Ma mahattan geçtiğinde, ma hala ma olacaktır; ama ma, mahat ile birleşecek ve bir mahat-ma olacak.
-Burçlar.
L'
WORD
|Vol 10||MART, 1910.||No 6|
|Telif Hakkı, 1910, HW PERCIVAL tarafından.|
ADEPTS, MASTERS VE MAHATMAS.
(Devam etti.)
Fiziksel beden, zihnin tohumundan yeni bedenin büyümeye başladığı yerdir. Fiziksel baş, yeni bedenin kalbidir ve fiziksel beden boyunca yaşar. Fiziksel değil; psişik değildir; saf yaşam ve saf düşüncedir. Bu vücudun büyümesini ve gelişimini izleyen erken dönemde, öğrenci ustalarla ve ustalarla buluşacak ve sık sık gördükleri yerleri ve hükmettiği insanları görecekler; ama öğrencinin düşüncesiyle en çok ilgilendiği şey, kendisine açılan yeni dünya.
Ustaların okulunda, öğrenci şimdi ölümden sonra ve doğumdan önce durumları öğrenir. Ölümden sonra enkarne olan zihnin yeryüzünün etinden nasıl ayrıldığını, kademeli olarak arzularının berrak pelerinlerini attığını ve cennet dünyasına uyandığını anlıyor; Etli arzuların bobinleri nasıl düştüğü için, olağanüstü akıl unutkan ve onlardan habersiz olur. Öğrenci, insan aklının cennet dünyasını anlar; yaşamda tutulan etli ya da duyusal nitelikte olmayan düşüncelerin, insan cenneti dünyasına ve insan cenneti dünyasına aittir; insan fiziksel bedendeyken idealleriyle bağdaştırılan varlıkların ve insanların, cennet dünyasında onunla ideal olduğunu; ama sadece ete göre değil ideal olana kadar. Cennet dünyasının süresinin uzunluğunun, ideallerin kapsamına, fiziksel bedendeyken insan tarafından ideallere verilen güç ve düşünce miktarına bağlı olduğunu ve belirlediğini; yüksek idealleri ve onların ciddiyetini elde etmeleri için güçlü arzuları olan cennet dünyasının daha uzun sürdüğü; Cennet dünyasının zamanının astral arzu dünyasında veya fiziksel dünyanın zamanındaki zamandan farklı olduğu algılanıyor. Cennet dünyasının zamanı düşüncelerinin doğasındadır. Astral dünyanın zamanı, arzu değişimleri ile ölçülür. Oysa fiziksel dünyadaki zaman, yeryüzünün yıldızlar arasında hareketi ve olayların oluşumu tarafından hesaba katılır. İstisnasız zihnin cenneti sona erdiğini ve sona ermesi gerektiğini, çünkü ideallerin tükendiği ve yeni ideallerin orada formüle edilememesi nedeniyle, insanın fiziksel bir bedendeyken tutulduğu gibi olduğunu anlıyor. . Öğrenci, zihnin düzlemden nasıl ayrıldığını kavrar; tohumlara benzeyen bir şey haline getirilmiş olan fiziksel yaşamın eski eğilimlerini ve arzularını nasıl çektiğini; bu eski eğilimlerin geçmiş yaşamı boyunca tasarlanan yeni forma nasıl çekildiğini; formun nasıl birleştiği ve nefes yoluyla ebeveynlerin formlarını nasıl girdiği; bir tohum olarak formun annenin matrisine nasıl girdiği ve bu biçimlendirici tohumun gebelik süreci boyunca farklı krallıklardan nasıl geçip geçtiği; İnsan şeklini aldıktan sonra nasıl dünyaya doğar ve zihnin nefes yoluyla bu forma nasıl girdiği. Bütün bunlar öğrencinin gördüğü, ancak fiziksel gözleriyle ya da herhangi bir görkemli görüş duygusuyla değil. Bu, efendilerin okulundaki öğrenci, duyularıyla değil, zihniyle görür. Bu, öğrenci anlar çünkü duyular yoluyla değil zihin tarafından görülür. Bu cıvıl cıvıl görmek, renkli bir camdan görmek gibiydi.
