Ünlü motosiklet kulübünün ulusal başkanı Ralph “Sonny” Barger’ın bu haftaki ölümüyle Cehennemin meleklericanlı Amerikan pop kültürü tarihinin bir parçası geçmişe doğru ilerliyor.
Bugün takdir etmek zor, ama Barger 1957’de Oakland bölümünü kurduğunda, kanun kaçağı bisikletçinin mitolojisi, Hells Angels’ın moda, film ve müzik üzerindeki etkisi ile isyanın bir sembolü olarak ulusal bilince çoktan yerleşmişti. Barger’ın 29 Haziran’da 83 yaşında ölümü, bu erişim nedeniyle uluslararası manşetlere taşındı.
Barger, onlarca yıldır Hells Angels’ın yüzüydü, ancak Hells Angels’ın başlangıç hikayesi, kulübün 1948’de Fontana, Kaliforniya’da kurulmasıyla yaklaşık on yıl önce başladı. “domuzlar”, yani sık sık doğranan Harley-Davidson motosikletleri bilindiği gibi, artık halkın hayal gücüne yerleşmiş durumda. Bu miras, bir radyo istasyonunun veya yayıncının Steppenwolf’un karşı kültür marşı “Born to Be Wild”ı her çaldığında ve 1969’un “Easy Rider”ı ve Maysles kardeşlerin 1970 konser filmi “Gimme Shelter” gibi simgesel filmlerin her açılışında yaşıyor.
Hells Angels’ın ve uzun zamandır lider olan liderlerinin pop kültüründe iz bırakmalarının beş yoluna bir göz atın.
Avcı S. Thompson
“Cehennem Melekleri: Kanun Kaçağı Motosiklet Çetelerinin Garip ve Korkunç Efsanesi” efsanevi gazeteci ve romancı Hunter S. Thompson’ın kariyerini başlatan kitaptı, “Las Vegas’ta Korku ve Nefret” ve “Kampanya Yolunda Korku ve Nefret” ” şöhret. Random House tarafından 1967’de yayınlanan “Cehennem Melekleri”, The Nation dergisinin 17 Mayıs 1965 tarihli sayısında “Motosiklet Çeteleri: Kaybedenler ve Yabancılar” olarak başladı. Ancak, önemli bir yazar olarak ilk ulusal teşhirinden daha fazlası olan “Cehennem Melekleri”, Gonzo gazeteciliğinin ahlakı olarak tanımladığı şeyde kendi izini süren Thompson üzerinde derin bir etkiye sahipti. Thompson, 2005’teki ölümüne kadar bu öngörülemeyen, vahşi adam kişiliğini sürdürdü, ardından aktör Johnny Depp (1998’de “Fear and Loathing in Las Vegas” uyarlamasında ekranda Thompson’ı oynayan kişi), Thompson’ın küllerinin bir denizden dökülmesinin bedelini ödedi. Thompson’ın Woody Creek, Colo’daki sevgili çiftliğinde top.
Kitabın çağdaş bir New York Times incelemesinde Thompson, “barlarında nasıl içtiğini, ev ziyaretlerini değiş tokuş ettiğini, vahşetlerini kaydettiğini, cinsel kaprislerini nasıl izlediğini, motosiklet gizemlerine dönüştüğünü ve çok ilgisini çektiğini anlatıyor. ‘Cehennem Melekleri hakkında araştırma mı yaptığımdan yoksa onlar tarafından yavaş yavaş çekilip çekildiğimden artık emin değildim.’ ”
Yükselen Akrep
Kenneth Anger’ın çığır açan 1963 deneysel filmi “Scorpio Rising”in etkisi, filmin pop müzik hitlerinin canlandırıcı kullanımından kaynaklanıyor ve bu da onu Francis Ford Coppola, George Lucas ve Martin Scorsese gibi 1970’lerin önemli film yapımcıları üzerinde büyük bir etki haline getiriyor. Ama aynı zamanda Anger’ın Cehennem Meleği hakkındaki çalışmasında, filmin bu altkültürün şiddetli karanlık tarafını keşfetmesine izin veren ürkütücü bir öldürücü kalite var. Takip eden tüm belgeselcileri etkiledi.
As eleştirmeni Ewan Gleadow geçen yıl Cult Follow adlı blogunda şunları yazdı: “Ölüm, kafatasları ve bu ruh halleriyle ilişkili tüm kötü davranışlar sadece filmde değil, çetenin kendisinde de bulunuyor. Eşanlamlı görüntüler hızlıdır ve iyi kesilir. Anger’ın bugüne kadar sunabileceği en büyük çekicilik, yozlaşma ve yıkımın sadık, ürpertici bir uyarlamasıdır.”
1960’ların Motorcu Filmleri
1966 yılında Çeşitlilik sonunda, ülke genelinde arabalı arabaları aydınlatan düşük bütçeli, aksiyon dolu motorcu filmlerinin fenomeniyle boğuştu. 26 Ocak 1966 tarihli gazetenin bir öyküsü. Günlük Çeşit Roger Corman’ın American International Pictures’ın “Hell’s Angels on Wheels” adlı yeni bir projeyi prodüksiyona geçirmesi konusunda biraz küçümseyiciydi.
Variety, “‘Cehennem Melekleri’ elbette, reklamın %100’ünü alan motosikletçilerin %10’undan daha azı tarafından alınan ve verilen isimdir,” dedi.
