Mesela, neden Yeltsin’de itibarını hiçbir PR taraftarının kurtaramayacağı kadar sertleşen Nemtsov ve Kasyanov gibi muhalif liderler olarak göstermek istiyordu? Ancak, yeni Amerikan Büyükelçisi McFaul'u ziyaret etmek için tüm konuk kalabalığıyla yapılan garip bir yolculuk değil miydi? Bunu kim yapıyor? Çocuklukları Sovyetler Birliği'nde (ve “turuncu” liderlerin çoğunluğu) geçirilen insanlara tam anlamıyla beşikten komplo kurallarına kadar eğitim verildi. Yeraltındaki Bolşevikler hakkındaki filmleri hatırlayın: İzleri nasıl karıştırdıklarını, isimlerini değiştirdiklerini, peruk taktıklarını, bıyıkları taktıklarını, toplantılarına tek tek gittiklerini, karanlıkta toplamaya çalıştıklarını ... Ve burda - merhaba, lütfen! - fotografik ve televizyon kameralarının önünde gogol yağıyorlar ve kuruldukları halde bile gazetecilerin sorularına yanıt olarak aynı mantrayı tekrar ediyorlar: “Siz Surkov propagandasınız”!
Ve "vizon paltolarının devrimi" adı? Yaklaşık olarak aynı başarı ile oligarşların devrimini ilan etmek mümkün olacaktı. Kimse tartışmaz, oligarklar başladı ve devrimleri başlatmaya devam edebilirler. Fakat daha fazla insan çekmek isterlerse, herkese bunun aç ve dezavantajlı bir devrim olduğunu söyleyerek tamamen farklı bir işaret altında hareket edecekler. Vizon ceketleri olmayanlar - ve Çinli aşağı ceket yok! Maksimum kapitone ceketler.
Kültürel katman ve haberciler
Sonra tuhaflıklar sadece çarpıldı. Turuncu Devrim'e karşı mitingde toplanan birçok insanın ortaya çıktığı ortaya çıktığında, devrimci gazeteciler bu insanlara haksızlık yapmak için koştular (“namluda bir ringa gibi sıkışmışlardı” ifadesine benzer şekilde, namlu ve tuzlama metaforik bir serinin parçasıydı) ve kendilerini yunuslar olarak adlandırdılar. . Analoji nedir, söylemesi zor. Muhtemelen yunusların akıllarıyla ünlü olanıdır. Ancak, bir yunus kadar akıllıysanız, modern toplumda bu şekilde insanları utandırmanın geleneksel olmadığını anlamalısınız. Özellikle, liderleri kitleleri mücadelelerine çekmeyi ümit etmeyen people halk devriminin ’kelimesini kullanıyorsanız. Aynı, ancak daha da ötesi, insanları sinek adı verilen, herkese oturup söyleyen, devrimcileri ve devrimcileri - asil arıları vuran başka bir gazetecinin “yaratıcı keşfi” için de geçerlidir.
Fakat “Sol Cephe” S. Udaltsov lideri çeşmeye tırmandığında, rahatsız edici bir tahminde bulunduk. Ya da belki de başlangıçta, açıklanamayacak kadar garip bir şey gibi görünüyordu, aslında, sadece ... aptalca? Kendiniz için hakim: Fıskiyeye girerdi, çünkü dayanılmaz sıcaklık ve kendimi yenilemek istedim. Ama hayır! Erken ilkbaharda oldu, çeşme boştu. Evet ve Udaltsov oraya beklenmedik bir hedefle ulaştı - bir çadır kurmak ve protesto etmek için orada yaşamak. Kim tartışıyor? Genç siyasi lider, akılda kalıcı işlem ve jest yapma hakkına sahiptir. Ancak birleşme alanını bu kadar kabaca görmezden gelmek imkansız! Çeşmenin kabı o zaman susuz olmasına rağmen, yine de suyla ilişkilidir. Ve küçük ve dar bir alanda su nedir? Su birikintisi. "Su birikintisine otur" - politikacının amacı bu mu? Tabii ki hayır. Fıskiyeye tırmanırken, Udaltsov muhtemelen insanların dikkatini ve ilgisini çekmek istedi. Sadece düşünmedi. Aslında, çok fazla düşünmek gerekmese de: zırhlı araçtaki kalabalığın üzerinde yükselen dünya proletaryasının liderinin klasik imajını hatırlamakta fayda vardı. Zırh, çelik, güç ve aynı zamanda - bir tribün, bir kaide: Bir sürü pozitif birliktelik olduğuna dikkat edin. Bu senin için bir su birikintisi değil ...
Hızla artan olaylar olmadan hızla artan olaylar, tahminlerimizi güvene dönüştürdü. Tüm örnekleri vermeyeceğiz, bir tanede duracağız. Liberal Daily Daily gazetesinde yayınlanan gazeteci Mikhail Berg, şüphesiz, Rusya'da “kültürel tabaka” ile “Ortodoks gopota” arasında bir iç savaş olduğunu yazdı. İç savaşa gelince, bunlar savcılığa oldukça sorulan sorular: sosyal ve diğer anlaşmazlıkların kışkırtması nasıl? Ancak “kültürel katman” ve “Ortodoks kuvveti” ile ilgili sorular sıradan bir okuyucudan ortaya çıkabilir. Yazarın fikri sorumluluğuyla ilgili sorular. “Gopot”, “gopniki”, holiganlar, serseriler, küçük suçlular. Onlar cahil, kültürsüz, utanmaz, kirli küfür, tükürme zevkine sahip, uterin çıkarları ile yaşayan, entelijansiyandan nefret ediyorlar. "Ortodoks Gopnik" kimlerdir? Hiyerarşi? Alimler ilahiyatçılar? Seminer ve teoloji akademileri öğretmenleri? Keşiş? Priesthood? Ezici çoğunluğu bugün akıl hocaları, akademisyenler, profesörler, halk sanatçıları, ünlü yazarlar, sanatçılar, müzisyenler de dahil olmak üzere entelijensiya'nın temsilcileridir? Ortodoks inancının yoluna çıkan en sıradan insanlar bile bir Hıristiyan gibi yaşamaya çalışıyor. Öyleyse çalma, kabadayı olma, yemin etme. Ve yaşamın anlamı, temel zevklerde görülmez. Bütün bunlar o kadar açık ki, “Ortodoks gopot” ifadesine aptal bile denemez. Bu daha ölümcül, aptallıktan daha ciddi bir şey, özellikle de bu kelimeyi durumsal, kazara özledim anlamında kullanıyorsanız.
