Türkiye ekim ayında altın ithalatını 4,3 kat artırdı. İstanbul Altın Borsası tarafından yapılan açıklamaya göre, geçen ay ülkeye yaklaşık 15.98 ton altın ithal edilirken, geçen yılın aynı döneminde bu rakam yaklaşık 3.702 ton olmuştu.
Peki neden bu kadar altın ithalatı yapılıyor?
Bunun yanıtı 2 ay öncesinde yatıyor. The Economist Dergisi’nin yayınladığı riskli ülkeler sıralamasında, Türkiye, ikinci sıradaki Kolombiya’ya açık ara fark (20 üzerinden, Kolombiya: 13-Türkiye: 18) atarak birinci olmuştu.
Buna göre eğer sıcak para akışı kesilirse, dünyadaki en riskli ekonomiye sahip ülke Türkiye idi.
The Economist’teki analize göre Türkiye, kısa vadeli dış borçlanma ve borç ödeme tutarının, mevcut kullanılabilir rezervlerinin yüzde 150’sini aşmıştı.
Küresel krizin anavatanı ABD’ye hem ekonomik hem de siyasi yönden tam bağımlı bir ülke olarak mevcut krizden en çok etkilenecek ülke olmamız şaşırtıcı değil.
3 yıldır Suriye batağında debelenirken, Batı’nın artık istemediği “gayri meşru evladı” El Kaide ile muta nikahı kıyarken, bir de içeride Kürtlerle bir türlü ABD’nin istediği kıvamda bir anayasa çıkaramayan iktidar, bölgede de yalnızlaşıyor.
Düşünün bir, en iyi ticaret ortaklarınız olan Libya, Suriye, Irak ve İran’ı “arkadan vuruyorsunuz”, bu yolda size destek olan ABD, Avrupa ile limonisiniz ve de en yakın ortaklarınız olan Katar ve Suudi Arabistan ile de giderek uzak düşüyorsunuz.
Peki bu durumda para nereden gelecek?
Bilsem söylerdim…
Türkiye’nin en önde gelen iktisatçılarından Prof. Dr. Korkut Boratav da ekonomideki alarm sinyallerine dikkat çekiyor. (2)
Boratav, IMF verilerine dayalı yazısında şu sonuca varıyor:
“AKP’li yılların Türkiyesi, benzeri ekonomilerle karşılaştırıldığında (a) ortalamanın altında büyüyen; (b) en fazla dışa bağımlı; (c) çok düşük oranda yatırım yapan; (d) ulusal tasarruf oranları daha da düşük bir ekonomidir.”
The Economist’in kırılganlık tablosu da bunu doğrular nitelikte.
Türkiye, en riskli zamanında yumurtalarını en kötü sepete koymakta rekora koşan bir ülke konumunda.
Sıcak paraya dayalı ekonomimizin ana musluğu ABD’de ve Amerika tarihinin en kötü siyasi ekonomik dönemini yaşıyor. Zaten BOP işinde eşbaşkanıyla birlikte çuvalladı. Avrupa desen, sadece Almanya ayakta ve biz Berlin ile resmen bir soğuk savaştayız.
Dünyanın yükselen ekonomisi Çin ile bir füze anlaşmasını bile yapamayan, “Biz Çin’den alacağız” deyip, 3 gün sonra bu sözlerini yutan bir ülke görünümündeyiz.
Enerji kaynağımız Rusya ile düşman cephedeyiz.
Dünyanın en pahalı benzini, elektriği ve suyunu kullanan insanların ülkesiyiz.
Çünkü zenginden vergi toplayamayan, hatta alacağından vazgeçen hükümet, benzin, mazot, içki, sigara ve elektrikten sağlıyor gelirlerini.
Altında Rolls Royce’u olan Ali Ağaoğlu da, Kartal’daki gecekonduda yaşayan Mehmet de aynı vergiyi ödüyor.
Rejim değişikliği yaşanırken, Arap ülkelerinin bile gerisine düşerken, Türkiye hala Atlantik tuzağında kıvranıyor.
ABD’nin Türkiye’yi hala AB kapısına bağlama çalışmalarına hüzünle bakıyorum.
Düşünsenize, Dışişleri Bakanınız Davutoğlu, Avrupa Birliği Bakanınız Egemen Bağış.
“Türban dinin gereğidir, kızlı-erkekli olmaz” hükümetinde, 40 aydan sonra bir tane başlık açıldı diye sevinen Marmaray Bayramı çocukları...
Bu gidiş krize doğrudur.
Zam yağmurları başladı.
Cezalar, gizli vergiler, fiyat ayarlamaları, derinden gelen enflasyon filan derken cepler boşalıyor.
Kıdem tazminatı kalkacak, taşeron işçiliği yerini köle işçiliğe bırakacak ve emlak balonu patlayacak.
Güvenli liman sayılan doların çöküşü ile ithalatı 4 kat artan altına dönen kodamanlar zararlarını bir nebze telafi edebilecek.
Canı yanan, yine poposu açıktaki bizim gariban halkımız olacak.
Hüseyin Vodinalı
Odatv.com
Kaynaklar:
(1) The Economist - Eylül 2013
(2) Sol haber portalı – 05.11.2013