Fotoğrafçı Hiroshi Arakawa'nın gizli atışı. Bu, mevcut iki Shinano fotoğrafının ikincisi. Kasım 11, 1944, Tokyo Körfezi, gemi testleri
3 saatlerinde 17 dakika 29 Kasım 1944, Amerikan denizaltı "Archer Fish" adlı logbookta yılın 680'inde, altı yaylı torpido tüpünün ürettiği voleybolda jiroskop açısını ve torpidoların patlama derinliğini işaretlendi. Kısa süre sonra denizaltının komutanı Komutan Joseph Inright, periskopta Japon uçak gemisinin kıçında, onun ve subaylarının belirleyemediği büyük bir ateş topu gördü. Denizaltı gemileri, gövde üzerinde güçlü bir hidrodinamik etki hissettiler - torpidoların baş kısımları, XNUMX pound patlayıcı kadar taşındı.
"Yakalandı! Orospu çocuğunu vur! ”Diye haykırdı İçten.
Washington Denizcilik Anlaşmaları vs Savaş Gemileri
Okyanusun hakimi altındaki taht - savaş gemisi - uzun zamandır sallanıyordu. Çok uzun bir süre boyunca büyük kalibreli silahlarla donanmış büyük bir geminin deniz hakimiyetini fethetmek ve güvenceye almak için ana araç olduğu görüşü bir aksiyomdu. Amiraller, generallerin yanı sıra, son savaşın deniz savaşları için özenle hazırlanmış, birbiri ardına ortaya çıkan teknik yeniliklere dikkat etmiyorlardı. Taranto'ya umutsuz “Suordishey” baskınını, “Bismarck” ın dramatik ölümü, parlayan petrol limanı Pearl Harbor, “Galler Prensi” nin sonu ve “Ripalsa” nın sonunda savaş gemisinin okyanus ve amiral başları üzerindeki bölünmemiş gücünü sarsması için attı.
Amiral’in İmparatorluk başkanlarının sahipleri filo Japonya, "Sadece Büyük silah gemileri" nin bu eşsiz kulübünde bir istisna değildi. Kendisine dayatılan 8 + 8 programına son veren Washington Denizcilik Konferansı'nın sonuçlarından son derece rahatsız olan ada imparatorluğu, kendisine atanan bir genç ortağın rolünü kabul edemedi. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Tokyo, Pasifik Okyanusu'nun Japonya'nın İç Denizi'ne olmasa da en azından kıyı sularına dönüşmesini sağlamaya güçlü bir sarsıntıda karar verdi. Bu amaçla "8 + 8" olarak bilinen görkemli bir gemi inşa programının uygulanması planlandı ve buna göre 8 zırhlı ve 8 muharebe kruvazörü çalıştırıldı. Bu tür planlar Pasifik çıkarlarının geleneksel koruyucularında - ABD ve Büyük Britanya arasında “endişe” yaratamazdı. Amerika Birleşik Devletleri'nin girişimiyle, ekonomik baskı tehdidi altında Japonların kollarını kısalttığı Washington Denizcilik Konferansı düzenlendi. Antlaşma ile tanımlanan ABD, İngiltere ve Japonya'nın doğrusal kuvvetlerinin gücü 15: 15: 9 formatında sabitlendi. Dolayısıyla, sadece herhangi bir üstünlükle ilgili değil, “beyaz barbarların” filolarıyla bile eşitlik söz konusu değildi. Kendileri için kabul edilebilir kantitatif göstergeler elde edemeyen Japonlar, düşman üzerinde kalitatif üstünlük elde etmek için farklı ve yoğun bir gelişim yolu izlemeye karar verdiler.
