Küba Devrimini selamlamak
Fidel’in aramızdan ayrıldığı bugünlerde devrimin kazanımları Küba’da daha da önemli hale geldi. Onun eseri devam edecek, ülkenin temsil ettiği onur ve adalet meşalesini yakmayı olanaklı kılan fikirleri ise her zaman Küba halkı tarafından yaşatılacaktır. Bizlere düşen sorumluluk ise Küba devrimini selamlamak ve Küba halkının sosyalizmi ve ABD’ye karşı egemenliğini koruma mücadelesinde ona destek sunmaktır.
31-12-2016 22:16
Bugün Küba Devriminin 58. yıldönümü.
1 Ocak 1959 Fulgencio Batista’nın zalim hükümetini devirdikten sonra Fidel Castro’nun Havana’ya girdiği tarih.
Yeni doğan Küba devriminin en zor dönemi olarak kabul edilen, o zamana kadar Amerikan emperyal hakimiyetinin sadık takipçisi hükümetlerin başa gelmesiyle bilinen ülke tarihinde köklü bir değişimin başlatılmasının gerektiği bir dönemin başlangıcı.
Küçük adanın kendi ayakları üzerinde yürümeye başlama kararı, ilk anlardan itibaren 'Kuzey'in gölgesi altında bir çok ayrıcalığın keyfini sürdürenlerin nefretini uyandırmış, aynı zamanda zincirlerini kırmak ve kendi kaderini kendisi tayin etmek üzere sömürülmekten usanmış bir halkın çoğunluğunun kararını da onaylamasına neden olmuştur..
O andan itibaren Küba halkı, sürekli kuşatmalara, işgallere maruz kalmış ve uluslararası toplumun büyük bir çoğunluğunun reddetmesine rağmen ABD tarafından tüm halkı açlıkla boyun eğdirmek gibi aşağılık bir amacın bugüne kadar hala korunduğu bir ablukayla karşı karşıya bırakılmıştır.
Tüm bu zorluklara karşın Kübalılar 58 yılı geride bıraktı ve sosyalist Küba’yı inşa etmeye devam ediyor. Kendilerini bir ulus olarak inkar etmeye yeltenenler tarafından da tanınan bir çok kazanıma erişti.
Ücretsiz eğitim, herkesin faydalandığı sağlık, toplumun en savunmasız kesimlerinin korunmasını sağlayan sosyal güvenlik sistemi ve uzaklardaki acıları anlamalarını mümkün kılan ve kısıtlı kaynaklarıyla bu acıyı dindirmek üzere onları gayret etmeye çağıran insani bir kültüre sahipler..
Küba halkı 58 yıldır devrime sahip çıkarak uyguladığı politik sosyal ve ekonomik politikalarla bir başka dünyanın olabileceğini göstermiş ve Birleşmiş Milletlerin insani gelişme sıralamasında, ekonomik olarak kendinden daha büyük ve güçlü pek çok ülkeyi geride bırakarak 'yüksek insani gelişme' sınıfında yer almıştır.
Küba bu başarıyı yıllardır süren ABD ablukasına rağmen gerçekleştiriyor. Üstelik tüm olanasızlıklarına rağmen.
90'lı yılların başında ABD imparatorluğunun karşısında tek başlarına kaldıklarında bile Küba halkı güçlenerek, tüm bunlara erişmiştir.
Çünkü 'özel dönem' olarak bildikleri bu zorlu dönemde ve yeni tarihi koşullarda hayatta kalmalarını sağlayacak önemli değişimleri de yapmaya karar vermişlerdir.
Sovyetler Birliğinin dağıldığı ve sosyalist blokun yok olduğu bu dönemde dostları da dahil, çok az insan devrimin ayakta kalabileceğini düşünmüştür.
Uzun yıllar süren ABD ablukasına, ekonomilerini etkileyen fırtınalara ve Küba’nın itibarının tüm dünyada zedelenmesi için medya aracılığı ile yürütülen kampanyalara rağmen Küba sapasağlam ayakta kalmıştır. .
