Kendisine duyulan sevgi dolayısıyla Ukkâşe’den Türkçeye giren Ökkeş ismi özellikle Gaziantep, Kahramanmaraş ve Adıyaman bölgelerinde yaygın biçimde kullanılmaktadır. (1) Bu ismin, bir ağırlığı vardır. Ökkeş adı Ejder gibi bir sahabeden gelir. Yolunuz Ökkeşler Diyarı Kahramanmaraş’a düştüyse, belki rastlarsınız. Eskiden çok idi, şimdi bu isim azaldı.
Bir Öylece durdu, bekledi Muammer. Ter içinde kalmış, yüzü toz toprak. Nefes nefese… Yokuş yukarı koşmak ne yorar adamı. Dağın eteklerinden gelen ısrarlı sesin davetine koşa koşa gelmişti. Bir olağanüstülük, bir kara haber, bir habersiz fırtına… Belki de bir müjde mi hiç geçirmedi Muammer aklından.
O’nu, Kitab’ını, ve Gül’ünü seven adamın, Ahmet Şevki Şakalar’ın, kitabı okurlarıyla buluştu. Ardıç, Derkenar, Yolcu ve Butimar’da görünen yazar Ahmet Şevki Şakalar’ın uzun süre sancısını çektiği kitabı ‘Kayıp Kişi(lik)ler Parkı’ okurla buluştu. Kayıp Kişi(lik)ler Parkı 24 hikâyeden oluşuyor. Kahramanmaraş-Kırşehir-Ankara ekseninde dönüyor hikâyeler. Yöresel imgeler ve
Bir belde, sâkinleri beyaz gölgeden sessiz Boşluk kadar görünmez, hayal kadar nefessiz Fakat sanmayın asla umursamaz ve hissiz; Gökleri yırtan suskun, elim çığlıklarıyla, Yalvarırlar ürküten, solgun soluklarıyla. Bir gürûh ki dalgasız, ölü denizde yüzen, Her geleni canhırâş bakışlarıyla süzen. Bu âlemden idraksiz sokaklarında gezen;
“Uçurumun kenarındayım Hızır/Bir gamzelik rüzgâr yetecek/Ha itti beni, ha itecek.” Hatice idi adı. Kıvır kıvır saçlarıyla yanımıza gelir, meraklı gözlerle inceden inceye bizleri süzerdi. “Sabahtan akşama kadar derse girmekten, aynı şeyleri anlatmaktan sıkılmıyor musunuz hocam?” derdi. Viran olası haneyi, maişeti, hayatın zorluklarını anlatıp da
Ölgün bakışları tarar saçlarını Gecenin Ritmi yavaşlar gidişlerin Yıldız yorulur Ay yorulur bazen Bulut yorulur bazen Yol yorulur bazen Her şey yorulur bazen Eteklerde birikir hüzün Yontma taş devrinde Yontulmuş bir hüzün taşıyorum Yontma taş devrinde Hüzün yontulmuş taş taşıyorum Yontma