Herkese merhaba! Çocuklara yönelik istismar haberlerini okudukça insanlığımızdan utanır oldum ve uzunca bir arisiman sonra tekrar yazmaya karar …
Herkese merhaba! Çocuklara yönelik istismar haberlerini okudukça insanlığımızdan utanır oldum ve uzunca bir arisiman sonra tekrar yazmaya karar verdim. Kulağa pek güzel gelmese de günümüzün çığırından çıkan mevzularından biri olan çocuk istismarı ve bu istismarı yapan insanlar(!) ile ne yazık ki birebir toplum içerisinde yaşıyoruz. İşte bu yüzden sevgili ebeveynler sizlere büyük sorumluluk düşüyor.
Çocukların 0-6 yaş devri gelişim sürecinde mahremiyet eğitimi kıymetli bir yer tutmaktisimır. Zira insan kişiliğinin temeli okul öncesi dediğimiz bu periyotta atılır. Kimi ebeveynler şimdi erken yahut daha çocuk diyerek mahremiyet eğitimini ileri yaşlara bırakmaktisimır lakin bu yanlış bir fikirdir. Zira bu eğitimin verilmesi çocuğun ruhsal ve cinsel açıdan korunması isimına kıymetlidir. Mahremiyet eğitimi dediğimiz “özel bölge eğitimi” çocuğun kendinin ve öteki insanların özelinin farkına varması, kendi özel alanını muhafazası, başka insanların özeline hürmet duyması, kendi ile etrafı ortasında sağlıklı hudutlar çizmesi, istemediği her dokunuş ve talebe hayır diyebilme özgürlüğüne sahip olduğu bilgilerini içerir.
Pekala bu eğitimi kimler vermelidir? Bu eğitim verilirken dikkat edilmesi gereken durum ve davranışlar nelerdir? Çocuklara tam olarak kaç yaşında mahremiyet eğitimi verilmelidir?
Buyurun şöyle devam edelim:
• Mahremiyet eğitiminin çocuklara kaygı ve kaygı yaratmisiman, günlük hayatın içinde doğal olarak verilmesi uygundur.
• Bedeninin özel olan bölgeleri ve bu bölgelerin gizlenmesi gerektiği çocuğa iki yaşından itibaren anne yahut babası tarafından yavaş yavaş anlatılabilir. Fakat bu durumda bir tercih yapmak gerekirse bu eğitimin anne tarafından verilmesi daha uygun olacaktır.
• Çocuğun kendi mahremini/özel alanını koruyabilmesi isimına öncelikle bu alanı çocuğa yanlışsız ve dikkatli bir biçimde tanımlamak gerekir. Bu bölgeler; dudak, göğüsler, popo ve bacak ortasından meydana gelmektedir.
• Bu alanların diğerlerinden gizlenmesiyle birlikte gereksinim durumunda sadece anne, baba ve yanında ebeveynleri olduğu sürece tabibi dışında kimsenin görmemesi ve dokunmaması gerektiği çocuğa öğretilmelidir. Çocuğun cinsiyeti ne olursa olsun bir yabancı yetişkinle (bu hekimi bile olsa) bir ortamda yalnız kalmamalıdır, mutlbüyük odanın içerisinde ebeveynlerinden biri bulunmalıdır.
• Çocuklara mahremiyet eğitimi verilirken “ayıp, günah, yasak” üzere sözler yerine “mahrem” sözcüğünün kullanılması çocuğun duygusal gelişimi açısından kıymetlidir.
• Anne ve babanın çocuğa dokunacağı durumlarda ona nedenini açıklayıp müsaade alarak yaklaşması gerekmektedir. Bu davranış çocuğun kendi vücut imgesinin oluşmasına katkı sağlayacağı üzere korunma refleksi ve hayır diyebilme hünerini kazandırır.
