Ne hale geldi şu güzel İzmit.
Ne hale getirdiler bizim şehrimizi.
“Mutlu kent” vaadiyle yola çıkanlar, İzmit’in içine ettiler. Daha kötüsü, bu durumu hiç umursamıyorlar.
Bu kentte yaşamak her geçen gün daha zor hale geliyor sevgili dostlar. Bu kentte yaşayan insanlar her geçen gün daha mutsuz, daha sinirli hale geliyorlar.
…………….
Geçen gün vakit öğleni geçti. İşim bitmişti. Saat 15.30 gibi eve gitmeye karar verdim. Evi aradım, “Bir ihtiyaç var mı?” diye sordum.
Bir-iki sipariş aldım. Tuğrul’la gazeteden çıktık. Artık evin yiyecek siparişlerini İzmit Belediyesi’nin İnönü Caddesi üzerinde açtığı Çınar Halk Market’ten alıyorum.
İnönü Caddesi’nde trafik tam anlamıyla keşmekeş. Tuğrul; Çınar Market yakınlarında arabayı park edecek bir yer buldu. Girdik Market’e. Şunu bütün samimiyetimle söyleyebilirim: İzmit Belediyesi’nin Çınar Market’i, bu şehirdeki en güzel dükkanlardan biri.
Çok fazla markete girip çıkmam. Evin alışverişlerini genellikle ben yapmam. Ama Çınar Market’e girmekten keyif alıyorum.
Dükkan tertemiz. Ivır zıvır yok. Genç çalışanlar son derece nazik ve müşteri ile yakından ilgileniyorlar. İki parça et, bir parça beyaz peynir, bir küçük kavanoz bal aldım. Bütün ürünler, kooperatiflerin üretimi. Fiyatlar piyasaya göre çok daha uygun.
Bir markete girip alışveriş yaptığımda en gıcık olduğum şeylerden biri, aldığınız malları koymak için bir poşet istediğinizde sizin hesabınıza 25 Kuruş daha eklemeleri. Çınar Market’te İzmit Belediyesi’nin poşetleri de ücretsiz.
İzmit’te yaşayan herkesin, evinin yiyecek alışverişleri için Çınar Market’i bir kez görmelerini, denemelerini tavsiye ederim.
Yaptık alışverişimizi. Aynı malları piyasada başka bir marketten satın alsam, en az 15-20 TL fazla ödemem gerekirdi. Elimizde iki küçük poşet, bindik arabaya. İnönü Caddesi’nde git gidebilirsen.
Aslında İzmit belediye Başkanı Fatma Hanım’ın, Çınar Market önünde en az 2 arabalık bir park yeri yapmasını da öneriyorum. Markete ilgi her geçen gün artıyormuş. Ama İnönü Caddesi’nde arabayla bu markete gelip, alışveriş yapmak için önce park yeri bulmak gerekiyor.
Neyse, gıdım gıdım gidiyoruz. Alemdar kavşağına gelmeden önce Tuğrul’dan bir kez daha durmasını rica ettim. Canım çekti, bütün ürünlerini çok sevdiğim Sütten’in önünde durdu. Eve, iki kap da keşkül aldım, arabaya geri döndüm.
Alemdar’dan iniyoruz. Daha doğrusu inmek istiyoruz da inemiyoruz. Üstelik henüz okulların dağılma saati de değil. Ama Alemdar’da arabalar birbirinin üzerine çıkıyor.
Tıkalı trafikte insanlar kavga ediyorlar. Bağırış çağırış, korna sesleri. Bu trafik keşmekeşinde cadde kenarında durmuş araçlar var. Ama kimse karışmıyor.
Hürriyet Caddesi iptal edilmiş, Cumhuriyet Caddesi tıkalı, bunun yansımaları Alemdar’ı, İnönü Caddesi’ni de etkiliyor. Bir tek görevli yok ortalıkta. Alemdar Caddesi’nin başından sonuna yaklaşık yarım saatte gelebildik.
İzmit cıvıl cıvıl.
Kalabalık.
Ama sahipsiz.
Trafik akmıyor.
Yeni caddeler, sokaklar açmak gerekirken, Büyükşehir belediyesi kafasına göre caddeleri kapatıyor, otoparkları yok ediyor. Zaten sıkıntılı olan şehir içi trafiğine yeni yükler ekleniyor.
Bu hadsizleri, bu iş bilmezleri, belki de kasten İzmit’e işkence çektiren bu zihniyeti artık taşıyamıyor İzmit. Şehir içi trafiği bu kadar kötü olduğu için, esnaf da iş yapamıyor. Ama nedendir bilinmez, kimsenin sesi çıkmıyor.
………………….
Dün sabah bir okurum aradı. “Abi senin sık sık yazdığın yerde dakikalarca arabamın içinde beklemek zorunda kaldım” dedi.
Bahsettiği yer, D-100’den şehir merkezine giriş noktası olan Kandıra sapağı. Yığılmış arabalar. Yol tamamen tıkanmış.
Tabii bu giriş yolu kapanınca tıkanıklık D-100’e kadar sarkmış. Beklemişler çaresiz. Sonra çakarlı koruma araçlarının eşliğinde Vali, Vilayet binasına giriş yapmış. Yolu açmışlar. Bekleyenler anlamışlar ki, Vali Bey işine geliyor diye yol kapatılmış.
İzmit böyle şeylere alışık değildi. Ben Sayın Vali’yi, Sayın Büyükşehir Başkanı’nı, yanlarına büzüktaş müteahhitleri de alıp, günün herhangi bir saatinde kendi kullandıkları araçlarla İnönü Caddesi’ne, Alemdar Caddesi’ni çıkmaya davet ediyorum.
Gelin, kendi gözlerinizle bu kentte insanlar nasıl sıkıntı çekiyor, nasıl zor ve mutsuz yaşıyor kendi gözlerinizle görün.
Bu kadar olumsuzluk karşısında artık susmamak lazım. Artık bağırmak lazım.
İzmit’i, İzmitliyi çok hafife alıyorlar. Bu kentte yaşamak her geçen gün daha büyük ızdırap haline geliyor. Bu kentte yaşayan insanlar her geçen gün daha mutsuz hale geliyorlar.
Yazık, gerçekten çok yazık. İzmit, elimizden kayıp gidiyor.