Haruki Murakami Rüzgarın Şarkısını Dinle
Fare ile ilk defa üniversiteye başlarken tanışmışlardı. Gerçek adını bilmiyordu çünkü herkes ona bu şekilde hitap ediyordu. Nasıl tanıştıklarını tam olarak hatırlayamasa da dostlukları her zaman baki kaldı.
Günlerinin çoğu bölümünü “ J “ nin barında bira içip, müzik dinleyerek geçiriyorlardı. Fare’ nin ailesi oldukça zengindi. Buna rağmen birkaç bira içtikten sonra zenginlere küfürler savurmaya bayılıyordu. Belki de hayatında övünmediği tek şey zengin oluşuydu.
Haruki’ nin en sevdiği şey ise kitap okumaktı. Barda geçirdikleri çoğu zamanda elinde her zaman bir kitap bulunurdu.
Fare : Neden sürekli kitap okuyorsun?
Haruki : Çünkü Flaubert çoktan ölmüş biri.
Fare : Yaşayan yazarların kitaplarını okumuyor musun?
Haruki : Yaşayan yazarların hiçbir değeri yok ki.
Fare : Niye?
Haruki : Ölmüş yazarlar bana daha hoş görülebilir geliyor çünkü…
Beraber zaman geçiren insanların birbirlerini etkilediği gerçeği gibi, Fare’ de bu konuşmadan bir süre sonra kitap okumaya başlar. Hatta iç dünyasındakileri yavaş yavaş kaleme alır ve denemelerini uzun yıllar boyunca Haruki’ ye göndermeye devam eder.
Haruki’ nin kitapları sevmesinin bir nedeni belki de çocukluk dönemi boyunca hiç konuşmaması olabilir. Hatta bu öyle uzun bir sessizlik olmuştur ki, ailesi onu bir doktora götürmek zorunda kalmıştır. Uzun yıllar süren tedavi boyunca kitaplar hep yakın arkadaşı olmuştur. On dört yaşına girdiği yaz ise, kendi deyimi ile ; içindeki baraj yıkılmış ve yıllardır süren suskunluğu sona ermiş, konuşmaya başlamıştır.
Bir gün barda Fare’ yi beklerken lavobaya gider ve orada yerde yatan bir kız bulur. “ J “ ile konuşup ne yapılması gerektiğini tartışırlar ve sonunda kızı alıp evine getirir. Sabah olup uyandıkları zaman bir kuru teşekkürü bile alamaz. Kızın, Haruki’ nin aklında bıraktığı en önemli özelliği serçe parmağının olmamasıdır. Bir isim ya da telefon numarası olmadan ayrılırlar. Bir süre sonra plak satın almak için girdiği dükkanda, kasada o kız ile karşılaşır. Daha sonra yolları birkaç defa daha kesişse de ilişkileri birkaç buluşmadan ileriye gitmez. Gariptir ki, kitapta da kızın adından bahsedilmez. O sadece ; serçe parmağı olmayan tuhaf kızdır.
Haruki gençlik yıllarında sadece üç kız arkadaşa sahip olur. Lisedeki ilk kız arkadaşından neden ayrıldığını dahi hatırlamaz. İkinci kız arkadaşı ise, metroda tanıştığı biridir. Yatacak bir yeri olmadığı için onu evine davet eder ve ilişkileri böyle başlar. Bir gün Haruki alışverişten eve döndüğünde masada bir not bulur.
- Rezil herif.
Bu ilişkisi de böyle sonlanır.
Üçüncü kız arkadaşı ile üniversitede tanışır. Kız Fransız dili ve edebiyatı öğrencisidir. Ancak kendisini bir bahar tatilinde okulun tenis kortunun yakınlarında yer alan sık koruluktaki bir ağaca asarak intihar eder. Cesedini ise bir sonraki yeni dönem başlayana kadar kimse bulamaz. O dönem Haruki’ de yaşadığı anları sayma hastalığı başlamıştır. Girdiği derslerin sayısından, içtiği sigaraların sayısına kadar. Kız arkadaşının ölüm haberini aldığında 6.922’nci sigarasını içmekteydi.
Eşiyle ise üniversitede tanışır ve evlenirler. Geçimlerini sağlamak için her ikisi de çalışmak zorunda kalırlar. Ancak bir şirkette çalışmak Haruki’ ye göre olmadığı için kendi işinin patronu olur ve küçük bir kafe açar.
Bir gün işten çıkıp beysbol maçı izlemeye gider. Oyunun ortasında top havalanırken birden kendi içinde bir aydınlanma yaşar. “ Ben roman yazabilirim.”
İşte bu ilahi adımla beraber o gece evine gelip mutfak masasında ilk kitabını yazmaya başlar. Elimde tuttuğum bu kitap onun ilk eseridir.
Rüzgarın Şarkısını Dinle, Haruki Murakami’nin ilk kitabı olmasına karşın yayımlanmasına ancak yıllar sonra verdiği eseridir. Kendi deyimiyle novella tadındaki kitabında on sekiz günlük bir maceradan bahsetmektedir. Gençlik yılları, arkadaşlığı, kız arkadaşları, hayata bakışı ve en önemlisi yazarlığa nasıl başladığı bu kitapta yer almaktadır.
O kadar yalın, o kadar hoş bir tat bırakan eser ki hayranlarının mutlaka bu kitabı da okuması gerekiyor.
Yazar: Betül PALACI