Film - Film
|Bir kısmı bir dizi üzerinde|
|Film çekmek|
|Sözlük|
Bir filmin ayrıca denilen film , sinema filmi veya hareketli resim , eseridir görsel sanatlar hareketli görüntülerin kullanımı yoluyla fikirlerini, hikaye, algıları, duyguları, güzellik veya atmosfer iletişim benzetmek deneyimleri için kullanılır. Bu görüntülere genellikle ses ve daha nadiren diğer duyusal uyarılar eşlik eder. Sinematografinin kısaltması olan " sinema " kelimesi genellikle film yapımına ve film endüstrisine ve bunun sonucu olan sanat biçimine atıfta bulunmak için kullanılır .
Bir filmin hareketli görüntüleri tarafından oluşturulur fotoğrafını bir ile gerçek sahneleri sinema filmi kamera , geleneksel kullanarak çizimler veya minyatür modeller fotoğrafını çekerek animasyon teknikleri vasıtasıyla CGI ve bilgisayar animasyonu veya bu tekniklerin bir kısmını veya tamamını kombinasyonu ile, ve diğer görsel efektler .
Geleneksel olarak, filmler selüloit üzerine kaydedildi film malzemelerinin bir içinden fotokimyasal süreci ve ardından aracılığıyla gösterilen film projektör geniş üzerine ekranında . Çağdaş filmler genellikle tüm üretim, dağıtım ve gösterim süreci boyunca tamamen dijitalken, fotokimyasal biçimde kaydedilen filmler geleneksel olarak benzer bir optik film müziği ( söylenen kelimelerin grafik kaydı , müzik ve diğer seslerin görüntüye eşlik eden grafik kaydı) içerir. Filmin münhasıran kendisine ayrılmış ve yansıtılmamış bir kısmı boyunca).
Filmler, belirli kültürler tarafından yaratılan kültürel eserlerdir . Bu kültürleri yansıtırlar ve sırayla onları etkilerler. Film önemli bir sanat biçimi, popüler bir eğlence kaynağı ve yurttaşları eğitmek ya da telkin etmek için güçlü bir araç olarak kabul edilir. Filmin görsel temeli, ona evrensel bir iletişim gücü verir. Bazı filmler kullanımı yoluyla popüler dünya çapında konumlar haline gelmiştir dublaj veya altyazı için tercüme diğer dillere iletişim.
Bir filmi oluşturan bireysel görüntülere çerçeve denir . Geleneksel selüloit filmlerin projeksiyonunda, dönen bir deklanşör, her kare sırayla yansıtılacak konuma hareket ettirildiğinden karanlık aralıklara neden olur, ancak izleyici, görüntünün kalıcılığı olarak bilinen bir etki nedeniyle kesintileri fark etmez ; göz, kaynağı kaybolduktan sonra bir saniyenin çok küçük bir bölümü için görsel bir görüntüyü korur. Hareket algısı kısmen phi fenomeni adı verilen psikolojik bir etkiden kaynaklanmaktadır .
"Film" adı, fotoğraf filminin ( film stoku olarak da adlandırılır ) tarihsel olarak hareketli görüntüleri kaydetme ve görüntüleme aracı olması gerçeğinden kaynaklanmaktadır . Tek bir sinema filmi için resim , resim gösterisi , hareketli resim , fotoğraf oynatma ve fiske vurma gibi birçok başka terim vardır . Amerika Birleşik Devletleri'nde en yaygın terim film , Avrupa'da ise film tercih edilmektedir. Alan için genel olarak yaygın terimler arasında büyük ekran , beyaz perde , filmler ve sinema yer alır ; bunların sonuncusu, bilimsel metinlerde ve eleştirel denemelerde kapsayıcı bir terim olarak yaygın olarak kullanılır. İlk yıllarda, bazen ekran yerine sayfa kelimesi kullanıldı . Genel olarak 'Film', genel olarak belirsiz olduğundan ve bu nedenle doğru yorumlama için bağlam gerektirdiğinden, uzun bir standart ticari video prodüksiyonunu ifade etmek için iyi bir terim değildir.
Tarih
öncüler
Film sanatı sözlü hikaye anlatımı , edebiyat , tiyatro ve görsel sanatlar gibi alanlarda daha önceki birkaç gelenekten yararlanmıştır . Halihazırda hareketli ve/veya yansıtılmış görüntüler içeren sanat ve eğlence biçimleri şunları içerir:
- muhtemelen tarih öncesi çağlardan beri kullanılan gölge grafiği
- camera obscura , tarih öncesi çağlardan beri muhtemelen sanatsal bir yardımcı olarak kullanılmış olan doğal bir fenomen
- Gölge kuklası , muhtemelen Orta Asya, Hindistan, Endonezya veya Çin'de MÖ 200 civarında ortaya çıktı.
- Sihirli fener 1650'lerde geliştirilen,. Çoklu ortam fantazmagorisi , kullanılan sihirli fenerlerin 1790'dan 19. yüzyılın ilk yarısı boyunca popüler olduğunu ve mekanik slaytlar, arkadan projeksiyon, mobil projektörler, üst üste bindirme , çözülen görüntüler , canlı aktörler, duman (bazen üzerine görüntüleri yansıtmak için) içerebileceğini gösteriyor. , kokular, sesler ve hatta elektrik çarpmaları.
selüloitten önce
Stroboskopik animasyon prensibi ile 1833 yılında tanıtıldı phénakisticope ve ayrıca uygulanan Zoetrope , 1866 yılından bu yana çevirme kitap 1868 yılından beri, ve praxinoscope o sinematografi temel prensibi olmadan önce, 1877 yılından bu yana.
Erken phenakisticope tabanlı animasyon projektörleri ile deneyler en azından 1843 gibi erken bir tarihte yapıldı. Jules Duboscq , 1853 ve 1890'lar arasında Fransa'da phénakisticope projeksiyon sistemlerini pazarladı.
Fotoğraf 1839'da tanıtıldı, ancak ilk başta fotoğraf emülsiyonları o kadar uzun pozlama gerektiriyordu ki, hareketli nesnelerin kaydedilmesi imkansız görünüyordu. En azından 1844 gibi erken bir tarihte, ya bir hareket dizisi önermek ya da bir dizi farklı görüş açısını belgelemek için farklı konumlarda pozlanmış fotoğrafik özne serileri yaratılmıştır. 1840'larda erken deneyler ve 1850'lerin başlarından itibaren ticari başarı ile stereoskopik fotoğrafçılığın ortaya çıkışı, renk ve hareketi yakalama araçlarının eklenmesiyle fotoğraf ortamının tamamlanmasına olan ilgiyi artırdı. 1849'da Joseph Plateau , stereoskop mucidi Charles Wheatstone tarafından kendisine önerildiği gibi, fenakisticope icatını stereoskopla birleştirme ve kombine cihazda canlandırılmak üzere farklı konumlardaki alçı heykellerin fotoğraflarını kullanma fikrini yayınladı . 1852'de Jules Duboscq, "Stéréoscope-fantascope, ou Bïoscope" gibi bir aletin patentini aldı. Kısa bir süre için marjinal olarak reklamını yaptı. Ticari bir başarısızlıktı ve henüz tam bir alet bulunamadı, ancak Ghent Üniversitesi'nin Plateau koleksiyonunda bir biyoskop diski korundu. Bir makinenin stereoskopik fotoğrafları var.