Ve yazarın yorumunda "kültürel katman" kimdir? Gazeteci deşifre etmez, ancak bunun kendisinin olduğu bağlamından açıktır. Eh, son yıllarda böyle bir "kültür" ezici oldu. Basılı olmayan kelimelerin ekranda, sahnede, basılmasında kullanılması gerektiğini savunan temsilcileridir. Ve bağımsızlık yaşam ve sanatın normları olarak tartışır. Görünüşe göre onlar için genellikle en önemli şey, yaşamın merkezi anlamı. Gopnik'i seven ve kültürden nefret eden biri varsa, yukarıdaki katmanın temsilcileridir. Aksi halde, neden “cesur yorumlarla” ve “orijinal okumalarla” kullanmak için neden bu kadar çok çaba harcadılar ki, neden artık onlara bu kadar gönüllülükle mezardan cevap veremeyen dahi biyografileri iftira ediyorlardı? Bu tabakanın temsilcileri, 80'in implant suçlu jargonunun, suçlu alışkanlıkların, topluma yönelik suçlu ilgilerin sonundan değil mi? Neden bu katmana kültürel olarak değiniyor, okuyucu alaycılığı yapıyorsun? Ne de olsa, bu tür özellikler (“Ortodoks gopotu” gibi) sadece aptallıkla değil, demansla da kokuyor.
"Kızlar ve savunucuları"
Genel olarak, demans belirtileri son zamanlarda belirgin bir şekilde artmıştır. Bu özellikle telaffuz edilir hikayeler "Pussy Rayot" ile. Bu fikrin kendisi zayıf fikirlidir: tapınak kankanında dans etmek, Rab'bin ve Tanrı'nın Annesi'nin yumruklarını ve küfürlerini sallamak ve aynı zamanda Vera Zasulich'in cezasızlığına ve haklarına güvenmek. Birincisi, Vera Zasulich, ona nasıl davranırsa yapsın, bacaklarını tapınakta sarsmadı, donmuş tavukları kasıklarına sıkıştırmadı ve Biyolojik Müze'de kamera altındaki tozlu dolgun grup cinsel alemleri ona uymuyordu. Onun zamanında bu yüzden en çöp fahişe bile davranmadı. Bu nedenle, böyle bir karşılaştırmanın çok kırılgan olacağını düşünüyoruz. İkincisi, bir şekilde ya da diğerinde çok zeki olmayan bir insan bile zamana ve uzaya yöneliktir. Yönünüzü nasıl kaybedersiniz ki, anlamıyorsunuzdur: bahçede 1918 yılı değil mi? Kesinlikle bariz şeyler görünmüyor? Sonra tapınaktan bir insan akışı çıktı, şimdi açık bir akı vardı. Sonra Kilise zulmedildi ve şimdi devletin ilk insanları ibadete ve kilise ibadetlerine katıldı; Paskalya ve Noel yine resmi tatil oldu. Küfür katılımcılarının ve destek gruplarının bundan hoşlanmadığı açıktır. Ancak insanlar zamanın dışına çıktığında, çoğu kişi gerçekliğe uymuyorsa, bu zaten akıl için ciddi bir hasar olduğunu gösterir.
(Benzer bir şeyi tarif eden, geçen yüzyılın 50'lerinin sonundaki ünlü sosyolog Pitirim Sorokin, “Amerikan Cinsel Devrim” kitabında “entelektüel ve bilişsel süreçlerin eşzamanlı bir ihlalinin yalnızca psikoz ve nevroz vakalarında değil, aynı zamanda hem de bir artışta ortaya çıktığını” belirtti. halkın bilinci ve grup üyelerinin rahatsız düşüncesi Şımarık bir kamera gibi, topluluk algıları insanları, nesneleri ve olayları çarpık bir şekilde yansıtmaya başlar. Aynı zamanda, algılamaya sona bsche, birçok küçük olaylar ve bazı yanılsamalara ve hatalar dev ve önemli olarak onun tarafından görülmektedir. ")
Son derece aptalca görünüyordu ve mahkeme önünde kendilerini haklı göstermeye çalışıyorlardı: derler ki, kadınların minberi tırmanmaması gerektiğini bilmiyorlardı. İlk olarak, bu tür temel şeylerin "kültürel katmanı" bilmesi gerekiyor. İkincisi, minberi tırmandıklarından değil, orada holigan olduklarından dolayı yargılandılar. Eğer böyle bir holiganlık, tapınak alanının başka bir yerinde olsaydı, inananlar (ve sadece kültürlenmiş insanlar) hala kızarlardı.
Entelektüel gerileme belirtileri destek grubu tarafından da kolayca not edilir. Suçlanan "kızları" aramak neden zordu? Evet, onlarla sempati duyuyorsunuz ve başkalarıyla sempati duymak istiyorsunuz. Ama neden bu kadar saçma bir şekilde? Sonuçta, hedefe ulaşmak için, doğru yola gitmek önemlidir. Onlara genç kadınlar deyin. Bu aynı zamanda dokunaklıdır ve aynı zamanda yeterlidir: biri kısa sürede otuzda vuracak, diğeri ise daha genç, ama zaten çocukları var. Ve en önemlisi, yukarıda belirtilen alemlerin ışığında, nedensel bir yerde bulunan tavuklar ve herhangi bir sodominin propagandası (ortaya çıktığı gibi, olduğu gibi, eşcinsel ve lezbiyen cemaati adına "turuncu" rallide konuşan, Tolokonnikov idi) ve bir çeşme ile S. Udaltsov'da - sempatik dernekler için tamamen istenmeyen çağrıda bulunmak: “kız aramak”. Bu çok basit, Watson! Gazetecilikte neler öğrendiniz?
