Bağlanma bozuklukları, başkalarıyla ilişki kurma biçimimizi koşullandırır ve temellerini çocuklukta, referans figürlerimiz bir şekilde bize dünyayla nasıl ilişki kurmanın uygun olduğunu öğrettiğinde atar.
Son yıllarda, yeni sosyoekonomik durumlar nedeniyle formlarını ve görünüm yaşlarını değiştiriyorlar. Birçok ülkede, özellikle Güney Avrupa’da, gençlerin yaşamlarında bağımsızlıklarını geciktiren ve onları uzun süre ebeveynleriyle birlikte yaşamaya zorlayan bir anakronizm vardır.
Doğrudan veya dolaylı olarak bağımsız olamama olgusu, bir dizi psikolojik ve sosyal değişime yol açar.. Bunlar, sosyoekonomik durum nedeniyle ebeveynler ve çocuklar için uygun olmasına rağmen, ikincisinde endişe ve başarısızlık duygusu üretebilir.
Öğrenim, çalışma ve bağımsızlık için öngörülen yıllardan sonra garanti edilmezse, hayati bir uyumsuzluk ortaya çıkar. İki kez aynı yaşta değilsin ve hayat tek yönlü bir sokak. Gençlerin bağımsız olmaları için sosyal bir yetersizlik varsa, aileye bağlanma bozuklukları sosyal ve çalışma ortamına da yansıyacaktır.
Neler Okuyacaksınız? →
Ebeveynlerle geçirilen zamanı uzatın
Ebeveynler ve çocuklar arasındaki ilişki son yıllarda değişti. Evdeki en küçüğün büyümesi, ebeveynleriyle olan ilişkisini geliştirir ve daha simetrik hale getirir. Çocuklar alıcı olmaktan çıkar ve aynı zamanda kaynak sağlayıcıları haline gelir.
Ekonomik durum: bağımsızlığın önünde bir engel
Güvencesiz sözleşmeler zincirleyen birçok genç var. Yıllar geçiyor ve aileden ayrılmayı düşünecekleri ekonomik istikrarı sağlayamıyorlar. Öte yandan, eğitim uzun, pahalı ve maliyeti tetikleyen yurtdışında kalmaları gerektirebilir. Aslında, bazı eğitim kursları o kadar zaman alıcı olabilir ki, paralel bir gelir kaynağına sahip olmanızı engeller.
Oldukça az sayıda genç, üniversiteyi bitirdikten sonra eğitimine devam etme kararı alıyor; genellikle aile evinde kalma süresinin uzatılmasını da içeren bir karar. Ancak evde kalmak tek çözüm olsa bile, bu onu en iyi seçenek yapmaz.
Öte yandan, gençler genellikle çok kısa bir eskime ile seyahatlerden veya mal alımından vazgeçmezler. Bu nedenle, bağımsız olmak, öncelikleri ölçeğinde gerçekten ikincil bir hedef haline gelebilir. Özet, ne çok fazla olasılık ne de bir öncelik olduğudur..
Farklı araştırmalar, “zamanında” taşınan kardeşlere kıyasla, okulu geç terk edenlerin yaşlı ebeveynlerine daha yakın yaşadıklarını, daha sık iletişim kurduklarını ve nesiller arası desteğin sağlayıcıları ve alıcıları olma olasılıklarının daha yüksek olduğunu göstermektedir.
Şimdi, yetişkin yaşam döngüsünün bu şekilde uzamasının psikolojik etkileri nelerdir?
Bağlanma bozuklukları: tam olgunlukta garip bir durumu yeniden yaşamak
Son 30 yıldır ebeveynlerle yaşamaya herkes aynı tepkiyi vermiyor ve bu makalenin amacı kimseyi kötü hissettirmek değil.
Ancak aktif yaşamın büyük bir kısmı evde, anne baba eşliğinde, başka bir “zihniyet”le ve başka bir kuşağa ait olarak geçtiğinde, onlara karşı takındığınız bağda bir bozukluk var. Mary Ainsworth’ün garip durumunda olduğu gibi.
- Bir kararsızlık hissi oluşur: Onlara ihtiyacınız var ve onları istiyorsunuz, ancak şirketlerinde “yersiz” hissediyorsunuz. Bu gerçek, endişeli-kararsız bağlanma modeline karşılık gelir.
- Sosyal çevrede yaşananların ebeveynlerin değerleri veya sosyal idealleri ile ilgisi yoktur, bu yüzden çatışma veya kaçınma çok yaygındır. Bu, çoğu aile hayatından kaçınmaya yol açabilecek bir kaçınmacı bağlanma durumu oluşturur.
- Ebeveynlere açıklamak neredeyse bir zorunlulukturbu da pasif-agresif iletişimsel durumlar yaratır.
