“Kıbrıslı Çözüm” Çöktü…
12/04/2017
Başaran Düzgün
Hayırlısı ile başladılar.
Nasıl devam edeceklerini açıklamadılar ama neler yapılması halinde yeniden kriz çıkacağını daha ilk günden duyurdular.
Cumhurbaşkanı Akıncı görüşmeden sonra yaptığı uzun açıklamada Temmuz’da gaz sondajlarının ileri götürülmesi halinde Türkiye’nin buna karşılık vereceğini duyurdu.
Şüphesiz Akıncı’nın yaptığı bir sırrın ifşası değildi.
Türkiye her fırsatta bunu söylüyor.
Rum tarafı da ısrarla gaz faaliyetlerini ileri götürüyor.
Adım adım bir krizin yaklaştığı aşikar olarak görülüyor.
Zamanın AK Parti bakanı “biz donanmayı bu günler için besliyoruz” demişti.
Türkiye’nin gidebileceği sınır bu mudur?
Gaz platformunun başına savaş gemisi dikmek midir?
Yoksa başka opsiyonlar da var mıdır?
Şüphesiz vardır.
Ama her opsiyon da krize dayanır.
Şimdiki durum devam ederse krizin alternatifi yoktur.
***
Akıncı, “Temmuz’a kadar bir çözüme ulaşırsak kriz yerini işbirliğine bırakır” diyor.
Temmuz’a kadar bir anlaşma mümkün müdür?
Bugünkü koşullarda bu soruya “hayır” yanıtı verilebilir.
Hele Türkiye’deki referandumun sonuçları negatif olursa iki kere hayır da denilebilir.
İki liderin “Temmuz’a kadar bu işi bitiririz” motivasyonunda olduklarına da inanmıyorum.
Çünkü taraflar kendi pozisyonlarında sıkışıp kaldılar.
Yani taviz vermeye hazır değiller.
“Taviz yoksa çözüm de yoktur” şeklindeki düz ama gerçekçi yaklaşım herkesin önünde duruyor.
***
Herkesin inkar ettiği bir gerçek vardır.
Herkes duyduğunda öfke nöbetlerine kapılır ama böyle yapmaları asla sonucu değiştirmez.
Kıbrıs sorunu Kıbrıslı Türkler ile Kıbrıslı Rumların ortak iradeleri ile çözebilecekleri bir sorun değildir.
Basit anlatımla “Kıbrıslı çözüm” yoktur.
Eğer, Türkiye, Yunanistan, İngiltere, ABD ve Avrupa Birliği el atmazsa, Rusya ikna olmazsa Kıbrıs’ta bir çözüme ulaşmak mümkün değildir.
Ve tam da şimdi tüm bu güçlerin devreye girme zamanıdır.
İsteyen beğenir isteyen beğenmez ama Kıbrıs sorunu Batı dünyasının bir sorunudur ve ancak onlar ortak bir noktada uzlaşıp karar verirlerse bu sorun çözülür.
Dolayısı ile Akıncı ve Anastasiadis’i masada tek başlarına bırakıp da şu zirve bu zirveyle ömür tüketmelerini uzaktan izlemek doğru değildir.
Doğru olmadığı da zaten çöken zirvelerde kanıtlanmıştır.
Herkes Anastasiadis ve Akıncı kadar ellerini taşın altına sokmalıdır.
Yoksa bir Temmuz daha geçer, önce gazdan başlayarak bir dizi krizler devreye girer ve kadim federasyon fikri tarihin çöplüğüne gider.
Sonra da başka nesiller başka çözüm şekilleriyle uzlaşmak zorunda kalırlar.
O nesillerin içinde bizim olmayacağımız kesindir…