-
pastanın son dilimi.
bir american pie filminde gözlerin nemleniyorsa yaşlandığının belirtisidir arkadaş, nitekim gavurların "bittersweet" dediği tarzda bi film olmuş kendileri. kahkaha attım bolca fakat özellikle son yarım saati gözler nemli izledim. '99 sınıfına veda ederken benim de içimden eksildi birşeyler, hani gereksiz dramatize etmek de istemiyorum ama öyle işte, bizim nesil anlamıştır.
gelelim spoylıra.
--- spoiler ---
ilk filmdeki gibi tüm karakterlere -jim istisna- eşit ekran süresi yaratma bakımından başarılıydı film. fakat gönül isterdi ki iki dakikalık sahnesiyle koparan sherminator'ü, yırtık dondan fırlayıp lezbiyen olduğunu deklare eden jess'i, taşlığını muhafaza ve müdaafa eden nadia'yı daha çok görebilelim. bunun dışında en bomba sahneler her zamanki gibi stifler'ınkilerdi. filmin başlarında kevin'ın ağzına parmaklarını sokarak yaptığı muameleye abartısız yarım saat güldüm lan. jim'in 99 yıllığına yazdığı "ricky martin'inki gibi bir cinsel hayat istiyorum" dileği de kahkaha attırdı. sonra işin duygusal boyutuna geçildi, stiffmeister'ın aynı yıllığa yazdıkları içimizi burktu. keşke o yaşta kalsaydık hep, parti devam etseydi dedim içimden fakat mamafih. yaş olmuş 25, bazılarımız çoktan veda etti bazılarımız ise yavaştan veda ediyor hayatımızın en güzel yıllarına. yine de dostluk baki kalır diyip, kadehimi şerefe kaldırıyorum -bizimkilerin finalde yaptığı gibi.
belirtmeden geçemeyeceğim, stifler yüzyılın intikamını aldı. sırf bunun için izlenir lan. finch's mom!
tüm göndermeleriyle, komiklik ve şakalarıyla, duygusala bağlamalarıyla bir dönemin sonunu müjdeledi reunion bizlere.
yeni başlangıçlarda görüşmek üzere.
parti devam etsin hep.
--- spoiler ---
-
-
en başta korsan izlediğim ama eski günlerin hatrında bugün sinemada izlediğim, serinin son filmidir.
serinin diğer filmlerine (1-2-3. diğerlerine american pie demek büyük hata) nazaran nedense çok komik gelmedi film bana. bence bunun en büyük nedeni de filmi izlerken "lan çok yaşlandık be", "olm gitti güzel seneler be" diye kendi kendime hayıflanıp hüzünlere boğulmamdır.
onun dışında eski filmlere göndermeler, bütün karakterlerin ufak da olsa görünmesi, eski muhabbetleri yaşatmaları pek güzel olmuştur. beni bolca hüzünlendirse de son zamanlarda izlediğim en güzel komedi filmidir.
--- spoiler ---
elemanların lise mezuniyetinde duvarda yer alan eski resimlerine baktıkları sahnede üzülmeyen bizden değildir.
--- spoiler ---
-
filmi izlerken ortasından sonra sadece hüzün hissettiren. tabii ki aynı filmdeki gibi 99 yılında liseden mezun olan jenerasyona.
party is over.
sniff...
-
bir jenerasyonun hayatı ile paralel giden filmdir. ilk film geldiğinde lise 2 yıllarıydı. dertler aynı tasalar aynı.
yıl oldu 2012 hepimiz her gün sik gibi sevmediğimiz işlere gidip ruhlarımızı satarken eski günleri arıyoruz. tam da bu sıra geldi film. dertler tasalar yine aynı. bu sefer işin içinde keşkeler, acabalar ve endişeler var...
görüyorum ki çoğu kişide aynı hisleri paylaşıyor benimle. nasıl bir nesil olduk lan biz böyle. adamlar yemin ederim film değil belgesel çekiyorlar. 80 yıl sonra bu filmlerden kolaj yapıp bizi anlatacaklar. çok üzülüyorum lan....
-
bir devam filmi için öncelikle çekim zamanlaması çok yerinde ve yine bir devam filmi için başarılı. özellikle de olayı güldürmek olan bi film için. ilk filmi sinemada izlediğimde lise birdeydim, şimdi yaş olmuş 28. o yüzden şimdi izlemek biraz hüzünlü de aynı zamanda.
