Marşın metni sadece altı satırdan oluşuyordu:
Tanrı Çar'ı korusun!
Güçlü, egemen
Şeref saltanatı, bize şeref!
Düşman korkusu için saltanat,
Çar Ortodoks!
Tanrı Çar'ı korusun!
Müzik, Benkendorf aracılığıyla - “Rus Marşı” yazması için Nicholas'a sipariş ettiğim Alexander Lvov tarafından yazılmıştı. Bundan önce, İngiliz ilahisinin “1743'ta görünen Kralı Koru!” Adlı melodisi Rusya'da kullanıldı. Avrupa'nın tüm imparatorluk evlerinin bir tür "uluslararası" idi. İngilizce melodi, bizim de dahil olmak üzere 23 ülkelerinde ilahiler olarak kullanıldı. 1771'ta Gavriil Derzhavin'in şiirlerine ve Osip Kozlovski'nin müziğine “Zafer gökgürültüsü, duyuldu!” Müziğinin ilahisi, “Preobrazhensky Alayı” yürüyüşüne bile basan İkinci Türk Savaşı sırasında, Osmanlı kalesi İzmail'in İskender'i ele geçirme şerefine verildi:
Zaferin gök gürültüsü, yankılanmak!
İyi eğlenceler, cesur Ross!
Şan sesleri süslüyor.
Mahometa size potres!
Resmi “Tanrı Çar'ı kurtar” ifadesinin ortaya çıkmasından önce, Mikhail Kheraskov'un ayetler üzerine yazdığı metin ve Dmitry Bortnyansky'nin “Zion'daki Rabbimiz Ne Kadar Görkemli” adlı müziği de kullanılmıştır. On dokuzuncu yüzyılın müzik baskılarında, “Ulusal Rus marşı” notu eşlik etti:
Kohl şanlı Zion'daki Rabbimiz.
Dili açıklayamam.
Tahttaki göklerde harika.
Arazi destanlarında harika.
Her yer, Tanrım, her yer Sen şanlısın,
Geceleri, günler içinde parlaklık eşittir.
Seni kuzu sopası
Kendi içinde bizi canlandırıyor:
Zebur biz on telliyiz
Size tütsü getiriyoruz.
Lvov daha sonra “İhtiyacı hissettim” diye hatırladı, “muhteşem bir marş yaratmak, güçlü, hassas, herkes için anlaşılır, milliyet kimliği, bir kiliseye uygun, askerlere uygun, insanlara uygun - bir bilim adamından cahillere”.
Ve başardı. Çalkantılı Lviv masaya oturdu ve birkaç dakika içinde marş yazıldı. Metni oluşturmak için, daha önce şair Vasily Zhukovsky tarafından yaratılan yurtsever şiir, “Rusların Duası” kullanıldı:
Tanrı kralı korusun!
Şanlı uzun günler
Yere ver!
Gururlu alçakgönüllüye,
Kaleci zayıf
Bütün yorganlara -
Hepsi aşağı in!
Aslında, İngiliz marşının sözlerinin ücretsiz çevirisiydi.
1816'te Zhukovski'nin sözlerini içeren şarkı Varşova'da İskender I'nin gelişinde yapıldı. O zamandan beri imparatorun toplantısında her zaman yapılması gerektiğini emretti. Lvov, Nicholas I'in emriyle yeni bir melodi bestelediğinde Vasily Zhukovsky, “Rusların Duaları” metnini “yerleştirdi”. Lviv'in oluşturduğu görkemli melodi ve şiirler Nicholas I'e hitap etti ve marşı dinledikten sonra, genel halka "göstermek" emrini verdi ve bir ödül olarak yazar bir elmas kutuyu teslim etti ve onu süvari muhafız kolordularına yardımcı olarak atadı. Böylece, bu vatansever müzikal şaheser ortaya çıktı, ki bu yılın Şubat 1917 devrimine kadar Rusya'da yapıldı.
