Psikoterapi, Yalnız Konuşma, Dinleyerek Rahatlatma Ya Da Bir İç Dökme Ortamından İbaret Değildir
Psikoterapi süreci, bütün bu parçaları içermekle birlikte, tek başına bu parçalardan ibaret olarak görülmemelidir. Konuşmak, elbette bu süreçte terapist ve hasta için en önemli araçtır. Bununla birlikte psikolog bir akıl verici, nasihat edici, yönlendirici veya karar verici konumunda değildir. Kişi, başa çıkamadığı sorunlar ile oturduğu koltukta, psikolog ile birlikte bir yapbozun parçalarını tamamlamaya, resmin bütününü ortaya çıkarmaya çalışır. Bu noktada psikolog hazır resmi hastaya sunmaz. Kişinin kendi sonuçları, kararları, çözümleri ve keşiflerini bulmasına yardımcı olur. Nasıl ki, tırtıl, kozasından çıkmaya çalışırken yaşadığı zorluk sayesinde kanatlarını geliştirip uçabiliyorsa ve nasıl ki tırtılın yırtacağı kozayı biz yırtacak olsak kanat gelişimini engellemiş ve uçuşunu baltalamış olursak. Terapi ortamında da nasihat edici ve akıl verici bir psikolog hastanın kanat gelişimini sekteye uğratır. Konuşmak, iç dökmek, rahatlamak, yol göstermek uygun dozda ve uygun zamanda sürecin içinde olan fakat sürecin bütününden ibaret olmayan parçalardır.