1 parmak,2 parmak,3 parmak… ve 10 parmak.Hala korku var,tekrar tekrar tekrar..! 1 parmak ,2 parmak ,3 parmak…. Korkunun verdiği ağırlıkla, dakikalarca suyun altında nefessiz kalmışçasına hızla inip kalkıyor göğüs kafesim.Bedenim şimdilerde bana komik gelen ama küçük bir çocuk iken kaskatı kesilmeme sebep olan rüyanın etkisinden, sıyrılamıyor bir türlü. Karanlık odamda bir şeyler görme ümidi ile gözlerimi açmaya çalışıyorum. Kirpiklerime kadar titreyen vücudum herşeyi zorlaştırmıyormuş gibi karanlıkta göz bebeklerimin büyümesini bekliyorum. İlkin sokak lambasından sızan ışığı izliyorum sonrasında mavi dolabım ile kesişiyor bakışlarım. Bir şeyleri görme sevinciyle kalp atışlarım azda olsa yavaşlamaya başlıyor; taki diğer yatakta uyuyan kardeşimin, nefes alış-verişini duyamadığımı farkedinceye kadar. Odada bulunmayışı içimde yer edinmiş korkuyu körüklemeye başlıyor ve artık parmakların bir işe yaramayacağını anlıyorum.
Çaresizlik vücudumu sahiplendiği anda annemin varlığı düşüyor aklıma. Odasına nasıl gideceğimi düşünürken,titreyen vücudum hareket etmemi dahada zorlaştırıyor. Göz kapaklarımı kapatıp açtığımda, damlalar hiçbir engelle karşılaşmadan süzülerek kucağımdaki ellerime düşüyor. Ciğerlerimi yakacak derecede güçlü bir nefes alıyorum ve ardından aynı hızla küçük bir hıçkırık firar ediyor dudaklarımdan. Yavaşça yatağa uzanıp, kafama kadar çekiştiriyorum yorganı. Sanki bir elin bana dokunacağından korkarmış gibi bir halim var. Gözyaşları ve hıçkırıklar zamanla iç çekişlere bırakıyor kendini ve korkuya alıştıkça vücudum rahatlamaya başlıyor. Anneme gitmemi engelleyen yorgunluğun varlığı ile gözümdeki son damla da yastığımda yuvarlak bir iz bırakıyor.
Sabah aniden kapanan kapının sesi ile sıçrıyorum yerimden. Gündüz olduğunu ve babamın işe gittiğini fark ettiğimde,sevincin getirisi ile ağzımdan çıkan anlamsız kelimeleri kulak ardı edip annemin yanına koşuyorum. Onun sol kolunu benden önce sahiplenen kardeşime göz devirerek sağ kola doğru hareket ediyorum. Kafamı koyduğum an tarçın kokusuyla dolup taşıyorum ve elmacık kemiklerimin belirginleştiğini hissediyorum. Gözlerimi kapatırken hatırladığım tek şey, yüzüme düşen turuncu oyalı yazmanın tarçın kokusu oluyor .