Goop ile ilgili en popüler hikayelerden bazıları, narsist bir ebeveyn veya partner olmayı - ve onunla ilgilenmeyi - tartışan psikiyatrist Robin Berman ile yaptığımız hikayelerdir. (Onları oku İşte , İşte , ve İşte veya Dr. Berman ile yeni podcast bölümümüzü dinleyin İşte .) Şimdi bile, birkaç yıl sonra, konuyla ilgili fikirleri olan insanlardan hala notlar alıyoruz. New York merkezli psikiyatrist ve Mount Sinai Tıp Fakültesi Tıp ve Beşeri Bilimler Akademisi direktörü Dr. Suzanne Garfinkle ile ilk kez bu şekilde bağlantı kurduk.
Garfinkle, 'Aşırı durumlarda patolojiye neden olsa da, 'narsisizm' kirli bir kelime değil,' dedi. “Aslında, insani gelişmedeki temel görevlerden biri narsisizmi etkin bir şekilde geliştirmek ve kullanmaktır. Çoğu zaman, başarılı bireyler sağlıklı bir dozda kendi kendine katılım ve gösteriş olmadan oldukları gibi olmazlar. '
Garfinkle'ın da gördüğü gibi sorun, çocukların ebeveynlerindeki narsisistik özelliklere karşı çok duyarlı olmaları. Ve ebeveynler bu özellikleri incelenmeden bıraktıklarında, sonuçta çocuklarına yük olan ve ilişkilerini zorlayan istenmeyen sonuçlar ortaya çıkıyor.
Garfinkle’in ebeveynlik kılavuzu, narsisizmin bazı lekelerini ortadan kaldırmayı amaçlıyor. Onun yerine, çocuğunuzun hayatının her aşamasında sahip olabileceğiniz narsisistik özellikleri daha akıllı ebeveynlik gücüne dönüştürmek için stratejiler öneriyor.
Narsist Ebeveynler İçin Bir Kılavuz
Yedinci doğum günü için, takıntılı olan oğlumu Yıldız Savaşları , için Yıldız Savaşları kostüm partisi. Bütün aile farklı karakterler gibi giyinmiş geldi. Doğum günü çocuğuna herkesin rolünü belirlemesi için tanrısal bir konum verilmişti ve bana Leia olacağımı söylediğinde, başrolü oynamaktan heyecan duydum ve şimdi elbette benim yükümlülüğüm olan alışveriş hakkında hayal kurmaya başladım. Hangi iki çocuk annesi, yeni moda ürünleri elde etmek için suçsuz bir bahanenin özlemini çekmiyor? Özellikle Diane von Furstenberg, Cynthia Rowley ve Rag & Bone akıllarını tuhaf olanı dönüştürmeye karar verdiklerinde Yıldız Savaşları Zımba, zarif hazır-bekletici mi? Ama oğlumun aklındaki, kutulu tulumlarla giyinmiş Endor'dan Prenses Leia (Bölüm VI) olduğunu öğrendiğimde hayallemim birden sona erdi - havalı bir görünüm, ama Carrie Fisher benden daha iyi.
Tam da daha standart Prenses Leia topluluğunun erdemlerini tartışmak üzereyken, alarm zilleri çaldı: narsistik ebeveynlik! Bu, yedi yaşındaki bir çocuğun doğum günü partisiydi. Yine oradaydım, kendini beğenmiş ve kendini beğenmiş biri olarak. Bu yüzden görevi kabul ettim ve sert, büyük boy kamuflaj teçhizatı aramaya başladım. Sonunda, oğlum bulduğumuz hiçbir şeyi beğenmedi, bu yüzden rolümü 'Padmé ile mücadele' (Bölüm 2 - kemer ve blaster ile beyaz elbise) olarak değiştirdi ve ben de biraz sinirli egzersiz kıyafeti aldım. anlaştık mı.
Partide, genç Jedi'larım tüm klanı ışınlamaktan zevk aldı, ama kendimi yeniden z-şey olarak yakaladığım başka bir an vardı. Konuşmaya meyilli olan oğlum tipik olarak doğum günü partilerinde bir sandalyede durmak ve konuklara nazik bir konuşma yapmak için bir dakika ayırır. Mumları üfledikten sonra ona sarıldım ve oturma odamızı dolduran (çok tuhaf görünen) yetişkinler grubuna bir şey söylemek isteyip istemediğini sordum. Ama bu sefer, gözle görülür şekilde rahatsız oldu ve kavrayışımdan sıyrıldı. Alarm tekrar çaldı: narsisizm! Bu sefer, geçmişte olduğu gibi organik olarak ondan gelmesine izin vermek yerine, çocuğumla gösterişli olmak ve performans göstermesi için ona baskı yapmak için. Çocuklar, sundukları keyifli hediyeler ebeveynlerin beklentilerine dönüştüğünde soluyorlar.
