Geçen ay onu son gördüğüm günde , annem ve ben köydeydik, tedirgin tedirgin saate bakıyordum, hafta içiydi, 65 yaş için sokağa çıkma yasağı saat birde başlıyor diye annem ziyaretini uzatmasın istiyordum.
Dedem, ananemin şalına sarınmış Zeki Müren dinliyordu, anneme dün gördüğü rüyasını anlatıyordu; Emire yanımda yatıyordu gerçek mi rüya mı diye ikircikli oldum, dışarıda yağmur yağıyordu, koşarak bahçeye çıktı, ben de peşinden koştum, yağmur durdu ebem kuşağı çıktı, el çırpmaya başladım, Emire oynamaya başladı.
Rüyaya kulak misafiri olmuş gülüvermiştim, gök kuşağı altında dedemin el çırpması , ananemin oynaması komik gelmişti. Ha bire anneme saati gösteriyordum, bire yanaşıyordu, kalkmalıydık.
O sırada zeki müren, "koklasam saçlarını fecre kadar"'ı söylüyordu. Dedem sustu, şarkıyı içine çekti, başını pencereye çevirdi, uzaklara doğru bakmaya başladı.