İmanın zevki ve değeri
İman ve küfür birbirinin zıddı iki varlıktır. İman, sahibini hem dünyada mutlu eder, hem de ahirette. Küfür ise sahibini hem dünyada perişan eder, hem de ahirette. Her ne kadar ehli küfür bazı kere dünyada bolluk içinde ise de, hem bu geçicidir, hem de iç dünyasında asla huzur yoktur. Çünkü kalplerimizi yaratan Rabbimiz, iç dünyamızın ancak Allah’ı anmakla, O’nunla beraber olmakla huzur bulacağını bildiriyor: “Biliniz ki, kalpler ancak Allah'ı anmakla huzur bulur.” (Ra’d/28)
Mehmet Akif Merhum şöyle diyor:
“İmandır o cevher ki ilâhi ne büyüktür. İmansız olan paslı yürek sinede yüktür.”
Bu konuyu şöyle bir temsille canlandıralım. İki üç yaşlarında bir çocuk düşünün. Annesi biraz dışarı çıkmış. Çocuk annesini arıyor ve ağlıyor. Yanındakiler onu avutmak için eline oyuncak veriyorlar. Çocuk bir süre bu oyuncakla eğlenir ve biraz sonra gene anneee diye ağlamaya başlar. Onu susturmak için şeker, çikilota gibi şeyler verirler. O belki biraz daha oyalanır ve sonunda hepsini atarak yine annee diye ağlamaya başlar. Annesi gelip de onu bağrına basınca dünyalar onun olur.
Aynen bu temsilde olduğu gibi ruhumuz, gönlümüz, kalbimiz Allah’ı anmakla, Onunla beraber olmakla mutlu olur. İnsanlar ise onun yerine, al sana son model araba, son model giysi vesaire derler. Onlarla bir süre eğlenir ve onlardan hevesi geçer de yine aradığı huzuru bulamaz.
Bilim adamları nüfusuna göre en zengin ülkenin İsviçre olduğunu, en çok intihar olaylarının da İsviçre’de olduğunu söylüyorlar. Demek ki para her zaman huzur getirmez.
Bir gönüle sağlam iman yerleşince sıkıntılar bile ona hoş gelir.
Hacı Bayram-ı Veli ne demiş:
“N’oldu bu gönlüm, noldu bu gönlüm. Derd-ü gamınla doldu bu gönlüm.
Yandı bu gönlüm, yandı bu gönlüm. Yanmada derman buldu bu gönlüm.”
Yunus Emre de şöyle demiş:
“Hoştur bana senden gelen. Ya gonca gül yahut diken
Ya hil’at-ü yahut kefen; Kahrin de hoş, lütfunda hoş.”
İslam ile dünyalık şuna benzer. İslam güneşe, dünyalık de gölgeye benzer. Bir kimse yönünü güneşe doğru döner ve yürürse gölgesi ardından gelir. Bilakis arkasını güneşe dönerse, gölgemi yakalayayım diye ne kadar koşsa gene de yakalayamaz. Bu konuda Hazreti Ali’nin bir sözü ne kadar yerindedir:
“İnsanların, dünya işlerini yoluna koymak amacıyla dinlerinden terk ettikleri her husus için, Allah onların başına, düzeltmek istedikleri o işten daha zararlısını, daha ağırını getirir.”
Kalın sağlıcakla