Bir insan Allah’a iman ediyorsa Allah’a sığınır. Allah’a sığınmak için sığınılacak zor bir durumun olması şart değildir, iyi ya da kötü her durumda Allah’a sığınmak gerekir.Peygamberimiz de yaşamı boyunca bazı endişelerden yüce Allah’a sığınmıştır. O, korkularından güvende olmaya, emin olmaya gayret ederdi. Bunu yaparken, “Allah’ım, falan veya filanca şeyden sana sığınırım” diyerek endişelerini sıralardı.
Allah’a sığınmak da ben “Allah’ım sana sığınıyorum.” Demekle olmayacağı açıktır. Allah’a sığınıyorum diyen sığınma işini gerçekleştirmek için hareket içinde olmalı, durağan durumundan hızla aktif hale gelmelidir. Allah korkusu, vicdan duygusu müslümanın en önemli özelliğidir. Peygamberimiz: “Hikmetin başı Allah korkusudur” buyurdu. (Tirmizî) Sözle korkmak değil, kalbten korkmak lâzımdır. İsteksiz duâ geçerli değil, aynı zamanda kabule şâyan da değildir.
Nefis doymak bilmez bir hezeledir. Aynı zamanda bizim en amansız düşmanmızdır, bu düşmandan gece gündüz Allah’a sığınmak lâzımdır.
Faydai vermeyen ilimden de, Peygamberimiz sığındığı gibi, bizler de sığınmamız lâzımdır. Allah korkusu aşılamayan ve insana amel işletmeyen ilmin ne faydası vardır? Böyle ilim insana fayda değil zarar verir.
TÜRKÇE OKUNUŞU : (Allâhümme innîeûzübike min kalbin lâ yahşeu ve min duâin la yusmeu ve min nefsin lâ teşbeu ve min ilmin lâ yenfeu, eûzübike min hâülâil erbei.)
ANLAMI : “Allah’ım, korkmayan kalbten, kabul olunmayan duadan, doymayan nefisten, fayda vermeyen ilimden Sana sığınırım, bu dört şeyden Sana sığınırım.