O hiç bilmese de, senin bildiklerin sana yetmeli bazen. Her gün onun en sevdiği şarkıyı dinlediğini, telefonunda zil sesi yaptığını, onun kaskını takıp aynadaki haline gülümsemeni, odanda yalnız olduğunu bildiğin halde -hani yanılsamadır ya- aynada onu da yanında görmeni, sanki o duyacakmış gibi kurduğun sitem dolu cümleleri, her siyah oje sürdüğünde ellerinden nefret ettiğini, her saçınla oynadığında onu düşündüğünü, en son görüştüğünüz, konuştuğunuz günü saati saatine aklında tuttuğunu, aşkını, sevgini, özlemini, kızgınlıklarını, kırgınlıklarını ve daha nice -lerini, -larını bilmesin. O, senin başkalarıyla olduğunu sanarken; en son ona dokunduğunu, en son onu öptüğünü, en son ve hala onu sevdiğini hiç bilmesin, duymasın, görmesin. Olur olmaz her dakikada aklına geldiğini, unutmuş gibi yaptığın her anda daha da içine işlediğini, dokusu kokusu geçer dediğinin üstüne sindiğini ve kimsenin silemediği anları mı, onları da bilmesin. Evet evet bilmesin. O bilmesin ama sen bil olur mu? Bari sen ver hakkını, hissettiklerinin.
Reklamlar