İNDİPASHA
Malko Tırnovo Belediyesi, Slivarovo köyü arazilerinde, yoğun kayın ormanı ile kaplı kuz bir derede bulunur.
Koordinatlar: 42°00’17.32” K, 27°39’12.19” D, denizüstü yüksekliği 178 m.
YERİN TANITIMI
İndipasha turistik ziyaretler için pek alışılmış bir yer değildir, yine de yıl boyunca yüzlerce inanan insan tarafından ziyaret edilir. İnananlar, suyun arındırıcı ve tedavi edici özelliklerine dayanan eski ritüeller uygulayarak şifa ararlar. İndipasha Sığınağının ikibin yıllık tarihçesi olduğu söylenir. Traklar tarafından ihtiram edilen bu yer putperest ve daha sonraki hristiyan inançlarını ilginç bir şekilde biraraya toplamıştır. İndipasha çok eski bir trak sığınağı ve kutsanmış alandır, esrarengiz ve mistiktir, bu konuda bilgi sahibi olmayan turistler için gizli veya çok zor bulunan bir yerdir (özellikle yanlarında yerli bir rehber yoksa). Bu yöreye giden iki yol vardır, ancak ikisi de zor ulaşım sağlayan yollardır. Birincisi Kaçul yöresinden başlar (Veleka Nehir köprüsünün yanında, Gramatikovo köyü yakınında). Orman yolundan devam eder ve 7 km sonra bir kavşağa varır, kavşakta İndipasha’yı gösteren tabela vardır. Yolun işaretlemesi yetersizdir ve kolaylıkla kaybolabilir. İkinci yol Slivarovo’ya giden yol üzerindendir (Malko Tırnovo-Tsarevo ana yolundan bir yol sapağıdır). Sığınağı gösteren yönlendirici trafik tabelası vardır, fakat umumiyetle bu yol çok kötü durumdadır ve sadece 4x4 otomobil ile geçilebilir. Bu yolda trafik tabelaları vardır ve onları izleyerek el yapımı ahşap masa ve bankların bulunduğu yere varılır, burası da sığınağa çok yakındır.
Trak rahipler, bu zor geçişli ormandan yol bularak sığınağa gitmiştir, Güneş Tanrısı ve Dünya-Ana ya ithafen kurbanlar vermiş ve gelecek hakkında kehanetlerde bulunmuşlardır. Ancak zamanla kutsal toprağa giden yol unutulmuştur. Yoğun Istranca ormanları Sığınağı insanlardan saklamıştır ve hiçkimse bulunduğu yeri bilmemiştir. Efsaneye göre, sahibi tarafından merhamet gören (sahibi onu öldürmeyip kovmuştur) kör bir boğa tarafından yeniden keşfedilmiştir. Bu boğa birkaç gün sonra gözleri açılmış halde geri dönmüştür. Bir müddet sonra tekrar görme kabiliyetini kaybetmiş, tekrar ormana gitmiştir ve gözleri açık, görür halde geri dönmüştür. Birgün sahibi onu izlemiş ve hayvanın su içtiği bir kayaya varmıştır. Söylentilere göre bu sığınakta halen şifalı su akmaktadır. Hastaları ayağa kaldıran, sakatların yürümesini sağlayan ve körlerin tekrar görmesini sağlayan şifalı bir sudur bu. İnançlara göre İndipasha’nın suyu Paskalya’dan sonra gelen Pazar günü en şifalıdır. Ancak sebebi açıklanmamaktadır. Bu günde Sığınağa bütün Istranca’dan binlerce insan toplanır, suyundan içerler, yıkanırlar veya şifalı suyundan doldururlar.
İndipasha o kadar eski bir yerdir ki, belirli bir hristiyan azizle bağlanmaz. İsmini “Pasha sonrası” veya “Anti-Pasha” olarak yorumlama çabaları bu kutsal kayaları daha da esrara büründürür. İndipasha, en eski tip kutsal yerlerin bir örneğidir – ateş, hava, su ve toprak, yani dünyanın yaratıldığı dört ana elementi birarada içermektedir.
Zor geçişli ormanın içinde bulunan mucizevi yerde inanç ve umut, putperest ve hristiyan ayinlerini biraraya toplanmıştır. Yoğun orman ve yeşilliklere bürünen yüksek kayalar nedeniyle sığınak her zaman alacakaranlıktır. Sanki zamanın durduğu, ürkütücü bir sessizliğe bürünmüş, güneş ışınlarının güçlükle girebildiği ve nemin havada bile hissedildiği bir yerdir. Ayazmanın yanında küçük ve kaba el yapımı bir kilise ve dua edenlerin bıraktığı ikonalar bulunur; kayaların üstünde ise giysi parçaları vardır – rivayete göre hasta yere dokunan eşya parçalarını, şifa bulmak için buraya bırakırlar. Oldukça tuhaf bir görüntüdür, fakat insanlar buraya gelir, mucizevi sudan içerler, yüzlerini yıkarlar, mum yakıp Meryem Ana’ya sağlık duaları ederler. Ruhlarını dolduran inanç, umut ve sevgi hissi ile burayı terkederler.
Trak Sığınağı, Istranca’nın Bulgaristan’da kalan bölümünde bulunan onlarca mistik yerden sadece biridir. Yüzyıllar boyunca muhafaza edilmiştir ve insan inancının sınırsız olduğunu ve asırlar boyunca devam ettiğini hatırlatmaktadır. Doğaya adanan hizmet (özellikle yoğun ve yıllanmış Istranca ormanına gösterilen hürmet) bu gizemli sürecin önemli bir parçasıdır.