Sonradan öğrendim; aslında dürüst olduğunda, insanca davrandığında kimseden teşekkür beklemeyecekmişsin. Çünkü hayat adil değil ama hayatın kendi içinde ilginç bir adaleti var; insanlar unutmuyorlar ve karşılığını bir gün, birkaç iyi dost olarak alıyorsun.
Yalnızlık kendi soluğunu duymaktır. Kendi soluğunu kendi dinlemek, olanları kendine söylemektir. Pek çok şeyi bildiğin halde yalnızca gülümsemek, bir başına yürümektir. kendine yetebilmek değil, kendine yetmek zorunda olduğunu hissetmektir.
Attan düştüğümüz olmadı mı hiç? Olmaz mı! Yiğit olur da zaman zaman yorulmaz mı! Düşüp, üstümüz başımız toz toprak, dizimiz yara bere içinde, bazen ağlayarak, bazen de “acımadı ki” pişkinliğinde kalkardık. Hani derler ya, “Düşe kalka büyür çocuk”. Çok daha dolu yaşamışız çocukluğumuzu.
Ben de askeri lojmanda büyüdüğüm için tasvir etmek zor olmadı. Konferanslarını da izlediğim için anlatımına da aşinayım. Sanki oturduk anılarımızdan konusuyoruz o tatta bi kitap nolur bitmesin, dedim, nolur. Candan biri olunca yazan ve yazdığını da candan yazınca okuması da sohbet havasında oluyor hemencecik yiyip yutuyonuz kitabı. Sevdim seni İzgören seveceğim de.
Ahmet Nacar ve Ahmet Şerif İzgören'in İzmir'de geçen çocukluk anıları, genel olarak Ahmet Nacar tarafından -kendi anıları yoğun olarak- anlatılıyor. Arada sırada sözü Ahmet Şerif İzgören devralıyor. Bölüm bölüm birbirinden komik anıların yer aldığı kitap, iki yazarın okurun karşısına geçip anılarını anlattığı hissi uyandırıyor.
Bir Bursalı olarak fena bulmadım kitabı.Okuması kolay, Seyirlik bir kitap. Çocukluk yıllarından başlayarak Bursa'ya gelişleri ve pek çok semtte yaşanmış aile, çevre ilişkilerine gençlik kitabı havasında değinilmiş. Bu açıdan Bursa'nın birçok yüzü olduğunu göstermiş. Bununla birlikte İzmir'den beraber göçtükleri arkadaşları ve onların tecrübeleri de kitaba ayrı bir renk katmış.
Ahmet Şerif İzgören ve Ahmet Nacar' ın çocukluk dönemlerindeki, Bursa'daki yaşantılarındaki kesitlerin kendi ağızlarından birebir anlatıldığı kitap. İlk kitabı okumadan direk bu kitabı okudum fakat tek başına da okunabilecek nitelikte bir kitap. Sadece bazı yerlerde, kişiler için, "diğer kitaptan hatırlayacağınız gibi" şeklinde ifadelere yer verilmesi, merak uyandırıyor. O sebeple, onu da okumayı düşünüyorum.
Komedik bir dille kaleme alınmış. Okurken zevk almak istiyorsanız yahut herhangi bir zamanda otobüste giderken yüzünüzde hafif bir tebessüm betimlemek istiyorsanız adresiniz bu kitap olmalı. Sevgiyle... :)
Ahmet Nacar ile Ahmet Şerif İzgören'in Bursa'da geçen anıları, bu kitapta da ilk kitapta olduğu gibi yoğun olarak Ahmet Nacar tarafından anlatılıyor. Heyecanlı ve eğlenceli anılar meraklıları tarafından okunmayı bekliyor.
Ahmet şerif İZGÖREN'in AHMET NACAR ile beraber çocukluk dönemlerini anlattıkları bir kitaptır. Kitapta yer yer kendi çocukluğunuzu bulacaksınız. Kitabın dili akıcı , kullandığı cümleler basit ve sanki okuyucunun ağzından yazılmışcasına okuduğunuzda kitabın nasıl bittiğini anlamıyorsunuz..İyi okumalar