Beklediğim gibi yeni bir şeşale karşımıza çıkmadı, suyun akışı buralarda bayağı yavaşladı, eski Datça yoluna çıkıyoruz, bu yol böyle bazı yerlerde kısa mesafeler olarak duruyor, su köprünün altından yoluna devam ediyor.
Yola çıkarak arabamın olduğu yere doğru yürümeye başladık, 1 km kadar mesafe var. Çam ağaçlarının arasından dere gibi kıvrılan yollar, bu virajlardan hiç yakındığımız olmadı.
Yollarını da çok sevdim Datçamın. Arabamıza bindikten sonra Aktur’a doğru yol aldık, Kovanlık koyunu gören yerde arabayı park ederek Kovanlık koyuna indik. Burada Aktur Kovanlık Tabiat Parkı Tesisleri var, Turizm sayfamda ayrıntılı olarak veriyorum.
Datça’nın Cennet koyları, umarım gelecekte de korunurlar.
Kovanlık koyundan yürüyerek Adatepe’ye doğru gidiyoruz, Ekrem arkadaşıma Adatepe’den Aktur koylarını izlettireceğim.
Adatepe’ye merdivenli yoldan çıkıyoruz, aşağıdaki ahşap iskeleye bağlı kayık, hemen önümüzdeki andız ağacı koyu yeşil tonuyla manzaraya hoş bir güzellik katıyor. Bir ağaç demeyin o bize yaşama sevinci veren bir canlı, umudu, yaşamı simgeliyor benim için. Olur olmaz en küçük bahanede onları kesenlerin bilin ki yürekleri kurumuştur. Orada dereler de akmıyordur, kuşlar ötmüyordur.
Yavaş, yavaş yukarıya doğru çıkarken bol bol fotoğraflar çekiyoruz.