Görev modern savaş çağrısı düzgün bir oyun açıklaması bile yapılmadı ve henüz oyun gazetecileri sansürlenmesini istiyor. VentureBeat'ten Dean Takahashi, bazı kesimlerin sansürlenmesini savundu ve ikiye katladı.
Her şey Mayıs 30th, 2019 tarihinde yayınlanan bir makale ile başladı. VentureBeat Yazan, daha iyi bir şekilde yazdığı Takahashi…
“Yayıncının Infinity Ward stüdyosu kısa süre önce yeni bir Call of Duty Call: Modern Warfare taksisi için tek oyunculu kampanyanın bir bölümünü gösterdi ve içinde beni rahatsız eden sahneleri ve oynanışı var. 2009'in “Call of Duty Call: Modern Warfare 2” daki bir Rus havaalanında sivillerin biçildiği No Rus tartışmasını akla getiriyor.
“Modern Savaşın bir oyun demosunu izlemekten oldukça rahatsızdım, ki bu 2007'in Call of Duty 4: Modern Warfare versiyonunun bir versiyonundan daha fazlası. Haziran ayındaki Electronic Entertainment Expo (E3) oyun fuarında gösterilecek olan demo iki bölümden oluşuyor. Her iki durumda da, sivillerin güvenliği söz konusudur. ”
Makale, oyunun savaşın ahlaki sınırları arasındaki çizgileri nasıl bulanıklaştıracağını açıklamaya devam ediyor. Oyuncular, öldürücü ateşe maruz kalan askerlerin gamını çalıştırmak, sivillerin ve isyancıların Eylül ayı başlarında öğleden sonraları ertesi bir güneşin altında gözetim altında olmayan erimiş bir Napoliten dondurma pazarında bir araya geldikleri evleri temizlemek gibi senaryolarda öldürmek veya öldürülmek zorunda kalacaklar.
Oyuncular, bazı durumlarda sivil savaşçıları öldürürken diğerlerinde düşman savaşçıları öldürürken, atışlarını dikkatlice çekmek zorunda kalacaklar. Bu, Takahashi'nin kırılgan ruhunu Nagasaki'deki bir çocuk gibi salladı, korku ve ateş tarafından tüketilmeden önce bulutların üzerindeki alev direğinin izlerini izledi.
Takahashi çürütmesini çerçevelemeye başladığında, tuşların takırdaması ve gürültüsünde titreyen tedirgin edici yankıyı neredeyse hissedebiliyordunuz, yazıyor ...
Geliştiriciler, “Bu, modern savaşın doğasıdır. Ancak bu, sivillerin ve savaşçıların ince çizgileri göz önüne alındığında ve sosyal medya sesleri ve video ısırıkları tarafından yönlendirilen dünyamızda yarattığı izlenimi verdiğinde bence modern bir video oyununun parçası olmamalı. Masum sivilleri öldürüyor gibisin. Ve eğer bir hata yaparsan, öylesindir.
“Bana genel olarak gizli olan hikayenin anlatımının bu sahnenin bağlamını açıklayacağı söylendi. Ama gördüğüm gibi, onu çok rahatsız edici ve haksız buldum. Bize bu sahneyi gösterdikten sonra, Infinity Ward'daki geliştiriciler, “Sizinle oyunun yıldızı olan silahlar hakkında konuşmak isteriz” dedikleri sunuma girdiler. Ne yazık ki, benim resimlerim yok sana göstermek için bu sahne. ”
Makale, konunun etine geçmeden önce bir tane daha açıklayıcı senaryodan geçiyor. Orta Doğu'da iki çocuk asker kendi hayatta kalabilmek için bir adamı öldürmeye zorlanır. Savaşın parçaladığı bölgede gerçekleşen ortak bir şey. Bununla birlikte, hayatın ve uzuvların tehlikede olduğu etkileşimli savaşın içgüdüsel sıcağında olmak - ve kişinin kalbinin yarışan atışlarının, bir kaos ve şiddet melodisinde dönen bir öfke ve travma melodisi oynadığı - farklı bir deneyim türü Oyuncu. Günümüzün gelişmiş fotogrametrik teknolojisi sayesinde, tipik karşılaşmadan daha içgüdüsel.
Takahashi için bir tanesi çok fazla, biri melodi uyumsuz, biri de zayıf kalbi için çok fazla öldürdü. Derhal toplayabileceği tek mantıklı çözüme atladı: sansür.
Takahashi, sözlerinde zincirler yokmuş gibi ya da kısıtlamaları yokmuş gibi, düpedüz oyunun sansürlenmesini istiyor, yazıyor ...
