Transkript
1 Ey Hırsızlar İmparatoru! Somalı işçilerin katili de sensin! Tabiî sadece sen değilsin. Öncelikle senin efendin gelir katiller sıralamasında en öne. Şu iki sebepten: Birincisi, sen onun yapımısın. Bilirsin ya; 90 lı yılların ilk yarısında, Refah Partisi Beyoğlu İlçe Başkanıyken seni devşiren daha doğrusu seni iğfal eden, satın alan dönemin ABD Büyükelçisi Morton Abromowitz dir. Senin ondan sonraki serüveninin tümüne onlar damga vurmuştur. Yani sen, onların çizdiği yolda yürüyorsun. Onların hizmetini yapıyorsun. İşte bu sebepten sen bugün bu işçileri katlettirmişsen önde gelen suçlu seni var eden ve buralara getiren bu ihanet ve katliamları yapmanı sağlayan ABD Emperyalistleridir. İkinci olarak da: Özelleştirme adı altındaki kamu mallarının yandaş, şerefsiz Parababalarına yeyim ettirilmesi projesini hazırlayan da, sana o emri veren de yine aynı ABD Emperyalistleridir. Burada şu soruyu sormalıyız: Kamu mallarının vurguncu sermayedarlara peşkeş çekilmesinin ABD ye ne faydası olur? Önce şöyle bir faydası olur. Kamu mallarının bir bölümünü doğrudan ABD li Parababaları yağmalar. Böyle olunca kendi Parababalarına aktarılmış olur halkımızın malı. Sonra, Yerli Parababaları bu yağmaları yapmış olsalar bile ABD Emperyalistleri onlarla bir şekilde iş tutarlar, bugün ya da yarın. Dolayısıyla da ABD, Türkiye deki vurgundan dolaylı bir şekilde bile olsa yine pay kapmış olur. Fakat ABD nin bu emri tüm uydu devletlere vermesi ve uygulatmasındaki asıl maksat şudur: Ulusal ekonomileri parça parça edip bütünlüğünü ortadan kaldırmak. Halka vereceği yararları hem tümden ortadan kaldırmış oluyor böylece, hem de ulusun ekonomik bütünlüğünü yok etmiş oluyor. Tüm ekonomi Parababalarının eline geçince de bunlar eninde sonunda ABD Emperyalistlerinin güdümüne, boyunduruğuna, hizmetine, işbirlikçiliğine girmiş olurlar ya da olacaklardır. Ekonominin parçalanması toplumun maddi hayatının, maddi varlığının parça parça edilerek güçsüzleştirilmesi, etkisizleştirilmesi, ulusal olmaktan çıkartılması ve yok edilmesi sonucunu doğurur. Zaten şu anda da Türkiye Parababalarının ezici çoğunluğu ABD Emperyalistleriyle ortak durumdadır. Tabiî efendi ABD liler olmak kaydıyla. Bunlar Türkiye nin maddi varlıklarını yağmalarlar, halkımızın alınterini, emeğini yağmalarlar; bu yağmadan aslan payını efendilerine aktarırlar. Geri kalan azınlıktaki miktarı da bunların kasasına girer. İşte bu sebepten Türkiye de bugün için artık ulusal bir sanayiden söz etmek mümkün değildir. Çünkü sanayinin tamamı özelleştirme adı altında Parababalarına aktarılmış durumdadır. Sanayi olmayınca tabiî ulusal bir modern teknolojiden de söz edilemez. Özetçe, Türkiye ekonomisi ABD Emperyalistlerinin hâkimiyeti altındadır, onların sömürüsü altındadır. Ekonominin parçalanması; idarenin, giderek de ülkenin parçalanmasına varacak bir sürecin ilk adımıdır. AB Emperyalistlerinin yerel yönetimlerin güçlendirilmesi, etnik ve dini azınlıklara her taleplerinin verilmesi şeklindeki emirleri hep o gidişe doğru ilerleyen bir sürecin basamaklarıdır. Yoksa onların demokrasi, özgürlük ya da halkların sorunları neymiş gibi bir dertleri yoktur. Halklar umurlarında değildir onların. Bildiğimiz gibi ABD Emperyalistleri dünyayı bin ülkeli bir yer haline getirmek istemektedirler. Şehir devletçiklerine varıncaya dek ülkeleri parçalamak, yok etmek istiyorlar. Böylece onların küresel şirketlerinin önünde hiçbir engel kalmamış olacaktır. Onlar da dünyanın tümü sanki kendi ülkelerinin topraklarıymış gibi orada istedikleri gibi sömürülerini, vurgunlarını hiçbir engelle karşılaşmadan yapabileceklerdir. Şimdilik bu amaçlarını küreselleşme adı altında adım adım uygulamaktadırlar.
