28 Şubat'ta onurunu ayaklar altına paspas yaparak, sürüler halinde andıçlara gidenler, hazır onurlarının üstündeki leke temizlenmemişken son bir postal daha yalamak hevesiyle Genelkurmay'a akın etmişti.
Bu tövbesi günahından beterler sürüsü, demokrasi hevesleri depreşmeden henüz, 'ne yalasam kardır' diye birbirini ezerek 'en çanak soruyu kim soracak ve Büyukanıt'ın şirazesini bozacak' diye yarış etmekteydi.
Dedim ya sürü... Kendine mahsus bir psikolojisi var... Abdestli girenin, sırf içlerinde bulunmakla cünüp olacağı bir güruhtan bahsediyoruz...
Askeri provoke etmek hususunda rezil bir yarışa girdiler o gün; zira mevzu netameliydi...
Ahmet Necdet Sezer'in görev süresi dolmuştu. Bu ortamda Büyükanıt, Cumhurbaşkanlığı seçiminin sınırlarını çizmeye heves etmişti.
Böyle bir şenaat için kimi enstrümantalize edecekti?
Yahut layığı ile soralım, hangi ucuz aleti kullanacaktı?
Elbette, neticesi andıç dinlediği koltukların sıcaklığı ile henüz ılık, her sui muameleye müheyya, harcı alem gazetecileri...
Murat Yetkin falan işte...
"Murat Yetkin Radikal gazetesi... Seçilecek Cumhurbaşkanı'nın Cumhuriyet değerlerine bağlı olup olmadığına karar vereceksiniz efendim. Evet efendim, sepet efendim.... Serfuru ederim efendim.... Musadenizle efendim. Aman efendim yaman efendim...".
İnanmazsanız bakınız, YouTube'da duruyor videosu.
Murat Yetkin'in onuru için bile fazla, insanlık haysiyetini zirüzeber eden bir sahne...
Büyükanıt'ı fişteklerken bir yandan da Paşa'nın paine aşk-u niyaz eden bir sakillik, bir ucuzluk...
Dedim ya, inanmayan YouTube'a baksın. Zira inanması görmeyenlere şu günden bakınca zor geliyor.
Her neyse, dehrin hükmü sözünü söyledi ve Murat Yetkin gibiler merkez medyadan hak ettikleri itilmişlik gayyasına yuvarlanıverdiler.
İkamet ettiği tekaüt evinden dünyayı tarassut eden Murat Yetkin, Cumhurbaşkanı'na sorduğum soruyu beğenmemiş, aklı sıra tahfif etmiş, dalga geçmiş.
Keşke aynaya bir baksa ve "acaba bu adamla dalga geçecek zeka bende var mı?" diye sual etseydi.
Gerçi o sualin cevabı için bile bir asgari zeka gereklidir. Murat Yetkin'de bile olması arzu edilen bir zeka...
Bizi çanak soru sormakla itham etmiş Yetkin.
Oysa ben, her normal şartta gündem olacak bir şeyi, Akşener'in Sağlık Bakanı ile arasındaki tartışmayı sormuştum. Gurbetçi vatandaşlarımızın Türkiye'de tedavi edilmelerine karşı çıkmıştı Akşener.
Elbette sorumu kendi zaviyemden sordum.
Bunu çanak zannetmiş.
Çanak bu değil ki iki gözüm; bir dönemin darbe heveslilerinin, onursuz gazetecilere uzatarak yalattığı şeydir çanak. Nasıl bilmezsin?
Dalgınlık ve yatkınlıkla karıştırılmış olsa gerek. Yoksa yetkinlik ikisini birbirinden ayırt etmeyi gerektirir.
Unuttuk sandı büyük ihtimal. Zihnimizde onurlu ve iyi gazeteciler zümresinde yer aldığını, Büyükanıt karşısında takındığı tavrı hatırlamadığımızı sanmış olacak ki, uçaktaki bizlerle dalga geçmeye cesaret etti.
Kötü haber. Dün gibi hatrımızda!
Utanman yoksa kafan çalışsın ve taşıdığın lekeyi taşımayanlara bulaşma be adam...
Ayrıca çanaksa da çanak ulan!
Sivil siyaset içinde bir tercih, bir yönelimdir.
Siz kendi çanaklarınızın ağzınıza burnunuza bulaştırdığı çamurların hangi postaldan sıçradığına bakın ve bize onur, haysiyet dersi vermeye kalkmayın!