Bir hafta sonu ailece gezintiye çıktık. Çay bahçesi tarzı bir ortamda haftanın yorgunluğunu atıp sohbetimizi ederken kızım etrafta dolaşmaktan sıkılmış, mızmızlanmaya başlamıştı. Evde etkinliklere alışık olduğundan ve dışarıda genelde keşif ve kum , park şeklinde etkinliklerimiz olduğundan ve burada hiç biri bulunmadığından keyfi kaçtı ortam keşfi bittikten sonra. Önümde duran şişeye takıldı gözüm. Soda şişesi pekala da bir etkinlik malzemesi olabilir dedim ve yan tarafımda duran ağaçlardan dallar kopardım. kızımı da sehpaya oturtup önüne koydum malzemeleri. Gösterdim yapması gereken işlemi. Yavaş yavaş itinayla doldurdu kopardığı yaprakları şişenin içine. Hatta bir kaç kez içindekileri dışarı çıkarma girişiminde bulundu ancak başarılı olamayınca vazgeçti. Yine devam etti içine tıkmaya 🙂 Minicik parmaklarımız epey çalıştı. Daldan yaprakları sıyırırken farklı bir ilev şişenin deliğine yaprağı sokmaya çalışırken ayrı bir işlev oldu.
Biraz önce mızmızlanan çocuk gitmiş önündeki işe konsantre olmuş bir birey gelmişti sanki yanımıza. Önündeki yapraklar bitene kadar sabırla kopardı doldurdu delikten yaprakları. Tekrar koparacaktım yaprak ki istemedi bitti dedi. Sıkılmış küçük hanım bundan da 🙁
Kızımızı da üzmemek adına ordan uzaklaşıp biraz da yürüyüşümüzü yaptık etrafı keşfetmeye devam ettik.
Biz montessoriyi gerçekten çok sevdik. Her zaman her yerde her şekilde her nesneyle kendimize bir etkinlik bulmak dileğiyle :))