Alicia Keys yeni albümünü çıkarırken, kendinin birçok yönünden bahsediyor, konuşmakta zorlanıyor, anne baba sorunları yaşıyor ve kendi Lego piyanosunu yapıyor.
Alicia Keys, “İlişkilerde kendimi kaybetmemek için her zaman çok çalışmak zorunda kaldım” diyor. “Her türlü ilişkiden bahsediyorum.”
Şimdi 40 yaşında, 2000’lerin en çok satan R&B sanatçısı bana, “annemle, ilk menajerimle, [eski ortak yapımcı ve eski erkek arkadaşım] Krucial ile” konuşmakta zorlandığını söylüyor. Bugün bile, kocası yapımcı Swizz Beatz’in “büyük bir kişiliğe, güçlü fikirlere, iyi fikirlere ve…” sahip olduğuna “farkında” olması gerekiyor ve sırıtıyor, “o çok ikna edici. Bu yüzden müziğim hakkındaki düşüncelerini duymayı seviyorum. Ama durmayı, beklemeyi ve önerilere açık olup olmadığımı çözmeyi öğrendim. Çünkü bu yeni albüm – Keys – tamamen geri durmamak veya kısmamakla ilgili. Tam güçte parlamaya kararlıyım.”
Keys’in böyle konuştuğunu görmek enerji verici. Amerikan kendi kendini amigo kızı baskıda biraz tuhaf çıkarsa, okuyucuları video aracılığıyla gerçekten sevilebilir olduğuna garanti edebilirim. Özellikle, konuştuğumuz anda “yorgun, dürüst olmak gerekirse” itiraf edecek kadar “rahatsızlıktan rahat” bir A-lister’den.
Pazar sabahı saat 9.30, onun zamanı. Keys, pazar günlerinin “geç uyumak, kendin için bir şeyler yapmak için, değil mi?” olduğuna inanıyor. Bunun yerine, onu The Voice’daki bir performans için hazırlayan bir sürü kuaför ve makyözle birlikte, kabarık beyaz bir sabahlığa sarınmıştır .
Klasik olarak oluşturulmuş caz-soul şarkılarının soyulmuş “Orijinal” versiyonlarını sunan ve daha sonra onları ritmik, rapçi konukları “Unlocked” versiyonları olarak çeviren bir albüm olan Keys ile haklı olarak gurur duyuyor . İlk diski yatakta dinlediğimi ve ardından işlerimi ikinci hızıma göre yaptığımı duyunca çok sevindi.
“Kızım, anladın! Çok mutluyum! Bu albüm, sınırsız olma, kendimin tüm parçalarını ifade etme arzumun bir parçası. Alicia albümüyle başladı : İnsanlara asla tam olarak izin vermediğim, hatta kendimi açmadığım yönlerimin olduğunu kabul etmek. Çünkü kendimi kısa cümlelerle tanımlamaya çok zaman harcadım: piyanist, Harlem, örgüler. Bazen elbise giyen bir erkek fatma? Ben bundan bir milyon daha fazla insanım. Hepimiz değil miyiz?”
Tuşlar onu nefes 2001 ilk albümü başarılı olsa da son 2003 yılında, onu görüşülen o oldu “güvensiz” genç sanatçı uzun bir yol kat vardır, A Minor Songs , grafikler baskın olduğu ve ona beş Grammy kazandı, o oldu ikinci kitabı The Diary of Alicia Keys’in tanıtımını yapmak konusunda endişeli .
Ona New York’ta arktik klimalı bir otel odasında tanıştığımızı hatırlattım. Çenesinde tamamen normal bir sivilce vardı – “Çok sinir bozucu!” ve yüzünü dürtmeye devam etti çünkü daha az normal bir şekilde, bir grup fotoğrafçı yan odada onun yakın planlarını çekmek için bekliyordu. Yıldız statüsüne rağmen, dışarıdaki büyük ekipten sıcaklığı düşürmelerini isteme cesaretinden yoksundu, bunun yerine utangaç bir şekilde ısınmak için birlikte yatağa girmemizi önerdi.
“Bana birlikte yattığımızı mı söylüyorsun?” gülüyor, caz divası husky. “Vay canına. Onu hatırlıyorum. seninle yattım! Bu çok uzun zaman önceydi.” Hala nasıl pop yıldızı olunacağını araştırırken mi? “Ah evet. Kesinlikle rol yapardım. Rol yapmak istemezdim. Ben her zaman otantik oldum. Ama çok korkmuştum. “Fallin”’ gibi şarkıların özel olduğunu kanıtlamak için çok uğraşıyordum. Artık herkes bu şarkının özel olduğunu biliyor ve ben onunla oynamaktan keyif alıyorum.”
