Çorum'un parkında oturuyorum. Torunlarına bakan örgü yelekli babaanneler, ananeleri izliyorum. Çocuklar boylarından büyük salıncak, kaydırak istiyor, büyükanneler belim diye geri çeviriyor, kimisi belini feda ediyor torunlarını kucaklayıp oynatıyor. Biri, kolayını bulmuş evdeki tüm oyuncakları getirmiş torunu yanı başından uzaklaşmasın, kendi de bank arkadaşı ile rahat rahat konuşsun diye..
-Babaayne yangın çıktı , yangını söndürmeye gidiyorum.
Babaanne yanında oturan bank arkadaşına, torununa karşı ne kadar ilgili ve bilgili olduğunu ispat eder gibi,
-Dondurma arabası değil mi o elindeki?
-Yangını dondurma ile söndüreceğim
-Olmaz , yangına dondurma arabası ile gidilmez.
-Ama yangın var!
-Olmaz, yangına dondurma arabası ile gidilmez, anlamıyor musun ,yarın gelirken itfaiye arabanı da getiririz, onunla yangına gidersin.
Görevini yapmanın rahatlığıyla yanındakine dönüp akşam yeni bölümü oynayacak diziyi konuşmaya başladı.
Yunus gittiği bir evde herkes ile birlikte bir diziyi izliyor, diziyi anlamak adına sorular sordu, aldığı cevaplar karşısında, " çok saçma bir diziymiş " diyiverdi. Ama herkes pür dikkat izliyor diye dediği şeyden utandı, sonra herkes gibi kendini diziye kaptırmaya çalıştı, sorgulamadan, anlamaya çalışmadan, önüne gelirse ...Oysa dizinin konusu, senaryosu , bir çocuğun bile kabul edemeyeceği kadar saçmaydı ama koskoca oyuncular memnun, izleyen memnun...
Henüz büyüklerin egemenliğine kendini bırakmamış çocukların düşüncelerini, fikirlerini , hayallerini destekliyorum. Bir yangın varsa hemen söndürülmeli.