Ruhun tahtı ve bilinçli hareketlerin, aslına bakarsanız genel tüm zihinsel işlevlerin, kontrolü kalpte aranmalıdır. Beyin önemsiz bir organdır. – Aristo, M.Ö. 400
(Sanırım Aristo bu lafı hiç söylememiş olmayı isterdi )
Zombi filmlerinin meşhur sahnesidir: Adamın birisi kaçar, arkasından bir sürü zombi kovalar, sonra bir yerde kıstırırlar ve doğrudan adamın beynine saldırıp afiyetle yerler. Gerçekte beyin yeme konusu doğada da yaşanıyor ama farklı bir şekilde.
Resimde gördüğünüz ölü karıncanın ensesinden çıkan beyaz şey bir tür mantar. Önce mantarın sporları temas yoluyla bulaşıyor ve sonra karıncanın derisinde gelişerek beynine kimyasal maddeler (nörotoksin) salıyor. Bu olunca, karıncanın beyni mantarın istediği şekilde çalışıyor: karınca sürüsünden ayrılıp bulabildiği ücra bir köşede bir dalın üzerine tırmanıyor, orada da ayaklarını resimdeki gibi kilitleyip ölüyor. Sonrasında ise artık kafasından, gövdesinden minik minik mantarlar çıkıyor. Yani mantar karıncayı beyninden başlayarak yiyor. Aslında bununla ilgili harika bir YouTube videosu var fakat yasaklı olduğundan açılmıyor.
Aslında günümüzdeki durum da bu zombi filmlerinden ve mantarlı karıncadan çok farklı değil. Herkes tek bir şeyin peşinde: beyninizin. Tüm dünyada bütün dinler, bütün siyasi görüşler, bütün çikolata markaları, kot üreticileri, film yıldızları… Herkes beyninden bir parça kopartmaya çalışıyor.
Zihin kontrolü diye internette küçük bir araştırma yapınca, hipnotizmadan, gizlice insanların beynine yonga yerleştirmeye kadar bir sürü konu buldum. Ben ise biraz daha basit ve temelden yazacağım.
İnanç
Bence insanları kontrol etmek için hiç de öyle hiptonize etmeye, ilaç vermeye, yonga takmaya falan gerek yok. Çok daha etkili bir yöntem var: inandırmak. Birisini bir şeye inandırırsan, istediğin her şeyi yapar. Bu yazıda ikna psikolojisine girmeden, artık giderek artan bir kaçından bahsedeceğim.
Diğer ülkeler veya kültürlerde durum nasıl bilmiyorum ama çok farklı değildir herhalde. Ülkemizde insanları kontrol etmek ve yönlendirmek için 3 temel yöntem kullanılıyor.
- Uzman/otorite görüşü
- Tekrar
- Benzeşim
Uzman/otorite görüşü
Bu en bariz ve şaşırtıcı şekilde en etkili olanıdır. Hatırlatmak için birkaç örnek,
- 1986 Çernobil faciasından sonra Bakan C. Aral’ın radyasyona bulanmış çayı içerek “Radyasyon diye bir şey yok” demesi. Buna inananların da lıkır lıkır radyasyon içmesi.
- 11 Nisan 2008′de yayınlanan Margarin İyidir reklamları.
- Amerikan Gıda ve İlaç Dairesinin’nin (FDA) türlü açıklamaları, garip besin piramitleri, kuşkulu uygulamalar.
- Annelerin bebek bakımı, beslenmesi hakkında verdiği “güvenilir” tavsiyeler ve sonra bunların bir kısmının aslında bebeğe zararlı olduğu (yüzüstü yatırmak en basitinden)
Ve son bombamız da Gandi’den geliyor:
Hitler’in söylendiği kadar kötü olduğunu düşünmüyorum. Hayret verici bir yetenek sergiliyor ve görünen o ki zaferlerini çok fazla kan dökmeden kazanıyor. – Gandi, 1940
Bu tür görüşlerden en çok etkilenenler, bilgisi daha az, bilinci gelişmemiş olanlar. Eğer bir gün bir uzman veya otorite, sen ona sormadan sana bir şeyler söylerse, inanmadan önce bir araştırmanda fayda var derim. Özellikle de ona inanman kendisine çıkar sağlıyorsa.
Tekrar
En çok kullanılan yöntem. 1 numarada reklamlar var. İnsan beyni tekrar edilen şeylerin bir süre sonra doğru olduğuna inanıyor ve bunun farkına bile varmıyor. Yani televizyonda diş macunun dişlere ne kadar iyi geldiğini veya tuvaletin sürekli çamaşır sularıyla yıkanması gerektiğini her Allahın günü dinlersen, ne kadar akıllı veya bilinçli de olsan inanırsın. Cem Yılmaz her gösterisinin başında yarım saat kendinin ne kadar komik olduğundan ve seyircinin bu işi istese de beceremeyeceğinden bahseder. Bunu o kadar çok tekrarlar ki insan bir yerden sonra sıkılır bile. Ama işe yarıyor. Yapacak bir şeyin yok, beyin böyle çalışıyor.
Tekrardan korunmanın en kolay yolu, maruz kalmamak. Her gün haberleri seyretme, çok reklam veren radyoları açma, televizyon izlemeyi azalt, alış-veriş merkezlerine gerekmedikçe gitme. Aynı yazarın kitaplarını arka arkaya kesintisiz okuma. Yaratıcılığını kullanarak listeyi uzatabilirsin.
Benzeşim
İnsan bir şeyi gerçekten iyi anlarsa o zaman garip bir şekilde doğruluğuna da inanıyor. Bir örnek vereyim (şimdi uydurdum); Ana yüreği yastık gibidir, üzerinde çok yatarsan sıkışıp büzülür, arada kafanı kaldırıp nefes aldırman gerekir. Her insan yastığı ve kafayı koyunca ezildiğini bilir ve bunu gayet iyi anlar. Buradan yola çıkarak kurduğum ‘ana yüreği’ benzeşimi ise gayet soyut, anlamı muallâk ve kapalı. Ama benzeştiği şey basit olduğundan insan kolayca annemin üzerine çok baskı yapmayayım, arada bir kendimi geriye çekeyim diyebilir. Bu söylediğim belki de doğru değil ama çok mantıklı geliyor. Bir konuyu anlatmak için doğru benzeşim kullanmak çok önemlidir tabii ki. Fakat kasıtlı olarak kulağa mantıklı gelen bağlantılara da inanmak için hazırdır aklımız.
Bir tane daha: Kitap okumak su içmek gibidir. Bir seferde bitirmektense yudum yudum tadına varmalı insan. Çok mantıklı geliyor değil mi O zaman şuna bakın: Kitap okumak nefes almak gibidir, kesik kesik solumak yerine bir seferde derince içine çekmeli insan.
Anladığınız her şey doğru olmayabilir. Her zaman için, inanmadan önce bilgiyi bilinçte süzmek gerekir.
Beyiiinnnnn
Bu yazıları kendini yetiştirmiş ve akıllı insanların okuduğunu düşünüyor ve onlar için yazıyorum (bu da iltifat ederek beyin kontrolü). Sizlerden az var, lütfen beyninizi koruyun.
Eğer korumazsanız ya zombilere ya mantarlara, başkalarının amaçları uğruna yem olursunuz.
Bu konuyla ilgili örnekler ve hikâyeler artırılabilir ve herkesin işine çok yarayacak farklı fikirlerin de olabilir. Eğer varsa paylaş, yorumunu yap.