-
o artık bizden biri, hoşgelmiş.
-
tanimam etmem ama sukela entryleri olan sukela bir suser
-
peki. çocukluk fotoğraflarıma bakıyorum. kalabalık bir aileymişiz. tüm ailenin bir arada olduğu bir çok fotoğraf var. bu fotolarda ben de 4-5 yaşlarındayım. fotolarda yüzümün ifadesine bakıyorum, hep aynı. depresif, asık bir yüz bu dünyaya neden geldim, burada olmamalıyım bakışı. eğer ebeveynlerim bana bu duyguyu bir şekilde şırınga ettilerse ve diyelim ben bu duyguyu içimde onaylayıp kabul ettiysem bu öğrenilmiş bir duygu-durum olmuyor mu?
bu duygu-durum öğrenilmekle birlikte bende kalıcı bir beyin kimyasalı halinde gizlenip zaman zaman ortaya mı çıkıyor.
anlatamadığımı düşünüyorum..