“Çünkü Sen Çoktan Öldün”
Günahın tecellisinde ecel geldiğinde suratına baktığında gülümseyebilecek misin O'na?
O na ne diyeceksin:
“Yetim hakkı yedim, kul hakkı tükettim, şarap içtim yetmelerin kafataslarından” mı? ... diyeceksin.
Siyasetine sanatsal bir açıdan mı bakmaya kalkacaksın.
Ne isteyeceksin O'ndan:
Son anlarında O'na rüşvet vermeyede mi kalkacaksın?
Nede zormuş senin gibi bir insan olmak.
“Olmak ile olmamak arasında varolmak” şeklinde yapılan felsefik yaklaşımlı sosyolojik destekli ancak hiç bir coğrafi özellik barındırmayan bu anlatıma ne diyeceksin diye sormuyorum bile sana.
Çünkü sen çoktan öldün.
Yok sayılıyorsan çarmıha gerilmiş o ölümü yaşıyorsun hergün.
Mutlu musun?
Mutluluk.
Mutluluk... Artık çok kullanılmasada ender bulunmayan bir duygu olarak tanımlanıyor içinde bulunduğumuz çağ geçişi içinde.
Mutlu olmayan derviş muradına erememiştir ki.
Mutluluk kavramına Yunus gibi yaklaşmayanında derdi ne çoktur bre Adem.
Ve bu dertler mi delirtir dünyayı?
Dünyayı yokederken birbirlerini de yok edip diğer canlılara hiç acımayan ve de azınlıkta kalan bu insan topluluğu bir kaşık kadar engin derya ı deniz de boğulacak. İnanın. Uzun ve sağlıklı yaşamayan bakın. Ruhunuzu beyninizi koruyun. En anarşist düşüncelerinizi muhafız yapın kulak kapılarınıza.
Duru ruhlara akarken dertli ruhlara bakıp gülmeyin. Her putun yıkıldığını paranında bir put olduğunu unutmayın.
Unutmadan hoşçakalın.