Ben de onun gibiydim, aynı düşük omuzlar, aynı oturup kalkmayı bilemeyen haller. Çocukluğum, ikibüklüm, yanıbaşımda duruyor. Ona bir kerecik ya da hafifçe dokunamayacağım kadar uzakta. Benim çocukluğum gözlerimiz kadar uzak, onun çocukluğu gözlerimiz kadar gizli.Sessiz sırlar, kalplerimizin içindeki karanlık saraylarda taş gibi kurulmuş oturuyorlar: hükümranlıklarından bıkmış sırlar: tahttan indirilmek isteyen tiranlar.Ulysses, James Joyce (Sayfa 33)
Huruşen kalbime dolduğunda aşkUlysses, James Joyce
Olmaz umurumda yarınlar.
Herşey yitti şimdi.
O güzelim endamını ilk gördüğüm zaman
Acılarım uçup gitmişti sanki.
Ümit dolu haz dolu
Ama heyhat,beyhude bir rüya imiş.
Bir ümit ışığı...
Sevdalı bakışların...
Büyülerken gözlerimi...
Gel yitirdiğim sen!
Gel sevgilim sen!
Bana
Benim sağ göğsümdeki leke ben doğduğum zamanki yerinde duruyor; oysa tüm bedenim art arda yeni özdeklerle sil baştan, varlıksız oğlun imgesi huzursuz babanın hayaletinden bakacak şekilde dokunur durur. İmgelemin en yoğun anlarında zihin, demiştir Shelley, sönmekteki bir kömür gibidir, yani eskiden benim olduğum, şimdi benim olmakta ve belki de daha da olacağım gibi. O halde geçmişin kız kardeşi olan gelecekte, ben kendimi şimdi burada otururken, ama o zaman olmuş olacağım durumda düşünerek, görebileceğim.Ulysses, James Joyce
Ölüm dediğin ne ki, dedi, ananın ölümü, senin ölümün, benim ölümüm? Sen bir tek kendi ananın ölümünü gördün. Ben her Allah'ın günü Mater and Richmond'da teker teker gebermelerini ve teşrih odasında işkembe gibi dilim dilim kesilmelerini görüyorum. Aynen hayvanlar gibi nalları dikiyoruz, hepsi bundan ibaret. Cidden hiçbir anlamı yok.Ulysses, James Joyce (Sayfa 14)