Üniversite: Süleyman Demirel Üniversitesi
Bölüm: Tıp Fakültesi
ÇALIŞMA ALANLARI
YÜKSEK LİSANS VE DOKTORA ÖĞRENCİLERİ
KEMAL DEVECİ (1999)
Femur trokanterik bölge ve boyun kırıklarında tedavi yöntemi seçimini etkileyen faktörler The Factors affecting the selection of treatment in femoral neck and trochanteric fractures
57 ÖZET Mayıs 1995 – Haziran 1998 tarihleri arasında çeşitli nedenlerle femur boyun kırığı veya trokanterik bölge kırığı nedeniyle Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi, Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalına başvuran 36 hastanın öpere edilen 37 kalçası incelemeye alındı. Hastaların kırık anındaki yaşlan, cinsiyetleri, ilave yaralanmaları, eşlik eden hastalıkları, kemik kalitesini belirlemek üzere Singh İndeksleri, ameliyat edilinceye kadar geçen süreleri ile uygulanan cerrahi tedavi yöntemleri ve son takiplerindeki (ortalama 21,3 ay) kalça fonksiyonu değerlendirmeleri ile komplikasyonlan kaydedildi. Tedavi öncesi sayılan faktörlerin nihai fonksiyonel kapasiteler ve komplikasyon oluşması üzerindeki etkileri istatistiksel yöntemlerle belirlendi. Genç hastalarda ilk tedavi seçeneğimiz açık redüksiyon ve internal fiksasyon (AR+İF) idi. Bu hastaların femur boyun kırıklarında multiple çivi ya da spongiöz vida kullanıldı. Genç hastaların trokanterik bölge kırıklarında tercihimiz ise dinamik kalça vidası veya açılı AO/ASİF plak oldu. Yaşlı hastalarda femur boyun kırıklarının özelliği olan kaynama güçlüğü, trokanterik kırıklarda ise kırığın anstabil yapısı ve her iki bölge için önemli bir etyolojik faktör olan osteopeni dikkate alınarak primer artroplasti uygulandı. AR+İF uygulanan hastalardaki komplikasyonlann çokluğu ve nihai fonksiyonel sonuçlarının artroplasti uygulanan hastalardan daha iyi olmaması eşlik eden yaralanmalarına bağlı bulundu. Bu sonuçlara göre, uygulanacak tedavi yönteminin seçiminde bizi yönlendiren faktörlerin temel olarak kırığın yeri ve özelliği, hastanın yaşı ve fonksiyonel kapasitesi, osteopeninin varlığı ile hastanın eşlik eden patolojileri olduğu yargısına varıldı.
ATAKAN ÖZKAN (2004)
Haraketli polietilen insertli ve sabit polietilen inertli diz protezi uyguladığımız hastaların erken dönem sonuçlarının değerlendirilmesi The evaluation of short-term outromes of knee prasthesis with mobile or fixed polythlene bearings
55 7. ÖZET. Diz eklem yüzeylerini bozan primer ve sekonder osteoartrit, romatoid artrit gibi patolojilerde, uygulanan konsevatif ve cerrahi tedaviler sonucunda semptomların arttığı hastalarda, ağrısız, hareketli ve stabil bir eklem sağlamak için etkin tedavi diz protezidir. Son 30 yıldır protez tasarımlarında ve cerrahi tekniklerde kaydedilen gelişmelerle diz artroplastisinde başarılı sonuçlar elde edilmiştir ve bu gelişmeler neticesinde farklı protez tasarımlan ortaya çıkmıştır. Hareketli ve sabit insertli diz protezlerinin her iki tipiyle de başarılı klinik sonuçlar elde edilebilmektedir. Bununla birlikte hareketli insertler, sabit polietilen insertli protezlerin bir kısırımda uzun dönemde karşılaşılabilen aşınma, osteolizis ve komponent gevşemesi sorunları azaltmak üzere tasarlanmıştır. Biz yaptığımız çalışmada diz protezi uyguladığımız hastalarda sabit ve hareketli polietilen insertleri olan diz protezlerinin erken dönem klinik ve radyolojik sonuçlarını değerlendirdik. Çalışmamızda 53 hasta 54 diz değerlendirildi. 34 olguda hareketli insertli, 20 olguda sabit insertli diz protezi kullandık. Kullandığımız cerrahi teknikler her iki grupta da temel olarak aynıydı. Hastalarımızın preoperatif ve erken postoperatif değerlendirmelerini Diz Cemiyeti diz ve fonksiyon skorlama sistemlerini kullanarak yaptık. Sonuç olarak her iki diz protezinin erken dönem klinik sonuçlan arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmasa da hareketli insertli diz protezlerinin klinik sonuçlarının daha iyi olduğu kanısına ulaştık.