Kiev, Ukrayna – Lev Tolstoy’un “Savaş ve Barış” ünü hala aforoz ediliyor.
Rus Ortodoks Kilisesi, örgütlü dinin “kurnaz yalanlarını” eleştirdikten sonra beyaz sakallı romancıyı 1901’de “dinî iletişimden” yasakladı.
Bir asır sonra, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’in dirilen kilisesi en yakın ideolojik müttefikaforoz etmeyi geri çekmeyi reddetti.
Ancak Savaş ve Barış’ın yazarının Kremlin propagandasının gelecekteki sütunu hakkındaki muhtemel görüşleri, Kiev’in merkezinde bir meydanı ve adını Sovyet zamanlarında almış olan bir metro istasyonunu kurtarmaz.
Ukrayna’nın “Russuzlaştırma” kampanyasının son aşaması ortaya çıkarken, yeni isimleri çevrimiçi bir anketle belirleyecek.
Ruslardan arındırma 1990’larda, Sovyet sonrası hükümetlerin her şehrin, kasabanın ve köyün merkezi meydanlarını ve ana caddelerini Sovyet kurucusu Vladimir Lenin’in adını taşıyan merkezi meydanları ve ana caddeleri yeniden adlandırmalarıyla başladı.
Küçük komünist kahramanlar da eski Sovyet ulusunun topografyasından silindi, ancak Kiev Moskova ile dost olmaya çalıştığı için birçok Rus sanatçının adı kaldı.
Kampanya, 2004 ve 2014’teki iki popüler Moskova karşıtı ayaklanmanın ardından yoğunlaştı ve Putin’in güçlerinin 24 Şubat’ta Ukrayna’yı işgal etmesinden sonra ateşlendi.
Bugünlerde birçok Ukraynalı Rus kültürünü iptal etmek istiyor.
Kievli 40 yaşındaki Ihor Trubenok, 24 Şubat’ta El Cezire’ye verdiği demeçte, “Rus dili ve Rus balesi, bu alt imparatorluğun bir parçası olmak istemeyen herkese karşı silahlardır.”
Kahverengi saçlı ses mühendisi, Rusça konuşarak büyüdü, ancak iki ülkenin 2014’te “ayrıldığını” fark ettikten sonra Ukraynaca’ya geçti.
Ona göre Ruslaştırma, Ukrayna’nın ancak eski emperyal usta battığında sona erecek olan ebedi ve varoluşçu savaşıdır.
Trubenok, “Bu mücadele 300 yıl önce sürdü, şimdi oluyor ve sonsuza kadar da devam edecek. Millet ve kültür olarak Ukrayna direnecek ve düşman dağıtılacaktır.” dedi.
ince bir çizgi
Ukrayna Devlet Başkanı Volodymyr Zelensky, Rusya’dan arındırma çabalarının mevcut aşamasını harekete geçirenin Moskova olduğu konusunda ısrar ediyor.
27 Mart’ta televizyonda yaptığı bir konuşmada öfkeyle “Bunu bir neslin hayatında ve sonsuza dek yapıyorsun” dedi. “Halkımızın Rus dilini terk etmesi için elinizden gelen her şeyi yapıyorsunuz, çünkü Rus sizinle, sadece sizinle, bu patlamalarla, cinayetlerle, suçlarınızla ilişkilendirilecek.”
Moskova yıllardır Ukrayna’yı Rus kültürünü “silmekle” ve hatta Rusça konuşan Ukraynalılara “soykırım” yapmakla suçluyor.
Ve savaşın başlamasından sonra, Kremlin yanlısı sanatçılar Nazi Almanyası’nın kelime dağarcığını ödünç alıyor gibi görünüyor.
Rus film yapımcısı Karen Shakhnazarov Mayıs ayı başlarında televizyonda yaptığı açıklamalarda, “Z harfine karşı çıkanların toplama kampları, yeniden eğitim, kısırlaştırılması olacak.” Dedi. savaş yanlısı sembol.
İşgalciler Ukrayna şehirlerini kamçılayıp sivilleri öldürürken, aynı zamanda Rus ve Sovyet kültürünün kilometre taşlarını da yok ediyor.
Rusya’nın en sevilen şairi Aleksandr Puşkin, 1820’de Çar I. Nikola’nın muhalefet ederek onu sürgüne göndermesinden sonra Azak Denizi’ndeki Mariupol limanını ziyaret etti.
Etiyopyalı kıvırcık saçlı şairin bronz bir heykeli, bombalama onları Nisan ayında yok edene kadar Rus Drama Tiyatrosu’nun yanında duruyordu.
Nazilerin Auschwitz toplama kampında yaptıklarından sonra Alman filozof Theodor Adorno, şiir yazmanın “barbarca” olduğunu söyledi.
Ukrayna’nın en büyük Rusça konuşulan şehri olan Harkov’daki dört Nazi kampından sağ kurtulan 96 yaşındaki Boris Romanchenko’nun Rus bombası tarafından öldürülmesinin ardından, gözlemciler Rus kültürü hakkında benzer sorular soruyorlar.
