Her zaman böyle olmuştur. Serbestiyet’teki yazılarında Halil Berktay bu dar çizgicilik ve tasfiyecilik tarihini çok iyi anlatmıştı. Örneğin Andrey Vyshinsky, uzun süre Menşevik’ti. Hatta 1917’de Lenin hakkındaki bir tutuklama emrinin altında imzası bile vardı. Ancak Devrim’den iki yıl sonra, iktidarı ele geçirdikleri kesinleşince Bolşevik Parti’ye üye olmuştu. Bütün oportünistler gibi hem sağlamcıydı hem de gerektiğinde kraldan çok kralcı. Bu sonradan komünist, Stalin’in eski yoldaşlarını tasfiye ettiği Moskova Mahkemeleri’nin savcısı olarak en acımasız kararların altına imza attı, mahkemeyi bir linç arenasına çevirerek “Liderlerimize karşı güttükleri hayvanî nefreti boğazlarına tıkalım!” türü konuşmalarla bir zamanların itibarlı komünistlerini aşağıladı. Mao’nun Kültür Devrimi’nde bu rolü genç, tutkulu ve cahil partililerden oluşturulmuş Kızıl Muhafızlar oynamıştı. En küçük bir eleştiride “hain” ilan edilmiş yaşlı siyasetçilerin, entelektüellerin, akademisyenlerin peşine bu genç Kızıl Muhafızlar takılmış, onları sokaklarda başlarına külah geçirip dolaştırmışlar, çalışma kamplarına göndermişler, tuvaletlerde çalıştırıp aşağılamışlardı. Bizim tarihimizde de tasfiye dönemlerinde bu insan kumaşının sayısız örneği bulunabilir.
Nasıl olsa bir gün bir arşivde okuruz... 23 Ekim 2019 | 2.200 Okunma Her şey kültür ve sanat için... 21 Ekim 2019 | 1.333 Okunma Geçmiş olsun Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriye 19 Ekim 2019 | 912 Okunma “Evlatlık Ferhat” nasıl “General Mazlum” 15 Ekim 2019 | 56 Okunma Anavatan’ın havasından uzak kalınca.... 13 Ekim 2019 | 18 OkunmaTÜM YAZILARI