(Toplumsal İlişkiler 1035)
وَمَٓا اَصَابَكُمْ مِنْ مُصٖيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ اَيْدٖيكُمْ وَيَعْفُوا عَنْ كَثٖيرٍؕ
“Size isabet eden (sıkıntı, sarsıntı ve)
musibetler; kendi ellerinizle kazanıp (yaptığınız yanlış işler ve kötülükler)
yüzündendir. Üstelik (Cenab-ı Hakk hatalarınızın ve ihmalkârlığınızın) birçoğunu da affetmektedir.” (Şura/30)
Geçenlerde sosyal medyada kime ait olmadığı yazmayan bir paylaşımda şöyle bir cümleye rastladım: “Sonra mı? Sonra gömdük ne varsa içimize… anlaşılmasın diye bir de çiçek ektik üstüne. Altı mezarlık üstü bağ bahçe.”
Aslında çok şey anlatıyordu bu birkaç cümle. Bütün sorunların kaynağı, felsefesi, sosyolojisi ve psikolojisi sanki bu satırlara gizlenmiş gibiydi. Meseleler, sorunlar enikonu oturulup konuşulmuyor, bilinçaltımıza atılıyordu herşey. Sonra onlar büyüyor, büyüyor bir noktadan sonra da patlıyordu. Tıpkı stres biriktiren deprem fayları gibi.
Mevzu asıl nerede kilitleniyor biliyor musunuz? Ne varsa içimize gömdüklerimizin üstüne çiçek ekmekte. Niye? Meseleler anlaşılmasın, öğrenilmesin diye. Sonra nasıl gözüküyor herşey güllük gülistanlık. O bağlık bahçeliklerin altı aslında bir mezarlık ama altını gören yok şimdilik.
Hani filmlerde, dizilerde anneler ya da çocuklar birçok konuyu babalardan gizlemeye kalkarlar ya, sonuçta işler iyice sarpa sarar ya, işte onun gibi hayatımızın hemen hemen birçok alanı böyle çetrefilli. Sebebi de hep kendimizi bir kandırmaca. Devekuşu gibi belli bir süre kafamızı kuma gömdük de sorunlar bitti mi? Veya babalardan sorunu alladınız pulladınız ve üstüne çiçek ektiniz, gizlediniz de meseleler çözüldü mü? O sorunun altında bir mezar bulunmuyor mu? Sahi asıl kazığı yalanlarla, dolanlarla, talanlarla, kendimize atmıyor muyuz?
Şemsettin ÖZKAN
27.04.2023 GÜZELYALI
KAYNAKLAR
1-kuran.diyanet.gov.tr
2-kuranmeali.com
3-pixabay.com