6. İSA’NIN İKİNCİ KEZ ACILARINDAN SÖZEDİŞİ (Markos 09:30-37)
Markos 09:30-37
30 Oradan ayrılmış, Celile bölgesinden geçiyorlardı. İsa hiç kimsenin bunu bilmesini istemiyordu. 31 Öğrencilerine öğretirken şöyle diyordu: "İnsanoğlu, insanların eline teslim edilecek ve öldürülecek, ama öldürüldükten üç gün sonra dirilecek." 32 Onlar bu sözleri anlamıyor, İsa'ya soru sormaktan da korkuyorlardı.
33 Kefarnahum'a vardılar. Eve girdikten sonra İsa onlara, "Yolda neyi tartışıyordunuz?" diye sordu. 34 Hiç birinden ses çıkmadı. Çünkü yolda aralarında kimin en büyük olduğunu tartışmışlardı.
35 İsa oturup Onikiler'i yanına çağırdı. Onlara şöyle dedi: "Birinci olmak isteyen en sonuncu olsun, herkesin hizmetkârı olsun."
36 Küçük bir çocuğu alıp orta yere dikti, sonra onu kucağına alarak onlara şöyle dedi: 37 "Böyle bir çocuğu benim adım uğruna kabul eden, beni kabul etmiş olur. Beni kabul eden de beni değil, beni göndereni kabul etmiş olur."
Mesih öğrencilerine ikinci kez, günahlıların eline teslim edileceğini bildirdi. Ancak onlar bu peygamberliğin (önbildiri) anlamını ve amacını anlayamadılar. Öncesiz Yargıç kendi kendisini kurtulmalık olarak insanların eline teslim edecekti. Bu, kibirli aklın kendiliğinden anlayabileceği olay değildir. Özellikle diriliş hadisesi O’nun izleyicileri için bile esrarlı gelişmeydi. Çünkü henüz Kutsal Ruhun hakim olduğu yeni yaşamı tatmamışlardı. Bugün bile insanların çoğunluğu Allah’ın çarmıhta duyurulan sevgisi karşısında sağır ve körler gibi davranıyorlar. Gerçeğe özlem duyanlarla, Allah’ın Biricik Oğlu’na inananların yüreğine Kutsal Ruhun yerleşeceği gerçeğine inanmıyorlar.
Dünyamız ruhsal sağırlığı kovması için İsa’ya yalvaracak dua edenlere muhtaç. Onlar bu yolla gerçek anlamda dirilip güçlenir, Allah’ın sözünü can kulağıyla dinlerler.
İsa’nın izleyicileri bile zaman zaman O’nu sözünü duymamak, anlamamak denemesine düşüyorlar. Onların bu ruhsal sağırlık ve körlüklerinin nedeni, hızla imanlıların yüreklerine nüfuz edebilen, onları sağırlaştırıp körleştiren kibir, kendini beğenmişliktir. Kendi kendisine hayranlık duyan kişi kendisinden başkasına zerre kadar önem vermez.
Böylesi bir ruh hali kişiyi arkamızdaki gücün İsa olduğunu görmekten alıkoyar. Çünkü O dünyanın günahını kaldırarak Allah’ın alçak gönüllü bir kulu, en küçük ve en çok aşağılanan kişi olmuştur. Öyle ki, hakaretlere uğrayarak çarmıh üstünde can verdiğinde, Allah bile O’ndan yüz çevirmişti.
Öğrenciler gelince, güç ve onur makamlarını kapmak için çekişiyorlardı. Arkadaşlarını küçümsediler. Her biri kendisini diğerinden üstün görmekle gurur günahına düşmüştü. İşte şeytandan kaynaklanan ve tüm zihinlerde yer eden asli günah budur.
Değerli kardeşim, yüreğindeki kibirden sakın, kendine aşırı güvenmek hastalığından kaç. Alçakgönüllülükle “kirli” ve yoldan çıkmış insanların Mesih’in adında kurtulmaları için çabala. Sade insanlara, yoksullara yardımcı ol. “Bey” olmak arzusundan vazgeç, alçakgönüllü Mesih’i izle. Böylece Allah önünde yücelirsin.
İsa bir çocuğu elinden tutarak ortalarında durdurdu. Çocuk onların halini, imanlarını resmeden bir örnekti. O doğuştan suçsuz, doğasından ötürü masum değildi. Bizlerde küçüklüğümüzden beri günahlıyız. Ama O küçüklüğünden beri babasına güvendi, annesini sevdi. O halde oğulluk ruhunu öğrenip bağımsız beyler, efendiler olduğumuz sanısından kurtulmalıyız.
Mesih bize sevgiyi öğretiyor, ta ki, yalnızca kendimiz yada ailemiz için değil, kimsesizleri, kovulmuşları arayıp evlerimizin kapısını onlara aşarak O’nun yolunda yaşayabilelim. Zavallılara, yoksullara yardım eden kişi bizleri kabullenip Allah’ın çocukları yapan İsa’yı izler. Zenginlere önderler bakma, onlar seni genellikle dinlemezler.
Dua: Mesih, sana şükrederiz. Biz küçükleri sevdin ve bizimle bir baba şefkatiyle ilgileniyorsun. Küçüklüğümüzü önünde itiraf ederiz. Kibrimizi affet. Yoksulları, zavallıları sevip onların sıkıntılarına katılabilmemiz için bize tevazuunu öğret. Yaşamımızın her anında çaresizlere sana hizmet ediyormuşçasına yardım eli uzatalım. Amin.
Soru 6: İsa öğrencilerini nasıl alçakgönüllülüğe sevk etti?