Öğrenci, bu şekilde algıladığı şeylerin, meşgul erkek dünyasından emekli olmadan önce bir dereceye kadar kendiliğinden geçtiğini anlar ve sıradan adamın yaşadıklarını veya sadece ölümden sonra geçeceğini, gelecekte geçmesi gerektiğini açıkça anlar. Fiziksel bedeninde tamamen bilinçli iken. Bir öğrencisi olmak için dünyayı terk etmeden önce astral arzu dünyasını geçti ve tecrübe etti. Şimdi bir usta olabilmek için bilinçli olarak yaşamayı ve insan cenneti dünyasında çalışmayı öğrenmelidir. Astral arzu dünyasını tecrübe etmek, astral dünyada bilinçli olarak yaşadığı, tiryaki veya diğer psişik duyuları kullanarak, aynı usta veya öğrencisi gibi yaşadığı anlamına gelmez, ama astral dünyasını tüm güçleriyle yaşadığı anlamına gelir, ustalar okulundaki tüm öğrencilerin, ustalar okulundaki öğrenciler olarak kabul edilmelerini ve kabul edilmelerini öğrenmeden önce tecrübe etmesi ve üstesinden gelmesi gereken belli baştan çıkarmalar, ilgi çekici yerler, zevkler, korkular, nefretler, üzüntüler vasıtasıyla.
Hala bir öğrenci olmasına rağmen, insanın cennet dünyası onun için açık ve net değildir; bu ancak tamamen bir usta tarafından gerçekleştirilebilir. Ancak öğrenci, cennet dünyasında bir öğrenciden daha fazla olabilmesi için cennet dünyası ve kullanması gereken ve kullanması gereken fakülteler hakkında ustası tarafından bilgilendirilir.
İnsanın cennet dünyası, öğrencinin bilinçli olarak girmeyi öğrendiği ve bir ustanın her zaman bilinçli olarak yaşadığı zihinsel dünyadır. Zihinsel dünyada bilinçli bir şekilde yaşamak için, zihnin kendisi için zihinsel dünyaya uygun bir beden inşa etmesi gerekir. Bu, öğrenci yapması gerektiğini bilir ve bunu yaparak yalnızca zihinsel dünyaya girer. Öğrenci olarak, büyük ölçüde onun kontrolü altında olmak zorundadır. Ancak, sadece öğrenci olarak, o henüz ustalaşmamış, kendisinden ve düşüncelerinden ayrı bir güç olarak nasıl akıllıca yönlendirileceğini öğrenmemiştir. Arzu bobinleri hala onunla ilgilidir ve zihinsel fakültelerinin tam gelişmesini ve kullanılmasını engeller. Akıl, cennet dünyasına girmek için ölümden sonra arzularından ayrıldığı için, şimdi öğrenci, kuşatıldığı veya içine düşünülen bir varlık olarak suya daldığı arzunun dışında kalmalıdır.
O şimdi öğrenen bir öğrenci olduğunda ve bu sakin ecstasy zamanında veya sırasında, beyninin iç odalarına, gerçekten düşüncelerinin hızlanmasına ve gerçekte hızlanmasına neden olan bir ışık tohumuna ya da mikropuna girdiğini öğrenir. Vücudunun hareketsizliği ve o sırada yeni bir hayat kurmuştu ve bu anlayıştan zihinsel dünyaya akıllıca doğup doğmak, onu usta, usta bir beden yapacak vücut.
Adiplerin okulundaki öğrenci gibi, o da fetal gelişim sırasında erkek ve kadınınkine benzer bir dönemden geçiyor. Fakat süreç benzer olsa da sonuçlar farklı. Kadın, sürecin ve onunla bağlantılı kanunların bilincinde değil. Kuralların öğrencisi, sürecin farkındadır; Gebelik döneminde belirli kurallara uyması gerekir ve doğumuna usta bir kişi tarafından desteklenir.
Ustaların öğrencisi, dönemlerin ve süreçlerin farkındadır, ancak kendisine verilen hiçbir kuralları yoktur. Düşünceleri onun kuralları. Bunları kendisi öğrenmeli. Bu düşünceleri ve etkilerini, diğer düşünceleri tarafsız bir şekilde yargılayan düşünceyi kullanmaya karar vererek yargılar. Vücudun kendisini insandan daha fazla yapacak aşamalı gelişiminin farkındadır ve gelişim aşamalarının bilincinde olması gerektiğinin farkındadır. Kadın ve adların öğrencisi, tavırları gereği, yapabilecekleri ve yaptıkları her ne kadar doğuracakları bedenlerin gelişimine yardımcı olsa da, bunlar doğal nedenler ve etkiler ile gelişmeye devam eder ve doğrudan denetimleri olmadan tamamen oluşacaklardır. Ustaların öğrencisi ile öyle değil. Yeni bedeni doğuşuna getirmeli. Bu yeni beden, kadının doğduğu ve fiziksel organları olan fiziksel bir beden değildir, ne de adeptin arzu vücudu gibi, fiziksel vücutta sindirim için kullanılanlar gibi bir organı yoktur; Fiziksel olmasa da fiziksel olanın şekli ve göz veya kulak gibi duyu organları vardır, buna rağmen tabii ki fiziksel değildir.
