Aşk davası kılan kişi hiç anmaya hırs ve heva
Aşk davası kılan kişi hiç anmaya hırs ve heva,
Aşk evine girenlere gayrı ne meyil ve ne vefa.
Gerçek aşık olan kişi anmaya dünya ahiret,
Aşık değildir o kişi yürüye izzeti kova.
Her kim izzetten geçmedi aşıklık bühtandır ona,
Hiçbir zaman girmez aşk ile izzet bir eve.
Dili ile aşk diyenler bilmediler aşkın ne olduğun,
Benim cevabımı sen anlat, aşka izzet midir baha.
İzzet ve erkan hepsi bunların dünya sevgisi,
Aşktan haber vermesin kim ki dünya izzetin seve.
Dünya ve izzet aşk ile bunlar uygun olmadı,
Vallah nükte benim değil, aşk hazırdır görmez reva.
Her kimde ki aşk var ise gayrı ne sığar o yere,
Dost kilimine geçmez at ve katır yahut deve.
Bu cümle aşık olanlar aşk ile geldiler bile,
İlahi alemi seyre dalan konaklamaz o eve.
Yunus’a aşık diyerek asla özenip gelmeyin,
Çok bezirgan ziyan eder varırken ırak iklime.
***
Şiirin aslı
***
‘Işk da‘vîsin kılan kişi hîç anmaya hırs u hevâ
‘Işk da‘vîsin kılan kişi hîç anmaya hırs u hevâ
‘Işk evine girenlere ayruk ne meyl ü ne vefâ
Girçek ‘âşık olan kişi anmaya dünyâ-âhiret
‘Âşık degüldür ol kişi yüriye ‘izzeti kova
Her kim ‘izzetden geçmedi ‘âşıklık bühtândur ana
Hergiz girdügi yok durur ‘ışkıla ‘izzet bir eve
Diliyile ‘ışk diyenler bilmediler ‘ışk neydügin
Benüm cevâbum sen eyit ‘ışka ‘izzet midür bahâ
İzzet ü erkân kamusı bunlardur dünyâ sevgüsi
‘Işkdan haber eyitmesün kim dünyâ ‘izzetin seve
Dünyâ vü ‘izzet ‘ışkıla bunlar sâz-kâr olmadı
Vallah nükte benüm degül ‘ışk hâzırdur görmez revâ
Her kimde kim ‘ışk varısa ayruk ne sıgar ol yire
Dost döşegine geçemez at u katır yâhûd deve
Bu cümle ‘âşık olanlar ‘ışkıla geldiler bile
Müşâhadeye gark olan düşmeyiserdür ol eve
Yûnus’ı ‘âşık diyüben zinhâr özenüp gelmenüz
Çok bezirgân ziyân ider varıcagız ırak çava