14.02.2000 - 01:00 | Son Güncelleme: 14.02.2000 - 01:00
PKKnın seyir defteri
Kuzey Iraktaki Kandildağında 7. Olağan Kongresini yapan PKK, stratejik değişikliğe gittiğini ve demokratik siyasi mücadeleyi benimsediğini açıkladı. Açıkladı açıklamasına da silah yine de bırakılmadı. Tersine barış süreci işliyor, herakât yapılmaz yaklaşımı ile Kuzey Irakta kuvvetlendikçe kuvvetleniyor...
Yer: Kuzey Irakın Kandildağı. Tarih: 2-23 Ocak. PKK, Türk Güvenlik birimlerince de bilinen bir mağarada 400 civarında delegesini bir araya getirip 7. Olağan Kongresini yapıyor.
Kongre gündemi malum; PKKnın yeni stratejisi.
Günler süren tartışmalar sonucunda şu kararlar alınıyor:
1) PKKnın ambleminin değişmesi.
2) Ordu ve Cephe gibi kelimelerin kullanımından vazgeçilmesi, daha da önemlisi Kürdistan kavramının PKK jargonundan çıkarılması.
3) Merkez Komitenin parti meclisine dönüştürülmesi.
4) ARGK ve ERNKnın dönüştürülmesi yani bunların Halk Savunma Gücü ve Demokratik Halk Birlikleri şeklinde tanımlanması.
5) Partinin yeni stratejisi demokratik siyasal mücadele olarak açıklanması.
SİLAH BIRAKMA YOK
İlk bakışta 7. Olağan Kongrede alınan bu kararların PKKnın kesin bir strateji ya da metod değişikliğinde karar kıldığını gösteriyorsa da hakikat öyle değildir.
Değildir çünkü PKK aldığı bu kararlara rağmen hâlâ silahı terk etmemiştir.
Silahlı oluşumlar aynısıyla muhafaza ediliyor.
Dolayısı ile 7. Olağan Kongre kararlarına bakıp PKKnın artık uysallaştığı gibi bir hükme varmak fevkalade yanıltıcı olacaktır.
PKK son kongresinde aldığı kararlar noktasına zaten arzuyla değil, zorlamayla gelmiştir.
Öcalan eşkıyası yakalanmasa ve de PKK askeri anlamda kesin bir mağlubiyete uğratılamasa idi, hiç kuşkunuz olmasın PKK bugünkü çizgisinde değil, 3 ya da 5 yıl öncesinin çizgisinde olurdu.
Kuşkusuz biz var olan barış tablosunu PKKnın takıyyeciliğine rağmen önemsiyor ve hatta benimsiyoruz.
PKK zorla bile olsa Türkiyenin bölünemeyeceğini kavramış ya da öyle bir görüntü veriyor.
Bundan sonraki süreç de, muhtemelen siyasallaşma taarruzu olacaktır.
Bir başka boyut PKKnın Kuzey Irakı üs seçmesidir.
PKK, Öcalan nedeniyle Türk kamuoyunun nezdinde barışçı görüntülerde ısrarlı olurken, dışarıda mesela Kuzey Irakta boş durmuyor.
PKK Kuzey Irakta Pan Kürdizmden vazgeçmiş gibi görünmüyor ve bölgedeki diğer Kürt unsurları ile gizli gizli mutabakatını sürdürüyor.
En önemlisi PKK Kuzey Irakta adeta elini kolunu sallayarak devlet nasıl olunur, nasıl kurumlaşılır gibi çeşitli alanlarda provalar yapıyor.
PKKyı pervasızlaştıran ve rahat hareket etmesini sağlayan temel olgu da, bulunulan barış ortamında Türk askerinin bölgeye harekat yapamayacağı görüşüdür.
PKKya göre bulunulan iklimde böyle bir harekat barışı sabote edecektir ve bu durum da Türkiyeyi bütün dünyanın gözünde zora sokacaktır. Dolayısı ile Türkiye bunu bilebileceğinden böyle bir harekattan en azından kısa vadede uzak duracaktır.
PKK, Türkiyenin bölgeyi vurmayacağından o kadar emindir ki, 7. Olağan Kongresini bile, neredeyse davulla zurnayla burada yapmıştır.
BİRLİKTE YAŞAMA
Görüldüğü gibi PKKnın seyrinde zannedildiği gibi her şey yolunda değildir.
Kuşkusuz düzenli ordu konumuyla dünyada çeteyi mağlup edebilen ilk ülke olan Türkiye yılların deneyimi ile hadisenin üstündedir.
Türk Devleti PKKya geçiş sürecinde avans veriyor ve geri adımlarına fırsat tanıyor. Aslında Türkiye gerçek ve de büyük bir devlet gibi davranıyor.
Bir tarafta PKKyı besleyen sosyo-ekonomik sorunlarla boğuşurken diğer tarafta birlikte yaşama için psikolojik iklimler hazırlıyor.
Tabii devletin bu stratejisinin, PKKnın bölünmesine dönük hesap ve beklentileri de kapsadığı sır değildir.
Sonuç: PKK şimdilik suskun ama bir an bile boş bırakmaya ve de güven duymaya gelmez.
Hizbullahçı sapıkların rezaletlerinden sonra PKKnın bölgedeki havası ve imajı biraz daha artmış görünüyor. Dolayısı ile siyasallaşma noktasında PKK çok daha iyi izlenmelidir..