Allah kitabında Müslümanları ‘’siz, insanlık adına çıkarılmış en hayırlı ümmetsiniz’’(ali-imran-110) olarak tanımlıyor. Fakat bugün Müslüman toplumlara baktığımızda hayır adına bir şeyler görebilmek mümkün değil. Bir buçuk milyar nüfusu olan İslam dünyasında birbirinin kanını döken, kendi gibi düşünmeyeni kafir ilan eden, cehaleti savunmayı ilim zanneden bir görüntü söz konusu.
Görünen manzarada günümüz Müslümanlarının Allah’ın kuranda tanımladığı Müslümanlık ile alakaları bulunmuyor. Bu alakasızlığın nedenlerini sorgulamadan, dert edinmeden de samimi bir Müslüman olabilmek mümkün görünmüyor.
Allah’ın gönderdiği vahiy ile inşa etmek istediği birey ve toplum modelinden bir yerlerde filmin koptuğu ve İslamiyet’in yanlış anlaşılmaya başlandığı ortada.
Bu sebeple İslamiyet’i doğru anlayabilmek için Müslümanların İslamiyet’i öğrendikleri mevcut bilgi kuramlarının yeniden esaslı bir şekilde gözden geçirilmesi gerekmektedir.
Allah insanlara doğru yolu bulabilmeleri için akıl donanımı vermiş, aklın destekleyicisi olarak da peygamberler ile kitaplar göndermiştir.
Akıl insanda hem kitabın ayetlerini hem de kainat ayetlerini doğru okuyabilecek içsel bir kaynaktır.
Müslümanlar tarihi süreçte elinde korunmuş kitapları olduğu halde akıl kaynağını doğru koruyamadıklarından tüm insanlığa rol model olma özelliklerinden mahrum kalmışlardır.
Bu gün Müslüman coğrafyalarında din adına yaşanan şey on iki asır önceki fakihlerin din anlayışıdır.
O dönemlerin fıkıh alimlerinin kurandan kendi akılları ile çıkardıkları içtihatlar, kendi dönemlerinin sorunlarına çözüm üreten formüller getirmiştir. İçtihat yeni fikirler üretmek anlamına geldiği ve Kuran’da da içtihatın yapılması desteklendiği halde sonradan gelen din adamları geçmişteki fıkhi çözümleri İslamiyet’in değişmez hükümleri kabul ederek yüzyıllar boyunca taklitçiliği ve ezberciliği İslam ilmi olarak algılamışlardır. Bu nedenle Müslümanların sorunlarına çözüm üretimi sağlayacak düşünce dinamizmi engellenmiş ve sorun odaklı bir din anlayışı teşkil etmeye başlamıştır.
Müslümanlar ilim ve çözüm üretiminin dondurulduğu sabit bir ekrana yüzyıllardır zumlandığından akılları da donmuş ve sorunlara boğulmuştur. Bu durumun sonucunda insanlık adına en hayırlı toplum olması gereken Müslümanlar kuranın ifadesi ile sırtına kitaplar yüklenmiş ama onlardan habersiz bulunan eşekler gibi yaşamaya başlamışlardır.
Kuranı anlamadan okumayı ve okumadan önce sadece fiziksel abdest almayı maharet zannedenler var olduğu sürece de bu sonuç değişmeyecektir.
Çünkü kuranı anlamadan değil anlayarak okumak ve okumaya başlamadan öncede akla abdest aldırmak farz olandır. Aklın abdesti ise istiaze ile yapılır.
‘’Kuran okuyacağın zaman, aşağılanarak kovulmuş, şeytanın şerrinden Allah’a sığın.’’(nahl-98)
Akla istiaze ile abdest aldırmak demek;
Mezhebimizin, milliyetimizin, geleneklerimizin, taklitçiliğimizin, ezberlerimizin, siyasetimizin, egolarımızın, çıkarlarımızın, hissiyatlarımızın ve şeytanın ötekileştirici her türlü versiyonlarının kirlettiği, atıl bıraktığı aklı vahyin tasavvuru ile temizlemek ve akla doğru bir istikamet kazandırabilmek demektir.
Reçetemiz, temiz aklı yeniden kuranla buluşturabilmek ve sorunlarımızı insanlık ortak paydasında çözüme kavuşturabilmektir…
sevtap mendi
hilal haber