Sekiz yaşında ilkokul ikinci sınıf talebesiyim. Siyah önlük, beyaz naylon yakalık, çantasız kitap ve defterleriyle okuluma gidip geliyorum.
Büyük iki kanatlı kapıyı açıp avluya girdiğimde anam elinde büyük bıçak ve satırla bağırarak bana doğru geliyordu: Nere de kaldın oğlum? Çabuk ahıra gel. Dana ölüyor, kesmezsek mundar gidecek durma koş!
Telaşla koşarak ahıra girdiğimde, yerde yatan dananın başında duran anam elime tutuşturduğu bıçakla sağ elimi iri parmaklarıyla kavradı.
Durma sende ellerine kuvvetini ver.
Diyerek sol eliyle dananın başını tuttu. Bıçaklı elimi dananın boğazına var gücüyle bastırdı.
Boğazı kesilince, canı yanan dana, boşta olan ayaklarıyla debeleniyordu.
Ellerime bulaşan kanın sıcaklığıyla irkiliyor fışkıran kanı irileşen gözlerimle seyretmeye dayanamıyordum. Ter içindeyim. Dananın boğazından hırıltılar yükselirken yüreğim olanca gücüyle çarpıyordu. Ağlamanın ve korkunun değişik boyutlarını yaşadığım o anda gerildikçe geriliyordum. Dilim damağım kurumuş, gözlerim gözyaşlarımın ıslaklığıyla olabildiğince irileşmişti.
Çocukluğumda yaşadığım bu olay beynimin kıvrımlarında yerini mülk edinmiş, beni hiç terk etmemişti.
Ama anam da memnundu babamda Çünkü dana mundar gitmemişti.
Bu yaşıma kadar hiç ava gitmedim. Hiçbir hayvanı kesmedim. Çocuklarımı da bu tür olaylardan hep uzak tuttum.
Şimdi yaşadığımız Ankara’daki terörden ölen kişilere sebep olan canilerin ana babalarına sesleniyorum:
Bu nasıl bir durum? Bombaları yükle. Kalabalığa dal. Pimi çek patlat. Yüzlerce yaralı ve onlarca ölüm!
Bu nasıl bir ruh hali?. İnsanlığın bu mu? Nasıl yapabiliyorsun? Sen nesin? Hayvan olamazsın. Çünkü o terörü bilmez. Robot musun? Hiç vicdanın yok mu? Mankurtmusun? Zombimisin? Yoksa kıyamet alametlerinden biri olan, Yecüc ile Mecüc müsün? Sen nasıl evlat yetiştirdin? Nerede ne yapıyor deyip hiç merak etmedinmi? Hiç iyi olan bir şey öğretmedin mi? Demek ki o yetiştirdiklerin de senin gibi döl israfı ]
Merhabalar Tacettin bey Milliyetblog sayfasında yazıyorum, epey oldu "Kaplumbağaya da türban takmışlar ya pes" adlı bir yazı yazmış idim. Bir arkadaşımız torununun okula gitmek istemediğini, nedeninin de okulda bir çocuğun Allah seni yakacak demesi üzerine korkuya kapıldığı ve psikolog desteğiyle düzeldiğini yazmış.
İşte küçücük beyinler böyle yıkanarak ortaya kendini patlatan canavarlar çıkarılıyor. Allah sonumuzu hayır etsin.
Kendi kendilerini Mundar ederken onca cana kıyıyorlar böyle. Bizler tesirinden kurtulamıyoruz ama sadece bizim gibiler.
Evet insan kişiliğinin oluşmasında ,Aile ,çevre ,yaşadığı koşullar ve eğitim faktörü etkilidir . Ama ailenin etkisi ve sorumluluğu diğer etkenlerden daha fazladır . Bu açıdan bakılınca ,insan sevgisi ,hayvan sevgisi almamış kişilerden terörist yaratmak çok daha kolaydır . Her zamanki insancıl bakış açınızla kaleme aldığınız bu yazıdan da alınacak çok ders var .anlayana tabi ki . Duyarlı yüreğinize sağlık değerli komutanım ..tebrikler selam ve saygılar yüce gönlünüze .
