Evet, GD aylarca çalıştı, albümü çıkardı, beklendiği gibi albüm all-kill yaptı, ilk iki günde 50.000 'in üzerinde kopya sattı, bu da yetmedi 200.000 kopya şipariş verildi, çok geçmeden albümün daha fazla satacağı tahmin ediliyor, ama ama ben yine üşengeçliğim yüzünden şu kadarcık yazıyı yazamadım, ancak bugüne nasip oldu. Okullar açılmadan Strong Heart My Girlfriend is a Gumiho'yu çevirmeyi planlıyorum ama bendeki bu tembellikle sanırım biraz zor olucak. Aman neyse canım sizi çok fazla sıkmak istemem dertlerimle, hemen albüm hakkında düşüncelerimi ve duygularımı paylaşmak istiyorum sizlerle.
İlk olarak albüm kapaklarını beğenmedim. Evet, garip biliyorum. GD bir şey yapıcakta, ben beğenmicem. Kabul ediyorum biraz zor, hatta imkansız. Ama o albüm kapaklarını sevemedim. Birisi, altın olanı İncil gibi yapılmış. Ne gerek vardı? Tamam, diğer dinlere düşman değilim ama bence olmamış. Sonra bronz olanı, onu da çok beğenmedim, çok basit olmuş. Birde zaten ne gerek vardı ki iki şekilde çıkarmaya, sonuçta aynı şarkılar yok mu içinde. İki tane çıkardık bari bir şeyleri farklı oldun demişler, bu seferde albüm resimlerinin değişik açılardan çekilmiş versiyonlarını koymuşlar sanırım. Sadece altın olanda fotolar daha GD odaklı, that's it. Başka bir fark göremedim ben. Albüm resimlerinden de birkaçını beğenmedim.
Ayy! Tamam, yeter artık bu kadar eleştiri. Şimdi, övme faslına geçiyorum o zaman.
Ben bu albümdeki bütün parçalara bayıldım, harika olmuşlar hepsi birbirinden güzel. G-Dragon'un ilk albümünden tamamen farklı bir tarzda, yeri gelmişken ilk albüme birkaç parça hariç pek ısınamamıştım ama bu albüm bir başka. Heartbreak albümü daha bir asi, sert bir albümdü. One of a Kind ise genel olarak daha duygusal. GD bu sefer deyim yerindeyse kalbini açmış bize. Damara bağlamış resmen. :P
Tüm duygusallığını dökmüş ortaya, gerçi burda GD'den bahsediyoruz bize ne kadarını istiyorsa o kadarını gösteriyor ama işte bu albüm GD'nin bize sunduğu kadar duygusal tarafı bence. Bir programda GD'yi keşfeden adamlardan biri, GD'nin kendini sakladığını söylemişti. Yani, yeteneklerini tam anlamıyla göstermediğinden, insanların beklentileri altında ezilmekten korktuğunu falan söylemişti. Çünkü, insan doymak bilmez bir yaratıktır. Ne versen tatmin olmaz, her zaman daha fazlasını, daha da fazlasını ister. İşte tam da bu sebepten GD'nin kendi kabuğuna çekildiğini düşünüyorum ben. Ve sonra diyorum ki, bize gösterdiği sadece buz dağının görününen kısmıysa, o buz dağının denizde kalan kısımında daha ne gibi cevherler var acaba. Belki de bu yüzden biz her seferinde daha fazlasını yapamaz derken, lafı boğazımıza tıkıp şaşırtıyor bizi GD. Çünkü, sakladığı daha ne yetenekleri var kim bilir. Her zaman farklı olan, yeni tarzlar denemekten korkmayan, bitmez tükenmez bir yetenek kendisi. ''Gizemli Çocuk'' işte, daha ne diyebilirim ki.
YG sanatçılarının kendi müzisyenleri hariç başka müzisyenlerle düet yaptıkları çok fazla görülmemiş bir şey. Bu albümde YG ve YG tarzıyla uzaktan yakından ilişkisi bulunmayan şarkıcılarla çalışmış GD. Ve bu şarkıcılar çok kalıplaşmış idoller bile değil. Pop'un hakim olduğu Kore'de kendi çabalarıyla ayakta kalan, çok sevdiğim indie rock grubu Nell ile düetlerinden biri. Sonradan öğrendiğime göre de Kim Yuna, eski bir rock grubu olan Jaurim üyesiymiş.
Dün , GD'nin pazar günkü yani bugünkü Inkigayo performansında That XX şarkısını söylerken ona eşlik edecek isimin genç yetenek, gitar virtüozu Jung Sungha olduğunu öğrendim. Wuuuuuuuu! Harika bir haber! Jung Sungha, That XX'i coverladığı zaman çok hoşuma gitmişti, şimdi buna bir de GD'nin sesi eklenecek oohhh, değmeyin keyfime.
