1 Kasım’da Rusya’nın tartışmalı “Egemen İnternet” tasarısı yürürlüğe girdi.
Destekçiler, hareketin Rusya’yı yurtdışından gelen siber saldırılara karşı korumak için gerekli olduğunu savunurken, insan hakları ve konuşma özgürlüğü için yeni bir tehdit oluşturduğunu savunuyorlar. Şimdilik, RuNet’in sıradan kullanıcıları pek bir fark hissetmeyecek. En azından (belli belirsiz olarak tanımlanmış) bir “kriz durumu” ilan edilene kadar — bu şartlar altında, Egemen İnternet, Rusya’nın belirli bölgelerinde veya hatta tüm ülkeyi küresel ağdan ayıran internet devreye girer.
Rusya’nın “egemen internet” tasarısı, senatörler Andrey Klishas, Lyudmila Bokova ve Andrey Lugovoi tarafından hazırlandı ve Nisan ayında Rusya parlamentosu Duma tarafından kabul edildi. Devlet Başkanı Vladimir Putin 1 Mayıs’ta yasa haline imzaladı. Bu yasa, Kremlin’in siber uzayı çökertmeye yönelik son hareketlerinden biridir. Bu yıl sadece Moskova ve İnguşetya’da siyasi olarak motive olmuş iki internet kesintileri gördü. Ayrıca, “sahte haber” ve “yetkililere bariz saygısızlık” yasaklayan yasalar Mart ayında yürürlüğe girdi. Putin geçtiğimiz günlerde, “uyuşturucu propagandasını” çevrimiçi olarak suçlamak için yeni bir yasa tasarısı önererek bu kanun salına eklenmesini önerdi.
Bu nitelikteki çoğu Rus mevzuatında olduğu gibi (örneğin, “aşırılığın” çevrimiçi tanıtımına karşı Rusya yasaları gibi), onların yaptırımları öngörülemeyen ve tutarsız olmuştur — RuNet kullanıcıları genellikle kırmızı çizgiyi geçene kadar nerede olduğunu bilmezler.
Devamını oku: Kremlin’in “çevrimiçi saygısızlığa” karşı yeni yasasının uygulanması zor
Bu nedenle, çevrimiçi polis içeriğinin birden fazla yasası olsa da, Egemen İnternet, ilişkili olduğu takdirde farklı bir rol oynar. Yani, sadece içeriğinden ziyade RuNet’in “kritik altyapısı” ile ilgilidir. Örneğin, yeni yasa, internet servis sağlayıcılarını Rusya merkezli internet değişim noktaları (IXP’ler) aracılığıyla gelen uluslararası trafiği yönlendirmek ve bir kriz durumunda internetin merkezi çalışmasını sağlamak zorundadır. Ayrıca servis sağlayıcıları, devletin iletişim izleme köpeği Roskomnadzor’a istenmeyen internet trafiğini engellemelerine yardımcı olacak özel cihazlar kurmayı zorunlu kılmaktadır. Bunlar verileri, farklı IP adreslerini engellemekten çok daha etkili kabul edilen DPI (derin paket denetimi) kullanarak bu tür trafiği gerçek zamanlı olarak inceleyebilen merkezi bir izleme tesisine gönderir. Fatura ayrıca, bir internet kesilmesi durumunda, Rus servis sağlayıcılarının yabancı DNS sunucularına bağlanamayacağı göz önüne alındığında, alan adı sisteminin (DNS) veya internet telefon rehberinin yerli sürümünün oluşturulmasını da gerektirir. 27 Eylül’de Roskomnadzor, güney Ural bölgesindeki sistemlerin bazı yerel sıkıntılara yönelik testler başlatacağını duyurdu. Sonuçlar kamuoyuna açıklanmadı.
Ama Rusya’nın “egemen internet” nin arkasındaki siyasi mantık nedir?
Rusya’nın yabancı dijital teknolojiye bağımlılığını uzun zamandır bir güvenlik tehdidi olarak gören Putin, en az iki kez internetin batı güvenlik hizmetleri tarafından oluşturulan ve yönetilen bir proje olduğunu belirtti. Kirill Rogov’un 29 Ekim’de Rus günlük gazetesi Vedomosti için yazdığı gibi, sosyal medya bugün “Rusya’nın siyasi sadakati Vladimir Putin’in iktidara ilk geldiğinde televizyonun yaptığı dereceye kadar harekete geçirir ve şekillendirir.” Bu ışıkta, çevrimiçi özgürlükleri sınırlamaya yönelik son hareketler, devletin son on yılda kritik medya kuruluşlarına yaklaşımıyla esrarengiz benzerlikler taşıyor. Bir durumda, neredeyse tam olarak yansıtılıyorlar: Temmuz ayı sonlarında, yabancı sahiplerin herhangi bir “önemli” Rus çevrimiçi şirketinde hisselerin yüzde 20’den fazlasını tutmasını kısıtlamak için bir yasa tasarısı önerildi (2014’te baskı, radyo ve televizyon haber bültenleri ile ilgili benzer bir yasa kabul edildi). Hareket, iktidardaki Birleşik Rusya partisinden bir milletvekili olan Lev Gorelkin, görünüşe göre cumhurbaşkanlığı yönetiminin emriyle hareket etti. Medya haber aldığında, Rus teknoloji devi Yandex’in hisse senedi fiyatı düştü.
