Misafirli Zamanlar
Bir maniniz yoksa annemler akşam size geleceklerdi.Bu cümle çocukluğumuzun en sihirli cümlelerinden biriydi.Misafirler evimizin neşesiydi.Hele de yatılı misafir.Yazarken farkettim ki bu tabiri zamane çocuklar biliyor mu acaba?
Yatılı misafir eve büyük bir enerji verirdi.Büyük masalar açılır, misafir porselenleri çıkardı sofraya.
Yataklara sakız gibi çarşaflar serilirken, atlas yorganlar misafirlerin üstünü sevgiyle sarıp sarmalardı.
Fırından aldığımız sıcacık ekmek sayıları artarken,mutfaktan yayılan elmalı keklerin kokusu tüm evi sarardı.
Babalarımız işten gelip elini yüzünü yıkadıktan sonra ise annelerimiz heyecanla misafirleri sofraya buyur ederdi.Misafir geldiğinde doğan oterite boşluğu, inanın misafirin getirdiği hediyelerden daha kıymetliydi bizim için.Daha geç yatabilirdik, tv izleyebilirdik, sanki derslerimizi yapmasak olur gibi bir havaya bile girebilirdik o derece mutluyduk yani anlayın artık.
Birde misafir gece yatısına kalsın diye ayakkabılarını saklama efsanesi vardı sormayın gitsin.Rahmetli Saffet halam bizde kalmayıp gitmek isteyince, ayakkabılarını saklamıştık, mükafat olarak da halamla koyun koyuna yatmayı başarmıştık.
Ahir zamana geldiğimizde ise hayatın her alanındaki değişimden misafirlerde nasibini aldı.Evlerimiz büyüdükçe bakış açılarımız küçüldü.Yatılı misafirler otellere yerleştirilirken,hasbelkader eve girmeyi başarmış misafirler ise buzdolabının üstündeki alo servislerin hazır gıdalarıyla ağırlanır oldu.
Bir Aile Danışmanı olarak yazılarımda hep geçmişi anlatmam bir tesadüf ya da özlemden ziyade yeni nesile aktarıp yaşatma gayretimdendir.
Niyetimiz, sorunları çözümlerle birlikte sunmaktır aslında.
Öyleyse evlerimizi tekrar misafirlere açalım.Onların bereketinden istifade edelim. Çocuklarımıza güzel örnek olalım.
Hayat gelip geçiyor,değerlerimize sahip çıkalım.
Sözlerimi canım kardeşimin güzel bir tespitiyle bitirmek isterim:Abla bu zamanda bize misafir geliyorsa onlara teşekkür etmemiz gerekir..
Bol misafirli sımsıcak bir aile olmamız duasıyla...