Beijing Uluslararası Film Festivali, 15-22 Nisan günlerinde düzenlendi. Bu yıl Semih Kaplanoğlu'nun yazıp yönettiği "Buğday" filmi ile Ceyda Torun'un "Kedi" adlı belgeseli festivalde gösterilen filmler arasında yer aldı.
Kısa süre önce 20. Randevu İstanbul Uluslararası Film Festivali'nde Çin'den 12 yapım gösterilmişti. İki ülke arasında ekonomik ve siyasi ilişkilerin gelişmesinin yanı sıra kültürel anlamda, bilhassa sinema alanında da ilişkileri geliştirmek adına hem Çin'den hem de Türkiye'den önemli adımlar atılıyor.
20 yıl önce Türkiye'de beyaz perdede Çin filmlerini izlemek zordu. Ancak son yıllarda Cannes, Venedik ve Berlin gibi uluslararası film festivallerinde ödül alan Çin filmlerinin artmasıyla, Türk sinemaseverler gözlerini Çin'e çevirmeye başladı.
Çin'deki gişe geliri artış oranı 2016 yılındaki yüzde 3'ten 2017 yılında yüzde 13,5'e yükseldi.
Türk sinemacılar, Çin film piyasasının dev potansiyeline daha fazla önem veriyor.
Sinema yazarı Tunca Arslan ile Türkiye'de Çin sineması algısında görülen değişim ve iki tarafın sinema sektöründeki işbirliği geleceğini konuştuk.
Öncelikle, Türkiye'de Çin sineması nasıl algılanıyor, bundan biraz bahsedebilir misiniz?
Türkiye'de Çin sineması 7. sanatın, sinemanın vicdanı olarak algılanıyor sinema severler ve eleştirmenler tarafından. Örneğin, yaklaşık 20-25 yıl önce İstanbul Film Festivali'nde programa alınan Çin filmleri çok dikkat çekmezdi. Seyirci (Çin sinemasına) dünya genelinde olduğu gibi biraz uzaktı. Aradan geçen sürede, özellikle de beşinci kuşak diye bilinen Çinli sinemacılar, dünyanın çeşitli saygın film festivallerinde, Cannes'da, Berlin'de, Venedik'te ödüller aldıkça, bunun Türkiye yansıması da çok olumlu oldu.
Çin filmleri, Hollywood'a, popüler sinemaya alternatif olarak algılanıyor. Ve işin iyi tarafı yalnızca film festivallerinde değil, sayıları az da olsa ticari gösterime giren filmler belli bir ilgi görüyor ve beğeni topluyor, çeşitli ödüller de alıyor. Yani Çin filmlerinin festivallerin dışında ticari gösterime, ticari dağıtıma girmesi Çin sinemasının dünya çapındaki başarısının Türkiye'de bir yansıması. Kısacası Çin sineması denilince çok uzun yıllar önce sadece Kungfu filmleri, dövüş sanatına dair filmler akla gelirken; şimdi dünyayı, Çin'i, insanı anlatan, toplumcu gerçekçi filmlerin başarısı akla geliyor. Yani Türkiye'de Çin filmlerine oldukça olumlu bir imaj ve yaklaşım var.
Peki, bundan sonrası için Çin ve Türkiye arasında sinema sektöründe işbirliğinin geleceğine nasıl bakıyorsunuz?
İki ülkenin de sinemalarının, sinemacılarının işbirliği anlamında önü çok açık. 2017'nin Aralık ayında Türkiye'de 20 yıldır yapılan Randevu İstanbul Uluslararası Film Festivali'nin konuk ülke sineması Çin'di, 12 film gösterildi. Çin sinemasını biraz olsun tanıdığım için seçkiye benim de katkım oldu ve bütün gün süren 3 ayrı oturumda moderatörlük de yapma fırsatı buldum. 30'a yakın Çinli yapımcı, yönetmen ve senaryo yazarı buradaydı ve Türk sinemacılarla olumlu bir işbirliği geliştirdiler, ortak projeler ele alındı ve bildiğim kadarıyla da bir-iki proje hayata geçirilmek üzere. Bu anlamda çok başarılı bir buluşma oldu.