Zamyatin’in anti-ütopyasında petrol bazlı yiyecek yiyorlardı, geleceğe dönen bizse yiyeceklerimizden benzin yapma peşindeyiz. komik. İşkillendirecek kadar Orwell’in 1984’üne benziyor. Karakterler, olay örgüsü vs. neyse. Benim en sevdiğim kısmı, şehrin dışına çıktıkları bölüm. “Bizi burada aramak akıllarının ucundan bile geçmez,” diyor kadın. Bu konuda pek de geleceği ıskalamamış. Bilgisayarımızın başından kalkıp da kırlara gitmeyi pek istemeyiz
nihayet toplaşıldı ve karara bağlandı. tüketim toplumu üzerine olacak tamamiyle, yazı itelemek isteyenlere duyrulur. her türlü iletişim için; firstname.lastname@example.orgemail@example.com kullanılabilir. ay sonunda fotokopi kokulu görüşmek dileğiyle.
Birkaç seneden beri bir şeyler karalarım. Şiir, öykü, roman vs. Ve iki ayda bir yeni birini severim; yazar olarak. Şimdiye kadar çok kişi beğenmişimdir ama en rahatı gerçekten de Bukowski. Şiirlerine şiir demiyorum ben, onlar daha çok ‘kafama esti’ tarzında şeyler ve bu durum çok doğal. İnsana inanılmaz bir huzur veriyor; en azından bana veriyor.
taranmış, indirilebilir punk/hc fanzinler. pek güzel hizmet.
chris jordan abd’li bir fotoğraf sanatçısı. yaşanan tüketim çılgınlığını gözler önüne sermek için çarpıcı çalışmalara imza atmış bir isim. örneğin 32.000 barbie bebek, abd’de 2006 yılının aylık göğüs büyütme operasyonu sayısına eşit ve hepsi tek fotoğraf altında. yine abd’de her beş dakika da kullanılan pet şişe sayısı 2.000.000. Kullanılan obje sayısının toplam tüketim miktarına eşit olduğu fotoğraflar. tüyler ürpertici.
Bunu izledikten sonra siyasetti-politikaydı-adaletti hepsinin söylerimden vaz geçip “sadece” ve “sadece” bunun üzerine yoğunlaşmamız gerektiğini düşündüm. Çünkü o sarı oku düzeltmedikçe ne yaparsak yapalım boşa kasmış olucağız. üçülenin de ana teması bu olmalıdır.