Bu itibarla ona her şeyin başı ve esası mânâsında “Fatiha” denilir. Maddî-mânevî, ferdî-içtimaî pek çok dertlere derman olması itibarıyla ona “Şâfiye”, insanlığın bütün problem ve sıkıntılarına yeterli bir reçete olması cihetiyle “Kâfiye”, bütün kitapların fihristi ve Kur’ânî hakikatlerin ezelî bir hulâsası olması yönüyle de “Ümmü’l-Kitap” denmiştir.”
Nimete hakkıyla şükretmek, berekete bereket katar.
Hiçbir şeyi kuldan değil, Allah’tan istemek, bereket kapısını sürekli açık tutmaktır.
Halbuki her anımızda bize şah damarımızdan daha yakın olan yüceler yücesi tek yaratıcı ile her an her yerde beraberiz.
Gizlimiz, saklımız, mahremimiz asla yok.
Şimdi bir düşünün ne kadar rezil durumlarda kayıt altına alındığımızı,
utanın benim utandığımdan daha fazla bir utançla..
Bunun farkına vardığınızda bir şeyler istemek değil
tövbe etmek, özür dilemek, af dilemek ilk yapmamız gereken şey olur değil mi??!
“Leyla’ dan geçme faslındayım Mevla yı bulma yollarında..”
Leylada takılı kaldığımızdan asıl olana bir türlü ulaşamıyoruz. Bence ilahi aşkın ön provası Leyla’dan yahut Mecnun’dan geçiyor..
Şu an yazdıklarımın bile ilahi aşktan başka bir sebebi yok.
Göremediğimiz, itiraf edemediğimiz gerçekleri başkalarının da görmesine beni vesile edebileceğinin şükrü, mutluluğuma mutluluk katıyor.
Tüm dünyada 7 milyar insan olmasının benim için pek bir önemi yok desem yeridir.
Çünkü benim için bir ben, birde Rabbim var. Bu sizin içinde geçerli olan en basit gerçek…
Hangi millete hangi dine hangi ırka hangi renge dahil olursanız olun yaratılmışların en şereflisi olarak bu dünyaya gönderildiniz ve sizin dışınızda yaratılan her şey size hizmet etmek için yaratılmışken bu acizliğin sebebi ne?!
Birçok ayette ve hadisi şerifte âlimlerin ve ilmin üstünlüğü, onlara tabi olunmasının gerekliliği emredilmiştir.
Biz de bu kitapta, İslam tarihine ve günümüze damgasını vuran on büyük ilim adamımızı tanıtmaya, anlatmaya çalıştık. Aslında tanıtmaya çalıştığımız bu büyük zatları sadece “ilim adamı” sıfatıyla geçiştirmek elbette ki çok yersiz ve eksik olur. Bu zatlar, kendilerini Allah’a adamış, malıyla, canıyla sahip olduğu her şeyle, her an Allah yolunda tam manasıyla cihat eden büyük zatlardır, evliyalardır, âlimlerdir. Âlemlerin Efendisi’nin (sav) “Benim ümmetimin âlimleri İsrailoğulları’nın peygamberleri gibidirler” sözüyle tarif ettiği zatlar zannımızca ve genel kabule göre işte bu zatlardır.
Annesinin adı Amine, Babasının adı Abdullah. Babası Abdullah, O daha doğmadan önce ölmüş.
Süt annesi Halime O’na 4 yaşına gelinceye kadar bakmış.
6 yaşına geldiğinde ise annesi Amine de ölmüş. 6 yaşından sonra kendisine dedesi Abdulmuttalip bakmaya başlamış.
8 yaşına geldiğinde dedesi de vefat edince Peygamber Efendimize amcası Ebu Talip bakmıştır.
Peygamberimizin Hz. Hatice ile 25 yaşında evlendi, Hz. Hatice ise 40 yaşındaydı.Hz Hatice ile olan evliliklerinden altı çocukları oldu, (Abdullah, Zeynep, Rukiye, Ümmü Gülsüm, Kasım, Fatıma).
Çocuklarından Hz.Fatıma hariç bütün çocukları Peygamberimizden önce vefat etmişler.
Hz. Muhammed (S.a.v.) 40 yaşında (610 yılında) Peygamber oldu.
Hz. Muhammed (S.a.v.) bir grup müslümanı Habeşistan’a gönderdi, bu olay müslümanların ilk hicreti oldu, (615 yılında).
Hz. Ebubekir ile uzun ve tehlikeli bir yolculuktan sonra Medine’ye hicret ettiler, (622 yılında).
Peygamberimiz 55 yaşında iken, Hz. Ebubekir’in kızı Hz Âişe ile evlendi.
Hz. Muhammed (S.a.v.) vefatından önce humma hastalığına tutuldu, bu hastalık 13 gün sürdü.
Hz. Muhammed (S.a.v.) hicretin on birinci yılında (Miladi 632) Medine’de vefat etti. Vefat ettiğinde kameri seneye göre 63, şemsi seneye göre 61 yaşında idi.
Bütün hamd ü senalar, Âlemlerin Rabbi Yüce Allah’a mahsustur. Salât ü selam, başta Efendimiz ve biricik dayanağımız Hazreti Muhammed’e (aleyhissalâtü vesselam), âl ü ashabına, bütün nebî ve resûllere, gök ve yer ehlinden Cenab-ı Allah’ın salih kullarının hepsinin üzerine olsun.
İnsanlar, akıllarıyla kâinatta cereyan eden hâdiselere bakıp, Allah’ı (celle celâluhu) bulsalar bile, yaratılışlarındaki gaye ve hikmeti, nereden gelip, nereye gittiklerini ve ibadetlerinin keyfiyetlerini peygambersiz bilemezler.
İnsan fıtratına ekilen hadsiz istidat çekirdekleriyle, sahip olduğu kabiliyetleri inkişaf ettirip geliştirecek ve onları yaratılış gayelerine yönlendirecek olanlar da ancak peygamberlerdir. Peygamberler olmasaydı, yaratılış ağacının en mükemmel meyvesi olan insan, kâinattaki israfsızlığın zıddına çürümeye mahkûm edilmiş olurdu.”