Enver abim buyurdular ki;
Hocamız yine bir defasında; "Bir mü'mine yapılacak en büyük iyilik, onu ebediyen cehennemden kurtarmaktır. Bundan daha büyük iyilik olamaz." buyurdular. Allahü teâlânın ihsan ettiği bu nimete hamdolsun, şükrediyoruz. Cenâb-ı Hakkın ihsanına kavuştuk. Allahü teâlâ bize bu nimetin gelmesine sebep olan Hocamızdan ve Hocalarından razı olsun. Eğer bu nimetin bize gelmesine sebep olan zata karşı kusur ve kabahatimiz olursa, Cenâb-ı Hak bu nimeti bizim elimizden alır. Bu, Mektûbât'ta böyle yazıyor çünki. Nimetin elden çıkmasına en büyük sebeb buyuruyor İmam-ı Rabbani Hazretleri, o nimetin şükrünün eda edilmemesi ve size bu nimetin gelmesine sebep olan bu zatın haklarının gözetilmemesidir. Bize bu nimete sebep olan zatın bizden istediği çok şey değil. Sadece birbirinizi sevin, birbirinizi üzmeyin, kardeşsiniz, bu kardeşliğinize toz kondurmayın, öyle olursanız ben de sizden razıyım. Yani, ne olsa insan buna tahammül eder, bağrına basar. Madem ki emir böyledir, tamam.
Sual:
Sabrın önemi bildiriliyor, ama neye sabredeceğiz? CEVAP
Herkes sabır denince belaya sabrı anlar. Daha önemlileri de vardır. Sabır üçtür: 1-
Bela gelince, 2-
İbadet ederken 3-
Günah işlememek için. Bunlara sabredilirse, çok nimetlere kavuşulur. Bir hadis-i şerifte, (Belaya sabredene 300, ibadet yapmaya sabredene 600, günah işlememeye sabredene ise 900 derece ihsan edilir)
buyuruldu. (Ebu-ş-şeyh)
Birkaç örnekle açıklayalım: 1-
Belaya sabır hakkında bir hadis-i şerifte buyuruluyor ki: (Allahü teâlâ buyurdu ki: "Bedenine, evladına veya malına bir musibet gelen, sabr-ı cemille karşılarsa, Kıyamette ona hesap sormaya hayâ ederim.")
[Hâkim] 2-
Belaya sabra göre, ibadete sabır daha zor olduğu için, sevabı da daha fazladır. Mesela, bir ay aç, susuz durarak ve başka ihtiyaçları da terk ederek oruç tutmak, herkese kolay değildir. Çok kimse bu sabrı gösteremiyor. Abdest almak, sabah uykudan uyanıp kalkmak, günde beş vakit namaz kılmak çok kimseye zor geldiği için, bu sabrı gösteremiyorlar. 3-
Günah işlememeye sabır, ibadet işlemeye sabretmekten daha zor olduğu için sevabı da daha çoktur. İnsan ibadete sabredip yapabilir, fakat günaha sabır zordur. Mesela hemen gıybete girer. Çok kimse gıybet günahından kurtulamaz, yani sabredemeyip gıybet eder. Çoğu insan, kibrin büyük günah olduğunu bildiği hâlde, kendisinin küçük düşmesine rıza gösteremez. Herkesin kendisini övmesini ister.
Çok kimse kadınların açık gezmesinin, boyanıp, koku sürünüp dışarıya çıkmalarının günah olduğunu bildiği hâlde, dayanamaz, bu günahı işler. Çoğu kadın, namaz, oruç ve diğer ibadetleri yapmaya sabır gösterdiği hâlde, kapalı gezmeye sabredemez. Günah işlememeye sabır, onun için çok kıymetlidir. Bir günahtan kaçmak birçok ibadet etmekten üstündür. Büyük küçük her çeşit günahtan çok sakınmalı. Namaz kılmayanın da, günahtan sakınması imkânsız denecek kadar zordur. Kur'an-ı kerimde, namazı doğru kılmanın, her çeşit kötülüğü, günahı önleyeceği bildiriliyor. Namazı doğru kılarak, günahlardan sakınmaya çalışmalıyız.
