14 Ocak 2009 Çarşamba
Ruhum o kadar yaşlı geliyor ki şu anda bana. İnanılmaz yani. Belki şimdi hastayım diye de öyle hissediyor olabilirim bilemiyorum. Bugün biraz iyiyim diye dışarı attım kendimi, 12 çeyrek vapuruyla geri dönüyoruz eve genelde. Ama o kadar bile zor dayandım. Küçük çocuk gibi arkadaşıma hadi eve gidelim hadi eve gidelim deyip durdum. Çok kaprisliydim bu gece yani.
Bir de şu ketum meselesi var. Bu da beni yoruyor sanırım. Ben biri bana bir adım gelsin ben ona on adım koşayım cinsinden bir insanım. Ama bu hatun deli ediyor beni. Bir gün bir adım atıyorsa ertesi gün beş adımla kaçıyor. Ne bok yiceğimi şaşırdım. Bu kadar uğraşacak gücüm var mı hiç bilmiyorum. Şu anda son gücümü kullanıyormuş gibi hissediyorum. Eğer bi beş adım daha geri atarsa bu sefer bir adım ileri atmasını sağlamaya çalışmayacağım sanırım. Çünkü gücüm yok tükendim. Belki bundan bir kaç sene önce olsaydı bu durum uğraşırdım allem eder kallem eder durumu netleştirirdim. Ama işte nefesim tükenmiş gibiyim bu kadar uğraşabiliyorum anca.
Birde bu kişi aslında benim hiç tipim olmayan bi insan. Çok kadın yaşından fazlaca büyük giyinen bi kadın topuklu ayakkabısı ayağında olmadan dışarı çıkmayan bi kadın. Benim için bu kadarı fazla. Bir de boyu uzun topuklu giyince onu yanımda düşünemiyorum aman allahım yani. Off düşün düşün çıkamıyorum ben bu işin içinden. Susuyor ve gidiyorum.
Ayrıca okuyorsun biliyorum. Sakın bunları okuduktan sonra koşar adım geriye gitme sadece yorgun olduğumu bil ve çaba göster istiyorum.
Etiketler: öyle böyle şöyle.