Hipotermi (düşük vücut ısısı) hem tıbbi bir duruma hem de soğuğa maruz kalma belirtisine işaret eder. Vücut belirli bir sıcaklığın altına düştüğünde ve kendini ısıtamadığında ortaya çıkar. Normal vücut ısısı 98.6 derece olarak kabul edilir. Hipotermi 95 derecenin altındaki herhangi bir şey olarak kabul edilir. Tedavi edilmediği takdirde, hipotermi tıbbi bir acil durum haline gelebilir.
Örtü sistemi (deri), ısı kaybını kontrol ederek vücut ısısını düzenlemeye yardımcı olur. Vücut, hücresel metabolizma yoluyla ısı üretir; bu, yaşamanın -en azından bir insanda- bizi sıcak tuttuğunu söylemenin süslü bir yolu.
Vücudumuz en az kaybettiğimiz kadar ısı üretebildiği sürece, iç sıcaklığımızı koruruz. Kazandığımızdan fazlasını kaybedersek, hipotermiden muzdarip oluruz.
Hipotermi Türleri
Üç genel kaza sonucu hipotermi türü vardır:
- Soğuk suya daldırma veya kara yakalanma gibi soğuğa akut maruz kalma. Bu, soğuk havalarda dışarıda olmaktan daha kötü.
- Alkol veya yetersiz beslenme ile zehirlenme dahil, yeterli ısı üretmeyen yorgunluk veya diğer metabolik eylem eksikliği.
- Ara vermeden hafif veya orta derecede soğuk sıcaklıklara kronik maruz kalma. Serin bir sonbahar akşamında dışarıda ceketsiz uzun süre sohbet etmek bile, tedavisi kolay olsa da hafif hipotermi geliştirmek için yeterlidir.
Soğuk bir ortam ile cildin (tanım gereği cilt kesilerek açıldığı için) uyuşmasının bir kombinasyonundan kaynaklanan ve ısının normalden daha hızlı bir şekilde dışarı çıkmasına neden olan hipotermi de ameliyat sırasında çok yaygındır.Perioperatif hipotermi iyi belgelenmiştir ve cerrahlar, cerrahi ekip için sağlıklı ve rahat bir ortam sağlarken bunu önlemenin yollarını aramaktadır.
Tarih
İnsanlar binlerce yıldır soğuğa maruz kalmanın ölümle sonuçlanabileceğini ve yorgunluk veya bitkinliğin durumu daha da kötüleştirdiğini biliyorlar. Hipotermiyi gerçekten tanımlamak ve tanımak için, insanlarda düzenli olarak kullanılabilecek kadar küçük bir termometre gerekliydi. 1866’da icat edildi ve onlarca yıl sonrasına kadar tıbbi kullanım için yaygın olarak mevcut değildi. Vücudun ne kadar sıcak olması gerektiğine dair bir fikir edinmek için termometrelerin kullanıma sunulması uzun zaman aldı.
Pek çok insan normalin ne olduğunu bulmak için ateşlerini ölçmek ve kaydetmek zorunda kaldı. Ve tüm sıcaklıkların aynı şekilde alınması gerekiyordu – uzun yıllardır var olmayan standardizasyon. İnsan sıcaklıklarının ilk çalışması 1868’de yayınlandı ve çeşitli hastalıkları olan 25.000’den fazla denek için sıcaklık tartışmasını içeriyordu. Sıcaklıkların çoğu, herkesin bildiği yanlış bir yöntem olan kolun altından (midaksiller) alındı.
Sıcaklığın bir teşhis aracı olarak kullanıldığı ilk yıllarda bile doktorlar, hastaların düşük sıcaklıklarla baş edemeyeceklerini biliyorlardı, ancak durumun uygun bir adı yoktu. “Hipotermi” terimi, 1880’e kadar basılı olarak ortaya çıkmadı ve soğuk ellere sahip olmaktan soğuğa “hoşgörülü” olmamaya kadar farklı anlamlarda kullanıldı. 20. yüzyıla kadar bugün doktorların bildiği gibi açıkça tanımlanmamıştı.
Hipoterminin (gerçek bir adı olmamasına rağmen) soğuğa maruz kalmaktan kaynaklanabileceği iyi biliniyordu ve alkol intoksikasyonunun hipotermideki rolü hemen tespit edildi. Ameliyat sırasında hipoterminin ortaya çıkabileceği fikri nispeten modern bir realizasyondur.
Hipotermi Belirtileri
Hipoterminin belirti ve semptomları, durumun ciddiyetine bağlıdır. İlk başta, sadece titreme ve genel olarak rahatsız edici bir his vardır. Hastanın beceriksiz parmakları olabilir.
Hipotermi ilerledikçe, ince motor beceriler, yorgunluk, kafa karışıklığı, bilinç kaybı ve nihayetinde ölümle artan sorunlara neden olur.
nedenler
Hipotermiye, vücudun üretebileceğinden daha fazla ısı kaybetmesi neden olur. Hipoterminin en yaygın nedeni soğuk bir ortama maruz kalmaktır. Soğuk bir ortam mutlaka açık hava anlamına gelmez; anestezi altındakiler, değişen termoregülatuar mekanizmalar nedeniyle hipotermiye daha yatkın olabilir.Diğer nedenler veya risk faktörleri arasında travma veya cerrahi yaralar, yorgunluk ve alkol zehirlenmesi bulunur. Bebekler için soğuk yatak odalarında uyumak bir risk faktörü olabilir.
Teşhis
Hipotermi teşhisi koymak, belirli bir eşiğin altında olan doğru bir sıcaklık almayı gerektirir. Gerçek sıcaklığın ve hastanın belirti ve semptomlarının bir kombinasyonu, hipoterminin hafif, orta veya şiddetli olarak kabul edilip edilmediğini belirler.
Önleme
Hipoterminin önlenmesi, hastanın deri yoluyla kaybettiğinden daha fazla ısının korunmasını gerektirir. Hipotermiyi tedavi etmek, hipotermiyi önlemek için kullanılanlarla tamamen aynı teknikleri kullanır, ancak ısı kaybını durdurmak yerine vücuda ısı transferiyle sonuçlanır.
Çoğu durumda, hipoterminin önlenmesi veya tedavisi, hastanın soğuk bir ortamda olduğu belirlendiği ve ardından hasta soğuk ortamdan çıkarıldığı (soğuk bir gecede içeri girdiği) veya tuzağa düşmek için önlemler alındığı sürece basitçe yapılabilir. vücuttaki ısı (battaniyeler, eldivenler, ceketler ve bir fincan sıcak kakao).
Hafif hipotermi, fark edilmedikçe gerçekten önemli değildir, ancak orta veya şiddetli hipotermiyi hafife almamak son derece önemlidir. Titreme iyidir. Bu, hipoterminin hala hafif aşamada olduğu ve kolayca tersine çevrilebileceği anlamına gelir. Titreme durduğunda, durumu ciddiye almalı ve hastanın kalan ısısını korumak için adımlar atmalı ve ardından yeniden ısıtma sürecine başlamalısınız.
Soğuk ve kuru, soğuk ve ıslaktan daha iyidir. Bir hasta ıslanırsa, kuru olduğundan 25 kat daha hızlı ısı kaybeder. Islak giysileri soyun. Aşırı derecede üşüyen bir hastanın giysilerini çıkarmak mantıksız görünebilir, ancak giysileri ıslak giysilerden çıkarıp kuru bir şeye sarmak hastanın hayatını kurtarabilir.