Babushka’nın hikayesi bu yazıyı okuyacak tüm İstanbul’luları kıskandıracak cinsten. Olga şahane bir yemek bloggerı aynı zamanda çok keyifli yemek kursları veriyor .Eşi Özgür ise İstanbul’lu işletmeci. İstanbul’un kaosundan sıkılan çift kendilerini Alaçatı’da buluyorlar. Alaçatı’nın dar sokaklarında karşılarına çıkan güzel ve şirin bir evde ‘Babushka’ doğuyor.
Yemeğe bizim kadar meraklı bunun yanında çok hünerli olan çift Yiyom’un Kemeraltı tavsiyelerine uyup bunları da sosyal medyada paylaşınca bizimde radarımıza erkenden girdiler.
Olga Rusya’da Volga nehrinin kenarında, Özgür ise Türkiye’de Akdeniz kıyısında küçük bir balıkçı kasabasında ,çocukluklarında anneannelerinin yanında büyüyerek geçirmişler; bu sebeple restoranlarına verecekleri en uygun ismin Anneanne Sofrası olduğuna karar vermişler. Babuskha’da Rusça anneanne demek.
Baharın ilk güneşli günlerinin birinde erkenden düştük Alaçatı yollarına ve Babushka’nın kapısını çaldık.
Bizi çok keyifli bir bahçe ve sıcak bir çift karşıladı. Çiftin misafirperverliği ve sohbeti o kadar keyifliydi ki kahvaltı için gittiğimiz Babushka’dan akşam yemeğinden sonra zor kalktık.
Yoldan geldiğimiz için epeyce açtık ve heyecanla gelecek kahvaltıyı beklemeye başladık. Servis tabakları bazen aynı bazen farklı. Hepsi anneanneden kalma. Sizin anlayacağınız ruhu olan bir yer burası.
Sofrada görmüş olduğunuz tüm çeşitlerde kendi emekleri var. Kendi büyüttükleri ekşi mayadan yaptıkları ekmek, ev yapımı zeytinleri, bahçedeki ağaçtan topladıkları limonlar ile yaptıkları marmelat.
Masamızdaki bir demet papatya da bu güneşli bahar gününde içimizi açtı. Ama asıl içimizi açan kahvaltılıkların lezzeti.
Masamıza gelen bu poğaçaların dumanı hala tütmeye devam ediyordu. Su değirmeninde öğütülen undan yaptıkları peynirli poğaçanın lezzeti anlatılmaz yaşanır cinstendi.
Küçük doğranmış taze mevsim otları ile lor peyniri o kadar yakışmış ki kaşık kaşık yedik. Bu kahvaltılık hem tam anlamıyla bir Ege kahvaltısı hem de her gün kahvaltı sofrasında olabilecek kadar sağlıklı.
Mevsimi olmadığı için ne domates ne de salatalık servis ediyorlar ; bu da bizim hoşumuza gitti. Taze domates yerine kendi kuruttukları domatesi servis ediyorlar.
Kendilerine özgü tarifleri ile yaptıkları muhammara ekşi mayalı ekmeğin üzerine sürülünce nefis gidiyor. Test edilmiş, onaylanmıştır.
Ayva reçeli bir somun ekmeği bitirtecek cinstendi. Ekşi mayalı ev yapımı ekmeğin hakkını verdim. Limon marmelatını ise kendi bahçelerinde bulunan limon ağacından yapıyorlar. Aynı kare içine hem limon ağacını almak hem de bu ağaçtan yapılan marmelatı sığdırmak hiç bu kadar kolay olmamıştı. İkisi dip dibe.
Beni takip edenler çok iyi bilir ki sucuklu yumurtayı çok severim. Burada sucuğu yumurtanın içinde beklerken şahane baharatlı bir sosun içinde gelmesi beni ters köşe yaptı. Ama çok iyiydi adeta tavayı sildim süpürdüm. 🙂
Sucuktan sonra yumurta heralde gelmeyecek diye düşünürken tablo gibi bir görüntü ile karşılaştık. Neredeyse pizza kalınlığında olan omlet bol peynir, zeytin ve ege otları içeriyordu. Bu tabloyu bozmaya kıyamadık diyemeyeceğim afiyetle götürdük.
