Ama bugün öylesine dardı ki içim, ne dışarıda olmak, ne çiçekler, ne de bu makaronlar mutlu edemedi beni, hiç sevmesemde anneler günüm de tahmin edemeyeceğim kadar güzel geçti, ne bu haller bende bilmiyorum, her geçen gün daha yorgun, daha kırgınım. Daha kambur hissediyorum mesela kendimi, taktım yine sırtıma küfemi. Biraz umursamaz biraz da geniş olmalı insanın yüreği, haksızlığa ve arsızlığa dayanabilmeli. Ben kendimi biliyorum öyle dayanıklı biri değilim ben, hiç istemesemde katlanmayı seçerim, idare edilen değil hep idare eden tarafımdır, ince ince düşünürüm hak edeni de etmeyeni de, işte o küfeyi ağzına kadar dolduran, atamadığım şeyler bunlar.