Tek çocuk olmak; bir yandan çocukluğunuzu doyasıya, anne babanın kuşatması altında sevgi dolu geçirirken öte yandan yalnızlık duygusunun başı çektiği bir takım problemlerle mücadele etmek zorunda kalıyorsunuz...
1. Oyuncaklarını, anne babanın ilgisini, kıyafetlerini, ailenin imkanlarını paylaşmak zorunda olmamaktır. Hepsi sadece senin içindir. Sıkılana kadar keyfini çıkarırsın.
2. Tek çoçuklar şımarıktır, ağlaktır, paylaşmayı bilmez, vb. birçok anlamsız ön yargı ile mücadele etmektir.
3. Ergenlik çağına gelip de gece dışarı çıkmak istediğinizde, sizi idare edebilecek bir abi, abla, kardeş olmamasıdır. İzni kendi çabalarınla almak, eve geç döndüğünde tüm tepkileri kendi başına göğüslemektir.
4. Dayı, teyze, amca ya da hala olamamaktır.
5. Aile tarafından sıkboğaz edilmek, ailenin tek ilgi odağı, en özel ve önem verilen bireyi olmaktır. Bu belki biraz bencillik getirecek ama çokça her şeyi tek başına yapabilecek kadar cesur ve kararlı olmanızı sağlayacaktır.
6. Mahremiyetine fazla düşkün olmaktır...