Platon Hakkında Kısa Bilgi; Platon, öğretmeni Socrates gibi rasyonalist bir filozoftur. Evrensel gerçeklerin var olduğunu ve doğuştan geldiğini savun. Platon’a göre, evrensel gerçekler duyu organları tarafından elde edilemez. Çünkü duyusal algılar kişiden kişiye değişir. Platon’a göre, doğru bilgi objektif bilgi ve bu tür bilgiler elde edilebilir. Bu tür bilgilerin en iyi örnekleri matematiktir ve her zaman herkes için geçerlidir. Çünkü bu bilgi akla dayanmaktadır. Duyuların verdiği bilgiler aldatıcı ve mükemmel değildir.
Platon “doxa” adını verir. Verdiği bilgi doğru ve doğrudur. Platon, doğru bilginin varlığını ispatlamak için “Fikir Teorisi” adlı bir teori geliştirdi. Bu teoride neyin ikiye bölünmesiyle, iki ayrı dünyanın var olduğu tartışılmaktadır: Gölgeler dünyası ve İdealler dünyası.
GÖLGE DÜNYASI: Beş duyu ile algıladığımız maddi varlıkların dünyası. Platon aynı zamanda bu dünyaya aynı zamanda görünüş dünyasının adını veriyor. Böyle bir dünyanın en önemli özelliği kaçınılmaz değişimdir. Sürekli bir değişimde bile böyle bir dünya bilmek imkansızdır. Çünkü o belirli bir zamanda ve başka bir zamanda başka bir şeydir. O zaman onun hakkındaki tüm öneriler geçersiz olacaktır. Bu yüzden sahip olduğumuz bilgiler, daha önce de belirttiğimiz gibi, ama bir tahmin olabilir.
İDEAL DÜNYA: Bu dünya, sadece kavranabilen, değişmeyen, ön ve post-fantal varlıkların dünyasıdır. En sağlam ve doğru bilgi, bu varlıkların, yani ideallerin bilgisi. İdealler, var olan tüm varlıkların ilk örnekleridir. Değişmeyen ve sesli olarak algılanamazlar. Fakat akılla bilinebilir ve bu bilgi doğuştan gelir. Yani temelde deneyim yok. Ancak insanlar, içinde yaşadığımız dünyaya geldiğimizde, ideale ait olan bu bilgiyi unuturlar. Bu bilgiyi yalnızca karşılıklı tartışma yoluyla hatırlayabilirler.
Platon (c. 428 – 348 BC ), Sokratik (veya Klasik ) dönemden oldukça önemli bir Yunan filozof ve matematikçi idi.
Platon “doxa” adını verir. Verdiği bilgi doğru ve doğrudur. Platon, doğru bilginin varlığını ispatlamak için “Fikir Teorisi” adlı bir teori geliştirdi. Bu teoride neyin ikiye bölünmesiyle, iki ayrı dünyanın var olduğu tartışılmaktadır: Gölgeler dünyası ve İdealler dünyası.
GÖLGE DÜNYASI: Beş duyu ile algıladığımız maddi varlıkların dünyası. Platon aynı zamanda bu dünyaya aynı zamanda görünüş dünyasının adını veriyor. Böyle bir dünyanın en önemli özelliği kaçınılmaz değişimdir. Sürekli bir değişimde bile böyle bir dünya bilmek imkansızdır. Çünkü o belirli bir zamanda ve başka bir zamanda başka bir şeydir. O zaman onun hakkındaki tüm öneriler geçersiz olacaktır. Bu yüzden sahip olduğumuz bilgiler, daha önce de belirttiğimiz gibi, ama bir tahmin olabilir.
İDEAL DÜNYA: Bu dünya, sadece kavranabilen, değişmeyen, ön ve post-fantal varlıkların dünyasıdır. En sağlam ve doğru bilgi, bu varlıkların, yani ideallerin bilgisi. İdealler, var olan tüm varlıkların ilk örnekleridir. Değişmeyen ve sesli olarak algılanamazlar. Fakat akılla bilinebilir ve bu bilgi doğuştan gelir. Yani temelde deneyim yok. Ancak insanlar, içinde yaşadığımız dünyaya geldiğimizde, ideale ait olan bu bilgiyi unuturlar. Bu bilgiyi yalnızca karşılıklı tartışma yoluyla hatırlayabilirler.
Platon (c. 428 – 348 BC ), Sokratik (veya Klasik ) dönemden oldukça önemli bir Yunan filozof ve matematikçi idi.
