EĞİTİM ÜZERİNE-2 ( Ailede Eğitim)
Hepinizin bildiği gibi ilk eğitim ailede başlar. Burada zaman zaman eğitim adına geri dönüşü olanaksız hatalar yapılabilmektedir.
Çoğu anne ve babalar disiplin adı altında kendi istek, kapris, komplekslerini, egolarını ve yaşamında gerçekleştiremedikleri emelleri çocuklarında görmek isterler. Onun üzerinden sonuca varırlar ve çocukları “dur” denince duran, “kalk” denince kalkan, koşulsuz itaat eden uysal bir varlık olarak yetiştirirler. Sonunda çocuklarını etken değil edilgen bir birey haline dönüştürürler. “Ağaç yaşken eğilir” anlayışına göre düşünerek kendilerine uygun yetiştirip her şeyi öğretmeye çalışırlar. Hâlbuki çocuk beyni doldurulacak boş bir saksı değildir. Bu amaç uğruna çocukları gerek fiziksel ve gerekse ruhsal yönden yaralamaya kalkarlar. İleride kendi ayakları üzerinde durabilen değil, ana-babaya ve büyüklerine koşulsuz itaat eden varlık olmasını isterler.
Çocuk potansiyel bir varlıktır. İleride, büyüdüklerinde toplumda hangi tür rol üstlenecekleri bilinmez. Eğitim sürecinde hata yapmamak lazım. Toplumda sağlıklı bireyler olmasını istiyorsak onlara ilgi göstermeli, hangi yaşta olursa olsun yetişkin bir kişi olarak ciddiye almalı ve kişilikli bireyler olmasını sağlamalıyız. Çünkü kişiliğin anayurdu çocukluğudur.
Gittiğim okul ziyaretlerinde öğrencilere şunu sorardı;
“-söyle bakayım amacın nedir? Hedefin nedir?
-polis olacağım..
-Niçin yavrum?
-Çünkü polisin tabancası var. Kimseden korkmaz. Suçluları yakalar. Kavgada yenilmez.
-senin kızım
-Doktor olacağım. Zaten annem öyle istiyor.
-Sevgili çocuklar. Her ne olursanız olun ama kendiniz karar verin. Sevdiğiniz bir alanı seçin. Herhangi bir şey olmadan önce onunla mutlu olmaya bakın.. Diyerek öğüt verirdim.”
Onlarla olun. Dost ve arkadaş olun. Samimi ve dürüst davranın. Zaman ayırın. Düşüncelerini dinleyip önem verdiğinizi belirtin. Kararları birlikte alın. Sorumluluk verin.
“Üç yaşındaki bir çocukla bile konuşurken onun hizasına eğilin, göz göze gelin, gülümseyerek bakın ve dinleyin. Çünkü bir insan dinleyişi ile karşısındakini var eder.” D.Cüceloğlu