SlideShare utilise les cookies pour améliorer les fonctionnalités et les performances, et également pour vous montrer des publicités pertinentes. Si vous continuez à naviguer sur ce site, vous acceptez l’utilisation de cookies. Consultez nos Conditions d’utilisation et notre Politique de confidentialité.
SlideShare utilise les cookies pour améliorer les fonctionnalités et les performances, et également pour vous montrer des publicités pertinentes. Si vous continuez à naviguer sur ce site, vous acceptez l’utilisation de cookies. Consultez notre Politique de confidentialité et nos Conditions d’utilisation pour en savoir plus.
1.
CIA’nın Örgütlediği Kontrgerilla-Süper NATO ve yine CIA’nın Örgütlediği “Ergenekon Davası” Saldırısı DERLENİŞ YAYINLARI CIA’nın Örgütlediği Kontrgerilla-Süper NATO ve yine CIA’nın Örgütlediği “Ergenekon Davası” Saldırısı Birinci Baskı Ocak 2011 DERLENİŞ YAYINLARI: 48DERLENİŞ YAYINLARI:İnebey Mah. İnkılâp Cad. Oto Han: 55/129Aksaray, Fatih/İSTANBULİnternet Adresi: www.derlenisyayinlari.orge-posta: firstname.lastname@example.orgı: HERMES OFSETwww.hermesofset.com.trKazım Karabekir Cad. 39/160312 384 34 32 AnkaraISBN 978-975-7346-Sertifika No: 14005 1
2.
İÇİNDEKİLER ÖNSÖZ: Derleniş Yayınları Birinci Kitap Devrimci Derleniş Yazıları Ayrım I Son Kontrgerilla Tartışmaları, Yıkılan “Umut”lar ve En Kör Gözlere Bile Batan Katı Gerçekler11 Devrimci Derleniş Dergisi’nin 08 Şubat 1978 tarihli 8’inci ve 24 Mart 1978 tarihli 9’uncu sayılarından alınmıştır.2
3.
Son Kontrgerilla Tartışmaları, Yıkılan “Umut”lar ve En Kör Gözlere Bile Batan Katı Gerçekler Hepimizin bildiği gibi son günlerde, Finans-Kapitalin eski ve yeni kadrolarının (hükümetlerinin)başları olan Demirel’le Ecevit arasında, Kontrgerilla üzerine yoğun ve gürültülü bir tartışmaya şahitolduk. Şimdiye kadar olanın tersine, bu kez aktif olan ve saldıran Demirel’di. Ecevit tartışmaboyunca hep savunmadaydı. Fakat savunmada bile pek fazla tutunamadı ve sonunda pes etmekzorunda kaldı. Demirel olayın bitmesini istemiyordu. Ecevit’e, “yakanı bırakmam” diyordu, hâlâ. Neydi, şimdiye kadar bu meseleyi ağzına almaktan korkan, hep geçiştirmek isteyen Demirel’i bukez saldırgan yapan? Neden, Ecevit şimdiye kadar varlığını kabul ettiği “Kontrgerilla” adlı cinayetçetesinin bugün olmadığını söylüyordu? Ve neden bu mesele devletlûlar arasında bu denli gürültülübir tartışma konusu ediliyordu? Bütün bu sorulara, doğru yanıtlar bulabilmek için meseleyi tarihcil gelişim süreci içinde ele alıpincelememiz gerekir. İnceleyelim: Bildiğimiz gibi, Kontrgerilla, devrimci halk hareketlerini engellemek ve faşist darbelerdüzenlemek işinde görevlendirilecek uzman ajanlar yetiştiren, ABD’deki bir askeri okulun adıdır. Buokulun öğrencileri, Amerikan Emperyalizminin sömürü alanı içinde olan dünya ülkelerine dağılırlar.O ülkelerin istihbarat örgütlerini yönlendirir ve o ülkelerdeki halk hareketlerinin bastırılmasında yerliajanlarla birlikte etkin rol oynarlar. Bizim gibi yarısömürge ve sömürge ülkelerin devletleri zatenordusuyla, polisiyle, hükümetiyle, her şeyiyle emperyalizmin uydusu durumunda olduğundan,yabancı Kontrgerilla ajanlarının da kolonilerde çalışması gayet kolay ve rahattır. Bu ajanlar gittikleriülkenin istihbarat örgütüyle o denli kaynaşırlar ve o örgütün yönetimini ele alırlar ki, sonunda o örgütCIA’nın bir şubesi haline dönüşür. Böylece o sömürge ülke istihbarat örgütü kendi hükümetinden,başbakanından daha çok CIA ile içli dışlı olur ve CIA’dan emir alıp CIA’ya hesap verir duruma gelir.Böylece ABD Emperyalizminin CIA kanalıyla beğenmediği hükümetleri devirip yerine faşistdiktatörlükler oturtması (Endonezya, Yunanistan, Şili’de olduğu gibi) ya da gelişen devrimcihareketleri faşist yöntemlerle ezmesi (12 Mart 1971’de bizde olduğu gibi) olasılaşır. Bakın bu gerçekliği yıllarca Dışişleri Bakanlığı yapmış İhsan Sabri Çağlayangil nasıl açıkçaitiraftan çekinmez: “Türkiye kendi istihbarat gücünü kuvvetlendirmek için, İsrail istihbaratı ile Amerikan istihbaratı ile İran istihbaratı ile daimî ve organik münasebetler içindedir. “Bunlar gizli gizli her sene kendi şefleriyle toplanırlar, Washington’da, Tahran’da, Tel Aviv’de (istihbarat) mübadelesi yaparlar. Organik bağları bulunmayan, fakat inandıkları başka istihbarat örgütlerinden de (Bunlar herhalde İngiliz ve Alman istihbarat örgütleridir. – Devrimci Derleniş) istişari mütalâa alırlar. “Şimdi, istihbaratçılar Amerikalılarla organik bağlar içinde olduğuna göre, Amerikalı “Şu adam benim adamım, şunu yerleştirelim solcuların arasına” diye rahatça işbirliği yapabilir. İstihbaratçılık alanında bu iş rahat yapılabilir.”22 Çağlayangil, 12 Mart’ı Anlatıyor, Politika Gazetesi, 12 Mart 1976. 3
4.
Bu sözleri “solcu” bilinen biri söylemiyor. Yerli-yabancı sermayeye yıllarca hizmetkârlıkyapmış, Demirel hükümetlerinin değişmez Dışişleri Bakanı Çağlayangil söylüyor. Açıkça veresmen “MİT, CIA, SAVAK ve MOSSAD ile organik bağlar içindedir” diyor. Çağlayangil, ajanların başlarına buyruk olduklarını, kendi devlet ve hükümet yetkililerini hiçiplemediklerini, bakın yine nasıl açıkça koyar: “Sonra, hiçbir istihbaratçı herhangi bir haberi her yere götürmez. Dışişleri Bakanına başka söyler, Devlet Reisine başka söyler, Genelkurmay Başkanına başka söyler. İstihbarat bünyesindeki profesyonel dejenerasyon (soysuzlaşma) her hareketin tesiri altındadır.”3 Çağlayangil, MİT ajanlarının kendilerine karşı olan disiplinsizliklerini soysuzlaşmaya bağlıyor.Burada yanılıyor. Ya da söylemeye dili varmıyor. “CIA ile organik bağlar içinde olan” MİTelemanlarının, CIA dururken kendilerine hesap vereceklerini sanıyor. Yerli Parababası, AmerikanParababaları karşısında, yerli başbakan, Amerikan başkanı karşısında, yerli bakanlar da (kendisigibi), Amerikan bakanları karşısında nasıl yamyassı oluyorsa, yerli “istihbaratçı”nın da “organikbağlar” içinde olduğu “Amerikan istihbaratçısı” karşısında, yine aynı şekilde elsiz ayaksız teslimolacağını (olması gerektiğini); efendilerle uşaklar arasındaki ilişkilerin başka türlü olamayacağınıakıl edemiyor ya da söyleyemiyor. ABD’deki Kontrgerilla denilen ajan okulu, koloni “istihbarat” örgütlerini yalnız yetiştirdiği“uzmanlarıyla” pratik olarak yönetmekle kalmaz. Yayımladığı ilmi(!) eserleriyle teorik olarak dayönetir. Kontrgerilla’nın ABD’de 1960’ta kurulduğu söylenir. İlk mezunlarını ne zaman verdi, ajanlarbize ne zaman gelip kutsal “görev”lerine başladılar kesin bilmiyoruz. Fakat 1965’lerden itibaren,ABD Emperyalistlerinin bu alandaki yüksek kültürleriyle Türkiye “istihbaratını” aydınlatmayabaşladığını biliyoruz. “Türk Silâhlı Kuvvetleri için 1965 yılında bir kitap yayınlanır. Kitabın adı “Ayaklanmaları Bastırma (bugünkü meşhur deyimiyle Kontrgerilla. – D. Derleniş)- Teori Pratik”tir. Ve David Galula adlı, bir CIA görevlisi tarafından yazılmıştır. Hasan Lembet adlı çevirmen tarafından çevrilmiş, Genelkurmay Basımevi’nde basılarak Silâhlı Kuvvetlere 1750 adet dağıtılmıştır.”4 ABD ajanının bu kitabı, Genelkurmay Basımevinde bastırılıp orduya herhalde laf olsun diye da-ğıtılmadı. Pratik uygulamalara yol göstermesi istendi. “Bu konu, halen emekli olarak Sivil Savunma Genel Sekreterliği görevinde bulunan Tümgeneral M. Cihat Akyol tarafından, “Gayri Nizami Kuvvetlere Karşı Hareket” adlı bir broşürde incelenmiş ve Silâhlı Kuvvetler Dergisi Eki olarak 1971 Mart ayında yayınlanmıştır.”5 Görüldüğü gibi, 12 Mart 1971’e girerken, CIA ajanı Galula’nın koyduğu genel Kontrgerillaprensipleri Türkiye koşullarına adapte edilmiş ve Silahlı Kuvvetlere dağıtılmıştır. Yani, Finans-Kapital 12 Mart’a, pusulasız ve ne yapacağını bilmez bir durumda girmemiştir. Zaten 12 Mart’a datesadüfî gelinmemiştir. 12 Mart ortamına, o yangın yerine devrimci hareketimiz, yerli yabancıFinans-Kapital ve onların emrindeki Kontrgerillacılarca her adım başında hazırlanan tuzaklaradüşürülerek sürüklenmiştir. Tümgeneral Cihat Akyol, broşüründe, devrimcilere kurulmasını istediği tuzaklardan birini şöyletavsiye eder: “Halkı mukavemetçilerden (devrimcilerden – Devrimci Derleniş) ayırmak için, sanki ayaklanma kuvvetleri (devrimciler – D. Derleniş) yapıyormuş gibi, müdahale kuvvetleri (Kontrgerillaca – D. Derleniş) zulme kadar varan haksız muamele örnekleri ile sahte operasyonlara başvurması tavsiye edilir.”63 agy.4 Emin Değer, CIA’nın “Ayaklanma Kuramı” ve Türkiye, Cumhuriyet Gazetesi, 26 Mart 1977.5 agy.6 Tümgeneral Cihat Akyol, agy, s. 15, Aktaran: Emin Değer, Cumhuriyet, 26 Mart 1977.4
5.
Görüyoruz, söylenen açık. Devrimciler yaptı sansın da, halk devrimcilerden uzaklaşsın diye“zulme kadar varan haksız muamele örnekleri ile operasyonlar tavsiye edili”yor, Silâhlı Kuvvetlere.Ve bu kitap Genelkurmay Basımevinde basılıp, Genelkurmayın onayıyla dağıtılıyor orduya. Bugün, bir de kalkıp Demireller, Türünler, Türkeşler, “Kontrgerilla nerede? Hadi gösterin!”diyebiliyorlar. Ne yüzsüzlük değil mi?. Peki, yukarıda generalin tavsiyeleri lafta mı kaldı? Pratiği yapılmadı mı? Elbette yapıldı. 12 Mart’ın böyle tuzaklarla CIA-MİT tarafından hazırlandığını yine, İ. S. Çağlayangil şöyle dilegetirir: “12 Mart’ta CIA vardır. Büyük ölçüde vardır. CIA, Papadopulas’da vardır. CIA Gizikis’de vardır (Yunanistan, Albaylar Cuntası kastediliyor. – D. Derleniş) CIA’nın nasıl hareket edeceği tahmin edilemez”7 Tabiî burada, CIA’nın 12 Mart’ı nasıl yaptığı sorusu sorulmamalı. Belki “organik bağlar” içindeolduğu MİT’iyle, daha doğrusu Kontrgerilla’yla. Fakat bu konuda daha açık ve somut olarak Kontrgerilla’nın çalışma yöntemlerini anlatan kitap-ların 1972 Aralığında yayımlanıp dağıtıldığını 2 Şubat 1978 tarihli “Milliyet”ten öğreniyoruz: “THA muhabirinin elde ettiği kitap Piyade Kıdemli Albay Cihat Vural tarafından yazılmış ve 1972 yılında Aralık ayında Ankara’da basılmıştır. Kitabın basıldığı matbaa ve fiyatı kitapta belirtilmemektedir. Kapaktan sonraki ilk sayfada “Hizmete Özel” damgası taşımaktadır.” “12 Mart döneminde basılarak dağıtılan “Gerillaya Giriş” adlı kitapta, gerilla ile mücadele için gerekli fikre sahip, bedeni eğitim görmüş birliklerin bir “Karşı-Gerilla” birliği olarak kurulması ve mücadeleye geçmesi gerektiği savunulmaktadır”8 “Milliyet” Gazetesi daha sonra kitaptan şu aktarımları yapmaktadır. “Komünist gerillalar, dünyanın birçok bölgelerinde küçük ve büyük çapta faaliyet halindedirler. Bir tarafta edinilen tecrübelerden, diğer tarafta da istifade etmektedirler. Gerilla ile mücadele edenler en az gerilla kadar davasına inanmış (Maaşına inanmış dese daha doğru olur. Çünkü Emperyalizme uşaklık dava sayılmaz. – D. Derleniş) ruh ve beden yapısı sağlam, cesur, zeki, atılgan, fırsatları değerlendirmelerde eğitim görmüş, sır saklayabilen, sabırlı kimseler olmalıdır.” “Yalnız şurası muhakkak ki gerilla ve gerillaya karşı koyma sorunları propaganda üzerinde vücut bulur. Bu ameliye, mikropların üretilmesi gibidir.” (Bu amaçla 12 Mart döneminde yayımladıkları ve tüm okul kitaplıklarına kadar soktukları yalan ve iftiralarla dolu “Beyaz Kitap” ve yine Tayfur Ketenci imzası ile yayımlanıp ordu içinde dağıtılan “Türk Silâhlı Kuvvetleri ve Aşırı Sol” adlı kitaplarını sayabiliriz. – D. Derleniş.) “Silâhlı kışkırtıcı ajan tipi şehir gerillasının tatbikatlarından elde edilen tecrübe ile ortaya çıkmıştır. Kalabalık şehirlerde kışkırtıcı ajanlar organize edilip üniversite ve fabrikalara sokulurlar, endüstri ve eğitim müesseselerini ele geçirirler. Bu ajanlar sabotaj malzemeleri ile yıkıcı harekette bulunurlar. Tedhiş hareketleri düzenleyerek “gaye uğruna” soygunlar yaparlar ve cinayet işlerler.”9 Şerefsizlerin “dava” dedikleri ne denli aşağılık bir iş değil mi? Masum insanları provokasyonagetirmek için ajan provokatörlerine “soygunlar yap”tırıp “cinayet işle”ttirirlermiş. Breemperyalizmin köpekleri zaten sizden daha namuslu bir hareket beklenir mi? Devrimciler nasıl kötülenirmiş bakın: “Şehirde mevcut haydutlar, gerillalar tarafından seçilmezler, çünkü haydutlar halka zarar veren hareketlerde bulunabilirler ve bu eylemleri de gerillaya mal edilir. Bu suretle gerillacı, halk nazarında küçük düşürülmüş olur.”107 Çağlayangil, 12 Mart’ı Açıklıyor, Politika Gazetesi, 12 Mart 1976.8 Milliyet, agy.9 Cahit Vural, agy.10 Cahit Vural, agy. 5
6.
