Babası ihanet ediyordu aileye. O öğrendi ve sonunda ne oldu? Annesinin aldatılmaya sessiz kalışı... İsim belirtmek istemeyen bir kadınımızdan geldi bu mail. Buyrun:
Ben 17 yaşındaydım. Babamın annemi sevmediğini biliyordum. "Dışarı" hayatının olduğunu da. Ama saflığımdan olacak, hiç zannetmiyordum annemi aldattığını.
Telefonunu karıştırdım bir gün. Saflığımın o da farkındaydı ve benden kaçırmazdı telefonunu, o banyodayken oturma odasında kalırdı telefonu. Baktım ben de, neden baktıysam..
Birkaç numaradan gelen mesajlar vardı birkaç kadından.. O numaraları aldım, aradım hepsini. Bir iki tanesinin sesini dinledim, kapattm, bir tanesiyle konuştum ama. Pazar gecesiydi, ramazan ayındaydık, ve hafta içi işten geç geldiği için bizimle iftar edemeyen babam, hafta sonunu da onunla iftar etmeye ayırmıştı. Birkaç saat önce babamla aynı masada yemek yiyen kadınla telefonda konuşuyordum ben, o olduğunu bilmeden; emin olamadan..
Onun numarasında gelen mesaj garipti. Kadın benim aptallığımdan faydalanıp beni konuşturdu, ben de ona anlattım her şeyi.. Onu neden aradığımı, neden şüphelendiğimi, babamın kim olduğunu, hatta babamın geçirdiği rahatsızlıkları.. O kadar aptaldım işte.
Kadın bana, o telefonun daha önce dayısına ait olduğunu, muhtemelen o mesajı dayısının göndermiş olacağını söyledi.. Biz 1 saatten fazla konuştuk.. O kadar adiydi ki, ben de o kadar aptaldım ki, telefonu kapatırken ona "Yine arayabilir miyim seni, dertleşmek için?" dedim.. O kadar aptaldım işte..
Annemle konuştuk bu konuyu sonra.. Çok kötüydü, insanın annesiyle babasını çekiştirmesi, çok fena.. Hele annesinin bunları kabullenmesi, çok daha fena.. "Baban bu yaptıklarını duyarsa, çok kötü şeyler olur" dedi bana annem.. Cevabım komikti, "Neden, ne yapabilir? Hangi yüzle yapabilir ki, o suçlu, benim yakalamam mı suç??" dedim. Aptaldım işte.
Aradan 1 hafta geçti. Babam yine onunla iftara gitti ve o gün Kadir gecesiydi. Babam eve geldi. Her gelişinde hoşgeldin diyen ben, o gün her nedense dememiştim. Karşısındaki koltuğa oturdum. Bir süre hiç konuşmadık, televizyon izledik. Sonra kardeşlerim uyumaya gitti; annem, babam ve ben kaldık ayakta. Babam benden telefonumu istedi, "Benimki bozulup duruyor, değiştirsem de seninkinden alsam kullanabilir miyim acaba?" diyerek eline aldı, bakmaya başladı. Bana da çay getirmemi söyledi. Getirdim, yanına geldim, aranan numaraları gösterdi bana.. Kim bu dedi, sustum. Bir daha sordu, yine sustum. Bir daha, bağırarak ve gözleri çıkacakmış gibi sordu, ben yine sustum... "Otur şuraya" dedi bana.. Yanındaki kanepeye oturdum. Neler söylediğini hatırlamıyorum. Ona nasıl karışabildiğimin, kim olduğumun hesabını soruyordu ama, sadece bu aklımda.. Ben bir erkekle arkadaş olmak maksadıyla bile konuşamazken, o buna izin vermezken, kendisinin başka kadınlarla birlikte olmasına nasıl karışabilirdim ki, evladı olarak? Arada bir yerinden kalkıp bana vuruyor, sonra oturuyor, sonra sinirlenip bir daha kalkıyor, yüzüme tükürüyor, elleri sinirini yansıtmaya yetmediğinde ayağındaki terlikle vuruyor, sonra anneme "Sen soktun bunları bunun aklına" diyerek ona vuruyor, "Hayır ben duydum" dediğimde tekrar bana...
Acımıyor biliyor musun, bir yerden sonra uyuşuyor vurduğu yerler. Acıtan şey, 17 yaşına kadar dayak yememiş bir kızın, kadınlığı evli erkeklerden faydalanmak olarak algılayan bir başka kadın yüzünden, hem de Kadir gecesinde, babasından ilk kez okkalı bir dayak yemesi.. Acıtan buydu.
Dayağımı bir güzel yeyip odama gittikten sonra, babam çağırdı.. O kadının yanlışlıkla kendisine mesaj attığını, onu tanımadığını ve kadının beni savcılığa şikayet ettiğini.. Hatta babamı tutup kolundan ifade vermeye götürdüklerini söyledi.. O gün pazardı. Ben buna da inandım, biliyor musun?
O gece sahura kalkmak istemedim. Olmadı ama, babam "Bana sakın afra tafra yapmasın, gelip oturacak şu sofraya!" diye bağırdı ve ben mecburen, titreye titreye oturdum o sofraya.
Ertesi akşam babam eve geldiğinde "Hoşgeldin" dedim, yüzünü çevirdi.. Bir sonraki akşam gözüne gözükmedim.. Beni sormuş anneme, "Eşek oğlu eşek kızın nerde" diyerek, bunu duyup mutlu oldum.. Bayramda elini öpmeme izin verdi ama yüzü yine nemrut gibiydi bana karşı.. Sonra beni affettiğini, bir daha sakın böyle bir şey yapmamam gerektiğini, telefon faturalarım gelince de zarfına dokunmamamı çünkü kendisinin dökümanını kontrol edeceğini söyledi, barıştık..
O günden sonra bir daha telefonunu yanımızda bırakmadı. Bana ara ara laf vurdu, cadı olmam hakkında.. Şimdi ise çok iyiyiz.. O kadını da bıraktı. Beni de çok seviyor. O dayak da ilk ve son oldu. Ben de onu çok seviyorum ama ya yüzüne uzun uzun her bakışımdaki aklıma gelenler? (unutulmuyor..)