E-postayla gönderdiğim beş cümlelik bir istifa mektubu. Karşılığında aldığım cevap 11 kelimelik bir yanıt.
Ve aynen böyle, bitirdim. 20 yıldır bulunduğum bir yerde yaptım. Belki 30 yıldır parçası olduğum bir alanla işim bitti, 33 ikamet eğitimini de sayarsan.
Yukarıda anlatılan ileri geri hareketlerden sonra birkaç saat boyunca hafifçe söndüğümü hissettim. Büyük bir makinede kolayca değiştirilebilen küçük bir dişli gibi hissetmek. Artık bana ihtiyaç duymayan bir makine. Bunu şimdi yazarken, duygu daha yumuşak bir biçimde geri dönüyor. Tekrar çabucak solacak; Biliyorum.
İstifa kararım olan 29 Haziran 2020, beklediğim gibi değil, yapım aşamasında birkaç aydı.
2014'ten beri yarı zamanlı çalışabiliyorum. Hastanemden yaklaşık iki buçuk saat uzakta yaşıyordum ve ayda bir 5 veya 6 vardiyalı bir dizi çalışmak için işe gidip geliyordum. Harikaydı. Geldiğimde yıllardır tanıdığım insanlar beni görmekten mutlu olacaklar. Onları görmekten mutlu olurum. İşimi tamir edip giderdim. Sonra yaklaşık bir ay sonra, tam da başka bir iş düzeltmesi için “takılırken”, işte orada, benim için hazır olacaktı.
2020 Biraz değiştirdim ve başka planlar yaptım.
Bu nasıl oynanması gerekiyordu. Ocak ve Şubat, yukarıda açıklandığı gibi her zamanki gibi çalışın. Şubat ayı sonlarında oğlumla bir haftalık tatil için Bali'ye seyahat et. Mart, 10 haftalık bir konaklama, çalışma ve seyahat için Yeni Zelanda'ya gidin. Mayıs, eve dön ve biraz çalış. Sonra iki aylığına Avrupa'ya seyahat edin. Temmuz sonunda işe dönün. 1 Ağustos - ne olduğunu görün ve "o" ne olursa olsun bunu yapın. Hayatta bir sonraki şey için bir çeşit deneme balonu.
Bunun yerine, 20 Mart civarında ABD Dışişleri Bakanlığı benzeri görülmemiş seyahat danışmanlığını yayınladı; ve bir ikilemle karşı karşıya kaldım. Eğer Yeni Zelanda'da kalırsam orada mahsur kalabilirim, planlanan Mayıs acil servis vardiyalarımda çalışamayabilirim. Yolda kalmışken vizem biter ve yasadışı olarak Yeni Zelanda'da olurdum.
Uzun yolculuğumu kısa kesip eve dönmeye karar verdim.
Eve döndükten sonra iki şey oldu. NZ, ülkelerindeki “mahsur kalanların” ihtiyaç duydukları kadar uzun kalmalarına karar verdi. Ayrıca, planlanan Mayıs vardiyalarımdan yaklaşık üç hafta önce, departmanım düşük hasta hacmi nedeniyle tüm vardiyalarımın iptal edildiğini e-posta ile gönderdi. Bundan kısa bir süre sonra Avrupa seyahat planlarım patladı.
Evde mahsur kalmış ve odaklanmamış bir şekilde sürüklendim. Kaymak iyi hissettirdi. Düşündüm, yerel olarak maceraya atıldım (sık sık güvenli ve yalnız), aileyle ziyaret ettim ve yazdım. Çok şey yazdım. Yıllardır haznede sahip olduğum şeyler aklıma geldi. Birçoğu yayınlandı, okundu ve hepsinden önemlisi yanıt verdi.
Sahada yeniden sertifika alıp almayacağımı düşünmek dışında nadiren departmanımı veya acil tıbbı düşünürdüm. Benim yılım, 2020.
