Journal of Qualitative Research in Education, vol.7, no.4, pp.1500-1524, 2019 (Peer-Reviewed Journal)
The aim of this study was to determine both the reasons for loneliness of supervisors, which they feel in their individual and organizational activities in their own sub-systems and other sub-systems, and their ways to cope with loneliness. Phenomenology design from qualitative research methods, was used in the research. During the data collection process, twelve supervisors working at management positions (as a chairman or vice chairman) or at supervision office of Antalya Provincial Directorate of National Education were interviewed through semi-structured interview form and the data were analyzed by content analysis method. According to the results of the research, supervisors perceived loneliness as being alone in the social relations and they related the reasons of loneliness in the institution with the nature of the work, institutional and personal values and working conditions. In addition, it can be said that they felt lonely in their other subsystems relations because of the changes made in the regulation on guidance and supervision, and they experienced this feeling in their social life owing to the effect of their work. Taking up various hobbies and collaborating with friends were among their methods to cope with loneliness. Taking into consideration the effect of loneliness in the workplace, a physical working environment should be prepared for the supervisors in order to increase their communication with their units and other units, and the supervision should be continued with the group.
Bu araştırmanın amacı, Milli Eğitim Bakanlığı İl Maarif Müfettişlerinin hem kendi birimleri içinde hem de diğer birimlerdeki bireysel ve örgütsel faaliyetlerinde hissettikleri yalnızlık duygusunun nedenlerini ve başa çıkma yollarını belirlemektir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden fenomenoloji deseni kullanılmıştır. Veri toplama sürecinde Antalya İl Milli Eğitim Müdürlüğü teftiş birimi ve yönetim kademelerinde (başkan-başkan yardımcıları) görev yapan on iki maarif müfettişi ile yarı yapılandırılmış görüşme formu yoluyla görüşme yapılmış ve veriler içerik analizi yöntemi ile incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre il maarif müfettişleri yalnızlığı genel olarak kişinin sosyal ilişkilerinde tek başına kalmışlığı olarak tanımlamakta, birim içi yalnızlık nedenlerini ise teftişin doğası, kurumsal ve kişisel değerler ile iş koşullarına bağlamaktadırlar. Ayrıca, müfettişlerin birimler arası ilişkilerde denetim ve rehberlik yönetmeliğinde yapılan değişiklikler nedeniyle kendilerini yalnız hissettikleri, sosyal hayatta ise yaptıkları işin etkisini hissetmeleri nedeniyle bu duyguyu deneyimledikleri söylenebilir. Çeşitli hobiler edinmek ve arkadaşlarıyla işbirliği yapmak, onların yalnızlıkla baş etme yolları arasında bulunmaktadır. İş yerinde yalnızlığın örgüte etkisi de göz önüne alınarak müfettişlere kendi birimleri ve diğer birimlerle iletişimlerini arttıracak şekilde bir fiziki çalışma ortamı hazırlanmalı, grupla teftiş uygulamasına devam edilmelidir. Anahtar Kelimeler: Örgütsel yalnızlık, sosyal hayatta yalnızlık, yalnızlıkla baş etme yolları, il maarif müfettişleri.