Kullanım kılavuzu
Ama böyle aptalca aptallığın nedeni nedir? Gerçeklerimizden uzak dur. Sorun çok daha temel. Demans büyüyor ve gözle görülür derecede gençleşiyor. British Medical Journal'a göre, azalan zeka veya bilişsel (bilişsel) yeteneklerin belirtileri kendilerini 45 yaşındaki çocuklara ilan edebilir. Daha önce, istihbaratta yaklaşık 60 yıllarında bir düşüş vardı. Araştırmanın son sonuçları, ne yazık ki, beynin çok daha erken yaşlarda beyin fonksiyonlarının zayıflaması hakkında konuşmasına izin verdi. Sebepler araştırılıyor. Bunların arasında erken alkolizm (örneğin, çok bilgilendirici belgesel “Chizhik-Pyzhik” bakınız), uyuşturucu bağımlılığı, bilgisayar radyasyonunun frontal beyin lobları üzerindeki etkisi denir. Modern eğitim sistemi, modern kitle kültürü ve bir insana yalnızca talimatlara ve hazır yemek tariflerine göre yaşamayı öğrettiği modern yaşam tarzı, ikisini de şaşırtıyor. Ülkemizde bu, aşırı derecelere ulaşmadı, ancak Amerika'da, örneğin, bu tür talimatlarla zaten tanışabilirsiniz:
Saç kurutma makinesinin ambalajını sarar: "Uyurken kullanmayın."
Dondurulmuş mantı: “Dikkatli olun: mantı pişirildikten sonra sıcak olur.”
Ütünün ambalajında Rowenta: "Aşınmış formdaki giysileri ütülemeyin."
Uykusuzluk ilacı Nytol: "Uyarı: uyuşukluğa neden olabilir."
American Airlines havayolu somunlarının bulunduğu çantada: "Çalıştırma talimatları: paketi açın, fındıkları yiyin."
Kase Hakkında Taze tuvalet temizleme sıvısı: “Çocukların ve hayvanların varlığında kullanmak güvenlidir, ancak klozetten içmek önerilmez.”
Ancak birileri, bu talimatların mahkemede kendilerini korumak isteyen şirketler tarafından basıldığını iddia edebilir. Susuzluğunu tuvaletten su ile gidermek için şirketi bunun için suçlayamadı: Tavsiye edilmediği konusunda uyardı, ama talimatları dikkatlice okumadığı ve hala içtiğini söyledi. Ancak, uzun zaman önce, firmalar bu talimatları basmıyorlardı, çünkü tüketicilerin tuvaletten su içmeleri ya da iç çamaşırlarını giymeleri ve ardından ütüyü ve yakmalarıyla mahkemeye bir ifade karalamak için ortaya çıkmadılar.
Evet, demans gelişimine katkıda bulunan birçok faktör! Fakat biri bize göre çok değer biçmiyor. Ancak bu hikayede önemli bir rol oynuyor. Bilinç, kültür ve buna bağlı olarak, Batı dünyasında yarım yüzyıldan fazla bir süredir (ve ülkemizde neredeyse otuz yıllık bir deneyime sahip) insanların yaşamı, aklın neslinin tükenmesinin en önemli nedenidir. Bu tepki, bizden daha önce bahsettiğimiz Pitirim Sorokin tarafından da belirtildi. Ve 20. yüzyılın en büyük Avusturya psikiyatrı, Viktor Frankl. “Avusturya psikiyatrı S. Buhler tarafından yürütülen geniş çaplı çalışmalar”, “çok genç kızların cinsel ilişkilerinin, ortak çıkarlarının entelektüel ufkunun sınırlandırılması yönünde belirgin bir daralmaya yol açtığını gösterdi” dedi.
Kısmen cinsiyete aşırı derecede bağlı olmasından dolayı entelektüel bir düşüş enerji yanlılığının bir sonucudur. Bir kişinin enerjisi çok aşağı yönde akıyorsa, “üst katlar” mahrum kalır. Fakat bize öyle geliyor ki buradaki mesele sadece enerji dengesizliğinde değil, sadece basit aritmetikte de değil. Şehvet serbest bırakmak için, utanç hissini kapatmak gerekir. Ve bunun için de, bilinci kapatmak ya da en azından bilinci ortadan kaldırmak gereklidir: kendini kontrol etmeyi azaltmak, sonuçları düşünmemek, kendini dışarıdan görmemek, yaşam koşullarının dışında neler olduğunu algılamak, yalnızca anlık arzunuzun prizmasıyla. Uygun olmayan eylemlerin genellikle alkolün, uyuşturucuların etkisinde, trance ve güçlü bir şefkat durumunda veya zihinsel engelli insanların etkisinde kalması tesadüf değildir.
