Karantinada 1. Gün
‘İlkler her zaman zor mudur?’
Covid 19, Karantina 1. Gündeyim. Pozitif olduğumu öğrendiğim ilk gün karantinadayım. Karantina nedir? Karantina da nasıl kalınır vs. bunları anlatan epeyce devlet görevlisi ile görüştükten sonra evimde ve ailemin yanındayım.
Çok büyük bir aksilik sağlık sorunu yaşamıyorum, bacaklarım belim ve kafam ağrıyor.
Aspirin ve vitaminler içerek geçiştirdim. Daha ilaçlarım gelmedi, sabırsızlıkla bekliyorum.
Ben de ‘devlet bahhmııyooor’ diyecek miyim, bekleyip göreceğiz...
Dün olan şiddetli öksürüğüm bu gün hafif seyrediyor. Hiç sigara içmedim, içemedim korkudan. Ölmek değil de sürünmek korkuttu, ne yalan söyleyeyim...
Sabah çocuklarla, karbon hidrat ağırlıklı bir kahvaltı yaptım. Akşam yemeğine kadar ne bulduysam yedim. Ağırlıklı meyve. Akşam yemeğini kendi yaptığım yahniyle yapmayı düşünüyorum. Yanına kızlarım bulgur pilavı yaptılar. Çok ağır olmasa da kırmızı et ağırlıklı güzel bir yemek yedim.
Diğer günlere göre eşimin de durumu iyi. Ama çok ağrısı olduğundan şikayetçi ve enerjisi olmadığını söylüyor. Çarşamba gecesi alelacele onu doktora götürmüş ve tahlillerini yaptırmıştım. Hiç bir ilaç vermemişlerdi. Perşembe günü sabahında tahlil sonuçlarını alıp doktora gösterince (covid 19dan) şüphelenmişler ve başka bir test yapıp emin olacaklarını söylemişlerdi. Son yapılan testin sonucuna internet üzerinden bakarak pozitif olduğunu öğrenmiştik. İş yerinde öğrendiğim bu haberden sonra hızlıca hastaneye geri gidip kendime de test yaptırıp sonucumun pozitif olduğunu öğrendiğimde de karantina sürecine başladım.
Pozitif olduğumun ilk günü, devlet bir çok görevliyi gönderip veya aratıp vatandaşları ile ilgilendiğini göstermeye çalışıyor. Bu yazdıklarımı sırf muhalefet olsun diye değil gerçekleri aktarmak için yazıyorum.
Bildiğiniz hasta psikolojisine devlet tarafından zorla sokulduğumu düşünüyorum. Belki doğru bir tutum fakat yapılan uygulamalar yanlış. Hasta adama ilk günden bu kadar telefon araması ve ziyaret çok fazla oldu düşüncesindeyim. Telefonum en az yirmi kere sadece bu hastalık nedeni ile arandı, kapıma gelenlerle konuşmaktan epeyce sıkıldığımı da söyleyebilirim.
Anlatacağım başka bir hususta arayan ve gelenlerin hepsi TC numarası ve kimlik bilgileri istiyor, telefonda yaptığımız konuşmalar esnasında ve yüz yüze yapılan görüşmelerde, bana bu uygulama çok güvenli gelmiyor. Bunu da belirtmeme rağmen bir tavır değişikliği ile karşılaşmadığım gibi siz bilirsiniz ben işimi yapamadığımı belirtirim gibi bir tehdide yakın cevapta aldım. Benim kanaatim bu sistem suiistimal edilebilir.
Hiç bir görevlide kendini ismen tanıtma kurumunu tanıtma gibi bir davranış görmedim.
Sizi arayıp, sizin isminizi sorup direk mevzuya giriyorlar, sanki kırk yıldır tanışıyorsunuz gibi.
Bu gün beni görmeye gelen iki görevliden birinin kimliği bile yoktu. Durum bu kadar vahim yani.
Anlıyorum covid 19 belası her yeri sardı, ve görevliler de yetişemiyor vaka sayısının hızına. Lakin vatandaşa en azından kimlik bari gösterip kendinizi tanıtın. Biz hasta olmayı seçmedik, ama biz,s izi bizi yönetsin diye seçtik.
Lütfen biraz dikkat ve personel eğitimi...