Funk - Funk
|Funk|
|Üslup kökenleri|
|Kültürel kökenler||1960'ların ortası, Amerika Birleşik Devletleri|
|Tipik araçlar|
|Türev formlar|
|Alt türler|
|Füzyon türleri|
|Bölgesel sahneler|
|Amerika Birleşik Devletleri|
|Diğer başlıklar|
Funk , 1960'ların ortalarında , müzisyenlerin ruh, caz, ritim ve blues (R & B) karışımıyla ritmik , dans edilebilir yeni bir müzik türü yarattığı Siyah Amerikan topluluklarında ortaya çıkan bir müzik türüdür . Funk vurgusunu melodi ve akor ilerlemeler ve güçlü ritmik odaklanan oluk a bassline bir tarafından oynanan elektrik basçı ve oynadığı davul parçası davulcu genellikle diğer popüler müzik daha yavaş tempo ile. Afrika'dan esinlenen müziğin çoğu gibi funk, tipik olarak "hipnotik" ve "dans edilebilir" bir his yaratan birbirine kenetlenen ritim enstrümanlarıyla karmaşık bir groove'dan oluşur . Funk aynı zengin renkli kullanan uzun akor bulunan bebop gibi caz minör telleri ilave yedide ve Onbirli, veya baskın yedinci değiştirilmiş dokuzuncu ve thirteenths ile tonların.
Funk ile, 1960'ların kökenli James Brown vurguladı imza oluğun 'ın gelişimi kötümser her ilk atışı ağır vurgu -with ölçü ( 'One') ve sarkmış uygulaması 16 notları ve senkoplarla üzerinde tüm bas hatları, davul kalıpları ve gitar rifleri - rock ve psychedelia'dan etkilenen müzisyenler Sly and the Family Stone ve Jimi Hendrix , funk doğaçlamayı teşvik ediyor . Kool and the Gang , BT Express , Fatback Band , Slave ve Ohio Players gibi diğer müzik grupları 1970'lerde Brown'ın yeniliklerini benimsemeye ve geliştirmeye başlarken, Parliament-Funkadelic gibi diğerleri Hendrix'in yolunu izledi.
Funk türevleri arasında avant Funk , bir öncü darboğazdan suşu; boogie ; elektronik müzik ve funk, funk metal karışımı ; funk ve metal karışımı; Gangsta rap ve funk karışımı G- funk; Timba , müthiş bir Küba dans müziği ve funk jam. Funk örnekleri ve breakbeats , hip hop ve elektronik dans müziğinde yaygın olarak kullanılmıştır . Aynı zamanda bir funk alt türü olan Washington go- go'nun da ana etkisidir .
Etimoloji
|Ücretsiz sözlük olan Wiktionary'de funk'a bakın .|
Funk kelimesi başlangıçta güçlü bir kokuya atıfta bulunur (ve hala ifade eder). Orijinal olarak Latince "fumigare" den ("sigara içmek" anlamına gelir) Eski Fransızca "mantar" yoluyla türetilmiştir ve bu anlamda ilk olarak 1620'de İngilizce olarak belgelenmiştir. 1784 yılında "funky" anlamına gelen "küf" ilk kez belgelenmiştir. Bu da 1900'lerde erken dönem caz argosunda "derinden ya da güçlü bir şekilde hissedilen" bir "dünyevi" duygusuna yol açtı. Etnomüzikolog Portia Maultsby , "funk" ifadesinin Orta Afrikalı "lu-funki" kelimesinden geldiğini ve sanat tarihçisi Robert Farris Thompson kelimenin Kikongo "lu-fuki" teriminden geldiğini söylüyor ; önerilen her iki kaynaktan da, terim vücut kokusuna atıfta bulunmaktadır . Thompson'ın önerdiği Kikongo kökenli kelime "lu-fuki", Afrikalı müzisyenler tarafından insanları "sanatlarının bütünlüğü için" ve hedeflerine ulaşmak için "çalıştıkları için" övmek için kullanılıyor. Beyaz kültürde "funk" terimi, koku veya kötü bir ruh hali içinde olma ("funk") ile ilgili olumsuz çağrışımlara sahip olsa da, Afrika toplumlarında "funk" terimi, hala vücut kokusuyla bağlantılıyken, bir müzisyenin çalışkan, dürüst çabasının terlemeye yol açtığı ve onların "fiziksel eforundan" "mükemmel" ve "üstün" bir performans ortaya çıktığı pozitif hissi.
Erken jam session'larda müzisyenler, birbirlerine "Şimdi, biraz pislik koyun !" Diyerek birbirlerini " aşağı inmeye " teşvik ederlerdi . En azından 1907 gibi erken bir tarihte, caz şarkıları Funky gibi başlıklar taşıyordu . İlk örnek, Donald M. Marquis'e göre "komik ve hafif" veya "kaba ve düpedüz müstehcen" olan doğaçlama sözlerle " Funky Butt " veya "Buddy Bolden's Blues" olarak hatırlanan Buddy Bolden tarafından kaydedilmemiş bir sayıdır. ama şu ya da bu şekilde, Bolden'in grubunun çaldığı danslardaki terli atmosfere atıfta bulunarak. 1950'lerin sonlarında ve 1960'ların başlarında, caz müziği bağlamında "funk" ve "funky" kelimelerinin giderek daha fazla kullanıldığı zamanlarda , terimler hala kibar ve kibar bir şirkette kullanılmaya uygun görülmüyordu. Bir kaynağa göre, New Orleans doğumlu davulcu Earl Palmer "diğer müzisyenlere müziğinin daha senkoplu ve dans edilebilir hale getirilmesi gerektiğini açıklamak için 'funky' kelimesini kullanan ilk kişi oldu." Tarz daha sonra oldukça sert, ısrarcı bir ritme dönüştü ve daha cinsel bir niteliğe işaret etti . Müziğin bu erken biçimi daha sonraki müzisyenler için bir model oluşturdu. Müzik yavaş, seksi, gevşek, riff odaklı ve dans edilebilir olarak tanımlandı.
Özellikler
Ritim ve tempo
Soul gibi funk da dans müziğine dayalıdır , bu nedenle güçlü bir "ritmik rolü" vardır. Funk'ın sesi, çalınan notalar kadar "notalar arasındaki boşluklara" dayalıdır; bu nedenle notalar arasındaki dinlenmeler önemlidir. Funk ve disko arasında ritmik benzerlikler varken , funk " diskodan daha yavaş, daha seksi ve daha senkoplu bir merkezi dans ritmine" sahiptir ve funk ritim bölümü müzisyenleri ana ritme daha fazla "alt yapı", karmaşıklık ve "kişilik" ekler. programlanmış synth tabanlı disko topluluğu.
Funk'tan önce, çoğu pop müzik sekizinci nota dizilerine dayanıyordu, çünkü hızlı tempo ritmin diğer alt bölümlerini olanaksız kılıyordu. Funk'un yeniliği, daha yavaş tempo kullanarak (60'ların başlarında blues'un yeniden canlanmasından kesinlikle etkilenmiştir) funk "daha fazla ritmik alt bölüm için alan yarattı, böylece 4/4'lük bir çubuk artık olası 16 nota yerleşimini barındırabilirdi." Özellikle, gitar ve davulların "motoring" on altıncı nota ritimlerinde çalmasını sağlayarak, diğer enstrümanlara "daha senkoplu, parçalanmış bir tarz" çalma fırsatı yarattı ve bu da daha "özgür" baslara geçişi kolaylaştırdı. Bu "birbirine kenetlenen parçalar" birlikte "hipnotik" ve "dans edilebilir bir his" yarattı.
Çoğunlukla funk, sahra altı Afrika müzik geleneklerinden kaynaklanan iki hücreli onbeat / olağandışı bir yapıya dayanmaktadır . New Orleans, çatallı yapıyı 1940'ların sonlarında Afro-Küba mambo ve kongasından aldı ve kendi haline getirdi. New Orleans funk, adıyla anıldığı gibi, uluslararası beğeni topladı, çünkü James Brown'ın ritim bölümü bunu büyük bir etki için kullandı.
Uyum
Funk aynı zengin renkli kullanan uzun akor bulunan Dans eden bu tür ilave yedide ve Onbirli veya değiştirilmiş ninths ile baskın yedinci tonların minör akor gibi, caz. Funk'ta kullanılan bazı akor örnekleri küçük onbirinci akorlardır (örneğin, Fa minör 11th); eklenmiş keskin dokuzuncu ve askıya alınmış bir dördüncü ile baskın yedinci (örneğin, C7 (# 9) sus 4); baskın dokuzuncu akorlar (örneğin, F9); ve minör altıncı akorlar (örneğin, C minör 6). Altı dokuzuncu akor, funk'ta kullanılır (örneğin, F 6/9); altıncı ve dokuzuncu eklenmiş büyük bir akordur. Funk'ta minör yedinci akorlar, minör triadlardan daha yaygındır çünkü minör triadların çok "zayıf" - sesli olduğu bulunmuştur. Funk'un en tanınmış ve en yetenekli solistlerinden bazıları caz geçmişine sahiptir. Tromboncu Fred Wesley ve saksafoncu Pee Wee Ellis ve Maceo Parker , James Brown , George Clinton ve Prince ile birlikte çalışmış funk müzik türünün en önemli müzisyenleri arasındadır .
Bununla birlikte, karmaşık, hızlı ateşlenen akor değişiklikleriyle bebop cazdan farklı olarak, funk akor değişikliklerini neredeyse terk etti, statik tek akor vampirleri yarattı (genellikle küçük bir yedinci akoru ve ilgili dominant yedinci akoru melodo ile değiştirerek) -harmonik hareket ve karmaşık, sürüş ritmik bir his. Bazı funk şarkılar çoğunlukla tek akorlu vampirler olsa da, ritim bölümü müzisyenleri bu akoru kromatik geçiş akorları oluşturmak için yarım ton veya ton yukarı veya aşağı hareket ettirerek süsleyebilir. Örneğin, " Şu acayip müziği çal " ( Wild Cherry'den ) esas olarak E dokuzuncu akor kullanır, ancak aynı zamanda F # 9 ve F9 kullanır.
