Devlet ile mafya iş birliği yapabilir mi? Bu ne kadar ahlaki? Peki sonuçları nedir? Cevap yıllar önce çekilen “Devlet ve mafya el ele” filminde….
İstanbul Film Festivali geçtiğimiz yıllarda pek de beğenilmeyen ama üzerinde düşünülen bir filmiseçkisine almıştı. "Mafya ve Devlet El Ele". Filmin yönetmeni Sabina Guzzanti'dir. Sabina Guzzanti hiciv dolu TV programları ve siyasi içerikli belgesel filmleri ile tanınır. "Devlet ve Mafya El Ele" ilk kurmaca filmiydi. Meğer birçok ülkenin kanayan yarasına bu film ile parmak basmış. Şimdilerde devlet ile mafya arasındaki olaylar söz konusu iken bu filmi tekrar izlemekte yarar var.
Filmde İtalya'nın tarihi komedi unsuru kullanılarak anlatılıyor. 1994'lü yıllarda mafyanın devlet ve siyaset üzerindeki etkisini konu almış. O dönemin başbakanının, partilerin seçilmek için anlaşma yaptıkları mafya ile ilgisini, çevrilen olayları, çıkar çatışmalarını, aslında çıkan olayların arkasında kimlerin olduğunu kısacası derin devleti anlatıyor film. Parti adayları oy toplamak için bu mafyaların çıkarlarına ters düşmemeye gayret ediyor, onların koşullarını kabul ediyorlar. Bunu anlatırken film birçok yola giriyor ve bir anlam karmaşası yaşıyor.
İtalya'daki derin devlet konusunu komedi unsuru ile ve gerçek belgelerle anlatmaya çalışmış yönetmen. Filmin girişinde kurmaca film türüne ait, gizemli, heyecanlı, komik, enteresan bir film ile karşılaşıyorsunuz. Ardından tam anlamıyla belgesel görüntüleri araya giriyor. İşte bu anda filme tam anlamıyla bağlanıyorsunuz. Çünkü filmle birlikte yükseldiğiniz bir ana giriyorsunuz. O dönemde yaşanan olaylarda, mafyaların çıkardıkları olayları, yönetimdeki insanların tepkilerini iyi bir arşiv çalışması ile toparlanmış eski haber görüntüleri ile izliyorsunuz. Ardında bir animasyonlu anlatım devreye giriyor. Bu anda filmden biraz uzaklaşıyoruz. Çünkü güzel ve heyecanlı giden anlatım birden aksi yönde seyrediyor. Bir bağlaşım kuramıyorsunuz filmle.Filmiin devamında bu animasyonlu anlatım kendini ara ara gösteriyor. Ardından filmdeki karakterler önü alınmaz şekilde artıyor ve hafızamızı burada bayağı bir zorluyoruz. Eğlenceli geçen bir tarih dersi diyebiliriz bu film için. Bu aksi yönde ilerleyen filmin enerjisi uzun bir süre bu şekilde devam ediyor. Film tekrar bir tür değiştiriyor, başından beri canlandırma belgesel şeklinde ilerleyen film tam anlamıyla yapma bir canlandırmaya bırakıyor kendini.
Filmi izlerken yönetmen hakkında düşüncem donanımlı, gelecek vaat eden biri olduğu ama hala kendi yolunu seçemediğini düşünüyorum. Kurmaca film yapmak istemiş ama eskiden yaptığı belgesel filmlerin etkisinden kurtulamamış hatta bir hayli bunun etkisinde. Bu filmi ben kurmaca film alanından alıp belgesel alanına sokmak istiyorum. Orada daha iyi bir yer alıyor. Belgesel alanında ise çok farklı bir tarzda sunulmuş bir belgesel filmi diyebiliriz.
İyi seyirler...