İlkin Kılıçaslan.
Kocaeli Otistik Çocuklar Derneği (KOÇ-DER)’in kurucu başkanı.
Otizmli Alperen'in annesi.
Güçlü ve mücadele eden bir kadın İlkin Kılıçaslan.
Yüreği çok güzel bir meleğe sahip.
Bu günlerde sadece otizmli Alperen'le değil aynı zamanda sağlık sorunu yaşayan eşiyle de çok yakından ilgileniyor.
Herkes tarafından sevilen İlkin Kılıçaslan'ın başarısının ve her zaman hayata karşı pozitif olmasının formülü, insanları sevmekten geliyor.
Her şeyin iyi tarafını görmeye çalışıyor.
Ve bir kadın olarak asla pes etmiyor.
Keyifle yaptığım bu röportajla sizleri baş başa bırakıyorum.
Bize biraz kendinizden söz edebilir misiniz?
1966 yılında İzmit'te dünyaya geldim ama aslen Trabzonluyum. Eğitimimi burada tamamladım daha sonra Anadolu Üniversitesi'ni bitirdim. 1988 yılında da bir devlet kurumunda işe başladım ve 2011 yılında da emekli oldum. Alp Kılıçaslan ile evliyim ve Alperen ile Ceren isimlerinde iki tane güzeller güzeli çocuklarım var. 1996 yılında doğan oğlum Alperen'e 3 yaşındayken otizm tanısı kondu. Bu yüzden çok özel bir çocuğa sahibim.
Oğlunuzun otizmli olduğunu öğrendiğinizde neler hissettiniz?
Benim oğlum 1996 yılında doğdu ve biz otizm tanısını 1999 yılında öğrendik. O yılları düşünün ki biz otizme dair hiçbir şey bilmiyorduk. Tek bildiğimiz Ankara'da 1992 yılında eşimle sözlüyken bir filme gitmiştik ve Rain Man (Yağmur Adam) filmini izlemiştik, orada otizmli bir çocuğu anlatıyordu. Biz sadece o filmin anlattığı kadar otizmi öğrenmiştik, filmden çok etkilenmiştik. Otizmi kimse bilmiyordu. Alperen'in otizm tanısını ise 3 Temmuz'da evlilik yıldönümümüzde öğrenmiştik. Ve doktor bize zor bir yolculuğun başladığını söylemişti. Alperen'in otizmli olduğunu öğrendik, üzerine 1999 Ağustos depremine yakalandık. Çok zor bir süreçti. Alperen'den sonra doğan kızım Ceren de vardı. Ceren depremden önce haziran ayında bir kaza atlattı yüzde 70 oranında yandı. Depremden sonra çadırlarda yaşadık, Alperen'in en zor dönemiydi, bir de kucağımda kızım vardı. Alperen'in öfke nöbetleri vardı, kimseyi istemiyordu o kadar zordu ki. Burada duramadık Düzce'ye gittik ne yazık ki orada da depreme yakalandık. Tekrar buraya döndük. Hem Ceren'le hem de Alperen'le uğraşıyorduk. Ama ben isyan etmedim, ben duaların gücüne çok inanıyorum. Özel bir çocuğum var evet zor ama rabbim her şeyi o kadar güzel yoluna koyuyor ki. Biz Alperen'in güzel yüreğiyle her şeyi aşabiliyoruz. Ve ben hep diyorum Mevlam neylerse güzel eyler, ben buna inanıyorum.
Kocaeli Otistik Çocuklar Derneği Başkanı İlkin Kılıçaslan ile bu haftaki röportajımız için bir araya geldik. Yıllardır tanıdığım İlkin Kılıçaslan ne yaşarsa yaşasın her zaman pozitif ve hayata hep umutla bakıyor.
EĞİTİM, EĞİTİM, EĞİTİM
Otizm için bir tedavi var mı?
Otizmin tek çaresi eğitim, eğitim ve eğitim. Bunun dışında tedavi olarak ne bir ilaç var ne de başka bir şey. Çocuğunun otizmli olduğunu öğrenen aileler önce bunu kabullenmeli. Ve çocuğunun eğitimi için mücadele etmeli. Biz Alperen'e otizm tanısını aldığımızda burada rehabilitasyon merkezleri yoktu. Bir yıl boyunca İstanbul'da rehabilitasyon eğitimine gittik geldik, daha sonra bir yıl da orada ev tuttuk. O dönemlerde Kocaeli'de rehabilitasyon merkezleri yoktu. Şimdi bu konuda hem Kocaeli'de hem Türkiye'de rehabilitasyon merkezleri açıldı, eskiye göre gayet iyi. Ama bizim aileler olarak bir isteğimiz var. Benim çocuğum da diğer çocuklar gibi hafta 40 saat eğitim alabilsin. Özel çocuklar rehabilitasyon merkezlerinde ayda sadece 12 saat eğitim alabiliyor. Ama bu eğitim saatleri yetmiyor. Parası olanlar ise özel rehabilitasyon merkezilerine gönderiyor. Devletten istediğimiz eğitim saatlerini artırması. Ya da okulunu bitiren özel çocuklara korumalı istihdam sağlanabilir. Hayatın içerisinde olmaları onları mutlu ediyor. Eğer özel çocuklara imkan verilirse yapabilecekleri şeyler var. Çocuklarla birlikte aileler de mutlu oluyor. Otizmli çocuklar fırsat verildiğinde inanın ki çabalıyorlar.
