Ayrıca yazarlar, farklı ülke örneklerinde farklı uygulamalarla karşılaşıldığını, örneğin Avrupa ülkelerinde kart kullanıcılarının kredi kartlarını daha çok kredi hesabına ya da
gecelik mevduat hesabına bağlı çalışan, hesaplama gecikmeli ödeme yapabilecekleri bankamatik kartı olarak kullandıklarını belirtmişlerdir. Reisoğlu’nun çalışmasında (2004) ise kredi kartlarının kart sahibine tesliminde, banka ile kart sahibi arasında gayri nakdi kredi ilişkinin ortaya çıktığı ve belirtilen limite kadar yapılacak harcamalar için bankanın bir nevi garanti verdiği, müşteri tarafından kullanımında harcama belgesinin bankaya iletilmesi ve kart sahibinin ödeme yapmasına kadar geçen sürede söz konusu kredinin nakdi kredi özelliği taşıdığı belirtilmiştir. Kredi kartları sisteminin ülkemize özgü uygulamaları bulunmaktadır. Ülkemizdeki uygulamayla ilgili olarak Karayol (2007) çalışmasında, enflasyon kaynaklı nedenlerle taksitli mağaza kartlarının özelliklerinin, kredi kartları ile harmanlanarak taksit imkanı sağlayan hesaplama kartların ortaya çıkmasını sağladığını belirtmiştir. Söz konusu kartların kullanımı ile çok sayıda perakendecide taksitli ya da ödüllü alışveriş imkanı sağladığını vurgulanmıştır.
Ancak, kart sahibinin bu tür avantajlardan yararlanabilmesi için kart çıkaran kuruluş ile üye işyeri anlaşması yapan kuruluşun aynı teşebbüs olması gerektiği, bu nedenle çok markalı kredi kartlarını çıkaran bankaların yeni kuruluşların kapalı alt kredi kartı faiz hesaplama ağlar işlettikleri değerlendirmesi yapılmıştır. Küresel anlamda kredi kartı sistemindeki gelişimi vurgulamak amacıyla, Johnson (2005) son on beş yılda kredi kartı ödemelerinin gelire oranındaki artışa da neden olan kredi kartı piyasasındaki üç temel gelişmeyi incelemiştir. Yazar öncelikle, kredi skorlaması yöntemlerindeki gelişmeler ve kredi kartı borcunun risk bazlı fiyatlamasındaki gelişmelerin, kredi kartına sahip olan özellikle dar gelirli hanehalkı oranını artırdığını vurgulanmıştır. İkinci olarak, 1990’larda kredi kartı faiz oranlarının, piyasa faiz oranlarındaki değişimlerle birlikte yön değiştirdiği belirtilmiştir. Son olarak ise, hanehalkı günlük harcamalarında kredi kartlarının uygun bir ödeme aracı olarak görülmesinin kart kullanımını artırdığı ifade edilmiştir. kredi kartı faiz hesaplama Rekabet Kurumu (Office for Fair Trading-OFT / 2007) tarafından yapılan çalışmada kredi kartı piyasasının gelişim potansiyelini göstermek amacıyla
İngiltere’de 2000-2005 döneminde kredi kartı işlem hacminin yüzde 21, işlem tutarının ise yüzde 51 arttığı vurgulanmıştır. Ayrıca, kredi kartı kullanıcılarının ödeme tutarlarının yıllık faiz oranı.
Ayrıca, Kelly ve Reilly (2005) Ekonomik ve Para Birliği (EMU) tarafından Euro’ya geçiş sürecinin kart kullanımını desteklediğini ve Euro cinsinden ülkeler arası elektronik ödemelerinin maliyetinin azaldığını belirtmişlerdir. AB’de 2001’de yürürlüğe mtv hesaplama giren bir düzenlemeye göre Avrupa Birliği ülkelerinde eşanlı (online) banka kartı (ATM kartı) ya da kredi kartı kullanımı suretiyle yapılan nakit kullanımı ya da ödemeler için alınan ücretinin diğer AB ülkeleri için kendi ülkelerinden daha yüksek olamayacağı belirtilmiştir. Bu çalışmada kredi kartı sisteminde yaşanan rekabet ve kredi kartı faiz oranlarındaki değişimi etkileyen faktörler mtv hesaplama üzerinde durulacaktır. Bu kapsamda, Berlin ve Mester (2004) kredi kartı faiz oranlarının, diğer kredi faiz oranlarına kıyasla daha yüksek ve yapışkan olduğunu ayrıca, diğer bankacılık faaliyetleriyle karşılaştırıldığında kredi kartı sektörünün kârlılığının artış eğiliminde olduğunu vurgulamışlardır. Ayrıca, Ausubel (1991) 1983-1988 döneminde bankaların kârlılıklarının yıllık yaklaşık yüzde 20 seviyesinde olduğunu ancak, aynı zamanda kredi kartları karlılığının yüzde 60-100 seviyelerinde olduğunu, dolayısıyla kredi kartı sektörünün yüksek karlılığına vurgu yapmıştır.