Elizabeth Gilbert'dan "Ye, dua et, sev"i okudum mesela.
Bugün filmini görünce sevindim, "nasılsa filmini göreceğim, okumaya gerek yok" düşüncesiyle iyi ki kitabı ıskalamamışım.
Kitabın bölümlenmesinin bir mantığı vardı ve her bölüm bir içsel yolculukla bütünleşiyordu. Diğer yandan olayların geçtiği yerlerin özellikleri de önemliydi. Bir Amerikalı kadının mutluluk arayışı yolculuğuna Avrupa'nın eski kültürlerinden biri ile başlayıp, Asya'nın farklı din ve doğal yaşam anlayışlarıyla devam etmesi, biraz turistik de olsa, ilginç gelmişti bana.
Kitabın yazarı ve filmn baş oyuncusu; Elizabeth ve Julia.
Filme gelince, önce oyuncular:
Julia Roberts o müthiş gülümseyişli genç kadın değil artık, duruşu ve tavrıyla olgun kadına doğru yol alıyor.
Javier Bardem kısacık rolünde bile etkili, o ne yumuşak saran ve o ne koruyucu erkek öyle! Bir anda ve ikisi bir arada, üstelik adam bunu oynayarak gösteriyor. Peehh!
Filmin kendisini sorarsanız, bence, senarist ve yönetmen, olayların hepsini anlatmak için uzun süreli bir film yapmak zorunda kalmışlar, sanki. Doğrusu, popüler, güncel romanlarda bile, kitap olmak için yazılan bir metin görsel dünyaya aktarılırken aynı etkiyi veremiyor.
Eminim, kitabı okumayan seyirci, filmi seyrederken konuda bazı atlamalar olduğu hissine kapılacaktır. Benim gibi kitabı okuyarak filmi seyredenler ise hayal ettikleri dünyayla çakışmayanları benimsenmekte zorlanacaktır.
Neyse, boşverin filmi, Javier'e bir selam verelim.
.