Romero’nun zombileri bütün dünyayı ele geçirirlerken, aynı yıla ait bir başka filmde çılgın bir bilim adamı insanları yaşayan ölülere çevirmeye başlar: Çalınmış Ruhlar veya Diriltici (Re-animator, 1985) Yönetmen: Stuart Gordon.
H.P.Lovecraft’ın “Herbert West Reanimator” öyküsünden uyarlanan filmde, önce kendi hocasını dirilterek işe başlayan Dr.Herbert West giderek kontrolden çıkar; evinin bodrumunda çeşitli hayvanları, hastanenin morgunda cesetleri hayata geri döndürür. Fakat geri dönen cesetler adeta birer canavara dönüşmüşlerdir. Dr West’i durdurmaya çalışan tanıdıkları da birer birer hayatlarını kaybedip deneylerin parçası haline gelirler.
85 yılında, bu sefer zombi dehşeti ile komediyi birleştiren bir başka film zombiseverlere sunulur. Yaşayan Ölülerin Dönüşü 2 (Return Of The Living Dead 2). ABD savunma bakanlığı, ölüleri dirilten bir gazı büyük kapsüller içinde saklamaktadır. Bu kapsüllerden bir kaç tanesi ufak bir kasabanın morgunda alt katta senelerce açılmadan durur şekilde unutulmuştur.
Bir sızıntı olur ve morgdaki cesetlerden biri canlanır. Bu filmde, cesetler artık kafalarından vurularak durdurulamazlar. Tek çare onları cenaze evindeki fırında yakmaktır. Morg görevlileri cesedi yakarlar, fakat çıkan dumanlardaki gaz, yağmurla birleşerek kasabanın mezarlığına yağar. Bu esnada mezarlığın içinde bir grup genç içki ve seks dolu bir eğlence düzenlemektedirler. Mezarlıktaki ölüler toprağı eşeleyerek çıkarlar ve her zaman olduğu gibi, yine ölülerle canlılar arasında bir kovalamaca başlar.
Bu filmde zombi karakterlerinde bazı değişikliklikler yapılmıştır. Zombiler insanların her yerini yemezler, sadece kafalarını ısırıp beyinlerini yemeye çalışırlar. Biraz daha hızlıdırlar ve konuşabilirler. Filmin başındaki Tarman isimli zombi komik bir karakterdir. “Beyiiin” diyerek insanlara saldırmakta ve sürekli gülmektedir. Kasabadaki polisleri yiyen zombiler, araçtaki cihazı kullanarak merkezden kasabaya takviye kuvvetler gönderilmesini isterler ve yardıma gelenlere de saldırlar. Herhangi bir mesaj içermeyen, eğlenceli bir yapımdır bu film.
1987′de Kötü Ruh 2 (Evil Dead 2, yön: Sam Raimi) gösterime girer. Artık doğaüstü korkunun dozu iyice arttırılmış, kanlı sahneler abartılmış ve absürd bir komediye geçiş yapılmıştır. Yine sihirli sözcükler okunur, yine ruhlar ve ölüler etrafa kan saçar; filmin finalinde, olayların içindeki kahraman aklını yitirir ve bir büyü sayesinde kendini tüm bu lanetin başladığı ortaçağ Avrupa’sında bulur.
89′daki “The Dead Next Door”, yön: J.R.Bookwalter, filminde, hükümet gizli bir proje başlatmış ve her taraf insan yiyen cesetlerle dolmuştur. Bir grup arkadaş, bu olayların başladığı yer olarak düşündükleri Ohio’ya giderler. Fakat orda kendilerini çılgın bir tarikatin içinde bulurlar. Bu tarikatin üyeleri zombileri korumakta ve bunun, yeni bir dünyanın doğması için Tanrı’nın isteği olduğuna inanmaktadırlar.
80′li yılların filmlerinde zombi makyajlarında bir abartı olduğu göze çarpmaktadır. Bazı filmlerde kan, adeta bir hortumdan püskürtülürmüş gibi beyaz perdeye yansıtılır. Ölülerin iç organları görünmektedir ve film sahneleri sanki bir ciğerci dükkanını andırır. Yönetmenlerin neden bu tarza yöneldiklerini bilmiyorum. Belki, iyice anlamsızlaşan bir rekabet kültürünü bu şekilde hicvediyor olabilirler.
On yıllık dönemin sonuna doğru Zombie 3 ve Zombie 4 piyasaya çıkar. Fakat bunlar film tarihine bir şey katmayan vasat tekrarlardır. Bu arada zombileri çeşitli vampirlere, Alien tipi yaratıklara karşı savaştıran, hatta onlara kung-fu yaptıran bir sürü ucuz film piyasayı kaplar. Bu filmlerin isimleri bile bu türlerden hoşlanan “kült” izleyicilere hitap edecek şekildedir. Kungfu Zombi, Zombiler Ruhlara Karşı, FBI Zombi, Hard Rock Zombiler, Genç Zombi vs.
Dönemin kapanışı, büyük bir korku ustasının romanından uyarlanan bir filmle yapılır. Stephen King’in aynı isimli romanından uyarlanan Evcil Hayvan Mezarlığı, 1989 (Pet Sematary) Yön: Mary Lambert.
Dr Louis Creed, Maine’deki bir hastaneden cazip bir teklif alıp ailesi ile birlikte Ludlow’daki iki katlı bir eve taşınır. Evlerinin biraz ilerisinde evcil hayvanların gömüldüğü bir mezarlık bulunmaktadır. Onun da ötesinde ise Micmac kızılderililerine ait eski ve lanetli bir mezarlık. Micmac yerlileri, uzun kış dönemlerinde yamyamlık yaptıkları için, tanrıları Wendigo bu mezarlığa dokunmuş ve lanetlemiştir. Buraya gömülen ölüler kısa bir süre sonra geri dönmektedirler. Dr Creed, çok sevdiği oğlunu bir trafik kazasında kaybeder. Artık aklında tek şey vardır, oğlunun cesedini kasaba mezarlığından çıkarıp Micmac mezarlığına gömmek. Fakat bir süre sonra ölümle ve bilinmeyen güçlerle pazarlık yapılmayacağını anlamak zorunda kalacaktır.
Romanı okumuş bir kişi olarak, filminden ziyade romanı tavsiye edebilirim. King’in romanında hayat-ölüm, akıl-çılgınlık üzerine düşündürücü bölümler bulunmaktadır ve bunların çoğu filme aktarılırken kaybolmuştur.
80′li yıllar bu roman uyarlaması ile tamamlanır. 90′larda ve 2000′lerde zombi kültürü yavaş yavaş değişecek, daha teknik, daha bilimsel bir eksene oturacak ve lanetlerin yerini laboratuarda üretilen virüsler almaya başlayacaktır.