|10-01-2009, 19:44||#201|


Misafir


Unutmuştum seni,
İstemiyordum beni sevmeni,
Bulmuştum bir dünya güzeli,
Taki duyana kadar sesini.
Şimdi uzaktasın unutursun diyorlar,
Nasıl unutayimki seni her an aklımdasın,
Güzelligini soruyolar,
Nasıl anlatayımki cicekler kıskanır...
Derdime çare yokmudur,
Derdimde çaremde odur,
Dur dilim dur,
Bu yazdıgım şiirde belki sondur....
|11-01-2009, 08:20||#202|


Forumun Tiryakisi


Dokunulmamış düşlerim vardı benim. Kimseye söylemediğim ve
kimsenin bozmasına izin vermediğim
düşlerim vardı. İçinde sen olan ama senin bile bilmediğin, dokunulmamış, kirletilmemiş,
bozulmamış düşlerim vardı. Beni bu kadar mutlu eden onlardı.
Sana bakarken masallar yazardım ben, seni dinlerken, sana dokunurken,
her harfinde bir düşü saklayan masallar yazardım.
Kimse bilmezdi. Sen de bilmezdin. Kirlenmesin diye söylemezdim.
Bazen söz biterAcı kalır içinde
Gecelerin de geçmez olurGündüzlerin de....
Sonra bitti. Ansızın bitti. Sen gidiyorum dediğin an bozuldu düşlerim.
Beklemediğim bir zamandı, beklemediğim bir cümleydi, belki onun için bu kadar yaktı canımı.
Kimselere dokundurmadığım düşlerimin üzerine basa basa gittin. Kirlendi düşlerim.
Alışmaya çalıştım. Nefes almaya çalıştım. Yaşamaya çalıştım. Çalışmakla olmuyordu.
Yaşamam için yeni düşler gerekiyordu. Sen yoktun,
kurduğum bütün düşler yokluğunla kirleniyordu. Nefes almakla yaşanmıyordu.
Yaşamam için seni sevmem gerekiyordu.Sonunda bıraktım kendimi..
Rüzgara bırakırsınBir kuru yaprak misali
Nerede bulacaksın bilemezsinSonunda kendini.........
Seni sensiz yaşamayı öğrendim sonunda. Seninle sensiz nefes almayı.
İçinde senin olduğun düşleri senden uzakta kurmayı. Sana bakmazken,
sen dinlemezken masallarıma düşler saklamayı.
Artık sadece seninle değil herkesle paylaştığım dünyada,
sadece seninle değil herkesle paylaştığım anlarım vardı. Sen olmayınca yaşam bir masal değildi.
Yaşamdı. Sıradandı Sen Gittin
Herşey Gitti Sevinçler,
Mutluluklar,Hayaller,
Artık herşey sıradan...Herşey basit...
Ben de seni sevmekten hiç korkmadım Sevgilim!
Seni bu kadar çok sevdiğim için kızdım kendime. Bir gün gideceğini anlamadığım için.
Durmaksızın sonsuza kadar süreceğini sandığım düşler kurduğum için kızdım.
Yaşadıklarımı herkesin yaşadıklarından ayrı tuttuğum için kızdım.
Sen bitti dediğinde o kadar çok acı çektiğim için kızdım.
Hala bile bu kadar acı çektiğim için kızdım.
Gidiyorum dediğinde biraz daha kal demediğim için kızdım.
Bazı anlar vardır Ya vardır ya yoktur,
Göremezsin karanlıktan...Çarparsın duvarlara
Ama yine de yürürsünBir sonraki adımın boşluk olsa bile
Gözlerine bakmaktan Hiç korkmadım Sevgilim...
O kadar çoktu ki sana biriktirdiklerim, sensizliğinde bitiremedim.
O kadar çok sevmiştim ki seni, sevmekten vazgeçemedim.
Oysa sen bitirdin.Oysa sen vazgeçtin.
En Gitmez dediğimdin Gittin..
Sen Gittin.Herşey Gitti...
|11-01-2009, 10:57||#203|


