The Mortal War is over, and sixteen-year-old Clary Fray is back home in New York, excited about all the possibilities before her. She’s training to become a Shadowhunter and to use her unique power. Her mother is getting married to the love of her life. Downworlders and Shadowhunters are at peace at last. And—most importantly of all—she can finally call Jace her boyfriend.
But nothing comes without a price.
Someone is murdering Shadowhunters, provoking tensions between Downworlders and Shadowhunters that could lead to a second, bloody war. Clary’s best friend, Simon, can’t help her—his mother just found out that he’s a vampire, and now he’s homeless. When Jace begins to pull away from her without explaining why, Clary is forced to delve into the heart of a mystery whose solution reveals her worst nightmare: she herself has set in motion a terrible chain of events that could lead to her losing everything she loves. Even Jace. (less)
Seri 3.kitapta bitmeli miydi? Bence bitmeliydi. Düşmüş Melekler Şehri'ni okurken diğer 3 kitapta aldığım hazzı ne yazık ki alamadım. Ama yine de beğendim. Seriyi bitirmekte kararlıyım. Kitabın ortalarında Jace'in gelgitleri beni benden aldı. Bu kitapta Clary'nin ergen davranışları olmaması,kitabı okunur kıldı. Simon'a biraz daha yoğunlaşılmıştı ama göze batmıyordu. Kitap her zaman ki gibi çok can alıcı noktada bitti. Açıkçası 5.kitapta ne olacağını merak ediyorum
Bol bol spoiler Vampir olmak karakteristik özelliklere de iyi geliyor mu? Eğer öyleyse Jace de bir adet vampir ısırığı istiyorum. Arkadaş özel insansın işte, bi sürü gücün var (gerçi daha göremedik ama) toparlasana kendini. Her ota boka moralin bozulacak, küçük çocuklar gibim köşeye çekilip oynamayacaksan kusura bakma da senden başkarakter falan olmaz. Bezdim billa. Adamım silkelen ve kendine gel. Simondan dert yanıyorken bu çıktı bir de başımıza kiii Simon acaip derecede düzeldi. Çok iyi bir karakter oldu çıktı belirtmeden de geçmeyeyim. Ahh ahhh koskoca Magnus Bane sen bu aşk kıskançlıklarından madara olacak adam mıydın sorarım sana. Gerçi alec ve Magnus tirajları komikti okurken baya zevk aldım. Bu kitapta en çok hoşuma giden Simon, Jordan ve Jace üçlüsünün sahneleriydi şahsen. Çok iyi yazılmıştı. Lilith’in dahil olması efsaneydi. Ölümü de aynı şekilde. Evet Jonathan uyanacaktı ama Lilith ölünce Simon da ona kanını vermeyince yazar çok saçma bir şekilde elemanı hayata döndürdü. Madem bu kadar basitti, madem Jace elini kesip kanını akıtınca olacaktı işler de bunca tantana niyeydi yazar ablacığım demedim değil hani. Ayrıca Simonun vampirliğin yanı sıra kabilin de mührüne sahip olmasıyla deli bir power up aldı eh bu da kendisini baş karakterin önüne bir hayli attı. Yazar buna nasıl bir cevap bulacak merakla beklemekteyim. Bir yıldız keseceğim o da Jace’n ruhsal gel gitleri yüzünden. Kendine gel aslan parçası.
Kitabı o kadar hızlı okudum ki, 500 sayfalık bir kitabı rekor zamanda bitirmiş olabilirim. Aslında çok aksiyon olduğundan değildi, sadece kitap beni içerisine aldı ve sürekli okumak istedim. En heyecanlı yerinde biten dizi gibi oldu diyebilirim. Düşmüş Melekler Şehri de tam olarak bu duyguyu verdi. Bu sefer çoğu yeri Simon’ın gözünden okuduk ve bu durum, bir derece Clary’nin düşüncelerinden sıyrılıp tamamen başka insanların da duygularını okumamıza neden oldu. Bu sayede yaşanan bu dünyada Simon’ın düşüncelerini de öğrenmiş oluyoruz.
