Merhabalar,
Pazarlama ve satış makalelerinden sonra bir makale de tüketici bakış açısı ile yazmak istiyorum. Pazarlama, satış ve reklamlar bizi daha çok satın almaya teşvik ediyor. Fakat biz para mızı ne kadar tasarruflu veya doğru bir şekilde harcıyoruz ?
İngiltere’de tüketiciler market alışverişi yapmadan önce ihtiyaç listesi çıkartıp sadece ihtiyacı doğrultusunda alışverişini tamamlıyor. Ve bu sayede daha doğru ve verimli olarak parasını kullanmış oluyorlar. Türkiye’de ise daha çok bunu e-ticaret’de yapabiliyoruz. Markette ki görüntüye kanmadan, bazı duyularımız tetiklenmeden e-ticarette sepetimize atıyor ve bu sayede tasarruflu bir şekilde ev ihtiyacımızı karşılıyoruz. Pazarlama ve satış teknikleri ne kadar gelişirse gelişsin. Tüketiciler her zaman tasarruflu olmak zorunda. Bu bilinç aynı zamanda ülke ekonomisine de yansıyor.
Size bu konuya parmak basan bir projeden ve deneyimlerimden bahsetmek istiyorum. http://www.paramiyonetebiliyorum.net/’e girerek eğitime katıldım ve harçlığımı yönetebilecek bilinçte olup olmadığımı karşıma çıkan sorularla test ettim. Bu projenin insanlar için faydalı bir girişim olduğunu düşünüyorum. Bir kişinin aylık bütçesini kontrol edebilmesi, harcamalarının düzene girmesi o kişinin refah içinde yaşamasını ve borçlanmamasını sağlar. Kalkınmayı da güçlendirir. Günümüzde insanların gereksinimleri dışına çıkmasının ve birikim yapamamasının büyük bir nedeni kapitalizmin insanlara tatlı bir şekilde sunduğu indirim akımı ve her kesime hitap edemeyen ancak popülerleştirildiği için ihtiyacı olmadığı halde herkesin almak istediği lüks ürünlerdir.
Üniversite öğrencisi olduğum için harcamalarımı düzene sokup harçlığımı yöneterek bilinçli bir şekilde hareket etmem gerekiyor.
Üniversite ortamında arkadaşlarımızla kafede, sinemada, restoranda,konserde,tiyatroda ister istemez sosyalleşmek adına harcamalar yapabiliyoruz. Bu harcamaları belirli zamanlarda yaparak düzene sokabiliyorum. Eğer haftada bir kez arkadaşlarla dışarıya çıkıyorsak 2 hafta yemekhanede oluyoruz.
Giyim alışverişlerinde ihtiyacım olmayan bir ürün gördüğüm zaman harcama limitimi düşünüyorum ve gerek görmediğim ürünleri almıyorum.
Harcamalarımı gereksinimlerimin dışına çıkmadan yaptığım takdirde istediğim bir hedef birikime ulaşabiliyorum. Örneğin bir dizüstü bilgisayar almak için harçlığımın 100 lirasını hesabıma yatırarak 15 ayda istediğim birikime ulaşabildim.
Kredi kartımı elimde nakit olmadığı zamanlarda sadece gereksinimlerim için kullanıyorum ve son ödeme tarihi geçmeden ödememi yapıyorum.
Harçlığımın belirli bir kısmı yurt, ulaşım, telefon faturası gibi sabit ücretler dışında kalanı yönetebilmek bir öğrencinin zorlu işidir. Hele ki şehir dışında yaşıyorsa parasını yönetmek onun için bir finansör kadar önemlidir.