-
bursa'nın açık ara en nefis semti. içinde aslında barış ve cumhuriyet mahalleleri de bulunsa da bu semt toptan ataevler olarak geçer, kimse sorsanız gösterir. yüksek apartmanlar fazla yoktur, sessiz sakindir. tıka basa değildir, inanılmaz bir belediyecilik faaliyeti sayesinde her yer sık sık yeşilliktir, parktır, boş alandır yani.
oldukça yaşanası bir semttir... suare, bursa hayal kahvesi bu semtin sınırlarındadır.
-
guzel, sakin, tatil yerlerini andıran yerlesim bolgesidir
-
bana kalırsa tüm türkiye, hatta belki de tüm dünya için yerleşim ve şehircilik açısından örnek teşkil etmesi gereken bir alan, semt.
müthiş, tek kelimeyle yaşanabilecek ender yerlerden biri.
toplanma (community) merkezleri var mesela, semt sakinleri genci yaşlısıyla bir araya gelebilsin diye. (bunu da bugün farkettim) semtin belli bir merkezinde hem alışveriş yapabiliyorsunuz, hem pazar oraya kuruluyor, hem otobüslerin son durağı, hem sağlık ocakları ve eczaneler var, hem de oldukça büyük bir park alanı ve cafeler, eğlence merkezleri var. (çok ünlü bursa suare de burada mesela)
bu tesadüfen olmuş bir şey olamaz evet...
-
hayatımın en güzel zamanlarını geçirdiğim mekan. ayrıca bursa'nın neresinde olursa olsun araba ile kaybolmayı başaran şahsımın kaybolmadığı tek semttir.
biraz da 90'larda çocuk olmuş bireylerin bileceği şeylerden bahsedelim. kişi ahmet uyar ilköğretim okulu 3. sınıf öğrencisi iken, 1997 yılında ataevler'in ilk internet kafesi açılır. sahibi tolga abi adıyla bilinen güzide bir insandır. birçok gencin ilk defa bilgisayar görmesini sağlamış, internet kafeyle ilk tanışmamda 10 dakikalık parası olan şahsımı yarım saat fifa 98 oynatmıştır. sadece 5 bilgisayar ile açılmıştır bu kafe. arkadaşlarla oyuna daldığımızdan eve geç kaldığımı farkettiğim bir gün, ataevler pazar yeri civarında arabaya çarpmış,(evet, çarpan ve hatalı olan bendim, bereket insancıl bir abimize çarmışım, hemen ataevler polikliniğine götürüp tedavi ettirmiştir beni. böyle de güzel insanlar bulunur semtte.) havada 5-6 takla atıp kötü yaralanmıştım. halen hatırladığım zaman pis pis sırıtırım.
5 yılda bir taşınma huyundan dolayı ilköğretim karamehmet'te tamamlanır, siteden gençler ile sabahtan akşama kadar süren futbol maçları yapılmaktadır. (2002 haziranında bir ay beyzbola, bir ay da voleybola merak sarmadık değil hani) ilerleyen yıllarda evimize playstation girmesinden mütevellid, mahallenin geçlerinin bir numaralı sosyal aktivitesi bizim evde oturup masters league oynamak olmuştur. ayrıca boş zaman aktivitesi olarak parkta zaman geçirilebilir, halı sahada maç izlenir, hemen bitişiğindeki düğün salonu dolu olduğunda düğün ahalisinden biriymiş gibi davranılıp pasta yenir, kola içilir, bir de utanmadan gelin-damat tebrik edilip mekandan mutlu şekilde ayrılılır. ayrıca halen bedavacılıktan nasibini almamış bireyler özdilek'e gidip promosyon-tanıtım ürünlerini afiyetle yiyebilirler.