Global Voices (GV) ile yaptığı bir röportajda, Rusya’da dijital yönetim uzmanı ve Rus internet tarihi olan The Red Web’in ortak yazarı Andrey Soldatov, yetkililerin motivasyonunu şu şekilde açıkladı:
Kremlin’in internet özgürlüklerine saldırısı 2012’de başladı ve bu dönemde birkaç şey öğrendiler. Şimdi anlıyorlar ki, en tehlikeli içeriğin yurtdışından gelen bazı düşman güçler tarafından değil, ülke içinde ve bu içeriğin her zaman muhalefet ya da siyasi aktivistler tarafından üretilmediğini — bu, çevresel felaket ya da doğal afet gibi bazı olayların haberi olabilir. yaygın ve sıradan kullanıcılar tarafından paylaşılan. Ve Egemen İnternet faturası, bu tür içeriğin yayılmasını tam olarak önlemek için tasarlanmıştır – sistemin kurulumunu gerektirir, bu da hükümetin ülkedeki trafiğin gidişatını uzaktan kontrol etmesini sağlayacak, belirli bir bölgenin ülkenin geri kalanından kesilmesini, gerekirse .
Egemen İnternet’i günümüzün dijital gerçekleriyle temasta olmayan yaşlanan bir elit tarafından yaratılış olarak tasvir etmek kolay olsa da, böyle bir görüş tehlikeli bir şekilde yanıltıcı olabilir. İnterneti daha sıkı kontrol edilen ulusal dijital fiefdoms içine bölmek, yaygın bir küresel eğilimin bir parçasıdır ve yalnızca otokratik hükümetler tarafından üstlenilmemektedir. Soldatov, Rus hükümetinin sık sık internet politikalarının meşruiyetini artırmak için başka yerlerde benzer hareketlere işaret ettiğini de sözlerine ekledi:
Rus milletvekilleri, Batı’nın İnternet mevzuatındaki deneyimine atıfta bulunmayı seviyorlar — sonuçta, Duma tarafından söylendiği gibi, İngiliz örneğini takip etme bahanesiyle ülkede internet sansürünü aldık. Tabii ki, Egemen İnternet kavramı sadece Rus değildir – Çin dışında, özellikle Snowden’in vahiy sonrasında, egemen bir şeyin ihtiyacı hakkında konuşmaya başlayan birçok Avrupa ülkesi vardı. Ama bu günlerde sorun hükümetin kablolar ve trafiğin gidişiyle ilgili neler yapabileceği değil, içerik ve nerede saklandığı. Birçok ülkede küresel platformların kendi ülkelerindeki kullanıcıların verilerini depolamak için nasıl tartışmalar vardır: Almanya’da Facebook’un Alman kullanıcıları, Fransa’da Fransızca vb. Bu, özellikle verileri kullanıcılara daha yakın depolamanın platformlara da pratik bir anlamda sahip olması göz önüne alındığında, gerçekten tehlikeli olabilir.
Yine de Soldatov, Rusya’nın “egemen internet” ile Çin’in “büyük güvenlik duvarı” arasında paralellik çizme cazibesinin yanıltıcı olduğunu vurguladı:
Çinli gözetim ve sansür modeli, başından itibaren Çin İnternetine entegre edilirken, Rus İnternet’i çok uzun bir süre yalnız bırakıldı: 1990’ların başından 2012’ye kadar. Rus sansürleri için işleri daha da zorlaştırıyor ve iki ülke arasındaki en çarpıcı fark, engellemenin Rusya’da etkili olmadığıdır — yasaklanmış ve engellenmiş birçok web sitemiz var, ancak VPN’leri ve diğer araçları kolayca atlatmak için kullanabiliriz. Telegram haberci ile hükümet savaşı da başarılı olmadı — hükümet yetkilileri de dahil olmak üzere pek çok insan bu elçiyi kullanıyor.
