Yapılandırmacılara göre, duyularımız ve etkileşimlerimizden süzerken bir şeyi gerçekten anlıyoruz. shutterstock.com adresinden
Yapılandırmacılık, deneyimi bilgi edinmenin en iyi yolu olarak gören bir eğitim felsefesidir.
Yapısalcıya göre bir şeyi gerçekten anlıyoruz - duyularımız ve etkileşimlerimiz aracılığıyla filtrelerken. “Mavi” fikrini ancak vizyonumuz varsa (ve renk körü değilse) anlayabiliriz.
Yapılandırmacılık bir eğitim felsefesi, bir öğrenme yöntemi değil. Bu nedenle öğrencileri kendi öğrenmelerine daha fazla sahip olmaları için teşvik ederken, bunun nasıl yapılması gerektiğini belirtmiyor. Hala öğretmenlik uygulamasına adapte ediliyor.
Felsefe, öğretmenin öğrencilerin kendileri için cevaplar keşfettiği bir öğrenme ortamını kolaylaştırdığı sorgulamaya dayalı öğretim yönteminin temelini oluşturur.
Gelişim psikolojisi öğrenmeyi nasıl şekillendirir?
Yapılandırmacılığın ilk savunucularından biri İsviçreli psikologdu. Jean PiagetÇalışmaları çocukların bilişsel gelişimi üzerine odaklanmıştır.
Piaget'in (1960'larda popüler) teorileri çocukluk çağının gelişim evreleri hala çağdaş psikolojide kullanılmaktadır. Çocukların dünya ile etkileşimlerinin ve benlik duygularının belirli yaşlara tekabül ettiğini gözlemledi.
Örneğin, doğuştan gelen duygular yoluyla bir çocuğun dünya ile temel etkileşimi vardır; iki yaşından beri, dil ve oyun kullanıyorlar; yedi yaşından itibaren mantıksal akıl yürütmeyi, onbir yaşından itibaren de soyut akıl yürütmeyi kullanırlar.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
shutterstock.com adresinden
Piaget'ten önce, insanların gelişim psikolojisi hakkında çok az spesifik analiz yapıldı. İnsanların yaşlandıkça bilişsel olarak daha sofistike olduklarını anladık, ancak bu tam olarak böyle olmadı.
Piaget'in teorisi, çağdaş olan Lev Vygotsky (1925-1934) tarafından daha da geliştirilmiştir. uygun görevler:
-
kendi başımıza yapabileceğimiz görevler
-
rehberlikle yapabileceğimiz görevler
-
Yapamayacağımız görevler.
İlk kategoride yapılacak çok fazla anlamlı öğrenme yoktur. Bir şeyi nasıl yapacağımızı biliyorsak, bir daha yapmaktan fazla kazanamayız.
Benzer şekilde, üçüncü kategoriden elde edilecek fazla bir şey yok. Beş yaşındaki bir çocuğu, dünyanın en parlak öğretmeni tarafından yönetilen bir matematik sınıfına atabilirsiniz, ancak çocuğun bir şey öğrenmesi için önceden yeterli bir anlayış ve bilişsel gelişim yoktur.
Öğrenmemizin çoğu ikinci kategoride gerçekleşir. Konuyu veya görevi anlamamıza yetecek kadar ön bilgimiz var, ancak tam olarak kavramak için yeterli değil. Gelişim psikolojisinde, bu fikir proksimal gelişimin bölgesi olarak bilinir - anlayışımızla cehaletimiz arasındaki yer.
Öğrenme alanını kullanma
On yaşındaki öğrencilerden 1 ila 100 (1 + 2 + 3 + 4 + 5 ve üzeri) her sayıyı eklemelerini istemediklerini hayal edin. Teorik olarak bunu, muhtemelen onları sıkacak ve sinirlendirecek kaba kuvvet ilavesiyle yapabilirler.
Yapılandırmacı bir ilham verici öğretmen bunun yerine şunu sorabilir: “daha hızlı yapmanın bir yolu var mı?” Ve “bir sayı modeli var mı?”
Biraz yardımla, bazı öğrenciler her sayının 101 (1 + 100, 2 + 99, 3 + 98) eklemek için karşılık gelen bir sayıyla eşleştiğini görebilirler. 50 x 101 daha kolay, daha hızlı toplamı için 50 çift 101 ile bitiyorlar.
