Romalılar MÖ 55'te İngiltere'ye geldi. Roma Ordusu, Galya'da (Fransa) savaşıyordu ve İngilizler, Galyalıları yenmek için Galyalılara yardım ediyordu. Galya'daki Roma Ordusunun lideri Julius Caesar, Britanyalılara Galyalılara yardım için bir ders vermesi gerektiğine karar verdi - bu yüzden işgaline.
Julius Ceasar
55 Ağustos’un sonlarında, 12.000 Romalı asker Dover’dan 6 mil uzakta indi. Sezar Dover'ın içine inmeyi planlamıştı, ancak işgalcilerle savaşmaya hazır uçurumlarda birçok Briton askeri toplandığından planını değiştirmek zorunda kaldı. Buna rağmen, İngilizler Romalıları topraklarına kadar takip ettiler ve sahilde şiddetli bir kavga yaşandı. İngilizler sahile saldırırken Romalılar suda savaşmak zorunda kaldılar. Sezar, İngilizlerin dövüş özelliklerinden etkilendi:
|“Romalılar ciddi sorunlarla karşı karşıya kaldılar. Bu tehlikeler, bu tür savaşlara alışkın olmayan askerlerimizi korkuttu, bunun sonucu olarak genellikle karada yapılan savaşlarda olduğu gibi aynı hız ve coşku göstermediler. ”|
Ancak, Romalılar geri çekilen Britanyalılarla savaştı. Ancak Sezar’a göre Britanyalılar bir iticiden başka bir şeydi ve yıl sonunda Romalılar Galya’ya çekildi. Tam ölçekli bir istila gerçekleşmiş olsaydı, Romalılar işgal kuvvetlerinde çok daha fazla erkeğe ihtiyaç duyarlardı.
Sezar, ertesi yıl M.Ö. 54'te geri döndü. Bu sefer 30.000 askeri vardı ve İngilizler sahilde Romalılarla savaşmaya hazır değildi. Bu, Romalılara kendilerini İngiltere'de askeri bir güç olarak kurma fırsatı verdi. Bunu yaptıklarında, Briton kabilelerini tek tek ele geçirdiler.
Sezar'ın İngiltere'deki başarısı Galya'yı ihmal ettiği anlamına geliyordu. Bu, Galyalıları Romalılara karşı yükselmeye teşvik etti ve Sezar, Galya’daki isyanı bastırmak için ordusuyla İngiltere’yi terk etmek zorunda kaldı. Roma Ordusu 90 yıldan fazla bir süre İngiltere'ye dönmedi.
Ancak, Roma'dan gelen tüccarlar İngiltere'ye geldi ve orada yaşayan kabilelerle ticaret yaptı. Britanya'nın potansiyel olarak çok zengin bir yer olduğunu ve adanın Romalılar tarafından uygun şekilde kontrol edilmesi halinde Roma'nın kendisini çok iyi bir şekilde yapabileceğini fark ettiler.
Romalılar, MS 43'te İngiltere'yi işgal ettiler. Bu, Galyalılara yardım için bir ceza değildi. Adayı ele geçirmek üzereydi. Romalılar yıllarca kalacaktı. İmparator Claudius, 40.000 kişilik bir ordu gönderdi. Güvenle indi. İmparator, yalnızca askerleri değil, süvarileri de yolladı. Britanya'daki birçok kabile, bu ordunun saf gücünü anladı ve Romalılar ile hızlı bir şekilde barış yaptı. Bazıları Roma ordusunun gücünü ele geçirdi. Bu çatışmalar yıllarca sürdü ve İngiltere'nin bazı bölgelerinde, Romalılar hiçbir zaman tam olarak kontrol altına alınamadı. Roma ordusu, savaş gücü olarak etkinliği nedeniyle ün kazanmış olsa da, İngilizler yetenekli ve vahşi savaşçılardı. Özellikle Sezar, arabaları kullanma yeteneklerinden etkilendi:
|“Arabalar böyle kullanılıyor. Her şeyden önce, savaşçılar alanın her yerine cirit atıyorlar. Genel olarak, atlar ve tekerleklerin gürültüsü, düşmanı korkutup onları şaşırtmak için yeterlidir, süvarilerden geçtiklerinde, savaşçılar savaş arabalarından aşağıya atlar ve yaya olarak savaşırlar. Bu arada, savaşçılar daha sonra uzaklaşırlar ve savaş arabalarını, düşmanların büyüklüğü tarafından zorlanırlarsa savaşçıların kolayca geri dönebilecekleri şekilde yerleştirirler. Böylece süvarilerin kolay hareketini ayak askerlerinin kalan gücü ile birleştirirler. Düzenli alıştırmalar onları öylesine becerikli yapar ki, dik bir yamaçta bile atlarını dörtnala kontrol edebilirler. Ve bir an durup onları döndürebilirler. Savaşçılar daha sonra at arabası direği boyunca koşabilir, boyunduruğun üzerinde durabilir ve ışıklandırma kadar kısa sürede arabaya geri dönebilir. ”|
Romalılar, İngiltere'yi bir koloni olarak düşünürken, İngilizlerin kendileri için daha az mutluydu.
“Uzun ve eğri gövdeli sert bacaklı” (Strabon)
“Savages” (Tacitus)
“Yarı insan ve yarı hayvan olan yaratıklar orada yaşıyor.” (Anon)List of site sources >>>