Görme engelli kızı ile 5 yıl ders dinledi
Van’da fedakar baba mezuniyet sevinci yaşıyor
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarih Öğretmenliği Bölümü’nü kazanan görme engelli Sevda Gürpınar ile babasının okul macerası 5 yıl önce başladı. Görme engelli kızı Sevda Gürpınar’ın Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarih Öğretmenliği Bölümü’nü kazanan baba İbrahim Gürpınar, bu başarı karşısında buruk bir sevinç yaşadı ve hayatının en önemli kararlarından birini aldı. Her gün kızını okula götürmeye, onunla birlikte derslere girmeye, ders çalışmaya karar veren baba Gürpınar, dün kızını mezun etmenin gururunu yaşadı. Kızı ile birlikte ders çalışarak bir tarih bölümü mezunu kadar tarihi öğrenen baba İbrahim Gürpınar, hocaların, Sana da bir diploma vermek lazım’ dediğini söylüyor. 5 yılda tarih bölümünü bitiren Sevda Gürpınar da mezuniyet sevincini babası ve ailesi ile birlikte kutladı.
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarih Bölümü’nden mezun olan görme engelli Sevda, sevincini kendisini 5 yıl boyunca her gün üniversiteye götüren, onunla derslere giren, ödevlerini yapan ve ders çalıştıran babası ile kutladı. Kızı ile birlikte hergün okula giden ve derslere giren baba İbrahim Gürpınar, dersleri takip ederek bir tarih bölümü öğrencileri kadar tarihi bildiğini belirterek, bazı hocaların ?Sana da bir diploma vermek lazım’ dediğini söylüyor. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Rektörlüğü, düzenlediği bir törenle 2009 – 2010 yılı mezunlarını verdi. 3 bin kişinin kep attığı törenlere görme engelli Sevda Gürpınar ve babası İbrahim Gürpınar’ın azmi damgasını vurdu.
5 YIL BOYUNCA KIZI GİBİ ÖĞRENCİ OLDU
Görme engelli Sevda Demirel, 5 yıl önce YYÜ Tarih Öğretmenliği Bölümü’nü kazandı. Görme engelli olduğu için okula gitmekte zorlanan kızına bası sahip çıktı. 5 yıl boyunca babası ile birlikte okula giden, derslere giren ve derslerini çalışan Sevda Demirel, mezuniyet sevincini de babası ile paylaştı. Kızının mezuniyet töreninde bir konuşma yapan fedakar baba İbrahim Gürpınar, çok gururlu ve mutlu olduğunu belirterek, kendisini YYÜ’nün bir mensubu olarak hissettiğini söyledi.
ÖDEVLERİNİ BERABER KÜTÜPHANEDEN BAKIYORDUK
Görme özürlü kızının 2004-2005 yılında YYÜ Tarih Öğretmenliği’ni kazanmasıyla buruk bir sevinç yaşadıklarını belirten İbrahim Demirel, “Kızımı kendim okula getirip götürmeye karar verdim. Kızımın eğitim gördüğü süre içerisinde birtakım sıkıntılar yaşadık. Bu sıkıntılarımız da görsele dayalı, yazılı kaynakları araştırmada oldu. Tabii kızım zorluk çekiyordu. Bunu da kütüphanelerden, bazı kaynaklardan araştırarak görsele dayalı olarak ödevleri tarıyorduk. Ders notlarını, ödevlerini okuyordum. Ödevlerini beraber kütüphaneden bakıyorduk. Fotokopilerini çekiyor ve ondan sonrada ben okuyordum, kızım dinliyordu. Bazen anlamadığı konular oluyordu. Ben anlayana kadar okumaya devam ediyordum. 5 yıl boyunca buna devam ettim. Ben de hemen hemen tarih öğrencileri kadar konuları biliyorum artık. Bilmesem de o seviyeye geldim sayılır. Sağ olsun hocalar bile takdir ediyorlardı. Bana, ?Size de bir diploma verilmesi gerekiyordu’ diyenler oluyor. Bir baba olarak bundan büyük bir haz, büyük bir mutluluk duyuyorum. Kızımın mezuniyeti bana en büyük mutluluktur. En büyük servet ve varlıktır. Ben bunu gelecekte üniversite okuyacak ve okuyan çocukların tüm anne ve babalarına bunu temenni ediyorum” şeklinde konuştu.
HAYATIMIN EN MUTLU GÜNÜ
Tarih Öğretmenliği Bölümü’nü 5 yılda bitiren ve bir çok öğrenciden daha başarılı olan Sevda Gürpınar, hayatının en mutlu gününü yaşadığını ve bu mutlu güne ulaşmasında çok büyük emek harcayan babasına minnettar olduğunu söyledi. Mezun olmanın heyecanını yaşadığını ve bu başarıda özellikle babasının büyük katkısı olduğunu belirten Gürpınar, “İlk üniversiteyi kazandığımda nasıl geçecek bu 5 yıl diye düşünüyordum ve endişelerim vardı. Daha sonra başladığım zaman bazı sıkıntılar oldu ama ailemin de desteğiyle geçti. Herkesin yardımlarıyla bu 5 yılı atlattım ve şu an geriye baktığım zaman dün gibi geliyor. Babam benimle birlikte derslerime geliyordu. Beraber çalıştık. Şimdi herhalde benim kadar tarih hakkında bir şeyler biliyordur. En çok verilen araştırma ödevleri için gittiğim kütüphanede babam olmadığı zamanlarda zorlanıyordum. Bunların dışında bazı derslerin fotokopi yoluyla alınması beni çok etkiledi. Normalde derslerde ses kayıt cihazı kullanıyordum. Onları dersten sonra yazıya çeviriyordum. Ama fotokopi verildiği zaman onları çalışmak ve ezberlemek benim için daha zor oluyordu. Onun dışında bir zorluk yaşamadım çünkü ailem hep benimleydi. Onlar sayesinde 5 yıl içerisinde pek bir zorluk olmadı” diye konuştu.