Gunlerdir yalnizlik ag oruyordu yuregimde,yillarin agisi zehirliyordu sevinclerimi ve huzunler gulumsuyordu yalnizligin cepecevre sardigi ic dunyamin koselerinde.Uykudan mi uyandim? Mutluluga gebe ciceklerimin dogum sancilari mi uyandirdi beni,yeni gune yeni yasama yeniden? Bilmiyorum.Ne onemi var? Cogul yasamin icinden mutluluga uzaniyor ya artik kollarim.Silkinip atiyorum ya yalnizlik sIkintisini..... Sen mi geldin? Yapraklarin dokuldugu, Agaclarin yalnizliga soyundugu mevsimde. Unuttugum sesimle dinlemek icin mutluluk sarkilarini. Yukunu tasiyamadigim dunyayi kollarimin arasina sigdirmak icin yeniden, Sen mi geldin? Olmus Mutlulugumu canlandirmak, Yalnizligimin dokumunu yapmak icin. Simdi askla guzellestirilmis bir dunya sunuyorsun ellerinde... Sizisini dindiriyorsun yuregimin, Ve isiniyorum bakislarini kacirdigin gozlerinde. Seni dusunuyorum... Seni dusunuyorum bir siir inceliginde Bir inci dizilisinde Seni dusunuyorum Beyaz bir guvercin ucuyor gozumun onunde, Saridan kizila donusen renk cumbusunun icinden umudum yesile. Seni dusunuyorum Yuregimin cekingenliginde bunca zaman korler gibi bakindigim, dilsizler gibi soylestigim geliyor usuma. Unutulmus bir oyuncak gibi dislamisim kendimi ask denilen oyunda... Sen mi geldin? Simdi daha erken doguyor gunes, Simdi sevincin ayak izleri onumde izledigim. Simdi gecmek bilmeyen zaman,nedense dolu dizgin. Simdi hos bir urperti varligin bedenimde. Simdi cozuluyor agi 'kader' denen orumcegin. Seni dusunuyorum, Sensiz ne kadar eksIk yasadigimi ve yasamin onulmaz kargasasini... Butun ozlemlere katiyorum yuzunu Cogaliyor guzellikler Seni dusunuyorum, Icimde kayboluyor yabansi korkular. Dusunuyorum...dusunuyorum...dusunuyorum. Rahatlatiyor beni oflamalar. Seni dusunuyorum Ellerinde ellerimi, Buzu cozuluyor duygularimin. Seni istiyorum. Gozbebeklerinde Ben'i, Yuregimde yuregini... Sen mi geldin? Bir kahve icimi zamanda. Artti sevinci yasamin, iyi ki...iyi ki geldin.