We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
USS Colhoun (DD-85/APD-2)
USS Kolhoun (DD-85/ APD-2), Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru sınırlı hizmet gören ve daha sonra hızlı bir nakliye aracına dönüştürülen ve Guadalcanal açıklarında bir Japon hava saldırısında batırılan Wickes sınıfı bir muhripti.
NS Kolhoun adını Meksika Savaşı'nda ve Amerikan İç Savaşı sırasında görev yapan ve Kuzey Carolina'daki Fort Fisher'ın ele geçirilmesinde yer alan bir ABD deniz subayından almıştır. Savaştan sonra Güney Pasifik İstasyonunda ve Mare Adası Donanma Tersanesinde komuta etti ve Tuğamiral olarak emekli oldu. NS Kolhoun Dünya Savaşı'na katıldığı için bir savaş yıldızı aldı.
NS Kolhoun Quincy Massachusetts'teki Fore River Shipbuilding Co. tarafından inşa edilmiştir. 21 Şubat 1918'de Miss A. Colhoun'un sponsorluğunda denize indirildi ve 13 Haziran 1918'de Komutan B.B. Wygant komutasında görevlendirildi.
30 Haziran ve 14 Eylül 1918 tarihleri arasında Kolhoun New York ve Avrupa arasındaki güzergahta konvoylara refakat etti. 27 Temmuz 1918 günü öğleden sonra Kolhoun 38° 35'K, 70° 40'W enleminde bir denizaltı saldırısı bildirdi, muhtemelen U-156, ABD Doğu Sahili'nin yaklaşık iki yüz mil açığında.
10 Kasım 1918'de Denizaltı Sinyal Şirketi'nden Profesör R. A. Fessenden tarafından geliştirilen ses algılama ekipmanının kurulduğu New London'a taşındı.
23 Haziran ve 11 Kasım 1918 arasında ona hizmet eden herkes Birinci Dünya Savaşı Zafer Madalyası almaya hak kazandı.
1919 yılı boyunca Kolhoun ABD Doğu Kıyısı açıklarında ve Karayipler'de faaliyet gösteriyordu. 1 Ocak 1919'da geri dönen 194 askeri nakliyeden kurtardı. Kuzey PasifikAteş Adası'nda mahsur kaldı. 1 Aralık 1919'da Philadelphia'da azaltılmış komisyona yerleştirildi. Bunu Norfolk'ta bir revizyon ve 28 Haziran 1922'de Philadelphia'da hizmet dışı bırakılmadan önce Charleston'daki rezervde bir dönem izledi.
1940 yılında Kolhoun yüksek hızlı bir ulaşım aracına dönüştürülmek üzere seçilmiştir. Değişiklikler için Norfolk'a çekilmesi gerekti ve burada 11 Aralık 1940'ta APD-2 olarak yeniden görevlendirildi. 1941'de eğitimini ABD'nin Doğu Kıyısı ve Karayipler'de geçirdi.
1942 baharının sonlarında, Kolhoun Pasifik'e gönderildi ve burada Guadalcanal'ın işgaline tahsis edilen kuvvetlerin bir bölümünü oluşturdu. 20/21 Temmuz 1942'de Noumea, Yeni Kaledonya'ya vararak işgal için gerekli birliklerin bir kısmını almak üzere Yeni Kaledonya'ya gönderildi. Colhoun, Küçük (APD-4), McKean (APD‑5) ve Gregory (APD-3), Birinci Görev Grubu için denizaltı karşıtı ekran görevi gördü. Saratoga). Hızlı nakliyeler, Guadalcanal'a giden Görev Grubundan ayrıldı ve Bulari Körfezi'ndeki Birinci Deniz Baskıncı Taburu'nu aldı. Daha sonra, 26 Temmuz'da ana istila filosuna yeniden katılmadan önce bazı çıkarma tatbikatları gerçekleştirdiler.
NS Kolhoun 7 Ağustos 1942'de Guadalcanal'a yapılan ilk çıkarmalarda yer aldı ve First Marine Raider Taburu'nun iniş bölümünde yer aldı. Daha sonra bir sonraki iniş dalgası için denizaltı karşıtı ekrana katıldı. 8-9 Ağustos gecesi, Tulagi bölgesindeki nakliye gemileri için savunma ekranının bir bölümünü oluşturdu.
NS Kolhoun yanında, Ulaştırma Tümeni On İki'nin (Komutan Hugh W. Hadley) bir parçasını oluşturdu. Biraz (APD-2), McKean (APD‑5) ve Gregory (ADP-3). Gemilerin dördü de Solomonlar'da batırılacaktı. McKean Bougainville açıklarında, diğer üçü Guadalcanal açıklarında.
27 Ağustos'ta Kolhoun Guadalcanal'a giden karma bir kuvvete katıldı. 29 Ağustos'ta bu kuvvet bir Japon hava saldırısını püskürttü ve Kolhoun on yedi ton erzak boşaltmayı başardı. Ertesi gün daha az şanslıydı. Saat 14.00 sıralarında gerçekleştirilen ilk baskın, gemisinin teknelerini ve kıç mataforalarını imha etti ve bir dizel yangınına neden oldu. Birlik taşımacılığında yaklaşık 14.58 gözetleme noktasında William Ward Burrows (AP-6) 22.000ft'de on sekiz Mitsubishi G4M 'Betties' baskınını tespit etti. Bu uçaklar görmezden geldi yuvalar, daha sonra Sylvia Resifi'nde sıkıca karaya oturdu ve bunun yerine Kolhoun Kukum Noktası kapalı. Saldırı 15.12'de başladı ve Japonlar dört direkt vuruş yaptı. Baş direği, iki adet 20 mm top ve bir adet 4 inç top gemiden havaya uçuruldu ve kıç güverte evi yıkıldı. NS Kolhoun 15.15'te kıç tarafından battı. Saldırıda 51 kişi öldü, 18 kişi yaralandı. Japon uçakları, Kizarazu ve Misawa Kokutais'in kara tabanlı uçaklarıydı. Hayatta kalanlar Guadalcanal'dan tank çakmakları tarafından kurtarıldı ve bazıları gemiye alındı. William Savaş Yuvaları.
