Geleneklerinden, örf ve adetlerinden taviz vermeyen, ülkedeki siyasi rüzgarlar hangi yönden eserse essin yaşam biçiminden ve alışkanlıklarından birilerine yaranmak adına değişikliğe gitmeyen kuşağın son örneklerinden biri olduğumu düşünüyorum.
Her gün, aynı saatte yaptığım işler vardır.
Haftanın her günü hiç aksatmadan kendime görev edindiğim işler vardır.
Her yıl aynı tarihte tekrarladığım ritüellerim vardır.
Sağ olsun eski patronum, ortağım, müdürüm, sonsuza kadar ağabeyim Nazif Çanakçılı.
Bana göre dünyanın en iyi, en özel adamıdır Nazif Çanakçılı.
Ondan çok şeyler öğrendim ve ondan öğrendiklerimi sürekli uygulamanın gayreti içindeyim.
…………………
Yılda 4-5 kez, bizden önce ölen büyüklerimizi anmak için Bağçeşme Mezarlığına çıkarız.
20 yıldan beri 6 Temmuz günleri de Bağçeşme’ye çıkıyoruz.
6 Temmuz sevgili Cevat Çetin’in ölüm yıldönümü.
Her 6 Temmuz günü olduğu gibi, geçen pazartesi günü de saat 11.00’de Özgür Kocaeli’nin eski binasının bulunduğu Karabaş Mahallesi Cebesoy Sokak’ta, otoparkta buluştuk, Cevat Ağabey’i anmak için Bağçeşme’ye çıktık.
Boğuyor, bunaltıyor.
”Bağçeşme’de biraz nefes alırım” diye düşünüyordum.
Gittik Cevat Ağabey’in başına.
Kuran-ı Kerim okunuyor, dua ediliyor.
Ama Bağçeşme de bile yaprak kımıldamıyor.
Bir sıcak, bir sıcak ki anlatamam…
Perşembe günü de çok erken yaşta kaybettiğimiz Nahit’i anmak için Bağçeşme’ye çıkacağız.
Belki o gün biraz daha serin olur, Nahit’i anarken biraz rahat nefes alırız.
…………………
Her yıl 6 Temmuz’da Cevat Çetin’in anmasında, halen İstanbul’da yaşayan ve çok başarılı bir avukat olan oğlu Cem Çetin bir jest yapardı.
Bağçeşme’deki anma tamamlanıp, dualar edildikten sonra, Cem Çetin Yavuz Pastanesi’nde küçük kaplara dondurma yaptırır, eski Özgür Kocaeli’deki bütün personele dağıtırdı.
Yavuz Pastanesi’nin bu mevsimdeki dondurması da bana göre Türkiye’de bulabileceğiniz en lezzetli, en güzel dondurmaydı.
Pastanenin sahibi Serdar Hamzaoğlu, koyun sütünden çok özenerek yaptığı dondurmayı, 6 Temmuz’larda daha bir özenli ve lezzetli hazırlardı.
Bu yıl, 6 Temmuz’da Yavuz’dan dondurma yiyemedik.
Çünkü, Yavuz kapandı.
Bağçeşme’de yanmışız.
Gazeteye dönerken, Güngör Arslan arabayı Fevziye Camii yanındaki Mc Donald’s restaurantın önünde durdurdu.
Atladı arabadan Mc Donald’s Restaurant’tan külaha tanesi 2.50 TL’lik doldurmalardan aldı.
Sıcaktan içimiz yanmış.
İzmit’in haline bakın ki, İzmitli dondurmacı Yavuz kapanmış, biz artık Amerikan markası firmanın dondurmasını yalıyoruz.
İyi ki fanatik İzmitli Cevat Ağabey bu günleri görmedi.
İçi sızlardı…
…………………
Pazartesi günü SES’in ofisinden çıkıp, anma töreni için buluşacağımız Karabaş Mahallesi Cebesoy Sokak’a giderken, birkaç sokağa girip çıkmak zorunda kaldık.
Adliye binası çevresi ve bu bölgedeki ara sokaklarda bir trafik sıkışıklığı var, anlatamam.
Sözde park yasağı olan sokaklarda araçlar iki sıra park yapmışlar.
İzmit’in hiçbir sokağında arabanızın yan aynalarını kapatmadan gidemiyorsunuz.
Ana caddelerde büyük park sıkıntısı var.
Büyükşehir Belde A.Ş.’in gariban park bekçileri, araba başına 6 TL para almak için ne yapacaklarını şaşırıyor, araçları istiflemeye çalışıyorlar.
Eski Mahallem Kozluk’u temiz, sessiz, Bağçeşme’ye kadar uzanan Rasathane Caddesi’ni sakin ve ferah buldum.
Uzaktan, Valilik tarafından yaptırılan yeni Huzurevi Binasının inşaatına baktım.
Umarım, artık biran önce bitirirler de ilimizdeki yaşlılar için güzel bir huzurevimiz olur.
Bağçeşme’e bizi her yıl olduğu gibi, Mezarlıklar Müdürlüğü’nden emekli dostumuz Musa karşıladı.
Geleceğimizi bilir, Cevat Çetin’in kabrini temizlemiş dökelim diye su hazırlamış.
Beni görünce yanıma geldi, “Nahit Abi’nin mezarına da çiçekler ektim, temizledim” dedi.
Perşembe günü göreceğiz…
…………………
Hala ve her şeye rağmen, bu yıl bu sıcaklarda orada bile yaprak kımıldamıyor olmasına rağmen, Bağçeşme benim güzel kentimin en güçlü köşelerinden biri.
Orada huzur var, sessizlik, bol yeşillik var.
Rahmetli Nahit’le, Babamın mezarlarının yanında şimdiden benim de yerim hazır olduğu için kendimi huzurlu hissediyorum.
Nasıl olsa bir gün ben de sonsuza kadar kalmak üzere buraya yatırılacağım.
Belki de o zaman hayat daha güzel daha sakin daha huzurlu ve çevremizde gördüğümüz tüm kötülüklerden arınmış bir hale gelecek.
Kışın kar kaplayacak üzerimi.
Son baharda toprağım çamur olacak.
Yazın kuru yapraklar uçuşacak üzerimde.
Artık Bağçeşme’de de yüksek katlı binalar yapamayacaklarından, rahmetli Babam ve kardeşimle birlikte İzmit Körfezi’ne tepeden bakacağım.
Eminim bu manzara üzerinde yatmak hiç sıkıcı olmayacaktır.
Bazen çok bunalınca bunları düşünüp, huzur buluyorum.