Batman'in Batcave'sine benzeyen, yarasa patinajlarıyla dolu mağaraları ziyaret etmek heyecan verici bir maceraya benziyor. Fakat yarasaların karanlık evlerinin içine girmesi aslında yarasalar için inanılmaz derecede tehlikelidir - özellikle de beyaz burun sendromundan şikayet edenler.
Yarasalar kış aylarında hazırda beklerler ve kimi zaman dinlenebilecekleri ve dinlenebilecekleri serin, nemli ve nispeten istikrarlı bir yere ihtiyaçları vardır.
Kışın bu canlıların bir görüntüsünü yakalamayı uman turistler onları rahatsız edebilir, onları uyandırabilir ve değerli kalorileri kaybetmelerine neden olabilir. Halkın erişimini sınırlamak, aynı zamanda, gezegende herhangi bir memeli türünü etkileyen en yıkıcı hastalıklardan biri olan beyaz burun sendromuna yol açarak yarasaları öldüren ölümcül bir mantarın yayılmasını da önleyebilir. [Uçan Memeliler: Ürkütücü Yarasalar Galerisi]
Tüm Kuzey Amerika yarasa türlerinin yaklaşık yarısı mağaralarda, mayınlarda ve hatta terk edilmiş binalarda yaşamaktadır. Yarasalar, bu "gizli" habitatları çiftleşmek, gençleri dinlenmek ya da kış uykusuna çekmek için kullanırlar.
Hazırda bekletme için kullanıldığında, bu konumlara hibernacula denir. Hazırda bekleme, yarasaların düşme sırasında depolanan yağlara güvenmelerini ve daha sonra onların metabolik oranlarını ve vücut ısısını düşürmek gibi fizyolojik değişiklikler yoluyla enerji kullanımını sınırlamalarını sağlayan enerji tasarrufu sağlayan bir davranıştır. Kamu algısının aksine, yarasalar hazırda bekleme sırasında "uyumayan" değildir; daha ziyade, torpor periyodları veya düşük metabolik hız ve sıcaklık ve uyarılar veya vücut ısısını ve metabolik hızı normal seviyelere geri getirdikleri dönemler arasında değişmektedirler.
Uyarılar sadece hazırda bekleme süresinin yaklaşık yüzde 5'ini oluştursa da, bu dönemler kış uykusunda saklanan yağın yüzde 90'ını kullanabilir. Bu nedenle, insan rahatsızlığı veya diğer faktörler nedeniyle çok fazla uyarılma yarasanın hayatta kalmasını tehdit edebilir.
Farkındalık kampanyaları insanları yarasa mağaralarından uzak tutmaya yardımcı olabilir, ancak Kuzey Amerika'da milyonlarca yarasayı öldüren beyaz burun sendromunu durdurmak, kış uykusunu kesmekle muhtemeldir. Beyaz burun sendromu, yarasaların yuva yaptığı mağaralar ve mayınlar gibi soğuk ve nemli ortamlarda iyi yetişen bir mantardan kaynaklanır. Mantar, yarasanın kanatları ve gövdesi üzerinde büyür ve hayvanın daha sık ortaya çıkmasına neden olur.
Pek çok yarasa biyologu, beyaz burun sendromunun bu ek uyarıcıları nasıl kışkırttığı hemen net olmamakla birlikte, mantarın aşırı su kaybına neden olabileceğini düşünmektedir, bu da susuz yarasaların su içmesine neden olmaktadır.
Bu ekstra uyarılar yarasanın hayatta kalması için yıkıcıdır; Hızlı yağ kaybına, açlığa ve nihai ölüme neden olurlar. Beyaz burun sendromu şimdiye kadar 11 türden yarasaları enfekte etti ve New York'taki orijinal keşfinden, 30'dan fazla ABD eyaletine ve yedi Kanadalı onayına kadar yayıldı. Milyonlarca yarasa bu hastalığa bağlı olarak öldü, bazı türlerin yerel yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kaldı.
Yarasa biyologları hastalığı anlamak ve damgalamak için ellerinden geleni yapıyorlar. Birçok hastalık ekolojistleri, mantar gelişimini nasıl önleyebilecekleri veya yavaşlatabileceklerini veya hatta biyo-kontrol yoluyla mantarları nasıl öldürdüğünü araştırıyorlar. (Bio-kontrol, beyaz burun sendromuna neden olan mantarlar gibi zararlıları kontrol etmek için diğer organizmaları kullanma sürecidir.) İmmünologlar, önleyici tedbirler kullanarak enfeksiyonun veya hastalığın etkilerinin önlenmesinin mümkün olup olmadığını anlamaya çalışmaktadırlar. Bir aşı gibi.
