Henüz yazara ait resim eklenmedi.
Bu kitabı alıp okumaya fırsat ancak bulabildim. Kitapların içindeki kitaplar ilgimi çekiyor benim.
Tezer Özlü nün de bir eserinde rastladım bu kitabın ismine. Galiba
Kalanlar daydı. Böylelikle okumaya karar verdim.
Dışarıdan bir aşk hikayesi izlenimi veriyor değil mi? Aşk ne diye sorulsa herkesin tanımı farklı olur. Freud’u bazen çok haklı buluyorum ben. Fizyolojik açıdan tamamen katılabilirim. Ya o zaman bu duygusal zırvalamalarım ne ? bunlara da mantıksal –bilimsel birçok yorum var elbet. Ama ben katılamıyorum. Kitaptan içerikten söz edeceğim dikkat!!!
Ruhsal bozukluğu olanlar sevilemez mi? Onların birçok şeyi yaşamaya hakkı yok mu? Üstelik bu durumları ellerinde değilken… Defalarca bu soruları sorarım. Bu kitapta da sorguladım. Nicole şizofren. Üstelik tetikleyicisi acı… Ama buna değinmek istemiyorum.
Dick ise psikiyatr. Nicole ona aşık oluyor. Belki de ona uzanan yardım elini aşk sanıyor… Dick ise hastasına aşık olduğunu düşünerek, eksra başka da çıkarlar ile bir anda evlenmiş buluyorlar kendilerini.
Hayat ne garip değil mi? Tam mutluyum artık dersin ;o insanı buldum dersin, ama o insan o insan değilmiş. Bunu anladığında birçok şeye geç kalmışsındır.
Bazen de kendini hiç düşünmezsin. Karşındakini düşünür; o iyi olsun diye, o çöküş yaşamasın, o kaldıramaz diye diye kendini yer bitirirsin. Dick tam da öyleydi. Rosemary ‘e aşık olmuş ama susmuştu. Karısından gizlemiş, onun hastalığı nüks etmesin diyerek bu ilişkiyi kısa ve zararsız bitirmişti. Ara ara Rosemary ile karşılaşmaları yüzünden bu durum onda sarsıntılara, sorgulamalara sebep oldu. Onu bitirdi… Ruhsal bunalımların yanı sıra meslek yaşamını da mahvetti. Ne için? Nicole eski hastalığına, hezeyanlarına geri dönmesin, iyi olsun diye…
Dick, Rosemary’e aşık olduğu sıralarda, Nicole’de Tommy’e aşık oluverdi. O da gizledi. Tommy’den atak göremedi. Üstelik bunu kendine yardım eli uzatıp, o bataklıktan çıkaran adama nasıl yapabilirdi ki… Yıllar geçtikçe Dick’de oluşan değişiklikler ve rastlantılarla Rosemary’e aşık olduğunu anlamıştı.Bundan sonraki detayları atlayarak şu noktaya varıyorum: Sona…
Sonunda Nicole ve Tommy evlenir. Dick ise bataklıkta yaşar. Sonunda ona ne olduğu belirsiz. Eski mesleki başarısı da yok. Rosemary de yok…
Ne yapmalı? Sema sen de yap bunları! Biraz kendi hayatımızı düşünmeli. Karşımızdaki kırılacak yıkılacak diye mahvetmemeliyiz hayatımızı. İnsan biraz olsun bencil davranmalı. Biz de bir tuhafız. Bencil olunsa ona laf et olunmasa ona… Çok karışık canlılarız. Ben mesela çocukluktan beri hassasım. Sonradan duygusal olmadım. Bu benim varoluşumda olan bir durum mu diyorum bazen. Öyleyse bunun sorumlusu da ben olamam. Bunu düzeltemediğime de göre, en iyisi kabullenmek… bununla yaşamayı öğrenmek.
Şimdi empati yapmaktan kendim olamıyorum. Bu gerçeği bir dostumda yüzüme vuruyor aslında. :)Kitap karakterlerine de kaptır Sema kendini, hastalara da kaptır, yakınlarına da kaptır… eee?
Sen kimsin Sema???
