IŞİD’in 2014’te Şengal’e düzenlediği saldırıdan son anda kurtulan Ezidi aile, dört yıldır başka bir ülkeye gitmek umuduyla Batman’da yoksul bir yaşam sürüyor. Türkiye’ye kaçmayı başardıklarında Mardin-Midyat’taki mülteci kampına bile alınmadıklarını belirten Şirin Hodeda, “IŞİD, dinimiz nedeniyle bize ne yapmadı ki? Çocukları kesip annelerinin yanına koydular. Hepimizi yerimizden yurdumuzdan kopardılar. Bütün Ezidiler perişan olduk. IŞİD, yüzünden başımıza gelmeyen kalmadı. Dünyada görülmedik şeyler Ezidilerin başına geldi” dedi.
Irak ve Şam İslam Devleti (IŞİD), sekiz yıl önce bugün (3 Ağustos 2014) Irak’ın Musul kentini işgal ettikten sonra Ezidilerin yaşadığı Şengal bölgesini hedef aldı ve büyük bir katliam yaptı. Ezidiler tarafından 73. Ferman olarak anılan bu saldırılarda, yaklaşık beş bin kişinin öldürüldüğü, 10 bine yakın kadın ve çocuğun esir alındığı belirtiliyor.
Birleşmiş Milletler (BM) tarafından soykırım olarak tanınan IŞİD’in bu saldırılarında yüzlerce Ezidi toplu şekilde öldürüldü, altı binden fazla Ezidi de yine IŞİD tarafından kaçırıldı. IŞİD’in Ezidilere yönelik bu katliamı dünya kamuoyu tarafından büyük tepkiyle karşılandı. Katliamın ardından ABD, IŞİD’e yönelik hava saldırısı başlattı. Bu saldırılara ek olarak İngiltere, Avustralya ve ABD, Sincar Dağları’na kaçan Ezidilere uçakla acil yardımda bulundu. 13 Ekim 2015’te Şengal, IŞİD’den geri alındı.
Kendi topraklarını terk etmek zorunda kalan binlerce Ezidi, Almanya başta olmak üzere Avrupa’nın birçok ülkesine iltica etmek zorunda kaldı. Ezidilerin ayrıca Gürcistan, Ermenistan, Suriye, Türkiye ve Avustralya’ya da iltica ettiği biliniyor.
Raad Hodeda: “IŞİD’ten kaçarken iki ay ailemden haber alamadım“
IŞİD’in Şengal’e saldırdığı sırada ablasını ziyarete giden Raad Hodeda, IŞİD’den kaçarken yaşadıklarını şöyle özetledi:
“IŞİD saldırdığında ben ablamların köyündeydim. Günlerce yollarda aç ve susuz yürüdükten sonra Irak’ın kuzeyindeki Zaho’ya geldik. Zaho’da su kenarında konuşlandık. Buradan da Hanike’ye geldik. Hanike’ye gelene kadar iki ay boyunca ailemden haber alamadım. Yaşıyorlar mı bilemiyordum. Türkiye’den gitmek istiyoruz. Ailemle birlikte bunun için çabalıyoruz fakat henüz bir sonuç alamadık. Tek isteğimiz buradan gitmek.”
“Yoksul bir hayatın içine düştük”
IŞİD’in katliamından ailesiyle birlikte kurtulmayı başaran Şirin Hodeda, sekiz yıldır yaşadıklarını şöyle anlattı:
“IŞİD, Şengal’e saldırdığında yiyecek dolu evimizi, arabamızı arkamızda bırakıp kaçtık. Biz kaçtıktan hemen sonra köyümüze girmişler ve evimizi bombalamışlar. Arabamızı köyde bırakmak zorunda kaldık çünkü canımızı zor kurtardık. Günlerce yürümek zorunda kaldık. Yürümekten ayaklarımız kanadı, susuzluktan ve açlıktan ölmek üzereydik. Hanike’ye geldikten sonra bize ev verdiler. Her şeyimizi, tüm varlığımızı geride bırakmış ve burada yoksul bir hayatın içine düşmüştük. Burada çok yoksul durumda olduğumuz için Ezidilerin sığındığı Medresa Geravej’deki kampa geldik. Burada da çok zor şartlarda üç ay geçirdikten sonra başka bir ülkeye geçebilmek için Türkiye’ye geldik.”
