Counter-Strike: Global Offensive ile benzerlik gösteren bir oyunun incelemesi ile karşınızdayız. İnceleme yazısını okumakta olduğunuz Warface: Breakout, PlayStation 4 ve Xbox One için çıkışını gerçekleştirdi. Allods Team tarafından geliştirilen bu FPS oyunu, oyun konsollarındaki bir boşluğu doldurabilecek cinsten. Dilerseniz sözü fazla uzatmadan bu yapımla bizlere nelerin sunulduğuna göz atmaya başlayalım.
Warface: Breakout ile konsollarda Counter-Strike oynamak
Yaklaşık 20 senedir PC kullanıcılarının oynamayı en çok sevdiği oyunların başında, tahmin ediyorum ki Counter-Strike serisine ait olan oyunlar vardır. İşte bu kişiler, PlayStation 4 veya Xbox One konsolu aldıklarında bu markanın oyunlarına benzer oyunlar aramak isteyebilirler ama pek bir örneğini bulamayabilirler. Açıkçası ben de kendi kendime nasıl böyle bir durum olabilir diye düşünüyorum.
En çok bilinen ve oynanan PC oyunlarından bir tanesine tamamen benzeyen bir video oyunu, PlayStation 4 veya Xbox One konsolunda nasıl bulunmaz? Şimdi bu soruya bazı okurlarımız yanıt verebilir ve nasıl olmaz kardeşim, bir sürü çevrim içi yapıda FPS oyunu var bu oyun konsollarında diyebilir. Burada dikkat edilmesi gereken nokta yapıtın sadeliğinde gizli.
Warface: Breakout, üst kısımda yer alan sorunun yanıtı olabilecek bir yapıt. PlayStation 4 ve Xbox One konsolunda çok sayıda oyunda çoklu oyunculu bir yapıda mücadele edilebiliyor. Mesela, Call of Duty serisinin oyunlarının çoklu oyunculu modlarında benzer seçenekler bulunuyordu. Hatta, Tom Clancy’s Rainbow Six Siege oyunu belki de Counter-Strike: Global Offensive oyununa en çok benzeyen yapım olarak bir kenara yazılabilir.
Bununla birlikte, Warface: Breakout tüm detaylardan arındırılmış bir deneyim sunuyor. Uzun lafın kısası, incelemesini gerçekleştirdiğim oyunla bizlere tek bir oyun modu ve genel anlamda Counter-Strike: Global Offensive oyunundaki yapıyı veriyor. Bir noktadan maçlara girerken hiç bir tercih yapamıyoruz ve doğrudan müsabakaların içerisindeki yerimizi alıyoruz.
Sunulan oyun modunda bir takım bomba kurmaya çalışırken, diğer takım bomba kuran takımı engellemek için çaba harcıyor. Her bir raundun başında kazanılan oyun içi paralarla silah alınıyor ve bu durum sürüp gidiyor. Oyun modlarındaki farklı seçeneklerden kafası karışanlar ve ne oynadığını bilmek isteyenlere Warface: Breakout kesinlikle yanıt verecektir. Daha fazlasını arayanlar, ne yazık ki bu oyunda aradıklarını bulamayacaklardır.
Oyun konsolları için çoklu oyunculu oyunlara giriş dersi
İncelemesini gerçekleştirdiğim oyun, tabiri yerindeyse çoklu oyunculu yapımlara giriş dersi gibi bir video oyunu. Üst kısımda da belirttiğim gibi yalnızca tek bir oyun modu var ve oyunculara çıkış dönemi itibariyle neredeyse hiç bir seçenek verilmiyor. Bununla birlikte, bu oyunda karmaşık olmayan yalnızca 5 adet harita bulunuyor. Böylelikle, bu haritalara da kısa sürede alışılması büyük ihtimalle hedefleniyor.
Warface: Breakout oyununu açıp müsabaka yapmak istediğimizde rastlantısal olarak bu 5 haritadan bir tanesine gönderiliyoruz. Bu arada bahsettiğim haritalar; Storage, City, Facility, Oasis ve Sandstorm gibi akılda kalıcı isimlere sahipler. Her bir harita, Call of Duty serilerini çağırıştıran bir biçimde 3 kollu olarak tasarlanmış durumda ve oyunculara pusu kurabilecekleri pek çok alan da bırakılıyor.
