Kölelik karşıtı savaşçı ve İç Savaş gazisi Harriet Tubman, Postanenin Kara Miras Serisinde ilk olan ABD posta pulunda görünen ilk Afrikalı Amerikalı kadın oldu. Tubman'ın pullardaki görünümü, hem Afrikalı Amerikalıların Amerikan tarihine katkılarının tanınmasında kaydedilen ilerlemenin hem de kölelik karşıtlarını ulusun tarihi kanonunda köle sahipleriyle eşit koşullara sokmak için devam eden çabanın simgesiydi.
Tubman, köleleştirme hareketinin tekil bir figürüydü, Maryland'de esaretten kaçan ve daha fazla köleyi serbest bırakmak için en az 19 yolculuk yapan köleleştirilmiş bir kadındı. Tubman'ın, yüzlerce köleleştirilmiş insanın Yeraltı Demiryolu aracılığıyla Kanada'da özgürlük bulmasına yardımcı olduğu tahmin ediliyor ve "hiç yolcu kaybetmediği" söyleniyor. İç Savaş sırasında, Birlik güçlerini Güney Carolina'daki Combahee Feribotu'na baskın düzenlediğinde 700 kişiyi daha serbest bıraktı. Daha sonraki yaşamında, kendine ait çok az parası olmasına rağmen, Tubman yoksulları barındırmak ve beslemek için çalıştı ve kadınların oy hakkı mücadelesinde önemli bir figür haline geldi. Ona "halkının Musa'sı" lakabını kazandıran bu olağanüstü çabalara rağmen, Tubman savaştaki hizmetlerinden 1889'a kadar emekli maaşı almadı ve adına çok az şeyle öldü.
DAHA FAZLA OKUYUN: Harriet Tubman ve Diğerleri Yeraltı Demiryolu Boyunca Kaçmak İçin Kullanılan 6 Strateji
Bununla birlikte, yaptıkları unutulmadı ve sivil haklar ve Siyah Güç hareketlerinin ardından Tubman gibi gözden kaçan figürleri tanıma yönünde bir baskı vardı. Kara Miras Serisine dahil olması onu Martin Luther King, Jr., Booker T. Washington ve Jackie Robinson gibi isimlerin yanına koydu ve imajını ülke çapında yaydı. 2016 yılında, aktivistlerin yıllarca süren çağrılarının ardından, Hazine Sekreteri Jack Lew, Tubman'ın yüzünün, yirmi dolarlık banknotta bir köle sahibi olan ve beyazların üstünlüğünü açıkça ilan eden Başkan Andrew Jackson'ın yüzünün yerini alacağını duyurdu. Ertesi yıl, Donald Trump'ın Hazine Bakanı Steve Mnuchin, "Odaklanmamız gereken çok daha önemli konularımız var" diyerek geçişi erteledi. Ocak 2021'de Başkan Biden yönetimi, yeniden tasarımla ilerlemek için adımlar attıklarını açıkladı.
DAHA FAZLA OKUYUN: Harriet Tubman: Cesur Abolisyonist Hakkında 8 Gerçek
Monica Briggs Anderson
Kölelik karşıtı haçlı ve İç Savaş gazisi Harriet Tubman, 1815-1822 yılları arasında Araminta Ross adında bir köle olarak doğdu. Tahmini doğum aralığı çok uzun çünkü köle doğumları için kayıtlar tutulmadı. Hizmet hayatı yaşıyor ve Postane'nin Kara Miras Serisinde ilk olan ABD posta pulu üzerinde görünen ilk Afrikalı Amerikalı kadın olarak tanındı.
Tubman'ın pullardaki görünümü, hem Afrikalı Amerikalıların Amerikan tarihine katkılarının tanınmasında kaydedilen ilerlemenin hem de kölelik karşıtlarını ulusun tarihi kanonunda köle sahipleriyle eşit duruma getirmek için devam eden çabanın simgesiydi.
Maryland'in Doğu Kıyısında Harriet ve Ben Ross'tan ayrı ebeveynleri olarak dünyaya gelen Tubman, dokuz çocuktan biriydi. Ailesi ve yakın arkadaşları tarafından “Minty” olarak bilinen Tubman'ın ailesi, bir arada kalmak için mücadele etti. Kız kardeşlerinden üçü başka köle sahiplerine satıldı ve Tubman, tehlikeli ve elverişsiz koşullar altında, narin bir çocuk olarak düzenli olarak diğer ailelere “ödünç verildi”.
Yirmili yaşlarında bir süre, Tubman özgür bir Siyah adam John Tubman ile evlendi. Annesi Harriet veya “Rit” olarak anılmasının onuruna, Tubman adını Harriet olarak değiştirdi, bu nedenle şimdi Harriet Tubman olarak biliniyor. Özgür ve köleleştirilmiş Siyah insanlar arasındaki evlilikler, 19. yüzyılın ortalarından sonlarına kadar yaygındı.
National Geographic Society tarafından bildirilen Yeraltı Demiryolu güzergahları
Tubman, köleleştirme hareketinin tekil bir figürüydü, Maryland'de esaretten kaçan ve daha fazla köleyi serbest bırakmak için en az 19 yolculuk yapan köleleştirilmiş bir kadındı. Tubman'ın Yeraltı Demiryolu aracılığıyla yüzlerce köleleştirilmiş insanın Kanada'da özgürlüğü bulmasına yardım ettiği tahmin ediliyor ve “asla bir yolcuyu kaybetmediği” olduğu söyleniyor. İç Savaş sırasında, Birlik kuvvetlerine bir baskın düzenlediğinde 700 kişiyi daha serbest bıraktı. Güney Carolina'daki Combahee Feribotu'nda. Daha sonraki yaşamında, kendine ait çok az parası olmasına rağmen, Tubman yoksulları barındırmak ve beslemek için çalıştı ve kadınların oy hakkı mücadelesinde önemli bir figür oldu. Kendisine 'halkının Musa'sı' lakabını kazandıran bu olağanüstü çabalara rağmen, Tubman 1889'a kadar savaştaki hizmetlerinden dolayı emekli maaşı almadı ve adına çok az şeyle öldü.
Bununla birlikte, yaptıkları unutulmadı ve sivil haklar ve Siyah Güç hareketlerinin ardından Tubman gibi gözden kaçan figürleri tanıma yönünde bir baskı vardı. Kara Miras Serisine dahil olması onu Martin Luther King, Jr., Booker T. Washington ve Jackie Robinson gibi isimlerin yanına koydu.
Tubman, gençken, başka bir kölenin kaçma girişimini durdurmaya çalışan bir mal sahibi, bir odaya büyük bir ağırlık atıp kafasına çarptığında engelli olmasına rağmen, olağanüstü şeyler başardı! Köle olarak hayatı ancak zalim, insanlık dışı ve taciz edici olarak tanımlanabilir. Yaklaşık 5 fit boyunda ve küçük olduğundan ve istismara uğradığından, ihtiyaç duyduğu tıbbi tedaviyi her zaman alamamıştı. Kazara kafasına vurulduktan sonra bile tedavi için hastaneye gönderilmedi, işe geri gönderildi ve hayatının geri kalanında epileptik nöbet diyebileceğimiz nöbetler geçirdi. Fiziksel engeline rağmen, Tubman bir dizi topluluk ve adalet duygusuna sahipti. Yeraltı Demiryolu ile 2. denemede kendini kurtardı ve Birlik ordusuyla yaptığı çalışmalar da dahil olmak üzere yüzlerce kişiyi serbest bıraktı.
Gecikmiş adalet, her zaman Adaletin reddedildiği anlamına gelmez. 2016 yılında, aktivistlerin yıllarca süren çağrılarının ardından, Hazine Sekreteri Jack Lew, Tubman'ın yüzünün, yirmi dolarlık banknotta bir köle sahibi ve açık beyaz üstünlükçü olan Başkan Andrew Jackson'ın yüzünün yerini alacağını duyurdu. Ertesi yıl, Donald Trump'ın Hazine Bakanı Steve Mnuchin, "odaklanmamız gereken çok daha önemli meselelerimiz var" diyerek geçişi erteledi.
Başkan Biden sadece 30 günden az bir süredir görevde olmasına rağmen, yönetimi Tubman'ın başarılarını tanımaya öncelik verdi. Ocak 2021'de Başkan Biden'ın yönetimi, yeniden tasarımla ilerlemek için adımlar attıklarını açıkladı.
Harriet Tubman, ABD posta pulu üzerinde görünen ilk Afrikalı-Amerikalı kadın oldu - TARİHÇE
Yayın 354 / Ocak 2004
USPS® Tüm Hakları Saklıdır
125 yılı aşkın bir süredir, ABD Posta Servisi'nin damga programı, büyük ulusumuzun tarihine özgü insanları, olayları ve kültürel dönüm noktalarını kutlamaktadır.
Afrikalı Amerikalılar bu tarihin şekillenmesinde her zaman hayati bir rol oynamışlardır. 1978'de Harriet Tubman'ı onurlandıran bir pulla başlayan Siyah Miras pul serimiz, diğer birçok pulla birlikte Afrikalı-Amerikalı liderlere, mucitlere, eğitimcilere, bilim adamlarına, girişimcilere, eğlence sanatçılarına ve sporculara saygı duruşunda bulundu.
Posta Servisi, Amerika'yı ve dünyayı, tanınmış Afrikalı Amerikalıların birçok başarıları ve katkıları hakkında eğitmeye ve bilgilendirmeye kararlıdır. Posta Hizmetlerini yeni yüzyılda Amerika'ya hizmet edecek şekilde dönüştürmek için çalışırken, pul programımız ulusumuzu dönüştüren bireyleri ve başarıları vurgulamaya devam edecek. Ünlü Kara Miras damga serimiz bunu yapmamızın bir yoludur.
John E. Potter
posta bakanı
ALVİN AİLEY
Alvin Ailey, American Dance damgasında yer alan dört koreografi ustasından biridir. Kariyerine dansçı olarak başladı ve 1959'da Alvin Ailey Amerikan Dans Tiyatrosu'nu kurdu. Caz bestecisi Duke Ellington'ın müziğini “Blues Suite” ile “Cry” bütünleştiren “Revelations” adlı eseri, imzasını taşıyan eserler arasında yer alıyor. 1979'da Ailey, Ulusal Renkli İnsanların Gelişimi Derneği'nden Capezio Ödülü ve Springarn Madalyası aldı. Ayrıca 1988'de Kennedy Center Onur Ödülü'nü kazandı ve çok sayıda onursal derece aldı. 1989'daki ölümüne kadar öncü modern dans koreografı olarak çalıştı. Alvin Ailey Amerikan Dans Tiyatrosu turneye devam ediyor. Bu pul 2004 yılında çıkarılacaktır.
LOUİS ARMSTRONG
Louis Armstrong daha genç olmadan önce trompet ve kornet çalmayı öğrendi. Akıl hocası Joe "King" Oliver'dı ve 17 yaşında "Kid" Ory'nin New Orleans grubuna katıldı. 1925'te Armstrong kendi grubuyla kayıt yapmaya başladı ve 1930'larda o ve grubu çok popüler ve başarılı oldular ve Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'yı gezdiler. Armstrong'un popülaritesi, 1963'te bir numaralı hit olan "Hello Dolly" ve 1968'de "What a Wonderful World" ile 1960'larda devam etti. Bu pul 16 Eylül 1995'te basıldı.
JAMES BALDWIN
James Baldwin, 2 Ağustos 1924'te Harlem'de doğdu. Bir yazar olarak en büyük başarısı, Amerikan ırk ilişkilerini psikolojik bir perspektiften ele alma yeteneğiydi. Denemelerinde ve kurgularında, tüm insanların ırkçı bir iklimde acı çektiğini defalarca ileri sürdü. En bilinen eserlerinden ikisi Dağda Anlat romanı ve Amen Köşesi oyunudur. Daha sonraki Baldwin romanları eşcinsellik ve ırklar arası aşk ilişkilerini açıkça ele alır. Çoğunlukla Avrupa'da yaşamasına rağmen, Baldwin Amerikan vatandaşlığından asla vazgeçmedi. Fransa'da Legion of Honor Komutanı seçildi. 30 Kasım 1987'de Fransa'nın Saint-Paul-de-Vance kentinde öldü ve Harlem'e gömüldü. Bu pul 2004 yılında çıkarılacaktır.
BENJAMIN BANKER
Kendi kendini yetiştirmiş bir matematikçi ve astronom olan Benjamin Banneker, muhtemelen Amerika'nın sömürge döneminin en başarılı Afrikalı Amerikalısıydı. 1753'te Amerika'da yapılan ilk ahşap çarpma saatini yaptı. Astronomi alanındaki çalışmaları ve hesaplamaları, 1789'da bir güneş tutulmasını başarılı bir şekilde tahmin etmesine ve 1790'larda çiftçi almanaklarını yayınlamasına izin verdi. 1791'de Washington, D.C. şehrinin tasarımına ve araştırılmasına yardım etti. Bu pul 15 Şubat 1980'de basıldı.
SAYIM TEMELİ
1904 yılında William Basie olarak dünyaya gelen “The Count”, ünlü bir caz piyanisti, orkestra şefi ve besteciydi. Grubunda tüm zamanların en iyi müzisyenlerinden bazıları vardı. Cazın doğaçlama sesini 1930'ların sonu ve 1940'ların salınım çağına getirdi. Bu damga, 11 Eylül 1996'da basılmıştır.
JIM BECKWOURTH
James P. “Jim” Beckwourth, sınırda yaşayan bir adam olarak hayatı boyunca bir madenci, rehber, kürk avcısı, şirket ajanı, ordu gözcüsü, asker ve avcıydı. 1850'lerin başlarındaki bir keşif gezisinde, Sierra Nevada Dağları'ndan Sacramento Vadisi'ne giden bir geçit keşfetti ve Kaliforniya'ya açık bir yol açtı. Bu pul 18 Ekim 1994'te basılmıştır.
MARY MCLEOD BETHUNE
Mary McLeod Bethune, hayatının merkezi görevi olan eğitimle tüketildi. İdeallerinin peşinden giderken kurnaz, iradeli ve güçlü olmayı öğrenen basit, açık sözlü bir kadındı. Ulusal Zenci Kadınlar Konseyi'ni ve şimdi Bethune-Cookman Koleji olarak bilinen şeyi kurdu. Bu pul 5 Mart 1985'te basılmıştır.
EUBIE BLAKE
James Hubert “Eubie” Blake, çocukken müzik teorisi ve org okudu. Grup lideri ve ortağı Noble Sissle ile birlikte Blake, 1920'lerde başarılı bir söz yazarı oldu. Birlikte 1921'de Broadway şovu Shuffle Together'ı yazdılar. Bu pul 16 Eylül 1995'te yayınlandı.
BUFALO ASKERLERİ
9. ve 10. Süvari alaylarının cesur Afrikalı-Amerikalı askerleri, İç Savaştan sonra Batı'da devriye gezmeye yardım etti. Cesaretleri ve dayanıklılıkları, onlara saygı duydukları engebeli ova hayvanından sonra “Buffalo Soldiers” adıyla onurlandıran Yerli Amerikalıların saygısını kazandı. Buffalo Soldiers ayrıca İspanyol-Amerikan Savaşı'nda San Juan savaşında Teddy Roosevelt ve Rough Riders ile birlikte görev yaptı. Bu pul 22 Nisan 1994'te basılmıştır.
RALPH DESTE
Ralph Bunche, yeni kurulan Birleşmiş Milletler için diplomat olarak çalışırken, görünüşte imkansız olan müzakereleri yürüttü ve 1949'da bir yıllık İsrail ulusu ile Arap komşuları arasındaki ateşkesle sonuçlandı. Çabaları, ulusların sorunları barışçıl bir şekilde çözebileceğini ve Birleşmiş Milletler'in uluslar arasında etkili bir kolaylaştırıcı olarak hizmet edebileceğini gösterdi. Bu örnek başarısından dolayı Bunche 1950'de Nobel Barış Ödülü'ne layık görüldü. Bu pul 12 Ocak 1982'de basıldı.
GEORGE WASHINGTON CARVER
George Washington Carver, tarıma yaptığı bilimsel katkılarla milyonlarca insanın yaşam kalitesini iyileştirdi. Fıstık, tatlı patates ve soya fasulyesinden geliştirdiği birçok ürün, güney tarımını tek ürün bağımlılığından kurtarmaya, tarımsal üretkenliği artırmaya, diyet ve beslenmeye yardımcı oldu ve yoksul çiftçilerin umutlarını artırdı. 3 sentlik pul 5 Ocak 1948'de, 32 sentlik pul ise 3 Şubat 1998'de basıldı.
ROBERTO CLEMENTE
Afrikalı-Amerikalı ve Hispanik kökleriyle gurur duyan Roberto Clemente, beyzbol kariyerinin başlarında meydana gelen ırkçı önyargıların hava olaylarına karşı yetiştirilmesine güveniyordu. “Ben renge inanmıyorum, insanlara inanıyorum. Annem ve babam bana asla birinden renginden dolayı nefret etmemeyi öğrettiler.” O, spora olan tutkusu ve tutkusu, kapsayıcı tavrı ve yoksullara ve imtiyazsızlara hizmet etmeye olan bağlılığıyla tanınırdı. O sadece harika bir beyzbol oyuncusu değil, aynı zamanda büyük bir insancıldı - 31 Aralık 1972'de Nikaragua'daki deprem kurbanlarına malzeme sağlamaya çalışırken bir uçak kazasında trajik bir şekilde öldü. 20 sentlik pul 17 Ağustos 1984'te basıldı ve 33 sentlik pul 6 Temmuz 2000'de basıldı.
NAT KRAL KOLE
Müzik kariyerine caz piyanisti olarak başlayan Nat King Cole, tüm zamanların en popüler vokalistlerinden biri oldu. Birçok kaydı ve bir Afrikalı-Amerikalı sanatçının ev sahipliği yaptığı popüler ulusal televizyon programı, dünyanın dört bir yanındaki izleyicilerden kalıcı bir kabul gördü. Bu pul 1 Eylül 1994'te basılmıştır.
BESSIE COLEMAN
Bessie Coleman, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki uçuş okullarına girişi reddedildikten sonra Fransa'da kazandığı pilot lisansını alan ilk Afrikalı Amerikalıydı. Amerika Birleşik Devletleri'ne döndü ve hava gösterilerinde dublör olarak sahne aldı. Amacı Afrikalı Amerikalılar için bir uçuş okulu kurmaktı, ancak 30 Nisan 1926'da hayalini gerçekleştiremeden bir uçak kazasında trajik bir şekilde öldü. Bu pul 27 Nisan 1995'te basılmıştır.
JOHN COLTRANE
John Coltrane, 1950'ler ve 1960'ların önde gelen caz sanatçılarından biri olarak kabul edilir. Saksafonda doğaçlama, serbest biçimli sololarıyla tanınan sanatçı, Miles Davis, Dizzy Gillespie ve Thelonious Monk gibi tanınmış müzisyenlerle sahne aldı. 1960'ların başında, Coltrane kendi grubunu kurdu ve caz tarihindeki en yenilikçi ve ünlü gruplardan biri haline geldi. Bu pul 16 Eylül 1995'te basılmıştır.
doktor ALLISON DAVIS
Bir antropolog ve eğitimci olan Dr. Allison Davis, Johnson ve Nixon yönetimlerine, Başkan'ın Sivil Haklar Komisyonu'nun bir üyesi ve Çalışma Bakanlığı'nın İnsan Gücünün Yeniden Eğitimi Komisyonu'nun başkan yardımcısı olarak hizmet etti. Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi ve Ulusal Eğitim Akademisi üyesiydi. Bu pul 1 Şubat 1994'te basılmıştır.
BENJAMIN O. DAVIS, SR.
