28
Oct
Klavyenin başına geçip de umutsuz olduğun, üzgün ve çokça da kızgın olduğun bir konuda yazmak ne kadar zor. İşte bu yüzden günlerdir hiç uğramıyorum ne kendi sayfama ne de başka sayfalara. Yazmak çoğu zaman iç dökmek gibi olsa da bu sefer bütün sinirimi, üzüntümü,çaresizlik içinden çare çıkarma çabalarımı twitter’dan ağzıma geleni söyleyerek bir nebze hafifletmeye uğraştım.
Van depremi için gerek maddi gerek insan gücü olarak elimden geleni yapmaya çalıştım ama yinede içim bir türlü rahatlamazken yağmalayanlar, gönderilenlerin depremzedelere ulaşmasına engel olanlar, sinir bozucu ve bomboş açıklamalar yapan sözde yöneticiler nasıl rahatlar, nasıl rahat uyuyorlar çok merak ediyorum.
Deprem vergilerinin nereye gittiği sorularına bile sansür koyan medyanın varlığı bir tarafa yaşanan bu talihsiz olaylara esas damgasını sosyal medya vurdu. Tarafsız, gerçek haberlerle sosyal medya bence kurumların hatta devletin de ötesinde bir iş yaptı.Özellikle Van depremi için gösterilen çaba kesinlikle yadsınamaz ve hatta tarihe geçer diye düşünüyorum.
Sonuç bölümünde hep iyi dilekler olur ama ben artık umut etmeye dair o kadar yoruldum ki sadece herkese iyi hafta sonları diliyorum. Unutmadan söyleyeyim istedikleri kadar kutlamasınlar Cumhuriyet Bayramı bizi biz yapan en büyük bayramımız, devlet kutlamış kutlamamış biz millet olarak içimizde, evimizde, sokaklarda her yerde kutlayacağız.