Önceden Silivri’de yatan gazeteciler vardı. Şimdi bir de Silivri’yi turlayanlar çıktı. İyi mi?
Adalet Bakanı Sadullah Ergin Ahmet Hakan, Aslı Aydıntaşbaş, Utku Çakırözer, Oral Çalışlar, Ruşen Çakır, Nagehan Alçı, Emre Aköz, Ergun Babahan ve sair bazı gazetecileri Silivri Cezaevi’ne götürmüş. Birlikte cezaevini gezip uygulamaları ve cezaevinin donanımını tetkik etmişler.
Ziyarete münasip görülen Ahmet Hakan ertesi gün hemen “İşte Silivri Cezaevi” diye başlık atmış. Her yer pırıl pırılmış. Yemekler lezzetliymiş. Revirler muntazam. Merak etmiş ve Oral Çalışlar’a sormuş: “Senin zamanının cezaevleri mi daha iyi, yoksa şimdiki Silivri Cezaevi mi?”. (Herhalde Oral Çalışlar da duygulanmıştır). Eski Genel Kurmay Başkanı İlker Başbuğ ile Hurşit Tolon’un kaldığı yerleri de tanımlamış.
Yazının genelinden Ahmet Hakan’ın cezaevinden ziyade lunaparka veya hayvanat bahçesine gittiği izlenimi aldım. Aslı Aydıntaşbaş’ın cezaevi yazısı biraz daha kemaliyet içeriyor. “Cezaevinin koşullarının ehvenişer, mutfağının hijyenik, kütüphanesinin geniş olmasının çok bir önemi yok. Günün sonunda cezaevi, insan ruhu ve bedenin hapsedildiği betonarme bir tabut. Silivri de öyle...” diyor. Cezaevinde tanıdığı tek mutlu insanın da aile hekimi olduğunu söylüyor.
Şimdi merak ediyorum. 92 gazetecinin cezaevinde olduğu bir dönemde gazetecilerin cezaevi gezmesi hangi amaca hizmet ediyor? Mesela niye avukatlar, öğretim üyeleri, sosyologlar, psikologlar, adli tabipler, insan hakları örgütleri değil de gazeteciler geziyor Silivri’yi? İleri demokratlarımız medyayı her alanda çok iyi kullanıyor. Yeni toplum mühendisliğinin ana motorlarından birisi medya. Silivri’yi sulandırma misyonu da kerameti kendinden menkul bazı gazetecilere kalıyor.
Gezi ekibine Silivri’deki gazetecilere sövüp infaz eden tipler de katılmış. İçeridekilerin psikolojisi yeterince bozulmadı mı? Ben olsam içerde meslektaşlarım varken böyle bir geziye asla katılmazdım. Köşe yazıma “İşte Silivri Cezaevi” diye başlık atmazdım. Oral Çalışlar, Nagehan Alçı, Emre Aköz, Ergun Babahan gibi isimlerle cezaevini tetkik tiyatrosu oynamazdım. Çünkü Silivri Cezaevi son dönemde gazetecilerin toplandığı yer. Çünkü Silivri Cezaevi “Suçumuz ne?” diye bağıran insanların olduğu bir yer.
İçim daraldı ve yüreğim ezildi dostlar. Hizbullah tüymüş, Deniz Feneri sanıkları özgür dolaşırken, hepsi AKP muhalifi bazı gazeteciler tutuklu olup içeride yatarken diğer bazı gazetecilerin hapishane turu ne kadar absürt, ne kadar parapsikolojik bir durumdur. Yandaş gazeteciler cezaevi turunda mutfaktaki tatlıları afiyetle götürürken ileri demokrasinin günah keçisi yapılan Soner Yalçın’a kuzu sarması çıkarsalar ne yazar?
Hem bu Nagehan Alçı kimdir, Emre ve Ergun ne zaman gazeteci olmuşlardır, hiç anımsamıyorum. Yazdıkları da pek bir şeye benzemiyor. Bu insanlar medya mahfillerinde boy gösterirken, siyasetçilerin davetine icap ederken içeride yatan gazetecilerin kendilerinden daha farklı, daha suçlu olduğunu mu düşünüyorlar? Soner’de, Barışlarda, Mustafa’da bir haydutluk mu seziyorlar? Onları eğrisine doğrusuna tartmayan, sataşmayan pek kalmadı. Boks torbası mı ulan bu çocuklar?
Basın tarihi cezaevindeki gazetecileri de, bakanın ardına düşüp tek sıra cezaevi ziyareti yapan medya kelebeklerini de yazacaktır elbet. Oraya kadar gitmişken bari meslektaşlarına demir parmaklıklar ardından el sallayıp kuruyemiş filan atsalardı. Onlar bir nevi maymun sayılır artık. Biz de insan oluyoruz ya.
Bir gün bu insanlar içeriden çıktıklarında ziyaretçi tayfa onların yüzüne bakabilecek mi? Şu dönemde uzaylı muamelesi gören bu insanlarla haber paylaşıp siyaset tartışabilecekler mi? Oral Çalışlar’dan, Nagehan Alçı’dan, Emre Aköz’den, Ergun Babahan’dan zaten umudum yok. Peki ya Ruşen Çakır, ya Ahmet Hakan, ya Aslı. Görgüsüzlük deyip de onları incitmek istemiyorum. Ve fakat, ne kadar boş bulundular, ne kadar ayıp ettiler. Böyle manidar bir ziyareti kesinlikle reddetmeleri gerekirdi.
Adalet ve özgürlükler konusunda hangisinin karnı rahatlamış ki sıra suçluların cezaevindeki mutfağına, odalarına, banyolarına filan gelmiştir? Ben bu insanların neden içeride yattıklarını bilmiyorum. Belki de ben bir geri zekalıyım. Niye kendimizi bi b.ka sayıyoruz anlamıyorum. Efendilerin köle pazarındaki kölelerden utanmaması gibi biz de içerideki gazetecilerden utanmıyoruz. Onların gazetecilik geçmişini hiç hesaba katmıyoruz. "Vardır bi suçları" diye diye, kendimizi onların masum olmadığına inandırdık ve rahatladık. Kolayı seçtik ve her birini mimledik. Kibriti çakıp cadıları yakarsak iman tazeleyeceğiz. İleri demokrasiyi sindirebilmemiz için bu kör imana ihtiyacımız var.
Vicdanımız, ahlakımız, isyanımız ve daha bir çok erdemlerimiz törpülenip küçülüyor. İnsani değerlerimiz aşındıkça biz de eksiliyoruz. Gidişi durduramazsak, ufalıp itin g...ne gireceğiz.
Dipnot: Faruk Mercan, Fethullah Gülen'in 40 yıl boyunca hakkında kitap ve yazı kaleme alan Cumhuriyet yazarı Hikmet Çetinkaya'ya haklarını helal ettiğini 2-3 ay önce ziyaretçileri ile yaptığı bir sohbetinde dile getirdiğini yazmış. Ne güzel. Umarım Hikmet kardeşim de kendi hakkını helal etmiştir hoca efendiye.
Bir süre önce Ahmet Altan da Fethullah Gülen’den helallik istemiş ve Sırat Köprüsü’nde sırtlamaya kalkmıştı. Herkes helalleşiyor da bi ortada biz kaldık dostlar. Bizim cenahta helalleşme kültürü de pek yoktur. Tevellüt eski olduğundan Kenan Evren’in zorunlu din derslerine de yetişemedik. Bari, siz de bana hakkınızı helal ediniz. Öte dünyada yatacak yerimiz olsun.
Hasan Vasfi Altay
Odatv.com
Tag