Öncelikle yazara teşekkürü bir borç biliyorum. Çünkü yakın zamanda okuduğum diğer yazarlar gibi, batıdan gelen her şey haramdır üslubu ile yazmamış. İlimin ve bilimin her zaman yol göstericisi olması gerektiğinin bilincinde. Günümüz şartlarında gelişme olmadan ne Müslümanlığın ne de inandığımız değerlerin korunamayacağının farkında. Dış dünyaya kulaklarımızı tıkamak yerine, aksine her an ne olduğunun bilincinde olmamız , kendi değerlerimizi korumamız gerektiğini söylüyor.
Okurken sık sık kendisine hak verdim. Ancak bununla birlikte yazarın çoğu görüşünün ütopik olduğunu düşünüyorum. Ve yazarın savunduğu çoğu şeyin , tüm dünyadaki Müslümanlara uygulanamayacağı ancak nüfusu kısıtlı bir alanda uygulanabileceği kanısındayım. Buradaki nüfusunda çocukluktan , belli bir ahlak terbiyesiyle yetişmesi halinde mümkün olabilir. Çünkü aksi halde bu bireylerden birinin işleyişi bozması , domino etkisi yaratacaktır. Bilgisayarınıza bir virüs girdiğinde siz istediğiniz kadar, bilgisayarın parçalarının harika olduğunu söyleyin bilgisayar görevini yerine getiremez.
Öncelikle barıştan başlayalım. Dedik ki ülke olarak , biz bugün tüm silahları gömdük. Savaş istemiyoruz. Sınırlardan askerleri kaldırdık. Ordumuzda yok kardeşim artık bizim. Savaşa hayır diyoruz çünkü biz. Tüm dünya ülkeleri sizinle aynı görüşü paylaşmaz ise sizin barış yanlısı olmanızın ne anlamı var ? Ben söyleyeyim hiç bir anlamı yok. Bunu yapmak sadece aptallık olur ve kendi halkınızın mahvolması ile sonuçlanır. Aşırı iyimserlikte bir yere varmıyor .
Ve yazar gibi dinin birleştirici güç olabileceği fikrini paylaşmıyorum.Çünkü birleştirici güç olabilmesi için aynı dine mensup insanların hepsinin birleşmeye istekli olması gerekir .Tarih bize göstermiştir ki insanlar buna istekli değil . Siz din kardeşi kavramını ne kadar ortaya atsanız , eğer din kardeşim dediğiniz insan sizinle aynı fikri paylaşmıyorsa sizin görüşünüzün bir değeri yok. Her ne kadar yazar istemese de ekonomik kaygılar insani kaygıların önüne geçmiş durumda. Din kardeşim dediğiniz insan elinde olsa bugün sizi yok etmekten çekinmeyecektir.
Bu iki şey de aynı sonuca varıyor bana göre . Herkesi kendi gibi bilmemeli insan. Sen kalpten barış olsun , din kardeşiyiz hepimiz bir olalım desen de, bu istekler, ancak karşıdaki de seninle aynı fikirde olduğu zaman anlam kazanır. Bunu hesaba katmadan adım atmak , gözleri bağlı bir şekilde yürümekten farksız bana göre.