"bana istediğinizi yapabilirsiniz, yeterki öncesinde bana, beni sevdiğinizi, söyleyin"
izlediğim bir filmden aklıma saplanan bir cümle...düşünülmeli...
insanın en güzel duygularıdır sömürülmeye açık olan. bu beden zırhının en hassas yeri saol göğüs tarafıdır. kırılgan ve nazik. kolay yara alabilen ve geç kapanan. melhemi yalnızlıktır ekseriye.
"men bo tenhayi hodem ve hoşem*..." ah ne büyük bir yalandır.
*kendimle yalnızım ve mutluyum...
25 Temmuz 2011 Pazartesi
20 Temmuz 2011 Çarşamba
VE bazen başlamak gerekir insanın virgüller sıraladığı cümlelerin sonuna
Ve ne güzel bir bağlaçtır.Meğer ki yeminler de edilir
Vav-ı kasemdir
Suskun bekleyişidir
Bebeğin anne rahminde
Dervişin çile hanede
Öğretmenin derste
Talebenin tahtada
Yolcunun terminalde
Vaizin kürsüde
İmamın minberde
Ve aşığın meyhanede, ki mescide gelmez…
…
Altmış altıya yapılmış kaç tane atıf varsa
Laleler dolusu…
Vav-ı kasemdir
Ve kelime dilde bekler pusularda
Kutsanmış emin beldeler açılacak kapıları bekler
Her kale bir fatihi
Her kalp bir seveni
Ve bekler…
Beklentisiz günden ve kayserin tahtında ankebut olmaktan
Kelimeler dolusu sıkıntısızlıktan…
Dönüyorum istanbul’a hepsi buyüzden. Ve uçağımın kalkmasına saatler var. Bir başına bekleyiş. Bütün tatil günlerini, plajda beklentisiz, boş ve düşüncesiz olarak geçirdim. Kandil gecesi olmasına rağmen çok da az dua ettim. Ve az konuştum, az güldüm, hiç ağlamadım. Beklentisizlik hastalığına müptela olmuş bir kalp. Gazeteci de gazete de yok ve…
Ne demiştim evet ve…ne güzel bir bağlaçtır, meğer ki yeminler de edilir.
Ve sen… Diye başlayan ne kadar şiirim varsa bugüne kadar hepsi şirktir aziz okuyucu. Vaizi kürsüden indirebilir, onu öldüresiye dövebilir ve…
Lakin olayın aslı öyle değildir. Nasıl anlatsam. İbn-i Arabi, Şems, Aynul Kudat Hemedani, Ali Mezinani, Gothe,Sadık Hidayet….Ne karmaşık isimler zinciridir…Bir tarif bekleme benden aziz okuyucu. Ne etrafına cami ne ağyarına maniyim. Vallahi.
Ve ne güzeldir. Yeminler edilir.
4 gün evet…tam 4 gün. Bu sıcak adada, Akdeniz’in ortasında kavrulmaktan ve yanmaktan başka bir şey yapmamış olarak dönüyorum. Akşam yemekleri, kahveler… Tebessüm provaları… Con kahvesi, ince pide ekmeği, bir parça ada zeytini… Ne efdal bir bekleyiştir. Herşeyi ama herşeyi unutmak ve hiçbirşey düşünmemek.
Aziz okuyucu en boş ne heyecansız günlerdir bugünlerimiz. Gümrük memurunun bana verdiği vesikayı saklamaktan başka da pek bir derdim yok gibi duruyor. Con kahvesi ne kadar da hafiftir, tıpkı boş beklentisiz bir hayat gibi…
Ve…Nizar Kabbani şiirleri için vakit erkendir. Gece olmadan dinlenmez. Ne çalmıştı radyo…
“Ada sahillerinde bekliyorum…”
Kıbrıs-17.temmuz 2011