Çağdaş kültürün, sanatın, günlük ahlakın ve insan ilişkilerinin saplantılı cinselleşmesi, şehvetin insan yaşamının neredeyse tüm alanlarına nüfuz ettiği anlamına gelir. Nadiren, ne tür bir reklamcılık (ve tüketici toplumunun bütünüyle yaygın bir unsuru olduğu için bizi heryerde takip eder) sözde cinsiyet uyarıcı ile konuşur: baştan çıkarıcı bedenlerin ve kaba ipuçlarının görüntüleri. Medyanın çabaları sayesinde, birçok insanın mutlu bir evliliğin temelinin cinsel uyumluluk, seks ile ilgili memnuniyet olduğu öne sürülmüştür. Çocukların bile dostluğu kirlendi. Arkadaşının omzuna elini koyan bir çocuk eşcinsellere kaydolma tehlikesiyle karşı karşıya. “Mavi Köpek” karikatürü veya mavi araba hakkında bir şarkı, ilkokul öğrencileri arasında sağlıksız kahkaha ve yağlı şakalara neden olabilir. Ruh için, bütün bunlar ve diğerleri sürekli bir stres kaynağıdır. Böyle bir durumda, kişi Kilise Sacraments tarafından korunmuyorsa, dua edin ya da en azından Pitirim Sorokin'in “seks saplantı” olarak adlandırdığı şeyle ilgili eleştirel bir tutumu kaçınılmaz olarak zayıflar. Bir anlamda, zihinsel bozulma burada patolojik korumanın rolünü oynar, çünkü utanç, bir kişinin sağ zihninde ve sağlam hafızasında yaşamasına, katılımına ve tüm bunlarda rahat hissetmesine engel olur.
Bu “genelleştirilmiş seks” atmosferinde doğup büyüyen çocukların ruhları ve dolayısıyla bilinçleri başlangıçta zarar görüyor. Erken cinselleşme, daha önce de belirtildiği gibi, entelektüel gelişimi engeller. Utanç hissi yokedilir, biçimlenecek zaman olmaz. Utanç en yüksek duygulardan biri olduğu için, tüm duygusal alanın ciddi bir azgelişmiş oluşu sözde “duygusal donukluk” (bu arada, son aşamada genellikle demansın eşlik ettiği şizofreni için karakteristiktir) ortaya çıkar.
Rusya'da şu ana kadar sadece bir nesil çılgınca seks propagandası atmosferinde büyüdü. Ancak, sonuçlar zaten açıktır: çeşitli şehirlerdeki üniversite profesörleri, bilgi ve ilgi düzeyindeki sabit düşüşün, bazı genel azgelişmişliğin, ilkelleşmenin ve öğrencilerin çocuklarının olgunlaşmasına dikkat çekti. Çoğu zaman "peteushniki bile daha iyi gelişmeden" duyuyorsunuz. Elbette doğru olan ancak kısmen de olsa eğitim kalitesindeki düşüşü yazmak gelenekseldir. Ne de olsa, diğer yandan, İnternet insanlara kendi kendine eğitim için muazzam fırsatlar sağladı; dışarı çıkmadan bile hemen hemen her türlü bilgiyi elde edebiliyoruz. Ancak bunun için eğitimsel ilgi alanlarına sahip olmanız gerekir. Ve onlar kesinlikle bilinçli olarak daha yüksek entelektüel işlevlerle bağlanırlar. Sadece birkaç yıl sonra öğrenci olan gençler çoğu zaman İnternet'i öz-eğitim için değil, çevrimiçi oynamak, iletişim kurmak (çoğu zaman tamamen aynı cinsel konuların istismar edilmesi, aynı zamanda cinsel konuların istismar edilmesi) ve porno sitelerini ziyaret etmek için kullanırlar. Bu anketler bunu çok iyi teyit ediyor.
Romantik gelişim aşaması hakkında
Yine de, ülkemizdeki durum, üç neslin halihazırda toplam cinselleşme atmosferinde büyüdüğü Batı'dan daha az umutsuz. Bunun nedeni, bir süredir orada yaşayan halkımızın çok sık merak etmesidir: onlar (Almanlar, Fransızlar, Hollandalılar - ziyaret edilen ülkelere bağlı olarak) öyle değiller ... konuşacak bir şeyleri yok, ciddi bir şeyle ilgilenmiyorlar. Soyut konularda konuşmaya başlarsanız sizi bile anlamıyorlar. Genel olarak, orada iyi, Batı'da, güzel, rahat, sadece çok sıkıcı.
Sürümler, neden öyleyse öne sürüldü ve öne sürüldü: her küçük şeyin kafanızı zorlama gereği duymadığı çok dolu ve rahat bir yaşam. Avrupalılarla evlenen Rus kadınlarla iletişim kurarken, "Hepsi zombi TV" ifadesini tekrar tekrar duyduk. Ve okula giden çocuklarla okula gidenlerin gerçekten öğretilmediğinden, çoğunlukla oyun oynadığından şikayet ettiler. Bütün bunlar doğru, ancak ayrıntılı değil. Pek çok Batı ülkesinde okul müfredatının ayrılmaz bir parçası haline gelen sözde "cinsel eğitim" sırasında kaçınılmaz bir şekilde meydana gelen bir gencin kişisel gelişiminden kaynaklanan romantik evrenin kaybı ruhun ciddi şekilde çarpıtılmasına neden olmaktadır.
Ergenlikte, bir insan hala yetişkinliğe girmez, ama zaten onun yansımalarında ve hayallerinde çalışmaktadır. Gelecekteki kişiliğinin ölçeği büyük ölçüde bu düşünce ve hayallerin hangi vektör ve hacme kavuşacağına bağlıdır. Romantik aşamadan geçmeden, bir kişi alçak tavanlı bir ev gibidir. Bir çeşit düşük pozlama olarak büyür, bu yüzden daha yüksek bir düzenin düşünceleri ona erişilemezdir, kendilerine yetişmemiştir. Bazı durumlarda, bu istihbarattaki doğumsal düşüşün bir sonucudur. Örneğin oligofrenikler, zihinsel gelişimin romantik aşamasından geçmezler ve bu, bakıcıları için büyük bir sorundur, çünkü bu tür koğuşların rahat ve umut verici cinsiyetlere girmesini engellemek çok zordur. Kendini kontrol etmekten yoksundurlar; utanç, vicdan, sorumluluk gibi zayıflama mekanizmaları yetersiz çalışır, onlar için daha üst düzeyde bir husus yoktur. Diğer “daha yüksek meseleler” onlar için de mümkün değil: hayal gücü soyutlama, genelleme ve geliştirme becerisi gerektiren nesneler. Zekanın başlangıçta korunduğu, ancak elverişsiz bir bilgi ve eğitim ortamının etkisinde olduğu durumlarda, romantik dönem yaş gelişiminin aşamalarından düşer, entelektüel ve kişisel gelişimin yapay olarak kısıtlanması meydana gelir. Üstelik, bir anlamda, oligofrenik zeka daha uyumludur: küçük boyuttaki ayağı gibi basitçe az gelişmiş bir durumdur. Bazen de pedlerin büyümesine izin vermediği bir bacak vardır. Bu tür pedler, soylu Çinli kadınların bacaklarına giyildi ve ayakları eğriydi, toynakları andırıyordu. Benzer şekilde, doğal olarak normal, fakat yapay olarak toprağa indirilmiş, daraltılmış, kısırlaştırılmış, idealin alanından yoksun, sadece az gelişmiş değil, deforme olmuş, bozulmamış bir zekadır.
