On üçüncü asırda, Konya ve havâlisine hâkim olup, 1487 senesine kadar devam eden büyük Türk beyliği Karaman aşîreti, Oğuzlar'ın Avşar boyuna mensuptur
Türkiye Selçuklu sultanı Birinci Alâeddin Keykubad (1219-1237), Türkmen aşîretlerini Bizans ve Kilikya hudutlarına yerleştirmişti Bu sırada, 1228 senesinde Kilikya, Ermenilerden alınınca, Ermenek taraflarına da Karaman aşîreti yerleştirildi O zaman, Karaman aşîretinin beyi Sadeddin oğlu Nûre Sufî idi Türkmenler üzerinde nüfuz sahibi olan Nûre Sufî, Hıristiyanlara ait yerleri zaptederek topraklarını genişletti Ölüm tarihi bilinmeyen Nûre Sufî’den sonra oğlu Kerîmüddin Karaman, aşîret beyi oldu Bu sıralarda Türkiye Selçukluları Devleti, Moğol-İlhanlıların kontrolüne girmişti
Karaman Bey; Ermenek, Mut, Gülnar, Mer’a ve Silifke kalelerini muhasara etti Ermenek’i ele geçirdi Sahip olduğu topraklarda, serbestçe hareket ediyordu Bundan dolayı Türkiye Selçuklu sultanı Dördüncü Kılıç Arslan, Karaman Beyin hadise çıkarmasından çekinerek ona, Lârende (Bugünkü Karaman) Kalesini iktâ olarak verdi Aynı zamanda kardeşi Bunsuz da, Selçuklu sultanının sarayında “candar” yani muhafız olarak görevlendirildi Fakat, uç beylerinden bazılarının cezalandırılmasından endişelenen ve bir gün sıranın kendilerine geleceğini düşünen Karaman Bey, beraberinde kardeşi Zeynül-Hac ve Bunsuz olduğu halde, 20000 kişilik bir kuvvetle Konya üzerine yürüdü Ancak, Gevele Kalesi önünde yapılan muharebede Selçuklu veziri Muînüddin Pervâne, Karamanlıları mağlup etti Karaman Beyin kardeşleri Zeynül-Hac ve Bunsuz yakalanarak Konya’da idam edildi
Karaman Beyin, 1262 senesinde vefatı üzerine, Sultan Dördüncü Kılıç Arslan, bunun oğullarını Gevele Kalesine hapsettirdi ise de, Vezir Muînüddin Pervâne’nin müdahalesi ile serbest bıraktı Kardeşlerden en büyüğü olan Şemseddin Birinci Mehmed Bey, Ermenek tımarına sahip olarak Karaman Beyi oldu Mehmed Bey, aşîret reisi olduktan bir süre sonra isyân eden Hatiroğlu ile birleşerek Selçuklulara karşı faaliyete geçti ve Bedreddin Hutenî komutasında üzerine gönderilen Selçuklu-İlhanlı ordusunu, Göksu Derbendinde, âni bir taarruzla bozguna uğrattı Daha sonra Konya üzerine yürüyerek, Cimri lakabı verilen Alâeddin Siyavuş’u Selçuklu sultanı ilan etti Mehmed Bey, yanında Alâeddin Siyavuş olduğu halde, 1277 senesi Mayıs ayının on ikisinde Konya’ya girdi ve Siyavuş’un veziri oldu Toplanan dîvânda Türkçe'den başka dil kullanılmamasına karar verdi Bir süre sonra Akşehir ve civarında Sâhib Atâoğulları idaresindeki bir orduyu yendi Bu sefer dönüşü Konya’ya sokulmayan Karamanoğlu Mehmed Bey, Ermenek’e çekilmek mecburiyetinde kaldı Bu sırada Sâhib Cüveynî komutasındaki Selçuklu-İlhanlı ordusu, Konya’ya geldi Bu ordu ile yaptığı çarpışmada yakalanarak bazı kardeşleri ile birlikte öldürüldü (1277) Bu hâdise, bir süre için Karamanlıları sindirdi
Mehmed Beyin yerine, kardeşi Güneri Bey geçti Bu da, Selçuklu şehzadeleri arasındaki saltanat mücadelesinde büyük rol oynadı Güneri Bey, 1286 senesinde Tarsus üzerine yürüdü Aynı sene İlhanlılar, Lârende ve havâlisini tahrip ettiler Güneri Bey, dağlara çekildi Karamanoğulları, bu tarihten sonra Moğollarla bazen anlaştılar, bazen savaştılar Güneri Bey, 1300 senesinde vefat edince, yerine kardeşi Mahmud Bey geçti Mahmud Bey, 1308 senesinde, Ermenilerle savaşırken öldü İki oğlu arasında çıkan ihtilaflar, beyliğin birliğini sarstı ve beylik, Memlûklar'ın tesir sahasına girdi Bu sırada beyliğin başına Yahşi Bey geçti Yahşi Bey zamanında Karamanoğulları, tekrar Konya’ya hâkim oldu Anadolu beylerinin kendi başlarına hareket etmeleri üzerine, İlhanlı Valisi Emîr Çoban idaresindeki Moğol ordusu, Anadolu’ya girdi (1314) Emîr Çoban, Konya’yı Karamanoğullarının elinden aldı Yahşi Beyin ölümü üzerine Karamanoğullarının başına Bedreddin Birinci İbrahim geçti Karamanlılar, bunun zamanında da Konya’ya hâkim oldular Bedreddin İbrahim, 1319 senesinde Tarsus Ermenileri üzerine sefer düzenleyerek bazı yerleri ele geçirdi İlhanlıların Anadolu Valisi Timurtaş’ın 1327 senesinde Mısır’a kaçması üzerine, diğer Anadolu beyleri gibi, Karamanoğulları da serbestçe hareket etmeye başladılar
İlhanlıların çöküşü ile Karamanlılar hudutlarını genişletmeye devam ettiler 1328 senesinde Gevele Kalesine kadar ilerlediler Beyşehir’e hâkim oldular 1333 senesinde Birinci İbrahim Bey, beylikten çekilerek yerini, kardeşi Alâeddin Halil Beye bıraktı Bu beyin vefatından sonra, yeniden Birinci İbrahim Bey, Karamanlıların başına geçti Ölümü üzerine yerini oğullarından Fahrüddin Ahmed bey aldı Beyliği çok kısa süren Ahmed Bey, Moğollarla savaşırken öldü (1350) Bundan sonra kardeşleri Süleyman ve Şemseddin beyler, kısa süreler ile başa geçtiler Karamanoğulları Beyliğinde bu iki kardeşi, Burhâneddin Musa Bey takip etti Bu bey, hastalığı yüzünden Seyfeddin Süleyman ile Karaman Beyi, Lârende’ye göndererek kendisi Mut’a çekildi 1356 senesinde, Musa Beyin yerine Süleyman Bey geçti Beş sene kadar saltanat süren Süleyman Bey, Sivas Emîri Eretnaoğlu Mehmed Bey tarafından bir hileyle öldürüldü (1361) Bundan sonra, Ebü’l-Feth lâkabını taşıyan Alâeddin Ali Bey, Karamanlıların başına geçti
Alâeddin Ali Bey, başa geçer geçmez, Osmanlılar'la münasebet kurdu Ali Bey, faal, mücadeleci ve azim sahibi bir hükümdardı Osmanlı Sultanı Murad Hüdâvendigâr’ın kızı Nefîse Sultan ile evlenerek iki sülale arasında akrabalık tesis etti Osmanlıların Anadolu’ya yayılmalarından ve beylikleri elde etmelerinden çekinen Alâeddin Ali Bey, Eretnaoğulları ve diğer Türk beyleri ile bir ittifak kurma gayretine düştü Fakat Sultan Birinci Murad’ın aldığı yerinde tedbirler, bu gayretleri neticesiz bıraktı Alâeddin Ali Bey, daha sonra Kıbrıslıların elinde bulunan Gorigos (Kız Kalesi) üzerine yürüdü ve kaleyi muhasara etti Kendisini bu sefere teşvik eden Moğol kumandanı Yelboğa Nâsırî’nin muhasara sırasında ölümü üzerine, Karamanlılar muhasarayı kaldırarak geri çekildiler Alâeddin Ali Bey, daha sonra komşu beyliklerin arazisinden bazı yerleri zaptetti 1376 yılında Kayseri’yi muhasara edince, Eretnaoğlu Ali Bey Sivas’a çekildi Fakat Eretnaoğlunun veziri Kadı Burhâneddin, Alâeddin Ali Beyi geri çekilmek zorunda bıraktı
