Contents:
You need to enable the location permission setting for Sky Map as described here: We have a better solution coming soon! Do I need an internet connection? No, but some functions like entering your location manually won't work without one. You'll have to use the GPS or enter a latitude and longitude instead. Can I help test the latest features?
Merkür'ün kavuşum dönemi gündür bu sürenin yarısında Güneşin önünden gider, yani batısındadır,diğer yarısında ise Güneşin arkasından gider yani doğusundadır. Ben en son özelliklerini test yardımcı olabilir misiniz? İlişkili Haberler Hubble'dan masal gibi görüntüler. Onlara göre leke, çevresinde saatte km hıza ulaşan rüzgarların dolandığı bir dinginlik ya da durgunluk bölgesidir. Yunan tanrısı Hermes Roma tanrılarından Merkür ile özdeşleştirilir. Aynı şekilde olası en yüksek doğu uzanımı ile yörünge eğikliği açısının birbiri üzerine eklenmesi, yine güney yarıküreden bu kez kış aylarında gezegenin rahat gözlenmesine olanak sağlar.
Join our beta testing program and get the latest version. Sky Map Android cihazınız için bir el planetaryum olduğunu. Başlangıçta şimdi hibe edilmiştir ve açık kaynak kodlu, Google Sky Map olarak gelişti.
Telefonunuz bir pusula var mı? Değilse, Sky Map sizin yönünü söyleyemem. Ayarlarda "manyetik düzeltme" kapatmayı deneyin ve bu daha doğru olup olmadığını görmek.
Neden oto konumlama benim telefon için desteklenmiyor? Android 6 yolu izinleri çalışma değişti. Burada açıklandığı gibi Sky Haritası ayarı konum izni etkinleştirmeniz gerekir: Biz daha iyi bir çözüm yakında var! Ben bir internet bağlantısına ihtiyaç var mı? Hayır, ama manuel konumunuzu girme gibi bazı işlevler biri olmadan çalışmaz. Sen GPS kullanımı ya da bunun yerine bir enlem ve boylam girmek gerekir.
Ben en son özelliklerini test yardımcı olabilir misiniz? Beta test programına katılın ve en son sürümünü almak. Workaround for bugs in the Samsung S4 and Note 3 that caused crash on start up. Workaround for a small number of gyro-less phones that misreport their sensor status causing the map not to move.
Güneş Sistemi'ndeki sekiz gezegenden Merkür, Venüs, Mars, Jüpiter ve dokuzuncu gezegeni bulmaya adadı, ancak bu keşfi gerçekleştiremeden öldü. Güneş Sistemi'nin en dışında yer alan ve Güneş Sistemi'ni kalın bir. Bir Yıldız Haritası'ndan başka, bir yıldızın yerini belirlemenin birçok başka yolu Gece gökyüzünde bir yıldızı bulmakOSR Star Finder uygulaması ile kolay bir hâle Tepedeki çubuktan gezegeni seçin ve açılır listeden 'Sky'yı (Gökyüzü) seçin.
Çöküş süreci yıldızın kendi ekseni etrafındaki dönüşünü öylesine hızlandırıyor ki, ortaya çıkan nötron yıldızı kendi çevresindeki bir turunu artık milisaniye düzeylerinde tamamlıyor. Bu dönüş, en hassas kronometrelerden bile düzgün bir periyotla oluyor. Nötron yıldızları, aynı zamanda çok güçlü manyetik alanlara sahipler. Bazılarının gücü, dünyanınkinden trilyonlarca, hatta katrilyonlarca kez güçlü olabiliyor. Nötron yıldızları, bu manyetik alanların kutuplarından çok güçlü radyo ışınımı yayıyorlar. Böyle radyo ışınımı yapan nötron yıldızlarına atarca pulsar deniyor.
Nedeni, genelde manyetik kutupların ekseninin çoğu kez yıldızın dönüş ekseninden ayrı konumda olması tıpkı Dünyamızdaki manyetik kutup ve coğrafi kutbun örtüşmüyor olması gibi. Böyle olunca da manyetik kutup, nötron yıldızının dönüşüyle coğrafi kutup etrafında bir daire çiziyor. Bu dairenin bir noktası da Dünyamızın yüzeyindeki güçlü radyoteleskoplardan birinin görüş çizgisine girdiğinde, dairenin o noktasından çok düzgün aralıklarla tekrarlayan radyo atımları pulse alınıyor.
Son derece düzgün olan bu aralıklardaki küçük değişimlerin incelenmesiyle gezegen ya da gezegenlerin varlığı ve kütleleri belirlenebilir.
Birden, arkadaki yıldızın ışığının bir süre parlaklaştığını ve bir süre sonra eski parlaklığına döndüğünü gözlüyoruz. Bir mikromerceklenme olayına tanık olduk. Arkadaki yıldızdan gelen ışık, bizim görüş yönümüzdeki bir cismin kütleçekimi nedeniyle büküldü.