- Bağımsız olma arzusu var ama aynı zamanda onlarla güvende olduğunuzdan eminsiniz. hoş olmayan durumlardan. Bu durumda güvenli, ancak yaşa uygun olmayan bir bağlanma yaşanır.
- Birkaç gün evde olmadığınızda bir tür yalnızlık yaşamanıza rağmen, ebeveynlerinizle boş zaman planları yapmak istemiyorsunuz, bu da tam olgunlukta terk edilme durumlarını yeniden yaşamanıza neden oluyor. Bu, kaygılı-kararsız bağlanmayı anımsatır.
- Bazen, sadece yemek yemeye ve uyumaya güvenirler, çünkü kişinin kişisel hayatından çok daha fazlasını paylaşmak için hiçbir zaman gerçekten ilgilenmedikleri düşünülür. Bu durumlarda, “düzensiz bir bağlanma” ortaya çıkacaktır.
Geç bağımsızlık nedeniyle bağlantıların geri kalanındaki bozukluklar
Belli bir bağımsızlığın kazanılmasında önemli bir parametre olan otonom konutlara erişim, 30 yaş altı kişilerde on beş yıldır yavaşladı. Bağımsız konutlara erişmenin zorluğuna ek olarak, bunu sürdürebilmek gerekir.
Yeterli barınma alanında yaşamak ve geçimini sağlamak, bağımsız genç yetişkinler için genellikle zorlu bir iştir. Bütün bunların bir dizi psikolojik ve sosyal sonucu vardır.
Bir eşe veya çocuklara bağlılık etkilenebilir: yalnızca ortaya çıkarabileceği ikincil zorluklar nedeniyle değil, aynı zamanda güven ve samimiyetin hüküm sürdüğü diğer insanlarla bağlar kurmak isteyen kişi için aşılmaz bir engel olduğu için.
Bağımsız olmanın imkansızlığından dolayı önemli bir bağ kurmanın bazı zorluklarını görelim:
- Anne baba ile aynı evde yaşamak, diğer insanlarla yakınlık anlarının tadını çıkarmak daha zor olacak.
- Ebeveynlerle birlikte yaşamak, özerk yaşamda olmayan bir dizi konforun tadını çıkarmayı kolaylaştırabilir. Özünde, bunlar olumsuz olmasa da, bazı durumlarda öyledir. normalde bir yetişkinin üstlenmesi gereken sorumlulukların edinilmesini engelleyebilirler, evde bakım gibi.
- Normalde, ebeveynlerle olan ilişki koşulsuzdur. Bir çiftin affedebileceğinden daha fazla bencillik egzersizlerini affetmeleri çok muhtemeldir.
- Birileri tarafından “denetlenmek” için çok zaman harcadığımızda, bu denetim ortadan kalktığında gerçekten güvensiz hale gelebiliriz.
- Tüm bu durumlar bir çift olarak günlük pratikle tersine çevrilebilir, ancak henüz bağımsız olmayan biriyle tanıştığınızda yaşam planı değişir. Bu böyledir, çünkü bağımlılık durumlarında benlik saygısı her şekilde zarar görür ve onu kurtarmak zordur.
Bazı açıklamalar…
Evde ebeveynleriyle birlikte yaşayan birçok çocuk, kısa sürede bağımsız hale gelen diğer çocuklara göre daha fazla duygusal olgunluğa sahiptir.. Eğitime devam etmek için sadece sağduyuyu, akademik eğitimi, güvencesiz işlerle birlikte yaşamayı seçtiler ve kararlarının olumlu sonuçlarından yararlanamadılar.
Aksine, maaş bordrosu veya ev şeklinde temsil edilen yetişkin hayatı onlar için hiçbir zaman gerçek olmadı. Bu nedenle, kelimenin geniş anlamıyla özerklikten bahsettiğimizi açıklığa kavuşturmayı gerekli görüyoruz. Bir daire satın almak veya kiralamak, herhangi birini mutlaka serbest meslek sahibi veya bağımsız yapmaz.
Son olarak, tüm bu durağan potansiyel ve yanılsama, derin bir hayal kırıklığına yol açabilir. Kişi, yetişkin yaşamına tam olarak erişemediği hissine kapılabilir. Bugün hayal bile edemeyeceğimiz sonuçlar doğurabilecek yaygın bir sorundan bahsediyoruz..
Bumerang nesli, eve dönen çocuklar
Bumerang nesli fenomenini biliyor musunuz? Bugünün makalesinde toplumdaki bu ilginç değişimin arkasındaki iki ana faktörü inceleyeceğiz. Daha fazla oku “
Ek Bozuklukları: Genç Yetişkinlerin Evden Erken Ayrılmasının Önemi girişi ilk olarak Beautiful Minds’da yayınlandı.