Belki de tüm zamanların en çok bilinen, en çok çalışılan ve en etkili filozofudur. Birlikte onun ile mentor, Sokrates ve onun öğrencisi, Aristo, o ana sağlanan muhalefeti için Materyalist tarafından temsil dünyanın bakış Demokritos ve Epikuros ve o bırakmaya yardımcı temellerini tamamının Batı Felsefesi.
Eserlerinin, özellikle de çoğunda diyalog, o harmanlanmış Etik, Politik Felsefesi, Epistemoloji, Metafiziği ve ahlaki psikolojiyi bir içine birbirine ve sistematik felsefe. İçerdikleri fikirlere ek olarak ( Platonik Gerçekçilik, Temelcilik, İdealizm, onun meşhur Biçim Kuramı ve “Platonik aşk” idealleri gibi doktrinleri gibi ), yazılarının çoğu aynı zamanda edebiyatın mükemmel parçaları olarak kabul edilir.
Platon ünlü kurucusu oldu Akademisi içinde Atina, ilk yüksek öğrenim kurumu batı dünyasında. Akademi’de geliştirdiği felsefi okul, Platonizm (ve daha sonra ateş etmeyen Neo-Platonizm ) olarak biliniyordu.
Hayatı
Plato edildi doğumlu içinde Atina (muhtemelen ya Aegina 429 ve 423 arasında bir süre bazı kaynaklara göre) BC (en modern bilginler 428 veya 427 tahminini kullanmak BC ) O muhtemelen başlangıçta seçildi Aristokles büyükbabası ve ancak bundan sonra lakaplı ” Plato ” ya da ” Platon ” (yani” geniş “anlamına gelir) ifadesi onun genişliğinin veya geniş alnının genişliğine veya muhtemelen genel olarak sağlam figürüne bağlı olarak.
Babası Ariston’du ( atağını, Atina’nın efsanevi krallarının sonuncusu olan Codrus’dan takip etmiş olabilir ); annesi Perictione’ydi (ünlü Atinalı milletvekili ve şair Solon’un soyundan gelmişti ve ailesi de Atina’nın Otuz Zalim olarak bilinen oligarşik rejiminin önde gelen isimleriyle övünüyordu ). O iki kardeş vardı Adeimantus ve Glaukon ve bir kız kardeşi Potone. Platon daha sonra seçkin akrabalarından birkaçını diyaloglarına katarak önemli bir aile gururunu gösterdi.
Ariston, Platon’un çocukluğunun erken döneminde öldüğü zaman, annesi, Perikles’in (Atina’daki demokratik grubun lideri) bir arkadaşı olan ve birçok kez Pers mahkemesinin büyükelçisi olarak hizmet eden kendi amcası Pyrilampes ile evlendi. Birlikte Plato’nun üvey kardeşi olan başka bir oğlu Antiphon vardı.
Atina’nın en zengin ve politik olarak en aktif ailelerinden birinin yaptığı gibi, Plato zamanının en seçkin öğretmenleri tarafından dilbilgisi, müzik ve cimnastik konusunda bilgilendirilmiş olmalıydı ve kesinlikle akıl ve alçakgönüllülüğünün çabukluğu büyük övgü aldı. Kendisi aynı zamanda kursuna devam eden felsefe ve tanıyordum Kratilus’unda, bir müridi Heraclitus’un görüşmesi öncesinde, Sokrates. Bu yaşamı değiştiren olay Plato’nun yaklaşık yirmi yaşında olduğu ve usta ve öğrenci arasındaki ilişki muhtemelen sekiz ya da on yıl sürdüğü zaman meydana geldi. Bir genç olarak o yazmaya sevdiği şiir ve trajedileri, ama o bir olduktan sonra bütün bunları yanmış öğrenci arasında Sokrates ve ciddi olarak felsefeye yöneldi. Hiçbir o sadedir etkisi Plato üzerinde daha fazlaydı Sokrates.
Platon, M.Ö. 409’dan 404’e kadar askerlik yaptı ve bir süreliğine, kamu işleri için kendi başına bir hayat hayal etti. Hatta, Otuz Tıbbın rejiminin yönetimine ( kendisi de üyesi olan amcası, Charmides’le bağlantı yoluyla) katılmaya davet edilmişti, ancak kısa bir süre önce şiddet eylemleri yüzünden bastırılmıştı ve geri çekildi. M.Ö. 403’te, demokrasi Atina’ya geri getirildi ve Platon, siyasete yeniden girme umutlarını yenilemesine rağmen, genel olarak Atina siyasal hayatının aşırılıkları onu geri çekmeye ikna etti. Yürütme arasında Sokrates 399 yılında M.Ö. onun üzerinde derin bir etkisi vardı ve o ilgisi daha da bir şey yok karar Atina’da siyaset.
