Hürriyet, geçen hafta Orhan Pamuk'u "başkalarının nobel"ine kaçmış bir yazar olarak lanse etmeye gayret ederken, önümüze Turgut Özakman'ın kitaplarını sürdü ve tam da TÜYAP varken, Özakman'ın yeni kitabının tanımına gayet sıkı bir katkı sağlamış oldu. "Halkın Nobeli Kime?" gibi gayet cıvık bir soruyu, gazete sayfalarına taşıyarak, gönüllere tereyağ sürdü.
Dilimizi az bilen bir yabancı olarak Fatih Çekirge (baksanıza 5'ineci yazmış), züppeliğin sınırlarını çok zorlayan bir anektodu okuru ile paylaşıp, biz böyle değiliz demeye getiriyor ama, işe yaramıyor;
New York’ta 5’ineci caddede bir resim galerisi...
Dışbank veya bir sigorta reklamında da kullanılan sevimli sallanır hacıyatmaz diye tanıtmış bunu satan kişi. Şu anki fiyatı 1.5 TL ve açık artıma devam ediyor. Kendisini Dışbank ve galiba Anadolu Ergo İsviçre Sigorta reklamlarında görmüştük. Kapitalizmin gözü kör olsun, insan hacıyatmaz'a da böyle yapar mı? Bu reklamları yapan reklamcı arkadaşlar ne kadar kaldırdı piyasadan?
Her ne hikmetse Dil Bayramı diye bir şey kutlanmış. Nazlı Ilıcak da, bu gereksiz etkinliğin bir bayram olarak neden kutlandığını hiç sorgulamadan, başlamış önceki kuşaklarla olan hesaplaşmasına, kendince malzeme yapmaya. Haksız da değil serzenişlerinde. Ama bir örnek vermiş ki, şaşırdım:
Burada konu edilmiş mi diye baktım ama bulamadım, umarım tekrar yapmıyorumdur. [w:Cris Orfescu]'nun [w:nano] sanat örnekleriyle ilgili bir haber okuduğumda görsel şiirin de zamanla bu alt-dünya gerçekliğiyle ilgilenebileceğini düşündüm. Elbette nano mikroskopların çok yüksek maliyetleri olduğu düşünülürse bu iş şimdilik uygulayıcılarını/yaratıcılarını pek kolay bulabilecek gibi görünmüyor. Fakat öte yandan asıl geleceğimiz nokta yine bilimsel gelişmenin ortaya koyacağı araçların, sanatsal amaçlar ve yaratılar düzlemine nasıl yansıyacağı.
Körlerin dillerini kullanabilerek 'görebileceği' bir cihaz geliştirildi.
Sahi reloaded ne demek :)