en sevdiğin dizeleri bırakıp
pek sevmediğin dizlere yatan sen değil misin
öyleyse sana müstehak
ey ene'l hak
not: insan yaratılırken yaratan ona kendi ruhundan üflemiştir, bu sebeple yaratan ve yaratılan arasında rivayet olunan bir bağ vardır. yaratılan yaratanı içinde taşır, bazen doğurur bazen doğurmaz. kimin kime gebe olduğu belli belirsiz bir duman tabakasıdır.
en güzeli de bitmiş bir kitap için kitaplıkta boş yer araması. daha da güzeli ruhunu hunharca siken o güzelim kitapla bakışıp, bir sonraki göz göze gelişine kadar beklemesi.
iyi ki kitaplar var, onlara olağan ruhofililer dememin bir sakıncası yoktur umarım. iyi ki ruhofililer var. ee bitti işte ne olacak şimdi umutsuzluğundan çıkaran. bir başkasının harflerine ruhunu teslim edene kadar mutlak sıkıntılara gebe bırakan ruhseviciler. neyse ki çok varlar. hangi birisine vermek isterseniz ruhunuzu oralarda bir yerde bekliyorlar. bir ağaç oldukları andan içine içine girene kadar bekliyorlar. kimbilir senden önce kaç kişinin içine girmiş olsalar bile hiç umursamadığın şeyler.
ve ya kimbilir hangisinin yarısında ruhunu kitaba değil de, ölüme teslim edeceğini umursamayan harfli şeyler. biri biter birisi başlar birisi biter birisi başlar birisi bitemez... hayat kimbilir hangi iki kitap arasında geçen zaman dilimi. bırakınız geçsinler bırakınız siksinler.