- 01.Ağustos.2012 #1
Ziyaretçilerimize Uyarı!: Kullanıcıların Profil Bilgileri Misafirlere Kapatılmıştır. Görmek için KAYIT olmalısınız.~
Kur'an-ı Kerim'in Çoğaltılması
Kur'an'ın Çoğaltılması
İlk defa 3. Halife Hz. Osman zamanında ilk cilde uygun olarak beş (veya yedi) adet Kur'an yazdırılmış bunlardan biri Medi'ne'de Hz. Osman'ın nezdinde bırakılıp diğerleri merkezden uzak vilayetlerde yaşayan Müslümanların Kur'an'ın okunmasındaki tereddütlerini gidermek için bu vilayetlere gönderilmiştir. Hz. Osman'ın çoğalttırdığı nüshalardan kendinde bırakılana "örnek" "numune" nüsha anlamında "İmam Mushaf" denmiştir. Çünkü Hz. Osman Hz. Ebubekir'in meydana getirdiği ilk cilde uygun olarak yazdırdığı bu Kur'an'larda Kureyş lehçesini esas alan bir imlâ birliği sağlanmayı amaç edinmişti. Bazı kimselerin Kur'andan bazı harf ve kelimeleri değişik okuduğu değişik telaffuz ettiği görülüyordu. Hz. Osman bu konudaki şikâyetleri de göz önüne alarak Kur'an üzerinde her yönden birleşmesini istedi.
Bu iş için kurduğu komisyon gerçekten değişik okumaya konu olan kelime ve harflerin okunmasındaki ayrılıkları giderme ve Kur'an'ın bütününde bir imlâ birliği sağlama yetkinliğini göstermiş Halife'nin de takdirlerini kazanmıştır. Hz. Osman'ın yazımında sağladığı bu imlâ birliği bundan sonra hep korunmuş Kur'an'ın imlâsı Arap imlâsında sonradan meydana gelen değişikliklerden etkilenmemiştir. Kur'an'ın bu özel imlâsına "Resm-i Hatt-ı Osmanî" denmiştir (Osman Keskioğlu son ilâhî Kitap Kur'an s. 53).
Hz. Osman tarafından yazdırılan Kur'an'lardan biri bugün Taşkent'tedir. Taşkent'teki bu Kur'an'la günümüzde basılmış milyonlarca Kur'an-ı Kerim arasında bir fark yoktur. Hicretin 1. yüzyılından zamanımıza ulaşmış tam veya parça Kur'an'larla günümüzde basılanlar arasında bir ayrılık bulunmadığı da gözlenmiştir (Muhammed Hamidullah İslama Giriş s. 27).
Hz. Ömer devrinde Kur'an öğretimine hız verildi. Gerek Medine'de gerekse sınırları günden güne genişleyen İslam Devleti'nin diğer merkezlerinde en sıhhatli kaynak olan hâfız sahabelerin öğretmen ve gözetmenliğinde pek çok hâfız yetiştirilmiştir.
Zamanla fetihlerin hız kazanması ve yeni fethedilen yerlerde ortaya çıkan kavim ve kabilelerin müslüman oluşu farklı şive ve lehçelere göre okuyuş ayrılıklarını ortaya çıkarmıştır. Bu durum M. 648'de Ermenistan ve Azerbaycan fethinde Şamlı ve Iraklı askerlerin yan yana gelmesi ile farklı okuyuşların su yüzüne çıkmasını sağladı. Bu tartışma ortamının daha fazla büyümesine engel olmak için Huzeyfe bin Yemân Halife Osman'a başvurarak bu durumun düzeltilmesini ihtilafın ortadan kaldırılmasını istedi. Bunun üzerine Halife Osman Hz. Muhammed'in diğer ashabı ile de istişare ederek İslâm dünyasında yalnızca Hz. Ebu Bekr'in emriyle derlenmiş olan onaylı Kur'an mushaflarının kullanılmasını ve bir başka lehçe yahut ağız ile yazılmış tüm diğer nüshaların kullanılmasının yasaklanmasını kararlaştırdı. Hz. Osman bir önlem olarak da gelecekte herhangi bir kargaşa yahut yanlış anlamaya meydan vermemek için başka tüm yazılı nesneleri yaktırarak ortadan kaldırma yoluna gitti. Hz. Ebû Bekir zamanında yazılan İmam Mushaf Hz. Ömer'in ölümünden sonra kızı ve Hz. Muhammed'in hanımlarından olan Hafsa'ya geçmişti. Hz. Osman zamanında çoğaltılan mushafların yedi nüsha olduğu söylenir. Bunlar Medine Mekke Şam Kûfe ve Basra'ya gönderilerek müslümanlar arasında çıkabilecek farklı okuyuşlar önlenmiş oldu. Hatta Hz. Ali'nin Hz. Osman için "Eğer Osman Kuran'ın tek kitap halinde toplatılarak çoğaltılması işini yapmasaydı ben yapardım" dediği ileri sürülür.