Sonuç olarak, RuNet’in küresel ağlar içindeki son derece entegre yeri egemen internetin tanıtılmasını zorlaştırabilir. Yine de Soldatov, Rus internet trafiğinin%90’ı yerli internet değişim noktalarından yönlendirildiğinden, RuNet’in ayrılışının teknik olarak öngörülenden daha kolay olabileceğini belirtti:
Dediğim gibi, Egemen İnternet’in ana fikri, haftanın her günü değil, kriz sırasında kullanmaktır. Bu demektir ki, eğer Kremlin akıllı olacak, onlar neredeyse önlemek mali kayıplar — maliyetleri giriş böyle bir sistem farklı bir konudur.
Ancak bu sistemi tanıtmak çok zaman alabilir ve bazı tahminlere göre onlarca milyarlarca ruble. Aslında yasanın kendisi, 2021 yılına kadar birden fazla hükümlerine tam olarak uyulmasını sağlamak için 30’dan fazla eylemin geçirilmesi gerektiğini belirtmektedir. 19 Ekim’de cumhurbaşkanlığı sözcüsü Dmitry Peskov, ülkenin tam izolasyona teknolojik olarak hazır olmadığını, bu da “egemen internetin” sorunsuz çalışabilmesini sağlamak için yasa hükümlerinin kademeli olarak uygulanması gerektiğini ifade etti. Ya da Rusya’nın siber alanı düzenlemeye yönelik diğer girişimlerinin bürokratik ve skandal baskın kaderinden kaçınmak için, telekomünikasyonla ilgili Yarovaya Yasaları ya da devletin Telgrafı yasaklama girişimleri gibi hayal kırıklığına uğramış durumdaki kaderinden kaçınmak için ekleyebiliriz.
Devamını oku: Yasağa rağmen, Telegram Rusya’da hayatta kalır — ama ne kadar süreyle?
Bununla birlikte, RuNet’in kullanıcıları bir adım önde olmak konusunda iyidir. Bazı web siteleri, RuNet’in izole edilmesi durumunda yapılması gerekenler konusunda tavsiyeler hazırlamışlardır, ancak uzmanlar “kill switch” in etkinleştirilmesinin Rus kullanıcılarını şu anda hükümet bloklarından kaçmak için kullandıkları VPN’ler gibi araçlardan ayıracağından endişe ediyorlar. Sosyal medya ağlarında, hareket ya alay ya da yas tutuluyor. Popüler sanat kolektif MXD’nin bir üyesi olan Lev Perulkov, hızla viral olan VKontakte’ye “egemen internet” e adanmış bir dizi eser yayınladı. Kritik kullanıcılar onu vaftiz etmiştir “Cheburnet” (#Чебурнет), “internet” ve Cheburashka, Sovyet dönemi popüler çizgi film karakteri.
Rusya’da, bugünden itibaren, Voynovich’in Beş-Birlik ilkesi üzerine inşa edilen egemen manevi ve evrak işi İnternet, Milliyet, Parti, Dindarlık, Vigilance ve Devlet Güvenliği kazanmıştır.
Tüm Ruslardan, bilgisayarın görünümünü yeni GOST’a getirmeleri rica edilir: pic.twitter.com/8YXS0ZC522
— ⭐️ Maxim Mirovich (@maxim_nm) 1 Kasım 2019
Rusya’da, bugünden itibaren, [ünlü son Sovyet yazarının distopik romanları] Voinovich’in ilkelerine göre inşa edilmiş egemen, ruhsal ve güvenli bir internet başlatıldı: milliyet, parti üyeliği, dindarlık, uyanıklık ve devlet güvenliği.
Tüm Ruslardan bilgisayarlarının görünümünü yeni hükümet standartlarına uygun olarak değiştirmeleri isteniyor.
— ⭐️ Максим Мирович (@maxim_nm) 1 Kasım 2019
Egemen İnternet, daha sonra, bir anahtarın hareketi ile etkinleştirilebilen paralel bir dijital altyapı oluşturmak üzere tasarlanmıştır. Ancak bu hiç gerçekleşmese bile, faturanın internet servis sağlayıcılarının birden fazla talebi devletin siber alanı düzenleyen artan sayıda yasayı daha etkin bir şekilde uygulamasına yardımcı olabilir. Ve bu anlamda, zamanın bir işaretidir.
Nisan ayında bir röportajda Roskomnadzor başkanı Alexander Zharov, “Yasa müthiş bir silahtır,” dedi. Ama o, “birçok ülkenin sahip olduğu nükleer silahlar gibi, uykuda bir durumda kalacağını” umdu.