Peygamber Efendimiz (aleyhisselatu vesselam) Hazreti Aişe (radıyallahu anh) validemizin evinde vefat etmiş ve oraya defnedilmiştir. Zira peygamberler vefat ettiği yere defnedilirler.
Peygamber Efendimizin (aleyhisselatu vesselam) cenaze namazını ilk önce Cebrail (aleyhisselam) kılmıştır.
Gecesi bile gündüzü gibi aydınlık ve geniş yol İslamiyettir. O yolun hiçbir yeri eksik bırakılmamıştır. Bu konuda şu ayeti kerime kesin bir delildir:
“Bugün sizin için dininizi kemale erdirdim. Size nimetimi tamamladım ve sizin için din olarak Islamı seçtim. (Maide S. 3. Ayet)”
Demek ki iki vaiz, sürekli insana vaaz etmektedir. Örneğin Kuranı Kerim insana sürekli şöyle demektedir: “Ey insan! Ben, alemlerin Rabbi olan Allah’ın kelamıyım. Ben alemlerin Rabbi tarafından sana gönderildim. Bendeki emirleri tutup yasaklardan kaçınırsan ebedi olarak kurtuluşa ve mutluluğa erersin. Benim emir ve tavsiyelerime uymaz da kafana göre bir hayat yaşamaya kalkarsan, ebedi olarak kaybedenlerden olursun. Sonra pişmanlıkların, yalvarmaların sana hiçbir fayda sağlamaz.”
Ölüm ise sürekli şöyle demektedir: “Sürekli seni takip ediyorum, sakın unutma! Allah’ın senin için tayin ettiği vakit geldiği zaman bir salise bile seni bekletmem. Senin kapını çaldığım zaman bir tane ‘Allah’ bile diyemeyeceksin. Bu hayat fırsatı sana bir kere verildi. Ben kapına gelmeden önce Rabbini razı etmeye çalış. Bak, daha kısa bir zaman önce şunların şunların kapısını çaldım. Onların kimisi akraban, kimisi tanıdığındı. Sıranın bir gün sana da geleceğini ne çabuk unutuyorsun? Benden kurtuluşun yok!”
Peygamber Efendimiz (aleyhisselatu vesselam) şöyle buyurmuştur:
“Ölüm vaaz olarak yeter.”
Demek ki insanın kalbi zaman zaman katılaşabilmektedir. İnsanın kalbi yaptıkları yüzünden paslanabilmektedir.
“Hayır, hayır! Doğrusu onların kazanmakta oldukları kalplerini paslandırmıştır. (Mütaffifin S. 14. Ayet)”
Kalbin katılaşması demek, ayetlerden , hadisi şeriflerden ve vaazlardan etkilenmemesi demektir.
Açıkça anlaşılmaktadır ki, kalp katılığını giderip kalbi yumuşatmanın yollarından bir tanesi de kabir ziyareti yaparak ölülerin hallerinden ibret almaktır.
Peygamber Efendimiz (aleyhisselatu vesselam) şöyle buyurmuştur:
“Her kim kabirleri ziyaret etmek istiyorsa etsin. Çünkü kabirler bize ahireti hatırlatır.”
Ölüler halleriyle bize şöyle demektedirler: “Bak! Ben de birkaç saat önce veya birkaç ay önce ya da çok değil birkaç sene önce senin gibiydim. Yaşıyordum, gezip dolaşıyordum, nefes alıp veriyordum. Şimdi ise dünyada değilim. Bak, üstümde yeşillikler bile bitti. Bir gün sen de benim gibi olacaksın.