1850'lerin sonunda, anlık fotoğrafçılığın ilk örnekleri ortaya çıktı ve hareketli fotoğrafçılığın yakında mümkün olacağı umudunu verdi, ancak gerçek zamanlı olarak bir dizi ardışık görüntü kaydetme yöntemiyle başarılı bir şekilde birleştirilmesi birkaç on yıl aldı. 1878 yılında Eadweard Muybridge sonunda pist boyunca bir çizgide kameraların bir pil ile çalışan bir at bir seri fotoğraf çekmek başardı ve sıra sonuçlarını açıkladı Motion, The Horse üzerinde kabine kartları . Muybridge'in yanı sıra Étienne-Jules Marey , Ottomar Anschütz ve diğer pek çok kişi daha birçok kronofotografi çalışması yaratacaktır . Muybridge , 1880'den 1895'e kadar olan derslerinde , düzinelerce kronofotoğrafik serisinin konturlarını cam diskler üzerine çizdi ve onları zoopraxiscope ile yansıttı . Anschütz , 1887'de, hareketli görüntüler olarak cam disklere 24 diapozitif fotoğrafik görüntüyü yansıtmak için kendi Elektrotaşiskobu'nu geliştirdi. seyirci için ilginç olduğu sürece.
Émile Reynaud , praxinoscope için yaptığı 1877 patent başvurusunda görüntüleri yansıtma olasılığından zaten bahsetmişti. 4 Haziran 1880'de Société française de Photographyie'de bir praksinoskop projeksiyon cihazı sundu , ancak praksinoskopunu 1882'den önce bir projeksiyon olarak pazarlamadı. Daha sonra cihazı , 1888'de patenti alınan, ayrı arka planlara sahip daha uzun dizileri yansıtabilen Théâtre Optique'de geliştirdi. Karton çerçevelere monte edilmiş ve bir bez banta yapıştırılmış yüzlerce jelatin levhaya resimler çizerek makine için birkaç film yaptı. 28 Ekim 1892'den Mart 1900'e kadar Reynaud, Paris'teki Musée Grévin'de toplam 500.000'den fazla ziyaretçiye 12.800'den fazla gösteri verdi.
İlk hareketli görüntüler
1880'lerin sonunda, selüloit fotoğraf filmlerinin uzunluklarının tanıtılması ve yalnızca bir lens kullanarak sınırsız uzunluktaki hızlı görüntü dizisini fotoğraflayabilen hareketli resim kameralarının icadı, birkaç dakikalık hareketin yakalanmasına ve bir ekranda saklanmasına izin verdi. tek kompakt film makarası . Bazı ilk filmler gibi bir "peep gösterisi" cihaz üzerinden aynı anda tek bir kişi tarafından izlenmek üzere yapılmıştır Kinetoscope ve mutoscope . Diğerleri , mekanik olarak kameraya benzeyen bir projektör ve bazen de aynı makine için tasarlanmıştı; bu makine, işlenmiş ve basılmış filmden yoğun bir ışık yaymak için ve bu "hareketli resimlerin" muazzam büyütülmüş olarak gösterilebilmesi için bir projeksiyon merceğine aktarıldı. tüm bir izleyici kitlesi tarafından görüntülenmesi için bir ekranda. Halka açık sergide gösterilen ilk kinetoskop filmi , 1893'te Edison Manufacturing Company tarafından üretilen Blacksmith Scene idi . Ertesi yıl şirket , The Kiss dahil olmak üzere kayda değer ilk kısa filmleriyle film endüstrisinde erken lider olan Edison Studios'u kuracak ve devam edecekti. 1.200'e yakın film çekmeye devam ediyor.
Kabul edilen filmlerin ilk halka açık gösterimleri, 1895'te, Amerikalı Woodville Latham ve oğulları tarafından, Eidoloscope şirketleri tarafından üretilen filmler kullanılarak ve - muhtemelen daha iyi bilinen - Fransız kardeşler Auguste ve Louis Lumière tarafından on filmleriyle yapıldı. kendi yapımları. Özel gösterimler bunlardan birkaç ay önceydi, Latham'ınki Lumière kardeşlerinkinden biraz daha eskiydi.
Erken evrim
En erken filmler sadece bir statik olan atış hiçbir bir etkinlik veya işlem gösterdi düzenleme veya diğer sinema teknikleri . 20. yüzyılın başlarında, filmler bir hikaye anlatmak için birkaç sahneyi bir araya getirmeye başladı . Sahneler daha sonra farklı mesafelerden ve açılardan fotoğraflanan çoklu çekimlere bölündü. Kamera hareketi gibi diğer teknikler, filmle bir hikaye anlatmanın etkili yolları olarak geliştirildi. 1920'lerin sonlarında sesli film ticari olarak pratik hale gelene kadar , hareketli görüntüler tamamen görsel bir sanattı , ancak bu yenilikçi sessiz filmler halkın hayal gücünü ele geçirmişti. İzleyicileri yalnızca projektörün gürültüsüyle baş başa bırakmak yerine, tiyatro sahipleri bir piyanist veya orgcu ya da büyük şehir tiyatrolarında herhangi bir anda filmin havasına uyan müziği çalması için tam bir orkestra tuttular . 1920'lerin başlarında, çoğu film bu amaç için kullanılmak üzere hazırlanmış bir nota listesiyle geldi ve büyük prodüksiyonlar için tam film notaları bestelendi.
Avrupa sinemasının yükselişi patlak tarafından kesildi Dünya Savaşında Amerika Birleşik Devletleri'nde film endüstrisi yükselişi ile gelişti ise, Hollywood'un yenilikçi çalışmaları ile en belirgin typified, DW Griffith içinde bir millet Doğum (1915) ve Hoşgörüsüzlük (1916). Ancak 1920'lerde, Eisenstein , FW Murnau ve Fritz Lang gibi Avrupalı film yapımcıları , birçok yönden Griffith aracılığıyla filmin savaş zamanındaki meteorik ilerlemesinden esinlenerek, Charles Chaplin , Buster Keaton ve diğerlerinin katkılarıyla hızla Amerikan sinemasını yakaladılar. film yapımı ve ortamı daha da ilerletmeye devam etti.
Ses
1920'lerde, elektronik ses kayıt teknolojilerinin gelişimi , ekrandaki hareketle senkronize konuşma, müzik ve ses efektlerinin bir film müziğini birleştirmeyi pratik hale getirdi . Ortaya çıkan sesli filmler başlangıçta olağan sessiz "hareketli resimler" veya "filmler"den "konuşan resimler" veya "konuşmalar" olarak adlandırılarak ayırt edildi. Yaptıkları devrim hızlıydı. 1930'a gelindiğinde, sessiz film ABD'de neredeyse tükenmişti ve şimdiden "eski ortam" olarak anılmaya başlandı.
