uzuun bi aradan sonra bir şeyler karalıycam.
tevafuklar silsilesine refik halid,in gurbet hikayelerinden birini okurken karşılaştığım satırlar da eklenince, daha fazla susarsam boğulurum hissine kapıldım.
bu satırları bulunduğum köye atanmadan önce okumuş olsaydım şayet, sadece o anlık tahayyül eder okumaya devam ederdim. fakat benim yaşadıklarımı, sustuklarımı, içime attıklarımı, anladıklarımı, anlayamadıklarımı yazmış. susmaya ara verip belki de bi müddet yazıcam. kalemi kenara koyup yazmayı bıraktığımdan beri yaralandığımı anladım. takat yetiremeyip sustuklarım, kağıda da dökülmeyince canımı yakar olmuş bilemedim. muhtemelen yazdığım yazıları yırtıp attığım gibi buraya yazdıklarımı da silicem. ama şu an yazmamanın pişmanlığını yaşamaktansa yazmanın pişmanlığını yaşamayı tercih ediyorum.
"yabancı memleketlerde bir kasabaya sokulup uzun müddet yaşamaktaki azabın ne olduğunu bilir misiniz? beş on gün gezdikten sonra, tanıdık çehre, alışabileceğiniz yer bulamamaktan bezer, odanıza girer, yalnızlığın içine sinersiniz. çam dallarında sallanan bir tırtıl torbası gibi kafanızın içi mütemadiyen, gece gündüz kıvrılıp bükülen soğuk temaslı düşüncelerle dolu, hareketli, ağır, yüklüdür." demiş refik halit. evet bazen düşünmemek, gözlerini yumup bir an olsun düşünmeden durabilmek.. buna şu aralar o kadar ihtiyacım var ki.. "can sıkıntısının bir sesi vardır; bunu ancak, böyle bir zamanda, o gurbet odasında duyarsınız: eski mobilyaların tahtalarını dişleyen gizli kurtların biteviye çıkardığı kemirici,işleyici ses... birden eskiyiveren gönlünüzde bu kurdu ve bu sesi işitirsiniz ve oyduğu delikten incecik tozların içinizde biriktiğini duyarsınız. şayet iradesiz bir adamsanız az zamanda çürüyüp çökmeniz pek mümkündür." demiş. takat kalmayınca iradenin kolu kanadı kırılıyo işte. "ben çökmemek için köşe penceresinden ayrılmazdım; köşe penceresinden dünyayı seyrederdim." diye devam etmiş. benim pencerem,parmaklıktan daha beter bir demirle kapalı. kuru olmamasını dilediğim bir fidan ve koca dağa bakıp duruyorum.. neyleyim?
devamını gör...