Biraz da maziye sarılıp kökleşelim. Çocuklarımızın rüyasına şahane heybetiyle girmeli Yavuz Sultan Selim.» Heyecanlandı üç demir iki yıldız: « Bu fikirlerinize iştirak ederim, haklısınız... » Konuştu büyüklerden insan: « Mesele kalmadı demek... »
Ba-ba dediğin iki hece. Kimileri için bütün kelimeleri kaynatsan bir kazanda yine de yetmez tek bir harfini anlatmaya. Kimileri için ise varlığı yokluğuna eş. Kimilerinin başı sıkışınca aklına ilk gelen. Kimilerinin alnında olduğuna inandığı "yangın anında kurtarılmayacak" tabelasını beton çivileri ile çakan. Herkesin heybesindeki ağırlığı, kokusu, tadı farklı muhakkak. . Kitabın ilk sayfalarında çatışma temelinde uzanan bir baba- oğul hikâyesi okuyacağım zannettim. Yanılmışım. Buram buram merhamet kokuyor bu kitap. Yazar ve anlatıcı ile uzun zaman önce bir bacağını araba kazasında kaybeden babası arasında başlayan hikâye Ankara- Denizli hattında toza toprağa bulanıyor. .
Hikâyenin konusunu yazsam şuraya belki de "bu mu şimdi?" dersiniz. Belki haklısınız da. Edebiyat baba-oğul ilişkilerini pek sever. Ama ne anlattığı değil ki mühim olan. Mühim olan nasıl anlattığı. . Kitap 248 sayfa. Sayfalar akıp giderken sessiz sedasız, ölenler oluyor sözgelimi. Her yeni sayfada baba, hastalığı yüzünden etini geride bırakıyor azar azar. Kemiğe dayanan deri hayata küskün. Onca gidene rağmen hafiflemiyor kitap, tersine ağırlaşıyor. Sanki her ölen sayfalara gömülüyor. . Kuşlar Yasına Gider; atların koşması kadar doğal, kaleme iç çektirecek kadar merhametli bir roman. . Henüz kalemi ile tanışmadıysanız bu kitap başlamak için şahane bir seçenek