Sanırım burada bir tutma düzenine girdik. İyi yazılmış diyaloglara sahip ürkütücü ve merak uyandıran entrikalar, bölüm başına en az üç neden-bunu-yaptılar-yaptılar vakasıyla karışık bir şekilde birbirine karıştı. Torchwood’a tekrar hoş geldiniz millet.
Ghost Machine başlıklı üçüncü bölüm, öncelikle Torchwood Three: Owen’ın bir üyesine odaklandı. Doktor, başlığın “hayalet makinesi” aracılığıyla tesadüfen tanık olduktan sonra, genç bir kadının uzun zamandır unutulmuş cinayet ve tecavüzüne takıntılı buldu. Gwen bunu kredi öncesi sekansta kullandı ve görünüşe göre 40’lı yıllardan kalma Thomas adında genç bir çocuğun hayaletiyle yüz yüze geldi. Daha fazla araştırma üzerine, (uzaylı) cihazın, Gwen’in günümüz Thomas’ıyla (John Normington’dan sevimli bir kamera hücresi) tanıştığında bulduğu gibi, güçlü duyguların bıraktığı enerjiyi hayalet benzeri yeniden yaratmalara dönüştürdüğü ortaya çıktı. Ancak bu bir TV şovu olduğundan, Owen tecavüzcüyü kendi vizyonundan bulmak için döneklere gitti ve işleri daha da karmaşık hale getirdi.
Dürüst olmak gerekirse, bu bölüm benim için bir nedenden dolayı her zaman zor bir satış olacaktı: Owen’a dayanamıyorum. Hiç. Onu şimdiye kadar sadece birkaç bölümden tanıyoruz, bu da yazarların onu daha az aptal gibi göstermeye çalışması mantıklı. Burn Gorman’ın duygusal aralığını zorluyor, klişeleşmiş çaresizlik ve içki takıntısı sahneleri, ep’in unutulmaz konseptinin etkisini hızla azaltıyor. Birkaç yanlış adım var: Owen’ın sözü edilen tecavüzcüyle karşılaşması, diyalogun altındaki aşırı yoğun SFX köpüğü tarafından engelleniyor (hızlanan bir kalp atışı – oh, hadi!); Owen ile Burnie adındaki küçük bir hırsız arasındaki kovalamaca sahnesi gülünç derecede kötü bir ton değişikliğine işaret ediyor (Bilginize göre, birinin arka planda o bar taşına ateş etmesi gerekiyor); şaşırtıcı donuk doruk; ana planın önüne geçen Jack ve Gwen arasındaki garip bir silah fetişizmi sahnesi; Ianto’ya yapmaya değer hiçbir şey vermeme zorunluluğu. Oh, ve müzik, anlayabileceğiniz gibi, sık sık rahatsız etmeye devam ediyor.
Dürüst olmak gerekirse, bu çılgınca tutarsız bölümü izlemeye değer kılan güzel anlar vardı; Gösteri, Sophia Myles ve onun büyük eski Bambi gözleri kameranın dikkatini çektiğinde canlandı. Gwen’in onun ve erkek arkadaşı Rhys’in ilişkisinin yeniden canlandırılmasını izlediği bir sahne dokunaklıydı, ancak bu beni birkaç şey hakkında meraklandırdı: 1. Çiftin ilişkilerinde çatlaklar göstermek için çok erken değil mi ve 2. Görmüyor mu? Ekranda geçirdikleri süre, ilişkiyi çoğunlukla fiziksel olarak mı gösteriyor?
Size söylüyorum, bu Gwen-ve-Jack-birlikte-saçmalığından daha az, daha çok snark. Ve şimdiden Naoko Mori’ye (Toshiko) bir arsa çizgisi verin! Ne yazık ki, bir sonraki bölüm daha çok Owen’ın bencil bir araç gibi davranacağını vaat ediyor, bu yüzden bekleyiş devam ediyor… ve üç bölüm yolun dışında, Torchwood hala nereye gideceğinden tam olarak emin değil.
Kaynak: https://1080pfilmizle.org/