90’in sonunda eski vatandaşımızın Amerika’ya göç eden bir makalesinin merkezi gazetelerden birinde göründüğünü hatırlıyorum. Öncelikle dürüstlüğü ile vuran bir makale. O zamanlar hiçbirimiz İnternet yoktu ve “özgür” medya, Batı'daki yaşam hakkında gerçek bilgilerin burada sızmamasını sağlamak için büyük özen gösterdi. Yazar, Rus okullarında "cinsel temizlik" uygulanmasına karşı sertçe konuştu ve ABD’nin üzücü deneyimine değindi. Özellikle yerel bir üniversitede ders verdiğinden beri yakından gözlemleyebildiği Amerikalı öğrencilerin tanımını hatırlıyorum. Kızlarla genç erkeklerin ilişkilerinin pragmatizminde ve bir çeşit sadeliğinde çarpıcı olduğunu yazdı. Bunlar sevgili değil, sadece rahat bir şekilde birlikte yaşamak isteyen ortaklar: birbirlerine ve evde zaman harcamak değil, konut ve yemek için para ödemek. Bir kelimeyle, aşk yerine - “sağlıklı seks”, en iyi ve rahat. Yazar, zeki çocuklar gibi göründüğünü, ancak klasik edebiyat eserlerinin çoğunu kesinlikle anlayamadıklarını belirtti. Anlamıyorlar, benim hayatım için: sorun neydi (bir trajedi değil, ama tam olarak sorun!) Romeo ve Juliet, Anna Karenina? Neden bu sorunu intihar gibi aşırı çözümlere başvurmadan çözmek imkansızdı? Bir çeşit patolojik duygusal bağımlılık, cinsel nevroz. Tabii ki, o günlerde psikanalistler olmamasına rağmen, insanlar profesyonellerin yardımı olmadan kaldılar ...
Bugün 90'in sonunda vahşilik ve karikatürü gösteren şey de burada bulunabilir. Ancak yine de, bu henüz böyle bir kitlesel karaktere sahip değildir ve bu nedenle sıradan, alışılmadık veya gözden kaçırılmış bir şey haline gelmemiştir. Dahası, son yıllarda liberallerin ve gelenekçilerin ayrılığı belirgin biçimde yoğunlaşmıştır. Hala çocukluk ve ergenlikte büyük cinsel propagandaya maruz kalmamış yeterince insan var. Neyse ki, zihinlerini ve duygularını istemeyen daha fazla genç insan yaladı. Ve umut veriyor.
"Aptal ne yaparsa yapsın ..."
Doğal bir soru ortaya çıkar: neden embesil üretilir? Cevap, göründüğü gibi, kendini gösteriyor: aptalın yönetimi daha kolaydır. Ancak, eğer yöneticiler, yani seçkinler, eğitimlerinde, terbiye konusunda, değer kılavuzları başka bir testten yapılmış olsaydı, bu adil olurdu. İnsanları yozlaştırıp kandırarak, onlar büyük bir devlet zihninin son derece ahlaki insanları olarak kalacaklardı. Ancak, ilk olarak, bu görünüşte değildir ve ikincisi, bu basitçe olamaz, çünkü büyük bir devlet zihnine sahip son derece ahlaki insanlar, vatandaşları yozlaştırmak ve sağır etmek fikriyle gelemedi, çünkü bu fikir ahlaksız ve kendini aptal
Alçak tutkulardaki aptal ve pürüzlü insanların işlerini, medeni, aile ve diğer görevlerini düzgün bir şekilde yerine getiremedikleri açıktır. Sonuç olarak, devlet dikişlerde patlamaya başlayacak ve er ya da geç tarihsel varlığını tamamlayacaktır. Basitçe söylemek gerekirse, öl. Bu nedenle, ülkelerini emanet etmek için ülkelere emanet etmek isteyen yöneticiler, belki de insanlara yüksek bir eğitim vermeye çalıştılar, ama aptal olmadılar ve kesinlikle yozlaştırdılar. Roma İmparatorluğu'nun gerileme zamanları, uzun zamandır ülkenin nasıl yönetilmeyeceğine dair bir ders kitabı olmuştur. Bu nedenle, özgür düşüncemizi ve Batılılarımızı duymanın ne kadar üzücü olduğu önemli değildir, öznelerinin demansına düşkün olan güç bunu büyük bir akıldan almaz.
Örnekler için fazla ileri gitmeye gerek yok. En azından göründüğü gibi, yüksek bir IQ gerektirmeyen, ancak yalnızca temel içgüdülerin korunacağı bir şeyi alın. Batı yanlısı seçkinlerimiz okul çağındaki çocukları çalışmaya ve hatta tüm aileyi yurtdışında daimi ikamet etmek için gönderir (daha doğrusu Avrupa'ya, ABD'ye veya Kanada'ya). Peki, bu demans değil, sodomitlerin oradaki tüm yaşam alanlarına (ve belki de özellikle de dahil olmak üzere) eğitim alanına dahil edilmesi söz konusu mu? İşadamları ve üst düzey yetkililer haline gelen eski kardeşlerin veya "güçlü şirket yöneticilerinin" çocuklarının sapkınlık saflarına katılmalarını istemeleri muhtemel değildir. Her ne kadar bağlantıyı açıklamak için bile kolay olmasa da basit bir bağlantıyı diğerine bağlamazlar.
