Adına ne derseniz deyin ancak şunu hiç unutmayın “Gezmek özgürlüktür”. Modern hayatın getirdiği şartları kendilerine engel olarak görüp, içlerinde ki keşfetmek, seyahat etmek, gezmek duygularını bastırıp yerinde duran yüzlerce kaşif ruhlu insan var aramızda. Ancak bazıları var ki, bu “şartlar” dediğimiz kısmın aslında tamamen cesaretsizlik olduğu farkındalığını yaşayanlar! Gezmek özgürlüktür diyenler. Kendini, seyahat etmekten çok hoşlanan arkeoloji mezunu bir turist rehberi olarak tanımlayan Koray Doğan Üresin onlardan biri.
Koray Doğan Üresin, Ocak ayının ortasından beri Güney Amerika‘yı geziyor, yaşıyor. Harika fotoğraflarıyla bir gezginin küçük molası..
Yola çıkmadan önceki hayatınız nasıldı?
Hep yola çıkma hayali kurduğum bir hayattı. Oldum olası belli bir yerde bir süre sabit kaldığımda ruhum sıkılıyor. Sıkıntım artık dayanılmaz hale geldiğinde de her şeyi bırakıp yollara düşüyorum. Mesela bu seyahate çıkmak için tez aşamasındayken yüksek lisans programını bıraktım.
Rotanızı nasıl belirlediniz ? değişiklikler oldu mu?
Belli bir rota ve kurgu dahilinde gezme fikri hiç hoşuma gitmiyor. Yaşam zaten sizi sürekli planlı programlı olmaya zorluyor en azından seyahat ederken biraz da olsa bunun dışına çıkmak lazım sanki. Rüzgarın estiği yöne göre rota belirlemek bana daha heyecanlı geliyor.
Kesinlikle yapmadım. yollarda yaşadıklarım nereye, ne zaman gideceğimi belirledi.
Keşke başlamasaydım dediğiniz oldu mu?
Gezi boyunca bir çok terslik yaşadım. Sel baskını, rüşvetçi askerler, sokakta açıkta kalmak, parasız kalmak hatta aç kalmak. Bütün bunların üzerine Bolivya’da 1 ay süren ciddi bir hastalık yaşamam her şeye tuz biber ekti. 3 haftada 16 kilo verdim bu hastalık sırasında. Ama tüm tersliklere rağmen bu seyahatten hiç pişman olmadım.
Sizce bu rotayı tamamladığınız da size ne kadara mal olacak bu seyahat?
Ben tamamen beş kuruşsuz çıktım bu seyahate. Bir tek uçak bileti alacak param vardı. Belli bir bütçe ile yola çıkmadığım ve harcamalarımı gelen bağışlar belirlediği için seyahat bitesiye kadar ne kadar harcarım bilmiyorum. Seyahat bittiği zaman gelen bağışların dökümünü çıkarıp toplamda ne kadar harcadığımı hesaplayacak ve blogta yayınlayacağım.
Gezginlerin en çok merak edilen yönü olan seyahat bütçesini nasıl karşılıyorsunuz ? Sponsorlarınız var mı?
Bloğuma pay pal butonu ve banka hesap bilgilerimi koydum. Klasik anlamda seyahatimin belli kalemlerini karşılayan bir sponsorum yok. İki şirket Genel bilgi teknolojileri ve Pimak yaptıkları maddi yardımlarla seyahatimi kolaylaştırdı. bu iki şirket dışında ise bloğumu okuyup beğenen, bana destek olmak isteyen kişiler paypal ve banka hesap numaram üzerinden bana bağış gönderdiler. Ben de elimden geldiğince, bütün bağışçılarıma gittiğim yerlerden magnet, anahtarlık, tişört gibi hediyeler göndermeye çalıştım. Aslında blog açma ve bağış toplama fikri seyahate çıkmadan 10 gün öncesine kadar aklımda yoktu. Keşke seyahate çıkmadan 2-3 ay önce blog açıp ayakkabı, çadır, elbise gibi konularda sponsor arayışına girseymişim.
Yolculukta olmazsa olmaz malzemeleriniz neler?
Kitap, laptop, fotoğraf makinası, farklı arazi koşullarında giyilebilecek iyi bir ayakkabı, farklı iklim koşullarında kullanabileceğiniz kıyafetler ilk aklıma gelenler.
Karşılaştığınız en büyük zorluklar ne oldu?
Paraguay’da yaşadığım sel baskınında pasaport ve bilgisayarım dahil bütün eşyalarımın kullanılamaz hale gelmesi, Paraguay-Bolivya sınırında ormanlık arazide açıkta kalmak, Bolivya’da yaşadığım sağlık sorunları seyahatimin en zorlu kısımlarıydı. ama tüm bu yaşananlar, her ne kadar sıcağı sıcağına çok acı veren şeyler olsa da bir süre geçtikten sonra hoş anılar haline geliyor.
Güvenlik konusunda endişeleriniz oluyor mu ? Rahatsız edici bir durumla karşı karşıya kaldınız mı?
