HÂLA
Zaman mı böyle rüzgar misali geçiyor
Yoksa biz mi erken yaşlanıyoruz
Düşünsene kaç yılımızı yedi bu sevda
Hala kendimizi çocuk mu sanıyoruz
Birkaç damla yaşla aşkı düne bıraktık
Belli ki o yıllar tekrar yaşanmaz artık
Biz o defteri yıllar önce kapattık
Hayret yine ’de ta yürekten yanıyoruz
Yalnız birbirimiz için yaratılmıştık güya
Oysa aramıza girdi ayrılık denen riya
Toz pembe gösterse de dünümüzü her rüya
Sakın inanma hala aldanıyoruz
Bırak o çocukluk aşkımız mazide kalsın
Bırak zaman beklediğimiz yarınları da çalsın
Boş ver ecel gelip canımızı da alsın
Biz zaten ölmeyi ayrılıktan tanıyoruz
BU KADAR YAŞAYACAĞIMI HİÇ DÜŞÜNMEDİM
71 Yılın en az 55 yılını "yarına çıkarmıyız bilemem" düşüncesi ile yaşamış biri olarak,
Ölüm gerçeğine Öyle alıştım ki Gerçekten ölümden hiç korkmadım.
Bir bir arkadaşlarım sevdiklerim yerli yersiz sebeplerle ölürken Doğal hayatın akışı bu diye düşündüm herhalde.
Elbette ölmemek için tedbir aldım, sebeplere sarıldım ama! Ölmeyeyim diye de gözyaşı dökmedim Ah vah çekmedim.
Hani peygamberimiz As. “Ölmeden ölünüz” diyor ya, peygamberle pek işimiz olmasa da Yaşam gayretimiz yoktu, Günü yaşamak, Bu günde ölmemeyi başarmanın keyfi yetiyordu bize.
Hiç dönüp biz ne yapıyoruz, İnsanlar ne yapıyor diye düşünmeye fırsatımız olmazdı, Çok tuhaf bir gençlik yaşadık çok tuhaf Küçükpazar merkezinde kıtalararası serüvenlerle…
Evet Elhamdulillah Genç ölmedik Yandık piştik olduk elhamdulillah, Tövbeye fırsat bulduk, geçmişi telafi eebilme gayretindeyiz, azmimizi arttır ya rabbim, Elhamdulillah. Selamlar.