Bizden Biri


Yine o soquk.. Issız gecelerden biri....
Radyoda eski bir şarkı...
Gecenin karanlığı beni içine çekiyor,boquyor sanki... Konusmak istiyorum!
Çığlık çığlıqa bağırmak.. Ama olmuyor... Yapamıyorum! İçimde öyle bir sey varki tarifi imkansız... Günden güne beni ele geçiriyor.. Ben eski ben değilim artık...
Hayata karşı o kadar güçsüzüm ki suan.. Yine yaşamla ölüm arasındaki o ince çizgide buluyorum kendımı. Bir adım atsam diyorumsonsuz boşluğa dogru... Herşeyden kurtulurmuyum???
Mutsuzluktan,acılardan,mutlu gibi görunup rol yapmaktan....
Sonra diyorum kendı kendıme bu bi çaremi? Başka bi yolu yokmu bu çaresizliğin?
..................
.........
...
.
Bi cevap bulamıyorum..Yine kendı karanlığımda buluyorum kendımı. O aciz,çaresiz,mutsuzbir ''ben''le karşılasıyorum. O an anlıyorum ki tum yasadıklarım mutsuzlugum benim kaderim ve ne yaparsam yapayım kaderimden kurtulamıyorum...
Ve ben yine en iyi yapabildiğim şeyi yapıyorum.. Susuyorum!
Çığlık çıglığa susmak benimkisi...
Susuyorum!
Ben sustukça içimdeki acılar büyüyor...
Susuyorum!
Hayata teslim oluyorum...
Vazgeçiyorum herseyden..
Evet! BenSusuyorum!
Sustuklarım konusuyor...
Susmalarım anlatıyor bendekı çaresizligi.. Bitmek bilmeyen çığlık çığlığa haykırışları.. Ama ne duyan var nede anlayan...
Çareler çaresiz yine...Umutlar tükendi!
Mutluluk toprağın altında!
Ve ben yine
Çığlık çığlığa susmaların koynunda....
..
|11-01-2009, 11:02||#204|


Lâ Lâ Lâ. . ♪


Kaç gece daha geçecek uykusuz..
uykunun gelmesini bekleyerek bir yüreğin acılarını düşünerek geçecek
yada aldanışları
yada bilmem kaçıncı bu sonları...
ve hiçbiri son olmayacak hayatımızda
hepsi bir öncekinden daha sancılı
hepsi bir öncekinden daha ders alınmış sözde ilişkileri düşünerek geçeçek...
Bir gün söylediğinin doğru olduğuna inanbileceğim ve güvenebileceğim
bir insan olmayacak artık biliyorum
bütün inanmışlıklar öle bir kenarda kaldıki
uzaktan baktığımı bile düşünmüyorum
kendikendime kurduğum bir hayalmiş diyorum doğrular
inanç,güven aşk ve sevgi birilerinin çıkarlarına hizmet ettiğinde varmış
yada
bencillik boy gösterdiğinde yokmuş...
yorgun bir kalbin sızlanmaları mı bunlar..
asla...
kabullenmiş bir kalbin son kararları
belkide..
Hangisini elime alsam biraz daha yok oluyorum düşüncelerin
hangisini ele alsam biraz daha iyi niyetlerimi yargılıyorum.
Ve bütün bunlar suçmuş gibi kendimi vuruyorum...
|11-01-2009, 14:04||#205|


. . . ayrı bi alem


Şiirin tamamı değil de bir kısmı...
. . .biraz da kendime kırgınım,
pişman olacağım adımları atarken yüreğime sormadığım için,
-o, adımlarıma yol çizmeye aday iken-
sol tarafındakini ihmal edenlerin sözlerine değer verebildiğim için,
yüreğimin tutunduğu etekleri bırakıp, ete kemiğe bürünenlerin ardından bakakaldığım için…
biraz da kendime kızgınım;
güneş hırsızlarına, güneşimin yerini söylediğim için,
sır bildiğimi, sırrıma değer vermeyenlerle paylaştığım için…
alıntı
|11-01-2009, 14:12||#206|


Forumun Tiryakisi


Fazla sevdim seni.
fazla sakındım seni gözümden..
fazla özledim,fazla bekledim
fazla dinledim seni.
fazla anlattım sana..
derinligim fazla geldi sana.
fazla korktu gözün..
sense en kolayını sectin;görmemezlikten geldin.
cırpınırken sana,
sense yaraladın beni her adımda.
...
işte bende hayatımdaki tüm fazlalıkları temizliyorum.
öncelikle en fazla yeri olan "seni" gönderiyorum hayatımdan.
özgürsün artık,fazlalıklar ağır gelmeyecek sana..
bense temizlendikten sonra,
fazlalıkları çıkarınca hayatımdan,
ruhum eksilmiş,kaybolmuş ama ben çoğalmış olacağım bu hayata..
dogru ya haklısın ben fazla geldim sana..
işte bu yüzden fazlasıyla bencillik yapıyorum ve terk ediyorum bu hayatı.
öylece gidiyorum
fazlasıyla yalnız
fazlasıyla yorgun
fazlasıyla kırgın
fazlasıyla bıkkın
ve fazlasıyla dönüşü olmayan imkansız diyarlara gidiyorum
gerci bu elveda da fazla sana ya
neyse..
elveda..
|11-01-2009, 16:59||#207|


DâussıLa.


