25 metresin okyanusun altında, ilk kez tüplü dalış.
Rehberinizi eski bir batık gemiye doğru takip ettikten sonra, aniden onu gözden kaybedersiniz. Kayboldun, havan bitiyor. Boğazınızın arkasında korku tadı.
Hayatınız, başarılarınız, pişmanlıklarınız, geçmiş hatıralarınız, her zaman yapmak istediğiniz ama asla yapamadığınız şeyler üzerine düşünürsünüz.
Hava deponuzdan boşaldıkça, yönünüzü şaşırırsınız. Bilincini kaybedersen her şey karanlığa dönüşür.
Sen ne yapardın?
The Amazing Race'nin sunucusu Phil Keoghan olsaydınız, bilincinizi yüzeye geri kazandıktan sonra, hemen yaşam için bir liste yazardınız: ölmeden önce başarmanız gereken şeyler ve her birini tamamlamaya devam edin.
Bay Koeghan ile şahsen tanışmadan birkaç hafta önce bu hikayeyi hayranlıkla okumuştum.
Bu hafta Bir Haftalık İş projemde sahip olduğum bir farkındalığı düşünürken tekrar aklıma geldi: Bazen değişim için bir katalizör görevi görmek için hayatımızda belirli bir kesintiye ihtiyacımız var.
Dünya Görüşünüzü Değiştirmek
Bu kesin bozulmayı mevcut durumumuzu yeniden değerlendirmemize neden olan herhangi bir şey olarak görüyorum.
Tüm kesintiler, Bay Keoghan'ın yaşadığı kadar dramatik veya dramatik olması gerekmiyor, ancak bu tür olayların bizi hayatlarımızı yeniden değerlendirmeye zorlayan bir uyanma çağrısı işlevi gördüğünü hissediyorum.
Sormamıza neden oluyorlar: Yaptığım şeyi neden yapıyorum? Dünyaya yeni bir bakış açısıyla karakterize edilen, tanıdık olanı taze gözlerle görüyor ve yeni fırsatlar görüyoruz.
Kesintiler kendimize sormamıza neden oluyor: Yaptığım şeyi neden yapıyorum?
Örneğin, bir tatil sırasında bir aksama olabilir. Her şey yeni, normal çevremizin dışındayız ve çevremize bir merak ve merak duygusu ile bakıyoruz.
Tekrar eve döndüğümüzde - sanki kendi şehrimizde bir turistmişiz gibi tazeleniyoruz. Mevcut durumumuzu farklı bir perspektiften görmeye başlarız.
Bu yeni bakış açısı bizi tanıdık olanı ve olayların neden belirli bir yol olduğunu sorgulamaya götürür.
Sabit Akı
One Week Job ile sürekli bir karmaşa içindeyim. Hiçbir zaman rahat bir rutine kavuşacak kadar uzun bir işte çalışmıyorum ve sürekli olarak yeni ortamlara giriyorum.
Sonuç olarak, çok daha yaratıcı olduğumu, yeni deneyimlere açık olduğumu, rahatlık alanımın dışına çıkmaya istekli olduğumu ve rahat ev ortamımdan daha fazla risk almaya hazır olduğumu fark ettim.
Mezun olduğumdan beri epey seyahat ettim. Eve dönme zamanının geldiğini hatırlıyorum, kendimi her zaman biraz isteksiz hissettim.
Rahat ev ortamımda olduğumdan, her şeyin statik hissettiği kayıtsız bir rutine düşmenin ne kadar kolay olabileceğini biliyorum ve basitçe hareketlerden geçerek kendime ve başkalarına ilişkin önyargıların kurbanı oluyorum.
Kendimi yeni durumlara ve yabancı ortamlara maruz bırakmanın değerini şimdi anlıyorum ve anlıyorum - beni kendim hakkında bilgi edinmeye ve yapmak istediğimin ne olduğunu değerlendirmeye zorlayan bu durumları araştırmak.
Arada sırada onu sallamak ve denkleme biraz bozulma getirmek.
İlham Bulmak
Phil Keoghan'ın 19 yaşında yaşadığı bir seçim kesintisi olmasa da hayatını sonsuza dek değiştirdi.
Hikayesinden ilham aldım ve memleketim Vancouver'a geldiğini duyduğumda, onunla tanışmam gerektiğini anladım.
One Week Job'un on haftasıydı ve yeni kitabı için imza imzalamaya geliyordu. Çekincelerim vardı ama gitmem gerektiğini hissettim.
Sırayı beklerken gergin bir şekilde sırada bekledim, kalabalık bir an olsun diye endişeyle itişip kakışıyordu. Sonra birdenbire yüz yüze geldik.
Ona hikayesinin bana nasıl ilham verdiğini ve One Week Job ile ne yaptığımı anlattım. Fikirden etkilendi, doğrudan gözlerimin içine baktı ve samimi bir samimiyetle, "onunla bir şeyler yap" dedi.
Bu etkileşim benim için önemli bir kesinti oldu: devam etmem için bana ilham verdi.
Tüm bunların nereye varacağını, bundan sonra ne olacağını veya yolumun beni nereye götüreceğini bilmiyorum ama yolculuğun tadını çıkarıyorum.