Kadir Has Üniversitesi Toplumsal Cinsiyet ve Kadın Çalışmaları Araştırma Merkezi ile Kaos GL’nin ortak gerçekleştirdiği “Türkiye’de Özel Sektör ve Kamu Çalışanı LGBTİ+’ların Durumu” araştırmasının 2022 sonuçları açıklandı.
Araştırmaya özel bir şirkette çalıştığını ve LGBTİ+ olduğunu beyan eden 18-35 yaş aralığında 289 kişi katıldı. Araştırmaya göre işyerinde tamamen açık olduğunu beyan edenlerin genel oranı yüzde 27,7. Bununla birlikte katılımcıların sadece yüzde 13,5’i işe alım sürecinde tamamen açık olduğunu beyan etti.
DÖRT KİŞİDEN BİRİ NEFRET SÖYLEMİNE UĞRUYOR
Özel sektör raporundan öne çıkan bazı sonuçlar şöyle:
- 2020 yılında özel kurumlardaki katılımcıların yüzde 36,9’u; 2021’de yüzde 30,5’i çalıştığı kurumlarda nefret söylemine maruz kaldığını ifade ederken 2022’de yüzde 27,3 oldu. Bu orana göre, özel sektörde her dört LGBTİ+ çalışandan biri nefret söylemiyle karşı karşıya.
- Yüzde 91,3’ü lisans, ön lisans ya da lisansüstü mezunu
- Yüzde 81,7’si çalıştıkları işyerlerinde 5 yıl veya daha az süredir görev yapıyor.
- Katılımcıların yarısından fazlası İstanbul’da yaşıyor. İstanbul’u İzmir ve Ankara takip ediyor.
- Katılımcıların çalıştıkları sektörlerin başında eğitim sektörü geliyor. Eğitim sektörünü gıda, sivil toplum ve sağlık sektörleri izledi.
- Yüzde 38,4’ü cinsiyet kimliğini erkek, trans erkek veya cis erkek, cinsel yönelimini gey olarak beyan etti. Bu yılki araştırmanın örnekleminde de eşcinsel erkek katılımcılar en yüksek yüzdeyi oluşturdu. Bu yıl trans kadın, kadın ve cis kadın seçeneklerini işaretleyenlerin toplam oranıysa 289 katılımcı içinde yüzde 34,6’da kaldı.
YÜZDE 94’Ü AÇIK DAVRANAMIYOR
92 kişinin katıldığı kamu araştırmasına göre ise;
- Kamu çalışanı LGBTİ+’ların sadece yüzde 6.5’i işyerinde açık davranabiliyor. Yüzde 93,5’i görev yaptıkları kurumda cinsiyet kimliği, cinsel yönelim ve cinsiyet özellikleri konusunda tamamen açık davranamıyor.
- Yüzde 63’ü ise nefret söylemiyle karşılaştığını beyan ediyor.
Araştırmanın sonuç kısmında şu ifadeler yer aldı:
“Araştırma LGBTİ+ çalışanların uğradıkları ayrımcılık karşısında herhangi bir resmi kanala başvurmadıklarını gösteriyor. Resmi kanallar yoluyla sonuç alacaklarına dair bir inanç taşımadıklarını ortaya koyuyor. Güçlendirici mekanizmaların etkili biçimde uygulandığı işyerlerinde LGBTİ+ çalışanlar arasındaki açık olma oranı 2 katına çıkıyor. Eşitliğin sağlanabilmesi için hem hukuk politikası, hem kurumsal politikalar hem de sivil toplum örgütlerinin oluşturacağı stratejiler anlamında atılması gereken adımlar, yapılması gereken tartışmalar bulunduğuna işaret ediyor.”