xavier legrand
'in yönettiği léa drucker
, denis ménochet
'in başrolünde oynadığı 2017 yapımı film
.
problemli anne ve babanın ayrılma sürecinde derinden etkilenen çocukların dramına odaklanmış ve özellikle final sahnesinde koltuğa çivileyen mükemmel bir film.
---spoiler---
filmde miriam 'in haklılığı tartışılmaz elbette ama yaşanan süreçte ciddi olarak hatalı olduğunu kabul etmek gerekç
antoine ciddi psikolojik sorunlu ve ve şiddete aşırı eğilimli olarak anlatılmış ve gösterilmiş. oysa ki 40 lı yaşların sonunda hatta 50 içinde ve 18 yaşlarında bir çocukları var. bu derece yoğun bir şiddet eğilimin bu kadar uzun süre sonra ortaya çıkması ya da tavan yapmasında mutlaka çiftin ikisinin de payı olmalı.
her ne olursa olsun, miriam'in, zaten şiddet eğilimi olan bir adama, çocukları hiç göstermemesi, ve kaçırmaya çalışması hatta onları yönlendirmesi, onu provake etmek olduğunu düşünüyorum ki buna ki buna zaten hakkı yok. üstelik telefonla bile iletişimi kesmesi kapıya çıkmayın tüm diyologların önünü kapatması da sürecin nasıl bu kadar kötü yönetileceğini gösteriyor.
antoine'nin çileden çıkmasına neden olan olay, kendisinin davetli olmadığı kızının doğum günü partisine kadının gizlediği sevgilisi ile gelmiş olması. sevgilisinin de gevşek gevşek gelip selam vermesi son nokta. miriam'in burada aşırı hatalı olduğunu düşünüyorum. ayrılma sürecinde bir sevgilisi olamaz demiyorum ama bu süreçte bu yasak ilişkisini daha dikkatli yaşaması gerekirdi, ki nihayetinde bunun sonunda olanları filmde gördük.
kendi anne ve babası ile ters düşmüş, eşi tarafından terk edilmiş ve çocukları tarafından istenmeyen 50 li yaşlarda zaten sorunlu bir erkek oldukça zor bir sınavdı. onu bu sürece iten, en başta kendisi, bunun yanında eşi, eşinin babası ve kendi babasıydı.