ANNE OLMAK istiyorum...
Güncelleme tarihi: 1 Şub 2018
Hayatınızdaki tek eksik bir çocuk sesi mi? O zaman tavsiyelerime kulak verin :)
Henüz 20'li yaşlardaydım fakat bir tarafım eksikti sanki. Kendimi özgür hissediyordum ama çoook özgür... Sanki kökleri olmadan özgürce gezen bir ağaç gibi. Bazılarımız için kulağa hoş gelebilir. Ama benim için öyle değildi; köklerim olsun, toprağa sıkı sıkı sarılayım orada yeşereyim istiyordum.
Eğer siz de benim gibi hissediyorsanız bir evlat sahibi olma zamanınız gelmiş demektir.
Doğru karar verin
Sağlıklı bütün kadınların içinde annelik duygusu saklıdır. Ancak emin miyiz; bir veya daha fazla çocuğun sorumluluğunu alabilecek miyiz?
- Öncelikle içinize bir sorun; ben niye bir çocuk SAHİBİ olmak istiyorum? (SAHİBİ kelimesini vurguladım çünkü bu konuya da değineceğim.)
- Cevabını buldunuz mu? O zaman son adım: çocuğum kendine bakma yetkinliğine sahip olana kadar maddi ve manevi yanında olabilecek miyim? EVET mi? o halde yazımın kalan kısmına geçebiliriz.
Anne olmak istiyorum...
Sağlıklı bir ilişki içinde çocuk ödül olarak karşılanır. Çocuk, bizim duamız. Biz istedik ve oldu. Bundan sonra ebeveyn olarak onların güvenliği, bakımı, mutlulukları, gelecekleri; hayatları bizim sorumluluğumuzda, ta ki onlar isteyene kadar. Evet; onlar isteyene kadar. Çünkü bazen anne-baba olarak çocuklarımızın bir birey olduğunuz unutuyoruz. Onların sahibi zannediyoruz kendimizi. Halbuki onları dünyaya getirirken sadece bir araç, bir geçiş kapısı olduğumuzu ne çabuk unutuyoruz. Bazılarımız yaşlanınca yanımızda bir insan olsun niyetiyle bazılarımız gündelik meşgalelerde yardımcı niyetiyle bazılarımız eltim üç tane doğurdu ben de yapayım niyetiyle bazılarımız ... bir çok niyetle çocuk sahibi olmak istiyoruz. Dünyaya getirdiğiniz canı kendinize köle mi etmek istiyorsunuz yoksa canına can katsın siz de mutluluğuyla bir kere daha mutlu olun mu istiyorsunuz. Çocuklarımızı yetiştirirken onların ileride bir birey olacaklarını; kendi kararlarını kendileri vereceklerini ve bunların sonuçlarına da kendileri katlanacaklarını hatırımızda tutarsak - kabullenirsek doğru yolda ilerliyoruz demektir.
Ben olsam...
Doğru adamı bulduğumda artık çocuk sahibi olmalıyım diye düşündüm. Ve bir sene sonra ilk oğlumu kucağımıza aldık. Hamilelik süreçlerim benim için çok güzel geçti. Bu süreçleri de farklı yazılarımda detaylı olarak size sunacağım. Sadece anne olmak için değil bu dünyaya bir varlık getirebilmek için, bu varlığı en iyi şekilde yetiştirebilmek için istedim... Bir çocuğumuzun olacağını öğrendiğimde ilk şoku üstümden attıktan sonra ben de her anne adayı gibi İnternet araştırmalarına başladım. Çocuğun anne karnında gelişimi, doktor seçimi, hastane seçimi, doğumu, doğum fotoğrafçısı, nerelerden kıyafet almalıyım, hangi marka tekstil ürünleri seçmeliyim, hangi bebek mobilyasını tercih etmeliyim vs vs... Tüm bunları araştırırken yeni yeni ebeveyn olmak üzerine kitaplar okurken şunu anladım ki doğumdan önce kendimi doğum sonrası tüm aşamalara hazırlamam gerek.
- Bu aşamaların içinde en zoru şüphesiz uykusuzluk...
Doğumdan sonra uyku uyuma hayalleriniz varsa bunları en az iki yıl rafa kaldırın. Karnınızdan aç bir canavar çıkacak ve sizi sonuna kadar sömürecek :) İki saat memede kalacak, yarım saat uyumadan, siz daha dinlenmeden bir daha meme isteyecek. Bu yüzden evinizde yoksa kendinize rahat bir televizyon koltuğu alın. Piyasada ergonomik emzirme koltuğu maalesef bulunmuyor. Herhangi bir sallanan sandalyeyi veya koltuğu bu amaçla kullanmayı düşünüyorsanız şimdiden vazgeçin. Çünkü belinizi, sırtınızı ve bebeği saatlerce kucağınızda tutacağınız için kolunuzu dayayacağınız rahat bir şeylere ihtiyacınız olacak. Ayrıca doğum esnasında tüm kaslarınız yorulup zayıfladığı için sizin de dinlenmeniz önemli.
- Bir diğer unsur ise sosyal hayattan bir süre kopacağınız...
Bebeğinizin ayrıca bir bakım vereni olsa bile yine de size ihtiyacı olacak. Hem sizin psikolojiniz için hem de bebeğinizin sağlıklı ruh gelişimi için ondan uzun süre ayrı kalmamalısınız ki emziriyorsanız kalamıyorsunuz da... Ben çocuklarım emzirme dönemindeyken en fazla iki saat çocuklarımdan ayrı kalabiliyordum. Emzirme ihtiyacım olmasa bile çocuğumun canlı kanlı varlığını yakınımda istiyordum.
- Bunların haricinde harcamalarınıza ve boş vakitlerinize artık ortak çıktığını da eklemek istiyorum. :)
Hazır olun!
Tüm bunları bilerek çocuk sahibi olmaya karar vermenizi öneririm. Ben tüm bu süreçlere kendimi hazırlamıştım ve ilk oğlum dünyaya geldikten sonra 48 saat içinde sadece 1 saat uyuyabildim. 2 gün sonra deliksiz bir uykuya daldığımı da sanmayın. Oğlumun kusma alışkanlığı olmamasına rağmen sürekli kustu mu, nefes alıyor mu, ağlıyor mu diye gözümü kırpmadım. Tüm bunlar kulağa korkutucu gelebilir veya zor süreçler olarak gözünüz korkabilir ama emin olun bana hiç zor gelmedi çünkü tüm yaşanacaklara kendimi hazırlamıştım.
Sonuçta;
Her şeyde menfi ve müspet taraflar olduğunu hatırımızda tutmalıyız. Çocuğumuzun gülüp oynadığını göreceğimiz gibi hastalık gibi sıkıntılarını da yaşayacağız. Gülü seven dikenine katlanır misali onların bir dakikalık gülüşü için; bir ömür sıkıntı çekmeye razı geleceğiz. İşte bu ANNELİK...
BAslantas