O zaman, sene sonu telaşında ihmal edilen günlüklerin tozunu alıyorsun. Spor salonu üyelik kartını bulursunuz ve insanların etrafında olma endişesi göz önüne alındığında, birkaç ay veya belki birkaç yıl geçtiğinden beri hala taranıp taranmayacağını merak edersiniz. Ve Yeni Yıl kararları yaratırsınız.
Ya da belki yapmazsınız.
2023 sözünüzü hala bulamadınız mı?
Kararlar çok eski moda görünüyor. Bunun yerine, yeni yıl için niyetlerinizi ve umutlarınızı özetlemek için bir kelime seçin. Bunu yaklaşık 20 yıldır yapıyorum ve iyi çalıştı.
Yıllık sözüm, odaklanmak istediğim yerin temelini oluşturuyor. Yeni yıl günlüğümde yazdığım tüm niyetlerin kökü olarak hareket ediyor.
2023 için sözüm: denge.
Ama düşündüğünüz denge olmayabilir.
“Denge” denilince akla kusursuz bir simetri sağlayan iki eşit ağırlığa sahip bir terazi görüntüsü gelebilir. Dolayısıyla, “iş-yaşam dengesi”, “kaynak dengesi” veya hatta “bilançomuz” gibi şeyler derken, bunun her şeyi eşitlemek için birinin gücünü eklemek veya çıkarmakla ilgili olduğuna inanırsınız.
Şimdi, bu yanlış değil. Sözlükteki ilk tanımdır- “birinin veya bir şeyin dik ve sabit kalmasını sağlayan eşit ağırlık dağılımı.” Ancak ikinci tanım, yıl için niyetime uyuyor- “farklı unsurların eşit veya doğru oranlarda olduğu bir durum.” (Vurgu bana ait.)
Doğru dengeyi yakalamak
Çalışmam için doğru oranları bulmak, 2023 için odak noktam. Ama soru şu: “Neyin oranları?”
Yeni, yenilikçi bir projeye odaklanabilmek için bir alanda yaptığım iş miktarına ilişkin hesaplanmış bir karar vermeyi düşünmüyorum. Evet, etkinliklerimi yeniden yapılandıracağım (hepimizin yaptığı gibi), ancak bu yalnızca zaman kaplarımı dolduran ağırlıkları belirliyor.
Bu yıl odak noktam bu değil. Benim odak noktam, bu ağırlıkların her birinin anlamını dengelemek.
Kendime bu aktiviteleri nasıl yaptığımla ilgili tatmin dengemi soracağım, böylece hayatımı en ödüllendirici hissettirecek şekilde inşa edebilirim.
Açıklamama izin verin.
Ne zaman büyükbabama işimde mutsuz olduğumu ya da bir beceri geliştirme konusunda hayal kırıklığına uğradığımı söylesem, “Ne inşa ediyorsun?” Sonra bana şu hikâyeyi anlatırdı:
Bir adam üç taşçıya denk gelir. Durur ve ne yaptıklarını sorar. Birinci taş ustası duraklar ve “Taş kesiyorum. işimi yapıyorum, geçimimi sağlıyorum.” İkinci taş ustası, çekiçle vurmayı hiç bırakmaz ve nefes nefese, “Bütün ülkenin en iyi işlenmiş taşlarını kesip parlatıyorum,” der. Üçüncü taş ustası bir an durur, ufku işaret eder ve gülümser, “Mutluyum. Bir gün orada duracak bir katedral inşa ediyorum.”
Çoğu, taş yontan olmak istemediklerini bilir. Çoğu insan sadece “işi yapmaktan” veya “geçimini sağlamaktan” daha fazlasını ister.
Ancak ikinci taşçı olarak kaybolmak kolay olabilir. Güzelce cilalanmış taşlara eşdeğer, değerli bir şey için çalıştığınızı düşünerek kendinizi kandırırsınız. Bu benim için hem 2021 hem de 2022 idi.
