Fortis Türkiye Kupası’nın en iddialı maçlarından birini izledik dün gece Kayseri Atatürk Stadı’nda... Süper Lig’de ilk yarıyı istedikleri gibi bitiren iki takımın mücadelesinden gol de, üç puan da çıkmadı.
Aslında ev sahibi Kayserispor da, Bursaspor da galibiyete oynadı. Ancak iki takım savunmasının en az hatayla oynaması, belki de bu sonucu getirdi.
Önce Kayserispor’u değerlendirirsek, ev sahibi ekip, iç sahadaki yenilmezliğini devam ettirirken, maçı kazanıp kupada kendini garantiye almak istiyordu. Sarı-Kırmızılı takım, oyuna da hızlı başladı. Ancak bu hız çabuk kesildi. Bunun sebeplerinin en başında bana göre ilk 11’de Ragıp gibi oyuncunun olmayışı geliyordu. Çünkü ofansif özelliği yüksek ve takıma skor olarak önemli katkısı olan Mehmet Topuz, Ragıp’ın yokluğunda hücumda pasif kaldı. Uzun süre takımından ayrı kalan Gökhan Ünal, dün gece çok istekliydi. Belki gol yollarında etkisiz gözükse de bunda Iglesias’ın uyumsuzluğu söz konusuydu. Hava toplarında mücadeleci olan Arjantinli oyuncu, ileri ikilide Gökhan Ünal’la pek uyum sağlayamadı. Hatta ben ikinci yarıda, Ertuğrul Sağlam’ın, Mahmut Hanifi’yi, Gökhan’ın yerine değil, Iglesias’ın yerine oyuna sokacağını tahmin ediyordum. Ancak Sağlam, tercihini Gökhan’dan yana kullandı.
Bursa baştan sona oyun disiplini açısından mükemmeldi. Stattaki psikolojik ezikliği, aldıkları beraberlikle alt etmiş oldular. Orta alan mücadelesinde rakibine göre hep üstündüler. Buna savunmanın, iyi top çıkarmasının da önemli katkısı oldu. Hücumda Sinan’ın tehlikeli ataklarının yanı sıra, Burak Akdiş’in de büyük özverisi, Timsah’ın umutlarını, içeride oynanacak Erciyes maçına taşıdı.
Maçın özeti: iki takım da kaybetseydi yazık olurdu. 90 dakikanın hakkı beraberlikti. Artık son maçlarda golcülere ve kalecilere çok iş düşecek. Çünkü kader yerini averaj tayin edecek.