Çok yeme isteği kişinin gün içinde daima bir şeyler yeme isteğidir. Çok yeme isteği çoklukla ruhsal sorunlarla ilgilidir. Ölçüsüz yemek, beraberinde obeziteyi, yani şiddetli şişmanlığı getirir.
Tüm yerkürenin ortak meselesi olan çokça yemedeki mesele ruhsal sorunlarla ilgilidir. Bu husus ihmal edildiği için yapılan bu çalışmaların hiçbiri yarar sağlamıyor.
Bedellilik duygusu mu yiyorum ekmek mi?
Ruhsal meselelerin en kıymetli nedeni çocukluğumuzda eksik kalan, muhtaçlığımız olan hislerdir.
Anne-babamızın ya da bize bakım veren kişinin bize bir sebepten veremediği olumlu hisleri yiyeceklerden almaya çalışırız. Bilinçdışımız yani beynimiz bu türlü zanneder.
Karbonhidrat tükettiğimizde aslında ekmek, pilav ya da makarna yiyoruzdur ancak biliçdışımız bedellilik duygusu yahut varolma duygusu yediğini düşünür.
Bu durum şöyle gelişir:
- Hayatımızda kimi hadiseler olur ve kendimizi kıymetsiz hissederiz. Bu da ölçüsüz yeme isteğine yol açar ve ekmek yemeye başlarız.
- Ekmek yedikçe rahatlar, kendimizi daha pahalı hissederiz.
- Bilinçdışımız bedellilik hissini ekmekten aldığını zanneder.
- Çok tatlı muhtaçlığı da “yalnız kaldım, terkedildim, tatlı yiyorum, kendimi varolmuş hissediyorum. Vücudum genişliyor, varoluyorum.” hissini getirir.
Buradaki açlık fizikî bir açlık değil, ruhsal, duygusal bir açlıktır. O hengam bir insan egzersiz yaparsa, diyet yaparsa, zayıflarsa bir vade sonra hissettiği bu makûs hislerle tanışmaya başlıyor.
Haddinden fazla yeme isteğinin en kıymetli nedeni makûs hislerden kaçmaktır!
Ölçüsüz yeme bozuluğu tedavisinde; temelde yatan yatan olumsuz hislere bakılır bu hisler; değersizlik, yalnızlık, yokmuş üzere hissetme, zayıflık, boşluk, anlamsızlık ve endişedir.Şayet kişi hissettiği bu olumsuz hisleri halletmediyse diyelim ki 10 kilo verdi, bir vade sonra 11 kilo olarak geri alacak. Hengam içinde yavaş yavaş kilosu artmaya başlayacak, tekraren zayıflayacak, tekraren geri alacak. Her keresinde kilosu evvelkinden bir tık yukarı çıkacak.
Zerzevat yahut et yediğinizde doymuyorsanız, evvel ruhunuzu doyurmanız gerek
Bu yüzden yemek tarafken “ben aslında ne yiyorum, ne hissediyorum da bunu yiyorum”a bakmak gerekir. Karbonhidrat yemedi diyelim, o an zerzevat yedi, salata yedi, rahatlayacak mı? Yoksa illa bir karbonhidrat gerekiyor mu? Ekmek gerekiyor mu? Zerzevat ya da et yediğinizde rahatlamıyorsanız bilin ki bu ruhsal bir gereksinimdir.
KARBONHİDRAT TÜKETME MUHTAÇLIĞININ NEDENLERİ
- Karbonhidrat tüketmenin en kıymetli nedeni içe dönük hislerdir. Kişi içine döndüğünde yani boşluk, yalnızlık, anlamsızlık üzere hislerle temas ettiğinde karbonhidrata yani makarnaya, pilava, ekmeğe ilgisi artar.
- Karbonhidratın en kıymetli özelliği dışarıya odaklanmayı artırmaktır. Örneğin yemek yedikten sonra daima söylenen bir laf vardır; “gözüm açıldı”, aslında bu lafın meali “dışarıya olan ilgim arttı içimdeki sorunlardan uzaklaştım”dır.
- Şeker tüketmenin en kıymetli nedeni ise kaygı duygusudur.
- Kişi korktuğunda şekere ve şekerli azıklara ilgisi artar.
- İnsan korktuğunda beyinde sempatik sistem aktive olur. Sempatik sistemin aktive olmasıyla birlikte dimağ savaş-kaç reaksiyonu geliştirir.
- Dimağın savaşması ya da kaçması için gerekli olan en kıymetli şey güçtür. Şeker tüketmek de vücudumuza süratli bir formda kuvvet kazandırmanın en kestirme yoludur. Hasebiyle içeride yani dimağda işleyen bu otomatik süreç sizi şeker tüketmeye yönlendirir.
Fizikî bir açlık hissetmiyosunuz fakat çok yeme ataklarınız varsa hayatınızda o periyot ruhsal olarak size makûs hissettiren bir şey olmuştur.
Bu olan hadise çoğunlukla son 72 saat içinde gerçekleşmiştir ve siz bu vakanın hissinden çıkamıyorsunuzdur.
Hissettiğiniz berbat duyguyu karbonhidratla beslenerek rahatlatmaya çalışıyorsunuzdur. Rahatlatıyor mu, evet rahatlatıyor, onu yiyince kendinizi uygun hissedersiniz.
Silahınız ekmek ise, değersizlik duygusu ile savaşıyorsunuz demektir!
Hissettiğiniz istenilmeyen his değersizlik diyelim.
- Bedelsiz hissettiğiniz için ekmek yediğinizi bilmek zihninizde bir rahatlama sağlar.
- Bu durumda kendinize, yaşadığınız bu duyguyu bugün günlük hayatınızda öbür nerelerde deneyimlediğinizi sorabilirsiniz.
- Son olarak bu duyguyu çocukluk yaşantınızda nasıl deneyimlersiniz?
ine de bunu tek başınıza başarmanız çok kolay olmayabilir. Bu bahiste zorlandığınızda bir eksperden destek alabilirsiniz.