Günümüzde yaygın olarak kullanılan lityum iyon piller pek çok bakımdan sorunlu. Örneğin kullanılan lityum iyon pillerin sadece %5’i geri dönüştürülüyor.
Harvard Üniversitesi’nde çalışan bir grup araştırmacı, pencerelerde kullanılabilecek malzemelerin saydamlıklarını kısa süre içerisinde değiştirmeye imkân veren yeni bir yöntem geliştirdi. Dr. Samuel Shian ve Dr. David R. Clarke tarafından yapılan araştırmanın sonuçları Optics Letters’ta yayımlandı.
Günümüzde saydamlığı değiştirilebilen malzemelerde elektrokimyasal tepkimelerden yararlanılıyor. Bu malzemelerin saydamlığını voltaj uygulayarak kısa sürede değiştirmek mümkün olsa da üretimleri için kullanılan yöntem hem zor hem de pahalı. Harvard Üniversitesi araştırmacılarının geliştirdiği yeni yöntemse çok daha ucuz bir biçimde saydamlığı değiştirilebilen malzemeler üretmeye imkân veriyor. Bu durumun nedeni yeni yöntemde karmaşık kimyasal tepkimelerin değil basit fiziksel süreçlerin kullanılması.
Geliştirilen yeni malzeme, transparan ve yumuşak elastomerlerin (esnek malzemelerin) arasına yerleştirilmiş cam ya da plastik katmanlar içeriyor. Elastomerler, kendi başlarına ışığı saçamayacak kadar çok küçük gümüş tellerle kaplanıyor. Bu gümüş teller, voltaj uygulandığı zaman birbirlerine doğru hareket ederek yumuşak elastomer katmanların şeklinin bozulmasına sebep oluyor. Böylece malzeme daha fazla ışık saçmaya başlıyor ve transparanlığını kaybediyor. Uygulanan voltajın büyüklüğünü değiştirerek malzemenin ışık geçirgenliğini ayarlamak da mümkün. Üstelik malzemenin saydamlığının değiştirilmesi bir saniyeden daha kısa sürüyor.
Eğer bu malzemeler gelecekte günlük hayatımızda yer etmeye başlarsa evlerimizdeki ışık miktarını ayarlamak için perdelere ihtiyacımız kalmayacak. Çünkü gece yatmadan önce evimizin yeterince karanlık olması için pencerelere bir miktar voltaj uygulamamız yeterli olacak. Sabah kalktığımızda evimizi aydınlatmak için yapmamız gereken tek şeyse pencerelere uyguladığımız voltajı azaltmak.
Günümüzde yaygın olarak kullanılan lityum iyon piller pek çok bakımdan sorunlu. Örneğin kullanılan lityum iyon pillerin sadece %5’i geri dönüştürülüyor.
Brown Üniversitesinde çalışan Robert Hurt ve arkadaşları sivrisineklere karşı koruma sağlayan grafen tabanlı bir kumaş geliştirdi.
Bir grup araştırmacı, üzerine ışık tutulduğunda kasılan bir tür polimer (tekrar eden birimlerden oluşan zincir biçimli uzun molekül) geliştirdi. Ağırlıkları kaldırmayı başarabilen malzemeden yapay kas üretiminde yararlanılabilir.
Her yıl milyonlarca araba lastiği kullanılamaz hale geliyor. Çöplüklerde ve atık depolarında biriken bu lastikler hem çevreyi kirletiyor hem de sağlığı tehdit ediyor. Üstelik esnek ve dirençli oldukları için doğada yok olmaları çok uzun yıllar alıyor.
Uluslararası bir araştırma grubu bir tür örümcek ipeğinin neme maruz kaldığında kısaldığını ve büküldüğünü keşfetti. Gelecekte örümcek ipeği kullanarak yapay kaslar üretmek mümkün olabilir. Dr. Dabiao Liu ve arkadaşları tarafından yapılan araştırmanın sonuçları Science Advances’ta yayımlandı.
Northwestern Üniversitesi’nden bir grup araştırmacı, kendini onaran metal kaplaması geliştirdi. Malzeme çizildikten, kazındıktan ya da çatladıktan sonra sadece saniyeler içinde kendini onarabiliyor.
Aralarında ODTÜ öğretim üyesi Dr. Sezer Özerinç'in de yer aldığı uluslararası bir araştırma grubu, kendi geliştirdikleri bir yöntemi kullanarak özel bir nikel folyo üretti. Yapısı ve yoğunluğu ahşaba benzediği için metal ahşap olarak adlandırılan malzeme çelik kadar güçlü.
ABD’deki Sandia Ulusal Laboratuvarı’nda çalışan bir grup araştırmacı tarafından üretilen platin (Pt) - altın (Au) alaşımının dünyanın aşınmaya karşı en dayanıklı malzemesi olduğu düşünülüyor.
Çoğunluğu Türk bilim insanlarından oluşan bir grup araştırmacı ısıya duyarlı görüntüleme sistemlerinden gizlenmeyi sağlayan bir çeşit yüzey malzemesi tasarlayıp üretti.
Kaliforniya Üniversitesi San Diego’da çalışan bir grup bilim insanı, üç boyutlu esnek elektronik cihazlar üretmek için yeni bir yöntem geliştirdi.