Dünya hepimiz için farklı anlamlar taşır. Hepimizin var olma sebepleri ne kadar farklı olsa da hayatta herkes seçimleriyle yaşantısını sürdürür. Bu seçimler hayata iyi ya da kötü yönde seyir verir. İşte insan bu yüzden, gerek ikili ilişkilerinde gerek iş hayatında bir karar alırken ince eleyip sık dokur. Bunu yaparken tek amacı verdiği kararda bir yanlışlığa sebebiyet vermemek ve kararında mutsuz olmak istememesidir.
Aslında bunu yaparken bilmediği tek bir şey vardır. Kötü karar alsa bile bunun ona tecrübe olacağını bilemez ve işin başka bir boyutu olan ders alma tarafından bakmak istemez. Hani demişler ya bin nasihatten bir musibet yeğdir, işte insanlar işin bu boyutunu düşünmezler ve kararlarında ısrarla doğru olmaya gayret ederler.
Başka bir perspektiften bakacak olursak bazı insanlar da hayatı sigorta kutusu gibi yaşar. Asla risk almazlar, etliye sütlüye asla karışmazlar. Bunun nedeni zarar görmekten korkmalarıdır. Farklı kararlar almayı gerektirecek ve kalıplaşmış düşüncelerden kurtulmayı sağlayacak şeylerden daima uzak dururlar.
Diğer bir bakış açısı ise yin yang kanunudur. Bu kanun iyinin içinde kötü kötünün içinde iyinin varlığını bizlere anlatmaya çalışır. Bana göre bu kanun hayatın ta kendisidir. Bir insan hayatta sürekli iyi veya hatasız olamaz, bu neredeyse imkansızdır. Yine bir insan hayatta sürekli kötü de olamaz. Gaddar, kibirli, merhametsiz olabilir ama elbet hayatının bir yerinde yaptığı bir iyilik vardır veya kötü olmasına sebep olan bir olay yüzünden o haldedir.
Yine bu kanun çerçevesinde insan, iyi olarak nitelendirebileceği bir karar aldığını zanneder ama sonunda aldığı karar onun kötü bir olay yaşamasına sebep olur. Yine istemeden aldığı kötü bir karar, ona sonrasında iyilik doğurabilir. Bu yüzden insanoğlu bu bilinmezlik içinde bilerek ve isteyerek bir yere kadar planlı kararlar alabilir. Bir yerden sonra kader ve hayatın kendi planı devreye girer ve insan bu noktada çaresiz kalır, sadece olanları izlemekle yetinir.
İşte kararlarımız aslında genel olarak bahsettiğim bu bakış açılarının etrafında şekillenir. Bizlere yön veren ve hatasız olmaya çabaladığımız kararlarımız bizlere yeri gelir mutluluk verir, yeri gelir tecrübe katar. Aslolan bizlerin bu kararlardan çıkarımlarımızdır. Her şeye kahredip, küsmek yerine hayatımızı tecrübelerimizin ışığında değiştirip, geliştirebilmemizdir. Eğer bunu başarabilirsek ilerleyen zamanlarda verdiğimiz kararlardan daha az etkilendiğimizi de fark ederiz.
Bu bağlamda değinmek istediğim bir noktada insanın takıntılarıdır. İnsan çabuk dertlenebildiği gibi kendine dert edindiği olayı da üstünden ne kadar geçerse geçsin takıntı haline getirir. Hayatın asıl akışına izin vermez ve sürekli o noktada takılıp kalır. Bana göre bu, insanın kendine yapabileceği en büyük yanlışlardan bir tanesidir. İnsan yaşayan, gelişen ve değişen bir varlıktır. Aldığı bir karar veya onu üzen bir durum yüzünden önüne bakmazsa göreceği tek şey acıdır. İnsan eğer önünde güzel çiçeklerin açmasını ve yetişmesini istiyorsa tek yapacağı şey arkasında kurumuş ve solmuş çiçekleri unutmasıdır. Her sonbahar yaprak döker ama ilkbaharda yine çiçekler açar. Nasıl ki ilkbahar sonbahara küsmüyorsa insan da aldığı kararlara ve olumsuzluklara küsmemeli, hayatı akışına bırakmalı ve umut etmelidir.
Bizler var olduğumuz sürece hayatta her zaman belirleyici ve risk taşıyan durumlarda kalacağız. Bu yaşamın olmazsa olmazı. Bunun için yapabileceğimiz en önemli şey, asla dibe vurmamaktır. Bunun yanı sıra dibe vurma korkusuyla da kendimizi monotonlaştırmamalıyız. Hayatta her zaman mücadele etmeli, kararlarımızda kesin ve net olmalı, yanlış olduğumuz yerlerde ise kendimizi değiştirmeyi bilmeliyiz. Ne demiş ünlü düşünür: İyi kararlar tecrübe sayesinde alınır. Tecrübe ise, kötü kararlar sayesinde kazanılır.