SAĞLIK ÇALIŞANLARININ SANAL ORTAM YALNIZLIK DÜZEYİ
BARIŞ ÖZTUNA, KEZBAN ÖZÇELIK KAYNAK
Bu çalışma; sağlık çalışanlarının sanal ortamlarda hissettikleri yalnızlık düzeylerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Türkiyenin batısında bir üniversite hastanesinde görev yapan sağlık çalışanlarına uygulanan araştırmada veriler; literatürden yararlanılarak hazırlanan soru formu aracılığıyla elde edilmiştir. Soru formu, demografik sorular ile 2014 yılında Korkmaz ve arkadaşları tarafından gerçekleştirilen Sanal Ortam Yalnızlık Ölçeği (SOYÖ) sorularından oluşmaktadır. SOYÖ üç faktör altında toplanabilen, 20 maddeden oluşmuş 5’li Likert tipi bir ölçek olup kişilerinlerin sanal ortamlarda yalnızlık düzeylerini ve sanal ortamların bireylerin yalnızlaşma durumlarına etkilerini belirlemek amacıyla kullanılmaktadır.
Sanal Yalnızlık Ölçeği toplam puan ortalaması 2,22±0,23 olarak belirlenmiştir. Sanal Sosyalleşme alt boyutu puan ortalaması 2,48±0,63, Sanal Paylaşım alt boyutu puan ortalaması 1,56±0,64 ve Sanal Yalnızlık alt boyutu puan ortalaması 2,75±0,84 olarak hesaplanmıştır. Bu çalışmada Sanal Ortam Yalnızlık Ölçeği (SOYÖ) Cronbach alfa katsayısı 0.76 bulunmuştur. Ölçeğin Cronbach alpha iç tutarlılık katsayıları sanal sosyalleşme boyutu için 0.60, sanal paylaşım boyutu için 0.87 ve sanal yalnızlık boyutu için 0.73 olarak hesaplanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, sağlık çalışanlarının sanal yalnızlık düzeylerinin ortalama bir düzeyde, sanal paylaşımların ise oldukça düşük olduğunu göstermektedir. Sanal ortamlarda gerçekleştirilen paylaşımlar düşük seviyede (1.56±0.64) olsa da sanal sosyelleşme (2.48±0.63) ve bu ortamlarda yaşanan yalnızlığın (2.75±0.84) daha yüksek seviyelerde olduğu bulgusu elde edilmiştir. Sağlık çalışanlarının tanıtıcı özelliklerinden cinsiyet ele alındığında erkeklerin sanal yalnızlık ölçeği toplam puan ortalaması (2.13±0.42) kadınlardan (2.35±0.51) yüksek çıkmıştır. Sanal sosyalleşme ve sanal yalnızlık alt boyutlarının puan ortalamaları ile demografik göstergeler arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p>0.05).
Anahtar Kelimeler (Keywords): Yalnızlık, Sanal Yalnızlık, Sanal Sosyalleşme, Sanal Paylaşım, Sağlık Çalışanları
VİRTUAL ENVİRONMENT LONELİNESS LEVEL OF HEALTHCARE PROFESSİONALS
This study was conducted to determine the loneliness levels felt by healthcare professionals in virtual environments. It was obtained through the formula to be asked using the literature. The question formula consists of demographic questions and a tested Virtual Environment Loneliness Scale (SLS) question by Korkmaz in 2014.
The total mean score of the Virtual Loneliness Scale was measured as 2.22±0.23. The mean score in the virtual general sub-dimension was calculated as 2.48±0.63, and the mean score in the Virtual Sharing sub-dimension was calculated as 1.56±0.64 in the Social Loneliness sub-dimension 2.75±0.84. The Cronbach alpha internal consistency coefficients of the scale were calculated as 0.60 for the virtual socialization dimension, 0.87 for the virtual sharing dimension and 0.73 for the virtual loneliness dimension. The findings obtained as a result of the research show that the virtual loneliness levels of healthcare professionals are at an average level, and the virtual sharing is quite low. Although the sharing in virtual environments is low (1.56±0.64), it was found that virtual socialization (2.48±0.63) and loneliness in these environments (2.75±0.84) are higher. When gender is considered as the introductory feature of healthcare professionals, the virtual loneliness scale of men mean total score (2.13±0.42) was higher than female (2.35±0.51). There was no statistically significant difference between the mean scores of virtual socialization and virtual loneliness sub-dimensions and demographic indicators (p>0.05).
Anahtar Kelimeler (Keywords): Loneliness, Virtual Loneliness, Virtual Socialization, Virtual Sharing, Health ProfessionalTam Metin 114