İyi niyetimizin, güvencelerimizin, aileden saydıklarımızın, yanlış çizdiğimiz kırmızı çizgilerimizin, dostluklarımızın ah evet en acısı budur, kalelerden sağlam sandığınız duygularımızın, kan revan ve viran olmuş taşlarının altında kalmışızdır, yine yaralanmışızdır, günlerden bir gün, bugün, yazık olmuştur özetle.
Aslında gerçek hep ulu orta öyle çırılçıplak duruyordur da ah şu duygularımız, duygusallığımız, görmek istemeyen aslında biziz.
(Bu bir gün dönümü şerhidir kendime. Ey duygu ve düşüncelerim ben sizin köleniz değil, sahibinizim!)
Evet, her şey değişir, çok da ateşe atmamalı kendimizi. Tıpkı arabanızın evinizin markalarınızın modellerinizin değişmesi gibi, duygular ve düşünceler de değişir ve bizi biz yapan da bunlar değildir. Öz’e yolculukta ne hissettiğimizi bilmediklerimiz olacak, şaşırdığımız, durduğumuz, döndüğümüz, bazı kere kaçtığımız, bazı kere ürktüğümüz… Kolay değil dostlar hiç kolay değil, insandır sınandığımız.
(Bu bir gündönümü şerhidir kendime, sadece kendine güven be güzelim, sadece Allah’a. Gerisi güvenilecek gibi değil.)
(Habibe Poyraz Gündüz)