Benden sevgili olmaz
Yüzünü düşünüyorum. Ciddi bir ifade takınıp, suratıma konuşmaya hiç gerek yokmuş gibi baktığı o anları... Gözlerinin mavisi içimde biriktirdiğim tüm o derin öfkeyi alıp yerine huzuru getirirdi her zaman. Ayaklarımı onun kucağına uzatırdım, o bacaklarımı ovalarken aşık olduğu ilk kadını anlatırdı. Yaptığı hataların pişmanlığını ne kadar derinden hissediyorsa ben de bir o kadar üzgün hissederdim onun için. O koca bedenini büyük bir şefkatle kucaklayıp sarılmak isterdim. Bırakmamak.
Ona verebileceğimin en fazlasını vermek istedim hep; elini göğüs kafesime daldırıp atan kalbimi söküp alsa, yeriydi. Kalbim ona emanetti. Kucağına oturduğum zamanlarda ‘’Olmaz…’’ derdi bana, ‘’benden sana sevgili olmaz’’. Zaten her zaman farkında olduğum bu gerçeği sevişmek üzere olduğumuz anlarda bana bir kez daha hatırlatmaktan hiç çekinmezdi. ‘‘Sakın ümitlenme, birazdan seni kucaklayacağım; kollarımla sarıp, nefesin nefesime karışırken seni ne kadar sevdiğimi fısıldayacağım kulağına. Birazdan bedeninin her noktasında parmak uçlarımı gezintiye çıkaracağım; ama sen sakın ümitlenme. Çünkü benden ancak seni sevdiğini söyleyip duran; ama hayatının yüzde doksanında varlığını hissettiremeyen korkak bir adam olur. Benden ancak sana acı veren, kalbinle oyun hamuru gibi oynayan ve bunu belli aralıklarla tekrarlamayı ihmal etmeyen bir adam olur. Benden sana sevgili olmaz; ancak yıllarca aşık olacağın, seni değiştiren, hayatını etkileyen ve sana daha nasıl zarar verebileceği konusunda oldukça yaratıcı eylemlerde bulunabilen bir adam olur.’’ Tek bir cümle ile bu kadar çok şey anlatabiliyordu işte. Kurduğu tek bir cümlenin arkasında yatan onlarca paragrafın her zaman bilincindeydim ve tüm bunları kabullenerek sürdürdüm onu sevmeyi, istemeyi. Onu sevmekten hiç vazgeçmedim. Ondan vazgeçtim, onu sevmekten vazgeçemedim. Asla birlikte olmayacağımız gerçeğini kabullendim, onu sevmemeyi kabullenemedim. Ne kadar derin seversem o kadar anlamlı olur sandım. Sonundaysa o derinliklerde nefessiz kaldım, dibe battım.
Pimini çekip kaçtığı o koca bomba ellerimde şimdi ve ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ona doğru koşmak istiyorum ve çok geç olmadan ikimizi birden havaya uçurmak o bombayla. Çünkü ortak işlediğimiz tüm günahların bedelini birlikte ödemeliyiz. Hesap vermemiz gereken herkesle, güvenini kaybedeceğimiz herkesle, yüzümüze kınayarak bakacak onca gözle birlikte başa çıkmalıyız. Bu hikayede asıl zanlı o, suç ortağı benim. Görgü şahidi olmaksızın beş yıl sürdürdüğümüz bu suçun altında kalan benken, o yine kaçıp gitti. Bu kez ben de arkasından izlemek yerine, ikimizi birden ele vermeyi seçtim. Cezasını çekeceksek ikimiz de çekeceğiz. Bedel ödenecekse, ikimiz de ödeyeceğiz. Ben, onu sevdiğim için. O ise buna göz yumduğu için…
14.01.16