Bu görev için, Japon tasarımcıları uzun süre ve iyice seçildi. Washington Denizcilik Sözleşmelerine uymayan ilk savaş projeleri 20'ların sonunda yaratılmaya başlandı. Ayrıca, 8 + 8 programının gerçekleştirilmemiş fikirlerinin etkisini de hissediyorlardı. Her şeyden önce, bu 410 mm'den daha düşük olmayan ana kalibre topçularıyla ilgilidir. 1934’te, Japonya uluslararası toplumla sıkı iletişimden bıktı ve Yükselen Güneşin Ülkesi Milletler Cemiyeti’nden ayrıldı. Batılı ülkelerin getirdiği kısıtlamaları bırakmaya ve kimseye bakmadan silahlanmaya karar verildi.
Savaş gemisinden uçak gemisine kısa yol
Yamato savaş gemilerinin projelerinin yazarı Rear Amiral Fukuda
Konferansı takip eden savaş gemisi için standart olarak kabul edilen 35 bin tonluk yer değiştirme sınırlaması kabul edilemez olarak hemen atıldı. Denizaşırı komşular gibi endüstriyel tesislere sahip olmayan Japonlar kalite ve özgünlüğe güvendi. Yeni nesil savaş gemilerinin oluşumu 1934 sonbaharında başladı. Bu süreç özenli ve titizdi - 1936'in başlangıcında, çoğu ana kalibrede 24-mm tabancaları kurma fikri ile birleşen bir 460 projesi vardı. Uzun tartışmalar ve hesaplamalar yapıldıktan sonra, A140-F5 projesi Rear Admiral Fukuda tarafından seçildi. Yamato tipi savaş gemileri formunda metalle somutlaşacak olan onun fikirleri. Tüm Japon deniz komutanlarının "linkorod" 'a tabi olmadığına dikkat çekmek önemlidir. Japon blitzkrieg'in gelecekteki babası olan Isoroku Yamamoto, 1941 - 1942, 70’in şüpheli değeri konusunda uyardı. silahlara - uçak gemilerine. Ama sonra kimse amirali dinlemedi.
Ana süper bağlayıcı Yamato, aynı tür olan Kure'de yılın Kasım 1937'inde aynı tipte - Nagasaki'de yılın Mart 1938'inde atıldı. Aşağıdaki çift 1940'da atıldı: Mayıs 4 Yokosuka'da - Shinano serisinin üçüncü savaş gemisi, Kasım ayında Kure - No. 111. İlk iki gemiden, geliştirilmiş uçaksavar silahları - orta boy 20-mm kuleler yerine tek silahlı kulelerdeki 100 155-mm toplarla ayırt edilmeleri gerekirdi. Serinin beşinci gemisinin inşası 1941 - 1942 de başlayacaktı, ama hiç başlamadı.
Shinano, hem Yamato hem de Musashi'nin gizlilik ölçütlerine saygı duyarak oldukça hızlı bir şekilde inşa edildi. Gemi yapım işlerinin yapıldığı kuru havuza erişim kısıtlıydı. Mühendislerin hiçbiri tüm çizimleri ve sertifikaları bir kerede alamadı. Tüm bu önlemler, yurtdışında savaşın sonuna kadar yeni Japon savaş gemilerinin özelliklerini belirlemediğine neden oldu.
Savaşın başlamasından sonra, Shinano'nun inşaatının hızı bir miktar azaldı - Japonlar, o zamanki gibi, muzaffer bir savaşın inşasını tamamlamak için zamanları olmayacağına inanıyorlardı. Ancak haziran ayında, 1942, Japon Kido Butai veya uçak gemisi bileşiği, Pasifik Okyanusu'nun dibinde durdu. Shokaku ve Dzuykaku'nun ilk çizgisinde kalan, sürekli büyüyen Amerikan filosunu aktif olarak engellemek için yeterli değildi. Japon komutası, uçak gemisi sayısını maksimize etmek için bir dizi operasyonel önlem alıyor. Geniş bir “Unryu” tipi gemi serisi atılıyor, yolcu gemileri, deniz uçakları ve dökme gemiler için yüzen gemilerin hafif ve eskort uçak gemilerine dönüşümü başladı. Fakat zaman çoktan kaybolmuştu. Tüm bu meyveler uzun süre olgunlaştı ve sadece bir veya iki yıl sonra sonuç verebildi. Ve artık Japonya'da değillerdi. Amiral Yamamoto’nun pahalı savaş gemileri oluşturma konusundaki akıllı uyarıları alamadı. Evet, Yamato tipi savaş gemileri inşa etmeye giden gemi çeliği tüketimini hesaplayarak bu kadar tehlikeli olabilirdi!