Deplasman (standart)
1.060 ton
Yer değiştirme (yüklü)
En yüksek hız
35kts tasarım
Motor
2 şaftlı Parsons türbinleri
Menzil
20kts'de 2.500nm (tasarım)
Zırh - kemer
- güverte
Uzunluk
314ft 4.5in
Genişlik
30 ft 11,5 inç
silahlar
Dört adet 4 inç/50 silah
Mürettebat tamamlayıcısı
100
başlatıldı
21 Şubat 1918
görevlendirildi
13 Haziran 1918
Hava saldırısıyla batırıldı
30 Ağustos 1942
Birinci Dünya Savaşı Üzerine Kitaplar |Konu Dizini: Birinci Dünya Savaşı
Yedekte yaklaşık yirmi yıl sonra, Gregory aktif göreve geri çağrıldı ve yüksek hızlı bir nakliyeye dönüştürüldü. Kasım 1940'ta yeni gövde numarası APD 3 ile yeniden görevlendirildi, 1942'nin başlarına kadar Atlantik ve Karayipler'de amfibi savaş eğitimi verdi, ardından Pasifik'e transfer edildi. 1942'nin ortalarına kadar Hawaii sularında ve batı kıyılarında tatbikatlara katıldı.
Gregory sonraki, Müttefiklerin Japonlara karşı ilk büyük taarruzunun hazırlandığı Güney Pasifik'e emredildi. 7 Ağustos 1942'de, güney Solomon Adaları'ndaki Guadalcanal ve Tulagi'nin işgali sırasında Deniz Kuvvetleri'ne indi. Sonraki ay bölgede ulaşım ve diğer destek hizmetlerini sağladı.
4&ndash5 Eylül 1942 gecesi, Guadalcanal'ın Lunga Point açıklarında devriye gezerken Biraz, APD 4, çok üstün bir Japon muhrip kuvvetiyle karşılaştı Yudaçi, Hatsuyuki, ve Murakumo. Kısa, yoğun ve tek taraflı bir savaşta, Gregory düşman silahlarıyla delik deşik oldu ve kısa sürede battı. Komutanı, LCdr. Harry. F. Bauer, eylemde kayboldu.
USS Colhoun (i) (APD 2)
Philadelphia 28 Haziran 28 1922'de hizmet dışı bırakılıncaya kadar 1919'da azaltılmış komisyona yerleştirildi
Colhoun, 5 Haziran 1940'ta yüksek hızlı bir nakliye aracına dönüştürülmek üzere Norfolk'a çekildi.
2 Ağustos 2 1940'ta yeniden sınıflandırılan APD-2
11 Aralık 1940'ta yeniden hizmete girdi
USS Colhoun (Teğmen Binbaşı George Bernard Madden), Guadalcanal açıklarında 09º24'G, 160º01'D konumunda Japon uçakları tarafından batırıldı. Mürettebatın 51'i öldü ve 21'i yaralandı, USS Meade tarafından kurtarılan 77 kurtulan arasında Komutandı.
USS Colhoun (i) (APD 2) için listelenen komutlar
Bu bölüm üzerinde hala çalıştığımızı lütfen unutmayın.
|Komutan||İtibaren||NS|
|1||Lt.Cdr. Harold Raymond Demarest, USN||11 Ara 1940||30 Eylül 1941|
|2||Lt.Cdr. edward hıristiyan Loughead, USN||30 Eylül 1941||7 Tem 1942 ( 1 )|
|3||T/Lt.Cdr. George Bernard Madden, USN||7 Tem 1942||30 Ağu 1942|
Komutlar bölümümüzü geliştirmeye yardımcı olabilirsiniz
Bu gemi için olayları/yorumları/güncellemeleri göndermek için buraya tıklayın.
Hataları tespit ederseniz veya bu gemiler sayfasını geliştirmek istiyorsanız lütfen bunu kullanın.
Medya bağlantıları
Inhaltsverzeichnis
Die Kiellegung der Biraz Quincy'deki (Massachusetts) erfolgte auf dem Fore River Tersanesi mit der Baunummer 274 als „Destroyer No.79“ 18. Juni 1917. Am 11. Kasım 1917 lief der als erstes Schiff der ABD Donanması nach dem Captain George Little (1754–1809) ) benannte Zerstörer vom Stapel und kam am 6. Nisan 1918 als eines der ersten Schiffe der neuen Zerstörerklasse in den Dienst der Navy. Der Fore River Tersanesi lieferte 25 Schiffe der fitiller-Klasse, die mit anderen von Bethlehem-Steel-Werften gebauten Schiffen auch als Biraz-(Unter-)Klasse bezeichnet werden. [1]
5. Mayıs 1918 verließ ölmek Biraz Norfolk (Virginia), um sich der „Patrol Force“ ve französischen Küste anzuschließen. Ende Juni savaş ölmek Biraz einer von sieben Zerstörern verchiedener Klassen (Conner, cummings, kapıcı, Jarvis, Smith ve Reid), im Atlantik einen Konvoi von acht großen Transportern aufgenommen hatten, um die mit US-Truppen beladenen Schiffe zur Küste zu geleiten. Am Abend des 1. Temmuz 1918 torpedierte das deutsche U-Boot U 86 etwa 150 Seemeilen vor dem Ziel den Transporter Covington (ID 1409), kalıp ehemalige Cincinnati der Hamburg-Amerika-Linie. Der Konvoi versuchte, Weiteren Angriffen zu entkommen und ließ zum Schutz der Covington ölmek Zerstörer Biraz ve Smith bei dem treibenden Schiff. Die Zerstörer ve herbeigerufene Schlepper konnten 770 Mann von dem sinkenden, ehemals deutschen Schiff bergen. Nur Sechs Mann der Covington starben bei diesem Angriff. [1]
Nach dem Kriegsende geleitete ein Amerikan tarzı Flottile mit der Biraz ölmek George Washington (ehemals NDL) amerikan Präsidenten Woodrow Wilson ve Bord nach Brest, der an der Pariser Friedenskonferenz teilnehmen wollte. [1]
Ölmek Biraz kehrte am 18. Ocak 1919 nach Boston zurück und kam zur Yok Edici Kuvvet, Atlantik. In dieser Funktion begleitete sie am 6. bis 8. Juli erneut den amerikan Präsidenten Wilson daha fazla Rückkehr nach New York. Am 17. Kasım kam der Zerstörer zur „ComDesRon 3“ in der Reserve der Navy. Schon am 4. Ocak 1921 wurde der Zerstörer wieder aktiviert und an der Atlantikküste eingesetzt, bis er 5 Temmuz 1922 Philadelphia'da Rezerv zugewiesen wurde. [1] Die erneute Außerdienststellungsphase sollte über 18 Jahre dauern.
