'anne ve çocuk' etiketli yazılarRSS Veri Akışı
Çocuk sahibi olmanın nasıl değerli ve önemli bir süreç olduğunu biliyoruz ancak bununla birlikte neredeyse tüm anne babalar ya da adayları hamilelik süreci itibari ile çevrenin çocuk yetiştirmenin zorluklarından dem vuran negatif yorumlarına maruz kalabiliyor.
Bu olumsuz düşünceler ve akıl vermelerle beslenen anne baba adayları az ya da çok çocuk yetiştirme yöntemlerini belirlerken bu durumdan etkilenebiliyor. Dolayısıyla çocuğumuzla zorlandığımız her anda bu tip düşüncelerin gölgesi oluşabiliyor kafamızda. Çocuğumuzu olması gerektiğinden daha fazla zorlayarak disipline etmeye çalışıyoruz, cezalar verebiliyoruz ya da oyuncaklara boğup her isteğini yaparak aman sorun çıkarmasın, ağlamasın diye sınırlarını öğretemeden büyümelerini izliyoruz. İstemeden ve fark etmeden küçük çocuklarımıza yansıttığımız şey, yaptıkları davranışın değil de kendilerinin yanlış olduğu hissini uyanmasına sebep oluyoruz.
Ebeveynler olarak üzerinde en fazla durup düşündüğümüz ve karşısında çaresiz hissettiğimiz konulardan biri öfke nöbetleridir. Aslında çocukluk döneminde yaşanılan öfke krizleri ve sinir atakları sandığımız kadar korkulacak şeyler değildir. Hatta çocuk gelişiminin oldukça olağan süreçlerinden biridir. Hayat tecrübeleri yaşadıkları küçücük olumsuzlukta ya da hayal kırıklığında sakinliğini koruyabilmeye yetmeyecek kadar az olduğu için verdikleri ilk tepki çığlık atmak, bağırmak ve ağlamak olabilir. Zaman içinde büyürken, öfke kontrolünü yapabilmeyi öğrenecektir. Düşünün biz yetişkinler olarak bile büyük çoğunlukla öfkemizi kontrol edemediğimizden şikayet etmez miyiz? Çocuklarımıza bu konuda biraz daha anlayışlı davranış onlara zaman tanımalıyız.
Bebek büyütürken anne ve babaları en çok zorlayan konulardan biri bebeğin uyku alışkanlığı. Kimi zaman gece uyumayan bebekler anne babaları da uykusuz ve zor bir güne uyanmaya iterken kimi zaman gündüz uykusu uyumayan bebekler ile kendine vakit ayıramayan anne babaların sıkıntıları arşa çıkıyor.
Bir uyku uzmanının dediği gibi bebeğe alkışlamayı, yemek yemeyi, yürümeyi nasıl öğretiyorsak uyumayı da öğretmemiz gerekiyor. Peki uyku eğitimi nasıl olur?
Türkiye'de nüfusun yüzde 86'sı dişlerini fırçalamıyor. Bu araştırmayı okuduğumda gözlerime inanamadım. Çok büyük bir oran olmakla birlikte bu konuda acilen ilkokullardan başlayıp ciddi bir eğitim verilip alışkanlık edindirilmesi gereken bir konu.