Desen ve kolay çarpma çoğu öğrenciye sezgisel (veya hatta hiç) gelmemiş olabilir. Ancak öğretmenin kolaylaştırması, mevcut bilgilerini tamamen sıradan bir problem kullanarak anlamlı bir öğrenme deneyimine iter. Daha sonra monoton ekleme yerine bir keşif süreci haline gelir.
shutterstock.com adresinden
Tıp öğrencileri kullanmaya başladı yapılandırmacı pedagoji ABD ve Avustralya üniversitelerinde 1960'larda. Öğretmenler, öğrencilere tam olarak bir şeyi nasıl yapacaklarını ve kopyalamaları için (açık talimatlar olarak da bilinir) göstermek yerine, öğretmenler öğrencileri hipotezler oluşturmaya ve birbirlerini eleştirmeye yönlendirmiştir.
Grup çalışmalarının önemi
Yapılandırmcılığa dayalı öğrenme yöntemleri öncelikle grup çalışmasını kullanır. Vurgu, işbirliğine dayalı olarak bir konu ya da konu hakkındaki anlayışlarını geliştiren öğrencileredir.
Yerçekimini araştıran bir fen bilgisi dersi düşünün. Günün konusu şudur: nesneler farklı hızlarda mı düşüyor? Öğretmen aşağıdakileri sorarak bu etkinliği kolaylaştırabilir:
-
Ne bırakabiliriz?
-
“Bu iki nesneyi aynı anda bırakırsak ne olacağını düşünüyorsun?”
-
“Bunu nasıl ölçebiliriz?”
Daha sonra öğretmen öğrencilere bu deneyi kendileri yapma şansı verir. Bunu yaparak, öğretmenler öğrencilerin bir kavram keşfettiklerinde ve kendi hızlarında çalıştıklarında bireysel güçlerini geliştirmelerine izin verir.
Fen dersinde yapılan deneyler, tarih dersinde kültürel yapılara yapılan geziler, İngilizcede Shakespeare'i canlandırmak - bunların hepsi yapılandırmacı öğrenme faaliyetlerinin örnekleridir.
Kanıt nedir?
Yapılandırmacı ilkeler, doğal olarak, öğretmenlerden beklentilerimizle uyumludur. Örneğin, öğretmen profesyonel standartları bunları gerektirir ilişki kurmak Davranışı yönetmek için öğrencilerle ve uzman öğretmenler, dersleri öğrencilerin kendine özgü kültürel, sosyal ve hatta bireysel ihtiyaçlarına göre uyarlar.
Açık öğretim birçok durumda hala uygundur - ancak temel öğretim standardı öğrencilerin benzersiz koşullarının ve yeteneklerinin tanınmasını içerir.
Yapılandırmacılık sadece bir tanımlayıcı teori, doğrudan faydalı öğretim stratejileri sağlamaz. Yapılandırmacılığın doğrudan uygulanabilir olması için basitçe çok fazla öğrenme bağlamı (kültürler, yaşlar, konular, teknolojiler) vardır.
Ve bu gerçek yapılandırmacılık bir zorluktur. Yaratıcı eğitim tasarımı ve ders planlama gerektirir. Öğretmenin, konu alanı hakkında istisnai bir bilgiye sahip olması gerekir, daha geniş genel bilgiye sahip ilköğretim okulu öğretmenleri için yapıcı yaklaşımlar çok daha zor hale gelir.
Yapılandırmacılık için büyük bir zorluk, öğrenmeye yönelik mevcut sonuç odaklı yaklaşımdır. Belli zamanlarda değerlendirme için müfredat şartına bağlı kalmak (dönem sonu sınavları gibi) odağı uzaklaştırır Öğrenci merkezli öğrenme ve test hazırlığına doğru.
Açık öğretim daha doğrudandır Teste öğretmek için yararlıBu, birçok eğitim bağlamında talihsiz bir gerçeklik olabilir.
Bir eğitim felsefesi olan yapılandırmacılığın çok fazla potansiyeli var. Ancak öğretmenlerin standartlaştırılmış testler, oyun alanı görevi, sağlık ve güvenlik tatbikatları ve kişisel yaşamları olduğunda dersleri bağlamlaştırması ve kişiselleştirmesi büyük bir sorundur.
Yazar hakkında
Queensland Üniversitesi Eleştirel Düşünme Projesi Araştırmacısı Luke Zaphir; ve Eğitim Queensland IMPACT Merkezi'nde Çevrimiçi Öğretmen, Queensland Üniversitesi