Vanilyalı Yazıyı Çikolatalı Kurabiye Hamur Dondurmasına DönüştürmeYayınlanan: 2020-11-25
Vanilyalı dondurma hakkında konuşalım.
Çoğu insan gibiyseniz, vanilyalı dondurmayı oldukça zararsız bulursunuz.
Onu ne seviyorsun ne de nefret ediyorsun - yani, sana güçlü duygular uyandırmıyor.
Ve eğer vanilyalı dondurma yiyorsanız, bunu kimseye övme ihtimaliniz yok.
Şimdi, Ben ve Jerry'nin Çikolatalı Kurabiye Hamur dondurmasını düşünmenizi istiyorum.
O dondurma sende güçlü duygular ilham bahis!
Bahse girerim, önünde büyük bir kase olsaydı, yüzünde kocaman bir gülümseme olurdu ve dinleyen herkese bunun ne kadar iyi olduğunu söylemek istersin.
Bunun yazmakla ne ilgisi var?
Pek çoğumuz "vanilyalı dondurma" yazma sanatını mükemmelleştirdik.
Vanilya yazısı hem teknik olarak sağlam hem de zararsızdır.
Vanilya yazmak, daha iyi bir şey olmadığında "işi yapar".
Ve gerçek şu ki, yazar olarak hayatını kazanmak istiyorsan, "vanilya" yazma sanatını mükemmelleştirmek gerekiyor.
Müşterilerimizin bize dayattığı ekonomik ve zaman kısıtlamalarının yanı sıra hızlı faturalandırma ihtiyacımız (böylece masaya yiyecek koyabiliriz), teknik olarak sağlam olan ve "işi yapan . "
Vanilyalı yazı faturaları öder.
Ancak bazen, insanları gerçekten harekete geçiren ve harekete geçmeleri için ilham veren yazılar üretmek istiyoruz.
Bazen yazımızın insanlarda çok güçlü duygular uyandırmasını isteriz, arkadaşlarına “Hey! Oku bunu!"
Bazen, çikolatalı kurabiye hamurlu dondurmanın yazılı eşdeğerini üretmek istiyoruz.
İyi haber şu ki, vanilyayı çikolatalı kurabiye hamuruna dönüştürmenin bir yolu var. Sadece zamana ve fazladan birkaç malzemeye ihtiyacın var.
Düzenlemenin gücü
Çoğu insan düzenlemeyi, dağınık bir ilk taslağı yayınlanabilir bir şeye dönüştürme süreci olarak görür. Ve evet, düzenleme bunu yapar.
Ama bana göre "yayınlanabilir", "vanilya" ile eşdeğerdir.
Bana göre, vanilyayı aldığımızda (işi yapar) ve onu çikolatalı kurabiye hamuruna (insanların hayran olduğu ve arkadaşlarıyla paylaşmak istediği bir şey) dönüştürdüğümüzde kurgulamanın gerçek gücü harekete geçer.
Evet, ikincisi için düzenleme süreci alıştığınızdan birkaç adım daha içeriyor, ancak söz veriyorum, buna değecek.
Bir parça vanilya yazısını çikolatalı kurabiye hamuruna çevirmeden önce, gerçekten vanilya (yani teknik olarak sağlam) aşamasında olduğundan emin olmalısınız.
Ayrıca şu üç gereksinimi de karşılamanız gerekir:
- İdeal okuyucunun kim olduğunu tam olarak biliyorsunuz,
- Onlara ne söz verdiğini biliyorsun ve
- Parçanız, sözü yerine getirmek için gereken tüm önemli bilgileri içerir.
Bunların hepsi elinizde varsa, düzenleme zamanı!
Adım # 1: Yüksek seviye geçiş
Bu, tam olarak kimin için yazdığını ve ne söylemeye çalıştığını bilmenin çok önemli olduğu aşamadır.
Çünkü yapmanız gereken ilk şey, taslağınızı gözden geçirmek ve verdiğiniz sözle alakalı olmayan her şeyi silmek.
Bu yazıyı bir araya getirmeye ilk başladığımda, bahsettiğim şeylerin çoğu genel yazma ipuçlarıydı. Bunlar harika ipuçlarıydı, ancak verdiğim sözle tamamen alakasızdı - ki bu nasıl yazılacağı değil, nasıl düzenleneceği idi.
Yapmanız gereken ikinci şey , örneklerinizi kontrol etmektir.
Eseriniz için ideal okuyucu bir doktorsa, ancak tüm örnekleriniz inşaatçılar hakkındaysa, örneklerinizi değiştirmeniz gerekir. (Yapmazsanız, parçanız yankılanmayacaktır.)
