Ah, umursamıyor mu? Bu güzel! Verena mutluydu ve bir süre sonra bu nazik hareketi tekrarlamak için cesaretlendi. Şimdi Jörg ona tekrar bakınca, gözlerini kaçırmadı, onun gözlerinin içine baktı. Birkaç saniye boyunca o yoğun göz temasını sürdürdüler. O kadar uzun zaman oldu ki Silke fark etmedi ama onlar için daha çok tetikledi. Verena onunla ihtiyatlı bir şekilde flört etmeye başladı. Ve onunla birlikte. Ona cevap verdi ve bakışlarına geri döndü. Evet, ona bir amaç olarak hizmet edecekti. Çok çekici bir araç olarak, bir gülümsemeyle fark etti.
Akşam sona ermek üzereydi ve herkes daha sık esnemek zorunda kaldığında, ödeyip gitmeye hazırlandılar. Ancak Verena tekrar bara gitti ve bir tükenmez kalem ve bir bira matı istedi. Karton üzerine adını ve telefon numarasını yazdı, kalemi geri verdi ve veda ederken kapağı göze çarpmadan Jörg’ün ceket cebine kaydırdı. Veda samimi ve sıcaktı. Ve Verena’nın kafasında ne kadar şeytani bir plan olduğundan şüphelenmeyen – ve orada bulunanların hiçbiri bu değildi – iyi arkadaşların burada uyum içinde birbirlerine veda ettiklerini düşünebilirdi. Bunun Verena’nın tarafında sadece sahte olduğu gerçeğini zekice sakladı.
Artık buna neredeyse inanmıyordu ama üç gün sonra Jörg gerçekten aradı. Verena, Silke’nin varlığından dolayı arayamayacağından ya da karton parçasını henüz bulamadığından şüphelenmişti. Silke’le henüz birlikte yaşamadıklarını ve özgürce konuşabileceğini umuyordu. Mutlu bir şekilde, aramasından dolayı ne kadar mutlu olduğunu bilmesini sağladı. Diğer ucundaki gülümsemesini tam anlamıyla duyabiliyordu. Sonra ceketi yıkaması için ceplerini boşalttığını ve numarasını bulduğunu söyledi. Şaşırdı, ama aynı zamanda memnun oldu, diye ona haber verdi. Verena’nın kalbi, o akşam ondan ne kadar hoşlandığını ve onu düşünmekten kendini alamadığını şefkatle söylerken daha hızlı atıyordu. Ona bu iltifatları geri verdi