Kütlesi olan her cisim, uzay zamanı büküyor. Arkadaki yıldızdan gelen ışık fotonları da bu bükülmüş uzayın eğriliğini izleyerek yön değiştiriyor. Yani, daha fazla sayıda foton, bizim yönümüze doğru gelmeye başlıyor. Bir başka deyişle odaklanıyor. Böyle olunca da arkadaki yıldızın parlaklığında artış oluyor.
Yalnız işler bu kadar basit değil. Aradaki merceğin bir yıldız, hatta bir gezegen gibi küçük bir gökcismi olması durumundaysa güçlükler başlıyor. Bir kere gözlemci-mercek-kaynak diziliminde, kaynağın merceğin arkasında ve çok az üzerinde olması gerekiyor. Böyle bir dizilimde merceklenme etkisi, kaynağın yalnızca yay biçiminde odaklanmış iki görüntüsünü oluşturuyor; ama bu iki yay arasındaki mesafe öylesine küçük oluyor ki, bunları Dünyamızdaki en gelişkin teleskoplarla bile ayrı ayrı görebilmek mümkün olmuyor.
Sonuçta, iki ayrı görüntü, üst üste binmiş tek bir görüntü gibi algılanıyor. Eğer öndeki mercek yıldızın bir de gezegeni varsa, bu gezegenin kütleçekimi de merceklenme etkisine farkedilebilir bir katkı yapıyor ve böylece varlığı belirlenebiliyor. Ancak, böyle bir dizilim olasılığı hayli düşük olduğundan, bu yöntemle anlamlı sayıda bir gezegen yakalayabilmek için çok büyük sayılarda uzak yıldızın aynı anda ve sürekli olarak gözlenmesi gerekiyor. Araştırmalarda şimdiye kadar en az iki kesinleşmemiş, iki de kesinleşmiş gezegen adayı saptanmış durumda.
Yöntemin açık bir sorunu, sözkonusu sıralama bir daha gerçekleşemeyeceği için mikromerceklenme olayının tekrarlanamayan, bir seferlik bir olgu olması ve dolayısıyla inceleme için fazla yeterli zaman bırakmaması. Ancak, teleskoplara konan ve koronograf denen ışık geçirmez bir maskeyle yıldızın ışığı perdelenirse, yakınındaki gezegenlerin zayıf ışığı ortaya çıkabilir. Gençlik, gezegenin sıcak olması ve yoğun kızılaltı ışınım yaymasını sağlıyor.
Bu disklerin görünebilmesinin nedeni, yıldız ışığını soğurup daha sonra kızılatı ışınım olarak tekrar yaymaları. Bu toz zerreciklerinin toplam kütlesinin Dünyamızın kütlesinin çok altında olmasına karşın, sahip oldukları toplam yüzey alanı sayesinde kızılaltı dalga boylarında çevresinde dolandıkları yıldızdan daha parlak görünüyorlar.
Bu disklerdeki tozun kuyrukluyıldız ve asteroidler arasındaki çarpışmalardan kaynaklandığı düşünülüyor. Aslında yıldızdan gelen ışınım basıncının bu tozu görece kısa süre içinde uzaya püskürtmesi gerektiğinden, bunların süregelen varlığı, çarpışmalar sonucu sürekli olarak yeniden üretildikleri sonucuna götürüyor ve ana yıldızın çevresinde kuyrukluyıldız ve asteroid gibi küçük cisimlerin varlığının kanıtı olarak görülüyor.
Toz disklerinin yapısında gözlenen bazı özelliklerse, gezegen boyutlarında cisimlerin varlığına işaret olabiliyor. Bazı disklerin ortasında gözlenen boşluğun, bir gezegenin, yıldızla arasında kalan tozu süpürmesiyle oluşmuş olabileceği düşünülüyor. Bazı disklerdeyse, bir gezegenin kütleçekim etkisiyle oluşmuş olabilecek topaklar izleniyor.
Bu iki özellik de Epsilon Eridani adlı yıldızın çevresinde gözleniyor ve daha önce radyal hız yöntemiyle belirlenmiş olan bir iç gezegene ek olarak, yıldızdan 40 astronomik birim uzaklıkta dolanan bir gezegenin varlığına işaret ediyor. Uzaydan yapılacak gözlemlerle, Dünya benzeri kayaç gezegenlerin keşfedilebilmesi umuluyor. Bunlara Yeni Dünyalar Kaşifi adıyla, bir koronograf yardımıyla yıldızın ışığını perdeleyip çevresindeki olası gezegenleri görüntüleyecek bir araç projesi eklenmiş bulunuyor. Işığın bu en düşük olduğu zamanlar, tıpkı bir atarcanın atımları gibi düzenli bir döngü izliyor.
Tek farkı, parlak radyo atımları yerine ışıktaki döngüsel azalışlar. Eğer bu ikili sistemin çevresinde bir gezegen dolanıyorsa, eş yıldızlar, gezegenle olan ortak kütleçekim merkezinde bir dolanma hareketi yapacak ve ikilinin en düşük ışık değerinin zamanında da döngüsel bir kayma meydana gelecektir.