Devlet gibi devlet derler ya işte öyle bir şey… Pirinçlik Muhtarı Kasım Uğur! Bu konuyu neden bugün gündeme getirdim?! Pazar günü genellikle sabahın ilk saatlerinde, Belen ilçesine bağlı Gedik Mahallesinde, yöresel ürünlerin pazarlandığı Pazaryerini gezerim. Ürün almadan ziyade; Köylülerin Pazaryerine gelen vatandaşlarla birlikteliklerini, hoş bir şekilde izlemekten çok ayrı zevk alırım. Kendi bahçelerinde yetiştirdikleri doğasal sebze ve meyvelerin, satışlarında gösterdikleri saflık ve mertlikleri takdire şayandır.
Özellikle bu Gedik Pazarı çok ayrı bir yer! Çocukluk ve gençlik yıllarında tadına doyamadığınız ama maalesef son yıllarda lezzetini unuttuğumuz birçok ürünleri tek-tük tezgâhlarında görür, çocuklar gibi sevinirim. Son beş veya altı yıl boyunca Pazar tezgâhlarında “tatlı patatesi” aradığım halde bulamadığıma üzülürüm. Bulduklarım oldu ama eski köy lezzetinde olanları asla bulamadım.
Eskiden o lezzet fışkıran bu patatesleri köz ateşinde pişirirdik, kül kokulu lezzetine doyum olmazdı. Odun sobalarının vazgeçilmezi işte bu patatesleri kaybettik derken, yeniden buldum.
Geçtiğimiz günlerde sabahın erken saatlerinde Arsuz yolu üzerindeki Yukarı Pirinçlik köyüne yolum düştü. Birkaç yıl evvel bu köye gitmişliğim oldu oraları hiç sevmemiştim. Yolları çamur deryası, bakımsız, kendi halinde bir köydü! Köye çıkar çıkmaz eski düşüncelerimin yok olduğunu gördüm. Yolların tümü parke taşlı… Konutların yapımları zamaneleşmiş. Tıpkı çiçek gibi! İnsanlar, insan gibi bir yerdeydi.
Kısa zamanda bu işler nasıl başarılmış hayret ettim. Pirinçlik Muhtarı Kasım, benim okul arkadaşımdı. Evinin önüne geldiğimde kornaya bastım. Uykulu şekilde pencereye doğru fırladı. Yanıma bir gelmesi var ki görülmeye değer! Çaylar kahveler ne yapacağını şaşırdı…
Bahçesine doğru baktım şaşırdım. Afrika’nın balta girmemiş tropik ormanlarında gördüğümüz “Bambu kamışları” balya şeklinde yere sıralanmış duruyordu. Takıldım ona “Afrika’dan kamış mı getirtirdin?” diye. Güldü bana ve “Biz köyümüzde bu gördüğün bambu kamışlarını yetiştiriyoruz” dedi.
Ayrıca; “Bölgemizin milli ürünü ‘tatlı patates’ artık unutulmayacak. Biz, onun da yeniden yetiştiriciliğine soyunduk. Hatta yetiştirdiğimiz tatlı patatesi cips fabrikalarına götürdük. İncelemeleri uzmanlar tarafından yapıldı. Onlardan fevkalade not aldık. Dünya’da bir ilk olacak girişimimiz. Şimdilik beklemede. Tarlalarımızda bereket olduğu zaman girişimcileri köyümüze davet edeceğiz. Köyümüz devletimizin tam desteğinde. Biz çalışıyoruz onlar da bizleri takdir ediyor…” diye devam etti.
Pirinçlik (köyü) mahallesi ayakta alkışlanmalı. Biz yataklarımızda horuldarken, onlar unutulanları canlandırmış bile! İskenderun Kaymakamlığının da yöresel çalışmalara verdiği destekler tam olarak gün yüzüne çıkıyor.
Pirinçlik Köyü Muhtarı Kasım Uğur gibiler, memleketçi çalıştığı müddetçe sırtımız hiçbir zaman yere gelmez. Helal olsun sana Kasım Uğur. Yakın zamanda köyün “tarımsal sanayi bölgesi” olduğunda, hiç şaşırmayacak, seninle gurur duyacağım.
Köyün için yaptıkların aslında tüm muhtarlara örnek teşkil etmeli. Arsuz ilçe oldu! Tatlı patatesle yapılan tatlı halkın önünde. Arsuz protokolü bu nadide patatesle yapılan tatlıyı tattı ve gerekli girişimlere de başladı. Tebrikler Kasım Uğur!