Bilirsiniz, gün yirmi dört saattir. Fakat bir insanın yaşamından ne kadar, ne oranda götürdüğünü bilemezsiniz. Yaşama adım attığının ikinci gününde bu dünyayı terk eden çocuğun yaşamının yüzde yüzünü, üçüncü gününde ölen çocuğun ise ömrünün yüzde ellisini götürmüştür. Bir kelebeğin ömrünün tamamını götürmüştür. Günlerden oluşan beş yıl, elli yaşında ölen bir insanın ömrünün onda birini tüketmiştir. Yüz yaşındaki bir insan için bir günün bir önemi olmayabilir. Fakat, bu kişi için yirmi yılın önemi çok büyüktür. Ömrünün beşte birine karşılık düşer. Yirmi dört yıl, yetmiş iki yaşındaki bir insanın ömrünün üçte biridir.
Bu görelilik ilişkisini bilmezsek, hepimiz kaybederiz. Zaman kıymetlidir.
***
Milli futbol takımımızın çalıştırıcısı 73 yaşındadır. Başarılı bir futbol insanı olduğu konusunda kuşku da yoktur. Galatasaray ve Beşiktaş’da başarılı bir çalıştırıcı olarak görev yapmıştır. Ülkesinde ve diğer ülkelerdeki başarısı da az değildir. Başarılarından ötürü doyuma ulaşmış olduğunu söylemek mümkündür.
Fenerbahçe futbol takımının yeni çalıştırıcısı Philip Cocu, 48 yaşındadır. Teknik elemanlık anlamında kariyer basamağının başındadır. Çok büyük başarılara imza attığını söylemek mümkün değildir. Buna karşılık, gerek futbolculuk, gerekse çalıştırıcılık döneminde, donanımını artırmak adına birçok aşamalardan geçtiği anlaşılmaktadır. Ülkesinde başarılı olduğunu kabul etsek bile uluslararası düzeyde bir başarı sahibi değildir. Fenerbahçe çalıştırıcılığı, uluslararası alanda kendini gösterme fırsatıdır. Deyim yerinde ise başarıya, açtır!
***
Yerel yönetimler önemli olduğu gibi bunları yönetmek üzere seçilen başkan ve meclis üyeleri de önemlidir. Her ne kadar halkımız oy verme yoluyla kendisinin seçtiği yanılgısı ve aymazlığı içinde ise de bu görevler, bir kentin yaşanabilir olmasında, insanlarının konforunun artmasında çok çok önemlidir.
Bir kentin belediye başkanının ufku geniş ise simsiyah akan Porsuk çayını, plajlarıyla ünlü dinlenme yerine, kentine dönüştürebilir. Bir kenti boydan boya tramvaylarla donatabilir.
Bir başka kentin belediye başkanı hayvanat bahçesini, buna bağlı mesire yerlerini kapatarak, plastikten hayvan şekilli eşyalara milyonlarca parayı çarçur etmeyi övünme vesilesi yapabilir. Otuz kilometre uzunluğunda aldığı metroyu yirmi dört yıllık görev süresi içinde bir adım bile ileri götürmeyerek, kilometrelerce kent içi otoban yapmayı marifet sayabilir. 1994 yılında 30 kilometre ile nüfus büyüklüğüne göre oldukça uzun bir hat olarak devir aldığı metronun bugün diğer illere göre çok gerilerde olması beceriksizliğini gösteren belediye başkanının ufuksuzluğu anlaşılmalıdır'
***
Herhangi bir parti ve aday ayrımı yapmadan söylüyorum. Ufku dar ve donanımsız olan başkan ve meclis üyesi adayları ile yola çıkmayın. Lucescu gibi donanımı olsa bile doyuma ulaşmış birisini başkan adayı göstermeyin. Milli takımın Dünya Kupasına katılması konusunda bir beklentisi ve isteği olmayan birisini başkan adayı göstermeyin. Bu kapsama meclis üyeleri de dahildir. Doyuma ulaşmış birisi meclis üyeliği dahi yapmamalıdır. Belediye başkanlığı ve meclis üyeliği görevi için bir dönem az, iki dönem çoktur. İnsanların refahını, konforunu artıracak ufku geniş, donanımlı, başarıya susamış insanların göreve getirilmesi gerekli ve zorunludur.
Bir belediye başkanının görev süresi olan beş yılın, elli yaşındaki birisinin ömrünün onda birine etki yaptığını bilelim. On yaşındaki çocuğun ömrünün yarısını törpülediğini bilelim. Metro ile üç dakikada gidilebilecek yere dolmuş ile bir saatte giden öğrencinin, bir yıllık ömründen bir ayının çalındığını bilelim. Bunu anlayabilecek, önleyebilecek kişiler, yerel yönetimlerde göreve gelmelidir. Bu görelilik ilişkisini bilmezsek, hepimiz kaybederiz. Zaman kıymetlidir!