CBC’nin Concerning Care serisi, Newfoundland ve Labrador’daki evde ve geçici bakıma daha yakından bakıyor. Kanada’nın en yaşlı nüfusu. İşçi eksikliğine, aile üyelerine bakım sağlayan sevdiklerin duygusal ve mali yüküne ve evde bakım çalışanlarının karşılaştıkları sorunlara odaklanır.
Cecil Whitten, kendisinin ve eşinin fiziksel ihtiyaçlarına uyacak şekilde özel olarak inşa edilmiş, erişilebilir St. John’un evinde bir fincan kahve yapıyor.
74 yaşındaki Whitten serebral palsi hastası ve bir yürüteç ve bir scooter yardımıyla etrafta dolaşıyor. 20 yıllık eşi Tina’da spina bifida var.
Whitten, şu anda mobil olmasa da, kendi evlerinde hala iyi idare ettikleri için “çok şanslı” olduklarını söylüyor.
“Biz sadece hayatımızı herkes gibi yaşıyoruz” dedi.
Yine de, Whitten’ın görmezden gelemeyeceği, her geçen gün daha da endişelendiği bir endişe var.
Whitten ve eşinin uzun süreli bir bakım tesisine gitmeleri gerektiğinde – veya ne zaman – Whitten, farklı düzeylerde bakıma ihtiyaç duyacaklarına inanıyor, bu da muhtemelen ayrılacakları anlamına geliyor.
“Birlikte aynı evde olabiliriz ama aynı katta, aynı odada birlikte olamayız. Benim anlayışım bu” dedi.
Bu, Whitten’ın katlanamayacağı bir düşünce – her şeyi birlikte yapıyorlar.
“Eşsiz bir ilişkimiz var. Biz sadece iki ayrı insan değiliz. Biz aslında birlikte iki ruhuz” dedi, karısına olan sevgisi gözlerinden belli oluyordu.
“Hayatlarında en savunmasız oldukları bir noktada iki insanı ayırmak, bana göre böyle bir şey yapılabilir ve bir çözüm bulunması gerekir.”
Yalnızca ayrılma ‘zararlı’ olacaksa birlikte yerleştirilir
Şu anda, bir ev destek görevlisi haftada dört saat geliyor ve çifte ayak işleri, sebze soyma gibi yemek hazırlama ve Tina’nın kişisel bakımı konusunda yardımcı oluyor.
“Geri kalan zamanlarda… temelde kendimize bakabiliriz,” diyen Whitten, “genç bir adam” olduğundan beri ailesi için yemek pişirdiğini ve hala yapmaya devam ettiğini de sözlerine ekledi.
Bir ayrılık hala varsayımsaldır. Ancak Whitten’ın endişeleri haklı.
İl Sağlık Müdürlüğü CBC News’e yaptığı açıklamada, bazı durumlarda, farklı bakım ihtiyaçları olan çiftlerin “ayrılığın eş için zararlı olduğu belirlenirse” bir araya getirildiğini söyledi.
Cecil Whitten ile tanışmak ve hikayesini dinlemek için aşağıdaki videoyu izleyin:
Ancak şunu da ekliyor: “Şu anda, bölgesel sağlık yetkilileri bu süreci yalnızca, daha yüksek bakım ihtiyacı olan başka hiç kimse söz konusu evde uzun süreli bakım için beklemediğinde değerlendirebilir. Çoğu durumda, bir bekleme listesi vardır. “
Kişisel bakım evlerinde ortak yerleştirme mümkündür, ancak “daha fazla kapasite olduğu” ifadesini okur.
il bazında22 Eylül itibarıyla 414 kişi uzun süreli bakım tesisleri için bekleme listesindeydi ve yalnızca 188 kişi, Whittens’ın yaşadığı Eastern Health bölgesinde bulunuyordu.
İl genelinde sadece 157 kişi, 43’ü Eastern Health’te olmak üzere bir kişisel bakım evinde yatak bekliyor.
Oğul, ailesinin yürek burkan yolculuğunu ayrıntılarıyla anlatıyor
Whitten ve karısı sadece önlerinde olabileceklerden korkarken, yakınlardaki bir aile onların korkunç senaryosunu yaşıyor.
Şu anda annesinin yaşadığı St. John’s uzun süreli bakım tesisi Pleasant View Towers’ın önünde duran Portekiz Cove-St’den Gavin Will. Philip, ailesinin ayrılmasının yarattığı etkiyi düşünüyor.
“Aile için çok üzücü, çok zordu” dedi.
Parkinson hastalığı teşhisi konan Ray Will ve bunama hastası Delia Will, Ray’in hareket kabiliyetini kaybedip uzun süreli bir bakım tesisine taşınmak zorunda kaldığı Şubat ayına kadar bir kişisel bakım evinde birlikte yaşadılar.
Will, “Babam taşındığında, ikisinde de kesin bir düşüş oldu,” dedi.
Will, annesinin ne olduğunu anlamadığını söyledi ve kocasının ölüp ölmediğini sordu.
“[My father] sadece çok hüsrana uğramış hissetti… Bu konuda yapabileceği hiçbir şey yoktu. Ve bu kadar çaresiz olmak çok çileden çıkarmış olmalı” dedi Will.
