Bu kişiyi ilk kez 2003 yılında Shibuya’daki Theatre Cocoon’da canlı olarak gördüm, “Haydi, öldür beni! denilen bir oyundu.
O zamanlar Kenji Sawada’nın oynadığı bir oyunun Teruhiko Kuze yönetiminde düzenli olarak oynandığını hatırlıyorum. Ve o sırada oyunda konuk olarak rol alan Ken Shimura’ydı.
Ondan önce, televizyonda Bay Sawada ve Bay Shimura’nın nefes alabildiği birçok ünlü Masal izledim. Tabii ki o oyunda çok eğlendim.
Seyirci koltuklarında da bir besteci, Asei Kobayashi vardı ve performanstan önce onu banyoda gördüm. Asei’den bahsetmişken, 1974 TV dizisi “Terauchi Kantaro Ailesi”nde rol aldı ve büyük bir başarı elde etti. Kuniko Mukoda’nın senaryosu ve yapımı Teruhiko Kuze ile ilgiliydi ve o dönemde de bir bağlantı varmış gibi görünüyor.
Bu arada, “TV çocuğu”, duygulandığı anda televizyonun etkisi altında büyüyen bir çocuğu kastediyor gibi görünüyor. Görünüşe göre, çevrimiçi dağıtım tüm hızıyla devam ederken, kelime artık ölü bir dil haline geldi.
Belki de ilk nesil televizyon çocukları aynı zamanda çılgın kediler neslidir ve benim için, renksiz mizaha sahip bir çizgi roman grubu olan Drifters, biraz mesafe duygusuna sahipti. Ancak, aynı Watanabe Productions’ın küçük kardeşi olarak bir aşinalık duygusu vardı.
Ve “kaba” olarak selamlanırken, Drifters’ın gülme programı “Saat 8! “Tüm Üyeler Meclisi”, 1970’lerde %50’nin üzerinde bir izleyici reytingiyle hayalet bir program haline geldi.
Üye Bay Arai ayrıldıktan sonra, görevli olan Ken Shimura ortaya çıktı. İlk başta, onu almakta zorlandım, ancak gag büyük bir hit oldu ve büyüyüp çekirdek üye oldum. Ve malzeme yapsan bile, o yetenek çiçek açacak.
Görünüşe göre Bay Shimura’nın hikayesi benzersizdi. Personelle konuşmadan saatlerce meditasyon yaptım. Bir hikayeniz olduğunda, kolayca talimat verin. Sonra “İyi iş” ile ayrılır. Yapılmasına rağmen senaryo yokmuş gibi görünen bir özellik olduğu söyleniyor.
Bir yetişkinden, bu sadece kaba bir şaka ve çocukların eğitimi için iyi değil. Ken Shimura’nın sanatı böyle görüldü ama araştırma konusunda çok hevesliydi ve kibarca güldürdü.
Bay Shimura, akademik teniyle tanınan ikinci nesil Shijaku Katsura’nın rakugo hikayesini dinlemeyi severdi. Belki de ortak bir şey vardı.
Vaktim olursa sabahtan akşama kadar konuyu düşünür, uyuyakaldığımda gördüğüm rüyayı başucundaki not defterine yazardım. Evde binlerce film ve drama videosu da Tale için müziğin nasıl kullanılacağından kamera bölmeye kadar harika bir öğretim materyali haline geldi.
Bay Shijaku’ya göre, gülmeye “gerginliğin gevşemesi” neden olur.
Klasik rakugo’nun indirilmesi, dinleyicinin böyle aptalca bir şeye acele etmesini sağlayan “Donden” ve “Hen” dir. Ayrıca “gizem çözme” ve “eşleştirme” olmak üzere toplam dörde ayrılabilir, bu da beni incitiyor.
Arkasında malzemenin titiz yapımı onu eğlenceli kılıyor.