Geçen sene bu zamanlar başlayan heyecanlı ve hummalı koşuşturma Kasım 2012’de mutlu sona ulaşmış; 114 kişilik bir duygu seli olan İmza: Kızın canlı kanlı (lafın gelişi) vücuda gelmişti! Oysa ki bu başlangıçtan sadece 1 ay önce Selgin‘in ve benim ara sıra “yaaa topluca bir kitap yazsak. anı olur. çocuklara kalır” diye geyiğini yaptığımız bir hayalden ibaretti.
İmza: Kızın rehavetini daha atmadan “eee sonra?” dediler.” Sonra mı? Sonrası belli. “Babasına yazan kızımız büyüyecek bu sefer kocasına yazacak.” dedik.
Dedik ama, kafa bu durmuyor ki. Sürekli düşünüyor. Kafada yeni yeni şeyler olunca -ki onlardan da bahsedeceğim sırasıyla-, gün sadece 24 saatten oluşunca ve İmza: Kızın koşturması bitmeden, İmza: Karın tam gaz başlayınca, bzzzt oldum.
Banu işte bu sırada bir süper kadın edasıyla, elini hafifçe böğrüne vurup, başını sufi misali mağrur eğip: “Bende” dedi.
Hakikaten de yine harika bir 128 mektupluk sosyal sorumluluk projesi çıktı ortaya.Telif gelirinin bağışlanacağı STET kanalıyla bir çok kadının yüzü gülebilecek. Eminim.
Bal tutan parmağını yalar, ben basılmadan önce okuma şansına sahip oldum.
Hadi arım balım peteğim, ruh eşim, kader ikizim mektuplarını bir kenara koyayım -ki ben hiçbir zamana hayatta bu kadar iddialı laflar edebilenlerden olamayacağım herhalde- , böyle taaak diye on ikiden vuran, insanın içine işleyen, çok yaratıcı, tatlı tatlı dokunduran, kıyıdan kıyıdan laf sokan süper mektuplar var yine.
Benim zaten aşina olduğunuz dizelerim yer alıyor kitapta.
Annem ise babama bir mektup döşendi.
1 ay kadar önce babam çekti beni kenara:
“Ne yazmış annen benim için?” diye sordu. Ölüyor meraktan. Acaba mahrem konulara girdi mi? Kırgınlıkların mı altını çizdi yoksa güzel anları mı yad etti?
“Bilmiyorum” dedim. “Banu toparladı bu kez. Benim dahlim yok! Yazıp yazmadığını bile bilmiyorum.”
“Görmedin yani annenin mektubunu!” dedi, inanmayarak.
“Görmedim” dedim manalı manalı gülerek.
Baktı laf alamayacak, çaresiz ikna olmuş göründü.
Siz de merak ediyor musunuz, annem babama ne yazmış? Hemen bir kitap alın, 138. sayfaya bakın!!!!
Aslında merak etmiyorsanız bile alın… Hem 128 kadının dünyasına bir göz atın, hem de ihtiyacı olan kadınlara destek olan ellerden biri olun!
Canım arkadaşım
Evet, okumak için merakla bekliyorum. 3 gündür eşime sipariş ediyorum bulamadı kitapçıda
Bu arada, “Babasına yazan kızımız büyüyecek bu sefer kocasına yazacak.” dedin ya. Şİmdi, büyüyüp te anne olmuş bu bayanlara oğulları yazmalı derim. Oğlum dün “sıra bize ne zaman gelecek, içimi dökmem lazım.” dedi.
Sevgilerimle
Aslında bizim burdaki minicik alışveriş merkezinde bile var yahu, nasıl bulamadı ki? Getireyim mi sana cumartesi?
3. kitap “imza: oğlun” değil! Ama belki Atakan’a da yazdıracak bir yol buluruz? Bulur muyuz?
Bu 2. projede de olmak beni sevinçten, gururdan deli ediyor. HEYO !
Yaşasın Esra ! Ve Yaşasın onunla arkadaş olmak !.
o zaman 3’e yazını hazır et diycem, sen de kime yazacağım diyeceksin, ben de azzzz sonraaaa diycem!
Ben kaçırdım bunu 😦
What is next?
hiiiç üzülme sen zaten her daim kocana duygularını yazıyorsun, söylüyorsun… bir sonrakine yazabileceksin ama… yani bence. şşşttt sır.
Merak,merak,merak.. 114 kizin buyuk cogunlugu bu yeni macerada. O kizlara neler oldu? Hayatin neresinden nasil tutunuyorlar? Evet hikaye devam ediyor…
öyle bir karşılaştırma yapmayı çoook istiyorum vallahi-babayla ilişkisi nasılmış, kocayla nasıl olmuş!
Yayinevleri farkli ama acaba set olarak satis icin bir formul olabilir mi? Ekstradan satis rakami artar mi dolayisi ile STET ve YEKUV e destek artis gosterir mi? Bir kac ay sonrasi icin aklima geldi. Sevgiler,
Mutlaka birbirini etkileyecektir, bu yüzden Yitik Ülke’ye bilgi vermiştik. Ama set konusunu düşünmemiştik. Konuşalım, teşekkürler bu güzel fikir için.
İkinci proje hayırlı olsun Esra. Desteğim her daim sizinle! Sevgiler..
🙂 Teşekkürler. Bu projede biz de destekçiyiz biliyorsun, öyle doğurduğun çocuğun başarısını izleyip gururlanarak, gerektiğinde sırtını sıvazlayarak…
Biliyorum, ama siz olmasanız İmza:Karın da olmazdı! 😉
Harikasınız diyecek başka birşey bulamıyorum…