Merhaba arkadaşlar, Bu konuyu arkadaşımla aramızda geçen bir konuşma üzerine açıyorum. Bahsettiğim arkadaşım karı-koca öğretmenler ve bir çocukları var. Yatırımları filan yok ama maddi sıkıntıları da yok. Arkadaşımın eşi bir süre yurtdışına gidip öğretmenlik yapmak istiyor. Eğer gidebilirse hem Türkiye'deki maaşını alacak hem de gittiği ülkeden iyi bir maaş alacak. Yalnız arkadaşım da çalıştığı için onu götürme imkanı yok, yalnız gidecek. Yani bir süre sıkıntı çekeriz ama rahat ederiz diye düşünüyor. Ben olsam böyle bir şeyi kabul etmeyeceğimi, sadece para için ayrı kalmaya, özlem çekmeye değmeyeceğini söyledim. Zorunlu bir ayrılık olsa ya da adamın kariyeri için gerekli bir durum olsa kabul ederim ama sadece daha fazla kazanmak için istenen bir şey. Keyfi bir durum yani. Tamam başka bir ülkeyi tanımak, kültürünü öğrenmek güzel de eşinden, çocuğundan ayrı olunca bana mantıklı gelmiyor. İnsanın ömründen çalınan bir süre gibi düşünüyorum. Özellikle arkadaşım açısından. Siz olsanız kabul eder miydiniz?