Antik Çağda Suç ve Cezalar
Eski Mısır’da polis vardı, ama onlar firavunu gözetirlerdi, halka hiçbir yardımları olmazdı. Birçok suçun cezası, madenlerde çalışmaya gönderilmekti. Diğer cezaların arasında, büyük taş bloklarını taşımak veya kol gücüyle yapılan diğer işler vardı. Bir kral mezarından hırsızlık yapmanın cezası ölüm bile olsa, yine de bir bütün olarak bakıldığında, Mısırlıların çok sert cezaları yoktu.
Eski Çin’deki en ağır ceza (örneğin ana babasını öldüren bir erkek veya kadın için yavaş yavaş parçalara ayrılarak) öldürülmekti.
Romalılar köleleri kaçmaya çalışırlarsa çok sert bir biçimde cezalandırılırlardı. Diri diri yakılabilir veya arenada yırtıcı hayvanların önüne atılabilirlerdi. Roma imparatoru Diocletianus (M.S. 284-305 arasında hüküm sürmüştür) Hıristiyanlığın Roma toplumu için bir tehdit oluşturduğu düşüncesindeydi. Hıristiyanları tutukladı ve onları arenalarda, ellerine kendilerini koruyabilecek hiçbir şey vermeden, vahşi aslanlarla dövüşmeye gönderdi.
Ortaçağ İngiltere’sinde en ağır suç ihanetti (krala karşı komplo kurmak). Bunun cezası asılmak, bağırsakların sökülmesi ve dört uzvundan çekilerek dörde bölünmekti. Kurban ilk önce idam meydanına sürüklenir, sonra asılır ama ölünceye kadar ipte bırakılmaz, daha sonra bağırsakları sökülür ve karşısında yakılırdı. Sonra kurban dört parçaya ayrılır ve bunlar çevredeki farklı kentlere gönderilirdi; böylece gözü korkan başka insanların bu suçu işlemeyecekleri düşünülürdü.
Spartalı erkek çocuklar on üç yaşına geldiklerinde, kırsal alana gönderilerek sınavdan geçirilirlerdi; hayatta kalmak için hırsızlık yapmaları gerekirdi. Yine de şayet yakalanırlarsa ağır bir dayak yerlerdi.