Sürekli ,Sarı ,Basın, Kartı' sahibi ,şehrin, sevilen ,isimlerinden
Hacı Yaşar Evirgen 1930 yılında Diyarbakırda doğdu. İlk öğrenimini kendi memleketinde tamamladı. Genç yaşta gazeteciliğe başladı. Daha 20 yaşında genç bir delikanlı iken, Halkın Dili Gazetesini çıkardı. 4 Ağustos 1950 tarihinde çıkan Halkın Dili Gazetesi, haftalık 2 sayfa olarak, Mardinde basılıyor, Diyarbakırda dağıtımı yapılıyordu.
Hacı Yaşar Evirgen 1930 yılında Diyarbakırda doğdu. İlk öğrenimini kendi memleketinde tamamladı. Genç yaşta gazeteciliğe başladı. Daha 20 yaşında genç bir delikanlı iken, Halkın Dili Gazetesini çıkardı. 4 Ağustos 1950 tarihinde çıkan Halkın Dili Gazetesi, haftalık 2 sayfa olarak, Mardinde basılıyor, Diyarbakırda dağıtımı yapılıyordu. Bu gazeteyi basın dünyasına kazandıran Yaşar Evirgen on sayı bu gazeteyi çıkardıktan sonra kapattı. Daha sonra 11 Kasım 1953 tarihinde Diyarbakırda YENİ YURT Gazetesini amcası oğlu Mustafa Evirgen ile birlikte yayımlamaya başladı.
Bu gazeteyi vefatına kadar 50 yıl aralıksız çıkardı. Adeta bir okul olan bu matbaada çok değerli gazeteciler yetişti. Gerek HALKIN DİLİ ve gerekse YENİ YURT Gazetelerinde çok usta gazeteciler değişik dönemlerde, çeşitli yazılar kaleme aldılar. Ahmet Kabaklı, Remzi İnanç, Aziz Korkmaz, Mehmet Mercan, Recep Acay, Mevlüt Mergen, A. Kadir Nur Gördük, İbrahim Evirgen, Av. Ruhi Nedimoğlu, Recep Yılmaz, Mehmet Korkmaz, Eyüphan Kaya bu isimlerden bazılarıdır.
2003 yılında hakkın rahmetine kavuşan Evirgen, hayatı boyunca gazeteciliği bırakmadı. Demokratlığı bırakmadığı gibi. Evirgen uzun yıllar Dicle Gençlikspor Kulübünde idarecilik yaptı. Bu kulüp 1968 yılında Yıldız Gençlik spor ile birleşerek Diyarbakırspor adını aldıktan sonra, idareciliği bıraktı. 1950li yıllarda bir dönem Demokrat Parti Diyarbakır İl Gençlik Kolları başkanlığı yaptı.
Yaşar Evirgen, dürüst ve değerli bir insandı. İlkelerinden hiçbir zaman taviz vermezdi. Yarım asır boyunca, gazetesinde yazdığı yazılarda daima doğruluktan, dürüstlükten bahsetti. Her zaman kalemini haklıdan yana kullandı. Son nefesine kadar, gazetesinin başında amatör bir ruhla muhabir gibi çalıştı, çabaladı. Sürekli Basın Kartı sahibiydi. Yaşar Evirgen 8 Ekim 2003 tarihinde vefat edince oğulları, Salih, İbrahim, Ömer Faruk ve Ali İhsan Evirgenin himayelerinde, Yeni Yurt Gazetesi on bir yıl daha yayın hayatını sürdürdü. Aralıksız 61 yıl yayınlanan bu gazete 1 Nisan 2014 tarihinden itibaren Tigris Haber Gazetesine devredildi. Yaşar Evirgeni rahmetle anıyoruz.
Mekânı cennet olsun
*************
Merhum Yaşar Evirgen için, Usta gazeteci Mehmet Mercanın kaleme aldığı yazı:
Diyarbakırın yaşayan en eski gazetesiydi Yeni Yurt.
Türkiyede, hele de bölgemizde 61 yılı geride bırakmış kaç gazete olmuş ki
Yeni Yurt bunu başaran gazeteydi.
Sevgili dostum Yaşar Evirgenin 1953 yılı ortalarında Yeni Yurtu çıkarmaya karar verdiğinde ne çok çırpındığını hatırlıyorum O günlerde İzzet Yıldız da, Abdüssettar Hayati Avşar da benzeri telaşın içindeydiler.
