|02.12.09, 14:42||#411|


Cevap: Mülteci Hayallerin Kurbanıyım Tamamen
Seni Seviyorum” değil de
“Seni hep seveceğim” deseydin
Yalan da olsa sevgin hiç dönmeyecek olsan da inanırdım bana bir gün döneceğine…
Beklerdim ömrümün sonuna kadar gelmeyişlerini…
Söylemedin ki…
“Seni çok özlüyorum” değil de “Seni özlemek bile güzel” deseydin;
Ayrı da olsak inanırdım beni her dem yüreğinde yaşattığına ne kadar uzak olsak da hep yüreğinde yaşayacağıma…
Söylemedin ki
|02.12.09, 14:46||#413|


Cevap: Mülteci Hayallerin Kurbanıyım Tamamen
ismimi unuttuğun zamanlardı
kimbilir../.belki de sadece ismimi
kaç gece uykusuz kaldı düşlerim
yarı uyanık sarıldım bende bıraktığın kelimelerine
kimbilir../..bilebilir..?
hem de bir çok gece
beni anladığını sandığım bir sen vardı oysa
beni herkesden çok duyumsadığını sandığım
özgeleceğim vardı mesela
özgeçmişim değil
nasıl da uzaklaşıyorum senden../..utanarak
ama../..tahmin edemeyeceğin kadar../..sıkılarak
beni bağışla diyemem sana
diyemem yüreğimi ben yangınlara attım
sensin beni senden ayrı tutan
beni suskunluğunla../..sen kaçışlara attın
kelimeleri araladığımda
gözlerimi alan her boşlukta ayrılık yatıyor
ayrılık çıkıyor karşıma../..yazmak istemediğim her satırda
bir zaman geliyor
unutmalıyım diyorum
unutmalıyım avuçlarımda biriken gözyaşlarını
uzaklar hep uzak kalıyor sevdaya
biraz daha uzaklaşırsam
sol yanım hep uzak düşecek sevdana..
ne kadar ayrı kaldın oysa yazmaktan
bir doğum günü geçti bu yalnızlıkta
kimbilir kaç gece yağmurlar birikti kirpiklerimde
kimbilir kaç gece../..sen hiç bilmedin
bir düşünce var ki kemiriyor beynimi
belki de hiç bilmek istemedin
ne güller geldi../..ne sevgi dolu telefonlar
oysa istediğim bir tek sendin../..yetişemedin..
eskiden sen baktığında görebiliyordum düşlerimi
şimdi../..kim gözlerime baksa
sensizliğin intihar sahnelerinde buluyor kendisini
sen hiç bir çift gözün içinde öldürüldün mü..?
ben senin gözlerinde şahadet getiriyorum../..dudaklarıma akıt nefesini
oysa umarsızlığından taşıyor bekleyişlerim
nasıl bir bıçak gibi kesip atabilirim..?
-miş’li geçmiş zamanların küllerinde şehvetimiz var
sabret diyorsun../..sabrediyorum lakin
her gün artan acılarımda../..senin mutlak parmağın var
susmaktan bıkmayan bir ben../..bir daha olmayacak diyebilir misin.?
bende tutunduğun yer kadar../..benim de tutunmaya ihtiyacım var..
ismimi unuttuğun zamanlardı
kimbilir../..belki de sadece ismimi
kaç gece sığındım bende bıraktığın sözlerine
yarı üşür bir halde küfürler yağdırdım../..rüyalarımın kesilişine
kimbilir../..bilebilir..?
hem de her gece
hatırlayabildiğim
senden daha çok sevilmem
daha çok ben../..içimden..
şimdi aynaya son kez bak kendin için
göreceğin yüz../..sende bıraktığım son eserim
|02.12.09, 14:46||#414|


