"eğer hiç maç kaybetmiyorsan doğru ligde oynamıyorsun demektir."
türkiye'de yaşamak acayip bir eylemdir. yaşanan her türlü uç davranışın "normal" olarak görülmesi her birimizi daha da "duygusuz ve garip" bir hale getirmektedir. bu ülkede diziler boşa çekilmektedir çünkü ülkenin gündemi , her gün yayınlanan yeni bölümüyle bizlere fazlasıyla yetmektedir. böyle şeyler anca filmlerde/dizilerde olur ifadesi ; yakın zamanda yerini , böyle şeyler anca türkiyede olur ifadesine bırakacaktır. keşke bu dizideki kişiler , kurumlar ve olaylar tamamen hayal ürünü olsalardı.
insanların çoğu kaybetmekten korktuğu için, sevmekten korkuyor.
sevilmekten korkuyor, kendisini sevilmeye layık görmediği için.
düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için.
konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için.
duygularını ifade etmekten korkuyor, reddedilmekten korktuğu için.
yaşlanmaktan korkuyor, gençliğinin kıymetini bilmediği için.
unutulmaktan korkuyor, dünyaya iyi bir şey vermediği için.
ve ölmekten korkuyor aslında yaşamayı bilmediği için.
william shakespeare
not defterime şöyle bir bakıyorum da paylaşmaya değer ne var diye. kitap alıntısı, kişisel gelişim, düşünce yazısı, hayatımdaki önemli kişiler, teknik-mesleki bilgiler, bilimsel çalışmalar... kararsız kaldım. :) neyse, hemen ilk gözüme çarpanı yazıyorum...
gelenekleri, görenekleri, adetleri hafife alma. yaşadığın döneme uyar veya uymaz. doğru veya yanlış hepsinin altında çeşitli sebepler vardır. ataların/anaların, senin görmediğin bazı şeyleri görmüş; anlamadığın bazı şeyleri anlamış olabilirler.
Daha önce hiç görseli olmamış...