İslam ve Sanat konusunu öncelemiştim.
Öncelememin sebebi de biraz öz eleştiri olması hasebiyle.
Uzun yıllardır iktidarda olan, temel düşünce yapısını İslam’la bütünleştiren bir siyasi partinin, elindeki sonsuz imkanlara rağmen sanata ve estetiğe dair atılım yapmaması.
Müslüman mahallesinden çıkmış olan insanların bu konudaki eksikliklerini, akl-ı selim sahibi kişiler zaten bilirler. Bu yüzden de konuyla ilgili polemiklere girmeyi düşünmüyorum.
Ancak.
‘Her şartta ve her zamanda haklıyız’ düşüncesini hayatın merkezine koyarak hareket eden ve başka doğruları kabul etmeyen bir kitlenin verdiği rahatsızlığı yaşıyoruz.
İslam ve Müslümanların estetik ve sanat eksiklikleri sadece Müslüman kesimi değil, aynı zamanda toplumun bütün kesimlerini etkilemekte.
Konuyu öncelememin sebebi de bu zaten.
Dün yeni bir yıla girdik.
Yahudi takvimine göre yeni bir yıl.
5781
Bu vesileyle Yahudi vatandaşlarımızın yeni yıllarını tebrik ediyorum.
Kutlanan Roş Aşana’nın hem kendilerine ve hem de bütün insanlara hayır getirmesini diliyorum.
Herkesin kendi mahallesine kapandığı ve başka mahallelere kin ve nefretle bakıldığı şu günlerde ‘insanlık kardeşliği’nden söz etmek güç. Güç olduğu kadar da tehlikeli gibi geliyor bana.
Tehlikesi de şu, çekmeceye itilmek ve damgalanmak.
Hz. Peygamber insanların yadırgamasını kaale alsaydı, bugün sizler-bizler Müslüman olmazdık.
İnsanların çekmecelere itmesi ve damgalaması, Rabbin anlayış ve takdir terazisinde söz konusu bile olamaz.
Bu vesileyle Roş Aşana benim için önemli.
Yeni bir yıl ve kendini hesaba çekme.
Roş Aşana, yılın başı anlamında.
İnsanın, yani Adem ile Havva’nın yaratıldığı gün.
Bir bakıma dünyanın doğum gününü kutlama.
Bu günde Yahudiler, Yaratıcı Rabb’i dünyanın ve kainatın tek hakimi, kralı olarak ilan ederler. Bu yüzden sofarla bunu duyururlar. Sofar’ın sesi, insanların düşünmesi, kendilerini hesaba çekmeleri ve dünyanın hakimi olan Kral’a yönelmeleri içindir.
Kendini hesaba çekmenin yolu da örneklendirilmiştir:
Ben kimim?
Nasıl biriyim?
Nasıl biri olmak istiyorum?
Tercihlerimde yanlışlar var mı?
Eksiklerim neler?
Hangi davranışlarımı değiştirmem gerekiyor?
Bütün bu sorular, insanın kendini bilmesi-tanıması, Yaratıcı Rabb’e daha yakın olması içindir.
İbrahimi dinlerin ilki olan Yahudilik’teki Yaratıcı Rabb’e bu yakınlaşma örneği, Hristiyan ve Müslümanlar için negatif olan bir durum değil, aksine tek ve mutlak olan Yaratıcı’nın kutsanması adına çok önemlidir.
Shanah Tova
Sevgi ve Bilgiyle kalın