Eskiden, ÖZGÜR KOCAELİ’nin başındayken, hergün yazdığım günlük yazıların dışında, pazartesi günleri de “Mektup” sütunlarını yazardım.
Mektup’ ta okurlarım ile adeta dertleşir, kendi bünyemizde yaşananları, sıkıntıları, sevinçleri paylaşırdım.
Bugün de, bu eski MEKTUPLAR kıvamında bir yazı yazmak istiyorum.
……………………………
Malum, Güngör Arslan bu kentin “Haşarı” çocuğuydu.
Yıllarca bu kentte çok farklı çizgide gazetecilik yaptı.
Pekçok kişiyi rahatsız etti.
Ama özellikle bu kentteki AKP’lileri çok rahatsız etti. Özellikle Nevzat Doğan’a, İzmit’i dar etmişti…
Hakkında sayısız dava açıldı. Hemen her gün mahkemelere çıkmak zorunda bırakıldı.
Sonunda 15 Temmuz bahane edildi, hiç ilgisi yokken “FETÖ’cü” damgası vuruldu, elindeki her şeyi, kurduğu gazetesi alındı.
Ben, bu kentin, kimseye sataşmayan, kimseye bel altından vurmayan, “İyi” olana “İyi”, “Kötü” olana “KÖTÜ” diye yazabilen uysal gazetecisiydim.
Yaşam biçimini, siyasi çizgisini hiç saklamayan, ama cami cemaatinin de, AKP’lilerin büyük bölümünün de saygı duyduğu, sevdiği “Uslu” gazetecisi.
Ancak, çok büyük bir kibir abidesi ve pekçok kişiye oranla sinsi zeka konusunda çok ileri biri olan, bu kent için özel olarak yetiştirildiğine ve gökten zembille indirildiğine inanan Tahir Büyükakın, 31 Mart’tan sonra beni çok kısa sürede çözmüştü.
Kafasında planladığı şekilde Kocaeli’yi dikensiz gül bahçesi yapabilmesi, bu kentte değneksiz dolaşabilmesi için, beni pasifize etmesi gerekiyordu.
Nitekim çok uzun sürmedi. 17 Haziran 2019 tarihinde, Tahir Büyükakın’ın emriyle, ben de kurucusu olan, sonradan Haldız Gruba devrettiği gazeteden Büyükakın’ın emriyle kovuldum.
……………………….
Kader, kentin “Yaramaz, ele avuca sığmaz” gazetecisi Güngör Arslan ile “Uslu, kalemiyle kimi övüp, kimi yerdiği pek fazla anlaşılamayan, herkesle arasını iyi tutmayı beceren” gazetecisi İsmet Çiğit ’i bu tesadüfler ve hainlikler silsilesinin sonunda bir araya getirdi.
Geçen ağustos ayından beri birlikteyiz.
Aramızda en ufak bir sürtüşme yaşanmadı. Pekçok kişi, “Bunlar iki günde birbirine girer, tekme tokat dövüşürler” diye bekliyordu.
Güngör, benim bu sektörde tanıdığım en saygılı insanlardan biri.
Üstelik en heyecanlı gerçek gazeteci..
Hani bir zamanlar pekçok kişi elinde cep telefonu ile “Pokemon canavarı” toplardı ya, Güngör’ü onlara benzetiyorum. Elindeki cep telefonu hiç susmuyor ve her yerden her an haber yağıyor. Güngör’ün bence tek kusuru, kendisine çok çeşitli kaynaklardan gelen haberlerin doğruluk derecesini araştırmıyor olması.
Her haberde büyük bir heyecan yaşıyor ve hemen internet sitesine koymak istiyor.
Ben daha sabırlıyım.
Birkaç kaynaktan doğrulatmadan, haberin muhatabı ile doğrudan konuşmadan kullanılmasını hala içime sindiremiyorum.
Ama bu sorunları da aşıyoruz.
Benim çok önceden ilan ettiğim bir hedefim vardı:”29 Ekim’de yazılı gazete çıkartmak.”
29 Ekim geçti, bu hedefimi gerçekleştiremedim. Ama 29 Ekim’de gazete çıkmayınca, pekçok kişi “Bunlar çuvalladı. Gazete falan yapamazlar” demeye başladı. Bugün bu duruma açıklık getirmek istiyorum.
………………
Yine tamamen Güngör Arslan’ın çabaları ile SES KOCAELİ internet sitesi yayına başladı. Çok kısa süre içinde SES Kocaeli internet sitesi, bu kentte kendi alanında birinci oldu.
Yazılı gazete çıkartma kararı ve hırsından ise, geri adım atmadık. Yine Güngör Arslan tek başına araştırdı, Cedit Mahallesi’nde gazete için bir ofis yeri buldu.
Kolay değil bir yerel gazete çıkartmak.
