Hipertrofik Kardiyomiyopati
Sol ve/veya sağ ventrikülün hipertrofisi ile karakterizedir. Genellikle sadece interventriküler septumda asimetrik hipertrofı görülür. Septum kalınlığının sol ventrikül arka duvar kalınlığına oram 1,3’ten fazladır. Bir grup hastada bazal septumun hipertrofisrne bağlı olarak sol ventrikül çıkış yolunda daralma daha belirgindir. Hipertrofik kardiyomiyopatınin diğer morfolojik tipleri konsantrik hipertrofı, apikal hipertrofi ve serbest duvar hipertrofisidir. Sol ventrikül boşluğu normal veya küçülmüştür. Sol atriyum genişliği artar. Sol ventrikül çıkış yolunda darlık olan hastalarda, parasternal uzun eksen görüntü sünde mitral kapağm M mod incelemesinde ön yaprakçığın sistolde Venturi etkisi ile septuma doğru hareket ettiği görülebilir (sistolik anterior hareket, SAM) (Şekil 2.92). Mitral kapak EF eğimi ise azalmıştır. Yine bu olgularda aort kapağm M mod ekokardiyografi incelemesinde küspislerin sistolde titreştiği (flatter) ve sistol ortasında kapandığı izlenebilir (midsistolik kapanma).
Hipertrofik Kardiyomiyopati Devam
Devamlı akım Doppler ekokardiyografide sol ventrikül çıkış yolunda obstrüksiyon varsa, bu bölgede akınım hızlandığı ve bir basmç gradiyenti oluşturduğu gözlenir. Hipertrofik obstrüktif kardiyomiyopatide sol ventrikül çıkış yolundaki basmç gradiyenti değişkendir (dinamik obstrüksiyon) ve önyük, sol ventrikül çapı ve kasılma miktarına bağlı olarak farklı değerler ölçülebilir. Pulsed wave Doppler ekokardiyografide mitral akımında en sık görülen diyastolik doluş patemi relaksasyon bozukluğudur. Mitral kapağında SAM olan hastalarda kapa ğm kapanması bozulduğundan mitral yetersizliği ortaya çıkar. Renkli Doppler ekokardiyografide farklı derecelerde mitral yetersizliği kaydedilebilir. Mitral geri akım jetinin yönü tipik olarak posterolateral yöne doğrudur.