We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
İnsanlık tarihi için wikipedia girişinde görülebileceği gibi, insanlık tarihi genellikle antik tarih, ortaçağ (veya klasik sonrası) tarih ve modern tarih (bazen erken ve geç modern olarak ayrılır) olmak üzere üç bölüme ayrılır.
Okul sırasında bu bölünme bana eşlik eden üretim tarzları açısından anlatıldı; eski tarih için asyatik/antik tarz, orta çağ için feodal tarz ve modern çağ için kapitalist tarz. Ancak son zamanlarda ortaçağ rönesansları gibi feodalizm kavramına ve rönesansın getirdiği kopuşa yönelik eleştirilerle karşılaştım.
Buna göre, antik, ortaçağ ve modern dönemlerin kapsadığı süreyi kapsayan tarihin dönemleştirilmesi için alternatif öneriler var mı? En azından ortaçağ dönemi fikri tartışmalı görünüyor, bu yüzden en azından pedagojik amaçlar için farklı şemalar öneren var mı diye merak ettim.
Kısmi bir örnek, Jacques Le Goff'un çalışması, özellikle de ortaçağ döneminin yalnızca sanayi devrimi ile sona erdiğini savunduğu "Tarihi dönemlere bölmemiz gerekir mi" kitabı olabilir. Kısmidir, çünkü üç dönemden kopmaz, sadece sınırları yeniden çizer, ancak yolunu bulsa 17. yüzyıl ortaçağ tarihi derslerinin bir bölümünü alırdı. Antik/ortaçağ/modern ayrımının tamamını ortadan kaldıran birini arıyorum.
Bugünlerde çoğu tarihçi size bu dönemlendirmelerin, eğer geçerliyse, sadece "Batı Tarihi" için geçerli olduğunu söyleyecektir. Bu, Yakın Doğu'ya (çünkü yazının yazıldığı yer) odaklanmaya başlayan, Antik Yunanistan'a, ardından Roma'ya ve ardından (büyük ölçüde Batı) Avrupa'ya ilerleyen, Dünya Tarihinde garip bir şekilde değişen bir penceredir.1
Antik ve Orta Çağ arasındaki kaba sınır olarak alınan Roma İmparatorluğu'nun Hıristiyanlığa dönüşmesi ve yıkılmasının, Çin veya Hindistan'daki olayların gidişatı üzerinde elbette çok az etkisi oldu ya da hiç etkisi olmadı. Tarihlerini inceleyen bilim adamları, eğer yaparlarsa, olayları çok farklı bir şekilde dönemlendirme eğilimindedirler.
Alternatifler sorduğunuz için, gönderdiğim başka bir cevaptan bir toptancıyı buraya kopyalayacağım. Tembelliğimi bağışlarsınız umarım ama o zamanlar soru arayan bir yazıydı ve bu aslında orijinalinden daha çok konuyla ilgili.
Douglas S. Robertson Bilgi Çağı fikrini aldı ve daha da ileri gitti. sınıflandırır herşey Tipik bir üyenin erişebildiği bit cinsinden bilgi miktarına dayalı topluluklar. Sanırım buna "Enformasyonalist Tarih" deniyor.
Nereye
Hbir zihnin tutabileceği bilgi miktarıdır ve muhtemelen 5Mb (5*10) civarındadır.6 bit).
- Seviye 0 - 107 bit (h) - Ön Dil
- Seviye 1 - 109 bit - Dilim
- Seviye 2 - 1011 bit - Yazı
- 3. seviye - 1017 bit - Baskı
- Seviye 4 - 1025(?) bit - Bilgisayarlar
NS üs önemli olan bu bit sayısıdır. Bir toplumun diğerini ne kadar geride bıraktığı, bu üslerdeki farkla ölçülebilir. Bu nedenle, en gelişmişleri neredeyse hiç yazıya sahip olmayan Yerli Amerikalıların, Avrupalılarla matbaa konusunda rekabet etme umudu yoktu, ancak doğru koşullar altında, birkaç yıl önce matbaasız bir Avrupalı toplumunun yerini alabilirdi. Birkaç büyüklük mertebesi geri olmak belki de ele alınabilir. Ancak, ol birçok geri döndüğünüzde, size aynı tür gibi davranma zahmetinde bulunurlarsa şanslısınız.
