“Orada, uzaktan, bitki sigara içiyor, hiç kimsenin ihtiyaç duymadığı demirle boğuşuyor: ne sarhoş ne de ayık…”
Böyle bir konu var. Acı vermiyor, ama herkes tarafından dayak (tam anlamıyla herkes!) - AvtoVAZ denir. Sovyet zamanlarında olduğu gibi, örneğin pazarlamacılara, rahibelere ve milletvekillerine gülmek kabul edildi (ve buna izin verildi), yani şimdi iki tane “hedef” var: AvtoVAZ ve Rus futbol takımı. Bu arada, birçok Rus komedyenin düşük seviyesini yansıtıyor. (Bu arada, Petrosyan başka konulara da güler. Hatta Petrosyan, Karl!)
Ancak “mizahçılar” azalmaz, bu yüzden tam olarak, yani tamamen ve tamamen konuşlandırılmış olarak cevaplamak istiyorum. Rus futbolu hakkında başka bir zaman, ama AvtoVAZ hakkında - şimdi ve burada. Mühendislik konusu, yazara profesyonelce çok yakın. Ve aynı sevgili ve sevgili otomobil fabrikası bir buzdağının sadece bir parçası. Böyle büyük, ama nedense "farkedilmemiş".
Bazı nedenlerden dolayı, hepsi bu buzdağını fark etmeden, talihsiz Volga Otomobil Fabrikasına saldırır ve nadir bir mizah duygusu sergilerler, ancak her şey o kadar basit ve kolay değildir. Batı / Doğu üreticilerinin AvtoVAZ'ı, teknoloji ve finansal yetenekler arasındaki fark göz önüne alındığında oldukça garip olan Rusya pazarından çıkarmayı başaramadıkları gerçeğiyle başlamalıyız.
Devlet sübvansiyonlarına gelince: Bugün Rusya'daki hemen hemen tüm otomobil fabrikaları (kamyon üreticileri de aynı şekilde endişe duyuyor) eşit şartlar altında. Aynı kamyonları Rusya'da topla ve hatta bütçe parası için talepte bulun. Ve evet, ABD’deki “en büyük üç” otomobil üreticisi (en azından Chrysler ve General Motors) bu para için oldukça fazla talepte bulundu (ve anladım!) Ve iflas etmiş Amerikan otomobil endüstrisinin süpervizörünün “üst düzey yöneticileri” bile bu para için Obama’ya uçtu Onu kızdıran özel bir helikopterde.
“Önde gelen üreticilerin” hiçbirinin AvtoVAZ'ı Rusya'da “daha iyi ve daha ucuz” hale getirmemesi çok garip ... paradoksal olarak bu ... Prensipte, bu bitki bazı mistik gölgeler elde etti ve yine de Fyat üretimi aptalca bir satın alındı. binek otomobilleri (bir seferde). Buradaki gizem ne? Bugün Kaluga'da inşa edilen araba montaj tesisleri, ideolojide çok az farklılık gösteriyor. İdeolojiyle - hayır, teknolojiyle - evet (bu görkemli dönemden beri çok zaman geçti).
Elbette, “bir otomobil hattının gelişimi” zaten tüketim malları konusunda Sovyet kemer sıkma koşulları altındaydı - ama bu başka bir soru. Ve böylece, prensip olarak, AvtoVAZ bir banal fabrikasıdır ve bir kez bile “karanlık güçlerin yoğunlaşması” için bir yer değildir. Sadece 60’lerde bu yüzden inşa edilmiş ve çok organize üretim. O zamandan beri, başka bir sanayi devrimi yaşandı ve otomobil tesislerinin büyüklüğü keskin bir şekilde “küçüldü”.
Yani evet: "şehir oluşturan otomobil fabrikası" ile herkesin bir şeyler yapması gerekecek. Bu tür araba fabrikaları zaten geçmişte kaldı - bu doğru, ancak bu üretimi protesto etmek oldukça garip. Sıradan üretimde inanılmaz bir şey olamaz. Sorun şu ki, kendi üretimlerinin yokluğunda ithal ürünlerin ciddi bir şekilde fiyatlarda artış eğilimi göstermesi - insülinle ilgili bu tür sorunların olması.
