Siyaset sahnesinde yükselmeye başladınız mı, önünüze iki yol çizilir kendiliğinden.
Ya bulunduğunuz yeri ve durumu hazmederek, sarp bir yamaçta, yavaş ve emin adımlarla, kendi çabanızla yükselirsiniz.
Yorgun argın ulaştığınız zirvede, oranın büyüsüne kapılmadan, büyük çabayla ulaştığınız bu yerde, nasıl uzun süre kalacağınızı, sizden önce buralara tırmanmış olanların deneyimlerinden yararlanarak, geçmişten dersler çıkartarak kendiniz belirlersiniz.
Çünkü, bir kez buradan inmeye başlarsanız, aynı zorlu tırmanışı bir kez daha yapmanın zorluğunu ilk seferde deneyimlemiş bir kişi olarak ikinci bir şansınızın olamayabileceğini bilirsiniz.
Bu deneyimlerden, çevrenizi saracak dalkavuklara karşı önlem alıp, onların aslında sizi bir an önce aşağı çekmek isteyenlerin maşaları olduğunu da öğrenmiş olduğunuzdan bunlara prim tanımadan yolunuza devam edersiniz.
İkinci bir yol daha vardır dedik ya, bu yolda bir itici güç desteği ile, adeta bir roket gibi yukarı fırlar, kendinizi zirvede bulursunuz.
Daha ne olduğunuzu anlamadan, sizi oraya taşıyan güç devreye girer ve size çok renkli bir zirve ortamı sunar.
Bir anda çevrenizde bulduğunuz ortamın ve size sunulan gücün etkisine kapılır, zirvenin keyfini çıkartmaya başlarsınız.
Ancak, her durumda zirveye çıkanların başına gelen gibi, sizin de çevreniz dalkavuklarla ve ayağınıza dolanıp, sizi bir şekilde aşağı çekmeye uğraşırlar ve bunu öyle profesyonelce yaparlar ki, ne olduğunuzu anlayamazsınız bile ama küçük bir muz kabuğu ile ayağınız kayar ve kendinizi aşağılara yuvarlanırken bulursunuz.
Son günlerde ne yazık ki bazı siyasetçilerimiz bu ikinci yoldan yükseldikleri için, tökezlemeye ve aşağı doğru gitmeye başladı.
Bazı siyasetçilerin gücüne, bir güç gösterisiyle karşılık vermeye kalkışan birileri, dalkavukları tarafından kendisine enjekte edilen, gelecekte en tepede olma işinin büyüsüne kapılıp, narsizmin dayanılmaz hafifliğini benliğinde duyarak hatalar yapmaya başladılar.
Sayın siyasetçiler, ortam size çok güzel olanaklar sunar. Bu olanakları, kendi ikbaliniz için kullanmak da en doğal hakkınızdır.
Ancak biliniz ki, bu olanakları kullanırken çok dikkatli davranmak zorundasınızdır.
Siyaset ben yaptım oldu ile yapılmaz. Yapılsaydı, bugün devleti yönetenler bu kadar zor durumda olmazlardı.
Basının her kesimini yanınızda görmek elbette hakkınızdır ve bu her siyasetçinin isteyeceği bir durumdur.
Ancak basın mensuplarını toplantılarınıza, gezilerinize, açıklamalarınıza davet edecekseniz bunun bir yolu vardır.
Basın organlarının yetkili birimlerine bir davet yollar, o basın kuruluşunu etkinliğinizde görmek istediğinizi belirtir, kuruluşun uygun göreceği bir kişiyi yollamasını rica edersiniz.
Yöntem budur, böyle olmalıdır. Yoksa milletin ve en acısı da kendi yanınızdakilerin bile ağzında sakız olursunuz.