Bugün Ne İzledim - 19Tufan03
19Tufan03 20-05-2019 04:057.5 / 10
Oliver Stone'un yazup yönettiği ve başrollerinde Charlie Sheen, Tom Berenger ve Willem Dafoe'nun oynadığı film, o dönemin en önemli savaş filmlerinden biri olmuş. Vietnam savaşı sırasında, bir köyü yok etmekle görevlendirilen bir bölüğün yaşadıklarını anlatan film, insanların savaşta nasıl değişebileceğini, içindeki kötülüklerin ortaya çıkabileceğini anlatıyor. Bir Apocalpyse Now olmasa da, gerçekçi ve etkileyici bir film. O filmde babası Martin Sheen oynamıştı, bu filmde Charlie Sheen, güzel ayrıntı. Müziği zaten harkulade ve filme güzel uymuş. Aynı zamanda David Lynch'in Elephant Man'inde de kullanılmıştı bu müzik. Başarılı, güzel bir Vietnam savaşı filmi.
7.5/10
19Tufan03 17-05-2019 02:058.4 / 10
Çok uzun zamandır, Martin Scorsese filmi izlemiyordum. Ne zamandır izlemek istediğim, ama elimin gitmediği bir filmdi. Bu kadar değerli ve kaliteli bir film beklemiyordum açıkçası. Film, belki de izlediğim en eğlenceli obsesyon. Robert De Niro harika oynamış. Dediğim dedik, narsist ve takıntılı adamı daha iyi oynayabilen biri var mı bilmiyorum, şu konuda izlediklerimin en iyileri arasında kesinlikle. Kuvvetle muhtemel Rubert Pupkin karakteri, en kaliteli sitcomlardan biri olan The Office'in Michael Scott'ına da ilham olmuş. Son derece eğlenceli, zaman zaman da sinir bozucu sahnelere sahip film. Bundan mütevellit, filmin kara mizah bir tarafının olduğunu söylemek de yanlış olmaz. Bununla birlikte, lobideki bekleme sahneleri çok hoşuma gitti. Filmin en güzel yanı, Rubert'ın kartonlarla Jerry'e ne yapacağını söylediği sahneydi, ki sinemanın en efsane sahnelerine girer diye düşünüyorum.
Bu arada Jerry Langford'da çok iyi oynamış, özellikle Rupert'ın evine geldiği ve ısrarla gitmemekte direndiği sahnelerdeki yüz ifadesi ve canının sıkkınlığı çok başarılı. Martin Scorsese'nin en iyi filmlerinden biri olduğu zaten şüphesiz de, az bilinmesinden de mütevellit en underrated filmi demek yanlış olmaz sanırım. Çok başarılı, izlemesi çok keyifli ve oyunculuklara da doyacağınız bir Martin Scorsese filmi. Tavsiye ederim.
8.4/10
19Tufan03 15-05-2019 04:057.9 / 10
Bir Kral Arthur paradosi olan Monty Python's And Holy Grail'de çok eğlenmiş ve başarılı bulmuştum. Life of Brian ise neredeyse aynı eğlenceye, alaycılığa ve kaliteye sahip. Kutsal Kase'yi Terry Gilliam ve Terry Jones beraber çekmişti. Life of Brian ise sadece Terry Jones tarafından çekilmiş ve Terry Gilliam'ın hiçbir şekilde eksikliği hissedilmemiş. Life of Brian Hz. İsa ve dinleri konu alan, çok başarılı bir parodi. Bütün bu eğlencesinin yanında, cehalete, din sömürülerine ve insanın realizmi reddetmesine, sağlı sollu kroşeler indirip bir hayli eleştiride bulunmuş film. Bu arada bazı esprileri kaçırmış bile olabilirim, haddinden fazla zekice espriler var. Özellikle şu taşlama ve pazarlık sahneleri beni benden aldı. İzlemesi son derece keyifli ve eğlenceli, sıkılmadan izleyebileceğiniz çok başarılı bir parodi. Tavsiye ederim.
