”Ne varsa yarım kalmış, geleceğindir
Bir kez girilmiş sokaklar
Açılmamış kapılar…“
Cemal Süreyya’nın ‘Açılmamış Kapılar’ şiirinden bir alıntı. Açılmamış kapılar insanlar için hep gizemli olmuşlardır. Kimi zaman maddi olarak düşünülür, kimi zaman da manevi olarak. Ama ‘kapılar’ hep önemli olmuştur, bazılarımız için.
Kapı, ardındaki bilgi ve gizemi ile bilinmezliği oluşturur.
Kimi zaman sevaba, kimi zaman günaha; kimi zaman hüzne ya da sevince açılır. Kimi zaman da güvenlik için inşa edilmiştir devasa olanları. Ama hep birşeylerin korunması ve gizlenmesi içindir.
Kapıları kimlerin açtığı da önemlidir. Kapıyı açabilmek için yetenek gerekir.
Kapılar, ağaçlar gibidir. Çeşitli kültür ve geleneklerde hep anlamları olmuştur. İlahi dinlerde ve mistik öğretilerde…
Hepinizin bildiği 4 Kapı ve 40 Makam vardır.
Kökeni Horasan’a kadar dayanır. Orta Asya’ya dayanır ve Anadolu’daki eski Türklere.
Şeriat, Tarikat, Marifet ve Hakikat kapıları. Bugün bu kapılar da aşındırıldı, eskitildi. Artık gülüp geçer, ya da sinirlenip boşverir olduk. Gerçeği gitti, sanal kopyaları geldi. İnsanı bilmeyen dervişler türedi; ya da hissedemeyen sahte ermişler.
Hamsa, Hz.Fatıma’nın eli olarak bilinen sembol. Hem İslamiyet’in ve hem de Yahudilik’in önem verdiği bir işaret, bir gizem.
Bu elin içindeki göz de, bir kapıdır. İyiliklere açılan önemli bir kapı. Bu el ve içindeki kapı yüzyıllardır Müslümanlara ve Yahudilere ilham vermiştir.
Elin içindeki kapı ve eli ters çevirdiğinizde kanatlı başka bir kapı.
Farkına varamadığımız, göremediğimiz ve hatta tahayyül bile edemediğimiz ne kadar çok kapı vardır hayatta, kim bilir.
Bilinmeze ve hakikate açılan, bilinmez ve hakiki kapılar…
Sevgi ve Bilgiyle kalın