Anne ve babaların çocuk yetiştirmede en fazla mücadele ettikleri konulardan birisi hiç kuşkusuz saldırganlık davranışıdır. Saldırganlık ile mücadele etmede en önemli husus saldırgan davranışın kökenini inmektir. Bunu yapmak uzun emek ve uğraş gerektirir. Malesef anne ve babalar saldırgan davranışı yok etmede şiddete ve tehdite başvurmaktadır. Şiddet davranışı yok etmek yerine belli bir süre davranışı bastırır. Otorite boşluğunun olduğu yerde davranış yine gün yüzüne çıkar. Saldırgan davranışla ciddi anlamda mücadele etmek istiyorsanız davranışın köküne inmelisiniz. Nedenleri tespit edip sebep olan etmenleri ortadan kaldırmadığınız sürece ne yapsanız boştur. Peki bir çocuk neden saldırgan davranış sergiler? Gelin hep beraber kökenini inelim.
* OTORİTE BOŞLUĞU: Saldırgan davranışın sonunda herhangi bir ceza ve olumsuzlukla karşılaşmayacağını bilen çocuk çok rahat saldırgan davranışlar sergiler. Sürekli hoş görmek, caydırıcı olmayan küçük cezalar vermek, ortada bir otoritenin olmaması, çocuğun otoriteden korkmaması ve çekinmemesi davranışa süreklilik kazandırır. Disiplin sağlamak çocukla iyi bir iletişim kurarak, kuralları içselleştirerek sağlanır. Kuralların neden konulduğunu iyi bilmesi gerekir. Kuralların mantığını kavramayan çocuk kuralları kendisine engel gibi görür.
* DİKKAT ÇEKMEK: Kimi çocuklar saldırganlık yaparak dikkatleri üzerine çekmeye çalışır. Karşı tarafa ben buradayım beni artık farket mesajı vermeye çalışır. Zarar verdiği kişiye karşı mahçubiyet yaşar. İçin için vicdan azabı çeker. Saldırganlık çevre tarafından hoş karşılanır ve çevrenin ilgi odağı haline gelirse davranış kalıcı hale gelir. İlgi çekmek için kişi sürekli bir saldırganlık eylemi içine girecektir. Dikkat çekmek için yapılan davranış mutlaka görmezden gelinmelidir.
* FARKINDA OLMAMAK: Çocuklar neyin doğru neyin yanlış olduğunu anne ve baba tutumlarından öğrenir. Otoritenin beğendiği taktir ettiği davranış iyi, beğenmediği kızdığı şiddetle karşı çıktığı davranışlar kötüdür. Anne ve babanın tutarsız davranması ve davranışlara karşı birbirinin zıddı tepkiler vermesi çocukta dengesizlik yaratır. Hangi davranışın doğru olup olmadığını bilemez. Sırasını kapan bir arkadaşını döven çocuğa annesi yaptığın çok yanlış bir davranış derken babası aferin hakkını kimseye böyle yedirme demesi çocukta bir dengesizlik meydana getirir. Anneme göre yanlış, babama göre doğru demeye başlar. Babasının yanında sergilediği şiddet içerikli davranışları rahat bir şekilde ifade ederken annesinin yanında bu davranışlardan bahsetmez. O yüzden anne ve babanın ortak tavır alması bu noktada çok önemlidir. Çocuklar bazen farkına varmadan saldırgan davranışlar sergiler. Davranışların ve eylemlerin nelere yol açtığını düşünemezler ve bilmek istemezler. Anne ve baba olarak çocuklara mutlaka eylemleri ve sonuçları hakkında bilgi vermeliyiz.
* KISKANÇLIK: Kıskanan birey kıskançlığı saldırgan davranışla ortaya koyar. Saldırganlık daha çok öc alma şekildir. Kendisine acı veren duruma karşı koyma, kendini rahatlatma biçimidir. Kardeşini kıskanan çocuklarda çok sık görülür. Kardeşine kötü davranarak dikkatleri üstüne çekmek, popüler olmasına engel olan Kardeşine acı vererek kendini rahatlatmaya çalışır. Karşı tarafın acı çekmesi hoşuna gider. Pişmanlık duymaz. Otoritenin olmadığı her ortamda saldırmaya devam eder. İki tarafa da eşit davranarak bu sorun çözülür. Kardeşine saldırdı diye ceza vermek doğru değildir. Ceza çocuğun içindeki öfkenin artmasına neden olur. Kardeşini gittikçe varlığına düşman birisi olarak görecektir. Ceza alma sebebi olarak sergilediği olumsuz davranış yerine Kardeşini görecek en yakın zamanda su atağa geçecektir.
* ENGELLENMEK: Engellenen bireyler genelde saldırgan olur. Bir nevi tepkileri dile getirme biçimidir. Her zaman otoriteye bir baş kaldırma asilik söz konusudur. Otorite sevilmediği ve yeterince anlaşılmadığı zaman her kural kişiye engellenmiş hissi verir. Engellenen birey saldırgan davranışlar sergileyerek bu durumu aşmaya çalışır. Otorite ile birey arasında sevgi ve saygı bağı kurulmalıdır. Kişiye engellenmiş duygusu yaşatmamak adına her kural gerekçesi ile ifade edilmelidir. Kuralların mantığı bireye kavratılmalıdır. Kural otorite öyle istediği için değil toplumsal düzen ve huzur için uyulmalıdır anlayışı çocuğa kazandırılmalıdır.