içimde kötü bir hiç var
içimde kötü bir hiç var. çok kötü şeyler olacak sanki. sanki şiirler dayak yiyecek, çocuklar aniden yaşlanacak, tabaklardaki son lokmalar hiç bitmeyecek. iki durak arasında duracak otobüsler ve şöför kapıları açmayacak. kadınların popoları ıslanacak sıcak yaz günlerinde ve ter olsun diye dua edecekler çünkü yakın aybaşları. iş görüşmelerine gidenlerin yedikleri tırnakları kanamaya yüz tutacak. çakmaklar yanmayacak tamı tamına üç kez! sanki flütlerin içlerine tükürük birikecek, defalarca içine üflendiğinden. ve kaknüsün sesi çıkmayacak. hayır diyorum, kaktüs değil. kaknüs bu, çok delikli burnundan rüzgar geçince hoş sesler çıkaran efsane kuş. değil anka kadar meşhur, hayır diyorum, sana mı diyorum, kime diyorum. anka değil bahsettiğim, kaknüs -kaknüsün sesi çıkmayacak ve gözleri devcileyin kuşun, gözleri belerecek, taa boynuyla dönüp arkasında durana bakacak, soru sorar gibi- ama işte hayır diyorum, tam da bahsettiğim o değil. çok da mühim olmayacak bu olan bitenler, olmadan olur hissi verdiğinden olmadan bitenler. içimde kötü bir hiç var. sanki eskisi gibi sevmeyi isteyip de sevemeyecekmişim seni. seni sevmeyi senden çok sevdiğimden. olursa ya bunlar? hayır dedim ya kaç kez. kaç kez söyledim seni sevdiğimi de duymadın. illa istiyorsun ki kelimeler titretsin havanın içinde ne varsa hepsini ve sonsuza kadar yayılsın istiyorsun. kuş diyorum burnunda delikler var, duyabiliyor musun seni sevdiğimi efsaneler anlatırken? yok, geçmiyor bu hiç, içimdeki. seviyorum seviyorum geçmiyor. inmeler bile iniyor durak arasında indirmiyor şöförler.
Henüz yorum yapılmamış.