Çalışmada, Stalker'ın evden çıkıp, Yazar ve Profesör ile buluşma yerine gittiği anları tasvir ettim. Yirmi beş saniyelik bölümde Stalker, sıkıcı, boğuk ve sanayi atığı olmuş şehirde, tren rayları üzerinden yürüyerek geçmektedir (Her ne kadar sakin hareket ediyor olsa da içindeki heyecanı yürüyüşüne yansıtmak istedim). Stalker'ın yürüyüşü sırasında Yazar, yanındaki kadınla konuşur: "Sevgilim, dünyamız çok sıkıcı. Bu nedenle, telepati ya da uçan tabaklar da yok…". Aslında bu konuşma filmin akışını belirliyor. İnsan hırsının şehirleri yaşanmaz hale getirdiğini, sadece maddenin ve gücün önemsendiğinin altını çiziyor (Filmin çekildiği yıllar, ülkelerin otorite kurma adına yarışa girdiği, soğuk savaşın yaşandığı dönem olarak görülüyor. Hoş şimdi de farklı bir manzara yok karşımızda). Çekimler Çelyabinsk Felaketi'nin yaşandığı yerde gerçekleşir. Tarkovsky, tehlikeyi göze sokarcasına işaret etmiş, ancak insan hırsı uyarıyı görmezden gelmiş, üstünü kapatmış (Film çekildikten yedi yıl sonra Çernobil Kazası yaşanmış, nükleer bölgede çalışanlar kendilerine "Stalker"demiş, bu alanı da "Bölge" olarak adlandırmıştır).