Sakarya Savaşı (23 Ağustos-13 Eylül 1921)
Sakarya Savaşının savaş taktiği
Türk ordusunun Eskişehir-Kütahya savaşlarında yenilgi almış olması, Sakarya Savaşını bir dönüm noktası haline getirmişti. Öyle ki; Yunan ordusu Sakarya Nehrini geçip Türk ordusuna son darbeyi vurarak milli mücadeleyi kesin olarak bitirmek istiyordu.
Sakarya Nehrinin doğusuna çekilen Türk ordusu da kesin sonuçlu bir meydan savaşı için tüm birliklerini başarılı bir geri çekilme planıyla 100 km. genişliğindeki bir cephe hattında toplamıştı.
Mustafa Kemal Paşa, 5 Ağustos 1921de TBMM Hükümeti tarafından kabul edilen 144 sayılı kanunla ve geniş yetkilerle üç ay süre ile Türk ordusunun sorumluluğunu üstüne alarak Başkomutanlık görevine getirilmiştir. İlk olarak 7 -8 Ağustos 1921de Tekalif-i Milliye Emirlerini yayınlayan Mustafa Kemal, Türk ordusunu personel, silah, mühimmat ve araç gereçlerle güçlendirmeye çalıştı. Bütün bu hazırlıklar devam ederken, her açıdan bütün imkanlara sahip olan Yunan ordusu Ankarayı hedef alarak 23 Ağustos 1921de ileri harekata geçti.
Başkomutan Mustafa Kemal Paşa, Sakarya Savaşının savaş taktiğini şu şekilde açıklamıştır; Savunma bir çizgi üzerinde değil, bir yüzey üzerinde yapılacaktır. O yüzeyde bütün vatandır. Vatanın her karış toprağı vatandaşın kanıyla ıslanmadıkça terk olunamaz. Büyük küçük her birlik, ilk durabildiği noktada tekrar düşmana karşı cephe kurarak savaşı sürdürür. Yanlarındaki birliklerin çekilmek zorunda olduğunu gören birlikler onlara bağlı olmaz. Bulunduğu yerde sonuna kadar direnmeye mecburdur.
Bu sözlerle Sakarya Savaşının önemini ve savaş stratejisini belirten Başkomutan Mustafa Kemal Paşa, Türk ordusunun bütün gücüyle mücadele ederek bu savaşı kazanması gerektiğini ifade etmektedir.
Sakarya Savaşındaki bu durum, Milli Mücadelede Türk ordusunun savunma konumundan taarruz konumuna geçtiğinin göstergesidir. Sakarya Savaşı, bir var olma yada yok olma mücadelesi halini almıştır.
Sonuçta, Türk ordusu bu plan doğrultusunda tüm vatan topraklarını savunmaya başlamış, 5 Eylülde Yunanlıların saldırı gücü tamamen kırılmıştır. Çaresiz geri çekilmeye başlayan Yunanlılar 13 Eylüle kadar takip edilmiş, bu tarih itibariyle de (13 Eylül 1921) Sakarya Nehrinin doğusunda tek bir Yunan askeri bile kalmamıştır.