Sürü insanın belli başlı dört özelliği şöyle sıralanmıştı:
1. Kişilik kaybı: kişiye özgü bireysel davranış biçimleri, ihtiras ve tutkuların baskısı altında ortadan kalkar. Onların yerini, içgüdüsel tepkiler alır.
2. Duyguların egemenliği: akıl ve mantık terk edilir, duygular ve içgüdüler öne geçerler. Nitekim geniş kitlelerin böylesine yaygın bir biçimde etkilenebilir ve yönlendirilebilir olmalarının nedeni de akılları yerine, hislerini kullanmayı tercih etmeleridir.
3. Zekanın azalması: Toplumun genel zeka seviyesi, onu oluşturan bireylerin zekalarının daha geride bulunur. Toplumun gözünde başarılı olmak ve alkışlanmak isteyen bir kimse, en alt düzeydeki bir zeka tipine göre hareket etmek ve mantıklı düşünceden vazgeçmek zorundadır. Bir olayı, diğer kişilerle paylaşmak, heyecan ve gerilimi arttırır. Bu yüzden toplum her şeye, çok çabuk inanır (ve bunu diğerleri ile paylaşmak ister.) her ne kadar birbirleriyle çelişkili konuşsalar bile bir konuşmacıdan diğerine, onları etkileyen herkese inanmaya yakındırlar.
4. Kişisel sorumluluğun yok olması: İstek ve ihtiraslarını kontrol etmeyi bırakan ve kendini sürünün yönlendirmesine terk eden bireylerde, kişisel sorumluluk duygusu azalır ve giderek yok olur. Bunun sonucu olarak, hiç de kendine yakışmayan ve tek başına yapmayacağı davranışları, grup içindeyken rahatlıkla sergilemeye başlar.
• Kişilik kaybı
• Duyguların egemenliği
• Zekanın azalması
• Kişisel sorumluluğun yok olması.
Bunun böyle olmasının nedeni, çok basittir. Çünkü hiç kimse bizim, eleştiri gücüne sahip olan, araştıran ve soruşturan bireyler olmamızı istemez. Onun içinde, herkes bizi buna ters ve uyumlu bir biçimde eğitmeye çalışır.