Her insanın gerçek yüzünü, çıkar çatışmasına girdiğiniz anda görürsünüz.
Çıkarlarınız ayni yöndeyse, her şey çok iyi, çok harika çok alâ.
Hele bir çıkar çatışmasına girin..
Her zaman size saygılı, yürekten inandığınız, sonuna kadar güvenirim dediğiniz kişi, çıkarına dokunan tek bir hareket yaptığınızda nasıl da değişiyor.
Esas bakmamız gereken, insanların hiç bir çıkarı olmadığı ya da çıkar çatışmasına girdiğinde nasıl davrandığıdır.
Ne kadar ayak oyunlarına girdiği, ne kadar küçüldüğü, egolarını ne denli aşabildiği ya da herşeye rağmen ne kadar objektif, ne kadar adaletli, ne kadar insan kalabildiğidir.
Dostlarının kışında, yazında ne kadar yanında olduğu, onları doğru yolda ilerlemesine ne kadar vesile
olduğudur.
Zaman zaman tartışılsada, anlaşmazlıklar yaşansa da, ortak nokta bulmak ve ilişkinizi onarmak için ne kadar gayret sarfettiğindedir.
“Karga ile dost olanın yeri çöplüktür” demiş atalarımız.
Önemli olan bizim neyi seçeceğimiz.
Hiç çıkarımız olmadan, karşılık beklemeden kaç kişinin yaşamına dokunacağımız, kaç kişin yaşamını değiştireceğimiz, insanî değerlerimizi nasıl koruyacağımızdadır.
Geç kalınmış özürler, adalet, insani davranışlar idam edildikten sonra gelen affa benzer.
CHE GUEVERA
“Hayat ne aşk, ne unvan, ne makam, ne diploma ne de ekmek kavgasıdır.
Hayat her şeye rağmen, insan kalabilme mücadelesidir.
Namusunla, şerefinle, onurunla” diyor.
BİLMEM
BAŞKA SÖZE GEREK VAR MI?
SERPİL GÜLEÇYÜZ