Casusluk işlerini bu kadar arapsaçı ve saçma bir halde kim anlatabilirdi ki başka. Coen kardeşler belli ki No country for old men gibi bir filmden sonra eski numaralarını yapmak için tekrar yola koyulmuşlar. Bilindik formülasyon bu filmde de devam ediyor. Coen kara komedisi yapmak için ne gerekiyorsa hepsinden tutam tutam atmışlar ortaya. Oldukça başarılı oyunculuklar, kulağa ayak başparmağından giden yolda en harika şekilleriyle kullanılmış.
John Malkowich, Frances McDormand, George Clooney, Tilda Swinton ve Brad Pitt kimyaları birbirine harika geçmişken, döktürüvermişler bir de. Özellikle Brad Pitt alaşağı ettiği karizmasının tadını çıkarırken bizler ne kadar iyi bir oyuncu olduğunu bir kere daha anlıyoruz.
Filmin sonda birleşen yapısında, bir izleyici olarak bir yavanlık bulduğumu da ifade etmeliyim ve ayrıca senaryonun da filmin temposundan geride kaldığını da belirtmeliyim. Ki Coen’ler için senaryo dendiğinde bir duracaksın. Tarzın ifadesi için takıldıkları birkaç nokta da biraz yordu beni. Filme ilişkin seyrin zevkini azaltmak adına yapacağım bir şey yok, susuyorum. Casus komedisine getiremedikleri yeni bakış açısını kendi formülleri ile yola koyup adam etmişler ama yine de yeni bir şey sunmaması sadece beni sinir ettiyse sorun yok.
Filmi geçen senenin Oscar şampiyonluğu ertesinde ufak bir kestirme ve kendini tatmin sürecinde yapılan bir film olara görüyor ve Big Lebowski’nin devam filmi için gerekirse kısır yapıp götürüyorum.Filme illa bi not vermem gerekiyorsa azıcık torpille 7/10.