Disney'nin klasik animasyon eserlerini live-action uyarlama katliamı tüm hızıyla devam ediyor. Bu seferki kurban pek çoklarınca stüdyonun gelmiş geçmiş en iyi animasyon filmi olarak nitelenen Beauty and the Beast. Görünümler yanıltıcı ve geçiciyken sevginin baki olduğunu salık veren bu peri masalını tekrar, bu kez kanlı canlı oyuncularla güncel bir sinema olayı olarak deneyimleme heyecanına fazla ses etmeyeceğim. 1991 tarihli çizgi filmi izlemişlerin nostalji arayışı ve üşengeç yeni neslin ancak önüne konana duyduğu merak sağolsun gayet iyi gişe rakamları elde etti Beauty and the Beast. Görünen o ki paracıklar bu şekilde kasaya akmaya devam ettikçe Disney bu trendin peşini bırakmayacak. Amma velakin burada o bildiğimiz, sevdiğimiz masalın büyülü romantizminden eser yok. Yirmi küsür yıl önceki filmin boyalı çizgi dünyaları bu güya "gerçek" fakat alabildiğine sevimsiz, fersiz, agresifçe çirkin mamulden kat be kat daha sahici. Masum basitliğiyle kendine fazla fazla yeten bu güzelim masala inandırıcılık ekleme girişimi hangi dangalağın fikri acaba. Masal bu yahu. Bu mudur hayal gücü? Belle'in babasının şatoya girdikten sonra konuşan eşyaları görüp korkup kaçması mıdır yeni uyarlamaya eklenmiş yaratıcı yorum? Karakterler için saçma sapan özgeçmiş çalışmaları mıdır yoksa? Ya da ne bileyim 1700lerde Fransa'da geçen bir anlatıya siyahi bir rahip koymak mıdır sizin kreatif vizyonunuz? Bayat bir espri anlayışıyla komik olsun diye sunduğunuz bastırılmış eşcinselliği bakın ilericiliğimize, Disney filminde ilk defa bir gay karakter var diye pazarlama yüzsüzlüğüne ne demeli... İğrenç, samimiyetsiz bir politik doğruculuk Hollywood'u öldürdü öldürecek. Lütfen gidin bu hesaplanmış, mekanik, duygusuz şeyin yerine 90'lar klasiği animasyon filmi izleyin. O bu 2017 model posadan daha taze, daha modern, daha yaratıcı, daha progresif.
Yönetmen: Bill CondonYıl: 2017
Süre: 129 dk
Oyuncular: Emma Watson, Dan Stevens, Luke Evans, Josh Gad, Kevin Kline, Ewan McGregor, Emma Thompson, Ian McKellen, Gugu Mbatha-Raw, Stanley Tucci, Audra McDonald, Ray Fearon