Bir Enformasyonalist, Bilgisayar Çağında olduğumuzu ve herhangi bir yeni seviyeye daha fazla insani ilerlemenin, bilgi erişimindeki mevcut sınırlamalarımızı aşmanın yollarını bulmamızı gerektireceğini söyleyebilir (özellikle büyük miktarlarda yeni ve daha üretken yollarla taramak)
1 - Bu tuhaf kaymanın amacının propaganda olduğu ileri sürülebilir: Okuyucuyu Batı Avrupa'nın aslında dünyadaki en eski uygarlıkların doğal mirasçıları olduğuna ve aslında dünyayı kasıp kavuran, görünürde her şeyi yağmalayan yeni zengin barbarlar olmadığına ikna etmek. "Keşif Çağı" başladığında uygar dünyanın geri kalanına öyle göründüler.
Tarih yazarları, tarihin büyük ölçekli dönemleştirmelerinin faydasını (yani güvenilirliğini) “teleoloji” olarak ya da varlığın ya da tarihin bir amacı ya da nihai hedefi olduğunu iddia ederek rutin olarak reddederler. Tarihin zorunlu olarak post hoc teleolojik bir gerekçesi vardır: “başka türlü olamazdı”; ancak bu iddianın sınırları, yapısal veya süreç değişikliği ile değil, kesinlikle tesadüflerle ilgilidir.
Sosyal fenomenler olarak yapılar veya süreçler özetler veya metaforlar geçmişin belgesel kaydının gerçek karmaşıklığı için. Kaba tarihsel materyalist “feodalizm” kavramı, yalnızca üretim biçimleri ve toplumsal artık üretim ve çıkarma yöntemleriyle sınırlı, geçici bir araştırma bulgusudur. Ve herşey Bunlardan bazıları, başkalarının tarlalarında çalışan ve kendi tarlalarından ondalık ödeyen insanların gerçekliğini özetleyen sembolik metaforlardır.
Özetler faydalıdır ancak geçmişin belgesel kayıtları için geçerli değildir. Tüm tarih yazımı, geçmişin belgesel kaydını gizler. Ancak insanlık tarihini birkaç büyük özet dönemiyle basitleştirmek kabul edilemez bir teleolojidir. Okulda size “çocuklar için yalanlar” olarak öğretilenleri, Engel'in Almanya'daki Köylü Savaşı ile ilgili gerçek tarihiyle karşılaştırın. Özet teorik iddiaların kapsamına ve derinliğine bakın.
Bir yorum için çok uzun:
Tarihin üçlü dönemselleştirilmesine alternatifler var mı?
Belki… ama Batı dünyası, bir bütün olarak, büyük olasılıkla, yakın zamanda, hatta hiç değilse, onları hevesle kucaklamayacak. Ve Batı toplumu uygar dünya terimiyle neredeyse eşanlamlı olacağı sürece, yukarıda bahsedilen biçimcilikte çok az değişiklik umudu vardır.
Batı tarihi (öncelikle) Batılılarla alakalıdır; Bu haliyle, (Batı) Roma İmparatorluğu'nun MS 500 civarında çöküşünü takiben neredeyse tüm yazılı kaynakların (dolayısıyla Karanlık Çağlar) neredeyse yokluğuyla karşılaştırıldığında, klasik antik çağın edebi zenginliği arasındaki keskin karşıtlık, aşağı yukarı M.S. Kıta, MS 800 civarında Charlemagne tarafından kurulan bir başka müreffeh İmparatorluğun yükselişine tanık oldu; MS 1.054'ün, kıtayı temelde ikiye bölen ve Erken ve Yüksek Orta Çağ arasındaki sınırı belirleyen sosyopolitik ve dini hizipleşme gibi; ve Geç Ortaçağ'dan başlayarak Dördüncü Haçlı Seferi sonrasında konsolidasyonu; ve Batı Avrupa'yı etnik Roman-Germen çizgileri boyunca daha da bölen ve modern çağı başlatan Protestan Reformu (yaklaşık MS 1500); 18. yüzyıl Avrupa Aydınlanmasının getirdiği siyasi, bilimsel, dini ve teknolojik değişimden bahsetmiyorum bile.