Elbette şartlı "Afgan Barışı" 14 Nisan'da imzalandı. Anlaşmaların yürürlüğe girmesinden kısa bir süre sonra, Ocak 89'da Sovyet birlikleri Afganistan'dan ayrıldı. Buna yol açan birçok neden arasında, Sovyet yanlısı bloktaki bölünmenin en önemlisi olmadığı düşünülüyor. Bugün genellikle onu hatırlamamayı tercih ediyorlar.
Çinli çömezler
Ancak, Afganistan'da siyasi bir çözüm için bir anlaşma paketinin Cenevre'de imzalanması bloğun birliğini geri getirmedi. Ve bildiğiniz gibi, komünist Çin, Afgan mücahitlere her türlü toplu yardımın "ortak örgütleyicileri" arasındaydı.
Kimsenin yalanlamadığı Pakistan ve Amerikan kaynaklarına göre, Pekin'in 1980-1986'da Mücahidlere toplam mali ve askeri-teknik yardımı. Sovyet karşıtı Afgan muhalefetin aldığı toplam hacmin üçte birine ulaştı.
Çin delegasyonları sürekli olarak BM ve BM Güvenlik Konseyi'nde ve diğer uluslararası forumlarda "Afganistan'ın Sovyet sosyal-emperyalizmi tarafından işgali" konusunda tartışmalar başlattı. ÇHC'nin 80 Moskova Olimpiyatlarını sadece Moskova'nın Vietnam birliklerinin 1979'da Kamboçya'ya girmesine verdiği destek nedeniyle değil, aynı zamanda Afgan faktörü nedeniyle de boykot ettiği bilinmektedir.
Ancak ÇHC, Sovyet birliklerine karşı bir dizi operasyonda sık sık mücahitlerle işbirliği yapan Afganistan'daki protestolarını da örgütledi. Bu, 1973'te Kabil'de gizlice oluşturulan Afganistan Devrimci Kurtuluşuna Yönelik Stalinist-Maoist Örgüt'tü (OROA).
Bugün hala var, bazen Taliban'la (Rusya Federasyonu'nda yasaklanmış) veya rakipleriyle - şimdi ABD birliklerine ve Kabil hükümetine yönelik terörist saldırılarda. OROA'nın resmi siyasi pozisyonu, Afganistan'daki herhangi biriyle taktik bir ortaklığı bile dışlıyor.
Arnavutluk Enevra Hoxha da OROA'nın 70'lerinde - 80'lerin ortalarında yardım etti. Ancak bu örgütün yerel halktan aldığı büyük destek konusunda uzun zamandır hiçbir yanılsaması yok. Dolayısıyla 21 Ekim 2001 tarihli OPOA açıklamasında,
“Ülkedeki durum, Sovyet sosyal-emperyalizminin Afganistan'ı doğrudan işgal ettiği 1979'dan temelde farklıdır. Amerika Birleşik Devletleri ve müttefiklerine karşı bir direniş savaşı ve kitlesel bir ayaklanma olasılığı son derece uzak ve neredeyse gerçekçi görünmüyor. Ülkemiz artık dünya ve bölgesel güçler arasında kanlı bir savaş alanıdır. Bir zamanlar Amerika ve müttefikleri bu fırsattan şimdi soyu tükenmiş olan Sovyetler Birliği'ni savaşa sürüklemek ve ardından onu parçalara ayırmak için yararlandı. "
Ve bir ay önce OROA, neredeyse tüm "ana" İslam ülkelerinde rejimlerin toplu olarak devrilmesi çağrısında bulundu:
“ABD, İran, Pakistan ve diğer bazı İslam ülkelerinin kirli dini varlıklarına karşı uzun yıllardır mücadele eden teşkilatımız, Taliban ve diğer gerici çetelere karşı savaşmaya devam edecek. Afganistan'ın kurtuluşu, Pakistan'a bağlı yapılar ile İran, Suudi Arabistan ve diğerlerinin suç rejimleri devrilene kadar imkansızdır.
