Çocuk sonrasında vites düşüren romantizm
Bize olmaz diyordum ben. Ama oldu. Kaçar kuytu köşelere kurtuluruz sanıyordum ama şimdilik kaçamadık. Ancak When Sally meets Harry'de olabilecek bir tesadüfle başlayan, önemli bir ailevi engele rağmen muhteşem devam eden sonra da hayatımızda en çok eğlendiğimiz
gece olan düğünümüzle karı koca yolculuğumuz başlayalı 4 sene oluyor.
Ama ben sevgili olmayı özledim. Sevgilimi geri istiyorum.
Kocamı, Can'ın babasını değil sevgilimi istiyorum.
Yemek banyo uykudan sonra 21:30da başlayabilen hayatımızda yorgunluktan uyuya kalmak istemiyorum. Sevgilimle zaman geçirmek istiyorum.
Çok üzgünüm şimdi. Buraya yazdığıma göre başkaları ne yaşıyor merak ediyorum. Yoksa gider günlüğüme yazardım di mi?
Romantizm bizde vites düşürdü bu ara.. Romantizmi baştan mı tanımlamak lazım bilmiyorum.
O...'la tanıştığım gece en yakın iki arkadaşıma mesaj atmıştım: "Bu adam beni bir daha aramasa bile dünya üzerinde onun olduğundan haberdar olduğuma çok sevindim, galiba ben aşık oldum"....
Şimdi niye böyle?
Ben sevgilimle olmak istiyorum. Hayatın hay huyundan biraz sıyrılmak istiyorum.
Ynt: Çocuk sonrasında vites düşüren romantizm
Ynt: Çocuk sonrasında vites düşüren romantizm
1 yıl birlikte yaşama + 4 yıl evlilik yaşantımız boyunca o romantizmi dibine kadar yaşamış biri olarak itiraf etmek gerekirse özlemiyor değilim o günleri, tadı bambaşkaydı. Haftasonları TV karşısındaki koltukta saatlerce sarmaş dolaş film izlemek , elele-kolkola sokaklarda dolaşmak, her an duyduğun güzel sözler, sevildiğini iliklerine kadar hissetmek, tatlı kaprisler vs..vs...vs... Hepsi geride kaldı maalesef ama ümidini yitirmeyenlerden biride benim , suçlu ararsam en az onun kadar , belki daha fazla suçluyum ama bence suçlu yok... Niye suçlu olsun ki biz birlikte bir ağaç diktik ve şimdi sevgiyle ,emekle onu büyütüyoruz bu günler bir daha gelmeyecek. Bizim romantizmimiz 5 yıl sonrada yaşansa içimizde hala sevgi olduğu müddetçe kaybettiği pek bir şey olmaz. Öyle düşün sende ümidini yitirme bebeklerimiz büyüyünce yine liseli aşıklar gibi sokaklarda elele dolaşacağız de kendi kendine ben öyle yapıyorum bir nebzede olsa içimi rahatlatıyorum:)))
Ynt: Çocuk sonrasında vites düşüren romantizm
Sadeceanne,önemli bir konuya değinmişsin.Bir de pek kimsenin kendine itiraf etmek istemediği bir konu sanırım.
Denkdemir, yazacaklarım gözünü korkutmasın:))Sonuçta herkesin ilişkisi,duyguları kendine özel ve farklı yaşantılar da mevcuttur mutlaka ama benim çevremde gözlemdiğim ve kendi yaşadığım da bu :Romantizmi geçtim ,kendimize özel bir konuşma ortamı bile yaratamıyoruz.Yiğit, 3 yaşında olacak artık ve geç yatıyor akşamları(gündüz 3 saat uyuyor tabii enerjiyi alıyor)Kendimize özel tek kelime konuşamadan sadece oğlumuzla birlikte geçirilen zamanlarla idare ediyoruz.Üstelik son dönemlerde günlük hayata ilişkin konuşmalarımızda da karşılıklı geriliyoruz.Çünkü eskisinden daha iddiacı olduk kendi görüşlerimiz konusunda.Bunu hissediyorum son zamanlarda ben de.Kendimde de buluyorum hatayı çoğu zaman.Anne olduktan sonra çok değiştiğimi fark ettim.Sürekli olarak kontrolü elimde bulundurmam gerektiğine dair bir sinyal gidiyor beynime sanki. Hep doğru davranmalı,ipleri elimde tutmalı,kararları ben vermeli,güçlü bir kadın (aslında anne) olmalıyım. Bu sinyali çoğu zaman hissediyorum ve aslında ikili ilişkimizi bu durumun etkilediğini de son dönemde fark ettim.evet romantizm talep ediyorum da ,ben romantik değilim ki:)) durumu biraz.Ben anneyim,para kazanan bir anneyim,ama aynı zamanda kişisel gelişimimi de devam ettirmeliyim,kendi sevdiğim şeylerden de ödün fazla vermemeliyim vs vs... baskısıyla katı bir insan haline dönüşebiliyorum ikili ilişkimde.
