Benden vazgeçmişsin öyle duydum. Peki, küçücük gözlerimi kocaman açıp sana bakmayacağım, kafamı sağa yatırıp gülümseyeceğim, seni kızdırmak için burnumu ve dudaklarımı büzüştürmeyeceğim, canimin ne kadar acıdığını umursamadan yanaklarımı sıkamayacaksın, ‘aciyor’ diyişlerimi duyamayacaksan, yastık olarak yumuşacık omuzuna yatamayacağım, omuzundan kaldırıp öpmeyeceksin, sıkıca saramayacaksın beni, sen seviyorsun diye mor giyemeyeceğim, bi tek vodafone mesaj atacak bana, saçlarımı toplayınca zorla açtırmayacaksın, saçlarımı kısa kestirdim diye bana kızmayacaksın hatta alışıp çok şirin olduğumu söyleyemeyeceksin, yatağa uzanıp uzun uzun sana bakamayacağım, birlikte hayaller kurumayacağız, çok mutlu olamayacağız, korkuyorum dediğim de kim yanımda olacak kim güldürmeye çalışacak beni hiç düşündün mü? Senin yokluğunda ya korkarsam. Birbirimizi hiç tanımıyormuşuz gibi yaşamaya devam edeceğiz tabi buna yaşamak denirse.
Önce ellerimi unutursun küçücük onlar sonra da öpmeye doyamadığın dudaklarımı, senden başkasını görmeyen gözlerimi, sana ‘aşk’ diyişimi en sonunda da adimi unutur başka kadınlara aşık olursun.