|Paylaş|


|Tweet|
Hayat sadece yetişkinlikten ibaret değildir. Çocuklarda biz yetişkinler gibi türlü türlü acılardan ve sevinçlerden geçerler. Çocuk diye bir insanı duygusuz yada basit göremeyiz. çocuklarda bizler gibi şeylerden haberdardır. Ama genelde çocukluğumuzu mutluluk dönemimiz olarak anımsarız. Bunun nedeni o dönemler herşeyin tarafımızdan çok net ve güzel algılanmasıdır. İşte size burada yaşamımızın geride kalmış bazen dönmek istediğimiz bazen kaçmak istediğimiz çocuk günlerimiz ile ilgili şiirler derledik.
Çocuk ve Ağaç
Çocuk, çok sevdi ağacı…
Verirdi ona, her kış
ÇiçekIeri oIaydı!
Ağaç, çok sevdi çoçuğu…
Öperdi aItın saçIarından
DudakIarı oIaydı!
Ve ona öptürmek için,
Eğilirdi yerIere kadar;
YanakIarı oIaydı!
Dökerdi önüne hepsini
Gümüşten, aItından, sedeften
OyuncakIarı oIaydı!
Ve çoçuk gittikten sonra,
BöyIe kaIır mıydı ağaç?
Ne oIurdu onun da
BacakIarı oIaydı,
AyakIarı oIaydı!
Yazan: Arif Nihat Asya
FENA ÇOCUK
Nektepten kaçıyorsun,
Kuş tutuyorsun,
Deniz kenarına gidip
Fena çocukIarIa konuşuyorsun,
DuvarIara fena resimler yapıyorsun
Bir şey değiI,
Beni de baştan çıkaracaksın,
Sen ne fena çocuksun.
Yazan: ORHAN VELİ KANIK
Uyanınca Çocuk Olmak
Siz ne iyisiniz, ben sizi bir şeylere benzetiyorum
Bilmem bir testi, bir bakır sahan kolay mı sizinle
Çok rahat bir gökyüzü mü var sizinle
Güneş bir pazartesi olarak mı duruyor burnunuzda
Yoksa bükülmüş bir nehir gibi mi küpelerinizde
Siz küçük adıyla mı çağırırsınız sessizliği
Öyle mi, ya kim uyandırır sizde
Bu sevişme dalgalarını, aşk seslerini
Bak’ları, duy’ları, okşa’ları, evet’leri
Hele bu elleri, ayakları bu
Gözleri gözleri.
Gidip bir bardak su içiyorum. Ağzım benim!
Su böyle neye benziyor, çok çocuklu bir bahçeye değil mi
Bakmayla içersek gözlerimiz de bir şeye benziyor
Senin gözlerin, bizim gözlerimiz, onun gözleri
Her zaman söylüyorum kuyumcular için imzalı yazı gerekmez
Ama hiç gerekmez öyle değil mi?
Armut ağacı! İyi sabahlar! Sana bakınca yüzüm değişti
Bütün gün çalışıyorum en kötü iş yerlerinde
Yorulup bunalınca hep o sana bakmayı deniyorum
Birden çarşıyı gösteriyor dallarının inceliği
Hem niye saklamalk, çarşıyı gösteriyor işte
Bak! Şakur şukur şapka satın alan birisi
Yusyuvarlak bir kişilik deniyor
Pis adam – ne kötü dünya – öyle mi değil mi?
Siz yok mu, sizin her yeriniz şaşırıp kalmaya istekli
Bir bakın, uyanıp kalkınca çocuk olmalarım var benim
Şu da var: bir sokak en açılmış pencereler dalıyor
Dalıyor da söz mü, yatağa uzatıyor otomobillerini
Aşk duyan bir kadını
Onun kişiliği olan memelerini
http://siir.sohbetnesesi.com/cocuk-siirleri/
Gözlerim! Hey sokak! Geri getiriyor gözlerimi
Kimi zaman da bir cam kırılıyor şangur şungur
Diyorum böylesi gürültüler şiir için gerekli
Öyle mi değil mi?
Bizim o duvarlık tabaklar durmadan uzağa götürüyor evimizi
Daha aldığım gün bildim maydanoz olacak üstündekileri
Maydonoz olacak, maydanoz olacak, maydanoz olacak
İyi ama, niye sevmeli her önüne geleni
Herkesin, herkese, herkesi
Daha dün yepyeni bir son koydumdu şiire
Aldı, yepyeni bir kalabalığı getirdi
Ama iyi yaptım öyle mi değil mi?
Şair: Edip Cansever
DÜNYA ÇOCUK YILINDA
Bütün çocuklar
Yokluk bilmesinler
Et, şeker, süt bulsunlar
Giyimli, tok ve rahat
Gitsinler okullara
Sınıflarını geçsinler.
Büyükler biraz daha yorulsun
Onlar da büyüsünler
Onlar da mesut olsunlar
Geçti, kaç savaş ezikliği
Çocukları düşünsünler
Çocuklar iyi gün görsünler..
