bazen bir ayrımın ucunda oturup, geçmişe, geleceğe ve şu ana bakarsınız. tüm evren şimdi bir seçim yapmanızı beklemektedir. sonuçta bu seçimin ucunda tüm evren yeniden oluşacaktır.
her kim oturduğu yerden evrenin tüm ucunu bucağını görebilir?
bazı seçimler basit görünür, sonucunda çok uğraşı yoktur, kafanızı yaslarsınız daha güçlü bir duvara ve olanları sadece seyredersiniz. ya da en iyisinden öyle zannedersiniz. ama zaten hayatın zor olduğunu kim söyledi ki size?
nelerden korkuyorum? tüm korkularımı düşündükçe onların küçüklükleri çoğunlukla midemi bulandırıyor. ya da basitlikleri mi demeliyim. ve evet hepsine tepeden bakınca tabiki. insan içinden çıkamadığı çukurları devasa görme arzusundadır. yoksa kocaman egosuna beceremediğini nasıl anlatabilir?
seçimler insanın içinde başlar. mesela şimdi burada mı oturmalıyım, yoksa bedenimi hareket ettirip, dünyanın öteki ucuna doğru bir harekete mi başlamalıyım?...