Luftwaffe uçağı ile ilgili aşağıdaki makale Barrett Tillman 'D-Day Ansiklopedisi'nden bir alıntıdır.
Messerschmitt Bf-109
Junkers 87 Stuka dışında, Messerchmitt 109, II. Dünya Savaşı'nın en bilinen Luftwaffe uçağı oldu. Firmanın Bf-108 eğitmeninde kullanılan tasarım ve yapım tekniklerinden istifade eden 109, 1935'te ortaya çıktığında muhtemelen dünyanın en gelişmiş üretim uçağıydı. Üretici, ürünleri, bir Baş tasarımcı Profesör Willy Messerschmitt'e kadar "Bf" ön eki, çift motorlu Me-210 avcı uçağı ile başlayan "Me" ön ekinin kullanımıyla onurlandırıldı.
İronik olarak, Bf-109 ilk kez Eylül 1935'te İngiliz bir motor olan Rolls-Royce Kestrel ile uçtu. Yedi yüz beygir gücünden daha az gelişen Kestrel, Alman savaşçısını 250 milden biraz daha yüksek bir hıza çıkardı, ancak potansiyel açıktı . 1937'den itibaren Daimlerpowered B ve C modelleri, İspanyol İç Savaşı'nda Condor Legion avcı pilotları tarafından büyük başarı ile dövüş test edildi. 109’un üstün hızı ve silahlanması, Cumhuriyetçiler ve Komünist savaşçıların, özellikle de çift kanatlıların daha fazla manevra kabiliyetini etkin bir şekilde engelledi.
1939 sonbaharında, Bf-109E standart Luftwaffe avcısıydı, yükseltilmiş motorlu ve farklı silahlanmalara sahip modellerin sürekli ilerlemesini sürdürüyordu. D-Day tarafından pilotlar ve tamirciler tarafından "Gustav" olarak adlandırılan 109G, hizmette en yaygın kullanılan versiyondu. Aslında, G serisi 109 savaş üretiminin yüzde 70'ini şaşırtıcı bir şekilde gerçekleştirdi. Bir DB-605 motorla çalışan Gustavs, çoğunlukla silahlanma tarafından tanımlanan şaşırtıcı çeşitlilikte geldi. Örneğin Bf-109G-6, pervane döndürücüsünden ateşlenen 30 mm'lik bir top, pervane boyunca senkronize edilen iki 13 mm'lik tabanca ve kanatların altına monte edilmiş iki adet 20 mm'lik top taşıdı. Müttefiklerin yenilgiye uğramasıyla bombalanmasına rağmen, 109'un üretimi 1943'te 6.400'den 1944'te 14.200 uçağa yükseldi.
1935 tasarımı için olağanüstü bir "uzatma" sergileyen Messerschmitt 109, VE-Day tarafından öncülüğünü geçmişti. Bununla birlikte, bu tarihsel on yılda otuz üç bin uçak iskelesinin istisnai bir kaydını tuttu ve bu tür Çekoslovakya ve İspanya'da sınırlı savaş sonrası üretimde devam etti.
Focke-Wulf FW-190
II. Dünya Savaşı'nın en iyi savaşçıları ve Luftwaffe uçakları arasında, FW-190'a Messerschmitt Bf-109 ile ilgili sorunların ihtimaline karşı bir koruma olarak sipariş edildi. Messerschmitt'in sıvı soğutmalı motorlardaki önceliğine bağlı olarak, Focke-Wulf tasarımı bir BMW radyal çevresinde inşa edildi; Savaş başlamadan üç ay önce ilk kez Haziran 1939'da uçtu. Gövde başlangıcından beri dünya sınıfıydı, ancak motor soğutma sorunları devam etti ve BMW 801 seçilip test edilinceye kadar çözülmedi. Wurger (Butcher Bird), 1941 yazında Kanal sahili boyunca Jagdeschwader 26 ile ön hat hizmetine girdi ve hemen bir sansasyon yarattı. Yirmi bin feet hızla 400 mil hızda, mükemmel performans ve dört 20 mm top ve iki 13 mm makineli tüfek kuvvetli silahı ile FW-190A serisi, RAF'ın Spitfire Mark V'den hava üstünlüğünü gevşetme yeteneğine sahipti. bir dönüm yarışmasında avantaj sağladı, ancak FW'nin tırmanışı, dalışı ve atış hızı mücadele şartlarını dikte etmesine izin verdi. Daha fazla motor soğutma probleminin fabrika tarafından çözülmesi gerekmesine rağmen, Spitfire Mark IX bir yıldan daha fazla ortaya çıkana kadar oranlar eşit değildi.
FW-190'lar Luftwaffe'nin dahil olduğu, Sovyetler Birliği ve Kuzey Afrika dahil her tiyatroda uçtu. Kara saldırılarına uygun olmasına rağmen (190'lı yılların üçte biri savaşçı bombardıman uçaklarıydı), birincil görevi Reich'in savunması oldu, özellikle ABD Sekizinci ve Onbeşinci Hava Kuvvetleri 1943-44 döneminde ciddi şekilde faaliyet göstermeye başladı. 190'ların ağır silahları ve zırh koruması, kitlesel bombardıman oluşumlarına saldırma görevi için uygun olmasına rağmen, Müttefik savaşçı kuvvetlerinin artması çok yol aldı.
1944 Haziran'ına kadar Fransa'daki Luftwaffe avcılarının neredeyse tamamı, Müttefik savaşçıların kolay menzilinin ötesinde, Almanya'ya çekildi. Sonuç olarak, D Günü'nde sadece iki FW-190, Normandiya sahillerine saldırabildi. Göreve JG-26'nın komutanı Teğmen Josef Priller başkanlık etti.
Wurger Mayıs 1945'te savaşın sonuna kadar üretime devam edildi. O zamana kadar 20.068 FW-190'lar ve Ta-152'ler yapıldı. Müttefikleri çok etkilediler, 190'ların tasarımı ABD Donanması'nın sansasyonel Grumman F8F Bearcat'ını etkiledi.
Junkers Ju-88
Çok yönlü Ju-88, İkinci Dünya Savaşı'nın en başarılı uçaklarından biriydi. İlk uçuş 1936'da gerçekleşti; bombardıman uçağı üretimi, iki yıl sonra başladı, 1939'dan kalma filo servisi. 1.200 ila 1.800 beygir gücü arasında değişen, iki adet sıvı soğutmalı Jumo veya BMW radyal motorla çalışan Ju-88, hızlı, sağlam ve üstün bir şekilde uyarlanabilirdi. Tip genellikle bir dalış bombacısı, keşif uçağı ve gece savaşçısı kadar iyi performans gösteren üç kişilik bir ekiple uçtu. Ju-88'ler, genellikle geceleri Normandiya'daki Müttefik deniz gemilerine saldırmaya karar verdiler.
Toplam üretim, on dokuz bininin bombardıman olduğu onbeş bin uçak kapasitesine ulaştı.
Bu makale, Ordu Hava Gücü'ndeki daha büyük eğitim kaynağımızın bir parçası. Ordu Hava Birlikleri tarihine dair kapsamlı bir yazı için, buraya tıklayın.