Akademik Aile Hekimliği ve Gelişme Özellikleri: Türkiye Deneyimi
Amaç: Avrupa Birliği’ne tam üyeliği hedefleyen bir ülke olarak Türkiye’de aile hekimliği eğitimi 1985 yılında başladı. Aile hekimliği akademik birimlerinin kurulmaya başlaması ise Yükseköğretim Kurulu’nun 1993 yılında aldığı kararı izledi. Bu çalışmanın amacı, Türk üniversitelerinde aile hekimliğinin akademik yapılanmasını ve gelişimsel özelliklerini değerlendirmekti.
Gereç ve Yöntem: Çalışmanın verileri beş yılı aşan bir süreçte elde edildive son olarak aile hekimliği anabilim dalı başkanlarıyla yüz yüze ya da telefonla yapılan görüşmelerle güncelleştirildi.
Bulgular: Ülkemizdeki 50 tıp fakültesinin 35’inde aile hekimliği anabilim dalı bulunmaktaydı. Çalışmaya katılma oranı yüzde 100’dü. Onbir bölümün başkanı profesördü. Anabilim dallarında 74 öğretim üyesi vardı. Yirmi üç tıp fakültesinde aile hekimliği bölümü tıp eğitimine katılmaktaydı. Yirmi anabilim dalı uzmanlık eğitimi vermekteydi. Birinci basamakta ya da üniversite hastanesi ortamında klinik uygulama yapan anabilim dalı sayısı 23’tü.
Sonuç: Aile hekimliği anabilim dalları, Yükseköğretim Kurulu’nun merkezi kararıyla ya da aile hekimlerinin bireysel girişimleriyle kurulmuştu. Birçok sorunla karşı karşıya olmalarına karşın, aile hekimliği anabilim dalları bunlarla başa çıkmaktadırlar. Akademik birimlerin kurulması ve gelişmesi, aile hekimliğinin ülkemizde tam olarak tanınmasına ve daha da gelişmesine önemli katkılarda bulunmaktadır.