Sokrates’in ölümünden sonra, İtalya, Sicilya, Mısır ve Cyrene’de oldukça geniş bir alana çıkmadan ve seyahat etmeden önce Megara’nın Öklidinin önderliğinde Yunan Megara kentinde toplanmış bir grup Sokratlı öğrencisine katıldı. İtalya’da geçirdiği süre boyunca Pythagoras öğrencileriyle çalıştı ve matematiğin değerini takdir etmeye geldi.
O zaman Atina’ya döndü yaklaşık 385 veya 387 yılında M.Ö., Plato kurdu Akademisi (veya Akademia ), biri erken batı medeniyeti ve ve en ünlü organize okullarda protoype bir içeren bir arsa üzerinde sonradan üniversiteler için, kutsal bahçesi sadece Bir zamanlar Atinalı kahraman Akademos’a ait olan antik Atina’nın surlarının dışında. Platon, kamu görevlisi tarafından sergilenen standartlardan dolayı hayal kırıklığına uğramıştı ve onun amacı, daha iyi devlet adamları yaratmak ve eski öğretmeni Socrates’in çalışmalarına devam etmek için felsefe ve bilimlerdeki genç erkekleri eğitmek oldu. Platon’un Akademi’deki daha dikkat çekici öğrencileri arasında Aristo, Xenocrates ( M.Ö. 396 – 314 ), Speusippus ( M.Ö. 407 – 339 ) ve Theophrastus ( M.Ö. 371 – 287 ) sayılabilir.
Iki daha ziyade tedbirsiz ve talihsiz gezileri dışında Syracuse içinde Sicilya 367 yılında M.Ö. ve 361 M.Ö. etmek öğretmen genç cetvel Dionysius II, Platon 387 onun Akademisi başkanlık MÖ onun kadar ölüm 347 yılında M.Ö. 80 hakkında, yaşlı. Mezarı hiç bulunmamış olmasına rağmen, okul arazisinde gömülü olduğu sanılıyordu.
Platon’un ölümünden günü, yeğeni Speusippus okul müdürü olarak yerine (onun yıldız gözbebeği belki de Aristo o zamana kadar vardı ‘ın fikirleri ayrıldığı çok uzakta Plato en itibaren). Okul çalışmaya devam dek, neredeyse 900 yıldır AD Bizans İmparatoru tarafından kapatıldığı, 529 Jüstinyen yayılması için bir tehdit olarak gördü, Hıristiyanlık.
İş Başına Dönüş
Platon belki de tüm çalışmaları hala bizim için mevcut olan ilk filozofdur. Görüşlerini veren sistematik bir inceleme yazmamıştı, aksine, konuşmaları şeklinde yazdığı mükemmel diyaloglar, onun geliştirmesi için izin veren bir form olan bir sayı (yaklaşık 35 tanesi, bunların en azından bir kısmının gerçekliğinden şüphe duymaya devam etmesine rağmen ) yazdı. Sokratik yöntem soru-cevap. Diyalogları, Platon’un her türlü felsefi fikrini, (erdemin doğası tartışmasıyla birlikte) Etik ( metafizik) (ölümsüzlük, insan, zihin ve Realizm gibi konular ), Siyaset Felsefesi (sansür ve ideal gibi konular) dahil Devlet tartışılır), Din Felsefesi ( Ateizm, Dualizm ve Panteizm gibi konular göz önünde bulundurularak ), Epistemoloji ( Önyargı bilgisi ve Rasyonalizm gibi fikirlere baktığı yer ), Matematik Felsefesi ve Sanat Kuramı (özellikle dans, müzik) şiir, mimarlık ve tiyatro).
Biz tam dair hiçbir maddi delil olduğunda Platon diyaloğlarından her yazdım, ne de kapsamını bazıları daha sonra olabileceğini hangi revize veya yeniden yazılarak, ne de hatta tamamını veya bunların parçası olup olmadığını hiç edildi “yayımlanan” veya yaygın olarak kullanılabilir yaptı. Bununla birlikte, içerdikleri fikirlerin yanı sıra, yazıları da, dilin ustalığı, işaret eden karakterin gücü, durumun durumu ve hem trajik hem de keskin gözle ilgili olarak, kendi başlarına edebiyatın üstün parçaları olarak kabul edilir. ve komik yönleri.
