eleştirmek Ye Dua Et Sev– İletişimsizlik ve yasın içten bir incelemesini içeren seyahat günlüğü, Darjeeling Sınırlı tarafından canlandırılan Francis, Peter ve Jack adlı üç erkek kardeşi takip eder. Owen Wilson, Adrien Brodyve Jason Schwartzman, sırasıyla, Hindistan’da bir ruhsal gelişim ve ailesel yeniden bağlantı yolculuğuna çıktıklarında. Genellikle biri olarak kabul edilir Wes Andersonküçük özellikleri, ateşli bir hayran kitlesi etrafında toplandı Darjeeling Sınırlı Anderson’ın yapbozunun önemli bir parçası olarak, erken kariyerinin aile merkezli karakter çalışmaları ile sonraki çalışmalarının detay odaklı topluluk parçaları arasında tematik ve estetik bir köprü sağlıyor. Süslü itibari treni çevreleyen Hint köylerinin yemyeşil manzaralarıyla dolu, Darjeeling Sınırlı duygusal olarak zengin ve ilişkisel olarak dokulu bir büyüme ve keder hikayesi sunmak için Anderson’ın filmografisinin tipik görsel panache’sini harekete geçiriyor.
Rağmen Darjeeling Sınırlı Kardeşin tren yolculuğu boyunca Hint kültürünü uluslararası bir perspektiften örnekleme biçimi nedeniyle eleştirilirken, Anderson’ın kardeşlerin kültürel deneyimlere yanlış yönlendirilmiş yaklaşımına yaptığı vurgu, babalarının vefatına toplu olarak yas tutmanın “tercümede kayıp” deneyimini ortaya koyuyor. Anderson’ın köydeki cenaze ile filmin merkezindeki babanın cenazesinin kısa filmi arasındaki anlatıyı ikiye katlamasının yanı sıra treni kişisel kederin bir sembolü olarak kullanmasına odaklanarak, Darjeeling Sınırlı Sürekli değişen yas süreci üzerine metodik olarak tempolu bir meditasyon işlevi görür ve algılanan zayıflıkların filmin genel duygusal keskinliğini ve anlatı gücünü nasıl güçlendirdiğini vurgular.
Kardeşlerin kendini keşfetme ve uzlaşma yolculuğunu görselleştirme açısından, Anderson yerel Hint kültürünü eş zamanlı olarak gözleri fal taşı gibi açılmış ziyaretçilerin bakış açısından ele alıyor ve ulus çapındaki sosyokültürel ritimlerin zenginliğine saygılı bir saygı duruşunda bulunarak kahramanları suçluyor. Hem kederli bir aile birimiyle hesaplaşmalarına hem de bir bütün olarak dünyadaki yerlerine karşı kasıtlı cehalet. Özellikle, Anderson kardeşleri çok sayıda Hindu tapınağında kısa bir yürüyüşle başlayıp dağlardaki bir Katolik manastırına yaptığı geziyle biten geniş bir ruhsal deneyimler dizisi boyunca takip ediyor.
Doğu ve Batı dinlerinin çeşitli köyler ve çevreler üzerindeki etkisini yan yana koyarak Anderson, Batı Sömürgeciliğinin Hindistan’daki acı verici etkisine nazikçe işaret ediyor; bu, kardeşlerin başka bir ülkedeki ayrıcalıklı deneyimleriyle başlangıçtaki bencil kendini gerçekleştirme deneyimlerini daha da eleştiriyor. Merkezi anlatıyı, yanlış yönlendirilmiş bir seyahat günlüğü röntgenciliği alanının dışında ve “çeviride kaybolmuş” olmanın incelikli kişisel deneyimlerinin bir alanına bu ustaca ama incelikli şekilde yeniden konumlandırarak Anderson, merkezdeki üç kardeşin sosyokültürel sahtekarlıklarının ortasında her ikisini de teselli bulmasına izin veriyor. eğitim uluslararası deneyimleri aracılığıyla pas ve barış.
