Bu benim babam olmadan dördüncü Babalar Günü olacak ve asla kolay olmamakla birlikte, birilerinin hatırlanması eyleminin ne kadar güçlü olabileceğini bana hatırlatmak için bu yıl teşekkür etmek için birisine sahibim..
Bir sabah iş için erken koşarken, gazetelerimi satın aldığım Houssain Kahn ile konuşacak zamanım oldu. Okuma ve yazma sevgimizi aşılarken, Wall Street Journal’ın köşe yazarı ve beş New York Times çok oyunculu kitabının yazarı olan Jeffrey Zaslow’dan bahsetmiştim..
Houssain geçmiş zamanımı kullanmamı yakaladı ve bildiğim bir şey söyledi, ama her zaman inanması zor buldu.
“Yazarken, hiç bir şeyin ölmemesi için deneyimlere şekil veriyorsun” dedi.
İLGİLİ: En çok satan yazar araba kazasında öldü
65 yaşındaki gazeteci bana, 1988 yılında İngilizce eğitim arayışında olan Hindistan’dan Amerika’ya yolculuğunu anlattı. Ne yazık ki, birkaç tuğla duvarla karşılaştıktan sonra, ne yazık ki vazgeçti ve sabah haberleriyle taşeronluk sağlayan içerik oldu – çoğunlukla çok sevdiği ilham verici kitapları okurken ona ödeme yapmasına izin verdiği için.
Ertesi gün, babamın en ünlü kitabı olan “The Last Lecture” kitabının bir kopyasını şaşırttı ve Randy Pausch adlı ölmüş bir profesör hakkında öğrendiği tüm yaşam derslerinde ilham verici bir konuşma yaptı..
İki hafta sonra Wall Street Journal’a para ödedim ve karşılığında karşılığında pazarlık ettiğimden fazlasını aldım. Houssain bana Randy’den ne öğrendiği ve babamın kitabının en ilham verici kısımları hakkında yedi sayfalık bir kağıt verdi..
Houssain ayrıca Hindistan’da ruhani bir lider olan Jiddu Krishnamurti’nin bir fotoğrafını ve büyük bir şeye baktığını söyledi. Kitapta Krishnamurti’nin bana gösterilecek pasajı vurguladığından çok heyecanlandı..
Babam, Randy’nin son konuşmasını yaptıktan sonra aldığı bir rahatlatıcı mesaj hakkında yazdı. Bir adam ona Krishnamurti’ye ölmek üzere olan bir erkeğe veda etmenin en uygun yolunun sorulduğu hikayesini anlatmak için yazmıştı..
“Arkadaşına ölümünden sonra, bir parçanın öldüğünü ve onunla gittiğini söyle. Nereye giderse, sen de git. Yalnız olmayacak ”dedi..
Bu benim için bir akor oldu çünkü babamın hafızasını canlı tutmak için günlük çabalarım bana büyük bir rahatlık getirmeye devam edecek ve devam edecek olsa da, yine de benimle birlikte olduğunu hatırlatmak güzel..
Sevdiklerinizin hatırasının asla ölmemesini sağlamanın birçok yolu var, ama sadece onun hakkında en etkili olmak için onunla konuşmayı buldum..
Houssain’la olan olası arkadaşlığım babamın New Jersey kıyısında gazete satan bir çocukken yaşadığı bir deneyimi yansıtır. Rotası üzerindeki yaşlı bir kadın, Holokost’tan kolundaki dövülmüş sayıları fark ettiğinde onu sıcak bir yaz günü süt ve kurabiye için davet etti..
Merakına direnecek biri olmadığından, toplama kamplarında yaşadığı şey hakkında onunla bir konuşma yaptı. O günden beri onu suçlamadı ve 6 milyon Yahudi’nin hayatını kaybettiği haberin saklanmasına yardımcı olan hikayelerini duymak için onu ara sıra ziyaret etti..
İLGİLİ: ‘Son ders’ profesörü kanserden öldü
“Anılar konuşma ile takviye edilir. Anılarımız hakkında konuşursak daha çok hatırlarız. İyi hikayeler yaşanıyor, ”Temple Üniversitesi’nde psikoloji profesörü olan Dr. Kathy Hirsh-Pasek, sevilenleri hatırlama yolları hakkında fikirlerle dolu olan“ Passed and Present ”adlı kitabında Allison Gilbert’e anlattı..
Gilbert, babamın ölümünün 3 yıl dönümündeki bir Facebook yazısında etiketlendikten sonra bana ulaştı. Kayıp sevilen birinin belleğini kucaklamak için teknolojiyi kullanma yolunun bir örneği olarak kitabında öne çıkardı..
Zor bir günü biraz daha keyifli hale getirme çabasıyla, Facebook arkadaşımın yanı sıra babamın arkadaşlarıma, onu hatırlamama yardım etmek için en sevdikleri anıları paylaşmalarını istemiştim. Birkaç dakika içinde, çocukluk komşusundan lise müdürüne kadar herkesle paylaştığı değerli anlar eşliğinde yorumlar geldi..
Yine de, ben kelimelerin gücü ile derinden taşındı.
Babamın ilham sözlerini bıraktığı için her zaman minnettarım ama bu Babalar Günü’nde her zamankinden daha çok.