Bana müsaade dostlarım kim olduğumu aramaya gidiyorum. Yine bulamayacağım çünkü… Neyse görüşmek üzere:)
Hani hep kitap mı film mi ? diye başlayan bir soru vardır ya bu sorunun cevabı benim için her zaman kitap olmuştur ta ki bu kitabı okuyana dek! Kesinlikle Muhteşem Gatsby için filmi diyorum ben. Bu kitap için beklentimi yüksek tuttuğumdan dolayı ne yazık ki benim için hayalkırıklığı oldu. Anlatımı çok düz, betimlemeden yoksun. Tıpkı küçükken tuttuğum günlüklere benzettim. Bu yüzden de son 50 sayfa hariç birtürlü hikayenin içine girip, hayalgücümde canlandıramadım. Ancak konu olarak beğendiğimi söylemeliyim. Ana tema olarak bir aşk hikayesi işleniyor ve bu aşk hikayesi üzerinden Amerika'nın gerçeği, insanların birbirleri ile olan ilişkileri anlatılıyor.
Tavsiyem ilkin filmini izlemeniz sonrasında kitabı elinize almanızdır zira roman 80 sayfadır denilse de totalde 65 sayfa falan öylesine ince öylesine naif durum bu olunca üstün körü bir anlatıma sahip detay aramayın çünkü yok. Gün içinde romanı bitirmeniz bir saatinizi ya alır ya almaz. Ama konusunu bilen bilir şahanedir olay tam olarak budur.
Kitapta ilk fark ettiğim ve üzüldüğüm şeylerden biri konularda fazla detay verilmemesi oldu.Okumakla okumamak arasında kalmışlara tavsiyem mutlaka okumalarıdır çünkü böylesine farklı bir yaşam öyküsü her kitapta rastlanılacak bir şey değil :) Bu arada filmini de mutlaka izlemenizi tavsiye ederim. David Fincher'in yönetmenliğini yaptığı, Brad Pitt ve Cate Blanchett ise başrol de oynadığı film kitapta verilen olay örgüsündeki gibi olmasa da farklı bir his yaşatıyor.
Kitap mı Film mi ?
Bu soruya filmini de izlediğim için "film" diye cevap vermek istiyorum.
Kitabı okurken düzgün okumadığımı düşündüm hep " kendini vermedin, başka şeyler düşündün vs. " dedim kitap bittikten sonra. Oysaki filmi izlerken, tüm repliklere hakim olduğumu farkettim. Kitabın sıkıntısı betimleme olmaması. Ben betimlemeye boğulan kitapları sevmiyorum ama böyle hiç betimlemenin olmadığı, dümdüz yazılan kitapları hiç sevmiyorum. Bu kitapta da betimleme diye bir şey yok, bu yüzden o ihtişamlı olan hiçbir şeyi hayal edemeden okuyorsunuz. Ben bir kitabı okurken anlatılan şeyleri canlandırabilmeyi isterim. Bunu yapan da betimlemelerdir. Üzgünüm ama filmi kitaba göre kat kat güzeldi. 4 gündür okumaya çalıştığım için çok pişmanım. Keşke sadece filmini izleseymişim, zaten tamamen kitabın aynısı. Hem de tüm o ihtişamı, üzüntüyü, mutluluğu görebiliyorsunuz.
Bence MEB bu kitabı tüm okullarda zorunlu vir ders olarak okutmalı
zira araştırmaladan da anlaşıldığı gibi okuduğunu beşkereden fazla okuyup anlamayan bir milletiz
F. Scott Fitzgerald zamanın ötesinde bir görüşünün olması bizim yazarcıklarımıza örnek olsun
ilk önce kitabını okuyup filmini sonra izleyin zaten kitabını okuyunca filimile yetinmeyeceğinize bu konu hakkında uzunca kafa yoracağınıza eminim
Muhteşem Gatsby, üslubunun sade, dilinin benim için pek de akıcı olmadığı, kısa fakat arka planının çok güzel yansıtıldığı bir kitaptı.
Amerikan edebiyatı için önemli olan bu kitapta sembolik anlatım vardı. Karakterler ve olayların geçtiği coğrafya, yirminci yüzyıl başları Amerika'sındaki sosyal sınıfları temsil ediyordu.
Kitabın anlatmak istediğini iyi anlamak gerekiyor, çünkü bugüne kadar gelmesinin, Amerika'da müfredatlara sokulmasının nedeni, sembollerle yansıttığı yirminci yüzyıl başlarındaki Amerikan toplumu.
West Egg adıyla geçen uydurma muhit, tüketim toplumunu anlayıp girişim yapmış ve zengin olmuş kişilerin bulunduğu Batı toplumunu temsil ederken, East Egg evvelden beri zengin, varlığını nesilden nesle aktarmış toplumu temsil ediyor.
