Kürt sorununun tartışıldığı, ateşkes sürecinin kalıcı hale gelebileceği bir süreçten geçiyoruz.
Nihai amaç 26 yıldır süren "düşük yoğunluklu savaş"ı bitirip "düzovada siyaset" dönemini başlatmak...
Ancak bu öyle kolay olmayacak gibi görünüyor.
Devlet içinde de PKK içinde de şiddetin bitmesini istemeyenler var. Kolu her yana uzanan Ergenekon yapılanması gibi...
İki kesimde de sivilleşmeye muhalefet eden, sivillere saldıran bir yapı var.
Bugün AK Parti iktidarına saldıran Ergenekon'a destek olanlar dün ne yazık ki sokak ortasındaki infazları susarak izledi ve askerler karşısında esas duruşa geçti.
Benzer bir şeyi PKK çevresi de yaptı. Sadece kendi içlerinde değil, Kürt coğrafyasından yükselen sivil demokrat sesler ya yok edildi ya da susturuldu. Bu yöntem hâlâ devam ediyor.
Kürt ozanı Şivan Perwer'in, Taraf yazarı Orhan Miroğlu'nun ve Star yazarı Mehmet Metiner'in söylediklerinden ve yazdıklarından dolayı tehdit edilmelerinin altında bu zihniyet yatıyor.
Kürtçeyi dünyaya tanıtan Şivan Perwer'e karşı günlerdir bir linç kampanyası yürütülüyor. Ve "hain, ajan, işbirlikçi" olmakla suçlanıyor.
Doğrusu 70'lerde sesiyle tanıdığım, 2004'te Brüksel'de yüz yüze gelip 3 gün evinde kaldığım büyük Kürt ozanı Şivan'ı bu saldırıların susturamayacağını iyi biliyorum.
Garip olan devletle barış yapmaya hazırlananların, müziğiyle büyüdükleri bir sanatçıyla barışamamaları...
Peki, Şivan'la barışamayanlar 26 yıldır "savaştıkları" devletle nasıl barışacak?
Neredeyse 40 yıldır Avrupa'da sürgün hayatı yaşayan Şivan, Kürt müziğini Sting gibi ünlü müzisyenlerle birlikte icra ederek dünya halklarına ulaştırdı.
Hep merak ederim, ona bugün "hain ve işbirlikçi" diyenler Kürt müziği ve kültürüyle ilgili kalıcı ne yaptı?
Milyonlarca dolara hükmeden örgütler neden AB ülkelerinde Kürtçeyi geliştiren okullar açmadı? Neden dünyanın herhangi bir ülkesinde Kürtçe eğitim veren, bilim üreten bir üniversiteleri yok?