Özet: Bulgular, çocukluk psikozunun gelişiminde kopya numarası değişkenlerini (CNV’ler) ima ediyor. Araştırmacılar psikozlu çocuklar için kromozomal dizi testi önermektedir.
Kaynak: Boston Çocuk Hastanesi
6 yaşında bir çocuk, duvarlardan ve okul interkomundan kendisine ve başkalarına zarar vermesini söyleyen sesler duymaya başladı. Ağaçlarda hayaletler, uzaylılar ve renkli ayak izleri gördü.
Boston Çocuk Hastanesinde bir psikiyatrist olan Joseph Gonzalez-Heydrich, onu antipsikotik ilaçlara verdi ve korkutucu halüsinasyonlar durdu. 4 yaşındaki başka bir çocuk, canavarlar, büyük bir siyah kurt, örümcekler ve yüzünde kan olan bir adam ile halüsinasyonlar gördü.
Çocuklar aktif hayal güçleri ile tanınırken, gerçek psikotik semptomlara sahip olmaları son derece nadirdir. Kromozomal dizi testi yoluyla, her iki çocuğun da kopya numarası varyantlarına veya CNV’lere sahip olduğu bulundu, bu da DNA’larının parçalarının kopyalarının silinmesi anlamına geliyor.
Bugün, Boston Children’s’daki Erken Psikoz Araştırma Merkezi (EPICenter) aracılığıyla Gonzalez-Heydrich ve meslektaşları David Glahn, PhD ve Catherine Brownstein, MPH, PhD, erken başlangıçlı psikoz olarak bilinen veya 18 yaşından önce ortaya çıkan psikotik belirtiler.
Bulgularına dayanarak, 24 Ağustos’ta yayınlandı. Amerikan Psikiyatri Dergisipsikotik semptomları olan herhangi bir çocukta kromozomal mikrodizi testini teşvik ederler.
Psikozun genetik bir nedeni: Kopya sayısı değişkenleri
Çalışmadaki çocukların yüzde 70’inden fazlası 13 yaşından önce psikoz yaşamaya başlamıştı. Yüzde yirmi sekizi kalıcı ve amansız semptomlarla şizofreni için resmi kriterleri karşıladı.
Hepsi, birlikte kopya numarası varyantları veya CNV’ler olarak adlandırılan DNA kopyaları ve silmeleri için sistematik testlere tabi tutuldu ve şaşırtıcı bir şekilde yüzde 40’lık bir pozitif test edildi. CNV’ler, klinikte sıklıkla CNV’ler için taranan otizmli çocuklarda olduğu kadar yaygındı. Birçok durumda, tanımlanan CNV’ler diğer psikiyatrik ve nörogelişimsel bozukluklarla da bağlantılıydı.
Université de Montréal’de Elise Douard ile birlikte çalışmayı yöneten Brownstein, “Bulgularımız, psikoz teşhisi konan herhangi bir çocuk veya ergende kromozomal mikrodizi testi için güçlü bir vaka oluşturuyor” diyor. “Test genellikle aileler için bir kapanış getiriyor ve araştırmayı ilerletmeye yardımcı olabilir.”
Son yılların belirsizliği
Aileler, çocuklarının psikotik semptomlarının biyolojik bir bileşeni olduğunu öğrendiklerinde genellikle rahatlarlar. Çocuklarının psikozu yanlış teşhis edilmiş, normal bir gelişim evresi olarak açıklanmış, zorbalığa uğramak gibi streslere atfedilmiş ve hatta kötü ebeveynlikle suçlanmış olabilir.
Gonzalez-Heydrich, “Pek çok ebeveyn kendilerini mikroskop altına alınmış gibi hissediyor, hatta çocuklarının semptomlarını tetiklemekle suçlanıyor” diyor. “Bir nesil önce otizmde olanlarla paralellik gösteriyor.”
Diğer durumlarda, çocukta otizm veya başka bir gelişimsel bozukluk olduğu için psikoz gözden kaçabilir. Araştırmaya katılan çocukların üçte birinden biraz fazlasının otizm spektrum bozukluğu tanısı, yüzde 12’sinin zihinsel engelli ve yüzde 18’inin nöbet öyküsü vardı.
