Yeri geldi sustuk.
Yeri her zamandı
Her zaman sustuk
Acıdır dedik sustuk. Tatlıdır dedik sustuk.
Konuşmamayı konuşmak bildik.
Eleştiriye nefret dedik
Tartışmaya anlaşılamamazlık
Huy edindik susmayı.
Ölenlere sustuk ölüme sustuk
Ölmeye sustuk
Dilimizi konuşmak için kullanmadık.
Ağzımızdakini çevirmeye yaradı.
Ara da bir de bal veren parmağı yaladık.
Baldır dedik sustuk
Susmayı aşıladık birbirimize.
Özlemle sustuk
Şimdi gerekti belli ki konuşmak.
Bu sefer de
Susmaya konuştuk.
O kadar sustuk ki
Gittik konuşana kudurduk.
Onu da susturduk.
Susmak hep işe yaradı nasılsa.
En fazla öldürüyordu.
E biz ölüme zaten çoktan sustuk.
Diyorsun içinden amma çok sustun
Sus artık.
Eyvallah derim içinden.
Gönlümde sustu.
Konuşmak ben de gizli bir pastı.
Fatih Recep Bozdağ