"Vakit tamam olunca insanın gövdesi bile terk ediyor insanı.
Akıl dediğimiz şey de,uzak ve mahcup bir ışıltı halinde,işte öyle gövdenin arkasından bakakalıyor...
Hayatımı yeniden yaşayacak olsaydım daha çok hata yapardım...
Hatta,laf aramızda ,öldükten sonra bu hayat yakama yapışıp benden hesap soracak mı acaba diye korkuyorum.
Ne dersin böyle bir şey olur mu sence?
Yani hayat tamamlanınca,artık ben tamamlandım diye gelip adamın karşısına dikilir mi?
Belki de dikilir,nereden biliyoruz ki... Belki de,kimilerinin zebani dediği şey bizim tamamlanmamış hayatımızdır...
Bizi sorguya çekecek olan melekler de öyledir belki..."
Kitaplar hakkında soru soruldugunda yorum yapmayı sevemedim hiç.Çünkü bir kitabı oluşturan cümlelere okuyan kişinin o anki ruh haline baglı olarak farklı anlamlar yüklediğini düşündüm.Hatta bir kitap bir kez okunmamalı gibi de gelir , farklı yaşlarda tekrar tekrar okunmalı,her yaşta yüregimize,dokunan cümleler de değişecek gibi sanki.
#hasanalitoptaş'ın bu cümleleri dokundu mesela bana 35'imde ,bakalım başka bi zaman,kimbilir nerde,hangi kelimeler birleşip de degecek yüregimin kimbilir neresine.