

CC Notu:
Gazeteci Mehveş Evin aşağıdaki makalenin
yayınlanmasından bir gün sonra Milliyet Gazetesi'ndeki işinden
çıkarılmıştır.
Her gün yeni çatışma, operasyon, sokağa çıkma yasağı, ölüm ve yaralanma
haberleri geliyor. Ancak hem sansür, hem derin kutuplaşma nedeniyle
Güneydoğu ve Doğu hakkında basında yanlı, eksik, bazen de çarpıtılmış bilgi
bombardımanı altındayız.
Yerel bir gazetecinin şahane tespitiyle Biz, olan bir şeyi
veremezken onlar (havuz medyası) olmayan haberi veriyorlar
İşte tam bu nedenle gazeteci meslek örgütü temsilcileriyle (ÇGS,
Basın-İş, TGS) olup bitenleri yerinde görüp değerlendirmek üzere Diyarbakır
ve Şırnaka gittik.
24 Ağustosta Silvan Belediyesine vardığımızda, Diyarbakır valiliğinin
sokağa çıkma yasağı ilanıyla karşılandık. İletişim kanalları (cep
telefonları, internet) yine kapatılmıştı. Oysa geçen haftadan bu yana
HDPlilerin kurduğu diyalogla hendekler kapatılmış, çatışmalar bitme
noktasına gelmişti. Ancak barikatlar duruyordu.
Silvan Belediyesi Eş Başkanı Yüksel Boydakın verdiği bilgiye göre sabah
saatlerinde askeri araçlar ilçeyi kuşatmıştı. HDP ve DBPliler, kaymakama
gençlerle görüşüp tansiyonu düşürmek istediklerini
söylese de buna izin verilmemişti.
Vali: Emre gerek yok
TOMAlarla sokağa çıkma yasağı ilan edilirken ortalık ıssızlaştı. O
sırada Tekel Mahallesinden silah, hatta havan topu sesleri gelmeye başladı.
Son kalan esnaf dükkanını kapatırken çarşıya indik. Bir TOMA ve akrep,
Dağılın, daha hızlı, daha hızlı anonsuyla bizi kovalamaya
başlayınca kendimizi tarihi Selahattin Eyyubi Camiinin bahçesine atarak zor
kurtardık.
Böylece bir haftada ikinci kez Silvanda ohal
uygulamasının şahidi oldum.
Diyarbakır Valisi Hüseyin Aksoyla iki gün sonra yaptığımız görüşmede
gözlemlerimizi aktardık. Aksoy, Hiçbir sivilin zarar görmemesi için
büyük çaba sarf ediyoruz. Sokağa çıkma yasağı, sınırlı olarak üç mahallede
uygulanıyor. Kurtarılmış bölge algısı yaratılıyor, bu kabul edilebilir şey
değil. İletişim kesilmesine dair bilgim yok karşılığını verdi.
Valiye, Operasyon nereden yönetiliyor? diye
sorduğumuzda, Emre gerek yok. Kapatılan sokakları açmak emniyet
güçlerinin görevidir dedi.
Kilometrelerce yolda sıfır kontrol
Ertesi sabah, Cizre ve Silopiye gitmek üzere yola çıktık
Barış zamanında bile yollarda mutlaka devlet kimlik kontrolü
yapardı. Silvan ve Licede de dikkatimizi çektmişi; 215 kmlik
Diyarbakır-Cizre karayolunda da hiçbir kontrol noktasına rastlamadık
Bunda, son zamanlarda güvenlik güçlerine yönelik mayın ve bombalarla
yapılan saldırıların etkisi olmalı.
