Sevgili Dostlarım ;
İçinde bulunduğumuz ‘Zaman´ denen öğütücünün bize en büyük kötülüğü nedir biliyor musunuz?
Benliğimizde,
Belleğimizde,
Ve dahi ruhumuz da ne kadar iyi ve güzel haslet varsa unutturmuş olmasıdır…
‘Mana´ boyutunun benliğimizde yaşattığı çalkantılar,
Kalp gözümüzün ‘Madde´ hırsı ile perdelenmesi,
Menfaat ve çıkar çatışmalarının iç dengelerimizi alt üst edip vücut kimyamızı bozması,
Gelecek endişesi ile mutsuz ve huzursuz ruh çalkantılarına,
Hatta karanlık girdaplara dalmamız,
Kanımca hep ‘Zaman´ın kötülüğüdür.
Şefkat,
Merhamet,
Adalet,
Vicdan
Gibi insani değerlerimizin yüreğimizin bir yerlerinde derin bir uykuya yattığı şu demlerde,
Öyle sanıyorum ki ademoğlu en çok bu değerlere muhtaç…
Bu güzelliklere aç erenler….
Yarenlerim hatırlarısınız daha önceki yazılarda da dikkat çekmeye çalışmıştım;
Merhamet ve acıma hislerimiz törpülenmiş,
Sevgi, şefkat, hoşgörü duygularımız zayıflamış,
Neredeyse tükenmiş bir meftaya dönüşmüş durumdayız.
Hepimiz bir şekilde bu garabetten nasibimizi almış ve bunun farkında olmayacak kadar da gaflet uykusundayız .
Dostlarım;
Kanaatimce kalp gözüyle bakılmayan hiçbir problemin çözümü insani değildir.
Vicdan ve merhameti aradan çıkardığınız vakit,
Geride sadece ezen,
Yok sayan,
Despot,
Bencil,
Anarşist ruhlu bir canavar çıkar ki bunun adına da maddeci zihniyet ‘Realizm´ diyor!
“-İzmler, idraklerimize giydirilen deli gömlekleridir dostlarım” diyen Üstad Cemil Meriç,
Bu deli gömlekleriyle bir yere ulaşamayacağımızı aslında çoook uzun yıllar öncesinden çözmüştü.
İç sesimize kulak vermeden ,
Ruhumuzla dertleşmeden,
Kalbimizi ortak etmeden hiç bir sorun hak ve insanlık namına çözümlenmiş olmaz.
Hakk´a uygun düşmeyen hiçbir çözüm ise başarılı değildir kanaatindeyim.
Bir diğer Üstad Necip Fazıl´ın “Reis Bey” adlı eserini okuyup - filini izleyenler hatırlayacaklardır,
Ağır ceza reisi bütün delilleriyle güya ispatlanan,
Annesini öldürdüğüne kesin gözüyle bakılan,
Ancak bütün bu iddiaları şiddetle reddeden sürekli merhamet edilmesini söyleyen gence idam kararı çıkartır ve genç kısa sürede infaz edilir.
Bütün bu olaylar vuku bulurken Reis Bey, vicdanı, merhameti, şefkati yanına alarak hukukun o dar mantık penceresinden sıyrılıp, çeşitli pencerelerden davayı değerlendirip ele alacağına kolay olanı seçip önündeki delilleri yeterli görerek hüküm verir.
Elbette sonuç hüsrandır!
Hata yapılmış ve masum bin genç haybeden idam edilmiştir!
Bundan sonrası Ağır Ceza Reisi için tam bir kabus, önemli bir iç muhasebe dönemidir ve ağır bir vicdan yükü ile gencin mezarı ve evi arasında mekik dokur!
Bu hikâye elbette bir edebi eserdir dostlarım;
Lakin hikmet yönüyle dikkate alınması ve üzerinde düşünülmesi lazım gelen bir hikâye olup,
Günümüzün de birçok meselesine bakış açımızı netleştirmemiz adına ibret teşkil eden ışık tutan bir yönü mevcuttur..
Kalbinin, inançlarının sesi yerine hep mantığın ve maddenin sesine kulak verenler.
İşte onlar için söylenecek tek şey vardır.
İç sesini duyamıyorlarsa ve bu sesi susturmuşlarsa dünya nimetlerinin kulu ve kölesi olmuşlardır.
‘Madde´ duygusuzlaştırır,
Körleştirir,
Sağırlaştırır,
Hissizleştirir ve en kötüsü değersizleştirir erenler…
‘Modernite´ denilen devşirme kavramın bize en büyük kötülüğü ise yarenlerim;
Zamanımızı ,
Muhabbet demlerimizi ,
İnsanlığımızı çalıp,
Bizleri birer menfaat canavarına dönüştürmüş olmasıdır.
Zaman ademoğlunun elinde yorgun,bitap düşmüştür neredeyse.
Masaların çevresinde sıralanmış insanların ;
Binlerce taş gibi sözleri,
Ortalığa saçtığı gereksiz toplantılar,
Etkinlikler,
Eylemler!
Tefekkür yoksunu jet hızlı, anlık kararlar.
Kalbi duyguların,
Hissiyatın katılmadığı sözde sohbetler…
Herkesin birbirinin gözünü oymak içi fırsat beklediği ,
Onlarca lüzumsuzluk ve zaman kaybı birliktelikler.
Derin ve uçurum dipsizliğinde bir hiçlik!
Protokol adı verilen ve insanı yarı putlaştıran dalkavukluk sistemi!
Kendini ispatlamak ,
İyi bir koltuk kapmak adına,
Kıvırmadığı figür,
Oynamadığı oyun kalmayan,
Her türlü idealini kaybetmiş aydın, entelektüel veya her ne ise …
Ve dostlarım kaybeden toplum,
Belleğini silen yok eden insanlık!
Gönlümüzün elem ve kederini duyacak,
Onu düştüğü yerden kaldıracak,
Fıtratın iç sesini duyup yüreğine koşacak insan kaldı mı çevremizde dostlarım siz ondan haber verin.
Gerisi mi?
Gerisi laf ü güzaftır!
Bütün yolların birleştiği o dergâhta sizi en çok taçlandıracak şeyleri ellerimizle kaldırıp bir kenara atmışız erenler…
Vicdan, merhamet yoksa hak, adalet, insanlık davasını kaybetmişiz demektir.
Vicdanlarımızı uykuya yatırıp içinde para sesi olan nağmelerle niniler söyler olmuşsak eğer,
Artık mantığın kalın ve duygusuz sesiyle konuşuyorsunuz demektir.
Vicdan tuz gibidir dostlarım,
Tuz nasıl ki bütün yemeklere kararında katıldığı sürece tad ve lezzet verirse,
Vicdan da bütün meselelere yaklaşımımızda bizlere manevi bir haz ve huzur verir.
Ve dostlarım hayatınızın her aşamasında yanınızda olması elzemdir.
Vicdanını kaybeden insan aslında kendini kaybetmiştir.
Vicdanının sesini duymayan insan kalp gözünü kapatmıştır.
Vicdan olmayınca hayatın ne tadı, ne huzuru ne de güvenliği vardır.
Lütfen erenler Allah c.c için elimizi vicdanınızdan hiç çekmeyelim.
Süleyman ERDOĞAN email@example.com
Adres : Turgut Reis Mahallesiİlgi Sok. Şehit İsmal Uygun ApNo:22/A Kocasinan / KAYSERİTelefon : 0 352 235 63 63Fax : 0 352 235 84 74
KANALIMIZA ABONE OL