Öykü En yaygın yerli tanksavar füze sistemlerinden biri altmışlı yılların ortalarında başladı. 1966’te, Savunma Sanayii Bakanlığı, yarı otomatik kontrol sistemiyle donatılmış ikinci nesil bir tanksavar füze sisteminin kurulması için bir rekabet ilan etti. Gelecek vaat eden bir sistemin gereksinimleri oldukça yüksekti. Ordu, yaklaşık 450 m / s hızında uçabilen ve 4 kilometreye kadar bir hedefe vurabilen bir roket istedi. Aynı zamanda, müşteri kompleksin maliyetini düşürmek zorunda kaldı, bunun için özellikle bir kablolu kontrol sistemi uygulamak gerekiyordu.
Altmışlı yılların ikinci yarısındaki teknolojiler ve materyaller tüm müşteri gereksinimlerini tam olarak karşılamamıza izin vermedi. Bu nedenle, yarışmaya katılanlardan biri - Tula Enstrüman Mühendisliği Tasarım Bürosu (PCU) gereksinimleri analiz etti ve uygulanabilirliklerini belirledi. 1970 tarafından, olası ATGM'nin gereksinimleri revize edildi. Her şeyden önce, roketin süpersonik hızının reddine dikkat etmek gerekir. Bu sayede, roketin ağırlığını ve maliyetini düşürmek ve kablolu bir kontrol sistemi kullanmak mümkün olmuştur.
Başlangıçta, KBP'den yeni füze sisteminin tasarımı "Obua" olarak adlandırıldı ve önceki sistem "Fagot" ile yüksek derecede bir birleşme derecesi önerdi. 1970'ten bu yana, proje "Rekabet" olarak adlandırıldı. Adı değiştirmenin nedenlerinden biri, kompleksin gerektirdiği özelliklerde önemli bir değişiklikti. İlk teknik şartnamede yapılan değişikliklerin bir sonucu olarak, Oboi / Yarışma kompleksi, Fagot'un derin bir modernizasyonu olarak kabul edilemezdi, ancak mevcut gelişmeleri kullanması gerekiyordu.
Uygun bir tanksavar kompleksinin geliştirilmesi ve test edilmesi birkaç yıl devam etti. 18 Ocak 1974, ATGM 9K113 “Yarışma” resmen kabul edildi. Kompleks, BRDM-9, bir dizi komuta ve kontrol ekipmanı ve 148М2 roketine dayanan 9P113 savaş aracını içeriyordu. PTKR "Yarışması" motorlu tüfek alayları ve bölümlerinin tanksavar silahları olarak kullanıldı.
Yeni tanksavar kompleksi için bir üs olarak, atanan görevler için gereken özelliklere sahip keşif ve devriye aracı BRDM-2 seçildi. Ana makinenin çatısına, beş taşıma ve güdümlü füzelere sahip konteynırların fırlatılması için armatürlerle kaldırma mekanizması yerleştirildi. Zırhlı gövdenin içinde, 15 üzerinde füze bulunan konteyner yığınları vardı. Başlatıcı tasarımı mürettebatın aracı terk etmeden yeni konteynerler monte etmesine izin verdi.
Hedeflerin imhası için, Konkurs tanksavar kompleksi 9М113 füzesi vardı. 1165 mm uzunluğunda (dışarı çıkan bir şarj ile) ve 135 mm çapında (kanatları ve dümenleri dikkate almadan) olan roket aerodinamik "ördek" şemasına göre yapılmıştır. Taşıma ve fırlatma kabındaki roketin kütlesi, 25 kg, onsuz 14,6 kg idi. Burnuna 468 mm açıklıkta dört adet nispeten büyük kanat kuyruğuna, dört küçük dümene yerleştirildi. Roketi uçuşta stabilize etmek için dümen ve kanatlar, ürünün boyuna eksenine açılı olarak döndürülerek döndürüldü. Roketin ileri kısmında, dümen tahrikleri, arkalarından - şekilli bir yük - yerleştirildi. Vücudun orta kısmına katı yakıtlı bir motor yerleştirdiler ve kuyruk bölümüne kontrol ekipmanı yerleştirdiler.