2 İşte bu iki ana sebepten dolayı Soma daki sizin iddianıza göre 301 işçi kardeşimizin katlinden birincil planda bu emperyalistler sorumludur. Katliamın ikinci plandaki sorumlusu da ABD Emperyalistlerinin Türkiye deki en büyük taşeronu olan sensin Tayyip Tabiî avanenle birlikte Yani siz Tayyipgiller Kimi ekonomistlere göre 60 milyar dolar, kimilerinin hesaplamalarına göreyse 85 milyar dolar tutarındaki kamu malının yüzde 90 lık bölümünü siz Tayyipgiller Parababalarına yağmalattınız. Soma da katliamın gerçekleştiği bu maden ocaklarını da siz yağmalattınız, Alp Gürkan adlı Parababasına, Soma Holding e. Hatta bizzat sen yağmalattın den bu yana madenlerin Parababalarına yağmalatılması ruhsatını Enerji Bakanlığından kendi üzerine almışsın ya Senin imzanla verildi o ruhsat bu şerefsiz Parababasına. Soma da seninle karşılaştığında sırıtıyordu, değil mi? Yüzlerce işçi can vermiş yerin yüzlerce metre altında; çoğunun cesetleri hâlâ orada yatıyor, bu senin karşında sırıtıyor. Sanki bir düğün töreninde Vicdan, insaf ve insanlık yönünden bu da seninle aynı kategoride. Hep deriz ya, doğada olsun toplumda olsun benzer benzerini bulur, diye Birbirinizi savunmanız da ondan. Tabiî suç ortaklığınız da var. İstanbul da 5 katın üzerindeki inşaatların ruhsatının tümünü tekeline almışsın bak, eski bakanın Ertuğrul Günay ın söylediğine göre. Haracını alıyorsun, ruhsatı öyle veriyorsun. İnşaatın yüksekliğine göre haracının miktarı da artıyor. Ali Ağaoğlu da diyor ya Bakırköy deki gökdelenleri için; Ben işi büyük patronla bağladım, diye Hatırladık bak; Ağaoğlu ndan o gökdelenlerin ruhsatı karşılığında ne almıştın? Ataköy de 20 dönüm arsa Bir önceki TOKİ Başkanını da şutladın ya; kupon arazileri benden habersiz satıyorsun diye O da korkmadan sana dümen yapmış, değil mi? Patrondan habersiz bunların haracını da ben yiyeyim, hep o yiyecek değil ya, demiş anlaşılan. Ama sen hemen anlarsın. Çünkü bu işlerde en büyük sensin. Ustayım, dedin ya kendine. Ettiğin ender doğru laflardan biriydi bu. Hırsızlıkta, hainlikte, işbirlikçilikte, vatan satıcılıkta ve canilikte gerçekten de Türkiye de kimse senin eline su dökemez. Sen ustasın, hem de büyük usta. Adamı önce fırçaladın sonra da kendi deyişinle kapının önüne koyuverdin. Yerine de sana her satışta haber verecek birini atadın. Bunlar yani yer üstündeki vurgunlar kesmedi seni. İki yıl önce yerin altını da tekeline aldın. Ne gözü doymazmışsın yahu. Ama işte kılavuzu İblis olunca insanın, böyle olur. Ne gözü doyar, ne dur durak bilir. Ha bak bu konuda da bir doğru laf ettin: Durmak yok, yola devam, dedin. Gerçekten de durmuyorsun, doymuyorsun. İhanete de, kan dökmeye de, küp doldurmaya da Ama sona yaklaştın. Azgınların, zalimlerin sonu mutlaka gelir. Allah la aldattıkların uyanıyor Ne diyor Kur an? Sakın, Allah ı zalimlerin yaptıklarından habersiz sanma! Allah, onları ancak gözlerin dehşetle bakakalacağı bir güne erteliyor. (İbrahim Suresi, 42. Ayet) İşte o gün yaklaşıyor senin için bizce. Etrafına bak, seni alkışlayan ve oralara getiren, yıllarca kollayıp koruyan ABD Emperyalistleri bile seni azarlamaya başladılar artık. Hem de aleni biçimde. İçeride senin on yıllardır şakşakçılığını yapan mecnunlar bile içlerinde kalmış olan namus oranında uyanmaya başladılar gayrı. Bir örnek verelim: Gazeteciliğimin ilk yıllarıydı. İstanbul Belediye Başkanlığına aday olduğunu o günlerde açıklamıştı. O nereye giderse peşinden koşturup duruyordum elimdeki fotoğraf makinesiyle. İnsanları kucaklaması, duruşu ve konuşmalarıyla güven vermişti bana. İlk oyumu da benim gibi düşünen milyonlarca insan gibi ona verdim. Belediye Başkanı seçildi. Daha ne olduğunu anlayamadan da kötü haber geldi. Halkın içinden gelen birinin o koltuğa oturmasını hazmedemeyenler, okuduğu şiir nedeniyle cezaevine atacaklardı. Hiç unutmuyorum; elimde fotoğraf makinesiyle gazeteci olduğumu unutup belediyenin önünden alkışlarla cezaevine uğurlamıştık.