Diyarbakırın aksine Şırnaka bağlı Cizre ve Silopide, Ağustos başında
pek çok sivil öldü ve yaralanmıştı. Silopi HDP İlçe Eş Başkanı Ali Alın, 7
Ağustos sabahı mahalleden gelen telefonlarla uyandıklarını aktardı: Sabaha
karşı özel harekat timi basmış. Başak Mahallesinde açılan ateşte bazı
evlerde yangın çıktı. İkisi tamamen, altısı kısmen yandı. İtfaiye ve
ambulansların olay yerine ulaşmasına izin verilmedi. Yaralılarını
hastaneye taşıyanlar, polisin doktora Önce bizim yaralılarımıza bak diye
zor kullandığını anlattı. Zaten o doktor görevden alındı. Yaralılardan
birini polis hastanede infaz etti. Gelen vekillere bile silah çekildi.
Peki ne olmuştu da işler bu noktaya gelmişti? İHD Silopi raporuna göre
sokaklarda hendek kazılması üzerine polis, Başak Mahallesine baskın
yapmıştı. Gerginlik çatışmaya dönüşmüş ve olaylarda bir polis ve üç sivil
hayatını kaybetti.
Karşıdan evine ateş açılmış
Fakirlikten bile can yakıcı olan, savunmasız insanların ne zaman
kendilerine doğrultulacağını bilmedikleri bir namlunun ucunda yaşamaya
alışmaları
Silopinin Başak (Zap) Mahallesinde çatışmalar durulsa da taşları sökük,
bazıları yıkılmış duvarları sloganlarla dolu sokaklarda tek tük insan var.
Kimi sokakların başı, taşlarla, hatta kamyonla kapatılmış.
Bazı duvar ve kapılarda çok sayıda mermi deliği göze çarpıyor.
Pencerelerden meraklı kadın başları uzanıyor, derken çocuklar çıkmaya
başlıyor. Evleri ziyaret ederken peşimize takılan çocuk sayısı, fareli köyün
kavalcısı misali, 20-30u buluyor.
Çocuklar fotoğraf çekmemizi istiyor, slogan atıyor, neşeyle etrafımzıda
koşturuyor. Meğer aileler, haftalardır korkudan çocukları sokağa
bırakmıyormuş.
Yanan evlerden birine giriyoruz. Evin sahibi Hüseyin Aşula, 7 Ağustosta
10 çocuğuyla birlikte silah seslerine uyandıklarını anlatıyor. Karşı evin
kapısının koçbaşı ile kırılmış, üst kata çıkan keskin nişancının etrafa ve
evine ateş açmış.
Ateş fişeğinin, damdaki erzak ve yatak döşeği tutuşturmasıyla ev yanmaya
başlamış. 17 yaşındaki Kader, kardeşlerini önce hemen yanda evi bulunan
amcasına, orası da hedef alınınca arka sokaklara geçtiklerini anlatırken,
Çok korktuk
IŞİDli gibi tipler vardı diyor.
Söyle yatsı kaç rekatt?
IŞİDli benzetmesini farklı tanıkların ağzından da dinlemek mümkün:
Sadece Silopideki olaylarda değil, başka bölgelerde de sakallı,
orta yaşlı, IŞİD görünümlü olarak tarif edilen silahlı güçlerin
bölgeye özel olarak yollanan, farklı, özellikle bu iş getirilmiş
bir ekip olduğuna dair iddialar, kayıtlarda yer alıyor.
Gözaltında işkence göre Ferman Aytışın İHD yetkililerine o güne dair
anlattığı olaylar şöyle: Amcaoğlum Hasan Aşula, kardeşi Nahide ve
komşumuz yaralandı, hastaneye götürdük. Hastanede etrafımızı sardılar,
yaralıları hatta annesini dövmeye başladılar. Hastanede beni tanıyan bir
polis yanıma gelip ağzıma vurup dişlerimi kırdı. Bir taraftan da yangın
tüpüyle başıma vuruyordu. Sonra yaralıları emniyete götürdüler. Sırayla bizi
dövmeye başladılar. Yemin ederek Benim suçum yok, ben bir şey
yapmadım diyordum. Onlar da bağırarak Sus, sen Müslüman
değilsin, Kuran ve Allah adına yemin etme dediler. Yatsı namazı
kaç rekât diye sordular. Cevap verdiğim halde, Yok yanlış
deyip vuruyorlardı.
