02.01.2005 - 01:00 | Son Güncelleme: 02.01.2005 - 01:00
Dost bildiklerim (Diyalog Köşesi)
Yıldızlarım vardı biriktirdiğim bir yanıp, bir sönen ve imkansız sevdalarım koynumda. Dost sandığım yabancı yüzler vardı gözlerime bakan.
Yıldızlarım vardı biriktirdiğim bir yanıp, bir sönen ve imkansız sevdalarım koynumda. Dost sandığım yabancı yüzler vardı gözlerime bakan. Ve yüreğini bana sunduğunu sandığınım insanlar... Hüznümle beni sevecek kederimle beni kabullenecek ve her neredesin dediğimde ellerini bana verecek birilerini beklerdim hep. Gönlümü limanına yaklaştırdıklarım vardı baharlı gecelerde. Ya da ben öyle istedim diye beni anlayanlar. Ama hiç kimse beni karşılıksız sevmedi senin gibi; kimse ten duvarını aşamadı ve ulaşamadı aslında her zaman sahip olduğun yere. Hiçbiri dolduramadı biçare derbeder ruhumu senin yaptığın gibi. Benim onlarda gördüğümü onlar bende görmedi, bilmezlerdi çünkü senden dolayı, senin için sevmeyi. Söz namustu... Sahteydi gülüşler ve kayboldular bir akşam üzeri ansızın. Döndüler vaatlerinden farkında değillerdi ki söz namustu ve insan namus için yaşardı. Değerlerini de yitirdiler bir gün ve yıllardır sakladıkları altınları bir anda kıymetsiz tenekeye dönüştü ama yine de anlamadılar ki bu yollar hep ateşe çıkardı. Yalandan sevgi dağıtmayı marifet bildiler de hak edene değil de yüreklerine doldurduklarını yüreksizlere verdiler. Ama şimdi şükrediyorum iyi ki kimse anlamadı beni senin gibi ve karşılıksız sevmedi çünkü. Biliyorum onlar manasız mantıksız bir cümlenin ortalık yerine noktalarla esir edilmiş birer kelimeydiler. Kurtuluş ümidi olmayan ve onlar zaten bunca zaman bir kere bile yağmurdaki gül kokusunu duymadan yaşatmak için değil de yaşamak için nefes aldılar.. > Ülkü Odabaş Kuşlar kanatlarını ödünç verse bize Sen ölmedin küçük, Aniden gidişin, bir hicretti yüreğine. Yuvadan uçuşun, isyandı kendine Anladım küçük, sevemedin bu yuvayı Anladım, aslında ağlamaktı gülüşün. Oysa sen büyüyecektin Hayallerin vardı yaşanacak Ümit çiçeklerin vardı yeşerecek Gözlerinden alıp güneşini Seyredip gülüşünü Bahara merhaba diyecekti gelincik Oysa bu gün gül bahçesinde Güneşine ağlıyor herkes, büyük küçük Gidişine ağlıyor çocuk... Ama gittiğin yerde güller solmaz Gündüzler gece olmaz Bize de çiçekler topla minik ellerine Yaseminler kokla bizim için de Oyuncaklarını kırdılar dünyada çocuk Ama kırılmayan oyuncakların vardır şimdi Çarpışmayan araban vardır en güzelinden Anneciğinle hiç korkmadan yapın yolculuk Sonsuzluğun güneşi gülsün yüzünüze Sen en güzel yuvaya uçtun minik kuş Kuşlar kanatlarını ödünç verse bize Uçabilsek yanına, tutabilsek ellerini Gülüşünü seyretsek güneşi seyreder gibi. Belki bir gün görüşürüz küçüğüm, Kim bilir belki bir gün... Gün batarken Gönüllere hüzün çöker Usul usul gün batarken Aşk ağacı yaprak döker Usul usul gün batarken Sanki büyür her bir yara Güzele ne olur çalma kara Rabbim koymasın kulu dara Usul usul gün batarken En zor şeydir hasret çekmek Gece gündüz yola gitmek En güzeli eve dönmek Usul usul gün batarken Yalan yanlış ömür geçer Gönül görmez ancak sever Yar gelince gözler güler Usul usul gün batarken Dünya döner biz görmeyiz Garip olanı hiç sevmeyiz Halimize şükretmeyiz Usul usul gün batarken Elim açtım boşta kaldı Bak bedenim dertler sardı Gözüm ufuklara daldı Usul usul gün batarken Uzakları yakın ettik Mayın dolu yoldan geçtik En zor olan AŞKı seçtik Usul usul gün batarken Akşam oldu güneş battı Bütün dertler ayan kalktı Sevenleri hasret sardı Usul usul gün batarken Yağmurda karda yar bekler Seven derde binbir ekler Of demez sabırla çeker Usul usul gün batarken Sıcak bir çaydır özlenen Boncuk gözlü yar gözlenen Mutluluktur hep beklenen Usul usul gün batarken Mehmet der ki çok dertliyiz Kâh akıllı kâh deliyiz Ağlasak da sevmeliyiz Usul usul gün batarken > Mehmet Okuyucu Kurtuluş Eğri oturalım da doğruyu söyleyelim, Niyet hayır olunca, hayır olur âkıbet, Veren el daha üstün bunu böyle bilelim, Ezâsı, cefâsı var, kanser gibidir gıybet!.. Ötelerin ötesi dertlerin bittiği yer, Râzı olur Yaratan, sevdiğiyle olunca, Ender insanlar ancak herkes için döker ter, Rabbimize döneriz burada süre dolunca!.. Nereye adım atsak bir engel karşımızda, Aslanlar barınıyor altında her birinin, Bin ölçüp bir biçmeye âlet var çarşımızda, İyilikle doludur kalbi gönül erinin... Lisânda kaleler de, kelleler de alınır, Oturduğu yuvayı kirletenler arınmaz, Mazluma acı veren neticeye katlanır, Adaletin olduğu yerde zulüm barınmaz!.. Lâtife lâtif gerek, kılıcı keser kalem, Sarı sabır yiyenler tadını sonra bulur, Ulvi gâyesi olan sapıtmaz sapsa âlem, Nimete şükredenle birlikte olan kurtulur!.. > Ramazan Çetin Ardından Her gün bir işkence sanki, Bitmeyen bir kâbus gibi. Her anımız hasret dolu, Gözlerimizde kalmamış fer. Özlem dolu satırlarla, Avunur olmuşuz biz. Gözümüzde tüter her şey, En küçük mutluluklar. Her şey ulaşılmaz olur, Hayal olur duygular, Çıkamayız içinden. Anlarız gerçeği biraz geç Elimizden bir şey gelmez. Dua etmekten başka... > Metin Çiçek / Samsun