Üçü de varlıklı insanlar değillerdi. Üçünün de malı mülkü, paraları yoktu. Ama üçünün de idealleri vardı. Üçü de gazeteciydi çünkü İnsanın parası, mali mülkü olmadan bir işe atılması, hele de gazete çıkarmaya kalkışması kolay değildi elbette. Ama başardılar.
Sesleniş, Yeni Dicle, Ümmid, Yeni Yurt aynı yıl içerisinde peş peşe yayın hayatına atıldılar
Ne çok sevinmiştik. Diyarbakırda basın hayatı canlanıyordu çünkü. Aradan yıllar geçti. Yeni Dicle kapandı, Sesleniş kapandı, Ümmid kapandı. Bir tek Yeni Yurt yaşadı, yaşatıldı
Yaşar Evirgenden sonra oğulları Salih ve İbrahim Evirgen asıl meslekleri öğretmenliği bırakarak Yeni Yurtun başına geçtiler. Kardeşleriyle birlikte babalarının emanetini, çizgisini saptırmadan bir ömür yaşatmaya gayret ettiler
Sonra, onlar da buraya kadar demek zorunda kaldılar.
Şimdilerde Yeni Yurt yok artık
Nice inişli çıkışlı engelleri aşa aşa 61 yılı geride bırakan Yeni Yurt yerini TİGRİS Habere bırakmış.
Haberi aldığımda önce üzüldüm. Sonra üzüntüm dağıldı, yumuşadı. Çünkü Yeni Yurt isim olarak kapanmıştı. Ama yayınını TİGRİS Haber olarak sürdürecekti.
Hem, isim hakkı yabancıya da gitmemişti. En az yarım asırdır Basının içinde olan, yaz-kış, kar-kıyamet demeden, İstanbuldan, Adanadan, Ankaradan gelen gazeteleri özveri ile okurlarına yetiştirmeye gayret eden, basın emekçisi bir aileye geçmişti, Tanaman ailesine
Yediden yetmişe kendilerini Basın mesleğine adamış, gerçekten bu mesleğin kahrını çeken bir aileydi. Aileden başarılı gazeteciler de yetişmişti.
Dostum Mehdi Tanaman gibi
Kısaca, bu değişime yakışıyordu Tanaman ailesi. Sevindim. Bir başka ifade ile, Yeni Yurtun bayrağı emin ellerde
Şimdilerde Yeni Yurt Gazetesi TİGRİS Haber olmuş. Olsun Hem, TİGRİS bizim özümüz, şah damarımız
Şimdilerde DİCLE olup aktığına bakmayın, Kadim tarihte bazen Dklat olmuş, Ermeni ağıtlarına girmiş. BazenTiger olmuş kaplan hızına ulaşmış, Bazen Diglat olmuş TİGRİS olmuş Grek Mitolojisinde yerini almış. Ve TİGRİS on binlerce yıldır Mezopotamyaya, bereket saçıyor. İnsanlarımız Tanrıya ulaşmanın yolu olarak bilirler Dicleyi.
Kutsaldır çünkü
Hem sonra Diyarbakır Basın Tarihinde Dicle - Yeni Dicle - Dicle Kaynağı gazeteler de çıkmış vakti zamanında.
Varsın bir de TİGRİS Haber olsun. Onların ömürleri Ona bereket olsun, yaşasın
************
Şair M. Sait Geçkilin merhum Yaşar Evirgene atfen yazdığı Yaşar Beg adlı şiir:
YAŞAR BEG
Bir efsane vardı Diyar-ı Bekirde;
Bir asilzade, adı: Yaşar.
Adı gibi yaşadı, yaşattı, hâla yaşatır,
Ama o şimdi yaşamaz.
Ta o günlerde kurmuştu, gazetesini
Yani Halkın Dilini
Yıl 1950.
Adı gibi
Halkın dili, halkın sesi olacaktı, bu gazete
Buna yürek isterdi, birikim isterdi,
Güç isterdi, cesaret isterdi,
O günün Diyar-ı Bekirinde
Zaten de öyleydi,
Çünkü evirgendi,
Yani iş bilendi, işini sevendi.
