- 00:12Kuzey Kore'den Obama'ya sert mesaj
- 23:59Merkez Bankası'ndan döviz deposu kararı
- 23:43AP'nin yeni başkanı belli oldu
- 23:2624 saatte üç terör örgütüne darbe
- 23:21Alanyaspor Ertuğrul Sağlam'a emanet
- 23:12G.Saray kupada güldü
- 23:00Lavrov: Suriye'ye girmesek Esed rejimi düşecekti
- 21:42Ankara'da doğalgaz patlaması! 3 yaralı
- 21:23Fenerbahçe Kupa Voley'de şampiyon oldu
- 21:22Bağdat'ta bombalı araçla saldırı: 7 ölü
- Altın147,033
- BIST82.363
- Dolar3,7764
- Euro4,0385
- Euro/Dolar0.00
- Sterlin4,6634
- İstanbul8 °C
- Ankara0 °C
- İzmir8 °C
- Konya-2 °C
- Adana9 °C
- Antalya10 °C
- Diyarbakır-1 °C
- Bursa7 °C
- Kayseri-2 °C
- Kocaeli6 °C
- Şanlıurfa4 °C
- Gaziantep2 °C
- İçel10 °C
Yargıtay Onursal Başsavcısı Sabih Kanatoğlu bir konuşmasında Yüzde 96 oy alsalar da bir anlam ifade etmez sözüyle Türkiyede demokrasinin gerçekte ne anlama geldiğini bütün çıplaklığı ile ortaya koymuştu. Halkın yarısının oyunu almış bir parti nasıl oluyor da bu kadar fütursuz saldırıların odağı haline gelebiliyor? İşin nasılını Ahmet Altan anlatıyor:
AKPye kapatma dersleri...
Tamam, bu ülkede hukuka pek aldırmayan bir ordu-yargı işbirliği var.
Biz bunu, 12 Eylülde Anayasayı ortadan kaldıran darbecileri kutlamaya giden Anayasa Mahkemesi üyelerinde gördük, 28 Şubatta Genelkurmay salonlarını dolduran yüksek yargıçlarda gördük, 27 Nisanda gördük, Anayasa Mahkemesinin 367 kararında gördük, Danıştay Başsavcısının darbeleri öven konuşmasında gördük.
Gördük bunları.
Bu iki gücün ülkeye gerçek bir demokrasinin gelmesine direndiklerini de biliyoruz.
Bu da kimse için bir sır değil.
Ama sistemin temellerini oluşturan bu iki güç bile daha sekiz ay önce halkın yarısının oylarını almış bir partiyi kapatmaya öyle kolay kolay karar veremez.
Peki, nasıl oldu da Yargıtay Başsavcısı böyle bir kapatma isteğiyle ortaya çıktı?
Bunu anlamak için biraz da AKPye bakmak lazım bence.
Halkın yarısının oyunu almış bir parti neden böyle itilip kakılıyor?
Çünkü AKPnin bu güçleri cesaretlendiren titrek bir yanı var.
Bastığı yere sağlam basmıyor.
Yaptığı her şey yarım neredeyse.
Avrupa Birliğine üye olmak istiyor ama bunun gereklerini bütünüyle yerine getirmek konusunda isteksiz.
Fırsat bulduğunda hemen savsaklıyor.
Hukuk diyor ama Şemdinlinin üstünü örtüyor... Hrantın katillerini araştırmıyor.
Özgürlük diyor ama türbanı özgürleştirirken üniversiteyi bütünüyle özgürleştirmek fikrinden uzak duruyor.
Eşitlik diyor ama DTPnin kapatılmasına karşı ciddi bir mücadeleye girmiyor, sadece kendini kurtarmaya çabalıyor.
Demokrasi diyor ama 301. maddeyi kaldırma işini erteledikçe erteliyor.
Halkı kucaklıyorum diyor ama kadrolara hep kendine benzer insanları yerleştiriyor.
