Karagümrük takımına karşı içimde beliren sempati, yılların biriktirdiği sebeplere dayanır. Ben bu kulübün evvelâ, azimli çalışmasına ve kendine has olan iradesine bayılırım.
Karagümrük kulübünün mazisi yirmi yılı asar ve bu yirmi yıldan fazla bir zaman içinde bu mütevazi kulüp daima çetin safhalar geçirmiş ve büyük mücadelelere girişmiştir.
Karagümrük’lülerdeki icra kuvveti, azmettikleri dâvada devamlı olarak mücadele etmelerinden ve mücadelelerden katiyen yılmamış olmalarından ileri gelir. Bu kulübü, 1932 yılında bir kerecik ziyaret ettiğim zaman, bize istikbal için birçok tasavvurlardan bahsedilmişti. Bu tasavvurların başında, şimdi Vefa’nın sahip olduğu stadyuma sahip olmak geliyordu.
Bu kulüp o stadyum işi ile çok uğraştı. Didindi durdu. Etraftan yardım istedi, müzaheret bulamadı. Dâva, kendi mıntıkalarındaki bir sahanın yabancı kulübe verilmesi idi. Bana da sorsalar, kanaatimi Karagümrük lehinde izhar ederdim. Maalesef bu talihsiz kulüp, pek haklı olduğu bu dâvada haksız çıkarıldı. Gücü yetmediği için saha elinden alınarak Vefa’ya verildi.
Karagümrük bundan sonra oyuncu buhranı ile karşılaştı. Elindeki birçok istidatlar başka kulüpler tarafından alındı. Buna rağmen çalışmaktan biran olsun geri durmadı. Gidenlerin yerlerine yenilerini bulup koydu. Karagümrük’lülerin son yıllarda bir maçlarını da Adalete karşı Dolmabahçe Stadında seyretmiştim. Bu maç zannedersem bir terfi müsabakası idi. O zaman kendi kendime;
‘’Bu kadar cenkten sonra Karagümrük bu mertebeye yükseldi, demek…’’ diyerek, sevinmiştim. Maalesef bu maçta kuvvetli rakibine mağlup oldu ve terfi imkanından mahrum kaldı.
Bütün bu hadiseler şevk kırıcı şeylerdir. Fakat Karagümrüklülerdeki azim, her şeyi yenmesini bildi. Üç beş gün evvel bu takımı, amatör küme şampiyonu olarak yeni hüviyeti ile alkışlarken, gayri ihtiyarî, geçmiş yıllarda bu mütevazı kulübün geçirdiği çetin safhaları hatırladım. Ve bu suretle genç Karagümrük’lüleri bir kere daha takdir ettim,
Şimdi şöyle bir kanaata varıyorum; eğer bu kulüp, büyük kulüplerin sahip oldukları imkânların onda birine sahip olsaydı, gerile gerile söyleyelim, büyüklerin yapmış olduklarından on misli fazlasını temin etmekle bu memleket futboluna hizmet ederdi.
Aksini iddia edenler varsa, baba mirasını bırakıp, Karagümrük’ün safında yer alabilsinler bakalım.
Yayın: Zafer Tarih: Ankara 1953 Yazar: S.TekilDünden Bugüne Karagümrük Gençlik Kulübü – Asaf Ayçıl’ın kitabından alıntıdır.