Teknolojinin günlük hayatımızın her noktasına yoğun bir şekilde yön verdiği zamanlarda yaşıyoruz. Bu teknolojik devrimden etkilenme yoğunluğumuza yaptığımız iş, yaşadığımız şehir, sahip olduğumuz yaşam tarzından daha çok ait olduğumuz neslin özellikleri karar veriyor. Gelişmiş mobil teknolojilerin içine doğan Y ve Z kuşakları teknolojiyi hayatın bir parçası olarak değil hayatın temel fonksiyonu olarak gördüler ve öyle büyüyorlar. Bu kuşaklar henüz genç yaşlarında olmaları gereği iş hayatında karar verici pozisyonlardan ve özel hayatlarında ise ailenin satın alma kararlarını vermekten uzak durumdalar ama hızla da geliyorlar. O yüzden iş hayatında yer alan her şirket daha bugünden kendisine şu soruyu sormalı. Acaba yaptığımız iş gelecekte de böyle mi yapılacak ve biz bu geleceğe ne kadar hazırız?
Sigorta şirketlerinin ve bu şirketlerin dağıtım kanalı olan aracıların da bu soru etrafında ciddi şekilde düşünmesi gereken zaman gelmiştir. Türkiyede iş hayatının en tutucu sektörlerinden birisi olan sigortacılık tüm dünyayı ciddi bir şekilde etkisi altına alan dijital ve teknolojik gelişmelerin etkisini hissetmeden yaşamına devam edemez.
Dışarıdan gözlemlediğimiz kadarıyla sigorta ve emeklilik şirketleri modern teknolojilerin insanların yaşamındaki etkilerini izliyor ama bu etkilerin sigorta sektöründeki iş yapma biçimlerinde nasıl bir değişime sebep olabileceği konusunda henüz ciddi bir bilgi birikimine sahip değil. Bu nedenle de stratejik olarak hamleler yapmak yerine daha çok izleme, analiz etme ve bazı küçük denemelerle fikir edinme safhasındalar. Sigortalılara verilen hasar ve müşteri hizmetleri konularında teknolojik gelişmeleri daha yakından takip etmeye çalışıyorlar ancak sigorta satışı, çapraz pazarlama, dağıtım ve hizmet maliyetlerini düşürecek dijital ve teknolojik fırsatları değerlendirmek konusunda biraz daha geriden geliyorlar. Belki de dijital teknolojilerin satış ve hizmet konusunda yarattığı katma değerlerin daha çok müşteriyle direkt teması gerektirmesi işlerinin büyük bir kısmını aracılar üzerinden yapan sigorta sektörü için biraz ürkütücü geliyor. Yıllarca birlikte çalıştıkları aracılar ile kurdukları ilişkilerin bozulmasını istemiyor olabilirler.
Ancak eğer tüketicilerin hizmet alma noktasında talepleri diğer sektörlerde uygulanan gelişmiş dijital teknolojilerin yarattığı basit ve uygun fiyat elde etmek yönünde olursa talebin yaratacağı bu baskının karşısında kalıp hiçbir değişim gösteremeyen şirketler ciddi kayıplara sahip olacakları gibi yok olup gitme tehlikesiyle karşı karşıya gelebilirler.
Aynı endişeler sigorta şirketlerinin ürünlerini satan aracılar için de söz konusu elbette. Onlar da en başta sorduğumuz soruyu düşünmeliler; yaptığım iş gelecekte de şu anda yaptığım gibi mi yapılacak? Özellikle önemli bir kısmı babadan çocuğa geçeceği düşünülerek kurulmuş sigorta acenteleri bu soruyla en çıplak biçimiyle karşı karşıyalar bugün. Aslında sigorta şirketlerinin hem kendileri için hem de kendileri üzerinden iş yapan en değerli dağıtım kanalı olan acentelerinin çıkarları için gelecekte işlerin nasıl yürüyeceği konusunda daha çok fikir üretmeleri ve bazı önerileri sektörle paylaşmaları oldukça faydalı sonuçlar yaratabilir.