-
Arama Sonuçları
-
Saymakla bitmez ki etnik bahane
Aldığın nefeste olur, daha ne..
Her evde sorunlar kaş çatıyor anne
Çocuğun devlete taş atıyor anne.
Yaşı küçük diye sürülür öne
Üç, beş kuruşla çevrilir her yöne,
Çok yazık ediyor sana, kendine
Çocuğun devlete taş atıyor anne.
Allaha, resule vardır inancın
Çocuğun hali olmalı sancın.
En yakın dostun, en içten yalancın
Çocuğun devlete taş atıyor anne.
Terörist için vatan, din, iman ne.?
Dökülen kan ne, yakılan can ne.?
Seni cehenneme baş yapıyor anne
Çocuğun devlete taş atıyor anne.
?’Demokratik hakkı ?’diyor tahrikçi
Taşı verip onaylıyor, tasdikçi.
Sonra, ya canlı bomba, ya tetikçi
Çocuğun devlete taş atıyor anne.
Üstüne sürülen neden panzermiş
Suyla ıslatır, bazen ‘de ezermiş.
Filin, çimi ezmesine benzermiş
Çocuğun devlete taş atıyor anne.
?’Taş atacak kadar ?’özgürlüğü var
Yarını görmez, akıl körlüğü var
Vaatlerle örgüt arada duvar
Çocuğun devlete taş atıyor anne.
Geçim için su,mendil’mi satıyor.?
Altında başka sebeb’mi yatıyor.?
İlgisiz çocuğu örgüt kapıyor
Çocuğun devlete taş atıyor anne.
Ekonomi, huzur hep tahrip olur
Devlet bu, elbette tek galip olur.
Sen evde, oğlun mahkûm garip olur
Çocuğun devlete taş atıyor anne.
Barışçıl eylemmiş toplanmaları
İnsanlık suçuymuş coplanmaları.
Taş atmakmış meğer savunmaları
Çocuğun devlete taş atıyor anne.
Dönmesin olaylar bir çatışmaya,
Çocuğunu al, başlar yatışmaya.
?’Taş” çok ağırdır kalk hele tartmaya.
Çocuğun devlete taş atıyor anne.
Orantısız bir güç kullanılırmış
İnsan hakları tekel sanılırmış
Çocukmuş hata yapar, yanılırmış-
Çocuğun devlete taş atıyor anne.
Şiirim ne tehdit ne bir şikâyet
Anlamı, anlayana açık gayet.
Taşın değdiği her şey, yer ?’cinayet’-
Çocuğun devlete taş atıyor anne.
Orhan Afacan
Konu: DUY BENİ…
Ah bir duyabilsen sevdiğim
Bir duyabilsen beni
Haykırmak geliyor içimden
Sevgimi aşkımı haykırmak
Bütün dünya duysun dercesine
Yüreğim kanatlanıp uçarcasına
Haykırmak sadece sevgimi haykırmak
Bir korkulu rüya görürsünde
bağıramazsın ya…….
Hani kaçmak istersinde
Ama birtürlü kaçamazsın ya
İşte öyle birtanem!
İşte öyle….
Ben yüreğime haykırıyorum
Seni seviyorum diyorum
Hemde milyonlarca defa
Seni seviyorum.. seni seviyorum…
İçtiğim suda aldığım solukta
Sen varsın hep sen olacaksın
Baktığım,gördüğüm,duyduğum,
Herşeyde sen varsın hep sen….
Yüreğimde sevgin gözlerimde hayalin
Dudaklarımda ismin var
Ben yine söylüyorum
Seni seviyorum..seni seviyorum…
Ama sen duymuyorsun
Bu büyük aşkımı bilmiyorsun
Bir ben biliyorum birde allah
Seni ne çok sevdiğimi…
Seni seviyorum ne olur duy artık beni….
