Üroloji Uzmanı Ahmet Köse ile Radyoloji Uzmanı Hale Kabacaoğlu’nun tek çocukları olan Neslihan Köse, 2001 yılında Eskişehir Anadolu Üniversitesi Hoş Sanatlar Fakültesi Seramik Kısmı 2’nci sınıfta okurken yılbaşı tatili için Bursa’da yaşayan ailesinin yanına geldi.
Duş almak için banyoya giren Neslihan, uzun mühlet kalınca, durumdan şüphelenen annesi Dr. Hale Kabacaoğlu içeri girdi. Kızını yerde hareketsiz bulan Dr. Kabacaoğlu, olayın şokunu üzerinden atıp, Neslihan’ın duran kalbini, yaptığı kalp masajıyla tekrar çalıştırdı.
Neslihan Köse, çağırılan ambulansla Devlet Hastanesi’ne kaldırıldı. Karbonmonoksit zehirlenmesi nedeniyle komaya giren genç kız, evvel Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’ne, buradan da İstanbul’daki, o devir ismi GATA olan Sıhhat Bilimleri Üniversitesi Sultan Abdülhamid Han Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne sevk edildi. Hastanede 2 ay kalan Neslihan, annesinin isteğiyle Ankara Bilkent TSK Rehabilitasyon ve Bakım Merkezi’ne yatırıldı. Çekilen MR’ında tıpta “atrofi” diye tanımlanan beyin hücrelerinin tamamına yakınının meyyit olduğu görüldü. Kızına, mevti yakıştıramayan Hale Kabacaoğlu, tabiplerin “Gerekirse organ bağışı yapar mısınız?” teklifini kabul etmedi.
BİTKİSEL HAYATTAKİ KIZINA MÜZİK DİNLETİP, KİTAP OKUDU
Eşinden boşanıp mesleğine orta veren Hale Kabacaoğlu, velayeti kendisinde olan kızının tedavisi mühletince hastanede çocuğunu yalnız bırakmadı. Bitkisel hayattaki çocuğuna, Mozart’ın kesimlerini dinletip, kitap okudu, kıssalar anlattı. Yanından ayrılmadığı Neslihan’ın, geceleri uyurken düşmemesi için de kelepçeyle elini eline bağladı. Neslihan aylar sonra, hafızası silinmiş olarak gözlerini açtı, uzun süren tedavinin akabinde da taburcu edildi.
Hale Kabacaoğlu, 19 yaşındaki kızını yeni doğan bir bebek üzere 3 sene altını bezledi, akabinde da yemek yeme ve tuvaletini giderme üzere temel eğitimler verdi. Fitoterapi, apiterapi, hirudoterapi, bioenerji, 2 sefer kök hücre nakli yaptırdı. Sıhhatine kavuşması için, Brezilya, Avusturya, Güney Kore’ye götürdü. Verdiği eğitim ve yaptığı tekrarlarla, Neslihan’a okuma ve yazmayı hatırlattı.
EVİNİN DUVARLARINI YIKTI
Hale Kabacaoğlu, kızının yürürken çarptığı konutun iç duvarlarını yıktırdı, kapıları kaldırdı. Meskenin çeşitli noktalarına ayna yerleştiren Hale Kabacaoğlu, Neslihan’ın odalardaki hareketlerini gözlemlemeye başladı. Kabacaoğlu, kızının öğrendiklerini kolay unutmasından ötürü devayı, duvarlara yazı yazmakta buldu. Havlu, diş macunu, lavabo, ayna üzere gereçlerin üzerine yazılan yazılarla Neslihan’ın bu nesnelere, hatırlatma muhtaçlığı duymadan ulaşmasını sağladı.