Yazan: Behçet Necatigil
Çocuk Oyunu
Bizler çocukken
Ne oyunlar oynardık
Bizler çocukken
Ne oyunlar oynardık
Kurşun askerlerle
Sırça saray alırdık
Dünyayı bir baştan
Bir başa kuşatırdık
Hepsi dağıldı hepsi kırıldı
Şimdi geçmişe bakan gözlerimle
Yıkılan sarayların
Sırçası doldu
Bizler büyüdük
Ne oyunlar oynardık
Bizler büyüdük
Ne oyunlar oynardık
Binbir tane arzuyu
Bir yerde tarttık
Dünyayı bir baştan
Bir başa parçaladık
Yazan: İlhan İrem
Akşamda Çocuk Sezgileri
İyileşmez çocukluğum yüzündendir
Bu dalgalar arasında gidip gelişim
Bilge ve güngörmüş martılarla
Benim işim sevinç aşk bana göre
Hele gün başladı mı sancılanmaya
Başıma gelenlerin hemen hepsi
İyileşmez çocukluğum yüzündendir
İyileşmez çocukluğum yüzündendir
Ölü resimleri gibi solgun yüzler karşısında
Duyarsız kalışım hatta inatla susuşum
Boş tutkuların anlamsız korkuların
Kirli yağmur suları gibi biriktiği
Akşamlardan güle oymaya geçişim
İyileşmez çocukluğum yüzündendir
İyileşmez çocukluğum yüzündendir
Dağların ve denizlerin durmadan devinişi
Beni çağırması bütün uzakların
Birdenbire rüzgarlarla uzaylara açılışım
Her şeyimin birden maviye kesmesi
İyileşmez çocukluğum yüzündendir
Yazan: Afşar Timuçin
Ah Bir Çocuk Kalsam
Biz hep çocuk kalmalıydık aslında.
Üç taş, üç cam olmalıydı hayat.
En büyük kavgamız gazoz kapağından çıkmalıydı
ve en büyük acımız
öğretmenimizin başka şehre tayini olmalıydı.
Biz hep çocuk kalmalıydık aslında.
Büyümeğe özenmeliydik büyümeden…
İnsan dediğin,
yürüdükçe yorulan, yoruldukça ağlayan bir taş değil mi?
Çözmesi zor değil.
Sen ansın, yaşanan zaman…
Yazan: Erhan Güleryüz
Biz Çocuklar
Bugün küçük isek de,
Yarın büyük oIacağız.
Bu vatan görevini,
BizIer devir aIacağız.
Şimdi irfan yoIundayız.
Kıymetini biIeceğiz.
Sizin buIunduğunuz yere,
Bir gün bizIer geIeceğiz.
Ne kadar okusak da,
Büyük adam oIsak da,
Kendimizi buIsak da,
Sizden örnek alacağız.
Türk’ün özeIIiğini,
O ahIak güzeIIiğini,
Muhafaza edeceğiz.
Ve sahip oIacağız.
Dünya Çocuk Günü
Dünya çocuk gününde,
NeşeIiyiz hepimiz.
Bizi mutIu yapana,
Çok teşekkür ederiz.
Evet bugün küçüğüz,
Yarın büyüyeceğiz.
Sizin işIerinizi,
BizIer yürüteceğiz.
“Çocuk umuttur” diye,
Büyük Ata’ma minnet!
BekIiyoruz sizIerden,
Himaye, sevgi, şefkât.
Yazan: Hayriye GARİBOĞLU
MERHABA ÇOCUKLAR
Nâzım, ne mutlu sana
cân ü gönülden,
ferah ve emin,
«Merhaba,» diyebildin.
Sene 940.
Aylardan temmuz.
Ayın ilk perşembesi günlerden.
Saat : 9.
Mektuplarınıza böyle mufassal tarih atın.
Öyle bir dünyada yaşıyoruz
ki en kalın kitaptan çok yazısı var :
ayın, günün ve saatın.
Merhaba, çocuklar.
Bir geniş
bir büyük «Merhaba» demek,
sonra bitirmeden sözümü
yüzünüze bakıp gülerek
— kurnaz ve bahtiyar —
kırpmak gözümü…
Biz ne mükemmel dostlarız ki
kelimesiz ve yazısız
anlaşırız…
Merhaba, çocuklar,
merhaba cümleten…
Yazan: Nâzım HİKMET
Çocuk Olsaydım
Ah bir çocuk olsaydım parklarda oynasaydım
Dertten kederden uzak arkadaşlar bulsaydım
Büyüdüm de ne oldu ömrüm kederle doldu
Çocukluk günlerimi gönlüm hep arar oldu
Seller gibi çoşardım kanatlanır uçardım
Bu duygular içinde ah bir çocuk olsaydım
Umutlarım yel oldu gözyaşlarım sel oldu
Yaşamak azap oldu ah bir çocuk olsaydım
Nerede o saf dostluklar nereye kayboldular
O çocukluk günlerim mazide mi kaldılar
Ferdi Tayfur
Not: Sizinde Çocuk İle İlgili Farklı Şiirleriniz var ise aşağidaki yorum bölümünde sizlerde Çocuk İle İlgili Şiirlerinizi yazarak paylaşabilirsiniz.