TEKEL İŞÇİLERİNİN FERYADI FİGANINA KULAK VERİN!
Allah’a inanıyorsak eğer:
“Kul hakkı!” sözünün ne anlama geldiğini de biliyoruz demektir.
Ne olursan, hangi suç ve günahla bana geliyorsan gel affederim, ama kul hakkıyla gelirsen affetmem diyor yaratan…
* * *
Rahmetli babam Ali Ekber bir tekel işçisiydi.Tek Gıda İş’in de Van temsilcisi, sarı sendikacılığa karşı amansız mücadele veren bir emekçiydi.
Onun helal parasıyla büyüdük biz yedi evladı.
Emek, onun için en büyük değerdi.Çalışma koşulları ağır ancak kazandığı para zor ekmek kavgasına güç yetiremeyecek kadar küçüktü.
Buna rağmen yemedi,içmedi kız evlat,erkek evlat demeden hepimizi okuttu.
Siyasal Bilgiler Fakültesine kayıt yaptıracak orana sahip olan üniversite sınav sonucu puan kartımı kendisine sunduğumda:
“Çok zorlanacağız oğlum.Kendi kentimizde bir yere kayıt yaptıramaz mıyız?”Diye sorduğunda yüreği buruktu.Ve hastaydı. Safra kesesinden ameliyat olmak için sıra bekliyordu.
Babamı anlayabiliyordum…
Kaşımı,gözümü yıkmadan kararımı verdim.Ve Siyasal Bilgiler Fakültesi seçeneğimi bıraktım.Kendi kentimizdeki Eğitim Enstitüsüne kayıt yaptırdım.
İşi hiç bitmezdi.
Zaman zaman yardımına giderdim.
Tertemiz,helal kazançlı tekel işçisi arkadaşlarını o zaman tanıdım.
Maaşları çok azdı.Çoğu köyünden; ana ve babasından gelen tarla ürünüyle geçimini sürdürüyordu.
İşte o döngü içinde yazdığım:
“Biz sigara kağıdıyız
Umutlarımız tütün
Sarıp sarıp yakarlar acımasız” dizeleriyle başlayan şiirimi yazmış rahmetli Ümit Yaşar Oğuzcan’ın adını taşıdığı şiir köşesine göndermiştim ve şiir yayınlanmış babamın övgüsün almıştım.
Ancak O, şiirdeki kaderciliğime katılmamış:
“Kimse umutlarımıza ipotek koyamayacak.”demişti.Nur içinde yatsın…
* * *
Tekel işçilerinin eylemi neredeyse iki aya yaklaştı.
Başlarına gelenleri bu ülkenin milyonlarca insanı olarak hüzünle,kaygıyla izliyoruz.Ancak vazgeçmeyeceklerini,hayatları pahasına rızklarını savunacaklarını biliyoruz.
Her kesin inancı,amacı var.
Onların inancı ve amacı da haksızlığa karşı olanca özveriyle direnip çoluk çocuklarının haklarını korumak.
Copa,biber gazıma ve Ankara’nın dondurucu soğuğuna karşı amansız direnişleri devam ediyor.
Pazartesi nihai karar günü olarak belirlendi.
Sabırla bekliyorlar.
Ancak onları tırsıyacaklarını, yürüdükleri yoldan döneceğini umanlar ve merhamet sözcüğünü; bu ülkenin insanını tanımadan,değer yargılarını bilmeden gelişi güzel kullananlar yanıldıklarını anlayacaklar.
Bir tekel işçisi babanın helal ekmeği ve aşıyla bu günlere gelen bir vatandaş olarak seslenmek istiyorum.
Allah’ınızı…
Kitabınızı…
Peygamberinizi seviyor,sayıyorsanız; tekel emekçilerinin sorununu ivedilikle çözünüz.
Hiçbir gücün insan onuruyla,hayatıyla oynamaya, tehlikeye atmaya hakkı yoktur!
Unutmayınız!
Kul hakkı diyor bütün kutsal kitaplar…
Kul hakkını çiğneyenlerin vebali ve günahı iş yasalarının defterinde, kitabında yazmıyor…
Helal ekmeği, onurlu alın teri için her türlü siyasallıktan uzak duran tekel işçilerinin feryadına kulak tıkamayın…Artık onlar; kabul etseniz de, etmeseniz de toplumun vicdanı olmayı başarmışlardır.