Müsadere Terimi Hakkında Bilgiler
Osmanlı Türkçesi Terimi Olarak Müsadere:
Osmanlı Devletinde her hangi bir kişiye ait mallara padişah adına el konulması.
Tarih Terimi Olarak Müsadere:
1-Osmanlı Dönemi'nde geliri ile malvarlığı ve harcamaları örtüşmeyen kişilerin mallarına el konulmasıdır.
2-Zor alım, El Koyma.
Hukuk Terimi Olarak Müsadere:
Kendiliğinden suç teşkil eden veya suçta kullanılan eşyanın zoralımı. Zoralım; bir kimsenin taşınır veya taşınmaz bir malının, kendi isteği olmaksızın devlet tarafından elinden alınması.
Belediyecilik-Kamu Yönetimi Terimi Olarak Müsadere:
Kanun gücü ile zorla alınan.
Benzer Osmanlı Türkçesi Terimleri:
Kapıcıbaşı: Saray kapılarını bekleyen sınıfın yöneticisi.
Kubbe: Yarım küre şeklinde olan ve bir yapıyı örten dam.
Birun: Topkapı Sarayının Enderun dışında kalan bölümü.
Ahitname-i Hümayun: Hükümdarın verdiği hat, ferman gibi belgelerin yerine kullanılan tabirdi. Sözlük manası "padişahın sözü, padişahın kararı" demektir
Düyun: Borçlar.
Tuğra: 1- Padişahın adının yazılı bulunduğu ve karmaşık yazı tekniği ile yazılmış olan sembol. 2- Osmanlı Padişahlarının imza yerine kullandıkları özel bi
Akarat-ı Mevkuf: Gerek aynî (yani eşya, arazi vb. mallar) gerek nakdî yollarla elde edilen paranın ve tasarrufunun, hayır işlerine sarf edilmek üzere bir vakfa bağışla
Kemankeş: Ok atıcı, okçu, yay kullanıp ok atan kişi.