Ve serinin 4. kitabı "Düşmüş Melekler Şehri" bitti. Her bir kitabı öncekinden daha heyecanlı daha gerilim ve merak dolu :) Gölge Avcıları, Vampirler, Kurtadamlar, periler, melekler ve iblisler... Aksiyon cidden tam gaz devam ediyor :) Bu sefer iblislerin anası Lilith İle savaşmaları gerekiyor ki bu hiç kolay olmayacak... Lilith’in canlandırmak istediği ölü kim? Ve bu iş için ihtiyacı olan kanlar için kim hedef de? Diğer yandan en güçlü vampir Camille şehre niye döndü ve amaçı ne ve kimler? Peki gölge Avcılarının en güçlüsü Jace’nin gördüğü kabusların işareti ne? Clary çaresiz, Şimon ise bu sefer herkesin hedefinde... Valentin kupa ve kılıçla Ne yaptı ? Meclis ve aşağı dünyalıları yine büyük mücadele bekliyor :) Hepsi serinin 4. kitabında :) yine şahane bir bölümdü... Fantastik severler kesinlikle tavsiye ediyorum :) 5. kitabın yorumunda görüşmek üzere....
Uzun zaman aradan sonra Ölümcül Oyuncaklar'ın 4. kitabına devam ettim. Açıkçası okuduğum kitap yorumlarına göre beklentim hayli yüksekteydi ve kitap bu beklentimi karşılamadı. Dil ve anlatı olarak yazarda büyük bir gelişme cidden fark edilir seviyedeydi. Olay örgüs Clary-Jace seyrinden kaymıştı ilk kısımlarda, daha çok Simon üzerindeydi. Beğenmediğim kısım kesinlikle bu değildi, ilk kitaplarda sevmediğim Simon favori karakterlerimden birisi oldu artık. Sadece olay örgüs biraz yavaş ilerledi gibi geldi. Tabi kitabın sonlarına doğru her şey mükemmel bir şekilde toparlandı ve heyecanlı bir bitiş yaşadım. Hemen yeni kitaba geçiyorum!
Mükemmel serinin 4.kitabında olaylar tam gaz devam ediyor. Hayranlıkla okuyacağınız serinin bu kitabında Jace 'in tehlikeli aşkıyla karşılaşıyorsunuz. Lilith'in planları sizi dehşete düşürecek. Clary ve Jace sizce bu zorlukları aşıp ilişkilerini eski haline getirebilecek mi dersiniz? Kesinlikle okumanız gereken serilerden.
Evet hala seriyi bitiremedim 4.kitabımız olan Düşmüş Melekler Şehri.. 5. Kitaba da başladım. Beklemede kalın. Pek yakında bu sayfada!
Ben bu seriyi sevmiyorum. Ama bir sorun neden? Ne Clary ne de Jace'i sevmiyorum çünkü. Bu kitapta ergen triplerini Clary bıraktı Jace başladı Ama kitaplar o kadar akıcı ve kurulan dünya o kadar güzel ki okurken de sıkılmıyorum. Akıp gidiyor. Konusundan bahsetmeyeceğim spoiler olur. Hiç sevmem
Bazı fantastik diziler filmler vardır hani kimse ölmez. Ölür ölür geri gelirler. Bu kitapla beraber seriyi onlara benzetmeye başladım biraz Yazar -tabi çok zekice bir hamle ile- öyle bir yerde bitirmiş ki kitabı diğer kitaba atlamaktan başka çareniz kalmıyor. Yinede bitsin bir an önce bu seri istiyorum. Canım seri Karanlık Sanatlar'a başlamak istiyorum çünkü. Bu ay bitirmek gibi bir amacım vardı ama sanırım hayal oldu yine. Başka serilere dalmış olabilirim Yazarı hem seviyor hem kendisine bol bol sayıyorum. Beni hem uyuz ediyor hem okutmayı başarıyor. Daha çok ona mı kendime mi kızıyorum bilmiyorum Yani ilişkimizle ilgili herhangi bir gelişme yok Cehennem Makinelerinden beri :p
Yazarın hikayeyi nasıl devam ettireceğini merak ediyordum ve ilk üç kitabı çok beğendiğim için özellikle de 3. kitabı, ondan sonra seriyi devam ettiren yazar serinin değerini düşürürse diye de endişelenmiştim. Okuyunca bu endişelerim geçti büyük oranda. Çünkü ilk üç kitapta olayların bir çoğu çözümlense ve her şey açığa kavuşsa bile karakterlerin gelişimi, değişimi, bundan sonra ortaya çıkabilecek bazı sorunlar gibi konular da kitap biraz açık uçluydu ve bu kitapta bunların bir kısmı açığa kavuşmuş oldu. Üçüncü kitapta sorunlar büyük oranda çözülse de dördüncü kitapta yazar daha farklı sorunlar üretmeyi başarmış ve seriyi devam ettirmek