Bugün buna karar verdim: Mutluluk kişinin tercihinde olan biridir. Mutlu olmak istiyorsa mutlu olur. Kimse kimseye mutluluk veremez.
Bugün buna kendimi inandırdım. Siz deyin aylar ben diyeyim yıllarca kendimi kandırdığımı fark ettim. Eşin dostun etrafımdaki insanların beni bir bir kandırdığını gördüm.
Hani birini herhangi bir acısında teselli edersiniz ve dönüp çok teşekkür eder. Ardından vicdanen rahatlarsınız. Onu mutlu ettiğinizi sanarsınız. Halbuki bu dünyada kimsenin bir başka kimseye pek nüfus edebildiği yok.
Sadece ve sadece tercihler var.
A kişisi mutlu olmak istiyorsa mutlu oluyordur. Kimsenin kimseye bunu verebilecek gücü yok.
Kocaman bir yalan ile yaşıyoruz farkında değiliz…