eğer 20 sini geçmiş ve çocukluğunuzla ilgili güzel hatıralar arasında yer alıyorsa, ’nerde o çocukluğumuzun fuarı’ diyebilmektir fuar.
izmirli bir çocuk için lunaparkta binilecek elma kurdudur fuar.hayvanat bahçesine gidip saatlerce hantal hantal yürüyüp hortum sallamaktan başka bişi yapmayan bahadır
ı izlemektir.son model arabaların yanında duran taş gibi hatunlara utana sıkıla bakarak geçmektir yanlarından.dondurma yiyebilmek için dakikalarca sırada beklemektir.bülent ersoy
u,burhan çaçan
ı göl gazinosu
nda izlemektir.o aptal kuğuya binebilmek için babaya yalvarmaktır.insanlara çarpmadan rahatça yürüyebilmektir.gördüğünüz her heykelin önünde elinizde pamuk helvayla fotograf çekilmektir...
bugün benim için fuar birkaç saatliğine de olsa çocukluğumu yaşayabilmekti.bahadır yerine heykeline bakabilmekti ancak.çocukluğumla birlikte o da ölmüştü.elma kurduna binmek için çok yaşlı olduğunu farkedip uçan halıya binmekti.saatlerce dolaşıp pamuk helvayla fotograf çekilmekti...
çocuktum,mutluydum kısa bir süreliğine de olsa.