Anne Frank'in 13. doğum günü olan 12 Haziran 1941'de hediye olarak kırmızı-beyaz kareli bir günlük aldı. O gün ilk yazısını yazdı. İki yıl sonra, Anne Frank son yazısını 1 Ağustos 1944'te yazdı.
II.Dünya Savaşı'ndan sonra Otto Frank, Anne'nin günlüğüyle yeniden bir araya geldi ve onu yayınlamaya karar verdi. O zamandan beri, uluslararası bir en çok satan kitap haline geldi ve her genç için önemli bir okuma oldu. Ancak Anne Frank'in hikayesine aşinalığımıza rağmen, Anne Frank ve günlüğü hakkında hala bilmediğiniz şeyler var.
Anne Frank Bir Takma İsim Altında Yazdı
Anne Frank günlüğünü nihai yayın için hazırladığında, günlüğüne yazdığı kişiler için takma adlar yarattı. Albert Dussel (gerçek hayattaki Freidrich Pfeffer) ve Petronella van Daan'ın (gerçek hayattaki Auguste van Pels) takma adlarına aşina olsanız da, bu takma adlar günlüğün çoğu yayınlanan versiyonunda yer almaktadır, Anne'nin hangi takma adı seçtiğini biliyor musunuz? kendisi için?
Anne, Ek'te saklanan herkes için takma adlar seçmiş olsa da, savaştan sonra günlüğü yayınlama zamanı geldiğinde, Otto Frank Ek'te diğer dört kişi için takma adlar tutmaya ancak ailesinin gerçek adlarını kullanmaya karar verdi.
Bu nedenle Anne Frank'i Anne Aulis (takma ad tercihi) veya Anne Robin (Anne'nin daha sonra kendisi için seçtiği isim) yerine gerçek adıyla biliyoruz.
Anne, Margot Frank için Betty Robin, Otto Frank için Frederik Robin ve Edith Frank için Nora Robin takma adlarını seçti.
Her Giriş "Sevgili Kedicik" ile Başlamaz
Anne Frank'in günlüğünün neredeyse her yayınlanan versiyonunda, her günlük girişi "Sevgili Kitty" ile başlar. Ancak bu, Anne'nin orijinal yazılı günlüğünde her zaman doğru değildi .
Anne'nin ilk kırmızı-beyaz kareli defterinde Anne bazen "Pop", "Phien", "Emmy", "Marianne", "Jetty", "Loutje", "Conny" ve "Jackie." Bu isimler 25 Eylül 1942'den 13 Kasım 1942'ye kadar olan kayıtlarda yer aldı.
Anne'nin bu isimleri, güçlü iradeli bir kahramanın (Joop ter Heul) yer aldığı Cissy van Marxveldt tarafından yazılan bir dizi popüler Hollanda kitabında bulunan karakterlerden aldığına inanılıyor. Bu kitaplardaki diğer bir karakter olan Kitty Francken'in, Anne'nin günlük kayıtlarının çoğunda "Sevgili Kedicik" için ilham kaynağı olduğuna inanılıyor.
Anne Yayın İçin Kişisel Günlüğünü Yeniden Yazdı
Anne, 13. doğum günü için kırmızı-beyaz kareli defteri (bir imza albümü) ilk aldığında, hemen günlük olarak kullanmak istedi. 12 Haziran 1942'deki ilk yazısında şöyle yazdığı gibi : "Hiç kimseye güvenemediğim için umarım her şeyi size açıklayabilirim ve umarım büyük bir rahatlık kaynağı olursunuz ve destek."
Anne başından beri günlüğünün sadece kendisi için yazılmasını amaçladı ve kimsenin onu okumayacağını umuyordu.
Bu, 28 Mart 1944'te Anne'nin radyoda Hollanda Kabine Bakanı Gerrit Bolkestein tarafından yapılan bir konuşmayı duymasıyla değişti. Bolkestein şunları söyledi:
Sadece resmi kararlara ve belgelere dayanılarak tarih yazılamaz. Torunlarımız, bir ulus olarak bu yıllarda nelere katlanmak ve üstesinden gelmek zorunda kaldığımızı tam olarak anlayacaklarsa, o zaman gerçekten ihtiyacımız olan şey sıradan belgelerdir - bir günlük, Almanya'daki bir işçinin mektupları, bir papazın verdiği vaazlar derlemesi veya rahip. Bu basit, gündelik malzemenin büyük miktarlarını bir araya getirmeyi başarana kadar, özgürlük mücadelemizin resmi tüm derinliği ve görkemiyle boyanmayacak.