Cevap: Mülteci Hayallerin Kurbanıyım Tamamen
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
Kalbim şimdi bir sokak çocuğu
Kelebekleri göç etti gönlümün
Issızlaştı hayat sanki
Sanki sabahı eksik şiirlerimin.
Sanki gecesi hep kanayan bir yara
Ve sanki artık hep kanayacak...
Ağlanacak bir aşkın kıyısına vurduysa gözlerim
Çare yok ağlayacak.
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
Kapıları kendime ben açamadım
Ya da yanlış saatlerde bekledim gelmeni
Düşünüyorum da sen gideli ne çok yalnızım..
Sarmaşık aşkın sarısında kaldım sarılamadım.
Savunamadım seni kimselere
Anlatamadım seni kimselere
Kimsesiz kaldımEn çok da sensiz...
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben..
Sana uyumakSana uyanmaktı hayat.
Sıratını geçtim yaşarken korkmadan
Korkumu geçtim cesaretle ihanetle
Berduş bir yalan masumiyeti öptüm bile bile
Tek sen gitme diye
Sonbahar oldum yaprak yaprak
Ağaç oldum köklerimi unutarak
Tesellisiz bir geceye fırlatıldım
Kalbimi dar kafese kapatarak
İçimdeki bir kanarya
Hiç susmadan ağlayacak
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
Yakamozlarında yıkadım sevdamı çırılçıplak
Seni sevdiğimi bağırdım mehtabına
Beyazında akladım bulutunun
Mavi mavi sevdim seni içim kan ağlayarak
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
Anlattıkça kış vuruyor satırlarıma
Anlattıkça üşüyor anlattıkça ısınıyor yüreğim.
Bugün sardunyalarım da açmadı
Belki de küskün renklere
Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım
Sensiz soluyorum anlayacağın
Mavi mavi ölüyorum
Duyuyor musun orada mısın
Var mısın yok musun?
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
Yanarak yıkılarak
Aklıma her geldiğinde ağlayarak...
|02.12.09, 14:47||#415|


Cevap: Mülteci Hayallerin Kurbanıyım Tamamen
Uçsuz bucaksız uçurumlar sarmıştı derinliğimi hangisinden atlasam yüzün tutuyordu beni.
Keder de yüzünü çok sevmiş olmalıydı...
Dokunmak ne zamandır günahtı ki sevişmelerimizin parmak izi tenimize düşmüyordu!
Avuç içlerimde uyuttuğum bir yalan olabilir miydin?
Fısıltıyla söylediğim ninniler bilmediğim gözlerden damlarken
Fondaki hüzün seni görmüyor olabilir miydi?
Hazin bir rengi vardı bütün sabahların...
Ve iliklerimden geçiyordu sert rüzgarlar...
Ya da gözlerim hep yorgun olmalıydı..
Belki de ağzımdaki tadın ağırlığından yanıyordu canım...
Ama yanıyordu işte....
Sana gelen yollara çığ düşmüştü
Ve ayaklarımdan geçiyordu cesaretsizliğim
Ya da ben yol yordam bilmez olmuştum
Belki de gözlerindeki iklimlerin kara kışlarında kalıyordum
Ama gelemiyordum işte...
/... Tarifsizdim .../
Senin huzurlu yalnızlıkların vardı ve bana düşmandı!
Ne zaman gelse beni incitmeden tutar aklının en uzak odasına götürürdün
Kapanan kapı incinen huzurun olurdu bilmezdin...
Bütün duvarları kana boyardı öfkem ve ben de kırmızıya düşmandım!
Yüzümde en koyu ağıtı yakıp ses çıkarmadan çıplak ayakla dolaşırdım düşüncelerinde...
Her köşe başında seninle karşılaşır gözlerinin tam içine bakmaktan alıkoyamazdım kendimi.
Bakışlarımın ayazı bütün yaprakları dökerdi ama üşümene asla izin vermezdim
Yağmurlarım senin toprağına yağmazdı çünkü bilirdim..
Kırmızıydım .
Altı üstü üç gündü ömrüm
Seni beklerken tükettiğim kaç ömürde (s)akladım günahımı?
Sığdırabildim mi?
Aşk çok mu mühimdi ki ölümlerden ölüm beğenemediğimizden bütün suçu biz üstlendik?
Acısını ciğerlerimizde hissedip
Sigaradan sandık idam ettik dumanını son arzusunu sormadan...
/... Ya şimdi? .../
Akşam ezanı...
Aklımın bütün kuşları göç etmiş olmalı
Uçsuz bucaksız uçurumlar sarmış derinliğimi hangisinden atlasam aşka düşüyorum yüzüstü
Sersemim başı dönüyor duygularımın
Hatta tutmasam kendimi aşkın tam üstüne kusabilirim.....
Kelimelerimde isyan var dudaklarım açısını şaşırıyor
Adını mırıldansam harf harf dişlerime çarpıyorsun
Tarifsizliğimi alıp öfkeme gizliyorum kırmızı nabzımı tutuyor
Belki de bu ağıt yakışmadı yüzüme ondan yanıyor canım....
Ama yanıyor işte yanıyor...
|02.12.09, 14:47||#416|


