***
Alıştırma bölümlerinin ardından azıcık ucundan hareketlenelim biraz öyle değil mi ama? Sanırım bu bölümden sonra yavaş yavaş heyecan, aksiyon, merak artacak gibi. Bunu bir başlangıç olarak kabul edebilirsiniz. Keyifli okumalar Resvian'lar...
***
20.02.2007/Cumartesi
O sabah erkenden uyandı. Ryan'la okulda buluşacağına söz vermişti. Basketbol antrenmanlarını izleyeceklerdi. Estelle izin vermişti çünkü Jason'ın artık hayata dönmesini istiyordu.
Sağlam bir kahvaltının ardından Byron limuzini kapının önüne getirdi. Yıllardır Specter ailesinin şoförlüğünü yapıyordu. Estelle onun hizmetinden hiçbir zaman şikâyet etmemişti.
***
Okulun içine kadar girdiler. St. Joseph Koleji gösterişli 3 binadan oluşuyordu. İlkokul, lise ve üniversite binaları ayrıydı. Bütün binalar arasındaki bağlantıyı kaliteli, geniş ve pürüzsüz asfalt yol sağlıyordu. Ana girişten sonra sırasıyla ilkokul, lise ve üniversiteye giden yol ayrımları geliyordu.
İlkbaharda çimler bütün yeşilliğiyle toprağı sarar, yıllanmış ağaçlar gösterişli gölgelerini yola sarkıtır, çiçekler bütün cömertliğiyle açardı. Dışarıdan gelen birini doğan ve antik zenginliğiyle etkileyebilecek bir yerdi St. Joseph. Bazıları için rüyalara açılan yol iken bazıları için paranın sembolüydü bu yıllanmış okul.
Yüksek bahçe duvarları binaları çevreliyordu. Her bölümün ana kapısı dışında bir de iç kapıları vardı. Tatil zamanı haricinde bölümler arasında geçiş yapmayı sağlayan bu kapılar kapalı tutulur ve her birinin başında bir güvenlik görevlisi beklerdi. Ancak okul müdürlerinin yazdığı izin dilekçeleriyle diğer bölümlere geçmek mümkündü.
...
Ryan ve Jason'ın geçen sene mezun oldukları ilkokul binasını geçip ortadaki yol ayrımından dönerek lise kapısına kadar gittiler.
Lisenin pek de iç açıcı başladığını söylemek mümkün değildi. İkisinin de hedefleri vardı. Jason Julia ile yakınlaşacak ve geleceğini onunla geçirecekti. Ryan Ashley ile konuşmayı başaracak ve en azından numarasını alacaktı.
Fakat hayat bir kez daha planların içine etme özelliğini göstermişti. Julia'yı aralarından almıştı. Ashley soğukluğundan hiçbir şey kaybetmemişti. Ryan ve Jason ise yedikleri darbeyle kalmışlardı.
Lisenin otomatik demir kapsının önüne geldiklerinde,
"Burada indirebilirsin."dedi Jason. Herkesin limuzini görmesine gerek yoktu. St. Joseph'in en cömert bağışçılarından olan Specter ailesinin şımarık oğlunun hala özel arabayla, bunun da ötesinde limuzinle, gelip gittiğini bilmelerini istemiyordu. Fakat sene başından beri Estelle'in kuralları katiydi. Sanki kapının önünde inse biri ona suikast düzenleyecekmiş gibi davranıyordu.
"Emirler kesin, efendim."dedi Byron kibarca. Zaten Jason da aksinin olacağına dair umuda kapılmamıştı. Yine de şansını denemişti işte. Byron lisenin siyah demirli otomatik kapısına kadar yaklaştı. Açık kapıdan içeri girdi. Kapalı spor salonunun tam önünde durdu. "İyi eğlenceler, efendim."dedi büyük bir resmiyetle. Jason sabırla gözlerini devirdi. Byron 40'lı yaşlarında olsa da onu aileden biri olarak görüyordu Jason ve araya bu şekilde itici bir resmiyet girmesinden hoşlanmıyordu.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
R.E.S - Mazideki KusurTeen Fiction
Zaman; her zaman yaptığı gibi akmaya devam eder. Kimseye sormaz 'Memnun musun bu gidişattan?' diye. Umrunda bile değildir geçtiği yerlerde bıraktığı izler. *** Hayat devam eder mi acı bir kayıptan sonra? Düzelir mi her şey? Eskisi gibi gülebilir...