stajdayim gene sıkıcı dakikalar içinde. iki pattonumuz var ortaklar. birini çok severim allah var diğerini gunahimdan da az severim. kodugumun mali çay veren bi eleman olduğu halde usenmeden kalktı benden çay istedi. bende tabi sinir oldum bol tükürüklü çayı koydum önüne. bide gülerek götürüyorum afiyet olsun felan. ağzına ettigim bi güzel içti çayı anladı mi napti kaç ay geçti bidaha istemedi
tembel adamın tekiyim. koyun beni bi koltuğa elimede telefon verin hareket etmeden 4 gün yaşarım. duvarlara falan boş boş bakarım. açlıktan ölmek üzere olsam bile o koltuktan kalkmayabilirim eğer çook rahatsa yada dalmışsam
yarama merhem olan kişilerden belli bi zaman geçtikten sonra soğuyorum diyorum kendime "olm yapma etme bak senin için ne fedakarlıklar yaptı senin için neleri göze aldı " ama yok anlatamıyorum kendime gidip yarayı açana sığınıyorum niye böyle bi insanım bilmiyorum ama bu huyumdan nefret ediyorum bu huyu bırakmak için elimden geleni yaptım ama hayatımın sonuna kadar böyle devam edecek galiba neyse son söyleyeceğim kendimden utanıyorum ben ne sikim bir insanım
geçen hafta hoşlandığım kızın başka birinden hoşlandığını duydum. sınıf çok dolu değildi, tek tük öğrenciler vardı final öncesi son ders işte anlayacağınız. bir arka sırada oturuyorlar ve konuşuyorlar dı ve konuştukları konu sevdiğin yada konuştuğun biri varmıydı. kız aynen şu cevabı verdi ''var la yok arası bir şey. var da diyemem yokta'' işte o an bu kelimeleri duymamayı diledim. gözlerim doldu ve ardından kalp atışlarım inanılmaz hızlandı ve kalbim artık vücuduma sığmıyordu. midemden başlayan ve vücuduma yayılan tarifi imkansız bir ağrı hissettim. diğer kız hoşlandığım kıza her soru sorduğunda acım katlanarak artıyordu. sonraki sorusu beraber hiç fotoğrafınız var mı ? nasıl tanıştınız ? gibi sorular dı. arkadaş ortamında tanışmışlar ve fotoğrafları yokmuş. zaten annesi memleketinden dolayı müsade etmeyeceği için annesine söylememiş(öyle söyledi). ne yazık ki bu hikayede ancak figüran olabilirim, basit bir rol ! bana verilen ufak sahneyi oynarım ve çeker giderim.
lise 3. sınıfa gidiyorum o sıralar. bir grup arkadaşım sayesinde tanıştığım,sonradan da sevgili olduğum biri var. 2 aydır sevgiliyiz,iyi geçiniyorum ama hissediyorum çocuk tam bir piç. beni aldattığını düşünüyorum. neyse bir ara bu beni ve arkadaşlarımı evine götürecek. evde toplamda 3 kişi yaşıyorlar. yani eve gittiğimizde toplamda 3 erkek 3 kız olacağız. gittik eve. alkol muhabbeti,tekila,bira falan var... o zamanlar hayatımda ilk defa tekila içeceğim. neyse özet geçiyorum. içtik baya bir. herkes sarhoş oldu. benim bünyem alışık olmadığı için ve alkolü sık kullanmadığım için çarptı beni tabi... neyse yanımda aysun var. benim kötü olduğumu görüyor ve seni lavaboya götüreyim diyor. tamam götür dedim ya kusucam şimdi. götürdü ve elimi yüzümü yıkadı,kusamadım. aysunun gözlerinin içine bakıyorum. aysun da ne bakıyorsun mal gibi falan diyor. hiiç diyorum ben de... sonra aysun dudağımdan öpüyor. aman allahım,şirazem kaydı benim de zaten. öyle şaşkınım ki... 3 yıllık arkadaşımdı sonuçta. sonra enes(sevgilim) çalıyor kapıyı ne oluyor orada diye. biz de ''hiiiiç'' falan diyoruz. ne diyeceğiz başka? o gün bir yerlerimden ter akmıştı enes bizi o şekilde görecek diye. sonra o olaydan hiç söz açılmadı. ama enes anladı gibime geldi sanki,hala bilmiyorum...
hee öpüşmeye gelince;zevk aldım mı anlamadım,bilmiyorum... sonuçta kadınlara karşı bir ilgim olmadığını biliyorum. ama tuhaf bir şekilde öpüşmeyi sürdürmüştüm. gerçekten bilmiyorum...
kendimi kötü hissediyorum sadece. enes'e haksızlık yaptığımı düşünüyorum ama enes'inde gözü dışarıdaydı. bu yüzden bunu rahat yapmıştım.
itiraf: enesciğim istediğin kadar piç ol,gözün dışarıda olsun... ben sana haksızlık ettiğimi düşünüyorum. itiraf ediyorum. ben seni birkaç saniyelik bile olsa aldattım.
beyler ben sıradan bir üniversitede sıradan bir bölümde okuyan çok sıradan bir adamım.
bu senenin ortasında bir kızdan hoşlandım kızdan benden hoşlanmış gibiydi. yakın arkadaşımın kız arkadaşının arkadaşı idi bu insan. çok güzel çok eğlenceli günler, saatler geçirdim onunla.
fakat sonra arkadaşımın kız arkadaşı ile küstü. bu arada bir başka çocukla daha görüştü bende bunlardan ötürü yazmayı bıraktım. oda bana hiç yazmadı. sonradan düşündükçe daha büyük saplantı oldu. uzak kaldıkça daha çok içime oturdu. bir laf vardır ya sevipte kavuşamazsan aşk olur, kavuşursan onun adı ilişki diye. böyle oldu benim durumda. ne tam son buldu bir şeyler. ne de tam başladı. ortada kaldı her şey. şimdi bir tarafım yaz diyor bir tarafım yazma. bir tarafım git diyor bir tarafım gitme. bu içimde o kadar büyük ukde kaldı ki ne dostlarıma ne sevdiklerime kimseye anlatamadım. bir kaç şarkı ile sadece kendi içimde bıraktım.
şimdi size soruyorum siz olsanız ne yapardınız bu durumda?