Günlük yaşamda almış olduğunuz bir karar ya da yaptığınız bir seçim gibi, göstermiş olduğunuz tepki ve davranışlar da nasıl bir sonuca ulaşacağınıza dair gideceğiniz iki farklı yol gibidir.
Size sunulan bir teklife “HAYIR ” cevabını verdiğinizde karşılaşacağınız sonuç; “EVET ” cevabını verdiğinizde farklılaşır ve sizi bambaşka bir serüvene sokar.
İşte 90/10 kuralı da, sizin davranışlarınızı ne şekilde kontrol ettiğiniz ve sonuçlarında ne tür geribildirimler aldığınız ile alakalıdır.
Hayatınızın %10’luk bir kısmı, sizin elinizde olmadan gelişen olayları ve %90’lık kısımlar ise sizden bağımsız gelişen olaylara verdiğiniz reaksiyonları ifade eder.
Şimdi gelin 90/10 kuralını açıklayan bir senaryo çizelim;
Ailenizle kahvaltı yapıyorsunuz. Kızınız, kahve fincanına çarpıyor ve bir fincan kahve gömleğinizin üzerine dökülüyor. Biraz önce olan olay üzerinde hiç bir kontrolünüz yok. Sonradan olacaklar ise sizin davranışınıza göre belirlenecek.
Lanet ediyorsunuz. Kahveyi üzerinize döktüğü için kaba bir şekilde kızınızı azarlıyorsunuz. Kızınız üzülüyor ve ağlamaya başlıyor. Kızınızı azarladıktan sonra eşinize dönüyor ve kahve fincanını masanın kenarına çok yakın koyduğu için eleştiriyorsunuz. Bunu kısa bir sözlü tartışma takip ediyor. Öfkeyle üst kata çıkıyor ve gömleğinizi değiştiriyorsunuz. Aşağıya indiğinizde kızınızı, ağlamaktan dolayı kahvaltısını bitirememiş ve okul için hazırlanamamış bir halde buluyorsunuz. Kızınız otobüsü kaçırıyor. Eşinizin ise gitmek için hemen çıkması gerekiyor. Hemen aceleyle arabanıza koşuyorsunuz ve kızınızı okula bırakmak üzere hareket ediyorsunuz. Geç kaldığınız için saatte 90 km hız sınırlaması olmasına rağmen saatte 150 km hızla gidiyorsunuz. 75 dakikalık gecikmeden ve hız limitini aştığınız için ödediğiniz trafik cezasından sonra okula ulaşıyorsunuz. Kızınız size ‘hoşçakal’ demeden binaya koşuyor. Ofise 20 dakika gecikmeyle geliyorsunuz ve evrak çantasını evde unuttuğunuzu anlıyorsunuz.
Gününüz korkunç bir şekilde başladı! Devam ettikçe, kötüleşiyor, daha da kötüleşiyor. Eve gitmeyi dört gözle bekliyorsunuz. Eve ulaştığınızda eşiniz ve kızınızla olan ilişkilerinizde araya sıkıştığınızı hissediyorsunuz. Bunun nedeni ise sabah elinizde olmadan gelişen olaya verdiğiniz tepki!
Bir de bu senaryoyu, diğer bir seçeneği ile başa saralım;
Kızınız, kahve fincanına çarpıyor ve kahve gömleğinizin üzerine dökülüyor. Siz bu durumu, insanlık hali olduğunu söyleyerek sakin karşılıyorsunuz. Yukarı çıkıyor ve gömleğinizi değiştiriyorsunuz. Çantanızı alarak aşağı iniyor ve eşinizi öperek işe gitmek üzere evden ayrılıyorsunuz. Bu sırada kızınız okul servisinden size el sallıyor ve iş yerinize gidiyorsunuz.
Bu iki somut örnekte senaryo aynı iken, sizin olayları karşılayış şekliniz tüm gidişatın olumlu ya da olumsuz olarak ilerlemesini sağlıyor.
“Evrene hangi enerjiyi yollarsan, başına o gelir” felsefesini her zaman desteklemişimdir. Mesela “O kadar kötü bir gün geçirdim ki, bugün bir an önce bitsin istiyorum” dediğiniz, tüm aksiliklerin peşi sıra geldiği anlar mutlaka olmuştur. Bir şekilde, olabilecek tüm felaketlerin sizi bulduğuna inanırsınız. Ancak inanması güç olsa da, felaketleri bulan aslında sizsinizdir.
Eşinize ya da çocuğunuza aşırı bir tepki verdiğinizde, hem kendiniz hem de onlar için gergin bir gün yaratmış olursunuz.
İçinde bulunduğunuz ruh halini ailenizden, bindiğiniz taşıtın şoförüne, hatta iş arkadaşlarınıza kadar taşımakla kalmaz yaratmış olduğunuz negatif dışsallık ile onların da zincirleme bir yol izleyerek aynı enerjiyi aktarmalarına sebep olursunuz.
Sizden bağımsız olarak gelişen bir olaya tepki vermeden önce, bir süreliğine zamanı durdurarak, her iki olasılıkta ne olacağını tahmin etmek için kaseti ileri sarın. Kendinizde ve çevrenizde en az hasarı yaratacak cevabı, yine kendi seçiminiz olan %90’lık kısımda bulacaksınız.
Sizin başarınıza…