Çalışmak mı daha zor evde olmak mı deyince genelde “evde olmak” diyoruz. Çünkü evde oturduğumuz sürece iş bitmiyor. Hem biz daha çok yapıyoruz hem de açıkçası bizden beklenti de fazla oluyor. En sinir olduğumuz cümle “nasıl olsa evdesin” değil mi?
Evde olunca bütün işleri biz yapacakmışız izlenimi rahatsız olduğumuz konuların başında geliyor. Biz de rahat durmuyoruz ki…
Şu dolabı da toplasam.
Evin şeklini bir değiştireyim.
Biraz kek kurabiye yapayım da gelen olursa yer.
Koltuk kılıflarını yıkasam.
Çocukların odaları çok fena, toplayayım.
Madem evdeyim misafir çağırayım. (Ve sonra iki saat koşturma)
Küçülenlere bakayım da ayıklayayım şimdiden, sonraya iş olmasın.
Bir duralım. Sakinleşelim. Sürekli bir şey yapmaya çalışmak ne kadar doğru…
Evdeyken dinlenmek bizim de hakkımız değil mi? Tamam, tabii ki gerekli şeyleri (yemek – hafif temizlik – çamaşır) gibi yapıyoruz da biraz da kendimize dinlenmek için izin versek… Nasıl mı?
Canınız gerçekten dinlenmek istiyorsa “size geliyoruz” telefonu almamak için telefonu birkaç saat kapatın.
Çok sevdiğiniz bir kitabı alın, yanına da mis gibi kahve. Kaybolun sayfalar arasında.
Mutfakta sadece gerekli şeyleri yapıp kaçın. Ne kadar dolap açarsanız, o kadar çok toplanacak şey görürsünüz.
En güzelinden bir romantik komedi açın, izleyin. İki saat, iki saattir. Hiç yapmadığınız bir şeyse size tam gün spa’ya gitmiş kadar keyif verecek.
Gardıroptan uzak durun. Sabah giydikleriniz kalsın üzerinizde. Açtığınız an sizi bekleyen yazlık – kışlık ayıklamayı, giymeyip de vermeniz gerekenleri göreceksiniz. Açarsanız da hemen giyeceklerinizi alıp, kapatın.
Dağınık bir yer gördüyseniz “Şu an burada dağınık bir şey yok” diyerek görmemiş gibi yapın. Oturun öyle birkaç saat. Çok sıkılırsanız akşama doğru toplarsınız.
“Bu mutfakta grev var” yazıp, yemek yapmamayı da tercih edebilirsiniz.
Çok acil değilse kapıyı açmamak da bir çözüm. Ya apartmanda tadilat varsa ve sizin eve girilecekse… Yok yok, bugün tatil. Açmayın kapıyı.
Yok, amaç “iş yapmayın”a gelmek değil. Sadece şunu söylemek istiyoruz. Biz kadınlar, kendimize sürekli iş yaratıyoruz. Sonra da gereğinden fazla yorulup kendimizi yıpratıyoruz. Buna ne gerek var? Bazen erkekler gibi anı yaşamak, daha rahat davranmak gerek.
Var mı sizden de gelecek öneriler?
Görsel http://www.sahmandkids.com/ adresinden alınmıştır.