Omelas’ı terk eder, karanlığa doğru yürür ve geri dönmezler. Gittikleri yeri hayal etmek, mutluluğun şehrini hayal etmekten bile zor. Mümkün değil betimleyemiyorum. Belki de öyle bir yer yok. Fakat Omelas’ı terk edenler, nereye gittiklerini biliyor gibiler.
Bir şeyi alt edemiyorsan, onun yanına katılacaksın. Eğer acı veriyorsa, üstüne gidip tekrarlayacaksın. Fakat çaresizliği yüceleştirmek, hazzı küçümsemektir. Şiddeti kabullenmek, diğer her şey üzerindeki kontrolü kaybetmek demektir.