Ne yaptın be dede?!
Ne işin var sağlık ocağında?
Sen bilmez misin bizim sağlık sistemi, önce adamın şekline şemaline bakar sonra ‘’ şikayetin ne? ‘’ diye sorar.
Bilmez misin, eşin evde bakıma muhtaç halde olsa bile onu görmeden ilaçlarını yazmazlar.
82 yaşında olsan bile sözüne itibar etmezler.
Senin torunun vardır da, aile hekimi pratisyen doktorun dedesi yoktur sanki bilmez misin!
Eski toprak diye dolandın yıllarca. Bak ki ne korku vermişsin devletinin memurlarına.
Önce biber gazı, sonra ters kelepçe.
Allah’ın sevgili kuluymuşsun ki kalbin dayanmadı. Yoksa yanına bırakmazlardı bu yaptıklarını.
Görevli memura görevini yaptırmamak için direnme suçundan tutanak tutarlardı hakkında, uğraşır dururdun adliyelerde.
Adliyede göreceğin muamele sağlık ocağında gördüğünden farklı olurdu sanma.
Orada da derdini anlatamazdın. Güler yüz bulamazdın.
Ah dede ah!
Sen hiç hastanede ‘’Doktor bey bi müşkülatımız var, yardımcı olur musunuz?’’ diyen bir zengin gördün mü?
Ya da okulda öğretmene ‘’Eti senin kemiği benim hocam’’ diyen bir zengin duydun mu?
Askerde, gece nöbetten dönünce arkadaşına ‘’Bi sigaran var mı?’’ diyen zengin olur mu?
Bu ülkede iş bulamayan kim dede?
Uzman erbaş olmaktan başka hayal kuramayan kim?
Kim, yokuş çıkmaya çalışan hurdacının arabasını iten?
Dede, işte bu yüzden sadece sıvasız evlerin duvarlarında bayrak asılı.
Beden derslerinde markalı ayakkabı giyemeyen çocuklara güler yüz gösterilmiyor bu memlekette dede.
Oysa, kimsesizlerin kimsesi olmak için kurulmuştu bu cumhuriyet.
‘’Dedeciğim sen şimdi git, biz evine gelip teyzemizin ilaçlarını getiririz’’ diyemeyen düzene yuh olsun..!
Yuh olsun, 82 yaşındaki bir dedenin meramını anlayamayan sisteme..!
Ve ardından yazı yazmaktan başka bir şey yapamayan zavallılar sürüsünün bir parçası olduğumuz için yuh olsun bize..!
Selam doğru yolda gidenleredir.