Umbau zum schnellen Taşıyıcı Bearbeiten
Ohne befriedigende Ergebnisse testi amerikan Marine 1936 neue Landungsboote. Danach und Jahren 1938 ve 1939 Unternehmer Andrew Jackson Higgins de Marine Corps und der Navy Eureka-Boot an. Er bot 36-Fuß lange "İniş Aracı, Personel" (LCP) ve "İniş Gemisi, Personel (Büyük)" (LCPL) ve Donanma-Entwürfen überlegen waren und bei Landungsübungen überzeugten. Daha önce Bugrampe, Higgins nach Fotoğraflar ve Bilgiler Japonya'ya ait Landungsboote für seinen Entwurf „Landing Craft, Personel (Ramped)“ (LCPR) enwickelte. Ab 1940 Gemi Donanması ersten Boote, denenen schließlich 2193 LCPL ve 2631 LCP(R) sowie 23.358 LCVP (İniş Gemisi, Araç, Personel) gelefert wurden und wesentlich zum alliierten Sieg im Zweiten Weltkrieg beitrugen. Die Boote, şu anda en iyi Handelsschiffen'i seçti.
Das Marine Corps wünschte für seine Operationen kleine und schnelle Transportschiffe. Ab dem 28. Kasım 1938 stand mit dem umgebauten, ältesten Glattddeck-Zerstörer manley ein Versuchsschiff zur Verfügung. Beim Umbau wurden die beiden vorderen Dampfkessel und Schornsteine enfernt, die Bewaffnung wurde verändert und schließlich Raum für 120 Marines geschaffen, An Stelle der vier Torpedosätze entstanden Tragstelle für „Higgins-Boote. Umbau führten zu weiteren Wünschen nach derartigen Schiffen ve Aufträgen zum Umbau Zerstörer'i değiştir.
Am 2. Ağustos 1940 wurde für diese umzubauenden Transporter/Zerstörer die amtliche Bezeichnung „APD“ (Yardımcı Personel Muhrip) eingeführt. Der Prototip manley erhielt die taktische Nummer APD-1, dazu wurden die fitiller-Zerstörer DD-85 Kolhoun, GG-82 Gregory, ölmek Biraz, GG-90 McKean ve DD-83 Stringham umgebaut, die alle seit dem Sommer 1922 in der Reserve lagen. Die Umbauten erfolgten auf dem Norfolk Navy Yard nach den Erfahrungen mit der manley. 10,2-cm-Geschütze'ye bakın, daha fazlasına bakın. Neben der einen 10,2-cm-Kanone wurden die alte 7,6-cm-Flak ve die vier Torpedorohr-Drillingssätze enfernt. Neu verfügten die Umbauten über sechs schwere 12,7-mm-Maschinengewehre, daha fazla Wasserbombenwerfer ve zwei -ablaufbahnen. Dazu waren die fünf Umbauten mit vier Landungsbooten auf großen Gestellen ausgerüstet. Durch die Verkleinerung der Maschine gewonnenen Platz entstanden u. a. Räume für bis zu 144 Deniz Piyadeleri ve Waffen için. Die Umbauten kamen im Kasım/Aralık 1940 Wieder in den Dienst der Flotte und bildeten zuerst die „Ulaştırma Bölümü (TransDiv) 12“, Komutan Hugh W. Hadley mit der Biraz al Flaggschiff.
