Merhaba sevgili dostlar,
Dün gece hastanede Şule' nin yanında kaldığım için sabahın çok erken saatlerinden itibaren beraberdik onunla..
Saat 08.15 de oda kapımız açıldı ve Amerikadan bir gün önce dönen doktorumuz Burhan bey , bir gram bile yol yorgunluğu belirtisi vermeden,güleç yüzüyle Şule' nin yanına girdi.
Sabahki kan değerlerini çok güzel bulduğunu söyledi.Herşey normale inmiş gibi gözüküyor artık. Dün , Emre'den alınan trombositler, birgüzel yerlerine yerleşmişler. Lökositler düşmüş. CRP iyicene inmiş. Gayet güzel... Demekki bugün kemoterapiye başlayabileceğiz....
Eğer lökositler 197.000 lerdeyken kemoterapi yapılsaymış, ilacın etkisiyle parçalanan lökositler, böbrekleri çok tahrip edermiş.. Uygulanan yöntemin çok doğru olduğunu bu şekilde bizde anlamış olduk...
Öğlene doğru sevgili Dane bizi ziyarete geldi. " Ah Dane' cim, Şule o tavukgöğüslerinin hepsini yiyebilse başka ne isterim ki?" Dane bizimleyken,
Yalçın'da geldi. Hep beraber sohbete başladık. .Dane' cim sen çok yaşa emi..
Bizi ne güzel güldürdün!!!! Vallahi bir duyan olmuşsa "bunlar herhalde kafayı yemişler "falan diye düşünmüştür.
Hele Şule' nin hasta olmak yerine tercih ettiği sosyal durumu bir bilseniz..
Artık daha fazla yazamıyorum... Ayıp olur... İsterseniz kendisi size anlatsın...
Öğlen tatili olduğu zaman işyerindeki, arkadaşları kalabalık bir grup olarak ziyarete geldiler. Tabiki sadece kapıdan benim cemalimi görebildiler..
Ardından Yalçın Almanya ya dönmek üzere yola çıktı.
Daha sonrada kemoterapi hemşiresi odamıza geldi ve 4 saat sürecek ilaçları sırasıyla takmaya başladı.
Bu tedavi 4 gün sürecekmiş. Yarın ki biraz daha uzun olacakmış. Ama ilaçlar bittikden sonra Şule' nin de yavaş yavaş hali ve dermanı azalmaya başladı.
Çok çabuk tesir etti. Bu zaten farklı bir uygulama.
Akşam yemeği yemeği ben oradayken reddediyordu. Ecmel sonra onu kandırıp birşeyler yedirdimi???? yarın sabah belli olur.
Size şimdilik bu kadar yazıyorum...
Sizleri çok seviyoruz..
Sağlıcakla kalın....
Alev Balta