Merhaba ben Duru :)
Ve gelelim nerelerdeyim.
Çok heyecanlı yahuu !
2017 son aylarında ani bir kararla rotamı kuzeye çevirip , ingilizce öğrenmek ve aslında aynı anda kendimi de keşfetmek için Dublin 'e taşındım. Bundan 5 ay öncesine kadar adını bilmediğim bu ülkede henüz bende neler yapıyorum bilmiyorum. Her şey hızlıca akmaya başladı . Kocaman yarım yılı bu ay bitiriyorum. Bir yandan başka bir kültürün koynunda kendime güvenli alan yaratmaya çalışıyorum bir yandan da konfor alanımı terke etmek ve esneyerek yenilere kalbimi açmaya çalışıyorum. Hayatın bir şans olduğunu keşfetmeme sebep olan bu ülke değişimi aslında sadece Duru'yu tanımam dışında kocaman bir dünyaya açtı beni. İlk defa dünyanın bir çok yerinden insanla bu kadar yakın olmuş ve dünyayı bir köy gibi hissetmeye başlamaştım. Hala da öyle hissediyorum . Engellerin olmadığını , hayatta ne istersem bunu bir şekilde yapabileceğimi gördüm. Çok acayipti bir saniyede değişebilen bir hayata sahip olmuştum. Bir cafe de içtiğim bir çayın bana açtığı kapıları bir diğer yazımda anlatıyor olacağım ama şu an kısa bir reklam yapmadan edemedim :). Söylemek istediğim aslında yapılamayacak bir şey yok hayatta. İşte böyle bir hayatın içindeyim şu an . Bizim ülkemizden sonra buralar çok küçük ve çok basit gelsede , içinde bulunduğum doğanın güzelliği beni mest etmeye devam ediyor.
Neler Yapıyorum ?
Yogaya ve dansa başlamak buradaki ilk adımlarım oldu. İstanbul 'da keyifle yaptığım her şeyi burada da yapabiliyor olmak içimi şükürle doldurdu . Çünkü hayallerim vardı ve büyük değişimlerin yanında onlarında benimle büyüyor olması çok iyi geldi bana.Bunların yanında asıl hedeflerimden olan , ingilizce ise acayip keyifsiz gidiyor. Ben hiç okul kızı değilim , sisteme kafa tutarak ilerliyorum. Türkiye vizesi sorunsalından dolayı her saniye okulda bulunuyor , devama dikkat ediyor , asla kuralların dışına çıkamıyorum . Yaşam hakkım burada şimdilik bu . Paranın , sevginin , anlaşmanın ırkaların önüne geçemediği her an yüzüme vuruluyor. İngilizce öğrenmek için okul dışında olmam gerekirken diğer avrupa ülkeleri ve bazı asya ülkeri gibi rahat değiliz maalesef. Büyük bir kontrol sürecimiz var . Bunların yanında bu dili öğrenme çabam her an artıyor . Çünkü ihtiyacım olduğunu iliklerime kadar hissediyorum. Şimdilik yaşama isteğim çok taze burada. Hayat bana aşırı kolay geliyor ama zamana ihtiyacım var . Zamanla iyi bir Dublin kaşifi olabilirim. Seviyorum burayı ve cidden aşırı keyifli insanları var . Pubları söylemeden geçemiycem tabii :)
Bunların yanı sıra en keyifli yanı dünyanın neresi olursa değişen bir şeyin olmadığını görmüş olmak :). Kalbimle yaptığım her seyahat her göç aynı , her mekan senin kadar güzel ve senin kadar büyük. Bazen gökyüzüne bakıyorum ve sonsuzluğu hissediyorum. Hepimiz aynı gökyüzünü paylaşıyoruz , kim bilir kimin yudumladığı bardaktan içiyorum çayımı , belki şu an sırtında benim eski çantam var yükü farklı olsa da ,belki takas yaptığım ceketimle ısınıyorsun . Hayat bu kadar geliyor işte. Kahve içerek keyif almaya azla yetinmeye , daha çok sevmeye ve daha sağlıklı kalmaya çalışıyorum bir de meditasyon yaparak sabrı öğrenmeye çalışıyorum.
devamı gelecek :=)
duru
dublin
2018 - bir tabure üstünden seslenirken sevdiklerine pek mes'ud.