Baranov Anıtı, Soğuk Savaş'ın sona ermesinin bir sembolü olarak 1989 yılında Sitka'da dikildi.
Alaska'da Rus devlet adamı ve Amerika'daki Rus yerleşimlerinin hükümdarı Alexander Baranov'un anıtını kaldırmaya karar verdiler. Etkinlik, Amerika'nın Trump taraftarlarına ve muhaliflerine, Demokratlara ve Cumhuriyetçilere, çeşitli sosyo-politik, ırksal-etnik grupların karşı karşıya geldiği "ırkçılığa" karşı savaşın ardından gerçekleşiyor.
Anıtı taşıma kararı
14 Temmuz 2020'de Alaska Şehir ve İlçe Konseyi, merkez parkta Rus Amerika'daki yerleşimlerin hükümdarı Alexander Baranov'un bir heykelini sökmeye karar verdi. Bir tüccar ve sanayici olan Arkhangelsk eyaletinde yaşayan Alexander Andreevich, 1791'den beri Kuzeydoğu kampanyasına liderlik etti. 1799'da Rus-Amerikan Kampanyası'na (RAC) dönüştü, 1818'e kadar kampanyayı yönetti. Baranov, 1799 yılında Sitka Adası'nda Başmelek Kalesi'ni (Novoarkhangelsk) kurdu ve 1808'den beri Rus Amerika'nın başkenti oldu. 1812'de, Fort Ross, Kaliforniya'da inşa edildi.
Sonuç olarak, Alexander Baranov'un devasa çabaları ve muazzam enerjisi sayesinde Rus Amerika, California, Hawaii ve Çin ile önemli gelişme potansiyeli kazandı, ticari ve ekonomik bağlar kurdu. Ruslar Pasifik Okyanusu'nun çeşitli bölgelerinde önemli araştırmalar yaptı. Rus Amerika, Rus İmparatorluğu'nun önemli bir parçası olabilir. Ne yazık ki, St.Petersburg'da bu çalışmalar özellikle takdir edilmedi, herkes Avrupa'ya baktı.
Yerel makamlar anıtı Sitka Müzesi'ndeki Baranov'a taşıyacaklar. Sitka yetkilileri tarafından kabul edilen bir kararda, Baran heykelinin kalabalığın ortasındaki belirgin konumunun yerel toplulukta anlaşmazlığa neden olduğu kaydedildi. Rus araştırmacıya ait anıtın “Sitka sakinlerine ve ziyaretçilerine yanlış bir mesaj” verdiği iddia edilen “normallik” tarihsel “ırk ayrımı, şiddet ve adaletsizlik” ile ilgili bir figür. Yerel konseye göre, Alexander Baranov yerel Aborijinlerin (Tlingit ve Aleuts) köleleştirilmesinde, onları "tamamen imha edilene" kadar kürk hayvanlarının avında kullanıyordu. Ve Baranov'un neden olduğu şiddet hala Alaska'nın yerli halkına zarar veriyor. Şimdi Sitka'da, yerli Alaska nüfusunun temsilcisine bir anıt dikmek istiyorlar.
Aynı zamanda, ABD'deki Rus vatandaşlarının örgütlerinin Koordinasyon Konseyinde (KSORS) hazırlanan anıtın korunması için dilekçe, yıkımı için iki kat daha fazla oy aldı (6000'e karşı yaklaşık 3000). Koordinasyon Konseyi, Alexander Andreevich'in sökülmesinin "Rus tarihi mirasını silmek" anlamına geleceğini kaydetti.
Rus tarihinin silinmesi ve kararması
Rus kaşif ve Rus Amerika hükümdarının figürünün “ırkçılık”, “köleleştirme” ve “soykırım” ile ilgisi olmadığını belirtmek gerekir. Gerçekten de Alaska'nın savaş halindeki yerli halkı ile Rus yerleşimciler arasında askeri çatışmalar yaşandı. Özellikle, 1802-1805 Rus-Tlingit savaşı sırasında. Hintliler Fort Michael'ın (Sitka) Rus-Aleut halkını katletti. 200'den fazla kişi öldü. 1804'te Kızılderililer Yakutat yerleşimini katlederek yaklaşık 250 kişiyi öldürdü. Ancak, genel olarak, kuvvet Rusların yanındaydı ve savaşı kazandılar. Aynı zamanda, diğer yerel sakinler Rus tarafında hareket etti: Aleuts, Chugachs. Diğer çatışmalar devam etti. Her iki taraf da zarar gördü.
Bu tür çatışmalar o dönemde yaygındı. Aynı zamanda, Rusların, örneğin İspanyollar, İngilizler veya Amerikalılar ile karşılaştırıldığında olumlu bir şekilde farklılaşma olasılığı daha yüksekti. Karayipler'de, Orta Amerika'da ve Kuzey Amerika'daki İngiliz ve Fransız kolonilerinde ve daha sonra ABD'de Hintlilerin tam bir soykırımı yoktu. Avrupalıların aksine Ruslar her zaman yerlilere insan olarak bakıyordu. Irksal veya dini önyargılar yoktu. Ve Amerika'nın batı kıyısında, “uygar” Avrupalılar kesti veya sarhoş oldu (silâh soykırım - alkol) neredeyse tüm büyük Hint kabileleri. Anakara derinliklerinde sadece büyük Kızılderili halklarının sefil kalıntıları hayatta kaldı.
