3. Havalimanı’ndaki bir işçi direnişin hangi koşullarda mayalandığını yalın bir dille anlatıyor
İnşaat-İş’in sosyal medya hesaplarından paylaştığı ve 3. Havalimanı direnişinin hangi koşullarda mayalandığını oldukça yalın cümlelerle anlatan işçi anlatımını yayınlıyoruz:
İşçi arkadaşlarımız bu haklı çığlıklarının hangi koşullarda yükseldiğini şöyle anlatıyorlar:
Eylemimiz gündüz servislerinde yaşanan sorunlar nedeniyle başladı. Servisleri tek tek gönderiyorlardı. Böyle olunca kahvaltı bile yapamadan aç karnına işbaşı yapmak zorunda kalıyorduk. Bu durum karşısında “yeter, bu nedir?” dedik. İGA yönetimiyle konuşmak istedik. Ama onlar bizi dinlemek yerine ambulanslara binerek, kamptan ayrılmayı tercih ettiler. Saat 08:00’e kadar servis gelmedi.
Bir başımıza kaldık. Sonra kalabalık birikti. Bunun üzerine firmadan aradılar ve koğuşlara girmemizi istediler.
Her şeyi sineye çeltik bugüne kadar… Çok ağır koşullarda çalıştık, sustuk. Aç kaldık, sustuk. 2 Yıldır buramıza geldi!
İşçiler korkuyor. Çünkü çoğu okumamış, haklarını da bilmiyorlar. Okuyan var, atanamamış. Ev geçindiriyorlar. Kredi ödüyorlar. O nedenle korkuyorlar, işsiz kalmaktan.
Benim kardeşimi aldılar. İşe daha yeni başlamıştı, o nedenle kaydı yoktu. Bırakılana kadar onu bekleyeceğim. Kardeşim küçük, korkar. Gece bırakmazlarsa mecbur kaldırımda yatarak bekleyeceğim.
Düşünsenize barakalarda çay yapmamıza bile izin verilmiyor! İnsanlık dışı bir sürü muamele…