Vakıf Terimi Hakkında Bilgiler
Osmanlıca Terimi Olarak Vakıf:
Bir hizmetin sürekli yapılabilmesi için belli koşullarla resmi bir yoldan herhangi bir kimse tafından bırakılan mülk yada para. İlgili hizmet bu mülk yada paranın getirisi ile halka bedelsiz sunulur ve vakfın idaresi mütevelli denen bir kişi tarafından yürütülür.
Tarih Terimi Olarak Vakıf:
1- Bir kişi veya devlet tarafından resmî nitelikteki şartlara uyularak, kamunun (ammenin) yararına, hayır amaçlı bir hizmetin gelecekte de yapılabilmesi için ayrılan mülk veya para.(Vakıflar tüzel kişiliğe sahiptir).
2- Hayır işleri için ayrılan bina, para ve mal.
Sosyal Bilgiler Terimi Olarak Vakıf:
Vakıf: Bir hizmetin, bir işin gelecekte de yapılması için belli şartlarla ve resmi bir yolla ayrılarak bir kimse tarafından bırakılan mülk veya para ve bu hizmeti yapmak için oluşturulmuş (hayır) kurumlarıdır.
Türk Eğitim Vakfı, Tema Vakfı gibi.
Tarih Terimi Olarak Vâkıf:
Vakıf sahibi.
Trafik ve İlk Yardım Terimi Olarak Vakıf:
Birçok kişi tarafından kurulan ve toplum yararına çalışmayı ilke edinen kuruluş.
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimi Olarak Vakıf:
Malın aslını kendi mülkiyetinden çıkarıp onun menfaatini bazı fertlere veya hayır işlere tahsis etmek.
Emlak ve Gayrimenkul Terimi Olarak Vakıf:
Gerçek veya tüzel kişiler tarafından yeterli mal veya hakları belirli ve sürekli bir amaca tahsis edilerek, mahkeme kararıyla kurulan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarına vakıf adı verilir.
Sahih vakıf: Bir kimsenin mülkiyeti kendisine ait bir taşınmaz malı vakfetmesidir.
Gayrisahih vakıf: Kuru mülkiyeti devlete yararlanma hakkı ise kişilere ait olan miri arazilerdeki bu yararlanma hakkını vakfedilmiş olmasıdır.
Hukuk Terimi Olarak Vakıf:
Başlı başına bir varlığı bulunmak üzere bir malın belli bir amaca özgülenmesi.
Kur’an-ı Kerim Terimi Olarak Vakıf:
Bir malın mülkiyetini kendi şahsında tutarak yararlanma hakkını insanların hizmetine sunan kişi veya kurum, vakfeden.
Benzer Osmanlıca Terimleri:
Kiler Kethüdası: Saraydaki Kilerci başının emrinde çalışan ve vazifesi kiler görevlilerini teftiş etmek olan kahya.
Sultani: 1908'den sonra Osmanlı ülkesinde bugünkü lise dengi öğrenim kurumu.
Alay İmamı: Alayın birinci taburunun imamına verilen unvandı. Teşrifatta, yani protokolde yüzbaşıya denk gelmekteydi.
Sancak: Bayrak, Osmanlı'da bir kaç kazadan meydana gelen yönetim birimi.
Babüssaade Ağası (Kapuağası/Sarayağası): Saraydaki hadım Darüssaade ağaları ile Akağaların ve Enderun memuriyetlerinin genel amiri.
Hanedan: Soylu ve büyük aile.
Ağız Çevresi: Şerbet içen misafirin ağzını sildiği "sırmalı yağlık" ın adıydı. Şimdi misafirlere, kahveden sonra şeker ve şekerleme ikram etmek âdet olduğu gibi, es
Ahitname: İki hükümet arasında sulh ve asayişe, siyasi, ticari vs. işlere dair imzalanan mukavelelerle, devletçe muhtelif hususlar için siyasi olarak tanzim edi