Cumhurbaşkanlığı seçimleri için aday gösterilen
Ekmeleddin İhsanoğlu’na, Tuncay Altıunezen, Hasan Sami Bolak, Alper Aksoy gibi
arkadaşlarımızın muhalefet ettikleri görüşlerinin tamamını takip ettim
(kaçırdıklarım olabilir). Şu kanaatimi belirtmeliyim. Bu tartışma çok yararlı
olmuştur. Muhalif fikirler, konunun anlaşılması adına yeni düşüncelerin
üremesine sebebiyet vereceğinden, konu üzerinde hiçbir fikri bulunmayan kişiler
bile, inanıyorum ki, düşünmeye başlamışlardır. Bunlar iyi gelişmelerdir.
Faydalı mülahazalardır. Ayrıca, bir grubun içinde herkesin aynı lafları etmesi
zaten çok sıkıcı bir şey olurdu, nitekim AKP’li yandaşlar içinde bu durumu
görüyoruz. Farklı bir söylem geliştirmeye çalışanları gruptan hemen tart
ediyorlar. Tabi onlar ileri demokrasiyi yaşıyorlar, bizler daha o aşamalara
gelemediğimizden, tartışmaya devam ediyoruz. Ben güzelliği tartışmada
buluyorum, doğru olanın bizimki olduğuna inanıyorum. İstişare ile çözülemeyecek
problemin olmadığını düşünüyorum.
Türk demokrasi hayatında pek rastlanmayan bir uzlaşma
olmuştur. Bu ‘uzlaşma’ değerlidir. Bir fırsat koyuyor önümüze, 12 yıldır
yazılarımızla, fikirlerimizle savaştığımız gruba karşılık çıkarılan bir ortak
adayla seçime katılmanın üstünlüğünü kavrayabilmeliyiz. Bu aşamada, daha iyi
bir aday bulunamaz mıydı? Elbette bulunabilirdi. Peki, CHP’nin çıkaracağı bir
adaya Ülkücüler olarak %100 destek verebilecek miydik? Tersi, MHP’nin adayına
CHP’lilerden %100 destek bulabilecek miydik? Soruların cevabı hayırdır.
Çıkarılan adaya, hem CHP ve hem de MHP içinde muhalefet eden kesimler vardır.
Tercihler farklı olsa daFormun Altı
, hepsinin itirazları aynı nokta üzerine oturuyor.
Şunu da ayrıca belirtmeliyim: MHP kendi adayını
çıkarsaydı, eminim ki, benzer tartışmalar yine yaşanacaktı. Çünkü ne yaparsa
yapsın, ‘Balgat’tan çıkacak karar önemli kesimi memnun etmeyecekti. Öteden beri
eleştirilerini takip ediyor, tavırlarını çözmeye çalışıyoruz. İkna olması
mümkün olmayan kesilen parmak ucundan muhalif renkli kan akan arkadaşlarımızın
ne imkânı mümkün, ne de teskin edilmeleri. Ortada fol yok, yumurta yokken bile
ne tenkitler, ne hakaretler okuduk bu sayfalarda unutulması zor.
Şimdi bir uzlaşma vardır, bu uzlaşı çatısının altında
“Vatanın bütünlüğü ve milletin geleceği” esası kabul edilerek, “Milletin
kurtuluşu yine millettedir” esasıyla birleşilmelidir. Demokrasi tarihimizin bu
büyük uzlaşma pratiği heba edilmemelidir.
Hasan Sami Bolak Hoca, saygıdeğer büyüğümüzün bir-kaç
satırlık da olsa ilminden istifade etmişliğimiz vardır. Eğer, yükümüzü havaleli
saramamışsak, biraz da hatayı kendinde aramalı hoca. Çünkü hocanın ilk işi,
öğrencisinin küçük kafasının büyümesini sağlamaktır. Ayrıca, tüm
eleştirilerinizin doğru olduğuna da inandığımı bildirmeliyim. Bir eksiğiniz
şudur: içinde bulunduğumuz durumda yapılacak eylem nedir? Yaptığımız doğru
olacak mıdır?
Tuncay Bey, “ehven-i şer” tabiri yanlıştır ve safsata
hukuk teorisinin içinde varmış gibi cahil millete dayatılan, muhafazakâr bir
tehdittir. Böyle bir şey yoktur. İki kötünün toplamından bir iyi çıkmaz.
Tekrar söylemek faydalı olacaktır.
İstişare farzdır. Uzlaşma, istişare sonucunda
oluşmuştur. Bulunan ve çoğunluğun onay verdiği aday üzerinde anlaşmanın doğru
olacağını düşünüyorum.
Bu sebeple, istişareyle, müşavere ile, en az beş
siyasi kuruluşun üzerinde tartışarak, düşünerek, uzlaştıkları adaya oy
vereceğimi bildiriyorum.