Yine yaz günleriydi. Günler belki daha uzundu. Hatırladığım kadarıyla imsak daha erken, iftar ise daha geçti. Bazen iftara gelen misafirlerimiz sahura kadar otururdu. Çaylar, meyveler, ikramlar sahura kadar sürerdi. Vakit yaklaşınca da evimizin panjurlu balkonunda sahur sofrası kurulurdu. Kahvaltılıklar, börekler, Allah ne verdiyse gelirdi masaya.
Balkonumuzun önünde büyük bir çam ağacı vardı. Serçeleri, kargaları hiç kırmaz, sık, iğne yapraklı dallarıyla sarıp sarmalardı onları. Kimi zaman cırcır böceklerine ev sahipliği yapar, kimi zaman da balkonumuza doğru uzatırdı ellerini. Bazen rüzgârla sağa sola sallanan koca gövdesi ve dalları ürkütürdü beni gecenin karanlığında.
Sahur vakti günün hatta Ramazanın en güzel saatleriydi benim için. Kalkar kalkmaz balkona çıkar, mis gibi çam balı kokusunu çekerdim içime. Tabi bir de sıcacık böreklerin. Gerçi zayıfım diye beni kaldırmak istemezlerdi sahura. Sen küçüksün, oruç tutmasan da olur, sen tekne orucu tut derlerdi. Ama inatçıydım işte. Ben de onlar gibi pekâlâ tutabilirdim orucumu. Kendimi büyük gibi mi hissetmek isterdim, yoksa orucun içime yaydığı tatlı huzur muydu beni inatçı yapan bilmiyorum. Sahura kaldırılmadığım sabahlar hışımla kalkardım yatağımdan. Niye beni kaldırmadınız? sitemleri, kızgın bakışlar, küsmeler sıralanırdı birbiri ardına. Hatta bir gün yine seslenen olmamıştı sahur vaktinde. Kalkamamıştım. Ama bu sefer kararlıydım. Kimseye bir şey söylemedim; ta ki annem kahvaltı teklifini yapana kadar. Her ne kadar annemin Olmaz kızım, aç aç tutulmaz. Yarın sahura kalkarsın da tutarsın ısrarları olduysa da Ben niyetimi ettim. dedim, ağzıma da bir lokma koymadım. Dedim ya, inat etmiştim. Sanırım o günden sonra oruç tutsam da tutmasam da her gece kaldırmışlardı beni sahura.
Başka bir Ramazanda ise saatlerce sokakta oynamıştım. O kadar koşmuşum ve sıcaktan bunalmışım ki, eve gelince çeşmeye dayandığım gibi kana kana içmiştim suyu. Susuzluğum geçip çeşmeyi kapatınca hatırlamaz mıyım oruçlu olduğumu! Doğru annemin yanına. Anne, ben su içtim, orucumu unuttum. deyince annem gülümsedi, unutarak yenen içilen bir şeyin orucumu bozmayacağını söyledi. Melekler içirmiştir diye ilave etti. Suyun serinliğinin üstüne yanan telaş ateşim bir kez daha sönmüştü annemin sözleriyle.
Şimdi diyorlar ya Nerde o eski Ramazanlar Aslında o Ramazanlar çocukluğumuzda, saflığımızda. Yoksa geçmişte değil. Evet, bugün hayatımızda farklılaşan çok değer var. Oruç tutmayanın oruç tutana saygısı/saygısızlığı gibi değişen nice şeyler var. Yine de ümit ediyorum ki bugünün çocukları ileride kendi çocuklarına teravihlerdeki gülüşmelerini, oruçluyken unutup yedikleri çikolataları, cipsleri anlatacaklardır. Ve eğer sevdikleriyle birlikte Ramazanı yaşayabiliyorlar, sahura kalkıp, teravihe gidebiliyorlarsa, yetişkin olduklarında onlar da iç geçirip; Nerde o eski Ramazanlar? diyeceklerdir. Çünkü onlar da büyüdükçe bugünkü saflıklarını kaybedecekler, çeşitli telaşlara karışmış olacaklar.
Öyleyse çocuklarımıza çam kokulu Ramazanlar hediye edelim. En sevdikleri şeker tadında hatıralarla süslesinler dünyalarını. en güzel günler de Ramazanlar da onların olsun...
Herkese iyi Ramazanlar
editör (31.08.2009)
Ben sizinki gibi bir çocukluk yaşamamış olsam bile, o kadar hisli ve geçmişi tam resmecek şekilde yazmışsınız ki, yazınızdan çok etkilendim. Bir çocuk gözünden Ramazan günlerinin atmosferini, eski zamanların samimi ve saf havasını teneffüs ettim... Çok teşekkürler ve tebrikler efendim...
Not: Uzun zaman yazmayışınızın nedeni böyle güzel bir hikaye eimiş diye düşündüm, mutlu oldum...
Daha güzellerini okumak istiyorsanız, lütfen yorumlarınızı yazın.
Sitemizde yayınlanmakta olan ses, resim ve metinleri, bilgisayarınıza indirip kayıt edebilir ve ticari olmamak kaydıyla kişisel amaçla kullanabilirsiniz.
Sitemizde yer alan metinlerin, ses dosyalarının, resimlerin kopyalanması, gerçek veya elektronik ortamlarda yayınlanması,
dağıtılması Türkiye Cumhuriyeti yasaları ve uluslararası yasalarla korunmaktadır ve telif hakları temsilcisinin önceden yazılı
iznini gerektirir. Bu eser, yazarımız Sayın, Leyla Uğur Karaca tarafından sitemize gönderilmiştir.
Bu dokümanın izinsiz yayınlanması kullanılması dağıtılması kopyalanması, Fikir ve Sanat Eserleri Yasası'na göre suçtur.