ben senden bir yol istedim
sen beni yoldun
sen benim neyime muhtaçsın”
1965 yılında hayata gözlerini yummuş, elazığ akıl ve ruh sağlığı hastanesi’nde yani bir tımarhanede tedavi gören bir delinin rabbi'ne yazdığı son mektubu;
ben dünya küresi, türkiye beldesi ve urfa köyünden, el aziz akıl ve ruh sağlığı hastanesi sakinlerinden, ismi önemsiz, varlığı değersiz, çaresiz ve kimsesiz bir aciz kulunuz, ahir zamanda misafiriniz azrail’i bekleyen, başhekimlik üzerinden hakimler hakiminin yüce katına son dilekçemdir.
ben dert denizinde, fakirlik ülkesinde, horluk ve rezillik kıyafetiyle padişah yapılmışım. meyvelerden çitlenbiğe, çalgılardan ney ile kemana kapılmışım. benim yatağım akasya dikenlerinden, yorganım kirpi derisinden farksızdır. kalbim (adolf) eichmann’ın (hitler’in nazi almanya’sındaki acımasız komutanlarından biridir) fırını, ve sahranın çöl fırtınasıdır.
ruhum hüda’nın aşığı, güzele tapandır. fakat aklım kaderin cilvesi ve talihin tokatıyla gelgittir. bana gelen gam derdinin kilosu bedavadır. nerede bir güzel varsa bana karşı çirkindir. bütün yiğitlerde bana hep ters ve pezevenktir. aylar geçti. tek temizliğim, gözyaşıyla ve kara toprakla aldığım teyemmüm abdestidir. yani, içtiğimiz kezzap suyu, mezemiz ise ateştir.
o büyük şan sahibi olan ve iki alemin sultanı cenabı allah; insanları dünya, dünyayı ise insanlar için, ruhları vücut, vücutları ise ruhlar için, erkekleri kadınlar, kadınları erkekler için, cenneti mümin kullar, mümin kulları da cennet için, cehennemi inkarcılar ve münafıklar, inkarcıları ve münafıkları da cehennem için yarattığını peygamberinin hadisleriyle haber vermiştir.
peki acaba benim gibi allah aşkıyla aklını yitirmiş delileri ne amaçla yaratmıştır?
bilen babayiğit, meydana çıkıp söylesin. allah sana iman verdi, sen haddini aşarsın. o ihtiyacın olanı sana emanet etti, sen nankörlük edersin. o ikram etti, sen inkar edersin. o iyilikle yardım etti, sen isyan edersin. bir de kalkıp bana deli divane diye ismimi karalarsın.
bu söylediklerimin hepsi ruhumun içinde savaşmaktadır. eğer dilekçemin cevabı gelirse bu içimdeki savaş sona erecektir. şimdi adresimi yazıyorum. kur'anın geldiği yere, yine kur’anı getiren geri taşısın. madem ki hükümleri ve ahlakı kalmadı, kur’anın kağıdı ve yazısı ne işe yarasın? ta ki, hazreti muhammed (s.a.v) yolu üzere gelecek olan mehdi gelince yeniden okunup yaşansın.
ey atomlardan gezegenlere, yerlerden göklere, bütün alemlerin rabbi! ey cansızların, bitkilerin, hayvanların, insanların, cinlerin ve meleklerin her şeyin ve herkesin tek sahibi! ey iman ve allah sevgisi ile yaşayanların en büyük sevgilisi! ey dertli kişilerin, kederli gönüllerin ve yaralı yüreklerin doktoru! ben çaresiz kulun ki; garipler garibi, hüzünlerin esiri, zulümlerin muzdarip, öksüz, yetim ve sahipsiz bir tımarhane delisi… ama ilahi sevginin ve hasretin divanesi… herkesi ve her şeyimi elimden aldın, ama sana sığındım. aşkına sarıldım. bir tek sen kaldın. yurdumdan yuvamdan, evimden barkımdan ayırdın, gurbete ve hasrete saldın. ama bu saydıklarımı ararken sana ulaştım. sevdana daldım. böylece geçici ve hayali görüntülerden kurtulup, hakiki görüntüne ulaşmamı sağladın.
yüceler yücesi rabbim, efendim. doğru yoldan saparak ve haddimi aşarak, haşa senden, burak atı, cebrail seyisi, cebrail’in dahi giremediği yere giden, bütün mahlukatın en şereflisi, rahman’ın dünya üzerinde en mükemmel görüntüsü ve temsilcisi, evrenin sonsuza kadar onuru, ahir zamanın peygamberi ve mehdisi, allah’ın yerleri ve gökleri yaratmadan önce yazdığı kitabın tercümanı ve bildiricisi, efendiler efendisi hazreti muhammet (s.a.v.)’in, senin ona olan sevgisini kendime de mi istedim?
sultanım, efendim..
ben senden sadece seni istedim. pahası elbet yukarıda bahsettiğim gibi yüksektir ve tüm sevdiklerimi ve sahip olduğum herşeyi uğruna feda etmektir. rabbim elbet vardır bir sebebi ki, bu kuluna böyle aşağılanma ve zahmet çektirirsin. ben haşa itiraz ettiğimden değil, nazlanırım. ama umarım sen dua kabul edersin. aile fertlerimi, aklımı alıp beni ayrılık acısı içerisinde bıraktın. ama yine de şükür; ya akıllı kalıp ama hain ve hilekar olsaydım. ya varlıklı kalıp ama zalim ve sahtekar olsaydım. ya alim ve saygın kalıp ama gafil ve ikiyüzlü olsaydım. ya arkalı etraflı kalıp ama azgın ve zulüm eden biri olsaydım. ya sağlıklı sefalı kalıp ama sapıtmış, ahlaksız ve vicdansız olsaydım.
bela derdi, sabredenlerin miraca vesilesidir. müminler kalbimin tacı, suçlular bağışlanma muhtacı, inkar edenlerin varlığı anlaşılmayan bilgeliğin gereği, hakiki sadık ve aşık kişi, çalışmanın ve adaletin ilacıdır. fakat bu bölücü, hain ve zalimler ise çıban başıdır. akrep gibi sacı verir. şerefli insana, helali dışındaki bütün kadınlar annedir, kardeştir.
ey rabbim, efendim!
yüksek zatınızın bildiği gibi ve zaten sizin takdirinizdir ki, ne özenli bezenli elbiselerle gezdiğim bayramlarım oldu, ne onurlu ve huzurlu gezilerim ve tatillerim oldu, ne de etrafımda hizmet ve rağbet gösteren dostlarım ve hayranlarım oldu. lezzet neymiş, kıymet ve değer neymiş tatmadım. ama şikayet etmek, allah katında şükürsüzlüktür. bütün bu geçici ve yararsız nimetlerin asıl sahibi olan padişahlar padişahını buldum. beni yoktan var ettin. iman ve doğru yola yönelttin, varlığından haberdar ettin. ama aklımı alıp kulunu kararsız bıraktın. sana sonsuz şükürler olsun. şimdi son dileğim beni yanına al ve bir daha huzurundan ve sonsuz nurundan ayırma, ne olursun! umarım bu dilekçeyi yazdım diye bana darılmazsın. çünkü zaten zatından başkasına yalvarıp yakarmanın şirk olduğunu bizlere söyledin.
bu cümleleri kuran deli ise biz neyiz? yok deli değilse o zaman biz neciyiz?