10. bölümde biz kendisini öldü zannederken Safiye'nin 20 senedir unutamadığı ilk ve belki de son olacak aşkı Naci girdi hayatımıza. Bizim kıza aşık genç adamın sevgisi adeta gözlerimizi kamaştırdı.
Aşka göz yaşı, özlem ve keder de dahildi değil mi? Aşkın peşini bırakır mıydı bunlar? Maalesef hayır... Klişe olacak ama her güzel şeyin sonu olduğu gibi Naci'nin de bu dünyada aşkının miladı doldu.
Bu yüzden de kızı Tomris'e veda etti bu son bölümde. Kızına miras olarak bıraktığı mektubu ise hepimizi oturduğumuz yere kilitledi. Gözyaşlarımız oluk oluk aktı...
"Bugün seninle birlikte geçireceğimiz son gün canım kızım. Bir daha beni göremeyeceksin. Geriye mektuplar, şiirler, anılar ve içinde açacağın baba yadigarı bir yara bırakıyorum. "
Diğer çocuklar büyürken sen yaşlanacaksın. Hepsinden erken başlayacaksın Sezen dinlemeye... Cemal Süreya canını okuyacak. "
"Başkalarına da dokunacak o şiir elbet ama sen okurken yutkunacaksın: 'Sizin hiç babanız öldü mü? Benim bir kere öldü, kör oldum. Yıkadılar aldılar götürdüler. Babamdan ummazdım bunu kör oldum.' Gerisini ezberden tamamlayacaksın. "
"Simit bugünü hatırlatacak sana... Belki bir daha alamayacaksın. Halbuki dondurmadan bile çok severdin. "
"Sevmeyi kaybetmekle bir tutacaksın. Herkes teker teker inerken merdivenlerden sen yokuş aşağıya koşacaksın. Seni terk edenlere annenin kızdığı gibi kızamayacaksın."
"Bağışıklığın olacak acıya, gidene el sallayacaksın ama iyi şeyler de olacak kızım. Korkma, hayatı daha derinden yaşayacaksın. Her anın hakkını vermeyi bilecek, hatalara takılıp kalmayacaksın. Anıların değerini bilecek, unutanlara hatırlatacaksın."
"Sana mektuplar bırakıyorum. Her doğum gününde birini açacaksın. İçinden nasihatler çıkacak. Belki bana burun kıvıracaksın. Başın sıkıştığında bana gelemesen de göğe bak beni orada bulacaksın."
"Bugün seninle geçirdiğimiz son gün benim canım kızım. Sen benim hayattaki tek başarımsın. Elimde olmadan gidiyorum... Umarım beni unutmazsın ama hatırlamak da canını çok acıtmaz umarım."