

Suriyeli göçmenler Beyoğlu'nda nargile
fokurdatırken
aykırı düşünceler
Ne yazık ki Amerikanın Orta Doğuyu kendi
çıkarlarına hizmet edecek biçimde düzenlemeye kalkmasıyla başımıza
olmadık işler açıldı.
O niyet bu iktidar tarafından önlenebilir miydi pek bilinmez.
Ama işin enteresan tarafı, aynı niyet -en azından işin başlangıcında-
bizim hükümetimizden öyle bir kabul ve destek gördü ki, bu politikadan
ondan sonraki günlerde bir türlü geriye dönülemedi.
Önce Bu Esat mutlaka gidecek dendi,
Esat gitmedi, muhalifleri Türkiyeye kaçtı.
Kaçtıkları gibi buraları bayağı da beğenmeye, memlekete ısınmaya
başladılar.
Gelene baktık, besledik
Bir kısmı sabah işe gider gibi Suriyeye gidip savaştılar, akşam
Türkiyeye döndüler.
Bizim çocuklarımız onların vatanı için can verirken bir kısmı, Yılmaz
Özdilin millete tercüman olarak dile getirdiği gibi Beyoğlunda
nü
gezdirdi.
İlk gelenler hadi neyse de, sayıları 100 bine ulaşırken buna
dayanamayız falan dedik ama gelin görün ki bu gün bırakın buraya gelen
milyonları, sadece Türkiyede yılda 70.000 Suriyeli bebek doğuyor.
İktidar, biz kimseyi ortada bırakmayız anlayışıyla gelişleri adeta
davet etti ya; bırakalım adamlara Siz neden kendi memleketinizi
eşkıyaya bırakıp kaçtınız demeyi; kendi yoksulumuza veremediğimiz,
kendimize ilaç olacak parayı onlara harcamaya başladık.
Üstelik olan paramızdan değil, olmayan paramızdan yani borçlanarak
İktidar bu paranın 35 milyar dolar olduğunu söylüyor.
Ne kadarı doğru ne kadarı abartmadır onu bilemeyiz ama; biliyor musunuz
ki, şimdi o para cebimizde olsaydı biz bu krizde en azından bu birinci
yılı nasıl atlatacağız, acaba kimlere el açmak zorunda kalacağız
demeyecektik.
O 35 milyar doların yanında, örneğin Çinin açtığı 3,5 milyar dolarlık
kredi, Katarın vereceğini planladığı(!) 15 milyar dolar için bu kadar
beklentiye(!) girmeyecektik.
*
Bu maliyet sadece bu gün için.
Giderek de artacak tabii.
Yani bundan sonrası 35+
Bu günlerde bu nüfusun üzerine 1 milyon kişinin daha gelebileceğini
duymuşsunuzdur kuşkusuz.
Kayda gireni girmeyeni, sabah gidip akşam dönenini sayarsak bu zorunlu
misafirler neredeyse 5 milyona tırmanıyor giderek farkında mısınız?
*
Giden para şimdilik 35 milyar dolar.
Ya işin sosyal maliyeti?
Özellikle büyük şehirlerimizde ve bu şehirlerimizin en gözde
yerlerindeki Suriyeli-arap saltanatını görüp de huzuru kaçmayan var mı?
İşte sosyal maliyetin birinci kalemi bu.
İnsaniyet falan filan da
Mesela oturduğunuz apartmanda Suriyeli-arap bir aileden komşunuz
olduğunu düşünün
Mesela Metroda yolculuk ettiğinizde bütün koltukların çoluk çocuk
Suriyeli dostlarımızın işgalinde olduğunu, beş yaşındaki çocuklar
otururken sizin ayakta seyahat etmek zorunda olduğunuzu düşünün.
Mesela, Beyoğlunun bütün barlarında, kafelerinde bu savaş kaçkını
arkadaşların nargile fokurdattığını, işbilir(!) esnafımızın artık müzik
adına yalnızca arapça yalelliler çaldığını düşünün,
Mesela bu krizde kur ikiye katlayınca bütün lüks mağazalarda Suriyeli-arap
savaş kaçkınlarının alışveriş kuyruğunda olduğunu düşünün
Hani Avrupalı olacağız ya
Peçeli misafirlerimizin o peçesinin altından makarnayı nasıl yediğini ya
bire bir, ya internette dolaşan videolardan elbette görmüşsünüzdür.
Karşıdan bakınca, artık peçeli, şalvarlı, entarili, takkeli dolaşmanın
bu savaş kaçkınları sayesinde ne kadar da sıradanlaştığını, modern
Türkiyemizin dışarıya böyle göründüğünü, gelen batılının bizi böyle
gördüğünü düşünün.
