Daha dün gelmişti grip aşısı için bir mesaj. Ne arada derede yakalandım anlamadım. Tek hatırladığım akşama doğru akan burnum ve sonrasında aldığım Tylolhot. Sonrasında sahur için kaldırıldığımı hatırlıyorum. Hala burnum akıyordu. Ama günlerdir ilk defa uykumu almanın sevinci vardı biraz.
***
Haberleri okuyorum öğlen yemeğe çıkmamadan istifade. Daha doğrusu köşe yazılarını. Erdoğan & Doğan atışmasını ve satılık yazarların düellosunu. Komik hatta acınası sanki. En çok da şu Ahmet Hakan’a üzülüyorum. Yazık adama, hiç bir yere yaranamadı gitti. Kimlik bunalımını atlatamadan çevre bunalımı içinde debelenip duruyor. İslami çizgisinden kaymak bi yana, iyice edebi de elden bırakmış durumda. Sanırım paranın sıcak yüzü kendini göstermiş Ahmet Hakan’a biraz.
Böyle yerdiğime bakmayın. Aynı makam mansıb bana sunulsa belki ben çok daha Fatih Çekirge olurdum. Daha coşar, daha bir sert savunurdum patronumu. Çok şükür Allah beni bu kadarıyla sınıyor şimdilik. Kendi dünyamda, kendi ekonomimle, kendi iç mahkemelerimle, kendim işçi, kendim patron geçiyor hayat imtihanım.
***
Bazen keşke Radikal’den Perihan Mağden gibi etkili bir köşem olsa da benzer fütursuz bir üslupla düşündüklerimi paylaşsam dediğim oluyor. Sanırım korkmadan çekinmeden söylemek istediğim çok fazla şey var içimde. Geçmişimden gelen kısıtlarında etkisi ile gerçek hayatta bile fikirlerimi çok rahat ifade edebildiğimi söyleyemem. Kendim ve ailem için böyle olması gerektiğini düşünüyorum. Yani benim Perihan Mağden’e göre çok daha fazla kişiye ya da kuruma ‘eyvallah’ım var sanırım.
Aslında bu kadın hakkında fikirlerim de çok sabit sayılmaz. Önceleri yaptıklarını marjinal olma kaygısından mürekkep megalomanlığına veriyordum. Ama bu ara güzel düşündüğünü düşünüyorum.
Yine de aşırı anti-militarist fikirlerinin yakın bir zamanda başına pis işler açacağına eminim.
***
Yakın zaman önce bir yakınım ciddi bir ameliyat geçirdi. Çok şükür durumu iyi şuanda ama ameliyat öncesi son dönemde okuduğumuz izlediğimiz garip haberlerden sonra oldukça korku içinde idik tüm aile. Sonuçta basit bir işlem için o masaya yatıp bir daha kalkamayanından, hiç rahatsızlık duymadığı bir organı yanlışlıkla alınanlara kadar bir yığın haber görmüşken rahat olmak ve kendini Türk Hekimlerine emanet etmek zor.
Operasyon öncesi ve sonrası epey bir koşuşturdum. Bu koşuşturmalardan şunu gördüm. Eğer paran yoksa öl kardeşim. Durum gerçekten çok vahim dostlar. Sağlık sektörü, hipokrat yeminli doktorlar dahil herkes için acımasız bir kazanç kapısı olmuş durumda. Devlet hastanesinde bile bu böyle. Ne diyeyim. Allah düşürmesin…