|Birkaç ay önce bir internet sitesinde yaptığım tartışmayı (bir kitap tavsiyesi sırasında) buraya koymanın faydalı olacağını düşünüyorum. O halde varım!


Oynayanlar:
Ömer Kırat
İSMİ GİZLİ KİŞİ
Bir Diğer Kullanıcı
Kör Saatçi Ömer Kırat 27/ 03 /06 23:54Kör Saatçi The Blind Watchmaker – 1986 Richard Dawkins… Okunması elzem bir kitap Biri bana “herşey insanın yaşaması için uygundur, demek ki tanrı bize uygun olarak yaratmıştır tüm bunları!” demişti… Ben de ona “Japonca biliyor musun?” demiştim. Ne demek istediğim anlamadığı için tuhaf bir bakış eşliğinde “Hayır” yanıtını verdi. Ben de ona “İyi ki japonya’da doğmamışsın o zaman. Japonca bilmeden işin zor olurdu!” dedim. İçine dolduğu çukurun tam da ona göre “yapıldığını” düşünen su birikintisi kadar bile birikimi olmayanların sayıklamalarını hep sevmişimdir. Öncelikle iyi bir mizah kaynağıdır. ikinci olarak kendimi zeki hissetmemi sağlamışlardır.İSMİ GİZLİ KİŞİ 28/ 03 /06 07:24Ben de Japonca bilmiyorum. Ve bundan sonra bir daha ne Japonya’da, ne de başka bir ülkede yeniden doğmak gibi bir ihtimalle karşı karşıya bulunduğuma inanmıyorum… O halde Japonca bilmemek bir dej avantaj değil benim için. Ama Türkiye’de doğduktan sonra, ana dilimi öğrenemeseydim bir çok dez avantajlarım olacaktı. Örneğin bakkaldan ekmek bile alamayacaktım. Ama, hiç bir insan doğup yaşadığı ülkede konuşulan dili öğrenemeyecek kadar zeka yoksunu değildir. “Tanrı bunları bize uygun olarak yaratmıştır” sözü için verilen cevap bence yerini bulmamış. Havada kalmış. Söz hatalı olsaydı, cuk diye oturan bir cevap verilirdi mutlaka. Neyse…Çevremdeki her şeyin yaratılışıma uygun olduğu fikrine sonuna kadar katılıyorum, ve bu uyuma şükrediyorum. Bu uyum sadece benim için değil, -canlı ya da cansız- gördüğün her şey için geçerli… Örneğin, eğer çukur olmasa idi, o çukurun içindeki su birikintisini görmezdin.
Belki bu su birikintisi seni rahatsız ediyor olabilir. Hatta o su birikintisine benzemek istemeyebilirsin. Ama o çukurun içindeki su birikintisi olarak kalmaya devam et istersen. Sakın değişme. Çünkü o çukurdan çıktığın anda yok olursun. Kabını beğenmeyen yok olmaya mahkumdur.
Başkalarını küçümseyen sevgili dostum… Seni ve senin gibilerini çok seviyorum. ıyi ki varsınız. Yazamaya devam edin lütfen. Tabi kendi fikirlerinizi ve -düşündüğünüz- şeyleri de yazın.
Diğer Bir Kullanıcı 28/ 03 /06 15:03
İSMİ GİZLİ KİŞİ ben de katılıorum, katıla katıla g……….
Ömer Kırat 28/ 03 /06 21:00
Gördüğünüz gibi mizah kaynağı olma özelliği hemen ortaya çıktı. yani birinin bize “en uygun olarak yarattığı” bu dünya ne ilginçtir ki eskiden tek bir kıtadan oluşuyordu, yüzeyi, sürünmek dışında da birçok şey yapan (uçan koşan) dev sürüngenlerle doluydu. Ama bunlar “dünyanın onlar için yaratılmadığını” farketmediği ve kendi kendilerine yok olmadıkları veya gezegeni terketmedikleri için sonunda tanrı kızdı ve bir göktaşı ile onları yok edip adem ve havvayı gönderdi. Eğer “cuk” oturması gereken bir şey varsa o da astrolojiye, hayaletlere, noel babaya, öcüye inanmak ile tanrıya inanmak için gereken şeylerin aynı olduğu gerçeğidir: “Gerçekleri anlamamak ve/veya anlamazlıktan gelme becerisi…”
İSMİ GİZLİ KİŞİ 28/ 03 /06 21:37
Dünya bu gün bizim için yaşamaya uygun. O nedenle de yaşıyoruz. Bu uygunluk bozulduğunda yaşama veda edeceğiz o sürüngenler gibi. Ama şu ana bakalım: “Dünya bizim yaşamamıza uygun yaratılmış, ve yaşıyoruz.”
