Niye bu kadar önemli?
Yedi film, çizgi diziler, çizgi romanlar derken tam 38 yıl geçti ve Star Wars üç kuşağı tavlamayı başardı. İnsanlar bilim kurguyu gerçeklikten kaçmak, hayal dünyasını girmek için seyrediyorsa bu kadar film arasında niye Star Wars?
Steve Jobs’ın ölümü, o sabahki haber toplantısına katılan herkesin defterinde, iPhone’unda, iPad’inde ilk sıradaydı. Kimdi, nereliydi, nesi vardı, nasıl öldü, arkasında ne bıraktı, niye bu kadar sevildi, niye bir o kadar da nefret edildi? Her kafa ses verdi toplantıda. Tartışma, Apple’ın yaratıcısının bir saatlik öğle bülteninde kaç dakika yer tutacağında kilitlendi. Kaç paket haber yapılacaktı? Konuk alınacak mıydı? Nesi önemliydi?
Sonunda şunu dediğimi hatırlıyorum: “Bu adam bu haber toplantısını bile kilitleyebiliyorsa önemlidir, bültende kendine blok ayrılmasını hak ediyordur.” (Bu arada yabancı bir haber kanalının toplantısı olduğunu belirteyim, yoksa Türkiye gündeminde bir haberle geçilir)
Steve Jobs öleli dört yıl oldu, adına iki film çekildi, Suriyeli mülteci krizinde de, biyolojik babasının Humuslu olmasından mütevellit, bol bol anıldı. Bugün Jobs ve 1976′da kurduğu Apple, popüler kültürün en önemli öğelerinden biri. Bir başkası da, Apple’ın kuruluşundan tam bir sene sonra piyasaya sürüldü. Ve geçen ayın en popüler konusu oldu.
Star Wars! Bazılarınızın tüyleri diken diken oldu eminim. Sayfayı lütfen kapatmayın, zira aynı gemideyiz. Diziyi ne kadar sevdiysem, pazarlanmasının kontrolden çıkmasını sıkıntıyla izledim. Yine de olumsuz olmak istemiyorum. Yedi film, çizgi diziler, çizgi romanlar derken tam 38 yıl geçti ve Star Wars üç kuşağı tavlamayı başardı. İnsanlar bilim kurguyu gerçeklikten kaçmak, hayal dünyasını girmek için seyrediyorsa bu kadar film arasında niye Star Wars? Bu ürünü bu kadar cazip hale getiren ne?
Kahraman isimleri ve karakter açıklamalarından uzak durarak bunu anlatmak gerekirse birinci nedeni ANEKİ. Benim uydurduğum bir kısaltma. Aşk, Nefret, Entrika, Kin, İhtiras. Star Wars dizisinde bu elementlerin hepsi mevcut. Şimdi bunlara hiç eskimeyen bir konuyu, iyi ile kötünün savaşını da ekleyin. Üstelik Star Wars’da mutlak iyi ve mutlak kötü yok. Evrenin ruhu olarak tabir edebileceğimiz “force”ta ikisi arasında dengeyi gözetmek ön planda. Bu yüzden yedi filmdir aydınlık taraf ile karanlık taraf bir türlü yenişemiyor. İyilerin ruhu çürüyebiliyor ya da kötüleri vicdan ele geçirebiliyor. Bu iktidar mücadelesinde birbirlerini yenmesi de beklenmiyor.
İkincisi çok çok uzak bir galaksideki bu mücadele, bu dünya için çok çok tanıdık. İktidar, koalisyon, demokrasi yanlıları, dikta rejimleri, rejim güçleri, ordu, direnişçiler. Her gün duyduğumuz kelimeler, yaşanan şeyler yakınlık duygusu yaratıyor ve insanları ekran başına çekiyor.
Yıldız Savaşları sadece aksiyon sahnelerinden ibaret değil. Yoğun bir mizahla yoğurulmuş bir dizi. Mizahı sadece canlı karakterler değil robotlar da besliyor. Bu sayede mizah sadece yetişkinleri değil çocukları da tavlıyor.
Bu savaşın öğretisi de mevcut. ANEKİ’ye felsefeyi de eklemek gerekiyor. Temsilcisi ise aydınlık tarafın usta bir şövalyesi. İsmi Buda’yı çağrıştırıyor. Dini bir öğreti değil ama Star Wars hayranları için kutsal kabul ediliyor. Serinin mitolojik havası da farklı dinlerden ve kültürlerden halkların bu ortak paydada buluşmasını sağlıyor.
Ama bana göre en önemli nedeni, herkesin içinde yeşermek için bekleyen bir kelime: “Umut”. Bütün dünyada yaşanan çatışmaların, savaşların, iç savaşların, terör eylemlerinin bitmesi umudunu taşımak istedik. Nükleer felaketlerle, yokolan canlılarla, bir çocuk bedeninin karaya vurmasıya, ölümle ve hep ölümle hep örselendi bu umut. Seyirciyi sinema salonlarına çeken de, belki de bu umuda duyulan açlık oldu. Kötülüğün hiçbir zaman yeryüzünden silinmeyeceğini bilsek de, hiç olmazsa bir dengenin sağlanabileceği umudu. O umut, milyonları birleştirebiliyorsa Star Wars’a hakkını teslim etmek gerek.