Dün benim canavar tutturmuş lokum diye, evin babası anneden önce işten çıktığından o gelince eve anneanne gidiyor. Beni aradılar lokum al lüütfennn diye iş çıkışı aldım çeşit çeşit.
Aslında sevmem ben lokum gibi tatlı şeyleri ama şu kuş lokumu denilen minişler yokmu bayılıyorum onlara. Yemeyeli yıllar olmuştu galiba görünce hatırladım çocukluğumu ve hemen aldım.
Ama yinede oğlana yaranamadık tabi :) Bu aralar tamamen negatif bir çocuk oldu çıktı. Sürekli yapma dediğimiz şeyleri yapıyor evdeki eşyalarla oynuyor erken ergenlik falanmı ki bu anlayamıyoruz.
En sevdiği kahramanın orjinal oyuncağını aldım bir sürü para ödeyerek ve sordum
" BEĞENDİNMİ OĞLUM OYUNCAĞINI" yanıt " HAYIR ÇOT ÇİTİİNNN (çirkin)" beğensede çiiittiin diye burun kıvırıyor ama yinede hiç elinden bırakmıyor oyuncağını. Zamane çocukları çok depresif bizde böylemiydik acaba?
.
.
.
.
BU ARADA CUMARTESİ 3. DOĞUMGÜNÜMÜZ VAR!
Şöyle şeker hamurlu bir pasta yapmak istiyorum, ama bu kez kendi ellerimle daha önce böyle bişey yapan varmı yardım please!