Özgüven eksikliği, bir kişinin herhangi bir işe başlarken o işi yapamayacağından emin olması durumudur. Daha açarsak, özgüven eksikliği yaşayan kişi, “yok ben bu işi kesinlikle yapamam, benim için bu çok fazla” diyerek kendine bir bariyer belirler. Çeşitli bahaneler ve ertelemelerle o bariyerin içinde kalmaya çalışır. Özgüven eksikliği kişiye göre değişen belli başlı olumsuz düşünceler zinciri halinde ilerler.
Bu olumsuz düşünceler geçmişte yaşanmış travmalardan kaynaklı olabilir. O an üretilmiş gereksiz detaylar da olabilir. Aynı şeyin tekrar olması korkusu, rezil olma ya da başka spesifik bir nedenle kişiyi o an felç eder. Özgüven eksikliği yaşayan kişi, bu sorunun farkındadır. Kendi kendine çareler üretmeye çalışır. Alkol, uyuşturucu gibi kolay yoldan bu sorunla baş etmeye çalışabilir. Kolay yoldan bir şeyler elde etmeye çalışırken nasıl bir kafada oluruz, bu hareketlerin dezavantajı nedir, buradaki makalemizde anlatmıştık.
Özgüven Eksikliği Nelere Sebep Olur?
Özgüven eksikliği bir işe başlamamızı engeller. Bize ciddi para ve zaman kayıpları yaşatır. Hayattaki en kötü şey zaman kaybıdır. Bu telafi edilemez. Hayatımızda karşımıza çıkan pek çok fırsatı özgüven yetersizliği yüzünden kaçırırız.
Hayatta sınırsız olasılıklar vardır. Zengin bir iş adamı olacakken özgüvensizlik bize memur olarak yetinmemiz gerektiğini söyler. “Sen bu yükün altından kalkamazsın” der. Ölene kadar orta sınıf bir memur olmak, cesaret alıp yatırım yapmaktan daha cazip gelir. Sevdiğimiz bir insana duygularımızı açık edemeyiz. Vazgeçip söylememek bir daha onu görememek, bir anlık cesaretle söylememizden daha cazip gelir. Yani özetlersek, özgüven eksikliği sınırsız olasılığı küçük bir çerçeveye sınırlayarak hayatımızı o şekilde yaşamamıza sebep olur.
Özgüven Eksikliği Yaşayanların Ana Özellikleri
- Özgüven eksikliği çekenlerin en çok yaptığı hareket, bir şeye başlarken bahaneler üretmektir. “Ne konuşacağımı bilmiyorum, hazır değilim, o işi bilmiyorum, deneyimim yok” gibi.
- İşten korkarlar, özellikle çoğu kişinin yapmaya cesaret edemediği ortak şeylerden, örneğin tanımadığı bir kadınla konuşmak, patrondan zam istemek, hoşlandığı birine duygularını açmak gibi. Çoğu insanın ortak korkularından muzdariptir.
- Konfor alanından çıkmak istemez. İlk maddedeki bahanelere sarılır. (Bunu ben de çok yapıyorum. Bırakması en zor huy sanırım budur.) Zor durumlarda kalmaya gelemezler.
- İlk maddenin tekrarı gibi olacak: Bugünkü işi yarına bırakmak. Biraz olsun konfor alanı içinden çıkmak istenmediğinden iş ertelenir. Bir önceki maddeyle bağlantılıdır. “Pazartesi gideriz hallederiz o işi. Yok Çarşamba yapalım.”