3 28 Şubat zalimlerinin zulmünün zirve yaptığı o günlerde hayran olduğum insan cezaevine atılınca içim acımıştı. Ertesi gün gazetenin manşetinde Artık muhtar bile olamaz başlığını görünce içimdeki acı öfkeye dönüştü. İlk duamı da o zaman ettim Erdoğan için. Allah ım onu koru, bu zalimlere inat daha yüksek yerlere getir onu... Sadece benim değil yıllarca horlanan, zulme uğrayan ve ikinci sınıf insan muamelesi gören milyonların ortak duasına dönüşmüştü bu cümle. Dualarımız kabul mü oldu bilmem ama Artık muhtar bile olamaz dedikleri adam Başbakan oldu. İlk yıllar hem onun, hem de ona oy verenler için zor geçti. 28 Şubat bin yıl sürecek diyen kafalar onu devirmek için her yolu denedi. Karşılaştığı her zorlukta milyonlarca el havaya kalktı ve Allah ım; onu ve bu ülkeyi, milleti koru duası döküldü ağızlardan. Ve korudu da... Öyle dönemler oldu ki; tam Artık bu iş bitti denilip yüreklere sızı düştüğü anda bu dualar durumu onun lehine çevirdi. Oynanan oyunlar boşa çıktı. Sonraki seçimlerde oyumu hep ona verdim ve 11 yıl böyle geçip gitti. Bu süre içinde öyle şeyler yaşadık ki, bırakın bunları hayal etmeyi, aklımızın köşesine dahi uğraması mümkün değildi. Ergenekon belasının beli kırıldı, ordu darbe kelimesini dahi ağzına alamaz hale geldi. Üniversitelerin ve devlet dairelerinin kapısı başörtülülere açıldı. Hak ve özgürlükler adım adım gelişti. En önemlisi de kardeşin kardeşi vurduğu silahlar sustu. Rüya gibiydi hepsi. Erdoğan artık benim ve milyonlar için sadece oy verdiği bir parti lideri değil kahraman olmuştu. Evet, o artık benim ve milyonların kahramanıydı. İçimde her gün biraz daha büyüyen bir kahraman... Ve 17 Aralık sabahı o haber düştü ajanslardan önümüze. Bakan çocukları ve işadamları gözaltına alınmıştı. Yolsuzluk ve rüşvet operasyonu dediler adına. Konduramadım bunu kahramanımın partisine. Hemen bir yazı yazdım. Bu kahramanıma yönelik yeni bir oyun dedim. 25 Aralık sabahı bir haber daha düştü ajanstan. Bu kez başka işadamları gözaltına alınmak istenmiş ancak operasyon hükümetin müdahalesi sonucu hayata geçirilememişti. Bir yazı daha yazdım ve bu kez bunun kahramanıma yönelik bir darbe olduğunu söyledim. Hatta buna darbe demeyenleri de darbeci dedim yazımda. Birkaç gün böyle geçti ve tuhaf şeyler olmaya başladı. Belgeler, iddianameler, fezlekeler ve ses kayıtları ortalığa saçıldı. Çoğu insan okumadı bunları. Ancak işim gereği hepsini tek tek okudum, dinledim. Duyduklarıma, gördüklerime inanmak istemedim. Reddettim içimde. Ama her şey o kadar net ortadaydı ki, içim acıya acıya kabullenmek zorunda kaldım bir süre sonra. 28 yaşındaki İranlı bir gencin önüne yatacağını söyleyen bakanları görüp, Alo Fatihleri dinledikçe, bırakın inanmayı midem bulandı. Hele bir bakanın Bakaralı Makaralı Kur an a hakareti tüylerimi diken diken etti. İsyan ettim, kahrettim... Ama yine de Kahramanımın bunlardan haberi yoktur dedim. Herkes yapsa da o yapmaz dedim Kahramanım işi kendisine tuzak kuranlara bırakmaz, yetim hakkına uzanan elleri kırar, Kur an a hakaret eden dilleri koparır, en kötü ihtimalle bünyesinden atar dedim. Ama olmadı. Ne eller kırıldı, ne de bünyeden atıldı. Tam tersine pisliklerin üstü
4 örtülmeye çalışıldı. Daha sonra neden üstünü örtmeye çalıştığını da anladım. Değirmenin başındaki el meğer kahramanımın eliymiş. İstese de o elleri kıramaz, bünyesinden atamazmış. Anladım ki, o son ses kaydıyla aslında kahramanım paraları değil kendini sıfırlamış. Ama bu kadarla da kalınmadı. Düşülen bu durumdan kurtulmak için bir günah keçisi lazımdı. Bulunan günah keçisini gördüğümde tarifi imkânsız bir yara açıldı içimde. Hayatımda bugüne kadar hiçbir temasımın olmadığı cemaat, paralel yapı adı altında hedefe konuldu. 28 Şubatçılar ın bile aklına gelmeyen, gelse de cesaret edemediği zulüm günleri başladı. Delilsiz, belgesiz polisler, savcılar sürüldü. Bankalar batırılmaya çalışıldı. Bir zamanlar el üstünde tutulan vekiller tuzluk denilerek partiden atıldı. Kendine yazar diyen insan müsveddeleri köşelerinden, gazeteler ise manşetlerinden irin akıttı. Aldıkları ekstra her kuruşu hak ettiler... Alnı her gün secdeye giden insanlara, alnı belki de hiç secdeye değmemiş insanlar tarafından akıllara durgunluk veren hakaretler edildi, suçlamalar yöneltildi. Haşhaşi, sülük, ajan, vatan haini kelimeleri havalarda uçuştu. O kadar alçaldılar ki, işi namuslara dil uzatmaya kadar götürdüler. Bunları gördükçe midem bulandı, vicdanım sızladı. İnsanlar nasıl bu kadar alçalıp, çukurlaşabilir, vicdanlarını nasıl böyle satabilirler, nasıl böyle insanlıktan çıkabilirler? diye sorup