[TATAR TÜRKÇESİYLE]
Sin Bulmasañ
İy matur! Min yanmas idim, yandıruçı bulmasañ
Tammas idi cirge yeşler, tamdıruçı bulmasañ!
Bir minutta taşlar idim bu tumanlı muñlarıy
Sin mini miskin kılıp muñlandıruçı bulmasañ!
Mevci-mevci ulmazdıy, bulganmazdıy gıyşkıñ diñgizi
Rih-i sarsar tüsli, sin bulgandıruçı bulmasañ!
Eklenirdim birkader min şemse, ya bedre bakıp
Anlarıy hüsniñle leşey sandıruçı bulmasañ!
Terkiderdim vehşeti, tik kendiñe tartıp beni
Kainete karşı yam-yamlandıruçı bulmasañ!
Haliysan kullık iterdim Teñri’ye, derviş kibi
Küñlimi teşviyşle şaytanlandıruçı bulmasañ!
Canıma kasd eylemezdim hesretimnen gahi, gah
Kendimi kendimge duşmanlandıruçı bulmasañ!
Kayvakıt mecnün kibi külmes ve şatlanmas idim
Sin agaç at üstine atlandıruçı bulmasañ!
Şigre biñzerdi biraz biyhüde eşgarim benim
Her kalem tutkanda, isten taydıruçı bulmasañ!
[TÜRKİYE TÜRKÇESİYLE]
Sen Olmasan
Ey güzel! Yanmazdım, sen yakıcı olmasaydın
Damlamazdı yere yaşlar, sen damlatıcı olmasaydın!
Bir anda bırakırdım, bu dumanlı kederleri
Sen beni miskinleştirip kederlendirici olmasaydın!
Dalga dalga olmazdı, bulanmazdı aşkın denizi
Şiddetli fırtına gibi sen bulandırıcı olmasaydın!
Eğlenirdim bir zaman, bakarak güneşe ve aya
Onları güzelliğinle gölgeleyici olmasaydın!
Terk ederdim yalnızlığı, kendine çekmeseydin beni
Beni kâinata karşı yamyamlık ettirici olmasaydın!
Samimiyetle kulluk ederdim Tanrı’ya, derviş gibi
Gönlümü alt üst ederek, şeytanlaştırıcı olmasaydın!
Canıma kast etmezdim, hasretinle zaman zaman
Sen beni, bana düşman edici olmasaydın!
Arada bir deli gibi gülmez ve sevinmezdim
Beni tahta ata bindirici olmasaydın!
Şiire benzerdi belki bomboş şiirlerim
Her kalem tutuşumda, aklımı oynatıcı olmasaydın!