Astım hastalığının birçok türü bulunmaktadır. Özellikle çocuklarda görülen bronşiyal astım hastalığının türleri ile ilgili aileler ya bilgi sahibi değiller ya da kısmen bilgi sahibiler. Kendinizin veya çocuğunuzun astım hastalığı hakkında ne kadar çok bilgiye sahip olursanız, kendinizin ve çocuğunuzun astımını daha kontrol altında tutabilirsiniz.
Bu yazımızda çocuklarda görülen bronşiyal astım hastalığının türleri ile ilgili sizlere bilgiler vereceğiz.
Çocuklarda görülen bronşiyal astımın üç ayrı klinik tipi bulunmaktadır. Bunlar; interminant epizodik astım, orta epizodik astım ve persistan astımdır.
1. İnterminant Epizodik Astım
Çocuklarda görülen bu tip astımda, astım hastalığının başlangıcından dört – altı hafta sonra astım atakları aniden azalma gösterir. Astım atakları daha hafif atlatılır. Yapılan egzersizin yoğunluğuna bağlı olarak egzersiz sonrası hafif hışıltı sesi duyulabilir. Çocuk astım atakları arasında belirti, bulgu göstermez ve akciğer fonksiyon testleri normal aralıkta seyreder. Bu tip astım hastaların %75’inde görülür.
2. Orta Epizodik Astım
Çocuklarda görülen bu tip astımda astım atakları daha sık görülür. Orta derecede egzersiz esnasında astım atakları ortaya çıkabilir. Egzersiz öncesinde doktorunuzun size önerdiği astım ilaçlarını kullandığınızda belirti ve bulguları kontrol altına alınabilir. Astım hastalığınız ile ilgili belirti ve bulgular haftada birden daha sık görülebilir. Astım atakları arası akciğer fonksiyon testleriniz normal ve normale yakın seyreder. Bu tip astım hastaların %20’sinde görülür.
3. Persistan (Devam Eden) Astım
Bu astım tipinde astım atakları sık aralıkla görülür. Hastaların hafif egzersiziyle bile hışıltı sesi rahat duyulabilir. Hastaların çoğunda geceleri ortaya çıkan hışıltı, nefes almada zorluk, göğüste sıkışma hissi gibi belirti ve bulgular görülebilir. Bu nedenle çok sık astım ilaçlarının kullanımı gerekli olmaktadır. Astım atakları arasında neredeyse süreklilik arz eden hava yolu tıkanıklığı (solunum yetmezliği) bulguları görülebilir. Bu tip astım hastalığı hastaların yaklaşık %5’inde görülmektedir.
Daha rahat nefes almanız dileğiyle..
1. Öneş, Ü. (2002). Pediatri Cilt I. Nobel Tıp Kitabevi,616-625