yaklaşık 1 saat önce:
kalabalık, karmaşa, anlamsız uğultu.. bir türlü sevemesem de zorunlu olarak gidiyorum bu büyük alışveriş merkezine arada sırada yemek için.. evden ekmekarası götüremediğimde veyahut bu gün olduğu gibi bir arkadaşım ile iki satır konuşup bir şeyler yemek için.. yaklaşık 3 aydır bu civardayım ve bir yemekçi bulamadım burada doğru düzgün.. her yer “elit” fazlasıyla.. neyse uzatmanın alemi yok efendim.. bu kaotik gürültülü alışveriş merkezinin yemek katında bir garip melodi çalındı kulağıma saçma sapan hamburgerleri yutar, değişmez muhabbetimin belini kırar iken.. saf bir melodi.. önceleri hoperlör yayınından geldiğini düşündüğüm bu sesin yalınlığı karşısında büyülendim.. bir yandan kırk yıllık geyiği sanki yeni konuşuyormuşuz gibi heyecanla kankardeşimle tartışırken aklım bu melodinin kaynağındaydı.. velhasılı kelam yemek bitti ama tını sürüyor.. hemen indik aşağıya.. bir hanımefendi harp çalmakta.. o ne güzel bir sestir.. o ne akıcı bir melodidir.. sanırım ikinci oluyor bu enstrumanın sesini duyuşum.. büyüleyici bir tınısı var.. aslında çok basit.. belki de bu saf sesin basitliği beni etkileyen.. bilmiyorum.. fotoğrafını çektim hanımefendinin beceriksizce.. ve teşekkür ettim kendisine.. uzaktan başımla.. zerafetle aldı selamımı bir yandan çalarken.. elleri dert görmesin.. o çaldığı melodinin huzuru muazzamdı..