Sorun tam olarak on yıllardır "Sovyet yönetimi" idi ve bu da "komik" sonuçlara yol açtı. Tolyatti'de on binlerce insan ve Rusya'da yüz binlerce insan işveren olarak AvtoVAZ'a bağlıydı ... böyle şeyler. Bununla ne yapılması gerektiğini söylemek çok zordu, bugün Lukashenko başka bir Sovyet oto devi karşısında da benzer bir sorunla karşı karşıya - MAZ ... Bu arada, MAZ Rusya'da montaj tesislerine sahip değil.
Sanayiye öncülük etmek, sanıldığı kadar kolay değildir. AvtoVAZ, çağın değişmesinden aptalca şanssızdı: artık bu sayılara ihtiyaç duyulmayan çok fazla insan olduğu ortaya çıktı, ancak 20. yüzyılın 20'unun sonunda yeni modeller geliştirmek için ihtiyaç duyulan büyük finansal kaynaklar tamamen yoktu - bu yüzden sorun vardı. Artı, Sovyet sonrası yönetimin "özellikleri" - dolayısıyla sonuçları. Her şeyi kapatın ve 90'in sonunda herkesi kovun ve döviz için araba satın almak kesinlikle harika, ama çok pratik değil.
Genel olarak, bu çok mantık oldukça garip ve şaşırtıcı - Bir kez bile anlayamadım: Herkes ithal araba alımı için tedirgin olmaya başladığında. Buradaki mesele sadece yurtseverlik değil, para birimi ile ilgili. Hayır, prensip olarak, Hollanda ya da muz limonu Singapur gibi bir şeyimiz olsaydı, o zaman anlaşılabilir bir durumdur. İnsanlar ülke için aktif olarak para kazanıyorlar ve harcama arzusu oldukça anlaşılabilir.
Rusya'da her şey biraz farklı. Rusya'daki az sayıda işletme, aktif bir şekilde para kazanma kabiliyetine sahip olduklarından övünebilir (devlet desteği olmadan!). Büyük miktarlarda, tek seferlik değil. Bu arada, evet, son zamanlarda Rusya Federasyonu'nda inşa edilen yeni montaj araba fabrikaları şimdi ve burada boşta duruyor. Rusya Federasyonu içindeki talep düştü. Bu yüzden hükümetimizin harika bir fikri vardı - toplanan araba akışını ihracat için yönlendirmek (küresel markalar!). Ancak, bu fikir fabrikaların sahipleri arasında neredeyse hiçbir anlayışla karşılanmadı.
Paradoksal olarak, bunlar tam olarak Rus pazarı için yaratıldı. Hayır, bazı küçük ihracatlar kesinlikle gerçekleşir, ancak genel olarak üretimi durdurmak bazen daha kolaydır. Bir çeşit tek taraflı küreselleşme. Tamamen Rus fabrikaları hakkında ne söyleyebiliriz: yüksek kaliteli ithal ekipman ve yüksek kaliteli ithal araçlar satın alabilirler (iyi para için!). Bununla birlikte, bunlar için üretilen ürünler, çoğunlukla Rusya içinde, peki ya da bir savunma sanayii ise - devlet için / ihracat için satılabilir, ancak tamamen farklıdır. tarih.
Her nasılsa zor, zor ve zorlayıcı, para kazanma ile ilgili şeyler var. Her nasılsa belirsiz. Böyle bir “tek yönlü” döviz hareketinde şaşırmamak zor. Büyük bir atık gibi, ama kazanılan kadar büyük değil. En kötü durumda, en azından yerelleştirme girişimlerinden (sınırsız) ithal ekipman ve araçlar alıyoruz, ancak yine Rusya içinde satışlar planlanıyor.
Her durumda, sistem aynı para biriminde sabit bir harici kaynak gerektirir.
- Şimdi dolar / euro ne kadar?
- Şirketiniz geçen yıl bu euro / doları ne kadar kazandı?