Amaçsız sürüklenme doğru geldi.Amaçsız Drift - "Nasıl Yapılır" Kılavuzu
Zaman geçtikçe başka işler için başvurmaya başladım, hiçbiri acil tıpta. Bir Karayip Tıp Okulunda kısaca öğretmenlik yaptım ve klinik öncesi öğrencilerle etkileşim deneyimini sevdim. Bu yüzden bazı öğretim görevlerine başvurdum. İş dünyası ve diğer bazı pozisyonlar için aynen. Yeni bir yıllık Barış Gönüllüleri programını bile araştırdım ve yapmaya devam ettim. Okula dönüş de düşünülüyor. Entelektüel bir ortamda neler keşfedebileceğimi kim bilebilir?
Belirsizlik benzeri bir durum, bu hissettirdiği şeydir. Çoğunuzun aynı durumda olduğundan kesinlikle şüpheleniyorum. Bir süreliğine bunu lüksleştirerek elde edilecek faydalar olduğunu alçakgönüllülükle öneririm. Geçişin tadını çıkarın. Neyin geliştiğini görmenize izin verin. İyi olacak. Buna güvenin.
Benim için sırada ne olacağını sabırla bekliyorum; ama belirsizlikte rahatım. Beni çeken ya da acil tıbba doğru iten hiçbir şey olmadan, o kaçış yolunu kestim. "Tekneleri yakın" yaklaşımı (Yabancı bir kıyıda görün ve kaçış rotanızı yok edin). Yedek pozisyonları olan insanlar geri çekilme eğilimindedir ve ben bu kaderi istemedim.
Sağlam hissettiriyor.
Harika şeyler yaklaşıyor gibi görünüyor. Neyin gelişeceğini göreceğiz. Hiçbir şey için zorlamıyorum, hala şu anki halimde rahat hissediyorum.
Yazma devam ediyor. Bu kişisel makalenin ikinci bölümü yakında geliyor olabilir.
Bu yeni ve farklı dünyadaki yolculuğunuz için en iyisi. Size de mutlu yollar.
Bunlar, ilginç bulduğum fikirler ve kavramlarla ilgili notlarım - kitabın kapsamlı bir özeti değil. Lütfen bağlı kuruluş bağlantılarının dahil olmadığını unutmayın, Yalnızca kişisel olarak kullandığım ürün ve hizmetleri önerdiğimi ve arkasında durduğumu bilin.
Uyuşturucu ve alkol pek çok insanın hayatını bir şekilde etkiler. Bazı insanlar yaşamları boyunca gündelik içme veya kullanma deneyimi yaşayabilir ve hatta bunun deneyimlerini geliştirdiğini söyleyebilir.
İster bir keşif, ister bir icat, ister ilahi bir vahiy olarak kabul edin, tektanrıcılığın dünya çapındaki çok tanrılı gelenekten gelişmesi, insanlık tarihinin en önemli devrimlerinden biridir. Putları kıran İbrahim, Tek Gerçek Tanrı'yı (OTG) ilan ederek putperest atalarına karşı savaştı; yani tanrıdan başka tanrı yoktur.
Bu blog için potansiyel bir başlık düşününce bile kalbim çarpmaya başlıyor. Kafamdaki davulların neşeli bir melodinin seslerine değil, korku ve endişenin sağır edici kükremelerine çarptığını duyabiliyorum.
Avustralya'da hafta sonu federal seçim zamanıydı ve 2022'de neden hala dijital teknolojiyi oy kullanmak için kullanamadığımızı düşünüyordum. Dijital oylama, doğru ve hızlı oy sayımı, daha geniş erişilebilirlik ve potansiyel maliyet tasarrufu gibi çeşitli avantajlar sunar. Daha da önemlisi, ağaçları kurtarabilir! Kağıt bazlı seçimlerin iklim değişikliğini nasıl kötüleştirdiğine dair bazı basit hesaplamalar.
Kava Rise, DeFi, NFT ve GameFi sektörlerindeki en iyi geliştiricileri Kava Layer-1'e yerleştirmek için tasarlanmış otomatik ve adil bir teşvik programıdır ve tüm Kava ekosisteminde büyümeyi teşvik eder. Kurallar basit - Kava ekosisteminin büyümesine ne kadar çok katkıda bulunursanız, ödüllerinden o kadar çok pay alırsınız.