John Reuwer tarafından, World BEYOND War, Aralık 1, 2023
Etrafımızda gelişen korkunç şiddet trajedilerini görmekten kaçınmak için kendimizi tamamen aile, arkadaşlar ve işten oluşan sıradan hayatlarımıza gömemeyenlerimiz için bunlar gerçekten karanlık zamanlar. 11 Eylül 2001'den sonra başlayan çok sayıda savaş daha da çoğaldı ve nadiren sona erdi ve dünya çapında on milyonlarca insana acı çektirdi. Nükleer savaş riski Küba füze krizinden bu yana her zamankinden daha fazla; dokuz nükleer devletin tümü yeni nükleer silahlar inşa ediyor, birçoğu toplamlarını 35 yıl içinde ilk kez artırıyor ve birkaçı da birbirlerinin sınırlarında nükleer savaş oyunları uyguluyor. En azından biri saldırganlığa karşı çıkan biri olursa nükleer silah kullanmakla tehdit ediyor. Mevcut savaşları yürütmek ve bir sonraki savaşlara hazırlanmak için küresel askeri bütçe yılda 2 trilyon doların çok üzerindedir. Nükleer silahlı olduğu iddia edilen iki demokrasi Gazze'de soykırım yapmaya kararlı görünüyor.
Bu nedenle, New York'taki Birleşmiş Milletler'de, Nükleer Silahların Yasaklanması Anlaşması'na (TPNW) taraf devletlerin ikinci toplantısına katılan yüzlerce parlak insanın arasında üç gün geçirmek harikaydı. Nükleer silahları destekleyen her türlü faaliyetten kaçınmanın ve halihazırda verdikleri muazzam zararları iyileştirmenin artık uluslararası hukuka uygun olduğu Anlaşmayı onaylayan 63 hükümet, ne durumda olduklarını görmek için her yıl bir araya geliyor, anlaşmanın uygulanmasında birbirlerine yardım ediyor. yasayı kabul edin ve başkalarını da katılmaya teşvik edin. Diplomatlara eşlik eden doktorlar, avukatlar, bilim adamları, aktivistler, akademisyenler ve pek çok kuruluştan mağdurlar umutsuzluğun panzehirini yaşıyor; her biri nükleer çılgınlıkla dolu bir dünyada bu anlaşmanın akıl sağlığını geliştirmek için çok çalışıyor. Düzinelerce sivil toplum çabasına öncülük eden, 2017'de TPNW müzakerelerinin arkasındaki on yıllık itici güç olan Nükleer Silahların Ortadan Kaldırılmasına Yönelik Uluslararası Kampanyaydı. Bu, öncelikle sivil toplum tarafından yönlendirilen büyük bir uluslararası anlaşmaydı ve şunun güçlü bir hatırlatıcısıydı: Genellikle zengin ve güçlülerin egemen olduğu bir dünyada sıradan insanlar büyük bir fark yaratabilir.
Genel kurul oturumlarında hükümet temsilcilerinin yanı sıra sivil toplum kuruluşlarının liderlerinin de görüşlerini sunmalarına izin verildi. Bu açıklamalara onlarca konu hakkında eğitim oturumları eklendi. Benim için en güçlü olanlar, nükleer silahları güvensizlik yarattığı ve yaşam haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle kınayan, gençlerin ve kadınların politika oluşturma süreçlerine daha fazla dahil edilmesini talep eden birçok ülkeden genç öğrencilerdi. Bilim insanları, iklim ve tarım araştırmalarının, sınırlı bir bölgesel nükleer savaşın bile, patlama ve serpintilerin ilk yüz milyon insanı öldürmesinin ardından milyarlarca kişinin kitlesel açlıktan ölmesine neden olacak kadar dünya gökyüzünü karartacağını öngördüğünü hatırlattı. ABD, Avustralya, Kazakistan ve Pasifik'te silah üretimi ve testlerinden zarar gören yerli halkların temsilcileri, topraklarının ve kuşaklar arası sağlık kaybının heyecan verici ifadelerini vererek, çektikleri acı için adalet talep etti. TPNW'nin tarafları, iyileşme ve iyileştirme konusundaki endişelerini resmi olarak ele almayı kabul eder. Japonya'dan geri kalan Hibakusha'lardan (nükleer bombadan sağ kurtulanlar) bazıları inanılmaz hikayelerini ve bir daha asla olmama isteklerini paylaştılar. Koridorlar nükleer çağın başlangıcından günümüze kadar güzel sanat eserleriyle kaplıydı. Yakındaki şehir mekanlarında konserler, nöbetler, ibadetler ve protesto yürüyüşleri düzenlendi.
Afetlerde bizi kurtaracağına güvendiğimiz kuruluşların temsilcileri, birden fazla nükleer patlamanın ardından anlamlı bir yardım yapılamayacağı yönünde açıklamalarda bulundu. Buna Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Federasyonu, Dünya Tabipler Birliği, Uluslararası Hemşireler Konseyi ve Dünya Halk Sağlığı Dernekleri Federasyonu da dahildir. Bu kurumların tümü, nükleer silahların insanlık için büyük bir felakete yol açmayacağından emin olmanın tek yolunun onları ortadan kaldırmak olduğu konusunda Nükleer Savaşın Önlenmesi için Uluslararası Doktorlar ile aynı fikirdedir. Bunu yapmanın temel yolu, mümkün olduğu kadar çok insanı ve lideri bu silahların oluşturduğu tehdit konusunda eğitmek olacaktır.
Nükleer silahları kınayan birçok açıklama arasında, geçmişteki nükleer karşıtı olaylarda daha az sıklıkla duyduğum bir düşünceyi fark ettim: Sorun savaşın kendisidir ve enerjiyi bir tarafı veya diğerini desteklemek için harcamak yerine tüm savaşlara karşı çıkmamız daha iyi olur. herhangi bir savaşta. Bu, insanları tanıtma fırsatı yarattı World BEYOND WarMisyonu, savaşı adil ve sürdürülebilir bir barışla değiştirmek olan.
TPNW aracılığıyla yaşamı ve geleceğimizi korumaya adanmış yetenekli insanlarla bir araya gelmek, çoğu zaman nefret ve cinayetle karanlık görünen dünyayı aydınlattı ve bana, barış ve insan onuru için alan yaratma yönündeki mevcut çalışmaya devam etme gücü verdi.