

Site İçi Arama


DELİLİK HALLERİ.../**/ Yazar: HAMİT SERBEST | Tarih: 26/08/2014 | Saat: 08:25
Çıldırasım Geliyor veya Delireceğim Şimdi gibi sözleri kullanmayan yoktur sanırım. Çok kızdığımızda veya üstesinden nasıl geleceğimizi bilemediğimiz bir problem çıkınca söyleriz, genellikle. Böyle söylenince sanki çıldırmak, delirmek istenen bir şey veya kurtuluş gibi bir anlam taşıyor.
Şimdi sormak gerek; delilik denen şey iyi mi kötü mü? Akıllı insanlar mı mutlu, huzurlu yoksa deliler mi?
Çok akıllıların mutluluğu bulmakta zorlandıkları biliniyor. Delilikle mutluluk arasında bir ilişki var mı, merak edip araştıranlar olmuş mu, olmuşsa ne bulmuşlar hiç bir fikrim yok inanın.
Ama akıllı olmakla deli olmanın çok ince bir çizgiyle ayrıldığını biliyorum. Bir gün çok akıllı diye el üstünde tutulan insan bir gün sonra deli diye tımarhaneye tıkılabiliyor. İnsanın gövdesi aynı, beyni aynı, başını çarpmamış, darbe yememiş ama aklı gitmiş diyorlar...
Kimse de dönüp beni niye bırakıp gittin diye aklının arkasından ağlamıyor. Belki de üstünden korkunç bir yük kalkmış oluyor. Suratındaki asıklık gidiyor hafif bir gülümseme yayılıyor. Yanı başında dünya yıkılsa, dönüp bakmıyor bile.
Böyle bakarsak aslında delilik hiç de kötü bir şey değil... Ama esas merak edilecek husus zeka ile delilik ilişkisi!...
Arabasının lastiği tımarhane önünde patlayan adam hikayesi tam da bu ilişkiyi sorgulayan bir fıkra. Yağmurlu bir akşamda toplantıya yetişmeye çalışan şık giyimli adamın arabasının lastiği patlar. Adam söylenerek iner, yedek lastiği ve krikoyu çıkarır. Krikoyu takıp arabayı kaldırır ve patlak lastiğin jant vidalarını söker. Vidaları kenara koyup patlak lastiği çıkarmaya çalışırken yere bıraktığı vidalar yağmur sularıyla birlikte sürüklenip yerdeki mazgaldan kanalizasyona düşer.
Şaşkınlıkla vidaları çıkarmaya çalışan adam birçok yol dener ama bir türlü mazgalın içine düşen vidaları alamaz. Zavallı adam hem kızgın hem de şaşkın vaziyette sağanak yağmurun altında ne yapacağını düşünürken tımarhane penceresinden birisi seslenir.
Olayı başından beri seyretmiştir ve adama acıyıp yol göstermek ister, der ki; Diğer üç tekerden birer vida sök dördüncü tekere tak. Her birinde üçer vida olur, öyle gidersin.
Adam düşünür ve bakar ki tımarhanenin penceresinden seslenen kişinin söylediği çok doğru bir öneri.
Ama şaşkınlığını gizleyemeden sorar; Sen tımarhanede değil misin?
Tımarhane penceresinden cevap gelir: Ben burada delilikten yatıyorum beyim aptallıktan değil.
Gerçekten de delilik ile akıllılık veya aptallık deyimlerinin farkı nedir? Özellikle gerçek hayatta bunu ayırt etmek o kadar zor ki!
Bazı durumlarda işi deliliğe vurmak da sık görülen davranışlardandır. Toplumda boşuna deli deliyi görünce çomağını saklar dememişler.
Anadolunun bir ilinde yaşandığı söylenen bir olay belki de tam bunu anlatıyor.
İldeki tımarhanede tedavi gören hastalar kaçmış, şehrin her tarafına dağılmışlar. Tüm şehir halkı panik içinde, şaka değil tımarhanedeki delilerin hepsi dışarıda belki de yanı başlarında. Herkeste bir korku, neredeyse sıkıyönetim ilan edilecek. Başhekim gidip valiyle görüşmüş, siz bir şey yapmayın bana biraz süre tanıyın ben çözerim demiş.
Validen onayı alan başhekim bir kaç doktor ile bir kaç hasta bakıcıyı toplamış, arkasında tek sıra olmalarını söylemiş. Ardından kendisi lokomotif olmuş diğerleri vagon, başlamışlar kenti dolaşmaya. Bir yandan sekerek yürüyor bir yandan da çuf çuf çuf diyor ve arada da düüttt diye bağırıyorlarmış. Konvoy şehirde dolandıkça uzuyormuş her köşeden birileri çıkıp katılıyormuş. Bir kaç saat şehir turunun ardından başhekim bakmış ki kuyruk yeterince uzamış, istikameti tımarhaneye çevirmiş. Çuf çuf, çuf, düüttt diyerek bütün konvoy bir problem çıkmadan tımarhaneye girmişler. Sıra gelmiş sayıma bakalım eksik var mı anlamak gerek.
Sayım yapılmış, inanamamışlar tekrar tekrar saymışlar sayı doğru. Şaşkınlığın nedeni kaçan ve dönen hasta sayısı arasındaki fark. Tımarhaneden kaçanların sayısı 300 ama başhekimin kara treniyle dönenlerin sayısı 350 imiş...
Akıllı kalıp eziyet çekmektense acaba delirmek daha mı iyi?
Niye diye sormayacaksınız umarım...

