Doksan yıllık barıştan sonra, Rus yıldırımı bir yıl önce dün Ukrayna’ya girdiğinde savaş Avrupa’ya geri döndü, 1939-1945 dersleri, önceki nesilleri belki de dünyanın en çok dehşetini yaşayanlar tarafından milliyetçilik, kibir ve çılgınlık ateşine atıldı. Savaş II.
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, eski müttefike karşı “özel askeri operasyon” adını verdiği saçma sapan bir konuşmada, amacının Rusya için ölümcül bir tehdit oluşturduğunu iddia ettiği Ukrayna’yı “Nazileştirmeden arındırmak” olduğunu söyleyerek Stalingrad ruhunu çağrıştırdı. Ertesi gün, haberci başyazı, George Orwell’in bile bunu uyduramayacağını kaydetti: “Gerçekte Putin, Ukrayna’nın demokratik olarak seçilmiş Yahudi cumhurbaşkanı Volodymyr Zelensky’yi görevden almak istiyor.” Başyazı, işgalin yalnızca küresel bir olay olmadığını, aynı zamanda gerçekleşmesinin yıllar alacağını öngördü.
Putin’in Rus askerlerini göndermesinin ertesi günü başyazımız, topyekun bir işgalin Putin’e Rusya’nın bölgedeki topraklarını genişletme, Avrupa’nın güvenlik haritasını yeniden yazma, küresel nüfuzunu artırma ve bunu bir irade savaşında kanıtlama fırsatı sunduğunu söyledi. Batı ile Rus saldırganlığı galip gelecek. Otuz yılı aşkın bir süredir Sovyetler Birliği’nin küçük düşürücü çöküşüyle boğuşan bu, Rus liderin, hesaba katılması gereken küresel bir güç olarak ulusun otoritesini yeniden tesis etme yönündeki en cüretkar ve kanlı çabası.
Putin’in egemen bir ulusa yönelik acımasız saldırısı henüz bir zafer getirmedi, ancak dünya iklim değişikliği, COVID-19 ve ekonomik belirsizliğin birleşik etkileri altında mücadele ederken, küresel savaş hayaletini artırdı.
Yükleniyor
Rusya ayrılıkçı isyancılar aracılığıyla eski hegemonyayı kurmaya çalışırken, çatışma yıllardır bir yan gösteriydi. Temmuz 2014’te, Ukrayna’da ayrılıkçıların kontrolündeki bölgede Rusya tarafından sağlanan bir füze Malezya Havayolları uçağını düşürerek 27 Avustralyalı da dahil olmak üzere uçaktaki herkesi öldürdüğünde, Avustralyalıların evlerine geldi.
Bir yıl boyunca, Ukrayna çatışması bir çıkmazdan ziyade yavaş bir eziyetle devam ediyor ve savaş yorgunluğu belirtisi göstermiyor. Muazzam zorluklara rağmen, cesur Ukrayna işgalciyi engelledi, ancak Avrupa yazında, Rus ezici gücünün bozkırlarda tekrar yuvarlanması bekleniyor.
Bir yıl önce dünya Ukrayna’nın düşmesini bekliyordu. Ne de olsa Rus askeri makinesi, Ukrayna’nın 200.000’ine kıyasla çok daha büyüktü ve yaklaşık 800.000 daimi askeriyle övünüyordu. Rusya’nın kötü şöhretli paralı asker grubu Wagner, çoktan sokaklarda Zelensky’yi arıyordu. Ancak Zelenskiy kaçmadı ve Ukrayna geri adım atıp siviller silaha sarıldığında köprüleri ve tankları havaya uçururken, ülkesinin direnişinin sembolü haline geldi.
Noel’de, Eylül ayındaki bir yıldırım saldırısından sonra Ukrayna, 74.000 kilometrekarelik bir alanı geri aldı. Kurtarılan hemen hemen her kasabada, Rus vahşetinin kanıtlarını buldular: tecavüze uğrayan ve öldürülen siviller; zorla “yeniden eğitim” için sınırdan götürülen çocuklar; kültürel ikonlar yok edildi. Ukrayna ivmesi arttı. Sonra kış geldi, savaşı güneydoğuda şiddetli, yavaş ilerleyen bir çatışmada dondurdu. Füzeler hala batıda Lviv’e kadar düşmesine rağmen, Putin’in Ukrayna’yı tamamen ele geçirme planlarını radikal bir şekilde geri çektiği söyleniyor.
Kaynak : https://www.smh.com.au/world/europe/one-year-on-ukraine-continues-to-defy-russian-aggression-20230224-p5cnag.html?ref=rss&utm_medium=rss&utm_source=rss_world