Konstriktif perikardit, perikardın (kalbi çevreleyen zar benzeri kese) sertleştiği ve elastik olmadığı kronik bir durumdur. Sonuç olarak, kalp fonksiyonu bozulur. Neyse ki oldukça nadir görülen bu durum her zaman ciddi sonuçlar doğurur.
Ne yazık ki, konstriktif perikardit, uzun süre tespitten “gizlenebilir”. Ürettiği semptomlar çok yavaş gelişebilir ve nihayet algılandıklarında diğer kalp hastalığı türlerinde görülen semptomlara benzer olma eğilimindedirler.
Bu, doğru tanı koymada genellikle önemli bir gecikme olduğu anlamına gelir. En tipik olarak, tanı konulduğunda geriye kalan tek geçerli seçenek cerrahi tedavidir.
Konstriktif Perikardit Tanımı
Perikardiyal kese – veya perikard – kalbi saran ve koruyan lifli, elastik, sıvı dolu kesedir. Perikard, göğüste atan kalbin aşırı hareketini sınırlar. Çalışırken sürtünmeyi azaltmak için kalbi yağlar ve enfeksiyondan korur.
Bazı hastalıklar perikard içinde iltihaplanmaya neden olabilir (perikardit adı verilen bir durum) ve iltihaplanma yeterince uzun sürerse veya özellikle şiddetli hale gelirse, sonunda perikardiyal kese yaralanıp kalınlaşarak elastikiyetini kaybetmesine neden olabilir. Sertleşmiş perikardiyal kese, kalbi “sıkma” etkisine sahip olabilir ve böylece kanla dolmasını kısıtlayabilir. Bu duruma konstriktif perikardit denir.
Konstriktif perikarditte, kalbin her kalp atışı ile pompalayabildiği kan miktarı, kalbin tam olarak doldurulamaması nedeniyle önemli ölçüde sınırlanabilir. Bu, kalbe dönen kanın vasküler sistem içinde “yedeklenmesine” neden olma eğilimindedir. Bu nedenle konstriktif perikarditi olan kişilerde sıklıkla belirgin sıvı tutulması ve şiddetli ödem (şişme) gelişir.
Konstriktif perikardit genellikle kronik, ilerleyici bir hastalıktır; yani, nispeten yavaş yavaş başlar ve zamanla daha da kötüleşir. Bu nedenle, semptomları da yavaş yavaş kötüleşme eğilimindedir ve aylarca hatta yıllarca göz ardı edilebilir veya silinebilir (“yaşlılık” gibi). Bununla birlikte, semptomlar zaman geçtikçe amansız bir şekilde kötüleşir ve sonunda bir doktor bunları duyar.
Konstriktif perikarditin neden olduğu semptomlar, diğer, çok daha yaygın kalp hastalığı türlerinin ürettiği semptomlara çok benzer – bu nedenle doğru teşhis gecikebilir. Konstriktif perikardit tanısı konulduktan sonra, genellikle kardiyak daralmayı gidermek için ameliyat gerekir.
nedenler
Konstriktif perikardit, perikardda iltihaplanmaya neden olabilecek hemen hemen her hastalık veya bozukluktan kaynaklanabilir. Özellikle akut perikardite neden olabilecek hemen hemen her tıbbi problem aynı zamanda konstriktif perikardite de neden olabilir. Bununla birlikte, konstriktif perikardit, akut perikarditin yaygın bir sonucu değildir – akut perikarditi olan 500 kişi üzerinde yapılan bir çalışmada, altı yıllık takip sırasında bunların sadece yüzde 1.8’inde konstriktif perikardit gelişti.
Aşağıdakilerin tümünün neden olduğu akut perikarditi konstriktif perikarditin takip ettiği görülmüştür:
- viral enfeksiyonlar
- Tüberküloz gibi diğer enfeksiyonlar
- Lupus veya skleroderma gibi bağ dokusu hastalıkları
- Kalp ameliyatı sonrası (Dressler sendromu)
- Radyasyon sonrası tedavi
- Kötücül hastalık
- Göğüs travması
- sarkoidoz
- İdiyopatik perikardit (yani nedeni bilinmeyen perikardit)
Hiç net olmayan nedenlerle, konstriktif perikardit, kronik veya tekrarlayan perikarditi olan kişilerde nadir görülen bir olay gibi görünmektedir. Meydana geldiğinde, bir akut perikardit epizodunu takip ediyor gibi görünmektedir.