Yıllar boyunca ailelerle yaptığım çalışmalarda, narsisistik eğilimleri hakkında nazik hatırlatmalardan yararlanan birçok ebeveyn gördüm. Hepimiz bu tür alarmların çalmasından yararlanmaya hazırız: bunların kendileriyle değil, sizinle ilgili olduğunu fark ettiğiniz anlar. Alarm çaldığında kendinizi yakalayabilirsiniz. Alarm geliştirmek, gerçekte her tür terapide olmanın amacıdır - özel nevrozunuz ne olursa olsun - ve çoğu zaman, bu narsisistik süreçler çocukların aleyhine kontrol edilmeden devam eder.
Temellere Dönüş: Narsisizm Nedir?
'Özçekim nesli' artık ebeveyn oluyor ve narsistik ebeveynlik sorunu ve bunun çocuklar üzerindeki etkisi her zamankinden daha acil.
Narsisizm, kişinin benliğini ve ilişkilerini etkileyen, düşük veya şişirilmiş benlik imajı, benmerkezcilik, hayranlık arayışı ve empati ile ilgili zorlukları içeren bir bozukluktur. Narsistler, gerekli işi yapmadan harika olmak isterler ve başkalarını öncelikle kendilerini daha iyi hissettirmek için kullanırlar.
Narsistik kişilik bozukluğu oldukça nadir görülürken (ve genellikle bu hastalığa sahip olan kişi tarafından tespit edilemez), birçok ebeveyn, çeşitli şekillerde gelen narsisistik özelliklere sahiptir:
Kırılgan narsist: Ebeveynliğiniz veya çocuklarınızın eleştirilmesinden ve reddedilmesinden korkuyorsunuz.
Görkemli narsist: Güç ve zafere bağımlısınız ve hem çocuklarınıza hem de çocuklarınıza karşı övünme eğilimindesiniz.
Elitist narsist: Hak sahibi ve sosyal tırmanış, hem çocuklarınız için hem de çocuklarınız için her şeyin en iyisine razı olacaksınız.
Mazoşist narsist: Bir şehit, çocuklarınızın onlar için ne kadar fedakarlık yaptığınızı unutmasına asla izin vermiyorsunuz.
Sorunlu olsa da, tüm bu kişilik konfigürasyonları eğitim ve psikoterapi yoluyla değiştirilebilir.
Narsistik Ebeveynliğin Birçok Faydası
Ama tahmin edin ne oldu: Ebeveynlikteki bazı narsisizmlerin aslında potansiyel faydaları var. Narsistler kendilerine yatırım yaparlar ve çocuklarını kendilerinin bir uzantısı olarak gördükleri için bu yatırımı onlarla paylaşabilirler. Narsist bir ebeveyn (NP), on yaşındaki çocuğunun görüldüğünü ve takdir edildiğini hissetmesine izin vererek, iyi notları veya bir satranç ödülünü belirli bir canlılıkla kutlayabilir. Doğal bir manipülatör olarak bir NP, çocuklarının üçüncü sınıfta en iyi öğretmeni alması için şiddetli bir savunucu olabilir. Narsistler, istediklerini elde etmede harikadır ve on iki yaşındaki bir çocuk, annesinin işyerinde onu nasıl 'öldürdüğünü' anlattığını duymaktan ilham alabilir veya annesinin restorandaki en iyi masayı puanını izleyerek önemli müzakere becerilerini öğrenebilir. Egosu “yılın babası” olmasına bağlı bir narsist, bahçeye bir top atarak çok zaman harcayabilir ya da çocuklarını tatillerini zenginleştirmeye götürebilir (sizinkinden daha iyi!). Başka bir kayda göre, narsistik bir ebeveynin çocuğunun kaçınılmaz olarak karşı karşıya geldiği iyi huylu ihmalin avantajları vardır: Ebeveynlerinizin her zaman dikkatini çekemeyeceğinizi öğrenmek güzel (bir sonraki Botoks enjeksiyonlarını planladıkları için bile) ayna).
