Emirdağ yöresindeyaşadığına inanılan goril tipinde, insandan çok iri, vücudu kıllarla kaplı, konuşamayan,müthiş çığlıklı bir yaratık olarak rivayet olunur. Ben bunun hikayesini altmışlıyıllarda iki tanesini Suvermez'deki köyodalarında duydum. Bir tanesini kendi dedem (Kara Mehmet) 1309 doğumlu Mehmet Edeer’dendiğerini de (Colinin Süleyman) lakaplı Süleyman Özgür’ün odasında (Cüce Bekir)Bekir Özgür’den duydum. Diğer birini Çatallı köyünden Veli Duran’danBelçika’nın Gent şehrinde duydum.
Musacalı aşiretinin Emirdağ’ına ilk yıllarda 1729’daTamburacılarla Suvermezliler yaylaya çıkarlar, beş oğlu olan Koca Anaoğullarına “topak evi” kurdurur yaylaya ilk bu hane çıktığı için civaryaylalarda kimse yokmuş. Çocuklar kalan göç ve hayvanları geri getirmek içinköye dönerken; “Ana birimiz yanında kalalım belki korkarsınburalar şimdilik ıssız”Koca Ana; “Nedenkorkacakmışım? Ben, hiçbir şeyden korkmam, siz gidin akşama nasıl olsagelirsiniz.” diyerek çocuklarını köye yollar. Akşama doğru develer Suvermez’den çıkınca develerinçanlarından çocukların geldiğini anlar, ”Çocuklargelesiye acıkırlar ben hamur yoğurup katmer yapayım..” diyerek hamuryoğurur, (Suvermez’den yayla tahmini dört saat) yaylanın sık ormanından kuruağaç toplayıp ateş yakar. Gittikçe yaklaşan deve çanlarını temposuyla birazacele ederek kavuşan karanlığın kızıllığında üç beş katmer yapıp diğerleriniyapmaya devam ederken, ormana mis gibi katmerin tere yağlı kokusu, yanan ardıçağacının yeşil pür kokusuyla karışıp dağılır. Koca Ana hamur tahtasıyla oklavaarasındaki hamuru tıkırdata tıkırdata hem hamur açıyor hem de una bulaşmışelleriyle sacın üstündeki katmeri evirgeçle aktara aktara pişirirken arada birde ocağın altına kor gibi közün üstüne yaş kuru karıştırıp odun atmaklauğraşmaktadır. Ansızın hemen yakınına, dev gibi vücudu kıllarla kaplı, elleriayakları kocaman kocaman bir dağ adamının geldiğini görür. Dağ adamı gelirkarşısına gelip Koca Ana’nın karşısına oturur. Önce Koca Ana’ya bakar, “çokacıktım” dercesine, Koca Ana’nın önceden yapmış oluğu katmeri, bir çırpıdayeyip bitirir. Koca Ana çaresiz korka sıkıla yavaş yavaş katmer etmeye devameder. Yalnız ekmek tahtası ve oklavanın ahenkli tıkırtısı yavaşlaşır. Dağ adamıKoca Ana ne yapsa taklit etmeye başlar. Dağ adamı bir taraftan pişen katmerleriyemeye devam eder. Koca Ana bu dağ adamından nasıl kurtulacağını düşünürken “Bu beni nasıl olsa taklit ediyor, vücududa kılla kalplı, hem de yağlı yanmakta olan köseğiyi vücuduma yaklaştırayım, dağ adamı da aynısınıyaparsa belki kılları tutuşur.” diyerek denemeye karar verir. Yanmakta olanköseğiyi alır, vücuduna yaklaştırır. Dağ adamı da ocakta yanmakta olan başkabir köseğiyi alır, o da vücuduna yaklaştırır. Yaklaştırmasıyla beraber, vücudundakiyağlı ve uzun kıllar tutuşur. Öyle bir çığlık atıp kaçmaya başlar ki sesidağlarda yankılanır. Koca Ana korkudan bayılır. Çocukları gelirler analarınıbaygın bulurlar, zorla ayıktırırlar. Koca Ana başına gelenleri çocuklarınaanlatır.Not: Bu hikaye dedem(Mehmet Edeer) tarafından 1965 yılında anlatılmıştır ,o yıllarda EmirdağSuvermez köyünde başkaları tarafından da anlatılmıştır.