Komutan der am 4. Kasım 1940 Wieder in Dienst gestellten Biraz wurde der Lt. K. Earl. Im Şubat 1941 nahm das umgebaute Schiff, bir einem Manöver der Atlantikflotte in der Karibik teil. Taşıma-Zerstörer bis zum 9. März 1941 Nach San Diego für weitere Übungen mit Landungstruppen. Im späten Sommer verlegte die Biraz Wieder an die Ostküste und kam schließlich kurz vor dem Kriegsausbruch für die Vereinigten Staaten am 1. Aralık 1941, Norfolk das Trockendock. [1]
Einsätze im Zweiten Weltkrieg Bearbeiten
Als Flaggschiff der TransDiv 12 verlegte kalıp Biraz ben 14. Şubat 1942 Nach San Diego zu einer Überholung. Ben Nisan ayı Pearl Harbor'dan daha iyiyim, bu da Einsatztraining'den çok daha iyi. Ende des Monats nach Neukaledonien zu verlegen für den ab dem 7. Temmuz başlangıcı Salomonen-Feldzug. Durch die am 9 Ağustos erlittene Niederlage in der Schlacht vor Savo Island wurde die Versorgung der amerikanischen Truppen auf Guadalcanal gefährdet. Am 15. Ağustos brachten dann die Transportzerstörer Kolhoun, Gregory, Biraz ve McKean erstmals Nachschub für die amerikan Truppen nach Guadalcanal. [2] In den nächsten Tagen waren die Zerstörer meist in Paaren im Einsatz. 29 yaşındayım. Biraz ve Kolhoun mit einem Transporter weiteren Nachschub anlandeten, vernkten japonya Flugzeuge die Kolhoun auf 9° 24′ G , 160° 1′ O -9.4 160.01666666667 , wobei 52 Mann auf dem Zerstörer starben und 18 schwer verwundet wurden. [3]
Das Ende der USS Biraz Bearbeiten
Anfang Eylül ayından beri Japonya'da Truppen auf Guadalcanal ve setzten dazu zwei Seeflugzeugtender, einen Minenleger ve zwei Leichte Kreuzer ve über 20 Zerstörer ein. Die Amerikaner bekämpften diese Einheiten aus der Luft mit mäßigem Erfolg, nur der Wasserflugzeugtender Akitsushima, der Minenleger Tsugaru und Zerstörer Akikaze wurden leicht beschädigt. Die meist in der Nacht durchgeführten Transporte wurde in der Regel von einer nicht am Transport beteiligten Zerstörerdivision gesichert. Zeitgleich versorgten die verbliebenen Transportzerstörer Biraz, Gregory ve McKean ölmek Denizciler auf Guadalcanal.
4. Eylül brachten'im Biraz ve Gregory Marinetruppen nach Savo Adası, um zu überprüfen, o auch dort Japon gelandet seien. Das Gerücht en iyi sich nicht und die Truppen wurde nach Guadalcanal zurück gebracht. Erkennbaren Orientierungspunkten nicht in der Nacht nach Tulagi Habor zu laufen'de Nacht savaşının ilk günlerini geçirdi. Etwa gegen 1.00 Uhr glaubte man ve Bord der Biraz Geschützfeuer zu erkennen und ein feindliches U-Boot nähere sich. Amerika Birleşik Devletleri'nin en iyi kadın düşmanı Catalina, Savo Sund ve warf eine Reihe Leuchtbomben ab, um ebenfalls ve vermutetes feindliches U-Boot auszuleuchten. Tatsächlich wurden die beiden Transport-Zerstörer ausgeleuchtet. Die ebenfalls überraschten japonya Sicherungszerstörer Yudaçi (1936, 1685 ts, 5 - 12,7 cm), Hatsuyuki ve murakumo (beide der Fübuki-Klasse, 1928, 1750 t, 6 - 12,7 cm) Waffen auf die beiden amerikan Schiffe und beschossen Biraz ve Gregory. Obwohl erheblich unterlegen, eröffnete Biraz das Feuer auf die japonya Zerstörer, wurde aber sofort getroffen ve brannte gegen 1.15 Uhr. Gregory wurde zur gleichen Zeit getroffen. Japonya'da yaşasın Schiffe zu, beschossen sie weiterhin ve sollen auch auf Schiffsbrüchige geschossen haben. Zuerst öldü battı Gregory gegen 1.40 Uhr [4] ve schließlich auch die Biraz etwa zwei Stunden später. [5] 65 Mann der Biraz ve 22 Mann der Gregory überlebten das Gefecht mit den japonya Zerstörer nicht.
Trotz des schweren Verlustes brachten das Schwesterschiff McKean ve öl manley am 7. Eylül 600 Mann von Tulagi nach Guadalcanal ve setzen diese östlich der japanischen Landungszone nahe Cape Taivu ab. Mit der Landung im Rücken der japanischen Truppen wurden deren Vorbereitungen zu einem Angriff am 12. schwer gestört, zumal gleichzeitig die amerikan Transporter bellatrix (1942, 8045 ts) ve daha dolu (1919, 8000 ts) nahe Lunga Point Nachschub absetzen konnten. Japanische Bomber von Rabaul wurden schon am 8. erfolglos gegen diese Transporter angesetzt. Japonya'yı öl 3. Zerstörer-Flottille lief mit dem Kreuzer Sendai und acht Zerstörern aus, konnte aber die Frachter in der Nacht zum 9. Nicht finden ve beschoss stattdessen Tulagi. Damit gewannen aber die Americaner das Heft des Handelns und bestimmten von da an, wo die entscheidenden Aktionen stattfanden.