Öyleyse, yanınızda çok toksik olmayan bir narsist varsa, bu nedenle bazı avantajlar elde etmeniz muhtemeldir. Yani, onları hayal kırıklığına uğratana, dikkatlerini onlardan uzaklaştırana veya daha kötüsü onları yenmeye çalışıncaya kadar.
Narsistik Ebeveynliğin Tehlikelerinde Yönlendirme
Narsist ebeveynlerin çocukları öngörülebilir bir dizi soruna sahip olma eğilimindedir. Ebeveynlerinin duygularının kendilerininkilerden daha önemli olduğunu çabucak öğrenirler ve kendi duygularını görmezden gelerek veya inkar ederek buna adapte olurlar. Bu, sorunlara neden olur çünkü gerçek benliklerini asla bilemezler. NP'ler görünüşe büyük önem verdiğinden, çocukları genellikle yargılanmış ve eleştirilmiş hisseder ve düşük özgüven ve depresyon geliştirebilir. Ebeveynlerinin öfke eğilimi, sevginin koşullu olduğunu hissetmelerine neden olur ve genellikle endişe ve güven sorunları ortaya çıkar. Son olarak, ebeveynlerinden narsisistik davranışları öğrenirler ve kendileri de benzer - genellikle daha aşırı - narsisizm geliştirmeye devam edebilirler.
Ancak çocuğunuzun hayatının her aşamasında narsisistik ebeveynlik döngüsünü kırmanın bir yolu var. Çocuk gelişiminin her aşaması, narsist ebeveyn için belirli zorluklar sunacaktır. Çözümler her aşamada aynıdır:
-
Seninle alakalı değil.
-
Meraklı kal.
-
Narsisizminizi kullanın.
Gebelik
Bir NP olarak, bedeninizin artık evrenin merkezi olduğunu keşfetmekten heyecan duyabilirsiniz. Öte yandan, hamileliğin fiziğinize aldığı bedelden de heyecanlanmayabilirsiniz. Pek çok narsist anne, bu fedakarlık silsilesi başladığında çocuklarına kızmaya (veya en azından onlara karşı son derece kararsız hissetmeye) başlar.
Hamilelikteki ilişkiler karmaşık olabilir ve narsisistik özellikleriniz varsa, diğer kadınlarla, belki de kendi annenizle, büyük ihtimalle sorun yaşarsınız. Narsisizminizi paylaşırsa, hamileliğiniz ona meydan okuyacaktır. Kendini rekabetçi veya sahiplenici hissedebilir ve tüm deneyimi kıskanabilir. Sıkıcı veya tuhaf bir şekilde ihmal ediyor olabilir. Ayrıca, bu süre zarfında insanların size vereceği tepkiler konusunda özellikle hassas olacaksınız. İhtiyaçlarınız hakkında yeterince düşünceli davranıyorlar mı? Ultrason resimleriniz için yeterince beğeni alıyor musunuz?
İpuçları:
-
Bu sizinle ilgili değil - daha doğrusu, çok uzun süre değil. Narsistler için önemli bir zorluk, görünüşlerin ötesine bakmaktır. Kazağınızdaki kilo almaya, çatlaklara ve kurumuş kusmuğa odaklanmamak zor. Kültür olarak, hamileliğin nasıl gittiğinin bir ölçüsü olarak bir kişinin hamilelik sırasında nasıl göründüğüne çok fazla önem veriyoruz. Kendinizi görünüşlerle olumsuz bir şekilde meşgul bulduğunuzda, içeride olup bitenlere yeniden odaklanmaya çalışın - hem duygusal olarak nasıl hissettiğinize hem de yüzeyin altında gerçekleşen mucizeye.
-
Meraklı kal. Narsistik ebeveynliğin zorluklarından biri, çocuğunuzun sizden ayrı bir varlık olarak istikrarlı bir farkındalığını geliştirmektir. Kendinize sorun: Bu aşamada neler görebilir, duyabilir ve hissedebilir? Soğuk bir bardak meyve suyu içtiğimde ne hissediyor? Onunla yüksek sesle konuş ve ona sorular sor. Bebeğinizle bağlantı kurmak için her gün birkaç dakikanızı ayırmak, onun zihni hakkında bir merak geliştirmenize yardımcı olacaktır.
