an itibariyle ikinci sezonunu nihayete erdirdiğim dizi. bu sezonun ilk sezona açık ara fark attığını düşünüyorum.
--- spoiler
---
psikoloji literatürüne ‘seri katil’ kavramının dahil oluş sürecini anlatan bir dizinin bambaşka bir perspektif sergileme cesaretini sergileyerek psikolojiyi böylesine alaya alabilmesi gerçekten büyük bir başarı. şahsen ben sezon finali itibariyle tokat yemişe döndüm.
psikolojiyi ve psikanalizi çok severek günlük hayatının her köşesine analitik yorumları dahil etmeye çabalayan biriyim. rüyalarımdan sosyal ilişkilerime, dil sürçmelerimden sakarlıklarıma kadar her şeyin altında yatan manaları anlamaya çalışırım. bunlara en az benim kadar kıymet veren ve bu işi profesyonel olarak yürütmeye çalışan holden ile bill ikilisinin yaptıkları bu korkunç hata beni dehşete düşürdü. hedeflerine öyle odaklanmış ve detaylarda öylesine boğulmuşlardı ki akıl almaz bir yanlışa imza atarak inşa etmek için bir taraflarını yırttıkları şeyi yerle bir ettiler. katilin psikolojisini kafalarında belirleyerek birkaç sabit detaya tutuldular ve gözleri başka bir şey göremez oldu. hele holden'ın, zamanın tüm suçlularını tarif eden 'genç ve siyahi bir erkek' profiline körü körüne bağlanması gerçekten inanılmazdı.
insan denen varlığın ne kadar kompleks bir bütün olduğunu, psikolojinin hiç de göründüğü kadar kolay bir alan olmadığını, hata yapmanın an meselesi olduğu bu alanda kötü yürütülen bir psikanalitik sürecin ne kadar korkunç bir sonuca yol açabileceğini izledik hep birlikte. mahkeme kuruldu, yargı dağıtıldı, hüküm verildi ve yanlış tanılarla yanlış kişi idam edildi; katil ise hala aramızda. bu bana çoğunlukla yanlış ellerde yürütülen psikoterapi dünyasında sıkça yaşanan şu elim gerçeği hatırlattı; süreç boyunca yanlış tanılar konulur, suçlanması gereken asıl kişi/kişiler suçlanmaz, konuşulması gereken asıl perspektifler ele alınmaz, önemsiz detaylarda boğulurken önemli noktalara değinilmez ve sürecin tamamlandığı düşünülürken aslında yara hâlâ kabak gibi ortadadır.
--- spoiler
---
o zaman o manidar hikayeyi anlatıp entry'yi bitirelim:
öğrenci profesöre sorar: "bilim nedir?"
profesör yanıtlar: "bilim karanlık bir odada siyah bir kedi aramaktır."
aradan biraz zaman geçer, meraklı öğrenci yine sorar: "hocam felsefe nedir?"
profesör "felsefe..." der, biraz duraklayıp ekler: "felsefe; karanlık bir odada siyah bir kedi aramaktır, odada bir kedi olmadığı halde."
öğrencinin merakı sona ermez, üçüncü bir soru gelir; belki de en zor olduğunu düşündüğü sorusunu sorar: "pekala psikanaliz nedir?"
profesör bu defa duraksamadan cevap verir: "psikanaliz, karanlık bir odada siyah bir kedi aramaktır ve odada bir kedi olmadığı halde eninde sonunda bir şekilde o kediyi bulmaktır."