HAZRETİ ZEYD
Aşk, sevgi bir teori iken, Fahr-i Kâinat Efendimiz’in nurunu yaratınca fiilî olmuştur, yaşanır olmuştur, duyulur olmuştur. İşte kâinatın temel hâdisâtı budur! İnsanlar akılları ermez zibidilik içerisinde İslâm’ı, Kuran’ı, Efendimiz’i nasıl görmek isterlerse canı cehenneme… Allah’ın görmek istediği ise, Fahr-i Kâinat Efendimiz’e karşı olan sevgi bağımız, İlâhî aşkın sıcaklığını hissetmemizdir.
İşte! insanlara değer verilirken, bir insanın yüceliği yahut bir insanın kıymeti ancak Fahr-i Kâinat Efendimiz’e olan sevdasıyla ölçülür. Allah’ın mizan terazisi budur. Bunu hiç hatırdan çıkarmamak lâzım gelir. Cenab-ı Hak acaba bana ne kadar kıymet verir, cennette ne makam verir, dünyada dualarımı kabul etmek açısından olsun, her türlü belâlardan sakınma açısından olsun ne kadar yakîn olur? diye düşünüyorsanız kendinizi ölçün, biçin. Efendimiz’e karşı sevginiz ne kadarsa Allah’a o kadar yakınsınız. Efendimiz’e uzak kalmış, inkâr etmiş… Hele hele karşı çıkmış insanların Cenâb-ı Hakk’ın indinde kıymeti: sıfırdır! Yani küçük bir mahlûkatın, bir solucanının, bir mikrobunun Cenâb-ı Hakk’ın indinde kendisine has bir önemi vardır. Çünkü Allah yaratmıştır.
Cenâb-ı Hak Nur-u Muhammedî sırrını yarattıktan sonra, O sırra en yakın olan kıvılcımları da takdir sahnesinden asr-ı saadette, Efendimiz’in etrafına ışınladı. “Yani, asr-ı saadette Efendimiz’in etrafına ışınlanıp O’na hizmet eden insanlar tesadüfen gelmiş yahut o insanların bir kısmı inkar etmiş, bir kısmı Müslüman olmuş değildir.” Onlar çok özel şahıslardır ve onları kendi insanlığımızla kıyas etmek mümkün değildir. Onların âdeta nefis platformları yanmış, yalnız gönülleriyle yaşayan insanlardır ki; bunların bir tanesi de: Hz. Zeyd’dir.