Gidiyor, rast gelemez bir daha tarih eşine
Gidiyor, on yedi milyon kişi takmış peşine
Gidiyor, sonsuz olan kudreti sığmaz akla
Gidiyor, göğsünü çepeçevre saran bayrakla
Gidiyor, izleri üstün birikmiş yaşlar
Gidiyor, yerde kılıçlarla eğilmiş başlar
Gidiyor, harbin o en korkulu aslan yelesi
Gidiyor, sulhun ufuklarda yanan meşalesi
Yine bir devr açacakmış gibi en başta O var
Hıçkıran seste O var, sessiz akan yaşta O var
Siliyor ruhunun ulviliği fani etini
Çiziyor ufka batan bir güneşin heybetini
Büyüyor, gökten inip toprağa yaklaştıkça
Büyüyor gitgide gözlerden uzaklaştıkça
Yazan: Orhan Seyfi Orhon
Değerini her geçen gün daha çok anladığımız, zaman geçtikçe içimizde daha çok büyüyen Atatürk’ümüzü 77. Ölüm yılında sevgi, saygı ve büyük bir özlem ile anıyoruz.
Onu kaybettikten sonra, ülkemizin adım adım, zaman içinde planlı bir şekilde getirildiği yeri hep birlikte görüyoruz. Eğitimini tamamlayamamış kitlelerin ve de cehaletin kol gezdiği ortamda, kentleşmeyi başaramamış bir toplum olarak yaşıyoruz.
Yeniden başlayacağız.
Neruda’nın güzel bir sözü var.
Tüm Çiçekleri kopartabilirler ama yine de baharın gelişini asla engelleyemezler.
20.yüzyılın ilk yarısının en büyük devrimidir Türk Devrimi. Bunu herkes kabul etmekte. Türkiye’yi 1.Dünya Savaşı galiplerinin elinden koparıp alan ve
yüzlerce yıllık teknik ve kültür yokluğunu büyük bir irade ve bilgelikle aşan ve
tarihe yazılan destan; Atatürk’ün öncülüğünde, onun insanüstü liderlik gücüyle Türkler tarafından gerçekleştirildi.
O zaman yaptık, yine yaparız. Geçmişten gelen genlerimizdeki gücümüzü kullanarak, birlik, beraberlik, yön, yol, yöntem belirleyip kararlı olarak yürümek gerekiyor.
Yaptıklarımız yapacaklarımızın örneğidir.
Evet, yeniden başlıyoruz.