‘İŞİN O KADAR KOLAY OLMADIĞINI ANLADIM’
2001 yılında Neslihan’ı banyodan meyyit çıkardığını, kızının göz bebeklerinde 15 gün ışık refleksi dahi olmadığını ve kayıtlara da meyyit olarak geçtiğini tabir eden lakin bir an olsa bile ümidini kesmediğini belirten Hale Kabacaoğlu, “İlk doğurduğum çocuk olağan bir çocuktu. 19 yaşına kadar olağandı. Kıyametten sonra, ben her şeyi yeni doğmuş üzere öğretirim diye düşünürken, işin o kadar kolay olmadığını anladım. Zira olağan bir insan beynine kimi şeyler öğretmek çok kolay ancak bütün sınırları kopmuş, kesilmiş, nöronları olmayan bir beyefendisine kimi şeyleri öğretmek çok çok güç. Tekraren tekrarlaya tekrarlaya yer etmesini sağlıyorsunuz. Bir tuvalet eğitimi için 6 ay ben banyoda hayatımı geçirdim. Lisan felcini çözmek için 1 hafta boyunca sabah 8’den gece 12’ye kadar daima sayı saydırttım. Çok büyük bir çaba, çok büyük bir azim ve evet çok büyük bir sabır. Neslihan için diyorlar ki, “En büyük avantajın annenin Hale Hanım olması.” Ben bütün hepsini Neslihan’da kullandım. Doktorluğumu da anneliğimi de sıhhat personelliğimi de hepsini” kelamlarıyla yaşadığı şiddetli süreci anlattı.
‘AKLIYLA, FİKRİYLE, ZEKASIYLA, HER ŞEYİ İLE BENİM YANIMDA’
22 yılda Neslihan’ın fizikî olarak büyük ilerleme kaydettiğini ancak mental olarak önlerinde daha çok uzun bir yolun olduğunu söyleyen Kabacaoğlu, şunları söyledi:
“Fiziksel olarak yüzde 95 diyebilirim. Senin yaptığın her şeyi Neslihan yapabilir. Neslihan yürür, Neslihan koşar, Neslihan oturur, kalkar. Ki bunların hiçbirisi bana yapacak diye söylenmedi. Bu türlü olmayacak denildi. Yatalak hasta olacak denmişti. Yürüyemeyecek lakin yürürse bu türlü oraklama stilinde. Lakin Neslihan şu anda olağan yürüyor. Yüzde 95, tahminen yüzde 100’ünü geri kazandım ben. Mental olarak daha yavaş ilerliyoruz. Zira MR’larında total kortikal atrofi var. Yani beyin hücresi kalmamış üzere. Olayın başında, Neslihan nasıldı biliyor musun? Ben sandalyeye oturtuyordum, ben sandalyeden kaldırıyordum. O sandalyede oturduğu müddet içinde bana o denli geliyordu ki, güya bir tül perde gerisinde yahut bulutların gerisinde, Neslihan’ın vücudu oradaydı lakin kendi yoktu orada. Kendi yoktu. Lakin şu anda Neslihan aklıyla, fikriyle, zekasıyla her şeyiyle şu anda benim yanımda. Konuşma geri geldiğinde her kelimeyi tekrarlıyordu. Şu anda biz karşılıklı muhabbet ediyoruz.”
‘ŞARKILAR ÖLMÜYORMUŞ’
Sosyal hayata adapte olması için Türk sanat müziği korosunda eğitim alan, hem solo hem koro konserle birinci sahne tecrübesini de yaşayan Neslihan’ın, müzik söylemeyi çok sevdiğine dikkat çeken Hale Kabacaoğlu, “Amerika’ya gittiğimde, oradaki tıp bilim adamlarıyla görüştüğümde, bana bir Koreli çocuktan bahsetmişlerdi, dünyada yaşayan birinci olay oymuş diye. Egzoz gazından zehirlenmiş. O da müzikçi olmuş. Kore’ye götürdüğümde de bana o denli dediler. Müziğin beyinde muhakkak bir yeri yokmuş. Yani hafızada, bellekte yeri yokmuş. Hasebiyle onu kronolojik sırayla geri çağıracak yer olmadığı için, müzikler ölmüyormuş. Eski müzikleri da hatırlıyor, yeni kayıt da yapıyor. Müzik hafızası böyleymiş” diye konuştu.
