Ryusuke Yamada… Sen ne tatlı bişeysin ya..
2009 yılından beri gerek manga gerek anime olarak favorilerimden biriydi Fullmetal Alchemist. Ben ki normal insanların olaylarına ağlamayan insan oturup bunları okurken falan ağlıyordum. Bir de Naruto yapıyordu o etkiyi başlarda ama neyse.
Bir de bu animelerden birinin bir ending i var ki…
Let it all out. Bırak hepsini. Şarkıda resmen Ed ve Al’ın yolculuğu ve birbirleri için olan acı ve umutları özetlenmiş. Her duyduğumda duygulanırım, bugün bile.
Yani bu serinin hayatımdaki yeri sarsılmazdır. En sevdiğim 2 mangadan biri. Ciltlerini biriktirdiğim de öyle.
Ancak şu an konu live action.
Açıkçası başından beri merak ettiğim en büyük şey, 100 küsür bölümlük manganın ve bilemem kaç bölümlük animenin 2 buçuk saate nasıl sığacağıydı.
Ki sığmamış, spoiler değil bu. 😀
Muhtemelen devam filmleri gelir. Bir veya iki tane, Assasination Classrom da yanılmıyorsam 3 film var. Chihayafuru da nitekim öyle. Fullmetal neden olmasın?
Çekim kalitesi diğer japon filmlerinden baya farklıydı bana göre. Ki dizilere göre filmler daha kaliteli çekilir. Mekanın da etkisi var herhalde çünkü görsellik hoştu.
Karakterler güzeldi. Uyumluydu. İtalyan görünümlü Japon olabildiği kadar uygundu işte 😀
Çok fazla bir şey diyemeyeceğim. Shonen uyarlamalarından büyük beklenti olmamalı bence.