Fidel’in ölümünden sonra da kazanımlarını korumanın ve hatta geliştirmenin öncelikli olarak kendi çabalarına, halk olarak kendi geleceklerini tesis etmeye bağlı olduğunun bilincindeler. Bu nedenle de bugün Küba’da inşasına devam etmeye kararlı oldukları sosyalizmin için bir dizi düzenleme yapmaya devam ediyorlar..
Kübalılar son yıllarda, ekonomilerinde görülen düşük verim, altyapı ve üretimin sermayelendirilememesi, nüfus artışında tıkanıklık, nüfusun yaşlanması gibi bazı sorunlarla karşı karşıya. Son 5 yılda bu sorunların çözümüne dair adımlar atıldı.
Ekonomik modellerinin güncellenmesinde, 'pazarın değil, planlamanın öne çıkartılacağı' ilkesini göz önünde bulundurarak, başarmak zorunda olduklarının farkındalar, tıpkı 90'lı yıllarda yaptıkları gibi.
Ama bu kez nitelik açısından daha gelişmiş bir dönemde kendi çabalarıyla ayakta kalarak büyük ideallerin yaşanacağı yıllara hazırlanmaktalar.
Milyonlarca insanın gözünün üzerlerinde olduğunu biliyorlar.
Bu insanların bir çoğu devrimin ayakta kalamayacağına, onların teslim olacağına ve sorunlarını kapitalist ekonominin sunduğu 'güzellikleri' kabul ederek çözebileceklerine inanıyor. Lakin diğer bir çoğunluk ise Küba’nın bir kez daha gücünün farkında olarak Küba devrimi anlamına gelen Fidel ve Marti'ci sürecin esasını koruyarak ilerleyebileceğine inanıyor.
Biz de buna inanıyoruz. Devrim Küba’ya daimi olmak üzere gelmiştir, geriye dönüş olmayacaktır. Küba gerekli görülen tüm adımları ileriye doğru atacaktır.Önlerindeki hedefler ne kadar zor olursa olsun üstesinden gelmeye kararlı erkek ve kadınlarda oluşan bir halk ordusuyla bunu yapıyorlar.
Bu mücadelenin başında dağlarda, eşitsiz koşullardaki bir savaşı kazandıktan sonra Havana’ya böyle bir günde giren kuşağın mirasçıları, yeni kuşak Kübalılar var. Onlar gençlerine güveniyorlar. Çünkü sahip oldukları Küba için büyük fedakarlık yapan ve yakın bir gelecekte keyfini sürecekleri ülkeleri için hala mücadeleye devam eden Raul ve niceleri daima onlarla beraber.
Fidel’in aramızdan ayrıldığı bugünlerde devrimin kazanımları Küba’da daha da önemli hale geldi. Onun eseri devam edecek, ülkenin temsil ettiği onur ve adalet meşalesini yakmayı olanaklı kılan fikirleri ise her zaman Küba halkı tarafından yaşatılacaktır.
Bizlere düşen sorumluluk ise Küba devrimini selamlamak ve Küba halkının sosyalizmi ve ABD’ye karşı egemenliğini koruma mücadelesinde ona destek sunmaktır. 58 yılllık bir abluka altında emperyalizm karşısında onur ve sosyalizme sahip çkma duruşunu bin kez selamlamak tüm dünya devrimcilerinin tarihsel misyonudur.
İşte karşımızda iki tercih ya Küba devrimi özelinde sosyalizmin insanı temel alan ekonomik, siyasal, kültürel dokusunda dünya insanlığını kucaklamak ya da kapitalizmin acımasız vahşi çarkları arasında rekabetçi ve sömürüye dayalı bir toplumda insanlığımızla her gün biraz daha vedalaşmak.