İyi iyi(!) Demek sizin ajan provokatörlerin boşluğunu lümpen haydutlar dolduruyor. Zaten yokbirbirinizden farkınız. Yalnız siz şerefsizsiniz, devlet mekanizmasını elinizde bulunduruyorsunuz,lümpenlerse gariban; sizin düzeninizin kurbanları. Yukarıda bahsedilen ajan provokatörlerin 12 Mart öncesi ve sonrası bol miktarda kullanıldığınıhepimiz biliyoruz. Bu provokatörlerin bazılarının adları sıkıyönetim mahkemelerinin dosyalarınakadar geçmiştir. Daha geçenlerde, 23 Ocak 1978 tarihli “Cumhuriyet” Gazetesinde, Uğur Mumcusıkıyönetim mahkeme dosyalarındaki belgelere dayanarak birkaç ajan provokatör ismi daha açıkladı(Biliyoruz daha önce de açıklanmıştı). Bunlardan yalnız bir tanesi ile ilgili belgeyi burayaaktaralım: “Kaynak: Ankara 1 no.lu Sıkıyönetim Mahkemesi DEV-GENÇ davası dosyası 7. klasör 2. dosya “BELGE: 1 “2. Ordu ve Sıkıyönetim Komutanlığı askeri savcılığına; “İlgili yazımızın konusu ODTÜ öğrencisi Eyüp Temeltaş, teşkilâtımızca kendisinden uzun süre istifade edilmiş bir kimsedir. Adı geçenin durumunun açığa vurulması, gerek kendisi gerekse teşkilâtımız yönünden birtakım sakıncalar tevlit edecektir. Bu bakımdan Eyüp Temeltaş’ın durumunun deşifre etmeden teşkilât dışı bırakılması yerinde bir tedbir olacaktır. Bilgilerinize arz ederim. “1 Eylül 1971 “Nurettin Ersin “Korgeneral “MİT Teşkilât Müsteşarı. “Ajan Eyüp Temeltaş 25 Ağustos 1971 günü tutuklanmış ve 3 Eylül 1971 günü salıverilmiştir.”11 Uğur Mumcu, daha bir sürü ajanın ismini söz konusu yazısında böyle belgeleriyle açıklamıştır. Görüldüğü gibi Kontrgerilla teorisyenlerinin kitaplarında önerdiği iğrenç yöntemler 12 Mart’tauygulanmış bugün de hâlâ uygulanmaktadır. Son 1 Mayıs Katliamı bu uygulamaların en son trajikörneğidir. Yukarıda söz konusu ettiğimiz Albay Cahit Vural’ın Kontrgerilla kitabını incelemeye devamedelim. “Herkesin başlı başına bir kıymet olduğu servisimizde (Kastedilen istihbarat servisidir. – D. Derleniş) herhangi bir hatanın öldürücü olabileceği, hiç kimsenin dikkatsiz olmayacağı, çevikliğin fiziki bakımdan olduğu kadar zihni yönden de olması zarureti bulunduğu hususlar kabul edilmelidir.”12 Ve Albay, Kontrgerilla örgütünün veya istihbarat servisinin (ki varlığı yukarda açıkça kabul edil-mektedir.) görevlerini kitabının sonuç bölümünde şöyle maddelemektedir: “1- Halkın uyanık gerillaya destek olmasına mani olmak, halkın polise yardımcı olmasını sağlayacak bir karşı propaganda, 2- Sosyal ekonomik kültürel tedbirler, 3- Hedefleri tespit etmek, 4- Gerilla teşkilatına sızmak (Hulul etmek), 5- Gerilla hedefleri çerçevesine gerekli çevik koruma tedbirlerinin alınması, 6- İdari ve adli tedbirlerde ahenkli ve yeterlilik, 7- Gerilla ile mücadele eden kuvvetler arasında seri ve sıkı koordinasyon, 8- Gerilla muhaberatına hulul, 9- Gerilla sempatizanlarına hulul, (sızma), 10- Gerillanın halka işlediği tedbirleri karşı olmaktan çıkaracak tedbirler, 11- Karşı gerilla gruplar kurmak.”13 Evet işte bu kitaplar ordu içinde dağıtılmıştır. Adı geçen servisler kurulmuştur ve hâlâ dayukarıdaki yöntemleriyle harıl harıl çalışmaktadırlar. Şimdiye kadar yapılan sabotajlar, patlayan bombalar, işlenen cinayetler, kıyılan canlar, sadeceKontrgerilla’nın yukarıda maddelenen görüşlerinin hayata geçirilmesinden ibarettir. Başkaca hiçbirşey değil. Bu kanımızda kuşkuya düşmek için insanın zavallı bir kör ya da aptal olması gerekir.Kısaca özetlemeye çalıştığımız gibi Kontrgerilla, “CIA ile organik” olarak kaynaşmış olan MİT’in11 Cumhuriyet, agy.12 agy.13 Cahit Vural, agy.6
7.
fonksiyonuna en uygun düşen gerçek adıdır. Fakat yukarıda anlatılanlardan anlaşılacağı gibi CIAgüdümlü MİT bu gerçek adını resmen kullanamaz. Çünkü MİT, tüzüğüne, yasasına, bilmem nesine, kalkıp da “ben ajan provokatörlerime sabotajyaptıracağım, cinayetler işleteceğim” diye yazamaz. Sermayenin kendi hukuku bile şerefsizliğiaçıkça savunamaz. Bunun için onun resmi adı MİT fakat bunlar sadece kâğıt üzerinde ve lafta böyleolacaktır. Fiiliyatta ise onun asıl fonksiyonu yukarıda kendi elceğizleriyle yazdıkları on birmaddede özetlenen görevleri ve onlara benzer daha da aşağılık şeyleri yerine getirmek olacaktır.Bundan devletin, her şeyden önce, egemen sınıfın elinde, halkı baskı altında tutmaya yarayan biraraç olduğunu bilen bizlerin en küçük bir şüphesi olamaz. Kontrgerilla’nın böylece özetçe ne olduğunu koyduktan sonra gelelim tozu dumana katan sontartışmaların altında yatan gerçekliğe: Tartışmaların geçmişi Bilindiği gibi Kontrgerilla’nın ne olduğunu ilk öğrenen ve ortaya atanlar, 12 Mart’ta o cellâtlarörgütünün işkence odalarından geçen devrimciler oldu. Bu devrimciler daha sıkıyönetimmahkemelerindeki ifadelerinde, işkence odalarını, tanıdıkları generalden, her rütbede subaydan,siyasi polis şeflerine kadar her türden Kontrgerillacının adlarını açıkladılar. Mahkeme zabıtlarınageçirttiler. Ve o zamandan beri sosyalistler, ilerici aydınlar Kontrgerilla’nın işkenceci içyüzünühalka anlattılar. Bildiğimiz gibi, 1973 seçimleri öncesi Finans-Kapitalin kesince yeniden başınıbağladığı, iktidara hazırladığı CHP’nin yeni kadrosunun lideri Ecevit de iktidar dönemine kadarKontrgerilla’nın varlığını ve bir cinayet çetesi olduğunu kabul ediyordu. Çünkü CHP sosyaldemokrattı. Finans-Kapitalin sosyal demokrasiye yüklediği görev ise, sol görünerek İşçi Sınıfınıntepesinde olan aristokrat zümresini, küçükburjuvaziyi ve yaban burjuvaziyi İşçi Sınıfından koparıpFinans-Kapitale bağlamaktı. Yani İşçi Sınıfını ve halkı parçalamaktı. Sosyal demokrasinin bugörevi başarması için halktan görünmesi, sol sloganlar kullanması, hatta icabında adına sosyalistbile demesi gerekirdi. Yoksa halkın bir kısmını Finans-Kapitalin yedeğine alamazdı. Bunun içinCHP’nin iktidar oluncaya kadar bünyesinde barındırdığı vahşi ve küçükburjuvaların özlemlerini desavunur görünmesi gerekirdi. Tabiî halkın nefret ettiği Kontrgerilla’ya da karşı çıkması yine aynınedenlerden dolayı zorunluydu. CHP iktidar oluyor CHP iktidar olunca ona “umut” bağlamış küçükburjuva yazarlarımız, özellikle bu konununüzerine gittiler. Hatta bazı milletvekilleri, Süleyman Genç ve Niyazi Ünsal bu işin parlamentodaFinans-Kapitali rahatsız edecek kertede tantanasını yaptılar. Kontrgerilla kaldırılsın diyorlardı veortaya Kontrgerilla’nın varlığına ve pis işlerine ait belgeler koyuyorlardı. Ecevit, “Kontrgerillaüzerine gecikmeden eğileceğiz” diyordu. İş çığırından çıkmıştı. Ayrıca Ecevit, Finans-Kapitalehizmette tecrübeli bir lider değildi. İyi hoş Finans-Kapitale hizmet edilsin, ama kanunsuzlukolmasın, işler kanunlar çerçevesi dışına taşmasın istiyordu. Finans-Kapitalin halkı kanunlarla değil,en domuzuna süngü ve kurşun gücüyle güttüğünü henüz bilmiyordu, daha öğrenmemişti. Bununiçin işi ciddiye alabilir, Kontrgerilla’nın üzerine gitmeye yeltenebilirdi. Demirel ve şürekâsı devreye giriyor İşte işin tam burasında, Finans-Kapitale tam 8,5 yıl başbakan olarak hizmet etmiş bir kadronunlideri bütün taifesiyle birlikte, hiç beklenmedik bir anda tantanalı bir şekilde devreye girdi. Onunözlemi yeniden başbakan olarak yerli-yabancı sermayeye hizmet etmekti. Bu yüzden sermayeyesadakatini göstermek istiyordu. Finans-Kapital için Demirel iyi hoştu, ama yeterince hizmet etmiştikendisine. Halkın gözünde artık ne mal olduğu iyice anlaşılmıştı. Finans-Kapitalin ise böyleyıpranan liderlerini hemen değiştirmesi gerekirdi, kendi saltanatının sürmesi için. Yerine yepyeni,gıcır gıcır “Halkın umudu olmuş” liderleri piyasaya sürmesi gerekirdi. Demirel bu gerçekliği bir türlü kavrayamıyor, ıskartaya çıkışının nedenini Ecevit’in kişiliğinebağlıyordu. Bu yüzden sermayeden sinyali alır almaz, umutla ve hırsla sahneye daldı. Müthişsaldırıyordu Ecevit’e: 7
8.
