http://newarkbound.com/wp-json/oembed/1.0/////newarkbound.com//press/// Eskiden, hayatıma girmiş ve girecek insanları da, okuduğum ve okuyacağım kitapları da, aldığım ve alacağım eşyaları da şu sorularla değerlendirirdim:
http://impactse.com/dvteam/marketing-public-relations-appearances-endorsements/ Örneğin birisi karşıma çıktığında hemen herkes gibi ben de kendime, bu insan hayatıma girerse ne olur, sorusunu sorar, bunu hayal eder, bu hayalin bende yarattığı duyguya göre hareket ederdim.
http://sharepoint-insight.com/page/11/ Bir kitabı okuduğum zaman, okumam sonucunda neler kazandığımı, düşünürdüm.
Bir giysiyi alacağım zaman, alsam nasıl olur, diye düşünüp hayal eder, alıp almama kararını bu sorunun ışığında verirdim.
Ve tam da bu yüzden çoğunlukla yanlış karar verirdim.
Bunun tersini yapalı beri ise herhangi bir konuda yanlış karar vermem çok zor hale geldi.
Artık kendime şu doğru soruları soruyorum:
Bu insan hayatıma girmeseydi ne olur/ne olurdu?
Bu kitabı okumasaydım ne olur/ne olurdu?
Bu kıyafeti/eşyayı almasaydım ne olur, ne olurdu?
Bu sorudan yola çıkınca, okuduğum ve iyi olduğunu düşündüğüm birçok kitabın aslında pek de iyi olmadığını anladım.
Hayatıma dokunmuş birçok insanın bırakın bana bir şey katmayı, benden çoğunlukla götürdüklerini anladım.
Aldığım birçok eşyayı boşu boşuna aldığımı anladım.
Hayatımız seçimlerimizin sonucu.
Seçimlerimiz ise kendimize sorduğumuz soruların.