İKİ yıl önce Madrid’de, geçen yıl Berlin’de kaçırdığı kupayı İstanbul’da kapmak için kararlı girdi maça Fenerbahçe...
O sene bu sene
Olympiakos seyircisiyle kapışarak kızışan taraftarının coşkusuyla Real Madrid’in üzerine yüklenerek rakibini yıldırmak ve artık şeytanın bacağını kırmaktı amaç. İdeal çift uzunlu fizikli beşimizle başladık. Sert savunmayı Dixon üçlükleri, Jan Vesely alley-opp’ları ve Ekpe Udoh’un bloklarıyla renklendirdik. İkililerimiz de etkili olurken beklendiği gibi tempoyu kontrol ederek koşup kaçmalarını engelledik. İlk rüzgarla fark yaparak daha sonra futbol deyimiyle topa bastık. Aynen maç öncesi reçetemizde bahsettiğim gibi Fenerbahçe öncelikle oyunu kontrol etti ve Madrid’in tempo yapmasına izin vermedi.
EKPE PES BE!
Beklendiği gibi organizasyon içerisinde yapacakları tükenince Sergio Llull işi sokak basketboluna döktü. Dixon faul probleminde olduğundan bu kez son çeyrekte kaos uzmanı Kostas Slukas kumandayı 13 sayı farktan alarak asist ve sayılarıyla gemiyi emniyetli sulara taşıdı. Biz Gigi Datome ile boş atıp kaçırırken onlar kenardan gelenleri dahil atıp sokmaya başlayınca kısa süreli kriz ortamına girdi maç. Bogdan Bogdanovic’in alışılmış cool oyun kuruculuğunda maç sonu oynama simyagerlerinden oluşan kadro Fenerbahçe’yi finale taşırken dokuz bin kişiye onları ayakta alkışlamak kaldı.