İkimiz de Pakistanlıyız. Hristiyan ailelerde doğduk, kilisemizin gençlik bakanlığına ve korosuna çok katıldık. Pakistan’da her kilise faaliyetine katılmak bizim rutinimizdi, çünkü Tanrı‘sız yaşamanın bizim için ne kadar zor olduğunu biliyoruz. Aralık 2019’da ABD’ye taşındığımızda Hristiyan hayatımız için endişeliydik. Kimseyi tanımadığınız bir yere taşındığınızda bu korkutucu olur. Ama kendimiz ve özellikle kızımız Joy için çok dua ettik.
Pakistan’da Amerika’daki insanların Tanrı‘dan uzak olduğu ve kiliseye giderseniz sadece yaşlıları göreceğiniz fikri vardı, çünkü genç nesil kiliseye gelmiyor.
Ama buraya gelip Papaz Chris ile tanıştığımızda birbirimizi yıllardır tanıdığımızı hissettik. O bizim manevi babamızdır, her zaman yardımcı olur ve bizi Mesih’in bizi sevdiği gibi sever. Bu yüzden papaz Chris bize OVF’den bahsettiğinde çok heyecanlandık. “Vay canına! Başkalarının da bizim dilimizde dua edip şarkı söyleyeceği bir yerde kendi dilimizde dua etmek ne kadar harika olacak.”
OVF’nin bir parçası olduğumuz için Tanrı‘ya gerçekten gurur ve şükrediyoruz. Nereden geldiğine göre bir ayrım yok. İnsanlar Pakistan’da Hristiyan olmanın ne kadar zor olduğuna dair tanıklığımızı dinliyorlar. Yani burada hepimiz aynıyız gibi geliyor. İncil’in dediği gibi, birbirimizi Tanrı’nın bizi sevdiği gibi sevmeliyiz!