Bu neslin en iyi oyunları
Bundan birkaç hafta sonra, PlayStation 4 ve Xbox One gün batımına doğru yola çıkacak, yerini PlayStation 5 ve Xbox Series X alacak. Ama neyi önemsiyoruz, değil mi? Burası PCWorld ve ekran kartım önümüzdeki ay bugün olduğu gibi çalışacak , yeni konsollar lanetlenecek.
Ancak, donanım değişikliklerinin sektörü ileriye taşıma eğiliminde olduğu inkar edilemez. Yaşlanan konsolların kısıtlamalarından kurtulan oyunlar, sadece oturma odasında değil, PC'de de öne çıkıyor. Önümüzdeki yıl bu zamana kadar, bugünün en iyi oyunları pekala … eski görünebilir. Zaman geçiyor , çocuklar bile yaşlanıyor , konsollar modern SSD'leri ve Ryzen CPU'ları kucaklıyor.
Dolayısıyla, bir konsol neslinin sonu, geçmişe dönük bir bakış için de mükemmel bir zamandır. Son yedi yıl ve bu arada oynadığımız oyunlar hakkında nostaljik hissediyoruz ve bu oyunları Steam kütüphanelerimizin derinliklerinde kaybolmadan önce son bir kez kutlayacağımızı düşündük.
Alien: Isolation'dan The Witcher 3'e , işte bu neslin en sevdiğimiz oyunlarından bazıları, belirli bir sıra olmadan.
Yabancı: İzolasyon
Alien: Isolation'da Alien'ın varlığı (Xenomorph) hala en az sevdiğim kısım. Beni yanlış anlamayın, bu bir yapay zeka harikası ve gerçek bir avcı. Avı olmak büyüleyici olduğu kadar sinir bozucu olsa da, Alien'in öngörülemez doğası nedeniyle çoğu zaman ölümle sonuçlanan bir meydan okuma ve evet, bir video oyunu oynadığınızı hatırlatıyor. Gerilim kırıldı.
Ama tüm şikayetlerime rağmen, Alien: İzolasyon bana sıkıştı. Creative Assembly'nin Sevastopol uzay istasyonunu yorumlaması harika, filmlerin görünümünden yararlanıyor ve onu hem büyük hem de küçük şekillerde genişletiyor. Büyüleyici bir şekilde tasarlanmış kaydetme istasyonlarından, genellikle tek arkadaşınız olan dokunsal hareket dedektörüne uzanıp Alien: Isolation'a dokunabileceğinizi hissediyorsunuz. Birkaç dünyanın yönettiği bir şekilde gerçek ve ağır geliyor.
O zamandan beri Creative Assembly'nin Alien: Isolation gibi başka bir proje üzerinde çalışma şansına sahip olmaması gerçekten utanç verici. Total War'u seviyorum ama dürüst olmak gerekirse Alien: Isolation bu neslin en iyi oyunu.
Rainbow Six Siege
E3 2014'te Rainbow Six Siege'i ilk "yeni nesil" nişancı olarak adlandırdım . Küçük bildiğim yaptım Kuşatma hala tek başına olacağını konsol nesil sona geldi, daha altı yıl sonra daha.
Bu nesil oyunların çoğu, eski fikirleri iyileştirmeye veya iyileştirmeye odaklandı. Oyunlar büyüdü, uzadı, daha fotogerçekçi hale geldi – ancak çok azı daha karmaşık hale geldi. Rainbow Six Siege , Xbox One ve PlayStation 4'ün (ve tabii ki PC'nin) gücünü alan ve onu eski konsollarda mümkün olmayan yepyeni bir deneyim yaratmak için kullanan tek oyunlardan biridir. Kuşatma , büyük yerine küçüldü , neredeyse her yüzeyin yok edilebilir olduğu ve rakibinizin her açıdan refleks atış kadar önemli olduğu samimi çok oyunculu haritalar oluşturdu.
Büyümek , bu nesli de hak ediyor ve PlayerUnknown's Battlegrounds ve Fortnite gibi battle royale oyunları, endüstri üzerindeki etkileri kadar daha geniş kültürel etki için "yeni nesil" tartışmada olmayı hak ediyor. Ancak Rainbow Six Siege hala benim favorim ve 2015'ten bu yana koyduğum onca saat boyunca, daha fazla oynamadığım için üzgünüm.
Kentucky Rotası Sıfır
Daha önce Kentucky Route Zero'nun "Neslin Oyunu" olduğu konusunda şaka yapmıştım, çünkü tüm konsol neslinin piyasaya sürülmesi gerekiyordu. İlk bölüm, Xbox One ve PlayStation 4 piyasaya sürülmeden önce Ocak 2013'te geldi. Son bölüm, yedi yıl sonra, Ocak 2020'de yayınlanmadı.
