Anlaşmak?!
tasma...
Gülüşü Şiirlim
GÜLÜŞÜ ŞİİRLİMSımsıcak el eden bal gülüşKıvılcımlandırdı benliğimiDağlardaki çoban ateşlerine döndümIşıl ışıl bir özlemleÇiçeklere büründüm.Güller yağdıran bir elNakış nakış işledi içime sevgiyiGiydirdi mutluluk adlı gökkuşağı giysiyiSevincim duramadı yerindeKuşlara parmak ısırtan bir uçuşlaUlaştı gökyüzünün en yüksek katınaDağlar, denizler selam durdu sevdamaTaht kurdum yaşamanın doruğunaAktım özveri pınarınaGülüşünün verdiği aşkla coştumMest oldum güzelliğinin şarabıylaTürküleştirdi benliğimiGözlerinin şiiri
Paralı Gülmeceler
Özlü sözler
ÖZLÜ SÖZLER
Söylediğin söz öz olmalı
Gerçeği göremeyenlere göz olmalı.
***
İncir çekirdeğini doldurmayan bir araba dolusu laf edeceğine bir söyle pir söyle.
***
Sözün arap atı gibi en önde koşsun
Yanlış ata oynayanların etekleri tutuşsun!
***
Öyle bir söz söyle ki;
Dinleyenleri doğruyla iyiyle güzelle buluştursun
Kin ve nefreti susturup
Sevgi ve dostluğu konuştursun.
Moruk...
Acı Gerçek
Mirza?!
MİRZA
Belleticilik yaptığım bir yatılı okulda çoğu zengin aile çocuğu olan öğrenciler yemeklerin hepsini beğenmezler, bazılarını da hiç yemeden bırakıp kantinde karınlarını doyururlardı.
Artan yemekleri ne yaptıklarını merak ettim. Yemeğimi yedikten sonra biraz bekledim. Aşçı yamakları yemekleri kaplarda topluyorlardı. “Bunları ne yapacaksınız?” diye sordum.
“Mirzaya gidecek” dediler.
Dudak bükerek “Bu mirza bir hayır kurumunun adı mı?” diye düşündüm. “Yoksa yoksul bir kişi ya da yoksullara yemek veren bir yer miydi?”
Bir süre sonra mesele anlaşıldı...
Yamaklar yemek artıklarını müdür beyin köpeğinin önüne döktüle....
Kızım Seni Kime vereyim?!
KIZIM SENİ KİME VEREYİM
Kızım seni memura vereyim mi?
İstemem babacığım, istemem
Onun adı memur, dertleri yağmur
İstemem babacığım, istemem
Kızım seni işçiye vereyim mi?
İstemem babacığım, istemem
Onun adı işçi, bitiktir işi
İstemem babacığım, istemem
Kızım seni esnafa vereyim mi?
İstemem babacığım, istemem
Onun adı esnaf, hiç yoktur insaf
İstemem babacığım, istemem
Kızım seni aydına vereyim....