Şu an biraz çözümsüzüm ben bu konuda.Bir de erkekler farklı yaşıyorlar bu süreci.Romantizm,özel zaman geçirme ,aşk tazeleme,talepleri onlardan gelmiyor(yine kendi gözlemlerim çerçevesinde).Onlar hayatlarının bu kısmında daha memnun olan taraflar sanki.Kadınlarsa onların gözünde bu olayı abartıp,büyüten taraf.
Ynt: Çocuk sonrasında vites düşüren romantizm
sadeceanne, 16 ay yazıyor, bak daha 1,5 yıl olmamış. Bence şimdi huzursuz olmaya gerek yok, aslında şimdi sana bebeğin büyümüş gibi geliyor ama aslında en zor zamanlar, senden ihtiyacı çok fazla.
Tam anlatabilir miyim bilmiyorum ama deneyeyim. Bebeğin olduğunda bir heyecan durumu var, eve gitmenin başka bir anlam kazanması, onu gördüğün anda her şeyi unutmak falan. Bu kalıcı değil, şimdi bunu aslında biraz korkarak yazıyorum, çünkü bana has da olabilir.
Belki her anne böyle değildir ama bizde artık Ilgaz evin normal bir parçası. Yani o kapıdan girdiği anda elimde işim varsa hemen peşine koşmayabiliyorum, onun bana gelmesini bekleyebiliyorum. O yine hayatımdaki en çok sevdiğim şey ama, nasıl yeni aşık olduğunda aklın başka türlü çalışır, aşık olduğun insanı hayatının rutinine aldıktan bir süre sonra hayatın genişler, güzelleşir ama o salak hallerin de gider üzerinden, yeniden verimli başka şeyler de yapabilen, hatta eskisinden daha bütün bir insan haline gelirsin, bebekte de böyle bir durum olduğunu düşünüyorum.
Bir dönem var, doğa seni ona dedike etmeye çalışıyor, sonra onu kendi haline bırakmanı söylüyor, mesela ufaktan onunla oynamaktan çok onu oynarken izlemekten keyif aldığın zamanlar artıyor. O da seni uzaklaştırmaya çalışıyor yavaş yavaş. Belki de biraz ilkel içgüdülerimiz yönetiyor bizi, diyor ki, "Bebeğin ihtiyacı çok, bunlar biraz uzak dursun birbirinden." sonra "Tamam toparladılar, bu bebek de oldu bunlar bakabiliyor, yaklaşsınlar bir tane daha yapsınlar bunlar, türün devamlılık şansı artsın" ya da "tamam çocuk oldu siz kendi işinize bakın" diyor.
Bunu sorgulaman bile, bu yazıyı yazman bile bence dönüşümün başladığına dair için bir işaret.
Zaman ayrı bir mevhum tabi. Çocuktan sonra insana zaman çok kıymetli gelmeye başlıyor. Romantizm için eskisi kadar zaman ayırmak ister misin bilmiyorum, çünkü aynı dönüşüm zamanlarında kendine zaman ayırma isteği, işine zaman ayırma isteği, motivasyonu da geri gelmeye başlıyor. Diyeceğim hayatındaki kaos azalıp, rutinini oluşturup kendine gelince, romantik ilişki anlayışın, loş ışık, hoş müzik eşliğinde bilgisayarları açıp yanyana oturup çalışırken, arada işten çocuktan konuşmak haline gelse bile, bu seni ziyadesiyle memnun ediyor olabilir.
Ynt: Çocuk sonrasında vites düşüren romantizm
Ben bu romantizmde vites düşüş durumunu kendimce çözdüm. Bir çoğunuz gibi bizde aşk evliliği yaptık ki ben Aşkı çok feci seven cinslerdenim. Evliliğimizin ilk2 yılı da sevgili olduğumuz dönemler kadar hareketli ve coşkuluydu, hamileliğimde keza öyle. ne
zaman ki minik prensesimiz " hey merhaba , artık ben geldim hayatınıza , madem beni siz çağırdınız bir süre sizi darmadağın edeceğim,düzeninizi bozacağım hayata yeniden başlatacağım " dedi işte orada romantizm de vites değil otomatik monotonluğa bağlandık
Ama şimdi yeniden aşk kapıyı çaldı , nasıl mı ?
- Artık kabullendik biz; seviyoruz birbirimizi çok , aşk da zaten her daim süre gelen bir his değil..ara ara çalar kapıyı , kimi zaman Kocam açar kapıyı kimi zaman da ben..yeter ki çalan kapının sesini duyalım
- Hayatımıza yeni bir sayfa açtık aslında , Aile olduk ve aile olmanın aşkını yaşamayı öğreniyoruz , bunun da sevgili halindeki aşkın heyecanlarından daha farklı bir tadı , doyumsuzluğu olduğunu keşfettik
- ne olursa olsun ellerimizi bırakmama sözü verdik, yüreğimizi birbirimize her daim açık tutmaya ve içimizden ne geçiyorsa her zaman yüz yüze konuşmaya..Buzdağı olmasın diğe !
