Minik gelmene az kaldı. Ama erken de gelme, zamanında gel:)
Şu aralar geceleri kabuslar görüyorum. Her gece yeni bir macera. Sadece doğum yok elbette, macera filmlerini aratmayacak alakasız alakasız konular! Tabii geceleri wc seanslarını ve sağa sola acıyla dönmeleri saymıyorum.
Bir de bir gaz sancısıdır aldı başını gidiyor. Ara ara beni rahatsız eden ama sonra geçen sancılar bunlar. Minik hep diyorum ya 'erken gelme kızım, vaktinde gel, en azından anneannen gelsin öyle gel:)'
Gittikçe ağırlaştığımı hissediyorum.Göbeğim heryere benden önce gidiyor. Şu ana kadar aldığım kilo 9, hadi bilemedin 10. Haftaya cuma doktor randevumuz var.Heyecanlıyım çok! O zaman doğumla ilgili herşey daha da net olacak.
Nedense bu konuyu çok irdelersem zaten panik ve kontrol delisi olan ben daha da korkacağımı düşünüyorum. Acı epidüralde de var, sezeryanda da var. Normal zamanda, normal doğum korkusu olan ben epidüral düşünüyorum. Belki de herşeye hakim olma duygusu, bilmiyorum. Bir de spinal sezeryan beni daha çok korkutuyor. Ama dediğim gibi doktora güven şart. Belki de şu anda beni sakinleştiren tek şey o. Güven!
Eksikler tamamlandı. Hastane çantası kısmen hazır. Aklıma geldikçe ekliyorum. Bu arada geçenlerde bir arkadaşım hiç aklıma gelmeyecek bir şey söyledi. 'Bebeğin ilk kez giyeceği hastane çıkışını, battaniyesini ve bir bezi bir poşete koy, o telaşede annenler falan hangisiydi, nerdeydi derdine düşmesinler, sen doğuma giderken hemşireye verirsiniz' dedi. Mantıklı geldi :)
Ne? biri Belçika yazısı mı istemişti?
7 saat önce