josé mauro de vasconcelos'un yirmi yıldan fazla bir zaman yüreğinde taşıdığını söyleyip 12 günde yazdığı ilk roman. yazarın şeker portakalıyla, kendi çocukluğundan, ardından güneşi uyandıralım
ve deli fişek
le gençliğinden kesitleri ağzından anlattığı kişidir zeze. enfes bir hayal gücü vardır, inanılmaz zeki, duygusal ve sevimlidir.
her okuduğumda bağrıma basasım gelir zeze'yi. bay ladislau'sunu yani portuga'sını kaybettikten sonraki ruh halini okuyup ağlamamak işten bile değildir. şüphe ederim gözüne bir tutam duygusallık kaçmayan o okuyucunun yüreğinden.
kahramanın hayal gücünü; dillere destan bir duygusallıkla hayata bakmak, aslında hayata tutunabilmek için kullanan, kocaman bir yüreği olan, kaç yaşına gelirse gelsin içinde taşıdığı çocuksu ruhun asla ölmeyeceğine inandığım kahramanı bu kitapla tanıdım.
her umut yitirmesinde okunmasını salık veririm!
devamını gör...