Küreselleşme kavramı ya da olgusu ile ilgili tartışmaların önemli dayanaklarından biri bilginin yayımının ve bilgiye erişimin sınır tanımamasıdır. Evet, öyle ama bilgiyi kim ve nasıl düzenliyor, onun iletişim araçlarıyla yeniden üretilmesi nasıl gerçekleşiyor bunun önemi yok mudur?
Kurulduğu günden bu yana Radikal 2’nin başında olan ve geçen hafta Radikal’den kovulan Tuğrul Eryılmaz, BirGün’e verdiği röportajda, “Bizim gibi yıllardır gazetecilik yapanların ne olduğu ortada ama birdenbire siyasal etkiyle orta kademelere, tepelere gelenler var. Bunların ne olduğunu bilemiyoruz, gizliyorlar kendilerini” diyor.
“Muhafazakar Devrim” bir Alman icadıdır. Diğer adı “Jungkonservatismus”: Genç Muhafazakarlık. Belki kısmen İtalya bacağı da var denebilir. Hitler bu genel “muhafazakar devrim” dalgasının içinde devinmiştir. Hatta 1930’a kadar Hitler’in bu genel akımın içinde küçük bir aktör olduğunu, iktidara daha ağır topların gelebileceğini düşünen çoktu.
Haşhaş deyince bizim kuşağın aklına 12 Mart öncesinde ABD ile Türkiye arasındaki haşhaş anlaşmazlığı gelir. ABD başkanı Nixon 1972 seçimleri öncesinde ülkesinde gençlerin yaygın olarak kullandığı eroin konusundaki kamuoyu tepkisini hafifletmek ister. Kissinger başkanlığındaki komiteye “Hükümetleri değiştirme pahasına, eroin akımını durdurun” emri verilir.
Çatışma, bir yandan kişilik, ahlak, feraset düzeylerini, bir yandan da entelektüel kapasitelerini açığa çıkardı.
Boğazlaşma şimdilerde Kur’an referansıyla sürüyor. Kur’an birbirlerinin foyasını ortaya çıkarmak için kullanılıyor.
Bunu dinci tahakküm rejimlerini korumak gayretiyle yaptıkları açık.
“Helal olsun Ukraynalılara, polisi amma madara etmişler…” Böyle konuşuluyor. Solculuk, devrimcilik, dilerseniz insanlık, polisi madara etmeye daraltılıyor. Bir de üstüne ne deniyor “Ukrayna’nın Gezi’si”!
Susurluk sürecinde de sola alan açılmıştı. Faşist katiller, cinayetler, kontrgerilla, NATO bağlantısı… Hepsi bir bir ortaya döküldü.
Günümüzün önemli sosyologlarından Loïc Wacquant, Boğaziçi Üniversitesi’nde “Kentte Eşitsizlik, Marjinallik ve Sosyal Adalet” başlıklı bir konuşma yaptı. “Hrant Dink Anısına Konferans” kapsamında gerçekleşen konuşmasında Wacquant, neoliberal dönemin kentlerinde ortaya çıkan yeni marjinalleştirme biçimleri üzerine, teorik önermelerde bulundu, bazı olgusal gözlemlerini aktardı.
Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu, önceki gün yaptığı konuşmada 30 yıl sonra halkın Gezi olaylarını ve 17 Aralık operasyonunu hatırlamayacağını iddia etti.
Bu önemli bir korku belirtisi, daha da ilginç olanı bir itiraftı. 30 yıllık bir ömür biçmesi bile “balık hafızası” olduğu iddia edilen bizim gibi toplumlarda çok büyük bir zaman dilimiydi.
Ocak, bir koşuşturma halinde başladı ve bitiyor. 20 Ocak’ta Ankara’da, Türkiye Barolar Birliği salonlarında Hukuk ve Sanat buluştu. Emek verenleri ve katkıda bulunanları, bir de buradan kutlayalım, teşekkür edelim. 24 Ocak, bu ülkenin yetiştirdiği en önemli gazetecilerinden Uğur Mumcu’yu aşağılık bir suikastte yitirmemizin üstünden, 21 yıl geçtiğini, acı ve hüzünle anımsatıyordu.
Türkiye’de özelleştirme denince üç isim ve bu isimlerle anılan üç dönem akla gelir.
Cemaat ve AKP arasındaki kapışmayı Yeni Şafak’tan izlemek öğretici oluyor. İdeolojik salınımların tarih içinde nasıl oluştuğu üzerine güzel dersler içeriyor. Cemaat hakkında o kadar sert hatta küfürane yazılar var ki, adamların bugüne kadar yani 17 Aralık miladına kadar bunları bildiği ama sustuğunu anlıyoruz. Meğer 17 Aralık olmasaymış büyük bir küresel şeytan ile yaşamaya devam edecekmişiz.
“Sizin çocuklarınız çalıyor, bizim çocuklarımız ölüyor!”
Memleket 17 Aralık’ta başlayan yolsuzluk soruşturması, hukuk skandalları ve iktidarın faşizan refleksleri ile çalkalanırken, süreci daha ideolojik açıdan etkili ve güçlü başka bir söz özetleyebilir miydi?
Bazen yanlış yaptığım zehabına kapılıyorum. Benim alanım genelde iktisat, özelde kamu maliyesi olmakla beraber, alanım dışındaki konular üzerinde de, hatta hiç haddim olmadan diğer bazı özel ihtisas alanlarında da bir şeyler karalıyorum. SOL’daki dostlara ve değerli okuyuculara bu konuda bana gösterdikleri sabır ve anlayışları için çok teşekkür ediyorum.
Artık açık konuşma zamanı geldi. Amerikancılara karşı İslamcılarla, İslamcılara karşı Amerikancılarla ittifak yapma peşinde koşturanlara, bu koşuşturmaya umut bağlayanlara hatırlatma zamanı…
Bir şey anlamamışsınız demek durumundayız.