Daha ana rahmindeyken başlayan taklit ve öğrenme becerimiz; ilk çocukluk, ergenlik ve delikanlılık dönemimizle pekişir ve ölene dek peşimizi bırakmaz. ‘’Bu çocuk tıpkı anası gibi ya da tam tersi babası gibi’’ etiketleriyle tarife tabi tutuluruz. Hatta görece hangisi daha iyi ve makbul ise onun üzerinden yüceltilir yok eğer ‘’yaramaz’’ tabiatlı ise de onun üzerinden yerden yere vurulur. İyi ya da kötü tabirleri dayı, hala, amca, teyze üzerinde de çeşitlendirilir. Oysa bir çocuk doğası gereği elbette biraz anası biraz da babası olacak. Eğer şanslı ise ve yolu bir öğretmenle kesişmişse ideal bir rol model olarak onu da kendine rehber edinebilir.
Evdeki baskın karakter hangi ebeveyn ise doğal olarak çocuğu da yoğuran o olacaktır. Ki bu da çoklukla babadır bizim toplumumuzda… Bu durum ana babanın çalışma hayatında rollerine göre değişkenlik gösterebiliyor. Ortalama değerler üzerinden baktığımızda sağlıklı çocukların yetişebilmesi için, çoğunlukla aile içi iletişimde ana ve babanın şiddetten uzak, konuşabilir ve dinler halde olmasının çok önemli olduğunu düşünüyorum… Şiddetin bu denli yüceltildiği; savaşmanın, öldürmenin ve kazanmanın her şeyden evlâ olduğunun her gün kafalara çakıldığı bu günlerde çocuklarımızı analardan ve de babalardan ziyade sokak ya da modern tabirle anti-sosyal medya eğitiyor.
Sosyalleşmeyi ‘’sahte’’ bir mecra üzerinde gerçek sayan anti-sosyal bireylerin gün be gün arttığını görmüyor olamayız. Birlikte zaman geçirmekten uzak aile bireyleri önce kendilerinden sonra herkes ve her şeyden uzaklaşıyorlar. İnsan olarak benimsememiz gereken ilk ve sonsuz modelin ‘’iyi insan olmak’’ olduğunu biliyorum . Bu yolda kimi rehber edinmişsek o ki bizim en kıymetli modelimizdir. Hani kılavuzu karga olanın burnu o malum yerden çıkmaz imiş ya, pek de öyle değil.
Zaman zaman, o cevizin toprak zeminde kırılmayacağını bilen ‘’bilge karga’’ gibi inatçı, kimi zaman da sabırla sahibini bekleyen kedi gibi sükûn olabilmeliyiz. Kimimiz babasını, kimimiz anasını, kimimiz kedisini, kimimiz de kargasını rehber edinecektir.
Velhasılı ‘’İYİ İNSAN’’ olmak hususunda neyi ve kimi rehber ediniyorsak ondan alacağımız feyz ve ışık hep yolumuzu aydınlatacaktır. Roller ve modeller sonsuz ve değişken ama insan ılgın ağacı gibi ne yandan üflenirse ona eğiliyor…İyiden ve iyi insan olmaktan yana eğilmek için fırtınaya ihtiyacımız yok belki de o tatlı esinti az önce başlamıştır, kim bilir?