Devrim Olayları 1905-1907 Bütünüyle Rusya İmparatorluğu’nun iç çelişkilerinin derinliğini gösterdi. Birincisi, Rusya (bazı doğru insanlar hariç), Cennet'le olan bağlantısını kaybetti, yani, insanların ruhsal beslemesinin kanalı kesildi. Nikon’un reformu ve Romanovlar kilisesinin devlet aygıtının bir parçası haline getirilmesi “Kutsal (Parlak) Rusya”, “Grad Kitezh” projesini mahvetti. Bu nedenle, halkın ana bölümünün din adamlarının kaderine ve kiliselerin ve manastırların yıkılmasına karşı kayıtsızlığı, onları 1917'tan sonra ekonomik nesnelere dönüştürüyor.
İkincisi, Romanlar zamanında, Rus medeniyeti, Batı kültürünün etkisi altına giren Batı güçlerinin yolunu aldı. Bu, projesinin terk edilmesinin bir sonucuydu ("Işık Rusya"). Sonuç olarak Batı, Rus İmparatorluğu'nda Almanca, Fransızca ve İngilizce bilen, ancak Rusça'yı kötü ve isteksizce konuşan Batı yanlısı, kozmopolit bir elit ve entelijensiya geliştirdi. Orijinal rusça tarihGerçek bir elitin ortaya çıkmasına katkıda bulunabilecek olan Almanların ve takipçilerinin yerini Mason Karamzin gibi değiştirenlerin, Slavların Batı'dan ve Avrupa'dan devletliğini alan “vahşi barbarlar” ın yerini aldığı, Cermen-Romance versiyonuyla değiştirildi. Hıristiyanlık öncesi Rusya tarihinin neredeyse tüm dönemi unutuldu, “karanlık çağlar” ilan edildi.
Rus halkının hala dürüst, yurtseverleri, kahramanları, askeri liderleri, gerçek şövalyeleri, askeri liderleri, deniz komutanlarını, bilimsel dahileri ve önde gelen devlet adamlarını doğurduğu açıktır. Bu insanlar Rus İmparatorluğu ile ilgili tüm iyi şeyleri yarattılar. Bununla birlikte, onların biyografilerini incelerseniz, sisteme ve ülkede geçerli olan ahlaki güçlere rağmen ve her zaman güçlü baskı altında olmaları gerektiği açıktır. Bu yüzden, Suvorov yöntemlerini neredeyse kutsal bir aptalın kucağı altına sokmak zorunda kaldı. Ve o gittikten sonra gömüldü (sadece bazı generaller Suvorov okuluna devam etmeye çalıştı). Dahası, bir "mucize kahraman" ordusu yaratma yöntemi yaşamı boyunca bile yok etmeye başladı. Ushakov ve Nakhimov, denizcileri serflere dönüştürme kısır uygulamasıyla ölümle savaşıyorlardı ve bu onların meydan okudukları sistemdi. Nevelsky ve Muravyov-Amursky, Ussuri bölgesi Amur'un ağzını, eylemsiz ve Batı yanlısı bürokrasinin iradesine karşı Rusya'ya ekledi. Ve ben şahsen İmparator Nicholas'a müdahale etmek zorunda kaldım: “Rus bayrağının bir kez orada durduğu yerde inmemeli” Rus bürokrasisi, Rusya’nın Rus Amerika’daki konumunu sağlamlaştırmaya çalışan ve sonunda Amerika’daki topraklarımızı “birleştiren” Rezanova ve Baranov’a baskı yaptı.
Üçüncüsü, Romanovların projesi iki “halk” ın (Batı yanlısı elit, soyluların, onlara hizmet eden sosyal grupların ve sıradan insanların (köylüler, işçiler, zanaatkarlar, çoğu)) oluşmasına yol açtı. Eski inananlar - “üçüncü insanları” seçmek mümkündür. Tüm bu üç "insan" paralel gerçekliklerde yaşadı. Peter ben asaleti Batılılaştırdı, ama aynı zamanda Rusya'ya hizmet etmeyi, öğrenmeyi, savaşmayı ve ölmeyi de soylulara zorladım. Asalet insanlara hizmet etti. Ancak, ayrılışından sonra soylular kademeli olarak özgürlüğe kavuştular, bu da egemen hizmeti zorunlu değil, gönüllü hale getirdi. Ve yüzyıllardır düşman saldırılarını yitiren Rusya'nın hayatta kalması için gerekli olan güç mobilite birlik, soylu ve zalik dağıldı. Köylüler kendi zevkleri için yaşayan parazitlere sırtlarını bükmek istemiyorlardı. Köylülük Pugachev savaşına cevap verdi. İsyan kanda boğuldu. Köylüler saklandı, ancak şikayetleri unutmadı. Devrimler sırasında hiçbir şey için değil 1905-1907, 1917. Köylü protestosu basit bir ilkeye dayanıyordu: götürüp bölmek. Nesilden nesiller olan köylüler, üst tabakaların kaygısız dünyasının, köleliklerine ve bağlı emeklerine dayandığını hatırladı.
