2013 yılının Aralık ayıydı. Gezi Parkı’ndaki direniş enerjisinin park forumları ve mahalle dayanışmalarına aktığı bir dönem. Siyaset felsefesinin önde gelen isimlerinden Jacques Rancière, Monokl Yayınları’nın düzenlediği Eşitlik ve Estetik konferansının konuğu olarak İstanbul’a gelmiş, Kadıköy’deki işgal evi Don Kişot Sosyal Merkezi’ni de ziyaret edip aktivistlerin sorularını cevaplamıştı. Kendisiyle Don Kişot’ta tanışıp ertesi gün kaldığı otelin steril lobisinde bir araya geldik, bilgisayarımızı açıp birlikte filmler izledik. ‘Proleterlerin Gecesi’, ‘Cahil Hoca’, ‘Filozof ve Yoksulları’ ve ‘Demokrasi Nefreti’ gibi kitaplarında siyaset felsefesine yoğunlaşan Jacques Rancière, imaj politikaları ve sinema üzerine de bolca kafa yoran ve yazan bir düşünür. ‘Özgürleşen Seyirci’, ‘Sinematografik Masal’, ‘Bela Tarr – Ertesi Zaman’ gibi kitaplarında sinema estetiğinin politikasına bakıyor. Kendisiyle yaptığımız İzliyorum söyleşisinde Godard’dan Kiarostami’ye, Haneke’den Gezi Direnişi’ne uzanıyoruz.
Not: Bu videonun bazı kısımları YouTube’un telif hakkı düzenlemeleri uyarınca kısaltılmıştır.
Söyleşi: Aslı Özgen Tuncer, Senem Aytaç, Fırat Yücel
Çeviri: Aslı Özgen Tuncer, Ayça Çiftçi
Yönetmen: Can Eskinazi
Yapımcı: Yoel Meranda
Kamera: Burak Çevik, Can Eskinazi
Kurgu: Can Eskinazi
Ses: Eren Dönmez
Teşekkürler: Monokl Yayınları, Okay Karadayılar, Duygu Aytaç, Arda Ekşigil, Emrah Serdan