Aslında yazıları, söyledikleri veya yaptıkları pek benim ilgi saham değil. Kendisiyle yeterince ilgilenen, hem de çok iyi ilgilenen, her seferinde neyi hak ediyorsa onu en güzel şekilde söyleyenler var. Benim araya katılıp işi daha fazla ciddiye bindirmemin bir âlemi yok. Ama bu sefer ben de lafa karışmadan edemeyeceğim.
Diyorum ki, medya etiğinin bir de adaleti olsaydı amiral gemisinin genel yayın yönetmeninin yazı yazmayı bir şekilde bırakması gerekirdi. Kaç gün üst üste manşetten ısrarla vermeyi, kendi köşesinde de savunmayı sürdürdüğü haber her yanından patladı. Haberin sadece bir yanlış anlamadan değil, aksine üzerinde çalışılmış ve kötü niyeti açığa çıkaracak şekilde belli bir hedef gözetilerek, yani taammüden, kurgulanarak yapılmış olduğu ayan beyan açığa çıktı.
Ne yazık ki gazetecilik mesleğinin bütün imkânlarını olabilecek en kötü şekilde suiistimal etmenin, etiğini ihlal etmenin, okuyucunun güvenini istismar etmenin birileri için hiçbir yaptırımı olmuyor. Esrarengiz dokunulmazlık zırhı, etik kurallarda ibâhiyet, yaptırımdan muafiyet burada da işliyor.
En iyi ihtimalle olan biteni hiçbir şekilde anlamamış olmak dolayısıyla gazetecilikten sınıfta kalmış olması gereken zatın haberi hem Başbakan tarafından hem de birçok gazetede yalanlandığı gün hiçbir şey olmamış gibi halkı “aydınlatmaya” devam edebiliyor. Orta yerde duran skandal haberi için kurban etmekten çekinmediği ultrasoncu bayan doktorlardan hiç vakit geçirmeden büyük özür dilemesi beklenirken, riyakârlık ve sahtecilikle suçlamanın bir yolunu bulmuş. İki fotoğrafı yan yana koymuş Özkök, birinden (türbanı üstüne peruk takmış bayan ultrasoncunun fotoğrafından) riyakârlık ve sahtecilik, diğerinden (annesinin cenazesindeki Tarık Akan”ın fotoğrafından) sahicilik, hüzün ve güzellik aktığını görüvermiş. Gördüğü şeyden okuyucusunu da mahrum bırakmıyor. Paylaşıyor. Okuyucusu da bundan aydınlanıyor. Oh, ne güzel Türkiye!
Tarık Akan”ın annesinin cenazesi esnasında çekilen hüzünlü fotoğrafı, “türban üstü peruklu” bayan doktorun resmiyle yan yana koymak çok özel bir zekâ türü ve tabii ki ruh hali gerektiriyor. Adını koymayayım. Ama normal bir şey değil bu. Gerçekten bu tür kazalar atlatan gazeteciler tamamen çekilmiyorsa bile şöyle toparlanmak, daha fazla saçmalamamak için bari bir süre tatile çıkmalı. Okuyucunun ruh ve akıl sağlığı düşünülmüyorsa kendi sağlıkları açısından da önemlidir bu. Tasası bana mı düşmüş demiyorum, ciddi ciddi öneriyorum. Çünkü basında yer alan her yanlışı sonuçta birilerinin adamakıllı düzeltmekle meşgul olması gerekiyor. Bir sürü lüzumsuz iş, uğraş dur.
Türban üstü peruk sanırsınız yeni bir İslamcı moda, yeni bir siyasal simge.
Bunda bir riyakârlık olduğu açıktır. Ama bu riyakârlığın bunu giyenlerde olduğunu düşünmek için insaftan zerre kadar nasibinin olmaması lazım. Riyakârlık akıl-dışı kılık-kıyafet yasağını inatla sürdürmek isteyenlerin tutumundan kaynaklanıyor. Kadınların başlarını açsa bile en iyi ihtimalle “içlerini dışlarından ayırma” sonucunu getiren bir uygulamanın riyakârlıktan şikâyet etmeye hakkı yok.
Türban üstü peruk gerçekten de iğreti duruyor. Ama herhalde hiçbir kadın bunu daha güzel görünmek için takmıyordur. Türkiye”de hiçbir kadın o kadarlık bir estetik anlayıştan yoksun değildir herhalde. Tabii ki kimse bunu severek, beğenerek, moda olsun diye tercih etmiyordur. Bu kadar iğreti bir duruma birisi gönüllü olarak girmeyi göze alıyorsa, demek ki içten içe kopan çok sert fırtınalar vardır. Samimiyetin, inancın ve sahiciliğin fırtınalarıdır onlar. Bu duygularına kast etmiş cahillerin iktidarına karşı son bir direniş arzusunun ifadesi vardır orda.
Türban üstü peruk siyasal bir simge değil, inançlarla, İslam”la kavgalı bir laikçiliğin tenezzül ettiği seviyenin bir göstergesidir. Dar kafalı bir yasakçılığın içine düştüğü gülünçlüğün daha iyi bir ifadesi olamazdı. İnsanların kılık kıyafetlerine hükmetme iddiasındaki maganda bir iktidarın acizliğidir. Ama hiçbir şekilde onu takmak zorunda kalanların riyakârlığını göstermez.
Bunu tercih etmek zorunda kalanlar, en azından kime karşı ne kadar samimi olmaları gerektiğini çok iyi biliyorlardır. Etik ve adaletten geçtik, bundan utanması gerekenler başkaları. Onlar utansın…