Hoplit projesi, modern yüzeyden yüzeye füzelerin sahip olduğu ana problemleri çözmeyi amaçlamaktadır. Çevresindeki hava sahasını doğrudan etki bölgesinden doğrudan uçaktan ve çoğunlukla manastır altında, GPS'e (Batı ülkeleri için) pratik olarak slavik olarak bağlı, sinyal açısından yeterince güçlü olmayan ve aynı zamanda modern EW ile kolayca tıkanan temizleme ihtiyacından bahsediyoruz. .
Günümüzde, yüzeyden yüzeye füzeler çoğunlukla dikey olarak yukarı doğru fırlatılıyor, bu da onları genellikle kendi uçakları tarafından işgal edilen hava sahasına götürüyor - ve burada, rastgele bir çarpışma bile o kadar da uzak değil. Elbette, grevden önce gökyüzünü temizlemeye çalışabilirsiniz, ancak bu durumda kara birlikleri havadan destek kaybedecek. Bir defalık füze saldırısı olasılığı için bu çok mu pahalı?
Bundan kaçınmak için, Hoplite proje füzeleri değişken alana sahip gelişmiş aerodinamik yüzeyler ve türbinli katı yakıtlı bir roket motoru ve 1 kilometreden daha yüksek olmayan bir yükseklikte bırakılarak, hemen hemen hemen sonra kılavuzlu roketin uçuş yönünü hızlıca değiştirmesini sağlayacak bir kompresör kombinasyonu sağlayacak. Genellikle uçaklar tarafından değil çoğunlukla helikopterler tarafından kullanılır.
Dağlık bölgelerde roketler kullanırken oldukça uygunsuz olduğu ve EW silah ordusu olan düşmanlıklarda görünüşte daha da rahatsız edici göründüğü ağır bir GPS bağımlılığı ile bölümlemek için, güdümlü füze, rotadaki arazi üzerindeki verileri depolayacak Hareketleri (bir avtonavigator kartı gibi) ve manzarayı lazer izleme sistemi yardımıyla araziyi yorumlayarak rotayı kontrol edin. Aslında, bu karmaşıklık derecesi henüz ayrıntılı olarak belirtilmemiş olan bir lidar (optik aralığın aktif telemetre) bir varyasyonudur.
Hoplite-S roket modifikasyonu, hedefi vurmaya yönelik talimatlar almak için tek yönlü bir iletişim modundayken hedefi tespit etmek için kullanılan lidada dayanacaktır (eğer hedef uçuş sırasında hareket ederse veya diğer ateş silahları tarafından imha edilmişse). Aynı zamanda, Hoplite-L modifikasyonu, arazinin yapısını detaylandırabilen ve daha sonra Hoplite-S füzelerine iki yönlü iletişim kanalları aracılığıyla iletilen istenen hedefleri bağımsız olarak belirleyebilen bir lidar ve bilgisayarın biraz daha karmaşık bir kombinasyonunu kullanır.
Aslında, ideal olarak bağımsız hedef belirleme ve daha sonra GPS kullanmadan hedefleri imha etme yeteneğine sahip bir İHA filosunu görüyoruz. Aslında, roketin kendisi teknik olarak, geleneksel motorlu insansız hava taşıtlarına önemli ölçüde yaklaşacaktır. Yanarken, gazlarıyla birlikte roket yakıtı türbini döndürür, böylece dış hava alan kompresörü sürerek roketin Mach 0,6'e kadar daha düşük hızlarda uzayda hareket etmesini sağlar. Doğal olarak, düşmanın hava savunma sistemine ve hızlı bir saldırıya ihtiyaç duyarsanız, güdümlü füze 3 ve Mach'dan daha fazla uçuş hızında manevralar yapabilir. Aynı zamanda, bir roketin, bir gemide bile, en azından gelişmiş bir askeri üsse yerleştirilen özel modüler konteyner birimlerinden konuşlandırılması mümkün olacak. 140 - 160 kilometre mesafedeki Hoplite roketi, düşman topçularını veya kara birimlerini tepkiye çarpma riski olmadan etkileyebilecek.
Şimdiye kadar, sadece önümüzde bir kavram beliriyor, ki bu gelecekte gelecekte gerçek bir savaş sistemi haline gelmeyebilir, ancak bu gelişmenin gerçekleri dikkat çekicidir. Bu gelişime ilk tepki kaçınılmaz olarak “Zaten bir İHA'nız varsa bunun için ne içindir?” Gibi görünüyorsa Şok, keşif niteliğindeki İHA'lar İkinci Dünya Savaşı'nın bombardıman uçaklarını ve kendi güçlü hava savunmasına sahip olan orduyu nadiren geçebilir (ve, Gürcistan'daki 2008'taki Rus silahlı kuvvetlerinin aksine, yoğun kullanıma hazırdır) ve bu tür hedefleri paketlerini çarpıcı. Aynı zamanda, roketlerin maksimum hızı, bu tür alışılmadık bir motor kullanılsa bile, bu görevin çözümünü çok daha zorlaştıracak.
Avrupalı güdümlü füzeler üreticisinin planlarını hayata geçirebileceğini belirtmekte fayda var. Bu, şirketin daha önce uyguladığı tüm projeler tarafından kanıtlanmaktadır. Çok uzun zaman önce MBDA şirketi, Fire Shadow adlı İngiltere'deki yeni hırsız cephanelerinin üretimine başladı. MBDA’nın Birleşik Krallık temsilcisi olan Steve Wade’e göre, uçan füzelerin test çalışmaları tamamlandı. Aynı zamanda, Ateş Gölge roketi birkaç hareketli ve sabit hedefe başarıyla isabet etti. Daha önce bildirildiği gibi, Fire Shadow roketi 2012'ta seri üretime girdi, bu roket İngiliz ordusunun emriyle kuruldu.
Yangın gölge
Steve Wade’e göre, bu karmaşık mühimmat MBDA tarafından İngiltere Savunma Bakanlığı ile yakın işbirliği içinde kuruldu. Projeyi nispeten kısa bir sürede uygulamak mümkündü. “Asılı” bir roketin yaratılmasıyla ilgili çalışmaya başlamasına ilişkin ilk bilgi, Takım Kompleksi Silahlar programı çerçevesinde 2007'ta ortaya çıktı.
Ateş Gölge güdümlü füzenin 200 kg'dan daha fazla ağırlıkta olmadığı bildirilmiştir., 270-550 km / s hıza sahip, füzenin menzili 100 km. Bir baraj kabuğu 4600 metreye kadar yükselebilir ve 6 saat boyunca bir savaş alanı üzerinde uçabilir. Uçuş sırasında roket koordinatlarını ve görsel verilerini operatör konsoluna iletir. Belirtildiği gibi, “gezici” roket, saldırı helikopterleri ve modern İHA'lar ile birlikte etkili bir şekilde kullanılabilir.
Fire Shadow gibi baraj füzeleri, kara kuvvetlerinin hareket kabiliyetini ve ateş gücünü önemli ölçüde arttırıyor. Kendi topçu birimlerinin konuşlandırılmasını ve hava desteğini beklemeden küçük birimleri hareket halindeyken düşmanın savunmasına sokmak için gerçek bir fırsata sahipler. Savaş alanının füze karşıtı güdümlü füzelerle doygunluğu, zırhlı araçlarla ve çeşitli düşman tahkimatlarıyla hızlı bir şekilde başa çıkmayı ve düşmanı moral bozucu hızlı operasyonlar gerçekleştirmeyi mümkün kılar.
Bilgi kaynakları:
-http: //compulenta.computerra.ru/tehnika/weapons/10007444
-http: //rnd.cnews.ru/news/line/index_science.shtml? 2012 / 03 / 26 / 482775
-http: //ru.wikipedia.org