Her ay Be My Travel Muse'dan Kristin Addis, yalnız bayan seyahatiyle ilgili ipuçlarını ve önerileri içeren bir konuk köşesi yazar. Bu, yeterince üstesinden gelemediğim önemli bir konudur, bu yüzden diğer yalnız kadın gezginler için tavsiyelerini paylaşması için bir uzman getirdim! İşte o şaşırtıcı başka bir makale ile!
Şükran Günü gecesi Mozambik Tofo'da yeni arkadaşlarımla oturdum. Yiyeceklerimizin gelmesi yavaştı, bu yüzden tatilin doğasına saygı duymaya ve neye minnettar olduğumuz hakkında konuşmaya karar verdik.
O anda, dünyanın çeşitli köşelerinden buraya gelen, oradaki gibi benim de yaptığım gibi inanılmaz insanlarla çevrili olduğuma inanamadım: ağızdan. Kuzeydeki bir kasabada doktora çalışmalarını yeni bitirmiş, zeki bir Aussie bruneti olan Barış Gücü sayesinde iki sarışın Kaliforniyalı kız vardı. Kuzey Amerika ve İsviçre'den birkaçı. Olabildiğince mutlu ve rahattık. Her insanın teşekkürlerini vermesi, öncekilerden daha güzel ve derindi, hatta bazıları gözlerime göz yaşarttı.
Birkaç hafta önce Mozambik'te seyahat etmekten korkmuştum. Çok fazla soru işareti vardı ve çevrimiçi olarak çok az cevap bulabildim. Güney Afrika'dan gelen arkadaşlarımın bana söylediklerinden ülke hakkında biraz şey biliyordum: Mozambik 1992'de sona eren bir iç savaştan çıkan eski bir Portekiz kolonisidir. Güney Afrika’nın doğu kıyılarını çevreleyen bir kıyıdır. Okyanusun dışında birkaç dolara taze deniz ürünleri ve sonsuz kum barları ve bebek mavisi suları olan uzun plajları ile kesinlikle muhteşem.
Ancak Mozambik'in seyahat etmesi kolay bir ülke olmadığını da biliyordum. Polis memurları bozuk ve halk tarafından kullanılan otobüsler, ChapasGenelde 20 kişiyi ağırlayabilen ancak 40'da sıkıştırabilen kel lastikli kamyonetler var. Birkaç önemli yerde bir miktar turizm altyapısı var, ama bunun ötesinde, kötü yollar ve gizemlerle dolu.
Uyarılar ve korkutucu istatistikler dışında, ülke hakkında çevrimiçi olarak çok fazla bilgi yok. Yalnız kadın gezginlerin hesaplarını ararken, 2013'ten beri iyi görünümlü olup olmadığına dair iki kez düşünmesi için bir poster öneren bir scuba panosundaki bir foruma rastladım. Lonely Planet Thorntree forumunda çok daha cesaret verici olmayan bir ilan; Mozambik'in yazarın seyahat ettiği en zor ülke olduğunu belirten bir blog yazısı ile bağlantılıydı: soyuldu, çok pahalıydı ve seyahatini kısa kesmeyi seçti. Olumlu bir şey bulup bulamayacağımı merak etmeye başladım.
Sonra bir şey hatırladım: Afrika ile ilgili birçok yanılgı var. İnsanlar çok tehlikeli bir yer olduğunu düşünmeye meyillidirler ve ayrıca nazik insanlar, güzel manzaralar, iyi yemekler ve bulunabilecek eşsiz maceralar olduğunu unuturlar.
Benzer şekilde, ilk kez Güney Afrika'ya gitmeden önce, evden gelen birkaç arkadaş, kendi başıma geçemeyecek kadar tehlikeli olarak algıladıkları bir ülkeden seyahat edeceğime dair derin endişeler dile getirdiler. Beni Güney Afrika'ya sızmak için bile yaklaşmamış olan Ebola'ya, tecavüze ve şiddete karşı uyardılar. Gerçekte, doğru önlemlerle seyahat etmenin sorun olmadığını ve korkunun çoğu zaman yardımcı olmaktan daha sınırlayıcı olduğunu buldum.
Aynı şekilde, Mozambik’e gelince, beni engelleyen sadece mantıksız bir korku olduğunu biliyordum.
Ve sonra farkettim - bir ülkeye seyahat etmek hakkında çok az bilgi var, başka bir yere seyahat etmekle aynı şey!
Vize gereksinimlerini çözersiniz (ki gitmeden önce Johannesburg, Güney Afrika'da ben ilgilenmiştim).
Doğru aşılara sahip olduğunuzdan emin olun (Johannesburg’daki bir seyahat doktorunda, ABD ve Avrupa'da olduğundan daha ucuza antimalaral haplar verdi.)
Zaten yerde ne zaman en iyi nakliye yöntemini istediğinizi sorarsınız. Johannesburg'dan, bu bir Intercape veya Greyhound otobüsü.
Nereye gideceğiniz konusunda ilk durağınızdan yerellere sorun. Johannesburg'da gezdirdiğim adamlar bana Tofo denilen bir sahil kasabasına gitmemi söylediler.
Dostça ve meraklı ol Otele vardığınızda, başınızı dik tutun ve sorularınızı sorarken ve taksi şoförleri ile pazarlık ederken ve sınır geçişi görevlileriyle uğraşırken sırtınızı dik tutun.
