”En son ne için ağladın?” diye sormuştum. Hakkındaki her şeyi bilmek istiyordum. Sorup duruyordum. ”Bilmiyorum ki,” demiştin gülerek. ”Hatırlamıyorum bile.” Erkektin ya çünkü, erkekler ağlamazdı ya. Güçlüydün ya.
Ve sonra bir gün ağlarken gördüm seni. O konuşmanın üzerinden aylar geçtikten sonra. Arkanı döndün, görmeyeyim diye. Başını eğdin. En son ne zaman ağladığını hatırlamayan adam, her daim güçlü duran o adam, benim yüzümden ağlıyordu.
Ve o gün, aklından geçen her şeyi bilmek isteyen, her aklından geçeni soran o küçük kız ne düşündüğünü bilememenin çıldırmışlığıyla susuyordu.
Kanal D'de yayınlanan Doktorum programına İzmirli bir genç kız telefonla bağlanıyor. Konu migren, baş ağrıları. Şikayetini söylüyor. ”Benim 10 yıldır başım ağrıyor.” diyor.
Prof. Dr. Mustafa Ertaş şöyle cevap veriyor: ”Bazen toplumun da migren ağrıları olabiliyor. Çünkü migren de böyle bir şeydir. Bir tetik, iki tetik, ama tetikler fazla olduğunda beyin de buna bir reaksiyon verir. Sanıyorum toplumsal olarak böyle bir migren reaksiyonu yaşanıyor. Ama bir migren hastamıza tedavi için tabiiki gaz sıkmamalıyız, dövmemeliyiz.”
Demek ki neymiş? Niyeti olan adam Kanal D bünyesinde yapılan bir programda bile tarafını belli edebiliyormuş.
- Dashboard’da Atatürk’ten başka bir post bulamadığım için sizinle,
- Ulus’ta, Taksim’de, Alsancak’ta, 81 ilin tamamında yürüyüşe gidenlerle,
- Televizyonun başından ayrılmayıp her biber gazı sıkıldığında gözlerinden yaşlar gelen ailemle,
- Okulda yaptığımız törende, tören bittikten sonra dakikalarca bayraklarını sallayıp marş söylemeye devam eden okulumun velileriyle,
- Sahneye çıkıp marşların sözlerini bilmese de bayrak sallayan, hoplayıp zıplayan o minicik gözleri parlayan, içleri Atatürk sevgisiyle dolu çocuklarla…
- Sokağımdaki her bir dairenin pencerelerinden sarkan Türk bayraklarıyla,
- Arabalarına bayrak asan taksi, otobüs ve dolmuş şoförleriyle; müşteri gelmez diye düşünmeyip camına bayrak asan küçük esnafla…
- Bugün meydanlarda yürüyüşlere katılan, biber gazı yiyen ama yılmayan, yürümeye devam eden ve yarın okula gidecek olan üniversite öğrencileriyle…
Bu milletten adam olmaz diye umutsuzluğa düşenleri yanıltan güzeller güzeli ülkemin, dört bir yanındaki güzel insanlarıyla GURUR DUYUYORUM.
You now know that the atoms in people, the atoms in you, the atoms that makes you a complete human being, are existing from the beginning of the universe. You know that from the classes at school. At that point, you should of think. You should realize that you have atoms from the exploding stars. The stars died and exploded, and scattered all around the universe. And you are, a part of the universe.
According to the teory of general relativity by Einstein and space-time continuum, time isn’t the thing we think it is. You know people always assume that time is a strict progression of cause to effect, but actually -from a non-linear, non-subjective viewpoint- it’s all messed up. It’s far more complicated than that. Of course we think time just goes like that and because we can only see by our side of the things, it’s natural to assume like that. BUT… Stars are light-years far away from us. So it takes years their lights to reach to our world. In a way, stars are fossil lights. When we look at them, we are actually looking at the past.
If we come to the reason I’m telling you all that… The stars at nights that you look and amazed by… are you. You are carrying pieces of the stars you look at nights and wish for the things you want to come true. And… my point is… The wishes you wished… I mean… The stars you thought they could make your wishes to come true… You are that stars. You can make every wish you ever wished for, to come true.