asla duymayacağını biliyorum……
Filiz Turan
Konu: SEN GİT AŞK BANA KALSIN
Her gidişine ayrı anlam yüklüyorum, yapma allah aşkına! Ya hep kal benimle yada söz etme gidişlerden, yada silinsin isminde cismin de Oynama benimle, dengemi bozuyorsun Aşkı yaşayacak yürek bırakmıyorsun insanda, böyle değildin sen
Bittiyse heyecanın bileyim ben de ‘seni çok seviyrum’ diye başlayan ve ‘Ama’ ile devam eden cümleleri duymakan bıktım Seviyorsan seviyorsundur, aması olmaz bu işin Üstelik bir cümlede ‘Ama’ varsa bir önceki yargının hiç bir hükmü yoktur ‘Seni çok seviyorum ;ama, birlikte olmamız imkansız İmkansız diyebiliyorsan eğer sevmiyorsun demektir Bahanelerin arkasına sığınma
İnsanların hayatına sorgusuz sualsiz girip, darmadağın eden, sonra da hiçbir şey söylemeden gitmeye çalışanlardan nefret ediyorum
Böylemisin sen de? Gerçekten gitmek mi istiyorsun? Yürekli ol biraz, hadi konuş Söylemek istediğin ne varsa
İki çift sözü haketmedimi bu aşk? Yaşanılan bunca şeye hiç mi saygın yok?
Ah ben, niye yanılıyorum hep? Niye tam “işte bu” dediklerim sömürüyor aşkımı? Biraz daha mı katı olmalıyım? Biraz daha mı kapalı tutmalıyım kapılarımı? Bazen bu dünyadan olmadığımı düşünüyorum Bu devrin insanı değilim ben Oyun çeviremiyorum,hesap yapamıyorum Ban ait olmayan kişilere bürünüp bir plan dahilinde hareket edemiyorum İnsanız biliyorum, hepimizin zaafları var, ve hepimiz egolarımıza boyun eğebiliyoruz İyide hep beni mi bulacak bunlar?
Hiçbir kaygıya yer vermeden, hiç bir hesabı düşünmeden açsaydın bana yüreğini işte o zaman görürdün bir aşkın nasıl efsaneye dönüşe bileceğini
Sen gözlerini kapıyorsun, sen varsın, başka hiç kimseye bakmıyorsun Her şey senin çevrende şekillenmeli, ve herşey sana göre düzenlenmeli Beceremiyorum, kusura bakma
Aşk, tam teslimiyet ister, Kendini aşkın kollarına ya bırakırsın ya da bırakmazsın “Bir yanım dışarda kalsın” dediğin noktada aşkı boğarsın Yok edersin o güzelim duyguyu Bu yüzden hep cesurların işidir aşk Kaşışları, yalanları, aptalca oyunları kabul etmez Aşk; saf, duru insanları sever Kafasında binbir tilki dönenler aşkı yaşayamaz Arınmalısın En saf, en duru halinle dönmelisinki yaşaya bilesin aşkı Kısacası sevgilim, sana göre değil bu iş SENİN YOLUN AÇIK OLSUN, BIRAK AŞK BANA KALSIN…
Konu: İSTİYORDUM
Revamıydı böylesi sevimsiz bir nihayet,
Başını önüne eğ, ben sana ne diyordum.
Beni görünce değil, hislerinden hayâ et,
İçimde ki köşkünde ölmeni istiyordum…
Yürünmesi güç olan sevda bağında gezdik,
Yatacağımız yerin üstüne basıp ezdik,
Doyamadan öylece sevgiyi yazıp çizdik,
Okunsa neye yarar, silmeni istiyordum…
Divitsiz mürekkepsiz dile gelmişti kalem.
Artık sabah olmuyor ışıksız kaldı halem,
İçimdeki yangına delildi yer gök, âlem,
Allah şahit senin de bilmeni istiyordum…
Bakınma göremezsin bizden kalan izleri,
Kör olmuş göremiyor yüreğinin gözleri,
Söylemek için sana can alıcı sözleri,
Ölmeden bir gün evvel gelmeni istiyordum…
Ayser ÖZBAKIR
Konu: ANNE!
Anne!
Sen aylarca karnında taşıyan
Evlâdın olarak dünyaya getiren
Besleyip severek bizi büyüten
Cennet ayaklarının altında anne!