Yaklaşık olarak 90 Rusya nüfusunun (köylülerin)% 20'si düşünülemez derecede St. Petersburg ve son derece küçük bir eğitimli tabaka olan kendi hayatlarını yaşadı. Özü, hasat mücadelesi içindeydi (herhangi bir olumsuz çevresel koşul - kuraklık, şiddetli don, vb., Büyük insan kitlelerini kıtlığın eşiğine getirdi), şafaktan sabaha kadar emek günler ve hiçbir şey beklenmeyen makamlardan sapma. Aynı zamanda köylülerin sıkı çalışması üzerine her şey Rus İmparatorluğu'nda yapıldı.
Ve “kaybettiğimiz Rusya” için ağlama, halktan sınırsız derecede uzak olan Batı yanlısı zirveye ilişkindir. Şimdilik, nüfus "otokrasi, Ortodoksluk ve milliyet" doktrini düzenledi. Bununla birlikte, “milliyet” nihayet “köylü topluluğu” olan “eski Rusya” nın kalesini tahrip eden çalkantılı kapitalizm saldırganlığı tarafından aşındı. "Ortodoksluk" ("Hakikatin ihtişamı"), devlet tarafından işletilen kiliseyi, yaşam inancı olmayan resmi törenleri gömdü. Sadece "otokrasi" kaldı. “İyi kral” a olan inancımız en iyisini tuttu. "Kanlı Pazar" bu inanca kuvvetli bir darbe verdi.
Devrim 1905-1907'in. Halkın önemli bir bölümünün büyük bir disteme hazır olduğunu gösterdi. Durum eşiğinde idi. Romanovların projesi ancak radikal bir modernleşme ile kurtarılabilir: toprak sorununun çözümü; işçilerin yaşam ve yaşam tarzlarının iyileştirilmesiyle sanayileşmeyi hızlandırdı; okuma yazma bilmemenin ortadan kaldırılması, evrensel ilköğretimin orta öğretimin kademeli olarak tanıtılması ve orta mesleki ve teknik eğitimin gelişmesi; bilim ve teknolojinin geliştirilmesine vurgu; Transsib, vb. gibi büyük ölçekli altyapı projelerinin sürdürülmesi. Aynı zamanda, Rusya'nın “konsantre” olması, yani herhangi bir dış çatışmayı terk etmesi gerekiyordu. Peacemaker Alexander III politikası örneği aşağıdaki. Rusya İmparatorluğu, Japonya ve Almanya ile savaşamadı. Bu çatışmalar ulusal çıkarlara aykırıydı ve Rusya’yı Japonya ve Almanya’ya çeken Fransa, İngiltere ve Amerika’nın çıkarlarıydı.
Dördüncüsü, Çarlık Rusya tamamen dış kredilere sıkışmış durumda. Bazı araştırmacıların Birinci Dünya Savaşı'nda Rusya'nın Fransa'ya kredi verdiğine inanmasına şaşmamalı. Rusya İmparatorluğu yeterli sermayeye sahip değildi ve bu nedenle zengin doğal kaynaklar ve ucuz işgücü kullanarak her yıl ülkenin kalkınması için gerekli olan büyük fonlar ihraç eden yabancı yatırımcıları davet etti. Rusya neredeyse her açıdan Batı'nın gerisinde kaldı. En önemli ve daha sonra gelişmiş endüstriler neredeyse tamamen yoktu veya bebeklik dönemindeydi: havacılık, motor yapımı, kimyasal, ağır makine yapımı, radyo mühendisliği, optik, elektrikli ekipman, enstrüman yapımı (tüm bunlar Stalinist Rusya'da yaratılacak), vb. Rus İmparatorluğu'nun tüm geri kalmışlığı Birinci Dünya Savaşı tarafından gösterilecek.
