Medeniyet güzel şey, sevimli şey… Bakın artık konar göçer hayatlarımız yok, yerleşik yaşama geçtik. Hepimiz iyi ya da kötü apartman dairelerinde oturuyoruz, sıcak suyumuz musluğu açınca geliyor. Bir dolu nimetten faydalanıyoruz yani.Ancak hepimizin külüne muhtaç olmadan yaşayabileceği, komşusuz müstakil evleri yok. Mecburiyetten hayatımıza kattığımız o insanlardan, komşularımızdan bende de var. Hele bir tanesi var ki, bu hayattaki en büyük sınavlarımdan biri. O sebepten bu mektubu yazmam zaruri olmuştu. Saygılarımla…
Merhaba Kemal Bey nasılsınız? Kemaldi değil mi? İsminizin KOMOL olamayacağını düşünerek bir akıl yürütme yoluyla buldum, umarım yanlış anlamamışımdır.
Sağlığınızı sıhhatinizi sormama sanırım hacet yok. Bir beygir kadar mukavemetli olduğunuzu dün gece bir kez, bir kez, bir kez, bir kez ve toplamda dört kez daha hatırlattınız.
Gelen konuklarımızı hakkıyla ağırladığınız için naçizane bir komşunuz olarak gururlanmadım değil. Gerek semtimizin aydınlık yüzünü, gerekse ecdadımızın temel meşgalelerini koruduğunuz ve yaşattığınız için minnet duydum. İnsan minnet duyarken o an yaşanan ne varsa hepsini paket olarak duyuyor elbette. Bu da bizim müteahhitlerimizin malzemede ucuza kaçmalarından kaynaklıyor. Yoksa herkesin irili ufaklı minneti kendine…
Komol bey, dün gece ne güzel bir geceydi değil mi?
Sizinle olan münasebetimiz sabah 4’ü buldu. O kadar içildikten sonra eve o saatte girmek de normal tabii. Evinizi çok sevdiğinizi ve ne kadar misafirperver olduğunuzu iyi bilirim. Sabahın körü de olsa bu tutkunuza yine bağlı kaldınız ya vallahi helal olsun. Gerçi o içkiler nereye içildi hiç anlamadım vallahi, maşallahınız var sevgili komşum.
İnanır mısınız bazı sabahlar nefesinizi ensemde hissediyor ve irkilerek uykumdan uyanıyorum. Siz bazı gerçeklerin üzerinde boylu boyunca yoğunlaşırken, ben aynı saatlerde o gerçeklerin rüyasını görüyor oluyorum.
Aşka olan saygımdan olsa gerek, tavana vurarak sizi o huşu halinden uzaklaştırmak içime sinmiyor ya da bir diğer deyişle araya beni de alırsınız, gümbürtüye giderim diye korkuyorum. O yüzden Yenge Hanım’ın “Çoooooooooooooook güzeeeeeeeeaaahhhllll” nidalarını yorganımın altından, biraz da sinmiş, ezik bir garson boy çocuk gibi dinlemeyi tercih ediyorum. Hayatımda bu kadar çaresiz kaldığım anlar çok azdır.
Bu esnada ister istemez zihnimde iki çıplak bedenin silueti beliriyor.
Fakat düşündüğünüz gibi seksi bir görüntü değil bu. Daha çok boyunlarından eritilmiş kuyruk yağı akan ve birbirine dolanmış iki adet Lombak karakteri gibi bir imgeden bahsediyorum. Olaylar çok karışık olduğu için o estetiği kafamda bir türlü yaratamadınız sevgili komşum.
Komohhh Bey, samimi söylüyorum (ki artık samimiyiz diye düşünüyorum) bu kadar kadının size nasıl baktığını da bir türlü çözemiyorum.
Tipiniz aynı Bodrum veya Marmaris gibi tatil bölgelerinde gündüzleri slip mayosuyla halk plajında takılıp, geceleri barın üstünde Lambada dansı yapan hizmet bağımlısı emektar erkek arkadaşlarımıza benziyor. Her seans öncesi gelen bardak tokuşturma sesinden ve şen kahkahalardan anladığım kadarıyla romantik ilişkiler yaşamayı tercih ediyorsunuz. Biraz komşuluk hatrım varsa bi dahaki sefere partnerinize “Neden ben biraz anlatsana?” diye sorar mısınız? Ben cevabı nasıl olsa aşağıdan duyarım.
Sizi daha fazla meşgul etmeyeceğim. Malum, hücrelerinizde su taşıyacak organeller bile çalışmıyordur yorgunluktan.
Kendimle ilgili değişimlere katkıda bulundunuz, bunu da söylemeden edemeyeceğim. Allah razı olsun, artık saat 06:00 dedin mi ayaktayım çünkü uyuyamayan bir insanın uyanması mümkün değildir tahmin edersiniz 🙂
Beri yandan insani ve hormonal bi takım taleplerimi yitirdiğimi de söylemem lazım.
Bünyem şu an üremekle ilgili herhangi bir uyarana karşı duyarsız. Seks hayatım bitti, teşekkür ederim 🙂
Gerçek bir öğretmenmişsiniz sevgili komşum. Hayat gibi öğrettiğiniz bana bir takım şeyleri: “seve seve”
Hakkınızı helal edin, kombiyi de çıkarken kapatın. Banyo tavanın köşesinden sızdırmaya başladı, fayanslar gusül abdesti karşısında artık edilgen.İmza: Altta kalan komşunuz