Bir kaç gündür ne bir şey yazıyor ne de bir şey okuyordum. İşte bu gece biraz kendime gelebildim. Önce kendi yazdığım bir yazıyı astım, sonra da bu yazıyı okudum.
Seni ilk defa bu kadar kızgın görüyorum ki yerden göğe haklısın. Hepimiz öfkeli ve kızgınız. Bu milleti bu şekilde üzen, üzülmesine sebep olan her kim varsa Allah'ın laneti onun üzerine olsun.
Çocukluğunda yaşadığın olaya gelince:
Belki çok farklı bir yorum olacak ama işte Müslüman dünyasında kurban kesmenin bir amacı da bu zaten. Can almak kolay mı? Gör bak da ellerin insan canına uzanmasın diye kesiliyor o kurbanlar. Bir diğer sebep de insanın doğasında var olan vahşeti dizginlemek.
Hayatında bir kez olsun kurban kesmiş biri kolay kolay insanın canına kıyamaz.
Gerçi anne ve babanın yaptığı hiç de tasvip edilecek bir şey değil ama çok da yanlış değil aslında.
Vücuduna bomba sararak patlatanlara gelince:
Bence tamamı uyuşturucu kullanıyor. Normal hiç bir insan böyle bir şeyi yapamaz.
Son katliamı yapan teröristin anne ve babası kızlarının cesedine sahip çıkmamışlar ve böyle bir olayı gerçekleştirdiyse bizim böyle bir evladımız yok demişler.
Bu da olayın bir başka boyutu.
Selam ve sevgilerimle.
sami biberoğulları tarafından 3/17/2016 2:47:01 AM zamanında düzenlenmiştir.
Değerli üstadım, bu gözü dönmüşlüğün, bu akıl yitiminin, bu insanlığa dair en temel değerlerin yokluğunun ekonomik, sosyolojik ve kültürel yönlerden birçok analizi yapıldı, ama böylesine özüne dokunan, haklı bir psikolojik tesbit bu kadar özlü biçimde ifade edilmedi sanırım... Maalesef durum bu... Günlük hayatta gözlemlediğimiz birçok algı güdüklüğünün, ilkel, travmatik kişiliğin politika anlayışının sürüklendiği dramatik bir aşama bu... Maraba-ağa geleneğinin bireyleri sürüleştirdiği, özeleştiri ve eleştiri kültürünün boy vermesine meydan vermediği, dolayısıyla sürekli tepkilerin kişilikliliği de yok ettiği bir durum bu...
Değerli üstadım, sizin simgesel anlatınız çok daha anlaşılır kılmış meseleyi... Varolasınız. Selam ve saygılarımla.
Ben bu olaya yaklaşmaya bile tereddüt ediyorum. Okumak, düşünmek, anlamaya çalışmak ; insanın ruh halini bozuyor. Biraz düşünsek aklımızı yitirebilir ya da galeyana gelip yanlış sözler bile sarf edebiliriz. Bence hiç bir anne - baba, evlâtlarının böyle bir olay yapmasını istemez, onaylamaz. Yaptıktan sonra da yüreğindeki yangını söndüremez. Çocuklarımızdan elbette bizler sorumluyuz , fakat zaman o hale geldi ki ; bizim evlâtlarımız bizim kumandamızdan çıktılar. Evet, bu kumandayı kaptırmayan, evlâtlarını doğru yola sevkedip, insanlığa zarar değil yarar sağlayan insanlar olarak yetiştirmeyi başarabilenlere ne mutlu...
Dana çoktan mundar olmuş ' kimsenin özelikle de ' siyasi liderlerin haberi yok ' kendi siyasi kaygılarını bırakıp ' çözüm aramalılar .. savaş tellalığı çözüm olsaydı ' bu gün bu sendromlar tekrarlanmazdı..
