“Hayatı seviyorsan AKILLISINDIR...
Yaşamayı seviyorsan BAŞARILISINDIR...
İnsanları seviyorsan MUTLUSUNDUR...
Gülmeyi seviyorsan GÜÇLÜSÜNDÜR...”
GÜLTEN KONCA
Hayat yaşanarak kavranır ve algılanır bu yüzden hayata bakış açımız çok önemlidir. Her şey bakış açısı ile başlar!
Örneğin;
Bir kova su düşünelim! O kovaya bir fil bakarsa bir bardak su gibi görür, bir karınca bakarsa okyanus gibi görür,bir balık bakarsa mekanı gibi görür.
Peki biz hayata nasıl bakıyoruz bunu hiç düşündük mü?
Dedikodu ile mi ,toz pembe hayaller ile mi, pozitif duygu ve düşünceler ile mi? İnsanları insafsızca ve haksızca eleştirerek mi? yoksa doğru dürüst gerçekçi bir yaklaşım tarzı ile mi? Kişisel görevlerimizi yaparken, yerinde olup olmadığını düşünelim toplumu ve kişileri rencide ederek yaşantımızda yanlış ve hatalara meydan vermeyelim olur olmaz söylemlerimize dikkat edersek eğer hayata ve yaşama zenginlik ve renk katmış oluruz.
Bazıları da vardır ki; bu gün kiminle uğraşsam kime çamur atsam kirletmese de lekesi kalır telaşı içindedirler.Kim nerede kiminle ne yapıyor diye kendisini zerre kadar ilgilendirmeyen konulara ayırırlar zamanlarını.Sürekli başkalarını suçlayarak akıllarınca tek haklı olan kendileridir başka herkes suçludur…
Hayata hangi açıdan bakarsak o açıdan yaşarız,aslında mutlu olmamız yaşadıklarımızdan dolayı değil, hayata mutlu ve güzler yüzle, sevecen baktığımızda yaşadıklarımızdan keyif alırız.
Zaman sürekli akıp giden bir olgudur,hayata bakarken hoşgörü ve sevgi penceresinden bakarsak en olumsuz duyguları bile pozitif hale dönüştürürüz.
Hayat cetvel ile çizilmiş düz bir çizgiden ibaret de değildir inişli çıkışlı tarafları vardır.İnsan yaşadığı sürece her tür duyguyu yaşayacaktır.
Hayata bakış açımız, davranışlarımızı etkiler.İyimserler,başarılı ve mutlu olurlar.Bu fikrimizi bir öykü ile pekiştirelim.
Ayakkabı üretip pazarlayan bir şirket, yıllar önce, pazar araştırması yapmaları için Afrika’ya iki elemanını göndermiş.
Birinci eleman, pazar araştırmasını yaptıktan sonra kendisini gönderen patrona bir rapor sunmuş ve demiş ki:
– Afrika’da bizim için hiçbir fırsat yok. Çünkü orada hiç kimse ayakkabı giymiyor.
Aynı yere birkaç ay sonra giden ikinci eleman da pazar araştırmasını yapmış, dönüşte patronuna bir rapor sunmuş ve demiş ki:
– Afrika’da bizim için olağanüstü fırsatlar var. Çünkü orada hiç kimse ayakkabı giymiyor.
Yorumu siz değerli okuyucularıma bırakıyorum kalın sağlıcakla…