Astroloji, hayaletler, öcü ya da böcü… Ne bunlar? Bana ne bunlardan? Benim yaşamımda bunlara yer yok, ilgilenmiyorum bunlarla. Tüm bunları insanlar uydurmuş. Tanrıya ise inanıyorum. Delili çok… Dünyayı bizim için yaşanır kılması yetmez mi delil olarak? Hayatta olman bir delil değil mi? Bu gerçekle, astoroloji, hayaletler, öcü ya da böcü gibi ıvır zıvırı bir tutmayalım.
Ömer Kırat 28/ 03 /06 22:09
Dünya bizim için yaşama uygun mu? Yoksa biz mi yaşamak için ona uyuyoruz? Mesela hava soğuksa “Dünya! bana soğuk davranma!” mı diyoruz ya da Allah’a Dünya’yı şikayet mi ediyoruz yoksa üstümüze birşey alıp donmaktan kurtulmaya mı çalışıyoruz? Tabii bu değişen şartlar sadece bizi etkilemiyor. Tüm canlıları etkiliyor. Eee tabi onların üstüne alacakları birşey olmadığı için kendilerini değiştiriyorlar. Bu nedenle insanın evriminin vardığı nokta bu kadar eşsiz. Zira biz fiziksel olarak değişme evresini aştık.
Biz çevreye uyum sağlarken aklımızı kullanıyoruz. Mesela Müslüman nüfusun çok olduğu bir yerdeysek biz de uyum sağlıyoruz. Uyum sağlayamayanı da anlamazlıktan geliyoruz. Tanrı ve/veya din bir açıklama değil, soruların üstünü örtmek için kullanılan bir insan zihni ürünüdür.
“Uslu durmazsan noel baba sana hediye getirmez” demekle “Uslu durmazsan Allan seni yakar” demek arasında fark olamdığını anlamak, olgunlaşmanın, entelektüel gelişimin bir parçasıdır. Tabii çocuksu bir zihin yapısından memnunsan ve çocukken sana anlatılanları sorgulamak gibi bir şey yapmayı düşünmemişsen o başka..
Anlama fobisi olanlar için Japonca örneğini açıklayalım. şimdi “Japonya da doğmamam çok iyi oldu zira hiç japonca bilmiyorum” diyen birisi neden sonuç ilişkisi denen mantıksal çıkarım yöntemini yanlış anlamış demektir. Dünya da yaşam var çünkü dünya yaşamın oluşması için gereken özelliklere sahip şeklinde açıkmalamak mı daha mantıklı yoksa, “birisi yaşama elverişli bir gezegen yarattı sonra da yasak meyvayı yiyenleri buraya kovdu. Onların çocukları (ki kardeşlerdir) birbirini BECEREREK insanlığı oluşturdu” demek mi? Doğru cevabı şak diye bulmanızın nedeni “sağduyu” denen insani özelliktir. Bunu itiraf edememenizin nedeni ise “istememek” denen insani eylemdir.
İSMİ GİZLİ KİŞİ 29/ 03 /06 16:32
“Uslu durmazsan Noel Baba sana hediye getirmez” ve “Uslu durmazsan Allah seni yakar” sözleri arasında senin de dediğin gibi bir fark yok. Bu farkı idrak edebildiğin ve entelektüel gelişimini tamamlama sürecinde kat ettiğin mesafe için tebrik ederim seni.
Eylemlerimizin bazılarının cezayla karşılık bulacağı, bazılarının ise ödüllendirileceği sadece dinlerde mi söyleniyor? “Adam öldüren mahkemede hakime hesap verir ve kodesi boylar, ya da dersini çalışan öğrenci hem sınıfını geçer, hem de teşekküre geçer” gibi insana özgü karşılık verme biçimleri de var. Hayatın düzenli bir şekilde devam edebilmesi için bunlar şart. Dini ve -sembolik- uyarılarla, insani uyarılar arasında işlev açısından bir fark olmadığını idrak edersen, entelektüel gelişim yolunda aldığın mesafe daha da büyür. Haa, tabi sadece eylemlerimizin “karşılık bulacağı” yönündeki bildirimler benzeşiyor. Yaptırım sahibi farklıdır, o da başka mesele… ınsanın yaptırım sahibi olması, ya da mükafatlandırıcılığı Allah’ın izni iledir. Allah ise mükafatından da, yaptırımından da kimseye karşı sorumluluk sahibi değildir.
