Müslümanlar Ezan'ı hürmetle dinlerler ve Peygamberimizin tavsiye ettiği şu duayı okurlarsa büyük ecre nâil olurlar :
«Allahümme Rabbe hâzihidda'veti'ttâmmeti ve'ssalâtil - kâimeti âti Muhammedeni'l vesilete ve'l-faziylete ve'ddereceterrefiate veb'ashü mekâmen mahmûdenillezî veadtehû, inneke lâ tuhlifü'l-miâd.>
Şaban-ı şerifin 15'inci gecesi olan bu gece de, Müslümanların Mağfiret-i İlâhiyyeye nâil olacakları müjdelenmektedir. Berât Gecesi'nde, Cenâb-i Hakk'ın rahmeti, Ümmet-i Muham med'in üzerine Benî Kelp Kabilesi koyunlarının kılları sayısınca, yani hudutsuz bir şekilde, ya yacağı ve onları Cehennem azabından koruya cağı da bu müjdeye dahildir.
Bu gece. Resûlü Ekrem Efendimizin (S.A.V.) ümmeti hakkındaki şefâat isteklerinin Allahü Teâlâ tarafından kabul edildiği gecedir.
Hicretin birinci yılna kadar namaz için ezan okunmazdı. Mekke'de iken ibadetler gizli yapılıyor, namazlar tenha yerlerde kılınıyordu. Medine'de ise bu alışkanlıktan ve azlıktan dolayı önceleri ihtiyaç hissedilmiyordu. Fakat müminler çoğalmaya başlayınca, vaktin geldiğini bildirici bir alâmete ihtiyaç duyuldu.
Peygamberimiz Aleyhisselâm bu hususu eshabıyla istişare etti. Namaz vakitlerinde bayrak dikilmesi teklifi kabul görmedi. Boru çalınması teklifi yahudi âdeti olduğu için istenmedi, Çan çalınması hıristiyanların, ateş yakılması ise mecusilerin işi olduğundan, onlara benzemekten kaçınma sebebiyle beğenilmedi. Sonra Hazreti Ömer (R.A.)´in, yüksek bir yerde nidâ olunması teklifi münasip görüldü.
Resûl-i Ekrem (s.a.v.) Efendimiz buyurdu ki:
"Allah'ın en sevdiği duâ, kulun şöyle demesidir: Allah'ım! Ümmet-i Muhammedin hepsine rahmetinle muamele eyle." (Râmûzü'l-Ehâdis)
Rabbimiz, sadece kendini düşünen, kendi iyiliğini isteyen bencil insanlardan hoşlanmaz. İslâmiyet îsâr dinidir. Yâni, kendi nefsine başkasını tercih ahlâkı asıldır. Diğer gâmlığı telkîn eder.
İslâm dîni "Nefsî, nefsî" değil, "Ümmetî, ümmetî" diyen, yâni kendinden önce ümmetini düşünen bir peygamberin yoludur.