Yeis ( umutsuzluktan doğan karamsarlık) . Ne acı. Zalimden zalim doğması gibi bir dogma (değişmez kural) . Dostu yeis olanların beyazla işi olmaz sanırım. Hem siyah ne der sonra bize. Ne dese haklı. O olmasa beyazın anlamı var mı ? Soyutlamanın bu yönünü çok seviyorum. Benim anlatmak istediğim değilde, okurun anlamak istediğini çıkarıyor ortaya. Bir nevi ayna gibi. Size gerçek yüzünüzü yansıtmakta. İşi, içinden çıkılmaz yapan soru ise; ’ siyah, beyaza aşık olursa ne olur ?’ Aristo mantığı (düz mantık) işimize yarıyor gibi. El cevap: ’gri’. Öyle bir ton ki; beyaz düşünene beyazı, siyah düşünene siyahı anımsatır. İşte bu yüzden soyutlama.
Bundan bir kaç ay önce sağlık alanında bir tez yazmıştım. İl devlet hastanesinin birinde, hasta memnuniyeti hakkındaydı. Sıkıcı terimsel bilgiler bir köşede dursun; hasta ve doktor arasında ki ilişkiden bahsederken, hastaya kendi haklarını öğrenmesi, doktora da kendi haklarını öğrenmesi gerektiğinin önemi vurgulanıyordu. Başta fark edemesem de sonradan kafamın üzerinde bir ampul ışıdı. Şöyle olsaydı; her iki taraf da karşısındakinin haklarını öğrenseydi. İnanın çok farklı olurdu. Tıpkı bir erkeğin karısına bağırırken; Kur-an’dan, kadının kocasına saygı göstermesi gerektiğini anlatan ayetleri sıralaması gibi. Oysa her iki muhatap da, sahip olduğu değil de saygı göstermesi gereken hakları bilmiş olsa, ne ön yargı kalırdı ne de tartışma tabanlı konuşmalar. Neyse. Gerçekçi olmakta fayda var. Nerede şimdi böyle şuurlu insanlar. Eskiden varmış diye efsaneler duyuyorum. Evli kardeşlerim. Sen siyah isen o beyaz. Olsun. Gri de çok güzel bir renk. Aşık olun. Karışın birbirinize. Beyaz üzerinde siyah leke olur. Siyah üzerinde beyaz, ufak bir noktadan ibaret. İki renkle nerelere geldik. Tebessüm ettiğinizi görür gibiyim. Karıştı mı kafalar ? Karışsın, boş verin. Hepimiz gri oluruz ne güzel.
Ünlü cinayet roman yazarı Agatha Christie’nin sevdiğim bir sözü vardır; ’en iyi koca arkeologlardır; kadın ne kadar eskirse, erkeğin ilgisi o kadar artar.’ Ne demek istemiş acaba Agatha Teyze bizlere. Anlayana. Eskiyen kadınlar lazım şimdi bize. Yeniye nispeten kıymeti eski olmuş olması olan kadınlar. Mesele-i esas yaşta mı üstadım ? Hayır elbette. Eskiden anladığım; özünü koruyabilmiş kadınlardır. İnsanın en eski hali, doğduğu andır. O yüzdendir üstadım, bize çocuk kalmış kadınlar lazım şimdi. Benim zanaatim fikirleşmek ise malzemem illa ki insan olacaktır elbet. İstesin arkeolog olurum. Yeter ki eski olsun. Erkekten erkeğe değişir mi üstadım ? Elbette. Arkeolog da eskiyle ilgilenir eskici de eskiyle ilgilenir. Ama biri emek sarf eder, metrelerce kazar toprağı. Ulaştığında ise ufak fırçalarla gün yüzüne çıkarır bütün gizemi. Eskici ise ; ulu orta bağırır da çağırır. Başkalarının eskilerini toplar. Ucuz fiyatlara. O başkaları ise eskilerini verirken bir an bile tereddüt etmezler. Ne yazık ! Erkek olmak mesele değilmiş demek ki. Adam olmakmış işin özü. Adam. Ne güzel kelimedir. Layık olmak nasip olsun İnşallah. Hem kadına hem erkeğe yakışır. Erkeğin isminin önüne, kadının ise yanına.
Adamlarla karşılaşmanız dileğiyle. Allah’a emanet olunuz efendim.