Soru: eski türklerde ozan şaman kam baksı nedir ayrıntılı olarak açıklar mısınız ?
Soru: eski türklerde ozan şaman kam baksı nedir ayrıntılı olarak açıklar mısınız ?
Cevap: Eski Türklerdeki ozan şaman kam baksı sagu nedir hakkında kısaca özet bilgiler nelerdir ?
Eski Türklerde kam baksı şaman yerini tutan ozanlar; raks ve müzik ustalıkları gibi büyücü ve doktor görevini de üstlenmişlerdir. Törenlerde raks ederken sazlarıyla da destan parçaları sav koşuk okuyarak kötü ruhları da büyüleriyle engellemeye çalışır hastaları iyileştirme görevi de üstlenirlerdi.
Şaman dininin ayin ve törenlerini yapan ruhlarla insanlar arasında aracılık eden kişiye Şaman denir. Şaman sözcüğü Türkçe kökenli değildir. Türkler Şaman yerine kam sözcüğünü kullanırlardı.
Kam : Büyü yapan..
Baksı : Ağır hastaları tedavi edenbir hekimdir..
Ozan : Sadece insanları eğitmez aynı zamanda eğlendirir..
Şaman : Alt ve üst dünyada yardım eder..
Tafsilatli :“En eski Türk şairleri – Tonguzlar’ın Şaman Mogol ve Boryatlar’ın Bo veya Bugue Altay Türkleri’nin Kam
Samoitler’in Tadibei
yani bakıcı Kırgızlar’ın Baksı-Bakşı Oğuzlar’ın Ozan dedikleri –sahir-şair’lerdir. Sihirbazlık
mûsikişinâsilik hekimlik gibi birçok vasıfları kendilerinde toplayan bu adamların halk arasında büyük bir yer ve ehemmiyetleri vardı. Muhtelif zaman ve mekanlarda bunlara verilen ehemmiyet derecesi
kıyafetleri kullandıkları mûsiki aletleri
yaptıkları işlerin şekli tabiî değişiyor; fakat semadaki ma’butlara kurban sunmak ölünün ruhunu yerin dibine göndermek
fenalıklar hastalıklar ve ölümler gibi fena cinler tarafından gelen işleri önlemek hastalıkları tedavi eylemek bazı ölülerin ruhlarını semaya yollamak
hatıralarını yaşatmak gibi muhtelif vazifeler hep ona aittir. Bütün bu muhtelif işler için tabiî muhtelif ayinler vardı. Bunların bir kısmı unutulmakla
yahut şekil değiştirmekle beraber
bir kısmı hâlâ Kırgızlar’da[IMG] Altaylar’da
Kazaklar’da yaşamaktadır. Şaman yahut baksı
bu ayinlerde istiğrak hâline gelerek birtakım şiirler okur ve onları kendi mûsiki aletiyle çalar beste ile beraber olan ve sihirli bir mâhiyeti haiz sayılan bu güfteler Türk şiirinin en eski şeklini teşkil etmektedir.”