Ve 20. yüzyılın ikinci yarısında bir dogma haline gelen ve önemli sayıda devlet için eyleme kılavuzluk eden “aile planlaması” ideolojisine ne dersiniz? Bir çocuğu, ebeveynlerin ve kardeşlerin hayatın yararları için mücadelesinde bir rakip olarak algılaması fikri sadece kusurlu değil, aynı zamanda inanılmaz derecede aptalcadır. Eski zamanlarda bile cetveller, halkın devletin ana kaynağını oluşturduğunu anlamıştı. Bu yüzden savaştığımızda daha fazla kadın ve çocuğu yakalamaya çalıştık. “Kralın büyüklüğü halkların çoğunda ve egemenlerin talihsizliği insanların talihsizliği” diyor Atasözlerinde bilge Süleyman (14: 28). “Aşırı nüfusa sahip” savaşçıların planlama ideolojilerini ve kürtaj merkezlerini düşman ülkelere yerleştirmeleri iyi olurdu! Acımasız, ahlaksız olurdu, ama en azından bir şekilde açıklanabilirdi. Ama hayır! Kendileri ile başladılar ve onlar çıkmaz bir demografik durumda, kendilerini köşeye sürükleyenlerdi. Doğum oranını düşürmek, başlangıçta varsaymak oldukça mümkün olduğu için, kısa sürede çalışan nüfusun azalmasına neden oldu. Emeklilik yaşını artırarak ve göçmenleri getirerek sorunu çözme girişimleri daha da büyük zorluklar yarattı: yerli halk memnuniyetsizlik göstermeye başladı ve göçmenler yeni bir yerde çarparak ve çoğalmaya devam eden “planlama” püflerine karşı aşina bir direnç gösterdiler. Ve böylesine doğal bir yolla hızla “yerlileri” zorlamaya başladılar. Üstelik sadece sayısal olarak değil, aynı zamanda kültürel olarak da, geleneklerini, alışkanlıklarını ve geleneklerini bırakmayacakları için. Durum daha da arttı. Ardından zeki insanlar ve politik teknoloji uzmanları başka zekice bir çözüm önerdi: Demir el ile hoşgörüyü uygulamaya başladılar. Sadece ırksal ve ulusal değil, aynı zamanda cinsiyet, çünkü “planlamacılar” yıllar içinde sodomiyi pazarlamayı başardılar (üremeye neden olmuyor, bu nedenle aynı cinsiyetten çiftler, daha az çocuk). Sonuç olarak, Batı yaşamı bir tımarhaneye daha çok benziyor. Masallar - ve bunlar yeniden karşılık gelir: bir prens bir prenseye aşık olursa, hoşgörülü olmaz. Diğer prensler ne söyleyecek, kim kendi yerini talep etme ve buna göre evlenme hakkına sahip olacak?
Genel olarak, atasözünün dediği gibi: "Ne aptal ne yaparsa yapsın, her şeyi yanlış yapar."
“Ne tür aptallar?” Diyecekler: Tanımladığınız şeyde çok net bir mantık ve kurnaz, zekice bir küreselci plan var. Fakat kurnazlık ve kurnazlık büyük bir aklın işareti değildir. Çılgınlık (çılgınca gitti) bazen çok aldatıcıdır, ancak mantıkları yanıltıcıdır. Psikiyatride, böyle bir şey bile var: “sistemik saçmalık”, her şeyin çok sıralandığı ve mantıklı olanı diğerinden takip ettiği görülüyor.
Ama sözde dünya seçkinlerinin numaralarının meyveleri nelerdir? Kendisine ne yaptı? Dünyayı nükleer kullanarak dünya savaşının eşiğine getirin оружияve kendiniz için güvenilir sığınaklar ve yeraltı şehirleri hazırladı? Demansın özdeyişi bu değil mi: güzel bir gezegeni enfekte etmek, yok etmek, yok etmek, sonra da ben gibi yeraltı deliklerinde hayatta kalmak?
Şizoanaliz için çok kısa bir giriş değil
Postmodern felsefe değil postmodern sanat aptal mıdır? Sonuçta, aslında, ne gece ne de felsefe ne sanat harcadı. Bazı çıkartmalar, bazı işaretler. Bir komik yabancı şarkıda söylendiği gibi (gevşek olarak verilir):
Ben terziyim.
Dikmeyi bilmiyorum.
asla elimde iğne tuttu,
ama bir tabelam var: "Terzi".
Ben bir kemancıyım
gerçi keman çalamıyor olmama rağmen.
Benim de kemanım yok.
ama kapıya bir işaret taktım ... vs.
Modern postyapısalcılığın yönlerinden biri de “şizoanaliz”. Başlıca hükümleri, Deleuze ve Guattari'nin “Kapitalizm ve Şizofreni” adlı iki ciltlik çalışmasında yer alıyor. Çalışmalarının araştırmacıları tarafından belirtildiği gibi A. A. Gritsanov ve A. V. Vashkevich, filozofların "felsefe, sosyoloji, siyaset bilimi, psikiyatri, ekonomi vb. Geniş bir yelpazedeki problemlerini" etkilemektedir. Kapsamlı teklifler için özür dileriz, ancak aksi takdirde okuyucu “etkileyici” olmayacaktır.