Durum diğer alanlarda da benzerdi. Petersburg, onlarca yıldır büyük bir geçici olasılıkla Polonya Krallığı, Finlandiya ve Kafkasya'yı Ruslaştıramadı. Yahudi meselesi çözülmedi. "Beşinci sütunu" ortadan kaldıracak ve Batı özel hizmetlerinin ve örgütlerinin etki kanallarını kesecek normal bir güvenlik servisi (Sovyet Cheka-KGB'nin geleceği gibi) yaratamadılar. İmparatorluk tarım sorununu ve çalışma sorularını zayıflattılar.
Sağlık hizmeti düşüktü. Örneğin, 1913’te, Rusya’daki kolera, difteri, uyuz ve şarbon, 12 milyon insanı etkiledi. 10 bin kişide toplam 1,6 doktorumuz vardı. Bu Amerika'dan dört kat, Almanya'dan 2,7 kat daha az. Çocuk ölümleri açısından, Batı ülkeleri 1,7-3,7 sürelerini aştık.
Eğitimde ciddi sorunlar vardı. Eğitim harcamaları arttı, ancak Rusya'nın tüm eğitim kurumlarında 1913'taki öğrenci sayısı 9,7 milyondu (60,6 vatandaşı başına 1000 kişi). 18,3 milyon insanın çalıştığı ABD'de bu rakam, 190,6 vatandaşı başına 1000 insandı. Rusya'da, 1000 okul öğretmenleri 1,7 sakinlerini, ABD'de 5,4 sorumluydu. Ve bu, eğitimin devletin gücü ve ekonomik gücü için en önemli koşul haline geldiği zamandı. Bismarck'ın Franco-Prusya savaşı 1870-1871’in galibi olmasına şaşmamalı. Savaşa hazır ve teknik olarak yetkin askerler hazırlayan Alman öğretmen. Rusya İmparatorluğu'nda sadece 8 üniversitesi vardı ve Almanya'da - 22, Fransa'da - 14. Rusya güçlü bir yüksek öğrenime sahipti, ancak çoğunlukla rahipler, ilahiyatçılar, avukatlar ve filologlar eğitildi ve mühendislere, doktorlara ve agronomistlere ihtiyaç vardı. İmparatorluğun belası, cehaletti. Yalnızca 1000'te okuyabilen ve yazabilen 227-228 kişimiz var. Ve bu, Transkafkasya ve Orta Asya'yı dikkate almaz. O zamanlar Fransa'da% 93 okuryazarlık, Almanya -% 98 vardı. İngiltere, 816 insanlarında 1000 okur yazarlığı yaptı.
O zaman Rusya'nın savaşamayacağı açık. Savaş, halihazırda harap olmuş imparatorluk binasının istikrarsızlaşmasına yol açtı. Batıda bütün bunlar görüldü ve yeni bir dünya düzeninin projesini gerçekleştirerek Rus imparatorluğunu yıkmayı, parçalara ayırmayı ve parçalara ayırmayı planladılar. Aynı zamanda, Fransa, İngiltere ve ABD’nin ustaları (“finansal uluslararası”, “altın seçkinler”, “küresel sahne arkası”, “küresel öngörücü, vb”) ustaları, stratejik ittifaklara katılabilecek ve alternatifleri gerçekleştirebilecek medeniyetleri ustaca attılar. küreselleşme projesi.
Batı medeniyeti aslen parazitizm, yabancı kaynakların tükenmesi, enerjiye dayanıyordu. Bu bir çeşit medeniyet gulosu, bir vampir.
XX'nin başlamasıyla, dünyadaki neredeyse tüm bölgeler bölünmüş ve ustalaşmıştı. Kuzey Amerika'da, Amerikan İmparatorluğu hızla büyüyordu, İngiliz İmparatorluğu'nun “kızı”. Avustralya, Kanada gibi İngilizlere aitti. Latin Amerika, İspanya ve Portekiz'in artık etkisi ile İngiltere ve ABD'nin (finans ve ekonomiyi kontrol ettiler) etki alanıydı. Afrika'nın bölümü neredeyse tamamlandı. İngilizler Pers'e yerleşti. Güneydoğu Asya, İngiltere ve Fransa arasında bölündü. Hindistan bir İngiltere kolonisiydi. Çin, Osmanlı İmparatorluğu gibi bir yarı koloni haline getirildi, parçalanma ve tam bir kölelik için hazırlandılar. Japonya, Anglo-Sakson başkentine bağımlı hale getirildi.
