Çocukluğumda Müftü, Vaiz ve Din görevlisi denildiğinde, halkın çoğu isimlerini söylerken dahi büyük bir saygı ile kurdukları cümlelerinde göre bilirdik.
Peki ne oldu da şimdi Din görevlileri bu kadar ayağa düştü, saygı sevgi gösteren yok, halkın çoğu nefretle anar oldu...
Bunun sebebi hiç şüphesiz kendileridir, ne güzel söylemiş Fernando Pessoa
"Bir asfaltı her gün sulasan da sana çiçek veremez;
çünkü asfaltın tabiatında güzellik yoktur..."
İlim olmayan, bilim olmayan, Edep olmayan, Ahlak olmayan birileri Din görevlisi olursa, koca camiayı yerle bir der.
Allahtan hala sağlam Edep ve Ahlak abidesi Din görevlilerimiz var, Allah onlardan razı olsun.
Çocukluğumda Rahmetli Babam zaman zaman bu tür kıssaları anlatırdı, bu günümüze ışık tutacak bir kıssa le sizi baş başa bırakıyorum.
İnşallah güzel dersler çıkarırız.
Erzurum’un bir köyünden, büyük âlim İbrahim Hakkı hazretlerini kendilerine nasihat etsin diye davet ederler.
Ancak bu mübarek zatı getirmek için bir Ermeni hizmetçi görevlendirilmişti...
Ramazan-ı Şerîfte va’z u nasîhat için Erzurum’un bir köyüne davet edilen İbrahim Hakkı hazretlerini alıp köye getirmek üzere;
Ermeni hizmetçi ile bir at da gönderilmişti.
Adam, İbrahim Hakkı hazretlerine gitti ve durumu anlattı. Hemen yola çıktılar.
Fakat binek hayvanı bir tane olduğundan İbrahim Hakkı hazretleri,
Ömer radıyallâhü anhın Kudüs’e giderken kölesiyle beraber nöbetleşe deveye binmesi hususundaki ahlâk-ı hamîdeyi tatbik etti.
Ermeni hizmetçi buna her ne kadar; “Büyük hesaptan korkuyorum!”
-Aman efendim, köylüler bu durumu işitirlerse, beni azarlarlar; ücretimi de vermezler! diye itiraz etti ise de,
İbrahim Hakkı hazretleri; ''Evladım, son nefeste hâlimizin ne olacağı meçhul! Sen köylülerin seni azarlamasından endişelisin, ben ise Allahü tealanın huzurunda verilecek olan büyük hesaptan korkuyorum, buyurup ata binme işini sıraya koydu.
Hikmet-i ilâhî tam köye girecekleri esnada aynen Hazret-i Ömer radıyallâhü anhın misâlinde olduğu gibi sıra Ermeni hizmetçiye geldi. Köylülerden korkan adamcağız, hakkından feragat ettiğini, ata kendisinin binmesini ısrarla istediyse de İbrahim Hakkı hazretleri;
-Sıra senindir, dedi ve atın önünde yürüyerek köye girdi.
Halk bu hâli görünce, hemen Ermeni hizmetçinin etrafını sardı ve; -Vay densiz! Gençliğine bakmadan ata kurulmuş, ak sakallı şu ihtiyar üstadı yürütmektesin ha! Bu mu senin sadakatin? Biz böyle mi tembih ettik sana?!. şeklinde muhtelif ifadelerle azarlamaya başladılar.
Durum bu minvâldeyken İbrahim Hakkı hazretlerinin mes’eleyi îzâh etmesi üzerine azardan vazgeçtiler.
Bu esnada köylülerden biri Ermeni hizmetçiye seslendi: -
Be adam! Bu kadar fazileti gördün ve yaşadın! Bari Müslüman ol! dedi.
Ermeni hizmetçi, birkaç dakikalık sükuttan sonra oradakilere şu ibretli cümleyi söyledi:
-Eğer sizin yaşadığınız dîne davet ediyorsanız, aslâ! Ama şu mübârek zâtın dînine dâvet ediyorsanız, o dîne daha yoldayken îmân ettim bile!..
Bu sözleri söyledikten hemen sonra da Kelime-i şehadeti söyledi. Daha başka bir şey konuşmadı. Kısa bir zaman sonra da vefat etti...
Selam ve Dua ile...