Hukuk ve adalet ne için vardır? Sadece birey için mi, yoksa koskoca bir toplum için mi? Adaletin olmadığını düşündüğünüz yerde devlet mi vardır? Hukuk kelimesi akla ne getiriyor? Devlet mi, insan mı? Buna benzer bir çok soru kalıyor akılda, cevapsız bir şekilde. “Elma Hırsızları”, adalet, hukuk ve ceza kavramlarının yanında bir de “insan” ve “insan”a dair olan her şeyi kurcalayan bir oyun olmuş.
Faruk Erem‘in “Bir Ceza Avukatının Anıları” adlı eserinden Mehmet Baydur tarafından oyunlaştırılan “Elma Hırsızları”, farklı kesimden insanların, yaşadığı hayat hikayelerinin küçük kesitlerini sunarak, hür ve refah içinde ki toplum düzeninin ufak bir özlemini yansıtıyor diyebiliriz. Özellikle toplumda geri kalmış olduğunu düşündüğümüz ama aslında tam da “hayatın asıl gerçeği budur” dediğimiz hikayelerle, tüm hukuk sistemini ve adalet kavramanı sorgulayan etkileyici ve kaliteli bir oyun Elma Hırsızları.
Bir tarafta haklı ya da haksız sebeplerle cezalarını çekmek zorunda kalan insanlar, bir tarafta haklı ya da haksız paçayı kurtaran (!) insanların aydınlık gelecekleri ile geçmişte yaşadığı pişmanlıkların buluştuğu ince bir çizgi üzerinde gerçekleşiyor her şey. İşte o zaman “bu ülkede kanunlar var, hukuk var” cümlesinde ki çatlaklar bir bir ortaya çıkmaya başlıyor.
Sahnenin dekorunda bu söylediğimi görmek mümkün. Biraz seyircinin yorumuna bırakılmış olduğunu düşündüğümden çok fazla şey söylemem doğru olmayabilir, ancak eğer giderseniz ki gidin, adalet sisteminde ki çatlakları, bir puzzle gibi ayrılan parçaları ve paramparça olmaya yüz tutmuş bir kanunun işleyişi sahnenin dekoruna çok güzel bir şekilde yansıtılmış. Bu durumda oyunun dekor tasarımını üstlenen Kerem Çetinel‘i tebrik etmem gerek.
Oyunun müziklerini de en az dekor kadar başarılı buldum. Bir yan flüt, bir piyano ve yanılmıyorsam bir viyolonselden oluşan küçük bir orkestra vardı sahnede. Oyunun tüm duygusunu üstlerinde taşıdıkları çok belliydi. Özellikle oyun için hazırlanmış bestelerde fazlasıyla etkileyiciydi. Cem İdiz, bu konuda başarılı bir iş çıkartmış.
Oyunculara gelecek olursam hepsi ayrı ayrı çok başarılıydı. Kalabalık oyunlarda genelde 1 ya da 2 kişi ön plana çıkar ancak Elma Hırsızları’nda öyle olmamış. Hepsi de oyunun kalitesini bir çıta daha arttırmış. Ahmet Türkoğlu, Oktay Dal, Edip Tümerkan, Levent Şenbay, Çağrı Evren Turan, Tolga Çiftçi, Sinem Şahin, Pınar Uslu ve Nurcihan Ergün Elma Hırzıları’na başarılı oyunculuklarıyla hayat veren isimler.
Genelde tek kişilik oyunları daha çekici bulmama rağmen, Elma Hırsızları konusu ve oyuncularıyla izleyicisini sarsan bir oyun. Tavsiyeden çok herkesin gitmesi gerektiğini düşünüyorum. Hayatımızdan ve ülkemizin gündeminden çok şey bulunabilir bu oyunda. Hukuk ve yasalar herkes için adil midir? Ve özgürlük dediğimiz şey, sadece kelepçe takmamaktan mı ibarettir?