Mutsuz bir evliliğim olduğunu söylediğimde boşanmam gerektiğini, kendimi bu kadar üzmeme değmeyeceğini söyleyen arkadaşlar; boşandım…
Her şey yolundaymış gibi görünüyor ama işler aslında öyle değil. Evimde çorabımın eşini kaybedeli tam 6 ay oldu ve hala bulamıyorum.
İyi düşünün boşanmadan önce.
Özellikle de benim gibi annesinin evinden damatlığıyla çıkıp karısının evine giden erkeklerdenseniz..
-Bir itirafçı(!)
* * *
Ana kucağından karısının kucağına giden er-KEK’in hali.
Beter ol!
Bu aslında senin değil annenin büyük hatası.
Duygusal yanlışlıkları yüzünden, seni hayata hazırlamamış, kendi kucağından gelininin kucağına vermiş seni.
Sen de maşallah öküz gibi yan gelip yatmaya devam etmişsin her zaman ki gibi. Bu tip kocalardan çok hoşlanan bazı kadınlar;
“Ay ben olmasam dolaptaki yemeği bile ısıtıp yiyemez, iki yumurta kıramaz, çorabını dahi bulamaz” diyerek kocasının ne kadar yeteneksiz ve sorumsuz olduğunu kendine olan muhtaçlığını sevinçle, gururla anlatır.
Kadın bir yolculuğa gittiğinde kocasını telefonla arayarak talimatla idare eder.
Kadın öldüğünde ya da boşandıklarında er-KEK anasını kaybetmiş dana gibi böyle böğürür durur.
Yakınlarımda böyle tip çocuk yetiştirenler var.
Bakkaldan ekmek almışlığı, ağaca çıkmışlığı meyve koparmışlığı, erik çalmışlığı yok. Sinekten korkarak kaçıyor 16 yaşındaki ezik.
İşte hayat böyledir.
Önce vurur sonra öğretir.
Yaşına başına bakmadan, er ya da geç sana öğretir bu gerçekleri…