Anne Baba Hakkı
Anne Baba Hakkı
Bu hafta sonu annem ve babam beni ziyarete geldiler. Onlar memlekette yaşıyor ve her sene İstanbul’ a bizi ziyarete mutlaka geliyorlar. Bende bu yazımda anne Baba hakkından bahsetmek istedim. Nitekim çoğu evlat bu durumdan bihaber.
Anne dokuz ay karnında taşır ve müthiş bir sancıyla evladını dünyaya getirir. Bazen bu sancılar günler
sürer. Bu da yetmez yıllarca emzirir, uyutur, yedirir, içirir. Babaya gelince belli bir yaşa kadar tüm bakımımızı üstlenir. Gece gündüz bizler için çalışır. Buraya kadar hepimiz ezberlemişizdir. Ama iş buraya kadar değil. Ben de bir anneyim ve anne babalık emeklisi olmayan, kazancı olmayan (maddi olarak) bir meslek gibi. Ölene kadar yaparsınız. Peki evlat olarak bizler ne kadar biliyoruz bu iyilikleri !
Peygamberimiz anne hakkını üç kere anne sonra baba diyerek anlatmıştır. Hatta yaşlılıklarında ” onlara of bile ” demeyiniz, demiştir.
Peki bizler ne yapıyoruz? Onlar yaşlandıklarında yatırmak için huzur evleri açıyoruz. Elbette olsun huzur evleri çocukları olmayan, kimsesizler için olsun. Evladı olanlar için değil. Koca koca evlere anne babalarımızı sığdıramaz olduk. Eee biz yaşlanınca böyle olmak ister miyiz? Tabi ki hayır.
Şimdi çoğunun ‘ ama ‘ ları olacak. Mesela diğer kardeşimde onların o çocuğu o baksın , ben çalışıyorum ya da dikkatimi çocuğuma vermek istiyorum gibi.
Size birşey söyleyeyim, onları kaybedince başınızı taşlara da vursanız geri getiremiyorsunuz. Son pişmanlık fayda etmiyor. Biz sağımıza solumuza bakmadan anne babamızın sorumluluğunu almalıyız.
Tabi ki her insanın hatası olur. Belki çok kırgınsınız onlara ama hepsini bir kenara bırakın ihtiyacı olduğunda yardımlarına koşun.
Bazen hataları görmezden gelmek gerekir. Bu sabrı çocuklarımıza nasıl gösteriyorsak anne babalarımıza da göstermeliyiz.
Unutmayın biz de yaslanacağız. Tabi ömrümüz yeterse. Biraz empati yapalım.
Sağlıcakla kalın.