Ergenekon soruşturması nedeniyle Silivri Cezaevinde yatan o değerli insanlara yanarken bir de baktık ki Deniz Seki’ye de mahkeme günü verilmiş.
Deniz Seki 1 Ekim günü hâkim karşısına çıkacakmış.
Şimdi bakıyorum da bu güzel kızcağız için kimse kılını kıpırdatmıyor. Demokratik dedikleri bir tek protesto duymadım.
Yine bu sayfada yazmıştım.
”Deniz Seki’ye yazık oluyor” demiştim.
Mahkeme tarihini öğrendikten sonra ise “Deniz Seki’ye yazık oldu!” dedim.
Evet, gerçekten yazık oldu.
Oysa Deniz Seki ülkemizin en önemli şarkı yorumcularının en önde gelenlerindendi.
Benim düşünceme göre ise ilk beşe girenlerden birisiydi.
Ben Deniz Seki kadar şarkılarını çok ayrıcalıklı, kendine has ve duyarak yorumlayan çok az şarkıcı gördüm şu yarım asırlık yaşamışlığımda.
Ve bütün bunlara rağmen Deniz Seki için bir tek demokratik protesto duymadım. Demek ki ateş düştüğü yeri yakıyormuş o Türk atasözünde olduğu gibi.
Türkiye’nin popüler müzik piyasasının üssü olan Unkapanı’nın nasıl bir kurt kapanı yeri olduğunu çok iyi bilenlerdenim.
Bu piyasada bazı yapımcıların albümü sattırmak için şarkıcılarına, git sevgili bul, sansasyon yarat ya da git kavga et gibi akıl almaz önerilerde bulunduğunu da biliyorum.
Kentli duruşu ve bir tutam dahi müzik alt yapısı olmayan o zavallı çocuklarda albüm çıkarmak ve bu şekilde sınıf atlamak uğruna herşeyi yapıyorlardı tabii.
Şimdi müziğiyle gündeme gelmeyen bir sanatçının özel hayatıyla gündeme gelmesi de bu oluyor demek ki.
Ama şunu da biliyorum ki Deniz Seki’nin, kesinlikle böyle magazinsel, sansasyonel şeylere ihtiyacı yoktu. O, akıllı, sağlam, kentli kadın duruşuyla ülkemizin çok önemli bir kadın yorumcusu idi.
Ama şu gelinen noktada bir zamanlar albümü piyasaya çıktığı gün yüz bin, toplamda beş yüz bin satan Deniz Seki’nin albümü şimdi toplamda elli bin bile satmıyor.
İşte böylelikle bu ülkenin çok önemli bir yorumcusunun yok olup gittiğinin somut belgesi plak depolarının satış rakamları oluyor.
Melih Kibar’ın keşfedip Türk pop müziğine kazandırdığı çok önemli bir değerin, bir sanatçının sonu böyle olmamalıydı.
”Sonu” diyorum çünkü bundan sonra kendini kolay kolay toparlayacağını düşünemiyorum. Çünkü bu hep böyle olmuştur. Unkapanı denilen kurtlar sofrası bu sonu böyle istedi, bu senaryoyu böyle yazdı ne yazık ki…
Daha başka ne diyebilirim ki?
Çarşamba günü görüşene değin esen kalın.
Müfit Semih Baylan
Editör