Burada kal
Porto, Portekiz’de Yerel Yaşamdan Esinlenilen Bir Otel
Solda: Şef Nuno Mendes’in Cozinha das Flores restoranı ve Flôr barını içeren Porto, Portekiz’deki yeni mülk Largo’nun dış görünüşü. Sağda: Largo’nun beş birleşik binasının kalbindeki merkezi avlu. Kredi… Luis Moreira
İle Lindsey Tramuta
Mücevher markası Pandora’nın kurucu ortağı olan Danimarkalı kuyumcu Per Enevoldsen ve arkadaşı Steen Bock Portekiz’in Porto kentini ilk kez ziyaret ettiklerinde, sonunda orada birlikte bir şeyler inşa etmek için geri döneceklerini biliyorlardı. Fikir, 2016’da geri döndüklerinde ve şehrin Largo de São Domingos semtinde 16. yüzyıldan kalma bir çift bina keşfettiklerinde netleşti – yakında müsait olacaklardı ama üzerinde çalışılması gerekiyordu. Şimdi, çiftin beş miras binasına yayılmış 18 odalı bir oteli Porto merkezli ilk restoran Cozinha das Flores ve bar Flôr ile birleştiren açılış konukseverlik projesi (bu hafta açılıyor) Largo’nun ayrılmaz bir parçası. , Lizbon doğumlu, Londra merkezli şef Nuno Mendes’ten. Space Copenhagen tarafından, yerel malzemelere ve bölgesel zanaatkarların çalışmalarına odaklanılarak tasarlandı – restoran için fayanslı bir duvar resmi yaratan Pritzker Ödüllü mimar Álvaro Siza da dahil olmak üzere – her alan bir Portekiz evinin görünüşünü ve hissini yeniden yorumluyor. Tatlı karides ve presunto balchão (baharatlı, asma soslu jambon) ile buğulanmış yumurtalı kek gibi yemekler pişirecek olan Mendes, uzun zamandır annesinin memleketinde bir proje peşinde koşmanın hayalini kurmuştu. “Yukarıda odaları olan sokağa bakan bir restoran yaratma fırsatıyla birleştiğinde bu özellikle heyecan vericiydi” diyor. “İnsanları bir geceliğine ağırlamak harika ama onlarla 24 saatiniz varsa işler çok daha eğlenceli oluyor.” Largo 25 Mayıs’ta açılıyor thelargo.com .
Bunu giy
Hint Sanatını Öne Çıkaran Erkek Modası
İle Jameson Montgomery
Şu anda dünyanın en kalabalık ülkesi olan Hindistan, lüks erkek giyiminde uluslararası sahnede uzun süredir yeterince temsil edilmiyor, ancak üç tasarımcı bunu değiştirmeye çalışıyor. Kartik Kumra, pandemi başladığında Pennsylvania Üniversitesi’nde ekonomi okuyordu ve memleketi Delhi’ye dönmeye zorlandı. Yıllardır Hindistan’ın tekstil geleneklerinden büyülenmişti ve bu fırsatı değerlendirerek adı Sanskritçe zanaatkar anlamına gelen markası Karu’yu buldu. Küçük ölçekli üreticiler, markanın antika el tezgahlarında dokunmuş ipek ve vual kumaşlarını tedarik ederek kamp gömleklerine ve patchwork pantolonlarına ev yapımı bir kalite kazandırıyor. Harsh Agarwal, hukuk fakültesinden kalıcı olduğu ortaya çıkan bir boşluk yılında markası Harago üzerinde çalışmaya başladı. Rajasthan, Jaipur’da bulunan Agarwal, birlikte çalıştığı her tekstil ustasının evini ziyaret ederek ona tedarikçileriyle ilişkiler kurma şansı veriyor. Hatta bazen, markanın aplikeli ceketleri ve dantelli şortları için yeni tasarımlara ilham verebilecek düğün yorganları ve işlemeli mutfak havluları gibi kişisel hazinelerini bile gösteriyorlar. Rikki Kher, Yeni Delhi’de uzun yıllar bir moda tedarik şirketi işletti ve Hint kumaşlarıyla kendi kıyafetlerini yapmaya başladı ve sonunda 2013’te kendi şirketi Kardo’yu kurdu. Gujarat’tan khadi kumaşlar, Andra Pradeş’ten Ikat boyama – tümü Kardo’nun atölyesinde kendi bünyesinde yapılan el boyaması gömleklikler ve çizgili ipek büzme ipli pantolonlar dahil olmak üzere markanın tasarımlarına.