Bu diyalogların hiçbiri bir karakter olarak Plato’yu içermez ve bu yüzden de, kendilerinde öne sürülen herhangi bir şeyin kendi görüşlerini yansıttığını beyan etmez. Diyaloglardaki karakterler genellikle tarihseldir, Sokratlar genellikle kahraman olarak (özellikle erken diyaloglarda). Sokrates’in diyaloglarındaki Sokrates’in karakteri ile ifade edilen görüşlerin, Sokrates’in gerçekte tuttuğu görüşlerin olduğu düşünülür ve eserlerin, ölümünden sonra, Atinalılar arasında Sokrates’in oldukça lekelenmiş imajını tedricen iyileştirme etkisi olduğu düşünülür. Zaman geçtikçe, diyaloglar sadece Sokrates’in fikirleri için bir araç sağlamaktan ziyade Platon’un kendisiyle ilgilenen konularla daha fazla ilgilenmeye başladılar. Platon’un diyaloğundaki ana niyetinin, kendi fikirlerini (ya da Sokratların ) körü körüne takip etmekten ziyade, öğrencilerini kendileri için düşünmeye ve büyük sorulara kendi cevaplarını bulmaya öğretmek daha muhtemel görünüyor.
Arasında (muhtemelen erken) Sokratik diyaloglar şunlardır: “Özür”, “Charmides”, “Kriton”, “Euthyphron”, “İyon”, “lekelerden”, “Küçük Hippias”, “Lizis”, “Menexenus” ve “Protagoras”. Aşağıdakiler genellikle “geçiş” diyalogları olarak kabul edilir : “Gorgias”, “Meno” ve “Euthydemus”. Orta diyaloglar genellikle Platon’un ilk maçta olarak görülüyor kendi görüşleri : “Kratilus’unda”, “Phaedo’ya”, “Phaedrus”, “Sempozyumu”, “Cumhuriyet”, “Theaetetus” ve “Parmenides”. Geç diyaloglar muhtemelen Platon’un daha belirtmek olgun düşünce : kendi teorileri eleştirilerden dahil “Sofist”, “Devlet Adamı”, “Philebus’ta”, “Timaeus”, “Critias” ve “Kanun”. Dev “Cumhuriyet” Özellikle tek biri olarak kabul edilir en etkili eser tamamında Batı Felsefesi yaptığı hesap rağmen, Sokrates’in de ‘deneme ‘Özür’ olabilir en okunan.
Platon’un Merkez Metafizik teorisi olan Platonik Gerçekçilik ne olduğu konusunda sağduyu sezgi tersine çevirir, bilinebilir ve ne gerçek. Kafa karıştırıcı olarak, bu aynı zamanda Platonik İdealizm olarak da bilinir ve aslında İdealizm daha iyi bir tanım olabilir. Plato inanılmaktadır evrensel (bu özellikler mevcut olabilir, bir nesnenin birden fazla yerde “kızarıklık” kalitesi, örneğin, aynı zamanda) gerçekte ne var ve vardır gerçek. Bununla birlikte, sıradan fiziksel nesnelerin varlığından farklı bir şekilde var olurlar, bir tür hayalet tarzı varoluş, görünmeyen ve huzursuz, uzayın ve zamanın dışında, ancak insanların bedenlerinden (bir çeşit Dualizm ) herhangi bir mekansal veya zamansal mesafeden değiller..
Platon’un Platonik Gerçekçiliğinin bir parçası ve parseli onun maddi dünyasının gerçek dünya değil, gerçek dünyanın bir gölgesi ya da fakir bir kopyası olduğuna dair inancına gönderme yapan Formlar ya da Fikirler teorisidir. Bu Platon’un kavram (veya dayanmaktadır Sokrates Eflatunu aracılığıyla ‘) hilomorfizm, fikri maddeler şunlardır konuda inhering formlar. Maddenin madde ve formdan oluştuğunu, ancak herhangi bir karışım veya amalgam türünden olmasa da, homojen bir şekilde oluşmadan, formsuz (ya da madde içermeyen) bir formun var olamayacağı bir şekilde oluştuğunu iddia etmiştir. Böylece, saf madde ve saf biçim asla algılanamaz, sadece akıl tarafından soyut olarak kavranabilir.
