

Yıllardır gitmemiştim, anlattıkları kadar varmış
Cihangirden söz ediyorum. Keyif alarak dolaştım, bir-kaç fotoğraf
çektim.
Restorasyonlar yakışmış, kaldırımlar çiçeklerle süslenmiş, cafeler
yaşlı-genç cıvıl cıvıl.
Ayrıca Beyoğlunun yanı başında böylesi sessizliği yaşamak neredeyse
mucize!
Fakat beni asıl şaşırtan İkbâl kahvesi oldu.
Sevgili Orhan Kemal müzesinin altındaki şirin, mütevazı mekân
Çilekeş yazarın oğlu Işık Öğütçü tarafından müze yapıldığını
okumuştum da
Cihangirde olduğunu bilmiyordum, karşılaşınca Baba evinin
sıcaklığını hissettim.
Aslında Orhan Kemalle tanışmam yıllar öncesine dayanıyor.
Minik paralarla yaşanılan, mutlu olunan devirler.
Bugünlerden bakıldığında M.Ö. diyeceğimiz çağlar!
Çocuk denilebilecek yaşta çıraklıktan biriktirilen üç-beş kuruş
Ve kazandığım ücretle edindiğim ilk kitap, 1959 baskısı/Varlık
Yayınları
Adı: Sarhoşlar- Yazarı: Orhan Kemal.
Acılarla yüklü öyküleri bir solukta okuduğumu hatırlıyorum.
Özellikle bir tanesi var ki, etkisini hâlâ derinden hissederim
Yoksul bir vatandaşın sokakta bulduğu ölü tavuğu evine götürmesi...
Yürekleri parçalayacak kadar dokunaklı kaleme alınmış
Hayatın acı gerçekleri ustaca aktarılmış.
Aynen Bereketli Topraklar Üzerinde olduğu gibi.
Gözü yaşlı Çukurovayı, alt-üst oluşları, büyük göçleri ilk
O.Kemalden duyduk.
Yıllar sonra tanıştım yazarın değerli dostu Fikret Otyamla
Yıl:1976
Yer: Modada bir galeri. Resimlerini sergiliyor ve yeni çıkan
kitabını imzalıyor büyük usta.
Kitabın adı: Arkadaşım Orhan Kemal ve Mektupları.
Ayak üstü yapılan üç-beş sohbet, imzalanan kitap!
Lâkin ne mektuplar?
İnanılması güç, ülkenin önemli yazarı böylesi sefalet yaşar mı?
dedirtecek türden.
Mahpusluklar, sürgünler, açlık, yokluk, ekmek parası uğruna beş
liraya yazılan senaryolar!
Hayat yazarımız için zaten 72. Koğuş.
Ve 2 Haziran 1970de Bulgaristanda, bir hastane odasında verilen
son nefes, susan yürek.
Evet, bugünlerde kitap fuarı var
Ne zaman fuara gitsem, kitap imzalatsam
Aklıma Orhan Kemal ve dostu Fikret Otyam gelir.
Tabii ki yaşanan o tarifi imkânsız, katlanılması zor hayatlar
Delikli iki buçuk kuruşların hüküm sürdüğü, yamalı çorapların
giyildiği
Tel dolapların eğer içi doluysa- mutfaklarda saltanat sürdüğü
zamanlar.
Gel de yeni kuşaklara o devirleri, Orhan Kemalleri anlat!
Hani Tarih diye diye bir yerlerimizi yırtıyoruz ya
Daha dün yaşayan, aramızdan ayrılan büyük ustaların,
Muhteşem Sülümanın seyisi kadar günümüzde değeri var mıdır?
TBMMmiz sağolsun, büyük bir vefa örneği göstererek
padişahımız Sultan I.Abdülmecidin 150. Doğum gününü hatırlamış
Ve ilk kez düzenlenen etkinliklerin, sempozyumların yanı sıra
Happy birthday partileri unutulmamış!
Millî iradenin yegâne temsilcisi parlamentomuza çok yakışır!
Madem ki Cumhuriyet bayramı törenlerini yas nedeniyle iptal ettik
Yeter artık, şimdi mehteran eşliğinde Padişah fener alayı var
Sultanımızın doğum günü partisinde çalsın sazlar, oynasın cariyeler
Biz de, milletçe hep beraber haykıralım; Padişahım sen çok yaşa!
Ulu Hünkârım, İngilizlerden borç alıp iyi ki yaptırmışsın medar-ı
iftiharımız Dolmabahçeyi
XXXVII. padişahımız Türkiye Cumhuriyetini sarayınızdan yönetmekte!
Abdülmecid, Abdülaziz, Abdülhamid, Mehmed Reşad, Vahdettin derken
Bilin bakalım sırada kim var?
Not: Nurlar içinde yat sevgili Orhan KEMAL.
Kitap fuarından selâmlar olsun, inan hep yüreğimizdesin.
Saygıyla büyük İNSAN.