Aslında, hakim ve emilebilecek tek bölge Rusya idi. Bununla birlikte, Rusya İmparatorluğu'nun güçlü bir ordusu vardı ve Rus ruhu halk için korunmuştu, bu yüzden Ruslar bir kereden fazla davetsiz bir araştırmaya yöneldi. Batı'nın eski zamanlardan kalma ustaları “böl ve ele geçir” stratejisini kullandılar. İngiltere en güçlü kıta güçlerini dağlama politikasını ustaca uyguladı. Bu nedenle, 20. yüzyılın başında, zamana göre test edilmiş bir strateji kullanıldı. İlk önce Rusları Japonlarla, ardından Almanlarla havalandırdılar. Nihayetinde Rus ve Alman imparatorluklarının çöküşüne neden olan şeydi.
Böylece İngiltere, Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri sahipleri birbirlerini havaya uçurdular ve Avrasya'da yeni bir alternatif küresel projenin ortaya çıkmasına yol açabilecek üç gücü kanladılar. Almanya, Rusya ve Japonya'da, güçlü bir merkezi otorite (otokrasi) ve sıradan insanların kitlelerine dayanarak militarize edilmiş bir aristokrasi geleneği korunmuştur. Bu sayede, bu güçler Fransa, İngiltere ve ABD’nin vekalet, ticaret ve spekülatiflerinden farklıdır.
Rusya ve Japonya'yı harekete geçiren Batı'nın ustaları eşzamanlı olarak içinden içeri girdi. Batıdaki Rus-Japon savaşının arifesinde, Rus İmparatorluğu'ndaki toplumun birleşmiş ve dengesiz olmadığını, ülkenin bir çöküş veya dönüşümle sona erebilecek bir döneme girdiğini çok iyi biliyorlardı. Köylü, işçiler ve ulusal meseleler çözülmedi. Herkes, bir tür irrasyonel nefretin gücünden nefret eden Batı idealleri konusunda eğitim almış Rus entelijansiyanını biliyordu. Rusya'da bir devrimin ortaya çıkışında ana etkenlerden biri haline gelen Rus entelijansiyası olduğu unutulmamalıdır. O zaman bile liberaller, Anavatan'a şeref ve sadakat vermeyi utanç verici bir arizizm olarak görüyordu; kişinin Anavatanı değil, soyut "insanları" sevmesi gerektiğine inanılıyordu.
Bu arka plana karşı, Rus İmparatorluğu'nda, yıkıcı tüm kötü ruhların kitlesinin “sıçanlar” - Sosyal Devrimciler, teröristler, bombardıman uçakları, anarşistler, halk sosyalistleri, sosyal demokratlar, Bundistler (Yahudi sosyalistleri), Polonyalılar, Fince, Baltık, Transkafkasyalı sosyalistler, milliyetçiler üretmesine izin verildi. Hepsi imparatorluğa karşı çıktılar. Aynı zamanda, neredeyse bütün hareketler ve devrimci gruplar Amerikan ve Avrupa finans merkezlerinden cömert fonlar aldı. Ve savaş sırasında, Japonya devrimcilerin finansmanına katıldı. İmparatorluğun güvenlik organları, devrimci örgütlerin liderlerini ve eylemcilerini yakalamak dışında pasifliğe, liberalizme ve her şeyi yapmaktan hayrete düşmüştü. Bu büyük ölçüde Rus İmparatorluğu’nun tepesinin iradesizliği ve kararsızlığından kaynaklanıyordu. Devrimci enfeksiyon imparatorluk binasını temizlemeye cesaret edemedi. Kısa bir temiz hava nefesi Stolypin’in belirleyici mücadelesiydi.
Batı finans çevrelerinin önemli bir temsilcisi Jacob Schiff idi. Kabile arkadaşlarının "baskısı" için otokrasiden nefret ederek, Rusya içindeki devrimcilerin ve teröristlerin finansmanını organize etti. Parası üzerine, Rus generalleri, bakanları, hükümet insanları, hala devrime direnenler, imparatorluğun çöküşü için gerçek bir avı başlatan Sosyal Devrimciler-teröristler yaşadı. Etkisi ve bağlantılarını kullanarak Schiff, her yerde Rusya'nın kredisinin engellendiği ortaya çıktı. Japonya'ya herhangi bir kısıtlama olmadan finansman sağlandı. ABD ve İngiltere tarafından finanse edildi.
