Bir zamanlar inanırdım aşkın gücüne sevmek her şeyi çözer sanırdım, aslında bu yöntemle çözende fazlasıyla vardı ama; çözemeyenlere mi özendik nedir bir türlü biz olamadık... Tuhaf ne zamandır aklıma gelmeyenleri sabah uyandığımda sanki kalbimin üstünde otururlarken buldum. Gülmekle gülmemek arası bir tebessümüm vardı yüzümde ne yapacağımı bilemedim, içimden sessizce kötü kelimeler sarf ettim.. Sonra hepsinden özrümü diledim. İşte ben böyleyim zalime, zalim deyip hiçbir zaman geçmedim. Zalimse kim bilir neler yaşadı da böyle oldu dedim. İyimi böylesi yoksa kötümüdür bilmiyorum ama bildiğim birşey var can çıkıyor huy çıkmıyor!
Sabah sabah hüzünlendim gereksiz şeylere, mutluyum oysa ben yazdıklarım niye ?? :D