TEKİR VE ARKADAŞLARI
Yemyeşil ağaçlarla kaplı, şırıl şırıl akan bir dereye sahip çok güzel bir köy varmış. Bu köyün haylaz ama bir o kadar da şirin çocuğu Can’ın “Tekir” adında bir kedisi, “Karabaş” adında da bir köpeği varmış. Çok iyi iki arkadaş olan Tekir ve Karabaş birlikte oyun oynamayı çok severlermiş. Ancak oyun oynarlarken bazen yapmamaları gereken tehlikeli hareketleri yapmaktan kendilerini alamazlarmış.
Bir gün Tekir ve Karabaş derenin etrafında oynarlarken yine yapmamaları gereken hareketleri yapıyor, derenin içindeki taşların üzerinde sıçrayarak karşıya geçmeye çalışıyorlarmış. Ama hiç de düşünmedikleri bir şey olmuş ve Tekir derenin içine düşmüş. Tekir’in suya düştüğünü gören Karabaş:
-“Yardım edin Tekir boğuluyor!” demiş. Bu sırada derenin içinde çırpınarak kurtulmaya çalışan Tekir suların akımıyla sürüklenmeye başlamış. Karabaş Tekir’e yardım etmeye çalışırken ileride bir dal olduğunu fark etmiş. Tekir’e “Tekir ilerdeki dala tutunmaya çalış, ben de yardım getireyim” demiş. Tekir çırpınarak dala tutunmayı başarmış ve demiş ki: “Karabaş bu dal beni fazla taşımaz. Lütfen çabuk ol.”
Karabaş hızlıca yola koyulmuş ve bir süre sonra yolun başında görülmüş. Ancak Karabaş yalnız değilmiş. Yanında arkadaşı eşek varmış. Eşek ve Karabaş eşeğin sırtındaki ipi Tekir’e fırlatmışlar ve Tekir ipe tutunduktan sonra ipi çekmişler. Böylece Tekir arkadaşlarının ipi çekmesiyle boğulmaktan kurtulmuş ve bir daha oyun oynarken tehlikeli hareketler yapmayacaklarına hepsi birbirine söz vermiş. Bu olaydan sonra Tekir, Karabaş ve Eşek arasında çok güçlü bir dostluk oluşmuş ve hep güvenli, güzel oyunlar oynamışlar.