Bir TV programında izliyorum. Konu gazete satışları ve medyanın konumu, konuşmacılar uzun yıllar bu meslekte görev yapan ve deneyimli uzman kimseler.
Bu konuşmalara kulak verdiğinizde konuşmalarından alınması gereken çok dersler var.
Konuşmada ifade edildiği gibi, Japonya gibi sanayi ve teknolojisi gelişmiş bir ülkede bir ulusal gazetenin tirajının 14 milyon olduğunu öğrendim. Bu oran bizim ulusal adı altında satışa sunulan gazetelerimizin gerçek satışı ile yarışacak bir rakam.
Bizde olduğu gibi, belki de daha fazlası orada da bilgisayar kullanımı var. Öyle sanıyorum bu yönde imkânları bizden daha geniş. Buna karşın insanlar gazete ve kitap okuma alışkanlığından vazgeçmiyorlar.
Japonlar her fırsatta gazete ve kitap okuma alışkanlığını sürdürüyor bu ülkenin toplu taşıma araçlarına binen
her yaşta Japon’un elinde bir kitap olduğunu, yolculuğu süresinde gözlerini kitaptan ayırmadığını görürsünüz.
Bizim toplu taşıma araçlarımızda telefonda mesaj atan insan sayısının çok buna karşın kitap okuyan insanların sayısı yok denecek kadar az olduğunu görürsünüz.
Bir istirahat anında veya yolculuk sırasında kitabı eline alarak okumayı ihmal etmezler.
Maalesef ülkemiz insanlarının kitaba ilgisi az.
Gazete okuma alışkanlığımız da yeterli değil. Son yıllarda gelişen bir başka alışkanlık da var. İnsanlarımız gazete okuma yerine internetten yararlanma alışkanlığını yaygınlaştırıyor. Bir gazete ve yayın organını ele alıp okunmanın bir başka zevki, hazzı vardır.
İnsanlarımızın satırlarla buluşmasının okuma alışkanlığını gelişmesinin, günlük yaşamımızda karşılaşacağımız sorunlar aşmanın en önemli yollarından birinin okuyup incelemek, güçlükleri yenmeden geçtiği inkâr edemeyiz.
Kitaplar, gazeteler inanlarımızın okuyup yararlanması ve bilgi sahibi olması için yazılıyor ve basılıyor.
Kitabı ve gazeteyi elimize aldığımızda öyle göz gezdirmekle kalmamalıyız. İlgimizi çeken yazıları okumalı ve gözlerimizi satırlarla buluşturmalıyız. Dünyanın her yerinde okumak gelişmenin, çağdaş olmanın kültürel bakımda yükselmenin kıstası olmuştur.
Bizim ülkemizde okuma alışkanlığı kitap sevgisi yeterince gelişmediği özlü sözlerimize de yansımıştır.”okuyup elime ne geçek” diyebilecek anlayışla okuma alışkanlığı sağlanamaz.
Okumak öğrenmek ele geçebilecek bir şey olarak görünmemeli. Ayni şekilde “boş zamanlarımda kitap okuyorum” anlayışı da okumayı ciddiye almamak okumayı sadece boş zamanlarla sınırlamak, okumaya hiçbir değer vermemek anlamına gelir.
Mahalli basınımız o yörenin gözü kulağıdır. Güç koşullarda ayakta durmaya çalışılan mahalli basına herkesin sahip çıkması gerekir. Başı sıkıştığında çareyi mahalli basında arayanlar, diğer zamanlarda fazlaca dikkate alınmıyor, yok sayılıyor.
Mahalli basına ilgi aslında o bölgenin kültür düzeyi ile eşdeğerdir. Bugün mahalli basını yeterli olmadığı, eksikleri olduğu söylenebilir.
Böyle de olsa eksi gördüğünüz mahalli basını yeri geldiğinde eleştirebilirsiniz onu yönlendirebilirsiniz böylece basını denetlediğinizi göstermiş olursunuz,buna kimsenin diyecek bir şeyi olmaz.Fakat mahalli basına dudak bükerek yok saymak kimsenin haddi ve hakkı olamaz.
Bölgemizde ne yazık ki mahalli basının güçlü maddi kaynakları yok. İş adamlarımız hatta siyasi partilerimiz mahalli gazeteye desteği gereksiz görüyorlar. Onlara yapacakları küçük katkıların aslında kendi güçleri anlamına geleceğini dikkate almıyorlar. Bugün mahalli
basınımız duyarlı insanlarımızın aboneliği, reklamları ve fedakar çalışanları ile varlıklarını sürdürebiliyorlar.
Bu kaynaklar kesildiği zaman yerel basının ayakta kalması çok daha zorlaşacaktır. Mahalli basınımızın desteği, okuyucularının güveni ne kadar güçlü olarsa o oranda haber ağını geliştirir.
Herkesin şunu bilmesinde yarar var. Mahalli basın sadece halkın iyi gününde yanında değildir. Zor anında cenazesinde, düğününde ve karşılaşacağı haksızlıklarda da yanında olmayı sürdürecektir. Bunu dikkate almayıp çareyi yükseklerde arayanlar yanılmaktadır. Böyle düşünenler mahalli basının önemini ve gücünü önümüzdeki dönemlerde daha iyi anlayacaklardır…
119 total views, 2 views today