Benjamin O. Davis, Sr., kendisini ülkenin ilk Afrikalı-Amerikalı tuğgenerali haline getiren uzun bir askeri kariyerle ayırt etti. ABD silahlı kuvvetlerinin nihai entegrasyonunda itici bir güçtü. Bu pul 28 Ocak 1997'de basılmıştır.
DEVLET OKULLARININ AYRILMASI
17 Mayıs 1954'te ABD Yüksek Mahkemesi, “ayrı eğitim tesislerinin doğası gereği eşitsiz olduğu” kararını açıkladı. Devlet okullarında çocukların yalnızca ırk temelinde ayrılması, fiziksel olanaklar ve diğer somut faktörler eşit olsa bile, azınlık gruplarına mensup çocukları eşit eğitim fırsatlarından mahrum eder. Bu tür uygulamalar ABD Anayasasında yapılan 14. değişikliği ihlal ediyor. Karar, Kansas'ta ve ayrılmış sınıflara sahip diğer 20 eyalette ayrımcılığın yasal dayanağını etkili bir şekilde reddetti ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ırk ilişkilerini sonsuza dek değiştirecekti. Bu pul 26 Mayıs 1999'da basılmıştır.
FREDERICK DOUGLAS
Frederick Douglass köleliğe karşı ve eşit haklar için o kadar net ve kesin bir şekilde savundu ki, 19. yüzyılda Amerika'nın baskın Afrikalı-Amerikalı kölelik karşıtı ve kışkırtıcısı olarak ün kazandı. North Star'ın kurucusu ve editörü ve kölelik karşıtı hareketin önde gelen savunucusu olarak, insan özgürlüğü ve eşitliğinin ahlaki sorunlarını ikna edici bir şekilde dile getirdi. Afrikalı Amerikalıların statüsünün Amerikan demokrasisinin mihenk taşı olduğuna inanıyordu. Bu inançları nedeniyle “medeni haklar hareketinin babası” olarak tanındı. 25 sentlik pul 14 Şubat 1967'de, 32 sentlik pul ise 29 Haziran 1995'te basıldı.
doktor CHARLES R. DREW
Hayat kurtaran bir kan nakli yapılan herhangi bir kişi, seçkin bir cerrah, öğretmen ve bilim adamı olan Dr. Charles Drew'a şükran borçludur. 1940 yılında Dr. Drew, büyük miktarlarda plazmayı işlemek ve depolamak için sistemi tasarladı ve bu sistem bugün hala kullanılmaktadır. Dr. Drew, kan plazması projelerindeki çalışmaları nedeniyle 1944'te Ulusal Renkli İnsanların Gelişimi Derneği'nden Spingarn Madalyası aldı. Bu pul 3 Haziran 1981'de basıldı.
AĞ. DU BOIS
AĞ. Du Bois bir eleştirmen, editör, bilim adamı, yazar, sivil haklar lideri ve hem 19. hem de 20. yüzyılın en etkili Afrikalı Amerikalılarından biriydi. Sosyal sistemleri ve fenomenleri incelemeye yönelik çığır açan yaklaşımı nedeniyle sık sık “sosyal bilimin babası” olarak anılır. 1909'da Ulusal Renkli İnsanların Gelişimi Derneği'nin (NAACP) kurucularından biriydi ve 25 yıl boyunca NAACP's Crisis dergisinin baş editörü olarak görev yaptı. 29 sentlik pul 31 Ocak 1992'de, 32 sentlik pul ise 3 Şubat 1998'de basıldı.
JEAN BAPTISTE POINTE DU SABLE
Bir öncü ve girişimci olan Jean Baptiste Pointe Du Sable, 1779'da Chicago Nehri'nin ağzında ilk kalıcı ticaret merkezini kurmuş olması nedeniyle Chicago'nun kurucusu olarak kabul edilmektedir. tüccar, çiftçi ve iş adamı.Bu pul 20 Şubat 1987'de basılmıştır.
PAUL LAURENCE DUNBAR
Şair ve yazar Paul Laurence Dunbar, Afro-Amerikan lehçesinde şiir yazmakta o kadar ustaydı ki, “halkının şairi” olarak adlandırıldı. O kadar yetenekli ve çok yönlüydü ki, parlak çalışması ırksal engelleri aştı ve ona hem kritik hem de popüler başarı kazandı. Bu pul 1 Mayıs 1975'te basılmıştır.
DÜK ELLINGTON
Edward K. “Duke” Ellington, 20. yüzyılın en büyük bestecilerinden ve orkestra şeflerinden biri olarak kabul edilir. Öncelikle cazla ilişkilendirilen Ellington, New York City'deki Cotton Club'dan canlı yayınlar aracılığıyla ulusal olarak tanındı ve en ünlü bestelerinden bazıları arasında “Mood Indigo”, “Take the ‘A’ Train” ve “Satin Doll” yer alıyor. En ünlü eserlerinden biri, Afrikalı Amerikalıların müzik tarihi olan Siyah, Kahverengi ve Bej'dir. 1969'da Ellington, ülkenin en yüksek sivil onuru olan Başkanlık Özgürlük Madalyası'nı aldı. Bu pul 29 Nisan 1986'da basılmıştır.
ÖZGÜRLÜK BİLDİRİMİ
Afrikalı-Amerikalı bir sanatçı olan George Olden'ın, Özgürlük Bildirgesi'nin yüzüncü yılı anısına damgayı tasarlaması çok uygun. Olden, ABD posta pulu tasarlayan ilk Afrika kökenli Amerikalıydı. Bu pul 16 Ağustos 1963'te basılmıştır.
HATA GARNER
Caz piyanisti Erroll Garner, 3 yaşında piyano çalmaya başladı ve hiç müzik okumayı öğrenmeden 200'den fazla eser besteledi. Özellikle melodi, armoni ve ritme yaklaşımı nedeniyle cazın önemli bir yenilikçisi olarak kabul edilir. Garner ayrıca, izleyicilerine bulaşıcı bir ruh ve neşeyle oynamasıyla da ünlüdür. En bilinen şarkısı “Misty”dir. Bu pul 16 Eylül 1995'te basılmıştır.
JOSH GIBSON
Efsanevi beyzbol figürü Josh Gibson, Negro League beyzbolunun en güçlü oyuncularından biriydi. Homestead Grays ve Pittsburgh Crawfords için oynadığında düzenli olarak eve koşardı. Gibson, büyük lig beyzbolundaki büyüklüğünü hiçbir zaman gösteremedi, 20 Ocak 1947'de öldü, 35 yaşına girdikten sadece bir ay sonra ve Jackie Robinson, büyük lig beyzbolunda oynayan ilk Afrikalı Amerikalı olmadan birkaç ay önce. Gibson, 1972'de Ulusal Beyzbol Onur Listesi'ne girdi. Satchel Paige'den sonra bu kadar onurlandırılan ikinci Negro League oyuncusuydu. Bu pul 6 Haziran 2000 tarihinde basılmıştır.
TUVALET. KULLANIŞLI
TUVALET. Handy, "blues'un babası" olarak bilinir. Mississippi Deltası'nda yaşayan yoksul kırsal Afrikalı Amerikalılardan gelen müziğin, uygun şekilde uyumlu hale getirilmiş versiyonlarda yazıya ve düzenlemeye değer olduğunu hissetti. 1900'lerin başında Memphis'te kendi grubunu kurdu ve “Memphis Blues”, “Beale Street Blues” ve dünyaca ünlü “St. Louis Blues.” Bu pul 17 Mayıs 1969'da basılmıştır.
PATRICIA ROBERTS HARRIS
Patricia Roberts Harris avukat, eğitimci ve kamu yöneticisi olarak uzun ve seçkin bir kariyere sahipti. Harris'in eğitimdeki kariyeri, tam profesör olarak ve daha sonra hukuk fakültesi dekanı olarak görev yaptığı Howard Üniversitesi çevresinde yoğunlaştı. Daha sonra ABD'nin Lüksemburg büyükelçisi ve Birleşmiş Milletler Genel Kurulu ve Avrupa Ekonomik Komisyonu'nda alternatif delege olarak görev yaptı. Ayrıca iki federal dairenin, Konut ve Kentsel Gelişim Departmanının ve Sağlık ve İnsan Hizmetleri Departmanının sekreteri olarak görev yaptı. Bu pul 27 Ocak 2000 tarihinde basılmıştır.
COLEMAN HAWKINS
Coleman Hawkins, tenor saksafonu cazda solo enstrüman statüsüne yükselten ilk sanatçı oldu. 1934'ten 1939'a kadar Avrupa'yı gezdi. “Body and Soul” uzun ve seçkin kariyerindeki en ünlü kaydıydı. Bu pul 16 Eylül 1995'te basılmıştır.
JOHN HENRY
John Henry, gücü ve kararlılığı simgeleyen bir Afrikalı-Amerikalı halk kahramanıdır. John Henry hakkındaki hikayeler sadece "uzun hikayeler" değildir, çünkü bunlar gerçek bir kişinin, İç Savaştan sonra demiryollarında çalışan eski bir kölenin hayatına dayanır, ancak zaman gerçek ve kurguyu bulanıklaştırmıştır. Hikayelerde, güçlü bir "çelik kullanan adam" olan John Henry, buharla çalışan bir matkaptan daha iyi performans göstermeye çalışmanın zorluğunu kabul etti. Her iki elinde ağır bir çekiç sallayarak makineyi dövdü, ancak kısa süre sonra öldü - bazıları yorgunluktan, bazıları ise makinelerin kas ve ruhun yerini alacağını anlayınca kırılan bir kalpten olduğunu söylüyor. Bu damga, 11 Temmuz 1996'da basılmıştır.
MATTHEW HENSON
Matthew Henson, Amiral Robert Peary'nin Kuzey Kutbu'nu keşfeden seferin en güvenilir üyesiydi. 1866'da Maryland, Charles County'de doğan Henson, 13 yaşında denize açıldı ve birkaç yıl boyunca tüm dünyayı dolaştı. Peary ile ilk tanıştığında, Henson yirmili yaşlarının başındaydı ve ortak macera duyguları onları 20 yıldan fazla bir süre birbirine bağladı. Henson, 6 Nisan 1909'da nihayet bir araya geldikleri Kuzey Kutbu'na ulaşmak için birkaç girişimde Peary'ye eşlik etti. Bu pul 28 Mayıs 1986'da basıldı.
BILLIE TATİL
Eleanora Fagan doğumlu Billie Holiday, tüm zamanların en etkili caz şarkıcılarından biriydi. “Lady Day” olarak bilinen sanatçı, kalp kırıklığı, umutsuzluk ve yalnızlık ile ilgili popüler caz ezgilerini söylerken bile kendine özgü hafif bir tınıya ve zarif bir ifadeye sahipti. Ancak şarkı ister ağır ve hüzünlü, ister hafif ve canlı olsun, Holiday'in sunumu her zaman kasvetli, yaralı bir hüzün ve güçlü bir duygusal yoğunluk taşıyor gibiydi. Bu damga, 17 Eylül 1994 tarihinde basılmıştır.
uluyan kurt
Chester Arthur Burnett doğumlu “Howlin’ Wolf” armonika virtüözlüğünü Sonny Boy Williamson'dan öğrendi ve country blues adamı Charley Patton'dan gırtlaktan gelen, uluyan vokal tarzını öğrendikten hemen sonra adını değiştirdi. Bu damga, 17 Eylül 1994 tarihinde basılmıştır.
LANGSTON HUGHES
Langston Hughes, 1920'lerden 1960'lara kadar Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ırk ilişkilerinin önde gelen yorumcularından biri haline gelen Afrikalı-Amerikalı bir şair, romancı ve oyun yazarıydı. Hughes, 1920'lerin Harlem Rönesansının önde gelen seslerinden birine sahipti. Şiirleri, radikal siyaseti, yoksulluğu, önyargıyı, şiddeti ve Afrikalı-Amerikalı deneyimini kronikleştiren bir dizi başka sosyo-ekonomik sorunu kucakladı. Hughes, sahne için çocuk hikayeleri, kurgusal olmayan ve çok sayıda eser yazdı. Hughes 35'ten fazla kitap yayınladı ve etkisi, neslinden günümüze yazarların yazılarında görülüyor. Bu pul 1 Şubat 2002'de basılmıştır.
ZORA NEALE HURSTON
Amerikalı yazar, halkbilimci ve antropolog Zora Neale Hurston, Amerika'nın en özgün ve başarılı yazarlarından biriydi ve 1920'lerin ve 1930'ların başlarında Harlem Rönesansının merkezi bir figürüydü. Afrikalı-Amerikalı kültürünün popüler bir çalışma alanı olmadığı bir zamanda Afrikalı-Amerikalı mirası okudu. Hurston, Alabama, Notasulga'da doğdu, ancak erken yaşta Eatonville, Florida'ya taşındı. Eatonville, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ilk tamamen siyah kasaba ve Hurston'ın daha sonra yazdığı folklor ve kurguyu etkileyen yerdi. Bir kurgu yazarı olarak Hurston, mecazi dili, hikaye anlatımı ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Güney, Afrikalı-Amerikalı kültürüne olan ilgisi ve kutlamasıyla dikkat çekiyor. En iyi bilinen romanı Gözleri Tanrı'yı İzliyordu (1937). 1970'lerde, yeni nesil Afrikalı-Amerikalı yazarlar, özellikle de Alice Walker, Hurston'ın birçok yazısını yeniden keşfetti ve yeniden yayınladı. Bu damga 24 Ocak 2003 tarihinde basılmıştır.
MAHALIA JACKSON
“İncil müziğinin kraliçesi” olarak bilinen Mahalia Jackson, küçük bir çocukken kilise korolarında şarkı söylemeye başladı. Yirmili yaşlarının başında kayıt yapmaya başladı ve Carnegie Hall'da ve Ed Sullivan Show'da görünerek ulusal tanınırlık kazandı. Sivil haklar hareketinin aktif bir katılımcısı olarak, 1963'te Washington'da Mart'ta ve Martin Luther King, Jr.'ın cenazesinde şarkı söyledi. Bu pul, 15 Temmuz 1998'de basıldı.
CAZ GELİŞMELERİ
1890'lar ve 1910'lar arasında, Güney'deki Afrikalı Amerikalılar, caz olarak bilinen yeni bir müzik tarzı geliştirdiler. Cazın kökleri ragtime, blues, spiritüel şarkılar, iş şarkıları ve hatta askeri marşlarda yer alır. New Orleans'ta ve Deep South'un başka yerlerinde doğan caz hızla Chicago, New York, Kansas City, St. Louis ve Amerika Birleşik Devletleri'nin her yerine yayıldı. Çok geçmeden, yeni yapılandırılmamış müzik tarzı tüm dünyada yaygınlaştı. Caz 1920'lerde sıcaktı ve farklı nesiller için farklı tarzlara dönüştüğü için popüler olmaya devam ediyor. Bu pul 28 Mayıs 1998'de basılmıştır.
JAMES P. JOHNSON
“Stride piyanonun babası” olarak bilinen James P. Johnson, büyük bir piyanist ve besteciydi. 1923'te, "Kükreyen Yirmiler"den çıkan belki de en ünlü müzik parçası olan "The Charleston"ı besteledi. Sol eli ritmik, tekrarlayan ve armonik yoğunluklar sağlamak için yenilikçi kullanımı Duke Ellington, Count Basie, Erroll Garner ve Thelonious Monk'u etkiledi. Bu pul 16 Eylül 1995'te basılmıştır.
JAMES WELDON JOHNSON
James Weldon Johnson tanınmış bir yazar, avukat, eğitimci ve sivil haklar aktivistiydi. “Her Sesi Kaldır ve Şarkı Söyle” adlı kompozisyonu uzun zamandır Afro-Amerikan milli marşı olarak kabul edildi ve Harlem Rönesansı sırasında önde gelen bir şair, editör ve akıl hocasıydı. Venezuela ve Nikaragua'da ABD diplomatı ve Ulusal Renkli İnsanların Gelişimi Derneği'nin genel sekreteri olarak görev yaptı. Bu pul 2 Şubat 1988'de basılmıştır.
ROBERT JOHNSON
Kısa ömrüne ve sınırlı kayıt geçmişine rağmen (27 yaşında ölmeden önce sadece 29 şarkı kaydetti), Robert Johnson blues üzerinde muazzam bir etkiye sahipti. 1930'lardaki çağdaşlarını, modern blues sanatçılarını ve hatta rock gitaristlerini etkileyen benzersiz bir blues gitar stili ile tanınır. Johnson, hem Blues Hall of Fame hem de Rock & Roll Hall of Fame üyesidir. Bu damga, 17 Eylül 1994 tarihinde basılmıştır.
SCOTT JOPLIN
Bir besteci ve piyanist olan Scott Joplin, Afrikalı-Amerikalı armonileri ve ritimleri diğer müzik tarzlarıyla birleştiren modern müzikte önemli bir gelişme olan “ragtime kralı” olarak bilinir. 1899'da Joplin, türün en büyük hiti olan “Maple Leaf Rag”ı besteledi. Bir Afrikalı Amerikalı tarafından bestelenen ilk opera olan Treemonisha operasına ragtime şarkıları ekledi. 1976'da, ölümünden neredeyse 60 yıl sonra, Joplin, müziğe katkılarından dolayı ölümünden sonra özel bir Pulitzer Ödülü'ne layık görüldü. Bu pul 9 Haziran 1983'te basılmıştır.
PERCY LAVON JULIAN
Percy Lavon Julian bir araştırma kimyacısı olarak ün kazandı. Artrit için kortizon, glokom ilacı ve progesteron sentezledi. Kimya ve tıp bilimine yaptığı olağanüstü katkılardan dolayı 1990 yılında Ulusal Mucitler Onur Listesi'ne girdi. Bu pul 29 Ocak 1993'te basıldı.
ERNEST E. SADECE
Ernest E. Just, öncelikle deniz biyolojisi alanındaki araştırmalarıyla tanınır. Deniz omurgasızlarının döllenmesinde deneylere öncülük etti ve hücre yüzeyinin organizmaların gelişimindeki temel rolünü inceledi. 1915'te Ulusal Renkli İnsanların Gelişimi Derneği (NAACP) tarafından verilen Spingarn Madalyasının ilk sahibi oldu. Bu pul 1 Şubat 1996'da basılmıştır.
MARTIN LUTHER KING, JR.
Martin Luther King, Jr., 1950'lerin ve 1960'ların Afrikalı-Amerikalı protesto hareketinin en güçlü ve popüler lideriydi. Amerika'nın ırksal önyargı ve ayrımcılığa karşı tutumunu derinden ve olumlu yönde etkileyen yürüyüşler, oturma eylemleri, boykotlar ve şiddet içermeyen gösteriler yoluyla kitle eylemlerine öncülük etti. 1963'te TIME dergisi tarafından Yılın Adamı seçilen ilk Afrika kökenli Amerikalı oldu ve 1964'te Nobel Barış Ödülü'ne layık görüldü. 15 sentlik pul 13 Ocak 1979'da, 33 sentlik pul ise Eylül ayında basıldı. 17, 1999.
KWANZAA
Kwanzaa, ailede, mahallede, ulusta ve dünyada uyumlu ve ilkeli bir birliktelik ihtiyacını simgeleyen bir Afrikalı-Amerikalı tatilidir. Kwanzaa'nın kutladığı yedi yol gösterici ilke birlik, kendi kaderini tayin etme, kolektif çalışma ve sorumluluk, işbirlikçi ekonomi, amaç, yaratıcılık ve inançtır. Bu pul ilk olarak 22 Ekim 1997'de Holiday Celebration serisinin bir parçası olarak yayınlandı ve 29 Ekim 1999'da 33 sentlik, 21 Ekim 2001'de 34 sentlik ve iki adet 37 sentlik pul olarak yeniden basıldı. pullar. İlki 10 Ekim 2002'de yayınlandı ve ikincisi 2004'te yayınlanacak.
