İsrail ile yapılan başarısız anlaşmadan kısa süre sonra bölgedeki diğer devletlerle müzakereler başladı. Bu tür olayların sonucunda İngiltere, zırhlı araç temini için çeşitli sözleşmeler imzaladı. Aynı zamanda, bazı müşteriler Chieftain tankının belirli tasarım özelliklerinden de şikayet ettiler. Bu tür problemleri çözmek için, belirli ülkeler için özel modifikasyonların tasarlanması önerildi. Tanklardaki bu gelişmeler projenin fiyatını etkiledi, ancak müşteriler orijinal zırhlı aracın geliştirilmesini başlattıkları için itirazda bulunmadılar.
İranlı "Aslanlar"
Koşullarına uyarlanmış bir Chieftain tankı alma arzusunu ifade eden ilk ülke İran'dı. 1971'e geri döndüğünde, 707 tanklarına ve 73 zırhlı kurtarma araçlarına dayanarak sipariş verdi. Gelecekte, Tahran daha fazla 1200 tank alacaktı, ancak önerilen teknolojinin mevcut özelliklerinden memnun değildi. İran ordusu, satın almadan önce düzeltilmesi gereken “Şef” in eksikliklerinin bir listesini çıkardı. Her şeyden önce, çok yüksek motor gücü ve bunun sonucunda tankın yetersiz sürüş özellikleri eleştirildi. Ayrıca, İranlılar otomobilin engebeli arazide yetersiz düzgün çalışmasından memnun değildi.
1974'ta İran tarafının iddialarının tüm ayrıntılarını açıkladıktan sonra, İngilizler Shir Iran (“İran'ın Aslanı”) adlı bir proje başlattı. İyileştirilmiş Chieftain tanklarının seri yapımına başlanmasının zamanlaması nedeniyle, ilk modernize edilmiş araçların ilk sözleşmenin bir parçası olarak müşteriye teslim edilebileceği varsayılmıştır. İlk sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getiren İngiltere’nin, başlangıçta Chiften tanklarını İran’a kendi silahlı kuvvetlerinin versiyonundan biraz farklı olan Mk.3 / 3P modeli ile sağladığını belirtmekte fayda var.
Shir Iran tankının temeli olarak Chieftain Mk.5 zırhlı araç seçildi. Karakteristik özellikleri, yeni bir enerji santrali ve bir elektronik ekipmanın iyileştirilmesiyle geliştirilmesi önerildi. Yükseltme projesine göre, beygir gücü 12 ve hidrodinamik şanzımanlı Rolls-Royce CV-1200TCA dizel motor ve hidrostatik şanzımanlı David Brown Engineering TN-37'in tankın motor şanzıman bölmesinde durması gerekiyordu. Böyle bir enerji santrali ile, “İran'ın Aslanı”, 23 hp'den daha fazla bir güç yoğunluğuna sahipti. ton başına, orijinal tank "Chieftain" den yaklaşık bir buçuk kat daha yüksekti. Aynı zamanda, yeni tank dizel motorunun gelişimi ve iyileştirilmesi gecikti. Şirketin uzmanları Rolls-Royce, İngiltere’nin sözleşmeyle ilgili olarak yeni bir teklif önermek zorunda kaldığı için son başvuru tarihlerini karşılamadı.
İngiliz ve İran partileri, tankın kademeli olarak iyileştirilmesi ve birkaç parti halinde ekipman tedariki konusunda bir anlaşmaya vardılar: sonraki her biri öncekinden daha iyi olacak. Böylece, yetmişli yılların ortalarında, İran, Mk.187P'nin (alternatif atama FV 5 / 4030) değiştirilmiş bir versiyonunda, Başkılın ilk 1 tankını aldı. Mk.5'in orijinal modifikasyonuna özgü eski bir elektrik santraline sahiplerdi, ancak yeni bir şanzıman kontrol sistemi, geliştirilmiş mayın koruması ve arka destek silindirlerinde ek amortisörlerle donatıldılar. Ayrıca yakıt depolarının ve diğer bazı ünitelerin tasarımlarını da biraz değiştirdi.
Bir sonraki partiden 125 tankları zaten yeni bir isim taşıyordu: Shir-1 (FV 4030 / 2). Yeni geliştirilmiş süspansiyon ve güncel hidromekanik şanzıman aldı. Ancak, CV-12TCA dizel motor hala hazır değildi ve o zamanlar kabul edilebilir güçte olan motorlarla yapmak zorundaydı. Çeşitli kaynaklara göre, Shir-1 tankları, HP 850-900 dizel motorlarla donatıldı. Koruma ve savaş modülünün güncellenmesi bir sonraki değişiklik için ertelendi.
Tanklar için Shir-2 (FV 4030 / 3), güncellenmiş bir zırhlı gövde ve kaynaklı bir taret geliştirdi. Tasarımdaki ilginç bir yenilik, birleştirilmiş zırh Chobham kullanımıydı. Tankın kalan eski silahlarına ek olarak, birleşik gündüz / gece periskopu görüşü vb. İçeren yeni bir yangın kontrol sisteminin kullanımı da dahil edildi. bileşenler "Shir-2" tankı, Dunlop tarafından oluşturulan yeni bir hidropnömatik süspansiyon kullandı. 1200 güçlü bir motora sahip motor hala test aşamasındaydı.
Ne yazık ki İran ordusu için İngilizler, Shir-2 tankının sadece yedi prototipini üretmeyi başardı. Bu zırhlı aracın tasarımı ve testi 1979 yılına kadar sürdü. İslam devriminden sonra, yeni İran hükümeti, İngiliz tanklarının tedarikine ilişkin sözleşmeyi kesti. Sonuç olarak, Orta Doğu devletinin silahlı kuvvetleri, sadece çeşitli modifikasyonlara sahip 700 tankları almayı başardı. "Shir-2" projesi gereksiz yere kapatıldı, ancak bunun üzerine bazı gelişmeler daha sonra diğer gelişmelerde de kullanıldı.
