Detoksifikasyon tedavisi.
Dezentoksikasyon tedavisi -zehirli maddelerin organizması. Zehirlenme maddeleri, yalnızca dış çevreden vücuda girenler değil, aynı zamanda onun içinde de oluşmuş olabilir. Çoğu zaman hastanede alkol zehirlenmesi olan hastalarda, aşırı dozda ilaç almak, zehirli maddelerin buharları ile zehirlenmesi hastaneye girmektedir. Bu hastalarda toksinlerin atılım yöntemi yaklaşık olarak aynıdır. Bununla birlikte, zehirli madde bir organ veya sistem içinde serbest bırakılırsa, tedavi faaliyetlerini yürütme mekanizması bir şekilde değişecektir.
Detoksifikasyon tedavisi ikiye ayrılır.büyük gruplar: ekstrakorporeal detoksifikasyon ve intracorporeal. Bunlar öncelikle eylem yönünde bölünürler. Vücudun vücut içi detoksifikasyonu, toksinin doğal olarak dışarı atılmasını (boşaltma sistemi aracılığıyla) amaçlamaktadır. Zehirli maddelerin antidotlarının yanı sıra, bcc'nin yenilenmesi ve böbreklerin normalleştirilmesi için kolloidal ve kristalin solüsyonların getirilmesi ile gerçekleştirilir.
Ekstrakorporeal detoksifikasyon, vücut içerisinde değil, mekanik ekipman yardımı ile yapay olarak toksinler çıkarılarak "dış" da yapılır.
İntokorporal detoksifikasyon tedavisi aşağıdaki ilaçlarla yapılabilir:
1. Tuz çözeltileri, vücut tarafından büyük miktarda sıvı kaybedildiğinde kullanılır. Bildiğiniz gibi zehirlenme sırasında, emisik mekanizma çoğu kez toksinleri atmak için harekete geçirilir, bu nedenle hastalar çok miktarda sıvı kaybederler.
Detoksifikasyon preparatları, yenilemeKayıp sıvı hacmi, 200 ve 400 ml'lik şişelerde verilir. Böyle bir ayrılma, vücudun yoksun kaldığı sıvının hacminin hesaplanmasından faydalanmak için yaratılmıştır.
En sık kullanılanlar aşağıdaki preparatlardır:
"Disol" - sodyum klorür - 600 mg, sodyum sitrat - 200 mg.
Ringer çözeltisi sodyum, potasyum, kalsiyum ve klor iyonlarını içerir.
2. Çok miktarda sıvı kaybı olan zehirlenme vakalarında, preparatları bir glikoz çözeltisi içeren detoksifikasyon terapisi endikedir. Glikoz, vücudun ana enerji kaynağıdır, bu nedenle, tüm sistemlerin tam çalışması için, sadece gereklidir.
3. Kolloidal çözeltiler sentetik ve doğal (doğal) olarak ayrılabilir. Uygulamada, sentetik çözeltiler hemen hemen her zaman kullanılır, bunlar şunları içerir:
- dekstranlar
- hidroksietil nişasta analogları
- "Zhellatinol"
4. Osmodiüretikler de toksik maddeleri vücuttan atmak için aktif olarak kullanılırlar. Temsilci: Monnitol. Bu ilaçlar, böbrek yetmezliğinin gelişimini önler, toksik maddelerin atılımını hızlandırır.
5. Asit-baz dengesini korumak için,% 9'luk bir sodyum bikarbonat çözeltisi veya potasyum klorür kullanmak gereklidir.
Kan ve diğer biyolojik substratların suni arıtılması yoluyla detoksifikasyon tedavisi aşağıdaki yöntemlerle gerçekleştirilebilir:
- Hemosorpsiyon - kanın özel bir emme filtresi vasıtasıyla geçişi, bunun sonucunda büyük ve orta boydaki tüm toksik maddelerin atılması.
- Plazmaferez - kanın kırmızı kan hücrelerine ve plazma bölünmesi. Ayrıca üniform elementler kan dolaşımına geri döner ve toksik plazma aynı donörle değiştirilir.
- Plazmosorpsiyon, plazmaferezine benzer bir yöntemdir, sadece donör plazma ile yer değiştirme yoktur, ancak kendini temizler.
- Lenfosforpsiyon - lenfin emilim filtresinden geçişi.
- Hemodiyaliz bir "yapay böbrek" tir.
- Kan lazerle ultrasonla ışınlanması.
Ekstrakorporeal yöntemlerde detoksifikasyon tedavisi, ancak diğer yöntemler yardımcı olmadığında hastanın yaşamını tehdit eden durumlarda yapılır.