Funk şarkılarda kullanılan akorlar , çoğu popüler müziğin büyük veya doğal küçük tonlarının aksine, tipik olarak bir Dorian veya Mixolydian modunu ifade eder . Melodik içerik, bu modların blues ölçeğiyle karıştırılmasıyla elde edildi . 1970'lerde caz müziği, Miles Davis ( Live-Evil , On the Corner ) ve Herbie Hancock'un ( Head Hunters ) kayıtlarında duyulabilecek yeni bir caz-funk alt türü yaratmak için funk'tan yararlandı .
Doğaçlama
Funk, Afrika müzikal doğaçlama geleneğini sürdürüyor, çünkü bir funk grubunda, grup tipik olarak, stüdyo kayıt aşamasında bile, "jamming" ve "grooving" yoluyla, ne zaman değişeceğini "hisseder", bu sadece şuna dayanabilir. her şarkı için iskelet çerçevesi. Funk, provalarda müzisyenlerin metaforik olarak müzikal bir "konuşma" olan, sahnedeki performanslara kadar uzanan bir yaklaşım olan "kolektif doğaçlama" kullanır.
Enstrümanlar ve vokaller
Bas
Funk , elektrik basta çalınan güçlü gitar rifflerini ve bas hatlarını kullanarak yoğun bir groove yaratır . Gibi Motown kayıtlar, funk şarkılar şarkıları en önemli parçası olarak basslar kullanın. Gerçekten de funk, basların şarkının "kancasını" çaldıkları şarkılarda bas hattının en belirgin olduğu tarz olarak adlandırılmıştır. İlk funk bas hatları senkop (tipik olarak senkoplu sekizinci notalar) kullanıyordu, ancak New Orleans funk'ındakinden daha fazla bir "sürüş hissi" eklediler ve kökün üstündeki büyük üçte biriyle birlikte blues ölçeği notaları kullandılar . Daha sonra funk bas dizileri on altıncı nota senkopu, blues ölçekleri ve genellikle bir oktav veya daha geniş aralıklarla tekrarlayan desenler kullanır.
Funk bas hatları, tekrarlayan kalıpları, kilitli olukları, sürekli çalmayı ve tokat ve patlayan basları vurgular . Tokatlamak ve patlatmak, başparmağın vurduğu alçak notaların ("gümbürtülü" olarak da adlandırılır) ve parmakla "fırlatılan" (veya koparılmış) yüksek notaların bir karışımını kullanır, bu da basların davul benzeri ritmik bir role sahip olmasını sağlar ve bu da funk'ın ayırt edici bir öğesi haline gelir. . Önemli tokat ve korkak oyuncular arasında Bernard Edwards (Chic), Robert "Kool" Bell , Mark Adams (Slave), Johnny Flippin (Fatback) ve Bootsy Collins bulunmaktadır . Tokat ve korkak önemli olsa da, örneğin funk oynamak bazı nüfuzlu bassists, Rocco Prestia (dan Gücü Kulesi ), yaklaşım kullanmak ve bunun yerine dayalı tipik bir fingerstyle yöntemi kullanmış vermedi James Jamerson 'ın Motown oyun tarzı. Sly and the Family Stone'dan Larry Graham , etkili bir basçıdır.
Funk bas, kısmen sessiz, ritmik hayalet notaların (aynı zamanda "ölü notalar" olarak da adlandırılır) kullanımından dolayı "dünyevi, vurmalı bir his" e sahiptir . Bazı funk bas oyuncuları , enstrümanlarının tonunu değiştirmek için elektronik efekt üniteleri kullanır; örneğin "zarf filtreleri" ( "yapışkan, cıvık, şaşkın ve şuruplu" bir ses yaratan bir otomatik vah efekti) ve klavye sentezleyici bas tonlarını taklit eder ( Örneğin, Mutron zarf filtresi) ve "eski okul Funk kayıtları gibi ses çıkaran klasik fuzz tonu" yaratmak için kullanılan aşırı güçlendirilmiş fuzz bas efektleri. Kullanılan diğer efektler arasında flanger ve bas chorus bulunur . Collins ayrıca , Hendrix tarafından popüler hale getirilen Octavia pedalı gibi bir notayı bir oktavın üstünde ve altında ikiye katlayarak "fütüristik ve dolgun bir düşük kaliteli ses" yaratabilen bir oktav pedalı olan Mu-Tron Octave Bölücü kullandı .
Davul
Funk davul "ara sıra tempo dalgalanmaları", kullanımı dahil Bateristin "hissini ve duygu", vurgulayarak bir oluk oluşturur salıncak bazı şarkılarda hissi (örneğin "Cissy Strut" Metre ve "I Orada alın edeceğiz" The Staple Singers tarafından yarım sallanma hissi veren) ve daha az dolgu kullanımı (oluğu azaltabilecekleri için). Tambur dolumları, sabit bir tempoyla ve olukla davulun "cepte" kalmasını sağlamak için "az ve ekonomiktir". Bu çalma teknikleri, genellikle boğuk bas davulları ve tomları ve sıkı ayarlanmış trampet davullarını içeren bir bateri seti ile tamamlanmaktadır . Çift bas davul sesleri genellikle funk davulcular tarafından tek bir pedalla yapılır; bu, "ikinci notayı vurgulayan ... [ve] davulun rezonansını azaltan" ve kısa, boğuk bir bas davul sesi veren bir yaklaşımdır.
James Brown, kayıt ve ruh şovunda Clyde Stubblefield ve John 'Jabo' Starks gibi iki davulcu kullandı.JB grubu, iki davulcu kullanarak, grubun ayırt edici "Funky Drummer" sına katkıda bulunan "katı eşzamanlı" bir ritmik sesi sürdürebildi. ritim.
Gelen Güç Kulesi davulcusu David Garibaldi 'ın çalma, orada pek çok 'hayalet notları' ve çekim rim . Funk davul çalma tarzının önemli bir parçası hi-hat kullanmaktır, çalma sırasında hi-hat'ları açıp kapatmak ("sıçrama" vurgu efektleri yaratmak için) önemli bir yaklaşımdır. Funk'ta hi-hat'ların üzerindeki iki elli on altıncı notalar, bazen bir derece sallanma hissi ile kullanılır.
Jim Payne, funk davulculuğunun Latin müziği ostinatos'tan gelen ritmik fikirler etrafında doğaçlama için "geniş açık" bir yaklaşım kullandığını ve " sadece hafif varyasyonlarla" tekrarlandığını ve bu yaklaşımın funk'ın "büyüleyici" doğasına neden olduğunu söylüyor. Payne, funk'ın, özellikle davulcu Clive Williams'ın ( Joe Tex ile birlikte ) geliştirdiği senkoplu "sekizinci nota" ve "on altıncı nota" kalıplarını çalan bas davulda "daha senkoplu bir şekilde çalınan" olarak düşünülebileceğini belirtiyor. ; George Brown ( Kool & the Gang ile ) ve James "Diamond" Williams ( The Ohio Players ile ). Rock'ta olduğu gibi , ikinci ve dördüncü vuruşlardaki trampet geri vuruşları hala çoğu funk'ta kullanılmaktadır (ek yumuşak hayalet notalarla da olsa).
Elektro gitar
Funk'ta, gitaristler genellikle kısa süreli akorları ("stabs" lakaplı) çalmayı daha hızlı ritimler ve rifflerle karıştırırlar. Ritmik parçalar çalan gitaristler, vurmalı "hayalet notalar" da dahil olmak üzere genellikle on altıncı nota çalarlar. Dokuzuncu akorlar gibi akor uzantıları tercih edilir. Tipik olarak funk, bir ritim gitaristi ve tek notalar çalan bir "tenor gitarist" ile birlikte "birbirine bağlı iki gitar parçası" kullanır . İki gitarist, bir " çağrı ve cevap , iç içe geçmiş cep " yaratmak için repliklerini değiştiriyorlar . Bir grubun yalnızca bir gitaristi varsa, bu efekt stüdyoda overdub yapılarak veya canlı bir şovda, tek bir gitaristin her iki bölümü de mümkün olduğu ölçüde çalmasını sağlayarak yeniden yaratılabilir .
Funk gruplarında, gitaristler tipik olarak "chank" veya "chicken scratch" adı verilen bir seçme stilini kullanarak perküsyon tarzında çalıyorlar ; burada gitar telleri parmak tahtasına hafifçe bastırılır ve ardından sesi kısılacak kadar hızlı bir şekilde serbest bırakılır " Karşı elin köprünün yakınında hızlı ve ritmik bir şekilde tıngırdatmasıyla üretilen "tırmalama" sesi . Ritim ve blues üzerine kullanılan bu tekniğin en eski örnekleri, 1957'de geleceğin James Brown grubu gitaristi Jimmy Nolen ile Johnny Otis'in " Willie and the Hand Jive " şarkısında dinlenir . Teknik üç yaklaşıma ayrılabilir: "chika", "chank" ve "choke". "Chika" ile klavyeye vurulan tellerin sessiz bir sesi gelir; "chank", akoru tıngırdattıktan sonra sürtünen el ile serbest bırakarak yapılan staccato saldırısıdır; ve "boğulma" genellikle tüm dizeleri tıngırdatılmış ve büyük ölçüde susturulmuş kullanır.
Bu faktörlerin sonucu, elektrik basının alt uç gürültüsü ile trampet ve hi- hatların keskin tonu arasında, cebin derinliklerine düşen ritmik melodik bir hisle yüzüyor gibi görünen bir ritim gitar sesiydi . James Brown'ın uzun süredir gitaristi olan gitarist Jimmy Nolen bu tekniği geliştirdi. Brown'ın " Give It Up or Turnit a Loose " (1969) adlı eserinde Jimmy Nolen'in gitar bölümü çıplak kemikli bir ton yapısına sahip. Saldırı noktalarının düzeni, sahaların düzeni değil vurgudur. Gitar, bir Afrika davulunun veya bir idiofonun kullanılacağı şekilde kullanılır. Nolen, Fender Twin Reverb amfiye takılı "tek bobinli P-90 manyetikli içi boş gövdeli caz gitarları " kullanarak "temiz, üçlü bir ton" yarattı .
