“KALBİMİZDESİNİZ”
Donanma da Dumlupınar şehitleri törenle anıldı
4 Nisan 1953 yılında yaşanan Dumlupınar faciasının 60 yıl döneminde Denizaltı şehitlerimiz için dün donanma komutanlığında anma törenleri düzenlendi programa katılımın oldukça yoğun olduğu törenler sırasında son derece duygusal anlar yaşanırken törenlere faciadan kurtulup ta hayatta kalan tek isim olan 94 yaşındaki Hüseyin akış damgasını vurdu.
Törene yoğun katılım sağlandı
Dumlupınar Denizaltı şehitlerini anma törenine, Dz. Ana Üs Komutanı Tuğamiral Hayrettin İmren, Dz. Hava komutanı Tuğamiral Tezcan Kızılelma, Denizaltı Filosu Komutanı Tuğamiral Mithat Kemal Algül, Donanma Komutanı Kurmay Başkanı Tuğamiral Yalçın Payal, Gölcük Tersane Komutanı Tuğamiral Aydın Eken, Karamürselbey Eğitim Merkezi Komutanı Tuğamiral İbrahim Özden Koçer, Şehit aileleri, Gaziler, Emekli Denizaltıcılar, Bölgedeki birlik komutanları ve Denizaltıcı personel ile basın mensupları katıldı.
Çok sevdikleri Denizin engin maviliklerine bir daha Satha çıkmamak üzere son dalışını yapan Dumlupınar Denizaltı Gemisinin 81 kahraman denizaltıcısını anma töreni Donanma Komutanlığı, Denizaltıcılar Birliği Derneği, Denizaltını Sevenler Sosyal ve Yardımlaşma Derneği ile Türkiye Muharip Gaziler Derneği’nin çelenklerinin Deniz Şehitleri anıtına sunulmasıyla başlamıştır. Saygı Duruşu ve İstiklal Marşı’nın okunmasının ardından Deniz Kuvvetleri komutanı Oramiral Bülent Bostanoğlu ve Donanma Komutanı Oramiral Veysel Kösele’nin mesajının okunması ile devam etmiştir.
Akça, “Rahat uyuyun Aziz Şehitler”
Deniz Yarbay Ersoy Akça’nın günün anlam ve önemini belirten konuşmasında; “Türk Milleti tarih boyunca hep hür yaşamış, esaret altında olmaktansa ölmeyi yeğlemiştir. Türk Milletini farklı ve güçlü kılan Atalarının kendisine mirası olan bu özelliğidir. Bugün bayrağımızı göklerde dalgalandırabiliyor, bu topraklar üzerinde hür olarak yaşayabiliyor, bağımsız, demokrat laik bir güçlü olgusunu tüm dünyada kabul ettirebiliyorsak tarihi hırs ve emeller ile günümüzde dahi ulusumuzu ve vatanımızı bölmek arzusunda olan güç odaklarının tüm gayretlerine rağmen Türk Milleti olarak her geçen gün daha da büyüyor ve güçlenebiliyorsak bunu vatanları uğruna canlarını seve seve feda eden şehitlerimize borçlu olduğumuz asla unutulmamalıdır. Bugün vahim bir kaza sonucu ebediyete intikal etmiş 81 denizaltıcı şehidimizin arkasından ağlamak için değil, şanlı bayrağımızın altında onlar kadar bu vatan uğruna canımızı feda edebilme azim ve kararlılığına sahip olduğumuzu göstermek için toplandık. Sahip olduğumuz yüksek ruh ile milletimizi ve devletimizi yüceltme gayretlerimize bundan önce olduğu gibi bundan sonrada Ulu Önde Atatürk’ün ilke ve inkılapları düşünce sistemi rehberlik edecektir. Aziz şehitlerimiz; Denizlerden esen yosun kokulu rüzgarlar hışırtısından seslerinizi duyacak. Fırtınalarda azgın denizlerde gecenin karanlığında köprü üstünde vardiyada ruhlarınız bir yıldız gibi bizlere yol gösterecektir. Görevimiz korkmadan, yılmadan ve azimle çalışarak aziz hatıralarınızı layık olduğu şekilde başlatmak. Uğruna hiç tereddüt göstermeden canlarınızı verdiğiniz bu yolda gerektiğine sizler gibi ‘Vatan Sağolsun’ diyerek ölmesini bilmektir. Rahat uyuyun aziz şehitler, ruhlarınız şad olsun.”
Erhazar, “Dedemle gurur duyuyorum”
Gölcük Donanma Komutanlığı’nda Dumlupınar Denizaltısı şehitleri için gerçekleştirilen anma programında konuşma yapan Dumlupınar Denizaltı Şehidi Ali Ulvi Erhazar’ın torunu Seçil Erhazar Alan şu sözleri dile getirdi: “Konuşmama burada bulunan komutanlarımıza, çok kıymetli şehit ailelerine ve değerli misafirlerimize saygı ve şükranlarımı anarak başlamak istiyorum. Ben altmış üç yıl önce yaşanan elim kazada şehit olan ve su yüzüne çıkmayı başaran Ali Ulvi Erhazar’ın tek çocuğu olan Latif Hayri Erhazar’ın kızı Seçil Erhazar Alan’ım. Babam Latif Hayri, babasını yedi yaşındayken kaybetmiş. Babasız kalan her çocuk gibi o günden sonra hayatı istemediği bir şekilde değişmiş. Annesinin yaptığı başka bir evlilikten sonra hayatına anneannesi ve dedesiyle devam etmek zorunda kalmış. Bu kazanın acısını çok derin yaşamış.
