Selahattin Enis’in birinci olarak 1923’te kitaplaştırdığı ve bugün bile edebiyatımızın en sarsıcı metinlerinden biri olarak görülen Zaniyeler’de savaş yılları İstanbul’unun bir yüzü anlatılıyor.
Devrin taşkın salon cümbüşleri, sonradan görme savaş zenginleri, müsrif sosyete, gündüzleri fakir halka nutuklar atıp gecelerini sefahatle geçiren siyasetçiler, ikiyüzlü gazeteciler ve yazarlar…
Kendini bir anda tüm bunların ortasında bulan Fitnat’ın tuttuğu hatıra defteri, İstanbul’un en karanlık devirlerinden birine dair kıymetli kaynaklardan biri..
Sayfa: 264
“Hür ve serbest”
“İhtimal bana bedbin bayan diyeceksiniz, ihtimal bana hapishanelerin lebalep, tevkifhanelerin kapılarına kadar dolu olduklarından bahsedeceksiniz. O halde nasıl olup da mücrimlerin cezasız kaldığından bahsediyorsun? diye soracaksınız; ama bilmiyor musunuz ki hapishaneleri dolduranlar zayıf ve kimsesiz olanlardır. Asıl caniler, asıl büyük caniler, maatteessüf hür ve hürdürler. Hür ve özgür olarak cinayetlerine devam etmektedirler.”