Alâeddîn Ali Bey, kayınpederi ve Osmanlı Sultanı Birinci Murad Hanın, Rumeli’de fetihlerde bulunmasından faydalanarak, Osmanlılara ait olan Beyşehir’i ele geçirdi Bunun üzerine, Rumeli’den Anadolu’ya geçen Sultan Murad Han, yaptığı muharebede Karamanoğullarını mağlup ederek, Konya’yı muhasara etti ise de, Kızı Nefîse Hâtunun ricası ile, aldığı yerleri iade ederek barış yaptı (1386) Bu sulh, 1389 senesinde, Sultan Murad Hüdâvendigâr’ın Kosova Savaşı'nda şehid olması üzerine, Karamanlılar tarafından bozuldu Alâeddin Bey, tekrar Osmanlı topraklarına girdi Bu durum karşısında, Osmanlı sultanı olan Yıldırım Bayezid Han, Batı Anadolu’ya geçerek, Saruhan, Aydın ve Menteşe beyliklerini Osmanlı topraklarına ilhak ettikten sonra, Karamanoğlu Alâeddin Ali Beyi mağlup ederek, tekrar barışa mecbur etti Daha sonraki senelerde, Timur Han'ın Doğu Anadolu’ya hâkim olmasıyla, Alâeddîn Ali Bey, ona tâbi oldu İki düşman arasında kalan Kadı Burhâneddîn, Karamanlılara karşı harekete geçti ve 1396 senesinde Konya önlerine kadar gelerek, beylik topraklarının bir kısmını ele geçirdi Bu hâdiseden iki sene kadar sonra Alâeddin Ali Bey, Osmanlı Sultanı Yıldırım Bayezid Hanın Rumeli Seferinde olmasından faydalanarak, tekrar Osmanlı topraklarına girdi ve Ankara’ya baskında bulundu Bu olay üzerine Yıldırım Bayezid Han, büyük bir ordu ile Karaman seferine çıktı Arpaçay Muharebesinde, Karaman ordusunu bozguna uğrattı Alâeddin Ali Beyin Konya’ya sığınması üzerine, Yıldırım Bayezid Han, Konya’yı muhasara etti On günlük bir muhasaradan sonra Konya halkı, şehri Sultan Bayezid’e teslim etti Alâeddin Bey, yakalanarak öldürüldü Böylece, Karaman Beyliğinin toprakları Osmanlılara geçerek, beylik sona erdi (1398) Yıldırım Bayezid, kız kardeşi Nefîse Hâtun ile iki oğlu Ali ve Mehmed Beyleri Bursa’ya gönderdi Bu iki kardeş, Ankara Savaşı sonuna kadar burada kaldılar
Yıldırım Bayezid’in 1402’de Ankara Savaşında, Timur’a yenilmesi üzerine, Karamanoğullarından Mehmed ve Ali Bey, Bursa’da hapisten çıkarıldı Timur Han, Karaman Beyliğinin başına Alâeddin Beyin büyük oğlu Mehmed Beyi geçirdi Kardeşi Ali Bey, ona tâbi olarak Niğde emîri oldu Mehmed Bey, fetret devrinde, Osmanlı şehzadeleri arasındaki taht mücadelelerinden istifade etmesini bildi Sultan Çelebi Mehmed Hanın müttefiki Germiyanoğlu Yâkub Beyin arazisine girdi Bursa üzerine yürüyüp şehri tahrip etti (1413) Buna karşılık olarak Çelebi Mehmed Han da, Karamanoğulları arazisine girdi ve 1414 senesinde Konya önlerinde Mehmed Beyi mağlup etti Mehmed Bey, çok geçmeden tekrar Osmanlı topraklarına girdi Fakat, Bayezid Paşa karşısında bozguna uğrayıp, esir düştü Sultanın huzuruna getirilen Karamanoğlu Mehmed Bey özür dileyince, 1415 senesinde sulh yapıldı Antlaşmaya göre, Osmanlılar, zaptettikleri Akşehir, Beyşehir ve Seydişehir’e hâkim oldular
Ramazanoğlu Ahmed Bey, Timur Hanın Anadolu’da bulunduğu sırada, Karamanoğullarına ait Tarsus şehrini ele geçirip, Memlûk Sultanı Melik Müeyyed Şeyh adına hutbe okuttu İki sene sonra Mısır ve Şam emîrleri arasındaki ihtilâftan istifade eden Mehmed Bey, oğlu Mustafa Bey kumandasında bir ordu ile Tarsus’u tekrar ele geçirdi Bu durum Memlûk Sultanıyla arasının açılmasına sebep oldu Memlûk Sultanı Müeyyed, oğlu İbrahim kumandasında bir orduyu Anadolu’ya gönderdi Mehmed Bey, Memlûk kuvvetlerinin Niğde, Konya Ereğlisi ve Lârende’yi zaptetmesi üzerine Taşeli’ne kaçtı Karamanoğulları toprakları Memlûk Devleti'nin himayesinde olarak, Mehmed Beyin kardeşi ve Niğde emîri Ali Beye verildi Bu hâdiselerden sonra, Karamanoğlu Mehmed Beyin Kayseri’yi ele geçirme teşebbüsü neticesiz kaldı 1420 senesinde yapılan muharebede, Ramazanoğlu Nâsıreddîn Mehmed Bey tarafından esir alınarak Kahire’ye gönderildi ve burada hapsedildi
Mehmed Beyin büyük oğlu İbrahim Bey, Osmanlılara sığındı Osmanlıların yardımı ile Konya ve Lârende’yi ele geçirdi Amcası Ali Beyi, tekrar Niğde’ye çekilmek zorunda bıraktı Osmanlıların, Karamanoğullarının iç işlerine müdahalesini hoş karşılamayan Memlûk Sultanı, Mehmed Beyi serbest bıraktı Mehmed Bey, başa geçer geçmez, Osmanlılara karşı cephe aldı Hamidoğlu Osman Bey ile anlaşarak Antalya üzerine bir sefer düzenledi Antalya Muhafızı Hamza Bey, şehri kahramanca müdafaa etti Muhasara sırasında Mehmed Bey, isabet eden bir top güllesiyle öldü (1423) Bu sefere katılan İbrahim Bey, babasının cenazesini alarak Lârende’ye çekildi Kardeşi Alâeddin Ali Bey ise, Antalya’ya sığındı Böylece, ikinci defa Karaman tahtına çıkan İbrahim Bey, Osmanlıların yardımı ile amcası Ali Beyi tekrar Niğde’ye çekilmeye mecbur etti Fakat, daha sonra Osmanlılarla olan dostluğu bozdu Kendisini kuvvetli hissedince beyliğin üzerindeki Memlûk nüfuzuna da son verdi Memlûklar, İsa Beyi, kardeşi İbrahim’e karşı destekledilerse de muvaffak olamadılar İsa Bey, Kahire’ye kaçtı İbrahim Beyin zamanında Karamanoğulları, en parlak devirlerini yaşadılar Osmanlılar aleyhine ittifak yapan İbrahim Bey, 1433 senesinde Macarların, Osmanlılara saldırmasını fırsat bilerek Beyşehir’i aldı Osmanlı sultanı, Rumeli’de Macarları yendikten sonra Karamanoğlu İbrahim Bey üzerine yürüdü Konya’ya kadar birçok şehri zaptetti İbrahim Beyin sulh isteği, aldığı yerleri geri vermek ve bir daha antlaşmaya aykırı harekette bulunmamak şartıyla kabul edildi
Diğer taraftan, Memlûk Sultanlığı ile Dulkadiroğulları arasındaki ihtilaftan faydalanan İbrahim Bey, Kayseri’yi ele geçirdi Bu durum, Osmanlılarla Memlûkların arasını açtı Kayseri’den sonra Osmanlı topraklarına giren ve Amasya Kalesini muhasara eden İbrahim Beye karşı, Sultan İkinci Murad Han, kendisinden yardım isteyen Dulkadiroğlu Süleyman Beye yardımcı kuvvet gönderdiği gibi, Tokat sancak beyine de bu kuvvetlere katılarak Kayseri’yi zaptetmelerini emretti ve şehir 1436 senesinde alındı Bundan sonra İbrahim Beyin kardeşi olan ve Osmanlıların yanında bulunan İsa Bey, Karaman arazisine yaptığı akınlarda Akşehir’i ele geçirdi Karamanoğlu üzerine yapılan akınların birinde, İsa Bey öldü 1437 senesinde İbrahim Beyin, Osmanlı Devleti ile sulh yapması üzerine, Anadolu’da sükûnet hâsıl oldu
İbrahim Bey, 1444 senesine kadar, Osmanlı Devletine karşı hiçbir harekette bulunmadı Fakat Osmanlılar Sofya’ya kadar inen Haçlı kuvvetlerini karşılamaya gittiklerinde, Osmanlı Devletini arkadan vurmakta da tereddüt etmedi Karamanoğlu kuvvetleri, Ankara ve Kütahya’ya kadar olan yerleri tahrip ettiler Sultan Murad Han, Macarları mağlup ettikten sonra, Anadolu’ya geçerek, Karamanoğulları üzerine büyük bir sefer düzenledi İslâm âleminde suçlu duruma düşen ve çaresiz kalan İbrahim Bey, yemin vermek suretiyle, ağır şartlar altında, Osmanlı Devleti ile sulh yaptı Bu ahidnâmede İbrahim Bey, her sene, bir oğluyla kendi askerini Osmanlı Devleti hizmetine göndermeyi taahhüt ediyordu Edirne-Segedin antlaşması bozulup, Haçlılar, taarruz ederek Varna önüne geldikleri zaman, İbrahim Bey yeminine sadık kalarak, antlaşmaya aykırı bir harekette bulunmadı İkinci Kosova Savaşı'nda (1448) Haçlılara karşı Osmanlı ordusuna yardımcı kuvvetler gönderdi
Hıristiyanlara karşı yapacağı bir seferin, üzerindeki kötü intibâı sileceğini hesaplayan İbrahim Bey, henüz Kıbrıslıların elinde bulunan Gorigos’a taarruza karar verdi ve 1448 senesinde, Gorigos’u fethetti 1451 senesinde, Osmanlı tahtına Sultan İkinci Mehmed Han'ın (Fatih) geçmesi, İbrahim Beye yeni ümitler vermişti Fakat, Sultan Mehmed’in Karaman üzerine yürümesi, onu tekrar barışa mecbur etti İstanbul’un fethi hazırlıkları sırasında Karamanoğulları, Venediklilerle ticaret antlaşması yaptılar Aslında antlaşmada zikredilen düşman, Osmanlı Devletiydi İbrahim Bey, 1456 senesinde Tarsus, Adana ve Külek taraflarını ele geçirmek için sefer düzenleyince, Memlûklar, bir ordu göndererek Karaman topraklarını tahrip ettiler İbrahim Bey, Fatih Sultan Mehmed’in Kastamonu ve Trabzon seferlerinde, antlaşma gereğince oğlu kumandasında asker yolladı (1461)
