Bitti.
Senelerce "Biter mi ya?", "Ohoo daha çok var" hayıflanmalarının ardından, bitti.
Ne tarifsiz bir güzellikmiş, o son sınavın ardından gelen "Artık hayatımda yalnızca ben istersem sınav olacak" düşüncesi. Ne rahatlıkmış.
Kelimenin tam anlamıyla kendi hayatının üzerinde söz sahibi olduğun o anmış.
Gerçekten yetişkin olduğun o anmış. Olmasan bile olmuş hissettiğin o anmış.
Hayat hala kısa, kuşlar hala uçuyor...
El alemin soruları bile geride kalabiliyor artık.
Kendini açıklamana gerek yok birilerine. O çok değerli(!) fikirleri duymana gerek yok.
Sen sensin artık. Bitti. Ve senin fikrin alınmadan başladığın okul hayatının devam etmesini sadece sen istersen yapabilirsin.
O zamanlarda sorsalar vereceğin "evde kalıp oyuncaklarımla oynamak istiyorum" cevabını şu gününde verebilirsin bile.
Yüksek yüksek lisanslara ev kursunlar mı kurmasınlar mı sen söyle, senin için en hayırlısının devlete atanman olduğuna yürekten inanan komşun Fatma Teyze'nin yerine!
Hayat kısa, kuşlarla uç mezun!
Orada başka hayatlar, başka yaşayışlar, keşfetmeni bekleyen koca dünyalar var!
"Hepsi bittiğinde, asla tesadüfi olmadığını keşfedeceksin"
Tüm üniversitelilere tez zamanda hayırlı tezkereler diliyorum :)
Aşkla,
S.