...
Uzun ince bir yoldayız
Gidiyoruz gündüz gece
Bilmiyoruz ne haldeyiz
Gidiyoruz gündüz gece
1998 yılına kadar profesyonel liglerde fırtınalar estiren Bartınspor, 1998 yılında ilimizde yaşanan sel felaketinden ciddi derecede etkilendi. Şehri saran balçıklar dışarıdan verilen desteklerle birkaç haftada temizlendi. Şehrin çöken ekonomisi birkaç yıllık sürüncemeden sonra kendine gelmeye başladı. Bartınspor ise o yıldan bu yıla ayağa kalkıp yeniden profesyonel liglere geri dönüş yapamadı. İşte o günden bugüne o uzun ve ince bir yolda gidiyoruz gündüz gece.
Bölgesel Amatör Lig (BAL) temsilcimiz Bartınspor'a destekte bulunan şehirlerarası otobüs firma sahipleri ve temsilcilerine teşekkür yemeğinde konuşan Bartın Belediye Başkanı Cemal Akın, bu sezon kulüp bütçesinin 3 milyon TL civarında olduğunu söyledi. Bu rakam BAL ligi için oldukça ciddi bir rakam.
Tabi ki bütçenin büyük bir bölümü belediye desteğinden oluşuyor. Geri kalanı yöneticilerin pamuk ellerini ceplerine atmasına ve şehrin desteğine bakıyor.
Başkan Akın’ın bütçe hakkında rakamsal bir açıklamada bulunması bence yönetimin işini daha da zora soktu. Çünkü dilden dile, kulaktan kulağa yayılan 3 milyon TL’lik bütçe, spor kamuoyunun yanı sıra spordan uzak çevrelerinde diline dolandı. Son yılların ve belki de Bartınspor’un gelmiş geçmiş en güçlü bütçesi başarı beklentisini de kaçınılmaz hale getirdi.
Başarı için 3 milyon TL yeterli mi? Elbette değil!
Başarı için profesyonel yöneticilik, profesyonel bir anlayış ve elbette profesyonel bir kadro ile mücadele etmek gerekiyor.
Futboldan; futbolcu, antrenör, futbol yöneticisi kadar anlamayız biz gazeteciler. Ancak gözlemlerimizle bazı yorumlarda bulunabiliriz. Bu yorumları da kamuoyu ile paylaşabiliriz.
Sezonun ilk üç haftasına baktığımızda ilk maçını galibiyetle tamamlayan bir Bartınspor var. İyi başlangıçlar her zaman önemlidir.
Ligin ikinci haftasında sahamızda konuk ettiğimiz Kırşehir Belediyespor karşısında alınan beraberlik soru işaretleri ve karamsarlıklar oluşturdu. Taraftarları karamsarlığa iten şey sonuçtan ziyade sahadaki Bartınspor’un mücadele ruhunun yetersizliğiydi.
Ligin üçüncü haftasında Ereğli deplasmanından da bir puanla döndük. Ereğli deplasmanı zor bir deplasmandı ve maçı takip eden yöneticiler, taraftarlar ve basın mensupları rakibimiz kadar hakemle de mücadele etmek zorunda kaldığımız konusunda hem fikirdiler.
Sonuç olarak ilk üç hafta sonunda elimizde 5 puan, kayıp hanesinde ise 4 puanımız var.
Bartınspor taraftarını karamsarlığa iten mücadele ruhunun yetersizliğinden bahsettim ya... İşte o ruhu bir an önce en üst seviyeye çıkarmamız gerekiyor. Bunu el birlik yapmamız gerekiyor. Başkan, yöneticiler, taraftarlar, biz gazeteciler ve spor kamuoyu olarak hep birlikte yapmamız gerekiyor. Formayı taşıyan her bir futbolcu ve teknik heyet üyesi tıpkı yöneticiler ve taraftarlar gibi bu şehrin özlemini iyi anlamalı. İdrak etmeli, edebilmeli.
Şunu da altını üstünü çize çize belirtmeliyim ki iç saha da asla ama asla puan kaybına tahammülümüz olmamalı. Eğer şampiyon olmak istiyorsak, eğer özlemi şarap gibi yıllanan profesyonel lige yükselmek istiyorsak iç saha maçları altın anahtarımız olmalı. O anahtarla her iç saha maçında 3 puanımız garanti olmalı. Aksi takdirde geçtiğimiz sezonlarda olduğu gibi yarıştan erken kopmak ve herkesin diline dolanan 3 milyon TL’nin çöpe atılmış olması kaçınılmaz olur.
Yürürken o uzun ince yolda ve yetişmek için menzile birlik olma zamanı…
Bu sayfalarda yer alan okur yorumları kişilerin kendi görüşleridir. Yazılanlardan sitemiz sorumlu tutulamaz.