Dünyanın bizim için yaşamaya uygun olması, veya bizim ona uyum sağlama gayretinde olmamız konusu ise gereksiz bir ayrıntı… “Dünya bizim için yaşamaya uygun mu, yoksa biz mi ona uyuyoruz” diye sormuşsun… Sanki UYGUN ve UYMAK kelimeleri arasında dağlar kadar fark varmış da, bir açığı yakalamış gibisin adeta… Sonuçta her ikisi de UYUM’u ifade eder. Uyum iyi ki var… Uyum olmasa biz olmayız. UYUM var, ve UYUM’a izin veren Allah’a şükürler olsun. Ama UYUM bitse de sorun değil tabi. Netice olarak Uyum bitince kıyameti yaşayacağız. Ben kıyamete inanıyorum, o nedenle bana göre hava hoş.
Diğer Bir Kullanıcı 29/ 03 /06 18:24
yine katılmaktan kendimi alamadım. çok da katılamıyorum çünkü pek vaktim yok. yani aynı anda hem katılıp hem de katılamıorum. izin verene sükürler olsun.
İSMİ GİZLİ KİŞİ 29/ 03 /06 22:05
Diğer Bir Kullanıcı, katıldın mı katılmadın mı?
Kar beyaz mıdır? Yoksa siyah mıdır? Kırmızı et kolestrol yapar mı? Eğer yapmaz dersen bari “ne şiş yansın, ne de kebap..” deme. Bırak kebap yansın. Sonra da at çöpe yemeden.
Sağlığını düşün, tavuk haşlama ye. şaka şaka, kuş gribi olursun bu defa da… Çözüm yok dostum. Et yeme desem bu defa sebze ıvır zıvıra geliyor sıra.. Yok onlar da hormun deposu. Doğal değil. Bazı şeylere katılmamakta haklısın. Sana katılıyorum.
Ömer Kırat 29/ 03 /06 23:11
İşte tüm bu saydıkların: “ödül-ceza sistemleri” insan kurgusudur. Tanrı ve din de bundan muaf değildir. Bundan muaf olduğunu söylemen bunları muaf yapmaz. İnsan zihninin ürünüdür, tüm kavramlar… Kedinin adı “kedi” değildir. Biz ona kedi deriz. Çünki o yaratığa bir isim vermek “faydalı” hatta düşünmek dediğimiz eylem için “zorunlu” dur. Tanrı da bir kavramdır ve sadece toplum içinde gördüğü bir fonksiyon bağlamında (Bizi varoluşsal gerçeğin acı yüzünden korumak gibi) vardır. Aynen “para” gibi… Doğada sayı göremezsin. Doğada gezinen dik üçgen de… Veya paranın bir gerçek değeri yoktur. Öyle olsaydı, Amerika’ya bir göktaşı düşse ve yok olsa bile Amerikan Doları değerini korurdu. Dinazorların bir dini olsaydı eğer, aynen onlarla birlikte yok olacağı gibi. Bunlar zihnin ürünüdür.
Uyuma gelince… Bizim mi uyduğumuz yoksa bize uygun mu yarartıldığı sorusu, tartışmamızın temeli değil miydi zaten? Yoksa hangi konuda tartıştığını bilmeden tartışabilenlerden misin?
Konuyu bir dilenci şarkısı coveri ile bitiriyorum:
Ben bir kör saatçiyim.
Sokak sokak gezerim
Beni gören müminlerlen
Biraz dalga geçerim!
Diğer Bir Kullanıcı 30/ 03 /06 10:05
katılmaktan kastım katıla katıla gülmekti İSMİ GİZLİ KİŞİ.
İSMİ GİZLİ KİŞİ 30/ 03 /06 11:49
Tanrı tabi ki bir kavramdır. Nasıl ki 4 ayaklı miyavlayan şeye isim verme gereği duymuşsak, yaradana da isim vermişiz. Dört ayaklı miyav diyen şeye yok diyebilir misin peki? Tanrıya yok diyorsun ama…
Üçgen meselesine benim bakışım farklı… Bu kavram, tanımlar ve geometrik çözümler için var. Dörtgen de öyle, çember de öyle… Bu kavramlarla bir takım fizik kanunlarını açıklayabiliriz. Üçgen bir şekildir aslında. Ve şekil vardır. Örneğin senin de bir şeklin var. Elinde tuttuğun kitabın da bir şekli var. O kitap dik dörtgen şeklinde değil mi?
