09 Kasım 2009 00:00
MEDYATİK
Alman Demokratik Cumhuriyeti (ADC), nam-ı diğer Doğu Almanya, İkinci Dünya Savaşının bir sonucu olarak ortaya çıkmıştı.
Alman Demokratik Cumhuriyeti (ADC), nam-ı diğer Doğu Almanya, İkinci Dünya Savaşının bir sonucu olarak ortaya çıkmıştı. Soğuk Savaşın sonunda, Sovyet bloku ülkeleri birer birer çözülürken, ADC de bu kaçınılmaz sonu yaşadı.
Marketler, kalitesine bakılmaksızın, Batının mallarıyla doldurulurken; eskiye ait her şey bir anda ortadan kayboldu. Bu yeni ürünler ve yaşam tarzı aslında çok çekiciydi. Gelgelelim birleşme sonrası Doğudaki fabrikaların kapatılması, artan işsizlik, ucuzlayan emek ve tüm bunların kaçınılmaz sonucu yoksullaşma tüm çalışanları vurdu.
Evet, marketler çeşit çeşit yiyecek, içecek ve giyecekle dolmuştu ama emekçiler bunları alacak paraya sahip değildi. Seyahat özgürlüğü gelmişti, ama bu kez de çalışmak zorunda olan insanların kendilerine ayırabileceği vakit yoktu. Gençler istedikleri branşta eğitim alamadı, işsizlik nedir bilmeyen Doğu Almanlar iş bulamadı. İş bulduklarında ise Batıdakinden daha düşük ücretlerle çalıştırıldılar. Daha da kötüsü, Doğulular hep küçümsendi ve kendilerini bir yük gibi hissetti.
Bugün, işte tam da 9 Kasımda Berlin Duvarının yıkılışı kutlanıyor. 20 sene önce yıkılan o duvar ve değişen dünya tartışılıyor
Hem bu tartışmalara ufacık bir katkı olsun, hem de başka türlü bir kutlamadan haberdar olalım diye bu hafta sözü Margot Honeckere bırakacağım. Bayan Honecker, ADCnin son sosyalist devlet başkanı olan Erich Honeckerin eşi, ADCnin eğitim bakanı ve bugün 82 yaşında
Alman Demokratik Cumhuriyetinin kuruluşunun 60. yıldönümünde, 7 Ekim 2009da Şilideki bir anma töreninde yer almış ve törende yaptığı konuşma youtubea konmuş. Gelin hikayeyi bir de ondan dinleyelim:
Bugün, Almanyada çok sayıda yoldaşın (Kuşkusuz aradaki zaman farkı nedeniyle birkaç saat önce) bir araya geldiğini biliyorum. Her yerde, bilimciler, öğretmenler, işçiler, Alman Demokratik Cumhuriyetinin kuruluşunu anmak için toplandı.
Günümüzde, Almanyada, ADCye, sosyalist ADCye karşı büyük bir kampanya yürütülüyor. ADCnin olumsuz şekilde anılmadığı tek bir sohbet programı, tek bir film, tek bir haber bülteni bile yok.
Ama tüm bunlar onlara yetmedi.
Doğu Almanların yüzde 50si şunu söylüyor: Kapitalizmde, daha kötü koşullarda yaşıyoruz. ADCmizde güzel bir yaşamımız vardı. Ve ne yaparlarsa yapsınlar: Yaşananların unutulması bir yana, giderek daha çok sayıda insan, Alman Demokratik Cumhuriyetinde nelere sahip olduklarını düşünüyor.
Tamam, başarılı olamadık. Ama en azından 40 yıl boyunca var olmuştuk. Ve bu 40 yıl, Almanyada da izler bıraktı.
Kuşkusuz, burada yoldaşlarımla birlikte olabilmekten dolayı mutluyum. 60 yıl önce, 22 yaşındaydım. Ve 22 yaşımda, halk meclisindeki, ADCnin ilk halk meclisindeki en genç temsilci olmuştum. (Alkışlar)
İşçi ve köylü devletinin ilk devlet başkanına, Alman gençliğinin başarı dileklerini sunabilmiştim. O sırada çok heyecanlanmıştım. Ama bu, yani işçilerin ve köylülerin ilk devlet başkanının seçilmesi, yeni bir Almanya isteyen herkes için büyük bir olaydı. Ve 40 yıl boyunca başarmış olduklarımızın yok sayılması mümkün değil. Bunlar yalnızca anılarda kalmayacak; tam tersine, bunlar hakkında düşünen, başka bir toplum kurmalıyız diyen gençler var ve şunu soruyorlar: O zamanlar nasıldı? ADC nasıldı? diye soran çok sayıda genç var...
Bu konularda çok fazla cevap verme şansımız bulunmuyor çünkü basın güç sahiplerinin elinde. Ama solcu gazeteler var. Alman Komünist Partisinin (DKP) yanında, son seçimlerde oyların neredeyse yüzde 12sini almayı başarmış bulunan bir Sol Parti var. (Alkışlar)
Bu, savaşa karşı çıkan, antikapitalist bir parti. Kuşkusuz, bu partinin içinde çok farklı eğilimler var ve bu partinin gelecekte, Almanyadaki koşulların ağırlaşması durumunda hangi yolu izleyeceği bugünden bilinemez. Ama yine de sol güçler var, hareket ediyorlar, daha fazla oy alıyor ve destekçi kazanıyorlar. Tüm büyük partilere antisosyal politikaları nedeniyle fatura kesildi ve örneğin Sosyal Demokrat Parti (SPD) oylarının üçte birini yitirdi. En büyük parti olan Hıristiyan Demokrat Parti (CDU), yani burjuvazinin partisi, oy kaybetti. Şimdi, girişimcilerin partisi olan Hür Demokratlarla (liberal parti) koalisyon kurdular ve Almanyada her şeyin daha da kötüye gideceği, yalnızca sanayinin değil işçi sınıfının durumunun da kötüleşeceği öngörülebilir. İşsizlerin sayısı artacak, sosyal hizmetler daha da sınırlandırılacak, ama tüm bunların eskiden olduğu gibi kolayca kabullenilmeyeceğini gösteren olumlu işaretler var.
Tüm bunlar bir yana, ben iyimserim. Her zaman iyimserdim ve bundan sonra da böyle kalacağım.
N: Erkin Özalpin Türkçeye çevirdiği bu konuşmaya http://www.youtube.com/watch?v=Mp_nbCBA4aw adresinden ulaşabilirsiniz.
twitter.com/mkuleli
MUSTAFAKULELİ