Yaz başından beri aklımda olan ama yaz sonuna yetiştirebildiğim feracelerimizi sonunda diktim.Biri anneme biride bana.Aslında feracelerimiz demek doğru olurmu pek bilmem çünkü anneminki tamamda benimki hiç hayal ettiğim gibi olmadı feraceden çok elbiseye benzedi hiçmi hiç içime sinmedi.İlk kez bişeyi diktim ve giyme imkanım olduğu halde iki gündür giymiyorum =)
neyse gelelim fotolara
bu harika şeylerle ilk kez karşılaştım.oda mecburiyetten aksesuar ararken.çünkü kumaşın renginde esnek jarse bulamayınca vede feermuarda bulamayınca gel anne dedim biz şuna siyah bişeyler bulalım yap yakıştır olsun.annem her nekadar sade olsun dediysede sonuçtan oda memnun kaldı
Gelelim benim elbisemi desem feracemi pardesü dış kıyafet niyetine diktiğim şeye
Gel annecim poz verelim dediğimde yüzünü göstermeyen oğlum beni fotoğraf çekilir görünce hemen yapışır bana.
Bu kuşağın arkasında saklanan minik kuşumda 4 aylık oldu teyzeleri =)
Ve son olarakta ferace kumaşlarını alıpta grip olunca elimin dikişe kalkmadığı günlerdede dikişten uzak kalmayayım diye okuduğum dikişli kitabım =)
Mahallemize yeni bi kütühane açılınca hemen koşup açılışı yaptım ve ilk gözüme takılan kitapta bu oldu.Merak eden olursa kesinlikle tavsiye edeceğim çok akıcı ve dizi seyreder gibi bırakmak zorunda kaldığınızda aklınızın kalacağı bir kitap..
şimdilik benden bu kadar.En kısa zamanda kendime bi kaç yelek dikmeyi planlamaktayım bakalım ne zaman kıısmet..