Bugünün dijital dünya insanının genelde sabırsız olduğunu, yani hızlı veya gecikmeden hizmet beklediğini ve buna uygun olarak hizmet vermeniz gerektiğini düşünüyoruz.
Örneğin web sitesi hızınızın ve performansının yüksek seviye olması gibi hedefleriniz olmalı tabii, diğer yazılarımızda detaylı anlatıyoruz. TurboPak olarak biz de bu iş hedeflerinizi destekleyen dijital hizmet sunuyoruz.
Bununla birlikte, sabır konusunda düşüncel ve felsefi açıdan da yaklaşmak istedik ve zaman zaman aşırılıkların sorun olduğunu düşündüğümüz için bu yazıyı kaleme aldık, umarız beğenirsiniz.
“Sabır acıdır, ama meyvesi tatlıdır”. Jean-Jacques Rousseau böyle demiş.
Dijital çağın ortaya çıkışından bu yana insan davranışında öylesine radikal bir değişim oldu ki, insanlığın zamanın onurlandırdığı özelliklerden birini unutmuş gibiyiz:
Sabır.
Sabır, sebat ve / veya gecikme karşısında bekleme yeteneği; olumsuz kızgınlık / öfke ile karşılık vermeden provokasyon gibi zor koşullar altında dayanıklılık halidir veya özellikle uzun vadeli zorluklar ile karşı karşıya kalındığında, baskı altındayken hoşgörü göstermedir.
Filozoflar, yazarlar, iş adamları arasında başarıya ulaşmak için sabırlı olmanın küçük bir avuç anahtar bileşenden birini oluşturduğuna dair yaygın bir inanç vardır.
Sabır, basit bir inanca dayanır, ancak güçlü bir inanca dayanır.
Sabır, bir anlamda, işlerin zaman aldığını basit bir şekilde kabul etmektir.
Bu büyüklüğe ulaşmak, bir şaheser yaratmak- hepsi zaman alır.
Hayal kırıklığına uğramak bir yetenek ve istek gerektirir. Zorlukların üstesinden gelmek için. Sebat etmek için.
Neden bu kadar sabırsızız?
Dijital çağdan bu yana, özellikle akıllı telefon bu kadar yaygın hale geldiğinden beri, zamanın onuruna sahip sabır kurumuna iki cepheden bir saldırı gördük:
Toplum, “bir gecede” başarı efsanesini yayar
Medyada veya duyduklarımızda bize kolayca ulaşılabilen başarı örnekleri, neredeyse her zaman “bir gecede” başarılar olarak adlandırılır.
Birkaç yıl içinde popülaritesini artıran Über gibi şirketlerin olduğunu duyuyoruz. 21 yaşındaki kurucunun şu anda 1 milyon doları aştığını duyuyoruz. Veya bir gencin birkaç hafta içinde uluslararası şöhrete ulaştığını duyuyoruz.
Bununla birlikte, duymadığımız şey, yoğun çalışma, pratik etme, boşlukta çalışmaya devam etme, izleyici ve cesaret olmadan çalışma yıllarıdır.
Kısacası duymadığımız şey, kahramanın sabrıdır.
Ve böylece, kendi yetersizliğimizi ve başarısızlığımızı düşündüğümüzde, cevapları bulmak için mücadele ediyoruz.
Çünkü bir gecede bir şeyler olmasını bekliyoruz. Çünkü sebat etmiyoruz. Çünkü sabırsızız.
Beyinlerimiz, dijital cihazlarla sürekli dikkat dağınıklığı ve etkileşim tarafından yeniden yapılandırılıyor
Dikkat süremiz 8 saniyeye düştü, yetişkin başına günlük sosyal medya kullanımı artık 2,5 saatin üzerinde, telefonumuza günde 2.617 kez dokunabiliyoruz.
Sosyal medya ve akıllı ev kullanımı sadece zamanı boşaltma değil, aynı zamanda unutulmaması gereken, yetişkinlikte bile gelişimi devam eden şekillendirilebilir bir organ olan beynin kimyasal yapısını da çok değiştiriyor.
Kendimizi böylesine kısa patlamalara odaklamak, görevleri o kadar çok düzenli olarak değiştirmek, kendimizi meşgul etme sanatında ustalaşmak için eğittik, birçoğumuz neredeyse tamamen tek bir hedef seçip bu hedefi sabırla, ısrarla takip etmekten aciziz.
Ve böylelikle, sabra duyduğumuz saygı azalmaya, tarihin içinde kaybolmaya başladı.
Ve bununla birlikte, insanlığın harika sanat eserleri yaratma potansiyelinin çoğunu kaybettik.
Örneğin hiç yazılmamış büyük romanlar, asla tasarlanmamış uzun ömürlü filmler, asla yeterince zaman verilmeyen dünyayı değiştiren şirketler gibi.
Sabır neden önemlidir?
“En güçlü iki savaşçı sabır ve zamandır.” – Leo Tolstoy
Muhtemelen şimdiye kadar yazılmış en büyük roman olan Savaş ve Barış (War & Peace) romanını, Tolstoy’un tasarlaması, geliştirmesi, yazması ve yeniden yazması 6-8 yılını aldı.
Bu adam, sabrın değerini bilen bir adamdı.
Ve sadece bu uzunlukta ve karmaşıklıkta bir roman yazmak için ısrar etmek değildi.
Tolstoy ayrıca, sabrın nüanslı sonuçları konusunda da büyük bir farkındalığa sahipti.
Israrın ötesinde, fikirlerin geliştirilmesinin zaman aldığını anladı.
Bir sonraki sürümü olağanüstü hale getirecek atılımları ve bilgileri elde etmek için bir ilk sürüm yazmanız gerektiğini de.
Ve kendisine saygı ile. Neredeyse on yılını romanın ne olabileceği veya bitmiş ürünün neye benzeyeceği konusunda net bir fikri olmayan bir şeye adayarak bir risk aldı. Sadece çok çalıştı, gereken zamanı harcadı, sabırlı kaldı.
Savaş ve Barış’ın Goncharov, Turgenev, Leskov, Dostoyevsky ve Fet gibi dönemin (ve o zamandan beri pek çok yazar) diğer ünlü yazarları tarafından Rus edebiyatının başyapıtı olarak nitelendirilmesiyle tabii ki karşılığını aldı.
Eğlenceli gerçek: Leo Tolstoy’un 1.225 sayfalık destanı yüzlerce karakter, çok sayıda olay örgüsü ve 20 bölümden fazla süren bir savaş sırası içeriyor. Açılış sahnesini yazması tam bir yıl ve 15 taslak aldı.
Tolstoy, sabrın verdiği meyvelerin istisnai bir örneği olabilir, ancak çıkarılacak dersler, hayattaki hedeflerinizden bağımsız olarak herkes için önemlidir.
Eğer kalıcı olan harika işler yaratmak istiyorsanız, sabrın artık önemli olmadığı, eskide kaldığı şeklindeki artık inancınızdan sıyrılmayı öğrenmelisiniz.
En iyi fikirlerin, buluşların, başyapıtların hepsi zaman alır, işe yarar, gelişir ve evrim geçirir.
Dolayısıyla, bir sonraki kariyer hamlesini, o yeni ilişkiyi, o yeni işi düşünürken: Zamanınızı ayırın ve biraz daha sabırlı olun.
Leo Tolstoy – Sadece böyle bir sakal uzatmak bile çok sabır gerektirir!