Mutluda olsam mutsuz da olsam kalemi kağıtı elime aldığımda o an tek odak noktam orası oluyor. Her bestem bende izi olan anılar barındırıyor. Yaşadığım, etkilendigim şeyleri yazarak belki de o an tüm stres sıkıntılarımdan arınıyorum. İlk göz ağrım ilk bestem "Bu Benim Öyküm" şarkısıyla tanınan genç ve yetenekli şarkıcı Eli Türkoğlu'na verdiğim Bitmeyen Öyküm eseriydi.
Eseri o kadar güzel seslendirdiki, şarkıyı yazdığım duyguyu hiç kaybetmedi. Bu durum beni çok etkiledi. Bir kaç şeye daha değinmek istiyorum. Bazı bestekarlar var mesela, benim bestemi okusunda, benim orda ismim geçsin de ne olursa olsun düşüncesine sahipler. Bana göre bu durum çok yanlış. Sanatçı ve bestekar gerekirse bir araya gelerek o şarkının anılarını, hislerini beraber hissederek ortaya daha ölümsüz bir eser çıkarmalılar, çünkü hissi olmayan eser ölüme mahkûmdur.
Dediğim gibi bir bestekarın bestelerinin öz evladından farkı olmaması gerekiyor. Bu yüzden diyorum ki onlar benim çoçuklarım, eserlerim, anılarım hisle yazdığım tüm bestelerim benim her şeyim.