Öncelikle kendinizi tanıtır mısınız?
Adım Kerem Can Bayraktar. Robert Koleji’nde son sınıf öğrencisiyim. İleride yapay zeka ve big data gibi yeni yeni ortaya çıkan konseptleri varolan elektrik teknolojileri ile birleştirerek efektif ve kompakt çözümler üretmeyi hedefliyorum. Bunun yanısıra tarihe ayrı olarak ilgi duyuyorum ve okulumda tarih kulübündeyim. Özellikle Ultimate Frisbee sporu ile uğraşmayı çok seviyorum ve okulumda kulübünü kurarak İstanbul’daki ilk lise takımlarından birini oluşturdum. Destination Imagination ve BEST Engineering Competition gibi etkinlikler aracılığıyla ilgi alanlarımı tecrübe ederek keşfediyor ve elimden geldiğince uğraşarak kendimi geliştirmeye çalışıyorum.
Kendi perspektifinizden Endüstri 4.0’ı nasıl tarif edersiniz?
Endüstri 4.0 benim için milenyum neslinin dünlerin kullanamadığı imkanları kullanarak süregelen teknoloji anlayışını yarınlar için değiştirmesi anlamına geliyor. O, sınırları ve hedefleri belirlenmiş bir devrimden çok gelişime ve yaratıcılığa verdiği önem ile keşfedilemeyenleri öğrenmeyi teşvik eden bir yapıdan oluşuyor. Bu akımın fiziksel, dijital ve biyolojik boyutlarda değerlendirilmesi gerektiğini ve bunlar sayesinde ileriye taşıma potansiyeli olduğu fikrindeyim. Bu noktada özellikle IoT çok değerli bir aracı olduğunu ve gelecekteki bütün ilerleyişlerde ihtiyaç olunacak bir temel taş olduğunu düşünüyorum.
İçerisinde bulunduğumuz Endüstri 4.0’a adaptasyon süreçleri sizin gelecekteki akademik ve diğer alanlardaki kariyer planlarınızı ne yönde etkiliyor?
Elektrik-elektronik ile ilgilenen birisi olarak hem bilişim teknolojileri düzeyinde hem de sistem devreleri üzerinde köklü atılımlar olacağı görüşündeyim. Her ne kadar açık bir öngörü sunamasam da farklı parametreleri ele alıp optimizasyonu bir çırpıda sağlayabilen ve bu düzenlerin tıkırtısız işlemesini sağlayacak bir dünyanın çok da uzak gelecekte olduğunu düşünmüyorum. Yapay zeka entegrasyonu ve predictive maintenance (öngörücü bakım) gibi işleyişler sayesinde hem işlevsel hem de verimli devrelerin ilerideki akademik kariyer planlarımın önemli bir parçası olarak yer alacağını düşünüyorum.
Endüstri 4.0’ın yansımalarını görebileceğimiz ilgi alanlarınızdan ve çalışmalarınızdan bahseder misiniz?
İstanbul Üniversitesi Fizik Departmanı’nında quantum nakli ve nanoelektronik konularında grafen üzerinde yapılan araştırmalarda asistanlık görevini yaptım. Bu sayede grafenin elektriksel karakterini ve çeşitli ortamlarda davranışlarını gözlemleyerek cihazlar üstünde nasıl kullanılabileceği üzerine olan bu araştırmaların özellikle optimizasyon üzerinde katkı sağlayacağını düşünüyorum. Ek olarak yalın üretimde öngörülebilir bakım (Predictive Maintenance in Lean Manufacturing) konusu üzerine araştırmalar yapıp bulgularımı bir araya getirerek üretimde optimizasyon üzerine çeşitli alternatifler bulmaya çalışıyorum. Özellikle değişken çevrelere adapte olması gereken algoritmaların Endüstri 4.0’ın önemli bir parçası olduğunu düşünüyorum.
İnovasyon, dijitalleşme, yapay zekâ, otomasyon gibi kavramları bütünsel bir şekilde değerlendirirseniz, üretimdeki kârlılık dışında bu kavramların yaşamımıza sunacakları katkıların neler olduğunu düşünürsünüz?
Öncelikle insan hayatını iyileştirmeyi bu araştırmaların merkezine koyarak yaşamımızın zorluklarını otomasyon aracılığıyla düzenli bir şekilde ortadan kaldırmanın önemli olduğu fikrindeyim. Hızlı popülasyon artışı ve dünyanın her bir yanında karşılaşılan çeşitli problemlere gereken çözümlerin basit ve etkili olması gerekir. Özellikle yapay zekâ sayesinde sürdürülebilir sistemler kurarak insanlığın sürdürülebilir geleceğinin sağlanacağını düşünüyorum. Çağımızın gelişmiş teknolojisinin tek başına yetmemesi sebebiyle bu çözümleri oluşturacak yaratıcı ve inovatif beyinlere ihtiyaç duyuluyor ki bu da bizim kuşağımızın öne çıkıp atacağı adımı gerekli kılıyor ve iş gücü sağlanmasını sağlıyor. Bu sayede insanların sağladığı kas gücünü makinelere aktarıp daha verimli üretim sağlanabiliyor.
Sürekli olarak, hakkında öğrenmeye ihtiyaç duyduğumuz yeni endüstri çağının bireylerini yetiştirebilmek adına eğitim kurumları nasıl bir rol üstlenmeli?
Manisa Gördes’te görev aldığım topluma hizmet projesinde gözlemlediğim üzere teknoloji ile hiç karşılaşmayan bir çocuğun bile çok hızlı bir şekilde adapte olması ve sürekli olarak daha fazlasını öğrenmeye açık olması, çağımızın sağlayacağı eğitimin temel amacını oluşturmalı. Dersin artık ders kitaplarından çıkıp bir yaşayış biçimi haline gelmesi lazım ki çocuklar öğrendikleri bilgilerin hayatlarının her noktasında kullanabileceği bilincinin kazandırılması ve üretmenin içselleştirilmesi sağlanabilsin. Gerek Scratch, gerek sanal gerçeklik uygulamalarının çocukları bu dünya ile tanıştırmanın en keyifli ve bir o kadar da etkili olduğunu düşünüyorum.
Bu alandaki gelişim ve vizyon dönüşümü için öncelik verilmesi gereken çalışma alanlarının neler olması gerektiğini düşünürsünüz?
İnsanlığın önümüzdeki 50 yıl içerisinde yaşayacağı nüfus patlamasının göz önünde bulundurularak temel kaynakların korunması ve temel ihtiyaçların giderilmesi konularının en önemli hedefler olması gerektiğinin fikrindeyim. Tarımda otomasyon, üretimde makineleşme ve dijital bilgi depolanması gibi insanlığın tamamını etkileyecek köklü değişimlerin bu devrimin ilk adımları olması gerektiğini düşünüyorum.