Anglo-Fransız müttefikleri Bakü petrol sahalarına 17’in Eylül’ünde 1939’te katıldığı Almanya ve Polonya arasındaki savaşın başlamasından hemen sonra, Anglo-Fransız müttefikleri Bakü petrol sahalarına dikkat etti ve onları devre dışı bırakmanın olası yollarını aradı.
II. Dünya Savaşı'nın başlarında, Bakü petrol endüstrisi, SSCB'deki toplam üretimlerinden 80% 2 yüksek dereceli havacılık benzin,% 90 nafta ve kerosen,% 96 ototraktör yağları üretmiştir. Sovyet petrol sahalarına hava saldırısının teorik olasılığı ilk olarak Eylül ayında, Genelkurmay ve Fransa Dışişleri Bakanlığı Teğmen Albay Paul de Willelume arasındaki bir 1939 irtibat subayı tarafından değerlendirildi. Ve Ekim ayında, 10, Fransa Maliye Bakanı Paul Reynaud kendisine özel bir soru sordu: Fransız Hava Kuvvetleri Suriye'den "Kafkasya'daki petrol geliştirme ve petrol rafinerilerini bombalayabilir" mi? Paris’te, bu planların İngilizlerle yakın işbirliği içinde gerçekleştirilmesi gerektiği kastedilmiştir. ABD’nin Paris Büyükelçisi William C. Bullitt, tesadüfen, ABD’nin ilk SSCB büyükelçisi olan ilk kez, aynı zamanda Fransız hükümeti Edouard Daladier’in ve diğer Fransız siyasetçilerin Ekim 19’teki karşılıklı yardım anlaşmasının imzalanmasıyla ilgili İngiltere, Fransa ve Türkiye arasında. Washington’a Paris’te “Bakü’ü bombalama ve imha etme” olasılığı üzerine bir tartışma hakkında telgraf verdi. Fransızlar İngilizlerle planları konusunda hemfikir olsalar da, ikincisi benzer projelerini geliştirmede çok geride değildi.
11 Ocak 1940, Moskova'daki İngiliz Büyükelçiliği, Kafkasya'daki eylemin “Rusya'yı mümkün olan en kısa sürede dizine getirebileceğini” ve Kafkas petrol sahalarının tahrip edilmesinin SSCB'ye zarar verebilir.
30 Mart ve 5 Nisan 1940, İngiliz, SSCB toprakları üzerinde keşif uçuşları gerçekleştirdi.
24 Ocak'ta, Rusya'nın askeri müdahalesi sırasında Arkhangelsk'teki İngiliz misyonuna başkanlık eden İngiltere'nin emperyal genelkurmay başkanı General Edwin Ironside, şu anki durumdaki stratejimizi belirlerken askeri kabine "savaşın ana stratejisi" konulu bir muhtıra sundu: Rusya ve Almanya ortaklarını değerlendirmek için tek doğru karar olacak. ” Ironside şunları vurguladı: “Bence Finlandiya'ya ancak Rusya'ya olabildiğince çok yönden saldırırsak ve en önemlisi petrol üretimi bölgesi Bakü'de Rusya'da ciddi bir devlet krizine yol açmak için etkili yardım sağlayabiliriz. ". Ironside, bu tür eylemlerin kaçınılmaz olarak Batı Müttefiklerinin SSCB ile savaşa yol açacağının farkındaydı, ancak mevcut durumda bunun tamamen haklı olduğu düşünülüyordu. Belge İngilizce'nin rolünü vurguladı havacılık bu planları uygulamak için ve özellikle “ekonomik olarak Rusya'nın savaşın yürütülmesinde Bakü'den petrol tedarikine büyük ölçüde bağımlı olduğu belirtildi. Bu bölge uzun menzilli bombardıman uçaklarının erişebileceği bir mesafede, ancak Türkiye veya İran topraklarında uçabilmeleri koşuluyla. " SSCB ile savaş sorunu, İngiliz-Fransız bloğunun liderliğinde en yüksek askeri-politik seviyeye taşındı. 8 Mart'ta, Büyük Britanya ve Fransa Sovyetler Birliği ile savaşın hazırlanması bağlamında çok önemli bir olay gerçekleşti. Bu gün, bir İngiliz genelkurmay komitesi, hükümete "1940'ta Rusya'ya karşı askeri operasyonların askeri sonuçları" başlıklı bir rapor sundu.
Fransa'nın ana ağır bombacısı Farman-222 idi. Taktik ve teknik verileri, Sovyet savaşçıları karşısında ona hiçbir şans bırakmadı.
20 Mart 1940, Halep'te (Suriye), Levant'ta Fransızca ve İngilizce komutlarının temsilcilerinden oluşan bir toplantı düzenledi ve Haziran 1940'e kadar birinci kategoride 20 hava limanlarının inşasının tamamlanacağını belirtti. 17 Nisan 1940 Bay Weygan, Gamelin'e hava saldırısının hazırlanmasının Haziran ayı sonuna kadar tamamlanacağını bildirdi - Temmuz başında.
