Şaka şaka. Bal arıları insanlar gibi bencil değil ki. Kursasına aldığı her yudumu gidip kovanına kardeşlerine bırakacak. Zaman zaman hayvan kadar olamıyor kimileri!
Arıları çok var ellemedim. Utanıyorum ne kadardır olduğunu söylemeye. Ama çok oldu. Bu yıl 3 koloni arım kaldı. Ben öyle olmasını istedim. 15 koloniye baktığımda oldu. Bakmaya çalıştım en azından. Ama bu yıl işler biraz karışık neyse. Balları bile almadım katlar duruyor.
2 gün önce açtım.
Herkes nasibini yer buna inanıyorum. Serçelerde tarlanın yarısından fazlasını yediler. Elinden bir şey gelmiyorsa üzülmenin hiç anlamı yok. Allahın dediği olur.
Nasıldı o hikaye. Kış çetin geçiyordur. Kirpiler soğuktan ölmeye başlar. Derler ki birbirimizin ısısından faydalanalım. Akşam olunca yan yana yatalım. Bu sefer de dikenleri birbirine batar ortalık kan revan. Gel zaman git zaman birbirleri ısıtacak kadar yakın ama dikenleri batmayacak kadar uzak durmayı başarırlar.
Biz neden yakın durmayı başaramıyoruz acaba? Evet dikenlerimiz var ama birbirimizden öğreneceğimiz paylaşacağımız o kadar çok şey var ki!
Ben bunun en kötü örneğiyim. Aylardır tek kelime yazmadım. Kimseyle irtibatım yok. Bu kapris kime bende bilmiyorum. Oysa bir şeyler paylaşılabilir. Olmadı hayat paylaşılabilir.