Şimdi başlayacağım yazıyı ben yazıyorum, evet ben yazıyorum. Sizler de fark ediyorsunuzdur, doğa baharın geldiğini yeşiliyle, çiçeğiyle, kuş sesleriyle ve ısınan hava ile belli ediyor. Ne güzel değil mi? Ağaçların çiçek açarak meyve vermeleri, yapraklarıyla gölgelikler oluşturmaları ve doğayı güzelleştirmeleri. Kokulu ağaçların kokuları neşe veriyor yürüdüğümüz yollara, hem kokuları hem çiçekleri neşe katıyor neşemize. Bir farklı bakıyoruz dünyaya, insanlara, hayvanlara ve de nebatata. İnsan içinden şarkılar söyleyerek gezmek istiyor, çocuklar gibi atlayıp zıplaması geliyor. Tatil beldelerinin ilanlarına bakıyor, bu sene farklı bir yerde nasıl tatil yaparız onun kurgularını yapıyor kafasında. İçimize sıkıntı oluyor, kıştan kalan yağlarımız, göbeğimiz ve fazla kilolarımız. Birde arabamız artık küçük ve modeli de düşük diye düşünüyoruz. Bu düşünceler kafamızı biraz meşgul etse” diyerek kendimizi teselli ediyoruz. Fazla kafayı takmaya değmez, yapabildiklerimizi yapar; yapamadıklarımızın hayaliyle iyi geçirmeye çalışırız ve neşemizi zirvede tutarız vesselam.
Karnı tıka basa doyduktan sonra; Allah’ım sen fakirlere de ver diyenlerden değilizdir, diye düşünüyorum. Vurdumduymazlığımız, bana bir şey olmuyorsa gerisi beni ilgilendirmiyor, aman kim ne yapmışsa karşılığını alıyordur diye düşünerek hayata bakıyorsak, yandık demektir, diye düşünüyorum. Merhametimiz köreliyor, dün dert ettiklerimizi artık hiç aklımıza getirmiyoruz. Dünya üzerindeki zalimleri alkışlar olduk sanki. Bütün zalimlere hadlerini üç beş aktivist versin, onlar tepkilerini göstersinler, bizler TV’lerde onlara helal olsun diyelim yeter oldu. Eskiden yani cukkamız dolmadan, sofralarımızda bugünkü gibi çeşit yokken böyle düşünmüyorduk, ya da ben öyle sanıyordum. Ne oldu, ne değişti de biz böyle vurdumduymaz olduk hiç düşündünüz mü? Acaba İstanbul’a laleler dikildi de bizle lale devrindeki gibi; devletimiz savaş kaybetse de keyfimize dokunmasınlar mı diyoruz. Dün diktatörleri destekleyip insanların başına bela edenler; bu gün onlardan kutulun diye adına bahar koydukları felaketleri başımıza bela ediyor. Memleketler yanıyor, haklar elli- yüz yıl daha köleleşecek kadar borçlandırılıyor, ırz, namus kalmamış ve hala adına bahar deniliyor ve dünyaya yutturuluyor. Ben hakiki manada bir bahar bekliyorum. Tüm Müslümanlar, insanlık ve zulme uğrayan herkes, yeter artık demelerini ve dünyadaki tüm zalimlere kendi dilleriyle bir dur demelerini.
Baharın gelmesi bizleri gerçek manada sevindirmeli. Evinde sobası yanmayanların ısınmasından dolayı, evsizlerin, yuvasızların ve yiyecek bulmakta zorlananların daha kolay yiyecek bulabilmelerinden dolayı. Baharın gelmesine hep sevinmeliyiz, Efendimiz Muhammed Mustafa (s.a.v)’in dünyaya teşrif etme mevsimi olmasından. Bahara sevinmeliyiz efendimizin gelmesiyle dünyanın makûs talihinin değişip, güzelliklere gark olasına. Güzel düşüncelerimizin ve dileklerimizin kabul olduğu, insanlığın mutluluk bulduğu bir dünya, dilek ve temennisiyle, kalın huzur ve sağlıcakla.