Her nefesin sesin bize hayat veren
Ayaklarının üstünde sallayıp uyutan
Geceleri ninni söyleyen o sendin anne!
Gece gündüz başımızda bekleyen anne!
Biz senin kucağında uyurken
Sen uyuyamaz bizi beklerdin
Biz ağlar sen olurdun tedirgin
Acıktın mı deyip emziren anne!
Altımızı temizleyip bizi yıkayan
Evlâdım yavrum deyip bağrına basan
Saymakla bitmez senin yaptıkların
Biz karşılığını nasıl öderiz bunların anne!
Anne! Anneciğim! Şimdi sen yoksun
Bu mübarek gecede sen cennettesin
Özledim nefesini ninni söyleyişini…
Başımı koyduğum o dizlerini anne!
Göğsüne yaslanıp senin o kalp atışlarını
Her atışı bir; Sevgi! Sevgi! Diye çarpan sesini
Şimdi ben muhtacım bunlara inan ki…
Sensiz yaşamak çok zor nerdesin anne?
Geçen gün mezarına geldim ben
O güzel mezar taşına bakarken
Üzerindeki o güllerini sularken
Seslendin bana “sağ ol yavrum” dedin anne!
Öyle tatlı ve sıcaktı ki senin sesin
Sanki yanı başımda benimleydin
Tutup ellerinden senin öpebilseydim
İnan seni çok ama çok özledim anne!
Dertlerim çok kiminle paylaşayım
İçimdeki dertleri kime dökeyim
Yine senden bir ses geldi işittim dedin
Neden hıçkırıklarla doluydu o senin anne?
Bir daha geldiğimde sana dert yanmayacağım
Çünkü senin üzülüp ağladığını hissediyorum
Sen rahat uyu yerin nur mekânın cennet olsun
Evlâdından bir (Fatiha!) sana Allah Rahmet eylesin anne!
Alem-i Sır
Konu: RECEP AYI
Allah`ın bir tek ayı, rahmeti bol Regaip
İdrakine vararak ihya ediyormuyuz.
Bencilliği unutup el açıp garip garip
Bütün masumiyetle, O`ndan istiyormuyuz…
Buyuruyorken Mevla benim ayımdır Recep
Uyarak bu buyruğa emri dinliyormuyuz
Ağlayarak secdede duyarak biraz hicap
Bu ayın Rahmetini cidden biliyormuyuz…
Cehaletin içinde hep dalmışız küfüre
Bu kurtuluş ayına biz inanıyormuyuz
Rahmetiyle yıkanıp dalarak tefekküre
Huşu içinde durup içten ağlıyormuyuz…
Bu aylar bizler için gani gani fazilet
Sararak pişmanlıklar tövbe ediyormuyuz
Yağıyor üstümüze gece gündüz bereket
Bu ay bir daha gelmez dendi duyuyormuyuz…
Yaptığımız her şeyi sanıyoruz marifet
Hepsi boş fani şeyler deyip gülüyormuyuz
Her an O`ndan dileyip her nefeste mağfiret
Gaflet uykularını uhren bölüyormuyuz..
Ayser ÖZBAKIR
Konu: EV
Bu ev!!!
Sabahtan beri bu evin içine
bir ihanettir akan sarı kara
senin bildiğin yanık anızdan daha isli kara…
Çocuklar yine hep öyle
güle oynaya gül bağlamışlar uçurtmaya
inip biniyor bulutlara
“hayradır” diyor ihtiyarlar
ve lâ illâhe illâllâh
bu bir yağmur duası
şimdi bulutların en alâsı
mısır tarlasının başına konmalı
yakarışlar su olmalı ey Fuzuli
su kasidesi
bol bol su…
Ne oldu da yazılanlar hep oldu…
Bir cennet yazılıydı o zaman evin kapısında
avara tarlalar bile umutlanırdı yazdan yaza
açtık
çıplaktık
soğuktuk
kurtlar uluuur
Türk’ü, Bulgar’ı birbirimize çoook
çok sokulurduk…
Gerçekten
bir cennet yazılı mıydı o zaman kapılarda?