Üstelik hiçbir sermaye grubundan, hiçbir siyasikanattan en küçük bir mali destek görmeden bunu yapmak.
Güngör, elinden herşeyi alınmış bir adam. Ama gazeteci. Ama heyecanlı. Gitti, yeri tuttu. 6 aylık kirayı peşin ödedi.
Günlerdir bir inşaat işçisi gibi çalışıyor. Yeri geliyor, bir hamal gibi eşyaları sırtlanıp götürüyor. Yeri geliyor, bir temizlikçi gibi yeni ofisteki inşaat molozlarını temizliyor.
Yeni bir gazete ofisi yaratmak kolay iş değil.
Muhasebesi, yazı işleri, teknik servisi, mutfağı, hatta televizyon stüdyosu bulunan, giren herkesin bu işi ne kadar ciddi yapacağımızı ilk anda algılayabileceği bir ofis yapıyoruz.
Hani içine 50 kişi al, çalıştır. Öyle bir yer…
Bütün harcamaları, bütün emeği Güngör veriyor. Ben her gece uykumda bile yeni gazete yapıyorum. Haber başlığı atıyor, internet üzerinden yapılacak görüntülü canlı yayınlarda her gün sabah ve akşam neler konuşacağımın provasını yapıyorum.
Yanımızda dost olarak, kardeş olarak Soner Boz, Başar Kardeşler, Faruk Bostan var.
Gazeteci olarak ben ve Güngör’ün dışında Ahmet Serimer, Bigman Çakman var. Her ilçede Güngör’ün muhabirleri, ilimizdeki her medya kuruluşunda Güngör’ün casusları var.
Şimdilik, personel oluşumu konusunda kimseye ısrar etmiyor, baskı yapmıyoruz.
Şirketin muhasebe ve reklam işleri konusunda da bu alanda Özgür Kocaeli’den büyük deneyimi bulunan, uzun yıllar birlikte çalıştığımız Seda Kadı var.
Eminim, geçmişte birlikte çalıştığım gazeteci arkadaşlarımdan hangisine “Gel, yarın bizimle çalışmaya başla” desem gelecektir. Ama bu meslekte öpülmeyen bir kulağımızın arkası kaldı. 40 yıl boyunca önümde “Abimsin” diye ceket ilikleyip, sonra arkamdan tef çalanları biliyorum.
Sadece maaş gününü bekleyen, memur zihniyeti ile çalışıp, işini hiç önemseyenleri biliyorum. Piyasada gazeteci havası atıp, bir lokma avanta ekmek veya bir bardak çaya kendini satanları biliyorum.
Benim hedefim, belli bir süre sonra, bu kentteki bütün basın emekçilerini(ama dürüst ve kaliteli olanları) SES Kocaeli çatısının altında toplamak. Çünkü çok iyi biliyorum. Bugün bu kentteki bütün basın emekçileri mutsuz. Hem çalışma ortamlarından huzursuz, hem üç kuruş maaşlarını gününde alamadıkları için mutsuz.
Biz SES KOCAELİ ile birlikte, “Türkiye’de yerel basının öncüsü” olarak bilinen Kocaeli’ ye yeniden bu sıfatını iade edeceğiz.
Bu haftadan itibaren çok büyük olasılıkla yeni ofisimizde çalışmaya başlayacağız. Çok yakında, en geç bu yılın sonuna kadar da kağıt gazeteyi bu kentin önüne koyacağız.
Belki bu maceramız 10-15 gün sürer. Bastırdığımız gazeteleri kimse almaz. Biz bayiden olduğu gibi geri toplarız. Ama inanıyorum ki yapacağımız gazeteye bu kent sahip çıkacak.
Sadece bu kentin iyiliğini isteyen, bu kentte bağımsız ve özgür basının bulunmasının önemini bilen insanların desteğine ihtiyacımız olacak. Onlardan da tek ricamız, “Lütfen hergün bir tane gazete alın” şeklinde olacak.
İsmet’le Güngör gazete yapacak diye heyecanlanıp sevinenler bu duygularını yaşamaya devam etsinler. Onları hayal kırıklığına uğratmayacağız.
İsmet’le Güngör gazete çıkartacak diye hop oturup kalkan, panikleyen, bizi engellemek için her türlü adiliği göze alanlar ise, korkmakta haklıdırlar. Çünkü onların ipliğini pazara çıkartacağız…
Bekleyin..
Çok uzakta değiliz. Geliyoruz.
Sizin sesiniz olmaya, sizin gücünüz olmaya geliyoruz. Verdiğimiz sözden kesinlikle dönmüyoruz.
Ama ben sadece oturduğum yerden yazı yazarken, yeni bir gazete için her şeyini ortaya koyan Güngör Arslan’ı da büyük bir takdirle izlediğimi belirtmeliyim.
Bu gazeteyi yaparsak, öncelikle Güngör’ün eseri olacak.