Savaştan sonra günlüğünün yayımlanmasından ilham alan Anne, hepsini boş kağıtlara yeniden yazmaya başladı. Bunu yaparken, bazı girişleri kısaltırken diğerlerini uzattı, bazı durumları açıklığa kavuşturdu, Kitty'ye yapılan tüm girişleri aynı şekilde ele aldı ve bir takma isim listesi oluşturdu.
Anne, bu anıtsal görevi neredeyse bitirmesine rağmen, ne yazık ki, 4 Ağustos 1944'te tutuklanmadan önce günlüğün tamamını yeniden yazmaya vakti olmadı. Anne'nin son günlük girişi 29 Mart 1944'tür.
Anne Frank'ın 1943 Defteri Eksik
Kırmızı-beyaz kareli imza albümü birçok yönden Anne'nin günlüğünün sembolü haline geldi. Belki de bundan dolayı, pek çok okuyucu, Anne'nin günlük kayıtlarının hepsinin bu tek defterde olduğu konusunda yanlış bir kanıya sahiptir. Anne, 12 Haziran 1942'de kırmızı-beyaz kareli not defterine yazmaya başlasa da, 5 Aralık 1942'de günlük girişini yazarken doldurmuştu.
Anne üretken bir yazar olduğu için, tüm günlük kayıtlarını tutmak için birkaç not defteri kullanmak zorunda kaldı. Kırmızı-beyaz kareli defterin yanı sıra iki defter daha bulundu.
Bunlardan ilki, 22 Aralık 1943'ten 17 Nisan 1944'e kadar Anne'nin günlük kayıtlarını içeren bir alıştırma kitabıydı. İkincisi, 17 Nisan 1944'ten tutuklanmasının hemen öncesine kadar olan başka bir alıştırma kitabıydı.
Tarihlere dikkatlice bakarsanız, Anne'nin 1943'ün çoğu için günlük girişlerini içermesi gereken defterin eksik olduğunu fark edeceksiniz.
Ancak çıldırmayın ve Anne Frank'in Genç Kızın Günlüğü kopyanızdaki günlük girişlerinde bir yıl boyunca bir boşluk fark etmediğinizi düşünün . Anne'nin bu döneme ait yeniden yazıları bulunduğundan, bunlar kaybolan orijinal günlük defterini doldurmak için kullanıldı.
Bu ikinci defterin ne zaman ve nasıl kaybolduğu tam olarak belli değil. 1944 yazında yeniden yazdıklarını oluştururken Anne'in defterin elinde olduğundan emin olunabilir, ancak defterin Anne'nin tutuklanmasından önce mi yoksa sonra mı kaybolduğuna dair hiçbir kanıtımız yok.
Anne Frank Anksiyete ve Depresyondan Tedavi Edildi
Anne Frank'ın etrafındakiler onu neşeli, canlı, konuşkan, şımarık, komik bir kız olarak gördü ve yine de Gizli Ek'te geçirdiği süre uzadıkça; somurtkan, kendini suçlu ve asık suratlı oldu.
Doğum günü şiirleri, kız arkadaşlar ve kraliyet soy çizelgeleri hakkında çok güzel yazabilen aynı kız , tam bir sefalet duygularını anlatanla aynıydı.
29 Ekim 1943'te Anne şunları yazdı:
Dışarıda, tek bir kuş duymuyorsunuz ve evin üzerinde ölümcül, baskıcı bir sessizlik asılı kalıyor ve beni yeraltı dünyasının en derin bölgelerine sürükleyecekmiş gibi bana sarılıyor ... Odadan odaya dolaşıyorum , merdivenlerden inip çıkın ve kanatları parçalanmış ve kendini karanlık kafesinin parmaklıklarına fırlatan bir ötücü kuş gibi hissedin.
Anne depresyona girmişti. 16 Eylül 1943'te Anne, anksiyetesi ve depresyonu için damlalar kediotu almaya başladığını itiraf etti. Ertesi ay, Anne hala depresyondaydı ve iştahını kaybetmişti. Anne, ailesinin bana dekstroz, morina karaciğeri yağı, bira mayası ve kalsiyum sağladığını söylüyor.
Ne yazık ki, Anne'nin depresyonunun gerçek tedavisi, hapsedilmesinden kurtulmaktı - bu, elde edilmesi imkansız bir tedavi.