Dünya hayatında hep kötülük işleyen bir adamı ölünce, amellerini tarttılar ve Cehennem'e doğru sürüklediler. Kapıda bir melek karşıladı. Melek adama şöyle seslendi: "Hayatta iken bir defa bile birisine iyilik yaptıysan buraya girmeyeceksin" Günahkar adam uzun süre düşündükten sonra, bir keresinde ormanda gördüğü örümceği hatırladı. Balta girmemiş ormanda yürürken önüne bir örümcek ağı çıkmıştı. Adam ağı bozmamak ve örümceği ezmemek için o gün yolunu değiştirmişti. Heyecan içinde o günü meleğe anlattı. Melek adama baktı ve o sırada gökten bir örümcek ağı indi. Adama, bu ağa tutunarak cennete girebileceğini söylediler. Adam neşe içinde ağa tırmanırken cehennemden bazıları da bu ağa tutunarak cennete gitmeye çalıştılar. Ama adam ağın o kadar çok insanı taşımayacağından korkarak onları itmeye başladı. Tam o sırada ağ gerçekten koptu ve diğerleri ile birlikte adam da cehenneme düştü. Melek adama: "Yazık! Bencilliğin, hayatında işlediğin tek iyiyi de kötülüğe döndürdü. O insanlara şefkat gösterebilseydin, ağın herkesi taşıyabileceğini de görecektin. Onlar da seninle birlikte Cennete gireceklerdi. Fakat sen onların Cennete girmesini istemedin, yalnızca ben girerim dedin, sen de onlarla birlikte Cehenneme düştün" dedi.
Enver abim buyurdular ki;
İmam-ı Rabbani Hazretleri buyuruyorlar ki, insanlara yapılacak en büyük iyilik onlara İslamiyeti anlatmaktır. Neden, çünki Müslümânlardan Allahü teâlâ razıdır. Allahü teâlâ bir kulundan razı oldu mu, iki cihan seâdeti, iki devlet bir araya gelmiştir. Hem dünyâ saltanatı hem ahiret saltanatı. Ve bir insana yapılacak en büyük iyilik ona Müslümânlığı öğretmektir. Çünki Müslümân olan, ahirette ebedi olan cehennem azabından kurtulacaktır. Dünyâda da rahat edecektir. Bir insan ahireti elde etmeğe karar verse, ahiret adamı olmaya karar verse ve maksadı o olsa, dünyâ onun peşinden koşar, buyurdular. Yani dünyâ menfaatleri, dünyâ iyilikleri önüne gelir. Eğer bir insân dünyâya karar verirse, dünyâlık olmağa karar verirse dünyâ gölge gibi kaçar, bu da peşinden kovalar, ahireti zaten yıkılmıştır, dünyâsı da berbat olmuştur. Çünkü tam ele geçireceği sırada ölüverir. Bütün uğraşmaları, hepsi sıfıra iner.
İşte insanlara yapılacak en büyük iyilik, onlara İslâmiyeti yaymaktır. Müslümânlık yayılırsa rahmet-i ilahi iner. Yağmur vaktinde yağar, büyük âfetler olmaz. Büyük belalar gelmez. Birgün Peygamberimize (sallallahü aleyhi ve sellem) kâfirler dediler ki; sen bir beddua et, bir bela gelsin görelim. Resulullah efendimiz buyurdular ki; aranızda ben varım, ben varken size umumi bela gelmez, çünki ben rahmetim. Ben, rahmeten lil aleminim. Ben aranızda oldukça size umumi bela gelmez. vârisleri de öyledir buyurdular. "El ulema-i vereset-ül enbiya". Peygamberlerin vârisleri de âlimlerdir. İşte kardeşim, Allahü teâlânın bol rızık vermesi, Allahü teâlânın bol yağmur vermesi, hep bu büyükler hatırına ve bu hizmetler sebebi iledir.
Herhangi bir insana bir iyilik etmek, gökten lamba olarak yere inse, bu iyilikten hasıl olan nur o kadar parlaktır ki; güneş onun yanında çok sönük kalır. Hele bu hizmet ile bir insanın hidayetine sebeb olunursa kıymeti hiç ölçülemez.
