Şimdiye kadar memurlar yöneticilerini (büyüklerini) sorgulamazdı. Çünkü vardı onların bir bildiği. Büyüklerimiz daha iyisini bilir deyip geçerlerdi. Sözümüzü yemeyelim başta dediğimiz gibi şimdiye kadar demiştik ya; ya bundan sonra…
Bizde biliyoruz, artık bizi de dinleyin. Hatta bizim bildiğimizi siz bilemezsiniz. Sizin bilimsel anket verileriniz, istatistiki verileriniz hepsi bizden çıkıyor. Korkumuzdan gerçekleri de yazamıyoruz. Elinizdeki verilere inanıyorsanız maalesef ülkenin gerçekleri değil. Çünkü korkuyoruz. İtiraf ediyoruz korktuğumuzu. Bir kalem darbesiyle hüsrana uğramaktan korkuyoruz.
Şimdiye kadar korku cumhuriyetinde yaşayan, fişlenmekten korkan, STK’lara üye olmaktan korkan memurlarımız, korkularını daha atamamıştır. Tüm desteklemelere rağmen sendikalaşma oranı yüzde yetmişlere daha yeni adım atmıştır. Korkularımız üye olmamıza engel olurken yine korkularımız nedeniyle üyelik ancak bu sayılara ulaşmıştır.
Amirlerimizin çatık kaşları, gözlük altından manalı bakışları, sesimizi çıkartmamıza engel olmuştur. Şu aslanlara teslim edilen “boz öküz” misali içimizden ses çıkaranların parçalanmalarını sessiz sedasız izlemişiz hep.
OY-DER ile bu süreçte sessizliğimizi bozuyoruz. Ama yinede korkuyoruz. Kurumsal açıklama yerine bireysel açıklamalar yapamıyoruz. Korkuyoruz okullarımızdaki eksiklikleri söylemeye. Korkuyoruz bir projeksiyon istemeye. Bilgisayar istemeye. Belediye başkanından istediğimizi göğsümüzü gere gere büyüklerimizden isteyemiyoruz.
Müfettişler Derneği Başkanı Sayın Doğan CEYLAN’ın başına gelenleri duyduk, izledik, gördük. Sesini çıkartanının sesinin nasıl kesildiğini gördük.
Bu memleket hepimizin bu memleketin hayrına bir tek büyüklerimiz düşünmüyor. Küçüklerimiz de düşünüyor. Herkes düşünüyor. Bırakın şu çatık kaşlar altından beylik laflar etmeyi. Bu yükün altından tek başınıza kalkamazsınız. Korkarak uzattığımız el yardım elidir. Bu memleket bizim, bu okullar bizim. Siz bu gün varsınız, ya yarın? Yarın, eski bakansınız. Gelin bizi de dinleyin 2023 ün güçlü Türkiye’sini 2023’ün eğitim sistemini birlikte imar edelim. Biz olmadan yapmaya kalkarsanız: bu gün söylediğinizi yarın değiştirmek zorunda kalırsınız. Örnek mi: Görevlendirme ücretleri, yönetici atama yönetmelikleri,…
Eski bürokratlarımız taşraya kralın sözcüsü olarak emir yağdırıyordu. Biz eğitimciyiz her şeyi biliyoruz diyordu. Yenileri de okulu, çocuklarının veya komşularının anlattıkları kadar biliyor. Dinlenmesi gereken ses eğitimcilerin sesidir. Eğitimi yerinde yönetenlerin ya da yönetmekte zorlananların sesidir. OY-DER yöneticilerin sesi olacak eğitimin arızalarına, güzellerini dillendirmeye desteklerinizle devam edecektir.
Saygılarımızla OY-DERGüncelleme Tarihi: 11 Ocak 2012, 00:00