O kadar içim sıkılıyordu ki şu manzaraya bakmak biraz su serpti içime cuma günü.
Ciddi bir problemle uğraşıyorum çözülüp çözülmeyeceği bugün belli olacak ve o kadar gerdi ki bu durum beni sol elimdeki sinir sıkışması hortladı sadece bir günde parmağımı hareket ettirmekte sorun yaşıyorum.Durumu o kadar kanıksadım ki artık yıllar için duran bir parmak sanki normalmiş gibi geliyor.Bildiğim tedaviyi bir süre uygulayıp sonrasında doktor bakacağım her zamanki gibi .Ama başımdaki bu sorun bertaraf olmadan doktorun da pek faydası olamayacak biliyorum .
Hakkımızda hayırlısı deyip zihni de dilden dökülenler seviyesine getirebilmek her aman kolay olmuyor ne yazık ki .
şöyle bir şey örmeye çalışıyorum ama bulduğum sayılarla hayal ettiğim görüntüye ulaşamadım müdahale etmeliyim ama o kadar aklım yerinde değil bekleyecek bir süre köşede bu maviş gözler
bunu aldım elime tek renk motiflerin kalmış olması sebebiyle bir türlü sonlandıramadığım kazak projesi biter belki şu ara bakalım inşallah
Pazar günü bir kurabiye etkinliği daha yaptık
Bu sefer t,üm ailemiz kendi kurabiyelerini yapıp süsledi ve cidden keyifli bir aile etkinliği oldu o kadar kolay olan bir kurabiyeymiş ki sanırım her hafta başka kalıplarla evimiz zencefilli kurabiye kokacak :)
Bu büyük oğlanın kazağına takmak istediği broş olacak kendi çizip kesti ,dikişini de yapabilirse bitmişini de fotoğraflarım fikir olsun sizlere.
Arkadaşlarıyla yeni yılı kutlarken kırmızı kazağının üzerine takacak :)
Bu yılki motif etkinliğimizde bu çiçeği seçmiştik , kendi renklerimden örerek elimi ipe alıştırayım dedim çünkü genelede ördüklerimden ince biraz ayar bozuk olmasın dedim , dedim demesine ama 6 yaprak olması gereken çiçek 4 yaprak çıktı ve olayı çiçek bitince farketmem kendi zihnen durumum hakkında fikirlerimi üzücü boyuta taşıdı .
Güzel şarkılar dinleyip , güzel şeylere bakıp kendimizi iyileştirme zamanı
Yağmurlu bir Bursa sabahından sevgilerimi yolluyorum
Oğlanın yapı çubuklarıyla bir ağaç yaptık , benim tablo için aldığım ışıklardan taktık pırıltılı bir köşemiz oldu .
Geçen japonyada yaşayan bir arkadaşın yazısında şu cümleye rastladım Japonların kutlama yapmak için eğlenmek için her bahaneyi kullandıklarını, bu bahaneye inanmaları ya da anlamlı bulmalarının gerekmediğini söyleyen bir cümleydi.Bundan sonra bakış açım butur ...
Mutlu olmak için her bahaneye yapışacağım keza öyle yaptığımı zannederdim ama depolarım tükenmiş demek ki ..
Sevgilerimle güzel bir hafta olsun iyi haberler alalım dua edin olur mu ?