Değerli mi değerli mi?
Kaliteli iş gibi görünen pek çok şeyle ve belki de bunun için gösterilecek tam bir banka hesabıyla sonuçlandığınız yıllar vardır. Ama siz sürekli olarak o hedefe giden yolu ittiniz, zorladınız ve ter döktünüz. Nefret ettiğim mantranın yaşayan bir örneğisiniz: “Acı yoksa kazanç da yok.”
Zorlamanın zaman ayırmaya değer olduğuna inanıyorsunuz. En iyi hazırlanmış taşlara sahipsiniz. Oraya ulaşmak için faaliyetlerinizi en iyi şekilde dengelediniz. Ama belki biraz daha yakından dinlerseniz, biraz “z” ile “zahmetli” olduğunu anlarsınız.
Aklınızda daha büyük bir şey yoktu. Uzun zaman geçtikten sonra üzeri boyansa bile, boyanmasını umduğunuz büyük resme katkıda bulunmanın hiçbir tatmini yoktur.
Bu moddayken, işten işe geçebilir, mükemmelliğe olan bağlılığınızı ve hayal kırıklığınızı yanınıza alabilirsiniz. “Sessizce pes edip” kendinize, istediğinizi düşündüğünüz fırsatı somutlaştıran o yan koşuşturmayı vermeniz önemli değil. Bunun yerine, hala hüsrana uğramış hissediyorsunuz ve bu yeterli değilmiş gibi itiyorsunuz da itiyorsunuz.
Hangi taş ustası olacaksın?
Geçen ay, bir içerik pazarlama teknolojisi girişiminin CEO’su ile konuştum. Hiç olmadığı kadar sinirliydi. Eski bir gazeteci, şimdi hızla büyümek isteyen risk tabanlı bir şirketi yönetiyor. Büyüme motorunu beslemeye yönelik olağan başlangıç zorluğu onu hayal kırıklığına uğratmadı. Para kazanan bir şirket kurabileceğini biliyordu. Sektörü nasıl değiştireceğini bilmediği için hüsrana uğradı.
“Gittikçe kendimi işimden ayrı görüyorum, tutkumu beslemek yerine ayrı bir mücevher parlatıyorum. Artık anlamlı olduğunu düşündüğümüz şeyler yerine tamamen büyümeyi satacak veya tatmin edecek şeyler inşa etmeye odaklandık.”
Ona üç taş ustasının hikayesini anlattım ve “Ne inşa ediyorsun?”
Yeni işinin daha az rahat olduğu bazı yönlerini uyarlamayı düşünüp düşünemeyeceğini sordum. Kendisini ondan ayrı görmemesi için işinin anlamını yeniden dengeleyip dengeleyemeyeceğini sordum. Ekibinden neden taş kestiklerini düşünmelerini isteyip isteyemeyeceğini sordum. “Sadece hangi faaliyetleri yaptığınızı dengelemek değil; onları neden ve nasıl yaptığınızı yeniden dengeliyor.
Ondan kendime sorduğum aynı soruyu düşünmesini istedim: Doğru zihniyetin daha fazla tatmin yaratmasına nasıl izin verebilirim?
İnsanlar (ben dahil) genellikle çözümleri zorlamaya çalışır. “Daha fazla baskı yaparsam, daha fazla düşünce liderliği yazmak yerine daha fazla satarsam veya daha fazla şeye hayır dersem o zaman daha iyi sonuçlar alırım” diye düşünürler.
Hâlâ #herşeyi yaptığımda işlerin “daha iyiye gidebileceğini” keşfettim. Onlara farklı bir niyetle yaklaşmak, işimde onların anlamlarını yeniden dengelememe izin veriyor.
2023 için sözümü dengeleyerek hatırlamak istediğim şey bu.
2023 için sözünüz nedir? Umarım, hangisini seçerseniz seçin size katedraller inşa ettiğinizi bilmenin verdiği tatmini verir.
Bu sizin hikayeniz. İyi anlatın.