Öcalan’a Güvenmek!
Öcalan'a güvenmek kurtuluş mu? PKK ve Kürd halkı Öcalan ile mi savaşıyor?
Geçenlerde Murat Karayılan AKP'ye değil, ancak Öcalan'a güvendiklerini söylemişti ANF'ye verdiği bir demeçte.
Evet, PKK'nin TC devletine ve onun şimdiki iktidarına ve bu iktidarın başındaki Erdoğan'a güvenmemesi son derece yerinde bir tavır.
Neden devlete güvenmediklerini anlatmanın gereği yok her halde.
TC'ye güvenmeyen PKK, bu güvensizliği Öcalan'a olan güveniyle telafi etmek istiyor. İşte asıl yanlış da burada.
Neden yanlış?
Çünkü PKK Öcalan ile savaşmıyor. Onun için bu süreçte Öcalan'a güvenmesi tek başına bir anlam ifade etmez.
PKK'nin savaştığı güç TC devleti. Barışı da onunla yapacağına göre. TC devletinin güven veren adımlar atması gerekmez mi? Oysa TC hiçbir adım atmıyor ve atmamakta da ısrarlı ve bu süreci de böyle hiçbir adım atmadan götürmenin derdinde. Öyle de yapacak.
Devlet'in MİT'i ile İmralı'da görüşen Öcalan, yine aynı devletin 15 yıldır elinde esir.
Daha önce 7 defa aynı devlet tarafından kandırıldığını söyleyen Öcalan'a güvenmek ne kadar mantıklı?
Burada illa da Öcalan'a bazı kötü sıfatlar yükleyerek ona ithamda bulunmak niyetinde değilim.
Benim dikkat çekmek istediğim, ki bu aralar hemen her Kürdün kafasını kurcalayan, uykularını kaçırtan başka bir gerçek var.
Evet, Öcalan'a güveniyorsunuz da; peki siz savaşı Öcalan'a karşı mı veriyorsunuz?
Diyelim ki, Öcalan Kürdistan meselesinin kendi çizdiği çerçevede bir çözüme kavuşturulacağına inanmış ve bunun Kürd halkı ve PKK tarafından da kabul görmesi için uğraşıyor.
Yine de devletin Öcalan'ı daha önceki 7 defada olduğu gibi aldatmayacağı ne malum?
Bu durumda PKK'nin "Önderliğe güveniyoruz" demesinin mantıklı bir açıklaması var mı?
Bu sürecin güven verici olmadığını, her taraftan sıkışan TC devletinin Kürdleri tekrar bir yolunu bulup mümkünse kandıracağını, bu olmuyorsa da oyalayıp zayıflatmayı hedeflediğini söylemenin nesi "art niyet"?
PKK bu oyuna gelmemeli dediğimizde bazıları "savaş taraftarı" olmakla suçluyor.
Dünyanın güçlü devletleri gözlerini Ortadoğu'ya çevirmiş ve bu coğrafyanın en dinamik ve örgütlü halkı da Kürdler.
Hem Kürdler, Araplar, Farslar ve günümüzdeki Türk iktidarı gibi fanatik bir İslam derdinde de değiller. Dünyanın kendilerini unuttuğundan şikâyetçi olan Kürdler, dünya ilgi göstermeye başladığında da gidip bin yıldır kendilerini katleden Türk iktidarına yamanmasınlar demek mi savaş taraftarlığı?
PKK'nin Öcalan'a güvenmesi bu sürecin başarıya gideceği anlamına gelmez.
Süreci kendi istediği gibi yönlendirmek ve örgütlü Kürdleri dağıtmak isteyen devlete güvenmek yapılabilecek en büyük hata olur Kürdler açısından.
***
Öcalan bir zamanlar "her evden bir şehit" diye bil slogan tutturmuştu. Ona göre her evden bir PKK'li çıkar ve şehit olursa, ancak o zaman bağımsız Kürd devleti kurulabilirdi!
O tarihlerde Kürd nüfusu 40 milyon olarak tahmin ediliyordu.
Kırk milyon.
Her aileyi ortalama 6 kişiden hesaplarsak, kırk milyonluk bir halk yaklaşık 6666666.66 aileden oluşur. Altı milyon altı yüz altmış altı bin altı yüz altmış altı, virgül altmış altı.
Evet. Yanlış okumadınız.
Öcalan'ın Kürd halkından istediği genç sayısı işte yukarıdaki rakamlara denk düşüyor!
Hadi biz bir hesaplama hatası yaptık, ortalama 5 milyon kişi olsun.
Öcalan'ın o zamanki hesaplarına göre "bağımsız Kürdistan" için yaklaşık 5 milyon Kürd gencinin yaşamını bu uğurda vermesi gerekiyormuş!
Şimdi aynı Öcalan "ben aradan çekilirsem felaket olur, 50 bin kişi ölür" diyerek Kürdleri korkutuyor.
Peki, bağımsız Kürdistan'dan vazgeçen Öcalan'ın "demokratik cumhuriyet" i bugüne kadar kaç bin Kürdün hayatına mal oldu?
PKK, TC devleti denen canavarın dişlerini son 30 yılda söktü. Artık TC istediği gibi Kürdleri ısıramıyor. Ve şimdi bu canavar etrafındaki Arap devletleriyle birlikte can çekişme sürecine girmişken, aynı PKK, Öcalan'ın eliyle TC denen canavarın dişlerini yeniden takıyor.