Çocuktuk
büyüdük
kapıları kapattık
göç gemileri gelir geçer
biz hep geç kalırdık…
Şimdi oralarda,
Tuna Boyları’nda nekadar cehennem varsa
sen yolla bana…
Biz kıyametlere alışık
soykırımlı sürgünlerde ölümleri aştık…
Demokrasiler
varsın ağlasın sular buz tutunca
sevilen toprak aynı topraktı
çok görüldü ömür boyu talihsiz özveriler
acı sözlerle dağlandı dil yokuşlar burcunda
yokuşları iniyorum
yokuşlardan inenleri biliyorum
sürü sürü
çığlık çığlık
renkleri biliyorum
renkler solgun
biraz daha sarı karaya çalık
ve uzadıkça bu yağmur duası
biraz daha uzaklaşıyorum bu evden
daha birazcık…
Bu evde her şeyimiz satıldı mezatla
evin içi boş
dolaplar,raflar,duvar yastıkları boş
dışarıda tarlalar,başaklar,bulutlar boş
bir uğursuz boşlukta
oyalanıp duruyor çocukların uçurtması
umut dolu
gül kokulu…
Nuh’un gemisi geldi gelecek
kalk gidelim Necibe
sen bilirsin
zaman oyalanma zamanı değil
hiç de değil bu evde…
Galip Sertel
Konu: GÖZÜN AYDIN
Eyvallah haklıymışsın doğruladım ben seni
“Rüya gördün” diyordun uyandım gözün aydın
Karanlık kaybedermiş içine her gireni
Bir veda siyahına boyandım gözün aydın
İtaat ettim artık söylediğin her söze
“Arın benden” diyordun arındım gözün aydın
Mecnunluğu bırakıp aşk-ı inkâr bir yüze
Bilerek isteyerek büründüm gözün aydın
Düşününce çok garip, sana “nefesim” derken
“Büyütme” diyordun ya küçüldü gözün aydın
Ardına bakmayınca bırakıp da giderken
Bu aşk düştü gözümden alçaldı gözün aydın
Gece gündüz ben seni düşünüp yaşatmaktan
“Düşünme” deyişinle vazgeçtim gözün aydın
Ki vazgeçtim dilimi adınla kuşatmaktan
Bir daha anmamaya ant içtim gözün aydın
Gerçeğin ta kendisi yaptığım bu itiraf
“Bekleme” deyişini duydum ben gözün aydın
Mekânım olsa Araf hatta yansa her taraf
Nefret denen şeytana uydum ben gözün aydın
Elimden almadığın o gülün soluşuna
“Ağlama” diyordun ya bak güldüm gözün aydın
İnanmazdım ben amma, uzakta oluşuna
Sevinçten şafak şafak söküldüm gözün aydın
Bu şiirle kapandı şairin sen sayfası
“Yazma beni” diyordun bu sondu gözün aydın
“Sözlerinde” boğuldu aşkın duygu tayfası
Her birine Azrail dokundu gözün aydın
Tüm dillerde salâsı okundu gözün aydın
İHSAN TURHAN
Konu: DİK İNSANLAR KABİLESİ
Trabzon-Sürmene-Yeniay
Su İmparatorluğu
Dağlar denize dikine keza insanlarda öyle
Horon’da teşvik ifadesi ‘dik oyna uşağum’
Yada; -Emice Kambo ne tarafta ?
-Ne yapacasun, niye sordun ?..gibi dikine cevaplar.
Bitki örtüsü de dikine. Ağaçlar, ifteriler.
Vel hasılı bir ‘dik’ duruş söz konusu. Hem de ibadet edercesine. Kıyam, secde kadar kıymetli hatta arkadaş.
Geleli 6 gün oldu.
Bir Bayramdı ve yağmur sadece bir gün müsade verdi ‘dik insanlar kabilesine’.
Hayat suya göre şekillenmiş tamamen. Suyun taleplerinin hiçbirine muhalefet edilemez.
O dilediği yerden akar, dilediği kadar akar.Türküde ki gibi.
