Yaş ortalamamıza bakılırsa ortalama 60 yıl sonra ölücez gibi gözüküyor. (Trafik kazası, cinayet, savaş vs. olmazsa). Peki neden hayatı çözmeye çalışıyoruz, ve neden bilimi ortaya koyduk? Düşünsenize Samanyolu Galaksisinin bile yüzde birini bilirken evrenin işleyişine hakim olmak istemek ne boş bir uğraştır.
-Arkadasin yorumunu pisledik- Icgudusel olsaydi, bundan yillarr once italyan bir adam vardi teknoloninin cok geride oldugu donemler, Galileiden de cok once yasamis diplomasiz bir astronom adini hatirlamadim neyse. Dunya dînen ve "mantiga" uymadigi icin duz varsayiliyo ve gunes ile ayın dünyanın etrafında döndüğü düşünülüyo. Bu adam ruyasinda gokyuzune doğru uçuyo ve gezegenleri görüyo ve dünyanın aslında güneşin yörüngesinde olduğunu öne sürüyo. Sonuç? Adama hayatı zindan ettiler, öldü gitti. Bu mantık düz mantık. Sana elektrik bulunmasaydı gonuşuyo olmazdık şu an demiyorum. Nasıl sabah okula ya da işe kalkmayı düşünüp vücudunu harekete geçiriyosan her uzvunun bir görevi olduğunu "düşünebiliyosan" bizde hayvanlardan ayıran bir beyin olduğunu görebiliyosan. Bizim halimiz o adamı suçlayıp hayatını karartanlarla aynı hâl olur. Düşünsene kocaa bir evren var ve biz bulunduğumuz yerin sadeve düz bir ova gibi olduğunu sanacaktık. Böyle sansaydık nolucak ki dersen. Olan bişeyi bilmemek bana kendimi aptal gibi hissettirirdi. 70li yıllarda sadece bulanık bir buğu gibi duran gezegeni şimdi net bir şekilde görebiliyoruz. Hayatı bilerek yaşamak da sanırım bilim insanlarını da sen iyi yaptığın bişey sonucunda haz duyduğun gibi haz veriyodur
Çünkü insan aklı bunların ötesinde güce sahiptir. Ve gizem var olmalı ki yaşamak için sebepler üretebilsin, çalışabilsin ve de yaşayabilsin son anına kadar. Aynı şekilde inanç da bunun için vardır. Düşünsene hiçbir şeye inanma (maddi ya da manevi) ve her şeye boş uğraş gözü ile bak, zaten öleceğiz, diyerek bekle. O durumda insanoğlu bu zamanarada kadar ömrünü sürdüremezdi kesinlikle. Hiçbir gelişme kaydedemeden kendi ipini çekmiş olurdu...
bu nasıl bir bakış açısıyla yaşadığınız bir durum bu ben ve sen için böyledir , kimisi uğraştığı bir alan vardır , ondan ileri gelerek bu yola girer örnek verecek olursak ; demir en çok kullanılan hammaddelerden birisidir , amerikalı demir üstüne hayatını şekillendiren profesör -ismi aklıma gelmedi şuan- demir hakkında herşyi bilirken , doğada neden bu kadar çok bulunduğunu , neden ağırlığının bu şekilde oldugunu, nasıl bu kadar temin edebildiğimiz konusunda araştırmalara başlıyor, bak doğaya açılıyor , sonrasında kur'anı kerimde bir surenin 27. ayetinde -demirin atom numarası 27dir- size bunu bolca verdik işleyebilesiniz diye görüyor.. yani herşey birer konu üzerinden gelişiyor...
Muhtemelen Yaşadığı Olayların İstediği Gibi Gelişmediğinde Çatacak Yer Arayan Birçok Hemcisine Hatta ve Hatta Hemcinslerin %80'ininden Daha Mantıklı Bir Şekilde Çatma Konusu Bulan Kızın İfrazat Boşalttığı Sorudur.
bizden sonrakilere de birşey kalsın değil mi? Hem hayatımızı kolaylaştırıyor bilim ve teknik.. Su bulmak için yorulmazsın çeşmeden akıyor, ateş yakmak için uğraşmazsın hazırı var, hastalansan doktoru ilacı mevcut.. Bunlar kolay kazanılmadı değil mi? Ne demişler, düşünüyorum o halde varım..
merak, sorgulama insanın temel içgüdülerinden biri. İlk insanlar neden mağaradan çıkıp dışarıda ne olduğuna baktıysa o sebepten araştırıyor insanlar. Haa bunun yanında herkesin inandığı şeye inanıp kendini kalabalık bir grup içinde güvende hissetmekte bir içgüdü. Sen bu içgüdünün kurbanısın. yani din kurbanısın.