Teğet kurgular..
Onları takip etmiyorum, her dönemeçte ortaya çıkıyorlar. Yol deseniz dairesel zaten, geometrik bir zorunluluk olarak ufkumda ve dikiz çemberimde ilerliyorlar, dönüp yeniden geliyorlar. Her adımda biraz daha yaklaşıyor, yanımdan geçiyor, ardımda kalıyor, halkalar ters yöne dönerken ara açılıyor nihayet uzaklaşıyorlar. Sonra her şey baştan başlıyor. Çekilin geçeyim diyemiyorum, kornam yok çalamıyorum; ben sağa seğirtsem onlarda sağa yalpalıyorlar, sola yönelsem yine yolu kaplıyorlar. Kaderimde onların dedikodusunu üretmek varmış ne yapabilirim?