Açıklama
Yükleyen: KaraBukle
Yüklenme Tarihi: 28 Nisan 2017 - 22:33
Milattan 73 yıl öncesi… Yaptığı savaşlar sonrası elde ettiği ganimetler ve kölelerle gücünü daha da artırmış olan Roma,dönemin en güçlü imparatorluğuydu. Sosyal sınıflar arasında eşitsizliklerin had safhada olduğu İmparatorluğun temelinde ise kölelik sistemi yeralmaktaydı.Köleler, Roma'nın soylularının Roma vatandaşlarına yakıştırmadığı hemen her işi yapmaktaydı;Arenada ölümüne döğüşerek insanları eğlendirmek de dahil...Roma'nın bu en büyük eğlencesi için köleler arasından genç ve güçlü kuvvetli olanlar seçilerek gladyatör okullarında eğitilir ve sonrasında arenada canlarını verirken, izleyenler de bundan büyük zevk alırlardı.Bu gladyatörlerden biri de Spartacus idi.
Liderlik özelliklerine sahip olan Spartacus köleliği hiçbir zaman kabullenmez. Zamanla gladyatör arkadaşlarına önce kaçmak, sonra da İtalya'da bir ayaklanma başlatmak fikrini kabul ettirmeyi başarır.Eğer başarıya ulaşırlarsa bütün kölelerin özgür yaşayacağı bir düzen kuracaklardır.Köle ayaklanması için iki şeye güveniyordu; Gladyatör okulundaki birbirine inanmış ve kader birliğine yapmış arkadaşlarına ve bütün ülkelerden seçilerek getirilmiş olan çoğu güçlü, kuvvetli ve Roma vatandaşlarından 3-4 kat fazla sayıda olan kölelere.Bu köleler örgütlenebilirse önünde durulmaz bir güç haline geleceklerdi. Bu düşüncelerle ayaklanmayı başlatmak için fırsat kollamaya başlar.Bir gece anahtarları alıp zincirlerini açan bir köle kadının yardımıyla özgür kalan Spartacus ile birlikte 74 gladyatör isyanı başlatırlar.Ele geçirdikleri mutfak bıçakları ve et şişleriyle gardiyanları öldürerek tutsaklıktan kurtulan gladyatörler, kısa bir süre içinde üzerlerine gönderilen küçük kuvvetleri dağıtarak ve çevredeki soylulara ait çiftlikleri basarak isyanın duyulmasını sağlarlar. Her geçen gün efendilerinden kaçarak ya da onları öldürerek Spartacus'ün isyanına katılan köleler sürekli artmaktadır.Vezüv Dağı'nın eteklerine karargah kurup, Romalıların üç bin kişilik ordusunu haber aldıklarında da Vezüv'ün tepesine çekilirler. Gelenleri grup grup avlayarak yok ederler.
Tarihçilerin tahminleri Spartacus önderliğindeki köle ordusunun 60000 kişilik bir sayıya ulaştığı konusunda yoğunlaşmaktadır.2 yıl boyunca savaşanlar arasında,sayıları bilinemeyen kadın ve çocuk kölelerin de olduğu biliniyor. Spartacus, karşılaştığı her savaşta taktik başarılarıyla diğer tarafı oyuna getiriyor, karşılığında daha da güçlenerek, savaş ve ganimetlerini zenginleştirerek büyümesini sürdürüyordu. Daha önce de gerçekleştiği bilinen kimi isyanlardan farklı olarak bu köle ordusu Roma tarafından ön görülemeyecek ölçüde iyi savaşıyordu.Sürekli hareket eden bu ordu, Roma Lejyonlarını bir bir yenip özgürlüklerini korumaya çalışıyorlardı.Ancak bu köle ordusu 2 yıl içinde dokuz büyük Roma ordusunu yenerek Roma'yı titretse de,hüzünlü bir sona doğru yürüdü. Roma'nın istila ettiği bölgelerden toplanan tüm lejyonerlerden büyük bir ordu kuruldu ve ordunun başına ünlü general Marcus Licinius Crassus getirildi.
Marcus Crassus’un büyük bir orduyla üzerine geldiğini öğrenen Spartacus kuzeye, Alplere doğru yürüyüşe geçti.Amacı Alpler'i geçmek ve köle ordusunu özgürlüğe kavuşturmaktı. Ancak ordusundakilerden kimse İtalya'dan ayrılmak istemedi. Spartacus, ister istemez güneye yürümek zorunda kaldı.