8 entry daha
-
Kişiyi bir fotoğraf karesine hapseden durumdur.
Seni tanıyan son kişi öldükten sonra hiç yaşamamış gibi olacaksın.
Hiç yaşamamış gibi olacaksın. Hiç yaşamamış olacaksın! Belki de hiç yaşamamışsındır.
Koca ömür yaşanmamış olacak. Hatıralar, hisler hiç olmamış. Sen yoksun!
Ya hu o zaman neden yaşıyorsun? Aldığın nefes israf olacaksa neden sürdürüyorsun bu acınası canlılığını? (bkz: yok gibi yaşamak)
Bir şeyler yapmak gerek cancağızım. Şairin dediği gibi, sözü aşıp öze değen bir şeyler yapmak lazım. Ölmeden evvel yaşamak lazım.
-
Kendimizi tanıyabilirsek bizim ölümümüzle sonlanmış olurdu. Şu sormak gerekiyor '' insanlar birbirini ne kadar tanıyor? '' bence birbirimizi tanımıyoruz yoksa bu kadar yakar, yıkar, kırar mıydık?
Bizi gerçek anlamda tanımayan son insan aramızdan ayrıldığında yalnızlık daha şiddetli hissedilecek ancak bir süre sonra hayat yolculuğunda yalnızlığımız daha iyi anlaşılacaktır.
8 entry daha