BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM
Hamd âlemlerin Rabbi, Maliki, ölümü ve hayatı biz kullarının hangisinin daha iyi amel işleyeceğini belirlemek için yaratan, yolundan gidildiği takdirde emniyetin elde edildiği Allah (c.c.)’a aittir.
Salat ve selam rehberimiz ve önderimiz, âlemlere rahmet olarak gönderilen Hz. Muhammed (sav)’e onun ehli beytine, dinin yaşanması konusunda bizlere örneklik teşkil eden Ashabına, bugüne kadar yaşamış ve yaşamakta olan tüm Müslümanların üzerine olsun
ALLAH(cc) nasip ederse bu yazımızda insanlığa yol gösterici rehber olan Kur’anı Kerim’in Enbiya suresi 22 ayeti kelimede ALLAH’ın(cc) ne murat ettiğini hayatımızdaki yerinin nasıl olması gerektiğini anlatmaya çalışacağız inşallah.
Enbiya 22 – Eğer yer ile gökte Allah’tan başka ilâhlar olsaydı, bunların ikisi de muhakkak fesada uğrar yok olurdu. O halde Arş’ın Rabbi olan Allah, onların vasfetmekte oldukları şeylerden (bütün noksanlıklardan) beridir, münezzehtir.
ALLAH(cc) eğer yerde ve gökte iki ilah olsaydı bunlar fesada uğrardı buyurmaktadır. Şimdi bu ayeti kelimede iki ilahtan bahsedilmektedir. ALLAH(cc) bu ayetteki muradını anlamak için “İlah” kavramını iyi bilmemiz gerekir ki hayatımızdaki karşılığı olsun.
İlah kavramını anlamak için peygamberlerin gönderiliş gayesini anlamak gerekir hiçbir peygamber ALLAH’ın(cc) varlığını kabul ettirmek için gelmemiştir çünkü ALLAH(cc) insanoğlunu yaratırken onların fıtratlarına bunu yerleştirmiştir (not: şimdi bazılarınızın aklına şu gelebilir peki ateisler ALLAH’ın(cc) varlığını inkar ediyor diyeceksiniz hani bir söz var düşen uçakta batan gemide ataist olmaz bir davetçi ataistle konuşurken ona aklı birkaç delil verdim köşeye sıkışınca dedi ki:abi aslında ben ALLAH’a inanmıyorum değil ama ben kız arkadaşımla rahat bir şekilde yaşamak istiyorum rahat takılmak istiyorum ama Müslüman olduğumu söylersem bu hayatı yaşayamam demiş)
Bütün peygamberler geldikleri kavimlere, beldelere ilk sözü ALLAH’tan(cc) başka ilah yoktur o halde ona kulluk edin.Bakın peygamberler kavimlerine geldiklerinde onlara ilk hitabı; “La ilahe illallah” temel esasına çağırmışlardır. Allah’tan başka sözü dinlenecek, hatırı kazanılacak hayata hâkim olan İlah yoktur. Allah’tan başka kendisine kulluk yapılacak, hayat programı program kabul edecek varlık yoktur, esasına çağırmışlardır.
Zaten tarih boyunca en büyük problem işte burada çıkmıştır.İnsanlığın bir arada yaşama konusunda ihtilaf çıkmamıştır kimse ben tek başıma yaşarım demiyor. İhtilaf, insanlar bir arada yaşarken hüküm koyma kanun belirleme yani yaşantıları kim belirleyecek burda çıkmıştır.Bir takım insanlar çıkmış kendi heva ve hevesine göre yaşarız, ALLAH(cc) gökyüzüne, yağmura, mevsimlere, insanların doğumuna ve ölümüne karışsın, yer yüzünde insanların yaşantı şekline biz karışalım demişler. Peygamberler ve ona tabi olanlar demişler ki; yaratan ALLAH (cc) ise yöneten o olacak, gökyüzünün hakimiyeti kimdeyse yer yüzünün hakimiyeti ondadır, demişler. Şimdi peygamberlerin davetine bakalım
Araf 59: Andolsun Biz Nuh’u kendi kavmine (toplumuna) gönderdik. Dedi ki: “Ey kavmim, Allah’a kulluk edin, sizin O’ndan başka İlahınız yoktur. Doğrusu ben, sizin için büyük bir günün azabından korkmaktayım.”