İşte anlaşılmayan, karşı çıkılan budur. Yoksa kimsenin savaş falan istediği yok.
***
Bu sürece PKK'nin de çok istekli olmadığı, bir ikilemde olduğu kendi verdikleri demeçlerden anlaşılıyor.
Murat Karayılan ANF'ye verdiği demeçte şöyle diyor: "Şurası açık ki, bizim hareket olarak mevcut pozisyonumuz ve mücadele koşullarımız oldukça elverişli hale gelmiş ve mücadeleyi yükseltmenin, savaşı yürütmenin koşulları her zamankinden çok daha fazla gelişmiştir. Bölgenin mevcut konjonktürel yapısı Kürdistan'da yaygın bir savaşın geliştirilmesine elverişlidir; bölgede siyaset yapma ve manevra zemini oldukça genişlemiş bulunmaktadır. Bununla birlikte hareketimizin savaş güçleri, 2012'de geliştirdiği hamleyle birlikte yeni savaş tarzına adaptasyon sağlayarak 30 yıllık tecrübenin de katkısıyla, daha etkili, daha yetkin, daha ölçülü, daha derinlikli ve ustalıklı bir savaş performansını sergileyebilecek bir düzeyi yakalamıştır. Bunlar bizim için önemli şeylerdir, özellikle de taktik bir hamle için önemli hususlardır."
Aynı röportajın başka bir yerinde de "karşı tarafın sorunu çözme perspektif var mı?" şeklindeki bir soruyu da Karayılan şu cümlelerle cevaplıyor: "Şimdi bu konuda net bir şey söylemek zor. Çünkü belli ki Önderliğimiz bu koyduğu çerçeveyi ilgili kurum veya kurumlarla tartışmış ve tartışmalarının sonucunda bir kanaate ulaşmış. Bu anlamda karşı tarafta da bir projenin oluşumu var mı, yok mu konusunda net bir şey söylemek zor. Ortaya konulan net bir proje yoktur. Zaten en önemli endişe kaynağı da budur. Yani bu kadar derin toplumsal-tarihsel bir sorunu çözmek üzereyken, esas önemli rolü olan bir tarafın çözüme dair açık ve net bir görüş ortaya koymaması, haliyle bizlerde ve kamuoyunda çeşitli kaygılara yol açmaktadır."
Bu durumda "biz önderliğimize güveniyoruz" demek ayakları havada, hiçbir geçerliliği olmayan bir yaklaşım.
***
Ahmet Kahraman Özgür Politika'daki "Kardeş değil, önce insan olmak" başlıklı makalesinde Kürdistan'dan bir dostuyla yaptığı telefon görüşmesinden bazı konuşmaları şöyle aktarmış: "Atilla Keskin, Deniz Gezmiş'in yol arkadaşı. Benim de o günlerden beri dostum. Atilla dün Yüksekova'daydı... Atilla'yı aradım. Yüksekova'dan ayrılmış, yoldaydı. Çukurca'ya, katliamdan çıkmış Roboskî'ye doğru gidiyordu. 'Ben böyle bir şey görmedim, duysaydım inanmazdım. Halkın gerillaya bağlılığı anlatılır gibi değil. Ne dese yapmaya hazır...'dedi."
İşte halkın PKK'ye ve gerillaya olan bağlılığı. Bu halktan daha ne istiyorsunuz?
Üç beş tane kadrolu tırşıkçıdan başka bu halk PKK'nin TC karşısında kaybetmesini istemiyor. Ayrıca bu süreçte de umutlu görünmüyor.
Bir hafta önce Altan Tan'ın Riha'da (Urfa) katıldığı bir toplantıyı internetten izledim. "Halktan gelen soruların neredeyse tamamının bu sürece olan güvensizlik üzerine" diyordu Tan.
***
Şırnak'daki Newroz meydanından halka seslenen Aysel Tuğluk da devlete olan güvensizliğini şu cümlelerle dile getiriyordu: "Tek bir iyi niyet adımı atılmış değil. Buradan sormamız gerekiyor değerli halkımız. Peki, siz diyorsunuz ki silahları bırakın gidin size sormazlar mı? Milyonlarca Kürt insanlar siyasetçiler cezaevlerinde ömür tüketiyorlar. 10 binlerce Kürt siyasetçiyi bir rehine gibi aşağılayarak tutukladınız. Peki siz onları ne zaman bırakacaksınız. Kürt halkı bunu söylüyor."
***
Belki şartlar değişir ve PKK bu süreci bir fırsata da çevirebilir diye iyi niyetli yaklaşanlar da var. Ya süreç devletin istediği gibi ilerlerse?
Biraz da Kürd halkına güvenseniz kıyamet mi kopar?
İşte Newroz. İşte Kürd halkı.
Bu halktan daha ne bekliyorsunuz?
Bu halk sadece öncülerinin hata yapmamasını istiyor. Siz doğru yolda yürüdükçe onlar size gereken desteği kat be kat vereceklerdir.
"Dövüşenler de var bu havalarda" diyordu Ahmet Arif.
Ben de, o dövüşenlerin de söz sahibi olması gerektiğini söylemeye çalışıyorum. Esirler konuşup, dövüşenler susunca kandırılıyoruz diyorum.
Yalan mı?
NEWROZ PİROZ BE.
Bu e-Posta adresi istenmeyen posta engelleyicileri tarafından korunuyor. Görüntülemek için JavaScript etkinleştirilmelidir.