KURŞUN BELLİ
Huddie William Ledbetter doğumlu “Leadbelly”, “12 telli gitarın kralı” olarak bilinen bir folk ve blues sanatçısıydı. Aynı zamanda, saha ve hapishane haykırışlarının ve 1930'larda sendikal hareketin bir katılımcısı olarak, siyasi protesto şarkılarının güçlü bir şarkıcısıydı. Hayatı boyunca hiçbir zaman çok fazla ticari başarı elde edemedi, ancak 1949'daki ölümünden sonra “The Midnight Special”, “Cotton Fields”, “Rock Island Line” ve ticari marka şarkısı “Goodnight Irene” dahil olmak üzere birkaç şarkısı – diğer sanatçılar tarafından söylendiğinde popüler hit oldu. Bu pul 26 Haziran 1998'de basılmıştır.
JOE LOUIS
“Kahverengi Bombacı” olarak bilinen Joseph Louis Barrow, 1937'de dünya ağır sıklet boks şampiyonluğunu kazandı ve 1949'da emekli olana kadar bu unvanı elinde tuttu. İkinci Dünya Savaşı'nda Ordu'ya katılmadan önce unvanını 20 defadan fazla savundu ve birkaç kez savundu. savaştan sonra daha fazla. En ünlü dövüşlerinden ikisi Max Schmeling'e karşıydı - Louis 1936'da kaybetti (emekli olmadan önce bir profesyonel olarak tek kaybı), ancak 1938'deki rövanşta ilk rauntta Schmeling'i nakavt etti. Bu pul 22 Haziran 1993'te basıldı. .
MALCOLM X
Malcolm X, Baptist bir vaizin oğlu olarak Nebraska, Omaha'da Malcolm Little olarak doğdu. 1931'de Malcolm'un babası öldürüldü, muhtemelen politik ve sosyal aktivizmi nedeniyle öldürüldü. Malcolm için bu, hırsızlıktan hapse mahkûm edilmesiyle sona eren bir suç yaşamına dönüşen bir sarmal başlattı. Hapishanedeyken, Malcolm militan bir aktivist ve geleneksel İslami öğretilere ve Marcus Garvey'in siyah milliyetçiliği ilkelerine dayanan siyah milliyetçi bir dini hareket olan İslam Milleti'nin takipçisi oldu. Hapisten çıktıktan sonra Malcolm, hem popüler hem de kutuplaştırıcı olan hareketin güçlü bir sözcüsü oldu. Ancak 1964'te hareketten ayrılarak Afro-Amerikan Birliği Örgütü'nü kurdu ve Mekke'ye yaptığı bir geziden sonra El-Hac Malik El-Shabazz adını aldı ve dünya insanlarının kardeşçe yaşayabileceğine inanmaya başladı. Bu pul 20 Ocak 1999'da basılmıştır.
ROBERTA MARTIN
Birçok Afrikalı-Amerikalı gospel şarkıcısı Amerikan müziğine katkıda bulundu. Roberta Martin, Roberta Martin Singers'ın kurucusu ve kendi gospel müzik yayınevinin işletmecisiydi. Bu pul 15 Temmuz 1998'de basılmıştır.
THURGOOD MARSHALL
Ünlü medeni haklar avukatı Thurgood Marshall, Amerika'daki medeni haklar tarihinde en iyi bilinen avukatlardan biriydi. National Association for the Advancement of the Advancement of Colored People Legal Defense and Education Fund, Inc.'in ilk direktör-danışmanı oldu. Marshall ve hukuk ekibi, 1954'te dönüm noktası niteliğindeki ABD Yüksek Mahkemesi davasında, Brown v. Topeka Eğitim Kurulu'nda galip geldi. , Kansas, devlet okullarında ayrımcılığı ortadan kaldırdı. Başkan Kennedy, onu 1961'de ABD İkinci Temyiz Mahkemesi'ne atadı. 1965'te Başkan Johnson, onu Amerika Birleşik Devletleri'nin ilk Afrikalı-Amerikalı başsavcısı olarak atadı. Marshall, Yüksek Mahkeme'nin ilk Afrikalı-Amerikalı yargıcı olarak yemin ettiği 1967'de yeniden tarih yazdı. 24 yıllık görev süresi, anayasal hakları ve müspet eylemi savunmaya olan bağlılığı ve ölüm cezasına karşı güçlü muhalefetiyle damgasını vurdu. Thurgood Marshall 24 Ocak 1993'te 85 yaşında öldü. 30 Kasım 1993'te, ülkemizin en yüksek sivil onuru olan ölümünden sonra Başkanlık Özgürlük Madalyası ile ödüllendirildi. Bu pul 7 Ocak 2003 tarihinde basılmıştır.
JAN MATZELIGER
Jan Matzeliger, 1883'te "ayakkabı dayanıklı" makinenin patentini aldığında ayakkabı yapım endüstrisinde devrim yarattı. Buluşu, daha önce yavaş olan, karmaşık "kalıcı" ayakkabıların (bir ayakkabının üst kısımlarını tabanla birleştirilmesi) işlemini çoğaltıp otomatikleştirebildi. Uzman bir ayakkabı lastiği 50 çift ayakkabı üretebildiği gibi, Matzeliger'in makinesi de 700 çift ayakkabı üretebiliyordu. Bu pul, 15 Eylül 1991'de basılmıştır.
CLYDE MCPHATTER
Drifters'ın orijinal baş şarkıcısı olan Clyde McPhatter, popüler müziğe müjde tarzı vokaller getirdi. Silahlı kuvvetlerde görev yaptıktan sonra solo icracı olarak geri döndü ve 1958'de “A Lover's Question” ve 1962'de “Lover Please” albümlerini kaydetti. Bu pul 16 Haziran 1993'te basıldı.
CHARLES MINGUS
Yetenekli bir basçı, piyanist, besteci ve grup lideri olan Charles Mingus, 20. yüzyılın önemli bir müzisyeniydi. 1940'ların ünlü büyük gruplarından bazılarıyla (Louis Armstrong Orkestrası dahil) turneye çıktı, Charlie Parker ve Thelonious Monk gibi birçok öncü caz müzisyenine eşlik etti ve çeşitli topluluklara liderlik etti. 1950'lerde, genişleyen orijinal müzik koleksiyonunu korumak ve arşivlemek için Mingus, kendi kayıt ve yayın şirketlerini kurdu. Nadir görülen bir sinir hastalığı olan amyotrofik lateral skleroz ("Lou Gehrig hastalığı" olarak da bilinir) teşhisi konduğu 1977 yılına kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde ve yurtdışında yoğun bir şekilde gezdi. Bu pul 16 Eylül 1995'te basılmıştır.
THELONIOUS KEŞİŞ
Alışılmışın dışında bir piyanist ve besteci olan Thelonious Monk, halk tarafından kabul görmeden yıllar önce müzisyenler tarafından incelendi. Ahenksiz akorları ve akıldan çıkmayan melodileri cüretkarca kullanması emsalsizdi. En ünlü bestesi “'Round Midnight”dır. Bu pul 16 Eylül 1995'te basılmıştır.
JELLİ RULO MORTON
Ferdinand Joseph La Menthe doğumlu “Jelly Roll Morton” besteci, vokalist, piyanist ve aranjördü. “Wolverine Blues”, “Dead Man Blues”, “Jelly Roll Blues” ve “Harmony Blues” gibi besteleriyle caz müziği dünyasında kalıcı bir iz bıraktı. Bu pul 16 Eylül 1995'te basılmıştır.
OLİMPİYAT OYUNLARI VE SPOR
Afrikalı Amerikalılar, birçok farklı spor dalında Olimpiyat Oyunlarına birçok katkı sağlamıştır. Cirit atma, erkekler dekatlonunda ve bayanlar heptatlonunda bir yarışmadır. Milton Campbell ve Rafer Johnson dekatlonda altın ve gümüş madalya kazandı ve Jackie Joyner-Kersee heptatlonda iki altın ve bir gümüş madalya kazandı. Boksta, Floyd Patterson, Muhammed Ali (o zamanlar Cassius Clay olarak biliniyordu), Joe Frazier, George Foreman ve “Sugar Ray” Leonard tarafından Olimpiyat altın madalyaları kazanıldı. 10 sentlik pul 5 Eylül 1979'da, 29 sentlik pul ise 6 Ocak 1994'te basıldı.
JESSE OWENS
Zayıf, hasta bir çocuk olmasına rağmen, Jesse Owens güçlü bir koşucu haline geldi ve üç yarışmada ulusal lise şampiyonluğu kazandı.Düzinelerce kolej tarafından takip edilen Ohio Eyalet Üniversitesi'ne gitmeyi seçti ve okul boyunca çalıştı. Berlin'deki 1936 Olimpiyat Oyunlarında Owens, atletizmde dört altın madalya alarak dünyayı hayrete düşürdü. Hitler'in ırksal üstünlük konusundaki sahte teorilerinin yanı sıra Olimpiyat rekorlarını da paramparça etti. 25 sentlik pul 6 Temmuz 1990'da, 32 sentlik pul ise 10 Eylül 1998'de basıldı.
el çantası
Leroy Robert “Satchel” Paige, Negro Liglerinde oynamak için en baskın ve kalabalığı memnun eden sürahi olarak kabul edilir. Profesyonel beyzbol kariyerine 1926'da başladı ve yıllar boyunca birçok takımda oynadı ve Kansas City Monarchs'a 1939'dan 1942'ye ve 1946'da art arda dört Negro American League flamasında yardımcı oldu. Profesyonel beyzbol entegre edilmeden önce, birçok sergi oynadı. büyük lig oyuncularına karşı oynanan oyunlar ve genellikle geniş saha yelpazesiyle onları şaşırttı ve boğdu. 1948'de, 42 yaşında olduğu bildirilen Paige, Cleveland Indians ile anlaştı ve takımın World Series'i kazanmasına yardım ederken 6-1'lik bir rekor kırdı. Büyük liglerde oynayan en yaşlı çaylak olmasının yanı sıra, büyük bir lig maçında sahaya çıkan en yaşlı adam oldu ve 1965'te Kansas City Atletizm için üç golsüz vuruş atmak için geri döndü. Bu pul 6 Temmuz 2000 tarihinde basılmıştır.
Charlie Parker
1920'de Charles Christopher Parker, Jr.'da doğan Charlie Parker, yenilikçi bir besteci ve caz saksofoncusuydu. "Yardbird" veya "Bird" olarak bilinen o, Dizzy Gill ile birlikte bir liderdi.
ETHEL L. PAYNE
Uluslararası alanda tanınan bir yazar ve yorumcu olan Ethel L. Payne, Amerika Birleşik Devletleri'nin önde gelen Afrikalı-Amerikalı gazetelerinden biri olan Chicago Defender'da köşe yazarı ve uzun süredir muhabirlik yapıyordu. Beyaz Saray muhabiri olarak akreditasyon alan ilk Afrikalı-Amerikalı kadındı. Onun onuruna, prestijli yıllık Ethel L. Payne Uluslararası Gazetecilikte Mükemmellik Ödülü 1998'de kuruldu. Bu pul 14 Eylül 2002'de basıldı.
BILL PICKETT
William M. “Bill” Pickett, “buldogging” olarak da adlandırılan kovboy güreşi sporunu icat etti. Çiftlik köpeklerinin kullandığını gördüğü bir tekniği kullanan Pickett, daha uysal ve kontrol edilmesi daha kolay hale getirmek için dümenin dudağını ısırırdı. Bu etkinlikte rol alan o ve atı Spradley, yurtiçinde ve yurtdışında rodeolarda gişe rekorları kırdı. Pickett, 1971'de Ulusal Kovboy ve Rodeo Onur Listesi'ne seçildi. Bu pul 18 Ekim 1994'te yayınlandı.
SALEM YOK
Salem Poor, Bunker Hill Savaşı sırasında tarihteki yerini aldı. Bu savaşta yaptığı işler için, kendisini “cesur ve yiğit bir asker” olarak öven bir övgü aldı. Ayrıca Devrim Savaşı sırasında Amerikan ordusuyla Valley Forge da dahil olmak üzere başka yerlerde görev yaptı. Bu pul 25 Mart 1975'te basılmıştır.
PORGİ VE BESS
George Gershwin'in efsanevi Afrikalı-Amerikalı halk operası Porgy ve Bess, Broadway müzikallerini anan bir pulda yer alıyor. Bu pul 14 Temmuz 1993'te basılmıştır.
"ANA" YAĞMUR
Gertrude Malissa Nix Pridgett olarak doğan “Ma” Rainey, “mavilerin annesi” olarak adlandırıldı. Down-home tarzında klasik blues konusunda uzmanlaştı ve ünü blues türünün yayılmasıyla eş zamanlı olarak arttı. Bu damga, 17 Eylül 1994 tarihinde basılmıştır.
A. PHILIP RANDOLPH
Bakan babası tarafından kölelik karşıtı geleneklerde yetiştirilen A. Philip Randolph, 60 yılı aşkın bir süredir eşit haklar ve eşit fırsatların yorulmak bilmeyen bir savunucusu olarak bu inançları yansıttı. 1925'te Uyuyan Araba Taşıyıcıları Kardeşliği'ni örgütledi ve 1937'de Pullman Şirketi ile 12 yıl süren çekişmeli ve genellikle sert mücadeleden sonra, beyaz bir işveren ve bir Afrikalı-Amerikalı işçi sendikası tarafından imzalanan ilk sendika sözleşmesini elde etti. Bu pul 3 Şubat 1989'da basılmıştır.
OTIS REDDING
1941'de Georgia, Dawson'da doğan Otis Redding, şarkı söyleme kariyerine kilise korosunda başladı. Bir genç olarak yerel yetenek gösterilerinde yarıştı ve profesyonel olarak çalışmaya başladı. 1960'ların ortalarında, Redding'in çok sayıda hit şarkısı vardı ve tarzı ve popülaritesi artıyordu. Ancak 10 Aralık 1967'de bir uçak kazasında öldü. Ölümünden sadece birkaç gün önce, sonunda pop listelerinde en üst noktaya ulaşan “(Sittin' on) The Dock of the Bay”i kaydetti. Bu pul 16 Haziran 1993'te basılmıştır.
PAUL ROBESON
Paul Robeson, sivil haklar ve sosyal adalet için yorulmak bilmeyen ve uzlaşmaz bir savunucuydu. Rutgers Üniversitesi'nde 2 yıllık Amerikan futbolu, birincilik ve Phi Beta Kappa oldu. Daha sonra Columbia Üniversitesi'nde hukuk diploması aldı, ancak kısa süre sonra şarkı söylemeye ve oyunculuğa döndü. Özellikle siyahi ruhani yorumlarıyla ve ayrıca Othello'daki sahne rolüyle tanınıyordu. 1930'ların sonlarında, ırksal adalet, sosyal ilerleme ve uluslararası barış adına çok aktif ve açık sözlü hale geldi. Bu damga Ocak 2004'te basılmıştır.
Jackie Robinson
Jackie Robinson, 1947'de Major League Baseball renk bariyerini kırdı, 10 yıllık bir all-star kariyerine sahipti, Beyzbol Onur Listesi'ne giren ilk Afrikalı Amerikalı oldu ve 1997'de Major League Baseball tarafından 42 numaralı emekliye ayrıldı. beyzboldaki başarılarından çok, birçok beyzbol “ilklerinin” sadece bir parçası olduğu Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ırk eşitliğine yaptığı katkılardır. 1956'da beyzboldan emekli olduktan sonra, sivil haklar hareketinde çok aktif oldu, Ulusal Renkli İnsanların Gelişimi Derneği (NAACP) ile birlikte çalıştı ve sadece sporcular için değil tüm insanlar için engelleri aşmaya yardımcı olmak için çeşitli siyasi kampanyalarda çalıştı. 20 sentlik pul 2 Ağustos 1982'de, Robinson'un 33 sentlik pulu 18 Şubat 1999'da ve 33 sentlik pulu 6 Temmuz 2000'de yayınlandı.
WILMA RUDOLPH
Birkaç yıl boyunca çocuk felci geçirmiş ve bacak desteği takmış bir çocuğun bir gün “dünyanın en hızlı kadını” ilan edileceğini pek az insan beklerdi, ancak bu, İtalya'nın Roma kentindeki 1960 Olimpiyat Oyunlarında, Wilma Rudolph'un hikayesidir. sprint yarışmalarında (100 metre, 200 metre ve 4-x-100 metre bayrak yarışları) üç altın madalya kazandı. Avustralya, Melbourne'deki 1956 Olimpiyat Oyunlarında da bronz madalya kazanan Rudolph, birkaç ödül kazandı ve 1980'de Siyah Spor Onur Listesi'ne girdi. Yarışmadan emekli olduktan sonra, Rudolph öğretmen, koşu antrenörü ve spor yaptı. yayıncı. Ayrıca, yoksul gençlere yardım eden çeşitli hükümet programlarında görev yaptı. Ayrıca toplum temelli, gençlik odaklı atletik ve akademik programları teşvik etmek için Wilma Rudolph Vakfı'nı kurdu. Kadın Sporları Vakfı, onuruna, her yıl metanet, azim, özveri ve ilham sergileyen bir kadın sporcuya Wilma Rudolph Cesaret Ödülü veriyor. Bu pul 2004 yılında çıkarılacaktır.
jimmy acele
Benny Goodman, Count Basie, Walter Page ve Buck Clayton gibi ünlü grup liderleriyle bağlantısı olan Jimmy Rushing, kendisini hem cazın hem de blues'un en büyük şarkıcılarından biri olarak kabul ettirdi. Bu damga, 17 Eylül 1994 tarihinde basılmıştır.
BESSİE DEMİRCİ
“Blues'un imparatoriçesi” olarak bilinen Bessie Smith, 1920'lerde Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'da hüküm sürdü. Geniş yelpazesi, blues müziğini tüm geçmişlerden yeni dinleyicilere ulaştırdı. Hem blues hem de popüler şarkılardan oluşan yüzden fazla kayıt yaparak geleceğin blues şarkıcıları ve caz müzisyenlerinin yolunu açtı. Bu damga, 17 Eylül 1994 tarihinde basılmıştır.
HENRY O. TANNER
Henry O. Tanner, ünlü dini resimlerinin tutkusuna büyük ölçüde yansıyan güçlü bir kararlılığa sahipti. Meslek hayatının çoğunu Fransa'da, özellikle Paris'te geçirdi. Uluslararası beğeni kazanan ilk Afrikalı-Amerikalı sanatçı olarak Tanner, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki birçok genç Afrikalı-Amerikalı ressam için bir ilham kaynağı oldu. Bu pul, 10 Eylül 1973'te basılmıştır.
KARDEŞ ROSETTA THARPE
Rahibe Rosetta Tharpe, Amerikan müziğine katkıda bulunan birçok Afrikalı-Amerikalı gospel şarkıcısından biriydi. Kendine özgü gitar stiliyle tanınıyordu ve gospel müziğini konser salonlarının yanı sıra gece kulüplerine de soktu. Bu pul 15 Temmuz 1998'de basılmıştır.
13. DEĞİŞİKLİK
ABD Anayasası'nda köleliği ortadan kaldıran 13. değişikliğin geçişinin 75. yıldönümü, 1940'ta çıkarılan bir pulla anıldı. Bu pul, 20 Ekim 1940'ta basıldı.