İbrahim Beyin son günleri ıstırap içinde geçti Oğulları, sağlığında Karaman tahtına geçebilmek için, mücadeleye başladılar İbrahim Bey, büyük oğlu İshak Beyi veliaht ve İçel valisi yapmıştı İshak Bey, babasının sağlığında idareyi bizzat ele aldı Fakat, taht mücadelesinde babasıyla beraber Kavala Kalesine çekildi Diğer oğlu Pir Ahmed, Konya’da hükümdarlığını ilan etti Bu sırada İbrahim Bey, Kavala’da öldü İshak Beye rakip olarak Pir Ahmed’in çıkması; Osmanlı, Memlûk ve Akkoyunlu devletlerinin, beyliğin iç işlerine karışmalarına sebep oldu Neticede Pir Ahmed, Osmanlıların yardımını sağla***** Antalya Valisi Hamza Beyin kuvvetleriyle Karaman’a girdi İshak Bey, yenilerek Silifke’ye çekildi ve yardım için Akkoyunlu Hükümdarı Uzun Hasan’ın yanına gitti Pir Ahmed, Karamanoğullarının başına geçince, Osmanlılara yardımları karşılığında Beyşehir ve Ilgın’ı verdi Fakat, Ahmed Beyin bir süre sonra Akkoyunlu ve Venediklilerle anlaşması, Fatih Sultan Mehmed Hanın Karaman üzerine sefere çıkmasına sebep oldu Osmanlı kuvvetleri Konya’yı aldı Ahmed Bey, Lârende önlerinde Mahmud Paşa'ya yenilerek Tarsus’a kaçtı Fatih Sultan Mehmed, oğlu Şehzade Mustafa’yı, Karaman vilâyetine tâyin etti ise de, Karaman’ın yerli halkı, beylerine sadıktı Pir Ahmed Bey, kardeşi Kasım Beyle barışarak Karaman Beyliği için beraberce mücadele etti Akkoyunlu Uzun Hasan ve Venediklilerin teşebbüsleri, Karaman topraklarının Osmanlılar tarafından ele geçirilmesini önleyemedi Osmanlılar, Otlukbeli Savaşı'nda Uzun Hasan’ı yendikten sonra, Karamanoğlu topraklarına tamamıyla sahip oldu Gedik Ahmed Paşa, önce Ermenek, sonra da Mennan Kalesini ele geçirdi ve Silifke’yi zaptetti Şehzade Mustafa da Develi-Karahisar’ı teslim aldı Bu sırada Pir Ahmed öldü ve Karamanoğullarının başına Kasım Bey geçti Kasım Bey devrinde, bütün mücadelelere son verildi
Karaman valiliğine gönderilen Şehzade Cem Sultan, Karaman beyleri ile dostluk tesis ederek, onların kalbini kazandı Karamanoğullarının son varisi olan Kasım Bey, Karaman valisi tayin edilen Şehzâde Cem Sultan ve Sultan İkinci Bayezid Han ile anlaşarak, Osmanlı himayesinde, ölüm tarihi olan 1483 Şubatına kadar, İçel taraflarında hüküm sürdü Onun ölümü ile, Karamanoğulları Beyliği sona erdi Kasım Beyin damadı Turgut’un oğlu Mahmud Bey, 1487 senesine kadar İçel’de sancak beyliği yaptı Onun, beyliği yeniden ihya etme faaliyetlerine karşılık, üzerine kuvvet gönderildi Karşı duramayan Mahmud Bey tutunamayıp, Memlûklara sığındı, Karamanoğulları toprakları Sultan İkinci Bayezid devrinde, bütünüyle Osmanlı Devleti sınırları içine alındı
Karamanoğulları, Anadolu beyliklerinin, Osmanoğullarından sonra en mühimi, en büyüğü, en kudretlisi ve en devamlısıdır Konya’yı, yani Türkiye Selçukluları’nın merkezini elinde tutan Karamanoğulları, kendilerini Selçukluların halefi saymışlardır Fakat Osmanoğullarının, manevî, siyasî ve jeopolitik durumları, gazâlarının kazandırdığı itibar ve hükümdarlarının emsalsiz dehası karşısında, bu iddiaları, hayalden öteye gidememiştir Karaman-Türkmen Beyliği, 1250 senelerinden 1487 yılına kadar, yaklaşık iki yüz otuz yedi sene hüküm sürmüştür
Kültür ve medeniyet: Karamanoğullarının siyasî ve ticarî ehemmiyeti, memleketlerinin coğrafî durumuna göreydi Bunlar, kuvvetli düşmanları karşısında sarp yerlere çekilerek korunurlar, tehlike geçince tekrar İçel ve Lârende taraflarına gelirlerdi Karaman Beyliğinin ilk hükümet merkezi, Ermenek’ti Sonraları toprakları genişleyince, Lârende kasabasını uzun müddet merkez olarak kullandılar Konya’yı ele geçirince, devlet merkezini buraya taşıdılar 1463 senesinde, Konya Osmanlılara geçince, Lârende’yi tekrar merkez yapan Karamanoğulları, ikiye bölündü Bu zamanda, muvakkat olarak Niğde ve Silifke’yi de hükümet merkezi yaptılar Karamanoğullarında, memleketin bütünü, baştaki bey ile ailenin diğer fertleri tarafından idare edildiğinden, bu beylikte hükümranlık, aileye münhasır idi ve beylerinin resmî ve umumî bir unvanı yoktu
Şehâbeddin Ömer, Mesâlik-ül-Ebsâr isimli eserinde, 14 asrın ilk yarısında, Karamanoğulları’nın 25000 atlı ve 25000 yaya askeri olduğunu kaydetmiştir Bunlardan başka aşîret kuvvetlerinden de faydalanmışlardır
Geçitler vasıtasıyla Konya’ya ulaşan ticaret yollarını kontrol eden Karamanlılar, Ceneviz ve Kıbrıs tâcirlerinden aldıkları vergilerle, mühim bir gelir temin ediyorlardı Lamos, Silifke, Anamur ve Manavgat gibi kendilerine ait limanlardan tahsil ettikleri gümrük resmi de belli başlı gelirlerindendi
Karamanoğullarının Ermenek, Anamur, Lârende, Aksaray, Niğde ve Konya’da inşa ettirdikleri mimarî eserler, Selçuklu sanatının takipçisi olduklarını göstermektedir Karaman’da Nefîse Sultan tarafından Mimar Nûman bin Hoca Ahmed’e yaptırılan Hâtuniye Medresesi, Selçuklu mimarî tarzının özelliklerini taşır Yine Karaman’da 1388 senesinde yaptırılan Alâeddin Bey Kümbeti, kesme taştan on iki köşeli olup, üzeri yivli konik bir külah ile örtülüdür Bu eser, Selçuklu mimarisi tarzından farklı bir üslupla yapılmıştır Karamanoğulları, ayrıca birçok yerde cami, medrese, han ve kervansaraylar inşa ettirmiştir Niğde’de Ak Medrese, Zinciriye Medresesi, Aksaray Ulu Cami; Karaman’da İbrahim Bey İmareti, Nefîse Sultan Camii, Aktekke Camii; Ermenek’te Havâsıl Camii ile Ulu Cami ve Tol Medrese; Konya’da Nâsuh Bey Dâr-ül-Huffâzı, Has Bey Dâr-ül-Huffâzı ve Hasbeyoğlu Mescidi, Karamanoğlu beyleri tarafından yapılmış eserlerdir
Çini sanatı, Türkiye Selçukluları zamanında zirveye çıkmış, Karamanoğulları zamanında da bu durumunu muhafaza etmiştir Alçı sanatı da aynı kuvvetle devam etmiştir Karamanoğullarından Alâeddin Ali Bey ve haleflerinin, gümüş sikkeleri görülmektedir
Karamanoğulları (Tarih Sırasına Göre)
1 Nûre Sûfî Bey (başkenti: Ereğli) (1250?-1256?)
2 Kerîmeddin Karaman Bey (Başkenti: Ermenek) (1256?-1261)
3 Şemseddin I Mehmed Bey (1261-1283)
4 Güneri Bey (1283-1300)
5 Bedreddin (Mecdeddin) Mahmud Bey (1300-1308)
6 Yahşı Han Bey (1308-1312) (Başkenti: Konya)
7 Bedreddin I İbrahim Bey (1312-1333, 1348-1349)
8 Alâeddin Halil Mirza Bey (1333-1348)
9 Fahreddin Ahmed Bey (1349-1350)
10 Şemseddin Bey (1350-1351)
11 Hacı Sûfi Burhâneddin Musa Bey (Başkenti: Mut) (1351-1356)
12 Seyfeddin Süleyman Bey (1356-1357)
13 Damad I Alâeddin Ali Bey (1357-1398)
14 Sultanzâde Nâsıreddin (Gıyâseddin) II Mehmed Bey (1398-1399)
15 Damad Bengi II Alâeddin Ali Bey (1418-1419, 1423-1424)
16 Damad II İbrahim Bey (1424-1464)
17 Sultanzâde İshak Bey (1464)
18 Sultanzâde Pîr Ahmed Bey (1464-1469)
19 Kasım Bey (1469-1483)
20 Turgutoğlu Mahmud Bey (1483-1487
Orta Anadolu'nun güneyinde yaşayan bir Türkmen boyunun kurduğu beylik.
Moğol istilâsından kaçarak Anadolu'ya gelen bu Türkmen boyu, Keykubat I tarafından Ermenek bölgesine yerleştirilmişti (1228). Selçuklu Devleti yıkılınca Karaman Bey bağımsız bir beylik kurdu. Karamanoğulları Selçuklularla, Moğollarla ve Osmanlılarla uzun süre mücadele halinde kaldılar.