Çok değişmiş bir durumda, Shinano uzak kalamadı. 1942 yazında, geminin inşaatı,% 50 hazırlığına getirildi, askıya alındı. Anlaşıldı: Bir topçu platformu olarak, artık talep yok. Japon filosu diğer görevlerle karşı karşıya kaldı - ABD Deniz Kuvvetlerini "Pasifik Jutland" a zorlama kavramı sonunda unutulmaya mahkum edildi.
Yılın filosu 1945'ten daha önce olmayan filoya teslim edilmesiyle Shinano'yu bir uçak gemisinde yeniden yapılandırma projesi acil bir hızla geliştiriliyor. İmparatorluk Deniz Teknik Komitesi ("Kampon"), Yamato tipi gemi projesinin yazarı Yardımcısı Amiral Keija Fukuda'ya geminin korunmasına tam anlamıyla bakması talimatını verdi.
Kolordunun kendisinin yüksek hazırlığı, tasarımcıları bazı tavizler vermeye zorladı: hangarın iki değil, tek katmanlı olması gerekiyordu. Bu nedenle, gelecekteki uçak gemisi çok mütevazı bir hava grubu taşıyabilir - 47 uçak. Ana kalibrenin üç kulesinin madenlerine, güverteye mühimmat vermek için yüksek hızlı asansörler yerleştirildi. Zırh kuşağının kalınlığı tasarım 410'dan 160 mm'ye düşürüldü. Gövdenin güç yapısının bir parçası olduğu için dikey zırhı tamamen terk etmek mümkün değildi. Japonlar Midway deneyimini iyi öğrendi ve Shinano'ya çevirmeye çalıştı. Mühimmat mahzeni, tanklar benzin, yeke bölmesi zırhlı "kutular" içine kapatıldı. Ahşap kullanımı en aza indirilmiştir. Refrakter boya yaygın olarak kullanılmıştır. Benzin besleme boru hatları gibi önemli iletişim zırhlı muhafazaların içine yerleştirildi. Ek koruma olarak çift bölme duvarları kullanıldı, aralarındaki boşluk çimento ile dolduruldu. Sinano'nun taşıdığı toplam zırh kütlesi 17 bin ton artı 2400 çimento idi. Anti-torpido koruması, Yamato savaş gemisinde kullanılanla aynıydı - harici boules ve üç eğimli bölme, birincisi 200 mm kalınlığa ulaştı. Geminin üst yapısı veya "ada", Taiho uçak gemisinin benzer tasarımından kolayca kopyalandı. 18 hava perdesi ve iki uçak asansörü bulunan uçuş güvertesi 256 metre uzunluğunda ve 41,5 metre genişliğindeydi. Uçak gemisi güçlü uçaksavar silahları aldı. Başlangıçta, üzerine yeni 100 mm Type 98 silahları yerleştirmeyi planladılar, ancak yeterli değildi ve bu yüzden 16 eski 127 mm Type 89 topuna geri döndüler. Kısa menzilli hava savunması, üç ve bir silah tesisatında 145 varil 25 mm uçaksavar silahından oluşuyordu. Geniş mühimmat mahzenleri, uçaklar için büyük kalibrelerin bombaları ve torpidoları olmak üzere çok çeşitli mühimmat depolamayı mümkün kıldı.
