15:13 - Umutlarımız ölmesin!
14:41 - Ziver Holding ve Kaya’dan destek
14:18 - Belediye için kolay lokma
13:55 - Periler Bursa’yı ağırlıyor
12:40 - Amatörde heyecan sürüyor
01:31 - “Biz, taraftarımızla güçlüyüz!”
13:59 - Hakemler açıklandı
Gün itibarı ile İslam dininin en kutsal üç aylarına varmış bulunmaktayız. Bu ayların kutsiyetinin sebebiyle insanlara ayrı bir kulluk vazifesi önerilmiş. Bunun karşılığında da ayrıcalıklı bir af ve mağfiret vaat edilmiştir. Bizler belki bir daha bu kutsi ayları görmeyecek bilinçte hareket etmeyi ve o niyette olmayı dilersek birçok sorun ortadan kalmaya muktedir gözükmekte.
Yaşadığımız coğrafyada yaşadığımız sorunların gerek sosyal gerekse psikolojik olanların temel kaynakları kişisel davranışlar odaklı. İşte bu kutsi aylar bizlerin davranışlarına bir disiplin, bir çeki düzen vermesi gerektiğini alenen bildirmekte. Bu pencereden kutsi aylarda yapılması ya da yapılmaması gereken bazı davranış şekillerine birlikte göz atalım.
En büyük sermayemiz olan ve her verdiğimiz nefes ile biraz daha tükenen ömür denen zaman dilimini nasıl kullanıyoruz? İnsanın ay, yıl olarak uzun kısa yaşadığı önemli değildir. Önemli olan yaşadığı süreyi nerelerde, ne amaçla tükettiğidir. İyiliği şiar edinmiş miyiz? Kötülerin önüne set olabilmiş miyiz? Hak batıl mücadelesinde, namussuzlarla namuslu insanların savaşında kimin değirmenine su taşımaktayız. Bizler iyi isek şayet, tüm davranışlarımız iyiyse bu ortalıkta dolaşan şikâyetlerin, feryat figanların, dökülen gözyaşlarının sebebi kim? İbrahim’i yakmayan ateş insanlığın erdemini, düzgün olan ahlakını ve vicdanlarını yakmak, yok etmek için tutuşturulmuş bir zaman diliminde yaşayanlar olarak biz bu ateşi söndürmek için ne kadar su taşımaktayız.
Kısaca ömür tükenirken ömrümüze çeki düzen vermek için bu kutsi ayları bir vesile kabul edebiliriz.
Bir başka konu da ‘oku’ emri ile başlayan kutsal kitabımızı okumak, en önemlisi de anlayarak okuma eylemini ne kadar yapabiliyoruz. Bu okuduğumuz kutsal kitabımız olan Kur-an’ı kerimin bizlere yapmamız ve yapmamamız gereken emirlerine ne kadar uyuyoruz. Kendi iç dünyamızı aydınlatırken hangi ışığı kullanıyoruz. Ruhumuz ile bedenimizin hareket edip sona doğru gittiğimiz yolda yoldaşlık için rehberlik için hangi bilgileri alıyoruz. Kiminle yürüyoruz, yürüdüğümüz yolun bizleri nereye götürdüğünün idrakinde miyiz? Edindiğimiz bilgilerin doğruluğunu ne kadar irdeliyoruz? Kutsal kitap dururken kendimize başka kutsallar addetme yanlışlığımızı düzeltmek için bu kutsal ayları vesile sayıp yeniden ve anlayarak kutsal kitabı tekrar okuma eylemine başlamak karanlığımıza yakılan bir ışık olacaktır.
Bir başka konu ise küs olanların barışmaları, gönül kırıklarının tamir edilmesi, yüzü gülmeyen mazlumların yüzünün güldürülmesi. Bu davranışları yapan, bu davranışlara maruz kalan insan ise bunu ortadan kaldıracak olan bizlerin izleyeceği yol şu olmalıdır. Onarmanın zor yıkmanın, kırmanın kolay olduğu seçenekte zoru tercih ederken bu kırıcı eylemlerden, hoşnutsuzluk yaratan üsluptan, cimrilikten egoizmden vazgeçmeyi denemeliyiz.
Hani şu atasözü bu tezimiz için biçilmiş kaftan ‘’İğneyi kendine batır çuvaldızı başkasına batır’’
İftiranın, yalanın, sahtekârlığın, kişisel hakların ihlalinde, toplumun huzuruna refahına gölge düşüren eylemlerin, liyakatin değer sayılmadığı, insanı değerlerin hükmünün öneminin azaldığı bu davranışlara yol veren adeta bu davranışlara insanları özendiren toplumunda önemli makamlarda olan insanlar varken şapkayı önümüze koyup yeniden düşünmeliyiz. Biz nerede hata yapıyoruz. Dün dündür bugün bugündür anlaşışı ile değil çıktığımız kapıdan bir daha içeri girebiliriz düşüncesinde olmalıyız. Kulaktan dolma bilgilerle değil, karalayan aşağılayan hor gören eylemlerde değil, yapıcı, hoşgörülü şefkatli dahası kendimize yapılmasından hoşnut olduğumuz davranış içinde yaşamalıyız.
Üç ayların ( Recep, Şaban, Ramazan ) ömrümüze farkındalık yaratacağı bizim yüreğimizde başlayıp toplumun her katmanına yayıldığı huzurlar ve mutluluklar getirmesini diliyorum.