Terasta oturuyorum, tepemde uçuşan onlarca martı.
Ne şanslılar diyorum içimden, tek dertleri yemek başka bişiye ihtiyaçları yok.
Yarın ne giysem, kışa ne alsam, akşam yemeğe ne yapsam, evi ne renge boyasam, çocuğu hangi okula yollasam… yok.
Hayvanlar şanslı yaratıklar mı ne? Ya da bu hale biz mi soktuk kendimizi?
Yani üzerime giydiğim bi kaç parça şeyin karakterimden önemli olması, her kıyafetin altına uyumlu ayakkabım bulunması, saçımın başımın her daim muntazam olması, manikür yaptırmıyorsam böyle bi acayip bakılması garip değil mi?
Ne önemi var bütün bunların?
Bir botla bütün bir kışı pekala geçirebilirim ben, ya da tek kotla hadi bilemedin iki pantolonla yaşayabilirim.
Geçenlerde Gülse Birsel’in bi yazısında okumuştum, yeni bi akım başlamışmış “100 parçayla yaşam mı, öyle bişi.
İhtiyacın olan en önemli 100 parçayı seçip hayatını onlarla sürdürüyormuşsun.
Gereksiz aksesuar, kıyafet, eşya, malzeme olmadan!
Basitlik mutluluk getirir, onlara harcayacağınız parayı öğrenmeye, gezmeye, yeni şeyler denemeye yatırın diye öğütlüyormuş bu yeni akım.
Çok akıllıca değil mi?
Hadi 100 parça olmasada ilk etapta çok şeyi değiştirebilirim bu fikirle hareket edip.
-Her ay, her hafta aldığım o dergiler mesela, olmasa da olur kesinlikle.
Zaten kim ne giymiş, ne modaymış, ne yapılmalıymış bizi bu hale getiren.
Yılda milyon dolarlar kazanan abilerin karısı alır Chanel, sen alamaszın işte alış buna.
Ya da her gün değiştirmezsin evinin dekorasyonunu, saçma.
3 kuruş param olmayıp son model telefonum, arabam olmasının kime ne faydası var hem.
Daha iyi biri yapmıyor bu beni, daha akıllı, daha zeki.
Yoksa sadece zengin mi görünmek niyetimiz, ne zaman bu kadar ambalaj meraklısı olduk hakikaten biz?
-Sonra aç kalarak verdiğim kilolarım sebebi o abur cuburlar, hamburgerler, dışarda gereksiz yemekler de çıkabilir hayatımdan.
-Can’a her gördüğü oyuncağı almayabilirim, hele o acayip benten, bakugan şeylerini.
Daha kimbilir neler bulurum azıcık daha düşünsem.
Ne kadar yapabilirim bilmiyorum ama yattı kafama, “100” parçayla olmasa da az eşyayla, gereksiz masraf yapmadan sürdürebilirim hayatımı.
Hele bu bana daha çok gezmek, öğrenmek, keşfetmek olarak dönecekse yapabilirim kesinlikle.
Bakalım ne kadar gerçeğe dönecek bu düşünce…
Hayvanlar şanslı yaratıklar.
Terasta oturuyorum, tepemde uçuşan onlarca martı.