Kiev’deki Azak Taburu Fotoğraf: Sopa Images / SOPA Images/LightRocket via Getty
“… herkesin, özellikle de Siyahi ve işçi sınıfı halkının, “eziyet” (ABD’de hayatta kalma mücadelesi) ve ABD beyaz üstünlükçü, emperyalist politikalarının birbirine bağlılığının farkında olmamasının ve bu güç ilişkilerini değiştirmeye hazır olmamanın, sömürgeciler için acıya ve hatta ölüme dönüşen koşulların devam etmesini sağladığını anlaması zorunludur. işçi sınıfları, ezilenler ve tüm küresel insanlık”
Liberallerin dünya görüşü genellikle, en son emperyalist entrikalara ideolojik kılıf sağlamak için oligarşi tarafından harekete geçirilene kadar ABD yerleşimci devletinin sınırlarında sona erer. Bu, Liberal Siyah “yanıltma” sınıfı için olduğu kadar, Avrupa-Amerikan liberalleri için de geçerlidir.
Ancak ABD merkezlilik ve sınıfsal işbirliği sadece liberal sınıfın rahatsızlıkları değildir. Kendini tanımlayan radikaller veya her kökenden solcular da bu sıkıntıdan muzdariptir ve bu da ABD’de ve hatta Batı Avrupa’da anti-emperyalizm için çok ince bir sosyal tabana neden oldu.
Dolayıyla, Ukrayna, Rusya ve NATO, kapitalizm adı verilen bu kısır, geri kalmış sosyal, ekonomik sistemin bir parçası olarak milyonlarca emekçi insanın zorla girdiği günlük eziyetle hiçbir şekilde ilgisi olmayan bir dünya gibi hissediyor. Bununla birlikte, Biden Yönetimi’nin şaşırtıcı beceriksizliği nedeniyle, Ukrayna’da bir yanlış adım olasılığı Rusya ile nükleer bir çatışmaya yol açabilir – Ukrayna’daki durumu hepimiz için yaşamın kendisi kadar önemli hale getirebilir.
Oyunda ne var?
Gazetecilikle uğraşan bir basın gibi görünen devlet yanlısı, emperyalist propaganda operasyonları, kapitalist elitlerin politika ve çıkarlarını desteklemek için halkı harekete geçirmek olmadıkça hiçbir uluslararası konuyu ABD kamuoyunun dikkatine götürmez. Son birkaç haftadır propagandacılar, Ukrayna’daki Rusya saldırganlığı hikayeleriyle halkı meşgul etmekle meşguller.
Neden?
Çünkü ABD’nin Afganistan’dan çekilmesinin üzerinden sadece birkaç ay geçmesine rağmen, ABD’nin Ukrayna’daki çılgın politikalarını desteklemek için halk bir kez daha harekete geçiriliyor; abd’nin açıkça yanıt vereceğini belirttiği Rusya Federasyonu’ndan bir tür askeri tepki uyandırmaya çalışıyor gibi görünen politikalar.
ABD Barış Konseyi’nin Ukrayna ile ilgili açıklaması Ukrayna’nın neden önemli olduğunu ortaya koyuyor.
Bildiri, öncelikle kurumsal basının ve onların liberal ve radikal işbirlikçileri tarafından itilen anlatıya karşı koymak için önemli tarihsel bağlam sağlar:
“Haftalardır, ABD kurumsal medyası, on binlerce Rus askerini sınıra konumlandıran Rusya’nın Ukrayna’yı işgal etmek üzere olabileceğini ilan etmek için cırtlak. ABD Dışişleri Bakanlığı sözcüleri, bir işgal olması halinde Rusya’yı ekonomik yaptırımları cezalandırmakla tehdit ediyor. Her gün, saatlik olmasa da, TV izleyicilerine, yeni ABD-Rusya gerginliklerinin kötü kaynağı olarak tasvir edilen, boğuşan Vladimir Putin’in alevsiz fotoğrafları eşliğinde, Sözde Ukrayna sınırındaki Rus askeri konsantrasyonlarını gösteren uydu görüntüleri gösteriliyor.”
