Farkettim ki,
Uzun zamandır bakmıyorum denize böyle
Uzaklara,
Denizin gökyüzüyle buluştuğu o çizgiye.
O sonsuzluğa çırpınan dalgalara.
Rüzgarın dokunuşu yüzümde,
Hafifçe kurutan tadı dudaklarımda.
Farkettim ki,
Hayatın ortasında bir nokta gibi,
Küçücük kalmış bedenim.
Yüreğimse sarmalamış heryeri.
Geçmiş,gelecek silinmiş.
Sadece o an,
Şimdiki anın olgunlaşmış tadı.
Farkettim ki,
Güneş, içime işlemiş,
Isıtmış iliklerime kadar.
Gözlerime dolmuş tüm parlaklığı.
Her yer ışıl ışıl.
Farkettim ki,
Hayat kendi ritminde akıp gidiyor
İnsansa aksak ve karmaşık ritmiyle huzursuz.
Karışamıyor hayatın akışına
Farklı bir hayatta debeleniyor
Farkettim ki,
Anlamak istemiyorum o karmaşayı,
Doğanın ritmiyle bütünleşmek
Yeterlidir bana.
Ağustos 2010
eylem t