1397'de Yıldırım Bayezit Konya'yı alarak Karamanoğlu Ali Beyi öldürterek beyliğe son verdi. Fakat, Ankara Savaşı'ndan sonra Karamanoğlu Mehmet Bey beyliği yeniden kurdu (1402). Mehmet Bey 1407'de Türkçe’yi resmî dil ilân ederek Fars-çayı resmiyetten kaldırdı. Murat II'nin Anadolu Seferi Karamanoğullarını da baş eğmek zorunda bıraktı. Osmanlılarla anlaşma yapılarak Kosova Savaşı'na asker gönderdi. Fakat Murat II ölünce genç Fatih'in tahta geçmesinden yararlanmak isteyen Karamanoğulları yeniden başkaldırdılar. Fatih Sultan Mehmet buna saldırıyla karşılık verdi; bu saldırı sonunda Karaman halkı İstanbul'a sürülerek şehirler yağmalandı. 1471'de yapılan ikinci saldırıda Aksaray, Ereğli ve Çarşamba halkı da İstanbul'a sürüldü.
Fatih 1473'te Otlukbeli'nde, Uzun Hasan'ı yendikten sonra Karaman ülkesini temelli ele geçirdi. Sadece İçel'de beylik süren Karamanoğlu Kasım Bey kaldı; o da Cem Sultan'ın tarafını tutunca Bayezit II tarafından öldürtüldü (1483).
Müdekkik tarihçi, eski mebuslardan Ord. Prof. Dr. İsmail Hakkı Üzunçarşılı'nm TTK (Türk Târih Kurumu) neşriyatın*dan olan Osmanlı Târihinin, birinci cildinin 43. sahifesinde, en son araştırmalar ışığı altındaki beyanlarına bir atfu nazar edelim.
"Son tetkiklere göre Karaman aşiretinin, Oğuzların Salur veya Afşar boylarından, birisine mensup olmaları hakkında İki rivayet vardır. İlki; Alaaddin Keykubat Türkmen aşiretle*rini Rum ve Kilikya hududlanna yerleştirdiği sırada, 1228 senesinde de Kilikya Ermenilerinden aldığı Ermenek (Ka-merüddin ili) taraflarına da Karaman aşiretini yerleştirmişti. Bu târihde; Karaman aşireti Bey'i Sadeddin oğlu Nûre Sofi adında Babalîlerden birisi idi. Bu aşiret, 13. asrın sonlarına doğru yâni Anadolu Selçuk Devletinin çöküntüye başladığı sıralarda, mühim rol oynamış, gerek Ermeni kralları ve Mo ğollarla gerekse Moğollarla beraber hareket eden Selçuklu kuvvetleriyle kanlı çarpışmalarda bulunmuşlardır. Nûre Sofi denilen Karaman Beyinden sonra oğlu Kerimüddin Kara*man aşiret Bey'i olup 4. Kılıçarslan tarafından kendisine Er-menak tarafları dirlik yâni timar olarak verilmiş ve kardeşi Bonsuz'da Selçuk hükümdarının sarayında, candar yâni, muhafız olarak vazifelendirilmiştir.
(654/1256) Kerimüddin Karaman; Selçukiler arasındaki ihtilaflardan istifade ederek nüfuzunu arttırmış, hatta Kon*ya üzerine yürümüşsede başarılı olamamış mağlup olmuş ve kardeşlen Zeynehhac ile Bonsuz yakalanarak idam edil*mişlerdir. Kerimüddin'in 660/1262'de vukubulan vefatı üzerine Rükneddin Kılıçarslan, bunun oğullarını Gevele Ka*lesine hapsetmişse de, Vezir Muînüddin Süleyman Pervâ-e nın müdehalasıyla serbest bırakmış ve bunlar yine babalan Kiramüddin'in, Ermenak tımarına sahip olmuşlar ve bü*yükleri Şemseddin Mehmed Bey Karaman Bey'i olmuştur.
"Bu Mehmed Bey, Moğollarla ik defa çarpışmış ve onları mağlup etmiştir. Konya'ya girmiş ve Selçuklu sülalesinden olduğunu iddia etdiği Giyaseddin Siyavuş isimli birini (selçuk nâmelerdeki bahsi Cimri diye geçen) bu şahsı hükümdar ilân etmiş ve adına para bastırmış, kendiside Gıyasettin'e vezirlik yapmıştır. Burada hemen belirtelimki, Moğol saldırılan de*vam etmekte ve bunların birinde Şemseddin Mehmed Bey, çarpışma esnasında maktul düşmüştür. 676/1278 Mehmed Bey'den sonra Karaman bey'i olan Güneri Bey, 1300 sene*sinde vukubulan vefatına kadar Selçuklu hanedanı arasında*ki taht kavgasında çeşitli roller üstlenmiştir.
Moğolların idaresi altındaki Selçuklular ile mücadele eder*ken Ermeniler ilede mücadeleden geriye durmamıştır. Güne*ri Bey'in ölümünden sonra, kardeşi Mahmud Bey, riyasete geçmiştir. Bu zât da 1307'de vefat ettiğinde hanedanda işler karışmış Mahmud'un iki oğlu birbirlerine girmişlerdir. Burha-neddin Musa ve Bedreddin ibrahim Bey kardeşler arasındaki ihtilaf komşu devletlerin işlerine karışmasına yol açmıştır ve bilhassa Kölemenler, bu hususda söz sahibi olmuşlardır. 762/1361'de Karaman Beyi olan, Alaüddin Ali Bey, Osman*lılarla münasebeti başlatan kimsedir. Yaşadığı dönemi göz önüne alıp tetkik ettiğimizde, mücadeleci, hırslı ve kurnaz bir Bey olduğunu teslim ederiz.
Alaüddin Ali Bey, Murad-ı Hüdavendigârın kızı Nefise Sul*tanla izdivaç yapmıştır ve 772/1370de vukubulan bu izdiva*cın siyasi bir evlilik maksadı taşıdığı bellidir. Merhum üzun-çarşılı; değeri çalışmasında, Lârende/Karaman kasabasında . (şimdi vilâyet) bulunan, Hatuniye Medresesi vakıf senedinde, 1. Murad'ın kızının adı Melek Hatun diye geçtiği için Nefise adının doğru olmadığını ileri sürerken de m. 1370 yılının
başlangıcını göz önüne almıyor, bu izdivaçdan doğan çocuk olan Mehmed Bey'in doğumunun nazarı itibara alındığı tak*dirde daha önce evlenmiş olmaları lâzım demekte. Milâdi 1370'i hicri 771'in recep ayında başladığı ve izdivacın da se*ne başına yakın aylarda yapıldığı göz önüne alınsa, bu ileri sürüşün hiç bir pratiği olmadığı görülür. Ayrıca isim meselesine nelince, bizde umumiyyetle birden fazla isim koyma adeti elan de*vam etmektedir. Koskoca padişah kızının, bir tek isimle yâd olun*ması hiçde akla yakın düşmüyor.
Alaüddin Ali, Osmanlı devletiyle kurduğu bu akrabalık sa*yesinde kendini ve beyliğini garantiye alma köprüsü kurmak istemişti. Fakat; Osmanlı devletinin dâvası kuru bir cihangir*lik dâvası olmadığından, bu düşüncelerini pek işine gelir ne*tice olarak tatbike muvaffak olamadı. Fakat hanımı sayesin*de bir kaç defa padişahça hayatı bağışlandı. Karamanoğlu ile Osmanlı arasında ilk savaş 788/1286'da vukubuldu. 1: Murad'ın; Hamidoğlu Hüseyin Beyden satın almış olduğu Akşehir, Yalvaç, Karaağaç, Beyşehri, Seydişehri gibi yerlerin Karaman hududuna yakın olması, Karamanoğlunu korkut*muş vede 1. Murad'ın Rumeli yakasında olduğu bir zaman diliminde, bir Osmanlı beldesi olan Beyşehrine hücum etmiş ve zaptetmiştir. Rumeli kıtasındaki işini yarıda bırakan padi*şah çabucak gelmiş ve Karamanoğlunu haşat etmiştir. Kelle*si ve toprakları, Murad'ın kızı Nefise Melek Sultan hanımın ri*cası üzerine bağışlanmıştır.
Böylece; Karamanoğlu bu izdivacının böyle bir faydasını görmüştür. Ne varki Kosova savaşı sonrasındaki belli belirsiz kalkışmasında kaim biraderi Yıldırım Bayezid tarafından Ak-çaçay Savaşı neticesinde sığındığı Konya şehrinde Alaüd-din'i enişte demeyip katlettiği görüldü. Tabii Yıldırım'ın bu arada Saruhan, Aydmoğlu ve Menteşe Beyliklerini de toprak*larına ilhak ettiğini ifade etmiş olalım. Böylece Bayezid, Karaman Beyliğine 800/1398 târihinde son vermiş oldu ve kiz-kardeşi ile yeğenlerini yanına alıp, Bursa'ya götürdü. Nevar-ki; Yıldırım Bayezid Ankara savaşında Timurlenk'e feci bir mağlubiyete duçar olduğunda Timur, Karaman Beyliğinin yeniden kuruluşunu yapmak üzere, Yeğenleri yanına davet edip, büyük olan Mehmed Bey'e beyliğini iade ettiğinden, Bursa'dan yine Karaman'a avdet ettiler. Anneleri banımsul-tan kendilerini bırakmadı. Yeniden hayat bulan Karamanlıla*rın macerası, Osmanlı devleti meyamnda yeri geldikçe kay*dedilecektir.
