"Keşke gelmeseydim bu dünyaya" dediniz mi hiç? İşte ben tam da o durumun içinde yaşıyorum. Ne ailem var ne bir arkadaşım. O kadar mutsuzum ki hayatta, yalandan gülücüklerim fark edilmiyor bile. Nefret ediyorum ailemden. Beni her zaman uçurumun en dibine sürüklediler. O kadar yoruldum ki, intihar etmek istiyorum ama sevdiğim adamı düşünüp vazgeçiyorum. Hayatımın en kara yüzü ailem. Bir baba var Allah düşmanımın başına bile vermesin, tek derdi para, hiçbir şey umrunda değil. Bana o kadar çok baskı yapıyorlar ki işsiz olduğum için, sanki iş var da ben gidip çalışmıyormuşum gibi. Neden bana bunu yapıyorlar? Neden kimse beni istemiyor? Ailem akrabalarım arkadaş sandıklarım benden ne istiyorlar? Ya bir canım var, ellerinden gelse onu da söke söke alacaklar. Bıktım artık, bana yaşattıkları bu cehennemden bıktım. Ne yapsam olmuyor hep kötüyüm, hep hatalıyım hep yanlışım gözlerinde. Hani diyorlar ya "Evlat olsa sevilmez" diye, ben öyle biri olmadığım halde sevilmiyorum işte. Neyim eksik diyorum kendime, ama benim bir eksiğim yok, tek sorun bendeki her şey fazla. Saygı, sevgi, fedakarlık.. ne yok ki bende. Ama hak etmediğim şeyleri yaşıyorum. Evlen diyorlar, evlenemiyorum bile. Ailem o kadar her şeye engel ki. Kaçmak çözüm mü? Kaçan da kendine yapmıyor mu? İnanın o kadar yoruldum ki, zorla bir şeylerin yaptırılmasından, baskıdan, sıkıntıdan, stresten, sinirden.. Sağlığım bozuldu. İlerde daha kötüye gidecek diye korkuyorum. Nefret ediyorum nefret. Ağır bir depresyonun içinde yaşıyorum. Zehir zemberek hayatımda hala nefes almak için mücadele ediyorum. Evlensem ne olacak sanki bu yaşadıklarım bitecek mi! Sadece ailemden kaçmış olacağım ama başka bir ateşin içine girmiş olacağım. Kafam o kadar karışık ki, ne yapacağımı bilmiyorum. Benimde hakkımdı mutlu huzurlu anlayışlı bir aile ama lanet olsun ki, doğarken şanssız doğmuşum ben. Yoruldum. Bıktım usandım. Beni bana bırakan bile yok. Kimsenin yüzünü görmek istemiyorum. Sadece yalnız kalmak istiyorum. Arkadaşlarım.. Hiç arkadaşım yok ki! Kardeş bildiğim insanlar benim gibi olamıyor. Çok değil ya, benimle kavgaysa kavgaya ölümse ölüme gidecek bir dost istedim kendime. Ama lanet olsun ki kime iyilik yaptıysam, kardeş dediysem hepsi gitti benim üç kuruşluk insanlara değişti. Şimdi evlensem yanımda duracak, şahidim olacak bir dostum yok. Zoruma gidiyor ya zoruma! Bu hayat zoruma gidiyor. Bir sevdiğim adam var, çoğu kez ona sığınıyorum fakat bazen o bile onlar gibi oluyor bana. Yapayalnızım. Ne yapacağını bilmeyen ucubenin tekiyim. Allahım al artık canımı, mutlu et herkesi. İntihar ettim bundan 5 ay önce. Azrailden önce ailem canımı alacaktı. Sırf sevdiğim adam için kendimi kurtardım. 2 gün yoğun bakımda yattım. Ama hiçbir şey bana onların verdiği kadar zarar vermedi.