Kayıp Rıhtım’da tamamını okumak için: https://kayiprihtim.com/inceleme/bradbury-okumak/
Tıpkı yeniden çocuk olmak ve bir lunaparkta doyasıya eğlenmek gibidir Ray Bradbury okumak… (DEVAMI…)
Kayıp Rıhtım’da tamamını okumak için: https://kayiprihtim.com/inceleme/bradbury-okumak/
Ray Bradbury ile ilgili ekşi sözlük’te şöyle güzel bir entry var.
hayal gücünüzün geniş olduğunu mu düşünüyorsunuz? peki hiç mars’a giden bir ekip yeni bir dinle tanışsa neler olabileceğini düşündünüz mü? ya da uzayın derinliklerinde bir kuyruklu yıldız kovaladığınızı? kitapların yasak, itfaiyecilerinse kitap yakarak kahraman olduğu bir yakın gelecek neye benzer, gözünüzde canlanıyor mu? cadılar bayramı’nda korkunç ve doğaüstü akrabaları tarafından ziyaret edilen normal bir çocuğun düşüncelerini okuyabilir misiniz? ya da uzayın derinliklerinde gemilerini kaybedip boşluğa sürüklenen astronotların son diyalogları sizce ne olabilir? tüm bu uzak hayalleri, gerçeklik hissinden kopmadan ama büyüleyici bir dille anlatabilir misiniz? sanırım bu biraz zor olurdu.
işte ray bradbury tüm bunlar ile alakalı, bilim kurgu edebiyatının belki de en romantik eserlerini ortaya çıkartmış olan, şu anda umarım bir yerlerde yıldız kovalıyordur dediğim, tarihin en iyi yazarlarından biridir.
…
Ne çocuğu, ne lünaparkı anlayamadım. Benim okuduğum Bradbury’de katil cüceler, mezardan çıkan ölüler var. Gerginlik ve kasvet var.
Kesinlikle katılıyorum. Sonbahar ülkesi kitabındaki öykülerin kasvetini ve gerilimini çok az kitapta bulabildim.
Resimli Adam 2019’da okuduğum en iyi kitaplardandı, okurken her hikayeden ayrı keyif almıştım. Bradbury’nin korku hikayelerini henüz okumadım ancak Venüs’te Güneş Kubbeleri’ni arayan bir grup insandan roket adam olan babasının uzaydan gelmesini bekleyen çocuğa, uzay gemilerinin infilak etmesinden ötürü uzay boşluğunda son dakikalarını geçiren astronotların diyaloglarından çocukların ele geçirdiği teknolojik odaya, hayal dünyamı genişleten tüm bu öyküleri çok iyiydi.