Bizim tercihimiz Küba gibi daha insancıl bir dünyayı hedefleyen eşit, özgür ve barış için bir yaşam kurmaktır.
İLGİLİ HABERLER
Moncada Kışlası baskınının 64. yıl dönümü: Tarih Kübalı devrimcileri haklı çıkardı!
26 Temmuz Moncada Kışlası baskınının 64.yıl dönümü bugün Küba'da ve tüm dünyada çeşitli etkinliklerle kutlanıyor.
26-07-2017 10:40
Dünya halkları için bir umut olan sosyalist Küba’nın varlığı, diğer ülkelerdeki mücadelelere ilham olmaya devam ediyor.1953 de 26 Temmuz Hareketi olarak anılacak mücadeleyi başlatan Fidel ve arkadaşlarının gerçekleştirdikleri Moncado Kışlası baskınının amaçları askeri kışlayı kullanılamaz hale getirmek, kışlalardaki askeri teçhizata el koymak radyodan halkçı bir yurtsever olarak tanınan Chibas’ın son konuşmasını okumak ve genel grev çağrısı yapmaktı.
26 Temmuz saldırıları o gün zaferle sonuçlanmadı ve Fidel'in de aralarında bulunduğu birçok kişi tutuklandı, yaralandı ya da öldürüldü. Fidel savunma notlarını hapishanede yazmıştı, ancak iki saatlik savunmasını çıkarmak zorunda kaldı. Çünkü cezaevi yetkilileri notlarına el koydu. Daha sonra "Tarih Beni haklı çıkartacaktır" dediği ünlü savunması herkes tarafından bilinir hale geldi.1954'te on binlerce kopya Küba'da dağıtıldı. Savunma, halkla birlikte saldırıya dönüştürüldü.
Fidel, bir grup arkadaşıyla birlikte 1955 yılında salıverildi. Sonrasında Meksika günleri başladı ve orada Che'nin de katılımıyla olgunlaşan örgütlenme 26 Temmuz Hareketi adını aldı. Küba'da neredeyse tüm ilerici ve devrimci güçler, ABD destekli Batista diktatörlüğüne karşı mücadele verirken, Fidel Castro ve yoldaşları da 26 Temmuz Hareketi'nin ortaya çıkardığı bir rota da yürüdüler .Müttefikler tarafından da desteklenen bu hareket, devrimin 1 Ocak 1959'daki zaferine yol açtı. Ve bir tarih yazıldı. Bu zafer ,ilerleyen yıllarda Küba'nın mevcut anti-emperyalist sosyalist projesinin başlangıcı oldu .Bugün Küba halkı eğitimde ,sağlıkta ,sporda, yaşamın pek çok alanında başarı elde etmişse , bunu sosyalist devrime borçludur.
Dünyanın dört bir yanındaki ilericiler, yurtseverler Fidel Castro tarafından yönetilen 26 Temmuz 1953 Moncada baskınından birçok ders çıkartabilirler 26 temmuz hareketi, diktatörlüğün temellerini sarsarak Küba'da sosyalist bir devrimin gerçekleşmesine neden olmuştur.
Bu durumu Fidel'in şahsında somutlaştırmadan analiz etmek zordur. Özellikle Ağustos ayında Fidel'in doğum günü kutlanıyor. Bu kutlama sadece Küba halkının ezici çoğunluğu tarafından değil, aynı zamanda gezegenin dört bir yanındaki eşitlik özgürlük ve adalet isteyen insanlar tarafından da kutlanıyor. Fidel 26 Temmuz 1953'ten yaklaşık on yıl önce de siyasi olarak aktifti. Jose Marti'nin yanı sıra bağımsızlık ve herkes için eşitlik temelinde adil bir toplum için İspanya'ya karşı 19.yüzyılın kurtuluş mücadelesini veren diğer Küba savaşçılarının mücadeleleri hayatında önemli bir yer almıştı . Aynı zamanda Marx, Engels ve Lenin'in teorilerinden de etkilenmişti. Fidel için siyasi düşünce ve eylem her zaman birbiriyle iç içe geçmiş bir fenomenden oluşuyordu.
