Friday, July 30, 2010
"Bağlanmayacaksın bir şeye
Öyle körü körüne
“O olmazsa yaşayamam” demeyeceksin
Demeyeceksin işte
Yaşarsın çünkü
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki
Çok sevmeyeceksin mesela
O daha az severse kırılırsın
Ve zaten genellikle o daha az sever seni
Senin O’nu sevdiğinden.
......"
Can Yücel böyle diyor, doğru diyor, İnsan neye alışmaz ki. Sonra içi tertemiz iş yeri arkadaşımın Bozcada postuna yazdığı İstanbul ile ilgili not aklıma geliyor.
"Oldukça yoğun ve renkli ama kısa yaşasınlar; hem sevip hem nefret etsinler; ne onla ne de onsuz durabilsinler; sürekli kaçmayı düşünüp ufacık bir sebeple vazgeçsinler; zoru başarıp uzaklaşsalar da bumerang misali geri dönsünler; önce müthiş eserler yapıp sonra yakıp yıksınlar; sömüre sömüre bitiremesinler diye de İstanbul'u yaratmış bence...(çok uzardı kısa kestim) "
Buraları bırakıp gitmek olur ama İstanbul’a Ankara ile ihanet etmem, edemem. Daha iyisi olması lazım.
Bu günlerde herkes gitmek istiyor
Küçük bir sahil kasabasına
Bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara...
Hayatından memnun olan yok.
Kiminle konuşsam ayni şey...
Herşeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.
Öyle "yanına almak istediği üç şey" falan yok.
Bir kendisi
Bu yeter zaten.
Herseyi, herkesi götürdün demektir..
Keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
Ama olmuyor
........
Can Yücel
Devamını bulun okuyun hatta dinleyin...
O paraları verip de yaptıramayacağım gitmeyeceğim yerlere %50den fazla indirimlerle yakalama fırsatı elde ediyoruz.
Kendimi durduramıyorum. “Aaa buraya gitmedim gideyim, aa bunu yaptırayım şeklinde” fırsatları kaçırmamaya, her gün takip etmeye çalışıyorum. Sanki Kızılay bedava dağıtıyor kuponları.
Bu seferde iyicene tüketime yönelmiş oldum. Vize kartı ödeme tarihi gelsin istemiyorum. Ucuzmuş bunu da alayım diye diye ipin ucunu kaçırmış durumdayım.
Nolursa olsun güzel fırsatlar yakaladım ve bunları değerlendirmek için sabırsızlıkla bekliyorum=))
Tuesday, July 27, 2010
Monday, July 26, 2010
Friday, July 23, 2010
Friday, July 16, 2010
2008 yıllında çıkardığı son albümü "Hurricane" sabahtan beri dinliyorum ve yerimde durmakta zorlanıyorum.
Tuesday, July 13, 2010
Elimde tarifler aklımda güzel bir yemek tarifi malzemeleri alıyorum. Hatta mağaza müdürü bile sebzelere bakarken beni gördü yanıma gelip bir kaç öneriyle yardımcı oldu. Amerikan kerevizi bile aldım. Güzel bir levrek falan filan malzemeler tam bitti ekmek reyonundayım telefonum çaldı. Annemmmm.. Aklına takılmış, düşünmüş taşınmış beni arıyor.
-Efendim anne!
-Uğraşma o yemeklerle...Koy fırına levreği bir süre sonra üzerine zeytinyağ, baharat, sarımsak, soğan koy..al sana yemek
-?!?!... hmmm peki ben aldığım sebzeleri bırakıyım o zaman.
Tek tek özene bezene seçtiğim sebzeleri geri yerine koydum. Eve gittim fırına balığı koydum, çok lezzetli oldu ama aklımdan geçen mükemmel yemekler olmadı. Annemin neden yemek yapmak istemediğini ve yemek yapmaktan hiç haz etmediğini anlıyorum.
Benim annemde böyle bir anne...Yemek yapmak yerine üç beş hastayı muayene etmeyi tercih eder
Monday, July 12, 2010
Thursday, July 8, 2010
Çok uzun zamandır vespa gördüğüm zaman tepkimi saklayamam “aaaaahhh ne güzel, bakın bakın!!!....” Önce motor ehliyeti sonra bir kaç bin tl ve işte sana Vespa en güzelinden! Bu kadar aslında. Zor bir tarafı yok gibi benim açımdan. Ama yaşadığım yer ve koşulları mobilet sürebilecek olanaklara sahip değil. İşime gitmem mümkün değil. Ev – iş mesafesi 35 km ve gidiş yolu tem! Ev çevresinde kullanmam da mümkün değil, motosiklet için özel bir yol bile yok. Bu koşullarda Vespa sahip olmak çok zor gibi. Dediğim gibi öncelikle Chicago taşınmam şart:) Eeee o kadar İtalya’da yaşadın alsaydım bir tane Vespa. Oralarda bulunanlar bilir ki 6 aydan önce ehliyeti vermiyorlar ve dil konusunda çok zor koşul istiyorlar. Belki de sadece bahaneler mi üretiyorum kendime. Yapabilen var mı?
Wednesday, July 7, 2010
Bugün Trip-Hop’un en iyi örneklerini sergileyen grup Massive Attack 13n’nde gerçekleşecek olan muhteşem performansını izleyebilmek için biletimi almış bulunmaktayım.
İş hayatı mesela ‘istifayı bastım’ diyebilmeli insan. Bu Türkiye koşullarında ne kadar mantıklı olur bilemiyorum ama planı olmalı. Kendini keşfetmeli, zorlamalı, yenilikler yapmalı. Sabah bir gün kalktığında yeni yüzler görmeli, yeni iş arkadaşlara gülümsemeli. Etrafa bakıp yeni umutlar oluşmalı.
Sana yenilikler getirmeyen, seni ilerletmeyen bir sevgiliye de dur demek gerekir, yalnız kalmaktan korkmadan. Monotonluk insanı depresyona sokan en büyük unsurdur. Hayata devam etmeli, bir yerden tutunmalı ve sana bir şeyler katabileceğini düşündüğün birine fırsat tanımalı insan.
Eve geldiği zaman ‘home sweet home’ demeli kısa bir süreliğine de evden uzaklaşmış olsa. Evini sevmeli. İlk gördüğü an işte burası benim evim demeli. Mutluluğu orada bulabilmeli...
Thursday, July 1, 2010
Görmüş olduğunuz alttaki rujdan, MAC özel olarak tasarladığı Lady Gaga serisinden, edindim. Renkli beni hatırladım. İş hayatın siyah beyaz renkleri arasında kaybolurken o iki renk arasına pembe karıştırma zamanı gelmişti hatta geçiyordu bile.