Need For Speed Unbound incelemesi ile ünlü yarış serisinin 25. adımını değerlendiriyoruz. Codemasters ekibinin destekleriyle Criterion Games tarafından geliştirilen yapıma detaylı bir bakış atma zamanı.
İllegal sokak yarışları, heyecan verici polis kovalamacaları… Need For Speed. 1994 yılından beri bizimle olan, video oyun tarihindeki yeri, son çıkan Need For Speed Unbound ile birlikte 25 oyunuyla ayrı bir seri. Özellikle çizgi roman stili animasyon ve görselliğiyle dikkat çeken son oyunu inceledik.
Video oyun dünyasındaki bazı serilerin geçmişi hem çok eskiye dayanıyor hem de hâlâ günümüzde devam ediyorlar. Her yeni oyun neslinde yer aldılar ve farklı kuşaktan oyuncularla buluştular. Her yıl çıkan futbol ve basketbol oyunları herkesin malûmu. Bunların yanı sıra ilk olarak 1987’de oyun dünyasına merhaba diyen Final Fantasy; birbirinden farklı inanılmaz satış rakamlarına ulaşmış Mario, Pokemon oyunları; dövüş tarafında Street Fighter, Mortal Kombat ve daha nicesi; yarış tarafındaysa Mario Kart, Gran Turismo, Burnout, diğerlerine göre daha yeni olan, fakat büyük kitle edinen Forza Horizon ve 1994 yılından beri 25 oyunuyla Need For Speed.
Need For Speed Unbound İncelemesi – Giriş
Sinemada bunlara örnek olarak James Bond, Star Wars gibi serileri örnek verebiliriz. Niye bu önemli isimlerden söz ediyorum? Çünkü bu kadar köklü serilerde belli değişikliklere gitmek hiç kolay olmaz. Geçmişten beridir belli beklentileri olan kitleler her tür yeniliğe karşı tepki verebilir, bu da firmaların daha çekingen yaklaşmasına neden olabilir. Need For Speed Unbound ilk olarak açıklandığında da görsel stilinden ötürü övgülerle karşılaştığı gibi bazı olumsuz tepkiler de gördü.
Hâlihazırda sadece yayınlanan fragmana bakılınca bile çizgi roman, grafiti stili animasyonlar, renkli hâliyle diğer yarış oyunlarından oldukça farklı bir görüntü sunduğu aşikâr. Bu görsel dildeki farklılıkla birlikte oynanışın da komple değiştiği düşünülmesin. Aksine bundan bir önceki oyun Need For Speed Heat’in ve önceki oyunlardaki birçok seriye özgü detayı barındırdığını ve üzerinden yenilikler getirdiği söylenebilir. Üstelik araç sürerken gördüğümüz efektler ve ara sahneler hariç her şeyin eski NFS oyunlarındaki gibi gerçekçi yapısında olduğunu belirtmekte fayda var.
Sitede yakınlarda incelediğim NBA 2K23 ve genel olarak 2K oyunlarında olduğu gibi müzikleri gayet keyifli, oyunda bir karakteri de canlandıran ASAP Rocky, Charli XCX gibi ünlü isimlerin yanı sıra yeni keşiflere olanak veren birçok şarkı da yer alıyor. Need For Speed Unbound’da hoşuma gidenlerden birisini, incelemeyle birlikte dinlenmesi adına paylaşmak istiyorum (ayrıca ASAP Rocky’nin yanı sıra oyunun görsel dilini en uygun yansıtan parçanın da bu olduğunu düşünüyorum). Gelin Codemasters ekibinin destekleriyle Criterion Games tarafından geliştirilen oyuna daha detaylı bakalım.
Need for Speed Unbound Nasıl Bir Hikâyeye Sahip?
Oyun Lakeshore City adlı, Chicago’dan esinlenen kurgusal bölgede geçiyor. Açıkçası hem yarışlarda sunduğu zenginlik açısından hem de genel olarak gezmesi keyifli, güzel tasarlanmış bir şehir olmuş. Tabii ki NFS oyunları söz konusu olunca çok katmanlı, tüyleri diken diken edecek bir hikâye kimse beklemiyor, şimdiye kadar da belli tarzda anlatılarla karşılaştık. Hatta belli formül tarafında ufak farklılıklarla şekilleniyor da diyebiliriz.
