GÜVEN Güven, akıl dolu, ne güzel bir duygudur. Tamamen teslim olabilme şekli. Yapamıyorum, yardım eder misin? Bilmiyorum, öğretir misin? diyebilmek. O nun yanındayım.Kuşkum korkum yok.. Benim için gerekeni yapar. O varsa adaletsizlik olmaz, Yanlışa izin vermez, Hata da yapsam bile hoş görür, gözlerime sevgiyle bakar diyebilmek.. İnanabilmek, kuşkusuzluk, koşulsuzluk, süphesizlik.. İşte bu yüzden en önemli duygudur güven.. Hayranlık, sevgi, saygı.. Tüm duyguların kapısı.. İçinde güven olmayan diğer tüm duygular özürlüdür.. E.S 29.0919
Doğa ile iç içe ve basit yaşayan insanlar okula gitmemiş olsalar bile yüce bir gönül bilginidir. Çünkü yaşam öğretisi ve öğretmeni doğadır. . Biriktirme ve mal toplama kaygımız yoksa huzur içinde bir yaşam bizi kucaklar. Bunun temelinde kabullenişler vardır. Nasıl bir yaşam isteriz? Nasıl bir evde yaşamak isteriz? Nasıl bir yaşam biçimi tercih ederiz? Yaşam amacımız nedir? Bunları gerçekleştirecek bir insanla mı beraber mi yaşıyoruz? Beklentileri farklı bir insan mı var yaşamımızda? İşte bizi özgür ve mutlu hissettiren de, kendimizi sıkışmış, mutsuz hissettiren duyguların temelinde bunlar yatar. Bir de ne istediğini anladığında, bu yaşamı kurmay bir irade ve kararlılık lazım.. O bu şu ,ama,fakat demeden..
İnsanın yüreği de mevsimler yaşar. Yazları vardır,kışları..Gün olur bir mevsim içinde başka bir mevsimi yaşarsın..Yaz içinde kışı yaşarsın gün gelir..Bir bakmışsın kış gelmiş oturmuştur yüreğine..Bitmeyeceğini sandığın biter.Söylenen sözler uçar gider bir anda..Bakakalırsın..Yapacak bir şey yoktur..Yürünecek bir hayat yolu vardır.Yürürsün ….Düşersin,kalkarsın,özlersin,kanar dizlerin,yürürsün.. Hayat beklemez..Onunla birlikte yol alırsın.. 14.09.19 ERSOY SELKİ
Hayat bir yolculuk.Bir süreç.Anlık değil.Tamamlamalık. Hayat tümünü anlamak için yaşanmalı. Küçük bir bölümünü tatmak icin değil… Bu yüzden okumalı,her bir şeyi.. Başkasının deneyimlerini katmalısın kendine.. Sadece gördüğün film değildir tarih.. Fiyort sadece Norveç te yok Sinop ta da var diyebilmek için.. Gençlerin yaptığı gibi bisikletle gezmelisin paran azsa Ege Kıyılarını.. Bir dağ köyünde bir nineye misafir ol,is kokulu çayından iç. Karda yürü gıcırtısına kulak verip. Gökyüzüne bak,uçurtmayı sadece çocuklara bırakmamalısın.. Türkü şarkı dinleyip eşlik etmelisin söyleyemezsende.. Dans etmelisin kendi ritminle, Allı morlu giy, Yaşına takılmasın ayakların.. Şiirler yaz acemice.. Acı çekmek gerektiğinde çekmelisin.. Sabır taşımalısın yeri gelince sırtında.. Ve anlayışlı olmalısın… Kızmalısın da gerektikçe.. Küfür de savur çaresizliğine.. Zamanı oku şafak vaktinde. Gecenin bir vakti uykun kaçsın.. Sığma hiç bir yere.. Üç beş zeytini paylaş sıcak bir ekmeğin arasında.. Çocukla zaman gecir.. Nasıl da ciddi oyun oynadığını gör. Anla oyunun onun hayatı olduğunu.. Bir kere olsun yağmurda denize gir.. Bir çocuk yurduna uğra ömründe bir kez olsa bile.. Topla ordaki tüm bakışları.. Bakışına kat. Bir gül bahçesine gir.. Dikeni batsın ellerine. Gül koksun kalbin.. Bunların tümüyle barışmaktır hayat…
