24 Ocak 2013 Perşembe
Oğlum...
Sen küçükken en büyük rakibim Babaanneciğindi.
Onu nasıl kıskanırdım bilemezsin.
İkimizde kollarımızı açıp beklediğimiz de hep onun kollarına koşmanı, topladığın çiçekleri hep ona vermeni...
Babaanneciğin nur içinde yatsın, bu sevgiyi çok hak etse de kıskanırdım işte.
Her öğlen tatilinde bankadan çıkar bir oyuncak alır koştura koştura senin yanına gelirdim.
Galiba beni daha çok sev diye.
İyi ki doğdun ve benim oğlun oldun. Ara sıra kavga etsek de başka oğul istemezdim ben.