- Biz birlikte diz dize yaşlanmayı, birbirimize tahammul edebilmeyi ve ömrümüz olursa birlikte torunlarımızı sevmeyi hayal ediyoruz - bunun adına da aşk koyduk, aşkı kendimizce yeniden tanımladık..ve inanılmaz derecede buda kalbimizi yeniden pır pır ettiriyoruz
Zaman ayırmaya başladık birbirimize , artık kızımızda bize izin veriyor daha çok .Kaçamaklar yapabiliyoruz ..birlikte küçük keyifler ekliyoruz zaman zaman rutin hayatımıa
her akşam uykuya geçmek için kızım koynumda meme emerken, kocam yanımıza sokulup , kızımızı ve beni sarıp sarmalayıp Biz birbirimizi çok seviyoruz diyor.. AŞK ın adı burada yazıyor işte ..
Sevgiler ..Aşk dolu dolu günleriniz olsun
Ynt: Çocuk sonrasında vites düşüren romantizm
Ynt: Çocuk sonrasında vites düşüren romantizm
Ynt: Çocuk sonrasında vites düşüren romantizm
evet evet ben de kocamla vakit geçirmek istiyorum. aşkımız bitmedi, devam ama vakit olmuyorki başbaşa kalmaya. kız hiçbirşeye izin vermiyor. Ela bırakmayı bile deneyemiyoruz. (zati bırakacak kimse de yok) zorunlu olarak ela'yı bıraktığımız zamanda da aklımız onda oluyor -keşke yanımızda olsaydı- diye düşünürken yakalıyoruz birbirimizi..
biz de güzel hikayeli bir evlilik yaptık eşimle.. görür görmez aşık olmuştuk, üstelik arada başkaları olmasına rağmen.. 2 yıl sonra evlendik, 2 yıllık da evliyiz:))) nasıl anlatayım bilmiyorum..
aşk'ın bitmesi değil de olan vakti ela'ya harcamak, bütün enerjini ona vermek -size- zaman bırakmıyor. akşamları eve gittiğimizde, kıza yemek yedir, oynat, uyut derken bir bakıyorum hiç konuşamamışız. hatta geçen akşam işle ilgili birşey anlatacaktım ela adamın tepesinden inmediği için konuşamadık bile.. kızı uyuturken ben de uyudum ve ne anlatacağımı bile unuttum. eski günlerimi çok özlüyorum. istediğimiz zaman istediğimizi yapmayı özlüyorum, kocamla geçirdiğimiz romantik dakikaları özlüyorum, özlüyorum...
ama şunu biliyorumki bizim problemimiz vakit olmaması, bu içimi rahatlatıyor azıcık da olsa:)))
ayşegül süpersiniz...
Ynt: Çocuk sonrasında vites düşüren romantizm
bizde vites düşüren şey taha değil;Ankara oldu malesef... hatay da bizbize harika bi hayatımız vardı. şimdi herkes büyük şehirin meşguliyet ve çekiciliğine kaptırdı kendini... haftaiçi eşim kurs ve spor derken saat 10 lara kadar dışarda. eeeee gelince
konuşamıyoruz bile. h.sonu bir gün mümkün olursa bize ait, o da ev işleri alış verişle falan geçiyor:( diğer gün muhakkak eşimin ailesiyle geçiyor.çok sıkılıyorum... sanırım en kötü durumda olan benim.
buraya taşındıktan sonra 2-3 günlüğüne büyükadaya kaçtık. işte onu hayatım boyunca unutamicam galiba:((((((((((
doğumdan sonraki tek romantik anlarımızı orada, taha nın varlığına rağmen çok güzel yaşadık:)))))
keşke öyle güzel zamanlarımız hep olsa...
Ynt: Çocuk sonrasında vites düşüren romantizm
mrb kızlar
bende çok özlüyorum birlikte saat kavramı olmadan vakit geçirmeyi,film izlemeyi ,haftasonu öğlen uykularımızı :)ama jülide nin dediği gibi sanırım tek sorun vakit:)
acab diyorum çalışan bi anneyim ondan mı böleym tek derdim arda eve geliyorum arda işe geliyorum arda ..
ki ben eşimle aynı firmada çalışıyorum gün içinde hep görüüşüyoruz eskiden dolu dolu mailler atardık birbiriimize hoş şimdide mailleşiyoruz ama konu sadece arda :)bazen eşim aslı yeter biraz da benimle ilgilen diyo :((
işte acab diyorum ev hanımı olsaydım zaten oğlumla heran birlikte olucaktım haftasonlarında eşimle kaçamak yapmaya çalışırdım şartları zorlar kaçardık birlikte eskisi giib diyorum ..ama şimdi öle mi zaten göremiyorum bide onu hafta sonu babaanneye bırak git içim elvermiyo..
ama ben aşkımı eskiisinden daha çok seviyorum hani bu konuda karşılıklı hiç bir sorunum yok sorun sadece eskisi kadar birlikte olamamak ama çook özlüyorumm :))