Kendisini din görevlisinin açığını aramakla vazifelendirmiş, elifi görünce mertek, b harfini görünce tekne zanneden, caminin yolunu bilmeyen kişi ya da kişilerin varlığı maalesef azımsanacak durumda değil.
Bir mahalde ikamet eden din görevlimizden gelen telefonla tarafıma anlattığı bir olaydan kısaca bahsetmek istiyorum.
Bir mahallede ikamet eden ,camiyle, cemaatle alakası olmayan birisi varmış. Kendisini camii imamının göreve ne zaman gelip gelmediğini araştırmakla görevli zanneden. Oysa kendisi o caminin olduğu yerde ikamet etmeyen bu zat, sürekli din görevlisini takip ediyor, izinli yada izinli olmadığını araştırmadan telefonla din görevlisini il yada ilçe müftülüğüne şikayet ediyormuş. Gerçi müftülüğümüz bu zatın art niyetle bu fiili işlediğini bildiği halde neden bu zat için DMK 25. Maddesine istinaden savcılığa suç duyurusunda bulunmuyor? Bunu da anlamış değilim.
Bu zat kendisini din görevlisinin amiri gibi görüyor, bilinmez ama….. bu hadsizliğe müftülüğün dur demesi lazım. Bunun için de DMK 25. Maddesine istinaden savcılığa suç duyurusunda bulunması lazım. Gelin şimdi DMK 25. Madde ne diyor birlikte göz atalım.
“ devlet memurları hakkındaki ihbar ve şikayetler , garaz veya mücerret hakaret için, uydurma bir suç isnadı suretiyle yapıldığı ve soruşturma veya yargılamanın tabi olduğu kanuni işlem sonucunda bu isnat sabit olmadığı takdirde,merkezde bu memurun en büyük amiri , illerde valiler, isnatta bulunanlar hakkında kamu davası açılmasını cumhuriyet savcılığından isterler”….
İdare asılsız isnatlarda bulunanlara karşı suç duyurusunda bulunmayarak hizmet kusuru işlediğine dair DANIŞTAY 2. D 2004/2624 E. 2004/1641K İçtihat kararı var. Karar tarihi: 20.12.2004
Danıştay’ın bu içtihat kararını hatırlatmakta fayda var. Çünkü kurumlarımız ne hikmetse memurlar hakkında bir şikayet söz konusu olunca hiç zaman kaybetmeden soruşturma açarken, iftiralara karşı garez ve kinden dolayı memurları şikayet edenler hakkında DMK 25. Maddeye istinaden cumhuriyet savcılığına başvurmamaktadırlar. Oysa bu davranışla hizmet kusuru işledikleri Danıştay tarafından tescillenmiştir.
Kıymetli okuyucularım! Din görevlisi bu kadar mı yalınız? Elif harfini görünce mertek zanneden kişilere müftülerimiz asla taviz vermemeli. Fakat maalesef ki din görevlisiyle uğraşmak moda olmuş, müftülerimiz de din görevlileriyle sürekli uğraşanları gayet iyi bildikleri halde maalesef onlar hakkında yargıya müracaat etmeyerek, o hadsizlere bir nevi cesaret vermektedirler.
Din görevlisi olmak zor benim ülkemde. Şov peşinde koşanların uğrak yeri oldu camilerimiz, müftülüklerimiz sessiz kalır.
Dengesizin biri şikayetinin karşılığı boşa çıktı diye gurur eder ve sürekli din görevlisiyle uğraşır, müftülüklerimiz sessiz kalır.
Camilerde ki derneklerin müftülükler için bir sorun teşkil ettiği aşikarken maalesef din görevlisiyle uğraşan camii dernek başkanlarına şikayet için geldikleri zaman makamında değer veren müftülerimiz olduğu müddetçe din görevlilerimiz sahipsiz kalmaya devam edecektir.
“ Camii dernek başkanıyla geçinemeyen din görevlisini orda tutmam, oradan alırım”, diyen müftülerimiz olduğu müddetçe din görevlilerimiz sahipsiz kalmaya devam edecektir.
Buradan Diyanet İşleri Başkanımıza, başkanlığımız teftiş kurulu başkanlığına seslenmek istiyorum. Lütfen din görevlilerimizi sahipsiz bırakmayın, lütfen din görevlilerimizi yalnız bırakmayın. Din görevlilerimize suç isnat ederek şikayette bulunanlar için lütfen DMK 25. Maddesine istinaden cumhuriyet savcılığına başkanlık olarak siz baş vurun.
Ayrıca içişleri bakanlığımız lütfen din görevlilerinin sesini duyun ve camii derneklerine yönelik bir kanuni düzenleme yapın.
Sayın cumhurbaşkanım! Din görevlilerinin tek ümidi sizsiniz. Lütfen din görevlilerimizi sahipsiz ve yapa yalınız bırakmayın.
Lütfen mihraplarımızın (kendini bilmez üç beş kişi yüzünden) lekelenmesine müsaade etmeyin. Tıpkı sağlıkçılara dokunanlar nasıl yargılanıyor ve cezaevine gidiyorsa, din görevlilerimize de dokunanlar yargılanmalı ve cezaevine gönderilmeli.
Tekbir-Sen Genel Başkan Vekili