Doğal dünyada, insanlığın gezegenimizin en hayati kaynaklarından biri olan tatlı su üzerindeki engin ve büyüyen hakimiyetini yansıtan, neredeyse hayal edilemeyecek ölçekte bir rejim değişikliği meydana geldi.
Araştırmacıların, su döngüsü üzerindeki insan etkilerinin ilk küresel araştırması olduğunu söylediklerine göre, bilim adamları, şaşırtıcı sayıda su kütlesinde tutulan su seviyesindeki değişiklikleri uzaktan ölçmek için NASA uydu ölçümlerini kullandılar: 227.386 dünyanın göletleri, gölleri ve rezervuarlar, ister küçük ister büyük olsun.
Yapay barajlar gibi insan tarafından yönetilen rezervuarlar, bu dev gezegen ölçekli yüzey seviyesinde su depolama sisteminin yalnızca yüzde 3,9’unu oluştururken, bu küçük kısım, insanlığın tatlı su dalgalanmaları üzerinde gerçekte ne kadar kontrol uyguladığı konusunda akıllara durgunluk veren bir gerçeği maskeliyor.
Hem doğal hem de insan tarafından yönetilen sistemlerdeki su seviyelerindeki genel değişim miktarı hesaplandığında, insan kontrollü rezervuarların tüm yüzey suyu değişkenliğinin yüzde 57’sini temsil ettiği ortaya çıkıyor – tatlı su sistemlerindeki tüm gelgitlerin yarısından fazlası.
Stanford Üniversitesi’nden jeofizikçi Sarah Cooley, “Su döngüsünü tamamen doğal bir sistem olarak düşünme eğilimindeyiz: Yağmur ve kar erimesi, buharlaşmanın tüm döngüyü yeniden başlattığı okyanusa akan nehirlere akıyor,” diye açıklıyor.
“Ancak insanlar aslında bu döngüye büyük ölçüde müdahale ediyor. Çalışmalarımız, Dünya’daki mevsimsel yüzey suyu depolama değişkenliğinin büyük bir kısmından insanların sorumlu olduğunu gösteriyor.”
NASA’nın Ice, Cloud ve arazi Elevation Satellite 2 (ICESat-2) tarafından toplanan 22 aylık verilerden derlenen sonuçlar, su kütlelerini küçük boyutta yakalayıp ölçerek, dünya çapında su depolamanın türünün ilk örneği olan bir anlık görüntü sağlıyor. anket kapsamında bir futbol sahası olarak.
Cooley, “Önceki uydular buna yaklaşamadı,” diyor, ancak bilimsel başarılar takdire şayan olsa da, çıkarımlar öyle değil.
“Bunun çevre için kötü olduğu birçok yol var.”
Riskler, su kıtlığı nedeniyle doğal ekosistemler üzerindeki olumsuz etkilerden yapay rezervuarlardan kaynaklanan sera gazı emisyonları hayaletine kadar uzanıyor.
Elbette, insan tarafından işletilen rezervuarların başka olumlu yönleri de var: su kaynağını kontrol etmenin ötesinde, hidroelektrik sistemleri gibi şeyleri mümkün kılarken, barajlar da sele karşı koruma sağlayabilir.
Yine de, tatlı suyun gelgitleri kadar doğal bir şey üzerinde çoğunluk kontrolünü üstlendiğimizi fark etmek, rahatsız edici bir keşiftir.
Türümüzün çevremizdeki çevre üzerinde ne kadar etkisi olduğuna dair bir başka çarpıcı hatırlatma – sonuçlarının inanılmaz derecede büyük olması, onları yalnızca uzaydan görmeyi umabiliriz.
Brown Üniversitesi’nden çevrebilimci Laurence Smith, “Gezegendeki tatlı su kütlelerindeki tüm hacim değişikliklerinin – göl seviyelerini yukarı ve aşağı iten tüm seller, kuraklıklar ve kar erimeleri – insanlar bu değişkenliğin neredeyse yüzde 60’ına hakim oldu,” diyor.
“Bu, su döngüsü üzerinde muazzam bir etki. Gezegendeki insan etkisi açısından, bu tam orada, toprak örtüsü ve atmosfer kimyası üzerindeki etkilerle birlikte.”
Bulgular şu şekilde rapor edilmektedir: Doğa.
.