Uçsuz bucaksız, hırslı ve dağınık bir hikaye. Bu, bir avuç karakterin son derece kişisel bir çalışması ve imparatorluğun son günlerinde Amerika hakkında daha geniş bir hikaye. Haritasız otoyollar ve ilginç müzelerden oluşan bir dünyaya sihirli bir kaçış ve kapitalizm ve onun çatlaklardan düşmesine izin verdiği insanlar hakkında korkunç derecede tanıdık bir benzetme. Ortamı süsleyen en iyi yazılardan bazılarını içeren hayranlık uyandıran bir çalışma.
Ve diğer birçok geliştiriciye de en iyi işlerini yapmaları için ilham verdi. Kentucky Route Zero ile bu nesil diğer pek çok oyun arasına bir çizgi çekebilirsiniz. İncelememizde de söylediğim gibi, oyun Velvet Underground. O kadar çok insan oynamadı, ama oynayanların hepsi? İyi bir yığın, belki de video oyunları yapmak isteyeceklerine karar verdi.
Disco Elysium
Disco Elysium , Kentucky Route Zero'dan ve pek çok başka yerden ilham alan oyunlardan biri. Bir oyundaki çoğu metin için bir ödül olsaydı, Disco Elysium ( yılın 2019 oyunumuz ) muhtemelen kazanırdı. 15 ila 20 saatlik bir süre boyunca hikayesi, Komünist teoriden kriptozoolojiye, diskoya, din ve müziğe, dedektifin sezgisine, uyuşturucu kullanımının tehlikelerine (ve harikalarına) kadar her şeyi kapsar.
Bunların hepsini görebilir ya da hiçbirini göremeyebilirsiniz, çünkü Disco Elysium metnin miktarı hakkında daha az ve tüm bu yazıların nasıl kullanıldığıyla ilgili. Bu bir rol yapma oyunu, yüzeysel olarak eski Infinity Engine CRPG'lerine benziyor, ancak istatistikleriniz de konuşmalarınızda önemli bir rol oynuyor. Shivers'a yoğun bir şekilde yatırım yapın, şehrin gizemleriyle daha uyumlu hale gelebilirsiniz. Ansiklopediye işaretler atarsanız, iç monologunuz elinizdeki görevle ilgili olabilecek veya olmayabilecek bilgilerle araya girerek sizi sadece yakındaki bir arabanın markası ve modelini değil, onu kimin icat ettiğini ve fabrikanın nedenini anlatır. sonunda iflas etti.
İnanılmaz bir interaktif kurgu parçası ve bir tanesi tekrar tekrar oynanmak için yalvarıyor. Dürüst bir dedektif olun ya da yozlaşmış bir dolandırıcı ya da beceriksiz bir hafıza kaybı hastası olarak hikayenin üzerinden geçin. Disco Elysium yalnızca ikincisini desteklemekle kalmaz, aynı zamanda yetersiz kalmayı daha eğlenceli hale getirecek şekillerde başarısızlığı ödüllendirir.
Av
Bu hikayeyi daha önce anlattım, ancak Prey'i seveceğimi bildiğim an, burada San Francisco'da bir ön izleme etkinliğinde geldi. Düşüncelerimde kaybolmuştum, uygulamalı zamanım sırasında kaçırdığım bir asansör boşluğunun üzerinde düşünürken, onu tamir etme becerilerim yoktu. Sonra onlar hop olabilir kürsülere Prey ‘ın GLOO Cannon kullanarak, bunlar üst-yürürlüğe bunu yapmış birisi söz duydum.
Arkane'nin oyunlarında ve genel olarak oyunlarda cehennemde en çok sevdiğim şey bu tür bir sistem odaklı marifet. Ve Prey hayal kırıklığına uğratmadı . Bir yerlerde, birisi (muhtemelen) hala düzgün bir System Shock 3 üzerinde çalışıyor, ancak param için zaten aldık. Bu neslin en gerçekleşen ortamlar için İzolasyonu ‘ın Sivastopol ve Prey açık uçlu (neredeyse Metroid esque) tabiat kendi endüstriyel temellerinin olan Art Deco ofislerinden, bunu keşfetmek için sevinç yaptı: Talos Ben Alien orada öyle .
Ben de kafa karıştırıcı açılıştan aynı derecede kafa karıştırıcı sona kadar hikayeyi sevdim. Av güzeldir, ancak karakterleri eğlenceli karikatürlerdir ve Arkane, beklentileri alt üst etmek için mükemmel anları seçme becerisine sahiptir. Ben olarak almak istiyorum koşmak tabanlı genişleme Mooncrash, söz etmedi gelirse ben gafil duyarım bu nesil favorilerimden başka o özünde Prey bağlı değildi.
Sevecek çok şey var. Dürüst olmak gerekirse, Prey veya Dishonored 2'nin Arkane'nin bu nesildeki en iyi eseri olup olmadığı, sonrakinin Clockwork Mansion ve Stilton Manor'un şimdiye kadarki en iyi seviye tasarımlarından bazıları olmasıyla birlikte, bir karışıklık. Ama Prey'i seviyorum ve hala suçlu olarak küçümsenmediğini ve az oynandığını hissediyorum, işte burada.
Sonraki sayfa: Bu neslin en iyi oyunları devam ediyor