Deniz’le evimizde yatılı misafir ağırlamayı çok severiz. Özellikle Marmaris ve İstanbul’dan gelen misafirlerimiz, birkaç günlerini bizimle paylaştıklarında çok hoşumuza gidiyor.
Kardeşim, Deniz’in kardeşi nam-ı diğer çocuğumuz, kayın validem, kayın pederim, diğer akrabalarımız evimize gelip yatılı olarak kaldıklarında çok mutlu oluyoruz. Yani bizi sayıp gelmeleri farklı bir mutluluk, evimizde kalmaları ayrı bir mutluluk.
Gerçekten ev kalabalık olduğunda daha güzel oluyor. Kendi adıma söylemem gerekirse hiç kalabalık bir aile neşesi yaşayamadım. Örneğin kuzenlerle birlikte bir evde 10 kişi yatanların örneğini çok dinledim. Aslında bir dönem çocukken ucundan kıyısından ben de yaşadım bu anlattığımı. Fakat sonrasında yaşanan bir takım problemler vs pek hatırımda bırakmadı o dönemleri.
Türk milleti olarak misafirperverliğimiz ünlüdür malum. Biz de buna değer katmaya gayret ediyoruz. Üst katta misafir odamız vardı. Henüz dolduramamıştık. Deniz’le “2 tane çekyat alırız oda tamamlanır” diye düşündük. Sonra baktık ki çekyat kavramı ortadan kalkmış. Aslında koltuklar aynı ama koltuk takımlarından alıyorsunuz. Hani siz de aramaya başlarsanız çekyat diye aramayın diye bahsettim 🙂
Misafir odasını yeterince tamamlamamızın ardından daha rahat ettik. Gelen misafirlerimizi rahat ettirebilmek bizi de rahatlattı. Kalabalık sofralar, art arda demlenen çaylar, sabahın erken saatlerine kadar süren sohbetler gerçekten insanın ömrünü uzatıyor.
Demem o ki arkadaşlar, misafir kendi bereketiyle geliyor. Kalabalık evin neşesi başka oluyor. evlilikcüzdanı.com ‘u takip edin 🙂
Sevgilerimle.
[adinserter block=”13″]