Bildiğiniz üzere üniversiteler uzaktan eğitime başlıyor ve örgün eğitim dönemini tamamıyla kapattılar. (Uygulamalı dersler hariç) Hal böyle olunca bazı noktalarda özlem duyacağım şeyleri sizlerle paylaşmak içimden geldi.
Toplu taşıma ortamı
Burada dönen muhabbet, her gün farklı insanları görebilmek, onların hayatına ortaklık edebilmek, oturacak boş koltuk gözlemek... Evet özleyeceğim hiç aklıma gelmezdi ama özledim.
Aniden alınan gitmeme kararı
Sabah sıcacık yatağımda yatarken okul varken uyandığımda gitmiyorum ulan bugün deyip geri yatardım, parayla satın alınamayacak kadar değerliymiş bu duygu bilemedik...
Dersin süresi bitmesine rağmen bırakmayan hocaya kızmak
Derse hem geç gelip hem de geç bırakan hocalar vardır çoğu yerde. Ders bitmesine rağmen hala anlatır kimse de sesini çıkartamaz herkes içinden söver, işte sınıftan geç çıkmayı da özledim.
Okuldaki insanlara puan vermek
Okulda ekibimle beraber insanlara 10 üzerinden puan verirdik. İçtiği sigaradan tutun, tırnağındaki ojeye kadar kriterlerimiz olurdu. Ama artık olmayacak bu da bitti :D
Sınavlarda araştırma görevlilerini tedirgin etmek
Sınav esnasında bilerek onların gözlerine bakıp sanki bir şey yapıyormuşum gibi şüpheye düşürmeyi de çok özleyeceğim, online sınav da neymiş :D Herkesin aynı anda oturup olduğu sınavın yerini tutar mı hiç?
İşin özü, üniversite hayatımın bu şekilde biteceğini hiç tahmin etmezdim. Ama her şeyin sonu olduğu gibi virüs dolayısı ile eğitim hayatımın "örgün" kısmı böyle tamamlanacak gibi. Hayırlısı... :)