durdum kendime günlerce. Cevabı ise İnlerine gireceğiz diye başlayan konuşmaları sırasında kahramanımın gözlerine yerleşen o kin, nefret ve intikam dolu bakışlarda gördüm. Ürktüm, acıdım, üzüldüm... İçimde bir şeylerin koptuğunu, akıp gittiğini hissettim. Finali ise bir pazar sabahı gittiğim Eyüp Sultan da yaşadım. Daha önce Allah ım sen Erdoğan ı, bu ülkeyi ve milleti koru diye dua ettiğim yerde bu kez Allah ım sen bu ülkeyi ve milleti Erdoğan dan koru diye dua ederken buldum kendini... Ve o an anladım... Sadece kendini sıfırlamamış, içimdeki kahramanı da sıfırlamış, öldürmüştü... Kendi elleriyle öldürmüştü. Artık yüzde 50 oyla gelsen ne yazar, Cumhurbaşkanı olsan ne yazar... İçimdeki kahramanı öldürdükten sonra... (Ahmet Memiş, rotahaber.com, ) Seni gerçek kimliğinle gören yukarıdaki yazar, namuslulardan. Belli ki kandırılmış, Allah la aldatılmış ve 90 lı yıllardan bu yana senin hizmetkârlığını etmiş bir kişi. Ama işte nihayet uyanmış artık. Ve seni görüp tanıyabilmiş. Çocukluğundan itibaren yemiş olduğu Yezid-Muaviye dininin, CIA-Pentagon İslamının yani sahte İslamın zihni, aklı felç eden, afyonvari zehirli etkisi bile senin hakkında uyanmasını engelleyememiş. Geçmişte yaşadıklarını hâlâ Müslümanlara yönelik bir zulüm olarak nitelendiriyor. Oysa o zulüm olarak değerlendirdiği her durum ve olayın, 28 Şubat ve benzerlerinin samimi Müslümanlara yönelik bir zulüm olmadığını, insanları Allah la aldatmayı amaçlayan şeyhlerin, dervişlerin, siyasetçilerin etkisinden, taarruzundan, kötülüğünden korumak için yapılan işler olduğunu bugün bile göremiyor. Geçmişte hangi içtenlikli Müslümana hangi zulüm yapılmış? Namaz kılmayın, camiye gitmeyin, oruç tutmayın, Kur an okumayın, İslam Peygamberini tanıyıp öğrenmeyin mi denilmiş? Hayır. İnsanları kandırarak Ortaçağ karanlığına götürmek isteyen ABD Emperyalistlerinin işbirlikçisi İblisleşmiş şeyhlerin, tarikatların örgütlenmesine karşı çıkılmış sadece. Ne yazık ki onda da başarılı olunamamış. İşte o yüzden milyonlarca liralık Bosna ya yardım için toplanan parayı iç ederek onunla konaklar, köşkler alan Necmettin Erbakan gibiler yetişti. Ve on yıllarca siyasi ortamda at koşturdu. Geride 149 kilo altın, yüz binlerce dolar, avro tutarında döviz, villalar,
5 bağlar, bahçeler, bunlara ilaveten de yukarıda andığımız çalınmış Bosna paralarını ve Devlet Bütçesinden Refah Partisi ne verilen ve partinin Anayasa Mahkemesince kapatılmasından sonra hazineye devredilmesi gereken ve devredilmeyip iç edilen bir trilyon lirayı (ki, bu yüzden Kayıp Trilyon Davası adıyla meşhur davada yargılanıp sözde mahkum olmuştur) bırakarak gitti. Apaçıkça görülüyor ki Tayyip, boynuzun kulağı geçmesi hesabı Hocasını fersah fersah geçmiş kamu malı aşırıcılığında. Hocasınınki devede kulak bile olamayacak denli küçük kalmış bununkinin yanında. Yandaş kalemlerden eleştiriler Bak Tayyip! Senin kim, ne olduğun hakkında uyananlar senin mide bulandırıcı, kusturucu içyüzünü görüp tanıyanlar ve artık bununla daha fazla yol yürünemez, diyenler sadece yukarıdaki yazar gibi içtenlikli Müslümanlar değil. Bir de düzenbazlar var, senin yardakçıların arasında. Onların da sayısı oldukça kabarık. Onlar, senin onlara sunduğun büyük arpalıklar sebebiyle senin savunuculuğunu yapıyorlar. Yani onlar da senin gibi küp doldurma derdinde. Ama artık bak onlar da taşınmaz buluyorlar seni. Oku şu haberi: Yandaş kalemler bir bir kazan kaldırıyor Her koşul ve şartta iktidarı savunmakla görevli olan yandaş medyanın bazı kalemleri, vicdanları sızlatan Soma faciası sonrasında iktidarın vurdumduymazlığına sessiz kalamayıp az da olsa eleştiri oklarını hükümete yöneltti. ( ) Bu isimlerden bir tanesi Habertürk Yazarı Nihal Bengisu Karaca idi Karaca, Soma faciasından iki gün sonra kaleme aldığı yazısında, facianın sorumlularının açığa çıkartılması yönündeki tutumunun yanında Çalışma Bakanı Faruk Çelik ve Başbakanlık Müşaviri Yusuf Yerkel in istifa etmesi gerektiğini söyledi. Karaca, ayrıca tekmeci müşavir Yusuf Yerkel in yandaş A Haber kanalı tarafından yayınlanan tekme görüntüleri üzerine de, Bunlar mıymış Yerkel e yapılan o dillere destan saldırının görüntüleri diye tepki gösterdi. Yandaş isyanına katılan isimlerden bir diğeri ise Türkiye Gazetesi yazarı Yıldıray Oğur oldu. Bugüne kadar hemen her konuda yandaşlığıyla dikkat çeken Yıldıray Oğur Soma faciası konusunda ilk defa Başbakan a doğrudan eleştiri getirerek, Başbakan a hitaben Dik dur ve eğil! başlıklı bir makale yayınladı. Oğur bu makalesinde İktidar, diklenmek değil eğilmeye, hesap vermeye ve gönül almaya cesaret edenindir