Bozuk Yumurta Nasıl Anlaşılır?
Bel fıtığı, ağrılı bir hastalıktır. Bununla birlikte, lifli halka olan intervertebral diskin dış kabuğunun bütünlüğü ihlal edilir. Elastik lifler yerine skar dokusu oluşur. Omurlararası diskler, normal konumlarına göre yer değiştirir.
İntervertebral diskin çekirdekleri spinal kanala doğru çıkıntı yapmaya başlar. Çıkıntılar hem her iki yönde hem de sadece sağ veya sol tarafta olabilir.
Omurga, omuriliği içeren omurlar topluluğudur. Omurilik, beyni uzuv hareketini ve diğer işlevleri (periferik sinir sistemi) kontrol eden yerel sinirlere bağlayan sinir liflerinden (bir elektrik kablosundaki teller gibi) oluşur. Omurgada büyüklükleri değişen 24 intervertebral disk vardır.
Omurlararası disk, omurlar arasındaki eklemde oturan süngerimsi, halka şeklinde bir yastıktır. Her diskin bir “yarı akışkan” merkezi (çekirdek hamuru) ve sert bir dış lifli tabakası (halka fibrozus) vardır. İki bitişik omur arasında bir köprü oluşturarak omurgaya güç ve esneklik kazandırırlar.
Omurlararası diskler, omur gövdeleri arasında bulunur. Bu alanın ötesine geçerlerse, omurganın fıtığından bahsediyoruz. Çoğu zaman, bel bölgesinde patolojik çıkıntılar meydana gelir, çünkü omurganın bu kısmı ağırlık kaldırırken ve fiziksel aktivite yaparken ana yüke sahiptir.
Omurlararası diskin yer değiştirmesi aşağıdaki durumlarda meydana gelir:
Sağlıklı bir diskin rüptürü, yırtık halka ile travma (trafik kazası veya yüksekten düşme gibi) nedeniyle olabilir.
Erken yaşlanma sürecinin bir sonucu olarak disk dejenerasyonu. Buna omuriliğe baskı yapan dorsal anulusun ilerleyici kalınlaşması (disk çıkıntısı) eşlik eder. Disk dejenerasyonu, omurganın özellikle strese yatkın olan bölgelerinde (boyun altı, sırt ortası ve alt sırt) daha sık görülür.
Dejenerasyon, yarı sıvı merkezi kuruduğundan ve yastıklama özelliklerini kaybettiğinden diskin sertleşmesine de yol açabilir. Bu gerçekleşirse, halka fibrozus yırtılabilir ve artık katı olan çekirdeğin şişmesine ve omuriliğe baskı yapmasına (disk ekstrüzyonu) izin verebilir.
Omurlar arası fıtık, kıkırdak ve çevre dokularda dejeneratif değişikliklerin meydana geldiği bir hastalık olan osteokondrozun arka planında ortaya çıkar. Bu sorunu görmezden gelirseniz, yavaş yavaş çıkıntıya ve ardından tam teşekküllü bir fıtığa akar.
Aşağıdaki nedenler spinal fıtık gelişimine katkıda bulunabilir:
Bir nörolog, yalnızca anamnez temelinde bir intervertebral herniden şüphelenebilir. Patolojiye güçlü ve azalmayan bir ağrı sendromu eşlik eder. Tipik olarak, bir spinal disk herniasyonunun teşhisi şunları içerir:
Fıtıklaşmış bir diskin tedavisi mümkün olduğunca erken başlatılmalıdır.
Rehabilitasyon süresi, motor yükünde kademeli bir artış gerektirir. Hareketler anatomik olarak doğru olmalıdır. Bunun için dersler deneyimli bir eğitmen gözetiminde yürütülür. Egzersiz tedavisi iyileşmeyi hızlandırmaya ve komplikasyonları önlemeye yardımcı olur.
Yeterli konservatif tedavi ile spinal fıtık semptomları hastaların %50’sinde bir ay içinde kaybolur. Bazı durumlarda, daha uzun tedaviye ihtiyaç vardır – 6 aya kadar. Tam iyileşme 2 yılı bulabilir.
Sarkan nükleus pulposusun emilmesi yaklaşık 12 ay sürer. Terapötik önlemler almazsanız, süreç 5-7 yıl uzayabilir. Uzun süreli miyelopatinin kötü bir prognozu vardır. Bu durumda, cerrahi müdahaleden sonra bile, hastanın sakatlığı ile dolu nörolojik bir eksiklik devam eder.