her ekim ayıyla birlikte, evlad-ı fatihan iklimindeki nur yüzlü anaların, nenelerin el emeği, göz nuru örüp, ben acize hediye ettikleri, beş-altı çift patiğimi gün yüzüne çıkarır ve evdeyken onları giyerim.
zira soğuğa karşı yiğitlik olmaz, demişler.
bir erkek olarak patiklerimden asla vazgeçmem.
mesela geçen kışı, hiç kaban giymeden sadece bir atkı marifetiyle geçirdim. ama evde patiksiz asla durmam, duramam.
hani ayakkabıya sığacak olsa, çekinmem işe de patikle giderim.
patiğime;
ne mübarek şeydir şu patik
geçir ayağına.. ooh sıcacık, mis gibi,
ister dinamik ol, ister statik,
onsuz kış yavan, onsuz hava is gibi..
yeşilli mavili, mütevazi patik
bilirim, sana bu destan az gelir
değildir hiçbiri sencileyin sempatik
tam vuslata ermişken yaz gelir.
devamını gör...