Doğduğu andan itibaren çocuğa birincil bakımı veren anne ve babanın doğru iletişimle sevgiyi aktarması beklenir. Hayatı ebeveynlerinden öğrenen çocuk davranışları karşısında takdir bekler. Özellikle yeni öğrendiği eylemleri uygularken anne babasının yüzüne bakar. Buradaki amacı konuşmasanız bile yüz mimiklerinizden onaylandığını anlayabilmektir. Olumlu ifadenizi fark ettiğinde daha mutlu olduğunu sizlerde gözlemleyebilirsiniz. Onaylanmış veya onaylanmamış çocukluğun etkileri ise sadece çocukluk dönemine yansımamaktadır. Ergenlik dönemi ve yetişkinlik döneminde de kişinin ruh dünyasını etkiler. Onaylanmamış çocuğun özgüveninde sarsılma, kararsızlık, içe kapanıklık gibi belirtileri gözlemleyebilirsiniz. Ergenlik dönemine geldiğinde ise kendini kanıtlamak için çeşitli tehlikelere atılabilir veya çekingenliğini bu dönemde de sürdürebilir. Ancak bu konu yetişkinlik döneminde en çok ikili ilişkilere yansımaktadır. İnsan çocukluğunda tamamlayamadığını yetişkinlik döneminde arar. Sevgide fazlaca bağlılık, onaylanmak adına herkesin istediğini yapmak, aşırı fedakarlık gibi davranış modelleri geliştirir. Bunların farkına varana kadar kişinin ruhu ciddi hasarlar alır. Peki onaylanmış çocukluğun insana faydası nedir? Anne babası tarafından onaylanan kişinin özgüveni gelişir. Buna bağlı olarak ergenlik döneminde koşulsuz sevildiğini bilen genç; ailesi ile problemlerini daha kolay paylaşır. Ebeveynlerden bu dönemde en çok duyduğum cümle ’Ortam çok kötü çocuğum için endişeleniyorum.’ oluyor. Sevgili ebeveynler bunun önüne geçmenin en kolay yolu çocuğunuza koşulsuz sevgi vermeniz ve saygı duymanız olacaktır. Onun doğru davranışlarını takdir etmeniz sizinle iletişimini kuvvetlendirir ve sorunlarını rahatça konuşabilmesini sağlar. Ergenlik dönemi sorunlarını minimum düzeyde atlatan ve duygu paylaşımı içinde olan bireyin yetişkinlik döneminde ise öz-şefkati gelişmiş olacaktır. İnsanın ruhu başkasının onayından veya sevgisinden değil, kendi öz-şefkatinden beslenir. ‘Canım kendim!’ kendinize kurabileceğiniz en güzel cümlelerden biridir. Siz kendinizi sevmeden bunu çocuğunuza öğretemezsiniz ve onu iç dünyasında duygusal kaosla baş başa bırakmış olursunuz. Bu bir çocuğa yapabileceğiniz en büyük bencillik olacaktır. Çocuğunuzu çok seviyor olmanız tek başına yeterli değil.. Onun bunu hissetmeye ihtiyacı var. Her hareketinin onaylanması elbette doğru değil fakat doğru davranışların onaylanması gerekir. Takdir etmek en güzel pekiştireçtir. Yeterli ve dengeli takdir çocuğun duygusal gelişimini destekler. Onaylanmış çocukluk mutlu yetişkinlik demektir. Sağlıkla kalın..