“Dört yıldır başka bir ülkeye geçmeyi bekliyoruz”
Uçakla Erbil’e, oradan da Ankara’ya geldikten sonra başka bir ülkeye geçmek için başvuruda bulunan Hodeda ailesi dört yıldır ilgili kurumlardan yanıt bekliyor. İsimlerini yazdırdıktan sonra Midyat’taki mülteci kampına gönderilen ailenin bundan sonra yaşadıklarını Şirin anne şöyle anlattı:
“Midyat’taki mülteci kampına geldik fakat bizi almadılar. Midyat’ta bizim durumumuzu görüp üzülen ve kendisi de Ezidi olan Ali amca sağ olsun bize Batman’daki Oğuz köyünde kullanmadığı bir evi olduğunu söyledi ve bizi buyur etti. Allah ondan ve dinleyenlerden razı olsun. Burada da durumumuz iyi değil. Komşuların verdiklerine muhtaç yaşıyoruz. Başka bir ülkeye geçmek için bekliyoruz ama dört yıldır bir gelişme yok. Midyat’ta 200 kadar aile var gitmeyi bekleyen. Bizi bir yere de götürmüyorlar.”
“IŞİD yüzünden başımıza gelmeyen kalmadı”
Sadece Ezidi oldukları için IŞİD’in zulmettiğini belirten Şirin Hodeda şöyle devam etti:
“IŞİD, dinimiz nedeniyle bize yapmadı ki? Çocukları kesip annelerinin yanına koydular. Hepimizi yerimizden yurdumuzdan kopardılar. Bütün Ezidiler perişan olduk. Dinimiz nedeniyle dünyanın çeşitli yerlerine sürüldük. Göç edenler hala perişan. IŞİD yüzünden başımıza gelmeyen kalmadı. Bu dünyada görülmedik şeyler Ezidilerin başına geldi. Çocuklarımdan biri Zaho kampında, diğer ikisi de Mahad kampında. Çocuklarım, ‘Bir yere gidebilirseniz bizi de götürün’ diyor.”
“Neden kadınlarımız bir sigara karşılığında pazarlarda yedi kere satılıyor?”
Acılarını ve kederlerini saatlerce anlatsa bile Ezidi halkının ne kadar acılı ve yaralı olduğunu tam olarak ifade edemeyeceğini belirten Hatun Tuku, duygularını şöyle dile getirdi:
“Bugün çok acı çekiyorum ve ağlıyorum. Neden herkesin yaşama hakkı var da biz Ezidilerin yok? Biz de insan değil miyiz? Biz marifet sahibi insanlarız ve herkese saygımız var. Herkes iyi olsun, herkes inandığı gibi yaşasın istiyoruz. Neden bu hak bize tanınmıyor? Neden hâlâ kadınlarımız bir sigara karşılığında pazarlarda yedi kere satılıyor? 2014’te Irak’ta bütün dünya gördü IŞİD‘in nasıl bir katliam yaptığını. Herkes gördü; kadınları sattılar, çocukları öldürdüler. Neden? Sadece Ezidi oldukları için. Bütün bu ölüm fermanları inancımız yüzünden çıkarıldı. Ben insanım, ben anneyim, ben kadınım. Bizim de çocuklarımız var. Nasıl olur da kadınlar pazarlarda satılır? Biz buradan kaçtık, uzak ülkelere göçtük. Yüzyıllarca kabuk bağlayan yaralarımız yeniden kanatıldı.”
Sayılarla Ezidi katliamı
- Şengal’de ilk iki günde bin 293 kişi öldürüldü.
- Ezidiler için çıkarılan bu 73. Ferman ile birlikte en az 5000 kişi katledildi.
- Bin 500 Ezidi kadın cinsel saldırıya maruz kaldı.
- 6 bin Ezidi kadın ve çocuk kaçırıldı.
- 400 bin kişi göç etti.
- 2 bin 882 Ezidi hâlâ kayıp.
- Şu ana kadar bin 207 kadın, 339 erkek ve 2 bin 8 çocuk kurtarıldı.
- 325 bin 197 Ezidi hâlâ kamplarda yaşıyor.
- 100 bin Ezidi dünyanın değişik ülkelerine göç etti.