Ocak 1981’de New York’ta Alicia Augello Cook olarak dünyaya gelen Keys, İtalyan, İskoç ve İrlandalı aktris/paralegal Teresa Augello ile Afrikalı-Amerikalı uçuş görevlisi Craig Cook’un tek çocuğudur. In Kaydetti , onu frank Yeni YouTube belgesel, Tuşlar Çocukluğunun zorlukları araştırır. Annesi, Cook’la ilişkisi sıradan olduğu için kürtaj yaptırdığını itiraf ediyor. Ancak kızının “geçmesi gerektiğini” hissedince fikrini değiştirdi.
Cook, babası olmayan bir babaydı ve Teresa çocuğunu Hell’s Kitchen’ın uyuşturucu satıcıları ve fahişeleri arasında tek başına büyüttü. Kamerada, Keys kör. “Sen çocukken biri sana gelmediğinde canın acıyor” diyor. “Bütün öfke ve öfke, nefret ve hayal kırıklığı anları… Bu duyguları hissetmek zorunda kalmamak için bir duvar örmeye başladım.”
Sokaklarda, genç Keys erkek gibi giyinmiş ve korunmak için ev yapımı bir bıçak taşıyordu. Evde klasik piyano ile romantizm yaşadı. Derslere altıda başladı ve Chopin’in çalışmalarının melankolik mavi-grilerinin her zaman onda derinden yankılandığını söylüyor.
Ama etrafındaki her yerde müzik duydu: metro trenlerinin şıngırdayan perküsyonunda ve kaldırımdaki tartışmalarda. 12 yaşına geldiğinde kendi şarkılarını yazıyordu. Gençliğinde, hem önemli romantik ortaklarıyla tanıştı: Kerry “Krucial” Brothers ve Swizz Beatz (numarasını istedi ve alamadı).
Henüz 15 yaşında Columbia’ya girdi, 16 yaşında liseden birincilikle mezun oldu ve Columbia Üniversitesi’ne burs kabul etti, ancak bir ay sonra müzik tutkusunun peşinden gitmek için okulu bıraktı.
Başından beri, öğretmenler, A&R izcileri ve eleştirmenler onun vokal dengesinde bir “yaşlı ruh” duydular. Böyle mi hissediyordu? “Evet,” diye başını salladı. “Bu yankılanıyor. Bir ya da iki ya da üç geçmiş hayatın tadına bakabileceğimi hissediyorum. Astroplaning yaptığımı biliyorum.”
Kabarık havlu göğsünü yumruklayarak bana, “Burada her zaman deneyimim oldu. 14 yaşımdayken bile insanlar bana “Ne biliyorsun?” diye sorarlardı. Sanırım hepimiz, ondan artık kurtulamayacağımızı anlayana kadar şüphe duyduğumuz bir iç bilgi çekirdeğine sahibiz.”
In Kaydetti , Keys onun plak o tek ediyormuş gibi onu beklendiği konusunda Frank. Onu emdiği için Krucial’a kredi veriyor. “Beni kirli, kötü bir sektörden korudu. Benim için görünmez olmaya hazırdı. Ama birlikte değilmiş gibi davranmak için o kadar uzun zaman harcadık ki gerçek oldu.”
Keys’in üretime olan bağlılığı da birçokları için görünmezdi. “O zamanlar bu beni gerçekten sinirlendirdi” diyor. “Bu kaydı ben yaptım ve şimdi beni daha az rahatsız ediyor. Ama insanlar hala bir yapımcı olarak beni küçümsüyor.
Beni, benim mühendis ve yarattığı iş diğer süper güçlü kadınlarından birkaç niçin “yargıları ve gerçekten zor kadın masada bir koltuk sahip olmasının önünü yanlış ve o en vardır She Müzik olup [dişi güçlendirmek için bir hareket yaratıcılar]. İnsanlar sürekli söz yazarı, yapımcı adam seçecek. Sektör çok ataerkil. Harika kadın yetenek eksikliği yok ama fırsat eksikliği var.”
Keys, perde arkasında yaptığı işi takdir etmeyenleri esintilerle geçmekten mutluluk duyar. “Çünkü tahmin et her gün odaya ilk kim giriyor? Ben mi. Bilin bakalım tüm bu vokalleri kim ayarlıyor? Ben mi. Bilin bakalım her bir sesi kim düzenliyor, yeniden düzenliyor, her ayrıntıyı iyileştiriyor? Ben mi. Bilin bakalım gecenin sonunda herkes eve gittiğinde hala orada kim var? Ben mi. Biri sesimi beğendiğinde, bunun onu yaratmak için harcadığım zamandan kaynaklandığını biliyorum.”
