Bazen kızıyorum, bazen üzülüyorum, bazen gülümsüyor, bazen de gerçekten üzülüyorum. Ama, bana yazan herkese sevgi, saygı duyuyor ve bu köşeye katkınız için de oldukça seviniyorum.
Dostumuz eleştirmiş
Bu hafta, bir dostumuz bana yolladığı mailinde beni eleştirmeyi uygun görmüş. Demiş ki: Önümüze gelen, bana sorunlarını danış diyen, her insana kendimizi açacak olursak, o kişilerin yönlendirmesi ile hareket edecek olursak, vay halimize!... Birden Bolulu Ayşe abla adında biri çıktı karşımıza, bana danışın dedi. Ama kim bu abla?
Ben kimim?
Ben; aranızdan biriyim. Niyetim ve dileğim, uykunuzu kaçıran, içinize takılan, bazen gerçekten büyük, bazen "sadece sizin için büyük" dertleriniz, sorularınız, sorunlarınızı ve sevinçlerinizi paylaşmak. Öyle; büyük dertlere büyük dermanlar olamam elbet. Ama sizler benimle konuşmak istediğiniz sürece, sizleri dinlerim. Aklımın erdiğince, dilimin döndüğünce cevaplamaya da çalışırım.
Yazın dertleşelim
Köşeme katkılarınız, mailleriniz ve destekleriniz, eleştirileriniz için çok teşekkür ederim. Bana yazın.. Aklınıza gelen her şeyi yazın. Yazınki paylaşalım... Paylaştıkça çoğalalım... Sevgilerimle...
Bu vesile ile bir de okur mektubu paylaşalım; RUMUZ: Yalnız
Beş yıllık evliliğimi, bir kızgınlık anında, kim üzülür, kim ne der düşünmeden, ani bir karar ile, eski eşimin de onayı ile tek celsede bitirdim. Pişman değilim ama, çok yalnızlık çekiyorum. Bu boşluk sürecinde, yanlış kararlar almaktan, açıkçası kendimden korkuyorum.
Yalnızlık Allah’a mahsustur
Bir gazete haberinde okuduğum kadarı ile boşanan insanlarımızın sayısı, evlenenlerden fazlaymış. Büyük şehirlerde, ilkokul çağındaki çocukların nerede ise yarısı tek ebeveyn tarafından büyütülmekteymiş. Bende yalnız kalmaktan yaşamımın bundan sonraki bölümünü yalnız geçirmekten korkuyorum.
Hayattan kopmamak lazım
Sanıyorum, güncel yaşamın zorlukları, ekonomik şartların ağırlığı, kadınların gelenekselden farklı olarak iş yaşamında daha aktif rol alması ile evlilik formatında oluşan değişiklik, insanlarımızın birbirine olan tahammülünü azalttı. En sevdiklerimize en fazla saldırır hale geldik. Tüketim toplumu olduk ama, öncelikle birbirimizi tüketiyoruz. Olanda gençlere oluyor maalesef.
Sevgili kızım;
Beş yıl hiç de kısa bir süre değil. Keşke o kadar ani karar vermeseydiniz. Ama hiç kimse boşanmak için evlenmez. Böyle uygun gördüğünüze göre haklı sebepleriniz olmalı. Yeni sosyal durumuna alışmak için kendine zaman vermelisin bence. Bu süreçte de, spor yapabilir, hobilerinle ilgilenebilirsin.
Öfke ve düşünmeden kalkan zararla oturur
Olmuşlarla, olacaklara fazla kafayı takmazsan, bu süreci, bence daha sağlıklı atlatırsın. Sakın yeni ani kararlar alma. Her zaman düşünerek davranmakta fayda var. Özellikle yeni bir ilişki için hiç acele etme. Ayrılık sonrası acil başlayan ilişkilerin tamamına yakını iyi sonuçlanmaz. Hata hakkın ı kullandığını düşünüp ince eleyip sık dokumalısın.