Başımız sağ olsun. Acımız büyük. Atatürk Havalimanı Baskını içimizi bir kez daha yaktı. Başta acılı aileler olmak üzere hepimizi yasa boğdu. Ardında "neden ve nasıl?" sorularını bırakarak…
Öncelikle şunu söylemeliyim. Bu sadece bir canlı bomba eylemi değildir. Planlı, programlı bir terörist grubu baskınıdır. Eli kanlı katiller, otomatik silahlarla gelip Atatürk Havalimanı'na kahpe bir baskın yapmıştır.
Ve başta Atatürk Havalimanı çalışanları, güvenlik güçlerimiz bu baskınla ortaya çıkan çatışmada üzerine düşen görevi canları pahasına karşı koymuştur. Kolay değil. Bu gelen beladır, gelen belaya karşı koyamazsın, hasarı azaltmak gereklidir. Bu baskın da böyledir. Belki havalimanı girişte daha sıkı tedbir alınabilirdi. Bu da dakikada yüzlerce aracın geçtiği havalimanı kapısında üç beş polis memuru ile yapılacak bir şey değildir. Bu tür girişlere son derece gelişmiş, teknik arama ve kontrol sistemleri yerleştirilmiştir. Demode olmuş X-RY cihazları ile olmaz.
Ulaştırma Bakanı Ahmet Arslan ve İç İşleri Bakanı Efkan Ala'nın dikkatine!
Peki, bu ve benzeri baskınlarda, canlı bomba eylemlerinden kim sorumlu?
Bunun kanlı bir baskın olduğunu kabul eden CHP İstanbul Milletvekili Gürsel Tekin'e sorduk!
"Eksik ne?" sorusuna verdiği cevap tek kelime ile "istihbarat" oldu.
Silahlı yasadışı dinci örgütler tabanı ile AKP'nin siyaset yaptığı tabanın fazla iç içe geçtiğini, ayrıştırmanın da farklılığın tespitinin de çok zor olduğunu söyledi.
Demek istiyor ki, bu kanlı eylemleri yapan dinci militanların, ikamet ettikleri yerleri sade vatandaş bile tespit edebilir. Gidin Ümraniye'ye, Başakşehir'e, Bağcılar'a bu isimleri size ev ev gösterirler.
AKP iktidarı istihbarat noktasında çelişkiler yaşıyor. Sistem işlemiyor. Sebebi de bu kanlı terör örgütleri ile dinci kesimlerin çok iç içe geçmesidir. Bu iç içe geçiş ile kendi tabanında bu kontrollerin sıklaştırılması “dindarlara baskı yapılıyor” kompleksinden, istihbarattaki çatlaktan ve rekabetten kaynaklanıyor.
Tam bir yönetim zaafiyeti. Kişisel siyaset hırslar da cabası. İktidar kanadındaki istihbarat koordinasyonundaki çelişkiler çok açık. Belli ki çok yoğun bir üstünlük mücadelesi var.
Çirkin ve boş bir kavga...
Ayrıca başarısızlık kaygısı ile saklanan gerçekler.
Siyaset dikkat... Tabii ki siyasetçi de...
Bürokrasi her an aldanabilir ve aldatabilir!
Siyasetin sermayesi doğru; soru ve şüphedir.
Endişedir...