Ritim gitarı çalan Funk gitaristler genellikle distorsiyon efektlerinden kaçınırlar ve temiz bir ses elde etmek için amfi overdrive'dan kaçınırlar ve net, yüksek bir sesin önemi göz önüne alındığında, Fender Stratocasters ve Telecaster'lar tiz tonlarını kesmek için yaygın olarak kullanılmıştır. Orta kısımlar, gitarın korna bölümünden , klavyelerden ve diğer enstrümanlardan farklı ses çıkarmasına yardımcı olmak için genellikle gitaristler tarafından kesilir . Ritmik bir groove sağlamaya odaklanma ve enstrümantal gitar melodileri ve gitar sololarına vurgu yapılmadığı için, süreklilik funk ritim gitaristleri tarafından aranmaz. Funk ritim gitaristleri , sessiz notaların sesini güçlendirmek için kompresör ses kontrol efektleri kullanırlar, bu da "gırtlak" sesini güçlendirir ve "funk ritimlerine vurmalı heyecan" ( Nile Rodgers tarafından kullanılan bir yaklaşım ) ekler .
Gitarist Eddie Hazel dan Funkadelic solo doğaçlama için dikkate değerdir (partiularly "konulu solo için Maggot Beyin ") ve gitar riffleri, ton olan bir şekillendirdiği Maestro FZ-1 Fuzz-Ton pedal. Gitarist ile birlikte Ela, Ernie Işleyin ait Işleyin Brothers , etkilenmişti Jimi Hendrix 'in doğaçlama, wah-wah infüze soloları. Ernie Isley, Hendrix, Isley Brothers destek grubunun bir parçası olduğu ve geçici olarak Isley'lerin evinde yaşadığı zaman, Hendrix tarafından küçük yaşta eğitildi. Funk gitaristler , gitar riffleri için vurmalı bir ses oluşturmak için notaları susturmanın yanı sıra wah-wah ses efektini kullanırlar . Fazer etkisi genellikle bunun bir örneği, onun filtre süpürme ses efekti için funk ve R & B gitar kullanılır Işleyin Brothers '' şarkısı Lady budur '. Başka bir P-Funk gitaristi olan Michael Hampton , tel kıvrımlarına ve Hendrix tarzı geri bildirimlere eklenen solo bir yaklaşım kullanarak Hazel'ın "Maggot Brain" de virtüöz solosunu çalmayı başardı .
Klavyeler
Funk'ta bir dizi klavye enstrümanı kullanılır. Akustik piyano funk'ta kullanıldı, Earth Wind & Fire'ın “September” ve Billy Preston'ın “ Will It Go Round in Circles ” dahil . Elektrikli piyano, Herbie Hancock’un “Chameleon” (bir Fender Rhodes ) ve Joe Zawinul'un (a Wurlitzer ) “Mercy, Mercy, Mercy” gibi şarkılarında kullanılıyor . Clavinet onun vurmalı tonu kullanılır ve bunun gibi şarkılarda duyulabilir Stevie Wonder 'ın ‘ Hurafe ’ ve ‘ Higher Ground ’ ve Bill Withers' “ Kullanım Me ”. Hammond B-3 organı böyle tarafından “Cissy Strut” olarak şarkılar, funk kullanılır Metre (klavyelerde Aretha Franklin şarkı ve Billy Preston) ve “Aşk kiminleysen”.
Bernie Worrell'in Parliament Funkadelic ile yaptığı kayıtlardan klavye yelpazesi, Hammond organı ("Funky Woman", "Hit It and Quit It", "Armageddon Savaşları") gibi funk'ta kullanılan geniş klavye yelpazesini göstermektedir; RMI elektrikli piyano ("Senin İçin İyi Olup Olmadığını Bilmek İstiyorum?", " Zihnini Serbest Bırak", "Gevşek Ganimet"); akustik piyano ("Funky Dollar Bill", "Jimmy's Got a Little Bit of Bitch in Him"); clavinet ("Neşeli Süreç", "Aşağı Vuruş İçin Yukarı", "Kırmızı Sıcak Anne"); Minimoog sentezleyici ("Atmosfer", " Flaş Işığı ", "Aqua Boogie", "Diz Derinliği", "Sahneye Çıkalım"); ve ARP dizisi topluluğu synth (" Chocolate City ", " Give Up the Funk (Tear the Roof of the Sucker) ", "Undisco Kidd").
Sentezleyiciler, hem elektrik basının derin sesine katkıda bulunmak hem de bazı şarkılarda elektrik basını tamamen değiştirmek için funk olarak kullanıldı. Çoğunlukla bir Minimoog olan Funk synthesizer bas, elektrik basında mümkün olmayan katmanlı sesler ve yeni elektronik tonlar yaratabildiği için kullanıldı.
Vokaller ve sözler
1970'lerde funk, 1960'larda Afro-Amerikan müziğinde kullanılan blues, gospel, caz ve doo-wop'tan etkilenen şarkılar da dahil olmak üzere birçok aynı vokal stilini kullandı. Bu diğer Afro-Amerikan tarzları gibi funk, Çağrı ve Yanıt gibi tarzların yanı sıra (Afrika sözlü gelenek yaklaşımı gibi) "[y] elller, bağırışlar, haykıranlar, inlemeler, uğultular ve melodik riffler" kullandı . Funk'taki çağrı ve yanıt, baş vokal ile yedek vokal olarak hareket eden grup üyeleri arasında olabilir .
Funk soul içinden çıkarken funk'taki vokaller soul'un yaklaşımını paylaşır; bununla birlikte funk vokaller süslerle "daha kesikli, enerjik, ritmik olarak vurmalı [,] ve daha az süslü" olma eğilimindedir ve vokal çizgileri boynuz kısımlarına benzeme ve "itilmiş" ritimlere sahip olma eğilimindedir. Gibi Funk bantları Toprak, Hava ve Ateş var armoni vokal parçalarını. James Brown'dan " Super Bad " gibi şarkılar "çift ses" ile birlikte "bağırmalar, haykırışlar ve çığlıklar" içeriyordu. Funk şarkıcılar, ilgi çekici bir performans yaratmak için "renkli ve canlı jestler, yüz ifadeleri, vücut duruşu ve vokal ifadelerinden" yararlanan bir "siyah estetik" kullandılar.
Funk müziğindeki sözler, 1970'lerde Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Afro-Amerikan topluluğunun karşılaştığı, endüstriyel, işçi sınıfı bir ekonomiden siyah işçi sınıfına zarar veren bir bilgi ekonomisine geçiş nedeniyle ortaya çıkan sorunları ele aldı. The Ohio Players, Earth, Wind & Fire ve James Brown'ın Funk şarkıları, düşük gelirli Siyahların şarkı sözlerinde karşılaştıkları, kötü "ekonomik koşullar ve siyah topluluklardaki yoksul şehir içi yaşam temaları" gibi sorunları gündeme getirdi.
Funkadelic şarkısı " One Nation Under A Groove " (1978), 1960'ların medeni haklar hareketi sırasında Siyahların üstesinden geldiği zorluklarla ilgilidir ve 1970'lerde Siyahların sahip olduğu yeni "sosyal ve politik fırsatlardan" yararlanmaları için bir teşvik içerir. 1970'lerde kullanıma sunuldu. Işleyin Brothers şarkısı "Güç Fight" (1975) siyasi bir mesajı var. Parlamentonun "Çikolata Şehri" (1975) şarkısı, metaforik olarak Washington DC'ye ve ağırlıklı olarak Siyah nüfusa sahip diğer ABD şehirlerine gönderme yapıyor ve Siyah seçmenlerin sahip olduğu potansiyel güce dikkat çekiyor ve gelecekte bir Siyah Başkanın düşünülebileceğini öne sürüyor.
Funk şarkılarının siyasi temaları ve mesajların Siyah izleyiciye hedeflenmesi, Blaxploitation filmlerinde yaratılan yeni Siyah imajını yansıtıyordu. "Afrikalı-Amerikalı erkekler ve kadınlar yerlerinde durup doğru olan için savaşıyorlardı". Hem funk hem de Blaxploitation filmleri, Siyahların karşılaştığı sorunları ele aldı ve Siyah bakış açısıyla hikayeler anlattı. 1970'lerin funk ve Blaxploitation filmleri arasındaki bir başka bağlantı, bu filmlerin çoğunun funk film müzikleri kullanmasıdır (örneğin, Superfly için Curtis Mayfield ; Black Caesar için James Brown ve Fred Wesley ve Youngblood için Savaş ).
Funk şarkıları, "siyah estetiğine ve [siyah] diline aşina olan" dinleyiciler tarafından en iyi anlaşılan metaforik dili içeriyordu. Örneğin, funk şarkılar "para yapıcıyı salla", "kendini dışarı çıkar" ve "boogie bedenini hareket ettir" gibi ifadeler içeriyordu. Başka bir örnek, siyah dinleyicilerin "iyi" veya "harika" anlamına geldiğini bildikleri "Süper Kötü" (1970) şarkısında "kötü" kelimesinin kullanılmasıdır.
1970'lerde, radyo müstehcenliği kısıtlamalarını aşmak için funk sanatçıları, bu kısıtlamaları aşmak için izin verilmeyen kelimeler ve çift girişler gibi gelen kelimeleri kullanırlardı . Örneğin, The Ohio Players'ın "Fopp me right, beni yanlış anlamıyor musun / Bütün gece foppin yapacağız ..." diye adlandırılan "Fopp" adlı bir şarkısı vardı. Bazı funk şarkıları , "bioaquadooloop" gibi kelimeleri içeren Parlamento'nun " Aqua Boogie (A Psychoalphadiscobetabioaquadoloop) " gibi "esrar dumanının sürekli pusunda şarkı sözleri yazdıklarını" öne süren uydurma kelimeler kullandı . Ana akım beyaz dinleyici tabanı, funk'ın lirik mesajlarını çoğu zaman anlayamıyordu, bu da funk'ın 1970'lerde beyaz izleyicilerle popüler müzik listesi başarısızlığına katkıda bulundu.