Neyse, sadede gelelim tek tek albümdeki parçalar hakkında düşüncelerimi yazdım bu yazımda, umarım beğenirsiniz.
01. One of a Kind: Sizi şöyle alalım.
02. Crayon: İsterseniz böyle de geçebilirsiniz.
03. Eventually (Feat. of YG New Girl Group)Çok derin anlamı olan bir şarkı, Eventually. Biten bir ilişkinin ardından peşi sıra gelen pişmanlıkları anlatıyor. Sözleri çok üzücü gerçekten, duyguyla dolu ama nakaratı duydukça, mantıksız bir şekilde oynayasım geliyor benim. Nasıl bir çelişkidir anlayamadım yani. Her neyse, en sevdiğim sözler de şunlar oldu:
Ama bu acı güzel, aynı senin gibi.
-------
Umutlar hayal kırıklığına dönüşür, istekler çaresizliklere.
Aşk derinleştikçe, acı daha da derinleşir.
--------
Sonunda kaç yıl geçti, ''sonsuzluk'' diye bir şey yok.
-------
Sonunda, yine başkaları vardır.
--------
Kalbim en başından beri hiç değişmedi, fakat şimdi yaralarla dolu senin yüzünden.
Bir programda yüksek vokalleri Daesung'a vermeyi tercih ettiğini çünkü Daesung'un sesinde hiçbir çatlama olmadan çok yükseklere çıkabildiğini söylemişti. Ama bu şarkıda görüyoruz ki, kendisinin de Daesung'tan aşağı kalır bir yanı yok. O öyle incecik sesiyle bağırdıkça benim burada her seferinde fangirllüğüm tavan yapıyor. Normalde ince sesli bir insan bağırdığında cırtlak bir ses oluşur değil mi? Ama liderimizin sesinde tek bir kusur bile yok. Yüksek vokallere başarılı bir şekilde çıkabildiği gibi alçak ve kısık sesle şarkı söylerken, o şarkıya kendini vermesi yok mu? Tek kelimeyle ha-ri-ka!
GD ve adı belirsiz kızın ses uyumlarına diyecek laf bulamıyorum. Çok, çok iyi olmuş. Kızın sesini de beğendim. Buğulu bir sesi var. Diğer üyelerin sesleri de böyle güzelse, YG'nin yeni kız grubunun kaliteli olacağını tahmin edebiliyorum şimdiden.
04. That XX: Yoksa buraya misafir olmak mı istersiniz?
05. Missing You (Feat. Kim Yuna of Jaurim)Yine bir aşk şarkısı, yine bir ayrılık, yine bir pişmanlık şarkısı. Ve yine mükemmel bir uyumla albümdeki düetler içinde bana göre en iyi olan şarkı. Şarkıyı ilk defa dinlediğimde, tanıtımda adam akıllı sadece Kim Yuna'nın kısmını vermişlerdi ve daha o an dedim ki ''Bu şarkı kesinlikle favorim olucak.'' Yuna'nın sesi de aynı GD gibi ince ama dolu dolu. Sesinde bir hüzün var, belki de şarkıyı bu kadar etkileyici yapan budur. Kendi kısmını öyle güzel söylüyor ki, ben zaten daha ilk kelimelerinde sesine de şarkıya da aşık oldum.
Kalbim çok üzgün hissediyor ama konuşacak kimse yok.
Bazen gülümsemek istiyorum ama yanımda kimse yok.
Belki de seni özlüyorum.
Bence GD ve Yuna'nın kısımlarından farklı iki şarkı yapılsa bile olurmuş aslında. GD'nin rapiyle Yuna'nın yumuşak sesi sanki hiç birbiriyle uymazmış gibi geliyor ama sonra bir dinliyorum ve şaşkınlıkla hayranlığı birlikte yaşıyorum. GD'nin rap yaptığı kısımlarla Yuna'nın şarkı söylediği yerler hiç bağlanamaz gibi geliyor ama GD'nin rapinden Yuna'nın şarkı kısmına, Yuna'dan GD'ye geçişler öyle güzel olmuş ki, öyle mükemmel bağlamışlar ki hayran kalıyorum resmen.
Kim Yuna'nın kısmı olna nakaratı sonra GD'den de duyuyoruz, o da kendine has bir havayla harikalar yaratıyor yine. Liderin, Eventually'de şarkı söylerken ki yumuşak sesi, Missing You'daki çatallı sesi... Hepsini büyük bir zevkle dinliyorum.
