Güçlünün yanında değil, mazlumun yanında yer alan bir anlayışla ay yıldızlı al bayrağımızı, onurumuzu, şerefimizi, namusumuzu korumak için adeta şehadete gül bahçesine girercesine koşmuş bu aziz millet, asla yolundan dönmemiştir ve dönmeyecektir.
Türk Milletini tarif et desek; özgürlüğü için, kutsal değerleri için ölümü her zaman şereflerin en büyüğü olarak bilmiş, bunu da Allah’ın yüce kelamından, yüce kitabından almıştır.
“Allah’u teala Kuran-ı Kerim’de buyuruyor ki, ‘Allah yolunda öldürülenlere ölüler demeyiniz. Bilakis onlar diridirler, fakat siz onu bilemezsiniz.’ Şehadet bir seçilmişliktir, Allah’ın lütfudur. Rabbim şehitleri seçer, onları ebediyen rızıklandırır. O Yüzden şehitlerimizin şehit olduğu gün, onların düğün günüdür, kavuşma günüdür. Rableri ile buluşma günüdür. İşte 107 yıl önce aynı düşüncelerle, aynı duygularla ordumuz sefere çıkmış, fakat zafer nasip olmamıştır. Bizim görevimiz sefere çıkmaktır ama zafer mutlak suretle Allah’ındır.
Ecdadımız da bu vatanı kurtarmak için yola çıkmıştır. Biz, Enver paşanın yeteneklerini, aklını, bilgisini tartışabiliriz ama asla vatanperverliğini, Allah’a yönelişini tartışamayız. Bütün ömrünü bu millet için feda etmiş büyüklerimizi hayırla yad etmek, bizim en önemli görevimizdir. Bizim, bir ve beraber olmaya, ümmet olmaya, kardeş olmaya ihtiyacımız var. Bu milletin yolu hak yoludur, adalet yoludur. Bu yoldan bizi asla döndüremeyecekler.
“Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,
Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber.”
Şehitlerimizi rahmetle anıyorum, mekanları cennet olsun. Şehadete koşan, Allah’a kavuşan ve ebedi alemde Allah’la buluşan, Allah’la onurlanan tüm şehitlerimizi rahmetle, minnetle, şükranla anıyoruz. Ruhları şad, mekanları cennet olsun.