yağmuru neden severim biliyor musun?
insanoğlunun en saf halini anımsatır bana
damlalar peşi sıra okşadıkça insanın yüzünü,
yaşadığını hissettirir insana
tutunamayıp kayıp giderlerken teninden
arındırırlar seni kötülükten,kinden,nefretten
düşüp toprağa can olurlar sonra
o canlarda nefes olur, ciğerlerine dolar insanın...
ben en çok yağmur yağarken hissederim benliğimi
en çok yağmur yağarken aşık olurum...
sen hiç bi sağanağın altında seviştin mi?
her şeyden arınmış bi şekilde hissettin mı yaşadığını?
nefeslerin karışırken birbirine hissettin mı,
aslında hepimizin daha büyük bir şeyin parçası olduğunu?
iyiliğe,aşka,tutkuya yeniden inandın mı?
yağmuru neden severim biliyor musun?
hayatın onca karmaşasına rağmen
olağanca basitliğiyle süzülür gökyüzünden...
kimseye aldırış etmeden, herkese inat bir biçimde...hep benden okudunuz, bu da(pi: @pudingundik) yengenizden :)