konuda da Marksizm Leninizm’i daha ileri düzeye ilerleterek geliﬂtirmiﬂtir. Devrimin zor ilkesinin istisna tan›mayan evrensel geçerlili¤e sahip kural oldu¤unu daha güçlü perçinlerle kan›tlayarak, sosyalizme bar›ﬂç›l geçiﬂ biçimindeki revizyonist tezi yeniden “buzlu sulara gömmüﬂ” ve Marks’›n arkas›na utanmazca s›¤›nan revizyonist teori ile takipçisi olan özü revizyonist-sa¤ oportünist Avrupa merkezci görüﬂü yere çalm›ﬂt›r. Bu, Marksizm’in geliﬂme özünün tan›d›¤› ve koﬂullad›¤› tutarl› bir seyirdir.
Revizyonist Üretici Güçler Teorisi
070 SINIF TEOR‹S‹ HAZ‹RAN 2010 SAYI 14
Revizyonizm ve dayand›¤› teorik zeminden bahsederken, revizyonist üretici güçler teorisini atlamak olmaz. Bu teori, Avrupa’da kapitalizmin geliﬂmesini takiben ve bu geliﬂmelere göz dikme neticesinde ve Marksist teoriyi çarp›tarak ondan tersten kopuﬂ yorumuyla ortaya ç›kt›. Özü karﬂ›-devrimci s›n›f iﬂbirlikçili¤i olan bu teori, revizyonizmi teorik olarak besleyen ve ayn› zamanda revizyonizmin palazlanarak biçimlendi¤i temel bir halkad›r. Özü s›n›f iﬂbirlikçi¤i olan üretici güçler teorisi, en k›sa ve yal›n anlat›mla; üretici güçlerin geliﬂmesinin kendili¤inden bir ﬂekilde kapitalist toplum-sistemden sosyalist topluma geçilece¤ini öne sürerek temel alan teoridir. Bu savunusuyla, s›n›f mücadelesini reddedip devrimi olanaks›zlaﬂt›rmakta ve iﬂçi s›n›f›n› burjuvaziye yedekleyerek s›n›f iﬂbirli¤ini pekiﬂtirmekte-savunmaktad›r. Böylece Marksizm’in ana ilkelerini inkar ederek revizyonizme oturmaktad›r. Avrupa merkezci görüﬂ de her ne kadar Marks’› gerekçe etse de Marksizm’den geriye do¤ru koparak ve Marksizm’i çarp›tarak, Avrupa’daki kapitalizmin ve üretici güçlerin geliﬂmesinden esin ald›. Devrimi Avrupa’dan bekleme yan›lg›s›n› görmeyerek, bunu ilerletti ve di¤er devrimlere karﬂ› gerici rota ald›. Proleter devrim teorisini teorik k›s›rl›kla daraltarak, di¤er dünya devrimlerini anlamad› ve hatta onlar› burjuva atfedip gerici çabalar olarak teﬂhir etti. Ora devrimlerini kendine ba¤lay›p tabi k›larak objektif olarak engelleme savunusuna düﬂtü. Onlar›n devrime kalk›ﬂmas›n›n anlams›z oldu¤unu ve devrimlerini olanaks›z görerek fiilen burjuvazilerine yamanmalar›n› telkin etti. K›sacas›, Avrupa merkezci görüﬂ de s›n›f iﬂbirlikçi revizyonist üretici güçler teorisinden ba¤›ms›z olmay›p ayn› öze sahiptir. Kautsky’ci “ultra emperyalizm” teorisi ve Troçkist “aﬂamal› devrim teorisi”, 2. Enternasyo-
nal’in oportünist önderlerinin (Bernstein, Pelekhanov, Kautsky, Turati…) enternasyonalizme s›rt çeviren “ana vatan savunmas›” ad› alt›ndaki büyük ihanet(i) teorisi, Kuruﬂçev-Brejnev sosyal emperyalistlerinin “bar›ﬂ içinde yar›ﬂ”, “bar›ﬂ içinde bir arada yaﬂama”,”bar›ﬂç›l geçiﬂ” ve “bütün halk›n devleti”, “bütün halk›n partisi” teorileri ayn› damar› takip eden Deng Siao-ping ﬂahs›nda sosyalist yol ile kapitalist yol aras›ndaki niteli¤i silen, “kara kedi beyaz kedi fark etmez…” ﬂeklinde pragmatist felsefeyle somutlaﬂan revizyonist teori (ve “sosyalist piyasa ekonomisi” ﬂeklindeki aç›k kapitalizm bayra¤›), Lin Biao’cu özü s›n›f iﬂbirlikçi “üç dünyac›” görüﬂ, Enver Hoca’n›n, Mao Zedung’un ölümü sonras› ars›zca baﬂlayan ve “Devlet ve Devrim” kitab›nda ayr›nt›l› olarak ortaya koydu¤u revizyonist tezleri, gibi türevler ve silsile de s›n›f iﬂbirlikçisi revizyonist çizgi ve tezler kategorisinde ünlü olanlard›r. Revizyonizmin ulusal s›n›rlara has lokal bir mesele olmay›p uluslararas› niteli¤e sahip oldu¤unu daha önce de vurgulam›ﬂt›k. Ancak ﬂu tablo bu niteli¤i somut olarak ortaya koymaktad›r. Revizyonizmin “it ölüsü gibi kokan” iç kald›ran kokusu komünistlerin burnundan eksik olmad›. “Tasfiyecilerin ceset” oldu¤unu söyleyen Lenin, tarihteki köklerinden semirerek gelen tasfiyeci ak›mlar›n topunu ter dökerek mezara gömüp proletarya diktatörlü¤ünü aya¤a dikti. Stalin emperyalist kamp ve sald›rganl›klar›na karﬂ› sosyalizmi baﬂar›yla savunurken, di¤er taraftan da tasfiyeci revizyonist ak›m ve ihanet çizgilerinin yakas›na yap›ﬂarak proletarya diktatörlü¤ünü ayakta tutup geliﬂtirdi. Mao Zedung, revizyonizmle hesaplaﬂmay› ulusal ve uluslararas› boyut ve niteliklerdeki mücadelelerle omuzlay›p asil bir görevi gerçekleﬂtirdi. Büyük Proleter Kültür Devrim’iyle revizyonizmi kapitalizmin restorasyonu ad›mlar›ndaki modern revizyonizm düzeyinde siyasi yenilgiye u¤ratarak proletarya diktatörlü¤ünü koruyup ilerleyiﬂ yönünü gösterdi. Her devrim ve devrimci iktidar yürüyüﬂünün revizyonizmle tan›ﬂmas›, tamamen onun ortak ideolojik s›n›f niteli¤i ve s›n›flar mücadelesinin evrensel çizgi-ilkeleriyle alakal›d›r. Bu muazzam tecrübe toplam›; revizyonizm hakk›nda gerekli ip uçlar›n› verip ihanetçi bir suç oldu¤unu kan›tlarken, revizyonizmle mücadelenin tayin edici muhtevas›n› da gözler önüne sermektedir. *** Tekrar da olsa öneminden dolay› söylemekten geri duramay›z ki, ideolojik mücadele siyasi mücadeleden farkl› olarak ﬂiddet unsurunu bar›n-