1. uzaktan ama hala facebook hesabımda ekli olan bir arkadaşımın çok yakın arkadaşı, insanlık kurbanı güzel kız.
bu kadar yakınımıza sokulmadığı sürece ne anlamak mümkün, ne yorum yapmak. huzur içinde uyusun desem, mümkünatı yok. üniversiteyi bile görememiş henüz, daha yaşamamış, nasıl huzur içinde uyusun? uyku mu bu? ister vatan haini deyin ister özgürlük savaşçısı, iki kavram da yere batsın, iki kavramın savunucuları da batsın. bu kızın yaşayacağı daha yüzlerce şey vardı, göreceği yüzlerce şey, deneyim, mutluluk, acı, sevinç, heyecan, korku, insan. Bunlar bu kızın elinden nasıl bu kadar kolay alındı? İnsanlar nasıl bu kadar kolay kabul etti? Nasıl oluyor bu işler, nasıl biten bir hayatın arkasından bu kadar kolay ahkam kesilebiliyor? İnsanlar neye dönüşüyor? Çok korkuyorum artık birlikte yaşadığım insanlardan, kirli düşüncelerinden.
Rahat uyu, rahmet eylesin, daha iyi bir yerdesin diyemiyorum. Gerçek bu değil. Ölümü normalleştirmekten başka hiçbir şey değil bu. Bu ülke yaşanmaz oldu derken, birazcık da bu olsun kastettiğimiz, bu kız ve diğerleri.