Mostbet: Yani, daha çok Cafu (Pendolino – bir takma ad) olarak bilinen Marcus Evangelista de Moraes, 7 Haziran 1970’de Jardim Irene kasabasında Sao Paulo’nun banliyölerinde doğdu. İlk profesyonel sözleşmesini memleketi Sao Paulo’dan aynı adı taşıyan ünlü ekiple 1988 yılında imzaladı.
Kafu bir sağ kanat oyuncusu olarak başladı ve bu rolde kendini sağ bek rolünde olduğu kadar yaratıcı gösterdi.
1991 yılında, Sao Paulo’nun bir parçası olarak Cafu, ilk önemli unvanını – Brezilya Şampiyonasını ve bir yıl sonra – Libertadores Kupası’nı Newell Old Boys’u yenerek kazandı. Bu başarının ardından Kıtalararası Kupa’da Barcelona’yı 2-1 mağlup etti.
Mostbet: Cafu’nun ilk çıkışı
Pendolino, ülkesinin milli takımı için ilk çıkışını 12 Eylül 1990’da yaptı. Gijon’da İspanyollarla yapılan dostane bir toplantıda 0:3 kaybetti, yerini Paulo Egiu aldı. Dönemin Brezilyalı teknik direktörü Falcao, Cafu’yu sağ kanat oyuncusu olarak kullandı ve bu da rakipleri için sorun yaratmasını engellemedi.
Ertesi yıl, parlak sağ kanat oyuncusu Sao Paulo, ortaklarıyla birlikte aynı turnuvalarda üstünlüğü ele geçirdi. Bu kez, yukarıdaki turnuvaların finallerinde sırasıyla Universidad Católica ve Milan yenildiler. Kafu, özellikle parlak pasları ve gollü pasları sayesinde Avrupa futbolunun devleri Milan’a karşı bir zafer kazanıldığı 1993’te Tokyo’da özellikle zekice gösterdi.
1994 Dünya Kupası için Parreira, Jorginho’nun ana sağ bekinin yedeği olarak Pendolino’yu kadroya dahil etti. Cafu ABD sahalarında sadece iki maç oynadı – maçın bitiminden kısa bir süre önce 1/8 finalinde yer aldı ve finalde 21. dakikada sakatlanan Jorginho’nun yerini alarak dünya şampiyonu oldu.
Mostbet: Kafu’nun kariyer gelişimi
1995’e kadar Brezilya’nın en iyi kulüplerinden biri için başarılı bir oyun ve Seleção için oynamanın beş yıllık tecrübesi, Eski Dünya takımlarının gözcülerinin dikkatini çekmeyi başaramadı. Hizmetler Cafu, İspanyol “Zaragoza” ile ilgilenmeye başladı ve Brezilyalılar Pirenelere taşındı.
Adalet adına, ilk aşamada, efsanevi Brezilyalının İspanya şampiyonasında çalışmadığına dikkat edilmelidir. Güney Amerika’dan gelen birçok oyuncu gibi adapte olması biraz zaman aldı. Ama çabuk alışan Pendolino, tüm ihtişamıyla oynadı. Zaragoza’da geçirdiği yıl boyunca takımla birlikte Avrupa Kupa Kupası’nı kazandı ve birçok gol de atmayı başardı.
Ancak, 1996 yılında Cafu anavatanına dönmek zorunda kaldı. Ancak tahmin edilebileceği gibi doğduğu yer olan Sao Paulo’da değil, başlıca rakiplerinden biri olan Palmeiras’ın kampında.
Kariyer başlangıcı
Pendolino, bu takımda bir yıl geçirdikten sonra, futbol yıldızının gerçekten parladığı Roma’dan bir teklif aldı.
1997 yazında Roma’ya gelen Cafu, Roma hayranlarının kalbini hemen kazandı. Roma’da, mükemmel teknik ve tamamen tükenmez enerji sergilediği sağ kanadın kralı oldu, bu da rakipleri “bitkin” olduğunda bile en yüksek tempoyu korumasına izin verdi. Brezilyalı tarafından gerçekleştirilen “dans”, şaşırtıcı aldatıcı hareketleri ve düşmanı her zaman sersemleten aldatmacalardan gözlerinizi almak imkansız.
Milli takımın Cafu koleksiyonuna eklediği sonraki şampiyonluklar 1997 ve 1999’daki iki Amerika Kupasıydı. Acı ve hayal kırıklığı, 1998’de Fransa’da, Brezilya milli takımının büyük bir skorla finalde turnuvanın ev sahiplerine kaybettiği zaman oldu. Birbirine benzemeyen Brezilyalılar arasında en iyi görünen Kafu’ydu. Toplantı boyunca pes etmek istemedi ve sağ kenarında tekrar tekrar karakteristik keskin pasajlarını yaptı.
Roma’da birkaç parlak sezonun ardından Pendolino, Fabio Capello’nun taktik planlarının vazgeçilmez bir “ayrıntısı” haline geldi. İtalyan koçluk atölyesinin ustası, tüm sağ kanadın Cafu’ya verildiği 3-5-2 şemasını kullandı. Bu nedenle, Brezilyalı herhangi bir nedenle maçları kaçırdığında, Wolves taraftarları, “Cafu olmadan, takımımız sağ eli yok gibi” diye akıl yürüttü.