Bana göre en çok güvenilen insan sevilir. Peki bir insan kendine güvenmiyorsa kendini sevebilir mi?Hayır. Kendini sevemeyen önemsemeyen birey başkalarını gözünde büyütür. Sürekli kendini eleştirir..Bu yakın çevresi dışında diğer insanlardan uzaklaşmaya iter.. Sosyal yaşamı etkilenir..Başkalarının kendini örselemesine izin verir. Bir bireyin özgüvenli olabilmesi için temel düşünce “Ben ben olduğum için biricik ve değerliyim” inancıdır.. Bu değerin gelişmesi ise bireyin ,çocuğun olduğu gibi kabullenmesi ile olur.Toplumun ,medyanın v.b nin mükemmel ,güzel ,tanımlamalarını umursamamakla olur…. Bunların aileden başlayarak çocuklara aşılamamız gerekir. Bu da bana göre çocuğa gösterilecek sevgi ve değerin hata ,yanlış veya iyi güzel davranışlara göre değil her koşulda fark ettirilmesi gerekir.. Her yanlışın acımasızca eleştirilmemesi ,daha iyiyi yapabileceği güvenini vermekle başlar.. Ödül ve ceza konusu çocukta şartlı sevildiği duygusu yaratır.Bu da özgüven kırılmalarına yol açar.. Bir başka durum da ona ailenin çizdiği sınırlılıklar içinde kendi kararını verebilme hakkı tanımaktır.. Giyeceğini ,yapacağı sporu,etkinliği seçebilmesidir.. Üçüncü durum, onlara yapabilecekleri işleri onlara bırakarak ,ben yapabilirim duygusunu yaşatabilmektir.. Örneğin çantasını taşıması,ev çalışmasını kendi yapması,kıyafetini giymesine izin vermek gibi.. Bir durum daha önemlidir ki,iyi yaptıkları konularda gelişimine daha fazla destek vererek gelişimini görmesini sağlayarak geliştiğinin fark edilmesini sağlamak.. Senin Türkçe n zaten iyi ,matematiğin zayıf ona yön eksiğini gider değil Türkçe de en iyiye ulaşmasına destek olmak gerekir.. Elbette daha az başarılı olduğu konuda neden öyle olduğunu sorarak ve eksiklerin giderilmesine çalışarak.. Yoksa müzik yeteneği olan çocuktan muhasebeci,özel eğitimciler var edip içinde keşkeler bırakırız.. Günümüzde maalesef,özgüven ile şımarıklık kendini bilmezlik karıştırılmakta,dilediği gibi başkalarını düşünmeden davranma özgüven gibi gösterilmektedir. Ôzgüvenli kişi,duygularını net ve açık ifade eder,kararlı ve kurallı davranır.. Başkalarının davranışları ile değil kendisi ile ilgili olay ve yaşantılara odaklanır.. El alem ne der ile ilgilenmez.. Bu nedenlerle,çocuklarımıza iyi modeller olma çabamızı artırmalıyız.. Çocuklarımızın fiziksel özellikleri ile yargılar yapmamalıyız..(güzel kızım,yakışıklı ,karabiber ,boncuk v.b hitaplar tüm iyi niyetine rağmen çocukta ben şöyle olduğum için seviliyorum duygusu uyandırır ki onu kaybederse her şeyi yitireceği kuşkusuna kapılma riski vardır..) Çoçuk büyütmek ile insan yetiştirme ayrımında hepimize çok önemli görevler düşüyor..Güzellikler ayrıntıda saklıdır ve çocukta en fazla ayrıntıyı hak eden gelecek umudumuzdur.. Geleceğe umutla bakmak için sabır ,bilgi ve öğrenmeye ihtiyacımız var.. Çocukluk insanın anavatanı der Doğan Cüceloğlu .. Onlara anavatanında güzellikler verirsek yaşamları daha güzel olacak.. Yaşamızda herşey onlar içinse eğer gerçek fedakarlık onları iyi yetiştirmek ,özgüveni olan,kendi olan ve çevreyi de insanı da olduğu gibi kabel eden çocuklar yetiştirmektir.. (Yarın okullar açılıyor.Tüm öğrencilere ve meslektaşlarıma sbır özgüven ve güzel bir eğitim yılı diliyorum.) E.S 08.09.2019 Pazar
