Bugün 24 Nisan 2015… Yüzyılın ilk büyük soykırımı olan Ermeni soykırımının yüzüncü yıldönümü.
Bugün 100 yıl önce bu topraklarda birlikte yaşadığımız, ancak yüz binlercesi Osmanlı hükümetinin kararıyla sürülen, öldürülen, yok edilen Ermeni halkının acısını paylaşma, ölenleri anma günü.
Bu büyük insanlık trajedisinin çıkar hesaplarıyla, politika ve hukuk görününtüsü verilmiş tartışmalarla karartılmaya çalışılmasından huzursuzuz… İnsanlığın büyük trajedileri inkar edilmesin, unutulmasın ve tarih karartılmasın ki aynı acıları yeniden yaşamayalım istiyoruz… Resmi ideolojinin bu ülkenin insanlarına giydirdiği deli gömlekleri yırtılsın artık…
Bu aynı zamanda sayıları artık çok azalan, ama hâlâ yurttaşımız, komşumuz, dostumuz, arkadaşımız olan Ermeni halkının yaşadığı acılara ve tarihlerine saygının da bir gereği.
Ermeni soykırımının bu yılki sembolü unutmabeni çiçeği… Agos gazetesinden alıntılayalım:
“Renkleriyle geçmişi, bugünü ve geleceği simgeleyen ‘unutmabeni çiçeği’, Ermenilerin hayatında her geçen gün büyüyen bir yere sahip oluyor. Ermeni Soykırımı’nın 100. yılı anma etkinliklerinin sembolü olarak seçilen beş yapraklı ‘unutmabeni’ çiçeğinin her bir yaprağı, 1915’ten sonra Ermenilerin dağıldığı farklı kıtaları temsil ediyor.
Unutmabeni çiçeği, Orta Çağ’dan beri pek çok dilde benzer anlamda isimlerle anılıyor. Farklı dillerdeki bu isimlerin etimolojik kökeni ‘hatırlamak’la ilgili ki, Ermeni Soykırımı’nın 100. yılı anma etkinlikleri için seçilen ana mesajla da uyumlu: “Hatırlıyor ve talep ediyorum.”
Hatırlayalım ve acıları paylaşalım.
Yeşil Gazete