Ekonomik hayatın tarihi gelişimi :
Yüzyıllar boyunca dışa kapalı yaşamış , Pazar ekonomisi hemen hemen hiç gelişmemiş ve aynı ekonomik yapı 1930’lu yıllara kadar devam etmiştir.Bu yıllardan sonra İlçe merkezinde küçük esnaf işletmeleri açılmış ve halkın yiyecek giyecek gibi ihtiyaçları için Pazar yaratılmıştır.İlçede eski yıllardan beri ilkel koşullarla geçimlik düzeyde tarım ve hayvancılık yapılmıştır.1950 yılında Ülke tarımında görülen önemli değişiklikler İlçe tarımını hiç etkilememiştir.1960 yılında ilçede patates ve fasulye ekimi başlamıştır.halk ürettiği hayvan ürünlerini Elazığ İline götürerek Pazar bulmuş ve karşılığında yiyecek , giyecek ve ev eşyası ihtiyacını karşılamaya çalışmıştır.
1950 yılında Hozat İlçesinde kurulan Jandarma Er Eğitim Alayı İlçe ekonomisine hayat vermiştir.Bu dönemde İlçe merkezinde birçok esnaf işletmeleri açılmış ve İlçede bir gelişme yaşanmıştır.Bu eğitim Alayının 1978 yılında İlçeden kaldırılmasından sonra eski parlak ekonomik yapı gerilemiştir.1996 yılında İlçe merkezinde bir Askeri Tugayın konuşlandırılması ile birlikte İlçe ekonomisinde bir gelişme gözlenmiştir.
1970 yılında tarımda traktör kullanılması ekonomiyi geliştirmiş , bu yıllardan sonra yüksek doğurganlık nedeniyle toprakların daha da bölünmesi , topraksız oranının yüksek olmasına sebep olmuş , kırdan kente ve İl dışına göçü hızlandırmıştır.Tarım ve hayvancılık faaliyetlerinde gelişkin olmadığı için göç durdurulamamıştır.
Bugün ise bitkisel üretim ve hayvancılık ilkel koşullarla yapıldığından üretim geçimlilik düzeyinde kalmakta ve geniş anlamda Pazar için üretim yapılmamaktadır . bu nedenle tarım ve hayvancılığa dayalı ekonomik yapı durağandır.
SANAYİ
İlçede doğal yapı , iklimi ulaşım olanaklarında yoksunluk , tarımda düşük verimlilik ve düşük gelir düzeyi sanayi için bir sermaye birikimi sağlayamamıştır . Hammadde kaynağının olmayışı Pazara ulaşım uzaklığı nedeniyle sanayiden bahsetmek mümkün değildir .Küçük el işlemeciliği dışında imalat sanayi sıfır düzeydedir.
TARIM
İlçede geçim kaynaklarından biride tarımdır . Doğal koşullara bağımlı olan İlçe tarımı hayli geridir . Yapılan tarımda verim normalin altında olup girdi masraflarının yüksek olmasından ötürü çiftçiler kendi imkanları doğrultusunda tarımla uğraşmaktadırlar .İlçede geçimlilik üretim yaygın olup , elde edilen üretim yerel tüketimi karşılamaktan uzaktır.
İlçemiz arazilerinin yaklaşık %21’i ( 16.800Ha) işlenebilir tarım arazileri oluşturmaktadır. Ancak yaşanan göç son yıllarda tarım alanında çalışan insan sayısının azalması sonucu üretimde önemli düşmeler olmuştur.İşlenebilir arazilerin 2/3’ü kuru 1/3’ü sulu olup , kuru tarıma dayalı ziraat sistemi uygulanmaktadır .
İlçemizde yetiştirilen tarım ürünleri içerisinde ilk sırayı buğday almaktadır . Buğdaydan sonra yetiştirilen diğer bir ürün arpadır . Yem bitkileri olarak yonca , fiğ ve korungan tarımı yapılmaktadır .bağ bahçe ziraatı daha çok ilçe halkının kendi ihtiyacını karşılamaya dönük olarak yapılmaktadır .Ticari anlamda bir tarımsal üretim olmamakla birlikte , ihtiyaç fazlası sebze ve meyve ( elma , armut , ceviz ) İlçe içerisinde ve kısmende dışarıya satılmaktadır .
HAYVANCILIK :
Dağlık bir yöre olan Hozat İlçesinde İlçe topraklarının tarla tarımına pek elverişli olmadığı için asıl geçim hayvancılıkta sağlanır.İlçenin arazi yapısı hayvancılık yapmak için ideal bir yerdir.
İlçenin coğrafi yapısı , topoğrafik durumu ve bitki örtüsü itibariyle küçükbaş hayvan yetiştiriciliği oldukça yaygındır .Hayvancılık İlçenin en önemli geçim kaynağını oluşturmaktadır .Bu ekonomik yapı içerisinde küçükbaş hayvan yetiştiriciliği gerek sayı gerekse üretilen ürünlerin çeşitli miktarları açısından ilk sırayı almaktadır .
Ancak son yıllarda mera ve yaylalarımızın önemli bir kısmı güvenlik nedeniyle hayvancılığa kapalı oluşu , İlçede hayvancılığı önemli ölçüde geriletmiştir. İlçede yaklaşık 21.000 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır .Mera ve yaylaların son iki yıldır hayvancılığa açılması İlçemizde hayvancılığı cazip hale getirmiş ve gün geçtikçe gelişme göstermektedir.
Küçükbaş hayvan yetiştiriciliği oranla büyükbaş hayvan yetiştiriciliği oldukça azdır.İlçemizde büyükbaş hayvan sayısı 2200 civarındadır . Büyükbaş hayvan yetiştiriciliği daha çok süt üretimine dönük olarak yapılmaktadır . Ağırlık olarak Doğu Anadolu kırmızısı ile yerli Kara İnek ırkı bulunmakla birlikte , melez ve kültür ırkı büyükbaş hayvan yetiştiriciliği de yapılmaktadır.
Hayvancılıkta çoğunlukla peynir üretimi yapılmakta peynir yerel ihtiyacı karşılamakla birlikte dış pazara sevki de yapılmaktadır .
ARICILIK :
İlçemizde özellikle son yıllarda arılı kovan sayısında önemli bir artışlar olmuş ve arıcılık tarım ve hayvancılıktan sonra İlçe Halkının geçim kaynağı haline gelmiştir. Köylerimizin tamamında arıcılıkla uğraşan bir veya birden fazla aile bulunmaktadır . İlçe merkezi ve köylerimizde yaklaşık 150 aile arıcılık ile uğraşmaktadır . Bunların bir kısmı arıcılığı ticari anlamda yapmakta ve geçimlerini sağlamaktadırlar .
İlçemizde şu anada daha çok sabit arıcılık yapılmaktadır . İlçemiz kırsal kesimi güvenlik nedeniyle kullanılmadığından arıcılık da hayvancılık gibi olumsuz etkilenmektedir .
İlçemizde arı kovan varlığı 4300 civarındadır .Bu kovanlardan yılda ortalama 8-10 ton arasında bal elde edilmektedir İlçede arıcılık dalında faaliyet gösteren bir adet Kooperatif mevcuttur.