

[{{fullurl:{{{2}}}|action=edit}} düzenle]
Mesih ve Genç Zengin Yönetici
tablosunda betimlenen İsa (H. Hofmann, 1889)
İsa (MÖ 4 – MS 30-33), birinci yüzyılda yaşamış Yahudi vaiz ve dini lider. Hristiyanlığın merkezindeki kişidir. Hristiyanlığa göre İsa Tanrı'nın Oğlu ve beklenen Mesih'tir. Hristiyanlar, ölümünün hemen ardından İsa'nın dirildiğine ve kurduğu topluluğun Hristiyan Kilisesi'ne dönüştüğüne inanır. Hristiyan doktrinlerine göre İsa Kutsal Ruh tarafından hamile bırakılan Meryem adında bir bakireden dünyaya gelmiş, birçok mucize gerçekleştirmiş, Hristiyan Kilisesi'ni kurmuş, kefaret için kurban edilerek çarmıha (işkence direğine) gerilerek ölmüş, üç gün sonra dirilmiş ve tekrar geleceği tarihe kadar cennete yükselmiştir.
İslam inancına göre İsa Tanrı'nın görevlendirdiği ulu'l azm (eziyet çekmiş) peygamberlerdendir ve Mesih olması nedeniyle Muhammed'den sonraki en önemli ikinci peygamberdir. Müslümanlara göre İsa bakire bir anadan doğmuşsa da Tanrı'nın Oğlu değildir ve kendisine bir kutsal kitap indirilmiştir. Kur'an'a göre İsa çarmıha gerilmemiş ancak Tanrı tarafından fiziksel olarak göğe yükseltilmiştir, dolayısıyla hiç ölmemiştir. Yahudilik, İsa'nın beklenen Mesih olduğu inancını reddeder ve İsa'nın Tanah'ta belirtilen Mesih kehanetlerini karşılamadığını savunur.
Çoğu bilimsel araştırmacı, Meryem oğlu İsa'nın Celileli Yahudi bir haham olduğu ve kelâmını sözel olarak ilettiği, Vaftizci Yahya tarafından vaftiz edildiği ve Roma valisi Pontius Pilatus'un emriyle çarmıha gerildiği konusunda hemfikirdir. Bugün bilim dünyâsında genel olarak kabul edilen görüşe göre, İsa Yahudiliğin düzelmesi için çaba harcayan kıyametçi bir vaizse de kimi önemli araştırmacıya göre kıyametçiliği tartışma konusudur.
Devamı...
Pskov
ikonografi okulunda 16. yy'da yapılmış, İsa'nın havarilerinin ayaklarını yıkamasını tasvir eden bir Ortodoks ikonu
Kutsal Perşembe, Paskalya'dan önceki perşembedir ve Hristiyanlar tarafından dini gün olarak kutlanmaktadır. Bu dini günde, kanonik incillerde anlatılanlar temel alınarak, İsa'nın havarilerinin ayaklarını yıkaması ve havarilerle birlikte yediği Son Akşam Yemeği yad edilir. Çile Haftası'nın beşinci günü olan Kutsal Perşembe'nin öncesinde Kutsal Çarşamba gelir, sonrasında ise Kutsal Cuma gelir. Bu dini gün, her zaman 19 Mart ile 22 Nisan arasında bir tarihe denk gelmektedir, Jülyen ya da Gregoryen takvimlerinden hangisinin kullanılacağına göre tarih değişiklik gösterir. Doğu kiliseleri genellikle Jülyen sistemini kullanır.
Kutsal Perşembe, Paskalya Üçgünü'nün başlangıcıdır. Paskalya Üçgünü, İsa'nın acı çekerek geçirdiği son günlerinin, ölümünün ve dirilişinin anıldığı günlerdir. Bu günlere, Kutsal Cuma ve Kutsal Perşembe de dahildir. Son Akşam Yemeği Ayini, genellikle Kutsal Perşembe'nin akşamında, Kutsal Cuma'nın başlangıcında ifa edilir (Yahudilikten tevarüs edilen geleneğe göre, gün akşamdan başlar, dolayısıyla Kutsal Perşembe'nin akşamı, Kutsal Cuma'nın başlangıcıdır). Bunun sebebi, Son Akşam Yemeği'nin Sinoptik İncillere göre Hamursuz Bayramı'na denk geldiğinin kabul edilmesidir.
Devamı...
|“


...aranızda ise, kim büyük olmak isterse, hizmetçiniz olsun; ve aranızda kim birinci olmak isterse, hepsinin kulu olsun. Zira İnsanoğlu da kendisine hizmet edilmeğe değil, ancak hizmet etmeğe, ve bir çokları için canını fidye vermek için geldi.
|”


Taziz (Latince beātificātiō; Latince beatus "nimetlendirilmiş" ve facere "yapmak" kökeninden) Roma Katolik Kilisesi tarafından, ölmüş bir kimsenin Cennet'e dahil olduğunu ve o kişinin, onun adını vesile edinerek dua edenler lehine Tanrı ile onlar arasında aracılık yapma yetkisine sahip olduğunu ilandır. Taziz edilen kişi, Katolik Kilisesi’ne göre artık bir azizdir.
Yerel piskoposlar 1634 senesine kadar, ölmüş birisini taziz etme yetkisine sahipti, o sene, 6 Temmuz'da Papa VIII. Urbanus, yayımladığı papalık anayasal bildirgesi Cœlestis Jerusalem ile, taziz etme yetkisini sadece papalık makamına münhasır hale getirdi. 1983'te yapılan reformlardan sonra, artık bir kişinin taziz edilmesi için mutlaka o kişinin şefaat sahibi olduğuna delil olacak bir mucizenin gerçekleşmiş olması şart koşulmaktadır. Mucizelerin hemen hemen her zaman izahı mümkün olmayan tıbbi iyileşmeler olması aranmaktadır. Hem din adamları hem de hekimlerden oluşan bir heyet iddia edilen mucizenin doğruluğunu veya yanlışlığını tespit etmeye çalışmaktadır. Eğer bir kimse Kilise tarafından şehit ilan edilmişse, o kişinin aziz ilan edilmesi için bir mucizenin mevcudiyetini arama zorunluluğundan feragat edilmektedir.
Devamı...
1300 civarında Töton Şövalyelerinin siyasi hakimiyet sahibi olduğu yerler.
Iustinus (Yunanca: Ἰουστῖνος ὁ Μάρτυρ Iustínos ho Mártyr, Latince: Iustinus Martyr d. 100 ö. 164 Roma) Patristik felsefenin ilk döneminin adı anılmaya değer apolojistlerinden biridir. Onun esas önemi, felsefe karşısında takındığı açık ve olumlu tavırdan, ve dolayısıyla dinin felsefeye olan ihtiyacını farketmesinden kaynaklanmaktadır. Felsefenin mahiyeti, değeri ve öneminin, çok sayıda felsefe okulunun varlığından da çıkartılacağı üzere, insanların pek çoğu tarafından farkedilemediğini savunan Iustinus’a göre; felsefe Tanrı’nın insana sunduğu, onu Tanrı yoluna sokan, en değerli armağandır.
Devamı...
Aziz Petrus Bazilikası
'nın ön cepheden görünümü. 1506 yılında yapımına başlanan kilise, Rönesans mimarisi tarzında inşa edilmiş ve inşaası yüz yirmi sene sürmüş, 1626'da tamamlanmıştır. Roma Katolikleri
, binanın inşa edildiği yerin, On İki Havari
'den birisi olan Petrus
'un defin yeri olduğuna inanırlar.
Seçkin ve Kaliteli içerik