Süper kadın sendromu ve süper annelik kavramlarını tartışıp zihnimizde bir yere koymaya çalışırken bir de yavaş annelik söylemi çıktı. Küresel kültürün ürettiği kavramlara her gün bir yenisi ekleniyor. İş hayatını aksatmamaya çalışan kadınlar bir yandan işlerine odaklanırken diğer yandan ideal eş, ideal anne, ideal ev hanımı olmaya çalışıyorlar.
Yavaş ebeveynlik, kuralsız ya da ilgisiz olmak anlamına gelmez. Yavaş ebeveynlik, çocuklar güvende olduğu sürece davranışlarının doğal sonuçlarını tecrübe etmeleri için onlara özgürlük tanımaktır. Bu aynı zamanda, onların sorumluluk sahibi yetişkinler olabilmeleri için ihtiyaç duydukları becerileri edinmelerini sağlayacaktır.
Yavaş ebeveynlik anlayışı çocukların yeteneklerini geliştirmelerine ve özgürleşmelerine yönelik katkı sağlıyor. Zira günümüzde ebeveynler çocukların yapabilecekleri işleri de kendileri üstlenerek onların olgunlaşmalarına ve sorumluluk bilincinin gelişmesine fırsat vermiyorlar. Daraltılmış alanlara hapsedilen çocuklar sosyal yaşama uyum sağlamakta güçlük çekiyorlar. Yavaş anneler bu tür sorunlarla karşılaşmamak için çocuk kaç yaşında tek başına evde kalabilir, kaç yaşında caddede tek başına yürüyebilir, hangi dönem parkta tek başına oynayabilir bunları araştırıyorlar.
Geleneksel kültürün baskın olduğu dönemlerde 10 yaşında bir çocuk evde tek başına kalabilir, kardeşinin sorumluluğunu üstlenebilir, evde annesine yardımcı olabilirdi. O dönem çocuk hayatın içinde olgunlaşır ve evlendiğinde evin sorumluluğunu üstenecek donanıma sahip olurdu. Fakat bugün bırakın on yaşında bir çocuğu on sekiz yaşındaki kızınızı ya da oğlunuzu dahi dışarı bırakmaktan kaçınıyorsunuz. Uyuşturucu tacirleri, pedofili hastaları, sapıklar çocukların bulunduğu alanlarda vakit geçiriyor ve onların güvenliğini tehdit ediyorlar. Modern annelerin evdeki tutumları ise oldukça korumacı oluyor. Çocuğa sorumluluk vermekten kaçınıyor, kanatlarını açıp uçmasına izin vermiyorlar.
Yavaş anne, çalışan, birkaç işi aynı anda yapabilen sadece evinde vakit geçirmeyip sosyal hayatta da aktif rol alabilen anneler olarak görülüyor. Anne birkaç işi aynı anda yetiştirebiliyor. Bu durum hem annenin hem çocuğun kendini iyi hissetmesini sağlıyor. Anne, çocuğun doğal ortamda yeteneklerini geliştirmesine yardımcı oluyor. Çocuk sosyal etkinliklerden ziyade arkadaşları ile vakit geçirmeye çalışıyor, oyunlarda doğal objeleri seçiyor.
Yavaş ebeveynlik elbette kuralsızlık, ilkesizlik anlamına gelmiyor aksine ebeveynlerin katkısı ile çocukların davranışlarının doğal sonuçlarını deneyimleyerek öğrenmelerine yardımcı oluyor. Ve bu çocuklar gelecek yaşantılarında sorumluluk alabilen duyarlı kişiler oluyorlar.