)
34-Kürşat Duymuş (Muş)
35-Okan Öztürk (Amasra)
36-Ünal Alpugan (Almanya)
37-Altan Aksoy (Rize)
38-Zdravko Zdravkov (Bulgaristan)
39-Cem Baki (Kocaeli)
40-Emrah Eren (İstanbul)
41-Can Cumhur Bozacı (Rize)
42-Şadi Çolak (Rize)
43-Mustafa Çiçek (Bulgaristan)
44-Sedat Yeşilkaya (İstanbul)
45-Hasan Yiğit (İstanbul)
46-Zafer Özgültekin (Sivas)
47-Koray Avcı (Kocaeli)
48-Ulaş Ortakaya (Ankara)
49-Ersin Güreler (İstanbul)
50-Murat Hacıoğlu (Rize)
51-Fahri Tatan (Rize)
52-Mehmet Al (İzmir)
53-Ramazan Kurşunlu (İzmir)
54-Florin Cernat (Romanya )
55-Samat Smakov (Kazakistan)
56-Serhat Akyüz (Trabzon)
57-Sercan Kaya (İzmir)
58-Kıvanç Karakaş (İstanbul)
59-Serkan Kırıntılı (Adana)
60-Leonard Kweuke (Kamerun)
61-Orhan Ovacıklı (İzmir)
62-Robin Yalçın (Almanya)
63-Abdullah Durak (Niğde)
64-Gökhan Akkan (Yozgat)
65-Selim Ay (Antalya)
66-Gökhan Gönül (Samsun)
Üniversitemiz çalışanlarının 2022-2024 yıllarını kapsayan maaş promosyonu anlaşması 7.275 TL olarak sonuçlandırılmıştır.
•İş Bankasıyla yapılan anlaşma neticesinde; promosyon tutarı 15-30 Kasım 2021 tarihleri arasında tek seferde personellerimizin hesaplarına yatırılacaktır. EFT de dahil olmak üzere, internet bankacılığı üzerinden yapılan hiç bir işlemden ücret alınmayacağı hususu da anlaşma altına alınmıştır. Başta üyelerimiz olmak üzere; tüm akademik, idari, güvenlik ve işçi statüsündeki çalışanlarımıza hayırlı ve uğurlu olsun.
•Rekor düzeydeki bu anlaşma, sendikamızın, çalışanların hak ve menfaatleri konusundaki gayretli ve ısrarlı çalışmalarının bir kez daha mâlumu olmuştur.
•Emeği geçen herkese teşekkürlerimi iletiyorum.
Türk tarihinde Eylül ayı, İdamların ve Darbelerin yaşandığı, adaletten, kanundan, haktan, hukuktan uzak kararların alındığı ve sonucunda milletçe büyük açıların yaşandığın ülkemizin en hüzünlü, en acımasız ayı olarak tarihin yapraklarında yerini almıştır. Eylül ayının bir kabahati yoktur. Sadece takvim olarak bu ayda bu adaletten ve vicdandan uzak siyası ikballeri için bu azizi millete bu acıları yaşatan ve reva görenler kabahatlidir.
Tarihler 12 Eylül 1980’i gösterirken, demokrasimize hiçbir zaman unutmayacağımız bir darbenin tarihiydi. Ve yine geçmişin en acımasız Eylül ayında, Türk tarihinin hiç hak etmediği, en karanlık, en acımasız, en lekeli günlerinden birisi; 17 Eylül 1961’de Demokrat Parti devri Başbakanı merhum Adnan Menderes idam edildiği tarihtir. Şehit Başbakan rahmetli Adnan Menderes’in idamına karar verenler belki geçici olan ve birçoğunun da kabir hayatı başlamış olan bu vicdan ve adaletten yoksun zevat bu dünyada hesaplarını vermeden öldüler. Onlar bu taraflı ve adaletten çok uzak, siyasi sayıkla almış oldukları bu kararın hesabını mahşerde nasıl verecekler. ?
Demokrat Parti dönemine adını veren kişilerin başında olan Adnan Menderes, bu partinin de kurucularındandı. 14 Mayıs 1950 tarihinde DP’nin iktidara gelmesiyle Başbakan olmuş, 27 Mayıs 1960 ihtilâline kadar da bu görevde kalmıştı. Yassıada Mahkemeleri’nde yargılanan Adnan Menderes, hakkında verilen cezanın Millî Birlik Komitesi’nin tasdikiyle İmralı Adası’nda asılmak suretiyle şehit edilmiştir. İmralı Adası’nda bulunan naaşı, 17 Eylül 1990’da, İstanbul Topkapı’da yaptırılan Anıt Mezara, devlet töreni ile nakledildi ve itibarı devletçe iade edildi.
Merhum Aydın Menderes, babası şehri Başbakan Adnan Menderes ile ilgili bir hatırasını siz değerli okuyucularımın bilgisine aktarıyorum.
Rahmetli babam Allah korkusu ve millet sevgisiyle yaşardı. Adnan Menderes milletiyle bütünleşmiş bir liderdi. Kafasının içinde kabına sığmayan bir Türkiye vardı.
Haksızlıkları sevmez, adam kayırma veya farklı muameleye çok kızardı. Büyük ideallerin ve hedeflerin insanıydı. Ufku çok genişti. Milletinde fâni olmuştu. Çok inançlıydı. Her sabah evden okuyarak, duâ ederek ayrılırdı. İnşallah sözü olmadan konuşmazdı.
