İlk gün arabayı yerleştirmekte oldukça zorluk çekiyoruz. Kamyondan bozma bu arabalar daha az eşya taşıyan gruplar için düşünülmüş. Bizim yaş grubunun bavullarını yerleştirmekte zorluk çekiliyor. Tetris oynar gibi, özenle yerleştiriyoruz bavulları. Yerleştirilecek olan sadece bavullar değil, mutfak malzemeleri, yiyecekler, konserveler, su, çadırlar, matlar, sandalyeler, masa, buzluklar da yerleştirilmek zorunda. Sonunda, boşluk olarak bizlere sadece oturacağımız koltuklar kalıyor. Üç hafta sürecek bir yolculuk olduğu için, arabadaki yerlerimizi, her gün belirli bir düzende değiştirmeye karar veriyoruz.
Cape Town’ı terk etmeden önce, modern bir alışveriş merkezinde son alışverişler için mola veriyoruz. Yollarda bizi neler beklediğini, yemeklerin yeterli olup olmadığını bilmediğimiz için atıştırmalık bir şeyler alıyoruz. Su almayı da unutmuyoruz.
GAC yollar
İlk durağımız “kwa ttu” bushmen kampı. Onlar afrikanın ilk yerleşenleri. Zor doğa koşullarında hayatta kalmayı başarmışlar. Genellikle avcılığa dayalı bir yaşam biçimleri olmuş. Kwa ttu’yu bir vakıf işletiyor. Amaçları atalarının nasıl yaşadıklarını yeni kuşaklara ve kıtanın çok uzağında yaşayanlara anlatmak. Orijinaline uygun olarak yaptıkları köylerine gidiyor ve kullandıkları aletleri tanıyoruz. En ilginci bir sopa ve çakıl taşı yardımıyla ateş yakmak oluyor. Hayvanlarla ilişkileri ilgimizi çekiyor. Daha sonra, Namibiya’da da rastlayacağız çalı adamlarına. Hangisini görsem, yıllar önce gördüğüm “Tanrılar Çıldırmış Olmalı” filminin kahramanı geliyor gözlerimin önüne.
Bushmen kulubesi
Tur bittiğinde, müzeyi kısaca gezip yola çıkıyoruz. Öğle yemeğimiz Albert’in hazırladığı sandviç, meyva suyu ve portakaldan ibaret. Buralarda portakalın en güzel zamanı. Aç kalanlar, satın aldıkları ya da Türkiye’den getirdikleri abur cuburları tüketiyor. Citrusdal’a yaklaştıkça narenciye bahçeleri çoğalıyor. Olifant Nehri kıyısı boyunca uzanıyor bu bahçeler. Zaten kentin adı da narenciyeden, “citrus” dan geliyor.
GAC Bağlar
GAC yollar
İki yüz otuz kilometrelik yolculuk sonunda, hava kararmadan ulaşıyoruz kamp yerimize. Portakal bahçeleri arasına yerleşmiş bir kamping. Donanımı çok iyi, tuvaletler temiz, sıcak su mevcut. Albert, mutfak malzemelerini dışarı çıkartıp, biraz da gün ışığından yararlanarak akşam yemeğinin hazırlığına girişirken, Noel, meydana topladığı gruba çadırları nasıl kuracağımızı gösteriyor. Kısa zamanda öğreniyoruz, 3 hafta boyunca akşamları çadırlarımızı kuracak, sabah erken saatlerde toplayacağız.
ilk kamp
Güneş, tepenin arkasında kaybolur kaybolmaz hava soğuyor. Cederberg, dağlık bir bölge. Birkaç kat giymek zorunda kalıyoruz. Matlarımız, 5 santim kalınlığında, üzerinde rahat bir uyku çekmeye olanak verecek sertlikte. Sabah özenle yerleştirdiğimiz kamyonumuzu tekrar boşaltıyoruz. Kampta elektrik var, prizler herkesin aletlerini şarj etmesi için yeterli. Yavaş yavaş gecenin nemini hissetmeye başlıyoruz. Soğuk daha da hissedilir oluyor. Derken günün en güzel haberi geliyor, “yemek hazır”.
Menüde salata, sarımsaklı ekmek ve spagetti bolognaise var. Yemek yorgunluğumuzu daha da arttırıyor. Yanımızda getirdiğimiz rakıları içmeye başlıyoruz, ısınabilmek için. Çadırların dışı şimdiden sırılsıklam.