Hani mecalin kalmaz ya bir adım bile atmaya..
Hani tükenir ya takatin..
Yığılır kalırsın olduğun yere..
Boşverirsin hayatı..
Umrunda değildir hiçbirşey.
Canın ağırlaşır ağırlaşır yük olur bedenine..
Kime anlatırsın kii.
Kim anlar kim dinler ki..
Ağlıyorsun da kim ağlattı ki seni..
Kim ne dedi ki sana..
Dayanıklısındır sen.. Hiçbirşey yakmaz yüreğini..
Taştansın ya sen.. Hissetmezsinde zaten..
Bırak allah aşkına, bilirim ben seni..
Senin yakınman yok yere..
Nasıl kalmaz gücün kuvvetin..
Nasıl biter takatin..Çeliktendir bedenin..
Dayanırsın sen..Dayanırsın..
Dayanır belki bedenim ama çöktü yüreğim..
Canım çekildi ruhumdan.. Kalmadı zerre hissim..
Dediniz ya taştansın sen.. İşte taşlaştı kalbim..
Ama bak yinede eğik boynum..
Feryad etmeye bile yok artık gayretim..
Anlayan yok.. Dinlemeye teşebbüs bile yok..
Tahammül son raddede.. Bıçak dayandı kemiğe..
Tek kelam yetecek..Sabır bitti bitecek..
Artık yeter bile diyemiyorum..
Kelimlerim yitirmiş anlamını..
Yüzüm donuklaşmış, kaybetmiş ifadesini..
Olsun diyorum, olsun..
Varsın yüreğim taş olsun..
Kaybedeyim kendimi.. Feda edeyim hayalimi, geleceği..
Kalmadı ki heyecanı.. Düşündüğümde dolup taşmıyor ki gönül pınarları..
Ne gözümde damla yaş..
Ne yüreğimde hayalini kurduğum bir hayat..
Ne bir beklenti ne bir umut..
bitti bak..üzülme sen.......
|11-01-2009, 21:33||#208|


ÖZEL ÜYE


Zaman- hayata adadığım fiilleri hep geçmişle çekimliyor
Gelmişti… Gitmişti… Bitmişti… Oluyor hep.
Okunaklı hayatlardan okunulası bir hayat dizmek istiyorum kendime. Bildik geçmişimden dem vuruyorum ilkin.
Ve ömrümün asıl satırı geliyor… Susuyorum…
Bol üç noktayla satırlar atlıyorum.
Okunulası olması gereken hayatım- susulası satırlarda can buluyor
Vazgeçiyorum beni bana yazmaktan. İki satırdan fazlam yok çünkü…
Ya$adığımı unutuyorum...
Bana Ölmediğimi ispat et! ^^
--------------------------------------------------------------------
|12-01-2009, 00:22||#211|


кαяαηℓıкℓ


Sabrı Anlat Bana
Özlemi anlat bana...
Göğünde kanat çırpan vuslat kuşları
Nereye konarlar yorulduklarında?
Ayaz yemiş sevdaların bakışlarındaki
Ümitsiz ümitleri anlat.
Yalnızlığın dili olsaydı sormazdım sana...
Sevgilerin nihayetini anlat...
Nasıl biter bir sevda?
Yakıp, yıkılan umutların külleri
Nereye savrulur sonunda?
Ben sustukça sen anlat...
Hüzünlerine geldim,
Bir damladan derya yaptığım hasret
Ve
Dinmek bilmeyen bir sancıyla.
Al kat acılarımı acılarına...
Hep vuslatı düşünürken savruldum
Yüreğimin esir rüzgârlarıyla.
Hayat körebe oyunuydu
Sobelendim yaşanmamışlıklara.
Anlat, merak ediyorum
Her zaman ışık var mıdır, tünellerin ucunda?
Kurduğun hayalleri ayaz yıksa da sen yeter ki hep ümit et hayat döner sana..
|12-01-2009, 14:37||#212|


