Viktorya Dönemi'nin ahlakçı paranoyasının insan bilincinde yarattığı yarılmayı yansıtan heyecan yüklü bir başyapıt...Bilinmeyeni kurcalayan ve vücut kimyasının insan psikolojisi üzerindeki etkisi üzerine içerdiği hayal gücüyle yüz yıl öncesinden geleceğe bakabilen bir eser...Dr. Jekyll ve Mr. Hyde, bir insanın ruhundaki iki farklı kişiliğin; iyinin ve kötünün etkileyici ve heyecan yüklü çatışmasını anlatıyor. Öykünün ürpertici gizemi ve bir adamın ikili doğasının zeki ve hassas biçimde portrelenmesi, Stevenson'un yüz yıl sonra bile bizleri eksilmeyen bir dehşet ve duygusallıkla etkileyen çok büyük ve usta bir yazar olduğunu ortaya koyuyor.
Normalde kitabı "Dr. Jekyll ve Mr. Hyde" hikayesi için almıştım fakat kitap üç farklı hikaye içeriyormuş aldıktan sonra gördüm. Hazır elimdeyken üçünü de okumak istedim ve hemen merak ettiğim hikaye ile başladım.
"Dr Jekyll ve Mr Hyde" yazarın en sevdiğim hikayesi oldu kesinlikle. Bu hikayede yazar psikolojide büyük yeri olan bir hastalıktan bahsediyor -kişilik bölünmesinden- ve açıkçası ben hikayeyi çok sevdim. Saçma sapan laboratuvar karışımı sonucunda Dr Jekyll kendi içindeki kötü yanını dışarı farklı bir insan gibi çıkarmayı başarıyor ve git gide Mr Hyde -Dr Jekyll'in kötü yanı- Dr Jekyll üzerinde etki bırakmaya başlıyor. Zamanla doktor tüm gücünü yitirerek Mr Hyde'a yenilmeye başlıyor ve zaten sonunu söylemiş kadar olacağım için devam etmek istemiyorum bu kısma ama kitabın sonu gerçekten çok iyiydi.
İkinci hikaye ise "Ceset Hırsızı". Bu hikayede yazar 18.yy da tıp fakültesinde okuyan başarılı bir gencin asistan olarak kadavraları teslim alması görevinde başına gelenleri okuyoruz. Bu hikayenin sonu sanırım kitaptaki ortalama derecede iyi olan sondu.
Üçüncü hikaye "Olalla". Bu hikayede yazarımız bir doktorun asker bir hastasına hastalık sürecinde doğal bir ortamda yaşamasının iyi geleceğini söylüyor ve onu tanıdığı bir rahibin önerdiği tepede yaşayan bir ailenin yanında pansiyoner olarak kalmaya ikna ediyor. Ardından askerin oraya gidişini orada aşık olmasını ve yaşananları okuyoruz. Bu kitapta en sıkıldığım hikayeydi ve gerçekten okumamı aşırı yavaşlatandı.
Benim gibi üç hikaye versiyonu olan kitap elinize geçerse tavsiyem "Olalla" ile vakit kaybetmemeniz ve diğer iki güzel hikayeyi mutlaka okumanız olacaktır.
Robert Louis Stevenson, 1886 yılında bir hikaye çıkarmış ortaya pir çıkarmış gerçekten. Hala kitap etkisini yitirmemiş ve piyasadan silinmemiş. Kısa ve bu kadar etkileyici ve yaratıcı kitap yazmak zor olsa gerek ama Stevenson güzel bir konuyu gizem ve gerilimle birleştirip baya başarılı bir şey yazmış bence.
Dr. Jekyll saygın ve ahlaklı bir adamken, içindeki iyiyi ve kötüyü ayırmak istedi. Bunun için bir karışım hazırlayıp içti. Artık iki şekle bürünebilen bir bedende hayat sürüyordu. Bay Hyde içindeki arzuları yerine getirip, vicdan azabı duymuyordu. Dr. Jekyll ise aynı şekilde hayatına devam ediyordu. Bu başlarda Dr. Jekyll’ın kontrolündeydi. Fakat daha sonrasında Bay Hyde artık bir anda ortaya çıkabiliyordu, Dr. Jekyll engel olamıyordu buna. Ve bir zaman sonra artık geriye dönüş yoktu. Bay Hyde olarak yaşamına devam etmek zorundaydı. Fakat bu durum Dr. Jekyll’ı kötü sona sürüklemişti. Kötülük galip gelip hayatını sonlandırmıştı Dr. Jekyll’ın. Belki de kötü tarafı dışarı çıkarmak doğru bir davranış değildi.
1886 yılında yazılmış bir kitap. Bu perspektiften bakılıp değerlendirildiğinde övgüyü fazlasıyla hak ediyor. Bilim kurgu/fantastik türü romanların ilk örneklerinden biri diye biliyorum.
Kitap için kişinin içerisinde hep var olan iyinin ve kötünün çatışmasını anlatmaktadır da denir. Hayır lan anlatmıyor gibi bir iddiada bulunmayacağım elbette ama ben öyle bir şey anlamadım şahsen. Bal gibi fantastik ve de basit bir kurgu var kitapta; ama önemli işte kitap yine de. Tolkien dede 1892 doğumlu(korkam lan ezbere bilmiyorum wikiden baktım şimdi) Bu roman o doğmadan yazılıyor işte. Tolkien' e fantastik kurgunun yaratıcısı derler ki ondan önce de yine bir dede var aslında yazan. Bu Tolkien, Lewis filan hep ona özeniyor aslında.
Neyse işte önemli yani kitap. Türünün ilk örneklerinden dedik zaten daha en başta. Ama ben öyle sağda solda övüldüğü kadar yoğun bir içeriğe sahip olduğunu düşünmüyorum. Son bir şey daha; babacım gencecik yaşta ölmüşsün mekanın cennet olsun ama Define Adası nere, bu kitap nere. Nasıl bir kafa yapın var senin?
Dr. Jekyll ile Bay Hyde, günümüzden tam 150 yıl önce yazılmış, onlarca çizgi ve sinema filmini, edebi eseri etkilemiş zamansız bir yapıttır. Dr. Jekyll aslında tüm insanlıktır, bizden farkı içindeki diğer benliği bastırmayıp olduğu gibi kabul etmesidir. İçimizdeki birçok 'hayvansı, topluma aykırı, ayıp, ahlak dışı, ilkel' -adına ne derseniz diyin- dürtüyü, en azından en saklanması gerekenleri, yaşadığımız toplumun kurallarına, kamu düzenine uyum sağlamak amacıyla bastırıyoruz. Dr. Jekyll ise, içindeki diğer benliği kendi başına bir birey olarak serbest bırakıp kendi asıl benliğini bu yanlış dürtülerden temizlemek amacıyla, kendi ürettiği iksiri potansiyel yan etkilerini de göze alarak içmektedir. Bu aslında, toplumda yer alan gerçek Bay Hyde'ların, yanlış dürtüleriyle işledikleri suçlar sebebiyle hukuk önünde cezalandırılmayı göze almasından çok da farklı değildir.
Günümüzden 130 yıl önce yazılmasına rağmen, listelerden düşmemesi, yüzlerce filme konu olması, iyi kötü bir çok edebi ya da görsel eseri etkilemesi, hatta kişilik bölünmesi denilince ilk akla gelen yapıt olması, eserin zamandan bağımsız olduğunun en büyük kanıtı.
Aslında Dr. Jekyll'in uzun süredir, Hyde'ın kötü cazibesinin esiri olmasına ve ondan hoşlanmasına, hatta Hyde'a dönüşmek için can atmasına rağmen; zamanla yaptığı kötülüklerin altında ezilmesi, kendini bir daha bulamayacak derecede kaybettiğini fark etmesi, kısaca; çift yönlü hayatı üzerinden insanın içindeki iyiliğin ve kötülüğün çekişmesi, toplumsal yaşamda yer sahibi olma adına tercihi ne olursa olsun, iyi yönlerini sergileyen insanın, tüm olumsuz özelliklerini baskılayarak ardına saklandığı maskelerle yaşaması, insanoğlunun yaşadığı çekişme de Dr. Jekyll ve Bay Hyde üzerinden anlatılıyor.