“Kapitalizm ve Şizofreni kitabının ilk cildi, araştırmacılar yazdığı Anti-Oedipus“ yüzyılın hastalıklarını ”analiz etmeye adamıştır. Daha önceki Deleuze'ye ("Nietzsche ve Felsefe") göre evrensel tarih, tarih öncesi dönemden tarihe geçiştir. Bu kutuplar arasındaki aralıkta, kültürel eğitim sürecinin, ilkel hayvanı “bireysel egemen ve yasa veren”, Kant'ın “biz kontrol eden biz” i uygulayabilecek bir konuya dönüştürmesi amaçlanmıştır. Hikaye amacına ulaşamadı: “nihilizm” olarak adlandırılan bir hastalığa yakalanan içten bir adam ortaya çıktı. Nietzsche'nin düşünce trenini yorumlayan Deleuze, “Tanrı'nın yerini alan,“ kendisi olmayan her şeyi mahvetmek ”, son insanın herkes tarafından reddedildiği ortaya çıktı. Bu kişi imha edilmeli: irade hiçbir şeyinden (nihilizm hastalığı) hiçbir şeye, işte tamamlanmamış, acı verici ve pasif nihilizmden nihilizmine geçiş anı geldi. Şizoanaliz, tarih felsefesinin aynı modelini yeni bir dilde sunar: "yüzyılın hastalığı", aynı zamanda "yüzyılın sonunun hastalığı" dır - bu şizofrenidir. Bu nedenle tedavisi pasif şizofreni (hastanelerde tedavi edilir) aktif şizofreni ile değiştirilmesini içerir. Deleuze ve Guattari'nin akıl yürütme şemalarına göre, "süreç olarak şizofreni arzunun bir üretimidir, ama sonunda, toplumsal kapitalizm tarafından koşulları belirlenmiş olan toplumsal üretimin sınırı olarak görünmektedir. Tarihin sonunun başka hiçbir anlamı yoktur" bizim kendi hastalığımızdır. ". Bu nedenle, şizoanalizin yazarları, toplumun normatif yapılarından bağımsız, arzularını “yapılandırılmış bir özne”, “şizoid” olarak özgürce anlayabilen bir kişinin davranışını, zihinsel olarak hasta bir kişinin davranışı olarak değil, bilinçli olarak reddedilen bir insanın davranışı olarak yorumlarlar. Doğal "üretme arzusu" uğruna, bilinçaltından dolayı toplum. Kişinin kendi “şizofresi” sesini (yani, “şizomolekül” - bir insanın temeli) dinleme zorunluluğu, yalnızca zihinsel yaşamdan kültürün dayattığı normatif yapıları azaltma ihtiyacına değil, daha da önemlisi şizoanaliz doktrinini, arzu edilen azami ifadenin kabul edilmesine indirgeme ihtiyacı doğurur oynadığı aklın rolünü azaltmak, konunun tüm ilişkilerinde ve ilişkilerinde arabuluculuk yapmak. İlk baskıcı mekanizma, “istekli makinenin” serbest faaliyetini kısıtladığı için, bilinçtir (şizo-analiz açısından, bilinç ile zihin ayrılmasının gerçekleştirilmediği). Bilinçli, esasen “istekli bir üretim” olarak konuşan şizoanalize göre, zihnin yapılanma rolünden temizlendi ve bu nedenle, bir makine süreci olarak tanımlanabilir, bu nedenle, kendisinin kendisinden oluşması için başka bir nedene sahip olamaz ve başka hiçbir şey yoktur. ve varlığının hedefleri. "
Bütün bunların yazıldığı kuş dilini görmezden gelirsek, bu alıntıların anlamı nedir? İnsan aslında yok edilir, onun doğmaması daha iyi olur. Ve hala doğacak talihsizliği olanlar için, mümkün olduğu kadar aptal olmak arzu edilir, çünkü yalnızca bu şekilde arzularınızı ve içgüdülerinizi açığa çıkarabilirsiniz. Ölüm Hosanna, şizofreni ve demans! Hiçbir şey söylemeyeceksiniz, zengin zihinsel aktivite!
Doğal bir soru ortaya çıkar: neden embesil üretilir?
Pembe elbiseli değerli kavanoz ve mavi belediye başkanı
Zihinsel rahatlama durumunda olmak, zaten yetersiz bir insan gerçeği algılar. Yaşlı bir erkeğe küçük bir çocuk gibi görünebilir ve hemşire annesidir (aslında uzun zaman önce öldü). Bir eserin dışına çıkıp bir sanat eseri aramak ve ona hayran olmak zihni ciddi bir şekilde zayıflatmadan da mümkün değildir. Ancak, bu tür kurulumların, performansların ve olayların yaratıcıları psikiyatri kliniklerinde yatmazlar ve düşük güç fantazilerinin ürünleri, bağırsak ürünlerinin aynısıdır, tuvalete düşmezler, ancak müzayedelerde çok paraya satılırlar. 1961'ta İtalyan heykeltraş Piero Manzoni, en ünlü eserini “Sanatçının G ...” (“Merda d'Artista”) adlı eserini yarattı. Maestro aynı zamanda bir filozoftu. Her durumda, özetledi ... - Daha kesin olarak nasıl tanımlayacağımızı bilmiyoruz: performans mı yoksa olay mı? - teorik olarak. “Koleksiyonerler, sanatçının gerçekten yatırım yaptığı bir şey almak isterse” dedi, “o zaman onu almasına izin ver… Bu yüzde yüz kişisel” dedi. Ve gerçekten de, dışkılarını teneke kutulara koydu ve numaralandırılarak yazarı el yazısıyla imzaladı. Ölümünden sonra, başyapıtlar kelimenin tam anlamıyla altın fiyatına satıldı: eşdeğer otuz gram altın fiyatı için otuz gramlık bir kavanoz. Daha sonra, fiyat tekrar arttı: 2000'te, dünyanın en büyük İngiliz sanatçılarının eser koleksiyonuna sahip olan Londra Tate Gallery, 4 22 pound için bir kavanoz N300 satın aldı. Ve yedi yıl sonra, 2007'te, Sotheby’in açık artırmasında, benzer bir “nettleka”, zaten 124 000 euroya satıldı.
