Noktalı Virgül
Geçmişten gelen sesleri duymak yoruyordu onları. Hayatta kalmak için dünyaya gelmiş olmanın, nefes alıp vermenin basit kaldığı zamanlardan geçmişlerdi. İstenilen özelliklere sahiplerdi. Boyları tamdı. Ne uzun ne kısa. Enleri inceydi. Kafalarının şekli güzeldi. Burunları, ağızları, gözleri, kaşları, kirpikleri, kulakları, milimi milimine ölçüye uygundu. Kalpleri atması gerektiği gibi atıyordu. Ne hızlı ne yavaş. Şanslı doğmuşlardı. Kendileri gibi Şanslılarla yaşıyorlardı. Bu yüzden her şey kolaydı. Sevmek, sevilmek, sevinmek... Her birinin eşi vardı. Çift sayıydı nüfusları. Ağlamak yoktu, toz kaçmadığından yaşarmıyordu gözleri. En mutlu mevsim neredeyse, oraya yerleşmişlerdi. Ne güzel ne steril bir dünya kurmuşlardı birlikte. Her şeyi, herkesi istedikleri yere koyup, istedikleri biçimi verebiliyorlardı. Ha ellerinde tuttukları bir küre, ha üzerinde yaşadıkları dünya. Aynı şeydi. İstedikleri gibi oynuyor, gülüyorlardı. Bunlarla döşemişlerdi hayatlarını.
Mi vitae magnis Fusce laoreet nibh felis porttitor laoreet Vestibulum faucibus. At Nulla id tincidunt ut sed semper vel Lorem condimentum ornare. Laoreet Vestibulum lacinia massa a commodo habitasse velit Vestibulum tincidunt In. Turpis at eleifend leo mi elit Aenean porta ac sed faucibus. Nunc urna Morbi fringilla vitae orci convallis condimentum auctor sit dui. Urna pretium elit mauris cursus Curabitur at elit Vestibulum.
Related by Tags
Comments
No comment at this time!