Bu arada yaban hayatı yöneticileri, yarasaların yaşam alanlarını değiştirip değiştirmeyeceklerini ya da mantarı yavaşlatmaya ya da kış uykusuna uygun kışkırtmaları sağlamak için sıcaklıkları değiştirmeye zorlayabileceklerini araştırıyorlar.
Benim gibi ekolojistler, batının Kuzey Amerika'daki yeni yarasa popülasyonları ve türlerinde beyaz burun sendromunun etkilerini tahmin etmek için alan verileri ve matematiksel modellerin bir kombinasyonunu kullanıyorlar. [Fotoğraflarda: Nadir Yapışık Yarasalar]
Her sonbaharda kış uykusu ve kış uykusu mevsimi boyunca, sıcaklık ve bağıl nem dahil olmak üzere çoklu yarasa türlerinden vücut kütlesi ve fizyolojik ölçümler almak için hibernacula'yı ziyaret ediyoruz. Hangi türlerin hastalığa karşı oldukça hassas olduğunu belirlemek için bu verileri kullanabiliriz - ve dünyada hastalık nerede gelişebilir.
Şimdilik, yarasa türlerine yardım etmenin en büyük yolu, kış uykusu habitatlarına erişimi sınırlandırarak ve habitat ya da yarasa ile temas eden herşeyi dekontamine ederek önlenmesidir. Bu, profesyonellerin veya diğer biyologların olmadığı alanlarda mağaracılıktan kaçınmak anlamına gelir. Birçok mağara ve mayın kamuya kapalı olduğundan, bu bölgeleri yarasaları koruma kararında yöneten devlet ve federal kurumlara güvenmeliyiz. Bu mağaralar, yarasalar için en az rahatsızlığı sağlamak için yönetildiği için, bir turda uygun gözetleme ile mağaraların girilmesi iyi bir şeydir.
Ancak bilim adamlarının bile mağaralara dikkat etmeleri gerekiyor. Biyologlar, bilinmeyen bir şekilde, mantarın sporlarını giysilerinde taşırlar ve daha sonra yarasaların bulunduğu bir mağaraya girerlerse, mantarı yanlışlıkla bir mağaraya ekleyebilirler.Bu nedenle, her yerde bir yarasa habitatına dişli ve kıyafetlerimizi temizlemek için dekontaminasyon protokollerini takip etmeliyiz - bu yerde mantar görülmemesine rağmen.
Mantarın hiçbir açık işareti bulunmayan yarasaların (burun ve yırtık kanatlarda beyaz, tozlu bir madde) bile hala enfekte olabileceğini belirtmek gerekir. Soğuk havalarda gün içinde olağandışı bir uçuş gibi davranış değişiklikleri, başka bir enfeksiyon belirtisi olabilir. Bu nedenle (ve genellikle yarasalar kuduz taşıyabildikleri için), güvenli oynamak ve herhangi bir yarasa ile temastan kaçınmak akıllıcadır.
Başka ne yapabilirim? Kışın gündüz uçuşan yarasaları yerel yaban hayatı görevlilerine rapor edin. Ayrıca, habitatlarını rahatsız edilmeden bırakarak yarasalar için bir kahraman olabilirsiniz; Yerel Batmen ve Batwomen biyologlarına, yerel yarasa popülasyonunuz için en iyisini yapmak için güvenin, bu da kış aylarında yarasa mağaralarını özel tutmak anlamına gelse bile.
Yarasalar size teşekkür edecek!
Catherine Haase, Montana State Üniversitesi'nde doktora sonrası araştırmacı olarak çalışmaktadır. Yaban Hayatı Koruma Derneği (WCS) Savunma Stratejik Çevre Araştırma ve Geliştirme Programı (SERDP) bölümünden, batılı yarasalara yönelik beyaz burun sendromu tehditlerini araştırmak üzere finanse edilmektedir. Haase, bu haberi WordsSideKick.com için yazdı. Uzman Sesler: Op-Ed & Insights.
İfade edilen görüşler yazarların görüşleridir ve yayıncının görüşlerini yansıtmaz. Makalenin bu sürümü başlangıçta yayınlandı Canlı Bilim.