“İspat et” diyordu “Kontrgerilla diye bir teşkilat var mıdır? Hangi cinayetleri işlemiştir? Sorumluları kimlerdir? Bunları bilemiyorum demek mümkün değildir. Sen hükümetin başısın. Senin görevindir bunları bilmek”14 Ecevit kötü sıkışmıştı. Var diyemiyordu bir türlü. Sıkmıyordu var diyebilmek. Sonunda:“Kontrgerilla denilen bir resmi kuvvet yok.” (4 Şubat 1978, Gazeteler) deyip işin içinden çıkmakistedi. Fakat Demirel bir türlü yakasını bırakmak istemiyordu: “Devlet bizim devletimizdir (doğru devlet kendilerinindir. Yani Parababalarınındır. – D. Derleniş) devletin üzerine çamur atanlar bu çamuru silinceye kadar mücadeleyi sürdüreceğim.” “Kontrgerilla için Ecevit’in yakasını bırakmam.”15 diyordu. Sonra Türkeşler, Türünler, Elverdiler hep birden hücuma kalktılar. Onlar da ispata çağırıyorlardıEcevit’i. Mesele var mı, yok mu meselesi değildi Kontrgerilla bütün generalinden siyasi polis şefine kadar adıyla sanıyla oportada duruyordu.Yaptıkları bütün sabotajlar ve cinayetleri de ortadaydı. İspatı gerektiren hiçbir yanı yoktu işin. Bunuherkes gibi Demirel de biliyordu, Ecevit de. Mesele bu değildi zaten. Demirel’in Ecevit’e söylediğiaslında şuydu : “Buyur!” diyordu “Kontrgerilla, genelkurmayın bilmem hangi generalinden,herhangi bir askeri birliğin istihbarat astsubayına varıncaya kadar; karakoldaki siyasi poliskomiserine varıncaya kadar oportada duruyor işte. Sıkıyorsa durma hesap sor!” “Hükümetinbaşındasın bütün bunları biliyorsun hadi sor sorabilirsen hesap!” Demirel’in söylediği bunlardı aslında. Ecevit de aynen anlıyordu bu söylenenleri. Ecevit şöylebir baktı Kontrgerilla cenahına. Gözü yemedi, örümcek ağı gibi ordu içinde teşkilatlanmıştı kâfir.Ve onlar da gözlerini dikmiş Ecevit’e bakıyorlardı. Hani, sanki, “hadi ver de, hele kılımıza birdokun da gör dünyanın kaç bucak olduğunu” der gibisinden. Sonra herifler öyle başbakandan filanemir alacak adama hiç benzemiyorlardı. Sanki devlet içinde devlettiler. İşte bunu anlamıştı Ecevitartık. Finans-Kapitale hizmet, hayranı olduğu Hind Rahibi R. Tagore’un mistik felsefesininkurallarına inanarak yapılamazdı. Ona hizmet Finans-Kapitalin her türlü zulmünü, sömürüsünü,kanunsuzluğunu savunarak, meşru görerek ve göstererek yapılabilirdi. Yerli Finans-Kapital,uluslararası Finans-Kapitale bağlıydı. Ondan başkasından emir almazdı. Kendileri yani başbakanlık,bakanlıklar şu-bu, sadece yerli-yabancı sermayenin “hizmetkârı” idiler. Yöneticisi değil hizmetkârı.Bu 2 + 2 = 4 ederce kesindi. Öyleyse görevleri Kontrgerilla’nın, şunun bunun işine karışmak,tekerine çomak sokmak değil, tersine onların pisliğini örtmekti. (Gazeteler GenelkurmayBaşkanından bu konuya ilişkin Ecevit’e bir de mektup geldiğini yazdılar.) İşte Ecevit’in kavradığıkatı gerçeklik bu idi. Ecevit’in bugün yeni kavradığı bu gerçekliği, Demirel’in değişmez DışişleriBakanı Çağlayangil bakın yine nasıl hiç çekinmeden açıklar: “CIA, bir ülkede (12 Mart gibi) Kontrgerilla operasyonlarını nasıl yapar?” Soru bu. Çağlayangil cevap veriyor. “Şimdi sorunuza dönelim. Şimdi nasıl yapar CIA? CIA yapar, organik bağlarıyla yapar. Sözünü ettiğim psikoloji vardır istihbaratçıların arasında. “Benim istihbarat şefim, kendisi farkında bile olmadan CIA benim altımı oyar. “Elinde imkânı var (yabancı) adamın (para dese daha açık konuşmuş olurdu. – D. Derleniş) Girmiş enfiltre benim içimde. “Onun için hiç şaşmam, aramam da, bulamam ki. Nasıl yaptı, bulamam...”16 İşte CIA ile yekvücut olmuş Kontrgerilla’nın özelliği budur: O hem Tanrı gibi her yerde (herkanunsuzluğun içinde) hazır ve nazırdır, hem de arandığı zaman bulunmaz. Bulunur, çünkü kabakgibi ortadadır. Hiç gizlenmeye gerek duymaz. Yayımladığı kitabıyla, örümcek ağı gibi “İstihbaratservisleri”yle, yaptığı sabotajlarla, kıydığı canlarla herkesin gözü önündedir. Ama yine de arandığızaman kendisi için “bulunmaz” ya da “yoktur” denmesinden hoşlanır.14 02 Şubat 1978, Gazeteler.15 05 Şubat 1978, Gazeteler.16 Çağlayangil, 12 Mart’ı Açıklıyor, Politika Gazetesi, 12 Mart 1976.8
9.
Evet, Ecevit için Demirel’e hak vermek zorunluydu: “Kontrgerilla diye resmi bir kuvvet yok”tu.Çünkü Finans-Kapitale hizmet etmeden bakan olmak, Başbakan olmak mümkün değildi, olamazdı. Ecevit’in saçmalamaları (kendini dağıtışı) Ecevit söylüyor: “Yaptırdığım araştırmalara göre Türkiye’de devletçe düzenlenmiş Kontrgerilla resmen yoktur. Yani Kontrgerilla devletin güvenlik kuvvetleri arasında yoktur.”17 Böyle diyen Ecevit, aynı basın toplantısında yukarıdaki sözlerinin hemen arkasından bakın nediyor: “Türkiye’de belki yanlış olarak gayri nizami diye tanımlandırılmış bir takım özel veya klasik savunma kavramı dışı savunma kavramlarına da (Ecevit bir türlü Kontrgerilla diyemiyor. “Özel veya klasik savunma kavramı dışı savunma kavramlar”ı filan diyerek geveleyip duruyor. – D. Derleniş) gerek olabilir, gerek var olduğuna inanıyorum.”18 E, oldu mu ya bay Ecevit? Hani Kontrgerilla yoktu? Şimdi “gerek var olduğuna inanıyorum”diyorsun. Kontrgerilla Ecevit’e göre nasıl çalışmalıymış: “Fakat bu savunma kavramı ve modeli (Şu namussuzu gel Kontrgerilla diye adıyla çağır birader, “savunma kavramı, modeli” diye saçmalayıp durma! – D. Derleniş) açıklık rejimi olan demokrasinin kurallarına göre uygulanmazsa, demokratik denetim içinde uygulanmazsa amacından saptırılabilir.”19 Kim demiş Kontrgerilla “Finans-Kapital demokrasisi”nin kuralları dışında çalışıyor diye? Fakatbahsettiğin “demokrasi”nin kurallarını Rahip Tagore’un “Bahçevan”ı değil Pentagon’un cellâtlarıbelirler. Ve o “demokrasi”nin birinci kuralı şudur: “Sermayenin çıkarları için her şey mubahtır!” Devam edelim Ecevit’in incilerini okumaya: “Çünkü o kavram içinde, o model içinde eğitilmiş, yetiştirilmiş kimselerin sivil hayatta ne yapacakları, edindikleri bilgileri, öğrendikleri yöntemleri nerede, ne zaman, ne amaçla kullanacakları önceden kestirilemez.”20 Fena yanılıyorsunuz sayın Ecevit, ya da söylemekten çekiniyorsunuz. O insanların, nerede, nezaman, ne yapacakları önceden de pekâlâ hem de dakikası dakikasına kestirilebilir. Ama sizkestiremezsiniz. Yani sömürge ülke yöneticileri kestiremez. Bakın, Çağlayangil: “ABD sefiri 12 Mart’ı bana önceden ihsas etmişti.”21 diyor. Demek ki kestirilebiliyormuş. (Tabiî CIA kestirebilir.) Bakın yukarıdaki sözlerinin hemen ardından Ecevit ne diyor? Hiç atlamadan devam ediyoruzokumaya: “Ben, şimdiye kadar muhalefette de, iktidarda da bu tür sorunların, ulusal güvenliğimizle ilgili sorunların derinliğine tartışmasına girmedim. Hele Türkiye’nin bugünkü bunalımlı ortamında bunu sakıncalı buldum.”22 Hey aslan Ecevit hey!.. Hani “demokrasi açıklık rejimi” idi? Sen ki Türkiye’nin en büyük partisinin liderisin. Ve bugün başbakansın. “Bu sorunlarınderinliğine tartışmasına” girmekten sen dahi çekinirsen, “derinliğine tartışmaya girme”yi “sakıncalıbul”ursan; o bahsettiğin “demokrasi” nasıl “açıklık rejimi” olur? Hiç buna imkân var mı?17 Milliyet, 04 Şubat 1978.18 agy.19 agy.20 agy.21 Çağlayangil, 12 Mart’ı Açıklıyor, Politika, 12 Mart 1976.22 Milliyet, 04 Şubat 1978. 9
10.
Dünya’da bir tek “açıklık rejimi” daha doğrusu “açık diplomasi” yürüten rejim vardır. O da:“Proleter demokrasisi”dir. Proleter demokrasisinde her şey halkın gözü önünde cereyan eder. Hiçbirşey halktan gizlenmez. Senin bahsettiğin “demokrasi” ki, onun adı “Finans-Kapital diktatoryası”dır, onun sürdürdüğü“gizli diplomasi”dir. Orada bir avuç oligark’ın ve onların uşaklarının, köpeklerinin dışında, olupbitenler hakkında, hiç kimseye, hiçbir şey söylenmez. Senin gibi en çok oy alan partilerin liderleri bile “derinliğine tartışmaya girme”yi “sakıncalıbulur”. Halkın halini var sen düşün... Ecevit’in talihsiz saçmalamalarını incelemeyi daha fazla uzatmakta yarar görmüyoruz. Okonuşmasını bu minval üzere sürdürür gider. Sonuç Bildiğimiz gibi Ecevit sonunda “ben tartışmanın burada kesilmesi gerektiğine inanıyorum”diyerek meseleyi kapatmak ister. Fakat Demirel amacına ulaşamamıştır. Bu yüzden tartışmayısürdürür... Onun amacı Finans-Kapitale ne kadar bağlı olduğunu göstererek yeniden başbakanolabilmektir. Bu tartışmalar sonunda Ecevit de gördü ki bu meseleler öyle dışarıdan göründüğü gibi değildir.Uluslararası meselelerdir bunlar. Ve insanın bu işlere olur olmaz burnunu sokması, Başbakan dahiolsa o insana pek hayır getirmez. Hele hele iktidar olmak ve iktidarda kalmak istiyorsanKontrgerilla’nın (CIA ile kaynaşmış MİT’in) tekerleğine çomak sokmaya değil ona yardımcıolmaya çalışacaksın. Son tartışmaların Ecevit’e verdiği ders de bu idi. Ateşle oynamış eliniyakmıştı. Artık bir daha oynamazdı. Bildiğimiz gibi son tartışmaları kışkırtan Finans-Kapitaldi. Kendine yıllarca hizmet etmiş vebugün artık emekli olması zorunlu hale gelmiş olan Demirel’i kullanarak ona yaptırmıştı bu işi.Amacı Ecevit’e söz konusu dersi vermekti. Ecevit: “Kontrgerilla diye resmi bir örgüt yoktur.Ayrıca ben bu konunun kapatılması taraftarıyım. Arkadaşlarımdan da bu doğrultudadavranmaları için ricada bulunacağım.” diyerek Parababalarının vermek istediği dersi iyicekavradığını açıkça itiraf ediyordu. Öyleyse amaca ulaşılmıştı. Artık tartışmalar bitmeliydi. Bitti. Ecevit ve CHP’ye “umut” bağlayan küçükburjuvalarımız düş kırıklığına uğramışlardı. Efsanekahramanı kadar güçlü sandıkları “umudumuz Ecevit” Kontrgerilla önünde teslim bayrağınıçekivermişti. Bu nasıl işti böyle? Ama onlar Türkiye insanı idiler. Türkiye insanının hayatı ise yedi bin yıldır hep bu türden düşkırıklarıyla doludur. Her iktidara geçen “ulu önder” ihanet etmişti onlara. Yani alışıktılar, yabancısıdeğillerdi böyle olayların. Yıllardır umut bağladıkları Ecevit’in kendilerine ilk ihanetiydi bugördükleri. Bakalım arkadan daha neler gelecekti?.. Son Kontrgerilla tartışmaları bir kere daha (belki binbirinci kere) göstermiştir ki; Kontrgerilla’yada onun düzenlediği faşist saldırı ve cinayetlere de işsizlik ve pahalılığa da kısacası her türlüsömürü ve zulme son vermek ancak ve ancak Proletarya Partisini Reorganize etmek ve onunöncülüğünde Halk Kurtuluş Cephesinin hayata geçirilmesiyle mümkündür. Bu konuda en ufak birikircilik, ihmal bile suça ortak olmaktır. Bu katı gerçeklik en kör gözlere bile batmalıdır. Ya Birleşmek Ya Ölüm!10
12.
Ayrım I Sosyalist Kamp Çökünce, Parababalarının CIA Yönetimli Aşağılık Cinayet Örgütü Süper NATO’nun (Kontrgerilla’nın) Ortaya Çıkarılmasına İzin Verildi2323 Devrimci Mücadele Dergisi’nin Kasım-Aralık 1990 tarihli 5’inci sayısından alınmıştır.12
13.
