Son Maceramı Seç oyumuzun şu ya da bu şekilde büyük bir patlama olacağından neredeyse emindim, ama siz iyi insanlar, “haritalama”nın ne olduğu konusunda oldukça farklı fikirlere sahiptiniz. Lonca Savaşları 2 anlamına geliyor. Nihayetinde, temel Tyria, Kristal Çölü sadece üç oyla kazandı, bu nedenle bu hafta, ilkiyle hemen hemen aynı olan ikinci bölümdü. Bu mutlaka kötü bir şey değil.
Yine de bir kez daha, bu görevi nasıl tamamladığım konusunda rahat bir adım atıyorum. Ayrıca bir kez daha rotamı çizmeye çalışırken biraz donup kaldım ama bunun yerine görevimin varsayılan muazzamlığı beni şaşırttı. Bu aktiviteyi lokmalar halinde alıyor olsam ve Tyria’nın birbirine dikilmiş kutular ve dikdörtgenler koleksiyonundan çok bir dünya olmadığını takdir etsem de, pay ve dikdörtgen kümesi.
Neyse ki, Tyria ustalık noktalarının genel yönünü sıfırladığım için bu zihinsel beyin donması çok uzun sürmedi. Bu da beni güneye Dredgehaunt Cliffs, Timberline Falls ve Maelstrom Dağı’ndan, ardından Sparkfly Fen üzerinden kuzeye, Bloodtide Sahili’ne götürdü. Ama önce, bitirmemiz gereken Ashford Ovaları ve Blazeridge Bozkırları vardı.
Ashford’u bulmam çok uzun sürmedi, özellikle de haritanın o zaman ile o zaman arasındaki kısmını epeyce böldüğüm için. Blazeridge de pek zaman almadı, ancak daha olaylı olanlardan biri oldu. Bölgede ilerlerken, bir tepeye çıktım ve bir noktada toplanmış devasa bir oyuncu topluluğu gördüm. Doğal olarak, bu benim merakımı uyandırdı, özellikle de henüz büyük ölçekli bir grup oyununu deneyimlemediğim için, kalabalığa katıldım ve herkesin ne için toplandığını merak ederek bekledim.
…ve sonra Shatterer adında dev bir kristal ejderha indi.
En az bir dev boyutlu patron karşılaşmasında savaştım. GW2 daha önce – özellikle Shadow Behemoth piyasaya sürüldüğünde – ama bu boyutta ve ölçekte bir dövüşe girmeyeli oldukça uzun zaman oldu, bu yüzden doğal olarak bir yanlış yerleştirme nedeniyle neredeyse anında öldüm. Bununla birlikte, hızlı bir canlanma ve dağılmış beynimin yerleşmesinden sonra, ekibime geçtim, genel iyileştirme moduna girdim ve o kısım ne kadar küçük olursa olsun üzerime düşeni yaptım.
Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, duyularımı topladığımda ve dikkat etmeye başladığımda, bu dövüş gerçekten uzun sürmedi, çünkü temelde zerg dalgasını sürdüm, bu yüzden zafer – ve ödüller – oldukça kolay geldi. Buna rağmen, bu kadar şaşırmak, diğer birçok oyuncu tarafından çevrelenmek ve bir ejderhanın uçup gitmeye çalışırken bir sürü parçaya ayrılışını izlemek gerçekten harikaydı. Sonuçta bozkırlarda çok tatmin edici bir an. Bunun ötesinde, her zamanki gibi bir işti. Ta ki yavaş yürüyen, konuşan bir domuz dikkatimi dağıtana kadar, ki bunu itiraf edebildiğimden daha uzun süre sonuçsuzca takip ettim.
Blazeridge’de yapmak istediğim her şeyi yaptıktan sonra hızla Hoelbrek’e geri döndüm ve Dredgehaunt üzerinden güneye doğru yolculuğumu yaptım. Ilıman ortamlardan karlı yerlere geçmek güzeldi, ancak buradaki aktiviteler bir kez daha rutine girdi, ancak bir yeraltı konumu dikey navigasyonuyla beni biraz rahatsız etti. Zavallı pelüş Springer kuşumun başını yukarıda göremediğim iskeleye çarpmasına yardımcı olmadı. Sorun değil, yumuşacık bir kafası var.
Burada beni gerçekten belirgin olarak etkileyen çok fazla bir şey yoktu. Aslında, neredeyse Dredgehaunt’ı arayacak kadar ileri gidecektim. sıkıcı, ama sonra bu muhtemelen daha çok Weaver ile oldukça rahat olduğum gerçeğinden kaynaklanıyor. Hatta birkaç şeyle tek başıma savaşmak için ekibime biraz zaman ayıracak kadar ileri gittim. Yine de bu uzun sürmedi; Weaver çok eğlenceli.
Belki de tüm bu projeyi bana rutin gösteren en büyük şey, hem kahraman puanlarının hem de ilerlemenin önemli ölçüde daha sıkı bir damla besleme yoluyla gelmesidir. Weaver, benim istediğim daha ilginç becerilerin ve pasiflerin kilidini açmak için büyük miktarda kahraman puanı talep ediyor, bu nedenle Tyria’yı haritalamak ve her seferinde bir puan almak biraz zahmetli. Ayrıca, 80 sonrası XP oranları çok daha yavaş geliyor. Buna rağmen, o barların buz gibi hızına dikkat etmesem de, Tyria’nın haritasının andan ana oynanışının tadını çıkarıyordum.
Doğal olarak, bu benim için devam eden bir proje olacak ve büyük olasılıkla bunu yapmak için tatlı zamanımı harcayacağım – çılgınca optimize edilmemiş olmak, kendimi bu şekilde eğlendiriyor gibi görünüyor. GW2 – yani bu haftaki anket oylaması artık haritalama hakkında soru sormayacak. Aslında, oy sayısı o kadar yakındı ki, şimdi vites değiştirip kısa bir süreliğine Kristal Çölü’ne geri döneceğim. Ancak bu, oradayken ne yapılması gerektiği konusunda bir soru ortaya çıkarıyor ve bu da bizi ilk anketimize getiriyor.
İkinci ankete gelince, bir kez daha ikincil bir faaliyetle ilgili girdi arıyorum. Oylama geçen hafta oldukça yakındı, ancak çoğu insan efsanevi silah zanaatlarının anlamsız olduğunu düşünüyor gibiydi ve bir yorum, yine de ne yapmam gerektiğine bakarsam düşüp bir su birikintisine dönüşeceğimi söylüyor gibiydi. Yine de başka bir şeyi merak ediyorum: dünyayı dolduran zindanlar.
Daha önce oyun başladığında bir tane yaptım ama o zamandan beri bir zindanın içini görmedim, ama aynı zamanda çoğunun bunun yerine fraktallar ve baskınlar yaptığına dair belirsiz bir his alıyorum. Bu yüzden bir kez daha dönüyorum GW2 hayran kitlesi (ve tabii ki bunu okuyan herkes) bu fikrin haklı olup olmadığı konusunda.
Oylama, 16 Aralık Cuma günü 1:00 pm EST’de bir kez daha tamamlanacak. Şimdilik, ben bu puanları alırken ve bu kalpleri orta Tyrian kara kütlesinde doldururken daha da güneye doğru.
Reklamcılık
Kaynak : https://massivelyop.com/2022/12/13/choose-my-adventure-hitting-my-stride-in-another-round-of-guild-wars-2-tyria-mapping/