Ne var ki müzik sözle konuşmaz. İçimizde yarattığı şey de yeni bir kaostur. Sözcükler! Basit sıradan sözcükler! Nasıl da korkunçturlar! Nasıl duru canlı ve acımasız! İnsan onlardan kaçamıyordu. Gene de nasıl elle tutulmaz bir büyüleri vardı! Maddesiz şeylere esnek bir form verme yeteneğine sahiptirler sanki sanki kendilerine özgü bir müzikleri vardı viyola gibi flüt gibi tatlı. Gündelik sözler ha! Sözden daha gerçek bir şey var mıydı?
Şimdi görüyorum ki iki tür kadın var renkli ve renksiz. Renksiz kadınlar çok işe yarıyor. Namuslu efendi diye adın çıksın istiyorsan onlardan birini yemeğe çıkart yeter. Öteki kadınlarsa çok çekiciler. Ne var ki bir tek hataları var. Genç görünmek çabasıyla boyanırlar. Ninelerimiz parlak konuşmalar yapabilmek çabasıyla boyanırlardı. Allıkla mizah bir arada yürürdü o sıralar. Ama şimdi o dönem kapandı artık. Bir kadın kendi kızından on yaş küçük gösterebildiği sürece hayatından hoşnuttur.