DİREN SAĞDUYU
29 Kasım 2018 - Zeynep Oral -
En saldırgan olanın, en yüksek bağıranın, en çok alkışlandığı... En çok yalan söyleyenin en çok beğenildiği... En gaddarın önünde, insan onurunu yok saymanın sıradanlaştığı... Hak ve hukuk aramanın, insanı tüketen bir kâbusa dönüştüğü... Alıştıra alıştıra her hukuksuzluğun damarlarımıza zikredildiği bir ülkede yaşamak... Zor, çok zor...
Elli küsur yıldır işini, mesleğini, önce kendine, sonra okurlarına karşı dürüst davranarak yapmaya çalışan biri olarak, gazeteciliğin hangi noktaya gelip dayandığını görmek daha da zor. Gazete köşelerinin nasıl kişisel hırs ve intikam almak için kullanıldığını, nasıl çıkarlara alet edildiğini görmek... Zor, çok zor.
Dün bu gazetede kendini “Birleşmiş Milletler’de yöneticiydim” diye tanıtan birinin (oysa uluslararası statüde olmayıp, sadece ulusal program yöneticisiydi) yazısını okuduğumdan beri, hastalandım.
17 Ekim 2017’de gözaltına alınıp 1 Kasım 2017’de gece yarısı bir polis sorgusuyla tutuklanan... O günden beri hapiste bir hücrede bulunan... O gün bugün iddianame bekleyen... O gün bugün savcı tarafından sorgulanmayan... Aralık 2017’de tutukluluk durumuyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’ne yapılan bireysel başvuruya “başvuru alındı” yazısı dışında hiçbir cevap alamayan... Duruşma yapılmaksızın, “dosya üzerinden” tutukluluk halinin devamına karar verilen... Neden sonra geçen yaz sonu kendisine ve avukatlarına haber verilmeden, İstanbul Barosu’ndan avukat atayarak yapılan duruşmalı incelemeyle tutukluluk halinin devamına denilen... Gezi Olaylarıyla iliştirilen Osman Kavala ile ilgiliydi okuduğum yazı. Sanki, bu kadar yetmez, gebertin diyordu yazı. Gezi yetmez, FETÖ ile, PKK ile de suçlayın diyordu. “Osman Kavala akil adamdı” diyerek gerçek dışı olaylar sıralıyordu...
Yandaş gazeteler, yandaş elektronik yayınlar her gün birilerini hedef gösteriyor. Bunu bilmeyen yok. Dosyalardaki gizlilik kararlarına rağmen, suçlamalar ve karalamaların sonu yok. Ona da alıştı artık okur. Ama Cumhuriyet gazetesinde! Çok hastayım. Kusmamı ve öğürmemi durduramıyorum... İyileşinceye dek, siz okurlardan izin istiyorum.
***
P.S. İki kadın meslektaşımı canı gönülden kutluyorum. Biri ÇİĞDEM TOKER. Sedat Simavi Ödülü’nü kazandı. Bu kadar hak edilmiş bir ödül olabilir. Onun gazetemizden ayrılması hâlâ içimi çok acıtıyor. Biri MİNE KIRIKKANAT... Katıldığı TV programında “On yıl önce bu kadar sıkı Atatürkçü değildim. Amayapılan hadsiz saldırı yoğunluğu karşısında bugün Atatürk ilahımdır, ona tapıyorum” dedi diye yandaşlar tarafından linç edildi. Yandaşlar, zorbalar yok olup gider ama Mine gibi dik duranlar her daim üretmeye devam eder... Bu kadar.
29 Kasım 2018
Paylaş
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR
Edebiyat ve gelecek kuşaklar
30 Kasım 2023
Şiddet de sevgi de bulaşıcıdır...
23 Kasım 2023
İnsanlık onuru ya da katillerle bir arada yaşamak istemiyorum
19 Kasım 2023
Adalet padişahtan sorulduğunda...
16 Kasım 2023
Nil Yalter’e alkışlar
13 Kasım 2023
Yaşasın tiyatro
09 Kasım 2023
Kitap fuarı derken...
05 Kasım 2023
Bir gecelik kutlama değil sahiplenme!
02 Kasım 2023
Cumhuriyet devrimdir
29 Ekim 2023
Cumhuriyet kültür devrimidir...
29 Ekim 2023
Zeynep Oral
Gazeteci , yazar, feminist, İnsan Hakları savunucusu, Barış eylemcisi, STK (Sivil Toplum Kuruluşları) bağımlısı; çok sesli, çok renkli yaşam tutkunu… Halen Cumhuriyet Gazetesi yazarı ve PEN Türkiye Yazarlar Derneği Başkanı.
Arama Yapın
KategorilerEdebiyat
Tiyatro
Plastik Sanatlar
Kadın Olmak
Memleket Hali
Müzik
Sinema
Çevre
Tüm Kategoriler