Yüksek yapılı bitkilerde başlıca depo karbonhidratı olan nişasta hem beslenmemizin önemli bir parçası, hem de gıda dışı pek çok uygulama alanıyla endüstrilerin önemli bir hammadde kaynağıdır.
Glukoz-fruktoz şurupları ya da modifiye nişasta ürünleri gıdada; şekerlemeler, dondurma, pasta, puding, konserve, alkolsüz içecekler gibi pek çok ürünün içerisinde yer alır.
Nişasta işleme endüstrisinde kullanılan enzimler ile kısmî olarak parçalanarak (hidrolizasyon) fizikokimyasal özellikleri değişime uğratılan nişasta, gıda teknolojisinde ya da gıda dışı ürünlerde hammadde/yardımcı madde olarak kullanılır.
Nişastanın tam parçalanması ile en önemli uygulama alanlarında bir olan glukoz-fruktoz şurubu elde edilir.
Glukoz-Fruktoz şurubu üretimi prosesinde geçmişte kimyasallarla yapılan hidrolizin yerini günümüzde neredeyse tamamen enzimler almış olup şurup üretim sürecindeki sıvılaştırma, sakkarafikasyon ve izomerasyon basamakları nişasta işleme enzimleri sayesinde gerçekleştirilir.
Bu uygulamaların yanında nişasta enzimleri, şeker kamışından şeker elde edilmesinde, nişasta içeren tarımsal biyokütleyi parçalayarak (hidrolize ederek) alkol, askorbik asit, penisilin gibi pek çok önemli fermantasyon ürününün üretilmesinde görev alır.
Nişasta işleme enzimleri, doğada oldukça bol miktarda bulunan karbonhidrat kaynağının çevreci, sürdürülebilir ve ekonomik şekilde insanlığın kullanımına sunulmasına yardımcı olur.