Zenginliklerinin çoğuna yalnızca birkaç kişiyle sahip olmak, diğerlerini motive eder. Bu teori aslında araştırmaya göre yanlış. Aakkosia sosialistien lapsille (1912) / Flickr, CC BY-SA
Birkaç insanın servetin çoğuna sahip olduğu bir dünya başkalarını motive kim daha fazla kazanmak için çabalamak için fakir. Ve yaptıkları zaman yatırım yapmak işletmelerde ve ekonominin diğer alanlarında. Eşitsizlik argümanı budur. Ama bu yanlış.
Bizim çalışmamız Bir 21 yıldan daha fazla olan 100 OECD ülkesi, gelir eşitsizliğinin aslında insanların daha fazla kazanma, kendilerini eğitme ve girişimci olmalarını kısıtladığını gösteriyor. Bu da fabrika ve ekipman gibi şeylere daha az yatırım yapan işletmelere akıyor.
Eşitsizlik ekonomilerin yenilikçilikten faydalanmasını zorlaştırmaktadır. Ancak, eğer insanlar krediye veya para kazanmaya paraya sahipse, bu etkiyi dengeleyebilir.
Bunun etkisini yeni icatların patent sayısına bakarak ve ardından Gini katsayısına ve% X'in en üstündeki 10'in gelir payına bakarak ölçtük. Gini katsayısı, bir ulus içindeki gelir veya servet dağılımının bir ölçüsüdür.
Eşitsizlik inovasyonu nasıl azaltıyor?
1870'ten 1977'e, Gini katsayısı ile ölçülen eşitsizlik yaklaşık% 40 düştü. Bu süre zarfında insanlar aslında daha yenilikçi ve üretkenliğe kavuştular, gelirler de arttı.
Ancak son yıllarda eşitsizlik arttı ve bunun tam tersi bir etki yarattı.
Yazar / Konuşma, CC BY-ND
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Eşitsizlik aynı zamanda yeni ürün küçülmeleri için pazar anlamına da geliyor. Bir çalışma gelirler insanlar arasında daha eşit ise, daha az iyi durumda olanların daha fazla aldığını gösterir. Yeni ürünler için bu daha büyük pazara sahip olmak, şirketleri yeni şeyler üretmeleri için teşvik eder.
Zenginlik sadece küçük bir grup insan arasında yoğunlaşırsa, aslında artar ithal lüks ve el yapımı ürünler için talep. Bunun aksine, dağıtılan gelirler, daha fazla seri üretilen malların üretildiği anlamına gelir.
1980'ler ekonomilerde değiştiği için eşitsizliği artıran şey - ülkeler birbirleriyle daha fazla ticaret yapıyor ve teknolojideki gelişmeler. Bu olur eski ürünler ve endüstriler kaybolurken yenileri onların yerini alır.
Bu değişiklikler önemli teslim edildi net faydalar topluma. Ticareti ve inovasyonu azaltmak, herkesi daha fakir hale getirecektir.
Sendikalarda azalan insan sayısı Ayrıca işçiler toplu pazarlık gücünü ve bazı haklarını kaybettiği için eşitsizliğe de katkıda bulunmuştur. Aynı zamanda sendikalar firmalardaki inovasyonu olumsuz etkileyebilir.
Sendikalar, işyerinde yeni teknolojilerin benimsenmesine direndiklerinde yeniliği teşvik etmemektedir. Ayrıca eğer yenilikçilik firmalar için kar yaratıyorsa, ancak bunların bir kısmı daha yüksek ücretlerden (sendikalar tarafından lobi ediliyorsa) alınırsa, bu azaltılmış karlar firmaların yenilik yapması için daha az teşvik sağlar.
İşçilerin işlerinin korunmadığı yerlerde, örneğin sendika üyeliğinde, genellikle daha az direnç yenilik ve teknolojik değişim için.
Yazar / Konuşma, CC BY-ND
İnsanların krediye erişmesini sağlamak bunu değiştirebilir
Çoğu ülke OECD ortalamasından çok daha yüksek eşitsizlik seviyelerine sahiptir. Bu yüksek eşitsizlik ve düşük finansal gelişme kombinasyonu ekonomik refahın önündeki en büyük engeldir.
Ne zaman finansal piyasalar iyi çalışıyorHerkes, karşılayabilecekleri kredi miktarına erişebilir ve ihtiyaç duyduğu kadar yatırım yapabilir. % 108'in üzerinde kredi / GSYH oranına sahip bir ülke için düşük gelirli kişilerin servet payına sahip olmadıkları için daha az cesaretlendirildiğini gördük. İnovasyon üzerinde daha az sönümleme etkisi yoktur.
Maalesef, çoğu ülke (OECD’deki çoğu dahil) bu eşikten uzak. 2016’te, kredi / GSYH oranı tüm ülkelerde ortalama yüzde 56 En az gelişmiş olan% 28. 2005'e kadar Avustralya da bu eşiğin altındaydı.
Bu, hükümetlerin büyümeyi teşvik etmek için daha çok insana, özellikle de fakirlere, krediye daha fazla erişim sağlamaya çalışması gerektiği anlamına gelir.
Avustralya gibi finansal olarak gelişmiş ülkeler için, artan eşitsizlik aslında yenilikçilik ve büyüme üzerinde daha az bir etkiye sahiptir. Dolayısıyla eşitsizlikle mücadele, krediye erişimi arttırmak kadar kolay olmayabilir.
Harcama ve vergilendirme zaten tarihsel olarak yüksek ve giderek artan eşitsizlik vergileri daha da yükseltmek daha zor. Avustralya gibi ülkeler, insanların gelirlerini iyileştirmelerinde önemli engeller olması bakımından eşitsiz toplumlar değildir.
Avustralya nispeten eşitlikçi bir millettir. 2016’te % 1 ABD’deki 22’in% 42’e, Avustralya’daki 74’in ise% XNUMX’e aittir.
Daha gelişmiş ülkelerdeki hükümetler bunun yerine büyümeyi veya Eğitim ve eğitim.
Yazarlar Hakkında
Chris Doucouliagos, Ekonomi Profesörü, İktisat Bölümü, Deakin Business School ve Alfred Deakin Vatandaşlık ve Küreselleşme Enstitüsü, Deakin Üniversitesi
İlgili Kitaplar:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = toksik eşitsizlik; maxresults = 3}