Kayalarda oyuklar var, yukarıdaki bir tanesinde bir aletle düzeltildiği izlenimi vardı.
Buradan dördüncü geçişim, kayalık kısımda arkadaşlarım fotoğraf çektirdi. Kaç defa geçerseniz geçin aradan bir zaman geçince yolun bazı kısımlarını unutabiliyorsunuz, bu yürüyüşümüzün amaçlarından biri de bazı kritik yerlere işaretler bırakmak, en sade rotayı kullanmak.
Bitki örtüsünün oldukça sık olduğu yerlerden geçen bir rota, yanlış bir yola girmek hem zaman kaybı hem de eziyet verici bir yürüyüşe neden olabiliyor. Geçmiş yıllarda bunu yaşamıştım, yol kendini gösterdiği halde olmadık çalılık alanlara girildiği oldu.
Kayalıklardan sonra oldukça dik bir alanda yürünüyor. Tabii yükseldikçe Datça’nın virajlı yollarının bulunduğu dağlar arka arkaya sıralanıyor. Sağ tarafta aktur var. Hava geçen yürüyüşümüzde olduğu gibi oldukça puslu, uygun bir havada buradan çok güzel bir fotoğraf çekilebilinir.
Bir zaman sonra deniz manzaralı kayalık bir kısımdan geçiliyor.
Mustafa Dede, Güvercin adasını gösteriyor, bunun etrafına birçok kez dalmış. Mustafa benim öğrencilerimden, bu gezimin hoş taraflarından biri de bu, yıllar sonra bir öğrencinle doğada yürümek. Bu sayfaları izleyenler arasında Mustafa’nın Kızlan girişindeki Derin Bahçe lokantasında kahvaltı etmiş birçok kişi olacaktır.