Yine bir doğa felaketi, yüzlerce Kürt canı alıp toprağa götürdü. Yoksulluklarına, çaresizliklerine çok ağır bir bedel ödetti. Doğanın yasası,devletin konut yasasını, bir kez daha yok etti. Tam da savaş sürerken. Tanklar, toplar, keleşler ateş kusarken geldi bu defaki feleket. Yüzlerce enkaz altında kalanlara karşılık enkazdan çıkarılan yirmi kadar cana sevinebildik.
Ama devlet dağlarda terörst avlamaya devam ediyordu. Osmaniye de Bingöl de de savaş devam ediyordu. Savaşanlar Van ın yaralarını böyle saracaklardı. Karar verilmişti. Seçimlerde, bayramlarda tetikten çekilen ellerin, Kürtlerin yaslarını tutmalarına saygıları yoktu. Ölülerine saygıları yoktu. Bu coğrafyada savaşın da ahlakı yoktu.
Devlete akıl veren bazı akademisyen ve polis eğitmenleri devam diyordu kendi Kürdümüzü yaratmak için seçimle gelen belediye başkanları dahil herkes tutuklanmalı. Kendi Kürtlerimize siyasal zemini açmalıyız. Teröristler siyaset zeminini tıkıyorlardı.
Teröristlerin dışındaki Kürtler böyle bir günü bekliyorlardı devlet önlerini açacaktı. Devlet siyasal zemini kendi lehlerin değiştirecekti. Şark islahat planını, Mecburi iskan kanunu, Dersim katliamını yapanlar, teröristleri imha edip, Kürtleri kurtaracaktı
!
Demokrasi ve özgürlüklere gerek yoktu. Teröristleri imha ettik mi tamam. Çünkü Kürtlerin talepleri bunlardı. Çünkü iktidar partisi Kürtleri Zerdüşt ilan ederek ötekileştirilmerine yeni bir dinsel boyut eklemişlerdi hemde öğrencisi oldukları Saidi Kürdiye rağmen. Tam da bu nedenle Kürtlerin kendi adlarına siyaset yapmalarına gerek yoktu. Zaten kendileri Kürtleri de temsil ediyorlardı. Kendi aralarında 70-80 Zerdüşt Kürt milletvekilleri vardı
!
Lütfen bizi rahat bırakın eşit, özgür bir ortaklaşa yaşama nasıl varacağımız konusunda yeterince deneyimimiz var. SİZ ÖZGÜRLÜKVE EŞİTLİĞİN içini nasıl dolduracağınızı düşünün bizse acımızı yaşayalım, yaralarımızı saralım sonra görüşürüz.
29.10.2011