3 Mayıs 2015 Pazar günü saat 11’de geleneksel kahvaltımızda görüşmek üzere.
GDO tartışmalarının ayyuka çıktığı, bakkalımızdaki ürünlerden bile korkar olduğumuz şu günlerde genetiği değiştirilmiş tohumların ve bununla birlikte kullanılan her türlü kimyasalın dünyadaki en büyük üretici ve pazarlayıcısı olan Monsanto’nun dünyayı ve içinde yaşayanları nasıl gördüğü, ne yaptığı ve nasıl yaptığını anlatan “Monsanto’ya Göre Dünya” belgeselini açık havada izlemek için Boğaziçi Üniversitesi Güney Kampüsü meydanında 23 Mayıs Perşembe günü saat 20:30’da buluşuyoruz (Belgesel dili Fransızca olup Türkçe alt yazılıdır).
Aynı gün Teşvikiye Camii önünde toplanıp sırt çantalarında anneanne mirası lezzetler ile birlikte Maçka Parkı’na yürüyecek olan Yeşil Öfke grubuna katılabilir ve orada Slow Food Fikir Sahibi Damaklar grubunun düzenlediği GDO’yu boykot pikniğine dahil olabilirsiniz. Dilerseniz direkt pikniğe de gelebilirsiniz.
Tarladan topladığımız domatesleri kışa hazırlık için konserve yaptık.
Domatesleri önce yıkadık, kestik:
Sonra rondodan geçirdik:
Ardından bir miktar tuzla kazanda kaynattık:
Kaynar haldeyken kavanozlara doldurduk, kavanozları hiç kullanılmamış kapaklarla iyice kapatıp ters çevirdik:
Toplam 84 kavanoz domatesimiz oldu.
Tarlataban: Boğaziçi’nde Alternatif Tarım
“Çocukların sütün inekten değil de süpermarketten geldiğini sandığı” bir dönemde bir grup Boğaziçi Üniversitesi’nde doğal, ekolojik ve kolektif tarım için kolları sıvadı ve Tarlataban’ı oluşturdu. Bu tarlaya emek verenlerden biri olan Pınar Ercan ile konuştuk.
Tarımı Boğaziçi’nin kampüsüne taşıdılar.
Boğaziçi Üniversitesi, İstanbul’un en güzel manzaralı üniversitesi olmasının yanı sıra kampüsün içindeki geniş yeşil alanlarıyla da her zaman etkileyicidir. Albert Long Hall salonundaki çarşamba konserleri ya da başka bir etkinlik için ne zaman gitsem, bahçesinde oyalanır, “Acaba tekrar öğrenci mi olsam? diye düşünürüm. Son haftalarda duyduğum bir çalışma, üniversiteye daha sık gideceğimin işaretini verdi. Üniversitenin güney kampüsünde, kullanılmayan, yaklaşık 450 metrekarelik bir arazi, bir grup akademisyen, öğrenci ve çevreci tarafından tarlaya dönüştürülerek, kent içinde de tarım yapılabileceğine başarılı bir örnek oldu.