Bir Walt Disney Co. yayını olan “The Little Mermaid”, Cuma günü ülke çapında sinemalarda.
WASHINGTON – Disney’in en son canlı aksiyon filminin gerçekten şarkı söylememesi Rob Marshall’ın hatası değil. Biyolüminesans kıvılcımları taşıyan biraz sıkıcı bir girişim olan “Küçük Deniz Kızı”, “Aslan Kral”, “Aladdin” ve “Güzel ve Çirkin”in başına bela olan aynı temel sorunlardan muzdariptir. Halle Bailey hoş bir varlık olabilir ve Jodi Benson’ınkinden bariz bir şekilde farklı olan mükemmel bir sese sahip olabilir, ancak fotogerçekçi yüzgeçler, hayvanlar ve ortamlar Disney peri masallarını kendi başlarına daha büyüleyici yapmazlar.
Temel sorun, canlı aksiyon filmlerinin ilgi çekici görsel hikaye anlatımı yerine nostaljiye ve aşinalığa öncelik vermesidir. Bazı müzik dizilerinin ve seçimlerinin, animasyona rağmen değil, canlandırıldıkları için büyüleyici ve canlı olma olasılığını meydan okurcasına göz ardı ederek, önceki animasyonlardan vuruşları ve çekimleri yeniden yaratmaya çalışıyorlar.
1989 yapımı filmde her şeye karşı parlak bir hayranlık vardı. Su altı kalesi. Deniz kızları. Eric’in gemisi. Ariel’in parlak kızıl saçları bile. Alan Menken ve Howard Ashman’ın harika şarkıları ve sözleriyle birleştiğinde, Disney Animation rönesansını neden ateşlediğini anlamak zor değil.
Disney’in son zamanlardaki canlı aksiyon kitaplığından geçen herkesin “Küçük Deniz Kızı”na dikkatle yaklaşması doğru olur. Yine de, kamera bizi deniz kızlarına ilk bakışımızı vermek için su altına çekerken heyecan var – filmi başlatan Hans Christian Anderson’ın biraz uğursuz bir alıntısından sonra bile (“Ama bir denizkızının gözyaşı yoktur ve bu nedenle çok daha fazla acı çeker.” ). Yardım edemezsin ama umutlu ol. Ama ilk göze çarpan deniz kızı merak uyandırmaktan çok Ben Stiller’ın “Zoolander”daki deniz adamına geri dönüş yapıyor. Teknoloji daha iyi, elbette, ama sonuç aşağı yukarı aynı. Daha da kötüsü, babaları Kral Triton’un (Javier Bardem) etrafında toplanan Ariel’in çok kültürlü kız kardeşlerini takip ederek onlarla daha fazla zaman geçirdikçe, belirgin bir şekilde tekinsiz bir vadi hissinden kurtulmak zor. Yüzgeçli yapay zeka süper modellerinden oluşan bir yuvarlak masaya bakmak gibi.
Tüm cazibesine rağmen, bu “Küçük Deniz Kızı” ile ilgili her şey daha sessiz. Miranda’nın yeni şarkıları da tuhaf ve uymuyor gibi görünüyor. Prens Eric’in (Jonah Hauer-King) şarkısı mantıklı, hatta Melissa McCarthy’nin Ursula’sına sesini verdikten sonra Ariel’in kafasındaki marş bile olabilir, ama Scuttle’ın da gerçekten bir şarkıya ihtiyacı var mıydı?
Scuttle’dan bahsetmişken, Ariel’in martı, yengeç ve balık arkadaşlarının yerine geçen sevimli çizgi filmler, söz konusu hayvanların korkunç derecede doğru tasvirleriyle değiştirildi. Awkwafina’nın komedi cazibesi, yalnızca plajda fişlerinizin peşinde olabilecek gerçek bir martı gibi görünürken bir yere kadar gidebilir. Boncuk mavisi gözlerinin yakın çekimleri rahatsız edici olsa da, muhtemelen çizgi filmde bile biraz şeytani görünen altının yerine maviye geçmek için iyi bir çağrıydı. Bazen editör, Scuttle’dan hızla uzaklaşarak tatsızlığı en aza indirmeye çalışıyor gibi görünüyor. Flounder (aynı zamanda Luca’yı seslendiren Jacob Tremblay) bu sorunu pek yaşamıyor, çünkü sudan çıktıklarında esasen yüzeyin altına gizleniyor. Daveed Digg’in Sebastian’ı kolay kurtuluyor, en hoş karikatürize gibi görünüyor. Ama bir de devam ettirmeye karar verdikleri Jamaika aksanı var (ve bu, “Kiss the Girl”e rıza göstermekle ilgili bir satır ekleyen bir filmde).
Görünürlük, Flounder’dan daha fazlası için de bir sorundur. Bazen “Küçük Deniz Kızı”nın su altı sahneleri çok su altındaymış gibi görünür. Her şey bulutlu, donuk ve görülmesi zor, muhtemelen bir kez daha özgünlük adına, ancak Marshall’ın ve çok sayıda görsel efekt ekibinin yıllardır üzerinde çalıştıklarını görmek için zorlamak hoş bir deneyim değil. Bu bir projeksiyon sorunu olabilir – Renk geliştirme yükseltmeleri olan özellikle yüksek teknolojili bir sinemada değildim. Ancak bu aynı zamanda dünyanın dört bir yanında Dolby Vision gibi şeylere erişimi olmayan herkesin de bu sorunu yaşayacağı anlamına gelir. Sebastian “Deniz Altında” numarası için bulabildiği en renkli balığı ortaya çıkardığında, Ariel ile biraz empati kurmaya bile başlıyorsunuz. “Avatar: The Way of Water” deneyiminin tam tersidir.
“Küçük Deniz Kızı” ve Walt Disney Co. Cuma günü vizyona giren film, Motion Picture Association tarafından “aksiyon/tehlike, bazı korkutucu görüntüler” nedeniyle PG olarak derecelendirildi. Süre: 135 dakika. Dört üzerinden iki yıldız.