Türkiye kadın cinayetleri ile sarsılıyor.
Hele Ordu ilinde yaşanan son olayı kimsenin aklı almıyor, kimse kabullenemiyor.
Bu ülkede, akşam yemeğinin tuzunu fazla kaçırdın diye karısını öldürenler oldu.
Bu ülkede “Karşıdaki adamla göz göze kesiştin” diye yanındaki sevgilisi öldürenler oldu.
Küçük yaşta sevmediği yaşlı zengin adamla evlenmek istemediği için babası tarafından öldürülen kızlar oldu…
Bu ülkede bir yılda 500’den fazla kadın, babası, kocası veya erkek arkadaşı tarafından öldürüldü. Belki binlercesi öldüresiye dayak yedi, aylarca hastanelerde süründü…
Ama Ordu ilinde yaşanan son olay..
Hepsinden farklı..
20 yaşında bir genç kız.
Üniversite öğrencisi, balerin, müzisyen Ceren Özdemir.
Kurstan çıkıp, evine giderken arkasından takip eden bir sapık tarafından evinin önünde kalbinden bıçaklanıyor.
O bıçak, sadece Ceren’in değil, hepimizin kalbine saplanmadı mı?
………………….
Bütün kadın cinayetlerine, bütün “Kadına yönelik şiddet” eylemlerine küçük veya büyük, haklı ya da haksız bir gerekçe gösterebilirsiniz.
Ama Ordu’da sokak ortasında Ceren’in öldürülmesi olayını basit mantıkla kendinize bile izah edemezsiniz.
Bu cinayeti, adalet sistemiyle, polis düzeni ile izah edemezsiniz…
Efendim, “Sabıkalı katil, nasıl firar etmenin çok kolay olduğu Açık Cezaevi’ne alınırmış, Nasıl kaçmasına göz yumulurmuş. Bu nasıl hukuk sistemiymiş ki, hakimin karşısına kravat takıp çıkan, mahkemede ellerini önünde kavuşturup, çok uslu duran bir sanık için (İyi hal indirimi) uygulanırmış?”
Bütün bunlar bence büyük palavra.
Elbette bir yerde ağır kusur var, ağır ihmal, ağır sorumsuzluk var. Ama asıl sorun, adli sistem veya polis değil…
Daha derine inmek, bu toplumun nerelere doğru sürüklendiğini görmek gerekiyor…
Çok fazla faktör bir araya geldiği için ülkemiz bu olayları yaşıyor…
Örneğin ben size bir iddiamı ortaya atayım, biraz düşünün:
“Sadece Ortadoğu’daki ve Arap yarımadasındaki ülkeler dışında, dünyadaki bütün ülkelerin ekim ayında kış saatine geçip, saatlerini bir saat geriye aldığı ekim ayı sonunda, Türkiye de eskiden olduğu gibi saatlerini kış saatine çevirseydi, cinayetin işlendiği saat 18.30 sıralarında Ordu sokakları gün ışığı ile aydınlanıyor olsaydı, Ceren böyle bir cinayete kurban gider miydi?”
…………………………..
Anlatmak istediğim, toplumun bu hale gelmesinin, böylesine saldırgan, böylesine vahşi, böylesine acımasız bi insanlar topluluğu haline gelmesinin pek çok nedeni var.
Sadece açık cezaevi sistemi ya da iyi hal indirimi uygulaması ile Ceren cinayetini kendinize anlatamazsınız.
Bunların da ıslaha ihtiyacı olabilir.
Ama sorun çok daha derindir.
Sorunu, insanlığın sorunu veya yargı sisteminin sorunudur diye hafife alamazsınız. Sorun, bana göre Türkiye’nin içinden geçtiği çok derin bir değişim ve başkalaşma sürecinin sorunudur.
Her suçluyu idam edemezsiniz….
Her suçluyu, F Tipi cezaevinde hücreye kapatıp, ömür boyu toplumdan soyutlayamazsınız.