Tanrı da bir kavramdır senin dediğin gibi. Ama bir fonksiyon değildir O. Fonksiyon dediğin şey, Tanrının buyruğudur, yani kaderdir. Dolayısı ile, insanlar tarafından ismi verilen fonksiyonlar da, Tanrı ve diğer varlıklar gibi kavramlarla ifade edilirler. ınsanlar tarafından isim verilebilen şeyler, vardır. O şey, var olan şeydir. Olmayan şeye isim verilmez. Olan bir şey görülür, işitilir, ya da hissedilir. Benim anlayışıma göre, kalp gözü ile görmek bile, o şeyin var olduğuna delalet eder. Tanrı her yerde vardır, para ise sadece zengin olanın cebinde…
Hangi konuda tartıştığımı tabi ki biliyorum. Her şeyin bizler için uygun yaratılmış olduğu ya da olmadığı çelişkisi idi konumuz. Eğer biz her şeye rağmen doğaya uyabiliyorsak, doğanın yaratılışı bizim için uygundur. Her şeye rağmen demekle ne demek istediğim yeterince açıktır her halde?.. Örneğin çıplakken üşümezsen, iklim senin yaşaman için uygundur. Ama şartlar değişir, hava soğur, üstüne bir şey giyemek ihtiyacı hissedebilirsin. Bu durum bile çevre koşullarının senin aleyhine olacak şekilde değiştiğianlamına gelmez. Yani “hah işte hava soğudu, çevrenin yaradılışı şu an benim yaşamama uygun değil” diyemezsin. Kalkar üstüne bir şey giyersin. Üşümemek için üstüne giydiğin elbiselerin ham maddesi de sonuçta tabiattan gelmiyor mu? Üşümemek için üzerine giydiğin yün hırkanın ham maddesi tabiata ait değil mi? Yani koyun ve koyunun gıdası olan ot tabiata ait değil mi? O ham maddeleri işleyip elbise haline dönüştüren insan da tabiata ait değil mi? Bu durumda tabiat benim yaşamama uygun yaratılmamış diyebilir misin?
Demek ki Allah’ın yarattığı şeyler senin yaşaman için yeterli. Ama sonsuza kadar böyle gidecek diye bir şey yok. Günün birinde öleceğiz hepimiz. O noktada Allah’ın yarattıkları bizim için yeterli kalmayacak. Ne ilaçlar, ne doktorlar (ki doktor da yaratılmıştır, yani bir insandır), ne tıp bilimi… Ben ölümün de yaşam gibi hak olduğunu bilirim, inanınırım. Allah’ın takdiridir…
Haa, şimdi diyeceksin ki Allah da ne?
Zor değil aslında anlaması… Kör olmak sorun değil… ıki gözle görülmez zaten O. Gönül güzü ile göreceksin Allah’ı… Ki inanasın… Yok, gönül gözün perdeli ise, o güldüğün müminler sana yardım edebilirler görmen için. Yeter ki onlarla dost ol. Ama görmek de şart değil açıkçası. Sen gülmene ve dalgana bak. Körlük yeter bazılarına. Işık korkutur bazılarını. Çünkü ışık, yani Nur karanlığı yok eder. Ve karanlık körün görmeye alışık olduğu bir şeydir. Kör, alışık olduğundan başka bir şeyi görmek istemez.
Ömer Kırat 30/ 03 /06 21:50
Nerden başlasam? En iyisi bodoslayayım! Eğer üşüyünce üstüne birşey alıyorsan sen uyum sağlıyorsundur! Umarım yeterince basit oldu bu cümle… Daha basit anlatmam için; sen, üşümen ve üstüne alacak birşey gerek.
Tanrıya yok diyorum çünkü kedi gibi miyavlamıyor. Varlığının delili yok. Zamana da inanmıyorum, paraya da, geometrik şekillere de… Eğer inanmak dediğin şey, bir kavramın (veya her kavramın) işaret ettiği şeyin gerçekten var olduğuna emin olmak ise inanmıyorum. Zira inanamam.
Bir kavramın varlığı, illa ki işaret ettiği şeyin bir “gerçek varlık” olmasını gerektirmez. Mesela “hiç” kavramı vardır ama aslında olan birşeyi değil olmamaklığı anlatır. Gerçekte “hiç” yoktur.
