Kocaeli’nin en büyük sorunu bence deprem riski ve kentsel dönüşüm değil.
Zaten Kocaeli’de yıkıcı bir deprem de beklemiyorum.
Kentsel dönüşüme gelince. Bu, öyle kolay bir iş değil. Vatandaşa evinden çık demek, yeni bir ev yapmak tamamen hayal…
Bence bu kentin en önemli sorunu trafiktir.
Hem de her geçen gün daha da artan trafik!
Derince’den İzmit’e bir saatte gelemiyorsunuz.
İzmit şehir içi tam bir felaket.
Her gün trafiğe onlarca yeni araç katılırken, mevcut yollarla bu iş yürümez.
Bizde trafik sorunu var, ama komşu kent Adapazarı’nda böyle bir sorun yok.
Çok sayıda akrabamın yaşadığı Adapazarı’nın son elli yılına tanığım.
Yıllarca köy görünümünden kurtulamamış, modern yaşamın nimetlerine uzak kalmış, bir garip şehirdi Adapazarı…
Ancak, 17 Ağustos 1999 deprem felaketinde Kocaeli gibi Adapazarı da büyük bir yıkım ve can kaybı yaşadı.
Kuzenim enkaz altında can verdi.
Depremden iki gün sonra Adapazarı’na gittiğimde, manzara bizim Gölcük’ten farksızdı.
Toprak, binaları yoğurt kasesindeki çay bardakları gibi yutmuş, yarısını içine almıştı.
1943 ve 1967 depremlerini yaşayan Adapazarı, en ağır darbeyi 17 Ağustos 1999 depreminde aldı.
Bu kent artık iflah olmaz diye düşünüyordum.
Ancak Adapazarı kısa sürede depremin yaralarını sardı.
Geniş meydanlarda insanlar gönüllerince dolaşıyor.
Trafik sorunu yok.
Tüm caddelerde trafik akıyor.
Adapazarı araç sayısı bakımından bizden daha ileri.
Ancak kentte trafik sorunu yaşanmıyor.
İzmit’te ise tam tersine bir durum var.
Özellikle sabah ve akşam saatlerinde trafik tamamen felç oluyor.
Toplu taşıma araçları, servis araçları, özel araçlar tam bir keşmekeş oluşturuyor.
Çocuklar okullarına, insanlar işlerine geç kalıyor.
Adapazarı’nda bizden fazla araç olduğu halde niye trafik sorunu yaşanmıyor anlayamadım.
Bizde bir tuhaflık var sanırım.
Yıllardır İzmit’in trafik sorunu çözülemedi.
Üstelik sorun her geçen gün büyüyor.
Bizim yöneticilerimiz bir gün sıradan vatandaş gibi trafiğe çıksa diyorum.
Sıradan vatandaşlar gibi toplu taşıma araçlarında ayakta, tıka basa yolculuğun bir parçası olsa.
Kavşaklarda beklese.
Birbirleriyle küfürleşen sürücüleri kulaklarıyla duysa.
Trafikte bunalmış, illallah etmiş vatandaşın tepsini yerinde görse…
Ya da…
Başka kentlerdeki ulaşım vaziyetini incelese.
Biz nerede hata yapıyoruz diye kendilerine sorsa.
Ne bileyim, bir gün iki saatini ayırıp komşu kent Adapazarı’na gitse…
Fena olmaz.