Nezaket insanın davranış biçimidir. İnsanlığın nirvanasıdır. Başkalarını da düşünmen ve önemsemen demektir. İçten ve ölçülü olman demektir. İnsanları sıkmadan bıktırmadan ifade edebilmektir.
Her hangi bir konuda küçük büyük, önemli önemsiz her türlü fikir alış verişinde veya iş kolunda incitmeden ve karşıdaki insanın haklarını gözetmek demektir. Her hangi bir yanlışta saygı çerçevesi içerisinde anlatmaya çalışmak ve ikna etmek demektir.
Ya günümüzde ?
Sorunca herkes nezaketten hak hukuktan bahseder ama kendi çıkarlarına dokununca hiç bir şey kalmaz. Anında menfaatlerim der ve egosu ön plana çıkar. Tabi bu durumda nezaket, saygı, hak hukuk hepsi birden yok oluverir. Gözleri kararır ve insanlığını menfaati için ayaklar altına alır ne nezaket kalır nede insanlığı.
Oysa hani nezaket incelik demekti. Özenli davranmak demekti. Hak hukuk kurallarına riayet etmek demekti. Evet ama menfaatine dokunana kadar. Sanırım nezaketin ölçülü davranmanın veya hak hukuktan bahsedilmenin yolu menfaatin sınırlarıdır.
İnsanlığın sınırlarından kimse kendini sorumlu hissedemiyor maalesef. Modernlik diyoruz. Nezaket gerektirir. Din diyoruz nezaket gerektirir. Hak hukuk diyoruz nezaket gerektirir. Ölçülü olmayı ve haklarına riayet etmeyi gerektirir. Ama şu anda yaşadığımız hayatta hangisini bula biliyoruz acaba. Sanırım hiç birini. Öyle bir duruma gelmişiz ki makama, mevki ye ve maddi gücüne göre nezaket kurallarını uygulamak için kendimizden geçiyoruz. Peki ya insan olduğumuz için göstermemiz gereken nezaket kuralları. Onları da işimize ve menfaatimize uyduğu sürece.
Sonuç olarak bu dünya hepimizin ve toplumsal yaşamanın bir gereği de hak, hukuk, davranış ve insani ilişkilerde nezaket kuralları gereğinin sıkkı sıkkıya bağlı kalınması, toplumun sağlıklı olarak bir arada huzur içinde yaşaması için mutlak gereklidir diyor. Sağlıklı günler diliyorum