Rus işinin çalışmalarında hoş olmayan bir özellik var: Erkekler kendi kendilerine yeterlilikleriyle övünmeye bayılıyor: biz diyorum ki ülke için para kazanıyoruz. Ancak, çoğu, döviz kuruyla ilgili sorun hakkında çok endişe duyuyor. Sorun şu ki, birçok bakımdan tepeden “mal” alıyorlar: Çin tüketim mallarından turlara ve Türk tatil yerlerine. Ve bütün bu "mutluluğu" sadece ruble için satıyorlar. Bu nedenle, onlar için para biriminin değeri sorunu kesinlikle çok önemlidir.
Kriz anında, bu açıkça ve açıkça ortaya çıkıyor: para biriminde fiyat sıçramaları, talep düşüyor, işletme sorun yaşamaya başlıyor ... Yani, işin refahı için, gazın / petrolün / diğer hammaddelerin "tepenin üzerinden" satılması, para biriminin ülkeye gelmesi gerekiyor ... ve sonra! Burası özel sektörün gelişeceği yer! Çin-Türk çöplüğünün satışında, aynı petrodollar için satın alındı.
Biliyorsunuz, yüksek kaliteli Batı mallarıyla ilgili masallar, aslında ABD, AB ve Japonya'da üretildiklerinde, 70'lerde iyi geliyordu. Ve bu arada, eğer birileri bilmiyorsa, çok paraya değerdi! Fakat SSCB'de bir kuruşa satıldı (alabilmem gerekiyordu!), Ki Batı kalitesi hakkındaki efsanelere ve efsanelere yol açtı. Hayır, temelde öyleydi, ama oldukça pahalıydı. Bu arada ve sonra dünya pazarındaki ucuz / üçüncü sınıf mallarla doluydu, ancak bariz nedenlerden ötürü SSCB onları satın almadı (komünistler nasıl ticaret yapılacağını bilmiyorlardı!)
Bugün, Batı markaları üçüncü dünyada damgalandı, kalite ciddi şekilde düştü ve Çin'de / Türkiye'de bir şeyler yapılabileceğini söylemek için, ancak Rusya'da anlamsız değil. Hayır, temel bir teknolojik üstünlük var. Bir şey üretmek zor ve zor, ama satın almak, satmak ve kar etmek çok daha kolay.
Prensip olarak, böyle bir şey “yerelleştirilmiş” üretimde yaşandı: 2014’teki ruble düştüğünde, genellikle onlardan yapılan ana harcama kaleminin ithal edilen bileşenlerin alımı olduğu ortaya çıktı (bazen maliyetlerin yarısından fazlası, bazen% 80 altında, bazen daha fazlası). Ulusal para birimi değer kaybettiğinde, bu oldukça öngörülebilir sonuçlara yol açtı. Bilirsiniz, bazen böyle kadrolarla iletişim kurarsınız, onlarla röportajlar okuyun ve çok garip bir his elde edersiniz: yetişkinler ve çocuklar gibi davranırlar.
Diyelim ki devlet "Rusya’da üretim" istiyor - ne gibi sorunları dağıtacağız. SKD montajı / boyaması ... ve türü açısından herkes mutludur. Tüm fuarlarda böyle bir üretici “Rusya'da üretilen” ürünleri aktif olarak sergiliyor. Ama sonra “Avronun seyri” uçtu ve “Rus yapımcısının” korkunç / yürekli ağlaması duyuldu (sanki sıkışmış veya değerli bir şey). Ayrıca ödenecek döviz faturaları var ... ve döviz borçları var. Tabii ki, üretici, "Rus", ama burada tüm masrafları esasen ruble değildir. Pusu budur.
Eski kural şudur: Kazandığınız para biriminde kredi alın. Garip bir şekilde, aynı kötü şans, Bo Anders'in akıllı rehberliğinde AvtoVAZ'a da oldu. Rusya'da otomotiv parçalarının üretimini geliştirmeyi zor ve stresli buluyordu. Özellikle yurtdışında deneyimli üreticilerden ve standart kaliteden satın alma imkanı varsa.
Ardından yabancı para birimi yükseldi ve AvtoVAZ, geri ödeme ile çocukça problemleri yaşamaya başladı. Yaptırımlar, euro / doların değerlenmesi, Rusya Federasyonu'ndaki ekonomik gerileme, ruble cinsinden fiyat yükseltmek imkansız ve para birimi bileşenlerimiz ... pichalka.
