Merhaba her şeyi yolundaymış ve hayatın mükemmelmiş gibi davranan ama aslında içinde bir yerlerde adını koyamadığın bir mutsuzluk yaşayan sevgili okuyucu diyeceksin ki sen ne biliyorsun ki konuşuyorsun böyle evet aslında bilmiyorum yazdıklarımı okuyanların ne hissettiklerini ve nasıl bir yaşam sürdüklerini ama mutsuzluk ortaktır ne yaşanırsa yaşansın ortak paydada mutsuzluk vardır.
Peki içimizdeki mutsuzluk mudur sebep olan bunca şeye yoksa bunca olan şey mutsuzluğa mı sebeptir?
Bence biraz derin düşünelim bir insan ne zaman mutsuz hisseder?
Mutsuzluğumuzun sebebi genetik bağlam mıdır?
Yada mutlu ve mutsuz olacağımızı biri mi belirler?
Kafamda birçok düşünce var hayatım ve kafam karman çorman olmuş durumda…
Yoksa senin de mi öyle nasıl hissediyorsun yaşamın enerjisi var mı üstünde ya da ölüden bir farksız mısın?
Ne çok soru sordum yahu ama sorgulamak lazım dışarda kocaman bir hayat var belki sen de benim gibi sadece seyrediyorsundur akan hayatı ya da onu bile yapmıyorsundur belki de farkında bile değilsindir. En son ne zaman kendini güvende hissettin ya da en son ne zaman içinde ki sesi dinledin mutlusundur belki de kim bilir bu yazdıklarımın hiç birşey hissettirmiyordur sana…
Bilmiyorum hayat sınavını verirken ya da yaşadığın derdin hayatının sınavı olduğunu düşünürken bazen avazın çıktığı kadar ağlayıp bağırırsın..
Bazen de herkese derdini anlatırsın sanki çare onlarmış gibi ya da onlar seni anlayacakmış gibi.
Bazen de gömülürsün içine susarsın acını görmezsin sanki bunu yaşamamış gibi davranırsın..
Peki sen hangisisin?
Ben hangisiyim ben ne yaşıyorum ne yapacağım çok soruyorum sevgili okuyucu aslında asıl meseleyi bulamıyorum ruhumu kaybettim sanırım neyse konudan sapmamam lazım ne diyorduk ortak payda mutsuzluk eğer mutsuzsan ya da kötü durumdaysan biraz dur düşün sorgula tek bir gerçek var ki mutsuzluk kavramı her zaman hayatımızda olacak aslında ruhunuz ölürken kendinizi dik tutmanız çok zor ama savaşmak tüm etinle kemiğinle hayata karşı ya da sevdiğin insana karşı belki de tanımadığın bir insana karşı peki tanımadığın bir insana karşı nasıl savaşabilirsin ki?
Hayat öyle bir noktaya getiriyor ki savaşmayı da öğretiyor…
Sevgili okuyucu belki şuan bir derdin var ve çok acı çekiyorsun ama unutma ki ben ve yazımı okuyan herkesle ortak bir paydada yani mutsuzlukta buluşuyorsun yazımı sonlandırırken çok sevdiğim bir yazarın bir cümlesi ile devam etmek istiyorum kendine iyi bak..
YOK ÖYLE UMUTLARI YİTİRİP KARANLIKTA SAVRULMAK.
UNUTMA;AYNI GÖKYÜZÜ ALTINDA BİR DİRENİŞTİR YAŞAMAK..
NAZIM HİKMET RAN.