Nûre Sofi Kerimüddin Karaman Güneri Bey Mahmud Bey Şemseddin Mehmed Bey -Burhanüddin Musa Bey Halil Bey Bedreddin İbrahim B.- Seyfeddİn Süleyman Bey ı Alâüddin Ali Bey - Fahreddin Ahmed Bey - Şemseddin Bey - Hüsa-meddin Mahmud 2. Mehmed Bey Bengi Ali Bey - İsa Bey İb*rahim Bey Ali Bey- Pir Ahmed Bey Diğer oğullan İshak Bey Kasım Bey
1256-1474 yılları arasındaNiğde, Karaman, Konya, İç İl, Taşilive Alanya yörelerinde hüküm sürenhanedan ve beylik.
Yazıcıoğlu Ali'ye göre Karamanoğulları Oğuzlar'ın Afşar boyuna mensuptur. Hanedanının dayandığı başlıca oymaklar Turgutlu. Bayburtlu. Oğuzhanlı. HocaYû-nuslu, Hocantılı. Bozkırlı, Bozdoğan, Bul-garlı. İğdir, Beydili ve Yuvalılar idi. Bunlardan özellikle Turgutlular Karaman Bey-liği'nin tarihinde önemli rol oynamıştır. Devletin beylerbeyilik mevkii genellikle bu oymağın elinde olmuştur. Turgutlu oymağından Pîr Hüseyin Bey'in Konya ve dolaylarında birçok sosyal tesis yaptırdığı bilinmektedir. Ereğli'nin güneyi ile Kara-tnan'ın doğusunda yaşayan Bayburtlular Bayburt Bey'e mensuptu. 11. Bayezidve Yavuz Sultan Selim döneminde bu civarda Bayburt adında bir kaza vardı. Kalabalık bir oymak olan Oğuzhanlılar Anamur ve Selinti'de (Gazipaşa) oturuyorlardı. Hoca Yûnuslular'ın Gülnar dolaylarında, adını muhtemelen Türkistan'ın Hucend şehrinden alan Hocantılı oymağının Turgut kazasının doğusunda yaşadığı, Göksu üzerinde Hocantı adında bir kö[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
Ancak bu rivayetin gerçekle hiçbir ilgisi yoktur. Hatta Şikârî'nin Karaman Bey'in Ermenek'te gömüldüğü hakkındaki sözleri de doğru değiidir. Onun mezarı Ermenek'e 18 km. uzaklıktaki Balgasun yeni adı Bağbölen köyündedir. Karaman Bey'in öldüğünü duyan IV. Kılıcarslan, kardeşi Bunsuz ve diğer Karamanoğulla-n'nı Konya yakınlarındaki Gevele Kalesi'ne hapsettirdi. Ancak IV. Kılıcarslan da çok yaşamadı ve Moğollar tarafından Öldürüldü. Veziri Muînüddin Süleyman Pervane onun çocukyaştaki oğlu III. Keyhusrev'i tahta çıkarıp devlete tamamen hâkim oldu (664/1266). Bu arada Ali Bey dışında Karamanlılar serbest bırakıldı. Ali Bey rehine olarak Kayserİ'de ikamete mecbur edildi. Bunsuz ise büyük bir ihtimalle İV. Kılıcarslan tarafından öldürüldü. Baskılara dayanamayan Beylerbeyi Hati-roğlu Moğollar'a karşı isyan edince Karamanoğulları da ona katıldılar (675/1276). Bunun üzerine Karaman Bey'in oğullarından Mehmed Bey. Şemseddin lakabıyla Ermenek subaşılığına getirildi. Akdeniz'e kadar ilerleyen Mehmed Bey. İç İl yöresini idaresi altına aldı ve Moğollar'a karşı baskınlar düzenlemeye başladı. Hatiroğ-lu'nun Öldürülmesinden (675/1276) sonra Karamanoğulları üzerine gönderilen eski Ermenek subaşısı Bedreddin İbrahim'i de mağlûp eden Karamanoğullarfnın ünü ve gücü daha da arttı. Memlûk Sultanı I. Baybars'ın Moğollar'ı yenerek Kayserİ'ye girdiğini duyan
Kod:
Buradaki İçeriği Sadece Üyelerimiz Görebilir.Üye Olmak İçin Lütfen[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
Karamanoğlu Mehmed Bey, derviş kılığında dolaşan 11. İzzeddin Key-kâvus'un oğlu Alâeddin Siyavuş'u yanına alarak Konya üzerine yürüdü. O sırada Sultan 111. Gıyâseddin Keyhusrev Sâhib Ata ile Pervane. Abaka Han'ın yanında olup Konya'da sadece saltanat naibi Emî-nüddin Mîkâil ile Sahil Beyi Bahâeddin Mehmed bulunuyordu. Mehmed Bey'in amacı Alâeddin Siyavuş'u saltanata getirmekti. Ancak saltanat naibinin onu tanımaması üzerine kuvvet kullanarak şehre girdi.
Kod:
Buradaki İçeriği Sadece Üyelerimiz Görebilir.Üye Olmak İçin Lütfen[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
Türkmenler emîrlerin ve ileri gelenlerin
evlerini yağmaladı. Bu arada saltanat naibi ile Sahil beyi öldürüldü. Ardından Alâeddin Siyavuş törenle Selçuklu sultanı ilân edildi, Karamanoğlu Mehmed Bey de vezir oldu.
Kod:
Buradaki İçeriği Sadece Üyelerimiz Görebilir.Üye Olmak İçin Lütfen[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
Devlete bağlı olan görevlilerin Konya'ya gelmeleri için fermanlar çıkarıldı ve "divanda, dergâhta, bârgâhta, mecliste, meydanda hiç Kimsenin Türkçe'den başka bir dil konuşmaması" karan alındı.
Batı uçlarının subaşılar! olan Sâhib Ata'-nın oğullan Tâceddin Hüseyin ve Nusre-tüddin Hasan'ın üzerine gelmekte olduğunu duyan Mehmed Bey onları Akşehir'de karşıladı. Yapılan savaşta Karamanlı beyi galip geldi ve Sivrihisar'a kadar ilerledi, fakat Karahisar (Afyon) alınamadı, daha sonra Konya'ya döndü. Mehmed Bey'in asıl niyeti Moğollarla savaşmak olduğu için Erzurum'a gitmekti. Ancak Moğol korkusundan Türkmenler kendisine katılmaktan çekindiler. O sırada bir Moğol ordusunun gelmekte olduğunu Öğrenince. Alâeddin Siyavuş'la birlikte İç İl'e çekildi.
Kod:
Buradaki İçeriği Sadece Üyelerimiz Görebilir.Üye Olmak İçin Lütfen[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
Aynı yılın güz mevsiminde Abaka Han'ın Karamanlılar üzerine gönderdiği ordu Lâ-rende'den (Karaman) geçerek Akdeniz'e kadar gitti. Bu sırada pek çok Türk öldürüldü veya esir alındı. Kış gelince İlhanlı Veziri Şemseddin Cüveynî ile kumandanı Tokat yakınındaki Kazova kışlağına. 111. Gıyâseddin Keyhusrev de Konya'ya döndü. Hava şartlarının uygun olması üzerine Selçuklu sultanı yanındaki Moğol birliğiyle İç İl'e girdi. Onları takip eden Mehmed Bey. iki kardeşi ve amcasının oğluyla birlikte Moğol öncü birlikleri tarafından öldürüldü.
Kod:
Buradaki İçeriği Sadece Üyelerimiz Görebilir.Üye Olmak İçin Lütfen[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
Şemseddin Mehmed Bey. Karamanoğulları içinde Türk diline sahip çıkması ve Moğollar'a karşı istiklâl mücadelesini başlatmasıyla dikkati çeker. Mehmed Bey'in ölümüne çok sevinen Selçuklu Sultanı 111. Keyhusrev hâkimiyet alanını tekrar denize kadar genişletti. Bu sırada ele geçirilen birçok Karamanlı Türkü öldürüldü.
Mehmed Bey'in yerine geçen kardeşi Güneri Bey'in ilk yıllarında Moğol ordusunun Humus'ta Memlükler'e yenilmesi (1281) ve ardından Abaka Han'ın ölümüyle Anadolu'da karışıklıklar çıktı. Güneri Bey sık sık Konya taraflarına yağma akınları düzenlerken Eşrefoğlu Süleyman Bey de buraya ve Akşehir'e hücuma başladı. Bu Türkmen saldırılarını önleyemeyen Sultan III. Gıyâseddin Keyhusrev, Abaka'-nın halefi Sultan Ahmed Teküder'den yardım istedi. Teküder de kardeşi Kongurtay'ın kumandasında kalabalık bir orduyu Anadolu'ya gönderdi. Konya dolaylarında birçok Türk öldüren Moğollar daha sonra Karaman iline girerek Ermenek ve Mut yörelerinde büyük katliam yaptılar, ormanları yaktılar, ele geçirdikleri kadın ve çocukları köle ve câriye gibi sattılar. Kongurtay'ın Karaman ülkesinde yaptığı zulümler Mısır'da derin üzüntü ve öfkeye sebep olmuştur. 111. Gıyâseddin Keyhus-rev'den sonra Selçuklu tahtına geçen II. İzzeddin Keykâvus'un oğlu 11. Mesud, Konya'da kendisini güven içinde hissetmediğinden Kayseri'de oturdu. 111. Gıyâseddin Keyhusrev'in annesi de bundan yararlanarak Keyhusrev'in oğullan olan iki torununu Konya'da tahta çıkarmıştı. Ancak güçlüklerle karşılaşınca Güneri Bey'e beylerbeyilik, Eşrefoğlu Süleyman Bey'e de saltanat nâibliği menşuru gönderip onlann desteğini sağlamak istedi. Onlar da askerleriyle Konya'ya geldiler ve Keyhusrev'in oğulları yeniden Selçuklu tahtına çıkarıldılar.
