Hamas’ın geçen ayki saldırısı ve ardından İsrail’in Gazze’ye düzenlediği saldırıların ardından dünya İsrail-Filistin konusunda hararetli bir tartışmanın içine girdi.
Hamas saldırısını Britanya’daki Müslüman din adamları özel olarak kınadı, ancak aynı zamanda İsrail’in Gazze’deki silahsız sivillere “aşırı güç” uyguladığını da ifade ettiler; özellikle kuşatma altındaki Gazze Şeridi’ne gitmek üzere Mısır’dan Refah geçişinde bir hastaneye ve yardım kamyonları konvoyuna yapılan saldırı, bir saldırıdır. insanlık dışı bir eylem ve son derece affedilemez.
75 yıldır çözülemeyen anlaşmazlık dünya çapında gözle görülür bir bölünme yarattı. Bir yandan Batılı hükümet başkanlarının çoğu İsrail’in yanında yer almak amacıyla Tel Aviv’i ziyaret etti. Onbinlerce insan kitlesi sokaklarda hükümetin tutumunu protesto ediyor.
New York’taki en büyük Yahudi diasporası Gazze’de devam eden savaş nedeniyle bölünmüş durumda. Pek çok Yahudi aktivist, İsrail hükümetine, birkaç kötü adamın bahanesiyle Gazze’de masum sivillere yapılan zulme karşı olduklarına dair güçlü bir mesaj göndererek ‘Bizim adımıza değil’ kampanyasını başlattı.
Bu analiz, medyanın tüm zamanların hassas, tartışmalı ve bildirilmesi zor bir konusu olan İsrail ve Filistin anlaşmazlığı hakkındaki haberlerini sunmaktadır. İsrail ile Filistin arasında masum sivillerin dinmeyen acılarına yol açan mevcut çatışmanın başlangıcından bu yana medya, çatışmaya ilişkin tarafsız açıklamalar sunmak yerine taraf tutmakla suçlanıyor.
7 Ekim 2023’ten bu yana son iki hafta içinde fikir yazıları, makaleler, özellikler, haber bültenleri, talk şovlar, TikTokers ve YouTube podcast’leri dahil 250’den fazla öğe topladım, izledim, okudum ve dinledim.
Üstelik güncel olaya ilişkin haber kapsamı arasında bir denge sağlamak için hem liberal hem de muhafazakar görüşleri bir araya getirdim; örneğin The Guardian, The Daily Telegraph, The Washington Post, The New York Post, Times of India, Jerusalem Post ve Haaretz ile Channel 4, Sky News, CBS News, Fox News, CNN, MSNBC, Reuters, Democracy gibi yayıncılar Şimdi France 24, DW, WION ve Aljazeera.
Bununla bağlantılı olarak, Piers Morgan, Amy Goodman ve Binbaşı Gaurav Arya şovları gibi önde gelen Youtuber’ların, politikacıların, hükümet yetkililerinin ve kampanyacıların röportajlarını içeren YouTuber’ların ve TikTok gönderilerini de izledim.
Tematik analiz yaklaşımı, yazılı ve görsel medyanın toplu raporlamasında imtiyaz, insanlar ve kamuoyu duyarlılığı olmak üzere dört ana temanın tespit edilmesine yardımcı oldu.
‘Ayrıcalıklı’ sesler
İsrail-Filistin çatışmasına ilişkin toplu raporlar, bağımsız ve liberal seslerin orantısız bir varlığını gösteriyor; TV programlarına davet edilen konukların çoğuna ya sınırlı bir süre verildi ya da İsrail hükümetinin söylemini desteklemek yerine görüşleri için sistematik olarak özür dilemeye zorlandı.
Önemli sayıda Avrupalı hükümet başkanı ve yetkilisi, medya uzmanı, siyasetçi ve tanınmış kişi, İsrail’in Filistinlilere aynı hakkı tanımayarak kendi topraklarını savunma hakkına sahip olduğunu vurguluyor.
Özellikle ABD Bakanı Antony Blinken şunları söyledi: “İsrail’in kendisini savunma ve bunun bir daha asla yaşanmamasını sağlama hakkı, hatta yükümlülüğü var.”
