ABD’nin New York kentinde bir dokuma fabrikasında artık işler istenildiği gibi gitmemektedir.Çok ağır çalışma koşulları, çok uzun iş günleri ve buna karşın çok düşük ücretler. Koşulların her geçen gün daha da dayanılmaz hale gelmesi, kadın işçilerin artık tahammül sınırını zorlamaya başlar. Grev kararı alan kadınlar, taleplerini de açıklarlar:^^Daha iyi koşullar, 10 saatlik iş , eşit iş, eşit ücret ^^
Bütün dokuma işçileri aynı anda greve başlar.Patronun olayları engelleme zekası takdire şayandır çünkü fabrikayı kadınların üstüne kitler. Çıkan şüpheli bir yangında 129 kadın can verir. Amacı daha iyi çalışmak olan 129 kadın diri diri yanar.
Takvimlerden 8 Mart 1857 ‘dir. 100.000 ‘i aşkın kişi cenazeye katılır.8 Mart’ın Dünya Kadınlar Günü olarak anılmasını Clara Zetkin önermiştir. Oy birliği ile kabul edilir ve Dünya Kadınlar Günü ilk kez 19 Mart 1911’de Avusturya, Danimarka, Almanya ve İsviçre’de anılır.
Gösterilere yüz binlerce kadın katılır. Oy verme, seçme seçilme, meslek edinme ve mesleki eğitim görme hakkı isterler.
Kısaca 8 Mart’ın hüzünlü hikayesidir bu , çoğu kişinin görmezden geldiği. Kadınların evet evet ilginçtir en çokta kadınların görmezden geldiği. Neyi ne için kutluyoruz daha doğrusu anıyoruz ondan bile bi’haberiz işte .
25 Mart Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Gününde bence bu hikayeyi tekrar tekrar hatırlamak gerek.
Durum şu : Neredeyse bu cinste doğduğumuz için şanssız hissettirildiğimiz ülkemizde tüm ayrımcılıklarla iç içe yaşıyoruz.Küçük yaşta ev sorumluluğunu üstlenme kadını oldukça ezmiş durumda .^^Evinin kadını , çocuklarının anası ^^ bir film repliği değil yani…
Türkiye ‘de bir çok KADIN evet bir çok kadın şiddeti hala meşru görüyor.Çoğu zaman hatta her zaman haklarından bile habersiz hemde . Kadına yapılan psikolojik , bedensel ve cinsel saldırılar cezasız kalabiliyor.
işsizlik en son verilere göre çoğunu kadınlar oluşuyor . İster beyaz yakalı olsun ister vasıfsız personel olsun kadın her zaman negatif ayrımcılığa maruz kalıyor . Sosyal güvence yerlerde. Kadınlar bu gün hala ülkemizde erkeklere göre %25 – % 50 oranında daha az ücretle çalıştırılmaktadır.
Hor görülen, cinayete kurban verilen , dışlanan , maruz bırakılan kısaca öteki ve buna rağmen kadın olarak kimliğini sürdürmeye çalışan .
Yalnız, çalışıp çabalayan , tarlada – mutfakta-fabrikada- işte sosyal güvenceden yoksun ,varını yoğunu ortaya koyan , hayata ve herkese karşı dimdik duran tüm kadınların günüdür oysa bu . Bir varoluş anmasıdır. Feminist geçinip, 14 Şubat’laştırılmış , kocasından tek taş beklenecek bir gün değildir en azından .
Hani demiş ya üstad ^^ Kadınlar insandır, biz insanoğlu ^^ diye …Hep hatırlamak dileğimle