Renk
Bir diğer önemli teknolojik gelişme, siyah beyaz baskılara elle boyama, şablon boyama veya diğer keyfi prosedürlerle eklenmek yerine doğadan fotoğrafik olarak kaydedilen renk anlamına gelen " doğal renk "in tanıtılmasıydı. görünüşte "doğal" olmaktan uzak renkler vermiştir. Sesli filmlerin ortaya çıkışı, sessiz filmleri ve tiyatro müzisyenlerini hızla modası geçmiş hale getirirken, renk çok daha yavaş bir şekilde siyah-beyazın yerini aldı. En önemli yenilik, Technicolor sürecinin ilk olarak 1932'de çizgi filmlerde, daha sonra canlı aksiyon kısa filmlerinde ve birkaç uzun metrajlı filmde izole sekanslarda , daha sonra da uzun metrajlı bir film olan Becky'de kullanılan üç şeritli versiyonunun tanıtılmasıydı. Sharp , 1935'te. Sürecin maliyeti göz korkutucuydu, ancak artan gişe gelirleri biçimindeki olumlu halk tepkisi genellikle ek maliyeti haklı çıkardı. Renkli filmlerin sayısı yıldan yıla yavaş yavaş arttı.
1950'ler: televizyonun artan etkisi
1950'lerin başında, siyah-beyaz televizyonun yaygınlaşması, Kuzey Amerika'daki tiyatro seyircilerini ciddi şekilde üzmeye başladı. Seyircileri sinema salonlarına geri çekmek için daha büyük ekranlar kuruldu, geniş ekran süreçleri, polarize 3D projeksiyon ve stereofonik ses tanıtıldı ve daha fazla renkli film yapıldı, bu da kısa sürede istisna olmaktan çok kural haline geldi. Bazı önemli ana akım Hollywood filmleri 1960'ların ortalarına kadar hala siyah-beyaz çekiliyordu, ancak bunlar bir çağın sonunu işaret ediyordu. Renkli televizyon alıcıları 1950'lerin ortalarından beri ABD'de mevcuttu, ancak ilk başta çok pahalıydılar ve çok az sayıda renkli yayın vardı. 1960'larda fiyatlar giderek düştü, renkli yayınlar yaygınlaştı ve satışlar patladı. Renk lehine ezici kamu kararı açıktı. Siyah-beyaz filmlerin son on yılın ortalarında gösterime girmesinden sonra, tüm Hollywood stüdyo yapımları, yalnızca Peter Bogdanovich ve Martin Scorsese gibi "yıldız" film yapımcılarının ısrarıyla yapılan olağan istisnalar dışında renkli olarak çekildi .
1960'lar ve sonrası
1960'larda stüdyo sisteminin düşüşünü takip eden on yıllar , film yapım ve tarzında değişiklikler gördü. Çeşitli Yeni Dalga hareketleri ( Fransız Yeni Dalgası , Hint Yeni Dalgası , Japon Yeni Dalgası ve Yeni Hollywood dahil ) ve film okulu eğitimi almış bağımsız film yapımcılarının yükselişi, 20. yüzyılın ikinci yarısında ortamın yaşadığı değişikliklere katkıda bulundu. Dijital teknoloji, 1990'lar boyunca ve 2000'lerde değişimin itici gücü olmuştur. Dijital 3D projeksiyon, daha önceki sorunlu 3D film sistemlerinin yerini büyük ölçüde aldı ve 2010'ların başında popüler hale geldi.
film teorisi
"Film teorisi", filmin sanat olarak incelenmesine uygulanan özlü ve sistematik kavramlar geliştirmeyi amaçlar . Bir sanat formu ile 1911 yılında başladı filmin konsepti ricciotto Canudo 's Altıncı Sanat Doğum . Rudolf Arnheim , Béla Balázs ve Siegfried Kracauer tarafından yönetilen biçimci film teorisi , filmin gerçeklikten nasıl farklı olduğunu ve dolayısıyla geçerli bir güzel sanat olarak kabul edilebileceğini vurguladı . André Bazin , filmin sanatsal özünün, gerçeklikten farklılıklarında değil, gerçekliği mekanik olarak yeniden üretebilme yeteneğinde yattığını savunarak bu teoriye tepki gösterdi ve bu da gerçekçi teoriye yol açtı. Tarafından teşvik Daha yeni analizler Jacques Lacan 'ın psikanaliz ve Ferdinand de Saussure'ün ' ın göstergebilim diğer şeylerin yanı sıra ortaya çıkmasını sağladı psikanalitik film kuramı , yapısalcı film kuramı , feminist film kuramı ve diğerleri. Öte yandan, Wittgenstein'dan etkilenen analitik felsefe geleneğinden gelen eleştirmenler, teorik çalışmalarda kullanılan kavram yanılgılarını açıklığa kavuşturmaya ve bir filmin kelime dağarcığının ve bir yaşam biçimiyle olan bağlantısının analizini üretmeye çalışırlar .
Dilim
Filmin kendi dili olduğu kabul edilir . James Monaco , bunu ele alan "Bir Film Nasıl Okunur " başlıklı klasik bir film teorisi metni yazdı . Yönetmen Ingmar Bergman ünlü bir şekilde " Andrei Tarkovsky benim için en büyük yönetmen , yeni bir dil icat eden kişidir , filmin doğasına uygun, çünkü hayatı bir yansıma, hayatı bir rüya olarak yakalar" dedi. Dile bir örnek, konuşan bir oyuncunun sol profilinin ileri geri görüntülerinin bir dizisidir, ardından başka bir konuşan oyuncunun sağ profili, ardından bunun bir tekrarı, izleyici tarafından bir konuşmayı belirtmek için anlaşılan bir dildir. Bu, başka bir film teorisini, 180 derece kuralını , görsel kompozisyon ve kurgu kullanımı yoluyla izleyiciyi psikolojik olarak mevcut olma bağlamına yerleştirme yeteneğine sahip görsel bir hikaye anlatma aracı olarak tanımlar . " Hollywood tarzı ", filmin klasik döneminde Hollywood, California'da bulunan film stüdyolarının bu kuralın ezici pratiğinden dolayı bu anlatı teorisini içerir. Sinematik dilin bir başka örneği, bir aktörün alnına yakınlaştıran ve ilk aktöre belli belirsiz benzeyen daha genç bir aktörün çekimine kesen sessiz bir yansıma ifadesi ile ilk kişinin geçmiş bir benliği hatırladığını gösteren bir çekime sahip olmaktır. , bir zaman geçişine neden olan bir kompozisyon düzenlemesi.
