ŞEHİR ARAŞTIRMALARI MERKEZİ ve ÖZE DÖNÜŞÜN ADI-1
Şehir Araştırmaları Merkezi’ni ele alırken, herkese kapıları açık, her kesimin faydalanacağı özellikte bir yapıdan çok kere bahsediyoruz. Bu merkezin toplumun her ferdinin kendisine ait olanı bulacağı, bulduğu kaynak eserlerle bilgilerini yenileyeceğini vurgulayarak belirtmiştik.
Bu merkezin seslendiği toplumun her kesimidir. Bilgi çağında teknolojik esarete teslim olmuş insanımızın elinin altındaki hazineye yabancılığını anlaşılabilir kılmanın ilk adımı, her şehirde bir Şehir Araştırmaları Merkezi’nin açılmasında bulmak, aramak gerekir. Eğer her şehirde dediğimiz manada bir merkez açılmış olsa, insanımızın kitapla bilgiyle buluşmasının temeli sağlam zeminde atılmış olur. Kitapla buluşan, bilgiyle kendisini donatan insanın, geçmişle yüzleşmesinin kolaylıkla sağlanacağına inanıyoruz.
Tarihiyle, kültürüyle, inancıyla, geleneğiyle buluşmanın adı olan Şehir Araştırmaları Merkezi, son dönemde dillendirilen, atıl vaziyette bulunan şehir statlarının “Millet Bahçesi” olarak düzenlenmesinde kaçırılmaz fırsat olarak değerlendirmesi elzem olan husustur. Her şehirde o şehri kapsayan dört yüz-beş yüz metrekarelik bir mekânın bulunamaması söz konusu değildir. Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün, Millî Emlâk’ın, Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın, Hazine’nin atıl bildiğimiz birçok mekânı söz konusudur.
Her şehirde o şehri konu alan bir merkezin kuruluşunda mekân tesisi, hiçbir harcama yapılmadan gerçekleştirilmesi zor bir durum değildir. O şehirde bulunan şairlerden, yazarlardan, araştırmacılardan kurulacak bir komisyon marifetiyle o şehrin merkezi, kolay şekilde temin edilebilecek şehir kaynaklarıyla sağlanır.
Sadece merkezde şehir konulu eserler mi, değerlendirilecektir?
O şehre hitap edecek, çocuklara, gençlere, yetişkinlere, kadınlara yönelik kitaplıklar devreye bırakılarak, aynı zamanda birer kütüphane oluşturmak mümkündür. Bu kütüphanelerin atıl durumda olan mekânların değerlendirilmesinde yeri ve önemi büyüktür.
Bahse konu kuruluşların uhdesinde bulunan tarihî yapıların ve emlâkın Şehir Araştırmaları Merkezi’ne dönüştürülmesi mümkün iken, bu güne kadar düşünülmemesi, eksikliktir.
Bir merkeze öncelikli lazım olan okuma masaları ve sandalyeler yanında yeteri kadar kitaplıklardır. Bu donanım sağlandığı takdirde kaynak eserlerin temini güç değildir. Kişinin okuma ihtiyacını giderme, kimi araştırma isteğini sağlıklı biçimde gerçekleştirme gerekir.
Bu merkezlerde bilgisayar ağlarıyla bilgiye ulaşma erişimini sağlama ücretsiz olursa, günlü süreli yayınlarla aylık süreli yayınlar okuyucuya ücretsiz sağlanırsa, zaman içinde ülkede her şehirde bu bir devrim özelliğine sahip olur.
Kültür ve Turizm Bakanlığı’na bağlı illerin tümünde, ilçelerin genelinde açık olan kütüphanelerin yetersizliğini tamamlayacak Şehir Araştırmaları Merkezi Projesi, yabana atılmaması gereken projedir.
Bu merkezin her yerleşim alanında açılması, şairlerle yazarların okurla buluşma noktası olmasını sağlayacaktır.