sözleriyle Erdoğan a açık eleştiri getirdi. AK Parti nin siyasal söylemi ve devlet-birey-toplum ilişkisinde öngördüğü perspektifin geleneksel muhafazakar sağ siyasetin sınırlarına hapsolduğunu vurgulayan Ali Bayramoğlu Soma da ortaya çıkan manzara için Kibir kabarması yaşayan bir ruh hali var dedi. Başbakan Müşaviri Yusuf Yerkel in Soma da bir protestocuyu tekmelemesini eleştiren Bayramoğlu Acılı, ateş düşmüş bir kasabada bir göstericiye tekme atan bir danışmanı bile görevden almayan, alamayan bir iktidar var. dediği yazısında hükümete uçak irtifa kaybedecek uyarısı yaptı. İktidara karşı zaman zaman eleştiriler yöneltebilen Star yazarı Mustafa Akyol da en sert tepkisini Twitter üzerinden verdi. Hükümetin Soma faciasının sorumluluğunu almamasını eleştiren Akyol, Adamımı yedirmem kültürü çok feci bir şeydir. Tek vasıfları lidere sadakat olan liyakatsizler ordusu türetir ifadelerini paylaştı. (www.rotahaber.com) Bunların bile yavaş yavaş seni terk etmeye davranmaları bir şey düşündürtmüyor mu sana Tayyip? Soma madenlerini peşkeş çektiğin vurgunculardan biridir Alp Gürkan. Geçen yıl 9 Temmuz da buradaki yeni bir ocağı verdin bu Parababasına. O satışın, daha doğrusu halka ihanetin töreninde senin Enerji Bakanın Taner Yıldız da bulundu. Ve bu Parababasının şirketine güzellemeler yaptı. Bu şirketin iş sağlığı ve güvenliğine ne kadar önem verdiğini, bu sebeple de bu ocakların artık
6 işçiler için ne kadar güvenli-sağlıklı çalışma şartları oluşturduğunu uzun uzun ve tekrarlı cümlelerle anlattı: İftarını işçilerle birlikte açan Yıldız, örnek alınacak niteliklere sahip ocağın işçi güvenliğini ön planda tuttuğunu belirtti. (www.sozcu.com.tr, ) Bu törenin video görüntülerini de isteyen arkadaşlar internetten izleyebilirler. (http://sozcu.com.tr/2014/gundem/bakan-ove-ove-bitirememisti /) Tayyipgiller avanesinin her üyesi gibi Taner Yıldız da ihanetini Yezid, CIA dininin bulamacıyla soslamadan edemiyor, izleyen arkadaşların göreceği gibi. Bu ölüm ocakları, bu vurgun ocakları iş sağlığı ve güvenliği açısından örnek alınacak nitelikteymiş. Demek ki bir de örnek alınamayacak durumda olanlar varmış Bakan Taner Yıldız a göre. Ki var, böyle ocaklar çok Türkiye de. Nitekim 21 Mayıs tarihli Cumhuriyet te yer alan haberde bu konuya yer veriliyor: 450 Soma daha var Eski Maden Mühendisleri Odası Başkanı Mehmet Torun, Türkiye genelinde 450 maden ocağının daha patlamaya hazır olduğuna dikkat çekti. ( ) Soma ile aynı riskte Amasya, Çorum, Zonguldak, Erzurum ve Kütahya daki maden ocaklarının olduğunu söyleyen Torun, maden ocaklarında denetimlerin göstermelik yapıldığını, bunun en somut örneğinin 18 Mart tarihli denetim tutanağını okuyan insanların kanının donduğunu kaydetti. Torun, Tutanağı okuyunca tüyleriniz diken diken oluyor. Tutanaktan 2 ay sonra o ocakta 301 kişi hayatını kaybediyor. Kâğıt üzerinde denetim yapılıyor. Oradan daha kötü ocaklar var. Yeraltı ocaklarının, özellikle kömür ocaklarının yüzde 70 i, kaza olan Soma daki ocaktan daha kötüdür. Patlama, ölüm riski devam ediyor. Biz tekrar uyarıyoruz. İlla da 301 kişinin ölmesi gerekmiyor. Ölüm sayısına bakarak takip etmemeliyiz diye konuştu. (agy) Yukarıda Mehmet Torun un söz ettiği 18 Mart 2014 tarihli bu ölüm ocağını denetleme raporunda müfettişler; hiçbir eksikliğe rastlanmamıştır, demektedirler. Yani Enerji ve Tabiî Kaynaklar Bakanlığının müfettişleri de Taner Yıldız ın ağzıyla konuşmuşlardır, o konuşmaları raporlarına dökmüşlerdir. O madenleri lüpleten Enerji Bakanlığı ile güya onları denetlemekle görevli Çalışma Bakanlığı tencere-kapak gibi birbirine uyumludur, görüldüğü gibi. Çünkü her ikisinin de patronu Tayyip tir. Yani o bakanlık yöneticileri de, denetçileri de Tayyipgiller avanesindendir. Vurgundan rütbeleri oranında pay kapanlardandır. Bu insanlar nasıl böylesine acımasızlaşabilmişler, zalimleşebilmişler, hırsızlaşabilmişler ve doymaz bir şekilde; çalmaktan, çırpmaktan, vurmaktan, küplemekten (küp doldurmaktan) başka bir şey düşünemez hale gelmişler?.. Dolayısıyla da nasıl tüm insani değerlerini sıfırla yarak insanlığa elveda diyebilmişler?.. Bu nasıl mümkün olabilmiş?.. Biraz bunu irdeleyelim isterseniz Tayyipgiller de neden bütün insani değerler sıfırla nmıştır? İnsanın birbirinden apayrı iki yönü ya da iki yapısı, iki varlık alanı vardır. Birincisi; her canlı gibi insan da hem bir doğa varlığı hem de doğanın bir parçasıdır. Dolayısıyla da diğer canlılar gibi var olur, doğar, türünün ve çağının şartlarına uygun bir süre yahut şartlarının öngördüğü bir süre yaşar, sonra da ölür. Yaşadığı sürece de diğer canlılar gibi içgüdülerinin, altbilincinin emrine uyarak beslenir, ürer, yavrularını büyütür, ihtiyarlar ve ölür. Bu yönüyle de insanlara olsun, diğer canlılara olsun gereksiz yere zarar vermez, kötülük etmez. Bir hayvan, beslenmek ve barınmak için diğer canlılara karşı nasıl bir rekabete giriyorsa insan da
