EMİNE’NİN OBJEKTİFİNDEN
Günaydın… Günaydın… Günaydın.
Sevgili horoz gazetesi okurları, sizlere selam ve merhaba diyorum bundan sonra her hafta sizlerle birlikte olacağım bu sürecin keyifli olacağını düşünüyorum. İzmir’deyaşıyorum, evliyim ve iki erkek çocuk annesiyim. Ailem benim her şeyim yaşam enerjim ve yaşama sevincim olmazsa olmazım.
Sanatın her dalını seviyorum sanata ve sanatçıya ayrı bir saygı duyuyorum. Çoğunluğun azınlıktaki sesi ve tercümanı olduklarını düşünüyorum. Hayat hepimiz için daima mükemmel gitmiyor, inişli çıkışlı anlar yaşıyoruz bazen zor ve karmaşık olan bu yaşamda biraz mola verip enerjimizi tazelediğimiz kendimizi yenilediğimiz uğraşlar buluyoruz. Bu uğraşlardan biriside benim için müzik müziğin ruhuma hitapeden ve kulağıma hoş gelen her türünü seviyorum. Müziğin notalarla iletişim kurulan evrensel bir dil olduğunu düşünüyorum, naçizane solo ve koro üyesi olarakta müziğin içindeyim.
Bazı anlarda kendimi dinliyorum ve bu anları “kendimle muhabbetten “diye adlandırdığım defterime yazıyorum. Bu deftere yaşadığım anların, duyguların muhasebesini yapıp kendime notlar yazıyorum,herşeyin çok çabuk yok olup tükendiği bu yaşamda özel olduğunu düşündüğüm duyguları ve düşünceleri geleceğe taşıyorum.
Bir diğer uğraşımda spor, küçük oğlum Arda ile birlikte profesyonel lisanslı Bocce sporcusuyuz ve aynı zamanda Bocce hakemliği yapıyorum, anne oğul aynı sahada olmak çok keyifli ve mükemmel bir duygu. Seyahati ve yeni yerler görüp keşfetmeyi de çok seviyorum ve bu sevgim gezi organize işinede girmemi sağladı.
Ve gelelim benim için yaşam tarzı olan ve bir tutku haline gelen fotoğrafçılığa, fotoğrafa olan ilgim çok öncelere dayanıyor, gördüğümü fotoğraflama tutkum yüzünden anı yaşamayı kaçırdığım çok olmuştur. Fotoğraf benim kendimi ifada etme şeklim hayata bakış tarzım ne gördüğüm değil nasıl yansıttığım. H.C. Bresson’un da söylediği gibi “fotoğraf çekmek insanın aklını,gözünü,yüreğini aynı hizaya getirmesidir.
Fotoğraf yaşamın içinde her alana yayılabilen bir sanat dalıdır. Geçmiş ve gelecektir. Fotoğrafı güncel ve sanatsal diye ikiye ayırabiliriz. Her ikisinde de fotoğrafçı kendinden bir şeyler katmalı, bakış açısıyla süslemelidir. Fotoğrafın olmazsa olmazı estetiktir diye düşünüyorum. Estetik yoksa fotoğraf eksiktir. Fotoğrafyaşamalı, birhikâyesi olmalı ve bunu yansıtabilmek için daha sanatsal bakılabilmelidir.
İzmir’de çeşitli projelerde çalışmalarım oldu. Bu projelerde farklı ortamlarda fotoğraflarım sergilendi. Ayrıca İzmir İş Kadınları Derneği’nin yapmış olduğu bir projede 250 fotoğraf arasından seçilen fotoğrafım da sergilenmeye layık görüldü. İstanbul’da geliri kimsesiz çocuklar için kullanılan 30 yazarın da katıldığı 30 kalem 30 fırça adlı projede de fotoğraflarım sergilendi. Şuanda Türkiye’nin en büyük fotoğraf sayfasında editörlük yapıyorum. Ve bunlar oldukça verdiğim emeğin ve mücadelenin boşa gitmediğini görüp, daha bir heves ve azimle çalışmaya devam ediyorum. Sizlere saygı ve selamlarımı sunuyorum. Hoşça ve güzelliklerle kalın.
Emine’nin objektifinden