"Aziz Petrus'un inşası için, sizin pek seçkin unvanınız altında Papalık endüljansları dağıtılıyor, bu konuda işitmediğim vaizleri bağırdıkları için suçlamıyorum, sadece halkın onlardan tümüyle yanlış anlayışlar edinmesine üzülüyorum, bu anlayışlar avamın her köşesine yayılıyor, örneğin bu zavallı zihinler endüljans belgeleri satın alırlarsa, kendi kurtuluşlarını güvenceye alacaklarına inanıyorlar.
Aynı zihinler, bağı sandığına katkı yaptıklarında, Araf'ı uçarak geçeceklerine inanıyorlar, yine endüljansların lütufları öyle büyükmüş ki, sonrasında insanda hiçbir büyük günah kalmıyormuş, hatta(dediklerine göre) hâşâ, biri Tanrı'nın annesinde tecavüz etse, o günah bile bağışlanabilirmiş, aynı şekilde bir kişi endüljanslar aracılığıyla her tür suç ve cezadan kurtulurmuş.
[...]
O halde endüljans vaizleri, uydurulmuş lütuf masalları ve vaatle, insanları nasıl güvence altına alabilir ve korkusuz kılabilir? Endüljansların ruhların kurtuluşuna hiçbir faydası yok, sadece daha önce kanonlarla verilen dışsal cezayı siliyor.
[...]
Mesih hiçbir yerde endüljansların vaaz edilmesini buyurmamış, sadece İncil'in coşkuyla vaaz edilmesini buyurmuştur.
[...]
Pek Muhterem Peder'e de uygunsa, vaizlerin çok keskin bir şeymiş gibi yaydığı endüljans düşüncesinin ne kadar tartışmalı bir konu olduğunu öğrenebilmek için benim görüşlerimi inceleyebilir.
Pek Muhterem Peder'e, MARTIN LUTHER
Albrecht'e Mektup bölümünden.
Martin Luther, Dokşan Beş Tez, (Çev. C. Cengiz Çevik), Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, s. 2-4.