Kırım’daki durumla ilgili izlenimlerini paylaşıyor Nikolai IVANOV.
1.
Askeri pilotların bir konsepti var - “Bir savaş kursuna uzanın.” Bu, navigasyon cihazından hedefe giden rotayı alan komutanın uçağı ona göndermesidir. Bu noktadan itibaren, düşmanın ışıldakları ne kadar kör olursa olsun, savaş aracı ve mürettebat ne kadar yoğun olursa olsun, komutan hedeften uzaklaşmıyor. Savaş Kursu Hedefe gidiyor.
Ben de bu seyahatte Kırım'ı sundum.
Ancak, 7 Mart’ta Amiral Milletvekili olarak adlandırılan en eski Sevastopol Denizcilik Kütüphanesinde toplanan Kırımlı yazarlar Lazarev, bir açıklama yaptı: Uçak sadece iki kanadı varsa hedefe ulaşır. Kırımlar için ikinci kanat ise Rusya.
Ancak, muhtemelen, Sivastopol, görüşme sırasında kesin bir tanım olmasaydı, Rus denizcileri şehri olmazdı: Kırım bugün, uzun yıllar yabancı denizleri ve okyanusları dolaşıp Andrew'un anavatanını gezdiren bir kruvazördü.
2.
Bu kruvazör Rusya'yı bekliyor mu? Onu limanına götürmeye hazır mı?
Cevap kesin değil gibi görünüyor. Alexander Bobrov ve ben birdenbire Moskova'daki sicilden ilan aldık, şansınız yoktu: uçamazsınız, kabin içerisindeydi.
- Ama bilet aldık!
- Gerçek şu ki, biletler uçaktaki koltuklardan daha fazla satıldı.
- ???
- Bu yön için çok büyük bir talep.
Her şeye rağmen uçup gittik ve sadece uçakta koltuklarımızı “yiyenler” i gördük - Nadezhda Babkina topluluğu, kırılamadı. Kısa bir yolculuk için, yalnızca Rusya’nın ve Rusya Federasyonu Komünist Partisi’nin Sevastopol’daki milletvekilleri, şarkıcı Nadezhda Kryginu ve aktör Aristarkh Livanov’u, Rusya Federasyonu’nun Kamu Odası’nın temsilcisi Dimitri Galochkin’le yüz yüze görüyoruz.
Rusya, martılar gibi, kruvazörle tanışmak için haberciler gönderdi: sahil zaten yakınlarda, seni unutmadılar ve bekliyorlar. Ancak bir gemi motorlarının sahip olduğu hızlardan daha yüksek hızlara ulaşamadığı gibi, Kırım da kendi yolunun geri kalanına kendi başına gitmeli, iskeleye demir atmak için yasal bir temeli bulunmadan önce belirli sayıda gün batımı ve gün batımı ile karşılaşmalıdır.
Kiev ve Avrupa bu aşamada referanduma karşı olduğu gibi Kırım'ın müfrezesine karşı pek de savaşmıyorlar. Çünkü insanların ihmal politikasından dışlanma yüzdesini, Rusça konuşan nüfusla ilgili çifte standart rakamlarını görmekten korkuyorlar. Ve bu mücadelede, Kırım Tatar halkından temsilciler ilk olarak kabine atılır.
“Anlamak zorundasınız: kendi Wahhabilerimiz var” açıklamasını yaptı, Kuban Kazakları ile birlikte geceleri Sevastopol'da devriye gezen Tatarlardan biri. - Sence hepimiz kemiklerin Tatarlı politikacıların çağırdığı Rusya ile yüzleşmek için uzandığını düşünüyor musunuz? Bütün bu yıllar boyunca aldıkları fonları sponsorluk şeklinde paylaşsalar daha iyi olur. Kendi aralarında para paylaştıklarında, insanları fark etmediler. Şimdi, gerektiğinde bize bağırıyorlar. Tren gitti.
