Bu sıralar denge üzerine düşünüyorum. Birkaç aydır, hayatımdaki birçok şeyin dengesini bozmuş gibiyim ve bu denge yeniden kurulana kadar, hele bir de bunun bozulduğunu fark edemediğinde, sanki boğuluyormuşsun da hissetmiyormuşsun gibi oluyor.
Şimdi sadece içimden geldiği gibi yazabilmek bile dengeyi yeniden oturtabilmeme vesile oluyor.
Hayat öyle bir şekilde yaratılmıştır ki, denge bir kez şaşınca altüst oluveriyorsun. Denge çok önemli o yüzden.
Belki de o yüzden bir elinin yukarı, diğerinin aşağıya bakması, dönen semazenin…
Vesselam
Uzun zaman sonra, içimden geldiği gibi #1