Doğumdan üç hafta sonra yavaş yavaş bir düzene girmeye başlıyor hayat. İlk hafta kaos, ikinci hafta acemilik, üçüncü haftayı da nispeten işi kapmış halde tamamladık. Kırkı çıkmadan evden çıkılmazmış, bizde sabırla bekliyoruz kırkımızın çıkmasını. Hoş çıksak nereye nasıl çıkacağız, hava buz gibi ve kar 10-15 santimi buldu. Ama sıcacık evden kar manzarası izlemek de çok keyifliymiş.
Evde hayat aheste aheste, koşturmasız ve acelesiz geçiyor. Hiç bu kadar uzun süre evde kalmamıştım, fena da değilmiş. Öykü uyuduğunda yemek yeme, tuvalet, ortalık toplama gibi işleri hallediyorum. Her tarafta bebek eşyalarının olduğu dağınık bir ev bana göre değil. Çok şükür son bir haftadır bunu yapabilmeye başladım :)
Uyanınca ise ritüel belli; altını değiştir, emzir, gazını çıkar ve tekrar uyut...Bunu gün içinde defalarca yaparak 24 saati tamamlıyoruz.
Uyanınca ise ritüel belli; altını değiştir, emzir, gazını çıkar ve tekrar uyut...Bunu gün içinde defalarca yaparak 24 saati tamamlıyoruz.
Evin düzeni değişti, çamaşırlıkta artık minicik çoraplar, şapkalar, eldivenler var ve mis gibi kokuyorlar :) Ana kucağı, puset, buhar makinesi evin dekorundan bir parça oldu. Kendisi de yatak odamızda ufacık bir beşikte uyuyor, odada üç kişiyiz artık :) Ve hayat çok değişti, iki kişilik dünyamız üç kişilik oldu. Hala bakıyorum bakıyorum inanamıyorum, ben mi doğurdum onu diye. Karnıma nasıl sığdı onu hala çözemedim, bir kendi değil plasentası suyu filanda vardı. Doğumun olduğu pazar günü suyumun gelmesi ve hastaneye gidip bebeği doğurmam toplamda iki saat bile sürmemişti, şimdi bakıyorum üç hafta geçmiş bile. Hala bir şaşkınlık içindeyim. Çok şükür herşey için, bunu yaşattığı için Allah'a şükürler olsun. Lohusalık halleri diye başlık attım ama öyle hallenmiş filan değilim :) Farklı bir şey yok sadece biraz uykusuz biraz da halsizim. Kendime geldikçe evdeki zamanı daha planlı kullanmaya başlarım diye düşünüyorum. Ben şimdi kızım uyurken biraz dinleneyim. Herkese güzel bir gün diliyorum şimdilik hoşçakalın :)