Son olarak, iyi niyetli klinisyenler çocuğu psikoz tanısı koyarak damgalamak konusunda isteksiz davranabilir, izlemeyi ve beklemeyi tercih edebilirler. Ancak bir CNV bulmak, yardımcı olup olmadıklarını görmek için bir antipsikotik ilaç denemesini haklı çıkarabilir.
Glahn, “Psikoz ne kadar uzun süre tedavi edilmezse, daha sonra tedavi edilmesi o kadar zor olur” diyor. “Daha erken ve uygun şekilde tedavi edebilirsek, çocuk muhtemelen yaşamları boyunca daha iyisini yapacaktır.”
Ebeveynler psikozu nasıl tanıyabilir?
Pek çok çocuk, hayali bir arkadaşa sahip olmak gibi psikoz gibi görünen davranışlara sahiptir. Ancak Glahn ve Gonzalez-Heydrich, gerçek psikozun çocuklar için üzücü ve kontrolleri dışında olduğunu söylüyor.
Bazı çocuklarda psikotik belirtiler gelir ve gider. Psikoz, çocuk stres altındayken, öfkeliyken, çok depresifken veya ruh hali değişimleri olduğunda ortaya çıkabilir. Ancak gerçek şizofrenili çocuklarda semptomlar kalıcı ve aşırıdır. Bu, 10 yaşın altındaki çocuklarda çok nadirdir, ancak ergenlik ve erken yetişkinlik döneminde daha az nadir hale gelir. Perspektif olarak, şizofreni yetişkinler de dahil olmak üzere genel nüfusun sadece yüzde 1 ila 2’sini etkiler.
Psikotik hastalığın en erken belirtileri genel olabilir. Bir çocuk geri çekilebilir. Günlük işleyişleri, bazen dramatik bir şekilde, okul ve ilişkilere müdahale ederek düşebilir. Veya daha önce olmayan yerlerde patlamalar yaşayabilirler. Daha sonra, halüsinasyonlar ve paranoya tutulabilir ve çocuğun orada olmayan şeyleri, genellikle tehdit edici hissettiren şeyleri görmesine ve duymasına neden olabilir.
Gonzelez-Heydrich, “Sosyal kaygılı oldukları için birinin kendisi hakkında konuştuğunu düşünen sadece çocuk değil” diyor. “Onları eleştiren, korkutan, onlara kötü şeyler yapmalarını söyleyen birden fazla ses var. Ya da yabancıların onlara baktığını, onlara zarar vermeyi planladığını hissetmek.”
Araştırmadan destek ve bakıma
Tedaviyi teşvik etmenin yanı sıra, psikozlu bir çocukta bir CNV bulmak, diğer aile üyelerinin risk altında olup olmadıklarını görmek için test edilmesini sağlar. Bazı CNV’ler ayrıca nöbetler, kalp sorunları veya izlenebilen ve tedavi edilebilen zayıflamış kan damarları gibi tıbbi komplikasyonlara neden olabilir. CNV’leri olduğu tespit edilen aile üyeleri, davranışsal semptomları olmasa bile bu tür tıbbi problemler için risk altında olabilir.
Boston Children’s’taki Manton Yetim Hastalığı Araştırma Merkezi’nin bilimsel direktörü ve Genetik ve Genomik Bölümünün bir üyesi olan Brownstein, testi denetledi. Bir CNV bulmanın, ebeveynlerin güvence ve destek için diğer ailelerle bağlantı kurmasına yardımcı olabileceğini belirtiyor. Ayrıca, bir CNV bulunduğunda, bilim adamları kayıp veya kopyalanmış genlerin ne yaptığını inceleyebilir. Bu, erken psikozun kökenlerinin daha iyi anlaşılmasına ve muhtemelen 1950’lerden bu yana çok az değişen daha iyi antipsikotik ilaçlara yol açabilir.
Ayrıca bakınız
Brownstein, “Henüz CNV’lere uyarlanmış ilaçlarımız yok” diyor. “Ancak ebeveynler bir araya geldiklerinde, kendi CNV’lerine yönelik araştırmaları organize edebilir ve belirleyebilirler. Çocuklarını grup olarak inceleyebilir ve etkili tedavileri çok daha hızlı belirleyebiliriz.”
