arkadaşlar öncelikle hepinize çok teşekkür ederim bu entry'imi (#2049234) önce best of'a sonra instagram sayfasına kadar taşımışsınız.
dün de bir yorumlara bakayım dedim, birisi aynen şunu yazmış:
"bence bu kadarı takıntı, psikolojik sorun. bu kadar olmaz."
kendisine buradan cevap vermek isterim: o kadar haklısın ki.
aslında karamsar havada, aşk meşk işleriyle ilgili yazmayı hiç istemiyorum. ama gerek zihnim gerek sözlükte uplanan başlıklar aşk meşk işleriyle dolu. yazmak istemiyorum ama aklımda hep o varken burda futbolla alakalı bir şey de yazsam oraya kayıyor.
birkac gün sonra onu göreceğim. 2 ay oldu. çok çok heyecanliyim. ama bu heyecanimi söndüren bir şey oldu. kıskanıyorum sözlük. bana hiç yazmazken başka bir arkadaşla instagram yorumlarinda birbirlerini etiketlemeleri koyuyor. boş yere debeleniyorum. ama yapabileceğim bir şey yok. kontrol artık bende değil.
geçen yeğeni annemin evine götürdüm abim dedi sizde kalsın çocuk senin yanında duruyor diye sonra çocuk bi anda huysuzlandı gel "amca anneye gitçez mi" ben babama gidiyom çocuğu koyup gelelim babam diyo hayır çocuk bana sarılmış "anneye gidicez mi?"
ben bu sefer anneme gidiyom gene aynı sonuç her yerde misafir var çocuk kucağımdan inmiyor ki bende bırak ak istemiyorum en son baktım yardım edemiyorum geçtim bi köşeye oturduk çocuk bana bakıyor anladı suratımdan sonra başladık ikimiz omuz omuza ağlamaya o annesine gitmek için ben ise çaresizlikten sözlük hayatta naparsan yap ama sevdiklerinin o göz yaşlarını görme o göz yaşları kalbini giren hançer gibi acıyor hele ki çaresizken
lütfen beni bağışlayın içimi dökmem gerek
7 yıllık ilişkim az önce bitti..
hem de beni kırmak daha fazla üzmek istemeyen beni sevdiğini söyleyen kız tarafından severek ayrıldığımızı söyleyerek bitti
yüzünü ezberlerdim ama yetmez kokusunu doya doya çektim içime ana yetmez daha şimdiden nefes alamıyorum özlüyorum
hatalarım elbette var ama 7 yılımız gitti onca şey söyledi ezdi parçaladı da elini yüzüme değdirdiğinde dayanamadım ağladım hala ağlıyorum uzun bir süre daha ağlarım
kurduğum bütün hayallerde o vardı şimdi ne varsa alıp gitti üzgün bitkin ve yorgunum nefes alırken çiğerlerim acıyor
yine bir şeyleri değiştirememenin, değiştiremeyeceğini anlamamın verdiği ezikliği yaşıyorum. bazen kendim için istemesem de ne fayda.. en başından kendim istedim bir şeylerin hayatımı bu noktalara getirmesini.
kaç gündür yalnız hissettiğimi düşünüyorum ama öyle sevgili anlamında değil sanki anlayan hiç kimse yokmuş gibi hissediyorum kendimi sözlükten bir sürü dostum var ama sanal ortamda bir yere kadar galiba neyse soran olursa depresyona girdi dersiniz
niye bu başlığa yazıyorum bilmiyorum ama sanırım en hoyratça yazabildiğim yer burası olduğu içindir, geçenlerde sevmiyorum içim kıpırdıyor ama sevgi değil diye giri girmiştim buraya o sebeple burada paylaşmak istedim herhalde, seviyorum sözlük allah belamı vermesin seviyorum
5 dakika daha görebilmek için topuklarım kıçıma vura vura koşuyorsam, en değer verdiğim şeyi mesleğimi hafife alıyorsam bahsederken dudaklarımda erimeyen bir gülümsemenin sebebiyse seviyorum. ve kendime itiraf edebildiğime göre ona da söylememin vaktinin geldiğini düşünüyorum :)
ne güzel şeymiş böyle hissetmek hem de çoook uzun zaman sonra
derdini ya da itirafını seveyim diyen olacaktır elbet de ne bileyim bence en büyük itiraf kendime onu sevdiğimi itiraf edebilmem bu çok büyük bişey keza benim için.....
beni neden sevmedin diye sormak?
sorulmaz yanlış harekettir.
"... nasıl sorayım abi? beni neden sevmedin diye sorulur mu hiç? sevmemiş işte, boyum yüzümden sevmemiştir ya da kilom. ya da benim belki de sesim ne bileyim sevse sorardım nedenini de sevmemiş be kalkıpta sen beni neden sevmedin diye sorulur mu? i̇nsan kendini bile bile bu kadar kırar mı? "
sözlükteki hanımların bazı yazılarını okuyunca aynı cinsiyete sahip olduğum için utanıyorum. bazılarınız beni cidden sinirlendiriyorsunuz. bu kadar kör bu kadar savunmasız bu kadar cahil ve kapalı kafalara nasıl sahip olduğunuzu çözemiyorum. sizin adınıza utanıyorum. keşke şeyma subaşı takip edip pucca okumak aleyna tilki dinlemek yerine virginia woolf, sigmund freud okusaydınız... burada kendimden genç insanları bu kadar ciddiye aldığım için de kendime kızıyorum.
türk komedisi çok sevmeme rağmen -kaliteliyse tabi- cem yılmaz ve cengiz bozkurt'un oynadığı filmler harici pek izlemedim. hani şu herkesin dilinde olan meşhur filmler var ya onları da izlemedim.
(bkz: organize işler)(bkz: vizontele)(bkz: kolpaçino)(bkz: pardon)...
bütün bunların iyi yanı izleyecek çok güzel türk filmlerimin olması.