Vefa neydi?
Belki bir isim belki de semt adı olarak kaldı.
Veya anlayabildiğim kadarıyla dostunun, arkadaşının, yoldaşının zor günlerinde yanında olmak.
Elin kolun yetmiyorsa bile onun yanında olduğunu hissettirmek.
Sana yapılan iyiliği unutmamak ve bu minvalde elinden geleni yapmaktır.
Unutmamaktır.
Unutturmamaktır.
Hiçbir şey yapamıyorsanız bile güzel bir söz ve güler yüzle karşılamaktır vefa.
Yani şimdikiler gibi menfaat odaklı değildir vefa. Veya adamına göre, rütbesine göre, nüfuzuna göre veya makamına göre davranmak değildir vefa. Yani özünde olmalıdır. Çıkarsız ve menfaat düşünmeksizin. Sırf Allah rızası için vefalı olmak. Veya insan olmanın gereği olduğu için vefalı olmalıdır insan.
Dostunun iyi gününde görmeden yanında olmaktır vefa.
Kötü gününde destek olmaktır vefa.
Hiç bir şey yapamıyorsan bile sözle davranışla dostunun yanında olduğunu göstermektir vefa.
Vefa dostunun yarasına merhem olmak, dostun ağlarken gülmemek, bir diken için bir gülü soldurmamaktır.
Kısacası hiç kimse bana bir şey olmaz demesin. Herkesin mutlaka eşinin, dostunun veya diğer insanların vefasına mutlaka ihtiyacı olacaktır. İyilik yapıp zamanı geldiğinde iyilik görmekte vefadır.
Sonumuzun iyi olması için dostlarımıza, arkadaşlarımıza ve çevremize vefada sorun yaşamayalım ki; Baki kalan gök kubbede hoş bir seda bırakalım.
Nerden geldiğimiz nereye gittiğimiz belli olsun. Çünkü İnsan yaptıklarıyla anılır. Gerçek vefalı dostlarınızın olması dileğiyle sağlıcakla kalın inşallah.