Yıllar boyunca babasından bu kazayı ve dedemi tekrar dinledim ve dinlediklerimden anlıyorum ki dedem babam için çok kıymetliydi. Babam bu kazayı ve dedemi her anlatışında gözlerinin doluşundan ne kadar üzgün olduğunu ses tonundan da onunla ne kadar gurur duyduğunu belli ederdi. O zaman bu acıyı ve gururu pek anlayamamışım demek ki. Çünkü yirmi yedi yaşında babamı kaybettiğim de bu acıya nasıl dayanabileceğimi bilmezken bir yandan da Latif Hayri Erhazar’ın kızı olmaktan dolayı duyduğum gururu yaşıyorum.
Evet, bir Türk çocuğu olarak dünyaya gelmek, şehit torunu olmak bir ayrıcalık ve gururdur. Ancak bu ayrıcalığı ve gururu yıllardır kendi başıma ve çok yakınlarımla paylaşabiliyordum. Ta ki bir gün tesadüf ederi Deniz Komutanlığı’ndan bir komutanla tanışana kadar. Zaten her zaman yüreğimde Deniz Kuvvetlerine ve personeline dair büyük bir ilgi, saygı ve hayranlık vardı. Komutana şehit olan Dedem Ali Ulvi Erhazar’dan bahsettim. Kendisi de bana burada yapılan anma töreninden bahsetti ve yaklaşık beş yıl önce burada olmamı ve sizlerle buluşmamı sağladı. Böylece yıllardır çok yakınlarımla paylaştığım gurur şimdi kocaman bir aileyle paylaşıyorum.
Bu törene ilk geldiğimde çok şaşkındım. Ayrıca yıllarca burada olmam gerekli olduğunu ve olmamamın hüznünü hissettim. İlk yıl şaşkınlık ve merakla geçti. Daha sonraki yıllarda buranın büyüsünü çok iyi anladım.
Gerek burada görev yapan herkesin ilgisi gerekse şehit ailelerinin turumu beni çok etkiledi. Çocukluğumdan beri yalnızca bir duygu olarak gördüğüm olayın artık tam merkezindeydim. Sayın Gazilerimizden yani dedemin mesai arkadaşlarından dedemi dinledim. Onu daha iyi anladım. (Ayakkabı numarasını, heybetini, boks tutkusunu, av düşkünlüğünü, yakışıklılığını, insancıllığını, temizliğini vs.) Hepsine sonsuz sevgi ve saygılarımı sunuyorum.
Eğer dedem vazifesini yapıp normal hayat şartlarında vefat etseydi belki benim için yalnızca bir dede olacaktı. Ancak şu anda gözümde çok ulu ve değerli bir insan. Torunu olmanın gururunu ve hazını yaşıyorum.
Bugün burada düzenlenen bu törenlerin sonsuza kadar sürmesini diler, bir tek şehidimizin dahi unutulmasını temenni ederim.
Tabi bir gün gelecek katılmaktan gurur ve mutluluk duyduğum bu törenlere katılamayacağım ama Türk Deniz Kuvvetleri Komutanlığı bizi kucaklamaya devam ettiği sürece oğlum bu törenlerde ve bu ailenin içinde olacaktır.
Atatürk’üm nezdinde bütün Türk Komutanlarına, Şehitlerimize Allah’tan rahmet diliyorum. Mekanları cennet, ruhları şad olsun. Hepinize sevgi ve saygılarımı sunarken tekrar bu ailenin bir ferdi olmaktan duyduğum gururu yenilemek isterim. Son olarak ‘VATAN SAĞOLSUN’.”
Erhazar’ın konuşmasının ardından Dumlupınar Denizaltısının hayattaki son personeli olan Emekli Seyir Kıdemli Başçavuş Hüseyin Akış tarafından konuşma yapılmıştır. Hüseyin Akış yaptığı konuşmada o gece yaşananları, nasıl kurtulduğunu anlattı. Duygusal anlar yaşandı.
Gözyaşlarıyla denize çelenk bırakıldı
Akış’ın konuşmasının ardından toplu fotoğraf çekildi. Ardından Harp Silah Araçları Müzesi gezildi. Daha sonra Denizaltı Filosu Komutanlığı’nda Dz. Ana üs Komutanı Tuğamiral Hayrettin İmren, Denizaltı Filosu Komutanı Tuğamiral Mithat Kemal Algül, yaşayan son Dumlupınar Gazisi Emekli Astsubay Hüseyin Akış ve diğer şehit yakınları tarafından Denizaltı Filosu Komutanlığı önünden denize çelenk bırakıldı. TCG Atılay ve TCG Burak Reis Gemileri ziyaret edildi
.