5 sene Galatasaray sağbekinde banko oynadı. Taç atmasını bile bilmezdi, bırak çalım atmayı orta yapmayı. Nankörlük etmiyorsak attırdığı hafızalarda kalır bir gol yok. Sağ ayağıyla topa vurabilen, koşabilen, güçlü kuvvetli her erkeğin oynayabildiği kadar futbol oynamış, artık kimin kakalaması, kimin basiret bağlanmasıysa kendini Galatasaray'da bulmuştur. 5 senede tek bir defa o da, Fatih Akyel'in geri gelme ihtimalinin doğduğu hafta arka arkaya 5 defa tribünlere çağrılmıştır. Neden çağrıldığını bile bilmeyecek zekaya sahipti bu kazma sağbekimiz. Hatta son Kayseri maçında, Denizli'den gelen gol haberindeki çıkan gök gürültüsünün bile farkına varmamış, adeta ne oluyorki lan deyip maça devam etmiştir. Ne olduğunu anlayamadığı bir maçta tribünleri yangın yerine çevirdiğimiz Fenerbahçe maçıydı. Atılanların çoğu kendisiyle Orhan Ak'a idi oysa.
Neyse Cihan Baba, yine anlam veremediği biçimdi takımdan kovuldu. Nasıl geldiğini bilemedikte nasıl gittiğine şahit olduk. Hakkını mı yedik acaba Cihan'ın. Bir lanet ettiki sağ taraf heder oldu. 5 maç üst üste kimse oynayamıyor. Bu kaçınıcı sakat. Sakatlanan da iflah olmuyor. Ya Cihan muska, büyü müyü yaptırdıysan affet bizi, sana tribünlerden attığımız fırçalar için. Kurtar bizi, bitiyoruz, sağbek kalmadı. Ha beni geri çağırırlar diye medet bekliyorsan, bırak bir kişi eksik oynayalım