Nachträglich wurde ölür Biraz noch mit den Savaş yıldızları: Guadalcanal - Tulagi inişleri, 7-9 Ağustos 1942 ve Guadalcanal'ın Yakalanması ve Savunması, 4-5 Eylül 1942 ausgezeichnet. [6]
- erte öl Kolhoun (Yok edici No. 85) kam nach der Indienststellung zur Atlantik Filosu. Vom 30. Juni bis 14. Eylül 1918 diente der Zerstörer als Sicherung von Konvois zwischen New York und Häfen in Europa. Ab dem 10. Kasım 1918 nahm der Zerstörer von New London aus an Experimenten mit Geräten zur Geräuscherkennung teil. Am 1. Ocak 1919 Lief der Zerstörer zur Unterstützung der bei Fire Island gestrandete Kuzey Pasifik Aus und transportierte von ihr 194 heimkehrende Soldaten nach Hoboken. Der Zerstörer wurde 1919 in der Karibik und an der Ostküste eingesetzt, bis er am 1. Aralık 1919 in der Marinewerft Philadelphia mit reduzierter Besatzung stillgelegt wurde. Ölmek Kolhoun wurde dann im Norfolk Navy Yard grundüberholt und zur Reserve nach Charleston (Güney Carolina) verlegt. Im Sommer verlegte man den Zerstörer nach Philadelphia verlegt, wurde er am 28. Haziran 1922 außer Dienst gestellt, wo der Zerstörer bis 1940 fiil. [7]
- erte öl Gregory (Destroyer No. 82) kam im Juni 1918 den Konvoidienst von New York nach Brest, Großbritannien und Frankreich'te Häfen der Alliierten. Am 2. Kasım 1918 wurde der Zerstörer zum Sicherungsgeschwader içinde Cebelitarık verlegt. Neben Sicherungsaufgaben im Atlantik ve im Mittelmeer nakliye kalıbı Gregory Adria'da dann auch Passagiere und Versorgungsgüter ve Umsetzung der Waffenstillstandsbedingungen mit Österreich-Ungarn'ın yarısı. Nach sechs Monaten içinde Dieser Aufgabe erledigte der Zerstörer im östlichen Mittelmeer Versorgungsaufgaben ab dem 28. Nisan 1919. Sie transportierte Post und Vorräte nach Smyrna, Konstantinopel und Batum. Anschließend Brachte der Zerstörer'den amerikan Konsul ve etli britische Offiziere von Tiflis nach Cebelitarık. Ohne Passagiere überquerte der Zerstörer ve Atlantik bis zum 13. Juni 1919 nach New York. Nach einigen Fahrten an der Ostküste kam der Zerstörer in die Reserve'de Tompkinsville (New York), dem Brooklyn und später dem Philadelphia Navy Yard. Ab dem 4. Ocak 1921 wurde die Gregory aus Charleston, S.C. bis zum 12. Nisan 1922 eingetzt. Der Einsatz dort endete am 12. Nisan 1922, ayrıca Gregory im Philadelphia Navy Yard überholt wurde und dann am 7'de öldü. Auch dieser Zerstörer kam erst nach Umbau zu einem Transporter 1940 Wieder in den Dienst der Flotte. [8]
Ehrungen Bearbeiten
Neben posthumen Auszeichnungen der kommandierenden Offiziere wurden die APD'nin auch durch die Benennung neuer Schiffe geehrt:
Not defteri
Bu html makalesi, optik karakter tanıma yoluyla düzeltilmemiş bir metin dosyasından üretilmiştir. 1940 makalelerinden önce tüm metinler düzeltildi, ancak 1940'tan günümüze kadar çoğu hala düzeltilmemiş durumda. Yazım hataları, bağlam dışı dipnotlar, kenar çubukları ve diğer tutarsızlıklar, taramaların artefaktlarıdır. Her metin dosyasının bitişiğinde, makalenin içeriğini tam ve doğru bir şekilde, sayıda göründüğü şekliyle aktaran bir PDF bulunur. Düzeltilmemiş metin dosyaları, içeriğimizin sitemizde ve arama motorlarında, üyeliğimiz, araştırma topluluğu ve medya kuruluşları için aranabilirliğini artırmak için dahil edilmiştir. Şu anda tüm koleksiyon için temiz metin dosyaları sağlamak için çalışıyoruz.
,e > (Nis> | ' v "122, USS Man- Slon'dan oluşur, (Ap„ USS Colhoun (APD-2), USS ^Kea)n VSS Küçük (APD-4), USS
r' 23-2s e 5)' ve USS Stringham (APD)
Tf R - R ay (DD-971), 10. birleşme, P ember 1988 önerildi. Temas:
Somaire
Le Kolhoun Pearl Harbor'a 10 Ekim 1944'te son kez katıldı. Après plusieurs patrouilles, le destroyer atteint Iwo Jima le 19 février 1945 , deste des transports, sert de piquet radar ve katılımcı yardımcı operasyonlar deniz kuvvetleri de l'invasion d'Iwo Jima. Le 1 er mars, en iyi koruyucu piller, düşmanlar, tuant un homme d'équipage et en kutsanmış 16 autres. Saipan, le'deki son düzeltmeler Kolhoun Okinawa qu'il atteint le 31 mars afin de servir de piquet radarını yeniden birleştir.
Le 6 Nisan 1945 à 15 h 30, lors du premier raid kamikaze durant bataille d'Okinawa, le Kolhoun reçoit une requeste d'assistance de la part du çalı qu'il s'impresse d'aider. Au cours des opérations, il abat trois avions avant d'être touché par un premier kamikaze. Abattre deux tandis que le troisième l'atteint du côté tribord'a karşı koruma altına alın. Malgré de nombreux çabaları le maintenir à flot, deux autres attaques de bombardiers scellera son destin. Un fut abattu, un fut endommage, un s'écrasa sur sa partie arrière et l'autre sur le pont. À 18 h 00, geçici olmayan désespérée de remorquage par le LCS-48 échoua. Il fut finalement sabordé par l'artillerie de l'USS cassin genç à la konum 27° 16′ Kuzey, 127° 48′ Doğu. 34 gün boyunca ve 21 kutsamada.
Le Kolhoun bir reçu un savaş yıldızları son hizmet kolye la Seconde Guerre mondiale dökün.
Etiket Arşivleri: uss colhoun
USS Koğuş DD-139
Padre Steve'in Dünyasının Arkadaşları,
Şu anda hakkında yazabileceğim çok şey var ama bunun yerine kuyuya geri döneceğim ve bazı ikonik savaş gemileri hakkında daha eski bir yazı tarayacağım. Sanırım geçmişi hatırlamak için şimdiki zamandan biraz ara verdiğimi söyleyebilirsiniz, ancak emin olun, aklımda bir sürü şey süzülüyor, bu yüzden COVID-19 hakkında yeni materyaller bekliyorum. pandemi ve yakında bazı yeni Donanma gemisi makaleleri. Ancak Pazartesi gününe kadar Gerçekten dramatik bir şey olmadıkça, tarihi Donanma savaş gemileri veya büyüleyici bulduğum Savaş Gemisi sınıfları hakkında bazı eski makaleleri yeniden yayınlamaya devam edeceğim.
