Kitabın şans eseri elime geçmesi, sanırım Haziran ayından beridir tesirini üzerimde hissettiğim Livaneli'nin 'Serenad'ı gibi uzun bir müddet beni etkisiyle uyutacak gibi.
Son günlerimin ağır aksak kendimi dinleyerek geçen saatlerinde, uykusuzluğun el verdiği kadar işlerle meşgul olmanın dışında, pekte iç açıcı yaşamadığımı farkettiren kitap oldu.
Arka kapağını okuduğum zaman, kitabın ismindeki 'Kürk Mantolu Madonna' tabirinin zannettiğimden çok uzak olduğunu gördüm. Önsözü okuduğumda ise kitap hakkında hiçbir bilgimin olmayışı beni mutlu etmeye başladı. Elimde tuttuğum hediye paketini yırtmadan önce içinde ne olabileceğini sallayarak tahmin etme hissi verdi ve Raif Efendi'yi tanıtan soru cümlelerinde, paketin içindeki her neyse çoktan etkilendiğimi hissettim.
Sayfalar ilerledikçe, sayılar arttıkça ve kitabı tutması kolaylaştıkça, kendime ne kadar acımasız davrandığımı öğrendim. Karakter analizleri, tahliller, betimlemeler, yüzlerdeki o derin ifadeler, bakışlarda "Aslında beni anlamanı ne çok isterdim.", kelimelerini duymak; birkaç ayda yaşadıklarımın özeti gibiydi.
Okumaya çok iştahlı başlamış, bitirmeye üşenmek istediğim halde uyuyakalana kadar okuduğum, tüm o içinde mükemmellik barındıran kavramları hak eden bir kitaptı. Bir kadın için bir erkeğin düşüncelerine dokunmak veyahut tam tersi olsun, bu kitap bunu başarıyor. Empati her sayfada mevcut. Durak noktaları çok az olmasına rağmen tekrar okumaya başladığınızda bocalamıyorsunuz. Arkadaşlarım okuduğum kitaplar hakkında benden yorum istediklerinde, kitabın bende hissettirdiklerini anlatırdım hep. Bu metinde öyle bir tat verecek sanırım. Onun dışında 10 puan verdiğim bir kitabı hissettirdikleri dışında, kolayca kelimelere nakşedemeyeceğimi biliyorum. Okumayı düşünenlerin listelerinde basamak atlamayı hak ediyor.