İftarı beklerken
Bizim çocukluğumuz ve gençliğimizde iftar zamanı Van'ın Toprakkale etekleri altındaki derenin üstünde bulunan kara dağda iftar topu patlatılırdı. Rahmetli Hamit Selen ve Erol Baskın amcalarımızın evlerinin arasında yer alan tepe üzerinden Karadağı seyre çıkardık. Top atıldı mı iftar zamanıydı. Ama sonraları ebeveynlerimiz büyük caminin ışıkları yanmalı, ezan sesi duyulmalı diye buyurdular. O zamana kadar çarşı içinde de koşuşturmalar başlardı. Rahmetli fırıncı İbo'nun(İbrahim Talay'ın) fırının önünde sıralananlar bir an evvel ramazan pidelerini kaparak iftar saatinde çor çocuklarına yetiştirmek için zamanla yarışırlardı. Bu satırları yazarken sanki o ramazan pidelerinin kokusunu duyar gibi oldum.
***
İftarı beklemenin güzel bir yöntemi daha vardı. Ödevleri bitirdikten sonra toprak damlı evimizin oturma odasının gömme küçük dolabında rahmetli babamızın özenle aldığı ve koruduğu Hazreti Ali'nin cenklerini anlatan öykü kitapları, Mayk Hammer maceralarının yer aldığı polisiyeler, İan Flaming'in James Bond, Esat Mahmut Karakurt ve Kerime Nadir'in aşk romanları vakit geçirmek için paha biçilmez değerlerimizdi. İftar vaktinin geldiğini annemizin mutfaktaki tıkırtılarından anlardık. Bilirdik ki annemiz içinde minik köfteleri olan şehriye çorbası hazırlığına başlamıştır.
***
Diğer Anadolu kentlerinde de mutlaka vardır. Ama bizim memleketimizde iftar için pişen yemeklerden birer kap komşulara sunulmadı mı anacığımız iftar sofrasına oturmazdı. Aynı sunum ve ikramı komşularımız da yapardı. Sofralarımız bu nedenle hanelerde duayla pişen yemeklerin çeşnisiyle süslenirdi. Hani ramazanın bereketi derken kast edilen budur. Bunu genç kuşaklara aktarmak hepimizin boynunun borcudur.
***
Törelerimiz gibi inançlarımızda bilinçli ve çağın koşullarına göre çocuklarımıza usulünce anlatılmalı. Bunlar yapılırsa aile bağları, komşuluk ilişkileri güçlenir. Bir arada barış ve huzur içinde yaşamanın o muhteşem büyüsüne ulaşılır. Elbette ki inançlar sömürü aracı olarak kullanılmaktan uzaklaştırılarak. Tertemiz. Saf ve içten…