Ustanın bedeni fiziksel olmayacak, fiziksel bir formda olmayacak. Ana beden, duyu ve organlardan ziyade fakültelere sahiptir. Öğrenci, zihinsel fakültelerini geliştirmeye ve kullanmaya çalıştığında ve onunla geliştikçe bedeninin bilincine varır. Vücudu devam ettikçe gelişir ve fakültelerini akıllıca kullanmayı öğrenir. Bu fakülteler duyular değil, duyulara benzeseler de, duyulara benzerler ve astral dünyada ve duyuların fiziksel dünyadaki organlarda olduğu gibi zihinsel dünyada da kullanılıyorlar. Sıradan insan duyularını ve fakültelerini kullanır, ancak duyuların kendilerinde ne olduğu ve zihinsel fakültelerinin ne olduğu ve zihinsel fakültelerinin ne düşündüğü, düşüncelerinin, nasıl geliştiği ve akıl fakültelerinin ne olduğunun farkında değil. onun duyu ve organları ile veya onlarla bağlantılı olarak hareket eder. Sıradan bir adam, birçok akıl fakülteleri arasında bir ayrım yapmaz. Ustaların müritleri, yalnızca zihinsel fakülteleri arasındaki fark ve ayrımların farkında olmamalı, aynı zamanda sıradan insanın fiziksel dünyadaki duyu organlarıyla hareket ettiği gibi, zihinsel dünyada da açıkça ve zekice davranmalıdır.
Her anlamda, her erkeğin zihinsel bir fakültesi vardır, ancak sadece bir öğrenci fakülte ile duyu arasındaki farkı nasıl ayırt edeceğini ve zihinsel fakültelerini duyulardan bağımsız olarak nasıl kullanacağını bilir. Akıl fakültelerini duyularından bağımsız olarak kullanmaya çalışırken, öğrenci hala içinde olduğu ve içinden geçmek zorunda olduğu arzu dünyasından ayrılır. Çabalarını sürdürürken, fakültelerinin zihinsel eklemlenmesini öğrenir ve bunların ne olduğunu kesinlikle görür. Öğrenci, fiziksel dünyadaki ve astral arzu dünyasında olan her şeyin, ruhsal dünyadaki ebedi fikirlerden ortaya çıkan zihinsel dünyadaki ideal tiplerini aldığı gösterilmiştir. Zihinsel dünyadaki her konunun, manevi dünyadaki bir fikre göre sadece maddenin bir bağlantısı olduğunu anlar. Fiziksel bir cismin veya bir astral cismin görüldüğü duyuların, fiziksel organı boyunca görülen fiziksel cisimler üzerinden yansıyan astral ayna olduğunu ve görülen cismin yalnızca duyu tarafından algılandığını algılar. fiziksel dünyadaki nesnenin bir kopyası olduğu zihinsel dünyadaki tipe karşı hassastır ve onu yansıtabilir. Zihinsel dünyadan gelen bu yansıma, fiziksel dünyadaki nesneyi, zihinsel dünyadaki özne türü ile ilişkilendiren belirli bir zihinsel fakülte aracılığıyla olmuştur.
Öğrenci, nesneyi görür ve fiziksel dünyadaki şeyleri algılar, ancak kendi zihinsel fakültelerini kullanarak ve fakülteleri, fiziksel nesnesinin nesnelerini anlamaya çalışmak yerine, fiziksel dünyadaki nesnelerin türlerine çevirerek yorumlar. duyular vasıtasıyla algılar. Deneyimleri devam ederken, aklın beş duyudan ve duyu algısından bağımsız olduğunu takdir eder. Akıl fakülteleri duyuların ve duyuların nesnelerinin asla akıl fakülteleri tarafından edinilebileceğini ve akıl fakülteleri duyular ve fiziksel organlar boyunca işlev görürken duyuların veya duyuların nesnelerinin asla gerçek anlamda bilinemeyeceğini biliyor. Fiziksel dünyadaki ve astral arzu dünyasının her şeyin bilgisinin yalnızca zihinsel dünyada öğrenildiğini ve zihinsel dünyada zihnin fakültelerinden bağımsız olarak yararlanarak bu öğrenmenin gerçekleşmesi gerektiğini gerçekten algılar. Fiziksel beden ve bu akıl fakülteleri bilinçli olarak kullanılır ve fiziksel duyu organlarını ve astral duyuları kullanmanın mümkün olduğundan daha fazla doğruluk ve hassasiyetle kullanılır.
