TALLINN, Estonya – Rusya’nın işgal ettiği bölgelerde mahsur kalan Ukraynalılar korkunç zorluklara katlanıyor ve birçoğu şimdi Rusya üzerinden Hristiyanların yardıma koştuğu Baltık ülkelerine gidiyor.
İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana yaşanan en büyük toplu göç olan Ukrayna’daki çatışmalar nedeniyle yedi milyondan fazla insan evini terk etti. Rus ordusu tarafından ele geçirilen bölgelerde genellikle çok az ev ve altyapı kalıyor.
Ukraynalı Nina Volodymyrivna CBN News’e şunları söyledi: “Birden bir patlama duydum ve kapılarım havaya uçtu. Küçük bir hava akımı hissettim ve ne olduğunu anlamak için bir meşale aldım. Kapının kayıp olduğunu ve tüm pencerelerin olduğunu gördüm. balkon kırıldı.”
Bu sakinlerin çoğu, ayrılacak belgeleri veya kaynakları olmadan sıkışmış hissetti. Şimdi, birçoğu önümüzdeki kıştan kaçmak için zaten ayrılıyor ve bunu yapmak için düşmanlarının ülkesi olan Rusya’yı geçmeleri gerekiyor.
CBN News, Estonya’daki Rusya sınırındaki 15. Yüzyıldan kalma Ivangorod kalesini ziyaret etti. Bu nokta aynı zamanda Kırım’ın güneyinden Avrupa Birliği’ne girdikleri bu köprüye 1.500 milden fazla yol kat eden yüz binlerce Ukraynalı için çok uzun ve stresli bir yolculuğun sonunu işaret ediyor.
Tallinn’in limanında şu anda 2.000 Ukraynalıya geçici ev olarak hizmet veren bir yolcu gemisi var. Estonya hükümeti küçük bir maaş ve diğer sosyal programlarla yardım ederken, yine de zorlu bir geçiş.
Ukraynalı mülteci Marina Nosylenko bize, “Çocuklar için zor. Bu yüzden her şeyi olumlu tutmaya çalışıyoruz, bunun hakkında konuşmamaya çalışıyoruz. Her şey yolundaymış gibi, sanki ikamet yerimizi değiştirmişiz gibi.”
Gemideki sıkışık koşullar, bu Ukraynalıların buraya gelmek için katlandıklarıyla karşılaştırıldığında hiçbir şey.
Mülteci Viktoria Kovalevska, “Silahlarıyla etrafımı sardılar ve ‘Nereye gideceğinizi siz seçemezsiniz. Biz seçelim’ dediler. Ben de ‘Üzgünüm ama biz sığır değiliz, insanız. Bizi nereye götürdüğünü bilmeye hakkımız var’ dedim.”
Bu küçük Baltık ülkesi, savaşın başlangıcından bu yana 50.000’den fazla Ukraynalı mülteciyi kabul etti.
“Bence bu konuda erken bir endişe vardı, ‘Oh, çok büyük bir insan akını ile uğraşacağız’ ve bu, nüfusun yaklaşık yüzde 3-4’ü olarak Estonya’ya geldi. mülteciler,” dedi Estonyalı avukat Alex Lamoval. “Biliyorsunuz, bağlam için, bu Amerika Birleşik Devletleri’nde yaklaşık 10 milyon insan.
Zoya adında 79 yaşındaki bir mülteci bize Mariupol’deki evinden Ruslar tarafından bombalanmadan önce birkaç milden fazla uzaklaşmadığını söyledi.
“Artık gidecek başka bir yerimiz yok. Daha da kötüsü, elektriğimiz, gazımız yoktu ve bu kış ısınacağımızdan şüpheliyim” dedi.
Zoya, sırtındaki kıyafetlerden biraz daha fazlasıyla buraya geldikten sonra, yerel kilise üyeleri onu içeri almak için gönüllü oldular.
Lamoval, “Kilisemizdeki insanlar, birinin ona yardım edip edemeyeceğini görmek istediler ve onu birkaç gece misafir ettiler ve biz de bunu yapabileceğimizi düşündük” dedi.
Zoya, “Bu aile için çok minnettarım” dedi. “Ailemiz bile yokken bana nasıl bu kadar iyi davranabiliyorlar? Rusya’nın bizi kurtarmasını istemedik. Mariupol’daki insanların belki yüzde beşi Rusları destekledi, ama bakmak için uyuşturucu kullanıyor olmalısın. bu karartılmış, bombalanmış binalar ve kurtarılmanın böyle göründüğünü sanıyorlar.”
Daha iyi bir gelecek arayışı içinde Estonya’ya gidenler sadece Ukraynalılar değil. Burada da binlerce Rus var.
Estonya’ya Rus göçmeni olan Sasha, “2015 yılında Rusya’dan göç ettim ve bunun nedenlerinden biri, bir saldırganın ülkesinde yaşarken büyüdüğümü hissetmemdi” dedi.
Çevremdeki birçok insanın da bu hamleyi yapmak istediğini biliyorum ve bu savaşla birlikte insanların göç etmek istediğini hissedebiliyorsunuz ve şimdi bir nevi acil bir şekilde Türkiye’ye kaçmaya çalışıyorlar. ya da Ruslar için vizesiz olan herhangi bir ülkeye,” dedi Sasha.
Belarus göçmeni Yuri, “Bence bu savaş olmamalıydı. Komşularımıza girdik ve sebepsiz yere onları öldürmeye başladık. 21. yüzyılda böyle şeyler olmamalı” dedi.
Kaynak : http://www.cbn.com/api/urlredirect.aspx?u=http://www1.cbn.com/cbnnews/cwn/2022/september/estonian-christians-open-arms-to-ukraines-refugees-we-had-no-electricity-i-doubt-well-have-heat-this-winter