Tuz, şekerden sonra gelen en tehlikeli ikinci beyazdır. Tuz tüketim alışkanlığı aslında doğduğunuz andan itibaren nasıl beslendiğinize bağlı olarak şekilleniyor. Çünkü tuz tadı öğrenilen bir tat. Birey tuz ile ya da tuzlu besinlerle ne kadar geç karşılaşırsa tuza olan isteği ve tuzla ilgili tat tomurcukları az oluyor. Bu nedenle de çocukların en az 2 yaşına kadar yemeklerine hiçbir şekilde ekstra tuz eklenmemesini, besinin içinde bulunan doğal tuz ile yetinmesini istiyoruz. Tuz diğer bir ismi ile ‘sodyum klorür’ % 60’ı klordan ,% 40’ı ise sodyum elementinden oluşmaktadır. Vücudun sodyum ve klor ihtiyacını karşılamak için dışarıdan alınan tuz takviyesine gerek yoktur, besinlerin doğal bileşimindeki sodyum ve klor yeterlidir. Yani tuz tüketimimiz aslında bir ihtiyaçtan dolayı değil, tat beklentisine bağlı olarak gelişir. Günde alınan sodyum miktarının 2300 mg sodyum yaklaşık 6 gr tuz aşmaması gerekmemektedir. Bu sınır 50 yaş üstü bireyler içinse 1500 mg sodyum yaklaşık 4 gr tuzdur. Türkiye’de yapılan SaltTürk çalışmasına göre Türkiye’deki tuz tüketimi yaklaşık 18 gr’dır. Bu miktar ihtiyacın neredeyse 10 katı olup, günlük maksimum miktarın ise 3 katıdır.
Tuz alımın yüksek olması başta hipertansiyon olmak üzere çeşitli kalp-damar hastalıklarına, böbrek hastalıklarına, inmelere, kemik erimesine neden olmakta ve bazı kanser türlerine yakalanma riskini arttırmaktadır. Beslenme ile alınan tuz miktarının 10 gramdan 5 grama düşürülmesi inme riskinin % 27 oranında ve kalp hastalıklarına yakalanma riskinin % 17 oranında azalmasını sağlar. Tüketilen tuzun büyük birçoğu işlenmiş ürünlerden gelmektedir. Sofra tuzu, kabartma tozu, yemek sodası ise diğer bir tuz- sodyum kaynaklarıdır. Salamura zeytin, turşu ve peynir diğer bir tuz- sodyum kaynağıdır. Ülkemizde hipertansiyonu önlemek amacıyla az tuzlu salamura zeytin piyasaya sürülmüştür. Bu ürünlerin 100 gramına 4,5 gram tuz yerine 4 gram tuz eklenmiştir. Ancak bu önlemler tuz tüketimi azaltmak için yeterli değildir. Tuz tüketimini azaltmak için;