Patrikhaneler savaşı
Emperyalizm, ülkemizin siyasetini artık ses kaseti, cd, görüntü, kısa metrajlı film, belgesel vb. araçlarla şekillendiriyor. Eskiden darbe yapar, asker eliyle siyaseti yönlendirirdi. Son yıllarda siyaset eliyle askeri şekillendirip, itibarsızlaştırdı. Birkaç yıl önce CHP Genel Başkanı ve MHP Milletvekillerine kaset siyaseti uyguladı. Birkaç aydır, iktidar partisi ve cemaat üzerinden cerrahi müdahale yapıyor. Narkoz olarak, medya etkilidir. Herkesin bu konuda söyleyecek sözü, yazacağı komplo teorisi var. Doğaldır. Ulusal güvenlik konularının kahve dedikodusu düzeyinde işlenmesi azgelişmiş toplumlara mahsustur. 83 bin camiye, onlarca bakanlık bütçesini aşan bütçesiyle “devletlû ulemaya”, on binlerce Kuran Kursuna, imam hatip mektebine, ilahiyat fakültesine sahip olup, dinin muhtevasını ve manasını bilmeyenlere özgüdür. Dilinden dini düşürmeyen bir mebusun, genel başkanını peygambere benzettiği, bir diğer dindar geçinen - dinden geçinen mebusun, tüyü bitmemiş yetimin hakkını yemeyi, Beytülmal’ı talan etmeyi, “günah işleme özgürlüğü” saydığı çürümüş, çözülmüş, çökmüş bir yapıdır söz konusu olan.
Ders almak için tarihe dönelim.
Casusluk, istihbarat, kirli propaganda, toplum mühendisliği, algı yönetimi, karanlık savaş, beşinci kol işleri hep olmuştur. Siyasetin tarihi kadar eskidir. Özellikle Soğuk Savaş yıllarında bu alanda ciddi gelişme kaydedilmiştir. O dönem taraflar bellidir, yöntemler aşağı yukarı bilinir. Casusluk, propaganda faaliyetleri, silahlanma yarışı, uzaydaki rekabet, iki büyük gücün doğrudan çatışmayıp, vekâleten, dolaylı olarak yaptığı savaşlar… Karşı tarafı içeriden çökertebilmek, halkını, kamuoyunu bölmek için, ekonomik düzeyde ambargo ve benzeri tedbirlerle sıkıntıya sokmak… Yönetiminde, bürokrasisinde bilim insanları, işadamları, aydınları arasında yandaş edinmek… Soğuk Savaş bitince bu işlerde çeşit daha da artmıştır. Dönmeye, devşirilmeye, ihanet etmeye hazır, istekli, hevesli olanların sayısına koşut olarak elbette... İş aleminde, bilim dünyasında, sözde din adamları arasında, medyada, sendikalarda, siyasi yelpazenin tamamında örnekleri çoktur…
Bunlar arasında Ankara ile terör örgütü / Brüksel / Washington / Londra arasında kuryelik yapanların yanında, çok ucuza, bir uçak biletine, bir aylık bursa, bir konferans davetine satılanlar da fazladır. Üniversite kürsülerine, gazete köşelerine bakın, görürsünüz. Küreselleşme, kültürsüzleşmeyi ve köleleşmeyi getirdiğinden, sayıları hızla artmıştır. Düşkünler arasından seçilirler. Ucuz ve basittirler. İngiltere gibi, emperyalizmin kitabını yazmış, imparatorluk aklına, zekâsına, birikimine, deneyimine sahip bir ülkenin değil de, ABD gibi bu konularda avizeci dükkânına girmiş fil gibi davranan bir ülkenin öne çıkması da, devşirmelerin kalitesini düşürmüştür. Kürtçüsü, sözde sosyalisti, dincisi, ikinci cumhuriyetçisi arasında son dönemlerde görülen kavganın düzeyi de bunun kanıtıdır.
ABD’NİN ÖZEL ADAMLARI
İstihbaratta yöntem, teknoloji gelişse de temel kural değişmez: Düşmanın belirlediği hedefe ulaşmak amacıyla kullandığı olanakları, yaptığı girişimleri caydırmak, devre dışı bırakmak ve düşman safından bilgi edinmek. Bunun için de insani zaaflardan yararlanmak. Rakibi, düşmanı; içki, kumar, seks, para vb. zaaflarını kullanarak, zararsız hale getirmek, gerekirse devre dışı bırakmak. Bu iş, düşmanın şu ya da bu örgütüne, siyasi partisine, sendikasına, bürokratına, geleceği parlak, gelişmesinin önü açık kurumlarına, lider adaylarına yöneliktir. Hasım ülke, örgüt veya partinin beyin takımı içine sinsice sızılır, amacından sapması sağlanır. Bu konuda düzeni değiştirme iddiası taşıyan sol siyasal hareketler, partiler, sendikalar özellikle hedef seçilmiştir yıllarca. Yolsuzluğa, mafya ilişkilerine bulaştırılmıştır. Veya sosyal yardım kuruluşuna, etnik / mezhepsel çeteye dönüştürülmüştür. Bizde “ilerici” sendikalarda, öğretmen örgütlerinde, memur konfederasyonlarında yaşanan yozlaşma, dönen dolaplar, yolsuzluklar bunun kanıtıdır. Böylece işçi sınıfının siyasal mücadelesine de büyük zarar verilmiştir.
