kirli kara kuru bir çocuğun cebinde,
gece, kumsal,gitar,bira ,dörtlüsüne eşlik eden iki aşığın avuçlarında,
Hatta televizyon karşısında uyuklayan kocasına sinirlenen bir ev hanımının dizisini izlediği sırada kase içerisinde ,kucağında ,
yemiş olmayı;
yudum tarlalarında yetişip,büyüyüp,koparılıp,
fabrikada işlenip,rafine edilip,
market raflarından mutfağımdaki tavanın içine dökülüp ,
kızım kızım kızarırken içine attığım sulu patateslerin sululuğuna dayanamayıp ,
parmaklarımın üzerine kendini atıp,
ikinci derece bir yanığa sebep olan,
geceyi önce hastane, sonra klimanın dibinde geçirmeme neden olan ayçiçek yağı olmaya tercih edeceğini biliyorum.
Sevgili ayçekirdeği,
namı diğer günebekan,
namı bir diğer çiğdem,
namı diğer diğer çekirdek,
biliyorum senin hiç bir suçun yok.
Bana verdiğin bu inanılmaz acı yüzünden utanması gereken sen değil;
seni ana vatanın Afrika'dan bize getiren İspanyollar.
Yemiş olmaktan seni zorla vazgeçirip sıkıp yağını çıkaran insanlar.
Sulu patateslerle birlikte olmaya zorlayan benim...
Sen masum bir ayçekirdeğinden elde edilmiş ayçiçek yağısın hepsi o kadar
Yoksa parmaklarıma taaaa Afrikalardan gelip ne gibi bir kastın olabilir...