Kitap yasağının yaygınlaşması
Kitabı yasaklama çabaları, son birkaç yılda Amerika Birleşik Devletleri’ndeki nispeten izole savaşlardan, cinsiyet ve ırk kimliği vakalarını hedefleyen daha geniş çabalara dönüştü. Alexandra Alter ve Elizabeth Harris yayıncılık sektörünü ele alıyor. Onlarla bu eğilimin arkasında ne olduğu hakkında konuştum.
Claire: Kitabı yasaklama girişimleri nasıl bu kadar yaygınlaştı?
Alexandra: Bir okul veya toplum meselesinden gerçekten kutuplaştırıcı bir siyasi meseleye dönüştüğünü gördük. Geçmişte ebeveynler, çocukları eve bir kitap getirdiği için bir kitap hakkında bir şeyler duyabiliyordu; şimdi sosyal medyadaki uygunsuz materyallerle ilgili şikayetler viral hale geliyor ve ülke genelinde okullarda ve kütüphanelerde daha fazla şikayete yol açıyor.
Seçilmiş yetkililer, kültür savaşlarında bir başka konu olan kitap yasağını da yapıyorlar. Geçen sonbaharda, Teksas’taki bir Cumhuriyetçi temsilci, cinsellik, ırkçılık ve Amerikan tarihi ile ilgili kitaplar da dahil olmak üzere, okullarda uygunsuz materyal olduğunu iddia ettiği 850 kitaplık bir liste hazırladı. Virginia eyaletinde Vali Glenn Youngkin, çocuklarının eğitimini okulların değil ebeveynlerin kontrol etmesi gerektiğini savunarak bu konuda bir kampanya yürüttü. Demokratlar, kitap yasaklarının yükselişiyle ilgili kongre oturumları aracılığıyla konuyu ele aldılar.
Ve bazen tartışmalar daha tehlikeli bir şeye dönüşür. Sokak dövüşü geçmişi olan aşırı sağcı bir grup olan Gururlu Çocuklar, California, San Lorenzo’daki bir kütüphanede aileler için bir drag queen’in ev sahipliği yaptığı hikaye saatinde ortaya çıktı.
Ebeveynler ve muhafazakarlar neden bu yasakları istiyor?
Alexandra: Bazı ebeveynler için bu, çocukların belirli şeyleri okumasını önlemek. Diğerleri, LGBT hakları veya ırk gibi belirli konuları çocuklarına tanıtmak istiyor.
Konuştuğum çoğu insan, tavsiyelen yasakları ırkçı veya bağnaz olarak görmediklerini söylüyor. Kitapların çocuklara uygun olmayan belirli içerikler içerdiğini söylüyorlar ve bazen müstehcen yerlere işaret ediyorlar. Ancak konuştuğumuz kütüphaneciler, ülkedeki en zorlu kitapların çoğunlukla Siyah, kahverengi veya LGBT karakterler hakkında olduğunu söylüyor.
Teksas’ta sakinler, bir kütüphane görevlisinin seçilmiş bir yetkilinin listesine dayanarak raflardan kitap çekmesinin ardından kütüphaneye dava açtı. Hepsi çocuk kitapları değildi; Liste, Ta-Nehisi Coates tarafından yazılan Dünya ve Ben Arasında ve Abram H. Kennedy tarafından Irkçılığa Karşı Nasıl Olunur’u içeriyordu.
Yasağın büyümesini, eleştirmenlerin, Florida’nın “Eşcinsel Söyleme” yasası da dahil olmak üzere, ifadeyi sınırlamak için hükümeti kullanmaya yönelik diğer muhafazakar çabalarından ayırmak zor. Bunların hepsi, kitap yasağı tartışmasını körükleyen örtüşen hareketlerdir.
Elizabeth: Kitabın yasaklanması şu anda daha geniş bir siyasi bağlamın, aşırı kutuplaşmanın, artan siyasi gerilimin ve insanların kullandığı medya türlerinin – sosyal veya başka türlü – belirli mesajları güçlendiren bir parçası.
Herhangi bir yasak girişimi dikkatinize geldi mi?
Elizabeth: Virginia Beach’te yerel bir politikacı Barnes & Noble’a Maia Kobabe’nin anıları olan Cins Queer ve fantastik romanı Court of Mist and Fury için dava açtı. Bu milletvekili, Barnes & Noble’ın bu oyunları reşit olmayanlara satmayı bırakmasını istiyor. Takım elbisenin başarılı olması pek olası değil. Ancak bu bir tırmanış: Çocukların belirli kitapları okumaması gerektiğini düşünen insanlardan, çocuklarının belirli kitapları okumasını önlemeye çalışan insanlara geçti.
Okul okumasıyla ilgili bazı tartışmaların neden bu kadar şiddetli olduğunu anlıyorum: Tanım olarak, öğretmenler çocukların hangi kitapları okuyacağı ve okumayacağı konusunda seçimler yapar ve ebeveynler her zaman aynı fikirde olmayabilir. Kütüphanelerden kitap ödünç almaya çalışmak farklı hissettiriyor, değil mi?
Elizabeth: İnsanlar bir kitabı kütüphaneden dışarı atmaya çalıştıklarında, herkesin yerine kimsenin belirli bir kitaba erişimi olmadığına karar verirler. Ancak kütüphaneciler bir dizi bakış açısı sunmak için eğitilmiştir. Onlar için, bir kişinin veya bir grubun bakış açısının diğer herkesin okuduğunu dikte etmemesini sağlamak mesleki etik meselesidir.
Elizabeth: Kitapların yasaklanması, topluluklarında yasaklı kitapların hikayelerine maruz kalan çocuklara da zarar verebilir. Çocuğun sorusu şudur: “Bana ne oldu?”
Kütüphaneciler buna nasıl tepki veriyor?
Alexandra: Kalbi kırık. Kütüphaneciler, kitap okumaya ve insanlarla kitaplar hakkında konuşmaya olan aşkları nedeniyle bu alana girdiklerini söylüyorlar. Bazıları işini bıraktı; bazıları kitapları üretmeyi reddettikleri için kovuldu. Diğerleri sosyal medyada zorbalığa uğradıktan sonra istifa etti.
Teksaslı bir kütüphaneci, 18 yıllık online tacizin ardından istifa etti. Eyalet dışına taşındı ve teknolojide çalışmaya başladı.
Sıradaki ne?
Elizabeth: Ara sınavlar önümüzde olduğu sürece. Ve okul yılı, seçim sezonu gerçekten ısındığında başlayacak, böylece her ikisi de bu yangını körükleyebilir.
Uluslararası
Diğer Harika Hikayeler
FİKİR
Pazar günkü soru: ABD, Rusya ile mahkum takasını kabul etmeli mi?
Ünlü Rus silah tüccarı Viktor Bout’un profesyonel basketbol yıldızı Brittney Griner ile değiştirilmesi merhametli bir davranış olur. douglas farah Politico’da tartışıyor. Ancak Bout’u Griner ve Rusya’da tutulan başka bir Amerikalı olan Paul Whelan ile değiştirmek, ABD düşmanlarını yurtdışındaki diğer Amerikalıları kaçırmaya teşvik edecektir. Rob “Zach” Zachariasiewicz USA Today’de yazıyor.
YARIN ŞARKI
genel bakış: Wesley Morris, yeni albümünde Beyoncé’nin aşırı coşku içindeymiş gibi göründüğünü yazıyor.