Ön Koltuğa Kim Daha Layık?
Yusuf (aleyhisselam)’ın Mısır illerinde yüz yüze kaldığı onca imtihanın bitmesiyle birlikte yıllar sonra anne babasına kavuştuğunuhepimiz biliriz. O, ebeveynine kavuşunca, onları son derece saygı ve ihtiramla karşıladı ve bu saygının bir göstergesi olarak onları kraliyet sarayının
en üst makamı sayılan taht‛a çıkarıp oturttu.
Rabbimiz bu konuyu Kitabında şöyle ifade eder:
(Mısıra gidip) Yûsuf’un huzuruna girdiklerinde; Yûsuf ana babasını bağrına bastı ve ‘Allah’ın iradesi ile güven içinde Mısır’a girin’ dedi. Ve ana-babasını tahta çıkarıp oturttu (12/Yusuf, 99, 100)
Yusuf (aleyhisselam)’ın, ana-babasını tahta çıkarıp oturtmasından biz Müslümanların elde edeceği çok önemli bir ders vardır. ‘Taht’ , o günün devrinde saray için en üst makam olarak kabul edilirdi. Bir insanın tahta oturması demek, en üst makamı hak eden birisi olması demekti. Böyle yorumlanır, böyle algılanırdı. Birebir uymasa da dolaylı olarak aralarında bağlantı olduğu için bu gün bunu şöyle bir şeyle kıyas edebiliriz:
Arabaların ön koltukları, resmî makamları bunun dışında tutarsak genel itibariyle halk nazarında önem arz eder ve büyükler için arka koltuklara nispetle daha önemlidir.
Büyük şahsiyetler ve değerli kabul edilen kişiler, öncelikle buraya oturtulurlar. Onların bu şekilde öne oturtulması,
halkın gözünde kendilerine atfedilen hürmetine bir göstergesidir. Yani eski çağların tahtı gibi değerli ve kıymetlidir.
Ama derin bir üzüntüyle belirtmeliyim ki, bu gün bazı Müslümanlar, hiçbir meşru gerekçe ve özürleri olmadığı halde anne-babalarını arabanın arka koltuğuna oturtup, eşlerini ön koltuğa almaktalar!
Allah için söyleyin, böylesi bir şey ilk bakışta size de garip ve ilginç gelmiyor mu? Kadın önde; elleri ve ayakları öpülesi ebeveynlerim arkada! Bu doğru mu?
Böyle bir tavır Yusuf peygamberin tavrıyla ne kadar uyuşuyor?
Böyle yapanlara soruyoruz: Acaba eşlerine verdikleri değer ana-babalarına verdikleri değerden daha mı fazla, yoksa ebeveynlerini ön koltuğa layık mi göremiyorlar?!
İçimizden bazıları ‚Bu meseleyi hiç böyle bir bakış açısıyla düşünmemiştik‛ diyebilirler. Evet, belki bu güne kadar
böyle düşünmemiştik; ama bundan sonra‖ düşünmek zorundayız.
Çünkü biz, davranışlarımızla insanlara örneklik
eden ve her hareketimizle İslam’ın temsil eden Müslümanlarız. Bu nedenle buna ve –her ne kadar basit gözükse bile– insanların önem verdiği bu tarz şeylere dikkat etmeliyiz.
başkaları önemsiyor; biz dikkat etmesek de başkaları dikkat ediyor. Onun için her davranışımızın toplum tarafından dikkatle
mercek altına yatırıldığı ve muvahhid Müslümanlar olarak tavırlarımızın gözaltından izlendiğini aklımızdan
çıkarmadan hareket etmeliyiz.
Son olarak;
elbette bu meselenin istisnalarının olabileceğini ifade etmeliyiz. Kimi anne babalar rahatsızlıklarından veya başka hastalıklarından dolayı ön tarafta oturmayı kendi iradeleriyle ve bilinçli bir şekilde tercih etmiyorlar.
Ne kadar ısrar etseniz de onları öne oturtamıyorsunuz. Böylesi bir durumda yapabilecek bir şey yok. Bir Müslüman, tüm tekliflerine rağmen ebeveynini öne oturtamıyorsa o zaman onların müsaadesini alarak hanımını öne alabilir.
Hanımın ön koltukta, anne-babanın ise arka tarafta oturduğunu gören diğer Müslümanların da meseleye hüsnü zan çerçevesinde bakmaları ve hemen adamcağızı hürmetsizlikle itham etmemeleri gerekir.
Rabbimden, her konuda peygamberlerin güzel ahlâklarını örnek alabilmeyi nasip etmesini ve onların ahlâkıyla ahlâklanmayı bizlere kolaylaştırmasını niyaz ediyoruz.