Prof. Dr. Bilge Uzun Yazılar
Yaşamak için neyi bekler insan?
Niye hep ertelenir hayat?
Oysa ki içtiğin kahvenin acısında,
Soluduğun havanın kokusunda,
Herhangi birinin gülüşünde de değil midir hayat?
Ne zamana kadar erteleyeceksin hayatı?
Daha kaç günü, kaç yılı heba edeceksin?
Bir bakarsın, ömür bitmiş.
Oysa sen yaşamamışsın!
Kayıp gitmiş elinden her şey!
Bir bak etrafına.
Belki de yıllardır okumanı bekleyen kitaplar;
Eskiyor, sen değişiyorsun.
Belki başının okşanmasını bekleyen çocuğun,
Büyüyor, ve sen görmüyorsün.
Bir sınavdan geçiyor insan.
Sınavın adı, korona.
İstersen ‘Covid19’ diyebilirsin, ne fark eder ki…
Sorular bilmediğin yerden çıkıyor nasılsa, ya da kontrol edemediğin yerden diyelim. Renk, dil, din sormadan, zengin, fakir ayırmadan herkese açık bu sınav. Kim daha çok izole edebilirse kendini o galip gelecek…
2019 yeni tip korona Virüsü .
Söylerken bile korkuyor değil mi insan…
Endişe dolu gözlerle karşılayıp, kaygılı sesiyle en kısa sürede tekrar görüşmemek üzere sözleşerek, zihninin başkösesine usulca bırakıyor.
Evimi bir güzel temizledim bugün..
Dünyevi evimi temizlerken ruhani evim de temizleniyordu sanki..
Bir güzel süpürdüm önce… geçmişimi süpürüyordum sanki, bana kattıklarını saklı tutup ötesini geçmişte bırakırcasına. Sonra serin sularla sildim, miss.
Odaları arasında dolandım evimin, öte yandan bedenimin.
Baktım dağılan kırılan var mı diye.
Her bir odayı açıp havalandırdım sonra.
Onca zamandır yapmadığım her şeyi bir bir sıraladım ardından.
Okumak istediğim kitaba başladım mesela.
Kuytu sokaklarında dolandım, çok sevdiğim yazarın sevdiğim romanın.
Güzel bir salata hazırladım sonra.
Neden psikoloji!
Bunun net bir cevabı olmalı mı bilmiyorum,insan zihni hiç durmuyor. İnsanın anlam arayışı da bitmeyen bir serüven. Kendimi bu serüvende aktif olarak hayal ediyorum.