Simdi gayet hakli bir sekilde kirk yillik omlete farkli bir isim verip onu anlatacagimi düsünebilirsiniz. Acikcasi ben de ilk gördügümde omlet demistim ancak ailenin mutfak sefi sevgili Paolo (ki kendisi kayinpederim olur) oldukca net bir sekilde bunun omlet olmadigini söyledi. Arasindaki farki sordugumda ise omletin üzeri kapali pisiriliyor, bunun yöntemi farkli vs dedi ancak normalde yumurta yemeyen biri olarak acikcasi omlet gercekte nasil yapilir bilmem, ben hic üzeri kapali pisirildigini de görmedim ancak fazla kurcalamadan tadina baktim, yumurta yemeyen biri olarak begendim 🙂
Sonrasinda birlikte de yaptik, arada kendim de yapiyorum ancak buradaki Italyan mutfagi esintilerini kendisine borcluyum, gördügüm en güzel yemek yapan erkektir 🙂
Herneyse, iste yapilisi: 3 yumurtayi biraz süt ekleyererk cirpiyoruz ve bir kapta bekletiyoruz. Yarim sogani yarim halka biciminde dogradiktan sonra tavada biraz zeytinyagi ile 2 dakika kadar ceviriyoruz ve zeytinleri ekliyoruz, Sonrasinda yumurtalar ile birlikte biraz tuz, karabiber, dereotu, taze sogan ve maydonozu ince parcalar halinde ekleyerek tavada 2 dakika kadar daha tutuyoruz. Siz de benim gibi tavada dagilmadan omlet cevirme özürlü iseniz buldugum bir yöntem var. Bu islemlerden önce ayrica firini da isitiyorum ve tavayi direk firina verip üzerinin orada pismesini sagliyorum 🙂
Sonuc lezzetli, hala omletten farkini sorgulasam da (evet hayatta sorgulayacak bunu buldum kendime) masada hem görüntü hem de lezzet olarak yerini alabilecek hafif ve basit bir atistirmalik.
Mecburen kahvaltilik bölümüne ekledim ancak her ögün icin düsünülebilir, ana yemek öncesi gayet güzel bir secenek.
*FRITTATA