06. Today (Feat. Kim Jong Wan of Nell)
Today... Today... Benim için hakkında yazması en zor şarkı bu oldu. Nedense bir türlü şarkının vermek istediği hissi alamadım, yani şöyleki demek istediğini anlamadım. Karışık bir şarkı... Evet, melodiyi, enerjiyi, aynı zamanda burukluk hissini, kafiyeleri, nakaratı, Jong Wan'ın kısımlarını, kelimeleri heceler gibi söyleyiş şeklini, GD'nin rap yaptığı ve çoştuğu bölümleri çok çok sevdim. Şarkıda mükemmel ama türkçe anlamına baktığımda önce ne demek istediğini anlamış gibi oluyorum, sonradan da aslında hiçbir şey anlamadığımı farkediyorum. Ruh'un ikiye bölünmüş şekli mi desem, bir ilişkiden ne istediğini bilmeyen bir insanın yüreğindeki karmaşıklık mı desem, bilemiyorum.
GD'nin albümümde Nell'den Jong Wan'la düet yapıcağını duyduğumda havalara uçtum deyim yerindeyse. Böyle bir şey nasıl olmuştu yani? Hem Cidi'yle aynı grubu mu dinliyordum ben, aynı grubu mu seviyorduk biz? Allah'ım sana geliyorum!!! İkimizde Nell'i sevip, başarılı mı buluyorduk yani? Nasıl mutlu olduğumu anlatamam. Sanırım beni hem V.I.P.'ler, aynı zamanda Nell severler anlayabilir bir tek. Böyle içim içime sığmamıştı, çok süper bir duyguydu ki, hala da öyle. Demek ki GD'de Nell'i dinler ve başarılı bulurmuş ki, albümünde sunbeannim dediği Nell'in solisti Kim Jong Wan'la düet yapmak istemiş. Neyse, neyse satırlarca yazı yazsam şurda, içimdeki sevincin nasıl bir şey olduğunu anlatamicam için susuyorum ve değerlendirmelerime devam etmek istiyorum ben.
Nell adını duyduğumda çok sevinmiştim ama sonradan kafama bir şey ''dank'' etti. İyi, tamam seviniyorum ama bu iki grubun tarzları tamamen farklı, eee o zaman nasıl olucak ki bu iş, dedim kendi kendime. Bigbang genellikle elektronik tarzda müzik yapan, Nell ise genellikle estrümanlarla harikalar yaratan bir rock grubu. Ama yine de liderimizin ve GD gibi yetenekli, söz yazarımız, solistimiz Jong Wan'ımızın bizi hayal kırıklığına uğratmayacağından emindim. Ve sonuçta haklı çıktım ve de bu kadar güzel bir düet dinlediğime çok mutlu oldum.
Jong Wan'ın sesine bayılıyorum, o şarkı söylediğinde yukarıda da dediğim gibi hafızamdan her şeyi silip, uzaklara dalarak onu dinlemek istiyorum sadece. Transa geçmek gibi bir şey benim için Jong Wan'ı dinlemek, dünyadan soyutlanmak gibi. Birde sanki söylemek istediği çok şey varmışta, bir şey konuşmasını engelliyormuş gibi bir his alıyorum. Böyle hüzünlü bir şekilde şarkı söylerken benim yüreğim ağlıyor ama gözlerimden yaş akmıyor gibi oluyorum. Şarksını bitirdiğinde de derin bir iç çekme gereği duyuyorum. Omo! Omo! Neler yazmışım ben öyle. Çok fazla damara bağladım sanırım, bu gereksiz duygusallık için kusura bakmayım çingular ama böyle hissediyorum ben. Nell'i de Jong Wan'ın sesini de çok seviyorum. O zaman, Today'e dönersek...
''Nan oneul-do... '' diye şarkıya girişine bayılıyorum, tabi sonradan kelimeleri heceleyerek söylemesine de, GD'ye de, GD'in bölümü bittiğinde müziğin davulun tek vuruşuyla kesilip, sıranın Jong Wan'a geçmesine de, Jong Wan'ın aralarda ''Ah, ah, ah, ah, ağah, ağah, ağah, ağah!'' nidalarına da, GD'nin ''Rapapampampam'' diyişine de, şarkının sonunda kullanılan çocuk korosuna da hepsine bayıldım.
Bence Jong Wan'ın bölümlerinde Nell'in tarzlarını yansıtmışlar. GD'nin kısımlarında da liderimiz bu şarkı da farklı bir tarz denemiş ve çok yakışmış. Melodi de çok hoş. Kısacası, bir daha kolay kolay, ele böyle bir fırsat geçipte düet yapılamayacak, değerinin, kıymetinin çok iyi bilinmesi gereken bir şarkı Today.
Evet, albüm harika, GD bizi yine hayal kırıklığına uğratmadı, kendisi de şarkıları da çok konuşuldu, biz böyle olacağını biliyorduk zaten ama ben en çok GD'nin albüm çıkardığını öğrendiklerinde kimlerin comebacklerini ertelediğini merak ediyorum, nihahaha! :P