İgnatiev Çin’den döndükten sonra, 1861-1864 arasında, Dışişleri Bakanlığı’nm Osmanlı imparatorluğu ve Uzakdoğu ile ilişkilerinden sorumlu olan Asya Bölümü’nün başkanlığını yaptı. 1864’te büyükelçi olarak İstanbul’a gitti. II. Aleksandr’ın Balkanlar’da yaşayan Slavlar’ı Osmanlı İmparatorluğu’nun egemenliğinden kurtarma politikası uyarınca Hıristiyan Slavlar’ı yönetime karşı kışkırttı. 1877’de Devlet Konseyi üyesi oldu, aynı yılın Şubat-Mart aylarında Berlin, Londra, Paris ve Viyana’ya yaptığı gezilerde, Batılı devletlerin Osmanlı-Rus anlaşmazlığında tarafsız kalmalarını sağlamaya çalıştı. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı’nı Rusya’nın kazanmasından sonra Mart 1878’de imzalanan Ayastefanos (Yeşilköy) Antlaşması görüşmelerine Rusya temsilcisi olarak katıldı. Bu antlaşmayla Büyük Bulgaristan kuruldu, Sırbistan ve Karadağ bağımsız oldu. Ancak Batılı devletlerin çıkarlarıyla çelişen antlaşma koşulları, aynı yıl imzalanan Berlin Antlaşması ile önemli ölçüde değiştirildi. Rusya’nın Balkanlar’da kurmaya çalıştığı egemenliği silen yeni antlaşmanın karşısında olan ignatiev, diplomatik görevinden istifa etmek zorunda kaldı.
İgnatiev 1881’de çar III. Aleksandr’ın tahta çıkmasından sonra içişleri bakanlığına getirildi. Yönetimi sırasında, gelişen devrimci harekete karşı çok sert davrandı, Yahudiler’e karşı katliamlar düzenlenmesine izin verdi.
1882’de çar III. Aleksandr’a, ilk kez 1549’da toplanan bir tür halk meclisi olan Tarım Meclisi’nin (Zemsky Sobor) yeniden kurulmasını önermesi, Ignatiev’in anayasal bir yönetim biçimi kurmak istediğini düşünen çar tarafından görevinden alınmasına neden oldu. 1884’te Rusya’nın Orta Asya’daki bölgeleri için idari bir reform programı hazırlayan bir komiteye başkanlık etti. Yaşamının geri kalan bölümünde önemli bir siyasi görev üstlenmedi.
Türk ve Dünya Ünlüleri Ansiklopedisi