Hangisinin daha iyi olduğu konusuna gelmişken, iPhone’lar Android cihazlardan çok daha iyi, iPad nesnel olarak mevcut en iyi tablet ve dijital fotoğrafçılık akla gelebilecek her şekilde analog filmlerden çok daha iyi.
Şimdi, sizi orada durdurabilir ve ne kadar yanıldığımı, fotoğrafçılığımın ne kadar kötü olduğunu ve ne kadar korkunç bir insan olduğunu söylemek için yorumlar bölümüne gitmeden önce dikkatinizi çekebilirsem. Sadece kamera markaları hakkında basit bir ifadeden gelebilecek duygusal tepkiyi düşünürdüm. Bunu, Canon markası lehinde dikkatlice çalıştığım argümanı görmek için okuyabilirsiniz veya belki bunu ifadeye katıldığınız için okuyorsunuz veya belki de internette bir yabancı, bir makale yazdığı için sinirleniyorsunuz. temelde katılmadığınız başlık.
Son zamanlarda kabile insanlarının en sevdiği markalar kadar basit bir şeyi nasıl atlatabildiğinin ve fotoğraf çekmek için kullanmayı sevdiğimiz cihazlar gibi keyfi bir şeye kendimizi gruplandırmanın ne kadar kolay olduğunun oldukça farkında oldum. Biri masumca hangi yeni dizüstü bilgisayarı alacağını sorduğunda, teknoloji forumlarında veya sosyal medyadaki tartışmaları hepimiz gördük ve sosyal medyada sıklıkla olduğu gibi, Apple veya Intel’i tercih ettikleri için kişinin kişiliğine yönelik bir saldırıya dönüşebilir. bilgisayarlarındaki işlemciler, cep telefonları. Gerçekten aptalca, ama insan olarak bize benzer olanlarla özdeşleşmek bizim için zor. Sıradanlıkta rahatlık ve güvenlik buluyoruz.
İnsanlar, gruplar arasındaki yoğun rekabet bağlamında gelişti ve sadık üyelerden oluşan gruplar, olmayanlardan daha sık başarılı oldular. Bu nedenle, seçici baskılar sürekli olarak insan zihnini ‘kabile’ olarak şekillendirmiştir ve grup sadakati ve eşlik eden bilişsel önyargıların tüm gruplarda mevcut olması muhtemeldir.
– Clark, Corey J., Liu, Brittany S, Wingard, Beau M, Ditto ve Peter H. (2019) “Aşiretçilik insan doğasıdır.”
Bir düzeyde, birisi bizim için farklı bir cihaz kullanmayı seçtiğinde, cihazının ‘en iyi’ olduğu konusunda ‘doğruysa’, o zaman ‘yanlış’ olmamız gerektiğini ve cihazımızın ‘en iyi’ olmadığını hissedebiliriz. . Yani, bir başkasının satın almamayı tercih ettiğiniz bir şeyi savunması kişisel bir saldırı gibi gelebilir.Aslında, her kararın bu ikili olmadığını biliyoruz.Hangi kombinasyonu kullanacağımıza kendi kararımıza göre karar veriyoruz ve çoğu zaman kıyaslanamaz ihtiyaçlar Farklı bir kıtada çevrimiçi bir yabancıya olan ihtiyaçlarımız.
Geri adım atmak ve insanların kendilerini nasıl bir araya getirdiğine bakmak çok eğlenceli olabilir. Yeni bir yere giden bir gençken, kendimi ayağa kalkıp bana benzer giyinen insanlarla konuşmak isterken buldum. Rahatlık için modayı arıyoruz. Hatta en yakın arkadaşım, düğünümde sağdıç biraz sevdiğimiz, birbirimize yakın oturduğumuz ve sınıfta beraber oturduğumuz için arkadaşım oldu. Şimdi bu adam için kendimi bir otobüsün önüne atmak istiyorum çünkü 1994’te ikimiz de indie filmleri ve Nintendo’yu severdik.
Sosyoloji ve sosyal psikolojide grup, bir kişinin psikolojik olarak üye olarak tanımladığı bir sosyal gruptur. Buna karşılık, bir dış grup, bireyin tanımadığı bir sosyal gruptur. İnsanlar örneğin akran grubu, aile, topluluk, spor takımı, siyasi parti, cinsiyet, cinsel yönelim, ırk, din veya ulus ile özdeşleşebilir. Sosyal kategorilerin ve kategorilerin psikolojik üyeliğinin çeşitli fenomenlerle ilişkili olduğu bulunmuştur. Terim, 1970’lerde sosyal kimlik teorisinin formülasyonu üzerinde çalışırken Henri Tajvill ve meslektaşları tarafından popüler hale getirildi.
