“Müslüman’ın, kardeşine karşı beş şeyi yapması gerekir: Selâm almak, hapşırınca esenlikler dilemek, davetine gitmek, hastayken ziyaret etmek, cenazesine
katılmak.” 3 "Müslüman Komşusunun kendisinin; canını ,malını,ailesini,sırtını dönerek emanet edebileceği kadar güvenilir olmayı gerektirir.
Peki günümüzde sözde ve kimlikte müslüman olduğunu iddia edenlerin davranışlarına bakalım ve hakikata ne kadar bağlı olduğumuzu kendimize soralım. Komşusu aç iken kendisi tok yatan bizden değildir hadisinden yola çıkarak; Hangimiz kimsesi olmayan, yetim, yaşlı, hasta birine ne zaman yardımda bulunduk , evini temizlemeye eşimiz ve çocuğumuz ile uğradık, hal hatırını sorduk. Ölülerimizin hayrına bir fakir çocuğun masraflarını karşıladık diye soruyormuyuz kendimize. Yada elimize bir kadro fırsatı geçtiği zaman aile bireylerini değilde öncelikle gerçekte ihtiyacı olan birini çocuğumuza veya yakınımıza tercih ettik. Halis ve Muhlis bir şekilde düşünelim bakalım bu hatalara düşmüşsek bile bir gerçekliği bildiğimiz halde bir daha karşılaşırsak gene hata yapacakmıyız. Cevap: Kararımızı değiştirmemişsek vay halimize.
“Zenginlik mal mülk çokluğu değildir. Asıl zenginlik gönül zenginliğidir.”1
“Benim ümmetimin müflisi kıyamet günü elinde namazla, oruçla, zekâtla gelir; ama
şuna sövmüş, buna iftira atmış, şunun malını yemiş, bunun kanını dökmüş, ötekini dövmüş.
Sevapları ona buna dağıtılır. Eğer borçlarını ödeyemeden sevapları biterse, bu sefer
ötekilerin günahları alınıp buna yüklenir. Sonra da ateşe atılır.”2
“Yazıklar olsun, dinarın, dirhemin, kadifenin ve ipeğin kuluna! Verilince memnun
olur, verilmezse mutsuz kalır!”3 (Buhari-Müslim) Evet Yazıklar olsun gerçeği bilmesine rağmen hakikat yolunda yürümeyenlere, Kul Hakkına Girenlere , Hakkı inkar edip fitneye sebep olanlara , Kendisine Hak Gördüğünü Komşusundan ve Müslümandan ve İnsanlardan sakınanlar Allahım Huzuruna Tertemiz Bir Alınla Çıkabileceklermi. Malesef.
Allah’ım! Hazineleri senin kudretinde olan her türlü hayrı isterim ve hazineleri senin kudretinde olan her şerden sana sığınırım. (Hákim)