Güvenlik konusunda işin doğrusu çok da endişem olmuyor. Bazı kurallarım var o kurallara uyduğum noktada çok da sorun yaşamıyorum. Yanımda çok para taşımıyorum mesela ya da gecenin ilerleyen saatlerinde boynumda fotoğraf makinası ile ara sokaklara dalmıyorum. Zaten Türkiye’den giden gezginler için Güney Amerika hiç de tehlikeli bir yer değil. Türkiye konusunda deneyimi olan biri hangi sokağa girmemesi gerektiğini, hangi insanların tekin olmadığını ilk bakışta anlıyor.
Ülkemizden gelen gezginlere bakış açısı nasıl?
Güney Amerika genelinde biraz da futbolun etkisi ile türkleri çok seviyorlar. Yüzyıllarca süren sömürgeciliğin hatırası ile Avrupalıları pek sevmiyorlar ama Türkiye’ye karşı genel olarak bir sempati var. Mesela bir çok Güney Amerika ülkesi diğer Avrupa ülkelerinden gelenlere 30 gün dolaşım hakkı verirken bize doğrudan 90 gün dolaşım hakkı veriyor.
Diğer ülkelerin gezginleri Türk gezginlerle karşılaştırıldığında daha mı şanslı ?
Güney Amerika için konuşursak bir çok yönden biz daha avantajlıyız. Peru, Guyana, Surinam dışında bizden vize isteyen Güney Amerika ülkesi olmadığı için Avrupalıların ve ABD vatandaşlarının bize göre vize avantajı yok. Güney Amerika’da İngilizce, Almanca ve Fransızca dillerini bilen Güney Amerikalı sayısı çok az olduğu için dil avantajları da yok. Yukarıda da belirttiğim gibi Türkiye’den gelenlere genel bir sempati de olduğu için biz daha avantajlıyız.
Konaklama işi bu yolculuğun en değişken konusu sanırım. Nereler de konaklıyorsunuz?
Konaklama işi Güney Amerika’da biraz sıkıntılı. Couchsurfing kullanıcı sayısı gerçekten çok az. Zaten Bolivya, Paraguay ve Peru gibi ülkelerde internet, insanlar için kolay ulaşılabilir bir şey değil. Couchsurfing hesabı olanların çoğu da yabancı kız arkadaş edinmek için kullanıyor Couchsurfing’i. Couchsurfing üzerinden attığım yüzlerce mesaja ne yazık ki cevap bile alamadım. Peru dışında Couchsurfing üzerinden barınma sağlayamadım. O yüzden çoğunlukla hostellerde ve seyahat sırasında edindiğim arkadaşların evlerinde kaldım. Bazı hostellerde 4-5 saat çalışıp ücretsiz kalmak mümkün olabiliyor.
Aslında seyahate çıkarken biraz hatalı davrandım. Hazırlığımı olabildiğince mobil olmak üzerinden yapmadım. Önceki seyahatlerimde yanımda param olduğu için barınma hiç sorun olmamıştı ama şimdi tamamen parasız bir seyahate çıktığım için barınma konusunda büyük zorluklar yaşadım. sokakta bankta yatmak bile zorunda kaldım. Keşke yola çıkarken yanıma uyku tulumu ve çadır alsaymışım. Şu an çadır alabileceğim kadar bağış gelirse ve çadır alabilirsem Karayip kıyılarında barınma için hiç para vermeden çadır ile seyahat etmeyi planlıyorum.
Uzun süren bir rotanız var , Bu ilk mi? Bundan sonrası için planladığınız başka bir gezi var mı?
Türkiye’ye döndükten sonra 6-7 ay çalışıp para biriktirdikten sonra Afrika kıtasını gezmeyi düşünüyorum. Her sene farklı bir kıtayı görebilsem ne kadar güzel olur. Bakalım umarım hayallerimi gerçekleştirebilirim.
Rotanızı sona erdirdikten sonra ne yapacaksınız?
Seyahatim bittikten sonra Türkiye’ye dönüp rehberlik yapacağım. Aslında rehberlik de gezmek üzerine kurulu bir meslek olduğu için içimdeki seyahat canavarını bir süreliğine susturacaktır. Bir süre çalışıp para biriktirdikten sonra seyahatlerime devam etmeyi istiyorum.
Gezgin / seyyah olmak sizin için nedir?
Elbette genel bir tanımı yok bu işin. Benim için gezgin olmak bir yere varmaktan çok yolda olmak demek. İnsanın zaman, hedef gibi insanı sınırlayıcı şeyler olmayınca hani sadece yolda olmak için yola çıkılınca gezmek daha heyecanlı, keyifli ve öğretici oluyor diye düşünüyorum.
Koray bizimle konuşurken takip edebildiğim kadarıyla Ekvator’daydı. Bir hayali olduğunu söylüyor .. Rimbaud’un dediği gibi …
Ne bir şey düşünecek, ne bir lâf edeceğim.
Ama sonsuz bir sevgi dolduracak içimi;
Göçebeler gibi, uzaklara gideceğim,
Mutlu, sanki yanımda bir kadın varmış gibi.
Koray Doğan Üresin, gezisinden harika durakları ve yaşanmışlıkları yazıya döküp kendi blogunda yazıyor.