Yokosuka'daki tersanedeki kuru limanlardan biri. 1929, tamir altındaki "Kongo" savaş gemisi
Kuru liman rıhtımındaki çalışmalar 6 Yokosuka'daki deniz tersanesinde hızlandı. Tesis topraklarında kışla pozisyonunda yaşayan binlerce inşaatçı Shinano'da çalışmalar yaptı. Meraklı gözlerden kuru dok, oluklu bir paslanmaz çelik çitle kaplandı. Tesiste fotoğraf çekmek kesinlikle yasaktır.
İlk başarısızlıklar
Zaman Japonları zorluyordu - 1944 tarafından Amerikan ordusu ve donanması imparatorluğun savunma çevresine derinden girmişti. 1943'in başından itibaren, birbiri ardına ağır Essex uçak gemileri hizmete girmeye başladı. Standart bir 26 bin ton yer değiştirmesi ile, gemide 70'ten 90 uçağa kadar taşıyabilirlerdi. Essexler ne mucize silahlardı ne de süper taşıyıcılar değillerdi - sadece doğru zamanda ve doğru miktarda hizmete giren iyi gemilerdi.
15 Haziran 1944, genel kurmay, tersaneye uçak gemisini bir ay öncesinden 4'e teslim etmesini emretti. Kaptan 1 rütbesi Ana yapımcı Tatsuo Maeda, daha zor bir operasyon moduna geçmek zorunda kaldı. Tersane işçileri için çalışma günü 11,5'tan 14 saatlerine yükseltildi ve hafta sonları iptal edildi. Birkaç gün sonra, yorgun işçiler evlenmeye başladılar ve Maeda önceki çalışma programına geri döndü. İnşaatçı sayısı arttırıldı.
Şema "Shinano"
Ekim ayının başında, Shinano'nun 1944'i kuru havuzdan çıkarılmak üzere hazırlandı. Ekim 5 kuru havuz numarası 6 su ile dolmaya başladı. Bu prosedür sırasında, bataport aniden eğilir ve güçlü bir akışta iskeleye su dökülür. Shinano'yu yükseltti ve gemiyi üç kez iskelenin beton duvarına attı. Gemiyi tutan demirlemeler kırıldı. Son olarak, körfezdeki ve binanın içindeki su seviyesi düzleşti. Daha sonra, tersanede yapılan iç soruşturma sırasında, hiç kimsenin yarasa limanının balast tanklarını doldurmadığı ortaya çıktı - “dürüst kelime” ile tutulan gemi yapım yılındaki tüm 4,5. Vatansever demokratik entelijansiya, kayıtsızlığımızdan öfkeli bir şekilde öfkeli olmaktan hoşlanıyor - ancak böyle göze çarpan olaylar yurtdışında meydana geldiğinde, “sinir bozucu kazalar” ile ilgili tutarsız bir şey mırıldanmaya başladı.
Kazaya rağmen, Ekim 8'in aynı gününde uçak gemisi adlandırma töreni yapıldı. Sonra tekrar iskeleye kondu - gövdenin ve tahrip edilen burun bölmesinin sonar istasyonu ile onarılması gerekiyordu.
