Ya Çevrenizdeki Herkes Birer Oyuncuysa? : The Truman Show
The Truman Show başrolünde Jim Carrey’nin yer aldığı 1998 yapımı, kurgusuyla seyirciyi “Yoksa?...” sorularıyla boğuşturan – hafif paranoyaklaştıran– bir ütopya filmidir. Jim Carrey’i görmeye alıştığımız komedi çizgisinden uzakta bir film olsa da ağzı kulaklarında gülüşü bile filme komedi katmaya yeterli aslında.
7/24 Yayında Olan Gerçek Bir Yaşam
Filmde bir 24 saat canlı izlenebilen bir TV şovundan bahsediliyor. Dünyanın üzerinde uzaydan rahatlıkla görülebilecek büyüklükte bir stüdyo inşa ediliyor ve içi bir ada şeklinde dizayn ediliyor. Stüdyo tavanı kapalı ve gerçekle birebir aynı gökyüzü efekti sağlanıyor.
Başrol kim mi? Truman, namı diğer Jim Carrey. Bu dev stüdyoyu düzenleyen yönetmen Truman adında bir bebeği anne karnından itibaren TV’de yayınlamaya başlıyor. Doğduktan sonra Truman bu yapay adaya bırakılıyor ve adada gerçek hayat süren tek kişi olarak yaşamı The Truman Show olarak insanlara sunuluyor. Yönetmense gökyüzünde ay şeklinde bir kürenin içinde, yani adanın kontrolünün sağlandığı yerde Truman’ı gözlemliyor. Sıcaklık, yağmur, fırtına, gece gündüz döngüsü ve daha birçok şey bu aydan kontrol ediliyor.
Adanın her yerinde milyonlarca kamera var ve binlerce oyuncu Truman Show adına çalışıyor. Truman’ın eşi bile onunla evlenmesi planlanarak ekibe dahil edilmiş bir kadın. Adadaki tek gerçek: Truman.
Truman Sorguluyor
Truman çocukluğunda kaşif olma hayalleri kuran bir çocukken oyuncu ekibindeki her karakter bu hayali yok etmek için uğraşmıştı. Truman bazı müdahaleler dışında gelişigüzel yaşıyordu fakat sahte bir yaşam sürdüğünü bilmemeliydi. Denizaşırı ülkelere olan hevesi artınca yönetmen bir plan yaptı ve Truman’ın sudan korkan birine dönüşmesi sağlandı.
Fakat Truman sorguluyordu, sanki her gittiği yer o gelmeden önce onun için ayarlanıyormuş ve herkes yerini alıyormuş gibiydi. Günlük rutinine aykırı şeyler yapınca önüne engeller çıkıyor, farklı bir yola sapmak istese birden trafik tıkanıyordu. Sanki birileri onun hayatına müdahale ediyordu.
Truman ne zaman adadan kaçış planı yapsa onu caydırmaya yönelik onlarca şey beliriyordu karşısında.
Ancak gerçeği bulmak isteyen Truman’a kimse engel olamazdı. Sahte göklerden bir ses yankılandı: “Truman.”
Truman kendi dünyasının yaratıcısıyla tanıştı.
Felsefi Bir Bakış
Komedi ve dram filmi olarak adlandırılmasının yanında, bulunduğu küçük dünyayı ve kim olduğunu sorgulayan Truman izleyiciyi varoluş fikirlerine yöneltiyor. Hatta “Truman Sendromu” adında bir psikolojik bulanıklığa bile sürüklüyor.
Yaşadığın bu yer ne kadar gerçek?
Şu an sen orada o işi yapıyorken kilometrelerce uzakta farklı kişiler farklı eylemlerde mi bulunuyorlar?
Yoksa eylemlilik yalnızca senin bulunduğu yere ait bir kavram mı?
Bir yere girdiğinde çevrendeki herkesin senin için orada bulunan oyuncular olabileceğini düşündün mü? Mekanın ise sadece bir set olabileceğini?
Adını bilemeyecek birinin sana adınla hitap ettiği oldu mu hiç? Ya da seni tanıyormuş gibi uzun uzun baktı mı yabancı biri?
Ne dersin, senin hayatın da bir Truman Show olabilir mi?
Bu küçük sorgulamayı Truman’ın vedasıyla bitirelim:
Olur ya belki görüşemeyiz; iyi günler, iyi akşamlar ve iyi geceler.