“Ben su olur akarum, nazli yarim benden içerse”
Derken, dik dağların ve dik denizin arasında yaşamlarını sürdüren dik insanların kabile erkekleri bayram namazını eda etti.
Cami içerisinde daire olundu ve tek tek bayramlaşıldı.
Belirtmek durumundayım ki dik insanlar kabilesinin ilginç bir İslam anlayışı var. İmam olmak zordur dik insanlar kabilesine.
Yaranması zordur.
Vaaz ettiği cümlelerin herbiri bir kulaktan girer diğerinden çıkar.
Şu kısacık sürede bu yazıyı yazan kanı bozuk bile iki eleştiriye sahip oldu, hem de nurtopu gibi.
“Bu kadar hızlı teravih mi kılınır kardeşim!”
“Niye azarlar gibi vaaz ediyorsun kardeşim!” gibi..
Feodalizmin tek bir kırıntısının hiçbir dönem olmadığı bu dik insanlar kabilesinde, yani Hamandoz’da insan bayramlaşmak direk bu kültürel yapyıya bağlı olarak öyle zor ki.
Anti-feodal ve hatta ucundan azıcık anarşist bir ruha sahip olduklarından evler anadolunun diğer yörelerinden farklı olarak araziye serpilmiş vaziyetteler.
Her Hamandozlu kendisinin ağası sözün özü.
Sağlam bir yağmur altında bayram ziyareti başlamıştır artık.
Kazmaz’lar, Uzumet’ler, Telesmanoğulları, Zorba’lar, Dinga’lar vesaire vesaire..
“Hoş geldunuz”, “Çok bayramlara gidesunuz”, “Tatli yeyun yüreğunuze sarilsun” gibi klasikleşmiş diyaloglardan sonra evin en yaşlısının monoloğu başlar.
O konuşur ama kimseyi dinlemez.
Yaşı kaç olursa olsun ‘dik’ duruş yerli yerindedir evelallah.
Herkes gibi yaşlılarda sadece suya boyun eğmişler.
Bu dik insanlar topluğunun en aykırı iki ismi Ankaralı Mahmut amca ve Kabaoğli Aydın (eski muhtar).
Fakat Kabaoğli Aydın değişik model.
Hiçbir kıstası kabul etmez.
Bir nevi Milenyum Koçerosu, bir nevi fikri patlama ve hatta dik insanlar kabilesinin Diyojeni.
Sanki gerçekten elinde gündüz vakti fenerle dolaşıyor ve sesleniyor “Adam arıyorum”.
“Sizun camelere kılduğunuz namazi Allah kabul etmez”, diyerek cesaretin anasını ağlatan.
Veya “tebarekte ya-zel celal vel ikram” diyen imama doğru camide “kılduk daa ne ikrami?” şeklinde seslenerek ümmetin hakkını terstende olsa arayan.
Neşet Ertaş denildi mi akan sular durur onun nezdinde, zira ona göre Neşet baba ‘beddiüzzaman’dır. Daha ileri gidiyorum Kabaoğli Aydın hakkında ve iddia ediyorum ki o yaşayan bir Melamet temsilcisi, bir Kalender Meşreb bayii gibidir.
Böyle saymakla bitiremiyeceğim çokça karakter veya enstantane yazabilirdim.
Cami cemaatinin namaz vakitleri arasında avludaki gıybet kokan sohbetleri, ya da komşuların bir araya geldiklerinde ki;
Veya kendimi bildim bileli “sen kimun kizisun” sorusunun rüyalarıma girecek kadar bir ‘dejavu ihtilali’ gibi hem de aynı kişi tarafından tekrarlanması.
Nihayetinde bitmek bilmeyen ve bitecek gibi görünmeyen Türk müyüz?-Rum muyuz? tartışmasının yarattığı ‘Pontus dilemması’.(Sülale lakabımız Kondofos olduğundan bu dilemmayı hiç yaşamadım elhamdulillah)
Dik insanların kabilesi Hamandoz köyü nacizane fikrim çok enteresan bir yer.
Yeşilin ve mavinin her tonunu bulabileceğiniz, insanlığı ararcasına, bolca susup çokça dinleyeceğiniz, havası suyu tertemiz, ölmeden görülesi yer.