Ayrıca, haritalardaki bazı bölgelere zaman içerisinde alışan oyuncular stratejik anlamda pozisyon alabiliyorlar. Savaş alanlarında fazlaca yol olduğundan ötürü rakibin nereden geldiği tam olarak anlaşılamazken, oyunun eğlence dozajı her bir deneyimde daha fazla artıyor. İşte bu haritalardan başlanan müsabakalarda, kazanılan puanlara göre silah tercihleri yapabiliyoruz.
Bu arada, bir oyuncu öldüğünde tıpkı Counter-Strike: Global Offensive oyununda olduğu gibi yeniden canlanamıyor. Bir sonraki raundun başında, önceki raund sırasında ölenler yeniden canlanırken, hayatta kalanlar mevcut silahlarıyla devam edebiliyorlar. Ölenler ise yine başlangıç noktasında yer alan satın alma kısmından silahlar ve çeşitli donanımları satın alabiliyor. Bu satın alma işlemi menüsü, raundun başında PlayStation 4 kontrolcüsü için analog olmayan yön tuşlarından aşağı tuşuyla açılıyor.
Satın alma menüsü açıldığında dairesel bir seçenek ekranıyla karşılaşıyoruz. Bu ekranda; ekipmanlar, tabancalar, hafif makineli tüfekler, pompalı tüfekler, makineli tüfekler ve keskin nişancı tüfekleri seçenekleri bulunuyor. Ekipmanlar kısmında zırhlar ve el bombaları yer alırken, diğer seçeneklerde ana başlık olarak gösterilen silahların bazı modelleri bulunuyor. Belirttiğim gibi her birisi için raundlarda kazanılan paralara ihtiyaç duyuluyor.
Oyun mekanikleri, belirli bir kalitenin üzerinde
Bir hatırlatma yapayım: Warface: Breakout, yalnızca PlayStation 4 ve Xbox One için çıkışını gerçekleştirdi. Bir diğer deyişle bu oyun PC platformunda yer almıyor ve tamamen oyun konsollarının kullanımına göre ayarlanmış durumda. Silah satın alma menüsünden, savaş mekaniklerine kadar oyunun pek çok noktasında kontrolcü desteğine dair bir kullanım kolaylığı sunuluyor. Ayrıca karşımızda, Warface markasının diğer oyunları gibi oynaması ücretsiz bir oyun bulunmuyor.
5v5 olarak oynanan bu oyunun savaş mekaniklerinden memnun kaldığımı söylemek isterim. PC platformunda pek çok örneği bulunan bu türde, güçlü savaş mekaniklerini görmek biraz zorlaşmıştı. Warface: Breakout ise bir hayli tatminkar vuruş hissi ve oturaklı savaş sistemiyle oynandığında yadırganmıyor. Şahsen bu oyunu ilk deneyimlediğim andan itibaren kolayca oyuna uyum sağlayabildim.
Mükemmel olduğunu da söyleyemeyeceğim oynanış mekaniklerinin; hem hareket, hem de atıcılık unsurları göz önüne alındığında vasatın üzerinde olduğu görülüyor. Belirttiğim gibi oynanışın genel yapısı oyun konsollarına uygun olarak tasarlandığı için oyuncuların bu konuda sıkıntı çekeceklerini düşünmüyorum. Akıcı bir çoklu oyunculu deneyim arayanlar, bu yapımda aradıklarını bulacaklardır.
Öte yandan, görsel anlamda çok büyük hayallere kapılmanızı istemem. Aslında oyunun grafikleri fena değil ama sanki PC için optimize edilecekmiş gibi biraz detaydan kaçınıldığını gördüm. Oysa, yalnızca oyun konsolları için çıkan bir video oyunu bundan fazlasını yapabilirdi. Her ne kadar ki bu oyun konsolları nesillerini sonlandırmak üzere de olsalar da incelemekte olduğum bu oyundan daha iyilerini defalarda gördük.
Bununla birlikte, bazı haritalarda oyunun atmosferini etkileyen çok can alıcı olmasa da bazı efektler kullanılmış durumda. Örneğin, Sandstorm haritasının dış kısımlarında bir kum fırtınası yaşanıyor ve bu durum haritayı etkiliyor. Benzer durumları, diğer haritalarda fazlaca göremiyoruz. Oyunun seslerinin ise ortalamanın üzerinde bir kalitede olduğunu söyleyebilirim. Performans konusunda da sıkıntı yaşanacağını zannetmiyorum.
