Bugünün ertelenmişlikleri, yarının pişmanlıklarıdır. Ertelemek aptallara has bir özelliktir zira ertelemek aptallığın ta kendisidir.
Neyi bekliyorsunuz? Ne için? Kimin için? Doğru zaman gelsin diye mi? Ya gelmezse? Ya ertelediğiniz o şey zaten yanlış sandığınız bir anda gerçekleşmeliyse? Şartların olgunlaşmasını, pişip kucağınıza düşmesini mi umuyorsunuz yoksa? Bugün "sonra" dediğiniz her şey, gelecekteki size hediye ettiğiniz pişmanlıklardan ötesi olmayacak ki...
Ha niyetiniz yoksa o ayrı. Zira birine ya da bir şeye kavuşma niyetiniz varsa o kavuşma gerçekleşecek demektir. Yoksa da önceden hazırlanmış bahanelerle hem kendinizi hem de o kıymetini bir türlü bilemediğiniz zamanı harcar durursunuz. Bir yere gitmek mi derdiniz? Gidin. Birinin sevginizden haberi olsun mu istiyorsunuz? Söyleyin. Olmadı yazın. Ne kadar zor olabilir ki? O ertelediğiniz şeyin yokluğu size yeterince zor geliyorken süreci uzatmak daha da zorlaştırmayacak mı sanki işleri? Hani o sürekli şikayet edip durduğunuz hayatınız daha da çekilmez olmayacak mı? Ona söylemek istediklerinizi içinizde biriktirerek şişip duruyorsunuz olduğunuz yerde. Daha da fenası sık sık aklınızdan çıkardığınız bir gerçek var; ölüm ensemizde... Ya siz söyleyene kadar o ölüp giderse, hem de hiç ummadığınız bir anda ya da şekilde? Bu riske girebilecek cesaretiniz varsa, o bir türlü yapamadığınız ya da söyleyemediğiniz şeyi hayata geçirmek için de yeterli cesarete sahipsiniz demektir. O halde nedir beklediğiniz? Harcayıp durmayın şu zamanı bir şeyler olgunlaşsın diye bekliyorum bahanesiyle. Çünkü zaman armutları olgunlaştırırken, sizden parça parça ayırıyor sadece sizi.
Unutmayın: "Yapınca olur", "Gidince varılır", "Söyleyince duyulur", "Anlatılınca anlaşılır." "Sonra"lardan uzak durun "tam da şimdi"lerle kanka olun. Yarın değil, bugün yapın ki ölmeden önce gerçekten yaşayın.
Bugünün ertelenmişlikleri, yarının pişmanlıklarıdır. Ertelemek aptallara has bir özelliktir zira ertelemek aptallığın ta kendisidir.