Sınırımız Kursk Bulge'de!
Zaferin 75. yıldönümünün bu yılında, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın her bölümünü defalarca hatırladığımızda, bir kez daha 1943 yazına dönmek istiyorum. Kursk Bulge. Teğmen Alexander Romanovsky komutasındaki 18 müfreze sınır muhafızına stratejik olarak önemli bir yüksekliği işgal etmeleri ve takviye gelene kadar burayı tutmaları emredildi.
Zırhlı personel taşıyıcılarının ve ciğerlerinin desteğiyle düşman piyadelerinin ortaya çıktığı sırada kazacak zamanları bile yoktu. tanklar... Sınır muhafızları uzun bir savaşa girdi, Nazilerin birçoğunu yok etti, birkaç düşman aracını devirdi ve cephane kalmayınca düşmanla göğüs göğüse savaştılar. Komutanlarıyla birlikte on sekiz kişinin tümü öldü.
Sınır muhafızlarının ve iç birliklerin askerlerinin savaştığı NKVD birliklerinden oluşan kötü şöhretli 70. Ordu'nun komutanlığı, Sovyetler Birliği Kahramanı unvanı için tüm ölüleri sundu.
Bazen adı verilen 70. Ordu - NKVD birliklerinin ordusu, 1943'ün başlarında, Taşkent'ten Habarovsk'a kadar çok gerilerde kuruldu ve hemen koruma birimleri ve oluşumlarıyla eşit haklara sahip oldu. Önce 70 rezerv oranına, ardından Merkez Cepheye gönderildi. Kursk çıkıntısının kuzey kanadında, Ponyri yakınlarındaki Rokossovsky'ye doğru.
Bir ödül sayfasından bir alıntı burada belirtilmelidir. 224. Pamir Tüfek Alayı komutanı Albay Surzhenkov tarafından Küçük Çavuş Ilyas Arslangereev'e imzalandı:
"Temmuz saldırgan savaşlarının zirvesinde, düşman her ne pahasına olursa olsun Kursk'a girmeye çalıştığında, alay Tepeen köyü yakınlarında bir yüksekliği işgal etme görevini üstlendi. Teğmen Romanovsky müfrezesine, 1. tüfek taburunu köye çıkışıyla yeniden gruplandırmak için sağ kanadı bloke etme emri verildi. Kendi kendine kanama.
Az sayıdaki siperimizden faydalanan Almanlar, 18 kişilik bir müfrezeye karşı 200 hafif makineli tüfekçiyi çektiler ve avantajlı bir konumdan yararlanarak çavdarın içinde saklanarak, kademeli olarak müfrezemizi kuşattı. Düşmanın planını tahmin eden Teğmen Romanovsky eşitsiz bir savaşa girdi. Her dövüşçü düşmanla sıkı sıkıya yakınlaşmaya gitti, siperlere koştu, açık mesafeden vuruldu, süngü ile vuruldu ve kürekle vuruldu.
Almanlar geri çekildi, kazmaya çalıştı ama kahramanlar onları geçmeye ve yok etmeye devam etti. Nazilerin safları inceliyordu. Bu yoğun ateş ve göğüs göğüse çarpışmanın olduğu yerde 84 Alman askeri öldürüldü. Romanovsky ve 18 kahraman savaşçının tamamı öldürüldü, ancak tek bir adım bile geri çekilmedi. Komutanlık emri yerine getirildi. Kıdemli Çavuş IA Arslangereev, ölümünden sonra Sovyetler Birliği Kahramanı unvanını vermeye layık. "
General imzalamadı
Ancak Merkez Cephe komutanı General Konstantin Rokossovsky daha sonra ödül listelerinin imzalanmasını erteledi. Sadece birkaç ay sonra, Romanovsky takımının askerlerinin başarılarını gözden geçirmek için geri döndü. Ordunun generali, NKVD'nin Leningrad ve Moskova'daki zindanlarında yaşadıklarını hatırlar gibi uzun süre düşünmüş olmalı.
Hayır, Konstantin Konstantinovich hiçbir şeyi unutmadı - ne kırık kaburgalar ne de dişler kırıldı. Ve bütün işkencecilerini görerek hatırladı. Önde olmak ve yanlışlıkla komutanın gözüne düşmek, işledikleri zulmü hatırlayacaklarından çok korkuyorlardı.
Ancak Rokossovsky öyle değildi. Ne zaman savaş koşullarında eski savaşçılarla karşılaşsa, kendi içinde kaynayan bir öfkeyi bastırdı. Ancak o gün, büyük olasılıkla, Romanovsky takımının sınır muhafızlarının yeteneklerini ayrıntılı olarak anlamadan, general, astları tarafından daha önce önerilen her şeyin üstünü çizdi.
Şimdi kim Rokossovsky'nin kendi yolunda neden hepsinin ödüllendirilmeye layık olduğuna karar verdiğini söyleyecek ... sadece XNUMX. Derece Vatanseverlik Savaşı Emirleri. O günlerde, belki de düşenler için çok değerli bir ödüldü. Ancak yıllar sonra, savaşan ve hatta savaş oluşumlarında kalan herkese aynı emir verildiğinde, bu ödülün değeri ne yazık ki ciddi şekilde değer kaybetti.
