- 24.Eylül.2012 #1
Ziyaretçilerimize Uyarı!: Kullanıcıların Profil Bilgileri Misafirlere Kapatılmıştır. Görmek için KAYIT olmalısınız.~
Mehmet Coşkundeniz Şiirleri
Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hâlâ yalnızsan için rahat olsun.
Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır... . Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır.
Hani ağzınla kuş tutsan Bu kuşun kanadı neden beyaz değil? diye bir soruyla bile karşılaşabilirsin.
***
İki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz.
Sen Ama senin için şunu yaptım derken o Şunu yapmadın diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karşılığında mutlaka aklına hiç getirmediğin bir iddiayla karşılaşacaksındır.
Üzülme sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın. Özledin içtin ağladın güldün şarkılar söyledin düşündün şiirler yazdın. Peki o ne yaptı? deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu.
Bir insan eksik yaşıyorsa ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Senin hayatı ıskalama lüksün yok. Onun varsa bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın.
****
Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. Acılara tutunarak yaşamayı öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil.
Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki... Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor.
Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç girmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana.
Yine içeceksin rakını balığın yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası...
Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun ki aslolan yürektir. Yürek sesi ne bilmeyenler ya da bilip de duymayanlar acıtsa da içini unutma; yaşadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte.
Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu.
Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini...
Mehmet Coşkundeniz
Tıpkı İstanbul gibiydin; Sana dokunmak sana kapılmak sana tapmak yenilgiyi daha baştan kabul etmekti.
- 24.Eylül.2012 #2
Ziyaretçilerimize Uyarı!: Kullanıcıların Profil Bilgileri Misafirlere Kapatılmıştır. Görmek için KAYIT olmalısınız.~
Sana Akıyorum Kaygısızca
Sana akıyorum hiçbir şey bu akışı geri çeviremiyor. Çünkü sen her taraftasın. Sağımda solumda arkamda karşımda. Ne yana dönsem ne yana yol almaya kalksam ulaşılacak her noktada sen duruyorsun.
Sana akıyorum çünkü senin yolunda yürüyorum. Önüme çıkan hiçbir sapak hiçbir kavşak ilgilendirmiyor beni. Yürümenin en zor olduğu yol bu belki de. Ama tozundan toprağından çakılından çalısından şikayetçi değilim ben bu yolun. Sana ulaşmak için attığım her adımla mutlu oluyorum.
Sana akıyorum çünkü hayatın akışı kadar doğal sana akışım. Doğa her cinsin yaşayabilmesi için nasıl kurallar koymuşsa benim yaşamamın da var olmamın da kuralı sensin.
Sana akıyorum çünkü sesin de cismin de kuşatmış durumda beni.. Senin kuşatmana karşı savunma yapmıyorum. Kalemin bütün kapıları açık. Yıkıcı bir kuşatma olmadığını biliyorum. Böyle bir teslimiyet rahatsız etmiyor beni.
Sana akıyorum çünkü yüzüne gözlerine ellerine baktıkça kendimi görüyorum. Sesine yüklediğin gizli anlamları çözerken hep kendimden bir şey buluyorum.
Sana akıyorum çünkü paylaşacak daha çok şeyimiz var. Bugüne kadar paylaştığımız her şey daha sonra paylaşacaklarımızın da habercisi. Hayatın herhangi bir yerinde bir çiçeği birlikte tutup birlikte koklamak sonra o kokunun bize verdiği hazla sıkı sıkı sarılmak istiyorum sana.
Sana akıyorum çünkü bir insanı tutkuyla beklentisiz delice sevmenin ne anlama geldiğini biliyorum. Birini böyle seveceksem bu sadece sen olmalısın.
Sana akıyorum çünkü seninle yaşamak sonu hiç gelmeyecek bir şölene benziyor. Bu şölenin tadını çıkarıyorum. Böylesine keyifli böylesine eğlenceli bir şöleni yarıda bırakıp gitmek istemiyorum.
