Kurumların heyecanı ya da heyecansızlığıdır. Aslında hizmetlerin halka buluşmasını sağlayan. En kötü proje bile iyi bir bürokratın elinde şahesere, en iyi bir proje beceriksiz ve heyecansız bürokratın elinde tarumar olur.
Şehirlerin hizmet zaferleri kazanması, bürokratların süngüsünün ucundadır. Çünkü hizmetin yerel aktörleri ve başkahramanları kurumlar ve onları yöneten müdürlerdir.
Siyaset mekanizmasını harekete geçiren, yeni proje hazırlanması yönünde raporlar sunan ya da kendi hazırlayıp ilgili bakanlıklara gönderdikleri projelerini siyasetçiler aracılığı takipçiliğini yapmak da bürokratın görevidir.
Bir yönetici; “ben yazıp gönderdim, bundan sonrası onların işi” deme lüksü yoktur olmamalıdır.
Bazı Bürokratların atanmasının liyakat, ehliyet ve dürüstlük yerine, yakınlık ve yarenlik ilkelerine göre yapıldığını biliyoruz. Böyle de olsa bir makama atanan bürokrat, sırf kendisine güvenen ve kefil olan siyasileri mahcup etmeme adına dahi olsa gayret sarf eder, efor ortaya koyar. Ancak görünen o ki efor, sadece birkaç kişiyi mutlu etme adına yapılıyor.
Bunları neden yazdık. Bilindiği gibi Elazığ Milli Emlak Müdürü Mustafa Güler görevinden alındı ve Ankara Milli Emlak Şube Müdürlüğü görevine atandı.
Sebebi nedir, yapılan doğru mudur, yanlış mıdır gibi bir tartışmaya girmeye gerek yok. Ama bu tasarrufta bulunulmuşsa belli ki bir zorunluluk ve gereklilik var. Başarı için, yeni bir heyecan için mekânda olduğu gibi tebdil-i makamda da ferahlık vardır.
Yeni bir anlayış ve hizmet heyecanı için değişmeyen tek şey değişimdir. Kimse vazgeçilmez değil. Hele hele hiç kimse alternatifsiz değil. Mezarlıklar kendisinin vazgeçilmez olduğunu sanan mevtalarla dolu.
Hiç kimseyi ve bürokratı kastederek söylemiyoruz ama görünen gerçek de şudur ki, ilimizdeki bazı bürokratlar da metal yorgunluk emaresi ve heyecansızlık görünüyor. Başarı için madem bürokrat azmi ve heyecanı gerekiyor o zaman olmayanlar beri gelsin demek gerekmez mi?