Mehmet Akif Ersoy zamanının yaşar Nuri Öztürk'ü veya ihsan Eliaçık'ı ya da Ali şeriati'siydi.
Eserlerinde derin bir Müslümanlık eleştirisi (dikkat ediniz, islâm değil. islâm ile Müslümanlık aynı mana kavram değildir. islâm Din olup müslüman bu dine tabi olduğunu iddia eden kişidir. Ufacık kız çocuğuna nikah kıyan sapık buna din izin veriyor dedi diye islâm sapıklığa izin veriyor anlamı çıkmaz) insanların din anlayışına muhalefeti vardır.
Zaten islâm dünyasının ve ülkenin ahlâk bilgi teknoloji insanlık yaşam standartları hukuk akıl eğitim gibi standartlarına bakıp "nerede biz de Müslümanlık, geçmiş bizden insanlık bile" demesinin alt yapısında yaşanılan cehalet çürüme etkendir.
Mehmet Akif Ersoy "Kaç hakiki Müslüman gördüm ise hep makberdedir (makber: eskimiş, gömülü, mezar) derken döneminde tekke zaviye tarikat cemaatlerin topluma verdiği zararı ve yaşanılan cehaletin ahlak olarak çöküşün nedenini anlatıyordu.
istemem, dursun o payansız mefahir bir yana...
Gösterin ecdada az çok benziyen kan bana!
isterim sizlerde görmek ırkınızdan yadigar,
Çok değil, ancak Necip evlada layık tek şiar.
Varsa şayet, söyleyin, bir parçacık insafınız:
Böyle kansız mıydı -haşa- kahraman ecdadınız?
Böyle düşmüş müydü herkes ayrılık sevdasına?
Benzeyip şirazesiz bir mushafın eczasına,
Hiç görülmüş müydü olsun kayd-i vahdet tarumar?
Böyle olmuş muydu millet canevinden rahnedar?
Böyle açlıktan boğazlar mıydı kardeş kardeşi?
Böyle adet miydi bi-perva, yemek insan leşi?
Irzımızdır çiğnenen, evladımızdır doğranan...
Hey sıkılmaz, ağlamazsan, bari gülmekten utan! ...
"His" denen devletliden olsaydı halkın behresi:
Payitahtından bugün taşmazdı sarhoş naresi!
Kurd uzaklardan bakar, dalgın görürmüş merkebi.
Saldırırmış ansızın yaydan boşanmış ok gibi.
Lakin, aşk olsun ki, aldırmaz otlarmış eşek,
Sanki tavşanmış gelen, yahut kılıksız köstebek!
Kâr sayarmış bir tutam ot fazla olsun yutmayı...
Hasmı, derken, çullanırmış yutmadan son lokmayı! ...
Bu hakikattir bu, şaşmaz, bildiğin usluba sok:
Halimiz merkeple kurdun aynı, asla farkı yok.
Burnumuzdan tuttu düşman; biz boğaz kaydındayız;
Bir bakın: hala mı hala ihtiras ardındayız!
Saygısızlık elverir... Bir parça olsun arlanın:
Vakti çoktan geldi, hem geçmektedir arlanmanın!
Davranın haykırmadan nakus-u izmihaliniz...
Öyle bir buhrana sapmıştır ki, zira, halimiz:
Zevke dalmak söyle dursun, vaktiniz yok mateme!
Davranın zira gülünç olduk bütün bir aleme,
Bekleşirken gökte yüz binlerce ervah, intikam;
Yerde kalmış, naşa benzer kavm için durmak haram! ...
Kahraman ecdadınızdan sizde bir kan yok mudur?
Yoksa, istikbalinizden korkulur, pek korkulur.
Bakmayın din simsarı dinci geçinenler milliyetçi geçinen osmanlıyız söylemleri, ümmetçilik iddiasında olanlar ortada arz-ı endam eden birilerinin ağzından Mehmet Akif Ersoy güzellemelerine.
Derinlerde çok büyük öfke duyarlar.
Çünkü; Mehmet Akif Ersoy bu tayfanın kendisini gizlediği tüm kutsal değerleri üzerlerinden alarak onları çıplak bir şekilde ortada bırakmıştır.
Yukarıda ki şiiri bir okuyun. Bilmediğiniz kelimelerin anlamını araştırın ve bu dizeleri bir daha okuyup "yazar burada ne demek istemiş" diye bir düşünün.
Mehmet Akif Ersoy değil de, edebiyat fakültesinde bir öğrenci Osmanlı'nın işgali 1. Dünya savaşı diye bitirme tezine yazsa veya doktora tezi olarak yazsa kesinlikle ecdadımıza hakaret ediyor diye Silivri postası olurdu.
Mehmet Akif Ersoy'un en yakın arkadaşı Neyzen Tevfik olduğunu da biliyor musunuz?
Okuyun eserlerini ve yazıldığı dönemi inceleyin.
O zaman anlayacaksınız neden Mehmet Akif Ersoy için hakaret edildiğini.
Bu ülkenin dincisi sağcısı solcusu laik şeriat yanlısı Kürt veya Türk diye kendini tanımlayan insanları hepsi aynı.
Küfreden neden küfür ettiğini, öven de neden övdüğünü bilmiyor.