Ülkeler sadece gelirlerini artırmaya çalışmazlar. Artan gelirden veya var olan gelirden toplumun pay alması için gerekli çalışmayı da yaparlar. Toplumun ekonomiden yeterince pay alamadığı ülkeler tekelciliğin, tekellerin cirit attığı ülkelerdir. Bu tekeller bazı ülkelerde üniversite, casino-otel, hipermarket ağı olarak ortaya çıkar, bazı ülkelerde muz çiftlikleri telekominikasyon - elektrik şirketleri, bazı ülkelerde petrol maden şirketleri olarak ortaya çıkarlar. Ancak tüm bu tekellerin değişmez bir özelliği vardır; el atmadıkları, yapmadıkları iş yoktur. Ekonominin tüm alanlarına, toplumun yaptığı tüm işlere el atarak toplumu fakirleştirirler İşsiz bırakırlar. Siyaseti, basını baskı altına alırlar, kendilerine bağlarlar. Ne eğitim bırakırlar, ne sağlık, ne de ulaşım, hepsini yaparlar.
Ülkemizde de gidişat budur. Ekonomi, bütçe politikaları, protokoller tekelleşmeyi artırırken yoksulluğa yoksulluk ekliyor. Bir süre önce yapılmış olan vergi faiz indirimine esnaf ve zanaatkar olup da başvurmayan kalmadı. Başvurmayanlar da ödeyecek parası olmayanlarımızdı. 8 bin esnafımız kısa süreliğine güncel ihtiyacını karşılasın diye taksitlendirme için başvuruda bulundu. Daha sonraki ay ödeyebilenler yüzde 50, ikinci-üçüncü ay taksitlendirilmiş borcunu ödeyebilen ise yüzde 30'a düştü.
Yoksulluk sınırının 3 bin 500 TL dolayında olduğu bir ülkede, siz asgari ücretliyi dahi, vergi kapsamına alırsanız, hem de bu şartlarda, o zaman vergisini kim ödeyebilir ki?
Hangi işletme, kaç tane işletme bu parayı kazanabiliyor? Onu geçtik eğitimin paralı, sağlığın paralı, toplu taşımacılığın olmadığı, ulaşımın benzine, elektriğin mazota tabi olduğu bir ülkede gelin, hane halkı olarak ihtiyaçlarınızı 3 bin 500 TL ile karşılayın Gelin borçlarınızı, kredi kartlarınızı ödeyin ve gelin vergi ödeyin. Dalga geçiliyor açıkçası
Olan da topluma oluyor sonunda. Bir yılda çek yasağına girenlerin sayısı 4 bin'e dayandı. Bunların yüzde 95'i ise esnaf, zanaatkar, üretici.
Ekonomi yüzde 1, yüzde 2, (dört olsa ne yazar) büyümüş, bütçe yerel gelirleri yüzde 10-11 artmış, bütçe açıkları küçülmüş de ne olmuş? Büyüyen belli, kazanan belli, işi yapanlar belli.
Dahası 40-45 bin alacak-verecek dosyası mahkeme kapılarına dayanmış, davalık olmuş.
Mesele bu işte! Ahmet dayım, Çetin ustam, kalıpçı Osman, kaportacı Alpino, Menteş otobüsleri, berber Kahya, Sami, Fatoş, Gülden, Cenk, Süleyman, Hüseyin kendi işlerini yapabiliyorlar mı? Yaptıkları işlerin seyri, geri mi ileri mi? Kendilerini ayakta tutacak yeterlilikte mi?
Mesleklerini, işlerini, becerilerini yapamayan yürütemeyen toplumlar yok olurlar, kurumlarına da el konulur. Dolayısıyla, KTEZO olarak ülkede ivedi birtakım tedbirler alınması gerektiğini savunmaktayız. Bu tedbirler şöyledir:
Çok kazanandan çok, az kazanandan az prensibiyle vergi yasası yeniden halkı gözeterek ele alınsın!
Yasaların emrettiği şekilde herkes ehil olduğu alanda işini yapsın. Bu konuda göz yummaya, boyun eğmeye, partizanlığa son verilsin.
Faiz yasası derhal ele alınsın. Alacak - verecek davaları için, hakem kurulunun oluşması için yasa çalışmaları başlatılsın. Tüm yoksullar için hukuk, muhasebe desteği sağlansın. Ödeyemeyenler için tespitler hızlandırılarak mahkeme çilesi bitirilsin.
Çifçi, üretici tanımı yapılarak yılan hikayesi olmaktan çıkarılsın. Böylece kaynaklar yerinde kullanılsın.
Ürettiğimiz kadar tüketim, tükettiğimiz kadar üretim için ortaya irade konsun.