Montaj
Montaj, ayrı film parçalarının seçildiği, düzenlendiği ve ardından yeni bir film bölümü oluşturmak için bir araya getirildiği tekniktir. Bir sahne, bir adamın savaşa girdiğini, gençliğine ve ev yaşamına geri dönüşlerle ve filme çekildikten sonra filme eklenen özel efektlerle gösterilebilir. Bunların hepsi ayrı ayrı ve belki de farklı oyuncularla çekildiğinden, son versiyona montaj denir. Yönetmenler, Eisenstein ve Potemkin Zırhlısı adlı filmindeki görüntülerin karmaşık yan yana yerleştirilmesinden başlayarak bir montaj teorisi geliştirdiler . Müzikal ve görsel kontrpuan ile mizansen , kurgu ve efektler yoluyla sahne geliştirmenin birleştirilmesi , opera ve balede kullanılanlarla karşılaştırılabilir daha karmaşık tekniklere yol açmıştır .
Film eleştirisi
Film eleştirmenliği filmlerin analizi ve değerlendirilmesidir. Genel olarak, bu çalışmalar iki kategoriye ayrılabilir: film akademisyenlerinin akademik eleştirisi ve gazetelerde ve diğer medyada düzenli olarak görünen gazeteci film eleştirisi . Gazeteler, dergiler ve yayın medyası için çalışan film eleştirmenleri çoğunlukla yeni çıkanları inceler. Normalde herhangi bir filmi yalnızca bir kez izlerler ve fikirlerini formüle etmek için yalnızca bir veya iki günleri vardır. Buna rağmen, eleştirmenlerin, özellikle belirli türlerdeki filmlere seyirci tepkisi ve katılımı üzerinde önemli bir etkisi vardır . Kitlesel pazarlanan aksiyon , korku ve komedi filmleri , bir eleştirmenin bir film hakkındaki genel yargısından büyük ölçüde etkilenmez. Film incelemelerinin çoğunu oluşturan bir filmin olay örgüsü özeti ve açıklaması ile yönetmen ve senaristlerin çalışmalarının değerlendirilmesi, insanların bir filmi izlemeye karar verip vermemeleri üzerinde hala önemli bir etkiye sahip olabilir. Çoğu drama ve sanat filmi gibi prestij filmleri için incelemelerin etkisi önemlidir. Büyük gazete ve dergilerde önde gelen eleştirmenlerden gelen kötü eleştiriler, genellikle izleyici ilgisini ve katılımını azaltacaktır.
Bir eleştirmenin belirli bir filmin gişe performansı üzerindeki etkisi bir tartışma konusudur. Bazı gözlemciler , 2000'lerde film pazarlamasının o kadar yoğun, iyi koordine edilmiş ve iyi finanse edildiğini iddia ediyor ki, eleştirmenler kötü yazılmış veya filme alınmış bir gişe rekorları kıran bir filmin pazar başarısına ulaşmasını engelleyemezler . Bununla birlikte, sert bir şekilde gözden geçirilen bazı ağır promosyonlu filmlerin feci başarısızlığı ve ayrıca eleştirel olarak övülen bağımsız filmlerin beklenmedik başarısı, aşırı kritik tepkilerin önemli bir etkiye sahip olabileceğini gösteriyor. Diğer gözlemciler, olumlu film incelemelerinin az bilinen filmlere ilgiyi artırdığını gösteriyor. Tersine, film şirketlerinin çok az güven duyduğu ve filmin geniş çapta kaydırılmasını önlemek için eleştirmenlere gelişmiş bir izleme sunmayı reddettikleri birkaç film oldu. Bununla birlikte, eleştirmenler taktik konusunda akıllı oldukları ve halkı filmin izlenmeye değmeyebileceği ve sonuç olarak filmlerin genellikle başarısız olduğu konusunda uyardıkları için bu genellikle geri teper. Gazeteci film eleştirmenlerine bazen film eleştirmenleri denir. Film dergilerinde yayınlayarak ve film teorisi veya film çalışmaları yaklaşımlarını kullanarak filmler hakkında kitaplar yazarak filmlere daha akademik bir yaklaşım getiren eleştirmenler , film ve film tekniklerinin nasıl çalıştığını ve insanlar üzerinde ne gibi etkileri olduğunu inceler. Makaleleri gazetelerde veya televizyonda yayınlanmak yerine, bilimsel dergilerde veya yüksek piyasa dergilerinde yayınlanır. Ayrıca kolej veya üniversitelere profesör veya eğitmen olarak bağlı olma eğilimindedirler.
sanayi
|dünya sineması|
Hareketli görüntülerin yapılması ve gösterilmesi, neredeyse süreç icat edilir edilmez bir kâr kaynağı haline geldi. Yeni icatlarının ve ürününün anavatanları Fransa'da ne kadar başarılı olduğunu gören Lumière'ler , ilk filmlerini telif haklarına özel ve halka açık olarak kitlelere sergilemek için hızla Kıta'yı gezmeye başladı. Her ülkede, normalde kataloglarına yeni, yerel sahneler eklerler ve yeterince hızlı bir şekilde, Avrupa'nın çeşitli ülkelerinde ekipmanlarını ve fotoğraflarını satın alacak, ihraç edecek, ithal edecek ve ticari olarak ek ürün sergileyecek yerel girişimciler buldular. Oberammergau Passion Play 1898 şimdiye kadar üretilen ilk ticari sinema filmi oldu. Kısa süre sonra bunu başka filmler izledi ve sinema filmleri, vodvil dünyasını gölgede bırakan ayrı bir sektör haline geldi. Sinema oyuncuları büyük ünlüler haline geldi ve performansları için büyük ücretler talep ederken, özel olarak film üretmek ve dağıtmak için özel tiyatrolar ve şirketler kuruldu . 1917'de Charlie Chaplin'in yıllık bir milyon dolarlık maaş talep eden bir sözleşmesi vardı. 1931'den 1956'ya kadar, film aynı zamanda video kaset kaydedicilerin tanıtımına kadar televizyon programcılığı için tek görüntü depolama ve oynatma sistemiydi .
Amerika Birleşik Devletleri'nde, film endüstrisinin çoğu Hollywood, California çevresinde toplanmıştır . Diğer bölgesel merkezler gibi dünyanın birçok yerinde, mevcut Bombay -centered Bollywood , Hint film sektörünün Hintçe dünyadaki filmlerin en çok sayıda üretir sinema. Film yapımındaki masraflar, sinema prodüksiyonunun film stüdyolarının himayesi altında yoğunlaşmasına yol açsa da, uygun fiyatlı film yapım ekipmanlarındaki son gelişmeler bağımsız film prodüksiyonlarının gelişmesine izin verdi.