Son olarak alt başlıklarınızı kontrol etmeniz gerekiyor .
Başlığınızda “harika yazmanın 5 sırrı” sözü veriyorsanız ve tüm alt başlıklarınız aslında “insanların yazarken yaptığı 5 hata” ise ya başlığınızı ya da alt başlıklarınızı değiştirmeniz gerekir.
Adım # 2: Yapı
Herhangi bir yazı parçası için düzgün ve düzenli bir yapı, üç bölümden oluşan bir yapıdır: başlangıç, orta, son. Ya da kişisel favorim: kanca, inşa etme, ödeme.
Kancanla başlayalım
İlk önce, bir tane olup olmadığını kontrol edin. Kanca, bir parçada çok erken görünür ve okuyucunuzun dikkatini çekmelidir.
(Bu yüzden okuyucunun kim olduğunu bilmelisiniz.)
Örneğin, bu makalenin başında düzenlemeyi - birçok yazarın yapmayı sevmediği bir şey - hemen hemen herkesin yemeyi sevdiği dondurma ile birleştirerek bağladım.
Parçanızda bir kanca eksikse ve onu nasıl vereceğinizden emin değilseniz, burada beş ortak kancayı ayırıyorum.
Yazarların genellikle kancalarını içeriklerine iki paragraf gömdüklerini de belirtmek gerekir.
Zamanımda kaç tane "ilk iki paragraf" sildiğimi söyleyemem. Verdiğiniz tüm o arka plan hikayesi okuyucu umursamıyor.
Dikkatlerini çeken kısımla başlayın ve ardından oradan devam edin. (Bağlam için gerçekten arka plana ihtiyacınız varsa, daha sonra tanıtabilirsiniz.)
Bakmamız gereken bir sonraki yapısal unsur, yapımız
Fikrinizi okuyucuya tanıttığınız ve onlara "ne olduğunu" gösterdiğiniz yer burasıdır.
Sonra onlara "ne olabileceğini" göstererek neden umursamaları gerektiğini söylersiniz.
Bu yazının girişinde size "ne olduğunu" gösterdim - vanilyalı dondurma. Bu "işi yapar" yazısı.
Sorun şu ki, hiç kimsenin Instagram'da vanilyalı dondurma yapmaması veya arkadaşlarına bundan bahsetmemesi.
Sonra size "ne olabileceğini" gösterdim - çikolatalı kurabiye hamurlu dondurma.
Temelde sana rüyayı sattım! Şimdi o rüyayı gerçekleştirmem gerekiyor.
Ve bunu şu yolla yapıyorum ...
Son yapısal unsur: sonuç
Pek çok yazar, son satırlarının kazanç olduğunu düşünür, ancak bu nadiren böyledir.
Daha yaygın olarak, altı nokta veya 10 ipucu veya 15 sır. Esasen, unvanınızda verdiğiniz sözü yerine getirdiğiniz yerdir.
Şu anda size yürüdüğüm her şey, bunların hepsi bir kazanç. Size vanilya taslağınızı çikolatalı kurabiye hamurlu dondurmaya dönüştüren pratik eylemler veriyorum.
Yapınız doğru değilse ne yaparsınız?
Doğru bilgiler oradaysa, yeniden sipariş edilmesi gerekebilir.
Ancak çoğu zaman bu, düzenleme sürecinin biraz yeniden yazma ve "delik doldurma" yapmanız gereken kısmıdır.
3. Adım: Birlikte gösterimleri kaldırın
Barikatlar, okuyucunun durup gitmesini sağlayan şeylerdir… "Ha?"
Bunları kaldırmak önemlidir çünkü okuyucularımızın bugün yapabileceği çok şey var. Ortaya koyduğumuz herhangi bir barikat, Facebook'taki aptal memleri kontrol etmenin daha kolay olduğuna karar vermelerini sağlayabilir.
Bazı yaygın barikatlar nelerdir?
Birincisi, gereksiz tekrar.
Bu, bir yazarın bir kelime sayımını karşılamak için mücadele ettiği kitaplarda veya makalelerde oldukça yaygındır. Böylece aynı şeyi beş farklı şekilde söyleyecekler.
Bir yazar ne söylemeye çalıştığı konusunda yüzde 100 net olmadığında da olur. Bu yüzden, tek bir düşünceyi birkaç farklı şekilde paylaşırlar ve bu yollardan birinin okuyucuda yankı uyandıracağını umarlar.
Bunu yapma.
Demek istediğini bir kez söyle; iyi yap. Sonra bir sonrakine geçin.
İkinci ortak barikat, daha küçük olabilecek büyük bir kelimedir.
