Zamanı Geri Alabilseydiniz Kendinize Ne Öğüt Verirdiniz?
Hayatınız boyunca sonsuz şeyler öğrendiniz ve dünyalar için değiştiremeyeceğiniz bazı deneyimler var.Bununla birlikte, dikiz aynanıza baktığınızda, her zaman düzeltmek isteyeceğiniz küçük bir kusur veya çatlak bulacaksınız. Sizde ince bir arzu uyandıran bir tür pişmanlık yaşamanıza yol açarlar. Aslında geçmişe gitmek, bazı konularda kendinizi uyarmak, kulağınıza birkaç öğüt fısıldamak istersiniz. Tabii ki, asla olamaz. Ne de olsa zaman makineleri yok. Ancak bu, sizi sürekli olarak zamanda geriye gidip geçmişi değiştirebilmeyi nasıl dileyeceğinizi düşünmenizi engellemez. Nitekim bilim, ruh sağlığı ile ilişkili faktörlerin teşvikiyle bu konuya büyük önem vermiştir. Bunun nedeni, bazı insanların bugünlerinden çok geçmişlerinde yaşamalarıdır. En iyi fırsatların bulunduğu şimdi ve burada ile uyum içinde olmak şöyle dursun, düne demirlemiş olarak yaşıyorlar. Gerçekte, nostalji ve duygusal acının yaşadığı bir zaman diliminde yaşarlar.
Bu konuda Oscar Wilde, "Geçmişin tek cazibesi geçmiş olmasıdır" demişti. Bu inkâr edilemez bir şekilde doğrudur. Bununla birlikte, insan beyninin bu tür bir çekiciliğe karşı bir takıntısı var gibi görünüyor, çünkü neredeyse her zaman kendimizi oraya dönerken buluyoruz. Örneğin, günü anahtarlarınızı nereye koyduğunuzu, belirli bir kişiyi nasıl tanıdığınızı hatırlayarak, dünkü mutlu bir anı düşünerek veya bir şey yapmadığınız için pişmanlık duyarak geçirebilirsiniz. Aslında hayat anılarla doludur. Ancak bazen anılar canınızı yakar ve genç halinize öğüt vermek için zamanda geriye gitme isteği uyandırır.
Hepimiz Bir Şeylerden Pişmanız
Geçmişe dönme arzusu, pişmanlığın ağırlığıyla motive edilir. Hiç şüphesiz, keşke başka türlü olsaydı dediğiniz sonsuz deneyimler vardır. Aslında herkesin pişmanlığı vardır. Aslında, yaşanan bazı olayların hayallerimizi durdurduğunu ve bizi farklı, daha az ilham verici yerlere götürdüğünü sık sık hissederiz. Üstelik bu hatalar can yakıyor.
Açıkçası, geçmişe geri dönemezsiniz, ancak dünden kalan tüm bu yarım kalmış işleri halletmek ve belki de mevcut durumunuzu iyileştirmek isteyebilirsiniz. Ancak, bu gerçekten işe yarar mı? Yapılan araştırmalarda yaptığımız hatalardan çok kaçırdığımız fırsatlardan pişmanlık duyma olasılığımızın daha yüksek olduğunu iddia ediyor. Bu duygu, 'ideal benlik' fikrini biraz çarpıtır ve şimdiki zamanın açmaya cesaret edemediğimiz pek çok kapının sonucundan başka bir şey olmadığına inanmamıza neden olur. Böyle hissediyorsanız, aşağıdakileri düşünmelisiniz:
Geçmişte, Şimdi Sahip Olduğunuz Deneyime Sahip Değildiniz
Çoğumuz geçmişteki benliklerimizi gerçekten eleştiriyoruz. Örneğin, hayatınızın birden fazla alanında en iyi kararları vermeyi başaramayan, biraz fevri genç yetişkin olan ergen versiyonunuzu reddedebilirsiniz.
Ancak, geçmiş benliğinizin şu anda sahip olduğunuz bilgeliğe ve deneyime sahip olmadığını anlamalısınız. Dahası, dünden kalan tüm o hatalar, şu anda sahip olduğunuz bilgileri elde etmenizi sağladı.
Kendinize Karşı Daha Nazik Olun
En iyi fırsatlar şimdi ve burada oluyorsa neden zamanda geriye gidelim? Neden her hata için kendini hırpala ve kaçırdığın her fırsat için kendini eleştiresin? Aldığın her kötü karardan pişmanlık duyuyorsan, yaptığın tek şey kendini geçersiz kılmak, özeleştiri ve kendini hor görmeni körüklemek. Bunu yapmaktan kaçının ve genç halinize şefkatle bakın. Ayrıca kimsenin yanılmaz olmadığını anlayın. Kendinize daha büyük bir nezaketle davranın ve artık hiçbir anlam ifade etmeyen veya hiçbir önemi olmayan bir yere dönüp bakmayı bırakın. Şu anki benliğinizi şimdiki ana yerleştirin, deneyiminizden yararlanın ve istediğiniz şeyin peşinden gidin.
Geçmişe gitmeye değmez. Orada yeni hiçbir şey büyümez. Rüzgâr tarafından taşınan yanmış bir kâğıt parçası gibi. Bununla birlikte, bazen onu elinizde tutmaya takıntılı hale gelirsiniz. Aslında, depresyondan muzdarip kişiler genellikle gözlerini bu düzleme odaklayarak üzüntü duygularını, kinlerini ve pişmanlıklarını beslerler. Bu size benziyorsa, geçmişten her zaman pişmanlık duysalardı en iyi arkadaşınıza ne söyleyeceğinizi düşünün. Onlara ne tavsiye edersin? Hangi kelimeleri söylerdin? Onları nasıl desteklersiniz? Bir düşünün, çünkü kendinize en çok sevdiğiniz insanlara davrandığınız gibi davranmak kadar gerekli bir şey yoktur.