Hayır, elbette, her şey 90'in sonundaki kadar kötü ve üzücü değil. Rusya ekmeği sağladı ve en büyük ihracatçı oldu (ısınma da bir rol oynadı) ve burjuvazi burada otomobil tesisleri kurdu ... yaşamak mümkün. Ancak sorun devam ediyor. Rus işi (ve halk!) Kazandığından çok daha fazla para harcıyor. Bu orantısızlık gelişti, bütün sorun ne kralın ne de Tanrı'nın ne de Putin'in bize para vermek zorunda olmadıklarıdır. Ne İncil'de ne de Anayasa'da herhangi bir yere yazılmamıştır.
Bir Alman araba meclisi binmek ister misiniz? Harika, sadece harika! Gerekli miktarı Euro olarak almaya hazır mısınız? O zaman devam et! Hayır, Rosneft ve Vekselberg değil, ama şahsen sen! Genellikle, burada bu yerde, rakipler heyecanlanmaya, ellerini sallamaya ve “petrol üreten ülke” hakkında bir şeyler ispatlamaya (ve her yöne tükürük sıçramasına) başlar. Ve öfkeyle yüksek sesle çığlık at.
Genel olarak, eğer biri konuda değilse, stratejik hükümet sorunlarını çözmek için Sovyet devleti tarafından petrol / gaz ihracatı yaratıldı. Vasi Pupkin için Mercedes “Alman Meclisi” satın almak stratejik bir iş değildir ve olamaz. Bu tür görevlerin para birimi Rus işi (ve şimdi özel sektöre ait olan Rus imalat endüstrisi) tarafından kazanılmalıdır. Ancak bu çok iş (daha önce de belirttiğimiz gibi) para kazanmayı değil, harcamayı tercih ediyor. Bilmiyorum beyler, size nasıl yardım edeceğimi bilemiyorum.
“İthal ikamesine” ve “yerli üreticinin desteğine” gülmek kabul edilir. Bununla birlikte, aynı kahkaha bir şekilde, çoğu zaman gülenlerin para kazanması durumunda haklı çıkar. Fakat çoğunlukla, Rus nüfusu harcamayı öğrendi. "Başka birini" kazanmalı.
Prensip olarak, bu argümanlarda yeni bir şey yok - bu konuda Parshin, 15'a yıllar önce kendi başına tanıklık etti ve “Neden Rusya Amerika olmasın” (tüm ülke bir jeep kazanabilir…). Şimdi nihayet, “işletme” nin Rus modelinin çıkmaza girdiği sonucuna varabiliriz. Normal çalışma için, Rusya'da (yüksek satışlar için) para birimi girişi (ithalat alımı için) ve solvent nüfusu / işletmeleri gerekir ... tam burada ortaya çıkacak! Burası kendini göstereceği yer!
Yani, petrol "yüksek" ve dolar - "düşük" olmalıdır. Nüfus daha ziyade “işgücü” değil, sadece mal ve hizmetlerin “tüketicileri” (“ucuz Çin” her şeyi üretiyor, fakat Taciklerin vagonlara / arabalara teslim ettiği “ucuz Ukraynalılar” ... Ve para kazanıp ver insanların işe ihtiyacı sadece "başkası" dır. Diğer taraftan, iş, “satış yöneticileri” için sonsuz boş pozisyonlar yaratmayı seviyor.
Nitekim, bugün bu “iş modelinin” krizine şahit oluyoruz, yaptırımlar olmasa da bir süre yaşayabilir, ancak yaptırım baskısı ve “düşük yağ” umutlarını basitçe yok etti. Harika işimize “çözüm” parlak bir çözüm sunuyor: ücretlerini düşürmek, herkesi bir yüzeye çıkarmak ve onları tarlalara sürmek ... satışları artırmak ... Veya sinek gibi açlıktan ölmelerine izin vermek. Bunun gibi bir şey.
