BRÜKSEL — İtalya’nın muhtemel yeni başbakanı, aşırı sağcı, popülist ve Avrupa’ya şüpheyle bakan Giorgia Meloni, daha önce euro para birimini terk etmek istedi ve İtalya’yı Avrupa harcama kurallarına uyarak “Brüksel’deki bürokratlara teslim olduğu” için lanetledi.
Mussolini’den bu yana İtalya’yı yöneten ilk aşırı sağ milliyetçi olacak olan Meloni, görüşlerini yumuşattığını söylüyor. Ancak Avrupalı liderler, onun kendini gizleyip gizlemediğini merak ediyor ve Avrupa Birliği, koalisyonun kurucu üyelerinden biri olan İtalya’daki rahat zaferini ihtiyatla ve biraz da korkuyla izliyor.
Brüksel, bloğun çığır açan bir pandemi kurtarma fonu için bir araya gelme ve Rusya’nın Ukrayna’daki saldırganlığına karşı son yıllarda elde ettiği başarılara rağmen, milliyetçilerin ve popülistlerin çekiciliğinin güçlü kalmasından ve yayıldığından endişe ediyor.
Bayan Meloni’nin zaferi, aşırı sağ İsveç Demokratlarının bu ay ülkenin en büyük ikinci partisi ve olması beklenenin en büyüğü olduklarında gösterdiği güçlü performansın ardından Avrupa’da yeni bir sağ kaymaya işaret ediyor. sağcı bir koalisyon.
Covid’in ekonomik etkisi ve şimdi Ukrayna’daki savaşın, yüksek ulusal borç ve hızla artan enflasyon, Avrupa’nın her yerindeki merkez partileri derinden yaraladı. Dış İlişkiler Konseyi’nde Avrupa uzmanı Charles A. Kupchan, aşırı sağ partilerin yalnızca merkez partileri sağa itmekle kalmadıklarını, aynı zamanda “normalleştiğini”, artık dışlanmadıklarını söyledi.
“Siyasi momentumun yönü değişiyor – pandemi öncesinde ve sırasında bir merkezcilik dalgası vardı, ancak şimdi siyasi masa sağdaki popülistlerin yönüne doğru eğiliyor gibi görünüyor” dedi. “Ve bu çok önemli.”
Giden teknokratik başbakan Mario Draghi’nin yönetiminde İtalya, hem hayati ekonomik konularda hem de Rusya’nın Ukrayna’yı işgaline verilen yanıtta zayıf bir Avrupa liderliğinde önemli bir rol oynadı. Ancak İtalya şimdi Avrupa ana akımından uzaklaştı.
Bayan Meloni liderliğindeki bir İtalya, Avrupa’nın önemli finansmanda milyarlarca avro üzerindeki kontrolü tarafından kısıtlanacak gibi görünüyor. En iyi durumda, diplomatlar ve analistler, bunun Avrupa konsensüsüne zarar vermeyeceğini, ancak politika oluşturmayı ciddi şekilde karmaşıklaştırabileceğini söylüyorlar.
Bayan Meloni ve koalisyon ortakları, Macaristan Başbakanı Viktor Orban ve Polonya Başbakanı Mateusz Morawiecki gibi Avrupa Birliği içindeki diğer popülist, Avrupa şüpheci liderlerinin yanında yer almayı seçerse, kesinlikle “işleri alt üst edebilir” Bay Kupchan. söz konusu.
Analist ve eski İtalyan diplomat Stefano Stefanini, İtalya’nın “Orban ve şirket Brüksel’in kabusu” ile takım kurması gerektiğini söyledi. AB, 10 yılı aşkın bir süredir Avrupa’ya şüpheyle bakan popülizm dalgasına kapılma korkusuyla yaşıyor” dedi. Macaristan bir baş belası, ancak İtalya’nın Macaristan ve Polonya ile güçlerini birleştirmesi ana akım AB için ciddi bir meydan okuma olacak ve diğer ülkelerde aşırı sağı harekete geçirecek.”