1940'ların ortalarından bu yana birikmiş deneyimlere dayanarak Fidel ve yoldaşları, 26 Temmuz planlarını gerçekleştirdiler. Fidel, özellikle bu hareketin lideri olarak, siyasal düşüncede çeşitli stratejileri bir araya getirerek tutarlı bir yol izledi.
Ancak bugün Küba hala büyük zorluklarla yoluna devam etmektedir. Şu an 1959'dan bu yana , en zor dönemlerden birini yaşıyor. Cumhurbaşkanı Raul Castro'nun 8 Temmuz 2016'da ifade ettiği üzere, ekonomi kırılgan , durum tekrar tekrar test ediliyor. ABD’nin Küba politikası ve bunun sosyalist Küba üzerindeki olumsuz sonuçları herkesin bildiği gerçekler.
Devlet önüne koyduğu proğramlarla ilkeli bir biçimde, yönetim ve küçük işletmeler için daha fazla alan açma çabası içinde...
Küba'nın yalnızlaştırılmaya çalıştığı bir süreçte yapılanlar kolay değil. Tek güvence Küba halkının yaratıcılığına cesaret veren güçlü bir önderlik ve halkın karar süreçlerine katılım kanallarının sonuna kadar kullanılması.
Küba yalnız değildir...
“26 Temmuz Hareketi alt tabakaların, alt tabakalar için ve alt tabakalarla oluşturulan devrimci örgütüdür.
26 Temmuz Hareketi hiç kimsenin politik fitne veremeyeceği Küba işçi sınıfının kurtuluş umududur, ataları tarafından özgürleştirilen topraklar üzerinde paryalar halinde yaşayan köylünün toprak umududur, göçmenlerin, üzerlerinde çalışamadıkları ve yaşayamadıkları topraklarına geri dönüş umududur, açlara ekmek ve unutulmuşlara adalet umududur.
26 Temmuz Hareketi bu mücadelede 10 Mart 1952’den beri düşenlerin davalarını sürdürür ve sükun içinde ulusa, onların eşlerine, çocuklarına, ailelerine ve kardeşlerine, devrimin mağdurları tehlikeye atmayacağını beyan eder.
26 Temmuz Hareketi yakın saflara sıcak bir davetiyedir, kolları Küba’nın tüm devrimcilerine, ufak tefek partizan farklarını ve daha evvel yapılan hiçbir ayrımı gözetmeksizin açıktır.
26 Temmuz Hareketi ülkemizin canlı ve sağlıklı geleceğidir, halka sözü verilmiş onurdur, vaat yerine getirilecektir.”
Fidel Castro Ruz
19 Mart 1956"
Morales'ten emperyalist tehdide karşı birlik çağrısı
Nikaragua'nın başkenti Managua'da yapılan, Sandinist Halk Devrimi'nin 38. Yıl dönümü etkinliklerinde konuşan Evo Morales, Latin Amerika halklarını, kendilerine müdahale eden emperyalist tehdide karşı mücadele etmeye çağırdı.
21-07-2017 11:02
Bolivya Devlet Başkanı Evo Morales, Sandinist Halk Devrimi'nin yıl dönümü etkinliğinde yaptığı konuşmada, “Kapitalist sistem artık sosyal ve ekonomik problemleri çözemiyor ve bu yüzden Latin Amerika ve dünya halklarının birleşip bu sistemi değiştirmesi gerekiyor” dedi.
Konuşmasında Venezuela Devlet Başkanı Nicolas Maduro'nun emperyalizme karşı direnişini örnek göstererek öven Morales, Küba ve Venezuela halklarını ve anti-emperyalist direnişlerini selamladı.
