Yıldırım hızıyla geçiyor zaman. Hop yatıyorsunuz hop kalkıyorsunuz bakmışsınız olmuş tomorrow size tudey. Gerçi bu aralarda ramazan münasebeti ile bir davulcu teranemiz var ki bambaşka. İşten güçten yorgun ve argın gelinmiş, zor uyunmuş, sevgili şahsiyeti ile tartışılma minvalinde kavgamsı edilmiş, davulcubey hazretlerinin umrunda değil. Zart geliyor sabaha karşı üçte en bangır halde çalarak uyunan zor uykudan kaldırıyor.
- Hoşgeldin ya şehr-i ramazan…
diyerek başlıyor manisine bağırarak. Ya hoş gelmediyse güzel kardeşim? Kapıda zart diye soluk sarı en bir devlet zarfıyla uyandıysak noolucak şehr-i ramazan’a? Bunu bilen ve bildiren yok. Sinir katsayısı had safhada. Oruç tutmak gibi bir zorunluluğu olmayan kitleye sanki zorunlulukmuş gibi dikiz atılıyor yemek yerken, su içerken. Hatta bazıları eline sopayı alıp
- Sevap kazandırıcaz küffarlara!
diyerek kafayı gözü yararak tepkisini dile getiriyor.
Lakin kalkılmış oluyor sabahın üçünde. Hava sıcak, önemli bir miktar suyu zaten ter ve çiş olarak dışarı veriyoruz. Gidip bir su içiyorum dolaptan. Soğuk soğuk iyi geliyor. Davulcu gümbürdeyerek ve manileyerek geçiyor hala. Garezi var bu davulcunun bana! Normalde dinliyorum başka sokaklarda o kadar gümlemiyor. Burada yavuklusu yoksa kesin bana özel gümlüyor. Kahve koyuyorum kendime yatakta beş on dakika devindikten sonra.Uyunamayacak besbelli. Pipomu dolduruyorum, güzelce yakıyorum. Veriyorum dumanı İstanbul sabahına. Birkaç kedi
- Aha da çıktı manyak. Acaba yemek atar mı?
diye kafayı kaldırıyor. Gözgöze geliyoruz kedilerle. Nah anlamında bir duman çıkarıyorum. Hayret! Anlıyor ve kedisel işlerine devam ediyorlar. Kedi olmak güzel şey, maman önünde, hatun önünde, arada bir itlerden kaçman lazım oluyor o kadar. Bir de arabalardan tabii. Şehir kedisi olmanın çeşitli zorlukları var güzel kardeşim. Sen hiç düşünmedin ama şehirli insanların manyaklıkları ile uğraşmak insan halinle zorken kedi naapsın.
Galata Kulesi’nden kuşlar havalanıyor. Ebatlı kuşlar, martı diye geçiriyorum içimden. Işıklar yanıyor bir bir. Günü geçirmek için insanlar yemek yiyecekler. Sofra hazırlanacak sonra tok karnına tumba yatak. Çok mantıklı gelmiyor bana. Kabus görür insan bir kere, sağlığa zararlı olması da cabası. Ayrıca çok kafa karıştırıcı bir şey vücut için
- Lan! Mide! Ne çalışıyosun uyuyoruz burada!
+ Baban mı sindirecek bu yiyecekleri manyak Beyin. Git uyu sen ben sindiriyorum işte.
- O kadar seste kim uyuyacak adi herif
gibi diyaloglar geçiyordur herhalde vücutta diye düşünüyorum. Ama pek de sallayan yok benim düşünceleri. Normalde ünlülerimizin göt göbek ve meme nahiyeleri ile ilgilenen kanallarımızın hepsi bir uhreviyat içerisinde. Post-modern ikiyüzlülük ama sallayan yok. Üç aylardan ramazan geldiğinde hepsi mini birer tesettüre giriyor. Mini tesettür derken, mini etek üstü tesettürden bahsediyorum canım kardeşim. Başka bir imge aklıma gelemiyor bu durumu ifade edebilmek için.
Pipomu boşaltıyorum küllüğe, kahveyi masaya koyuyorum. Uyumaya çalışıyorum… Uyu…
Resim mucur24.com’dan alınmıştır.