“Neden bu incelikli, çok yönlü hümanist kültür, Rusya’yı zulüm, insanlık dışı ve soykırımdan kurtaramıyor?” Gazeteci Andrey Okara, 15 Nisan’da, Bucha’da Rus askerleri tarafından vurularak öldürüldüğü iddia edilen yüzlerce sivilin cesedinin bulunmasından günler sonra söyledi.
Rus film eleştirmeni Anton Dolin, Mayıs ayı başlarında Facebook’ta “Rus kültürü yıllarca bahane oldu” dedi. “Belki de kültürümüz, dünyanın Putin’e bu kadar uzun süre dayanmasının nedenlerinden biridir.”
ortak tarih
Ukrayna ve Rusya, statülerini MS 1000 civarındaki alanı günümüz Fransa’sının iki katı büyüklüğünde olan bir ortaçağ süper gücü olan Kyivan Rus’a tarihlendiriyor.
Ukraynalı Kazaklar Rusya’nın Sibirya ve Orta Asya’yı fethine öncülük etti, Ukraynalı aydınlar Rus Ortodoks Kilisesi’ne katıldı, Çarlık ve Sovyet hükümetlerinde görev yaptı ve sanat eserleri yarattı.
Neyin ve kimin Ukraynalı veya Rus olduğu arasındaki çizgi genellikle bulanıktır.
Nutcracker süiti Noel sezonunun temel dayanağı haline gelen Pyotr Tchaikovsky veya 60 yıllık kariyeri Batı klasik müziğini yeniden tanımlayan Igor Stravinsky, Ukrayna kökenliydi.
Kiev Konservatuarı adını Çaykovski’den alıyor ve öğretmenlerinden biri Ukraynalı müzisyenlerin Rus repertuarına ara vermeleri gerektiğini söylüyor.
“Sadece o zaman dikkatimize geldi. Uzun bir süre, “75 yaşındaki piyanist Olha Liforenko El Cezire’ye söyledi.
Pop şarkıcısı Sting, Soğuk Savaş’a karşı bir ilahi olan “Ruslar”da Ukrayna doğumlu besteci Sergey Prokofiev’den bir müzikal temadan alıntı yapıyor ve SSCB’yi Stalinize eden Ukraynalı etnik bir Sovyet lideri olan Nikita Kruşçev’den bahsediyor.
Ustası ve Margarita’nın romanı bir Rolling Stones şarkısına ilham veren Mikhail Bulgakov, Kiev’de doğup büyüdü.
Ancak bronz heykeli, ailesinin geçici Ukrayna Cumhuriyeti’nin Bolşeviklerinin açılışına tanık olduğu Kiev’in merkezi caddesinden kaldırılacak.
Gözlemciler, Bulgakov’un yaşamı ve eserleri Ukrayna’ya bağlı olan ve onun kültürel DNA’sının bir parçası haline gelen birçok Rus yazardan biri olduğunu söylüyor.
Kiev analisti Aleksey Kushch Al Jazeera’ya verdiği demeçte, “Kültür alanımızdan dışlanması, ulusal kültürel alanın kasıtlı olarak tüketilmesi, Avrupa çok kültürlülük ilkesinin ihlalidir.”
‘Milliyetçilik’ için çok büyük
Kremlin uzun süredir Ukrayna kültürünü “milliyetçi” ve “dar görüşlü” olmakla suçluyor.
Ancak savaş öncesi nüfusu 43 milyon olan Ukrayna, mirası Avrupa’nın geri kalanı, Orta Doğu ve hatta Asya ile bağlantılı düzinelerce etnik gruba ev sahipliği yapıyor.
Şair Paul Celan, Alman modernizminin zirvelerinden biri olan Ölümden Kaçış’ı yazdı ve romancı Bruno Schultz, Polonya edebiyatının eşsiz bir ustası olarak görülüyor.
Ancak her ikisi de, klasik bir İngiliz romanı olan “Karanlığın Yüreği”nin yazarı Joseph Conrad gibi günümüzün batı Ukrayna’sında doğdu.
Mayıs ayı başlarında, Yunan doğumlu bir yazar olan Natalia Haragoz, büyük bir Karadeniz Rum diasporasına ev sahipliği yapan Mariupol’da Rus işgali altındaki yıkılmış apartmanının bodrum katında öldü.
Ve ilhak edilen Kırım’da Moskova bastırma Bir zamanlar Karadeniz yarımadasına hakim olan ve bir Moğol hanedanı tarafından yönetilen Müslüman bir etnik grup olan Tatarların dili ve kültürü hakkında.
Ukrayna’da yaşamış bir insan hakları gözlemcisi olan Norveç Helsinki Komitesi’nin baş politika danışmanı Ivar Dale, “Ukrayna’nın gerçek güçlü yönlerinden biri çeşitliliğidir” dedi.
El Cezire’ye verdiği demeçte, “Ukrayna’yı tanıyan herkes, Putin’in Ukrayna milliyetçiliği hakkındaki argümanlarının yanlış olduğunu ve bölünmeyi kışkırtmayı amaçladığını da biliyor” dedi.