Sosyalist Kamp Çökünce, Parababalarının CIA Yönetimli Aşağılık Cinayet Örgütü Süper NATO’nun (Kontrgerilla’nın) Ortaya Çıkarılmasına İzin Verildi Tüm NATO (ya da emperyalist Batı ülkelerini) geçtiğimiz ay bir leş kokusu sardı. Bu kokununkaynağı, canavarca cinayetler işleyen, sabotajlar düzenleyen ve on binlerce masum insanın kanınagiren bir aşağılık cinayet örgütünün varlığının somut kanıtlarla, inkârı mümkün olmayan biçimdeortaya konması idi. Bu aşamada, örgütün kanlı cinayetler işlediği ve komünizmi önleme amacıylayığınla masum insanın canına kıydığı kabul edilmekle birlikte, ne bu işleri yapan piyonlar ne deonları yöneten “zirvedeki” Parababaları temsilcileri adlarıyla birer birer ortaya konmuş değil.Bakalım konabilecek mi? Parababaları bu kadarına izin verecek mi? Çünkü böyle bir iş yapılırsasorumluların yargılanmaları ve cezalandırılmaları da gündeme gelecek kaçınılmazca. Bu da doğalolarak uluslararası Finans-Kapitalin işine gelmez. Çünkü bu kanlı cinayet ve terör örgütününyönetici ve yönetilenleri bu işi uluslararası Finans-Kapitalistler çetesinin emriyle yapmışlardır.Kendi adamlarının cezalandırılmasına göz yummak Finans-Kapitalin çıkarlarıyla pek bağdaşmaz. Bu aşağılık örgüt bilindiği gibi ilk kez İtalya’da ortaya çıkarıldı. Zaten Avrupa’da da en çok buülkede cana kıymıştı. Çünkü en çok bu ülkede komünistler iktidara yaklaşmıştı. CIA yönetimliresmi cinayet örgütü, işlediği seri cinayetler ve sabotajlarla bir “gerilim stratejisi” uygulamış vebununla da komünistleri iktidardan uzaklaştırmayı başarmıştı. Tabiî bunda Komünist Parti’ninizlediği oportünist çizginin de payı büyük olmuştur. İtalya’da “Gladio Operasyonu” adı altındaprovokasyonlar düzenleyen bu iğrenç örgütün varlığını ilk kez 1974 yılında namuslu İtalyan aydınıPier Paolo Pasolini ortaya atmıştı, Corriere della Sera’da (ünlü İtalyan gazetesi) yayınlanan birmektubunda: “Darbecileri biliyorum” diyordu, Pasolini o mektupta. Ancak bir yıl sonra bir plajdadövülerek öldürülmüş olarak bulundu Pasolini. Katil sermaye cezalandırmakta gecikmemiştiPasolini’yi. Geçen ay da Felice Casson adındaki namuslu bir İtalyan savcı, aynı kanlı örgütü suç kanıtlarıylabirlikte ortaya çıkardı. 1982’den beri çalışıyormuş bu namuslu savcı bu örgütü ortaya çıkarmak için.Söz konusu savcı, muhakkak ki çok namuslu, aynı oranda da yürekli bir kişi. Ama bu gerçekliğinyalnızca bir yüzüdür. Gerçekliğin öbür yüzü ise Parababalarının artık bu örgüte gereksinimlerininbüyük ölçüde kalmamış olmasıdır. Bu nedenle de Parababaları artık bu lanet halkasını daha fazlaboyunlarında taşımak istememektedir. İşte bu yüzden savcının çalışmalarına ve vardığı sonuçlarıaçıklamasına göz yummuştur. Yoksa savcıyı da Pasolini’yi öldürdüğü gibi faili meçhul bir cinayetlekolayca ortadan kaldırabilirdi. Emperyalistler, Sosyalist Kamp’ın Marksist-Leninist prensiplerden saptığı için çöktüğünügörememekte ve kavrayamamaktadır. Bu nedenle de Komünizmin artık bir daha dirilmemek üzereöldüğüne inanmaktadır. Bu yüzden de “Süper NATO” adlı cinayet örgütlerinin artık görevininbittiğine inanmaktadır. İşte bu yüzden F. Casson’un elde ettiği belge ve sonuçları ortaya sermesineizin vermektedir. İtalya’dan sonra, diğer Avrupa ülkelerinde de örgüt bir bir ortaya çıkarılmaya başlandı. İşte 10Kasım 1990 tarihli Cumhuriyet şunları yazıyor: “İtalya’dan sonra Belçika’da da ittifakın gizli istihbarat servisinin varlığı açıklandı. “Önceki gün Belçika televizyonuna açıklama yapan Belçika Savunma Bakanı Guy Coemes İtalya’da “Süper NATO” ya da “Gladio Operasyonu” olarak anılan örgütün bir benzerinin Belçika’da da bulunduğunu söyledi.” “Belçika ve İtalya’dan başka, ABD, 13
14.
İngiltere, Fransa, Hollanda, Lüksemburg ve Almanya’da da “Süper NATO”nun bulunduğuna işaret eden bakan, bunların “Yeraltı Müttefik Komitesi” adlı bir organizasyon tarafından örgütlendiğini ve bu organizasyonun en son toplantısının da geçen Ekim ayında Brüksel’de yapıldığının anlaşıldığını belirtti.”24 26 Kasım tarihli Cumhuriyet de bu konuda şunları yazar: “Gladio Almanya’da iç politikaya karıştı. “Almanya’da Stay Behind (Geri Duruş) adı altında kurulan gizli NATO örgütünün iç politikaya müdahale ettiği ve aşırı sağ gruplarla ilişki kurduğu öne sürülüyor.” “Gladio’nun her ülkede, o ülkenin NATO’ya girişiyle eş zamanlı kurulduğu saptandı.”25 Gelelim Türkiye’ye… Bu konuda da 16 Kasım tarihli Cumhuriyet’e bakalım: “Corriere della Sera ‘Süper NATO Türkiye’de de var. “Almanya’da da Süper NATO’nun bu ülkedeki faaliyetleri hükümetçe doğrulandı. “Roma’dan Nilgün Cerrahoğlu’nun haberine göre, Corriere della Sera gazetesi, Batılı ülkelerde Komünist ve sol partilere karşı faaliyet gösteren CIA denetimindeki gizli NATO örgütü “Süper NATO”nun Türkiye’de de var olduğunu bildirdi. Gazete, “İtalya, Avrupa’nın zincirleme tepkilerine yol açtı. İsveç’ten Türkiye’ye, Süper NATO’nun dalları ortaya çıkıyor.” diyor. Gazete haberine “Artık şüpheye yer yok” diye devam ediyor ve ekliyor: “Gladio tüm Batı Avrupa Ülkelerinde faaliyet göstermiştir. Hatta İsveç, İsviçre ve Avusturya gibi nötralizeyi seçen ülkelerde de kurulmuştur. “Bu arada, İtalyan gazeteleri, Belçika Savunma Bakanı Guy Coemes’nin Avrupa’nın yeni siyasi ortamında örgütün faaliyetlerine artık gerek görülmediğine ilişkin sözlerine yer veriyor.”26 Olay bizim yukarıda söylediğimiz gibi. Komünizm tehlike olmaktan çıktı, Öyleyse bu kanlıörgüte gerek yok. Emperyalistlerin mantığı bu. Eski CIA Başkanı William Colby de örgütün Türkiye’deki varlığını üstü örtülü biçimde dilegetiriyor: “Colby “NATO üyesi olması dolayısıyla Türkiye’de de benzeri bir kurumun varlığı ihtimalinin bulunduğunu” açıkladı ve CIA’nın Türkiye’de de komünizme karşı mücadele veren kuruluşları desteklemiş olabileceğini bildirdi.”27 Olay bu denli açıkken, bizim Genelkurmay, hâlâ inkârda direniyor. “Özel Harp Dairesi terörde yer almadı”28 diyor. “Özel Harp Dairesi, anarşi ve terör olaylarının hiçbirinde yer almamıştır. Yer alması da düşünülemez”29 diyor. Bal gibi ya da zehir gibi yalan söyleniyor. Özel Harp Dairesi, Avrupa’daki benzerlerinin belki debin misli fazla yer almıştır “anarşi ve terör olayları”nda. 12 Mart ve 12 Eylül öncesi uygulanan“gerilim stratejisinin” mimarıdır Özel Harp Dairesi. Dolayısıyla da 12 Eylül öncesi katledilen 5 binküsur insanın katilidir Özel Harp Dairesi. Bunun binlerce kanıtı var. Biz bir tanesine değinelim: Madem, Özel Harp Dairesi terörde yer almamıştır da, David Galula adlı CIA ajanının“Ayaklanmaları Bastırma-Teori ve Pratik” adını taşıyan kitabı neden 1965 yılında GenelkurmayMatbaasında bastırılıp dağıtılmıştır ordu içinde? Bu kitaptan esinlenen Tümgeneral Cihat Akyol, “Gayrinizamî Kuvvetlere Karşı Hareket”adlı bir broşür hazırlamıştır. Broşür, 1971 Mart ayında Silahlı Kuvvetler Dergisi eki olarakdağıtılmıştır. Bu broşürde şöyle denmektedir: “Halkı mukavemetçilerden (devrimcilerden – D. Mücadele) ayırmak için, sanki ayaklanma kuvvetleri (devrimciler – D. Mücadele) yapıyormuş gibi, müdahale24 Cumhuriyet, 10 Kasım 1990.25 agy.26 agy.27 Cumhuriyet, 21 Kasım 1990.28 Cumhuriyet, 17 Kasım 1990.29 agy.14
15.
kuvvetlerince (Süper NATO veya Kontrgerillaca – D. Mücadele) zulme kadar varan haksız muamele örnekleri ile sahte operasyonlara başvurulması tavsiye olunur.”30 Yine Piyade Kıdemli Albay Cahit Vural, 1972 yılında Ankara’da bastırılan bir kitap yazmıştır.Basıldığı matbaanın gizli tutulduğu kitabın kapaktan sonraki ilk sayfasında “Hizmete Özel”damgası bulunmaktadır. 12 Mart döneminde basılarak dağıtılan “Gerillaya Giriş” adlı kitaptaşunlar savunulmaktadır: “Kalabalık şehirlerde kışkırtıcı ajanlar organize edilip üniversite ve fabrikalara sokulurlar, endüstri ve eğitim müesseselerini ele geçirirler. Bu ajanlar sabotaj malzemeleri ile yıkıcı harekette bulunurlar; Tedhiş hareketleri düzenleyerek “gaye uğruna” soygunlar yaparlar ve cinayet işlerler.”31 Görüyorsunuz ne denli alçakça ve namussuzca, canavarca yöntemler “tavsiye” ediliyor. Dahadoğrusu emrediliyor. Şimdi, “Özel Harp Dairesi teröre bulaşmamıştır’’ diyen Genelkurmay ve devlet yetkililerinesoruyoruz: Kontrgerilla uzmanları tarafından kaleme alınan ve aşağılık kanlı yöntemler öneren bu kitaplar,neden Genelkurmay matbaasında bastırılıp dağıtıldı ordu içinde? Laf olsun diye mi? “Anarşi veTerörün” Özel Harp Dairesi tarafından yönlendirildiğine dair yukarıda adı anılan kitaplardan dahaiyi ve daha açık kanıt başka ne olabilir? Yalnızca bu kanıt bile Özel Harp Dairesi’nin halk düşmanıiçyüzünü ve bir kanlı cinayet örgütü olduğunu ortaya koymaya yetmiyor mu? Elbette yetiyor. Ama anlamak isteyip görmek isteyene... Gerçekleri bulmak isteyene, yüreğiinsan sevgisiyle dolu olanlara... Biz şunu da açık seçik biliyoruz: Parababaları, Avrupa’da bu cinayet örgütünün tümsorumlularını bir bir ortaya çıkarıp cezalandırmayacaktır. Yalnızca bir süre için örgütünfaaliyetlerini durduracaktır. Ya da bir süre için örgütü dağıtacaktır. Yarın komünizmin ölmediğinianladığı anda yine bu türden örgütlerini kurup çalışmalarını başlatacaktır. Bizde ise görüldüğü gibi devletin askeri ve sivil yetkilileri daha örgütün varlığını bile kabuletmemektedirler. Bu da gösteriyor ki bu kanlı ve resmi cinayet örgütü faaliyetlerini gönlüncesürdürmektedir. Bu aşağılık katillerden ve onların perde gerisindeki efendilerinden bir gün devrimciler hesapsoracaktır. Devrimciler iktidara gelecekler ve tüm halk düşmanlarından hesap soracaklardır. Burada bir gerçekliği daha göze batırmak istiyoruz. Yüzyılımızın başlarında Lenin; tekeldemokrasinin inkârıdır, diyordu. Serbest rekabet demokrasiye, tekel ise siyasi gericiliğetekabül eder, diyordu. Yani burjuvazinin serbest rekabetçi döneminde burjuva demokrasisinisavunduğunu; tekelci aşamaya varmasıyla birlikte kendi demokrasisini bile terk ettiğini ve siyasigericiliğe yöneldiğini söylüyordu Lenin. Daha doğrusu tekelci sermayenin yani Finans-Kapitalindemokrasi, hak hukuk, özgürlük, insan hakları filan tanımadığını, dünyayı yağmalamak vesömürmek için yapmayacağı canavarlık bulunmadığım söylüyordu Lenin. “Süper NATO” ya da Kontrgerilla olayı Lenin’in bu değerlendirmesinin ne kadar doğruolduğunu bir kez daha en kör gözlere bile batırmıştır. Uluslararası Finans-Kapitalistler haydut çetesi dünyayı, demokrasiyle filan değil en domuzunakurşun-süngü ve bomba gücüyle yönetiyor ve sömürüyor, talan ediyor. Bu nedenle Parababalarının tanıdığı biricik kanun kaba güçtür. Tekelci gruplar ancak güçlerioranında pay alırlar yağmadan. Yani dünyayı güçlerine göre paylaşırlar. Burjuva düzenlerine günümüzde demokrasi demek bir yutturmacadır, kandırmacadır. Her kim kibugün, burjuvazinin sömürü düzenlerinin demokrasi olduğunu öne sürerse, ya ne dediğini bilmezbir zavallı cahil ya da burjuvaziye bilinçlice hizmet eden bir uşaktır. Burjuva demokrasisi serbest rekabetçi dönemle birlikte zamanını doldurmuş ve son bulmuştur.20’nci Yüzyılda (tabiî günümüzde de) mümkün olan biricik demokrasi Proletarya Demokrasisidir.Ya da Sosyalist Demokrasidir. İnsanlığın bugün önünde bulunan biricik demokrasi budur. Veinsanlık er geç bu demokrasiye geçecektir.30 Tümgeneral Cihat Akyol, agy, s. 15, Aktaran: Emin Değer, Cumhuriyet, 26 Mart 1977.31 agy. 15
16.
Ayrım II Kontrgerilla’nın sahibi ABD’dir3232 Devrimci Mücadele Dergisi’nin Kasım-Aralık 1996 tarihli 20’nci sayısından alınmıştır.16
17.