ÖZEL ÜYE


şimdilerde gözümü kapattığımda
gördüğüm rüyalardasın
gözümü açtığımda yine sen!
yokluğunda yazdığım şiirler gibi
sessizim artık
ve sabah gitmeleri kadar zamansız
alabildiğine kızıl bir akşam
geliyor kente
ben yine aynı evin
aynı bahçesindeyim
kimse kalmamış bu evde
yarım kalan aşklardan yorulmuş
bir adam geziyor evin bahçesinde
pencereden seyredilen
evlere benzemiyor bu ev
her bir odasında ayrı bir anı var
evin penceresinden içeri
çocuk sesleri girer her akşam.
gece oldu mu
uzun bir bekleyiş hakim olur eve
kaybettiğimiz düşler geri gelir mi diye
düşünür durur evdeki adam.
|12-01-2009, 14:56||#213|


Forumun Tiryakisi


Kim birini yaraLarından sevmeye başLasa böyLe oLmaz mı zaten…
Acımaz mı seviLenin gözLeri…
Acıyan gözLer güçLenen yüreğin yüzdeki yansımasıdır asLında
ÇeLiğe su vermek gibi…
Birini yarasından sevmek yüreği suya kavuşturmaktır…
Yürek çeLiğe işte böyLe dönüşür…
|14-01-2009, 10:32||#214|


ÖZEL ÜYE


Maviye/Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine/Rüzgarda asi,
Körsem/Senden gayrısına yoksam
Bozuksam/Can benim, düş benim,
Ellere nesi?
Hadi gel,
Ay karanlık...
İtten aç/Yılandan çıplak,
Vurgun ve bela
Gelip durmuşsam kapına
Var mı ki doymazlığım?
İlle de ille/Sevmelerim,
Sevmelerim gibisi?
Oturmuş yazıcılar
Fermanım yazar
N'olur gel,
Ay karanlık...
Dört yanım puşt zulası,
Dost yüzlü,
Dost gülücüklü
Cıgaramdan yanar.
Alnım öperler,
Suskun, hayın, çıyansı.
Dört yanım puşt zulası,
Dönerim dönerim çıkmaz.
En leylim gecede ölesim tutmuş
Etme gel,
Ay karanlık...
|15-01-2009, 12:12||#215|


.


Tükenmeyen yollarda,bilinmeyen geleceklere
Yürüyerek geçiyor yaşam.
Uyandığımda bitecek bir rüya gibi.
Hiç durmadan,koştururcasına yürüyorum,
Durursam uyanacağım,
Yaşam bitecek sanki...
Ardıma bakmadan gidiyorum
Bir daha geçmeyeceğimi bildiğim yollardan.
Her adımda dağılıyorum.
Bir parçam,ellerimden düşer gibi,
Kayıp gidiyor benden...
Bir köşede gülüşümü bırakıyorum.
Bir gece yıldızlara bakarken,gözlerimi.
Sokak lambalarında, sessiz gölgelerimi.
Günbatımının kızıllıklarında çocukluğumu,
Gündoğumlarında,sabah çiğlerine karışan gözyaşlarımı...
Siyah beyaz bir fotoğrafta düşlerimi...
Oysa düşlemek ne güzeldi çocukken.
Nerden bilirdim yaşamın
Böyle parçalanarak süreceğini
Ve ömrümün,kendimi toplamakla geçeceğini...
Bir yap-bozum sanki,
Tek parçamı bile bulamadan,
Yeniden dağılıveriyorum.
Nerede başladı bu...
Hatırlamadığım kadar uzakta kaldı ilk kırıntılarım.
Her yiten parçada sessiz bir çığlık attı yüreğim,
Sel olup aktı da,kimseler görmedi.
Sessizce gelip toplamasını bekledim
O hep beklenen,ama hiç gelmeyenin...
Yüreğimde bir telaş,bir heyecan;
-Beni tamamla artık ! -der gibi çırpınan...
O değil miydi daha yolun en başında
Bin parçaya bölünüp dağılan...
İstesem de bulamam yüreğim.
Bir daha geçmeyeceğim bir yolda,
Bir eskiciye bıraktım seni,paramparça...
Çığlıkların paçalarımdan süzülüyor,
Kimseler görmüyor...
İşte böyle sürüyor yaşam
Yolun birinde eksilip,
Bir başkasında biraz artan...
Kim geri getirebilir,
Bir daha geçmeyeceğim bir yolda,
Bir eskicide kalan ,
O bir parçası hep eksik yüreği..
|16-01-2009, 16:15||#216|


