Bahtını Kış Ayazında Gören Kadın
sesli düşünüyorum...!
sesim sesine değmediğinde
sözlerimi sadece bir şiirde
bir türkü eşliğinde
yüreğin umudunu kestiğinde
bir bak...!
gözlerin ufku tararken
bulutlar beni resmeder görmezmisin...?
bir işit...!
kulaklarına fısıldayan rüzgarı
verdiğim sözleri hatırlatır
duymazmısın...?
güneşe söyle...!
bahtını kış ayazında gören kadın
pencere aralığından sızsın
buz kesen yüreğini benle ısıtsın
çünkü ben
her yeni doğan umutta yeşeren
her seferden zaferle dönen
her seferimin zaferini
senin yüreğinde gören
ölmüş çiçeklerde
tekrar tekrar sana
geri dönen bir tek benim
çünkü
seni kıştan çıkarıp bahara
yalnızca ben gülümsetirim
bilmezmisin...?