En son balık avına gittiğimde, soğuktan dudağım, yanaklarım çatlamıştı. İyi de balık yakalamıştık sağlam bir balıkçı olan babam Cevdet ile Kuşadası’nın maviliğinde. Tabi akşama da güzel bir balık ziyafeti. En güzeli de sofrada aile ile paylaşmaktı tüm günün emeğini.
Bir arkadaş sormuştu bana en iyi balık hangisi? Çipura demiştim benim en sevdiğim en iyi balık.
Bu soruyu bir üstada sorduğumda insan balığı demişti bana. Aman üstadım neden öyle söylersiniz dediğimde ise en iyi, en lezzetli, en büyük ve en verimli balık yeryüzü balığı insandır dedi.
İnsana balık muamelesi yapmak çoğumuzu rencide edebilir. Ne yani beni balık gibi bir av olarak mı görüyorsun? Diye sorabiliriz. Bu gayet makul bir yaklaşımdır. Lakin sen bir aslansın, kaplansın desek bir insana göğsünü kabartır, başını diker ve evet öyleyim der. Buda gayet makul bir davranış.
Çünkü herkes şu dünyada kendini bir avcı olarak görür. Kimse av olmak istemez. Hele ki suda nereye gittiğini bilmeyen daha on metre ilerlemeden geldiği yeri unutan bir balık gibi av olmak asla istemez.
Üstad devamın da şöyle demişti. Söylesene evlat kim av olmadı? Kim unutmadı? Kim herşeyi bilerek yaptı?
Haklıydı bizler mutlaka bir yerlerde av olduk. Kimimiz kalbimizi kaptırdık bir avcıya, kimi parasını, kimi de aklını. Unutuyoruz yaşananları.
Bunlar olur evlat yaradılıştır yeri gelir av olur yeri gelir avcı olursun. Ama en acısı bizim aklımızı avlıyorlar be evlat. Senin, benim varlığımdan, yaşadıklarından, kaybettiklerinden haberdar bile olmayan bir grup insan bir ellerinde olta bir ellerinde şarabıyla yıl sonu ceplerine koyacakları para için ava çıkıyorlar. Tabi bununda bir karşılığı var nasıl ki bir balığı yakalamak için oltanın ucuna takarsın bir yem parçası. İşte onlarda oltaların uçlarına takarlar bir miktar yem. 1 parça ekmeğe karşılık 1 kilo et. Tabi birde çapari var ışığına kanarsın o çok daha kötü be evlat.
Diyeceğim o ki, hepimiz birer avız. Tabi aynı zamanda avcı. Balıkları severiz. Yeteceği kadar, ihtiyacımız kadar avlanalım. Aç gözlü dünya, ülke ve şirket yöneticileri gibi ipin ucunu kaçırmadan saygı, sevgi, ahlak ve etik kurallar çerçevesinde.
Şeref UYGUN