TARİHİ
Tavşanlı tarihi;Eski adı olan Harguş Farsça "tavşan" anlamına geldiği için adı Tavşanlı olarak değiştirilmiştir. Bir diğer rivayette, Arapça`da "tav" leblebi anlamında kullanılırmış.Leblebisi meşhur olduğundan "tavı" şanlı olarak adlandırılan ilçenin ismi günümüze Tavşanlı olarak gelmiştir. Günümüzde meşhur Çorum leblebileri de Tavsanlı'dan gelmektedir. Tavşanlı ilçesi, çok eski ve zengin bir kültürel yapı üzerinde yükselmiş, şirin ve sürekli ekonomik canlılığı ile hızla gelişip, büyüyen ilçelerden biridir. Bu ekonomik canlılığın belkemiği kömürdür.
Tavşanlı'nın çeşitli yerlerinde yapılan araştırmalarda elde edilen buluntular, tarihin kalkalitik çağda başladığını göstermektedir. Tavşanlı Belediyesi bünyesinde bulunan Tavşanlı Belediye Müzesinde de sergilenen çeşitli buluntular, neolitik, kalkolitik, eski tunç dönemlerinde, Tavşanlı'daki zengin kültürün varlığını gözler önüne sermektedir. Tavşanlı'ya 5 km uzaklıktaki Frig kaya mezarı bu bölgenin, PHRYGİA EPİCTETUS (küçük Frigya) olarak adlandırılmasının sebebidir. Henüz bir kazı yapılmamasına rağmen tavşanlı höyüğü ve yakın çevredeki üç höyük, Tavşanlı'nın tarihinin ve dört önemli yerleşimin göstergesidir.
Kent içinde, çeşitli yerlerdeki mermer, stel, lahit, lahit kapağı ve bazı mimari yapıtlarda, yoğun bir Roma yerleşmesinin bulunduğunu belgelemektedir. Roma İmparatorluğu`nun ikiye ayrılmasıyla, Bizans topraklarında kalan kent, Türklerin Anadolu'ya girmesiyle Anadolu Selçuklularına daha sonra Germiyanoğulları`na bağlanmıştır. 1378 yılında, Germiyanoğlu Süleyman Şah kızı Devlet Hatun'un Yıldırım Beyazıt ile evlenmesi üzerine Osmanlı`lara çeyiz olarak verilmiştir. Tavşanlı adının verilmesi de bu zamana rastlamaktadır. Kasaba yakınlarındaki fundalıklar içinde çok tavşan olması münasebetiyle, bu civarlarda avlanmasından dolayı, Yıldırım Beyazıt tarafından bu bölgenin adının Tavşanlı olmasını söylemesi rivayetler arasındadır.
COĞRAFİ KONUMU
Tavşanlı, Kütahya iline bağlı Adronos çayının (Kocasu) kaynak bölgesinde dağlık bir kesimde, Yaylacık dağının güneybatı kenarında kurulu bir ilçedir. Yüzölçümü 1804 Km2 olup, İl merkezinden uzaklığı 48 Km’ dir. İlçemiz 29-30 boylam ve 39-40 enlem daireleri arasında yer almaktadır.
Ege ve Marmara bölgelerinin birleştiği bir coğrafi bölgede yer alan ilçenin denizden yüksekliği 860 metredir. İlçe alanının büyük bir kesimi dağlık gür ve geniş ormanlarla kaplıdır. İlçede İç Anadolu Bölgesinin kırsal iklimiyle Ege Bölgesinin ılıman iklimin geçiş özelliklerine sahip bir iklim türü hüküm sürmektedir.
Genelde yazlar kurak ve sıcak, kışlar soğuk ve yağışlı geçer, en çok yağış aldığı mevsim ilkbahardır. Yıllık ortalama maksimum yağış miktarı 611 mm./yıl olduğu dikkate alınacak olursa yöremizde yağış oranı oldukça düşük olduğu ortaya çıkmaktadır. İlçe alanının % 56,9 ‘ ına tekabül eden 102 hektarlık kısmı ormanlık olduğu dikkate alınacak olursa bitki örtüsü yönünden oldukça zengin bir dokuya sahiptir.
Yaygın ağaç türü Kızılçam olup, Yaylacık yöresinde geniş Karaçam orman alanları mevcuttur. Ayrıca İlçemizin doğusunda yer alan Vakıf Köyü çevresi ise dünyada eşine başka bir yerde rastlanmayan Piramidal karaçam ağaçlarından oluşan orman ile kaplıdır. Bu bölge, Çevre ve Orman Bakanlığınca koruma altına alınmıştır.
Ekonomik Durumu
İlçenin, genel olarak ekonomik durumu iyidir. İlçe ekonomisi madencilik sektörüne dayanmaktadır. Madencilik dışında ilçede sanayi ve ticaret gelişmiş olup özellikle Leblebicilik konusunda Türkiye çapında söz sahibi durumdadır. Tarım ve Hayvancılık konusunda ekilebilir alan az olmasına karşın büyük gelişmeler görülmektedir.
1941 yılından beri faaliyette bulunan Garp Linyitleri İşletme Müdürlüğü ile 1956 yılından beri elektrik enerjisi üreten EÜAŞ Tunçbilek Termik Santralı Tavşanlı ve Ülke Ekonomisine çok büyük rol oynamaktadır. Garp Linyitleri İşletme Müdürlüğü bünyesinde 3.310 işçi 343 sözleşmeli personeli ve 26 adet memur olmak üzere toplam 3.679 personeli bulunduğu belirtilmiştir. Kömür üretimi ortalama olarak yıllık 4.895.000 Ton civarındadır. Üretilen kömür kalorisi 4.500 olup sanayide ve mesken ısınmasında kullanılır.
E.Ü.A.Ş. Tunçbilek Termik Santralı İşletme Müdürlüğünde 3 Memur 74 Sözleşmeli Personel 495 İşçi olmak üzere 536 Personel çalışmaktadır. Ortalama yıllık Enerji üretimi 765.369.850 kwh olarak gerçekleşmektedir. Türkiye toplam elektrik üretiminin yaklaşık %2 2,5i ilçede üretilmektedir.
Kamu sektöründeki bu iki Müessesin varlığı madencilik işleri ile uğraşan ve istihdam yaratan özel işletmelerin varlık sebebi olmuştur. Çıkarılan Kömür ülkeye dağıtılması nedeniyle taşımacılık sektörü gelişmiş durumdadır.
İlçe genelinde bir merkez, 7 kasaba olmak üzere toplam 8 Belediye ile 94 Köyümüz mevcuttur.
İklimi
Kütahya, İç Anadolu’nun soğuk iklimi ile Marmara ve Ege’nin ılık iklimi arasında bir geçiş özelliği gösterir. Üç bölgenin özelliklerini taşır. Son 30 yılda yapılan günlük rasatlara göre çok şiddetli rüzgar esmez. Kışın hâkim rüzgar güneyden, yazın hâkim olan rüzgar kuzeyden eser.
Yıllık yağış miktarı ortalama 600-1100 mm’dir. Kar kalınlığı 50 cm’yi geçmez. En soğuk aylar ocak ve şubat ve en sıcak aylar temmuz ve ağustostur. Genel olarak yazın sıcaklık + 20°C’yi geçmez. Sıcaklık -27,4°C ile +36,8°C arasında seyreder. Ovalar ılık, yayla ve dağlar soğuktur. Fakat İç Anadolu’da hâkim olan step ikliminin dışında kalır. +30°C’nin üstünde sıcak günler bir ayı geçmez. Sıfırın altında gün sayısı 100 güne yakındır.
Bitki Örtüsü
Bitki örtüsü bakımından Kütahya ve çevresi İç Anadolu, Ege ve Marmara bölgelerinin özelliğini taşır. Bölgenin hâkim bitki topluluğu kara ikliminin bitkileri olmasına rağmen, vâdi içlerinde, Karadeniz’in nemli tesirlerine açık kesimlerinde, bilhassa dağlık bölgelerinin kuzey meyillerinde deniz bitki topluluğu, Ege ve Marmara yoluyla Akdeniz tesirinin görüldüğü kesimlerde Akdeniz bitki örtüsü yer alır.
İl topraklarının yarısı orman ve fundalıklarla, % 12’si çayır ve mer’alarla, % 35’i ekili alanlarla kaplıdır. Ormanlar çok yüksek platolardadır. Ormanlarda karaçam, ardıç ve meşe ağaçları çoğunluktadır.
Nikon AC Adaptör EH-5A