hasan ali toptaş romanı ve kelimelerin müthiş dansı... bu kitap tek cümleyle bu benim için. unutulmuş bir köy ve o köyde bir berber dükkanı, diğer yanda kentte bir berber dükkanı. iki dükkanın aynaları paralel evrene geçiş için evrenin zayıf noktası bana göre. sanki o iki ayna arasında evrenler arası geçiş sağlanıyor. yazarın anlatım tarzıyla birlikte kitap son derece keyifle okunacak bir hal almış. ayrıca insanın göğsüne elini daldırıp yüreğine dokunuyor o sözcükler. onunla da kalmayıp yürekten bir yolculuğa çıkıyorlar el ele tutuşup. onların yolculuğuna siz de katılıyorsunuz en son.
"aynı yolda yürümekten başka çaresi olmayan tuhaf birer yaratıktı insanlar; tekrarın tekrarlananın örtüsü olduğunu anlayamadan, aynı el sallayışların, aynı gülüşlerin, aynı yürüyüşlerin ya da aynı oturuşların içinden geçe geçe damaklarına bulaşan uzak bir serüven tadıyla dönüp dolaşıp aynı noktada yaşıyorlardı."