18 Haziran 2009de www.kurdinfo.com de, 1979 da İranda gerçekten devrim mi yapıldı? Diye bir yazım var. Bu yazım 1979 de ben Diyarbakır TUDET (Tüm Teknik Elemanlar Derneği) Bölge Başkanıyken, sözde İran devrimi ile ilgili olarak 22 Örgütün Ankara TMMO'DE toplantısı vardı. Toplantıda yalnız ben HUMEYİNİN daha tehlikeli olduğunu iki kelime ile belirtim. Dedim ki ''sizler Allah adına daha dayak yememişsiniz''. Bu günde bir çok açık oturumda ve basında Tunusta devrim oldu diyorlar. Yani (Arabin ya lelisinden) başka ne değişti ki? Üretim güçleri mi değişti, Üretim araçlarımı değişti, Ve üretim ilişkilerimi değişti ki devrim oldu? Görülecek ki daha da gerici hatta dinci bir yönetim gelirse hiç şaşmayalım.!
7 bin kilometre uzunluğundaki bir çizgi üzerinde 20 Müslüman nüfuslu ülke var. Bu 20 ülkenin İran ile Pakistan dışındakilerin tamamı aynı zamanda Arap ülkesi. Bu ülkeler arasında Tunus, Cezayir, Mısır, İran gibi adı cumhuriyet olan rejimler var. Suudi Arabistan, Ürdün, Katar gibi krallıklar da var. Ama işleyen bir tek demokrasi ülkesi yok.
Saddam ve Ahmed Hesen- el Bekir Irak'ta 17 Temmuz 1968 darbesi'yle Başkan Abdurrahman Arif'in yerine geçti. Baas önderi Saddam Hüseyin'le uyum içinde ülkeyi yönetti.1 979 de Saddam HÜSSEN başa geçti. Gerisini siz düşünün Abdurrahman Arifmı Saddam mi?
Hafız ESAD, 13 Kasım 1970 bir darbeyle iktidarı ele aldı. Mart 1971 de yapılan halkoylaması ile Suriye'nin Devlet Başkanı oldu ve hayata gözlerini yumana kadar bu görevi sürdürdü. Suriyede halkın %60 Sünni olmasına rağmen %30 Alevi azınlığı ile ülkeyi oğlu Beşar ESAD adeta diktatörlükle yönetiyor. Bu ülkede yüz binlerce Kürt ECNEBİ diye hiçbir sosyal hakları yoktur. Bu gün yüzlerce Kürt yurtseverleri baskı altında yada zindanlar da.
Hüsnü Mübarek- Enver Sedat 1970 de başkan Cemal Abdül Nasır'ın ölümü üzerine 5 Kasım'da onun yerine geçti (25 Aralık 1918 - 6 Ekim 1981) 1970 - 1981 yılları arasında Mısır Devlet Başkanlığı yaptı. 1978'de İsrail Başbakanı Menahem Begin'le birlikte Nobel Banış Ödülünü aldı. 1979'da ise iki ülke arasında bir barış antlaşması imzalandı. Ama İsrail'le antlaşma imzalanması ve ülkede ekonomik durumun gittikçe kötüleşmesi yaygın protesto gösterilerine yol açtı. Bu gösterileri şiddetle bastıran ve siyasal karşıtlarını sindirmeye çalışan Enver Sedat, 6 Ekim 1981'de Kahire'de, 1973'teki Arap-İsrail Savaşı'nın yıldönümü için düzenlenen bir askeri tören sırasında kurşunlanarak öldürüldü. Bundan sonra yerine Hüsnü Mübarek geçti. Mısır bu günlerde yer, yer, çatışmalar vardır. Görülecek ki kesinlikle Arap ülkelerinde bildiğimiz anlamda bilimsel bir devrim olmayacaktır. Giden geleni aratacaktır.
Lübnan da; Başbakan Refik Haririnin öldürülmesinden sonra, başta Hizbullah olmak üzere Lübnanı hep İstikrarsızlığa sürekledi. Geçende Sead Heririnin Başbakanlıktan düşürülmesi Hizbullah taraftarı bir yönetimin başa geldi. Buda demektir ki herkesin modern olarak bildiği Lübnan da, Hizbullah/Dinci ve gerici iktidarların etkisine girmiş bulunuyor.
Deniliyor ki Nuh tufanı olduğunda bütün canlılar kendi neslini korumak ve kollamak zorunda kalmışlar. Benim de derdim GÜNEY KÜRDİSTANDIR. 12 Ekim 2008 tarihinde, bir dostumun daveti üzerine Güney Kürdistan'a 'HEWLER/Erbil Kürdistan Uluslararası Fuarına'' gittim. Güney'de en büyük tehlike DIN faktörüdür. Bizim Urfalılar herkese paye olsun diye HACI derler. Güney Kürdistan'da her on kişiden beşi gerçekten HACI dindar ve muhafazakar. Kürdistan DOHUK'TA bir parti yetkilisi Hükümetin DIN konusunda yetersiz olduğunu ifade etti. Süleymaniye de gencecik sakallı takiyeli İslami parti militanları çarşıda her tarafa dolaşıyorlar. Ya gerçekten bunlar Güney Kürdistan da iktidar olurlarsa;İşte siz görün giden ve gelenin iktidarlarnı. Oysaki bizim bilimsel olarak öğrendiğimiz mevcut üretim ilişkilerin, güçlerin ve araçların bir öncekiden daha ilerci ve demokratik olmadır. Ama Orta doğuda ve özellikle Araplarda ne gezer böylesine bilimsellik. Bekleyiniz görünüz Ortadoğuyu.
27 Ocak 2011