This action might not be possible to undo. Are you sure you want to continue?
Safa PEYAMİ SAFA(1899-1961) Cumhuriyet dönemi edebiyatımızın roman türünde yetiştirdiği sayılı romancılarımızdan biridir. Servet-i Fünun Edebiyatı çevresinde bulunan şair İsmail Safa’nın oğludur. 2 yaşında iken sürgünde bulunan babasını kaybetti. 13 yaşında iken hayata atılmak zorunda kalmıştır. Posta-Telgraf Nezareti’nde memur oldu. Kendini yetiştirip , ileri derecede Fransızca öğrendi. İlk eseri “Eski Dost”u 13 yaşında iken yazdı. 15 yaşından itibaren öğretmenlik yapmaya başladı. 19 yaşında basın dünyasına girdi; ve “Yirminci Asır” adı altında bir akşam gazetesi çıkardı. Ayrıca “Kültür Haftası” , “Türk Düşüncesi” adlı dergiler çıkardı. Çeşitli gazete ve dergilerde fıkra yazarlığı ve başyazarlık yaptı. Türk düşünce hayatında her şeyin kaynağını madde kabul eden anlayışa karşı çıktı. Peyami Safa , yazdığı kitap ve makaleler ile zorunda kaldığı için sanat değeri olmayan roman ve hikayelerinde server Bedi ve Cingöz Recai takma adlarını kullanmıştır. Çok cepheli bir sanatçı olan Peyami Safa , son derece kültürlü bir insandı. Kuvvetli sezişleriyle duygu ve düşünceyi esas alan tahlillere dayalı psikolojik romanları onundur. Sanat ,edebiyat , felsefe , psikoloji ve sosyoloji dallarındaki makaleleri ve gazetelerdeki fıkra ve denemeleriyle edebiyatımızda ki en yazarlardan biri olarak edebiyat otoritelerince kabul edilmiştir. Ayrıca yazar Türkçe’yi büyük bir ustalıkla kullanmıştır. Cahit Sıtkı Taranca ve Yücel Hocaloğlu , Peyami Safa’yı çeşitli yönleriyle tanıtan kitap yazmışlardır. ESERLERİ ROMANLARI: Gençliğimiz (1922) , Şimşek (1923) , Mahşer (1924) , Bir Akşamdı (1924) , Sözde Kızlar (1923), Canan (1925) , 9. Hariciye Koğuşu (1930) , Fatih Harbiye (1931) , Yalnızız, Biz İnsanlar (1959) TİYATRO ESERİ: Gün Doğmuyor ( 1937) FİKİR ESERLERİ: Zavallı Celal Nuri Bey (1914) , Büyük Avrupa Anketi (1938) , Türk İnkılabına Bakışlar (19389 , Felsefe Buhranı (1939) , Millet ve İnsan (1943), Sosyalizm (1961), Doğu-Batı sentezi (1963) ESERİN BASKI YERİ VE YILI: Ötüken Yayınları, 1999 BASKI SAYISI: 33. Basım SAYFA SAYISI: 127 Sayfa İÇ İNCELEME ROMANIN TÜRÜ: Psikolojik Roman ROMANIN KONUSU: Peyami Safa’nın bu eseri , yalnız ve hasta bir çocuğun hastahanede geçirdiği günlerini , hastalığının vermiş olduğu ızdırabı ve psikolojiyi , aşkını ve kıskançlığını anlatır. ROMANIN ÖZETİ: Romanın 15 yaşındaki kahramanı , 8 yaşından beri dizinden çektiği meçhul hastalık dolayısıyla gitmiş olduğu hastahaneden bitkin bir şekilde ayrılır. Doktor dizindeki hastalığın , bacağının kesilmesine sebep olabileceğine dair ona bilgi vermiştir. İstanbul’un kenar mahallerinden birinde annesiyle birlikte oturmaktadır. Bu üzücü haberi annesine mümkün olduğunca ona geç haber vermek için eve gitmek istemez; ancak yapacak işi , gidecek yeri olmadığından eve gitmek zorunda kalır. Ertesi gün , Erenköy’e uzaktan akrabaları olan Paşa’ya gider. Köşktekilerin ısrarı üzerine orada kalır. Çocukluktan beri arkadaş oldukları , Paşa’nın kızı Nüzhet’e farklı duygular hissetmektedir. Nüzhet kendisinden dört yaş büyük olmasına rağmen çocuk ruhludur. Nüzhet’i Ragıp adında bir doktor istemektedir. Annesi bu olaya taraftar iken Paşa’nın endişeleri vardır. Kahramanımız da bu endişelere katılmakta ve Nüzhet’in 35 yaşındaki bir adamla anlaşamayacağını düşünmektedir. Yengesi Nüzhet’le aralarını açmak için “ Hasta gencin hastalığının bulaşıcı olabileceğini , bu yüzden Nüzhet’in ondan uzak durması gerektiğini söylemektedir. Bu davranış hasta genci üzmüştür ve köşkten ayrılmaya karar vermiştir. Annesinin gelmesi üzerine köşkte kalmak zorunda kalmıştır. O akşam , yengesi yemeğe Doktor Ragıp ve annesini de davet etmiştir. Yemekte yaşanan münakaşa nedeniyle Paşa ile araları açılmıştır. Bu arada Nüzhet de onunla tek bir kelime konuşmamaktadır. Sonunda gidecekleri gün gelir ve annesiyle birlikte köşke veda eder. Bu arada hastalığı daha kötü bir hal almıştır. Dizinde ki hastalığın aşırı