bana sabretmeyi öğret sevgilim.
vaktinden önce, rahminden inince solmuş çiçeğin sesini dinlet.
kremalı sabahlara uyandır beni sevgilim,
burnumun ucundan tut bala batır,
aklımı başımın üzerinden karışla,
tut sol yanımı bizi yerden göğe alkışla.
beni hatırsız bıraktığım satrın başından al,
hikayemizin sonsuzluk kapısına yaz sevgilim.
döşeğimizde on iki ayaklı bir kilim,
bir çift göz ve sessizliğimiz;
çağırılacağımız sabaha dek tutuşalım,
bilirsin yorulmak, ilk haram kitabımızda.
beni bu dertten uyandırma sevgilim.
süpürgenin sesini en düşük moda ayarla;
geçmiş, geçmemiş ne kadar toz varsa arıtalım bir çarşafta.
arınmak, zaten, gök-yüzüne dupduru bir bakışta,
canıma yetti
gayri gel, al beni, (s)özümden başla.