Maalesef öyle bir toplum haline geldik ki, ahlâk ve beraberinde getirdiği güven duygusunu mumla arar olduk.İş hayatından tutun da sosyal yaşamımızdaki her alana kadar bir ahlâk zaafiyeti içerisindeyiz.
Para hırsı ile dönen gözlerin karanlık çukurlarında batan hayatlar,bir lokma ekmeğin peşinden koşanların sırtından kazanılan paraların gölgesinde sürülen sefalar.
Kul hakkının hiçe sayıldığı şu zamanda, mazlumların gözyaşlarından elde edilen zenginliklerin bedeli elbette ağır olacaktır.
Hayatın acımasızlığı mıdır bu? Hayır, hayat acımasız değil, hayatı çekilmez hale getiren, hırslarının esiri olmuş insanlardır. İmanın yüreğinde değil dilinde olan insanların her şeyi para ile nitelendirmesinden doğan sonucun acı tablosudur yaşanan olaylar. Aile kavgaları, depresyonlar, intiharlar , sosyal rahatsızlıklar hırsın ateş çemberinden sıçrayan kıvılcımlardır.İşin tuhaf yanı ise ahlâksızlığın normalleştirilip hayatın bir parçası haline dönüştürülmesi.
“Elin ekmeği kanlıdır, silen yer, silemeyen aç kalır.” sözünün beyinlere kazındırılmış bir toplum olduğumuzu düşünürsek, yapılan ahlâksızlıkların sineye çekilmesi çok da şaşırtıcı bir durum olmasa gerek. Oysa biz, diyen Peygamber Efendimiz(S.A.V) ümmeti değil miyiz? İman, dilden kalbe ulaşmadığı zaman,ekmek kanlanıyor, bir lokma ekmeğin peşinden koşan insanlar maalesef bu kanı silerek yiyiyorlar.
Şöyle bir düşünün, sırtınıza geçirdiğiniz cekette,ağzınızdan giren her lokmada başkasının hakkı var mı yok mu? Başınızı gece yastığa koyduğunuzda vicdanınız rahat mı? Bu gün sizinle birlikte yanınızdaki çalışanınız da evine ekmek götürebildi mi? Çocuğunun ihtiyaçlarını karşılayabildi mi? Hakkını zamanında verebildiniz mi?
İnsan büyüdükçe küçülmeyi bilmez ise kalpler çorak çöle dönüşür.Çorak topraktan hayır beklenmez.Toprağa hayat veren sudur.Kalbin suyu, imandır.İman ile güzel duygular filizlenir. Hak ve adalet iman ile şekillenir.
Vay ki, ateş çemberinde dönen, kul hakkı ile yanan o insanların hallerine, bu dünyanın bir anlık zevki için ahiretini mahveden zavallılara. Yazık ki, parasını cebinde değil, kalbinde taşıyanlara.Üç kuruş fazla kazanmak için alavere dalavere yapanlara.
Dünya için ettiğin kavga neden ? Bu dünyadan götürdüğün iki metre kumaş, onu da nasibin varsa kullanacaklar.Çünkü nice insanlar var ki, bırakın kefenlemeyi, mezarları bile yok.Cesetleri nerede o bile belli değil.
Ben ahlâkı aramaya devam edeceğim, bulanların ve görenlerin ahlâksızların kalplerine teslim etmeleri önemle arz olunur.
firstname.lastname@example.org
www.nurancal.com
(0)