2. On iki öğrencinin atanması (Markos 3:13-19)
Markos 3:13-19
13 İsa, dağa çıkarak istediği kişileri yanına çağırdı. Onlar da yanına gittiler. 14 İsa bunlardan on iki kişiyi yanında bulundurmak, Tanrı sözünü duyurmaya göndermek 15 ve cinleri kovmaya yetkili kılmak üzere seçti. 16 Seçtiği bu on iki kişi şunlardır: Petrus adını verdiği Simun, 17 Beni-Regeş, yani Gökgürültüsü Oğulları adını verdiği Zebedi'nin oğulları Yakup ve Yuhanna, 18 Andreas, Filipus, Bartalmay, Matta, Tomas, Alfay oğlu Yakup, Taday, Yurtsever Simun ve 19 İsa'ya ihanet eden Yahuda İskariot.
Mesih herkesi tövbeye çağırdı, Allah’a giden yolu herkese açtı, Çarmıhta insanlığın tüm günahlarını affetti. Ne, garip O’na kulak verip Allah’ın amacını kavrayanlar küçük bir azınlıktı. Görünüşte izleyicileri çok gibi görünse de Kurtarıcıya yürekten gelip kurtuluş lütfunu alanlar bir seçkinler topluluğundan ibarettir.
Yürekleri, gizli düşünceleri ve her insanın geleceğini bilen İsa kendisini izleyen topluluktan bazılarını seçerek, tüm dünyada müjdeyi yaymaya gönderdi. Öğretide bulunmak, Kurtuluş müjdesini yaymak, başkalarına haber vermek her Mesih imanlısının vazgeçilmez “görevi” ve ayrıcalığıdır. Ama değerli okuyucu, Allah’a hizmeti bir ödevmiş gibi görme, Rabb’inin çağrısını bekle. Kendi gücün ile şeytanın hilelerinin üstesinden gelemezsin. Yalnızca Rabb’inin uğrunda her şeyini feda edebilen, tüm acılara göğüs gerebilen kişi O’nun egemenliğinde görev almaya çağrılır.
Mesih’in habercileri, O’nun hakkında felsefi araştırmalara girmeksizin Allah’ın kurtuluş Müjdesini karşılıksız herkese bildiren postacıları andırırlar. Dinlemek isteyen dinler, kabul eden eder; kendisini, Allah’ın Oğlundan yüce gören ise, kendisini mahveder.
İsa seçtiği öğrencilere katı şeriat yasalarının üstesinden gelme, ölü felsefelerin gerçek yüzünü gösterebilme, Allah’ın egemenliğinin gelmiş olduğunu bilsin diye kirli ruhları çıkarabilme yetkisi verdi. Bu dünyanın önderi (İblis) bilgi, zeka ya da mal değil, kendisine iman edenler için Allah’ın kurtarıcı gücü olan diri Rab’bin sade müjdesini duyurmakla kovulabilir.
Seçilen öğrencilerden dördü ya da altısı ağır el işlerine alışkın balıkçılardı. Onlardan üçü Ürdün nehrinin taberiye gölü yatağında bulunan Beysayda’dandı. İlk altı öğrenci Vaftizci Yahya’nın önünde tövbe edip kendisine öğrencilik yaptıklarından birbirlerini tanıyorlardı. Onların yarıya yakını yaşamını elinin emeği, alnının teriyle kazanan insanlardı.
Baştan ilk üç öğrenci Rabb’e en yakın izleyiciler olup O’na sürekli eşlik ettiler. Rab’bin Petrus, “kaya” adını verdiği Simun sanırız en yaşlılarıydı. Bununla birlikte o en güçlü en cesaretlileri, aynı zamanda en tesirli konuşanlarıydı. Her zaman bilge ve mantıklı olmasa da, doğru, duygusal, tövbe ve imana hazırdı.
Tanrısal duyuruyu hemen kabul edip açık yüreklilikle bildiriye iman edişi ondan, Mesih’e tanıklığın eşsiz bir örneği olarak sonraki nesillere ulaştı. O’nu İsa’nın göğe yükselmesinden sonra öğrencilerin öncüsü olarak görüyoruz.
Yakup ve kardeşi Yuhanna’ya Mesih’in onuru için gösterdikleri büyük gayretten ötürü ve belki de Rab’bi ve yanındakileri ağırlamak istemeyip kovan Samiriyelilere gökten ateş yağdırmasını Rab’den istedikleri için gök gürültüsü oğulları denilir.
Diğer Müjdeciler İsa’nın söz ve olağan üstü işlerini derlemeye önem verirken, Yuhanna O’nun yüceliğini açıkça gösteren haberlere İncil’de yer verdi.
Allah’ın Oğlu göğe yükseltildikten sonra Yuhanna Kudüs’te üç güçlü söz sahibi kişiden biri durumuna geldi, Petrus’un ölümü ve Kudüs’ün yıkılması ardından Efes’e geçti. Burada merkezi kiliseye çobanlık yaptı. Rab burada dünyanın sonuna ve kendisinin ikinci gelişine ilişkin görüm verdi.