Yani bir şey sadece kavram olarak da var olabilir. Mesela sayılar… Elma 5 tane olabilir ama BEŞ değildir. Beş diye “gerçek” birşey yoktur. Üçgen de aynı… Bir metrelik uzunluk birimi de… Bunlar, yaşamda (insan zihninde) gördükleri bir fonksiyon (yani işe yaramaları) bağlamında varolan ama gerçek bir varlıkları bulunmayan zihinsel araçlardır. Bir başka örnek vereyim:
Eminim “zaman” denen şeyin de “var” olduğuna inanıyorsundur. Ama Einstein der ki “zaman bir ilüzyondur.” Bu arada Einstein adını kullanmamdaki amaç kaynak belirtmek, yoksa “bu adam dediyse doğrudur” şeklinde bir tür bilimadamı-peygamber yaratmak değil.
Einstein’in demek istediği zamanın; mekan ve hareketin, hız ile ilişkisi bağlamında ortaya çıkan bir tür ölçme aygıtı olduğudur. Yani aynen “bir metre” gibidir. Hareketin sayılmasıdır. Mesela 1gün, bir saat derken aslında sırasıyla; bir gezegenin kendi etrefındaki bir turunu ve saatin hareketini “sayarız” … Çok hızlı giden bir roketin içindeki kişinin saatinin, geri döndüğünde, sabit duran kişinin saatinden geri kalmasının nedeni (veya hareket edenin daha genç kalmasının) roketin içindeki hareketin (entropinin?) roketin kendi hızı oranında yavaşlamasıdır. Yani roketteki adamın saati ve metabolizması yavaşlar ama adam bunu hissetmez. Özel görecelilik olgusu bağlamında…
Yani, eminim tanrı kadar gerçek olduğunu düşündüğün “zaman” aslında basit bir fonksiyon, bir ölçme yöntemidir. Zihinsel bir kurgudur ve tüm dünyaca kabul edilmiştir. Ama senin, tanrı bağlamında kasteddiğine benzer bir “gerçekliği” yoktur.
Körlüğe gelince… Düşün ki bir bilimsel araştırma ekibi Afrika ya araştırma yapmaya gidiyor ve Yamyam yerlilerce ele geçiriliyor. Yerliler tam bunları pişirecekken, ekipten birinin aklına birkaç dakika sonra Güneş Tutulması yaşanacağı geliyor. Tutulma başlamadan önce tuhaf sesler (dua diyebilirsin) çıkartıyor ve tutulma başlıyor bu esnada… Yerli yamyamlar, az sonra yiyecekler kurbanlarının özel güçleri olduğunu sanıp, onları yemek yerine onlara tapmaya başlıyorlar. Böylece ekiptekiler kurtuluyor.
Şimdi, yerliler açısından bakarsak herşey gayet açık ve görmemek için “kör” olmak gerekiyor. Zira yakaladıkları beyaz tenli tuhaf adamlar Güneşi karartacak kadar güçlü. Çünkü güneş kararmadan önce sesler çıkardı ve güneşi kararttı. Tanrı veya Tanrısal olmalılar.
Bilimsel ekip açısından bakarsak, yamyamlar ilkel ve gerzek oldukları için hayatları kurtudu. Bunu anlamamak için “kör” olmak gerekiyor.
Şimdi soruyorum: Hangisi kör?
İSMİ GİZLİ KİŞİ 31/ 03 /06 09:51
aaa, haklıymışsın yaw, tarnı yokmuş gerçekten de.
Diğer Bir Kullanıcı 31/ 03 /06 13:28
Kedinin bir kavram olması ya da ‘yaradan’ın ayak altında dolaşıp miyavlaması biraz garip. Kavram dediğimiz meret bazı şeyleri açıklamak yada anlamak veya falan filan için kullandıımız bir mefhumdur, uydururuz onları. yöntemdir yani. ve algı eşiğimiz içerisindeki tek gerçek yöntem selçuk yöntemdir. bu istisna haricindeki yöntemlerse sadece işe yararlar (bazıları işe bile yaramas). onların var ve gerçek olduklarını düşünürsek insannarın kafasında kimbilir neler var, üüü üh.. tanrı kavramını ele alırsak müminlerin kafalarının rahat olması ve etrafa boş boş bakarak evden işe işten eve sorun çıkarmadan gitmelerini sağlamak, beyinlerini fazla yorup da kafayı sıyırmamaları gibi işlere yarar. daha yararlı ve daha sevdiim bir ördek ise sevgili sinyalizasyonlardır. trafik ışıı da denebilir. bunu da şöyle açıklayabiliris: hepimizin kabul edeceği gibi trafik ışıkları trafii düzenlemek için icad edilmiştir. bu bağlamda, biz yayaların o hızla gelen metal kütlelerin altında kalmasını bir nebze olsun zorlaştırmakta görevlerinden biridir. eğer yol bombaşsa ışıklar bu işe yarar hallerinden sıyrılıp saçma sapan yanıp sönen salak şeyler haline gelirler. yol bomboşken bize yanan kırmızıya boyun eğip beklediğimiz gün, işte biz o gün, tükeneceğiz.