SOJOURNER GERÇEĞİ
Sojourner Truth, 19. yüzyılın en ilham verici ve yaygın olarak bilinen Afrikalı Amerikalılarından biriydi. 1797'de New York'ta bir köle olarak Isabella Bomefree ("Baumfree" olarak da yazılır) olarak doğdu, ancak 1828'de özgürlüğüne kavuştu. 1830'larda evanjelik hareketlere katıldı ve 1843'te adını Sojourner Truth ve seyahat etmeye ve vaaz etmeye başladı. Otobiyografisi The Narrative of Sojourner Truth: A Northern Slave 1850'de yayınlandı ve köleliğe karşı ve kadınların oy hakkı için yaptığı konuşmalar büyük kalabalıklar çekti. 1864'te Başkan Abraham Lincoln onu Beyaz Saray'da kabul etti ve 1864'ten 1868'e kadar eski kölelere yeni hayatlara başlarken tavsiyelerde bulunmak için Ulusal Azatlılar Yardım Derneği ile çalıştı. Bu pul 4 Şubat 1986'da basılmıştır.
HARRIET TUBMAN
Köle olarak dünyaya gelen kölelik karşıtı Harriet Tubman, ABD Posta pulu ile onurlandırılan ilk Afrikalı-Amerikalı kadındı. İç Savaş öncesinde ve sırasında birçok kölenin özgürlüğe kaçmasına yardımcı olan ünlü Yeraltı Demiryolunun şefiydi. 13 sentlik pul 1 Şubat 1978'de basıldı ve
32 sentlik pul 29 Haziran 1995'te basıldı.
MADAM CJ WALKER
1867'de Sarah Breedlove'da doğan Madam CJ Walker, güzellik ürünleri öncüsü ve ülkenin ilk kadın milyonerlerinden biri oldu. 1900'lerin başında, kocasının adını (Charles Joseph Walker) kullanarak, saç ürünleri ve müstahzarları üreten çok başarılı bir iş geliştirdi ve şirketi sonunda bir Afrikalı Amerikalıya ait ülkenin en büyük işletmelerinden biri haline geldi. Walker ayrıca, Afrikalı Amerikalılar ve kadınlar için eğitimi, hayır kurumlarını, siyasi hakları ve ekonomik fırsatları güçlü bir şekilde destekleyen, çağın önde gelen Afrikalı-Amerikalı hayırseverlerinden ve siyasi aktivistlerinden biri oldu. Bu pul 28 Ocak 1998'de basılmıştır.
CLARA GÖĞÜSÜ
Clara Ward, genellikle Amerika'nın en büyük müjde grubu olarak kabul edilen Ward Singers'ın arkasındaki yaratıcı güçtü. Ünlü ve başarılı bir besteci, piyanist, şarkıcı ve aranjördü ve o ve grubu, yaratıcı düzenlemeler kullanarak, renkli kostümler giyerek ve alışılmadık mekanlarda çalarak müjde türünün dönüştürülmesine yardımcı oldu. “Surely God Is Able” adlı şarkısı tüm zamanların en çok satan müjde kayıtlarından biri oldu. Bu pul 15 Temmuz 1998'de basılmıştır.
REZERVASYON T. WASHINGTON
1881'de Booker T. Washington, Alabama'daki Tuskegee Normal ve Endüstri Enstitüsü'nün (şimdi Tuskegee Üniversitesi) ilk müdürü oldu ve sonraki birkaç on yıl içinde, Afrikalı Amerikalıların önde gelen eğitimcisi ve sözcüsü olarak ortaya çıktı. Washington ayrıca 1900'de Ulusal Zenci İş Birliği'nin kurulmasına yardım etti ve başkanlar Theodore Roosevelt ve William Howard Taft'a danışman olarak hizmet etti. Bu pul - bir Afrikalı Amerikalıyı anan ilk ABD Posta pulu - 7 Nisan 1940'ta yayınlandı.
DİNAH WASHINGTON
1924'te Ruth Jones'ta doğan Dinah Washington, Amerika'nın en popüler ve çok yönlü şarkıcılarından biri oldu. Kariyerine bir müjde şarkıcısı olarak başladı, kendini “blues kraliçesi” olarak kabul ettirdi ve ayrıca caz, pop, ritim ve blues ve hatta ülke şarkılarının kayıtları yaptı. İmza şarkısı “Bir Günde Ne Fark Yaratır” idi. Ne yazık ki, yanlışlıkla aşırı dozda reçeteli ilaçlardan sonra öldüğünde hayatı trajik bir şekilde kısaldı. Bu pul 16 Haziran 1993'te basılmıştır.
ETEL SULARI
Bir şarkıcı, dansçı ve dramatik aktris olarak Ethel Waters, müzikal yaratıcılığını ve dramatik ifadesini kullanan bir kariyer sürdürdü. Uzun kariyeri boyunca hem sahnede hem de filmde öne çıktı ve eleştirel beğeni topladı. Bu pul 1 Eylül 1994'te basılmıştır.
ÇAMURLU SULAR
1915'te Mississippi'de doğan McKinley Morganfield, “Muddy Waters”, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra ortaya çıkan Chicago blues sesini geliştirmede liderdi. Geleneksel Delta blues'larını elektrik blues'a dönüştürme yeteneği, Amerika'da ve nihayetinde tüm dünyada büyük bir başarıya ulaşmasına yardımcı oldu. Bu damga, 17 Eylül 1994 tarihinde basılmıştır.
IDA B. KUYULAR
Ida B. Wells, hayatını Afrikalı Amerikalılara ve kadınlara karşı ayrımcılığın dehşeti hakkında insanları eğitmeye adadı. İlk işi öğretmenlikti, ancak bir demiryolu şirketine ayrımcılık için dava açma deneyimlerini yazmaya başladığında gazeteci oldu. Gazetecilik kariyerinin çoğu, linç karşıtı haçlı seferine ve kadınların oy haklarına odaklandı. Ulusal Renkli İnsanların Gelişimi Derneği'nin (NAACP) kurucusuydu ve Afrikalı-Amerikalı kadınlar için ilk oy hakkı kulübünü kurdu. Bu pul 1 Şubat 1990'da basılmıştır.
JOSH WHITE
Josh White, 20. yüzyılın ortalarında Amerika'nın en popüler ve etkili halk şarkıcılarından biriydi. En ünlü şarkısı “One Meat Ball”, akşam yemeği alacak çok az parası olan ve ona hizmet eden garsondan çok az sempati gören fakir bir adam hakkındadır. Halk müziği türünün genellikle güçlü bir sosyal ve politik temeli vardır ve White'ın kariyeri bunun açık bir örneğidir - 1940'larda Beyaz Saray'da Başkan Franklin Roosevelt için şarkı söyledi, 1950'lerde McCarthyizm'in etkilerinden acı çekti ve 1963 Mart'ında Washington'da öne çıkan bir sanatçıydı. Bu pul 26 Haziran 1998'de basılmıştır.
ROY WILKINS
Roy Wilkins bir ABD sivil haklar lideriydi. 1931'de, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en büyük sivil haklar örgütü olan Ulusal Renkli İnsanların Gelişimi Derneği'nin (NAACP) yönetici sekreter yardımcılığına atandı. 1955'te NAACP'nin yönetici sekreteri oldu ve 22 yıl boyunca bu görevde kaldı. Sivil haklar hareketinin bir yazarı ve sözcüsü olarak, başkanlara ve Kongre üyelerine Afrikalı Amerikalıların haklarına dikkat etmeleri için ilham verdi. Hayattaki en büyük memnuniyetini tanımlaması istendiğinde, devlet okullarında ayrımcılığı sona erdiren 1954 tarihli Brown v. Eğitim Kurulu kararına işaret etti. Bu pul 24 Ocak 2001 tarihinde basılmıştır.
CARTER G. WOODSON
Bir eğitimci, tarihçi, yazar ve yayıncı olan Carter G. Woodson, Afrikalı-Amerikalı insanları incelemeyi ve onların eylemlerinin ve katkılarının daha kapsamlı bir analizini ve yorumunu destekledi. Sonunda Afrikalı-Amerikalı Yaşam ve Tarih Araştırmaları Derneği haline gelen organizasyonu kurdu. 1926'da, Siyah Tarih Ayını kutlamaya kadar genişleyen Negro Tarih Haftası'nın kutlanmasına başladı. Bu pul 1 Şubat 1984'te basılmıştır.
WHITNEY MOORE GENÇ, JR.
Whitney Moore Young, Jr., Afrikalı Amerikalıları sistem içinde çalışmaya teşvik eden ılımlı bir sivil haklar lideriydi. 10 yıl boyunca National Urban League'in yönetici direktörlüğünü yaptı. 1969'da ülkenin en yüksek sivil onuru olan Özgürlük Madalyası'nı aldı. Bu pul 30 Ocak 1981'de basılmıştır.
İçindekiler
Tubman, Araminta "Minty" Ross'u köleleştirilmiş ebeveynleri Harriet ("Rit") Green ve Ben Ross'ta doğdu. Rit, Mary Pattison Brodess'e (ve daha sonra oğlu Edward'a) aitti. Ben, Mary Brodess'in ikinci kocası olan ve Maryland, Dorchester County'nin Madison bölgesindeki Blackwater Nehri yakınında büyük bir plantasyon işleten Anthony Thompson tarafından tutuldu.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki birçok köleleştirilmiş insanda olduğu gibi, Tubman'ın doğumunun ne kesin yılı ne de yeri biliniyor ve tarihçiler en iyi tahminde farklılık gösteriyor. Kate Larson, bir ebe ödemesine ve kaçak reklamı da dahil olmak üzere diğer birçok tarihi belgeye dayanarak, yılı 1822 olarak kaydederken, Jean Humez, "Mevcut en iyi kanıtlar, Tubman'ın 1820'de doğduğunu gösteriyor, ancak bir bir veya iki yıl sonra". [4] Catherine Clinton, Tubman'ın doğum yılını 1825 olarak bildirdiğini, ölüm belgesinin 1815'i ve mezar taşının 1820'yi listelediğini belirtiyor.[5]
Tubman'ın anneannesi Modesty, Afrika'dan bir köle gemisiyle ABD'ye geldi, diğer ataları hakkında hiçbir bilgi yok. [6] Çocukken, Tubman'a karakter özelliklerinden dolayı bir Ashanti kişisi gibi göründüğü söylendi, ancak bu soyu doğrulamak veya reddetmek için hiçbir kanıt bulunamadı. [7] Annesi Rit (beyaz bir babası olabilirdi), [7] [8] Brodess ailesi için bir aşçıydı. [4] Babası Ben, Thompson'ın çiftliğinde kereste işini yöneten yetenekli bir oduncuydu. [7] 1808 civarında evlendiler ve mahkeme kayıtlarına göre birlikte dokuz çocukları oldu: Linah, Mariah Ritty, Soph, Robert, Minty (Harriet), Ben, Rachel, Henry ve Moses. [9]
Rit, kölelik onu parçalamakla tehdit ettiğinden ailesini bir arada tutmak için mücadele etti. Edward Brodess üç kızını (Linah, Mariah Ritty ve Soph) sattı ve onları aileden sonsuza dek ayırdı. [10] Georgia'dan bir tüccar, Rit'in en küçük oğlu Musa'yı satın almak için Brodess'e yaklaştığında, Brodess, diğer köleleştirilmiş kişiler ve topluluktaki azatlıların yardımıyla Brodess'i bir ay boyunca sakladı. [11] Bir noktada satış konusunda sahibiyle yüzleşti. [12] Sonunda, Brodess ve "Gürcistanlı adam" çocuğu almak için köle mahallesine geldiler ve burada Rit onlara, "Oğlumun peşindesiniz ama evime ilk giren adamın kafasını yarıp açacağım. " [12] Brodess geri adım attı ve satışı terk etti. [13] Tubman'ın biyografilerini yazanlar, aile içinde bu olay hakkında anlatılan hikayelerin, onun direniş olasılıklarına olan inancını etkilediği konusunda hemfikir. [13] [14]
Tubman'ın annesi "büyük eve" [15] [16] atandı ve bu nedenle kendi ailesi için kıt zamanı vardı, çocukken Tubman, büyük ailelerde tipik olarak küçük bir erkek kardeş ve bebeğe baktı. [17] Beş ya da altı yaşındayken Brodess, onu "Bayan Susan" adlı bir kadına bakıcı olarak işe aldı. Tubman'a bebeğe bakması ve uyurken beşiği sallaması emredildi, bebek uyandığında ve ağladığında kırbaçlandı. Daha sonra, kahvaltıdan önce beş kez kırbaçlandığı belirli bir günü anlattı. Hayatının geri kalanında yaralarını taşıdı. [18] Beş gün boyunca kaçmak, [19] dayaktan korunmak için kat kat giysiler giymek ve direnmek gibi direnmenin yollarını buldu. [20]
Çocukken, Tubman ayrıca James Cook adında bir ekicinin evinde çalıştı. Kızamığa bulaştıktan sonra bile yakındaki bataklıklardaki misk sıçanı tuzaklarını kontrol etmesi gerekiyordu. O kadar hastalandı ki Cook, annesinin onu sağlığına kavuşturduğu Brodess'e geri gönderdi. Brodess daha sonra onu tekrar işe aldı.Daha sonra akut çocukluk hasretinden bahsetti ve kendini Stephen Foster'ın "Old Folks at Home" şarkısına gönderme yapan "Swanee Nehri'ndeki çocuk" ile karşılaştırdı. [21] Büyüdükçe ve güçlendikçe, tarla ve orman işlerine, öküz sürmeye, çiftçiliğe ve kütük taşımaya atandı. [22]
Tubman bir ergen olarak, bir gözetmen kaçmaya çalışan başka bir köleleştirilmiş kişiye iki kilo (1 kg) metal ağırlık attığında ciddi bir kafa travması geçirdi. Ağırlık onun yerine Tubman'a çarptı ve "kafatamı kırdı" dedi. Kanayarak ve bilincini yitirerek sahibinin evine götürüldü ve bir dokuma tezgahının koltuğuna yatırıldı ve burada iki gün boyunca tıbbi bakım görmeden kaldı. [23] Bu olaydan sonra, Tubman sıklıkla aşırı derecede ağrılı baş ağrıları yaşadı. [24] Ayrıca nöbet geçirmeye başladı ve uykuda görünürken çevresinin farkında olduğunu iddia etmesine rağmen görünüşe göre bilincini kaybetti. Bu durum, hayatının geri kalanında onunla kaldı Larson, yaralanmanın bir sonucu olarak temporal lob epilepsisinden muzdarip olabileceğini öne sürüyor. [25] [26]
Yaralanmasından sonra Tubman, Tanrı'dan gelen vahiy olarak yorumladığı vizyonlar ve canlı rüyalar görmeye başladı. Bu ruhsal deneyimlerin Tubman'ın kişiliği üzerinde derin bir etkisi oldu ve o, Tanrı'ya tutkulu bir inanç kazandı. [27] Tubman okuma yazma bilmemesine rağmen, annesi ona İncil hikayeleri anlattı ve muhtemelen ailesiyle birlikte bir Metodist kilisesine gitti. [28] [29] Köleleri itaat etmeye teşvik eden Yeni Ahit'in öğretilerini reddetti ve Eski Ahit'teki kurtuluş hikayelerinde rehberlik buldu. Bu dini bakış açısı, hayatı boyunca onun eylemlerini bilgilendirdi. [30]
Anthony Thompson, Tubman'ın babasını 45 yaşında azat edeceğine söz verdi. Thompson öldükten sonra, oğlu 1840'ta bu sözü yerine getirdi. Tubman'ın babası, Thompson ailesi için kereste tahmincisi ve ustabaşı olarak çalışmaya devam etti. [31] Birkaç yıl sonra, Tubman beyaz bir avukatla temasa geçti ve annesinin yasal durumunu araştırması için ona beş dolar ödedi. Avukat, eski bir mal sahibinin kocası gibi Tubman'ın annesi Rit'in de 45 yaşında azat edileceğine dair talimat verdiğini keşfetti. Kayıtlar, benzer bir hükmün Rit'in çocukları için geçerli olacağını ve o ulaştıktan sonra doğan tüm çocukların 45 yaş yasal olarak özgürdü, ancak Pattison ve Brodess aileleri köleleştirilmiş insanları miras aldıklarında bu şartı görmezden geldiler. Yasal olarak meydan okumak Tubman için imkansız bir görevdi. [32]
1844 civarında, John Tubman adında özgür bir Siyah adamla evlendi. [33] Kendisi veya birlikte geçirdikleri zaman hakkında çok az şey bilinmesine rağmen, köle statüsü nedeniyle birlik karmaşıktı. Annenin statüsü çocukların durumunu dikte ediyordu ve Harriet ve John'dan doğan tüm çocuklar köleleştirilecekti. Bu tür karma evlilikler - köleleştirilmiş insanlarla evlenen özgür renkli insanlar - bu zamana kadar Siyah nüfusun yarısının özgür olduğu Maryland'in Doğu Kıyısında nadir değildi. Çoğu Afrikalı-Amerikalı ailenin hem özgür hem de köleleştirilmiş üyeleri vardı. Larson, Tubman'ın özgürlüğünü satın almayı planlamış olabileceklerini öne sürüyor. [34]
Tubman, evliliğinden kısa bir süre sonra adını Araminta'dan Harriet'e değiştirdi, ancak tam zamanlama belli değil. Larson bunun düğünden hemen sonra olduğunu öne sürüyor, [33] ve Clinton bunun Tubman'ın kölelikten kaçma planlarıyla çakıştığını öne sürüyor. [35] Annesinin adını, muhtemelen din değiştirmenin bir parçası olarak veya başka bir akrabasını onurlandırmak için aldı. [33] [35]
1849'da Tubman tekrar hastalandı ve bu da köle olarak değerini azalttı. Edward Brodess onu satmaya çalıştı ama bir alıcı bulamadı. [36] Onu satmaya çalışmasına ve akrabalarını köleleştirmeye devam etmesine kızan Tubman, sahibi için dua etmeye ve Tanrı'dan yolunu değiştirmesini istemeye başladı. [37] Daha sonra şöyle dedi: "Efendim için Mart ayının ilk gününe kadar bütün gece dua ettim ve sürekli insanları bana getirip beni satmaya çalışıyordu." Satış yapılıyor gibi görününce, "Namazımı değiştirdim" dedi. "İlk Mart'ta, 'Aman Tanrım, eğer o adamın kalbini asla değiştirmeyeceksen, onu öldür, Tanrım ve onu yoldan çıkar' diye dua etmeye başladım." [38] Bir hafta sonra Brodess öldü. ve Tubman daha önceki duygularından dolayı pişmanlık duyduğunu ifade etti. [39]
Birçok emlak yerleşiminde olduğu gibi, Brodess'in ölümü Tubman'ın satılma ve ailesinin parçalanma olasılığını artırdı. [40] Dul eşi Eliza, ailenin köleleştirilmiş insanlarını satmak için çalışmaya başladı. [41] Tubman, kocasının onu vazgeçirme çabalarına rağmen Brodess ailesinin kaderine karar vermesini beklemeyi reddetti. [42] "[T] burada hakkım olan iki şeyden biriydi", diye açıkladı daha sonra, "özgürlük ya da ölüm, eğer birine sahip olamasaydım, diğerine sahip olurdum". [43]
Tubman ve kardeşleri Ben ve Henry, 17 Eylül 1849'da kölelikten kaçtılar. Tubman, komşu Caroline'de Poplar Neck adlı bir bölgede büyük bir plantasyona sahip olan Anthony Thompson'a (babasının eski sahibinin oğlu) kiralanmıştı. Muhtemelen kardeşleri de Thompson için çalıştı. Köleler başka bir haneye kiralandığından, Eliza Brodess muhtemelen bir süre onların yokluğunu bir kaçış girişimi olarak görmedi. İki hafta sonra, Cambridge'de bir kaçak ilanı yayınladı. Demokrat, iade edilen her köle için 100 dolara kadar ödül teklif ediyor. [44] Onlar gittikten sonra, Tubman'ın kardeşlerinin ikinci düşünceleri vardı. Ben daha yeni baba olmuş olabilir. İki adam geri döndü ve Tubman'ı onlarla birlikte dönmeye zorladı. [45]
