Ocak 10 İran Dışişleri Bakanı Javad Zarif, Rus mevkidaşı Sergey Lavrov ile Moskova'da bir araya geldi. Partiler Suriye’deki iç savaş konusundaki bir kararı tartıştı ve ABD Başkanı Donald Trump’ın B.H. Obama’da sona eren İran’la “nükleer bir anlaşmayı” askıya alma niyetinden bahsetti. Sayın Zarif, Rusya’nın İran’la o dönemde ulaşılan nükleer anlaşma konusundaki kararlı desteğini takdir etti ve her iki ülkenin de Suriye’nin toprak bütünlüğünü korumaya hazır olduğunu belirtti.
Zarif ve Lavrov ile olan bu buluşmasının, yalnızca Rus-İran'ın uluslararası topluma ittifakının gücünü göstermeyi amaçlamasına rağmen, Moskova ve Tahran arasındaki ilişkilerin uzun vadeli sürdürülebilirliği belirsizliğini koruyor, diyor Oxford Üniversitesi St. Washington Post, Diplomat ve Ulusal İlgi ile EastWest Enstitüsü'nün inovasyon politikası bloguna ana yayınlara düzenli olarak katkıda bulunmaktadır.
Uzman, Orta Doğu'daki partilerin çelişkili çıkarları göz önüne alındığında, İran'ın Rusya ile anlaşılmamış ilişkilerinden uzak olduğu konusundaki görüşünü dile getirdi. "Diplomat".
Yazarın inandığı gibi, Rus-İran ortaklığının “hayatta kalması” ile ilgili belirsizlik, partilerin Orta Doğu’daki bölgesel sisteme yönelik stratejik vizyonundaki çelişkilerle açıklanmalıdır.
Rusya’nın stratejik vizyonu, Ramani’nin temel olarak istikrarsızlık kaynaklarını ortadan kaldırmaya ve ABD’nin askeri müdahalesini önlemeye odaklandığını belirtti. Washington, Moskova açısından başarısız devletlerin (başarısız devletlerin) oluşturulmasına katkıda bulunuyor. Rus hükümeti, Suriye’nin Eylül’deki askeri müdahalesini 2015’in istikrarını sağlamak ve Washington’u Beşar Esad’ı devirmek için güç kullanmaktan alıkoymak için gerekli bir önlem olarak haklı buldu. Yazar, Rusya’nın Suriye kampanyasını “Ortadoğu’da kollektif güvenliğin vazgeçilmez garantörü olma hedefine ulaşma yolunda atılmış bir adım” olarak gördüğüne inanıyor.
İranlı siyasetçilere gelince, Tahran'ın “Ortadoğu'da dengeleyici bir güç” rolü üstlendiğini söylüyorlar. Onlar için toplu güvenlik yalnızca ortak bir stratejik vizyonun çevresel hedefidir. İran, öncelikle Ortadoğu'daki etki alanını genişletmeye ve Arap dünyasında Suudi Arabistan'a karşı koyma kapasitesini arttırmaya odaklanıyor. Ramani’nin bu genişlemeci hedeflerinin İran’ı “devletin savaşçısı olmayan aktörleriyle aktif olarak işbirliğine” ve “Moskova’nın desteklediği siyasi yerleşim girişimlerinin etkinliğini zedeleyen” düşmanlıklara katılmaya zorladığını belirtti.
Ve Suriye'deki Rus-İran işbirliğini imha etmekle tehdit etmek için bu kadar önemli farklılıklar var.
Uzman çatışmayı geniş ölçüde ele alır: sadece orduda değil, aynı zamanda diplomatik aşamada. Evet, Rus ordusu, Hizbullah’ın askerlerinin askeri operasyonlar sırasındaki etkinliğini çok takdir etti, ancak İran’ın Suriye’yi, Hizbullah’ın silahları için “İsrail’le güçlü ilişkiler sürdürmek için çaba sarf eden” politikacılar için kalıcı bir geçiş yolu oluşturmak üzere kalıcı bir geçiş yolu oluşturmak amacıyla kullanması
Esad tam zafer kazanana kadar İran, Suriye'deki düşmanlıkları durdurmak istemiyor. İran’ın Suriye’deki bir askeri çözüme olan inancı, Suriye muhalefetiyle veya Kürt hizipleriyle diplomatik bir ilişki kurması için onu daha az arzulanan bir ortak (Rusya’ya kıyasla) yapıyor. Bu nedenle, müzakereler de dahil olmak üzere Moskova-Tahran ortaklığının ölçeği sınırlı.
