UNDER İTALYA Sıkı kilitlenme, Chiara Bosi kocası ve dört çocuğuyla yaklaşık üç ayını sadece 45 metrekarelik bir dairede geçirdi. (“Bir apartman dairesinden daha fazla delik var” diyor.) 3 Haziran’da son kısıtlamalar kaldırıldı. İtalyanlar yurt dışına ve bölgeler arasında seyahat etmek için serbest bırakıldı. Fakat Bayan Bosi ve ailesinin artık yaşamak için yeterli yeri yok.
İtalya’nın geniş “gayri resmi” ekonomisinde sözleşmesiz, sahil barlarında ve restoranlarda aşçı olarak çalışıyordu. Şimdi, eski işverenlerinin sadece iki veya üç kadroyla alabilecekleri çok az müşterisi olduğunu söylüyor. Kocası Livorno limanında geçici bir işçi. Geçen ay, sadece bir vardiya aldı.
“Rahat bir hayat sürmeyi bekleyen dört çocuğum oldu. Zengin olmasını beklemiyordum ”diyor Bayan Bosi. “Ama bu? Bu aşağılayıcı. ” Yerel bir yerden bir gıda paketi almak için yıkık apartmanının girişine geldi. sivil toplum örgütü, Amici della Zizzi.
Amici, normal zamanlarda 30 ila 40 aileye yardım ederek yoksul ailelerden gelen çocuklara bakmak için kuruldu. Ancak virüs yayıldıkça, başkanı Riccardo Ripoli, itirazlarla su altında kaldı. Gönüllüleri süpermarketlerin dışında yiyecek bağışları toplamaya başladı. Bir noktada Amici della Zizzi yaklaşık 500 aileye yiyecek dağıtıyordu.
“Ama şimdi insanlar bağış yapmaktan biraz bıkmış durumda” diyor Bay Ripoli. “Çok yakında onların da yakında ekmek hattında olabileceğinden korkuyorlar.” Pandemi, şu anda sadece çift rakamlarla günlük covid-19 ölümlerini kaydeden İtalya’da sevişiyor olabilir. Ancak yoksulluk krizi, Euro bölgesinde en eşit olmayan ölçüye sahip bir ülkede yeni başladı. (Güney İtalya’nın kuzeye kıyasla devam eden ekonomik zayıflığı bunun ana nedenidir.)
İlk bakışta İtalya iyi bir konumda. Birçok ülkede bir yenilik olan Furloughing, İtalya’da geçici zorluk çeken şirketler için uzun süredir standart bir uygulamadır. Giuseppe Conte’nin sol eğilimli koalisyon hükümetinin bir parçası olan kuruluş karşıtı Beş Yıldız Hareketi sayesinde, toplumdaki en fakirlerin çoğu kazançlarını ve emekli aylıklarını artırmak için bir “vatandaşlık geliri” talep edebilir. Ve hükümet özellikle koronavirüs kriziyle başa çıkmak için çok sayıda önlem aldı. Bunlar arasında en acil olanlara acil ödemeler, ipotek donmaları ve evlerden tahliye yasağı yer alıyor.
Ancak başka yönlerden İtalya akut olarak savunmasızdır. Kayıt dışı ekonomisi geniştir ve toplam üretimin yaklaşık% 14’ünü oluşturmaktadır. İçinde çalışanların genellikle devlet refahı iddiası yoktur. İşgücü piyasasının geri kalanı büyük ölçüde kısa vadeli sözleşmelere bağlıdır. Mevcut durumda en fazla risk altında olan kategorilerden biri, sözleşmeleri kilitlenme sırasında süresi dolan çalışanları kapsamaktadır. Çok sayıda düzensiz göçmen de savunmasızdır. 1 Haziran’da yetkililer sonunda yaklaşık 220.000 kişiyi düzenli hale getirmesi beklenen bir süreç başlattı. Ancak şu anda İtalya’da bulunan düzensiz göçmenlerin toplam sayısının yarım milyonu aştığı tahmin ediliyor.
İtalya genel olarak yüksek tasarruf seviyesi nedeniyle periyodik krizlere dayanabilmiştir. Ancak birçok İtalyan, bir kurtarıcı ülkesine ait olduklarına inanmaya devam etse de, gerçek oldukça farklıdır. Göre OECDÖzellikle zengin uluslardan oluşan bir organizasyon olan İtalyan hanehalkları, harcanabilir gelirlerinin sadece% 2,5’ini ayırdı -% 5,7’lik avro bölgesi ortalamasının yarısından daha az.
Katolik bir yardım kuruluşu olan Caritas’tan araştırmacı Federica De Lauso, başka bir handikapın geciktiğini söylüyor. Sözleşmeli işçilere yapılan öfke ödemeleri, son zamanlarda basitleştirilmiş basit bir bürokratik prosedürden geçmek zorunda kaldı. “Ama Mart ayından beri hiçbir şey almayan insanlar var ve bize dönenler de var” diyor. ■
Editörün notu: covid-19 kapsamımızın bir kısmı şu kullanıcılar için ücretsizdir: Bugün Ekonomist, günlük bültenimiz. Daha fazla hikaye ve pandemik takipçimiz için koronavirüs merkezimize bakın
Bu makale basılı baskının Avrupa bölümünde “En fakir olana vurmak” başlığı altında yayınlanmıştır.