için aradığı taze kanı bulmuş gibi görünüyor. Kitapta olaylar yine farklı mekanlarda geçiyordu. Karakterlere ise yepyeni karakterler katılmıştı. Üçüncü kitapta ön planda olan bazı karakterler biraz arka planda kalmıştı özellikle merkezdekiler olsun Lightwood'lar olsun kısacası yetişkinler biraz daha geri plandaydı. Buna kıyasla diğer kitaplarda daha sönük kalan bazı karakterler ise bu kitapta daha ön plana geçmeyi başardı. Üstelik bazı karakterlerin geçmişlerine ışık tutulması da seri için önemli bir detaydı. Kitapta beni gerçekten sinirlendiren şey kitapta sevdiğim baş karakterlerden birisinin sürekli ezik tavırlar içine bürünmesi ve melankolik ve karamsar halleriyle beni sıkmasıydı. Ama yazara bir yandan hak vermeden de edemiyorum çünkü Jace'in önceki kitaplarda özellikle de üçüncü kitapta yaşadığı olaylardan sonra her şeyi düzelterek hiç bir sorun yokmuş gibi devam etmesi saçma olurdu. . Clary içinse sürekli kendini geliştirmesi ve özgüveninin oturması yönünden takdirle baksam da bazı yönlerde onun da Jace'ten aşağı kalır yanı olduğunu düşünmüyorum. Yine de onun Jace'ten daha fazla umut vaat ettiği çok açık. Üslubu serinin genel üslubuna paralel gidiyor. Üçüncü kitaptan pek fazla farkı yok. Hızlı ilerlenebilen bir kitap. Sürekli aksiyon dolu ve romantizmde dozunda. Bazı fantastik serilerin aksine karakterler sürekli öpüşmek, koklaşmakla meşgul değiller. Buda benim takdirimi kazanan bir diğer nokta. Bu seriyi bitirmeye kararlıyım çünkü kitabın sonu yine heyecanlı ve okuyucuyu meraklandıracak şekilde bitti. Açıkçası ilk üç kitabın sonuna kıyasla en meraklandırıcı ve en heyecanlı şekilde biten ve okuyucuya "Acaba diğer kitapta neler olacak?" diye sorgulatan kitabın bu olduğunu düşünüyorum. Mutlaka okumanızı öneririm. Detaylı yorumlar için; http://yorumatolyesi.blogspot.com.tr/...usmeleklersehri.html
Bu seriye aşırı bir heyecanla başlamıştım çünkü hakkında okuduğum negatif yorumlar az olmakla birlikte fantastik bir kitaptı ve bol malzemeli bir fantastik kitaptı. Ama 4.kitabını okumamla artık idare eder bir kategoriye girdi şimdilik. Son iki kitabında ben şaşırtmadığı sürece favori serilerimin arasına gireceğini sanmıyorum. Gelelim kitabımıza;ilk olarak bölüm araları oldukça uzundu. Yani bi 10 sayfa okuyup diğer bölüme geçemiyorsunuz ne yazık ki. Bu şekilde olunca ben ister istemez sıkılıyorum benim için bölüm sayısından çok bölümün uzunluğu önemli. İlk yarı oldukça Simon odaklıydı. Bu pek alışık olmadığından ilk başta garipsedim ama sırası da gelmişdi. Bu kitaptaki rolünün büyük olacağını düşündüm. Daha fazla sürekli arka planda duran ve istenmeyen çocuk olamazdı. Yine fantastik yönünden beni şaşırtmadı ve yine melek-şeytan dünyasından yeni bir karakter eklendi. Bu serinin en güzel yanı istediğiniz herhangi fantastik öğeyi bulabilmeniz. Vampirden hoşlanmayan bir insan için kurtadam,kurtadamdan hoşlanmayan için peri veya büyücü... Kısacası herkese hitap ediyor. Ve her seferinde yeni bir türden karakter ekleniyor kitaba. Bunun yanı sıra en çok rahatsız olduğum şey tabi ki yine Clary ve Jace ilişkisiydi. Yani hiç mi düzene girmez bu ilişki. Resmen türk dizilerinde ki bir türlü kavuşamayan umutsuz aşıklar gibi oldular. Bir süre sonra bayıyor,odaklanamıyorsunuz kitaba ve bu da benim için kitabı sıkıcı hale getiren bir durumdu. Onların yerine Magnus ve Alec'in ilişkisi daha çok yer kaplayabilirdi. Zaten yazarın Alec'i kitaba çok az dahil etmesinden oldukça şikayetçiyim. Sonu her ne kadar beni şaşırtsada sabırsızlıkla bir sonraki kitabı okumayı beklemiyorum hatta biraz erteleyeceğim. Altıncı kitaptan efsanevi bir son bekliyorum.
