Örneğin “Boston Massachusetts’te” gibi temel bilgilerle karşı karşıya kaldıklarında, insanlar geri bildirimleri “doğru” veya “yanlış” olarak sınırlar. Bu ikili çerçeve basit ve sezgiseldir, ancak dünya çok daha karmaşıktır ve insanlar gerçeği belirlemek için daha nüanslı kategorik çerçeveler gerektirir.
Teknoloji şirketleri ve araştırmacılar bilgi kategorileri için çerçeveler inşa etme ve inşa etme sürecinden geçtiklerinde, genellikle önyargıya eğilimlidirler. Yine de, şirketler bu kararları, sonunda her gün bu bilgiyi tüketen ve sonuçta hayatlarını şekillendiren sıradan vatandaşlardan gizlemektedir.
Yanlış ve dezenformasyon kampanyalarının sıklıkla internete girdiği Afrika’da, özellikle politik olarak yüklü dönemlerde, ABD merkezli teknoloji ve sosyal medya şirketleri “gerçeğin” hakemi haline gelir. Milyonlarca Afrikalı arama motorlarını ve Google, Twitter ve Facebook gibi platformları kullanıyor ve bilgileri kendi önyargılı lensleri aracılığıyla filtrelemektedir.
Devamını oku: Özgürlüğe doğru yazma: Afrika’da siyaset ve dijital haklar
Konularımı zorlaştırmak için, haberler ve görüşler için ana ağ geçitleri olarak hareket eden bu teknoloji ve sosyal medya platformları genellikle bilgileri kategorize etmek için farklı çerçeveler benimsemektedir.
Örneğin, arama endüstrisinin devi olan Google, viral iddiaları kontrol etmek için bir özellik geliştirdi. haberleri kategorize etme Yanlış, Çoğunlukla Yanlış, Yarı Doğru, Çoğunlukla Doğru ve Doğru ölçeğini kullanarak. Facebook benzer bir derecelendirme kullanır ancak bunun yerine kendilerine sunulan raporlarda Yanlış, Kısmen Yanlış veya Yanlış değerlendirme odaklanır. Bu arada, Twitter son zamanlarda üç kategoriye sahip çerçevesini açıkladı Yanıltıcı Bilgiler, İhtilaflı Talepler ve Doğrulanmamış Talepler.
Gerçekleri kontrol eden kuruluşlar kategorizasyonlarında radikal olarak farklılık gösterir.
Örneğin, Politifact denir ne icat Gerçek-O-Metre . Standart “doğru, çoğunlukla doğru, çoğunlukla yanlış, yanlış” derecesini izlerken, aynı zamanda “doğru olmayan ve saçma bir iddia yapan” ifadeler için bir “ateşte pantolon” kategorisi kullanır. Snopes bir 14 kategori ile çok farklı bir yöntem .
Buna karşılık, Afrika Kontrol sekiz kategori kullanır. Kararlarını yönlendirmek için, gerçek ifadelerini derecelendirirler, ispat yükünü konuşmacıyla bırakırlar, öneme odaklanırlar, o anda mevcut olan en iyi kanıtları kullanırlar ve “yeni veya daha iyi kanıtlar ortaya çıktığında bilgileri güncellemeye ve hataları açıklığa kavuşturmaya taahhüt ederler.”
Bu arada, Tam Gerçek, İngiltere merkezli bir gerçek-kontrol organizasyonu, kullanır hiç kategorizasyon — okuyucu yargılamak için bırakarak .
Ancak, gerçekleri kontrol eden kuruluşlarla ortaklık programları başlatan teknoloji platformları genellikle ortaklarının kategorizasyon çerçevesine bağlı kalmasını talep etmektedir. Örneğin, Facebook, gerçekleri kontrol eden kuruluşların gözden geçirilen içeriği Facebook çerçevesini yayınladı. Zamanla, bu durum tek bir dünya görüşünün hakimiyeti ile sonuçlanır ve Facebook’u gerçeğin merkezi bir hakemi haline getirir.
Diğer birçok kategorizasyon, arkasındaki gerekçeleri paylaşmadan yayınlanır, ancak günlük kullanıcılardan bunları benimsemeleri ve bunlara uymaları istenir. Platformlar, birkaç uzman veya mühendisin görüşlerine dayanarak bu kategorileri değiştirdiğinde, toplumun dünya görüşlerini buna göre uyarlaması ve güncellemesi beklenir.
Araştırmacılar bilgi kategorizasyonu karmaşık sorunlara çözüm bulmaya çalıştılar. Claire Wardle, sahada bilinen bir bilim adamı, yedi tip bir kategorizasyon yarattı: hiciv veya parodi, yanıltıcı içerik, sahte içerik, uydurulmuş içerik, yanlış bağlantı, yanlış bağlam ve manipüle edilmiş içerik.
Ve Bill Adar, Duke Reporters Lab’da profesör, onun ile bilgi kategorize benzersiz bir yaklaşım benimsemiştir MediaReview Taksonomisi, kamusal geribildirim yoluyla bilgileri kategorize etmek için demokratik bir müzakere süreci yürütmektedir.
Ancak kategorizasyon sadece teknik bir konu değildir — vatandaşların dünya hakkındaki düşüncelerini ve düşüncesini derinden etkiler. Bilişsel bilim adamları iddia bazıları ile, kategorizasyon önemini göstermiştir “tanımak kategorize etmektir.”
Diğerleri kategorizasyon tehlikesi konusunda uyarıyorlar. Derek Cabera, Cornell Üniversitesi’nde profesör, “adında bir makale yazdı Kategorik düşüncenin karanlık tarafları.” Bart de Langhe ve Philip Fernbach “başlıklı bir Harvard Business Review makalesi kaleme aldı Kategorik Düşünme Tehlikesi .”
Bilgi kategorizasyonu gerçek otoritedir — ama kılık değiştirerek. Bilgiyi kategorize etme gücüne sahip olanlar, farkında olmadan, kendi gerçeklik algılarını vatandaşlara empoze edebilir.
Bilgilerin sınıflandırılması reddedilemez bir gerekliliktir, ancak vatandaşlar bunu yapacak gücü kimin elinde tutacağı konusunda uyanık kalmalıdır. Kategorizasyon süreci şeffaf olmalı ve aslında toplum tarafından sürekli rasyonel ve açık incelemeye tabi olmalıdır.
Kaynak https://globalvoices.org/2020/08/06/in-the-age-of-misinformation-who-holds-the-power-to-categorize-the-truth/