Zaman, yaşayan her insanın hayatında kıymeti bilinmesi gereken önemli bir değerdir ve belli bir şekilde geçip gitmektedir. Dakikalar, saatlere, saatler günlere, günler ise aylara ve yıllara dönerek bir ömür tamamlanmaktadır. Zamanın her zerresinde, insanlık için bir şeyler yapmak gerekir.
Günü yaşamak derken aklıma iki unsur geliyor. Birincisi mutlu olmak diğeri ise avarelik…
Günü yaşarken, yarınını düşünmeden davranmak, fütursuzca davranışlar içerisinde olmak, özgürlüğü sorumsuzca kullanmak, avareliğe giden yollardandır. Kişilerin kendi davranışlarını kontrolleri altına alamamaları, kişilerin yaşamlarındaki düzenlerini bozar. Gününü gün ederek yaşamaları, kişiye mutluluk getireceği gibi, sorumluluktan kaçmaları da, umutsuzluğu getirir. Bunun sonucunda, yani kısa süren mutluluğun ardında mutsuzluk oluşur. Kişinin kendisiyle ilgi dengesinin bozulmasıyla birlikte, kişi kendisine olan özgüvenini de kaybeder.
Aslında günübirlik yaşamak, hesapsızca davranmaktan kaynaklanır. Yarınını düşünmeden ve yarınını güven altına almadan yaşamak, gelecekte beklentisi olmayan insanların davranış şekillerindendir.
Kişiler mutluluklarının daimi olması için çalışılmalı ve hayatın prensiplerini elden bırakmamalıdır. Prensip, yaşam içerinde düzeni sağlayan unsurlardan bir tanesidir.
Aslında düzenli yaşamın içinde mutluluk vardır. Önemli olan mutluluğu yakalamasını ve mutlu olmasını bilmektir. Avarelikten uzak durmak, bizler için çok önemli bir faktördür. Hayat devam ettiğimiz sürece, bizler kendi ihtiyaçlarımızı ortak noktalarda karşılarız. Bütün ihtiyaçlarımız için bizlerin emek harcaması ve emeğinin karşılığını alması gerekir.
İnsanoğlu, yaşamın her safhasında birbirine ihtiyaç duyar. Bireylerin biraraya gelmesiyle birlikte, toplum değerleri oluşur. Zamanında çalışmak, çalışırken yarını düşünmek, zamanı yaşarken dikkatli olmak, kişiye büyük bir maneviyat kazandırır. Her unsur zamanında ve yerinde güzeldir.
Avarelik ise, mutluluğu sizden uzaklaştırır ve mutluluğun ömrünü kısaltır. Boşa geçen her zaman, başarısızlıkları da beraberinde getirir. Avare olan kişiler, gelecek kuşaklara kötü bir örnek teşkil eder.
Yaşadığımız süre içerisinde her geçen zamanın, hayatımızdan birer parça olduğunu bilmemiz gerekir. Günübirlik yaşamak ya da günümüzü gün ederek geçirmek, bizler için lüks sayılacak davranışlardandır. Öncelikle yaşantımız içerisindeki prensiplerimizi çok iyi bilmeliyiz. Prensipli olmak kişiyi, yarınlarına umutla bakmasını sağlar.