‘ÇOCUĞUMUN BENDEN SONRAKİ İSTİKBALİ EN BÜYÜK ENDİŞEM’
En büyük kaygısının, hayatını kaybetmesi durumunda Neslihan’ın tek başına kalacak olması olduğunu söyleyen Hale Kabacaoğlu, “Benden sonra çocuğumun istikbali, en büyük kaygım o. Onun için de birtakım teşebbüslerim var. Yani şu, ben elimden gelen en hoş hayatı yaşatmaya çalışıyorum. Yurt dışı seyahatlerimiz, yurt içi seyahatlerimiz, dışarıda arkadaşlarla toplantılarımız yani toplumsal hayata tartı verdim. Benden sonra da birebir formda keyifli olsun istiyorum çocuğum. Darüşşafaka’yı düşünüyorum ben. Urla’daki İzmir’deki Darüşşafaka’yı. O bahiste görüşmelerim var, teşebbüslerim var. Çocuğum benden sonra da keyifli olsun, yeterli yaşasın istiyorum. Benle yaşayabildiği kadar yaşasın. Sonuna kadar yaşasın. Lakin o benden çok genç. Benden daha çok yaşayacak o. Ben yaşadığım sürece zati o benim başımın tacı. Vermem, kimseye emanet etmem” tabirlerini kullandı.
‘HER 30 ARALIK’TA ÖLÜP, 31 ARALIK’TA TEKRAR DOĞUYORUZ’
22 yıl evvel yılbaşı kutlamasına hazırlanırken yaşadıklarının bir an bile aklından çıkmadığını, her 30 Aralık’ta o günü tekrar yaşadığını söyleyen Hale Kabacaoğlu, mevte inat her 31 Aralık’ta da tekrar hayata başladıklarını belirterek şunları söyledi:
“Yılbaşı tatili için gelmişti. O gün sabah ehliyet imtihanına girdi, imtihanı kazandı. Öğlenden sonra bir arada yılbaşı alışverişi yaptık. Akşam konuta geldik. Hatta saç boyası aldık, Neslihan benim saçlarımı da boyayacaktı. O banyoya girdi. Ben de mutfakta sonraki gün için yemek hazırlığına giriştim. Ortamızda bir duvar vardı. Banyodan çıkıp saçlarımı boyayacaktı, ben banyoya girecektim. Lakin olay hiç gerçekleşmedi. Zira banyodan Neslihan’ı meyyit çıkardık o gece. Ondan sonraki yılbaşları, 30 Aralık günleri çok berbat geçiyor, ağlayarak geçiyor. Bir gün öncesi, 30 Aralık o denli geçiyor lakin 31 Aralık’ta, Allah’a şükür mezarlığa gitmedim diye dua ediyorum ben. Her yılbaşında 30 Aralık’ta ölüyoruz, 31 Aralık’ta doğuyoruz.”
HAYATTAKİ VAZGEÇİLMEZLERİ ANNESİ, KAHVE İÇMEK VE MÜZİK SÖYLEMEK
Hayattaki vazgeçilmezleri, annesi, kahve içmek ve müzik söylemek olan Neslihan Köse, haftanın 5 günü, 3 farklı rehabilitasyon merkezine gidiyor, el hünerlerinin gelişmesi için eğitim alıyor. Ayrıyeten toplumsal hayata hazırlık için de kognitif terapi gören Neslihan’ın en büyük keyiflerinden biri de yurt dışı seyahatleri. Şu ana kadar gittiği ülkeler ortasında en sevdiğinin Brezilya olduğunu söyleyen Neslihan, nisan ayında Sakura Şenliği için Japonya’ya gitmeye hazırlanıyor. 11 Nisan’daki doğum gününü de Japonya’da kutlayacak olan Neslihan, “Japonya’ya gideceğiz. Heyecanlıyım, çok hoş bir seyahat olacak. Daha yeni Berlin’den geldik. Hoş geçti. Japonya’nın yemeklerini merak ediyorum” dedi.
“TARKAN’I ÇOK SEVİYORUM”
Annesi sayesinde hayata tekrar dönme bahtı yakaladığını tabir eden Neslihan, “Hayata yine başladım. İkinci bir Neslihan yetiştiriyoruz zira. Bu Neslihan hoş, hoş, tatlı. Tatlı bela. Kendimi severim. Hayattaki vazgeçilmezim annem, annemden öteki kimse olamaz ki” diye konuştu.
Neslihan’ın en büyük hayali ise Tarkan’la birlikte müzik söylemek. Tarkan’ı çok sevdiğini söyleyen Neslihan, onun modüllerinden birini de seslendirerek, “Tarkan’ı çok seviyorum. Onunla birlikte müzik söylemek istiyorum” dedi.