

|BİRİLERİNE İFTİRA ATMAK|
|Misbah HİCRİ|
|email@example.com|


Hiç kimse hatadan münezzeh değildir. İnsanlar hata yapmak için vardır. Hatta halkımız arasında yaygın bir deyim var "İnsanoğlu çiğ süt emmiş" demeleri insanların hata yapması ile ilgilidir. "İnsanın hatalarının, kusurlarının çoğu dilindendir." Diyen Taberani bir de bunların yazıya dökülmesini görseydi ne söylerdi.
İşte onun için "kalem kılıçtan keskindir" sözü dillere düğümlenmiştir. Siz siz olun yazacağınız yazıyı tekrar tekrar okuyunuz. Kimseyi incitmemeye gayret edin. O yazı yazıldıktan sonra geri dönüşü olmaz.
Kimi hatalar af edilir. Ancak bazı hataları aşıp suç konumuna getirenler, insanların hayatına kast edecek şekilde olduğu zaman af edilmemelidir. Böyle bir kasta tevessül edenlerin hakkında ister istemez insan kötü düşünür. O kimse aptal, ahmak, basiretsiz de olabilir, belki de kendine göre iyi niyetle yapmış olabilir. Ancak hayata kast etmek af edilecek bir durum değildir. Hele oldum olası jurnalciliği sevmem. O ihanetin bir başka adıdır.
Bir insanın kendi milliyetini suç olmadığını hem bilimsel, hem sosyal, hem dini boyutu ile bilmesine rağmen bunu bir suç gibi isnat etmesi ister istemez onun hakkında insanın şüpheleri artar. Allah dilleri ve ırkları yaratmıştır. Birilerini ırkıyla yaftalamak iftiradır. "Sen şusun, sen busun ama ben inanmıyorum" gibi yakıştırmaların farklı versiyonları onlara yapılsa ne derlerdi. İstediği kadar methiye dizsin.
Birilerini solculukla suçlayan bir yazarın sözlerini okuduğum da çok hoşuma gitmişti. "Solculuk insan hakları savunmaksa, adaletsizliğe karşı gelmekse ben solcuyum. Solculuk hakkı hukuku savunmaksa, ezilmişlerin sesi olmaksa ben solcuyum. Solculuk ülkede yanlış giden bir şeyler varsa ona karşı durmaksa ben solcuyum... Eğer adaletsizliğe karşı durmak, eğer özgürlükleri paylaşmak, eğer emekten yana olmak solculuksa ben solculuğuma sonuna kadar sahip çıkarım." diyen bu kelime o zaman iftira adına kullanmamalı…
Mesela birileri "falan adam çeşitli örgütlere eleman temin ediyor, hatta edebe mugayir bazı yakıştırmaları" deseler ve sonra "yok öyle bir şey, bu melek gibi bir adamdır" demek neye yarar. Bu tür adamların kendi kendini topluma mal etme adına, tek gayeleri kendine yazar dedirtmektir. Bunların "köşe yazarı" gibi etiketleri olsa da onlar kalemin soysuzlarıdır.
Birileri dini yönden etik değerleri hiçleyip bazı kelimeler senin için sıralasa "sonra yok bu söylenenlere bakmayın" deyip iki buçuk sayfa yazı döktürse ne olur… Senin birilerine göre yalan-yanlış yakıştırmaları bir meziyet gibi sıralayıp bir gazete köşesine sığdırması iftiralara maruz bırakması ne derece etik olur. Bu deve deve git bunu ye misali.
Milliyetini savunmak kendi diline örf adetlerine ve kültürüne sahip çıkmayı suç olarak görenler insanlıktan nasiplerini almamışlardır. Dolaysıyla ırkçı yakıştırmalar kendini bitirmiştir. Eğer dini değerleri yaşatmak suçsa o suçumda varsın olsun. Ben medreseyi yarı bırakmış ve imam habipi okumuşsam bu benim dünya bakışımı çok renklendirmiştir. Biz ne iftiraları kabul ederiz, ne kimseye hakaret etme gibi bir lüksümüz olabilir. İslam'ın şartı beştir bir de haddini bilmek vardır.
Ayrıca günümüzde öyle terimler var ki artık bilimsel ve edebi literatür de kullanılmadığı gibi cılızlaşmışlardır. O hala onları yazarak neye hizmet ettiği belli değilse ister istemez üzerinde şüpheler yoğunlaşır. Birileri sende saydığı meziyetlerin olmadığını bildiği halde, bunu ulu orta söylemesi ister istemez insanı rahatsız eder.
Bunları boş verip, herkes yaptığından utansın. Ben de yaptıklarımla övünmek değil örnek olmak anlamında bir anıyla eğitimci olmanın güzelliğini sizlerle paylaşayım.
Bir eğitimci, idealist bir öğretmen olarak bizim dönemimizde öğretmenlik yaptığım köyde birleştirilmiş bir ilkokul yapımın da öncülük ederek "bir okul açmak bir hapishane kapatmak kadar önemlidir" sözünü kendime ders edindim. Kendini iktidara yamamak yerine dik duruşumla, nice çaba ve uğraşlarla hizmetlerde bulundum. Hiçbir beklentim de olmamıştır.
Bu söylenenler hiç bende tınmaz. Çalışmalarıma aynı heyecan ve şevkle o kulvar da at koşturmayı sürdürüyorum. Bunalımlı insanların benim hakkımda yazdıklarını ciddiye bile almıyorum. Benim hakarete pabuç bırakmayacağım gibi methiyelere de ihtiyacımın olmadığını bilinmesini isterim.
Sana tüm yakıştırmaları yapan adama sormazlar mı peki bu iftira attığın insanın başka meziyetleri yok mu ki sen hala eski otlaklardasın.
Geç de olsa Saidi Nursi'yi tanımam onun risalesindeki şu üç elmas parçası gibi söz beni derinden etkilemiştir. İnsan olmak, milliyetini tanımak, dinine sahip çıkmak onun İslam'a ve Türkiye'deki halklara yaptığı emekleri sonuna kadar desteklediğimi, her platformda paylaşırım.
|Etiketler: BİRİLERİNE, İFTİRA, ATMAK,|