Geçenlerde çevrimiçi sayısında yayınlanan bir araştırmaya göre Nöroloji – American Academy of Neurology’nin tıp dergisi – düşük kemik yoğunluğuna sahip bireyler, yüksek kemik yoğunluğuna sahip olanlara kıyasla daha fazla demans gelişme riskiyle karşı karşıya kalabilir. Çalışmanın yalnızca bir korelasyon oluşturduğunu ve düşük kemik yoğunluğunun doğrudan bunama nedeni olduğunu kanıtlamadığını not etmek önemlidir.
Erasmus’tan çalışma yazarı Dr. Mohammad Arfan Ikram, “Düşük kemik yoğunluğu ve demans, özellikle demans sırasında fiziksel hareketsizlik ve yetersiz beslenme nedeniyle kemik kaybı sıklıkla arttığından, yaşlı insanları aynı anda etkileyen iki durumdur” dedi. Hollanda, Rotterdam’daki Üniversite Tıp Merkezi. “Ancak, bunamaya giden dönemde meydana gelen kemik kaybı hakkında çok az şey biliniyor. Çalışmamız, kemik kaybının gerçekten demanstan önce meydana geldiğini ve dolayısıyla daha yüksek demans riskiyle bağlantılı olduğunu buldu.”
Çalışma, Hollanda’da ikamet eden ve çalışmanın başında bunaması olmayan ortalama yaşı 72 olan 3.651 katılımcıyı içeriyordu.
Ortalama 11 yılda 688 kişi veya %19’unda bunama gelişti.
Araştırmacılar, kemik yoğunluğunu belirlemek için X-ışınlarına baktılar. Katılımcılar her dört ila beş yılda bir görüşülmüştür ve kemik taramaları ve demans testleri gibi fiziksel testleri tamamlamıştır.
En düşük toplam vücut kemik yoğunluğuna sahip 1.211 kişiden 90’ında, en yüksek kemik yoğunluğuna sahip 1.211 kişiden 57’sine kıyasla 10 yıl içinde bunama gelişti.
Araştırmacılar, yaş, cinsiyet, eğitim, diğer hastalıklar ve ilaç kullanımı ve ailede bunama öyküsü gibi faktörleri ayarladıktan sonra, 10 yıl içinde, en düşük toplam vücut kemik yoğunluğuna sahip kişilerin bunama geliştirme olasılığının insanlara göre %42 daha fazla olduğunu buldular. en yüksek grupta.
Ikram, “Önceki araştırmalar, diyet ve egzersiz gibi faktörlerin kemikleri ve bunama riskini farklı şekilde etkileyebileceğini buldu” diye ekledi. “Araştırmamız kemik kaybı ile bunama arasında bir bağlantı buldu, ancak kemik yoğunluğu ile hafıza kaybı arasındaki bu bağlantıyı daha iyi anlamak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç var. Kemik kaybının, herhangi bir klinik semptom kendini göstermeden yıllar önce, demansın en erken evrelerinde meydana gelmesi olasıdır. Eğer durum buysa, kemik kaybı bunama riskinin bir göstergesi olabilir ve kemik kaybı olan kişiler tarama ve iyileştirilmiş bakım için hedeflenebilir.”
Çalışmanın bir kısıtlılığı, katılımcıların öncelikle Avrupa kökenli olması ve çalışmanın başlangıcında 70 yaş ve üzerinde olması, bu nedenle bu bulguların farklı ırklar, etnik kökenler ve daha genç yaş gruplarında farklılık gösterebilmesidir.
Referans: “Kemik Mineral Yoğunluğu ve Demans Derneği: Rotterdam Çalışması”, Tian Xiao, Samuel Ghatan, Sanne S. Mooldijk, Katerina Trajanoska, Ling Oei, M. Medina Gomez, M. Kamran Ikram, Fernando Rivadeneira ve M. Arfan Ikram 22 Mart 2023, Nöroloji.
DOI: 10.1212/WNL.0000000000207220
Çalışma, Erasmus Tıp Merkezi ve Erasmus Üniversitesi Rotterdam, Hollanda Bilimsel Araştırma Kuruluşu, Hollanda Sağlık Araştırma ve Geliştirme Kuruluşu, Yaşlılarda Hastalıkları Araştırma Enstitüsü, Hollanda Genomik Girişimi, Eğitim, Kültür Bakanlığı tarafından finanse edildi. ve Bilim, Sağlık, Refah ve Spor Bakanlığı, Avrupa Komisyonu ve Rotterdam Belediyesi.