Sevgi egoyu bırakmayı gerektirir. Böylelikle sevgi, ilahi olana açılan bir kapıya dönüşür.
Bir kişiyi sevmeye başlayabilirsin, ama sonunda kişisel olmayanı sevmeye başlarsın.
Kişi tıpkı bir gökyüzüne benzemeye başlar; sınırsız gökyüzüne doğru açılır. Ancak insan egonun kurban edilmesini gerektiğinden emin olmalıdır.
Kişi kendisinin sevgi dolu olup olmadığını şeklinde düşünmelidir:
Sevginin nesnesi kim olduğu sorusu ortaya çıkmaz. Karınla birlikteyken, karını seversin; çocuklarınla birlikteyken çocuklarını seversin; yardımcılarınla birlikteyken yardımcılarını seversin; dostlarınla birlikteyken dostlarını seversin; ağaçlarla birlikteyken ağaçları seversin. Okyanusla birlikteyken okyanusu seversin.
Osho