Son derece güçlü ve enerjik bir insandı. Başkasının derdi yüzüne aynen aksederdi. 1957’de Ankara’yı sel bastığında, felâketzedelere bizzat yardım ederken, kendisi sel sularına kapılmaktan son anda kurtarılmıştı. İnsanların sıkıntı ve üzüntü çekmesini katiyen istemeyen bir ruh hâletine sâhipti.
Öfkesi aynen “mart karı” gibiydi. Katiyen kin tutmayan, kızsa bile bir iki dakika sonra her şeyi unutan, onu telâfi etmek için özürler dileyen, yollar arayan bir insandı. Öfkeli hâlinde bile ağzından incitici, kırıcı bir söz çıktığı görülmemiştir. Küfür, kötü söz söylediği, kendi emsalinin altındakilere kızdığı, yanında çalışanları kırdığı hiç vaki olmamıştır. Mütevazi idi ve son derece duygusaldı. Mantıksız, muhakemesiz iş yapmaz, haksızlıkları sevmezdi. İman, inanç, Allah korkusu, edep, milleti sevmek ve onu büyük bilmek, insanlara hizmet en bariz vasıflarıydı.” Diye açıklamıştı. İkisinin de ruhları şad ve mekanları cennet olsun.
Türkiye’nin pandemi sürecinde aşı konusunda lehte ve aleyhte tüm tarafları uzlaştıracak olan umut ve beklentisi, “Türkovak aşısı”.
Aşı konusunda tereddüt içindeki büyük bir kesimde dahi, “Devletime güveniyorum, yerli aşıya hazırım!” düşüncesi var. Çünkü ileri sürdükleri bir gerekçe var: “Yabancı aşı hakkında şüphelerimiz var, yabancı şirketleri niye besleyeyim?”
Tabiî yerli ya da yabancı fark etmez, bizzat aşının kendisine karşı çıkan, dolayısıyla Türkovak aşısı olmaya da niyeti olmayanlar çıkabilir. Ancak sokaktan aldığımız çok net bir mesaj var: “Türkovak aşısı olmayı bekliyorum.”
Peki, Türkovak aşısı ne zaman start alacak? Sağlık Bakanı Sayın Koca, “Ekim’de seri üretime başlıyoruz!” diyerek kamuoyunu bilgilendirdi. Bu önemli! Ancak okulların açılması ile beraber Türkovak beklentisi arttı. Dolayısıyla “Yakında!” diye ucunu açık bırakmak yerine bizzat gün ve aylık dozaj sayısını ve uygulama şeklini açıklamakta fayda var!
Bu noktada, Türkovak’ın tarzı, ölçüsü/doz miktarı gibi başlıklar üzerinden öncelikle doktorlarımızın bilgilendirilmesi aşaması da zihinsel ve fiziksel açıdan tüm halkımızı hazırlayacaktır. Bu bakımdan Ekim’e kadarki bu sürenin bir yol haritasının ortaya konulması önemlidir.
İşte bu yol haritası ortaya konulduğunda, aşı hakkında tereddüdü olan vatandaşlarımız başta olmak üzere tüm halkımızın kafasındaki soru işaretleri teker teker silinecektir.
Üstelik Türkovak meselesi, sadece aşı olmayanlara yönelik güven süreci değil, bizzat vatandaşın parasının sürekli yabancı aşılara akıtılmasına da “Dur!” demek anlamına gelecek. Yani hem yerli-millî aşı heyecanı, hem de millî servet söz konusu…
Süreç gecikmezse, sağlık dışındaki kafa bulandırıcı dedikoduların da önü alınmış olacaktır. En önemlisi de, yerli ve millî ürünlerimizin sadece savunma sanayiinde değil, her alanda var olduğunun farkındalığı pekişmiş olacaktır.
Unutmayalım ki, “sokak” dediğimiz şey hem kamu vicdanını, hem de adalet terazisini temsil eder. Sokak, “Türkovak!” diyor ve bekliyor.
Okulların 06 Eylül Pazartesi günü açılmasıyla birlikte, öğrenci, veli ve öğretmenlerin PCR test sonuçlarının pozitif çıkması durumunda ne yapılması konusunda hem velilerin hem de öğretmenlerin kafasında bazı soru işaretleri vardı.
Milli Eğitim Bakanlığı (MEB), yüz yüze eğitimin başlamasının ardından okullarda Kovid-19 vakası görülmesi halinde neler yapılacağına ilişkin soru ve cevapları yayımladı. Milli Eğitim Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığı iş birliğinde hazırlanan “Okullarda Kovid-19 Pozitif Vaka Çıkması Durumunda Yapılması Gereken Uygulamalar Rehberi”ne göre hazırlanan ve Bakanlığın internet sitesinde yayımlanan sorular ve cevaplar şöyle: Soru: Sınıfımızda bir öğrencimizde Kovid-19 pozitif vaka saptandı. Sınıfımızda şu anda sadece bir tane vaka var. Ne yapmalıyız? Cevap: Pozitif vaka olan öğrenci sağlık kuruluşunun takibinde olur ve okula devam etmez.
Pozitif vaka çıkan sınıftaki diğer öğrenciler ve bu sınıfta görev alan öğretmenler okula devam eder. Bu kişilerin okul girişinde 14 gün boyunca, günde en az iki kez semptom sorgulamaları yapılarak ateş ölçümleri gerçekleştirilir ve bunlar kayıt altına alınır. Bu sınıftaki çocukların teneffüs saatinin diğer sınıflardan farklılaştırılması sağlanır.
