Herkes tanıyor ama birde sizden duyalım Yaşar Can kimdir?
1970 yılında İzmit’te doğdum. İzmitli olmaktan olmaktan hep gurur duydum, askerlik harici hiç İzmit’ten kopmadım,evliyim 2 çocuk sahibiyim,derneklerde,sivil toplum kuruluşlarında çalışmaktan mutluluk duyan, bu kente borcumun olduğunu hisseden bir insanım.Neden bu kentten kopmadım, çünkü çok seviyorum,yürüyüş yolunda on ikişiden beşi ile selamlaşmaktan mutluluk duyuyorum. Belki çok daha büyük şehirler var ama ruhu olmayan şehirler, bana göre bu şehir ruhu olan bir şehir,bu şehirde pişmaniye yapıyorum , bu şehre hizmet etmeye çalışıyorum ekmeğimi oradan kazanıyorum dolayısıyla bu şehre borcum olduğunu da düşünüyorum. Ama şunu da söyleyeyim ne olmak istiyorsun dersen cenazem kalabalık olmasın diye uğraşıyorum hiç olmaya çalışıyorum ,hiç olmak en güzel şey bana göre.
“HAYATA İKİ SIFIR ÖNDE BAŞLADIM”
Hayata iki sıfır önde başladım ben çünkü bir mesleğim vardı, yapmam gereken bir iş vardı, pişmaniye işimiz olmasaydı, pişmaniyeci olmazdım.Makineye çok ilgim var makineci olmak isterdim.Pişmaniye işi evet çok güzel, çok keyif aldığım bir iş ama kendimi tam anlamıyla veremediğim , ruhumu katamadığım bir iş. Asla pişmanlığım yok keyifle yapıyorum ama insanı yerinde değerlendirmek lazım.Benim ruhum pişmaniyeci değil,evet bu işi yapıyorum, en iyi şekilde yapmaya çalışıyorum.Bu konuda yılın girişimcisi ödüllerim var hatta, bir şeyler yetiştirmeye ve geliştirmeye çalışıyorum ama bu hayatta makineci olsaydım daha verimli olurdum diye düşünüyorum.
PİŞMANİYE DENİLİNCE İLK AKLA GELEN FİRMALARDAN BİRİYİZ
Pişmaniye bu kentin simgesi, sizde bu simgenin tanıtılmasında önemli rol oynuyorsunuz .Diğer mecra larda iyi tanıtıldığını düşünüyor musunuz?
Pişmaniye çok gelişti eski zamanlarda ki gibi değil.Pişmaniye ve pişmaniyecilik gelişime açık,yaratıcılığın,gelişmenin sonu yok . Biz daha çok sunuma yöneldik. Aslında benim hayatta bir isteğim var ben pişmaniye satmak istemiyorum ben bana çok değer vermiş ,çok güzel bir ürün getirmiş duygusunu satmak istiyorum. Bunun içinde pişmaniye ambalajını yenilemem gerekli ki bunu da becerdik. Pişmaniye sunumunu geliştirmemiz gerekti , bunu da zaman zaman yapıyoruz.Yılın girişimcisi ödülünü de aldık. Hedefimiz burada pişmaniye kutusunun veya pişmaniyenin yenilip çöpe atılması değil göz önünde bulunması ve marka imajının belirgin hale gelmesiydi . Bunda da başarılı olduk çünkü pişmaniye deyince ilk akla gelen firmalardan biriyiz.
İZMİTLİLER PİŞMANİYEYİ EVİNE ALMIYOR
Ama İzmitliler pişmaniyeye sahip çıkıyor diyemeyiz ,gittiği her yere götürüyor çünkü bir yere gittiğinde İzmit’ten geldiği öğrenilirse neden getirmedin diye soruyorla.Ama sadece %5 evine götürüyor.İzmitlilerde pişmaniyeyi bir yere götürdüklerinde kutu açılsın da bende yiyeyim diye bakıyor. Bunu sunumla, reklamla çoğaltmamız lazım. Tabi bu bizim eksikliğimiz, daha öncelerde pişmaniyeyi çok iyi yapanlar yokmuş bugün pişmaniyecilik bir meslek ve çok iyi yapanlar var.
“GKD BİZİM İÇİN OKULDU”
Sizin için sosyallik ne demek ne anlama geliyor?
Yaşam tarzım,tek başına insan bir şey ifade etmiyor benim için. Benim 1992 yılında Genç Kocaeliler Derneği ile başladı sosyelitem, bizim için okuldu, hep öyle algıladık. GKD’de dost olmayı öğrendik,büyüklerimize saygıyı öğrendik. Bizim için hakikatten bir okuldu, bugün de aynı misyona devam etmeye çalışıyor ama dernekler çeşitlendiği için eskisi kadar güçlü olamayabiliyor.
En keyifle ve istekle çalıştığınız sosyal sorumluluk projesi hangisi?
GKD’nin içinde olmak çok güzeldi,orada olmak çok güzeldi. O zamanlar kentin her sorunuyla bir şekil ilgileniyordunuz. Orada olmak büyüklerimizle konuşmaktan çok keyif alıyordum . Ama şu var; KOTO’da Meclis üyeliğinde verdiğim bir karardan dolayı kendimle çok gurur duyarım ,meclis üyeliğinde encümen üyesiydim o zaman . İzmit’teYürüyüş Yolu’nda bir kafe ön tarafına sandalye masa atmıştı, bunu kanunen cezalandırmamız gerekiyordu. Biz yerinde inceleme istedik o zaman Mehmet Özer kardeşimizdi bunu yapan ve gittik. Mehmet çok güzel bir şey yapmışsın ama kanunen bu suç, sana en alt limit ceza keseceğiz , ama lütfen devam et. Yan tarafta Yıldız Pastanesi’nin orada Rüstem vardı, bunu sende yap dedik. Bugün ben Yürüyüş Yolu’nun oradaki kafelerden geçince kendimle gurur duyuyorum.Çok kolaydı bir kent yöneticisi olarak cezalandırmak bunu kaldır demek ama kentte ileriyi gördük .Bazen kanun geriden gelebilir, bazen inisiyatif almanız gerekebilir.O yüzden aldığım inisiyatif bana hep gurur vermiştir. Çünkü dükkanların değeri arttı,insanların sohbet edebileceği bir yer oldu İzmit yaşayan bir şehir oldu.
“HERKESİN SEVGİYLE BAKABİLDİĞİ BİR İZMİT HAYAL EDİYORUM”
Nasıl bir kent hayal ediyorsunuz?
Herkesin sevgiyle bakabildiği bir İzmit hayal ediyorum. Bunu yurt dışında görebiliyorum.B iz onlardan daha iyiyiz aslında ama bir eksiğimiz var insana bakışımız insan sevgimiz eksik. Birbirimize olan saygımız eksik. Bu kültürü oluşturduğumuz zaman sadece Kocaeli değil tüm Türkiye tüm dünya çok daha farklı olacak. Hayal ettiğim İzmit birbirine sevgi ile bakan bir şehir hayal ettiğim Türkiye birbirine sevgi ile bakan bir Türkiye yoksa düşman olmak çok kolay dost olmak zor. Ama bizim zor olanı seçmemiz lazım çünkü çocuklarımız geleceğimiz var yaşayacağımız yer burası insanların birbirine sevgiyle bakması lazım. Benim için hayatta ana fikir hep sevgi.
Yorum Yaz
Yorumlar
Diğer Haberler
FLAŞ KOCAELİ GAZETESİ
Tel: 0555 819 86 99