İlginçtir, özel timlerin girdiği bir başka evde o gece neyse ki aile
başka yerde kalıyormuş- duvarda asılı duran Kuran ve dolaplara bile
kurşunlar isabet etmiş.
Hepiniz teröristsiniz, kökünüzü kazıyacağız
Nahidenin abisi Hasan, Silopi hastanesinde stajyer öğrenci. Sabah
çıkıyor, ancak telefonunu evde unutunca geri dönüyor. Kardeşi Nahideden
telefonunu alırken, sağ bacağından vuruluyor.
Nahidenin ise sağ kulağına ve sırtına mermi isabet ediyor.
Hasan hastaneye kaldırıldığında bir polis, Hepiniz
teröristsiniz, kökünüzü kazıyacağız diyerek silahın kabzasıyla
başına vuruyor (İHD raporundan).
Maalesef o gün sağ çıkamayanlar da var. Hamdin Ulaş (58), mahallenin
taranması üzerine trafoda çıkan ve evlere sıçrayan yangını söndürmeye
gidiyor. Ancak zırhlı araçtan açılan ateş sonucu yaralanıyor. Komşusu Celal
Kanat (50) onu hastaneye götürmek üzere araca bindiriyor
Sonrasını Celal Kanattan dinleyelim: Hastanenin Acil kapısına
vardık. Zırhlı araçtan inen polisler gelip kapıyı açtı. Hamdinin başı
bacağımın üzerinde, yaralı yatıyordu. Önce beni tekmelediler, sonra kapıyı
kapatıp silahla taradılar. Durun, sivildir, yaralıdır dediğim halde
durmadılar. Sonra kırık olan camdan Hamdine iki üç el ateş ettiler. Beni
sedyeye bindirdiklerini hatırlıyorum. Acilde polisler silah sıkıyordu.
Milletvekilleri geldi, onların yardımıyla Şırnak hastanesine götürüldüm. Sol
karın bölgemden yaralandım.
Silopide sivillerin ifadeleri ve tanıklıkları, bunlarla sınırlı değil.
Sistem değiştiyse biz de bu devleti tanımıyoruz
Ne yazık ki hem şahit olduklarımız, hem duyduklarımız 1990ların başında
yaşananları fazlasıyla andırıyor
HDP ve DBPli yetkililerle yaptığımız görüşmelerde, açılan barikat ve
hendeklerin bu şiddetteki rolünün ne olduğunu, Erdoğanın kendilerine savaş
açtığına inandıkları bir ortamda öz yönetim ilanlarının
ne kadar kabul edilebilir olduğunu sorduk. Çoğu, gençlerle diyalog yolu
açıldığında barikat ve hendekler konusunda ikna edici olabildiklerini
söyledi.
Öte yandan, Halkımıza bu saldırılar yapılırken, evler gece
baskılıp kurşunlanırken, yaralılar hastanede bile saldırıya uğrarken
Erdoğanın alenen sistemin değiştiğini söylediği, halkın iradesini
tanımadığı bir ortamda biz de bu devleti tanımıyoruz diyorlar.
Kürtler, seslerini Batı basınına duyuramamaktan
mustarip. 7 Haziran seçimlerinden sonra kendilerinden öc alındığına
inanıyorlar. Öz yönetimin sadece Güneydoğu illerine mahsus olmadığını,
İstanbul ve Ankaraya da uygulanması gerektiğini ve merkezi sistemle
yönetimin iflas ettiğini vurguluyorlar.
Abdullah Öcalanla görüşülse çatışmaların bu boyutta olmayacağını,
demokratik hakları verilene kadar da direnmeye devam edeceklerini
söylüyorlar: Ya barış gelir, ya da bizi topyekun katlederler