Net, açık, aydınlık bir görüntüsü yok AKPnin, bu belirsizlik yüzünden kendini toplumda saygıdeğer bir konuma yerleştiremiyor, güvensizlik uyandıran bir kuşku bulutuyla dolaşıyor hep.
Ne zaman Avrupa Birliği yolunda attığı adımlar gibi demokratça davranacak, ne zaman Şemdinlide olduğu gibi hukuku da bir kenara iterek sistemle bir ittifak arayacak, kimse bilemiyor.
Çok akıllıca bulduğu bu belirsizlik yöntemi sanırım AKPnin en güçsüz yanı.
Zaten darbeyi de hep aynı yerden alıyor.
Avrupa Birliğine gireceğim diyerek Kemalist baskıyı sürdürmek isteyenleri tedirgin ederken, o baskıcı güçleri zaptı rapta alacak gerçek bir demokrasi ve hukuk sistemini oluşturmayınca, hukuksuz bir ortamda kendisini devirmek isteyen güçlerle yüz yüze geliyor.
Avrupa Birliği üyeliği, demokrasi, evrensel hukuk... Bütün bunlar, buranın gizli egemenlerini çıldırtıyor.
Siz hem bunları hedef diye söyler hem de gereğini yerine getirmezseniz, elinizde sizi koruyacak hiçbir alet olmadan vahşi ve öfkeli aslanlarla dolu bir arenanın ortasında çırılçıplak kalırsınız.
Arkasındaki bütün oy desteğine rağmen AKPnin yaşadığı da bu zaten.
Sağlam bir demokrasi ve evrensel hukuk kuralları olmazsa, AKP kendini hukuksuzluktan beslenen bir büyük güce karşı nasıl savunacak?
Ne kadar denerse denesin, onlarla anlaşamaz.
Hukuksuz bir ortamda, ne kadar oy alırsa alsın onlar kadar güçlü olamaz.
Dünya standartlarında bir demokrasiyle hukuk dışında, AKPyi saldırılardan koruyacak hiçbir zırh yok.
AKP ise kendi zırhını kendi deliyor bu kararsız, belirsiz, titrek duruşuyla.
Bütün bu muhtıralar, darbe övgüleri, iddianameler, zırhın o yırtık yerinden mızraklıyor bu partiyi.
Üstelik güven yaratmayan bu kaygan duruş, AKPli olmadığı halde bu partiyi korumaya koşacak milyonlarca demokrat insanı da bu kavgadan uzak tutuyor.
AKPnin yanında yer almayan insanların hepsinin Kemalist olduğunu, darbe istediğini sanmak ciddi bir yanılgı olur bence.
Onlar AKPye güvenmedikleri için bu kavgaya karışmıyorlar.
Demokrasi isteseler de AKPyi demokrasinin temsilcisi olarak görmedikleri için seslerini gerektiği kadar yükseltmiyorlar.
AKPye bu titrekliği nedeniyle saygı duymuyorlar.
Sanırım, AKP yöneticileri demokrasiyi ve evrensel hukuku kendileri açısından bir tercih olarak değerlendiriyor.
Bu, ne onlar için ne de bu ülke için bir tercih, bu bir mecburiyet.
Avrupa Birliği üyeliğine atılan adımla birlikte bu ülke aslanlarla dolu bir arenaya girdi.
Ne oradan geri dönebilir ne de çıplak elleriyle aslanlarla başa çıkabilir.
O aslanları kafeslerine sokabilmek için eldeki tek silah, demokrasi ve hukuk.
Onları sağlam bir şekilde tutmazsanız...
Ne kadar oy alırsanız alın kendinizi darbelerin, pençelerin, dişlerin açacağı yaralardan kurtaramazsanız.
Sonunda birileri o aslanları kafeslerine sokar ama...
O arada herkes de bitap düşer. (Taraf)