Formlar, kabaca ifade edersek, saf ve değişmeyen arketipler ya da evrenlerin ve etrafımızda gördüğümüz her şeyin soyut temsilidir ve aslında gerçekliğin gerçek temeli. Bu ideal Formlar, temel olarak Formların maddi kopyaları olan ve etrafımızda algıladığımız dünyayı oluşturan bir ya da daha çok farklı özellik tarafından somutlaştırılır. Bu nedenle Platon, her şeyin temelde ne olduğu bir nesne ya da madde yapan öz ve niteliklere sahip olduğuna inandığı ilk Essentialistlerden biriydi. Platon’a göre, gerçek bilgi ya da zekâ, Formların varlığına dair kanıtlarının sadece sezgisel olmasına rağmen Formların dünyasını kişinin zihniyle kavramaktır.
Bu fikir, en tanınmış eseri “Cumhuriyet” den, Plato’nun Mağarası alegorisinde yakalandı ve resmedildi. İnsanın durumunu, bir mağaranın karanlığında zincirlenmiş olarak, sadece arkasındaki ateşin yanlış ışığıyla temsil etti. Dış dünyayı, onun önündeki duvardaki gölgeleri izleyerek algılayabilir, bu varoluş görüşünün sınırlı, yanlış ya da herhangi bir şekilde eksik olduğunu fark etmeyecek (bütün bunlardan sonra, bildiği gibi). Plato, zincirli insanların bir kısmının bu esaretten aniden serbest bırakılması ve güneşin ilahi ışığıyla karşılaşmak ve “gerçek” gerçekliği algılamak için dünyaya saldıysa ne olacağını hayal etti. Bazı insanların hemen korkacağını ve mağaranın tanıdık karanlık varoluşuna geri dönmek istediğini, daha aydınlatıcı güneşe bakacağını ve nihayet dünyayı gerçekte olduğu gibi göreceğini anlattı. Daha sonra mağaraya geri dönüp, gördüklerini açıklamaya çalışırlarsa, acımasızca alay ederlerdi ve hayalperest, hatta çıldırmış olurlardı. Alegoride Platon, mağaranın sakinlerinin, gerçekliğin yaşadığı Formların zamansız alanı olarak, sadece ikinci elden bir şekilde göründüğü dış dünyayı gördü. Duvarda gölgeler biz çevremizde gördüğümüz dünyayı temsil varsayalım gerçek olması, ancak gerçekte gerçek şey bir taklitten ibaret.
Platon’un Formlar teorisi esasen Parmenidlerin görüşleri ( dünyadaki gerçek bir değişim ya da çoğulluk olmadığı ve gerçekliğin bir olduğu) ile Herakletos’un (bu hareket ve çokluk gerçek ve bu kalıcılığı ) arasındaki ikilemi çözme girişimiydi. sadece belirgin metafizik vasıtasıyla) uzlaşma. Yine de, Platon’un kendisi, teorisinin sınırlamalarının farkındaydı ve özellikle de kendi teorisine karşı “Üçüncü Adam Argümanı” nı kurdu : eğer bir Form ve bir diğeri birbirine benzerse, o zaman başka bir (üçüncü) şey olmalı. birbirine benzeyen, sonsuz bir gerilemeye yol açan. Teorinin daha sonraki (oldukça tatmin edici olmayan) bir versiyonunda, bu itirazın, öznelerin aslında böyle olmadığı gerçeğini öne sürerek atlatmaya çalışmıştır : daha ziyade, sadece belirli bir özellik olarak görünen Formları “taklit eder”.
In “Timaeus”, Platon onun hesabını verdi doğa bilimleri (fizik, astronomi, kimya ve biyoloji) ve evrenin yaratılış tarafından demiurge. Tarafından oluşturulması aksine Tanrı’nın ortaçağ ilahiyatçıların, Platon’un Demiurge yaratmadı yoktan değil, sipariş zaten var olan dışarı evreni kaotik element madde sonsuz Formlar taklit. Platon üç elementi (ateş, hava, su ve toprak) ele geçirdi; bu, çeşitli üçgen kümelerinden oluştuğunu ilan etti ve bunların Evren Bedeni diye adlandırdığı çeşitli bileşikler yaptı.
