Avusturya’da kadın siyasetçiler erkekleri destekleyen yapılarla mücadele etmek zorunda. Ülke, kısmen daha az sayıda kadın bakan nedeniyle Dünya Ekonomik Forumu’nun toplumsal cinsiyet eşitliği endeksinde son zamanlarda 26 sıra gerileyerek 47. sıraya geriledi. Avusturya’da siyaset hâlâ erkek işi mi? Evet, siyaset bilimci Birgit Sauer diyor. APA röportajında, yasal kotaları ve cinsiyete dayalı işbölümüne son verilmesini savunuyor.
Şu anda beş kadın, hükümetin dokuz erkek üyesine karşı çıkıyor, 2022’de Ekonomi Bakanı Margarete Schramböck ve Tarım Bakanı Elisabeth Köstinger’in (her ikisi de ÖVP) yerini erkekler aldı. Pamela Rendi-Wagner, Andreas Babler’in başkanlığını devraldığından, ulusal parti, parlamento kulübü ve dokuz eyalet partisinin tümü erkekler tarafından yönetildiğinden, SPÖ’nün ön cephesi bile kadın temsili açısından iyi bir tablo vermedi.
Ancak Viyana Üniversitesi’nde görev yapan siyaset bilimci genel olarak bir geri adım görmüyor. Aksine, hem hükümetin hem de sosyal demokrat liderlik pozisyonlarının işgalinde tesadüfler rol oynuyor – ancak aynı zamanda hem Şansölye Karl Nehammer (ÖVP) hem de Babeler’in partileri bir arada tutmanın söz konusu olduğu bir dönemde erkekler tarafından işgal edildiği görülebiliyor. ayarladık Sauer, ÖVP’yi muhafazakar ve “kadınlar söz konusu olduğunda tereddütlü” olarak tanımlasa da, SPÖ’nün yeniden hükümete katılması durumunda büyük bir kadın oranına sahip olacağına inanıyor.
Genel olarak, kadınların partilerde yer edinmesi zor olmaya devam ediyor. Partili aileler, kadınların oy kullanma hakkının olmadığı 19. yüzyılın ikinci yarısında ortaya çıktığı için tarihe bir göz atmak gerekiyor. Böylece erkek alanları olarak geliştiler, devlet ve ulusal düzeyde olduğu kadar toplumsal ortaklıkta da erkek ağları ortaya çıktı.
Sonunda, orada en uzun süredir bulunan, 24 saat müsait olan ve akşamları meslektaşlarıyla bira içmeye çıkanlar tercih ediliyor, diyor Sauer. Bu, genellikle evde kendilerine bakmak zorunda olan kadınlar için zordur. Ne de olsa kadınlar, örneğin bir vekalet hedefliyorlarsa, partilerde ne bekleyeceklerini bilirlerdi. Erkek yapılar ve cam tavan varsa, zaman, enerji ve para yatırmaya daha az eğilimlidirler. Örneğin, kadınların yarı yarıya şansa sahip olduğu Yeşiller’de işler farklı.
Ancak zaten zirvede olan kadınlar bile cinsiyete özgü sorunlara karşı bağışık değiller: Bir örnek, eleştirmeni Hans Peter Doskozil tarafından başlatılan bir iç seçimden sonra SPÖ liderliğinde yerini alan Rendi-Wagner – ona sadece bu şekilde davranıldı. Sauer, bir kadın olduğu için, diğer şeylerin yanı sıra, başkan olarak görev yaptığı süre boyunca yaşanan sıkıntılardan bahsetti. SPÖ’nün bir kadını genel başkan olarak kabul etmesi için parti içinde çok çalışması gerekiyor.
Rendi-Wagner ise örneğin Almanya’da Angela Merkel’in başardığı bir “iç güç” inşa edemedi. Bu, onlara yönelik saldırıları püskürtebilirdi. Ancak Sauer, kadın örgütü SPÖ’den gelen güçlü bir sesi de kaçırıyordu: “Bu iş böyle yürümez, bir parti lideriyle bu şekilde baş edemezsiniz” çok daha önceden söylenebilirdi.
Ancak kadın politikacılar da nüfusla daha zor anlar yaşıyor: BM kalkınma ajansı UNDP’nin Haziran ayında yayınladığı bir rapora göre, dünya nüfusunun yarısı erkeklerin daha iyi politikacılar olduğuna inanıyor. Sauer’e göre Avusturya’da da yaygın olan bir görüş. Kadınlar yeterince güç bilincine sahip olmamakla suçlanacak ve ayrıca seçimlerde erkeklerden daha az tercihli oy alacaklar.
Bununla birlikte, 1980’lerin ortalarından bu yana, siyaset bilimci, her şeyden önce bazı partilerin kendilerine dayattığı gönüllü kotalar aracılığıyla olumlu değişiklikler de fark etti. Diğer şeylerin yanı sıra bu, uzun vadede parlamentodaki kadınların oranını artıracaktı. 1986 yılına kadar bu hep yüzde 10’un altındaydı, şimdi yüzde 40 civarında. Yeşillerin fermuar sistemine olumlu bakıyor. “Erkek, kadın, erkek, kadın”a değil, “kadın, erkek, kadın, erkek”e güvenilmesini savunuyor.
Sauer, kotaların değişim yaratmaya devam edebileceğine inanıyor. Cezaya uyulmaması ile yasal bir kotayı savunuyor. Bu bir fermuar şeklini alabilir ve “seçim listelerindeki ilk pozisyonun bir kadın olması gerektiğini” belirtebilir. Partiler, yüksek oranda kadın olması nedeniyle de ödüllendirilebilir. Kota düzenlemelerine sadece siyasette değil, sosyal ortaklıkta da ihtiyaç var.
Devlet, kotalar getirmenin yanı sıra, cinsiyete dayalı işbölümüne karşı da önlem almalı ve örneğin babaları “çocuğunuza bakmanın çok güzel olabileceğine” ikna etmelidir. Bakım işi toplumsal olarak tanınmalı ve cinsiyetler arasında paylaşılmalıdır. O zaman “kadınların artık mesleği otomatik olarak bırakmaması” daha kolay olurdu.
Son birkaç haftanın Pazar sorularına bakarsanız, kadınları bu şekilde siyasete teşvik etmenin pek popüler olmadığını varsaymak mantıklı – sonuçta kotalara karşı konuşan FPÖ’nün 30 görevden dördü kadınlardan oluşuyor Ulusal Konsey ekibi açıkça ilk sırada yer alıyor. Sauer, “Sağcı partiler artık çok daha fazla kadına hitap ediyor” diyor. Ancak siyaset bilimci, bunun nedeninin geleneksel kadın imajının popülaritesi olduğuna inanmıyor. Aksine parti, kriz zamanlarında basit açıklamalarla seçmen kazanırdı.