Cevap: Mülteci Hayallerin Kurbanıyım Tamamen
Uzun bir şiir yazmak istedim
Sevgimi herkese anlatmak
Bu sevgiyi herkesle konuşmak
Yağmurla birlikte şarkı söylemek
Rüzgarla birlikte fısıldamak
Doğan güneşle aydınlatmak
Çıkan ayla tekrar doğurmak
Ve bu sevgiyi hep yaşatmak
Her yeni doğan günle onu yaşamak
Sevda değimliydi bu satırları yazdıran
Sevda değimliydi
Bana aşkımı unutturmayan
O yok olsa da
Bu dünyadan .
Bana söyledi
Her doğan günle beni baştan Yaratan
Hiç eksilmeden hep doldurarak bu sevdayı
Nesilden nesile aktaran
Bir hikayeydi bizi burada gönüllerde tutan.
Meşe ağacından da öteye taşıyan
Söylemekten korkmayın
bu efsane bizi
Hep koruyan.
|02.12.09, 14:47||#417|


Cevap: Mülteci Hayallerin Kurbanıyım Tamamen
Ben veda etmeyi pek beceremem. Duygularımı da pek açığa vuramam zaten hele bu veda çok daha zor geliyor. Aslında hiç böyle bir son görüşmeye gerek yoktu. Ama insanın kanı durmuyor işte. ne varsa bu son anlarda.? Senden hatırlamanı bile istemiyorum. sadece temizliği ve saflığı yaşatalım bu aşkı kalbimizin bir kuytu köşesinde!... Ne güzel başlamıştı. İkimizde gençtik deli doluyduk coşkunluğumuzun son safhasında kanımızın kaynadığı bir anda gördük birbirimizi sevdalandık. Geceler boyu uykusuz kaldık birbirimizi düşünmekten en güzel heyecanları en güzel bakışları yaşadık. Hemen aşkı yaşadık zamanı durdurup utançları ve sitemleri yaşadık. Kavgaların en güzellerini de biz yaptık. Çünkü barışmakta ayrı bir zevk veriyordu bize. Sevdik sevildik doruğuna vardık kutsal duyguların.Aşk yeminleri ettik tutamayacağımızı bile bile. Günlerce aylarca yalnız ikimiz varmış gibi yaşadık. Ne alaylı bakan gözlere ne karşı çıkan büyüklere ne de dost sözüne aldandık. Kendi ateşimizde yandık en önemlisi bir birimizi anladık. Romantik şarkıları serin aksam üstüleri yaşadık seninle. En güzel çiçekleri verdin bana. Rüyalarda bile hep ikimiz vardık. Gerçek aşkı tattık bunu sende biliyorsun. Öyleyse hep aynı duygularla kalmalı değil mi? Biz birlikte olmasak da... güzel başlayan çok güzel yaşanan bu aşkı aynı temiz duygularla bitirmeliyiz. Şimdi de ayrılığın en güzelini en acısını yine biz yaşıyoruz... Ne dersin bu da Allah'ın bir lütfü değil mi bize? Lütfen ağlama. Neden benimkilerle yarışıyor göz yaşların? Sen benim güçlü kocaman sevgilim değil misin? Güçlüsündür sen... seni hep böyle hatırlamak istiyorum haydi sil gözyaşlarını. Hava da kararmak üzere zaman bize hep acımasızdı zaten. Yine öyle çabuk olmamızı istiyor herhalde. Sana bir şey söylemek istiyorum. Mavi gömleğin sana çok yakışıyor bir daha kız tavlamaya niyetlenirsen bu sözlerim aklında bulunsun. Bir de küçük bir istek arkana dönüp bakma tamam mı her şey burada bitsin hoşça kal...
|02.12.09, 14:50||#419|


