kendi 18 yaşımı geçerek çocuklarımın 18 olmasına 2 gün kala aşağıdaki yazı ile katıldığım şen - drom - dur.
"?40
artı/eksi 2 hafta içinde büyür büyür;
sonra 2 aylık sana güler;
5 aylık oturur;
7 aylık minnnoş dişleri çıkar ve emekler;
sonra artık pata pata diye yürür;
koşar,
2 ve 4 yaşda dünyanın en inatçı ve kişilikli bireyi olur :)
2.5 yaşa doğru artık hiç pampers kullanmaz;
emmek ile ilgili işi de biter.
işte minik bi çocuk olur.
sonra hooop diye sana el sallar ve kendi yaşındakiler ile daha uzun zaman geçirmek ve oynamak ister, yuvaya gider.
hımmm 3 yıl sonra bir onsuz bir gündüzün çoğu geçer.
sonra bir gün bakarsın okumaya başlar.
zaten, yazar, çizer, yapar, oynar, güler, konuşur, güldürürür.
mini mini okula gider.
4. sınıf ( 9 - 10 yaş gibi )gibi yine sana bir el sallar,
hafifce biraz daha alan açarsın dünyasına özgürlüğüne ve bireyselliğine ve kimliğine doğru;
13 yaşından bir 14 yaşına geçer,
ooo ooo gerçekten büyüyor bu haydi bakalım dersin :)
13 - 15 ve 16 yaşlarında çok özel doğum günü hediyeleri alırsın ki tüm yaşamı boyunca geçtiği evreleri, yaşadığı süreçleri, atladığı basamakları hep hatırlasın, ebeveyn olunca da hiç unutmasın.
17 yaş çok heyecanlı olur, bir bakarsın, yaşamı kavramış, ufak ufak para bile kazanmış; zaten ekonomiyi hep öğretmişsindir ona, sağ beyin ile sol beynine hep dikkat ile özen ile, denge ile rehberlik etmişsindir. böyle dilersin. ara ara hata yaparsın, üzülürsün. ara ara o hata yapar, hiç bir zaman utanmamayı, buradan nereye ne öğrenerek gideceğine rehberlik edersin.
yaşamı yaşam yapanları sen yaparsın, yapmaya çalışırsın, hata yaptığında da kabul eder, özür dilersin ki " senin de bir insan olduğunu, kendisinin de bir insan olduğunu ve bunu yapabileceğini " görebilsin. her zaman o ne zaman ister ise ulaşılabilir olduğuna güvenmesini dilersin. gözlerinde güven görünce daima mutlu olursun. için ışıldar.
onun, önünde, arkasında değil daima o istediği sürece yanında olduğunu bilmesini dilersin, buna çalışırsın. özeline, alanına daima saygıda olursun. ondan çok şey de öğrendiğini iletirsin, teşekkür edersin, takdir edersin ki o da öyle bir yetişkin olsun.
bu sürecin içindeki duygularda yer alan sevgiyi anlatmak en zorudur. sevgi gözlerde, saçlarını okşarken, sırtını sıvazlarken, alnından öperken, kucaklarken geçer gelir yaşar. bir an bakarsın o minicikkken kucağında minik minik salladığın uyuttuğun, ellerini öperek kokusunu içine çektiğin bebeğin; koccaman olmuş.
ve artık yasalar da ona yetişkin der. haklar verir.
üniversite için artık hayaller gerçek olur,
gelecek gelmiş olur.
içinde karışık hisler olur,
mutlu olursun,
hem neşeyi, hem hüznü birlikte yaşarsın.
bu kadar hızla, bu kadar kolay da olmaz ifade etmek
sadece
günler sonra
canımdan ruhumdan içiminin içinden
özgür bir birey, insan olarak
ayakları üzerinde durmakta olan,
canlarıma bakarak
iyi ki geldiniz diyorum dünyamiza !
bize!
bana canim çocuklarim.
.........
ben ne hissettim 18 olunca,
acaip bi özgür hissettim.
18 den sonra bu ana kadar bir ton acaip engel zorluk acı şu bu yaşadım ama
18 e kadar hele ergenlikte, hele de okul sistemi içinde daraldığım kadar yaşamımın hiç bir yerinde daralamadım.
iyidir 18 den atlamak.
çoook iyi gelir bünyeye.
.......