Khalid
Yetmişli yılların ortalarında Ürdün, İngiliz tankları "Chieftain" ile ilgilendiğini gösterdi. Sözleşme müzakereleri on yılın sonuna kadar ertelendi, ancak sonunda ülkeler ortak bir dil bulmayı ve Ürdün'ün ihtiyaç duyduğu tankın görünümünü belirlemeyi başardılar. Bu ülke için umut vaat eden bir tank, Khalid ve FV 4030P2J endeksi olarak adlandırıldı.
Aslında, Khalid, Shir-1 tankına ufak bir yükseltme oldu. Zırhlı araç yeni bir motor aldığı için küçük iyileştirmeler gövde tasarımında yapıldı. Birkaç yıl çalıştıktan sonra, Chieftain ailesinin tankı nihayet 1200 hp çıkışlı bir dizel motor aldı. Perkins CV-12 1000 motorunun zorlanmış versiyonu oldular. Ayrıca, TN-37 hidromekanik şanzıman bu zamana kadar tamamlandı. Khaled tankının savaş bölümünde Markoni Uzay ve Savunma yeni bir yangın kontrol sistemi kurdu. Aynı zamanda, ekipmanın bileşimindeki tüm değişikliklere rağmen, güncellenmiş tank görünüşte Mk.5 versiyonundaki “Chieftain” den farklı değildi. İki zırhlı araç, yalnızca kuledeki ekipman kutularının konumunu ve diğer bazı küçük ayrıntıları ayırt ediyordu.
1979’in ilk sözleşmesine göre, İngiltere Ürdün’ün 274 tankı Khalid’i inşa etti ve tedarik etti. Daha sonra, İngiliz ve Ürdünlü işletmelerin çabalarıyla, Orta Doğu krallığının silahlı kuvvetlerindeki bu makinelerin sayısı, 350 birimlerine yükseldi.
Chieftain-800 / 900
Seksenlerin başında, İngilizler, başlangıçta ihracat teslimatları için tasarlanan "Chief" tankında yeni bir değişiklik yarattı. Projenin Vickers firmasından yazarları, o zamanlar mevcut olan müşterilerin isteklerini ve ana muharebe tankları alanındaki mevcut eğilimleri dikkate almaya çalıştı. Sonuç olarak, Chieftain-800 / 900 adlı bir proje.
Üçüncü ülkeler için yeni tank, Mk.5 modelindeki modifikasyon hattının daha da geliştirilmesiydi. Güncellenmiş kolordu ve kuleler için daha güçlü bir rezervasyon aldı. Shire-1 gibi, Chieftain-800 / 900’in Chobham kombine zırhı ile donatılması önerildi. Gövdenin ön kısmının, geçen yüzyılın ortasındaki bazı tanklarda kullanılan modası geçmiş "pike burnu" planına göre yapılması dikkat çekicidir. Silah fuarlarında sergilenen yeni “Chieftain” in prototipi, eşleşen düz parçaların oluşturduğu karakteristik çizgilere sahipti. Bu muhtemelen birleştirilmiş çok katmanlı zırhın yoğun kullanımından kaynaklanıyordu.
Tekne ve taret yükseltildikten sonra, tank 56 tona kadar ağırlaştı, bu yüzden oldukça güçlü bir elektrik santraline ihtiyaç vardı. Müşterilere, dizel motor gücünde birbirinden farklı iki tank versiyonu teklif edildi. Bu yüzden, "Chiften-800" üzerine bir 800 güçlü dizel ve "Chiften-900" üzerine bir 900 hp motor takması gerekiyordu. Her iki durumda da, motorun tedarikçisi Rolls-Royce firmasıydı. İnşaat maliyetini basitleştirmek ve azaltmak için, ihracat tanklarının her iki değişken için de aynı mekanik bir TN-12 / 1000 şanzımanı vardı. Tank, bir elektrik jeneratörü ile ilişkili yardımcı motor gücü 30 hp ile donatılmıştır. Yardımcı motor ve jeneratörün, ana dizel motor kapatıldığında, savaş aracına elektrik gücü sağlaması gerekiyordu. Silahlanma ve elektronik teçhizat tank şefi MST.5 eşleşti.
İlk OBT Chieftain-800 / 900, 1982 yılında gösterildi, ardından birkaç yıl boyunca uluslararası silah ve askeri teçhizat sergilerinde gösterildi. Bununla birlikte, İngiliz tank üreticileri fikri beklenen sonuca yol açmadı. Özellikle ihracat teslimatları için tasarlanan tank sadece potansiyel alıcıların dikkatini çekti. Yabancı askeri sınırlı övgü ve arz ile ilgili müzakereleri başlatmak için acele etmedi. Muhtemelen, potansiyel alıcılar, 900 güçlü bir motorla, yalnızca 52 km / s hıza ve sadece otoyolda hızlandırabilen bir zırhlı aracın yetersiz sürüş performansı nedeniyle püskürtüldü. Neyse, sözleşmelerin ve herhangi bir potansiyel müşterinin yokluğunda, seksenlerin ortalarında Chieftain-800 / 900 projesi kapatıldı. Üretilen tek prototip şu anda Bovington şehrinin tank müzesinde saklanıyor.
Sitelerin malzemelerinde:
http://vadimvswar.narod.ru/
http://army-guide.com/
http://armor.kiev.ua/
http://preservedtanks.com/