DİKKAT ediyor musunuz? Tarihimizi karalamayı, değerlerimizi alt üst etmeyi amaçlayan dizilerin yayınlanmaya başlamasından sonra, tarihin imtihanını yüz akıyla vermiş olan Osmanlı Devleti’ne karşı yalan, iftira ve karalamaların dozajı yükselmiştir. Tarihimiz, cinayet sayılabilecek şekilde alt üst edilirken, her fırsatta halkın yanında olduğunu ifade eden Hükümet, olaya sadece seyirci kalmakla yetinmiştir. NATO’nun gönderdiği Patriot füzelerinin konumlanacağı illerin araştırmasının yapıldığı günlerde, sayın Başbakan dikkatleri başka bir tarafa çekip halk tepkisini azaltmak için, söz konusu dizileri eleştirmek adına esmiş gürlemiş; atı alanın Üsküdar’ı geçmesinden sonra gösterilen bu tepkinin sonuca ciddi bir etkisi olmamıştır. Tarihimiz tahrîf edilip milletimizin genleri ile oynanırken; halk, RTÜK’e yağdırdığı şikayet mektupları ile görevini yapmış; fakat, Hükümet’in böyle bir diziye seyirci kalması herkesi şaşırtmıştır.
Bugün, iş çığırından çıkmış, fırsatı değerlendirmeye çalışanlar olayı Osmanlı’yı karalama kampanyasına dönüştürmüşlerdir. Daha geçtiğimiz günlerde, sözde bir profesör, bir TV kanalında “Bizans’ı Osmanlı’ya tercih ederim” cümlesini kurma cür’eti göstermiştir. Söz konusu karalama münferit değildir.
Düşünebiliyor musunuz? Bu ülkenin ekmeğini yiyen bir insan, halkı hak ve adaletle idare etmiş Osmanlı’nın yanında değil de; zulüm, hile ve entrika ile anılan Bizans’ın yanında yer alıyor. Bu çarpıklık, dizilerde yapılan tahrîfatın sosyal hayata yansımasından başka nasıl izah edilebilir? Bunu yapanlar, nereden cesaret alıyorlar, dersiniz?
DÜŞMANLIĞIN SEBEBİ
Osmanlı Devleti üzerine yaptığı araştırmalarla tanınmış olan Rotterdam İslâm Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Ahmet Akgündüz bir TV kanalında şöyle demişti: “Osmanlı, Müslüman bir devletti. İslâm düşmanları, düşmanlıklarını Osmanlı’yı karalamakla tatmin ediyorlar.”
Son yıllarda Osmanlı’yı karalama kampanyası daha çok Kanunî üzerinden yapılmaktadır. Kanunî, hayatı seferlerde geçmiş ve Zigetvar Seferi sırasında vefat etmiş bir padişah. Avrupalıların Muhteşem Süleyman olarak andıkları bir hükümdar. Mehmet Akif’e “Donanma ilerlerken muzafferân ileri, / Üzengi öpmeye hasretti garbın elçileri” mısralarını söyleten padişah daha çok Kanunî’dir. Onu, kadınların oyuncağı ve haremden çıkmamış bir padişah şeklinde tanıtma iftirasının vebalini kim taşıyabilir?
İsterseniz, burada tarihî bir anekdota yer verelim: Kanunî döneminde Fransa’da dans ismiyle bir oyun çıktı. Bundan haberdar olan Kanunî, Fransa Kralı 1. Fransuva’ya şu fermanı gönderdi:
“- Elçimden aldığım habere göre bildiğim oldu ki, ülkenizde adı dans olan, kadın ve erkek arasında münasebetsizce oynanan bir oyun ortaya çıkmış. Bu ifsat edici oyunun ülkeme sirayet etmesinden edişe ediyorum. Bu mektup eline geçtiği anda, bu rezil oyunu ya hemen yasaklarsınız, ya da gelir ülkenizi başınıza yıkarım.”
Osmanlı, sorumluluğu gereği, toplumu ifsâda götürecek ve temiz nesiller yetiştirmeyi önleyecek her türlü rezaleti önceden engelliyordu. Irz ve neslin korunması en başta gelen temel insan hakları arasındaydı. Kanunî’nin fermanı, Fransa’daki dans rezaletini iki asır geciktirmiştir. Yoksa, Kanunî’nin bu icraatı sebebiyle birilerinin kuyruk acısı mı var dersiniz?
OSMANLI’YI NE KADAR TANIYORUZ?
Bugün, huzur ve barışın hasretini çeken insanlık, Osmanlı benzeri hak ve adaletin temsilcisi olan bir devletin varlığına öylesine ihtiyaç duyuyor ki… İsrailli araştırmacı İsrael A. Shamir, “Türkiye’de ve Dünyada Yarın” dergisi için “Ey Osmanlı Geri Dön” başlıklı bir makale yazmış ve şöyle demişti: Osmanlı sonrası yalnız Ortadoğu değil, tüm dünya acı çekiyor.”
Mustafa Armağan “Geri Dön Ey Osmanlı” kitabında “Aç kurtların zulüm tarlasına dönüştürdüğü dünyanın Osmanlı’nın adaletini beklediğini” anlatıyor.
Bir zamanlar The Guardian gazetesi “Osmanlı gitti, sorun başladı” manşetine yer vermişti.
Bulgaristan Başmüftü Vekili Vedat Ahmet, 16 bölge müftüsü ile gerçekleştirdiği toplantı sonrası şu açıklamayı yapmıştı: “Bulgaristan’da yapılan zulümlerle Osmanlı’nın intikamını almaya çalışıyorlar.” (Millî Gazete, Mustafa Özcan, 29. 7. 2009)
Gazze’deki İslami Cihat Hareketi liderlerinden Halit el-Bataş Türkiye’ye şöyle sesleniyor:”Abdülhamit’in kılıcını yeniden elinize alın, zayıfları koruyun, Filistin’e sahip çıkın.” (Anadolu Haber, 4. 5. 2010)
Osmanlı’nın yönettiği coğrafyalarda bugüne kadar Osmanlı ne kadar unutturulmak istense de başarılı olunamamıştır. O topraklarda Osmanlı sevgisi hâlâ devam etmektedir.
1996’da Millî Görüş Lideri Prof. Dr. Necmeddin Erbakan başbakan olduğunda Batılı gazeteler olayı “Osmanlı’nın Geri Dönüşü” manşetiyle vermişlerdi. Millî Görüşçüler bilmelidir ki, bugün hak ve adalet merkezli bir dünya onların görüşleri içinde temsil edilmektedir. İslâm Birliği’ni kurarak yeryüzüne yeniden huzur ve barışın hakim olmasının yolu Millî Görüşçülerin başarısına bağlıdır. Belki, Osmanlı’yı geri getirmek mümkün değildir ama, aynı amaç uğruna mücadele veren Millî Görüş çalışma modeli ile hak merkezli, âdil bir dünyanın kurulması mümkündür.