Soru: Sınıfımızda bir öğrencimizde Kovid-19 pozitif vaka saptandı. 10 gün içinde sınıfımızdaki başka bir öğrencinin ateşinin okul girişindeki ölçümlerde 38 derecenin üzerinde olduğu tespit edildi. Ne yapmalıyız? Cevap: Okul girişinde semptom veya yüksek ateşi tespit edilen öğrencinin ailesi ile ivedilikle iletişime geçilerek sağlık kuruluşuna yönlendirilir.
Sağlık kuruluşunun değerlendirmesine göre Kovid-19 enfeksiyonu tespit edilirse öğrenci pozitif vaka olarak kabul edilir. Aynı sınıfta 10 gün içinde 2. kez vaka çıktığı için sınıftaki öğrencilerin tamamı yakın temaslı olarak kabul edilerek eve gönderilir ve 14 gün boyunca evde temaslı takibine alınır. Bu sınıftaki tüm öğrencilere evde olduğu süre boyunca uzaktan eğitim verilir. Sağlık kuruluşunun değerlendirmesine göre ateşi yüksek olan öğrencide Kovid-19 enfeksiyonu tespit edilmezse sınıftaki diğer öğrenciler okula devam eder.
Soru: Sınıfımızda bir öğrencimizde Kovid-19 pozitif vaka saptandı. 10 gün içinde başka bir öğrencimizin daha evde rahatsızlandığı, sağlık kuruluşuna başvurduğu ve yapılan PCR testi sonucunda Kovid-19 pozitif vaka saptandığı velisi tarafından okulumuza bildirildi. Ne yapmalıyız? Cevap: Aynı sınıfta 10 gün içerisinde birden fazla vaka çıkması durumunda sınıftaki tüm öğrenciler yakın temaslı olarak kabul edilir. Bu öğrenciler eve gönderilir ve 14 gün boyunca temaslı takibine alınır. Bu sınıftaki öğrencilere uzaktan eğitim verilir.
Soru: Sınıfımızda bir öğrencimizde Kovid-19 pozitif vaka saptandı. 10 gün içinde bu sınıfta ders veren öğretmenimizde de Kovid-19 pozitif vaka saptandı. Bu durumda ne yapmalıyız? Cevap: Öğretmenin okul dışında riskli bir teması yoksa, pozitif vaka olan öğretmen sağlık kuruluşunun takibinde olur ve okulda eğitime devam etmez. İlk pozitif vaka çıkan sınıftaki tüm öğrenciler yakın temaslı kabul edilir. Bu öğrenciler eve gönderilir ve 14 gün boyunca temaslı takibine alınır. Bu sınıftaki öğrencilere uzaktan eğitim verilir. Bu durumda, okuldaki diğer öğretmenler temaslı kabul edilir ve maske takmak koşuluyla okula devam eder. Temaslı öğretmenlerin okul girişinde 14 gün boyunca, günde en az iki kez semptom sorgulaması yapılarak ateş ölçümleri gerçekleştirilir ve bunlar kayıt altına alınır. Semptom gösteren veya yüksek ateşi tespit edilen öğretmen, sağlık kuruluşuna yönlendirilir. Sağlık kuruluşunun değerlendirmesine göre okula devam eder veya vaka olarak kabul edilir. Öğretmenin okul dışında riskli bir teması varsa, pozitif vaka olan öğretmen sağlık kuruluşunun takibinde olur ve okulda eğitime devam etmez.
Okuldaki diğer öğretmenler ve ilk vaka çıkan sınıftaki öğrenciler temaslı kabul edilir, okul girişinde 14 gün boyunca, günde en az iki kez semptom sorgulaması yapılarak ateş ölçümleri gerçekleştirilir ve bunlar kayıt altına alınır. Semptom gösteren veya yüksek ateşi tespit edilen kişiler sağlık kuruluşuna yönlendirilir. Sağlık kuruluşunun değerlendirmesine göre kişiler okula devam eder veya vaka olarak kabul edilir. Soru: Sınıfta ders veren öğretmende Kovid-19 pozitif vaka saptandı.
