15.000 yıldan uzun bir süre önce kendi ırklarının genelinin aksine toprak ve güç kavgası peşinde koşmayan, yer altındaki mağaralarda yaşayan ve güneş ışığından hiç hazzetmeyen bir grup kara trol, Ebediyet Pınarı’nı keşfettiklerinde geleceğin onlar için neler barındırdığından habersizlerdi. Pınar’ın sahip olduğu yoğun büyü gücüyle evrim geçiren bu troller, nesiller sonra oldukça güzel, zeki ve ölümsüz gece elflerine dönüştüklerinde Azeroth’un sahip olup olabileceği en büyük ve en güçlü medeniyetlerinden birini kuracaklardı.
Garrosh Hellscream, Nagrand bölgesinde yaşayan Savaşnarası klanının lideri Grommash Hellscream’in oğlu olarak Draenor’da dünyaya geldi. Genç yaşta yakalandığı hastalık sebebiyle uzunca bir süre daha Nagrand’da yaşamaya devam eden Garrosh’un hayatı, Güruh’un Savaşşefi olan Thrall’ın onu bulması ve Azeroth’a getirmesiyle değişecek, orkların en şanlı ırk olduğu inancıyla şekillenecekti.
Azeroth’u istila etmek isteyen orklarla İttifak kuvvetlerinin çarpıştıkları İkinci Savaş sonunda Kara Geçit’in kapatılmasıyla birlikte hayatta kalan orklar, gidecek bir yer bulamadıkları için Doğu Krallıkları topraklarına yayılmışlardı. Güçlerini ve morallerini kaybedip dağılan bu orkları avlamak yerine hayatları boyunca kontrol altında tutmaya karar veren İttifak birlikleri, çeşitli toplama kampları inşa etmişlerdi. Paladinler ve kıdemli askerler tarafından korunan bu kamplardan biri de Alterac Dağları’nın güneydoğu yamacında yer alan ve Aedelas Blackmoore tarafından yönetilen Durnholde idi.
“Anne, Argus nasıl bir yerdi?”
Yemek masasında yemeğin hazırlanmasını bekleyen kızına arkası dönük bir şekilde tezgâhta salata hazırlamakta olan annesinin yüzünde bir gülümseme oluştu.
“Benim minik kızım ne kadar da meraklı olmuş böyle.”
“Minik değilim ben tam beş yaşındayım artık! Ama evet anne, çok merak ediyorum. Anlatsana lütfen. Hep babamla konuştuğunuzu duyuyorum. Biz oradan gelmişiz değil mi? Nasıl bir yerdi? Buradaki gibi ormanlar var mıydı ya da büyük dev gibi yaratıklar?” Heyecandan sandalyede yere değmeyen ayaklarını hızlıca sallamaya başladı. “Lütfen, lütfen…”
“Tamam, tamam anlatırım.” Arkasını dönüp hazırladığı salatayı masaya koydu. “Ama önce yemeğini yiyeceksin. Bu gece seni uyuturken masal yerine Argus’u anlatacağım tamam mı?”