Browstein ve Douard, gazetenin ilk yazarlarıydı. Université de Montréal’den Glahn, Gonzalez-Heydrich ve Sébastien Jacquemont, MD, kıdemli yazarlardı.
Finansman: Çalışma, Boston Çocuk Hastanesi’ndeki Tommy Fuss Nöropsikiyatrik Araştırma Merkezi, Boston Çocuk Hastanesi Zihinsel ve Gelişimsel Engelliler Araştırma Merkezi (NIH Eunice Kennedy Shriver Ulusal Çocuk Sağlığı ve İnsan Gelişimi Enstitüsü’nden P50HD105351 tarafından desteklenmektedir), NIH Ulusal Enstitüsü tarafından finanse edilmiştir. Ruh Sağlığı Bölümü (U01 MH119690), MIT ve Harvard Geniş Enstitüsü Stanley Merkezi ve Jonathan ve Robin Klein ve Anne ve Paul Marcus aileleri.
Bu genetik ve psikoloji araştırma haberleri hakkında
Yazar: Bethany Tripp
Kaynak: Boston Çocuk Hastanesi
İletişim: Bethany Tripp – Boston Çocuk Hastanesi
Resim: Resim kamu malı
Orjinal araştırma: Açık Erişim.
Gonzalez-Heydrich ve ark. Amerikan Psikiyatri Dergisi
Soyut
Erken Başlangıçlı Psikoz ve Otizm Spektrum Bozukluğunda Benzeri Zararlı Kopya Sayısı Varyantları Oranları
Amaç:
Kopya sayısı değişkenleri (CNV’ler), nörogelişimsel ve psikotik bozukluklarla güçlü bir şekilde ilişkilidir. Semptomların 18 yaşından önce ortaya çıktığı erken başlangıçlı psikozun (EOP), yetişkin başlangıçlı psikotik bozukluklara göre genetik faktörlerden daha güçlü bir şekilde etkilendiği düşünülmektedir. Bununla birlikte, EOP’de CNV’lerin prevalansı ve etkisi belirsizdir.
Yöntemler:
Yazarlar, EOP’li 137 çocuk ve ergende, otizm spektrum bozukluğu (ASD) olan 5.540 birey ve 16.504 nüfus kontrol süjesi ile karşılaştırıldığında, tekrarlayan CNV’lerin prevalansını ve genom çapında silme ve kopyaların fonksiyonel etkisini belgelemiştir. Spesifik olarak, her kohortta daha önce nörogelişimsel ve nöropsikiyatrik hastalıklarla ilişkilendirilen 47 tekrarlayan CNV’nin sıklığı karşılaştırıldı. Daha sonra, CNV risk skorları (CRS’ler), ayrı ayrı bir silme veya çoğaltma içinde kapsüllenen genom boyunca herhangi bir gen için dozaj duyarlılığını yansıtan endeksler, gruplar arasında karşılaştırıldı.
Sonuçlar:
Tekrarlayan CNV’lerin prevalansı, EOP grubunda ASD (olasılık oranı=2.30) ve kontrol (olasılık oranı=5.06) gruplarına göre anlamlı olarak daha yüksekti. Bununla birlikte, EOP ve OSB grupları arasındaki fark, birlikte ortaya çıkan OSB’li ÇOP katılımcıları hariç tutulduğunda azalmıştır. Hem delesyonlar (odds oranı=1.30) hem de duplikasyonlar (odds oranı=1.09) için kontrol grubu ile karşılaştırıldığında EOP grubunda CRS anlamlı olarak daha yüksekti. Buna karşılık, EOP ve ASD grupları, KRS açısından anlamlı bir farklılık göstermedi.
Sonuçlar:
EOP grubunda yüksek tekrarlayan CNV’ler ve EOP ve OSB gruplarında karşılaştırılabilir KRS’ler göz önüne alındığında, bulgular psikotik tanısı olan tüm çocuk ve ergenlerin OSB’de önerildiği gibi genetik taramadan geçmesi gerektiğini göstermektedir.
Kaynak ve İleri Okuma: https://neurosciencenews.com/cnv-child-psychosis-21282/