AKP nin ilk yıllarında, Liberallerin ağızlarından düşürmedikleri bir kavram vardı, İleri Demokrasi!
O günlerin en popüler kavramı İLERİ DEMOKRASİYDİ.
O dönemde Liberaller, henüz kullanım süreleri dolmamışken, artık “Askeri Vesayet Son” nidalarıyla AKP nin “Demokrasisini” İleri Demokrasi diyerek allayıp, pulluyorlardı!
O dönemde de, bizim için İLERİ DEMOKRASİNİN ne anlama geldiğini söylemiştik!
İleri Demokrasi biz Marksistler için, Sermayenin yeni birikim ve gelişim evresine uygun, bu çerçevede yeniden yapılandırılmak istenen ULUS DEVLETİN, işleyiş ilkesidir.
Kapitalizm altında Demokrasinin bu ilerisinin, işçiler ve emekçiler için ifade ettiği somut gerçekse, daha fazla baskı, daha fazla zulüm, daha fazla yoksulluktur.
Ülke somutuna baktığımızda İleri Demokrasi altında ortadaki tablo da, dayak yiyen, biber gazına maruz bırakılan, işçiler ve öğrenciler vardır.
İşte İLERİ DEMOKRASİ budur!
O dönemin Başbakanı’nın davetlerinde, onun elini sıkabilmek için yoğun bir itiş kakış mücadelesi veren aydıncıklarımızın, Anayasa Referandumun da, YETMEZ AMA EVET diyerek,çürümüş bir sınıfın, çürümüş demokrasisinden medet umanların, beklediği aslında bu İLERİ DEMOKRASİYDİ!
Bu süreçte Yargı, TSK, Polis ve Üniversiteler tek tek yeniden yapılandırıldı!
Bu yaşananlar tün Dünyada Kapitalizmin gelişiminden bağımsız değildi.
Artık Kapitalizm Tarihsel Sınırlarına hızla yanaşıyor, kendisi ekonomik ve siyasal olarak üretmekte zorlanıyordu.
Kapitalizmin gelişimi için gerek duyduğu büyümeyi sağlamak için, Sermayenin önünde ki tüm bürokratik engeller kaldırılıyor, Devletin elinde ki tüm sanayi kuruluşları hızla özelleştiriliyordu.
“Özgürlük” tutkunu Liberallerle siyasal anlamda bir ortaklık, bu evrede artık çok zor ve sürdürülemez görünüyordu.
Çünkü sistemin bu yeni yapılanmada daha baskıcı, daha otoriter, daha totaliter egemenlik biçimine gereksinmesi vardı.
Bu nedenle de artık Liberallerin, sistemin gelişimine paralel olarak kullanım süreleri dolmuştu.
Tüm dünyada olduğu gibi, ülkede de ağır bir ekonomik kriz söz konusuydu.
Ve bu sefer bu kriz, sistemin özüne bağlı olarak artık içerisinden çıkılmaz bir krizdi.
Tabi ki çalışan kesim, işçiler ve emekçiler, bu krizden en fazla etkilenen kesimlerdi.
Sermaye Devleti bu kriz karşısında duyulan öfke ve hoşnutsuzlukların sistem dışına çıkmasını önlemek için Vatan, Yurt ,Ülkenin Bekası, Ulusal Çıkar gibi kavramları öne sürerek bu öfke ve hoşnutsuzlukların üzerini örtmeye çalıştı.
Bunun içinde en iyi Müttefik, Milliyetçi(Faşist) Güçlerdi.
Artık Liberallerin yerini, Dünyada ki gelişmelere paralel bunlar almıştı.
Bu gelişmeler Liberllere, Vesayetin askeri ya da sivilinin bir farkı olmadığını anlatmış oldu!
Asımda İleri Demokrasi dedikleri şey, Sermayenin gelişim evrelerine bağlı olarak Örtülü Faşizmdi!
Şimdi o örtü, artık bir daha gelmemek üzeri kalktı!
Umut İLERİ.
SOLPLATFORM.BİZ’DEN alınmıştır.