Film yapımcılığının maliyetli ve riskli yapısı nedeniyle kâr, endüstride kilit bir güçtür; Birçok film büyük olması maliyet artışları , varlık bir örnek Kevin Costner 'ın Waterworld . Yine de birçok film yapımcısı, kalıcı sosyal öneme sahip eserler yaratmaya çalışıyor. Akademi Ödülleri (aynı zamanda "Oscar" olarak bilinir) sanatsal nitelikleri temelinde, filmlere her yıl tanıma sağlayarak, ABD'de en önemli film ödülleri bulunmaktadır. Dersler ve metinler yerine veya bunlara ek olarak yapılan eğitim ve öğretim filmleri için büyük bir endüstri de vardır. Sinema salonlarında vizyona giren gişe rekorları kıran filmlere duyulan güven nedeniyle sektördeki gelirler bazen değişkendir . Alternatif ev eğlencesinin yükselişi, sinema endüstrisinin geleceği hakkında soruları gündeme getirdi ve Hollywood istihdamı, özellikle orta ve düşük bütçeli filmler için daha az güvenilir hale geldi.
ilişkili alanlar
Türev akademik çalışma alanları, film teorisi ve analizinde olduğu gibi, film yapımıyla hem etkileşime girebilir hem de bağımsız olarak gelişebilir . Film eleştirisi , film tarihi , otoriter hükümetlerdeki film propagandasının bölünmesi veya bilinçaltı etkileri (örneğin, bir gösterim sırasında yanıp sönen bir gazoz kutusu) gibi filmin varlığına bağlı veya türevi olan akademik çalışma alanları oluşturulmuştur. ). Bu alanlar ayrıca bir gazetedeki veya bir televizyon rehberindeki film inceleme bölümü gibi türev alanlar oluşturabilir . Patlamış mısır yapımcıları ve filmle ilgili oyuncaklar (örneğin, Star Wars figürleri ) gibi alt endüstriler filmlerden ayrılabilir . Önceden var olan endüstrilerin alt endüstrileri, ürün yerleştirme ve filmlerdeki diğer reklamlar gibi özellikle filmle ilgilenebilir .
terminoloji
Sinema filmlerini tanımlamak için kullanılan terminoloji, İngiliz ve Amerikan İngilizcesi arasında önemli ölçüde farklılık gösterir . İngiliz kullanımında mecranın adı "film"dir. "Film" kelimesi anlaşılır ancak nadiren kullanılır. Ek olarak, "resimler" (çoğul), filmlerin sergilendiği yeri belirtmek için yarı sıklıkla kullanılırken, Amerikan İngilizcesinde buna "filmler" denebilir, ancak modası geçmektedir. Diğer ülkelerde filmlerin sergilendiği yere sinema veya sinema salonu denilebilir . Buna karşılık, Amerika Birleşik Devletleri'nde "film" baskın biçimdir. "Film" ve "film" kelimeleri bazen birbirinin yerine kullanılsa da, "film" daha çok sanatsal , teorik veya teknik yönler düşünüldüğünde kullanılır . "Filmler" terimi daha çok bir tarihte eğlenceli bir akşam için nereye gidileceği gibi eğlence veya ticari yönleri ifade eder . Örneğin, "Bir Film Nasıl Anlaşılır" başlıklı bir kitap muhtemelen filmin estetiği veya teorisiyle ilgili olurken, "Haydi Sinemaya Gidelim" başlıklı bir kitap muhtemelen eğlenceli filmlerin ve gişe rekorları kıran filmlerin tarihi hakkında olacaktır .
Film endüstrisinde kullanılan çeşitli biçimleri ve ortamları ayırt etmek için daha fazla terminoloji kullanılır. "Sinema resimleri" ve "hareketli resimler", örneğin Batman gibi özellikle tiyatro gösterimi için tasarlanmış film ve film yapımları için sıklıkla kullanılan terimlerdir . " DVD " ve " video kaset ", bir fotokimyasal filmi yeniden üretebilen video biçimleridir. Buna dayalı bir çoğaltmaya "aktarım" denir. Tiyatro filminin bir endüstri olarak ortaya çıkmasından sonra, televizyon endüstrisi video kaseti bir kayıt ortamı olarak kullanmaya başladı. Uzun yıllar boyunca bant, yalnızca üzerine hareketli görüntülerin kaydedilebileceği veya aktarılabileceği analog bir ortamdı. "Film" ve "filme alma", sırasıyla görsel bir görüntüyü ve kaydetme eylemini kimyasal olarak kaydeden fotokimyasal ortamı ifade eder. Bununla birlikte, dijital kamera gibi diğer görsel ortamlarla görüntü çekme eylemi hala "filme alma" olarak adlandırılır ve sonuçta ortaya çıkan eserler, filmde çekilmemesine rağmen genellikle "filmler" ile değiştirilebilir olarak "filmler" olarak adlandırılır. " Sessiz filmler " tamamen sessiz olmak zorunda değildir, ancak müzik eşliğinde olanlar da dahil olmak üzere sesli diyalog içermeyen filmler ve filmlerdir. " Talkies " kelimesi, müzik eşliğinden bağımsız olarak filmle birlikte oynatılmak üzere kaydedilmiş sesli diyaloglara sahip olmak için oluşturulan en eski sesli filmleri ifade eder. "Sinema" ya geniş ölçüde hem filmleri hem de filmleri kapsar ya da kabaca film ve tiyatro sergisi ile eş anlamlıdır ve bir sanat kategorisine atıfta bulunulduğunda her ikisi de büyük harfle yazılır. " Gümüş ekran ", filmleri sergilemek için kullanılan projeksiyon perdesini ifade eder ve buna ek olarak , tüm film endüstrisi için bir metonim olarak da kullanılır .
" Geniş ekran " , daha önceki tarihi en boy oranlarına kıyasla , çerçevede daha geniş bir genişlik ve yükseklik anlamına gelir . Bir "uzun metrajlı film" veya " uzun metrajlı film ", genellikle 60 dakika veya daha uzun olan geleneksel bir tam uzunluktadır ve biletli bir gösterimde diğer filmler olmadan ticari olarak kendi başına durabilir. " Kısa ", uzun metrajlı bir film kadar uzun olmayan, genellikle diğer kısa filmlerle birlikte gösterilen veya uzun metrajlı bir filmden önce gelen bir filmdir. " Bağımsız ", geleneksel film endüstrisinin dışında yapılmış bir filmdir.