Peki Bu durum Ukrayna’da nasıl ortaya çıktı?
Şirket basını genellikle, 2014’te demokratik olarak seçilmiş Victor Yanukovych hükümetine karşı ABD destekli darbe (Obama/Biden yönetiminin görevdeki sekiz yılı boyunca yaptığı bir dizi darbeden biri) gibi hayati bilgileri dışarıda bırakıyor.
Darbenin bir sonucu olarak, bu ülkedeki birçok kişi, ancak özellikle Doğu Ukrayna’nın Yanukovych’i ezici bir çoğunlukla destekleyen daha fazla Rusya konuşan bölgelerinde, yeni darbe hükümetini gayrimeşru olarak reddetti. Buna karşılık, hükümette ve güvenlik güçlerinde aşırı sağ- neo-Nazilerin önemli sayılarına sahip olan darbeci hükümet, Doğu’daki halklara saldırdı. Başka bir deyişle, hükümet kendi halkına saldırdı – Obama yönetiminin sadece birkaç yıl önce hükümetini delege etmek için Suriye devlet başkanı Beşar Esad’a yönelttirdİğİ bir suçlama.
Yeni hükümetin askeri saldırısı sonucu Doğu’daki donetsk ve Luhansk adlı iki bölge Ukrayna’dan ayrıldı ve kendilerini bağımsız ilan ettiler. Devam eden savaşın yoğunlaşması, 2015’in başlarında Minsk II Anlaşmaları olarak adlandırılan bir anlaşmaya yol açtı. Bu anlaşma Fransa, Almanya, Rusya ve Ukrayna tarafından müzakere edildi ve kabul edildi ve ABD de dahil olmak üzere BM Güvenlik Konseyi tarafından oybirliğiyle onaylandı.
“Anlaşmalar, Doğu Ukrayna’nın askerden arındırılması, Ukrayna’nın doğu bölgeleri üzerindeki egemenliğinin yeniden kurulması ve Donbas bölgesi için tam özerklik sağladı. Zaman zaman dudak servisine rağmen, ABD ve NATO tarafından büyük ölçüde görmezden gelindiler.”
ABD Barış Konseyi (USPC) açıklamasında, 2014’teki Obama/Biden darbesinin mimarlarından Victoria Nuland’ın, ABD’nin darbeyi kışkırtmak ve ardından darbe hükümetini desteklemek için Ukrayna’ya pompaladığı milyarlarca dolar hakkında Kongre önünde ifade verdiğine de işaret ediliyor.
İktidara geri dönen Demokratlar, Ukrayna’da kaldıkları yerden devam etmeye karar vermişler. Ukrayna hükümetini bilinçli olarak Minsk anlaşmasını görmezden gelmeye ve Doğu’daki Donbas bölgesini zorla geri almaya teşvik ettiler ve onlara bunu yapmaları için askeri araçlar sağladılar.
NATO’yu Rusya’nın kapısına kadar genişletmenin jeostratejik hedefi, Ukrayna halkları için daha fazla savaşın ne anlama gelebileceğine dair her türlü değerlendirmeden önceliklidir. Ancak ABD’nin büyük ölçüde savunmasız küresel Güney ülkelerindeki emperyal eylemlerinin aksine, Rus liderliği herhangi bir savaşın ve NATO’nun genişlemesinin kararlı bir şekilde yanıt vermek zorunda kalacakları varoluşsal bir tehdit oluşturacağına karşı çıktı.
“Ukrayna’nın NATO’ya dahil olması NATO silahlarını ve askerlerini Rusya’nın gönüllerine daha da yaklaştırır. Bu, yaşayan hafıza içinde Rus halkının Batı’nın istilasına uğradığı gerçeği hakkında hiçbir şey söylememektir. 1941-45’te Hitler’in 4 milyon güçlü olan orduları, yaklaşık 27 milyon can alan bir ceneviz savaşında ülkeyi harap etti.”
