İkinci bir şansı herkes hak eder, fakat üçüncü şansı kimse hak etmez. Üçüncü şansı, sonucun ne olacağını bile bile sadece umutsuz, belirsiz insanlar kendileri gibi olan diğer insanlara verir. Bu durum, "körler, sağırlar birbirini ağırlar." gibi güzide bir lafla açıklanabilir.
Bu bloga yazdığım son yazıda messe karakterini tümüyle sileceğimi vs. anlatmıştım. Dedim ya herkes ikinci bir şansı hak eder. Sevgili şizofrenik yansımam Messe de bu ikinci şansı hak edenler kategorisine girmiş bulunmakta an itibariyle. Sebeplerine girmek can sıkar buna da lüzum yok. Bazı bazı melankolik, bazı bazı aşırı duygusal, kimi zaman eğlenceli yazılar en kısa zamanda ahanda bu adreste olacak. Yaklaşık 70 tane yazıya ne olacak peki, galiba bir kısmı hiç yer almayacak bu blogda, bir kısmı ise "Anılar" etiketi altında zaman zaman yer bulacak buralarda. Ee o zaman ben geldim, hoş geldim.
edit ya da p.s'in türkçesi işte: uykusuz yazı şimdiye kadar okumayarak yaz aylarının en büyük ayıbına imza atan sevgili kendimi tebrik ediyorum. okumayan varsa okusun.