1. fakirliğimi yüzüme adeta acımasızca çarpan rutindir. of ya, ben kaçtıkça resmen karşıma çıkıyor. üzülüyorum. işsizlik ve parasızlıktan yüzüme ayda yılda bir ürün alınca o ürüne bebek gibi bakıyorum yav ben. böyle ayaklarına özel peelingler, kremler sürenleri cidden kıskanıyorum.
uzun süredir instagram da kullanmıyorum. sırf çeşit çeşit rujlar, kalemler, ojeler, makyajlar, kıyafetler, geziler görmeyeyim diye. herkesin mutlu ve paralı olması insanı sanki hayattaki tek başarısız kendisi kalmış gibi hissettiriyor, yerinde sayıyormuş gibi hissettiriyor. arada süslü’ye gireyim diyorum... çotank diye karşıma ellere özel rutinler, ayaklara özel bakımlar... negzel ya :( benim yerime de yapın süslüler. valla ya.
benim rutinim: banyo yaparken iyice keselemek, tırnaklarımı kesmek, törpülemek, arko krem ile ayda yılda bi kere kremlemek, oje sürmek şeklinde olandır.