Türkiye siyasetinin son kırk yıldır sınıfta kaldığı en mühim madde terör sorunudur. Türkiye siyaseti diyorum, çünkü sadece hükümeti kastetmiyorum. Cumhurbaşkanından tutun da iktidarına, muhalefetine ve hatta kurum ve kuruluşlarına kadar hepsini...
Bir türlü doğru teşhis konulamıyor. Ya da herkes doğru teşhisin hatta tedavinin ne olduğunu gayet iyi biliyor, ancak, gizli bir güç, harekete geçmeyi hatta dillendirmeyi dahi engelliyor... Komik değil mi? ... Komik ama acı!.. Yazık!
Bataklık ortada duruyor, sineğin arkasına düşüyorlar. Sinektir, ne zaman nereye konacağı belli mi olur? ... Olmaz. Hem sinek bir mi ki? ... binlerce-on binlerce! Her daim de ürer durur. Bu demektir ki sinekle uğraşmanın âlemi yok. Esas olan bataklığı kurutarak işi kökünden halletmektir.
Dikkat edilirse zaman zaman Sayın cumhurbaşkanı bu konuda: “Biz terörün bağlantılı olduğu ülkeleri de biliyoruz.” diyor. Ancak sadece diyor!.. Madem biliyorsunuz da neden gereğini yapmıyorsunuz? Elinizden alan mı var? Hatta muhalefet dahi: “Teröre karşı her türlü desteği veririz.” diyor.
Tabii biz bu söylemlerin sadece millete, hatta özelde seçmene yönelik olduğunu gayet iyi biliyoruz ve altını da kalın kalın çizgilerle çiziyoruz. Dönüp millete de: “Ey millet, ey seçmen; bu altını kalın kalın çizgiyle çizdiğimiz cümle var ya, işte ona dikkat et!” diyoruz. “Bu cümlede derin mânâ var.” diyoruz.
Ey millet: “Şenin milli bir görüşün, ferasetli bir duruşun ve şanlı bir tarihin var.” Oyalanmanın âlemi yok. Yapacak adamın dört yüz milletvekiline de ihtiyacı yok. Yapan adam elli, yüz, iki yüz milletvekiliyle de yapar bu işi. Yapacak adam üç ay sonra seçimi yeniletecek acziyet içerisinde olmaz.
Madem 550 milletvekili terörün bitmesini istiyor da o zaman ne demeye seçim yenileniyor. Yenileniyor çünkü herkesin kafasında başka plan var. Herkes gizli bir takım hesapların peşinde. Bundan iki kere ikinin dört ettiği kadar eminim. Ve bu gizli hesapların da maalesef ne ümmetin ne de milletin yararına olmadığının altını bir kez daha çiziyorum.
Gizli hesaplar, ümmetle yapılır, milletle yapılır. Elin gâvuruyla gizli hesap yapılır mı? O gâvurların Kürecik’te radarları, Maraş’ta füze kalkanları, İncirlikte hava üsleri ve Diyarbakır’da yeniden Çekiç Güçleri varken; ülkenin dört bir yanında misyonerler ve casusları varken, bataklık kurutulabilir mi? ... Kurutulamaz. Bir kere bataklığın temel unsurları onlar.
Etmeyin eylemeyin, gelin bu bataklığı kurutun da bu milleti, bu ümmeti kurtarın bu zilletten. Kendiniz de kurtulun bu delaletten!..
Yukarıda son kırk yılda siyasilerin tutarsızlığından bahsettimse, istisnası da var tabi... 54. Erbakan Hükümetini cımbızla çekip alıyorum. Bu hükümet döneminde PKK, yok olmanın eşiğine geldi.
O dönem PKK ile ilgili gelişmelerde sadece iki hadiseye rastlıyoruz; birincisi önceki hükümet döneminde kaçırılan sekiz askerimizi bu hükümet yaklaşık bir sene sonra geri aldı. İkinci ise yaklaşık altı ay sonra sınır ötesi operasyonla 43 PKK’lı terörist öldürüldü. Başka da terör örgütü gündemi işgal etmiyor. Bir iki kurtarılan sekiz askerle ilgili gevezelikleri saymazsak.
54. Hükümet döneminde güney ve doğudaki komşularımızla yapılan mutabakat ve dostluk anlaşmaları PKK’nın hareket alanının daralması ve Amerikan hava üssü Çekiç Güc’ün ülkeden gönderilmesiyle de lojistik destekten mahrum kalması tamamen etkisiz hale gelmesini sağladı.
Ancak iç ve dış mihrakların baskısı sonucu hükümetin yıkılması PKK’nın tamamen yok olmasını engelledi. Buna rağmen komşu ülkelerin anlaşmalar gereği kararlı ve tutarlı siyasetleri Apo’nun örgütünü bırakıp kaçmasına kadar devam etti.
Ne yazık ki Refah-Yol yıkılıp yerine kurulan Ana-Sol-D Hükümeti’nin yürüttüğü gizli planlar terörün yeniden hortlamasına neden oldu. Başbakan yardımcısı Bülent Ecevit, Kasım 1997’de Amerika’dan talep gelirse İncirlik’i açarız diye demeç verdi. Tabii bunun bir bedeli de vardı. Apo Türkiye’ye teslim edilecekti. Plan aynen uygulandı ve Amerika’da gelip İncirlik’e yerleşti.
Ana-Sol M hükümeti döneminde ise İdam yasasının kaldırılmasıyla Apo asılmaktan kurtuldu. BOP projesiyle Güneydoğu komşularımız bir buhranın içine çekildi. Bütün bunlar terör örgütünü yeniden güçlendirdi ve TBMM’sine kadar uzandı.
İşte Ülkemizin basiretsiz siyasiler tarafından yönetilmesinin sonucu bu... Peki çıkış yolu var mı? ... Var elbette ki. Bataklığın yeniden ve kökünden kurutulması için Milli Görüş’ün yani Saadet Partisi’nin iktidar olma zorunluluğu vardır. İlla ki tek başına olacak diye bir şey de yok. Hükümet ortağı olsun yeter...
Milletimize duyurulur!..
Atilla Mehdigil