Keys için bir araya getirdiği sesler zengin ve karanlık. “My God is Plentiful” (Crosby, Stills ve Nash’in 1971’deki protesto hiti “Chicago”dan örneklenen) ile başlayan şarkıda, aynı zamanda neredeyse 20 yıldır arka planda duran, için için yanan bir retro caz parçası olan “Is it Insane?” de yer alıyor.
Albümün en iyi parçasının adı “Nat King Cole”. Yüksek drama ve sarmal aşağı karamsar yarım tonlarla yüklü, Keys’in kendi Bond temasından (2008’in “Another Way to Die”) daha iyi bir Bond şarkısı olurdu. Natalie Hemby (efsanevi Nashville gitaristi Tom Hemby’nin kızı) ile birlikte yazılan şarkı şöyle başlıyor: “Ceketinizi çıkarın, klişelerinizi çıkarın…” ve dinleyicileri “Unutulmaz, Nat King Cole gibi” olmaya çağırıyor.
Keys, “Cole beni her zaman büyüledi” diyor. “Konuşma biçiminde, şarkı söyleme biçimindeki zarafeti ve saygınlığı. Ona baktığınızda, gerçek bir güven var. Eski fotoğraflara bakıyorum ve onun dünyasının nasıl olduğunu, o dönemi böylesine zarafet ve karizmayla geçirmenin onun için nasıl bir şey olduğunu hayal etmeye çalışıyorum. Sevgisi ve gücü çok özeldi. Bize çekingenlik içinde yaşamamız öğretildi ama bu şarkı, kendin olmak için yapman gereken buysa, tüm avizeleri yıkmakla ilgiliydi.”
Elbette, tahmini 250 milyon dolar (190 milyon sterlin) değerinde olan Keys, artık kendi avizeleri olan bir kadın. YouTube’da onun ve “Swizzy”nin izleyicileri California ve New York’taki ağızları açık bırakacak kadar geniş evlerinde gezdirdiği videoları görebilirsiniz. Artık bloktan Leeshy değil. Ve şimdi bir güzellik çizgisi var, Keys Soulcare.
Sivilcelerini makyajla kapattığı ve sorunu daha da kötüleştirdiği bir döngüye kendisini hapseden güzellik standartları tarafından ezildiğini söyledi. 2016 yılında feminist bir açıklama olarak makyajı tamamen bıraktı.
Bugün, canı istediğinde onu giymekten mutlu. Ürünlerin kendisini marka gibi hissettirip hissettirmediğini soruyorum ve kızıyor. “Ben bir bireyim. [Kelime] markasını kendi çevremde kullanmıyorum. İstersen benim özümden bahsedebilirsin. Ben gerçeğim. Bu tekliflere bayılıyorum. Etkili olduklarını hissediyorum.”
Kristallere olan biraz Goopy düşkünlüğü de gerçekçilikle dengeleniyor. Keys bana dumanlı kuvarsın “korumasını”, obsidiyenin siyah gücünü ve gücünü ve pembe kuvarsın “açılmasını” sevdiğini söylüyor. Ama rüya görmez.
Şarkılarının kısmen diğer insanların uykuda buldukları “süper fantastik” anları deneyimleme girişimleri olabileceğini düşünüyor. Bu yüzden rüyaları teşvik etmesi gereken tüm kristalleri sipariş etti ve onları yastığının altına koydu. “Ama işe yaramadı. Sorun değil çünkü piyanomun başında rüya görmeye devam edebilirim.”
Şu anda büyük oğlu Mısır ile mücadele etmesine rağmen, anneliğin onu topraklamasına yardımcı olduğunu da ekliyor. “Ondan hoşlanıp hoşlanmadığımı bilmediğim bir noktadayım” diye gülüyor. 12 yaşında. Bu normal. “Onu düzeltmek istiyorum… ama bunu yaparsam, davranışlarından hoşlanmadığını öğrenmeyeceğinden de endişeleniyorum.”
Keys’in kendi hobileri çok çocuk dostu. On sekiz yıl önce bana geometrik boyama kitaplarına takıntılı olduğunu söyledi. Bugün “Sayılarla ve Lego ile boyayın. Geçen Noel kocaman, güzel bir Lego piyano yaptım. Ve sonra bir Lego Coliseum’a başladım. Ama o kadar büyüktü ki taşımak zorunda kaldım ve sonra kırıldı ve bazı parçalarını kaybettim. Bu Noel’de daha fazla Lego’ya izin verilip verilmeyeceğinden emin değilim. Ama talimatlarla gelen şeyler yapmak? Bu, gündelik işi birdenbire yaratmak olan biri için büyük bir rahatlama.”
Ve 2021’de Keys de “sanatın gizemli olduğu gerçeğiyle barışık. Müzik beni her zaman bilinmeyen yerlere götürecektir. Ama aynı zamanda abartılı olabileceğim, muazzam olabileceğim, dehamın versiyonu olabileceğim bir yer.”