Hz. Osman tarafından değişik vilâyet merkezlerine gönderilen nüshalar asırların geçmesiyle kayboldu. Günümüzde halen onlardan bir tanesi İstanbul Topkapı Müzesi'nde; bir diğer tam olmayan nüshası Taşkent'te bulunmaktadır. Çarlık Rus hükümeti onun faksimile ile reprodüksiyonunu (fotoğraf veya fotokopi ile tam kopyasını) yayınlamıştır.
ALINTIDIR.
- 05.Mayıs.2014 #2
Ziyaretçilerimize Uyarı!: Kullanıcıların Profil Bilgileri Misafirlere Kapatılmıştır. Görmek için KAYIT olmalısınız.~
Kutsal Kitapın Tanrı sözü olma iddiasını çürütebilmek için amansız bir çaba göstererek Kutsal Kitapa sayısız saldırılarda bulunmaktadırlar. Ama bunun karşısında Kuranın ortaya çıkış derleniş ve yayılışı konularında tarihsel bir inceleme yapılmasına her nedense bir türlü yanaşılmamaktadır.
Mesih İnanlıları olarak Kutsal Kitapı mükemmel bir şekilde koruma isteğimizden dolayı mevcut bütün nüshaları dikkatli bir şekilde muhafaza etmekteyiz. Böyle yapmakla konu üzerinde bilimsel bir çalışma yapılması mümkün olmaktadır. Bu nedenle hemen hemen her durumda değişiklik gösteren ayetlerin neler olduğunu kolaylıkla ayırt edebilmekteyiz.
Ama bu gün elimizde bulunan Kuranda böyle deşiklik gösteren ayetler yer almıyorsa bu Kutsal Kitapın Kuran karşısında olumsuz eleştirilmesi için haklı bir sebep oluşturmaz. Hz. Osman o dönemdeki Kuran nüshalarında değişiklik gösteren ayetleri imha etmekle kendi çapında belki başarılı olmuştur ama söz konusu ayetlerin bir zamanlar gerçekte mevcut olmadıklarını gösteren delilleri yok etmede başarılı olamamıştır.
Bu noktada Kuran ile Kutsal Kitap arasındaki fark birinin sağlam ve gerçek diğerinin bozuk ve sahte oluşu değildir. Bundan anlaşılır ki Hıristiyanlık dünyası Kutsal Kitapın doğru metininin dikkatlice korunmasının sağlanması için eldeki çeşitli nüshaları korurken Hz. Osman dönemi Müslümanları Kuranın tek bir nüshasının oluşturulabilmesi için diğer bütün nüshaların yakılarak imha edilişini çok faydalı bir şey sandılar.
Böyle bir teşebbüs belki sonuçta tüm dünyada tek bir Kuran nüshasının kalmasına başarılı olmuştur ama her ayrıntısında mükemmel olduğu iddia edilecek bir Kuranın ortaya çıkmasına kesinlikle başarılı olmamıştır. Gerçekten de Kuranın doğruluk ve sağlamlığıyla ilgili daha bilimsel ve daha güvenilir çalışmalar imkan verilebilecek delililer Hz. Osmanın bu teşebbüs nedeniyle maalesef tamamen ortadan kaldırılmıştır.
Ne var ki konu burada bitmiyor Hz. Osmanın kullandığı Hafsanın nüshası diğer tüm metinler yakıldıktan sonra tüm dünyaya Kuranın doğru mükemmel ve sağlam tek metni olarak dağıtıldı. Ancak aynı kopyalar üzerinde çalışan Zeyd İnbn-i Sabit şu son sureyi hatırlar! Zeyd İbn-i Sabit Radiyadan gelen habere göre şöyle demiştir. Kuranın kopyalarını yaparken Ahzap Suresinden bir ayeti kaybetmiştim. Allahın Resulu onu her okuduğunda işitirdim. Aradık ve sonunda Huzeymenin yanında bulduk. İnananlardan Allaha verdiği ahdi yerine getiren adamlar vardır diyerek okunuyordu. Böylece bunu Musaftaki suresine koyduk. (Sahihi Buhari Cilt 8 sayfa 273)
Diğer bütün el yazısı metinleri yakılıp ortadan kaldırıldıktan sonra Hafsanın nüshası tüm dünyaya Kuranın doğru mükemmel ve sağlam tek metin olarak dağıtıldı. Ama şimdi aradan epey bir zaman geçtikten sonra Zeyd bu Kurana kaydedilmemiş bir sure hatırlıyor. Bu da doğal olarak Hafsanın nüshasının her ayrıntısında tam ve sağlam bir Kuran olmadığı sonucuna götürüyor.
