Hiç nefes dahi alamadığınız,kalp atışlarınızın ağır aksak attığı,zamanın bile durduğunu hissettiğiniz anlar oldu mu?
İster sosyal isterse iş hayatında olsun çok sıklıkla karşılaştığımız bir olgu değil midir odaklanamama hali ve konsantrasyonumuzun dalgalı bir şeklinde seyri?
Peki bizi böyle bir ruh haline iten nedir ki?
Duruma göre her birimizin farklı bir cevap vereceği kesindir.Genel hatlarıyla ele alacak olursak;
- Başarısızlıklar,
- Hayal kırıklıkları,
- Hüzünler,mutsuzluklar,
- Beklentilerin gerçekleşememe hali gibi etmenler ilk aklımıza gelenler diyebiliriz.
Böyle bir sürecin içine daldığımız zamanlarda psikolojimiz tuhaf bir şekilde değişir.”Yaptığı işten zevk alamama, isteksizlik,motivasyon düşüklüğü,kendi haline kalma isteği,sessizliğe bürünme,bir an önce tatile çıkma arzusu.” gibi bulgular aklen ve ruhen bizi sarmalar.
İnişlerı ve çıkışları ne kadar sıklıkla yaşıyorsak bir o kadarda muallakata kalıyor,hedeflerimiz,karar mekanizmalarımız sekteye uğruyor,hayallerimiz ve isteklerimizde körelmiyor mu?
Hele de yoğun bir iş hayatının içindeysek eğer bu nahoş durumdan çalışma arkadaşlarımız,yöneticilerimiz ve müşterilerimiz de nasibini almıyor mu?
Keza özel hayatımıza da olumsuz derecede yansımıyor mu?
“Kafa karışıklığı,kaygı,kararsızlık,duygularda yaşanan inişler ve çıkışlar,içimizde oluşan fırtınanın etkisiyle savrulamalar” kararlarımızı,davranışlarımızı,insanlarla olan iletişimimizi çokça etkilemiyor mu?
Hemde nasıl etkiliyor….
Peki böyle bir süreçten çıkabilme yolu var mıdır?
Aklen ve kalben dağılmaya ne derecede maruz kalmışsak, toparlanabilmemizde o derecede çabucak olmakta aslında.
En önemli formul zaman ve sabır.
Akabinde süreci iyi yönetebilme gücüne erişmek,dengeyi tutturarak akışına bırakmak.
Ama en önemlisi ve en gereklisi ne biliyor musunuz?
“İçimizdeki yaşama sevincimize,hayat amacımıza,tutkumuza,sevdiklerimize odaklanmak,sıkıca bağlanmak. Onlarla birlikte büyüyebilmek.”
Gerisi zaten kendiliğinden güçlü bir şekilde gelmiyor mu?
Görsel kaynak : searchquotes.com