ABD kullanımında, bir film veya videonun kamuya açık veya özel bir "tiyatroda" bir ekranda " gösteriminden " veya " yansıtmasından " söz edilir . İngiliz İngilizcesinde, bir sinemada bir "film gösterimi" olur (asla farklı bir ortam ve yer olan bir " tiyatro " değildir). Bir sinema genellikle, ekranın bir duvara yapıştırıldığı filmleri sergilemek için özel olarak tasarlanmış bir arenaya atıfta bulunurken, bir tiyatro genellikle bir podyumdan veya başka bir sahne türünden canlı, kaydedilmemiş eylemin veya bunların kombinasyonunun gerçekleştiği bir yeri ifade eder. amfi tiyatro dahil. Sinema salonları buna göre yeniden donatılacak olsa da, sinemalar yine de içlerinde film gösterebilir. Aktiviteden bahsederken "sinemaya gitmek" veya bazen İngiliz İngilizcesinde "resimlere gitmek" önerilebilir, oysa ABD ifadesi genellikle "sinemaya gitmek"tir. Bir sinema genellikle, bir film projektörü veya daha yakın zamanda bir dijital projektör ile bir ön projeksiyon perdesi işlemi kullanarak kitlesel olarak pazarlanan bir filmi gösterir. Ancak sinemalar, yeterli projeksiyon kalitesine sahip olduklarında veya ihtiyaca göre, örneğin yalnızca aktarılmış durumda bulunan filmler gibi, gerektiğinden dolayı Blu-ray Disk, DVD ve video kaset içeren ev video aktarımlarından teatral filmleri de gösterebilir. filmin orijinal olarak var olduğu film ustasının ve baskıların kaybolmasına veya bozulmasına. Dijital film üretimi ve dağıtımının ortaya çıkması nedeniyle , fiziksel film tamamen mevcut olmayabilir. " Çifte özellik ", bağımsız olarak pazarlanan iki bağımsız uzun metrajlı filmin gösterimidir. "İzleme" bir filmin izlenmesidir. " Satış " ve "gişede", bir tiyatroda satılan biletleri veya şu anda bireysel gösterimler için satılan hakları ifade eder. Bir " yayınlanma ", bir filmin dağıtımı ve genellikle aynı anda gösterimidir. Bir " önizleme ", ana sürümden önceki bir gösterimdir.
Herhangi bir filmde ayrıca, filmdeki olayları takip eden olayları anlatan bir " devam filmi " olabilir . Frankenstein'ın Gelini erken bir örnektir. Aynı karakterlere, hikaye yaylarına veya konu temalarına sahip birden fazla film olduğunda, bu filmler James Bond serisi gibi bir "dizi" haline gelir . Ve genellikle belirli bir hikaye zaman çizelgesinin dışında var olmak, bir filmi bir dizinin parçası olmaktan çıkarmaz. Başka bir filmdekilerle bir zaman çizelgesinde daha önce meydana gelen olayları tasvir eden, ancak bu filmden sonra yayınlanan bir filme bazen " prequel " denir , bir örnek Butch ve Sundance: The Early Days'dir .
"Kredi" veya "bitiş jeneriği", bir filmin yapımında yer alan kişilere kredi veren bir listedir. 1970'lerden önceki filmler genellikle bir filme kredi ile başlar, genellikle sadece bir başlık kartıyla biter, "Son" veya eşdeğeri, genellikle prodüksiyon diline bağlı olan bir eşdeğeri ile biter. O andan itibaren, bir filmin jeneriği genellikle çoğu filmin sonunda görünür. Bununla birlikte, bir filmi bitiren kredili filmler, genellikle bir filmin başlangıcında veya yakınında bazı kredileri tekrar eder ve bu nedenle, o filmin oyunculuk başrolleri gibi iki kez görünürken, daha az sıklıkla, bazılarının yakınında veya başında görünen bazıları filmin başında değil, yalnızca orada görünür. sonu, bu genellikle yönetmenin kredisine olur. Bir filmin başında veya yakınında görünen jeneriklere genellikle "başlıklar" veya "başlangıç adları" denir. Bir sonrası kredi sahne kredi sona erdikten sonra gösterilen bir sahne. Ferris Bueller'in İzin Günü'nde , Ferris'in izleyicilere filmin bittiğini ve eve gitmeleri gerektiğini söylediği bir post-kredi sahnesi var.
Bir filmin "oyuncu kadrosu", bir filmde görünen veya "yıldız" olan aktörlerin ve aktrislerin bir koleksiyonunu ifade eder. Bir yıldız bir aktör ya da aktris, sıklıkla popüler bir, ve birçok durumda, bir olan ünlü bir filmde merkezi bir karakteri oynuyor. Bazen bu kelime, bir yönetmen veya Martin Scorsese gibi başka bir kişilik gibi mürettebatın diğer üyelerinin ününe atıfta bulunmak için de kullanılabilir . Bir "ekip" genellikle, bir filmin fiziksel yapımında rol alan kişiler dışında yer alan kişiler olarak yorumlanır ve yönetmenler, film editörleri, fotoğrafçılar, kulplar, gafferlar, set dekoratörleri, prop ustaları ve kostüm tasarımcılarını içerebilir. Take the Money and Run filmini yöneten ve oynayan Woody Allen gibi bir kişi hem bir filmin kadrosunun hem de ekibinin bir parçası olabilir .
Bir "film müdavimi", "film müdavimi" veya "film meraklısı", filmleri ve filmleri seven veya bunlara sıklıkla katılan bir kişidir ve bunlardan herhangi biri, daha sık olarak ikincisi olsa da, kendini film ve filmlerin öğrencisi olarak da görebilir. ya da filmsel süreç. Filmlere, film teorisine ve film eleştirisine olan yoğun ilgi, sinefili olarak bilinir . Bir film meraklısı, sinemasever veya sinemasever olarak bilinir.
Ön izleme
Önizleme performansı, bir filmin, genel film galasının kendisinden önce, genellikle kurumsal tanıtım amacıyla belirli bir izleyici kitlesine gösterilmesini ifade eder. Önizlemeler bazen izleyici tepkisini yargılamak için kullanılır; bu, beklenmedik bir şekilde olumsuz olursa, izleyici tepkisine göre belirli bölümlerin yeniden kesilmesine ve hatta yeniden filme alınmasına neden olabilir . Test gösteriminden olumsuz yanıt alındıktan sonra değiştirilen bir film örneği, 1982'deki İlk Kan'dır . Filmin sonunda bir Vietnam gazisi olan kahramanı John Rambo'nun ölümüne test seyircisinin çok olumsuz tepki vermesinin ardından şirket, karakterin hayatta kaldığı yeni bir son yazdı ve yeniden çekti.
Fragmanlar veya önizlemeler, sinemada 1 ila 3 ay içinde gösterilecek filmlerin reklamlarıdır. Sinemanın ilk zamanlarında, sadece bir veya iki ekranı olan salonlarda, orada gösterilecek filmlerin sadece belirli fragmanları gösteriliyordu. Daha sonra, sinema salonları daha fazla perde eklediğinde veya çok sayıda perdeli yeni salonlar yapıldığında, o sinemada o filmi oynamayacak olsalar bile tüm farklı fragmanlar gösterildi. Film stüdyoları, ne kadar çok fragman gösterilirse (o sinemada gösterilmeyecek olsa bile), film çıktığında daha fazla müşterinin filmi izlemek için farklı bir tiyatroya gideceğini fark etti. "Fragman" terimi, orijinal olarak bir film programının sonunda gösterilmiş olmalarından gelir. Bu uygulama uzun sürmedi çünkü patronlar filmler bittikten sonra salonu terk etme eğilimindeydi, ancak isim kaldı. Fragmanlar artık film (veya çift uzun metrajlı bir programdaki "Bir film" ) başlamadan önce gösteriliyor. Film fragmanları ayrıca DVD'lerde ve Blu-ray Disklerde olduğu kadar İnternet ve mobil cihazlarda da yaygındır . Fragmanlar, izleyiciler için ilgi çekici ve ilgi çekici olacak şekilde oluşturulur. Sonuç olarak, İnternet çağında izleyiciler genellikle onları izlemek için fragmanlar ararlar. 2008'de her yıl çevrimiçi olarak izlenen on milyar videodan film fragmanları, haberler ve kullanıcı tarafından oluşturulan videolardan sonra üçüncü sırada yer aldı. Teaser'lar, yalnızca 10 ila 30 saniye süren çok daha kısa bir önizleme veya reklamdır. Teaser'lar, önümüzdeki altı ila on iki ay içinde çıkacak bir film hakkında patronları heyecanlandırmak için kullanılır. Film yapımı tamamlanmadan önce bile teaserlar hazırlanabilir.
