“Pisces videosunun bu kadar meşhur olmasını istemezdim.”
Tatiana Shmaylyuk
“Yav he, he.”
İsmail Korhan Tok
Merhaba. Ukrayna – Rusya Savaşı’nın yarattığı çaresizliğin ilhamıyla ortaya çıkan Ukraynalı Jinjer, günümüzde ana akım metal dünyasının en çok ilgi duyduğu isimlerden biri. Grubun lideri Tatiana’nın beklenmedik vokal performansı sayesinde bir tür virale dönüşen Pisces videosu (YouTube kullanıcısı olup da bu şarkının klibine reaksiyon videosu çeken birilerine denk gelmemek imkansız) ve Nuclear Blast şirketinin imkanlarıyla Tatiana gibi bir vokaliste sahip olmanın avantajları neticesinde özellikle 2016’dan, yani bir önceki King of Everything albümünden beri rüya gibi bir dönem geçiriyor Jinjer.
Metalcore, djent etkileri taşıyan groove metal ve nu-metal dinamiklerinin bir karışımı şeklinde özetleyebileceğimiz müziğin görece kolay tüketilebilir olması, grubun bir anda kavuştuğu inanılmaz şöhret ve diğer her şey Jinjer antipatisi edinmek için şartları elverişli kılsa da grup kendi türü dahilinde teknik açıdan takdir edilebilir işler ortaya koyuyor ve her ne kadar Jinjer ilgim deniz seviyesine yakın olsa da gözardı etmeyi kendime yakıştıramadığım bir müzikalite var gibi ortada. Bu nedenle durduk yere kendime meydan okuyup zerre ilgi duymadığım yeni Jinjer albümü Macro‘yu incelemeye karar verdim.
Gitarist Roman Ibramkhalilov ve basçı Eugene Abdukhanov işbirliği, Jinjer müziğinin temelini oluşturuyor. Roman, djent hissini artıran kısa, pes tonlu rifleriyle modu belirlerken Eugene ise gayet ön plandaki bas vuruşlarıyla müziğin progresif tarafını açığa çıkarıyor. Bunların üzerinde ise elbette Tatiana’nın tek kişilik Güzel ve Çirkin performansı, Jinjer’e özgün karakterini veriyor. Grubun sadece ve sadece tutmuş bir formülü tekrarlamak gibi bir niyeti olması ve deneysel işlere bulaşmaktan çekinmemesi ise, Macro ve Jinjer’ın en saygı duyulası özelliği.
Daha açılış parçası On the Top ile grubun aksak zamanlarla haşır neşir olabildiğini, farklı türleri harmanlamaya çalıştığını görmek mümkün. Pit of Consciousness‘da gitar işçiliği bir basamak daha üst seviyeye çıkarken Judgement (&Punishment) itibariyle de Tatiana ağırlığını koymaya başlıyor albüme. Canlıda aynı güçlü etkiyi yaratamıyor belki ama en azından stüdyoda temiz-brutal geçişleri çok başarılı Tatiana’nın ve Retrospection‘ın başında olduğu gibi ana dilinde söylediği anlar albüme renk katıyor. Bu arada yeri gelmişken Judgement (&Punishment)‘ın bazı kısımlarının dümdüz reggae olduğunu da eklemek gerek. Değişik grup Jinjer.
Tatiana’nın vokali üzerinden prodüksiyona dokunmuşken neden böyle bir trampet tercih edilmiş bilemiyorum ama kayıtta en çok kulağıma batan şey o oldu. Özellikle Vlad’ın hayalet notaları takır tukur edip duruyor ve adamın tarzının güçlü tarafı, albümde negatif bir etki yaratmış. Bunun davul odaklılığıyla bir alakası olduğunu da düşünmüyorum, bariz çıkıntı duruyor ve Retrospection‘ı veya bu büyük soruna rağmen albümdeki açık ara favorim Pausing Death‘i dikkatli dinlerseniz ne demek istediğimi anlayacaksınız rahatlıkla. Bunun haricinde Vladislav’ın dinamik davulları gayet keyifli ve kendi adıma dinlenebilirliği artıran bir etkmek. Trampet dışında ise özellikle gürül gürül baslarıyla enfes bir prodüksiyona sahip Macro.
Albümün ikinci yarısında biraz daha caz etkili bestelere geçmek istemişler ama Noah ve Home Back gibi şarkılar, hem gideceği yönleri çok açık edip heyecansızlaşarak hem de sert geçişlerle caz bölümler arasındaki kopukluk nedeniyle biraz havada kalıyorlar. The Prophecy ve atmosferik kapanış IainnereP de fazla kafası karışık işler gibi göründüler bana. Ayrıca genel anlamda Micro‘nun duygusunu yakalamak, atmosferine kapılmak da pek kolay değil maalesef. Tek tek sözlerde enteresan, güçlü şeylere denk gelinse de albüm olarak bakıldığında kayda değer bir iz bırakamıyor bu anlamda.
Kısacası Macro fena bir albüm değil ama son dönemde dalga dalga yayılan Jinjer kasırgasını büyütebilecek güçte bir eser de değil. Yine de grubun iyi bir kimyası, müzikal açıdan azımsanmayacak bir mahareti ve güçlü bir groove anlayışı var ve bu açıdan Macro bir süre oyalayacaktır mutlaka. Eğer benim gibi Jinjer’a baştan mesafeliyseniz bir bakın ve ön yargınızı kırmaya çalışın derim. Fakat aman aman da bir şey beklemeyin.