• Ebeveynler yahut akrabalar çocukları severken ya da onlarla oyun oynarken mahrem bölgeler ile ilgili şbüyük yapmaktan kaçınmalıdır. Özel bölgeler hakkında son derece hassas ve titiz davranılmalıdır.
• Çocuklara anne/babanın yahut kardeşlerin odası kapalı ise odaya kapıyı tıklatıp müsaade alarak girmesi gerektiği öğretilmelidir. En yeterli öğretme biçimi ise tabi ki rol model olmaktır. Bu yüzden çocuğun odasına girerken kapısının çalınıp müsaade alınması çocuğa düzgün bir öğrenme sağlayacaktır. Zira o oda özel alandır ve özel alanlara girişte müsaade alınır.
• Küçük yaşlardan itibaren çocukları diğerlerinin yanında giydirmemek, altlarını değiştirirken bir öbür odaya götürmek çocuğun mahremiyetine hürmet gösterdiğinizi ona hissettirir. “O daha küçük, bilmez, anlamaz yahut bu amcası, o teyzesi yabancı değil” diye düşünerek çocuğu oburlarının önünde giydirip soymak yanlışsız değildir. Bilhassa üç-dört yaşından itibaren cinsiyeti ayırt etmeden çocuğu iç çamaşırı ile yıkamak, çamaşırını değiştirirken mümkün olduğunca süratli ve o alana bakmamaya çalışmak onun özeline hürmet gösterdiğinizi hissettirmek çocuklarda mahremiyet hissinin gelişmesine katkı sağlayacaktır.
• Tuvalet eğitimi verilirken eğitimin bir modülü olarak tuvalette yalnız olunması, oburlarının göreceği formda tuvaletini yapmaması gerektiği çocuğa anlatılmalıdır.
• Mümkün bir istismar durumunda çocuğunuzun bu hadiseı sizinle paylaşabilmesi için öncelikle onunla sağlıklı bir irtibat kurabilmiş olmanız gerekmektedir. Çocuk üzerinde otorite kurma isteğiyle sergilenen katı tavır; ebeveyn ve çocuk ortasında bağlantısı koparır. Çocuklarınızın size korkmisiman, utanmisiman her dertte gelebilmeleri için onlara katı bir tavır değil sıcak ve samimi bir yaklaşım göstermelisiniz.
• Çocuklara mahremiyetlerinin ihlal edildiği durumlarda çekinmeden itiraz etmeleri, bağırmaları, kaçmaları yahut yardım istemeleri gerektiği anlatılmalıdır. Çocuklar mahremiyetlerine yönelik tehdit hissettikleri durumları ebeveynleriyle yahut güvendikleri bir yetişkinle paylaşmaya teşvik edilmelidir. Bu türlü bir durum anlatıldığı vakit önemseyerek dinlenmeli ve asla “sana o denli gelmiştir, yanlış anlamışsındır, o o denli yapmaz” üzere sözler kurulmamalıdır. Zira bu hal çocuğunuza, ona inanmaz yahut bu durumu küçümser olduğunuzu düşündürür. Onu anlisimığınızı ve bu bahiste kendini berbat hissetmiş olabileceğini lakin bunu halledeceğinizi anlatmalısınız. Ve sizinle bu durumu paylaştığı için çocuğunuza teşekkür etmelisiniz. Mevzuyu sırf ismi geçen kişi yahut şahısla önemli bir tutum ile ikaz ederek konuşmalı ve bu durumun bir daha yaşanmaması gerektiğinin altını çizerek mevzunun takipçisi olacağınızı ona bildirmelisiniz.
Çocuklarımıza öğretmek istediğimiz her davranışı yetişkinler olarak evvel bizlerin uygulaması ve örnek olması gerekmektedir. Mahremiyet dâhil her türlü kıymet eğitiminin en uygun verilme biçimi lakin rol model olma prosedürüyle mümkün olacaktır.
Çocuk Vücuduma Dokunma!
Sevgilerimle.