ilerlemesi yüzünden vereme dönüşme ihtimali vardır. Ameliyat edilmek üzere 9. Hariciye Koğuşu’na yatırılır. Doktorların gösterdiği gayret üzerine bacağı kesilmekten kurtarılarak bacağı sadece birazcık kısalır. Bütün bunlardan sonra Paşa’nın rahatsızlandığını ve kendisini son bir defa görmek istediğini ve Nüzhet’in Doktor Ragıp’la evlenmek üzere olduğunu öğrenir. Tedavilerinin ardından artık hastahaneden ayrılma zamanı gelmiştir. Günlerce yattığı bu oda da daha önce olduğu gibi her zaman başka bir insanın inleyeceğini , üstünden çıkarıp attığı elbisenin içinde ebediyen bir hastanın bulunacağını şimdiden
bilmektedir. ROMANIN ANA DÜŞÜNCESİ Acıların insanları olgunlaştırması ve bütün acılara bu olgunlukla karşılık vermesidir. YAN DÜŞÜNCE Büyük hastalıklar geçirmeyen insanlar her şeyin verdiği acıları bildiklerini iddia edemezler. ROMANIN KAHRAMANLARI HASTA GENÇ FİZİKİ ÖZELLİKLERİ: 15 yaşında ve dizinden hastadır.( Ayrıntılı olarak fiziki özelliklerinden bahis edilmemiştir.) PSİKOLOJİK ÖZELLİKLERİ: Hastalığın vermiş olduğu bunalımı yaşamaktadır. Bitkinlik ve yalnızlık içindedir. Aşırı kuruntulu, hassas ve çok düşünen bir insandır. Tezatlar , psikolojisinde büyük bir yer tutmaktadır. Kendisine acınmasını istememekte ve yalana tahammülü yoktur. SOSYAL ÖZELLİKLERİ: 15 yaşında olmasına rağmen , yaşlı bir insanda olan olgunluğa sahiptir. Çok kitap okuyan , edebiyat meraklı bir insandır. Milletine ve milli diline bağlıdır. NÜZHET FİZİKİ ÖZELLİKLERİ: 19 yaşında , kumral saçlı ve ela gözlere sahiptir. PSİKOLOJİK ÖZELLİKLERİ: Hercai , bulunduğu her ortamdan ve durumdan çok çabuk sıkılan , şımarık , çocuk ruhlu ve heyecanlı bir kızdır. SOSYAL ÖZELLİKLERİ: Evin tek çocuğu, zengin bir kız. DOKTOR RAGIP FİZİKİ ÖZELLİKLERİ: Uzun boylu, 35 yaşında , seyrek, ince ve sarı saçlı, sıhhatli, zeki, derinliksiz mavi gözlerinde ölçülü bakışlara sahip zarif bir insandır. Kenarları yayvan , enli islav bir burnu vardır. Son derece yakışıklıdır. PSİKOLOJİK ÖZELLİKLERİ: Kendine güvenen ve saygı duyan bir kişidir. SOSYAL ÖZELLİKLERİ: İnsanlarla ilişki içinde olan , bilgili, kendini geliştirmiş bir doktordur. PAŞA Yaşlı , konuşması ağır , kulağı fazla duymayan zengin bir askerdir. NUREFŞAN Paşa’nın evinde yardımcılık yapan genç bir kızdır. Evde olan her şeyi bilmektedir. Bunun yanında kahramana da yardım etmektedir. DOKTOR MİTHAT BEY Hasta gencin doktorudur. Hasta gencin her şeyi ile ilgilenmektedir. ANNE Hasta gencin annesi. ROMANIN DEĞERLENDİRİLMESİ 9. Hariciye Koğuşu , olayların, duygu ve düşüncelerin kahramanın ağzından anlatıldığı bir “Ben” romanıdır. Romanın konusu hayattır. Fakat hayat düpedüz kopya edilmediği için , romancının hayal gücü , bu hayatı değiştirmiş ve kendi düşüncelerini dile getirmeye çalışmıştır. Romanda en çok dikkatimi çeken şey romanın kahramanlarının çoğu zaman bize yada yakından tanıdığımız birisine benzer. Bence herkeste olan bazı şeyler bir kişide toplanarak roman kahramanı oluşturulmuştur. Romanda tek şahıs üzerinde durulmuş , diğer kahramanlar arka planda tutulmuştur. Bu romanda dikkat çeken , hasta gencin psikolojik özellikleri üzerinde ne kadar çok durulmuşsa fiziki özellikleri o kadar geri planda bırakılmıştır. Yazar , kadın ruhunu bilmesine rağmen Nüzhet üzerinde pek fazla durmamıştır. Hasta gencin fiziki olarak yaşadığı problemlerin yanı sıra psikolojik olarak da bir o kadar yük yüklenmiştir. Ben bu durum bu kadar abartılmamalıydı. Ayrıca bu romanda tezatlar fazla yer tutmaktadır. Kişiler roman kahramanına karşı çok çabuk bir şekilde değişebilmektedirler. Romanın kahramanı bile romanın her bölümünde farklı şeyler üzerinde yoğunlaşmıştır. Romanın kahramanının küçük yaşına rağmen bu kadar olgun gösterilmesi yanlıştır. Bence bu durum bu kadar abartılmamalıydı.
This action might not be possible to undo. Are you sure you want to continue?
We've moved you to where you read on your other device.
Get the full title to continue reading from where you left off, or restart the preview.