Büşra Develi, 25 Ağustos 1993 tarihinde Kocaeli’de doğmuştur. Türk dizi, sinema ve tiyatro oyuncusu.
Ismi: Büşra Develi
Doğum Tarihi: 25 Ağustos 1993
Doğum Yeri: Kocaeli
Boyu: 1.82 m.
Kilosu: 55 kilo
Burcu: Başak
Göz Rengi: Kahverengi
Kardeşleri: 4 kız kardeşi var
Instagram: https://www.instagram.com/bsrdeveli/
Evcil Hayvanları: Kedisi var.
Ailesi: Kocaeli’nde doğdu daha sonra ailesiyle birlikte Antalya’ya taşındı.
“Ben liseye giderken anne ve babam ufaladı. Babam İzmit’e yerleşti. Ben annemle kaldım ve babamla fikir. Annem elinde işi olmayan bir bayandı ama bize bakmak için muhtelif işler yaptı. Babamla seneler sonra bütün bağlantıya geçmiştik ki şeker hastalığından yaşamını kaybetti.”
Çocukluk seneleri: Münakaşanın, cümbüşün beceriksiz olmadığı, kadın haklarının geçerli olduğu bir evde gelişti. Kadının eforu hakkında hep şuurluydu ve hürdü.
Çocukken hakikatinde ilkokul öğretmeni olmak istiyordum. Noktaya değinmeyi hoşlanan bir çocuktum. Zira tuhaf bir biçimde ilkokul üçte mikrofon alıp mektepte yazdığım skeçleri kumpaslardım ve utanç verici taklitler yapardım. Hocalarımı arayıp, sesimi değiştirip telefon sapıklığı da yapıyordum. Absürt gelecek ama içimde böyle bir merak vardı. O zamanlar bunun tiyatroyla ilgili olduğunu kavrayamamıştım tabii. Hatta ben ilkokul birdeyken rejisörlük okuyan ablam bir oyun kurmuştu ve semtte bilet kesip bu oyunu sergilemiştik.
Sonra orta ikinci sınıfta sözel okumaya karar verdim. Ama hiçbir zaman tiyatro okuyacağımı düşünmemiştim.”
Oyunculuk serüveni nasıl başladı: Usunda hep tiyatro okumak vardık Antalya’da çalışacağı bir hoca yoktu. Ani bir sonuc İstanbul’un yolunu yakaladı. “Uğurluydum ki karşıma iyi insanlar çıktı. Cebimde param yoktu. Bir dostumun yanında kalmaya başladım. Konservatuvar imtihanlarına 1.5 ay kalmıştı. Beni dostum çalıştırdı.
Konservatuvar hürmet dinlediğim bir ortam ama özellikle Türkiye’de asıl yaşamla anlaşmadığı noktalar var. İnsan orada kalmak istiyor ama yeterli bursu alamayabiliyor. Çalışmak zorunda kalıyorsun ama reklamda ya da dizide oynaman yasak. Benim de hem paraya hem kendi kumpasımı kurmaya gereksinimim vardı. Üçüncü sınıfta dondurdum ve rejisör Cem Karcı sayesinde ‘Tatlı Ufak Palavracılar’a başladım.”
Eğitim yaşamı: İlköğrenimini Kocaeli’nde bitirdikten sonra, ailesiyle beraber Antalya’ya taşındı.
Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Tiyatro Kısmı’nden mezun oldu.
Oyunculuğa ilk adım: Televizyon serüvenine, 2015 senesinde ‘Tatlı Minik Palavracılar’ dizisinde canlandırdığı ‘Selin’ karakteriyle başladı.
Hangi proje ile parladı? ‘Fi’ dizisinde canlandırdığı ‘Bilge’ karakteri ile dikkatleri üzerine çekti.
Şahsiyet özellikleri: Genelde sevinçli ve iç enerjisi yüksek, duygusal, inatçı.
