-
son iki yıldır hayalim. uzaktan bakınca biraz milliyetçi bir doku var ama tam olarak öyle değil.
hayalimin başlangıcı göçebe toplulukların yaşam tarzını araştırmakla başladı. hatta daha ötesi müslümanlık öncesi türklerin yaşam tarzını araştırmakla başladı. okudum, baya bi okudum. bu kadar çok okumalarımın sonucunda gayet mutlu insanlar gördüm. doğaya saygılı, hayvana saygılı, hatta taşa - toprağa saygılı insanlar gördüm okuduklarımda.
zamanın insanının hayalini kurduğu ütopya zamanında varmış meğer dedim;
patron yok, işçi yok, sömürü yok, kredi kartı yok, trafik yok, yol yok, gdo yok, dolar yok,zam yok. yok oğlu yok. e ne var peki amk dersen; belki açlık, belki hastalık, belki biraz soğuk, belki biraz sıcak ama özgürlük var, kağıt üzerinde değil, gerçek özgürlük. doğa var. kendini özüne bırakmak, doğaya bırakmak var. umut ederek geçen günler yok, bulduğunla yetinmek var.
peki neden moğalistan? dünya da metrekareye düşen en az insan orada. geniş, düz, engebesiz topraklar. savaşı yok, teröristi yok. dünya yansa sikinde olmaz bir tavrı var. hali hazırda zaten göçebe bir yaşam tarzı var. zenginlik yok, lüks yok, mal mülk edinmek yok. gelecek kaygısı yok. başa dönüş var. özüne dönmek var. huzur var.
kısacası tez zamanda mogalistan'a gidip yeni bir hayat kurmak var.
-
-
moğolistan moğalistan mogalistan derken doğru yolu bulup moldova'ya gidersin kardeş inşallah .