Diğer araçlar
Pirinç enstrüman grupları ile korna bölümü düzenlemeleri genellikle funk şarkılarında kullanılır. Funk boynuz bölümleri saksafon (genellikle tenor saksafon), trompet, trombon ve beşli ve altılılar gibi daha büyük boynuz bölümleri için bir bariton saksafonu içerebilir. Korna bölümleri, "ritmik yer değiştirme" yi vurgulayan "sıra dışı ifadeler" ile "ritmik ve senkoplu" bölümleri oynadı. Funk şarkı tanıtımları, horn düzenlemeleri için önemli bir yerdir.
Funk ritim gitaristlerinin kullandığı yaklaşımı taklit eden "ritmik vurmalı tarzda" çalınan funk horn bölümleri. Korna bölümleri vokaller arasındaki boşluklarda "kısa staccato ritmik patlamalar" kullanarak şarkı sözlerini "noktalayacaktır". Dikkat çekici funk horn oyuncuları arasında Alfred "PeeWee" Ellis , tromboncu Fred Wesley ve alto saksafoncu Maceo Parker da vardı . "Phoenix Horns" (Earth, Wind & Fire ile birlikte), "Horny Horns" (Parlamento ile), "Memphis Horns" ( Isaac Hayes ile ) ve " MFSB " ( Curtis Mayfield ile ) dahil olmak üzere dikkate değer funk boynuz bölümleri .
Funk boynuz bölümlerindeki çalgılar çeşitlidir. İki pirinç alet olsaydı, trompet ve tenor saksafon, trompet ve trombon veya iki saksafon olabilirdi. Üç pirinç çalan olsaydı, trompet, saksafon ve trombon veya bir trompet ve iki saksafon olabilirdi. Bir dörtlü pirinç enstrüman, genellikle bir enstrüman türü ve diğer iki enstrüman olacaktır. Beşliler tipik olarak bir çift pirinç enstrüman (saksafon veya trompet) alır ve farklı yüksek ve düşük pirinç enstrümanlar ekler. Altı aletle, bir pirinç bölüm tipik olarak iki çift pirinç alet artı alt ucunu tutan bir trombon ve bariton saksafon olacaktır.
Funk horn bölümleri olan önemli şarkılar şunları içerir:
- Soğuk Ter (James Brown ve Ünlü Alevler), 1967
- Batıl İnanç (Stevie Wonder), 1972
- Funky Şeyler (Kool & The Gang), 1973
- Kalça Nedir? (Güç Kulesi), 1973
- Parçaları Toplayın (Ortalama Beyaz Bant)
- Aşağı Vuruş İçin Yukarı (Parlamento), 1974
- Saç (Graham Merkez İstasyonu), 1974
- Durdurmak İçin Çok Sıcak (The Bar-Kays), 1976
- Getaway (Toprak, Rüzgar ve Ateş), 1976
Bir korna bölümünün kiralanmasının mümkün olmadığı gruplarda veya şovlarda, bir klavyeci "klavye pirinç yamaları" ile bir sentezleyicide korna bölümü parçalarını çalabilir, ancak otantik bir ses sentezleyici ve pirinç yamayı seçmek önemlidir. 2010'larda, mikro-MIDI sentezleriyle, klavyenin pirinç parçalarını başka bir enstrümantalistin çalması bile mümkün olabilir, böylece klavyecinin şarkı boyunca comp yapmaya devam etmesini sağlayabilir.
Kostümler ve stil
1970'lerde Funk grupları Afro-Amerikan modasını ve tarzını benimsedi: " Çan alt pantolonlar , platform ayakkabılar, halka küpe [ler], Afros [saç stilleri], deri yelekler, ... boncuklu kolyeler", dashiki gömlekler, tulumlar ve botlar . Beyaz ana akım izleyicilere hitap etmek için "eşleşen takım elbise" ve "düzgün saç kesimi" giyen The Temptations gibi eski grupların aksine funk grupları kıyafetlerinde ve tarzlarında bir "Afrika ruhu" benimsedi. George Clinton ve Parlamento, yaratıcı kostümleri ve cüppeler ve pelerinler gibi davranan çarşafları da içeren "kıyafet özgürlüğü" ile tanınırlar.
Tarih
Afrikalı-Amerikalı müzikal ifadenin ayırt edici özellikleri, Sahra altı Afrika müziği geleneklerine dayanmaktadır ve ilk ifadelerini maneviyatlarda, iş tezahüratlarında / şarkılarda, övgü çığlıklarında, gospelde, blues ve "vücut ritimlerinde" ( hambone , okşama juba , ve halka bağırarak alkışlar ve stomping desenleri). Funk müziği, New Orleans'ta emilen ve yeniden yapılandırılan soul müziği , soul caz , R&B ve Afro-Küba ritimlerinin bir karışımıdır . Caz, soul müziği ve R&B gibi diğer Afro-Amerikan müzikal ifade tarzları gibi funk müziği de Sivil Haklar Hareketi sırasında ve sonrasında birçok protesto hareketine eşlik etti . Funk, günlük deneyimlerin, alt sınıf ve işçi sınıfı topluluklarının günlük mücadelelerine ve zorluklarına meydan okumak için ifade edilmesine izin verdi.
New Orleans
Gerhard Kubik , New Orleans haricinde , erken dönem blues'ların karmaşık poli ritimlerden yoksun olduğunu ve " neredeyse tüm yirminci yüzyıl Afrika-Amerikan müziğinde " asimetrik zaman çizgisi kalıplarının ( anahtar kalıplarının ) çok özel bir yokluğu olduğunu ... Bazı New Orleans türleri, zaman zaman geçici, sözde 'stomp' kalıpları veya stop-time korosu şeklinde görünen basit zaman çizgisi kalıplarının bir ipucunu yapar. Bunlar, Afrika zaman çizgileri ile aynı şekilde çalışmaz. "
1940'ların sonlarında, iki hücreli zaman çizgisi yapısı New Orleans mavisine getirildiğinde bu biraz değişti . New Orleans müzisyenleri özellikle R & B'nin ilk oluştuğu sırada Afro-Küba etkilerine açıktı. Dave Bartholomew ve Profesör Longhair (Henry Roeland Byrd), Afro-Küba enstrümanlarının yanı sıra clave desenini ve ilgili iki hücreli figürleri "Carnival Day" (Bartholomew 1949) ve "Mardi Gras In New Orleans" (Longhair) gibi şarkılarda birleştirdi. 1949). Robert Palmer bildirir, 1940'larda, Profesör Uzun tüylü dinledi ve adalar gelen müzisyenler ile oynanır ve "büyü altında düştü Perez Prado 'ın mambo kayıtları." Profesör Longhair'in kendine özgü tarzı yerel olarak rumba-boogie olarak biliniyordu .
Longhair'in en büyük katkılarından biri, New Orleans ritmine ve blues'a (R & B) iki hücreli, klişe tabanlı kalıpları benimseme konusundaki özel yaklaşımı oldu . Longhair'in ritmik yaklaşımı temel bir funk şablonu haline geldi. Göre Dr John (Malcolm John "Mac" Rebennack, Jr.) Profesör "müziğe koymak funk ... Longhair en şey New Orleans gelişti Funk müziğin büyük bölümü üzerinde söyleyebilirim doğrudan etkili oldu . " "New Orleans'taki Mardi Gras" adlı eserinde piyanist, rumba boogie " guajeo " da 2-3 clave onbeat / olağandışı motif kullanır .
Küba müziğinin senkoplu, ancak düz alt bölüm hissi ( sallanan alt bölümlerin aksine ) bu süre zarfında New Orleans R & B'de kök saldı. Alexander Stewart şöyle diyor: "Sonunda, New Orleans dışından müzisyenler [Crescent City'nin] bazı ritmik uygulamalarını öğrenmeye başladılar. Bunların en önemlileri James Brown ve çalıştırdığı davulcular ve aranjörlerdi. Brown'un ilk repertuvarı çoğunlukla shuffle kullanmıştı. ritimler ve en başarılı şarkılarından bazıları 12/8 baladlardı (örneğin, 'Lütfen, Lütfen, Lütfen' (1956), 'Şaşkın' (1961), 'Aldırma' (1961)). Brown'ın Daha funkier marka soul 4/4 metre ve farklı bir davul çalma tarzı gerektiriyordu. " Stewart şu noktayı vurguluyor: "II.Dünya Savaşı'ndan sonraki yıllarda New Orleans'ta ortaya çıkan tekil ritim ve blues tarzı, funk'ın gelişiminde önemli bir rol oynadı. İlgili bir gelişmede, Amerikan popüler müziğinin altında yatan ritimler, , ancak genellikle üçlü veya karışık hislerden eşit veya düz sekizinci notalara geçiş için kabul edilmeyen bir geçiş. "
1960'lar
James Brown
James Brown, Little Richard'ın 1950'lerin R&B yol grubu New Orleans'tan The Up-setters'ı rock and roll'un "funk'ı ritmine ilk koyan" olarak gösterdi . 1957'de evanjelist olmak için laik müzikten geçici olarak ayrılmasının ardından, Little Richard'ın grup üyelerinden bazıları Brown ve Famous Flames'e katıldı ve 1958'de onlar için uzun bir hit dizisi başlattı. 1960'ların ortalarında James Brown imzasını geliştirdi. vurguladı oluk kötümser ziyade, onun ayırt edici bir ses etch her önlemin ilk atışı ağır vurgu -with BACKBEAT Afrikalı-Amerikalı müzik tipik bir örneğiydi. Kahverengi genellikle tek gelen perküsyon vurgu / aksanı değişen "!, birinde" komutu ile yaptığı grup cued iki -three- dört geleneksel ruh müziğin BACKBEAT biri ama bir bile --iki, üç, dört Downbeat -NOT bilinçsiziz sert sürüş, tekrarlayan brassy özelliğine (çeyrek notları iki ve dört üzerine) gitar ritmi salıncak . Bu bir-üç vuruş, 1964'teki hit single'ı " Out of Sight " ve 1965'teki hit şarkıları " Papa's Got a Brand New Bag " ve " I Got You (I Feel Good) " ile başlayan Brown'un imza müzik tarzındaki değişimi başlattı. .