Demans salgını, açık artırma değeri ile birlikte büyüyen bir salgın değilse bu nedir?
İnsanlar Tanrı'dan ve O'nun emirlerinden uzaklaştıkça zihinleri o kadar belirsizleşiyor. Tanrıyı ortadan kaldırma fikri çok saçma ve akılda ciddi hasardan bahsediyor. XIX-XX yüzyıllarda ise. bilim tarafından bir tür ciddi baştan çıkarma, bir tanrısız, ancak sözde ahenkli bir şekilde dünyayı bilimsel bir temelde yeniden düzenleme çalışmaları vardı, şimdi bilimin her yerde olması ve insanın her yerde bulunmaması umuduyla delinmiş bir balon gibi uçtu. Bilime ve bilim adamlarına ibadet, pop ve rock yıldızlarının aptalca ibadetlerine dönüşmüştür. Sözde seçkinler dejenere olmuştur. Son zamanlarda, Avrupa başkentlerinden birinin belediye başkanının, kenti bir arabanın açık gövdesinde dolaştığı, tam netlik için kimsenin onu kimseyle karıştırmayacakları, “Gayor” (“eşcinsel”) yazamayacakları sodomitler festivaline katılacağını hayal etmek mümkün mü? -meer ") Ve bu belediye başkanı, pembe bir kadın elbisesi ve gözler için yarıkları olan bir maske gösterecek ve böylece Reykjavik'ten çok uzaktaki Kurtarıcı İsa Katedrali'nde öfkelenen holiganlarla dayanışma gösterecektir.
Gadarinsky domuzları ve Moskova trafik sıkışıklığı
Yine de, tıbbi tanı olarak demans ile makalemizde anlatmaya çalıştığımız fenomen arasındaki fark (bunun nasıl adlandırılacağını bile bilmiyoruz: uyarılmış demans? İlham kaynağı mı? Uyarıldı mı? - yeterli bir terim seçmek zor) - bu fark var ve oldukça önemli. İlk durumda, hasta davranışı bir tür genel uyuşukluk ile karakterize edilir. Hareketsiz, halsiz, inert, kayıtsız. Evet, bazen tahriş, saldırganlık yanıp söner, ama bu hastalığın resmini belirlemez.
İkinci değişken için, en doğru "saplantı" kelimesi karakteristiktir. İnhibisyon yok, ancak çok fazla inisiyatif var. Kötü niyetli - sadece dokunuş - deli. Fakat tüm tepkilerin çabukluğuyla, şeytani öfke tarafından körleşmiş bu insanlar, beceriklilik ve entrika, ileride iki adım görmüyorlar.
İncil'de bu, Gadara'nın sahip olduğu hikayede açıkça gösterilmiştir. Kurtarıcı, iblislere onu terk etmelerini emrettiğinde, cesaret lejyonu (hatırla? Görünüşe göre, "Lejyonerler" bu kısımlarda kalmaları ve şeytani çıkarlarıyla hareket etmeye devam etmeleri bekleniyor. Ancak hesaplama doğrulanmadı ve anında. Rab onların hayvanlara girmesine izin verir vermez, kelimenin tam anlamıyla çıldırmış bir sürü gibi, denize dik bir şekilde koştu ve boğuldu.
... Tıbbi broşürümüzde tarif etmeye çalıştığımız demans formunun başka bir canlı gösterimi ile son vermeye karar verdiler. Bize parlak göründüğü kadarıyla özel yorumlara ihtiyaç duymuyor. "Okumadım, ama tutuklayın" yazısı. Alıntı: “Herkes beni terk ediyor. Devlet izin verirse - kendilerini bırakın. Tanıdık bir işadamı şöyle diyor: “Her şey Bulgaristan'a taşınıyorum. İşler Rusya'da olacak ve ben de Bulgaristan'da yaşayacağım. Ben aşağılayıcı koşullarda yaşayamam. Bazı mantarlar bir şeylere değer ”(bundan sonra italiklerimiz - IM, T.Sh.). Bir başka alıntı: “BT çalışanı Kıbrıs'a uçuyor,” diyor: “Burada çalışıyorum, güneş var ve trafik sıkışıklığı yok”. Ve: “Biz üçüncü dünya ülkesiyiz. Yurtdışından Moskova'ya uçarken birisinin başına gelen ilk şey trafikte kalmış olmasıdır. Bu yurt dışından tamamen farklı bir trafik sıkışıklığı. New York’taki trafik sıkışıklığı, JFK’ye gitmek için yarım saatiniz olduğu anlamına gelir ve eğer yoğun bir saatse bir saat beklemeniz gerekir. Moskova'daki trafik sıkışıklığı, belki yarım saat veya belki dört saat süreceği anlamına geliyor. New York veya Tel Aviv trafiğinin ne kadar sürdüğünü tam olarak biliyorsunuz, ancak Moskova'nın ne kadar gittiğini bilmiyorsunuz. Putin bir yere giderse, sanki bir çalılıktan çıkmış gibi altı saat durabilirsiniz. Dünyada benzer trafik sıkışıklığının olduğu iki şehir daha var. Bu Mumbai ve Kahire ... ".
Bu şimdi göç etmenin özüdür. Tabii ki, 90'ten daha ince. Sonra isyanlar oldu ve şimdi trafik sıkışıklığı oldu. Bu da "p" de mi?
Bu arada, yazar, akılda kalıcı hayvanat bahçelerinin cephaneliğine başka bir kişi ekleyerek, yol kenarlarında duran polisleri “arabalardan para emen yol bitleri sürüleri” olarak adlandırıyor. Şiddetle dedi, değil mi?
Belki de trafik sıkışıklığı, yalnızca artan göç dalgası için değil, aynı zamanda bu tür bir sinir yüküne dayanamayan zihnin yoksullaştırılması için de suçlanabilir. Eh, bu yeni hipotez ciddi bir testi hak ediyor.