“İzlemek yürek parçalayıcıydı.”
Will, bir yasa değişikliği için imza kampanyası başlattı ve Meclis’te sunulduğunda halka açık galerilerden izledi.
“[John Haggie] yanındaki başka bir kabine bakanı ile biraz sohbet ediyordu. Diğer taraftaki Muhafazakârlar, bilmiyorum, sanırım teneffüs zamanı olduğunu düşündüler,” dedi Will.
“Kendi kendime ‘İnsanların yaşlıların, iktidarda olanların bakımı hakkında gerçekten düşündükleri şey bu’ diye düşündüm. Ve bunun soğuk, katı gerçek olduğunu görmek beni çok kızdırdı.”
Ekim ayı başlarında Ray, kendisi ve Delia’nın 63. evlilik yıldönümlerinden bir gün sonra öldü.
Yanında değildi.
Kendi ebeveynleri için çok geç olsa da, Will hala bir yasa değişikliği çağrısı yapıyor.
Will, “Tek gereken bağlılık. Tek gereken, bunun önemli bir konu olduğuna ve bu konuda bir şeyler yapacağınıza inandığınız bir karar,” dedi. “Aslında bu yapılabilecek bir şey.”
Bir Atlantik eyaleti değişikliği nasıl yaptı?
Nova Scotia’da bu yapıldı.
bu Uzun Süreli Bakım Yasasında Hayat Arkadaşları1 Mart 2021’de yürürlüğe giren , eşlerden birinin ihtiyaç duyduğu en yüksek bakım düzeyine göre çiftlerin birlikte yerleştirilmesine olanak tanıyor.
Biri önce bir bakım tesisine taşınırsa, diğerinin bakıma ihtiyaç duyduğunda aynı eve yerleştirilme önceliği vardır.
Yasa yürürlüğe girdiğinde sağlık bakanı olan Nova Scotia Liberal Parti Lideri Zach Churchill, yasanın birçok insanın hayatını değiştirdiğini söylüyor.
Churchill, “On yıllardır birlikte olan insanları ayırmanın ne kadar travmatik olacağını tahmin edebilirsiniz” dedi.
“Bizim için… çiftlerin, muhtemelen birbirlerine en çok ihtiyaç duydukları zamanda, hayatlarının geri kalanını birlikte geçirebilmelerini sağlamak, bence pek çok insan için gerçekten hareketliydi.”
Churchill, üç tarafın da mevzuat değişikliği üzerinde anlaştığı için, yalnızca bir yasanın çıkarılması ve çiftlerin yeniden birleştirilmesi ve oda müsaitlik sorunlarının çözülmesi gibi değişikliğin lojistiğinin çözülmesi gerektiğini söyledi.
Yasanın insanların ortalama yaşam süresi ve sağlığı üzerindeki “inanılmaz etkisine” dikkat çeken Churchill, yasanın diğer eyaletlere de yayılmasını umuyor.
Churchill, “Lojistik, operasyon veya bütçe zorlukları ne olursa olsun, insanlar için yapılacak doğru şey bu. Yapılması gereken şefkatli şey” dedi. “Biz olsaydık, ortaklarımızla birlikte kalmak istediğimizi hepimiz biliyoruz.”
NL Sağlık Bakanı Tom Osborne, aileler için çözümler bulmaya kararlı olduğunu söyledi.
Osborne, Ekim ayı sonlarında CBC News’e “Şu anda cevaplar arıyorum” dedi.
“Annem ve babamın ikisi de yaşlı ve bir noktada uzun süreli bakımdan yararlanmak zorunda kalabilirler. 60 yılı aşkın süredir evli oldukları için ayrılmalarını istemem.”
Bu, önceki sağlık bakanına göre bir ton değişikliği olsa da, John Haggie’nin söylediğinden bu yana tam olarak neyin değiştiği belli değil. bu il için mümkün değil.
Mart ayında CBC’ye “Talebi karşılayacak kadar yatağımız yok” dedi. “Teslim edemeyeceğimiz bir şeyi yasalaştırmanın çok zor olacağını düşünüyorum.”
Osborne, Sağlık Bakanlığı’nın bir mevzuat değişikliğinin mümkün olup olmadığını belirlemek için hem Nova Scotia modeline hem de kişisel ve uzun süreli bakıma ilişkin bölgesel modellere baktığını söyledi.
Ray ve Delia Will için çok geç – ama umarım Cecil ve Tina Whitten için değil.
Gavin Will, kendilerinin ve partnerinden ayrılmaktan korkan herkesin eyaletteki karar vericilere baskı yapması gerektiğini söyledi.
Will, “Onlara bunun önemli bir sorun olduğunu, bunun bir insan hakları sorunu olduğunu söyle,” dedi.
“Bunlar bahsettiğimiz insanlar. Bunlar, toplumumuza katkıda bulunan topluluk üyeleri. Onlara önemli olduğumuzu söylemenin zamanı geldi.”
Care Concerning, burada tanıtılan insanların ve diğerlerinin hikayelerini çeşitli platformlarda anlatıyor – Here & Now, CBC NL’nin web sitesi ve radyo.
Paylaşacak bir hikayeniz varsa, bizimle iletişime geçin. firstname.lastname@example.org.