Morales konuşmasının sonunda “Latin Amerika halklarının emperyalist imparatorluğun hakimiyetine izin vermeyeceklerine inanıyorum” dedi
TKP’den Adalet Mitingi açıklaması: Esarete karşı adalet, adalet için devrimci cumhuriyet!
TKP 9 Temmuz Pazar günü İstanbul’da gerçekleştirecek olan Adalet Mitingi’ne ilişkin bir basın açıklamasında bulundu.
07-07-2017 16:56
Türkiye Komünist Partisi (TKP) tarafından Adalet Mitingi’ne ilişkin yapılan açıklamada “Birleşik HAZİRAN Hareketi saflarında 9 Temmuz günü İstanbul Maltepe’deki mitingde ilerici yurttaşlarımızla buluşuyoruz. Esarete karşı adalet, devrimci bir cumhuriyet şiarını yükseltiyoruz” denildi.
“Ülkemizin, sosyalistlerinin, devrimcilerinin bu direnişe ve arayışa kayıtsız kalması mümkün değildir” denilen açıklamada, “Türkiye’nin komünistleri olarak adalet arayışını ifade eden ilerici yurttaşlarımızı bu kavgada yalnız bırakmamız düşünülemez” ifadeleri kullanıldı.
Açıklamanın tamamı şu şekilde:
Esarete karşı adalet, adalet için devrimci cumhuriyet!
Ülkemiz yıllardır iktidara çöreklenmiş bir gerici çete tarafından adım adım karanlığa boğuluyor. Her gün biraz daha içine battığımız karanlık bugünle ilgili olmadığı gibi sadece hukuk sisteminin işlememesiyle de sınırlı değildir.
Saray Rejim’i, ancak adaletin ortadan kaldırılmasıyla ayakta durabilir. Böyle bir rejim koşulları altında adalet ne bir siyasi partinin söylemine indirgenebilir ne de kısmi bir hukuksal talep olarak değerlendirilebilir.
Adalet arayışı, Türkiye’nin eşit, özgür, kardeşçe bir ülkeye dönüşmesi mücadelesinin en önemli ayaklarındandır. Tıpkı eşitlik, özgürlük, kardeşlik gibi…
Türkiye’nin ilerici yurttaşları, tüm baskı ve şiddete, tutuklama ve yasaklamalara rağmen Saray Rejimi’nin karşısında diz çökmemiştir.
Ülkemizin, sosyalistlerinin, devrimcilerinin bu direnişe ve arayışa kayıtsız kalması mümkün değildir.
Türkiye’nin komünistleri olarak adalet arayışını ifade eden ilerici yurttaşlarımızı bu kavgada yalnız bırakmamız düşünülemez. Aynı biçimde, Türkiye’nin kurtuluşu mücadelesinde yaşamsal bir başlık haline gelmiş olan adalet arayışını birilerinin tekeline terk etmek de söz konusu edilemez.
Adalet arayışının, eşitlik, özgürlük ve kardeşlik mücadelesiyle bütünleşmesi, Saray Rejimi’ne karşı mücadelenin devrimci bir cumhuriyet hedefiyle buluşması ertelenemez bir görevdir.
Birleşik HAZİRAN Hareketi saflarında 9 Temmuz günü İstanbul Maltepe’deki mitingde ilerici yurttaşlarımızla buluşuyoruz.
Esarete karşı adalet, devrimci bir cumhuriyet şiarını yükseltiyoruz.
İzmir'de Haziran ve Halkevleri yöneticilerinin evlerine polis baskını: 14 kişi gözaltına alındı
İzmir'de polisin düzenlediği ev baskınlarında Haziran ve Halkevleri yöneticilerinin de aralarında olduğu 14 kişi gözaltına alındı.
30-06-2017 08:29
İzmir’de bugün sabah erken saatlerde ÖDP MYK üyesi ve HAZİRAN Hareketi Yürütme Kurulu Üyesi Onur Kılıç ve İzmir Halkevi Şube Yöneticisi Evrim Çakır’ın da aralarında bulunduğu 14 kişi evlere yapılan polis baskınları ile gözaltına alındı.