Ne yapmalıyız? Cevap: Pozitif vaka olan öğretmen sağlık kuruluşunun takibinde olur ve okulda eğitime devam etmez. Bu sınıftaki öğrenciler temaslı kabul edilir ve okula devam eder. Diğer öğretmenler temaslı kabul edilir ve çalışmaya devam eder. Temaslı öğretmenler ve pozitif öğretmenin derse girdiği sınıftaki öğrencilerin, okul girişinde 14 gün boyunca, günde en az iki kez semptom sorgulaması yapılarak ateş ölçümleri gerçekleştirilir ve bunlar kayıt altına alınır. Semptom gösteren veya yüksek ateşi tespit edilenler sağlık kuruluşuna yönlendirilir. Sağlık kuruluşunun değerlendirmesine göre bu kişiler okula devam eder veya vaka olarak kabul edilir. Soru: Öğretmen veya öğrencinin ailesinde Kovid-19 pozitif vaka saptandı. Ne yapmalıyız? Cevap: Vakanın tespit edildiği ailedeki öğretmen veya öğrenci yakın temaslı kabul edilir. Bu öğretmen veya öğrenci 14 gün boyunca evde temaslı takibine alınır ve okula devam etmez. Öğrenci uzaktan eğitime devam eder. Soru: Ana sınıfında okuyan bir öğrencimizde Kovid-19 pozitif vaka saptandı. Ne yapmalıyız? Cevap: Ana sınıfındaki tüm öğrencilerin yakın temaslı kabul edilmesi için tek pozitif vaka yeterlidir. Bu sınıftaki tüm öğrenciler yakın temaslı kabul edilerek eve gönderilir ve 14 gün boyunca temaslı takibine alınır. Soru: Temaslı kabul edilen kişiler için nasıl uygulama yapılır? Cevap: Temaslı kabul edilen öğretmen ve öğrencilerin, okul tarafından 14 gün boyunca en az 2 ders saati arayla günde iki kez semptom sorgulaması yapılarak ateş ölçümleri gerçekleştirilir ve bunlar kayıt altına alınır. Okul idaresince belirlenen görevliler tarafından yapılan kontrollerde semptom gösteren veya yüksek ateşi tespit edilenler, sağlık kuruluşuna yönlendirilir. Sağlık kuruluşunun değerlendirmesine göre bu kişiler okula devam eder veya vaka olarak kabul edilir. Soru: Yakın temaslı kabul edilen kişiler için nasıl uygulama yapılır? Cevap: Aynı sınıfta eş zamanlı, yani 10 gün içerisinde, birden fazla vaka çıkması durumunda sınıftaki tüm öğrenciler yakın temaslı olarak kabul edilir. Ana sınıfında ise tüm öğrencilerin yakın temaslı kabul edilmesi için tek pozitif vaka yeterlidir. Bu öğrenciler eve gönderilir ve 14 gün boyunca temaslı takibine alınır. Bu öğrencilere evde olduğu süre boyunca uzaktan eğitim verilir.
ÇAYKUR yaş çay bedelini 3870 TL den alıyor.
ÇAYKUR’un kontenjanını fırsat bilen birçok özel sektör firması kilo fiyatını 2700 TL ye düşürerek fırsattan istifade çay alımı yapıyor.
Serbest piyasa bu vatandaşa indirilen kazık olmamalı.
Fırsatı kara dönüştüren özel sektöre birileri dur demeyi bilmeli.
Çay üreticisi bu düşük ücretten çok mağdur.
Üretici sahada bu konuyu çözecek yetkili etkili ve bizi siyasi anlamda yöneten AK Parti yöneticisi arıyor.
Sorumlu kimseyi bulamayan üretici içi kan ağlayarak 2700 liradan çayını tarlada kalmaması için satmak zorunda kalıyor.
Her yaş çay yaprağında alın teri var, emek var, hak var.
Özel sektörde vicdan yok ki 3870 liralık devletin koyduğu fiyatın çok altında çay alıyor. Bu yasal olarak belki doğru olabilir ama vicdanen doğru değil açıkça kan ağlayan emekçinin hakkını gasp etmektir.
Üretici mecburiyetten kapına gelmişse sen ona istediğin fiyatı değil uygulanan fiyattan çayını almalısın. Zarar ediyorsan dükkânı kapat. Çok kar edeceğim diye düşük fiyatla çay alıp üreticinin alın terine emeğine saygısızlık yapılmamalı.
Giden ağam gelen paşam
Kamuda görevde bulunanlar istisnalar dışında sık sık Hükümet tarafından başka yerlere tayin edilir.
Aynı yerde uzun süreli çalışmak hizmet aşkında durgunluğa sebep olabiliyor.
Herkesin çalışma şevki görev anlayışı farklı olabilir ama önemli olan devletin hizmetleri dağıtımında kusur eylememek yanlış yapmamak.Yıllar önceydi Rize’ye yeni atanan bir Vali beye Gazeteciler olarak hayırlı olsun ziyaretinde bulunmuştuk. Vali biz gazetecilere konuşurken söylediği ’sizlerde bizim gibi 24 saat görev başındasınız mesai saatiniz yok’ ’sözünü unutmadım. Bu anlayış ışığı altında görev yaparken unutanlar olmuyor değil elbette. Giderken unutanlar bizim gönlümüz de de unutulur, ne demiş derviş giden ağam gelen paşam.
2021-2022eğitim-öğretim yılı, salgın nedeniyle geleceğe yönelik bazı hedeflerin ötelendiği, mevcut sorunlara yenilerinin eklendiği bir zamanda başlamış bulunmaktadır. Yeni dönemde bütün eğitim çalışanlarına ve öğrencilerimize sağlık ve başarılar diliyoruz. Eğitimin, sorunları üzerinden değil, sorumluluk sahibi kişilerin çözüme yönelik attığı adımlar üzerinden değerlendirilmesini temenni ediyoruz.
Eğitimin niteliği ve verimliliği için eğitim çalışanlarının sorunlarının çözülmesi kaçınılmaz bir gerçektir. Geçmiş kayıplarımızın telafi edilebilmesi, geleceğe güvenle bakılabilmesi için okulların açık tutulması önemli bir karardır.
Salgın döneminde her şeye rağmen eğitim-öğretimi devam ettirmek için fedakârlık yapan, inisiyatif kullanan eğitim çalışanlarının beklentileri karşılanmalı, 2023 Vizyon Belgesi’nde yer alan taahhütler yerine getirilmeli, projeler hayata geçirilmelidir.
Eğitim çalışanlarına aşı ve PCR testi dayatılmamalıdır
Okulların açılmasının salgınla mücadele sürecinde başarılı olunmasına, salgınla mücadelenin ise aşılama, mesafe kuralları, sosyal izolasyon, maske vb. tedbirlerin toplum ve fertler nezdinde yerine getirilmesine bağlı olduğuna şüphe yoktur. Ancak salgınla mücadele sürecindeki diğer bütün faktörlerin göz ardı edilerek okulların açılmasının, eğitim çalışanlarının aşılanmasına veya PCR testi zorunluluğuna indirgenmesinin kabulü mümkün değildir.
