Marmara Depremi'nin 10. yılında depremzedelerin acıları tazelendi. Asrın felaketinin bıraktığı acı yarayı ölene kadar taşıyacak binlerce aileden biri de Salas ailesi. 17 Ağustos 1999'da büyük bir gürültüyle uyanan ailenin küçük kızı Fatoş Salas (20), korku içinde ablasını uyandırdı.
Şükran Salas (27), kardeşine sarılıp sakinleştirmeye çalıştığı sırada deprem oldu. Apartman tamamen yıkılırken, iki kız kardeş birbirine sarılmış vaziyette kolonların altında kaldı. Diğer odada kalan anne İslim Salas (73) sabaha karşı enkaz altından yaralı olarak kurtarıldı. Kız kardeşlerden Fatoş göçük altında can verirken boynu kırılan Şükran, hastanede 3 ay sonra gözlerini açabildi. Boynu kırıldığı için felç oldu. 10 yıldır yatağa bağımlı yaşayan talihsiz kıza annesi bakıyor. Bir yanda kaybettiği kızı diğer tarafta felç olan Şükran'ın acısını çeken anne Salas, "Depremden önce kocamı kaybettim. Sonra da kızımı. Acıların etkisi ile sağlığım bozuldu. Kulaklarım artık işitmiyor." diyor.
Şükran, eskisi gibi dışarıya çıkamıyor. Sokağı odasının penceresinden izliyor, dünyada olup bitenleri televizyondan öğreniyor. O günün acısını halen içinde taşıyan genç kız, "Deprem hayatımı aldı. Ölene kadar acısını çekeceğim. Ama bu şekilde hayata tutunmaya çalışacağım." diye konuşuyor. En büyük sıkıntısının annesinin duymaması olduğunu ifade eden Şükran, tek isteğinin hayırseverlerin annesine kulaklık alması olduğunu söylüyor. Yaşlılık ve sakatlık maaşı ile geçinen anne-kız, aylık 250 TL kirayı ödeyemedikleri için evlerinden çıkarıldı. Depremin 10. yıldönümünde evden kovulan aileye Kızılay'ın yardımı ile 1 yıllığına başka bir yer tutuldu.
Zaman