Gözaltına alınan yurttaşlardan isimleri öğrenilenler şöyle; Ulaş Değişmez, İnanç sezgin, Evrim Çakır, Onur Kılıç, Ozancan Sarı, Volkan Şen, Selman Esen.
Özgürlük ve Dayanışma Partisi'nden yapılan açıklamada, Onur Kılıç'ın 'örgüt propagandası' ve 'Cumhurbaşkanı'na hakaret' suçlamasıyla yapılan sosyal medya operasyonu kapsamında göz altına alındığı belirtildi.
İzmir Halkevleri'nden yapılan açıklamada ise, "şube yöneticimiz Evrim Çakır, sosyal medya paylaşımları gerekçesiyle az önce evinden gözaltına alındı" denildi.
Birleşik HAZİRAN Hareketi YK üyeleri Adalet Yürüyüşü'ne katıldı
Birleşik HAZİRAN Hareketi Yürütme Kurulu üyeleri Adalet Yürüyüşü'ne katıldılar.
28-06-2017 09:36
Birleşik HAZİRAN Hareketi Yürütme Kurulu üyeleri 14. gününüde Adalet Yürüyüşü'ne katıldı.
CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu'nun partisinin milletvekili Enir Berberoğlu'nun tutuklanmasının ardından Ankara'dan İstanbul'a doğru başlattığı Adalet Yürüyüşü'nün 14. gününde, Birleşik Haziran Hareketi Yürütme Kurulu üyeleri de yürüyüşe katıldılar. HAZİRAN yürütme Kurulu'ndan TKP Genel Başkanı Erkan Baş, ÖDP Başkanlar Kurulu'ndan Alper Taş ve Önder İşleyen, CHP Parti Mecliisi üyesi Canan Kaftancıoğlu, CHP milletvekillleri Orhan Sarıbal, İlhan Cihaner, Ali Şeker, Zeynep Altıok Akatlı yürüyüşün Düzce etabında yer aldılar.
Güncelleme 11.45
Yürüyüşün Düzce'de devam eden eden 2. etabı tamamlandı. 3. etabının CHP MYK toplantısı sonrası 15.30'da başlayacağı öğrenildi.
TKP MK üyesi Doğan Ergün: Devrimci bir cumhuriyet cephesinin kuruluşunu sağlamalıyız
Türkiye Komünist Partisi (TKP) Merkez Komite üyesi Doğan Ergün ile gerçekleştirdiğimiz röportajı okurlarımıza sunuyoruz.
27-06-2017 00:25
CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu'nun başlattığı Adalet Yürüyüşü'nü toplumdaki yansımalarını da hesaba katarak nasıl değerlendirirsiniz?
Türkiye çok ilginç bir dönemden geçiyor. Biz bu dönemin miladı olarak Gezi Direnişi’ni görüyoruz. Elbette Gezi Direnişi de bir birikim üzerine oturdu ancak o birikimi alıp başka bir boyuta taşıması açısından önemlidir. Nedir bu ilginç dönemin özelliği? Milyonlarla ifade edebileceğim bir toplumsal kesimin bu düzenle, onun kurumlarıyla, onun mekanizmalarıyla, ideolojisiyle kopuş yaşaması…
Burada düzen kelimesini bilinçli kullandığımı belirtmek isterim. AKP/Saray Rejimi’ni karakterize eden gerici-faşist nitelikler sermaye düzeninin Türkiye’de gelip dayandığı noktadır ve uluslararası sermayenin durumu da göz önüne alındığında düzenin buradan çıkışının kolay olmadığını görüyoruz. Değerlendirmemiz o ki, Türkiye’de sermaye düzeni için büyük bir ihtiyaç olan, çok nemalandığı gerici-faşist rejim bataklığı onun aynı zamanda sonunu getirecek bir gerilimi taşıyor. Bir nevi İkaros’un öyküsüne benziyor. Balmumundan kanatlarını çırptıkça yükselen, yükseldikçe o yükselişin büyüsüne daha çok kapılan ama sonunda tam da o yükseliş nedeniyle kanatları eriyip yere çakılmaya yazgılı bir düzen bu…
Böyle bir tabloda, düzen içinde her türlü arayışın sınırları bellidir. Görüngülere, anlık yanılsamalara, öznel kısıtlara takılmaya gerek yok. Bunların önemi bir yere kadardır. Tarihsel gerçeklik, gerici-faşist bir rejim olmadan ayakta duramayan bir kapitalist düzen ve istese de istemese de düzen dışına itilen emekçi milyonların karşı karşıya olduğudur.