Dünya Sağlık Örgütü’nün, toplumda vaka sayıları artıyor olsa dahi fiziksel mesafe, maske, el hijyeni ve havalandırma gibi önlemlerin yaş dönemlerine uygun bir şekilde uygulanmasıyla okulların açık kalmasının sağlanabileceği yönündeki tespiti ortadadır. Buna rağmen haftada iki defa PCR testi zorunluluğu getirmek gibi fiilen yürütülmesi neredeyse imkânsız, psikolojik baskı boyutuna varacak, aşılanmayı bireysel bir tercih olmaktan çıkarıp zorunlu bir tercih hâline getirecek her türden zorlamanın, okulların açık tutulması amacına hizmet etmekten uzak olduğu bilinmelidir.Hukuki dayanaktan yoksun, hatalı ve yanlış olan eğitim çalışanlarına PCR testi zorunluluğu kararı yeniden ele alınmalı; eğitim kamu hizmetinin yürütülmesini zora koşacak, eğitim çalışanlarının moral, motivasyon ve çalışma azmine zarar verecek, kurum içi çalışma barışını bozacak bu hatadan bir an evvel dönülmelidir.
Eğitim çalışanlarının yeni döneme güçlü motivasyonla, moralli başlaması sağlanmalı ve teşvik dışı uygulamalardan kaçınılmalıdır.
Öğretmenlik Meslek Kanunu için artık somut adımlar atılmalıdır
Resmî veya özel öğretim kurumu ayrımı yapmaksızın bütün öğretmenleri kapsayacak,öğretmenlik mesleğinin bütün boyutlarını ele alacak Öğretmenlik Meslek Kanunu konusunda ortaya konan irade, somut bir netice doğurmamıştır. Oysa öğretmenlik mesleğinin bütün veçhelerini kapsayan sistematik bir düzenleme olmaksızın, çok parçalı yapı altında mesleğin statüsünün artırılarak niteliklerinin geliştirilmesinin sağlanmasının mümkün olmadığı, meslek mensuplarının mesleği ifa süreçlerinin sürdürülebilir olmadığı görülmektedir. Öğretmenliğin profesyonel bir meslek olarak değerlendirilmesi ve mesleki standartlara kavuşması isteniyorsa, öğretmene destek niteliğinde,mesleki gelişimini ve özerkliğini sağlayacak bir meslek kanunu ivedilikle çıkarılmalıdır.
Sözleşmeli istihdam son bulmalıdır
Sözleşmeli öğretmenliğin günümüzde başlı başına bir mağduriyet kaynağına dönüşmüş olduğu artık alenen ortaya çıkmış durumdadır. Sözleşmeli öğretmenlerin yer değişikliği hakları konusunda somut bazı adımlar atılmış olsa da bunun statü ve özlük hakları farklılığını ortadan kaldırmadığı, soruna nihai çözüm getirmediği ortadadır. Sorunun nihai çözümü, eğitim-öğretim hizmetlerinin kadrolu öğretmenler eliyle gerçekleştirilmesi gerekliliğinin kabulüyle bütün sözleşmeli öğretmenlerin kadroya geçirilmesidir.
Ücretli öğretmenlikle emek sömürüsünden vazgeçilmeli, ihtiyaç kadrolu öğretmenlerle karşılanmalıdır
Öğretmenin emeğini ucuzlatarak personel masraflarından kısıntı yapmaya çalışan ve mesleğin itibarını düşüren ücretli öğretmenlik uygulamasından vazgeçilmelidir. Hiçbir iş güvencesi olmayan, asgari ücretin dahi altında bir ücretle ders saati başına ücret alan, sosyal güvenlik haklarından mahrum bırakılan bir mesleğin adının öğretmenlik olması,bu görevi ifa eden kişilere karşı emek sömürüsüdür, istihdam açısından ise utanç verici bir uygulamadır.
Eğitim çalışanlarının yaz dönemi yer değişikliği sorunları çözülmelidir
Millî Eğitim Bakanlığı’nın çalışma zamanını eğitimden ziyade personel iş ve işlemlerine hasretmek zorunda kalmasının sebebi, sürdürülebilir bir atama ve yer değiştirme politikasının geliştirilememiş olmasıdır. Öğretmenlerin, hizmetlilerin, memurların ve şube müdürlerinin il içi, iller arası ve mazerete dayalı yer değişikliği taleplerinin yerine getirilememesi, motivasyon kaybının yanı sıra mesleki yabancılaşma, psikolojik rahatsızlık, eğitimin niteliğinin artırılamaması, çalışma barışının bozulması gibi sorunlara yol açmaktadır. Atama ve yer değişikliği konusunda, talepleri azami ölçüde karşılayacak, mağduriyetleri önleyecek, adil, hakkaniyete uygun ve sürdürülebilir bir politikaya ihtiyaç vardır.
Memur, hizmetli ve diğer çalışanların mali ve sosyal hakları iyileştirilmelidir
Millî Eğitim Bakanlığı kadrolarında Genel İdare Hizmetleri Sınıfı, Teknik Hizzmetler Sınıfı, Yardımcı Hizmetler Sınıfı ve diğer hizmet sınıflarında çalışanların da eğitim öğretim hizmetinin aksamadan en etkin şekilde yürütülmesi için emek sarf ettiği gerçeği unutulmamalıdır.
