Bazen günlerce başından kalkamadığım, bazen aylarca bir kere bile bakmadığım ve bir çok arkadaşımın da bilmediği bu tumblr hesabından bitmek üzere olan bir yılın kritiğini yapayım diyorum. İlginç bir sene olduğu kabul. Bu sene içerisinde kendimi daha iyi tanıdığım ve bundan da öte, insanları nasıl tanıyabileceğimi bol bol pratiğe döktüğüm bir sene oldu. Eh..’ insan annesinin ve babasının yanındayken kimseyi tanımaz’ diye boşuna söylememişler, benim de ailemden ayrı geçirdiğim 2. yılım oldu bu. Dolayısı ile hayatımın henüz başlangıcı olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.
Bitirmek üzere olduğumuz 2013 ile ilgili çok da fazla söyleyecek bir şeyim olmadığını fark ettim. Daha çok önümüzdeki yepyeni sene ile ilgili yapmak istediklerim var.
-Bu sene kesinlikle daha çok okuyacağım, daha çok yazacağım, daha çok izleyip daha çok dinleyeceğim. Artık arkadaşlarımın yanımda filmlerden konuşup ‘Sen kesin onu da izlememişsindir! :)))))’ diye bıdı bıdı etmelerini istemiyorum.
-Kesinlikle daha az uyuyacağım. Özellikle yılın bu son günlerinde düzenlenen her etkinliğe koşa koşa gittiğimden ve final ödevlerimi son güne bırakmamdan, zaten düzensiz olan uyku düzenimin iyice dağıldığını hissediyorum.
- Bana gerçekten değer verdiğini hissettiğim ve onlarla geçirdiğim zamanın kıymetli olduğunu düşünen insanlarla daha fazla vakit geçireceğim.
- 1 hafta sonra müstakbel atım geliyor, bu sene bisikletim ile Antalya ve civarını ‘My Dearest One’ ile gezip bol bol fotoğraf çekeceğim.
Sözüm O’na gelmişken,
Bu yılın bana hediyesi oldu o. Yavaş yavaş bana bir çok şey öğretiyor. Oyun oynamayı, güzel müzik gruplarını, filmlerin nasıl izleneceğini, en güzel animasyonları, sarıldığın zaman hissettiklerini nasıl ifade edebileceğini, yanından ayrılırken nasıl iyi dilekler hakkında konuşabileceğini, birini canını acıtmadan nasıl sevebileceğini ve her şeyden de öte, birini nasıl koruyabileceğini.. bir masalı nasıl büyütebileceğini, kimsenin bilmediği bir yerin varlığından nasıl haberdar olunabileceğini, zencefilin ballı limonun tadını nasıl kötü hale getirebileceğini.. birini nasıl özleyebileceğini, yanındayken dahi.. birini sevmenin içimizi nasıl temizleyebileceğini ve bunun bizi nasıl iyi insanlar yapabileceğini. Onu sevdiğiniz için etrafınızdaki her şeyi sevdiğinizi, sanki hava güzelse onun keyfi yerinde olduğu için, sanki poğaça güzelse birlikte yediğiniz için, işte ne bileyim sokak güzelse elini tuttuğunuz için. Böyle böyle bir sürü şey..
ama nasıl seviyorum…
- Annemle ve babamla yeni evimizde annemin anlattığı salondaki o ‘Fransız cam’ın önünde koyacağı 2 tane berjerde oturup kahve içeceğim, onlar gece uyudukları zaman da kitabımı, battaniyemi ve çayımı alıp kitap okurken uyuyakalacağım.
- Bu sene olduğu gibi de kıyafete az para harcayacağım. 2. el mağazalardan yahut pazardan giyinip kitaplara daha çok para ayıracağım.
-(Özellikle bunun için bir madde yapıyorum!) Bu sene Silmarillion’dan başlayıp bütün Tolkien kitapları ile Harry Potter serisini bitireceğim.
Şu an için listem bu kadar. İlginç geçen bir yılın sonunda en iyi dileklerim sevdiğim insanlar için. Sahip olduklarım için kendimi şanslı saydığım bir hayatım var. İstanbul’da ailem, Ayşegül, burada My Dearest One ve birkaç arkadaşım, Çanakkale’de Caner . Hayatın ne getireceği bilinmez, biz sağlam durursak her günümüz bir ışıkla gelir. Dilerim bu yılın her günü hepiniz için altın tozlarıyla süslü olur..
şimdi lafı daha fazla uzatmadan son geceye bıraktığım bir başka final ödevimi yapmalıyım, ne de olsa hala yeni yıla girmedik ;) iyi seneler :)