VATANIMI ÖZLEDİM!
Yine sızladı yüreğim, vatanımı özledim.
Her anımız buruk geçer gurbette.
Altın kafesteki kuşun özgürce uçmayı
Kanat çırpıp semaya süzülmeyi arzusu gibi.
Yıllar oldu ayrı kaldım vatanımdan oysa rahatız burda.
Hayale dalarım günlerce
Canlanır gözümde hatıralar.
Yaylasını,havasını geride bıraktıklarımı
Toprak altında yatan babamı özlerim.
Gözyaşımla duâlar gönderirim seher yeliyle.
İçim içime sığmaz taşarım
Boğazıma düğümlenir hıçkırıklar ağlayamam
Sinem sarsılır bayrağımı özlerim..
Her karış toprağını havasını,suyunu özlerim.
En çokta beş vakit okunan ezan seslerini
Beni mest eden ruhi haletim.
Kalbimin serçe gibi çırpındığı
Unutmak ne mümkün ana yurdumu!
Gözlerim yaşlı umutlu tam teslimiyetlerim
Her zerremin infilak edişleri
Kulluğumu bilip acizce inleyişlerim
Umut ve rahmetine sığınıp.
Ölmeden ölüşlerim,secdede ruhumun huzura ermesi.
Vatanımı özledim yine orda ki camileri.
Şırıl şırıl akan suları havayı saran çiçek kokularını.
Büyükten küçüğe tüm milletime duâlar ve selâmlar gönderirim esen yellerle.
Ama kul istenen yerdedir, ne çok istesede.
Allah ım dalgalansın yurdumun üzerinde ,ay yıldızlı bayrağımız.
Vatan sağolsun, hasret özlem biter birgün.
Özlemlerim sevince döner birgün...
Selâm ve duâ ile.
***
Nigâr Bedirhan