Köksal Amcam..
Önce şunu söyleyeyim. Seni özledim..
2013 Aralığın son haftasında size geldim amcam. Ama sen yoktun. Yengemle, Emre kardeşim, Nurcay Ablam, Berk dayıcım ve Ünsal enişteyle çok güzel 4 gün geçirdim.
Seninle uzun zamandır konuşamıyoruz. Seni arayıp söyleyemiyorum artık bazı şeyleri. Ama beni takip ediyorsun, yazılarımı okuyorsun biliyorum. Emre öyle söyledi. Seni takip ediyordur dedi. Ben de buradan yazıyorum sana.
Bak yeğenine amcam. Koyduğu hedeflere adım adım ilerliyor..
Biliyor musun söyleşilerim çok beğeniliyor, çok okunuyor. Kimseye konuşmayan isimler bana konuşuyor. Güzel de bir internet sitesi açtım kendi adımda.
Biliyor musun çok değer verdiğim aynı zamanda çok önemli kitaplar yazan bir hocam bana “Sen söyleşinin ustasısın” dedi.
Bir avukat büyüğüm “Azim, sabır ve çalışarak kısa sürede nasıl büyük aşama gösterileceğinin güzel bir örneğisin.” dedi.
Hiç tanımadığım bir spor yöneticisi ve ekonomisi araştırmacısı aynı zamanda BJK Divan Kurulu Üyesi olan birisi “Sevgili ercandenizkucuk ‘ü unutmayayım, gönül koymasını istemem doğrusu. Basınımızın dürüst mensuplarının hep yanındayız.” dedi.
BengüTürk’te çalışmaya başlayalı 1 seneyi geçti. Herşey gayet iyi gidiyor. Ortam güzel. Arkadaş ortamı hoş. Arada sıkıntılar oluyor ama onlar da her iş ortamında olur zaten değil mi?
Bu arada bu mektubu yazarken kimseye söylemedim. Söylesem herkes selam gönderir muhtemelen.
Şimdilik bu kadar amcam. Yeni gelişme oldu mu ben gene yazarım sana. Sen gülümseyerek cevap verirsin zaten bana.
Tekrar görüşmek üzere Amcam..