Af, samimi bir dille ifade edilen pişmanlıktır. Genellikle İslam literatüründe af, tövbe olarak geçmektedir. Bir kişi af duası yapıp pişmanlığını dile getiriyorsa affını istediği ve pişmanlığını yaşadığı günahı bir daha işlememe konusunda kesin kararlı olması gerekmektedir.
Af ve mağfiret kelimeleri halk arasında aynı anlamlarda kullanılmaktadır. Fakat her iki kelime birbirlerinden farklı manalar taşımaktadır. Buna göre;
- Allah’tan (cc) af istendiğinde, yaptığı günaha karşı ceza vermemesi talep edilir.
- Mağfiret talep edildiğinde ise işlenen günahın tamamen kapatılması, örtülmesi dilenir.
Kişi affedildiğinde yapılan günahlar açıklanır, kişinin yüzüne vurulur, fakat ardından cezalandırılmaktan vazgeçilir. Mağfirette ise günahlar açıklanıp kişinin yüzüne vurulmaz. Direkt olarak günahın üzeri örtülür.
- Örneğin bir kişi dedikodunuzu yaptığında onu çağırıp yaptığını yüzüne vurup cezalandırmayacağınızı ifade etmeniz aftır. Fakat günahı kişiye hiç açıklamadan ceza vermemek ise mağfirettir. İşte af duası yapıldığında kişi günahının açıklanmasına razı olarak Allah’tan (cc) kendisini affetmesini ister.
Af Duası Olarak Hangi Esma Çekilmelidir?
Biz insanlar Allah’ın hem affına hem de mağfiretine muhtacız. Duamızı yaparken günahlarımızın affını ve rahmetiyle muamele etmesini dilemeliyiz.
Ayrıca günahlarımızı yüzümüze vurmadan mağfiret etmesini de ayrıca talep etmeliyiz. Allah’ın güzel isimlerinin hikmetleri vardır. Af istenirken en fazla zikredilmesi gereken esmalar;
- Ya Gafur
- Ya Afuv’dur.
Şeytan, bazen Allah’ın affının geniş olduğunu fısıldayarak insanı günaha çekmektedir. İnsanlar affa sığınarak günah işlememeli, şeytana ayak uydurmamalıdır.
En Kısa Af Duası
Bütün tasavvuf yolları müritlerinden af duası yapmasını isterler. Çünkü af ve tövbe, ruhun kamil noktasına ulaşması adına son derece önemlidir. Tasavvuf yolarındaki af ve tövbe genellikle seher vaktinde yapılır.
İstiğfar ile başlayan en kısa af duası Estağfirullah el-Azim’dir. Kısa olan dua “Şanı Yüce Olan Allah’tan bağışlanmayı diliyorum” şeklinde büyük bir anlam taşımaktadır.
Her Gün Okunması Gereken Af Duası
İnsan Elest Bezmi’nde Rabb’ine söz vermiştir. Bu söz gereği hareket etmesi gerekir. Fakat bazen hata edip günaha girebiliyor. İnsanın hamurunda hata yapma var olduğundan her gün tevbe-i istiğfar edilmelidir.
Peygamber Efendimiz (sav) bile kalbine gelen bulutsu duygulardan dolayı her gün en az 100 defa tövbe ettiğini söylemiştir. Seyyidü’l-İstiğfar okunarak her gün af duası yapılabilir.
Tövbelerin Efendisi Af Duası
Tövbelerin efendisi olarak geçen Seyyidü’i-İstiğfar, lafızları ve manasıyla tam bir af duasıdır. Dua öncelikle Allah’ın Rabb’imiz olduğunu ifade etmekle başlar. O’dan (cc) başka ilah olmadığı, O’nun yaratan, kulların ise yaratılmış olduğu beyan edilir.
Gücünün yettiği kadar yolundan dönmediğini belirten kul, yaptıklarının şerrinden Rabbine sığındığını ifade eder. Verdiği nimetleri itiraf edip kusurlarını ve günahlarını ikrar ederek af ve mağfiret diler.
Seyyidü’l-İstiğfar
Seyyidü’l- İstiğfar duası, Peygamber Efendimiz’in (sav) okunmasını tavsiye ettiği bir duadır. Hadis-i şerif, bir kişi, faziletine ve sevabına bütün kalbiyle inanarak Seyyidü’i- İstiğfar duasını gündüz okur da o gün akşam olmadan ölürse cennetlik olur der; gece okuyup da sabah olmadan vefat edenin de yine cennetlik olacağı müjdesini vermektedir.
Seyyidü’l-İstiğfar Duası Şöyledir:
“Allahümme ente Rabbî lâ ilahe illâ ente halaktenî ve ene abdüke ve ene alâ ahdike ve vâ’dike mes’tetâtü eûzü bike min şerri mâ sanâtü ebû’ü leke bi-nîmetike aleyye ve ebû’ü bizenbî fağfirlî feinnehû lâ yağfıruz-zünûbe illâ ente”
Allah’tan Ümidi Kesmemenin Göstergesi Af Dilemektir
Allahu Teala, kullarının günah işleme konusunda aşırıya gidebileceklerini bilmektedir. Çok günah işledim, ben kesin Cehennemliğim dememelerini istemektedir.
- Zümer Suresi 53. ayette Allah’ın rahmetinden ümit kesmemeyi çünkü Allah’ın (cc) bütün günahları affedici olduğu, çok merhametli ve çok bağışlayan olduğu bildirilmektedir. Af duası, müminde var olan ve olması gereken bu ümidin bir temsilidir.
İnsanın af dilendiğinde insanın Allah’ın rahmetinin kendi günahından daha büyük olduğuna bütün kalbiyle inanması gerekir.