Kod:
Buradaki İçeriği Sadece Üyelerimiz Görebilir.Üye Olmak İçin Lütfen[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
Fakat çok geçmeden yeni ilhan Ar-gun'un emriyle bu çocukların hayatlarına son verildi. Güneri Bey 685'te (1286) Lârende şehrini ele geçirdi ve ertesi yıl Tarsus yöresinde tahribatta bulundu. İç İl"in bir yöresini idare eden kardeşi Mah-mud, Güneri Bey'i metbû tanıyordu. Ka-ramanoğullan'nın Konya ovasındaki faaliyetleri üzerine Argun Han'ın kardeşi Geyhatu, Gıyâseddin II. Mesud'dan emrindeki Selçuklu ve Moğol askerleriyle Karamanoğulları'nı cezalandırmasını istedi. Sultan Mesud, yanında Sâhib Ata Fahreddin Ali olduğu halde Karamanoğulla-n'nın üzerine yürüyerek Lârende ve çevresinde tahribat yaptıktan sonra geri döndü. Bir yıl sonra Güneri Bey ile Eşrefoğlu Süleyman Bey Selçuklu sultanına bağlılıklarını bildirmek İçin Konya'ya geldiler (687/1288). Güneri Bey ertesi yıl da kardeşi Mahmud'la birlikte tekrar Konya'ya geldi ve sultanın elini öptü. 689'da (1290) Anadolu umumi valisi tayin edilen Şehzade Geyhatu Konya'ya gelince kardeşi Mecdüddin Mahmud'la değerli armağanlar gönderen Güneri Bey'in böylece Moğolların muhtemel bir yağma harekâtını da önlemek istediği anlaşılmaktadır. Argun Han'ın ölümünden (690/1291) sonra Anadolu'da tekrar karışıklıklar çıktı. Kayseri'de oturan Sultan II. Mesud, Karamanoğullan'nın Konya civarında yağma harekâtında bulunmaları üzerine İlhanlı tahtına çıkmış olan Geyhatu'-dan yardım istedi. Kalabalık bir orduyla
Anadolu'ya gelen Geyhatu askerlerine Ereğli, Lârende ve civarını tahrip ettirmiş, erkekleri işkenceyle öldürtmüş, kadınları ve çocukları da esir almıştır. Geyhatu'-nun Anadolu'dan ayrılmasından sonra harekete geçen Karamanoğullan Konya yöresini tekrar yağmaladılar (692/1293). Bu durumdan yararlanmak isteyen Kıbrıs Kralı II. Henry 1293'te Alâiye'ye asker çıkardıysa da Mecdüddin Mahmud Bey idaresindeki Karamanoğulları şehri kurtardılar. Karamanoğullan'nın Alâiye kolunun tarihi bu seneden itibaren başlarsa da bu kol hakkında kaynaklarda ayrıntılı bilgi bulunmamaktadır.
Gâzân Han zamanında Moğollar arasındaki iç mücadeleler yüzünden Orta Anadolu'nun batı kesiminde Moğol nüfuzu iyice azalmıştı. Anadolu Selçuklu Sultanı İl. Mesud acz içinde Kayseri'de oturuyor, Konya Ahî Ahmed Şah tarafından idare ediliyordu. 0 sıralarda Anadolu'daki Moğol kumandanlarından Baltu ve Sülemiş, Gâzân Han'a isyan ettiler ve Karamanlı-lar'dan yardım istediler. Özellikle Baycu Noyan'ın torunu Sülemiş'in ayaklanmasına çok sayıda Karamanlı Türkmen katılmasına rağmen Gâzân Han Karamano-ğullan'na karşı herhangi bir harekette bulunmadı. Sülemiş'in isyanından kısa süre sonra Güneri Bey vefat etti.
Kod:
Buradaki İçeriği Sadece Üyelerimiz Görebilir.Üye Olmak İçin Lütfen[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
Cesur, muktedir bir bey olan Güneri, Moğol saldırılarına rağmen toparlanarak mücadelesini sürdürmüş, gerek Selçuklu sultanına gerekse Moğollar'a kendisini kabul ettirmiştir. Lârende ve Ereğli bu bey zamanında Karamanlı toprağı olmuş, muhtemelen Hadım, Belviran ve Bozkır yöreleri de yine Güneri Bey zamanında Karamanlı Beyli-ği'nin sınırları içine alınmıştır. Alâiye şehri de yine bu dönemde Karamanlı idaresine girmiştir.
XIV. yüzyılın ilk yarısı kaynak yetersizi iği yüzünden Karamanlı tarihinin en az bilinen dönemidir. Güneri Bey'den sonra beyliğin başına geçen kardeşi Mecdüddin Mahmud Bey'in 1302 yılında Ermenek Ulucamii'ni. Balgasun'da babası ve kendisi için türbeler yaptırdığı bilinmektedir. Yine bu bey zamanında Karamanoğulları, Moğol kumandanlarından Kazan-cuk'u Toros dağlarının geçitlerinde ağır bir yenilgiye uğratmışlardır. Mahmud Bey 707'de (1307-1308) Öldü.
Yerine geçen oğlu Yahşi Bey, Konya hâkimi Ahî Mustafa'yı öldürerek şehri ele geçirdi (714/1314), Ahî Mustafa muhtemelen İlhanlılar'a vergi ödediği için İlhanlı Hükümdarı Olcaytu, Konya'nın Karamanoğullan eline geçmesine kayıtsız kalmadı ve Emîr Çoban'dan şehrin geri alınmasını istedi. Emîr Çoban üç tümen askerle Anadolu'ya girince birçok bey tarafından karşılanmış, fakat Karamano-ğulları'ndan kimse gitmemişti. Çoban'ın Konya'ya geldiği sıralarda
Kod:
Buradaki İçeriği Sadece Üyelerimiz Görebilir.Üye Olmak İçin Lütfen[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
Anadolu'da büyük kıtlık vardı. Emîr Çoban Lârende'ye kaçmakta olan Karamanoğlu Yahşi Bey'i yakalattı, fakat öldürmedi. Konya'ya melik, şahne, âmil ve kâtipler tayin eden Emîr Çoban, oğlu Demirtaş'ı Anadolu umumi valisi yaptıktan sonra İran'a döndü. Karamanoğulları çok geçmeden Konya'yı yeniden zaptettiler. Memlûk kaynaklarında İbrahim Bey'in 718'de (l3l8) Memluk sultanı adına hutbe okuttuğu kaydedilmektedir. Buna göre Yahşi Bey'den sonra yerine kardeşi Bedreddin İbrahim geçti. Demirtaş'ın başlıca amacı, Türkmen beylerini kendisine tâbi kılıp Anadolu'nun tek hâkimi olmaktı. 720 (1320) ve 723 (1323) yıllarında Konya'yı zapteden Demirtaş, Karamanoğlu Mûsâ ile Hamîdoğlu Dündar Bey'i esir aldı, fakat Mûsâ Bey'i hemen serbest bıraktı. Demirtaş, Eşrefoğullan ile Hamî-doğullan Beyliği'nin ana kolunu ortadan kaldırdığı halde Karamanlılar'a karşı oldukça dostane bir siyaset takip etti. Demirtaş'ın Mısır'a kaçmasından sonra kumandanları Eretna ve Sungur Ağa Lârende'ye gidip İbrahim Bey'e sığındılar. Bedreddin İbrahim Bey'den itibaren Karamanlı Beyliği'nin başşehri Lârende olmuş ve İbrahim Bey burada bir saray yaptırmıştır. Demirtaş'ın Anadolu'yu terkinden sonra harekete geçen Karamanlılar 729'-da (1328-29) Konya'yı, Gevele Kalesi'ni ve Beyşehir'i ele geçirdiler. 735 (1334-35) yılında Bedreddin İbrahim Bey'in hükümdar olarak Lârende'de, oğlu Ahmed Bey'in Konya'da oturduğu anlaşılmaktadır. İbn Battûta Konya'yı ve Lârende'yi ziyaret ettiğini, Bedreddin Bey'le görüştüğünü söylerse de bunu şüpheyle karşılamak gerekir. Hacca giden Mûsâ Bey Kahire'de el-Melikü'n-Nâsır Muhammed b. Kalavun ile görüştü, kendisine yapılan yüksek memuriyet teklifini kabul etmeyerek Anadolu'ya döndü ve Ermenek beyi oldu; 740'ta (1339-40) burada Tolmedrese'yi yaptırdı ve Ramazan 745'te (Ocak 1345) öldü. İbrahim Bey'in elçisi 1341 yılında Kahire'den dönerken yanında sultan ve halifenin gönderdiği sancaklarla altın ve gümüş para basmaya yarayan kalıpları getirmişti. Ancak Karamanlı paralarında Memlûk sultanının da adı bulunacaktı.
Bunu isteyen bizzat İbrahim Bey'di ve bunun sebebi pek bilinmemektedir.
1340'lı yılların başında Mahmud Bey'in oğullarından Halil Beyşehir'den (Beyşehri) Konya'ya geldi. Daha sonra kardeşi Yahşi Bey'le mücadele etti. Yahşi Bey'in bu sırada öldürülmüş olması kuvvetle muhtemeldir. Bu konuda farklı tarihler verilirse de 742-743 (1341-1342) yılları gerçeğe daha yakın görünmektedir. Halil Bey'in Ermenek'te bir cami. Ermenek"in bazı köylerinde zaviyeler ve Lârende'de bîr zaviye yaptırdığı bilinmektedir. Halil Bey muhtemelen 745-750 (1344-1350) yılları arasında ölmüştür.
Cömert bir hükümdar olan Bedreddin İbrahim Lârende ve Konya'da kuvvetli bir idare kurdu. Yerine geçen Fahreddin Ah-med hakkında pek az bilgi vardır. Ahmed Bey büyük bir ihtimalle Moğollar'la yapılan savaşların birinde Ölmüştür. "eş-Şe-hîd" ibaresi bulunan mezar taşında ölüm tarihi 750 (1349) olarak kayıtlıdır. Bunun halefi olan kardeşi Şemseddin 753'te (1352) öldü.
