Bu gerçekten önemli!Alıntı Yapılan Kişi: spastik
Gelinmesi gereken noktalardan biri bence.
Sevgilerimle Oğuz arkadaşım
ÖZGÜRLÜK BENİM İSTEDİĞİM YERDE BAŞLAR. benim istesiğim yerde biter. neden mi? kolay. üniversiteleşme oranı %2 olan ve hala töre cinayetlerinin işlendiği mantıkta olan insan topluluğu benim kültürümü yada uyacağım kuralları beliryemez. yok öle üç kuruşa beş köfte. sen ilerlemiyeceksin, olduğu yerde duracaksın, başının kuma gömeceksin, sanat üretmeyeceksin,bilgi üretmeyeceksin,kendini hiçbir şekilde yenilemek yada geliştirmek için çaba harcamıyacaksın,kız çocuklarını insandan saymayacaksın,senin istediğin bir kişi ile evlendi diye kızını traktörle ezeceksin,yirmi dört saat yazar çizer aydın kimselere küfredeceksin, bir tane yolda beraber yürüyen çift gördün mü şeytanı bile şaşırtacak cinlikler gececek aklından sonra da kalkıp benim kültürü mü be3liryeme kalkacaksın. yok ya . sonra bunlara uymamak asilik olacak, edepsizlik olacak terbiyesizlik olacak. cemin dediği gibi bende bunlara gözümle gülerim. ben topluma uymayacağım arkadaş toplum bana uyacak üreten benim çoğaltan benim bilgi adına çalışan benim. toplumu hurafeler mi bir yere taşıyacak yoksa bilgi mi. cumhuriyyet öncesi hurefelerin nereye taşıdığını gördük, isterseniz dönenim oralara. ben yön vereceğim bu topluma benim kültürümle yaşıyacaklar. gerekirse kafasına vura vura. bundan elli yıl önce insanların örf dediklerine şimdi gülmüyor muyuz. aynı mantık bundan elli yıl sonrası içinde gecerli deil mi onlarda bizim tabularımıza gülüp gececekler ilerlemenin esprisi bu deil mi. hepimiz aslında toplumların gecirdiği devrimleri kısacık hayatımızda gecirmiyor muyuz. hatırlıyorum bundan 10 yıl önce kısa pantolon giymak istemezdim yürüyüşüm belli oluyor diye. şimdi ise yazın uzun bişeyler giymek boğuyor beni. eskiden insanların bakışları deli ederdi beni şimdi ise bakışları tarik ediyor beni bakın bakın daha fazla bakın burada bir birey var bakın ve görün. sarhoş olmaya gelirsek,acıkcası bunun için özelli birşeyler içmeme gerek yok ki çünkü gecen gün kemeradakendimi izledim gerceekten sorhoş vari bi halim varmış. bu hal içinde toplum içinde olmaktan inanılmaz keyif alıyorum. sevgilimle yürürken insanlar bakıyorlar evet ama tanrım nasıl bi keyif bu daha fazla sarılıyoruz birbirimize. ne demişler dinsizin hakkından imansız gelir. neden böle yapıyorum çünkü aynaya baktığımda kendisine yabancılaşmış bi oğuz görmek istemiyorum..............
saygılarımla
Bu gerçekten önemli!Alıntı Yapılan Kişi: spastik
Gelinmesi gereken noktalardan biri bence.
Sevgilerimle Oğuz arkadaşım
"Spastik" rumuzlu Oğuz kardeşimiz, yazını okurken ne hissettiğimi paylaşmak istedim.
Boğazını yırtarcasına bağırdığını, isyan ettiğini, aklındaki o güzel düşüncelerin toplumda yer bulamamasının verdiği yanıklığı taa yüreğimde duydum.
Ama "VAR" oldukça hiçbirimiz kendimize ve inandıklarımıza yabancılaşmayacağız.
Engelli olalım veya olmayalım, özgürlük bizim karekterimizdir....
Umut dolu güzel yarınlar dilerim sana.