9М113 roketi tel üzerinden komutların iletimi ile yarı otomatik bir kontrol sistemi kullandı. İkincisi, 4 km uzunluğa sahipti ve roketin kuyruğundaki bir makaraya sarıldı. Roket üzerinde, hedefleme için kullanılan nispeten karmaşık tek bir araç vardı - koordinatör 9B61. Kompozisyonunda bir jiroskop bulunan bu cihazın, zemin kontrol sisteminin komutlarını direksiyon makinelerinin çalışması ile koordine etmesi amaçlanmıştır. Roketin pozisyonunu izleyen ve uçuşunu kontrol eden diğer ekipmanlar, 9P148 savaş aracına yerleştirildi. Yer ekipmanı roketin konumunu izleyebilmesi için, ikincisinin kuyruğuna bir kızılötesi lamba yerleştirildi.
Özellikle ilgi çeken bir roket kompleksi "Rekabet" başlatılması sürecidir. Hedefin görüşünü işaret eden sistemin işletmecisi "başlat" düğmesine basmalıdır. Bundan sonra, elektrik sistemi, taşıma ve boşaltma kabının ateşleyici ön kapağını tutuşturur, çünkü kapak açılır. Kapak açıldığında, güç bölmesinde bulunan kaçak tetiğine bağlı özlem serbest bırakılır. Yumuşağın toz gazları, tüm roket sistemlerine elektrik gücü sağlandığı için ayrı pilleri birbirine bağlar. Aynı zamanda, üçüncü ateşleyici, koordinatörün jiroskopunu döndürür. Özel bir atalet kontaktörü, jiroskop hızını takip eder. Döner hız çalışma değerine ulaştığında, roketin elektrik sistemi çekme yükünü ateşler. İkincisi roketi taşıma dışına iter ve kabı 60 m / s'den daha yüksek bir hızda fırlatır. Tüm bu işlemler bir saniyeden daha kısa sürede gerçekleşir. Muharebe aracına yaklaşık 15 metre mesafede, ana motorun şarjı tutuşur. Atıştan sonra, boş taşıma ve fırlatma kabı otomatik olarak sıfırlanır.
PU, mermi 9М111-2 ve kabukları 9М113
Savaş aracına birkaç on metre mesafeden roketin farları kontrol ekipmanının görüş alanına düşüyor. “Rekabet” kompleksinin otomatikleri bağımsız olarak roketin görüş hattına göre konumunu belirler ve gerekli değişiklikleri hesaplar. Kontrol sinyali rokete gevşetici telden gelir ve koordinatörü tarafından işlenir ve sinyali direksiyon mekanizmalarına iletir. Kompleksin operatörü sadece hedef üzerindeki nişan işaretini tutabilir. Diğer tüm işler otomasyonla gerçekleştirilir.
9K113 tanksavar füze sistemi "Yarışması" nın savaş yeteneklerini arttırmak için bir 9P135 uzaktan başlatıcısı geliştirildi. Gerekirse, savaş aracının mürettebatı bu sistemi uygulayabilir ve hedeflere uygun bir yerden saldırabilir. Uzak başlatıcının bileşimi, bir makine, bir tetikleme mekanizması, bir donanım birimi ve bir füze yönlendirme cihazı içerir. Taşınabilir başlatıcısı yaklaşık 22 kg ağırlığındadır.
Füzenin özellikleri ve Komplek kompleksinin kontrol ekipmanı, zırhlı araçların ve düşman tahkimatlarının 4 kilometreye kadar bir mesafede imha edilmesini mümkün kılar. Geceleri çalışırken, maksimum hedef imha aralığı 3,5 km'ye düşürülür. Asgari atış menzili, baca gazı mesafesine bağlıdır ve 75 metredir. Hedeflerin yok edilmesi, savaş aracının veya fırlatıcısının önündeki 20 ° sektör genişliğinde mümkündür. Gerekirse alçaktan uçan uçakları veya helikopterleri bombalamak mümkündür.
Uçağın üst kademesindeki roketin maksimum hızı 250 m / s'ye ulaşır. Ortalama uçuş hızı - 208-210 m / s. 9М113 roketinin toplam savaş başlığı 2,75 kg ağırlığa sahiptir ve 600 ° 'lik bir karşılaşma açısında 90 milimetre homojen zırh içerisine nüfuz edebilir. Hedefe 60 ° açıyla vurulursa, bariyer 250 mm kalınlığa kadar kırılabilir. Füzeler kompleksi "Rekabet" 60 km / s hızdan daha fazla olmayan bir hızla hareket eden hedefleri vurabilir.
“Rekabet” kompleksinin karşılaştırmalı sadeliği, sadece özel makinelere veya uzaktan çalıştırma makinelerine değil, mevcut tipteki zırhlı araçlara da kurulmasına izin verdi. 9М113 füzelerinin taşıyıcıları BMP-1 ve BMP-2 piyade savaş araçlarının yanı sıra BMD-1, BMD-2 ve BMD-3 savaş uçaklarıydı. Temel aracın modeline bağlı olarak, cephaneye bir ila dört füze dahil edildi.
