En sevdiğim renk, en sevdiğim nota ol; zor zamanımda yanımda ve paylaşanım ol. Çalmayı ve söylemeyi en sevdiğim parçam ol; gitarım kadar yakınım ol. Eşlik et bana izlediğim başucu filmlerimde, seyrettiğim manzaramda, gezdiğim İstanbul sokaklarında, oturduğum bir salaş meyhanede, etkilendiğim bir hikayeyi anlattığım an'ımda, deklanşöre bastığım her karemde. Susma konuş; nasılsa bilirim boş konuşmayacağını. Ufkumu genişlet, anlat bana bildiğin her hakikati tatlı ya da acı gelen sana; ben dinlerim aklın almayacağı derin bir sabırla. Derin? Hiç bu kadar içimi ürperten bir ansiklopedi olmamıştı; hep hedeflediğim, ulaşamadığım bir duygu olmuştu bugün hissettiğim. Ulaştım; ama bilirim dahası hep vardır. Sevmem böyle açık oynamayı ama etten kemikten bir adamım, mantığımı dinlemeyi iyi bilirim; açık olmam gereken vakti de. Tavlayı da severim ama oyundur; satranç ise gerçek bir hayat. Her hamlem, her hamlen bir sonrakini getirdi; bugünü getirdi. Bir yarın olacak ya da olmayacak; ama beklediğim o gün yaklaştı sanki...
Hatırlatma: http://soldansay.blogspot.com/2009/04/deklarasyon.html
Hatırlatma: http://soldansay.blogspot.com/2009/04/deklarasyon.html
(background music: The Last Of The Mohicans Soundtrack)