Her şekle girer sanırım bu başlık. Nereye çekerseniz oraya gider yani. Durun bakalım ben nereye çekeceğim…
Karmaşık / Basit
Bana kalırsa hayat bazen çok karmaşık bazense sıkıcı olacak kadar basit. Bazen hayatınızdaki her şey ters gidebiliyor ve onlarca düğüm çözülmeyi bekliyor. İşte tam o noktada hayatın anlamını sorgulamaya başlıyorsunuz. İşin içinden çıkamadıkça daha da batıyormuş gibi hissediyorsunuz. Aslında gittiğiniz bir yer yok, aynı yerdesiniz. Sadece hayatın anlamını bulamadınız hepsi bu. Bazense monotonluktan dert yanarak hayatın doğ, büyü, oku, çalış, evlen, çocuk yap, onları büyüt ve öl döngüsünde olduğunu hatırladıkça hayatın ne kadar basit olduğuna kanaat getiriyorsunuz. Her ikisini de yapmayın. “Hayat”a bir anlam yüklemeye, sıfatlarla bir şeye benzetmeye ya da dert yanmaya çalışmayın. Hayat, yaşadığın an, yani şu an. Geçen saatler çoktan geçmişte kaldı, gelecekten zaten haber yok. Önemli olan, şu an. Ne geleceğinizin ne de geçmişinizin hayatınızı olduğundan daha da karmaşık hale getirmesine izin vermeyin. Şu an’ı yaşamayı denemelisiniz. İnanın bana, işte o zaman anlam yüklemeye çalıştığınız hayat ve kuralları yok oluyor.
Mutluluk veriyor / üzüyor
Gerçekten mi? Bana bilmediğim bir şey söyleyin lütfen.. Kim bilir kaç makalede okumuşumdur şu sözü: “Mutlu olduğumuz anlar çok kısa, üzüldüğümüz, sıkıntıda olduğumuz anlarsa çok uzun sürüyor.” Sana göre öyle, bana göre değil. Çünkü yine bu kelimelere yüklediğimiz anlamlar farklı. Sen yeni aldığın bir kıyafeti ya da telefonu mutluluk “tılsımı” olarak görüyor olabilirsin ama ben görmüyorum. En gıcırından bir araba aldın, çok mutlusun, havalara uçuyorsun mutluluktan. 1 ay geçti eski monoton hayatına geri döndün, o artık senin araban, senin olmadığı zamanki kadar heyecanlı değilsin dimi? Mutluluk parayla ölçülebilecek bir şey değil çünkü.
Offf… Klişe!
Peki ya şöyle desem size: Mutluluk hayatın ta kendisi. Şimdi de felsefe yapıyor deyişinizi duyar gibiyim değil, duydum bile. Hayatın her anı mutluluktan ibaret. Mutlu olmak size bağlı. Güne nasıl başladığın, dışarı çıktığında güler yüzlü olman, insanlara yaklaşımın, davranışların, tahammülün, sabrın, mutluluk dengeni bunlar sağlıyor işte. Sıkıntılı bir andayken bile mutlu olmak mümkün. Nasıl mı? Bir gülümseme yeter bence… Mutluluğa yüklediğiniz anlamları silin atın, mutlu olmayı kendiniz öğreneceksiniz. En içinden çıkılamaz durumda bile mutlu olmayı öğrenebilirsiniz. Sizi üzen ya da size mutluluk veren hayat değil, siz ve yaşadıklarınızdır.
Cömert / Cimri
Kimimize cömert, kimimize cimri davranıyor, siz de böyle düşünüyorsunuz değil mi? Şu yaşıma kadar öğrendiğim bir şey var ki, o da insanoğlunun hiçbir zaman sahip olduklarıyla yetinmiyor olması. Yetmiyor bize, ne alıp veremediğimiz var şu hayatla anlam veremiyorum. Hep dahasını istiyoruz, bağımlılık gibi bir şey sanırım, aldıkça alasımız geliyor. Doğuştan sahip olduklarımız ve sonradan kendi çabalarımızla sahip olabildiklerimiz değil de hep sahip olacaklarımız gözümüzün önüne geliyor. Neden? Hayat hepimize cömert davranıyor da kimse elindekinin kıymetini bilmiyor, gerçek bu. Anneannem hep şöyle der, hangi durumda olursan ol, hep kendinden zor durumdakileri gör, düşün, empati kur, işte o zaman sahip olduklarınla aslında ne kadar zengin olduğunun farkına varırsın.