INTRODUCTION: We aimed to evaluate HCC risk in patients who achieved an SVR with IFN-based treatments at long-term follow-up.
METHODS: In this retrospective study, we reviewed the data of patients with CHC who received IFN-based treatments between January 2004 and July 2015 and had achieved SVR. Eighty-two patients who met the inclusion criteria were included in the study. Laboratory test results, liver biopsy results and imaging findings at the start of treatment were recorded. Serum HCV RNA results at the start, the end and the the 24th week after completion of treatment, and HCV genotype were also recorded. Follow-up was the time interval between the end of therapy and HCC diagnosis or the date of last available imaging in the absence of HCC. When any new lesion has appeared on USG, then patients underwent triphasic computed tomography or dynamic magnetic resonance imaging. HCC was diagnosis according to guidelines.
RESULTS: In our cohort, 10 (12%) patients had advanced fibrosis or cirrhosis. After 88 months of mean follow-up duration, 3 of 82 (3.7%) patients developed HCC. The mean time between the end of treatment and HCC development was 91 months. Two patients who developed HCC had cirrhosis, while 1 had F1 fibrosis at the start of treatment. However, the noncirrhotic patient had concomitant nonalcoholic liver disease and developed cirrhosis during follow-up, and had cirrhosis at the time of HCC diagnosis. One patient had genotype 1 and one had genotype 2 HCV, while genotype was not determined in 1 patient. Two of these patients had diabetes mellitus.
DISCUSSION AND CONCLUSION: HCC can be developed even in patients who achieved an SVR after years of IFN-based treatments. Particularly, patients with advanced fibrosis or cirrhosis must be under surveillance for HCC indefinitely. Patients with no-mild fibrosis should also be under surveillance for HCC if they had another risk factors for cirrhosis.
GİRİŞ ve AMAÇ: Uzun dönem takipte interferon (IFN) bazlı tedavilerle kalıcı virolojik yanıt (KVY) elde eden hastalarda hepatoselüler karsinom (HSK) gelişme riskini değerlendirmeyi amaçladık.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Ocak 2004 ile Temmuz 2015 arasında IFN bazlı tedaviler alan ve KVY elde eden Kronik Hepatit C hastalarının verilerini gözden geçirdik. Çalışmaya dahil edilme kriterlerini karşılayan 82 hasta alındı. Tedavi başlangıcındaki laboratuvar test sonuçları, karaciğer biyopsi sonuçları ve görüntüleme bulguları kaydedildi. Tedavinin başlangıcında, sonunda ve bitiminden sonraki 24. haftada serum HCV-RNA sonuçları ve HCV genotipi de kaydedildi. Takip, tedavinin sonu ile HSK teşhisi arasındaki zaman aralığı veya HSK olmayan son görüntülemenin tarihi idi. USG'de herhangi bir yeni lezyon ortaya çıktığında, hastalara üç fazlı bilgisayarlı tomografi veya dinamik manyetik rezonans görüntüleme yapıldı. HSK tanısı kılavuzlara göre konuldu.
BULGULAR: Kohortumuzda 10 (% 12) hastada ilerlemiş fibroz veya siroz vardı. Ortalama 88 aylık takip süresinden sonra, 82 hastanın 3'ünde (% 3,7) HSK gelişti. Tedavinin sonu ile HSK gelişimi arasındaki ortalama süre 91 aydı. HSK gelişen iki hastada siroz varken, 1 hastada tedavinin başlangıcında F1 fibrozu vardı. Bununla birlikte sirotik olmayan hastada eşlik eden nonalkolik karaciğer hastalığı vardı ve HSK tanısı sırasında sirozu vardı. Bir hastada genotip 1 ve bir hastada genotip 2 HCV bulunurken, 1 hastada genotip belirlenemedi. Bu hastalardan ikisinde diabetes mellitus vardı.
TARTIŞMA ve SONUÇ: HSK, IFN bazlı tedaviyle KVY elde eden hastalarda yıllarca sonra bile geliştirilebilir. Özellikle ilerlemiş fibroz veya sirozu olan hastalar süresiz olarak HSK için gözetim altında tutulmalıdır. Hafif fibrozu olan hastalar, siroz için başka risk faktörleri varsa, HSK açısından da gözetim altında tutulmalıdır.