-
Narsisizminizi kullanın. Hamileliğin ihtişamını yakalamaya çalışın. Sizin için özel olma zamanıdır ve kendinizi iyi hissetme hormonlarınız bebeğinizin beyin gelişimini olumlu yönde etkileyebilir.
Bebeklik
Narsist ebeveynlerin çoğu için bebeklik kolay bir zamandır. Birinin gözyaşları, her şeyi için kapatıcı olmak sizin için inanılmaz derecede tatmin edici olabilir. Mükemmeliyetçiliğiniz sizi mükemmel bakım sağlamaya odaklayabilir ve özenli bir anne toplumdan sıcak bir karşılama alabilir.
Öte yandan, narsist ebeveynler için, bir bebeğin tanıtımı, benliğinizi özüne kadar zorlayabilir. Pek çok insan, bir bebeğin ortaya çıkmasıyla ilgili yabancılaşma yaşar - bir tuhaflık, yabancılık hissi ve hatta sevginin yokluğu. Aramızdaki kontrol için, ilk birkaç ay sonsuz zorluklar getirir: Bebeğiniz yemek yemeyebilir, uyuyamayabilir, kucaklayamayabilir, kucaklaşamayabilir veya programınızdaki tüm uygun kilometre taşlarını karşılayamayabilir. Bebeğinizin zor bir mizacı varsa, kendinizi bilinçli ve diğer ebeveynleri kıskanmış hissedebilirsiniz. Uyku yoksunluğu ve diğer fiziksel rahatsızlıklar herkes için rahatsız edici, ancak NP'ler kendi ihtiyaçlarını bir kenara bırakarak ekstra huysuzlaşıyor.
İpuçları:
-
Seninle alakalı değil. İngiliz psikanalist D.W. Winnicott, bir ebeveynin yapabileceği en önemli şeyin bebek için iyi bir 'kucaklaşma ortamı' sağlamak olduğunu söyledi. : 'Sağlığın temelleri, kendi bebeğine olan sıradan sevgi dolu bakımında sıradan anne tarafından atılır.' Diğer bir deyişle, çocuğunuzun gelişmesi için özel bir şey yapmanıza ya da olmanıza gerek yoktur.
-
Meraklı kal. İlk olarak, mizaç kavramında biraz rahatlayın. Bebeğinizin dünyaya getirdiği nitelikleri belirlemeye ve tanımaya çalışın ve bu doğuştan gelen nitelikleri değiştirmek için yapabileceğiniz çok az şey olduğundan, bir ebeveyn olarak kusurlu olduğunuz için kendinizden biraz baskı alın. İkincisi, bebeğiniz henüz konuşamıyor, bu nedenle gün boyunca onu kovmak kolaydır. Ona sorular sorun ve ona bir sohbetin ritmini öğretin, zaten dinlediğinizi göstermek için ona bakın.
-
Narsisizminizi kullanın. Çocuğunuz için şu andan daha fazla evrenin merkezi olduğunuzda hayatta zaman yoktur. Sahip olun. Tanıdığınız en sevecen, özenli, ilgi çekici ve şefkatli anne olmak için bu süper gücü kullanın. Bir bebeği şımartamazsın. Ayrıca, hazır olduğunuzda veya anlamlı hobilerle yeniden etkileşim kurmaya çalıştığınızda işe geri dönmeyi düşünün. Narsist ebeveynler, değerlerini pekiştirmek için başka girişimleri olduğunda daha iyi yaparlar. Onlar için diğer her şeyden vazgeçmezseniz, çocuklarınızdan daha çok keyif alabilirsiniz, bu da karmaşık kızgınlık duygularına yol açabilir.
Erken çocukluk
Küçük bir çocuğun güvenini ve sevgisini kabul etmenin onayını yenmek zor. Bu, çocuklarınızın sizin gibi olmak isteyeceği yaştır. Ayakkabılarınızı deneyecekler ve 'işe gitmek' oynamak için çantanızı alacaklar. Oyuncaklarını gazeteye sarıp size hediye edecekler. Evden çıktığınızda ağlayacaklar, okuldan aldığınızda sevinçten zıplayacaklar. Bu NP'ler için baş döndürücü, bağımlılık yaratan bir aşamadır - tamamen hayranlık. Çocuklarını genellikle bu aşamada ömür boyu tutuyorlar ve işler değiştiğinde kafaları karışıyor.
