The fact of political corruption was evaluated with the perspective of the political ethics in the pre-modern period; in this period when the rulers received the legality from God, from the divine power, political ethics was also founded within the intelligence of the scope of deity ethics. In this sense, the behavior and actions depraving the political ethics were named as political corruption. At the relation of ruler and ruled one, being the rulers virtuous and equitable was accepted as the two important conditions for the political ethics, and political slander and lying were shown as the first infringements of the political ethics. Through entering into the modern period, the change at the relation of ruler and ruled one, political ethics and the political corruption concepts changed depending on the differentiation in the operation of the political structure, and they expanded as content. The factor causing the political corruption concept to extend as content is the political field’s extending and the political actors increasing. Especially, the political parties being the basic factor in the political living and the political power competition amongst the political parties has also changed their methods to do politics. Politics has been a field where the methods of propaganda and persuasion are intensively used. The most important means that this style of multilateral relation uses is money. The infringements caused through providing the necessary money for the election campaigns of the political parties and their party expenses and by the style of usage have been evaluated as the important reason for the political corruption. Therefore, it is a political fact which has got social and political results also including the subjects like political financing, governance and sustainable development. This study deals with the political financing in terms of its effects to the political corruption, and also evaluates the methods that will prevent these negative effects.
Siyasal yozlaşma olgusu, modern öncesi dönemde siyasal ahlak kavramının bakış açısıyla değerlendirilmiş; yönetenlerin meşruiyetini Tanrıdan, ilahi güçten aldıkları bu dönemde siyasal ahlak da Tanrısal ahlak anlayışı çerçevesinde temellendirilmiştir. Bu anlamda siyasal ahlakı bozan davranış ve eylemler siyasal yozlaşma olarak adlandırılmıştır. Yöneten-yönetilen ilişkisinde yönetenlerin erdemli ve adil olmaları siyasal ahlak için iki önemli koşul olarak kabul edilmiş; siyasal ahlakın ilk ihlalleri olarak da siyasi iftira ve yalancılık gösterilmiştir. Modern döneme geçişle birlikte, yöneten-yönetilen ilişkisindeki değişime, siyasal yapının işleyişindeki farklılaşmaya bağlı olarak siyasal ahlak ve siyasal yozlaşma kavramları değişmiş ve içerik olarak genişlemiştir. Siyasal yozlaşma kavramının içerik olarak genişlemesine neden olan etken, siyasal alanın genişlemesi ve siyasal aktörlerin artmasıdır. Özellikle, siyasal partilerin siyasal yaşam içinde temel öğe olmaları ve siyasal partiler arasındaki siyasal iktidar yarışı siyaset yapma yöntemlerini de değiştirmiştir. Siyaset, propaganda ve inandırma yöntemlerinin yoğun olarak kullanıldığı bir alan olmuştur. Bu çok yönlü ilişki biçiminin kullandığı en önemli araç paradır. Siyasal partilerin seçim kampanyaları ve parti harcamaları için gerekli olan parayı elde etme ve kullanma biçimlerinden doğan ihlaller önemli siyasal yozlaşma nedeni olarak değerlendirilmiştir. Bu nedenle siyasetin finansmanı, yönetişim ve sürdürülebilir kalkınma gibi konuları da içine alacak biçimde toplumsal ve siyasal sonuçları olan bir olgudur. Bu çalışma, siyasetin finansmanını siyasal yozlaşma olgusuna olumsuz etkileri açısından ele almakta ve bu olumsuz etkileri önleyecek yöntemleri de değerlendirmektedir.