Oblomov, insanlık tarihine 'Oblomovluk' kavramını armağan etmesi yönüyle kıymetli bir eser. Oblomovluk bilinçli bir tembellik halidir. Bazı insanlar etraflarında olan bitenin fazlasıyla farkındadırlar. Bu da onları sonunu bildikleri bir hususta isteksizliğe itebilir. Oblomov bu insanları temsil eder. Sonsuz bir kabullenişinin sembolüdür aynı zamanda hayat yazgısının. İşin tuhafı bu kadar ileri düzeyde olmasa da bu dairede bir hayat yaşayan insanların varlığıdır. En azından çoğumuz kafamızda bu hayatı yaşarız. Bu yönden bir kahramandır da Oblomov cesaret edilemeyene cür'et ettiği için.
Avamca bir ifadeyle 'Ölümlü bir dünyada ipe sapa gelmez işler'dir çoğu şey onun için. Günlük yaşamında bir tekrar halini alan şeyler uyku ve hayal kurmaktır. En küçük bir olumsuz haber bile büyük kaygı fırtınaları koparır ruhunda. Üzülür, baş edemez. Malumunuzdur ki her şeyin fazlası aslında zarardır. Oblomov'un tüm bu hareketsiz yaşamı elemle birleşince şişmanlık ve felç gibi sağlık sorunlarını beraberinde getirir. Nihayetinde de saf ama utangaç, iyi ama gayretsiz yaşamı gözden ve gönülden uzak bir şekilde son bulur.
Aslında bir burjuvadır Oblomov. Köyü ve çiftliği vardır. Ama bunların bir değeri yoktur gözünde, yük olarak görür. Gayet hareketli yaşam süren ve bu yaşama kendisinin de dahil olmasını isteyen arkadaşlarını samimi bir yürekle reddeder. Böylesine kıpırtısız yaşamında onu birazcık da olsa kendine getiren, hayatına devinim kazandıran şey 'aşk' olmuştur. O da fazla uzun sürmemiştir. Çünkü acınası yaşamının, karşısındaki kadına vereceği bir şeyler olmadığının da farkında olduğundan klasik ifadeyle sevgisini kalbine gömer.
Sonuç olarak böyle bir hayata aşina veya meraklı iseniz okumanızı önerebileceğim yoksa okumasanız da bir şey kaybetmeyeceğinizi söyleyebileceğim bir dünya klasiği Oblomov.