aslında canım sıkkın,anneme kızdım biraz,aslında ona da kızmadım,kendime kızıyorum her zaman yaptığım gibi,kendime kızınca da oturup ağlıyorum sonra başıma mal bi ağrı giriyo,çıkıp gitmiyo falan...gerçi anneme resti çektim,konuşmuyorum gibi bişey,böle bi triplerdeyim annem tınmıyo falan,atar atar geçer diyo.susuyo bazen de gülüyo halime,gülünce ben daha sinir oluyorum o ayrı mesele.zaten annemle ilişkimizde bi garip senelerdir.sürekli kavga falan ederiz,ama ayrıda yapamayız.lisedeyken yatılı okula gittiğimde günde 5-6 kez konuşurduk,sonra 2ye indirdik,ki üniversitedeykende günde minimum 2 kez konuşuyoduk.öyle dışardan bakınca anne kuzusu görünüyorumdur eminim.ama öylemiyim bilmiyorum aslında sanırım öyleyim,kız kardeşim mesela üniversitede şimdi 2 gündür hiç aramadı falan annem de o aramıyo diye trip atıyo o da aramıyo,büyük kızım hep arardı diyo.benim sanırım anneme zaafım var,dediği herşeyi yaparım mesela hayır diyemem pek,desem de kandırır beni zaten o ayrı mesele.e bu kadar anneciyim madem neden kavga ediyoruz biz,burç uyumsuzluğu :) dicem buna da garip olcak.
evet neden kavga ediyoz?bu gece ki kavgamız ki kavga dediğim işte 2 cümle kurdum sonra oturdum ağladım falan.kapadım kendimi odama sadece pc ile muhattap oluyorum.abarttım olayı hatta kardeşimi falanda sokmadım odaya.öle kendi çapımda,kendi odamda bunalım takıldım durdum.hoş sabah annemle barışırız kesin,gelcek iki öpücek sevecek falan bende ama anne yapma sende öyle bi daha dicem.sonra nolcak annem gene yapıcak bazı bazı,ben yine ağlıcam sızlıcam falan kısır döngü işte.gerçi küçük kardeşimin(9 yaşında kendisi) dediğine göre benim annemle anlaşamama sebebim beni annemin büyütmemiş olmasaymışşş...çocuk bunu deyince vayy bee dedim 9 yaşındaki velet bile çözmüş olayı!!!o da ayrı bi hikaye zaten,fazla zeki ve ben gibi hiperaktif kendisi.durduğumuz yerde duramıyoz ailecek.zaten sanırım bunalıma girme sebebimde evde ve bu şehirde durduğum yerde durmak zorunda kalmam.aylak aylak dolaşıyom bu sene,geçen sene çalıştığım dersaneden istifa falan ettim bi güzel çünkü çalıştığımın hakkını alamıyodum şerefsizlerden.hatta herkese anlattım maaşımı falan vermiyolardı diye,zaten burdaki ingilizce öğretmenlerinin çoğu arkadaşım,tanıyorum.bunlar dersane açıldığında hala ingilizce öğretmeni bulamamışlardı :D hep benim arkadaşlarıma teklif etmişler,onlar da kabul etmediler zaten.sonra duydum bulmuşlar bi hatun ama tanımıyorum kendisini yaşça benden büyükmüş.çocuklarımı görüyorum ara sıra beni çok özlüyolarmış :D şeker kızancıklardı aslında ya ama o ortamda kasamazdım kendimi walla,saçma sapan bi ortamdı işte.dersaneden önce milli eğitimde ücretli öğretmenlik yapmışlığımda vardır benim,şehrimizin güzide(!) okullarında çalıştım şahsen,meslekten soğudum falan bi süre.3 okula gidiyorum 2 si çingene okulu!
sırf şamata,anlatıyosun anlamıyolar,arsızlar,terbiye denen bişey yok.bi ara onlar yüzünden çıkan dedikodular sebebiyle okuldaki öğretmenlerin hepsine ne kadar yakışsakta yakışıklı türkçecimizle aramızda duygusal anlamda bişey olmadığını anlatmak zorunda kaldım :D hoş başka anlamlarda da aramızda bişey yoktu hehehe.hala kuaförümdür kendisi ayrıca,geyik muhabbeti yaparız sadece,severim kendisini :) ya o şoparcıklar nasıl bi yaydılar o zamanlar anlamadım ama bütün liselerdeki tanıdıklarım falan soruyolardı abla ya sizin türkçeciyle aranızda bişeymi var diye.bende paso küfür ediyodum kendi kendime.lanet olsun bu şehre,herkes herkesi tanıyo diye!hayır bişey olsa içim gam yemez ama yok anacımmm yoookkk!!!velhasıl hala pazara çıkmaktan ürküyorum,bizim kızanlar hepsi pazarcı!pazarcı olmayanlarda pazarda geziyo bütün gün.don bakıyom kafamı kaldırıyom öğrencim,bilmem ne bakıyom kafamı kaldırıyom öğrencim,ya da geliyo biri karşıdan bağırıyooo aaaa bizim eski ingilizce öğretmeni.çevredekilerde bakıyo kimmiş acaba.benim o benimm :p
neyse ya nerden nereye geldi.sonuç itibariyle ben bu yıl aylakçıyım.hiçbiyerde çalışmıyorum.
evdeyim.evde de değilim aslında yani hiç koca gün evde oturduğumu hatırlamıyorum.hep bişeyler çıkıyo,hep bişeyler çıkıyo...asosyal olcam diyorum olamıyorumda.hani aslında burda pek arkadaşım falan yok eskişehirdeki gibi.ama nedense hep dışarlardayım ben yaaa...oturup evimde kpss çalışçam diyorum.evin yanından falan zor geçiyorum genelde.geceleri dışarı çıkmıyorum ben ayrıca işte bugün annemle bu yüzden kavga ettik,ben gece dışarı çıkıcaktım daha doğrusu zaten dışardaydım gece eve geç gelcem dedim,biz bi yerlere gidicez,hayır eve gel dedi,geldim falan daha doğrusu arabadaydık aradığımda kuzen bıraktı.ama ben çok bozuldum yaa resmen rezil oldum ona yanıyorum.bırak kızı gezsin tozsun nolcak sanki.napıcaksa beni evde.hani geceleri görüşmeyizde hiç biz.babam gelir yemek yeriz,sonra annem babamla oturma odasında takılır.ben zaten odamda bi başımayım varlığımı farkında değiller ama yokluğuma dayanamıyolar.ilginç ilginç tavırlar sergiliyolar sinir oluyorum doğal olaraktan.sanki çocuğum ben.ya diyorum madem böyle sizin özünüz üniversiteye neden gönderdiniz beni,ev falan tuttunuz orda naptığımı biliyodunuz sanki.onlar geçmiş şimdi evdeymişim böyleymiş...pööhhhh...
hoş babamı arayıp dışarı çıktığımda da ayrı bi komedi,ortaokul çocukları piyes falan izlemeye gider ya babaları bırakır,sonra çıkışta gelir alır falan.aynı o moddayız!
beni bırakır babam,saat veririz birbirimize gelir alır falan eve getirir.
tek başıma gelemem eve alimallah kaybolurum falan!
böyle olunca acilen kpss çalışmalıyım,atanmalıyım diye düşünüyorum.
ama sinirlerim bozukken ders çalışamıyorum.
ühhüüü..üühüüü...
puffffffff.
kpss çalışmam lazım!
sonuç budur!