"Galatasaray, diğer iki rakibinin puanları paylaştığı gecede olabilecek en iyi senaryo ile kazandı. Ancak endişe verici bir durum söz konusu. Eldeki oyuncu grubu ile lig-avrupa kulvarlarının ne kadar yıpratıcı olacağını kestirmek güç. Keyif kaçıran bir macera var ufukta. Galatasaray, şampiyonlar liginin en kısıtlı kadrolarından biriyle gruplar ötesini zorlamaya çalışacak. Zor oyunu bozar. Galatasaray keyifli ama çok zorlu bir kulvarda. Bu zorlu yolda daha fazla kalite daha fazla karakter lazım."
Lokomotiv maçı yazısının finalini böyle bitirmiştim. Kalecisinin, santrforunun alternatifi olmayan bir ekip Galatasaray. İsmail Çipe ya da Muğdat'a haksızlık etmek istemiyorum ama Şampiyonlar Ligi'nin de olduğu bu sezon için güvenilecek ikili değiller. Ne kalede ne ileride.
Bu alternatifsizlikler bir bedel ödetti Galatasaray'a. Onyekuru'nun Eren'in pozisyonunda nasıl buharlaştığını oyuncu değişikliğine kadar gördük. Tecrübe ettiğimiz bir başka şey ise 'rotasyon' denen uygulamanın ne kadar tehlikeli olduğu. Saha içi/kulübe ve yeşil çimler üzerindeki yer değişimleri takım ahengini zedeleyen işler.
Eren rakip ceza alanına, Onyekuru çizgiye geçtikten sonra Galatasaray bir nebze olsun ahenk bulabildi. Bu sefer de her dakika daralan ve kendi sahasında kalabalıklaşan Akhisar savunmasına takılıp kaldılar.
Ve maçın iki belirleyicisi; Fatih ile Muslera. Fatih çok konsantreydi, kurtardığı penaltı ile takımına da özgüven kattı. Muslera ise her sezon mutlaka saçmaladığı bir 90 dakika oynuyor. Bu kez Akhisar deplasmanına denk geldi.
Son olarak Fatih Terim'in tavrı. Eren'i oyuna almış olmasına rağmen önce Muğdat'ı sürdü sahaya. Oyun artık koptuktan sonra da çok önceleri üstünü çizdiği Feghouli'yi.. Mesaj gibi!
Özetle; derbinin olduğu haftada Galatasaray çok büyük bir hata yaptı. Muslera'dan Fatih Terim'e kadar.. Doğru yapan çok az kişi vardı.
Zor oyunu bozdu. Galatasaray'a daha fazla kalite daha fazla karakter lazım.