Annemin ve Babamın köyü, dik insanlar kabilesi.
Bir Bayram Gününden Yansımaydı…
Bu defa “Siyah Türk” Ayser ÖZBAKIR
Konu: ALLAH DİYOR…
Bir sevdânın ocağında;
Dilim Allah Allah diyor!..
Kalbin vuslât durağında;
Hâlim Allah Allah diyor!..
Kim anlar ki bu şaşkını?
Cana kurmuş aşk çarkını!..
Çağladıkça gül aşkını;
Selim Allah Allah diyor!..
Garip kulum çok acım var;
Kim sorar ki ne sancım var?!..
Mevsim mevsim, diyâr diyâr;
Gülüm Allah Allah diyor!..
Hasret doldu aşk sarayım;
İnler durur yanık nayım!..
Bir ömürdür günüm, ayım;
Yılım Allah Allah diyor!..
Bende rüyâ, bende gerçek;
Takvâ ister kutsal emek!..
Seçtim, aldım çiçek çiçek;
Balım Allah Allah diyor!..
Yerler gökler dağlar, taşlar;
Hakk’tan yana döner işler!..
Ey sonsuza uçan kuşlar;
Yolum Allah Allah diyor!..
Umutlarımı, hayallerim yıkacak kadar,
Yürek siz misin?
’’ Benim!..
Yüreğim kaya gibiydi, yıkılmaz kıyamazlardı,
Sen ah sen çakıl taşına çevirdin,
Her birine verdiğin acıları, dertleri yazdırdın…
Ağlaya ağlaya gözyaşlarımı kuruttun,
Bölük pörçük ettin düşlerim ,
Sevdamızı kurban seçmişsin,
Beş para etmez yüreğine, yüreğimi mahkûm ettim,
Sendeki beni aldım, bendeki seni ’Allaha havale ediyorum…
Sevgin değil ismin bile yer alamaz kelimelerimde,
Harfler aşk diye sevgi diye haykırsa,
Cümle oluşturamaz benim kalemimde,
Yazdığım yazılarıma nokta olursun bundan böyle,
Hataların denizi ………aştığın bilemedin mi?
Çakıl taşlarında ismin karıştı başka bir isme yelken açtı…
HAVVA KALKAN
08.07.09
Konu: YUMUŞAK YÜZLÜLER
Yumuşak yüzlülere bakınca,
Huzur doğuyor.
Yüzlerinde ki tebessüm,
Müjde veriyor.
Hayatları akıp gidince,
Eserleri sürüyor.
Dudakları kımıldanınca,
Misk gibi kokuyor.
Dilleri konuşmaya başlayınca,
Keder siliniyor.
Dünya ve ahirette mekânları,
Yüksekte oluyor.
Sayıları azalıp sürünce,
Gam kaplıyor.
Dinleri yegâne Hanif’tir,
Başkası tanınmıyor.
Gönülleri hep yekparedir,
Hiç dağılmıyor.
Marazları kesin yoktur,
Fesatçı olmuyor.
Hataları makbuldür,
Kimseye dokunmuyor.
Yürekleri altın gibi zengindir,
Gözleri yaşarıyor.
Onları arayıp sorunca,
Zor bulunuyor.
Onları sevmeye kalkınca,
Fitne bitiyor.
Takvaları dürüsttür,
Emelleri belli ediyor.
Toprak üzerinde yaşayınca,
Altını düşünüyor.
Sevilenlerin en sevileni,
Bunlar geliyor.
Zebani onları görünce,
Selam veriyor.
Allah’ın sevgilileri denince,
Bunlara deniliyor.
Yumuşak yüzlülere bakınca,
Huzur doluyor.