Kasım 11 Shinano 1944 sonunda Tokyo Körfezi'nde deniz denemelerine başladı. Bir uçak gemisinin güvertesinde uçağı çıkarma ve inme olasılığı incelenmiştir. Gelecekteki hava grubu "Shinano" 'nun çekirdeği umut verici Mitsubishi savaşçıları A7M "Repu" ("Öfkeli rüzgar")' dan oluşmalıydı. Ancak, bunların ince ayarları gecikti ve büyük olasılıkla yeni gemi kanıtlanmış Sıfır'ı alacaktı. Hava grubunun mütevazı büyüklüğü ve büyük bir mühimmat mahzeni, Shinano'yu destek uçak gemisi olarak kullanmayı mümkün kılmıştır. Aynı zamanda, 11 sayıları, gemi yüksek irtifa Amerikan istihbarat subayı B-29'e uçarak fotoğraflandı. Yeni gemi ABD Deniz İstihbaratı tarafından tam olarak tanımlanmadı ve hiçbir kargaşaya neden olmadı. Kasım 19'a kadar, geminin askeri harekatlara uygun olduğuna karar verildi - üzerine bir deniz bayrağı asıldı ve İmparator Hirohito'nun bir portresi onur yerine çekildi. Gemideki tüm bu süre boyunca, çeşitli bileşenlerin tamamlanması ve ince ayar işlemine katılan çok sayıda işçi vardı. Kaptan (1 rütbe kaptanı) Toshio Abe uçak gemisinin komutanı olarak atandı. Midway'deki savaşa katılan, 10 destroyerinin taburuna komuta ettiği deneyimli bir komutandı. Amiral gemisi avcısı Kajagumo, Amiral Yamaguchi bayrağı altında yanan uçak gemisi Hiryu'ya yardım sağladı. Bir torpido ile mahkum bir uçak gemisini bitirmek için zor bir emir vermek zorunda olan Abe idi. Daha sonra, Abe bir kruvazörün bölünmesini emretti ve yetenekli bir komutan olarak kaydedildi. "Shinano" ya atanması tesadüfi değildi, üstelik Abe kısa bir süre önce arka amiral rütbesine terfi edecek.
Bu arada operasyonel durum da kötüye gitti - Filipinler’deki Japon filosunun ezici yenilgisinden sonra, Amerikan bombardıman uçakları Japonya adalarına baskın düzenledi. Shinano'yu ve bir dizi başka gemiyi İç Deniz'e devretmesine karar verildi. Yüzbaşı Abe, geminin yalnızca şartlı olarak hazır sayılabileceği gerçeğine atıfta bulunarak geçişin ertelenmesini talep ediyor. 4'ten gelen 12 gemi kazanı işe yaramadı, binaların çoğu sızıntı için kontrol edilmedi. Reddedildi ve uçak gemisi yelken açmaya hazırlanıyor.
Samurayların ilk ve son kampanyası
28 Kasım akşamı Shinano, Yokosuka'yı uçakta uçaksız bıraktı - hava grubunu zaten İç Denizde almalıydı. Bir eskort olarak, Kagero tipinde üç muhrip verildi: Isokadze, Yukikadze ve Hamakadze. Sinano'da 2515 tersane işçisi de dahil olmak üzere 300 kişi vardı. Bağlantı anti-denizaltı zikzak gitti - en önemlisi, Toshio Abe, birkaç denizaltıyla çarpışma tehlikesi hakkında endişeliydi, ayrılmadan kısa bir süre önce, Yamato tipi gemilerin tasarımcısı Yardımcısı Amiral Fukuda, Shinano komutanının sualtı korumasının çok güvenilir olduğundan ve hatta birkaç torpido isabetinin bile olmadığından emin oldu. uçak gemisinde ciddi hasara neden olabilir. Sibuyan Denizi'ndeki son olaylar, aynı tür "Musashi" battığında, en az 10 torpido ve 12-15 büyük kalibreli bombaların isabetlerini kabul ettiğinde, görünüşte amiralin sözlerini haklı çıkardı. Ama o torpidolar havacılıkbir savaş başlığı, denizaltılarda kullanılan torpidolardan daha az güçlüdür. Buna ek olarak, metalden yapılmış her şey batabilir. Batılmazlık ile ilgili bir açıklama, gönül rahatlığından başka bir şey değildir. Bu 32 yıl önce öğrenilen gemi inşa tersanesi "Harland ve Kurt."