Cevap: Mülteci Hayallerin Kurbanıyım Tamamen
Biz aynı coğrafyanın yalnızlığın sevdanın çocuklarıyız.
Korkma
istesek de yabancılaşamayız...
Yıldızlar şiir örse de saçlarıma yağmazlardı gökten... Sen öyle sanırdın.
Öpmezlerdi yokluğunun sebep olduğu yaraları. Ya da ben seni kandırırdım.
Tüm kutsal kitaplara yüreğimi basmak gibiydi adının ömrüme dolanması. Yüzünün çizgileri ayetimdi gülüşlerime sürülürdün ya...
Sökülürdü yamalarım hani iplik iplik meleklerin kanatlarından giderken şehirlerimden. Mazoşist eylemler yapardım kendime. Kırmızıya boyardım sokaklarımın duvarlarını. Susardım karanlığına. Ecele şirk koşardı adımlarım. Yine de ölümleri doğuracak kadar korkak değildim hüzünlerim gebe kalsa da gecelere. Evlat edindiğim yalnızlığa annelik yapma gayretindeydim. Çok mu üşüdün? Fark edemedim.
Herkesin kaptan olmak istediği denizli bir kentin son konuğuydum kalabalıklarında. Kendi dengemizi sağlayamazken rotalarını düşlerimize çevirirlerdi.
Çakır keyifti denizin kızları saltanatı devriliyordu aşkın... Süslediğimiz kelimelerle kuşatıyorduk vedalarımızı. Yok sayıyorduk yaşanmış ne varsa tarihe gömmeye alışıktık nasılsa ömürlerimizde biriktirdiklerimizi. Kustuklarımız aslımıza ne kadar çok benziyordu her yitirişte ölüyorduk. Morglarda yer kapma telaşındaydı çocuklar alay ediyorlardı çığlıklarımızla.
Bedenini soyduğunda dudakları bükük gençliğime; belindeki işkencenin iziydi aşık olduğum. Koyu renklerin kaderden kabul edildiği kimsesizlikleri gizliyordun barınaklarında. Görmüştüm! Sözlerinin keskinliğiyle vurabilirdin artık başımı. Şahit bırakmak istemeyişinden der ihbar etmezdim azmettiriciliğini... Sense işgal altına almaya tercih etmiştin acıyla beslenen yeryüzümü. Kurak topraklarımı kurtaracak kadar güçlüydü sevgin.
Güneşlerinin denizlerime gönüllü battığı mevsimlerde emzirdim sol dehlizime bıraktığın emaneti.
Ondan sığamadık hiçbir atlasa çoğaldık bu kadar!
Aralık kapılarından girerken utangaçtı seslerim. Zaman iklimsiz.
Uykularım da devretmiyor mıhladığımda aklıma gözlerini.
Bu yok(sun)luk sınavdır diyorlar sınanmak isteyen kim? Susturun şu uğultuyu!
Aldırma isyanlarıma tarafım bizden yana!
Şimdilerde;
sürme çekiyorum yürüdüğün yollardan kavuştuğum sabahlara.
Yeni küfürler öğrendim
en canıma yakın yerimi yurdumu viran ederken ıraklığın.
Künyesi bozuk boynuma astığım ayrılığın dağ yamaçlarımda bol sağanaklar beklenirken
içsel kesimlerim sana ağlıyor...
Biz aynı coğrafyanın yalnızlığın sevdanın çocuklarıyız.
Korkma
her şeye rağmen;
istesek de azalamayız!
|02.12.09, 14:51||#420|


