Sürdürülebilirlik gündemi genişledikçe sorunları yönetmek, ilerlemeyi paydaşlara iletmek ve dikkat süresinin sınırlı olduğu bir dünyada etkiyi sürdürmek daha da karmaşık hale geliyor. Sürdürülebilirlik uzmanları periyodik olarak kendi ikilemlerini daha da artırdılar ve iş ve politika başarısının ayrılmaz bir parçası olan daha odaklanmış kavramlara bağlı kalmak yerine parlak nesnelerin peşinde koşarak etkilerini kısalttılar. Özellikle dört kavram özgünlüğü ifade ediyor ancak sürdürülebilirlik konularında etkili bir şekilde iletişim kurmak için yeterince kullanılmıyor. Bu ilkeleri uygulamak, anlayışı basitleştirecek ve kilit hedef kitlede yankı uyandıracaktır.
İklim değişikliği kirliliktir; sürdürülebilirlik misyonumuzun merkezi bir parçası, insanların ve ekosistemlerin sağlığını korumak için kirliliği azaltmaktır
Son 30 yılda iki paralel evren kirlilik ve iklim değişikliğini ele aldı. Birincisi, geleneksel çevre kanunları ve yönetmelikleri, öncelikle endüstriyel kaynaklardan hava, atık ve su salınımlarını azaltmıştır. Bilimsel değerlendirmelerin, uluslararası anlaşmaların ve altyapı yatırımlarının ikinci, ayrı bir alanı, sera gazı (GHG) emisyonlarının azaltılmasını aşamalı olarak hızlandırmaya çalıştı ancak sınırlı bir başarı elde etti. Zaman zaman bir evrende alınan politika kararları ikinci evrendeki çevresel koşullara fayda sağlar. Örneğin, 1970'lerden beri ABD Çevre Koruma Ajansı partikül madde (PM) için daha kısıtlayıcı ortam hava kalitesi standartları yayınlamaktadır . PM kontrollerinin halk sağlığı açısından faydaları, bunların uygulanmasının maliyetinden çok daha ağır basmaktadır. Gelecekteki sera gazı salınımlarını önlemek için PM'yi azaltmanın ortak faydaları, birçok PM kaynağının (otomobiller, kimya tesisleri, elektrik üretim istasyonları, rafineriler) aynı zamanda uzun vadeli iklim sonuçları olan karbondioksit, metan ve diğer gazları da yaydığı gerçeğinden kaynaklanmaktadır.
İleriye yönelik olarak, kirliliği azaltmayı ve sera gazı emisyonlarını azaltmayı amaçlayan iş yatırımları ve kamu politikaları ortaklaşa güçlendirilmelidir. Biri kirliliğe, diğeri iklim değişikliğine odaklanan iki paralel evrenin varlığı artık geçerliliğini yitirmiş durumda ve net düşünmeye engel oluyor. Politika, teknoloji ve pazardaki yeniliklerin uygulanmasında kamu anlayışının ve desteğinin kritik önem taşıdığı, sistemik değişimin ve artan çevresel risklerin olduğu bir dünyada, insanların ve ekosistemlerin sağlığını ortaklaşa korumaya yönelik anlayışımızdaki karmaşıklığı azaltma ve eylemleri hızlandırma ihtiyacı daha da artıyor. zorunlu. Özetle sera gazları kirletici maddelerdir. Kamu, kirliliğin azaltılmasını anlıyor ve destekliyor; misyonumuz ise kirliliği azaltmak.
EHS (çevre, sağlık ve güvenlik), ESG'nin (çevre, toplum, yönetişim) başlangıç noktasıdır.
Çevre, sağlık ve güvenlik ölçütlerinde mükemmel performans olmadan hiçbir sürdürülebilirlik liderliği inandırıcı değildir. EHS ölçümleri iyi tanımlanmıştır, birçoğu yasal ve düzenleyici gerekliliklerle desteklenmektedir ve veri ve sistemlerin bütünlüğünü doğrulamak için sağlam yönetim sistemleri ve bağımsız raporlama ve sertifikasyon protokolleri mevcuttur. EHS performansı düşük olan kuruluşlara sürdürülebilirlik iddiaları veya taahhütleri konusunda güvenilemez ve güvenilmemelidir.
Buna karşılık, ÇSY raporlama dünyası karmakarışık hedef ve metodolojilerden oluşan bir dünyadır ve şu anda iklim değişikliği, çeşitlilik ve çevresel adalet önceliklerine düşman siyasi gündemlere karşı hassastır. Finans ve kurumsal topluluklarda ÇSY raporlamasının savunucuları bu terminolojiyi kullanma konusunda daha temkinli olmaya başladı ve çoğu da bundan tamamen kaçınmaya çalışıyor. ÇSY şemsiyesi altına giren kolektif faaliyetler dizisi, ÇSG kültürünü karakterize eden basitlik, amaç netliği, yönetim sistemleri disiplini, performansa yön veren ölçümler ve kamu hesap verebilirlik önlemlerinden yoksundur.
