Ülkemiz her dönem sıkıntılar yaşamıştır. Geçmişte olduğu gibi içinde bulunduğumuz süreç de çok sıkıntılı. Ülkemizin birliği ve bütünlüğü için geçmişten ders alarak bu sorun ve sıkıntıları tekrar yaşamamak için çalışmalıyız…
Ülkemizin temel sorunlarını başlıklar halinde sıralarsak:
Eğitimde: Bilgiye hasımlık, Çokbilmişlik
Psikolojide: Sevgisizlik
Ahlakta: Menfaatperestlik
Ekonomide: Rantçılık, verimsizlik
Dinde: İnançsızlık, Allah’tan gayrı her şeye tapma
Siyasette: Popülizm
Kültürde: Fanatizm
Kurumlarda: Koordinasyonsuzluk
Toplumda: Güvensizlik
Toplumsal olaylara biz vatandaşlar olarak biraz daha duyarlı olmamız gerekir. Devletin malını kendi malımızdan daha fazla korumamız gerekir. Devletten aldığımız maaşları hak etmemiz gerekir. Yaptığımız projelerin hakkını vermemiz gerekir. Devletin menfaati ve çıkarları kişisel çıkarlarımızın üstünde olması gerekir.
Bugün kurumlarımıza baktığımız zaman iş yerine uğramadan maaş alanlar var. Onlara sormak lazım aldığınız parayı ne kadar hak ediyorsunuz? Veya aldığınız para helal midir?
Çalıştığımız işin hakkını vermezsek kul hakkına gireriz. Mesai saatlerine riayet etmekle, kul hakkından kurtulmuş olmayız. Mesaiye gelir de orada başka işlerle uğraşırsak vazifemizi ihmal etmiş oluruz. Aldığımız ücreti helal ettirmeye çalışmalıyız. İşine önem vermeyen, hırsızdır. Eğer haram yerse bu ona zehir olur. Haramla beslenen vücut, ateşte yanmaya lâyıktır. Kazandığı parayı helal ettirmeyenin hesabı çok ağır olur. Herkes hesabını patronuna değil, Allahü Teâlâ’ya verecek. Her işin, her hizmetin asıl sahibi patron değil, her mülkün sahibi Allahü Teâlâ’dır.
Ülkemiz ve ilimiz 15 Temmuz darbe girişimi sonrasında ayyuka çıkan olaylardan ders almalı! Özellikle devlet nezdinde yapılan projeler zamanında denetlenmeli. Projelerden nemalananlar cezalandırılmalı. 15 Temmuz gibi olaylar yaşanmadan, devletin denetim mekanizması çalışmalı. Bir kurum içinde usulsüzlük varsa o kurumun başındaki dahi herkes sorgulanmalı.
2011 yılında Türk-Alman Gazetecileri Buluşması programı çerçevesinde Almanya’da 9 gün kaldım. Alman Kondrad Adenauer Stiftung tarafından yapılan proje ile Almanya’daki gazete ve basın konseylerine bir dizi ziyaret gerçekleştirdi. Avrupa insanının kendi ülkesine olan bağlılığı hep dikkatimi çekmiştir. 9 günlük gezi programı sonrasında ülkemize geri dönerken proje koordinatörü Dr. Colin Durkop’un havalimanında yanımıza gelip, “Arkadaşlar bugünkü öğlen yemeği proje dâhilindeydi fakat yemek yenilmedi. Yemek ücreti kişi başı 20 dolar” diyerek, herkese 20 dolar verdi.
Bu olay karışında hem çok şaşırmış hem de çok hayran kalmıştım. Avrupa’daki insanların ne kadar sadık ve ülkelerine bağlı olduklarını görmüştüm.
Bizim ülkemizde durum böyle midir derseniz? Hiç zannetmiyorum… İlimizden örnek verirsek, ilimize baktığımız zaman hiçbir işi olmayan tamamen kurduğu dernekle projeler yapan ve projelerin ilde hiçbir etkeni olmadan sadece kendine ekonomik katkı sağlayanları göstermek çok da zor değildir. Düne kadar yeşil kartla, valilikten aldığı yardımlarla geçinen bir insanın hiçbir ticareti olmadan veya hiçbir işi olmadan altındaki arabaya ve yaşamındaki değişime bakıldığı zaman her şey aşikârdır.
Bizlerin dini İslam, fakat Müslümanlığın gereğinden çok da uzak yaşayan bir millet olmamalıyız. Kendi menfaatlerimizi ülkemizin veya ilimizin menfaatlerinin üzerinde görüyoruz. Hak etmediklerimiz oluyor veya başkasının hakkını gasp ediyoruz. Neyin helal neyin haram olduğunu bildiğimiz halde Müslümanlığın gerektirdiği şekilde yaşamıyoruz.
Avrupa ülkelerinde ise vatandaşlar, devletinin menfaatlerini hep kendi menfaatlerinden üstün tutarlar. Kimsenin hakkına tenezzül etmezler. Devletten aldıkları projeler üzerinde kendi çıkarlarını düşünmezler.
Bizim de ülke insanı olarak devletin varlığını her şeyin üzerinde tutmamız gerekir. Kendimizden çok devletin bekasını düşünmemiz lazım. Bugün devlet zengin olsun kişi fakir olsun. Devlet zengin olursa kişiye bakabilir fakat kişi ne kadar zengin olursa olsun devlete bakamaz. Yani devlete sahip çıkalım ki millet var olsun…