Vera bu hafta Selanik esintisi taşıyor soframıza. Soğan Dolması yapacağız ama sakın gözünüz korkmasın.
Şimdiden afiyet olsun...
Sinan: Ağladın mı sen Vera? Hayırdır?
Vera: Evet, keyif gözyaşları Sinan’cığım! Soğan dolması yapacağız bu hafta, sen gelmeden soğanları halledeyim dedim.
Sinan: Ooooo! Nereden çıktı bu soğan dolması? Yani bizi zora sokmak için kafa mı yoruyorsun arkadaş sen?
Vera: Bak parmaklarını yemezsen bana da Vera demesinler! Selanik’te Foul Tou Meze’nin ustasından dina'dan (konstantina ) öğrendiğim bir tarifi paylaşacağım.
Sinan: Çoook güzel şehir Selanik. Ne yazık ki zaman geçiremedim, Halkidiki’ye gidip gelirken geçiş yolu olarak kullanarak büyük saygısızlık ettiğimin farkındayım Selanik’e. Ama yakında gideceğim. Nerede bu restaurant?
Vera: Bak tripadvisor'daki linkini vereyim sana: Foul Tou Meze
Sinan: Tamamdır, ilk Selanik ziyaretinde Foul Tou Meze’deyiz artık. Sende hikâyesi de vardır şimdi buranın?
Vera: Olmaz mı? Muhtemelen okuyuculardan buraya gidip yemek yiyen ve şimdi okuyunca gene ağzı sulanan birileri olacaktır. Senin gibi henüz gitmeyen ve gitmeyi düşünenler var ise Trabzon’dan gelen göçmen bir Pontus Rum'unun sahip olduğu bu meyhaneye mutlaka uğrayın derim. Kasanın arkasında hüzünle bakan kemençeye bakıp şaşırmayın sakın. Dedeleri iyi bir kemençe ustasıymış. Kurucuları çok güzel Türkçe konuşurmuş, hatta Yunanistan’a geldiklerinde bir süre dil sorunu bile yaşamışlar ama yeni nesil bilmiyor tabii Türkçeyi.
Sinan: Yunanistan çok acayip memleket yahu! Kavala’da, Thassos’da, Halkidiki’de adım başı bir mübadille karşılaştık. Mutlaka 2-3 kelime Türkçe konuşmaya çalışıyorlar ve hemen ne zaman, Anadolu’nun neresinden geldiklerini anlatıyorlar heyecanla. Bu mübadele ne fena bir şeymiş, Yunanlar ve Türkler karşılıklı olarak ne büyük acı yaşamış insanlar be Vera…
Vera: Özellikle Selanik! En yoğun Pontus göçünü alan yer… Öyle ki insanlar adeta Karadeniz’deki köylerinin aynısını taşıyıvermişler. Yer adları bile aynı. Burada Maçka, orada “Yeni Maçka!”. Bu arada ben de Pontus’um. Dur bak ne anlatacağım: Bir gün Sümela’daki ayin için Selanik'ten bir otobüs turist geldi. Malum, işim turizm benim. Neyse grubun Trabzon'a hareketinden önce de 2 günlük İstanbul turu var. Tam konakladıkları otelin karşısında bir çay bahçesi vardı. (Gerçi şimdi kapalı mekan, kebapçı- lokumcu karışımı bir garip yer oldu artık ya neyse! ) Çay bahçesinin yarısını da Karadenizli bir aileye düğün için kiralamışlar. Benim grup "şurada bir kahve içip öyle hareket edelim" deyince girdik çay bahçesine oturduk. Kahvelerimizi beklerken kemençe çalmaya başladı. Allaaaah! Düğünün yarısı horona başladı. Bizimkiler de bir hareketlendi ama çekingenler tabii… Derken bizim gruptan biri dayanamayıp “ya izin verirler mi biz de girsek oyuna?” deyince gidip sordum düğün sahibine. Düğün sahibi “tabii, buyursunlar” dedi. Sinan bak, ömrümde tüylerimin diken diken olduğu sahnelerdendir bu… Benim turist grubum horonun sonuna eklendi. Abi tek bir adım şaşmadan, bir taraf Türkçe bir taraf Yunanca horon vurdular. Selanik'ten gelenler şaşkın, Trabzonlu Türkler şaşkın… Hepsinin yüzünde " bizim oyunumuzu nereden biliyorlar" bakışı. E çünkü aynı toprağın insanı iki tarafta. Ortada çalınan bir kültür yok ki? Ortada ortak olunan ve zamanında değişen dini inançlar ile ayrı düşmüş halkın çocukları var. Aaa? Hayırdır senin gözlerin niye sulandı??
Sinan: Aman, soğandan işte! Neyse! Ama bu soğan dolması bizde de var?
Vera: Evet, Kastamonulular da, Karslılar da yapıyor ve sahipleniyorlar soğan dolmasını. Malzemeler değişiyor. Kimisi tee Hititlilerden beri kullanılan nar ekşisi ile tatlandırıyor, kimisi bol sumak kullanıyor, kimisi de zerre miskal ekşiyi yaklaştırmıyor soğan dolmasına. Ben bugün ustadan öğrendiğim tarifi bire bir yazacağım ama isteyen, dilediği malzemeyle damak tadına uyarlayabilir tabii bu nefis yemeği. Ben malzemeleri hazırlarken sen de şu güzelim Pontus şarkısını dinleyiver hadi.
Dinlemek için >> μάνα εν κρύο νερόν
Sinan: Çok güzelmiş ya… Kim bilir ne anlatıyor şarkıda… Neyse, de bakalım malzemeleri…