Nihayet cuma akşamı. Cuma olması tek başına yeterli bir sebep aslında. Ama ben iyi di'ilim.
Sanırım geceleri cam açık yatmanın bedelini ağır ağır ödetiyor bana bedenim.
Çünkü dünden beri doğru dürüst hiç bir şey yemedim, yiyemedim. -Etimek dışında-
Bu gece de karın ağrısı ve içimden gelen seslerle sabahı sabah ettim.
Ha şimdi iyi miyim?
Hayır :(((
Üstelik işteyim, üstelik çıkınca konsere gidicem. Birini bulsaydım yerime gidecek sanırım hiç tereddüt etmezdim.
Dayadım ilaçları Reflor, Buscopan. Yedekte ağrı kesici. Bilmiyorum gecenin sonunda nerde olucam?
Hatta bir ara işten çıkışımla konser arasında epey bir zaman, benim de halsizliğim olacağından önce hastaneye gidiyim bi serum taktırıyim. Hem bu arada yatmış dinlenmiş hem de tedavi olurum diye düşünmedim değil. (yok yok serumluk değilim merak etmeyin)
Neden bu ısrar diyceksiniz. Ablamın kaçırmayı göze alamayacağı tek konser ve yalnız kalmasını istemedim. Belki müzik ruhun gıdası olduğu gibi bedenin de gıdası olur da diker beni ayağa.
Bu arada adresi düzeltiyorum 7. sıradaki yarı baygın bayan ben olucam :)))