Jaguar Kitap’ın Kasım 2018’de yayımlamaya başladığı ve Mayıs 2019’da 4’üncüsünü bastığı Prospero Kitaplığı’nın ilk kitabı olan “Soğuk Deri”yi okudum. Bu ilk kitap basıldığında, serinin adı neden Prospero diye merak etmiştim. Çünkü oldukça tanıdık gelen Prospero sözcüğünü, belleğimi hiç zorlamadan, gayet net bir şekilde hatırlıyordum. Hem de Shakespeare’in pek bilinmeyen ama benim en çok sevdiklerim arasında olan “Fırtına” adlı eserinden...
Shakespeare için Fırtına özel ve önemli bir eserdir, çünkü bir vedadır; dehasını ve edebi gücünü kullanarak, bu vedasını kitabın büyücü olan karakterine, yani Prospero’ya ilmek ilmek işlemiştir. Bu işleyişi en güzel ve en sade şekilde bulabileceğiniz yer, Fırtına kitabının Mitos baskısındaki tanıtım bültenidir. Uzun uzun buraya yazmayacağım, merakı olan dostlar oradan okuyabilirler.
Gelelim Jaguar’a ve neden bu seriye Prospero adını vermiş olduklarına... Bunu kitabın ilk sayfasının alt kenarındaki iki cümle ile ifade etmişler ki hak vermemek elde değil: “Shakespeare’in Fırtına’sında Prospero, kızıyla birlikte on iki yıl yaşamak zorunda kaldığı adadan ayrılırken sihirli asasını ve kitaplarını gömer. Prospero’nun kayıp kitaplarından mahrum kalan insanlığın kendi rüyalarını (ütopya), kâbuslarını (distopya), hayallerini (fantastik) ve geleceğini (bilimkurgu) yazmaktan başka çaresi kalmamıştır artık.” E tabii ki hal ve serinin adının nereden geldiğini belirten açıklama böyle olunca gel de bu seriye başlama...!
.
Şimdi de gelelim “Soğuk Deri”ye ve Pinol’a... Albert Sanchez Pinol, eşine az rastlanır bir yetenek ile, fantastik görünümlü bir felsefe, felsefe görünümlü bir tarih, tarih görünümlü bir macera, macera görünümlü bir korku-gerilim ve korku-gerilim görünümlü bir savaş kitabı yaratmış. İspanyol bir yazar olmasına rağmen, anlatıcıyı cumhuriyetçi ve vatansever bir İrlandalı direnişçi olarak o kadar net bir şekilde dillendirmesi kitabın en çok hayranlık uyandıran yanıydı.
Bitmek bilmeyen aksiyonun içine, psikolojik öğeleri ustaca yerleştirmesi, zaten temponun verdiği kalp çarpıntısını daha da yükseklere taşıyordu. Bu kadar az karakterle bu kadar çok heyecanı yaşatması ve bununla birlikte felsefi ve psikolojik yönden okuru hemen ilk cümlesinden itibaren düşündürmeye sevk etmesi, Pinol’un kendine özgü tarzı ile büyük bir başarıya imza attığını fazlasıyla kanıtlamış.
Kitabı bitirdiğinizde mükemmel derecede oluşturulan “kurgu” açısından aklınızda tek bir soru bile kalmamasına rağmen, kendinizi felsefi yönden birçok soru ile meşgul bulacaksınız. Bunları yazarken bile hala aklımdaki bir soruyla boğuşuyorum: “Haritada nokta olarak bile görünmeyen küçücük bir adada, kendimle zıt karakterde bir insan ile baş başa kalıp yaşam mücadelesi verseydim, ben mi ötekileşirdim, yoksa öteki mi benleşirdi?”
Sevgiyle...