Canım Blog dün çok güzel bir gündü. Kardeşim geldi. Beyefendi Aydın'a geliyor bugün, o dünden geldi. Aslında onunla dışarıya çıkmıyordu artık ama bir yolunu bulmuş. Bugün meydanda yakın koruyacak onu aksam dönecek. Bende meydana gideceğim kardeşimi biraz daha görmek için. Birbirimize hep uzak olacağız ne kötü. Birbirini çok seven insanlar birbirlerini hep görmeli. Çünkü ölümlü dünya. Haksızlık bu. Kardeşim çok yakın arkadaşımdır, pek çok şeyimi bilir, telefonda geçecek bir ömür artık. Dün gece eskisi gibi birlikte uyuduk sarıldık sohbet ettik güldük. Bu kez annem gelip 'bu vakit ne vakit' demedi:) Ama sabah oldu dünya eski düzene döndü. İçimde garip bir hüzün var bu gün.
Bu arada yeni nur topu gibi bir problemim vardı ama galiba daha iyi artık. Yaklaşık bir yıldır hayatımdan paketli gıdaları çıkardım çünkü Mahmut metabolizmanı bozan bir şeyler vardır demişti. Ve evet bir yılda baya kilo verdim sadece bunu yaparak üstelik, çok güzel oldu ama kilo vermem durmuyor. Yani ben normal insan gibi her şeyi yememe rağmen, hala aynı düzende kilo veriyorum, hatta yeni yıldan bir hafta önce tartılmıştım ve yılbaşının ertesi sabahı bir haftada 3 kilo daha verdiğimi fark ettim ve korkmaya başladım, çünkü artık kilom çok iyi, daha zayıflarsam kırklı kilolara düşeceğim ve on beş gündür sık alkol tüketmeme ve doyduğum halde yememe rağmen kilo vermeye devam ettim. Kaburga kemiklerim gözle görülür olmaya başlamıştı ki bir kilo almışım sonunda :) on beş gün önceki halime dönsem 3 kilo daha alsam yeter. Yemin ederim her şey aklıma gelirdi de kilo almaya çalışacağım asla aklıma gelmezdi. Bunu da yaşadım şu fani dünyada. Demek ki her şeyi yaşayabilirim.
Yazmak istediklerim var ama hiç halim yok. Yakında yazarım. Şimdi ne mi dinliyorum yazarken ? Al sana ..