Elde iki kupa kalınca Galatasaray – Rizespor maçı mart ayı boyunca yapacağımız iki maçtan birincisi oldu. Bu uzun maç araları bir miktar dikkat kaybı yaşatabilse de asıl önemli katkısı hafifi sakatlıkları bulunan oyuncuların iyi leşme fırsatı yakalamaları ve daha dinlenmiş olarak maçlara hazırlanabilecek olmamız. Yeni sağ bekimizin son milli maçında kasında yırtık oluşması ciddi bir spor şanssızlığı olsa gerek. Geçen hafta görece en zor deplasmanlarından birisini üstelik kısıltı kadromuz ile üç puanla geçip yolumuza devam ettik. Zor bir maçtan sonra üstelik evimizde kolay sandığımız bir maçta puan kaybedebiliriz. Bu rehavete kapılmadan her maçı maç maç planlayıp hiç riske girmememiz gerekiyor. Bir kaç sene önce hafta içi oynanan maçlarda taraftarların maça ilgisi ve ulaşmalarında sorun olurken son bir kaç senedir hazırlık ve Türkiye Kupası hariç bütün maçlarımızı kapalı gişe oynuyoruz. Bundan sonra da sezon sonuna kadar böyle olması çok muhtemel. Her kim olursa olsun ki bazı araştırmalara göre taraftar olmayanların da bizim maça geldikleri, hiç bir gole sevinmemeleri ile dikkat çekiyor. Rakibmiz sahada bizim kadar etkili ve iyi oyunculardan oluşan bir kadro kuramadığından, başkanlarının son senesi olması sebebiyle özellikle da saha dışı algı ve operasyonlarla her türlü çirkef ve hileye başvuruyorlar. Bu sebeple bizim takım sahada hiç bir işi şansa bırakmadan çat çat çat oynamalı ve işine bakmalıdır. Stadda olan tüm taraftarlar da 90 dakika kesintisiz destek sağlamalıdır.
Normal şartlarda Galatasaray – Rrizespor maçı bizim klasımız olabilecek bir maç olamaz, ancak rakibin hiç şüphe götürmeyen ekstra motivasyonu ve maçtan önce prim açıklaması ile psikolojik harp yaşatmaları ve koskoca hakem faktörü ile kesinlikle zor bir maç olarak önümüzde. hakem düdüğü ile birlikte bulacağımız ilk gol ve olursa ikinci gol rakibi bozar. Aksi halde son dakikaya kadar gergin bir maç bizi bekliyor. Artık ilk onbir tercihi ile ilgili herhangi bir yorum yapmayacağım çünkü, kaleci, sol bek, ön libero ve forvette olacak kişiler bir önceki maçın bitiş düdüğüyle bile belli idi. Diğer oyuncuları da elimizde olanlardan seçmek ve en iyi oyunu almak her zaman olduğu gibi Okan Hoca’nın işi. Bu maça kadar yaşananlardan sonra göğsümüzü gere gere şunu söylebiliriz ki İYİ Kİ GALATASARAYLIYIZ.
GALATASARAY 6-2 RİZESPOR
Baştan söyleyeyim ben bu maçta bu kadar gol beklemiyordum. İddiada bile 3.5 alt yazmıştım ama maç 8 golle bitti. Maçın skoru aldatmasın ama hakem ince ince doğramaktan hiç vazgeçmedi. Sanki deplasmanda oynayan bizdik. Bir de kalecinin son adam olarak ceza sahasının dışında elle aldığı top VAR gibi bir teknolojiye rağmen dikkate bile alınmadı. Hakem o pozisyonda bir sağ yardımcıya bir sol yardımcıya bakıp destek istediyse de bende görmedip deyip hiç bir karar vermemeyi tercih etti çünkü Galatasaray’a karşı yapılan hatalar cezalandırılmıyor nede olsa. Bu arada Kaan’ın sakatlandığı pozisyonda faul verilmediği gibi incelenmedi bile. Bir ara rakip en az bir sakatlık yapalım da bari puan alamıyoruz diye düşünmüş bile olabilirler. Kerembay her maç üstüne koyuyor maşaallah şimdi de goller atmaya başladı. Keremaktürk ise inişine devam ediyor. Son attığımız Icardi golünde yedek oyuncuların yaptığı iki assistin umarım ki devamı gelir. Okan hoca pek oyuna müdahale etmek istemedi gibi çünkü skoru almıştı. Biz bundan sonra evimizdeki tüm maçlarda bol gollü ve rahat maçlar çıkarmalı deplasmanlarda ise az olsun bizim olsun mantığı ile sağlam defans ile oynamalıyız. Sonuçta GALATASARAY mutlu biz mutlu.