Yazarın yakın zamanda “Ben Dünyaya Geldiğimde” kitabını bloğa eklemiştim ve tüm kitaplarını yavaş yavaş kitaplığıma eklemek istediğimi de yazmıştım. Önceliği aralarında en çok merak ettiğim kitaba – Kaybolunca Nereye Gideriz– verdim ve yine bu kitabı da dönüp dolaşıp okudum. Her seferinde de farklı cevaplarla karşılaştım. Öncelikle kaybolmak ne demek, kitap
Seda Akipek ile Alfabe Sirki kitabı ile tanışmış ardından pek eğlenceli şiir kitabı Ejderhalar Nezle Olmasın ve Diğer Şiirleri blogda yazmıştım. Konuk Yazar köşesinde Uçuş kitabı ile kendisini yeniden ağırlamış olmak da ayrıca mutluluk verici. Uçuşu hatırlamak Kırılan, bozulan her şeyi onarmak mümkün mü? Lucy’ye göre mümkün! Çünkü o, kırılan
E.B.White’ın Örümcek Ağı isimli kitabını birkaç ay önce okumaya başladığım Çocuk Edebiyatına Eleştirel Bir Bakış kitabında görmeseydim belki de uzun zaman farkında olmayacaktım. Kitaplarda geçen kitapları mutlaka not alırım ve merak uyandırdıysa da peşine düşerim. Hatta baskısı yoksa, bu benim için yeni bir kapıyı aralar ve kendimce kitabı bulma meydan
Bazen bir acı yaşarız ve bu üzüntüyle ne yapacağımızı bilemeyiz. Ama sanırım daha kötüsü, bu acıyı yaşayan en yakınımızda birine bu üzüntüsüyle ne yapacağını söyleyememektir. Oysa bir FİL bu üzüntüyü sırtlayabilecek kadar yeterince büyük, ağır ve gridir. Peki bu FİL, gitmemekte ısrar eder ve evinizin içinde yaşamaya başlarsa ne yaparsınız?
Jo Cotterill’in Limon Kütüphanesi kitabını ismi, kapağı ve konusu sebebiyle uzun zamandır okumak için listemde bekletiyordum. Geçen hafta ben de sonunda kütüphaneye giriş yaptım. Arkadaşlık ne zaman başlar? Hayatınıza birini almaya hiç ihtiyaç duymadığınızı düşündüğünüz bir an gelip sizin kapınızı çalabilir mi? “Evde yokum” diye seslenirken bu ironiye gülersiniz ancak ısrarla
İlk defa bir kitap hakkında yazacağım yorum yazısına kitabı bitirmeden başlıyorum. Çünkü şu an hissettiğim şey tam da bu. Yazmak. Aslında biraz koşmak da fena olmazdı. Yazı bitince de muhtemelen koşmak için çıkarım.İlk okul dördüncü sınıftayım. Belki de beşinci. İkisi arasında derin farklar yok hatıralarımda. İkisi için de okul dışı
David Almond’un ilk olarak Piranalarla Yüzen Çocuk kitabını okumuştum. Diğer kitaplarını okuma isteği uyandırmıştı ama sıraya hangisini alsam bilememiştim. Dünya Büyülü Bir Yer ile devam ettim ve “İşte bu!” dedim. Hemen arkasından Alevler Arasında kitabını okumak niyetim vardı ama olmadı. Garajdaki Giz kitaplıkta saklandığı yerden çıktı. “Keşke seni bu kadar bekletmeseymişim.” dedim.
Bazı kitap karakterleri hayatınızı onunla tanışmadan önce ve sonra diye ikiye ayırabilir. Hatta daha ileri gidip çocukluğunuzda yaptığınız ancak yüzleşmekten korktuğunuz şeylerle sizi bir anda baş başa da bırakabilir. Bu karakterleri sevip okşamak yetmez aslında, gösterdiği yere bakmak ve orada biraz duraksayıp sıcak çikolata molası vermek gerekir. Ve bu molalara sadece
İletişim Yayınevi’nin çocuk kitapları serisini gerçekten seviyorum. Kitapların farklı bir tarzı var ve kitaplar beni hemen yakalıyor 🙂 Kiraz’ın Şarkıları da öyle oldu. İlk çıktığından beri okumak istiyordum. Kısacık bir hikayede öyle güzel bir anlatım var ki. Doğumundan kısa süre sonra annesi ölen, babası hayata küsen minik kız ona bakan
Buraya yazmayalı 3 ay olmuş; seni öyle çok özledim ki Lokum, ah bir bilsen… Hangi kitap beni aniden buraya ışınlayacak bilmiyordum. Masamda notlar aldığım ve yazmak için heyecan duyduğum kitaplarım vardı ama nedense bu kıpırtıyı hiçbirinde hissetmedim. Sineksekiz Yayınevini uzaktan da olsa çok severek takip ediyorum, işini iyi yapmaya özen