Ama kabul edelim: Yeni yürümeye başlayan çocuklar ve okul öncesi çocuklar da bazen korkunç insanlardır. Kendilerini şiddetle keşfediyorlar ve sizin için meydan okuma, onlarla oldukları yerde buluşmaktır.
İpuçları:
-
Seninle alakalı değil. Starbucks'ta sırada beklerken ya da kayınvalideniz geldiğinde, çocuğunuz hayatının en büyük öfkesini, sizin düşünceli müdahalelerinize tamamen tepkisiz bir şekilde atacaktır. Derin bir nefes alın ve size kirli bakışlar veren kişilerin kendi erken ebeveynlik günleri için hafıza kaybı yaşadıklarını unutmayın. Benzer şekilde, karışıklıklardan korkmamaya çalışın. Küçük çocukların halıya elma püresi dökmeleri ve parti ayakkabılarını boyamaları gerekiyor. Okul öncesi lobisinde, başarıların hızı hakkında çok konuşma yapılacak: tuvalet eğitimi, konuşma, akademik öncesi beceriler. Buna kapılma. Çoğu insan, erken okuyucuların ille de daha iyi okuyuculara dönüşmediğini unutur. Çocuğunuzun sağlıklı ilerlemesini kutlayın.
-
Meraklı kal. Astronotları bir kez daha oynamak yerine bir saatlik C-SPAN izlemeyi tercih edebilirsiniz. Ama şunu deneyin: Günde beş dakika yere oturun ve kendinizi oynamak veya konuşmak istedikleri her şeye adayın. Çok pasif olmaktan hoşlanmıyorsanız oyunları başlatın, ancak onları çocuğunuzu merkeze alan oyunlar yapın. Onlarla ne yapmakta oldukları hakkında röportaj yapan bir TV muhabiri olduğunuzu varsayın. Bayanlar ve baylar, ben NYC haberlerini bildiren annem. Burada, oyun sahasından bir mutfak Tupperware kabına taş koyan genç Jonah ile birlikteyim. Jonah, izleyicilerimize dünyada ne yaptığını açıklar mısın…? '
-
Narsisizminizi kullanın. Eğlence olun. Komik, karizmatik bir narsist iseniz, kukla gösterileri yapın. Doldurulmuş hayvanlarını konuşturun. Okul oynayın ve öğretmen veya inatçı öğrenci olun. Bunun gibi ebeveyn odaklı oyun onlar için heyecan verici ve eğlencelidir.
Okul yaşı
Çocuklarınız farklı zevklere, yeteneklere ve ilgi alanlarına sahip bireyler haline geliyor. Bu benlik saygısı geliştirme çağı, ama biz onların öz saygılarından bahsediyoruz, senin değil. Onlara yardımcı olan şey, size yardımcı olandan farklı olabilir. İkiniz için de iyi olan bir şey, bu yaştaki çocukların sizdeki iyi şeylerle - yetenekleriniz ve güçlü yönlerinizle - özdeşleşmeye ihtiyaç duymasıdır. Bir NP olarak, çocuklarınız size doğal olarak benzediğinde buna bayılacaksınız ve eğer şanslıysanız, gizemli romanlardan zevk alan bir oğlunuz veya sizin gibi satrançtan hoşlanan bir kızınız var. Çocuklarınız sizden farklıysa, bu size narsisist yaralanmaya ve kuzeni narsisist öfkeye neden olabilir. Örneğin, futbolu bıraktığında, kendinizi kızınıza her zamankinden daha fazla takılırken bulabilir veya fitness, arkadaşlıklar ve üniversiteye giriş için biletini çöpe attığı için öfkeli bulabilirsiniz. İkincisi, ağaçtan uzaklaştıklarında onlarla daha az ilgilenebilirsiniz. Bir narsist olarak, iyi bir günde bile, kendi dışında odaklanmaya çalışıyorsun. Kötü bir günde ilgisizliğiniz aşikârdır ve çocuklarınız bunu hissedecektir. Yeterince takip sorusu sormayacaksınız, onları ortaya çıkarmayacaksınız veya oturup oyunlarını oynayamayacak veya akıllarında ne olduğunu soramayacak kadar meşgul görüneceksiniz. Yeterince iyi olmadıkları için umursamadığınızı hissedecekler. Çocuklarınızdan biri size benziyorsa diğeri farklıysa bu dinamikler artabilir.
