hiç bilmediğim bir son… hazırlıksız yakalanış.
hislerin karışıklığı, yersiz serzeniş.
yolun uzunluğu, vazgeçiş.
serim, düğüm ve çöküş.
ağustos, 2021
çanakkale
her muhasebenin sonunda suçlu çıktığım, içinde yaşamaktan bunaldığım koca bir şantiye burası. aynı istanbul gibi. yaşadığımız acı anılara “tecrübe” diyerek kendimizi teselli etmezsek nasıl atlatırdık onca şeyi ? tıpkı günah işleyip allah’a sığınmak gibi. sarhoştum ve her şeyi hatırlıyorum; bir bedenden fazlası bu içine sıkıştığım. ve eminim halen öğrenmem gereken çok şey var. artık hiç bir şeyi bilmiyor, her şeyi çok iyi anlıyorum.
arabesk kalıyorum her kent soylu aşkın karşısında. bana sakin bir taşra gerek. bakalım ben neymişim.
✨