Ona ilk Avrupa tebrikleri Pazar gecesi Macaristan’dan geldi. Orban’ın siyasi direktörü Balazs Orban bir Twitter mesajında şunları söyledi: “Bu zor zamanlarda, Avrupa’nın zorluklarına ortak bir vizyonu ve yaklaşımı paylaşan arkadaşlara her zamankinden daha fazla ihtiyacımız var.”
Avrupa’nın endişeleri Ukrayna’ya yönelik politika konusunda daha az. Meloni, NATO ve Ukrayna’yı desteklediğini ve küçük koalisyon ortakları Matteo Salvini ve Silvio Berlusconi’nin gösterdiği gibi Rusya Devlet Başkanı Vladimir V. Putin’e pek sıcak bakmadığını söyledi.
Yine de, Bay Berlusconi geçen hafta Bay Putin’in “Rus nüfusu, partisi ve bakanları tarafından bu özel operasyonu icat etmeye zorlandığını” söyledi. Planın, Rus birliklerinin “Zelensky hükümetini düzgün insanlardan oluşan bir hükümetle değiştirmek için bir hafta içinde” girmesi olduğunu söyledi.
Yeni Parlamento’daki sandalyelerin yaklaşık üçte birinin Rusya, yaptırımlar ve Ukrayna’ya askeri yardım konusunda belirsiz bir duruş sergileyen partilere gitmesiyle, İtalyan kamuoyu geleneksel olarak Moskova’ya sempati duyuyor. Savaş devam ederken, tüm iç ekonomik maliyetleriyle birlikte, Bayan Meloni, Bay Draghi’nin sahip olduğundan daha az katı bir görüşe sahip olabilir.
Bay Kupchan, “Avrupa’daki güç dengesinin daha çok diplomasiye ve biraz daha az mücadeleyi sürdürmeye doğru eğileceğini” bekliyor. Bu, ana akımdaki partilerden ziyade popülist sağda daha popüler olan bir görüş, ancak Almanya ve Fransa’da da önde gelen yandaşları var.
Avrupa Dış İlişkiler Konseyi direktörü Mark Leonard, “Bu seçimler, ana akım partilerde her şeyin yolunda gitmediğinin bir başka işareti” dedi ve Avrupa Birliği için karmaşık bir dönemi ifade ediyor.
Almanya’da, merkez solun bir adamı olan Olaf Scholz’un bir yıl önceki zaferi bile, tarihlerindeki en kötü performansını sergileyen merkez sağ Hıristiyan Demokratların, Fransa’nın uzun süredir hakim olan merkezi Nisan ayında çöküşüyle sağlandı. -Sağ Cumhuriyetçiler oyların yüzde 5’inin altına düştü.
Leonard, “Brüksel’deki insanlar Meloni’nin AB başbakanı olması konusunda son derece endişeli” dedi. “AB’de sistemik bir rolü olmayan küçük bir ülkeden Orban’ın ne kadar yıkıcı olabileceğini gördüler Meloni, Ukrayna konusundaki fikir birliğini hemen bozmayacağını, ancak konseyde çok daha şiddetli bir Avrupa şüpheciliği için bir güç olabileceğini söylüyor. toplantılar.”
Bir ya da iki baş belası AB’nin karar alma mekanizmasına çok zarar verebilir, dedi, “ancak eğer beş ya da altı olursa”, tutarlılık ya da fikir birliği elde etmek çok zorlaşıyor.
Solcu, popülist Beş Yıldız Hareketi, İtalya’yı 2018’den 2021’in başlarına kadar, Bay Draghi’den önce yönetirken, Brüksel’de göçmenlik ve iltica konularında büyük kavgalar çıkardı. Meloni’nin, eski büyüme ve istikrar paktının yerine göç, kimlik sorunları (“uyandırılmış ideoloji” dediği şeyden nefret ediyor) ve borç ve mali disiplini kapsayan gelecekteki AB kuralları gibi konulara odaklanması bekleniyor.