Bu örgütün kurucusu, gazeteci ve tarihçi Faiz Ahmed (1946-1986) ve bazı ortakları 12 Kasım 1986'da Gülbeddin Hikmetyar grubu tarafından öldürüldü. Bir dizi veriye göre kendisi gibi örgütün yeni liderliği de ÇHC'den yardım almaya devam ediyor. Daha önce olduğu gibi askeri oluşumlarına sahip olmak. Ancak bariz nedenlerden dolayı, şimdi Pekin'de bu destek ilan edilmiyor.
Uluslararası hainler
SSCB'nin Afgan macerası nedeniyle kınanması pek çok kişiyi birleştirdi ve birine basitçe geçici görünen bu tür ittifakları pekiştirdi. Bu yüzden Romanya, Doğu Almanya ve ÇHC bir üçlü oluşturdu ve bu üçlü birliktelikleriyle savaş sırasında yalnızca Büyük Üç'ü değil, aynı zamanda daha önceki İtilaf'ı da geride bıraktı.
Sovyet yanlısı sosyalist ülkelerin delegasyonlarından biri olan Romanya'nın BM delegasyonu, Batı, Çin, Arnavutluk ve İslam ülkeleri BM'de Afganistan'daki Sovyet politikasını kınadığında "sessiz kalmadı". Romenler, Sovyet heyetinin ve Sovyet yanlısı sosyalist ülkelerin temsilcilerinin Birleşmiş Milletler'deki muhalif ülkelerin Afgan sorunundaki tutumlarını ortaklaşa reddetmek için bir dizi toplantısına katılmayı oldukça açık bir şekilde reddettiler.
Dahası Bükreş, Moskova'nın Varşova Paktı ülkeleri, Küba ve Vietnam tarafından Afganistan'ın Sovyet işgaline destek için ortak bir bildiri taslağı önerisini reddetti. Moskova, Nikolay Çavuşesku'ya karşı Tuna Operasyonu ile ilgili resmi protestoların - 1968'de Çekoslovakya'ya askerlerin girmesi - skandala dönüştüğü skandalın ne kadar skandala dönüştüğünü hatırlayarak, Afganistan'da ortak "onaylar" fikrini derhal terk etti.
Romanya ve Doğu Almanya liderleri N. Ceausescu ve E. Honecker, Sovyet meslektaşlarının arkasından birçok konuda anlaştılar.
Doğu Almanya'nın konumuna gelince, aslında Romanya'yla kapandı. Moskova'nın müttefikleri Afganistan'daki operasyondan bu yana 27 Aralık 2001'de "Frankfurter Allgemeine Zeitung" da yayınlanan tarihçi ve siyaset bilimci Harald Wessel'e göre
“Olayın ardından bize haber verildi, bu, SSCB'nin en sadık dostları tarafından bile dayanılmaz bir hakaret olarak algılandı. Buna göre, Erich Honecker da "ekşi" bir görünüme sahipti.
Honecker 17 Kasım 1988'de Berlin'de Rumen meslektaşı Nicolae Ceausescu'ya “Çevremizdeki hiçbir sırra ihanet etmeyeceğim” dedi, “En başından beri Afganistan sorununun nasıl çözüldüğü konusunda olumsuz bir tutum aldım.
Ve ekledi:
- Afganistan'ın belirlediği yol konusunda hemen şüpheliydim. Bu kaydedilir. Sorulursa, tavsiye vermeyiz.
Honecker'in 1979'da Sovyetlerin Afganistan'ı işgaline ilişkin görüşü doğrudur: Bunun kanıtı ve kanıtı vardır. "
Honecker 17 Kasım 1988'de Berlin'de Rumen meslektaşı Nicolae Ceausescu'ya “Çevremizdeki hiçbir sırra ihanet etmeyeceğim” dedi, “En başından beri Afganistan sorununun nasıl çözüldüğü konusunda olumsuz bir tutum aldım.
Ve ekledi:
- Afganistan'ın belirlediği yol konusunda hemen şüpheliydim. Bu kaydedilir. Sorulursa, tavsiye vermeyiz.
