Deniz Kenarında
Posted by fuydan on July 20, 2007
Karadeniz’den Marmara’ya akarken
Gelip geçiciliğe bir anıştırmadır deniz sarmaladığı bu gezegende
Özür dilercesine iki karayı ayırdığı için
İnsanlara bin belayla başa çıkmak için bir vesile sunar
Her sabah vinçlere takılır gözüm Haydarpaşa’da
Belki birinin sürücüsü kaçak binmiştir geceden şilebe.
Egzoz dumanından kirpikleriyle şoförler
boğaz köprüsünde kamyonlarına yeni adlar düşünüyorlardır.
Beykoz’da cam işçilerinin, Eyüp’te yüzyıldan saklanan sandalcıların
Ceplerinde taşıdıkları bir cevaptır, bilmeden soruyu …
Süleymaniye’de tarihçinin yuvarlak gözlüğüne vurur güneş
Sararmış sayfada değil önünde uzanmışken tek önemli bilgi.
Bitirim garsonun son sigarası da fırlatılmışsa Kavak’ta
Uykusuna bile girmeyecektir karanlık sular..
Galata’da balık tutarken emekli memurlar,
Ölüm korkusunu bastırır.
Hangi okulda işlenir söylesene
Dolmamış balık kasalarıyla, nasırlı avuçları boğaz köylülerinin?
Başıboş kamarotları meyhaneleri doldururken biraz açığa demirlemiş tankerin
Deniz havası değil iç sıkıntısı köpüklenir bardaklarda.
Akdeniz’de kürekçiler hep suskun kaldılar köle gemilerinde
İsyan eden tayfalarınsa kayıptır şarkılarından çoğu pek çok çağda
Dolmabahçe’nin sularında Amerikan erlerinin şaşkınlığı bilinir ama
Hangi derste değinildi rengine Potemkin’de çekilmiş bayrağın
Fırsat bulup da kirletmekten kara tahtayı beyaz tebeşirle?
denizde ayağın yerden kesildiği anda çocuğum
arkandan yüzeceğiz, bakabildiğin kadar uzaklara bak
ateşi bulduğu an yanan insandır en cesurumuz
kuşlara bakıp kendine kanat yakıştıran
ufuk çizgisiyle kafayı bozup ilk gemiyi düşünen o çatlak
artık biliyordur
yaşamanın bir bedeli hayal kırıklığı…
ilk duyduğunda iyot kokusunu delikanlım
dön geri ve anlat herkese
her mahallenin yoksulluğunda
bir ayaklanmanın çocukluk günleri yaşanır
kimin parmağını kaybettiğinden bahset çelik vidaları monte ederken
kimi düşünürken kaptan, az daha karaya vuruyordu
hangi balıkların, hangi ölülerin üzerinden geçtiler
kim sevişti bir kış günü terasında
topla herkesi, bu sessizlik, fırtınanın öncesi olsun..
değil mi ki yaşam,
büyük sözler büyük hayaller arasına gerili iplerden ibaret.