02.05.2004 - 01:00 | Son Güncelleme: 02.05.2004 - 01:00
Hediyeler devam ediyor
Ligin en büyük unvanı için mücadele veren ve lider konumunda bulunan F.Bahçe, Kadıköye topladığı 50 bini aşkın muhteşem seyircisiyle, ununu elemiş, eleğini asmış Rızayla yarınları arayan A.Gücünü dağıtacak, iyi futbolla kolay sonuca gidecekti.
Ligin en büyük unvanı için mücadele veren ve lider konumunda bulunan F.Bahçe, Kadıköye topladığı 50 bini aşkın muhteşem seyircisiyle, ununu elemiş, eleğini asmış Rızayla yarınları arayan A.Gücünü dağıtacak, iyi futbolla kolay sonuca gidecekti. Beklenti, tahminlerin yoğunluğu bu merkezdeydi. Ama gelin görün ki, A.Gücü takımı ileri ucuna kadar mükemmel organize olup, F.Bahçenin yumuşak karnı olan orta alanı İsmet, Yılmaz ve onlara sokulan Hakan ile ayağa pas, koşu yoluna paslarla kullanıp kâbus gibi Saracoğlu Stadına çöküverdi. Bu beklenmeyen oluşum bir de Yılmazın harika frikiği ile tabelaya A.Gücü üstünlüğü şeklinde yansıyıverdi. Ama geleceğin antrenörü olarak gösterilenler arasında bulunan Rıza, Hüseyin gibi, değil böyle maçların oyuncusu, antrenman oyuncusu bile olamayacak, Topun bile çarpıp işe yaramayacağı bir oyuncu yüzünden ilk yarıdaki futboluna fark getiremediği gibi ikinci yarıya da umutlu bir F.Bahçe yolladı. Şaşılacak o ki, bu Hüseyin ben bu yazıyı yazdırdığım 77. dakikaya kadar hâlâ sahadaydı ve nihayet o dakikada Rızanın jetonu düştü ve oyuna A.Gücünü 11 kişiye çıkartacak bir futbolcu giriverdi. Bunun yanı sıra genç Umut da İsmetle Yılmaz gibi iki ustanın önünde bilinçsizce sağa sola saldırıp durdu. Raşit Çetinerin Ümit Milli Takımındaki bu keşfi, yani Hüseyin ve Umut, açıkça F.Bahçenin şampiyonluk umudu olarak A.Gücünün derdi oldular.
Ya Dauma ne demeli? Selçuk sağ arkada, Ali Güneş sol arkada, F.Bahçenin geleceğe yatırım senetlerinden Mahmut Hanefi böyle bir ihtiyaç halinde bile yedek kulübesinde. Van Hooijdonk da çokça Nobrenin yanına sokulunca ilk yarıda F.Bahçe sızlanıp, kıvranıp, azap çekip durdu. İkinci yarıda Tuncay sakatlanıp yerini Semihe bırakınca, Ali Güneş sağ arkada, Ümit sol arkada, Hooijdonk da serbest oyuna geçti. Bu değişiklik F.Bahçenin orta alanda pas yapamama, adam eksiltememe zaaflarını Hooijdonkun aklı ve ustalığı ile ortadan kaldırdı. Bu, Daumun Tuncayın çıkışıyla belki de zorunlu yaptığı değişiklik çok erken tipik bir Semih golü getirip, F.Bahçe takımını uykudan uyandırdığı gibi seyircinin de maça ağırlığını koymasına yardımcı oldu. Ardından yine tipik bir Hooijdonk golü de F.Bahçenin şampiyonluğa uzanan yolunu bir maçlık daha kısalttı. Burada tekrar vurgulamakta bir yarar var. Daum yatsın kalksın, telefon direği gibi sahada duran Hüseyine 76 dakika sahada sabrettiği için eski öğrencisi Rızaya dua etsin. Tabii bu arada F.Bahçede Marcoyla Ali Güneşe ayrı birer paragraf açmak gerekir. Her iki oyuncu da çeşitli ve değişik görevler üstlenmelerine rağmen, takımın içinden sivrilen oyuncular oldular.
Yazımızın son paragrafına bu vurguyu yarınki F.Bahçe maçları için yapmak gerekir. O da şu: Her hoca Lucescu gibi, Rıza gibi böyle fahiş hatalara düşmez. Yani 180 dakika kala daha zor maçların beklediğini de unutmamak gerekir. Bir de şu var, Hooijdonku orta alana ya da oyunda serbest dolaşıma sürmek son iki maçın anahtarı olsa gerek.
Bir önemli futbolun F.Bahçe lehine taşınan cilvesini yazalım. Tuncayın sakatlanışı F.Bahçedeki ikinci yarı adam ve görev değişikliklerine yol açıp galibiyetin bir başka anahtarı oldu sanki. Çünkü, Selçukla Ümitin yanına Mehmet de sıkışınca Ankaragücünün Ademi de ortaya çekmiş olmasına rağmen pas tezgahı kendiliğinden pasifize oldu.