We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
İngiltere tuhaf bir yer. Özellikle de beş yıldır ülke dışındayken.
1. Dondurma kamyonetleri vardır.
Düşündüğünüzde, dondurma minibüsleri oldukça tuhaf. Karanlıkta olanlar için, dondurma minibüsleri mahallede dolaşan ve Bay Whippy'yi küçük çocuklara satan kamyonlardır ve giderken hoparlörlerden bir şarkı çalarlar.
Her zaman "Greensleeves" veya "The Entertainer" gibi gerçekten saçma bir şarkıdır ve genellikle narkoleptik tavşanlar tarafından bir kuyunun dibinde kaydedilmiş gibi ses çıkarır.
İki kapı aşağıda oturan Sandy the Labrador'un heyecanına salı ve perşembe günleri yolumdaki dondurma arabası geldi. Ne kadar hızlı koşarsam koşarsam, Sandy'yi sıraya koymayı başaramadım. Bir süre heyecanla aşağı yukarı zıpladıktan sonra, kasesiyle dişlerinin arasında sabırla sıraya girerek iki serbest vanilyayı beklerdi. O köpeği sevdim.
2. Londra'da çöp kutusu yok.
Birkaç yıl önce Londra'nın merkezinde, Güney Amerikalı bir arkadaş bir çöp kutusu arıyordu. Hepsini çıkardılar, dedim. IRA'nın onları havaya uçuracağından endişelendiler. Onu alt ettiğimi sandı, ama hayır, bu doğru. IRA ateşkesinden bu yana, yeni düşmanlar kazandık ve hâlâ boşuz.
3. Bu kahve SICAK!
İngiltere sağlık ve güvenlik konusuna kafayı takmış durumda. Bir risk değerlendirmesi doldurup bunu tehlikeli bulmaya değecek bazı işler olmadan bu ülkede artık eğlenmek imkansız. Sıcak su "HOTTTT!" Olarak etiketlenir, ıslak zeminler "WETTTT!" Ve konserler ise "LOUDDDDDDDDDD!" Tüm bu saçmalıkların kimsenin tahmin edemeyeceği bir şey olmadan önce çatallarımızı nasıl tuttuğumuzu veya bir sabah evlerimizden ayrılmayı başardık.
4. Sunshine ön sayfaları yapar.
"AMAN TANRIM! AKREK! " Bu ülkede 30 dereceye ulaşan bir termometrenin görüntüsü, gazetecilerin ve fotoğrafçıların mutlu görünümlü İngilizleri kitlerini çıkarması için sahile koşturmaları için yeterli. Bu ülkede güzel hava çok şok edici, bu bir haber. Şekle gidin.
5. Yürümeyin. Tamam.
Şili'de sevdiğim şeylerden biri, halkının yasaları hiçe saymasıydı. “KESİNLİKLE KAMP VEYA PARK YOK” yazan büyük bir tabelanın altında 32 araba, bir otobüs ve barbekü olan yaklaşık 50 kişi olacaktır. "Tek yönlü cadde" tabelalarının zorunlu olmaktan çok tavsiye niteliğinde olduğu düşünülüyordu ve özgeçmişler, çılgın uçuşlardı.
Burada Britanya'da hukuku ciddiye alıyoruz. Yaya geçidinde "Don't Walk" yazan bir tabelayla sıkışmış bir Rainmen ulusuyuz. Sigarayı yasakladılar, biz de bıraktık. Her yere kamera koydular, böylece güzelce sürdük. O kadar çok yasa çıkardılar ki, İspanya, Yunanistan veya yerel halkı kustuğumuz, bayılttığımız ve gücendirdiğimiz İspanya, Yunanistan veya Çek Cumhuriyeti'ne 'patlak veren' tatillere gitmemiz gerekiyor.
O kadar çok yasa koydular ki kim olduğumuzu unuttuk.
6. Şimdi satışta nemlendirici olmalı!
Diğer ülkelerde insanların hobileri vardır. Bir hafta sonu kayağa giderler, bowling oynarlar, ülkeyi ziyaret ederler veya aileleri veya arkadaşlarıyla uzun öğle yemeği yerler. İngiltere'de alışverişe gideriz. Aslında mağazalarda olmadığımız zamanlarda, arkadaşlarımızı elinde tutmak ve bir eş bulmak istiyorsak bize ne almamız gerektiğini söyleyen dergiler okuyoruz. Kredi kartı başvuru formlarını doldurur ve kira parasıyla ne yaptığımızı başkalarına gösteririz.
7. Ne kadar?
Turistlerin bunu yıllardır söylediğini biliyorum ama tatlı İsa İngiltere pahalı. Şili pesosu kazandıktan sonra, buradaki fiyatlar aslında gözlerimi sulandırıyor. Geçen hafta iki gazete ve dört pul bana 8 sterline mal oldu. Onların da bunu istediklerini varsayarak gömleği sırtımdan çıkarmaya başladım. Londra barlarında bir Kuzey öfke topuna girdim ve "Ne kadar ?!" diye bağırarak dışarı sürüklenmek zorunda kaldım. bar personeli.
8. Tam olarak hangi Kuzey Hattı?
Londra'da Metro haritasını her kim bulduysa, çok fazla uyuşturucu almış olmalı. Zavallı turistler en zoru. Tüpte, koridorlarda solda, ancak yürüyen merdivenlerde durmayı, Leicester Meydanı gibi anarşik olarak telaffuz edilen yer isimleriyle mücadele etmeyi ve sonra haritayı çözmeleri gerektiğini hatırlamaları gerekir.
Burada Kuzey Hattında güneye gitmeniz gerektiğini bilmeniz yeterli değil, hangi kolu da bilmeniz gerekiyor. Kendimi utanç verici bir şekilde haritada gizlice zirveye çıkıp Essex'e gitmek zorunda bulmak için güvenle bir trene atladığım zamanların sayısını kaybettim.
9. Alkol yok = eğlence yok.
Bu bir gerçek, ama biz İngilizler alkolsüz iyi vakit geçirmekten tamamen aciziz. Önümüzde bir bardak bira bile olmadan tamamen inek ve tuhaflaşıyoruz. Başladıktan sonra, nasıl duracağımız konusunda da hiçbir fikrimiz yok.
10. Aptalca şeyler için endişeleniriz.
Gözeneklerim bunda büyük mü görünüyor? Kafeinsiz kapuçino size kanser yapar mı? Bu reality TV yıldızının eski erkek arkadaşının komşu komşusu Celebrity Big Brother ödülünü kazanacak mı? Bu iPhone uygulaması iyi mi? Kimin umrunda? Görünüşe göre yapıyoruz.
Endişelenecek daha iyi bir şey istemek için (her şeyden önce büyük hava veya normal doğal afetlerden yoksun, nispeten zengin bir demokraside yaşıyoruz), endişelenecek başka önemsiz şeyler buluyoruz. Neden olduğuna dair hiçbir fikrim yok.
Ve kaçırdığım 5 şey
- Herkes bir komedyen.
- Farklı milletlerden, ırklardan ve dinlerden oluşan kültürel bir kaynaşma potasında yaşamak harikadır.
- İnsanlar farklı görünmekten korkmazlar. Moda burada anarşiktir.
- Yeni müziğe değer veriliyor (BBC, alternatif radyo istasyonu 6 Müzik'ten kurtulmaya çalışan bazı toplara sahip olsa bile, onlara karşı tepki İngiliz olduğum için beni gururlandırıyor).
- Yaşlı bayanlar otobüslerle mücadele ediyor ve 10 kişi onlara koltuklarını veriyor.