

Mevziler kazındı, "7. Hoçvan meydan muharebesi" başlıyor!/Rodi Baz


Artık genel seçimler bitti. “Ölen öldü kalan sağlar bizimdir” mealinde olduğu gibi. Artık her kes rutin işlerine dönmeye başladı. Yazın gelmesiyle, Doğu, Güneydoğu ve Kuzeyanadolu bölgesi için hareketli günler başlıyor.
Çünkü, bu aylar festival ve şenlik aylarıdır.
Derneklerin ve sivil toplum örgütlerinin yoğun çabasıyla İstanbul ve büyük şehirlerde yaşayan birçok vatandaşın, doğdukları topraklara kısa süreli de olsa akın etmeye başladığı bir mevsim…
Bu ayları önemli kılan sadece şenlikler ve festivaller de değil. Bu alanlar aslında bir anlamda, derneklerin ve STK’ların hesaplaşma alanlarıdır.
Yani deyim yerindeyse bazıları için bu tür şenlikler ve festivaller birer meydan muharebesidir!
Başarıların, başarısızlıkların çetelesi buralarda tutulur.
Buralardan pusu kurulur hasımlara
Buralardan kılıçlar çekilir
Buralarda savunmalar yapılır
Buralarda mevziler kazılır
Kısacası meclise giden yoldan tutun da, başkan olmalara, toplum önderliğine soyunmalara kadar, buralarda başlanır, buralarda son bulur…
Hoçvan yayla şenliği de bunlardan birisidir!
Hatta Kuzeyanadolu coğrafyasının en büyük şenliği desek, sanırım abartmış olmayız.
Bu şenliği önemli kılan diğer bir özelliği de, güçlü bir sivil toplum örgütü olan Hoç-Fed’in vereceği sınav ve bunun sonucunda yaratacağı etkinin muhalifler üzerindeki olumlu ve olumsuz etkileri yine çok tartışılacağa benziyor. Hatta ve hatta bazı siyasi sonuçların da, bu meydan muharebesinde hesaplara dahil edileceği anlaşılıyor.
Hoç-Fed eski başkanı Osman Avşar’ın istifasıyla olağanüstü genel kurula giderek Güven tazeleyen yeni Hoç-Fed yönetimini büyük bir sınav bekliyor!
Hoçvan yayla festivali hazırlıkları sürerken, gözler Hoç-Fed’in ekim ayında yapacağı olağan kongreye çevrilmiş durumda.
Kim ne kadar başarılı oldu?
"Eski"si mi, “yeni”si mi?
Bir yandan Hoçvan Yayla festivalinin hazırlıklarını yapan Güven Yılmaz ve ekibi, diğer yandan çok küçük rötuşlarla “eski” ekibin “yeni” yüzüyle görücüye çıkmasının, mevcut sorunları daha da derinleştireceğini savunan ve başını Osman Avşar’ın çektiği muhalif kanadın gittikçe kronikleşen “derin” muhalefeti…
Umarız bu muhalefet-yönetim kavgası Hoç-Fed’i tasfiye hareketine dönüşmez. Birilerin böyle sonuçlanması için içki masalarında, üçerli, beşerli, adam adama markajlı ucuz yöntemlerle birbirilerini karalaması, bir tasfiyeye dönüşmez.
Çünkü bu yöntemler her kese kaybettirir!
Eğer sorun Hoç-Fedi yaşaması ve yaşatılması ise, elimiz vicdanımıza koyup öyle hareket etmeliyiz. Ne Hoç-Fed yöneticilerinin, ne de muhaliflerin böyle bir lüksü olmamalı.
Eğer bu arkadaşlarımızın gerçekten demokrasiye inançları varsa, muhalefeti de hoş karşılamalılar. Verilen emekler inkar edilmemeli. Farklı düşünen insanlar, “kötü niyetli” veya “oyun bozucu” olarak ilan edilmemeli, “düşman” olarak görülmemelidirler. Çünkü demokrasiyi önce kendi içimizde sindirmeli, daha sonra onu savunmalıyız.
Aynı şey de Muhalifler için de geçerlidir. Eğer demokrasiye inançları varsa, ucuz taşra politikalarından ve ayak oyunlarından vazgeçmelidirler. Uzaktan uzağa el sallayarak değil, içine girerek ve dobra, dobra muhalefet yaparak, “yıkmak” için değil, “yapmak” için çaba harcayarak muhalefet yapmalıdırlar.
Özetle: Hesaplanmadan atılan adımların telafisi bazen mümkün olmayabilir. Ve bazen, hatalar “suç”a dönüştüğünde, bu hesapların altında kimse kalkamayabilir. O nedenle de “7.Hoçvan meydan muharebesi”ne hazırlanırken daha dikkatli olmalıyız.
Bizden söylemesi…!