Kontrgerilla’nın sahibi ABD’dir Sermayenin emrindeki medyanın, “devlet çeteleri” dediği Kontrgerilla’nın gerçek sahibiABD’dir. Kontrgerilla’nın nasıl davranacağını, alçakça cinayetleri nasıl işleyeceğini, masum insan-ları nasıl katledeceğini, sabotajları nasıl yapacağını öğreten; ABD’nin casus örgütü, başka türlüsöylersek; uluslararası emperyalistlerin beyin tröstü CIA’dır. CIA teorisyeni David Galula’nın,Kontrgerilla’nın yapması gereken ya da istenen-planlanan aşağılık, insanlık dışı terör yöntemleriniince ayrıntılarına dek anlatan kitabı, 1965 yılında Türkçeye çevrilmiş. Genelkurmay Basımevindebasılmış ve 1750 adedi Ordu içinde dağıtılmıştır. Bu iğrenç kitabın, ne kadarının Kontrgerilla’nınpolis görevlilerine, ne kadarının MHP’li görevlilerine dağıtıldığını bilmiyoruz. Dikkat edelim:Kitabı, Türkçeye çevirten ve yayımlayan Genelkurmay Basımevidir. Kitabın adı; “AyaklanmalarıBastırma Hareketleri -Teori ve Tatbikatı”dır. Emin Değer, bu kitap hakkında şöyle yazar: “Harward Üniversitesi Beynelmilel İşler Merkezi Direktörü’nün yazdığı önsözden öğrendiğimize göre, Henri A. Kissinger’ın ilgisi altında hazırlanıp geliştirilen, “Ayaklanmaları Bastırma Hareketleri” kuramının asıl amacı, ayaklanma hareketiyle savaşım vermek isteyen bir yönetim için, örnek ilkeler geliştirmektir. Ve kurama göre, ulusal kurtuluş savaşları da ayaklanmadır. “Ulusal kurtuluş savaşı sonunda kurulmuş bir ülkenin ordusuna, ulusal kurtuluş savaşlarının, adi bir ayaklanma olduğu tezini işleyen böyle bir kitabın yayınlanmış olması, üzerinde önemle düşünülecek bir noktadır.”33 Bir ulusal kurtuluş hareketi, eğer sonuna kadar götürülmez ve sosyalizmle taçlandırılmazsa, birsüre sonra zıddına dönüşür. Başlangıçta emperyalizme karşı olan hareket, emperyalizme yandaşolan bir hareket haline gelir. Türkiye’de de yaşanan bu olmuştur. Uluslararası emperyalizme karşı,dünyada ilk defa zafer kazanmış olan ordu yani Türk Ordusu bugün uluslararası emperyalistlerinsafındadır. Bir NATO ordusudur. Başkumandanı ABD generalidir. O nedenle de CIA ajanlarının,emperyalist devlet adamlarının (H. Kissingerların ve benzerlerinin) hazırladığı insanlık dışı aşağılıkdüşünceleri savunan, ulusal kurtuluş hareketlerine hakaretler yağdıran kitapları Türk Genelkurmayı,Basımevi’nde bastırıp kendi bünyesi içinde dağıtımını yapabilmektedir. Bu durum, aynı zamanda TC’nin de ulusal bağımsızlığını yitirdiğinin ve uluslararası emperya-listlerin (ABD ve benzerlerinin) emrine girdiğinin bir kanıtıdır. David Galula’nın kitabı “İhtilal Harbi Nedir?” başlıklı şu paragrafla başlamaktadır: “İhtilal harbi, umumiyetle dış tesirlerin altında kalan, dâhili bir mücadeledir. Muhtelif vak’alarda isyan edenlerin milliyetçi gruplar olarak tanımlanmalarına rağmen -Endonezyalı, Vietnamlı, Tunuslu, Cezayirli, Kongolu, Angolalı- bunların idareyi, polisi ve Silahlı Kuvvetleri elinde bulunduran hâlihazır mahalli hükümete (yani uluslararası emperyalistlere uşaklık eden, onların maşası-memuru durumuna düşmüş, satılık hükümete – D. Mücadele) meydan okumakta oldukları hakikatini değiştirmez. Bu sebepledir ki, koloniyal ihtilal harpleri, tamamen kendiliğinden zuhur edenlerden -mesela, Küba ve Güney Vietnam gibi- pek farklı değildirler.”34 Antisömürgeci ulusal kurtuluş hareketlerine karşı olan emperyalistlerin, devrimci-sosyalist ha-reketlere de karşı olduklarını sanırız söylemeye bile gerek yoktur.33 M. Emin Değer, CIA Kontrgerilla ve Türkiye, s. 121.34 David Galula, A. B. H. –T. ve T., Aktaran: M. Emin Değer, agy, s. 121-122. 17
18.
Bütün bu hareketlerin en aşağılık yöntemlerle en acımasız biçimde ezilmesi ve yok edilmesi öne-rilir, D. Galula’nın kitabında. D. Galula, halk düşmanı tiksindirici dünya görüşünü şu cümlede çok açık bir biçimde ortaya ko-yar: “İşte böylece, ayaklanmaların en belli başlı özelliği halk için yapılan mücadele oluşlarıdır.”35 Görüldüğü gibi halk için yapılan her mücadeleye uluslararası emperyalistler düşmandırlar. On-lar, dünya halklarına düşmandırlar. Onlar bir avuç asalak vurguncu Parababasının dünyayı yağmala-masını, soyup sömürmesini savunmaktadırlar. CIA teorisyeni D. Galula’nın aşağılık provokasyon yöntemi CIA’ya göre bir devrimci hareket daha hazırlık aşamasındayken, yani gelişip güçlenmedenezilmelidir. Devrimci hareketi ezmekte geç kalınırsa, devrimcilerin zafer kazanması engellenemez.Devrimciler halk kitleleriyle geniş organik bağlar kurmadan hareketin üzerine yürünmeli ve kökükazınmalıdır. Bu düşüncelerini şöyle dile getirir CIA: “Asinin ikinci adımdaki faaliyetleri umumiyetle kanun çerçevesinde olup, şiddet hareketlerine, tevessül etmez. Asinin faaliyetleri, bu zamanda açık bir isyan mahiyeti arz etmez. İsyanı bastırmakla görevli olan tarafa karşı açıkça bir meydan okuma şeklinde tecelli reaksiyonuna göre ya hareketini yavaşlatır ya da faaliyetinden vazgeçer.”36 “Müdahaleden evvel geçen zaman: İhtilal harplerinin sulhtan harbe geçişleri gayet yavaş olduğu için, silahlı kuvvetlerin müdahalesi normal harplerde olduğu kadar çabuk olmayacaktır. Bu gecikme ihtilal harplerinin başka bir özelliğidir. Bu gecikmeyi kısaltmak bir memleketin liderlerinin politik mes’uliyetidir.”37 Söylenen şudur; devrimci hareket, evrim dönemini tamamlamadan ezilmelidir. Durup dururken de bir devrimci hareketin üzerine yürünmesi, ona en acımasız ve insanlık dışı birbiçimde saldırılması, halk kitleleri tarafından hoş görülmez. Böyle bir saldırıya halklar karşı çıkar.O zaman halkı bir bahaneyle kandırmak gerekecektir. Halkı kandırmanın yöntemi de şöyle konur: “Şuursuz terörizmden maksat, ayaklanma hareketleri ve sebepleri için fazla alaka toplamak ve halkın dikkati bir tarafa çekildikten sonra, gizli olarak bulunan tarafları cezbetmektir: Bu da gelişigüzel yapılan terör hareketleri ile, bombaların patlaması ile yangın çıkarmakla, suikastlar yapılmakla ve mümkün olduğu kadar fazla seyirci cezbedebilecek bir şekilde, toplu olarak koordine edilerek ve ayarlı bir şekilde yapılır.”38 “Memleketin muhtelif yerlerinde halkla en yakın teması olan küçük rütbeli hükümet memurlarını, polis, postacı, belediye reisi, belediye meclisi azası ve öğretmen gibi insanları öldürerek terörizm sürdürülür.”39 Apaçık olarak görüldüğü gibi, “halka en yakın olan insanların öldürülmesi öneriliyor, “küçükrütbeli hükümet memurları, polis, postacı, belediye reisi, belediye meclisi azası ve öğretmen gibiinsanları öldürerek terörizm sürdürülür” deniliyor apaçık bir biçimde. Yani ülkenin terör ortamınaçekilmesi, halkın can derdine düşürülmesi isteniyor. Can derdine düşürülmüş olan halkın, oturtul-ması planlanan ya da tezgâhlanan faşist diktatörlüğü kurtarıcı gibi karşılaması, ancak bu şekildemümkün olabilir, deniliyor. İşte bu canavarca düşünceleri, yöntemleri savunan kitap da TC’nin Genelkurmay Basımevindebasılıyor ve Türk Ordusu içinde dağıtılıyor.35 agy, s. 123.36 agy, s. 135-136.37 agy, s. 137.38 agy, s. 152.39 agy, s. 153.18
19.
D. Galula’nın kitabı Türkiye koşullarına uyarlanıyor, bazı generaller ve daha alt rütbedeki Türksubayları tarafından. Bu konuda da M. Emin Değer’den birkaç paragraf aktaralım: “Ayaklanma kuramı, (1975-1977 arasında emekli olarak Sivil Savunma Genel Sekreterliği görevinde bulunan Tümgeneral M. Cihat Akyol tarafından, “Gayri Nizami Kuvvetlere Karşı Harekât” adlı bir broşürde incelenmiş ve Silahlı Kuvvetler Dergisi eki olarak 1971 Mart ayında yayınlanmıştır. “M. Cihat Akyol, bu broşürü yayınladığı sırada Özel Harp -Savaş- Dairesi Başkanı idi. (Özel Savaş Dairesi, ABD Yardım Kurulu ile aynı binayı paylaşır.) “M. Cihat Akyol, Galula’nın kuramını, ülkemiz koşullarına göre yorumlamakta ve kuramın somuta indirgenişini ve terörün nasıl yönlendirileceğini örneklemektedir. “Akyol’a göre: “Halkı mukavemetçilerden ayırmak için, sanki ayaklanma kuvvetleri yapıyormuş gibi müdahale kuvvetlerince, zulme kadar varan haksız muamele örnekleri ile sahte operasyonlara başvurulması tavsiye edilir.”40 Söylenen açık: Devrimciler yaptı sanılsın da halk devrimcilerden uzaklaşsın diye, halka “zulmekadar varan haksız muamele örnekleri” yapılması, “sahte operasyonlara başvurulması tavsiye edi-li”yor. Bu konuda bir kitabın daha bastırılıp dağıtımının yapıldığını öğreniyoruz: “THA muhabirlerinin elde ettiği kitap Piyade Kıdemli Albay Cahit Vural tarafından yazılmış ve 1972 yılında Aralık ayında Ankara’da basılmıştır. Kitabın basıldığı matbaa ve fiyatı kitapta belirtilmemektedir. Kapaktan sonraki ilk sayfada “Hizmete Özel” damgası taşımaktadır. “12 Mart döneminde basılarak dağıtılan “Gerillaya Giriş” adlı kitapta, gerilla ile mücadele için gerekli fikre sahip, bedeni eğitim görmüş birliklerin bir “Karşı-Gerilla” birliği olarak kurulması ve mücadeleye geçmesi gerektiği savunulmaktadır.”41 Yukarıda anılan kitapta, bir “Karşı-Gerilla” birliği kurulmasının önerildiğini görüyoruz. “Karşı-Gerilla”, Kontrgerilla’nın başka türlü söylenişi ya da Türkçesidir. Kontratak sözcüğünün, karşı atak-karşı akın-karşı saldırı anlamına geldiği gibi; Kontrgerilla sözcüğü de, Karşı-Gerilla anlamına gelir.Türkiye’de başta Süleyman Demirel gelmek üzere bugüne dek pek çok devlet ve hükümet yetkilisi,Türkiye’de Kontrgerilla’nın olmadığını, iddia etmişlerdir. Yukarıdaki satırlarda açıkça görüldüğü gibi, Kontrgerilla vardır. S. Demirel ve aynı tezi savunandiğer devlet yetkilileri yalan söylemektedirler. Halkı kandırmaktadırlar. Tabiî, Kontrgerilla’yı dasavunmuş olmaktadırlar. Daha doğrusu Kontrgerilla’nın suç ortağı olmuş olmaktadırlar. Milliyet Gazetesi, daha sonra kitaptan şu aktarmaları yapmaktadır: “Komünist gerillalar, dünyanın birçok bölgelerinde faaliyet halindedirler. Bir tarafta edinilen tecrübelerden diğer tarafta da istifade etmektedirler. Gerilla ile mücadele edenler en az gerilla kadar davasına inanmış (Maaşına dese daha doğru olur; çünkü ABD ve benzeri emperyalist büyük devletlere hizmetkârlık bir dava sayılamaz. – Devrimci Mücadele) ruh ve beden yapısı sağlam (Aşağılık işler yapan uşakların ruh ve beden yapıları sağlam olamaz. – Devrimci Mücadele), cesur, zeki, atılgan, fırsatları değerlendirmelerde, eğitim görmüş, sır saklayabilen sabırlı kimseler olmalıdır.”42 Gördüğümüz gibi Kontrgerilla teorisyenleri, taraftarlarına, “sır sakla”mayı bir ilke olarak öğ-retmektedirler. Çünkü gerçekleştirdikleri ve gerçekleştirecekleri alçakça cinayetlerin ve sabotajlarınhesabının sorulmasından korkmaktadırlar. Sonra aşağıda göreceğimiz gibi onlar, yaptıklarıalçaklıkları ve canavarlıkları, devletin propaganda araçlarını kullanarak, devrimcilerin üzerine yık-mak istemektedirler. Şimdi yeniden Milliyet’in yaptığı aktarmayı okuyalım:40 M. Cihat Akyol, Gayri Nizami Kuvvetlere Karşı Harekât, Mart 1971, Silahlı Kuvvetler Eki, Aktaran: M. Emin Değer,agy, s. 145.41 Milliyet, 2 Şubat 1978.42 Aktaran: Milliyet, 2 Şubat 1978. 19
20.
