Ankara yine bozkır bilinsin; iyi güzel J Bozkırın da güzelliğini görmek gerek. Ama bakmak gerek onun için. Ve seçmek gerek görülenler. Önyargısız.
Kendince canlısı hatta bitkisi vardır bozkırın. Doğu tabiatı kadar suyu filan yok; ama canlısı var yine de. Rengine boz bulaşmış olsa da.
Ankara pembesi bile boz bir pembedir. Ankara pembesi, Ankara taşının muhteşem, sade, benzersiz güzel rengidir. Sütlü kakaonun en açığından sanki.
Eski binalar, hatta şimdi kimi kaldırımlar hep ondan.
Beton sonradan icat oldu.
Ankara ağaçlandırma yoluyla yemyeşil. Aslında vaktinde bir sincap, ağaçtan hiç inmeden daldan dala atlayarak İstanbul’dan Malatya’ya kadar bir baştan bir başa gidermiş. Ancak insanın balta diye bir gereci; ateş yakmak diye kimileyin zararlı bir bilgisi var. Kullanmamaları gereken yerlerde nasıl da iştahla kullandıkları oluyor bunları…
İstanbul’un erguvanından sakurasına, sıcak bölgelerimizin incirinden zeytinine hatta yasemine, acemborusuna Ankara bu bitkileri topraklarında ağırlar. Besler, büyütür. Hanımeli her yerde. Gülün her çeşidi, renk renk demirli Ankara topraklarında. Akasya, o güzelim kokulu çiçek çiçek ağaç ne yapsa da unutulmakta. Ne vefasızlık! Çiçeksiz bulvar akasyaları üstelik ne kadar geç yeşillense de nedense tercih ediliyor. Ne yanlış!
İşte bozkırın boza renk katmak için çabalayan çiçekli ağacı altında. Kimi yapraklar tam alnımın üzerine, saçlara bile düşmüş halde. Dün.
(Her hakkı saklıdır)
Ayşei Yasemin YÜKSEL (Acemi Demirci) 01.05.2017, 11:53
email@example.com; @AcemiDemirci