Birbirlerini hiç tanımayan insanların bile ortak dilinin alfabesidir Merhaba.. Merhaba demeden söze başlamanın insan olma onuruna yakışmayan bir davranış olduğunu düşünmüşümdür yaşamım boyunca.
İyi yazarlar köşesinde (bence “İyi ki yazarlar” olmalıydı :) hayatın her alanından değişik fikirleri paylaşacak onlarca yazarla sizleri tanıştırma fırsatını veren sevgili Niver’e ne kadar teşekkür etsek azdır. Niver böyle bir düşünceyi hayata geçirebilecek ender insanlardandır bu hayatta tanıdığım. Böylesine güzel insanları bir araya toplayarak, içlerindeki “yazar”ı dışarıya çıkarmalarına fırsat vermek inanın lambadaki “cin” i çıkarmaktan daha zordur.
Bu köşede sizlerle buluşmanın keyfini yaşarken, bilgi, birikim ve özellikle merak edip araştırdığım konuları paylaşmamıza aracılık eden Niver’e tekrar teşekkürler..
Merhaba demişken sizlere, “Mavi gözlü dev”in ölümsüz eserlerinden “Hoş geldin” şiirini hatırlatmak istedim..
Sevgiyle kalın,
HOŞ GELDİN
Hoş geldin!
Kesilmiş bir kol gibi omuz başımızdaydı boşluğun...
Hoş geldin!
Ayrılık uzun sürdü.
Özledik.
Gözledik...
Hoş geldin!
Biz bıraktığın gibiyiz.
Ustalaştık biraz daha taşı kırmakta,
dostu düşmandan ayırmakta...
Hoş geldin.
Yerin hazır.
Hoş geldin.
Dinleyip diyecek çok.
Fakat uzun söze vaktimiz yok.
Yürüyelim...
1932
NAZIM HİKMET RAN