Eğitim kurumlarında çalışan personelin haftalık 40 saati aşan çalışmalarının karşılığı fazla çalışma ücreti ödenmesi ya da personel yetersizliği gerekçesine sığınılmadan fazla çalışma karşılığı izin hakkından faydalanmalarının sağlanması yönünde düzenleme yapılmalıdır.
Memur ve hizmetliler başta olmak üzere, eğitim çalışanlarına yönelik görevde yükselme ve unvan değişikliği sınavları belli bir takvim dâhilinde periyodik olarak gerçekleştirilmelidir.
Okulların ödenek ihtiyacı karşılanmalı, okul esaslı bütçeleme uygulaması getirilmelidir
İlköğretim kurumlarının Bakanlık’tan ya da mahalli idarelerden doğrudan ödenek alamamaları; okul yönetimlerini kamu kaynakları ve bu kaynakları harekete geçirme mekanizmalarının yetersiz kalmasıyla karşı karşıya getirmektedir. Buna ilaveten okul yönetimlerinin bir yandan okullara bağış konusunda sürekli olarak kamuoyu ve idare baskısı altında ve soruşturma tehdidi karşısında bırakılması, diğer yandan zorunlu cari harcamalar için kaynak bulma yükümlülüğüne sokulması, hem eğitim-öğretime zarar verip bu sorunu okullar arası başarı farklılığının bir unsuru hâline dönüştürmekte hem okul yöneticilerine yönelik hukuksuz, haksız ve adaletsiz uygulamalara ve mağduriyetlere kapı aralamakta hem de yönetici/öğretmen ile öğrenci velilerini karşı karşıya getirerek okul iklimini ve okul-veli iş birliğini zehirlemektedir. Okulların kendi kullanımlarına sunulmuş herhangi bir ödenekleri olmadığı dikkate alındığında, zorunluluk arz eden mal ve hizmet alımlarının ne şekilde karşılanacağı sorunu halen izaha muhtaç olup çözüm beklemektedir. Bu nedenle, okul bazlı ödenek tahsisi yapılmalı, personel dışı cari harcamaların yönetilmesi için ödeneklerin doğrudan okul idareleri tarafından kullanılması sağlanmalıdır.
Eğitimcilerin motivasyonunu artıracak bir kariyer sistemi oluşturulmalıdır
Anayasa Mahkemesi’nin Öğretmenlik Kariyer Basamaklarında Yükselme uygulamasına yönelik olarak verdiği iptal kararı ve Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’nun mahkeme kararıyla kariyer basamağı unvanı elde edilemeyeceği noktasındaki içtihadı sonrasında kariyer basamakları sürecinin yasal belirliliğe kavuşturulmaması, adeta unutulmaya terk edilmesi, pek çok hak kaybına sebebiyet vermiştir.
Anayasa Mahkemesi kararından bu yana öğretmen kariyer basamaklarına ilişkin herhangi bir uygulama yapılmamıştır.
Öğretmenler haklı bir beklenti içerisindedir. Kariyer basamakları uygulamasının yürürlükte olduğu zaman diliminde yapılan bilimsel çalışmalar, öğretmenlik kariyer basamakları uygulamasının öğretmenleri sosyal, kültürel ve sportif faaliyetlere teşvik etmenin yanı sıra kendilerini geliştirmelerine ve kariyer basamaklarında ilerlemek için lisansüstü eğitim yapmaya teşvik ettiğini, bu sonuçlar doğrultusunda eğitimde kalitenin artırılmasında önemli bir faktör olduğunu, öğretmenlerin kendini yenilemesi, alanındaki gelişmeleri takip etmesi bakımından olumlu sonuçlar doğurduğunu ortaya koymaktadır.
Kariyer basamakları sistemine yeniden işlerlik kazandırılmalıdır. Bu çerçevede paydaşların görüşleri ve talepleri doğrultusunda herkesin yararlanmasına açık, özgün, sadece sınav odaklı olmayan, süreç ve bireysel çaba odaklı, maddi ve manevi açıdan tatminkâr bir kariyer sistemi ivedilikle hayata geçirilmelidir.
Eğitim-Bir-Sen olarak, yeni eğitim-öğretim yılının tüm eğitim çalışanlarına, öğrencilerimize, velilerimize ve milletimize hayırlı olmasını; eğitimin bir an önce sorunlardan arındırılmasını diliyor, umut dolu gelişmelere ve vaatleri yerine getirecek somut adımların atılmasına vesile olmasını temenni ediyor,Bakanlıktan beklentileri karşılayacak adımlar atmasını, kalıcı eğitim politikaları geliştirmesini ve uygulamasını istiyoruz.
Şair Cafer Tayyar Tuzcu’nun yeğeni, Siyaset ve İş Adamı Mehmet Akif Zerdeci’nin eniştesi, Balıkçı Ali Baba’nın oğlu, Berlin’de eğitim gören Ali Yaşar Tuzcu’nun babası ve bizlerin Necati Ağabeysi Necati Bayram Tuzcu geride hoş bir seda ve güzellikler bırakarak aramızdan ayrıldı.