Son yıllarda, daha vurgu Platon’un konulmuş yazılı olmayan öğretileri üzerinde geçirildi, ağızdan diyaloglarla talebelerine değil dahil (çeşitli vesilelerle, Plato vurguladı yazılı iletim bilginin oldu hatalı ve kalitesiz konuşulan logoları). En azından onun öğrencilerine, Aristoteles ve diğerlerine ait raporlardan ve onun öğretileri ile Plotinus ve Neo-Platonistlerin yorumları arasındaki süreklilikten bir fikrimiz var. Bir yinelenen tema olmasıdır birinci prensibi nedensellik dahil her şey, iyi ve kötü kendileri ve Formlar olduğu biri (sebebi özü Formlar). Öyleyse, Platon’un Tanrı kavramının Monotheizm’i doğrulamasına rağmen, o da bir Sınırsız İkilik (aynı zamanda Büyük ve Küçük de denir ) hakkında konuşsa da tartışılabilir.
In Epistemoloji bazı Plato o derece modern bir analitik görünümü izafi olmasına rağmen, bilginin olduğu gerçek inancını haklı, Platon daha sık birlikte bilgisini ilişkili değişmez Formlar yakalanması ve birbirleriyle olan ilişkileri. O bilgi her zaman olduğunu savundu orantılı bir şeyin bir hesabı elde eğer, böylece, bu kazanılan edildiği alemine experientially elde görünümler sadece olacaktır (anlamda dünya akı daima çünkü) daha sonra görüşler. Diğer taraftan, eğer bir kişi, bir şeyleri mantıklı olmayan Formlar aracılığıyla elde ederse, o zaman elde edilen görüşler saf ve değişmez olacaktır (çünkü Formlar da değişmez). Çeşitli diyaloglarda, Plato ayrıca bilginin bir hatırlama (“anamnez”) meselesi olduğunu ve öğrenme, gözlem ya da çalışmanın söz konusu olmadığını ortaya koydu. Bu nedenle, bilgi ampirik değildir, fakat esasen ilahi içgörüden gelir.
Büyük ölçüde, bu sorumludur Plato olan Modern görünümü ve sofist bir şekilde açgözlü ve güç isteyen kullanır eğitmen retorik çabukluğu-of-el sırasına ve dilin belirsizlikler aldatmak veya desteklemek için aldatıcı akıl. O onun diyaloglarında büyük bir çaba harcamış aklamaya Sokrates suçlamasından sofizm. Plato ve Aristo ondan sonra da bir tür inanılmaktadır ahlaki Evrenselcilik (veya ahlaki Mutlakiyetten karşı), ahlaki göreceliğini arasında Sofistlerden.
In Etik, Platon bir vardı teleolojik ya hedefe yönelik dünya görüşü ve onun amacı Etik bir toplumun olabilir hangi şartlar altında özetlemek nedenle oldu uyumlu çalışması. O kabul erdemi bir olmak mükemmellik ruhu olduğu gibi sürece, ruhun ve çeşitli bileşenleri (örneğin nedeni, tutkular, ruhu), onun mükemmellik birkaç komponent olacaktır: mükemmelliği nedenle olduğu bilgelik ; Tutkuların mükemmelliği cesaret gibi özellikler ; ve mükemmellik ruhu olan ölçülülük. Son olarak, adalet, diğer üç bölümün uyumlu bir ilişkisinden oluşan mükemmeliyettir. Daha sonra, o, inanılan erdem bir tür oldu bilgiye ulaşmak için gereklidir (iyi ve kötüyü bilme) en yüksek faydayı (veya çözümlenerek tüm insan arzuları ve eylemler budur), amaçladığımız ve bu nedenle o idi Eudaimonism veya Virtue Ethics’in erken bir savunucusu.
Platon’un felsefi görüşleri, politik felsefe üzerine erken ve sonraki görüşleri arasında bazı farklılıklar olsa da, özellikle de ideal bir devlet ya da hükümet ( Sparta’nın şiddetli toplumu modelinden çok etkilenen) fikri üzerine birçok toplumsal ve politik çıkarımda bulunmuştu. En ünlü doktrinlerinden bazıları “Cumhuriyet” ( orta döneminden kalma bir Utopya örneği ) ile daha sonra “Devlet Adamı” ve “Yasalar” da yer almaktadır.
Genel olarak, Platon arasında paralellikler çekti üçlü yapının bireysel ruh ve beden ( “iştah-mide”, “ruh-göğüs” ve “sebep-kafa”) ve toplumların üçlü sınıf yapısının. İnsanları, kendi içsel zekalarına, güçlerine ve cesaretlerine göre, “iştah-mideye” karşılık gelen Üretken ( İşçiler ), emekçiler, çiftçiler, tüccarlar vb. Koruyucu ( savaşçı ), maceracı güçlü ve “ruh göğüs” karşılık gelen silahlı kuvvetler, cesur; ve Yönetim ( Cetveller veya Filozof Kings ), zeki, akılcı, kendinden kontrollü ve “neden-head” tekabül topluluk için kararlar için uygundur kim, akıllıca. Filozoflar ve Savaşçılar birlikte Platon’un ideal devletinin Muhafızlarıdır.
