Gel çocuk elin ayağın olayım senin
Can çocuk gel yaşam katayım sana
Gel çocuk türküler dizeyim sana
Gel elini ver bana gücümü katayım sana
Çocuk! Haydi yeni bir düzen kuralım
Ölümü bilmeyen yaşamı
Zalimliği bilmeyen insanı
Sevgiyle yoğrulmuş uzun ömrün
Bilimini bulalım çocuk!
Oyy çocuk, kalbin olayım senin
Çocukları amaçlarınıza malzeme yapmak etik mi?
Günümüz dünyasında ne kadar çocuk öldürüldü!
Günümüz dünyasında çocuk ölümlerine ne kadar seyirci kalındı!
Günümüz dünyasında çocukları kirli emellerine nasılda malzeme yaptılar, yapmaya devam ediyorlar!
Çocuk tertemizdir, sizin entrikalarınızdan anlamaz. O sadece yaşam alanında öylece var olmaya çalışır. Sizi ve amaçlarınızı anlamaz!
Çocuğun dünyasında; saflık var, oyun var, sevgi var. Onlar ne anlar kirli emellerinizden! Onlar ne anlar düzenbazlıklarınızdan! Onlar nerden bilecek sizin ellerinizin kanlı olduğunu!
Düşünüyorum da hangi amaç insan ölümü üzerinden yükselebilir . Ölümle gelen ne olursa olsun, mutlu olunur mu? Huzurlu olunur mu? Vicdan insanı rahat bırakır mı?
Siz yönetenler diyorsunuz ki; devletimizi halkımızı güvence altına almak için gerekirse kadın, çocuk demeden icabına bakacağız ki icabına kurşun sıkarak bakıyorsunuz! Bende diyorum ki; çocuğumu, komşumun çocuğunu öldürdüğün bir memleketi istemiyorum! Al başına çal.! O var etmeye çalıştığın, memleket mi vatan mı yoksa saltanatın mı bilinmez! Uğruna beni bizleri öldürerek memleketi güvence altına alamazsınız. Olsa olsa diktatörlüğünüz güvence altında olur. Olsa olsa vicdanı ölmüş, duygusu sağırlaşmış, insanlıktan zerre kadar pay almamış yönetimleriniz olur!
Şimdi bana nasıl anlatabilirsiniz çocuk öldürmenin, öldürtmenin nedenlerini!
memleketin varlığı çocukların ölümünden geçtiğine kim ikna edebilir beni
Hiçbir neden beni ikna edemez. Kimseyi de ikna etmemelidir! Çocukların öldürülmeleriyle gelecek memleket refahları.? Yok böyle bir şey kardeşim! Sadece vahşetiniz var.
Oysa ki; egemenlerin, yönetenlerin veya sistemin birinci vazifesi, her koşulda vatandaşlarının en iyi koşulda yaşamını idame etmesi için, gerekli her tedbiri almak zorunluluğudur. Hele, hele yarının büyükleri ve gelecekleri olan çocuklarınsa, eğitim, sağlık ve yaşam alanlarının olabilecek en iyi koşullara kavuşturulmasını sağlamaları gerekir!
Elbette salt Türkiye deki çocuk ölümlerini haykırmıyorum. Tüm dünyadaki çocuk öldürülmelerinedir isyanım!
Anneyim, anneler nezdinde anneliğim ağlıyor. Anneyim, anneler nezdinde beynim çığlık atıyor. Anneyim, anneliğimde anneler adına siz dünya yöneticilerinin barbarlığını lanetliyorum, çözümsüzlüğünüzü kınıyorum.
Anneliğinizi, babalığınızı, insanlığınızı kendi adıma sorguluyorum ve merak ediyorum
sizler bunların neresindesiniz? Ben mi yanlış biliyorum bu kavramları, yoksa siz mi nemalanmamışsınız? Aksi halde bu kadar sağır, duygusuz ve kör olamazdınız.
Son on, on beş yılda dünyada devlet eliyle öldürülen çocuk sayıları öyle çok ki dillendirmek bile can yakıcıdır. Anneliğimde sızlayan yara olan çocuklar(!) böyle döktürdü düşüncelerimi. Bir yerlerden herhangi bir bilgi araştırmama gerek kalmaksızın, yakın tarihin tanıklığıyla yaşadığım gerçeklerimizin, acımasız yansımalarıdır bu.
Saygılarımla 29.01.2017 A. Engin