Beni ilkbüyük ölçüde maddi bir nesneye ayrılığımlaborçluyum: bir defter. Özellikle, babamın evindeki eski bir masaüstü bilgisayarın üzerindeki bir dolapta saklanırken bulduğum beyaz, spiral ciltli bir yasal defter, kolej erkek arkadaşımın birbirimizi görmeyi bırakmamızı önerdikten haftalar sonra kullanılmamış. Sonraki aylarıgeçirdim dökerek kendimi o şeye. En gergin metaforlardan, sonrasında topladığım gerçekten anlamlı kavrayışlara kadar sahip olduğum her düşünce, doğruca defterin satırlı sayfalarına gitti – genellikle oldukça gerçek bir gözyaşı dökülmesiyle birlikte.
Dizüstü bilgisayar, kalp kırıklığım sonrası iyileşme sürecim için bir izleyici görevi gördü. Ayrılıktan sonraki ilk birkaç hafta boyunca neredeyse hiç durmadan yazdım. Her birkaç dakikada bir, ayrılık ve kaçınılmazlığı (veya bazı durumlarda gereksiz olduğu) hakkında yeni bir düşünce aklıma geldi ve aceleyle yeni bir yazı yazdım, elim sıkışana veya bir şeyler hissedemeyecek kadar yorulana kadar yazmaya devam ettim. artık.
Ancak haftalar geçtikçe, kendimi daha az yazdığımı fark ettim. Günlük tutmak normalde bağlı kalmanız gereken bir alışkanlık olsa da, bu durumda olmamam iyiydi, çünkü eski sevgilimi gitgide daha az düşünüyordum. Sonunda, not defterine olan güvenim azaldı ve yılda belki bir veya iki kez yazmaya başladım. Bazen tekrar ziyaret ediyorum ama çoğunlukla başucu kitaplığımda hiç dokunulmadan oturuyor. Defter, okumak ve tekrar ziyaret etmek için değil, yazmak ve işlemek içindi.
Bazen cansız nesneler, insanların yapamayacağı şekilde bizim için orada olabilir.kadar muhtaç, utanç duydum ya dahissettim başka bir şeyHer düşüncemi arkadaşlarımla paylaşamayacak- muhtemelen (haklı olarak) sonsuz bir şekilde tekrarlanmamdan sıkıldıklarını fark ettim. Yine de, bu rahatlık için maddi şeylere dönme dürtüsü ilgimi çekiyor. Benim için bir defterdi. Başkası için ne olabilir?
Burada yedi kadın, bir ayrılık sırasında aldıkları tuhaf, şaşırtıcı ve tamamen harika şeylerin fotoğraflarını paylaşıyor.
“Bir Keanu Reeves alan halısı.”
“Eski erkek arkadaşım ve ben yaz sonunda ayrıldığımızda, en iyi hayatımı yaşama zamanının geldiğine karar verdim. Ve en iyi hayatım, Keanu Reeves’in bir alan halısı olarak çekilmiş devasa bir fotoğrafına sahip olmaktır. Gerçekten sahip olduğum en iyi erkek arkadaşım ve Harry Styles çıkartmamla harika gidiyor. ” —Alana M., 32
“Bir çift yeni piercing.”
“Son ayrılığımdan sonra çift kıkırdak piercing yaptırdım çünkü biraz kötü hissetmek istedim.” —Molly F., 22
“Şiir kitapları. Ve sanat malzemeleri. “
“Kendime bazı şiir kitapları ve sanat malzemeleri aldım – çoğunlukla dikkat dağıtmak için sanırım. Şiir kitapları bana yaratıcı bir şekilde ilham verdi ve kalbi kırıklıkta güzelliği bulmama yardımcı oldu. Sanat malzemeleri, tüm odaklanmamı ve enerjimi gerektiren yaratıcı bir projeye dalmama ve ayrılığın gerçek hissetmediği başka bir dünyaya kaçmama izin verdi. ” —Shauna W., 24
“Bir ton yeni ayakkabı.”
“Ayrılığımın ardından sağlam bir kız arkadaş temeli ve yeni ayakkabılar için param olduğu için mutluyum. (Bu arada, kedim selam söylüyor.) ”—Keenya K., 36
” Dondurulmuş yoğurt. “
“Pinkberry, hem kutlamalar hem de hayal kırıklıkları için benim için bir nevi tercih ediliyor. Bu senin klasik ‘ayrılıktan sonra bir küvet dondurma yemek’ değil; bana her şeyin hala normal olduğunu hatırlatan tatlı bir ziyafet. ” —Nicole B., 23
“Birkaç yeni not defteri.”
“Kendi ilişkilerimde hikayeler ve şiirler için çok fazla ilham buluyorum. Bu yüzden bırakmaya çalıştığım zaman yeni bir defter alıyorum. Yeni sayfalar bana yeni bir bakış açısı sağlıyor. ” —Jennifer J., 25
“Sri Lanka’daki Adam’s Peak’e bir gezi.”
“Her zaman iyileşmek için seyahat ederim – tamamıyla iyileşmek için değil, iyileşmeye yardımcı olmak için. Yeni yerler keşfetmek, son ayrılışım dışında başka bir şeye odaklanmama yardımcı oluyor ve hiç kimseyi tanımadığım bir yerde olmanın kendimi iyi hissettiren bir yanı var. 37 yaşımdayken kendime Sri Lanka’daki Adam’s Peak’e bir gezi satın aldım – yaklaşık 5.500 adım yüksekliğinde bir dağ. Zirveye ulaşmam yaklaşık yedi saatimi aldı, ama bir kez yaptığımda, bu dünyanın dışında bir güçlenme hissinin üstesinden geldim. Hiçbir ayrılığın beni alt edemeyeceği türden bir zaferdi. —Anne Marie D., 41