Esirim kalbinde aşk denen ağın,
Derdinden oldum ya ben darmadağın;
Geçmiyor bir türlü güzellik çağın,
İnledim, saçıma kır düştüğü gün.
Ömrümü mahveden aşkın kadını,
Sen koy ayrılığın nice adını;
Yudum yudum aldım acı tadını,
Gönle ateşten bir nar düştüğü gün.
Kalmadı esecek kavak yelleri,
Bana vatan yaptın gurbet elleri;
Ben coşturdum nehirlerde selleri;
Yandım, yüreğime kor düştüğü gün.
Ayrılık bu aşkın geri kalanı,
Kimse bilmez beni benden alanı;
Kalbinden aynaya indir yalanı,
Hasretten bir perde, sır düştüğü gün.
Hamit Hayal