21.yüzyılı yaşıyoruz ve nerdeyse herkesin ya evinde ya da cebinde bir silah. Peki bunun nedeni ne? Gençler için silah nasıl bir hak haline geldi?
Bu durum henüz erken çocukluk dönemlerinden başlayan bir süreç. Özellikle erkek çocuklarına oyuncak olarak armağan edilen plastik tabancalarla başlayan bu yanlış yönlendirme, çocuğun şaka ile karışık çevresindeki kişilere ateş ederek onları yaralamayı ve öldürmeyi doğru bir davranış biçimi olarak beyne kodlandığında, çocuğun daha sonraki gelişim yılları için saldırganlık zemini atılmış oluyor. Çocuğa silahla cezalandırma doğru bir yöntem gibi gösterilip hem aile üyeleri hem de yakın çevre tarafından bu durum destekleniyor. Bunun yanında televizyon programları da silaha bu denli ilgi artmasında bire bir etken.
Neredeyse her dizide, her çizgi filmde kahramanlık öğesi olarak silahlar ve fiziksel suç aletleri kullanılmakta. Her türlü problemin çözümü silah kullanımı ile giderilmeye çalışılmakta. Toplum bu tür programları çocukları ile izleyerek reytingi arttırmakta ve fiziksel şiddet bir çözüm olarak görülmektedir. Silahı satın alma ve kullanma isteği son dönemlerde daha da belirgin bir hal aldı.
Şöyle ki İstanbul’un en kalabalık yerlerinden biri olan Sirkeci’de vitrinlerde bulunan oyuncak görünümlü kuru sıkı silahlar üzerlerinde şok fiyat ibaresiyle satışa sunulmakta. Bu silahlar 10 yıl öncesine kadar peynir ekmek gibi satılıyordu ancak şu sıra gençlere bu kuru sıkı silahlar da anlamsız gelmeye başladı ve bunların yerine gerçek silahlar konulmak isteniyor.
Bu kuru sıkı silahların kullanımını engellemek için İçişleri Bakanlığı kuru-sıkı tabancaların 18 yaş altına satılmasını yasaklayacak ancak tek kurtuluş bu yöntem değil. Bunun yanında gençler silah kullanabilmek adına MMPI adını verdiğimiz kişilik testine yöneliyorlar.
Silah kullanabilme adına uygulanan bu test sonucunda eğer kişinin ileri derecede zarar verme güdüsü saptanmazsa kişiye silah kullanabilir adı altında rapor veriliyor. Problem şudur ki, mesleki gereklilik dışında silah almak isteyen bir kişinin nasıl olur da testinde saldırganlık tespit edilmez? Tüm bunları göz önünde bulundurduğumuzda silah kullanımının artmasını yadsıyamayız.
Dolayısıyla bu sürecin erken çocukluk döneminde başladığını göz önünde bulundurarak silah kullanımı çocuğa model gösterilmemeli; zira bunun yerine bilgi konmalıdır. Bu birçok ülkede böyledir. Gelişmişlik düzeyi yüksek ülkelerde dahi gençler bu yolu çözüm olarak görmekte, işlerini bu şekilde halletme yoluna gitmektedirler. Çocuklar erken yaşlarda fiziksel olarak değil, beyinleriyle problem çözme yöntemleri bulmaları konusunda teşvik edilmelidir.
Çocuklara anlamanın, anlatmanın, tartışmanın önemi gösterilmeli; birinci savaş malzemesi olarak beyinlerinin önemini keşfetmeleri sağlanmalıdır. Silahlarla değil de beyinlerle savaşan gençler hem toplumun gelişmesine katkıda bulunacak, hem de gelecek nesillerin sağlıklı yetişmelerini sağlayacaklardır.