Açıkçasını söylemek gerekirse kitabın ilk 50 sayfasında okumayı bırakmayı çok düşündüm çünkü bir türlü konunun içinde hissedemedim kendimi, ancak ellinci sayfadan sonra deli dahi Azil karakterini tanımaya başlayınca enteresan olaylar kurgusunun içinde buluyorsunuz birden bire kendinizi ve gerçekten çok keyifli bir okuma haline geliyor.
Hakan Günday’ın ilginç bir kurgu ve anlatım tarzı var açıkçası. Herhalde sevenler bu yüzden çok seviyorlar, ben sevdim mi dersiniz diğer kitaplarını okumak için bende bir merak uyandırdı diyebilirim.
Azil karakterinin toplumsal değerlere getirdiği sert eleştirel yaklaşımlar sizi şoke edebilir. Ama toplum, teknoloji, televizyon, ahlak, aile ve daha bir çok konuyu sorgulamanıza da neden olacağı açık.
Önümüzdeki günlerde Meryem’in tavsiye ettiği diğer iki kitabı da okumayı düşünüyorum.