Resmi bir ortamda, "Tanrı Çar'ı Koru" ilahisi ilk kez Aralık ayında NNUMX 25’te, Napolyon’un askerlerinin Rusya’dan çıkarılması yıldönümünde, Kış Sarayı’nın koridorlarında, pankartların ve yüksek askeri görevlilerin varlığında gerçekleştirildi.
Yeni Yıl Arifesinde, Ayrı Muhafızlar Kolordu'nun komutanı Büyük Dük Mikhail Pavlovich, “İmparatorun, yeni kullanılan müzik marşlarını geçit törenlerinde, geçit törenlerinde, boşanmalarda ve şimdiki milli marş yerine diğer davalarda çalma iznini ifade etmekten memnuniyet duydu.”
Tarihçiler, Rusya'daki ilk ilahinin savaş çığlığı ve "Rusya için!" Tostu sayılabileceğine inanıyor. Zamanla, ciddi olaylara kilise tezahüratları eşlik etmeye başladı. Peter, onları en popüler olanların Preobrazhensky alayı yürüyüşü olduğu askeri krallarla değiştirdim. Bunun için Rus ordusu Paris’te 1814’e girdi. Kim tarafından yazıldığı bilmiyoruz ve ilk başta yürüyüş metinsiz yapıldı. XIX yüzyılın başında yazılan sözler, şair-Bekçi Sergey Marin:
Hadi kardeşler yurtdışında
Anavatan düşmanlarını yendi.
Ana Kraliçe'yi hatırlayın
Yaşının nasıl olduğunu hatırlayın!
Catherine'nin görkemli yaşı
Her adım bize hatırlatacak
Bu alanlar, ormanlar, vadiler,
Rus düşmanından kaçtı.
Suvorov'un savaştığı yer burası!
Vurduğu Rumyantsev orada!
Her savaşçı farklıydı.
Şerefe giden yol bulundu ...
Yürüyüş, İç Savaş sırasında Beyaz Ordunun marşı olarak, sürgündeki Ruslar tarafından kullanıldı; burada bayrak törenlerinde bayrak töreni yapıldı ve düşmüşlerin anısına adandı.
Şubat devriminden sonraki ilk aylarda, Fransız “Marsilya”, Rusya'da ilahi olarak yapıldı.
Geçici Hükümet üyelerinin toplantılarında, yabancı heyetlerin resepsiyonunda, tiyatrolarda gösterilerin başlamasından önce oynandı ve şapkalar çıkartıldı. Orkestralar klasik Marsilya versiyonunun ezgisini yaptı ve Rus İşçisi Marsilya'yı Peter Lavrov'un sözleriyle söyledi:
Eski dünyayı terk et
Tozunu ayaklarımızdan çek!
Altın bir putlara ihtiyacımız yok.
Kraliyet sarayından nefret ediyoruz.
Acı çeken kardeşlerimize gideceğiz.
Aç insanlara gideceğiz
Onunla kötülere lanet göndereceğiz,
Savaşta onu arayacağız.
Kalk, kalk, çalışan insanlar!
Düşmana git, insanlar aç!
İnsanların intikamını kes!
İleri, ileri, ileri, ileri, ileri!
Besteci Alexander Grechaninov, Konstantin Balmont'un sözlerine “Özgür Rusya Marşı” nı önerdi. Bu seçenek Geçici Hükümet tarafından kabul edilmedi.
"Marsilya" hala başka bir devletin marşıydı. Bu nedenle, 1918 yılından, Internationale, RSFSR'nin ulusal marşı olarak kullanılmaya başlandı - ve ardından SSCB'nin 1922 yılından - 1943'e kadar.
1938’te Alexander Alexandrov müziğine ve Vasily Lebedev-Kumach’ın sözlerine göre oluşturulan Bolşevik Parti marşı:
Eşi görülmemiş ülkelerde özgür çocuklar,
Bugün biz gururlu bir şarkı söylüyoruz
Parti hakkında, dünyanın en güçlüsü,
En büyük erkeğin hakkında!
Koro:
Zafer fanatik, irade ile lehimlendi
Güçlendirin ve sonsuza dek merhaba!