Özelleştirme seçenekleri biraz zayıf kalıyor
Gelelim günümüzde çevrim içi oyunların olmazsa olmazı konumuna gelen özelleştirme seçeneklerine. Hemen üstteki başlıktan da göreceğiniz üzere Warface: Breakout bu konuda bir hayli zayıf kalıyor. Özelleştirme adına oldukça sınırlı imkanlar oyunculara sunuluyor iken, bu alandaki çeşitlilik mikro ödemelerle verilmeye çalışılıyor. O kısımda da oyuncuların ilgisini çekebilecek bir zenginliği göremiyoruz.
Mikro ödeme durumunu, satılan unsurların kozmetiklerle sınırlı kalmasından ötürü eleştirmeyeceğim fakat ücretli bir oyunda oyundan kazanılabilecek olan hediyeler biraz daha fazla olabilirdi. Dilerseniz, özelleştirme kısmının nasıl işlediğini ve ne gibi seçeneklerin sunulduğunu da sizlere aktarayım. Öncelikle, Warface: Breakout oyununda hiç karışık olmayan bir menü sistemi yer alıyor. Ana menüde, özelleştirme kısmı bir seçenek olarak mevcut.
Bu kısma girdiğimizde, hücum ya da savunma takımı olarak iki seçenek bizi karşılıyor ki hangi takımda bulunursak o takımda kullanacağımız karaktere ve silahlarına dair özelleştirme yapabiliyoruz. Birisini tercih ettiğimizde de karşımıza silah türlerinin listesi ve bu listenin en alt kısımda da karakter giysileri bölümü bulunuyor. Her bir silah seçeneğinden 4 adet var ve silahlar için 2 çeşit özelleştirme imkanı sunuluyor.
Bu iki özelleştirme seçeneği ise silahların kaplaması ve mercekleri oluyor. Örnek vermek gerekirse: Hafif makineli tüfekler başlığına girip içerisinden de silahın modelini seçtiğimizde, silah kaplamasını değiştirme ve bu silah modelinin merceğini değiştirme şeklinde iki kısımla karşılaşıyoruz. Mercek kısmı, oyunun görsel farklılığından ziyade taktiksel bir anlam ifade ediyor. Silah kaplamaları ise tümden bir silahın görüntüsünü değiştiriyor.
Yakın dövüş silahlarında tekli seçenekler mevcutken, oyundaki karakterin dış görünüşünü değiştirmek için yalnızca 3 bölüm bulabiliyoruz. Bu üç bölüm ise karakterin; başlığı, eldivenleri ve zırhı olarak oldukça sınırlı tutuluyor. Belirttiğim gibi özelleştirme adına hangi seçeneğe giderseniz gidin içerisinde zengin bir tercih yelpazesi yer almıyor. Öte yandan, ana menüden oyuncu profili kısmında yer alan amblem ve başlık gibi kısımlardan da çeşitli tercihler yapabiliyoruz.
Warface: Breakout, erken erişim oyunu gibi hissettiriyor
İnceleme yazısı boyunca sizlere aktardığım bilgilerden anlaşılacağı üzere Warface: Breakout için genel anlamda kapsamlı bir video oyunu tanımlamasını yapamıyorum. Oynanış anlamında keyifli ve oyun konsollarındaki bir boşluğu dolduran bu oyun, hemen her alandaki çeşitlilik bakımından adeta bir erken erişim sürümü gibi karşımıza çıkıyor. Crytek ekibi, ilerleyen zamanlarda oyunun kapsamının genişleyeceğini söylese de çıkış dönemi itibariyle oldukça sade bir yapıyı karşımızda buluyoruz.
Yine belirttiğim gibi PlayStation 4 ve Xbox One konsoluna sahip olup, Counter-Strike: Global Offensive oyununun tarzında bir seçenek arayanlar için Warface: Breakout iyi bir tercih olacaktır. Zaman içerisinde genel yapısının genişlemesi halinde bu oyunun belirli bir oyuncu potansiyelini çekebilmesi ihtimali var. Bununla birlikte, çıkış dönemindeki içerikleriyle oyuncuların bu oyundan çabuk sıkılması gibi durumlar da gözlenebilir.
