Tanrı’nın sesini dinlemek isteğine uymak gerekir.
“Oğlum, sözlerimi dinle” der Rab, onlar bilginlerin ve felsefecilerin tüm bilgilerinden daha tatlı ve sonsuz derece daha yücedir. Sözlerim ruh ve yaşamdır (Yu. 6, 63), insan aklıyla onları yargılamamak gerekir. Onlarda boş bir hoşnutluk aramamalı, ancak onları sessizce dinlemek ve büyük aşkla ve alçakgönüllülükle kabul etmek gerekir.
Yanıtlıyorum: “Ya Rab, kötü günlerinde sıkıntılarını azaltmak ve bu dünyada avuntusuz bırakmamak amacıyla eğitmiş olduğun ve yasanı öğrettiğin kişiye ne mutlu” (Mez. 93, 12-13).“Başlangıctan beri” der Rab, “Peygamberleri eğiten Ben’im ve insanlarla konuşmamı bu ana kadar kesmedim. Buna karşın birçokları sözlerime kulaklarını tıkadılar ve karşı koydular.” Çoğu kimse Tanrı’dan daha çok dünyaya kulak vermeyi, Tanrı’nın istediğini yapmaktansa bedenlerinin arzularını yerine getirmeyi yeğ tuttular. Dünya geçici ve değeri az olan şeyleri söz verdiği halde insanlar dünyaya büyük bir şevkle hizmette bulunuyorlar. Ben ise sonsuz ve tükenmez şeyleri söz veriyorum da insan kalbi bütün bunlara karşı ilgisiz kalıyor. Dünyaya ve onun sahiplerine hizmet edenlerin gösterdikleri çabanın benzerini kim bana hizmet etmekte ve her şeyde bana itaat etmekte gösterecek?Utanın, sürekli yakınan tembel kullar, bakın, dünyanın köleleri kendi yıkımları için, sizin, esenliğiniz için gösterdiğiniz çabaları nasıl da daha fazlasını gösteriyorlar.
Senin gerçeğe duyduğun ilgiden daha çoğunu onlar boş şeylere duyuyorlar. Oysa onların umutları çok kez yanıltıcıdır; ama benim sözüm sözdür ve bana güveneni yalnız bırakmam. Ne söz vermişsem onda duracağım; ne dedimse, onu yerine getireceğim, yeter ki sevgime sonuna dek bağlı kalınsın. İyileri cömertçe ödüllendiren, adil olanları sert denemelere tabi tutan Ben’im.Sözlerimi yüreğine yaz ve onları dikkatlice derin düşün; çünkü günah eğilimine düştüğün zamanlar sana gerekli olacaklardır. Okuduğun zaman anlamadığını seni ziyaret ettiğim gün anlayacaksın. Seçtiklerimi iki biçimde ziyaret etmeyi kendime adet edindim: günah eğilimi ve avuntu ile. Ve onlara her gün iki ders vermekteyim: biri hatalarından ötürü onları azarlamaktır, diğeri ise erdemde ilerlemeleri için onları isteklendirmektir.
Sözümü duyup da onu gören kişi son günde o söz tarafından yargılanacaktır (Yu. 12, 48).
THOMAS KEMPİS (1379-1471)