Kısa bir süre sonra, Tubman bu sefer kardeşleri olmadan tekrar kaçtı. [46] Planlarını önceden annesine göndermeye çalıştı. Köleleştirilmiş güvenilir bir adam olan Mary'ye şifreli bir şarkı söyledi, bu bir vedaydı. "Sabah görüşürüz", diye seslendi, "vaadedilmiş topraklara gidiyorum." [47] Tam rotası bilinmemekle birlikte, Tubman Yeraltı Demiryolu olarak bilinen ağı kullandı. Bu gayri resmi ancak iyi organize edilmiş sistem, özgür ve köleleştirilmiş Siyahlardan, beyaz kölelik karşıtlarından ve diğer aktivistlerden oluşuyordu. O zamanlar Maryland'deki sonuncular arasında en öne çıkanlar, genellikle Quakers olarak adlandırılan Dini Dostlar Cemiyeti üyeleriydi. [46] Poplar Neck yakınlarındaki Preston bölgesi, önemli bir Quaker topluluğu içeriyordu ve muhtemelen Tubman'ın kaçışı sırasında önemli bir ilk duraktı. [48] Oradan, muhtemelen kölelikten kaçan insanlar için ortak bir yol izledi: Choptank Nehri boyunca kuzeydoğu, Delaware üzerinden ve sonra kuzeyden Pennsylvania'ya. [49] Yürüyerek yaklaşık 145 km'lik bir yolculuk beş gün ile üç hafta arasında sürerdi. [50]
Tubman, Kuzey Yıldızı'nın rehberliğinde ve kaçak köleler için ödül toplamaya hevesli köle avcılarından kaçınmaya çalışarak gece yolculuk etmek zorunda kaldı. [51] Yeraltı Demiryolundaki "kondüktörler" korunmak için aldatmacalar kullandılar. Erken bir durakta, evin hanımı Tubman'a aile için çalışıyormuş gibi görünecek şekilde avluyu süpürmesini söyledi. Gece çöktüğünde, aile onu bir arabaya sakladı ve onu bir sonraki dost eve götürdü. [52] Bölgenin ormanlarına ve bataklıklarına aşina olduğu düşünüldüğünde, Tubman muhtemelen gündüzleri bu yerlerde saklanmış. [49] İlk yolculuğunun ayrıntıları bilinmiyor çünkü kölelikten gelen diğer kaçaklar bu yolları kullandılar, Tubman bunları yaşamının ilerleyen zamanlarına kadar tartışmadı. [53] Bir rahatlama ve huşu içinde Pennsylvania'ya geçti ve yıllar sonra yaşadıklarını hatırladı:
O çizgiyi aştığımı fark ettiğimde, aynı kişi olup olmadığımı görmek için ellerime baktım. Güneşin ağaçların arasından altın gibi geldiği her şeyin ve tarlaların üzerinde öyle bir ihtişam vardı ki kendimi cennette gibi hissettim. [47]
Philadelphia'ya ulaştıktan sonra Tubman ailesini düşündü. "Garip bir ülkede bir yabancıydım," dedi daha sonra. "[M]y babam, annem, erkek ve kız kardeşlerim ve arkadaşlarım [Maryland'deydi]. Ama özgürdüm ve onlar özgür olmalı." [54] Garip işlerde çalıştı ve para biriktirdi. [55] Bu arada ABD Kongresi 1850 tarihli Kaçak Köle Yasası'nı kabul etti, bu arada yataklıktan kaçmayı ağır bir şekilde cezalandıran ve kanun uygulayıcı memurları - hatta köleliği yasaklamış olan eyaletlerde bile - zorladı. Yasa, kaçan köleler için riskleri artırdı, bu nedenle çoğu, Britanya İmparatorluğu'nun bir parçası olarak köleliği kaldırmış olan Güney Ontario'ya (o zamanlar Kanada Birleşik Eyaleti'nin bir parçası) sığındı.[56] Irksal Fakir İrlandalı göçmen dalgaları iş için özgür Siyahlarla rekabet ederken Philadelphia'da da gerilimler artıyordu.[57]
Aralık 1850'de Tubman, yeğeni Kessiah ve iki çocuğu, altı yaşındaki James Alfred ve bebek Araminta'nın yakında Cambridge'de satılacağı konusunda uyarıldı. Tubman, kayınbiraderi Tom Tubman'ın satışa kadar onu sakladığı Baltimore'a gitti. Kessiah'ın John Bowley adında özgür bir Siyah adam olan kocası, karısı için kazanan teklifi yaptı. Ardından, müzayedeci öğle yemeği yemek için uzaklaşırken, John, Kessiah ve çocukları yakındaki bir güvenli eve kaçtılar. Gece düştüğünde, Bowley aileyi bir günlük kanoyla Baltimore'a 60 mil (97 kilometre) gitti ve burada aileyi Philadelphia'ya getiren Tubman ile tanıştılar. [58]
Gelecek yılın başlarında, diğer aile üyelerine rehberlik etmek için Maryland'e döndü. İkinci yolculuğu sırasında kardeşi Musa'yı ve kimliği belirsiz iki adamı buldu. [59] Tubman muhtemelen Wilmington, Delaware'de çalışan bir Quaker olan kölelik karşıtı Thomas Garrett ile çalıştı. [60] Onun maceraları ailesini cesaretlendirmişti ve biyografi yazarları Maryland'e yaptığı her yolculukta, onun kendine daha çok güvendiği konusunda hemfikirdi. [59] [61]
1851'in sonlarında Tubman, kaçışından bu yana ilk kez kocası John'u bulmak için Dorchester County'ye döndü. Çeşitli işlerden para biriktirdi, onun için bir takım elbise satın aldı ve güneye doğru yol aldı. Bu sırada John, Caroline adında başka bir kadınla evlenmişti. Tubman ona katılması gerektiğini haber yolladı ama bulunduğu yerden mutlu olduğunu söyledi. Tubman önce evlerine hücum edip olay çıkarmaya hazırlandı ama sonra zahmete değmeyeceğine karar verdi. Öfkesini bastırarak, kaçmak isteyen bazı köleleştirilmiş insanlar buldu ve onları Philadelphia'ya götürdü. [62] John ve Caroline birlikte bir aile kurdular, ta ki 16 yıl sonra Robert Vincent adında beyaz bir adamla yol kenarında bir tartışmada öldürülene kadar. [63]
Kaçak Köle Yasası, kuzey Amerika'yı kaçak kölelerin kalması için daha tehlikeli bir yer haline getirdiğinden, birçok kaçak köle Güney Ontario'ya göç etmeye başladı. Aralık 1851'de Tubman, muhtemelen Bowley'ler ve daha önce kuzeye doğru kurtarmaya yardım ettiği diğer birkaç kişi de dahil olmak üzere kimliği belirsiz bir 11 kaçak grubuna rehberlik etti. Tubman ve grubunun, kölelik karşıtı ve eski köle Frederick Douglass'ın evinde durduklarını gösteren kanıtlar var. [64] Üçüncü otobiyografisinde, Douglass şunları yazdı: "Bir keresinde çatımın altında aynı anda on bir kaçak vardı ve onları Kanada'ya götürmek için yeterli parayı toplayana kadar benimle kalmaları gerekiyordu. Bu, herhangi bir zamanda sahip olduğum en büyük sayıydı ve bu kadar çok kişiye yiyecek ve barınak sağlamakta biraz zorlandım." [65] Yolcuların sayısı ve ziyaretin zamanı, bunun Tubman'ın grubu olduğunu gösteriyor. . [64]
Douglass ve Tubman, ikisi de köleliğe karşı mücadele ederken birbirlerine büyük hayranlık duyuyorlardı. 1868'de Tubman'ın erken biyografisi hazırlanırken, Douglass onu onurlandırmak için bir mektup yazdı. Kendi çabalarını onunkilerle karşılaştırarak şunları yazdı:
Aramızdaki fark çok belirgin. Davamıza hizmet ederken yaptığım ve acı çektiğim çoğu şey halka açık oldu ve yolun her adımında çok teşvik aldım. Sen ise özel bir şekilde çalıştın. Gündüz işledim - gece sen. . Gece yarısı gökyüzü ve sessiz yıldızlar, özgürlüğe olan bağlılığınızın ve kahramanlığınızın tanıkları olmuştur. John Brown dışında - kutsal hatıradan - köleleştirilmiş insanlarımıza hizmet etmek için sizden daha fazla tehlike ve zorlukla gönüllü olarak karşılaşan birini tanımıyorum. [66]
11 yıl boyunca, Tubman tekrar tekrar Maryland'in Doğu Kıyısına döndü ve diğer kardeşleri Henry, Ben ve Robert, eşleri ve bazı çocukları da dahil olmak üzere yaklaşık 13 seferde [2] 70 kadar köleyi kurtardı. Ayrıca kuzeye kaçan 50 ila 60 ek kaçak için özel talimatlar verdi. [2] Çabaları nedeniyle, Mısır'dan Çıkış Kitabı'nda İbranileri Mısır'dan özgürlüğe götüren peygambere atıfta bulunarak "Musa" lakabı takılmıştır. [67] Maryland'e yaptığı son görevlerden biri, yaşlanan ebeveynlerini geri almaktı. Babası Ben, annesi Rit'i 1855'te Eliza Brodess'ten 20 dolara satın almıştı. [68] Ama ikisi de özgürken bile bölge onların varlığına düşman oldu. İki yıl sonra Tubman, babasının sekiz kaçak köleyi barındırdığı için tutuklanma riskiyle karşı karşıya olduğu haberini aldı. Doğu Kıyısına gitti ve onları kuzeye, eski bir köle topluluğunun (Tubman'ın kardeşleri, diğer akrabaları ve birçok arkadaşı dahil) toplandığı St. Catharines, Ontario'ya götürdü. [69]
Rotalar ve yöntemler
Tubman'ın tehlikeli işi, grubun görülme olasılığını en aza indirmek için genellikle kış aylarında çalıştığı muazzam bir ustalık gerektiriyordu. Tubman'ın bir hayranı şunları söyledi: "Gecelerin uzun ve karanlık olduğu ve evleri olan insanların orada kaldığı kış aylarında hep gelirdi." [70] Kaçan kölelerle temasa geçtiğinde, gazeteler Pazartesi sabahına kadar kaçak ilanları basmayacağından, Cumartesi akşamları şehri terk ettiler. [71]
Kölelik diyarına yaptığı yolculuklar onu büyük bir risk altına soktu ve yakalanmamak için çeşitli hileler kullandı. Tubman bir keresinde bir bone ile kılık değiştirmiş ve ayak işlerini yapıyormuş gibi görünmesi için iki canlı tavuk taşımıştı. Aniden kendini Dorchester County'deki eski bir sahibine doğru yürürken bularak, kuşların bacaklarını tutan ipleri çekti ve onların ajitasyonu göz temasından kaçınmasına izin verdi. [72] Daha sonra bir tren yolcusu arkadaşını, yakındaki bir gazeteyi kaptığı ve okuyormuş gibi yaptığı başka bir eski usta olarak tanıdı. Tubman'ın okuma yazma bilmediği biliniyordu ve adam onu görmezden geldi. [73]
1897'de yazar Wilbur Siebert ile röportaj yaparken Tubman, ona yardım eden bazı kişilerin ve Yeraltı Demiryolu boyunca kaldığı yerlerin adını verdi. Maryland, East New Market'te yaşayan özgür bir siyah bakan olan Sam Green ile kaldı ve aynı zamanda ailesinin Poplar Neck'teki evinin yakınında saklandı. Oradan kuzeydoğudan Sandtown ve Willow Grove, Delaware'e ve özgür siyah ajanların, William ve Nat Brinkley ve Abraham Gibbs'in kuzeyini Dover, Smyrna ve Blackbird'den geçerek yönlendirdiği Camden bölgesine seyahat edecekti. Chesapeake ve Delaware Kanalı'ndan New Castle ve Wilmington'a. Wilmington'da, Quaker Thomas Garrett, William Still'in ofisine veya daha büyük Philadelphia bölgesindeki diğer Yeraltı Demiryolu operatörlerinin evlerine ulaşımı güvence altına alacaktı. Yine de yüzlerce özgürlük arayıcısının New York, New England ve günümüzün Güney Ontario'sunda daha kuzeydeki daha güvenli yerlere kaçmasına yardım ettiğine inanılıyor. [74]
Tubman'ın dini inancı, Maryland'e defalarca girdiği için bir başka önemli kaynaktı. Çocukluğunda geçirdiği kafa travmasının görüntüleri devam etti ve onları ilahi önseziler olarak gördü. "Tanrı'ya danışmaktan" söz etti ve O'nun onu güvende tutacağına güvendi. [75] Thomas Garrett bir keresinde onun hakkında şöyle demişti: "Doğrudan ruhuna söylendiği gibi, Tanrı'nın sesine daha fazla güvenen herhangi bir renkten kimseyle hiç karşılaşmadım." [76] İlahi olana olan inancı da acil yardım sağladı. Spiritüelleri kodlanmış mesajlar olarak, yol arkadaşlarını tehlikeye karşı uyarmak veya açık bir yolu işaret etmek için kullandı. "Go Down Moses"ın versiyonlarını seslendirdi ve devam etmenin güvenli ya da çok tehlikeli olduğunu belirtmek için sözlerini değiştirdi. [77] Kaçakları sınırdan geçirirken, "Tanrı'ya ve İsa'ya da şan olsun. Bir can daha güvende!" diye seslenirdi. [78]
Bir tabanca taşıyordu ve onu kullanmaktan korkmuyordu. Silah, her zaman var olan köle avcılarından ve köpeklerinden bir miktar koruma sağladı, ancak aynı zamanda, kalan grubun güvenliğini tehdit edeceğinden, yolculuğa geri dönmeye çalışan kaçan herhangi bir köleyi vurmakla tehdit etti. [79] Tubman, bir grup kaçak kölenin morali düştüğünde plantasyona geri dönmekte ısrar eden bir adamın hikayesini anlattı. Silahı kafasına doğrulttu ve "Ya devam et ya da öl" dedi. [80] Birkaç gün sonra, Kanada'ya girerken grupla birlikteydi. [75]
Bu arada bölgedeki köle sahipleri, yıllar önce kaçan ve bir daha geri gelmeyen minyon, bir buçuk metre boyundaki (150 cm) engelli köle "Minty"nin toplumlarındaki bu kadar çok köle kaçışından sorumlu olduğunu asla bilmiyorlardı. . 1850'lerin sonlarında, kuzeyli bir beyaz kölelik karşıtının kölelerini gizlice baştan çıkardığından şüphelenmeye başladılar. Popüler bir efsane, Tubman'ın yakalanması için 40.000 ABD Doları (2020'de 1.152.150 ABD Dolarına eşdeğer) ödül konusunda ısrar etse de, bu üretilmiş bir rakamdır. 1868'de, Tubman'ın İç Savaş askeri emekli maaşı talebine destek sağlamak amacıyla, Salley Holley adlı eski bir kölelik karşıtı, 40.000 doların "Maryland köle sahiplerinin onun için teklif etmesi için çok büyük bir ödül olmadığını" iddia eden bir makale yazdı. [81] Böyle yüksek bir ödül, özellikle küçük bir çiftliğin yalnızca 400 ABD Doları'na (2020'de 11,520 ABD Dolarına eşdeğer) satın alınabildiği ve federal hükümetin John Wilkes'in her birinin yakalanması için 25.000 ABD Doları teklif ettiği bir zamanda, ulusal dikkat çekecekti. Booth'un 1865'teki Başkan Lincoln suikastında ortak komplocular. Her iki rakam için de hiçbir belge bulunamamasına rağmen, 12.000 dolarlık bir ödül teklifi de talep edildi. Catherine Clinton, 40.000 dolarlık rakamın bölgede sunulan çeşitli ödüllerin toplamı olabileceğini öne sürüyor. [82]
Köle sahiplerinin çabalarına rağmen Tubman ve yardım ettiği kaçaklar bir türlü yakalanamadı. Yıllar sonra bir izleyiciye şunları söyledi: "Sekiz yıl boyunca Yeraltı Demiryolunun şefliğini yaptım ve çoğu kondüktörün söyleyemediklerini söyleyebilirim - trenimi asla raydan çıkarmadım ve asla bir yolcuyu kaybetmedim." [3]
Nisan 1858'de Tubman, Amerika Birleşik Devletleri'nde köleliği yok etmek için şiddet kullanımını savunan bir isyancı olan kölelik karşıtı John Brown ile tanıştırıldı. Beyazlara karşı şiddeti hiçbir zaman savunmamış olsa da, onun doğrudan hareket tarzına katılıyor ve amaçlarını destekliyordu. [83] Tubman gibi, Tanrı tarafından çağrılmaktan söz etti ve kendisini köle sahiplerinin gazabından koruması için ilahi olana güvendi. Bu arada, karşılaşmalarından önce Brown'la tanışma konusunda kehanet bir vizyona sahip olduğunu iddia etti. [84]
Virginia'da kadının bilmediği bir patika ya da inek yolu neredeyse yoktu.John Brown hizmetlerini güvenceye almak istedi. Yaşlı babasına ve annesine bakması gerektiğini ve Virginia'dan kendisine bağımlı köleler getirdiğini söyledi. Küçük bir ev satın aldı ve ödemeye başladı. Brown ona sordu: "Evinizi güvence altına almak ve ayrıca küçük bir maaş almak şartıyla bizimle ayrılıp bizimle gidebilir misiniz?" Yapabileceğini söyledi. John Brown, Gerrit Smith'e yazdı, gerçekleri açıkladı ve onun aracılığıyla gerekli fonları aldı. [85]
Böylece, köle sahiplerine yönelik bir saldırı için destekçileri toplamaya başladığında, Brown'a kendisinin dediği gibi "General Tubman" katıldı. [83] Pennsylvania, Maryland ve Delaware sınır eyaletlerindeki destek ağları ve kaynakları hakkındaki bilgisi Brown ve planlamacıları için paha biçilmezdi. Douglass gibi diğer kölelik karşıtları onun taktiklerini desteklemese de, Brown, özgür köleler için yeni bir devlet yaratmak için savaşmayı hayal etti ve askeri harekât için hazırlıklar yaptı. İlk savaşa başladıktan sonra kölelerin ayaklanıp köle devletleri arasında bir isyan çıkaracağına inanıyordu. [86] Tubman'dan, o zamanlar bugünkü Güney Ontario'da yaşayan ve onun savaş gücüne katılmaya istekli olabilecek eski köleleri toplamasını istedi, o da yaptı. [87]
8 Mayıs 1858'de Brown, Chatham, Ontario'da bir toplantı yaptı ve burada Harpers Ferry, Virginia'ya baskın yapma planını açıkladı. [88] Planın haberi hükümete sızdırıldığında, Brown planı askıya aldı ve nihai olarak yeniden başlaması için fon toplamaya başladı. Tubman, bu çabasında ve saldırı için daha ayrıntılı planlarla ona yardım etti. [89]
Tubman bu süre zarfında meşguldü, kölelik karşıtı dinleyicilere konuşmalar yapmak ve akrabalarına bakmakla meşguldü. 1859'un sonlarında, Brown ve adamları saldırıyı başlatmaya hazırlanırken, Tubman ile temas kurulamadı. [90] 16 Ekim'de Harpers Ferry'e baskın yapıldığında Tubman orada değildi. Bazı tarihçiler, o sırada New York'ta olduğuna ve çocukluğundaki kafa travmasına bağlı olarak ateşi olduğuna inanıyor. [90] Diğerleri onun Ontario'da daha fazla kaçan köleyi işe almış olabileceğini öne sürüyor [91] ve Kate Clifford Larson, Maryland'de, Brown'ın baskını için işe aldığını veya daha fazla aile üyesini kurtarmaya çalıştığını öne sürüyor. [92] Larson ayrıca Tubman'ın Frederick Douglass'ın planın uygulanabilirliği konusundaki şüphelerini paylaşmaya başlamış olabileceğini de belirtiyor. [92]
