Geçen yıl Ramazan Bayramı’nda ne diyorduk, “nerede o eski bayramlar….”
Nasıl bir nankörlükmüş, nasıl bir kadir, kıymet bilmezlikmiş.
‘Nerede o eski bayramlar’ diye iç çekerken, sevdiklerimizle bir aradaydık, aile üyelerimizle sarılıp, büyüklerimizin ellerini öpmüş, hep birlikte bayramı kutlamıştık.
Komşu çocukları bayram kutlamaya gelmiş, bizim çocuğumuz komşunun kapısını çalmıştı…
Dostlarla bir araya gelmiş, şöyle bir deniz havası almıştık..
Yinede ‘nerede o eski bayramlar’ diyip, geçmişte bayramların daha güzel olduğundan dem vurmuştuk.
Şimdi evimiz hüzünlü, sokağımız boş, şehrimiz terk edilmiş durumda, tedirgin, bitkin, hüzünlü kutladık Ramazan Bayramı’nı.
Ama dün bir arada kutladığımız bayramda bile iç çekip, ‘eski bayramlar’ özlemi duyuyorduk ya, İnşallah bu bayram bize geçmiş bayramlarımızın değerini bilmeyi öğretmiş, bizim ne denli nankör, kıymet bilmez olduğumuzu göstermiştir.
İnşallah bu hüzünlü bayramdan alınacak ders bu kadardır.
Bir dostum bayram kutlamasında dedi, “hocam Allah’ı bugünlerimizi, bu bayramlarımızı aratmasın”
Düşününce çokta aranacak bir bayram değil gibi, ‘bundan daha kötü nasıl bir bayram olur’ diyebilirsiniz.
Ama biz bugün bunu gördük, değerini, kıymetini bilmek ve daha kötüsünün olmaması için dua etmek ve önlem almak gerekli.
Bugün Bayram sona eriyor, yarından itibaren bazı tedbirlerde gevşemeler olacak ve önümüzde Kurban Bayramı var.
Kurban Bayramı’nı daha kötü şartlarda kutlamak istemiyorsak, tedbirlere ve uyarılara kulak vermeliyiz.
Aksi halde böylesi bayramlar bile özlenilen bayramlar olabilir.