Kimi sevsek aşkla başlıyordu Sonu şiire dayanan hüzün Kime kal desek habersiz gidiyordu Dönüşü ..
Özledim diyordu şair Özenmisti senli geçen her heceye Mavi rengini şiire kattı mesela Gözlerinden ..
Hayatım perdesiz bir film Sensiz geçen günlerde Anlatilacak herşey de Yaşama hevesi YOK gibi Dün ..
Ölünesi kadinlarin bir gülüşü için Yaşadık sonu ölümlü hayatta Uğruna herşeyden vazgeçtik ..
Dokunulmamış bir yer olmalı kadının tenin de Gözleri sus pus, kalbi dile gelmiş Saçlarının ..
Çok aşk öldürdüm elimde ki bu silah ile Hecesi hecesine özlem koktu Soğuk bir kış günü temalı ..
Bu gece en şiir’in yerinden öpüyorum seni yağmur koklaya koklaya .. Gözlerimi açtığımda ..
Edebi küfür öğrenirdik biz okul da Sokak çocuğu olmaktan hallice Matema’tikim vardi benim ..
Sana mi gülmek yakışıyordu yada ben Gülmeyi sanami yakistiriyordum sadece bilemiyorum .. Sen mi gittin ..
Varliğının tiryakisiyim Doktor o kalbine dokunuyor uzak dur dedi budur şikayetim ama Polis bulamadı ..
bu ayda göz’kasım dır kağıda dökülen ..