Brown'un funk tarzı birbirine geçme, kontrapuntal parçalara dayanıyordu: senkoplu bas hatları , 16. vuruşlu davul kalıpları ve senkoplu gitar riffleri. "Ain't it Funky" (1960'ların sonları) için ana gitar ostinatoları, Brown'un New Orleans funk'ı geliştirmesinin bir örneğidir - dayanılmaz bir şekilde dans edilebilir bir riff, ritmik özüne indirgenmiş. "Ain't it Funky" de ton yapısı barebones'tir. Brown'ın yenilikleri onu ve grubunu çığır açan funk grubu haline getirdi; " Cold Sweat " (1967), " Mother Popcorn " (1969) ve " Get Up (I Feel Like A) Sex Machine " (1970) gibi yayınlarla funk müzik tarzını daha da öne çıkardılar. on iki çubuklu blues önceki müziğinde yer aldı. Bunun yerine, Brown'ın müziği "geniş vampirlere" dayanan "akılda kalıcı, marşı vokallerle" kaplandı ve sesini "sık sık ritmik homurtulara ve ritim kesiti kalıplarına sahip bir vurmalı enstrüman olarak kullandı ... Batı Afrika poli ritimlerine benziyor" "- Afrikalı-Amerikalı iş şarkılarında ve tezahüratlarında görülen bir gelenek. Brown'ın kariyeri boyunca, sık sık çığlıklar ve homurdanmalarla noktalanan çılgın vokalleri, "siyah kilisenin kendinden geçmiş havasını" seküler bağlamda kanalize etti.
|Harici video|
|İzle: "Clyde Stubblefield / Funky Drummer" üzerine YouTube|
1965'ten sonra, Brown'ın grup lideri ve aranjörü Alfred "Pee Wee" Ellis'ti . Ellis, Clyde Stubblefield'ın modern funk'ın temeli olarak New Orleans davul çalma tekniklerini benimsemesine güveniyor : "Eğer bir stüdyoda, neredeyse her şeyi ima edebilecek 'funky çal' dediyseniz. Ama 'bana bir New Orleans ritmi verin' - tam olarak istediğinizi elde ettiniz. Ve Clyde Stubblefield, bu eğlenceli davul çalmanın sadece özü idi. " Stewart, popüler hissin "New Orleans'tan - James Brown'ın müziğine, 1970'lerin popüler müziğine" geçtiğini belirtir. Çeşitli funk motifleri ile ilgili olarak Stewart, bu modelin "... tam bir model olmadığı, daha çok gevşek bir düzenleme ilkesi olduğu için bir zaman çizgisinden (clave ve tresillo gibi) farklı olduğunu" belirtir .
1990'da bir röportajda Brown, müziğinin ritmini değiştirme nedenini sundu: "Ben iyimserden düşük tempoya geçtim ... Bu kadar basit, gerçekten." Brown'un eski saksafonisti Maceo Parker'a göre, düşük tempoda oynamak onun için ilk başta zordu ve alışması biraz zaman aldı. Brown'ın grubuyla ilk günlerine geri dönen Parker, ikinci vuruşta aksanla işitmeye ve çalmaya alıştığı için solo performansları sırasında "onda" çalmakta zorluk çektiğini bildirdi.
Parlamento-Funkadelic
Yeni bir grup müzisyen "funk rock" yaklaşımını daha da geliştirmeye başladı. Yenilikler belirgin bir şekilde George Clinton tarafından , grupları Parliament ve Funkadelic ile yapıldı . Birlikte, caz ve saykodelik rock'tan büyük ölçüde etkilenen yeni bir tür funk sound ürettiler . İki grup üyeleri paylaştı ve genellikle topluca "Parlamento-Funkadelik" olarak anılır. Parlamento-Funkadeliç'in popülerliği, George Clinton'ın gruplarının müziğine atıfta bulunan ve yeni bir alt tür tanımlayan " P-Funk " terimine yol açtı . Clinton , tümü P-Funk holdinginin bir parçası olan Parlet , The Horny Horns ve The Brides of Funkenstein gibi diğer birkaç grupta da başrol oynadı . "P-funk" aynı zamanda özünde, üstün kalitede veya kendine özgü bir anlam ifade etmeye başladı .
1960'ların sonlarında Jimi Hendrix'in çalışmalarını takiben, Sly ve Family Stone gibi sanatçılar Hendrix'in psychedelic rock'ını funk, ödünç wah pedalları , fuzz box'lar , yankı odaları ve vokal bozucuların yanı sıra blues rock ile birleştirdi. ve caz . Sonraki yıllarda, Clinton Parliament-Funkadelic gibi gruplar, synthesizer'lar ve rock odaklı gitar çalışmaları kullanarak bu duyarlılığı sürdürdüler.
1960'ların sonu - 1970'lerin başı
Diğer müzik grupları James Brown ve grubu tarafından geliştirilen ritimler ve vokal tarzını benimsedi ve funk tarzı büyümeye başladı. Merkezi Phoenix, Arizona'da bulunan Dyke and the Blazers , 1967'de " Funky Broadway " i çıkardı , belki de soul müzik döneminin başlığında "funky" kelimesi bulunan ilk albüm . 1969'da Jimmy McGriff , kendine özgü organı yanan bir boynuz bölümünün üzerinde bulunan Electric Funk'ı piyasaya sürdü . Bu arada, West Coast'ta , Charles Wright ve Watts 103rd Street Rhythm Band , 1967'deki ilk albümüyle başlayıp 1971'de klasik single "Express Yourself" ile doruğa ulaşan funk parçaları yayınlıyordu. Ayrıca West Coast bölgesinden, daha özel olarak Oakland'dan , California , 1968'de kurulan Tower of Power (TOP) grubu oldu. 1970'de çıkan ilk albümleri East Bay Grease , funk'ta önemli bir kilometre taşı olarak kabul edilir. 1970'ler boyunca TOP'un birçok hit parçası oldu ve grup funk müziğin daha geniş bir izleyici kitlesiyle başarılı bir tür olmasına yardımcı oldu.
1970 yılında, Sly & the Family Stone'un " Teşekkür Ederiz (Falettinme Be Fareler Elf Agin) ", 1971'de " Family Affair " listelerinde 1 numaraya ulaştı . Özellikle, bunlar gruba ve türe geçiş başarısı ve daha fazlasını sağladı. tanınma, ancak bu tür bir başarı nispeten yetenekli ve orta derecede popüler funk grubu akranlarından kaçtı. Metre tanımlanan funk New Orleans , onların ilk on R & B ile başlayan "Sofistike Cissy" ve "vurur Cissy strut bu saatlerde funk tanımlanan başka bir grup vardı 1969 yılında" Işleyin Brothers korkak 1969 1. R & B hit, " O var Your Thing ", Brown'ın cazibeli seslerinin , Jimi Hendrix'in psychedelic rock'ının ve Sly & the Family Stone ve Mother's Finest'in iyimser ruhunun boşluklarını dolduran, Afro-Amerikan müziğinde bir dönüm noktasına işaret etti . Daha önce " Motown Sound" un (pop-soul'un farklı bir karışımı) tanımlanmasına yardımcı olan Temptations , bu yeni saykodelik sesi 1960'ların sonlarına doğru da benimsedi . Yapımcıları Norman Whitfield , psychedelic soul alanında yenilikçi bir şirket oldu ve Edwin Starr'ın " War " , Undisputed Truth'tan " Smiling Faces Bazen " ve " Papa Was " dahil olmak üzere birçok Motown eylemi için daha yeni, daha eğlenceli bir sesle hit parçalar yarattı. Temptations'tan A Rollin 'Stone ". Bunu Motown yapımcıları Frank Wilson (" Keep On Truckin ' ") ve Hal Davis (" Dancing Machine ") izledi. Stevie Wonder ve Marvin Gaye , 1970'lerdeki en büyük hitlerinden bazıları için " Superstition " ve " You Don't Done Nothin ' ", " I Want You " ve " Got To Give It Up " gibi funk ritimleri de benimsedi. sırasıyla.
1970'ler
1970'ler funk müzik için en yüksek ana akım görünürlüğün olduğu dönemdi. Parliament Funkadelic'e ek olarak , Sly and the Family Stone , Rufus & Chaka Khan , Bootsy's Rubber Band , Isley Brothers , Ohio Players , Con Funk Shun , Kool and the Gang , Bar-Kays , Commodores , Roy Ayers gibi sanatçılar ve Stevie Wonder , diğerlerinin yanı sıra, radyo çalma konusunda başarılıydı. Disko müziği funk'a çok şey borçluydu. Birçok erken dönem disko şarkısı ve icracı, doğrudan funk odaklı geçmişlerden geldi. Barry White'ın tüm hitleri, Biddu ve Carl Douglas'ın " Kung Fu Fighting " , Donna Summer'ın " Love To Love You Baby ", Diana Ross'un " Love Hangover ", KC ve Sunshine gibi bazı disko müzik hitleri Grubun " I'm Your Boogie Man ", Chaka Khan'ın " I'm Every Woman " (Funk Kraliçesi olarak da bilinir) ve Chic'in "Le Freak" adlı eseri, dikkat çekici bir şekilde funk'tan türetilmiş riffler ve ritimler içeriyor. 1976'da Rose Royce , tamamen dans-funk rekoru olan " Car Wash " ile bir numaralı hit yaptı . Disko'nun gelişiyle bile funk, 1980'lerin başlarında giderek daha popüler hale geldi.
Funk müziği de Afrika'ya ihraç edildi ve Afrika şarkıları ve ritimleriyle birleşerek Afrobeat'ı oluşturdu . James Brown'ın müziğinden büyük ölçüde etkilenen Nijeryalı müzisyen Fela Kuti , stili yaratması ve onu "Afrobeat" olarak adlandırmasıyla tanınır.
