Kratos ve küçük oğlu Atreus ile büyük bir avla biten yorucu bir savaş dizisinin sonunda yeni Tanrı Savaş Tanrısı'nda çok erken bir sahne var.
Babam işin çoğunu yaptı, Atreus yayından oklar atıldı ve bu da dev canavara güvenli bir mesafeden çok az zarar verdi. Fakat cücenin ölümünden sonra, önündeki öfke dolu Atres, çılgınca yaklaştı, cesedi küçük bıçağıyla dövmeye başladı, cesaretle vücudunu kıstırıp, "Sen benim işim değilsin!"
Kratos'u son gördüğümüzle karşılaştırılamaz bir bağlantıdır – kronolojide, yani – 2010'un sonunda, aynı tür bir öfke ile dolu, III. Savaş Tanrısı, babasının yüzünü acımasızca yener, ölümünden sonra durmaz. Kratos, oğlunu cüceden uzaklaştırır. Atrios'a hazır olmadığını söyle. Baba Kratos'u ve onu motive eden korkuyu bu şekilde anlıyoruz: Oğlunun kendisinin büyümesini istemiyor.
20 Nisan'da Sony, uzun zamandır beklenen hikaye ve franchise yeniden başlatmanın devamı olarak hareket eden God of War'ı serbest bırakacak. Ve orijinal seri öncülük ederken, kesinlikle eski oldu. Kratos'un maceralarındaki bu yeni macera, kahramanı bir zamanlar tüm Yunan panteonunu öldürdüğü için dizideki kutsal ineklerin katliamını kesin ve kesin bir şekilde memnun ediyor.
Yeni God of War, sevgiyle tasarlanmış ve sonuna kadar dahil edilmiş mükemmel bir oyundur. Ama çok şey değişti. Omuz üzerinde bir açı ve kaçırma üzerine odaklanan sadece son derece yenilenmiş bir kavga değil. Ayrıca aile ilişkileri ve sessiz düşük anlara vurgu yaparak hikaye ve anlattığınız gibi.
Hemen fark edilebilen en temel değişiklik oyunun kamerasıdır. Orijinal seri, oyun tasarımcıları tarafından oyunu her zaman belirli bir şekilde çerçevelemek için özenle hazırlanmış otomatik kamera açıları ile tanımlanmıştır. Uygulamada bunun anlamı, hareketteki ne kadar keskin olursa olsun, oyundaki herhangi bir sahnenin, termit boyutlu Kratos'un koştuğu, tırmandığı veya tırmandığı nesnenin (veya canavar veya tanrının) boyutunu göstermek için genişleyen heyecan verici ve heyecan verici bir açıdan görünebilmesidir. Zincir bıçaklarını kesin.
Yaklaşım o kadar etkileyiciydi ki, birçok oyunun onu bir teknik olarak benimseyeceğini gerçekten düşündüm ve zamanla gerçekte çok az şaşırdım. Yeni God of War oyununda artık bu ayırt edici görünüm artık yok: kamera Kratos'un sağ omzuna yerleştirildi ve diğer aksiyon oyunları gibi onu doğru sopa ile kontrol ediyorsunuz (ve dolayısıyla konumlandırıyorsunuz).
Bu, daha kasıtlı ve daha az güçlü bir dövüş stili sağlamak için iyi çalışmasına rağmen, serinin bu tür sinematik sahneyi gösterme ve üçüncü aksiyon oyunları açısından diğer birçok insanla çok benzer bir şeyle değiştirme yeteneğini de boşaltır. Ortamlar her zaman teknik olarak güzel ve bazen sanattan ilham alsa da, şimdi 100 metrelik Titan iskelesine tırmanırken çok daha az anlarla oldukça basit mağaralardan, yürüyüş yollarından, ormanlardan ve benzerlerinden inşa edilmiştir. Kamera zaman zaman bu zorunlu anlardan birinden çekilebilir, ancak bu sadece küçük bir değişikliktir.
Kratos evini terk ettiğinde, Atreus bulutlarda, kendi kılıç zinciriyle kılıç taşımaz, ancak düşmanları yakın çekim öldürmek veya uzak düşmanları atmak için kullanılabilecek Leviathan baltasını taşır. İşte kırışıklıklar: Balta, Nar gibi otomatik olarak geri gelmez. Baltayı indiğiniz yerden (veya daha büyük olasılıkla yerleşmiş olduğunuz) çağırmak için başka bir düğmeye basmanız gerekecek ve düşmanlar da dönüş yolculuğuna çarpacak.
Baltayı atar ve hemen hatırlamazsanız sizi savunmak zordur. Kratos, düşmanlarıyla savaşmak için yumruklarını ve zırhını kullanarak sadece çıplak bir dövüş stiline dönüşecek. Yumruklar ve tekmeler, düşmanın sağlık çubuğunda mümkün olduğunca fazla kenet çıkarmazlar, ancak bir yıldırım sayacını daha hızlı inşa ederler. Doldurun ve bir düğmeye basarak onları iyi ve sinematik bir şekilde parçalayabileceğinizi söyleyen eski güvenilir QTE Endeksi simgesini elde edersiniz. Bazen, belirli düşman türlerinde, doğrudan hasar vermek yerine sersemletmek zorunda kalırsınız, ancak sık sık değil; genel olarak, nasıl savaşacağınızı seçebilirsiniz.
Sonra Atreus var, her zaman yanında. Doğrudan kontrol etmezsiniz – bunun yerine, atıfta bulunduğunuz herhangi bir düşmana bir ok atmasını sağlamak için basmak için özel bir Atreus düğmeniz vardır. Bir baltayla kaçmaya ve sallanmaya odaklanırken, ilk önce bu seçeneğe sahip olduğunuzu hatırlamak zor. Ancak Atreus'un her zaman ateş etmesi gerektiğini hatırlamak önemlidir.
Başlangıçta okları çok az hasar verir ve genellikle bakışlarını Kratos yerine ona doğru kaydırmak için dikkatlerini dağıtır. (Atreus ölemez ve eskort görevi yoktur, Zafer Tanrı'ya olsun). Ancak daha sonra oyunda, silah seviyesi ve becerileri çok yüksek olan Atreus, tek başına bir düşmanı sersemletici ile tek başına doldurarak ve patronlara büyük zarar veren küçük düşmanları kendi başına alabilecek.
Bu yüzden, oyun en başından beri öğrenmeniz gereken çok benzersiz ve eğlenceli bir dövüş dövüşü tarzı sunuyor. Ve oyun sizi öğrenmeye zorlamak için zaman harcamaz: yarasalardan çok çeşitli düşman türlerine karşı çok zor savaşlar yaparsınız – yerdeki diğerlerinden kaçınırken balta atmaya zorlayan bazı küçük düşmanlar olabilir Daha zayıf ve daha hızlı insanları yırtırırken kaçınmanız gereken yavaş, yavaş ama çözülemez saldırılarla ortalama. (Katılıncaya kadar barış içinde dolaşan Talus of the Wild'ın Talus savaşlarını hatırlatan bazı düşman karşılaşmaları bile var.) Bir kerede birçok güçlü düşmanla hızlı bir şekilde karşılaşacaksınız ve kör öfkeyle kare düğmeyi kırarak onları geçemeyeceksiniz. Kaçmak ve preempt öğrenmek, yuvaları kullanmak ve seyirci yapmak öğrenmek gerekir.
Başlangıçta, sadece oyunu atlamak için zorluğu normalden kolaya düşürmem gerekeceğini düşündüm, ancak gerekli olmadığı ortaya çıktı. Kısmen, oyunun nasıl çalıştığını öğrendiğimden, aynı zamanda becerilerimi ve ekipmanımı yükseltmeme izin veren yan soruları ele almaya başlayabiliyordum.
Savaş tanrısı başlangıçta kesinlikle doğrusal görünüyordu. İlk saatler boyunca, birbiri ardına birbirine bağlanmış bir dizi koridor ve küçük açık alanlarla sınırlı olacaksınız. Ama sonunda, oyunun bir ucundan bir eksen hakkında konuşarak sizinle başladığı anlaşıldı. Söz konusu merkeze ulaşıldığında işler açılır. Hayır, oyun Witcher 3 veya başka bir şey haline gelmez, ancak belki de Witcher Lite gibi: bir hikaye ilerlemeden daha fazla deneyim puanı kazanmak için dolaşabilir, yan görevlerle başa çıkabilir, kutuları bulabilir, bulmacaları çözebilir ve daha fazla düşmana vurabilirsiniz.
Oyun devam ettikçe, giderek daha fazla yan nesne açılır, ancak bazen bir süre merkeze geri dönmenizi engelleyen ana hikayeye devam etmeye karar verdiğinizde. Tamamen açık bir dünya değil, ancak doğrusal olmayanları püskürtmek, kendini tamamen açığa çıkarmadan önce birkaç saat daha kısıtlayıcı olsa bile, daha zengin bir deneyim sağlıyor. Dikkatlice kontrol edilen bu saatler oyunun hikayesini anlatmaya başlamak için çok önemlidir.
Savaş Tanrısı başladığında, Kratos'un yalnız kalmak istediğini görüyoruz. Olympus'tan kaçtı, Midgard'a taşındı, güzel bir kızla tanıştı, yerleşti ve bir çocuğu oldu. Kimseyi öldürmekle ilgilenmez ve ayrıntılı kan davası çizmez. Karısı (görünüşte doğal nedenlerden ötürü) öldüğünde, Spartan Rage ™ ile dolu değildir, sadece küllerini dünyanın en yüksek zirvelerinden dağıtarak nihai arzularını yerine getirmek ister.
Ne yazık ki, kader bunun olmasına izin vermekle kalmaz ve kendisini İskandinav mitolojisinin tanrıları olarak gösteren varlıklar tarafından izlenir ve saldırıya uğrar. Doğrayıp doğramak için yepyeni bir panteon mu? Kratos kışkırtır. Sadece karısını gömmek, çocuğunu büyütmek ve baba gibi zor sorulardan kaçınmak istiyor, ön kollarındaki yara izleri neler? Bir acer, bir fanner veya herhangi bir İskandinav tanrısı ile dolaşmak istemiyor, nereye gidip eve geri dönmek istiyor.
Bunların birçoğunu sessizliği ve kısıtlı beden dili ile topluyoruz. 90'ların yeni ve hassas Kratosu olmasına rağmen, kendi hisleriyle temas halinde, onu açıp Atreus ile paylaşmaya hazır değil. Başlangıç hikayesi maruziyetinin çoğu, yönetilen sinematik sahnelerden ziyade kavgalar arasındaki baba ve oğul konuşmaları sırasında gösterilir. Kratos üzgün ve sonsuza kadar ciddidir, ancak örnek öğretmen olarak Atreus, karanlık yüzlü babasında akıllıca çatlamayı sever. Eğer God of Warreally'nin tüm zaman boyunca neye ihtiyacı olduğunu düşünüyorsanız, Kratos'un koşmasını sağlayan akıllı bir çocuk arkadaşıydı.
Atreus'un yay ile birlikte büyüyen becerilerine ek olarak, diller için doğaüstü bir armağan var. Babası okuyamazken, dünyaya kazınmış tüm runeleri okuyabilir. Bu oyun oynarken çocuğumun televizyondan bir ayağı oturmasını isterdim, böylece benim frikkin listemin metnini okuyabilirdi, tüm God of War personelinin eğitim olarak bir çeşit Super Lasik ameliyatı yapıp yapmadığını bilmiyorum Arabağlantı ya da ne, ama bu oyun için menülerdeki metin benim için çok küçük bir 42 inç TV 8 metre okurken.
Eğer Savaşçıların Tanrısı'nın sürekli listelerinde olmanız olmasaydı bu çok önemli olmazdı. Maceranız sırasında bir şeyler indirmeye başlarsınız. Göğüs kalkanı. Bilek kalkanı. Bel kalkanı. Ağır rünler. Hafif rünler. Sihirli. Rozetler. Bunları yükseltmek için kullanılan on iki veya daha fazla kaynak kullanılmaktadır. Dahası, sürekli deneyim puanı kazandığınız bir beceri ağacı da var.
Kratos'u nasıl donatmak istediğinize dair birçok seçenek sunmaya çalışan oyun, tonlarca bireysel zırh parçasını ve hızlı bir klipte size iyileştirmeler getiriyor. Başlangıçta, dünyanın sandıklarını bulmak (veya büyük kasaların kilidini açmak için bulmacaları çözmek) her zaman eğlenceli, ancak üst üste dokuzuncu kutunun kilidini açmaktan çıkardığım ek bileşen neredeyse sıfıra gitti. Görmek için yeterince büyük olsa bile, açıklayıcı metnin birkaç paragrafını okumak için her beş dakikada bir Savaş Tanrısı'nı duraklatmak istemiyorum.
Ancak, ana hikayeyi atlamak için oyunun yüklediği şeylerin yüzde 90'ına gerçekten ihtiyacınız olmasa da, oyunu tamamen silmek istiyorsanız, tüm bu farklı parçaları bulmanın, hepsini yükseltmenin ve bunları etkili bir şekilde kullanmanın nasıl önemli olabileceğini görebiliyorum. Kratos ve Atreus'un hikayesini bitirdikten sonra, yapacak çok şey olacak. Oyunda hikayeyi bitirmek için hiç ziyaret etmeniz gerekmeyen iki tam alan var ve tamamlandığında bir çok yan yarışma haritaya yayıldı.
Her şeyi yapmadım, ancak yaklaşık 20 saat ana hikayeye yatırım yaparken (gerçekten büyük), kolayca gitmek için 20 saat daha var gibi görünüyor. Ortaya çıkan her şeyi görmeme rağmen oyunun beni geri götürdüğünü hissediyorum, çünkü dövüş çok eğlenceli ve geçiş reklamları çok komik.
Ana kampanya artı birkaç yan soru, yaklaşık 20 saat.
Tanınmış bir bulmaca oyunu hayranı olarak, Savaş Tanrısı'nın onlarla tekrar dolu olduğu için mutluyum. İlk oyunun ana satış noktalarından biri, hareket ve bulmacaların karışımıydı, ancak ikincisi serinin gelişimi ile tutarlı bir şekilde çözüldü – bana sorarsanız taşındım. Hikayeyi gözden geçirmek için birçok bulmacayı çözmeniz gerekmese de, genellikle kutuları açan gizli runeleri bulmak için bulunduğunuz sahne boyunca dikkatli bir şekilde avlanan bir sürü isteğe bağlı bulmaca vardır. Mevcut hikayenin önemli bulmacası ima edilir, ancak isteğe bağlı bulmacalar sizi sadece kendi cihazlarınızda bırakır.
Bu prosedürler için dengeli bir hız oluşturur. Sadece kesmeden, kesmeden, kesmeden kesmezsiniz. Çoğu zaman, şimdi çevrenizdeki dünyayı keşfedebileceğiniz, sırları bulabileceğiniz ve beyin hücrelerinizi biraz test edebileceğinizi bulmak için büyük bir savaşa giriyorsunuz.
Hey, Kratos gibi yaşlı mı hissetmek istiyorsun? God of War PlayStation 2'nin ilk çıkışından bu yana 13 yıldan fazla zaman geçti. Güzel vahşi dövüşü, eşsiz ve heyecan verici hikayesi ve çığır açan kamera çalışması arasında, bu ilk görünüm daha önce oynadığım bir şey değildi. Kendi içinde bir varlıktı. 2018 God of Warseems Diğer başarılı modern oyunlardan ödünç almak için daha fazla içerik: Küçük Witcher, Küçük Kara Ruhlar, Sonuncumuz Küçük ve Eski Okuldaki Küçük Savaş Tanrısı. Bir moda lideri, bir grup fikir olmaktan çok bir trendi takip ediyor gibi görünüyor. Ama eski fikirleri tekrar Heilheim'ın derinliklerinden geri getirecek kadar iyi yapılmış iyi fikirler.