Akıl ve işleyişini duyusal algılarla açıklamaya çalışan birçok felsefi spekülasyon okulunda karışıklık hüküm sürmektedir. Öğrenci, düşünürün evrensel olguların düzenini nedenleriyle birlikte algılamasının imkansız olduğunu görür, çünkü spekülatör, zihinsel fakültelerinden biriyle zihinsel dünyaya yükselebilse de ve burada gerçeğin bir tanesini kavramak mümkün değildir. varoluş, fakültenin neyin haksız olduğunu tamamen bilene kadar, kaygısız kullanımını sürdürememektedir, ancak kaygıları her zaman böyle tutuklamalardan oluşacak görüş olacaktır. Ayrıca, bu fakülte, duyularında tekrar aktif olduğunda, akıl dünyasında yakaladığı şeyleri, şimdi kendi duyularına göre hareket ettiği gibi, akıl fakülteleri tarafından ele almaya çalışır. Sonuç, zihinsel dünyada gerçekten yakalamış olabileceği şey, duygularının renklendirilmesi, atmosferi, müdahalesi ve delilleriyle çelişiyor ya da kafası karışıyor.
Dünya, aklın ne olduğu konusunda kararsız olmuştur ve günümüzdedir. Zihnin fiziksel organizasyon ve eylemden önce mi yoksa sonucu mu olduğu ile ilgili çeşitli görüşler hüküm sürmektedir. Her ne kadar zihnin ayrı bir varlık ve beden olup olmadığı konusunda genel bir anlaşma olmasa da, genellikle zihnin tanımı olarak kabul edilen bir tanım vardır. Bu, olağan şeklidir: “Zihin, düşünce, irade ve duygudan oluşan bilinç durumlarının toplamıdır.” Bu tanım, birçok düşünür için soruyu çözmüş ve onları tanımlama ihtiyacından kurtarmış gibi görünüyor. Bazıları, savunmaları için topladıkları veya ortaya çıkabilecek herhangi bir psikolojik konunun zorluklarını ortadan kaldırmak için sihirli bir formül olarak kullandıkları tanımıyla büyülendi. Tanım, geleneksel sesi nedeniyle bir formül olarak tanıdık ve tanıdıktır ancak tanım olarak yetersizdir. “Zihin, düşünce, irade ve histen oluşan bilinç hallerinin toplamıdır”, kulak büyülüyor, ama sorgulayan zihnin ışığı yakıldığında, çekicilik gitti ve onun yerine boş bir yer var. form. Üç faktör düşünce, irade ve duygudur ve aklın bilinç halini tecrübe ettiği söylenir. Bu faktörlerin ne olduğu, formülü kabul edenler arasında yer almaz ve “bilinç durumları” ifadesi çok sık kullanılsa da, bilinç kendiliğinden bilinmez ve Bilincin bölünmüş veya paylaştırılmış olduğu iddia edildiği devletler vardır. Bilinç olarak gerçeklik yok. Bilinç değillerdir. Bilincin devleti yoktur. Bilinç Birdir. Dereceye göre bölünmüş veya numaralandırılmamış veya duruma veya duruma göre sınıflandırılmamalıdır. Bir ışığın görüldüğü farklı renkteki mercekler gibi, bu nedenle zihnin veya duyuların, renklerine ve gelişim derecelerine göre, bilincin, içinde yakalandığı renk veya nitelikte veya gelişimde olduğunun bilincinde olunması; Oysa, renklendirme duyularına veya aklın niteliklerine bakılmaksızın ve her şeyde ve her şeyde mevcut olmasına rağmen, Bilinç bir, değişmemiş ve niteliksiz kalır. Filozoflar düşünmekle birlikte, zihinsel fakülteleri duyulardan bağımsız olarak kullanamadıkça, düşüncenin esas olarak ne olduğunu ve düşünce süreçlerini bilmezler. Bu yüzden bu düşünce genel olarak bilinmez ve tabiatı okulların filozofları tarafından kararlaştırılır. Will, felsefi zihinlerle ilgilenen bir konudur. Kendi durumunda olacak olan irade daha uzak ve düşünülenden daha belirsizdir, çünkü akıl ilk olarak tüm fakültelerini geliştirip onlardan özgürleşinceye kadar kendi durumunda olacaktır. Duygu duyulardan biridir ve aklın fakültesi değildir. Zihin, sıradan bir insanla ilgili olan ve içinde olan bir fakülteye sahiptir, hissi duyusu ile çalışır, ama his akıl fakültesi değildir. “Zihin düşünce, irade ve duygudan oluşan bilinç durumlarının toplamıdır” demedi.
