Bir sonraki boyutta hızlı bir göz atarsanız veya ölen sevdikleriniz tarafından ziyaret edildiyseniz, “Bu öbür dünyayla karşılaştığım olayları günlük yaşamıma nasıl entegre edebilirim?” Diye sorabilirsiniz.
Bu tür deneyimler bizi bir zamanlar inandığımız her şeye meydan okuyarak özümüze sallayabilir. Ayrıca, aklımızdaki en karanlık girintilerden yıllarca kaçınıladığımız acı sorunları da çekebilirler. Örneğin, bir dizi ölüm sonrası iletişimden sonra, aniden on yıl uğraşmaktan kaçındığım bir kayıpla ilgili güçlü hislerime çarpıldım. Ölen sevilenle olan manevi temas, beni bu eski yaradan iyileşmek için çalışma yapmaya zorladı.
Kalkış vizyonundan kısa bir süre sonra, ölüme yakın deneyim veya yaşam sonrası iletişim, çözülmemiş geçmiş travmalar ve kayıplar aniden pusuya düşebilir. Bitmemiş bir manevi yolu keşfetmeye devam etmek için bitmiş olması gerekir.
Bununla birlikte, hayat sonrası temas kurduktan sonra dinimizden, arkadaşlarımızdan ve hatta ailemizden yabancılaşmış hissedebiliyoruz. Eğer insanlar bize inanmazlarsa ya da deneyimlerimiz kötü şakaların ve alayların kıçı olursa, çoğumuz kendimizi izole etme riskimiz olacak.
Manevi Aydınlanma Yolunu Gezmek Engebeli
Bir manevi aydınlanma yolunda seyahat ederken yolculuk engebeli olabilir. Böyle bir yolda, muhtemelen birden fazla zor manevi dersle karşı karşıya kalacağız. Halının altındaki büyüme için bu fırsatları araştırmak yerine, gömlek kollarımızı sarmalı ve benzer düşünen insanları aramak için çalıları atmaya başlamalıyız.
İnternet başlamak için iyi bir yer. Gibi terimleri arayarak ölüm yatağı vizyonu, ölüm sonrası iletişim, ve ölüme yakın deneyimlersadece literatürü bulmakla kalmayacağız, sohbet odalarında ve yaşadıklarını paylaşmaya istekli mesaj panolarında da bulacağız. Bu desteğe sahip olduktan sonra, ailenizle, arkadaşlarınızla ve hatta naysayers ile açıkça paylaşma konusunda daha fazla güven duyacağız!
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bugün, etrafımdakilerin nerede durduğumu bilmelerine izin vermekte zorlanmıyorum. Oturmaya ve yanlış anlaşılmaya ihtiyacım yok çünkü fiziksel ölüm deneyimlerinden sonra maneviyat ve yaşam konusunda sessiz kaldım. Bunun olmasına izin verirsem, ruhum sıkıntılı hisseder. Bununla birlikte, diğerlerinden kaba tepkiler alma ihtimalinin muhtemel bir riski olduğunda dikkatli olduğum konusunda sınırlarım olduğunu söyledi.
Sınırları Olmak ve Beklenti Yoktur
Sınırlara sahip olmak aynı zamanda öbür dünyamızın eşlerimizle, ailemizle ve arkadaşlarımızla nasıl karşılayacaklarını beklemeden karşılaştığımız görüşmeleri anlamına gelir. Bize inanmaları veya bizimle aynı fikirde olmaları gerekmez. Karşılaşmalarımızı ve inançlarımızı nasıl paylaştığımıza da bakmalıyız. Arkadaşlarımızı deneyimlerimizi kabul etmeye zorlamak yerine, sadece sağlıklı maneviyatı modellemek için iyi yapacağız. Bununla birlikte, bir zamanlar kendi manevi yolumuza başlamadan önce nasıl olduğumuzu hatırlamak isteyebiliriz.
Hepimizin izleyebileceği bireysel bir yol ve bu hayatta tamamlamak için özel bir yolculuk olduğuna inanıyorum. Kalkış vizyonunu deneyimledikten sonra nereye gittiğimizi tanımakta zorlanabiliriz. Yolculuğumuzun yazı izleri bulanıklaşabilir. Aynı zamanda yaşamın asıl amacı hakkında kafan karışmış hissetmek de olağandışı değildir. Bizim için anlamlı olan ve çalışan şeyler artık ihtiyaçlarımızı karşılamıyor. Burası içinde olmak zor bir yer olabilir.