Daha sonra Karamanlı Beyliği'nîn başına Halil Bey'in oğullarından Süleyman Bey geçti. Ebû Said Bahadır Han'ın ölümünün ardından Moğollar arasındaki iç mücadelelere rağmen Karamanoğulları'nın beyliğin sınırlarının genişletilmesi şöyle dursun Konya ve Beyşehir bile Eretnalılar'a kaptırılmıştır ki bunun başlıca sebebi Karamanlılar arasındaki iç çekişmeler ve Karaman, Mehmed ve Güneri beyler gibi dirayetli hükümdarların iş başında olmayışıdır. Kaynaklarda iyi kalpli ve dindar bir hükümdar olduğu belirtilen Süleyman Bey bizzat akrabaları tarafından öldürülmüştür (762/1361). Ahî Mehmed veya Ka-lemiyye Zâviyesi'nde defnedilen Süleyman Bey'in kabri kardeşi Alâeddin Bey tarafından yaptırılmıştır. Suikastçılar aralarından Kasım"ı tahta çıkardılarsa da çok geçmeden Süleyman Bey'in kardeşi Alâeddin Bey duruma hâkim oldu. Lârende'-ye hücum ederek âsileri yakaladı ve suikasta katılanların hepsini ölüm cezasına çarptırdı.
1361 yılındaKaramanli tahtına geçen Alâeddin Bey döneminde Karamanlı Bey-liği'nin sınırları her yönde genişlemiştir. Memlûk Sultanlığının Ermeni Krallığı'na son vererek (777/!375) bütün Çukurova'yı kendi topraklarına katmasından ve Orta Anadolu'daki Eretna Devleti'nde karışıklıkların çıkmasından faydalanmak isteyen Alâeddin Bey, başta Konya (! 366-1367) olmak üzere Niğde Karahisarı (Yeşilhisar), Aksaray. Akşehir, Ilgın. İshakiı ve Kayseri'yi Karamanlı topraklarına kattı. Fakat Kayseri Eretnalılar tarafından kısa süre sonra geri alındı. Bu fetihler neticesinde Babuk (Niğde), Atabeg (ishaklı), Devletşah (Ilgın) [Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
ve Niğde Şah Mescidi (816/1413-14) örnek olarak verilebilir. Kagir taşıyıcılı ve düz damlı camiler. Doğu-batı doğrultusunda (enine) gelişen dikdörtgen planlı harim, mihrap duvarına paralel uzanan paye ve sivri kemer sıralanyla üç veya dört sahna ayrılmış, toprak kaplı düz dam kemerlerin taşıdığı kirişlere oturtulmuştur. Son cemaat yeri yoktur ve girişler yan cephelerde yer alır. Bu tipin Örnekleri arasında Ermenek Ulucamii ile (702/1301-1302) Karaman Hacıbeyler Camii (757/1356) özellikle kayda değer. Karaman'da Osmanlı dönemine ait Arapzâde Camii (899/1493-94) ve Dikbasan Camii (899/1493-94) Hacibeyler Camii'nin tekrarı gibidir. Çok birimli camiler. Harimin. payelere oturan ve iki doğrultuda (güney-kuzey ve doğu-bati) gelişen kemerlerle kare veya dikdörtgen birimlere ayrıldığı, birimlerin kubbe veya tonozlarla kapatıldığı, kubbeli birimlerin mihrap ekseninde yer aldığı bu tipe örnek olarak Ermenek Meydan Camii
Kod:
Buradaki İçeriği Sadece Üyelerimiz Görebilir.Üye Olmak İçin Lütfen[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
Konya İplikçi Camii
Kod:
Buradaki İçeriği Sadece Üyelerimiz Görebilir.Üye Olmak İçin Lütfen[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
verilebilir. Merkezî kubbeli cami. Bu tipin tek Örneği 1441 civarına ta-rihlenen Mut Lâl Ağa Camii'dir. Enlemesine dikdörgen biçiminde olan harim, merkezî bir kubbe ve bunu yanlardan kavrayan yarım kubbelerle örtülüdür. Osmanlı mimarisinde de merkezî planlı camilerin İlk örneği olan ve klasik dönemin kapısını açan Edirne Üç Şerefeli Cami de Lâl Ağa Camii ile aynı yıllarda (1437-1447} inşa edilmiştir. İki yapıda da kubbeyle örtülü merkezî birimi yanlara doğru genişletmek ve yan kanatlan ortadaki birimle bütünleştirmek eğilimi gözlenir. Ancak bunu gerçekleştirmek için üretilen çözümler farklıdır. Gerek kronoloji gerekse tasarım şemaları açısından bu iki yapının birbirini etkilemiş olması ihtimali zayıftır. Söz konusu paralel gelişim Beylikler döneminde, siyasî açıdan parçalanmış olan Anadolu'da belirli bir ortak kültür tabanı ve bölgeler arasında çokyönlü etkileşimleri mümkün kılan ilişkiler sayesinde farklı yörelerde, aynı zaman diliminde ortak arayışların ortaya çıkması şeklinde yorumlanabilir.
Karamanlı medreselerinde Anadolu Selçuklu mimarisinin başlıca iki medrese şeması devam ettirilmiştir. Sonuçta bu yapıları iki ana gruba ayırmak mümkündür. Kapalı avlulu medreseler. Bu tipin tesbit edilen tek örneği Karaman'da XIV. yüzyıl ortalarına ait Emîr Mûsâ (Mûsâ Paşa) Medresesi'd ir. 1927'de yıktırılan medresede kubbeyle örtülü avluyu revaklar kuşatmakta, bunların gerisinde de hücreler sıralanmaktaydı. Açık avlulu ve ey-vanli medreseler. Karamanlı mimarisinde bu şemanın dört, üç ve iki eyvanli çeşitlemeleri uygulanmıştır. Bunların içinde en erken tarihli olan ve tasarımı kadar süsleme programıyla da Selçuklu geleneğine sıkı sıkıya bağlı Aksaray Zinciriye Medre-sesi'nde söz konusu şemanın klasik olan dört eyvanlı türü gözlenir.
Medrese örnekleri kronolojik olarak gözden geçirildiğinde eyvan sayısının önce üçe
Kod:
Buradaki İçeriği Sadece Üyelerimiz Görebilir.Üye Olmak İçin Lütfen[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
sonra ikiye
Kod:
Buradaki İçeriği Sadece Üyelerimiz Görebilir.Üye Olmak İçin Lütfen[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
indiği dikkati çeker.
Bu medrese tipinde kare veya dikdörtgen planlı, üstü açık avlu şemanın çekirdeğini meydana getirir ve üç
Kod:
Buradaki İçeriği Sadece Üyelerimiz Görebilir.Üye Olmak İçin Lütfen[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
veya iki Karaman Hatuniye Medresesi yönden revaklarla kuşatılır. Hiçbir medresede revaklar, diğer birimlerden daha yüksek tutulan ve görkemli kitlesiyle avluya hâkim olan ana eyvanın önünde devam etmez. Bütün örneklerde beşik tonozlu eyvan biçiminde tasarlanan girişle yazlık dershane aynı eksen üzerinde (karşılıklı) yer almaktadır. Diğerlerinden daha geniş ve yüksek tutulan ana eyvan (yazlık dershane) yanlardan, kışlık dershane veya türbe olarak kullanılan kare planlı ve kubbeli birimlerle kuşatılmıştır. Avlunun çevresinde öğrenci odaları, bazı Örneklerde de yan eyvanlar bulunur. İki katlı olan Niğde Akmedrese hariç diğerleri tek katlıdır. Genellikle dikdörtgen biçiminde olan öğrenci odaları tonozlarla örtülüdür. Osmanlı etkilerinin gözlendiği Karaman Hatuniye Medresesi'nde odalar kare planlı ve kubbelidir. Niğde Akmedrese dışında kalan örnekler cephe tasarımı olarak da büyük ölçüde Selçuklu çizgisini sürdürür. Ancak Akmedrese'de girişin bulunduğu kuzey kanadının üst katında yer alan ve Türk sivil mimarisindeki "hayaf'lan hatırlatan sofalar, ayrıca bunların ikiz kemer sırala-nyla donatılması bu bölgenin geleneğine yabancıdır. Anadolu Türk mimarisinde bu tür bir cephe düzeni ilk olarak Bursa'da i. Murad'ın yaptırdığı cami-medresede (I 366 civarı) ortaya çıkmıştır. Bu cephe tasarımının kaynağında, Doğu Akdeniz kıyılarından Venedik gotiğine ve Balkan-lar'daki geç dönem Bizans mimarisine kadar uzanan karmaşık ve çokyönlü etkileşimler yatar. Akmedrese'yi yaptıran II. Alâeddin Ali Bey'in I. Murad'ın torunu olması ve gençlik yıllarını dedesinin yanında Bursa'da geçirmiş bulunması bu etkinin kaynağına ışık tutar.
Beylikler ve erken Osmanlı mimarilerinde gözlenen, fütüvvet geleneğine (Ahî-lik) bağlanan ve imaret olarak anılan çok fonksiyonlu yapıların bir örneği de Karaman'daki 836 (1432-33) tarihli İbrahim Bey İmareti'dir. Söz konusu yapıda, Selçuklu döneminin kapalı avlulu medreselerinde ve tarikat yapılarında (hankah) gözlenen şema tekrar edilmiştir.
