Düşünceler o kadar keskinleşmeye ve ayrışmaya başladı ki insanlarda düşüncelerinden ötürü ayrışarak bir arada yaşayamamaya başladılar.. Şaşırıyorum kendi düşüncen ve inancın ugruna bir insanı nasıl mahfedebiliyorsun..Sana fikri benzemiyor uymuyor diye nasıl ötekileştirebiliyorsun. Ötekileştirmek değil hatta.. Aşağılamak, hor görmek.. Sanki sen herşeyi en dogru biliyormussun gibi.. Aslında daha ten rengi bile farklı diye ikinci sınıf muamele yapabilen bir varlıgın suanki geldiği durum cok da şaşırtıcı olmamalı diyorum kendime..
Herkes en dogruyu bilen olmuş.. Ahlak; ahlaksızca ahlağı(!) savunanların(!) elinde madara olmuş adeta..
Düşünceler keskin, uç, sert.. Onları savunmak ise artık bir çift lafla, açıklamayla değil copla, yumrukla, bıçakla, dayakla sağlanmaya çalışılır hale gelmiş..