Caz korkusu
Jazz-funk, güçlü bir back beat ( groove ), elektrikli sesler ve analog synthesizer'ların erken yaygınlığı ile karakterize edilen bir caz müziği alt türüdür . Funk, soul ve R&B müzik ve tarzlarının cazla bütünleşmesi , yelpazesi oldukça geniş olan ve güçlü caz doğaçlamasından soul, funk veya diskoya, caz aranjmanları, caz riffleri ve caz sololarına kadar uzanan bir tür ortaya çıkmasıyla sonuçlandı. bazen soul vokalleri. Jazz-funk, esasen 1970'ler boyunca ve 1980'lerin başlarında popüler olan bir Amerikan türüdür, ancak aynı zamanda 1970'lerin ortalarında İngiltere'deki kulüp devrelerinde de dikkate değer bir çekicilik elde etti. Benzer türler arasında soul jazz ve jazz fusion sayılabilir , ancak ikisi de caz-funk ile tamamen örtüşmez. Özellikle caz-funk, soul cazdan daha az vokal, daha fazla düzenlenmiş ve daha çok doğaçlama özellikli ve bazı caz füzyon prodüksiyonlarına karşı güçlü bir groove ve R&B hissini koruyor.
Kelle avcıları
1970'lerde caz müzisyenlerinin caz füzyonu yaratmak için cazı rock ile harmanlamayı keşfetmeye başladıkları dönemde , önde gelen caz sanatçıları funk ile denemeler yapmaya başladı. Caz-funk kayıtları , o ana kadar cazda tipik olarak kullanılan kontrbas ve akustik piyano yerine, ritim bölümünde genellikle elektrik bas ve elektrikli piyano kullandı. Piyanist ve grup lideri Herbie Hancock , on yıl boyunca funk'ı benimseyen birçok büyük caz sanatçısının ilkiydi. Hancock'un Headhunters grubu (1973) caz-funk tarzını çaldı. Sadece Hancock'un önceki altılı grubundan rüzgar sanatçısı Bennie Maupin'i tutan Headhunters'ın kadrosu ve enstrümantasyonu, onun yeni müzikal yönünü yansıtıyordu. Davulcunun yanı sıra perküsyoncu Bill Summers'ı kullandı . Summers; Afrika, Afro-Küba ve Afro-Brezilya enstrümanlarını ve ritimlerini Hancock'un cazip funk sesine harmanladı.
Köşede
On the Corner (1972), caz trompetçisi-besteci Miles Davis'in caz-funk'a dönüm noktasıydı. Yine de önceki çalışmaları gibi, On the Corner deneyseldi. Davis, On the Corner'ın rock ve funkiçin cazdan büyük ölçüde vazgeçmiş olangenç siyah izleyiciyleyeniden bağlantı kurma girişimiolduğunu belirtti. İçinde fark edilebilir bir funk etkisi bulunmamakla birlikte tınılar istihdam aletleri, örneğin Hintli gibi diğer tonal ve ritmik dokular ait Tanpura ve tablas ve Küba congas ve bongos, çok katmanlı bir ses atmosferi oluşturmak. Müzikal açıdan, albüm ait bir çeşit doruk noktası oldu kayıt stüdyosu tabanlı musique concrète Davis ve bu yaklaşımı yapımcı Teo Macero (ile okumuş Otto Luening de Columbia Üniversitesi 'nin Bilgisayar Müzik Merkezi'nde ) geç de keşfetmeye başlamıştı 1960'lar. Kaydın her iki tarafında da ağır funk davul ve bas groove'ları vardı, melodik kısımlar saatlerce süren müziklerden kesildi ve stüdyoda karıştırıldı.
Davis'in albümünde ayrıca çağdaş besteci Karlheinz Stockhausen de müzikal etkiler olarak gösterildi .
1980'lerin synth-funk'ı
1980'lerde, büyük ölçüde diskonun aşırı düşkünlüğü olarak görülen şeye tepki olarak , P-Funk formülünün temelini oluşturan temel unsurların çoğu elektronik aletler , davul makineleri ve sentezleyiciler tarafından gasp edilmeye başlandı . Saksafonların ve trompetlerin boynuz kısımlarının yerini synth klavyeler aldı ve kalan boynuzlara basitleştirilmiş satırlar verildi ve solistlere birkaç korna solo verildi. Hammond B3 org, Hohner Clavinet ve / veya Fender Rhodes piyano gibi klasik elektrik klavyeleri , Prophet-5 , Oberheim OB-X ve Yamaha DX7 gibi yeni dijital synthesizer'larla değiştirilmeye başlandı . Roland TR-808 , Linn LM-1 ve Oberheim DMX gibi elektronik davul makineleri geçmişin " korkak davulcuları " nın yerini almaya başladı ve tokat ve pop tarzı bas çalmanın yerini genellikle synth klavye bas dizileri aldı. Funk şarkılarının sözleri, müstehcen çift girişlerden daha fazla grafik ve cinsel içerikli içeriğe doğru değişmeye başladı .
Eric Clapton ve Michael Jackson, Yellow Magic Orchestra'nın "Behind the Mask" şarkısını coverladılar . 1980'de YMO, TR-808 programlanabilir davul makinesini kullanan ilk grup oldu, Kraftwerk ve YMO'nun sesi ise Afrika Bambaataa ve Mantronix gibi daha sonraki elektro-funk sanatçılarını etkiledi .
Rick James , 1980'lerde P-Funk'un 1970'lerde hakim olduğu funk örtüsünü üstlenen ilk funk müzisyeniydi. 1981 tarihli Street Songs albümü "Give It to Me Baby" ve " Super Freak " single'ları James'in bir yıldız olmasını sağladı ve funk'ta açıklığın gelecekteki yönünün yolunu açtı.
1970'lerin sonlarından başlayarak Prince , James'e benzer, sadeleştirilmiş, dinamik bir enstrümantasyon kullandı. Bununla birlikte, Prince, Brown'dan beri herhangi bir sanatçı kadar funk sesi üzerinde etkili olmaya devam etti; Nihayetinde P-Funk kadar hırslı ve yaratıcı müzik yaratmak için erotizm, teknoloji, artan müzikal karmaşıklık ve çirkin bir görüntü ve sahne şovunu birleştirdi. Prince , başlangıçta kendisi için bir açılış perdesi olarak tasarlanan ve funk, R&B , rock , pop ve new wave'in melez bir karışımı olan " Minneapolis sound " a dayanan Time'ı kurdu . Sonunda grup, sıkı müzisyenlik ve cinsel temalara dayanan kendi soyulmuş funk tarzlarını tanımlamaya devam etti.
Prince'e benzer şekilde, diğer gruplar P-Funk döneminde ortaya çıktı ve funk hitleri yapmaya devam etmek için sınırsız cinsellik, dans odaklı temalar, sentezleyiciler ve diğer elektronik teknolojileri birleştirmeye başladı . Bunlar arasında en büyük hitlerini 1980'lerin başında bulan Cameo , Zapp , Gap Band , Bar-Kays ve Dazz Band vardı. 1980'lerin ikinci yarısında, saf funk ticari etkisini kaybetti; Ancak sanatçılar pop Michael Jackson için Duran Duran sıklıkla kullanılan funk ritimleri.
Yellow Magic Orchestra ve Kraftwerk'ten etkilenen Amerikalı müzisyen Afrika Bambaataa , 1982'de single " Planet Rock " ile minimalist makine odaklı bir funk tarzı olan electro-funk geliştirdi. Kısaca elektro olarak da bilinen bu tarz funk, synthesizer'lar tarafından yönlendirildi. ve TR-808 davul makinesinin elektronik ritmi . Tekli " Renegades of Funk " 1983'te izledi.
1980'lerin sonundan 2000'lere kadar nu-funk
Funk, tamamen radyodan kaygan ticari hip hop , çağdaş R & B ve yeni jack swing tarafından yönlendirilirken , etkisi yayılmaya devam etti. Steve Arrington ve Cameo gibi sanatçılar hala büyük bir yayın aldı ve dünya çapında büyük takipçiler aldı. Rock grupları funk öğelerini seslerine kopyalamaya başladılar ve yeni " funk rock " ve " funk metal " kombinasyonları yarattılar . Extreme , Red Hot Chili Peppers , Living Color , Jane's Addiction , Prince , Primus , Urban Dance Squad , Fishbone , Faith No More , Rage Against the Machine , Infectious Grooves ve Incubus , funk öncülerinden toplanan yaklaşım ve stilleri yeni kitlelere yaydı. 1980'lerin ortası ve sonu ve 1990'lar. Bu gruplar daha sonra 1990'ların ortasındaki funkcore hareketine ve Outkast , Malina Moye , Van Hunt ve Gnarls Barkley gibi güncel funk esinli sanatçılara ilham verdi .
1990'larda Me'shell Ndegeocello , Brooklyn Funk Essentials gibi sanatçılar ve Jamiroquai , Incognito , Galliano , Omar , Los Tetas ve Brand New Heavies gibi sanatçılar ve grupların da dahil olduğu (ağırlıklı olarak İngiltere merkezli) asit caz hareketi güçlü bir şekilde devam etti. funk unsurları. Ancak, Traveling Without Moving albümü dünya çapında yaklaşık 11,5 milyon adet satan Jamiroquai hariç, funk'ın ticari başarısına hiçbir zaman yaklaşamadılar . Bu arada, Avustralya ve Yeni Zelanda'da, Supergroove , Skunkhour ve Truth gibi pub devresinde çalan gruplar daha enstrümantal bir funk formunu korudular .
1980'lerin sonlarından beri hip hop sanatçıları düzenli olarak eski funk melodilerini örneklediler . James Brown'ın hip hop tarihinde en çok örneklenen sanatçı olduğu söylenirken, P-Funk en çok örneklenen ikinci sanatçıdır; West Coast G-funk'ın temelini eski Parlamento ve Funkadelik şarkı örnekleri oluşturdu .
