Bahçe atığı için kahverengi tepeli bir tekerlekli çöp kutusu, geri dönüşümü olmayanlar için koyu gri, teneke kutular ve şişeler için mavi bir kap, yiyecek atığı için yeşil bir kap, yiyecek eğimleri için gri bir kap vardır (bununla birlikte yemek atıklarından farklıdır). , karton için yeşil çantalar, kağıt için mavi çantalar, plastik şişeler için pembe çantalar ve kıyafetler için beyaz ve kırmızı çantalar. Kasabada herkesin çöplerini ayırmaktan başka bir şey yapması için zaman var. Kutularla birlikte söylemeye gerek yok, sert para cezaları tehdidi altında uyulması gereken bir takım küçük kurallar geliyor. Örneğin, sakinleri Pyrex’i teneke kutular ve şişeler için tasarlanan konteynere koymamaları gerektiği konusunda uyarıldı – bir Pyrex şişesi, cam yapımı konusunda uzmanlık bilgisi olmayan kimseye, diğer herhangi bir şişe ile tamamen aynı görünse bile. Plastik şişeler, yoğurt kaplarını kabul etmiyor ve kıyafet torbası yastık almayacak. Bu kadar harikulade bir atık bertaraf sistemi ile nasıl bir kişi ortaya çıkabildi? Muhtemelen, büyük maaşlar sayesinde, dokuz depo ve konteyner için yeterince büyük bir alana sahip büyük evlerde yaşayan konsey yöneticileri tarafından tasarlandı. Nüfusun büyük çoğunluğu için iç yaşamdaki gerçekler üzerlerinde kaybolmuş görünüyor. Birçok kasaba ile ortak olarak Newcastle-under-Lyme’deki konutların büyük bir kısmı, ön taraftaki kaldırıma açılan ve arkada sadece küçük bir avluya sahip iki katlı, iki katlı teraslı evler şeklindedir. Sadece Newcastle altı Lyme değil. Mükelleflerin İttifakı tarafından yapılan bir araştırmada, 140 konseyin sakinlerinin en az beş farklı konteynere çöp atmalarını talep ettiği ortaya çıkmıştır. Bu planlarla gelen yetkililerin hiçbiri, birden fazla çöp kutusunun neden olduğu çirkinlik ve tıkanıklık hakkında bir fikir vermiş gibi görünmüyor. Kendi ana Cambridge kentim, dünyanın en güzel şehirlerinden biri olarak ün yapıyor. Ancak backstreets dolaşın ve şimdi bir gecekondu kasaba gibi görünüyor. Viktorya dönemi konutlarına sahip dar sokaklar, haftada yedi gün kaldırıma oturan her yer için üç tane olan – tekerlekli çöp kutuları tarafından kalıcı olarak tıkanmaktadır, çünkü gidecekleri başka yer yoktur. Aptallık, pek çok meclis görevlisinin kattığı gururla birleşir. geri dönüşüm sistemleri Cambridge, kapıları çalmak, fetüslerde adam durmak ve genellikle “çevreye yardım etme konusundaki coşkularını başkalarına iletmek” için “geri dönüşüm şampiyonları” almak istiyor. Belki de başvurmalıyım. Sakinlere, belediyenin geri dönüşümlü atıkları renk kodlu çöp kutuları ve kutulara ayırmasının tamamen gereksiz olduğunu açıklamaya başladım. Teknoloji bunun otomatik olarak yapılması için zaten var ve ABD’de kullanıldığı yerlerde geri dönüştürülen çöp miktarını arttırdı. Cambridge böyle bir tesise sahip: en son açılan 41 milyon sterlinlik bir “mekanik biyolojik arıtma tesisi” yıl. Üzerinde siyah çöp torbalarının parçalandığı ve çeşitli yollarla onlardan elde edilen geri dönüştürülebilir malzemeye sahip büyük bir konveyör banttan oluşur. Ve yine de tuhaf bir şekilde sakinleri zarflarını ve yoğurt kaplarını farklı poşetlere ayırmaya devam ediyorlar. Konseyler gereksiz yere karmaşık geri dönüşüm koleksiyonlarını seviyor. İlk olarak, onlara çöp toplama sıklığını azaltmak için bir bahane veriyor. İkincisi, çevreci aşırılıkçıların hepimizi çok fazla çöp ürettiğinden cezalandırılmaları için baskı yapıyor. Çöplerimizi farklı poşetlere ayırmak için saat harcamak zorunda kalmak, bazıları tarafından tüketici yaşam tarzımız için bir çeşit ceza olarak görülmektedir. Üçüncüsü, küçük kurallar meclislere para cezası verme fırsatı verir. İşçi tarafından getirilen kurallar uyarınca, konseylerin, kuralları ihlal eden ev sahiplerine 110 sterline kadar olan sabit ceza bildirimlerini kaldırma yetkisi vardır. Konseyler, geri dönüşüm oranlarını arttırmak için gerekli olduğunu söyleyerek en az 48 £ ‘luk para cezalarından kaçınmak için gerekli olanları savunurlar. Depolama alanlarına gönderilen her ton atık. Newcastle-under-Lyme, dokuz bölmeli sistemin piyasaya sürülmesinden bu yana çöp oranının yüzde 50’ye geri döndüğünü iddia ediyor. Çöp para cezalarına rağmen, çöp tenekesi para cezası, kasırga ve sokakların tıkanmasına rağmen, hâlâ İngiltere evsel atıkların yarısından fazlasını çöplük alanlarına atmaktadır. Almanya’da yaptıkları gibi bunu sıfıra yakın bir şekilde kolayca alabildik: artık atıkları yakmak ve ısıyı elektrik üretmek için kullanmak. Hiç kimse çöpümüzün attığı dev fetiş yığınlarına atıldığı günlere geri dönmek istemez. Gelecek kuşaklar tarafından görülmesi gerekiyor. Ancak, toprak dolgu konseylerinin azaltılmasının asil amacına ulaşmaya çalışırken, sakinlerinin çirkin, zaman alıcı ve nihayetinde karşı-üretken olan atık toplama planlarıyla işbirliği yapmasına zorbalık getirdi.