Yüksek lisans okulundaki öğrenci, felsefe okullarının spekülasyonlarından hiçbiriyle ilgilenmez. Öğretileriyle, hâlâ dünyaca tanınan, zihinsel fakültelerini duyularından bağımsız olarak kullandıklarını ve zihinsel dünyada serbestçe kullanabildiklerini ve duyularını koordine edip kullanabildiklerini görebiliyor. Öğrenci, kendi akıl fakülteleri aracılığıyla bilgi edinmeli ve bunları yavaş yavaş ve kendi çabasıyla edinmelidir.
Her doğal insanın şimdi beş duyusu vardır, ancak beş tanesine sahip olması gerekir. Bunlar görme, duyma, tat, koku, dokunma, ahlaki ve “ben” duyumlarıdır. Bunların ilk dördü kendi duyu organlarına, göze, kulağa, dile ve buruna sahiptir ve vücuda girme düzenini temsil eder. Dokunmak ya da hissetmek beşincidir ve duyular için ortaktır. Bu beş insanın hayvan doğasına aittir. Ahlaki duyu, altıncı duyudur ve yalnızca zihin tarafından kullanılır; hayvanın değil. “Ben” hissi veya Ego hissi, kendini hisseden zihindir. Bu son üç dokunuş, ahlaki ve ben duyularım, hayvanın aklının gelişimini ve gelişimini temsil eder. Hayvan, görme, duyma, tatma, koklama ve dokunma gibi beş duyunun, doğal dürtü yoluyla ve evcil bir hayvan olmadıkça ve bir evcil hayvan olmadıkça, sahip olmadığı hiçbir ahlaki duyudan bağımsız olarak kullanılmasına yönlendirilir. Bir dereceye kadar yansıtabileceği insan aklı. I hissi, ahlaki anlamda tezahür eder. Ben hissi, bedenin içindeki ve içindeki zihnin algılanmasıdır. Dokunma, ahlaki ve ben duyumlar, vücudun herhangi bir kısmı veya organından ziyade diğer dördü ve beden ile bir bütün olarak bağlantılı olarak hareket ederler. İçlerinde hareket edebilecekleri organlar olmasına rağmen, şu ana kadar hiçbir duyuları tarafından akıllıca kullanılabilen hiçbir organ uzmanlaşmamıştır.
Duyulara karşılık akıl fakülteleridir. Zihin fakülteleri ışık, zaman, imge, odak, karanlık, sebep ve ben-fakülteler olarak adlandırılabilir. Her insanın bu fakülteleri vardır ve onları az çok belirsiz ve olgunlaşmamış bir şekilde kullanır.
Işık fakültesi olmadan hiçbir erkek zihinsel olarak algılanamaz. Hareket ve düzen, değişim ve ritim, zaman fakültesi olmadan anlaşılamaz ve kullanılamaz. Resim fakültesi olmadan şekil, renk ve madde algılanamaz, ilişkilendirilemez ve resimlendirilemez. Odak fakültesi olmadan hiçbir beden, resim veya renk veya hareket veya sorun yaklaşamaz veya algılanamaz. İletişim, birlik, gizlenme, karartma ve dönüşüm karanlık fakülte olmadan yapılamaz. Gelişim, gelişme, hırs, rekabet, istek, motivasyon fakültesi olmadan imkansız olurdu. Kimlik, süreklilik, kalıcılığın bir anlamı olmaz ve I-am fakültesi olmadan bilgi elde edilemezdi. I-am fakültesi olmadan, yansıma gücü olmaz, yaşamda amaç olmaz, güç yoktur, güzellik yoktur, biçimlerdeki orantı, şartlar ve ortamlar da yoktur, onları değiştirecek güç de yoktur, çünkü insan sadece bir hayvandır.