Sayın Putin, 23 Aralık’ta yaptığı yıl sonu basın toplantısında, “NATO’nun doğuya doğru daha fazla hareket ettiğinin kabul edilemez olduğunu vurguladı. Evimizin eşiğindeler. Bu aşırı bir talep mi – artık evimizin yakınında saldırı silah sistemleri yok mu? Bunda olağandışı bir şey mi var?” Rus liderin meşru güvenlik kaygıları olduğunu kabul etmek için Vladimir Putin’in siyasetinin niteliksiz bir hayranı olmanıza gerek yok.
USPC’ye göre yapılması gerekenler:
ABD Barış Hareketi Çok Geç Olmadan Harekete Geçmeli
Bu kalıcı güçlü güçlere karşı koymak için karşı baskı alacaktır. ABD barış hareketi Rus liderlerin şeytanlaştırılmasını reddetmeli. NATO’nun yarattığı bu tehlikeli krizin derhal tırmanmasını sağlamak için acilen harekete geçmeliyiz. Şiddetle talep etmeliyiz:
● Minsk II anlaşması, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’ni de tamamen kapsayan krize şiddet içermeyen, diplomatik bir çözüm için bir çerçeve görevi görür.
● ABD ve müttefikleri, Ukrayna’ya silah satışının artırılması da dahil olmak üzere gereksiz provokasyonlara son veriyor ve NATO üyeliğini önerdi.
● Uluslararası barışa yönelik potansiyel tehditler Birleşmiş Milletler tarafından ele alınmalı ve herhangi bir devlet veya bölgesel oluşumun keyfi ve yasa dışı eylemleri yerine BM Şartı ve uluslararası hukukun diğer unsurlarının hükümlerine tabi tutulmalıdır.”
ABD/AB/NATO Hakimiyet Ekseni, küresel barış ve güvenliğe sürekli bir tehdit olmuştur. Bununla birlikte, gerçek güç olmasa bile küresel prestijlerindeki çöküşle birlikte, hala muazzam bir ekonomik ve askeri güce sahip oldukları için, beyaz üstünlükçü sömürgeci zihnin günümüz dünyasının yeni gerçekleriyle yüzleşememesi, ABD ve Avrupa’daki karar vericileri tüm insanlık için varoluşsal bir tehdit haline getirmaktadır.
Çin’in askeri pivotu, otuzdan fazla ulusa karşı cezai yaptırımlar, savaşlar, altüst olma, işkence, hastalığın metalaştırılması, CDC’nin işçileri hasta olsalar bile işe geri dönmeye zorlama kararlarının temsil ettiği bariz yaşam ihmali, kitlesel hapsetme, militarize polis, dünyadaki sekiz yüzden fazla askeri üs – hepsi ABD’deki radikal değişimin ve ABD imparatorluğunun dağılmasının neden küresel bir zorunluluk olduğuna tanıklık ediyor.
Bu nedenle, herkesin, özellikle de Siyahi ve işçi sınıfı halkının, “eziyet” (ABD’de hayatta kalma mücadelesi) ve ABD beyaz üstünlükçü, emperyalist politikalarının birbirine bağlılığının farkında olmamanın ve bu güç ilişkilerini değiştirmeye hazır olmamanın, sömürgeciler için acıya ve hatta ölüme dönüşen koşulların devam etmesini sağladığını anlaması zorunludur. işçi sınıfları, ezilenler ve tüm küresel insanlık.
Barış hakkı temelden yaşam hakkı ile iç içedir ve her iki hak da “İnsan(lar)ın merkezli insan haklarıdır.” Ancak, şu anda ABD devletinin ve sisteminin kontrolündeki kapitalist suçluların cezasızlıkla çalışmasına izin verdiğimiz sürece bu temel haklar asla gerçekleşmeyecektir. Görev açık.
Ajamu Baraka, Barış için Kara İttifak’ın ulusal organizatörüdür ve 2016’da Yeşiller Partisi biletiyle ABD başkan yardımcısı adayıydı. Kara Gündem Raporu’nun editörü ve katkıda bulunan köşe yazarı olan Baraka, ABD Barış Anıtı 2019 Barış Ödülü’ne ve gazetecilikteki tavizsiz bütünlüğü nedeniyle Serena Shirm ödülüne layık görüldü. ABD Barış Konseyi İcra Komitesi üyesidir.