-
the silent enigma albümünden çok güzel bi anathema şarkısı:
throne of grief
...in a dying essence
crying beauty
..the fettered aura
forgotten oceans of hope
..betrayed aphony
sullen laughter in unventured paradise
(as one)forever searching (bu kısmın girişi süperdir)
for landscapes serene
amidst the sunset of age
with joyous masquerade...
...the summers died
-
vocalin epey az kullanıldığı şarkı
bi de şarkının ortalarında sürekli tekrar eden bi melodi var, iyi bi melodi olmasına karşın çok uzun sürmesi biraz bayar adamı
-
-
ic yakar bu sarkisi anathemanin.. basinda sukun dolu bir vokalle ve sakin bir melodiyle baslar, ortada belirli bir riffi donup dolastirarak hipnotize eder, "forever searching" ile hipnozdan cikarip bunalima sokar.. sonlara dogru hissedilen sadece iceride bir yerlerde duyulan aci ve sicakliktir.. beyin sarkinin etkisinden kurtulamayacaktir taa ki o sicaklik beyni de vurup gecmise ve acilara can yakan bir tokat cakana kadar..
-
we, the gods gibi bir türlü kıymeti bilinmemiş anathema eserlerinden biridir.
sırf 4:30 lardaki "forever searching" duyabilmek için 1,5 dakika birikirde birikir melodi..
duygu hönkürmelerine gark olur insan...
elime bir gürz alıp kireçtaşından bir heykelin kafasına patlattığım bir sahneyi uyandırıyor nedense...
çok ayacip...
-
"doom metal aslında nedir?" sorusunun cevabı gibi şarkı.
-
şu şarkının değerinin falling deeper ile anlaşılması hem sevindirdi hem üzdü valla beni, zaten taş gibi şarkıydı lan.
-
-
süründürür. ayık kafada dinlenilmesi ayıptır.
-
falling deeper versiyonu tam bir şaheserdir. 5.04'te gelen o acı gitar sesi... hava da kasvetli ise cuk oturur. moral bozmuyor ama. başka dünyalara yolluyor. enteresan. dinleyin, dinlettirin.
ekşi sözlük kullanıcılarıyla mesajlaşmak ve yazdıkları entry'leri
takip etmek için giriş yapmalısın.
hesabın var mı? giriş yap