İSMİ GİZLİ KİŞİ 31/ 03 /06 13:54
Diğer Bir Kullanıcı kardeş karıştırmış. Eh, tabi tez, ardından -bordonun da belirttiği gibi- anti tez üretme çabası olunca bunlar olacak… Düştük bi kere hataya. Kardeşim karıştırma şu kavramları işte… Kedi başka, Tanrı başka… Öfff, neyse; aman ya, bana ne!
Diğer Bir Kullanıcı 31/ 03 /06 14:03
hatırlatırım:
‘Tanrı tabi ki bir kavramdır. Nasıl ki 4 ayaklı miyavlayan şeye isim verme gereği duymuşsak, yaradana da isim vermişiz. Dört ayaklı miyav diyen şeye yok diyebilir misin peki? Tanrıya yok diyorsun ama…’ imza İSMİ GİZLİ KİŞİ
Ömer Kırat 31/ 03 /06 20:57
Komikleşmek, ele alınan şeyi komikleştirmek ile suçlamanız aslında tartışmamızın bir devamı gibi…
Eğer mantık ve akıl bağlamında konuşuyorsanız ve hakkında konuştuğunuz şey bu şekilde ele alınınca (aynen boş yolda yanan trafik ışığı gibi) komikleşiyorsa o zaman KOMıKLEşECEK demektir. Dolayısıyla komikleşmesinin ardında bir kasıt veya kötü niyetli bir akıl (Ömer Kırat yani) olması söz konusu değil. Komikleşmesinin nedeni, az önce belirttiği neden yüzünden: Yani akıl ve mantıkla ele alınmasıdır. Böyle ele alındığında komikleşiyorsa komikleşir. Kısacası Douglas Adams’ın söylediği gibi “Birşey olacaksa olacaktır!”
Yazdığım yazı, yapısı gereği (ele alınan şeyi akıl ve mantık ile analiz etmesi nedeniyle yani) ele alınan konunun komikleştirmemiş, komikliğini ortaya çıkarmıştır. Aynen EVREN gibi “olmuş” tur. Nasıl ki konunun komik olması nedeniyle beni suçlayamazsanız, EVREN konusunda da Tanrı’yı sorumlu tutamazsınız. Oldu bi kere… naapsın? Onu sorumlu tutmanız HAKsızlık değil mi?
DıPNOT: Hak, tarının isimlerinden biridir.
İSMİ GİZLİ KİŞİ 31/ 03 /06 21:49
Sen benim sevap aldığımı nereden biliyorsun? Emin olmadığın şeyler hakkında konuşma istersen. Emin olduğun şeyler için iddiada bulun. Mantıklı konuşmanın temeli budur kanımca.
Kimin sevap aldığı, kimin almadığı konusunu kimse bilemez. Kim bilir? Bu konuya değinecek değilim. Yoksa gene başa döneriz. Ben zaten bitirmiştim konuyu. Gene söylüyorum. Tarnı yoktur!
Ömer Kırat 31/ 03 /06 22:53
Doğruluğuna emin olduğu tüm safsataların aslında safsata olduğunu gören ama bunu kabullenemeyen bir insanın tipik saldırganlığını gösteriyorsun. Sevap konusu bir espiriydi. Zaten parantez içinde bunu belirttim.Savunduğu düşünce bağlamında, bu tartışmadan herkesin neler kazandığını özetlerken, senin savunduğun düşünce için “ödül” olan şeyi kullandım.
Amacımın; “tanrıya olan inancını yok etmek” olduğunu düşünüyorsun belli ki… Bu bir önyargıdır. Sadece kendi düşüncelerimi tutarlı bir şekilde aktarmaktan başka birşey yapmış olmayan ben denize değil, yaşamınız boyunca size öğretilen şeylerin ne denli saçma olduğunu anlayıp bu duruma kızmanız gerekir. Ve kızman sadece başlangıçtır. Size “anlatılmayanın” peşine düşmenizi sağlamak ise işte benim amacım buydu.
Bunu size anlatmaya çalışan kişiye kızmayın. Yani düşüncelerinizin tutarsız ve mantıksızlığının suçlusu ben değilim. Ben sadece açıklıyorum. Bana kızmayın. beni sevin. Bana tapın:)
NOT: Normalde smiley kullanmam ama “yanlış anlama” denen şeyden muzdarip birine laf anlatırken “faydacı” davranmak gerekir.