Ama çocuklarınız size çok benziyorsa, başka bir sorun daha vardır. Özel çocuğunuz olmanın büyük sorumluluğu ve baskısıyla suçlanabilirler. Büyüdükçe sonunda farklılıklar ortaya çıkacak ve o korkunç müziği sevmeye başladıklarında veya o iğrenç sınıf arkadaşına ilgi duymaya başladıklarında kendinizi kaybedebilirsiniz. Müziği veya sınıf arkadaşını sevmeyi bırakmaya çalışabilirler ve sonunda kendilerini boş ve kim olduklarından emin olamayabilirler. Winnicott'un 'sahte benlik' olarak adlandırdığı şey budur, burada bir çocuğun işi, kendi duygularını tanımak ve ona göre hareket etmekten ziyade ebeveynlerini memnun etmektir. Bir noktada baskıya kızacak ve isyan edecekler, muhtemelen harekete geçecekler ve zaten kırılgan olan özgüvenlerine daha da zarar verecekler. Bu, onlara güvenilmez hissettiren sevginizin bir sınavı olabilir. Ve elbette, sorunlu bir çocuğa sahip olmak, bir ebeveyn olarak kendi imajınız için harikalar yaratmayacak, kısır bir karşılıklı öfke döngüsünü beslemeyecektir.
İpuçları:
-
Seninle alakalı değil. Çocuğunuz kendi kişiliği haline geldikçe, değerlerinizi sorgulamaya başlayabilir. Ailen harika barbekülerle meşhur iken, o vegan olduğunda çok incinmemeye ve kızmamaya çalış. Belki dondurma veya Lego isteklerini fazlasıyla tatmin ederek, onun sevgisini kazanmak için çok uğraşmayın. Narsist ebeveynler bazen çocuklarını şımartır ve kendilerini çok güçlü hissetmelerine neden olur. Bir düzeyde, muhtaçlığınızdan rahatsız hissedecekler.
-
Meraklı kal. Bu, akademik ve ders dışı başarıların, ev ödevlerinin ve notların önemli ve ciddi şeyler olarak kabul edildiği yaştır. Çocuğunuzun ilgi alanlarına odaklanın ve başarılarından büyük ölçüde yararlanın. Bunları diğer çocuklarla karşılaştırmaktan kaçının - çocuklar farklı oranlarda gelişir ve bu tür yorumlar utanç ve umutsuzluğa neden olabilir. Becerilerini kabul etmekten daha da önemlisi, onu neyin mutlu ettiğini bulmaya çalışın.
-
Narsisizminizi kullanın. Komik hikayeler anlatarak (sadece sizin yapabileceğiniz şekilde) veya (efsanevi) basketbol becerilerinizi göstererek çocuklarınızı etkilemeye meyilli olabilirsiniz. . Sınırlar dahilinde, bu, ilkokul yıllarında, size yetenek ve güç belirtilerini aradıklarında ve okşama ve kabadayılıkla kolayca ikna olduklarında çocuklara fayda sağlayabilir. Diğer yaşlarda geri tepebileceğine dikkat edin: Kendinizden bahsederken üç yaşındaki çocuğunuz size boş gözlerle bakacak ve on beş yaşındaki çocuğunuz maskelediğiniz güvensizliğin kokusunu alacaktır.
Gençlik
Çocuklarınızdan nasıl çok onay almanız gerektiğini hatırlıyor musunuz? Eğer normallerse, ergenlik döneminde tüm kusurlarınızı ortaya çıkarmak için CIA düzeyinde bir göreve başlayacaklar. 'Aptal', 'sinir bozucu' veya sadece 'uyanmamış' olsanız da, mutlaka duyacaksınız. Bunun da ötesinde, beğenebileceğiniz veya beğenmeyeceğiniz bir kişilik geliştiriyorlar ve bu konuda eskisinden çok daha az kontrolünüz var. Kıyafetlerini, etkinliklerini ve arkadaşlarını seçecekler ve diğer grupların onayı sizinkinden daha ağır basıyor. Hormonlar şiddetleniyor ve seks sürekli akıllarında. Eğer bir NP iseniz, çocuğunuzu kendinizin bir uzantısı veya yansıması olarak gördüğünüz için cinsellikle ilgili belirli sorunlarınız vardır. Onlarla rekabet etmeye başlayabilir veya bu yaşta seksin ne kadar kafa karıştırıcı olabileceğini unutabilirsiniz. Narsist ebeveynler, gençlerinin cinsellikle ilgili rahatlığını abartma veya alternatif olarak onlara çok uzun süre çocuk gibi davranmaya devam etme eğilimindedir.