Feodosia bölgesinde Tatarlar gece boyunca camileri ve mezarlıkları koruyarak provokasyonlardan korkuyorlardı. Aynı zamanda, Tatar kadınları sarı-mavi balonlarla protesto eden gruplar (erkekler?) Ukrayna'dan ayrılmaya karşı bazı Kırım yollarında görünmeye başladı. Tatar ortamındaki görüşlerin ayrılması temel olarak 40 yaşları boyunca gerçekleşiyor: daha yaşlı olanlar tahliyeleri affetmiyor, daha genç olanlar ise sosyal güvencelerden, emekli maaşlarından ebeveynlere ve benzin fiyatlarına kadar Rusya ile yeniden birleşmenin faydalarını anlıyor. Protesto yüzdesi büyük mü? Yanlış hesaplama yapabilirsiniz: 12% yarımadasında Kırım Tatar nüfusu. Ancak her gün büyüyebileceği gerçeğine hazırlıklı olmalıyız. Ancak “Maidan” destekçileri geleceğinden değil, “oy vermek” isteyen kat inceltmek için değil. Yarımadanın barışı ile ilgili söylenebilecek her ne varsa, ancak bazı sakinler çocuklarını Rusya’ya bir belirsizlik dönemi için götürüyor. İnsanları anlayabiliyorsunuz: Batı Ukrayna'dan Perekop'a gelen “Grad” sistemleri şimdiden yarımadanı hedefliyor ...
Hiç şüphe yok ki, Rus liderliği referandumla ilgili ne gibi sorumluluklar üstlendiğini biliyor. Diyelim ki, yarımadanın altyapı, kamu hizmetleri ve bunlar için yatırım yapmak zorunda olduğu alanda tamamen güvenli değil. Kırımlılar da, Rusya'da her zaman parasal olmadığını, maddi yardım bekledikleri kendi düşüşü köşelerimizin olduğunu anlamalıdır. Fakat aynı zamanda, Rusya Kırım'ı asıl mesele olarak garanti edebilir: Kırımlar bizimle aynı masada oturacak. Bir odada. Bundan sonra, köşede papağanlar, köşelerde yan masalar olmayacak. Kimse tusks, ikinci sınıftan insanları dikkate almayacak. Bir atmosfere sahip olacağız. Bir aile olarak yaşayacağız. Tüm bunlar, son 20 yılının yarımadanın mahrum kaldığı şeydi.
3.
Ukrayna televizyon kanalları son birkaç gündür Kırım'ın bütünüyle binlerce kez daha Kırım'ı hatırlattı. tarih bağımsızlık. Ve soykırım ile karakterize değildi, hiç şüphesiz zulümdü. Ancak, Ukrayna’nın psikolojik ve idari baskısına rağmen (şimdi daha kesin bir tanım var - maydanovskoy) yetkililer, tek tek ayrılmamak için her şeyi yaptılar. Olayın derinliklerine Rus halkı Sivastopol salladı. Başkanlığına Telyatnikova Raisa Fyodorovna, son çare olarak, bir zamanlar kelimenin tam anlamıyla kendi evinden sokağa atılan yaşlı bir adam geldi. Heyecanla Raisa Fedorovna adını çağırarak şunları söyledi:
- Rusya Fedorovna, yardım et!
Gerçekten: Anavatanımızda binlerce, milyonlarca patronik isim var, ama isim gerçekten bir isim. Sembolik cümlede geliyordu: Rusya - yardım et.
Yanımda Kırım'a adanmış çok sayıda şiir aldım. Rusya’nın şairleri kelimenin tam anlamıyla Rus Yazarın bölgesini ve Edebiyat Günü gazetesini yarımadanın özverisiyle patlattı. Ancak bu set arasında Valentina Efimovskaya'nın “Seçim” i St. Petersburg'dan alan ilk kişi oldum. Sevastopol deniz subayı kızı, uzun zaman önce ayetini yazdı:
Kruvazör bölmesine girerken,
Babam hafifçe merdivene koştuğunda,
Korkmuş bebeğim "Yaşasın!"
Bronz bir pençe için bir uçurtma tutunarak
Kayıp gemilerin onuruna dikilitaşta ...
Bayrak fırtınası kalp atışı altında
"Sivastopol Valsi" Yüksek sesle şarkı söyledim.
Varyag denizcilerle birlikte şarkı söyledim ...
Annemden biliyordum, savaşı hatırlamak -
Avrupa’yı asla söylemeyeceğiz ...
Sadakatin yemin edildiği krala
Kim Rusya Sevastopol'a dönecek!
