Kiev Gece Hayatı İletişim Talepleri Arasında Geri Döndü. “Bu bir tedavi.”
KYIV – Rave haftalarca planlanmıştı, mekan güvenceye alındı ve DJ’ler, içecekler, davetler ve güvenlik sıraya girdi.
Ancak orta Ukrayna’da cephe hattından çok uzaktaki bir roket saldırısı, çocuklar da dahil olmak üzere 25’ten fazla insanı öldürdü ve tüm Ukrayna’yı derinden rahatsız ettikten sonra, çılgın organizatörler zor bir son dakika kararı vermek için bir araya geldi. Partiyi ertelemeliler mi?
Karar verdiler: Olmaz.
Organizatörlerden biri olan Dmitry Vasilkov, “Bu tam olarak Rusların istediği şey” dedi.
Böylece dev hoparlörler yerleştirdiler, klimaları patlattılar ve mağara gibi odanın pencerelerini kalın siyah perdelerle kapattılar. Ardından Kiev’in sanayi bölgesindeki eski ipek fabrikasının kapılarını açtılar.
Ve sanki emir verilmiş gibi, oda gömleksiz genç erkekler ve dar siyah elbiseler içindeki genç kadınlarla doluydu, hepsi adeta bir kilisedeki DJ sunağı gibi trans halinde hareket ediyor, öne bakıyorlardı.
Karanlık, terli, gürültülü ve güzeldi. Burada, odadaki herkesi etkileyen bir savaşa kilitlenmiş bir ülke vardı, ama yine de yüreklerini ortaya koydular.
Büyükannesiyle birlikte yaşayan ve aylardır dışarı çıkmayan genç bir adam, Oleksii Pidhoretskii adlı bir raver, “Nasıl kullanılacağını biliyorsanız, tedavi budur” dedi.
Uzun bir sessizliğin ardından Kiev’in gece hayatı yeniden canlanıyor.
Savaş başladığından beri birçok insan ilk kez dışarı çıkıyor. Nehir kenarında iç. Bir arkadaşla tanışmak için. Barda oturun ve bir kokteyl için. Veya üç.
Rusya-Ukrayna savaşını daha iyi anlayın
Önce Covid ve ardından Rusya ile savaş nedeniyle iki yıldır işbirliği yapan gençlerle dolu bir şehir. Bağlantı için can atıyorlar. Savaş, özellikle bir Rus seyir füzesinin sizi her yerde, her zaman dışarı çıkarabileceği bu savaşta, bu zorluğa katkıda bulunur.
Şimdi o yaz tüm hızıyla devam ediyor ve şiddetli çatışmalar çoğunlukla doğu Ukrayna’da, yüzlerce kilometre uzakta yoğunlaşıyor, Kiev nihayet dışarı çıkmaktan biraz daha az suçlu hissediyor.
“Bu benim için büyük bir soruydu: Savaş sırasında çalışmak mümkün mü? Savaş sırasında bir kokteyl dökmek uygun mudur?” – dedi barmen Bohdan Chehorka. “Ama ilk dönüş cevaptı. Bunu müşterilerin gözünden görebiliyordum. Onlar için psikoterapiydi.”
Her geçen hafta sonu, zaten havalı olmakla ün yapmış bir şehirde parti bulmak daha kolay hale geliyor. Dün gece bir hip-hop olayı dikkatleri üzerine çekti. Parti açık havada yapıldı. Bir büyü için yağmur yağmaya başladı. Ama önemli değildi. Parti devam etti. Cesetler dans pistine çarpıyordu.
Şehrin dört bir yanında insanlar kaldırımdaki kafelerden dışarı döküldü. Barların içinde birkaç hafta öncesine göre daha az boş tabure vardı. Dinyeper Nehri boyunca Kiev boyunca, yüzlerce insan duvarlarla çevrili kıyılarda arkadaşlarıyla oturdu ve sık sık içti, muhteşem uzun alacakaranlık ve ipeksi mavi gökyüzünün silueti ile kuzey ikliminin harikalarını içinize çekti. yaz Gecesi.
Ama sokağa çıkma yasağı bu şehrin üzerinde bir çekiç gibi sallanıyor. Bir parti olabilir, ama bir savaş da var.
Saat 23:00’de belediye kararıyla herkesin sokağa çıkmaması gerekiyor. Bunu ihlal eden herkes para cezasına çarptırılır veya genç erkekler için potansiyel olarak daha ciddi bir sonuçla karşı karşıya kalır: zorunlu askerlik emri. Geriye doğru çalışmak, işçilerin eve gitmesine izin vermek için barların 10’da kapanması anlamına gelir. Son çağrı saat 9’da. Bu yüzden insanlar erken gidiyor.