“Yalnız şurası muhakkak ki gerilla ve gerillaya karşı koyma sorunları propaganda üzerinde vücut bulur. Bu ameliye, mikropların üretilmesi gibidir.”43 Bu düşünce aslında David Galula’nın kitabında savunulmaktadır. Cahit Vural oradan aktarmıştır.Görelim: “Bazı vazifeliler de, halkı uyaranlara karşı aktif bir mücadeleye sokmak için hazırlanmış olacaktır. Meşru müdafaa birliklerinin hazırlanması, daimi kuvvetler için devamlı yardımcı kuvvetler temin etmek, haber alma ve kontrol şebekeleri ve propaganda grupları kurmak gibi.”44 Milliyet’in yaptığı aktarmaya dönelim: “Silahlı kışkırtıcı ajan tipi şehir gerillasının tatbikatlarından elde edilen tecrübe ile ortaya çıkmıştır. Kalabalık şehirlerde kışkırtıcı ajanlar organize edilip üniversite ve fabrikalara sokulurlar, endüstri ve eğitim müesseselerini ele geçirirler. Bu ajanlar sabotaj malzemeleri ile yıkıcı harekette bulunurlar. Tedhiş hareketleri düzenleyerek “gaye uğruna” soygunlar yaparlar ve cinayet işlerler.”45 Alçakların, şerefsizlerin, halk düşmanı satılmışların, “dava”, “gaye” dedikleri işin, ne denliaşağılık ve insanlıktan çıkmış, canavarlaşmış yaratıklara özgü bir iş olduğu, sanırız apaçık bir bi-çimde görülmektedir. D. Galula, Cihat Akyol ve Cahit Vural, açık ve kesin bir anlatımla, Kontrgerilla görevlilerine, sa-botajlar ve soygunlar yapmayı, cinayetler işlemeyi-masum insanları katletmeyi önermektedirler. Sonra da olayların sorumluluğunu devrimcilerin üzerine yıkmayı planlamaktadırlar. Böylece dedevrimcilerle halkın arasını açacaklarını ve halk kitlelerinin devrimcilerin peşinden gitmesini en-gelleyeceklerini ummaktadırlar. Tabiî bu arada “anarşi ve terör” edebiyatıyla faşist diktatörlüğe kılıf hazırlamış olmayı da dü-şünmektedirler. Önce ülke kan deryasına döndürülecek, sonra da satılmış faşist generaller; “Anarşive terörü önleme, can ve mal güvenliğini sağlama, huzur ortamını yeniden tesis etme”demagojileriyle çıkıp geleceklerdir. Aldatılan, hain tuzaklara düşürülen bilinçsiz halk kitleleri de,engereklerden, çakallardan daha iğrenç olan bu satılmışları kurtarıcı diye karşılayacaktır. Planlananmide bulandırıcı oyun budur. Bu kitaplardan ikisinin, Genelkurmay Basımevinde basıldığı zaten üzerlerinde yazmaktadır.Üçüncüsünün üzerinde bu konuya ilişkin bir şey yazmamaktadır. Fakat biz bunun da orada basıldı-ğını sanmaktayız. Çünkü onun yazarı da “Özel Harp Dairesi”nin bir yetkilisidir. Ve onun dağıtımıda bu kurum tarafından yapılmıştır. “Özel Harp Dairesi”, Genelkurmay Başkanı’na bağlıdır. Biz, Kontrgerilla denilen adi cinayet örgütünün Avrupa ülkelerinde 1948’den itibaren kurulmayabaşlandığını biliyoruz. Bu örgütün yetkilileri, bu gerçekliği açıklamış bulunmaktadırlar. Bu örgütüntüm NATO ülkelerinde kurulduğu ya da bulunduğu artık bilinmektedir. Kaldı ki, Avrupa’daki örgütyetkilileri, Türkiye’nin de bu örgüte sahip olduğunu, BBC yapımı “Gladio” adını taşıyan ve Kanal7’de üç bölüm halinde yayımlanan ya da gösterilen bir belgeselde açıklamaktadırlar. Bundan beş yılkadar önce, başta İtalya gelmek üzere, bazı Avrupa ülkelerinde patlayan “Gladio” ya da “SüperNATO” skandalında da bu örgütün tüm NATO ülkelerinde bulunduğu açıklanmıştı. Kişiler değil devlet örgütü Karşımızda devletin bir gizli sabotaj ve cinayet örgütü bulunmaktadır. Buna “Kontrgerilla”,“Gladio” ya da “Süper NATO” denmektedir. Türkiye’de yaygın biçimde bilinen adı“Kontrgerilla”dır. Bunun Türkiye’deki en üst örgütü CIA ile kaynaşmış (organik bağlar kurmuş)bulunan MİT’tir. MİT, kendi altında bu işi en temel görev edinen örgütler kurmuştur. Bunların enbaşta geleni “Özel Harp Dairesi”dir. Bu, Türk Gladiosu’nun askeri kesimdeki örgütüdür.43 Cahit Vural, agy, Aktaran: Milliyet, 2 Şubat 1978.44 David Galula, A. B. H. –T. ve T., Aktaran: M. Emin Değer, agy, s. 119.45 Cahit Vural, agy, Aktaran: Milliyet, 2 Şubat 1978.20
21.
Bundan sonra gelen ise “Özel Harekât Dairesi”dir. Bu da Türk Gladiosu’nun polis içindeki ör-gütüdür. Bu üç örgüt, tahmin edileceği gibi merkezi örgütlerdir. Üç örgüt de, kendi altlarındahücreler biçiminde yüzlerce örgüte sahiptirler. Bunlar, silahlı kuvvetler ve polis teşkilatı içinde,başta faşist parti MHP gelmek üzere bütün burjuva partileri içinde, adliye (savcılar ve hâkimler)içinde, eğitim kurumlarında, fabrikalarda, belediyelerde alt örgütler kurarlar. Böylece de bukurumları, kendi amaçları doğrultusunda kullanırlar. Başka türlü dersek; bu kurumlar Kontrgerilla(Gladio) tarafından ele geçirilmiş olur. Türkiye’nin NATO’ya girişinden bu yana, yani 1952’den bu yana görev yapan bütün Genelkur-may Başkanları, Özel Harp Dairesi personeli, MİT yöneticileri ve MİT’in Gladio içinde yer alanbölümünü oluşturan personel, açık bir biçimde Kontrgerilla’nın görevlileridirler. Doğal olarak daKontrgerilla eylemlerinden sorumludurlar. Yani suçludurlar. Polis örgütü içinde yer alan, “Özel Harp Dairesi”nin kuruluşundan bu yana orada görev yapanherkes, tabiî o tarihten bu yana Emniyet Genel Müdürlüğü görevinde bulunmuş olan kişiler de,Kontrgerilla’nın yaptığı katliamlardan ve sabotajlardan sorumludur. Cumhurbaşkanlığı, Başbakanlık, İçişleri, Dışişleri ve Milli Savunma Bakanlığı görevlerindebulunmuş olanlar da o katliamlardan sorumludurlar... Bülent Ecevit’in zavallılığını itirafı Bülent Ecevit, gazetelerden okuduğumuz, televizyonlardan izlediğimiz konuşmalarında bukonuda özetle şöyle diyordu: “Ben ilk kez, böyle bir örgütün varlığını 1974’te öğrendim. 1978’de ikinci kez Başbakan olduğumda konuyu dönemin Genelkurmay Başkanı Kenan Evren’e açtım. Önlem alınmasını istedim. K. Evren de, ilgileneceğini söyledi. K. Evren 1991’de yayınlanan anılarında, aramızda geçen bu konuşmadan söz eder. “Ben bu örgütün üstüne gitmek istedim, fakat engellerle karşılaştım. Bu örgüte mensup bir polis, İzmir-Çiğli Havaalanında, o güne dek Türkiye’de pek kullanılmayan, küçük bir füze atan bir tüfekle beni öldürmek istedi. Ancak füze bana değil yanımdaki bir arkadaşımın bacağına isabet etti. Ben bu olayın araştırılması sürecinde de bir sürü engellerle karşılaştım. Maalesef o günlerde bunun üzerine gidilemedi.” B. Ecevit’in bu konudaki söyledikleri, kelimesi kelimesine böyle değilse de, anlam olarak budur. Bu sözleri Başbakanlık yapmış biri söylüyor. MİT resmi olarak Başbakana bağlıdır. Gladio’nunTürkiye’deki en önemli örgütü MİT’tir. Demek ki B. Ecevit, kendi yönetiminde çalışması gerekenMİT’e pratikte söz geçirememiştir. Hatta o örgüt kendini öldürmek istemiştir. Bu olay neyi kanıtlamaktadır? İlkin B. Ecevit’in zavallılığını. Demek ki Ecevit, kanunların kendisine verdiği yetkiyikullanamamıştır. Tabiî görevlerini de yapamamıştır Gladio’dan kendini bile koruyamamıştır.Gladio tarafından öldürülmekten şans eseri kurtulabilmiştir. Böylesine zavallı bir Başbakanın, halkıGladio’dan koruması elbette ki düşünülemez. O’nun Başbakanlığı döneminde, başta MaraşKatliamı olmak üzere onlarca katliam yapılmıştır. Tabiî bu katliamlar, hep Gladio’nun yönetiminde,onun hazırladığı caniyane plana uygun olarak sürdürülmüştür. Bu katliamlarda da binden fazla kişihayatını yitirmiştir. Kontrgerilla ya da Gladio, resmen bağlı olduğu Türk Başbakanından emir almıyor, hatta onuöldürmeyi bile planlıyor. Ancak başarılı olamıyor. O zaman akla şu soru geliyor: Gladio kimden emir alır? Onun eylem planını kimler hazırlar? Bu sorunun kesin yanıtı şudur: Gladio yalnızca CIA’dan emir alır. Gladio’yu CIA güder.Planlarını hep CIA hazırlar. Demek ki Türk Gladio’su da diğerleri gibi CIA’ya bağlı çalışıyor. B.Ecevit’in yaşadığı olayların kanıtladığı ikinci gerçeklik de budur. Ecevit o denli zavallıdır ki, Gladio’dan korunmak için K. Evren’den yardım istiyor. Bu, sürekavına alınan hayvanın, kurtulmak için kendini pusuya yatmış avcının önüne atmasına benziyor.Çünkü K. Evren de Gladio’nun bir görevlisidir. Hatta yöneticisidir. Sonra, Gladio’nun insanlık dışıkanlı eylemleri sonucunda gerçekleştirilmesi planlanan faşist diktatörlükte, K. Evren’e devletbaşkanlığı rolü öngörülmüştür. Yani K. Evren, CIA tarafından hazırlanan faşist diktatörlük senar-yosunda en önemli rolü oynaması düşünülmüş olan kişidir. Böyle bir kişiye Gladio’yu şikâyet et- 21
22.
mek trajikomiktir. Ecevit işte böylesine zavallıdır. 12 Eylül Faşist Darbesinin en yetkiligenerallerinden olan Bedrettin Demirel; “Darbe yapma kararını çok önceden aldık, ancak ortam iyice olgunlaşsın diye bir yıl işi geciktirdik. Yani bir yıl geç darbe yaptık” diye bir açıklamada bulunmuştur. Ortamı kim olgunlaştıracaktır? Kontrgerilla. Nasıl olgunlaştıracaktır? Acımasız katliamlar yaparak. Halk can derdine düşürülecek, sokağa çıkamaz, işine gidipgelemez hale getirilecekti. Böylece de ortam olgunlaştırılmış olacaktı. Çünkü ancak bu haledüşürülmüş olan halk, faşist diktatörleri kurtarıcı diye karşılayabilirdi. . 12 Eylül 1980 günü, darbe haberini alan ABD’deki CIA görevlileri, Paul Henze’yi telefonlaaramışlar, “Paul, Türkiye’de senin oğlanlar darbe yapmışlar” diyerek müjde vermişlerdi. P.Henze, CIA’nın, Ankara’daki eski istasyon şefiydi. Bizdeki faşist generaller de Paul Henze’ninyetiştirmeleriydi... O faşist, satılmış generallerin şefi olan K. Evren, bugün bile sermaye çevrelerinde, Parababala-rının emrindeki siyasiler ortamında ve medyada el üstünde tutulmaktadır. Bu durum onlarınhepsinin aynı toptan kesme olduğunun göstergesidir. Onlar, satılmıştırlar, ABD uşağıdırlar,halklarımıza da düşmandırlar. Bu durum aynı zamanda Türkiye’nin kanunlarla yönetilen bir ülke olmadığının da kanıtıdır.Çünkü K. Evren ve tayfası, anayasayı ve TBMM’yi ortadan kaldırmıştır. Böylece de TCK’nin146’ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen suçu işlemiştir. O maddeye göre yargılanmaları vecezalandırılmaları gerekir bunların. Bu gerçeklik herkesçe bilinmektedir. Biz hep söyleriz: Türkiye’de kanunlar yalnızca halklarımızı boyunduruklamak için vardırlar. Veo amaçla kullanılmaktadırlar. Egemen sömürgenler ise hep kanunsuzdurlar. Onlar, istedikleri ka-nunsuzluğu yapmakta özgürdürler. Yerli-yabancı Finans-Kapitalistlerin uşağı olan o satılmışlardan günü gelince biz hesapsoracağız. Yaptıkları onca zulmün, çektirdikleri onca acının, kıydıkları onca canın hesabını bir günmutlaka soracağız onlardan. Ve öldükleri zaman çocukları, torunları bile tiksintiyle hatırlayacak-anacak onları... O çocuklar ve torunlar; ülkesine ve halklarına bu denli düşman, uluslararasıemperyalistlere bu denli kul-köle ve bu denli acımasız, zalim, sömürücü, vurguncu insanlarınsoyundan gelmiş olmaktan utanç duyacaklar. Ataları akıllarına geldiği vakit, yüreklerinde acı veeziklik hissedeceklerdir. 12 Mart ve 12 Eylül Faşist Darbelerini CIA planlamıştır 12 Mart Faşist Darbesinin CIA tarafından tezgâhlandığını, S. Demirel’in sadık dostu, partiarkadaşı ve Dışişleri Bakanı İhsan Sabri Çağlayangil, açıkça itiraf eder: “12 Mart’ta CIA vardır. Büyük ölçüde vardır. CIA, Papadopulos’ta vardır. CIA Gizikis’te vardır. (1967’de yapılan Yunanistan’daki Albaylar Cuntası kastediliyor. – D. Mücadele) CIA’nın nasıl hareket edeceği tahmin edilemez.”46 İ. S. Çağlayangil, S. Demirel hükümetlerinde uzun yıllar Dışişleri Bakanlığı yapmıştır. 12 Eylül1980 darbesiyle ortadan kaldırılan Senatonun Başkanı, aynı zamanda da Cumhurbaşkanı Vekili’ydi.Anlatmak istediğimiz İ. S. Çağlayangil’in sıradan bir politikacı olmadığıdır. O, yerli-yabancı FinansKapitalistlere yıllarca hizmet etmiş olan bir politikacıdır. Kıdemlidir, deneyimlidir. Bu nedenle degözlemleri, gerçekliği yansıtmaktadır. 12 Eylül, 12 Mart’ın devamı ve tamamlayıcısıdır. 12 Mart’ın eksik bıraktığı işleri tamamlamıştır,12 Eylül. Bunu, bugün herkes kabul etmektedir. 12 Mart’ta olan CIA’nın, 12 Eylül’de de olması, bu nedenden hiçbir kuşkuya yer bırakmayacakdenli açıktır. 46 Çağlayangil, 12 Mart’ı Açıklıyor, Politika, 12 Mart 1976.22
23.
