Eğitim kolay iş değil. Ama değerli iştir. Yatırıma değen, ilgilenmeye değen, uykuların kaçmasına değen, rahatsız olmaya değen, geceyi gündüze katmaya değen iştir. Hem eğitimci açısından, hem anne baba açısından eğitim önemlidir. Dünyada kazanmanın yolu eğitimden geçer. Ahirette kazanmanın yolu eğitimden geçer. Eğitim Peygamber mesleğidir. Allah’ın Rab ismine mazhardır. Rububiyetin tecellisine medardır. Yarın mahşerde yüz akımızdır.
Zübeyir Gündüzalp Kolejinin, Orta Anadolu’nun sarp yamaçlarında kurulmuş olması bir kusur değildir. Bulunduğumuz yere uzak olması bir kusur değildir. Yanı başımızda, mahallemizde, ikamet alanımızda rahatlıkla tercih edebileceğimiz birçok eğitim kurumunun olması bir kusur değildir. Bir ayrıcalık da değildir. Bizler ortaokula giderken ana ocağımızdan ayrıldık. Okul yoktu o zamanlar evimizin yanı başında. Ne ortaokul, ne lise. Ana ve babamızın duâsı bizimle beraberdi, o kadar! Ve bu bize yetiyordu.
Şimdi çocuklarımız gurbete mi dayanamıyor, biz mi onlarsız edemiyoruz, onları yanı başımızda görmeyi eğitimle eşdeğer mi kabul ediyoruz, onlara sürekli hükmedince ve sürekli onları yönlendirince onların daha iyi eğitileceğini mi varsayıyoruz? Nerede kusur ediyoruz ve nerede yanlış düşünüyoruz bilmiyorum; ama çocuklarımızı okutmak için öyle deniz aşırı yerlere göndermeyi tercihlerimizden çıkarır olduk.
Oysa uzak da olsa, uzağı yakın kılarak çocuklarımızı ellerinden tutup, Zübeyir Gündüzalp Kolejine teslim etsek; hem ortaöğrenimlerini kaliteli bir okulda, başarılı bir yönetim ve özverili öğretmenlerin ellerinde bitirecekler, hem yüksek öğrenime en güzel biçimde hazırlanacaklar, hem de ahiretlerini kaybetmeyecekler. Anneye babaya duâ edecekler. Unutmayalım: Bir ebeveynin bırakabileceği en değerli miras, dünyevî, uhrevî eğitimini güzel almış salih bir evlâttır. Hatta Peygamber Efendimiz (asm) salih evlâdın anne baba için, kendileri ölse de arkalarından yağmur gibi sadaka-i cariye hükmünde sevaplar yağdıracağını müjdeliyor.
Şimdi böyle bir müjdeye mazhar evlâtlar yetiştirmek üzere kolları sıvamış bir eğitim kurumumuz var. Zaten çocuklarımız, mutlaka ilköğretim ve orta öğretim tezgâhından geçiyorlar. Biz de bunu istiyoruz zaten. Bunun için bir dediklerini iki etmiyoruz. Gözlerinin içine bakıp duruyoruz iyi yetişsinler diye. Vatana, millete, dine, imana yararlı insan olsunlar ve insanlığa hizmet etsinler diye. Onlarla ilgili hedefimiz büyük. Haklıyız da. Çünkü onlar geleceğin büyükleri.
Diğer yandan, dünyayı kazanırken, ahiretlerini de kaybetmesinler istiyoruz. Hem okusunlar, hem de imanlarını kurtarsınlar istiyoruz. Bunda da haklıyız!
Öyleyse yarın bir gün, evlâdımız bize yabancılaşmadan… Mahşerde, “annem babam bana imanımı öğretmedi!” diye bizden şikâyetçi olmadan. Gelin bu gün, tedbir almakta geç kalmayalım. Yeni şeyler yapmamıza, Amerika’yı yeniden keşfetmemize gerek yok! Alınmış tedbirin bir ucundan tutalım, yeter! İlköğretim ve orta öğretim çağı çocuklarımızı Zübeyir Gündüzalp Kolejinde okutalım. Uzak yakın demeden.
Hem ulaşım sorunu yaşamıyoruz artık günümüzde. Uçak gibi otobüsler her tarafa gidiyor. Üstelik uzaktan gelenler için ulaşım farkını da düşüyorlar. Öyleyse, daha ne duruyoruz? Çocuklarımızın kaliteli bir eğitimi güvendiğimiz bir kurumun elinden almalarını istemiyor muyuz?
Tekirdağ’dan Van’a; ilk ve orta öğretim çağında çocuğu bulunan bütün ebeveynlere sesleniyorum. Haydi, ilk beş sınıfta, küçüktürler ayrılamazlar diyelim. Ya üst sınıflarda… Artık ayakları yere basıyor. Ayrılırlar. Hiç merak etmeyin. İyi de yetişirler. Yerleri yurtları var çünkü kolejin. Özverili ve gayretli bir vakıfları var, emeği geçenlerden Allah razı olsun; çocukların her şeylerini düşünmüşler, çocuklar için çok ferah bir yurt binası yapmışlar.
Öyleyse; yakınımızda, Zübeyir Gündüzalp Kolejinin benzeri bir orta öğretim kurumumuz varsa, sözüm yok. Çocuklarınızı oraya gönderin.
Yoksa… Bu günden tezi yok, Zübeyir Gündüzalp Koleji için yer ayırtalım. Otobüs biletimizi alalım. Sınırlı kontenjanları dolmadan; acele edelim.
Unutmayalım: Bizim Zübeyir Gündüzalp’e borcumuz var. Borcumuzu bir nebzecik olsun, ödemenin yollarından birisi bu.
1963 Mersin Gülnar doğumlu olan Süleyman Kösmene, ilköğrenimini doğduğu köy olan Yarmasu köyünde yaptı. 1981 Mersin İmam-Hatip Lisesi; 1986 Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi mezunu. Milli Eğitimin çeşitli kademelerinde öğretmenlik ve idarecilik yaptı. Yeni Asya Gazetesi Fıkıh Günlüğü köşesinde günlük yazılar yazmakta olan yazarımız, İstanbul’da yayın yapan Bizim Radyo’da ve EuroNur.tv’de programlar yapmaktadır. Evli ve üç çocuk babasıdır.