Funk tarzı bas veya ritim gitar riffleri içeren orijinal vuruşlar da nadir değildir. Dr. Dre (G-funk türünün öncüsü olarak kabul edilir), George Clinton'ın psikedelisinden ağır bir şekilde etkilendiğini özgürce kabul etti: "70'lerde insanların yaptığı tek şey bu: kafayı bulmak , Afros giymek , çan altları giymek ve Parlamentoyu dinlemek -Funkadelic. Bu yüzden albümüme The Chronic adını verdim ve müziğime ve benim yaptığım gibi konseptlere dayandım : çünkü onun boku müziğim üzerinde büyük bir etkiye sahipti. Çok büyük. " Digital Underground , dinleyicilerini funk ve sanatçılarının tarihi hakkında bilgi sahibi olarak eğiterek 1990'larda funk'ın yeniden doğuşuna büyük katkıda bulundu. George Clinton, Digital Underground'ı ikinci uzun metrajlı yayınlarının da başlığı olduğu için " Sons of the P " olarak damgaladı . DU'nun ilk sürümü Sex Packets , en çok bilinen " The Humpty Dance " Parlamentonun "Let's Play House" u örneklediği funk örnekleriyle doluydu . DU'ların çok güçlü bir funk albümü, 1996 tarihli Future Rhythm albümüydü . Çağdaş kulüp dans müziğinin çoğu, özellikle davul ve bas, funk davul aralarını yoğun bir şekilde örnekledi.
Funk, 1990'ların sonu ve 2000'lerin jam band sahnesiyle özdeşleşmiş bazı sanatçıların önemli bir unsurudur . Phish , 1996 civarında setlerinde daha komik jam'ler oynamaya başladı ve 1998'deki The Story of the Ghost , funk'tan büyük ölçüde etkilendi. Medeski Martin & Wood , Robert Randolph & Family Band , Galactic , Widespread Panic, Jam Underground , Diazpora, Soulive ve Karl Denson'ın Tiny Universe'lerinin tümü funk geleneğinden büyük ölçüde yararlandı. Berklee College Of Music mezunlarından oluşan bir grup olan Lettuce , 1990'ların sonlarında, jam band sahnesinde saf-funk bir çıkış hissedilirken kuruldu. Klavyeci Neal Evans da dahil olmak üzere grubun birçok üyesi, Soulive veya Sam Kininger Band gibi başka projelere gitti . Dumpstaphunk , cesur, alçak uçlu groove'ları ve duygulu dört parçalı vokalleri ile New Orleans'ın funk geleneğine dayanıyor. 2003 yılında New Orleans Caz ve Miras Festivali'nde performans sergilemek üzere kurulan grup , iki basçı ve kadın funk davulcusu Nikki Glaspie (eski Beyoncé Knowles'ın dünya turne grubundan) ile ünlü Neville ailesinden klavyeci Ivan Neville ve gitarist Ian Neville'den oluşuyor. 2011 yılında gruba katılan Sam Kininger Band).
1990'ların ortalarından bu yana, derin funk koleksiyoncuları sahnesine odaklanan nu-funk veya funk canlanma sahnesi, nadir funk 45'lerin seslerinden etkilenen yeni malzemeler üretiyor. Etiketler arasında Desco, Soul Fire, Daptone , Timmion, Neapolitan, Bananarama, Kay-Dee ve Tramp bulunur. Bu etiketler genellikle 45 rpm kayıtlarında yayınlanır. Nadir funk DJ'ler için müzik konusunda uzmanlaşmasına rağmen, Sharon Jones'un 2005'te Conan O'Brien'la Late Night'ta ortaya çıkması gibi ana akım müzik endüstrisine bazı geçişler oldu . Mix acid jazz , acid house , trip hop ve funk ile diğer türlere sahip olanlar arasında Tom Tom Club , Brainticket , Groove Armada ve diğerleri bulunur.
Funk da dahil edilmiştir Modern R & B gibi birçok kadın şarkıcıların müzik Beyoncé ile onu 2003 hit " Crazy in Love " (ki örnekleri Ki-Lites ' "Are You My Woman"), Mariah Carey "2005 yılında Get Your Number "( İngiliz grubu Imagination'dan " Just an Illusion " ı örnekleyen ), Jennifer Lopez 2005 yılında" Get Right "( Maceo Parker'ın " Soul Power '74 "korna sesini örneklemektedir ), Amerie " 1 Thing " şarkısıyla ( hangi numuneler Metre ' 'Ah, Kalküta!') ve ayrıca Tamar Braxton 'ile 2013 yılında One '(ki örnekleri ' Juicy Fruit tarafından' Mtume ).
2010'ların punk laptronica
2000'lerde ve 2010'ların başında Out Hud ve Mongolian MonkFish gibi bazı punk funk grupları indie rock sahnesinde performans sergiledi . Indie grup Rilo Kiley , çeşitli rock tarzlarını keşfetme eğilimlerine uygun olarak, Under the Blacklight albümündeki " The Moneymaker " adlı şarkılarına funk'ı dahil etti . Prince sonraki albümleriyle funk sesine "The Everlasting Now", " Musicology ", "Ol 'Skool Company" ve " Black Sweat " gibi şarkılarla yeniden hayat verdi . Örneğin Parçacık , bilgisayarlarla, sentezleyicilerle ve örneklemlerle yapılan dijital müzik unsurlarını analog enstrümanlar, sesler ve doğaçlama ve kompozisyon unsurlarıyla birleştiren bir sahnenin parçasıdır.
Türevler
1970'lerin başından itibaren funk, çeşitli alt türler geliştirdi. George Clinton ve Parlamento daha sert bir funk varyasyonu yaparken, Kool and the Gang , Ohio Players ve Earth, Wind and Fire gibi gruplar diskodan etkilenen funk müzik yapıyorlardı.
Funk rock
Funk kaya (aynı zamanda yazılı Funk-kaya ya da Funk / kaya ) sigortalar Funk ve kaya elemanları. En erken enkarnasyonu, 60'ların sonlarından 70'lerin ortalarına kadar Jimi Hendrix , Frank Zappa , Gary Wright , David Bowie , Mother's Finest ve Funkadelic gibi müzisyenler tarafından önceki albümlerinde duyuldu .
Pek çok enstrüman funk rock'a dahil edilebilir, ancak genel ses, kesin bir bas veya davul ritmi ve elektro gitarlar ile tanımlanır . Bas ve davul ritimleri funk müzikten etkilenir, ancak daha yoğun bir şekilde, gitar ise genellikle distorsiyonla funk veya rock'tan etkilenebilir . Prince , Jesse Johnson , Red Hot Chili Peppers ve Fishbone funk rock'ın başlıca sanatçılarıdır.
Avant-funk
"Avant-funk" terimi, funk ile art rock'ın kaygılarını birleştiren eylemleri tanımlamak için kullanılmıştır . Simon Frith , stili melodi ve armoniden çok ilerici rock zihniyetinin ritme uygulanması olarak tanımladı . Simon Reynolds, avant-funk'ı, "unutulmaya bedenin üzerine çıkmakla değil, hayvancılık yoluyla fiziksel, kendini yitirmekle ulaşılacağı" bir tür psikedel olarak nitelendirdi.
Bu türdeki oyuncular arasında Alman krautrock grubu Can , Amerikalı funk sanatçılar Sly Stone ve George Clinton ve 1980'lerin başındaki İngiltere ve ABD post-punk sanatçılarından oluşan bir dalga ( Public Image Ltd , Talking Heads , Pop Group , Cabaret Voltaire , DAF , A Certain Ratio ve 23 Skidoo ) disko ve funk gibi siyah dans müziği tarzlarını benimsemiş. 1970'lerin sonundaki New York dalgasız sahnesinin sanatçıları da Ornette Coleman gibi figürlerden etkilenen avant-funk'ı araştırdılar . Reynolds, bu sanatçıların Batı modernliğinin yabancılaşma , baskı ve teknokrasisi gibi konulardaki meşguliyetleri kaydetti .
Git git
Go-go , Orta Atlantik'teki diğer noktalarla birlikte ilişkili kaldığı Washington, DC bölgesinde ortaya çıktı. "Go-go'nun vaftiz babası" Chuck Brown gibi şarkıcılardan esinlenilen bu şarkı funk, ritim ve blues ile erken hip hop'un bir karışımıdır ve lo-fi perküsyon enstrümanlarına ve yerine yüz yüze çalmaya odaklanır . dans pistleri . Bu nedenle, öncelikle canlı izleyici çağrısı ve tepkisine vurgu yapan bir dans müziğidir . Go-go ritimleri de sokak perküsyonuna dahil edilmiştir.
Boogie
Boogie (veya electro-funk), ağırlıklı olarak funk ve post-disco'dan etkilenen bir elektronik müziktir. Sentezleyiciler ve klavyelerden oluşan boogie'nin minimalist yaklaşımı, elektro ve house müziğin kurulmasına yardımcı oldu. Boogie, elektrodan farklı olarak, bas gitarın tokatlama tekniklerini ve aynı zamanda bas sentezleyicilerini vurgular. Sanatçılar arasında Vicky "D" , Komiko , Peech Boys , Kashif ve daha sonra Evelyn King yer alıyor .
Electro funk
Electro funk, elektronik müzik ve funk'ın bir melezidir. Esasen funk ile aynı formu takip eder ve funk'ın özelliklerini korur, ancak tamamen (veya kısmen) TR-808 gibi elektronik aletler kullanılarak yapılır . Ses kodlayıcılar veya konuşma kutuları , vokalleri dönüştürmek için yaygın olarak uygulanmıştır. Öncü elektro grup Zapp bu tür enstrümanları müziklerinde yaygın olarak kullandı. Bootsy Collins ayrıca daha sonraki solo albümlerinde daha elektronik bir ses eklemeye başladı . Diğer sanatçılar arasında Herbie Hancock , Afrika Bambaataa , Egyptian Lover , Vaughan Mason & Crew , Midnight Star ve Cybotron bulunmaktadır .
