Kadim Şehir ve Hakimiyet Mücadelesi: Kudüs
Antakya’dan Costantinopalis’e giderken Kudüs’ü kaybeden Bizans İmparatoru Heraklius Suriye’ye; “El-veda Ey Suriye! Şimdi burası düşman için ne güzel diyar” diye veda eder. İngiltere, Filistin Cephesi'nde Haçlı söyleminden kaçınmaya çalışsa da günün gazeteleri Kudüs’ün alınışını takip eden günlerde Haçlı ifadesini kullanmaktan çekinmeyeceklerdir. Zaten Kudüs, Allenby’nin Hristiyan dünyasına Noel hediyesidir. İngiliz General Allenby muzaffer bir edayla Kudüs’e girdiği sırada "Haçlı Savaşları’nın artık nihayete erdiğini" söylediği rivayet edilir.
Birinci Dünya Harbi: Siyonizm, Yahudi Katır Birliği ve Lejyonları
Yahudileri, kutsal tapınakları Süleyman Mabedi’nin ikinci kez yıkılışından İsrail Devleti’nin kuruluşuna (1948) kadar diasporada bir arada tutan husus, bir gün bu mabedin yeniden inşası ve Tevrat’ta kendilerine vaad edilmiş topraklara (Kudüs ve Filistin’e) dönme arzusu olacaktır. Öyle ki bu gaye-i hayal tüm hayatlarına ve ibadetlerine de yansıyacak; vedalaşırken “Gelecek yıl Kudüs’te” ifadesini kullanacaklardır. Bu hedefe onları ulaştıracak hadiseler zincirinin başında ise Birinci Dünya Harbi olacaktır.
Filistin’de Son Savaş: Nablus Meydan Muharebesi
Bir milletin zaferleri ile övünmesi en doğal hakkıdır. Bununla birlikte hatalarını unutan, onlardan ders çıkaramayan milletlerin başına felaketlerin gelmesi de mukadderdir. Milletimizin başına da tarih boyunca birçok felaket gelmiştir. Sonuçları itibari ile bu felaketlerden en hazin olanı ise Nablus Meydan Muharebesi’dir. Çanakkale’de, Kutu’l-Amare’de kazanılan zaferleri neslimize anlattığımız gibi yüz yıl önce 19 Eylül 1918’de Filistin ve tüm Suriye’nin kaybı ile sonuçlanan Nablus Meydan Muharebesi’ndeki mağlubiyetimiz de tüm sonuçları ile bilinmelidir.