Zekat: Zenginlerin sahip olduğu mal ve paranın kırkta birinin dağıtılmasını öngeren, İslam’ın beş şartından biridir.
Zekâtın farz olması için ayrıca nisap miktarı mal ya da servete sahip olduktan sonra üzerinden bir kameri yılın geçmesi ve yıl sonunda da nisap miktarını koruması gerekir.
Nisap miktarı şöyle: 80,18 gram altın veya bunun tutarında para veya ticari mal Zekâtın geçerli olmasının şartlarına gelince öncelikle “Niyet” şarttır .
Bir kimseye zekâtın farz olması için o kimsenin müslüman, akıl sağlığı yerinde, ergenlik çağına gelmiş ve hür olması (Kâsâni, Bedâi, 11,4 – 5) Bir yıllık borcundan ve asli ihtiyaçlarından fazla hakikaten ya da hükmen artıcı, yani kazanç sağlayıcı nitelikte “nisap miktarı” mala sahip olması lazım.
Zekâtın verileceği kimseler Kur’an-ı kerimde belirtilmiştir. Bunlar; Fakirler, miskinler, zekât toplamakla görevlendirilen memurlar, müellefe-i kulüp adı verilen kalpleri İslam’a ısındırılmak istenen kimseler, esaretten kurtulacaklar, borçlular, Allah yolunda cihad edenler ve yolda kalmış olanlardır (Tevbe ,9 / 60).
Yazık Oldu Salebe’ye
Medine müslümanlarından Salebe, mala ve mülke karşı aşırı derecede hırslıydı. Zengin olmak istiyordu. Nihayet bir gün Sevgili Peygamberimizin huzuruna çıkarak şöyle dedi:
– Ya Rasulallah Allah’a dua et de zengin olayım.
Allah’ın Resulü, Salabe’nın bu isteğine şöyle cevap verdi:
-Şükrünü yapabildiğin az mal, şükrünü yapamadığın çok maldan hayırlıdır .
Salebe, bir süre bu hadisin anlamı üzerinde düşünerek benliğini saran aşırı hırstan birazcık olsun kurtuldu .Fakat bu duygu ,onun yakasını bir türlü bırakmıyordu. Tekrar Peygamberimize müracaat etti :
– Ya Rasulallah Dua et zengin olayım .
Bı sefer biraz daha açık konuşan Rasullullah ( S.a.v ) şöyle buyurdu :
– Ben senin için kâfi bir örnek değil miyim ? Allah’a yemin ederim ki isteseydim şu dağlar altın ve gümüş olarak arkamdan akıp geleceklerdi , fakat ben kabul etmedim.
Rasulullah’ın sözlerine rağmen Salabe ısrar etti.
– Seni hak Peygamber olarak gönderene yemin ederim ki eğer beni zengin ederse fakir fukarayı koruyacak, her hak sahibine hakkını vereceğim .
Salabe’nin bu kadar ısrarına dayanamayan Resulullah ( S.a.v )
– Rabbim Salabe’yi istediği mala kavuştur , diye dua etti.
Salebe bundan sonra koyun alarak otlatmaya başladı. Koyunları sürüler tutacak kadar çoğaldı. Daha evvel namazlarını cemaatle kıldığı için “Cami Kuşu” diye anılan Salebe, artık sadece öğle ve ikindiyi cemaatle kılabiliyordu. Diğerlerini koyunlarının ardında, bazende kaza olarak kılıyordu .
Salabe’nin kısa zamanda bereketlenip çoğalan koyunları Medine yakınlarına sığmaz oldu. Uzak çöllere, sulak yaylara gitme gereği ile karşılaşan Salebe, artık öğle ve ikindi namazlarına da gelmiyor, sadece Cumaları mescitte görülüyordu. Nihayet koyunları, ona Cuma namazlarını da unutturdu .
Bir gün Rasulullah (S.a.v) “Salebe görülmüyor, nerededir ? diye sordu Sahabeler :
-Koyun aldı. Koyunları buralara sığmaz olduğundan şimdi çöllerde, sürüsünün ardında dolaşıyor, dediler Rasulullah ( S.a.v )
-Yazık oldu Salabe’ye !… buyurdu.
İşte bu sırada Zekât ayeti nazil olarak, mâli durumu iyi olan Müslümanların, geçim sıkıntısı içinde bulunan kardeşlerine yardim etmeleri emredildi. Bu emre büyük bir istekle uyan Müslümanlar, mallarının bir kısmını, geçim sıkıntısı içinde yaşıyan kardeşlerine seve seve verdiler.
Salebe ise mallarının zekâtını istemek üzere gelen görevlilere: “Bu sizin yaptığınız, düpedüz haraççılıktır” diyerek onları eli boş çevirdi .
Haberi duyan Rasulullah ( S.a.v ) üzülerek :
– “Yazık oldu Salabe’ye sözünü tekrarladı .”
Salabe, önceden, “Zengin olursam zekâtımı vereceğim” diye yemin etmişti. Fakat sonra bu yemininden dönüp zekâtını vermeyince Tevbe Suresinin 75 ve 76 ayetleri nazil oldu. Bu ayetlerde, zengin oldukları taktirde fakirleri gözeteceklerini söyleyen kimselerin bu sözlerini unuttuklarını belirtiliyor ve onlar münafik olarak nitelendiriliyordu .
Ayetlerin kendisinin münafıklar sınıfına dahil ettiğini anlıyan Salabe, Rasulullah’a müracaat ederek yoksulların hakkını getirdiğini söylediyse de Rasulullah ( S.a.v ) kabul etmedi . Üzüntülü bir şekilde :
-Senin yardımını alamam artık Salabe; Allah bundan beni men etti. Haydi git diyerek karşılık verdi.
Peygamberimizin vefatından sonra sonra Hz .Ebu Bekir’e baş vuran Salabe, sırasıyla Hz. Ömer ve Hz. Osman’a da müracaat etti. Ancak onlar da;
-“Rasulullah’ın almadığı yardımı biz kabul edemeyiz” dediler. Salabe Hz Osman zamanında ölürken kulaklarında şu sözler çınlıyordu:
-Ya Salabe! Şükrünü yerine getirdiğin az mal, Şükrünü yerine getiremediğin çok maldan hayırlıdır …
“Zekât; kişinin Müslümanlığının bir delilidir. (Hz Muhammed S.a.v) (ibn Mace,Tahâret,5)
Zekât kalbi ve malı temizler..
Vakit ayırıp okudunuz için teşekkür ederim.
Selam ve Dua ile..
Kayra
Daha çok içerik için;
www.Muslumanlar.Com [Müslüman bir dünya için el ele]