Çoğu kişide genellikle olanın aksine cumartesi sendromu yaşıyorum bende sanırım. Başlıktanda anlaşılabileceği gibi cumartesileri gerçekleşiyor kendileri saat 00:00 olmak üzere gittikçe cumartesi gene boş boş evde oturacağımı düşündükçe bulunan sıkıntım kendini bir kaç kat daha çarpıyor. Sanki gecenin karanlığı sadece gökyüzünde değil içimin derinliklerinede çöküyor.
Zaten cumartesi evde boş boş oturmaktan ilham gelmiyor o yüzden bugünden birşeyleri yazayım dedim. Dışarı çıkacağımı hiç söylemiyorum çünkü söyleydikten sonra tek başına ne yapılır diye düşüncelerimi bir köşeye atıyorum. Kaç kere yalnız dışarı çıktınız ve bir mekana geçip insanları sessizce izlediniz???
Kesinlikle en kısa zamanda bol müşteri çekebilecek bir dükkan açıp artık huzuru orda aramam gerektiğini düşünüyorum ve ya bir gün metro'nun raylarına inen çılgın genç diye haberlere çıkarsam belki küçük çapta bir ün elde edip bir kaç kişiyle tanışma fırsatı yakalarım. Bir kaç kişiyle tanışmak için daha ne kadar şapşalca işler yapabilirim ben bile sınırları çizemiyorum. Gerçi polis göz altına filan alıcak offf hiç çekemem onlarıda dışarıda olsa yakalıyabilecek bir polis çıkamazda yerin altından yukarı çıkıp yakalanmamak biraz zor bir ihtimal.
Acaba birgün buralara yazılarımı bıraktıktan sonra gerçekten intihar etsem
"Bloguna yazıları yazıp intihar edeceğinin sinyali verdikten sonra beşinci kattan aşşağı kendini bırakan genç" şeklinde haberim olur mu?
Neyse yazmakta iyi gelmedi sohbet edicek kimsede yok, zıbarıp yatıyorum.