kalbim beyrut’ta atıyor benim…
çocuk kalpli
birbirine çok uzak şehirdeki iki kalp, bize haber vermeden, birbiri ile dolaşıyor olabilir mi? benimki beyrut’ta atıyor sanki, onunki de burada. sanki bize, siz çok aptalsınız, size tahammül edemiyoruz, biz birlikte olmak istiyoruz derlermiş gibi yan yanalar hep.
aslında bu mesaj düne aitti ama ben uyuyakaldım sakinleştirici olunca, ayık tutamadım kendimi saat 3.05 civarlarında. üzümlü kek çok kızıyor buna. to do list’inin en önemli maddesi, öğle uykularını yasaklıyor bana. dün gece çok kızgındı bu yüzden rüyamda. o sakinleştiriciyi anlıyorum ama o sakinleştiricinin etkisinde benden uzaklaşmanı kabul etmiyorum, ayağını denk al, azıcık mesafe koyarsan araya, seni kapatacağım o yeri, hatırlarım, dedi.
korktum. yapıyor bunu. tek eliyle sürükleyip atıyor oraya. yapma ne olur, seni çok seviyorum, ölürüm sensiz, yok öyle bir şey diye sakinleştirmeye çalıştım.
kalesi de gerçek hayatın bir yansıması sanki. korkularından yapmış o kaleyi. içinde korkmaktan başka bir şey hissedilmiyor.
aşı günüm. biraz gerginim. moderna aşısını olacağım. yan etkileri, pfizer’a göre biraz daha fazla. belki story’sini atarım olurken. wordpress’e de story özelliği gelmiş. ne komik. story özelliği gelmeyen tek şey, bizim alt kattaki buzdolabı kaldı sanırım.
dün becca getirdi geçmiş olsun hediyesi olarak. üzerinde çocuk kalpli yazıyor. bu sene de paskalyayı, pandemiye feda ettik. daha kısa zamanda çözüm bulurlar sanmıştık. olmadı.
bir de en sevdiğim paskalya çikolataları çıkmadı!
2021’nin ilk 3 ayı, bust. umarım devamında farklı şeyler yaşanır.
çocuk kalpli