Serferildir adı duymuşsunuzdur gözleri karanlıktan daha koyu bir siyah göz çukurları yassı ellerinde bir iz gönlünde bir aşk kavuşmak ah Serferil’im, dünyaya karşı gelmekmiş.
Ben şimdi gidiyorum göz yaşları dökülürken ölümün kokusu sinmeden, anlatacak sözlerim buraya kadardı hayat herşeye daim yaşamaya değer.
Önem verdiğiniz şeylerin kıymetini bilin çünkü yitip giderken unutulan, bir çok anıyla doldu sığacak bir kuru yük gemisi dahi kalmadı.
Herşeyi geride bırakmak istiyordum bıraktım benden bu kadar. Sevmeyi sevilmeyi zaten hiçbir zaman beceremedim yine, başladığım yere döndüm her zaman ki gibi ne denir bilmiyorum, gidenlerin arkasından kalan kalmıştır işte durur öylece hissetmez daha başka acıyı yaşayacakta başka bir ömürü yoktur. Toprağın altında değilse de oda gömülmüştür mezarı kendisidir. Toprağı ise her nefes alışında göğsüne batan o havadır.
… Hoşçakalın dostlar …