Yine Ağrı zamanlarından bir gezi anısı. Bir haftasonu Sarıkamış’taki kardiyolog arkadaşımız ve aynı zamanda bölgedeki rehberimiz Çağdaş’ la beraber önce Kars yakınındaki Ani harabelerini gezdik. (başka bir yazının konusu) Daha sonra Çıldır Gölü’ne doğru hareket etttik. Bu göl özellikle kışın donan ve üzerinde kızaklarla gezilen ve eskimolar gibi buzların arasından balık tutulan bir gölmüş. Biz Eylül ayının başında gitmiştik ve o zaman bile serin bir yerdi. Çıldır Gölü, Ardahan ve Kars il sınırları içerisinde kalan, 123 km2 alanı ile Doğu Anadolu’nun en büyük tatlı su ve en büyük ikinci gölü imiş. Deniz seviyesinden 1965 m yüksekte bulunan gölün etrafında pek fazla bitki örtüsü yok ama bu yörede her yerde olduğu gibi hayvancılık epey yaygın idi.
Göl, Kars’ a yaklaşık 2 saat uzaklıkta idi. Yol güzel ama virajlı, kışın buralara gelmek epey cesaret ister. Göl kıyısında ise çok güzel bir manzara bizi karşıladı. Çıldır ilçesine kadar gölün doğu kıyısını gezdik.
Yol kenarında Atalay’ın yeri isimli salaş ama çok şirin bir balıkçıda göl balıklarının tadına baktık.
Yemekten sonra ise bütün gezinin en can alıcı noktası olan Akçakale’ yi keşfettik. Akçakale Çıldır Gölü’nün kıyısında bir köyün ve köyden toprak bir yolla gidilen gölün içindeki cennet gibi yemyeşil adanın ismi. Gerçekten de burada bu kadar güzel bir manzara ile karşılaşacağımız hiç aklımıza gelmezdi.
Adanın içinde çimlerde piknik yapan ve top oynayan insanlar vardı. Bazen göl suları yükseldiğinde fotoğrafta gördüğünüz yolu su basıyor ve adaya ancak kayıklarla ulaşılabiliyormuş.
Adadan köye döndük ve göl kıyısında beyaz donlarıyla suya giren köylü çocuklarla sohbet ettik. Çok sevimlilerdi. Başta ürkektiler ama sonra açıldılar. Hepsi yalnızlıktan ve kışın zorlu şartlarından şikayetçilerdi
Çocuklarla sohbetten sonra son olarak yaşlı bir nine takıldı objektifimize. Dalgın dalgın gölü izliyordu. Kimbilir aklından neler geçiyordu……