Herkes TOKİ'den 100 TL taksitle ev kazandığı için sevinçten bayıldığını sanıyordu. İşte insanın tüylerini diken diken eden bir dramın gerçek hikayesi.
08 Mayıs 2009 03:00
Herkes onu TOKİ'den 100 TL taksitle ev kazandığı için sevinçten bayıldığını sanıyordu. Oysa gerçek bugün ortaya çıktı. İşte insanın tüylerini diken diken eden bir dramın hikayesi.
TOKİ'nin yoksullar için hayata geçirdiği ayda 100 lira ödemeli 45 metrekare 1+ 1 daire çekilişinde asil olarak belirlenen 448 kişi arasında yeralan Fehmi Ateş, ismi anons edilince koşarak TOKİ yetkililerine sarılıp ellerinden öpmüş, sonrasında da bayılmıştı. Ambulansla Antalya Eğitim, Araştırma ve Uygulama Hastanesi'ne kaldırılan Ateş'in açlık ve heyecan nedeniyle tansiyonunun yükseldiği anlaşılınca bir müddet dinlendirilip evine gönderilmişti. Kırşehir doğumlu Ateş'in kaldığı evi ziyaret eden DHA, çok trajik bir hikayeyle karşılaştı. 7 aydır Antalya'da yaşayan boyacı Fehmi Ateş, son iki aydır sadece ekmek yediğini söyledi.
Oğlu yetiştirme yurdunda
Fırıncıdan “Köpeğime vereceğim” diyerek 25 Kuruş'a bayat ekmek satın aldığını söyleyen Ateş, karnını böyle doyurduğunu kaydetti. 8 aylıkken göçük altında kalan taş işçisi babasını kaybeden ve o tarihte yetiştirme yurduna verilen Fehmi Ateş, oğlu Hacı Emin Ateş'in de 8 aylıkken eşinin başka bir erkeğe kaçması nedeniyle yalnız kaldığını ve yurda verdiğini söyledi. Bakamadığı için kendisini terk eden karısına vermek zorunda kaldığı 16 yaşındaki kızı Duygu'yu ve yetiştirme yurdunda yaşayan 11 yaşındaki oğlu Hacı Emin'i ev sahibi olduktan sonra yasal olarak yanına alabileceğini söyleyen Ateş, kendisini hayata bağlayan tek unsurun evlatları olduğunu söylerken ağladı.
‘Eşim başkasıyla kaçtı’
Hayatı boyunca kömürlüklerde, depolarda ve şantiyelerde kaldığını söyleyen Fehmi Ateş, ev sahibi olacağına inanamadığını söyledi. Bir iş bulup ayda 100 TL'yi bir şekilde ödeyeceğini vurgulayan Ateş, şunları anlattı:
“Yurtta büyüdüm. 18 yaşını doldurup askere gittikten sonra Antalya'ya geldim. Alanya'da iş bulup boyacılık yaptım. Yıllarca ve depo gibi şantiye gibi yerlerde uyudum. Derken 1992 yılında Alanyalı bir kızla evlendim. Evliliğimiz 6 yıl sürdü. Karımın istekleri bitmez oldu. Derken biriyle kaçtı. Hatay'a gidip çocuklarımı aldım. Bir süre sonra Devlet çocuklarımı yurda aldı. Kızım, koruyucu aileye verildi. Tek tesellim oğlum. Hafta sonları bende kalıyor. Sarılıp yatıyoruz. Beni çok seviyor. Ona sarılınca dünyayı unutuyorum. Ev alırsam yetiştirme yurdunda kalan oğlumu devlet bana verebiliyor. Ayda 100 TL'yi bir şekilde ödeyeceğim. Kurada gerçek ihtiyaç sahiplerine çıkması için dua ettim. Nedense bana çıkacağına ihtimal vermiyordum. Ama çıktı. Çok mutluyum.”