Biz insanlar sıkıntılarımızı, gecikmelerimizi, yolunda gitmeyen işlerimizi hep birşeylerin ve birilerinin üzerine atarak olaylardan kendimizi sıyırmayı çok severiz. Kötü giden hiç birşeyin sorumluluğunu almak istemezcesine bunu yaparız. Son zamanlarda sıkıntılı uyanışlarıma hep kapalı havaları bahane ettim, günlerimi hep sıkıntılı ve huzursuz geçirdim. Sonunda bugün güneşli bir güne uyandım, ve sıkıntılarımdan arınmış buldum kendimi : )
Malum kış aylarındayız, havalar soğuk, yağmurun ve karın yağışını ancak pencereden seyrediyor, keyfini ve neşesini ancak evimizde sürdürebiliyoruz.
Haliyle bu durum başta kızım olmak üzre ikimizi de zaman zaman sıkıntıya sokuyor. Bizde bu sıkıntılı halden kurtulmak ve birazcıkta olsun eğlenmek ve vakti değerlendirmek adına aktiviteler yapıyoruz.
Bir kaç haftadır yeni oyuncaklar çıkarmak için uğraşıp duruyorum, modellemeleri yapıp kalıplarımı çıkarsamda, adam akıllı oturmakla tek günde halledilecek işler, günlerce benden yeterli ilgiyi göremediği için beklemek zorunda kalıyorlar.
Kimi anlarda canım sıkılıyor
Dünyanın dışına çıkmak istiyorum
Venüs yada Neptün farketmiyor
Ama ne roketim var ne de benzin param
Üstelik Venüs’ te dondurma bulma garantisi de yok
Bir anne için mutluluk ;
Yapmaması gereken birşeyi “Hayır!” diyerek uyarmasının ardından “cısss cıss” sesleri eşliğinde odadan uzaklaşan bebeğini izlemektir.