REKLAM ENGELLEYİCİ (ADBLOCKER) TESPİT EDİLDİ:
Reklamlara yapılan tıklama bizim tek gelir kapımızdır. lütfen ADBLOCK tarzı eklentilerle reklamları engellemeyelim. Bize en güzel teşekkürü bu şekilde yapabilirsiniz. TEŞEKKÜRLER.
Reklamlara yapılan tıklama bizim tek gelir kapımızdır. lütfen ADBLOCK tarzı eklentilerle reklamları engellemeyelim. Bize en güzel teşekkürü bu şekilde yapabilirsiniz. TEŞEKKÜRLER.
Bütün Beşiktaşlılar buraya....
Cevapla
1 mesaj • 1. sayfa (Toplam 1 sayfa)
Çok küçüklükten başladı bu..yaşıtlarım bebeklerle oynarken ben kartalcılık oynardım bir yuvamın ve bana ait olan sonsuz göklerin hayalimde tasvirini yaparak..o yuvam gerçek olabilir miydi? O engin arşta benden başka da kartallar olabilir miydi?doğru ya nereden bilecektim hem küçücüktüm hem de kartallar yalnız uçardı..yıllar geçtikçe bu ruh içimde daha da büyümeye başladı ama mantığım buna bir isim bulmaya çalışıyordu.Ben niye böyle hissediyordum?Bende bir gariplik mi vardı? Yıllar geçti ve ben 8 yaşıma geldim..annemle taksideydik eve yol alırken..radyo açıktı ve ben de anlatılan maça kulak misafiri oldum.Beşiktaş-bursaspor maçıydı..Beşiktaş bir gol yedi ve spiker karakartallar 1-0 malup dedi..doğru mu duymuştum?benim doğduğumdan beri içimde hissettiğim kartalımın kanadı mı kırılmıştı?Aynı zamanda içimi bir huzur kapladı..benden başka kartallar da vardı..yüzlercesi,binlercesi ve hatta milyonlarcası..Kartallar yalnız uçardı ama öyle büyük bir sevgi vardı ki onları tek bir çatı içinde birleştirmişti..O günden sonra maçları takip etmeye başladım.Maçları izlemeye oturuyordum ancak spikerin sesinin altından ve bazen de onun sesini bastıran sesi dinlemeye dalar olmuştum.Kendimi alıkoyamıyordum..Beni benden alan,başka dünyalara götüren bir sesti bu..Diğer kartalların sesi..insanın kalbine coşkuyla yayılan dalga dalga aşkı göğsümde hissediyordum..içime işliyordu adeta ‘Beşiktaşım benim biricik sevgilim..’ sesleri..onlar da hissediyordu bu aşkı..o kadar derinden hissediyorlardı ki oldukları yerden kilometrelerce ötedeki bir eve televizyonun içinden küçücük kalbime ulaştılar..Gittikçe merak etmeye başladım, diğer kartallarla buluşmak istedim, onların haykırışlarına,Beşiktaşımızdan başka her şeye olan isyanlarına bizzat tanık olmak istedim..Fakat kimse beni oraya götürmeye yanaşmıyordu..15 yaşımı beklemek zorunda kaldım..Beşiktaş-fenerbahçe maçıydı..maçtan önceki gece ne mümkün gözüme uyku girmesi..kartalların bir olduğu o asil yer sadece bir mabet olabilirdi başka türlü o yoğun aşkın oraya sığmasının imkansız oluşundan..Yol boyu kendimi hazırladım ilk karşılaşmaya adeta bir iş görüşmesine gider gibi..öyle yapacaktım böyle davranacaktım aklımsıra ilk gidişim olduğunu belli etmeyecektim..Yokuşu indim ve karşımdaydı tüm heybetiyle..Yer siyah gök beyazdı..diğer renkler birbirine karışıyor hiç birini seçemez olmuştum o iki asil renk dışında..kalbimi bütün varlığıyla hissediyordum..yanıyordu yerinden çıkacakmış gibi atıyordu içimde..yürüdüm,yürüdüm ve işte oradalardı..diğer kartallar..hepsi o asil ruhlarını mütevazilikle kamufle etmeye çalışır cesur gözlerle etrafa bakıyorlardı..ah o bakışlar..ne kadar da tanıdıktı..ne kadar benzerdi..ne kadar bendi..evet onların benden hiçbir farkı yoktu.Belki o mabede yüzüncü gelişleriydi ama hepsinin suratındaki ifade okula başlayan bir çocuğunki gibiydi hepsi mabedimizin içindeki yuvalara kapılar açılınca süzülüp konmaya sabırsız..maç oynandı ve yenildik ama ben ne golleri görebildim ne sahayı..mabedimize girdiğim andan itibaren ‘evim..evim burası..’diyordum..konuşamıyordum bile adeta dilim tutulmuştu..bütün vücudum alev alev yanıyordu ellerim çılgıncasına alkışlamaya niyetleniyor,yapamıyordu..tek yapabildiğim gözlerimden akıttığım yanaklarımdan süzülen damla damla gözyaşlarıydı..O ses..aman Allah’ım o ses..Kartal korosu..O kadar insan nasıl aynı anda haykırıp aynı anda susup binlerce insandan çıt çıkmayabilirdi?herhalde önceden planlanmış organize edilmişti..bak sen şu işe neler kaçırmıştım..Kartal korosunun sesi yükseldikçe kanıma karışıyor,hıçkırıklara boğuluyordum..Bunu paylaşmalıydım..tüm sevdiklerime anlatmalıydım..’hiçbir yerde görmediğiniz bir aşkın yüceliğine tanık olun,o anları yaşamalısınız’ diye yalvarıyordum resmen..birkaç kişi hariç kimse oralı olmadı..kimse inanmadı,ciddiye almadı söylediklerimi..bunun adı fanatizm oldu,abartı oldu ama bende adı hiçbir zaman konamadı.Ciddiye alanlar şu soruyu sordu:’Bir cümleyle açıklamanı istesem Beşiktaşlı olmayı,ne derdin?’..Cevabım belliydi.’Asi ruhun coşkulu bedenle kavrulup bulutların üstünde süzülmesidir.Ne de olsa kartallar yüksekten uçar.’
(alıntdır...)
(alıntdır...)