Lenin’in partisi, Stalin'in partisi,
Bilge Bolşevik Partisi!
Ancak eğer müzik devam ederse, marşın metni başka bir kişi tarafından yazılmıştır. Savaşın zirvesinde, 1943’te yeni bir ilahinin yaratılması için bir rekabet ilan edilmesine karar verildi. Yarışma, aralarında 13 bestecilerine izin verdi - Dmitry Shostakovich, Isaac Dunaevsky, Vano Muradeli. Ve 14 şairleri, ancak Sergei Mikhalkov ve El-Registan da aralarında değildi. Clement Voroshilov başkanlığında bir hükümet komisyonu kuruldu.
Ve burada düpedüz mistik oldu tarih. Mikhalkov'un hatırladığı gibi, bir sabah arkadaşı ve şair ve askeri gazeteci Gabriel El-Registan ona geldi ve heyecanla kapıdan açıkladı: “SSCB'nin marşını yazdığımız bir rüya gördüm! Ve ben zaten iki satır yazdım! ”. El-Registan, tasarıyı, arkasından yazdığı berber dükkanından aldı: "Yaşasın, halkların iradesinin yarattığı büyük, güçlü Sovyetler Birliği." Bugün bu hesap, yakın tarihin belgelerini saklamak ve incelemek için Rus merkezinde marşın oluşturulmasıyla ilgili belgeleri içeren klasörde.
Arkadaşlar kelimeleri yazmak için oturdu ve - vay! - 500 çalışmaları hakkında gönderilen yarışmayı kazanan onlardı.
Bestecilerin galibi A. Alexandrov'du. Lider, müziği hakkında şunları söyledi: “Bu güzel eserin gücü ve gücü, korkusuz okyanusun azgın dalgalarını, göğsüyle keserek, korkusuyla karşılaştırılabilir!”
Semerkant'ta doğmuş bir Ermeni olan El-Registan'ın karısı daha sonra metnin nasıl yazıldığı konusunda biraz farklı bir yorumda bulundu. Ona göre, Eylül ayının başında, 1943, kocası aniden geceleri ayağa fırladı - bir hava saldırısının ilan edildiğine karar verdi - ve masaya doğru koşuşturdu. Tek bir temiz kağıt parçası yoktu, sonra El-Registan bir otel faturasını aldı - "Moskova" da yaşadılar - ve gelecek hayallerinin hayalini kurduğu ilk satırlarını yazdılar:
Asil birliği
özgür cumhuriyetler
Sonsuza dek ralli
Büyük rusya,
Çok yaşa
tarafından oluşturuldu
milletlerin iradesiyle
Birleşik, güçlü
Sovyetler Birliği!
El-Registan, sabaha kadar beklemeyen El Stalistan, "Stalin Şahin" askeri gazetesinde çalıştığı Mikhalkov'a koştu ve onu birlikte yazmaya davet etti. Aynı gün, başlangıçta şöyle ses çıkaran ilk koro sürümünü yazdılar:
Yüzyıllarca yaşa
Sosyalizmin Ülkesi!
Afişimize izin ver
Dünya ayılar.
Yaşa ve güçlü ol
Şanlı Anavatan!
Seni tutar
Halkın harika
Ancak, yazarlar kategorik olarak bu seçeneği beğenmediler ve yakında yeni bir koro bestelediler:
Anavatan dolu
bizim özgür
Halkların Dostluğu
güvenilir kale
Sovyet afişi
ulusal bayrak
Biz zaferden
zafer yol açar.
Bundan sonra, Mikhalkov ve El-Registan, yazılarını hükümet komisyonuna sundu. Politbüro ve Stalin'in bütün üyeleri şahsen, marşın rekabete gönderilen çeşitlerinin dikkate alınmasında yer aldı. Her kelimeyi, her virgülün eleştirel olarak tartışılması. Sonuç olarak, seçim Mikhalkov ve El-Registan seçeneğine düştü. Kremlin'e, rahat bir ortamda çalışmaya davet eden Stalin'e davet edildiler. Lider, "asil" kelimesiyle hemen utandı. “Basit insanlar“ asil ”kelimesini“ asil ”ile ilişkilendiremez mi?” Diye sordu düşünceli bir şekilde. “Onun yerine daha iyi değil mi?” Yazarların kafası karışmış, uygun bir şey bulamamışlardı. Ve ofisinde bir pipo ile ofisinde dolaşan Stalin, birdenbire şunu önerdi: “Yıkılmaz!” Böylece “asil” kelimesi, Stalin'in “yıkılmaz” ilahisinin metninde değiştirildi.