Toplumsal alanda yaşanan sıkıntı anlarında kontrolü kaybetmemek için bazı zihinsel hazırlıklar yapılmalı ve uygulanmalıdır. Öncelikle hangi isle ilgileniyorsak,onun hukuksal bilgisine hazırlıklı olmalı ve bilgimiz olmalıdır.Hukukunu bilene yem olmamak için… Yaşanacak süreci zihnimizde yaşayıp olası alternatifleri göz önünde bulundurmalı buna karşın b ve c planlarınız olmalıdır. Hata yapıldığı an bir kenara bırakıp ona takılmadan yürümek gerekir..O hata zaman kalırsa dönülebilir.. Başarısızlık yaşanabileceği ihtimali göz önünde bulundurulup bunun Dünya nın sonu olmadığı işe yeniden başlanabileceği düşünülmelidir..Karşı fikirler her zaman olacaktır.Fikirler sonuna kadar dinlenmeli karşı tarafa bunu neden uygulamayacağınız sakin bir dille anlatılmalıdır.. En aptal fikir bile dinlenmeli fakat kendi fikrin uygulanmalıdır.. Başkaları benim hakkımda ne düşünür değil,iyi ve kötü yönlerimle ben olduğum için değerli bulanlar için ayakta kalmalıyım düşüncesi bizi ayakta tutar. Bugüne kadar yaptığım güzel ve iyi şeyler hatrına bazı yanlışlarım makul karşılanabilir..denilebilir. Yanlışlıktan dolayı Stresle ve panikle kıracağım insanları kırmaya değer mi?Onları geri kazanmayla harcayacağım emeğe değer mi? Kaybedeceğim iş ,başarı her neyse sağlığımdan değerli mi? Bunları bir işe girişeceğimiz zaman işe girişmeden gözden geçirip kendimizi ona göre hazırlıklı kılarsak ,daha sakin kalmayı başarır,sıkıntı olursa en az kayıpla atlatırız.. İnsan kaybettiği için değil,hazırlıksız olup, elinden geleni yapmadığı için kendini suçlar.. Elinden gelen hazırlığı bilgiyi donanımı sağlayıp gereken çabayı da hazırlayıp yine de yenilirsen bu hayatın yaşattığı bir deneyim der geçersin.. İş ve yaşamda en önemlisi bilgi ve donanımdır.Bazen buna rağmen kaybedilebilir de.Bu da bilinmeli ve hazır olunmalıdır. Biz, başarı, hata, kaybediş ve kişiliğimizle değerli olduğumuz insanlar dışındakiler tarafından zaten yokuz,yok hükmündeyiz.. Kabullenmek ve teslimiyette baskıyı yok eden en önemli unsurdur.Mesele gereken hazırlık,dikkat ,bilgi,donanımı sağlayıp,elinden gelen çabayı göstermektir..
Hiç düşünmediğimiz aklımızın ucundan bile geçirmediğimiz KÜÇÜK ayrıntılar ne kadar da önemlidir. AVUÇ örneğin. AVUÇ hayattır aslında.Bebek anne elini avucuyla tutar.Bebeklikten çıkan çocuk kaşığı ilk avucuyla tutar.Hayata tutunuştur avuç.Kavradığımız sımsıkı tutunduğumuz salıncağın ipidir. Topraktır çiftçinin ellerinde. Çocuğumuzu tutuşumuzdur. Sevdiklerinize dokunuştur.Merhabadır dosta.Onun için ben saygıda ,sevgide elin üstünden değil içinden AVUÇ tan öpülmesinden yanayım. Bana emek veren ,hayatıma anlam katan her canın AVUÇLARINDAN ÖPÜYORUM.
Günün ve anın tadını çıkar. Mutlu olmanın gereğini yap.. En güzel kıyafetinle iş yap kirlensin. Yanındakiler değil yasadığın önemli.. Hayat mutsuzlukları affetmez.Biraz daha bastırır üstüne ..Sen içinde mutlu oldun mu hayat durur ve uzaktan izler gülümseyerek…Bırak kendini.Bırak kurguları.Sen ne kurarsan kur hayat kendisini yaşatır…Herkes seni izlesin..Gülüşlerini kıskansın çiçekler.. Kimseye aldırma yürü mutluluğa doğru ve sana denk olanlar yetişebilsin sana.. Sen ve insan tek ve biricik..Ve bir armağan hayat..Bu armağanı geri çevirme..Tut elinden içindeki çocuğun yürü..Hayat bir gün o bugün..Ölsen kimin umurunda üç beş gün vah tuh sonra hayata devam..Sen mutsuzsun sıkıntıların var diye kimsenin yaşamı durmuyor..İnsanlar da mutsuzluğuna birkaç gün dayanır..Hayatın parçası ol onunla uyumlu yaşa ki sana gösterebilsin güzelliklerini..Tüm anlayacağın kendinin çok değerli ve önemli bir hayat parçası olduğun. Herkes insan gibi.. 19.03.17 E.Selki Pazara bir not düşmek -eski ama eskimeyen fikrim-