Dolunay bana bakiyordu
Binlerce bulut arasinda
Zifiri karanlıkta
Ey ışığını güneşten çalmış dolunay, anlat bana yalnızlığı
Anlat bana bu gece
Anlat bana yalnızlığı
Yalnızlık öldürüyor
Bulutlar mı sana dostluk eder?
Yoksa Dünya mı?
Seviyor musun tüm bunları?
Bilerek mi yalnızsın geceleri?
Söyle dostum söyle
Şehir ışıklarından uzaklarda baktığım zamanlarda sana
Yıldızlar var çevrende milyonlarca
Aynıyız işte arkadaşım
Uzaktan bakılınca aynıyız dostum
Tek farkımız sen önemlisin
Sen milyon yaşındasın
Ben ise 22
Sen yıllarca yalnız ve elbet sana yakınlaşanlar
Peki ya ben?
Yaşayamam ki o kadar
Bekleyemem ki o kadar
Ölüyorum her geçen gün biraz biraz
Sen de ölüyorsun biraz
Her şey ölüyor biraz
Ama ben insan sen ise parçası evrenin
Anlat bari dostum
Yalnızım ben hep yalnız olacağım
Söyle nasıl dayanılır buna?
Nasıl alışılır buna?
Söyle lütfen söyle, çekinme
Saklama benden bunu
Mutluluk uzak yalnızlık hep ben de
Bari o dost olsa bana?
O bırakmasa beni?
Bulutlar arasında ki ihtiyar yardim et bana
Ölmeden önce
Her ikimiz de