Bir nevi duyguların daha şiddetli dışa vurumu olarak görebiliriz bunu. Daha pekiştirerek üstüne basarak ifade etme yöntemi yani. Bir şeye kızdığımızı iyive belli etmek mesela. Bazı yörelerde küfür bir sanat bile olabiliyor, biliyor musun? Küfürü kültütü diye adlandırılıyor bu. Üzerine araştırmalar bile yapılyor ve ilginç küfürler derleniyor. Bunu www.youswear.com sitesinden görebilirsin. Genel anlamda tabii ki ahlaksızca bir şey ama küfürlü konuşmayan kimse yok günümüzde. Türkçe ise bu açıdan çok esnek ve zengin bir dil. Hemen hemen her söylenen şey mecaz anlamda değerlendirilirse küfür içeriğine rastlanıyor.
vallahi ben de bazen sinirime hakim olamıyorum ağzımdan küfür çıkıveriyor ama ağzımdan çıkıyor dediğim gibi başkaları gibi bi marifetmiş gibi etmiyorum.küfür etmeyi bazılarının bi marifet saymasını küfür edince daha harbi,dürüst, göründüklerini sanmalarına bağlıyorum halbuki alakası yok.dürüstlüğün ölçüsü küfür değildir.
Küfür dilin bir parçasıdır, dilin sarsılmaz taşlarından biridir. Her dilin ve kültürün kendine ait küfürleri, kalaylamaları, argoları bulunur. Bundan 2000 sene öncesi içinde geçerli, bugün içinde geçerli.
Yani bu yüzden küfre kötü denemez. Küfür dilin bir parçasıdır zira. Ama yerinde kullanılmalıdır. Her lafın sonuna "A.Q" diye kısalttığımız küfürü eklersek kötü olur, saçma ve arsızca olur... Küfretmesini bilmek gerekir. Edebiyatta bile küfür kullanılır bazı durumlar da.
Bu yüzden küfürü dışlamayalım, ama kullanımını da abartmayalım.
Alışkanlık meselesi..Avrupada bir tek Türkiyede çocuklar Sokakta Büyüyor...Tüm avrupayı dolaşaın bizim memeleketin 100'de biri kadar Çocuk sokskta göremezsiniz.. Millet doğurup yürümeye başladığı gibi sokağa salıyor...Sabah salıyor..akşam kararınca da topluyor...Böyle olunca tabi kii...Hoş konuşma tarzları doğuyor...
elbetteki küfür etmek marifet değildir. Küfürlü konuşan birisinin kalitesi ve seviyeside düşer genel kültür düzeyini düşürür insanlar öfkelerini küfür dışında başka kelimelerle ifade edememesine de sebep olur oysaki küfür etmeden de öfke durumu başka kelimelerle de ifade edilebilir fakat bazı durumlarda insanlar stresle başa çıkmak için yapar bunu kalayı basar ve rahatlar herkesin bi dejarz olma yöntemi vardır kimisi sarafiye çıkar kimisi hamama gider kimisi paraşütle atlar ama en ucuzu kalayı basmak heralde :)
küfür edince rahatlıyorlar belkide. aslında insan ağzından söz çıkmadan önce düşünmeli ilk önce bunu başarabilirse küfür etmez. bazen sinirlendikleri anda hemen küfür ediyorlar. ben önceden hemen küfür ediyordum mesela ama sonra etmek istemiyorum dedim artık çok sinirlenmedikçe olmadık yere küfür etmiyorum.
ben kufur ederım cokta severım cunku ınsanlar bazen cıldırtıyor karsı kısıyı ya doveceksın yada soveceksın kacarı yok yanı bazı durumlarda kavga olmadıgı ıcın kufur ıyı gelıyo medıtasyon gıbı...kufure karsı ınsanlarıda anlamıyorum acaba onlar sınırlenınce polyannacılık mı oynuyorlar merak etmekte yım...
Ben de küfür ederim ama yerinde :) Hakikaten koşulların beni sinir etmesi gerek. Genelde ağzında küfür düşürmeyen ve bunu da bir marifet sananlardan nefret ederim ama. Bence kelime hazneleri 200 kelimeyi geçmediği için her seferinde küfürle kendilerini tekrarlama gereği duyuyorlar.
Hayatımın bir parçası oldu sanki. Etmeden yapamıyorum.
İhtiyaç duyarlar insanlar küfür etmeye.
Seni bırakıp giden sevgilinin ardından mesela. Onun başka kızla birlikte olmasının ardından. Hayatının bomb*k gitmesinden sonra. Beklediğin sınav notunu alamadığında falan. Her insan muhakkak küfür eder. Ben etmiyorum diyende yalan söylüyordur. Bu dediklerimden birini yaşamanız küfür etmeniz için geçerli bir sebeptir :)
Bi marifet değil tabii ki de. Çok sık kullananlara ben de sinir oluyorum ama çok yerinde de kullanılabiliyo küfürler. O zamanlarda benim bile kullanasım geliyo ama etik değil yani. Kullanılmasana da olur.