Bir zamanlar biz, “vurana elsiz, sövene dilsiz” bir millet iken, bugün bizim tokatladıklarımız bize karşı, ‘elsiz ve dilsiz’ ise durup düşünmek lazım.
Bizim milletimizin en belirleyici özelliği sevgidir.
Yüreği sevgi ve muhabbet dolu milletimin muhataplarına karşı beslediği kontrolsüz sevgi ise sevdiklerimizi iyiden iyiye şımartıp küstahlaştırıyor.
Arkadaş; sanatçıyı seviyoruz madde bağımlısı oluyor, siyasetçiyi seviyoruz oy verip seçip başımıza getiriyoruz ertesi gün dönüp bize olmadık hakaretler ediyor, futbolcuyu seviyoruz uluslararası arenada bizi rezil ediyor.
Bu mudur bir milletin sevgisinin karşılığı?
Bu mudur üzerinde resmi şekilde, Türk Bayrağını taşımanın sorumluluğu?
Dün Kiev’de Ümit Milli Takımı, 1994 doğumlu Ukraynalı emsalleriyle karşılaştı. Sarı-mavili ekip bizi 2-0 yendi.
Viktor Bannikov Stadyumu’nda oynanan sözde dostluk maçında, Türk milliler rakibine hiç mi hiç acımadı. Tekme, yumruk, boğazını sıkma, küfür aklınıza ne geliyorsa hepsini sergiledi.
Gerçek Türk futbolu ile Ukraynalıları tanıştırdı.
Bak bugün böyle ileride büyüyünce, kemik sesi ve kan çıkar dedi kendince.
Takımın adı “ümit” ama Türk futbolu adına hiç ümit vaat etmiyor.
Birileri bu gidişe müdahale etmez ise, FIFA sıralamasında 46. sıraya gerileyen, A Milli Takım‘ı oynama nasip olursa Kuzey Kore ile oynar.
Aman gençler Kuzey Korelilere, Ukraynalılara davrandığınız gibi yaparsanız sizi canlı canlı köpeklere yem ederler haberiniz olsun.
Ayıp, çok ayıp dün çok kızdım sahada o küfürleri o hareketleri yakıştıramadım bizim milli takımımıza.
Nasıl olsa Ukraynalı oyuncu, yabancı hakemler de, Türkçe anlamıyor diye ana-avrat düz gidiyorsun da kameralar o küfürleri kaydediyor…
İkide birde sahada itişip kalkan, ağza alınmayacak küfürler eden Türk evlatlarını görünce üzüldüm.
O videoları fotoğrafları göndermeye elim varmadı.
Kardeşim, maden gelmişin dostluk maçına, adam gibi topunu oyna çek git. Arkada iyi bir izin kalsın.
Ne oldu iki gol yediniz…
Dostluk deyip gönülleri dağıtıp gittiniz…
İyi mi oldu?
İradenize sahip olamadınız.
Futbol fizik oyunu, ekip işi üstünüzdeki formanın hakkını veremiyorsanız çıkarın da asıl cevherler giysin ki biz de biraz ümitlenelim geleceğimiz adına.
Çünkü Ümit Millileri izlerken sadece Türk sporunun geleceği adına değil ülkem adına beslediğim ümitlerim de tükenme noktasına geldi.
Bence “Yeni Türkiye” rüyaları gördüğümüz bugünlerde, herkes temelsiz çatıya bakma yerine dönüp; tarihteki inanç ve kimliğine bir baksın…
Orijinaline dönsün!
Ne varsa geçmişimizde, atalarımızda var.
Atatürk diyor ki; “Ben sporcunun zeki, çevik ve aynı zamanda ahlaklısını severim.”
Ben de sporcunun; aptal, hımbıl ve aynı zamanda ahlaksızını sevmem.
Eminim, Atatürk’ün çocuklarına yakışmayan bu tavırlar sessiz çoğunluğu da derinden üzmektedir…
YUNUS ERDOĞDU | UKRAYNA HABER – firstname.lastname@example.org