Funk metal
Funk metali (bazen farklı, örneğin dizgi Funk metal ) a, füzyon tür bir müzik parçası olarak, 1980'li yıllarda ortaya çıkan alternatif metal hareketi. Tipik olarak funk ve heavy metal (genellikle thrash metal ) unsurlarını ve bazı durumlarda punk ve deneysel müzik gibi diğer stilleri içerir . Bu sabit sürüş ağır metal özellikleri gitar vurma rifleri bas funk'ı karakteristik ve ritimler hip hop tarzı kafiyem bir içine alternatif rock şarkı yazma yaklaşım. Bunun başlıca bir örneği, Rolling Stone tarafından "funk-metal öncüleri" olduğu söylenen tüm Afrikalı-Amerikalı rock grubu Living Color . 1980'lerin sonlarında ve 1990'ların başlarında, stil en çok Kaliforniya'da , özellikle Los Angeles ve San Francisco'da yaygındı .
G-funk
G-funk, gangsta rap ve funk'ı birleştiren füzyon bir müzik türüdür . Genelde West Coast rapçiler tarafından icat edildiği ve Dr. Dre tarafından ünlendiği kabul edilir . Çok katmanlı ve melodik sentezleyiciler, yavaş hipnotik oluklar, derin bas, arka plan kadın vokalleri, kapsamlı P-Funk melodileri örneklemesi ve yüksek perdeli portamento testere dalgası sentezleyici kurşun içerir. Funk örneklerini ( EPMD ve Bomb Squad gibi ) kullanan diğer önceki rap eylemlerinin aksine , G-funk şarkı başına genellikle daha az, değiştirilmemiş örnek kullandı.
Timba funk
Timba , Küba'nın müthiş popüler dans müziğinin bir türüdür . 1990'a gelindiğinde, birkaç Kübalı grup, aranjmanlarına funk ve hip-hop unsurları dahil etti ve bir Amerikan davul seti, saksafonlar ve iki klavyeli bir formatla geleneksel konjunto enstrümantasyonunu genişletti. La Charanga Habanera veya Bamboleo gibi Timba gruplarında sıklıkla Earth, Wind and Fire , Kool and the Gang veya diğer ABD funk gruplarının kısa parçalarını çalan kornalar veya diğer enstrümanlar bulunur . Pek çok funk motifi klavuz temelli bir yapı sergilerken , çeşitli parçaları bir kılavuz modeline hizalamak gibi bilinçli bir niyet olmaksızın sezgisel olarak yaratılırlar . Timba, funk motiflerini açık ve kasıtlı bir clave yapısına dahil eder.
Funk reçeli
Funk jam, 1990'larda ortaya çıkan bir füzyon müzik türüdür . Tipik olarak funk unsurları ve genellikle keşif gitarının yanı sıra genişletilmiş çapraz tür doğaçlamalarını içerir; doğaçlama sözler dahil olmak üzere genellikle caz , ambiyans , elektronik , Americana ve hip hop öğelerini içerir . Phish , Soul Rebels Brass Band , Galactic ve Soulive funk jam çalan funk gruplarına örnektir.
Sosyal etki
Kadınlar ve funk
Funk'un modern müzikteki popülaritesine rağmen, çok az kişi funk kadınların çalışmalarını inceledi . Dikkate değer funk kadınlar arasında Chaka Khan , Labelle , Brides of Funkenstein , Klymaxx , Mother's Finest , Lyn Collins , Betty Davis ve Teena Marie sayılabilir . Kültür eleştirmeni Cheryl Keyes'in "She Was Too Black for Rock ve Too Hard for Soul: (Yeniden) Betty Mabry Davis'in Müzik Kariyerini Keşfetmek" adlı makalesinde açıkladığı gibi, funk hakkındaki bursların çoğu erkeklerin kültürel çalışmalarına odaklandı. Betty Davis, adı funk ve rock yıllıklarında öncü olarak tanınan bir sanatçıdır. Bu müzik türleriyle ilgili çoğu yazı geleneksel olarak Jimi Hendrix, George Clinton (Parliament-Funkadelic'ten) gibi erkek sanatçıları yerleştirmiştir ve basçı Larry Graham, rock müzik duyarlılığının şekillenmesinde trend belirleyici olarak. "
In Betty Davis ve Renée Stout Feminist Funk Gücü Nikki A. Greene notlar Davis'in kışkırtıcı ve tartışmalı tarzı o cinsel motivasyonlu, kendini güçlenmiş konuyu odaklanmış olarak onu 1970'lerde popülerlik yükselmeye yardım ettiğini. Dahası, bu genç sanatçının geniş izleyici kitlesi çekme yeteneğini ve ticari başarısını etkiledi. Greene ayrıca, Davis'in hiçbir zaman sivil haklar ve feminist hareketler için resmi bir sözcü ya da şampiyon yapılmadığını, ancak son zamanlarda çalışmaları beyaz olmayan kadınlar için cinsel özgürlüğün sembolü haline geldiğine dikkat çekiyor. Davis'in kendi adını taşıyan ilk albümündeki "If I'm In Luck I Just Might Get Picked Up" adlı şarkısı tartışmalara yol açtı ve Detroit NAACP tarafından yasaklandı . Bir müzikolog ve antropolog olan Maureen Mahan, "They Say She's Different: Race, Gender, Genre and the Liberated Black Femininity of Betty Davis:" adlı makalesinde Davis'in müzik endüstrisi ve Amerikan halkı üzerindeki etkisini inceliyor.
What Are You Doing Here: A Black Woman's Life and Liberation in Heavy Metal kitabının yazarı Laina Dawes, Davis gibi sanatçıların erkek meslektaşlarıyla aynı şekilde tanınmamasının nedeninin saygınlık politikaları olduğuna inanıyor : "Saygınlık politikası dediğim şeyi suçluyorum funk-rock'ın 70'lerden bazı kadınların daha iyi tanınmamasının bir parçası olarak. Müziklerinin ve varlıklarının önemine rağmen, funk-rock kadınlarının çoğu, pek çok insanın olmadığı kadar saldırgan davranışı ve cinselliği temsil ediyordu. ile rahat."
Francesca T. içinde Royster göre Rickey Vincent kitabı Funk: Müzik, Kişiler ve Bir'in Rhythm , o Labelle ama sadece sınırlı bölümlerde etkisini analiz etmektedir. Royster belirterek, grubun Vincent'ın analizini eleştiriyor: "Bu Vincent çalışma odasında Labelle en performansları için böyle az önem verdiği, daha sonra, bir utanç Bu maalesef funk müziğin değerlendirmesini şekillendiren bir hala tutarlı bir cinsiyetçiliği yansıtmaktadır olarak.. Funk , Vincent'ın Labelle analizi kısa - üç sayfalık alt bölümü 'Funky Women'da Pointer Sisters ile tek bir paragraf paylaşıyor. ' Lady Marmalade ' cinsel ima standartlarının kapağını açarken ve grubun yıldız statüsünü fırlatırken, 'grubun' ışıltılı görüntüsünün diskoya kaydığını ve üçlü solo arayışı içinde dağıldığında sonunda boşa gittiğini yazıyor. statü "(Vincent, 1996, 192). Funk türünde olduğu düşünülen birçok kadın sanatçı da disko , soul ve R&B türlerinde şarkıları paylaşıyor ; Labelle, müzik teorisine eleştirel bir bakış açısı ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki cinsiyetçilik tarihi nedeniyle türler arasında bölünen bu kadın kategorisine giriyor.
Son yıllarda, Janelle Monáe gibi sanatçılar , funk müzik türü üzerindeki kadın etkisi üzerine daha fazla burs ve analiz için kapıları açtı. Monroe'nun tarzı , funk'taki bazı erkek öncülerin sınırları aşmasına benzer bir şekilde cinsiyet , cinsellik ve kendini ifade etme kavramlarını esnetiyor . Albümleri Afro-fütüristik kavramlar etrafında toplanıyor , kadın ve siyahların güçlenmesi unsurları ve distopik bir gelecek vizyonları üzerine yoğunlaşıyor . "Janelle Monáe ve Afro-sonik Feminist Funk" adlı makalesinde Matthew Valnes, Monae'nin funk türüne katılımının, erkek merkezli bir tür olarak geleneksel funk görüşüyle yan yana geldiğini yazıyor. Valnes, funk'ın erkek egemen olduğunu kabul ediyor, ancak bu duruma neden olan toplumsal koşullara ışık tutuyor.
Monroe'nun etkileri arasında akıl hocası Prince, Funkadelic, Lauryn Hill ve diğer funk ve R&B sanatçıları yer alır, ancak Emily Lordi'ye göre, "[Betty] Davis nadiren Janelle Monroe'nun birçok etkisi arasında listelenir ve kesinlikle genç şarkıcının ileri teknoloji kavramları, virtüöz performanslar ve titizlikle üretilen şarkılar Davis'in proto-punk estetiğinden çok uzaktır. Ancak ... Davis gibi, o da vizyoner bir erkek akıl hocasıyla (Prince) yakından bağlantılıdır. Monáe'nin 2013 albümünün adı The Electric Lady , Hendrix'in Electric Ladyland'ı , ama aynı zamanda Hendrix'in kendisine ilham veren kadın zümresine de atıfta bulunuyor: Cosmic Ladies veya Electric Ladies olarak adlandırılan bu grup, Hendrix'in sevgilisi Devon Wilson ve Betty Davis tarafından yönetiliyordu. "
Ayrıca bakınız
Referanslar
daha fazla okuma
- Danielsen, Anne (2006). Varlık ve zevk: James Brown ve Parliament'ın funk grooves . Wesleyan University Press.
- Vincent, Rickey (1996). Funk: The Music, The People ve The Rhythm of The One . St. Martin's Press. ISBN 0-312-13499-1.
- Thompson, Dave (2001). Funk . Backbeat Books. ISBN 0-87930-629-7.
- Wermelinger, Peter (2005). Funky & Groovy Müzik Kayıtları Sözlüğü . -. ISBN 3-9522773-1-2.