Emekli amcalar gibi kendimi doğaya, kampa, geziye vermeye başlıyorum sanırım. Bilgisayar başında otur otur, göbek aldı başını gitti. Asosyallikten aynı evde yaşadığım ailemle dahi görüşemez oldum. Yemeğimi suyumu kapımın önüne koyup kapıyı tıklatıyolar, öyle alıp yiyorum. Şaka şaka. Bu kadar değil.
Kendime Carraro Sportive 221 aldım. İlk bisiklet deneyimim olduğu için internetten falan araştırdığım kadarıyla başlangıç seviyesi için alınabilecek bisikletlerden en iyisi. Satın aldığım yerdeki dayı biraz kıl bi dayı olduğundan pek fazla ekipman alamadım haliyle. Ulan o kadar para veriyoruz insan göz boyamak içi ufak bi şeyi bedavaya verir be, vermedi. Bende kilit alıp parasını unutturdum ehehehe. Neyse. Pisletim aşağıdaki gibi.
En ilk bisikletim Salcano Attack olmuştu. Zamanında memur babam iyi paraya almıştı o bisikleti. Yıllar yıllar sonra 15 liraya satıp BİM’den kek alıp yemiştim arkadaşla. Memur çocuğuyuz, büyük düşünemiyoruz napalım. Çocuktuk işte. Hatta o parayla iddaa da oynamıştım. Chelsea yatırmıştı galiba. İbne Chelsea. Ne zaman oynasam yatırır zaten.
Şimdi bu pislet gerçekten daşaklı bi model. 1.150 Türk Lirası civarına denk geldi. Tabi her duyan bi bisiklete o kadar para verilmeyeceğini söylüyo ama olay öyle değil. Bisiklete merakım 15 liraya satıp kek alıp yedikten sonra sönmüştü ama okula başladıktan sonra bikaç bisiklet gezisi yaptık. Sevdim vallahi. Güzel mesele, ben pedal çevirirsem, güzel mesele. Geçenlerde alayım ya nolmuş olmuş dedim gittim aldım çıktım.
Bu tarz profesyonele yakın bisikletlere bindiğinizde gerçekten anlıyorsunuz aradaki farkı. Ben 90 kilo adamım, yormuyor beni. Hafif, sürüşü keyifli. Bu hobiye başlamak isteyenlere önereceğim bir model. Tabi henüz pek alışamadım kendisine ancak, alın, çok öneriyorlar.
Yaşadığım şehirden biraz daha tiksinmeme neden oldu bu alet. Bisikleti araçtan saymayan mı dersin, kaldırımdan sürerken cıkcıklayan mı dersin… Neler neler.
Aslında bisikletten önce canım motor istiyodu. Ciddi anlamda hemde. Nerden çıktı bilmiyorum ama. Hatta ilk başta sanayi tarafına gidip bakmıştım. Biraz daha bakınsam alıcaktım belki. Ama ne ehliyet ne sürüş bilgisi. Kesin biyerlere vurur ölürdüm. “Şimdilik” iyi ki almamışım. Bu yaz pisletimle idare edip hem fiziğimi hem de maddi durumumu toparladıktan sonra motor bakmaya başlıyorum. İlk defa bi web sitesi açıp hedef koydum kendime.
Yeni projemin içeriğinden bahsetmek istemiyorum, ancak yapacağım şey sınırları belli olan bir konuda (tamamen örnek; Marmaris otelleri) blog açtım ve yazmaya başlayacağım. Bu sefer bi hedefim olduğu için daha kolay geliyor gözüme.
Jenerik bir alan adı kaydedip siteyi kurdum bile. Ufak ufak başlıyorum bakalım. Belki ilerde bu parağrafın tam altına aldığım motorumun resmini ve hikayesini paylaşırım. Hadi bakalım…