"Kim başkasından gördüğü bir ayıbı kınarsa, o ayıp onun da başına gelmeden ölmez."(Hadis-i Şerif;Tirmizi, Kıyame 53)
Çok fena çok.
Ev arkadaşlarımdan birisiyle öyle pek de anlaşamayız. Kan uyuşmazlığı var aramızda. Kişilik itibariyle pek bir zıtız birbirimize. Ha neden aynı eve çıktın o halde diyebilirsiniz; bilmiyorum. Kader-kısmet, baştan tanımıyordum. Daha doğrusu ben ağabeyini tanıyordum; kendisiyle bir tanışıklığım yoktu.
Bu elemanla herhangi bir tartışmam olmadı ancak yapmış olduğu hal ve hareketlerden, tavır ve davranışlarından dolayı muhatap da olmamaya azami gayret gösteririm. Bir sözüm olursa ağabeyi vasıtasıyla söyler, karşıma bile almam.
Cins bir adam olduğumu da söylemiştim. Eğer birinden hoşlanmamışsam altın olsa gözümde yoktur; her hareketi, davranışı ve iması batar, müdür. Hiç hazzetmem aynı ortamda olmaktan; ortaya çıkan her olumsuz sonucu ona bağlamaya da bayılırım. Yemek yemesinden tut, oturup kalkmasına kadar her şeyiyle gıcık gıcık olur içim. Neyse bu uzun girizgahtan sonra mesele aslında şu:
WC' ye girdiğimde fobim vardır benim aga. Birisinin o anda beni iş üzerinde görmesi düşüncesi karabasan gibi çöker üzerime, nerdeyse rüyalarıma kadar girer. İşte gıcığım ya bu adama ben; yapsa yapsa bu adam yapar bunu, kapıyı lap diye açar, ışığı-suyun sesini duymaz, ben de homurdana homurdana bütün öfkemi kusarım gibisinden ilginç de bir fantazi kurdum kafamda. Halbuki böyle birşey olmadı bu zamana dek.
Ancak geçen sabah ev cemaati Adalar'a gideceklermiş. Sabahleyin bir kargaşa, bir gürültü evin içerisinde... Uyandırdılar beni. Biliyorum kalkınca uyuyamam da artık. Bir La Havle çekip kalktım. O kızgınlık ve uyku sersemliğiyle ışığın yandığını farketmedim, su sesi de gelmiyordu. Tuvaletin kapısını aniden açtım. Ama açmamla kapamam bir oldu. Çünkü içerde diğer ev arkadaşım varmış. Acayip mahcup oldum çocuğa karşı. Binbir renk yüzümde, hicabiyet dolu sesle "kusura bakma!" dedim. "Yok-mok, problem değil." dese de olan olmuştu artık. Yapacak pek fazla birşey de yoktu. Demem o ki sanırım yukarıdaki Hadis doğrulanmış oldu.
Tamam, kimseye birşey dememiştim bu konuyla ilgili olarak ama pek de öle birbirimizden hazzetmediğimiz gün gibi ortadayken adamın buna benzer bir hareketi bile olmamasına karşın ben ona bir kılıf uydurmuş ve ona göre hareket ettirmiştim.
Ama ağlarını hiç esirgemeden ve sinsi bir örümcek gibi büyük bir zevkle ören kader bu sefer çorabı benim başıma örmüştü. Ve sanırım aldım dersimi.
Ama ben gene de hala bu adama gıcım gıcım gıcığım işte:)