Birkaç hafta önce ucuz bilet bulunca bir de Schengen Vizesi konusunda en bonkör Yunanistan olunca 3 kız arkadaş hadi Atina’ya gidelim dedik. Tabii ki bu kadar spontane olmadı, hiç bir zaman bu kadar havalı olmadık :)
Atina’ya zaten gidelim diye düşünüyorduk sadece zamanlamayı bilet fiyatları belirledi. Atina iyi hoş güzel, ama bir İstanbul değil tabii ki… Bunu da gönül rahatlığıyla söyleyebiliyorum çünkü Atinalılar da biliyor. Ama Türklere beklediğimizden çok daha sıcak yaklaşıyorlar. Türkçe konuştuğunuzda neredeyse herkes Türkçe olduğunu anlıyor ve hemen Türkiye veya İstanbulla ilgili hayatında ne varsa anlatmaya başlıyor.
Konaklama konusunda ben ilk defa Airbnb’yi denedim, çok da memnun kaldım. Oldukça uygun bir fiyata Acropolis manzaralı çok hoş bir ev bulduk.
Gitmeden bir hafta önce gideceğimiz tarihin Ortodoks Paskalyasına denk geldiğini anladık, tabii ucuz biletlerin nedeni de ortaya çıktı böylece. Gerçekten çok önemsenen büyük bir bayrammış ve bizim için çok ilginç bir deneyim oldu. Cehaletime verin daha önce hiç tanık olmamıştım ama dinler farklı olsa da sanki her kilisede mevlüt okunuyormuş gibiydi, gerçekten bu kadar benzemesine çok şaşırdık.
Sonra sağolsun turistik birkaç şey aldığımız dükkandaki tatlı teyze bize biraz açıkladı. Ortodokslar için Paskalya öncesinde bir oruç süreleri varmış, et ve et ürünleri yenilmiyormuş. Sonra da her yerde, evlerde, dükkanlarda, kuzu çevirme yapılıyor. Gerçekten bütün şehir et kokusuna bürünüyor. Hatta bir motorda önde bir delikanlı arkada genç bir kadın ve kucağında pişirilmek üzere giden bütün kuzu da gördük.
Gece ayininden önce din görevlilerinin arkasında cemaat ile bir ayin alayı düzenleniyor, yüzlerce insan sokak sokak dolaşıyor. Bu alay geçerken eğer oturuyorsanız ayağa kalkmanız gerekiyormuş, biz bunu biraz geç fark ettiğimiz için bazı kötü bakışlara maruz kaldık.
Atina’da en çok hoşumuza giden şeylerden bir tanesi bir yerde masaya oturur oturmaz bir kahve bile içecek olsanız su getirilmesi. Evet bu su çeşme suyu çünkü çeşme suyu içilebiliyor. Ama oturduğumuz her yerdeki tasarım şişeleriyle Atina cafeleri gönlümüzü kazandı.
Neyse efendim, Cumartesi gece evimize dönerken ben sokakta kocaman tüy yumağı bir köpek gördüm. Tasması filan da olunca orada cafelerden birinin diye düşünüp sevmeye yeltendim. Bir iki başını okşadıktan sonra buncağız elimi kaptı. Baştan bir ayy dedim tam anlamadım da, sonra baktık ki kanıyor ve hatta kan boşalıyor.
Hemen ordaki dükkan sahipleri oturttu ve tütün getirdiler kanı bastırmak için. Ben de teşekkür filan ediyorken Alman bir turist sakın sakın dedi, yarayı kapatma ve hemen hastaneye git. Sanırım orda bol su ve sabunla da yıka gibi bir şeyler de dedi ama biz anlayamadık. O sırada köpeğin sokak köpeği olduğunu da öğrendik. Neyse cafe sahibi abi hangi hastaneye gideceğimizi taksiciye anlattı ve hemen acilden giriş yaptık.
Doktor yıkadı filan ama tetanoz aşısını eczaneden almamız gerektiğini söyledi, kuduz aşısı gündeme bile gelmedi. Aşılar eczanede satılıyormuş, gidip alıyorsunuz ya eczacı yapıyor ya da doktora geri geliyorsunuz. Gecenin o saati eczaneler kapalı, nöbetçi eczaneler Yunan alfabesiyle yazıyor, hiçbir şey anlamıyoruz. Sonra hastaneye gelen birisinden yardım istedik, o da nöbetçi eczanelerin bile bu tatil döneminde 8-23 arası çalıştığını söyledi. Şok olduk tabii ki. Eve gidip artık sabah gideriz dedik.
