GELECEĞİMİZİ ipotek altına alacak etrafımızdaki olaylar öyle baş döndürücü şekilde akıp gidiyor ki, yarını takip etmekten dün yaptığımız hataları hatırlamaya fırsat bile bulamıyoruz. Akdeniz’de hidro karbon paylaşımından, Musul-Kerkük petrollerinin Akdeniz’e indirilmesi için kurgulanan güneyimizdeki terör devletine kadar milli bekamızı ilgilendiren konuları tartışma fırsatı bile bulamıyoruz. Kahramanları hain, hainleri kahraman olarak bellediğimiz günden beri dost düşman ayrımı yapmak bize zor geliyor.
Bugünlerde kendilerini solcu olarak tarif eden birçok sözde aydının, Türkiye’yi ABD’nin güdümünden çıkartacak S-400 açılımına şiddetli muhalif olduğunu görüyoruz. Emperryalist solcular kavramı kimsenin garibine gitmesin. Dün emperyalizmin hizmetinde olan bu sözde solcular güruhu bugün de aynı misyonlarını yerine getirmeye çabalıyorlar. Türkiye’nin kuruluş belgesi olarak tarif edilen Lozan anlaşmasına imza atan İsmet İnönü bunların ağa babalarıdır. Musul’u ve Akdeniz’deki bütün adaları emperyalizme hediye eden zihniyetin simgesi olarak tarihe geçmiştir. Kıbrıs, Lozan’da İngilizlerin emrine, Ege Adaları ise bir yıl önce yine Lozan’da İtalyanların emrine verildi.
Diplomasiyi, emperyalizmin cephanesi olarak kullanan İngilizlerin Milletler Cemiyeti ve plebisit savsataları arasında misakı millinin bir parçası olan bugün de başımızı ağrıtan bu toprak parçaları elimizden kanırtıla kanırtıla alındı. Lozan’da topraklarımızı teslim ettiğimiz Emperyalistler savaş baltalarını hiçbir zaman toprağa gömmediler. Türkiye bağımsız hareket etmeye kalkınca havuçlu sopa yöntemiyle hizaya getirdiler.
İnönü, emperyalizmin hizmetindeydi de Robert koleji mezunu Amerikancı Ecevit bu işlevini yerine getirmedi mi? 1974 barış harekatında Rahmetli Erbakan’ın ordumuza 3 saat daha mühlet verirsek bütün Kıbrıs bizim olur, haykırışlarına rağmen, Ecevit, emperyalist baskılara boyun eğerek Kıbrıs’ta İngiliz taktiği olan çözümsüzlük çözümüne Türkiye’yi sürükledi. Ege Adaları konusunda, Paris Konferansına gitmeye bile tenezzül etmeyen İnönü’nün İtalya’nın tüm ısrarlarına rağmen Adaları Yunanistan’a bırakması affedilir bir hata mı? Lozan’da Yunanistan’ın ödemesi gereken tazminatın istenmemesi Türkiye yanlısı bir politika mı? Bugün Kıbrıs’ın kıta sahanlığı konusunda en çok başımızı ağrıtan Meis Adası’nı kendi elimizle Yunan’a teslim ettik. Ve İtalyanların Paris anlaşmasında Adaların silahsızlandırılmama şartı, Yunanlılar tarafından defalarca ihlal edilmesine rağmen göz yumuyoruz.
Emperyalist solcular, yerli kaynaklar yerine batılı kaynaklardan beslendikleri için, Türkiye’yi batılıların tarif ettiği gibi orta büyüklükte bir devlet olarak görmektedirler. Düveli muazzama denilen sözüm ona büyük devletlerden birine peyk olarak hayatta kalabileceğini hayal ediyorlar. Bağımsız Türkiye sloganlarını ise düveli muazzama arasında denge politikası ile sağlanabileceğini açıkça yazıyorlar. 2023’e yürüyen Türkiye’nin askeri gücü ve ekonomisi ile orta büyüklükte devlet olmaktan çıkarak kendi göbeğini kendi kesebilen bir devlet olduğunu es geçiyorlar.
ABD’ye hizmet etmenin sağcısı, solcusu, dincisi olmadığını bu millet 15 Temmuz ve sonrasında gelişen olaylarla beynine kazıdı. Türkiye’nin savunmasını İsrail’e peşkeş çeken Çevik Bir gibi sözde Kemalistlerin 15 Temmuz ve sonrasında FETÖ ile nasıl kol kola yürüdüklerini gördük. Türkiye’nin Akdeniz’de kararlı tutumu gibi Kuzey Irak ve Suriye’deki kararlı tutumunu kırmak isteyenler ASALA taktiklerine başvurarak Erbil konsolosluk görevlimiz Osman Köse’yi şehit ettiler. Köseyi şehit eden HDP milletvekilinin kardeşi çıkması, ertesi günü Trabzon’da bir grup provakatörün ortaya çıkarak paçavralarla milleti tahrik etmeleri de bize karşı karşıya olduğumuz tehlikenin ABD emperyalizmi olduğunu gösteriyor. Kuzey Irak’tan gelen 50 kişilik kafileyi karşılayan Turizm acentası bir anda kayıplara karıştı. 1618 sayılı Seyahat acenteları yasası gereği rehbersiz ve bir seyahat acentası olmadan turistik gezi yapılamayacağını herkes biliyor. Diğer illerde paçavralar ile resim çektirmedikleri halde, Niçin Trabzon’u seçtiklerini ise okuyucularımızın takdirine bırakıyorum? Vesselam.