“Benim tepkim, geliştiricilerin kendilerini sansürlemesi veya bir başkasının onları sansürlemesi gerektiği değildir. Benim sorum seçimlerle ilgili. Bu tür bir oyun yapabiliriz, değil mi? Ancak, filmlerde veya kitaplarda görebildiğimiz bu tür içerikler video oyunda mı olmalı? Çok fazla ajansımızın olduğu bir sanat biçiminde mi gösterilmeli? Çocukların oynamaması gereken olgun bir oyun olacak, ama 6 yaşındaki oyununun Call of Duty oyununa izin verdiğini söyleyen bir Uber sürücüsü ile konuştum. ”
Bu cevap, zihinsel açıdan hassas gazetecilere Twitter'daki tepkiyi netleştirdi.
Bağımsız geliştirici PixelMetal, VentureBeat'i sansür çağrıları için görevlendirdi ve ne oynayacaklarına karar vermenin yayıncıların değil yetişkinlerin işi olduğunu belirtti. Takahashi bir kitap yakıcı olmadığını söyledi, ancak yine de ekibin sahneleri "bırakması" gerektiğini hissetti.
Ben kitap yakıcı değilim. Ya da bir oyun yazıcısı. Oyunlar hakkında 30 yıl boyunca yazdım, hiç böyle bir şey söylemedim. Bunun için soruyu gündeme getiriyorum. Ve diyorum ki bu sahneleri bırakmalılar. Bunu ebeveynlerin başka bir “Rus yok” un farkında olmaları için işaretliyorum.
- Dean Takahashi (@deantak) Tarafindan Çekilen En Yeni Fotograflari Incele Mayıs 30, 2019
Diğerleri “çöp” adlı makaleyi çağırdı ve eğer geliştiriciler savaşın dehşetini anlatmak istiyorsa bunu yapabilmeliler.
Takahashi sakince savaşın iyi olduğunu söyledi; savaşın dehşetini tasvir etmek iyidir; ama eğlence ile eğlence arasında bir çizgi olduğunu ve çok ciddi olmaya çalışmak arasında bir çizgi olduğunu hissetti, bu da insanları geri çevirebilir.
Savaş karşıtı mesajlar iyidir. Savaşın dehşetini tasvir etmek iyidir. Ancak herkesin artık eğlence ve eğlencenin olmadığı bir repliği vardır. Sonra bunu çok oyunculu oyun keyfi ile karıştırırsınız.
- Dean Takahashi (@deantak) Tarafindan Çekilen En Yeni Fotograflari Incele Mayıs 31, 2019
Eğlence dolu, birinci şahıs nişancı ile oyuncuları oyuna sokma arasındaki çizgiler hakkında açıkça bir tartışma var. Saving Private Ryan, tüm mide çalkalama sekansları ve insanları oyundan tamamen uzaklaştırabilecek duyarsızlaştırıcı şiddet ile tamamlandı. Ancak, eleştirinin öğreticiyi yenmekte daha fazla sorun yaşayan aynı adamdan geldiği bir sonraki oyunda Activision'ın ikinci tanıma yaklaşıp yaklaşmadığını söylemek imkansız. Cuphead Dan Quayle’den daha fazla “patates” yazımında sorunlar vardı.
Ve evet, bu gerçekten size rezil Cuphead oyununu getiren aynı Dean Takahashi.
- appabend (@appabend) Tarafindan Çekilen En Son Fotograflara Göz at Mayıs 30, 2019
Takahashi'nin makalesinin "sıcak yorumları" sosyal medya metaverse şimdiden çok uzaklara yayıldı.
Pek çok insan, gazetecinin sansür çağrısı nedeniyle, bu gün ve yaşlarda oldukça fazla sorgulanabilen bir talep olduğu için çaresizlik çağrısı yapmaktalar. sansür politikaları) ve Valve gibi şirketler nerede? ayrım gözetmeden oyunların yasaklanması tutarsız ve belirsiz nedenlerden dolayı.
Sosyal medya baskısı, olduğu gibi, sansür tugayına kowtowing çeşitli stüdyolarla sonuçlandı. Catherine: Tam Vücut, herhangi bir oyuncunun istediği son şey AAA yıllık sosisli sandviç ve patates kızartması deneyimi için kısırlaştırılarak tofu ve brokoli tavasında sotelenmiş mantarların üzerine hafifçe serpilmiş susam tohumları ve yanında seyrek kızartılmış sarımsaklı ekmek. Bu, oyuncuların her yıl 60 $ için (veya sınırlı koleksiyoncu sürümünü alırlarsa 120 $) ödediği şey değil.
YouTubers bile TheQuartering yanlış yerleştirilmiş püritenin çılgın mezarlarına saldırdı.
Bu noktada, oyuncular muhtemelen oyun endüstrisindeki yaratıcı ruhu (veya yokluğunu) belirleyen ve yöneten his temelli bağlılığa doğru bugünün yozlaşması göz önüne alındığında standart bir ücret yöntemi olarak oyun gazetecilerinden sansür talep etmeye başladılar.
Activision ve Sledgehammer Games'in VentureBeat muhabirinin sözlerini ciddiye alacağından şüpheliyim (veya biri bunu yapmayacağını umabilir), ancak Palyaço Çağı'nda her şey mümkün.
(Animatic ve Lyle haberleri için teşekkürler)