Japonya'nın suları zaten Amerikan denizaltıları tarafından seçildi. Müttefiklerin aksine, Japonlar etkili bir PLO sistemi oluşturamadı. Öyle oldu, Amerikan denizaltılarından biri olan "Archer Fish", Tokyo Körfezi'ndeki devriyedeydi. Ve Abe'nin bundan çok korktuğu şey - 20 saatinde 48 dakika 28 Kasım ayında, denizaltının radarı 12 mil yönünde 30 milinde büyük bir hedef keşfetti. Daha sonra görsel olarak sinyalciler tarafından keşfedildi - “Archer Fish” yüzeydeydi. Başlangıçta, hedef eskortlu büyük bir tanker olarak tanımlandı. Tankerler öncelikli hedefler kategorisindeydi, çünkü Japonya’nın yakıt arzına bağımlılığı iyi biliniyordu. Archer Fish ile 21.40'ta, hedef "uçak gemisine benzeyen bir gemi gibi" kabul edildi.
Joseph Inright, Amerikan denizaltı komutanı "Archer Fish"
Bir süre sonra, iddia edilen bir Amerikan denizaltısının radar istasyonunun çalışmasının tespiti ile ilgili bir rapor Shinano'nun köprüsünü izledi. Rütbeli Kaptan 1 Abe, yakınlarda bir grup düşman denizaltının faaliyet gösterdiğine ve radarın açık olduğu bir tanesinin yem rolünü üstlendiğine ikna oldu. Deniz gözlemini güçlendirmeyi emretti. Ne uçak gemisi ne de eskort avcıları radarlarını ve sonarlarını aktif modda kullanmadılar, bu nedenle Japonlar gizli harekete ulaşmayı bekliyorlardı. Denizaltıyı takip etmek için koşan uyanık "Isokdaze" ye geri dönüp yürüyüş emrinde yer alması emredildi. Shinano, 20 merkezini 18 - 19 düğümlerinde Japonca tarafından yüzeysel olarak değerlendirilen takip eden denizaltından koparmak için hareket ettirmeye devam etti. Bir gecede, 12 no.'lu makine dairesinin pervane şaftının ana yatağı, yarı gece 1'te tespit edildi. Kusurun nedeni tespit edilemedi - açıkçası inşaat işinin sonuçları ile ilgili. İsteksizce Abe, geminin hızını 18 düğümlerine düşürme emrini vermek zorunda kaldı. Bu, Shinano'yu ölüme götüren faktörler zincirindeki bir başka bağdı. Bu kadar büyük ve arzulanan bir avla yetişmek için umutsuz olan, komşu Dace ilçesinde görevdeki röle üzerinden hedefi devirmek üzere olan Inright, düşman gemisinin hızını düşürdüğünü fark etti. O ve Amerikan gemisinin diğer memurları, hiçbir gemi dizininde bulunmayan Japon uçak gemisini sınıflandıramadılar. Hepsinden önemlisi, muazzam “adası” ile “Taiho” ya benziyordu ancak büyüklüğü açıkça aşıldı. Motorların dışındaki her şeyi sıkan Okçu Balığı, yabancıyı yakaladı ve saldırmak için rahat bir açı işgal etmek için manevra yapmaya başladı. Neyse ki Amerikalılar için denizaltı karşıtı zikzak hareketi ve Inright'ın ateş için bir pozisyon seçmesine izin veren hızdaki düşüş oldu. Gece yarısı 3 civarında, başka bir zikzak yapan Shinano, doğrudan denizaltıya taşındı ve 60 kablosuna olan mesafeyi azalttı. Baş destroyerini (Isokadze idi) kaçırmış olan Inright, altı vuruşlu bir voleybolu vermesini emretti. Beşinci torpido hedefi ilk vurduğunda araçtan hala çıktı. Gönderim süresi, 3 saat 17 dakika kaydedildi.