Belirtiler
Konstriktif perikarditin başlangıcı genellikle sinsidir ve semptomlar aylar veya yıllar içinde çok yavaş yavaş kötüleşir. Semptomlar yavaş yavaş kötüleşebildiğinden, semptomlar genellikle kalp hastalığının diğer çok daha yaygın formlarının neden olduğu semptomlara benzer olduğundan ve konstriktif perikarditin, doktor özel olarak bakmadıkça teşhis edilmesi zor olabileceğinden, bu durumun teşhisi, çoğu zaman ertelenir.
Konstriktif perikardit semptomları, özellikle dispne (nefes darlığı), paroksismal nokturnal dispne, zayıf egzersiz toleransı ve kolay yorulma, hızlı kalp hızı (taşikardi) ve çarpıntı gibi kalp yetmezliği ile ortak semptomlar gösterme eğilimindedir. Konstriktif perikarditi olan kişilerde göğüs ağrısı gelişebilir ve bu da doktorları anjinalı koroner arter hastalığı teşhisine yönlendirir.
Konstriktif perikardit ayrıca oldukça şiddetli olabilen sıvı tutulmasına neden olabilir. Bu sıvı tutulması sıklıkla bacaklarda ve karında ödeme neden olur. Karın ödemi, mide bulantısı, kusma ve karaciğer fonksiyon bozukluğuna neden olacak kadar şiddetli hale gelebilir ve doktoru bir gastrointestinal bozukluğu teşhis etmeye çalışma yönünde yönlendirebilir. Aslında, varsayılan birincil karaciğer yetmezliği nedeniyle karaciğer nakli için sevk edilen hastaların altta yatan neden olarak teşhis edilmemiş konstriktif perikardit olduğu ortaya çıkan vakalar olmuştur.
Teşhis
Gördüğümüz gibi, konstriktif perikardit oldukça nadirdir ve başlangıcı genellikle kademelidir, bu nedenle doktorların ilk olarak kalp yetmezliği, koroner arter hastalığı, karaciğer hastalığı gibi aynı tür semptomlara neden olabilecek diğer tıbbi sorunları düşünmeleri yaygındır. veya diğer gastrointestinal durumlar.
İşleri daha da karmaşık hale getirmek için, doktor kısıtlı kalp dolumunun ana sorun olabileceği fikrine odaklandığında, kalp dolumunu da kısıtlayan birkaç başka kalp rahatsızlığı olduğu ortaya çıkıyor. Bu koşulları konstriktif perikarditten ayırt etmek oldukça zor olabilir. Diyastolik kalp yetmezliği, kısıtlayıcı kardiyomiyopati ve kalp tamponadını içerir.
Konstriktif perikardit teşhisinin gerçek anahtarı, önce doktorun olasılığı düşünmesi ve daha sonra özellikle onu aramak için gerekli testleri yapmasıdır.
Ekokardiyografi genellikle konstriktif perikarditin varlığına dair birkaç önemli ipucu verir ve genellikle bu durumu taramak için yapılan ilk testtir. Konstriktif perikarditi olan kişilerin hemen hemen yarısında kalınlaşmış veya kalsifiye bir perikard saptanabilir ve kalbe boşalan büyük damarların genişlemesi de sıklıkla görülebilir. Genişleme, kalbe dönen kanın “yedeklenmesinden” kaynaklanır.
BT taraması tanıyı kesinleştirmede faydalıdır. Perikardın kalınlaşmasını, ekokardiyografiden ziyade BT taraması ile tespit etmek daha kolaydır. Ayrıca, BT taraması genellikle cerrahi tedavinin planlanmasında oldukça faydalı olabilecek bilgiler sağlar.
Kardiyak MRG görüntüleme, perikardın anormal kalınlaşmasını saptamada BT taramasından bile daha güvenilirdir ve birçok uzman tarafından konstriktif perikardit şüphesi olduğunda tercih edilen çalışma olarak kabul edilir. Ayrıca MRI görüntüleme, bu durumun cerrahi tedavisinde önemli olan ayrıntılı anatomik bilgilerin ortaya çıkarılmasında özellikle yardımcı olabilir.
