Başlı başına bir insan ve bir kedi gülümsetti beni bugün. Bir şey de şaşırttı.
Başlıyorum. Normalde öyle diziye-filme ağlayan bir insan değilim. Hayatımda sadece 1 filmde ağlamıştım, beyaz melek. O filmde de ağlamazdım ama filmi izlemeden hemen önce annemle tartışmıştık. Filmi izlerken dayanamadım, duygusallık pınarlarımı tutamayıp saldım. Sonra o halde arkadaki koltukta uzanan anneme gittim özür diledim falan. İşte bunlar hep kaybetme korkusu. Allah kimseyi kaldıramayacağı yükle, dermansız dertle sınamasın. Hayatımda izlediğim bir şeye 2. Defa ağlamam ise bu sabah oldu. Bipoların mikst döneminde miyim, uykusuzluk öforisi mi vurdu yoksa aldığım ssrı ın yan etkisi miydi bu bilmiyorum. Olayı anlatayım da haksız mıyım siz karar verin. Kıza iftira atılıyor, oğlan sinirden deliye dönüyor ama zararı kendine. Daha sonra çevrelerindeki insanlar acayip bir mobbing uyguluyor kıza. En son oğlan çıldırmanın eşiğine gelince aklındaki kısa devrelerden biri düzeliyor, bir led lamba daha yanıyor zihninde. Anamm harbiden kıza iftira atılmış galiba lan diyor. Koşarak geliyor kızı yaralı bir şekilde bulup, insanların arasından kurtarıyor ve kız kucağında ilerlerken konuşuyorlar. Kız ben değildim diyor. Oğlan sen olsan da fark etmez diyor.* Kıza iftira atan diğer kızı da itin g*tüne sokuyor psikolojik anlamda esas oğlan. Daha sonra kızı estetikli diye rezil ediyorlar. Bizim esas kız çıkıyor bunu savunuyor milletin içinde. Sonra fitne fesat kız gelip özür dileyemem senden diyor. Bizimki buna çaaat bir tokat. Seni haddini bilmez seni densiz sen kim köpek modunda. Neyse işte böyle bir hikayeydi bu da.
Gelelim diğer olaya. Biliyorsunuz, yarın, teknik olarak bugün 10.00'da sınavım var. (@cezeryenin de var. 2 arkadaşımın daha var. 4'ümüze de şans dileyin.)
Dua, iyi niyet, pozitif enerji gibi şeylerin varlığına inanıyorum. İnsanlardan bu yönde bir beklentim olmasa da, yapmadıkları zaman neden yapmadın diye sormayacak olsam da şans dilemelerini, dua etmelerini isterim. Aslına bakarsanız bu gittikçe insan turnusolü olmaya başladı benim için ama onu başka bir entrymde anlatacağım. Neyse velhasılkelam, bugün @expelliarmus yüzümde kocaman, engelleyemediğim bir tebessüme sebep oldu. Tekrar teşekkür ederim.
Üçüncü olayımız biraz komik. Hava alayım diye kafeteryanın oraya çıktım. Bir yandan da telefonla konuşuyorum. Bilen bilir, aniden ortaya çıkan şeylerden tırsarım. Bir kedi gelmiş ben fark etmeden, acı bir çığlıkla yerimden sıçradım. Daha sonra tekrar yerime oturdum. Umarım rezil olmamışımdır diyeceğim ama pek umursamadığımı fark ettim şu an yazarken. Neyse tekrar oturdum. Kedicik de yanıma geldi. Biraz sevdim kucağıma çıktı ısındı mırladı falan. O ana kadar büyük kedi sevmem diye düşünürdüm. Yavaş yavaş kucağıma geldi, kendini sevdirdi kerata. Muhtemelen ısınmak için geldi, ısınınca da beni terk etti ama olsun. Keşke selfielerimizde çıksaydın be kerata. Aslında eve bir kedi alabilirim ya düşüncesi belirdi zihnimde. Daha sonra kedicikten kist hidatik hastalığı yapan echinococcus bakterisi bulaşmamıştır inşallah diye düşünerek kolumu dirseklere kadar yıkadıktan sonra telefonu da sildim. Ekran cam gibi oldu, uzun zamandır böyle temiz görmemiştim ekranı. Malum elimizdeki salgılar, parmak izi oluşturan... daha sonra evimdeki eşyaların ev sahibine ait olduğu aklıma geldi. Kedi alsam hunharca çizer. Hunnnharca. O yüzden kedi almaktan da vazgeçtim. Almak derken sahiplenecektim elbette. Neyse sanırım hastanenin oradaki kedilerle kanka olacağım. Ffffff kedi sevme konusunda çok sinsi gördüm kendimi, kedi sevgimden anlamalıydım.
Ve son olarak, saat 2'ye gelirken önce anatomi notu okuyup sonra çıkmış çözmem gerekiyor, sözlük bana şans dile lan allahsız.
Uzun bir aradan sonra yakalanmadan kopya çekebilmenin verdiği dayanılmaz hafiflik.
durakta süt verdiyim köpek ekürisini sallamadan yanıma gelip pantolumun beline kadar tırmanan kedi eniyidir.
gittim onada süt aldım. pantolonu yeni yıkamıştıkta, olsun kolonyalı mendille sildim.
kafasından öpmeye çalıştığımda burnuma sürtündü ya sıpa, dünyalar benim oldu.
Bugün yeni aldığım bir kitabın arasından "iyi ki varsın :)" notu çıktı. Büyük ihtimal biri, hiç tanımadığı biri bile olsa bir insanın gülümsemesini istemiş ve o notu bırakmış. başarılı da oldu :) Senin gibi güzel insanların varlığına şahit olmak beni umutlandırıyor. Her neredeysen, her kimsen sen de iyi ki varsın, teşekkür ederim.