İnsanlık henüz plastik üretim hacmini azaltmadığı için, bilim adamları mikroplastik kirlilikle mücadele etmenin başka yollarını aramak zorunda.
Mikroplastiklerin küresel sistemlerde (hava, toprak, su) nasıl hareket ettiğini anlamak, “plastik sorunini” çözmek için çok önemlidir. Yeni çalışma, bu görünmez plastik parçalarının atmosfere nasıl girdiğine, havada ne kadar kaldıklarına ve neyin mikroplastik birikim “sıcak noktaları” olarak kabul edilebileceğine odaklandı.
Plastikler atmosfere çöp tenekelerinden veya doğrudan çöplüklerden girmez, eski, tahrip olmuş atıklardan gelirler. Plastiğin atmosfere en çok hangi yapılardan girdiğini anlamak için bilim adamları, Avrupa, ABD, Hindistan, Doğu Asya ve Orta Doğu’daki kara ve okyanus yüzeyinin bileşimini analiz ettiler.
Bu nedenle ekip, atmosferdeki mikroplastiklerin% 84’ünün yol tozundan, çoğunlukla lastiklerden,% 11’inin ise mikroplastikler yüzeyden havaya kaldırıldığında okyanustan geldiğini (plastik şişeler ve diğer atıklardan oluşurlar) buldu pestisitler aktif olarak tarımda kullanıldığı için% 5 topraktan gelmektedir.
En yüksek atmosferik mikroplastik konsantrasyonu okyanus üzerinde bulundu. Boyuta bağlı olarak, mikroplastikler atmosferde yaklaşık bir saat ile 6.5 gün arasında kaldı. Elde edilen veriler, atmosferik mikroplastiklerin karaya veya suya yerleştikten sonra bile atmosfere geri dönebildiklerini ve ardından dünyamızın en ücra köşelerine taşınabileceklerini göstermektedir.
Bu arada, Popular Mechanics’in Şirket Blogları adında yeni bir bölümü var. Kuruluşunuz size ne yaptığını anlatmak istiyorsa – bize yazın