Dün malum seçim vardı..Okula bir gittik ki korkunç bir kuyruk var ve koridor nasıl havasız..Neyse duvar kenarlarına sıra falan koymuşlar iyi olmuş..Ben de yaşlı teyzelerle oturdum biraz ..Sonradan hamile olduğumu fark edip bana yer verdiler önden girip oy kullandım,fakat tabi sevgili eşim beklemek zorunda kalınca ben de dışarda en azından temiz havada oturup beklemeye başladım..Sonunda akşam eve dönüp merakla seçim sonuçlarını beklemeye başladık..Ve gördük ki Ankarayı yine Melih Gökçek kazandı..Yine delik deşik yollar,hiç bir hizmetin gelmediği bir Çankaya ,boşa sırada beklemiş bir hamile..:((
Cnbc-e nin dizileri süper oluyor..Özellikle CSI-NY ,Without a trace ve desperate housewives.. İnsanın kendini ümitsiz ev kadınları dizisine yakın hissetmesi de garip bir durum..Hem ev kadını olmayıp hem de (çok şükür ki) ümitsiz bir durumda değilken ..Ama gerçekten senaryo süper,sürükleyici ve çok süprizli..Ne yapalım biz de mecburen seyrediyoruz :))
Artık tutumlu bir insan olmaya karar verdim..Bu cümleden eskiden çok savruktum şimdi düzelmeye çalışıyorum anlamı çıkmasın .Aslında işin özeti şu, taşındıktan sonra baktım ki dolaplar dolusu kullanılmayan eşya ,kozmetik malzemesi,kap kacak var..Bundan sonra alışverişlerde daha dikkatli olmaya karar verdim..Eskiden alışverişe çıkınca almam gerekenin yanında ' a bu da indirimdeymiş' deyip başka gereksiz şeyler de alıyordum ( ki biliyorum, çoğu kişi ben de ben de diyor).Artık sadece gerekli şeyleri almaya çalışıyorum.. Mağazaların bizi gaza getirmek için yaptıkları kampanyalara ve indirimdeyiz çok ucuz sakın kaçırmayın tarzı promosyonlarına da göz ucuyla şöyle bir bakıp gülümseyerek geçiyorum..Bakalım ne kadar devam ettireceğim.. Sevgili dostlar eğer birgün alışverişte karşılaşırsak,lütfen siz de beni uyarın motivasyona ihtiyacım olabilir zaman zaman..:)
Hep bir yere yetişme derdindeyiz değil mi?Dün akşam işten çıkışta ,eve ölçü almaya gelecek perdeciye yetişmemiz gerekliydi..Fakat feci bir trafikte santim santim ilerliyorduk ve benim belim inanılmaz ağrıyordu..Gebelik başından beri zaten kronik bir bel ağrım var,özellikle de yorulunca pik yapıyor..Hele ki arabada sabit bir pozisyonda hele de en az yarım saat süren eve dönüş yolculuğunda dayanılmaz bir hal alıyor.Neyse bir şekilde eve varıp ,perdeciye derdimizi anlatıp ve derin bir oh çekince artık bu yetişme işini düşünmeye başladım..Öğlen de aynı şeyleri yaşadığımı fark ettim..Acele bir şekilde yemek yiyip ,koşturarak klinikte bekleyen hastalara dönmek zorunda oluşumun 7. yılındayım..Artık tatil istiyorumm çok acill..
Pazar sabah saat 6.00 ,hava nasıl aydınlık ..Pencereden bir baktım kar yağmış ve yağmaya da devam ediyor..Bütün ağaçların üstleri karla örtülmüş ve süper bir manzara oluşmuş..Fakat bu kar çok kalıcı olmadı ,öğleden sonra nerdeyse mucizevi bir biçimde hepsi erimişti..Ben de bahar geliyor ,çiçekler açıyor derken karla yeniden karşılaşmanın şokunu biraz da olsa attım neyse ..
Biliyorum 13. cuma ama benim hiç umrumda değil nasılsa yarın cumartesi..Bu yüzden beni mutlu etti ..Sabahtan beri gelen hastalarda da nasıl bir negatif enerji vardı ,garip şey..İnsanlar da sanki 13. cuma hem de dişçiye gidiyoruz diye mi gerilmişler yoksa her zamanki gerginlikleri midir bilinmez..Ama olsun bunlarla moral bozacak değiliz ya..Yarın cumartesi çook güzelll..:)
Zormuş gerçekten taşınmak...Ama çoğu bitti..Ne çok gereksiz eşya depolamışım..Aslında yarısıyla da gayet güzel yaşanır.. Taşınma sonrası aldığım kararlar: 1.Artk yeni bardak alınmayacak.. 2.Yeni bir tane giysi için kesinlikle yer yok.. 3.Hele ki yeni bir ayakkabıyı düşünme bile... Bakalım ne kadar uygulayabileceğim ,görelim .;)
İlkbahar, adı bile güzel..Bugün ilk defa havada o güzel bahar kokusunu duydum..Ve minik mavi mine çiçekleri ne güzellerdi..Koyu ,puslu,gri gökyüzünden sonra mavi ve güneşli gökyüzü, ne çok özlemişim seni..
Yeni bir başlangıç her zaman iyi gelir insana.. Gerçi bu kez yorucu oldu herkes için..Ama yine de güzel ..Ve farklı..Sanırım alışmak ve yerleşmek zaman alacak...Tavanlara kadar yükselen koliler bir bir açılınca ,aradığımızı ilk baktığımız çekmecede bulunca sanırım daha kolay olacak..
Sonunda yazmaya başlayabildim..Ne zamandır bir blog adresi almış ve yazamamış olan biri olarak büyük başarı doğrusu...Eskiden uzun yıllar günlük yazmışlığım olduğundan ve genelde de çok konuşan biri olarak bu işte çok zorlanmayacağımı düşünüyorum.. Ama bunca yıl sonra neden bir blog açma ihtiyacı duyar insan, esas soru bu olmalı şu anda..Bunun sebebi hayatımdaki önemli bir değişim....Karnımdaki minik bebek..Planlanan adıyla Beril.. Berilin varlığından haberdar olduğumdan beri hep bir blog oluşturmak istedim..Ama görüyorum ki bu işi ancak (yarın itibariyle 20 haftalık )gebe bir kadın olarak biraz gecikmeli yapıyorum...Zaten kolay kolay da ilk 3 ayda insanda oturup blog yazacak hal olmuyor..Sürekli bir uyku hali ,akşam 20.30 gibi uyku ilacı içmiş gibi aniden baş gösteren bir durum...Bir de sürekli bir açlık durumu..Eskiden pek acıkmayan ben, şu anda 5 öğün yemek olsa yiyecek kıvama geldim..Sevgili doktorumda da ciddi bir uyarı aldım...Aslında bizim iş yerinde hala dışardan hamile gibi durmuyorsun diyen kişi sayısı çok olsa da hiç bir pantalonun olmaması Beril hanımın belirtileri..İnşallah onu sağlıkla kucağıma alırım da ona da bir gün bunları anlatırım..Çoook uzak şeyler gibi geliyor insana ama söylenenler doğruysa zaman çabuk geçiyormuş..Neyse şimdilik bu kadar yeniden bir zaman bulup yazmak dileğiyle...