Yeni aristokrasi ve eski aristokrasi de bu iki bölge ile yansıtılmış. Karakterlerden Gatsby ve Nick yeni aristokrasiyi temsil ederken, Daisy ve Tom eski aristokrasiyi temsil ediyor. Tom'un çok da çabalamadan elde edip aldatabildiği Daisy, Gatsby için ulaşılmaz. Kitap eski aristokratların bir adım önde olduğunu söylüyor bizlere.
Yazar, romanla hem eski hem de yeni aristokrasiyi eleştiriyor. Sonradan zengin olmuş kişilerin görüntüde eskiden beri varlıklı olan kişilerden farksız olsalar da detaylara inildiğinde zevksiz, görmemiş ve aşırı hırslı olduğunu düşünüyor. Eskiden beri varlıklı kişilerin ise zevkli, görgü kurallarına hâkim olduğunu düşünse de onların sahip olduğu çürümüş ahlakı eleştiriyor. Birinci Dünya Savaşı'na katılmış genç nesil, bu görüşlerden ne kadar içi boş olduklarını fark ederek sıyrılıyor. Ortaya herhangi bir ahlaki duruşu olmayan bir zengin nesil çıkıyor. Her iki sınıfa mensup olan kişilerin de sadece kendi zevkleri için yaşadıklarını, zenginlik ve eğlence için arayışta olduklarını eleştiriyor.
Gatsby'nin malikânesinde düzenlenen delicesine tüketime dayalı devasa partileri, bu gösterişli yaşamın altında yatan çürümüşlüğü eleştiriyor Fitzgerald.
Günümüz insanları bu kitabı Leonardo DiCaprio'nun da başrolünde oynadığı filmden az çok bilse de kitabın arka planı pek anlaşılmıyor, öyle ki yapılan yorumlarda da bunu görebiliyoruz.
Bu kitaptaki zengin olma ve sınıf atlama teması başka romanlarda da var. Zenginliğe erişmek, Amerikan edebiyatı için önemli bir tema olsa gerek. Benim bu kitap için puanım 4/5, güzel günler!
"Bizler akıntıya karşı kürek çekip sularla boğuşurken aslında durmaksızın geriye, yani geçmişe doğru gitmiyor muyuz zaten"
İlk sayfalar sıkıcı olsa da ilerleyen sayfalarda merak uyandırıcı ve güzeldi. Roman olarak kurgu ve hikaye bakımından çok güçlü olmasa da anlattığı şeyler önemli ve gerçekti; özellikle insanların nankörlüğünü yazar çok güzel işlemiş. Yazar Amerikan Rüyası da başta olmak üzere o zamanların Amerika'sını ve insanlarını kitabın içerisine çok güzel yerleştirmiş. Yazar kitabı uzun tutmamış ki bu iyi olmuş tadında ve etkileyici bitirmiş.
Muhteşem Gatsby'den bir gün önce Kürk mantolu Madonna'yı okudum. Bir iki ay önce ise muhteşem bir eser olan Martin Eden'ı okumuştum ve hâlâ etkisindeyim.
Üç kitap da çoğunluğun değerleriyle yaşayamayan insanları anlatıyor. Martin Eden aktif bir şekilde toplumun yücelttiği sahte değerlere karşı koyar ve bunu başaramayacağını anladığında son kararını verirken Kürk Mantolu Madonna'da karakterimiz toplum için en önemli değer olan ailesinin içinde bile sahteliklerle yaşıyor ama onlara asla gerçek kimliğini, göstermiyor. Gatsby şaşaa ve zenginliğin içinde bile aslında hayatının en önemli aşkı olan insana bütün sahte değerlerden uzak bir şekilde yeniden uzanmaya çalışıyor...ama Martin Eden'da olduğu gibi burada da acı bir yüzleşme söz konusu: sevdikleri insan sandıkları gibi değiller. Üç eser de çok iyi bir üslûpla, dille hikâyesini anlatıyor. Üçü de birbirinden iyi. Muhteşem Gatsby'nin anlatım ve üslûbunu daha etkileyici bulduğumu söylemem gerek. Okumayan varsa mutlaka okumalı, ancak hemen bir parantez açayım.Oda yayınlarının çevirisini okudum, bir kaç kötü hata dışında çok iyi bir çeviriydi, kötü hata diyorum, okurken farkedilmemesi imkânsız, mesela "sanki" sözcüğünün aynı cümlede 2 kez kullanılması gibi. Yine de çok iyi bir çeviri.