Mozambik'te seyahat etmek, ziyaret ettiğim her yere seyahat etmek gibi oldu. Gittikçe anladim, canayakın ve gözlemciydim, fırsat bulduğumda orada yaşayan soruları ve yerlileri sordum. Endişelenmek için hiçbir neden olmadığının farkına vardım - bunu binlerce kez daha önce dünyadaki sayısız ülkede ve şehirde yaptım.
Tehlikeli durumlarla karşılaştığım birkaç kez vardı. Chapas o kadar aşırı doluydu ve tehlikeliydi ki etrafta dolanmak için otostop yapmak zorunda kaldım. Aslında daha güvenli bir seçenekti!
Üstelik, sadece çevrimiçi sistemler çalışmadığı için, havaalanına bir uçuş rezervasyonu yapmak zorunda kaldığım zamanlar gibi hiçbir şeyin bir anlam ifade etmediği zamanlar oldu. Oraya vardığımda, çalışanlar bilet satın almak için üç bilgisayar arasında çalışmak zorunda kaldılar, çünkü her biri biraz kırıldı, ancak yine de rezervasyon işleminin bir yönü için çalıştı. Çile bir buçuk saat sürdü, fakat orada sadece norm vardı.
Yemeklerini istemeden iki saat önce sipariş ediyor, çünkü bu çok uzun sürüyor. Ve araba kullanan birkaç arkadaşım polise para cezası ödemek zorunda kaldı çünkü arka koltukta çantalar vardı ve “koltuklar insanlar için değil, çantalar için”.
Bu Mozambik. Sinir bozucu ve birçok yönden zor, ancak nefes kesici ve gülücüklerle dolu. Oradayken kültür, insanlık ve sabır hakkında çok şey öğrendim. Sadece Avrupa’da veya ABD’de olmayan bir şekilde izin verildi. İnsanlar beni “gerçek Mozambik” i göstermeye davet ediyorlardı ve gece uzakta dans edip bir avuç yeni arkadaşla bitirdim. Hiçbir yerde aynı anda bu kadar zorlayıcı ve ödüllendirici olmamıştı.
Bonus, bütün bu keşifleri balina köpekbalıkları ve şeytan ışınlarıyla dolu akuamarin sularıyla beyaz kumlu plajlarda yaptığımdı. Üstte bulunan kiraz, ayrıcalık için günlük 30 doların eşdeğerinden daha az ödeme yapıyor olmamdı.
Ülke değildi o korkutucu ve kesinlikle mesaj panoları inanmamı sağladığı için pahalı değildi (Mozambik ziyaret ettiğim tek ülke, özel bir bungalovda bekar bir kız olduğum için beni ikiye katlamadı!). Aşırı çekici hayal gücümün ve mantıksız korkumun kazanmasına izin vermediğim için memnunum.
Daha önce hiç bulunmadığınız bir yere seyahat etmenin, sınırlı bilgiyle, son derece sinir bozucu olabileceğini biliyorum. Bileşik olarak “korkutucu, korkutucu” Afrika'da seyahat ediyordum ve daha da korkutucu bir hal alıyordu.
Ancak yine de, korkuların harika bir seyahat deneyimi olabilecek yollara girmesine izin vermenin bir hata olduğu yine gösterildi. İnanılmaz bir ekiple tanışma şansım oldu ve hepsinden önemlisi, yalnız başına bir meydan okumaya hükmedin ve ona hükmedin. Kendime yetenekli olduğumu ve yine de yalnız seyahat etmeyi tercih ettiğimi kanıtlamak için başka bir şansım oldu. Çok az insanın yakından ziyaret ettiği ve iyi zamanların, kötü zamanların 10'dan daha ağır basardığı yeni bir ülkeyi tanıdım. Hayır, milyonlarca kez. Aynı şey sizin için de olabilir.
Korku canavarı öldürmek ve kendine güvenmek biraz cesaret gerektiriyor.
Kristin Addis, kadınları dünyaya otantik ve maceracı bir şekilde seyahat etmeleri için ilham veren yalnız bir kadın seyahat uzmanı. 2012 yılında tüm eşyalarını satan ve Kaliforniya'dan ayrılan eski bir yatırım bankacısı olan Kristin, her kıtayı kapsayan dört yıldan fazla bir süredir dünyayı dolaştı (Antarktika hariç, ancak listesindeydi). Denemeyeceği hiçbir şey yok ve neredeyse hiçbir yerde araştırmayacak. Müziğinden daha fazlasını Be My Travel Muse'da veya Instagram ve Facebook'ta bulabilirsiniz.
Fetih Dağları: Yalnız Kadın Seyahat Rehberi
Yalnız kadın seyahati hakkında eksiksiz bir A'dan Z'ye rehber için, Kristin’in yeni kitabına göz atın, Fetih Dağları. Seyahatinizi hazırlamanın ve planlamanın pratik ipuçlarının birçoğunun tartışılmasının yanı sıra, kitap, kadınların yalnız seyahat etmeleriyle ilgili korkuları, güvenliği ve duygusal kaygıları ele alıyor. Diğer kadın seyahat yazarları ve gezginleriyle yirmiden fazla röportaj sunuyor. Kitap hakkında daha fazla bilgi edinmek, size nasıl yardımcı olabileceğini öğrenmek için buraya tıklayın ve bugün okumaya başlayabilirsiniz!