Bir büyük zât oğluna nasihatında diyor ki: "Evvelâ, her şeyden önce, Ehl-i sünnet i'tikâdı üzere ol. Her şeyden çok Peygamber efendimizi sev. Peygamber efendimizi kendinden, anandan, babandan ve kardeşlerinden daha çok sevmezsen hakîkî müslimân olamazsın".
Abdülhakim efendi hazretleri buyuruyorlar ki; "Bütün peygamberler Allah'a aşıktır, Allahü teala da peygamberine aşıktır". Azrail aleyhisselam buyuruyor ki; Kim ki Cenab-ı peygambere günde on salavat-ı şerife okursa, onun ruhunu peygamberlerin ruhunu aldığım gibi alırım, acıtmam buyuruyor. Bizim için bu müjdedir. Ümmeti olduğumuz devlet yeter.
İSRÂF, FÂİZ, TÜTÜN İÇMEK
Hakîkat Kitâbevi Yayınları-Tam İlmihal Se'âdet-i Ebediyye Sf.640-641
İslâm dîninde harâm olan, günâh olan isrâfın ne demek olduğunu ve çeşidlerini, imâm-ı Birgivînin "rahmetullahi teâlâ aleyh" arabî (Tarîkat-i Muhammediyye) kitâbından terceme ediyorum:
Tesavvuf, kalbi kötü huylardan temizlemek ve iyi huylarla doldurmak demekdir. Kötü huyları araşdırdım. Altmış olduğunu anladım. Altmış çeşid kötü huydan yirmiyedincisi, isrâf ve tebzîrdir. Tebzîr, tohumu tarlaya saçıp dağıtmak demekdir. Malı boş yere dağıtmağa da denilmekdedir.
Malı, islâmiyyetin ve mürüvvetin uygun görmediği yerlere dağıtmağa (İsrâf) veyâ (Tebzîr) denir. (Mürüvvet), fâideli olmak, iyilik yapmak arzûsudur. (Fütüvvet), dahâ husûsî ma'nâya gelir ki, kötülük yapmamak, iyilik yapmak ve herkesin utanacak şeylerini örtmek ve kötülükleri afv etmekdir. İslâmiyyete uymıyan isrâf, harâmdır. Mürüvvete uymıyan isrâf, tenzîhen [hafîf, az] mekrûhdur.
İsrâfı beş bahs içinde anlatacağız:...
Yazının devamını okumak için lütfen tıklayınız
efendim...
Enver abim buyurdular ki;
Efendi Hazretleri birgün Hocamıza buyurmuşlar ki; Eğer bir cemaat, bir topluluk iki şarta riayet etmişse zafer muhakkaktır. Yani muvaffakiyet için, zafer elde etmek için iki şart lazımdır. Bunlardan birisi; emre itaat, ikincisi de nemazı ikame etmekdir. Yani nemazın hakkını vererek nemaz kılmaktır. Eğer emre itaat olursa, cemaat nemazını kılarsa, nusret-i ilahi gelir, Allah yardım eder. Melek gönderir. Karşı tarafı hezimete uğratır. Yeter ki emre itaat olsun, bir de nemaz ikame olsun. İşte arkadaşlarımız da eğer, emîrlerine itaat ederlerse nemazlarını da ikame ederlerse muvaffakiyet, zafer elbette var. Eğer bir kusur olursa hizmetlerde, mutlaka bu kabahati kendimizde aramalıyız. Ya bir âmire itaatsizlik var, ya da nemazda bir noksanlık var. Çünki bu, şaşmaz bir paroladır. Şaşmaz bir düsturdur. Emîre itaati vacip kabul etmek lazım. Bu emîrlik fazilet meselesi değildir. Allahü teâlâ bilir, arkadaşlarımız arasında en makbul kimdir?
