1980'lere gelindiğinde ülkenin evlatlarının yaşadığı travmalar mı dersiniz ,yoksa acılar mı ama ne derseniz deyin biz zihinsel dünyamızı ; Cüneyt Arkın filmlerine ya da Kara Şimşek’e çoktan iğdiş etmiştik. Düşünmemeliydik, ortalama bir zeka ile Perihan Abla ve Uzaylı Zekiye arasında gelip gitmeliydik.
Ama Sezen öylemi?
Sezen ‘in hayatında fırtınaların kopmakta olduğu yıllar ,o yıllardı.1983 ‘te Sezen'in hayatında çok önemli bir yeri işgal eden Ali Engin Bey ‘den istemeden de olsa ayrılık yolu görünmüştü. Ali Engin Bey Sezen ile mutluluğu Kanada ‘da arıyor.Doktorası devam ediyor.Sezen ise müzik hayatında radikal kararlar alma arifesindeydi.
Beklenen oluyordu, Sezen soyadını gururla taşıdığı Ali Engin Beyden ayrılıyor. Ona atfen Kaybolan Yılları söyleyerek.
“Şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler
Şimdi bana yeniden ister misin deseler
Hiçbir şey söylemeye hakkım yok “
Diyerek veda ediyor. Ama ondaki emeğini asla inkar etmeden. Sezen’in fikri altyapısı Ali Engin Bey ‘in kalitesinde de gizli. Sezen Kanada’ya asla gidemedi.Ali Bey’in yokluğunda çeşitli işlerde çalışan Sezen bu yıllarda belki hayatın anlamını kavradı.Bir karar vermeliydi ve ya müzik ya da Ali Bey ‘i tercih etmeliydi.
Tercihini müzikten yana seçen Sezen 1983 te müzikal hayatında radikal bir değişime imza attı.Bu yıldan sonra asıl Sezen doğdu.Bu doğum hikayesinin en önemli mihenk taşı da Onno Tunç oldu .Minik Serçe artık bir büyük stardı.Onno Tunç belki Sezen’in Yarası Saklısı, onun için yıllarca sözler yazdı.Şarkılar yaptı.Yıllar geçse bile Onna ya aşkı hiç bitmedi.Felsefenin dibini buldu. Yol Arkadaşım şarkısındaki bir tek mısra bile Sezen deki düşünüş gücünü ortaya koymaya yetti. Ne demişti Sezen;
“Bir beden de kaç kişiyiz
Hem yok eden hen tanık”
Düşünsel manada kendini aştı. Tüm yaşadığı zamanların önünde olmasını bildi.Bize sadece bir şarkıcı olmadığını gösterdi.O 1970 lerin ikliminde çok politize olmuş sağcı ve solcuların çok önünde tarafsız bir vicdan ile bakabildi.
Tüm ağıtları kalbinde bildi bu ülkenin tüm acılarını şarkılarıyla resmetti. Diline ,gözüne o muhteşem sözüne kimleri katmadı ki; Adnan Menderes ‘i eşinin ağıdıyla yaşadı,Erdal Eren’i son bakışıyla, Deniz Gezmiş ‘i şişe deki Lal ile bildik hale getirdi.Hrant için Güvercin oldu,fakir bir Mehmetçik için şarkı yazdı ve o güzel tarzı ile;
Sen anacığını düşün çok dikkat et “dedi.( Memet Şarkısı)
Diyarbakır da ölen küçük Ceylan için ağıdını Tarkan ile yaşadı .Hiç kimse bu çocuğu bilememişken.
“Ceylan’ım kör oldum ben
Sende vuruldum ben” dedi.
Seksenlerin ruhunun ötesinde Hadi Bakalım şarkısı ile küreselleşme ve silah tüccarlarına manifestosunu yayınlıyor,
“Yerimiz mi dar yok yoksa yenimiz mi dar .Ne var?” diyerek protest eğilimlerini gösteriyordu.
Sezen bu ülkenin sesi ,soluğu tarafsız vicdanı ve adaleti savunan akil bilgesi oldu.Türkiye ‘nin meselelerine hiç yabancı olmadı.Barışın, kardeşliğin hükmü için çok çabaları oldu.
O bizim yaralı vicdanımızın sesini yükseltti.Seksenlerin ilk yıllarında Tükeneceğiz derken sadece aşk değil insanlığın paradoksunu da anlattı. Ünzile ile de zavallı garip kız çocuklarının çığlığı oldu.Yüreğimizi inceltti.
Belki bir tekrar olacak ama sadece bir şarkıcı yada söz yazarından ibaret değildi.
Sezen ‘in yolculuğu bir hakikat erinin gerçeğe ulaşması oldu.Hepimiz bu öykünün içinde olduk.Sezen hepimizden bir şeyler aldı.Bizi büyülttü ,bize anlam kattı.”Ben kimseden gidemem gitmem” deyişi işte buydu.
O bizim Minik Serçemizin starlaşmış vicdan haliydi…