Depremin birinci yılında, yakınlarını ve evlerini kaybedenler, 6 Şubat'ta yaşadıklarını unutamıyor.
Artçı depremler, beldedeki yıkım ve mezarlıklar depremzedelerin acılarını tazeliyor.
Depremde 2 çocuğunu, eşini ve annesini kaybeden baba Hamid Şeyh, deprem gecesi ve sonrasında yaşananları AA muhabirine anlattı.
"Çocuklar çığlıklar atıyordu, onları çağırıyordum sadece ikisi yanıt veriyordu"
Şeyh, 5 yıl önce Beşşar Esed rejimi güçlerinin saldırıları sonucu Halep'in Tel Daman köyünden zorla yerinden edilerek, Zeytin Dalı Hareketi bölgesindeki Cinderes'e yerleştiğini söyledi.
Depremde evinin yıkılmasından sonra çadırda yaşamaya başladığını belirten Şeyh, depremde yaşandıklarını şöyle anlattı:
"Depremin ilk anında eşim beni uyandırdı, her birimiz birer çocuk alıp evin koridorunda koşuşturmuştuk. Duvarlar yıkıldı, tavan çöktü. Çocuklarım tuğlalar altında kanlar içinde kaldı. Ben dengemi kaybedip yere yığılmıştım, her yer karanlıktı. Hiçbir şey görünmüyordu. Çocuklarım çığlıklar atıyordu, onları çağırıyordum sadece ikisi yanıt veriyordu. Geri kalan kimse cevap vermiyordu."
Enkazdan yaralı kurtulduğunu ifade eden Şeyh, "Çevredeki tüm binalar yıkılmıştı. O an Allah'ım senden başka sığınağım yok diye dua ettim." dedi.
"Çocuklarım, annelerinin öldüğüne inanamıyor"
Şeyh, "Geçen gün yaklaşık 5 büyüklüğünde bir sarsıntı oldu, çocuklar korkudan çığlık attı. Korkudan battaniyenin altına saklandılar." ifadesini kullandı.
Çocuklarının deprem sonrası travmayı atlatamadıklarını vurgulayan Şeyh, "Afet sonrası hayatımız değişti. Çocuklarımın hem annesi hem babası oldum. Çocuklarım annelerinin öldüğüne inanamıyor." şeklinde konuştu.
Şeyh, günlük yaşantıda bütün detayların o geceyi hatırlattığını belirterek, "Evimiz yıkıldı. bugün çadırda yaşıyoruz. Depremin etkisi hale üzerimizde. Hayatın her anında kaybettiğimiz yakınlarımız aklımıza geliyor." dedi.