Bu kadar güzel bir kahvaltıdan sonra yüzümüz adeta böyle gülüyordu.
Kahvaltı sonrası kahve ile beraber sundukları turunçlu pie ile midemiz iyice şenlendi. Turunç tabii ki kendi bahçelerinden.
Meşhur mezelerinden denemeden dönemeyeceğimizi anlayınca Alaçatı çarşı-Pazar gezisinden sonra akşam yemeği için kendimizi tekrardan ‘Babushka’da bulduk. İyi ki öyle yaptık 🙂
Babushka’da akşam demek yıldızların altında başka yerde kolay kolay bulunmayacak kendilerine özgü mezelerle keyifli bir akşam demek.
Masanın en dikkat çeken mezesi ‘Tikva’ idi. Bal kabağı üzerinde karamelize edilmiş soğan ve tahin ile servis ediliyor. İlk bakışta Sinkontayı andırsa da ondan çok daha lezzetli.
Pancarı çok seven biri olarak bu formda ilk defa yedim. Pancar ezmesinin İçeriği kendilerine has üzerinde peynir kırıntıları ile lezzetlendirilmiş. Bizden tam puan aldı. Porsiyonu büyük olmasına rağmen biten mezelerden biri oldu.
Enginarların masaya geldiklerinde ılık oluşu içimizi ısıttı. Öğrendik ki o gün ki Alaçatı pazarından daha yeni alınmış ve çok hızlı bir şekilde pişmiş. Olga gerçekten çok yetenekli. Enginar lokum gibiydi.
Fava ise bu bölgede alışılmışın aksine şeker ile yapılmamıştı. Şeker yerine havucun iç kısmı ve çok az patates kullanılmış. İçinde şeker olmadığı için tekmil olarak servis edilmesine gerek yok, bu hali ile çok iyi bir rakı mezesi.
Son mezemiz ise Babushka’nın verdiği isim ile bahçe bereketi; ıspanak kökünden hazırlanan tam olarak Ege’ye yakışan bir meze.
Bu kadar güzel mezelerin yanında rakı olmasaydı olmazdı. En güzeli ise Özgür ve Olga’nın bize eşlik etmesi oldu.
Keyifli sohbet, lezzetli mezeler ve baharın ilk akşamlarında açık havanın keyfi ile vakit nasıl geçti hiç anlamadık. Ama mezeler bitmişti. İşte tam da o anda Olga elinde tavadan yeni alınmış sardalyalarla masamıza gelmesi bizi heyecanlandırdı.
Babushka’nın sardalyalarında da özel bir dokunuşu var. Sardalyaları kendi bahçelerinde yetişen turunç ile lezzetlendirmişler. Ege denizinin sardalyası zaten lezzetlidir demeyin. Turuncun ekşiliği o kadar yakışmıştı yarım kilo sardalya bir çırpıda bitiverdi.
Biz Babuska’dan çok keyif aldık ve çok mutlu ayrıldık. Şunu çok rahat söyleyebilirim Babushka’da kendinizi müşteri değil de misafir gibi hissedeceksiniz. Bu yazıyı okuduktan sonra olurda Babuskha’ya giderseniz Özgür ve Olga ile sohbet etmeye ihmal etmeyin.
Babushka’nın yerini tarif etmeyi unutmayalım. Alaçatı merkezinde bulunan Beğendik Abi’nin hemen yanından düz aşağı inin Kırmızı tabelasını göreceksiniz. Web sitesine buradan ulaşabilirsiniz. Foursquare sayfasına buradan ulaşabilirsiniz.
Yazın adından bolca söz ettirecek Babushka’yı şimdiden keşfetmenin gururu ve mutluluğu ile evin yolunu tuttuk.