Çok yüksek bir fiyatı etiketi barındırmayan bu oyun beni eğlendirmeyi başardı. Tür olarak fazla sevmememe rağmen bu oyundaki müsabakalarda bir hayli eğlendim. Bununla birlikte yüzlerce saat boyunca Warface: Breakout oyununu oynayacağımı düşünmüyorum. Tabii bu benim şahsi görüşüm. Uzun yıllar boyunca Counter-Strike benzeri oyunlar oynamış olan konsol kullanıcıları, belki de yıllardır aradıklarını bu oyunda bulacaklardır.
Son olarak, Warface: Breakout oyununun henüz ilk sezonuna da başlamadığının altını çizeyim. Crytek tarafından sunulanların ışığında sizlere bir inceleme yazısı hazırlamış bulunuyorum yani. Zamanla, açıklananlar doğrultusunda bu oyunun kapsamı genişleyecektir. Benim şahsi kanaatime göre de biraz daha çeşitlilik katıldığında Warface: Breakout, oynaması hiç de kötü olmayan bir FPS oyunu konumuna gelebilir. Tabii şu gün itibariyle doyuruculuktan ziyade biraz tadımlık bir eğlence verebiliyor.
Nintendo, tahminlerime göre Nintendo Switch konsoluyla birlikte yeni bir kitle oluşturmayı hedef haline getirdi. Yaş ortalaması belirli bir seviyenin üstüne çıkan eski hayranlarının yanına, daha genç oyuncuları katabilecek video oyunların Nintendo tarafından sunulduğunu görüyorum. Bu oyunlar kökenlerine sadık kalsalar dahi daha oynanabilir ve kolay yapıda oluyorlar. İnceleme yazısını kaleme aldığım Paper Mario: The Origami King de genel yapısına bakıldığında eski hayranlarla birlikte yeni oyuncuları hedefleyen oyunlardan bir tanesi. Aslında bu sözleri, yazımın son kısımlarında dile getirebilirdim ama içimde kalsın istemedim.
Ben de dahil olmak üzere birçok oyuncu, yüksek bütçeli bir açık dünya temelli video oyununun Japonya sınırları içerisinde yer almasını istiyor. Bu istek, özellikle birkaç senedir zirve yapmış durumda. Hatta genelde bu istekler de Assassin’s Creed ve Far Cry gibi serilere yöneltiliyordu. Yalnız, binlerce çalışana sahip olan Ubisoft, yeni bir Assassin’s Creed oyununda bizi bir hayalet samuray yapmadan önce Sony Interactive Entertainment, önemli bir adım attı ve Sucker Punch Productions ile birlikte Ghost of Tsushima oyununu geliştirdi.
Yıllar önce bir arkadaşım, “Portal oyununu bitirdim haydi siz de bitirebiliyorsanız bitirin.” diyerek bizimle iddialaşmıştı. Bu oyunun yalnızca bir yerinde internet üzerinden yardım aldığını, geri kalanının tamamını kendi zekasıyla geçebildiğini söylemişti. Tabii ben durur muyum? Ortada geçilmesi gereken bir rekor vardı. Bir pazar günü, hiçbir noktasını yardım almadan geçerek tek oturuşta Portal oyununu bitirmiştim. Arkadaşımın karşısına geçerek de gururlanmıştım. İncelemesini gerçekleştirdiğim Superliminal isimli yapıtı oynamaya başladığımda da aklıma bu anı geldi ve sizinle paylaşarak inceleme yazıma başlamak istedim.
FromSoftware tarafından geliştirilen Demon’s Souls, Dark Souls serisi ve Bloodborne gibi yapıtların ardından bu oyunlara benzeyen video oyunlarıyla sıklıkla karşılaşır hale geldik. Mortal Shell isimli oyun da örnek verdiğim oyunlara hayranlık duyan bir ekip tarafından geliştiriliyor. Bu oyun için bir kapalı beta süreci başlatılmıştı ve sonrasında alınan kararla bu süreç açık betaya çevrildi. Nihayetinde bahsi geçen oyunun PC sürümünün betası, dileyen herkes tarafından deneyimlenebiliyor. Ben de bu sürece dahil oldum ve gözlemlerimi sizlerle izniniz olursa paylaşmak istiyorum. Bakalım, Dark Souls benzerleri kategorisinde fark oluşturabilecek bir yapıt geliyor mu?