Zaman, sürekli olarak ileriye doğru akar. Gel-git yapmaz. Ya o anda yaşarsın ya da düşüncelere hapsolup geçmiş-bugün-gelecek üçgeninde gider gider gelirsin. Karar hiç kuşkusuz insanındır. Tek perdelik oyunu da kendi yazar kendi oynar.
Bu tek perdelik oyunda insan, bin bir çeşit dert ile uğraşır. Bu dertler arasında “şu an” dediğimiz zaman diliminde kalabilen insan çok çok azdır. Sağlık sorunları, maddiyat, ailevi sorunlar vesaire dışında bir de devletin sorunları yani işin içine siyaset girdimi daha da doğrusu işin içine çıkarcı ve kaypak siyaset girdimi insanlar artık hayattan zevk alamayacak duruma geliyor.
Siyaset, özellikle toplu taşıma içerisinde bolca ve çoğu zaman bilinçsizce dönmektedir. Kapanan kanalizasyondan taşan su, trafikte uzun süre bekleme, dış politika (özellikle S-400 ve F-35 meselesi), teröre karşı yürütülen operasyonlar toplumu bu konulara itmek için birebirdir.
Peki insanlar bu kadar konuşacak konu bulurken, bu kadar şeyden şikâyet ederken neden hiçbir şey yolunda gitmez?
Cevap: Toplu taşıma siyasetçileri yüzünden.
Nedir bu toplu taşıma siyasetçileri?
Toplu taşıma siyasetçileri, genel olarak toplu taşıma araçlarında siyaset konuşan, kahvehane, kafe, topluluk içinde her yerde siyaset koşuşan kişilerdir. Sorumluluk duygusundan kaçan veya aldığı sorumlulukların zarar görmemesi için sadece konuşmak ile yetinirler. Hareket etmek, bir sorunun üzerine gitmek çoğu zaman uzandığınız yerden kalkıp mutfağa su almaya gitmek kadar kolaydır.
Siyaset, bu işi meslek edinmiş kişiler ve yaptıkları sayesinde toplumun bu kadar huzursuz olmasını ve siyaset ile yatıp kalkmasına sebep oluyor. Bir insanı sırf parası, popülaritesi ya da makamı için meclise sokarsanız vizyonsuz bir meclis olur. İki zıt parti mantıklı bir önergeye bile aynı anda evet diyememesi bunun göstergesidir.
Bu durum yeni nesil vebadır.
Ve ilacı sorgulayan insandadır…
Eylem nedir diye merak ediyorsanız eğer:
Haksızlığa karşı durmak, işine yalanı karıştırmamak başlıca en büyük eylemdir.