Ortak bir tarih belirleyip aynı gün işe gitmeyelim
Çerkezköy'de kurulu B/S/H’tan bir işçi, toplusözleşmeden memnun olmadıklarına değinerek; 'Ortak bir tarih belirleyip aynı gün işe gitmeyelim' dedi.
B/S/H’tan Bir İşçi
Çerkezköy
Üç yıla yakındır 2017 sözleşmesini bekliyoruz. Bu sözleşmede belki hak ettiğimiz ücreti alırız ve ağır çalışma koşullarımız düzelir diye umudumuz vardı. 2015 yılında Bursa’da başlayan eylemlerden sonra Türk Metal hepimize 2017 sözleşmesini beklememizi, bu sözleşmede her şeyin değişeceğini söylemişti. Aynı zamanda MESS ve metal patronları da bir ders almıştır diyorduk. Bundan sonra ne Türk Metal ne de MESS ve metal patronları işçilerin razı olmadığı sözleşmeyi imzalar diyorduk.
Türk Metal’in taslak hazırlarken anket yapması, ortalama yüzde 38 zam ve sözleşmenin 2 yıllık olmasını istemesi bizim umutlarımızı daha da arttırdı. Türk Metal’e güvenmesek de işler şimdilik iyi gidiyordu. B/S/H’ta biz işçilerin zaten 500-600 lira gibi bir zam talebi vardı. Vergilerin arttırılması, iğneden ipliğe gelen zamlar sırasında ‘bu zam bile eridi taslaktan taviz verilmemeli’ lafları çıksa da bu zamma herkes olur veriyordu. Açık söylemek gerekirse bizler de sadece seyrediyorduk.
Diğer taraftan işler de çok yoğundu. Patronların kriz var deme şansı da yoktu. Her sene olduğu gibi bu sene de üretim rekorları kırdık. B/S/H daha çok ihracata çalışan bir firma. Bu sene beyaz eşyada vergilerin düşürülmesinden dolayı yurt içine de büyük çaplı üretim yaptık. İç pazardaki payı artmıştı. Bizler üretimi yetiştirmek için çalıştık ha çalıştık. Şimdi isteme sırası bize gelmişti.
Ama MESS ilk açıklamasında kendine göre kırmızı çizgilerini açıkladı. Ücretlere 3.2 zam, üç yıllık sözleşme, ikramiyelerin tırpanlanmasını ve kıdem zammını kabul etmeyeceğini açıkladı. İlk günler bizde soğuk bir duş etkisi yarattı. Hatta hayal kırıklığına uğrayan arkadaşlarımız bile oldu. Ama MESS’in bize mücadele etmeden bir hak vereceğini nasıl düşünüyoruz? Biz mücadele etmeden kimse bize bir hak vermez. Asıl bir şey yapmadan, bekleyerek hak alacağımızı ummak yanlıştı.
İlk birkaç gün geçtikten sonra herkes daha aklı selim düşünmeye başladı. Bu ara sendika da eylem kararları alarak kaşık vurma, yürüyüş ve fazla mesaiye kalmama eylemlerini uygulamaya başladı. Bu eylemler kendimizi toparlamamıza yardımcı oldu. Ama böyle eylemlerle hiç kimse MESS’ten hak alacağına inanmıyor. Üretimi etkileyecek tek eylem mesaiye kalmama eylemi. Ama bu dönemler zaten B/S/H’ta fazla mesai olmaz. Asıl, mesai saatlerinde eylemler yapılmalı. Ancak o zaman MESS’e geri adım attırabiliriz.
Herkes sendikadan yeni eylem kararları bekliyor. Ama bu eylemler düdük çalma, sakal bırakma gibi etliye sütlüye karışmayan eylemler değil de, üretime yönelik sonuç alıcı eylemler olmalı. Yapılan eylemlere fabrikada bütün işçiler uydu. Üretimi etkileyecek eylemlere de tam kadro işçi destek verir. Her koşulda işçiler sendikanın aldığı kararlara uyar. Hep böyle olmuştur. Şimdi işçi sonuç alıcı eylem istiyorsa Türk Metal’in de buna uyması lazım.
Bu gidişle grev aşamasına geleceğimiz belli. OHAL nedeniyle grevlerin yasaklandığını biliyoruz. Bizim de grevimiz yasaklanabilir. Ama bunu aşmanın yolları var. Bunu Şişecam işçileri gösterdi. Yasağa rağmen belirli süre üretim yapmadılar ve zam aldılar. Bizler de kendi koşullarımıza göre grev yasağını delecek yöntemler buluruz. Türk Metal üretimi tamamen kes dese işçi hiç tereddütsüz keser. İşçi zaten bunu bekliyor.
Ama biz Türk Metal’i de tanıyoruz. Şimdiye kadar yaptıkları ortada. Biz işçiler bir taraftan Türk Metal’i sıkıştırıp mücadeleye çekmeye çalışırken, diğer taraftan da birliğimizi güçlendirecek, mücadeleyi sürdürecek hazırlıklar yapmalıyız. MESS ne kadar kararlı ise biz metal işçileri de ondan daha çok kararlıyız. Bunu herkese göstereceğiz. MESS’in kırmızı çizgileri varsa bizim de kırmızı çizgilerimiz var.
Biz taleplerimizin arkasındayız. Taslaktan hiç taviz verilmemeli. Ama bunu sözde değil, yapacağımız eylemlerle göstermeliyiz. Bütün metal işçilerine bir önerim olacak. Yılbaşından sonra işler tekrar açılacak. Ortak bir tarih belirleyip aynı gün işe gitmeyerek bulunduğumuz şehirlerde meydanlarda toplanalım. Çerkezköy’de sözleşmesi olan üç fabrika var. Bir gün işe değil Çerkezköy’ün meydanına toplanalım. Her ilde böyle yapalım. Bakalım o zaman MESS ve patronlar ne yapacak! Biz olmadan o bantları kim yürütecek? Haydi metal işçileri haklarımızı alalım. Köleliğe son verelim!