Gesù Kilisesi - Church of the Gesù
|Ges Kilisesi|
İtalyanca : Chiesa del Santissimo Nome di Gesù all'Argentina
|Koordinatlar :|
|yer|| Via degli Astalli, 16


Roma
|Ülke||İtalya|
|Mezhep||Katolik Roma|
|İnternet sitesi|| www


|Tarih|
|Durum||İsa Cemiyetinin Ana Kilisesi|
|Kutsanmış||1584|
|Mimari|
|Işlevsel durum||Aktif|
|Mimar (lar)||
Giacomo Barozzi da Vignola


Giacomo della Porta
|Tarz||
Maniyerist


Barok (cephe)
|Çığır açan||1568|
|Tamamlandı||1580|
|Teknik Özellikler|
|Uzunluk||75 metre (246 ft)|
|Genişlik||35 metre (115 ft)|
|Nef genişliği||25 metre (82 ft)|
|Diğer boyutlar||Cephe yönü: W|
|Kubbe sayısı||1|
|Yönetim (değiştir | kaynağı değiştir)|
|Piskoposluk||Roma|
Gesù Kilisesi ( İtalyan : Chiesa del Gesu , telaffuz [kjɛːza del dʒezu] ) 'dir anne kilise arasında İsa Derneği'nin (Cizvitler), bir Katolik tarikat . Resmi adı Chiesa del Santissimo Nome di Gesù all'Argentina (İngilizce: "Arjantin" deki İsa'nın En Kutsal Adı Kilisesi ), cephesi "ilk gerçek barok cephe" dir ve barok stili mimariye getirir. Kilise , özellikle Amerika'da olmak üzere tüm dünyadaki sayısız Cizvit kilisesine örnek teşkil etmiştir . Nef, geçit ve yan şapellerdeki resimleri, İtalya ve Avrupa'daki Cizvit kiliselerinin yanı sıra diğer düzenlerin resimleri için model oldu. Gesù Kilisesi, Roma'daki Piazza del Gesù'da yer almaktadır .
İlk Aziz tarafından 1551 yılında tasarlanan Loyolalı Ignatius , Cizvitler kurucusu İsa Derneği'nin sırasında ve aktif Protestan Reformasyon ve sonraki Katolik Karşı Reformasyon , Gesu da eviydi İsa Derneği'nin Üstün Genel dek 1773'te emrin bastırılması. Kilise daha sonra Cizvitler tarafından geri kazanılan bitişikteki saray şimdi , rahiplik törenine hazırlık için Gregoryen Üniversitesinde okuyan dünyanın her yerinden Cizvit bilginlerinin ikametgahıdır .
Tarih
Michelangelo , İspanyol kardinal Bartolomeo de la Cueva'nın isteği üzerine, adanmışlık nedeniyle kiliseyi ücretsiz olarak tasarlamayı teklif etse de , bu girişim, kuruluşa yetki veren Papa Paul III'ün torunu Kardinal Alessandro Farnese tarafından finanse edildi. İsa Cemiyeti'nin. Nihayetinde, inşaatta yer alan ana mimarlar , Farnese ailesinin mimarı Giacomo Barozzi da Vignola ve Giacomo della Porta idi . Kilise, Loyola Aziz Ignatius'un bir zamanlar Kutsal Meryem Ana'nın görüntüsü önünde dua ettiği önceki kilise Santa Maria della Strada ile aynı noktada inşa edildi . Şimdi mücevherlerle süslenmiş bu görüntü, sunağın sağ tarafındaki Ignatius şapelindeki kilisede görülebilir.
Kilisenin inşası 26 Haziran 1568'de Vignola'nın tasarımına göre başladı. Vignola'ya, 1571'de Vignola'dan devralan Cizvit Giovanni Tristano yardımcı oldu. 1575'te öldüğünde yerine Cizvit mimarı Giovanni de Rosis geçti. Giacomo della Porta, çapraz tonoz , kubbe ve apsisin yapımında görev aldı .
Della Porta tarafından Vignola'nın cephe tasarımının revizyonu, mimari tarihçilere Vignola'nın üst üste binmiş üç düzlemdeki dengeli kompozisyonu ile Della Porta'nın dinamik olarak kaynaşmış gerilimi arasında güçlü dikey unsurlar, mimarlık tarihçilerinin sonuncusu için algılarını keskinleştiren kontrastlar arasında yakın bir karşılaştırma fırsatı sundu. yüzyıl. Vignola'nın reddedilen tasarımı, 1573 tarihli bir gravürde mimarlar ve potansiyel müşteriler için hazır durumda kaldı.