İpuçları:
-
Seninle alakalı değil. Belli bir miktar isyan ve farklılık normaldir. Ancak öfke veya üzüntü halinde, size olan büyük ihtiyaçlarının devam ettiğini gözden kaçırabilirsiniz. İhmal edilmiş hissettiğin için ihmal edilebilirsin.
-
Meraklı kal. Ergenlik çağındaki çocuğunuzun, kendisi için derin ve önemli hissettiren birçok yeni fikri vardır. Bu, politika, din, okul, ilişkiler ve dünya hakkında tartışma ve alışverişi teşvik etmek için verimli bir zemin. Birlikte yemek yemeye ve konuşmaya çalışın. Seks hakkında konuşun ve onların fikirlerini, duygularını ve sorularını merakla dinleyin. Kim olduklarına dair idealize edilmiş versiyonunuza tutunmak yerine, şu anda gerçekte kim oldukları için orada olun.
-
Narsisizminizi kullanın. Bu, çocuk yetiştirmede size meydan okunacağı ve güçlü kalmanız gereken bir zamandır. Narsisistik özellikleriniz, muhtemelen güvensizliği örtbas etse de, geçmişte bunu yapmanıza yardımcı oldu ve onlara güvenmelisiniz. İşe dalın. Kendinizi size hayran olan ve takdir eden arkadaşlarınızla çevreleyin.
Yetişkinlik
Çocuklarınız nihayet haline geldikleri insanlardır ve muhtemelen onlarla ilişkilerinizdeki kalıplar da sağlamlaşmıştır. Kendi kırılgan özgüveniniz çoğu zaman ikili düşünmenize neden olur. Bir NP olarak, kendinizle ilgili fikriniz gizlice düşüktür ve yetişkin çocuklarınızda gördüğünüz tüm eksiklikleri içeren olumsuzluklara aşırı odaklanabilirsiniz. Çocuklarınız bu olumsuzluğu algılarsa, diyelim ki sizden ülke genelinde hareket edebilirler. Çocuklarınız çok başarılıysa, onları kıskanabilirsiniz: 'O daha genç ve tüm hayatı ileride.' Ve bir narsist olarak kıskançlığa eğilimlisiniz çünkü sürekli olarak değişmiş hissediyorsunuz. Belki de zor bir hayatınız oldu ve çocuklarınız size şımarık görünüyor. (Hatta diğer narsisistik ihtiyaçlarınıza hizmet etmek için onları şımartmış ve sonra onlara içerlemiş olabilirsiniz.) Belki de onlar, sizin yaşınızdan veya şimdi olduğundan daha iyi görünüyorlar veya daha mutlular veya daha zenginler. Bu, yaşlanmanın birçok narsisistik yarasıyla karşı karşıya kaldıklarında, çocuklarının ilk yıllarında hayatın merkezinde yer aldığını gören yaşlanan narsist ebeveynler için bir sorun olabilir.
Hepsinden kötüsü, yetişkin çocuklarınız hala gizlice amigoluk yapmak istiyorlar ve yeni kanepeleri / stajyerlikleri / oda arkadaşları / diyetleri / cinsiyetleri / cinsel tercihleri / önemli diğerleriyle ilgili eleştirilerinizi hoş karşılamıyorlar. Fikrinizin yararlılığını abartabilirsiniz. Israr ederseniz, terapistlerinin kendinizle ilgili her şeyi nasıl yaptığınızla ilgili söylediği tüm korkunç şeyleri duymanız muhtemeldir.
Çocuklarınız oldukları gibi ve şimdi soru şu: Yeterince iyi mi? Hiçbir zaman kendini yeterli hissetmeyen sizler, onlara koşulsuz sevgi ve duygusal güvenlik sağlamak için mücadele ediyorsunuz. Saygının ne kadar titrek olduğunu biliyorlar. Bu yüzden kendinizi sabit tutmaya çalışın ve onlara sahip olmadığınız derin güvenliği sağlayın. Asla sahip olmadığın ebeveyn ol. Çocuğunuzun haline geldiği tüm paketi kutlamaya çalışın.
