Aşık olmak her zaman güzeldir. Çünkü o güne kadar hissetmediğin şeyleri hissedersin. Onu görünce; kan basıncın yükselir, ayakların titrer, mantık sıfırın altına iner ve etraftaki şeyler siyaha bürünür ve çerçevede sadece o vardır. Artık hayatı anlamlandıran bir şey vardır. Bir yaşama sebebidir, onun varolması için artık savaşmak zorundasındır.
|En soğuk kar tanesi, en derin mutsuzluk abidesi, umudumu yerle bir ediyordu.|
|En parlak gün, eriyen kar, umutsuzluğu kırıyordu...|
Tam olarak teknik bilgim olmamakla beraber; bir insanın beynini bir işlemci olarak düşünürsek, insan aşık olmadan önce genellikle günlük rutin işlerinde bu işlemcinin %50'sini kullanır. Belli zorluk dönemlerinde ise bu oran %70-75 çıkar. Fakat aşık olduktan sonra bu oran değişir. O kadar yoğun ve bunaltıcı bir zihin evrenine girer ki, işlemcisinin %50-60'ını sadece sevdiğine ayırır. Bundan dolayıdır ki insan beyni aşık olduğu dönem çok kasar, ağır işler... Her ne yaparsa yapsın, her ne düşünürse düşünsün, illaki "o" kelimesi bu yaptıklarının arasına girer. Her işlenen veriye onu da katarak ilerler.
|Nefret ve aşk gibi dünya ikiye bölünüyordu, bu ölümcül aşk başından beri zehir gibiydi. Işık ve karanlık gibi|
The Rasmus- October-April Ft. Anette Olzon