Amerikan "renk" devrimi
Açıkçası, Sitka'daki durum, ABD'yi süpüren ve zaten Avrupa'ya ve gezegenin diğer bölgelerine yayılan genel huzursuzluktan kaynaklanıyor. Negro D. Floyd'un ölümüyle kışkırtılan isyanlar "renk", "ırksal" (ya da daha doğrusu, ırksal: "beyaz köleleşenler" e karşı) bir karakter aldı. “Devrimcilerin” yöntemlerinden biri, tarihsel geçmişe karşı verilen mücadeledir. Pogromistler veya yerel yetkililer, aktivistlerin önerisi üzerine, köle ticareti, ırkçılık vb. İle ilgili anıtları ve işaretleri yıkıyor.
Özellikle Oregon'da, ABD'nin kurucusu D. Washington'un heykeli bile terk edildi. San Francisco'da - şehrin kurucusu bir anıt, faaliyetleri ile "Havari" ve "Kaliforniya'nın Babası" unvanını kazanan İspanyol misyoner Junipero Serra. Vatikan'da misyoner kutsanmış ve azizler olarak sayıldı. Bazı eyaletler Christopher Columbus'a ait anıtları yıktı. New York Amerikan Doğa Tarihi Müzesi, Başkan Theodore Roosevelt'in anıtının kaldırılması kararını açıkladı. Konfederasyon figürlerine anıtları sökün. Konfederasyon liderlerinin (Trump direnişe rağmen) adını taşıyan askeri üsleri yeniden adlandırma sorunu gündeme geliyor. Alaska'da, sadece Baranov heykelini değil, aynı zamanda ünlü İngiliz kaşif James Cook'un anıtını da çıkarmak istiyorlar.
Aslında ABD, Batı'nın daha önce eski SSCB cumhuriyetlerinde, sosyalist kamplarda ve gelişmekte olan ülkelerde başlattığı “renk devrimini” tekrarlamaya çalışıyor. Yöntemler aynıdır. Örneğin, eski Varşova bloğunun ülkelerinde, Baltık ülkelerinde, Ukrayna'da ve Gürcistan'da, hizmetten çıkarma, desovetizasyon ve derusifikasyon gerçekleştirildi. Üstelik süreç devam ediyor. Böylece, Prag'da, Çek başkentinin kurtarıcısı olan Sovyet Mareşal Konev'e bir anıt çıkarıldı.
ABD'de, nüfusun sosyo-ekonomik durumunu keskin bir şekilde kötüleştiren koronavirüs salgını sonrasında, seçkinler arasında zorlu bir savaş var. Koz muhalifleri her ne pahasına olursa olsun onu terk etmeye çalışıyorlar. Devrim ve iç savaşa kadar. Tüm bu süreçler Amerika’nın karmaşık ırksal, ideolojik ve ekonomik sorunları üzerine bindirilmiştir. Amerika Birleşik Devletleri'nde şiddetli bir iç savaşın ön koşulları gelişti. Elit, küreselist kozmopolitlere ve vatanseverlere ayrılmıştır. Kozmopolit Devletler için "perestroika" düzenlemeye hazır. Trump ve vatanseverler Amerikan imparatorluğunu kurtarmaya çalışıyor.
Böylece, 1861-1865 İç Savaşı sırasında, Kuzey ve Güney arasında olduğu gibi, seçkinlerde bir bölünme ve ekonomik yapıların çatışması vardır. İlk iç savaş, köle plantasyon ekonomisi (özellikle tarım sektörü ve hafif sanayi) ile siyahlar da dahil olmak üzere tüm insanların çalışma eline ihtiyaç duyan endüstriyel yapı arasında bir çatışmaydı. Bu eski bir ABD sanayi üssü. Amerika Birleşik Devletleri "paslı kemer" (veya endüstriyel). Beyaz çoğunluk karşısında (“derin insanlar”) Amerika'nın üretken gücü. Trump, yeni bir sanayileşme gerçekleştirmeye, üretimi ülkeye geri döndürmeye, neo-endüstriyel fikirler temelinde geleceğe sıçrama yapmaya çalışıyor. Altıncı düzenin ekonomisini yaratın: robotik, yapay zeka, nano-, biyo-, bilgi ve bilişsel teknolojilere dayalı üretim (NBIC yakınsama). Bu, güçlerin ve kaynakların yoğunlaşmasını gerektirir. Bu nedenle, eski ve zaten düşman olanlardan DSÖ, BM gibi ABD uluslarüstü yapılarına hareket. “NATO” ya basın, böylece ülkeler savunmalarını kendileri öderler. Tasarruf etmek için dünyanın çeşitli bölgelerinden (Afganistan, Irak, Suriye, Almanya, vb.) Askeri birliklerin geri çekilmesi girişimleri.
Koz muhalifleri beşinci teknolojik düzene, hizmet ekonomisine ve post-sanayiciliğe dayanıyor. Bununla birlikte, yaygın tüketim toplumu olan hizmet ekonomisi, mevcut sistemik krize ve fiili bir felakete yol açtı. Petrodollar sistem, borç verme faizi, yaygın dolar emisyonları, çöküşün eşiğinde finansal “kabarcıklar”. Bütün dünyayı felakete sürüklediler.
Bütün bunlar iki iç savaş kampı yarattı. Trump tarafında, üretici güçleri Amerikan imparatorluğunu yaratan ABD'nin "derin insanları" var. Muhalifleri Demokratların seçim üssü. Tüm azınlıklar, göçmenler, çeşitli sosyal bağımlılar, iş mokasenleri ve işsiz insanlar sosyal yardımlar konusunda. Bir yandan - kentsel "alt", diğer yandan - tüketici toplumuna alışkın olan büyük şehirlerin kozmopolit zengin eliti. Finansal spekülatif, üretken olmayan ekonomi, ABD dışındaki üretimin kaldırılması. Bu çelişkiler o kadar derin ki dünya onları çözemez. Kuzey ve Güney savaşında olduğu gibi sadece düşmanın tamamen yok edilmesi.