Bu kilisenin tasarımı, yirminci yüzyıla kadar süren Cizvit kiliseleri için bir model oluşturmuştur; yeniliklerinin sıralanması gerekir. Katolik Kilisesi genelindeki estetik , Trent Konseyi'nden güçlü bir şekilde etkilenmiştir . Konseyin kendisi kilise mimarisi hakkında çok az şey söylemesine rağmen, sadeleştirme önerisi Charles Borromeo'yu dini bina uygulamasında reform yapmaya itti . Yazılarına olan ilginin kanıtı Gesù'da bulunabilir. İçinde oyalanacak bir narteks yok : Ziyaretçi derhal kilisenin gövdesine, koridorsuz tek bir nefe yansıtılır, böylece cemaat toplanır ve dikkatler yüksek sunağa odaklanır . Koridorların yerine, girişin kapıları olan dekoratif korkuluklarla kontrol edildiği, kemerli açıklıkların arkasında birbirine bağlı bir dizi benzer şapel vardır. Transepts, uç duvarlarının sunaklarını vurgulayan taslaklara indirgenmiştir.
Plan, yüksek Rönesans'ın merkezi planlamasını, büyük kubbe ölçeği ve geçidin öne çıkan iskeleleri ile ifade ederek, vaaz veren kiliselerin karakteristik özelliği olan genişletilmiş nef ile sentezler, o zamandan beri Fransiskenler ve Dominikanlar tarafından kurulan bir tür kilise. on üçüncü yüzyıl. Her yerde kakma çok renkli mermer kaplamalar yaldızlarla rahatlatılıyor, freskli beşik tonozlar tavanı zenginleştiriyor ve retorik beyaz sıva ve mermer heykeller tektonik çerçevelerinden çıkıyor. Gesù örneği, koridorlu geleneksel bazilika kilisesini tamamen ortadan kaldırmadı , ancak örneği oluşturulduktan sonra, Barok kilise zemin planları, oval veya Yunan haçı deneyleri büyük ölçüde daha küçük kiliseler ve şapellerle sınırlı kaldı.
Cephe
Kilisenin cephesi daha sonra Giacomo Della Porta tarafından değiştirildi ve yapıldı. Pilasterlerde ve sütun başlıklarında akanthus yapraklarıyla süslenmiş iki ana bölüm görmekteyiz. Alt bölüm altı çift pilaster ile bölünmüştür (ana kapıyı çevreleyen sütun ve pilastrların bir karışımı ile). Ana kapı alçak kabartma ve iki madalya ile güzelce dekore edilmiştir. Ana kapı bir eğrisel altında duruyor tympanum ile büyük Medaillon / kalkan ve üzerinde temsil harfler IHS Christogram ve bir melek. IHS harfleri, hem Hıristiyanlığın merkezi figürünü hem de Cizvit'in resmi adı olan İsa Cemiyetini gösteren, Yunanca İsa isminin ilk üç harfinin Latince biçimidir. Diğer iki kapının üçgen alınlıkları vardır ve bu birinci katın üst kısmında, bu kapıların her birinin hizasına iki heykel yerleştirilmiştir. Cephenin sağında St Francis Xavier'in heykeli duruyor. Sol ayağı bir insan vücudunda. Diğer tarafta ise bir loyola St Ignatius heykeli duruyor .
Üst kısımda dört çift pilaster bulunur ve heykel yoktur. Üst ve alt bölümler her iki tarafta birer kıvrım ile birleştirilmiştir . Cephede ayrıca papalık arması ve SPQR baş harfleri ile bu kiliseyi Roma halkına yakın bir şekilde bağlayan bir kalkan gösteriliyor .
İç dekorasyon
İlk yüksek sunağın Giacomo della Porta tarafından tasarlandığına inanılıyor. 19. yüzyıldaki tadilat sırasında kaldırıldı ve daha sonra, bazı küçük değişikliklerden sonra kurulduğu yeni katedrali için başpiskopos Patrick Leahy tarafından satın alındı .
