Yabancı bir dil öğretilirken o dilin yapısal özellikleri, sözcük yapma yolları özellikle üzerinde durulması gereken bir konudur. Türkçe yapı itibarıyla kavramları işaretlerken ya kök ve kökenleri kullanır ya bunlara ek getirerek gövde hâline getirir ya da birden fazla anlam ögesini birleştirmek yoluna gider. Bu durumda Türkçe öğrenenlerin bu tarz yapıların nasıl oluşturulduğunu keşfetmesi sözcükleri daha kolay öğrenmelerine ve sözcüklerin anlamını tahmin etmelerine yardımcı olacaktır. Bundan yola çıkılarak bu çalışmada yabancı dil olarak Türkçe öğrenen Bosna Hersekli öğrencilerin yazılı anlatımlarındaki söz varlığını incelemek ve kavramları işaretlerken daha sık hangi yollara başvurduklarını ortaya çıkarmak, birden fazla anlam ögesiyle kurulmuş kavram işaretlerini kullanım düzeylerini ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu amaçla Bosna Hersek’te A1, A2 ve B1 düzeyinde Türkçe öğrenen 120 öğrenciye farklı konularda yazılı anlatım çalışmaları yaptırılmıştır. Öğrencilerin yazılı anlatımlarında kullandığı söz varlığı unsurları kavram işaretleme yollarına göre analiz edilmiş ve birden fazla anlam ögesiyle kurulmuş kavram işaretlerine ait listeler oluşturulmuş, kullanım sıklıkları belirlenmiştir.
While teaching a foreign language, particular emphasis should be placed on the structural features of the language and the ways of word-formation. The word-formation process in Turkish either uses roots and origins of words, derives a new word from an existing word by adding an affix or compounds multiple semantic components. Learning how these types of structures are created helps students learn more easily and predict their meaning. Against this background, the aim of this study was to examine the vocabulary in the writings of Bosnian and Herzegovinian learners of Turkish as a foreign language, to identify which ways of word formation/marking they use more often, and to find out their level of using word markers formed using multiple semantic components. To this end, 120 A1-, A2-, and B1-level learners of Turkish in Bosnia and Herzegovina were assigned writing tasks relating to different subjects. The elements of vocabulary that they used in their written expression were analysed according to the word-formation/marking methods. Word markers formed using multiple semantic components were listed and their frequency of use was determined.