Aylardır hastane uzak, yakın, acil eski hastane de olsun diyen kentliler sizlere bir şey söylemek istiyorum. Çok basit, hepimizin kolayca yapabileceği bir şey! Çöpünüzü çöpe atın!
Dün, hastane kantininde ve kantin önünde kısa bir zaman geçirdim. Kentliler, her yer çöp! Bu çöpleri hastaneyi şehrin dışına hava alanını şehrin göbeğine koyan zihniyet yapmadı. Bunu biz yapıyoruz. Çöpümüzü çöp kutusuna atacağız. Çok basit, net. Dünyaya geldiğimizde öğrendiğimiz ilk şeylerden biri… Kantin içerisindeki çöp kutularının sayısı da yetersiz, farkındayım ama ben nice çöp kutuları gördüm etrafı çöplerle dolu.
Kantinin tüm masalarında poğaça paketleri, plastik bardaklar, su şişeleri, peçeteler! Hiç mi masadan kalkarken arkanıza bakmıyorsunuz! Köşede bir adet çöp kovası gördüm, içi boş nasıl dolsun. Çöpler masalarda!
Kantinin dışına çıktım. Evet orada da yine çöp kutusu ve izmaritlik sayısı yetersiz! Ama bu da çöpümüzü yere atmamız için geçerli bir sebep değil. Çöpümüzü yere atmamızın tek gerekçesi olabilir, duyarsızlık! O çöpleri masalardan toplayan birileri var onları yok saymak! Bütün bankların önü su şişesi, izmarit, peçete, sigara paketi ile dolu. Kardeşim, hastane orası hastane! Metrisin önünde mi sandın kendini de içtin paket paket sigarayı! Tedavi olmaya geldiğiniz bir yerde -tedaviye yol açacak başka bir hastalığa davetiye çıkarmak da ayrı bir şey-içtiniz o kadar sigarayı, izmaritlik yok madem, ya bunun dilekçesini verin, şikayet edin, ya da bir süre daha elinizdeki su şişesinin içine atın. Yine de baktınız izmaritlik, çöp kutusu zaman içinde gelmemiş şikayet edersiniz vesaire.
Sonra ‘hastanenin her yeri çöp kardeşim’ diye bağırmayalım, çünkü biz attık o çöpleri…
Kantin ihalesi ikinci kere yapıldı ve ihaleyi Mustafa Bayar aldı. 15 gün içerisinde yeni kantini o hizmete sokacak. İnanıyorum ki çöp kovası sayısı da artar, personel sayısı da artar, temizlik de artar. Ama biz çöpümüzü çöp kutusuna atmamız gerektiğini öğrenemez isek, yine olmaz yine olmaz!