Uykusuzluktan öleceğim. Gün içinde çok yorulmasam da akşam 10'dan itibaren uyku bastırıyor. 12'de de yatmış oluyorum. Cuma gecesi diye biraz tadını çıkarayım dedim ama gözlerim acıyor :D
Neden böyle olduğunu anlamıyorum. Erken de yatıyorum aslında...
İş güzel sayılır ama çakallık yapanlar var. Anlatmaya halim kalır belki bir gün. İş hayatı işte.
Ben kitap mı okuyayım, film mi izleyeyim, dizi mi izleyeyim, piyano mu çalışayım???
Yemek yemek, sevgilimle konuşmak ve duş almak şimdilik iş görür sanırsam.
Yarın psikologuma gidiyorum, bakalım nasıl geçecek...
Bu arada geçen yazımda anlattığım, anksiyete ile baş etme çabalarım devam ediyor. Psikologa gitme sebebim daha ileri bir problemim olması. Yoksa anksiyeteyi yenebileceğimizi yineliyorum!