Türkiye İş Bankası Yayınları'na ait bir ejderha masalı Zogi. Masalın kahramanı, anaokuluna giden zeki bir ejderha. Anaokulunda öğretmenleri, minik ejderha öğrencilere, birinci sınıfta uçmayı, ikinci sınıfta kükremeyi, üçüncü sınıfta alev püskürtmeyi, dördüncü sınıfta prenses kaçırmayı, beşinci sınıfta savaşmayı öğretiyor. Öğrenmek için çabalamanın, çabalamanın sonunda ise emeğinin karşılığını alabileceğini gösteren güzel bir masal. Ödevlerini yaparken karşılaştığı zorluklarda ve yaralanmalar sonrası sürekli karşısına çıkan Prenses İnci, yaralarını sarıyor. Hatta Prenses kaçırma ödevinde Zogi, tam umutsuzluğa kapıldığında yine imdadına Prenses İnci yetişiyor. Savaşma ödevinde prensesi almaya gelen şövalye de prensesin sözlerinden etkileniyor. Böylece ortaya Zogi'nin ekibi çıkıyor: Uçan Doktorlar…
Minik Ejder Zogi, okulun en zeki öğrencisiydi. Prenses İnci ile tanıştı, hayatı değişti.
Masal prensesi, Zogi'den daha öğretici
Zogi, birçok çocuğun sevgisini kazandı. Fakat prenses kaçırma olayı sebebiyle bazı ebeveynler için liste dışı olmuş bir kitap aynı zamanda. Peki bir öğretmen ve anne olarak beni Zogi'ye bağlayan, çocuklarımla ve öğrencilerimle paylaşmama sebep neydi dersiniz? Zogi'nin tanıştığı ve aynı zamanda ödevi olarak kaçırıp öğretmenine götürdüğü Prenses İnci'nin sözleri…
Dünyada zaten yeterince kesik, yanık, yara bere var.
Gündelik yaşam içinde, fark ettiğimiz ya da fark etmeden akışına kapıldığımız öyle çok "kendin olmaktan uzak, ideale yakın ol" mesajı varken bir prensesin "ben prenses olmak istemiyorum" demesi ve onu almaya gelen şövalyeye kafa tutması benim için çarpıcı bir detaydı. Yani kitap "Prenses olarak doğsan da tercih senin.", "Kendin olmak, kendin gibi olmak senin en doğal hakkın.", "Mesleğin senin ilgi ve yeteneklerine göre ve senin seçimin olmalı." gibi mesajlar içeriyor.
Geri dönüp prenses olmayacağım, o süslü püslü elbiseler içinde sarayda salınıp durmayacağım. Doktor olmak istiyorum ben, dere tepe dolaşıp insanların dertlerini dinlemek, onları iyileştirmek istiyorum.
Artıları daha çok
Dikkatimi çeken ve çok hoşuma giden bir diğer detaysa anaokulu öğretmeninin, öğrencilerine her şeyi yaparak, yaşayarak, deneyerek öğretmeye çalışması oldu. Yani eğitim sistemi… "Formül bu, ezberle, soruyu çöz." şeklinde değil. Sesin de kısılsa, kanadın da yansa öğrenmeye çabala! Yaşamın içinde deneyimle…
Eleştirilen yerler genel itibariyle kültürümüzle bağdaşmamasına yönelik. Ancak masal dinleyen ve aşina olan çocuklar, prenses kaçırma, ejderha gibi masal ögelerini ayırt edebilir diye düşünüyorum. Ayrıca okuyanların da küçük yaşlara bunu açıklaması mümkün. Verilen mesajların artısı, yapılan eleştirilerin üzerine çıkmış durumda. 3 yaşın üzeri çocuklar için öneriyorum.
Julia Donalson kitapları çocukların favorileri arasında yer alıyor. Ancak işlediği konular, verdiği mesajlar, olay örgüleri ve şiirsel dili ve görselleriyle benim de favorilerim arasında. Zogi de bunlardan biri.