Kitap hakkında kısa bilgi: Bu kitapçık; Ehl-i sünnet ve’l-cemaat akîdesinin, Allah’ın birliği, isim ve sıfatları, meleklere, kitaplara, elçilere, âhiret gününe, kaderin hayrına ve şerrine îmân gibi konuların açıklamasını içermektedir.
İçerisine riyâ karışan, sonra ameli işlerken niyeti Allah Teâlâ için değişen insan, bu ameline karşılık sevap alır mı? Örneğin ben, Kur’an-ı Kerim okumayı bitirdikten sonra içime riyâ girdi. Allah Teâlâ’yı düşünerek bu düşünceye karşı koymaya çalıştım. Acaba ben, bu tilâvetten dolayı sevap kazanır mıyım? Yoksa riyâ sebebiyle bu sevap kaybolup gider mi? Riyâ, ameli işledikten sonra bile gelse, bu sevap kaybolup gider mi?
Değerli âlim Muhammed b. Salih el-Useymîn’in cevapladığı sorunun metni şöyledir: Kendilerine Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-’in peygamber olarak gönderildiği Mekkeli müşriklerin şirklerinin mahiyeti ne idi?
Yaratılan bir şeyin adına yemîn etmek, ona tazim göstermektir. Bu sebeple Allah’tan başkası adına yemîn etmek câiz değildir. Nitekim Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-, Allah’tan başkası adına yemîn etmeyi şirk saymıştır.Çünkü sözle de olsa, Allah’tan başkası adına yemîn etmek, tazimde Allah’tan başkasını, Allah’a denk tutmaktır. Dolayısıyla bundan sakınmak ve bunu söyleyeni ikâz etmek gerekir.
Muska (temîme); boncuk,kemik veya buna benzer şeylerden yapılan ve nazarı (göz değmesini) savması için insanın boynuna asılan şeydir. Buna nazar boncuğu veya nazar muskası adı da verilmektedir.Kendisine bir fayda verdiğine veya kendisinden bir zararı giderdiğine inanarak ve kalbi bunlara bağlı kalarak bunlardan bir şey takan kimseye, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-,hayatta kendisine bir fayda sağlamak veya kendisinden bir zararı savmak gibi, onun istediği hiçbir işini Allah Teâlâ’nın tamamlamaması için bedduâ etmiştir. Çünkü bu şeyi (muskayı) asmak, şirktendir.
Riyâ; ibâdetleri yapar gibi görünmek veya ibâdetleri insanlara güzel göstermeye çalışmaktır. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- riyâyı şirk saymış ve şirke düşen birçok kimseye gizli kaldığı (hakikatini bilemediği) ve amelleri ifsad edip boşa götürdüğü için ümmetini şirkten şiddetle sakındırmıştır.
Allah Teâlâ’nın mülkün sahibi, onda dilediği gibi tasarrufta bulunma hakkına sahip olduğu, O’nun izni olmadan kâinatta hiç kimsenin bir şey yapamayacağı, yaratılmışların kontrolünün O’nun elinde olduğu, dilediği şeyin olacağı ve dilemediği şeyin olmayacağı, Rabbine îmân eden müslüman bir kulun nefsine ve kalbine yerleşirse, bu takdirde o kimse, insanlara bel bağlayan bütün bağları koparır ve yalnızca Allah Teâlâ’ya tevekkül eder.
Rasûlullah –salllahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu: "Atalarınız üzerine yemin etmeyin. Allah adına yemin eden de doğruyu söylesin ve yeminini tutsun. Kendisine yemin edilen kimse, yemin edene inansın.Bu hükme rıza göstermeyen Allah’tan uzaktır."
Bu söz doğru mudur ve doğruluk payı nedir? Birçok seminerde tekrarlanıyor, Bizler de; destekleyicileri ve muhalefet edicileri arasında (iki arada bir derede) kalmış durumdayız. Sıhhati konusunda herhangi bir kaynak bulamadık. Lütfen, mümkün olan en kısa zamanda cevaplar mısınız? Allah sizden râzı olsun. Soru şu: Mü’minler için Kur’an’da yer alan en sert âyet hangisidir? Kur’an da en dehşetli âyetin; Allah Teâlâ’nın: ( وَقَدِمْنَا إِلَى مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاء مَّنثُورًا )) [ سورة الفرقان الآية:23] "Onların işledikleri amelleri alırız da hepsini dağılmış zerreciklere çeviririz." (Furkan Sûresi: 23) Âyeti olduğu bilgisi doğru mudur? Gerçektende bu, müminler için Kur’anda (zikri geçen) en korkunç âyet midir? Hac, sadaka, Kur’an tilaveti, birçok iyilik, gece ibâdeti, hakka davet, oruç ve başka birçok türden (Tihâme dağı kadar) amele sahip bir müslüman gruptan bahsediliyor. Allah Teâlâ, bu amelleri, ondan kabul etmediği takdirde, bunca amelin sahibi olan bu şahıs iflas edenlerden olur! Çünkü bu amellerde ihlâs unsuru eksiktir. Bu yüzden, bu amellerin sahibi boşu boşuna yorulmuş, uykusuz ve aç kalmıştır. Kıyâmet gününde kulun azaptan ve rezil olmaktan kurtuluşu yalnızca ihlâs ile olacaktır. Ameller de yalnızca ihlâs ile (yapıldığı taktirde) kabul edilecektir.İşte bunlar, sempozyumlarda dillendirilenlerdir. Birçokları da bu sözlere itiraz ediyorlar. Çünkü bu (sözlerin) doğruluk payı yoktur. Dayanağı da yoktur. Başka birileri de destekliyorlar.Doruluk hangisindedir? Lütfen bilgi verir misiniz? Allah bütün emeklerinizi (n karşılığını) versin.
Tetayyur: Karga veya baykuş gibi kuşlarla veya bazı insanların isimleriyle veya yaratılışlarıyla (suretleriyle) veyahut da buna benzer şeylerle uğursuzluğa inanmaktır. İnsan, bir işi yapmaya karar verdikten sonra bu zikredilen şeylerden birisini gördüğünde o işi yapmayı terk ederse, işte bu, şirk sayılan uğursuzluğa inanmaktır. Çünkü bunu yapan kimse, bunların işine zarar getirdiğine inanmakta ve Allah’a tevekkülü ortadan kaldırmaktadır.Fe’le gelince, bunda kalbin, Allah Teâlâ’dan başkasına bağlanması sözkonusu değildir. Fakat insan nefsi, hoşuna giden bir şeyi gördüğü veya işittiği zaman istediğini elde etmek için güçlenir ve aktif bir hâle gelir. Bu, Allah Teâlâ’ya hüsn-ü zan beslemektir.