Güneş Ocakları: Çanak veya kutu şeklinde Güneş ısısını toplayan güneş enerji sistemidir.
Yeni gelişen ülkelerde daha yaygın bir halde kullanılır.
Trombe Duvarı: Sandviç benzeri cam ve hava kanalları ile paketlenmiş bir atıl Güneş enerjisi sistemidir. Güneş ışını gün boyunca, duvar altı ve üstünde yer alan hava nakil boşluklarını hareket ettirerek, tabii çevirme ile termal kitleyi ısıtır. Trombe duvarı geceleri depo ettiği enerjiyi, ışıma ile yayar.
Geçişli Hava Paneli: aktif ısıtma ve havalandırma güneş enerji sistemidir. Termal Güneş paneline benzer bir davranış ile, Güneş’e bakan delikli perfore bir duvardan meydana gelir. Panel, binada havalandırma sistemine ön ısıtma icra eder. Ucuz bir yöntem ve %70’e varan verim alınabilir.
Güneş Havuzları: Havuza atılan tuz ile dip ısı elde edilir. Bu daha çok deney sistemi olarak kalmış, bir yaygınlığı olmamıştır.
Güneş Bacaları: binaların zemininde toplanan ısı, yüksek ve dar bir bacaya
yönlendirilip, bacada kurulan türbini çalıştırır.
Güneş Pilleri: bu güneş enerji sisteminde. Güneş pili veya fotovoltaik piller ismiyle bilinen cihazlar, yarı iletkenlerin fotovoltaik etki özellik gerçekleştirerek, elektrik enerjisi üretir. Güneş pilleri, ihtiyaç için kurulan sisteme göre birkaç kW’dan birkaç Mw’a varan elektrik üretebilir. Pahalı olmasından dolayı, bu zamana kadar fazla kullanılmamıştır.
Türkiye’de Güneş Enerjisi:
Türkiye’nin yıllık ortalama Güneş Işınımı
1303 kWh/m2yıl, averaj yıllık güneşlenme süresi ise 2623 saattir. Bu, günlük 3,6 kWh/m2 güce, günde ortalama 7,2 saat, toplamda ise 110 günlük bir güneşlenme zamanına ve 9,8 milyon ton petrole denk gelir.
Termal Güneş enerjisi kullanımı 2007 verilerine göre Türkiye’ nin kurulu gücü 7.105 MWth ile 10.150.000 m²’dir. Bu sıralama ile Türkiye 10 milyon m² kurulu Güneş panelleri ile çok iyi bir yerde bulunur. 2009 verilerine göre, Fotovoltaik güneş enerjisi sistemi kullanım miktarı 4MW oranına ulaşmıştır.