Şöminede ateş yakılmıştı, şöminenin üstündeki rafın üstüne sisin yoğun olduğu evlere özgü bir lamba yerleştirilmişti. Dr. Jekyll şöminenin yamacında bir koltuğa çökmüş bir haldeydi. Ölümcül ve hasta görünüyordu. Ziyaretçisini karşılamak için ayağa kalkmadı, soğuk elini uzattı ve her zamankinden farklı bir ses tonuyla selamladı.
Kitap Calvino eseri. Konu olarak benziyor ama daha farklı bir bölünme. "Bazen insan kendini eksik sanır, oysa sadece gençtir."
ben sevmiştim belki senin de hoşuna gider. Pdf link bırakayım istersen bakarsın dün kurcalamıştım biraz https://yadi.sk/d/pYKocmqq3KJrJa/I%20(192) /Italo%20Calvino%20-7
“Şu andan sonraki yarım saat içinde, yeniden ve sonsuza dek bu nefret edilen kişiliğe büründüğümde, titreyerek ve ağlayarak koltuğuma oturacağımı ya da gergin ve korku dolu bir esriklikle bu odada (yeryüzündeki bu son sığınağımda) bir aşağı bir yukarı yürüyeceğimi ve beni tehdit eden her sese kulak kabartacağımı biliyorum.” (S. 107)
‘’Bir soru sormak, bir taşı yerinden oynatmak gibidir. Sen bir tepenin başında sessizce otururken ayağını çarptığın bir taş yuvarlanmaya başlar, o taş diğerlerini de harekete geçirir ve bunlardan birisi sir süre sonra, arka bahçesinde sessiz sessiz oturan ve kim olduğunu asla tahmin bile edemeyeceğin yaşlı bir adamın kafasına çarpıverir. Başına öyle bir bela alırsın ki sonuç olarak ailenin ismini bile değiştirmek zorunda kalabilirsin. Hayır, hayır... Bir durum ne kadar karmaşık görünürse o kadar az soru sorarım. Bu, benim prensibimdir.’’
Bu tartışmanın konusu da insanlık kadar eski ve sıradandır; aynı güdüler ve korkular şeytana uyup tir tir titreyen bütün günahkarlar için geçerlidir; hemcinslerimin pek çoğu gibi ben de iyi yanımı seçiyor ama ona bağlı kalma gücünü kendimde bulamıyorum.
“... O zaman bile, tek amacı çalışmak olan bir yaşamın yavanlığından duyduğum nefreti henüz yenmemiştim.”
“...Bu düşüş, bana buluşumu yapmadan önceki günlerime dönüş kadar doğal geldi.”
“...Hiç sanmam ki bir sarhoş, yaptığı kötülüğü düşünürken, bunu bedensel duygusuzluğu nedeniyle yaptığını düşünsün; sarhoş gibi ben de -durumumu uzun uzun düşünmeme karşın- içsel bir hazırlığın, kötülük etme susuzluğunun Hyde’ın başlıca özelliği durumuna geldiğini pek anlayamamıştım.”
Günaydın Sn.Neokur üyeleri bu sabahki yürüyüş kitabımı Sn. @esrapeker633; adlı sitemizin pek kıymetli üyesine atfediyorum. Bu kitabı özellikle okuması ıçın atfediyorum çünkü kitap çok enterasan ? nasıl ifade edeyim şimdi ! Çift kişilikli bir ruh yapısına sahip ve buna yönelik izlediğimiz https://youtu.be/rXp7Wk-_de0 bu filme mahkumun tıpatıp aynısı. Belirtmeden edemeyeceğim bu kitabı @semihoktay ; beğ çok severmis ve hatta 3 sefer okumuş-müş,yozgat, tokat???