“Aşık olmak” ile “sevmek” arasındaki farkı sormuşlar. Şöyle cevaplamış Şems: “Senin baktığına herkes bakar; ama senin onda görebildiğini herkes göremez. Herkes aşık olabilir; ama hiçkimse senin gibi sevemez. Tek fark sensin. Seni özel kılan sevdiğin değil, sevgin.”
Kanımca görünmez olmak hoşluğun önkoşulu. Hoşluk, bir başkası tarafından farkedildiği anda yokolur... Hoşluğun ta kendisi olan şiir bile aslında görülebilir değildir. O zaman bana ''eh, zaten şiir ne işe yarar ki?'' diye sorabilirsiniz. Hiçbir şeye. Onu kim görecek? Hiçkimse. Bu durum onun ahlaka aykırı bir suç olmasını önlemez ama onun kendini gösterme arzusu körlerde bile etkisini gösterir. Şiir özel bir ahlak ifade etmekle yetinir.
' hiçkimse kendini yaşama bağlayan dayanaklarını yitirmek istemez. Ama her sahip olunan şey, eninde sonunda yitirilmek zorundadır. Bunların başında, mal ve mülk, sonra da onlara bağlı olarak toplumsal statü ve dostlar gelir. Yitirmek kaçınılmazdır. İnsan bir gün ve bilemediği bir anda ölmek durumundadır. Yani herkes her şeyini ve de yaşamını yitirecektir sonuçta. '