NOT2: “Tanrı” yoktur. Ama Tanrının yumuşak karnı vardır ve oraya ancak akıl ve mantıklı düşünce ile objektif bir analizle saldırırsanız onu ait olduğu yere gönderirsiniz.
İSMİ GİZLİ KİŞİ 01/ 04 /06 09:37
Estafurullah. Tanrıya olan inancımı yok etmeye çalıştığını düşünmem mümkün değil. Bunu şeytan bile başaramaz.
Benim değerlerime ve inandıklarıma saldırıyorsun. Ama bilmediğin bir şeye saldırıyorsun, olmadığına inandığın bir şeye saldırıyorsun. ışte mantık adamının bir çelişkisi daha…
Yaşamım boyu bana kimse Tanrı hakkında bir şey anlatmadı. Hiç bir aile büyüğümle ne din, ne de yaradan hakkında bir şey konuşma şansım olmadı. Aile yaşantım özel, burada açamam. Ama ben ateisttim. Yaradan olduğunu ve O’unun Rab olduğun yeni idarak ediyorum. Yani gene bilmeden bir şey konuştun, ve dedin ki: “yaşamınız boyunca size öğretilen şeylerin ne denli saçma olduğunu anlayıp bu duruma kızmanız gerekir.” Değil işte dostum, öyle değil. Bana bir şey anlatan olmadı. Bana Marx ve Engels anlatıldı öğrencilik yıllarımda.
Ben sana kızmam. Her şey Allah’tan gelir çünkü. Size de bunları söyleten Allah’tır. O halde kızmak fiili neden?
Ömer Kırat 01/ 04 /06 22:09
Dedem alzeimer idi. Birgün TV karşısında birlikte oturup film seyrederken, gördüklerini “gerçek” sandığını farkettim. Bana “Kalk kapat şunu, patlıycak şimdi!” dedi. O sırada bir aksiyon filmi vardı. Ben de ona (o sıralar henüz küçüktüm) TV de gördüğünün gerçek olmadığını anlatmaya çalıştım.
Bir türlü anlamıyordu. Ama ben şimdi anlıyorum. Zira “anlayamayacak” birine anlatmaya çalışmak anlamsızdır.
Olayın özünü kavramak kolay olsaydı, herkesin yapabileceği birşey olsaydı zaten bunu tartışmıyor olurduk. Yani kısacası bu tartışmanın “boşa” olması da “birşey olacaksa olacaktır” gerçeği ile alakalı. ıstediğim sonuç olmayacaksa, olmayacaktır.
ınancınıza saldırmıyorum. inancınız basit bir insani kurgudan ibaret olduğu ve fakat siz bunun farkına varamadığınız için (zira o kadar içselleştirip bu düşünce şekliyle özdeşleşmişsinzi ki kendinize dışardan bakamıyorsunuz objektif olarak) söylediklerim saldırı gibi geliyor. Aynen “noel babanın aslında olmadığını” öğrenen bir çocuk gibi kendinizi saldırıya uğramış hissediyorsunuz. Kimbilir belki de ağlıyorsunuzdur.
ilk mağara adamına da kimse birşey anlatmamıştı. Bu nedenle zaten “din” denen kurguyu geliştirdi. Zira o zamanlarda gerçeği anlamak için bilimsel bilgisi yoktu. Sadece kurgulayabilme yetisi (hayal gücü) vardı. Ama bugün bu bahane olamaz. Bugün aynı bahanenin ardına (kimse bişey anlatmadı bahanesi) saklanmak ile mağaraya saklanmak arasında fark yok.
Kullandığın kavramların bir insan kurgusu olduğunu anlayamaman bir tarafa, kavramların özünü de bilmiyorsun. Çelişkinin ve mantığın ne olduğundan haberin yok onlara sadece inanıyorsun ve işine geldiği anlamı yükleyerek kullanıyorsun! Aynen diğer kavramllara yaptığın gibi..
Ama bunun da önemi yok. Aynen bir zamanlar “ateist” olmanın öneminin olmadığı gibi… Zira aklını hurafe ve kurgulardan arındırmak sadece başlangıçtır. bunun üzerine bilimsel bilgi, akıl ve mantıkla bir açıklama getirmezsen, hayatı boyunca serseri ve pislik olaraka yaşayan ama ölümü yaklaşınca HACCA giden ikiyüzlülerle aynı şeyi yapmış olursun.
