Eskiden hac veya umre yolcuları helaleşmek için eski mektepte veya köy odalarında davet verirlerdi. Bu davete köyden ve gurbetten, hatta civar köylerden bütün dost, akraba, tanıdık herkes davet edilirdi. Kuran ve mevlüt okunduktan sonra davetlilere yemek verilir, tatlı sohbetler edilirdi. Daha sonra davet sahibi veya sahipleri helallik dilemek üzere söz alarak “Hacca (veya umreye) gitmeye niyetleniyoruz Allahın izniyle. Gidip te dönmemek, gelip de görmemek var. Sizlerden helalik diliyoruz. Kendisine borcum olan varmı, varsa söylesin. Bize hakkınızı helal ediniz….” şeklinde konuşurlardı. Tüm davetliler hep bir ağızdan “Helal olsun. Güle güle git, bizden de selam söyle Resulullaha, Allah herkese nasip etsin…” diye cevap verirlerdi. Çoğunlukla, daha coşkulu olması düşüncesiyle Cuma namazından sonra vermek adet idi. Ama gurbetten gelenler düşünülerek hafta sonları da tercih edilirdi.
Zannedersem 1968 yılında rahmetli Hacı Dedem Ahmet Küçük davet vermişti. Biz de Ankara’dan tahminen 10 kişilik bir grup olarak gitmiştik. Yine Şubat ayı idi. Giderken hava çok güzeldi. Gece bir kar yağdı ve yollar kapandı. Davet çok güzel ve coşkulu geçti. Eğer işe ve okula gidecekler olmasaydı yolar açılıncaya kadar köyde beklenirdi. Fakat mecburen dönüş yoluna düştük. Kar yolları kapattığından dolayı Kurşunlu’ya kadar dizlerimize gelen karlara bata çıka yürümüştük. Şansımıza Ankara arabası varmış ve yolun kalan kısmında bir sorun olmamıştı. Dedemin hacdan dönüşündeki karşılanışı da ayrı bir coşku ile olmuştu. Herkese ayrı ayrı hediyeler getirmişti. Çocuk olmama rağmen o güzel davet ve devamındaki zorlu yolculuğun tatlı hatırası her ayrıntısına kadar aklımdadır.
Köylerimizde fazla kimse kalmayınca uzun süredir bu tür davetler verilmiyor. Ankara ve İstanbul gibi şehirlerde ara sıra evlerde davet verilse de köyde, eski mektepteki davetler kadar coşkulu ve canlı olmuyor. Bu ay umreye giden 5 köylümüz 11 Şubat Cumartesi günü Kapaklı Köyü İstanbul Derneği’nde bir davet verdiler. Bayanlara saat 14.00, erkeklere de 19.da verilen davetde helallik dilediler. Her ne kadar köyümüzdeki, yukarıda söz ettiğimiz davetler kadar canlı olmasa da bir başlangıç olması açısından önemli idi. İnşallah bu bir gelenek haline gelir de kalabalık davetlerle hac ve umre yolcularımızı coşku ile uğurlamamıza vesile olur. Allah herkese nasip etsin.
Kasım ÇELİK