Elaine Pagels Kimdir ? Hayatı Ve Biyografisi
Elaine Pagels Kimdir ? Hayatı Ve Biyografisi
Tarihçi
Doğum tarihi: 13 Şubat 1943 (79 yıl yaşında), Palo Alto, Kaliforniya, ABD
Elaine Pagels Kimdir ?
Elaine Hiesey Pagels (1943 doğumlu), din tarihçisi, Nag Hammadi gnostik metinlerinin ve bunların Hıristiyanlığın kökenlerini ve gelişimini anlamak için çıkarımlarının önde gelen yorumcularından biriydi.
Elaine Hiesey Pagels, 13 Şubat 1943’te California, Palo Alto’da William McKinley ve Louise Sophia (Boogaert) Hiesey’nin kızı olarak dünyaya geldi. Hem lisans (1964) hem de yüksek lisans (1965) derecelerini Stanford Üniversitesi’nden ve doktora derecesini aldı. Harvard Üniversitesi’nden (1970). Pagels, 1970 yılında Columbia Üniversitesi Barnard College’ın din bölümü fakültesine yardımcı doçent olarak katıldı. 1974’te doçent, 1976’da profesör oldu. 1982’de Harrington Spear olarak Princeton Üniversitesi fakültesine katıldı. Paine Vakfı din profesörü. Ona verilen onur ve burslar arasında bir Rockefeller bursu (1978-1979), bir Guggenheim bursu (1979-1980) ve MacArthur Ödülü bursu (1980-1985) vardı.
1969’da teorik fizikçi Heinz R. Pagels ile evlendi. Çiftin iki çocuğu oldu. 1987’de oğlunu, ardından 1988’de kocasını kaybetti.
Akademik çalışmasının başından beri Pagels, Nag Hammadi gnostik metinlerinin Hıristiyanlığın kökenlerini anlamak için ima ettiği şeylerle ilgilendi. 1945 yılında Mısır’da bulunan bu metinler, bu yüzyılın en önemli arkeolojik keşifleri arasında sayılıyor. İlk Hıristiyan topluluklarının daha önce esas olarak muhalifleri tarafından yapılan çürütmelerle bilinen dünya görüşlerini sunarlar. Pagels, Harvard’da bir doktora öğrencisi olarak metinleri incelemeye başladı ve tezini gnostik ve ortodoks Hıristiyanlar arasındaki tartışmalar üzerine yazdı. İlk iki kitabında Pagels, ilk olarak Gnostik Tefsir’de John Johannine İncili’nin gnostik yorumlarına bakarak, gnostik Hıristiyanların kutsal yazıları yorumlama yollarını inceledi.(1973) ve ardından Paul The Gnostik Paul’ün (1975) mektuplarının gnostik anlayışlarında. Her iki kitapta da Pagels, fikirlerini yalnızca “ilhamdan” türetmek şöyle dursun, özel bir vahiy geleneğinin bu savunucularının kutsal metinlerin kurnaz yorumcuları olduklarını ve İncil yazılarını kendi teolojileri için kaynak olarak kullandıklarını gösterdi.
Bu eserlerin yayınlanmasının ardından Pagels, Kahire’deki Kıpti Müzesi’ndeki Nag Hammadi el yazmalarını incelemesine olanak tanıyan çeşitli hibeler aldı ve belgelerin İngilizce olarak ilk tam baskısının İngilizce The Nag Hammadi Library in English (1977) hazırlanmasına katıldı.
Pagels’in sonraki kitapları, Nag Hammadi metinlerini ve bunların milattan sonra ilk dört yüzyıl boyunca rekabet halindeki Hıristiyan gruplarının dünya görüşlerini anlamak için çıkarımlarını genel bir izleyici kitlesine tanıttı. Bu dünya görüşlerini sosyo-politik bağlamlarına yerleştirmeye ve belirli doktrinlerin neden kademeli olarak diğerlerine galip geldiğini ve ana akım Hıristiyanlığın özelliği olarak kabul edildiğini keşfetmeye çalıştı.
Gnostik İncillerde(1988) Pagels, gnostisizmi İsa’nın yaşamı, ölümü, dirilişi ve öğretilerinin bir yorumu olarak sundu ve bu, Yeni Ahit haline gelen belgelerin ortaya koyduğu yoruma yıllarca güçlü bir alternatif oldu. Tanrı’yı öncelikle erkek imgeleri aracılığıyla gören ve İsa’nın insan bedeninin gerçekliğinde ve gerçek (bedensel) ölümünde ve dirilişinde ısrar eden ilk Hıristiyanların çoğunun aksine, gnostik Hıristiyanlar Tanrı için hem erkek hem de dişi metaforlar kullandılar. Beden kavramına içsel deneyim lehine güvenmediler ve İsa’nın ölümünü ve dirilişini sembolik bir şekilde anladılar. Pagels, bu doktrinlerin her birinin önemli sosyal ve politik çıkarımlara sahip olduğunu savundu. Kurumsal bir yapının geliştirilmesine daha uygun olan çoğunluğun görüşleri,Gnostik İnciller , 1979’da Ulusal Kitap Eleştirmenleri Birliği Ödülü’nü ve 1980’de Ulusal Kitap Ödülü’nü aldı. Dokuz ülkede yabancı dillerde yayınlandı.
Adam, Havva ve Yılan’da ( 1988) Pagels, Hıristiyanlığın cinsellik, ahlaki özgürlük ve insani değerlerle ilgili fikirlerinin, milattan sonraki ilk dört yüzyıl boyunca, insanların yaratılışı ve düşüş hikayeleri üzerine yapılan yorumlar aracılığıyla geliştirildiğini savundu. Yaratılış 1-3. Augustine’in insan doğasına ilişkin karamsar görüşünün – kişisel deneyimleriyle şekillenen ancak normatif olarak anladığı bir görüş – Hıristiyanlığın zulüm gören bir din olmaktan çıkıp imparatorların dini haline gelmesiyle galip geldiği sonucuna vardı. Bu kitap büyük bir tartışmaya yol açtı, çoğu Pagels’in Augustine anlayışına ve ortodoks Batı teolojisinin Augustine’in kendine has özelliklerini ne ölçüde yücelttiği sorusuna odaklandı.
1996’da Pagels , düşmüş melek ve iblisten, kötülüğün vücut bulmuş hali ve Tanrı’nın baş düşmanı olan Karanlığın Prensi’ne kadar çeşitli Şeytan kavramlarının evrimini detaylandırdığı The Origin of Satan’ı yayınladı. Pagels, Şeytan ile İsa’nın takipçileri arasındaki çatışmayı, her insandaki sevgi ve korku veya nefret arasındaki mücadelenin bir benzetmesi olarak inceledi. Onun için Hıristiyanlığın zayıflıklarından biri olan Şeytan fikri, garip veya nahoş olan her şeyin şeytanlaştırılmasını kurumsallaştırır ve “düşman” kavramını meşrulaştırır.
Bu önemli çalışmalara ek olarak Pagels, Harvard Theological Review, Vigiliae Christianae, Journal of the Ancient Near Eastern Society, Journal of Biblical Literature, Signs, and Parabola’da ve çeşitli koleksiyonlarda gnostisizm ve erken Hıristiyanlık hakkında daha teknik makaleler yayınladı. Pagels, Amerikan Din Akademisi, İncil Teologları Derneği ve İncil Edebiyatı Derneği’nin bir üyesiydi. Bir din tarihçisi olarak yaptığı çalışmalar, akademisyenlerin ve genel kamuoyunun Hristiyanlığın kökenlerini ve gelişimini anlama şeklini şekillendirdi.