Daha neler neler
Ha bütün bunlara rağmen, Biz Osmanlıyız, Osmanlı da olsa şimdi böyle
yapardı diyorsanız amenna, hayırlı olsun
Ama Hayır, biz Modern bir ülkeyiz, biz yeni bir Ortadoğu, yeni bir
Suriye olmak istemeyiz diyorsanız şunu kabul edelim ki bu işler daha da
ilerlemeden bir an önce bir şeyler yapılmalıdır..
*
Peki nasıl?
1.Türkiye, tüm Orta doğuda demokrasi getiriyoruz numarası ile
yapılanların aslında bir emperyalist senaryo olduğunu kabul etmeli ve bu
konudaki tavrını netleştirmelidir.
Hem emperyalizme karşıyız, hem Suriyeye yapılanları destekliyoruz demek
çelişki yaratmaktadır.
2.Savaştan kaçanlara yardım insani bir görevdir. Fakat, Türkiye bu işte
o insani görev ile Orta Doğuya biçim vericilerle ilişkiler konusunu
birbirine karıştırmıştır.
Bir kısım Suriyelinin kendi ülkesine sahip çıkmak varken burada safa
sürüp bayramdan bayrama memleketlerine ziyarete gitmeleri de, Sözde
Suriye vatanı için savaşan ÖSOcuların dolar kuru değişince bizden
aldıkları TL maaşa burun kıvırmaları da bu işlerdeki duruşumuzun
zigzaglarla dolu olduğunu göstermektedir.
3.Bu günün Türkiyesi artık zorunlu ziyaretçilerine parasız yatılı
kolaylığı gösterip bayramlarda evci çıkmalarına tahammül edecek
durumda değildir.
Kaldı ki, bu misafirlerimiz kendilerini Türkiyeye attıktan sonra burayı
yeterli bulmamakta, Türkiyeyi batıya geçen köprü gibi görüp kapağı bir
an önce Avrupaya atmak için kendilerini denizlere koyvermektedirler.
Haydi, ülkesinde can derdine düşenler tamam da; Türkiyeyi Avrupaya
geçmek için köprü yapanlara ne demeli?
Siz hiç üzerinden geçilen bir köprüde geçenlere bir de üste para
ödendiğini duymuş muydunuz?
*
Bu göçün durdurulması, en azından cazibesinin arttırılması, daha da
azından yüklendiğimiz maliyetlerin düşürülmesi açısından yapılacak olan
şey; Suriyeden Türkiyeye kaçanlardan en azından 15-65 yaş aralığında
olan erkekler ile çocuk bakma zorunluluğu olmayan kadınların kendi
geçimlerini sağlayabilmeleri için devletçe verilecek işlerde zorunlu
olarak çalıştırılmalarıdır.
Bu işler tarım, hayvancılık, ağaçlandırma, bayırdırlık alt yapı işleri
gibi şehirde değil, genelde kırsaldaki işler olmalı, üstelik asla yerli
işgücüne rekabet etmemelidir.
Böyle yapıldığında hem çalışma çağında olan, ama vatanı için çalışmaktan
kaçan o nüfus bu kaçışın Türkiyede de bir maliyeti olduğunu düşünüp
kararını bir kere daha gözden geçirecektir; hem Türkiyenin bir parasız
kamp yeri olmadığını görüp üzerine düşeni yapmak zorunda kalacaktır.
Yani boş gezdirme yerine çalışmaya yönlendirme, Türkiyenin cazibesini
ve maliyetini azaltacaktır.
Peki bu yapılabilir mi?
Yapılır kanısındayız. Çünkü bol parası olan misafirlerimiz neredeyse en
lüks yerlerimizde -hele bu yüksek kur dolayısıyla- elleri cebinde gezip
nargile fokurdatırken, özel sektörümüzün sağladığı imkanlar,
hükümetimizin göz yummasıyla şu anda pekala istihdam edilmektedir.
Hatta onların rahat istihdam edilebilmesi(!) gerekçesiyle gösterilen
idari toleranslar bir yana, kendilerine vatandaşlıklar, çalışma izinleri
verilmektedir.
Dükkan?
Tabii, kebapçısı, tatlıcısı, taksicisi, seyahat acentasıyla hatta
gizli-saklı türlüsüyle dahil hepsi mümkün
Peki, şu anda onları özel sektörde çalıştırma imkanı varken, alın
ticaret de yapın derken; neden kamu kesiminde ve bu dediğimiz alanlarda
çalıştırmıyoruz da hem hala göçü cazip hale getirip hem üste para
veriyor sonra da maliyetinden, sosyal hayatımızı allak bullak
etmelerinden yakınıyoruz?
Türkiyede kamunun yaptırabileceği iş mi yok?
Yoksa biz atadan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları bütün bunların
yükünü çekmeye, geleni geri çeviremeyiz demeye mecbur muyuz?
Eksiği fazlası da olabilir ama, böyle bir alternatifi dile getirecek
siyasetçimiz de yok mu?