Dernek kurma fikri nereden geldi? Bu süreç nasıl işledi?
Ben çocuğuma otizm tanısı aldıktan sonra bir dernek bir kuruluş arayışında oldum. Benimle aynı hayatı yaşayan ailelerle birlikte olmak istedim. Cidden ilk öğrendiğimiz anda sanki bir duvara toslamış gibi hissettik. O zamanlar internet yoktu ve biz kütüphanelere gidip araştırıp okumuştuk, öğrendik ki otizm gerçekten zor bir hastalık. Gelecekte bizi neler bekliyor bilmek istemiştik. BM tarafından 2008 senesinde nisan ayı Otizm Farkındalık Ayı olarak ilan edildi ve etkinlikler yapılmaya başlanmıştı. Burada bir dernek olmayınca İzmir'deki bir dernekle iletişim kurduk. O dernekten broşürler aldık ve burada bir AVM'de ailece stant kurduk. Standımıza çok fazla gelen vardı o gün anladık ki bu otizm hastalığı hayatın içinde var. Bize gelen ailelerin isimlerini ve telefonlarını aldık. Ben 60 kadar aileyi tek tek aradım ve bir araya gelmek istedim. Daha sonra 30 aile ile bir araya geldik buluştuk. Örgütlenmek ve STK kurmak için çalıştık. Otizmli ailelerle konuştuk ve dernek kurmaya karar verdik, derneğimizi 2009 yılında kurduk ve kurucu başkanı oldum. O gün bu gündür otizm konusunda Kocaeli'de farkındalık oluşturmaya çalışıyoruz.
EMPATİ KURUN
Sizin yaşadığınız en büyük güçlük nedir?
Biz otizmi kısa sürede kabullendik ve hemen neler yapabiliriz bunu konuştuk. Alperen'e sevgiyle sabırla yaklaşınca Alperen'den çok güzel dönüşler aldık. Ama bizim için en büyük güçlük çevremizdeki engellerdi. Mesela Alperen 12 yaşlarındayken çarşıya çıktığımızda takıntılı hareketleri vardı ve Alperen bu hareketleri yaptığında herkes bize farklı bir gözle bakıyordu. Acıma dolu gözlerle bize bakılmasına üzülüyordum. Bize acımayın ama bizi de engellemeyin. Biz toplumda varız. Tek istediğimiz empati yapılması.
İlkin Kılıçaslan; eşi Alp, oğlu Alperen ve kızı Ceren ile birlikte bütün zorluklara göğüs geriyor. Ailenin bir arada olması otizmin zorluklarını kolay aşmalarını sağlıyor.
Yeter artık, çok yoruldum dediğiniz anlar oldu mu?
Tabi ki ben de bir insanım. Bizim gibi otizmli çocuğu olan ailelerde boşanma oranı çok yüksek. Maalesef hep giden pes eden de babalar oluyor. Kendime ve aileme baktığımda çok şanslı olduğumu düşünüyorum. Yorulduğumda hemen kendime sahip olduklarımı hatırlatıyorum. Eşim Alp her zaman en büyük destekçim oluyor. Mesele kızım Ceren sırf kardeşi için çocuk gelişimi okumak istedi ve şimdi İstanbul'da eğitim alıyor. Ben hayata her zaman pozitif bakıyorum, bunu bana kazandıran da Alperen oldu. Otizmli çocuklar negatifliği kavgayı asla sevmezler.
Kocaeli Otistik Çocuklar Derneği Başkanı olarak yaptığınız etkinliklerle de ya da hayatın içerisinde kadın kimliğinizden dolayı zorlandığınız anlar oldu mu?
Kadın olmak gerçekten zor. Hayatın içinde diğer kadınlar gibi ben de zaman zaman zorluklar yaşıyorum. En basitinden araba kullanırken bile erkekler bize zorluklar çıkarıyor. Ama bu erkekleri de biz anneler yetiştiriyoruz. Bizler erkek çocuklarını yetiştirirken daha çok dikkatli olmalıyız. Hayatta erkek ve kadının eşit olduğunu onlara öğretmeliyiz. Bana şimdiye kadar hiç 'sen kadınsın yapamazsın' diyen olmadı. Ama hayata kadın elinin dokunması çok önemli. Mesela siyaset üstü konuşursak İzmit Belediye Başkanı Fatma Kaplan Hürriyet, bize bir anne olmasından dolayı bizi anlayarak destek çıkıyor ya da milletvekilimiz Radiye Sezer Katırcıoğlu. Otizm konusunda bir anne hassasiyetiyle Meclis'te çalışmalar yapıyor. Bu yüzden kadın gerçekten var olana renk katıyor. Hayatın içinde kadınların daha çok olması lazım.