Komplet kompleksi hizmete girdikten kısa bir süre sonra, iyileştirilmiş versiyonu üzerinde çalışmaya başladı. “Rekabet-R” projesi çerçevesinde KBP yetkilileri, otomatik füze rehberliği içeren bir tank karşıtı kompleksin bir versiyonunu yaratmaya çalıştılar. Hedefi takip etmek için, bir savaş aracına monte edilmiş özel bir radar istasyonu kullanılması önerildi. Füze yükseltmeleri sağlanmadı. ATGM "Competition-R" sorumlu Tula SRI "Strela" elektronik bileşenlerinin oluşturulması için.
Dışarıdan, Konkurs-R kompleksinin savaş aracı, tavanın önünde ekipman bulunan büyük bir ünitenin varlığında 9P148'ten farklıydı. Bu ünite bir radar anteni ve optik ekipmanın bir bölümünü içerir. Ana elektronik üniteleri ana makinenin zırhlı tabanına yerleştirildi. Hedefin izlenmesi için radarın kullanılması düşman zırhlı araçlara günün her saatinde ve her türlü hava koşulunda saldırmayı mümkün kıldı. Ek olarak, bu rehberlik sistemi özel füzelerin kullanılmasını gerektirmedi ve mevcut mühimmat ile tamamen uyumluydu.
Konkurs-R savaş aracının prototipinin testleri ilkbahar 1983'ten sonbahar 1985'e kadar devam etti. Testler sırasında, düzeltilmesi biraz zaman alan yeni sistemlerin eksikliklerini belirlemek mümkün oldu. 1986'in en başında Grau, yeni bir tank karşıtı kompleksin kabul edilmesini önerdi. Ancak, ordu Konkurs-R tank karşıtı sistemleri alamadı. Seksenlerin ortasında, keşif ve nöbetçi araç üretimi BRDM-2 durdu ve kısa sürede ülke hayatında ciddi değişiklikler başladı. Sonuç olarak, yeni muharebe aracı sadece bir kopya halinde inşa edildi.
Seksenlerin sonlarında, daha yüksek özelliklere sahip orijinal sistemden farklı olarak yeni bir tanksavar füze sistemi 9K113M “Konkurs-M” oluşturuldu. Güncellemeden sonra, 9М113М roketi iki kilo kadar ağırlaştı. Bunun temel nedeni iki kişilik bir savaş başlığı kullanılmasıydı. Roketin burnundaki savaş performansını arttırmak için, saldırıya uğramış aracın dinamik savunmasını veya biriktirme önleyici kafesini tahrip etmek üzere tasarlanmış bir ön şarj kuruldu. Bu gibi değişikliklerden dolayı roketin maksimum zırh penetrasyonu 800 mm'ye ulaştı. 60 ° buluşma açısında, bu parametre 300 mm'ye düşürülür.
ATKR "Konkurs-M" nin taşıyıcısı piyade savaş araçları ve saldırı güçleri, hafif zırhlı araçlar, arabalar ve hatta motosikletler olabilir. Ayrıca, 9P135M1 adlı taşınabilir başlatıcının güncellenmiş bir sürümü oluşturuldu. Konkurs-M sisteminin donanımı, Konkurs veya Fagot gibi diğer füzelerin kullanılmasına izin verir.
Yıllar geçtikçe “Rekabet” ailesinin 40 tanksavar sistemleri egzersizlerde defalarca kullanılmış ve gerçek silahlı çatışmalarda kullanılmıştır. Tasarım ve kullanımın sadeliği ve yüksek savaş özellikleri, Komplektsky kompleksinin ve modifikasyonlarının sınıfının en yaygın sistemlerinden biri olmasını sağladı. Raporlara göre, Tula Enstrüman Tasarım Bürosu, bu anti-tank sisteminin modernizasyonu ve iyileştirilmesi üzerine çalışmaya devam ediyor. Bu, 9K113 kompleksinin benimsenmesinin ellinci yıldönümünün, daha da yüksek özelliklere sahip yeni modifikasyonunun ortaya çıkmasıyla işaretlenebileceği anlamına gelir.
Sitelerin malzemelerinde:
http://rbase.new-factoria.ru/
http://btvt.narod.ru/
http://kbptula.ru/
http://worldweapon.ru/
http://npostrela.com/
http://nvo.ng.ru/