Plato sonucuna sebebi ve bilgelik (ziyade söylem ve ikna) bu nedenle etkili Atinalı ilkelerini reddederek hakim olması gereken demokrasi (onun günün varolan gibi) yalnızca birkaçıdır kural uyum. Büyük bir kısmı “Cumhuriyet” o zaman nasıl hitap eğitim sistemi (yaptığı önemli katkısı kurulması gerektiğini Eğitim Felsefesi,) onların nedeni olmalıdır bu Filozof Kings, üretmek için irade ve birleşik istediği erdemli bir uyum bir ( ılımlı bilgelik için sevgi ve bu bilgeliğe göre hareket etme cesareti ). Filozof Kral görüntüsü, kişisel politik inançlarını haklı çıkarmak için Platon’dan sonra birçok kişi tarafından kullanılmıştır.
Ayrıca devletler ve yöneticiler hakkında bazı ilginç tartışmalar yaptı. Bir tiran tarafından yönetilmesinin daha iyi olacağını (o zamandan beri kötü işler yapan tek bir kişi olduğu için ) kötü bir demokrasiden ( tüm insanlar şimdi kötü eylemlerden sorumlu olduğu için ) daha iyi olduğunu savundu. Farklı türden ruhlardan oluşan bir devletin bir aristokrasiden (en iyisi tarafından yönetilen) bir timokrasiye (onurlu yönetim), sonra da bir oligarşiye (azınlık kuralı), daha sonra bir demokrasi (halk tarafından yönetilen) ve sonunda tiranlığa (tek bir tiran tarafından yönetilen).
In “Kanunlar”, muhtemelen Platon’un son çalışması ve muazzam uzunluğu ve karmaşıklığı eseri, o gerçekten tasarlama ile ilgili kendisi uygulanabilir yerine bir şeyle daha hükümetin (kuşkusuz ideal değilse) formunu mümkün olan en iyi devlet gibi olabilir. İnsan ilişkilerinin “gerçek dünyasında” ortaya çıkmaya yatkın olan çok sayıda olumsallığı karşılamak için devletçilik kurallarının, moda kurallarının deneysel ayrıntılarını tartıştı ve daha önceki politik düşüncesinde totaliter eğilimlerin oldukça acımasız ve korkunç bir sonucunu gösterdi.
Platon’un Estetik konusundaki görüşleri biraz tehlikeye düşmüştü ve sanatla aşk-nefret ilişkisi vardı. Estetik açıdan çekici nesnelerin kendileri için güzel olduğuna ve parçalarının arasında orantı, uyum ve birlik oluşturmaları gerektiğine inanıyordu. Bir genç olarak bir şairdi ve iyi bir edebiyat stilisti ve harika bir hikâyeçi olarak kaldı. Bununla birlikte, sanatın güçlü karakter karakterleri olmasıyla tehdit ettiğini gördü. Bu nedenle ideal bir toplumu ideal bir toplum için eğitmek ve korumak için, sanatların sıkı bir şekilde kontrol edilmesi gerektiğine inanıyordu ve ideal Cumhuriyetinden şairler, oyun yazarları ve müzisyenleri dışarıda bırakmayı ya da ürettiklerini en azından ciddi biçimde sansürlemeyi önerdi. Ayrıca sanatın, sıradan yaşamın nesnelerinin ve olaylarının sadece bir taklidi olduğunu ve ideal bir formun bir kopyasının kopyasının bir kopyasını olduğunu iddia etti. Bu nedenle sanat, sıradan deneyimlerden bile daha fazla bir yanılsamadır ve bu nedenle en iyi eğlence ve en kötü ihtimalle tehlikeli bir yanılsama olarak düşünülmelidir.
In “Sempozyumu” ve “Phaedrus”, Platon kuramını tanıtır Eros veya aşk olarak bilinen hale geldi, “Platonik aşk”. İki sevgili imajını birbirinin “diğer yarısı” olarak icat etmesine rağmen, aşıklar arasındaki gerçek fiziksel veya cinsel ilişkiyi, erotik ifadenin bozulmuş ve savurgan biçimleri olarak açıkça görüyor. Bu nedenle, sevginin gücü “daha iyi arayışlara” ( güzellik formunun bilgisine ulaşarak) kanalize edilmediği sürece, bu, hayal kırıklığına mahkumdur ve insanlar, kendilerini fiziksel olarak sadece zevklerine sınırlayarak, aşkı gerçek gücüne aldırırlar. güzellik. İlgisiz bir notta, “Timaeus” da ilk kez ortaya çıkan meşhur Atlantis efsanesinden de sorumludur.