7.9/10
19Tufan03 12-05-2019 07:058.5 / 10
Tekrar ettiğim film listemin son sırasında yer alan, Lana ve Lilly Wachowski kardeşlerin yazıp yönettiği Matrix, bu tarz kurguların en ihtişamlısına ve vizyonlusuna sahip. Aynı zamanda, bilim kurguda yeni bir çağı da başlatan, önemli kült filmlerden biri. Özellikle Dark City, The Thirhteen Floor gibi 2 sağlam filmin arkasından bunu yapmak ve hepsinin önüne geçmek ciddi başarı. Salt kurgusal başarı filmi değil bu, görsel efektlerde de çıtayı bir hayli yukarlara çıkarmış film. Filmle ilgili eleştirilerim de var, lakin öncelikle gözardı edemeyeceğimiz başarıları dile getirmek istiyorum. Oyuncu tercihleri, özellikle bu filmde Keanu Reves'ten önce, Trinity'i oynayan Carrie Anne Moss ve Morpheus'u oynayan Laurence Fishburn rollerine çok oturmuş. Kenau Reves de iyi tabii ki, ama nedense bu iki oyuncu bana daha doğru tercihler gibi geliyor. Bununla birlikte kurgusal başarısı son derece büyük ve felsefesi olan bir bilim kurgu Matrix. Lakin, her şeye rağmen eleştireceğim yönler de mevcut tabii ki. Bir kere felsefesi olan bir filme göre, biraz fazla aksiyon var. Her şeyden önce, seçilmiş kişi mevzusunda, beni ezelden beridir rahatsız eden bir şeyler var. Bu filmden bağımsız olarak söylüyorum, seçilmiş kişi ve dünyayı kurtarma klişeleri ya da bu film için Matrix'i kurtarma diyelim, benim hevesimi kaçıran ve filme eksi yazdığım konular. Bir de bu tarz bilim kurgularda gördüğümüz, ekibine ihanet eden, arkadaşlarını öldürmeye çalışan kötü ekip arkadaşı klişesini de filme eksi olarak yazdım. En azından böylesi felsefi bir filmde, olmamalıydı diye düşünüyorum. Bunun dışında, filmin felsefi yönü daha derinine anlatabilirdi. Belki de gişe endişesinden dolayı, Matrix'in o muazzam felsefesi, felsefesinin kusursuzluğuna yakışır şekilde işlenilmemiş. Daha fazla görkem, aksiyon eklenerek ve sonradan seriye de dökülerek, gişe endişesinde olduğu izlenimini de yaratmış film bir nevi. Ancak tabii ki büyük bir film, 90'ların en iyi 2-3 bilim kurgusundan biri olduğu tartışmasız. Müzikleri, oyunculukları ve kurgusal başarısıyla gerçekten çok önemli bir film, lakin daha iyi olabilirdi diye de düşünüyorum açıkçası.
8.5/10
19Tufan03 10-05-2019 01:058.3 / 10
Bergman filmografisinin en önemli filmlerinden olan Autumn Sonata, bir anne kız hesaplaşmasını konu alan son derece dramatik bir film. Annesini neredeyse taparcasına seven bir kız çocuğu olarak karşımıza Eva karakteriyle Liv Ullmann çıkıyor. Anne karakteri Charlotte ise, İngrid Bergman tarafından canlandırılmış. Eva naif, saf ve bütün hücreleriyle annesini ölesiye seven ve her şeye rağmen onu affedilecek yüreğe de sahip salt iyi bir kız. Anne ise sanatını ön planda tutan, çocuklarına vakit ayıramamış ve bunu da çok fazla dert etmeyen bencil ve egoist bir kadın. Tam olarak birebir olmasa da, Persona'da Elizabeth Vogler'ın istemeden dünyaya getirdiği çocuğun bir diğer yansıması aslında Eva. Bütün bu çekişmeden, yüz yüze gerçekleşen hesaplaşmadan ve ufak flashbacklerden bunu çıkarmak zor değil. Bu anne kız iletişimsizliğinin bir diğer örneğini de Çığlıklar ve Fısıltılar'da görmüştük. Ancak oradaki iletişimsizliğin derinliği ve reaksiyonları bu denli büyük değildi. Anne engelli kızını ise kliniğe yatırmış, ona sahip çıkmamış ve çocuğundan içten içe de rahatsızlık duyabilen bir anne. Bu çıkarımın doğru olduğunu ise, Eva'nın "Helena'ya 2 yıldır ben bakıyorum, burada olduğunu söyleseydim gelmezdin." demesinden anlıyoruz. Anne yani Charlotte, engelli kızından rahatsız oluyor ve onunla birlikte olmak istemiyor. Eva engelli kardeşine bakmasına, çocukken annesinin kendisiyle hiç ilgilenmemesine rağmen annesini evine davet edebiliyor, onu çok özlediğini söyleyebiliyor ve annesiyle olmaktan gerçekten mutluluk duyuyor. Ama bu mutluluk ve kavuşma, yüzleşmeyi ve duygusal patlamaları beraberinde getiriyor. Bütün bunların arasında öğrendiğimiz bir başka gerçek ise, Eva'nın kocasından çocuğu olduğu ama bu çocuğun küçük yaşta öldüğü. Annesi o dönemde bile Eva'nın yanına