İnsan, bu fakülteleri, ne kadar veya ne derece kullandığını bilmemesine rağmen kullanır. Bazı erkeklerde fakültelerden biri veya birkaçı, uykuda kalan diğerlerinden daha gelişmiştir. Nadiren onun fakültelerini bile geliştirecek ya da geliştirmeye çalışan bir adam var. Diğerlerini dikkate almadan fakültelerden bir veya ikisinde uzmanlaşmak için enerjilerini harcayanlar, zamanla, diğer fakülteleri bodur ve cüce olmuş olsalar da, ihtisas yapan fakültelerin dehaları olacaktır. Aklının tüm fakültelerine saygılı olan adam, uzmanlık alanlarına göre gelişimde geriye dönük görünebilir, ancak gelişimini eşit ve istikrarlı bir şekilde sürdürürken, bu özel dahilerin zihinsel olarak dengesiz ve tanışmaya uygun olmadığı ortaya çıkacaktır. kazanma yolundaki gereklilikler.
Yüksek lisans okulundaki öğrenci, fakültelerini eşit ve düzenli geliştirmesi gerektiğini, ancak bazılarında uzmanlaşma ve başkalarını umursamama seçeneğinin de olduğunu biliyor. Böylece görüntü ve karanlık fakülteleri göz ardı edebilir ve diğerlerini geliştirebilir; Bu durumda, insan dünyasından kaybolur. Veya ışık ve ben-am dışındaki tüm fakülteleri göz ardı edebilir ve fakültelere odaklanabilir; Bu durumda aşırı usta bir bencillik geliştirir ve odak fakültesini ışık ve ben-fakülteleriyle harmanlayıp insan dünyasından ve ideal zihinsel dünyadan yok olur ve manevi dünyadaki evrim boyunca kalır. Bir veya daha fazla fakülte, tek başına veya kombinasyon halinde geliştirebilir ve kendi seçtiği fakülte veya fakültelere karşılık gelen dünyalarda veya dünyada hareket edebilir. Yüksek öğrenim okulu, bir usta, bir ustadan olacağı kendi özel fakülte, bir usta, motivasyon fakültesi olduğu öğrenciye açıkça yapılır. Motif fakültesi tarafından kendisini ilan edecek. Her şeyden en önemlisi motifler.
Deneyimi sırasında ve dünyadaki görevleriyle öğrenci, içinden geçmesi gereken gelişim sürecinin çoğunu öğrendi. Ancak öğrenci, emekli olmuş ve yalnız başına ya da başka öğrencilerin olduğu bir toplulukta yaşarken, dünyada yakalandığı ya da hakkında bilgilendirildiği bir şeyi yapmaya başlar. Kendisinin gerçeği ona daha belirgindir. Fakültelerinin gerçekliğinin farkındadır, ancak bunların ve kendisinin kimliğinin tam ve ücretsiz kullanımını henüz gerçekleştirmemiştir. Bir öğrencisi olmak için ona giren, yani, onun tohum ve gelişim süreci, onun için belirginleşiyor. Görüldüğü gibi, fakülteler daha serbest bir şekilde kullanılıyor. Öğrenci, evrensel hukuka uygun ve yalnızca kendisi için gelişme nedeni olmadan bir gelişme seçerse, tüm fakülteler doğal ve düzenli olarak gelişir ve gelişir.
Fiziksel bedenindeyken, öğrenci yavaş yavaş içindeki I-am fakültesinin potansiyel gücünü öğrenir. Bu ışık fakültesi kullanılmaya çağrılarak öğrenilir. I-am fakültesinin gücü, ışık fakültesinin gücü ile öğrenilir. Ancak, yalnızca öğrenci geliştikçe ve odak fakültesini kullanabildiği zaman öğrenilir. Odak fakültesi kullanımının devam etmesi ile Ben-am ve ışık güçleri, nedeni ve zaman fakültelerini canlandırıyor. Motif fakültesi alıştırması, I-am fakültesinde kalite ve amaç geliştirir. Zaman fakültesi hareket ve büyüme verir. Odak fakültesi, güdü ve zaman fakültelerinin güçlerini, daha belirgin hale gelen ışık gücüyle I-am fakültesine uyarlar. Karanlık fakülte, ışık fakültesini uyandırdığı veya kullandığı için ışık fakültesini bozma, örtme, şaşırtma ve gizleme eğilimindedir. Ancak, odak fakültesi uygulandıkça, karanlık fakülte görüntü fakültesi ile hareket eder ve görüntü fakültesi bir bedene I-am'ı ışık gücüyle girmesine neden olur. Odak fakültesi kullanılarak diğer fakülteler bir beden olarak düzenlenir. Fakülteleri uyanmış ve ahenkli davranırken, öğrenci, içinde gelişen ile orantılı olarak gerçekleştiği oranda, içinde veya içinde çalıştıkları dünyaların bilgisine saygı duymayı öğrenir.