DOSTLUKLAR SANAL DEĞİLDİ
Bundan dam otuz üç yıl önce, futbolun borsada değil arsada oynandığı, iyi niyet temennilerinin whapsap yoluyla değil direk ulaşarak verildiği hakiki zamanlarda tanışmıştık. O otuz bense 17 yedi yaşındaydım. Yerel basında var olma mücadelemde destek verdi. Nasihatleri oldu. Çok hatıralarımız var. Bunların çoğunda var olan Şakir Topaloğlu ağabeyde yıllar önce aramızdan ayrılmıştı. Hepsi artık fotoğraflarda belleklerde kaldı. Rize ile ilgili her kitabım çıktığında, ona ulaştığımda çocuklar gibi sevinir, mutlu olurdu.
UÇUP GİDEN HAYALLER
Sözde Gençağa, İlyas ve ben Müslüman Gazeteciler Cemiyetini kuracak, Necati Ağabeyi de aramıza katacaktık. Kuruluş için Rize Belediye Parkında yaptığımız ilk toplantı da kim başkan olacak çekişmesi hayallerimizi suya düşürmüştü.
RİZE DEYİNCE AKLA GELİRDİ
Rize’de yerel gazetecilik yıllarının ardından 1998 yılında İstanbul’a taşındım. İETT Genel Müdürlüğü Basın Yayın Müdürlüğü’nde görevli olmam ve araştırmalarımdan dolayı ulusal basına emek vermiş insanlarla sık sık karşılaşıyoruz. Onlar Rize deyince bana hep iki kişiyi sordular. Altın sarısı saçları ve güzel yüreğiyle sevilen Rizespor Eski Kaptanı Hüsnü Kürkçü ve kimseye kötülüğü olmayan Rize basınında sembol olan altın kalpli Necati Tuzcu, yıllar önce mesleklerinden emekli olsalar da unutulmamışlardır. Ben her ikisini de tanıdığım için her seferinde bu durumdan büyük haz alıyordum.
VE VEDA
Necati Bayram Tuzcu Ağabeyin cenazesi yarın (6 Eylül 2021 Pazartesi günü) öğle namazını müteakip Rize Merkez Sahil Camii’nde kılındıktan sonra İslampaşa Mahallesindeki aile kabristanlığına topağa verilecektir. İyi bilir iyi şahitlik ederiz. Yaradan cennetine koysun, mekanı cennet olsun. Ailesinin sevenlerinin başı sağ olsun.
2021-2022 Eğitim-Öğretim yılı 06.09.2021 Pazartesi günü başlıyor. Öncelikle 2021-2022 Eğitim-Öğretim yılının öğrencilerimize, öğretmenlerimize ve bütün eğitim camiasına hayırlı olmasını diliyorum.
Bilindiği üzere salgın dolayısıyla öğrencilerimiz uzun süre okullarından ayrı kaldı. Öğrencilerimiz bu süre içinde büyük oranda uzaktan eğitimle derslerine devam ettiler. Bütün aksaklıklara rağmen, öğretmenlerimizin uzaktan eğitim sürecine kısa sürede uyum sağlamaları ve büyük gayret göstermeleri sonucunda bu süreci en az hasarla atlattığımızı düşünüyorum.
Ancak uzaktan eğitim süreci uzun yıllar devam ettirilemezdi. Neticede eğitimin bütün paydaşlarının da talebi doğrultusunda, bakanlığın aldığı kararla bu yıl tüm kademelerde kesintisiz yüz yüze eğitime başlayacağız. Bu kararın yerinde ve eğitimin geleceği açısından zorunlu bir karar olduğunu düşünüyorum.
Elbette ki salgın döneminde yüz yüze eğitimin zorlukları da vardır. Bütün öğrencilerin normal eğitimlerine devam etmeleri riskleri de beraberinde getirebilir. Ancak hepimiz birden; velisiyle, öğretmeniyle, servis şoförüyle, kantincisiyle rehavete kapılmadan, salgın kurallarına uyarak bu eğitim- öğretim yılını olumlu bir şekilde sonlandırmalıyız. Çünkü, tekrar uzaktan eğitime geçilme ihtimali dahi bütün eğitim camiası üzerinde bir yılgınlığa sebep olabilir. Böyle bir durum eğitim üzerinde geri dönüşü imkansız, kalıcı zararlar verebilir. Burada elbette ki öğrencilerimizin ve bütün çalışanların sağlığı her şeyin önündedir. Sağlıklı, salgının üstesinden gelen bir toplum eğitimin de üstesinden gelebilir. Toplumumuz için öncelikli konuları, birini diğeri için heba etmeden, bilinçli bir şekilde götürmemiz gerekir. Her şey çocuklarımız için, çocuklarımızın geleceği için, ülkemizin geleceği için…
Atatürk ilke ve inkılapları doğrultusunda, bilimin yolundan ayrılmadan… Başarmak zorundayız! Tekrar 2021-2022 Eğitim-Öğretim yılının ülkemize hayırlı olmasını temenni ediyorum. Bütün öğrencilerimizin sağlıklı ve başarılı bir yıl geçirmelerini diliyorum.
1800-Futbol, mahalle takımları ile İngiltere’de başladı.
1805-Daha önce, topa tekme atılırdı, sürmeye başlıyor.
1819-Hakemlik saha dışında ve masada başladı.
1830-Hakemler saha içine alınıyor. Yan hakemler yok.
1841-Oval top, yuvarlak oldu.
1848-Cambridge Üniversitesi’nde, fakülte maçları.
1855-İngiliz takımı ilk defa Almanya’da futbol oynadı.
1857-İngiltere’de Sheffield kulübü kuruldu.
1863-İngiltere Futbol Federasyonu kuruldu.
1866-Ofsayt kuralı başladı.