Mark Twain (görünüşe göre) şöyle dedi:
"Elli sentlik bir kelime işe yarayacaksa beş dolarlık bir kelime kullanmayın."
Okuyucularınızın ne kadar zeki olduğu önemli değil; her zaman küçük bir kelimeyi büyük bir kelimeye tercih edeceklerdir.
Örneğin, sadece "kullan" yazabildiğiniz zaman "yararlan" yazmazsınız.
Üçüncü engel, jargondur.
Jargonu hepimiz biliyoruz çünkü okuyarak hepimiz hayal kırıklığına uğradık. Ancak çoğu zaman, kurumsal yazı yazarken, onu kaldırmak mümkün değildir.
Kararını burada kullanmalısın. Jargon sizinle okuyucu arasında gereksiz bir mesafe koyuyorsa, düzeltin. Konuyla ilgili ipucu verirlerse, biraz jargon sorun değil.
Şakalar , başka bir yaygın engeldir.
Herkes alırsa bunlar eğlencelidir - ama nadiren yaparlar. Unutma, şakayı anlamayan insanlar senden hem aptal hem de mesafeli hissedecekler.
Yani, kasıtlı olarak onu alan ve almayan insanlar arasında bir ayrım yaratmaya çalışıyorsanız, onları kullanırsınız. Diğer tüm durumlarda, kullanımlarını dikkatlice düşünürsünüz.
Garip sözdizimi , bir cümlenin dilbilgisi açısından doğru olduğu ancak yine de kulağa tuhaf geldiği zamandır. Bu durumlarda, cümleyi her zaman yeniden ifade ederim çünkü kulağa tuhaf gelen şeyler okuyucuları izlerinde durdurur.
Son en yaygın barikat türü, sevdiğiniz cümleler veya paragraflardır çünkü harikalar ve süper akıllı görünmenizi sağlar.
Onları kesebileceğinizi biliyorsunuz çünkü aktif olarak hiçbir şeye katkıda bulunmuyorlar, ama yine de onları orada bırakıyorsunuz.
Bunlara sevgililer denir. Ve hepimiz sevgilimizi öldürmenin yazımızı daha iyi hale getirdiğini biliyoruz.
4. Adım: Geçişlerinizi yumuşatın
Bu pratik tavsiye vermesi çok zor ama yine de bahsetmem gerekiyor.
Parçanızı okursanız ve çok iyi aktığını hissetmezseniz, ancak yapınız sağlamsa, o zaman cümleleriniz arasında "ama" "ve" ve "ancak" gibi kelimeleri birbirine bağlamanız gerekebilir .
Okuyucunun ilerlemesini sağlamak için paragraflar ve bölümler arasında yumuşak geçişler de gereklidir. Bitişik paragraflar arasında bariz bir bağlantının olmadığı sert geçişler, bir barikat görevi görür.
İki paragrafı veya bölümü sorunsuz bir şekilde bağlayamıyorsanız, bunları alt başlıklarla bölmeyi düşünün. Veya Malcolm Gladwell'in yaptığını yapın ve bir paragrafın sonu ile yeni bir paragrafın başlangıcı arasına üç çizgi koyun.
Bunun gibi:
Bunu sık sık denemelerde ve kitaplarda "Tamam, bu düşünceyi bitirdim ve şimdi yenisine başlamak istiyorum, ancak birinden diğerine sorunsuzca geçiş yapmanın hiçbir yolu yok" demek için yapıyor.
Adım # 5: Satır düzenleme
Şimdi, düzenlemeyi düşündüğümüzde çoğumuzun düşündüğü şey bu .
Ancak hatırlamak önemlidir, satır düzenleme yalnızca zaten orada olanı temizleyebilir . Şunları ele almıyor:
- İçerik kimin için,
- Bu içerik ne demeye çalışıyor ve
- Bilginin, fikri okuyucuya ulaştırmak için en uygun şekilde yapılandırılıp yapılandırılmadığı.
Bundan önce gelen dört düzenleme adımı, yazınızı vanilyadan çikolatalı kurabiye hamuruna taşımanın anahtarıdır. Bundan sonra yaptığımız şey, üstteki kiraz.
Satır düzenlemeyle ilgili birçok harika makale olduğu için, burada çok fazla ayrıntıya girmeyeceğim.
Sadece en güçlü ve en kolay uygulananı vuracağım.
- "Bunu" kullanımınızı kontrol edin. Yüzde doksan beş, bir cümleden “o” kelimesini kaldırabilirsiniz ve cümlenin anlamı değişmez.
