20 Haziran 2011 Pazartesi
Sevgili Dünya,
Annem feci yoğun. Bir türlü işleri bitmiyor. İşi yoğunlaştı. Bu iş dedikleri artarak giden bir şey sanırım hiç azalmıyor. Neyse ki iş saatleri biraz esnek sabah çıkmadan filan görüşüyoruz. Baya uzundur oturup mektup yazamadık. İşte haberler:
Yaklaşık 3 aydır oturuyorum. Tamam başlarda düştüm ama artık oturmanın tüm inceliklerini biliyorum.
Yaklaşık 3 haftadır emekliyorum. hatta daha öncede komando gibi sürünerek her istediğim yere gidiyordum. Evdeki kedimiz benden çok çekiyor ama hain kedi masaların üstünde gezmeye başladı, ben ona yetişemiyorum.
Yaklaşık 2 haftadır yatağımda kendi başıma kalkabiliyorum. Annem beni bir sabah karşısında ayakta görünce çok sevindi. "Kuzucum büyüdü" dedi. ama şimdi beni yatırıdklarında direk ayağa kalkıyorum. Hiç yatmak ve oturmak istemiyorum derdimi anlayan yok... Annem yeni şeyler öğrenince bu olabilir diyor. Bir de belki dişi çıkıcak ondan uyumak istemiyor diye düşünüyor. Her ay bir parça mızlasam hemen aman diş geliyor galiba diyorlar ama ben de insanım hep mutlu olamam ki... Konuşunca anlatıcam onlara derdimi şu an vızıldayıp, mızıldanarak anlatıyorum.
Ben geçen ay ilk defa büyükannem ve büyükbabamda kaldım. Uyuyakaldığım için orada yatıya bıraktı annem ve babam beni. Dönerken annem bir garip olmuş. Ne gerek var ben onlarla eğleniyorum halbu ki... Bu arada anneanne ve dedemlerle de kalmak için sabırsızlanıyorum , onlar da hazırlık yaptı. Bir sır vereyim; büyükanne ve büyükbabalar anne ve babalardan daha eğlenceli olabiliyorlar.
İki hafta önce ilk defa annemle 3-4 gün ayrı kaldık. (Annem yine kötü olmuş, hep beni düşünmüş - tamam ben de özledim ama ara sıra da ayrılabiliriz öyle değil mi?) Ben babaannem ve dedemle Bodrum'a gittim. Bir de halam ve eniştem vardı. teknede kaldık. Allahım bir eğlendim ki sormayın. Hep eğlenceler, müzikler,oyuncaklar, sular. Bu haftada annemler de bizimle geldi. Çok eğlendik. İlk defa annem ile aynı yatakta yattım. Gece ben onunla oynamak istedim ama o yanaşmadı. geceleyin uyunurmuş oyun oynanmazmış. Bir de bana uyku numarası çekiyor. Hıhhhh halbu ki çok güzel planlarım vardı. Babam biraz üzgün onunla yatmadım diye. bir sonraki tatilde onunla yatacağım hem belki gece o benimle oynar... Diğer günler büyükanne ve büyükbabamla yattım. Sabah kalkınca yatakta oyunlar oynadık çok zevkli. Keşke hep yanımda birileri yatsa.
Neyse şu yaz mevsimini ben çok sevdim. Ohhhh ne giyinmek var, ne evde oturmak. Hep dışardayız... Bir tek beni yiyen sinekleri ve güneş kremimidir nedir onu sürmeyi sevmiyorum. Nedir kardeşim o sür sür bitmiyor, sıkılıyorum. Bu ara beni soyup giydirmelerini de hiç sevmiyorum. Başlıyorum dönmeye, oturmaya bizimkilerin halini görmeniz lazım. Ter içinde kalıyorlar.
Aaaa ben geçen hafta ilk defa denize girdim. 16 Haziran günü. Hiç sevmedim başta banyo gibi sıcacık suyun içinde olmak varken ne diye donayım kardeşim. Ama ertesi gün tekrra soktular aa bir de baktım deniz banyodan büyük hem oturmak da gerekmiyor. Vazgeçtim, sevdim ben denize girmeyi. Ertesi gün tam iki kere girdim. Ohhh sularla da oynadım. Hep denize girsem keşke. Hem renkli bir de botum var. onun oyuncağı da var. Çok zevkli oynamak denizde.
Bir kaç hafta önce ilk kavgamı ettim. Bir arkadaşım ile aynı oyuncağı istedik. Başta eğlenceliydi çekiştirdik durduk. Sonra seslerimizi kullandık. ben konuştum, o konuştu, ben biraz bağırdım o da bağırdı. Ama sonunda o çok bağırınca ben de anneme kaçtım. Sonunda oyuncak ona kaldı ama kavga etmeyi sevmediğim için bıraktım oyuncağı. Ben sonra oynarım napalım?? Bu arada bir başka arkadaşım da elimden oyuncağımı almaya çalıştı. Bırakmayıp onu ittim. Annem itmemek lazım diyor ama o benim oyuncağım, ben oynuyordum. Neyse annem ve babam bana bunun için biraz büyüyünce yöntemler öğreteceklermiş. Daha vakit var dediler.
Geçen hafta kuzen ziyareti yaptık. Kuzenlerim benden 10 yaş büyükler. Çok cool onlar. Ben de hemen büyüyüp onlar gibi olmak istiyorum. Odaları kocaman, çok güzel top oynuyorlar hem de kendi başlarına banyo oluyorlar. Çok eğlendim onlarla. Top oynadık, bana komik şapkalar giydirdiler. Hep onlarla görüşsek keşke...
Artık yemekler ile aram daha iyi. Annem de bu konuda daha rahat. Yemek saatleri çok daha eğlenceli. Doktor yine pek kilo almadığımı söyledi anneme. ne yapayım bu kadar harekete kilo alınmıyor. Ben hareketi ve sporu babam gibi çok seviyorum. :)
Neyse artık gelecek ay yeni maceralarla görüşürüz. Artık her yeni gün yeni bir şey keşfediyorum size de tanıtırım.
Sevgiler,
Tal
Gönderen Suzy zaman: 08:06