Merhaba,
21 yaşında, üniversiteye aynı zamanda da evliliğe adım atacak genç bir kızım. Bugün yaşadığım bir olaydan bahsetmek istiyorum. Beni çok derinden etkiledi. Akıl verirseniz çok mutlu olacağım. Annem, babam ve abim olmak üzere ailemiz dört kişiden oluşuyor. Babam işini çok seviyor, o yüzden anneme biraz ilgisiz. Yıllardır annemin sürekli benden telefon kaçırdığını fark ediyordum. Bugün kendi telefonumdan annemin Facebook adresine girdim ve karşılaştığım şey karşısında kalbim çok kırıldı... Annemin başka erkeklerle konuştuğunu gördüm ve beni üzen noktalardan biri de evimize girip çıkan kuzeniyle, "Seni seviyorum aşkım"lı mesajlaşmaları... Gördüğüm andan beri ağlıyorum, yüzüne bakamıyorum. Bizim anne-kızdan çok canciğer bir sevgimiz var. Annem yüzünden ekimde nişanım olacağı halde erkek arkadaşımdan ayrıldım ki o da canım gibi sevdiğim biri. Psikolojim gerçekten hiç iyi değil. Annemle nasıl konuşabilirim? Yardım ederseniz beni kurtarmış olacaksınız. Çok teşekkür ederim...
Yeşim Tijen'in cevabı:
"Sabah olmak her gece kolay mı sanırsınız
Bulutları dağıtıp güneş olarak doğmak
Denizle gök arasında çiy yorgunu şehre
Kurşun kubbeleri buğulu minareleri ıslak
Soğuk bir trenden inmiştiniz
Yalnızdınız…"
-Atilla İlhan
Sabahlar yalnız olunca tabii kolay olmaz sevgili okurlar ama kendinize saygınız varsa o sabaha yalnız da varırsınız. Soğuk da insanı üşütür. Kimi ısınmak için ellerini ovuşturur, bedenini, ruhunu kendi kendine ısıtmaya çabalar. Kimi de bir başka bedene sokulup o bedenin sıcaklığıyla ısınmak ister. Bu bir karakter meselesi; sevmekle, kendine duyduğu saygıyla ilgili. Düşünsenize sevgili okurlar evli bir kadını bir başkası, bedeniyle, sözleriyle, ne kadar samimiyetle ısıtabilir? Ortada bir yalan vardır yakılmaya çalışılan ama yalanlarla ısınılmaz, üşümeye devam edilir.
Anneniz evli ve iki çocuklu bir kadın, erkeklerle konuşması ve üstüne üstlük bunların haricinde başka bir erkekle aşk yaşaması arsızlık. Lütfen beni bağışlayın. Babanız yetmemiş, aşk yaşadığı kişi de yetmemiş başka erkeklerle de iletişim kurmuş. Erkeklerin birçoğu için anneniz sadece eğlence anlamındadır. Güzel sözlerle tavlayıp hoşça vakit geçirmek, daha sonrasında kandırmayı başarabilirlerse birlikte olmak, amaçları budur. Onlar için ne kadar çok kadın o kadar çok ego, o kadar çok mevzu. Ne ile hava atacaklar birbirlerine? Belki anneniz için de durum budur. Sadece hoşça vakit geçirmek, yaşamına heyecan ve renk katmak ama ya sonra? Anne olan bir kadın, aynı zamanda bir eş nasıl bunca yıldır başını rahatça yastığa koyabiliyor? Sizlerin yüzüne bakarken aklından ne geçiyor? Kendini, babanızı, sizi düşürdüğü durum çok çirkin. Ben bir kadının ilgisizliğe yenilip aldatmasını anlamaya çalışabilirim ama onunla da yetinmeyip başka erkeklerle konuşması... Bu artık vidaların gevşediği anlamına gelir ki o vidaları yeniden sıkıştırmak gerekir. O vida da yeniden ne kadar tutarsa...
"Görünmez camlara mı çarptım
Dalgınlığın aynasında o akşam
Bambaşka bir şehre uçacaktım
Yıldız yağmurundan sırılsıklam
Yalnızlığımda o kadın bekliyordu"
-Atilla İlhan
Annenizin yaptıkları yalnızlığına bahane olamaz sevgili kızım. Yalnızlıklar, eş seviliyorsa bir başkasıyla hiçbir zaman doldurulmaz. Bazen yaş bunalımları yaşanabilir. Evliliğin eskimesiyle, heyecanın kaybolmasıyla başka birinin ilgisine meyil edilebilir ama akıllı ve iradeli bir kadın hemen kendini toparlar. Anneniz için bu da söz konusu değil. Kadınların durumu budur, burada büyük bir sevgisizlik ve iradesizlik olmalı.
Bunları konuşmak, yazmak benim için de sizin için de hoş olmasa da yapacağınız tek bir şey var; annenizle konuşup bu duruma tepkinizi en sert biçimde koymak. Anneniz kendisini kaybetmiş, şaşırmış. Ona toplumdaki yerini, önce kendisine, sonra size ve babanıza olan sorumluluğunu hatırlatmalısınız. Bu aldatmalarla eline geçecek hiçbir şey olmayacağını sadece kendinden kaybedeceğini anlamasını sağlamalısınız. Utanacaktır, düşünecektir ama ne kadar değişecektir? Bundan pek emin olamıyorum. Annenizi bu evlilikte tutan husus para olabilir, maddi olarak gücü yoktur, babanızın maddiyatına mahkum olabilir. Evli kadın olmanın avantajları olabilir (evli kadınlar daha rahat aldatabiliyor eşlerinin zırhına sarılarak) ama sevgi asla değil, bu belli bir şey. Onu bu evlilikte tutan nedenleri bir kenara koyalım. Siz evlenmeyi düşünüyorsunuz, sorumlulukları artıyor, bunları da hesaba katmıyor yani anneniz hiçbir şeyi umursamıyor. İşiniz zor doğrusu. Diğer yandan babanızla da konuşup annenize karşı çok ilgisiz olduğunu, bu durumu değiştirmek için bir çaba göstermesini söyleyebilirsiniz. Eve girip çıkan aynı zamanda yakınınız olan kişiye karşı da tavrınızı koymalısınız. Bu ne cesaret? Evinize gelmemesini sağlayın. Tavırlı davranmaktan başka da yapabileceğiniz bir şey yok. Kimseye söyleyemezsiniz, kimseyle paylaşamazsınız, kendi içinizde. Anneniz çözümlemek isterse çözümleyeceği bir durum.
Sevgiyle kalın, sevgili okurlarım...