30 Mart ve 5 Nisan 1940, İngiliz, SSCB toprakları üzerinde keşif uçuşları gerçekleştirdi. Güneş doğmadan kısa bir süre önce 30 Mart 1940, Lockheed 12A Irak'ın güneyindeki Habbania üssünden yükseldi ve kuzeydoğuya doğru yola çıktı. Dümende en iyi Kraliyet Hava Kuvvetleri izci pilotu Avustralya Sydney Cotton oturdu. Dört kişinin mürettebatına atanan görev, Hugh McFail'in (Cotton'un kişisel asistanı) emrettiği görev, Bakü'deki Sovyet petrol sahalarının keşfedilmesini sağlamaktı. 7000 metre yükseklikte Lockheed, Sovyet Azerbaycan'ın başkentinde daireler çizdi. Otomatik kameraların kepenkleri tıklandı ve iki mürettebat üyesi - Kraliyet Hava Kuvvetleri'nden fotoğrafçılar - elde tutulan kameralarla ek fotoğraflar çekti. Öğleye doğru - 10 saat sonra - casus uçağı Habbania'ya indi. Dört gün sonra yine havaya çıktı. Bu sefer Batum'da bir petrol rafinerileri keşif yaptı.
İlk bombardımanın tarihi 1 Temmuz olarak planlandı. Bununla birlikte, gelecekteki müttefiklerimizin planları, Fransa'ya yönelik Alman taarruzları tarafından tahrip edildi. Diyelim ki, Almanların, hangi nedenle olursa olsun, Fransa’daki ları terk ettiklerini ya da daha sonraki bir tarihe taşıdıklarını düşünelim. Ya da bu darbe Almanlara hızlı bir zafer getirmedi ve mücadele pozisyonel bir karakter aldı. Fransa’nın Sovyetler Birliği’ne yönelik bombardımanına ne kadar zarar verebilir?
Herkes, 1942-44’teki İngilizlerin ve Amerikalıların Romanya’daki petrol alanlarını bombalama girişimlerinin, Almanya cephelerindeki kayıpları telafi etmek ve Almanya'nın gökyüzünü korumak için tüm uçakları Romanya’dan çıkarmak zorunda kalmasına rağmen beklenen etkiye yol açmadığını biliyor. Eski Fransız savaşçılarla donatılmış Rumen havacılığı, Müttefik bombardıman uçakları tarafından başarılı bir şekilde kontrolsüz savaşçılarla savaştı. Bu yüzden, Tidal Wave'in çalışması sırasında - Ağustos ayında XIUMX B-1 yılının basında yer alan Ploiesti 1943'e yapılan büyük baskın, baskın içinde yer alan 143 üssüne geri döndü. 24 uçağı, yani toplamın% 88'i kaybedildi: 55 araçları vuruldu ve 38,4, hasar gördükten sonra tarafsız bir Türkiye'ye oturdu ve mürettebatlarla stajyer oldu. Aynı yıl 44'te İngilizler ve özellikle Fransız Hava Kuvvetleri, B-11'ten çok daha az gelişmiş uçakla donatıldı. Fransız uzun menzilli bombardıman uçağının temeli, 1940-24'te üretilen Farman-222 tipi uçaklardır. 1932 kilometrelik maksimum hıza sahiplerdi ve I-38 ve I-320 gibi Sovyet savaşçıları tarafından kolayca vurulabilirdi. Albatros DH.16 dört motorlu İngilizce, bir nakliye uçağından bir bombardıman uçağına çevrilmiş, daha iyi verilere sahipti. 153 km / s içindeki maksimum hızı, I-91'ten uzaklaşmasına izin verdi. Ancak, bir bomba yüküyle yalnızca 362 km / s hızını geliştirebildi ve Sovyet savaşçılarıyla tanıştığında bomba atması gerekecekti. Handley Page tarafından özellikle bu görev için yaratılan Halifax tipinde İngiliz bombardıman uçakları Sovyet petrol sahalarını da bombalamak zorunda kaldılar, ancak birliklere girişi sadece Kasım ayında başladı 15.
Anglo-Fransız bombardıman uçaklarıyla başa çıkmak, I-153'a kadar modası geçmiş bile olabilirdi.
Fakat en önemlisi, hava kuvvetleri üsleri ile grevlerin hedefleri arasındaki mesafe, müttefiklerin savaşçıların desteğini alamayacaklarıydı, bu da onları sadece geceleri baskın yapmaya zorlayacak ve bu da onları son derece etkisiz kılacaktı.
Dolayısıyla, Sovyet petrol sahalarının muhtemel bombardıman edilmesinin etkinliği çok şüphelidir.