Sana akıyorum çünkü 'hayatın uslanmaz ruhusun' sen. İşte ben bu ruha aşığım aslında. Seninle yenileniyorum seninle yüreğime çöreklenmiş ne kadar kötülük varsa arınıyorum.
Sana akıyorum. Bütün coşkumla... Aşka dair ne varsa benimle birlikte onlar da akıyor sana. Benim gibi coşkun bir denizi aktığı yolu çok iyi bilen bir ırmağa çevirebilecek tek güç sendin. Orada kal. Ayrılma yolumun üzerinden.. Sana ulaşamasam da bu yolda olmak bile yeterli bana.
Mehmet Coşkundeniz
Tıpkı İstanbul gibiydin; Sana dokunmak sana kapılmak sana tapmak yenilgiyi daha baştan kabul etmekti.
- 24.Eylül.2012 #3
Ziyaretçilerimize Uyarı!: Kullanıcıların Profil Bilgileri Misafirlere Kapatılmıştır. Görmek için KAYIT olmalısınız.~
Gittin..Ben arkandan sadece baktım.
Oysa söylenecek o kadar çok şeyim vardı ki..
"Giderseniyiye dair ne varsa yitireceğim hepsini..
Gidersen sönecek içimdeki ateş ve bir daha hiç kimse yakamayacak..
Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi...
O karanlıkta yolumu kaybedeceğim" diyecektim sana;konuşamadım.
Gittin...
Gidisini görmemek için gözlerimi kapattım.
Öylesine acıdı ki içim;tutup koparsalardı kolumu bacağımı bu kadar acı duymazdım.
Acım yas olup akmalıydı gözlerimden;ağlayamadım.
Gittin..
Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa...
Tutkum seninle olmaktıtutkum teninde erimektutkum hayati seninlesadece seninle paylaşmaktı;anlatamadım.
Gittin...
Gidisini önlemek için tutmak vardı ellerinden.
Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten? Ürperirdin yine biliyorum.
Bir kez dokunsambir kez tutsam ellerinigitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu;tutamadım..
Gittin...
Bir yıkım gibiydi gidisin.
Sen adim adim uzaklaşırken bendençöküp kaldı bedenim olduğu yere.
Nice terk edilişlere dayanan bu yürek bu sefer yenilmişti...
Bu kadar zayıf değildim benkalkmalıydım;kalkamadım.
Gittin...
Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum;hazırdım gidisine..
Kacak zamanları yasıyorduk.
Zaman bitecek ve sen gidecektin.
Bense gidisinin ertesi günü hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım;başlayamadım.
Gittin...
Bir şey söyledin mi giderken?
"Kal" dememi istedin mi?
Son bir kez "Seni Seviyorum" dedin mi?
"Bekle beniDöneceğim" diye umut verdin mi?
Beynim öylesine uğulduyordu k;dayanamadım.
Gittin...
Nereye gittiğin önemli değildi.
Binlerce kilometre uzakta da olsaniki metre ötemde de fark etmiyordu.
Artık yoktun.
Asil bu düşünce beni felç ediyordu.
Kurtulmalıydım sendenbu yokluk duygusundan kurtulmalıydım;kurtulamadım.
Gittin...
Unutulanların arasına katılmalıydın.
Anıları bir sandığa koyup hayati bir yerinden yakalamalıydım.
Bu aşk noktalanmalıydıbu sevdadan vazgeçmeliydim;yapamadım.
Gittin...
Bir okyanusun ortasındatek küreği kaybolmuş sandalda dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim simdi..
Bil ki sevmekten vazgeçmedim senibil ki seninle birlikte sevdanı taşıyacağım yüreğimde...
Bil ki seni unutamadım...
Mehmet Coşkundeniz
Tıpkı İstanbul gibiydin; Sana dokunmak sana kapılmak sana tapmak yenilgiyi daha baştan kabul etmekti.
Konu Bilgileri
Bu Konuya Gözatan Kullanıcılar
Şu anda 1 kullanıcı bu konuyu görüntülüyor. (0 kayıtlı ve 1 misafir)