Bir zamanlar, “demokratlar” SSCB'yi “hammadde ihracatı” ve petrodollar için tüketim malları alımı için aktif olarak eleştirdiler, ancak SSCB / CMEA çerçevesinde sadece çok sayıda iş yaratan süper güçlü bir yerli üretim vardı. Hangi bugün basitçe gitti. Turner bugün çok popüler değil, tasarım mühendisleri kadar ... en azından onlara ödeme yapmak iyi değil (Sovyet standartları tarafından ölçülürse).
Ancak herkes “satışları arttırmak” istiyor. Yani, bu “pahalı kıyafetler içindeki harika insanlar”, fabrikaları ve bitkileriyle yapılan kötü “komisyonların” aksine, iş vermeye gelmiyor, “birisinin” kendileri için kazanması gereken para için geliyorlar. İthal mallar Rusya'ya getirilir, satılır, gelirler para birimine çevrilir ve ülkeden ihraç edilir. Eh, “parti ve Medvedev” in baskısı altında belli bir “yerelleştirme” gerçekleşti, ancak genel olarak, para birimi hareketinin yönü daha küçük de olsa aynı. Evet, Rusya’dan mamul malların ihracatı belliydi, ancak Japonya ve Kore’yi gölgede bıraktığımızı söylemiyoruz.
Önceden olduğu gibi, iş ithal edilen malların (petrodollar için satın alınan) Ruslara satışı. Her şey iyi görünüyor, ama ... "dipsiz Rus pazarı" çok uzun zamandır ustalaştı. Dahası "hiçbir yerde" kazmak. Her şey beyler, bir çıkmaz sokak. Ve hiç kimse bu basit fikirden hoşlanmıyor ... sonuçta, çok basit bir alım satım döngüsünde “para kazanmak” çok iyi - orada çok sıcak ve rahat, eğer sadece kendi havzalarıyla “iğrenç AvtoVAZ” olmasaydı ... her şeyin nasıl olacağını Büyük.
Diyorum ki, AvtoVAZ hakkında şakalara gülmeyenlerin hiçbiri kendisi para kazanmaz (iyi, neredeyse hiç kimse). Ve bu yapmayacak. Komik bir şey hayattır: Rusya Federasyonu'ndaki pek çok erkek popüler olarak (karşılaştırmalı olarak!) Japon ve Alman arabalarının artı ve eksi oranlarını açıklayabilir, ancak “aydınlatıcıların” hiçbiri para yapma sanatına sahip değildir. Prensip olarak kimse ilgilenmiyor ... Neden? Kötü bir Gazprom ve kötü bir Rosneft var - bu yüzden onların Papa Carlo gibi çalışmasına izin verin, ama yeterli zamanımız yok ... Bir nedenden ötürü, nüfusun çoğunluğunun kafasında para biriminin olması gerektiği ...
Neyse, 20. yüzyılın neredeyse tüm 20'leri için nüfusun geniş kitleleri için herhangi bir para birimimiz yoktu ... Forgot Password? Genel olarak, evet, iyiye (örneğin, çok fazla para birimine) çabucak alışırsanız, her zaman terlemek zordur. Bu işin gerçekte ne kadar ve ne kadar yetenekli olduğunu, hangilerinin “kepçe değil” olduğunu anlamak için, sadece basit bir giriş yeterlidir: istediğiniz şekilde çalışın, ancak petrodollar daha fazla değil. Özgürlük tamamlandı! Vergiler asgari düzeydedir, ancak tüm petrodollar (planlandığı gibi) stratejik hedeflere gider.
Komik olabilir. Bu yaklaşık olarak ilk önce kiosklarda ve daha sonra mağazalarda alkol satışı ile ilgili bir kısıtlamadır. Diğer bir deyişle, votka ile ticaret yapabilirsiniz, o zaman iş bir patlama ile gider, eğer değilse ... o zaman büyük sorunlar başlar. Kârsız. Aslında, tarihsel olarak votka, Rus bütçesinin temelidir (Japonlar Tsushima'nın altında boğulan filo, sadece sarhoş paralar için inşa edilmiştir). Ve böylece, “şişenin boynunu tutup” işimiz çok iyi geçti. Votka işinin özelleştirilmesi bir patlama ile gidiyordu. Ters yöndeki hareket çok yavaştır ve “kurbanların” yüksek sesle çığlıkları eşlik eder. Sigara ile, bu arada, hikaye benzer.
