Butler ve Warren Karşı Karşıya
Klasikleştiği üzere seri analizlerimize bu sezon da devam ediyoruz. Sıra geldi merakla beklenen eşleşmelerden biri olan Miami Heat – Indiana Pacers eşleşmesine. Bu kez serileri analiz ederken söz konusu takımların normal sezon performanslarından daha çok ‘’Bubble’’ performanslarına odaklanacağız. Çünkü seyircisiz Orlando kampüsünde klasik playoff atmosferinin çok dışında, ilklerin yaşanacağı maçlar bizleri bekliyor. Öyle ki, önceden kritik önemi olan ev sahibi avantajı mevcut koşullarda Heat tarafından önemsenmedi bile. Son normal sezon maçında ilk turdaki ekibi Pacers ile karşılaşan Heat, Butler ve Adebayo gibi as oyuncularını oynatmadı. Pacers kazandı ve Heat’in önüne geçerek 4.lüğü kaptı. Heat bu mağlubiyetle Pacers’a sadece 4.lüğü bırakmadı, aynı zamanda bu analizde de ilk incelenen takım olma ünvanını da kaptırdı. İşte buna pişman olmuşlardır. Her neyse, Indiana Pacers ile başlayalım efendim.
Franchise karakterinin sahada ter döken her oyuncusunda hissedildiği takımlardan biri kesinlikle Pacers. Bu karaktere sahip olmaları neticesinde de sezon boyu zorluklar yaşasalar da onları memnun edecek bir sırada normal sezonu bitirdiler. Sezona Victor Oladipo’dan yoksun başlayan Pacers, Ocak ayının sonuna onsuz mücadele etmek zorunda kaldı. Burada özellikle Domantas Sabonis’in harika performansı onları yukarda tuttu. Sabonis bu sezon ilk kez allstar olarak kariyer sezonunu geçirdi ve en önemlisi hücum repertuvarını genişletti. Bu sezon maç başına 18.5 sayı üreterek kariyerinin zirvesine çıktı. Ancak talihsizlikler Pacers’ın yakasını bırakmadı. Orlando kampüsüne geldiği gibi ayağından sakatlanan Sabonis, 8 maçın tümünü kaçırdı ve dönüş tarihi belli değil. Pacers tarafı onun playofflarda dönmesini umuyor. Takımın koçu Nate McMillan da Sabonis hakkında ‘’Kesin bir tarihimiz yok.’’ Diyerek dönme ihtimaline açık kapı bıraktı. Öte yandan Jeremy Lamb de diz sakatlığı sebebiyle Pacers’ın faydalanamadığı oyunculardan biri. Pacers için sakatlık raporu böyle, şimdi de normal sezon ve Orlando performanslarından bahsedelim.
Indiana Pacers, özellikle Victor Oladipo’dan yoksun haliyle hücum gücü sınırlı bir takım. Bu durum, onları fark yaratmak için iyi savunma yapma mecburiyetine sürüklüyor. İstatistiklere baktığımızda da neden vasat hücum performanslarına rağmen NBA’in en iyi 7. sezon derecesine sahip olduklarını anlayabiliyoruz. Maç başına 109.4 sayı üreterek bu peformans ile ligde 23. sırada yer alıyorlar. Ancak savunmada maç başına 107.5 sayıya izin vererek ligin en az sayı yiyen 3. takımı konumundalar. Bu da Pacers’ın mottosunu bize fazlasıyla açıklıyor: Atamıyorsan yemeyeceksin! Pacers’ın eksiklerine rağmen Orlando’nun en formda takımlarından biri olduğunu da söyleyelim. Oynadıkları 8 maçta 6 kez kazanan Pacers, kendisine bir ‘’Bubble’’ MVP’si de yaratmayı başardı. Ligde 6. Sezonunu geçiren ve daha önce böyle işler yaparken hiç görmediğimiz T.J. Warren, pandemi öncesinde maç başına 18.7 sayı üretiyordu. Orlando kampüsünde ise ilk 3 maçta 53, 34 ve 32 sayı atarak bir anda tüm gözleri üzerine çekti. Warren’ın şu anda kampüs sayı ortalaması 31.
Pacers’ın hücumunun sınırlı olduğunu ve vasatın altında skor ürettiğini andık. Şimdi biraz bunun nedenlerine inelim. Elbette nedenlerden en önemlisi oyuncu kalitesi. Sonuçta yetenek skor üretiyor. Ancak bu takımın kolay sayı üretme konusunda büyük problemi var. Faul atışları günümüz basketbolunun en önemli olgularından biri. Anthony Davis ve James Harden gibi isimler +40 sayılık performanslar gösterirken kimi zaman 20 sayıyı sadece faullerden bulmuş oluyorlar. Faul almak ve isabetli faul atmak bir takımın hücum gücüne büyük destek sağlıyor. Pacers maalesef bu konuda çok gerilerde. Hem maç başına atılan serbest atış sayısında hem de serbest atış isabetinde Pacers lig sonuncusu konumunda. Hücumun yetersizliğini sadece serbest atış yoksunluğu açıklayamayız. Bu takımın modern zamanın en büyük gereği olan üçlük isabetinde de ciddi sorunları var. Maç başına 10.1 üçlük isabeti bulan Pacers bu alanda ligin sondan ikincisi. Yani Pacers, modern basketbolun en büyük iki skor üretim yolu olan faul atışlarında ve üçlüklerde ligin sonlarına oynuyor. Bu performansla ligin en iyi 23. Hücumu olmaları da şaşırtıcı değil. Pacers’ın en büyük sorununu andığımıza göre onlara ayrılan kısmı tamamlamış oluyoruz. Geçelim Miami Heat’e.
