Kısa bir Nicaragua yazısından sonra daha da kısa hatta mini bir öykü tadında hatta ve hatta yatarken çocuklarınıza okuyabileceğiniz, hadi biraz daha abartıyorum İstiklal Marşından bile kısa bir yazı ile karşınızdayım sevgili az takipçilerim :))
Niye kısa baştan belirtmek gerekirse; geride kalan onca ülkede görülecek ne varsa gördüm. Depremlerden, volkanlardan, Honduras’ın iç savaşından sağ çıktım. Vuuu..
Valla pek bişey yok bu içerikte açık açık söyleyeyim. Yani gündüz Eminönü’nün alt geçidi bile koca ülkeden fazladır ciddiyim. Ama ona rağmen güzel şeyler yaşadım, gördüm diyebilirim. Size yaşadıklarımın suyunun suyu bir özet yapayım derdim kısa kesip ama yani şu yazdıklarım bile çok bişey değil ki suyunun suyu olsun :)) Neyse olaylar şöyle gelişti ki.. Olaylar olaylar…
Bu yazıda sizleri darlamayacağım söz :)) Zaten fazla yazamadım zira telefon ile zor oluyor. Yazım hatalarını geriye dönüp düzeltmek ise tam bir zulüm. Belki olurda panama da ucuz Laptop denk gelirse daha iyi yazabilirim. Edebiyat bile kasarım. Off gaza geldim. Yavan bir yazı olsa da iyi okumalar.
Guatemala sınırından girdiğim de gördüğüm ilk şey motosiklet ve pazarda ki insanların kalabalığı oldu. Sınırda kaşeyi de vurdurdum ve camda arananlar listesini görünce oha lan nereye geldik dedim.! Welcome to Guatemala
6 saatlik Lima-Mexico city uçuşundan sonra 19 Eylül Gece 00:30 da indim México city havaalanına. Uzun bir sorgunun ardından (nerede kalıcan, nerde çalışıyon, sonra ki durak neresi) gibi sorulara hazırlıklı gelmiştim ve dökümanları verdim görevliye. Ama TC vatandaşı olduğumdanmıdır bilemem cevaplar tatmin etmemiş olsa gerek ki evrakları alıp içeri gitti başkalarına gösterdi. İki kişi gelip bazı sorular sordular tekrar. Banka kartını,kredi kartını göster dediler. Ne kadar paran var sorusu arkadan geldi. Ya kardeşim göçmen olsam sizi mi seçerim diyemedim. Koskaca Amerika var yanınızda götü boklu Meksikanıza kalmadım ben diyemedim. (ülkeye aşık oldum sonra tabi o ayrı)