Fatih Terim; hem artık karşı konulması zor Mehmet Yıldız baskısını kırmak hem de “işte çok övülen Mehmet Yıldız bu” dedirtmek için olsa gerek santrforumuzu yalnızlaştıran bir kurguyla başladı maça. İlginçtir, Mehmet Yıldız, ayağına aldığı ilk düzgün pası golle sonuçlanan bir atağın başlangıcı yaptı ve ikinci yarıya da çıkamadı.
Tuncay Şanlı, İngiltere’ye “para için değil aşama için” gittiğine sanırım bu gece herkesi inandırmıştır. Sınırlı yeteneklerine karşın bu derece verimli olmak ve gelişim sürecine hiç ara vermemek özel bir karaktere ihtiyaç duyar, ki, Şanlı böyle bir “karakter” olduğunu bir kez daha kanıtladı.
Gökhan Gönül’ün değil ülkemizin, Avrupa’nın sayılı kenar adamlarından biri olduğunu ilk ben söylemedim, son da olmayacağım. Maçı izlerken aklıma gelen Yattara – Gökhan Gönül hattının, bu ülkenin en izlenesi ikilisi olacağını söylesem kimse itiraz etmez sanırım. Oyunculuk yetenekleri ve üst düzey zekalarıyla izleyenlere ayrı ayrı “solo”lar sunan bu ikiliyi, mesela bordo mavi forma altında izlemek çok keyfili olurdu şüphesiz.
Kayserisporlu genç Eren’in Gökhan Zan’dan çok daha güven veren bir performans sergilediğini söylemek mümkün. Volkan’ın topu oyuna elle sokma doğrusunda ısrarı alkışa değerken, Sabri’nin oyunu koparan takipçiliğini de kaydetmeli.
Hazırlık maçları performansı güdük olan millilerimizin bu parlak skoru geceye damgasını vuran oyunlardan biri oldu. Avusturya beraberlik golünü yiyene kadar Arjantin havası verirken ilk golden sonra Lüxemburg gaydesi vermeye başladı. Oyun şablonu ve yetenekli ayaklar bakımından millilerimizden fazlası olan ev sahibinde olmayan şey Tuncay Şanlı becerisi ve inadıydı.
Gecenin kazananı sahada Türkiye oldu ama asıl kazanan Viyana sokaklarına taşan kırmızı beyaz sevginin başı dik şövalyeleri olsa gerek.