Hayatımızı en güzel şekliyle yaşamak istemişizdir hep ve hayallerimiz ‘mutlu sonla bitmiştir bizim. Bir düş kurarız geleceğe dair onun peşinden sürükleniriz. Gözümüzü başka şeylere kapatıp ya da görmezden gelmişizdir bir sebeple..
Uğruna harap olduğumuz, gecemizi gündüze kattığımız bir meslekte bile.. Ulaştığımız da ise bizi tatmin etmemiştir kim bilir. Belki de bir amacımız varsa eğer vazgeçeriz her şeyden. Çok çaba sarf ederken ideallerimiz uğruna ya bir eş ve yahut çocuk için belki de feda ederiz her şeyi. Ya sonrası peki? Amacından şaşmış bir hayat buluveririz önümüzde.
Kendi ayaklarının üzerinde durabilmek, tırnaklarınla geldiğin yer ve en önemlisi de sahip olduğun her şey de senin adının olması varken koskoca ‘ev hanımı’ sıfatını alıveririz. Mutlu olanımız da vardır kim bilir..
Bu hayata kendinden bir şeyler katmaya çalışan, üreten, başarısında durmayan devam eden hem işin de hem evin de Mutlu olanlardan olmak yerine hayatını feda edenlerden olmamalıyız.
Kadın olmanın gururunu gücünü daha fazla kullanmalıyız. Kendi değerimizi ilk önce biz bilmeliyiz. İdeallerimizin arkasında durup kendimiz için gerçekleştirmeliyiz. En önemlisinin biz olduğumuzu unutmamalıyız. Biz güvenmeliyiz ki kendimize hem anne hem baba olabiliriz her şeyden önce ve başarılı bir kadın. Umarım sizin de arkanız da sizi destekleyen bir yoldaşınız vardır. Yoksa da boş verin olmasa da olur…
Meliha Olgun