Ölümcül vuruşlar
Shinano dört vuruş aldı. İlk torpido, soğutma ünitesinin alanına ve havacılık yakıtını depolamak için kullanılan tanklara, neyse ki boş, çarptı. İkinci torpido bölmesine ana dişli sağ pervanesiyle çarptı. Motor odasına su bastı - personel kaçmayı başardı. Üçüncü torpido patlaması 3'in kazan dairesini imha etti - orada bulunan herkes öldü. Bunu, 1 ve 7 No'lu ofislerin taşması izlemiştir. Son torpido çarpması çok acı vericiydi - yakında kompresör bölmesi sular altında kaldı, su uçaksavar mühimmatının mahzenlerine akmaya başladı. Hasarlı yakıt deposu. Yaklaşan su emildi ve hayatta kalma mücadelesinin komuta merkezinden ayrıldı. Geminin kurtarılmasıyla ilgili tüm çalışmalar, "ada" da bulunan hayatta kalma mücadelesi 1 için verilen görev yerine devredildi. Onun karşısındaki asıl görev taşkınla mücadeleydi. Yaralanma raporlarını aldıktan sonra, Abe yayına mürettebata hitap etti, İmparatora cesaret ve görev çağrısı yaptı. Komutan, Shinano'nun batmayacağını ekledi. Ancak şartlar onlara karşıydı.
Torpidodan hemen sonra, uçak gemisi yaklaşık 10 derecelik bir topuk aldı. 330 kilogram kütleye sahip Amerikan torpidolarının savaş başlıkları büyük hasara neden oldu. Su ile basınç altında yer değiştiren havanın yumurtadan açılan kapıların ve kapıların arkasından duyulduğu - sızdırmazlık açısından kontrol edilmeyen bölmeler art arda sular altında kaldı. Hemen, çeşitli kusurların ve açıkça nemli bir geminin kusurlarının sonuçları, tersanede erozyona uğramamış, ortaya çıkmaya başladı. Boru hattı ve kablo contaları ayrıca suyun geçmesine izin verir. Koreli işçiler, uçuş güvertesinde düzenli bir şekilde toplanıp yok edicilere transfer edilene kadar panik içinde koşuşturuyorlardı. Torpidodan sonra ilk defa, Shinano ayarlanan hızı korudu ve su vücuda basınç altında girdi, yıkımı arttırdı. Başlangıçta, kaptan en yakın limana veya en azından sahile ulaşmayı umuyordu. Sahte ruloyu düzeltmeyi başardı. Ancak, yakında su sancak motor odasına ulaştı - uçak gemisinin hızı düşmeye başladı. Pompalar suyla baş edemedi. Sabah yedide, kazan suyunun yetersiz olması nedeniyle, motor odasına buhar beslemesi durdu. Sabahları, 8, Abe, çekme uçlarını iletmek için Hamakadze ve Isokadze'ye geminin pruvalarına yaklaşmalarını emreder. İki inç çelik çekme halatları kendilerine beslendi, ancak gerginliğe dayanamadı ve kırıldı. İkinci deneme de başarısız oldu. İyimser olsalar bile, "batmaz" uçak gemisinin mahkum edildiği belli oldu. Su basıncı artıyordu ve pompalamak için portatif benzin pompaları ve kovaları bile kullanılıyordu, ancak kelimenin tam anlamıyla denize düştü. Sabahları 9 "Shinano" enerji kaybetti. Öncelikle alt odalardan gelen ve hayatta kalma mücadelesine dahil olmayan personel uçuş güvertesine getirildi. Sabahları, 10, Yüzbaşı Abe, imparatorun portresini su geçirmez bir malzemede çıkarma izni verir. 10 saatlerinde 18 dakika içinde, torpillenmiş gemiyi ayakta tutmak için her şey tükendiğinde, uçak gemisi komutanı personele Shinano'dan ayrılmalarını emretti. Eskort avcıları, hayatta kalanları öldürmek için tahtaya yaklaştı. Geminin içinde, su ile tıkanan ve mahkum olan bölgelerde çok sayıda insan vardı. 10 saatlerde 55 dakika içinde uçak gemisi hızla batmaya başlar. Yüzbaşı Abe ve bekçi subayı Ensign (teğmen) Yasuda gönüllü olarak köprüde kaldı ve gemisinin kaderini paylaştı. Yaklaşık 11 saatlerde Japon İmparatorluk filosunun en büyük uçak gemisi, ilk savaş kampanyasının başlamasından ve 4 saatin ardından torpidodan sonraki 17 saatindeki yaklaşık 7 derinlikte battı. 14 saatlerde kurtarma çalışmaları durduruldu - eskort avcıları 1080 insanlarını ele geçirdi. 1425 subaylarının ve denizcilerin kayıp olduğu bildirildi.
