“Hepsi cehenneme sürülmeli, en iyisi sınırların kapatılmasıdır! En kötüsü İngilizler ve Almanlar, burada hayatımızı cehenneme çeviriyorlar” diye şikayet eden seksenli yaşlarındaki kadın, alışveriş çantalarını Barselona’daki Park Güell yakınındaki evine taşımaya çalışırken öfkeden buruşmuş bir yüz ifadesine sahip.
Kısa bir süre önce de dar kaldırımda kendisine yer açmayan bir grup genç turiste hakaret etmişti. Kafede yaşlı bir beyefendi emekliyle aynı fikirde. Arkadaşlarının alayları karşısında şöyle sesleniyor: “Balkondan ayaktakımına tüküreceğim.”
Herkes öfkesini bu kadar açık bir şekilde dile getirmiyor; ancak bu yaz Barselona’da sürekli büyüyen turizmden bıkmayan bir yerel bulmak zor. Almanların en popüler yurtdışı seyahat destinasyonu olan İspanya’da “turismofobi” (turizm fobisi) kelimesi dolaşıyor. Yalnızca Barselona’da ve tüm Katalonya’da değil, aynı zamanda Mallorca’da, Galiçya’da veya Kanarya Adaları’nda da kitle turizminin reddedilmesi giderek daha açık ve hatta bazen şiddetli hale geliyor.
Birçok yerde yerel halkın protesto gösterileri var. Ama sadece o değil. Ayrıca muhteşem eylemler de gerçekleştirebilirsiniz. Örneğin Mallorca’da, doğu kıyısındaki Caterva adlı aktivist bir grup, Ağustos ayında yabancı turistleri plajlardan uzaklaştırmak için yanıltıcı derecede gerçek görünümlü İngilizce yüzmeye izin verilmediğini söyleyen veya “tehlikeli denizanası” konusunda uyarıda bulunan tabelalar asmaya çalıştı. düşen kayalar.
Elbette hepsi yanlış ve uydurma. Grup daha sonra tatilcilerin plajların “kamulaştırılmasına” karşı önlem alınması gerektiğini açıkladı.
Barselona’da yerel halk turistleri yanıltıyor
Daha önce Barselona’da Park Güell’e yakın El Carmel mahallesi sakinleri, yabancıları yanıltmak amacıyla Turó de la Rovira tepesindeki eski sığınaklara giden yolu gösteren tabelaları tersine çevirmişti. Şehrin en iyi panoramik manzaralarından birini sunan seyir noktası, son yıllarda gün batımı ve piknik tutkunlarının yanı sıra akşamları binlerce kişiyle burada toplanan TikTok kullanıcıları, Instagram kullanıcıları ve sarhoş turistler için de bir çekim noktası haline gelmişti. yüksek sesli DJ müziği.
Medya, bölge sakinleri ile turistler arasında şiddetli çatışmalar yaşandığını bildirdi. Artan gerginlikler nedeniyle şehir, mayıs ayında tesislerin 19.30 ile 09.00 saatleri arasında kapatılmasına karar verdi. Ancak bölge sakinlerine göre karar sürekli göz ardı ediliyor.
Park Guell’e dönelim. Modernisme mimarı Antoni Gaudí’nin eşsiz kompleksi ziyareti 2013’ten bu yana ücrete tabi olmasına ve on avro gibi ucuz olmamasına rağmen, hala Sagrada Familia bazilikası ile birlikte Barselona’nın en çok ziyaret edilen cazibe merkezidir. Carina, yetişkin oğluyla birlikte sadece birkaç sokak uzakta yaşıyor ve “kaosun giderek daha da kötüleştiğini” söylüyor.
“Gürültü, pislik. Ama sadece burada değil. Bütün şehri hiç bu kadar kirli görmemiştim. Ve sonra turistlerin kötü davranışları. Motosiklet kaskıyla hastaneye işe giden kadın, sürekli kapımızın önünde oturup yolu kapatan insanlar oluyor” diyor.
Carina, Sandra’nın aksine gelişmeyi umuyor. Genç mücevher tasarımcısı havluyu attı. Evini satıyor ve eşiyle birlikte taşınıyor. Nerede? “Henüz bilmiyorum, belki sakin bir kumsalda. Ama sanırım artık tüm şehir (kitle turizminden) acı çekiyor.”