Kısaca bahsedecek olursam, oynadığımız karakter ve arkadaşı Yaz birlikte yarışlara katılır, fakat Yaz genel olarak yaşamından hoşnutsuzdur. İşleri büyütmek, bazı illegal işlere karışmak ister. Bir gün araç teslim göreviyle ilgili noktaya gideriz, fakat kimseyi görmeyince panikle Yaz’ı arayınca bize cevap vermez. Yakın olduğumuz Rydell’in Rydell’s Rydes’a gidince olay anlaşılır. Mekân basılmış, arabalar yetkililer tarafından alınmıştır. Rydell ve bizim karakterimiz Yaz’dan şüphelenince aramız bozulur ve aramızdaki rekabet başlar. Hikâye kısaca böyle, Yaz bizim arabamızla kaçınca baştan başlıyoruz ve kendimizi tekrar kanıtlamamız gerekiyor. Görselliğiyle de bağlantılı biraz daha ‘punk’ bir anlatı beklerdim, maalesef o yöne gitmemişler.
Oyunun Sistemi, Mekanikleri ve NFS Heat ile Bağlantısı
Şahsen bazı sorunlarına rağmen NFS Heat’i keyif alarak oynamıştım. Seri için güzel bir yenilikti ve fena bir iş çıkarmamıştı. Gece ve gündüz döngüsü ve oyuna adını veren Heat sistemi (yarışlarla artan seviyeyle polislerin zor hâle gelmesi, paranın yanı sıra yarışlardan REP [saygınlık] kazanmak) keyifliydi. Diğer yandan geceleri kâbus gibi tepemize çöken polis kovalamacaları hâlâ aklımda. Maalesef en temel sorun belki de buradan başlıyordu. Heat seviyesi belli bir yere geldikten sonra polislerden kaçmak inanılmaz zordu, hele 4-5 yani son seviyelerinde ani patlama demekti. Bu seviyelerde ancak atlama noktalarını kullanarak kaçma imkânı oluyordu, ki o zaman bile tekrar yakalanmanız çok kolaydı.
Diğer yandan sadece atlama noktası işe yaradığı için belli noktalardaki yarışlarla bu sorun kullanılması zorunda kalınınca gece yarışları çok benzer geçiyordu. Daha çok para için Heat gerekiyor, fazla Heat ile polislerden kaçılmıyor, o zaman atlama noktası olan yarışı tekrar tekrar yapmaya zorluyordu oyun. Bu kısıtlayıcı döngü en büyük sorunuydu.
Need For Speed Unbound, aynı muadili gibi gün ve gece döngüsünü kullanıyor. Yani her gün hem gün ışığındaki yarışlara giriyorsunuz hem de geceleri. Fakat yeni oyunda farklılığa gitmişler. Heat’te gün ışığında yaptığımız yarışlar Heat seviyesini artırmıyor, kafa dinleyerek oynuyorduk, geceleriyse illegal yarışlara geçiyor ve polislerle takılıyorduk. Unbound’da artık her iki döngüde de illegal yarışlara giriyoruz, Heat seviyesi artıyor ve polis kovalamacası var. Açıkçası bence eski sistem daha iyiydi. İki döngü arasında fark olunca sadece güneş olmaması dışında fark getiriyordu.
Bunun yanı sıra artık Heat ile kazanılan REP puanı yok. Hatırlarsanız Heat arttıkça daha çok REP kazanıyorduk, normal parayla REP ayrıydı ve ayrı özellikleri açmada kullanılıyordu. Yeni oyunda yarışlardan sadece para kazanıyorsunuz. Arabalar, araba parçaları ve diğer elementleri bu parayla alıyorsunuz. Bu değişiklik iyi olmuş.
Ancak en iyi farklılık, artık polis kovalamacaları saçma döngüye girmiyor, çok daha mantıklı ve keyifli. Zorluk ayarı ayarlayabiliyorsunuz ve Heat seviyeniz en sonda bile olsa, kaçmanız için imkân her zaman var. Bu da sizi haritada daha özgür dolaşmanızı ve polis kovalamacalarından daha fazla keyif almanızı sağlıyor. Sevmediğim bir detaydan bahsedecek olursam özellikle belli Heat seviyesinden sonra çok fazla polis etrafta dolaşıyor, tam kurtulduk, derken bir diğeri tekrar görüyor bizi. Belki sayısı azaltılsa daha hoş olur. Ama bu büyük problem değil, çünkü oyun ilerledikçe araçlarınız gelişiyor, geliştikçe de daha rahat kaçınıyorsunuz. Bir de kusur olarak, Heat’te yarış sonrası polis kovalamacalarına yarış bittiği gibi geçiliyordu, yeni oyunda ara sahne koymuşlar. Neden böyle yaptılar bilmiyorum, ancak eski hâli çok daha akıcıydı.