İpuçları:
-
Seninle alakalı değil. Kendinizi eşini onaylamaz buluyorsanız, bunun nedeni kişinin çocuğunuz için yeterince cilalı, başarılı veya özel olmaması mı? Arkadaşlarınızın çocukları daha çok para kazanıyor mu? Yeterince hızlı torun alamadığın için kızgın mısın? Bu eleştiriler sadece çocuklarınızı yabancılaştırır. Sizden istedikleri, aldıkları kararlarda, haline geldikleri insanlarda hemen hemen kayıtsız şartsız destektir. İnce eleştiriler değil. Yapıcı eleştiri değil. Yaptıkları hatalardan korunma değil. Diğer bir deyişle, yetişkin çocuklarınızla iyi bir ilişki kurmak için en iyi stratejiniz iki kelimeyle özetlenebilir: radikal kabul.
-
Meraklı kal. Belki de narsisizminiz, çocuklarınızı tam olarak tanımanıza ve anlamanıza engel olmuştur. Bir ebeveyn olarak her zaman ikinci bir şans vardır. Sana kızgınlar mı? Eğer öyleyse, kendilerini aşırı derecede eleştirilmiş, gösteri parçası olarak kullanılmış veya ihmal edilmiş hissetmiş olmaları muhtemeldir. Geçmişte yanlış giden şeyler için pişmanlık duymayın veya utanmayın. Çocuğunuz olma deneyimleri konusunda onları açık olmaya davet edin. Kendi sınırlamalarınız için özür dilemekten korkmayın. Yetişkin yaşamlarında neyin anlamlı olduğunu anlatmaları için onları davet edin ve dinlemek için zaman ayırın.
-
Narsisizminizi kullanın. Egonuzun bir parçası iyi bir ebeveyn olmakla veya çocuklarınızla iyi bir ilişki kurmakla ilgiliyse, dünyanın geri kalanına katılın : Bu normal ve sağlıklıdır. Narsist bir ebeveynde, bu arzu çok güçlü olabilir ve ayrıca çocuklarınızla nihayet gurur duyabileceğiniz bir ilişki kurmak için ihtiyaç duyduğunuz motivasyonu sağlayabilir.
Son şey
Herkesin bir kişiliği vardır. Narsisizm gibi kişilik zorlukları için terapiye giden ebeveynler, çoğu zaman tüm farkı yaratan ince şekillerde değişir - daha fazla içgörü, kendini gözlemleme gücü ve çocuklarınıza daha fazla duyarlılık. Bununla birlikte, günün sonunda, sen kimsin ve narsisizminin temelinde kötü ya da değersiz biri olduğun duygusu yatıyor. Lütfen Winnicott’un 'yeterince iyi anne' kavramını, her ebeveynin hata yaptığı ve çocukların mükemmelliğe ihtiyaç duymadığı fikrini ezberleyin.
Bu makaleye tıklamak, ne tür bir ebeveyn olduğunuzu ve çocuklarınızı önemsediğinizi gösterir. Ve narsist bir ebeveyn olup olmadığınızı merak ettiyseniz, bilin ki ciddi narsistler, bırakın üzerinde çalışmak bir yana, sizin sahip olduğunuz gibi kendilerini tanımlayamazlar. Ve bu, kendinizi gerçekten iyi hissetmenizi sağlayacak bir şeydir.
Suzanne Garfinkle, M.D., M.Sc., Manhattan'da özel muayenehanede çalışan bir çocuk, ergen ve yetişkin psikiyatristi ve Mount Sinai'deki Icahn Tıp Fakültesi'nde Tıp ve Beşeri Bilimler Akademisi'nin kurucu direktörüdür. Ömrü boyunca New York'lu biri olarak B.A. İngilizce olarak Amherst College'dan M.Sc. University College London'dan teorik psikanaliz ve Mount Sinai Tıp Fakültesi'nden M.D. Columbia'daki Anlatı Tıbbı programında ders vermiştir ve Folger Shakespeare Kütüphanesi, Amerikan Psikanaliz Derneği ve Amerikan Psikiyatri Uzmanlık Eğitimi Direktörleri Derneği ile burslar almıştır. Dr. Garfinkle ders vermekten hoşlanıyor ve çocukları besleme, yemek ve edebiyat ve kardeş rekabeti dahil olmak üzere ebeveynlik ve beşeri bilimlerle ilgili konularda birçok akademik, profesyonel ve genel izleyiciye hitap etti.