Zebedi oğlu Yakup hakkında ise, onun Rab’bin Getsemani bahçesinde görünüşüne tanıklık eden üç kişiden biri olduğu yolundaki haberden başka ayrıntılı bilgiye sahip değiliz. Kutsal kitapta onun ayrıca Yairus’un kızının Rab’bin eli ile dirilişine tanık olduğunu okuyoruz. Yakup M.S. 44 yılında Heredos Agribias tarafından Yahudilerin gönlünü yapmak amacıyla öldürüldü.
O halde seçkin öğrenciler Petrus, Yakup ve Yuhanna olup ikinci halkayı da Andreas, filipus, Natanael oluşturmaktadır. Andreas Petrus’un kardeşi olup İsa’nın Mesih olduğunu daha önce itiraf etmiş, Petrus’u O’na götürmüştü. (Yuh. 1:41). Filipus aslen Andreas ve Petrus’un yurdu olan Beytsanda’dandı. Doğru güvenilir bir kişi olan Filipus bu günün deyimiyle bir planlayıcı, aynı zamanda yılmaz bir müjde yayıcısıydı. (Bk. Markos 1: 43-44,6:5,12:20, 14:8 Elçilerin İşleri 1:13)
Natanael gerçeği arayan, tenkitçi bir kişiliğe sahip biriydi.(Adı bazen “Bartelmavos” olarak geçer). İsa onu incir ağacının altında dua ederken görmüş, onun halkı için ideal bir kişi olduğunu belirtmişti. (Yuh.1:46-49, 21:2)
Bu altı öğrencinin dışında diğer öğrencileri kapsayan bir dış halka vardı. Matta, Tomas,Yakup (diğer), Taddeus, Simun (diğer), ve Yahuda İskaryot.
Matta hakkında fazla bilgimiz yoktur. İncil’de onun yalnızca toplumca horlanan bir gümrük memuru iken Rab tarafından çağırıldığı ve habercilerin yedincisi olduğunu okuyoruz. O Yuhanna gibi, İsa’nın eşsiz kişiliğinin yanında kendinden bahsetmek istemedi. Pavlus, Yuhanna ve Luka ile birlikte en önemli İncil yazarlarından biri olan Matta, İncil’de İsa hakkında kapsamlı ve ilkeli bilgilere yer verir. Kendisinden söz etmemiş olması, bize onun yüce kişiliğini hissettirir. (Matta 9:9-11, Markos 2:14, Luka 5:28).
Kötümser, şüpheci Tomas kanıt olmaksızın apaçık gerçeğe inanmayan imanda yeni bir örnektir. O böylece gerçeği kendilerinde arayan, bundan dolayı da onu bir türlü bulamayan kimi bilim adamlarının adeta öncüsü oldu.(Yuh 11:16, 14:5, 20:24-29)
Matta ve Tomas’ın ardından habercilerin listesinde tanımadığımız üç ada daha rastlıyoruz. Bunlardan “yurtsever Simun” diye tanınanı yeryüzünde güç kullanarak Allah’ın egemenliğini kurmayı amaçlayan politik bir akıma karışmıştı. İsa onu çağırarak değiştirdi. Simun engin yürekli, mütevazi bir insan olarak O’nu izledi.
İsa on iki öğrencisi arasında tek Yahudi olan Yahuda İskaryot’u hizmete davet etti. Diğer öğrenciler Galile’dendi. Yahuda, hırsız, para düşkünü, neye mal olursa olsun yetki meraklısı biriydi. Mesih’in yanında olmasına karşın yüreğini katılaştırdıkça katılaştırdı, sonunda içine şeytan yerleşti. Yüreği kinle dolu ama görünümü bir azizinkini andırıyordu. Yalnızca o değil, öğrencilerin çoğu da İsa’nın siyasi kurtarıcı olduğunu umuyorlardı. Ama onların tümü, Yahuda dışında, zamanla düşüncelerini yenileyip Mesih’in dünyalık, politik bir işlevinin olmadığını anladılar. Mesih kimliğini açıkladığında Yahuda nefretle dolarak O’nu ele verdi. Ancak gariptir, korku içinde Mesih’in sonunun ne olacağını öğrendiğinde diğer öğrenciler gibi O’nun suçsuzluğuna tanıklık ederek canına kıydı. Oysa son akşam yemeğinde Rab onu tekrar uyarmış, kendisini öptüğünde de ona lanet okumak yerine “arkadaş!” demişti.
Oniki öğrencinin mizaçlarını araştıran kişi Mesih’in doğaları tamamen farklı insanlar seçtiğini görür. Aralarında birçok anlaşmazlık çıkmış olmalı. Fakat Mesih’in ruhu biri dışında tümünün düşüncesini değiştirdi. Onları sonuna dek Allah’ın kuzusunu izlemeye hazır Kutsal Ruh’un sevgisiyle dolu insanlara dönüştürdü.
Dua: Rab İsa sen kralımızsın. Eşsiz bir ileri görüşlülükle senin adınla lütuf egemenliği müjdesini yaymaları için haberciler seçtin. Bugüne kadar bize yaptığın çağrıları duymazlıktan gelmişsek, bu günahımızı, kibrimizi bağışla. Onur, yetki, şöhret, özellikle mal sevgisinden kurtar bizi, ta ki, sana hainlik etmeyelim; tam tersine, tüm yaşamımızı sana diri bir kurban olarak sunalım. Amin.
Soru 2: Oniki öğrenci kimdir? Her birinin özelliğini belirt.