Blog alemindeki ilk mimim hayırlı uğurlu olsun.
Sevgili DOZ BÜYÜCÜSÜ beni mimlemiş, sağolsun.
Her zamanki o blog senin, bu blog benim geziyordum ki, yazısını okurken birde baktım ben!
Birgün bir mim alacağımı biliyordum da, hatta diyordum ki ben başlatsam bi tane de ama şu anki bu anlamsız otuz iki diş halim neden bende çözemedim okuyucu.
Mim konusu garip alışkanlıklarınız ve yapamadıklarınız.
Bir düşüneyim.
Her yere her zaman geç kalma gibi bir alışkanlığım var, ben erken çıksam da mutlaka bir şey olur yine geç kalırım.
Sadece siyah renk oje kullanırım.
Etrafımdaki kızların aşık olunca yaptıklarını duyduğumda eleştirrim, yeri gelir alay ederim ama nedense aynı hataları bende yapıyorum.
Bana sınavın nasıl geçti sorusu sorulmaz.
Okuduğum kitapta, izlediğim filmde, en çok da otobüste aşık oluncak birini bulurum.
Kitap veya filmse senaryoyu bize uyarlarım, otobüsse bir hikaye yazarım; otobüsten inince her şey biter.
Mesaj yazarken l harfini büyük yazarım.
Eski sevgilimle mesajlaşırken küçük l'yi ı zannetmişti, ve bu kücücük şeyden büyük kavga çıkarmıştık. Barıştığımızda ona yazdığım tüm mesajlarda l'yi büyük yapardım. Sonra alıştım öyle kaldı, küçültemiyorum.
Eve bırakılmaktan hoşlanmam, hatta ben bırakırım.
Bunun hikayesi çok uzun hiç girmiyorum.
Bir de elimin altında kitap, aklımda ilk fırsatta bunu izleyeceğim dediğim bir film, mesajlaştığım birisi, bulunduğum yerde müzik, önümde o an yiyebileceğim bir tatlı ve bir hedefim olmadan asla yapamam.
Şimdilik bunlar aklımdakiler.
Zaten zamanla ben yazdıkça daha neleri anlatacağım okuyucu :)
Veee önüm, arkam, sağım, solum sobe; saklanmayanı mimle:
Big Dreams
livean
ZEYNO
alali
Kolay gelsin, klavyenize kuvvet diyorum.
Mim denilince aklıma geldiğinden bu yazının dinlemeliği