99-2004 yılları arasında çocukluğunu geçiren bilgisayar meraklısı her genç gibi counter strike bu semtin çocukları için de dönüm noktası olmuştur. taa, ataevlerin bir ucundan mekanını değiştirmiş tolga abi'nin yerine gidilir, yolda "olm bütün parayı helyuma harcıycam, macır sınaypırı ile vurucam seni, bomba kurmayın amk" gibi stratejik planlar dile getirilirdi. 45 dakika süren yol sonrası tıklım tıklım dolu olan kafede sıra beklenir, oyun oynandıktan sonra dönüş yolu boyunca oyundan komik enstanteneler anlatılırdı.
bu semtin büyük çoğunluğu islam uyar lisesi-fatih lisesi gibi ulaşım bakımından yakın yerlerde eğitim görmektedir. insanları eğitimlidir, sabah sporu yapan birçok kişi görülebilir, el ele tutşan liseli aşıklar garipsenmez, genel olarak kimse birbirine bakmaz ve eleştirmez. burada şehir ortalamasına göre daha az apaçi görülür. semtin kuzeybatı bölümlerinde yoğunlaşmışlardır, kendilerini dikkate almayınız, yem atmayınız. şehre geri dönülen bir gün, nilüfer tren istasyonunda inilir, fatih sultan mehmet bulvarı tarafındaki camiden itibaren yürüyerek ataevlere gitmek suretiyle mekandaki değişimler gözlenir, buralar eskiden bağlıktı, teey, teey diye iç geçirilir, her kesimindeki hatıralar o yerden bir daha geçildiğinde adeta yeniden yaşanır. unuttuğunuz güzel anıların hepsi bir anlığına gözünüzün önündedir. gözleri doldurandır.
bu semti istem dışı terk ettiyseniz, doğal ortamından koparılmış bir bitki-hayvan gibi hissedersiniz. zaman zaman uğrayıp eski arkadaşlarınızla güzel günleri yad edersiniz, ama asla eskisi gibi olmaz. halen bir gün geri dönme hayalleri barındıran semttir ataevler.
-
bu kadar hatunu biryerlerden mubadele ile getirip yerleştirdiklerini düşündüğüm yer
(mesela: doğu bloku ülkeleri)
-
önce şunu belirteyim, türkiye'nin yüzde 40'ını görmüşümdür. evet o kadar da çok gezdim. özellikle batı blokunun tüm şehirlerini bilirim, doğu blokundan da bir çok yeri gördüm.
ataevler, bu gördüğüm tüm yerler içinde, açık ara en yaşanılası yer. evet bu kadar da net söylüyorum. elbette semt olan ataevler ki içinde ataevler, cumhuriyet ve barış mahalleleri dahildir buna. gerisi tırı vırı, gerisi yalan dolan.
-
birkaç akşam öncesine kadar beğendiğim ve tam yaşanılacak yer dediğim yerdi ataevler. akşam saat 8 gibi dışarı çıktığımda belki de şu ana kadar farketmemiş olduğum bazı şeylerin farkına vardım.
sokaklar artık eskisi kadar canlı değil mesela, sessizlik hakim. sanki sokak lambaları bile daha az ışık verir olmuş. suare, kat3 falan olmasa olan birşey kalmayacak gibi. emekli adam yeri olmuş iyice diye düşündüm. eğlenmek için bulvara gitmek bitirmiş ataevler'i. ve sanırım daha önceleri ataevler'de yaşayan üniversite gençliği görükle
ye taşınmış.
(bkz: sesimi duyan var mı
)
-
tam yaşanılacak yer.
sessiz sakin. otopark , temizlik, spor, alışveriş, belediyecilik sıkıntısı diye birşey yok. tamamen düzenli. ataevler'i, oralar hep dutluk olduğu zamanlardan beri bilirim ve hiç canlı olduğuna şahit olmadım. özdilek - ki zamanında o da yoktu- ve magazin outlet -o da zaten dünkü çocuk- civarı belki biraz hareketli olurdu. şimdi de hareket aynı hareket.
dün dostalıyla birşeyler içmeye bulvara giderdi insanlar, şimdi yine aynı. hep sessizdi; sessiz kalsın gençliğimin büyük kısmının geçtiği yer.
-
istanbul'da olsa da otursak dediğim miss gibi yer... şehre yakın, nezih... geniş caddeler siteler falan... istanbul'da merkeze yakın böyle bir yerde kiralar 2.000 tl'den başlar. fsm'nin hastasıyız o ayrı.
-
en buyuk eglencemizin yazlari aksam saatlerinde park park gezmek oldugu yerdi. ozellikle cok sonradan acilan kirmizi pub'in onundeki cadde uzerinde sagli sollu dizilmis parklarda gencler ( ergenler diyelim) toplanirdi. yazlik yoreleri gibi bir ortami olurdu.