Analist, Yemen ve Afganistan'daki diğer çatışmaları da çözmek için Rusya ile İran arasında yapıcı işbirliğinin beklendiğinin de mükemmel görünmediğine inanıyor.
Yemen'de, Rusya ile İran'da bulunan asiler arasındaki gergin ilişkiler, eski Cumhurbaşkanı Ali Abdullah Saleh'in 5'taki suikastından sonra daha da kötüleşti. Bu gerginlik, Moskova'yı krizi çözmek için Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) ile daha yakın ilişkiler kurmaya zorladı.
Hedeflerin ayrılığı, devam eden Ramani, Rusya ile İran ve Afganistan'daki işbirliği olanaklarını kısıtlıyor. Ramani, Rusya’nın Taliban’ı bir parti olarak (Afganistan’ın Rusya’da yasaklandığını) içeren Afgan siyasi anlaşmasıyla acelesi var. İran ayrıca uzun vadede askeri yollarla Afganistan'da barışçıl bir çözüme ulaşmak istiyor, yani sınırlarına yakın Taliban kuvvetlerine askeri yardım sağlıyor. Rus politikacılar Tahran'ın Afgan barış sürecine müdahale edebileceğinden endişe duyuyorlar.
Rusya ile İran arasındaki ortaklığın zayıflamasına yol açan farklı çıkarlar var.
Moskova ve Tahran arasındaki bağların gücü, ABD politikasından da büyük ölçüde etkilenebilir. ABD’nin Rusya’nın büyükelçisi Michael McFaul’un Ağustos 2017’te haklı olarak belirttiği gibi, Beyaz Saray’ın “nükleer bir anlaşmayı” reddetmesi halinde, İran’a karşı sert bir yaptırım rejiminin yeniden başlatılması, Tahran’ı Moskova’ya kararlı bir şekilde uyum sağlamaya zorlayabilir ”
* * *
Bu nedenle, yakın bir gelecekte ve özellikle uzun vadede, Suriye’nin restorasyonu ve Ortadoğu’daki “düzen” söz konusu olduğunda Rusya’nın İran ile ilişkilerini güçlendirmeyi pek beklememelisiniz. İran özellikle Suriye'nin yerel bir müttefiki ve Rusya çok uzakta olduğu için Rusya özellikle zor olacak.
Ayrıca, Rus ordusunun İran silahlı kuvvetleriyle yakın işbirliği içinde olmasına ve Rus diplomatların BM Güvenlik Konseyi'nde İran’a destek vermelerine rağmen, Moskova, Suriye’ye de bağlı olan İran ve İsrail’in farklı bölgesel çıkarlarıyla yüz yüze geliyor. Bu, örneğin bir gazete muhabiri Gil Yaron tarafından belirtilir. «Die Welt» Orta doğuda Son günlerdeki çatışma olayları da bu görüşü doğrulamaktadır.
Bununla birlikte, eğer Bay Trump, ateşe yatkın ve gerçekten arabulucu ülkelerin “nükleer anlaşmasını” İran'la bozmaya giderse, İran'ın Rusya'ya yanlarına değil yüze dönmesi gerekecek. “Yaptırım” yapanlar, “yaptırım” uygulayanlara karşı birleşebilirler. Tek soru, bu birliğin hangi ölçek alacağıdır. Her durumda, Suriye'nin başarılarından sonra Tahran'ın yeni bölgesel hegemonun rolünden vazgeçeceğini hayal etmek zor. Aksine, bombalı bir hegemon olduğunu iddia edecek. Nükleer.
Tabii ki yabancı uzmanlar bunu anlıyorlar. Bu yüzden bazılarının Bay Trump’a doğrudan İran’a baskı yapmasını tavsiye etmiyorlar. Başka bir şey de, İran ve Rusya'nın zayıf işbirliğindeki çatlakları bulmaya çalışmak ve dikkatlice genişletmektir.
Oleg Chuvakin tarafından gözlemlendi ve yorumladı
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru