Bu ülkede çocuk olmak, genç olmak, öyle kolay bir şey değil. Her akşam başını yastığa koyduğunda “ keşke yarın büyümüş olsam” diyerek gözlerini yuman çocuğun, “büyümek için neden acele ettim” pişmanlığı ile yüzleşmesi arasındaki mesafe çok kısa…
Memleketimizde bir çok çocuk yaşantısı vardır. Çocuk yaşantısı her bölgeye, her iklime göre farklılıklar gösterse de ortak olan hepsinin temiz ve saf duygular içinde olmasıdır. Çocukların oyuncakları ayrı olsa da oyunları aynıdır. Pahalı bir bebek ile havluyu kumaşa sarmak suretiyle yapılmış bebek çocuğun gözünde pek farklı değildir. Onu fark ettiren çevresel faktörlerdir.
Asıl mesele çocukların çocuk olmadan büyümeleri, büyütülmeleridir. Çocuklar, sürekli bir şeyler yapmaya zorlanıyorlar. Sürekli birileri ile yarıştırılıyorlar. Test çözmek yaşamlarının büyük bir bölümünü kaplıyor. Başarabilecek miyim kaygısı ile iyiyi kötüyü birbirinden ayırt edemeyecek durumdalar. Her türlü test tekniğini öğreniyorlar. Öyle zaman geliyor ki, çocuk konuyu bilmese de sorunun gidişatından cevabı hemen verebiliyor. Soru teknikleri, en kolay cevap anahtarlarının hepsini öğreniyor. Bunları öğrenirken ya da bunlar öğretilirken unutulan bir şeyler var aslında…Çocukluk…oyun…ergenlik…gençlik………duygu……duyguların ifadesi. Boş zamanı yok ki çocukluğunda oyun oynasa. Oyuna başlasa aile hemen seslenir “ dersini yap” dersi bitse “ boş durma test çöz” der. Öğretmenlerin müfredata göre verdikleri, boylarından ve düşüncelerinden büyük ödevleri de ailelerin yapması ile geriye yalnız test çözmek kalıyor. Test çözme işi çocuğun ve gencin peşini üniversiteden mezun olsa da bırakmıyor… Kim çıkarttı bu test işini diyesim geliyor. Bu çocuklar hiç şiir yazamayacaklar mı ?, hiç kompozisyon yazıp, duygularını düşüncelerini ifade edemeyecekler mi? Matematik de sonuca nasıl ulaşıldığı konusuna kafa yorup, fizikte, kimya da bilime katkıda bulunamayacaklar mı? Folklor oynamayacaklar mı? Spor yapmayacaklar mı? Peki ne zaman yapacaklar bunları?....Ondan sonra çocukluğu, gençliği sorguluyoruz. “ Gençlik nereye gidiyor” diye beylik laflar ediyoruz. Biz asıl eğitim sistemimizi sorgulamalıyız.
Çocuklarımız, gençlerimiz geleceğimiz…Onların iyi birer insan, iyi birer evlat ve topluma yararlı bireyler olmalarını istiyorsak onlara kendileri olmaları için zaman ayıralım, fırsatlar verelim. Duygularını önemseyelim. Göreceksiniz genlik neler başaracak….
Bu ülkede çocuk olmak, genç olmak, öyle kolay bir şey değil. Her akşam başını yastığa koyduğunda “ keşke yarın büyümüş olsam” diyerek gözlerini yuman çocuğun, “büyümek için neden acele ettim” pişmanlığı ile yüzleşmesi arasındaki mesafe çok kısa…
KÖY ÇOCUĞU OLMAK
ÖMÜR BİTER YOLLAR BİTMEZ
ADI ŞİDDET
ŞU EL ALEM DEDİKLERİ
ŞU EL ALEM DEDİKLERİ
DOĞRU HİKAYELER KLAVUZUMUZ OLSUN
HER ŞEY SANA BAĞLI
DÜRÜSTLÜĞÜN MODASI YOK
GÜZEL BİR KADIN TANIDIM...
İNSAN OLMAK
HAYALİM KENT TERK Mİ EDİLİYOR ?
ÇOCUK OLMAK, GENÇ OLMAK ÇOK ZOR BU DEViRDE
DEPRESYONDAYIZ……
ERKEN YAŞLANMAYALIM
MESELEYE DEĞERİ KADAR DEĞER VERMEK
HAYATI PAYLAŞMAK
SIRLARI, ÇALIŞMAK
Düşünmeyi öğrendim.
VEDALAR CANIMI ACITIYOR