Cenâb-ı Hak buyuruyor ki Kur'an-ı kerimde; aranızda en makbul olanınız Allah'tan en çok korkanınızdır. Şimdi aramızda Allahü tealadan en çok kim korkuyor, onu Allah bilir. Bir haram teklif edildiği zaman kalbi titreyen ve vazgeçeni Allah bilir. Mü'min kardeşi için, gece yattığında neler düşünen, sevgi ve muhabbet olarak, bunu Allah bilir. O halde hiç kimse kendini din kardeşinden üstün göremez. Ve der ki, hatta benim kurtuluşum, seâdetim bu kardeşimin duâsına bağlıdır. Belki de Allah'ın sevgili kulu odur. Onun ben bir duâsını alırsam belki kurtulacağım, diyerek din kardeşine dört elle sarılır, onu duâsını ister. Bu minval üzere olursa, nemaz da kılınırsa, (işte), bugün elde ettiğimiz neticeyi daha çok seneler elde ederiz.
- Ben, bu işi siyasetiyle, aklıyla, ihlâsıyla yürütecek sizi buldum ve bu emaneti verdim. Aynı sizin gibi yürütecek başka birisini göremedim.
- Enver abi arkadaşların maaşının artdığını söyledi, bana verilmiş gibi sevindim. Başkası alınca seviniyorum, kendim ise verince seviniyorum. Bu kadar kitâbdan para almıyorum, maaş da almıyorum. 01.02.1990 Regaib Kandili
- Abdülhamid Hânın hanımına, Enver bey maaşıyla yardım etmiş. O da şu sâati Enver beye hediyye etmiş. Bu saat Abdülhamid Hânın yatak odasının sâati imiş.19.09.1991
Hüseyin Hilmi Işık (rahmetullahi aleyh)
- Çok önemli! Bu kalp dönektir. Ve bu kadar çok tehlikeli, çok dönek olan, insanı her an felakete götürebilecek olan bu kalbe nasıl güvenebiliriz. Çünki fırıldak gibi dönüyor. Hani civa durmaz ya yerinde, kayar gider... İnsanın kalbi de böyledir, bulunduğu yere çabuk intibak eder. Onun için büyüklerimiz buyuruyorlar ki; Eğer kurtulmak istiyorsanız kurtulanlarla beraber olun ki kurtulabilesiniz. Takdir-i ilahi tabi.
Enver abiler (rahmetullahi aleyh)
VA'DİNİ BOZMAK - 3
Her müslimânın, dört mezhebde olanların hepsini sevmesi, hepsine hayr düâ etmesi, mezhebde te'assub etmemesi vâcibdir. Dört mezhebi (Telfîk)
etmesi, söz birliği ile câiz değildir. Telfîk, bir işi, bir ibâdeti yaparken, dört mezhebin ruhsatlarını, kolaylıklarını seçip toplamak demekdir. Yapılan bu iş, dört mezhebin hiç birinde sahîh olmamakdadır. Bir mezhebin ruhsatlarını toplıyarak amel etmek, câizdir.
[Bir ibâdeti, bir işi yapmak için, dört mezhebden birini taklîd etmeğe niyyet etmek, o mezhebe uyarak yapmak lâzımdır. Dört mezhebin her birinde, bir işin yapılması için, bir kolay yol, bir de güç yol vardır. Birinci yola (Ruhsat),
ikincisine (Azîmet)
yolu denir. Kuvvetli, hâli elverişli olanın, azîmet ile amel etmesi efdaldir. Güç olan işi yapmak, nefse dahâ ağır gelir. Nefsi dahâ çok ezer, za'îfletir. İbâdetler, nefsi za'îfletmek için, kırmak için emr olundu. Çünki nefs, insanın da, Allahın da düşmanıdır. Onu za'îfleterek azmasını önlemek lâzımdır. Fekat, büsbütün öldürülmez. Çünki, bedenin hizmetcisidir. Ahmak ve câhil hizmetcidir. Za'îf, hasta, sıkışık hâlde olan kimsenin, ibâdetlerinde, işlerinde azîmet yolunu terk etmesi, ruhsat yolu ile yapması lâzımdır. Kendi mezhebinin ruhsat yolu ile yapması da güç olursa, diğer üç mezhebden birini taklîd ederek yapması câiz olur.]