Ancak bunlar, taraflar arasında tam işbirliğini engelleyen tek farklar değil. Moskova ve Brüksel arasındaki ilişkideki bir başka hassas sorun, geleneksel silahların kontrolüdür. Rus tarafına göre, bugün Soğuk Savaş sırasında kurulan silah kontrolü ve silahsızlanma araçlarını değiştirmeden tutmaya gerek yok. Ülkemizin Aralık ayında 2007’te çekildiği Avrupa’daki Konvansiyonel Silahlı Kuvvetler Antlaşması’nı (CFE) dahil. Kendisini tamamen tüketti ve belirli bir ülkede askeri olarak neler olup bittiğini görmenizi ve bilmenizi sağlayan Viyana Belgesi 2011 ve Açık Gökyüzü Antlaşması gibi yeni anlaşmalar tamamen yerini alabilir.
Yeni silah türlerinde bir sorun var. Bazıları nükleer ve nükleer olmayan mühimmat arasındaki çizgiyi bulanıklaştırıyor. Bu nedenle nükleer olmayan silahlar, nükleer silah stoklarını azaltmak için müzakerelerden yapay olarak geri çekilemez. Bu, seyir füzelerinden çok işlevli avcı uçaklarına ve hatta grev uçağılara kadar çeşitli tipteki gemiler için de geçerlidir ve nükleer savaş başlıklarını bir hedefe ulaştırmak için de kullanılabilir. Yerli orduya göre, CFE'nin bir parçası olan geleneksel silahlarla ilgili kısıtlamalar (tanklarzırhlı muharebe araçları, topçu sistemleri, uçaklar ve helikopterler), saldırganlığı önlemenin bir yolu olarak, özellikle büyük ölçekli operasyonlar için, günümüzde önemlerinin çoğunu kaybetmiştir. Şimdi, dronlar ve elektronik savaş sistemleri, siber silah sistemleri, silahları uzaya fırlatma yeteneği, ümit verici füze savunma sistemleri ve kendi üslerinden uzak mesafelerde çalışabilen kompakt özel amaçlı birimlerin oluşturulması ön plana çıkıyor.
Bütün bunların bir ya da başka bir devletin cephaneliğindeki varlığı, bireysel rejimleri, beklenmedik saldırganlığa, eski sorunları çözmek için zorla girmeye çalışan, hepimizi öngörülemeyen sonuçlarla büyük ölçekli askeri harekatlara çekmeye zorlayan bir girişime yol açabilir. Bu, özellikle yaygın uluslararası terörizm, dini aşırılıkçılık ve çok renkli devrimlerin yardımı ile bu veya o ülkedeki herhangi biri tarafından istenmeyen hükümetleri değiştirme girişimleri sırasında tehlikelidir.
Taktik ve operasyonel-taktiksel tatbikatlar sırasında, Soğuk Savaş senaryolarını oynamaya ve NATO ülkelerindeki komşuların uzun süre saldırganlık korkusu yaratma girişimleri, doğrudan Stedfast Jazz-20132 manevralarının tasarımına dahil olan güvenleri güçlendirmeye hizmet etmiyor. Polonya, Litvanya, Letonya ve Estonya'da bu yılın kasım ayında. Bu alıştırmaların altında yatan ana fikir - Washington Antlaşması'nın 5 paragrafının şartı ile yönlendirilen Kuzey Atlantik İttifakı ülkeleri, adsız bir ülkenin saldırganlık içinde olduğu müttefiklerinin yardımına geliyor. Polonya-Litvanya Topluluğu ve Baltık ülkeleriyle sınır komşusudur, tahmin etmek gerekli değildir. Burada NATO personel memurlarının kastettiği açıktır - yaklaşan tatbikatların geliştiricileri. Rusya ve Belarus’un “Batı-2013” manevralarını aynı Polonya ve Litvanya sınırlarında da gerçekleştirmelerinin gerekçesi kimse tarafından yanlış yönlendirilemez. Rusya-Belarus öğretilerinin senaryosunda hiçbir devletin saldırganlığı hakkında bir kelime yoktur. Onlarda, son zamanlarda geleneksel olduğu ve uluslararası durumla gerçekten nasıl ilişkili olduğu gibi, terörist grupların ve yasadışı silahlı grupların eylemlerine verilen tepkiyi ifade eder. Ne denir, farkı hissedin.
Ayrıca, bu tatbikatların senaryosu, Brüksel'deki Genelkurmay Başkan Yardımcısı General Alexander Postnikov tarafından yapılan bir konuşmada ayrıntılı olarak açıklandı ve aktif manevralar aşamasının, savaş ekipmanı ve personel sayısının ve askeri komuta ve kontrol organlarının yapısının yer alacağı spesifik çokgenler seçildi. Kuzey Atlantik İttifakından gelen gözlemcileri davet etti. Ve bu, Rusya’nın NATO’yla ilgili olarak gösterdiği tatbikatları yürütmedeki tek şeffaflık örneği değil.
İlişkimizi nasıl geliştiririm? Rusya ve NATO birbirlerine duyulan güveni arttırmak ve güvenliklerini güçlendirmede daha öngörülebilir olmak için neler yapabilir ve yapmalıdırlar? Yerel ordunun önerileri yeni değil, ilgilerini kaybetmedi. İlk olarak, tarafların ilgisini çeken tüm konularda açık ve dürüst bir diyalogun geliştirilmesi. Silahlı kuvvetlerin reformu ve sınırların yakınında çeşitli türlerde tatbikatlar yapılması dahil, gözlemcileri en önemlilerine davet etme uygulamasına devam etmek. Atlantik'ten Urallara ortak bir güvenlik alanı oluşturmak ve Almanya delegasyonu tarafından önerildiği gibi ek şeffaflık önlemleri almak gerekiyor. Ve elbette, ortak tehditlere karşı mücadelede daha yakından çalışmak. Sadece kelimelerle değil, tapularla da. Güven kusurlarını ortadan kaldırmanın başka bir yolu yoktur.