Rusya'nın düşmanları, ustalıkla örgütlenen devrimin bahanesi olan bir provokasyonu yürüttüler. Kanlı Pazar. Barışçıl göstericilerin geri çekilmesi nedeniyle, biri askerlere ateş açtı. İlk askerler kar üzerine düştüğünde, kızgın birlikler ateş açtı. Provokasyon güzel çıktı. Halkın gözünde kral korkakça bir katile dönüştü ve ülke kanlı bir kargaşaya başladı. Birçok devrim sırasında, 20. yüzyıldaki darbelerin yanı sıra, 21. yüzyılın başındaki “renk devrimleri” ve “Arap baharı” sırasında da benzer provokasyonlar göreceğiz.
Rus imparatorluğu zayıflıklarını ve toplumun hastalıklarını kendi avantajına kullanarak içeriden patlatıldı. Sadece doğru zamanda birkaç provokasyon örgütlemek, en acı verici noktalara saldırmak için para atmak ve devrimcilerin, ajitatörlerin ve propagandacıların şok çekirdeğini tanıtmak gerekliydi. Aynı zamanda, Batı'nın ustaları saygın masonlar ve liberallerle, tanınmış avukatlar, bankacılar, sanayiciler, aristokratlar ve açık sözlü teröristler, katiller, paroşiyal milliyetçilerle kolayca temasa geçti. Hepsi sadece Batı’ya kabul edilemez ülke uygarlığını yok etmek, gezegenin doğru yerinde kaos ve karışıklık yaratmak için.
Rus imparatorluğunu ezmeye çalışan ilk girişim başarıya yol açmadı. Japan de facto savaşı kaybetti (bütün önemli savaşlarda kazanmış olmasına rağmen, Rus filosunu boğdu ve ele geçirdi), tüm kaynaklarını tüketti ve Amerika Birleşik Devletleri'nin arabuluculuğuyla barış aramak zorunda kaldı. Rusya ayrıca devrimle mücadele etmek için iç rezervlere de sahipti. Kralın savunması sırasında sıradan insanlar (“kara yüz”) ortaya çıktı. Orduda çok fazla kanı durdurmak için kan dökmekten korkmayan sert ve kararlı generaller vardı. Hükümet, imparatorluğu kurtarmak için son bir girişimde bulunan kararlı ve zeki bir Stolypin'i yönetti.
Böylece, Devrim 1905-1907'in. Rus imparatorluğunu yok etmek veya zayıflatmak amacıyla Batı tarafından provoke edilen bir süreç olarak düşünülmelidir. Ve ayrıca Rusya'nın iç zayıflığını gösteren bir deneme balonu olarak. Petersburg dış çatışma koşullarında toplumun istikrarını koruyamadı. Aynı zamanda, bu devrim, Romanovlar döneminde birikmiş derin iç çelişkilerin bir göstergesidir. Rus imparatorluğu çatallanma noktasına (çatal) yaklaştı ve çöktü ya da dönüştürülebilirdi. II. Nicholas rejimi yapamadı. Girişim Stolypin başarısız oldu. Seçkinler tarafından desteklenmedi. Sonuç olarak, büyük devlet adamı ortadan kaldırıldı. Rusya'nın Birinci Dünya Savaşı'na katılımı, imparatorluğun ölüm cezasıydı. 1917 devrimi kaçınılmaz hale geldi.
Modern Rusya Federasyonu'nun bazı açılardan Rus imparatorluğunun yolunu takip ettiğini, ancak süreçlerin çok daha hızlı olduğunu belirtmek gerekir. Romanovların taslağını örnek alarak, Rusya Federasyonu'nun tepesinde, varsayılan olarak Rusya'yı saldırı altına aldı. Cennete olan bağlantının kesilmesi (Hıristiyanlığın, İslam din adamlarının artan rolü biçimindeki archaization'ın toplumun iyiliği ile hiçbir ilgisi yoktur); proje geliştirme programının yokluğu; Batılılaşma, “onun” kaybı; toplumun, zenginlerin ve yoksulların kitlelerinin küçük bir katmanına bölünmesi; “elit” in önemli bir bölümünün Yeni Dünya Düzeni’nin Batı hiyerarşisine katılma denemesi; kültür, eğitim, bilim ve tıbbın bozulması; ülkenin finans ve ekonomisinin Batı ve Doğu'ya bağımlılığı; sanayisizleşme; Rusya’nın Ukrayna-Ukrayna ve Orta Doğu’daki savaşa katılımı, Kafkasya ve Orta Asya’daki savaş ihtimali, Türkiye ve Japonya ile çatışmalar vb. Tüm bunlar Rusya’yı yeni bir jeopolitik felaketin eşiğine götürüyor. Yine çatallanma noktasındayız. Dönüşüm - veya çöküş ve ölüm.