Kalbin askin simgesi olusunu bugun 25yasimda daha yeni idrak edebildim.
Fiziksel olarak kan pompalayan sekli bile ask kalbine benzemeyen bu organin, kimyamizi degistiren askla iliskisi gercekten soyut olarak mevcut, bugun kendime kanitladi vucudum.
Ask acisi ceken insan, once bu aciyi beyindenki hatiralarda hissediyor, dusunuyor ve yine beyinle ozluyor. Sonra birden gogsunun derinliklerinde nefes almasina engel olan bir agri-aci-bosluk hissediyor. Nefes alinmiyor, kan vucudunda dolasmiyormus gibi beden duruyor; zaman duruyor.
Hep birileri gelecek, gitmeyecekmissene yerlesecek ya da sen kendi ellerinle teslim edeceksin en bas koseyi.
Sonra anlayacagiz ki kisiler hep gider, biz de gideriz. Hayatimiz yolculuklarla gecer ve hep tek kisilik.
Adamlar bosa yazmamis: “Yalnizlik Omur Boyu”
Rabbit of Seville (1950)
En sevdigim cizgi film sahnesidir hala.
|—||Sait Faik Abasıyanık (via minnaklimonata)|