Bir bakışın yeterdi her şeye
Bir gülüşün sevgiyle
Bir öpüşün sızardı kalbime
Bir dokunuş sevgiyle
Gönlüm çaresiz ağlıyorum her gece
Senle doluyum aşka vurgunum
Haykırışım göklere
Ah yoksun niye yoksun
Yine gözlerin yollarda
Sen yoksan anlamsız
Bütün herşey dünyada
ben yokum artık şiir artık ben yokum şiir sen yok biz varız
O sen miydin yoksa?
Evet evet sendin..
Neredeydin daha önceleri diye sormayacağım. Geldin ya mühim olan bu. Biliyordum geleceğini,geleceğim olacağını..
Artık sen varsın ya;geride kalan her şey milat öncesi benim için.
İnsan nasıl yok sayar geçmişini diyeceksin belki ama sensiz bir geçmiş yok benim için. Silik bir gölge vardı...
Sırtımızda niye yumurta küfesi yok?
Artık kimseyi sırtımızda taşımıyoruz. Artık kimseye eyvallahımız yok. Oysa büyüklerimiz, altın eşiği olanın gümüş eşiği olana ihtiyacı vardır diye düşünürlerdi. Bizim hiç kimseye ihtiyacımız kalmadı.
Ne yaşlılara, onları darulacezelere doldurduk; ne çocuklara, onları bakımevlerine - okullara teslim ettik; ne eşe dosta, onları maliyet unsuru olarak görmeye...
Baba bizim niye yazlığımız yok?
-Oğlum bizim kışlığımız da yok ki
-çok gerçekçisin baba
-Baba bizim niye yazlığımız yok
-Anana sor olum bişeyi de anandan iste
-İstedim bu yaştan sonra benim için bu kadar fedakarlık yapamazmış
-Ananın en azından elinden geliyo bak benim o şansım da yok hükmen mağlubüm yavrum ben
-Baba bizim niye yazlığımız yok
-Yazın güneş çok sıcak olur denizde...