hamilelik durumundaki bayanın özellikle bir yiyeceği fazlasıyla yemek istemesi. fiziksel ağrılara kadar sürükleyebilmektedir insanı
(bkz: ukte dolması
)
bazı kadınların kaprise dönüştürebilecekleri hamilelik olayının bir parçası
bayanların nazlanma sorunsalı... çocuk falan hikayedir. sırf bazıları nazlanmak ve dediklerinin yerine getirilmesi için hamile kalır. genellikle istekler adam gibi değildir zaten...
birçok erkeğin henüz değil çocuk yapmayı, evlenmeyi bile düşünmezken kabusu haline gelebilen gebelik sendromudur. bir erkeğe "bilmem şu feleğin bende nesi var, zemheri
ayında canım gül ister benden" türküsü eşliğinde kış ortasında fellik fellik çilek
aratabilecek, aşk
tan sonraki tek olgudur.
duyduğuma göre, iradesi kuvvetli bayanlarda gerçekleşmeyen hadiseymiş. bunun üzerine gidip annemin elini sıkmıştım, zamanında gösterdiği yüksek iradeden dolayı.
istatistiklere göre, hamile bayanlar bir yiyecek maddesine çok fazla aşerirlerse, doğacak nur topu da ileride bu maddenin tutkunu oluyormuş. misal çağla badem, misal acur turşusu. "peki nasıl ulaştın paşam sen bu istatistiklere?" diye soracak olursanız, sağdan soldan duyduğum ikibuçuk hikayenin, götümden sallamanın dayanılmaz hafifliğiyle oluşturduğu korelasyon neticesinde meydana gelen, sibirya üzerindeki alçak basınç merkezi sayesinde derim efendim.
şiddetli arzu.
alkol ve madde bağımlılığı
nda yeniden başlamanın en önemli nedenidir.
akıllı davranan kadınların bu durumu iyi kullandığında erkeklerin zaaflarından faydalanıp tüm beklentisini karşılayabileceği periyod. bunun en önemli nedeni erkeklerin eşleri hamile kaldığında daha ilgili davranmasıdır. ilgi aslında çocuğadır ama doğana kadar onu taşıyana yani anneye yansıtılır.
saat gecenin üçüdür...
- kocacığım uyan, canım geçen o vitrinde gördüğümüz tek taş pırlantayı çekti.
- bu saatte mi?
- ay evet aşeriyorum.
- o sadece yiyeceklere karşı değil miydi?
- ne yani onu parmağıma takmayayım da çocuğumuzun psikolojisi mi bozulsun
- neyse kuyumcuyu bulamazsam camı kırıp parasını bırakırım, hemen çıkayım.
- aşkımmm.
- sen uyu bebeğim, getirince seni uyandırmadan, çocuğumuzu rahatsız etmeden parmağına takarım.
ne de güzel bir eylem..
gebeyken olanı olacak ama. hamileliğin en güzel yanı olmalı bu lan. düşünsene nazların en çekilebileni. adamın çocuğunu taşıyorsun sonuçta karnında. boru mu?! evet bi nevi boru ama konumuz bu değil. neyse işte sen desen ki gecenin dördünde "kalk bana elmalı bonbon kurabiye bul!". bulmak zorunda. ehe. gitsin anında bulsun hatta. eşinizden öyle can erik falan istemeyin sevgili anne adayları. tüm mevsimsiz ve zor temin edebileceği yiyecekleri, en kör saatlerde talep edin. sonuçta siz taşıyorsunuz yavrunuzu o kadar da yapsın zahmet edip. feminist ruhum şaha kalktı sanırım. kalktı..
illa hamileliğin sonucu değildir. bir sabah kalkarsınız "benim canım x -diyelim ki patates salatası- istiyor." dersiniz uyanır uyanmaz, evli olmadığınızdan markete/pazara gidecek kimse olmadığındanevet ileride koca değil köle alacağım ben- gider kendiniz patates alırsınız falan.
bu tabi hamilelerde x1000 gücünde görülen bir durum. ama madem öyle ben neden haşlanmasa bile patatesleri yemek istiyorum bilmiyorum.
evet böyle de dünyanın en yüzeysel insanıyım vesselam.
canı çekmenin hamilecesi.
(bkz: hamile
)
özellikle de tatlıdan nefret eden bir insanın tatlı aşermesi; korkutan, evin içinde volta attırandır. adet gününü dört gözle bekletendir.
öğle vakti muzlu frambuazlı çikolatalı pasta isteyen kadının yaptığı şeydir.
kadınların abuk subuk, ele avuca gelmez isteklerini "çocuğum için" kisvesi altına sokmakta kullandıkları tabir. supangle aşerilir mi lan?