Kuzey Ren Vestfalya Tarihi
Ruhr Bölgesi bundan böyle hiçbir zaman Almanya'nın silahlanma merkezi olmayacaktı. Fakat Ruhr Bölgesi'nin ağır sanayisi, yalnızca Kuzey Ren Vestfalya eyaletinin değil, tüm Avrupa'nın yeniden yapılanması bakımından hayati önem taşıyordu. Uluslararası Ruhr denetiminin siyasi ve iktisadi engellerinin aşılabilmesi için, bu sebeple 1951 yılında Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu kuruldu. Ekonomik yükselişin “motoru” ve Avrupa'nın birleşmesinin temel taşı oldu.
Aynı yıl işçilerin madencilik ve demir çelik işletmelerinde alınan kararlara katılımı yasası yürürlüğe girdi: Kömür madenlerinde ve çelik şirketlerinde, hissedarlarla işçiler eşit olarak istikameti belirler hale geldiler.
Ekonomi mucizesi herkes için refah sağlanmasını mümkün hale getirdi.
Almanya'daki yaklaşık 14 milyon yabancı işçinin, bu duruma belirleyici katkıları oldu. Birçoğu da burada kaldı.
Bu bağlamda göçmenlere yönelik bakış açısının zorunlu olarak değişmesi gerektiğini, Yazar Max Frisch şu sözlerle yorumladı: “İş gücü çağırdılar ama insan geldi.”
1964 kömür krizi, refah tablosundaki ilk çatlaklar görülmeye başladı.
“Ortak tutum” olarak anılan bir anlayışla, 1968 yılında yürürlüğe giren bir kömürcülük yasasıyla ve Ruhrkohle AG adlı taş kömürü endüstrisi konsolidasyon şirketinin kurulmasıyla, sorunların üstesinden gelinebildi.
Geçici olarak tabii. Zira bu ilk kömür krizi, Ruhr Bölgesinde on yıllarca devam edecek olan ve acılar getiren bir yapısal dönüşümün başlangıcıydı henüz. 1987 yılında çelik dökümcüleri 50 yıldan beri ilk defa grev girdiler. Bundan dört yıl sonra da, Rheinhausen kentindeki haddehanenin kapatılacağı duyuruldu. Bu durum, Ruhr Bölgesindeki derin yapısal krizin bir simgesi gibiydi.
1978 yılında Johannes Rau, Heinz Kühn'ün ardılı olarak başbakanlığa seçildi.
Eyaletin kaderini neredeyse 20 yıl boyunca elinde tuttu ve Kuzey Ren Vestfalya'ya kendine özgü bir çehre ve ses kazandırdı.
1989 yılında Berlin duvarı yıkıldı ve “real sosyalizm” tarih oldu. Almanya'nın birliği yeniden tesis edildi.
Birkaç yıl sonra, Berlin başkent haline getirildi.
Bonn ise, bir federal kent olmaya devam edecekti.