Orta sınıf mensubu bir şahsiyetle memleketin geleceğine dair sohbet eder iken duyduğunuz şey
Bizim insanımız da çok tembel .
Bunlarla mı devrim yapacaksınız ?
Bu cümlenin kendisi sınıfımdan nefret etmem için geçerli bir sebep olsa da ben bu yazıda bu saptamanın gerçekliğini tartışacağım .
Genel tabloda OECD rakamlarına göre ortalamada haftalık 48 saat çalışarak (ki bu Avrupa'daki en uzun saat ) zaten yukardaki orta sınıf tespitini çürütüyoruz.
Bir resmi veri daha var .
Devletin ücretsiz sağlık hizmetinden faydalanmak istiyor iseniz öncelikle aylık gelirinizin asgari ücretin 3'te birinden az olduğunu ispatlamanız gerekiyor
Asgari ücret, adı üzerinde asgari, belli ama siz bir de o asgari ücreti dahi alamadığınızı ispatlamak zorundasınız. Bunun kendisi bir iş zaten .
Bu resmi verilerin ötesinde kişisel gözlemlerimi de buraya yazacağım .
Günün herhangi bir saatinde istanbuldaki park ve yeşil alanlara bakın bomboştur. Istanbula hakim bir tepeden baksanız betondan başka bişey göremezsiniz yeşillik gözünüze bile çarpmaz ama şehrin ve ülkenin yöneticileri yeterince parkımız var bakın dolmuyor bile diyebiliyor . Herkes daha az değil yasal sınır olan 45 saat çalışsa o parklar dolar yetmez .
Polis memurları fazla mesailerinin ücretlerini alsalardı büyük ihtimalle çarçabuk sınıf atlarlardı ve herhalde mesleklerine devam etmezlerdi .
Bu kayıp başka şekilde telafi edilir .
Muhtemelen mesai arkadaşları bu durumu sorgulayan meslektaşlarına ulvi bir görevleri olduğunu ve bu görev için her türlü ihtiyaçlarının devlet tarafından tedarik edildiğini ifade ederek meslektaşının motivasyonunun devamını sağlıyordur .
Sokak temizliğinde çalışan emekçiler mesai saatlerinde çaylarını ayakta içerler ve caddeden amirleri yada aynı görevi yapan muhbir vatandaşlar şikayet etmesinler diye binanın arkasına geçerlerdi .
Onların bir motivasyon kaynağı da yok .
Hastanemizde taşerondan devşirme temizlik, veri giriş ve güvenlik personeli de benim anlayamadığım bir den fazla ek nöbet ile fazla mesai yapıyor ve tek kuruş almıyor .
Bu fazla ve karşılıksız çalışmayı o kadar içselleştirmişler ki mücadeleyi ve örgütlenmeyi hala gündemlerine almadılar .
Son örnek kendimden .
Acil serviste mümkün olduğunca az tahlil ve görüntüleme yaparak gerçek acil vakalara daha fazla enerji aktarabiliyorum .
Acil olmayan durumlar için tahlil istemediğim için bazen doktor odasında şekerleme yaptığım da oluyor .
Bu tamamen kendi klinik tecrübemle ilgili .
Fakat ben odada uyurken bir meslektaşımın doktor bey gene uyuyor demesi gerçekten anlaşılır değil .
Aslında hak olan bir şeyi ben tecrübeyle elde etmişim ama o hekim kendi ulaşamadığını bana da reva görmüyor.
Dr Fahri ARSLAN
email@example.com