Geçen haftasonu Pandülden bir ekip yayla faaliyeti yaptı,malum bahar geldi yürüyüşçüler ortaya döküldü.
Yaptılar da benim ilk göz ağrım Menekşe yaylasına yaptılar. 2000 yılının Kasım ayında lay lay lom ederek kot ceketle gittiğim ama benim hayatımın yönünü değiştiren yayla: Menekşe Yaylası.
Sonbaharı hüzün, ilkbaharı doğum kokan yaylam, Erin’imin bana gelmesini sağlayan , beni taaa 2000 yılına götüren bir yayla kokusunu ekranımdan bana estiren yaylam..
Burnumda tütmüş.. ne zaman vardır gidelim gidelim diye tuturmuş olmama rağmen uzun süredir gitmemiş ve bir uzun süre daha gidemeyecek olmanın hüznünü yaşadım bu fotoğraflar posta kutuma düştüğünde.. bir yandan da seneye oğlumuzla beraber gidecek olmanın düşüncesi bile heyecanla sardı ruhumu..( Yeminle gitçemm Erin’imin taşımak için çantası bile var di mi Öyküsü Albertosu??.. size 1000 kere teşekkür harika bir çantamız var süperrrr 🙂 )
O yeşil düzlükte elimizde topla koşuşturacak olmanın hayali bile güzel..
Ne iyi yaptınızda gittiniz ve bu sene de yaylamın ne renk açtığını görebildim 🙂 Yolu İzmit Yuvacıktan geçenler bu aralar bir Pazar alın sırt çantanızı gidin kokusunu çekin içinize derim hazır menekşeler de açmış.. olmadı bir tur şirketiyle gidin .. gidin de nasıl giderseniz öyle olsun .. 🙂 Hamileler için değil bu onlar doğurup sonra gitsinler.. 😀