Hiç tanımadığınız insanlara anlamsızca çekildiğiniz oldu mu? O yardım etme dürtüsü, yıllarca tanıyormuşcasına kendini herşeyi yapabilecek kuvvette hissetmek..
İçsel bir çöküntü halinde bulunan insanın hayata devam etmesi ya da farkındalığının artaması için birşeyleri yaşaması gerekiyor sanırım. Kaybolan benliği ateşleyen kimi zaman bir yabancı kimi zaman bir hobi, insanın kendini adayacağı herhangi birşey olması, uyanışı için şart oluyor.
Kendimi, Bayan C. gibi hayattan soyutladığım anlarımı düşünüyorum, adını bile bilmediğin bir insana yardım etmek gibi o çılgınca düşüncenin nasıl geliştiğini sonrasında nasıl saçma bulunduğunu az çok biliyorum.
Kendi içinde çatışma yaşamanın, inanışın ardından yıkılışın, güvenin getirdiği düşüşün çok güzel ele alındığı bir konu, 24 saate ömürlük yetecek tecrübenin hikayesi..
Hayatını mahveden kubarmaz bir gencin hastalık derecesinde ki bağlılığı ve onu iyileştireceğini uman Bayan C.nin kısa hikayesini okumanızı tavsiye ederim.
Zweig gibi bir yazar için beklentilerimin biraz altında olduğunu söylememde gerekir. Evet o anlatış kusursuz şüphesiz fakat Satranç da ki gibi bir kapılışı da yaşamadığımı itiraf etmem gerek..
İyi okumalar..