Baskın başarısız oldu Brown vatana ihanet, cinayet ve köle isyanını kışkırtmaktan suçlu bulundu ve 2 Aralık'ta asıldı. Eylemleri birçok kölelik karşıtı tarafından asil bir şehit tarafından yürütülen gururlu direnişin bir sembolü olarak görüldü. [93] Tubman'ın kendisi övgü dolu sözler söylüyordu. Daha sonra bir arkadaşına şunları söyledi: "Ölürken 100 erkeğin hayatta yapacağından daha fazlasını yaptı." [94]
1859'un başlarında, kölelik karşıtı Cumhuriyetçi ABD Senatörü William H. Seward, Tubman'a Auburn, New York'un eteklerinde küçük bir arazi parçasını 1.200 ABD Dolarına sattı (2020'de 34.560 ABD Dolarına eşdeğer). [95] Şehir, kölelik karşıtı bir aktivizm yuvasıydı ve Tubman, ebeveynlerini sert Kanada kışlarından kurtarma fırsatını yakaladı. [96] ABD'ye dönmek, kaçan kölelerin Kaçak Köle Yasası uyarınca Güney'e geri gönderilme riski altında olduğu anlamına geliyordu ve Tubman'ın kardeşleri çekincelerini dile getirdiler. Catherine Clinton, 1857 Dred Scott kararına duyulan öfkenin Tubman'ın ABD'ye dönmesine neden olmuş olabileceğini öne sürüyor [96] Auburn'daki toprakları Tubman'ın ailesi ve arkadaşları için bir sığınak haline geldi. Yıllarca akrabaları ve pansiyonerleri kabul etti ve kuzeyde daha iyi bir yaşam arayan siyah Amerikalılar için güvenli bir yer sağladı. [63]
Auburn mülkünü aldıktan kısa bir süre sonra Tubman, Maryland'e geri döndü ve Margaret adında sekiz yaşında açık tenli siyah bir kız olan "yeğeni" ile geri döndü. [96] Margaret'in ebeveynlerinin kimliği konusunda büyük bir kafa karışıklığı var, ancak Tubman onların özgür siyahlar olduğunu belirtti. Kız, Maryland'de ikiz bir erkek kardeşi ve her iki ebeveyni de geride bıraktı. [96] [97] Yıllar sonra, Margaret'in kızı Alice, Tubman'ın eylemlerini bencilce olarak nitelendirdi ve "çocuğu korunaklı iyi bir evden kendisine bakacak kimsenin olmadığı bir yere götürdüğünü" söyledi. [98] Alice bunu "kaçırma" olarak nitelendirdi. [99]
Bununla birlikte, hem Clinton hem de Larson, Margaret'in aslında Tubman'ın kızı olma olasılığını sunuyor. [100] [101] Larson, ikisinin alışılmadık derecede güçlü bir bağ paylaştığına dikkat çekiyor ve Tubman'ın - annesinden ayrılan bir çocuğun acısını bilerek - asla kasıtlı olarak özgür bir ailenin bölünmesine neden olmayacağını savunuyor. [102] Clinton, Alice'in kendisinin de kabul ettiği güçlü fiziksel benzerliklerin kanıtlarını sunar. [100] Her iki tarihçi de böyle bir olasılık için somut bir kanıt bulunmadığı konusunda hemfikirdir ve Tubman'ın genç Margaret ile olan ilişkisinin gizemi bugüne kadar devam etmektedir. [103]
Kasım 1860'ta Tubman son kurtarma görevini gerçekleştirdi. 1850'ler boyunca Tubman, kız kardeşi Rachel'ın ve Rachel'ın iki çocuğu Ben ve Angerine'in kaçışını gerçekleştirememişti. Dorchester County'ye döndükten sonra Tubman, Rachel'ın öldüğünü ve çocukların ancak 30 ABD Doları (2020'de 860 ABD Dolarına eşdeğer) rüşvet ödeyebilirse kurtarılabileceğini keşfetti. Parası yoktu, bu yüzden çocuklar köle olarak kaldı. Kaderleri bilinmiyor. Asla bir seyahati boşa harcamayan Tubman, Ennalls ailesi de dahil olmak üzere kuzeye yolculuğun risklerini almaya hazır ve istekli başka bir grup topladı. Köle avcıları onları beklenenden daha uzun süre saklanmaya zorladığı için güvenli bir şekilde kaçmaları haftalar aldı. Hava mevsime göre soğuktu ve az yiyecekleri vardı. Köle devriyeleri geçerken çocuklara sessiz kalmaları için paregorik ilaç verildi. 28 Aralık 1860'ta güvenli bir şekilde David ve Martha Wright'ın Auburn'daki evine ulaştılar. [104]
1861'de İç Savaş patlak verdiğinde Tubman, Birlik zaferini köleliğin kaldırılmasına yönelik önemli bir adım olarak gördü. Örneğin General Benjamin Butler, Virginia'daki Fort Monroe'ya akın eden kaçak kölelere yardım etti. [105] Butler bu kaçakları "kaçak" ilan etmişti - kuzey kuvvetleri tarafından ele geçirilen mallar - ve onları başlangıçta ücretsiz olarak kalede çalıştırmıştı. [106] Tubman kendi uzmanlığını ve becerilerini Birlik davasına da sunmayı umdu ve kısa süre sonra Güney Carolina'daki Hilton Head bölgesine giden bir grup Boston ve Philadelphia kölelik karşıtına katıldı. Kamplarda, özellikle de Güney Carolina'daki Port Royal'de kaçaklara yardım eden bir demirbaş oldu. [107]
Tubman, kaldırmanın güçlü bir destekçisi olan General David Hunter ile bir araya geldi. Port Royal bölgesindeki tüm "kaçakları" özgür ilan etti ve bir siyah asker alayı için eski köleleri toplamaya başladı. [108] Ancak ABD Başkanı Abraham Lincoln, güney eyaletlerinde özgürleşmeyi uygulamaya hazır değildi ve eylemlerinden dolayı Hunter'ı azarladı. [108] Tubman, Lincoln'ün tepkisini ve hem ahlaki hem de pratik nedenlerle ABD'de köleliği sona erdirmeyi düşünme konusundaki genel isteksizliğini kınadı. "Tanrı, usta Lincoln'ün Güney'i yenene kadar yenmesine izin vermez. doğru şey"dedi.
Efendi Lincoln, o harika bir adam ve ben fakir bir zenciyim ama zenci, Efendi Lincoln'e parayı ve genç adamları nasıl kurtaracağını söyleyebilir. Bunu zenciyi serbest bırakarak yapabilir. Diyelim ki, orada, yerde çok büyük bir yılan vardı. Seni ısırdı. İnsanlar korkuyor çünkü sen ölüyorsun. Isırmayı kesmesi için doktor çağırıyorsun ama yılan oraya yuvarlandı ve doktor bunu yaparken seni ısırdı. Yeniden. Doktor kazdı o ısırır ama doktor bunu yaparken yılan fırlar ve seni tekrar ısırır. Tut öldürene kadar yapıyor o. Efendi Lincoln'ün bilmesi gereken bu. [109]
Tubman, Port Royal'de hemşire olarak görev yaptı, yerel bitkilerden ilaçlar hazırladı ve dizanteriden muzdarip askerlere yardım etti. Çiçek hastalığına yakalanmış erkeklere kendisinin bulaşmadığını söyleyerek yardım etti ve Tanrı tarafından kutsandığına dair daha fazla söylenti çıkardı. [110] İlk başta, çalışması için hükümetten pay aldı, ancak yeni serbest bırakılan siyahlar, özel muamele gördüğünü düşündü. Gerginliği azaltmak için bu malzemeler üzerindeki hakkından vazgeçti ve akşamları yaptığı turta ve kök birasını satarak para kazandı. [111]
İzcilik ve Combahee Nehri Baskını
Lincoln, Kurtuluş Bildirgesi'ni yayınladığında, Tubman bunu tüm siyah insanları kölelikten kurtarma hedefine doğru önemli bir adım olarak gördü. [112] Konfederasyonun yenilgiye uğratılması için desteğini yeniledi ve 1863'ün başlarında Port Royal çevresindeki arazide bir grup izciye liderlik etti. [113] Güney Carolina'daki bataklıklar ve nehirler, Maryland'in Doğu Kıyısındakilere benziyordu, bu nedenle, potansiyel düşmanlar arasında gizli seyahat ve hileler hakkındaki bilgisi iyi bir şekilde kullanıldı. [113] Savaş Bakanı Edwin Stanton'ın emri altında çalışan grubu, alışılmadık arazinin haritasını çıkardı ve sakinlerini araştırdı. Daha sonra Albay James Montgomery ile birlikte çalıştı ve ona Jacksonville, Florida'nın yakalanmasına yardımcı olan önemli istihbarat sağladı. [114]
O yılın ilerleyen saatlerinde Tubman, İç Savaş sırasında silahlı bir saldırıya liderlik eden ilk kadın oldu. [115] Montgomery ve askerleri Combahee Nehri boyunca uzanan bir dizi plantasyona bir saldırı düzenlediğinde, Tubman kilit danışman olarak görev yaptı ve baskına eşlik etti. 2 Haziran 1863 sabahı, Tubman kıyıya giden sularda Konfederasyon madenlerinin etrafında üç vapura rehberlik etti. [116] Birlik birlikleri karaya çıktıklarında plantasyonları ateşe verdi, altyapıyı tahrip etti ve binlerce dolar değerinde yiyecek ve malzemeye el koydu. [117] Vapurlar düdük çaldığında, bölgedeki köleler serbest bırakıldıklarını anladılar. Tubman, kölelerin teknelere doğru ilerlemesini izledi. Daha sonra, "Hiç böyle bir manzara görmedim" dedi, [118] hala buharı tüten pirinç çömleklerini taşıyan kadınlar, omuzlarına asılmış çantalarda ciyaklayan domuzlar ve ebeveynlerinin boyunlarına asılan bebeklerle dolu bir kaos sahnesini anlatıyordu. Ellerinde tabanca ve kamçı bulunan sahipleri kitlesel kaçışı durdurmaya çalışsalar da, kargaşada çabaları neredeyse yararsızdı. [117] Konfederasyon birlikleri olay yerine koşarken, kölelerle dolu vapurlar Beaufort'a doğru havalandı. [119]
Combahee Nehri Baskını'nda 750'den fazla köle kurtarıldı. [120] [121] Gazeteler Tubman'ın "vatanseverliğini, bilgeliğini, enerjisini, [ve] yeteneğini" [122] müjdeledi ve işe alma çabalarından dolayı övgü aldı - yeni kurtarılan erkeklerin çoğu Birlik ordusuna katılmaya devam etti. [123] Tubman daha sonra Fort Wagner'e yapılan saldırıda Albay Robert Gould Shaw ile birlikte çalıştı ve bildirildiğine göre ona son yemeğini verdi. [124] Savaşı şöyle tanımladı: "Sonra şimşeği gördük ve bu silahlardı ve sonra gök gürültüsünü duyduk ve bu büyük silahlardı ve sonra yağmurun yağdığını duyduk ve bu damlalardı. kan akıyordu ve ekinleri almaya geldiğimizde, biçtiğimiz ölü adamlardı." [125]
İki yıl daha, Tubman Birlik güçleri için çalıştı, yeni kurtarılmış kölelere yöneldi, Konfederasyon topraklarına keşif yaptı ve Virginia'daki yaralı askerleri emzirdi. [126] Ayrıca ailesini ziyaret etmek ve anne babasına bakmak için Auburn'a periyodik geziler yaptı. [127] Konfederasyon, birkaç ay daha hizmet verdikten sonra Nisan 1865'te teslim oldu, Tubman evine, Auburn'e gitti. [128]
1869'da New York'a bir tren yolculuğu sırasında, kondüktör ona yarı fiyatına bölümden bagaj vagonuna geçmesini söyledi. O, oraya gitmesine izin veren hükümet tarafından verilen belgeleri göstererek reddetti. Ona küfretti ve onu yakaladı, ama direndi ve yardım için diğer iki yolcuyu çağırdı. Korkuluğa tutunurken, onu kaslarından uzaklaştırdılar ve bu sırada kolunu kırdılar. Onu bagaj arabasına attılar ve daha fazla yaralanmaya neden oldular. Bu olaylar meydana geldiğinde, diğer beyaz yolcular Tubman'ı lanetledi ve kondüktöre onu trenden atması için bağırdı. [129] Meydan okuma eylemi, daha sonra Rosa Parks'ın 1955'te bir otobüs koltuğundan kalkmayı reddetmesiyle anılan tarihi bir sembol haline geldi. [130] [131]
Yıllarca hizmet etmesine rağmen, Tubman hiçbir zaman düzenli bir maaş alamadı ve yıllarca tazminat alamadı. [132] [133] Resmi olmayan statüsü ve siyah askerlere sunulan eşit olmayan ödemeler, hizmetini belgelemede büyük zorluklara neden oldu ve ABD hükümeti ona olan borcunu tanımakta yavaş kaldı. [134] Bu arada, ailesi ve eski köleleri için yaptığı sürekli insani yardım çalışmaları, onu sürekli bir yoksulluk içinde tuttu ve devletten emekli maaşı almada yaşadığı zorluklar onun için özellikle zordu. [135]
Tubman kalan yıllarını Auburn'da ailesine ve ihtiyacı olan diğer insanlara bakarak geçirdi. Yaşlı ebeveynlerini desteklemek için çeşitli işlerde çalıştı ve faturaları ödemeye yardımcı olmak için yatılılar aldı. [63] Tubman'ın yanına aldığı insanlardan biri, Nelson Charles Davis adında 180 cm boyunda bir çiftçiydi. Kuzey Carolina'da doğdu, Eylül 1863'ten Kasım 1865'e kadar 8. Birleşik Devletler Renkli Piyade Alayı'nda er olarak hizmet etmişti. [136] Auburn'da duvarcı ustası olarak çalışmaya başladı ve kısa sürede birbirlerine aşık oldular. Kendisinden 22 yaş küçük olmasına rağmen, 18 Mart 1869'da Merkez Presbiteryen Kilisesi'nde evlendiler. [137] [138] 1874'te Gertie adında bir kız çocuğu evlat edindiler ve Nelson'ın 14 Ekim 1888'de tüberkülozdan öldüğü bir aile olarak birlikte yaşadılar. [139] [140]
Bu arada Tubman'ın kaldırıldığı günlerdeki arkadaşları ve destekçileri onu desteklemek için para topladı. Bir hayran, Sarah Hopkins Bradford, başlıklı yetkili bir biyografi yazdı. Harriet Tubman'ın Hayatından Sahneler. 132 sayfalık cilt 1869'da yayınlandı ve Tubman'a 1.200 dolar gelir getirdi. [141] Modern biyografi yazarları tarafından sanatsal lisansı ve son derece öznel bakış açısı nedeniyle eleştirilen kitap, [142] yine de Tubman'ın hayatı hakkında önemli bir bilgi ve bakış açısı kaynağı olmaya devam ediyor. 1886'da Bradford, Tubman'ın yoksulluğunu hafifletmeye yardımcı olmayı amaçlayan yeniden yazılmış bir cilt yayınladı. Harriet, Halkının Musa'sı. [143] Her iki ciltte de Harriet Tubman, son zamanların Joan of Arc'ı olarak selamlanıyor. [144] [145]
Birikmiş borçlarla (Auburn'daki mülkünün ödemeleri dahil) karşı karşıya kalan Tubman, 1873'te altın transferini içeren bir dolandırıcılığın kurbanı oldu. Biri Stevenson, diğeri John Thomas adındaki iki adam, ellerinde Güney Carolina'dan kaçırılmış bir altın zulası olduğunu iddia etti. [146] [147] İddiaya göre yaklaşık 5.000 dolar değerinde olan bu hazineyi 2.000 dolar nakit karşılığında teklif ettiler. Tubman'ın bir akrabasını tanıdıklarında ısrar ettiler ve Tubman onları birkaç gün kaldıkları evine götürdü. [148] Birlik güçleri bölgeyi tehdit ettiğinde güneydeki beyazların değerli eşyalarını gömdüğünü ve ayrıca siyah adamların sık sık kazma görevlerine atandığını biliyordu. Böylece durum makul görünüyordu ve mali sıkıntıları ile iyi doğasının bir araya gelmesi onu plana uymaya yöneltti. [146] Parayı Anthony Shimer adında zengin bir arkadaşından ödünç aldı ve bir gece geç saatlerde altını almayı ayarladı. Adamlar onu ormana çektikten sonra, ona saldırdılar ve kloroform ile bayılttılar, sonra çantasını çaldılar, bağladılar ve ağzını tıkadılar. Ailesi tarafından bulunduğunda sersemlemiş ve yaralanmış ve parası gitmişti. [146] [149]
New York olaya öfkeyle yanıt verdi ve bazıları Tubman'ı saflığı nedeniyle eleştirirken, çoğu ekonomik sıkıntıya sempati duydu ve dolandırıcıları kınadı. [150] Olay, halkın geçmiş hizmetine ve ekonomik sıkıntılarına ilişkin hafızasını tazeledi. 1874'te, New York'tan Temsilciler Clinton D. MacDougall ve Wisconsin'den Gerry W. Hazelton, Tubman'a "Birlik Ordusu'na izci, hemşire olarak verdiği hizmetler için 2.000 dolar ödenmesini sağlayan bir yasa tasarısı (HR 2711/3786) sundular. , ve casus". [151] Tasarı Senato'da reddedildi. [152]
1890 tarihli Bağımlı ve Engelli Emeklilik Yasası, Tubman'ı Nelson Davis'in dul eşi olarak emekli maaşı almaya hak kazandı. Evliliğini ve kocasının hizmet kaydını Emeklilik Bürosu'nu tatmin edecek şekilde belgeledikten sonra, 1895'te Tubman'a aylık 8 ABD Doları (2020'de 250 ABD Dolarına eşdeğer) artı 500 ABD Doları (15.550 ABD Dolarına eşdeğer) tutarında bir dul maaşı verildi. 2020'de) onaydaki beş yıllık gecikmeyi kapsayacak şekilde. [153] [154] [155] Aralık 1897'de, New York Kongre Üyesi Sereno E. Payne, Tubman'a İç Savaş'ta kendi hizmeti için 25 ABD Doları (2020'de 780 ABD Dolarına eşdeğer) olan bir askerin aylık emekli maaşını vermek için bir yasa tasarısı sundu. [155] [156] Kongre Tubman'ın iddialarını destekleyecek belgeler ve mektuplar almasına rağmen, bazı üyeler bir kadına tam asker maaşı ödenmesine itiraz etti. [154] [157] [158] Şubat 1899'da Kongre geçti ve Başkan William McKinley HR 4982'yi imzaladı. ama onu bir izci ve casus olarak kabul etmedi. [154] [159] 2003'te Kongre, yaşamı boyunca yaptığı ödemelerde görülen eksikliği telafi etmek için 11.750 ABD Doları tutarında ek emekli maaşı ödemesini onayladı. Fonlar, ilgili tarihi yerlerin bakımına yönlendirildi. [160]
Kadınların oy hakkını savunan aktivizm
Daha sonraki yıllarda, Tubman kadınların oy hakkının nedenini desteklemek için çalıştı. Beyaz bir kadın bir keresinde Tubman'a kadınların oy hakkı olması gerektiğine inanıp inanmadığını sordu ve şu yanıtı aldı: "Buna inanacak kadar acı çektim." [161] Tubman kadınların oy hakkını savunan örgütlerin toplantılarına katılmaya başladı ve kısa süre sonra Susan B. Anthony ve Emily Howland gibi kadınlarla birlikte çalışmaya başladı. [162] [163]
