Bonsai Japoncada birleşik bir kelimedir. : "bon" tabak ya da tepsi ve "sai" ağaç ya da bitki kelime köklerinin birleşmesi sonucu oluşur. Türkçeye tabaktaki/ tepsideki ağaç/bitki olarak çevrilebilir.
Bonsai her geçen gün değişiklik gösteren, dünyadaki canlı ve yaşayan tek sanattır. Genellikle eşden dosttan duyularak merak uyandırması sonucunda uğraşılmaya başlayan hobi hemen her meraklıyı kendine bağlamayı başaran bir sanat dalıdır.
Bonsai sanat tarihi ile ilgili bir çok söylenti mevcuttur. Söylentilerden yola çıkılarak varılan sonuç şudur ki bonsai sanatının geçmişi yıllar öncesine dayanmaktadır.
Bir efsanede ; Doğu Çin Hanedanlığında yaşayan ünlü bir sihirbaz olan Fei Jiang-feng’in yeryüzündeki her şeyi küçülte bildiği, dağları, hayvanları, bitkileri ve hatta insanları dahi minicik bir kaba sığdırabildiğinden bahsedilmektedir. Bundan etkilenen ve sihirbazın gücüne erişmeye çalışan kişilerin küçük kaplarda ağaçlar yetiştirmeye başlaması sonucu bonsai ortaya çıkmıştır.
Daha çok kabul gören söylenti ise Çinde bulunan Budist rahiplerin tapınaklarının etrafında bulunan yaşlı ağaçları gittikleri yerlerde de görmek istemeleri sonucu tabaklarda ağaçlar yetiştirmesi sonucu ortaya çıkmıştır. Çinlilerin bonsailerinde genelde doğadan bir kesit alınır ve Penjing olarak adlandırılır. Bonsai ye neredeyse dünyanın her tarafında rastlamak mümkündür. Ancak günümüzdeki bonsai anlayışının ortya çıkması ve sanatsal bir boyut kazanması 2000 yıl öncesinde Japonya’nın penjing ile tanışması sonucu olmuştur. Bonsaiyi Japonya'ya Budist rahiplerin taşıdığı sanılmaktadır. Modern bonsainin referans aldığı pek çok teknik ve ekol de Japonya'dan çıkmıştır. Avrupanın bonsai ile taşınışması ise 1800’lü yıllara denk gelmektedir. Türkiye ise 90’lı yılların sonuna doğru bonsai ile tanışmıştır. Yaşlı ağaçlar hemen her kültürde saygı görmüştür. Japonya’ da ise bonsai bahçeleri adeta birer mabet gibi saygı görmekte ve bu işle uğraşan sanatçılara ise büyük değer verilmektedir.