İslam dünyası için önemli bir sefer olarak kabul edilen Tebük Seferi, Hz. Muhammed zamanında gerçekleşmiş olan ve son derece derin izler bırakan bir olaydır.
Tebük Seferinin sebeplerine bakacak olursak;
Hristiyanlığın temsilcisi olan Bizans İmparatorluğu, Arabistan’ı işgal etmek hevesindeydi. Bunun içinde yine Suriye’de ve Arabistan’ın kuzeyinde olan hristiyan arapları müslümanlara karşı birlik olmaya davet ediyor ve kışkırtıyordu.
Hz. Muhammed bu haberleri duymasının ardından harekete geçerek Bizans’a karşı seferberlik ilan eder.
Müslüman olan kabilelere ve Mekke’ye haber göndererek Medine’ye toplanılması çağrısında bulunur.
Büyük bir ordu toplandı. Ordu yaklaşık 30 bin kişilikti. Fakat ordu kıtlıklar nedeniyle yemek ve teçhizat eksikliği çekiyordu. Peygamber (sav) zenginlerden orduya yardımda bulunmalarını istedi. Zenginlerin çoğu müslüman ordusuna yardımda bulundu. Bunların ilk başında ise, Hz. EbuBekir, Hz. Ömer ve Hz. Osman bulunuyordu.
Hz. EbuBekir malının tamamını, Hz. Ömer yarınsını bağışladı. Hz. Osman ise en büyük bağışı yapan kişiydi.
Bunun arkasından Peygamber (sav) Hz. Osman’a yönelik, ellerini açarak; “Allahım, ben Osman’dan razıyım, Sen de razı ol.” diye dua etmiştir.
Peygamber ve beraberindeki ordu zorlu bir yolculuğunun ardından Tebük’te varıldı.
Fakat Tebük’e varıldığında Bizans’ta ve Arap kabilelerinde bir hareketlenme görülmedi. 30 binlik müslüman ordu bunun neticesinde Müslüman ordusu Arap Hristiyan ordusunu yıldırmıştı.
Fakat daha sonra Medine’ye gelen haberin yanlış olduğu anlaşıldı.
Ancak Müslümanların amaçları hasıl olmuş. Gereken kuvvet ve azameti göstermiş oluyorlardı. Daha sonra ileri gitmeyerek geri çekildi.
Fakat Tebük’te bulundukları süreç içerisinde, Eyle, Cerbâ, Ezruh, Dûmetü’l çengel gibi bazı hristiyan beylikleri ile anlaşmaya yapıldı. Yıllık cizye ödeyerek islam hakimiyetine girmeyi kabul ettiler.
20 gün kaldıktan sonra Ramazan ilk günlerinde Medine’ye geri dönüldü.