Cennetlere servetlerle değil imanla gidilir
Para, sadece beşeri bir kıymet, emek karşılığı ruhsat, yaşamak için kıyas ölçüsü ve değişim değeridir. Para, fanidir, bu dünyaya hastır ve ahirette para yoktur.
Para, kazanana yaşamda kolaylık sağlar, ihtiyaçların karşılanmasını mümkün kılar, hayatı kolaylaştırır. Ama para helal veya haram olma riskini her zaman taşır ve asıl olan helal kazançlardır.
Dünya süslerinin ve sınav gereçlerinin en köklülerinden olan para, şehvet, kibir, yalan ve hırslarla birlikte akibeti belirleyen en mühim faktörlerdendir.
Ve para berzahın sadece bu tarafına aittir.
Cennet ve cehennem ise paranın hüküm süremediği, ama dünyadayken cüzdanda taşınan para ile kazanılan akibet mekanlarıdır.
Cennet ve cehennem için parasal bedel ödemeye gerek yoktur, çünkü oraların tapusunu alabilmek için paradan başka şeyler lazımdır. Kısaca cennetlere gitmek için zengin olmak şart değildir, para ile cennet satın almak mümkün değildir ama bu infakı göz ardı etmek de asla değildir.
Paranın çokluğu, bilek hakkı ile kazanılmış veya bu dünyada rahmete layık olan kul demek asla değildir. Çünkü servetler sadece sınav içindir ve tamamında muhtaçların hakkı vardır.
Doğru olan bu serveti helal yoldan kazanmak, helale harcamak ve bolca infak etmektir.
Kefenin cebine tek kuruş girmeyecektir ama infak edilen her bir kuruş kulu cennete bir adım daha yaklaştıracaktır.
O halde paraları biriktirmek cehennemi getiren, cennetleri götürendir.
Para ile satın alınanlar da kula cennet kapılarını açamaz. Altın saraylar, sıcak sulu hamamlar, siyah arabalar, pahalı çantalar aksine cehennemin davetçileridir. Beşeri statülerin ardına sığınmak gerçeği gizlemektir, israftır ve bunlar haramdır.
Peygamberin ve ehli beytinin tevazusu ve paraya yaklaşımı asla unutulmamalı ve tüm mü’minlere misal olmalıdır.
Allah, cennet ve cehenneme gidiş biletlerini kalplere göre kesendir ve cennetlere giriş belgesinin altındaki tek imza Yüce Allah’a aittir. Yani Allah cüzdanlara, mevkilere, elbiselere, sözlere, makamlara değil kalplere bakar. Çünkü o niyetlere şahit olandır, baki olandır, herşeyi gören ve bilendir.
O, parayı sınav için veren, servetlerin zenginler arasında dolaşan bir oyuncak olmasını istemeyendir.
Cennetlere sade bir tebessümle, yetim başı okşanarak da gidilir. Cehennemlere bir cinayet, bir isyan, bir şeytan hamlesi de yeter.
Allah’ın rahmeti bol, bağışlaması yücedir lakin kalplerin o temizlik ve affa hazır olması gerekir. Hak edene hak ettiğini veren Allah, katılaşmış kalplere ıslahı nasip etmeyecektir.
Cennet için ödenecek bedel candır, Allah yolunda dökülen kan ve göz yaşıdır. Hayra harcanan imkanlardır, barışa yönelik gayretlerdir, hak ve adil olma çabasıdır, riya ve gösterişle dağıtılan harçlıklar, nemalar, reklamlı infaklar, biriktirilen servetler değildir.
Cennetler para sahiplerinin değil, parayı helal ve uygun yolllarda kazanan ve harcayanların hakkıdır. Parasız yaşayanların paralılardan cennete daha yakın olduğunu bildiren Allah’tır ki ezilenler, muhtaçlar namuslu ve imanlı yaşadıkları sürece cennetlere daha fazla layık olanlardır.
Servetlerle şımarıp, ezen, büyüklenenler ise cennetlerden her geçen gün aha fazla uzaklaşırlar.
Cennete gitmek de, cehenneme gitmek de kolaydır. Çünkü İslam kolaylık dinidir.
Para yaşamın sanal sınav sorusu ve cehennem aldatmacasıdır.
Haram para kazanılsa da, birisi tarafından sunulsa da haramdır.
Cennete gidebilmek için lazım olan iki şey sadece iman ve Allah rızasıdır.
Para ise cehenneme gitmek için alınan biletin bedelinden başka bir şey değildir.