Örneğin eski ipek fabrikasındaki rave, öğleden sonra 2.30’da başladı.
Yine de, o tuhaf saatte bile, rave’deki insanlar, vurucu tekno ve diğer bazı yardımların yardımıyla savaşı unutmayı başardıklarını söylediler. Bas titreşimleriyle senkronize oldular, gözlerini kapattılar ve “eridiler” ve “kaçmayı” başardılar. Bir an için.
Savaş sadece baş gösteren bir gölge değil, herkesin hayatına yön veren, herkesin kanaatlerine hakim olan, zevk aldığı şeyleri yapmak için gerçekten çok uğraşırken bile herkesin ruh haline gölge düşüren bir güçtür.
Hem hip-hop partisi hem de bağışlanan rave gelirleri, partilerin ilk sırada tutulmasının nedenlerinden biri olan savaş çabalarına veya insani nedenlere bağlıdır.
Ve Pink Freud’daki bir barda olduğu gibi gündelik konuşmalarda savaş devam ediyor. Genç kadın ve aynı zamanda psikoterapist olarak da çalışan hancı Bay Chehorka arasındaki küçük konuşma, hobiler hakkında bir sohbete yol açtı, bu da Rusları acımasızca harekete geçiren kitaplar hakkında bir tartışmaya yol açtı.
Bay Chehorka, genç kadına, artık Rusça okumak istemediği için geniş Rus kitap koleksiyonunu sattığını söyledi.
“Bu benim kendi savaşım” dedi.
Şehrin tüm ruhunun değiştiğini hissettiğini de sözlerine ekledi. “Kiev şimdi farklı” dedi. “İnsanlar daha kibar, daha kibar. O kadar içmezler.”
Asla sona ermeyecek sismik, korkunç bir olayın ortasında anlamlı bir şey için yakın bir bağlantı arzusu, iki düzine insanı yakın zamanda bir “sarılma” partisine getirdi.
Sarılma törenleri savaştan önce başladı, ancak iki Pazar önce gelen insanlar – 20’li yaşlardan 60’lı yaşların ortalarına kadar erkek ve kadın karışımı – şimdi onlara gerçekten ihtiyaçları olduğunu söylediler.
Kucaklayıcılar nehrin yanında büyük, çadır benzeri bir yapıda toplandılar ve yeni çağ müziği çalarken büyük, sıcak bir yığın halinde yer minderlerine uzandılar. Bazıları komşusunun saçını okşuyordu. Diğerleri birbirlerine sımsıkı sarıldılar, gözleri kapalıydı, sanki bu kimseyle paylaşacakları son sarılmaydı. Yaklaşık 15-20 dakika sonra yığın uyandı.
Sarılmalar gözlerini açtı, geçim kaynaklarını açtı, ayağa kalktı ve pantolonunu düzeltti. Bütün fikir, bir yabancıyla kıvrılmaktan bedensel rahatlık aramaktır. Yeni kucaklaşma ortakları ve yeni pozisyonlar buldular.
Eğitmen bunların hiçbirinin cinsel veya romantik olmayacağı konusunda netti. Ama yine de G dereceli bir seks partisi gibi görünüyordu.
Bu kucaklaşma, Kiev’in şu anki parti sahnesinin başka bir boyutudur: Birçok sosyal toplantı, özellikle rahatlık için tasarlanmıştır.
Grafik tasarımcı Maksym Yasnyi, “gerçekten harika” olduğunu söylediği 24 saatlik bir yoga partisi düzenledi, ancak savaştan önce dışarı çıkmak gibi değildi.
“Savaştan önce Kiev’in gece hayatı farklı renklerle parıldıyordu” dedi. “Bütün geceyi partiden partiye geçirebilirsiniz. “Kendime bunun hakkında düşünme izni verirsem, kendimi çok kızdırırım.”
Şimdi 10 yaşında, Kiev sinir enerjisi yayıyor. Sokakta veya nehir kenarında içki içenler saatlerine bakıyorlar. İçtikleri şeffaf plastik şişelerin kapağını kapatır, ayağa kalkar ve hızla yürür.
Arabalar daha süratli hareket ediyor. Daha fazla sarı ışık yanacaktır. Zaman geçiyor.
Bulabilirseniz, Uber fiyatları üç katına çıkar.
Bazı gençler, cazibenin imkansızlığını görerek arkadaşlarıyla vedalaşır, başlarını öne eğer ve sokağa çıkma yasağını yenmek için çaresizce eve koşmaya başlarlar.
Kiev 11’de durur. Hiçbir şey hareket etmiyor. Kaldırımlar boş.
İnşa eden, inşa eden, inşa eden tüm enerji aniden şehir çapında inanılmaz bir sessizliğe gömülür.
Oleksandra Mykolyshyn bu rapora katkıda bulunmuştur.