güzel yüzünü seyrediyorum,baba
okunmuyor düzgün hatlarında
ölüm döşeğinde yatarken bile
52 yıllık ömrünün yorgunlukları
gülümser gibi dudaklarında ancak
yılların gönül ve düş kırıklıkları...
neler düşünür ölümün eşiğinde adam,
çocukluğuna mı,gençliğine mi döner gözler?
neleri anımsar en çok,
neye dokunmak ister elleri?
baba,susma ne olur,
baba gözlerini aç!
henüz bitmedi işin,yapacağın çok şey var.
karanlıktayız evet,
treni kaçırmaktayız
ama her karanlıktan yepyeni bir gün doğar
tersine akar nehir
gitme baba ne olur...
arsız ölüm
sessiz ölüm
hırsız ölüm
babamı kopardı benden
çözüverdi ellerini
sezdirmeden ellerimden.
yaşamdan karşı savaşta
çaresizlik ise,ölüm,
birlikte öldük babamla.
hepinize haber ola
babamı götürdü ölüm
(ayşe kulin 'in hüzün kitabından alıntıdır)
BEBEK PETER PAN
8 saat önce