Sarımeşe, bir zamanlar “köy” kimliğindeydi.
Toprakları verimliydi.
Özellikle Bulgaristan göçmenlerine arazi tahsislerinin yapıldığı bir alandı. Onlar, emekleri ve alın terleriyle bu alanda ektiler, biçtiler, ürettiler. O bereketli topraklara ihanet etmediler!
Yıllar yılları kovaladı, 21. yüzyılın başlarında Sarımeşe üzerine “kentsel projeler” tasarlandı, İmar Planları yapıldı. Sarımeşe, tarımsal üretim ve besicilik alanı olmaktan çıkarılıyordu!
Üstelik, “Büyükşehir Yasası” ile “köy” kimliğindeki yerler “Mahalle” kimliğine dönüşünce önemli değişimler yaşandı. Örneğin, köyün ve köylünün ortak kullanım alanları olan MERALAR, artık belediye mülkiyetine geçiyordu! Meralar yeni “rant alanları” oldu!..
Yeni “imar planları” ile o bereketli arazilerde konut ve işyerleri yapılacak, birileri bu sayede kısa sürede büyük zenginliklere sahip olacaklardı!
Özellikle de “Kaymakamlık ve Belediye” binalarının Sarımeşe’nin bereketli tarım alanlarında yükselirken, çevresindeki ranta açılan topraklar da hızla değer kazanıyordu.
Bir süre önce, Kaymakamlık’taki bir iş için Sarımeşe’de ve yeni “Kartepe Kent Merkezi” alanındaydım.
Yan yana inşa edilen Belediye ve Kaymakamlık binalarının karşısında büyük bir alan ve ardında büyük bir cami inşaatı yer alıyor. O henüz boş olan alanda bir ağaç gölgesinde kısa bir süre dinlenmekteydim ki, birkaç metre geride bir adamın şu sözleri dikkatimi çekti;
“Dağdan taş getirip şu münbit toprağı taşa çeviriyoruz. Allah bizi affeder mi?”
Gölgesinde oturduğum ağacın çevresindeki büyük bir alan, taşlarla doldurulmuştu!
Bu sözlerin sahibi kişiye döndüm; “Ne güzel söyledin arkadaş” dedim.
Sonra, kısa bir süre sohbet ettik.
Bu alana o taşları taşıyan kamyon şoförlerinden biriydi! Bu alana hayli uzak sayılan bir dağdan, o dağı ve ormanı delik deşik eden bir taşocağından bu taşları taşıdıklarını söyledi!
Bu yeni “Kent Merkezi” çevresindeki yapılanmalara baktım. Modern görünümlü binalar yapılmış, yenileri de süratle yapılıyordu. Henüz inşa halinde dükkanlar da dikkati çekiyordu. Tapu dairesi son derece yoğun bir çalışma temposundaymış! Kartepe İlçesinin yeni kent merkezi olan Sarımeşe, bereketli topraklarını yitiriyor ama o topraklarda “betondan oluşan büyük rantlar” üretiliyordu.
Yaradan, dünya dediğimiz bu gelip geçici dünyada, kullarının yaşam sürdürebilmesi için müthiş bir düzen kurmuş. Beslenmesi için bereketli topraklar vermiş. Temiz bir havada yaşayabilmeleri için Ormanlar vermiş. Yaşamın vazgeçilmez temel ihtiyacı olan su kaynaklarını; nehirleri, gölleri, denizleri vermiş. Mevsimlerle dönüşen bir doğa düzeni kurmuş.
Ne yazık ki, “aklı” bir yana bırakan insan, DOĞAYA İHANET etmiş ve ediyor…
Bu ihanetin bedelini de ödüyor!
Mevsimler birbirine karışıyor, yaz ortasında şiddetli yağışlar ve dolu yüzünden ürünler yok oluyor!
Doğal çevreye karşı hoyratlık eden ve kirleten insanoğlu, kendi günahının bedeli olan “VİRÜSLERE” şaşırıyor!
Kirli hava “KANSER” denilen illeti yaratıyor.
Bereketli ovaları taşa çevirmenin, ormanları siyanürle altın arayan yerli-yabancı şirketlerin ve maden ocaklarının talanına açmanın, denizleri-gölleri-nehirleri kirletmenin ve insan kaynaklı pek çok günahın bedelini çok ağır ödüyoruz…
Farkında mıyız?