Antonio Sarti (1797–1880) tarafından tasarlanan mevcut yüksek sunak, 19. yüzyılın ortalarına doğru inşa edildi. Neo-klasik bir alınlığın altında dört sütun hakimdir . Sarti ayrıca apsisi mermerle kaplayarak tapınağın çizimlerini yapmıştır . IHS aureolünü çevreleyen melekler, Rinaldo Rinaldi (1793–1873) tarafından şekillendirildi. Kutup deliğinin her iki yanında diz çökmüş iki melek, Francesco Benaglia ve Filippo Gnaccarini'nin (1804–1875) eseridir. "Sünnet" i temsil eden sunak, Alessandro Capalti (1810-1868) tarafından boyanmıştır. Apsisin tavanı Baciccia'nın (Giovanni Battista Gaulli) Mistik Kuzunun Glory adlı tablosuyla süslenmiştir .
İç dekorasyon en çarpıcı özelliği tavanı fresk , görkemli İsa'nın adı Triumph tarafından Giovanni Battista Gaulli . Gaulli ayrıca fener ve pandantifler, merkezi tonoz, pencere girintileri ve transepts tavanları dahil olmak üzere kubbeyi freskledi.
Nefin sağındaki ilk şapel , Cizvit kilisesine yol açmak için daha önce yıkılması gereken ve sitedeki kilisenin Aziz Andrew'e adandığı için bu adı veren Cappella di Sant'Andrea'dır . Tüm boyalı işler Florentine Agostino Ciampelli tarafından tamamlandı . Kemerlerdeki freskler erkek şehit azizler Pancrazio, Celso, Vito ve Agapito'yu tasvir ederken, pilasterler şehit olan kadın azizler Cristina, Margherita, Anastasia, Cecilia, Lucy ve Agatha'yı tasvir ediyor. Tavanda, şehit azizler Clemente, Ignazio di Antiochia, Cipriano ve Policarpo ile çevrili Bakire Glory'nin freskleri vardır . Aylar, Aziz Agnes ve Lucy'nin fırtınayla yüzleştiği ve Aziz Stephen ve Deacon St. Lawrence'ın yer aldığı fresklerle süslenmiştir . Sunak, Aziz Andrew Şehitliğini tasvir ediyor .
Sağa ikinci şapelidir Cappella della Passione : Tutku tasvirlerine yer Lunette fresklerle, Getsemani'deki İsa , Judas Öpücüğü : pilastrlar üzerine ve altı tuvaller korumaları önce kolon İsa Mesih'in , Herod önce İsa , Ecce Homo , Calvary'ye Çıkış ve Çarmıha Gerilme . Bir altarpiece çocuk ve beatified Cizvitler ile Madonna orjinal mihrabmdaki değiştirir Scipione Pulzone . Resim programı Giuseppe Valeriano'ya borçludur ve Gaspare Celio tarafından yapılmıştır . Sunak, 1954'te Pius XII tarafından kutsal sayılan 18. yüzyıl Cizvit St. Giuseppe Pignatelli'nin kalıntılarının bulunduğu bronz bir vazoya sahiptir. Duvardaki madalyalar P. Jan Roothaan (1785–1853) ve P. Pedro Arrupe (1907–1991) anısına, İsa Cemiyeti'nin 21. ve 28. Üstün Generali .
Sağa doğru, üçüncü kilise olan Cappella dell'Orafo bir tavan havada var bakire giyme ve altarpiece Trinity'i tapan Angels tarafından Federico Zuccari . Ayrıca duvarlara tuvalleri, sağda asi meleklerin yenilgisini ve solda Melekler ruhları Araf'tan kurtarır . Diğer freskler Cennet, Cehennem ve Arafı temsil eder. Pilasterlerin nişlerindeki açılar hem Silla Longhi hem de Flaminio Vacca tarafından tamamlandı .
Sağdaki daha büyük Saint Francis Xavier Şapeli , başlangıçta Kardinal Giovanni Francesco Negroni tarafından yaptırılan Pietro da Cortona tarafından tasarlanmıştır . Polikromatik mermerler, Francis Xavier'in melekler tarafından cennete kabul edildiğini temsil eden bir sıva kabartması ile çevrilidir . Altarpiece Carlo Maratta tarafından Shangchuan Adası'nda Francis Xavier'in Ölümünü gösterir . Kemerler , merkezdeki Azizin Apotheosis'i , Çarmıha Gerilme , Denizde kaybolan Aziz ve solda Giovanni Andrea Carlone tarafından bir Hint prensesinin Vaftizi dahil olmak üzere azizin hayatından sahnelerle süslenmiştir . Gümüş kutsal emanet, azizin (300.000 kişiyi vaftiz ettiği) sağ kolunun bir kısmını korur, diğer kalıntıları Goa'daki Cizvit kilisesine defnedilir .