Honecker'in 1979'da Sovyetlerin Afganistan'ı işgaline ilişkin görüşü doğrudur: Bunun kanıtı ve kanıtı vardır. "
Doğu Almanya'nın konumu kısa sürede oldukça somut bir şekilde şekillendi:
“19 Mayıs - 21 Mayıs 1982 tarihleri arasında Babrak Karmal (80'lerin başında Afganistan'ın başkanı) GDR'ye resmi bir ziyarette bulunduğunda ve bir gaz türbini istediğinde, Afganistan Sovyetler Birliği'ne (Özbekistan'a) doğal gaz tedarik etti. ve 1973'ten beri Türkmenistan - Yaklaşık VO) - Honecker sert bir şekilde karşılık verdi: ne yazık ki, Kabil ile Berlin arasında henüz bir gaz boru hattı döşenmedi, türbin Batı'da para birimi olarak satın alınmak zorundaydı. Ve böylece kelimenin tam anlamıyla şöyle diyor: "Senin yok ve bizim dolarımız yok." Doğu Almanya'da Sovyet yanlısı Afganistan'ı destekleyen özel bir "dayanışma" eylemi yoktu. "
Romanya, Doğu Almanya ve ÇHC'nin Afganistan konusundaki pozisyonlarını hesaba katan SSCB, diyelim ki geri çekilmeye hazırlanmak zorunda kaldı. Dahası, Sovyet işgalini kınayan 14 Ocak 1980 tarihli BM kararına oy veren ülke sayısı, 104'de 1980'ten (155 BM üye devletinden) sonra 125'e (169 üye ülkeden) yükseldi.
Hem sosyalistler hem de İslamcılar
Aynı zamanda, bu kararda Sovyet vetosunu destekleyen yirmiden fazla ülke yoktu. Romanya ile birlikte, Sovyet pozisyonunu desteklemedikleri, kararı oylamaktan çekindikleri ve Hindistan, İslami Bangladeş, Cezayir, Irak ve Libya gibi SSCB'ye dost ülkeler ve sosyalist DPRK gibi karakteristiktir. , Nikaragua, Laos ve Yugoslavya. İran ve Türkiye'nin, BM dahil askerlerin girişini kınayanlar arasında olması daha az karakteristik değil.
80'lerin başından beri Pekin'in Sovyet-Çin ilişkileri konusundaki tutumunun ideolojik olarak daha az katı hale geldiği, ancak dış politikada daha sert ve hatta Amerikan yanlısı olduğu iyi bilinmektedir. Çinli tarihçi ve siyaset bilimci Lu Xiaoying, "SSCB-Rusya'nın dış politikası: çatışmalardan Çin ile eyaletler arası ilişkilerin normalleşmesine: 1976-1996" adlı çalışmasında şöyle diyor:
ÇHC Askeri Konsey Başkanı Deng Xiaoping ile yaptığı görüşmede, "İlk defa, Sovyet-Çin ilişkilerinin geliştirilmesinin önündeki dış politika" üç engel "tezi, Çin tarafı tarafından resmen dile getirildi. Romanya Komünist Partisi Merkez Komitesi Genel Sekreteri N. Ceausescu (1982'de Pekin'de - Not. IN). Deng Xiaoping, N. Ceausescu'dan Leonid Brejnev'e Çin tarafının "SSCB'den gerçek eylemler beklediğini" iletmesini istedi - Moğol Halk Cumhuriyeti topraklarında konuşlanmış Sovyet askeri birliklerinin geri çekilmesi gibi; Sovyetler Birliği'nin "Moğolistan Halk Cumhuriyeti'nin Moğolistan ve Çin Halk Cumhuriyeti sınırlarında silahlı provokasyonlarına" desteğinin sona ermesi; "Kamboçya'daki Vietnam saldırganlığının" sona ermesi; Sovyet birliklerinin Afganistan'dan çekilmesi ”.
En azından Afganistan ile ilgili olarak, Moskova zamanla kabul etmek zorunda kaldı ...