...
Yokluğun gizli perdesinden çıkmış olan insan
Tâ varlık sahnesinde göründüğü andan,
Bir trajedi olan hayat devresini tamamlayana kadar,
Ne ölümcül tehlikeler atlatmaya mahkumdur.
Sanma ki ölüm şahsına bir kez saldıracaktır'...'
O düşmanla günde bin kere boğuşulacaktır.
Başıboş insan yeryüzü sahasına düşünce,
Etrafına binlerce felaket üşüşünce
Meydan mı bulur rahatı sebeplerini gereklerini elde etmeye
Başlar o cılız kolları dünya ile savaşmaya!
Kaynar güneşin ateşi beyninin odağında;
Karlar buz olur hep savunmasız bedeninde.
Dehşete uğramış gözlerinde denizler köpürdükçe;
Beyninde bütün dalgalar art arda öttükçe;
Sahilden kurtulsam, der, mesafeler aşar;
Lâkin onu bilmez ki daha saldırgan uzaklar:
Dağlar o uçsuz bucaksız sıralanışıyla,
Ormanlar o dünyayı tutan uğultusuyla,
Çöller serap dalgaları ve vahşi hayvanlarıyla,
Her azimli adımında onu ümitsizliğe düşürür.
Üzerinde göklerin o heybetli cisimleri;
Önünde yeryüzünün o garip nakışları;
Zavallıyı dehşete düşürerek her nefesinde,
Çaresiz yok olmayı istemek zorunda bırakır.
Lâkin bu istek bir başka isteğe yenilir:
İnsan doğuştan gelen bir hırsla yaşamaya tutkundur.
Hayatın her dönemi olsa da bir azap dönemi,
Kabullenmek istemez yine de bir türlü ölümü!
Hayat şartları binlerce sıkıntı ile dolu olsa da,
İnsan yaşamaktan yine memnun, yine memnun!
Artık neye bağlıysa hayatını sürdürmenin yolu,
Yalnız onun için sarfeder perişan kuvvetlerini.
Durmaz boğuşur bunca saldırılara rağmen,
"Düşmez o çalışma denilen kılıcı elinden.
Çıplaktır o, ister ki soğuklarda ısınsın;
Bir dam çatarak her gece altında barınsın.
İster yiyecek şey, giyecek şey, yakacak şey...
Bin türlü ihtiyaç daha var bunların ardı sıra gelen.
Başıboş insan işte bu dünya pazarında,
Her gün yeni bir kazanç peşinde koşmakta.
Bu kadar uğraşmaktan tek amacı yaşamaktır...
Lâkin bunun altında başka ne amaç olacaktır?
Yazık, bunu anlamak için hayâlini işletmeye
Yok vakti. Bütün zamanı kavgaya ayrılmıştır,
Aslında insanın insanlığı ruha bağlıdır,
Ancak o, daima cisminin hizmetindedir.
Ruhunu yükseltmeye de sıra gelseydi eğer,
Belki anlardı hayatının amacı nedir.
Bir anladığım varsa şudur: Alemin yaratıcısı,
Yaratılış anlaşılmaz bir düğüm olarak kalsın diye
İnsanları hayatın ihtiyaçlarına daldırmakta;
Zihinleri bütün bütün başka yönlere çevirmekte.
Bir yanda ömrün şimşek gibi geçip gitmesi
Bir yanda yaşamanın sınırsız ihtiyaçları
Göstermede dünyaya, nedir Yaradan'ın maksadı...
"Kimden kime şikâyet edelim biz de şaşırdık!
*Çeviridir.