Patrik Sahak II: “İnsanlığın En Büyük Zaafı, Ertelemektir”
Bakırköy Dznunt Surp Asdvadzadzni Kilisesi’nin ve Dadyan Okulu’nun geleneksel yıllık sevgi sofrası kutlaması, 29 Kasım Pazar günü, Türkiye Ermenileri Patriği Sahak II riyasetindeki Kutsal Sunu ayini ile kutlandı.
Kilisenin din görevlisi Peder Şahen Uhanyan’ın gerçekleştirdiği Kutsal Sunu sırasında, kilisenin diyakos ve okuyucuları da Rabbin sofrasına hizmet ettiler. İlahileri, Sercan Gazeroğlu yönetiminde kilisenin Karasun Mangants korosu üyeleri seslendirdi. Törende Peder Şirvan Mürzyan’ın yanı sıra Mesut Özdemir başkanlığındaki kilise vakfı yönetim kurulu, Dadyan Okulu Müdiresi Yeranuhi Balcı ve inanlılar da hazır bulundu.
Patrik Sahak II, Ermenice ve Türkçe vaazlar verdi. Türkçe olarak verdiği vaazında şöyle dedi: “Bugünkü İncil parçasında (Luka 13:6-9) Rab İsa Mesih bir mesel anlatıyor. “Bir adam, bağına girip ürün bulamadığı ağacın kesilmesini isteyince, bağcı bir sene daha izin ister.”Rab İsa Mesih’in meselleri, bizim hayatımızın birebir kopyasıdır. Biz, çalışan şeylerden mutlu oluruz. Çalışmayan şeyler bizi mutsuz eder.Her şey kendi amacına uygun olarak kendi meyvesini vermelidir. Yoksa bir öfke ortaya çıkar.Tanrı da bizden aynı şekilde meyve vermemizi ister. İnsanlık, meyvesini vermeli.İnsanlığın kalıcı meyvesi nedir? Biz en iyi meyveyi vermek için yarını bekliyoruz. Ama fırsatlarımız sonsuz değildir. Sürekli yarın yapacaklarımızdan bahsederiz. İnsanlığın en büyük zaafı, ertelemektir. Bugünün işini yarına bırakmamak bir disiplindir. Ürününü, bugün ver. Bugün yapmak, en iyi seçenektir. Şimdi ektiğin yarın sana dönecektir. Öldükten sonra canın sıkılacağına, şimdi sıkılsın. Çünkü İsa Mesih cehennemi, ateşten çok karanlık olarak tanımladı. Dış karanlık dediği yerde ağlayış ve diş gıcırtısı olduğunu söyledi. Bu diş gıcırtısı, ertelemenin yarattığı pişmanlığın sonucu olacaktır. Yapacaklarımızı yarına erteliyoruz. Bir gün gelecek ve o yarın olmayacak. O zaman biz ürün vermiş insanlar olacak mıyız? İnsanın ürünü, insan olmaktır. Tanrıya benzer insan olmaktır. Çünkü bizi kendisine benzer yarattı. İncil, ‘Tanrı sevgidir’ diyor. Bizden sevginin ürünlerini bekliyor. Başkaları için yaşadığımız anları, başkalarının hayatını güzelleştirdiğimiz anları, geleceğe bırakacağımız kalıcı meyveleri… Çevrenize bakın: Güzel gördüğünüz, insanlık adına onurlandığınız, sevindiğiniz, gururlandığınız ne var ise, hepsi, meyve vermiş insanların hayatının ürünüdür.Biz de geç kalmayalım; yapacağımızı şimdi yapalım. Yarın bize meyve verecek olan ağaçlar dikelim. Kurumaya yüz tutmuş yönlerimizi canlandıralım. Hayatımız ilerledikçe bizim en büyük pişmanlıklarımız, ‘keşke’ lerimiz ve değerlendiremediğimiz günlerimiz olacaktır. Bugünü iyi değerlendirelim. Hayatı kaçırmayalım. Hayata diyelim ki, ‘seninle işim var. Yapacaklarım ve söyleyecek sözlerim var. Başkalarına vereceklerim var.’ Bol ürünlü bir hayatınız olsun. Amin”
Vaazın ardından Kutsal Ekmek (komünyon) dağıtımına geçildi. Tören sonunda kilisenin hayırseverleri Hokehankist (ayin-i ruhani) duaları ile anıldı.