Sürgünler daimi sürgünlerin hayatlarından kısa bir kesit sunuyor. Kasvet ve umut dolu Dublin'de, çözümsüz kalmaya mahkûm gibi görünen duygusal çatışmalar, büyük iddialar, ağır yenilgiler ve karşılık bekleyen aşklar, dört karakterin arasında cereyan eden karmaşık ilişkinin seyrinde ve bir oyun kurgusunda ustalıkla örülüyor.
20. yüzyıl edebiyatının büyük dehâsı James Joyce, bu ilk ve son oyununu, büyük eseri Ulysses'i kaleme almaya başladığı sıralarda yazdı. Otobiyografik yanı ağır basan ve döneminin aile ve ahlak değerleriyle çatışan bu metin, uzun yıllar göz ardı edildi.
Küçük bir aile ve arkadaş çevresi üzerinden, kıskançlık, özgür aşk, ihanet ve dostluk meselelerini büyük bir cesaretle ele alan Sürgünler, aykırı ve yaratıcı bir zihnin ürünü.
Published in serial form in 1914–1915, A Portrait of the Artist as a Young Man is celebrated as one of the great literary pioneers of the twentieth century. Joyce was one of the first writers to make extensive and convincing use of stream of
“Efendim, İngiltere ve İrlanda'da yazarlığın şimdiki koşullarını biraz aydınlatan bu mektubu yayımlamanızı isteyebilir miyim? Altı yıl önce, Mr. Grand Richards, Londra'da yayıncı, benimle, yazdığım Dublinliler adlı öykü
Modern edebiyatın en çetrefil, dilin, anlatının sınırlarını yıkıp geçen, roman türünü bambaşka ihtimallerle tanıştıran yazarı James Joyce için, Beckett “onun eserleri şeyle ilgili değil, o şeyin ta kendisidir,” der. Jorge Luis
Joyce's novel remains vital, in contrast to almost all other novels published in 1916, because he forcefully strived toward an idiosyncratic form of expression, a language intrinsic to the story he wanted to tell, about the young protagonist, Stephen
“…amaç Dublin'deki hayatın o denli gerçek bir tasvirini yapmaktı ki, orada yaşayanlar şehirlerindeki bu düşünce ve duygu felci karşısında dehşete düşerek hatalarından arınacak ve bu sanat eserini bir tür manevi dirilişin lokomotifi