Transference, E3 2018'de ilk duyurulduğunda Ubisoft, Elijah Wood, Yüzüklerin Efendisi ? Ne alaka demiştik. Daha sonra Transference'in, Elijah Wood'un da kadrosunda yer aldığı, dağıtımını Ubisoft'un üstlendiği bir sanal gerçeklik oyunu olduğu açıklanmıştı. İşin içinde Ubisoft'un da olması, Frodo ile gönüllere taht kuran Elijah Wood'un da projede yer alması, her ne kadar bir VR oyunu olsa da, Transference'ın radarımıza girmesine neden oldu. Peki sanal gerçeklik gözlükleri ile ve gözlüksüz de oynanabilen Transference nasıl bir oyun? Gelin bakalım.
Hideo Kojima'nın geliştirdiği korku oyunu Silent Hills'in tanıtımı için hazırlanan P.T. adlı demo, oyun dünyasında öyle bir akım başlattı ki adeta korku gerilim oyunları türünün şeklini değiştirdi desek yeridir. Özellikle küçük çaplı bağımsız firmaların hem geliştirilmesi hem de pazarlaması kolay olan "yürüme simülasyonu" adını verdiğimiz korku, gerilim türüne yönelmesiyle, piyasada birbirinin aynı pek çok korku oyunu peyda oldu. Diğer korku oyunlarına kıyasla Transference oyuncuya ilgi çekici bir hikaye sunuyor.
Olumlu ya da olumsuz bir soyut kavramın, duygu yüklerinin bir insandan başka bir insana kaydırılması, taşınması anlamına gelen Transference kavramı, aslında oyunun hikayesini de tanımlıyor. Bir denek olarak, karmaşık birkaç zihnin içinde yolculuk ediyor, sorunlu bir bilim adamının ve ailesinin başından geçenleri deneyim ediyoruz. Psikolojik korku ve gerilim öğelerinin ön planda yer aldığı oyunu, psikolojik yönden hassas insanlara kesinlikle tavsiye etmediğimi söyleyeyim. Çünkü Transference, hem atmosferiyle hem sesleriyle, gerçekten psikolojik yönden insanı zorlayan bir yapım.
Kafayı hafif sıyırmış bilim adamı, Raymond'ın ailesini bir felakete sürüklediği deneyini, hem doktor Raymond'un, hem eşi Katherine'in, hem de oğul Benjamin'in gözünden tecrübe ediyoruz. Bulmaca dinamiklerinin de kullanıldığı oyunda, aslında ana amaç sıkışıp kaldığımız evde kademe kademe ilerleyip, olayları yaşayan aile bireylerinin zihinlerini yeniden bir araya getirerek, bir sonraki odanın kapısını açabilmek. Aslında meşhur kaçış oyunlarının VR versiyonu da diyebiliriz Transference için. Parçaları birleştir, bulmacayı çöz, bir sonraki odaya ulaş.
Transference için de P.T. vari yürüme simülasyonu korku gerilim oyunu tanımlaması da yapabiliriz. Aslında oyun bana P.T. ve bu tür diğer korku oyunlarından çok, Gone Home'u hatırlattı diyebilirim. Gizem unsurunun ön planda tutulduğu Transference'ta korku öğeleri daha çok gizem, ses efektleri ve aniden ekrana atlayan bir takım "şeyler" yoluyla sağlanıyor.