Bir gün bir pilotun uçağı, Amazon ormanlarının üzerinden geçmekteyken arızalanır ve acil olarak uygun bir alana inmek zorunda kalır. Burası meğerse kadınlar ülkesinin egemen olduğu bir krallıkmış. Kadınlar ülkesinin tüm kadın ve kızları cennet hurileri gibi bir güzelliğe sahiplermiş. Kraliçe’nin kadın askerleri hemencecik kıs kıvrak etrafını sararak pilotu tutsak ederek kraliçenin huzuruna çıkarırlar.
Kraliçe;
-Senin bizim ülkemizde işin ne? Kadınlar ülkesini nasıl buldun?
Pilot;
-Bulmadım üzerinden tesadüfen geçerken, uçağım arızalandı ve bu nedenle iniş yapmak zorunda kaldım.
Kraliçe:
-Biz, sömürgeci emperyalist bir dünyanın fabrikalarında çalışmaktayken ellerimiz nasır tutmuştu. Yemekhanelerde ve evlerin mutfaklarında bulaşık yıkamaktan per perişan olmuştuk. Hürdük ama hürler gibi özgürce yaşayamıyorduk. Eşlerimize sözümüz geçmiyordu. Eşimiz bize biz eşimize zaman ayıramıyorduk. Kocamız gece 12'de eve geliyor, sabahın erken sahatinde evden ayrılıyordu. Sonra biz eşlerimize dedik ki; bu böyle olmaz. Biz bu dünyadı, bu yaşamdan bıktık usandık. Bu bir tür köleliktir, karın tokluğuna çalışıyoruz. Elde ettiğimiz aylık ücretlerimizi sonra tüketime harcıyoruz. Elde avuçta birşey yok. Biraz cesur olmalarını, özgür düşünceye sahip olmaları gerektiğini söyledik.
Anne idik ama vakit ayırıp çocuklarımızla ilgilenemiyorduk. Zamanımız olmadığından çocuk bile doğuramıyorduk.
Kendi işimiz ve mesleğimiz vardı ama zamanımız yoktu hayatın tadını çıkarmaya.
Hürdük alnımızın teri ile kazandığımız ücret ile ancak temel ihtiyaçlarımızı karşılayabiliyorduk.
Sonradan fark ettik ki; meğerse köle kadınlarmışız haberimiz yokmuş. Dünya ekonomisinin gelişmesinde ve şehirler ile kasabaların bayındır hale gelmesinde bizlerin katkısı erkeklere göre yüzde 60'tan fazla olmasına rağmen biz kadınların sahip olduğu miras sadece yüzde 11'di.
Kapitalist dünyasının bencil erkekleri, kadınların en güzel olanlarını reklam pazarlarında bir araç olarak kullanıyorlardı. Güzel olan bizdik ama faydalanan onlardı. Biz kadınlar bir araya gelerek daha özgür yaşayabileceğimiz yerler aradık ve nihayetinde bu Amazon Ormanlarının içindeki vadilere göçtük. Kendimize bir ülke bulup krallığımızı kurduk. Yerimiz gizli, ülkemiz güzel, yaşamımız harikadır. Kimsenin kölesi değiliz.Ev işlerinde sabahtan akşamlara kadar çalışmak zorunda değiliz.
Şimdi söyle; yine bizden ne istiyorsunuz, ajanlığa mı geldin? Ülkemizi nasıl buldun?
Plot; Hayır vallahi ben doğru söylüyorum. Yalan söylemiyorum. ben ajan değilim. Casus falan da değilim. Hatta ABD ve Avrupa'da kadın hakları ile ilgili yapılan bütün faaliyetleri destekliyorum. Ben uçakla geçiyordum, uçağım arızalandı.
Kraliçe: Sana göre kadınlar ile erkekler eşit haklara mı sahip?
Plot: Hayır, ben kadınlar ile erkeklerin eşitliğini savunmuyorum. Kadınların erkeklerle eşit olması kadınlara yapılan en büyük haksızlıktır. Bana göre kadınlar bir incidir, onları bir incinin korunması gibi korumalıdır erkekler. Bu görev birinci derecede; kocası, sonra kadının babası ve kardeşleri tarafından bir inci gibi korunmalıdır.
Ama Kadınlar ülkesinin kraliçesi buna bir türlü ikna olmaz ve tekrar pilota:
-Bizim ülkemizi kapitalist dünyasından biri bulduğunda onu idam ediyoruz. İzinsiz ülkemize geldiniz ve bizi buldunuz. Bu nedenle idam cezasına çarptırıldınız. Yarın Güneş doğmadan 2 saat önce infazın gerçekleşecek.
Sonra, askerlerine:
-"Götürün!" der.
Plot son bir şey söylemek istediğini söyler. Kraliçe bunu kabul eder.
Onlara öğle bir şey söyler ki, kadınlar kraliçesi ve onun askerleri bu plotu öldürmekten vaz geçerler. Acaba pilot bu kraliçeye ne söylemiş!.
Beni içinizden hanginiz en çirkin ise o çirkin olanın eli ile ölmek isterim. İçinizden en çirkin olan beni öldürsün: Bu söz üzerine kimse pilotu öldürmeye yanaşmaz. Kadın askerlerin tamamı kendisini güzel gördüğü ve kendisini en çirkin olarak görmedikleri için pilotu öldürmez ve serbest bırakırlar.
Kendi ülkelerinin gizli kalması ve bir daha uçakla kendi ülkelerinin üzerinden geçmemesi şartıyla serbest bırakılır.