Cevap: Mülteci Hayallerin Kurbanıyım Tamamen
"-susmak aşkımın dilidir- diyen sevgili
konuş şimdi kelimelerine ihtiyacım var…"
Parça tesirli sancılar düşüyor kalbime…
düştükçe uçurum sancıdıkça aşk…
ve aşklaştıkça kalp
daha çok parçalanıyor hayat
yaklaştıkça daha bir özlüyorum
kabul ediyorumgalibimsin
ve ben her şeyini savaş alanında bırakan
mağlup bir komutan gibiyim şimdilerde..
tüm zaferlerimi sende yitirmişim
kör bir şahinin gözleriyle yol arıyorum kendime
sana çıkmayacağını bildiğim yolları görmekten korkuyorum belki de kim bilir?..
çıkmaz sokaklarda kısır kalıyorum döngülere..
ve ben dönemezken kendime
labirentlerinde kaybolmuşken
sağım sen solum sen yolum sen yönüm sen olmuşken
senden gayrısına yokyokluğuna râm olmuşken
susma ömrüm!...
yol kesil cehenneme...
keskin bir virajsın içimde bir türlü alamadığım..
ne zaman geçmeye kalksam senden
ya bir uçurum boşluğu ya bir şarampol oluyor sonum..
uzanan elleri tutmuyorum..
yüreğime taktığın alyans tutuyor içimi
içini bırakmıyorum..
dul bir hasrete yâd/igar kalıyorum ötelerde
Yar dediğimi ağyar yaban dediğimi yar sanıyorlar..
Sancılanıyorum sessizliğine
Tam vakti;
susturucu takılmışken yüreğime
haykıramazken
her kurşun içimi parçalarken
infilak ederken isyanlarım sensizliğe
ve akarken gözümden ırmak ırmak
susma ömrüm!...
ateş kesil cehenneme...
tüm piyonlarım tükendi.
Elimde bir şah…
nereye koysam kendine mat çekiyor..
Cemreler ihanet ediyor adına
Aslı hükümsüz..
kendini bile ısıtmıyor..
adım lâl kalıyor zemheri ayazlarına..
(d)üşüyorum..
muhaciri değilim gayrı bu Arafın..
ne cennet kokabiliyorum ne cehennem yanabiliyorum..
kendimsiz bir kent kuruyorum yokluğunun sokağına..
baykuşlara sakinlik yapıyor kentimin ıssızlığı…
sesine parazit yapan bir sesle yıkılıyorum
uğraşma aşk..!
kaldıramazsın;
kumdan kaleler gibi bir rüzgarlık değil bir cümlelik yıkımlarım..
bilmem ki hangi rihter ölçer sarsıntılarımı..
artçı sellere verirken sitemimi
sana “sus”arken
ölüme “su”sarken
müptelâsıyken kahramanı bıçaklanmış masalların
aşk için aşıkları ezip geçmişken
susma ömrüm!...
şehâdet getir cinnetime...
öznesi sen olan bir ömre verdim adını
ki ölüm yar olana kadar tek yâr dediğim ol diye..
sana geldim ölüme yâr etme diye.
Susma diye çırpınışlarımın tek müsebbibisin..
Biliyorum aldırmıyorsun
Dönmeyeyim istiyorsun sultanlığına
Ve aslında aşk’tan korkuyorsun
Zulmetin sırtımda yama olurken yar’alarıma
Hani olur da geldiğimde bir gün
kapanacaksa yüzüme şehrinin kapıları
her lisanı lâl bırakan bakışlarım anlamını yitirecekse eğer
ve el elini tutacaksa ellerin
Elimde değil yanacağım
O vakit gülüp geçeceksen yangınlarıma
Sarmayacaksan
Benimle kınanıp benimle yanmayacaksan
Cennetten kovulmayı göze almayacaksan
Bir sözüne çölde vaha gibi susarken
öyle umarsız susacaksan…
sen de sus ömrüm!...
Sus!..
Sus ki ölüm bana yâr
ben ölüme Yâr olayım…
sen toprak kesil cesedime…
|Bu Sayfayı Paylaşabilirsiniz|
|Etiketler|
|hayallerin, kurbanıyım, mülteci, tamamen|
|Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)|
|Seçenekler|


|İlgili Konular|
|Konu||Konuyu Başlatan||Forum||Cevaplar||Son Mesaj|
|Derin Gevşeme Tekniği / Yoga||Minerva||Sağlığımız İçin Püf Noktaları||1||04.02.10 21:12|
|Önemli Uyarı|
|www.forumgercek.com binlerce kişinin paylaşım ve yorum yaptığı bir forum sitesidir. Kullanıcıların paylaşımları ve yorumları onaydan geçmeden hemen yayınlanmaktadır. Paylaşım ve yorumlardan doğabilecek bütün sorumluluk kullanıcıya aittir. Forumumuzda T.C. yasalarına aykırı ve telif hakkı içeren bir paylaşımın yapıldığına rastladıysanız, lütfen bizi bu konuda bilgilendiriniz. Bildiriniz incelenerek, 48 saat içerisinde gereken yapılacaktır. Bildirinizi BURADAN yapabilirsiniz.|