Işık fakültesi sınırsız bir ışık küresi tanır. Bu ışığın ne olduğu, bir zamanlar bilinen değil. Işık fakültesi kullanımıyla her şey ışığa çözülür. Işık fakültesinin kullanımıyla her şey diğer fakültelerce veya diğer fakülteler aracılığıyla bilinir.
Zaman fakültesi raporları, devrimlerinde, birleşimlerinde, ayrılıklarında ve değişikliklerinde önemli. Fakülte, zaman içerisinde maddenin niteliğini açıkça ortaya koymaktadır; tüm bedenlerin ölçüsü ve her birinin boyutu veya boyutları, varlıklarının ölçüsü ve birbirleriyle olan ilişkileri. Zaman fakültesi, maddenin son bölümlerini veya zamanın son bölümlerini ölçer. Zamanla fakülte, maddenin nihai bölümlerinin, zamanın nihai bölümleri olduğu konusunda açık bir şekilde ifade edilir.
Görüntü fakültesi sayesinde madde şekillenir. Görüntü fakültesi, koordine ettiği, biçimlendirdiği ve elinde tuttuğu madde parçacıklarını yakalar. İmge fakültesi kullanılarak, formüle edilmemiş nitelikler ortaya çıkarılmakta ve türler korunmaktadır.
Odak fakültesi işleri toplar, ayarlar, ilişkilendirir ve merkezileştirir. Odak yoluyla fakülte dualite birlik olur.
Karanlık fakülte bir uyku gücüdür. Uyarıldığında, karanlık fakülte huzursuz ve enerjiktir ve düzene karşıdır. Karanlık fakülte bir uyku üreten güçtür. Karanlık fakülte, olumsuzladığı ve direndiği diğer fakültelerin kullanımı ile harekete geçirilir. Karanlık fakülte, diğer tüm fakülteleri ve diğer şeyleri engeller ve engeller.
Motif fakültesi kararını alarak seçer, karar verir ve yönlendirir. Gerek fakülte aracılığıyla her şeyin varlığına sebep olan sessiz emirler verilir. Motif fakültesi, verilen yöne göre oluşmaya zorlanan madde parçacıklarına yön verir. Motif fakültesinin kullanımı, herhangi bir dünyada, ancak uzaktaki her sonucun nedenidir. Motif fakültesi kullanımı, fenomen ve diğer dünyalardaki tüm sonuçları ortaya çıkaran ve belirleyen tüm nedenleri işleme koyar. Motif fakültesi kullanılarak tüm zeka varlıklarının derecesi ve kazanımı belirlenir. Gerekçe, her eylemin yaratıcı nedenidir.
I-am fakültesi, her şeyin bilindiği gibi, bilgi veren fakültedir. I-am fakültesi, I-am'in kimliğinin bilinmesi ve kimliğinin diğer zekâlardan ayırt edilmesidir. I-am fakültesi sayesinde kimliğe veriliyor. Ben-am fakültesi benlik bilincinin fakültesidir.
Öğrenci, bu fakültelerden ve kullanılabilecek kullanımlardan haberdar olur. Sonra onların egzersiz ve eğitimine başlar. Bu fakülteleri egzersiz ve eğitme dersi, öğrenci fiziksel bedendeyken devam eder ve bu eğitim ve gelişim yoluyla, fakülteleri, içinden geçen ve gelişim ve gelişim ile ilgili olan bedene düzenler, uyarlar ve ayarlar. doğduğu Üstat olacak. Öğrenci ışık fakültesi, I-am fakültesi, zaman fakültesi, itiraz fakültesi, resim fakültesi, karanlık fakülte, ama öğrenci olarak, odak fakültesi tarafından ve odak fakültesi aracılığıyla çalışmaya başlamalıdır. .
(Devam edecek.)