USS Papa DD-225
yok ediciler fitiller ve Clemsonsınıflar, ABD Donanması'nın yok edici gücünü tanımladı. 1916'da denizaltının etkili bir savaş silahı olarak ortaya çıkmasıyla birlikte Donanma, eski muhrip sınıflarının yeni tehdidi karşılamak için yetersiz olduğunu fark etti. Aynı şekilde, Kraliyet Donanması veya Alman İmparatorluk Donanması'nın aksine ABD Donanması bu tür görevler için çok az kruvazör bulundurduğundan, daha önceki muhriplerin dayanıklılık eksikliği onları hayati keşif görevlerinden alıkoyuyordu.
USS Paul Jones DD-230 geç savaş notu 3 yığın ve radar
NS 1916 Deniz Tahsis Yasası50 Wickes Sınıfı muhriplerin 10 yeni zırhlıyı, 6 muharebe kruvazörünü ve 10 hafif kruvazörü tamamlayacak yetkilendirmeyi içeriyordu. Yeni muhripler yüksek hızlı operasyonlar için tasarlandı ve seri üretim için kasıtlı olarak tasarlandı ve sonraki Clemson sınıfının yanı sıra İkinci Dünya Savaşı sırasında inşa edilen muhrip sınıfları için bir emsal oluşturdu.
USS Boggs DMS-3
NS fitiller sınıfı yeni ile çalışabilmek için 35 deniz mili tasarlanmış bir hıza sahipti Omaha Sınıfıhafif kruvazörler ve Lexington Sınıfı Savaş kruvazörlerifilo için keşif rolünde. Ek gövde gücü sağlayan gömme güvertelerdi ve hızları, 24.610 hp üreten Parsons türbinlerinin sağladığı ek beygir gücünden kaynaklanıyordu. 314 'uzunluğundaydılar ve 30 ayak kirişi vardı. 1247 ton tam yük ile önceki Caldwell sınıfı gemilerden 100 ton daha büyüktüler. Dört adet 4 inç 50 kalibre top, bir adet 3” 23 kalibre top ve on iki adet 21” torpido kovanı ile silahlandırıldılar.
USS Crosby APD 17
Çok hızlı olmalarına rağmen çok “ıslak” gemiler olduklarını kanıtladılar ve ilave 100 ton yakıt taşımalarına rağmen hala menzilleri yoktu. U-Boat savaşının daha fazla eskort gerektirdiğinin anlaşılması nedeniyle, Wickes Sınıfı gemilerin sırası artırıldı ve 1919'a kadar 111 gemi tamamlandı.
PT Tekneler ve PBY Catalina ile USS Gillis
NS fitiller sınıfıtarafından takip edildi Clemson Sınıfı bu, Wickes sınıfının denizaltı karşıtı savaşa daha uygun hale getirilmiş bir genişlemesiydi. Ek yakıt tankları ve monte edilmiş olmaları, aynı silahlanma, aynı boyutlar nedeniyle daha büyük bir deplasmana sahiptiler ve 35 knot yeteneğine sahiptiler. Bununla birlikte, bu gemiler, onlara daha dar bir dönüş yarıçapı sağlamak için daha büyük bir dümenle inşa edildi. Sınıfın 156 gemisi tamamlandı.
Honda Noktası Afet
Savaşlar arası yıllarda, her sınıftan bir miktar hurdaya ayrıldı ve Clemson Sınıfı'nın 7'si DESRON 118 Eylül 1923'teki Honda Point Felaketi'nde, filonun büyük çoğunluğunun onu yüksek hızda kayalara doğru takip etmesiyle birlikte öncü gemi çok erken döndüğünde kayboldular. Diğer gemiler, 1930'larda yeni muhrip sınıfları tanıtılana kadar Donanma'nın muhrip ve keşif kuvvetlerinin temel dayanağı olarak kalan ABD Atlantik, Pasifik ve Asya Filolarında görev yaptı. Aynı şekilde, gemilerin çoğu inaktif durumdaydı ve II. Ödünç Kiralama programı olarak tanınmaya başladılar. Kasaba Sınıfı. Bu gemilerin çoğu, derinlik şarj kapasitelerini artırmak ve tanka monte etmek için 4” toplarından 2-3 tanesine sahipti ve torpido kovanlarının bir kısmı çıkarıldı. Kirpi ASW harç sistemi.
HMS Leamington eski USS Twiggs
İngiltere de 9 tanesini Sovyetler Birliği'ne ödünç verdi. İtalyan tarafından tazminat olarak talep edilen muhripler Sovyetler Hayatta kalan gemiler 1949-51'de İngiltere'ye iade edildi ve hepsi 1952'de hurdaya çıkarıldı.
Londra Donanma Antlaşması'nın sınırlamaları nedeniyle çok sayıda gemi hurdaya ayrıldığından, gemilerin çoğu her iki savaşta da savaş görmedi. 1936'da iki sınıftaki 267 gemiden sadece 165'i hala hizmetteydi. 1930'larda donanmaya yeni muhripler eklendikçe, her sınıftan birkaç gemi başka kullanımlara dönüştürüldü. Bazıları Yüksek Hızlı Taşıma (APD) oldu ve 4 LCVP çıkarma gemisi ve genellikle şirket boyutunda bir eleman hakkında az sayıda birlik taşıdı. Diğerleri, Yüksek Hızlı Mayın Tarlalarına (DM) veya Yüksek Hızlı Mayın Tarlalarına (DMS) dönüştürüldü. NS USS Caine içinde Herman Wouk'un klasik roman Caine İsyanı bir DMS.Birkaçı Hafif Deniz Uçağı İhalelerine (AVD) dönüştürüldü. Bu konuşmalar, dönüşümleri sırasında eklenen ekipmanların uyum sağlaması için hızlarını 10 knot azaltan kazanların kaldırılmasını da içeriyordu. Artık kelimenin gerçek anlamıyla Yok Edici olmadıklarından, hız ve silah kaybının zarar verici olduğu düşünülmüyordu.
