Portmadoc, ana cadde uzun bir yaşam çizgisine sahip olan ilk ve güzel bir kasaba olan ve yavaş yavaş değişir; uydu terasları Caernarvon’un sahil tepelerine yerleşir. Hala mizaçlı otel, Ebenezer kilisesinin yarı gizli bir bölümü ve pencerede Lloyd George ve George ile birlikte bir avukat bürosunun kurnaz kutusu var.
Yetmiş yıl önce iki kardeş firmadı. David Lloyd George ve William George. Sonra, yüzyılın başlarından önce, David çantalarını topladı, söylemini cilaladı ve gitti. Başbakan oldu. William masasında kaldı ve oğlunu ortaklığa götürdü. Berea Baptist Şapeli’nin bir yaşlısı olan Caernarvon İlçe Konseyi’nin (1911) ve My Brother ve I’in 94’unda yazar oldu. Her öğleden sonra, şimdi bile, Criccieth’deki evinden ofisine geliyor. , düşünme ve eski müşterilere konuşurken, bir elektrikli yangından önce büyük bir sandalyeye battı.
Salı günü, 100 olacak, hatta Caernarvon için bile büyük bir yaş olacak. Sanırım, eyalet meclisinin en eski üyelerinden biri olmalıyım, diyor, aldermanic banklarının etrafında dolaşıyordu. Değilse, gerçekten, en eskisi.
100 olmak nasıl bir duygu? Ben gerçekten çok yüceltim. Yüce’deki iddiaların herhangi bir üstünlüğünden kaynaklandığını sanmıyorum: hepsi iyiliğinden ve hayır işlerinden çıkıyor. Bilgi ve inancımın en iyisini kendi isteğine göre olan bir hayatı yaşamaya çalıştım.
Ağrı kesici zorluklar var: hareket bir deneme, tehlikeli bir girişime merdiven çıkma, zihni sık sık baltalanır. Ancak fikirler hala güçlü ve hareketli, yuvarlanmış ve pat. İçsel hayatım hakkında şimdi zihinsel olarak bir kitap yazıyorum.
William George, bir Liberal’dir, doğal olarak, ancak Hükümette daha belirgin ve belirleyici bir rol oynama yeteneğine sahip olan Providence tarafından sahip olunan bir Galli milletten bahseden bir milliyetçi olan bir Galli Liberal’dir. İngiliz devlet adamlarının kederli olduğunu, hiçbir zaman Galler Ulusal bakış açısını anlamadığını söylüyor. Aslında devlet adamları, oldukları gibi değil; Bugün hiçbiri, kardeşimin yaptığı gibi, kendisini hizmetine o kadar kayıtsız ve dikkatsizce atmayacak.
Şimdi hatırladığı kadarıyla az önce Lloyd George’u keskin bir şekilde kesti. Muazzam haranarlar, enerji, tutku hepsi hatırlanır, ancak yalnızca tartışılmaz bir yaşam taşıdır. Disunity, onun büyük teması, parti tartışması, dinsel mezhepçiliği, belki de söylemek için arsızım. Lloyd George, garip bir şekilde büyük bir siyasi birleştirici olarak girer.
Ulusal siyasetin çekiciliğini asla hissetmedi. Ailenin bir üyesi oldukça yeterliydi; kamu hizmetinin başka yolları da var. Unutulması gereken insan doğası, diyor; Gençler David’i çok az tanıyor, fırtınalı yolculuk geri çekiliyor ve hareketsiz. Ancak Criccieth’den Portmadoc’a ve konsey için yılda dört kez Caernarvon’a kadar kendi sakin yolculuğu devam ediyor. William George, kalıplanmış ancak Lloyd George’u içeremeyen, çevrenin bir ürünü olan bir referans terimidir.
Gelecek hafta, 32 yıl boyunca başkanlık ettiği ilçe eğitim komitesi, tüm geleneği kıracak ve onuruna Criccieth İlköğretim Okulu’nda buluşacak. Şapel sunumları ve dev bir çay partisi olacak. Kardeşinin örneklediği ve terk ettiği yaşamı Galler’e adanmış bir hayatı kutlamanın Galce yoludur.
Portmadoc, 1974’te Galce yazım Porthmadog olarak yeniden adlandırılırken, Caernarvon Caernarfon oldu.