Yaşam Sonrası Deneyimler, Hayattaki Kursumuzu Yeniden Değerlendirmeye Zorlayabilir
Öbür dünya deneyimleri bizi yaşamdaki dersimizi yeniden değerlendirmeye zorlayacaktır. İlk karşılaşma dizimden sonra yaşadığım yerle mutlu olmadığımı fark ettim, bu yüzden denize yaklaştım. Mesai saatlerim çok uzundu ve aile zamanını kaçırıyordum. Benim dinim bile sığdı. Önceliklerim artık aynı değildi, bu yüzden yaşam tarzımın değişmesi gerekiyordu.
Manevi gelişim ile hayatımın her yönünden sorumlu olduğumu fark ettim. Kendime fiziksel, duygusal, sosyal ve ruhsal olarak nasıl bakacağımı öğrenmek zorunda kaldım. Ailemin ve arkadaşlarımın ruhsal olarak nerede olduklarına saygı duymak da önemliydi. Kendini doğruluğa dikkat ederken hoşgörü ve sabır üzerine çalışmam gerekiyordu. Sonunda hayatımın yeni bir amacı ve anlamı olduğunu anladım. Bu nedenle, diğer insanların beni yolumdan salladıkları hakkında endişelenmelerine izin veremedim.
Diğer Varoluş Boyutları Gerçek
Binlerce yıldır çıkış yapan vizyon hakkında hikayeler olmuştur. Tarih bize yaşamın devam ettiğini öğretti. İç ışığımız asla yok edilemez.
İlk çıkış vizyonum 40 yıl önce oldu. O zamandan beri sayabileceğimden daha fazla ölümden sonra karşılaştığım şeyler ile kutsandım. Bu kutsanmış olaylar bana varoluşun diğer boyutlarının gerçek olduğunu garanti etti. “Dünyasal kıyafetlerimi” bırakma zamanı geldiğinde, önümde gidenlerin bir sonraki macerasına rehberlik edeceğim. Sonra birlikte diğer tarafa gideceğiz.
Zaman, ayrılan bir vizyonu diğerinden ayırsa da, deneyim aynıdır ve mesaj yüksek sesle ve net olarak çalar: Fiziksel ölüm son değildir.
© 2013, Carla Wills-Brandon, PhD. Yayıncının izniyle yeniden basıldı, Yeni Sayfa Kitapları, Kariyer Basın bir bölümü, Pompton Plains, NJ. 800-227-3371. Tüm hakları Saklıdır.
Bu makale kitaptan izin alınarak uyarlanmıştır:
Cennetteki Hugs: Konfor, Destek ve Öbür Dünyadan Umut
Carla Wills-Brandon, Ph.D.
Hayatımızı sonuna kadar yaşamak için, ölümün son olduğu yanlış fikrinden kurtulmalıyız. Kalkış vizyonları bunu yapmamıza yardımcı oluyor. Göksel Hugs sizi hem tarihi hem de modern günümüz vizyonları ile tanıştıracak, ispat edecek: * Ölüm, ölenlerle birleşti - yüzyıllardır; * Ayrılan sevenler ölen tarafa veya diğer boyuta kadar eşlik eder; * Ölüm anında fiziksel bedeni terk eden bir şey görülmüştür ...
Yazar Hakkında
Carla Wills-Brandon, biri Publishers Weekly en çok satanı olan 13 kitaplarını yayımladı. Lisanslı bir evlilik ve aile terapisti ve keder uzmanı, Challenger uzay mekiğinin patlamasından, Dünya Ticaret Merkezi'nin bombalanmasından, Yahudi Soykırımı'ndan kurtulanların ve Irak ve Afganistan'dan dönen gazilerin etkisinde bulunan kişilerle çalıştı. Carla, ölümden sonraki yaşamın kanıtı olarak çıkış yapan vizyona odaklanan az sayıdaki araştırmacıdan biri. Neredeyse 2,000'i 30 yıldan daha uzun bir süredir karşılaştığı araştırmalarla araştırdı ve çok sayıda ulusal radyo ve televizyon programında yer aldı.