İnsanlığa Ne Oldu, Neden Böyle Oldu
Bir anda birçok şey değerini kıymetini yitirdi. Neredeyse İnsanlığın iradesi elinden alınıp yeni bir düzen ile yaşam talimatı verildi. Anne, baba, kardeş, eş, dost, akraba, komşu, arkadaştan uzak durun. Sarılmayın, tokalaşmayın, el öpmeyin, el öptürmeyin mümkünse...
Sağ elini sol elinle bile tutma, hele hele iki elini yüzüne hiç sürme. O kadar mı vahim, evet okadar vahim. O kadar vahim ki; herkesin her türlü planı yarım kaldı, yarıda kaldı. Bırakın güçsüzü, yoksulu, fakiri... En güçlü sayılanlar, en zengin sayılanlar bile esaret altında kaldı.
En güçlü sandığımız devletler bile çaresiz kaldı. Camiler kapandı, kiliseler, ibadethaneler kapandı. İmkânsız sandığımız, olmaz dediğimiz her şey bir anda oluverdi. Kim durdurabilirdi müslümanları Kâbeye gitmekten, Kâbe bile kapandı. Kapasaydı kendi bildiğine Kâbeyi Suudiler, vallahi üçüncü dünya savaşı çıkardı, en şiddetlisinden.
Kapandı her yer, kapandı kahveler, kafeler, lokantalar, çay ocakları, berberler, kuaförler, eğlence merkezleri kapandı. Okullar kapandı, toplu taşıma araçları durdu. Uçaklar, otobüsler, trenler, tramvaylar, metrobüsler, iki kişilik, üç kişilik taksiler bile durdu.
Evlere kapandı millet, hayat durdu adeta. Kim yaptı bunu. Şu dediler, bu dediler... Ol demese rabbim olur muydu hiç. Göz ile görünmeyen bir mikrop durdurabilir miydi dünyayı. Rabbim musallat etmedi mi? Kendisini İlâh zanneden, ölümsüz zanneden ölüm anı gelene kadar başı bile ağırmayan firavuna topal bir sivri sineği ölümü... Nokta kadar bir sinekten azap çekerek, azap ki ne azap ölmedi mi? Bağıra bağıra. Neden musallat oldu ki bu görünmez mikrop bize.
Gayri müslimler mi azdı sadece, yok sadece onlar azmış olsalar kiliseler, havralar kapanırdı. Oysa kapanmadık ne kilise, ne havra, ne de cami, medrese kaldı.
Kapandı, hatta kapanmaz zannedilen Kâbe bile kapandı. Cenazeler bile cemaatsiz kaldı. Ölmeye korkardık, şimdi birde cemaatsiz gömülme derdi aldı bizi. Rabbim uyardı tüm İnsanlığı kendimize gelelim diye. Gücün tek sahibi, mülkün tek sahibi benim diye.
Rabbim ol demeden hiç birşey olmaz. Öl demeden hiç kimse, hiçbir canlı ölmez. Rabbim bizleri İnsan olarak yarattı, bizler insanlığın dışında her şeyi yaptık. Rabbim tekrardan insan olmayı, insanca ve ona layık bir kul olarak yaşamayı bizlere nasip etsin.