Vergi geleceğinin teminatıdır!
Verginin meyvesi hizmettir!
Vergilendirilmiş kazanç kutsaldır!
Vergi, ekonomik birimlerden siyasi cebir altında ve karşılıksız devlete kaynak (para) olarak aktarılmasıdır. Kamu hizmeti yapmak durumunda olan devlet, bunu yaparken mal ve hizmet üretiminde bulunur (Hizmet vereceğini beyan eder).
Zorunlu ve karşılıksız vergi verginin niteliğinden ayrılamayan aynı zamanda, onu devletin diğer gelir türlerinden ayıran iki unsur vardır. Bunlardan birincisi verginin cebri (zorunlu) bir ödeme olması, diğeri karşılıksız bulunmasıdır. Verginin siyasi cebir altında alınması, mükellef bakımından ödenmesinin hukuken zorunlu olması nedeniyle, ödenmemesi halinde devlet zorla tahsil ya da cezalandırma yoluna gidebilir.
Dolaylı ve dolaysız olarak iki vergi türünden bahsedebiliriz; Gelir veya servetin doğrudan doğruya vergilendirilmesinde dolaysız, bir olayın (örneğin harcamanın) vergilendirilmesi dolaylı sayılmaktadır.
Vergi siyasi cebir altında tahsil edilmekte, yani kanunla konulmakta ve kanuna uyulması müeyyidelere (yaptırımlara) bağlanmış bulunmaktadır. Gerçekten devlet, bu kanunlara dayanarak vergi yükümlülüğünü tek taraflı olarak koymaktadır.
Türkiyede vergilerin aşırı yüksek olmasının sebebi devletin çok büyük ve hantal olmasıdır, büyüklükten kasıt güçlü olması değildir büyük olan herşey aynı zamanda güçlü olmaz, milyonlarca personeli olan bir devlet bu personellerin ücretleri, çoğu için kalacak yer, ulaşım, gıda, sağlık hizmetleri giderleri aynı zamanda devlet televizyon kanallarından tutun havayolu işletmeciliği, özel kurslar, eğitim, sağlık, ulaşım, spordan ekmek üretimine kadar yüzlerce küçük-büyük iş ile bizzat ilgileniyor ve bunlara parasal kaynak bulmak için vergileri artırmaktan başka çare bulamıyor, bunların yanında çok daha önemli bir mesele var ki ister prestij isterseniz israf ister gereklidir diyin devletin en başındaki adamdan tutunda belediye başkanları ve daha düşük makamda olanların altında milyonluk arabalar ve bunların benzin, şoför, güvenlik, bakım ücretlendirmeleri, devlet memurları, imam, öğretmenler için yapılan lojmanlar, sosyal tesisler, devlet kurum bina kiraları, iç ve dış borç ve fonlar için ödenen faizler saymakla bitmeyecek kadar büyük bir israfın içerisindedir.
Her türkiye cumhuriyeti vatandaşı gelirinin %52’si gibi bir rakamı doğrudan ve dolaylı olarak devlete vergi olarak vermektedir.
Bazı yıllara göre alınan vergiler.
- 2011 – 319 Milyar (katrilyon)
- 2012 – 362 Milyar (katrilyon)
- 2015 – 385 Milyar (katrilyon)
- 2016 – 458 Milyar (katrilyon)
Olması gereken Devletin en temel görevleri İç güvenlik, dış güvenlik, Adalet-Yargı ve Diplomasi meselelerine mesai harcayıp bütçesini bunlara göre oluşturursa hem halk rahat bir nefes alır hem devlet.
Dünyanın neresine bakarsanız bakın düşük vergi alınan ülkelerde refah, zenginlik ve huzur vardır.