Ve bir fuarın daha sonuna geldik. Bir önceki fuar yazımda bu yılın ganimetlerinin ilk kısmını bulabilirsiniz. TIK TIK!
Yine aynı yazımda, üzerinde tarihlerin yazılı olduğu mavi afişi paylaşmayı tercih etmediğimi söylediğimi unutmadım, hala hatırlıyorum. Ama ilk yazım sonrasında elimde fuara dair naif olan başka bir fotoğraf daha yoktu. Klasik bir fuar fotoğrafıyla idare edeceğiz bu yüzden.
Herkese merhaba :) Adam ve Kız'ı tam olarak bir hafta öncesinde kitap fuarından almıştım. Aslında şu sıralar okumayı düşündüğüm bir kitap değildi. Çünkü şu sıralar genel olarak bir şeyler okumayı düşünmüyordum. Ama dün kendime yarım saatliğine okuma süresi verdim. Ama o yarım saat önce bir saati, sonra da bir buçuk saati bulunca alarmı kapatmaya karar verdim. Zaten böyle olmasından korktuğum için kendime süre kısıtlaması getirmiştim. Çünkü bir kitabı sevince hunharca okuyorum.
Herkese merhaba :) Hep Kitap'tan çıkan ressamların hayatlarıyla ilgili olan bu seriyi okumayı bayadır istiyordum. Seri dediğime bakmayın. Her kitapta başka bir ressamın hayatı anlatılıyor. Van Gogh ilginç bulduğum bir insan olmasının yanı sıra, resimlerini çok beğendiğim bir ressam. Dolayısıyla seriye onunla başlamak istedim.
Küçükken puzzle yapmaya bayılırdım. Bütün o renkli küçük parçaların tek bir çerçeve etrafında bir araya gelmesi, uygun parçaları bulmaya çalışmak, bulamayınca çocukça bir sinir haline kapılmak nedense bir yandan iyi hissettiriyordu. Tabi bir de o puzzle'ı tek başına tamamlamanın verdiği gurur hali de cabası. Bir şeyi başarmanın verdiği haz. Ve daha niceleri.
Gerçi puzzle yapmayı hala severim ama buna pek vaktim olmuyor. Bir de 1000-2000 parçalık puzzle'lar gözümü korkutuyor ama orası ayrı bir konu. Sonuçta yazımda bahsedeceğim konu bu değil, temelde aynı mantıkta olsa da.
Fuarlar konusunda artık deneyim kazandığımı düşünüyorum. Tabii, olabildiğince. Çünkü her ne kadar kafamda planlar yapsam da, o planların büyük bir kısmını uygulayamıyorum. Hele ki konu kitaplar olunca. BAM! Bir adet çıldırmış İlkay meydana geliyor. Ama böyle bir çılgınlık yok yani. İşte hem tüm bu tüketim çılgınlığına son vermek, hem de gerçekten okumak istediğim kitapları almak adına işi bir boyut öteye götürüp almak istediğim kitapları bir kağıda yazdım. Hem böylece işim çabuk bitti, hem de fazla kitap almamış oldum. Tamam peki kabul, yine fazla aldım ama bilinçli bir alıştı bu. Yani. Neyse :)
Herkese merhaba :) Nisan geldi çattı ama bana bahar gelmedi. Hala çok yoğunum. Hem de çok çok çok! Ama canınızı bunlarla sıkmak istemiyorum. Bu haftanın Pazar 6'lısı temalarına göz atmak istiyorsanız TIK TIK!
O zaman ben nazlanmaya başlamadan alıntılarımıza geçelim :)
Herkese merhaba :) Kafkaokur kısmen de olsa yeni takip etmeye başladığım bir dergi diyebilirim. 2018 yılının başından itibaren çıkan sayılarını edindim. Hatta bir koleksiyon oluşturmayı planlıyorum. Bilmem siz bu konuda ne düşünüyorsunuz ama ben bu tip belki ince -belki değil- şeylere karşı ilgiliyim. Yani manevi yönü olan şeylere karşı. Belki bugün üzerimde pek de fazla etki bırakmayan bir cümle ileride benim için daha kıymetli olabilir. Veya o an yaşadığım bir anıyı anımsayabilirim bilemiyorum işte aklınıza ne gelirse. Bunlar benim için önemli. Daha doğrusu güzel şeyler.
Hani bazen eliniz kaşınır. İşte o zaman sağ eliniz kaşınırsa para gelecek, sol eliniz kaşınırsa para gidecek derler. Onun farklı bir versiyonu daha var benim için. Eliniz ve beyniniz -tabir yerindeyse- aynı anda kaşınmaya başlarsa işte o zaman bir şeyleri içinizden söküp atma, anlatma zamanınız gelmiştir. Yani yazma zamanı.