Cezayir’de generallerin seçim dayatması fiyaskoyla sonuçlandı. Seçimler öncesinde yoğun boykot kampanyaları ve 3 günlük genel grev sonucunda, eski rejimi restore etmeyi ve arka plandaki generaller iktidarını meşrulaştırmaya dönük seçimlere katılım yüzde 40’la sınırlı kaldı. 24 milyon seçmenden 15 milyonu oy kullanmadı. Seçime katılanlar içinde yüzde 58 oy aldığı açıklanan mevcut başbakan Abdulmecid Tebbun’un gerçek oy oranı yüzde 25 civarında.
Cezayir’de sokak isyanı Bouteflika’yı devirdi. Generaller, Bouteflika rejiminin bazı isimlerini göstermelik olarak tutukladı, ardından Bouteflika rejiminin, generaller dahil tamamının gitmesini isteyen kitle hareketine baskı ve tutuklamalarını artırarak bastırmaya çalıştı. Ancak Cezayir’de yüzbinlerin hafta iki gün sokak gösterileri, eski rejimin ve Bouteflika’nın tüm suç ortaklarının gitmesi istemiyle kararlılıkla devam etti.
Cezayir’de general Salih daha önce eski rejimi yeniden meşrulaştırabilmek için kukla adaylarla bir seçim denemesi yapmış, ancak büyük protestolar ve boykot karşısında seçimleri ertelemek zorunda kalmıştı. 12 Aralık seçimleri de farklı olmadı, seçim sandıkları yine Cezayir burjuvazisi ve generallerin elinde patladı.
Cezayir’de Şubat ayından itibaren süren kitle hareketi ile Cezayir (generallerin de temel bileşeni olduğu) petro-rant oligarşisi arasında ilginç bir pat durumu yaşanıyor. Kitleler her seferinde generallerin restorasyon manevralarını boşa çıkarıyor, ancak kitle hareketi general Salih’i ve Bouteflika rejiminin haleflerini indirecek bir güç yükseltimi de gösteremiyor. Ancak işçi sınıfı ve öğrenci hareketinin başını çektiği son boykotun başarısı, generaller ve Bouteflika rejiminin diğer çürümüş zevatına dayanan iktidarın kitleler gözünde hiçbir meşruluğunun kalmadığını gösterdi, sokak hareketinin elini güçlendirdi. Cezayir’de kitle hareketinin, şimdi daha radikal adımlar atması gerekiyor.