40 yıldır süre gelen silahlı savaş' konuşularak çözümlene bilir ' düşünün ki' söz dinlemeyen bir çocuğunuz var ve siz onu çeşitli yöntemlerle durdurmaya ve ya cezalandırmaya çalışmışsınız. ama hiç konuşma yoluna dinleme yoluna gitmemişsiniz..
unuttuğumuz bir şey var ' her çocuk dur yapma ' dan faklı bir şey anlaya bilir .. ve eller kana bulanır . tabiki terörün hiç bir haklı nedeni olamaz hele ki ' ölen ve ölünce birlikte aynı acıyı duyan öz kardeşiniz ise..
Senden Terör ile ilgili bir yazı bekliyordum ama böyle yaşanmış, kırmızı renkli , insanın içini acıtan bir olayı anlatışınla başlayıp, sonunu, terörün acı gerçeği ile bağlaman ustaca bir yazı olmuş. Ebeveynler konu üzerindeki etkileri tartışılır bence... Bizim yetiştiğimiz zaman ile bugün arasında teknolojik ve yaşam koşulları arasında çok büyük farklar var. Herkesin aklını başına alıp, nereye gidiyorum diyerek öz eleştiriler yapmalı ve yolunu öyle çizmeli bence. Terörden vefat edenlere rahmet, yaralılara şifa, sevenlerine sabırlar dilerim. Lanet olsun. terörist yaratanlara.!!
Fethi tarafından 3/16/2016 9:03:39 AM zamanında düzenlenmiştir.
Ne demeli? Gerçekten çok haklısınız. Genç insanlar, nasıl böyle gözü dönmüş katillere dönüşebiliyorlar? Gözlerini kırpmadan, onlarca masum insanın canına kıyabiliyorlar? Anlamak çok zor. Ve, bu insanlar nasıl yetiştiriliyor? Aile sıcaklığı, insan sevgisi tatmıyorlar mı hiç? Var bir bozukluk bu düzen de ya, anlayamıyoruz bir türlü işte.
İsyanlarımız güzel dile gelmiş cümlelerinizde efendim.
Sevgili komutanım sizden de bu yazı beklenirdi. Tüylerimi ürperttiniz.Sadece şunu söylemek istiyorum: Ebeveynler, dünyaya getirdikleri yavrularına belli bir yaşa kadar hükmedebiliyorlar. Size annenizin o yaştayken danayı kestirtebilmesi ama sonraki yaşlarınızda bunu yaptıramaması gibi, o ebeveynler de bir yaşından sonra evlatlarını yönlendiremiyor ve ergenleşen o çocukları başka faktörler yönlendirmeye başlıyor. Ayrıca o ebeveynlerin çocuk eğitiminde yetersiz olmalarının alt yapısı çok önemli. Benim iki oğlum var biri Türkiye'nin sevgilisi olmuş ünlü ve başarılı biri ve diğeri hiçbir sorumluluğu üslenemiyen asi biri... Asi oğlumun girdiği sokak kavgalarından ve süründüğü mahkeme kapılarından ben ne kadar sorumluyum, Ya da Van depremi olduğunda iki TIR dolusu ilaç/yiyecek ve battaniye/giysi ile bölgeye gidip halka moral konserleri veren oğlumun bu ince ruhunda etkim ne kadar. Yani demem o ki, ebeveynleri iyilikte de, kötülükte de fazla önemsememek gerek ve diğer faktörlere daha çok önem vermek gerek. BU VESİLEYLE TÜM ZALİMLERİ ALLAH ISLAH ETSİN İNŞALLAH. ŞEHİT VATANDAŞLARIMIZ NURLAR İÇİNDE YATSIN.SAYGILARIMLA
sevginin var olduğu ailelelerde güzellikler hep vardır .yetiştirdiğimiz evlatlara her daim kontrol kaçınılmazdır gücümüzün yettiği kadar.... sonuna kadar ama yaradılışları farklı olanlarada suskun kalmamak gerekir ben sizin büyük uğraşlare verdiğinize inanıyorum biri melek diğeri asi ama büyük oyunlara gelmemiş yinede senin yönün ağır basmış...sayfamda olmanız beni çok memnun etti. güzel kalem saygılarımla
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.