1950'li yıllarda Amerika ve Rusya arasındaki Soğuk Savaş döneminde nükleer bir Sovyet saldırısına karşı önceden haber verme sistemi olarak Kuzey Amerika'nın kutup bölgesine inşa edilmiş üste görevlendirilen Duncan Ferguson o çok ilginç mesleği için yollara düşmüş...Kaynak: https://motherboard.vice.com/en_us/artic...
Uzaktan Erken Uyarı Sınırı olarak adlandırılan üs, 1957'de Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri'nin ortak çalışmasıyla açılmış ve halen 'Kuzey Amerika Havacılık Savunma Komutanlığı' için temel bir bileşen.
"Bu hayvanlar yetenekli, sabırlı ve oldukça zeki avcılardır. Bir kere sizi gözlerine kestirdiler mi günlerce sizi izleyip tüm rutininizi öğrendikten sonra en savunmasız anınızda gelip saldırırlar."
"Bir kutup ayısıyla karşı karşıya kaldığınızda, birbirinizi karşılıklı olarak imha riskiniz oldukça fazladır. Gerçekten iyi bir atışçı olmama rağmen şimdiye kadar av tüfeğiyle hiç bir hayvanı öldürmemiştim. Zaten kim bir kutup ayısını öldürmek istesin ki?"
"Asıl yeteneklerim yıllarca ayılarla karşılaşmanın gayet doğal olduğu Kanada'nın kuzey bölgesine ağaç dikimi üzerine gelişmişti, şimdiyse kendimi bir Sikorsky helikopterinde, 30 yıllık bir pompalı av tüfeğini tutarken buldum."
Bu insansız istasyon; 3 büyük radar kubbesi, bir helikopter pisti ve küçük bir binadan oluşuyor. Burada 2 haftalığına görevlendirilen Duncan ve 6 diğer çalışan üç dizel jeneratörün bulunduğu binada sağır eden sesin içinde uyumaya çalışmışlar.
"Ben yaklaşan ayıları rahatça görebileceğim, düz, geniş bir arazi ve her yönü gören bir görüş açısına sahip olmayı beklerken bu istasyon, yakındaki herhangi bir ayının rahatça saklanabileceği, uçurumlarla üç tarafı çevrili bir dağın üstündeydi. Yani yetmiş beş metre gibi tehlikeli bir mesafedeki sırta tırmanana kadar onları fark etmeniz mümkün değildi."
Günlük rutini sabah 7'de kalkıp hava şartlarını kontrol ettikten sonra çalışanlar kahvaltı için aşçı kulübesine giderken onları korumakmış Duncan Ferguson'ın.
"Kutuptaki hava durumu öyle değişken ve zorlu ki sadece Iqaluit'ten üsse uçmak için üç gün bekledik ve orada iki ay kadar sıkışıp kalmaya hazırdık." diyor Ferguson.
"Radar kubbelerinin etrafında volta atarken, sanırım tabancayı taşımak için akla gelebilecek her şekli denedim. 'Potansiyel bir ayı saldırısı anındaki baskı altında görevimi yerine getirebilecek ve doğru anda vurabilecek miyim' sorusu kafamın içinde dönüpduruyordu."
"Ayıların hayal gücümün hemen hemen bir figürü haline geldiği, kütüklü bir beyaz kitle için uzak sırtları gözlerken o kadar çok vakit geçirdim ki.."
"Sürekli kutup ayılarını düşünmekten bilinçaltıma o kadar işlemişlerdi ki her gece rüyalarımda onları görüyordum. Uzun süre izole ortamda bulunduğum sırada, bu soyutlanmanın ilk bozulacağı yerin ayı gözlemcisinin olduğu yer olduğunu söylediler. 1 hafta kadar sonra bunun nedenini anlayacaktım. Bu hayvanlardan birini görebilmek için neredeyse her şeyi yapabilirdim. Olaysız geçen 2 haftanın sonunda, tam da güneşin doğumunda dişlerimi fırçalarken gerçekten istediğimi almıştım!"
"Günler önce tam da hedef olarak çalıştığım yerde, nefes nefese o muazzam büyüklükteki beyaz kütlenin silüetini izliyordum."
Kutup ayılarının trajik kusurları meraklarıdır. Zekalarının getirdiği bir yan ürün olan bu merak yüzünden, kendilerini daima ölümcül tehlikeye atarlar.
"Av tüfeğimi gökyüzüne doğru kaldırdım ve 1 el ateş ettim. Buraların amiri oymuş edasıyla hemen etrafımdan dolaşmadan önce, onu 12 metre kadar uzağa göndermiş olmuştum. 1 saat kadar sonra helikopter geldi ve evimize döndük..."