MOĞOLİSTAN’IN AY IŞIĞI
Moğolistan’da WEFA Uluslararası İnsani Yardım Organizasyonu’nun yetimhanesinde kalan ve WEFA tarafından yetim sponsorluk sistemi ile desteklenen Aysaula henüz 13 yaşında. İki sene öncesine kadar soğuk ve yoksul bir şehir olan Bayan-Ölgii’de annesi ve 10 yaşındaki küçük kardeşiyle tek odalı bir evde yardıma muhtaç hâlde yaşıyormuş.
Her ne kadar annesi ve kardeşini özlese de yetimhanenin yetim çocuklara özel sunduğu imkânlardan da mahrum kalmamak ve daha iyi bir eğitim almak istemiş. Hocalarını çok sevdiğini ve diğer yetim kalan çocuklarla çok iyi anlaştığını söyleyen Aysaula
“Burada herkes ailem oldu. Özellikle hocalarım çok iyi ve bizimle yakından ilgileniyorlar.”
diyor.
Anne ve babasının ilk göz ağrısı Aysaula, her ne kadar annesi ve küçük kardeşinden uzak olsa da bazı hafta sonları annesi onun ziyaretine gelirken, bazı hafta sonları da Aysaula annesi ve kardeşini ziyarete gidiyormuş. Gözleri dolu dolu bakan küçük Aysaula sık sık annesinin başı ve böbreğinin ağrıdığını yutkunarak söylüyor.
“Beni en mutlu eden şey ise annemin hep yanımda olması ve hiç hastalanmaması.”
diye ekliyor.
Küçük yetim çocuğumuzu üzmemek için konuyu değiştiriyor ve bize yaşadığı bölgeyi anlatmasını istiyoruz.
“Aslen Bayan-Ölgii şehrinde yaşıyoruz. Burada herkes kendi evini yapar. Evin erkekleri önce kocaman tuğlaları yapıyorlar. Sonra tuğlalar ile evlerini inşa ediyorlar. Kışın burası -50 dereceye kadar düşüyor. Genel olarak insanlar yoksul ve ağır işlerde çalışıyorlar. Yoksulluk yüzünden hastalandıklarında tedavi olamıyorlar. Benim babam da soğukta oldukça ağır bir işte çalışıyormuş. Sonra bir gün çok hastalanmış ve vefat etmiş.”
“Babamı çok özlüyorum.”
diyor yetimimiz. Gözleri doluyor hemen, ardından toparlıyor kendini. Yüzündeki güzel tebessümle babası ile birlikte bir hatırasını anımsıyor ve bizlerle de paylaşıyor:
“Babam ben 4 yaşındayken vefat etmiş. Çok küçüktüm ama hatırlıyorum birlikte geçirdiğimiz güzel vakitleri. Mesela bir keresinde birlikte pikniğe gitmiştik. Babam beni kucağına almıştı ve benimle oyunlar oynuyordu.”
MİNİK AYSAULA’NIN HAYALİ
WEFA tarafından yetim çalışmalarının yürütüldüğü yetimhanede kalan Aysaula, aynı zamanda burada eğitimine devam ediyor. Okulunu ve arkadaşlarını çok seven Aysaula 7. sınıf öğrencisi.
En sevdiği dersin Türkçe olduğunu söyleyen minik yetimimiz, üniversite eğitimini de Türkiye’de almak istiyormuş. Kendi ayakları üzerinde durmak isteyen bu küçük kız, ileride öğretmen olmak istediğini belirtiyor. Nedenini sorduğumuzda ise şöyle cevap veriyor:
“Ben de bir yetimhane açıp, benim gibi yetim olan çocuklara sahip çıkmak ve onlara iyi eğitim vermek istiyorum. Anne veya babası yanlarında olmasa da yalnız olmadıklarını bilmelerini istiyorum”
Minik yetimimize iminin anlamını soruyoruz. Ay ışığı gibi parlayan yüzüyle isminin anlamının “Ay ışığı” olduğunu söylüyor. İsmiyle gerçekten de müsemma olan yetimimiz en çok merhametli oluşunu sevdiğini söylüyor. Kendisi de yetim ve öksüzlere yardım etmek istediğini söyleyen minik Aysaula, “İnsanlara merhamet etmeyene Allah da merhamet etmez.” hadisini bizlere hatırlatıyor. Hemen ardından “Tebessüm etmeyi çok seviyor.” diyor. Bu ay ışığı yüzlü kızımız “İnsanın en güzel süsü, tebessümdür.” sözünü hatırlatıyor bizlere.
WEFA tarafından yetim sponsorluğu sistemi ile maddi yardım alan Aysaula, tüm çocuklara da bir mesaj gönderiyor: