Merve Cankurt
Kış Depresyonuna karşı ‘uzman’ dediğimiz kesim diyor ki egzersiz yapın, meyve yiyin ve vitamin alın. Egzersiz yapmanın serotonin denilen mutluluk hormonunun daha fazla salgılanmasına sebep olduğunu düşünürsek, evet iyi fikir!! Ki yaz kış egzersiz yapmanın önemini dilimde tüğ bitercesine anlatan bir kişi olarak bir dergide bu yazıyı okumaktan mutlu oldum. Öyle zamanlar oldu ki, moralimin çok bozuk olduğu bir gün, önceden aidatını ödemiş olduğum için spor salonuna ayaklarımı sürte sürte gittim ama spor salonunun kapısına geldiğim an birden içimde garip ılık bir dalga gezindi sanki. Spor ayakkabılarımı giyip spor yapmaya başladığımda ise her şeyi unutup gülümsemeye başladığımı fark ettim desem? İnsanın psikolojisi hormonların elinde mi acaba?
Yediğimiz, içtiğimiz, gördüğümüz, okuduğumuz, duyduğumuz her şey, bizi Kış Depresyonu’na iter veya buna karşı korur. Güneş ışınlarından daha az faydalanıp, suni sıcaklıklarla vücudumuzu ısıttığımızı ve de burnumuzu sürekli çekmek zorunda olduğumuz zamanları düşünürsek, depresyona girmemek bir mucize gibi geliyor.
O zaman ne yapıyoruz, buz dolabımızın sebze & meyve bölmesini elden geçirip ana ve ara öğünlerimizde vücudumuza iyilik yapıyoruz. Bu haftasonu mini ‘rahatlama’ seansıyla yeni bir sayfa açabiliriz kış bitmeden hayatımıza belki de. Pazar günü minik minik doğradığınız meyveleri bir kaseye doğrayın, dilerseniz yoğurtlu yapın bu karışımı. Geçin bir pencere kenarına dizlerinize de bir battaniye atın. Bir kitap okuyun. Yada bir dergi alın ve elinizde kalemle derginin üzerine not alarak beğendiğiniz yazıları keserek keyifli bir vakit oluşturun kendinize. Hava yağışlı değilse (pamuklu olmamaya dikkat ederek) giyinin ve yarım saat yürüyün. Bunu sabah yaparsanız kendinize masum bir ödül olarak simit alın ve evde sıcacık bir bitki çayıyla beraber bir kahvaltı edin derim. Kendinizle ilgilenin, mutlu hissedin. Depresyona "kışt!" deyin :))