Ertesi gün elim şişmiş ve renk değiştirmeye başlamıştı. Biraz tırstık ama zaten o gün İstanbul’a dönüyoruz. Ne kadar doktor veteriner arkadaş varsa hepsine sorduk, tetanozu bir an önce ol, İstanbul’a gelir gelmez de kuduz aşısını ol dediler. Neyse nöbetçi eczaneyi online bulup gittik. Meğersem aşıyı alabilmemiz için doktorun reçete yazması gerekiyormuş ve bizim acildeki doktor reçete filan yazmadı. Eczanedekiler en yakın hastaneyi soruyoruz hiçbir şey söylemiyorlar, yüzümüze bile bakmıyorlar hatta. İki dükkan ötedeki pastaneci bir teyze Yunanca, gerçekten Yunanca en yakın hastaneyi tarif etti. Tekrar hastaneye gittik, orası da dermatoloji hastanesiymiş, doktor halimize acıyıp aşıyı yazdı ama ben yapamam cerrahi bölüme giriş yapman lazım dedi.
Eczaneye gidip aşıyı aldık, eczacı da yapabilmesine rağmen aşıyı yapamam ben dedi. Oradan genel hastaneye gittik. Onların da tatil sebebiyle acili kapalıymış (!) Kalakaldık. Gerçekten nasıl bir sistem anlayamadık. Acil tatil nedeniyle kapalı! O sırada gözümüze açık bir eczane çarptı. Eczacı sanırım dünyaya inmiş bir melekti. Durumu anlattık. Aşım da elimde, tamam ben yaparım dedi. Kadın aşıyı yaptı ve hiçbir ücret de almadı. Sonra İstanbul’a gelince gecenin 4’ünde o nöbetçi doktor ve hemşireye şükrederek hemen Haydarpaşa Numune’ye gidip kuduz aşısını yaptırdım. Turistik bir gezi planlarken Atina’da 5 hastane gezip, hep beraber Yunanistan sağlık sistemi hakkında fazlasıyla bilgi edindik.
Bütün bu yaşananlardan çıkarılanlar;
- Atina’da taksiler pahalı değil ama taksiciler gece tarifesi diye bir şey diyorlar ama yok öyle bir şey, tamamen taksicinin insafına kalmış, size de kakalamaya çalışırlarsa inanmayın.
- Önünüzden ayin alayı geçerse saygısızlık yapmak istemiyorsanız ayağa kalkın.
- Ülke, şehir, din bazında insanları etiketlemenin ne kadar anlamsız olduğunu, her milletten her dinden sadece insanın iyisinin ve kötüsünün olduğunu bir kez daha anladık (ilk eczacı vs. pastaneci)
- Benzer bir durum yaşarsanız, doktorun reçete yazdığından emin olun ve aşınızı eczaneden alacağınızı bilin.
- Eğer bir hayvan ısırırsa ilk müdahale bol su ve sabunla yıkamak dezenfekte etmek olmalıymış.
- Hayvan ısırıklarına dikiş atılmıyormuş.
- Hem kuduz hem tetanoz aşısı olmanız gerekiyormuş. Tetanoz 24 saat içerisinde, kuduz 72 saat içerisinde. Ama ısırılan yer beyne daha yakınsa kuduzu da olabildiğince erken olmakta fayda varmış.
- Hayvanı takip etmek filan gerekiyor mu bilmiyorum, ben riske atmak istemedim. Türkiye’de de istisnasız bu soru sorulmadan her hayvan ısırığında kuduz aşısı yapılıyormuş.
- İstanbul’da her hastanede kuduz aşısı yok, burada olan yerleri görebilirsiniz.
- Ben ilk gün kuduz aşısı oldum ve popodan iki serum yapıldı. Derin olduğu ve zaman geçtiği için o serum yapılıyormuş. Toplam 4 kuduz aşısı olacağım. 3-4-7 gün aralıklarla.
- Kuduz aşısı göbekten filan yapılmıyor, koldan pıt diye bitiyor.
- Kuduz aşısı olduğunuz süre boyunca alkol yok!