Koray Avcı Çakman ã Tüm Hakları Saklıdır. Tasarım:
Güncel
Henüz küçücük bir çocukken masallardı benim dünyam. En yakın arkadaşımdı Kırmızı Başlıklı Kız, kaç kere Çizmeli Kedi'yle gezintilere çıktım. Kurabiye Adam hep var sanırdım. Tatiller de Alice beni Harikalar Diyarı'na davet ederdi. "Orda seni kimler kimlerle tanıştıracağım." derdi.
Göbeğini hoplata hoplata gülen tavşanla, yumurta adamla onun sayesinde tanıştım. Dünyada savaşlar olurken, insanlar insanca yaşamayı unuturken ben masallara sığındım. Kağıttan kayıklar yaptım, mavi sulara saldım. Bazen bir yıldızla konuştum, bazen ay dedeyle sır paylaştım.
Herkes uykudayken Güliver çalardı kapımı; "Haydi Cüceler Ülkesi'ne!" derdi. Ama ben en çok Devler Ülke'sini sevdim. Camdan ayakkabı Cindrella'nın ayağına uysun diye dualar ettim. Pamuk Prenses'in düğününde en çok ben eğlendim.
Masallar hiç terk etmedi beni. Başucumdaki masallarla büyüdüm. Sonra dedim ki bir gün kendi kendime, "Tüm çocuklar masallarla, öykülerle büyümeli¼" Aldım kalemi elime, kağıtları masallara buladım. Yeni yeni masal kahramanları, öykü gezginleriydi artık arkadaşlarım¼
Sonra bir gün bir baktım ki masalın yanında yepyeni bir arkadaş¼ Eteğini bir savurdu, yere mısralar savruldu. Dedi ki "Benim adım şiir¼ Artık ben de sizinleyim¼".
Sonra rüyalarıma şiirler bulaştı. Masalla şiir gün geldi yan yana dolaştı. İşte sizlerle yolumuz masalda, şiirde kesişti. Kaf dağının ardından, masal ikliminden, şiir demetinden, öykü buketinden merhaba hepinize¼