Saygılarımla
NEDENDİR BİLMİYORUM AMA MESAJIMA YANIT YAZAN SON İKİ ARKADAŞIMIZI MERAK EDİYORDUM. BUNUN ÖZELLİKLE Bİ NEDENİ YOK SADECE HİS. BUNDAN DOLAYIDA YAZDIKLARI BENİ SEVİNDİRDİ. SANIRIM SÖLEMEYENLERİ,YAZILAMAYANLARIDA DUYDULAR SATIRLARDA . SEVGİLİ ALİ EREN ÇOK HAKLISIN ÖZGÜRLÜK BİZİM VE ÖZELLİKLE BENİM KARAKTERİM BIRAKIN TOPLUMU ÇOK ÇOK DEĞER VERDİĞİM AİLEM BİLE BUNA ENGEL OLAMAZ, OLMAZLAR. ÇÜNKÜ ONLARDA BAŞŞKASININ HAYATINI YASAYAN , KENDİ BEDENİNDE BAŞKASININ RUHUNU TAŞIYAN Bİ OĞUZU İSTEMEZLLER. VAR OLMAK , BAĞIRIP ÇAĞIRMAK,SARHOŞ OLMAK,SEVGİLİYLE SARMAŞ DOLAŞ OLMAK BURADA GÜZEL.İNNSANLARIN ŞARKIN BAKIŞLARRINA MARUZ KALMAK,TEPKİLERİ GÖZLEMEK VE İNADINA VARIM DEMEK BU ÜLKEDE İNANILMAZ KEYİF VERİYOR İİNSANA ASLINDA BU BİR VAROLUŞ BİÇİMİ BAŞKA TÜRLÜ OLABİLECEĞİMİ SANMIYORUM.İNSAN BİR DEFA FIRSATLARI DEĞERLENDİRİP VAROLUŞ ŞEKLİNİ ORTAYA KOYUNCA YANİ PERDEYİ YIRTINCA BASKA TÜRLÜÜ OLAMIYOR. TEPKİLERİNİZDEN DOLAYI TEŞEKKÜRLER
SAYGILAR
OĞUZ
Son 4 mesajı okuduğumda aklıma, başka bir başlık altında yazdığım yazımın bir bölümü geldi, manuel olarak alıntı yapıyorum.
"Sonuç olarak; ben "Sokakta bağırarak gülmek, eğlenmek, sevgilinizle sarmaş dolaş yürümek ya da kızmak, küfretmek, sarhoş olmak, kavga etmek" bunların hepsini ve daha da fazlasını yaptım. "ama" kelimesini kullanmadım, ama ben özürlüyüm yapamam ki demedim. Asla banchi jamping yapamam , bu özürlü olduğum için değil yüksekten korktuğum için. Özürlü olduğum için yapamayacaklarım da vardır. Bunlar umrumda da değil.
Belkide kendi kendimizi özürlü kılıyoruz. Neden kendimizi diğerlerinden ayırıp dernekler kuruyoruz, neden ben suan engelliler sitesinde bunları yazıyorum? Neden sorusuna verilecek en iyi cevap çünkü ile başlar.
Çünkü biz kendimizi dierlerinden ayırıyoruz, kendimizi özürlü hissediyoruz, Onlar varsınlar bize farklılığımızdan dolayı baksınlar, bizde onlara bakarız (bunu yaptım da) Eğer ben özürlüysem bununla gurur duyuyorum ve hep gurur duyacağım. "Keşke" yerine "İyi ki" yi kullanalım. Hayatı bir film olarak görün tek başlangıç ve tek son vardır. Bitti diye nitelendirdiğimiz olaylar aslında devamlardır.
İyi ki özürlüyüm, iyi ki yaşıyorum."
Saygılarımla
Sanırım son dört mesaj ve A geyik aynı nokta üzerinde duruyoruz. Elbette sakat olmak umurumuzda değil ve asla kendimizi ayırmıyoruz hiç kimseden. Ben buraya katılmakla kalmıyorum, ülkemin tüm güncel sorunları ile ilgili erebildiğim her yerde var olmaya çalışıyorum ve sadece internettede değil, faal yaşamımda da.
Bu sayfalara bakıp karar vermenin doğru olmadığına inanıyorum.
