

Konu : "Aşk imiş her ne var alemde, ilim bir kıyl-ü kal imiş ancak." Fuzuli.
Gönderen :
Hatice Hakeri
Tarih :
17.10.2020 21:18:07
.
AŞK İMİŞ HER NE VAR ALEMDE
İLİM BİR KIYL-Ü KAL İMİŞ ANCAK...
Mektup-Cevap
Efendim,
Cevaplarınızı okuduktan sonra iyi ki yazmışım dedim. Allah mübarek etsin ruhum çözüldü sayenizde. İki cevaptan da kendimi biraz daha anladım ve kendimle ilgili notlar aldım. Geothe "İnsan kendini yalnızca insanda tanır" demiş. Hele bu insan siz olunca. Sonsuz şükürler olsun. Kendimde bir adım daha attım inşallah. Dün ikinci mailimin cevabını beklemek bana yıl gibi geldi. Ruh halimle ilgili tabi. Yürüyüşe çıktım. Sabahın erken saatleri, bahar kokulu tatlı bir esinti yüzüme değiyor ama benim yüreğim fındık kabuğunda yürüme sahasına geldim. Birer ikişer insanlar da gelmeye başladılar. Bir hanım elinde poşetle geldi açtı içinde evden getirdiği ekmekler sokak hayvanlarının önüne sofra kurar gibi onları sesiylede davet ederek buyrun yiyin dedi. Aynı yere ben iç sıkıntımı o sofra götürmüştü. Bir yere giderken veya her zaman ben faydalı ne yapabilirim? diye düşünmelisin dedim kendime. Gittiğin yere hediye ile gitmek ne güzel. Geçen gün bir arkadaşım bana gelirken yol boyunca içinden ezberden sureler okumuş onları hediye etti dualayıp bağışladık. Gözlerim dolmuştu bu inceliği karşısında.
Yazılarınızda sık sık ne güzel söylüyorsunuz "iyiyi al, kötüyü terket". İnşallah efendim. Madde inceldikçe kırılır ama maneviyat inceldikçe direnç kazanır diye duymuştum. İki cevaptan da direnç noktaları buldum efendim. Bunlardan biri "mobil". Onu gördüm fuarda ama hiç sizin gibi bakmamıştım sadece hayret etmiştim bunu nasıl bulmuşlar yapmışlar diye. Mobil, beni Gary Chapman'nın "Beş sevgi dili" kitabına götürdü yeniden. İncindiğim veya benden incinen insanlarla aramızda sevgi dilini kullanmakta farklılıklar olduğunu düşündürdü. Herkesin bir sevgi dili anlayışı var dedim. Gönül telini bir titretiyorlar ki günlerce kendine gelemiyorsun. Mobildeki gibi. O kendince sevdiğini sanıyor. Ve de kendince seviyor.
Değişik bir dua çıkardım kendime "mobil "den. Allahım öyle insanlarla yaşat ki bizi, İnsanlar, gönül tellerimize dokunduklarında veya biz dokunduğumuzda en güzel nağmeler, en güzel besteler, en hayırlı sözler çıksın ağızlardan.
Sağlığınıza duacıyım efendim.Sonsuz hürmetlerimle.