Ancak bazı durumlarda, modern non-invaziv tekniklerin mevcudiyetine rağmen, konstriktif perikardit tanısını doğrulamaya yardımcı olmak için bir kardiyak kateterizasyon gerekli olabilir.
Yine asıl mesele, doğru testler yapıldığında konstriktif perikarditin doğru teşhis edilmesi ve testleri yapan doktorların konstriktif perikardit olabileceği şüphesi konusunda uyarılmasıdır.
Tedavi
Tanı konduğunda, konstriktif perikardit neredeyse her zaman zamanla giderek kötüleşen kronik bir hastalıktır. Tanı konana kadar en az birkaç aydır konstriktif perikarditi olan kişilerde durum kalıcıdır ve kötüleşmeye devam etmesi çok muhtemeldir. Bu nedenle konstriktif perikardit teşhisi konan kişilerin çoğunda hemen cerrahi tedavi önerilir.
Bununla birlikte, bazı durumlarda, konstriktif perikardit, seyrinde çok erken teşhis edilir. Bu durumda, sorunun altında yatan nedeni agresif bir şekilde tedavi etmenin, konstriktif perikarditi tersine çevirme ve onu geçici bir durum haline getirme olasılığı vardır.
Bu nedenle, kardiyak semptomları hafif ve stabil görünen ve konstriktif perikardite neden olan altta yatan tıbbi durumun tedavi edilebilir olduğuna karar verilen bir kişide konstriktif perikardit yeni teşhis edilirse, agresif iken cerrahi tedavi birkaç ay ertelenebilir. altta yatan tıbbi bozukluğun tedavisi yapılır.
Bu eylem planı yapıldığında, şansla perikarddaki hasar durdurulabilir ve hatta tersine çevrilebilir. Ancak bu süre zarfında hastanın kötüleşme belirtileri açısından dikkatle izlenmesi gerekir. Ve iki veya üç ay içinde herhangi bir gelişme olmazsa ameliyat yapılmalıdır. Ameliyat ne kadar uzun süre ertelenirse, tedavi o kadar zorlaşır.
Ameliyat
Konstriktif perikarditi olan çoğu insan için tek etkili tedavi, kalınlaşmış, fibröz perikardiyal kesenin önemli bir bölümünü cerrahi olarak çıkarmaktır – perikardiektomi adı verilen bir prosedür. Kalınlaşmış perikardın çıkarılmasıyla, kalp artık daralmaz, kalp dolumunun kısıtlanması giderilir ve kalbin kendisi yeniden normal şekilde çalışmaya başlamak için serbest bırakılır.
Perikardiyektomi çoğu zaman zor ve meşakkatli bir işlemdir.Bu kısmen, hastalıklı perikardiyal kesenin genellikle kalp kasına yapışık olması nedeniyle, prosedürü teknik olarak çok zor hale getirir. (Bu nedenle, BT taraması ve kardiyak MRI tarafından sağlanan anatomik bilgiler, ameliyatın planlanmasında çok yardımcı olabilir.)
Perikardiyektomi ameliyatı da zor olma eğilimindedir, çünkü konstriktif kardiyomiyopati tanısı hasta aşırı derecede hasta olana kadar sıklıkla gözden kaçar ve bu nedenle cerrahi riski oldukça yüksektir. Aslında, son dönem konstriktif perikarditi olan kişilerde, ameliyatın durumu iyileştirmekten çok ölümü hızlandırması daha olasıdır.
Perikardiyektominin uygulanması çok zor olduğundan ve nispeten nadir bir prosedür olduğundan, mümkün olduğunda cerrahların bu zorlu prosedürle ilgili önemli deneyime sahip olduğu büyük kalp merkezlerinde gerçekleştirilmelidir.
Konstriktif perikardit, perikardiyal kesenin kalınlaştığı ve sertleştiği ve kalbin dolmasını kısıtladığı kronik, ilerleyici bir hastalıktır. Hafif vakalar bazen altta yatan tıbbi hastalığa agresif bir şekilde değinilerek tedavi edilebilir, ancak genellikle cerrahi tedavi gereklidir. Erken teşhis, başarılı tedavinin anahtarıdır.