Pekiyi CIA nasıl yapıyor bu faşist darbeleri? Yine İ. S. Çağlayangil’e dönelim. O bu konuyu şöyle açıklar: “Şimdi istihbaratçılar Amerikalılarla organik bağlar içinde olduğuna göre, Amerika, “Şu adam benim adamım, şunu yerleştirelim solcuların arasına” diye rahatça işbirliği yapabilir.”47 Demek ki, Kontrgerilla ajanlarının bazıları da devrimcilerin arasına sızdırılıyor. Böylece de, dev-rimci hareketler, bu ajan provokatörler aracılığıyla yörüngesinden saptırılmaya çalışılıyor. Yukarıdasözünü ettiğimiz BBC yayını olan “Gladio” belgeseli, Aldo Moro’nun, CIA tarafından Kızıl Tu-gaylar aracılığıyla öldürüldüğünü dile getirdi. Aldo Moro’nun İtalyan Komünist Partisi ilekoalisyon kurmasına karşı olan CIA’nın O’nu, Kızıl Tugaylar’ı taşeron olarak kullanaraköldürttüğünü, bugün sermayenin önde gelen yazarlarından Güneri Civaoğlu bile açık açıkyazmaktadır artık. Demek ki CIA, bir yanda Kontrgerilla’ya, Galula’nın önerdiği biçimde eylemler yaptırtıyor, di-ğer yandan da devrimcilerin içine sızarak, devrimcilerin kendi oyununa gelmesine, tuzağa düşmesi-ne yol açacak, en azından kendi işini kolaylaştıracak hatalar yapmasını sağlamaya çalışıyor. Demek ki devrimcilerin, bu sızmalara karşı da son derecede tedbirli ve uyanık olmaları gerek-mektedir. Şimdi yine İ. S. Çağlayangil’i izleyelim: Soru şu: CIA, bir ülkede, 12 Mart benzeri, Kontrgerilla aracılığıyla gerçekleştirilen darbeleri nasıl yapar? İ. S. Çağlayangil şöyle yanıtlıyor bu soruyu: “Şimdi sorunuza dönelim. Şimdi nasıl yapar CIA? CIA yapar, organik bağlarıyla yapar. Sözünü ettiğim psikoloji vardır istihbaratçıların arasında. “Benim istihbarat şefim, kendisi farkında bile olmadan CIA benim altımı oyar. “Elinde imkânı var (yabancı) adamın. Girmiş; enfiltre benim içimde. “Onun için hiç şaşmam, aramam da, bulamam ki. Nasıl yaptı bulamam...”48 Görüldüğü gibi İ. S. Çağlayangil çok açık biçimde itiraf ediyor gerçekliği. O, yukarıda, açıkçaCIA’ya ve ABD’ye teslim olduğunu dile getiriyor. CIA’yı aramaya bile kalkmıyor. O, apaçık bir biçimde bilmektedir ki, Türkiye’de ve benzer ülkelerde, Milletvekili, Bakan,Başbakan, Devlet Başkanı olabilmek için böyle davranmak gerekmektedir. CIA’ya-ABD’ye karşıolan iktidara gelemez. Hasbelkader gelse bile iktidarda kalamaz, hemen düşürülür. O nedenden de,Türkiye gibi ülkelerde politikada, ekonomide yükselebilmek için ABD Emperyalizmini savunmakgerekir. Daha doğrusu o emperyalistlere teslim olmak, bir anlamda satılmak gerekir. İşte İ. S. Çağlayangil de bunu yapıyor. ABD onların Allahıdır. Onlar için, ABD ne yaparsa güzelyapar. Onlara düşen desteklemektir, alkışlamaktır. MİT de, “Özel Harp Dairesi” de, “Özel Harekât Dairesi” de aslında CIA’nın yönetimindedir. İ.S. Çağlayangil’in yukarıdaki itirafları, bu gerçekliği bir kez daha kanıtlamaktadır. ABD ve CIA, onları kullanarak, 12 Eylül öncesi Türkiye’de beş bin insanın canına kıymıştır. 12Mart ve 12 Eylül faşist darbelerine gerekçe hazırlayabilmek için beş bin insan öldürtülmüş, ülkekan gölüne döndürülmüştür. Sonra da “huzur sağlamak” bahanesiyle faşist, satılmış, kimi general-lerin çeteleri sökün etmiştir. ABD’nin ve benzeri büyük emperyalist devletlerin bu insanlık dışı oyunu oynamalarındaki amaçşudur: 27 Mayıs Politik Devrimi’nden sonra gelişen sosyalist hareketin ve sosyalist kültürünkökünü kazımak. Bu iki amaçlarını gerçekleştirebilmek için başta ABD gelmek üzere, Batılı Emperyalistler oncacinayeti işlemişler, binlerce cana kıymışlar ve yüz binlerce insanı işkencelerden geçirmişler, zin-danlara tıkmışlardır. CIA’nın 1985’lerde hayatta olan başkanları bir masa etrafında toplanıyorlar. Dünyada gerçekleş-tirdikleri CIA operasyonlarının bir bilançosunu çıkarıyorlar. Komünizmi önlemek ve ABD’nin çı-karlarını savunmak için yaptıkları bu operasyonlarda (12 Eylül ve benzerleri gibi faşist darbeler debu operasyonlara dâhildir.), tüm dünyada üç milyon insanın hayatını kaybettiğini görüyorlar. Ve budeğerlendirmelerini basına açıklıyorlar. Bu açıklama, Türk basınında da yer almıştır. Biz bu47 agy.48 agy. 23
24.
açıklamayı 1985’te Cumhuriyet Gazetesi’nde görmüştük. Yalçın Doğan yayınlamıştı söz konusuaçıklamayı. İşte bu üç milyon insanın beş bini bizim insanlarımızdır. 12 Eylül öncesi Türk Gladiosu’nun kat-lettirdiği insanlardır bunlar… Faşist MHP ve Lideri Türkeş, ABD Emperyalizminin kuklasıdırlar ABD Emperyalizminin sözcülerinden Mc Namara, 1967’de bir konuşmasında şöyle der: “(...) yardımın amacı, gerekli olduğu yerlerde, polis ve diğer güvenlik kuvvetleriyle birlikte, ihtiyaç duyulan iç güvenliği sağlayacak yetenekte, yerli askeri yarı-askeri güçlerin yetiştirilmesine yardımcı olmaktır,”49 Bu güçler MHP’li katiller sürüsüdür. Şimdi yeniden D. Galula’ya dönelim: “Yeni liderlerin mahalli halk üzerindeki otoriteleri en fazla idari bir görünüme sahiptir. Liderliğin politik alana da uzanması isteniyorsa, bu ancak bir parti vasıtasıyla olabilir.”50 ABD Emperyalizminin casus örgütü CIA, 1965’lerde faşist Türkeş’i buluyor, kullanmak için. Bufaşiste, bir partisinin olması gerektiğini öğütlüyor. CIA’nın yardımıyla Türkeş, Cumhuriyetçi KöylüMillet Partisi (CKMP)’yi ele geçiriyor. Ve faşist sürüleri bu parti tarafından örgütleniyorlar. D. Galula’ya bakalım yeniden: “Ayaklanmayı bastırmakla görevli olan kuvvetlerin bu liderleri bulduğu gibi, bunlar da halk arasından muharip kimseleri bulmalıdırlar. Bulunan muharip kimseleri bir arada tutabilmek için, bu liderlerin yardıma, desteğe ve bir siyasi partinin rehberliğine ihtiyaçları yardır.”51 Türkeş, A. Çatlıları, H. Kırcıları, M. Ali Ağcaları ve daha binlerce katili bu partide topluyor. Ancak tek başına yüklendiği iğrenç görevi başarması olası değildir. Galula’nın belirttiği gibi“yardıma, desteğe” ihtiyacı vardır. O yardım, Demireller, Erbakanlar, Feyzioğlular ve partileri ta-rafından sunulur. MHP’li katil sürüleri, eğitilir, silahlandırılır ve devrimcilerin üzerlerine salınır. Polisle el eleveren bu sivil faşist sürüleri, sokak ortalarında, üniversitelerde güpegündüz devrimci avına çıkarlar.Binlerce devrimciyi, ilericiyi, demokratı, aydını, sanatçıyı acımasızca katlederler. Maraş, Sivas,Çorum, Adana, Balgat, Bahçelievler, 16 Mart, 1 Mayıs 1977 gibi katliamları yaparlar. KültürSarayı’nı, bir yolcu gemisini, bir araba vapurunu, hatta Mustafa Kemal’in yatı Savarona’yı bilekundaklayarak yakarlar. Tabiî daha yüzlerce kundaklama daha yaparlar. Bu arada Demireller, Erbakanlar ve benzerleri, bu katliamcılara her türlü desteği sunmaktadırlar. S. Demirel; “Bana sağcılar cinayet işliyor dedirtemezsiniz!” diye naralar atmaktadır. Oysa o günlerde “sağcılar” yani MHP’li faşist güçler, üniversitelerde, sokaklarda her gün, hattaher birkaç saatte bir, bir devrimciyi, aydını katletmektedirler. Erbakan ise, Demirel’le birlikte Milliyetçi Cephe hükümetleri kurarak, MHP’yi ve Türkeş’iiktidara taşıyordu. Yani Demirel de, Erbakan da MHP’ye, CIA’nın gerekli gördüğü desteği fazla-sıyla veriyorlardı. S. Demirel’in Kontrgerilla’yı savunması Bülent Ecevit, Niyazi Ünsal ve bazı CHP’liler, 1978’de Kontrgerilla’nın üzerine yürümek istedi-ler. Kontrgerilla’nın kaldırılmasını isleyen bir tartışma başlattılar. O zamanlar Ecevit bugünkü gibideğildi. Enerjikti, ataktı ve bugün olduğundan daha namusluydu. O nedenden Kontrgerilla’yı kal-dırmak istedi. Ancak başta ABD olmak üzere emperyalist güçleri ve onların casus örgütlerini karşı-49 Aktaran: M. Emin Değer, agy, s. 147.50 agy, s. 148.51 agy, s. 148.24
25.
sında buldu hemen. Emperyalistlerden sinyali alan Demirel de, Ecevit’e saldırmakta gecikmedi.Tabiî Demirel’i Türkeşler, Faik Türünler, Ali Elverdiler ve benzerleri takip ettiler. Şöyle saldırıyordu Demirel: “İspat et. Kontrgerilla diye bir teşkilat var mıdır? Hangi cinayetleri işlemiştir? Sorumluları kimlerdir? Bunları bilmiyorum demek mümkün değildir. Sen hükümetin başısın. Senin görevindir bunları bilmek.”52 Ordunun tepesinde de Ecevit’e ve CHP’ye karşı homurdanmalar başlamıştı. Ecevit, ürküntüyekapıldı, böylesine çok yönlü bir saldırıyla karşılaşınca. Hemen ters yüz etti. “Kontrgerilla denilenbir resmi kuvvet yok.” (4 Şubat 1978, Gazeteler) deyip işin içinden sıyrılmak ya da tartışmayıkapatmak istedi. S. Demirel, B. Ecevit’in bu korkak halini görünce, daha da saldırganlaştı. Şöyle efelenmeyebaşladı: “Devlet bizim devletimizdir, devletin üzerine çamur atanlar, bu çamuru silinceye kadar mücadeleyi sürdüreceğim.” “Kontrgerilla için Ecevit’in yakasını bırakmam.”53 Evet devlet, yerli-yabancı Finans-Kapitalistlerin çıkarlarını savunan bir devletti. Onların dev-letiydi. Ve onlar örgütlemişlerdi Kontrgerilla’yı. Ona karşı çıkmak kimin haddine düşmüştü... Güçonlardaydı... İstedikleri gibi cinayetlerini işleyeceklerdi. İşlediler de... O günlerin gazeteleri, bu konuda Genelkurmay Başkanı’nın Ecevit’e bir mektup gönderdiğiniyazdılar. Ecevit tüm saldırılar karşısında tam anlamıyla diz çökmüştü. Şöyle diyerek yerli-yabancıFinans-Kapitalistlerden af diledi: “Kontrgerilla diye resmi bir örgüt yoktur. Ayrıca ben bu konunun kapatılması taraftarıyım. Arkadaşlarımdan da bu doğrultuda davranmaları için ricada bulunacağım.” Bu olay da B. Ecevit’in yüreksizliğini, zavallılığını bir kez daha kanıtlamaktadır. Çünkü o günlerde, S. Demirel de, B. Ecevit de Kontrgerilla’nın varlığını adları gibi biliyorlardı.Ama ABD ve casus örgütü CIA, yok dedirtiyordu. İşte emperyalist cephede yer alan geri kalmışülke liderlerinin, ABD karşısındaki durumu budur. Bizim gibi ülkelerin liderlerinin hiçbirisi,ABD’nin asker, para ve casus gücü karşısında gık diyemez. ABD, istediğini indirir, istediğiniçıkarır iktidarlara... İ. S. Çağlayangil ne diyordu? “Elinde imkânı var adamın. Girmiş enfiltre benimiçimde.” Bu sözler gerçekliğin tâ kendisidir. İmkânlar da, yukarıda sözünü ettiğimiz şu güçlerdir.Tekrarlayalım: 1- Asker gücü: ABD bu gücünü ya NATO örgütü aracılığıyla, ya BM’yi kullanarak ya da kendibaşına davranak kullanır. 2- Para gücü: ABD bu gücünü de IMF-Dünya Bankası ve OECD gibi örgütler aracılığıylakullanır. 3- Casus gücü: CIA ve Kontrgerilla aracılığıyla kullanır, ABD bu gücünü de. Demirel, bugün Cumhurbaşkanı ise, siyasi hayatının tümünde, yukarıdakine benzer bir tutum,yani Amerikancı bir tutum sergilediği için Cumhurbaşkanıdır. Demirel, izlediği çizgide hiçbirzaman kararsızlık göstermemiştir. ABD de Demirel’i Başbakanlık, Cumhurbaşkanlığı koltuklarınaoturtarak ödüllendirmiştir. B. Ecevit de bugün, geri ülkelerin burjuva politikacılarının ABD’nin önerdiği politikaları uygu-lamak zorunda olduklarını, bundan kaçınamayacaklarını çok iyi öğrenmiş bulunmaktadır. O nedenlede ABD’yle uyum içinde görünmeye çaba göstermektedir. Ve ABD’ye pek ters gelmeyecek birpolitik çizgi izlemeye çalışmaktadır. Fakat S. Demirel gibi, ABD’ye tam anlamıyla teslim olmuşdurumda da değildir. Üstelik Ecevit geçmişte, ABD’ye ve onun casus örgütü CIA’ya karşı, yuka-rıda andığımız türden kusurlar da işlemiş bulunmaktadır. İşte bu nedenlerden dolayı da B. Ecevit,16 yıldan beri iktidardan uzak tutulmaktadır. ABD sağlamcıdır. Mecbur kalmadıkça B. Ecevit gibiliderleri bile iktidarlara getirmek istemez.52 02 Şubat 1978, Gazeteler.53 05 Şubat 1978, Gazeteler. 25
26.