Belki de filmin duygusal olarak en zengin ve tematik olarak en karmaşık kısmı, kardeşlerin kurtarmaya çalıştıkları genç bir çocuğun ölümüyle babalarının ölümüyle paralellik gösteren ikinci perdedir. Jack mücadele ettikten ve sonunda bir çocuğu nehrin akan sularından kurtaramayınca, çocuğun köylü arkadaşları üç kardeşi cenazeye davet ederek, Francis, Peter ve Francis arasında arzu edilen uzlaşmayı yansıtan affetmeye ve yeniden bağlanmaya açık olduklarını gösterirler. Jack. Hindistan’daki cenaze sekansının ortasında, Jack’in yarı otobiyografik kısa öyküsüne dayanan kısa bir skeç, kardeşlerin aile arabaları ve annelerinin babalarının cenazesine giderken yokluğunu tartıştığını ortaya koyuyor. Mikro anlatı çözülürken, izleyici kardeşlerin yanlış anladıklarına ve gerçek zamanlı olarak birbirleriyle bağlantılarının koptuğuna ve babalarının vefatının ailede bıraktığı çatlağı ortaya çıkardığına tanık oluyor.
Hindistan’daki cenaze törenine döndükten sonra, hem karakterler hem de izleyiciler, bu paylaşılan deneyimler nedeniyle kayıp nedeniyle ayrılıktan ziyade keder yoluyla büyümeyi daha iyi anlıyorlar. Aile cenazesinin ve bir yabancının cenazesinin paralel gidişatı, kederin açık iletişimi bulandırma ve tanıdık olanı yabancı kılma yeteneğini ortaya çıkarır; bu, kardeşlerin yabancı gelenekler ve Hint kültürüyle yanlış yönlendirilmiş ilişkisiyle doğrudan ilişkilidir. Bununla birlikte, yabancıların nezaketi ve kardeşlerin zor kazanılmış alçakgönüllülüğü aracılığıyla, kişisel acının paralel hikayeleri, filmi tek başına kederin üstesinden gelmek için çalışmak yerine, sevdiklerinizle birlikte keder üzerinde çalışmak üzerine bir meditasyon haline getiriyor.
Filmin merkezindeki hüzünlü anlatı vuruşlarına ek olarak, Anderson’ın treni keder ve kaybın bir sembolü olarak merkezileştirmesi, Darjeeling Sınırlı sinema tarihinin en zarif ağıtlarından biri olarak. Treni, baştan sona kederin merkezi motifi olarak görselleştirerek Darjeeling Sınırlı, Anderson kardeşlerin yas süreci boyunca ilerleyişlerini ve dar bakış açılarının ötesinde dünyadaki yerlerini düşünmeleri için bir alan sağlar. Trende keder merkezli meditasyonun böyle bir örneği, filmin sonlarına doğru, çeşitli ikincil karakterlerin tren vagonlarında yapılan uzun bir izleme çekimi, izleyicinin, üç kardeşin tecrit yolculuğunun dışındaki film dünyasını tasavvur etmesine izin verdiğinde ortaya çıkıyor. Hindistan genelinde.
Uzun çekim izleme çekiminde, Jack’in sevgilisi Rita ve Francis’in sekreteri Brendan da dahil olmak üzere çeşitli ikincil karakterlerin yanı sıra Jack’in eski kız arkadaşı ve Peter’ın karısı da dahil olmak üzere daha önce dahil edilmemiş karakterlerin evlerinin veya modlarının tren vagonu benzeri setlerinde oturduğuna tanık oluyoruz. ulaşım. Anderson ve ekibi, ikincil karakterlerin hikayelerini genişletmek için mikro kozmik anlatı zincirleri sağlamak yerine, sahneyi filmin ana yörüngesinden atmosferik bir sapmaya dönüştürüyor ve dünyanın onların ötesinde devam eden hareketini vurgulayarak kardeşin keder sürecini somutlaştırıyor.
Prodüksiyon tasarımcıları, çeşitli iç içe geçmiş karakterler arasındaki konumsal uyumsuzluğu belirtmek için geleneksel tren vagonlarından ziyade ev, otel ve uçak kabinlerinin bölümlerini tren vagonlarının arasına dahil ederek, sekansı kardeşin evinin dışında gerçekleşmesi nedeniyle anlatısal bir imkansızlık olarak ayırıyor. Hindistan’daki deneyimler. Anderson, tren yolculukları boyunca kardeşlerin dünyadaki yerlerinin küçüklüğünü bir bütün olarak ortaya çıkararak, kişisel kayıpları işlemenin varoluşçuluğundan yararlanıyor ve kardeşin trene bağlı yolculuğunun görünüşteki sonsuzluğu ile keder döngülerine paralellik gösteriyor.
‘Ayın Doğuşu Krallığı’: Wes Anderson’ın 10 Yıl Sonra Kalıcı Preteen Romantizmi
Sonrakini Oku
Yazar hakkında
Kaynak : https://collider.com/darjeeling-limited-explores-familial-grief/