Eski eserlerden, törensel nesnelerden ve mucizevi putlardan kaynaklanan güç ya da yük
Bazı hac yerlerinin manevi çekiciliği kısmen kutsal güce sahip olduğu düşünülen çeşitli nesnelerden kaynaklanmaktadır. Örnekler arasında aziz kişilerin kalıntıları, antik tören nesneleri ve mucizeler yaratan gizemli ikonlar, heykeller ve oymalar yer alır.
Aziz kişilerin mezarları ve kalıntıları etrafında çeşitli kültürlerdeki birçok hac tapınağı gelişmiştir. Bu uygulama Hıristiyanlık, Budizm ve İslam'da yaygındır. Bu dinlerin gelenekleri, azizin türbede hayatta kaldığı ve en azından manevi düzeyde ölüm gerçeğini aştığı inancını ileri sürer. Bu konuyu Avrupa'daki kutsal yerler bağlamında tartışan bir bilim adamı şöyle açıklıyor:
Azizlerin kutsal emanetlerinin bu kadar önemli olmasının nedeni, bunların sıradan insana kutsal olana kolayca erişme olanağı sunuyor gibi görünmesiydi. İnsan varlığının normal alanlarını aşan aziz ve kahraman figürlerin, İsa ve Tanrı ile doğrudan veya yakın temasa girdiğine inanılıyordu. Ölmüş olmalarına rağmen, hala mezarlarının içinde ve çevresinde kaldıkları düşünülüyordu ve onların kutsal emanetlerinin, bedensel kalıntılarının, dualara hitap edebilecek çok özel bir manevi gücü ortaya çıkardığına inanılıyordu. O halde azizler, sıradan insanların, rahiplik gibi başka aracı kurumlara ihtiyaç duymadan kutsalların dünyasına erişebilecekleri, yaklaşılabilir ve doğrudan bir araç oluşturdular. (40)
Katolik Kilisesi, ilk zamanlardan beri şehitlere büyük saygı duymuştur; bu nedenle şehitlik yerleri çoğu zaman türbe ve hac yerleri haline geldi. Bu geçmiş azizlerin kalıntılarının, ister bütün bir iskelet olsun, ister tek bir kemik olsun, iyileştirici ve dua etme etkisine sahip olduğuna inanılıyordu. Yüzyıllar geçtikçe kilise, onlara atfedilen mucizelerin doğrulanmasının ardından bazı kutsal kişileri aziz olarak kanonlaştırmaya başladı. Bu nedenle kutsal emanetler belirli yerleri kurban etme aracı olarak kullanıldı.
Emanetlere atfedilen mistik güçlerin yanı sıra sembolik bir güce de sahiptirler. Alan Morinis şunu yazıyor…
Hacıların hedefi olan ideali temsil etmede kutsal ya da ilahi olanın kutsal emanetleri ve izleri de rol oynar. Bu izleri bırakan birey - Buda, Aziz Paul, Caitanya - insan idealinin kültün somut örneğidir. O bir kurucu olmayabilir, çünkü pek çok kutsal emanet kuruculara ait değildir, ancak onun hiyerofanisi içinde ideal bir enkarneydi. İz, kendisini bu şekilde tanımlayan bir işarettir. İdealin başarıldığı ve dolayısıyla hâlâ gerçekleştirilebilir olduğu gerçeğine dikkat çeker. (41)
Pek çok kutsal yer, bir azizin kutsal emanetlerinin varlığı nedeniyle değil, türbe içinde saklanan güç nesneleri ve mucize yaratan ikonlar nedeniyle önemli sayıda hacıyı çekmektedir. Bu kutsal eşyalar, antik mitolojik öneme sahip taşlar, heykeller ve tanrıların resimleri (bazıları açıklanamaz bir şekilde ağlayan, kanayan, koku yayan veya gözlerini hareket ettiren) ve yüzlerce veya binlerce yıldır kullanılan tören objeleri gibi şekillerde bulunabilir. yılların. Bu öğeler sıradan bir hacı tarafından incelenmek üzere mevcut olabilir veya olmayabilir. Bazı kutsal nesneler her zaman gizli veya gömülü tutulurken, diğerleriyle yalnızca tapınak rahipleri ilgilenir. Bazılarına her gün binlerce hacı dokunuyor, bazıları ise yıllık döngü boyunca yalnızca belirli kutsal günlerde gösteriliyor. En önemlisi, kutsal nesnelerin fiziksel olarak var olması, tapınağa meşruluk ve güç vermesidir.