Tatilciler sokaklarda bağırarak dolaşıyor
Ancak Barselona’nın hiçbir yerinde hayal kırıklığı Vila de Gràcia’daki kadar belirgin değil. Sanatçılar mahallesinin dar sokaklarında yürürseniz artık hemen hemen her yerde onları görebilirsiniz. Duvarlarda, garaj kapılarında, bilgi panolarında ve anıtlarda büyük harflerle “TURİSTLER EVİNE DÖNÜYOR” yazısı yer alıyor. Grafiti neredeyse her ikinci sokak köşesinde görülüyor. Devlet televizyonu RTVE geçtiğimiz günlerde “Her zamankinden daha fazla” dedi.
Burada küçük sarı çıkartmalar ve büyük pankartlarda da turizm karşıtı sloganlar görülüyor. Deneyimsiz ziyaretçi küçük bir radikal azınlık diye düşünebilir. Hiç de bile! Verdi del Mig mahalle derneğinden Ester, “Hepimiz aynı şeyi düşünüyoruz” diyor.
Kısa gri saçlı kadın bizimle konuşmak için ilçe festivali hazırlıklarını yarıda keserken, giderek daha fazla insan hoşnutsuzluğunu dile getirmek için bir araya geliyor. “Artık festivalde sokakta eskisi gibi dans edemiyoruz”, “Burada sadece İngilizce konuşuluyor”, “Kendi evimizde yabancıyız” gibi sözler duyuluyor. Genç bir kadın şikayet ediyor: “Birçok ziyaretçi sarhoş oluyor ve şiddete başvuruyor”. Neredeyse her saniye, turistler hararetli sohbetin konusu olduklarının farkında olmadan heyecanlı grubun yanından geçiyorlar.
Barselona’da, hatta Galiçya’daki sözde dindar hacıların varış noktası olan Santiago de Compostela’da bile, sabahın erken saatlerine kadar sarhoş olarak sokaklarda dolaşan ve en iyi Ballermann tarzında bağıran ziyaretçiler hakkında şikayetler birikiyor. açık havada uyumak ve kendilerini rahatlatmak için.
Mallorca’nın yerlileri korkuyor
Siyaset ve iş dünyası sorunun boyutlarının farkında ve nedenleri ve çözümleri konusunda görüşler farklı olsa da sorunu küçümsemiyor. Yeni bölgesel turizm bakanı Jessica de León bugünlerde “Kanarya Adaları’ndaki turizm fobisi yavaş yavaş endişe verici hale geliyor” dedi.
Ancak polemiklerin ilgili taraflarca da alevlendirildiğini iddia ediyor. Ekonomik kalkınmadan sorumlu Barselona Belediye Meclis Üyesi Jordi Valls, “El Periódico” gazetesine verdiği röportajda açıkça şunu itiraf etti: “Barselona’da turizmin bir sınırı var mı? Evet var. Bu sınıra ulaştık mı? Muhtemelen.”
Kesin olan bir şey var ki, durum kendi kendine düzelmeyecektir. Sorumlu otoritelerin tahminlerine göre İspanya, bu yıl her zamankinden daha fazla yabancı ziyaretçinin geldiği yeni bir rekor yılıyla karşı karşıya. Bu rakamın 85 milyon olması bekleniyor – 2019’da pandeminin patlak vermesinden önce kaydedilen zirvenin 1,3 milyon üzerinde. Turizm sektörü İspanya’da gayri safi yurt içi hasılanın yüzde on ikisini, hatta Kanarya ve Balear Adaları’nda yaklaşık üçte birini oluşturuyor.
Yüksek rakamlardan yararlananlar bile gerçeğe gözlerini kapatamıyor. Mallorca’daki Playa de Palma otelciler derneğinin başkanı, ünlü balerin Pedro Marín ile açıkça konuşuyor: Marín, “Última Hora” gazetesine verdiği demeçte, “Sakinlerin burada yürüyüşe çıkmaktan korkması kabul edilemez.” “Bu yaz tecavüz, bıçaklama, hırsızlık, uyuşturucu yaşandı… bir felaket.”
Otel işletmecisi, kendisinin ve meslektaşlarının adaya “oldukça iyi turistleri” çekmeye çalıştıklarını garanti ediyor. Ancak daha fazla polise ve daha fazla “sert ellere” de ihtiyaç var. Park Güell’in kızgın emeklisi kesinlikle onunla aynı fikirde olacaktır.