Bağ kurma (ya da bağlanma); bebeklerin doğumdan önce ve sonra dünya hakkında öğrenme şeklidir. Ayrıca, kişilik gelişimlerinin de bir parçasıdır. Ebeveyn ile bebek arasında sağlıklı bir bağlanma varsa, bebek, dünyanın güvenli bir yer olduğuna inanır. Bu, bebek için güven oluşumunun başlangıcıdır. Yüzyıllar boyunca birçok kültür, anne ile bebek arasında bir takım duygusal ağın işlev gördüğüne inanmıştır. Bu nedenle annelere, hamilelik sırasında zihinlerini ve vücutlarını saf tutmaları önerilmiştir.
Bugünlerde, prenatal psikoloji (doğumdan önceki psikolojiyi çalışan bilim dalı), hamilelikteki “anne ile bebek bağlantısı” konusunun batıl inanç olmadığını, aksine, doğru olduğunu kanıtlamıştır. Anne mutluyken bebek de mutludur, anne gerginken bebek de gergindir. Annenin doğmamış çocuğuyla sevgi dilini kullanarak sürekli bağlantı kurabildiği de gösterilmiştir.
Rahimdeyken çocukla bağ kurabilmek için ebeveynlerin aşağıdaki verileri kabul etmesi gerekir
- Bebekler doğmadan önce duyabilirler
- Herhangi bir ses büyümekte olan fetüsü uyarabilir
- Bebekler doğumdan önce algılayabilirler
- Bebekler doğumdan önce düşünebilirler
- Duygusal hayatınızın doğmamış bebeğiniz üzerinde uzun süreli etkileri olabilir
- Anne ile bebek arasındaki stres ve hormon ilişkisini anlayın
- Olumlu ya da olumsuz, duygular, hamilelikte daha yoğundur