Tecahül ü Arif sanatının ustası ve dahi istifham denizinin dürr i yektası dostum “Lüzumsuz”un şiirini okudum.
“bu iki insanın
hiç sevmemiş ve asla sevmeyecek olması birbirini
Ne tuhaf şey değil mi ?”
Kırpıp aldım bu kısmını bilerek ve dahi isteyerek beni affetsin.
Şiirde geçen tesadüf kelimesi düşündürdü beni. Tesadüfler, kuantum dolanıklığa sahip ruhlar arasında yaşanır. Bazen bunun farkına varırlar bazen de varamazlar. Kuantum dolanıklığa sahip bu ruhların çok kez birbirinin kirali olduğunu da söyleyebilirim. Ayna görüntüsü… Örneğin sağ ve sol eldivenler birbirinin ayna görüntüleridir ve üst üste çakışmazlar. Şairin koca bir kainat olarak betimlediği kafalar arasındaki uçurum uçurumun iki ucu ” Einstein”ın “Uzak mesafeden hayaletimsi etki” olarak tariflediği bir dolanıklıkla aşılıyor. Bu iki hayali kişinin hiç sevmemiş ve asla sevmeyecek olması neden tuhaf olsun sorusunu akla getiriyor. Öyle ya , kafa ütülemekte mahir onca kişinin yan yana gelmemesi tuhaf değil iken. Bu da bizi başladığımız yere yani rıhtıma geri getiriyor. “Yanımda yürüyordun Milena. Düşünsene, yanımda yürümüştün.” diyen Kafkayı anımsattı bana. Ne diyordu üstad ?
“Milena, sen başkaydın. Hasta bir adamı sevecek kadar hastaydın!”
Geçmiş olsun Efendim