Başaramayacağını düşünen, çevresi tarafından da destek görmeyen,umudunu yitirmiş insanlar var,mail atan.. Eminim mail yazmayan fakat öyle düşünen, hisseden çok daha fazla insan vardır..
Kimse inanmasın ama siz kendinize inanın.
Engeĺleri bahane etmeyin. Tabii ki çocukla zor, şehirin icinde zor,imkanlar kısıtlı, belki engelleri minimum olan insanlar kadar şanslı değiliz ama yine de başarabiliriz. Her engel ayağa kalkıp ben bunu başarırım demek için bir fırsattır. Şimdi istiyorsan kalk ve bahane aramadan başla.. fotoğraf: çocuk ve iş arası sıkıştırılmış bir öğün , kısacık da olsa bir keyif.. 1beyaz 1tam yumurtalı,1avuç ıspanak ve 4-5dal deteotlu omlet. ben mikrodalgada yaptım,pratik olduğu için şu anda.. ;)
Son zamanlarda özellikle bizim ülkemizdeki modacılar inanılmaz rüküş giyiniyor. Sadece modacı demek yalnış olur, buna stilistler, modaya yön verdiğini düşünenler, moda hakkında yazı yazanlarda dahil. Tabii ki hepsi değil, asla. Ama bazıları var ki, güye kalifiye stilist, modacı, sattıkları kazık, yazdıkları saçmalık,herkes bayılıyor. Niye adı var, veya ağır sevgilisi, dayısı var. Dönüp bunları kim demiş diye bakarsanız karşınıza Fatih pazarının 1liralık ucuz viskos kumaşlı entarilerini giymiş Kezban in The Future çıkıyor... (Fatih Pazarına da haksızlık oluyor yahu) Çok ilgimi çekti.. Böyle insanların modacıyım diye gezmesi, stilinizi belirlemesi ve bundan para kazanması Baattin Marley laflarından birini aklıma getiriyor. Neyse.. Bence en güzel moda kendini rahat hissettirendir. En iyi modacı ise oldukça çok aslında. Bir de bloggerlar var, modayı hakkıyla veren, doğuştan stili olan.. Benim favorilerim onlar.. ;)
Elif'in doğumundan sonra tebrik etmek için uzun yıllar bile görüşmediğim insanlar aradı. Hayat bazen insanları başka yerlere, başka yollara savurabiliyor, Tıpkı sonbaharda farklı yönlere savrulan yapraklar gibi. İşte farkında olmadan veya istemeden koptuğum insanların araması beni gerçekten mutlu etti. Ama
Güzel kızım, pamuğum hesaplanan günden 4 gün önce,yani 26.08.2014 sağlıkla dünyaya geldi. İnstagram'dan dua dilemiştim, ve güzel takipçilerin,annelerin dualarıyla 2.5 saatlik maraton sonrası normal doğumla aramıza katıldı.
Şu anda alışma sürecindeyiz. Hızlı doğumun sancısı da çokmuş : Kimseyi korkutmam umarım ama gerçektende ilk doğumumda normal olmasına rağmen bunda ..neyse sonuçta yaşıyorum :)) ayaktayım ve 8.günde evin altını üstünü getirip tüm dolapları yeniden düzenlemeyi bile başardım.
Büyük kuzum ilk günler biraz zorlandı. Özellikle eve gelenler olunca 'işte ben burdayım' dercesine dikkat çekmek için sesli ve gürültülü davranmaya başladı. Ama şimdi daha iyi. Kardeşini bol bol öpüyor. Bana birşey demiyor, ama babasını kıskandığını belli ediyor. İşin iyi tarafı, bu aralar inanılmaz sarılıp öpüşüp koklaşıyoruz. Bunu tarif etmem imkansız. Herhalde daha büyük bir mutluluk yoktur. Allah dileyen,isteyen herkese nasip etsin.
Doktoruma danıştıktan sonra spora ve Şeyda'nın menülerine başlayacağım. Ama herşey yavaş yavaş, stres yapmadan ve kendimi baskı altına sokmadan yapacağım.