Beklentilerini paylaşan hepimiz Valentina Efimovskaya, herhangi bir krala değil, Kırım halkına yemin etmek zorunda kalacak - 16 huş ağacı (Mart) üzerindeki hakemi belirleyecek ve şifreleme kodunu yarımadaya geri dönmesine izin verecek (veya izin vermeyecek) ana anahtara verecek. Rusya. Şans eseri bilmiyorum ama son referandum sonuçlarını Mart 17 sabahında öğreneceğiz. Ve tarihte bu günü hatırlayın. 23 yıl önce. 1991'te, o zaman birleşik Sovyetler Birliği sakinleri, tek bir Birliğin referandumunda oy kullandı. Sonra politikacılar halkın iradesine ayak bastı. Ve şimdi bumerang onlara yılın 23'i üzerinden geri döner. Ve bunun tam tersini görmek için her neden var: Hikayenin kendisi hatalarımızı savaş ve devrimler olmadan düzeltmeye başlayacak.
4.
Devrim hakkında, Ukraynalı TV kanalları, Kırım'dan daha fazla konuşuyor. 24 saat boyunca “United Country” adlı bir telefon (hatırlandı!) T V'de yayınlandı, yayın tarihlerin ilan edilmesiyle başladı: “Bugün devrimimizin 90 günü ve Rus işgalinin 9 günü”. “Rusya” kelimesi pratikte telaffuz edilmiyor - sadece “saldırgan”, “istilacı”, “düşman”, “istilacı” tanımları. Orak ve çekiç yalnızca ölüm ve açlık olarak ilişkilendirilir. Rusya haritasından sürünen üç başlı yılan, Zaporozhye Kazak'yı güçlü bir şekilde boğuyor. Maidan tamamen beyaz ve kabarık: milislerin hayatta nasıl yakıldığı ve binaların ele geçirildiği hakkında tek bir çerçeve değil ...
Gazetecilerin histerisi ötesinde. Stüdyodaki askeri konuklara aynı soru soruluyor - işgalcileri ne zaman denize atacaksınız? Emeklilerden biri, acı bir gülümsemeyle, tekrar sordu: Bugün Ukrayna ordusu yoksa, kim atmalı. Değişken hazırlık dereceleri ve personel sayıları vardır.
Aniden, sunum yapan kişinin öncüsü aniden ateş aldı, cevabı buldu: Putin'in suçlu olduğu anlamına geliyor! Ülkenin savunması için hiçbir şey yapmayan Yanukoviç’i destekleyen oydu.
Sevastopol'da bir gülümsemeyle Ukrayna Donanması'nın teknelerinden birini bloke ettiklerini söylüyorlar. Savunma birlikleri corvette'yi terk etmelerini önerdiğinde, denizciler aniden bağırdı:
- Ruslar pes etmiyor!
Zihniyet.
Ancak, yaklaşmakta olan referandum konusundaki coşkuyu Kırım halkının askeri ihtilafını gölgede bırakmayacağını görmek istiyorum. Aşırı gazetecilik "Bastion" derslerinde gazetecileri eğitmek zorundasınız, "sıcak noktalara" gidiyorum, tek bir şey soruyorum: çoğu, seyahatin son anında yakalanır. Halihazırda, her şeyin arkasında olduğu anlaşılıyor, yapılan işten bir rahatlama olduğunda, anlam burada bekliyor. Provokasyon veya esaret şeklinde.
Kiev ölümlü bir referandumdan korkuyor. Bu nedenle, herhangi bir provokasyonla onu engellemek için çok uzun sürecek. Kundakçılık Reichstag! Müslüman mabetlerine saygısızlık. Politik cinayet. Terörist saldırısı. Sınırda, denizde kışkırtma. Kırım'dan arkadaşlar az önce aradılar: insanlar köylerden, köylerden ve şehirlerden geçiyor, kendilerini seçim komisyonunun çalışanları olarak sunuyor ve doğrulama için pasaporta bakmalarını istiyor. Onları paramparça etmeye zorluyorlar. Seçmenleri "döv". Pislik! Ukrayna bayrağının çekildiği Kırım ve askeri noktalarda hala yeterli olduğunu unutmayın. Belki daha az olurdu, ama bir kural olarak, Batı Ukrayna’nın komutanları memurlar tarafından Rusça konuşulan alanlara gönderildi, astlarının halkın yanına taşınmasını engelliyorlar. Olimpiyatlardan önce, güvenlik güçleri için belirlenen güvenliğinden bahseden Vladimir Putin: sizin için Yeni Yıl, Olimpiyat Köyü'nün kapanış töreninden sonra Mart ayının sonunda gelecek. Kırım liderleri için, tüm sakinler için, bunun da bilincine varması gerekir: referandum sonuçları açıklandığında “alkışlar” diye bağırılabilir. Bazen lezzet sonrası yemeklerden daha önemlidir ...
