Gözlerin arkasındaki karanlıgı görmeyi bilseydi, bu kadar arsız gülemezdi yanan ısıklarda Aymaz! Bir kutunun icine sıgdırdığı hayallerinin yosunlara dolandığını ne bilsin! ... Akladığın sarkılara yalancı hikayeler yazarken ve en cok sen inanırken yazılanlara, kuyularda yüzünü arıyorsun yine! Yollarda kaybolmayı seversin, bilirim! Yeniden ve yeniden kendini bulmak icin kurbanlar sunarsın arza! ... Hani diyordu ya; "Basü… Okumaya devam et ŞALAMAR
Ait olmadığım yerlerde salınıp duruyordum. Zoraki elbiseler giydiriyordum kendime kim bilir ne sebeplerle! Nasıl da yok saymışım ayağına uymayan ayakkabının can acısını... Eskiden olsa kızardım önce kendime sonra her şeye ve de evrene! Ama artık başka bakıyorum acıyan ayaklarıma! Şükrediyorum iyiki varlar, iyiki acıdılar... İçe doğru büyümüşüm birazcık demek ki! İnsanı kendinden başka kim büyütebilir… Okumaya devam et ELİ SOPALI
Eserekli yaşadığında güzel şu hayat! Bazen en dipte "Bitse de gitsek!" durumları! Bazen 9.5 Hz. de titreyerek iyonosfer ile dans oyunları! Bir aşağı bir yukarı, Kalp atış grafiği gibi! Yani, en doğalı ve en güzeli. Yani, hayatın halleri... İyonosfer falan demişken; İte, kaka,zorla ve zorla hızlandırdığımız sonra da zorlandığımız yaşam ritminin doğalı yavaş! Dingin! Kafanı… Okumaya devam et HAYATIN HALLERİ
... Hani şu camdan seyrettiğim yağmur yerlere çarpıyor ya; Öyle çarpıyorum kendimi hayata! Ve, kimbilir nerelerim kanıyor yalanlarla... ... Hadi, sen de gel otur benim yanıma! Mumlar yakarız yağmur akşamlarına... Bak! Nasıl da köpürüyor zamanın acımasız ağzı! Neredeysen! Firar et... Bekletme kendini yalancı ışıklarda... E.C.
Ben bir emanetçiyim aslında! Türlü türlü emanetler var raflarımda; Aldığım nefes en başta! Bir kız çocuğu mesela... Gökyüzü, toprak, su ve bahçedeki sarmaşık güller... Üzenler, küsenler... Sevdalar alt raflarda, sıkıca bantlanmış kutularda... Dünyalıklar boydan boya bir duvarda! Hadi onlar bir yana, gelip geçen herkesin hakları var kilitli dolaplarda! Gören gözüm, susmayan dilim, kanayan kalbim... Ve,… Okumaya devam et EMANETÇİ
Başını kompartımanın camına dayamış trenin kalkışını beklerken kiminin elinde valizleri, kiminin sırtında çarşaftan yapılmış büyük bohçaları ile koşturan yolcuları seyrediyordu Kadın. Gözü, karşıdaki “Gar Büfe” yazılı tabelaya kaydı, beyaz ışıklı zemin üzerine cırtlak mavi renkte yazılmıştı. İçerisi de en az tabela kadar bakımsız ve çirkindi. Beyazdan siyaha dönmüş plastik masalar bomboştu. Çocukluğu geldi oturdu o… Okumaya devam et GAR BÜFESİ
Geçmiş, gelecek, mutluluk, hüzün, özlem, şehvet, nefret, öfke, ölüm… Her şey kokuların içinde gizli… Kekremsi bir amonyak ile çiğ et kokusunun karışımıdır mesela ölüm! Gelecek, çilek kokar! Geçmiş, yosun olabilir ya da bir dağ başında esen kekik! Hüzün, pembe pudra... ... Serin esen bir bahar gününün, öğleden sonrasında, oturduğum kafede, üçüncü kahvemi de bitirdim… Tanımadığım… Okumaya devam et KOKU..