“Şüphesiz eğer ki hayvanların dini olsaydı, şeytanı insan şeklinde hayal ederlerdi.”
William Ralph
Sistemi eleştiren kitapları oldum olası sevmişimdir, Mikhail Bulgakov’ un bu eseri tam olarak bir sistem eleştirisi içermese de kara mizahın güzel bir örneğini sunuyor okuyucuya. Eser ilk olarak 1925 yılında yazılıyor ancak politik göndermelerinden dolayı uzun süre kendi ülkesinde yayınlanamıyor.
Kitap oldukça ilgi çekici; Şarik adlı bir köpeğin ( ki kendisi bu isimden nefret ediyor) bir deney sonucunda korkunç bir varlığa dönüşüm süreci anlatılıyor, peki o varlık kim dediğimizde cevap yine şaşırtmıyor hiçbirimizi: İNSAN!!!
İşin aslı yazar köpek ve profesör üzerinden dönemin Sovyet Rusya’sına göndermelerde bulunuyor, profesör Sovyet değişiminin önderi Lenin’i simgelerken köpek Şarik( bunun icin bir köpeğin seçilmesi de ilginç ) inançları ve umutları doğrultusunda profesörün arkasında sürüklenen yoksul Sovyet halkını temsil ediyor. Siyasi göndermeleri dışarda bırakırsak;Şarik’in monologları, insana bakış açısı kendi türümüzün korkunçluğuyla bir kez daha yüzleşmemizi sağlıyor:
“ Elveda Moskova! Bundan sonra ne Çiçkin’i, ne proleterleri ne de Krakov sucuğunu göreceğim! Köpek sabrının ödülü olarak cennette gidiyorum . Ey, hunhar insanlar, neden kıydınız bana ?”