1967’de vizyona giren “Wheels”, 14 yıl sonra “The Stunt Man” ile Oscar adaylığına giden Richard Rush için bir nevi yönetmenlik gösterisine dönüştü. “Tekerlekler” aynı zamanda beğenilen görüntü yönetmeni Laszlo Kovacs için önemli bir kariyer yapı taşıydı ve geleceğin süperstarı Jack Nicholson için erken bir krediydi.
Çeşitlilik
Bir yıl önce, “The Wild Angels”, Peter Fonda, Nancy Sinatra ve Bruce Dern’in başrollerde olduğu ve senaryosu Peter Bogdanovich’in adı geçmeyen bir kurcalamasıyla övünerek, 1960’ların tüm motorcu resimlerinin belki de en ikonik olanı haline geldi. Corman’ın bayrağının elde ettiği gişe başarısı, Hollywood yöneticilerine iki tekerlekli masalların hızlı para anlamına gelebileceğinin sinyalini verdi.
“Cehennem Melekleri ’69” belki de filizlenen motorcu film türünün daha düşük bir örneğiydi. Resim, “Wheels”in kaliteli parlaklığından veya “Wild Angels”ın yıldız gücünden yoksundu, ancak film afişinde adı geçen Barger da dahil olmak üzere birçok gerçek Hells Angels’ın görünüşleriyle övünüyordu.
“Sweet Sweetback’in Baadassss Şarkısı” ne 60’lardan, ne de bir motorcu filmi, ancak yönetmen Melvin Van Peebles’ın bu dönüm noktası 1971 indie filmi, motorcu fotoğraflarının yalın ve ortalama aksiyon estetiğini ödünç aldı ve bir anahtarda Hells Angels’ı kullandı. alt konu.
‘Kolay binici’
Sinema tarihinin en etkili filmlerinden biri olan “Easy Rider”, Wyatt (Peter Fonda) ve Billy’nin (Dennis Hopper) ve ölümcül serseriler LSD’nin yolculuğuyla birlikte bize sonsuz “ağır metal gök gürültüsünü” yaşatan filmdir. özgür aşk, açık otoyollar, doğranmış bisikletler, taze çimenler ve günümüzün kültür savaşlarına dikkat eden herkese tanıdık gelebilecek kutuplaşmış bir Amerika.
Everett Koleksiyonu
Hopper’ın yönettiği konsept, doğrudan oyuncu-yönetmenin içinde bulunduğu ya da teklif edildiği tüm motorcu filmlerinden doğdu. Senarist Terry Southern ile birlikte Hopper’ın vizyonu, önceki motorcu filmlerinin isyancı-özgürlük kinayesini biraz barış, sevgi ve hippi kültürü iddialarını serpiştirerek farklı bir yöne çekmekti. 1969’a gelindiğinde, San Francisco’nun Aşk Yazında şenlenmesinden sadece iki yıl sonra, Hunter S. Thompson’ın “Cehennem Melekleri” kitabının şiddetli, psikotik, tehlikeli derecede dengesiz kanun kaçağı motorcuları, püsküllü deri kovboy paltolu harika adamlar haline gelmişlerdi.
Altamont
Hells Angels, Rolling Stones’un Aralık 1969’da Stockton, California’nın hemen güneyindeki Altamont Speedway yarış pistinde verdiği ücretsiz konserdeki kaosu yakalayan 1970 belgeseli “Gimme Shelter” ile kanun kaçağı kimliklerini sonsuza dek cilaladı. Konser sırasında kalabalığın görüntüleri, filmde gerçek hayattaki ölümcül bir bıçaklamayı yakalamayı başardı. Albert ve David Maysles ve Charlotte Zwerin kardeşler tarafından yönetilen belgeselin Rolling Stones için büyük bir katılımın kaydı olması gerektiği açıktı. Ancak konser ünlü bir şekilde ölümcül bir fiyasko oldu.
20th Century Fox’un izniyle
Film, Swinging ’60’ların idealizmi ve aptallığının büyük bir kısmı için ölüm ilanından daha fazlasına dayandı. Film, güvenliği sağlamak için Hells Angels’ın Oakland şubesinin üyelerini işe alma kararından başlayarak, etkinlikte neyin yanlış gittiğini inceleme konusunda yumruk atmıyor. Aşırı kalabalık, kötü asit ve Meleklerin görevlerini yanlış yorumlaması nedeniyle, olayda silah taşırken görüldüğü ve Melekler tarafından vahşice dövüldüğü bildirilen 18 yaşındaki Siyah bir konser müdavimi olan Meredith Hunter’ın ölümü yer aldı. Altamont’taki trajedi, çağın barış, sevgi ve anlayış mesajının altındaki kültürlerarası şiddetin çarpıcı bir örneği olarak Manson Ailesi cinayetleriyle hızla ikizlendi. Ve Altamont, Meleklerin tanımlayıcı imajı oldu. Bu tarihin ağırlığı, 2005 tarihli “Freedom: Credos from the Road” adlı kitabında okuyuculara biraz tavsiyede bulunduğunda Barger’ın aklında olabilir. “Hayatını yaşa sonny barger yol? Tavsiye etmiyorum” diye yazdı.
Çeşitlerin En İyisi