Grup üyeleri arasında, atandıkları grup dışında ortak hiçbir şeyin olmadığı, keyfi olarak atanan gruplarda bile, grup içi pozitif önyargının neden hala devam ettiğini merak edebiliriz: hangi dizüstü bilgisayarı tercih ettiğimiz veya moda anlayışımız. Araştırmalar, nöral düzeyde meydana gelen, grup içi ve grup dışı yanlılığın bilişte çok erken ortaya çıktığı bilinçsiz karar verme süreçlerine işaret ediyor. Hemen tanıdık şeylere çekiliyoruz.
İnsan beyninin, dünyayı “biz ve onlar” kategorilerine ayırmaya yönelik doğuştan gelen önyargıya ilişkin birçok çalışma yapılmıştır; bu kategorilerde, iç grup ve dış grubun kesin üyeliği tamamen keyfidir ve bölünmenin ciddiyeti, çok geniş bir alana yayılmıştır. “öteki” grubun ılımlıdan tamamen insanlıktan çıkarılmasına kadar uzanan bir yelpaze. Bu olgunun birçok tarihsel örneği ve iyi belgelenmiş toplantılar oluşturmak için modern medya ve propagandanın kullanılması vardır. Bu kadar yeter, bunun siyasi bir yazı olmasını istemiyorum.
Kendimde gördüğüm en iyi iç montaj örneklerinden biri, 2000’lerin başında bir zombi ekstra filminde olduğum zamandı. Sette yüzlerce figüranla büyük bir yapımdı. Hepimiz gardıroptan geçtik, ardından makyaj yaptık ve çekimler başlamadan önce yemek için yemek çerçevesine toplandık. Herhangi bir yönlendirme olmadan, zombi kılığına girmiş tüm insanlar birlikte oturdular, tüm askerler birlikte oturdular ve tüm siviller birlikte oturdular. Sanki yeniden lisedeydim.
İnternet devrimi, daha fazla alt gruba ve oldukça uzmanlaşmış gruplara yol açmış görünüyor. Hevesli bir motosikletçi olarak, her zaman bir “bisikletçi” olarak bilinirim (ancak geleneksel motosikletçiler gibi giyinmesem de). 2016 yılında ulusal bir jokeyler kulübüne katıldım. Bu kulübe üyelik sadece motosiklet sürmeye değil, diğer marka ve modellerin sahipleri hariç olmak üzere belirli bir motosiklet markasının belirli modellerine dayanmaktadır. Birçok üye, motosiklet seçimlerini şiddetle korur ve soran herkes için markayı şiddetle savunur.
İnternet, daha fazla insanın kendileriyle aynı şeyleri seven diğer insanlara ulaşmasına izin verdi. İnsanlara ait olduklarını ve bir kimliğe sahip olduklarını hissetmelerini sağlar. Ayrıca, diğerlerini son derece uzmanlaşmış alt gruplardan dışlamak için daha fazla olanak sağlar.
Kısacası, sosyal medyadaki fotoğraf forumlarını veya fotoğraf gruplarını gezerken, tanıdığımız grupta başka fotoğrafçılar olduğunu, diğer fotoğrafçılara yardımcı ve destekleyici olmanın diğer fotoğrafçılar için çok daha faydalı olduğunu hepimiz hatırlamaya çalışmalıyız. Yeni bir MacBook Pro için 3.000 dolar ödedikleri veya sizden farklı bir şirketin kamerasını kullandıkları için birinin kişiliğine saldırmak yerine fotoğrafçılık topluluğu. Birinin başkası için farklı bir marka kullanmak istediğini söylemesi kişisel bir saldırı değildir.
Son olarak, bu makalenin başlangıcına yanıt olarak, aldığım ilk DSLR Canon Rebel T2i (Avrupa’da 550D) oldu, ardından Canon 7D’ye geçtim ve L serisi lenslere yatırım yapmaya başladım.Markaya sadık kaldım çünkü Canon camına büyük yatırım yaptı. D300S’yi on üç yıl önce almış olsaydım, hâlâ Nikon fotoğraf makineleri kullanıyor olabilirdim. Apple dizüstü bilgisayarların Windows makinelerimden daha az donanım ve yazılım sorunu olduğunu şahsen keşfettiğim için MacBook Pro kullanıyorum. Ayrıca Apple ekosisteminin küresel kopyala ve yapıştır ve AirDrop gibi basit özelliklerle üretkenliğe yardımcı olduğunu görüyorum. Setimi kullanmayı sevsem de duygusal olarak bağlı değilim. Marka seçmek bir kimlik değildir.
Yorumlar için aşağıya doğru kaydırırsanız, başlık dilsizdi ve bu duygusal tepkiyi öfkeyle yazmadan önce makaleyi okumak isteyebilirsiniz.
Fotoğraf veya teknoloji camiasında toplanma örnekleri gördünüz mü? Yorumlarda bana bildirin.