Hükümlerinde samimivardığı sonuçlarda makul ve düşüncelerinde adil olan herhangi bir insan eldeki delillerin ışığında varılabilecek şu sonuç bulunduğunu kabul edecektir; Kuranın bu günkü metninin her ayrıntısında gerçek ve güvenilir ve tam olduğuna inanılıyorsa o zaman Hz. Ebu Bekir ve Ömerin yönetimleri döneminde tam bir Kuranın mevcut olmadığı kabul edilmelidir. Ya da ilk iki halife döneminde Kuranın gerçek güvenilir ve tam bir nüshası mevcut idiyse o zaman Kuranın bu günkü metnine ilaveler yapılmış olmalıdır. Çünkü Sure 33:23 birbiriyle çelişkili Kuranların yakılmasından sonra Hz. Osmanın yönetimi döneminde epey bir zaman Hafsanın nüshasında kesinlikle yer almıyordu.
Kuranın çeşitli tercümelerinden daima muaf olduğu Kutsal Kitapın ise buna sürekli olarak maruz kaldığı iddiasının eldeki delillere dayanarak yapılmadığını tarih açıkça göstermektedir. Bu nedenle çeşitli zamanlarda yapılmış çeşitli tercümelerde görülen çeviri farklılıkları nedeniyle Kutsal Kitapın Tanrı Sözü olmayacağı söylenemez. Böyle bir iddia normal çalışan bir beynin ürünü değildir.
Örneğin İncilin çağdaş Türkçeye yapılan son tercümesinde dilden farklı olduğu için bazı Müslümanlar bunun İncilin değiştirildiğini gösteren bir delil olduğunu söylüyorlar. Bilindiği gibi Kutsal Kitapın Türkçeye yapılan bütün tercümeleri doğrudan doğruya Kutsal Kitapın orijinal İbranice ve eski Yunanca metinlerinden yapılmıştır. Bu tercümeler orijinal metinlerin yorumlanmasında birbirlerinden orada ya da burada farklılık gösterse de standart orijinal metinler sabittirler ve hiçbir suretle değiştirilemezler.
Nitekim Kuranın Türkçeye yapılan tercümeleri ya da mealleri de dil açısından birbirlerinden farklılık gösterirler. Kutsal Kitapın günümüze geliş sürecinde değiştirilip değiştirilmediği konusuyla ilgili olabilecek diğer tek iddia bazı elyazısı nüshalarında bulunup bazılarında bulunmayan birkaç ayet ve en eski el yazısı nüshalarında yer almayan İncildeki iki metin ile ilgilidir.
Sözkonusu ayetlere bakıldığında bunların fazla dikkat çekmeyecek ölçüde önemsiz oldukları görülecektir. Çünkü; Çeşitli tercümeler konusunda olduğu gibi bu ayetlerden hiçbirisi bir bütün olarak Kutsal Kitapın duyurduğu haberle çelişmez. Bunlar sayıca o kadar azdır ki bunların var oluşu ya da olmayışı hiçbir şekilde ortadan kaldırmaz. Bu gün elimizde Kutsal Kitapın iki tür el yazısı metni bulunmakta söz konusu ayetleri içeren ve içermeyenler diğer bir deyişle orijinal metinlerdeki doğru ve geçerli sözler elimizde bulunduğu için diğer gurupta bulunan ayetlerin neler olduğunu kolaylıkla ortaya çıkarabilmekteyiz.
Laiklik asla dinsizlik olmadığı gibi sahte dindarlık ve büyücülükle mücadele kapısını açtığı için gerçek dindarlığın gelişmesi imkanını temin etmiştir.
Mustafa Kemal ATATÜRK
Konu Bilgileri
Bu Konuya Gözatan Kullanıcılar
Şu anda 1 kullanıcı bu konuyu görüntülüyor. (0 kayıtlı ve 1 misafir)