-
gereksizlik, hiçlik.
-
"arzu
anlaşılmalıdır. onu anlayabilirsin, onun boşunalığını*
görebilirsin. doğrudan
bir algılama
gereklidir, acil kavrayış
gereklidir." osho provokatör mistik
(bkz: boşu boşuna
)
-
şu sıralar beni ele geçirmiş his. iş yapıyorum, boşuna gibi geliyor. ,iş yapmıyorum, duruyorum öyle, yine boşuna gibi geliyor. kitap okuyorum, film/ dizi izliyorum, boşuna gibi geliyor. yemeğe değişik bir yerlere gidiyorum, yine aynı. yürüyüş, spor vs. aynı. hep aynı.
çevremdeki insanlara bakıyorum, yaptıkları her şey boşuna gibi geliyor. sevindikleri üzüldükleri.. her şey boşuna.
hep beraber çöp kutusundayız gibi hissediyorum. çöp kutusundayız ve varacağımız yer çöp öğütücüsü. ordan çöplük. hepimiz birer çöpüz çünkü. var olma amacı belli olmayan çöpler..
buna rağmen ne kadar mutlu çöpler var. bazen hayret ediyorum. ama sonra geçiyor hayretim. şanslı çöp seni diyorum içimden. çöp olduğunun farkında değil. bugüne kadar da kimse söylememiş sen çöpsün diye.
en çöp arkadaşımla mis gibi çöplükte kahve keyfi falan yazıyor oraya buraya ne bileyim eğleniyor işte. stultitia bol kepçeden dağıtmış lütfunu. yoksa bilirdi kendini, yanındakini, ve içtiği kahvenin çöp suyundan hallice olup bok gibi çöp kahvesini içerken mutlu olmasının anlamsız olduğunu.
çöp kutuları giderek kalabalıklaşıyor. yeni yeni çöpler geliyor. kimi çöp yeni çöpüne daha iyi bir çöplük imkanı sunmak için başka çöp kutularına gitmek istiyor. kimisi gidiyor da. kimisi siktirip gidiyor, kimisi siktirmeden. siktirenleri anlamak mümkün değil. çöpü sikeni anlamak da mümkün değil. hem çöp çöpü siker mi? sikiyor işte.
eski resimlere bakıyorum bazen. annemin babamın eski resimlerine. siyah beyaz ama doğal pozlar. gerçek yani. ordaki mutluluk gerçek. küçüklüğümü hatırlıyorum sonra. akrabalarla pikniğe gitmişiz. ağaçlara salıncak kuruyoruz. dere pırıl pırıl akıyor. ayaklarımızı sokuyoruz buz gibi. minik minik balıklar yüzüyor. parka gidiyoruz bir sürü çocuk özgürce oyun oynuyor. mahallede oyun parkurları kurmuşuz, takımlar oluşturmuşuz çılgın yarışlar yapıyoruz.. bütün bunları niye hatırlıyorum? asla geri gelmeyecek eskiye özlem duyan bir geri zekalı olduğum için mi? olabilir.
gelişimin ve değişimin önüne geçilemez ama ben doğaya özlem duyuyorum. çöp gibi olmuş hayatlarımız. yürüyüşe çıkıyorum iki yeşillik zor görüyorum. dereler koktu. akrabalar birbirinden koptu daha beteri yaka silkti. çocuklar süs bitkisine döndü.
insanlığın en büyük değeri başarı oldu. başarılı olmak için saldırganlaştı insanlar. işte eğitimde herkes başarı için saldırgan politikalar izler oldu. hiçbir şeyin keyfi kalmadı. işin eğlencesi bitti. öğrenmenin, üretmenin eğlencesi bitti. eziyete dönüştü her başarı. bir uğraş var... ama keyifle yapılabilecekken sadece bir şey başarmak amacıyla keyifsiz yapılan uğraş..
bu saldırgan tutumun sonucunda bozulan beden ve ruh sağlıkları, bozulan doğa..
kısaca boşuna.
hayatlarımızı çöpe çevirdik.