Öncelikle şu bir gerçek ki, Trabzonspor futbolcuları bu taraftarın bu yönetimin bu camianın bu çocukların ilgisini, sevgisini, gönlüne ve kalbine ve gözyaşlarına layık değilmiş.
Evet, şampiyonluk şansı bitmedi. Trabzonspor şampiyon hala daha olabilir ama bu benim yukarıdaki fikrimi asla değiştirmeyecek. Çünkü bu saatten sonra Başakşehir’in şampiyon olamaması kendisinin bu yoldaki tecrübesizliğinden olabilir ancak. Yani Trabzonspor futbolcularının bundan sonra kazanılacak şampiyonlukta en ufak dahilleri bile yoktur.
Maça normal olarak Denizlispor, daha stresli başladı.
Çünkü onların bir gururu vardı.
Çünkü onların üzdüğü bir camia vardı.
Çünkü onların içlerine giydikleri formaya saygıları vardı.
Diğer tarafta Trabzonsporlu futbolcular ise bırakın şampiyonluk iddiasını ligde ilk 5 içinde olma yolunda tatil havalarındaydılar.
Ekuban’ın golü ile öne geçse de Trabzonspor, sahada üstün görünse de dedik ya bu Trabzonsporlu futbolcularda bir ilgisi yoktu. Sadece rakip stresliydi ve korkuyordu.
İki takımın soyunma odasını görmedim ama eminim ki Trabzonsporlu futbolcular ağıza su sıkılan o şişelerden gargara yapıp, havaya atıyor yani lay lay lom havasında, diğer taraf ise söz verip, yeminler edip, birbirlerine sarılıp ve öyle sahaya çıkıyordu.
Daha devrenin başında golcü Novak asıl işini her zamanki gibi unutuyor ve adamını kaçırıyor ve maç 1-1 oluyor. Ya düşünsenize rakibiniz mağlup hem de 3-1… Siz ise sahaya çıkıyorsunuz.. İnsan biraz sıkılır. İnsan biraz ar eder. Topu tutar, oyunu tutar. Rakibi yaklaştırmaz. Ama dedik ya paşalar tatil planlarında. 1-1’den sonra Denizlispor daha iyi oynamaya başladı. Daha çok mücadele etmeye başladı. Aradaki mesafe de açılınca Denizlispor bir puana razı iken, ‘Bu Trabzonspor’u yakaladık, neden yenmeyelim’ düşüncesine girdi. Hüseyin Çimşir de yaptığı değişiklikler ile rakip takıma bir hayli yardımcı oldu. Ve sonunda Başakşehir’in Konya’da mağlup olduğu haftada alay eder, dalga geçer gibi Denizlispor’a hak ederek yenildiler.
Onlar sadece bir maç kaybetti ama milyonlarca insan hayallerini, umutlarını kaybetti, yarınlarını.
Yazıklar olsun bu çaldığınız sevinçler boğazınızda kalsın.