Huzur
Cihan padişahı ve aynı zamanda şair Kanuni Sultan Süleyman:
“Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi.”Demiş.
Çok doğru bir söz… Bir eliniz yağda, bir eliniz balda ve de uzandığınızda her şeyi alabilme kudretiniz olsa bile ancak sağlığınız yerinde olmasa hiç birisinin metelik kadar değeri olmayacağını biliyorsunuz.
Keşke Muhteşem Süleyman sağlıkla ilgili bu çok yerinde ve anlamlı dizesine bir sözcük daha ilave etseydi, huzur da diyebilseydi.
Demek ki cihan padişahı bu dizeyi yazarken ve bütün bir dünyayı avuç içlerinde tutarken vatanında huzur vardı ve kendi huzuru yerindeydi.
Şimdi ise muhteşem bir coğrafyası olan, hiçbir yeraltı ve yerüstü kaynağı eksiği olmayan ülkemizde, kim ne derse desin mutluluğun kapısını açacak huzur denen o sihrin anahtarı eksik.
Evrenselleşmiş Anadolu bilgelerinin sevi ve hoşgörü felsefesine rağmen huzura giden yolu bulmaktaki beceriksizliğimiz bencilliğimizden mi? Yoksa bizleri ayrıştırmaya, ötekileştirmeye, bölüp parçalamaya gayret edenleri göremeyecek kadar vurdumduymazlığımızdan, aymazlığımızdan, körleşmemizden mi? Yani basiretimiz mi bağlandı?
Elbette ki tüm bu soruların yanıtını üretim ilişkileri ve eğitim politikamızda içinde aramalıyız.
Evet… Huzur demiştim… Huzur en az sağlık kadar önemli!
Huzursuz birey mutsuz olur. Mutsuzların yaşadığı bir ülkede dirilik ve düzen, kalkınma, ilerleme ve gelişme söz konusu olamaz. O halde Kanuni Sultan Süleyman’ın o akıl dolu sözünü şöyle düzenleyebiliriz:
“Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat ve huzur gibi.”