Kendini çok ciddiye alan orta yaşlı ve sıradan bir adam, heyecanla anlattığı hikâyesini, “Su testisi su yolunda kırılır” diyerek noktaladığında neler düşünür, o ortalama beynindeki nöronlar ne tür sinyaller gönderir, atış menzilindeki bahtsızların nasıl bir tepki vermesini bekler, bunları tam bilemiyorum. İlgimi de çekmiyor.
“Su testisi kanseri!”
Oldukça ciddi bir yüz ifâdesi ve yüksek perdeden bir ses tonu ile ortalığa saçılan bu yorum, yaş ve IQ olarak medyan civârında seyreden hikâye anlatıcımızın beklediği işâret olmayabilir belki; ama birtakım şeyleri doğru yaptığımızın göstergesi olduğu kesin. “Çalışkanlar kümesi” ya da “Sevgi böcekleri kümesi” değil de “Horozlar kümesi” adını almaya çalıştığınız ilkokul yıllarını hatırlayın. Daha mutlu değil miydiniz be orospu çocukları?
Orhan Adams, 2011, Sıkıntılı bir otuzbir sonrası, İstanbul