Nefin uzak ucundaki, yüksek sunağın sağındaki son şapel, Sacro Cuore'nin (İsa'nın kutsal kalbi) şapelidir .
Başlangıçta havarilere adanmış soldaki ilk şapel, şimdi Cizvit tarikatına girmek için unvanından vazgeçen ve üçüncü "Preposito generali" olan eski Gandia Dükü Cappella di San Francesco Borgia'dır . Altarpiece, Saint Francesco Borgia in Prayer by Pozzo , Gagliardi'nin eserleriyle çevrilidir. Alegorik Din ve Hayırseverlik (Pentekost) ve lunette ( Aziz Petrus'un sol Şehitliği, yanlara İnanç ve Umut ve sağ Aziz Paul Şehitliği ) tavan freskleri Nicol Circignani'nin (Il Pomarancio) eserleridir . İskele Francesco Mola duvarları boyadı, solda Aziz Peter hapishanede aziz Processo ve Martiniano'yu vaftiz ediyor , sağda Aziz Paul Dönüşümü . Marchesi Ferrari'nin dört anıtı var.
Soldaki ikinci şapel, Doğuma adanmıştır ve Barberini ailesi için çalışan koruyucu Kardinal Cerri tarafından yaptırılan Cappella della Sacra Famiglia olarak adlandırılmıştır . Doğuş altarpiece gereğidir Circignani . Çatı olarak, Mesih'in doğuş üzerinde Gök kutlama zirve üzerinde vardır David , İşaya , Zekeriya ve Baruch sağ lunette üzerinde, bir Çoban için Müjde ve bir sol Innocents Katliamı . Ayrıca, İsa'nın Tapınağa Sunumu ve Magi'nin hayranlığı üzerine freskler de vardır . Dört alegorik heykel Ölçülü, sağda Prudence'i temsil eder; ve Cesaret ve Adalet.
Soldaki üçüncü şapel , başlangıçta genç Francesco Bassano'nun ana mihrabı nedeniyle adını dini patronu Pirro Taro tarafından yaptırılan Cappella della Santissima Trinità'dır . Freskler, 1588-1589 yılları arasında başlıca üç ressam ve asistan tarafından tamamlandı; kesin atıflar belirsiz, ancak Yaratılış, pilasterlerdeki melekler ve bazı fresklerin tasarımlarının Floransalı Cizvit ressamı Giovanni Battista Fiammeri'ye ait olduğu söyleniyor . Asistanlarla boyanmış, sağ duvardaki Mesih'in Vaftiziydi. Başkalaşım sol duvarda ve üç meleklerle İbrahim sağ oval tarafından tarihinde edildi Durante Alberti . Baba Tanrı, sol ovalde ve zirvelerde meleklerden oluşan bir koronun ardında , Tanrı'nın sıfatlarıyla melekler Ventura Salimbeni tarafından tamamlanmıştır . Sunağın üzerindeki emanet , 1657'de şehit olan ve 1938'de Pius XI tarafından kanonlaştırılan Polonya Cizvit St.Andrew Bobola'nın sağ kolunu tutar .
Aziz'in mezarı ile heybetli ve lüks Aziz Ignatius Şapeli , transeptin sol tarafında yer alır ve 1696 ile 1700 yılları arasında Andrea Pozzo tarafından tasarlanan kilisenin başyapıtıdır. Pozzo'nun sunağı, Trinity'yi bir dünyanın tepesinde gösterir . Lâcivert taşı , Dünya'yı temsil eden dünyanın en büyük parça olduğu düşünülüyordu ama aslında harç lâcivert taşı ile dekore edilmiştir. Dört lapis lazuli kaplamalı sütun, Pierre Legros'un devasa aziz heykelini çevreliyor . İkincisi, muhtemelen Antonio Canova'nın stüdyosunda çalışan Adamo Tadolini'nin bir kopyasıdır . Papa VI. Pius , 1797 tarihli Tolentino Antlaşması ile belirlendiği üzere, görünüşte Napolyon'a savaş tazminatlarını ödemek için orijinal gümüş heykeli erittirdi.
