Hayatımızın her yılında, her döneminde neredeyse her anında bizi türlü türlü heyecanlar -sınavlar- bekler. Ne olduğunu bilmediğimiz, bazen henüz yenilenmiş (kimsenin ne olduğunu bilmediği) çeşit çeşit sınavla burun buruna geliriz. Gecemizi gündüzümüze katarız. Bu bazen ufak bir okul sınavı, bazen bir iş yeri denetlemesi olur. Bu şekilde her an birileri tarafından denetleniriz. Kontrol altında tutuluruz. Böyle düşününce tabi biraz değişik gelmiştir, izleniyormuşuz gibi. Ama bu kontrol de izlenmekten farksızdır. Bu şekilde gelişimimiz kayıt altına alınır. Nerede olduğumuzu, ne yaptığımızı biliriz. Ona göre devam ederiz hayatımıza.
Sınavlar her anımızı oluşturur, hayatımıza kimine göre heyecan kimine göre gerginlik katar, bazen de hepsini birbirine katar. Hem duygularınızı hem düşüncelerinizi karmakarışık eder. Ama çok geçmeden buna alışırsınız. Ya da alışmak zorunda kalırsınız. En kötü ihtimalle bununla yaşamayı öğrenirsiniz ki bu da stresi kontrol etmenin en rahat yollarından biridir bence. Benim için de stresle baş etmek hep zor oldu hatta hala sıkıntılarını çekiyorum -liseye geçince stresler daha da artmaya başlıyor- ama artık onunla yaşamayı öğrendim, karşılaşacağım duygularla baş edebiliyorum artık, karşıma neyin çıkacağının farkındayım.
Evet geçtiğiniz yol çok zorlu, acımasız, belki korkutucu engellerle dolu ama hepsini aştığınız zaman bunların aslında sadece yolunuza çıkan küçük çakıl taşları olduğunu göreceksiniz. Bu yolu gözünüzde büyütmeyin. Evet zorlu, evet yorucu ama asla atlatamayacağınız bir güçlük değil. Arkanıza dönüp baktığınızda belki de bu zamana kadar geçirdiğiniz en güzel sene olacak -ki bunu çok kez söyledim kendime, benim için öyleydi- sonucunda kendinizi hayal ettiğiniz yerde düşünün. Hatta evet tam da şimdi gözlerinizi kapatın ve hayal ettiğiniz okulu ya da sıradaki hedefinize ulaştığınızı hayal edin. Tam da şu sırada hayalinize bir adım daha yaklaştınız. Çoğu tümsek ötesine geçemeyeceğinizi düşündürebilir, yolunuzu kapattığını düşünebilirsiniz; ta ki ötesine geçene kadar, bununla nasıl savaşacağınızı öğrendiğinizde tek eksik savaş takımları olacak, bunu da çalışarak halledeceksiniz. Ve evet bu engeli aştığınızda yepyeni engellerle tanışacaksınız. Engellerle yaşamayı öğreneceksiniz. Ama bunların hepsi hayatınızda en mutlu olduğunuz anları oluşturacak ya da sizi mutlu eden olaylara -belki hayallerinize- kapı açacak. Mesela hayatınızın koskocaman bir sınav olduğunu duyduğunuzda artık şaşırmayacaksınız, korkutmayacak bu sizi, sanki diğer sınavlar buna hazırlıkmış gibi gelecek, bunu öğrendiğinizde henüz çok küçük olmanıza rağmen şaşırmayacaksınız.
Bu sene geçmişinizde güzel bir yer edinecek. Mesela bu seneyi asla unutamayacaksınız. Arkadaşlarınız, öğretmenleriniz, kitaplarınızı özleyeceksiniz -biliyorum bu cümle size şu anda çok uzak geliyor, bana da öyle gelmişti ama her şeyi aştığınızda kitapları bile özlüyorsunuz- mesela bu yıl geçmişinizde yer ettiği zaman anlayacaksınız bu dediklerimi. O kadar özleyeceksiniz ki eski okulunuz artık eviniz gibi olacak, bu duyguları özellikle liseye ilk başladığınız yıllarda alışma süresince çok hissedeceksiniz, alıştığınızda hala içiniz bir buruk olacak. Geldiğiniz yerde gururlusunuz, mutlusunuz kesinlikle. Birçok şeyden feragat etmiş bulacaksınız kendinizi; özel hayatınızdan, belki sporculuğunuzdan, en çok da uykunuzdan… Uykunuzdan feragat etmiş olacaksınız hem de bunu isteyerek yapmışken bulacaksınız kendinizi. Artık bir uyku düzeniniz olmayacak. Uykusuzluktan ağırlaşmış bedeniniz o şekilde her sabah kalkmaya da alışacak, yorgun argın sınava girmeye de…
Geçen seneyi düşündükçe benim de gözlerim dolmuyor değil, verdiğim emeği özlüyorum, 2. evimi, öğretmenleri, arkadaşlarımla oluşturduğumuz o aile ortamını, hepsini ayrı ayrı özlüyorum. Yaptığım stresi de akıttığım yaşları da özlüyorum. O seneyi o kadar değerli kılan bunların hepsi ve daha sayamadığım bir sürü özelliğiydi. Şimdi size tavsiye vermem gerekirse, bu annenizinkinden, babanızınkinden ya da öğretmeninizinkinden farklı olmayacak. Sınava 1 ay kala son kez asılın derim, gücünüzün son damlasını akıtın, pişman olmayacaksınız. Bu tavsiyemi mazur görün, sizin geçtiğiniz yollardan sadece bir sene önce geçmiş birinin önerisi olarak alın. Çalıştıktan sonra nereye gideceğinizi takmayın, elinizden geleni yaptınız. Mutlu olun ve senenin kalanının tadını çıkarın. Tüm çabanızı harcadıktan sonra da ne geçmişten ne de gelecekten korkun. Geçmişte yaptığınız yanlışları görmezden gelin diyemem asla ama bu hatayı gelecekte yapmayacağınızı kesinlikle söyleyebilirim size, bu herhangi bir şey olabilir. Ne olursa olsun yaşadığınız anın tadını çıkarın, mutlu olmaya bakın. Ancak bu şekilde bu senenizin tadını çıkarabilirsiniz. O seneyi öyle kabul edin, artılarıyla ve eksileriyle mutlu olmaya bakın. Geri dönüp baktığınızda bol gözyaşı da bulsanız, hayatın bir engelini daha atlattınız, geri kalanın ne önemi var değil mi?