Dostane bir şekilde, resmi açılıştan değil, Beyaz Saray’ın başı olarak atılan ilk önemli adımlardan (ve bu, geçen yılın Mart - Nisan’sı) kabul edilmesi gereken cumhurbaşkanlığının ilk yıldönümü Donald Trump, tam da liderliğinin başlangıcı ile aynı olduğunu belirtti. - Suriye'ye bir başka füze saldırısı.
Bu (ilk) zamanda, tam olarak dünyanın anlayacağı şekilde olan dikliği ve kararlılığının açık bir şekilde gösterilmesi gerçekleşti. Pekala, Trump'ın kendisinin iddiasını aldı, karanlık bir Suriye havaalanında birkaç ahır kaybediyordu.
Fakat tam olarak bu anlayıştan dolayı, bu zorlama eylemi devam edemedi ve devam edemedi. En başından beri ölçeği ve süresi son derece sınırlıydı ve başka bir gelişme üstlenmediler.
Ve şimdi bir yıl geçti. Neredeyse aynı hedefe ikinci bir darbe oldu. Trump'a göre, görev ilk kez olduğu gibi aynı - bir kez daha tüm dünyaya diklik ve tartışılmaz kapasitesini kanıtlamaya çalışın. Ancak bu sefer, yönetimi ve bir bütün olarak ABD için koşullar ciddi bir şekilde karmaşık hale geldi. Her şeyden önce, geçen yılın sonunda, ABD dış politikası ancak eksi ile sağlam bir birim üzerinde değerlendirilebilir. Anlaşılmaz hırsları ile trump ve bu süre boyunca bir yandan diğer tarafa doğru çırpınmak tüm dünyanın gözünde Amerikan otoritesini çok zayıflattı ve tam olarak istediğinin tam tersini ispatladı. ABD, haftanın yedi cuma günü olan sorumsuz bir konuşmacı olarak göründü.
Kuzey Kore ile ilişkisinin tarihi Washington için en büyük utanç oldu. Bütün dünyanın gözlerinin önünde oyunu oynamadım “Ben iyiyim! Herkesten korkmak için! ” ve Trump'ı “DPRK'yı dünyanın yüzünden silme” tehditlerini unutturmanın bir yolunu buldu ve hatta bu itaatsiz ülkeye yaklaşmanın yollarını aramaya başladı.
Bu itaatsizlik tatilinin yıllarından sonra Amerika, her yerde yetmezliğini kanıtlama ihtiyacının daha da arttığı bir pozisyondaydı. Dahası, bu süre zarfında, Kuzey Kore'nin deneyimine tam anlamıyla hakim olan ve güçlü müttefikleriyle desteklenen başka bir ülke olan Suriye, tüm çizgilerin isyancılarına ve sabote edicilerine karşı kararlı bir saldırı başlattı ve topraklarının neredeyse tamamen serbest bırakılmasını sağladı.
Böylece, Amerika’nın “eğitim çalışması” için bir sonraki hedef kendisi tarafından belirlendi. Yine Suriye’ydi. Ve Trump, önceden belirlenmiş bir geleneğe göre, yeni bir grev emretti.
Ancak, bu kez dünyaya Trump'ın “insan” olduğu gerçeğinden daha somut ve ağır bir şey olduğunu kanıtlamak gerekiyordu. Her şeyden önce, dünya topluluğuna ABD askeri üstünlüğünün tartışılmaz kanıtını ve iradesini kimseye güçlü bir pozisyondan dikte etmeye devam edebildiklerini göstermek için.
Çok açık bir şekilde ifade etti, çok inandırıcı değil. Suriye’deki Amerikan grevi herhangi bir kritik kayıp veya yıkıma neden olmamıştır. Evet, ve Birleşik Devletlerin, herhangi bir askeri hava operasyonunun en temel görevini yapmayı reddettiği gerçeği göz önüne alındığında - düşmanın hava savunma sistemini tahrip etme girişiminden.
Açıkçası, bunu oldukça kasıtlı bir şekilde yaptılar, çünkü Suriye hava savunma sisteminin nominal olarak hala temel olarak Rus uzmanlara dayandığını anladılar. Ve bu nedenle ona yapılan saldırı otomatik olarak durumu Rusya Federasyonu ile kabul edilemez derecede doğrudan bir yüzleşmeye götürüyor.
Böylece, o anda, Amerikan füzelerinin Suriye'ye doğru uçtukları ve hiç kimse onları vurmadığı zaman, Amerika çoktan askeri-politik faaliyetinin görünüşte sonsuza dek kaybolan kıyılarını bulma yoluna girmişti.
Tekrar ediyorum: Böyle bir soru Suriye'ye yönelik ilk grev döneminde bile durmadı. Ve şimdi ortaya çıktı. Ve Amerikan cevabı, bacaklarını kıyafetlerine göre uzatma kabiliyeti hakkında iyi bilinen bir sözle en iyi şekilde tarif edilebilir.
Ama sonra eğlence başladı. Amerikan grevi herhangi bir hedefe ulaşamadı ve bu şartlar altında ulaşamadı. Buna göre ABD, teorik olarak dayanılmaz askeri güçlerinin pratik olarak çok itici olduğu ortaya çıktığında, kendisini daha da alınamaz bir konumda buldu. Her durumda, bu formatta ve uygulamasının ölçeğinde.
Başka bir deyişle, Trump, Amerika'yı bir zamanlar Washington için son derece arzu edilmeyen kütükler olarak Amerika'yı "dağın kralı" olarak görmeye devam etmenin gerekliliği konusunda bir şüphe ateşi attı.