Eski MİT Yöneticisi Korkut Eken: “Çatlı Arkadaşımdı” 28 Aralık 1996 tarihli Radikal Gazetesi şöyle yazıyor: “Devlet Çetesi’ni idare etmekte suçlanan Eken: Çatlı’yı Eymür de tanır “Çatlı eski adamımız” “Eski MİT görevlisi, Ağar’ın eski danışmanı Korkut Eken, katliam zanlısı Abdullah Çatlı’nın 1980’den önce ve sonra devlet için çalıştığını açıkladı. “TBMM Susurluk Komisyonu’na bilgi veren eski MİT görevlisi ve emekli yarbay Korkut Eken; Abdullah Çatlı’nın devlet tarafından 1980 öncesi ve sonrasında kullanıldığını kabul etti. (...) Mehmet Ağar’ın eski danışmanı Korkut Eken, Çatlı için “Arkadaşımdı” dedi. Eken, “Çatlı’nın devlet için birtakım işler yaptığını biliyorum.” (...) Eken, önceki gün Komisyona bilgi veren MİT Kontr-Terör Daire Başkanı Mehmet Eymür için “Çatlı’yı tanımaması mümkün değil” dedi.”54 MİT’in en yetkili kişilerinden olan Korkut Eken, yukarıdaki açıklamasında, “Çatlı’nın devlettarafından 1980 öncesi ve sonrasında kullanıldığını kabul” ediyor. Ve “Çatlı arkadaşımdı” diyor.Bir de; “MİT Kontr-Terör Daire Başkanı Eymür için “Çatlı’yı tanımaması mümkün değil” diyor.Yukarıdaki satırlarda bir de şu ifade ediliyor: Emekli Yarbay Korkut Eken, Mehmet Ağar’ın eskidanışmanıdır. Bütün bu bilgiler neyi kanıtlıyor? Şunu: Kontrgerilla’nın ya da Türk Gladiosu’nun; Askerlerden, Polislerden ve MHP’lifaşistlerden derleşik (oluşmuş) bir devlet örgütü olduğunu. Ve bu örgütün, 12 Eylül 1980’degerçekleştirilen faşist darbeden önce de var olduğunu. MİT bir tek (yalnızca) Çatlı’yı kullanmamıştır. Binlerce MHP’li faşisti kullanmıştır. Tabiî bunla-rın tümüyle organik bağlar kurmamıştır. Buna zaten gerek de duymamıştır. İki-üç yüz kişi ile orga-nik ilişkiler içine girmesi, MİT’in ya da Gladio’nun amacına ulaşmasına yetmiştir. Çünkü, bu iki yada üç yüz kişi, binlerce MHP’li faşisti yönlendirmiştir. Yani bu iki-üç yüz kişi, yalnızca MHP’likatil sürülerine çobanlık etmiştir. Mesut Yılmaz, devletin, kimlik, pasaport ve silah taşıma ruhsatı verdiği, organik bağlar içindeolduğu katil çobanlarının sayısının elli civarında olduğunu tahmin ettiğini söylemektedir. Bizce busayı, yukarıda belirttiğimiz gibi, iki-üç yüz kişidir. Çünkü biz, başta Türkeş gelmek üzere MHPyöneticilerinin de MİT’le ya da Gladio ile bağları olduğu kanısındayız. Çünkü bu katil çobanlarınıve sürülerini MHP çatısı altında toplayan-örgütleyen, onları faşist ideolojinin afyonuylazehirleyerek canavarlaştıran, başta Türkeş gelmek üzere, MHP yöneticileridir. Zatenhatırlayacağımız gibi D. Galula’nın teorisi de bunu emretmekteydi. Orada da önce liderlerbulunacak, sonra da bu liderler, katiller ordusunu oluşturacak deniyordu. Yapılan da aynen buolmuştur. Bu katiller sürüsünün, 1980 öncesi Türk Devleti, daha da doğrusu ABD ve CIA tarafından kul-lanıldığı en yetkili kişilerin açıklamalarıyla kesinlik kazandığına göre, şimdi şu soruyu tekrar sor-mamızda konunun iyice aydınlığa kavuşması açısından yarar vardır: Bu katiller 12 Eylül 1980 öncesi hangi eylemlerde kullanılmışlardır? Yukarıda adlarını andığımız büyük çaplı katliamlarda, kundaklamalarda ve binlerce kişinin ha-yatını yitirmesine yol açan cinayetlerde... Yani D. Galula’nın, Cihat Akyol’un ve Cahit Vural’ın ki-taplarında yapılmasını emrettiği eylemlerde... 12 Mart ve 12 Eylül faşist darbelerininoturtulabilmeleri için yapılmalarının gerekli olduğuna inanılan eylemlerde... O faşist darbelereuygun ortam hazırlayacak olan eylemlerde… Abdi İpekçi’yi, CIA, Türk Gladiosu’na öldürttü Bunu, bugün sermaye sınıfının en etkili ve ünlü yazarlarından Güneri Cıvaoğlu ileri sürüyor.Bizce de gerçek budur. A. İpekçi, MİT’le organik bağları olan bir gazeteciydi. Bu nedenle deGladio’nun yaptığı bazı kanlı eylemlerin üzerlerini örterek Gladio’yu savunmaya çalıştı. Fakat 12Eylül Faşizmini tezgâhlamak için uygulamaya konan D. Galula teorisinin-planının çok kanlısonuçlar yaratmaya başladığını görünce, vicdanı sızladı. Oynanan kanlı oyunu kabul edemedi.54 Radikal Gazetesi, 28 Aralık 1996.26
27.
Sonra, senaryonun ne olduğunu iyi biliyordu. Çünkü o da bir MİT elemanıydı. Yani A. İpekçi,bugünlerde Doğu Perinçek’e rapor ya da bilgi sızdıran MİT görevlileri gibiydi. A. İpekçi, uygulanmakta olan D. Galula Planı’na karşı mücadeleye girişti. O, bir AP-CHP ko-alisyonunun kurulmasını ve siyasi ortamın yumuşatılmasını, dolayısıyla da D. Galula Planı’nın uy-gulamadan çekilmesini-kaldırılmasını istiyordu. Milliyet Gazetesi’nde de bu amaca yönelik başya-zılar yazıyordu. CIA ise 12 Eylül faşizmini oturtmakta kararlıydı. Karar bu olunca A. İpekçi, Kontrgerilla’nınyolu üzerine dikilmiş bir engel haline dönüşüyordu. O zaman, bu engelin ortadan kaldırılması ge-rekliydi. Kaldırıldı... Cellât olarak M. Ali Ağca, Oral Çelik ve arkadaşları görevlendirildi. Cellâtlargörevlerini yaptılar. Bugün A. Çatlı ve M. Ali Ağca’nın CIA tarafından kullanıldıkları kanıtlanmış bulunmaktadır.Bilindiği gibi Paul Henze, M. Ali Ağca’nın ailesine, M. Ali Ağca’nın İtalya’daki cezaevinden çık-masından sonra, tüm aileyi Amerika’ya götürmek istediklerini söylemiştir ya da bildirmiştir. Kendi-lerine, Paul Henze’den böyle bir teklifin geldiğini, Ümran Çavlı’nın “Temiz Eller” adlı televizyonprogramına çıkan M. Ali Ağca’nın kardeşi de inkâr etmemiştir. “Biz dünyanın her yerine gidebili-riz. Bizi her ülke kabul eder.” gibilerden cümleler gevelemiştir, bu konu sorulunca. M. Ali Ağca, bilindiği gibi Maltepe Askeri Cezaevi’nden kaçırılmıştır, Kontrgerilla tarafından.Demek ki bu cezaevinin bazı yöneticileri de Kontrgerilla ile bağlantılı durumdadır. M. Ali Ağca, A. Çatlı ve bunlar gibi bir sürü katil, kesinleşmiş mahkûmiyet kararlarıyla,İnterpol’ün kırmızı bültenleriyle aranırlarken, Avrupa Ülkelerinde ellerini-kollarını sallayarakdolaşmışlardır, gezmişlerdir. Hatta Amerika’ya bile gitmişlerdir. Bu neyin kanıtıdır? Avrupa ülkelerinin ve Amerikan polisinin CIA’nın denetimi altında olduğunun. Demek kiEmperyalistler Cephesinde kanunların filan egemenliği yoktur, uluslararası Finans-Kapitalistlerinve onların çıkarlarını savunan CIA ve benzeri örgütlerin en domuzuna diktatörlüğü vardır. Cesur savcının başına gelen Savcı Doğan Öz, 1978’in 24 Mart’ında Ankara’da katledildi, Kontrgerilla tarafından. Cellât, İb-rahim Çiftçi adlı MHP’li bir faşistti. Tabiî aynı zamanda da Kontrgerilla’nın bir görevlisiydi ya datetikçisiydi. İ. Çiftçi, Kontrgerilla’nın yaptığı başka katliamlara da katılmıştı. İ. Çiftçi bugün deMHP’nin Genel Yönetim Kurulu üyesidir. Bugünlerde sık sık televizyonlara çıkıp MHP adına sa-vunmalar yapmaktadır. Doğan Öz, “bizde de cesur savcılar çıkmalıdır!” diyenlere, gösterilebilecek çok somut bir ör-nektir. Doğan Öz yiğitti, yurtseverdi, namusluydu, bilinçliydi ve yüreği insan sevgisiyle doluydu. 1960’lı yıllarda, Şeriatın Ortaçağ olduğunu görmüş ve bu türden örgütlerin üzerine gitmişti. 1978’lerde de, Kontrgerilla’nın uygulamakta olduğu D. Galula planının neyi amaçladığını çokaçık biçimde görmüş, bu hayâsızca akına karşı mücadeleye girişmekte gecikmemişti. Yoğunluğuher gün biraz daha arttırılan kanlı Kontrgerilla eylemlerinin, hazırlanmakta olan bir faşist diktatör-lüğe uygun ortam ya da gerekçe oluşturmak için yabancı emperyalist güçler tarafından yönlendiril-diğini belirten bir rapor hazırlamıştı. Raporunu da gerekli gördüğü yerlere gönderdi. Geçtiğimizgünlerde, Can Dündar’ın “40 Dakika” adlı televizyon programında B. Ecevit, Doğan Öz’ün ogünlerde raporunun bir örneğini de kendisine verdiğini söyledi. Kontrgerilla’nın, Doğan Öz’e yanıtı çok çabuk ve çok acımasızca ve çok insanlık dışı birbiçimde oldu... İ. Çiftçi canavarına Doğan Öz’ü güpegündüz cadde ortasında kurşunlatarak öldürttü. Katil, yakalandı. Olayı bütün ayrıntılarıyla anlattı. Suçunu çok açık ve kesin bir ifadeyle kabuletti. Sonra olayın bir de görgü tanığı vardı. Hayati Erdoğan ismindeki bu işçi, cinayeti çok yakındangörmüştü. “İ. Çiftçi’nin o kadar değişik bir yüz yapısı vardı ki, onu, bin kişi arasında bile olsa yinede tanırım” diyordu bu yürekli işçi kardeş. Nitekim yüzleştirmede İ. Çiftçi’yi, hiç ikircikliğedüşmeden hemen teşhis etti (tanıdı). İşçi Kardeş, Kontrgerilla’nın, tanıklıktan çekilmesi için yaptığıölüm tehditlerine de boyun eğmedi. Ölümü göze alarak namuslu tutumunu yargılamanın sonuna deksürdürdü… Olay hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak denli netti. Askeri Mahkeme, İ. Çiftçi’yi ölüm cezasınaçarptırdı. Fakat Askeri Yargıtay, Kontrgerilla tarafından teslim alınmıştı. Kontrgerilla emretti, As-keri Yargıtay, Mahkemenin kararını bozdu; İ. Çiftçi’yi beraat ettirdi. Askeri Mahkeme kararında 27