Evet Hz. Nûh diyor ki ey kavmim! Sadece Allah’ı dinleyin! Yal-nızca Allah’a kulluk yapın! Sadece Allah’ın hayat programını uygulayın! Eğitiminizi Allah’ın istediği biçimde düzenleyin, hukukunuzu Allah’ın istediği biçimde ayarlayın, ticaretinizi Allah yasalarına göre belirleyin, evinizi, eşyanızı, kazanmanızı, harcamanızı, hayata bakışınızı, insanlarla olan ilişkilerinizi, gecenizi gündüzünüzü Allah’ın istediği biçimde ayarlayın çünkü sizin için Allah’tan başka sözünü dinleyeceğiniz İlahınız yoktur. Allah’tan başka hayat programı kabul edilmeye lâyık Rab ve İlah yoktur
Araf 65: Ad (toplumuna da) kardeşleri Hud’u (gönderdik.) (Hud, kavmine:) “Ey kavmim, Allah’a kulluk edin, sizin O’ndan başka ilahınız yoktur. Hala korkup-sakınmayacak mısınız?” dedi.
Evet Rabbimiz diyor ki Âd kavmine de kardeşleri Hûd’u gönderdik. Yâni kendi kardeşlerinden kendi içlerinden olan, kendilerini tanıyan, kendi örf ve âdetlerine yabancı olmayan, kendi hukuk sistemlerine aşina olan, kendilerine yabancı olmayan bir peygamber gönderdi. Ya da melek olmayan, cinlerden olmayan kendilerinden, kendi cinslerinden bir peygamber gönderdi Allah onlara.
O da aynen selefi Nûh (a.s) gibi dedi ki Ey milletim! Ey kavmim Allah’a kulluk edin, sizin O’ndan başka İlahınız yoktur, öyleyse Rabbinize karşı gelmekten sakınmaz mısınız? diyordu. Hz. Nûh (a.s) da aynı şeyleri söylüyordu toplumuna. Tarih boyunca hiç değişmeyen kelime-i tevhidi, la İlâhe İllallah mesajı tekrar ediliyordu. Göklerde ve yerlerde Allah’tan başka İlah yoktur genel yasası tekrar ediliyordu. Göklerde ve yerlerde ne varsa zaten hepsi bu yasaya boyun bükmekteydi. Ama kendisine tanınan iradeden ötürü insanlar zaman zaman bu yasayı çiğnedikleri için her bir bozulma döneminde gelen Allah elçileri insanlara bunu hatırlatıyordu.
Araf 73: Semud (toplumuna da) kardeşleri Salih’i (gönderdik. Salih:) “Ey kavmim, Allah’a kulluk edin, sizin O’ndan başka ilahınız yoktur. Size Rabbinizden apaçık bir belge (mucize) gelmiştir: Allah’ın bu dişi devesi size bir belgedir; onu salıverin de Allah’ın arzında otlasın, ona bir kötülükle dokunmayın, sonra sizi acı bir azab yakalar” dedi.
Sâlih (a.s)’ın toplumuna söyledikleri de diğerlerinden pek farklı değil. O da aynı şeyleri söylüyor ve diyor ki ey kavmim Allah’a kulluk yapın sizin Allah’tan başka İlahınız yoktur. Allah’tan başka sözünü dinleyeceğiniz, hatırını kazanacağınız, çektiği yere gideceğiniz İlahınız yoktur.
ALLAH(cc) daha sonra Hz. Muhammed’e (s.a.v) şöyle buyuruyor;
Enbiya 25: Senden önce hiç bir elçi göndermedik ki, ona şunu vahyetmiş olmayalım: “Benden başka ilah yoktur, öyleyse bana ibadet edin.”
Yani bütün peygamberler insanlarını düşmüş oldukları şirk hastalığına yani ALLAH’tan başka ilah edinme hastalığinin ilacını getirmiştir.
(devamı gelecek inşaALLAH)