ABD’nin desteklediği pek çok çevreci, feminist, cinsel özgürlükçü, insan hakları savunucusu örgütün, sosyalist, komünist, sosyal demokrat partileri asıl, ana, temel yörüngesinden çıkarmada kullanıldığı bilinir. İşçi sınıfı adına düzen değiştirme iddiası, yerini, cinsel devrim taleplerine bırakmıştır. Sınıf mücadelesi emekçilerden ve toplumdan kopmuştur. Patinaj yapmaya başlamış, marjinalleşmiştir. Ustam Attila İlhan hep şunu söylemiştir bununla ilgili: “Bu memlekette, işçi sınıfıyla irtibat kurup, sosyalizmi onunla özdeşleştirmek isteyen her hareket, kendisinin daha solunda ansızın peydahlanan bir küçük burjuva entelektüel provokasyonu ile karşı karşıya kalmıştır. Bunlar hareketi ya bireysel terörizme sürüklemiş ya da çeşitli fraksiyonlara bölüp dağılmasını sağlamıştır. 1960 sonrasında TİP’in ve sonra DİSK’in yaşadığı serencam bunun tipik örneğidir. Döneklik, bir hareketin kalabalıklığıyla doğru orantılı bir hastalık değildir. Bilincin yeterince bilimsel, yani metotlu ve gerçekçi olmasıyla ters orantılıdır. Bilinçsizlik düzeyi yüksek hareketlerden bol dönek hasadı elde edilir”.
ABD’nin nokta atışla, hedefi tam onikiden vurduğu durumlara siyasetin sağından ve solundan iki örnek verelim. Hem de en yaman gazetecilerimizden birinin tanıklığıyla. Ülkemizde Eisenhower Bursu’nun ve Rockefeller Bursu’nun kimlere verildiği bilinir. Rand Corporation’un misafiri olarak ABD’ye hangi liberal, sosyal demokrat bilim insanlarının gittiği bilinir. Bilderberg toplantılarına katılanlar da bilinir. Türk basınının duayen isimlerinden Seyfettin Turhan da, bu kapsamda 50 sonrasının “iki özel adamına” dikkat çekmiştir: DP’li Fatin Rüştü Zorlu ve CHP’li Kasım Gülek. Turhan, şunları söylemiştir:
“Zorlu, çok özel bir adamdır. DP iktidarının en Amerikancı adamıdır. Hareketin beynidir. Yassıada duruşmaları sırasında Los Angeles Times muhabiri bana bir tek ‘Yüzde 5 Zorlu’nun durumunu merak ediyoruz. Diğerleri önemli değil’ demişti. Lakabı, ABD’de gazeteciler arasında yüzde 5 Zorlu’ydu… Kasım Gülek ise Washington tarafından özel yetiştirilmiş bir adamdır. Gülek, psikolojik harp etiğimi de aldı. Anadolu’da gittiği her yerde köylüyle enteresan ilişkiler kurdu. Herkese sarı öküzünü sorardı. O dönem gittiği köylerde hemen her köylünün öküzü olduğu için, vatandaş, ‘Bak adam bizim öküzün bile hatırını soruyor, merak ediyor’ derdi. 1965’te veya 1966’da CHP Kurultayı’nda Kasım Gülek, İnönü’yü eleştirdi durdu. İnönü söz aldı, ‘Kasım Bey’in eleştirilerini dinledim. Ben bir şeyi merak ediyorum. Kendisine Anıtkabir’deki Atatürk Müzesi’ne teslim etmesi için Atatürk’e ait bir sigara tabakası vermiştim. Gittim baktım teslim etmemiş’ dedi. Ortalık bu kesti. Sonra Gülek bu tabakayı Anıtkabir’e verdi. Böyle bir adamdı”. (Seyfettin Turhan’la röportajı yapan Uğur Yıldırım, “Kadife Eldivenli Devrimci”, Aydınlık, 22. 12. 2002, s: 48 – 49).