7 o kadarını yapar. Yani yok yere kötülük etmez, zulüm etmez, cana kıymaz. Her davranışı yalnızca hayatta kalmasına ve neslini sürdürmesine yönelik olur, o amaçla yapılır. Bu yönüyle insanı iyi, kötü, ahlâklı, ahlâksız diye niteleyemeyiz. Bu değerlendirmelerin kapsamı dışındadır insanın bu yönü. Yani nasıl bir hayvanı ahlâklı, ahlâksız diye değerlendiremezsek, bu yönüyle ele aldığımız insanı da aynı şekilde değerlendiremeyiz. Gelelim insanın diğer yönüne: Burada bir sosyalinsan la karşılaşırız. Çünkü insan, doğanın bir parçası yani doğal insan olmakla birlikte aynı zamanda toplumun da bir parçasıdır. Bir toplum varlığıdır. Başka türlü ifade edersek; toplum yaratığıdır. Diğer canlılar için bu söz konusu değildir. Onların en gelişkin olanlarının türü bile nihayetinde bir sürü oluştururlar. Oradaki hayvanlar bir sürünün parçaları ya da üyeleri olurlar. Ama insanlar, bir toplum içinde dünyaya gelirler. Gelişmeleriyle birlikte onlara toplumlarının egemen değerleri yüklenir. Ve onlar bilinçlerinden bağımsız olarak o şartlara göre diğer insanlarla ilişkiye girmek, toplumun koyduğu kurallar içinde oynamak ve toplumun ait olduğu parçasının değerlerini benimsemek durumunda kalır. Bu haliyle de insan toplum yaratığı olur. Yani insanın bilincini, değerler sistemini, onlara göre hareket ettiği kurallar bütününü, hukukunu, ahlâkını, sanatını, felsefesini, dinini, dilini ve siyasetini toplum belirler. Bir bilgisayara yüklenen işletim sistemi gibi toplum bu kurallar ve değerler sistemini insanlara yükler. İnsanlar da bir bilgisayarın kendine yüklenen işletim sistemine uygun biçimde işlem yapması gibi toplumun kendisine yüklediği kurallar, değerler ve görevler-sorumluluklar sistemine göre davranarak hayatını sürdürür. Hatta öldükten sonra bile cenazesinin nasıl bir törenle uğurlanacağı hep içinde yaşadığı toplumun bu değerler sistemine göre önceden belirlenmiştir. Tabiî insan, toplum karşısında sadece pasif bir varlık değildir. O, toplum yaratığı olduğu gibi aynı zamanda toplum yaratıcı da olabilir. Çünkü toplum da doğanın her parçası gibi durup dinlenmeden bir akış ve değişiş halindedir. İnsan, toplumun bu değişim mekanizmasını yani hangi kanunlara göre yürüdüğünü, gidiş tutturduğunu, değişip geliştiğini kavrayıp bilince çıkarırsa toplumun ilerlemesine çok olumlu katkılarda bulunabilir. Bu ilerlemenin daha ılımlı, daha kolay, daha kansız, daha acısız olmasını sağlayabilir. Bilimcil Sosyalizmin görevi de budur zaten. Toplumun gireceği yeni toplum biçimlerinin değişim sancılarını kısaltıp ılımlılaştırmaktır. Marks a göre insanın kişilik ve ruhiyatını belirleyen faktör Burada Marks ın şu dâhiyane çözümlemesini görelim: Sivil toplumun anatomisi de ekonomi politikte aranmalıdır. Bu bilimi incelemeye Paris te başlamış ve Guizot nun emriyle sınır dışı edilince yerleştiğim Brüksel de devam etmiştim. Vardığım ve bundan böyle çalışmalarıma yön veren genel sonuç kısaca şöyle ifade edilebilir; hayatlarının sosyal üretiminde insanlar iradelerine tabi olmayan, belirli, zorunlu ilişkiler [yani] maddi üretim güçlerinin belirli bir gelişme derecesine tekabül eden üretim ilişkileri kurarlar. Bu üretim ilişkilerinin tümü, toplumun ekonomik yapısını, üzerinde hukuki ve siyasi bir üstyapının yükseldiği ve kendisine belirli sosyal bilinç şekillerinin tekabül ettiği somut temeli meydana getirirler. Maddi hayatın üretim tarzı genellikle sosyal, siyasi ve fikri hayat sürecini belirler (şartlandırır). İnsanların varlıklarını belirleyen bilinçleri değil, aksine, insanların bilinçlerini belirleyen onların sosyal varlığıdır. Gelişmelerinin belli bir safhasında toplumun maddi üretim güçleri, mevcut üretim ilişkileriyle ya da bunların hukuki ifadesinden başka bir şey olmayan mülkiyet ilişkileriyle -o zamana kadar [sınırları içinde] hareket etmiş oldukları mülkiyet ilişkileriyle- çatışırlar. Bu ilişkiler üretim güçlerinin gelişme şekilleri iken, bunları köstekleyen birer zincir olurlar. O zaman bir sosyal ihtilal devri başlar. (Karl Marks, Ekonomi Politiğin Eleştirisine Katkı, s. 3) Marks Usta nın Kapital in bir ön hazırlık çalışması olarak değerlendirilen eserinin önsözündeki bu dâhiyane tespit ve çözümleme bize modern toplumların değişim mekanizmalarının kanunlarını netçe ortaya koyuyor.
