Ne gariptir ki, insan kesinlikle hatırlayamayacağı yaşlara ilişkin anılarını çok fazla dinleyince hatırladığı yanılsamasına kapılır. Mesela gecenin bir yarısı, boyum kadar -hatta muhtemelen daha da büyük olan- yastığımı peşimde sürükleyerek, boş biberonumla "sütçü" diye kapısına dayandığım yaşları hatırladığımı sanıyorum. Ben doğmadan yıllar yıllar önce, onun İstanbullu gelin olarak, kısacık erkek saçları ve jean pantolonuyla Adana'ya … Okumaya devam et Mother (n): one person who does the work of twenty. for free. with love.
Herkes başarılı ve mutlu olmak istiyor. Diğer yandan, en çok kullandığımız kelimeler bunlar olmasına rağmen, kimse başarı ve mutluluğun tanımını yapamıyor, bu kavramların içini dolduramıyor. Herkes oradan oraya koşuyor, bir şeyler deniyor, deneyimliyor. Topluca uyku saatlerimiz azalırken, etkinliklerimiz ve uğraşılarımız çoğalıyor. Ama yine de kimse hayatından tatmin görünmüyor. Bizden önceki kuşakların koşulsuzca kabul ettiği mutluluk … Okumaya devam et Daha İyi Ben -1: Mutsuzluk Salgını
Ben kendimi bildim bileli, havalar soğudukça yavaşlarım, tembelleşirim. Koltukta uzanıp, battaniyelerin altına kıvrılıp, saatlerce müzik dinlemek, film izlemek, kitap okumak, kahve ve şarap içmek isterim. İçime dönerim, kendime kalırım. Kaloriferden çok uzağa gidemem. Paramın çoğunu mis kokulu kremlere, tütsülere, dergilere, kitaplara ve mumlara harcamaya başlarım. Sabahları çarşafa dönüşüp yataktan hiç çıkmamayı arzularım. Yazın üzerime bir … Okumaya devam et Log out. Shut down. Smile.
Geçen sene tam bugün, üç yıla yakın süredir çalıştığım hukuk bürosunun kapısından son defa çıkmıştım. O sıralarda ne kadar büyük bir değişikliğe adım attığımın henüz farkında değildim. Başında binlerce saat geçirdiğim masamla vedalaşmıştım, bana orada geçirdiğim yıllarda inanılmaz çok şey öğreten patronumla ve artık davalara girmeyeceğim için avukatlık cübbemle de... O gün aynen şöyle yazmıştım: … Okumaya devam et 2016 yılının “best of”ları
Bundan tam bir sene önce, hayatım boyunca yüzümde kocaman bir gülümsemeyle anacağım kadar harika bir ev partisiyle yeni yaşıma başladıktan sonra, evi polislerin basması neticesinde soluğu Mini Müzikhol'de almış; sabaha kadar dans ettikten sonra, o zamanlar ayağımı yerden kesen adamı koluma takıp Adana'ya uçmuştum. Çok sevdiğim insanlarla, kahkahalar atarak, dans ve seyahat ederek başlayan yaşımın güzel geçeceğinden … Okumaya devam et Yeni yaşa merhaba eşliğinde, benden çıtırlara hayat dersleri
Siyah upuzun bir ahşap masada oturuyorum. Kafamı kaldırdığımda, önümde ışıl ışıl uzanan Seyhan Nehri'ne bakıyorum. Adana'dayım. Annemin evinde... Yıllar önce de önümde onlarca test kitabı ile aynı masada otururdum. Uykusuz geceler, filtre kahve bu kadar yaygın olmadığı için bardak bardak içilen Nescafe'ler ve üniversite sınav stresi... Aynı manzaraya bakıp, İstanbul'a taşınmanın hayallerini kurardım. Yepyeni bir … Okumaya devam et Look at where we are, remember where we started out!*
Çok beğendiğim bir adamla ilk buluşmaya gider gibi heyecanlıyım şu anda. Yıllardır birlikte olduğum, her tepkisini önceden kestirebildiğim, her mimiğini bildiğim bir sevgilimden "Heyecanımı kaybettim." diyerek ayrıldıktan sonra, başka ve yepyeni bir adamın kollarına koşuyormuş gibi hissediyorum. Kalbim hızla çarparken, beynimden onlarca soru geçiyor: Durup durduk yerde icat çıkarmanın gereği var mıydı? Eskiyi özleyecek miyim … Okumaya devam et Merhaba!