1866-Kale yüksekliği 5 m’den 1.80 m’ye indirildi. (Şimdi, eni 732, yüksekliği 244 cm’dir)
1869-Elle oynama yasak edildi.
1870-Portekiz’deki İngilizler futbolu yaymaya başladı.
1870-11 kişilik takımla oynanması kararlaştırıldı.
1871-Kalecilere elle müdahale ve tutma izni verildi.
1871-Kral Kupası, (İngiltere Federasyon Kupası) başladı.
1872-Sahalar ölçülü oldu.
1872-Topun ölçüleri belirlendi.
1872–İlk millî maç İngiltere – İskoçya arasında oynandı.
1873-Korner atışlarına başlandı.
1874-Kaleye üst direk kondu.
1875-Kafa vurma serbest oldu.
1878-Hakemin oyunda düdük çalması kabul edildi.
1882-Futbol kurallarını belirleyen İnternational Board kuruldu.
1883-Taç atışları el ile yapılmaya başlandı.
1884-Hakemin sahanın tek hâkimi olduğu kabul edildi.
1885-Profesyonellik, ilk defa İngiltere’de başladı.
1888-İngiltere’de lig başladı.
1889-Danimarka ve Hollanda’da futbol federasyonları kuruldu.
1890-2 yan hakem sistemi oldu.
1891-Penaltı cezası başladı.
1892-Kalelere ağ gerildi.
1893-ABD’de ve Arjantin’de futbol federasyonları kuruldu.
1874-Her atılan golden sonra değişen kaleler, devre arasında değiştirilmeye başlandı.
1896-Futbol kuralları yazılı metin hâline geldi.
1899-Maçlar 90 dakika oldu.
1899-Saha ölçüleri 118.4 x 91.4 yarda olarak belirlendi.
1901- Tottenham-Sheffield maçında seyirci rekoru kırılarak 100 bini geçti.
1903-Puanlamada averaj sistemi yürürlüğe girdi.
1903-Türkiye’de Beşiktaş Futbol Kulübü kuruldu. 1904-Belçika, Fransa, Danimarka, Hollanda, İspanya, İsveç, İsviçre’nin FIFA’yı kurması.
1905-Türkiye’de Galatasaray Futbol Kulübü kuruldu.
1906-Kıtalar arası ilk millî maçta G. Afrika, Brezilya’yı 5-0 yendi.
1907-Türkiye’de Fenerbahçe Futbol Kulübü kuruldu.
1908-Futbol maçları olimpiyatlara alındı.
1913-Kalecilerin, topu yalnız 18 içinde elle tutma kuralı kondu.
1923-Türkiye Futbol Federasyonu kuruldu.
1923-Ofsayt kuralı için, 3 rakip oyuncu şartı 2’ye indi.
1927-Kornerden doğrudan gol olması kabul edildi.
1940-Türkiye’de hakemlere lisans çıkarılmaya başlandı.
1950-Bir maçta 200 bin seyirci aşıldı. (Uruguay-Brezilya: 2-1)
1958-2 oyuncu değişikliği geldi.
1967-Gözlemci uygulaması.
1986-Sarı ve kırmızı kart cezası başladı.
1990-Gole giden futbolcu düşürülünce kırmızı kart cezası geldi.
1991-Hakemlerin kıyafeti siyahtan renkliye döndü.
1993-Yalnız kalecilerin 3. oyuncu değiştirilmesine izin verildi.
1994-Suni çimde de oynamaya izin verildi.
1995-Normal 3 oyuncu değiştirme kuralı geldi.
Tarihimiz, ecdadımızın uğrunda büyük bedeller ödeyerek kazandığı destansı zaferlerle doludur.
30 Ağustos, millet olarak zulme direnmenin, ezelden beri esarete karşı çıkmanın adı; kadim tarihimizde müstesna bir yeri olan önemli zaferlerden biridir.
Malazgirt, Otlukbeli, Çaldıran, Mohaç ve 30 Ağustos 1922’deki Başkomutanlık Meydan Muharebesi, millî varlığımız açısından birbirini tahkim etmiş, Anadolu’yu bizim için muhkem kale hâline getirmiştir.
Malazgirt’le kapıları bize açılan Anadolu’nun ebedi vatanımız olduğunun tüm dünyaya ilanı 30 Ağustos Zaferi’yle olmuştur.
Tarihi boyunca savaşını ‘ya istiklal ya ölüm’ parolasıyla veren milletimiz, hiçbir esaret ve tahakküme teslim olmamış, ‘zafer benim karakterimdir’ anlayışını her daim yaşamış ve yaşatmıştır.
Millet olarak, iman ve cesaret en büyük şiarımız olmuştur, olmaya da devam edecektir.
Tarih boyunca egemenliğimiz ve istiklalimiz için verdiğimiz mücadele, inanç, azim ve cesaretinden hiçbir şey kaybetmeden günümüz emperyalistlerine karşı da sürmekte; zaferlerimiz, dünyanın birçok yerinde işgal ve sömürüye karşı sürdürülen özgürlük mücadelesine örnek ve ilham kaynağı olmaktadır.
Bu zaferlerin çocuklarımızın zihnine nakşedilmesi, gençlerimizin bunu tevarüs etmesi için eğitim, kültür ve sanat alanında hepimize ödevler düşmektedir.
Eğitim-Bir-Sen olarak, milletimizin 30 Ağustos Zafer Bayramı’nı kutluyor, bu vatanı korumak için canlarını feda eden şehitlerimizi minnet ve duayla yâd ediyoruz.