Kainattı var eden madde, doğru, ama onu da var edenin hareket olduğunun bilmem farkında mıyız? Atomun çekirdeği etrafında dönen elektronların hareketi değil midir ki maddeyi oluşturan.
Nedense insanın hareketle ilişkisi kaotik olmuştur. Bir yandan onsuz bir hayatın olmadığının farkındadır bir yandan da ondan kaçınır hatta tehlikeli görür.
Burada, şu anda sözünü etmeye çalışacağımın; kıpırdama ile tanımlanan insan hareketlerinin bir kısmıdır.
Filmlerde çok sık izlediğimiz bir sahne var; elinde silah olan kişi hasmına bağırır: “kıpırdama!” Demek ki karşıdakinin hareket etmesinden korkmaktadır.
Diğer yandan “kıpır kıpır bir insan” dendiğini duyarız bazı kişiler için. Anlarız ki burada da kişinin hareketli, neşeli bir insan olması takdir görmektedir.
“Kıpırdasana biraz!”
Bu cümle kulaklarımıza çalındığında anlarız ki harekete geçip istenilen bir şeyi yapmamız gerekmektedir.
“O mu dünya yansa hasırı yanmaz, yerinden kıpırdamaz…” Deyimi bize rahatlığı ve umursamazlığı dile getirirken, hareketsizlik olumlanmış oluyor bir nevi.
Fotoğrafçıda ya da gündelik hayatta fotoğraf çektirirken en çok duyduğumuz komut ise “kıpırdama!” olmaktadır.
“Kılı bile kıpırdamadı…”
Söylendiği bağlama göre anlamı değişen bu deyimi de sıkça kullanırız hayatımızda; kâh soğukkanlılığı tanımlamak için olumlu, kâh duyarsızlığı atıfla olumsuz…
Tüketim toplumunun zevk odaklı yaşam tarzı, kıpırdanma zahmetine bile katlanmayı gereksiz kılmaktadır; artan kiloların getirdiği kas, eklem, kalp ve damar hastalıkları karşılığında…
Diğer yandan sağlıkçılar “sağlıklı bir yaşam sürmek istiyorsanız kıpırdayın” demektedir biteviye...
“Rüzgâr olmazsa yaprak kıpırdamaz.” Bir şeyler oluyor; aman dikkat!
“Piyasada yaprak kıpırdamamaktadır” İnsanlar geleceğinden kaygılıdır.
“Enflasyon kıpırdanıyor.” Endişe yola çıkmıştır.
“Toplum kıpırdanıyor.” Otorite huzursuzlanmış, karşı önlemlerin peşine düşmüştür.
Velhasıl kıpırdama konusu karışık bir şey vesselam…