2017-ÖSYS yerleştirme sonuçlarına göre 994 bin 766 aday üniversite tercihi yaptı. Üniversitelerin örgün lisans ve ön lisans programlarına yerleşen aday sayısı 696 bin 241 oldu. Üniversitelerin örgün lisans programlarında 50 bin 817, ön lisans programlarında ise 163 bin 613 olmak üzere, 214 bin 430 kontenjan boş kaldı.
Bir başka deyişle 214 bin 430 öğrenci üniversitelere başvurmamış. Bu gidişle önümüzdeki her gelen yıl bu sayı daha da artacak ve yakın bir gelecekte üniversiteler müşterisizlikten! iflas edecekler.
Üniversiteye gitmek için 8 ila 10 sene emek vermek lazım sonra da kazanılacak bölümden mezun olmak için 4 ila 6 sene stajı mıtajı kaldısı geçtisi 10 yıl.
Yani Toplamda yaklaşık 20 yıl çalış çabala ki bir diploma sahibi olasın. Bu diplomanın sahibi olmak için ailen ve sen bir sürü özveride bulundunuz, masraflar ettiniz.
Masraf deyip geçmeyin sadece üniversite dönemi için barınma, yeme-içme, kitap masraflarıyla beraber harcanması gereken miktar 400 ila 600 bin lira arası. Oldun diyelim Mimar veya Mühendis veya Doktor veya Öğretmen veya Kaymakam veya Emniyet mensubu. Torpilin de var buldun Devlette iş:
Aylık maaşın:
İşte devletin 2017 yılı için açıkladığı memur maaşları:
Unvan 2017 Birinci Yarı Maaşı
Müsteşar 9.787 TL
Genel Müdür 8.589 TL
Profesör 7.417 TL
Şube Müdürü 4.509 TL
Kaymakam 4.743 TL
Başkomiser 4.506 TL
Mühendis – Büro 4.603 TL
Avukat 4.394 TL
Araştırma Görevlisi 4.369 TL
Doktor 4.361 TL
Polis Memuru 3.942 TL
Vaiz 3.610 TL
Öğretmen 3.106 TL
Hemşire- Lise 3.013 TL
Diploma sahibi olmak için yaptığın masrafları geri kazanmak için bu maaşlarla en az 10 yıl kuruş harcama yapmadan, çay simit yemeden, paralı helaya bile gitmeden para biriktirmen lazım. Müsteşar ve genel müdür bile ancak 5 yılda kendini amorti eder. Ev bark çoluk çocuğu da hesaba kattın mı ömür boyu çalışsan diploma sahibi olmak için harcadığın parayı asla geri kazanamazsın. ,
Benim memurum işini bilir diyerek bıyık altından gülüyorsanız o başka.
Öyleyse ne yapmalı?
Evde okulda fırça yemeden, kulakların çekilmeden, karne korkusuyla altına kaçırmadan, sorumluluklar yüklenmeden, beş para etmez adamların ağız kokusunu çekmeden, kısacası kendini helak edip paralamadan yapılacak işlerden birini seçmek lazım.
Akıllı olmak lazım.
İşte size seç beğen uygula bazı meslekler ve aylık asgari kazançları:
Kestane kebap satıcısı 7.000.- TL
Mısır satıcısı 6.000.-TL
Simitçi 5.000.-TL
Otoyol su satıcıları 4.000.TL
Gündelikçi 5.000.-TL
Çocuk bakıcılığı 6.000.- TL (bakıcı yabancı ise Euro veya Dolar olarak ödeniyor)
Özel şoför 2.500.- TL
Garson 4.000.- TL
Aşçı 5.000.- TL
Bu çalışanlardan son beş sıradakilerin hepsi SGK’lı. Yeme içme, izin, yol parası, yatılı olanlara özel oda vs. vs. her türlü olanakları da sağlanıyor.
Ya turist rehberleri?
Rehberler bir alem, ele güne yol yordam gösterir bilgi verirler ama iş kendilerine geldiğinde puff.
Sigorta yok, prim yok, yol parası yok, yemek parası yok, korsan rehber çok, izin yok zaten iş yok ki izin olsun, maaş göstermelik, ellerinde sözleşmede yazılı olan yevmiye göstermelik. Bütün bu yokları var etmek için yasa var onun da uygulayıcısı yok. Yine de sesleri çıkmıyor. Çok rehber tanıyorum kestaneciliğe veya simitçiliğe terfi etmek için gün sayıyorlar.
Yakında seyyar satıcılarla rehberler arasında büyük bir rekabet başlayacak gibi görünüyor. KKTC ile birlikte toplam 39 üniversitemizde entegre turist rehberliği bölümü var. Yalnızca turist rehberliğinde değil iletişimde de durum aynı hatta daha da fecaat. Yani yeni yeni seyyar satıcılar mezun olacak.
Bu sene üniversitelerde 214 bin 430 kontenjan boş kaldı. Göreceksiniz, önümüzdeki yıllarda bu sayı çığ gibi artacak. Bir yandan Türkiye’de tahsil yapmak Avrupa’ya kıyasla çok ama çok pahalı, aynen et fiyatları gibi, temel gıda maddeleri gibi, doğal gaz gibi, akaryakıt, elektrik gibi.
Para gözler dolar çakan gözlerini vatandaşın ceplerine dikmiş sömürüp duruyorlar. Dünya kadar masraf yap para gözlerin cebini doldur, çalış çabala diploma sahibi ol, üç kuruş on paraya çalış o da iş bulursan.
Üniversite mi?
Hadi canım sen de.