Bilemem ben. Çünkü kar tanesi değilim. Onlar adına konuşamam da. Bunu bilse bilse bir kar tanesi bilir. Hepsi başka desenlerde olan kar taneleri birer mucizedir.
Barajlar onlarla dolar. Bir kar tanesi olsaydım ben, ne yapardım? Uzun süre kalmazdım doğunun köy yollarında mesela.
Aylarca doktor bile girmeyen köyler benim yüzümden doktorsuz kalacaklar diye üzülürdüm.
Kar tanesi olsam, kimsenin üşümesini istemezdim mesela. Kimse üşümesin diye eritirdim kendimi, erirdim.
Kar tanesi olsam, kurak yerleri yağmak isterdim, yararlı olmak için. İnsanlar susuz kaldıklarında erimiş halimden yararlansınlar diye.
Ben bir kar tanesi olunca tek başıma…
O zaman hiçbir işe yaramam ki. Biz topluca yağdığımızda yararlı olabiliriz ancak. Tek bir kar tanesi, tek başına ne yapabilir ki?
O zaman bir araya gelip, öyle yağıp dünyayı değiştirebiliriz. Önce kendi toplumumuza yararlı oluruz, sonra dünyaya.
Önemli olan, kar tanesi değil, kar yığını olup yığınlarla yararlı olmak. Tek başına bir kar tanesinin pek önemi yok demek ki.
Öykü Müjdat Gezen’in “BAL” logolu köşesinden alınmıştır. Öykü günümüze uyarlandığında, yani idari ve insancıl açıdan düşünüldüğünde, birleşmenin, çoğalmanın ne kadar önemli olduğuna dikkat çekmiyor mu?
Öyküyü ben çok manidar ve güzel buldum. Umarım sizlerde beğenirsiniz.
Eline, yüreğine sağlık Müjdat Gezen.