Osmanlı devri âlimlerinden Kâtip Çelebi (1609-1657) müfrit bir kitap kurdu ve okuyucusudur. Asıl adı Mustafa olan, çocuk yaşta başladığı Dîvan kâtipliği görevinden dolayı Kâtip Çelebi diye hitap edilen, devrinin sınır tanımaz kitap okuyucusu bu âlim zat kitaplarla dostluğunu şöyle anlatır:
Gece gündüz şevkle kitap okurdu
“On sene kadar zaman gice gündüz iştigâl idüp bî-hadd kütüb görmek müyesser ve ekser fünûnı tetebbu müyesser oldı. Gâhî bir kitâbı görmeğe şevk düşüp gurûb-ı şemsden tulâ’a dek şem’a yanar kelâl ve melâl gelmez idi.” Diyor ki: Güneşin doğmasına kadar mum ışığında gece gündüz kitaplarla iştigal ettim. Bundan yorgunluk ve üzüntü duymadım. (Kâtip Çelebi, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları)
Onun, “Kitaptan daha iyi bir arkadaş yoktur. İnsana dert ortaklığı eder, insanın gönlünü açar, yüreğine su serper. Gönlünün her dileğine onunla kavuşursun. Böylesine güzel bir dost görülmemiştir; ne incinir ne incitir” sözünü her kitapsever çerçeveye alıp başucuna asmalıdır.