Çocuk aklı mı, deli fikri midir bilinmez okuldan sonra eve gelir gelmez dolaptan iki tane yumurtayı kaptığım gibi 2 koltuk altıma sıkıştırdım.Soğuk oldukları için epeyce üşüdüm bi süre.Sonra alıştım ama.Annemin falan haberi yok .Düşmesinler diye bir de bezle bağladım onları bi güzel kollarıma.Tam yarım gün boyunca idare ettim elimi kolumu sallamamaya çalışarak.21 gün çok kolay geldi gözüme.
Ertesi gün sabah uyandığımda dünya başıma yıkılmıştı.Daha peydahlanmadan minicik civcivler yatağımın ,elimin, kolumun daha doğrusu vücudumun çokça bir bölümünü sarıya sıvamıştı.
Çaktırmamaya çalışıp banyoya giderken beni yakalayan annem basmıştı feryadı altımı pislettim diye.
Açıklamamı yaptım tabi.O batan yatağa çarşaflara hayıflanıyor bense 2 tane civcivin canına kıydığım için kendimi bir katil ilan ediyordum.Çok sürmedi..
Beni katil olmadığıma ikna etmek annemle babama düşmüştü.
Çok sürmedi neyseki.
Sonra 6 tane civciv aldık babamla.Bi yazımda bahsetmiştim zaten onlara nasıl gözüm gibi baktığımdan, çoban gibi sokaklarda elimde sopamla gezdirdiğimden falan gülen gözlere inat.
Şimdi düşünüyorum da; toplum tarafından bu denli kabul görmeyen bir davranışı sergileyen bi çocuk
nasıl oldu da bir o kadar kabul gören bir meslek sahibi oldu inanılır gibi değil!
Böyle olmaması gerekiyordu.
Ne olması gerekiyordu onu da tam bilmiyorum ama
yanlış var bir yerlerde.
Hem ben bazen kanto da dinliyorum canımın sıkkın olduğu zamanlarda.
O Ankara havası oynayan beylere bayanlara da bayılıyorum gizli gizli.
Hayran hayran bakıyorum.
Zevk-ü sefa eyliyorum aşk ile can'dan
Yar, bu akşamlar ki fena ..
Kurban olayım yarattıklarına ey yaradan
Etme eyleme beni ırak zevk-ü sefadan
der esas oğlan ve iyi geceler diler =)
not:bu arada ben bi şarap eksperi olmayı çok isterdim! =)