Denize veya havuza gittiğimizde çocuklar gibi neşelenen bir insanım ben. Yüzümden gülücük eksik olmaz, hoplaya zıplaya ilerlerim ve içimdeki enerji açığa çıkar. Katıksız eğlenceyi suyun içinde bulanlardanım sanırım. Tatil zamanı yaklaştıkça içimde yine böyle bir heyecan doğmaya başladı. Her gün işe giderken Boğaz Köprüsü’nden geçen biriyim. Boğazın masmavi sularını görünce şoföre “İndir beni, atlayacağım köprüden. Ama intihar etmek için değil, dalmak için” demek istiyorum. Tabi böyle bir manyaklık yaparken aynı zamanda ölmem de mümkün. Ama o su resmen kendine çekiyor insanı…
Her neyse… Ana konumuza dönelim. Yukarıda benim hakkımda bir bilgi yer alıyor. Şimdi ise aklıma gelenlerden bir demet sunmak istiyorum size. Ara ara bu şekilde yazacağım, kafamdakileri bloga dökmeye devam edeceğim.
Öncelik bu yazının şarkısını paylaşmalıyım sizlerle. Nazan Öncel – Bahanesi Aşktandır inanılmaz güzel bir şarkı. Ayrıca pek bilinmiyor. Bir dinleyim derim. Gerçekten seveceğinizi düşünüyorum.
***
Zamanında denize böyle bir bırakmıştım. Arkadaşlarla beraber yazmıştık mektuplarımızı. İçine mail adreslerimizi de yazmıştık hatta. Biri buldu mu bilmiyorum. bulduysa bile iletişime geçmedi benimle, şanssızmışım bu konuda. Ama bu sene yine yapacağız. Yeniden yazıp mavi suların engin dalgalarına bırakacağız.
Bazen yakıp rahatlıyorum evde. Romantizm olsun diye değil, sadece rahatlamak için. Şu elektrikler gidince bakkaldan aldığımız beyaz ince uzun mumum TTnet gibi tekel bir şey olduğunu sanıyor bizimkiler. Halbuki artık çeşit çeşit, kokulu, şekilli bunlar var. Ben de kanepe şeklinde mum bile var, düşünün. Anneme hediye olarak aldığımda çok şaşırmış ve sevinmişti. Ayrıca evde tütsü de yakarım. Otantik Hindistan havası yaratıyorum, ya da yarattığımı sanıyorum aha.
Yolculuk ettiğim zamanlarda hep müzik dinleyip hayal kurarım. Bazen hayallerimde elime biralıp şarkı söylediğimi hayal ediyorum. Çok keyifli oluyor, kendimi ilk albümüyle 6 Grammy ödülü almış çılgın bir şarkıcı olarak görüyorum. Sonra iki çığırmaya başlıyorum, bet sesimle yeniden yüzleşiyoruz tabi. ama karaokeye gittiğimiz zaman ya da evde Wii oynadığımızda arkadaşlarım bu bet sese katlanıyor. Tabi ben de onların seslerine katlanıyorum. Birimizin bile sesi iyi değil yahu, Allah vermemiş işte.
Size daha önce tam bir ve manyağı olduğumu söylemiş miydim? Bıkmadan usanmadan sürekli yiyebilirim.
Sabahları kalkmak bazen eziyet oluyor benim için. En son lisede erkende kalkıp yola koyuluyordum. 8 aydır çalışıyorum ve hala tam olarak alışmış değilim. Bazen elime i alıp “yalvarırım sus, yalvarırım geriye git lanet olasıca akrep” diyorum. Bu kadar erken kalkmaya artık alışmalıyım. Daha yıllarca devam edecek çünkü. Siz öğrenciler! Öğrencilik yıllarınızı keyfini bilin. Çünkü iş hayatınıza atıldığınızda mumla arayacaksınız.
Keşke olsaydı. “Merhaba dünyalı, biz dostuz” filan deselerdi. Ya da Doctor Who gibi bir şey olsaydı da zamanda yolculuk etseydik, uzaya gitseydik. Uzaylıların olmasını gerçekten isterdim (Hem belki de vardır. Daha emin değiliz tam olarak değil mi?)
Size en keyif aldığım zamanı açıklayarak bu yazıyı bitirmek istiyorum. Yazı böyle biterse tam tadında olur. Ben işte en çok bundan keyif alıyorum: Ben işte en çok bundan zevk alıyorum. Kuruluyorum büyük ve inanılmaz rahat koltuğuma, hava soğuksa çekiyorum altıma battaniyemi, namnamnam yaparak büyük bir keyifle film/dizi/anime izliyorum. Hele yanımda sevdiğim biri olursa haz iki katına çıkıyor. Bundan büyük keyif yok yahu, hiçbir şeye değişmem gibi. Battaniye üstü eğlenceleri de battaniye altı eğlenceleri gibi zevkli benim için..