EN BÜYÜK
DESTEKÇİM EŞİM ALP
Hiç şiddete uğradınız mı?
Fiziksel şiddete hiç uğramadım. Ama şiddeti sadece fiziksel olarak göremeyiz. Bizler özel çocuk sahibi olan aileler zaman zaman psikolojik şiddete maruz kalıyoruz. Ama zamanla otizm konusunda farkındalığı daha çok artırarak bize olan bakışları değiştireceğiz. Onun dışında ne ailemde ne de hayatın içinde herhangi bir şiddete uğramadım. Eşim de bana her zaman değer veren saygı duyan bir insandır. Hiçbir zaman bana şiddet uygulamadı, kılık kıyafetime karışmadı. Eğer Alp'in bana olan güveni desteği olmasaydı dernekten bu kadar çok faal olamazdım. Bazen gece geç saatlerde eve geldiğim oluyor. Bu noktada eşim Alp her zaman arkamda oldu. Bu yüzden evlilik noktasında kendimi çok şanslı buluyorum. İyi ki Alp ile evlenmişim.
En güçlü yanınız nedir?
İnsanları sevmeyi seviyorum, insanlara sevgiyle yaklaşmayı seviyorum. Sevgi doluyum ve bu benim en güçlü yanım. Bunun yanında şükretmek de beni güçlü kılıyor. Bu yanım güçlü olduğu için hayata karşı dik durabiliyorum.
Kadın olmanın en gurur verici yanı nedir?
Kadın olmaktan her zaman gurur duymuşumdur. Kadın olmanın verdiği annelik duygusu da müthiş bir şey. Kadınların ve anneliğin gücünü bu toplumda daha çok işlemeliyiz. Anne olmak birçok zorluğa göğüs germek demektir. Anne olmak sabır etmek, insanları anlamak demektir.
Kendisinize rol model aldığınız kadın var mıydı?
Benim hayatımdaki idolüm hep annem olmuştur. Benim büyüdüğüm ortamda Atatürk noktasında çok hassastık. Atatürk bizim için kırmızı çizgimiz olmuştur. Türkiye Cumhuriyeti'ni kurması bizler için büyük bir değerdir. Annem de beni Atatürk'ün izinde yetiştiren bir kadın olmuştur. Annemin dışında Leyla Atakan da rol model aldığım kadınlar arasındadır.
BİR YAŞAM
KÖYÜ KURULSUN
Önümüzdeki 10 yıl içinde neyin değişmesini istiyorsunuz?
Tabi ki tek isteğim otizme karşı bakışların değişmesidir. Bir de benim bir yaşam köyü hayalim var. Bizim gibi ailelerin tek korkusu; biz öldükten sonra çocuklarımız ne olacak endişesidir. Bu yüzden benim isteğim bir yaşam köyünün kurulmasıdır. Özel çocukların burada hayatlarına devam etmesidir. İzmit Belediye Başkanı Fatma Kaplan Hürriyet, projeleri arasında bizlere söz vermişti. Otizmliler için bir yaşam köyü yapmak istediğini söylemişti. Umarız bu proje kısa sürede hayata geçer. Bizlerin isteği otizmli ailelerin yaşam kalitelerinin daha refah düzeyde olmasını sağlamak. Biz sadece maddi değil manevi destek bekliyoruz. Biz el ele verilirse çocuklarımız için bir şeyler yapabiliriz. Otizm hastalığı 58 çocukta bir görünmeye başladı. Otizmi herkese daha çok anlamalıyız sadece bir gün değil 365 gün boyunca otizm için farkındalık yaratmalıyız. Otizm tanısı konulan çocukların aileleri için tecrübe çok önemli. Yeni tanı almış aileler ile tecrübe paylaşımı yapmak çok önemli. Bunun için de ciddi projelerin hayata geçmesi gerekiyor.
Kocaeli Otistik Çocuklar Derneği Başkanı İlkin Kılıçaslan hem dernek üyeleri hem de kentin yöneticilerinin desteğiyle Otizm Farkındalık Ayı olan nisan ayı boyunca önemli etkinliklere imza atıyor.
SEVGİSİZ HİÇBİR ŞEY OLMAZ
Son olarak otizmli çocukları olan ailelere ne söylemek istersiniz?
Önce otizmli bir meleğe sahip olduklarını kabul etmeliler, evlatları için onun iyiliği için ona eğitim vererek onu topluma kazandırmalı. Sevgi ve sabırla yaklaşıldığında otizmli çocukların yapamayacağı hiçbir şey yok. Sevgisiz hiçbir şey olmaz. Çocuklarını topluma katsınlar, onlardan hiç utanmasınlar. Onlar mutlu olduğunda aileler de mutlu olacaktır. Çocuklarına sosyal eğitim aldırsınlar, onları saklamadan hayatın içine katsınlar. Ortaya çıksınlar, 'biz varız' desinler.