Çorum ili Osmancık ilçesinin Çampınar (Seciğen) Köyünde 1930 yılında doğdu. 6 yaşında iken, pehlivanlığıyla ünlenen 30 yaşındaki babası Arif’i kaybetti. Annesi Satı, eşinin ölümünden kısa bir süre sonra, ikinci evliliğini yaptığından yabancıların ilgisi ve desteği ile büyüdü. 7 yaşında, ağustos ayının sıcak bir günü, annesinin ilgisizliğinden kaynaklanan bir sıkıntı sonucu aşırı su içmeye başladı. Hayatının sonlarına doğru bu hastalığın şekersiz şeker hastalığından kaynaklandığını öğrenecekti.
Evde kilim, heybe vb. şeyler dokurken bir arkadaşının tavsiyesi üzerine Ladik Akpınar Köy Enstitüsü’ne kaydını yaptırarak öğretmenliğe ilk adımını attı. Yakınları sahip çıksaydı, belki bu okula gitmeyebilirdi.
1950 yılında Ladik Akpınar Köy Enstitüsü’nü bitirdikten sonra, Osmancık ilçesi Tekmen Köyü İlkokulu öğretmenliğine atandı, ki bu O’nun atamasının yapıldığı ilk görev yeriydi ve hayatında da birçok ilkin başlangıcı olacaktı. Genç, idealist, iddialı, aydın, Atatürkçü ve devrimci bir öğretmen olan Mehmet Kazanan, yeni bir akımı da başlatmış olacaktı. Tekmen Köyü’nde okuttuğu öğrencilerinin pek çoğu başka okullara giderek parlak başarılar elde edecektiler. Böylece bu tip bir köy eğitim öğretiminin önemi çok daha iyi anlaşılacaktı.
Tekmen Köyü halkı Kazanan ismini ve ailesini öyle benimsemiştir, ki Kazanan Ailesi’ni kendi ailelerinden saymakta ve sevgi ve saygı da kusur etmemektedirler. Bunun bir belirtisi olarak şunu belirtebiliriz: Mehmet Kazanan’ın, Tekmen’e giden çocuklarını karşılayan bir kişi aynen şunları söyleyerek duyduğu gururu dile getirmiştir, “Ben de babanızın öğrencisiyim, ben okuyamadım ama ünlü bir pehlivan oldum.”
Tekmen Köyü sakinleri; çevrede, okuma oranının yüksek olduğu bir köy olarak bilinir ve bağnaz değil yenilikçi, çağdaş ve Atatürkçü’dürler. Bunu Kazanan’ın başlattığını inkar etmez ve O’na borçlu olduklarını dile getirirler.
Mehmet Kazanan, uzun süre kendi köyü olan Çampınar (Seciğen) Köyü’nde çalışan, Demokrat Parti Milletvekili Kemal Erdem’in isteği üzerine Öbektaş Köyü’ne sürgüne gönderilmiş, iki yıl boyunca atla gidip gelerek Öbektaş’taki görevini de başarıyla sürdürmüştür.
Mehmet Kazanan;
…iyi bir öğretmendi: Öğrencileriyle bağlarını hiçbir zaman koparmaz, onların dertlerini, sıkıntılarını ve sevinçlerini paylaşırdı.
…iyi bir inşaat ustasıydı: Kendi köyündeki iki katlı evinin ustalığının %90’ını kendisi yapmıştır. Evinin bir bölümüne modern bir marangoz atölyesi kurarak yaz tatillerini değerlendirmiştir.
…iyi bir ziraatçı, iyi bir sağlıkçı, iyi bir çilingir, iyi bir avcı, iyi bir güreşçi, iyi bir at ve motosiklet binicisiydi
Çok zeki, çok cesur, atik, çevik ve çalışkandı. Çok disiplinliliği ile tanınan Kazanan’ın sert görünüşünün altında çok yumuşak, duygusal, sevecen ve yardımsever bir kişiliği vardı. Çocukluğu sıkıntılarla geçtiği için öksüz, yetim ve kimsesizlere karşı duyarlıydı. Ezenden yana değil ezilenden yana, haksızdan yana değil haklıdan yana, güçlüden yana değil güçsüzden yanaydı. Bu nedenle çevresindekiler hep yoksul insanlardı. Çevresine her alanda öncülük yapan, uzak görüşlü bir insandı.
Doğaya aşıktı. Bir çiftlik kurmak amacıyla çalışmalara başlayan Kazanan, bu amaca doğru da çok yol kat etmişti. Bu çalışmaların yapıldığı bir günün devamında, kendi eseri olan bağında, 14- Haziran –1968 tarihinde aniden hayatını kaybetti. Ölümü öyle ani oldu ki kalp spazmı geçirdiğini anlayamadı. Anlasaydı kendi kendini kurtarabilirdi, çünkü sayısız insanın hayatını kurtarmıştı.
Yaşarken üç erkek çocuğu olan Ertuğrul-Erdoğan-Arif’in yanında birde kızının olmasını isteyen Mehmet Kazanan’ın ölümünden tam bir hafta sonra bir kızı oldu ve adı O’nun anısına Yadigar kondu.
Mehmet Kazanan’ın;
Eşi, Yüksel (Yeter) halen sağ
Büyük oğlu, Ertuğrul, emekli öğretmen, çocukları; Mehmet Barış ve Nurdan Özgür
Ortanca oğlu, Erdoğan, serbest meslek mensubu, çocukları; Demet, Mehmet Bora ve Simge
Küçük oğlu, Arif, öğretmen, çocukları; Mehmet Fırat ve İnci.