Petrol ürünleri için tüketici ürünleri ticaretine benzer bir şeyimiz var (Mercedes'i de buraya dahil edeceğiz). Devlet onlara sonsuz bir şekilde iş sağlamayı taahhüt etmedi ve kendi başlarına yeterince kazanamadı. "Pichalka". Ancak ayrıntılara girmezseniz, ancak bir bütün olarak izlemek için (özellikle Moskova Nehri kıyılarından), her şey iyi görünüyor ... ve her şey çalışıyor gibi görünüyor. Ancak, örneğin, dikkatlice “lütuf” gibi döviz akışlarını takip etmek için boşluk dağılır ve rahatsız edici sorular ortaya çıkar.
Ve yine de güvenle çalışabilir olmadan petrol parası? Veya en azından iş hiç? Bazı nedenlerden dolayı, bu alanda hiç kimse (aktif ekonomik konulardan olanlar dahil), özellikle düşünmeye istekli değildir. Zor çünkü zor ve kasvetli. Günün her saatinde dolandılar, teçhizatı kapattılar ... sonra tükürdüler ve bir ton yağ sattılar - bunun gibi bir şey. Ve biliyorsun, bu tam olarak çok ama çok zorlayan şey. Ünlü bir şarkıda söylendiği gibi: “Anavatana ve bize ne olacak?” Efsanevi ve yaygın olarak ilan edilen iş, en paradoksal yoldan, karmaşık ve ebedi soruları çözmeyi taahhüt etmemekte, ancak bulldog kavrama ile en lezzetli şeylere yapışmaktadır.
Örneğin, votka satışında veya "demir dışı metal atığı" ihracatında veya petrol sektöründe ... Dev bir talaş imalat fabrikasını "karıştırmaya" ya da ülkenin uzak bölgelerine haberleşmeye başlamaya ... hayır. Çok güzel olurdu, ama hayır. Bunu yapmak bizim işimiz olmayacak. İlgilenmiyorum. İşte üretici ekonomi için doların artırılması fikri güzel. Ürünümüz daha ucuz hale geliyor. Tabi bu bizim ürünümüz değilse.
Ve yine de, 1998 yılında, tam olarak durum buydu: yerli üreticiler doların büyümesinden çarpıcı biçimde faydalandı. Ürünleri bazen zaman zaman para biriminde daha ucuz hale geldi. Ancak 2008 yılında, her şey tam olarak böyle değildi ... Üretimde hızlı bir büyüme (bireysel sektörlerde de olsa) gözlenmedi. Oh, gerçek şu ki, ekipman ve bileşenler yurtdışından satın alındı? Uluslararası iş bölümü diyelim mi? Millet, üretim veya “gri ithalat” ile meşgul müsünüz? “Katma değeriniz” nedir? Tesadüfen olumsuz değil? (Gereksiz sökme-montaj işlemiyle yerelleştirme durumunda gerçekleşir.)
“Apofigey” böyle bir çalışma planı, yeni bir Rus uçağı olarak konumlandırılan “Sukhoi Superjet” idi. Ve neden ithal edilen bileşenlerden? Ve onlar uluslararası pazar için onaylıdır. İhracat için bu önemlidir. Sonra, milyarlarca harcayarak, en iyi uçakları değil, en modern uçakları, kendimiz için değil, aynı zamanda para için “donatılacak” para topladığımız ortaya çıktı.
Aslında Rusya’nın bu “uluslararası işbölümleri” içindeki yeri, ürettiğimiz mallarda olmayan bir tüketici olmak için aptalca mı? Doların / euro'nun ihraççısı olmamak? Açıklanamayan kader. Ve böyle bir program, nüfusun çoğunluğu için yüksek bir yaşam standardı anlamına gelmez. Ve programın kendisi yavaş yavaş dağılıyor: “birikmiş sermayeye sahip“ ucuz Çin ”artık o kadar ucuz değil. Bugün, Çin, bir kuruşa yetişmeye hazır bir ülke olmaktan çıktı. Ve Amerikan bankaları Rus işini finanse etmeyi reddetti ve Tacikler bile haklarını değiştirmeye başladı ... Cennet aniden dağılmaya başladı.
