İlaçını geri almak istedi ve bunca yıl sonra hafızası beni yanıltmıyorsa, ayrıca bir saç yuvası ve dairesinden bir fotoğraf.
2009 yılında, orta İtalya’daki Abruzzo’nun başkenti L’Aquila’yı yerle bir eden depremden birkaç gün sonraydı. Yetkililer şehri sakinlere kapatmıştı ama kadın ve kız kardeşi gizlice içeriye girmişti. Onu, yıkık, boş bir plazada bir bastona çıkmışmış, depremin bir şekilde yatay olarak kestiği ve sanki öyleymiş gibi görünen bir görünümü binaya bakarken gördüm. kapak eğrileri olan bir çömlek.
Yardım istedi.
Uzak, Türkiye ve Suriye’deki felaket gibi felaketleri ölü ve yıkılan bina sayılarını toplayarak ölçüyoruz. Raporlar, olağanüstü geniş bir afet bölgesini, kurtarma çabalarının çok yavaş olduğunu, görmek ve muhtemelen binlerce parçan hala canlı ve ölü yangınların altında gömülü evin ve yüz binlercesinin de evsiz, yiyeceksiz, içme suyu olmadan soğukta gittiğini anlatıyor. tıbbi malzemeler.
İşlenemeyecek kadar çok, can ve tarih kaybı. Türkiye’nin merkezindeki Antakya’daki küçük Yahudi cemaatinin geçmişi 2500 yıl öncesine dayanıyor. Cemaatin reisi ve eşi depremde öldü. Şehrin sinagogu artık yok.
Habibi Neccar Camii de yıkıldı. Depremin yıkımı ekümenikti. Cami 638 Eserleri. Şehri kimin yönettiğine bağlı olarak bir kilise ve camiydi. Yüzyıllar boyunca yetki halifelerden Bizanslılara geçti, onlar Selçuklulara yeni düştüler, Haçlılar tarafından yerleşimler, Memlüklere geçtiler, onların yeri Osmanlılar aldı ve sonunda Antakya Türkiye’ye ilhak edildi. Deprem tarihinin tüm alanlarını sildi.
Türkiye ve Suriye’de Ölümcül Deprem
6 Şubat’ta merkez üretimi Gaziantep’te olan 7,8 büyüklüğündeki deprem, yüzyılın en uzun süre doğal afetlerinden biri haline geldi.
- Merkez yürütme:Türkiye’nin kadim şehri Antakya’daki büyük yıkım sahnelerinin ekranlarda binlerce kişi, kendilerine evsiz ve geleceksiz bırakan depremi anlamlandırmaya çalışıyor.
- Kusurlu Tasarım: Türkiye’de yeni lüks bir kulenin sakinlerine depreme dayanıklı olduğu görüldü, ancak bina yine de çöktü. Yakın bir bakış açısı, neden bize dair ipuçları sunar.
- Afet İçinde Afet:Türkiye’de mülteci olarak yaşayan bazı Suriyeliler ve hala evlerine dönenler için depremin yarattığı yıkım, on yılı aşkın bir sevgili devam eden iç savaşı gördükleri her şeyden çok daha kötüydü.
- Kendi Sözleriyle : Öldürülen insan öldürüldü ve düzinelerce şehir yerle bir edildi. İşte görgü tanıkları faciayı böyle anlattı.
İncil’deki Antakya Şehri Antakya, aynı zamanda “Hıristiyan” savaşında ilk kullanılan yer. Havari Peter, Roma’da bir kilise kurmadan önce kiliseyi oraya götürüyor. Pavlus Antakya’da vaaz verdi. Deprem St. Paul Ortodoks Kilisesi’ni de yıktı.
Tuğla ve çelik, asfalt ve taştan inşa ediyoruz ve böyle bir şey olana kadar şehirlerin ne kadar kırılgan olduğunu unutuyoruz, sonra yeniden inşa etmek için mücadele ediyoruz. Kentleşme dürtüsü içimizde bir manzaradır çünkü şehirler yaşamdır.
