Merhabalar Sevgili Kahve Dostlarım !!!
”Çocuğumun arkadaş edinmesine nasıl yardımcı olabilirim” diye sormuş bir takipçimiz.
Kendisi tatlı mı tatlı, güzel mi güzel bir anne 🙂 Binnazabla.com’a sürekli fal gönderen bir takipcimiz. Bizi Azerbaycan’dan takip ediyor. Mesafeler ne kadar uzak olursa olsun, Binnazabla.com aile sıcaklığı içinde ilişkiler yakın mı yakın oluyor.. Ne güzel bir duygu güvene mazhar olabilmek, şefkat eli olup uzanabilmek, gözden akan yaşı silebilmek.. Binnazabla.com’un en güzel özelliği bu işte..
Çocuk gelişiminde arkadaşlık ilişkileri çok önemlidir. Özellikle günümüzde tek çocuk olma, kardeşler arasında yaş farklarının fazla olması ve komşuluk ilişkilerinin azalması gibi etkenlerden dolayı arkadaşlığın gerekliliği daha da arttı. Arkadaşlık, çocukluk döneminde başlar ama çocukluk döneminin sona ermesiyle bitmez, yaşam boyu devam eden oldukça önemli bir sosyal olgudur. Çocuğun gelecek yaşamında sağlıklı sosyal ilişkiler kurmasının temelleri çocuklukta kurulan arkadaşlıklarla oluşur.
İnsan sosyal bir varlık olarak dünyaya gelir; fakat sosyal yaşama uyum sağlamasını gerekli kılan becerileri doğuştan getirmez. Sırasını beklemek, paylaşmak, işbirliği yapmak, izin istemek, başkasının haklarına saygı duymak, haklarını korumak, yardımlaşmak gibi sosyal olgular insana özgüdür ve insanlarla etkileşim içine girilmeden öğrenilemez.
Oğlum Sertaç Taşdelen’i büyütürken çok şanslı bir anneydim. Oğlum da çok şanslıydı,
çünkü eczanem ve evimiz altlı üstlü dubleks gibiydi. Oğlumu büyütürken ona hem çok yakın arkadaş olabildim, hem de arkadaşlarıyla oynarken yakından ilgilenme imkanım oldu. Annenin birincil sorumluluğu çocuğunu arkadaş edinmeye teşvik edebilmektir. İkinci sorumluluğu ise denetlemek olmalıdır. Arkadaşlarıyla ne yapıyor, mutlu mu? yakından takip etmelidir.
İlk arkadaşlık ilişkilerinin temel özelliği birlikte oyun oynama ve paylaşımdır. Belli bir döneme kadar yalnız oynamayı tercih eden çocuk, belli bir yaşa gelince,yaşıtlarıyla oynar ve oyuncaklarını, yiyeceklerini paylaşmaya başlar. Bu yaşta arkadaş seçiminde cinsiyet farkı gözetilmez, hep birlikte keyifle oyunlar oynanır. Ben de komşularımızın kız ve erkek çocuklarını eczanemin önünde oynasınlar diye sıkça davet eder, haftasonları onları birlikte pikniğe götürür, evimde ağırlar, acıktıkları zaman topluca yemek yemeğe giderdik. Oğlum da annesiyle birlikte olmanın mutluluğunu, hem de arkadaşlarıyla paylaşmanın keyfini yaşardı.
Arkadaşlık ortamında geliştirilen ilişkiler, aile ortamındaki ilişkilerden oldukça farklıdır. Bu yeni ortamında yaşam için gerekli olan birçok şey farkına varılmadan öğrenilir. Çocuk, insanlarla birlikte uyum içinde ve mutlu bir şekilde yaşamayı öğrenir. Kendini tanıma fırsatı bulur, güçlü ve zayıf yönlerini keşfeder, içgüdülerini denetim altına alır. Kendini güçlü hissettiği alanlarda dediklerin kabul ettirerek liderlik duygusunu tadar, zayıf kaldığı durumlarda ise bekleyip sabretmeyi öğrenir.
Çocuk, arkadaşları sayesinde toplumdaki konumunu belirler ve iyi bir yer edinmenin ipuçlarını yakalar. Kendisiyle aynı istekleri, ilgileri ve amaçları olan diğer çocuklarla bir araya geldiği zaman, ortaklaşa etkinliklere katılır ve kendini olduğundan daha mutlu ve özgür hisseder. Çocukluk döneminde yeterli arkadaşı olmayan ve arkadaşlık ilişkisinden yoksun olan çocuklar, büyüdüklerinde birçok sorunla yüz yüze gelirler; bu da onları süresiz bir yalnızlığa ve sosyal izolasyona sürükler.
Günümüzde komşuluk ilişkileri yok denecek kadar azdır.. Aileler arası iletişim ve yakınlaşma yeteri kadar olmadığı için, çocuklar kendi yaşıtlarıyla birlikte olma olanağı bulamamaktadırlar. Yeterli park ve oyun alanlarının olmayışı ve sokakların tehlikeli olması çocukların evde yalnız kalmalarını zorunlu kılar. Bu durum çocuğu yalnızlığa itmekte ve çocuğun bilgisayar oyunlarına ilgi duymasına yol açmaktadır.
Çocuklar ilk zamanlarda arkadaşlarıyla çok sık kavga ederler ve bu kavgalar kısa sürelidir. Kavganın bitiminde hemen barışırlar. Aslında çocukluk döneminde arkadaşlıklar kavgayla öğrenilir. Çocukluk kavgaları, çocukların birbirlerini tanımaları ve birbirleriyle geçinmeyi öğrenmeleri açısından gereklidir.
Arkadaşlık için bazı becerilerin aile ortamında kazandırılması gerekir. Bu da ebeveynin sorumluluğundadır. Çocuğa paylaşmayı, başkasının duygularını anlamayı, duygularını denetim altına almayı, belirlenmiş kurallara uymayı, cesaretli ve girişken olmayı, saygılı olmayı, kendinden küçükleri sevmeyi ve korumayı, yardımlaşmayı öğretmelidir.
Çocuklarımıza iyi bir yol gösterici ve örnek olmalıyız.
Çocuklarımızın kendine olan inancını geliştirmesi, kendini değerli, becerikli, her işi yapabilir ve sorumluluk sahibi hissetmesi, karşılaştığı engellerle baş edebilecek gücü kendinde bulması, öz güven duygularının güçlenmesi için çocuklarımızla sağlıklı, adil, doğru ve bilinçli ilişkiler kurmalıyız.
Hepinize en büyük zenginlik olan sevgi dolu mutlu bir aile ve sağlıklı, hayır, mutlu ve başarılı evlatlar diliyorum..
İyi pazarlar :))
Sevgilerimle..
Binnaz ablanız 🙂