Minca’dan ayrıldığımızda saat 4 civarıydı. Eşyalarımız Santa Marta’da Azalea Hostel’de bizi bekliyordu ve Palomino’ya son otobüs saat 6’da kalkıyordu. Aceleyle eşyalarımızı toparlayıp, bu sefer büyük sırt çantalarımızı da alarak Calle 14’den son otobüsü yakaladık. Palomino’da Dreamer Hostel’de kalmayı istiyorduk ancak ana yoldan 1 km civarı yürümemiz ya da motora binmemiz gerekiyordu. Palomino’ya geldiğimizde saat 8:30 olmuştu. İki gündür ciddi derecede yorulmuştuk. Sırtımızdaki büyük ve önümüzdeki küçük çantalarla motora binmek de biraz tehlikeli geldi. Biz de yola yakın ve çok daha ucuz bir hostele gidip geceyi orada geçirdik. Iguanito Hostel’de biraz da pazarlıkla kişi başı 12.500 COP’a kaldık. Ertesi sabah çıkıp, Dreamer Hostel’e geçtik. Palomino’yu bu kadar meşhur kılan şeylerden birisi hostelleri. Büyük alanlara yayılmış, çatıları yerlilerin kulübelerinde kullandıkları kuru yapraklarla, palmiye dallarıyla örtülmüş, gerçekten ilgi çekici hostelleri var. Dreamer da bunlardan en meşhuru. Geceliğini yine pazarlıkla kişi başı 35.000 COP’a ayarladık. Eşyalarımızı saat erken olduğu için eşya dolabına koyup, denize gittik. Palomino’nun denizi oldukça dalgalı. Hatta biraz da tehlikeli diyebiliriz. Çünkü akıntı var. Biz denizde kalabalık gördüğümüz için dikkatlice girdik. Akıntı vardı, özellikle de kıyıda dalgalar çok büyük olduğunda tehlikeli olabilirdi ancak biraz daha açıkta çok sıkıntı yok. Biraz serinleyip öğle yemeğimizi ana cadde tarafına yürüyerek bulduğumuz bir marketten aldığımız meyvelerle yaptık.
Palomino küçük bir yer. Dolayısıyla etrafta çok da yapılacak bir şey yok. Daha çok hamaklara uzanıp rahatlamak ve olabildiğince denizin tadını çıkartmak yapılabilecek en güzel şey. Bir de meşhur tubing var. Kamyon şambreliyle bir motora atlayıp 20 dakika uzaklıktaki bir tepeye gidiyorsunuz. Daha sonra şambrele binip, yaklaşık 1,5-2 saatlik yavaş akıntılı nehirde denize kadar geliyorsunuz. Bizim pek ilgimizi çekmedi ama yapanların eğlendiği her halinden belliydi. Hostelde fiyatlar 30.000 COP iken ana caddeye giden yolda 15.000 COP’a düşüyor.
Dreamers Hostel’in güzel bir yanı da happy hour. Belirli kokteyller iki tanesi 14.000 COP’a düşüyor ve akşam 9’a kadar devam ediyor. Birer kokteylle akşam yemeğimizi de yedik. Karidesli makarna gayet güzel 25.000 COP. Gündüz bilardo masası, akşam ise masa tenisine dönüştürdükleri alan ise gayet keyifli. Ayrıca domino, kart ve board oyunları da mevcut. Biz olabildiğince dinlenip etraftaki insanlarla tanıştık. Hostellerin en güzel yanı da bu zaten. Bir çok ülkeden insanla tanışabiliyorsunuz. Bogota’dan bir haftalığına kuzeye gelen Sebastiyan’la aslında Tayrona Park’ta tanışmıştık. Ormanı beraber yürüyüp, Cabo Beach’e gelmiştik. Ardından biz Minca’da bir gün kalıp, Palomino’ya geldik. O ise bir gün daha Tayrona’da kalıp, gelmiş ve aynı hostelde rastlaştık. Tayrona’da çok detaylı konuşma fırsatımız olmamıştı ama Palomino’da Bogota’nın tüm detaylarını kendisinden öğrendik. Artık Bogota’ya hazırdık.
Ertesi gün yine gün boyu plaj ve hostelde dinlenip, yüzerek geçirdik. Akşam ise 5’de yeniden Santa Marta’ya döndük. Bu sefer doğrudan otogara gidip, Brasilia firmasının 21:45 otobüsüyle San Gil’e doğru yola çıktık.
Bu slayt gösterisi için JavaScript gerekir.