Bu yazımda değineceğim sorun ile ilgili önce geçmişten bu güne kadar kat edilen merhaleyi ve gelinen aşamayı anlatarak başlayacağım müsaadenizle.
Dış ağrısını daha ilkokul sıralarındayken çeken ve hala ciddi problemleri olan biri olarak bu sorun beni de yakından ilgilendirdiğini de belirteyim peşinen.
1980’lı yıllar öncesi Batman hızla gelişen bir kasabayken bizde Batmana 15 km. uzaklıkta bir köyde yaşıyorduk.
Gece gündüz demeden dış ağrılarım zaman, zaman beni perişan ediyordu.
Ağrılarını şekerin üzerine Arapça yazılar yazarak, o şekeri ağrıyan yere bırakmamı söyleyen köy imamının yöntemleri de dindirmiyordu.
Ta ki şehre taki komşu köyden Batmana göç eden Süryani dış tabibi Ömer’in 2. Caddedeki diş kliniğine gidene kadar.
Süryani asıllı Ömer’de mesleği kendisi gibi Süryani ustalarından öğrenmişti.
İyi bir diş hekimiydi, ama her nedense her kendisime tedavi için gittiğimde bir dişimden oluyordum.
Birde Diş ile ilgili 90’lı yıllardan önce Şırnak ta çalışırken bir anım vardı.
Diş ağrısı şikayeti ile bir diş hekimine gittik, diş ağrısından dayanamıyordum. Diş hekimi uyuşturmadan dişimi kelbetene benzeyen bir cihazla çekmeye başladı.
Hayatım boyunca böyle bir ağrıyı yaşadığımı hatırlayamıyorum.
Hala dişle ilgili ciddi problemlerim var, yarısına yakını zaten yapay dişler, onlarında durumu pek iyi sayılmaz kendime bir gün zaman ayırmayı başarırsam mutlaka bu önemli sağlık sorunumu gidereceğim.
Ama dediğim gibi özel yaşamıma ve sağlığıma zaman ayırma noktasında gerçekten anlaşılmaz bir durumda olduğum için dış sorunumun mezara kadar benimle geleceğini sanıyorum.
Neyse aslında bu sorunun yazmamın benim diş sorunu ile alakası yok.
***
Tümü ile bir arkadaşımın günlerdir diş hastanesinde sıra almak için yaşadıklarını ve benim bu sorunun takipçisi olma isteğinden geldi.
Kamu personeli olan arkadaş hastanedeki izdihamdan çektiği fotoğrafları da çekip yollamış.
Anlattığına göre sabah erkende saat 5’te diş hastanesinde iki gün boyunca kuyruğa girdiğini ve kuyrukta bekleyenlerin yarısına sıra verilmeden sıra bitti deniliyormuş.
Bunun üzerine ben dün Dış hastanesine ait telefonları aradım ya meşguldü ya da düşmedi bir süre sonra santraldeki görevli ile iletişimim sağlanınca Baş hekimle görüşmek istediğimi söyledi.
Başhekimin Valilikte bir toplantıda olduğunu söyleyince yetkili biri ile beni görüştürmesi ricasında bulundu.
Böylece Hastane müdürüne dış hastanesi ile ilgili bir takım şikâyetlerin olduğunu bunun nedenini öğrenmek istediğimi söyledim.
Kendiside ancak bu tür önemli konularda başhekimin açıklama yapacağını kendisi ile gelip görüşme yapmak gerektiğini söyledi.
Bende iletişim bilgilerimi kendilerine bıraktım ne şekilde Baştabip bilgilendirme yapmak istiyorsa yani kendisi nasıl isterse görüşmeyi o şekilde yapacağımı söyledim.
Üç gün geçti aradan hala Diş Hastanesinden arayan soran kimse olmadı.
Sorun tabi çok önemli ve fazla bekletmeye gelmeyen bir sorundur.
SSK ve Devlet hastanesinde birer ikişer poliklinik şeklinde dış tedavilerinin yapıldığı günleri bilen biri olarak gelinen aşamayı elbette görmezden gelmek doğru değildir.
Ancak şu da bir gerçek ki ağız ve diş sorunlarının yoğun olduğu şehrimizde mevcut hastane kapasitesi yetersiz kalıyor olacak ki vatandaş zamanında randevu alıp tedavisini yaptıramamaktadır.
Batmanın ilçelerle beraber her ne kadar 650 bin civarında nüfusu varsa da öğrenci, asker ve civar il ve ilçelerden gelen hastalarla bir milyonu bulan bir nüfusa sahip.
Sağlık sektörünün altyapısını ve imkânlarını da ona göre oluşturmak gerekir.
Gelen şikâyetlere bakıldığında diğer hastaneler gibi mevcut diş hastanesi de ihtiyaca cevap vermiyor.
Hastanedeki izdihamın nedeni de hem fiziki hem de personel ve diğer donatıların yetersiz kalmasından kaynaklıdır.
Tabi bu hastanenin imkânlarını iyileştirmek tek başına hastane yöneticilerin çabaları ile mümkün değildir.
Özelikle iktidar mensubu siyasilere bu noktada çok iş düşmektedir.
Temennim odur ki bu değindiğim önemli konuyu siyasiler Ankara’da bakanlık nezdinde gündeme getirerek soruna bir çözüm bulurlar.