Cıvık Mantarlar
Hücre duvarı içermeyen cıvık mantarların belirli bir şekli yoktur. Nemli ve organik maddece zengin ortamlarda yaşayan parlak renkli, küf benzeri saprofit canlılardır. Ormanlık alanlarda, çürümekte olan yaprak, dal ve ağaç gövdeleri üzerinde yaşarlar. Nadiren parazit olarak beslenirler. Hareketleri amipsidir. Üremeleri eşeysiz ve eşeyli yolla olur.
MANTARLAR
- Büyük kısmı çok hücrelidir.
- Klorofil veya kloroplastları yoktur.
- Tamamı heterotrof olup çürükçül veya parazit olarak yaşar.
- Bir hücreli mayaların dışında hif denilen tüp şeklinde ipliksi yapıları vardır. Hiflerin bir araya gelerek oluşturduğu örgüye misel denir. Mantar miselleriyle bulunduğu ortama tutunur ve beslenir.
- Hücreleri kitinden oluşmuş bir duvarla sarılıdır.
- Hücreleri çok çekirdeklidir ve glikojen depolar.
- Eşeyli ve eşeysiz yolla çoğalırlar. Eşeysiz üreme sporla olur. Genellikle rüzgârla çevreye dağılan sporlar çok dayanıklı olup uzun süre bozulmadan kalabilir. Maya mantarı gibi türler tomurcuklanmayla çoğalır.
Mantarlar üreme çeşitleri ve yapılarına göre sınıflandırılır. Maya mantarları, küf mantarları ve şapkalı mantarlar gibi çeşitleri vardır.
Maya Mantarları: Hamurun mayalanması gibi çeşitli mayalanma olaylarında kullanıldıkları için bu isim verilmiştir. Bitki özsuyu gibi sıvılarda ve nemli ortamlarda yaşarlar. Bir hücrelidirler. Eşeysiz üremeleri tomurcuklanma ile olur.
Küf Mantarları: Organik madde artıklarını çürüterek yaşarlar. Sporları hava ile hemen her ortama yayılır. Oksijen, nem ve sıcaklığın uygun olduğu ortamlarda çimlenip gelişen bu sporlar küflenmeye neden olur. Başta ekmek, limon ve salça olmak üzere besinlerin küflenmesine neden olurlar.
Şapkalı Mantarlar: Dış görünüşleri açılmış bir şemsiyeyi andırır. Çoğu ağaçların altları ve çayırlık gibi nemli, organik madde bakımından zengin ortamlarda yaşar. Bazı türleri zehirlidir. Zehirli olmayan türlerinden bazıları insan için önemli bir besin kaynağıdır. Protein, vitamin ve mineral bakımından zengin olup besin olarak kullanılırlar. Bazı mantarlar insanın ağız, boğaz, üreme organları ve derilerinde enfeksiyona neden olur.