Avrupa ülkelerinin hemen hepsi, ülkemize, Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan’a sallayıp duruyor. Elbette hepsi çok mühim. Ama ülkemizin ekonomik gidişatı bütün bunların ötesinde çok daha mühim gözüküyor.
TL’NİN ÖNLENEMEZ DÜŞÜŞÜ
Türk Lirası, bütün dünya paralarından ayrışmış şekilde hızla değer kaybetmeye devam ediyor.
Bu yıl başında (2 Ocak 2020) 1 Dolar 5.95 TL’ydi. Bugün 8.06 TL civarında.
Yine bu yılın başında 1 Euro 6.67 TL’ydi. Bugün 9.55 seviyesinde. Dünyada bu kadar süre içinde bu kadar fazla değer kaybeden başka para birimi bulunmuyor.
Yine bütün dünyada (Afrika dahil) iki haneli enflasyon kalmadı. Ülkemizde ise, TÜİK’in rakamları ile bile enflasyon %12 seviyesinde ve yükselme eğiliminde.
Bu ülkede geçen perşembe günü Merkez Bankası faizi arttırmadı diye milyonlarca insan biraz daha fakirleşirken, para babaları servetlerine servet kattılar. Bir hafta içinde paramız değer kaybettiği için, domatesin, biberin, peynirin, sütün fiyatı bile yükseldi.
Türkiye’nin bunları konuşması, tartışması ve bu hızlı yoksullaşmaya çareler araması gerekiyor.
YİNE DIŞARIYI MI SUÇLAYACAĞIZ
Oysa Türkiye sürekli gündem değiştiriyor. Bir yandan korona virüs gündemi, belki de şimdilerde biraz abartılarak insanların önüne konuluyor. Geçmişte korona virüs konusundaki rakamlar küçültülüp, gizlenirken, bugünlerde bu konuda tam bir panik havası yaratılıyor.
Diğer yandan “Bütün dünya üstümüze geliyor. Bize hakaret ediyor, ambargo uyguluyor” diye bas bas bağırıyoruz. Oysa Türkiye’deki ekonomik çöküşün asıl nedenleri korona virüs veya dünya ülkelerinin bize yönelik ambargo çığlıkları değil. Tam tersine, ekonomimiz zayıfladıkça, üzerimizdeki baskılar da artıyor.
Artık Türkiye’nin, Türkiye’deki herkesin şapkayı önüne koyup düşünmesi lazım. Bu ekonomik çöküntü daha ne kadar, hangi hızla devam edecek? Daha ne kadar yoksullaşacağız. Hükümetin inadı, Hazine ve Maliye Bakanımızın sürekli iyimser hali ekonomiyi düzeltecek mi?
Yoksa biz sürekli başka konuları gündemin zirvesinde tutup, tartışarak göz göre göre fakirleşmemizi umursamayacak mıyız?