Görünen o ki çoğu medya kuruluşu, kamuoyunun gözle görülür çoğunluğu devlet politikalarıyla aynı fikirde olmasa da, hükümet başkanları İsrail’e desteklerini göstermek için Tel Aviv’e koşarken resmi söylemi takip ediyor. Ana akım medya, Britanya kamuoyuna Rishi Sunak’ı, konu hakkında karar verecek halk desteğine sahip olmayan “seçilmemiş bir Başbakan” olarak suçlarken göstermekten kaçındı.
Bu konuda BBC, CNN, Sky News, Fox News ve diğer birçok televizyon kanalının spikeri seçilmiş konukları davet etti ve birkaç liberal ses ortaya çıktığında resmi söylemi benimsemek ve bu spikerlerin görüşlerine katılmak zorunda kaldılar.
Örneğin Sky News sunucusu Erin Molan, konuğu Dr. Randa Abdel-Fattah’ı Hamas’ın “bebeklerin kafalarını kestiğine” ve onu “terör örgütü” olarak kabul etmesi gerektiğine inandırdı.
Özellikle medya kuruluşlarının çoğu, önde gelen Filistin yanlısı Avrupalı politikacılardan, Ortodoks Yahudilerden, liberal Yahudi bilim adamlarından ve gazetecilerden ve aralarında John Pilger, Miko Peled, Norman Finkelstein, Matt Carthy, Mary Lou McDonald ve Brendan Howlins’in de bulunduğu Müslüman ve Hıristiyan kampanyacılardan kısa bilgiler almaktan kaçınıyor. Nigel Farage gibi İsrail yanlısı destekçilerin İsrail lehine konuşma ayrıcalığına sahip olduğu GB News gibi TV ekranlarında yoklar.
İddialı sesler susturuluyor
Buna karşılık, tanınmış Yahudi akademisyenler Gideon Levy, Noam Chomsky ve önde gelen İsrailli gazeteci Amira Hass bile Yahudilerin ayrıcalıklı insanlar olduğunu iddia etmek için alternatif medya platformlarını kullandılar ve Yahudi protestocuların yasaklanma korkusu olmadığını gösterdiler. Gideon Levy’nin TikTok gönderisini yeniden yayınladım ve dört günde yalnızca sekiz izleyiciye ulaştım. Yani Yahudi olsalar bile meydan okuyan seslere izin verilmiyor. Aynı durum, çatışmaların tırmandığını bildiren gazeteciler için de geçerli; gazeteciliğin en katı biçimlerine dünyanın her yerinde tanık olunuyor. Sadece Batı medyasındaki gazeteciler değil, bazı İsrailli gazeteciler de “muhalif görüşlerin” yayınlanmasından “korktuklarını” dile getiriyorlar.
Bu arada Tory hükümeti, Filistin yanlısı protestoların ardından konseylerin “İsrail mallarını boykot etmesini” yasaklamayı teklif ediyor.
Çatışmalar uzadıkça her ırktan, her mezhepten ve meslekten on binlerce insan, uzun süredir beklenen İsrail-Filistin meselesini Avrupa, Asya, Afrika, Kuzey Amerika ve Orta Doğu sokaklarına taşıdı. Batı medyasının çoğu bölümü, Avrupa’nın çeşitli şehirlerinde hem Filistin yanlısı hem de İsrail yanlısı protestoları bildirdi, ancak bir grup protestocuyu “kötü adamlar” olarak tasvir etmek için fark edilir derecede farklı görsel imgeler ve dil kullandı.
Protestoların ardından birçok Batılı hükümet açıkça Filistin yanlısı mitinglerin yasaklanmasını önerdi. Avrupa’daki birçok demokratik hükümet, Filistin yanlısı protestolara katılan bir dizi insanı yasaklıyor, engelliyor, tutuklıyor ve uzaklaştırıyor. Aralarında The Guardian ve Time’ın da bulunduğu birkaç liberal medya kuruluşu, Avrupa’da “ifade özgürlüğünün” tehdit altında olduğunu ileri sürdü. Buna karşılık, muhafazakar The Daily Telegraph gazetesi, “İsrail-Hamas savaşı”nı, “güvenlik riski” olarak gördüğü Avrupa’daki kitlesel göçle ilişkilendirdi.