8 Demek ki insanlar kendi iradelerinden bağımsız olarak içinde bulundukları toplumun egemen ilişkilerinin zorunlu bir sonucu olarak maddi üretim ilişkilerine giriyorlar, hayatlarını kazanmak için, yaşamlarını sürdürebilmek için. Ve o ilişkiler içinde oynadıkları rol, onların düşünsel-fikrî yapılarını belirlendiriyor. Ne diyor Usta? İnsanların varlıklarını belirleyen bilinçleri değil, aksine, insanların bilinçlerini belirleyen onların sosyal varlığıdır. İnsan, girdiği ekonomik ilişkilerde mecburen bir sosyal sınıfın içinde yer alır. Bu sınıf ya mevcut ekonomi ilişkilerinde dolaysızca rol oynayan iki temel sınıftan biridir ya da geçmiş toplumların yadigârı Antika sınıfların kalıntılarından biridir ya da Modern toplumun küçükburjuva gibi ara sınıflarından biridir. Ara sınıflar ancak dolaylı rol oynar toplumun ekonomik gidişinde. Burada sosyal sınıf tanımını da hatırlamak istersek: Egemen üretim yordamı içinde dolaysızca rol oynayan, durumları ve çıkarları birbiriyle aynı olan insan kümelerinin oluşturduğu yapılardır sosyal sınıflar. Bunlar modern toplumda Burjuvazi ve İşçi Sınıfıdır. Ara sınıflarsa Antika Toplumun yadigârı olan Tefeci-Bezirgân Sermaye Sınıfı ve Modern Küçükburjuva aydınlardır. Tabiî köylü yığınlarımız ve esnaf kümelerimiz de Antika Toplumdan yadigârdırlar. Ama bunlar homojen değildir. Köylülüğün içinde ağalar da vardır yoksul köylüler de. İşte insanlar, içinde yer aldıkları sınıfın ekonomide oynadığı role göre yani ona uygun bir kişilik ve ruhiyata sahip olurlar. O sınıfın fikriyatını, dünya görüşünü, kültürünü, siyasetini benimserler. Eğer insan, ezilen ve sömürülen sınıflara mensupsa toplumun ilerlemesi ve değişmesi yönünde bir fikriyat-dünya görüşü benimser. İlerici, Devrimci olur. Çünkü mevcut toplum biçimi onun sömürülmesi üzerine kuruludur. O alt sınıftır. Egemen sınıf onu ezmekte ve sömürmektedir. Bu sebeple de değişmede, devrimde onun sınıf olarak çıkarı vardır. Ama ezen, egemen sınıfın mensubu ise insan, ekonomide o sınıfın içinde rol oynuyorsa ister istemez gerici, tutucu, sömürücü ve zulümkâr bir fikriyat ve dünya görüşüne sahip olacaktır. Oynadığı o ekonomik rol ona böyle bir kişilik yapısı verecektir. O, mevcut durumun değişmesini istemeyecek, tersine toplumun ekonomik yapısının değişmesini isteyenlere şiddetle karşı çıkacaktır. Çünkü değişimden, devrimden yana olanlar onun sınıf çıkarlarını ortadan kaldırmak istemektedirler. İşte insanlar böylece iradelerinden bağımsız biçimde toplumun üretim temelinde yer aldıkları sınıfın ve girdikleri ilişkilerin bir sonucu olarak kişilik, ruhiyat edinirler; fikriyat, ideoloji, kültür, siyaset edinirler, oluştururlar, benimserler. İlerici ve gerici sınıflar, sınıf çıkarlarını savunmak için ölümcül, kanlı mücadelelere, savaşlara girişirler. Bu savaşlar bazen çok kanlı biçimlere bürünebilir. 10 binlerce, 100 binlerce, milyonlarca insanın hayatını yitirmesine yol açabilir. İşte insanlar bu sebepten hiçbir hayvanın asla olamayacağı kadar zalimleşirler, acımasızlaşırlar, kan dökücüleşirler, cellâtlaşırlar yani insanlıktan çıkarlar bir anlamda. Tayyipgiller in zalimliğinin tarihsel ve sınıfsal kökeni Bizde modern sınıfların dışında bir de geçmiş çağların kalıntısı, Tarihin tanıdığı ilk egemen sömürgen sınıf olan asalak, Antika Tefeci-Bezirgân Sermaye Sınıfı vardır. Batıda bu sınıf, 15 inci Yüzyılda İngiltere de başlayıp giderek Avrupa nın tamamına yayılan Burjuva Devrimleriyle birlikte kökü kazınarak tamamen ortadan kaldırılmıştır. Bizde Burjuva Devrimi, burjuvazinin dünyada devrimci özelliklerini yitirerek Emperyalizm aşamasına ulaştığı; tabiî gericileşip asalaklaştığı 20 nci Yüzyılda gerçekleştiği için burjuvazi devrimini yaparken bu sınıfı yok etmek bir yana onunla ittifaka girmiştir. Bu sebeple de bu Antika, vurguncu, asalak sınıf Burjuvazinin, günümüzde Finans-Kapitalistlerin en önemli yerli
