Peki mütemadiyen çırağ söndürürüz!
Mehmet Yüce Erbil…
Sözüm ona Türk televizyonculuğunun genişlik deneyimli ve bildirme eksiksiz ismi. Ancak bakınız kim bu deneyimli televizyoncu Star TV ’bile yaptığı programda hani şu yobaz, bağnaz ve namert ara sıra insanların tamamen Alevileri aşağılamak hesabına kullandığı, “Aleviler cem törenlerinin böylelikle toplu cinslik yapar. Abla kardeş, ana cet ezbere birbirlerini düzerler!” argümanı var ya!
AHA ERBİL ’IN CANLI YAYINDAKİ GAFI
İşte onu hatırlatmış tıpkı defa elan!
Utanmaz âdem, bağlantı kurduğu Erzincan ’ın ekranı kararınca, “Hangi yapıyorsunuz orada? Mum söndü mü oynuyorsunuz?” demiş naralar atarak!
Yalnız sıkılmaz olan o değil bittabi. Temel arlanmaz olan onun gibi ne dediğini bilmeyen, reyting uğruna stüdyosuna çağırdığı konuğunun donunu süfli indiren hakeza adamlara nöbet veren televizyonculardır!
Zira adam programın tıpkısı yerinde bu cife lafları söylüyor, laf geçip gidiyor fakat tatlılık abidesi “Mali” daha bitmeme ediyor reyting yapmaya.
Yani Film Yıldızı TV ’deki hiçbir yöneticinin aklına programı o anda sonlandırmak gelmiyor!
Fakat bizimkiler olayın farkına varıp, televizyon binasının önüne gidip bağırıp çağırınca harekete geçiyorlar. Aynı çile kamuoyuna programı yayından kaldırdıklarını deklare ediyorlar.
Henüz evvel da Güneri Beklenti yapmıştı bir terbiyesizliği. Tükenik adamın patika hayatı bitti amma bu arada sayıları 20 milyonu bulan Alevilerin çok canı yandı. Kalpleri incindi. Gururları kırıldı.
Şimdi birlikte anca oldu maalesef.
Mehmet Uca Erbil yaptı bire bir utanmazlık illaki cezasını çekecek amma ya biz Alevilerin ayrımsız öğün henüz aşağılanması?..
O ne olacak?
Bizzat ben bundan sonra yoruldum. Bunaldım bu leş ve rezil yakıştırmaların Alevilere karşı kullanılmasından.
Zira kendimi bildim bileli bu aks saçma abuk sabuk lafları duymuşumdur!
Bugün üzere hatırlıyorum. Daha ilkokuldayken. Evine gittiğim ayrımsız arkadaşımın annesi Alevi olduğumuzu öğrenince, “Siz da çerağ söndü yapıyor musunuz?” diye sormuştu.
Kadının ne sorduğunu anlamamıştım. Akşam Ezanı eve gelince anneme, “Tığ dahi çırağ söndürüyor muyuz?” diyerek sormuştum.
10 yaşımda falandım herhalde.
Annem anlatmıştı o ant uzunca. Acayip tiksinmiştim.
Sonraki zamanlarda birlikte sık sık daha çok karşıma bu soru. Ortaöğretim yıllarımda. Darülfünun yıllarımda ve hatta Sünni asıllı olan eşimle evlendiğim yıllarda!
Bilcümle çokça öfkelenmişimdir.
Müsamaha gösterememişimdir.
Yani oturup, “Evet bu Müşkül Tamam zamanından artan herif tıpkısı dolma! Alevileri rencide gitmek üzere, istihkar etmek üzere uydurulmuş benzeri safsata! Nasıl inanırsınız böyle bire bir saçmalığa?” falanca diye niteleyerek tezkiye çabalarına girişmemişimdir.
Çoğunlukla, “Ahh peki yapıyoruz! Haftada ayrımsız! Çokça bile sevinçli olur valla. Hıyanet istersen ananı sen da katıl aramıza!” deyip soruyu sorana postayı koymuşumdur.
Zira Alevilerin hakeza benzeri özdek yaptığını düşünebilen, benzeri birlikte karşılarına geçip cerbezeli girgin bunu sorabilen hödüklerin ancak böyle ayrımsız cevapla doygunluk olabileceğini düşünmüşümdür!
Haksız mıyım?
Sevilay Yükselir