İnsanları yok sayarak yaşamayacaksın, kendi etrafına duvarlar örüp, gönül pencereni demir parmaklıklarla kapatmayacaksın. Karun kadar malın olabilir fakat sağlık elden gitti mi ne olduğunu anlayamazsın, bunu sağlık elden gitmeden anlayacaksın...
Sağlığını geri kazandığın gün anlarsın ki her şey sana daha bir güzel kokar, her bir şeyin tadı daha da farklı farklıdır dilinde damağında. Seversin ve Dünyan şükredeceğin yer olur...
Kendi gözün gördüğüne sevinir, sözün söylendiğine sanatçı misali alkış toplar. Parmağın var ya her klavyene vuruşunda mutluluktan uçarsın.
İnsanları seveceksin ve böylesine saygı göstermelisin ki kalemini eline aldığına, yazdığında ve o yazın okunduğunda işte bu onun kalemi, onun kelamıdır diyebilmeliler.
“Dünya yansa umurumda olmaz” tavrını sakın benimsemeyeceksin, bir insan ben dünyaya niye geldim, ben neyim demesine bir ömür kifayet yetmez inan. İnsan doğduğunu nasıl bilmiyorsa, öldüğünü de bilmeden giderse ben çok üzülürüm. Dünyaya mutlak bir iz bırakmalısın.
“Yüksek sesle hak, hukuk” diyerek dostların ve insanlık için öncelik isteyeceksen. Önce sen Ahlak ve erdem sahibi olacaksın, sonra milleti eleştireceksen, İnsan-ı Kamil olmak en önemli olanıdır Unutma!..
Bir yazar gibi bilim insanı gibi, insanların başına vura vura işte bu hayat bir kitaptır ve yaşamak derstir anlayana diyeceksin.
Arkandan bu dünyada iyi ki yaşamış ve biz onu iyi ki tanımışız diyecekler ki, öldükten sonra da dillerde, gönüllerde yaşayacaksın.
Hidayete ermeyi, önce kendinde sonra başkalarında arayacaksan, hiç maddeyi düşünmeyeceksin. Dünyaya ve topluma duygu ve bilgi aşılayacaksın. İşte böylece ben İnsan oldum diyeceksin.
Hayat boyu, bir tek fidan dikmeyen ama bir ormanı gözünü bile kırpmadan yakana diyeceksin ki, azgın yaraları açma, hikaye adam olma, insan ol insan be Hayvan diyeceksin. Hayal ötesi olacaksın ki, sen bu adamlara dersini verdiğin için herkes seni hayalinde yaşatsın ve gönüller de de bir kahraman olasın.
Bir dalga sesi gibidir yaşamak, rüzgarı hissetmektir hayatın açık alanlarında ve O mutluluk ikliminde...
Geride iz bırakın gözüm!..
Kocaman adamlar ve kadınlar olun. Çünkü yürek büyük olunca gerisi zaten geliyor,
Kocamanların merhameti vardır, paylaşımcıdır, duygusaldır, yolda düşmüşü tutup kaldırırlar. Gözleri buğuludur ve hep yağmur yağmur bakar insanlığa da, insanlara da.
Alçakgönüllü olmak herkese sevgiyle yaklaşmak ta; sadece onların görev edindikleri işleridir.
Adımlarını geri atmamak, dikene basmaktan korkmamak hayat tarzın olmalıdır.
Unutmayın ki!.. yollara güller dökülü ise elbet diken ayağınızı batacaktır ve acıya da alışacaksınızdır böylece.
Kimseye kimseden hayır falan yok sözü yanlıştır bunu bilin. Yok bu Alman, bu Fransız, bu Rus, bu Yunan; Hayır Hayır!..
Unutma herkes Mukaddes - herkes insan...
Sen malzemeni döke döke yürüyeceksin ki, yarın bakışlı çocuklar senin malzemenle örecekler geride kalan hayatlarını.
Yeter ki kendinize Mürşit arayın ve o sizi hiç bir zaman yanlış yere götürmeyecektir bunu da böylece bilin.
Kim demiş insan olmak zor diye! insan olmak elbette kolay! Orijinaldir insanoğlu biri diğerine benzemez...
Son sözümdür sizlere İşte bunu da Unutmayın!
Gözyaşları herkeste aynıdır...
Dil, Din; Renk ayrı olsa da acı mutlak acıdır
Ağlatmayın - Güldürün - İnsan olmaya gelin
Buyrun!..