Peygamberimizin özellikle kaçınılması gerektiğini vurguladığı kul hakkına neden önem vermiyoruz? ALLAH’dan korkuyor onun yapmamızı istediklerini yapıyor kaçmamızı istediklerinden kaçıyoruz. Cehennem
korkusuyla bunları yapıyoruz. Oysa ALLAH affedici…
Fakat iş kul hakkına geldi mi? Gerekli özeni göstermiyoruz. Ondan dolayı da
ALLAH’a sığınıyoruz…
ALLAH a sığınılacak bir durum mu?
Bakın hadisler neler diyor….
“Ümmetimden müflis odur ki, kıyamet günü namaz ve
zekâtla gelir. Ama, bu arada sövdüğü şu kimse, dövdüğü bir başka kimse dahi
gelir. Bunun üzerine kendisinin hasenatından şuna verilir, buna verilir.
Üzerinde haklar bitmeden kendi hasenatı tükenirse, o zaman
onların hatalarından alınır kendisine yüklenir. Daha sonra cehenneme atılır.”
(Müslim)
duasıyla Allah arasında perde yoktur.”
İnsanlardan HAK alıp sonrada ALLAH affeder diye
düşünmek hangi mantaliteye sığıyor?
Bir söz der ki;
Size haksızlık eden, zulmeden, aslında size iyilik etmiştir. Eyvah onların haline. Sen mazlum, onlar zalim. Alan düşünsün. Ahirette zalim ağlayacak, mazlum gülecek. Zalim verecek, mazlum alacak.
Zordur kul hakkı hem bu dünyada hem öte dünyada çektirir İnsana…
Peki biz kırdığımız gönülleri yapmak için ne yaptık? Bu
Hakları ödemeye çalıştık mı? Ölmeden önce muhasebe etmeli…
Dünyalık kaybedeceklerimiz uğruna HAKkın verdiği canda yara açmak maddi
manevi HAK bırakıp helalleşmeden ALLAH affeder avuntusuyla yürümek gafletten
başka bir şey değildir..
ALLAH-u vel nîmel vekil…
Alıntıdır…