5.
Farklı türden bir olaya katılıyorum. Uzak Afgan savaşından, en güçlü gösterimlerden biri, örneğin, insanların sahiplerinin üzerinde yürüdüğü hava limanının gerginliği kaldı. Her şeyden önce Amerikalılar, Olympialda-80'in boykot örgütlenmesine kadar, o dönemde Afganistan'a “shuravi” (Sovyet) girişi hakkında bağırıyorlardı. Ayrıldık ve şunu sormak istiyorum: Amerikalılar şimdi nerede? Afganistan'dalar.
Sonra ordu Kırgızistan'daki sivil havaalanlarında, daha sonra Transdinyester'de, daha sonra Yugoslavya'nın Grozni bölgesinde göründü. Aniden, kafasını Haber Bugün, dünyadaki durumun genel bir analizini yapmaya çalışırken, aniden Rusya'nın düğümünün nasıl sıkılaştırıldığını görüyorsunuz. Ve çatışmaların analizi dehşet verici: Geçtiğimiz on yıl boyunca, Birleşik Devletler her türlü devrime göre yaklaşık 20 kat daha önemli durdu ve senaryolar hakkında kafalarını kırmıyorlar, muhtemelen “deneysel” e hor görerek bakıyorlar: önce ülke içinde bir “beşinci” sütun hazırlanıyor ve gönderiliyor provokatörler, sonra mitingler, istenmeyen rejimleri yok ettiler ve ... Ve sonra başka bir ülkeye. Direndikleri yer, devlet başkanını ve hatta sofistike bir şekilde yok etmektir, böylece diğerleri cesaretini kırmaz. Geri kalanı - Lahey'deki bankta.
Gürcistan-Osetçi ihtilafı sırasında Rusya'yı soruşturmaya çalıştılar ve aniden Amerika'nın altına sayısız danışmanı ile düşmüş görünen Rusya koptu. Ve Rusları savundu. Batı ve ilk sinyal için bir şok oldu: bundan sonra güçlü ve bağımsız bir Rusya ile tek bir dünyada yaşamak zorunda kalacaksınız.
Bugün, düşman en temelden geldi - Ukrayna'dan. Ve yine gerginlik - Rusya vatandaşlarını korumaya nasıl cevap verecek? Bir kez daha sessiz kalacaktır, çünkü Yugoslavya, Sırbistan, Libya ile sessiz kaldığı için, dünyaya dağılan, daha da küçük düşürülen Rus dünyası ezilebilir. Bir parmağındaki timsahlar ısırmaz, hemen elini tutarlar. Putin'e beklenmeyen bir sertlik gösterme - olacaktı. Batı çığlık attı, çünkü pratikte kendi iradesine ve oyunlarına karşı herhangi bir direnişle karşılaşmayı bıraktı ve karşısında böyle bir halk tokası vardı. Eminim hala sonuna kadar nasıl davranacaklarını bilmediklerinden eminim. Beklenmedik bir şekilde, büyük Çin, Rusya’yı değil, Rusya’yı değil, ABD’yi Ukrayna’daki durumla ilgili olarak kısıtlamaları için çağırdı. Çin, Rusya'dan sonra her türlü şikayet ve devrimi test edecek bir sonraki bölgenin o olacağının bilincindedir.
Ancak, öncelikle yurtdışındaki yurttaşlar hakkında endişelendiğimiz için, kardeşlerimizin Orta Asya'nın aynı cumhuriyetlerinde, Baltık ülkelerinde ve Avrupa'nın diğer “medeni” köşelerinde kan, inanç ve dille ne kadar alay edebileceğini hayal etmek mümkün olacaktır. Kırım'ı savunurken, geleceklerini savunduk. Ve "Kırım huşunun" başka bir yönü. Kırımları destekleyen ülke çapındaki mitingler ülkenin liderliğini devlet adamı olmaya ve insanları düşünmeye zorluyor.
6.
Son günlerde Lviv “Berkut” hakkında çok düşündüm. Fotoğrafı hatırlamadım: kalabalık sahnede dizlerinin üzerine kardeşlerini, askerlerini koyar. Ve tövbe eder. Ve ilki dizlerinin kumandanıydı.
Rus subayımız alayını dizine sürüklediğinde, bir anne pozisyonuna geldiğinde Çeçenya dağlarında kayıp bir oğul ararken başka bir vaka biliyorum. Ve askerin annesinin önünde dizini ve başını ilk açan o kendisi.
