Öğretmen öğreten kişi değildir. Belki eskiden öyleydi, ama bu devirde, günümüzde böyle bir misyon yüklenemezsiniz, eğer bu mentaliteyle devam ederseniz eskimişsiniz demektir ve dünya ile yarışamaz hale gelirsiniz. İşte bizim eğitimdeki kötü durumumuzun bir sebebi de budur. Öğretmenin ne iş yapması gerektiğini öğretmen arkadaşlarım da bilmiyor. Eğitim Fakültelerimiz köhnemiş bir zihniyetin işlevselliğine sahip. İnternetten indirebileceğimiz Amerikalarda yapılmış araştırma makalelerinin çevirilerini bile okumuyoruz. Herkes babasından öğrendiği şekilde devam etmek istiyor. Eğitim fakültelerinde bir öğretmen dört yıl boyunca hiçbir çocuğa değmeden eğitiliyor. Bu şuna benzer bir diş hekiminin hiç dolgu yapmadan mezun olması gibidir. Her şeyin teorisini öğrenir ama pratikte dolgu yapmamış bir diş hekimi düşünebilir misiniz? Öğretmenlerimizin hepsi böyledir.
Hal böyle oluca mezun olan tüm meslektaşlarm kendi geçmiş öğrenciliklerine döner ve öğretmenlerini taklit ederler. Çünkü teorik olarak anlatılan o altı şapkalı öğretim şakaları pek bir işe yaramamaktadır. Kimse de kullanmamaktadır. Aslında tüm bunlardan daha vahimi bu yüzyılda kimseye bir şeyleri anlatmak yoluyla öğretmeyeceğimizi de öğrenememiş olmamız.
Öğretmen sadece ama sadece öğrenciye nasıl öğrenmesi gerektiğini öğretebilir ve ondan sonra ona rehberlik eder. Ne zaman neyi öğrenmeli, merak ettiği şeyler ona ne kadar yararlı, nasıl öğrenecek ve en doğrusunu nereden bulacağı konusunda talebeye rehberlik etmekle görevlidir. Rehber olmak öğreten kişi olmaktan çok daha zordur. Çünkü alt yapısında büyük bir bilgi birikimi gerektirir. Örneğin matematikten Köklü Sayılar konusu üzerine biraz bilgi sahibi olan herkes bu konuyu öğretebileceğini düşünür. Evet kendisinin nasıl çözdüğünü karşı tarafa aktararak bunu başarabilir ama işte bu kadardır. Çok sınırlı ve kapalı bir durum. Öğrenen kişi ise sadece anlatan kişinin yöntemine vakıf olarak onun çözebildiği soruları çözebilir duruma gelir. İşte bizim ülkemizde eğitim budur. Bu düzeyde kısıtlı ve önü kapalıdır. Yeniliğe, araştırmaya açık değildir. Kimsenin sorgulaması, nedenlerini araştırması istenmez. Vizyon sahibi değildir.
Sürekli kendi bilgisini düz anlatım tekniğiyle aktaran kişi öğrenciyi kendisine bağımlı kılar. Ama iyi bir öğretmen zaman içerisinde kendisini gereksiz kılabilendir. Örneğin benim bir şey öğrenmek için onu bilen, uzman bir kişiden yardım almama gerek yok, birisinin bana anlatmasını beklemem. Sadece bir uzmanın rehberliğinden yararlanabilirim o kadar. Çünkü ben daha Lisedeyken kendi kendime nasıl öğreneceğimi öğrendim. Buna mecburdum; çünkü entelektüel birikim açısından çok kısıtlı bir çevrede yaşıyordum, ya kendi kendime öğrenmeye vakıf olacaktım ya da o sınırlı çevrede kapalı kalacaktım. Ya kendimi gerçekleştirecektim, ya da bana verilenlerle yetinmeyi öğrenecektim. Ben daha fazlasını istediğime karar verdiğim an kimseye ihtiyacım olmadığını anladım.
Vizyon sahibi olmayan bilgi aktarımlarının bize ne yararı var ki? Neyin nereden geldiğini bilmeden, bilim adamları oturduğu yerden bunları kabul etmişler gibi, bilimsel gerçeklere dayanmayan, bunları açıklamadan bilgileri hazır bir şekilde öğrenciye sunan, sadece anlatan, hep anlatan, sürekli öğretmenin aktif olduğu sınıf ortamlarının ne anlamı var? Eğitim bu mudur? Yoksa çocuğun keşfetme anında ki mutluluğunu hissetmesi midir? Kendi kendine bir şeyleri başarabildiğine inanması mıdır? Eğer sen ona var olan bilgiyi hep hazır olarak verirsen bu çocuk neyi keşfedecek, nasıl kendini yetkin hissetmeye başlayacak? Hazır bilgi aktarımlarının bize ne yararı var? İnanın hiçbir yararı yok. şimdi soruyorum size bunca eğitim fakültesi varken Fen Edebiyat Fakültelerinden mezun olan arkadaşlarım da öğretmen olmak için çırpınıyor neden?
Öğretmenlik bu ülkede bu kadar mı çekici bir meslek? Ya araştırmaya, sorgulamaya vakıf değiller ya da uğraşmak istemiyorlar. Kendi alanlarıyla ilgili çalışmak yerine sahip oldukları bilgiyi bir öğrenciye aktarmak kadar kolay bir iş var mı? Zaten bilgiye sahipsin, git tahtaya çöz soruyu, ya da nefesini tükete tükete anlat konuyu al maaşını, bak hayatına. Ne yazık ki olan budur, çok nadir öğretmen vardır ki bu işin tahtada soru çözmekle, tüm öğrencilere aynı bilgileri tekrarlamakla olmadığının bilincindedir.