Fatih Terim’i 17-18 yıldan bu yana tanıyorum. Hırslı, agresif, duygularını fazla saklamayan, kenarda takımıyla bütünleşen bir motivasyon ustası. Kim ne derse desin Türk antrenörlüğünde çığır açmıştır. Değerini bilmek ve duayen hocaya daha ılımlı yaklaşmak gerekir. Egoları şişik bir 4. hakem çıkıyor, çocuk azarlar gibi “Otur, kalkma” diyebiliyor. Fatih Terim bu muameleye maruz kalmışsa, ne derse haklıdır benim gözümde... Ya Süleyman Abay’a ne demeli?.. Hakemler, oyuncu ve teknik direktörleri sahada tutmak için mi, atmak için mi varlar? Artık Terim’i tribüne göndermeyi marifet görmeye başladılar. Fatih Hoca’yı tanıyorum. Eğer “Bir şey yapmadım” diyorsa, yapmamıştır. “Süleyman Abay, daha önce 4. hakemken kafayı takmıştı” diyor. Sahada aynı şeyi yapan Mersinli oyuncuya kart gösteremezken, kenarda topu yere vuran Terim’i tribüne göndermek deli saçması. Kimse bana kural değişmiş martavalını anlatmasın. Topa vurma eyleminin Hamit’e mi, kendisine mi olduğunu anlamak için hakemin Terim’in beynini okuması lazım. Bu da olamayacağına göre, geriye tek şık kalıyor; art niyet... Kesin art niyet vardı. Ondan sonraki taşkınlık ise bir birikimin patlaması. Terim daralmış. Kolay değil, üstüne bir de olmadık bir şeyden yine tribüne gönderilince çılgına döndü.