Oğullarını dizlerinin üstüne koyan ülke, bölge, bölgenin nasıl olacağını tam olarak hayal edemiyorum. Aşağılanmış savaşçıların intikam alacakları ve utançlarını asla affetmeyecekleri gerçeği tartışılmıyor. Ne de olsa faşist "Sağ Sektör" Bandera - onlar da bu bölgelerden geldi. Ne tür bir fosseptik, ne insanlar için nefret yaratan bir kara delik? Neden ben, Lviv Okulu'ndan bir öğrenci olarak, yetmişli yılların ortalarında, hala (veya çoktan), Sovyet anıtlarını makineli tüfekle ellerinde tuttum, çünkü Lviv'de gazyağı kullanıldı ve ateşe verildi? Bu zamanda neden Sevastopol Denizcilik Okulu'na kayıtlı olan Suvorov Okulu'ndaki arkadaşlarım şehre yeniden sevindi ve hayran kaldı? Kırım neden Lviv’in karşıtı oldu?
Kesin bir cevap buldum, öyle görünüyor ki, şu anki Kırım ve Sevastopol yazarlarına yaptığım yolculukta. Ve garip bir şekilde, yüzeyde yatıyor. Kırım - Rusya Yazarlar Birliği 60 üyelerinden daha fazlası. Sevastopol, Yalta, Kerç, Feodosiya tam anlamıyla yaratıcılık ruhu ile doluydu. Çok sayıda edebi stüdyo, edebi almanak ve koleksiyon. Her kendine saygılı kütüphane, edebi veya müzikal akşamlar düzenlemeyi görevini görür. Pushkin Çehov, Tolstoy, Voloshin, Averchenko, Lesia Ukrainka ve Aivazovsky'nin mucizeler yarattığı düzinelerce yazar ve şair tarafından söylenen kutsanmış yerlerde Abaza'nın müziği, kültürü, cesareti, insan saygınlığının gergin olduğunu yazdı. Lviv'de bana öyle geliyor ki, Bandera kıtlığı sürüklendi. Kim kucağında bir çocuk olarak oturuyor, bundan bir örnek alıyor. Sadece "zapadentsev" e pişmanlık duyuyorlar, kendileri dedikleri gibi. Kimse bu gelişim yolunu onlara dayamazdı, kendileri seçtiler. Bu yüzden sadece Bandera da Shukhevych ile gurur duymaya devam ediyor. Ve bu Lviv'in Adam Mickiewicz'in gelmeyi sevdiği güzel bir şehir olmasına rağmen. Ama dünyayı algılama vektörü çoktan döndü ...
7.
Kırım gezimiz, Yazarlar Sendikasının bütün bu yıllar boyunca Rusça kelimesiyle çalışan ve Rusça yazan kişilerle desteklediği dostane temasların sonucuydu. Rus edebiyatının yorulmak bilmeyen Tatiana Voronina başkanlığındaki Kırım örgütünün, Rusya Yazarlar Sendikası'nın altmış üyelerinden oluştuğunu tekrar ediyorum. Kendisi, Edebi Gazete + Kültür Kurye: Kırım-Sivastopol’u düzenler. Natalia Ischenko liderliğinde Rusya'nın ortak girişiminin şubeleri Feodosia'da (Doğu Kırım Rus Yazarları Birliği) kuruldu. Orada, Feodosia'da, "Cimmeria" edebi birliği çalışıyor. Evpatoria'da, “Şiirsel Tramvay” olarak adlandırılan bir edebiyat festivali olan Selvinsky'nin adını taşıyan aktif bir edebiyat derneği düzenli olarak düzenlenmektedir. Sevastopol'un kendisinde, Rusya'nın ortak girişiminin şubesine ek olarak, Alexey Ozerov'un adını verdiği Litino birleşmesi de düzenli olarak toplanıyor. Balaclava'daki Simferopol'deki yaratıcı yaşam, Yalta'dan bahsetmek yerine, hiç solmadı. Yazarlar Vyacheslav Kiles, Evgeny Nikiforov, Lyudmila Neporent, Natalia Ischenko, Anatoly Masalov, Valentina Frolova, Vitaly Fesenko, Valery Mirokhin, Sergey Ovcharenko, tarih yazarı Valery Voronin, efsanevi yazar-önder askeri Almanaklar "Edebiyat Theodosius", "Sevastopol" ve diğerleri - Kırım kütüphanelerinde kullanılan masa kitapları. Bu yüzden Rusya Yazarlar Sendikası, liyakat sertifikaları ile geniş bir Kırımcı yazar grubunu ödüllendirdi.