--------------------------------------------------------------------------------
Sayın Sabri Tandoğan Efendi Hz'nin cevaben yazdıkları :
Sayın Hatice Hakeri,
Efendim, ne olur, ne olur siz herşeyi bırakın, yazı yazın. Gerçi Orhan Pamuk gibi Türk Milletine hakaret ve iftira etmediğiniz için Nobel alamazsınız ama nice insanın gönlünde bahar çiçekleri açtırırsınız. Mailinizi okurken yanım, yörem hep pembeli beyazlı bahar çiçekleriyle doldu. Odam mis gibi kokmaya başladı. Yarabbi ne kadar canlı, diri, tertemiz bir üslup. Demek ki temiz gönüllerden temiz üsluplar çıkıyor. Allah sizden razı olsun. Hele sokaktaki hayvanlara evden getirdiği poşetinden ekmekleri çıkararak sofra kuran o mübarek hanımefendi beni o kadar duygulandırdı ki, gözyaşlarımı tutamadım. Allah ondan razı olsun. O ne güzel bir insan. Rahmetli babaannemi hatırladım. Egoist, bencil, nefsaniyetle dolu insanları anlatırken Yavrum, o alma ağacının altında doğmuş derdi. Ama o asil hanımefendi gibi, sizin gibi Allahın seçkin, güzide kulları verme ağacının altında doğuyorlar. Yüce Resulümüzün Hadis-i Şerifini hatırlamamak mümkün mü? Veren el, alan elden üstündür. Ne güzel birşey, vermek olayı. Yerine göre maddeten, yerine göre manen verebilmek. Bana dünyanın en zengin insanı kim diye sorsalar derim ki Bir insan düşünün. Bütün varlığı yarım ekmekten ibaret. Karnı acıkıyor, yemek için oturuyor. O sırada kapı çalıyor. Bir kimse Efendim, günlerdir açım, yardım istiyorum diyor. Ev sahibi de gidiyor sofradaki yarım ekmeğini alıyor, eliyle ikiye ayırıyor, buyur kardeşim diyor, benim bütün varlığım bundan ibaret ama sanırım çeyrek ekmek seni de doyurur beni de doyurur. Afiyetle ye. İşte benim için o an dünyanın en zengini o kimse... Verebilmek ne güzel birşey. İnsanoğlu verdikçe güzelleşiyor. Hayatı, bir değer, bir anlam kazanıyor. Yarabbi, bizleri de cümle alemi de veren kullarından eyle. İnsanoğlu ne kadar verirse o kadar zenginleşiyor, yücelik kazanıyor.
Mobil konusundaki yazdıklarınız da beni duygulandırdı. Biz de hepimiz de öyle değil miyiz? En ufak şeyler bizleri sarsıyor, artı veya eksi yönde etkiliyor. Fikret, bir şiirinde
Bir örümcek götürür Hakka beni
diyordu. Yunus,
Benim bir karıncaya ulu nazarım vardır
diyordu. Ve ilave ediyordu
Cümle yerde Hak nazır, göz gerektir göresi.
Allah bizleri de görebilen, idrak edebilen, hissedebilen, anlayabilen kullarından eylesin. Görmek ne muhteşem bir olay. Ne ürpertici bir durum. Ama çok yönlü görebilmek, o görüşü idrak mertebesi ne çıkarabilmek... O zaman hayat yepyeni boyutlar kazanıyor. O zaman insan bir cennette yaşadığının farkına varıyor. Önemli olan farkındalığımızı her gün biraz daha üst boyutlara taşıyabilmek. Görenedir görene, köre nedir, köre ne? sözü ne kadar anlamlıdır. Ben, sevme olayının görme olayından sonra başlıyacağına inanıyorum. Göremediklerimizi, idrak edemediklerimizi, farkında olmadıklarımızı aynı zamanda sevemiyoruz da. Sevemedikçe de yaşayamıyoruz ki. Yaşamak ancak sevgiyle olduğu zaman bir anlam kazanıyor. Sevgisiz geçen bir hayat amiyane tabiriyle sürünmekten başka nedir? Fuzuli,
Aşk imiş, her ne var alemde
İlim, bir kıyl-ü kâl imiş ancak
diyordu. Allah, bizleri de seven, sevilen kullarından eylesin. Ve biz de Yunus gibi
Sevelim, sevilelim, dünya kimseye kalmaz
diyelim. Sitemize güzellik ve ihtişam kazandıran çok kıymetli maillerinizi bekliyor, selam, sevgi ve saygılarımı sunuyorum.
Sabri Tandoğan
Aziz Ruhları Şad Olsun.