Kuzey Kore söz konusu olduğunda, Amerikalılar konuyu ateşin açığa çıkarmasına değil, en azından önceden geri çekildiler. Ve en azından kısmen kurtarılmış yüz. Omnipotence ile ilgili şüpheler o zaman bile ortaya çıktı. Fakat yine de kanıt istediler. Bugün, Suriye’deki ABD’nin gerçekten uyguladıkları silâh ve hiçbir şey elde edemediler, bu şüpheler hızla tam ve nihai bir güven içinde gelişmeye başlıyor.
Yani, bu grevden sonra Devletlerin konumu daha da kötüydü. Bu durum göz önüne alındığında, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Suriye hava savunmasıyla bu kadar sevecen bir nezaket alışverişi yapıldıktan sonra, Amerika'yı bütün dünyanın gözünden önce böyle evrensel utançlara götüren bu tür bir acımasız komutanda gerçek bir öfke tsunamisinin ortaya çıkması oldukça mantıklı görünüyordu. ABD'de ne kadarını Trump'ı ısırmak istemek için çok az özel sebep olduğunu bilmek, örneğin, rakiplerinin yeni bir zulüm için böylesine zarif bir sebeple geçmeyeceğinden şüphem yoktu.
Ancak birkaç gün geçti. Ancak genellikle ekmek beslemeyen Amerikan basını bile, sadece “Putin’in ajanı” hakkında kıskançlık etmeme izin ver Veya daha doğrusu, açıkçası onu frenlerin üzerine indirir.
Ve bu çok mantıklı bir açıklama. Amerikan “Tomahawkları” ve “akıllı” olmadığında kendini hissettiren, JASSM, Suriye'ye uçtu. Ancak şimdi daha da belirgin ve tartışılmaz hale geldi.
AMERİKA Zaten BANKA SAHİP OLDU SON 25 YILINDA İLK! Ve bugün, nihayet, onlarla şaka yapmadıklarına ulaşmak gerçekten başlıyor. Ve aslında bu Amerika, sadece bir Hollywood korku filminde değil, yalnızca artan darbe ve deneylerini Suriye'deki Putin ve çocuklarının sabrının sınırlarını sınayan deneyimlerini durdurmazsa, moloza çarpabilir.
Bugün sadece Amerikan basınındaki editoryal toplantılarda değil, Beyaz Saray, Kongre ve Pentagon'un yanlarında da, sakinlerinin aşağıdakilerle ilgili samimi konuşmalar olduğunu düşünüyorum: “Şeytan bu Rusları tanıyor. Hepsi beklenebilir. Ve ya tam olarak cevap verirlerse? Şakalar şakalar. Ama bize ne olacak? Bu Amerika için tam bir kirik gelebilir! "
Ve bu benim spekülasyonum değil. Aynı Amerikan basına göre, Amerikan Savunma Bakanı Mattis’in ABD’yi grevinin gücünü ve ölçeğini azami seviyeye sınırlandırmasına neden olan olası bir Rus tepkisi konusunda tam bir uyarı oldu.
Bugün, Amerikan basını ve yerel “kuruluş” un olağan çöplere maruz kalmaya devam etmesi, Trump'ı çılgınca tacizle meşgul etmek için “artan güç” te yeni darbelere çağrı yapılması, borsadaki çöküşten bile daha korkunç ve onarılamayacak bir şey çağırma riski anlamına geliyor. Bu nedenle, mevcut koşullardaki tuzak karşıtı yerel “seçkinlerin” eski “mükemmel planı” kolayca bir sonraki dünyaya geçebilir.
Bu yüzden, Washington’da bazı kıyıların kesildiğine dair daha net bir his var. Ya da istersen, ünlü "kırmızı çizgiler" olur. Bunun için gitmek, çok büyük sıkıntılarla karşılaşma riskini taşımaları için eşdeğerdir. Buna göre, neredeyse otuz yılda ilk kez, bugünkü Birleşik Devletler diğer devletlerle ve halklarla ilişkilerinde tam olarak neleri karşılayabilecekleri ve sağlayamayacaklarına dair net bir anlayışa sahip.
Ve bu duygu, hiçbir “münhasır” istisna olmadan, her oyuncunun nihayet yeteneklerinin sınırlarını anladığı, daha öngörülebilir bir uluslararası durumun oluşmasının temel temeli dışında hiçbir şey değildir. Ve daha önce olduğu gibi, küresel ölçekte utanç verici olacak, kesinlikle gücünün kıyılarını hissetmeyecek başka hiç kimse yok.
Bugün her şey değişti. Ve Amerikalıların kendileri bunu anlıyor gibi görünüyor. Ne beklenmeli. Anglo-Saxon'ların, tarihsel deneyimleri sayesinde, yalnızca gücü anladıklarını ve sadece güçle ilgili olduklarını her zaman yazdım ve savundum. Ve onlara uygun bir şekilde sunulduğunda, tüm gerçekçi düşünen insanlar gibi, tonu ve ondan sonra oyunun kurallarını değiştirmek zorunda kalacaklar. Çünkü ikna edilecekler: önceki kanunsuzluk stratejisi artık çalışmıyor ve bu nedenle terk edilmek zorunda.
Şimdi, Suriye'ye tekrarlanan roket saldırısından sonra, tüm gezegen yaklaşmıştır. Tabii ki, kendisi tarafından gelmedi. Buna hassas bir şekilde bakıyor, ancak aynı zamanda Rusya ve cumhurbaşkanı da ısrarla başarısız oldu. Vladimir Putin, “Daha fazla geri çekilecek yerimiz yok!” İfadesiyle konumunu açıkça belirtti. Bu ilke, kaçınılmaz bir şekilde önlenemeyecekleri bir yol izliyor. Çubuğu bükmeyin, ancak bükmek her zaman gerektiği kadar olur. Yani, sadece Suriye'de yaptığı gibi.