"VAR" olmaktan kastım "İNSAN" olmanın varlığından kaynaklanıyordu. Sevgili ageyik kardeşimiz, yanlış anlaşılmasın. Yazdığın cümlenin birinci bölümüne yani "iyi ki sakatım" a katılamam ama "iyi ki yaşıyorum"da bütün kalbimle yanın da olduğunu bilmeni isterim. Çünkü bütün yaşanan sakatlıklar çok büyük bir yüzde ile cehalet ile bağlantılı. Cehaletin de sevinilecek "iyi ki" denecek bir yönünün olduğuna inanmıyorum. Ülkemizde yaşayan insanlarımızın % 12'si sakat. Bu, sakatların suçu mu? ki "iyi ki sakatım" diyeyim. Ama başıma geleni cesaretle göğüslerim ve mücadele ederim. O başka.
Engellerimiz bizim seçimlerimiz mi? Hayır. Kimimiz yanlış yapılan bir iğne sonucu, kimimiz maganda kurşunu, kimimiz trafik canavarı, kimimiz doktor hatası, kimimiz ailelerimizin akrabalığından kaynaklanan, kimimiz radyasyonları çayları bizlere "yok birşey" diyip içirten zihniyetten, kimimiz çevreyi, toprağımızı ve hatta yağmurumuzu, soluduğumuz havayı kirleterek genetik yapılarımızı bozan "YAŞAM KATİLLERİ" cahiller orduları tarafından sakat bırakılmadık mı?
Haaa ama başımıza gelmiş ve gelecek her türlü olumsuzluğu göğüslemesini bilecek kadar güçlü olduğumu bilmek bana yetiyor ve hayatımı aksatmıyor engelli olmam. Zaten aksatmasına da izin vermem.
Ve İYİ Kİ YAŞIYORUM diyorum büyük bir mutlulukla, huzurla.
Çünkü yaşamımız daki bu cahiller ile mücadele etmek, onları "YOK" etmek için önce ne şeklide olursa olsun "VAR" olmak gerekiyor.
Yaşam, "EYLEM" dir......
Saygılarımla.
Ben doğuştan özürlüyüm, bir olay neticesinde sakat kalmadım.Yani ben iyi ki sakatım demedim. Şu an içinde diyemem. İleri de ne yaşayacağımı da bilmiyorum. Her insan gibi benimde sakat kalma olasılığım %50 dir. Çünkü gerçekleşmemiş her olayın olma ihtimali %50 dir. Sonuçta ya olacaktır ya da olmayacaktır.Alıntı Yapılan Kişi: A_GEYiK
Ben özürlü olmasaydım "ben" olabilir miydim? Özürlü olduğum için "ben" olabiliyorum.
2003 yılında tamamen tesadüfler sonucunda bir ortopedi doktoru ile tanışıyorum. Tıbbın ilerlediğini, fiziki durumumun iki ameliyat ile düzelebileceğini söylüyor. İlk başta önem bile vermiyorum. Aile,arkadaş ve çevre baskısı sebebiyle şansımı denemeye karar veriyorum. Karar aşamasında defalarca doktorumla konuşuyorum.
Ben kendimi özürlü hissetmiyorum, yürürken sizden farklı yürüdüğümün farkında değilim. İki kol kullanmak bana çok saçma geliyor. Amaliyatlar sonrasında fiziken düzelirsem kendimi işte o zaman özürlü hissedebilirim. Farklı bir "ben" olma endişesi vardı. Sonuçta üç ameliyat geçiriyorum. Toplam 5 ay yatmak durumunda kalıyorum ve ameliyatlar başarılı olmuyor. Eski halimden hiç bir fark yok.
Başarılı olsaydı normal bir insan gibi yürüseydim, iki kolumu kullanabilseydim işte o zaman inanın bana ben özürlü bir kişi olduğumu hissedecektim.
Belki de ben bir oyun oynuyorum ve bu oyunun adı da polyannacılık değil A_GEYİKciliktir.
İşte bu yüzden iyi ki özürlüyüm...
Alıntı yapmış olduğum yazımın bütününü okursanız beni daha iyi anlarsınız.
http://www.engelliler.biz/forum/viewtopic.php?t=15547
Saygılarımla,