Sürmekte olan sürecin sembolü "Moskova" alışveriş merkezindeki "Tacik ayaklanması" idi. Bir zamanlar bir fabrika vardı (Devlet Taşıyıcı Tesis numarası 1). Ve şimdi alışveriş merkezi. Ve sonra gardiyanlar (Moldovalılar veya Ukraynalılar) Tacikistan'dan “taşıma iticisini” dövdü ... Onu çok fena dövdüler. Ve Tacikler de sırasıyla isyan etti. Nankör! Ve yorumlar Rus basınında hemen duyuldu, yüksek sesle ve öfkeli, açıkça, "Tacik karşıtı" yorumlar ... Onları zastrastrat ve sınır dışı et ... ve sonra kazıp tekrar sınır dışı et ... Tajikler, "tehdit oluşturmaya başladı" diyorlar.
Sorun Taciklerde değil, modern Rus ekonomisinin çok özel bir organizasyonunda, eski usta atölyelerde, binlerce yüksek vasıflı Rus işçinin çalıştığı, alışveriş merkezlerinin yaratıldığı, “pazarın yasalarına göre” ekonominin Orta Asya'dan gelen, insanlık dışı koşullarda yaşayan yükleyiciler ... Orta Krallık'tan ve Türk topraklarından "kaliteli mallar" vagonlarında ...
Ayrıca, güvenlik görevlisi olarak “yerel” ve satış için “yöneticiler” gibi boş yerler var. Lepotta ... Aslında, ekonominin, ekonominin bozulmasının ve kaçınılmazlığının ilkelleşmesi var. azalan yaşam standardı. Öyle olsa bile, sonsuz “satışlardaki artış” ile ilgili hikayeleri ne kadar söyleseniz de, serveti arttırmanın bir yolu olarak (Yeraltı cüceleri pahasına mı artış)? 150-milyon ülkenin ekonomisi (dünyanın en büyüğü!) Esas olarak "Tacikler" ve "kamyoncular", "muhafızlar" ve "yöneticiler" den oluşamaz. "Üst düzey yöneticiler" i unuttum, özür dilerim. "En İyi Yönetici" - Bir pasta vişnesi gibidir, ama kekin kendisi olmasa da ...
Bize kim asıl meselenin maaşın büyüklüğü değil, amacına ulaşma arzusu olduğu hakkında basit bir fikir getirebilirdi? Ve çalışan için para başlangıçtan itibaren temel değil, asıl mesele, doğru iş organizasyonu ... Magnit ağının çalışanları yalan söylemeye izin vermeyecek.
Ülkede işsizlikte bir artış ve yaşam standartlarında bir düşüş yaşanacak. İlke olarak ne oluyor zaten. Ve sosyal huzursuzluk ve etnik çatışmalar, "mersin balığı nihayet kesilecek".
Üretim zor ve hemoroit, ancak aslında istihdamı ve ücretleri artırmanın tek yolu bu. Toplu “pahalı” işler yaratmanın tek yolu budur. Ve sadece bu “üretim”, ikramiyeleri alan, fiyat teklifi olmayan bir üretim olarak düşünülebilir. döviz kuru düşüş ulusal para birimi Paradoksal olarak, Türkiye'de (bugün Türkiye'ye tahıl getiriyoruz ve metal bükme makineleri ihraç ediyoruz!) Ve özellikle Çin'de (hemen hemen her şeyin üretildiği yerler), bu senaryoya göre gelişme gerçekleşiyor ve hepimiz sipariş vermek için Ramshan'ı aramaya çalışacağız. Dzhamshutami ile ...
Boşuna çabalar. Refahtaki büyük artışın tek gerçek yolu üretim ve ihracat katma değeri yüksek, ileri teknoloji ürünler. AvtoVAZ'da gülmeyi öğrenmiş olmamız harika, sadece harika ... ama insanlar gülerken kazanmak para birimi harcayabileceklerinden daha iyidir, sadece durmayacağız.