Henry David Thoreau’nun meşhur lafını bilirsiniz: "Basitleştirin, sadeleştirin." Bunu bir de kaledeyken yapmayı deneyin...
PAYLAŞ
Tahmin edebileceğiniz gibi... Fernando Muslera, sahip olduğu unvanları gözünüze sokmuyor. Aksine mütevazı bir duruşla, gerek gördüğü yerlerde onlara kibarca değiniyor. Sohbetimiz sonunda, yaptığı en zor kurtarışların bile nasıl basit ve sakin göründüğünü anlayabiliyoruz. Akıcılık ve zarafet, sahada ve hayatta onu tanımlayan iki betimleme.
Fernando Muslera - XOXO The Mag Sonbahar/Kış 2019-2020
Röportaj: Ali Tünay
Fotoğraflar: Gökhan Yorgancı
Moda Editörü: Yağmur Kural
Jr. Moda Editörü: Batuhan Çetin
Saç&Makyaj: Orbay Baş
Moda Editörü Asistanı: Irmak Türkeköle
Fernando, kaptanlık senin için ne anlama geliyor? Kulüp ve takım arkadaşlarım beni ikinci kaptan seçtiler. Bu, büyük bir onur. Bir diğer onur da, farklı kültürden gelen yabancı bir futbolcunun bu göreve layık görülmesi. Aynı şekilde hem kulüptekiler hem de takım arkadaşlarım işimi kolaylaştırıyorlar ve bana yardımcı oluyorlar.
Kaleciliğin zevkli tarafları neler ve senin karakterine hangi açılardan uyum sağlıyorlar? Hikayeyi biliyorsunuzdur; çocukken kaleci olmak istemiyordum. Forvettim ve bir gün kaleci gelmediği için beni kaleye geçirdiler. Gol yemekten hiç hoşlanmadım. Onlar da beni yarı devre kalede yarı devre ileride oynattılar. Zaman geçtikçe bu pozisyona bağlanmaya başladım. Oyunda elle oynama hakkı olan tek kişinin kaleci olması da ayrıca çok özel hissettirdi. Bir gün kaleciliğin mesleğim haline geleceğini anladığımda, kendime en iyilerden biri olacağımı söyledim. Kalecilik, tekrar üstüne tekrar yaptığınız, diğer futbolculardan ayrı çalıştığınız çok zorlu bir pozisyon ve şanslıyım ki bu noktaya gelebildim.
Sana az iş düşen maçlarda, canın birkaç pozisyonun içerisinde olmayı veya bir iki şut kurtarmayı çekiyor mu? İnsanlar kalecilerin yalnız olduğunu ya da bahsettiğiniz akışta seyreden maçlarda sıkıldığını düşünebilir ama işin aslı öyle değil. Kaleci olarak, her an konsantre olmam gereken, hataya en az tahammül gösterilen pozisyonlardan birindeyim. O yüzden maç sırasında oyunun akışından zihinsel olarak hiç çıkmıyorum. Ama her insan gibi ufak tefek hayallerim oluyor... Mesela, son dakikada ileri çıkıyorum ve maçı kazandıran golü atıyorum...
Oyun içerisinde golle sonuçlanan bir hata yaptığında konsantrasyonunu nasıl tekrar sağlıyorsun? Her şeyden önce, maçın devam ettiğini ve son düdük çalana kadar her şeyin olabileceğini düşünmek zorundasınız. Odaklanmaya devam etmelisiniz çünkü ailenizi, taraftarları ve takım arkadaşlarınızı üzmemeniz gerektiğini biliyorsunuz. Buna üst düzey bir kalecinin zihin yapısı da diyebiliriz: ‘Asla pes etme ve oyunda kal.’
Uruguay Milli Takımı'ndaki atmosferi tarif edebilir misin? Uzun zamandır birlikte oynuyoruz. Aile gibiyiz desem belki size klişe gelecek, ama gerçekten öyleyiz. Bildiğiniz gibi, çok uzun yolculukların ardından milli takıma katılıyoruz. Buna rağmen o yolculuklar, birbirimizi göreceğimiz, birlikte vakit geçireceğimiz için gözümüzde büyümüyor. Ayrıca milli formayla maça çıkmak bizim için çok büyük gurur. Ülkeye hizmet etme duygusu birçok Uruguaylı için önemli bir husus ve biz de futbolcular olarak bu duyguyu üzerimizde fazlasıyla hissediyoruz.
Uzun seyahatler, 33 yılda 3 farklı kültür... Bu değişimlere nasıl adapte oluyorsun? İtalya, Latin kökleri nedeniyle kültürel farklılık hissettiğim bir yer değildi. Açıkçası Türkiye’ye geldiğimde de durum pek değişmedi; burada da yaşamımı kökten değiştirmeyen farklılıklar gördüm. Burası bir Avrupa ülkesi ve hayatımda aldığım en iyi kararlardan biri Türkiye’ye transfer olmak. Şunu da belirtmek istiyorum; futbol dışından insanlarla tanıştıkça ve zamanla çevreni tanıdıkça her şey kolaylaşıyor.
Röportajın tamamı, XOXO'nun yeni sayısında. Üye olmak için buraya tıklayınız.