Kayıtlar ve kayıplar
Shinano'daki Archer Fish torpidolarına vurduktan sonra, eskortu, 14 denizaltısı için derinlik suçlaması yaptı, ancak boşuna. Ne tür bir gemi denizaltısını batırdı, Inright, yalnızca Donanma ve Ordu Ortak Komisyonu'nun düşmanın kaybının boyutunu belirlediğinde savaştan sonra öğrendi. Geminin, 72000 tonluk bir yer değiştirmeyle ortaya çıkan gerçek boyutları, onu birçok aday göstermede şampiyon yaptı. İkinci Dünya Savaşı'nın en büyük uçak gemisi, en büyük uçak gemisi ve genel olarak bir denizaltı tarafından batırılmış bir gemi. Shinano, Forrestal tipi uçak gemilerinin ABD'de tam bir 50 ton deplasman değerinde yer değiştirmesiyle hizmete girmeye başladığında, 80000-ler'in ortasına kadar liderliğini korudu.
Japon komutası gizlice Shinano'nun ölümünü, yapımından daha az tuttu. Yıkıcılar kurtulanları izole kışlalara yerleştirildikleri Kure'ye getirdiler. Mürettebatlarının karaya çıkmaları da yasaklandı. Amiral Guniti Mikawa başkanlığında yüksek rütbeli 12 görevlilerinden oluşan özel bir komisyon kuruldu. Soruşturma sırasında, hayatta kalan birçok subay ve vefat eden uçak gemisinin ustabaşı ile görüşülmüştür. Ancak, faillerin listesi, komisyonun görüşüne göre, tehditkar bir şekilde büyümeye başladığında, kimseyi cezalandırmamaya karar verildi. Yokosuka'daki deniz üssünün komutanı, tersane işçileri, mürettebat eğitiminin yetersiz olduğu da kaydedildi. Komisyonun gizli raporunun beş kopyasının tamamı Japonya'yı teslim almadan önce imha edildi. Shinano ekibinin kalıntıları diğer gemilere dağıtıldı, ancak çoğunluğu hizmette kalan en büyük Yamato savaş gemisine düştü.
Shinano'ya yerleştirilen umutlar haklı değildi. O bir süper taşıyıcı değildi (boyutu hariç) ve başka bir süper silah özelliğine sahip değildi. Büyüyen bir toplam savaşın pahalı bir gösterimi olan, metalle şekillendirilmiş zorunlu bir önlemdi. Sadece devasa büyüklükteki uçak gemilerini değil, aynı zamanda modern uçakları ve iyi eğitimli pilotları da gerektiren savaş. Ayrıca, bu devasa metal kütlesi binlerce ton yakıt gerektiriyordu. Japon İmparatorluk Donanması'nın en iyi uçak gemisinin teknik özellikleri bakımından yeri, büyük olasılıkla, 1944 yılına giren Taiho'ya ve Japonca'daki Essex'e aittir. Ancak bu, şüphesiz, deniz egemenliğinin imparatorluk filosu tarafından zaten kaybedildiği zaman mükemmel bir gemi ortaya çıktı. Evet ve sürekli artan yakıt sıkıntısı çeken eğitimli mürettebatsız bir uçak gemisi taşımacılığı durumu etkilemeyecek.
"Taiho" - Japon İmparatorluk Donanması'nın teknik olarak en başarılı ağır uçak gemisi. Yılın Fotoğrafı 1944 ve geminin düzeni
"Shinano" kaldı hikayeler gemi inşa etmek, böylesine acımasız bir hayal kırıklığı yaratan başka bir gemi inşa etmek, ona verilen umutların büyüklüğü.