276. Bölüm, adını sen koy dizi analizi. GÜLAY ALBASAN.
Atarmıydı ömer o imzayı. Bırakırmıydı yani zehrasını bir kalemde? Hemde böylesine severken, vaz geçermiydi,sadece zehra istedi diye. Peki ya zehra? Oda gerçekten istiyormuydu ömer’ini bırakmayı? Ömersiz bir geceye uyuyup, ömersiz bir sabaha uyanmayı?
Zehra boşanacaĝım diye tepiniyor, ömer, bırakmam seni diye. Seviyor ikiside, ama kaybetmeden anlamayacaklar sanırım birbirlerinin deĝerini. İnsan bir odadan, diĝer odaya özlerken birbirini, hiçmi düşünmez, sevdiceĝinden ayrı kalacaĝı günleri.
Zehrada çaresizdi biryerde. Kendi ömerini affetse bile, peşini bırakmıyordu kötü babaanne bahşende. Ömer çok önemli birşey açıklamam lazım size der, ve herkesin bir arada olmasını ister. Yemek davetinden habersiz zehra, bukadar zor olacaĝını tahmin etmezdim diye söylenir kendi kendine. Bir rahat bıraksalar, affedip sarılacak belkide ömerine.
Ömer zehraya yaklaşmak için fırsat kollasada, zehra bir adım geride her seferinde. Ömer yardım ister zehrasından, gravat’ımı takarmısın diye. Maksat ne yardım, nede gravat, zehrası yakın olsun ömerine. Gözlerine bakmanın, başka çaresini bulamıyordu ömer zehrasının. Nefesini hissetmek, zehrasını sevmek, yanaĝına minicikte olsa bir buse kondurmak istiyordu. Belkide ömer, zehrasının buse kondurmasını hayal ediyordu.
Zehra ömer’e her dokunduĝunda, ömer tatlı bir tebessüm edip, mutluluĝunu belli ediyordu. Onlar birbiriyle birbiri için savaşırken, bahşende yine mutlu olmayı hak eden bu gençlerin, mutluluĝuna göz dikiyordu. GÖZLÜKLERİN KIRILSIN BAHŞENDE. BİRDAHADA GÖREME. ☺☺