Kendime Konuşmalar 1
Cenin yatağında huzur sardı tenimi geçmiş zaman göklerinde. Ne gam vardı, ne tasa/oluşumu derleyene yüklemiştim yaşamı/büyük yalan!..Öyle bir yalan ki yaşam, daha güne çıkmadan başlar gölge oyunları. Gözleri görmeden ve sadece kanla beslenen bir et parçasıyken kandırırsın kendini güvenli duvarlarda. Ah! Bir atmaya gör o çığlığı/her bir vampir çevrende “hoş geldin” nidalarında, dudaklarında kan! O vampirlerin elinde oyuncaksındır artık/yalan dolan, riya örter tenini.
Zaman yürüdükçe ağırlaşır yüküm ama kendimi kandırmaya başladıkça bir parçası olmuşumdur artık masalın. Sanki durak mı var ki ineyim?
Çektim kılıcımı/savaşacak düşman yok! Ben içindeyim düşmanın…