Dün eve gittiÄŸimde beni çok güzel bir sürpriz bekliyordu, buzdolabında kocaman pembe bir pasta vadı ve iÅŸin en güzel yanı pastayı Barış’ın yapmış olmasıydı :)
İlk önce inanmadım kendisinin yaptığına, çünkü tüm izleri de kaldırmıştı ortadan. Bir önceki gün, tüm gece çalışıp uyumamasına raÄŸmen sabahki uyku vaktini bana pasta yapmakla geçirmiÅŸ Barış. Tarifi de biraz internet araÅŸtırması sonucunda, aklında kalan ‘pandispanya’ kelimesini de kullanarak, geliÅŸmiÅŸ yemek duyularının da yardımıyla çıkarmış ve ÅŸehre gidip malzemeleri almış. ‘Yaparken her yer battı’ dedi bana ama, rafa sıçramış minicik bir krema lekesi dışında tüm ev pırıl pırıldı :)
Pastayı kesmeden önce kameradan bize baÄŸlanan babamdan herkesin cevabını merak ettiÄŸi soru geldi: ‘pastanın yarısına ne oldu?’ Åžeklinin neden yarım daire olduÄŸu konusunu Barış açıkladı; küçükken annesinden böyle görmüş, annesi iki katlı yuvarlak bir pasta yerine yuvarlağı da ikiye kesip tüm katları üst üste koyarak dört katlı bir pasta yapıyormuÅŸ ve bu da daha yüksek ve güzel görünen pastanın her yere kolayca sığabilmesini saÄŸlıyormuÅŸ! Bence çok mantıklı :)
Pastanın her katının arasında muz ve krema, üzerinde de hindistan cevizi vardı. Barış ilk defa yaş pasta yapmış, ama pastanın tadı şu ana kadar yediğim yaş pastalar arasında en güzellerinden biriydi.
Benim için emek verip bu harika pastayı yaptığın için bir kez daha teşekkür ederim tatlım! Bu kadar güzel pastalar yapmaya devam edersen, korkarım her doğum günümde bekleyeceğim bunu! :)