Ve El-Registan'ı hatırlatan Stalin, sabah saat birde 2'te Mikhalkov'u aradı ve metnin kısa olduğunu, koroya bir ayet eklemeniz gerektiğini söyledi. Bu ayette Kızıl Ordu hakkında, gücü ve gücü ile faşizmi yendiğimizi söylemek gerekir.
Ve ilahinin üçüncü ayeti doğdu:
Ordumuzu savaşlarda büyüttük
Kötüleri yoldan oyalayacağız.
Muharebelerde nesilleriz kaderine karar veriyoruz
Babamızı şereflendirmeye götüreceğiz.
Marşın yaratılması için yazarlar 100 bin ruble ödülü aldı, ancak Stalin daha fazla ne isteyeceklerini sordu. El-Registan, Stalinist bir kalem istedi ve Mikhalkov bir daire istedi. Her ikisi de talep edildi. İlk defa, Ocak 1 1944 gecesi yeni bir marş çalındı ve Mart ayından beri 15 1944 resmen SSCB milli marşı olarak kullanıldı.
Stalin'in isminden bahsettiği için, 1956'ten 1977'a, marşın sözsüz söylendiği yıldı. 1977'ta Mikhalkov - El-Registan çoktan ölmüştü - marşın ikinci baskısını yarattı, burada liderin adından söz edilmedi. 1990 yılında, değişim rüzgarları zaten “SSCB'yi esiyordu” iken, besteci Rodion Shchedrin, Mikhail Glinka’nın “Yurtsever Şarkı” müziğini ilahiler için almayı önerdi. Bazı tarihçiler bu şarkının 1833'ta yaratılan ilahilerin çeşitlerinden biri olduğuna inanıyor. Glinka'nın elindeki metinde Fransızca'da bir yazıt yazdığı gerçeğine değindiler: “Milli marşın nedeni”. Yılın Aralık ayında, Cumhurbaşkanı Boris Yeltsin, kararnamesiyle, “Yurtsever Şarkı” yı, yılın 1993'una kadar sözsüz olarak gerçekleşen Rusya'nın milli marşı olarak onayladı.
Ancak bu melodiyi yakalayamadı, Ruslar arasında popülerlik kazanamadı.
Aralık ayında 2000, Cumhurbaşkanı Vladimir Putin, Federal Meclis'in eski Sovyet marşının müziğini bırakmasını ancak aynı Mikhalkov tarafından yazılmış yeni bir metin bırakmasını önerdi.
Marşı yasasını da içeren Federasyon Konseyi tarafından onaylanan Aralık 20 fatura paketi.
Ancak çoğu kişi muhtemelen güncellenmiş “Mikhalkov’un” metni yerine başka seçenekler önerildiğini hatırlamıyor. Boş zamanlarında şiir yazan ünlü politikacı ve bilim adamı Yevgeny Primakov'un bir sürümü vardı:
Rusya bir dizi sınavdan geçti -
Şimdi anavatanın kaderi bizim elimizde
Hadi hepimiz tek olarak çıkalım, Ruslar,
Ülkeyi sonsuza dek mutlu etmek.
Koro:
Dolu, birleşmiş anavatanımız,
Barış onuru, onur ve kale!
Yenilmez Rus bayrağı
Yeni zorluklara bizi yönlendirecek!
Birçok ülkeye babalık
Kutsal Büyük Rusya oldu.
İyilik ve özgürlük ruhuyla kaplı
Seni seviyorum ve seninle gurur duyuyorum.
Güzel sözler. Ama diğerleri seçti.