Tanrı Kuşlarıyla Buluşmak
Ursula K. Le Guin, şaşırtıcı ve güçlü şiirleriyle Yitik Ülke’de. Gökçenur Ç.’nin enfes çevirisiyle, şiir okurlarına benzersiz bir yolculuk fırsatı… Keşfedin…
Taşlar Ülkesine Yolculuk
Dünyaca tanınmış Rus yazar Vasili Grossman’ın Ermenistan izlenimlerini kaleme aldığı Taşlar Ülkesine Yolculuk, yazarın ilk kez ziyaret ettiği Kafkas coğrafyasına dair tanıklığı olmanın çok ötesine geçen, yer yer sarsıcı, yer yer lirik ama her yönüyle güçlü bir metin. Grossman kitapta, hayata, Sovyet insanına, Rus, Ermeni, Yahudi kimliklerine, milliyetçilik ve antisemitizm, Stalinizm gibi konulara ilişkin tartışmalarla, zengin bir malzemeyi usta yazarlara özgü bir maharetle işliyor.
Döneminin en önemli Sovyet yazarlarından biri olan Vasili Grossman, Şubat 1961’de Yaşam ve Yazgı adlı romanının daktilo edilmiş metnine KGB tarafından el konduktan sonra, bu durumun yol açtığı maddi ve manevi sıkıntılardan bir nebze olsun sıyrılabilmek amacıyla, Ermenice yazılmış bir epik romanın Rusça çevirisini düzeltme önerisini kabul eder. Yazarla ve çevirmenle tanışmak ve birlikte çalışmak için aynı yılın sonbaharında Ermenistan’a gider. Burada geçirdiği zamanın ardından kaleme aldığı Dobro vam (Merhaba Size) da sansüre takılır ve ancak yazarın Eylül 1964’teki ölümünden sekiz ay sonra, birçok bölümü çıkarılmış olarak basılır. Eksiksiz metin ise ancak 1988’de gün yüzü görebilecektir. Aras’ın Taşlar Ülkesine Yolculuk başlığıyla yayımladığı kitap, bu eksiksiz metnin çevirisidir. Grossman kitapta, belki de ömrünün son demlerinde olduğunun bilinciyle, zamanın ruhunu, insanın doğasını anlamaya çalışıyor ve bilgelik, zekâ, mizah, kavrama gücü dolu bir metin sunuyor “Taşlar Ülkesi”nden tüm dünyadaki okurlarına.
Godoş Name
…
Gözü hep pastada, krem şantide
Kağıdı hep floş papaz, fantide
Dayısı var Ankara’da, partide
Arkası geniştir bizim godoşun
Beşeri der godoş böyle bir kişi
Dünya denen handa tıkırdır işi
Menfaati için taktırır fişi
Halkası geniştir bizim godoşun
Hiciv ve taşlama ne zamandır yitirdiğimiz bir servetimizdir. Köroğlu, Dadaloğlu, Nefi, Kaygusuz Abdal, Kazak Abdal, Şeyhi, Ziya Paşa, Rıza Tevfik, Neyzen Tevfik ve daha niceleri “adamlar amma da yazmış, baksana aradan uzun yıllar geçmesine rağmen halen güncelliğini koruyor” dedirttiler. Ben de onların takipçisi olduğuma inanıyorum. Okuyun, kararı siz verin.
İstiklalin Bedeli
Türk çocuklarının,başlarını kartallar gibi gökyüzünün yüce katmanlarında dolaştırarak yaşamaları için
kendilerini fedâ eden kahramanların aziz hâtıralarına armağan edilen bu kitap, efsanevî Antep Harbi’nin yegâne belgesel romanıdır.
Bayrağına düşman eli uzandığı anda, hiçkimsenin“uygun görmesine lüzum görmeden”şeref ve haysiyetini kurtarmak için silâha sarılan bir şehrin yaşanmış hikâyesidir,bu kitap. Bir kutsal isyanın, bir başkaldıranın, savaşın galiplerine meydan okuyuşun hikâyesidir.
Fransızlar; topları, tankları ve uçakları ile halk ibadet hâlinde iken camileri vurmuştur! Çarşıları vurmuştur! Hanları, kervansarayları, bedestenleri urmuştur! Evleri vurmuştur! Yalnız Kozanlı Mahallesi’nde 2 bin 657 ev obüs mermileri ile çökmüş, kasabadaki 10 bin evden 8 bini harâbe haline gelmiştir! Tespit edilebilinen şehit sayısı 6 bin 317, yaralı sayısı 11 bindir!
Bütün bunlara rağmen ne sitem edilmiştir, ne ah, aksine bir türkü söylenmiştir siperlerde her sabah:Vurun Antepliler namus günüdür.