Need For Speed Unbound Oyununda Zorluk ve İlerleme Sistemi
Need For Speed Unbound kolay bir oyun değil, fakat bu zorluğu keyifli bir şekilde sunmayı başarmışlar. Şöyle anlatayım: 4 haftalık bir sistem oluşturmuşlar. Her haftanın son günü araç kazanacağınız o haftanın elemesine giriyorsunuz. Haftanın son yarışına hazırlanmak için gece ve gündüz döngüsüyle birlikte 7 gününüz var. Bazı günler daha çok para, bazısı araç kazanabileceğiniz yarışlar gibi farklı etkinlikler var. Her hafta artmak üzere hafta sonu yarışı belli araç sınıfına özgü.
Son yarışın da giriş parası var. Yani kısaca hafta boyunca aracınızı yarışa hazırlamalısınız ve yarışa giriş ücretini ödeyebilmelisiniz. Bu da size keyifli bir ekonomik yönetimi sunuyor. Oyunun sistemi ayrıca şöyle farklı: Oyun gittikçe kolaylaşıyor. Yani ilk başta aracınız kötü fakat zor yarışlara giriyorsunuz, Need For Speed Unbound sizden bunları kesin kazanmaya zorlamıyor. Yarışı 2-3. sıralarda tamamlarsanız da hiç sorun değil. Yine gelişmek için para kazanıyorsunuz. Aracınızı geliştirdikçe yine benzer zorluktaki yarışlarda daha iyi sonuçlar elde ediyorsunuz. Bunun yanı sıra polislerden de daha iyi kaçıyorsunuz. Zorlayıcılığını çok keyifli bir sistemle harmanlamışlar.
Sonlara Doğru
Need For Speed Unbound PlayStation 5, Xbox Series X/S ve PC için çıktı. Eski nesil konsollara çıkarmadılar. IGN konsollar arasındaki performans ve görsellik karşılaştırması için çok güzel bir değerlendirme yayınlamış. (Aşağıda göz atabilirsiniz.) Maalesef PC tarafını karşılaştırmaya katmamışlar. Kısaca özetlemek gerekirse, beklendiği gibi görsel açıdan Xbox Series S’te oyun biraz daha zayıf, ancak yine de iyi görünüyor. Xbox Series X’teyse bazı anlık FPS düşmeleri varmış (büyük fps düşmelerinden söz etmiyor), düzeltilmeyecek ve çok önemli sorun gibi durmuyor. PS5 stabil FPS açısından daha akıcı deniyor. Ben PS5’te oynadım, Need For Speed Unbound gayet güzel görünüyor ve FPS sorunu yaşamadım.
Son dönemde Need For Speed oyunları Ghost Games’ten çıkıyordu. Fakat Unbound ile deneyimli ekip Criterion serinin başına geçti. Burnout serisiyle bildiğimiz stüdyo, seri için asıl önemini önceden çalıştıkları Hot Pursuit ve çok sevilen Most Wanted oyunlarından alıyor. Bu oyunda Need For Speed Heat’e kıyasla bazı sıkıntılar öne çıksa bile genel olarak iyi yönlerinin cilalandığını, görsel stili açısından farklılaştığını ve hem oyun sisteminin hem de sürüşün oldukça keyifli olduğunu söylemek mümkün.
Oyunun çevrimiçi kısmının bir olumlu bir de olumsuz kısmı var. Olumsuz kısmı, oyunda gezmesi çok keyifli olsa da Need For Speed Unbound oyununun haritasında çevrimiçi yapılabilecek etkinlik çeşitliliği oldukça kısıtlı. Diğer oyuncularla ortaklaşa yapılacak polis kovalamacaları yok yahut düz PvP yarışları dışında interaktif etkinlik bulunmuyor. İyi yanıysa PvP yarışları… Zaten tasarım açısından gayet güzel yarışlar, sürüş keyifli, oyun akıcı. Araçların çoğu kullanırken farklı hissettiriyor. Şu an için yarış rotalarının sayısı ortalama, ileride artırılır, farklı etkinliklerle çevrimiçi kısmı süslenir umarım.