1 'Arap Baharı' ve bu baharın Arap coğrafyasında demokrasiyi amaçladığı büyük bir palavradır. ABD 30 yıldır kendisine hizmet eden Mübarek ve benzerlerinden sıkıldı ve yeni oyuncaklar bulmak istedi. ABD demokrasi istiyorsa dünyanın en ilkel ve çağdışı Katar, Suudi Arabistan ve diğer Körfez ülkeleri yönetimlerine 'Allah için demokrat olun' desin.
2 'Arap Baharı' rüzgarlarından etkilenerek 'devrim' yapan Mısır, Tunus, Libya ve Yemen vatandaşlarının yarısından azı sandığa giderek ne denli 'devrimci' olduklarını kanıtladı.
3 'Arap Baharı' Suriye'de tıkandı. Suriye'de iktidara Amerikancı bir yönetim işbaşına gelmediği sürece 'Arap Baharı'nın hiçbir ideoljik, siyasal ve stratejik anlamı olmayacaktır.
4 Belki bunu bilen 'Oyun kurucular' Suriye'de iç savaşı körüklemektedirler. Çünkü 'Oyun kurucular'a göre Suriye'de bir savaş yalnızca Suriye'yi değil sırasıyla Lübnan, Irak, Ürdün, İran ve Türkiye'yi yakından etkileyecektir. Yani 'Oyun kurucular' bu coğrafyada hekesin herkesi kırdığı mezhepsel, dinsel ve etnik bir iç savaş istiyor. Bu olursa İsrail kendi varlık ve geleceğini sonsuza dek garanti edecektir.
5 Türkiye son 2-3 yılda yaptığı gibi Esad'ı ikna etme çabasını sürdürseydi, olayların ilk günlerinden itibaren muhalefete ev sahipliği yapmasaydı, Hür Suriye Ordusu'na destek vermeseydi ve Suriye konusunda herkesten fazla öncülük etmeseydi belki de Suriye'de bu denli kanlı olaylar yaşanmaz ve Ankara yine bu konuda tüm taraflar nezdinde söz sahibi olmayı sürdürürdü.
6 Muhalefet dışarıdan ne kadar destek görürüse görsün Esad'ı deviremeyecektir. Esad'a yönelik bir suikast ya da içten bir darbe olmazsa bu iktidar kalır. Çünkü 100 kadar devletten aldığı destek ne kadar fazla olursa olsun silahlı gruplar giderek sertleşen devletin ordusu ve güvenlik güçlerine karşı fazla direnemeyecektir. Bu çatışmaların ne kadar süreceğini kestirmek ise pek kolay değil. Türkiye 30 yıldır PKK ile uğraşmaktadır.
7 Esad'ın silahlı gruplarla mücadelesi doğal olarak kuzey ve kuzeydoğu bölgesinde yaşamakta olan yaklaşık 2 milyon kadar Kürt vatandaşın işine yaramaktadır. Gelen ilk bilgilere göre Şam ve diğer kentlerdeki Kürtler bile doğuya taşınmaktadır. Esad'ın muhalefetle kavgası uzun sürdükçe Kürtler peşinde oldukları özerk ya da federal bölgeyi inşa edecekler ve Esad muhalefeti yense bile bundan vazgeçmeyeceklerdir. Tıpkı Irak'ta olduğu gibi. 1991'de Türkiye'ye üç aylığına gelen ve 12 yıl kalan Çekiç Güç'ün Kuzey Irak'taki Kürt bölgesine desteğini herkes hatırlamaktadır. Irak benzeri Suriye'de de 12 yıllık bir kargaşa dönemi yaşanırsa bu kez Kuzey Suriye'de bir Kürt Federe Bölgesi kesin olarak ortaya çıkacaktır. Bu bölgedeki durum ve Türkiye'nin güneydoğusundaki gelişmeler yok olduğu söylenen PKK'nın bölgedeki siyasal ve moral gücünü artıracaktır. Buna bir de İran Kürdistan'ındaki Kürtleri katarsak bölgede yeni bir gerçekle karşı karşıya kalınacaktır. Bu ise yalnızca 'NATO üyesi ve bölgenin en büyük ülkesi Türkiye'ye karşı 30 yıldır savaşan' PKK'ya yarayacaktır. Suriye ve İran Kürdistanlarında da önder rol oynayan bir PKK önümüzdeki dönemde bölgesel ve uluslararası denklemlerde önemli bir faktör haline gelebilir.
8 1998 yazında Öcalan'dan dolayı Türkiye, Suriye ile savaşın eşiğine gelmişti. Ekim 1998'de imzalanan Adana Anlaşması ile iki ülke (İran dahil) PKK'ya karşı işbirliği yapmaya başladı. Bu anlaşma çerçevesinde Suriye yüzlerce belki de binlerce PKK'lıyı Türkiye'ye teslim etti ve Şam bölgesel Kürt sorunu konusunda Ankara ile birlikte hareket etti.
9 Suriye'de sonuç ne olursa olsun önümüzdeki dönemin en önemli konusu Kürtler olacaktır. Ya bölge ülkeleri ayrı ayrı ya da birlikte kendi Kürtlerine istedikleri tüm hakları verecek ya da bu ülkelerdeki Kürtler kendi haklarını bildik yöntemlerle alacaklardır.
10 Uluslararası 'Oyun kurucular' kendilerinin içinde ve arkasında olduğu tüm gelişmeleri yakından izliyor, yönelendiriyor ve son noktayı koymak için en uygun zamanı bekliyor.