Hayatla ilgili beklentileri yaşadığı ülke gerçeklerine tosladığından mesleki başarısı diplomayla sınırlı kalan eğitimci gerçeğimizin, ülkemizde çağdaş eğitim-öğretim gerekliliğinin dibe vuruşunun önemli bir bölümünü oluşturduğu bilinen bir gelişmedir.
Acı ama gerçek toplumsal çöküşümüzü hızlandıran bu üzücü gelişmenin sarsıcı örnekleri özellikle son yıllarda artarak yaşanmaktadır.
Konuyla ilgili benden bir örnek;
Yazıya konu olan eğitimci örneği, atama bekleyen müzik öğretmeni, eşi hemşiredir…
Yıllarca atama bekleyen adam uzun bir süre barlarda müzik yaparak aile bütçesine katkı sağlama çabasının ardından bilinen malum torpil yöntemiyle sonunda ataması yapılır.
Atama beklemekle geçen sürede, hemşire olan eşinin eve yaptığı maaş katkısı yanında, devenin kılı bile olamayan gelir katkısının oluşturduğu moral çöküntüsü nedeniyle ortaya çıkan aile içi şiddet sarmalının aşılması umuduyla çocuk çözümüne başvurulur.
Çocuğun doğumuyla artan ihtiyaçlar, maaş dengesizliğine kadının ailesinden gelen para desteğini devreye sokunca, adamın yaşadığı çöküntü, kadının ziyaret için gelen ailesinin adam tarafından evden kovulmasına, site sakinlerinin yakınmalarına neden olan ile içi şiddet ölçülerine varır.
Atama gerçekleşir gerçekleşmez 2 maaş garantisi ve banka kredisi desteğiyle sitede daire satın alınır, ikinci çocuk aileye katılır. Atanma ve ikinci çocuğun erkek olması aile içi şiddet yoğunluğunu arada bire düşürür. Oturdukları dairenin alt ve üst katlarında yaşayan 2 aile dışında site sakinleri şiddet sesleri yerine öğretmenin saygılı halini konuşmaya başlarlar.
Alt ve üst dairede oturanların tanıklığında olup bitenler hiçte saygı uyandıracak şeyler değildir oysa.
Bu kez ev için alınan banka kredisi taksitleri gerçeği, atanmasında etkili olan çevrelerle ilgili denge değişiminin neden olduğu korkulu bekleyiş, arada bir oluşan şiddetin yanında 2 çocuğun yetişme şartlarına olumsuz özellikler kazandırır.
Büyüme çağındaki erkek çocuk için bakıcı ya da çocuk evi seçeneği yerine hemşire olan annenin gece çalışıp gündüz evde çocuğa bakması yoluna başvurulur. Bu yüzden çocuk gün boyu anneyle evde uyumak zorunda kalırken, gece babanın bakımında olan çocuk uyuma zorluğu çekmektedir. Dört yıldır var olan bu durum, eğitimci ile çocuklarında olumlu nasıl bir eğitim verme ve alma süreci oluşturabilir?
Bir insanın toplumsal hayata katılmak için, her aşamasında insanlığını duyumsayarak yaşamak zorunda olduğu bir süreçtir eğitim süreci.
Başta yönetilenler olmak üzere halktan yönetme yetkisi almış bütün kesimlerin eğitimi böyle anlayıp uyguladığı bir Türkiye’de sadece bir günün değil her günün öğrenerek ve öğreterek yaşanması dileğiyle…. Nazmi METİN