Neredeyse her şeye. Bazı geceler Nâzım Hikmet okuyup ağladığımı öğreniyorum. Bu duygusal tarafım bana hasar veriyor. İsteklerim mevzusunda hep çok ısrarcı biri oldum. Hep zorladım. Ama zamanla bildim ki zorlamak her zaman iyi bir alternatif değil. O surattan ısrarcı olacağım veya olmayacağım gidişatları ayırt ediyorum artık. Zorlamamayı da bildim. Kendimi tenkit etebileceğim o kadar çok şey var ki. Mesela bazen çok idealist olabiliyorum. Bir şey bana hasar verse de sonuna kadar gidebiliyorum.
Bir de çok inatçıyım.”
Sosyal: Yeni insanlarla tanışmak, tanımadığı insanlarla uzun uzun sohbet etmek güzeline gidiyor. Yürüyüş yapmayı ve resim sürüklemeyi de çok hoşlanıyor, bir dönem dans dersi de aldı..
Düşünce yapısı: Şöhret, hiçbir zaman emeli olmadı. Şöhretin bir emel olmasını sıhhatli tespit etmiyor, suni bir şey olduğunu düşünüyor.
Şöyle ki, orada boş bir koltuk var, doğru giderekme ve kısmetle o koltuğa sen oturuyorsun ama sen olmasan da başkası oturacaktı zati. O koltuğun dolu olması gerekiyor o kadar. Bu gidişatı ‘Ben yaptım işte!’ diye düşünerek kendime mülk edemiyorum. Ünle kendini özel sezmek büyük yanılsama. Imha yaratma potansiyeli de çok yüksek. Ama popülaritenin hoş işlerin içinde var olup hünerli insanlarla çalışma kapısı açtığını da göz ardı edemem.”
Sette nasıl birisi? Sektöre girdikten sonra, insanlarla kurduğu ilişkilerde kendisi olabilme serbestliğini yitirdiği noktalar oldu.
“Bu gidişatta da çözümü şöyle buldum; Kim olursa olsun ben işe kendim olarak yaklaşıyorum ve böylece kafam karışmıyor. Aşağıda, yukarıyada, yapımcı, rejisör herkese aynı davranıyorum. Tenkide açık bir insanım ama işime geleni alırım. Ve bu, karşımdaki insana verdiğim değerle de çok ilgili. Şayet o şahıs usuna güvendiğim biriyse onun tenkidine değer katarım.”
Mutluluk kaynağı: Fransız oyuncu Juliette Binoche’ a benzetilmek güzeline gidiyor.
Benzetilmeyi hoşlanıyorum.”
İlk sinema filmi: Can Ulkay/ Ayla
Neyi şahane yapar? Konuşmakta ve kendini ifade etme mevzusunda iyi olduğunu düşünüyor. “Bir görüşü empoze etmekte de iyiyim diyebiliriz. Karşımdaki insanı kazanmayı çok hoşlanıyorum. Pazarlık etmede de iyiyim diyebilirim.”
Tanınmak güzeline gidiyor mu? Çok da güzeline gitmiyor. Daha çok insanların arasında olmayı ve onları gözlemleyerek beslenmeyi beğeniyor.
“Bu da yaşamdan aldığım zevki sınırlıyor. Caddeye bunları unutarak çıkıyorum. En fazla korktuğum şey, günün birinde bir sırça fanusun içinde yaşıyor olmak.”
Dışarıdan nasıl göründüğünü düşünüyor? Hasarsız göründüğünü düşünüyor. “Bazı insanlar vardır, egosantrik enerjileri yüksektir ve değişikleri için risk oluştururlar ya. Böyle bir şeyim hiç olmadığı için insanların yanımda rahat olduklarını ve bana güvendiklerini seziyorum.
Beni tanımayanlar hakkımda her şeyi düşünebilir, ama tanıyanlar hasarsız olduğumu sezerler.”
Aşka bakışı: “Her şey o kadar süratli akıyor ki bu ilişkilere de yansıyor. Her şey gibi ilişkiler de yozlaştı. İnsanlara iPhone muamelesi yapıyoruz, ‘Nasılsa daha iyisini, bir üst modelini tespit edebilirim’ diye düşünüyoruz.”
Yaşama bakışı: Yaşamının merkezine her zaman kendi dünyasını koymaya çalışıyor. “İçinde yalnızca ben ve bana ait şeylerin olduğu, tek başıma kaldığım anları.