9 müttefiki ve destekçisi, işbirlikçisi durumundadır. Finans-Kapitalistler zümresi çok küçük bir azınlık olduğu için onun Anadolu daki ve Kürt illerindeki kitle tabanını oluşturan, böylece de onun ayakta durmasını, sömürüsünü, çapulunu yapmasını sağlayan bu Antika Sermaye Sınıfıdır. Bu sınıfın karakteristiğini biz Tayyipgiller Kökeni ve Sınıf Yapısı adlı kitaplarımızda uzun uzun anlattık. Tabiî Usta mız Kıvılcımlı da yarım asır önce yayımlanmış olan kitaplarında bu sınıfın yapısını, karakteristiğini yine aynı kapsamda anlatmıştır, göstermiştir. Bu sınıfın ruhiyatının can alıcı bölümünü ortaya koyan Usta mızın şu satırlarını dikkatlice incelemekte fayda var, diyoruz: Taşranın Tefeci-Bezirgân Sınıfı, dünkü bugünkü acemi çaylak sömürgenleri değildir. Binlerce yıllar tortulaşmış ve milletin ciğerine iliğine işlemiş GERİCİLİĞİN en ağır değirmen taşıdır. Bu sınıf Türkiye KÖYLERİNİ Sümerler çağından beri SÖMÜRGE leştirmiştir. Türkiye köylülerimizi dünya yüzüne çıkartmayan Köy Enstitüsü kadar basit modern tekniğe ve kültüre bile kavuşturtmayan ve her gün biraz daha halkımızı hep öbür dünyaya, AHİRETE ısmarlayan yolsuz güç, Tefeci-Bezirgân Sınıfıdır. Bu sınıf köydeki kentteki mutlak ve zalim ve müstebit SOYGUNUNU ve ETKİSİNİ yürütmek için gerekli en şeytanca domuzuna yolları yüzyıllar boyu, baba mirası olarak benimsemiş ve büyük bir bilinçle uygulamıştır, uygulamaktadır da. Demokrat Parti gibi Türkiye yığınları için anlaşılmaz yabancı bir terimi yüzde yüz öztürkçe DEMİR-KIR-AT biçiminde somutlaştırıp popülarize eden ve en ücra köylere dek dev petrol şirketlerinin benzin istasyonları ile sokan sınıf odur. 27 Mayıs ihtilaline rağmen Anayasa nın ve Siyasi Partiler Kanununun açık yasakları oportada durduğu halde, Demir-kır-at sembolünü pervasızca Adalet Partisi ne mal eden ve AP şubeleri önüne kızıl neonlu, tek ayağı kalkık ak atlar olarak dizen odur. DP nin açtığı, AP nin geliştirdiği büyük Finans-Kapital kumarında en hırslı, en kinli ve en ateşli taşra oyuncuları kasaba tefecileri, eşrafları, ayanları denilen vurgunculardır. (Hikmet Kıvılcımlı, Türkiye de Sınıflar ve Politika, s ) Türkiye de kozmopolit olma bakımından Finans Kapitale tıpatıp uygun ve çarkla dişli gibi içiçe gelen tek bilinçli ve kasıtlı sosyal sınıf Tefeci-Bezirgân sınıfıdır. Çünkü bu sınıf oldu olasıya modern MİLLET karakterini bilmemiş ve tanımamıştır. İlk Mekke ve Medine kentlerinden beri Antika Toplumun kutsal ÜMMET düzeyini yaşamaktadır. Ümmetçiliği aşamadığı için, kendiliğinden VATANSIZ ve MİLLETSİZ olan Tefeci- Bezirgân Sınıfı, ister istemez 1300 yıllık Hilafet ve Saltanat düşkünlüğüne bağlıdır. Saltanatı kendi toprağının devletçiliğinde bulamadığı gün, Finans- Kapitalin uluslararası yapısına giren yerli şubesini başına taç etmekte sakınca bulmaz. O zaman gözünü kırpmaksızın bütün kasaba eşraf ve agavatını Türkiye devrimci güçlerine karşı, Sen Bartelmi Katliamlarına taş çıkartan, kana susamış eğilimiyle Haçlılar Seferi açmış durumda buluruz. Bu durum, Türkiye de hayli sol ve sosyalist edebiyatı, kitaplarda okumuş, millete turist bakışlı kimseleri şaşırtmaktadır. Bu kimseler formüllerini biraz gözü kapalı ezberledikleri bir MODERN KAPİTALİST SINIF önünde bulunuyormuş izlenimine aldanırlar. Bir avuç Finans-Kapitalist ile ülke düzeyine yaygın fakat yeri geçmiş çağlarda duran Tefeci- Bezirgân Sınıfının kaynaşması bu izlenimi Hafız-ı Kapital olanları kolayca aldatabilir. Aldanılmamalıdır. (age, s ) Tayyipgiller tarihlerine ihanet etmeyerek zalimane uygulamalarını sürdürüyor Tayyipgiller, işte bu asalak, sömürgen, üretim dışı, vurguncu sınıfın mensuplarıdır ve siyasetteki temsilcileridir bugün. Tayyipgiller in vatansızlığı, milletsizliği, ulusal değerlere düşmanlığı, emperyalistler karşısındaki teslimiyetçiliği ve uşaklığı, acımasızlığı, zalimliği, kan