Doğruyu söylemek gerekirse, medyanın, magazin dergilerinin, geniş gazetelerin ve yayıncıların tüm kesimleri, Filistin yanlısı mitinglere katıldıkları için SOAS ve Harvard üniversitelerindeki öğrencilerin uzaklaştırıldığı haberlerini örtbas etmedi; fakat yine, The Telegraph’ın da belirttiği gibi, öğrencilerin uzaklaştırılmasının dikkatle kurgulandığı bir dil kullanıldı. Protesto için değil, davranışlarından dolayı dayatılan” bu düzenleme, Avrupa’yı, demokrasi, ifade özgürlüğü ve eşitlik gibi temel değerleri aşırı derecede uyguladığı için çifte standart gösterdiği yönündeki eleştirilerle karşı karşıya bırakıyor.
Liberal gazete The Guardian’da bile görüntüler çoğunlukla teröristlere, aşırılık yanlılarına ve radikallere ayrılan Kalima’yı (inanç beyanı) içeren kafa bantları takan protestocuları gösteriyor, dolayısıyla Filistin yanlısı protestocuları aşırılık yanlıları ve Cihatçılarla eşitliyor. Buna karşılık yayıncı, protestocuların cihada tekabül eden “Allahu ekber” (Allah büyüktür) gibi sloganlar attığını gösteriyor. Kısacası, medyanın ve basında çıkan haberlerin önemli bir kısmı Filistin yanlısı protestocular etrafında yoğunlaşıyor ve onları sorun çıkaranlar ve kötü satın almalar olarak sunuyordu.
Kısaca, haberlerin özeti, Filistin yanlısı protestocuları baş belası, kanunsuz ve suçlu olarak sunan açık, orantısız ve açıkça üretilmiş bir habere işaret ediyor.
Siyasi dilin kullanımı
Medyada biriken haberler, dikkatli bir şekilde hazırlanmış siyasi dilin kullanıldığını, benzer düşünceleri desteklerken çatışmayla ilgili karşıt görüşlerin kınandığını gösteriyor. Örneğin Reuters raporları “İsrail askerlerinin Hamas savaşçılarıyla çatıştığını” gösteriyor; CNN bunu “Hamas ve İsrail askerleri çatışıyor” olarak tanımlıyor; bu ifade, savaşan her iki tarafın da silah, ateş gücü ve asker bakımından eşit olduğunu simgeliyor. El Cezire ve CNBC ise “İsrail-Hamas Savaşı” ifadesini kullanıyor ve bu da devam eden bir çatışmaya işaret ediyor. Onlarca yıl önce başladı ama Hamas’ın İsrail’e saldırısının ardından hızlandı.
Özellikle Sky News spikerleri, Hamas’ın “bebeklerin kafalarını kestiğini” ve dolayısıyla Hamas ile El Kaide ve IŞİD teröristleri arasında bağlantı kurmaya çalıştığını iddia ederek haberi çarpıttı.
BBC, İsrail-Filistin çatışmasını haber yaparken taraflı olmakla suçlanıyor.
Genel olarak medyanın çoğu bölümü, İsrail’in savaş suçlarını haklı çıkarmak için kafaları kesilen bebekler hakkında yalan söyledi. Benzer şekilde, İsrail’in El Ahli Hastanesi’ne saldırısı, İsrail resmi söylemini destekleyen bir Hamas roket saldırısı eylemi olarak sunuluyor; BBC yöneticisi bile bunun bir “hata” ve “sahte haber” olduğunu kabul etti.
Britanya’da magazin basını İsrail’in Gazze’ye saldırılarını Hamas saldırısına misilleme olarak, “saf kötülük”, “saf ve basit soykırım” ve “barbarca” olarak sunuyor. Ancak aynı gazeteler İsrail’in hastaneye yönelik saldırısını “katliam” olarak adlandırmaktan kaçınıyor.
Genel olarak İsrail, “saldırgan” değil, “kurban” olarak sunuluyor ve İsrail saldırısı “saldırı” değil “misilleme” olarak tasvir ediliyor. Bu da bize Robert Fisk’in İsrail’in Gazze’yi “mahalle” olarak değil “mahalle” olarak tasvir ettiği görüşünü hatırlatıyor. koloni.” Üstelik Gazze’yle ilgili medya haberlerinde insan hayatının değerindeki eşitsizliğin açık kanıtları var. Sonuç olarak, küresel medyanın çoğu kesiminin çatışmanın bir tarafı olduğunu söylemek açıktır.