Cuma akşam iş çıkışı Büü'nün candostu, nikah şahidi, benim de Büü'yü tanımadan evvelinden dostum ve hatta büyük ölçüde Büü ile tanışmamıza vesile Sinan ve tatlı eşi Özlem'e 1. kızları Gamze'nin ardından gelen 2. kızları Zeynep Hanım'ı güle güle büyütün ziyaretine
Çekim yaptım gitmişken..
Pek ciddiye almıyor konuyu bilmeyenler ama fotoğraf çekimi yapmak hem bedenen hem zihnen yoran bir şey insanı..
Yorulmaktan şikayetçi elbette değilim, ben zevkle çektim her fırsatta çekerim bu nefis aileyi..
o ayrı
ama biraz sersemledim tabi uzun süre vizöre bakmaktan kaynaklı
cumartesi sabah erken sayılabilecek bir saatte kalkıp Defnoşu toparlayıp anneme kahvaltıya gittik ana kız
Alel acele yedim dooooğru Kızılay'a.. Güneş baskı için düzenleyip dijital olarak yolladığımız fotoların negatif filme dönüşmüş hallerini teslim almak için.
Filmleri aldım Kızılay'a gitmeyeli öyle uzun olmış ki bakındım azıcık her sefer gidişimde bir sürü değişiklik olmuş oluyor... Kızılay'a her gidişimde de nostalji yapıyorum, lise üniversite yıllarımdan falan bir anı mutlaka gelip buluyor beni bir sebeple..
neyse başka konu bu uzatmayım lafı..
Kızılay'dan Afsad'a yürüdüm.. Ayşe ve Serpil güneş baskı çalışacaklardı ve yine Serpil ve Yeşim'in de katılımcısı oldukları "Lomography Sergisi" açılışı olacaktı. Kızlar güneş baskı çalışırken Yeşim ve ben Tunalı'ya yürüdük, Yeşim kuaföre gidecekti ben de gittim gitmişken fönlendim, açılış için cips falan aldık geri Afsad'a döndük Büü işten çıkmıştı bu arada geldi beni aldı anneme gittik yemek yedik Defnoşu aldık eve uğradık üstümüzü değiştik açılışa gittik...
Çok hoş kareler vardı Ayşe de lomolandı artık onun da bir lomosu var balık gözlü çoook sevimli :) Darısı başıma :))
Açılış çıkışında Kirpi Bar'a gidip oturuduk Yeşim Serpil Ayşe İlker ben Büü Defne. Murat sadece açılışa gelebildi hem de Yeşim'e söz vermiş olduğu mojito'yu da yapmış olarak.. Çok nefis jestti doğrusu... Defnoş uyuyakalınca Büü kıyamadı kızına eve gittiler baba-kız zira ertesi gün Defnoş için hayli heyecanlı olacaktı...
Fotoğraf: Kirpi Bar'ın sosyal paylaşım sitesi sayfasından alınmıştır...
Pazar sabah yine erkenden kalktık
Çünkü biriciğimizin "Okuma Bayramı" günü idi. süsledik cimcimeyi anneme gittik kahvaltı hazırladı bize onu da alıp Botaş salonuna.. Gösterileri oradaydı...
Ne şirin bu çocuk kısmısı
ama inanılmaz gürültücü
valla sabır diledim öğretmenlerine
her sefer dilediğim bu gibi bu defa yine...
Bir heyecan pür heyecan sergilediler gösterilerini üstün performansla bizim ufaklıklar...
Türkü çalıştırmıştı bir arkadaşlarını annesi bizim cimcozları
Hoş gelişler ola Mustafa Kemal Paşa
diye başlayıp devam eden Kars türküsünde soloya çıktı benim kızım... Bayrak açıp tuttular OzanDeniz le beraber
pek havalıydı
"okuyorum, yazyorum" belgesini de kaptı tabi..
burkuldu bu belge töreninden sonra baktım ağlıyor
dedim kızım "ne oldu?"
meğer kreşteki gibi her yıl öğretmeni değişecek zannediyormuş öğretmenini göremeyecek diyeymiş o ağlayış... bu devir için fazla duygusal bir çocuk sanırım....
Gösteri sonrası yine Botaş'ın Yapracıkta sosyal tesisi varmış oraya gittik yemeğe.. çocuklar oynayacaktı açık alanda ama hava pek müsaade etmedi
yine de hayli eğlendiler..
Orada o kadar çayır çimen ağaç görünce ben de dayanamayıp çektim bir iki kare...
Vişnelik geleneksel bahar şenliği devam etmekte idi bu arada vişnelikte Özlem ve Oytun ile haberleşip onlarla orada bulup şenliğe iştirak ettik
3 yıldır gitmekteyiz bu şenliğe ilkinde bizim 3. kur sergimizi açılışı olmuştu zaten
3 sene olmuş vay be...
Bir ara bizim Amelie'yi şebek gibi ağacın en tepesinde görünce çocukluğum geldi aklıma
her geçen gün kendimden daha fazla izler buluyorum bu kızda
Özetle ben evin yolunu bulamadım gene bütün hafa sonu boyunca...
Sonuç?
* Yorgun Pazartesi Sendromu (başlıktaki YPS'nin açılımı)
hem de yağışlı ve kasvetli hava tarafından ağırlaştırılmış olarak....