Ve diğer yaşam yapısı gibi, zaman içinde güçlü ve üretken büyümek için sürekli devaya ihtiyaç duyarlar. Türkiye’de bu zarar görmemiştir. 1999’da 17.000 kişinin ölümüne neden olan bir depremin ardından bina açıklamaları tanıtıldı ve güncellendi. Ancak yetkililer, sismik düzenlemeleri göz ardı eden geliştiricilere göz yumdular ve kurallara uygun olduğu iddia edilen tahminleri öngördüler. 2018’de Türkiye hükümeti, binaları gerçekten güvenli hale getirmelerini gerektirmeden, ücret bilgilerini dağıtan geliştiricilere af çıkardı.
Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği İstanbul Şubesi Başkanı Pelin Pınar Giritlioğlu, meslektaşlarım James Glanz ve Ceylan Yeğinsu’ya “Kanunları iyi hazırlıyoruz ama uygulamıyoruz” dedi.
Associated Press’e göre, bir Türk devlet kurumunun tüm yapılarının boyutlarının ötesine geçen deprem standartlarını karşılamasını kabul etti.
L’Aquila, Antakya gibi, kötü etkileri olan bir deprem bölgesinde yer almaktadır. 1349’da L’Aquila’da meydana gelen bir deprem 800 sakini öldü; 1703’te bir başkası 3.000’den fazla kişiyi öldürdü ve Papa Clement XI, şehri yeniden yüklemek için bekarlıktan kurtulanları ve rahibeleri göndermeye sevk etti.
2009 depreminde 300’den fazla kişi öldü, ardından tarihi bina yıkıldı ve on binlerce kişi evsiz kaldı. İtalyan yetkilileri, hayatta kalanları şehrin dış mahallelerinde ve sahilde çadırlara ve geçici konutlara yönelik olarak acele etti ve yıkılanları yeniden inşa etme sözü verdi.
Dönemin İtalya başbakanı olan kendini beğenmiş Silvio Berlusconi, bu “yeni kasabaları” ve prefabrik evleri “İtalyan mucizesi” ilan etmişti. Ancak bu yük, masraflar, sıkışık, ulaşımdan ve şehirden kopuk yerleşimler, yılları bir arada kalıcı hale geldi; müteahhitlerin mafya ile bağlantılarına yönelik soruşturmalar vardı; ve L’Aquila’nın iyileşmesi durdu.
Bu yerleşim yerlerini yeniden inşa edilmiş yerleşim birimini haklı olarak sorabilirsiniz. Kavram farklı bir tehdit karşısında ortaya çıkıyor: iklim değişikliği. Bilim adamları, gelecek yıllarda yükselen denizlerin, satıcıların, kuraklıkların ve aşırı hava koşullarının ömrünün giderek daha zor veya imkansız hale gelmesinden sonra büyük sonuçlara göçler olacağını tahmin ediyor. İklim değişikliğini dünya çapında milyonlarca insanı barındırdı.
Ama mesele mantık değil.
Ne de olsa şehirler sadece nominal olarak doku ve harçtır. Sakinleri için bunlar bir saç uzatma ve bir fotoğraf deposudur – geçmişteki bir hayatı, bir aileyi, bir tarihi, bir mahalleyi, bir topluluk dokuyan bir sosyal yataklarının iplikleridir. Hükümetten en çok yürütmeyi bekleyebilecek şey, düzenleyiciler ve sokakların kurallarına uygun hale getirilmesi ve şehirlerin müteahhitlere ve politikalarına değil, sakinlerinin cevap vermesini sağlama. Ancak dünyanın çoğu yerinde bu istisnadır.
Depremden birkaç yıl sonra L’Aquila’ya dönermde, boş Piazza Duomo’da sohbet eden bir grup adam buldum. İçlerinden biri, Antonio Antonacci adlı emekli bir avukat bana evinin depremde kaybolduğunu söyledi. Bir saat kadar uzaktakilerinin yakınına yaklaştırılır.
Şanslı olduğunu söyledi, ama yine de kendisi gibi dağılan eski arkadaşlarıyla buluşabilmek için her hafta meydana gelen geri dönüyordu. Depremden önce olduğu gibi, puro içtiler ve sonrayı çekip gittiler.
Şehirde yaşamak harabeydi. Ama evdeydi.