Platon’un epistemoloji ya da bilgi teorisi konusundaki düşüncesi, esas olarak “Theaetetus” da gelir. İçinde o ( Sokrates’in kişisi aracılığıyla ) üç farklı tezi ele alır – bilginin algı olduğunu, bilginin gerçek bir yargı olduğunu ve bilginin bir hesapla birlikte doğru bir yargı olduğunu düşünürsek, her birinden ayrılmadan, herhangi biriyle bizi terketmeden kesin sonuç veya çözüm. Yine de, bir kişi, Platon’un kendi görüşünün, muhtemelen bilgiyi oluşturan şeyin, bu bütün bu tezlerin bir bileşimi veya sentezi olduğu yönündeki izlenimiyle kalmıştır.
Platon’un düşüncesinin Neo-Platoncular ile devam etmesine rağmen, ünlüsü Ortaçağ dönemindeki en ünlü öğrencisi olan Aristoteles tarafından tamamen gölgede kaldı. Bunun başlıca nedeni, Platon’un orijinal yazılarının, Yunan Neo-Platoncu George Gemistos Plethon’un (c. 1355 – 1452) çöküşünden önceki yüzyılda Konstantinopolis’ten getirilinceye kadar esas olarak Batı medeniyetine kaybolacağıdır. Orta Çağ skolastik filozofları, bu nedenle, Platon’un eserlerine ve Yunanca’nın bunları okumak için ihtiyaç duydukları bilgiye erişemediler. Sadece sırasında Rönesans, ilgi genel diriliş ile klasik medeniyet, Platon’un felsefesi bilgisi Batı’da yine yaygın hale yaptı ve büyük erken modern bilim adamları ve sanatçıların birçok kırdı ile Skolastisizmin temeli olarak Platon’un felsefesini gördü ilerleme içinde sanat ve bilimler. 19. yüzyıla gelindiğinde, Plato’nun itibarı restore edilmiş ve en azından Aristoteles’inkilerle eşit olmuştur.
Platon’un etkisi özellikle matematik ve fen bilimlerinde güçlü olmuştur. Her ne kadar önemli matematiksel keşifler yapmasa da, matematiğin zihnin en iyi eğitimini sağladığı inancı, konunun gelişiminde son derece önemliydi (Akademi’nin kapısının üzerinde, “Geometride hiç kimsenin girmemesine izin ver” yazıyordu). “İspat” düşüncesine odaklandı, doğru tanımlamalar ve açık hipotezler üzerinde ısrar etti, hepsi Öklit’in matematiğine sistematik yaklaşımın temellerini attı ( M.Ö. 300 civarında gelişti )
Ancak, Platon aynı zamanda “aritmetik” (şimdi Sayı Teorisi olarak adlandırılan ) ve “lojistik” (şimdi Aritmetik olarak adlandırılır ) arasındaki uçurumu genişleterek, saf ve uygulamalı matematik arasında ayrım yapmaya yardımcı oldu. Içinde Platon’un diriliş Modern çağda daha da önemli gelişmelerden bazıları ilham Mantık beri Aristoteles öncelikle aracılığıyla, Gottlob Frege ve takipçileri Kurt Gödel, – (1978 1906) Alonzo Church (1903 – 1995) ve Alfred Tarski (1901 – 1983).
Plato adı da bağlı olduğu “Pluronic katı” özellikle (konveks normal polyhedrons), “Timaeus” küp, tetrahedron, oktahedron ve ikosahedron olarak verilmiştir ki burada, şekiller arasında atomu toprak, ateş, hava ve Beşinci Platonik katı, dodecahedron, tüm evren için onun modeli olan su. Platon’un evrene olan inançları, yıldızların, gezegenlerin, Güneş’in ve Ay’ın tüm dünyayı kristalin kürelere doğru hareket ettirmeleriydi. Ay’ın küresi Dünya’ya en yakın olanıydı, sonra Güneş’in küresi, daha sonra Merkür, Venüs, Mars, Jüpiter, Satürn ve uzaktaki en uzak yıldızların küresiydi. Ay’ın yansıyan güneş ışığına parıldığına inanıyordu.