Maç Galatasaray adına fırtına gibi başladı. Bunda en önemli etken kuşkusuz kadrodaki revizyondu. Marcao’nun yerine Luyindama, Emre Akbaba’nın yerine Belhanda, Oğulcan’ın yerine de Arda Turan ilk 11’de sahadaydı. Taylan’ın önünde yaşanan kan değişimi ve Arda ile Belhanda’nın ilk dakikalarda “Oynamayı çok özlemişiz” dercesine yaptığı tempo, Göztepe’yi bunalttı. Emre Kılınç’ın ve Feghouli’nin bu ikiliye ayak uydurmasıyla ortaya seyir yönü yüksek bir futbol çıktı. Zaten hazırlanışı ve son vuruşlarıyla keyif veren iki gol bu bölümde geldi.
Ardından Luyindama’nın artık kronikleşen gereksiz yere çalım ve ayakta top tutma alışkanlığı sonrası kaptırılan top, aynı güzellikte bir Göztepe golüne dönüştü. Gol sonrası moral bulan Göztepe, Halil, Soner, Ndiaye’nin etkili futboluyla oyunda dengeyi kurdu, hatta Arda’nın ve Belhanda’nın ilk dakikalardaki yüksek tempo sonrası düşen performansı orta sahadaki üstünlüğün rakibe geçmesine neden oldu.
Birkaç haftadır bu bölgelerde yaşanan zaafiyetin sıkıntılarını yaşayan Galatasaray, aynı çıkmazın içine düştü. İlhan Palut da bunu görmüş olacak ki, ikinci yarıya hemen Napoleoni değişikliğiyle başladı. İzmir ekibinin, ikinci yarının başında da devam öndeki baskısı neredeyse 15 dakika boyunca Galatasaray’ın kendi sahasında kalmasına neden oldu. Bu bölümde ciddi gol pozisyonları peş peşe harcandı.
Ekran başındaki Galatasaraylılar için eminim kâbus dakikalarıydı. “Maç böyle bitmez” diye düşünürken, Taylan’dan baskıyı kıran müthiş bir asist çıktı. Maçın kırılma anı da bu oldu…
MAÇTAN NOTLAR:
Ne olursa olsun kazanmak iyidir… Hele de bir önceki hafta kaybetmişsen!
Taylan ekstra işler yapıyor. leride yaşanan zaafa bir de defans göbeğindeki gereksiz hareketler eklenirse bu ekstra performans da kurtarmayabilir.
Sol ve sağ bek çok çalışıyor ama ‘bal yapmayan arı’ modunda çalışıyor. Etkili bir ortalarını gören varsa beri gelsin.
Galatasaray’ın oyun düzeninde ileri uçta yorgunluk, formsuzluk gibi bir lükse tahammül yok. Tahammül olursa puan kaybı olur.