İşlediği suçtan sonra yargılanırken “İyi hal indirimini’ hak eden insanlara, zalim katil Özgür Arduç’u örnek gösterip, “Sana iyi hal falan yok” diyemezsiniz.
Ya da işlediği suçun ardından belli bir infaz süresini yaşamış bir hükümlüye, “Senin cezanı hafifletme zamanı geldi. Ama önümüzde katil Özgür Arduç örneği var. Bu nedenle açık cezaevine gidemezsin” diyemeyiz….
Biz insanlığımızı denetim altına almak zorundayız…
Biz, Türkiye halkı olarak nasıl bir olumsuz ve negatif mantık silsilesi içinde yoğuruluyor, nasıl hep negatif düşünmeye doğru debelenerek gidiyoruz, buna bakmalıyız…
Ceren’i, ortada hiçbir neden yokken, sadece o an canı birini öldürmek istediği için öldüren cinayet zanlısı Özgür Arduç ile bir empati yapın lütfen…
Yetiştirme yurdunda büyümüş.
Yurtta, devlete emanet bir çocukken işkence gördüğünü söylüyor. Büyük olasılıkla küçük, parlak bir erkek çocuk olarak tecavüze uğramış..
Birini öldürmek isterken ilk hedefi, aslında Yetiştirme Yurdu’nda kendisine işkence yapanı bulup, önce onu öldürmek.
Kafasından bunlar geçerken, karşısına Balerin Ceren çıkıyor ve bıçağı saplıyor…
Bizim yetiştirme yurtlarına inmemiz lazım.
Bizim, 100 kişi kapasiteli cezaevine 500’den fazla insanı sıkıştırdığımız düzene inmemiz lazım..
Bizim öncelikle suçlular ile hastaları ayırıp, hasta olanları tedavi altına almamız lazım…
Bizim, kadına saygıyı slogan olmaktan çıkartıp, yaşam biçimi haline getirmemiz lazım.
Ben hayatım boyunca hiçbir kapıdan, bir kadının önünde geçmedim.
Ama toplumun son yıllarda geldiği duruma bakın.
Çevrenizde cübbeler kuşanmış, kalın kaba sakallı adamların 5 adım arkasında yürüyen kara çarşaflı 4-5 kadına sık sık rastlayabiliriz.
Bizim, ülke ve devlet olarak savaş dilinden kurtulmamız lazım..
”Diyarbakır’dan iki tane F-16 kaldırdık.. 7 teröristin üzerine bomba atıp, hepsini etkisiz hale getirdik” dilinden kurtulmamız lazım…
Bizim, trafikte hata yapan bir araç gördüğümüzde, “Bu arabayı kesinlikle bir kadın kullanıyordur” saplantısından kurtulmamız lazım…
Bizim her birimizin, medeni, hoşgörülü, çabuk sinirlenmeyen insanlar olabilmek için özel ve bireysel çaba göstermemiz lazım…
Bizim yeni nesilleri doğru, iyi ve laik düzene uygun insanlar olarak eğitiyor olabilmemiz lazım…
Bizim, insanların silah, bıçak gibi öldürücü aletlere ulaşımını zorlaştırmamız lazım.
Ceren’in katili, “Param olsa, tabanca alıp katliam yapacaktım. Param olmadığı için bıçak alabildim” diyor…
Ceren’in katili uyuşturucu bağımlısı.
Bizim uyuşturucu saplantısına düşen gençlerimizi, insanlarımızı bu beladan tedavi ile kurtaracak önlemler almamız lazım.
Bizim Türkiye’nin ışıklarını yeniden yakmamız, bu ülkede giderek artan İŞİD kafalarını, El Kaide beyinlerini zamanında tespit edip, tedavi etmemiz lazım…
Türkiye’nin bütün şehirlerin ışıklarını yakmamız, karanlığın değil, aydınlığın peşinden gitmemiz lazım..
Aksi halde, bu toplum Özgür Arduç gibi katiller üretmeye devam edecek, Ceren gibi çok daha fazla meleğimiz bu tür insanların elinde katledilecektir.