Bunu gör
Bir Londra Sergisinde, Alexandre da Cunha Gündelik Nesneleri Canlandırıyor
İle Juan A.Ramirez
Brezilyalı sanatçı Alexandre da Cunha, 25 yılını Londra ve São Paulo arasında bölerek geçirdi ve şu anda İngiltere’nin başkentindeki Thomas Dane galerisinde düzenlenen kişisel sergisi “Broken”da her iki ortamın da etkisi hissediliyor. “Sürgün” mini serisinde, kinetik bir dış dünyadan bir kapana kısılmışlık hissi uyandıran, kağıt üzerine beş guaş boya çalışması yer alıyor. Ancak, sergiyi tamamlayan multimedya çalışmaları gibi, neşeli Latin Amerika renklerine olan düşkünlüğü, kasvetli varoluşçuluğu uzak tutuyor. Da Cunha ayrıca, kendi ülkesinde çok yaygın olan Brutalist binalara bir gönderme olarak, cam şişelere kapatılmış ve küçük beton blokların üzerine yerleştirilmiş anahtarlar ve madeni paralarla sık ziyaret ettiği buluntu nesneler dünyasına geri dönüyor. Thomas Dane’de bu çalışmalar, kürek saplarından ve canlı renkli kumaşlardan oluşan derme çatma bir pencere içeren São Paulo’dan daha sonra yapılmış olanlarla sohbet halinde. Açıkça görülüyor ki sergi, adını bir potansiyel ifadesi olarak alıyor. “ Kırık” 15 Temmuz’a kadar izlenebilir, thomasdanegallery.com .
Buna göz dik
17. Yüzyıl Maksimalizmini Canlandıran Bir İngiliz Kumaş Koleksiyonu
İle Ellie Pithers
Perde üreticisi Gemma Moulton, 2020 yılında basit bir hedefle yumuşak mobilya şirketi East London Cloth’i kurdu: Britanya’daki zengin geçmişi yavaş yavaş gözden kaybolan, kuşatma altındaki tekstil endüstrisini desteklemek. Evvel’in ipek dokuma endüstrisinin kalbinde yer alan doğu Londra bölgesinden sonra Spitalfields Koleksiyonu adını verdiği son kumaş teklifi tam da bunu yapıyor. Kraliçe II. Elizabeth’in taç giyme töreni kıyafeti için ipek dokumakla ünlü, aile tarafından işletilen, asırlık bir Suffolk değirmeninin arşivlerini keşfetmeye ve bunlardan çizim yapmaya davet edildi (ve daha önce Spitalfields’de, East London Kumaş’ın şu anki stüdyosundan sadece birkaç metre uzaktaydı), Moulton üç tasarım seçti ve onları çağdaş zevkler için yeniden canlandırdı. Ortaya çıkan kumaşlar – her ikisi de 17. yüzyıldan kalma çiçek motifli ve çiçekli kafes desenli çizgili bir ipek ve tümü pastel renk gruplarına sahip bir Regency dönemi pamuklu şerit – bir iç mekana geçmişte kalmış bir ihtişam dokunuşu getirecek. . Moulton, “Tam ölçekli basmadan bahsetmiyorum” diyor. “Ama muhteşem bir ipek başlık veya yatak eteği fikrini seviyorum.” Bu çok maksimalist geliyorsa, Moulton’ın Spitalfields’de yaşayan bir müşterisinden bir ipucu alabilir ve duvara asmak için küçük bir kumaş parçasını çerçeveleyebilirsiniz. Metre başına yaklaşık 250 $ ‘dan, doğulondoncloth.co.uk .