Tubman, kadınların oy hakkı lehine konuşmak için New York, Boston ve Washington DC'ye gitti. İç Savaş sırasında ve sonrasında yaptıklarını anlattı ve modern tarih boyunca sayısız kadının fedakarlıklarını kadınların erkeklerle eşitliğinin kanıtı olarak kullandı. [164] 1896'da Ulusal Afro-Amerikan Kadınlar Federasyonu kurulduğunda, Tubman ilk toplantısında açılış konuşmacısıydı. [165]
Bu aktivizm dalgası, Amerika Birleşik Devletleri basınında Tubman'a karşı yeni bir hayranlık dalgasının fitilini ateşledi. adlı bir yayın Kadının Dönemi Tubman'ın profiliyle "Eminent Women" hakkında bir dizi makale yayınladı. [165] 1897'de kadınların oy hakkını savunan bir gazete, Boston'da Tubman'ı ve onun ulusa hizmet ettiği yaşamı onurlandıran bir dizi resepsiyonu bildirdi. Ancak başkalarına yaptığı sonsuz katkılar onu sefalet içinde bırakmış ve bu kutlamalara tren bileti alabilmek için bir inek satmak zorunda kalmıştır. [166]
AME Zion Kilisesi, hastalık ve ölüm
20. yüzyılın başında, Tubman, Auburn'daki Afrika Metodist Piskoposluk Zion Kilisesi ile yoğun bir şekilde ilgilenmeye başladı. 1903'te, sahip olduğu bir parsel mülkü, "yaşlı ve yoksul renkli insanlar" için bir yuva haline getirilmesi talimatıyla kiliseye bağışladı.[167] Ev beş yıl daha açılmadı ve kilise sakinlerine 100 dolarlık giriş ücreti ödemelerini emrettiğinde Tubman dehşete düştü. Dedi ki: "[T]hey, kimsenin yüz doları olmadan içeri girmemesi gerektiğini bir kural haline getirdim. Şimdi, hiç paraları olmadıkça kimsenin içeri girmemesi için bir kural koymak istedim." [168] Yeni kural onu hayal kırıklığına uğrattı, ancak yine de 23 Haziran 1908'de Harriet Tubman Yaşlılar Evi açılışını kutlarken onur konuğuydu. [169]
Tubman yaşlandıkça, nöbetler, baş ağrıları ve çocukluğunda geçirdiği kafa travması onu rahatsız etmeye devam etti. 1890'ların sonlarında bir noktada, Boston'daki Massachusetts General Hospital'da beyin ameliyatı geçirdi. Başındaki ağrılar ve "vızıltı" yüzünden uyuyamayan kadın, bir doktora ameliyat olup olamayacağını sordu. Kabul etti ve onun sözleriyle "kafatamı testereyle açıp kaldırdı ve şimdi daha rahat hissediyorum". [170] İşlem için anestezi almamıştı ve bildirildiğine göre, İç Savaş askerlerinin uzuvları kesildiğinde yaptığı gibi, kurşunu ısırmayı tercih etti. [171]
1911'e gelindiğinde, Tubman'ın vücudu o kadar zayıftı ki, onuruna verilen huzurevine kabul edildi. Bir New York gazetesi onu "hasta ve beş parasız" olarak nitelendirerek destekçilerini yeni bir bağış turu sunmaya teşvik etti. [172] Arkadaşları ve aile üyeleriyle çevriliyken 1913'te zatürreden öldü. [172] Ölmeden hemen önce odadakilere "Size yer hazırlamaya gidiyorum" dedi. [173] Tubman, Auburn'daki Fort Hill Mezarlığı'nda yarı askeri törenle toprağa verildi. [174]
Hayattayken yaygın olarak tanınan ve saygı duyulan Tubman, öldükten sonraki yıllarda bir Amerikan ikonu haline geldi. [175] 20. yüzyılın sonunda yapılan bir araştırma, onu Amerikan tarihinin İç Savaş öncesi en ünlü sivillerinden biri olarak adlandırdı, Betsy Ross ve Paul Revere'den sonra üçüncü oldu. [176] Siyasi yelpazedeki liderler tarafından övüldüğü eşitlik ve sivil haklar için mücadele eden nesiller boyu Afrikalı Amerikalılara ilham verdi. [177] Auburn şehri, hayatını adliye binasına bir plaketle andı. Pek çok başarısıyla gurur duymasına rağmen, görünüşe göre orijinalliği nedeniyle seçilen lehçesi ("trenimi raydan çıkarırım") kullanımı, onun bir Amerikan vatansever ve kendini adamış insani olarak itibarını baltaladığı için eleştirildi. [174] Yine de, adanma töreni onun anısına güçlü bir saygı duruşu niteliğindeydi ve açılış konuşmasını Booker T. Washington yaptı. [178]
Müzeler ve tarihi yerler
1937'de Empire State Kadın Kulüpleri Federasyonu tarafından Harriet Tubman için bir mezar taşı dikildi ve 1999'da Ulusal Tarihi Yerler Sicilinde listelendi. [179] Harriet Tubman Evi 1920'den sonra terk edildi, ancak daha sonra AME Zion tarafından yenilendi. Kilise ve müze ve eğitim merkezi olarak açıldı. [180] 1979'da yakınlarda bir Harriet Tubman Anıt Kütüphanesi açıldı. [181]
Güney Ontario'da, Salem Şapeli BME Kilisesi, Kanada Tarihi Yerler ve Anıtlar Kurulu'nun tavsiyesi üzerine 1999 yılında Ulusal Tarihi Sit Alanı olarak belirlenmiştir. [182] Ontario, St. Catharines'deki şapel, Tubman'ın yakınlarda, Yeraltı Demiryolunun ana terminali ve kölelik karşıtı çalışmaların merkezi olan şehirde yaşadığı yılların odak noktasıydı. Tubman'ın zamanında, şapel Bethel Şapeli olarak biliniyordu ve 1856'da İngiliz Metodist Piskoposluk Kilisesi'nde yapılan değişiklikten önce Afrika Metodist Piskoposluk (AME) Kilisesi'nin bir parçasıydı. Tarihi Yerler ve Anıtlar Kurulu 2005 yılında tavsiye etti. [184]
2008 gibi erken bir tarihte, Maryland ve New York'taki savunuculuk grupları ve onların federal temsilcileri, Harriet Tubman'ı onurlandıran iki ulusal tarihi park kurulması için yasa çıkarılması için baskı yaptı: biri Maryland'in doğu kıyısındaki doğum yerini ve Maryland'deki Caroline, Dorchester ve Talbot ilçelerindeki Yeraltı Demiryolu ve Auburn'daki evini de dahil etmek için bir saniye. [185] Sonraki altı yıl boyunca buna ilişkin kanun tasarıları sunuldu, ancak hiçbir zaman yasalaşmadı. 2013'te Başkan Barack Obama, yürütme yetkisini kullanarak Maryland'in Doğu Kıyısı'ndaki Blackwater Ulusal Yaban Hayatı Sığınağı'ndaki federal topraklardan oluşan Harriet Tubman Yeraltı Demiryolu Ulusal Anıtı'nı oluşturdu. [186]
Aralık 2014'te, ulusal bir tarihi park atama yetkisi, 2015 Ulusal Savunma Yetkilendirme Yasası'na dahil edildi. [187] Bazı yasa koyucuların muhalefetine rağmen, [188] tasarı iki partinin de desteğiyle geçti ve 19 Aralık 2014'te Başkan Obama tarafından yasalaştırıldı. [189] [190] Auburn'deki Harriet Tubman Ulusal Tarih Parkı, act, 10 Ocak 2017'de kuruldu. [191] Mart 2017'de, Harriet Tubman Yeraltı Demiryolu Eyalet Parkı içinde Maryland'de Harriet Tubman Yeraltı Demiryolu Ziyaretçi Merkezi açıldı. [192] Yasa aynı zamanda Maryland'deki Harriet Tubman Yeraltı Demiryolu Ulusal Tarih Parkı'nı ulusal anıtın izin verilen sınırları içinde oluşturdu ve daha sonra ek satın almalara izin verdi. [190] Harriet Tubman Müzesi, 2020'de Cape May, New Jersey'de açıldı. [193]
Ulusal Afrika Amerikan Tarihi ve Kültürü Müzesi'nde, yemek kapları, ilahi kitabı ve Birleşik Krallık Kraliçesi Victoria tarafından kendisine verilen keten ve ipek şal dahil olmak üzere Tubman'a ait eşyalar bulunmaktadır. İlgili öğeler arasında Tubman'ın fotoğrafik bir portresi (var olduğu bilinen birkaç kişiden biri) ve Tubman'ın 1913 cenazesinin görüntülerini içeren üç kartpostal yer alıyor. [194]
Yirmi dolarlık banknot
20 Nisan 2016'da, o zamanki ABD Hazine Bakanı Jack Lew, yirmi dolarlık banknotun önüne Tubman'ın bir portresini eklemeyi planladığını duyurdu ve kendisi de bir köle sahibi olan Başkan Andrew Jackson'ın portresini banknotun arkasına taşıdı. [195] Lew, Gravür ve Baskı Bürosu'na yeniden tasarım sürecini hızlandırması talimatını verdi, [196] ve yeni yasa tasarısının 2020'den bir süre sonra dolaşıma girmesi bekleniyordu. [197] Ancak 2017'de ABD Hazine Bakanı Steven Mnuchin, bunu yapmayacağını söyledi. Tubman'ı yirmi dolarlık banknotun üzerine koymayı taahhüt edin, "İnsanlar uzun süredir faturalarda. Bu, şu anda üzerinde duracağımız bir şey, odaklanmamız gereken çok daha önemli meseleler var." [198] 2021'de, Biden yönetimi altında, Hazine Bakanlığı, Tubman'ın portresini 20 dolarlık banknotun önüne ekleme çabalarına yeniden başladı ve süreci hızlandırmayı umdu. [199]
Kitaplar için Harriet Tubman Ödülü
Lapidus Transatlantik Köleliğin Tarihsel Analizi Merkezi, her yıl Harriet Tubman Ödülü'nü "Amerika Birleşik Devletleri'nde Atlantik Dünyasında köle ticareti, kölelik ve kölelik karşıtlığı üzerine yayınlanan en iyi kurgusal olmayan kitap" olarak veriyor. [200]
Sanatsal tasvirler
Tubman, şarkılar, romanlar, heykeller, resimler, filmler ve tiyatro yapımları gibi sanat eserlerinin konusudur. Müzisyenler onu Woody Guthrie'nin "The Ballad of Harriet Tubman", Walter Robinson'ın "Harriet Tubman" şarkısı ve Wynton Marsalis'in enstrümantal "Harriet Tubman" gibi eserlerinde kutladılar. [201]
Tiyatro ve opera
Thea Musgrave'in de dahil olduğu Tubman'ın hayatına dayanan birkaç opera var. Harriet, Musa Denilen Kadın, 1985 yılında Virginia Opera'da prömiyeri. [202] Nkeiru Okoye operayı da yazdı Harriet Tubman: Özgürlüğe giden o çizgiyi geçtiğimde ilk kez 2014'te sahnelendi. 2018'de operanın dünya prömiyeri harriet Hilda Paredes tarafından Huddersfield, İngiltere'de Muziektheater Transparant tarafından verildi. Libretto, Mayra Santos-Febres'in şiirlerinden ve Lex Bohlmeijer'in diyaloglarından geldi [203] Tubman'ın hayatına dayanan sahne oyunları 1930'larda May Miller ve Willis Richardson'ın 1934 koleksiyonuna Tubman hakkında bir oyun ekledikleri zaman ortaya çıktı. On Üç Oyunda Zenci Tarihi. [204] Tubman ile ilgili diğer oyunlar şunlardır: Harriet'in Dönüşü Karen Jones Meadows tarafından ve Harriet Tubman Bir Terapisti Ziyaret Ediyor Carolyn Gage'in fotoğrafı. [205]
Edebiyat
Basılı kurguda, 1948'de Tubman, Anne Parrish'in Bulutlu Bir Yıldız, Afrikalı-Amerikalıların olumsuz klişelerini sunduğu için eleştirilen bir biyografik roman. [206] Musa adında bir kadınMarcy Heidish'in 1976 tarihli bir romanı, Tubman'ın içki içen, küfür eden, cinsel açıdan aktif bir versiyonunu tasvir ettiği için eleştirildi. Tubman biyografi yazarı James A. McGowan, romanı "kasıtlı çarpıtma" olarak nitelendirdi. [207] 2019 romanı Tubman Komutanlığı Elizabeth Cobbs, Tubman'ın Combahee River Raid'deki liderliğine odaklanıyor. [208] Tubman, Terry Bisson'ın 1988 bilim kurgu romanı gibi diğer romanlarda da bir karakter olarak görünür. Dağdaki Ateş, [209] James McBride'ın 2013 romanı İyi Lord Kuş, [210] ve 2019 romanı Su Dansçısı Ta-Nehisi Coates tarafından. [211]
Film ve televizyon
Tubman'ın hayatı 1963'te CBS dizisinde televizyonda dramatize edildi. Büyük Macera Ruby Dee'nin Tubman olarak oynadığı "Go Down Moses" başlıklı bir bölümde. Aralık 1978'de, Cicely Tyson onu NBC mini dizisi için canlandırdı. Musa adında bir kadınHeidish'in romanından uyarlanmıştır. [212] 1994'te Alfre Woodard, televizyon filminde Tubman'ı canlandırdı. Özgürlük Yarışı: Yeraltı Demiryolu. [213] 2017'de Aisha Hinds, WGN America drama dizisinin ikinci sezonunda Tubman'ı canlandırdı. yeraltı. [214] 2018'de Christine Horn, onu bilim kurgu dizisinin bir bölümünde canlandırdı. zamansız, bu da İç Savaştaki rolünü kapsar. [215] harrietCynthia Erivo'nun başrolde oynadığı biyografik bir film, Eylül 2019'da Toronto Uluslararası Film Festivali'nde gösterildi. [216] Yapım iyi eleştiriler aldı, [217] [218] ve En İyi Kadın Oyuncu [219] ve En İyi En İyi Akademi Ödülü adaylıkları aldı. Şarkı. [220] Film "Focus Features tarihindeki en başarılı biyografik dramalardan biri" oldu ve 17 milyon dolarlık bir yapım bütçesine karşılık 43 milyon dolar kazandı. [219] [221]
Anıtlar ve anıtlar
Tubman'ın heykelleri birçok Amerikan şehrine yerleştirildi. Michigan, Battle Creek'te Ed Dwight tarafından tasarlanan bir 1993 Yeraltı Demiryolu anıtı, Tubman'ın bir grup köleyi özgürlüğe götürdüğünü gösteriyor. 1995 yılında, heykeltıraş Jane DeDecker, Arizona, Mesa'ya yerleştirilen bir çocuğa liderlik eden bir Tubman heykeli yarattı. DeDecker'ın heykelinin kopyaları daha sonra, biri Georgia, Gainesville'deki Brenau Üniversitesi de dahil olmak üzere diğer birçok şehre yerleştirildi. Eski Güney'deki bir kurumda Tubman'ı onurlandıran ilk heykeldi. [222] Boston şehri görevlendirildi Gemide Adım, 1999 yılında Harriet Tubman Park'ın girişine yerleştirilen sanatçı Fern Cunningham'a ait 3,0 m uzunluğundaki 3,0 m uzunluğunda bronz bir heykel. Bu, şehre ait arazideki bir kadının ilk anıtıydı. [223] Salıncak Düşük, Alison Saar tarafından 13 metrelik (400 cm) bir Tubman heykeli, 2008 yılında Manhattan'da dikildi. [222] 2009'da, Maryland, Salisbury'deki Salisbury Üniversitesi, üniversitede sanat profesörü olan James Hill tarafından yapılmış bir heykelin açılışını yaptı. Tubman'ın doğduğu bölgeye yerleştirilen ilk heykeliydi. [224]
Görsel Sanatlar
Görsel sanatçılar, Tubman'ı ilham verici bir figür olarak tasvir ettiler. 1931'de ressam Aaron Douglas, Yükselen ruhlar, Greensboro, Kuzey Carolina'daki Bennett Kadınlar Koleji'nde Tubman'ın bir duvar resmi. Douglas, Tubman'ı "üstün bir zenci kadınlığını idealleştirecek" "kahraman bir lider" olarak tasvir etmek istediğini söyledi. [225] Jacob Lawrence'ın Tubman'ın hayatıyla ilgili bir dizi tablosu 1940'ta New York'taki Museum of Modern Art'ta göründü. O, Tubman'ın hayatını "büyük Amerikan destanlarından biri" olarak nitelendirdi. [226] 1 Şubat 1978'de Amerika Birleşik Devletleri Posta Servisi, Tubman'ın onuruna sanatçı Jerry Pinkney tarafından tasarlanan 13 sentlik bir pul yayınladı. ABD posta pulu ile onurlandırılan ilk Afrikalı-Amerikalı kadındı. Tubman'ın yer aldığı 32 sentlik ikinci bir pul 29 Haziran 1995'te basıldı. [227] [228] 2019'da sanatçı Michael Rosato, Tubman'ı Cambridge, Maryland yakınlarındaki US Route 50 boyunca bir duvar resminde ve Cambridge'deki başka bir duvar resminde tasvir etti. Harriet Tubman Müzesi'nin yanında. [229]
Diğer onur ve anma
Tubman, 20 Temmuz'da Piskoposluk Kilisesi'nin azizler takviminde Elizabeth Cady Stanton, Amelia Bloomer ve Sojourner Truth ile birlikte anılıyor. Amerika'daki Evanjelik Lüteriyen Kilisesi'nin azizler takvimi, 10 Mart'ta Tubman ve Sojourner Truth'u anıyor. 2003'ten beri , New York eyaleti de resmi tatil olmamasına rağmen 10 Mart'ta Tubman'ı anıyor. [230] [231]
Çok sayıda yapı, kuruluş ve diğer kuruluşlar Tubman'ın onuruna adlandırılmıştır. Bunlar arasında düzinelerce okul, [230] çeşitli eyaletlerde sokaklar ve otoyollar, [232] ve çeşitli kilise grupları, sosyal kuruluşlar ve devlet kurumları yer alıyor. [233] 1944'te Birleşik Devletler Denizcilik Komisyonu SS'yi başlattı Harriet Tubman, adını siyah bir kadından alan ilk Liberty gemisi. [234] 2014 yılında bir asteroide (241528) Tubman adı verildi. [235] Maryland, Baltimore'daki Wyman Park Dell'in bir bölümünün adı Mart 2018'de Harriet Tubman Grove olarak değiştirildi, koru daha önce çifte binicilik alanıydı Ağustos 2017'de Baltimore çevresindeki halka açık alanlardan kaldırılan dört heykel arasında yer alan Konfederasyon generalleri Robert E. Lee ve Stonewall Jackson'ın heykeli. [236] 2021'de Milwaukee'deki bir parkın adı Wahl Park'tan Harriet Tubman Park olarak değiştirildi. [237]
Tubman'ın Sarah Hopkins Bradford'un 1869 ve 1886 kitaplarından sonra yayınlanan ilk modern biyografisi Earl Conrad'ın eseriydi. Harriet Tubman (1943). [241] Conrad, bir yayıncı bulmakta büyük zorluk yaşamıştı - arama dört yıl sürmüştü - ve Tubman'ın yetişkinler için yaşamının daha nesnel, ayrıntılı bir açıklamasını oluşturma çabalarına karşı küçümseme ve hor görmeyle karşı karşıya kaldı. [234] Tubman'ın hayatının birçok dramatize edilmiş versiyonu çocuklar için yazılmıştı ve daha birçokları daha sonra geldi, ancak Conrad, çalışmalarının akademisyenler ve ulusun kolektif hafızası için tarihsel önemini belgelemek için akademik bir tarzda yazdı. [242] Kitap nihayet 1943'te Carter G. Woodson's Associated Publishers tarafından yayınlandı. [243] Popüler bir önemli tarihi şahsiyet olmasına rağmen, Jean Humez'in yakın bir okumasını yayınladığı 60 yıl boyunca yetişkinler için başka bir Tubman biyografisi ortaya çıkmadı. Tubman'ın 2003'teki yaşam öyküleri. Larson ve Clinton, biyografilerini kısa bir süre sonra 2004'te yayınladılar. Yazar Milton C. Sernett, 2007 kitabında Tubman'ın tüm önemli biyografilerini tartışıyor. Harriet Tubman: Mit, Hafıza ve Tarih.