Hem şiirsel çizgilerin hem de dileklerin Rus Yazarlar Birliği'ne, Rus bölgeleriyle daha yakın temaslarda bulunmak üzere hitap ettiği görüşmeden sonra, yazarlar Sevastopol'un sembollerinden birine geldi - Scuttled Ship'lerin anıtı. Burada, Haziran 22'in yılın 2011'inin, 70 yıllık savaşın yapıldığı gün, 70'in yılın XNUMX'inin bir kopyasını dağıtmasına karar verildi, yazar ve savaş ustası Mikhail Godenko, Rus yazarlarına manevi yüksekliklerini teslim etmemeleri için teslim etti. Kırım'ın ve tüm Ukrayna'nın Nazi işgalcilerinden kurtarılmasının XNUMX yıldönümünde, bu pankartı tam olarak Sevastopol'da, neo-faşistlerin kafalarını kaldırdıklarını göstermek için haklı ve dürüsttü: Rus ihtişam kenti, düşmana karşı zafer kazanmalarına izin vermeyecek. Ardından, aynı afiş kahraman kentin diğer sembollerinin üzerine de getirildi - Dine Mezarlığı, Dualar ve Peder George'un haçının, "Büyük Vatanseverlik Savaşı" nda ölen askeri okulların mezunları olan "teğmenler" in sokaklarının bulunduğu Sevastopol'un ilk savunmasının kahramanlarının tozuna dayandığı Bu mezarlık dönüşüyor ve faşistleri kınamak için küllerini vermeyen atalar ... Denizaltı Kursk kahramanları da burada gömülü. Ve elbette, bu Afiş efsanevi Sapun Dağı'nda uçamazdı ama ...
Kırımcı yazarları tüm Rus edebiyat yarışlarına aktif olarak katılmaları için davet ettik - Rubtsovsk, Yeseninsky, Fetovsky, Tyutchevsky, “Stalingrad”, “Prokhorovsky field” ve diğerleri. Edebiyat Günü gazetesinin baş editörü Vladimir Bondarenko, Kırım ve Sevastopol şairlerinin ve nesir yazarlarının bir seçkisi için gazetesinin sayfalarını sundu. Ve Kırım'la ilgili bir şiir yığını içinde, Igor Tyulenev'den bir stanza hatırladım:
Kırım'a bu yaz gireceğim
Binicilik. Sakallı centurion nasıl?
Hayır! Şiir işçisi olarak gireceğim
Altın armatürün ardından.
8.
Ayrılmadan önce, yoğun sise rağmen Sevastopol Denizcilik Meclisi Başkanı Vladimir Stefanovsky ile birlikte, Fiolent Burnu için ayrıldık, çabaları boyunca büyük Rus şairi A.S. Puşkin. Ve orada, şairin kabartması sırasında, Rusya Yazarlar Birliği Kırım şubesi başkanı Tatyana Voronina aniden sırrını itiraf etti:
- Bir yazar için, Kırım'ın Rusya'ya girmesi, kendi dilinizde bakmadan ve açıklama yapmadan yazmak için büyük bir mutluluktur. Bundan sonra Sevastopol Rus dünyamızda hem akıl, hem ruh, hem kalp hem de kelime bir arada yaşayacak. Tüm bu “sarı” zamanın onu kırmaya çalıştığının içimizde ne kadar kaba, ısrarcı ve acı verici olduğunu bile hayal edemezsiniz.
Tatyana Andreevna haklı: Anavatan sadece bir bölge değil, sınırlar, bir arma, bayrak, bir ilahi - aynı zamanda insanların kaderi. Ve daha önemlisi Vladimir Vladimirovich Stefanovsky'nin tanınmasıydı:
- Hayalimin ne olduğunu biliyor musun? Grafskaya İskelesi'ndeki Sevastopol Waltz'a bir anıt yerleştirin ...
Ve ben, Puşkin pelerininden puslu puslu bir havaya baktığımda, yine gençliğimin şehri hakkında düşündüm - sevgili Lviv, burada Bandera'ya yeni bir anıt dikmeyi planlıyorlar. İki şehir halkının yaşama bakışındaki fark nedir? Ve setin çevresini çizen Sevastopol sevenler ve dizlerinin üzerindeki Lviv "Berkut" u hayal etmek zor değildi.