

Kuyu
Aklımın kervan geçmez hânında,
İncindi karanfil kokulu bir sancı.
Düş gezgini bir karıncanın teriyle harmanlanmış,
Mayıs yanığı sevdaların,
Kâbusa dönüşen isli bir aşk yolculuğunda,
Yusufi bir kuyuda buldum kendimi.
İhanetin libâsını giydiren zaman,
Benden yana değildi.
Ağır sigara kokusuna aldırmadan,
Yakıyordu güneş,
Çatlıyordu dudaklarımın sana ayrılan bölgesi.
Sonra yüreğimin çardağından,
Kan içiyordu leylekler.
Yarını olmayan hayata nispet edercesine,
Sen süzülüyordun kirpiklerimin karasından.
Çocuksu düşlerimi sürükleyen rüzgâr,
köhne urgana asılı kızın ölümünü muştuluyordu.
Haset yağmurları başladı sonra derin derin,
Ve dilime düşen ağırlıkla, devrildim yere.
Ve kaybettim bil’ incimi.
Kimim ben,
Yalnızlığın yeryüzündeki suretimi.
Bir yanım hep eksik,
Gel de tamamla beni.
yüreğim yüreğini özledi.
Madem ki sevda bu,
Madem ki Havva’nın ısırığıdır yüreğim,
O halde tut ellerimden göğe düşelim şiir şiir.