One obvious advantage of restricted over unrestricted relativism is that it avoids what is perhaps the major objection to the latter view having to do with conflicts with considered moral judgments (recall the case of so-called Nazi morality). But what is important to notice is that Wong’s restricted moral relativism features a nonrelativist core, namely, the culture-independent constraints on what can count as a true morality given the functions of morality together with facts about human nature. So the restricted view represents an important departure from the unrestricted and rather crude “conventionalist” version of moral relativism discussed earlier. The restricted version embraces the universality thesis (UT) presented in section 1, but denies the strong single true morality thesis (STM). It thus represents a compromise view of sorts. Before concluding, there is one more issue about moral relativism that is worth clearing up
Kısıtlanmış göreceliğin sınırsız göreciliğe göre bariz bir avantajı, belki de en önemli olandan kaçınmasıdır. kabul edilen ahlaki yargılarla çatışmalarla ilgili olan ikinci görüşe itiraz (bkz. sözde Nazi ahlakı). Ancak dikkat edilmesi gereken önemli nokta, Wong'un sınırlı ahlaki göreciliğinin bir rölativist olmayan çekirdek, yani, gerçek bir ahlak olarak neyin sayılabileceğine dair kültürden bağımsız kısıtlamalar. insan doğası hakkındaki gerçeklerle birlikte ahlakın işlevleri. Dolayısıyla kısıtlı görüş önemli bir tartışılan ahlaki göreciliğin sınırsız ve oldukça kaba “gelenekselci” versiyonundan ayrılma daha erken. Kısıtlı versiyon, 1. bölümde sunulan evrensellik tezini (UT) kapsar, ancak güçlü tek gerçek ahlak tezi (STM). Bu nedenle, bir tür uzlaşmacı görüşü temsil eder. Bitirmeden önce, Ahlaki görelilik hakkında açıklığa kavuşturulmaya değer bir konu daha var.