Şiir: İbrahim HAZİNİ
ALLAH’ım Sahibimiz Sensin
Sonsuz bir evrende,adına dünya dediğimiz bir gezegende yaşıyoruz
Burada tüm canlıların yaşayabileceği çok güzel bir hayat var
O kadar muhteşem bir hayat var ki hayret etmemek imkansız
Böyle bir yaşamın tesadüfen olmasının imkanı ve ihtimali olamaz
Allah(c.c) Bizlere herşeyiyle mükemmel,muhteşem,noksansız bir hayat sunmuş
Bütün bu ahenk,uyum ve düzeneklerden birisi eksik olsaydı,
Kesinlikle dünyada hayat olmazdı öyleyse
Tüm noksanlıklardan münezzeh olan Allahın
Yarattığı hiçbir şeyde noksanlık olamaz
Alemleri yaratan yüce rabbim sen bütün noksanlıklardan münezzehsin
Bizleri yoktan var eden esirgeyen,bağışlayan bol rızık verensin
Sonsuz rahmet,merhamet,rahman,rahim,kerem ve kudret sahibi
Yalnız sana inanır, yalnız sana ibadet eder
Ve yalnız senden yardım dileriz
Allahım yaratmış olduğun bu sonsuzluk denizinde yüzen bir gemideyiz
Bir mechulden geldik bir başka mechule gidiyoruz
Biliyoruzki buradaki hayatımız sadece bir imtihandan ibaret
Bu dünyayı sonsuz rahmet ve bereketiyle donatıp
Biz insanları diğer canlı varlıklardan üstün kılan
Onu tanımamızı,bilmemizi isteyen bize büyük sorumluluklar yükleyen
Allahım bize verdiğin sorumlulukları taşımayı nasip eyle…(AMiN)
Şeref Köşker
Konu: ALLAHIM BU NASIL VAHŞET
Allahım bu nasıl vahşet
Allahım bu nasıl insanlıktır bu nasıl vahşet
Gözlerime inanamıyorum dehşet içinde kalıyorum dehşet
Mazlum bir toplumu yok ediyorlarken
Tüm dünya insanları seyrediyor hayret
Yoklayın ey insanlar kendinizi
Anlayın artık bu vahşeti
Kalkın rahat yerinizden lütfen bir zahmet
İnsanlık öldümü yoksa diyorum kendime
Ama lütfen ölmesin insanlık hep yaşasın
İnsanlar sevgiyi insanlar aşkı paylaşsın
Savaşlar olmasın masumlar ölmesin
Gülyüzlü çocukların tertemiz yüzleri solmasın
Allahım bu nasıl insanlıktır bu nasıl vahşet
Gözlerime inanamıyorum dehşet içinde kalıyorum dehşet
Mazlum bir toplumu yok ediyorlarken
Tüm dünya insanları seyrediyor hayret
Allahım lütfen dünyayı zalimlere bırakma
Kimse kimseyi öldürmesin ne filistinde ne ırakta
Şeref Köşker
Konu: ŞEHİTLER ÖLMEZ
Demeyin bana hainler demeyin sakin
Hic olmadiki ALLAHa inanciniz
Bizde diyorsunuz etten tirnaktan insaniz
Ulan öyleydide kandil günü o kadar cana nasil kiydiniz.
Hicmi ALLAH korkusu yok icinizde
Sonu görülmeyen bir yolda gidiyorsunuz iste
Lanetler olsun bizi ALLAH sizlara peskes cekenlere
Niye kiydiniz lan kandil günü o kadar cana söyleyin hele?
Kardeslik diyorsunuz kahpelik yapiyorsunuz
Ulan ananizi avradinizi israile,amerikaya satiyorsunuz
Kan akitmayi cok seviyor arada sirada iciyorsunuz
Aklinizi basiniza alin dikenli yolda yürüyorsunuz.
Aglamayin analar yavrulariniz birer sehittir ölmez
Yetmis millet bir de olsa bu vatan bölünmez
Ölen sehitlerimiz kardesimizdir fatihalarda bitmez
Aglamayin analarim ne yigitler dogurur SEHITLER ÖLMEZ
BU VATAN HIC BIR ZAMAN BÖLÜNMEZ:
Yazar: xnihat34
Şehir / Ülke: berlin / romantik/nihat
1 ile 15 arası 15 sonuç (toplam 62) görüntüleniyor
1 ile 15 arası 15 sonuç (toplam 62) görüntüleniyor