Keloidler genellikle cilt yaralanmasının iyileşmesinden sonra gelişen yoğun fibröz dokunun aşırı büyümesinin sonucudur. Dokusu orijinal yaranın sınırlarını aşar, genellikle kendiliğinden gerilmez ve eksizyondan sonra tekrarlama eğilimi gösterir. Keloidlerin (papirüs üzerine kaydedilen) ilk açıklaması M.Ö. 1700’de Mısır’da kullanılan cerrahi tekniklerle ilgilidir. Ardından, 1806’da Alibert, dokunun etkilenmemiş deriye yanal gelişimini tanımlamak için Yunan chele’sinden veya yengeç pençesinden türetilen terimi kullandı.
Bunun aksine, hipertrofik yara izleri tipik olarak ilk hasarın sınırlarını aşmayan eritemli, pruritik, yükseltilmiş fibröz lezyonlarla karakterizedir ve kısmi spontan çözünürlüğe uğrayabilir. Hipertrofik yara izi, derin deri tabakasının (dermis) bulunduğu termal yaralanmalar ve diğer yaralanmalar sonrasında yaygındır.
Keloidler nadiren kendiliğinden düzelir; Bununla birlikte, tedavi ile yumuşak ve daha az ağrılı ve pruritik hale gelebilirler. Tek başına eksizyon tedavisi takiben, keloidler tekrar tekrar ortaya çıkar (>% 50).
Çoğu yerde bulunan keloidler ve hipertrofik yara izleri öncelikle kozmetik açıdan rahatsızlık verir. Bununla birlikte, bazı keloidler veya hipertrofik yara izleri kontraktürlere neden olabilir ve bu da önemli bir şekil bozukluğuna neden olabilir.