Bu arada, o sırada düşmanla savaşan 70. Ordu'nun subay ve askerlerinden hiçbirinin Rokossovsky tarafından Sovyetler Birliği Kahramanı unvanı için sunulmadığını belirtmekte fayda var. Resmi olarak, 78. kahramanların hala Altın Yıldızlarla ödüllendirildiğine inanılıyor, ancak 70. Ordu'nun Rokossovsky komutasında cephenin bir parçası olmadığı bir zamanda ödüllendirildiler.
Büyük olasılıkla bu, 1944 baharında 2.Beyaz Rusya Cephesi'nde, cephenin yeniden yapılanması sırasında yazar Karpov "Komutan" tarafından yüceltilen General IE Petrov ile değiştirilen Albay-General PA Kurochkin ile oldu.
Ancak Muhafız Ordusu olma şansı olmayan 70. Ordu, bu savaştaki diğer orduların çoğundan daha az görkemli bir yola gitti. Kursk Bulge'dan sonra hem Polesskaya hem de Beyaz Rusya'nın yanı sıra Polonya, Doğu Prusya, Doğu Pomeranian ve Berlin'in kurtuluş operasyonlarını gerçekleştirdi.
70. Ordu'nun askerlerinin diğerleriyle birlikte gömüldüğü Varşova'daki Savaş Anıtı Mezarlığı
Ve yıllar geçip gidiyor, yıllarımız kuşlar gibi ...
Yıllar geçti ve düşmanla savaşanları unutmaya başladık. Başka ödüllere layık görülenleri bırakın, Sovyetler Birliği'nin kahramanlarını da hatırlamıyoruz. Her şey bir şekilde hafızada birleşiyor.
Uzun zamandır Kursk'tan sınır muhafız görevlisi Vladimir Korolev ve kurbanların yakınları, Romanovsky takımının askerlerinin başarılarının farklı değerlendirilmesi gerektiğini hatırlatmak için boşuna uğraşıyorlar. Boşuna: tüm çabaları boşuna.
Neredeyse hiç kimse, komutan Konstantin Konstantinovich Rokossovsky'nin ülke için zor kırklı yıllarda bir hata yaptığını kabul etmeye cesaret edemezdi. Birçoğu bunu düşünüyor, ancak nedense kimse şöyle demeyecek: "Evet, yanılıyordu ve Alexander Romanovsky'den (resimde) başlayarak tüm bu kahramanlar Sovyetler Birliği Kahramanı unvanını almalı."
Hepsi Kursk Bulge yakınlarındaki o savaşta öldü ve bir mezara gömüldü. Bütün için tarih Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, Kahramanların Yıldızları, birliklerden birinin askerleri tarafından bir bütün olarak alındığında üç vaka bilinmektedir.
Romanovsky takımının sınır muhafızları pekala dördüncü olabilirdi. Ama bu olmadı. Neden? Ve biri her şeyin bittiğini söylesin ve buna geri dönmeye gerek yok. Hayır, buna değer. Bu sadece irade ve cesaret gerektirir, çeşitli olayların kapılarını ve resepsiyonlarını çalmanız gerekir.
Bu arada, ne yazık ki, Ruslar, Ukraynalılar, Kazaklar, Tatarlar, Çeçenler ve Zaporozhye Kazakları gibi uluslararası müfrezenin ölü sınır muhafızlarının ödülleriyle kimse uğraşmak istemiyor. Ve artık onları hatırlamıyorlar ...
16 Temmuz 1943'te Samodurovka köyü yakınlarındaki bir savaşta öldürülenler (şimdi Igishevo köyü, Ponyrovsky bölgesi, Kursk bölgesi):
1. Teğmen Romanovsky Alexander Demyanovich, Kazak SSR
2. Sanat. Çavuş Gaidamatchenko Grigory Dorofeevich, Ukraynalı SSR
3. Çavuş Voevodin Ivan Antonovich, Oryol bölgesi
4. Çavuş Pikalov Vasily Danilovich, Ukrayna SSR
5. Jr. Çavuş Ivanov Stepan Alexandrovich, Orenburg bölgesi
6. Kıdemli Çavuş Arslangereev Ilyas Akbulatovich, Dagestan ASSR
7. Onbaşı Emelyanov Vasily Alekseevich, Orenburg bölgesi
8. Özel Rafikov Rakhman Ofetakovich, Orenburg bölgesi
9. Özel Amelchukov Grigory Alekseevich, Altay Bölgesi
10. Er Patrikhin Petr Pavlovich, Ukraynalı SSR
11. Özel Enin Anatoly Fedotovich, Oryol bölgesi
12. Özel asker Zolotukhin Semyon Yegorovich, Kursk bölgesi
13. Özel Voskoboev Mikhail Ulyanovich, Oryol bölgesi
14. Özel Novoselov Nikolai Afanasevich, Chelyabinsk Bölgesi
15. Özel Kokashkin Ivan Nikolaevich, Orenburg bölgesi
16. Özel Senderov Timofey Afanasyevich, Novosibirsk bölgesi
17. Özel Durnakov Mikhail Nikolaevich, Oryol bölgesi
18. Er Zhurgenov Ordalbai, Kazak SSR
Hepsine ölümünden sonra 1. derece Vatanseverlik Savaşı Nişanı verildi.