Bir bayan yaşamında kesinlikle bir defa bile olsa yalnızca kendisiyle yaşamayı deneyim etmeli. Kendisiyle yaşadığı ve mutlu olabildiği bir dönemi olmalı kesinlikle bir kadının.”
İş yaşamına bakışı: Profesyonel iş yaşamında, kusur yapma lüksü olmadığını düşünüyor. “Mektepteyken hocalarımız, ‘Konservatuvar sahnesi kusur yapma yeridir’ tasayı. Bol bol saçmalama serbestliğimiz vardı. Şu an böyle bir lüksüm yok. Bunun sorumluluğunu seziyorum.
Oyunculuk o kadar yaşımla, yaşadıklarımla, okuduklarımla, gördüklerimle başka bir deyişle deneyimlerimle şekilleniyor ki bunu yönteme etmem çok olası değil. Ama kendime ne kadar çok şey katarsam materyal o kadar zenginleşiyor, bunu öğreniyorum. Rol için yapamayacağım şey her zaman vardır. Büşra ve Büşra’nın yaşamı rastgele bir işten çok daha önde kazanç. Kısacası işim benim yaşamım değil. Ben her zaman dünyayı Büşra olarak değerlendiriyorum, başka şeyler sonra geliyor.
Beni etkileyen karakter ticari bir şey değilse, yaşamımın rolü olması gerekli; o zaman yapmayacağım şey yok.”
Kariyer tasarıyı: Farklı bir mükemmeliyetçilik kavrayışı var, bunun şahane bir şey olduğunu düşünmüyor zira, hatasız olana erişmek isteği bir noktada onu frenliyor. ”Muhteşem olmayacaksa hiç olmasın gibi bir anlama bürünüyorsun.
Beni harekete geçiren şey yetersizlik hissi olmuştur. Her zaman çok şey yapmam gerekiyormuş gibi geliyor. Zati yalnızca oyunculukta değil, sanatın rastgele bir dalında ‘bu oldu’ dediğin noktada geri gitmeye başlıyorsun. Ben yalnızca oyunculuğu sistemin içinde yapmaktan neşe almayabilirim. Onun dışında oyunculuğun kendisinden hiçbir zaman soğumayacağımı düşünüyorum.”
Endişeleri: Çok saplantılı. Özellikle sistemle alakalı şeyleri kafaya çok takıyor.
Bu evrensel bir şey. Bilgi lekeliliği var. İnsanlar bir biçimde düşünme üşengeci. Elektronik eşyalar suratından ‘an’dan koptuk. Bu da çok ehemmiyetli zira her şey gerçeğinde ‘an’da yaşanıyor. Bunun çözümü ise ancak, vizyonumuzu genişletmek olabilir. Herkese azıcık daha fazla okumasını ve okuduklarını yaşamasını nasihat ederim.”
Evde ne yapar? Kitap okuyor. Okumak, film seyretmekten daha çok yaptığı bir eylem. “Onun dışında bir şeyler yazıyorum, günlük yakalıyorum, evde sıhhatli yemekler yapmaya çalışıyorum.”
Formunu nasıl gözetiyor? Pilates yapıyor ve sıhhatli beslenmeye itina gösteriyor.
TELEVİZYON DİZİLERİ
2020- Akıncı
2018 – Mehmed: Bir Cihan Fatihi / Eleni
2017/2018 – Fi/ Bilge İnternet Dizisi
2016 – Tatlı İntikam /Rüzgar
2015 – Tatlı Minik Palavracılar /Selin
SİNEMA FİLMLERİ
2020 – Karakomik Filmler: Çılgın /Meral
2018 – Arada /Lara
2018 – Hadi Be Oğlum /Leyla
2017 – Ayla /Nimet
2017 – Bitmiş Aşklar Müzesi Kısa Film
TİYATRO OYUNLARI
2019- Yak Bunu
2016- Burada.Bugün / Julie
ÖDÜLLERİ
2016- Ekin Yazın Arkadaşları Tiyatro Mükâfatları/ Genç Maharet Mükâfatı/ Burada.Bugün
.