gelememiş, işiyle besteleriyle ilgilenmek zorunda kalmış. Bütün bunların yanı sıra Eva'nın kocasına aşık olmadan evlendiğini de kocasının filmin başındaki sekansında öğrenmiştik zaten. Bu durumun ortaya çıkışında, annesiyle yaşadıkları ve kendi özbenliğinin uğradığı yıkımın olduğu aşikar. Özellikle çocukken yaşanan bu travmatik durumlar ve hayal kırıklıkları Eva'yı hiç tanımadığı insanlara karşı daha fazla soğuk kılıyor. Ancak Eva her şeye rağmen sevgi ve umut dolu bir kadın. Kocasını sevmemesine rağmen onunla evleniyor ve çocukları oluyor. Hayatında ilk defa mutlu oluyor. Çocuğunun ölümünden mütevellit, tekrardan annesinin onu mahrum ettiği sevginin acısı, içindeki boşluğu ve ruhunu sarmaşık gibi sarmaya başlıyor. Bütün bunlara ilaveten, Charlotte'ın kendi içinde pişmanlıkları olduğu, belki de insanların beklentisi yüzünden bir yuva kurup, çocuk yapmak zorunda kaldığını ve bu yüzden de onlara sevgi/ilgi veremediğini tahmin ediyoruz. Ancak Charlotte'un 2. eşinin ölmesindeki hüznü dışında, onunla çok empati kuramıyoruz ve hikayesine üzülemiyoruz. Eva ise engelli kardeşine bakmasına, çocuğu ölmesine ve annesinin yaptıklarına rağmen, içindeki sevgiyi/saflığı kaybetmemesiyle, daha fazla üzüyor ve düşündürtüyor bizi. Ingrid Bergman iyi oynamış, Liv Ullmann her zaman olduğu gibi yine harika. Film çok başarılı, Bergman filmografisinin en önemli filmlerinden biri olduğu aşikar.
8.3/10
19Tufan03 09-05-2019 04:058.3 / 10
Unutmaya başladığım filmleri tekrar etmeye The Thirteenth Floor ile devam ettim. Çok sevdiğim, ben de yeri çok ayrı olan filmlerden biridir. Matrix'ten 2-3 ay önce vizyona giren film, özellikle 90'ların en önemli bilim kurgularında üst sıralarda kendine yer buluyor. Tabii ki Matrix'ten iyi olup olmadığı tartışmalara açık. Ancak ben bu filmi, her daim Matrix'ten daha fazla sevdim. Belki gösterişsizliğinden, belki daha anlaşılır, daha sade ve yalın bir anlatıma sahip olduğundan bilemiyorum. Bam telime çok vuran filmlerden biri, neredeyse kusursuz bir kurguya sahip film. Bu kadar güzel bir kurguyu, hiçbir şekilde gösterişe dönüştürmeden anlatıyor film. Bu konuda yönetmen Josef Rusnak'ı ayrıca tebrik ediyorum, basit dokunuşlarla ortaya çok başarılı bir film çıkarmış. Oyuncu kadrosu da filmin kendisi gibi gösterişsiz, Gretchen Mol çok iyi oynamış çok beğendim. Craig Bierko'yu ise pek beğenmedim, daha iyi bir erkek oyuncu filmin ivmesini daha yukarı çekebilirdi. Bir de bu filmin kendine has bir müziği olmalıydı diye düşünüyorum. Çok önemli ve değerli kült bilim kurgulardan biri. Inception, Matrix, Dark City sevenlerin sevmemesinin pek mümkünatı yok.
8.3/10
19Tufan03 06-05-2019 03:058.6 / 10
Tekrar izlemek için yaptığım ufak listenin 2. sırasında yer alan Memento, son derece çarpıcı, değişik bir anlatım tarzına ve kurgusal başarıya da sahip iyi işlenilmiş bir gerilim/suç filmi. Nolan filmografisinin en iyi 3. filmi olduğunu düşündüğüm Memento, özellikle anlatısı/işlenişiyle son derece kaliteli sahnelere sahip. Sondan geriye sarma anlatımının özgün olduğunu iddia edemesek de, içerisinde yer alan anlık flashforwardlar ve geri sarmalar çok başarılı. Film geri akarken bile, kısa sekanslarla ileri geri geri yapıp, izleyicinin filmi çözümlemesini zor hale getiriyor. Anlatı o kadar güzel ki, biz izleyici olarak filmin içindeki Leonard oluyoruz bir nevi. Hafızamızı kaybetmiş gibi hissediyoruz, parçaları birleştirmeye çalışıyoruz, yeri geliyo kimden neden kaçtığımızı anlamaya çalışıyoruz. Bu bağlamda, Nolan'ın başrol/izleyici arasında yaratmış olduğu empati takdire şayan. Ek olarak izleyiciyi çok fazla şaşırtacak bir son yapma güdüsünde olmaması da Nolan'ın hanesine olumlu puan olarak işlendi. Tabii ki bu güdüde olmaması, izleyiciyi şaşırtmadığı anlamına da gelmez. Son derece zekice ve başarılı bir sona sahip film ve ilk izlediğimde şaşırtmıştı beni. Bu arada Guy Pearce de çok başarılı oynamış. Türe aşina olmayanların bile seveceği tarzda bir film. İzlemeyen yoktur elbette, varsa da şiddetle izlemesi tavsiye edilir.