Miami Heat, Doğu konferansında 5. olabilir ancak kadro kalitesi ile daha aşağılardaki takımlardan net bir şekilde ayrıldığını söyleyebiliriz. Özellikle lige verilen salgın arasından hemen önce takıma kattıkları Solomon Hill, Jae Crowder ve Andre Igoudala ile kadro derinliğini bir hayli artırdılar. Bu isimler takıma getirdikleri tecrübenin yanında kanat savunmasına da katkıda bulunacak fizikli oyuncular. Önce onları anmış olalım. Öte yandan önemli bir kayıpları olduğunu da söyleyelim. Son smaç şampiyonu, takımın uçan adamı Derrick Jones Jr. sezonun son normal sezon maçında sakatlanarak sahayı sedye ile terk etti. Miami Heat tarafından yapılan açıklamada boynunda gerginlik olduğu ve durumunun hafta sonu yeniden değerlendirileceği açıklandı. Henüz net bir bilgimiz olmasa da NBA’in travma protokollerini düşünürsek oyuncunun serinin ilk maçlarını kaçıracağını söyleyebiliriz. Takımın geleninin – gidenini andığımıza göre normal sezon performansına göz atalım.
Miami Heat’in hücum performansı onları ligde özel bir noktaya taşımıyor. Maç başına 112 sayı üreten Heat, bu performans ile ligde 15. sırada. Ancak savunmada gösterdikleri performans onları daha yukarıya taşıyor. Maç başına 109.1 sayıya izin veren Heat, bu performansı ile ligde 7. sırada. Ligin en derinlik sahibi kadrolarından birine sahip olmaları onlara savunmada daha çok enerji ve dirayet getiriyor. Diğer takımlardan sıyrıldıkları bir diğer nokta da üç sayı yüzdesi. Takım olarak çizginin gerisinden %38 ile atan Heat, lig ikincisi konumunda. Aynı zamanda maç başına 13.4 üçlük isabeti ile ligin en çok üçlük atan 6. takımı onlar. Tyler Herro ve Duncan Robinson’ın bu noktada hakkını teslim etmek gerek. Sadece bu ikili maç başına 5.8 üçlük atıyor ve Heat hücumuna keskinlik getiriyor. Ancak Heat hücumunun sorunları da var. Bunlardan bir tanesi Jimmy Butler’ın şut problemi. Butler totalde iyi bir sezon geçiriyor olsa da şut sokmakta çok zorlanıyor. Bu sezon 250’den fazla şut deneyen 156 oyuncu içinde, Butler açık farkla en kötü verime sahip oyuncu. Efektif şut yüzdesi %33.9 olan Butler bu alanda son sırada. Westbrook, Fultz gibi oyuncular şut problemleri ile ünlü ancak bu sezon onlar dahi Butler’dan daha efektif şut attılar. Butler Miami Heat’in en iyi oyuncusu ve onun bu şut problemi takımların birbirlerinin zayıf noktalarına konsantre olduğu playoff ortamında Heat’i çok sınırlayabilir. Çünkü rakip savunmacılar Butler’ın sorunlu şutunu atmasına izin verip geriden savunmayı tercih edecekler. Grafikte Butler’ın şut performansını detaylı olarak görebiliyoruz:
Serinin X Faktör Oyuncusu
Bir seride kilit oyuncunun o serinin en iyi oyuncusu olduğuna inananlardanım ben de. Bu serinin en iyi oyuncusu da Jimmy Butler. Her ne kadar bu sezon şut kuraklığı yaşıyor olsa da bu serinin nereye gideceğine o karar verecek. Ancak ‘’X Faktör’’ derken gösterebileceği performansla fark yaratacak, dengeleri bozacak oyuncudan bahsediyoruz. Burada da Pacers’dan bir oyuncu seçeceğim. Çünkü Heat’in Pacers’ın çok önünde olduğunu ve normal şartlarda seriyi çok da zorlanmadan geçeceğini düşünüyorum. Pacers’a baktığımda ise dengeleri değiştirebilecek isim, Orlando’da gösterdiği olağandışı performansla T.J. Warren oluyor. Yazıda daha önce bahsettiğim üzere hücumda sorunlar yaşayan, tıkanan ve üçlük atmakta zorlanan bu takım Warren’ın standart üstünde dış şut katkısına muhtaç.