|26 Ekim 2019 - 17:38|
Cumhuriyet kurumları Cumhuriyete karşıyken, ne acı ki biz bayramını kutluyoruz.
Hani şu söz hakkının padişahtan halka geçtiği rejim var ya!
İşte o.
Kadının erkekle eşitlendiği, halkın; bir kulun kulu olmaktan çıkıp sadece Yaradan’ın kulu olduğu, kendi kendini, istediği gibi yönettirdiği sistem.
Cumaya gidenler bilir, her zaman bir hutbe okunur imam tarafından.
Ahlaki ve dini konuların yanında, yaşanılan zamanın önemli unsurlarından dem vurulur çoğu zaman.
Ben içlerinde ki siyaset kokan ya da düşündürmeden biçimlendirmeye çalışanlardan her zaman nefret etmişimdir.
İşte onu yaşadık bu Cuma.
Zaten alıştık böylelerine, detayına girmeyeceğim ama bir şey vardı ki çok önemli olan; o da Cumhuriyet rejiminin bir kurumu olan Diyanet’in hazırladığı hutbede, kutlanmasına birkaç gün kalmış bayramdan hiç mi hiç söz edilmedi.
Çok şaşırdık mı?
Tabi ki hayır.
Resmi kıyafetiyle “Kurtuluş Savaşı’nı Kemal değil de keşke Yunan kazansaydı” diyebilen sözde tarihçiyi ziyaret edip, onunla fotoğraf veren birinin başkanlık yaptığı kurumdan farklısı zaten beklenemezdi.
Artık iyice anladım ki bu davranış, hutbe ve benzerlerinin işaret ettiği tek şey; Cumhuriyet karşıtı sürdürülmeye çalışılan o amansız devrim isteği.
O zaman ikiyüzlülüğe ne gerek var ki?
Devrimse dert, çıksın biri açıkça “Cumhuriyete karşı devrim” desin, olsun bitsin.
Diyaneti; Osmanlı, Yunan ya da o çok bahsi geçen dış güçler kurmadı.
Ya da kurdular da bizim mi haberimiz yok!
Bu Cumhuriyet kurumunu diğerleri gibi, ülkede mezhep ayrımı yapmadan, tüm Müslümanları, hatta diğerlerini de kucaklamak için, bize kula kul olmak için değil, kula hizmet ettirmek için Atalarımız kurdu.
Buna rağmen, hutbede Cumhuriyetten tek laf etmeyenler; Fetih Suresiyle girdikleri Müslüman coğrafyasında, teröristler hariç kendi mezhebinden olmayan Müslümanları küffar ilan edip, ilerde onlara karşı zafer beklediklerini dualarken, bu uğurda ölenleri de şehit ilan ederlerken, aslında bu yaptıklarının, siyaseten tabanlarında kaybettiklerinin cami içinde kazanmanın bir çabası olduğu ne kadar da belli ettiler.
İşte tam burada önemi çıktı o laiklik kavramının.
İnanların ortak değeri camiler, oy avcılığı yapılacak, ideoloji pompalanacak, toplumun düşündürmeden dizayn ettirileceği ve bu sayede cemaatin ayrıştırılacağı yerler asla değildir, olmamalıdır.
Bir orada huzur vardı, ona da göz koydular.
Her şeye rağmen, eninde sonunda aklımızın başımıza geleceğini, bu gün denenen şeylerin, geçmişte Atalarımız tarafından tecrübe edilerek, sonuçta gerçekleştirdikleri inkılap ve devrimlerine tekrar sarılacağımızı umarak, tüm Milletimizin Cumhuriyet Bayramını en içten dileklerimle kutlarım.