Viyan Amed
15 Ağustos tarihinde Kurdistan gerillası Eruh ve Şemdinli’de ilk eylemini gerçekleşmiştir, dönemin işkenceci paşaları PKK’ye 72 saat biçerken, Kurdistan gerillası yılları bulan bir mücadelenin sahibi oldular. Buna karşın çaresizliğini her anlamda ortaya koyan işgalci Türk devleti, barbalık dolu tarihine, katliam ve işkencelerle dolduruyor, gerilla güçlendikçe halkın gerillayı sahiplenmesi kabullenemiyor ve öfkesini halkın üzerine kusuyordu. Savaşın bütün kirliliklerini yaşayan Türk devletinin, çaresizliğini başına örülmüş bir çorap gibi ne de yapsa bu çorabı çözemiyor.
Son 6 yılda askerleri gerilla ile savaşmak istemiyor, komutanları savaş meydanlarından kaçar olduğu için, paralı çeteleri ile gerillaya yöneliyor, bu çeteler sayı olarak azaldıkça, tekniğini kullanmaya çalışsa da her seferinde gerillanın iradesi ve Kürt halkının inancı ile boşa çıkıyor. Gerillanın gelişimindeki ilk adım olan 15 Ağustos Hamlesinde 72 saatte bitireceklerini söyledikleri gerilla yılların tekniğini boşa çıkarıyor, yeni teknik ve taktiklerle ağır darbeler vuruyor. Bu darbeler karşısında yaşadığı çaresizlik ile daha da barbarlaşan faşizm, kadın gerillaların iradesi ve mücadelesi karşısında daha da öfkeleniyor, öfkesini kafalarda oluşturduğu kaba namus algısını kullanarak azaltmaya çalışsa da kadınların soluksuz mücadelesi, savaşta geliştirdikleri strateji ve irade Türk devletini inanılmaz bir şekilde öfkelendiriyor ve korkutuyor. Zincirler altına aldıklarını sandıkları kadınların öfkesinin, tunç suyu olup onları yakacağının çok iyi farkındalar.
Kurdistan’lı genç kadınların, gençlerin, annelerin öfkesinin eylemi olan 15 Ağustos Kürt halkını yeniden doğuruken, faşizmin ölüm emrini verimiştir.
15 Ağustos ile gerillalaşma hamlesi Kurdistan’da yer etmiş, bu hamleye ilk katılanlar genç kadınlar ve genç erkekler olmuştur. Bu durum yeniden filizlenmeye başlayan bir yaşam ağacını ifade ediyordu, bu ağacı kesmek adına her yolu denedilerse de bugün başarısızlığı Dünya’nın gözü önünde yaşanmaktadır.
Heftanin’de gelişen direnişte, amansız bir savaşın takipçis olan genç kadın ve erkeklerin, ‘Ev der Heftaninê!’ çığlıkları geldikçe, dağlara sürdükleri sürüleri bir korku kaplıyor, bakanları, komutanları sınırlara koşuyor. Bugün Heftanîn’de yaşanan direnişinin mimarı şüphesiz 15 Ağustos Kahramanlarıdır. Bu mücadelenin temelleri o günlerde atılmıştır. Ne kadar da Soysuz’lar her gün çıkıp ‘Şöyle bitireceğiz, ha şu bahar, ha şu yaz bittiler’ deselerde, 15 Ağustos ruhu gerilla mücadelesini canlı kanlı tutmaya yetiyor. İmkansızın, inşaacıları aklıma geldikçe şairin şu dizeleri yankılanıyor kulağımda;
“Ve cellat uyandı yatağında bir gece
tanrım dedi bu ne zor bilmece
öldükçe çoğalıyor adamlar
ben tükenmekteyim öldürdükçe”