Camlar şehri ne de çabuk bitti öyle. Ama ben daha kalp atışlarım yavaşlamadan yine kendimi kitaplığının önünde buldum. Jace ve Clary artık birbirlerine ait olduklarından eminler, ve Jace Clary'den bir savaşçı yaratıyor. Söylenecek ne var ki? Ne Jace'in ne de Clary'nin saklayacak birşeyi yok. Simon Lewis, namı diğer gündüzyürüyen, şu anda alnında tarihteki ilk gölge avcısı mührünü taşıyor, yani bir nevi dokunulmaz bir gündüz yürüyen Sebastian Verlac adıyla bilinen Jonathan Christopher Morgenstern, gölge avcılarının altın çocuğu Jace Herondale tarafından tarihe karıştırılmış durumda, Fray ailesi ise tekrar bir arada. Ama maalesef tehlikenin olmadığı bir dünyada gölge avcısı olamazsınız. Adem'in Havva'dan önceki karısı Sebastian'ı sahiplenmiş gibi duruyor. Kendi oğluymuş(!). Aptallardan oluşan bir orduyla, tabutta yüzen bir cesedi korumak pek de akıl kârı bir iş değil. Asla da olmadı. Öyle ya da böyle, Lillith yenilecekti. Boşluğa düşecekti. Jace, sadece biraz ittirdi diyelim. Neyse ki savaş sorunsuz bitti. Esas problem, Clary Jace'in savaş alanında bir dakikalığına yalnız bırakınca çıktı. Çatıya döndüklerinde, ne Jace oradaydı, ne de ölü olması gereken sahte Sebastian. Peki şimdi ne olacak? Sizi merak içinde bırakan bu kitap sürükleyiciliğin de ötesinde. Herşey bittiğinde, kötülerin de yeni bir sayfa açabileceğini size gösteren bu kitap, baş döndürücü, korkutucu bir sona sahip. Okumadan geçmeyin derim
Seri bitti diye üzülürken bir de duyduk ki yazar devem etmeye karar vermis seriye. Her kitap bir öncekinden daha iyi daha heyecanli. Aslinda nasil devam edecek diye korkularim vardi ya olmazsa diye düsünmekten kendimi alikoyamadim ama yanilmaktan mutlu oldum. Kendime biraz izin vermek icin araya birkac kitap aldim. Devamında ne olacağını çok merak ediyorum.
Kitabı bitirdiğimde hangi duyguyu yaşayacağımı şaşırmış durumdaydım. Başlarda çokça Simon okuduk ama açıkçası beni rahatsız etmedi. Simon’ı Camlar Şehri’nde sevmeye başladım denebilir. Sonsuza kadar Izzy ile shipliyorum Jace’im...Çok acı çekti bu kitapta. Son sayfayı da okuyup kitabın kapağını kapattığımda içimden Jace’e sıkıca sarılıp her şey düzelecek demek geçti resmen. Alec’i de bu kitapta diğerlerine göre daha fazla okuduk gibi. Buna oldukça sevindim çünkü Alec’i çok seviyorum. Uzun lafın kısası Cassandra Clare’in kitaplar geçtikçe güçlenen kalemini hayranlıkla ve heyecanla okuyorum.
Sokağın karşısında spor salonu vardı. Salonun ön tarafını kaplayan camdan spor yapan insanlar görünüyordu. Bir çoğu koşu bantlarında koşuyordu. Koşup koşup hiç bir yere varamamak diye düşündü. İşte benim hayatım...
The Mortal War is over, and sixteen-year-old Clary Fray is back home in New York, excited about all the possibilities before her. She’s training to become a Shadowhunter and to use her unique power. Her mother is getting married to the love of her life. Downworlders and Shadowhunters are at peace at last. And—most importantly of all—she can finally call Jace her boyfriend.
But nothing comes without a price.
Someone is murdering Shadowhunters, provoking tensions between Downworlders and Shadowhunters that could lead to a second, bloody war. Clary’s best friend, Simon, can’t help her—his mother just found out that he’s a vampire, and now he’s homeless. When Jace begins to pull away from her without explaining why, Clary is forced to delve into the heart of a mystery whose solution reveals her worst nightmare: she herself has set in motion a terrible chain of events that could lead to her losing everything she loves. Even Jace. (less)