Sen yinede içinden bana seni seviyorum de.
Ben duymasamda
çınlasın bu kulak zarım.
Sen yinede düşünme beni .
Çünkü ben ölüm yatağında yatarken
dilim kuruyuncaya denk adını anacağım .
Sen duymasanda belki, gözlerindeki ışık
sana benim yokluğumu çizer.
Sen yinede söndürme o ışığı .
Mezarıma toprak atarken ismini kazdığımı
ellerimde kemiklerimden seni seviyorum yazısını , belki görürsün sen yinede, bana seni seviyorum de.