Seçme Hikayeler
Türk edebiyatında iz bırakmış bu kuşağın en önemli yazarlarından biridir Hüseyin Cahid Yalçın özellikle tenkit yazıları ve hikâyeleriyle. Ancak zamanla bu hikâyeler unutulur, gazeteci Hüseyin Cahid’in biyografisinde adeta bir dipnota dönüşür. Bu derlemenin amacı, Hüseyin Cahid’in hikâyelerini yeniden okurla buluşturmaktır. Hayat-ı Muhayyel ve Hayat-ı Hakikiye Sahneleri’nden seçilen on altı hikâye, bize sadece hikâyeci Hüseyin Cahid’i yeniden hatırlatmakla kalmayacak, aynı zamanda Servet-i Fünun edebiyatının ana temaları olan hayal-hakikat çatışması, aşk, tabiat ve ölüm etrafında bu dönemin edebiyatını yeniden düşünmemizi de sağlayacaktır.
Latifeler & Letaif
“Gezdim Halep ile Şam’ı eyledim ilm-i taleb
Meğer ilim bir hiç imiş, illa edep illa edep”
İnsanı diğer canlılardan ayıran özelliklerin başında düşünme, düşüncesini söz, yazı, işaret ve sanatla ifade edebilme kabiliyeti gelmektedir.
“Latife latif gerek.” diye güzel bir söz vardır. “Leb demeden leblebiyi anlamak” gibi. Ya da “Kıssadan hisse almak” gibi bir şey.
Günümüz insanları, birbirlerine latife ederken edep dairesinde aşırılığa ve yanlış anlaşılmaya meydan vermeyecek şekilde davranmalıdır. Eskiler böyle yaparmış. Konuşurken, yazarken veya hitap ederken, düşüncelerini karşıya daha iyi ifade edebilmek, muhatabının daha iyi anlamasını sağlamak için geçmiş bir olayı, fıkrayı anlatır ve anlatacağı konuyla ilişkilendirir. Böylece muhatap, hem sıkılmaz hem de anlatılmak istenen konu, verilmek istenen mesaj fıkra ve latifeyle ilişkilendirilerek daha iyi anlaşılır.
Eser; bu amaçla hazırlanmıştır ve yılların birikimi sayılabilecek uzun bir çalışmanın ürünüdür. Kıssadan hisse almak ve yorum yapmak okuyucuya bırakılmıştır.
Hisse almak dileğiyle…
Yazının Gül Dikeni & Fethi Naci’ye Armağan
Eleştiri tarihimizin sui generis ismi Fethi Naci’yi ikinci ölüm yıldönümünde saygıyla anıyoruz. Elinizdeki kitap, onu eleştirmen, yazar, yayıncı, okur ve dost olarak farklı pencerelerden ele alan yazılardan oluşmakta. Umuyoruz ki ölümünün yarattığı boşluğun kavranmasından daha fazlasına yol açar…
Yayına Hazırlayan: Hürriyet Yaşar
Katkı Sunanlar: Cevat Çapan, Tahsin Yücel, Ayşe Sarısayın, Yiğit Bener, Doğan Hızlan, Derviş Şentekin, Mehmet Seyda, Eray Canberk, Cemil Kavukçu, Tevfik Çavdar, Turgay Fişekçi, Korkut Boratav, Naci Güçhan, Uğur Kökden, Ferit Edgü, Hasan Pulur, Oğuz Demiralp, Nazar Büyüm, Adnan Binyazar, Mümtaz Soysal, Halûk Sunat, Hüseyin Peker, Necati Doğru, Hüseyin Tuncer, Haydar Ergülen, Okay Gönensin, Kaan Arslanoğlu, Hikmet Altınkaynak, Süreyya Berfe, Metin Fındıkcı, Sait Maden, Aydın Boysan
Oaxaca Günlüğü
Bir nörolog ve psikiyatr olan Oliver Sacks, Yapı Kredi Yayınları’ndan çıkan Oaxaca Günlüğü kitabında yaptığı muhteşem iç yolculuklardan sonra bu kez bir “dış” yolculuğa çıkıyor, okurunu da bir dış yolculuğa çıkartıyor. Bu arada Sacks’ın hiç bilinmeyen bir yanını da öğreniyoruz. Çocukluğundan beri eğreltiotlarına duyduğu ilgi ve sevgi…
Oliver Sacks, 2000 yılı kışında, zaman zaman toplantılarının dinleyicisi olduğu American Fern Society’nin (Amerikan Eğreltiotu Derneği) Meksika’nın göbeğindeki Oaxaca (Ohaka okunur) bölgesine düzenlediği bir araştırma gezisine katılır. Gezi boyunca gün gün yazılmış bu günlükte yalnız eğreltiotları yok… Meksika’nın ve Oaxaca’nın Kolombus öncesi ve koloniler dönemi tarihi, kültürleri, kakaoyla çikolatanın geçmişi ve bugünü ve bir tür tekila olan meskalinin nasıl yapıldığı, Zapotek harabeleri, Maya soyundan gelen yerli halkları, pazaryerleri, yalnız bitkileri değil, kuşları ve böcekleri, yol arkadaşlarının yer yer esprili portreleri, kısacası müthiş bir dünya yer almakta bu kitapta.
Odasında seyahat etmekten zevk alanlarla, Meksika’ya gitmeyi planlayanlar için ufuk açıcı bir kitap Oaxaca Günlüğü…