-
-
genelde teklifi geç kabul etmekle başlar bu süreç.
2-3 ay boyunca her gece mesaj atan bir erkek, ve onu seven bir kız var. tek yaptığı, geceler boyunca kararsız olduğunu ima etmek. ne gel demek, ne git demek. kız çok çakal. biliyor ki, 90 gün boyunca baskı altında kalan bir erkeğin aşkına inandığını söylediği an, o ilişkinin dominant tarafı o olacak. erkek, her an, kaybetme korkusu denen illet nedeniyle kendisi gibi davranamayacak.
karakterinizi silikleştirmesine izin vermeyin böyle orospuların sikli dostlarım.
"zaten çok zor razı oldu, en ufak yanlışımda vazgeçer" dediğiniz o kızların çoğu, esrarkeş bir ayyaşın her gün dövdüğü seks kölesi oluyor sonradan.
okul çağlarında yaşanır genelde, anlıyorum. işletme 3. sınıftan buket'in sizi süründürmesinin tek nedeni, sarkık amının ona sağladığı egoyu daha da şişirmek.
kabul etmeyince gidip kuzenini sikelim. böylesi daha etik. kimsenin amına kalmadık çok şükür
-
am ve şükür kelimesini aynı cümlede kullanmanı tasvip etmedim dostum,
-
herkes ilişkide baskın taraf olmayı ister. kızı erkeği yok. önemli olan ilişkide baskın taraf olmak değil, zaten o çok da zor değil. zor olan baskın kalabilmek. hele hele bir kadına karşı. çünkü sürekli bunu tersine çevirmeye çalışacak. çevirdiklerinde de pek hevesleri kalmıyor bunların yaşadıkları ilişkiye dair. o yüzden yönteminiz doğru da olsa yanlış da olsa merhamet etmeyin ve kendinizi değiştirmeyin. yumuşamayın yani her ne olursa olsun. o ürkek kediyi kaplana çevirmek istemezsiniz emin olun.