Ancak analistler, İtalya’nın borç dağı – gayri safi yurtiçi hasılanın yüzde 150’sinden fazlası – ve Brüksel’in Covid kurtarma fonunun bir parçası olarak Roma’ya vaat ettiği büyük meblağlar göz önüne alındığında, savaşlarını dikkatli seçeceğini düşünüyor. Avrasya Grubu Avrupa direktörü Mujtaba Rahman, bu yıl için miktarın 19 milyar avro veya yaklaşık 18,4 milyar dolar, İtalya’nın GSYİH’sının yaklaşık yüzde 1’i olduğunu ve önümüzdeki birkaç yıl içinde toplam GSYİH’nın yüzde 10,5’ini oluşturduğunu söyledi.
Bay Rahman, “Draghi, Brüksel’i memnun etmek için zaten zorlu reformları hayata geçirdi, bu yüzden içeri girip ortalığı karıştırması ve piyasayı karıştırması için hiçbir neden yok” dedi. Ancak gelecek için, genişlemeci bir bütçe, daha gevşek mali kurallar için baskı yapacağına ve böylece kuzey Avrupa’nın daha tutumlu ülkelerini uzlaşmaya daha az istekli hale getireceğine dair endişeler var.
Bay Rahman’a göre, Avrupa için daha büyük risk, İtalya’nın Bay Draghi’nin altında uyguladığı etkinin kaybı. O ve Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, “şimdi Almanya’daki liderlik boşluğuyla rekabet etmek için alternatif bir eksen yaratmaya başlıyorlardı ve bunların hepsi kaybedilecek” dedi. İtalya, Avrupa’nın endişeyle izlediği bir ülkeye giden bir ülkeden gidecek” dedi.
Avrupa Komisyonu başkanı Ursula von der Leyen, seçimden hemen önce, işler “zor bir yöne” giderse Brüksel’in İtalya ile başa çıkmak için “araçlara” sahip olduğu konusunda uyardığında, bu endişenin bir işareti vardı. Avrupa Komisyonu’nun, bloğun demokratik standartlarını ihlal ettiği düşünülürse İtalya’ya fon kesebileceğine dair bir ipucu olarak görüldü.
Bir fırsat gören Bay Salvini hemen cevap verdi: “Bu nedir, tehdit mi? Bu utanç verici bir kibirdir” ve Bayan von der Leyen’den “İtalyan halkının özgür, demokratik ve egemen oyuna saygı duymasını” ve “kurumsal zorbalığa” direnmesini istedi.
Bunun yerine, eski diplomat Bay Stefanini, Brüksel’i sabırlı olmaya ve Bayan Meloni ile ilişki kurmaya çağırdı. “Yeni hükümet gerçeklere göre, iktidardayken ne yaptığına göre değerlendirilmeli” dedi. “Gerçek risk, AB’nin abartılı aşırı tepkilerle meşru endişeleri kendi kendini gerçekleştiren kehanetler haline getirmesidir.
“Kendini reddedilmiş hissettirirse, bir köşeye itilir – orada Orban ve onu bekleyen diğer ruh eşlerini bulur ve onlarla takım kurar” diye devam etti. Ancak demokratik olarak seçilmiş meşru bir lider olarak karşılanırsa, AB’nin onunla iş yapması mümkün olacak” dedi.
Blok tarihçisi Luuk van Middelaar da dikkatli olunması çağrısında bulunuyor. Avrupalı liderlerin İtalyan başbakanları hakkında iki şey bildiğini söyledi. Birincisi, “evde çok güçlü değiller ve ikincisi, çok uzun sürmeme eğiliminde değiller” – İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana ortalama 18 ay.
Bay van Middelaar, “Böylece bekleyip görecekler ve şaşkına dönmeyecekler,” dedi. Ancak daha uzun sürerse, Fransa gibi diğer büyük ülkelerdeki diğer aşırı sağ Avrupa şüphecilerini harekete geçirebilir ve “bu gerçek bir fark yaratacaktır” dedi.