Eğitim ve propaganda
Film, eğitim ve propaganda da dahil olmak üzere bir dizi amaç için kullanılır. Amacın öncelikli olarak eğitici olması durumunda, bir filme " eğitici film " denir . Örnekler, akademik derslerin ve deneylerin kayıtları veya klasik bir romana dayanan bir filmdir. Film olabilir propagandası böyle tarafından yapılan film gibi, tamamen veya kısmen, Leni Riefenstahl Nazi Almanya'sında, İkinci Dünya Savaşı, ya tarafından Stalin kapsamında yapılan sanatsal filmler sırasında ABD savaş filmi römorklar Sergei Eisenstein . Andrzej Wajda'nın filmlerinde ya da daha incelikli olarak Andrei Tarkovsky'nin filmlerinde olduğu gibi politik protesto çalışmaları da olabilirler . Aynı film bazıları tarafından eğitici olarak kabul edilebilir ve diğerleri tarafından bir filmin kategorizasyonu öznel olabileceğinden propaganda olarak kabul edilebilir.
Üretim
Özünde, bir film üretmenin araçları, film yapımcısının göstermek istediği içeriğe ve onu gösterme aygıtına bağlıdır: zoetrope yalnızca bir kağıt şeridi üzerinde bir dizi görüntü gerektirir. Bu nedenle film prodüksiyonu , bir canlı aksiyon, film için kameralı bir kişi (hatta Stan Brakhage'in 1963 tarihli filmi Mothlight'ta olduğu gibi kamerasız ) veya binlerce oyuncu, figüran ve ekip üyesi alabilir. -uzunluk epik.
Hemen hemen her film için gerekli adımlar, konsept, planlama, yürütme, revizyon ve dağıtıma kadar özetlenebilir. Üretim ne kadar ilgili olursa, adımların her biri o kadar önemli hale gelir. Hollywood tarzı bir filmin tipik bir yapım döngüsünde bu ana aşamalar geliştirme , yapım öncesi , yapım , yapım sonrası ve dağıtım olarak tanımlanır .
Bu üretim döngüsü genellikle üç yıl sürer. İlk yıl geliştirme ile alınır . İkinci yıl, ön üretim ve üretimden oluşur . Üçüncü yıl, üretim sonrası ve dağıtım . Üretim ne kadar büyük olursa, o kadar fazla kaynak alır ve finansman o kadar önemli hale gelir; çoğu uzun metrajlı film , yaratıcıların (örneğin, film yönetmeni , görüntü yönetmeni , senarist ) perspektifinden sanatsal çalışmalardır ve prodüksiyon şirketleri için kâr amacı güden ticari kuruluşlardır.
Mürettebat
Film ekibi, bir film şirketi tarafından bir film veya sinema filmi yapmak amacıyla "yapım" veya "fotoğrafçılık" aşamasında istihdam edilen bir grup insandır. Mürettebat ayırt edilir döküm olan, aktörler karşısındaki kamera veya film içinde karakterleri için sesler sağlar. Mürettebat fakat etkileşime da farklıdır üretim personeli gibi üretici, yöneticiler, şirket temsilcileri, yardımcıları, ve Birincil sorumluluğu üretim öncesi veya üretim sonrası fazda düşen o, aşağıdakilerden oluşan, senaryo ve bir film editörler . Yapım ekibi ile ekip arasındaki iletişim genellikle yönetmen ve yardımcı ekibi aracılığıyla gerçekleşir. Orta ila büyük ekipler genellikle, bölümler arasındaki etkileşim ve işbirliği için iyi tanımlanmış hiyerarşileri ve standartları olan bölümlere ayrılır. Oyunculuk dışında, ekip fotoğrafçılık aşamasındaki her şeyi halleder: sahne ve kostümler, çekim, ses, elektrik (yani ışıklar), setler ve prodüksiyon özel efektleri. Yemek servisleri (film endüstrisinde "zanaat hizmetleri" olarak bilinir) genellikle ekibin bir parçası olarak kabul edilmez.
teknoloji
Film stoğu , ışığa duyarlı kimyasallar içeren bir emülsiyonla kaplanmış şeffaf selüloit , asetat veya polyester bazdan oluşur . Selüloz nitrat, hareketli görüntüleri kaydetmek için kullanılan ilk film tabanı türüydü, ancak yanıcılığı nedeniyle sonunda daha güvenli malzemelerle değiştirildi. Stok genişlikleri ve makaradaki görüntüler için film formatı zengin bir geçmişe sahiptir, ancak çoğu büyük ticari film hala 35 mm'lik baskılar olarak çekilmekte (ve sinemalara dağıtılmaktadır) . Başlangıçta hareketli resim filmi, elle döndürülen kameralar ve projektörler kullanılarak çeşitli hızlarda çekildi ve yansıtıldı ; dakikada 1000 kare olsa da (162/3kare/sn) genellikle standart bir sessiz hız olarak belirtilir, araştırmalar çoğu filmin 16 kare/sn ile 23 kare/sn arasında çekildiğini ve 18 kare/sn'den yukarıya yansıtıldığını gösterir (makaralar genellikle her sahnenin ne kadar hızlı olması gerektiğine ilişkin talimatlar içerir) gösterilir). Ne zaman sesli film 1920'lerin sonunda tanıtıldı, sabit hız ses kafa için gerekliydi. Yeterli ses kalitesine izin veren en yavaş (ve dolayısıyla en ucuz) hız olduğu için saniyede 24 kare seçilmiştir. 19. yüzyılın sonlarından bu yana yapılan iyileştirmeler arasında kameraların mekanizasyonu yer alıyor - tutarlı bir hızda kayıt yapmalarına izin veren sessiz kamera tasarımı - sette kaydedilen sesin kamerayı kaplamak için büyük "zeplinler" gerektirmeden kullanılabilir olmasını sağlıyor, daha karmaşık buluş film stokları ve lensler , yönetmenlerin giderek daha loş koşullarda film çekmesine olanak tanır ve senkronize sesin geliştirilmesi, sesin karşılık gelen eylemle tam olarak aynı hızda kaydedilmesine olanak tanır. Film müziği, film çekiminden ayrı olarak kaydedilebilir, ancak canlı aksiyon görüntüleri için, film müziğinin birçok kısmı genellikle aynı anda kaydedilir.
