Aidiyetlerimiz
„Zamanın insana kattıkları ve bir de aldıkları var… “ Zaman bize ne katar? Ya da bizden nelerimizi alır geçip giderken yanımızdan, içimizden ve düşlerimizden. Hiçbir şey ama hiçbir şey bir önceki günkü gibi durmazken, nasıl olur da biz her şeyi değişmeyen bir algıyla ve kavrayışla karşılamak derdindeyiz? Kuşkusuz hemen hemen hepimiz belli bir yaş ve […]
„Zamanın insana kattıkları ve bir de aldıkları var… “
Zaman bize ne katar?
Ya da bizden nelerimizi alır geçip giderken yanımızdan, içimizden ve düşlerimizden.
Hiçbir şey ama hiçbir şey bir önceki günkü gibi durmazken, nasıl olur da biz her şeyi değişmeyen bir algıyla ve kavrayışla karşılamak derdindeyiz?
Kuşkusuz hemen hemen hepimiz belli bir yaş ve zamanın ardından durup düşünürüz zamanın bize yaptıklarını ve bizden aldıklarını.
Aslında aldıklarının yanında, bize kattıkları da hiç de azımsanamayacak düzeydedir.
Baş döndürücü bir hızda akıp durmakta olan zaman, şüphesiz bizden gençliğimizi, güzel yıllarımızı, bin bir zorlukla ördüğümüz ilişkilerimizi aşırır gibi görünmekte.
Şairin şu dizelerini orta yaşını geçip de ayna karşısında sesli ya da sessiz aklında geçirmemiş olanımız var mıdır acaba?
Şakaklarıma kar mı yağdı ne var?
Benim mi Allah’ım bu çizgili yüz?
Ya gözler altındaki mor halkalar?
Neden böyle düşman görünürsünüz.?
Yıllar yılı dost bildiğim aynalar?
Bizleri büyük bir yanılgıya sevk eden ve hatta bizleri hataya düşüren kısımda bence tam olarak bu nokta da başlıyor.
Mesela bazı şeylerin hep aynı kalacağını düşündük hâlbuki bu mümkün değildi.
İnsan aynı kaldı mı ki.! Sevdiğimiz şeyler de aynı kalsın. Dün sevdiklerimizi bugün sevmez olduk.
Bizler için dün önemli olan, bugün önemini ve değerini epeyce bir zaman önce kaybetti.
Hiçbir şey aynı kalmıyor nasıl kalsın ki.! Her gün dünya değişiyor her gün insan değişiyor ve her gün değer kaybediyor uğruna kendimizi ve değerlerimizi hiçe saydığımız dünya… Kendisi ile birlikte bizleri de alıp götürüp yok ediyor.
Bizim burada almamız gereken tavır – benim açımdan, zamanın- akıp giden bir nehrin dokunduğu her şeyi değiştirdiği gibi, bizi ve çevremizi de her an değiştirip dönüştürdüğü doğal gerçeğini kabullenip o doğrultuda tavır takınmak bizi uğraşmakta olduğumuz tüm işlerimizde ve emek vermekte olduğumuz tüm ilişkilerimizde daha başarılı kılacaktır.
“Değişmeyen tek şey değişimdir gerçeğini kendimize bir kılavuz olarak ele almalıyız.
Sahip olduğumuz çok güzel anneanne-babaanne değerlerimiz var.
Açıkçası çok şeyi kaybettik.
Çok zor mu bilmiyorum ama sahip çıkalım.!
Durup bir arkamıza bıraktıklarımıza bakalım nelerden vazgeçtik ve neleri unuttuk. Unuttuklarımızı kalbimizle anımsayalım ki kıymetli olduklarını tekrar hatırlayalım.
Sözün özü, kendi doğal mecrası içinde akıp geçen ve geçtikçe bizi de yontan sabrımızı, anlayışımızı ve bakış açımızı olgunlaştıran zaman, doğru algıyla ve kabullenişle bizden alıyor gibi görünse de bize çok şey katıyor olabilir.
Almasını bilene!
Sağlıcakla kalın ZAMANA YENİLEN DEĞİL, KAZANAN SİZ OLUN