Daha Hırvatistan - Bosna Hersek yazılarını bitiremeden başka bir gezi yazısı sıkıştırıvereyim araya.
Haftasonu İzmir'deydik.
Babanne ve kojonun akrabalarını ziyarete gittik.
Uçak yolculuklarına alışan Bambino gidiş ve gelişte uyudu uzun süre. Uyanıkken de camdan dışarıyı izledi. Özellikle uçak kalkmadan önce havaalanındaki hareketlilik çok ilgisini çekiyor: Yolcuların uçağa taşınması, bavulların minik arabalarda gitmesi ve uçağa yerleştirilmesi, yakıt ikmali. Gözünü ayırmadan izliyor. Hatta yanındakilere dönüp gösteriyor, onların da bakmasını istiyor :)
Cumartesi günü biraz şehir dışına çıkalım dedik ve yollar bizi Urla-Çeşmealtı taraflarına götürdü.
Bambino ilk kez denize girdi (19 Mayıs 2012), çok da sevdi. Ancak yanımızda ne mayo ne havlu vardı, o nedenle uzun süre kalamadı denizde.
Pazar günü ise (20 Mayıs 2012) evlilik yıldönümümüzdü. Akşam Güzelbahçe'de Ehli Keyif adlı bir restorana gittik. kojo burayı Nurturia'da "İzmir'de çocuklu ailelerin gidebileceği mekanlar" grubundan bulmuş. Kendisini tebrik ediyorum buradan da :) Mekana gittiğimizde akşam olmuştu ve bizden başka kimse yoktu. Bambino gidene kadar salıncakta sallandı, masaya oturmak istemedi hiç. Hal böyle olunca bir kojo bir ben onu salladık. Kojoyla bir dakika ancak oturmuşuzdur masada. Bu da böyle bir yıldönümü anısı oldu.
Pazartesi günü babanneyle Bambinoyu parka götürdük, doyasıya oynadı bizimki.
Akşam ise kojonun yanına Swiss Otele gittik, Bambino lobide ve bahçede büyük bir keyifle oynamaya devam etti. Akşam ise yakın arkadaşlarımızla Tavacı Recep'e gidip kırmızı ete doyduk :) Bambino ise kordonda dolaşıp çekicilerin arabaları çekmesini, çöp kamyonlarının çöpleri toplamasını, denizi ve vapurları izledi. Yine dönüşümlü olarak kojoyla Bambinonun yanındaydık.
Salı günü ise dönüş günüydü.