İşbirliği bir yönetim becerisidir
Dubai'deki COP28 zirvesinden veya Davos'un bakımlı kayak pistlerinden yeni dönen birçok katılımcı, aslında ağ oluşturma veya konuşma fırsatlarından bahsederken çoklu işbirliklerini tweetledi veya blog yazdı. İkisi arasında oldukça fark var. İşbirliği, belirli ölçümler, zaman çizelgeleri, kaynak yatırımları (insan, para, altyapı veya ayni katkılar) ve sonuçların gözden geçirilmesiyle birlikte ortak hedefleri takip etmek amacıyla iki veya daha fazla kuruluş arasındaki fırsatlardan yararlanmaya yönelik ayrıntılı bir süreci içerir. Çıkarların nerede birleştiğini, karşılıklı güvenin nasıl oluşturulacağını ve uzun vadeli etkiler için belirli bir işbirliği fırsatının nasıl entegre edileceğini belirlemek için hem bağlılık hem de beceri gereklidir. Buna karşılık, ağ oluşturma, çoğu zaman daha resmi işbirliğinin öncüsü olsa da, çoğunlukla doğrudan işbirliğine yol açabilecek veya açmayabilecek daha geçici bir süreçtir, ancak görünüşte sonsuz sayıda sosyal medya özçekimi ve yorumu için temel sağlar.
Tüm büyük kuruluşlardaki (akademi, iş dünyası, hükümet veya çok taraflı kuruluşlar) yöneticiler ve müdürler, işbirliği yapmak için resmi olarak eğitilmemiştir. Daha ziyade, işbirliği organizasyonel kültürün veya ihtiyacın bir türevidir ve beceriler ve ilişkiler ya anında ve/veya kümülatif kişisel deneyim yoluyla geliştirilir. Zamanla başarılı işbirlikleri ve bu başarıyı sağlayan faktörlerin analizi, yayınlanmış vaka çalışması literatürüne girmiştir. Bu içgörülerin üniversite müfredatına, danışman danışmanlık hizmetlerine ve yönetici liderliği ve yönetim eğitimine daha resmi olarak uygulanmasının zamanı geldi. İşbirliğinin ihtiyaç duyulan ölçekte ilerleyebilmesi için, vaadinde yer alan yönetim becerilerinin koltuğumuzdan çıkmak yerine daha sıkı uygulamalara tabi tutulması gerekiyor.
Halkı ikna etmek 1 numaralı iş haline geldi
Sürdürülebilirlik topluluğu bir çıkmaza girmiş durumda. Onlarca yıldır daha iyi bilimin, daha iddialı politika ve düzenlemelerin ve daha temiz teknolojilere yapılan yatırımların, ekonomiyi karbondan arındırmak ve farklı türden bir tüketim toplumunun etiğini benimsemek için ilgi çekici veriler ve kamu desteği sağlayacağına inandık. Bu faktörler şüphesiz başarı için gerekli olsa da, Ulusal Bilimler Akademisi Bildiriler Kitabı'nda yayınlanan yakın tarihli bir çalışma, bulmacanın ne kadar büyük bir kısmını gözden kaçırmaya devam ettiğimiz konusunda önemli bilgiler sağlıyor. İnsanların iklim değişikliği konusundaki davranışlarını hangi faktörlerin şekillendirdiğini değerlendirmek için 430 araştırmadan elde edilen veriler incelendi. Eğitim geçmişi, kişisel hedeflerin belirlenmesi ve finansal teşviklerin mevcudiyeti, sosyal karşılaştırmalara veya insanların görüş ve kararlarının aileleri, arkadaşları ve komşuları tarafından nasıl şekillendirildiğine göre daha az etkiye sahipti. Komşunuzla yeni kurulan güneş enerjisi çatısı hakkında konuşmak veya bir ısı pompası veya yeni hibrit veya elektrikli araç satın almak gibi bu "sosyal ipuçları", yerel kamu hizmetlerinden bilgi broşürleri almaktan, çevreyle ilgili literatürü okumaktan veya çevreyle ilgili literatürü takip etmekten çok daha zorlayıcı bir motivasyon olduğunu kanıtladı. En son hükümet politikası girişimleri.
Sosyal bilimler olarak bilinen, insan davranışını inceleyen kolektif disiplinler dizisi, çeşitli tüketici kararları için bu sosyal ipuçlarına odaklanmayı amaçlamaktadır. Ne yazık ki, sosyal bilimler Reagan yönetiminden bu yana hükümet tarafından önemli ölçüde yetersiz finanse edildi. Bu anlayış eksikliği, iklim değişikliği politikalarının ve yatırımlarının uygulanmasında büyük bir engel teşkil ediyor. 2022'de BM Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli, daha fazla ve daha iyi bilimin tek başına yeterince etkili olmadığını kabul ederek hükümetlere davranışsal ve kültürel faktörleri iklim politikalarının bir parçası olarak değerlendirmeleri çağrısında bulundu. Büyüyen iklim krizine çözüm bulmak için pek çok politika ve yatırım kararı halihazırda mevcut veya yakın gelecekte mevcut olacak. Eksik halka kendimizi anlamaktır; kamu politikaları, yatırımlar ve başarı için gerekli tüketici kararları konusunda kamuoyunun anlayışı ve desteği yoğunlaşacak şekilde sosyal konuşmalarımızı bireysel ve toplu düzeyde nasıl daha iyi yapılandırabiliriz.
Uzmanlıklarını bir dizi konuya uygulayan sürdürülebilirlik profesyonelleri arasındaki bariz eğilim, karar almayı daha karmaşık hale getirmektir. Bu eğilimin bariz sonucu, çok sayıda vatandaşı sürdürülebilirlik tartışmalarını anlamaktan ve şekillendirmede daha kapsamlı katılımcılar olmaktan uzaklaştırmaktır. Buna karşılık, sürdürülebilirlik kararlarını basitleştirme fırsatlarını aramak, yaratmayı arzuladığımız bir dünya için daha fazla özgünlük ve gücü ortaya çıkarabilir.