- Zarflarınızı denetleyin - temelde "ly" ile biten herhangi bir şey. Şimdi, zarfları seviyorum. Onlara oldukça bağımlıyım çünkü yazıma nüans kattıklarını hissediyorum. Ama gerçekten, kulağa daha iyi gelen nedir? Hızlı mı koştu? veya "Koştu mu?" Daha güçlü bir fiil kullanarak neredeyse her zaman bir zarfı kaldırabilirsiniz.
- Açıklayıcılara ve uyarılara dikkat edin. Bu, "belki" ve "belki" ve "bazen" gibi şeyler söylediğiniz zamandır. Bu kelimelerin yeri vardır ama aynı zamanda yazınızı da zayıflatır. Tartışmalı bir konuda aldığınız duruşu yumuşatmak için kasıtlı olarak açıklayıcılar veya uyarılar kullanıyorsanız, bunun için gidin. Kimseyi gücendirmek istemediğin için kullanıyorsan? Vanilyalı dondurmanın tanımı budur.
- Fazlalıkları kaldırın. Sabah 05:00 mı? Hayır, sadece 05:00 Kesinlikle gerekli mi? Hayır, bu sadece gerekli.
- Mermi noktalarınızı denetleyin. Madde işaretlerinden önce iki nokta üst üste işaretiyle biten bir cümle geldiğinde, her bir madde işaretini o cümlenin ikinci yarısı gibi okumanız gerekir. Eğer mermi noktanız önceki cümlenin arkasında bir anlam ifade etmiyorsa, o zaman değiştirmelisiniz.
- Pasif sesi kontrol edin. Bu benim kişisel yazma zayıflığımdan bir diğeridir - doğal olarak pasif sesle yazıyorum. Ben de "Adam köpek ısırdı" yerine diyeceğim. Köpek adamı ısırdı. Şimdi, bazen bu gereklidir. Bazen olayların hızını biraz düşürmek için pasif bir ses kullanırsın veya "Adam köpek tarafından ısırıldı", "Köpek adamı ısırdı" dan daha lirik olduğu için. Ancak çoğunlukla yazı daha güçlüdür, okunması daha kolaydır ve eğer aktifse insanların yazı boyunca daha iyi ilerlemesini sağlar. Yazınızda pasif sesi bulmakta zorlanıyorsanız, Grammarly yazma uygulamasını kullanın. (Grammarly, diğer yaygın satır düzenleme hatalarını anlamak için de yararlıdır.)
Adım # 6: Yazınızı yazdırın ve yüksek sesle okuyun
Çikolata parçalı kurabiye hamurlu dondurmaya yaklaştığınızda, kullanabileceğiniz en güçlü düzenleme aracı budur. Neden?
Garip ifadeleri ve sert geçişleri çok hızlı bir şekilde tanımlar.
Bu aynı zamanda, parçanızı defalarca gözden geçirdiğiniz için gözlerinizin atladığı hataları algılamanın çok etkili bir yoludur.
Birkaç kez, el yazmaları düzenlenmiş ve hayatlarının bir santimetresine kadar düzeltilmiş kitap müşterileriyle çalışıyorum.
Sonra sesli kitap versiyonunu kaydederler… ve aniden düzeltilmesi gereken daha çok şey olur. Büyük göze batan hatalar değil. Sadece küçük olanlar, eğer onları düzeltirseniz, çalışmanızı başka bir düzeye taşır.
Bir kitabın aksine 1500 kelimelik bir blog yazısı üzerinde çalışıyorsanız, yüksek sesle okumak için zaman ayırmamak için hiçbir mazeret yoktur.
7. Adım: Son düzeltme
Kusursuz bir dünyada, düzeltme bir profesyonel tarafından veya en azından içeriği daha önce hiç okumamış, taze gözleri olan biri tarafından yapılırdı.
Bu insanların yokluğunda, en azından taslağınızın bir gecede kalmasına izin vermelisiniz. Amaç, ona taze gözlerle geri dönmektir.
Ardından, kullanmakta olduğunuzdan farklı bir yazı tipinde yazdırın.
Sonra geriye doğru okuyun (çoğunlukla yazım hatalarını tespit etmek için).
Ardından, satır satır ilerleyin ve her kelimeyi okuduğunuzdan emin olun - özellikle başlıklar, alt başlıklar, diyagramlar ve başlıklardakileri.
Hataların saklanmasının çok kolay olduğu yerlerdir.
Ve bu kadar …
Vanilyalı yazıyı çikolatalı kurabiye hamurlu dondurmaya böyle dönüştürüyoruz.
Oldukça süreç, değil mi?
Ancak güçlü bir şekilde yankı uyandırmak, insanları eyleme geçirmek ve her yerde paylaşılmak istediğiniz yazı parçaları için buna kesinlikle değecek.