--- spoiler ---
arabada spice girls'den 'wannabe' çalar. kız "bu şarkıya bayılıyorum. classic rock en iyisi değil mi?" der. jim de "classic rock mı? bu şimdi classic rock mı oldu" der. 16 yıllık bir şarkı haliyle klasik oluyor ama bizler için zamanın ne çabuk geçtiğine dair hoş bir gönderme.
--- spoiler ---
-
ilk filmi ayıracak olursak, serinin bir filmine ilk defa bu kadar güldüm.
--- spoiler ---
bu serinin klasik ilk giriş sahnesi sadece ilk filmde başarılıydı, çünkü diğer devam filmlerinin açılış sahnelerini hiç hatırlamıyordum. fakat bu filmdeki ilk sahne cidden güzel olmuş.
bir ara bizim elemanlar "hayde dağıtalım" dedikten hemen sonra jim'i mutfakta yerde görünce "hayır, lütfen, hangover gibi bir olay olmasın" şeklinde biraz tırstım, ama öyle gelişmedi olaylar çok şükür.
veee;
"oh finch's mom!"
--- spoiler ---
-
stifler'ın annesini yeniden göreceğimden dolayı büyük mutluluk yaşadığım filmdir.
-
güzel bir devam filmi..
aylar sonra izledim, çünkü 19 yaşında ilk american pie'ı izlediğimizde o kadar çok gülmüştük ki, sanki o hatırata ihanet olacak ve geçmişimizde kalan o güzel dünyanın hayali de yıkılacakmış gibi korktum. sonra dedim ki, mal mıyım amk, alt tarafı film lan beynini siktimin..
başkaları da yazmış, ben de yazayım.
1. ilk iki filmi izlememiş olanların bir çok espriyi kaçıracakları aşikar. turta, çorap gibi imgelerin yanında asıl bombayı stiffler, filmin sonunda finch'e bakarak söylemiştir "dün gece sen kime çaktın" sorusuna cevaben:
- kev, a gentleman would never tell..
2. filmin ilk serilerini izlediklerinde 19-20 yaşlarında olanlar daha çok etkilendi bu filmden. çünkü birebir aynı yollardır. atıyorum bu filmi 13 yaşında izlediyseniz, ilk filmde muhtemelen pek bir bok anlamadınız. şu anda 26 yaşındasınız ve eğer erkekseniz, çok muhtemelen de hala bekarsınız. bir çok arkadaşınız da bekar veya yeni yeni evlenme durumlarındalar. bu filmi eğer 25-30 yaşlarında izlediyseniz, zaten 99'da muhtemelen size ergen filmi gibi gelmiştir o zamanlar. şimdi de zaten 40larınıza merdiven dayadığınız için, çoktan o ilk dönüşüm evresini geçtiğinizden size acayip gelmemiştir.
ama bu serinin ilk çekildiğinde filmdekiler kadar olan çocuklar, bugün de o yaşlardalar, yani 30larının hemen başındalar. evlendiler, evleniyorlar, çocukları var. bir kaç tanesi hala bekar, onların da nasıl hala bekar oldukları sorgulanıyor. aynı evreleri yaşadılar ve şu an sancıları çekiyorlar, hayaller tutmadı, bazıları hiç beklemedikleri yerlerde, geceleri bebek sallıyorlar ama bir yandan da kimler geldi, hayatlarından kimler geçti, ama hiç birisi onun kadar sevilmedi mesela.
dolayısıyla 30'ların başındakileri daha çok vurdu geçirdi bu film.. herkes bir jim, herkes bir kev, finch, stiffler oldu hayatında. 13 sene önce başka. bugün başka..
-
"işte devam filmi diye ben buna derim" tanımının cuk oturacağı film. bir devam filminden beklenilen her şey vardı. ilk filmlerdeki küçük detaylara çok iyi hakim olan ben filmdeki hemen hemen tüm göndermelere salonda öküz gibi güldüm çok affedersiniz. hani o derece komikti.
--- spoiler ---
-stiffmeister tek kelimeyle filmi sırtlayan adam olmuş (yine).
-elemanların büyüdüğünün ve artık 90'lar olmadığının verildiği yerler de yarmak için yetmiştir (spice girls - wannabe, araba servisi numarası ve cep telefonu vs.)
-milf milf milf milf milf...
ve tabiki
-finch's mooooooooooooooom
--- spoiler ---
kesinlikle ve kesinlikle ilk üçlüden sonraki filmlerin ardından (beta house'u ayrı bir yere koyuyorum o numunelikti) gerçekten bu filmin çekilmesi lazımdı. devamını bekleyeceğiz artık!