50. yılında Eichmann davasının bilinmeyenleri
Tarihin en büyük katillerinden Adolf Eichmannın Kudüste görülen davasının 50. yıldönümünde ortaya çıkan kimi yeni bilgiler çok şaşırtıcı. 1962de Eichmann yakalandığında Alman hükümeti ve Şansölye Konrad Adenauer neden paniklemişti? İsrail ile ne gibi gizli bir pazarlığa girmek istemişti? Ya, Eichmann, Hannah Arendtin dediği gibi sıradan bir kötü müydü? Cevapların hepsi bu yazıda!...
22 Mayıs 1962de Buenos Airesten Tel Avive giden uçakta kimi İsrailliler şampanya patlatırlar.
Zira 10 gün önce, 12 yıldır peşinde oldukları dünya tarihinin gelmiş geçmiş en büyük insanlık suçlusunu yıllardır gizli isimle yaşadığı Buenos Airesin Garibaldi Sokağında kıskıvrak yakalamışlar ve Holokost tarihini insanlığın kafasına kazıyacak ünlü davanın gerçekleşmesini sağlamış olacaklardı. Ve en önemlisi, Mossad ajanları, Nazilerin 1942de Wannsee Konferansında karar verdikleri nihai çözümün en önde gelen beyni ve uygulayıcısı olan SS subayı Adolf Eichmannı 6 milyona vicdan borcu olarak yargılamak üzere Kudüse götürüyorlardı, Arjantin yetkililerini uyutarak!...
Arjantin Devlet Başkanı Juan Peronun Nazi hayranlığı ve ülkesinin ekonomi ve ordusunu Alman sistemine teslim etme dileği, tarihin en azılı katillerine 1950den beri Arjantini güvenli bir sığınak haline getirmişti. Binlerce Nazi, Katolik Kilisesinin de yardımıyla İtalya üzerinden bu ülkeye sığınmış ve nedense ne Almanyanın yeni kurucuları ne de ABD bu katillerin izlerini sürmek istemişti. Almanların derdi bambaşkaydı. Ülke yönetiminde hâlâ Nazi sempatizanları görev başındaydı ve kontrollü bir denge politikası ile geçmişe sünger çekmek istiyorlardı.
Eichmann Kudüste 11 Nisan 1961de yargılanmaya başlar ve 15 Aralıkta insanlığa ve Yahudiliğe karşı izlediği benzersiz suçlardan dolayı idama mahkûm olur. Eşi, affedilmesi için İsrail Devlet Başkanına başvurur ama reddedilir.
Dava süresinde, Berlin Duvarı inşa edilir. Batı ile Doğu arasındaki Soğuk Savaş özellikle Batı Almanyayı ve başkanları Konrad Adenauerı çok endişelendirir. Eichmann davasının, kimi gizli ve üzeri örtülmüş bilgileri ortaya çıkarmasından çok korkar. Ülkesinin hâlâ Nazilere ev sahipliği yaptığının ortaya çıkmasının, Soğuk Savaş esnasında Batı dünyasının ona vereceği destekte sıkıntı yaratacağına inanır.
Hükümet ve Adenauer paniğe kapılırlar. Eichmannın Bonn hükümetinde halen görevde bulunan eski arkadaşlarını deşifre etmesinden çekinirler.
Eichmann ise, Hannah Arendtin dava sonrasında ortaya attığı sıradan kötülüğün güvenli sularına dalar. Ben hiç kimseyi öldürmedim. Sadece üstlerimin emirlerine uydum. Bir makinenin çarklarının sade bir dişlisiydim. Antisemit değilim, hatta Yahudi arkadaşlarım bile vardı. 1937de Filistine gittiğimde Siyonizm projesine de hayran kalmıştım. Bana Siyonist bile diyebilirsiniz der savunmasında.
Lakin bu yılın başında ortaya çıkan kimi gizli belgelerde Eichmannın Arjantinde yaşarken bir gazetecinin, En büyük pişmanlığın nedir? sorusuna şu yanıtı verdiği ortaya çıkar: En büyük pişmanlığım, Yahudilerin tümünü öldürememiş olmamdır. Aralık 1944te savaşın bitimine doğru patronu Himmlerin emrine rağmen toplu Yahudi cinayetlerini uygulamaya devam ettiği de çıkar son belgelerde!...
Arendtin onun için söylediği, O bir şeytan değil, sıradan bir kötüdür. Emirlere uymuştur, o kadar. Abartmayın meseleyi şeklindeki yaklaşımı da bu yılın başında tarihin çöplüğüne gitmiş oluyordu böylelikle
Eichmann dava boyunca suçsuzu oynar. Ve son söz olarak da, Holokostun Yahudilere karşı işlenmiş tarihin en büyük katliamı olduğunu kabul ediyorum der
Lakin bu süreç esnasında Almanya ile İsrail arasında ilginç görüşmelerin de olduğu ortaya çıkar son belgelerde.
1960-61 yılları, İsrail için zor seneler, ekonomik ve askeri yardıma ihtiyacı olduğu bir dönem olarak bilinir. Bonn hükümeti ise o yıllarda bu davadan en az zararla çıkmanın ve özellikle yönetiminde hâlâ eski Nazilerin olduğu gerçeğinin ortaya çıkmaması peşindedir. İsrail Başbakanı Ben Guriona gönderilen bakanlar aracılığı ile bu endişe açıkça iletilir.
Eichmann davası Almanların tercih ettiği şekliyle sona erdiğinde Adenauer rahatlar. Zira ne kendisi ne hükümeti ne de yeni Almanya hiçbir zarara uğramamıştır, İsrail hükümetinin de olasılıkla tercih ettiği üzere.
Adolf Eichmann 31 Mayıs 1962de Ramlada idam edilir. Son sözü, Savaşın kurallarına ve bayrağıma sadık olmak zorundaydım. Aileme ve eşime sevgiler. Artık hazırım olur. Ve 6 milyonun cellâdının ipi İsrailli cellatlar tarafından hırsla çekilir, Holokosttan tam 20 yıl sonra
Cesedi yakılır, külleri ise Akdenizin İsrail sınırları haricindeki sulara bırakılır
Bir hafta sonra Adenauer, İsrailin Savunma Bakan Yardımcısı Şimon Peres ile görüşür. Davanın yürütülüşü ve sonuca ulaştırılması bağlamında, hayranlığının Ben Guriona iletilmesini rica eder. Olağanüstüydü, hiçbir zaman bunu unutmayacağım der.
Ağustos 1962de ise İsraile 240 milyon Marklık askeri yardımı onaylar
İsrail de bu davayla hem Holokostu kendi vatandaşları arasında tabu olmaktan çıkarır, hem de halkını büyük bir travmadan kurtararak milli duygularla birleştirmeyi başarmış olur
Özcümle; tarihi, sadece tarih kitaplarından okumamak gerekiyor
Twitter.com/ basyazar
Twitter.com/ basyazar