ÖZEL ÜYE


içimden yalnızlık geçti yine
öyle sessiz sedasız değil ama kırdı geçti
yıktı yine ne varsa geçmişe dair
ne varsa geleceğe dair
özlenen yok
sevilen yok
seven yok
bir gecem var birde yalnızlığım var
kalbim kanamıyor artık
alışmış gibi görünüyorum
ya da göründüğüm için alışıyorum
yılmaz erdoğan dinleyemiyorum artık
ankarayı da özleyemiyorum
hiç bir şehiri özleyemiyorum
uzak geliyor bana sitem etmek
ankaraya sitem etmek
yılmaz erdoğana sitem etmek
hiç kimse onun kadar güzel anlatamayacak ankarayı
ve hiç kimse söyleyemeyecek yalnızlığımı
gözlerim alıştı dört duvara da
duvarlar alışmadı benim soğuk nefesime
yastığım alıştı da ıslaklığı
gözyaşlarım alışmadı her gece akmaya
bak işte yalnızlık geldi yine beni buldu
beni yalnız gördü ya
geldi bende kaldı dünde bugünde yarında...
|16-01-2009, 16:24||#217|


Eylül.


Şimdi gidiyorsun, git
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim,onlarda gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin
Yıldızları da alsana yanına gökyüzünden
Sevdiğimiz şarkıları da
Pencereme konan yusufçukları da
Bana karanlığı bırak
Beni bırak, beni böyle bırak
Böyle ansızın, böyle yakışıksız
Böyle anlamsız, böyle dağınık
Öyle kapıda susuşun
Öyle sarsak, öyle serkeş, öyle çerkes duruşun
Öyle sağlam, öyle bir de vuruşun
Koy beni sensizliğe
Ve otursun içime kül gibi kor yangının
Şimdi gidiyorsun, git
Hadi git
Hepsi hepsi bir sevda benimkisi, al da git
Hadi kanatma
Hadi yıkma
Hadi dokunma
Zaten ben seni öylesine sevmiştim
Şimdi gidiyorsun, git
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim,onlarda gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı her şeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin
|16-01-2009, 16:49||#218|


Forumun Tiryakisi


Bulutlarla gece el ele;
Sesin var yağmurun sesinde!
Çınlıyor İzmir Sokakları,
Aşkımın seliyle…
Bitmez… Dinmez…
Bu hüzzam yağmur
Sen yokken bu şehirde
Yüreğim en hazin notasında yalnızlığın,
Ruhumsa isyanlarda sensizliğe…
Sen… Tılsımlı bir aşk bestesi,
Yüreğimin gül kokan köşesi;
Nerdesin? Nerdesin?
Çok üşüyorum sensizlikte;
Dön şehrine hadi…
|17-01-2009, 02:58||#220|


Deneyimli


SONSUZ AŞK
Dalga ile kıyının aşkını bilir misin?
Öncesizden başlayıp sonsuza giden
Dalga hep aşka kavuşma özlemiyle atılır kıyıya
Dalga seven, kıyı sevilendir
Dokunur parmaklarının ucuyla sevdiğine dalga
Ve döner hep geriye
Bilir kavuşamayacağını ama hep koşar kıyıya
Her bir dokunuşunda aşkına verir bedenini hesapsızca
İşte ben de seni böyle severim yar.
Ya bilir misin dağ başında açan uçurum çiçeklerini?
Bilirler görünmeyeceklerini..
Sevilmeyeceklerini..
Koklanmayacaklarını..
Okşanmayacaklarını..
Ama inatla açarlar aşkla.. sevgiyle.. özlemle..
Hep beklerler gelmeyecek sevgilinin onu kucaklamasını
İşte ben de seni böyle beklerim yar.
Ya bilir misin günebakanın güneşe olan aşkını?
Hiç kucaklayamayacağı bir sevgilinin peşindedir
Bir bakışına verir ömrünü
Bir bakışının özlemindedir sevgiliden gelecek olan
Ve güneşin her batışında boynu bükük kalır
Sarıya boyanır yüzü sevgiliden aldığı ilhamla
Bilse de kavuşamayacağını
Her doğan günü umutla bekler sevgiliye kavuşmak için
Ben de seni böyle beklerim yar.
Ya ipek böceğini bilir misin?
Onun kozasının içinde ördüğü o ipliğe olan aşkını
Bilir o ördüğü ipliğin kendisinin ölümü olacağını
Ama aşkına feda eder kendini
Öyle verir kendini yarenine korkusuzca
İşte ben de kendimi böyle veririm sana yar.
Ya ağaç ile meyvesinin aşkını bilir misin?
Meyvesini vermelidir ağaç yeniden doğmak için
Öyle zorludur ki ayrılmaları..
Verir meyvesini ağaç
Meyve tohum olur,
Tohum kök olur..
Ve yeniden doğar ağaç kendi meyvesinden
İşte ben de böyle yar
Yok olmayı göze aldım tekrar sende doğmak için …
|Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)|
|Seçenekler|