Yakın zamana kadar medyanın iktidarları değiştirebilecek gücünün olup olmadığı, medyanın yürütme erki üzerindeki etkisi çok tartışılırdı.
Ama bu konu artık çok geride kalmış görünüyor. Çünkü yandaş medya bırakın yürütmeyle birlikte hareket etmeyi, kendini artık yargının ve yasamanın yerine koyuyor.
Sadece bugünün gazetelerine bakmak bile bunu görmeye yeter.
Bugün iki konu var gazetelerin manşetlerinde:
Mustafa Balbay’ın günlükleri ve Başbakanın Anayasa değişikliğiyle ilgili sözleri.
İktidar yanlısı yayın organları Mustafa Balbay’ın günlüklerini veriş biçimiyle kendilerini yargı organının yerine koyuyorlar.
Anayasa değişikliği haberini veriş biçimiyle de kendilerini yasama organının yerine koyuyorlar.
Önce Balbay konusu.
Henüz iddianame açıklanmadı, o yüzden günlüklerin iddianamede yer alıp almadığını bile bilmiyoruz. Haydi diyelim ki yer aldı.
İddianamede yer alsa bile gazeteci olarak kendinizi mahkemenin yerine koymak öyle kolay değil.
Önce konuya usulden bakacaksınız.
Bu günlüklerin Balbay’ın bilgisayarından çıktığını kanıtlayacaksınız.
Usul işi onunla da bitmiyor.
Ceza Muhakemeleri Usulü yasasına göre “Elektronik ortamdaki kayıt ve bilgisayarlara el konulacak ise yedeği alınır, adli makamlar veya polisçe mühürlenip kişiye veya avukatına verilir.”
Yani Balbay’ın bilgisayarının hard diski yedeklenip mühürlenip kendine veya avukatına iade edilmediyse, delil sayılmaz. Objektif olacaksanız bunu da haberlerinizde yazmak zorundasınız.
Diyelim ki bunu da yaptınız.
Daha sonra iddiayla eylem arasında uygunluk var mı ona bakmak zorundasınız.
Dediğimiz gibi ikinci iddianame henüz resmiyet kazanmadı ama sanıkların “cebir ve şiddet kullanarak TBMM’yi ve hükümeti ortadan kaldırmaya teşebbüs” ile suçlandıkları açıklandı.
Balbay’a ait olduğu iddia edilen günlüklerde bu suç işlenmiş midir?
İnternete düşen günlüklerin tamamını okuduğunuzda görülen şudur: Bu tür sohbetleri her gün herkes kendi arasında yapabilir. Yapanların gazetecilerle resmi ve askeri kişiler olmasını eleştirebilirsiniz. Üstlerine vazife olmayan şeyleri konuşmuşlar, uygunsuz ve yakışıksız konuları gevezelik malzemesi yapmışlar diyebilirsiniz. Ama o kadar.
Suç işlemişler demek bambaşka bir şeydir. O zaman silahlı bir kalkışmaya en azından teşebbüs edildiğini kanıtlamanız gerekir. Mahkemenin safahatını ilgilendirir.
Yani bir sanığı gazete manşetleriyle linç etmek bile yandaş medyanın sandığı kadar kolay değildir.
Gelelim yandaş medyanın kendini yasama organının yerine koymasına.
Başbakan Tayyip Erdoğan, İzmir mitinginden İstanbul’a dönerken uçaktaki gazetecilere seçimlerden sonra Anayasa’da yapmayı düşündükleri değişiklikleri açıklamış.
Yandaş medya, Başbakanın iki dudağının arasından dökülen bu sözleri de, de sanki her şey olmuş bitmiş, Anayasayı değiştirecek çoğunluk sağlanmış ve tasarı Meclis Genel Kuruluna gelmiş gibi veriyorlar.
Haydi, onu da kendilerini yasama organı zannediyorlar deyip geçelim.
Ama bu manşeti atanlar aynı zamanda darbe karşıtı olduklarını da söyleyip durmuyorlar mı?
Herkesin bildiği gibi Anayasanın geçici 15. Maddesi 12 Eylül darbecilerinin asla yargılanamayacakları hükmünü getirir.
Şimdi o manşetleri atanlara soruyoruz:
AKP ve Başbakan bugüne kadar bu maddeye dokunmayı bir kerecik olsun aklından geçirdi mi?
Peki ya sizler, Başbakana bu geçici maddeleri kaldırıp kaldırmayacağını bir kerecik olsun sorabildiniz mi?
İzmir mitinginden dönerken özel uçakta Başbakanın anlattığı Anayasa değişikliklerini koyun kaval dinler gibi dinlerken, hiçbirinizin aklına bunu sormak neden gelmiyor?
Öyleyse biz sizin her türlü darbeye gerçekten karşı olduğunuza nasıl inanacağız?
Odatv.com
Yakın zamana kadar medyanın iktidarları değiştirebilecek gücünün olup olmadığı, medyanın yürütme erki üzerindeki etkisi çok tartışılırdı.