Bunu al
Bir Mimari İkilinin Değerli Nesneleri
İle Gisela Williams
Karl Fournier ve Olivier Marty’nin Paris ve Marakeş merkezli mimari ikilisi bir ev tasarlarken, genellikle mümkün olduğunca elle yapılmış nesneler, mobilyalar ve yüzeylerle dolu tamamen tasarlanmış bir dünya yaratırlar. Studio KO olarak, 2017’de Marakeş’teki ünlü Yves Saint Laurent Müzesi’ni, el yapımı pişmiş toprak tuğlalardan desenli cephesiyle ve 2019’da Los Angeles’taki Flamingo Malikanesi için özel yapım vitray pencerelere sahip beton bir hamamla tasarladılar. bazı insanların fark etmeyebileceği küçük şeyler, sonda yapılan ve en önemli olan son dokunuşlar,” diyor Fournier. İkili, yıllar boyunca birden fazla depolama alanında tuttukları binlerce nesneyi topladı ve tam olarak doğru projeyi bekledi. Bu ayın başlarında, arka direktör Nathalie Guihaumé ile birlikte, bu nesneleri ve en sevdikleri zanaatkarlarla işbirliklerini satabilecekleri L’Oeil de KO (KO Eye) adlı bir çevrimiçi mağaza açmaya karar verdiler. L’Oeil de KO, İngiliz seramikçi Rosie McLachlan’dan ayı biçimli bir mumluk ve Paris merkezli Marie Lautrou’dan taş işçiliği kadehler gibi nesnelerin yanı sıra, Belçika merkezli Atelier Pierre Culot ile işbirliği yaparak bir seramik sofra takımı koleksiyonunu tanıtacak. Fournier, birkaç yıl önce müzayedede birkaç çay fincanı satın aldığında Culot’nun işini keşfetti. Fournier, “Sevdiğimiz zanaatkârların çalışmalarını desteklemek ve paylaşmak istiyoruz” diyor. “Dünyanın artan tekdüzeliğine karşı koyan, elle yapılmış bir çalışma.” oeildeko.com .
Bunu düşün
Bir Mahjong Setinin Duyusal Neşesi
İle Amy Fang
Mahjong geceleri erken çocukluğuma damgasını vurdu, oyunun duyusal yönleriyle tanımlanan anılarım: parmaklarımın altındaki taşların serinliği, oyuncular taşları karıştırırken ardı ardına gelen ses (Çinliler buna “serçelerin cıvıltısı” derler). Mahjong, T’nin bir mimarlık firmasının mahjong kulübü hakkındaki son hikayesinin vurguladığı gibi, oyunla ilgili olduğu kadar ambiyansla da ilgilidir. Her şey mahjong setinin görünümü ve verdiği hisle başlıyor ve son zamanlarda yeniden oynamaya başladığım için kendimi bazılarına göz dikerken buluyorum. İster ailenizden geçmiş, ister çevrimiçi kaynaklı olsun, biraz tarih içeren karoları kullanmakta çok fazla keyif var. Sandalye ve Etsy, 1970’lerden kalma, eskitilmiş patinaları ve geleneksel çizimleriyle öne çıkan vintage setler sunuyor. Daha çağdaş bir dokunuş isteyenler için, Yellow Mountain Imports’un “Çifte Mutluluk” seti, genellikle karoların arkasını renklendiren yekpare zümrütten ustaca bir sapma olan yeşil çizgileri sergiliyor. Ve minimal zarafete yönelen oyuncular için, Aerin’in karoları beyaz melaminle yapılmıştır ve yonca yeşil bir kutu içinde yer alır. Mahjong oynama eylemi ve setin kendisi, oyuncunun olmasını istediği kadar lüks veya kısıtlanmış olabilir.
T’nin Instagram’ından
Bir Yeraltı Mahjong Kulübünde Sert Rekabet ve Lychee Martinis