Öğleden sonra herkes toplandı. Ezginin halası da geldi. Yirmi ile yetmiş yaş arasında hanımlar. Burada Arzu’yu Ezgi’ye bırakıyorum, bakalım sadece izleyici olmak nasıl olacak?
Ezgi’nin halasına “Burada seninle ilgilenemeyeceğim” dediğini duyuyorum, neden öyle söyledin diye soruyorum, ben öyle bir şey söylemedim sadece düşündüm diyor ve gülüşüyoruz.
Yoga çadırının içinde bir arı peşimi bırakmıyor. Ezgi “Hani sen arılara hayrandın, neden korkuyorsun?” diye soruyor. Ben de “Korkuyor olmak hayran olmamı engellemiyor” diyorum. Belki de hayatımızda sadece korkularımız yüzünden kaçtığımız binlerce güzel şey var.