7 Eylül 2013 Cumartesi 03:00:00
Hadis-i şerifte buyuruldu ki:
“Vefatımdan sonra kim bana salat-ü selâm gönderirse Ceb¬rail aleyhisselâm bana der ki:
— Ya Resulallah ümmetinden falan kimsenin sana selâmı var
Cevap olarak derim ki:
— Benden de ona selâm olsun. Allahü teâlânın rahmet ve bereketi onun üzerine olsun.”
Hazreti Ömer buyurdu:
(Dua sema ile yer arasında tutulur. Ta ki Peygamberimize salavat getirinceye kadar duası yukarı çıkmaz.)
Hadis-i şeriflerde buyruldu ki:
“Her kim günde yüz defa salavât-ı şerife okursa kıyamet gününde güneşin sıcaklığından kurtulup arşın gölgesi altında benimle beraberdir. Ve her kim benim için bir salavat-ı şerife getirirse rahmet melekleri onun günahlarının afvedilmesi için dua ve istiğfar ederler.”
“Yanında ismim anılıp da üzerime salavât-ı şerife getirmeyenlere yazıklar olsun. Bir de Ramazan-ı şerife kavuşup onu razı etmeyen ve ana babasının birine veya ikisine kavuşup da onların rızalarını almayanlara da yazıklar olsun.”
BANA SALAVAT OKUMAYAN CENNETİN YOLUNU BULAMAZ.
“Bana salavat okuyun. Çünkü salavat günahlar için mağfirettir.”
“Bir kimse bana bir salavat okursa Allahü teâlâ ona on rahmet verir on hatasını affeder.”
“Sizin en iyiniz bana en çok salavat getireninizdir.”
“Bir kimse yazdığı bir şeyde bana da salavat yazarsa benim ismim o kitapta kaldığı müddetçe melekler onun için istiğfar ederler.”
“Cum’a günleri bana çok salavat getirin.”
“Bir kimse bana salat ve selâm getirdiği zaman Allahü teâlâ ruhumu iade eder ve ben Onun selâmını alırım.”
“Yeryüzünde seyahat eden melekler ümmetimin selâmını bana tebliğ ederler.”
SÜFYAN-I SEVRİ HAZRETLERİ ANLATIYOR:
Kâbeyi tavaf ediyordum. Bir kimseyi gördüm her adımda salavat okuyordu.
Ona dedim ki:
— Sen tesbihi ve tehlili bırakıp hep salavat okuyorsun. Her yerde okunacak dua var. Neden hep salavat okuyorsun?
— O kimse bana dedi ki:
— Allah seni mağfiret etsin sen kimsin ki?
— Ben Süfyan-ı Sevriyim. .
— O… meşhur birisisin. Tanınmayan birisi olsaydın halimi sana anlatmazdım. Fakat sen âlim bir kimse olduğun için anlat¬makta faide olabilir.
— Anlat bakalım!
— Babamla Beytullaha hacı olmak üzere yola çıkmıştık. Yolda babam hastalandı. Onu tedavi etmek için epey uğraştım. Meşgul olurken babam vefat etti. Baktım ölünce yüzü karardı. Yüzünü kapattım. Yanında uyuya kalmışım.
Rü’yâmda öyle bir kimse gördüm ki dünyada ondan daha güzel yüzlüsünü görmemiştim. Çok güzel kokuyordu. Babamın yanına geldi. Yüzündeki örtüyü kaldırdı. Elini babamın yüzüne sürdü. Babamın siyah yüzü nurlandı bembeyaz oldu. Bu güzel yüzlü kimseye dedim ki:
— Ey mübarek insan sen kimsin? Bu garip yerde babamın imdadına yetiştin?
O kimse şöyle dedi:
— Beni tanımadın mı? Ben Allahü teâlânın Resulüyüm. Kur’ ân-ı Kerîm bana nazil oldu. Baban ömrünü boşa harcadı. Fakat bana çok salavat okurdu vefatından sonra benden yardım istedi. Ben ise çok salavat okuyanların yardımcısıyım.
Uyanınca babamın yüzü rü’yâda gördüğüm gibi bembe¬yaz olmuştu. İşte bu yüzden her yerde Peygamberimize salavat okuyorum.
EY MÜ’MİNLER O’NA SALAVAT GETİRİN
Cenab-ı Hak Kuran-ı Kerim’de Peygamber Efendimiz (sav)’in hayatı üzerine yemin etmiş, yüce ismini, O’nun ismiyle birlikte zikretmiş ve Zati Uluhiyyesine imanı, O’nun nübüvvetine iman şartına bağlamıştır. Huzurunda seslerin yükselmesine razı olmamış, mübarek isminin sıradan bir isim gibi zikredilmesini istememiş, bütün bunlara ilaveten Kendisinin ve meleklerinin onu yâd ile çokça salat-ü selam ettiklerini bildirerek Ümmet-i Muhammedin de ayni şekilde ona bol bol salat-ü selam getirmelerini ferman eylemiştir.
Nitekim Ayet-i Kerimede: “Allah ve melekleri, Peygamberi çok salat ederler, Ey müminler! Siz de O’na salavat getirin ve tam bir teslimiyetle selam verin.” (Ahzab Sr 56. Ayet) buyurduğu veçhile O yüce varlığa salat-ü selam getirmek müminler için ilahi bir emirdir.