Diğer kullanımlara dönüştürülen gemilerin, 4” ana bataryalarının değiştirilmesi ve torpidolarının kaldırılması ile çift maksatlı 3” 50 kalibre toplarla silahları azaltıldı. Kalanlar, orijinal silah silahlarının yerini almak üzere 3” toplardan 6'sını aldı ve torpido kovanlarının yarısını kaybetti. Savaş sırasında tüm gemiler, hafif uçaksavar silahlarını, radarlarını, sonarlarını ve ASW yeteneklerini büyük ölçüde artıracaktı.
USS Stewart DD-224, Japon hizmetinden döndükten sonra
1940 yılında 19 Clemson Sınıfı,27'si Wickes Sınıfı, ve önceki 3 Caldwell Lend Lease programı kapsamında İngiliz Kraliyet Donanması'na transfer edildi. Bunlardan bazıları, daha sonra Sovyet Donanması'ndaki hizmetin, savaştan sonra hizmet veren Kraliyet Donanması tarafından 1950 ve 1952 arasında hurdaya çıkarılan gemilerle devredildiğini görecekti.
USS Edsall, Java Denizi Savaşında Batırıldı
Bu sınıfların gemileri, İkinci Dünya Savaşı sırasında yaşlarına rağmen takdire şayan bir performans sergilediler. Düşman kuvvetleri tarafından batırılan ilk ABD Donanması gemisi, savaş başlamadan önce gerçekleşti. NS USS Ruben James DD-245, a Clemson Sınıfı gemi konvoya eşlik ediyordu HX-156 tarafından ateşlenen bir torpido tarafından batırıldığında U-552 31 Ekim 1941 gecesi, yanlışlıkla kendini U-Boat ile hedeflediği hedef arasında bulduğunda. 144 kişilik mürettebatından 100'ü saldırıda öldü.
NS USS Koğuş DD-139, savaşa girdiğinde savaşın ilk atışlarını yaptı ve 7 Aralık 1941'de Pearl Harbor'ın dışında bir Japon cüce denizaltısını batırdı. APD'ye dönüştürüldükten sonra, kendisine o kadar ağır hasar veren bir Kamikaze saldırısından sonra battı ki, silah sesiyle savrulmak USS O'Brien 7 Aralık 1941'de kaptanı tarafından tesadüfen komuta edilen, Komutan William Outerbridge.
Asya Filosunun 13 gemisi DESRON 29Filipinler'de ve daha sonra Hollanda Doğu Hint Adaları'nda görev yaparken çok üstün Japon Donanması birimlerine karşı altı çatışmada yer aldı. ABDA Komutanlığı Balikpapan Savaşı da dahil olmak üzere USS Joh D FordDD-228, USS Papa DD-225, USS Paul Jones DD-230 ve USS papağanı DD-218, 4 Japon nakliye gemisini batırdı. USS Edsall 1400'den fazla mermi atan iki zırhlı ve iki ağır kruvazör tarafından batırıldı. Val Amiral Nagumo'dan Dalış Bombacıları Kido Butai 1 Mart 1942'de. Hayatta kalan birkaç kişi daha sonra savaşta idam edildi. USS Pillsbury 2 Mart 1942 gecesi Japon ağır kruvazörleri tarafından ele geçirildi ve tüm elleriyle batırıldı Atago ve Takeo.
USS Papa Şubat 1942
Papa ve HMS Karşılaşması sakat ağır kruvazöre eşlik etti HMS Exeter Surabaya'dan Avustralya'ya ve güvenlik. Ne yazık ki, dört Japon Ağır Kruvazör ve dört muhrip ve Taşıyıcı uçaktan oluşan bir yüzey grubu tarafından takip edildiler. Eylem sırasında Papa üç saatlik bir savaşta ana toplarından ve tüm torpidolarından 140 salvo ateşledi. sırasında Papa bir yağmur fırtınasının örtüsü altında yıkımdan kaçındı. Ancak bu geçici bir ertelemeydi. Fırtınadan çıktıktan sonra Japon uçakları tarafından yeniden keşfedildi ve ağır kruvazörler tarafından kelimenin tam anlamıyla sudan dışarı üflendi. Myoko ve Ashigara. Tüm mürettebatı gemiyi başarıyla terk etmesine rağmen, kurtarma için açık denizde 60 saat beklediler, buna rağmen 151 kişilik mürettebatından 124'ü savaştan sağ çıktı ve Amerika Birleşik Devletleri'ne geri gönderildi.
Bu sefer sırasında bu yiğit gemilerden 4'ü savaşta batırıldı ve 5. USS Stewart DD-224 Badung Boğazı Savaşı'ndan sonra hasar gördükten ve Surabaya'da yüzen bir kuru havuza yerleştirildikten sonra Japonlar tarafından kurtarıldı. İmparatorluk Donanması tarafından devriye gemisi olarak hizmete girdi. Onun tanımına sahip bir gemi, savaş sırasında Donanmaya defalarca rapor edildi, ancak savaştan sonra, teslim olduktan sonra ABD Kuvvetleri tarafından keşfedildi ve ABD Donanması'na geri döndü. Şimdiye kadar başka biri olduğundan beri USS Stewart'ın NS eski Stewart basitçe çağrıldı DD-224. 23 Mayıs 1946'da San Francisco açıklarında bir hedef olarak batırıldı.
USS Gregory ve USS Little, Guadalcanal'da
Bu sınıfların diğer gemileri Guadalcanal Seferi sırasında batırıldı. NS Wickes Sınıfı USS Colhoun APD-2 30 Ağustos 1942'de Guadalcanal açıklarında Japon uçakları tarafından batırıldı, ardından kız kardeşleri USS GregoryAPD-3, ve USS Küçük APD-4 5 Eylül 1942'de Japon Muhripleri tarafından batırıldı. USS McKean APD-5 fırlatılan bir torpido tarafından batırıldı Mitsubishi GM4 BettyKasım 1943'te bir birlik takviye görevindeyken Bougainville yakınlarında.
