Son metin + Ashwini Mnjunath Mnjunath itibaren Texas
Lazımlık eğitimi için harika. Henry (3yo) bunu lazımlıkta okumayı sever.
Bu seride kaç tane kitap olacağından emin değilim ama ilki sonunda harika bir hikaye vaat ediyor. Hikayenin Shadowmarch web sitesinde yayınlanan bir topluluk olarak başladığına inanıyorum. Ancak, mağazada çarpana kadar kitabı duymadım. Eğer fanteziyi seviyorsanız, o zaman bu kitabı seveceksiniz; öyleyse git al.
Her nasılsa, bunu üniversitede özledim. Postmodern edebiyat okumanın buna dahil olacağını düşünürdüm, ama özledim. Şimdi okudum, yirmi yıl önce postmodern her şeye aşık olduğumda, o zaman benim için nasıl şaşırtıcı olacağını görebiliyorum. Şimdi sıkıcı buldum. Tabii ki, post-modern-modern kurguda kitaptan olmayan çekici buluyorum. Tabii ki, bu noktanın bir parçası ve o zamana değiniyordu. Şimdi, ilginç bulduğum şey Camus'un “Amerikan tarzı” olarak adlandırdığı tarzın aldatıcı sadeliği idi. Basit nesir, The Stranger'ın tarafsız, eşitlikçi varoluşsal sesine mükemmel bir ton verdi ve bu okumaya değdi. Ayrıca ilginç olanı, kendi nesrini ne kadar dikkatle yapmak zorunda kaldığını fark ettiğim anlardı; böylece karakter seçimleri, hayatı ve sonu ile barışık görünüyordu. Bir karakteri tutkudan tamamen yoksun bırakmak, hayatın anlarının basit zevklerini hariç tutmak, hem işçiliği karakterinde hem de bu karakteri zıt kılacak mükemmel bir bağlam oluşturmada çok zor olmalı ve bir egzersiz yapmalıydı. Sonunda, zanaat için dört yıldız verdim, ama beşinci olayı bıraktım çünkü bu deneyimle duygusal olarak taşınmadım. Akılda harika bir egzersiz oldu.
Bu küçük kitapta birçok harika hikaye var. Toplumumuzun gizli kahramanlar, karşılaştığı her şeyden iyi bir hayat çıkarıyor. Maria'nın hikayesini çok sevdim, çünkü kısmen ailem evlat edinme yoluyla yaratıldı. Ayrıca, "Aşk tuzak mıdır?" Diye sevdim, çünkü ailenin ya da sevginin ne olduğuna dair bu imkansız görüşleri oluşturuyoruz ve bu bizim nasıl olduğumuzun benzersizliğini takdir etmek için bir engel oluşturuyor.