Parlak bir eğitimi olan Zorlu’nun (Galatasaray Lisesi, Paris Siyasal Bilgiler, Cenevre Hukuk Fakültesi), Kıbrıs’taki direniş örgütü TMT’nin kurulmasında emeği vardır. Kasım Gülek de Galatasaray Lisesi, Robert Kolej, Paris Siyasal Bilgiler ve Columbia Üniversitesi’nden doktoralıdır. Rockefeller Burslusu olarak İngiltere’de ünlü Londra ve Cambridge Üniversitelerinde de eğitim almıştır. ABD istihbaratının kurdurduğu Moon tarikatıyla ilişkisi bilinen Profesörler Dünya Barış Akademisi’nin Türkiye temsilciliğini yapmıştır. Bir diğer Rockefeller burslusu Bülent Ecevit’le yakındır. Gülek’in cenaze namazını, yakın dostu Fethullah Gülen kıldırmıştır ki, onun da Ecevit’le diyalogu belleklerdedir. Gülek’in kızı Tayyibe Gülek, DSP’de milletvekilliği, bakanlık yapmıştır. Babasınınki gibi çok parlak bir eğitimi vardır. Davos’taki Dünya Ekonomik Forumu’nun “geleceğin liderleri” listesindedir.
İKİ BLOK ARASINDA PATRİKHANELER SAVAŞI
Soğuk Savaş dönemine ilişkin bir diğer önemli gelişme de, ABD’nin, Fener Ortodoks Patrikhanesi üzerinden (ABD nüfusunun çoğunluğu Ortodoks olmadığı halde), hem Rusya ile rekabet etmesi, hem de Ortodoks dünyası üzerinde kamu diplomasisi izlemesidir. ABD yurttaşı Patrik Atenagoras, ABD’nin isteğiyle 1948’de hızla Türk vatandaşı yapılarak, baskılar sonucu istifa ettirilen ve ABD’ye mesafeli olan patriğin yerine, Fener Patrikhanesi’ne patrik olarak seçtirilmiştir. ABD Başkanı Truman’ın özel uçağıyla, yaverinin refakatinde Türkiye’ye Atenagoras, “Ben Truman Doktrini’nin dini bölümünü teşkil etmekteyim” demiştir. Dinle siyasetin iç içe geçtiğinin itirafıdır.
Tüm bu adam devşirmelerin, casusluk faaliyetlerinin, bursların, diplomatik atakların elbette iktisadi boyutu da vardır. İşin temelidir, olmazsa olmazıdır. Milyonlarcası içinde tek bir örnekle yetinelim. ABD, CHP’nin son dönemlerinden başlayarak ve 1950’de DP iktidarıyla hızlanarak, Türkiye’nin demiryollarından vazgeçip, karayoluna yönelmesini istemiştir. Hızlı, güvenli, ekonomik olan demir – deniz – kara – hava yolları arasında ahenk, bütünlük gerektiren ulaşım politikalarına müdahale etmiştir. Cumhuriyet’in ilk yıllarının tercihi olan demiryolları, İkinci Dünya Savaşı sonrasında gözden düşmüş, karayolları öne çıkmıştır. Oysa demiryolları, ülke savunması nedeniyle, daha az arazi kullandığı için, daha düşük maliyetinden ötürü, petrole bağımlı olmadığından, kendi olanaklarımızla yapılabildiğinden tercih edilmiştir. Memleketi demir ağlarla örmeyi amaçlayan Şimendifer Politikası, milli ve bağımsız bir ulaşım politikasıdır.
ABD’nin yardım şartlarından biri, dış finansman teminiyle karayoluna yönelmemizdir. Dünya genelinde de ABD, özellikle azgelişmiş ülkelere karayolu dayatmıştır. O yüzden, dünyanın en pahalı karayollarını, dünyanın en yoksul ülkeleri yapmıştır. Bu sayede ABD, üslerinin bulunduğu ülkelerde, cebinden çok az para harcayarak, askeri gereksinimleri açısından stratejik önemde yollara sahip olmuştur. Bazen, gösteriş olsun diye, kamuoyunu etkilemek için, görev yaptıkları ülkelerdeki yol yapımında ABD istihkâm kıtaları çalışmıştır. Türkiye’ye yol yapımında verilen malzemenin büyük bölümü, 2. Dünya Savaşı artığı malzemedir. Ve sadece petrol ve otomotivde değil, yedek parçada da ABD’ye olan bağımlılık hızla artmıştır.
Kıssadan hisse: Batının önde gelen üniversitelerinin yüksek lisans, doktora sınıfları, sadece parlak araştırmacılar yetiştirmez. Aynı zamanda istihbarat örgütlerinin av sahasıdır. Pek çok ülkenin başbakanı, cumhurbaşkanı, ana muhalefet lideri, darbeci generali, gazetecisi, sendikacısı, akademisyeni oralarda avlanmıştır, tavlanmıştır…
Barış Doster
Odatv.com