29 Kasım 2012
BAŞYAZI
Muharrem Bayraktar
Haydar Baş gerçeği
Prof. Dr. Haydar Baş Hocamızın son yıllara damgasını vuran bir “açılımı” var: Ehl-i Beyt açılımı. Bugüne kadar yazdığı bütün eserler dikkatle incelendiğinde aslında Ehl-i Beyt ruhunun bu eserlerin her satırına sindiği görülecektir.
Ama sonunda bu “ruhu” bir kutlu açılım haline getirdi. Hz. Ali’yi, Hz. Fatıma’yı yazdı. On iki İmam adlı bir külliyatı kaleme almaya karar verdi. Çoğunu da tamamladı. Ehl-i Beyt kongreleri düzenledi. Bu kongrelerde, hiçbir uluslararası rüzgârın etkisinde kalmadan, Alevi-Sünni ayrımcılığının, Şii-Ehli Sünnet kutuplaşmasının nasıl bir oyun olduğunu, aralarında itikadı fark bulunmadığını, bu bölünmenin körüklenerek Müslüman cemaatlerin ve ülkelerin küresel güçlerin oyuncağı haline getirilmek istendiğini delilleriyle anlattı.
Hz. Ali’yi sevmenin, O’nun yoluna bağlı olmanın, O’nun yoluna bağlı olanlara gönül vermenin kutsal bir aşkın gereği olduğunu anlattı.
Aslında O, bugüne kadar pek çok kaynağın gizlediği ama Kuran’da ve İslam tarihinde ayan beyan var olan bir gerçeği ortaya koymaya çalışıyordu.
Nasıl olurdu da Hz. Peygamberin dizinden ayrılmayan damadı, yeğeni Hz. Ali’den rivayet edilen hiçbir hadisi şerif neredeyse belli başlı hadis külliyatlarında hiç yoktu?
Nasıl oluyordu da “Ben kimin velisi isem Hz. Ali de onun velisidir” gibi bir “kesin emir” çeşitli kelime oyunları ve anlam farklılıkları yüklenerek göz ardı edilmişti?
Nasıl olurdu da Hz. Hüseyin’i katleden bir zihniyet bugün Sünnilik adı altında kutsanırdı?
“Ben Sünni’yim, bu yaştan sonra zaten istesem de Alevi olamam” diyerek bir Sünni âlim, bu sorulara bütün Müslümanları kucaklayan, ta Emevilerden bu yana oynanan oyunları bozacak şekilde cevap vermeye çalıştı.
Çalıştı ama bazıları çok rahatsız oldu.
“Bir kişi durduk yere Hz. Ali, Hz. Ali” demeye başlayınca “olsa olsa gizli Alevidir” diyerek Haydar Baş’ın doğduğu yer olan Akçaabat’ın mezhep durumunu araştırmaya başladılar. Adamlar gönderdiler, “Hz. Ali’yi sevmek” gibi müthiş bir suç işleyen Haydar Baş’ın “gerçek mezhebini” deşifre etmeye çalıştılar.
Heyhat!
Baktılar ki; ne Akçaabat’ta ne de Trabzon’un genelinde tek bir Alevi var. Bu ilimiz, “tarihsel ve demografik olarak hiç Alevi’nin bulunmadığı bir yer.”
Aslında bugün bazı sahtekârlar sözüm ona “din adına” Akçaabat’a eleman göndermişlerdi ama dün de bazı AB’ci, Amerikancı, derin medyanın elemanları Akçaabat’ı mesken tutmuştu. Herkesin Avrupa Birliği diye çırpındığı günlerde Haydar Baş, “AB felaket getirecek, AB Türkiye’nin intiharıdır” diye kükreyince bugün çoğu “hapiste olan” bazı derin medya yöneticileri Akçaabat’a muhabir göndermişlerdi. Haydar Baş’ın mahallesine, köyüne hatta evinin etrafına varıncaya kadar bütün ahlak ve insanlık değerlerini hiçe sayarak muhabir gönderdiler.
“AB’ye karşı çıkan bu din adamının arkasında bir gizli güç olmalıydı” diye düşündüler.
