Işık ne kadar güçlüyse, gölge o kadar keskindir. Uygun bulunmadığı için sürekli halının altına süpürülen duygu ve düşüncelerin uygun olmayan zamanlarda yüzeye çıkmak gibi huyları vardır. Bence lohusa hüznü eski benlikle yüzleşme şekli olabilir. Geçmişin tozlu sayfalarında gezinme, unutulmuş anılara bir göz atma, anımsama, anımsama. Bir çeşit geç depresyon, zamanında önemsemediğin, görmezden geldiğin duyguların için. Unuttuğun can sıkıntıları için. Çocukluğunun sayfalarında dolaşma ve çok küçükken hissettiklerinle gözgöze gelme. Belki empati için.
Belki de arızalarını çocuğuna bulaştırmadan önce sana tanınan bir şans için. Onarma ihtimali için.
Rüzgar gibi maviler. Esiyor, geliyor, geçiyor, tekrar geliyor.
İnsanın içine işlemiş bazı sözler, yardımcı cümleler var. Birileri sanki içine ekmiş, bunu unutma, zamanı gelince hatırla demiş. Unutuyorsun ama ihtiyacın olduğunda o söz geri geliyor. Elinden tutuyor. Zihin ihtiyaç duyduğunda dersi hatırlıyor. Hayatımda aldığım bir kaç ders var böyle.
Unutuyorum, baştan başlamak gerekiyor sürekli. Ancak geri geldiğinde beni ayağa kaldırabiliyor. Bu nedenle şanslı hissediyorum.
Farkındalık çok önemli. Çok üzülsen de, farkında olarak üzülmek, farketmeden azar azar üzülmekten bin kat iyidir. Kimsenin dergi kapaklarında gülen hanımlar gibi olması gerekmiyor. Kimsenin ideal süper anne, eş filan da olması gerekmiyor. Gerçeklik testi tarot fallarına benzemiyor. Bir ideale ulaşmak için didinirken, görmeden gelinen ideal dışı kalanlar bir gün geri geliyor.
Zihni temizlemek ve arıtmak lazım. Bunun tek yolu farkındalık, gözleri dört açmak. İçimizdeki şeytanlara zülfikarlarla saldırmak değil. Görmek, tanımlamak, adlandırmak, kaçmamak. İçimizdeki şeytanlardan korkmamak. Tüm dünyanın dünyayı illa bizim istediğimiz gibi görmesini zorlamamak. Onlarla konuşmak, barış yapmak.
İç huzuru denen şey barışsız olmaz. Kavgalar bir gün tükenmeli...
Ah kavaklar ah kavaklar
Bedenim üşür yüreğim sızlar
Beni hoyrat bir makasla
Ah eski bir fotoğraftan oydular
Orda kaldı yanağımın yarısı
Kendini boşlukla tamamlar
Ah omuzumda bir kesik el ki
Hala hala durmadan kanar
Ah kavaklar ah kavaklar
Acı düştü peşime
Ah kavaklar ah kavaklar
Ardımdan ıslık çalar...
Metin Altıok