Amerika’nın bölgedeki gizli denizaltıları su altında ve çoğunlukla bozulmadan kalıyor. Yukarıdaki kargaşanın bir kısmını tespit edebilirler, ancak iletişim kurmak için ABD uydularına güvenirler. Yardımcı komutanlar bulgularını rapor edemez veya emir alamaz.
Yükleniyor
ABD’nin bölgede, barış zamanı konuşlandırma için standart olarak, saldırı ortaya çıktıkça iki büyük donanma savaş grubu var. Molan’ın senaryosuna göre:
“Çin’in doğu ve güney kıyılarından gelen taşıyıcı öldürücü füzeler, her iki savaş grubundaki daha büyük gemilere, civardaki Çin gemilerinden ve denizaltılarından gelen daha küçük seyir füzelerinin ve Çin’in eski ama kullanılabilir H-6 bombardıman uçaklarının desteğiyle ateşleniyor. kanatlarının altında havaya çektikleri devasa gemisavar seyir füzelerinden ikisini ateşleyin.” Tüm büyük savaşçılar parçalanır, yanar ve batar.
Molan, “İnsan hayatındaki maliyet korkunç” diye yazıyor. Xi Jinping, dünya hala iletişimi yeniden kurmak için mücadele ederken bile mesajını iletti. Molan’ın dediği gibi, Xi’nin Amerika’ya mesajı:
“Batı Pasifik’in dışındasınız ve Japonya, Güney Kore ve hatta Guam’da üslerinizi yeniden kurmanıza izin vermeyeceğiz. Japonya’dan Avustralya’ya ve Hawaii’ye kadar Batı Pasifik artık Çin’in bir etki alanı.”
Bu sadece bir senaryo, ama mantıklı mı? Molan, yanlış savaşa hazırlandığımızı savunuyor. Hepimizin etrafta dikilip Tayvan’a sınırlı bir Çin saldırısını beklediğimizi düşünüyor. Ve bunun mümkün olduğunu söylese de, bu ancak Çin’in stratejistleri aptalsa olur.
Xi, Tayvan’ı vurursa, saldıran güçleri ABD’den gelecek bir çekiç darbesine karşı savunmasız kalacaktı. Amerika’yı tamamen yarıkürenin dışına itip Hawaii’nin doğusundaki bölgeye geri gönderme seçeneğine sahipken neden bu acıyı kabul etsin ki?
O zaman, muhtemelen güç kullanmadan, keyfince Tayvan’ı alabilir. Ve şu anda büyük müttefikinden kopuk olan Avustralya da dahil olmak üzere ABD müttefiklerine şartları dikte edin.
Ve Xi, Pasifik’teki yarım bin yıllık Batı egemenliğine son veren hükümdar olarak tarihin beğenisini kazanabilir.
Ama Molan’ın senaryosu akla yatkın mı? Yoksa internet ve paranoyak bir hayal gücüyle çok fazla yalnız vakit geçiren saplantılı eski bir ordu tipi mi?
Rehberlik etmesi için saygın bir ABD stratejisti Elbridge Colby’ye başvurdum. Colby, 2018’de yayınlanan ABD Ulusal Savunma Stratejisi’nin baş yazarıydı. Strateji ve kuvvet geliştirmeden sorumlu savunma bakan yardımcısı olarak Pentagon’daki koltuğundan Amerika’nın savunma yeteneklerini ve tüm sırlarını biliyordu. Ve Çin’in tüm ABD bilgisi.
Molan’ın senaryosunu okuduktan sonra Colby’nin kararı: “Bu çok inandırıcı. Molan açıkça ne hakkında konuştuğunu biliyor. Bir şey olursa, bir Çin saldırısının kapsamını ve ölçeğini hafife alabileceğini söyleyebilirim. Daha dar bir greve gitmeleri mümkündür, ancak ortaya koyduğundan daha büyük bir grev yapmaları da mümkündür.”
Molan’ın vizyonuna göre Avustralya, Pekin’den özel ilgi görecekti. Çünkü Washington nükleer savaş dışında yeniden bir araya gelmeye ve savaşmaya karar verirse, en olası operasyon üssü, tıpkı 1942’de General Douglas MacArthur için olduğu gibi Avustralya olacaktır.
Çin, ABD’ye yönelik saldırısının bir parçası olarak, sekiz denizaltısını Avustralya kıtasının dört kritik noktasına yerleştiriyor. “Suçlu olarak korumasız üslerde oturan” hava kuvvetleri uçaklarına seyir füzeleri ateşliyorlar. Avustralya’nın “küçük ama güzel hava kuvvetleri yok edildi”.
Ardından, Çin’in denizaltıları, Avustralya’nın askeri limanlarını mühürlemek için kendinden tahrikli, otomatik deniz mayınları gönderiyor. Donanma, onları temizlemeyi başarana kadar tuzağa düşürüldü. Ve benzeri.
“Batı Pasifik’te bir savaş olasılığı ABD için yeterince karanlık, ancak tek seferlik savunma gücümüzle, muazzam kırılganlığımızla Avustralya için daha da karanlık”, çünkü yakıt, ilaç, gübre ve diğer birçok ithalat bağımlılığı nedeniyle. kritik sarf malzemeleri.
Jim Molan, Avustralya’nın siyasi sağından geliyor; Hugh White, bir başka eski Savunma Bakanlığı stratejisti, ancak soldan selamlıyor. Çok farklı dünya görüşlerine sahipler. Ama Molan’ın kitabı ve White’ın en son Quarterly Essay’i, Savaşa Uyurgezerlikiki temel üzerinde birleşir:
Birincisi, Avustralya, ABD’nin kendisini Çin’den koruyacağını varsayamaz. İstese bile. Ve ilkinden mantıklı bir şekilde akan ikincisi – Avustralya tek başına ayakta durabilmeyi planlamalı. Molan’ın dediği gibi, “ihtiyatlı bir Avustralya, hazırlıklara 20 yıl önce başlardı”. Biz yapmadık. Bir B Planına ihtiyacımız var. Bizim bir planımız yok.
Peter Hartcher uluslararası editördür. O lansmanı planlanıyor Kapımızın Önünde Tehlike Çarşamba günü Canberra’daki Parlamento Binası’nda.
Fikir bülteni, kendinizinkini zorlayacak, savunacak ve bilgilendirecek haftalık bir görüş özetidir. buradan kaydolun.
Kaynak : https://www.smh.com.au/world/asia/eagle-eyes-are-on-taiwan-but-is-china-distracting-us-from-a-second-pearl-harbour-20220801-p5b673.html?ref=rss&utm_medium=rss&utm_source=rss_world