emeği geçen herkese teşekkürler deyip gitsem keşke ama gidemem hiç.
illa kime, neyi, nasıl, neden diye açıklamam gerek diye düşünür, bir ton cümle kurarım.
ki açık kalan, yanlış anlaşılan, muğlak bir şey kalmasın.
kalmaz mı, kalır elbet.
sonra bunun böyle olacağını bilip ne uzun uzun açıklarım, ne kısacık bye derim. öylece kalakalırım.
iş hayatında öğrendiğim en nadide şeydir; yazarak ne kadar detaylı açıklarsan o kadar anlaşılamaz olur.
sorulabilecek tüm soruları kendin bulup sorar, cevaplarını da yazarsın. ama ya hiç aklına gelmeyen ve çok da alakalı olmayan bir soru çıkar, ya direkt anlamadım denir, ya okunmaz bile.
parantezler, dip not yıldızcıkları, tire içine ekler, ihtimalli, alternatifli cümleler, kelimeler.
tutunmakla bırakmak isteği arasında bir yerde; anlaşılmak, anlatmak isteğinin gereksiz yorgunluğu dışında da bir şey kalmaz.
emeği geçen herkese teşekkürler o halde.