Her şey Leyle isimli bir kullanıcının Twitter’da Hasan Ali Toptaş’ın kendisini taciz ettiğni iddia etmesiyle başladı. Leyla ve ona ilk desteği veren Amy Marie Spangler, bir mail adresi açarak kadınlara, başlarına gelen ama anlatamadıkları olayları paylaşma çağrısı yaptı. Adrese iki günde, farklı mesleklerden onlarca isimle ilgili korkunç cinsel şiddet hikâyeleriyle dolu yüzlerce mail geldi.
Hasan Ali Toptaş ile başlayan edebiyatta ifşa akımını büyüyerek devam ediyor. Dün de her sektörden farklı isimlerle ilgili çok sayıda taciz iddiası ortaya atıldı. İddialar bu kadar çok olunca Hasan Ali Toptaş’la ilgili 8 Aralık’ta “Bu adamın ifşalanmasını heyecanla bekleyen kaç kişiyiz?” tweet’iyle adeta fitili ateşleyen Leyla isimli twitter kullanıcısı ve onu “Ben, mesela” diyerek destekleyen Amy Marie Spangler bir araya gelerek kadınların başından geçenleri anlatabilecekleri ve dayanışma içerisinde olabilecekleri bir mail adresi oluşturdu. Tüm kadınlardan uğradıkları cinsel şiddet hikayelerini anlatmaları için açılan “firstname.lastname@example.org” adresine 2 günde yüzlerce mesaj geldi.
Leyla ve Amy, ifşa hareketinin başlangıcını ve yaşadıklarını anlattı. Leyla, “İlk tweeti attıktan sonra ‘Ne malum, ispatla?’ tarzı çok sayıda yorum aldım. Böyle olaylarda erkekler hemen ‘Niye dava açmadınız’ türünden yorumlar yazıyor. Ancak dayanışma mesajını ilk atan Amy oldu. Birbirimizi tanımıyorduk ancak aynı adamın tacizine maruz kalmıştık. Daha sonra çok sayıda kadın Hasan Ali Toptaş’ın tacizini ifşa etti ve bunu ifşa edilen başka isimler takip etti. Farklı meslek grupları ve yaşlarda Hasan Ali Toptaş’ın tacizine maruz kalmış beş kadın iletişime geçerek bir WhatsApp grubu kurduk. Buradaki tartışmalar sonucunda Amy’nin aklına bu mail adresini açmak geldi” dedi.
Çevirmen Amy Marie Spangler mail adresini açar açmaz farklı meslek gruplarından yüzlerce mail düştüğünü anlattı:
“Yıllar önce başıma gelen bu olayı pek çok arkadaşıma anlatmıştım ama kamusal alanda hiç anlatmadım. Leyla’nın tweetini görmem bir tesadüftü ve ardından müthiş bir kadın dayanışması yaşadık. Kadınların gerek kendi deneyimlerinden gerek başkalarından duyduklarından ötürü tacizci olduğunu bildiği fakat açıkça dile getiremediği insanlar var. Bir mail adresi açıp, kamusal alanda yazmak istemeyen kadınların da hikâyelerini dinlemek istedik. Şu anda kadınlarla kafa kafaya verip bu mail adresini ve bu iletişimimizin ne yöne doğru gideceğine karar vereceğiz.”
Her sektörden şikayetler
“Hiçbirimiz mahkeme değiliz ama bazı örnekler açısından ifşa mekanizmasının çalıştırılması gerektiğini düşünüyorum” diyen Leyla, “Genel anlamda sanat ve edebiyat dünyasıyla ilgili çağrıda bulunduk ama doktorlar, fenomenler, inşaat sektörü, akademisyenler her sektörden korkunç deneyimler okuduk. Özellikle hâlâ görevde olan doktorların yaptığı iddia edilen kan donduran hikâyeler geldi. Farklı kadınlar aynı kişilerle ilgili taciz hikâyeleri anlattı. Kadınlar bize güvenerek bu mailleri çoğunlukla gerçek kimliklerine ait adreslerinden yolladı, çok detaylı yer ve zaman bilgileri ve başlarına gelenleri anlattılar. Genellikle kimliklerinin açıklanmasını istemiyorlar ama bu adamların yaptıklarının bilinmesini istiyorlar.
Mail içeriklerini kişiler adına kamuoyu ile paylaşmamız ne hukuki ne de etik açıdan söz konusu olamaz, yalnızca kendilerini ifade edebilecekleri bir zemin bulmanın kadınlara iyi gelebileceğini, onları bir gün bunları kamusal alanda yahut yargı önünde de dile getirmek konusunda yüreklendirebileceğini düşündük. Bizim şimdi bu bilgilerle nasıl hareket etmek gerektiğine dair karar vermemiz gerekecek, bunun için de doğru mekanizmaların kurulması lazım. Önerisi olan herkesi dinlemeye hazırız” ifadelerini kullandı.
“Yazi evinde taciz etti”
Hürriyet’ten Ece Çelik’e konuşan Leyla uğradığı tacizi şu sözlerle anlattı: “2011’de Ankara’da öğrenciydim. Sıkı bir Hasan Ali Toptaş okuruydum. Sosyal medya üzerinden tanıştık. Beni yazı evine davet etti. (Yazar Pelin Buzluk da burada cinsel saldırıya maruz kaldığını söylemişti) Burada bana fiziki tacizde bulundu.”
Mevcut kadın örgütleriyle diyalog halinde olarak bir dernekleşme yoluna gidilebileceğini belirten Amy, “Kadınların doğrudan kendini tehlikeye atmadan bizim aracılığımızla yaşadıklarını iletebilecekleri doğru bir mecra kurmak istiyoruz. Bir çatı altında olursak belki her sektörden bir temsilci olur ve bu olaylarla ilgili nasıl hareket edilmesi gerektiğine dair birlikte bir yol çizebiliriz” dedi.