Bu karşıtlığın konuları vardır. Toplumsal adalet ve eşitlik bunlardan biridir. Özgürlük meselesi bunlardan biridir. Laiklik sorunu bunlardan biridir.
Bütün bu konularda ileriye doğru atılmış adımlar kimden gelirse gelsin önemlidir, değerlidir. Tek başına bir kişiden ibaret bir eylemlilikten bahsetmiyoruz. Başlangıcını Ankara’da yaklaşık 20 bin kişinin yaptığı ve şu ana dek yüzbinleri harekete geçirmiş bir olaydan bahsediyoruz. Bu da tesadüf değil çünkü az önce söylediğim, düzen tarafından karşıya itilen milyonlar bu ülkenin bir gerçeği…
HDP Eş Genel Başkanları da dahil onlarca milletvekili gözaltına alınıp tutuklanmasına rağmen, bunu mümkün kılan yasal düzenlemeyi destekleyen CHP Türkiye'deki adalet talebine önayak olmak için çok geç kalmadı mı?
Ben meseleyi şöyle okuyorum: Türkiye’de adalet, özellikle toplumsal adalet isteyen milyonlar var. Bu durum özellikle referandumla birlikte herkesin görebileceği şekilde HAYIR'da belirginleşti. Bunu göremeyenin Türkiye’nin siyasi geleceğinde yeri bulunmuyor. CHP yönetimi bunun farkına varmıştır belki, bilemem…Bu onların sorunu. Biz ama’sız, fakat’sız HAYIR dedik…HAYIR’a kulp takmaya çalışmadık. Var gücümüzle HAYIR diyenlerin, HAYIR’ını koruyanların sayısını arttırmaya çalıştık. HAYIR bu sayede gerçekte kazandı, referandumun resmi sonucunun gayrimeşru olduğu görüldü.
Önce Gezi ardından 7 Haziran seçimleri ve şimdi referandum dalga hareketliliğinin göstergeleridir. Ve biz hepsinde buradaydık…Milyonlarla birlikteydik. Bizi CHP yönetimi değil, aralarında CHP’ye de oy vermiş olan o milyonlar ilgilendiriyor. Biliyoruz ki, gazeteciler, muhalif siyasetçiler, KHK’larla işlerinden olan on binlerce arkadaşımız, Nuriye ve Semih özgür olmadan kimse özgür olmayacak. Milyonların talebi budur.
Türkiye sosyalist hareketi Adalet Yürüyüşü'nün neresinde duruyor? Nasıl yaklaşmalı?
Türkiye sosyalist hareketi, küçük bir çevre dışında adalet mücadelesinin önemini biliyor. O küçük çevre de, toplumsal olan ne varsa "FETÖ"cü ya da üst aklın oyuncağı deme noktasına geldi. Bizi ilgilendirmiyor.
Bizi politik ve devrimci olan ilgilendiriyor. Orada gördüğümüz ihtiyaçlara odaklanıyoruz.