Kendinden almıştı, soyadını
Tesadüf mü desem o soyadı gibi
Soyadı da onun gibi Yaşar Beg
Bir sevdaydı onun için gazetecilik
Akarı da yok gibiydi, bu sevdanın
Hani muhtaç olmadan namerde,
Hizmet etmekti, dil olmaktı sevdası onun,
Bu yeterdi.
Çünkü arkasından bıraktığı bir gazetedir.
Baktığımızda Yaşar Begin tek serveti.
Çabuk geçiyordu günler aylar
Diyar-ı Bekirin Mezopotamyanın
Tarihine kültürüne Dicle Nehrine
Peygamberler ve sahabeler şehrine
Dili, sesi olmuştu gazete, Halkın Dili.
Derken bir yıl kadar geçmişti
Sıkıntılara maruz kalmıştı
Belli ki malum Halkın Dili
Burası da öyle böyle bir yer değildi;
Belki Kerbela da değil ama
Diyar-ı Bekirin tam ortası idi.
Kapısı vuruldu gazetenin, bir sabah vakti
İki rap rap, beş on tak tak!..
Suç konuldu suçlu bulundu;
Sakıncalıydı Halkın Dili.
Cezası da oracıkta kesildi,
Gazetenin yüzüne okundu,
Teblig-tebellüğ emir kesindi.
Noktayı koyacaktı,
Çok üzülmüştü, Yaşar Beg
Düşündü sabahlara kadar
Pes etmedi.
Çünkü dedik ya evirgendi.
İş bilendi, işini sevendi
Halkını da çok sevendi
Bir asilzade Yaşar Beg.
Yıl 1953tü Kararlıydı.
Halkın Dilini kim alabilirdi ?
Kim susturabilirdi?
Hangi akılsız, hangi sevdasız
Ama biliyordu,
Sevda bilmeyen, Sevdalıyı bilemezdi.
Bir sevdaydı onunki,
Diyar-ı Bekirin,
Amedin, Karahübürün
Kara Amidin sevdası
Kararını vermişti
Biraz ortadan gitti Yaşar Beg
Koca altmış yıl sürecek serüvene
Uykusuz gecelerin bir tan vaktinde
Demokrattı,
Demokrasiden yanaydı,
Demokrasi için elçi olmalıydı,
Köprü olmalıydı
Kadim memleketine
Dilsiz bırakılmış,
En zengin dilin insanlarına
Bulmuştu gazetenin yeni adını;
Demokrat Yeni Yurt.
Evet,
Demokrat Yeni Yurt koymuştu
Gazetenin yeni adını
Ancak çok sürmedi;
Bu yeni adın da ömrü,
Dedim ya
Sevda bilmeyen, Sevdalıyı bilmezdi
Fazla gelmişti sevda bilmezlere,
Fazla olmuş uzun olmuş,
Zor okunuyor dediler Demokrat adı
Yumruklanırkan bir sabah
Yine gazete kapısı
Yine yüzüne okundu, gazetenin yeni cezası,
Yine tebliğ-tebellüğ, yine emir kesindi.
Ne yapsın ki Yaşar Beg?
Yine başladı, uykusuz geceler.
Pes eder mi?
Önemli olan o baştı, yani Yeni Yurttu
Çok iyi saklamıştı, sevdasını
Bu ismin içine Yaşar Beg;
Ancak anlayana
Peki dedi sevdasızlara
Aldı Demokratı, koydu Yeni Yurtu.
Sevdalı da sevdasız da memnundu
Çünkü, herkes kendine yordu.
Altmış yıl sürecek bu tarihi kodu
Ama bu adın içindeki gerçek ruhu,
Bir tek Yaşar Begin sevdası biliyordu.
M. Sait Geçkil
KAYNAK:HABEREBURADANBAK.
Yaşar Evirgen, dürüst ve değerli bir insandı. İlkelerinden hiçbir zaman taviz vermezdi. Yarım asır boyunca, gazetesinde yazdığı yazılarda daima doğruluktan, dürüstlükten bahsetti. Her zaman kalemini haklıdan yana kullandı. Son nefesine kadar, gazetesinin başında amatör bir ruhla muhabir gibi çalıştı, çabaladı. . Yaşar Evirgen 8 Ekim 2003 tarihinde vefat etti. Kendisini rahmet, minnet ve şükranla anıyoruz.