Heyecanlı olan bendim çünkü ilk kez teyze olacaktım ve daha da önemli bir görevim vardı; o da doğum koçluğu!
Sabah erkenden kalkıp işe uğrayıp kendimi Noyan’ın dersinde buldum. Noyan’ın derslerinin yüksek miktarda kalori harcatmasının dışında ders sırasında seçtiği müzikler de pek bir güzel. Bir de bir yüksek ses ki! ıstersen uyanma! 10′da başladığımız dersi yarılamışken telefonuma istemeden göz attım ki, tüm aile üyeleri en az iki kere 10 dakika arayla aramış. Eyvah dedim n’oluyor! O günün sıradan günlerden tek farkı benden bir küçük kız kardeşimin doğuruyor olmasıydı!! Bir diğer fark da bu sefer ben değil bir başkası doğuruyor olacaktı! :)
Paldır küldür spor salonunu terk ettiğimde çoktan Sinem’in kapısındaydım bile! Dünya rahatı insanın doğumu, suyu kırılmış ve kahvaltı edip geliyorum dedi. Eh biraz şaşkın ve heyecanlı olan bendim çünkü ilk kez teyze olacaktım ve daha da önemli bir görevim vardı; o da DOğUM KOÇLUğU!!
Doktorumuz Prof. Dr. Lemi ıbrahimoğlu her şeyi mükemmel yönetti ve Sinem, Rüzgar adında bir bebeği dünyaya getirdi. ınanın doğuma yardımıc olmak mı yoksa doğum koçluğu mu; hangisi daha zor bilemedim!
1, 2, 3.. kocaman nefes, hadi bakalım itiyoruz derken aslında ben de dokuz doğuruyordum! Ama günün sonunda bebek Sinem’in yanındayken tüm yorgunluğumuz çoktan geçmişti. Aklımda olan tek şey gönüllü doğumlara girebileceğimi düşünmem ve annenin en zor anında yanında olmanın bende bıraktığı haz. Her annenin doğum hikayesi ayrı, kitap yazılabilir bu hikayelerle! Siz bu satırları okurken ben Berna arkadaşımın doğumuna girmiş olacağım. Cinsiyeti kız, adı Ayşe Ezo olacak. Hedef yine normal doğum. Haber vereceğim…