4 Haziran’da Türkiye Komünist Partisi, Bostancı Gösteri Merkezi’nde kitlesel bir çağrı yaptı. Orada da anlatmaya çalıştığımız şuydu: Türkiye’de cumhuriyetçi damar içerisinde ilerici, devrimci, özgürlükçü, emekten yana, adalet isteyen, sol bir siyasal odağın şekillenmesi gerekiyor. Biraz önce büyük bir umut kaynağı olarak işaret ettiğim büyük toplumsal kesime bir siyasi alternatif yaratmak zorundayız.
Türkiye sosyalist hareketi Adalet Yürüyüşü’nden de başlayarak hem mücadelelerin içinde hem de ortaya koyduğu bütünsel bakış açısıyla önünde olmak zorundadır.
Ülkemiz toplumsal mücadeleler açısından zengindir, bereketlidir. Mahallelere yayılmış, halkın inisiyatif almasına gayret eden bir çalışma tarzıyla bugünkü süreç çok farklı noktalara ilerleyebilir. Türkiye’de “sokak” şişede durduğu gibi durmaz.
Bugün yapmamız gereken, AKP/Saray Rejimi’nin yıkılması perspektifiyle adalet sorununun özgürlük ve eşitlik sorunundan ayrı düşünülemeyeceğini anlatmak, hareketliliğin yaygınlaşmasını, büyümesini, kitleselleşmesini sağlamaktır. Bu sırada, devrimci bir cumhuriyet cephesinin, kitlesel bir sol siyasi odağın kuruluşunu sağlamayalıyız.
Birleşik Haziran Hareketi’nin dün yaptığı Halk Sözleşmesi çağrısı da bu açıdan önem kazanıyor. "Halk için halkla birlikte, halkın kurucu meclisleri için, adalet, özgürlük ve eşitlik için sözleşiyoruz” sözleriyle biten çağrı, Türkiye’de devrimci bir cumhuriyet için yaratacağımız siyasi alternatifin işaret fişeği olarak görülmeli. Halkın umudu, cesareti, devrimci atılımı, dayanışmayı deneyimleyeceği bir alternatif yaratacağız.
AKP/Saray Rejimi'nin ve MHP de dahil olmak üzere iktidar yandaşlarının Adalet Yürüyüşü'ne yaklaşımını nasıl değerlendiriyorsunuz?
AKP/Saray Rejimi hem iç hem de dış basınç nedeniyle derli toplu bir yönetim pratiği sergileyemiyor.
Böyle durumlarda ne yaparsınız? Eliniz fabrika ayarlarınıza, en bildiğiniz yöntemlere, en tanıdık olana kayar…AKP için de böyle oluyor. Düşman yaratıyor, şiddete başvuruyor, gericiliği öne sürüyor. Bu böyleydi, böyle olmaya da devam edecek…
AKP ne yaparsa yapsın, cezaevindeki arkadaşlarımızı çıkaracağız. Bizim bayramımız AKP’nin kabusu olacak.
Son yıllardaki her siyasal eylemlilik sürecinde olduğu gibi, hem iktidar hem de muhalif çevrelerden Gezi hatırlatmaları yapıldı. Adalet Yürüyüşü ve toplumun bu yürüyüşe yaklaşımını Gezi'nin bir biçimde devamı veya uzantısı olarak değerlendirmek mümkün mü?
Bu sorunuza kısmen yanıt verdiğimi düşünüyorum. Siyasi arenada 2013’ten sonra yaşanmış hiçbir şeyi Gezi’den bağımsız düşünemezsiniz. Öte yandan CHP yönetimi açısından ilginç bir şey oldu. Parti yönetimindeki bir emekçi-sol düşmanı zat, iktidar çevrelerinin Gezi’yi karalama kampanyalarına katıldı. Bu zat ve benzerleri AKP’yle aynı partidedirler… Yarılma açıktır. Bir tarafta Saray partisi bir tarafta "Gezi partisi"…“Gezi partisi”nin cisimleşmesi, belirginleşmesi gerekiyor. Bütün bu süreçler bu ayrışmayı ve ihtiyaçları göstermesi bakımından da değerlidir.