Kronik bel ağrısında miyofasiyal indüksiyon ve terapötik ağrı eğitiminin etkisi
Date2020
AuthorÜnal, Mehmet
MetadataShow full item record
CitationÜnal, M. (2020). Kronik bel ağrısında miyofasiyal indüksiyon ve terapötik ağrı eğitiminin etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Abstract
Bel ağrısı, dünyadaki en yaygın kas – iskelet sistemi problemlerinden biridir. Kronik bel ağrısı (KBA), dünya çapında sağlık sistemlerinde önemli bir sosyal ve ekonomik yük olmaya devam etmektedir. Bu çalışmanın amacı, KBA olan hastalarda miyofasyal indüksiyon terapisinin ve terapötik ağrı eğitiminin ağrı ve fonksiyon üzerine etkinliğinin araştırılmasıdır. Literatürde miyofasyal indüksiyon terapisinin kronik bel ağrılı hastalar üzerine etkisini araştıran ve terapötik ağrı eğitimi ile karşılaştıran herhangi bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmada 40 KBA hastası çalışmaya dahil edildi ve tedavi programına göre randomize olarak miyofasyal indüksiyon terapisi (MİT) ve terapötik ağrı eğitimi (TAE) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Sonuç ölçümleri; korku kaçınma inanışları anketi (FABQ), Roland Morris engellilik anketi, McGill ağrı anketi, parmak zemin testi, yaşam kalitesi anketi kısa formu (SF 36) ve torakolomber fasya (TLF) ultrasonu ile değerlendirildi. Hastalar tedaviden önce ve tedaviden sonra şeklinde değerlendirildi. MİT, 8 hafta boyunca haftada 2 seans uygulandı. Her seans 40 dakika sürdü. TAE, 8 hafta boyunca haftada 2 kez uygulandı ve ağrı eğitimi seansları 40 dakika sürdü. Her iki grupta da tüm sonuç skorlarında anlamlı düzelme görüldü (p <0.05). 8 hafta sonra MİT grubunda, SF 36 fiziksel fonksiyon, mental fonksiyon ve fiziksel problemler nedeni ile kısıtlanma skorlarında, TAE grubuna göre anlamlı olarak iyileşme görüldü. Parmak zemin test skoru MİT grubunda, TAE grubuna göre anlamlı olarak azaldı (p <0.05). Her ne kadar MİT ve TAE'nin KBA'lı hastalarda ağrı ve fonksiyon üzerinde etkili olduğu bulunsa da MİT tekniklerinin bu hastalarda gövde fleksiyon hareketi ve yaşam kalitesini iyileştirmede TAE'ye göre önemli ölçüde daha etkili olduğu görüldü.Low back pain (LBP) is well documented as a common health problem; it is the leading cause of activity limitation and work absence throughout much of the world, and it causes an enormous economic burden on individuals, families, communities, industry, and governments. The aim of this study was to investigate the effectiveness of myofascial induction therapy (MIT) and therapeutic neuroscience education (TNE) on pain and function in patients with chronic low back pain (CLBP). In this study, 40 KBA patients were included in the study and were randomly divided into two groups as myofascial induction therapy (MIT) and therapeutic pain education (TAE). The outcome measures were evaluated by fear avoidance beliefs questionnaire (FABQ), Roland Morris disability questionnaire, McGill pain questionnaire, finger floor test, SF-36 quality-of-life questionnaire, and thoracolumbar fascia ultrasound imaging results. Patients were evaluated before and after treatment. MIT was administered 2 sessions per week for 8 weeks. Each session lasted 40 minutes. TAE was applied twice a week for 8 weeks and pain education sessions lasted 40 minutes. Within both groups, all outcome scores showed a significant improvement (p<0.05). After 8-week, SF-36 physical function, role limitations due to physical functioning and mental health scores significantly improved in MIT group compared with PNE group, finger floor test score significantly decreased in MIT group compared with PNE group (p<0.05). Although both MIT and PNE were found to be effective on pain and function in patients with CLBP, MIT techniques were substantially better in improving the mobility of trunk flexion and quality of life in these patients.
Collections
- Tez Koleksiyonu [30]