Zaman geçtikçe insanlar ve dünya büyük değişimlere uğruyorlar.Ve bu süreçtede bizim elimizde kalan tek şey anılarımız oluyor neyse ki anılar asla ölmüyor.Var mısınız sizde kısa da olsa birazcık çocukluğunuza dönmeye ?
Flüt ! Okulda muhakkak aldırılan ve yalnızca bir iki şarkı ögretilen -ki bu şarkı genelde Bak Postacı Geliyor şarkısıdır- flütle evde,okulda,sokakta,balkonda farketmez her yerde nefesimizin yettiği kadar öttürürdük onları.
Ve yalnızca çocukluğumuza ait o tatlar ! Aslında bir çoğunu hâlâ bakkal ve marketlerde bulabilmemiz mümkün.Capri-Sun,Eti Cin,Pop-Tip,Bonibon…Bunun yanında artık benim gözlerimin raflarda göremediği şeylerde var:Bumbo,Peki vb. gibi … “Peki pekii anladık sen neymişsin be abi aa ! aa ! aa !”
Ve efsanevi 3310 ! Yere düşse kırılmaz,birine fırlatsanız yaralar,o dünyanın en sağlam telefonu ! Az mı yılan oynamadık,zil sesleri oluşturmadık tuşlarla…Kim bilir belkide ileride şimdi tuttuğumuz telefonlarda 3310 gibi anılacak,bu biraz ürkütücü değil mi ?
Pamuk Şeker,Kağıt Helva,Elma Şekeri ve Baloncular ! Hatta kaynamış mısıııığr diye bağıran satıcılar.Ve onlardan bir tane alabilmek için anneden babadan para koparma çabalarımız…Pamuk şekerin o sihir gibi yapım aşamasını izlemek ve pamuk şekerin pamuktan yapıldığını zannettiğimiz yıllar…Ağza sıkmalık çikolatalarımızı sıkar,cipsleri dışarıdan elleyip içlerinde taso var mı yok mu diye anlamaya çalışırdık.Elimizde link ve cipsle bahçe duvarlarına oturur şakalaşır ya da oyun bulmaya çalışırdık.Kurallaar bendeeen diye bağırır,kısa süreli liderliğimizi ilan ederdik.Kız-erkek ayrımı olmadan maç yapar,ip atlardık.Akşam ezanı okunmadan evde olmamız gerekirdi ama evden çağrıldığımızda biraz dahaaa diyerek ikna etme çabalarına girerdik…
12’li pastel boyan varsa normaldin ama 24’lü pastel boyan varsa zengin.
Şuraya da küçük,mutlu,kıvırcık bir Bob çizelim
Dönen salıncakları nasıl unuturuz ? Salıncakların sahibi hepimizi kilolarımıza göre dengelemek için ne kadarda çok çaba sarf ederdi…Ayaklarımızın yerden kesildiği o küçücük anda uçuyormuş gibi hisseder kollarımızı iki yana açar çığlıklar atardık…
Fakat unutmayalım,bizim zamanımızda şöyleydi,böyleydi dememeli insan.Hz.Ali’den bir alıntı yapalım o halde
“Çocuklarınızı yaşadığınız çağa göre değil, onların yaşayacakları zamana göre yetiştirin.”
Tabletlere ve bilgisayar oyunlarına gömülmelerini,sokağa rahatça onları göndermemeyi onların suçuymuş gibi davranmayı durdurmalıyız.Sokaklarda balkonlarından göz kulak olacak güvenilir komşular yok artık.Her çağın çocukluğunun tadı farklı olacaktır.Bizim zamanımızda tetris varken bugün playstation olması ilerideyse çok başka bir şeyin bunların yerini alması olasıdır.Biz yeter ki anılarımızı unutmayalım ve onlara sahip çıkalım..Mutlu Pazarlar
750 total views, 1 views today
- Fascinated
- Happy
- Sad
- Angry
- Bored
- Afraid