Sonuçta hiçbir çocuğa aslında zaman, metre, sayılar gibi şeylerin ve tabii ki tanrının “kurgu” olduğu anlatılmaz. Onu anlamak sizin görevinizdir.
Ya da anlamamazlıktan gelirsiniz. Ve tüm varoluşunu, üzerinde yaşadığı adadaki volkanın tanrısallığı ile açıklayan ilkel bir adam ile aynı zihinsel yeteneğe sahip olarak yaşarsınız.
İSMİ GİZLİ KİŞİ 02/ 04 /06 00:55
“Çelişkinin ve mantığın ne olduğundan haberin yok onlara sadece inanıyorsun ve işine geldiği anlamı yükleyerek kullanıyorsun! Aynen diğer kavramllara yaptığın gibi.. ” demişsin.
Doğrudur. Senin kadar mantık ve felsefe bilmeyebilirim. O nedenle de bir matematik formülünü kullanır gibi düşüncelerimi şekillendirmiyorum fikir üretirken. Bir kalıba değil, içimden gelen sese göre konuşuyorum. Oysa sen formüllere ve kurallara göre konuşuyorsun. Ezberlediğin kalıplar dışında şekillendirilmiş bir fikir sana anlamsız ve yavan geliyor. Benim dediklerimi bir şekle sokup anlamak istiyorsun belki. Ama mevcut bir kalıbın yok benim dediklerimi şekillendirmek için. Hep hazır kalıpları kullanmaya alışmışsın çünkü. Ezbercilikten öte gitmemişsin. Benim anlattıklarım elindeki kalıplardan hiç birine uymuyor. Anlamıyorsun o nedenle dediklerimi.
Dinin hurafe ve kurgu olmadığını sana ispat edemem. O nedenle bu konuya değinmeyeceğim. Mantıksal çıkarımlar yapamam bu konuda. Tez üretemem. Vardır, inanırım… Manevi konular iç sese kulak verilirse anlaşılır. Bu nedenle diyorum mantık yetmez bu işlerde diye… ınanmayanı kesinlikle ayıplamam. Ama sen hem inananları ayıpladın, hem de onlara güldün. Yazından ötürü alındım, üzüldüm, sana cevap verdim, tartışmaya girdik. ış bu raddeye geldi ve sen bana tuttun hakaret ettin sonunda. Dediğin lafa bak: “bunun üzerine bilimsel bilgi, akıl ve mantıkla bir açıklama getirmezsen, hayatı boyunca serseri ve pislik olaraka yaşayan ama ölümü yaklaşınca HACCA giden ikiyüzlülerle aynı şeyi yapmış olursun.”
Tekrar diyeyim. Anlattığım konuların hiç bir şekilde mantıksal bir açıklaması yoktur. Maneviyat akıl işi değil gönül işidir. Hakaret de etsen, küfür de etsen benim görüşüm budur. Ben sana hakaret etmeyeceğim. Çünkü hakareti, verecek cevabı olmayanlar yapar. Ancak senle daha fazla tartışmak istemiyorum. Çünkü hakaret işitmeye meraklı biri değilim.
Ömer Kırat 02/ 04 /06 01:06
Tekrar ediyorum: Eğer inandığın şey, hakkında mantık ve akılla analiz yapıldığında Komikleşiyorsa ve ona inanan da komik duruma düşüyorsa bu bir suç değildir ve bir kasıt yoktur.
hakarete gelince… Dinin ve içeriğini oluşturan kavramların “gerçek” bi gerçekliği olduğunu düşünmen, kendi zekana hakarettir. Yani aslında sen kendine hakaret ediyorsun.
Ölüm korkusu nedeniyle tüm hayat tarzını değiştiren kişi örneğinde ise sana hakaret yok. Dediğim şey böyle davranan biriyle aynı mantıkla (ya da mantıksızlıkla) hareket ettiğin olgusuydu.
“Dinin kurgu ve hurafe olmadığını ispat edemem!” demişsiniz. ben de tam olarak bundan söz ediyorum. Edemezsin çünkü öyle… Bunu da suçlar bir şekilde söyleniyorum. Boş bir yolda yanan trafik ışığı anlamını nasıl kaybediyorsa dinin gerçekten varolan şeylerden oluştuğu düşüncesi de insan bilgi ve zekasının geldiği bugünkü noktada anlamını kaybetmiştir.
Anlam vermek out! Anlamak in!
Eğer ikimizden biri ezberlediği kalıpların dışında düşünemiyorsa, emin ol o ben değilim.