Bir şey bulamayınca o dönem akademik olarak görev yaptığı Bakü Devlet Üniversitesine muhabir gönderdiler. Orada, Tasavvuf Kürsüsü Profesörü Vasım Mehmedaliyev’e mikrofon uzatarak Haydar Baş’ın aleyhine birkaç cümle almak için çırpındılar.
Vasım Hoca onlara şu muhteşem cevabı verdi:
“Siz kardeş ülke Türkiye’den buraya boşuna geldiniz. Biz burada Türkiye’nin muhteşem âlimi Haydar Baş’ın ilminden, fikrinden, gönlünden istifade etmeye çalışırken siz ona çamur atma peşindesiniz. İyi bilin ki yel kayadan bir şey aparabilmez (alıp götüremez.)”
Bu cevap üzerine görevli kıtalar gerisin geri Türkiye’ye döndü.
Gerçekten yel kayadan bir şey aparabilmiyor.
Dün AB’ciler, bazı din düşmanları bugün dindar geçinen bazı sahtekarlar Haydar Baş’ın ortaya koyduğu fikirleri konuşmak yerine kendi fikirsizliklerini, çapsızlıklarını cehaletlerini, kullanılmışlıklarını, zavallılıklarını kamufle etmek istercesine “hazineye” çamur atma yolunu seçtiler.
Dün “nasıl olur da bir din adamı Avrupa Birliği’ne karşı çıkar, nasıl oldu da onu devşiremedik” diyenlerin yolundan gidenler bugün, “nasıl olur da Hz. Ali’den, Ehl-i Beyt’ten bu kadar rahat bahsediyor, ezber bozuyor” diye telaşa kapılıyorlar.
Aslında birbirlerinden farkları yok.
İslam’ın Öz’ünden ve Anadolu’dan beslenmeyince “hepsi aynı ittifakta” birleşiyor. Dün Avrupa Baharı’na aşık olanlarla bugün Arap Baharı meftunları aslında “aynı kişiler.”
Omuz omuza, yürek yüreğeler.
Ama Ehl-i Beyt âşıkları da aynı saftalar.
Ve görsünler artık “yel kayadan bir şey aparabilmez.”
Bu yazı 5,049 defa okundu.
Yazarın eposta adresi: email@example.com
Yeni Mesaj Gazetesi Internet sitesinde yayınlanan yazarlara ait yazılar kaynak belirtmek ve bağlantı eklemek koşuluyla başka sitelerde yayınlanabilir. Kaynak belirtmeyen ve bağlantı eklemeyen yayıncılar hakkında hukuki haklarımızı kullanacağımızı saygıyla duyururuz.
Diğer köşe yazıları
Tüm Yazılar
-
28 Kasım 2014
Anadolu'yu karış karış geziyoruz
-
27 Kasım 2014
Öcalan'ın itibarı çok önemli!
-
26 Kasım 2014
Bu müdahale nereye kadar?
-
25 Kasım 2014
Kara lastikli demokrasi
-
20 Kasım 2014
Okullarda Protestan eğitim
-
19 Kasım 2014
'Türkiye, bizi gülünç duruma düşürüyor!'
-
18 Kasım 2014
Küba'ya cami; Ayasofya'ya ne oldu?
-
15 Kasım 2014
Türkiye'nin itibar patlaması!
-
13 Kasım 2014
Haydar Baş'tan Alevilere tarihi uyarı
-
12 Kasım 2014
Atatürk ve Erdoğan
-
11 Kasım 2014
Kadir Mısıroğlu'nun Atatürk düşmanlığı
-
8 Kasım 2014
O saray, devletin itibar makamı imiş!
-
7 Kasım 2014
Çalık Grubu'na cevabımdır
-
6 Kasım 2014
Boğulduk ey halkım!
-
5 Kasım 2014
Cemaatler tehdit mi oldu?
-
4 Kasım 2014
Erdoğan nereye koşuyor?
-
31 Ekim 2014
Büyük İsrail devletine giden yol
-
30 Ekim 2014
Cumhuriyet kim, siz kim!
-
29 Ekim 2014
Cami düşmanı kim?
-
28 Ekim 2014
PKK'ya hesap soracaklarmış!