yakınken uzak kalıyorsan o özlem hiç dinmiyor. görmek isterken görememek, hasta olduğunda yanında olamamak, mutluyken gözlerinin içine bakıp gülememek hepsi özlemin tam karşılığı benim için.
insanın aldığı nefes bile acıtıyor, içinde birine karşı duyduğu özlem varken.
özlenecek insan olmak, bu zamanda lükstür. çünkü bencillik, çağımızın hastalığıdır. özleyecek birileri maalesef her zaman vardır. çünkü aptallık da söz geçirilemez bir durumdur.
zamanla alışılabilecek bir durumdur.
mutlu olmayı özlüyorum,
hayallerim olduğu zamanı özlüyorum,
yataktan dinç kalkmayı, içten kahkahalar atmayı özlüyorum,
kendimi ve insanları bunun için suçlamadığım, içimin içimi yemediği huzurlu zamanlarımı özlüyorum...
bu kadar manevi bir duyguya rastlayınca, aniden akıllarda beliren "beeeen özledim galiba seniiii, bu yüzden bu kadar sitemlerim" şarkısı... murat boz'a sevgiyle.
özlemek yaşamaktan daha zor diyor la.
yoksunluğu giderme yolunda gösterilen gayret bakımından uyuşturucu müptelalığına benzer.
adını duyunca boş boş dalıp gitmesem özlemeyeceğim de.
eskimeyen günler vardır, hava temiz, su berrak
anılar dün gibidir, çehrede tebessüm, kanda buram buram adrenalin
saflık, samimiyet, kendinlik
eskimeyen günler vardır, anlamını yitirmemiş kelimeler, kurulan düz cümleler
gölgeler uzundur, boylar kısa, başlar dik.
mutluluk, gurur, hüzün
öfke değildir sahi olan, biraz kızgınlık, olabildiğince kırgınlık
vardır eski günler, unutulmaz zamanlar, unutulmamış simalar
saat yavaş akar, sigara biter, duman dağılır
günler eskimez, anılar ölmez, sızı dinmez..
oğlum yapmayın lan böyle şeyler.
gece gece sözlüğü açmamla 90lı yıllara dair başlık çıktı karşıma.
90ları özlememek mümkün mi ulan!!!