İstiklal MarşıGeyikli Park, Sunay Akın (Sayfa 49 - İş Bankası Kültür Yayınları)
Peki ama neden?.. Ne oldu da biz, "İstiklal Marşı"mızı gerçek bestesiyle dinlemiyoruz?
Zeki Üngör, "Sahibinin Sesi" stüdyosunda orkestrayla marşı çalar. Stüdyodan çıktığı zaman, teknisyenler, marşın çok süratli olduğunu ve plağın ancak yarısının dolduğunu söyleyerek, geri kalan kısmı için de başka bir marş çalınmasını rica ederler. Ne var ki Üngör, bu teklifi uygun görmeyerek, marşı ağır bir şekilde yeniden çalacağını, böylelikle plağın dolacağını ve gramafonun hızının artırılmasıyla da bestenin gerçek haliyle dinlenebileceği önerisini sunar. Teknisyenler teklifin çok mantıklı olduğunu söyleyerek, gerçeğinden daha ağır bir halde çalınan ve böylelikle plağın tümünü dolduran marşı kaydederler. Zeki Üngör, büyük bir hata yaptığını sonradan anlayacaktır. Marş çalınırken, gramofonun hızında bir ayarlanma yapılması gerektiğini kim, nasıl bilecekti ki?
Paolo elinin tersiyle kağıtları okşayarak, "Neden denemiyorsun?" diye sordu.Katilin Gözyaşları, Anne-Laure Bondoux (Sayfa 31)
"Dünya seyahatini mi? Çünkü beni aşıyor. Görüyorsun ya, ben tek bir toprakta yeşerebilen üzüm bağı gibiyim; şu ya da bu tepeceğin yamacında, güneşe belli bir açıda yeşerebilen bir bağ. Yerimi değiştirirlerse, ölürüm."
Heyben acıyla dolar da nefes alamazsan gel..!
Huzur bulacağın kıyılarım senindir..
Umutların solar kurur da su bulamazsan..
Beraber sulayalım gözyaşlarım senindir..
Kanadın kırılır da maviye uçamazsan,
Ne güne duruyor al..!Kanatlarım senindir..
Çaresiz çilelere bir umut bulamazsan,
Kendime ettiğim dualarım senindir…
~Mevlana~