ulan jeff buckley bile şu adamların şarkısını*
coverladığında onlardan aldığım hissiyatın çeyreğini veremiyorsa bana, buradan tüm müzik alemine seslenmek zorunda hissederim kendimi
lan yalvarırım bırakın the smiths şarkılarının peşini. olmuyor işte. johnny marr'lar, stephen morrissey'ler bir kereden fazla gelmiyor dünyaya. neyi kovalıyorsunuz canlar? o notalar sadece marr'ın gitarından çıkınca güzel, o sözler sadece morrissey'in sesiyle anlamlı. şu zamana kadar ömrümüzü onlar sikertti. bırakınız düzeltilecekse de onlar düzeltsin.