Karamanlı bölgesinde "dârülhuffâz" denilen dârülkurrâlar kare planlı ve kubbeli bir birimden ibaret yapılardır. Bunlardan Konya'daki Has Bey Dârülhuffâzı (824/1421) kriptalı alt yapısıyla kubbeli bir kümbet olarak yorumlanabilir. Aynı kişinin Meram'da yaptırdığı dârülhuffâzla yine Konya'da bulunan ve Osmanlı mimarisinin etkisini yansıtan Hacı Ali ve Nasun Bey dârülhuffazlan
Kod:
Buradaki İçeriği Sadece Üyelerimiz Görebilir.Üye Olmak İçin Lütfen[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
kubbeli mescidleri andırır. Karaman'daki Hoca Mahmud Dârülhuffâzı ve Mescidi (855/1451) devrinden Önemli mezar taşlarını bünyesinde barındırır.
Kod:
Buradaki İçeriği Sadece Üyelerimiz Görebilir.Üye Olmak İçin Lütfen[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
Karamanlı mezar yapıları Kümbetler ve türbeler olarak iki gruba ayrılır. Selçuklu örneklerinin özelliklerini sürdüren kümbetlerde kare planlı bir kriptayla bunun üzerinde, zemini çevreye göre yüksekte kalan kare ya da çokgen planlı ziyaret katı bulunur. Ziyaret katını örten kubbe piramit veya koni biçiminde bir külahla taçlandırılmıştır. Günümüze gelebilen iki önemli örnekten Karaman'daki 1. Alâeddin Ali Bey Kümbeti (793/1391) bu beyin yaptırdığı ve halen yıkık olan camiye. yine Karaman'daki İbrahim Bey Kümbeti de (836/14 32-33) aynı adı taşıyan imarete bitişiktir. Karamanlı türbelerinin hemen hepsi kare planlıdır ve -Mut'taki Lâl Ağa Camii'nin kıble yönünde yer alan. piramidal külâhlı iki örnek dışında- kubbelerle örtülüdür. Türbelerin bir kısmı
Kod:
Buradaki İçeriği Sadece Üyelerimiz Görebilir.Üye Olmak İçin Lütfen[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
içinde yatanların yaptırdıkları medreselerin bünyesinde ana eyvana bitişik olarak yer alır. Ermenek'in Balkusan köyünde bulunan Kerîmüddin Karaman Bey Türbesi beşik tonozlu giriş bölümüyle, Konya Musalla Mezarlığındaki Şücâüddin Türbesi de (749/1348-49) tarikat başlıklarına benzeyen dilimli kubbesiyle diğerlerinden ayrılır.
Karamanlı hamamlarında Türk hamam mimarisinin yüzyıllar boyu uygulanan prensiplerine sadık kalınmış, kare planiı olan soğukluklar kubbe veya çatıyla örtülmüş, sıcaklıklarda ise merkezde göbek taşının bulunduğu kubbeli birim iki, üç veya dört yönde kurnaları barındıran beşik tonozlu eyvanlarla çevrilmiş, eyvanların aralarında kalan köşelere de kare planlı ve kubbeli halvetler yerleştirilmiştir. Çifte hamam olarak tasarlanan Konya Meram Hamamı (826/1423) özgün mimarisi ve ayrıntılarıyla günümüze gelebilen değerli bir örnektir.
Öte yandan Karamanlıların Anamur yakınlarında İnşa ettikleri Mâmûre Kalesi, Anadolu Türk askerî mimarisinin gelişiminde önemli bir yer tutar. Ayrıca Erme-nek-Anamur yolunda Göksu üzerinde yer alan Alakö[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için TIKLAYINIZ].
Karamanlı mimari süslemesinin reper-tuvarı, büyük ölçüde Selçuklu döneminin geometrik ve bitkisel motifleriyle kompozisyon şemalarından oluşur. Ancak erken tarihli birkaç örnek dışında Selçuklu örneklerine göre daha hacimli, kıvrak ve ayrıntılı olan bitkisel süsleme geometrik süslemenin önüne geçer. Bunların yanı sıra hat sanatı süsleme programında yer almaya devam eder. Mukarnas dolgular, başlıkların yanı sıra taçkapıların ve mihrapların kavsaralannda kullanılmıştır. Karamanlı mimarisi Beylikler döneminde Selçuklu mimarisinin figüratif süsleme geleneğini sürdürür. İslâm öncesi Orta Asya Türk inançlarıyla eski Anadolu kültlerine bağlanan bu örnekler arasında Alanya Obaköy Medresesi'nin taçkapısındaki balık kabartmaları, Meram Ha-mami'nda kapı kemerinin kilit taşındaki tavuslar, Karaman Arapzâde Camii'nin ejder başı biçimindeki çörtenleri, Karaman İbrahim Bey İmareti'nin ahşap kapı kanatlarındaki arslan, grifon ve doğuran kadın motifleri sayılabilir.
Bibliyografya :
E. Diez v.dğr., Karaman Devri Sanatı, İstanbul 1950; Ali Kızıltan, Anadolu Beyliklerinde Cami ve Meşeliler, İstanbul 1958; Tahsin Öz-güç, "Monuments of the Period of Taşkın Pa-şa's Princİpality", Atti del Secondo Congresso İnlernazionale di Arie Turca, Venezia 1963, Napoli 1965, s. 197-201; Atkın Akalın. Mut ve Ermenek'deki Türk Eserleri (lisans tezi, 1966), İU Ed.Fak. Türk ve İslâm Sanatı Anabilim Dalı; Ruhidil Ertan, Niğde'deki Türk Eserleri (lisans tezi. 1967). İÜ Ed.Fak. Türk ve İslâm Sanatı Anabîlim Dalı; Melih Gökdemir. Niğde Aksaray'ı Türk Mimarî Eserleri (lisans tezi, 1967), İÜ Ed.Fak. Türk ve İslâm Sanatı Anabilim Dalı; Konyalı. Karaman Tarihi, tür.yer.; Yılmaz Önge, "Selçuklularda ve Beyliklerde Ahşap Tavanlar", Atatürk Konferansları V: 1971-1972, Ankara 1975, s. 179-195; a.tnlf., "Konya-Ermenek -Balkusan (Balbelen] Köyünde Karaman Bey'in Zaviyesi", Önasya, 111/34, Ankara 1968, s. 8-9; a.mlf., "Ermenek'te Karamanoglu Emir Musa Medresesi [Tol Medrese]", a.e., V/51 (1969); a.mlf.. '"Konya'nın Meram Mesİresindekİ Mimari Bir Manzume", VD, sy. 10 (1973), s. 367-383; a.mlf.. "Karamanoglu Alaaddin Bey Kümbe-dî'nin Restorasyonu", Rölöüe ue Restorasyon Dergisi, sy. 1, Ankara 1974, s. 21-46; Akdeniz'de İslâm Sanatı Erken Osmanlı Sanatı, Beyliklerinin Mirası, İstanbul 2000; Barihüda Tannkorur, Türkiye Meuleuîhanelerinİn Mimarî Özellikleri (doktora tezi, 2000). SÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü; Azmi Avcıoğlu, "Karaman'daki Emir Musa Medresesi", Konya, sy. 10, Konya 1937, s. 627-628; a.mlf., "Karaman'da Kirişçi (Yunus) Camii", a.e., sy. 34 (1940), s. 1984-1985; a.mlf., "Karaman'da Mâder-i Mevlâna Camii ve Türbesi", a.e.,sy. 35(1941). s. 2088-2089; a.mlf., "Karaman'da Eminüddin Mescidi'1, a.e., sy. 36 (1941). s. 3111; A. Saim Üİgen, "Niğde'de Akmedrese", VD.sy. 2(1942), s. 81-82; Suut Kemal Yetkin. "Beylikler Devri Mimarisinin KlasikOsmanlı Sanatını Hazırlayışı", AÜİFD, 1V/3-4M955). s. 39-43; Mehlika Arel, "Mut'taki Karamanoğulları Devri Eserleri", VD, sy. 5 (1962), s. 241-250; Metin Sözen, "Oba Pazarı Çevresi ve Oba Medresesi", STY, sy. 1 (1964-65), s. 134-154; Aptullah Kuran, "Karamanlı Medreseleri", VD, sy. 8 (1969). s. 209-223. M. Baha Tanman
Ziyaretçiler asagidaki kelimeleri arayarak bu sayfaya geldiler:
karamanoğulları osmanlıya neden rakip olmuştur
,
karaman arapzade camii
,
karamanoğulları beyliği pdf,
karaman arapzade cami ,
karamanoğulları pdf,
karamanoğullarının yaptığı eserler adları,
karamanoğulları ne gibi eserler bıraktı,
11 sınıf tarih kitabi cevaplari 1330 131,
fatih döneminde karamanoğulları ile ilişkiler,
memlüklü sanatı etki baha tanman,
ruhidil,
karamanoğulları beyliği eserleri,
karamanoğulları beyliği mimarisi,
karamanoğulları arapzade camii,
ramazanoğulları beyliği pdf,
karamanoğullarının yaptığı eserler,
1276 tarihinde karaman beyliği Ne oldu,
karamanoğlu beyliği pdf,
pdf karamanoğulları beyliği,
karamanoğulları beyliği makale yök tezde ara,
ermenek balbelen karaman bey zaviyesi,
karamanoğlu beyliği mimarisi,
karamanoğulları beyliği süsleme özellikleri,
karamanoğlu beyliği tez,
eretna beyliği ismail hakkı uzunçarşılı
Tarihbilinci.com
ismi verilen dosyaların kendilerini barındırmamaktadır Hak sahibinin talebi
durumunda ilgili konu derhal sitemizden kaldırılacaktır. Bu sitede
telif hakkına sahip olduğunuz bir çalışmanız varsa lütfen ilgili konunun linkini
de belirterek bize
yazınız.
Sitede verilen linklerin yasalara aykırı kullanımı karşısında
oluşabilecek her türlü zarar, sorumluluk ve sorundan Tarihbilinci.com sorumlu
değildir. Sitemiz ticari kaygılardan uzak, ücretsiz bir sitedir ve fedakar öğretmenler tarafından hazırlanmakta ve yönetilmektedir.