Yazının başlığı aslında çok farklı bir şeydi; ama yazının sonuna gelince, başlığın bu olması gerektiğini fark ettim. Yazık ya…
Klasik bi cümle vardır ya hani, “devir çok kötüleşti abi, eskiden böyle değildi” diye. Aslında hep böyleymiş. Yani insan aynı insan sonuç olarak, öyle çok büyük değişimlere uğraması beklenilemez bence. Muhtemelen hep kötüymüş de iletişim bu kadar ileri seviyede olmadığı için, insanlar duyamıyormuş. Geniş kitlelerce duyulamayan ibnelik, yapanın yanına kar kalıyormuş. Çok karlı bir işmiş zamanında. Aslında bu kadar yapılmasına bakılırsa hala karlı bir iş olabilir. Yapanına sormak lazım.
Öyle çok eski devirlere gitmeyeceğim. Zaten yaşım gereği de gidemiyorum. E zaman makinesini de icat edemediğimden ötürü, doğal olarak gidemiyorum. GİTMİYORUM LAN. Gitme şansım olsa kesin giderdim ama. Ya harbiden he, keşke gidebilseydim. Ne işim var abi benim burada. Bu yüz yılın insanı değilim ben. Gideyim.
Deyip çat diye bitiriyormuşum yazıyı. Bir an gözümde öyle canlandı şaka bi yana. Gideyim gideyim deyip masadan koşarak uzaklaşarak 18. yüzyıla gitmek. Koşarak..
Neyse ya ne diyordum ben? Kafamı karıştırmayın oğlum.
Hah, ibnelik. Yok asıl konu bu da değildi. İnsanlık.. Değişim.. Devir.. Kötü.. Değil.. Üfff demin kafamda ak pak olan konu karma karışık hal aldı lan. Konuyu toparlayamıyorum. Ne dicektim acaba, ben de merak ettim şimdi.
O zaman o konuyu geçelim de başka bir şey anlatayım ben size.
Çocukken bi keresinde.. Oğlum bu şarkı nereden açıldı?
Ya yemin ederim 40 yıl sonra yazı yazasım geldi o da şuan allak bullak olan kafam sayesinde, yazıdan çok müsvette kağıdına döndü. Pornstep çalıyor lan. Aah uh uh uh diye.. Yuh! Millet ne değişik şarkılar yapıyor ya.. Aa karı boşaldı. Neyse ben terbiyemi bozmayayım.
Konu aklıma geldi galiba. Gelmişken devam edeyim mi? Dur bakalım deneyeyim.
Bence insanlar hep aynıydı. Yani hatırlayın, küçükken güvenimizi kıran arkadaşlarla, büyüdüğümüzde güvenimizi kıranların farkı ne? Veya katillerin bundan 100 yıl önceki katillerden farkı? Tecavüzcülerin, hırsızların, iyi insanların veya GERÇEK aşıkların… Bence hiçbirinde yenisinin eskisinden farkı yok. Sadece hepsinin ambalajları değişti. Görüntüleri, sunumları, nasıl adlandırırsan bu zımbırtıyı işte tek değişen o.
Bu muymuş lan demek istediğim şey. Vay anasını satıyım. Sen o kadar uğraş uğraş, çıka çıka bu çıksın. Helal olsun.
Arada bir yazayım ben ya. Yazmaya yazmaya paslanmışım. Her hafta beni yazmaya zorlar mısınız? Yazma yetimi geri kazanayım. Ne zor işmiş lan yazmak. Bisiklet kullanmaya da hiç benzemiyormuş. Onu ne kadar uzun süre kullanmazsan kullanma unutmuyormuşsun ya hani… Bir kaç ay yazmayınca, yazmak ne demek onu bile unutuyormuşsun meğer. Bir de ne ilginç ya…
Hakikaten niye bisiklet kullanmak unutulmuyor lan acaba?