8.6/10
19Tufan03 03-05-2019 02:059.1 / 10
Çok önceden izlediğim, fakat aklımdan çıkmaya başlayan 4-5 filmlik bir liste yaptım. Inception da bu listenin ilk sırasındaydı. İlk çıktığında izlemiştim, bayılmıştım. Şu an yine aynı duyguları yaşıyorum. Benim için Nolan'ın en iyi filmi, kendi türünde de çekilmiş en iyi filmlerden biri. Kurgusal başarısının tartışmaya açık olmadığı aşikar. İşleniş ve sunumda da neredeyse kurgusu kadar başarılı bir iş ortaya koymuş Nolan. He bu arada ben Nolan'ın bir fikir bulucu, özgün/orjinal bir fikir yaratıcısı olduğunu düşünmüyorum. Yani bu filmin, buna benzer filmlerden esinlenmiş olabileceğini düşünüyorum. Ancak Nolan'ın bir fikri geliştirme, tasarlama ve sunma hususunda, kendi akranları arasındaki en iyi 2-3 yönetmenden biri olduğunu düşünüyorum. Kurgusal olarak çok başarılı bir film olduğunu düşünsem de, kurgusu içinden çıkılamayacak yahut çözülemeyecek kadar zor değil. Filmin sonunda, gerçekliğe kavuştuğunu da totemin yalpalamasından anlıyoruz. Zaten Nolan'dan totemin düştüğünü gösterecek kadar net bir cevap vermesini beklemek olmaz. Düşündürtmeden bir sonuç ortaya koymak ne bu filmin kurgusuna, ne de Nolan'a yakışır. Ayrıca karısıyla olan sahnelerinde sürekli parmağında olan yüzük, gerçeklikte hiçbir zaman parmağında değil. Çocuklarıyla olan sahnesinde parmağında yüzük yok, rüyada ya da arafta olduğunu söylemek fazlasıyla zorlama. Bununla birlikte filmin oyuncu kadrosu çok iyi. Leonardo Di Caprio yine başarılı, Joseph Gordon Levitt'te iyi oynamış ki sempati duyduğum oyunculardan biridir. Tom Hardy falan da baya renk katmış, Ellen Page'de fena değil. Hans Zimmer'in müzikleri ise harika. Lakin filmde daha fazla ve daha baskın kullanılmalıydı filmin müziği. Bazı sahnelerde müziği duymakta zorlandım. Bu konuyu biraz yadırgadım açıkçası. Genel olarak kurgusundan, işlenişine, oyunculukları ve müziklerine kadar bütünüyle elit bir film. Gerçek bir başyapıt.
9.1/10
19Tufan03 02-05-2019 02:058 / 10
Thomas Jahn'ın yazıp yönettiği Alman yapımı film, türünün çok başarılı örneklerinden. Tür olarak komedi, dram ve suç içeren film, samimiyeti ve doğallığıyla ön plana çıkıyor. Çok eğlenceli ve keyifli sahnelere sahip film. Filmdeki iki ikiliyi de ayrı sevdim, çok başarılı oynamışlar ve çok doğallar. Biraz Tarantino'nun Reservoir Dogs'ından esinlenmeler de var filmde, özellikle Henk-Abdul ikilisi Reservoir Dogs'dan çıkmış gibilerdi. İzlemesi keyifli, aynı zamanda yer yer üzen ve son derece doğal bir suç filmi. Tavsiye ederim, ben çok keyif aldım.
8/10
19Tufan03 01-05-2019 02:057.5 / 10
Kitap uyarlaması olan film, sinema tarihinin önemli savaş karşıtı filmlerinden biri. Empati yapmanın neredeyse imkansız olduğu, çaresizliğin sarmaşık gibi insanı sardığı bir film ve son derece özgün bir konuya/fikre sahip. The English Patitent gibi filmlere ilham olduğu da aşikar. Lakin bu çaresizlik, bu tükenmişlik biraz daha fazla drama getirmeliydi diye düşünüyorum. Bahsettiğim duygu sömürüsü değil, daha fazla etkileyici olmasıydı, adını tam olarak koyamıyorum. Ya da dış sesin oyunculuğundan dolayı mı bunu hissettim, tam bilemiyorum. Konu ve fikir daha fazla etkileyiciliği getirmeliydi diye düşünüyorum. Lakin her şeye rağmen üzücü, savaşa ve hayata dair mesajları da olan, önemli bir savaş karşıtı film.
7.5/10