Teknoloji fotoğrafçılığın temeli olarak geliştiğinden, bir araç olarak film, sinema filmleri ile sınırlı değildir . Bir slayt gösterisi şeklinde aşamalı bir hareketsiz görüntü dizisini sunmak için kullanılabilir. Film ayrıca multimedya sunumlarına dahil edilmiştir ve çoğu zaman birincil tarihsel belgeleme olarak önem taşır. Ancak tarihi filmlerin koruma ve saklama açısından sorunları var ve sinema endüstrisi birçok alternatifi araştırıyor. Selüloz nitrat bazlı filmlerin çoğu, modern güvenlik filmlerine kopyalanmıştır. Bazı stüdyolar renkli filmleri ayırma ustaları kullanarak kaydeder : her biri kırmızı, yeşil veya mavi filtrelerden geçirilmiş üç S&B negatif (esas olarak Technicolor işleminin tersi ). Devam eden eskime döngüsü onları (2006 itibariyle) uzun vadeli koruma için kötü bir seçim haline getirmesine rağmen, filmleri restore etmek için dijital yöntemler de kullanılmıştır. Çürüyen film stokunun film koruması , hem film tarihçileri hem de arşivciler ile mevcut ürünlerini gelecek nesillere sunmak (ve dolayısıyla geliri artırmak) için korumakla ilgilenen şirketler için bir endişe meselesidir. Koruma, yüksek bozunma oranları nedeniyle nitrat ve tek şeritli renkli filmler için genellikle daha yüksek bir endişe kaynağıdır; Technicolor imbibisyon baskılarında korunan güvenlik temelleri üzerindeki siyah-beyaz filmler ve renkli filmler, uygun kullanım ve saklama koşuluyla çok daha iyi performans gösterme eğilimindedir.
Son yıllarda bazı filmler , televizyon yapımında kullanılana benzer analog video teknolojisi kullanılarak kaydedildi . Modern dijital video kameralar ve dijital projektörler de zemin kazanıyor. Bu yaklaşımlar, özellikle dijital sinema ile çekilen görüntüler , film stokunun işlenmesini beklemeden doğrusal olmayan kurgu sistemleri (NLE) ile değerlendirilip kurgulanabildiğinden , bazı film yapımcıları tarafından tercih edilmektedir . Göç aşamalıydı ve 2005 itibariyle, çoğu büyük sinema filmi hala filmde çekildi.
Bağımsız
Bağımsız film yapımı genellikle Hollywood'un veya diğer büyük stüdyo sistemlerinin dışında gerçekleşir . Bağımsız bir film (veya bağımsız film), başlangıçta büyük bir film stüdyosundan finansman veya dağıtım olmaksızın üretilen bir filmdir . Yaratıcı, ticari ve teknolojik nedenlerin tümü, 20. yüzyılın sonlarında ve 21. yüzyılın başlarında bağımsız film sahnesinin büyümesine katkıda bulundu. İş tarafında, büyük bütçeli stüdyo filmlerinin maliyetleri, oyuncu kadrosunda ve ekipte muhafazakar seçimlere yol açıyor. Hollywood'da ortak finansmana yönelik bir eğilim var ( Warner Bros. tarafından 2000'de yapılan filmlerin üçte ikisinden fazlası ortak girişimlerdi, 1987'de %10'du). Umutlu bir yönetmene, film veya televizyonda önemli bir endüstri deneyimi olmadıkça, büyük bütçeli bir stüdyo filminde iş bulma fırsatı neredeyse hiç verilmez. Ayrıca, stüdyolar, özellikle başrollerde, bilinmeyen aktörlerle nadiren filmler üretiyorlar.
Dijital alternatiflerin ortaya çıkmasından önce, profesyonel film ekipmanının ve stokunun maliyeti de geleneksel bir stüdyo filminde prodüksiyon, yönetme veya başrol oynamanın önünde bir engeldi. Ancak 1985'te tüketici video kameralarının ortaya çıkışı ve daha da önemlisi, yüksek çözünürlüklü dijital videonun 1990'ların başında gelişi, film prodüksiyonunun önündeki teknoloji engelini önemli ölçüde azalttı. Hem üretim hem de üretim sonrası maliyetler önemli ölçüde düşürüldü; 2000'lerde, üretim sonrası için donanım ve yazılım, meta tabanlı bir kişisel bilgisayara kurulabilir . Gibi teknolojiler DVD'ler , FireWire bağlantıları ve profesyonel ve tüketici dereceli çeşitli video düzenleme yazılımı yapmak nispeten hesaplı film yapım.
Dijital video DV teknolojisinin tanıtılmasından bu yana, üretim araçları daha demokratik hale geldi. Film yapımcıları bir dijital video kamerayla film çekebilir ve filmi düzenleyebilir, ses ve müziği oluşturup düzenleyebilir ve son kurguyu üst düzey bir ev bilgisayarında karıştırabilir. Bununla birlikte, üretim araçları demokratikleştirilebilse de, finansman, dağıtım ve pazarlamanın geleneksel sistemin dışında gerçekleştirilmesi zor olmaya devam etmektedir. Çoğu bağımsız film yapımcısı , filmlerinin fark edilmesini ve dağıtım için satılmasını sağlamak için film festivallerine güveniyor . YouTube ve Veoh gibi internet tabanlı video web sitelerinin gelişi , film yapım ortamını daha da değiştirerek bağımsız film yapımcılarının filmlerini halka açık hale getirmelerini sağladı.
Açık içerik filmi
Açık içerikli bir film, bağımsız bir filme çok benzer, ancak açık işbirlikleriyle üretilir; kaynak materyali, diğer tarafların hayran kurgusu veya türev eserler yaratmasına izin verecek kadar izin veren bir lisans altında , geleneksel bir telif hakkına göre mevcuttur. Bağımsız film yapımı gibi, açık kaynaklı film yapımı da Hollywood'un veya diğer büyük stüdyo sistemlerinin dışında gerçekleşir .
hayran filmi
Hayran filmi, bir filmden, televizyon programından , çizgi romandan veya benzer bir kaynaktan esinlenen , kaynağın telif hakkı sahipleri veya yaratıcıları tarafından değil , hayranlar tarafından oluşturulan bir film veya videodur . Hayran film yapımcıları geleneksel olarak amatörlerdi , ancak en dikkate değer filmlerden bazıları aslında profesyonel film yapımcıları tarafından film okulu sınıfı projeleri veya gösteri makaraları olarak üretildi. Hayran filmlerinin uzunlukları, var olmayan hareketli görüntüler için kısa sahte tanıtım fragmanlarından, daha nadir tam uzunluktaki hareketli görüntülere kadar muazzam ölçüde değişir.
Dağıtım
Film dağıtımı, bir filmin izleyiciler tarafından izlenmesi için hazır hale getirildiği süreçtir . Bu normalde, filmin pazarlama stratejisini, bir filmin sergileneceği veya gösterime hazır hale getirileceği medyayı belirleyecek ve çıkış tarihini ve diğer hususları belirleyebilecek olan profesyonel bir film dağıtımcısının görevidir . