http://kiliskentgazetesi.page.tl/M-....r-yazilari.htm
Dürümcü Emmi Garip Mehmet
Mehmet Cemal ÇİFTÇİGÜZELİ
Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Camii’nde çok değerli bir aydınımız kısa adı TÜGAV olan Türk Gelecek Araştırmaları Vakfı kurucusu ve onur başkanı Ordinaryüs Prof. Dr. Reha Oğuz Türkkan rahmetlinin cenaze namazını kılmıştık. Çok şiddetli yağmur ve fırtınaya rağmen cami doluydu. Merhum Reha Oğuz Bey vefatında bile, hayatta iken özlediği birlikteliği burada da gerçekleştirdi. Yarım asırdır belki de görüşemeyen, buluşamayan, çeşitli mazeretlerle bir olamayan ülke ve insan yönetiminde sorumluluk almış münevverlerimizi camideki cenaze namazında bir araya getirdi. Bir vesileyle de hasret giderdik, bilgilendik. Kim nerde, nasıl, ne yapıyor öğrendik. Daha da birbirimize doymadık. Sonra bir davete icabet ettik.
KADIKÖY’DE BULUŞMA
Kadıköy’de Tramvay Müzesi ve İtfaiye’nin tam karşısındaki “Dürümcü Emmi”de buluştuk. Eskiden bu bölge maruf ve meşhur “Salı Pazarı” dolayısıyla insan ve araç trafiğinin çok yoğun olduğu bir mahaldi. Gerçi yine öyle, sadece “Salı Pazarı” kurulmuyor, söz konusu yer otopark olmuş. Tam yanında Fenerbahçe’nin Şükrü Saraçoğlu Stadyumu yer alıyor. Çevre yolu bağlantıları ve kent içi trafik ağı buradan başlıyor. Araç ve insan yoğunluğu had safhada...
Dürümcü Emmi Restorantları sahibi Mehmet Cankesen kapıda karşıladı hepimizi. Girdiğimiz ilk lokanta kebap üzerine, birkaç apartman ilerdeki ise ev yemekleri üstüne uzmanlaşmış kurumlar. Her ikisinin başında da ayrı ayrı iki oğlu bulunuyor. Mehmet Cankesen’in ofisi ise ikisinin ortasındaki bir çıkma kat. Gayet güzel döşenmiş.
GÜNEYİN İKRAMI BÖYLE OLUYOR
Hazır sofraya oturduk. Kimler vardı? Prof. Dr. Nevzat Yalçıntaş, Nevzat Gökalp, Kadıköy Kaymakamı, eski Karayolları Genel Müdürlerinden Hasan Mısır ve ötekiler. Sofra bol yeşilli... İçli köfte ile “bismillah” dedik, ardından kelle paça geldi. Sonra çiğ köfte... Lahmacun ise nefisti. Doyduk. Duasını yapacağız karışık kebap girdi siniyle. Birkaç çeşit ekmek ikram edildi. Patlıcan kebabı ayrı, çorba ayrı çeşit ekmekle sofraya yerleştirildi. Lavaş, somun ve tırnak ekmek... Güneyin, memleket ikramı böyle oluyor. Yarısı sofrada kalıyor taamların doyduktan maada. Yemek ortasında İçişleri eski Bakanı Abdülkadir Aksu aradı. Davetli ama Başkent’ten bu hassas günlerde gelmesi mümkün değil. Başını kaşıyacak vakti yok. Sofra sohbeti derinleşti, güzelleşti, tekrarı için temennilerde bulunuldu. Künefe ve meyve ise ofis içinde yenildi. Fotoğraflar çektirildi. Vedalaşıldı akabinde. Sonra evli evine, köylü köyüne...
Beni bırakmadı Mehmet Cankesen. Nizipli hemşehrim müessesesinin albümünü ve medya arşivini getirdi. Bütün ünlüler 24 saat açık olan “Dürümcü Emmi”de konuk edilmiş. Siyasiler, sanatçılar, medya mensupları, işadamları vs. Buraya şimdi bir müşavir görevlendirecek sosyal ilişkilerini daha da güçlendirsin diye. Peki, kim bu “Dürümcü Emmi” diyeceksiniz. Gazete arşivinden ve anlattıklarından aktarayım.
“ALLAH’IM EVDEN ÖNCE BANA HASTANE YAPTIRT”
Adı Nizip’te “Garip Memet”. Gerçekten garipliğinden böyle bir ad verilmiş. Fukaralık canına tak etmiş. Borç harç bir lokanta açmış. Kendisi işin başında... Hem pişiriyor, hem organize ediyor, hem hesap kitap içinde. Gel gelelim lokantadaki hesap çarşıya uymuyor, iflas ediyor. Bu, kötü gidişin habercisi gibi iki kardeşi de trafik kazasında hayatını kaybediyor. Nizip’te tıbbı donanım ve personel kâfi gelmediği için her iki kardeşi de yaralı olarak Gaziantep’e havale ediliyor, her ikisi de hastaneye yetişmeden son nefeslerini veriyorlar. Bu olay kimi etkilemez ki, Allah’a yakarıyor ve dua ediyor: “Allah’ım eğer bana imkân verirsen, evden önce hastane inşa etmek istiyorum, mümkün kıl Yarabbim” diyor. Belki Nizip’teki bu tür kazalarda mağdur olanlara böyle yardım edilecek. Rabbim duasını kabul ediyor ve Nizip’e böyle bir hizmet götürüyor, her yıl da toplam 40 milyarlık giysi yardımıyla fukaraları sevindiriyor. Belediye bu yardımı bir fakirin üç parça alacağı biçimde dağıtıyor. Örnek verirsek bir ceket, bir pantolon ve bir ayakkabı gibi... Bu hizmet aksamadan her yıl devam ediyor. Peki, bu noktaya nasıl gelinmiş?
İFLASTAN SONRA NE OLA Kİ?
Anlattıklarından ve arşivinden okuduklarımı aktarayım. Şöyle ki: “- Garip Mehmet adı gerçekten garipliğimizden gelir. Nizip’te iflas edince beş parasızdım. Zor da olsa 300 TL borç buldum. İstanbul’a gittim, yıl 1990. Kadıköy’de bir lokantada aşçıbaşılık işi buldum. Hemen başladım. Üsküdar’daki hemşehrilerimle kaldığım evime para harcamamak, tam tersine biriktirmek için yaya gidip geliyorum. Hep çalıştım. 24 saat gece demedim, gündüz demedim çalıştım. Rizikoya girdim, taşın altına elimi soktum. Kadıköy Mahmutbaba Caddesi üzerindeki bu yere “Dürümcü Emmi”yi açtım. Halen 24 saat açık bir yer. Mafyasıyla, tinercisiyle, hırsızıyla baş ettim, mücadele verdim. Allah lütfetti, para kazanmaya başladım. Gazeteler benden bahsetti, sanatçılar alaka gösterdi, bürokratların uğrak yeri oldum.”
İSTANBUL’DA MEMLEKET LOBİSİ GİBİ ÇALIŞMAK
Dürümcü Emmi Mehmet Cankesen ailesini ve çocuklarını da getiriyor İstanbul’a Acıbadem’e yerleşiyor. İkinci yerini açıyor, ama hâlâ ev almıyor, Allah’a verdiği sözünü yerine getirmeye ahdetmiş. Nizip’e hastane yaptırıyor. Daha evi yok. Sonra olacak. Bütün hemşehrileriyle yakın ilişkisini artırarak sürdürüyor. Kilis de bundan nasibini alıyor. Çok insan tanıyor. Hemen telefonla Çamlıca Askeri Hastanesi’nden emekli, halen özel bir hastanede çalışan hemşehrimiz Dr. Habip Sayar’ı aradı. Alo dedikten sonra Habip Bey ile selamlaştık, evlerimiz de birbirine çok yakınmış. Dr. Habip Sayar’ın Nizip’e gönderilmek üzere alacağı giysiler için yanında olmasından da moral kazanmış. Pazarlık ve hizmet gücünü artırmış. Sordu “GATA’da Prof. Dr. Dilaver Erşanlı’yı tanır mısın?” Elbette. Amcası Mennan Erşanlı da vefat etti. Mekânı cennet olsun. Lokantacılar Odasında Başkan Yardımcılığı yapmış bir müddet Mehmet Cankesen. Hemen sordum, bu defa sıra bende “Lokantacılar odası’nda yönetim kurulu üyesi Kilisli Bahattin Aykut’la tanışıyor musun?” “Evet” dedi ben de telefon ederek Bahattin ile konuşturdum. Birbirlerine tecrübelerini aktardılar. Dürümcü Emmi iki defa iyi niyetinin kurbanı olmuş, birinde 40, ötekinde 70 milyar ceza ödemiş. Ama bu da onu memleketine hizmetten alıkoymamış,aynı heyecanla sürdürmüş hayır hizmetini.
PROF. CAHİT TANYOL ve KİLİSLİ FİKO
Baklavacı Tamer Bilge hemşehrimizin Babası Nuri Bey ile de iyi dost. 40 yıldır memleketine gitmeyen 94 yaşındaki Prof. Dr. Cahit Tanyol ile de münasebeti ve hukuku var. O’nu da ikna etmiş, 500 bin liralık bir teberrua razı etmiş, hastanenin eksikliğini müştemilatını tamam ettirmiş, ek oda yaptırtmış. Gaziantep’e götürmüş.
Hürriyet Gazetesi’nin yılın dürümcüsü seçtiği Kilisli Fiko’yu sordum. “Babaları, Fikret öldükten sonra çocukların Kilislilikle bir alakaları kalmamış gibi...” demez mi? Vah vah üzüldüm. İstanbul’da bir dürümcü esnaf para kazanıyor ve aynı zamanda memleketine de, 25 kişiden fazla insan da ondan ekmek yiyor.
Ne güzel. Bugün Nizip’te Mehmet Cankesen adına bulvar, sokak, mahalle, park var. Her yeni Nizip yönetimi bu hizmete manen de olsa karşılık veriyor. Oğluna da Nizip Belediye Başkanı’nın kızını almış. Allah mutlu ve mesut etsin.
HEMŞEHRİLİK BÖYLE OLUR
Dürümcü Emmi Gaziantep ve bölgesinin lokali gibi. Şimdi hemşehrileri kolları sıvamış bu esnafın, yani hayırsever insan Mehmet Cankesen’in Başkent Ankara’dan “üstün hizmet ödülü” alması için yoğun çaba sarf ediyorlar. Herkes de neticeyi merakla bekliyor...