Başlangıçta proje Giacomo della Porta, ardından Cortona tarafından tasarlandı; ama sonunda Pozzo, sunağı tasarlamak için halka açık bir yarışma kazandı. Aziz'in bir tuvali, Pozzo'ya atfedilen göksel dirilmiş Mesih'ten İsa'nın adıyla tuğrayı alır. Aziz Ignatius çömlek , azizin cesedini tutan Algardi'nin bronz bir çömlektir ; Aşağıdaki heykellerin iki gruplardır Din sapkınlık yendi tarafından LEGROS (- sol tarafta - Bir putto ile Luther, Calvin ve Zwingli'nin tarafından sapkın kitaplarından yırtılma sayfalar) ve Faith yenilgiler putperestlik tarafından Jean-Baptiste Théodon .
St. Ignatius Şapeli ayrıca restore edilmiş macchina barocca'ya veya Andrea Pozzo'nun dönüştürme makinesine de ev sahipliği yapmaktadır . Gündüzleri Aziz Ignatius heykeli büyük bir tablonun arkasına gizlenir, ancak her gün 17.30'da yüksek sesle dinsel müzik çalınır ve tablo yerde kayarak heykeli ortaya çıkarır ve büyük spot ışıkları parçayı göstermek için açılmıştır.
Yüksek sunağın solundaki nefin uzak ucundaki son şapel , Madonna della Strada Şapeli'dir . Adı, bir zamanlar Saint Ignatius'un saygı duyduğu Altieri meydanındaki kayıp bir kilisede bulunan bir ortaçağ ikonundan geliyor. İç mekan, Bakire'nin hayatından sahneler çizen Giuseppe Valeriani tarafından tasarlanmış ve dekore edilmiştir . Kubbe freskleri GP Pozzi tarafından boyanmıştır.
Boru org İtalyan Tamburini firması tarafından yapılmıştır. 5 bölümlü (pedal, koro, harika, şişme ve antiphonal) büyük, üç manuel bir enstrümandır. Kabartma ve koro kapalı. Borular kilise içinde üç ayrı yere ayrılmıştır. Transept duvarları (solda Kabarık ve Büyük, sağda Koro ve Pedal) iki süslü cephe çevreliyor ve liturjik batı girişinin üzerinde küçük bir antiphonal bölme yer alıyor.
Eski
Gesu Kilisesi başlayarak, dünyada İsa Derneği'nin sayısız kilise modeldi Church of St. Michael içinde Münih (1583-1597), Corpus Christi Church in Niasviž (1587-1593), Saints Peter ve Paul Kilisesi , Krakow (1597–1619), Córdoba Katedrali (Arjantin) (1582–1787) ve Buenos Aires'teki Loyola Aziz Ignatius Kilisesi (1710–1722), Aziz Peter Kilisesi ve Tiflis'te Paul (1870-1877) ve Philadelphia'daki Gesù Kilisesi (1879-1888). Çeşitli cemaatler de Roma'daki Gesù Kilisesi'nin adını paylaşır.
Fotoğraf Galerisi
İsa'nın adı Triumph tarafından Giovanni Battista Gaulli
Orijinal 16. yüzyıl tapınağı, İrlanda'daki Thurles'e taşındı
Ayrıca bakınız
Referanslar
Dipnotlar
Alıntılar
Kaynakça
- Whitman, Nathan T. (1970), "Roman Tradition and the Aedicular Facade", The Journal of the Society of Architectural Historians , 29 (2): 108–123, doi : 10.2307 / 988645 , JSTOR 988645
daha fazla okuma
- Bailey, Gauvin Alexander (2003), Rönesans ve Barok Arasında: Roma'da Cizvit Sanatı, 1565–1610 , Toronto Üniversitesi Yayınları . [1]
- Pecchiai, Pio (1952). Il Gesù di Roma (İtalyanca). Roma: Società Grafica Romana.
|Harici video|
|Pozzo'nun Aziz Ignatius Şapeli Il Gesù kilisesinde, 1695 (Roma) , Smarthistory|
|Il Gesù, Roma , Smarthistory|
|Wikimedia Commons, Gesu Kilisesi ile ilgili medyaya sahiptir .|