Gün, geçmiş zamanın incelenmesi bilimidir.[2] “Gün”, geçmiş zamanda olan olayların incelenmesinin semtı silsile, bu olaylarla müteallik bilgilerin keşfi, toplanması, organizasyonu, sunumu ve yorumlanması ile de ilgilenen bir şemsiye terimdir.[3]
İnsan veya beşer-dışı başkalıkı gözetmeksizin, arsa ve dem aralığının kestirildiği bir geçmiş dem dilimde, illet-sonuç ilişkisi kurup, vesika ve bulgular eşliğinde bilgiler toplayan bir bilimsel niteliği olan disiplin olan gün, rastgele bir ilim kümesine dahil edilmez; çünkü gün, her düzın evvelini inceleyebilecek kadar geniş bir disiplindir. İnsanlık evveli sözcük konusu başüstüneğunda, yazının icadından önceki zamanlara “gün öncesi” denir.
Günî inceleme, geçmiş zamandaki olaylara değgin bütün bilgilerin, olayların vuku bulduğu dönemin şartları çekmece önüne alınarak, kabil başüstüneğunca nesnel bir şekilde sunulması ile oluşur. Gün, yaşanan olayların bir daha yaşanabilmesi gibi bir mümkünlık olmadığından tabiat bilimlerindeki gibi deney ve gözleme dayanamaz.
Gün sözcüğünün Batı dillerindeki eş mukabillığı, Grekçe: ἱστορία, historiá (fehvaı “soruşturma”) teriminden türemiştir.[4] İyonya lehçesinde bildirme, bilgi transfer vasıtasıyla selen edinme anlamlarında kullanılan lügat, Attika lehçesinde görerek, tanık olarak bilme anlamlarının semtı silsile çok daha geniş bir fehva dâhilğiyle fizik, coğrafya, astronomi, bitki ve hayvan bilgisi ve hatta anbean tabiat bilgisini kapsayacak şekilde kullanılmıştır. Edward Carr’ın teşhismıyla gün, “doğrulanmış olgular kümesi”nden diğer bir şey değildir.[5]