Sosyal ağlar
"Yalnız, yalıtılmış insanların fikirlerinden ve içsel deneyimlerinden doğan ruhsal yollardan farklı olarak, ölüme yakın deneyimlerin sunduğu yol, dünyanın her yerinden milyonlarca insanın aldığı ve paylaştığı doğrudan, tabandan bir vahiy olarak ortaya çıkıyor. bu yeni ortaya çıkan yolu yeterince derinlemesine araştırıyoruz, tüm dinlerin, felsefelerin ve kültürlerin bilim ve maneviyatın kutlanmasından onur duyduğunu, doğamızın hem insani hem de manevi yanının el üstünde tutulduğunu ve kucaklandığını keşfediyoruz.Kısaca ölüme yakın deneyimler mevcut üç temel gerçeğin etrafında dönen evrensel, her şeyi kapsayan, mükemmel şekilde bütünleşmiş bir ruhsal yolla biziz: 1. Hepimiz biriz 2. Sevgi hayatın özüdür 3. İlahi." -- David Sunfellow
"Ölüme yakın deneyim beni derinden etkiledi ve ikna etti." – Huston Smith, The World’s Religions and Tales of Wonder: Adventures Chasing the Divine'ın yazarı
“Şahsen benim için, ölüme yakın deneyim çalışmalarıma başlamadan önce başkalarına şimdi daha fazla sevgi gösteriyorum. Ölüme yakın deneyimler konusundaki anlayışım beni daha iyi bir doktor yaptı. Hayatla daha cesur ve güvenle yüzleşiyorum. NDE'lerin gerçekten de öbür dünyadan bir parça geri getirdiğine inanıyorum. NDE'ler olağanüstü deneyimlerini paylaştıklarında, ölümden sonraki yaşamın bir parçasının gizemli bir şekilde hepimiz için erişilebilir hale geldiğine inanıyorum.” -- Jeffrey Long, "Ahiret Kanıtı"
"Senden hiçbir şeye inanmanı istemiyorum. Sana sadece inandığım şeyi söylüyorum. Ve sonraki hayatın nasıl olacağı hakkında hiçbir fikrim yok. Gördüğüm her şey deyim yerindeyse sadece kapı eşiğindendi. Ama öyleydi. beni o andan itibaren iki şeye ikna etmeye yetecek kadar: Birincisi, bilincimizin fiziksel ölümle sona ermediğine, aslında her zamankinden daha keskin ve daha bilinçli hale geldiğine ve ikincisi, zamanımızı yeryüzünde nasıl harcadığımıza, kurduğumuz ilişkilerin türü, bildiğimizden çok daha önemli." -- George G. Ritchie, M.D., ölüme yakın deneyim hareketini başlatmaya yardımcı olan ünlü ölüme yakın deneyimini özetliyor. "Yarından Dönüş" adlı kitabından
"Hayatımdaki birçok olayı yaşadım ama hatırladığım kadarıyla değil, çevremdeki insanların, hayvanların, çevrenin nasıl deneyimlediği açısından. Kendim gibi hissettim. başkalarını sevindirdi, üzdü, her şeyi onlar gibi hissettim. Her düşüncenin, sözün, eylemin etrafımızdaki her şeyi ve hatta tüm evreni etkilediği çok açıktı. Ağaçlar, bitkiler, hayvanlar da. 18 yaşından beri vejeteryan ve bunun takdir edildiğini ve hayatta iyi bir seçim olduğunu biliyorum.Ruhsal olarak tüm yaşama saygının kanıtı gibi görünüyordu ve hatta hayatımda yaptığım bazı olumsuz ve kötü şeyleri dengeliyor gibiydi. Hayatımı gözden geçirirken biz kendimizi yargılıyoruz başkası değil.Işık/tanrı yargılamadı.Ama ego kalmadı -ve yalan yok- yaptıklarımızdan saklanamayız ve pişmanlık ve utanç duyamayız. özellikle bu sevgi ve ışığın varlığında Hayatta önemli olduğunu düşündüğümüz bazı şeyler o kadar önemli görünmüyor. orada karınca. Ancak maddi insani açıdan önemsiz olan bazı şeyler manevi açıdan çok önemlidir." -- Justin U, ölüme yakın deneyimini NDERF web sitesinde anlatıyor
"Bana daha fazla para kazanmak veya ailelerinden uzakta işlerinde daha fazla zaman geçirmek için geri geldiklerini söyleyen ölüme yakın bir deneyime sahip biriyle hiç görüşmedim. Bunun yerine, daha sevgi dolu ve daha fazla olmaları gerektiğine ikna oldular. Hayatı dolu dolu yaşayarak deneyimlerine tepki verirler.Bu amaç onlar için belirsiz olsa bile hayatlarının bir amacı olduğuna inanırlar.Her zaman aile sevgisi veya başkalarına hizmet gibi kavramları içerir.Bunu biliyor gibi görünüyorlar. yaşarken yarattıkları sevgi, öldüklerinde yansıyacak ve onlara geri yansıyacaktır." -- Melvin Morse, M.D., Parting Visions adlı kitabından
"Bu tünele girdim ve çok güzel olan bu odaya geldim. Tanrı beni tuttu, adımla seslendi ve bana 'Mary Jo, kalamazsın' dedi. Ben de kalmak istedim.protesto ettim. Kalamaz mıyım, dedim. Neden olmasın?’ Ve iyi bir eş olmamın, iyi bir anne olmamın, kanser hastalarıyla 24 saat bakım yaptığımın tüm nedenlerini konuşmaya başladım. O da, 'Sana bir şey sorayım - burada sevildiğin gibi başka birini hiç sevdin mi?' dedi. Ben de, 'Hayır, bu imkansız. Ben bir insanım.' Ve sonra beni tuttu ve 'Daha iyisini yapabilirsin' dedi. ” -- Mary Jo Rapini, ölüme yakın deneyimini anlatıyor
"Onlara başka dünyalar olup olmadığını sordum. Ve dediler ki, evet, evren başka dünyalarla dolu -- ve başka fiziksel evrenlerin başka boyutları da var ve bunlar başka dünyalarla dolu." -- Howard Storm "My Descent Into Death" bölümünde NDE'sini anlatıyor
"Işık, İsa, Buda, Krishna, mandalalar, arketipsel imgeler ve işaretler gibi farklı figürlere dönüşmeye devam etti. Işığa sordum, "Burada neler oluyor? Lütfen Işık, benim için kendini aydınlat. Işık yanıt verdi. Bilgi Bana aktarılan şuydu ki, ölümden sonraki yaşam deneyiminiz sırasında, Işıktan önce aldığınız geri bildirimleri inançlarınız şekillendirir.Eğer bir Budist, Katolik veya Köktendinci olsaydınız, kendi eşyalarınızdan oluşan bir geri bildirim döngüsüne sahip olursunuz. ona bakın ve onu inceleyin, ama çoğu insan bunu yapmaz.Işık kendini bana ifşa ettikçe, gerçekten gördüğüm şeyin yüksek Benlik matrisimiz olduğunun farkına vardım." -- Mellen-Thomas Benedict
"Tanrı bize her şeyi verdi, her şey burada - işte burada. Ve şu anda içinde bulunduğumuz şey, Tanrı'nın bizim aracılığımızla Tanrı'yı keşfetmesi. İnsanlar Tanrı olmaya çalışmakla o kadar meşguller ki, bizim zaten Tanrı olduğumuzu anlamaları gerekiyor. ve Tanrı bize dönüşüyor. Asıl mesele bu. Bunu fark ettiğimde boşlukla işim bitti ve bu yaratıma geri dönmek istedim." -- Mellen-Thomas Benedict
“Işıkla yaptığım ziyaretlerden birinde bana ölüme yakın deneyimin olduğu söylendi. Kritik bir kitle vurulduğunda ve tüm bu insanlar ölüp geri geldiğinde ve size düşündüğümüzden çok daha fazlasının olduğunu söylediğinde, giderek daha popüler hale gelecek ve tüm dünyayı etkileyecekti." -- Mellen-Thomas Benedict
Harriet Tubman, ABD posta pulu üzerinde görünen ilk Afrikalı-Amerikalı kadın oldu - TARİHÇE
Clarence L. Irving, Sr.
1978'de Amerika Birleşik Devletleri Posta Servisi (USPS) tarafından başlatılan Kara Miras Serisi, önde gelen Afrikalı Amerikalıların başarılarını takdir ediyor ve Harriet Tubman, Jackie Robinson, Sojourner Truth, Mary McLeod Bethune, Langston Hughes, Thurgood Marshall gibi seçkin kişilere yer verdi. ve bilim, teknoloji, tıp, eğitim, sanat, spor, hükümet ve sosyal aktivizme katılımlarıyla Amerikan kültürünü şekillendirmeye yardımcı olan Barbara Jordan. Dizi için fikir, 1975 yılında Queens Merkez Kütüphanesi'nde Queens County, New York, Bicentennial toplantısında, Black American Heritage Foundation'ın başkanı ve kurucusu Clarence L. Irving, Sr.'nin önerisiyle doğdu. Bay Irving, 21 Ağustos 1924'ten 24 Mart 2014'e kadar yaşadı. 1976'da, Irving bir teklif taslağı hazırladı ve New York City Üniversitesi eski New York Eyaleti York College'da tarih profesörü Dr. Robert D. Parmet ile birlikte çalıştı. Senatör Karen Burstein (1973-1978) ve o zamanki Queens Borough Başkanı Claire Shulman, planı o zamanki Rep'e sundu. Joseph Addabbo (1961-1983), Posta Servisi ile ilgilenen Meclis Ödenekleri Alt Komitesi üyesi. Girişim, Amerika Birleşik Devletleri'nin Bicentennial kutlamalarının bir parçası olarak Siyah kadınları onurlandırmak için tasarlandı. İki yıl sonra 1978'de USPS, Siyah Amerikalıları anmak için tamamen yeni bir dizi yarattı ve ünlü Yeraltı Demiryolundan Harriet Tubman, Siyah Miras Serisini başlatan ilk tarihi figür olarak seçildi. Tubman, bir ABD posta pulu üzerinde görünen ilk Afrikalı-Amerikalı kadındı. Bir ABD posta pulu üzerinde onurlandırılan ilk Afrikalı Amerikalı, 1940 yılında "Ünlü Amerikalılar Serisi"nin bir parçası olarak Booker T. Washington'du.
Bugün, Queens Kütüphanesi'nde yıllar önce başlayan seri, ABD tarihinin en uzun soluklu hatıra pulu serisi haline geldi ve dünya çapında koleksiyonerler tarafından aranıyor. İlk pullar renkli olarak resmedildi, ancak 1996'da 32¢ Ernest E. Just damgası ile başlayarak, tasarımlar, ince renklerin eklendiği ana tasarım öğesi olarak tek renkli bir fotoğrafa dayanıyordu. 2005 yılında 37 cent Marian Anderson damgası ile sanat eserleri renkli illüstrasyonlara geri döndü. 2012 John H. Johnson damgası, bu sefer renkli olmasına rağmen yine bir fotoğraf kullanıyor.
Pulları görmek için Black Heritage Series butonuna tıklayın.
Clarence L. Irving, Sr. hakkında daha fazla bilgi için:
American Philatelic Society, Black Heritage Series için ücretsiz indirilebilir albüm sayfalarına sahiptir. NS
Harriet Tubman, ABD posta pulu üzerinde görünen ilk Afrikalı Amerikalı kadın oldu. Kölelik karşıtı savaşçı ve İç Savaş gazisi Harriet Tubman, Postane'nin Kara Miras Serisinin ilki olan bir ABD posta pulu üzerinde görünen ilk Afrikalı Amerikalı kadın oldu.
Peki damga nereden geliyor? Tubman sonunda 20 dolarlık banknotta olacak olsa da, bir süreliğine olmayacak. ABD Hazine Bakanı Steve Mnuchin, Mayıs ayındaki bir kongre oturumu sırasında, 20 dolarlık banknotun Tubman'ı içerecek şekilde yeniden tasarlanmasının, 2020'de planlanan sürüm için zamanında hazır olmayacağını söyledi.
1. Harriet Tubman'ın Kökenleri
Harriet Tubman, Maryland'deki köleleştirilmiş ebeveynler için Araminta “Minty” Ross olarak doğdu. Brodess ailesine ait olan annesi Harriet Green, aşçı olarak hizmet etti ve babası Ben Ross yakındaki bir plantasyonda kereste işçiliği yaptı. Araminta dokuz kardeşten biriydi. Tarihçiler 1820 ile 1825 arasında doğduğunu tahmin etse de, doğumunun tam yeri veya yılı bilinmiyor. Tubman'ın annesi Harriet Green, aileyi mülk olarak görenler tarafından ayrılmasını önlemek için çok çalıştı. Tüm çabalarına rağmen, üç kızı Brodess ailesi tarafından satıldı ve bir daha akrabalarına kavuşamadı. Oğlunu saklayarak ve sahibiyle yüzleşerek Gürcü bir köle tüccarına satılmasını engellemeyi başardı.
Aktif Kaldı
Savaş bittikten sonra Tubman, New York Auburn'a döndü ve yaşlanan ebeveynlerine bakmaya devam etti. 1869'da, bir Güney Carolina askeri üssünde tanıştığı çok daha genç bir adam olan Nelson Davis ile evlendi. Tubman, yıllarını Auburn'da Sarah Bradford'un yardımıyla otobiyografisini yazarak ve Ulusal Renkli Kadınlar Derneği ve Ulusal Afro-Amerikan Kadınlar Federasyonu gibi siyah kadınlar için organizasyonlara aktif olarak katılarak geçirdi. Aynı zamanda kadınların oy hakkının ya da oy hakkının da destekçisiydi ve genellikle davanın önde gelen isimlerinden biri olan Susan B. Anthony ile bağlantılıydı.
Tubman'ın ömür boyu sürecek hayallerinden biri de yoksullar, yaşlılar ve engelliler için bir yuvaya sahip olmaktı. 1896'da 25 dönümlük araziyi satın alarak bu hayalini gerçekleştirmeye başladı. 1903'te, Tubman'ın araziyi Afrika Metodist Piskoposluk Zion Kilisesi'ne devretmesiyle Harriet Tubman Yaşlı ve Yerli Renkli İnsanlar Evi kuruldu. 1908'de resmen açıldı ve 1911'de, ölümünden iki yıl önce, yaklaşık 91 yaşındaki Tubman ikamet etti.
Tubman, 10 Mart 1913'te zatürreden öldü. Auburn İç Savaş gazileri tarafından askerlik hizmeti verildi. Bir yıl sonra, eğitimci Booker T. Washington onun için bir anma töreni düzenledi ve 1932'de Auburn kasabası Tubman'ın çalışmalarının onuruna bir plaket dikti. Kendi ülkesi ona asla hak ettiği tanınmayı vermemiş olsa da, Kraliçe Victoria Tubman'a gümüş madalya gönderdi ve onu İngiltere'yi ziyaret etmeye davet etti. 1980'lerde, Macon, Georgia, Harriet Tubman Tarih ve Kültür Müzesi'ni açtı. Columbus Salley'in yazdığı gibi, Harriet Tubman, başka hiçbir kadın gibi, siyahların yılmaz ruhunu, arayışlarında sembolize etmeye başladı. olmak insan olarak ruhani özlerini yok etme niyeti ve tasarımıyla kendine özgü kölelik kurumuna karşı. ”
Kara Tarih Ayını Onurlandırmak İçin Bize Katılın
Bugün Kara Tarih Ayı başlıyor ve bizleri mevcut birçok kaynaktan yararlanmaya teşvik ediyorum. Kendi etkinliklerimize ve Eastern'in web sitesinde yayınlanan kaynaklara ek olarak, The Free Library of Philadelphia'da çok sayıda program ve kaynak mevcuttur.
1978'de bu tarihte, Harriet Tubman (c.1820-1913) ABD posta pulu üzerinde görünen ilk Afrikalı-Amerikalı kadın oldu. Bayan Tubman, İç Savaştan önce önde gelen bir kölelik karşıtı olmak için Güney'deki kölelikten kaçtı.
Ulusal Kent Birliği (NUL) 29 Eylül 1910'da kuruldu. Bu örgüt, Afrikalı Amerikalılara ekonomik ve sosyal adalet yardımı sağlamak için kuruldu. İlginç bir şekilde, o zamanlar süper kahramanlarla ilgili çizgi romanlara duyulan ulusal ilginin ortasında, NUL, etkili ve başarılı Afrikalı Amerikalıları içeren kendi çizgi romanı Negro Heroes'u yayınladı. 1948 sayısında, profesyonel büyük lig beyzbolu oynayan ilk Afrika kökenli Amerikalı Jackie Robinson ve Sadie Tanner Mossell Alexander yer aldı.
Sadie Tanner Mossell Alexander, 1898'de Philadelphia'da doğdu. Bir piskopos, bir sanatçı ve sertifikalı bir tıp doktorundan oluşan zengin bir aile ağacına sahipti. Bayan Alexander, lisans eğitimini Pennsylvania Üniversitesi'nde yaptı. Doktora derecesini aldı. Ekonomide ve kendi alanında akademik bir pozisyon alamayınca hukuk diploması almak için Penn'e döndü ve kocasının hukuk firmasına katıldı. Birlikte, genellikle pro bono olarak, halka açık olarak tanıklık etmeye istekli kurbanları temsil etmek de dahil olmak üzere, Philadelphia halka açık mekanlarında ırk ayrımcılığının kaldırılması için çalıştılar.
Bayan Alexander'ın araştırması, I. Dünya Savaşı sırasında 40.000 Güney Afrikalı Amerikalının Philadelphia'ya taşınmasını ve Philadelphia Afrikalı Amerikalı topluluğunun yerleşik kültürü ve kaynakları üzerindeki etkisini içeriyordu. 1947'de Başkan Harry Truman'ın medeni haklar komitesine atandı. Kabul ettiği ancak memnuniyetle karşıladığı bir ağırlık olan sitemlerin üzerinde bir örnek ve rol model olmak için yaptığı her şeyde mükemmel olmaya çalıştı. 1989 yılında, Bayan Alexander, 91 yaşında Alzheimer hastalığından öldü.
Bu yeni aya girerken, anlayışımızı derinleştirirken ve birlikte yürüyüşümüzü zenginleştirirken Afrikalı Amerikalı kardeşlerimizin zengin tarihini öğrenmeye karar verelim.
Afro-Amerikan Miras Ayı kutlamalarında Palmer Seminary'nin ev sahipliği yaptığı iki dinamik sanal etkinlik için bize katılın!:List of site sources >>>