Bazen bir şey farkedersiniz, bunu düşünmek, bunu görmüş olmak sizi şaşırtır, belki canınızı acıtır. Sonra bunu kelimelere dökersiniz içinizden, bu daha farklıdır, hisler daha belirginleşir.
Bir de bu düşünceyi seslendirirseniz ve karşınızda başka biri varsa, düşüncenizi onun da tepkisine sunmuşsanız, o zaman siz bu düşüncenin esiri olursunuz. Siz bu düşünceyi gerçeğe dönüştürmüş olursunuz.
Bugün nurum’a kapıdan çıkarken dedim ki, “Ben hep başkalarının hayatını yaşadım”.
Sonra dilimden dökülen kelimelerden çıkan ses kulağıma geldi, ilk defa duydum.
Çok canım yandı.
Çok…
…