9 yıllık evliliğimizin sembolü alyansımızı geçenlerde attım!
Korkmayın, olay öyle kavga edip, ardından kafaya yüzüğü fırlatma şeklinde olmadı. Pek hüzünlü, pek beklenmedik bir hikayesi var. Anlatayım:
Anneme bir selülit kremi hediye gelmiş. Bir insan niye başkasına selülit kremi hediye eder, o ayrı bir konu tabi! Direkt “bacakların, basenin löp löp olmuş, al bunu kullan bari de göz zevkimizi daha fazla bozma” demenin dolaylı yolu. Neyse annem krem bile sürmeyen bir kadın, 3 ay kadar, o selülit kremi aynasının önünde istirahat etti. Sonra bir gün bana dedi ki, “al son kullanma tarihi dolmadan, bari sen kullan.”
Krem bir süre de benim aynamın önünde dinlendi. Sonra günlerden bir gün, bir şey dürttü. Hadi dedim gerçi selülitim filan yok ya (yemezler) madem gelmiş, süreyim. Üzerindeki tarifte diyor ki, yarım saat boyunca masaj yaparak yedirin. Yarım saat bir bacak, yarım saat öbürü. 1 saat kendime ayıracak vakti kim kaybetmiş ki ben bulayım? Adamlar kesin bunu kaçış noktası olarak yapmışlar. Kreminiz işe yaramadı diyene, “aaa siz yarım saat ovalamamışsınız ama” diyecekler!
Neyse ben birinci gün pek bir şevkle 10 dakika kadar (tabi ki 1 saat değil) yedire yedire sürdüm. İkinci gün şevkim hafif düşerek yedire yedire sürdüm. (Hadi kadın sadede gel, yüzüğü atışını anlatmayacak mıydın?) Üçüncü gün ise isteksizce aldım kremi. Baktım, derim hafif hafif soyulmaya başlamış, bir bezin üstüne oturdum, çıkardım alyansımı kenarına. Sıkıntı içinde bacaklarıma yaydım kremi. Sonra baktım, derilerim pul pul bezin üstüne dökülmüş. Toparladım bezi, sallandırdım pencereden aşağıya!
Yağmurlu bir İstanbul akşamıydı. Söylemeye gerek var mı? Alyansın bir daha izine rastlayamadık. (Babaannem hala sabah yürüyüşlerinde alyansı arıyor, zaten geçenki çiçeği de alyansa bakınırken kapmış!) Olsun, ben de tek taşımı, 3 taşımı, 5 taşımı filan takarım. (nanik)
Bu hikaye benim selülit kremi maceramın da sonudur!
İyiymiş be Esra’cım, gece gece güldürdüm beni yine. Korkarım bu babanne fenomen olacak. Yıllar önceydi, bir tamtur isterim, diye tutturduydum. Sonunda gittim kendim aldım. O gün bugündür, ben zaten alyansı takmıyorum. Anlayana, diycem…o zaten doğru dürüst hiç takmadı. Senin için de selülit kremiydi filan derken isabetli olmuş:))
Sayende tamtur diye bir şeyin varlığından da haberdar oldum, demek o her tarafı taş olan yüzüklerin adı tamtur. Zaten benim gibi saat bile takmayan birinin parmağında fazla bile durdu o alyans! Neyse babaannem konuya çok üzüldü, parmakları şiştiği için takamadığı alyansını bana verdi. Gerçi benim orta parmağıma bile hafif bol geliyor ama, bir halka var mı var!
Sekerim su guzel gun içinde yasadıgın mizah yeteniğini bizlerle paylaşıyosun ya cok keyifli oluyor..Merakla ve zevkle maceralarını takipdeyim:) Ne zaman goruselim dogumgunu kutluycaz daha seninle…
Burunda diil ya halka sen ona bak : ))
siz burna mı takıyorsunuz yoksa keyifliseda’nım? aslında bugün doğumgünün şerefine seninle tanıştığımız günü yazmalıydım. 1 mayıs 1998.