Atlantik'te USS Jacob Jones U-Boat tarafından batırıldı U-578 mürettebatının 11'i hariç hepsini kaybetti.
Şubat 1942'de USS Kumar DM-15 Şubat 1945'te Iwo Jima açıklarında bir bombalı saldırıda ağır hasar gördü. Saldırıdan kurtuldu, ancak tamamen kayıp olduğu belirlendi ve 16 Temmuz 1945'te Arpa Harbour Guam açıklarında battı. USS Barry 21 Haziran 1945'te Okinawa açıklarında bir Kamikaze tarafından batırıldı. USS Perry DMS-17 was sunk by a Japanese mine off Palau on 13 September 1944.
HMS Cambeltown (ex USS Buchanan DD-131) at St Nazaire
Whether in the Atlantic or the Pacific the ships contributed to the Allied victory. Eski USS Buchanan DD-131 which had been transferred to the Royal Navy where she was re-named the HMS Campbeltownand used in the Saint-Nazaire Raid. For the raid she was altered in appearance to look like a German Möwe class destroyer was rammed into the only drydock on the Atlantic capable of holding the Battleship Tirpitz. The mission was successful and the drydock was unusable by the Germans for the rest of the war. Following her return from service in the Soviet Navy, Leamington played the role of Campbeltown in the 1950 Trevor Howard film Gift Horse. She was scrapped in 1951.
The Clemson Class HMS Borie engaged in one of the most notable destroyer versus U-Boat battles of the war when she engaged the U-405 in the early morning hours of November 1st 1943. After being forced to the surface by Borie’s depth charges the battle was conducted at point blank range as bori first rammed U-405 and then fought a close range small arms battle where her 4” guns were unable to be depressed far enough to hit the sub and Borie’s crew used a 20mm anti-aircraft gun, and small arms to keep the submarine’s crew from manning their significant surface armament. Nihayet U-405 sank with all hands. Yine de, bori was heavily damaged, suffered significant flooding, and lost power. With up to five Wolf Packs in the area it was determined to scuttle Borie. Her crew was removed and aircraft for the Escort Carrier USS Card sank her.
During the war these ships served in every major campaign and when no longer fit for front line service were used in escort roles in rear areas as well as in a variety of training and support roles. By the end of the war the surviving ships of both classes were worn out and a number were decommissioned and some scrapped even before the end of hostilities. Of the American ships that survived the war were all decommissioned by 1946 and most scrapped between 1945 and 1948.
During Second World War 9 of the Wickes Class were sunk in battle, and 7 were sunk or destroyed in other ways. 5 were later sunk as targets and the remaining ships were all scrapped. A total of 20 of the Clemson Class were lost either in battle or to other causes, including those lost at Honda Point.
USS Peary Memorial, Darwin, Australia
The brave Sailors that manned these ships in peace and war become fewer in number every day as the Greatest Generation passes.
USS Peary Sinking at Darwin
It is a sad testimony that none of these ships were preserved as a memorial however the Australians have a memorial at Darwin dedicated to the USS PearyDD-226 which was sunk with 80 of her crew during the Japanese raid on that city’s port on 19 February 1942. The memorial has one of her 4” guns pointed in the direction of the wreck of the armut. A memorial to the USS Koğuş which showcases her #3 4” gun which sank the Japanese midget sub is located on the Capitol Grounds in St. Paul Minnesota.
The ships of the Wickes ve Clemson classes were iconic, and their crews were heroic. Though none are left we should never forget the valiant service of these ships during both World Wars.
When I think of ships like these, designed over 100 years ago which are far more heavily armed and nearly as fast as the Navy’s current Littoral Combat Ships and build in massive numbers at an adjusted cost far lower than the modern ships, one has to wonder what we are getting for our tax dollars. Personally I would rather have Wickes, Clemson, veya Fletcher Sınıfıdestroyers with upgraded electronics and weapons suites rather than the overpriced, under armed and terribly vulnerable LCS ships.
USS Colhoun (DD-85/ APD-2) - History
The Guadalcanal American Memorial commemorates the Americans and Allies who lost their lives during the Guadalcanal Campaign in the Second World War, from 7 August 1942 to 9 February 1943.
Text on the memorial:
THIS MEMORIAL HAS BEEN ERECTED BY THE
UNITED STATES OF AMERICA
IN HUMBLE TRIBUTE TO ITS SONS AND ITS ALLIES
WHO PAID THE ULTIMATE SACRIFICE
FOR THE LIBERATION OF THE SOLOMON ISLANDS
1942 - 1943
At the Guadalcanal American Memorial there is a plaque dedicated to the presence during the battle of many excellent newspaper and magazine correspondents.
Early in the fighting, which took place between August 1942 and February 1943, the best known was Richard Tregaskis, who left Guadalcanal in September 1942 and soon thereafter published his best-selling book, Guadalcanal Diary.
Another early book about the campaign was Herbert C. Merillat s The Island. Merillat was a Marine Corps officer assigned to write about the battle and to supervise other military press journalists. Later in his life Merillat published his diary of the campaign, Guadalcanal Remembered.
John Hersey was assigned to write about Guadalcanal for Time and Life Magazines. His best-selling book, Into the Valley, about the Matanikau River on Guadalcanal, came out in 1943. Hersey is best remembered for his New Yorker article on the dropping of the atomic bomb on Hiroshima in 1945.
For a general account of correspondents in war, see Philip Knightley s The First Casualty: The War Correspondent as Hero and Myth-Maker from the Crimea to Iraq