Çeşitli eylemleri, polis şiddetini göstererek ve Bob Marley’nin Burning and Looting şarkısı ile giriş kısmını çok beğendiğim bu film, kendi içinde birçok hikayesiyle banliyölerdeki sınıf ayrımlarını, toplumsal sorunlar sebebiyle oluşmuş nefretleri anlatıyor. İçerisindeki bir o kadar güzel işlenmiş birbirinden farklı karakterleri ile güzel bir akıcılık da mevcut.
Said karakteri boyu kısa olan ve en hareketli karakter gibi. Vinz ise aynı Said gibi hareketli ve bununla birlikte isyankarlığı ve öfkesi fazla olan karakterimiz. Hub ise daha aklı başında duran birisi ve grubun yanlış hareket etmesini hep engelleyen kişi konumunda. Filmde de bu üç karakter ekseninde gerilimin, muhabbetin ve olayların bolca işlendiğini görüyoruz. Karakterlerin yaşamlarından da farkedileceği üzere toplumun dışlanmış, köşeye atılmış kısmını oluşturmaktan şikayetçiler. Çeşitli protestolar ve yoğun olayların döndüğü bu zamanda polisin kaybettiği bir silah Vinz’in eline geçmiştir. Vinz’in, sistemden çok sıkılmış, aşırı nefret dolu ve harekete geçmeye hazır olan halini, şu sözleriyle anlarız: “Bu lanet sisteme katlanmaktan sıkıldım. Fare deliklerinde yaşıyoruz, siz bunu değiştirmek için ne yapıyorsunuz? Abdel ölürse durumu eşitlemek için bir polisi öldüreceğim. Böylece diğer yanağımızı çevirmediğimizi anlarlar.” Vinz sahip olduğu öfkeyi intikam alarak tüketmek ister. Çehov’un silah prensibiyle o silahın patlayacağı anı gerile gerile beklediğimiz bir ton sahne izleriz ve bu gerginliği arka planda hep o silahın varlığını hatırlatan detaylarla daha da hissederiz .Genel anlamda gerçeği ve yaşadığımız dünyayı psikolojik ve siyasal anlamda yansıtan bu filmde siyah beyaz çekimler ile süslenmiş sahneler bizim de bu tarz durumları gözlemlememizi rahatça sağlamaktadır.
Giriş kısmı da son sahnesi de ayrı ayrı hoşuma gitmektedir. Her iki sahnede de filmin içinde geçen bir hikayede lafı geçmiş olan “Buraya kadar her şey yolunda” sözü duyuluyor. Son kısımda bir polisin, Vinz’i yanlışlıkla vurması üzerine Hub, en başından beri karşı olduğu polise silah doğrultma görüşünü yenip silahı doğrultuyor. Polis ile Hub, karşılıklı silah doğrultmaya başlıyor. Aşırı geren bir çekim olmaya devam ediyor ve kamera yavaşça Said’in yüzüne doğru yaklaşıyor. Evet bir silah duyuluyor fakat kimin kimi vurduğunu bilmiyoruz. Hangi tarafın yendiğini bize göstermeden tarafsızlığını koruyarak yönetmen filmi bitiriyor.
“Buraya kadar her şey yolunda.”