Gençliğin Neşesi
Yıl 1937…
Çankaya Köşkü’nde bir sohbette Atatürk, gençliğin neşeli ve sen olması gerektiği üzerine konuşuyordu.
Birden, orada bulunanların en genci olan, eski yaveri ( O sırada Giresun mebusu) Muzaffer Kılıç’a dönüp,
” Gençlik hiçbir zaman neşe ve şenliğini kaybetmemeli değil mi çocuğum ? ” diye sordu.
Muzaffer Kılıç,
” Gençliğin neşe ve huzuru zatı devletlerinizin sıhhat ve sağlığıyla mümkündür,” cevabını verince Atatürk’ün yüzü asıldı:
” Teessüf ederim sana, ” dedi, demek ben sizleri böyle yetiştirdim ! Benim fani vücudum elbette bir gün toprak olacaktır. Demek sizler ben ölür ölmez teessürle sarsılıp neşenizi kaybedecek her türlü hizmetten geri kalacaksınız, öyle mi ?”
Samsun’a Kitap Okuyarak mı Çıktın ?
Atatürk, okumayı sever, zengin kütüphanesini yeni çıkan kitapları edinerek daha da zenginleştirirdi. Ülke sorunlarıyla ilgili konularda, sadece uzmanları dinlemekle yetinmez, kendisi de okur, araştırır, onlarla tartışacak kadar bilgi sahibi olurdu. O günlerde, ziyaret için Dolmabahçe Sarayı’na gelen Moskova Büyükelçisi Vasıf Çınar, onu bir tarih kitabına gömülmüş olarak görünce,
” Paşam, ” dedi, bu kadar tarih okuyup kafanı yorma; siz 19 Mayıs’ta Samsun’a, böyle kitap okuyarak mı çıķtınız?”
Okuduğu kitaptan başını kaldıran Atatürk hafifçe gülümseyerek,
” Vasıf Bey, bizim çocukluğumuz fakirlikle geçti, elime üç beş kuruş para geçince, bunun mutlaka yarısını kitaba verirdim. O zaman da böyle okurdum. Eğer aksini yapsaydım ben Atatürk olamazdım,” dedi.
Süleyman BULUT / Nüktedan Atatürk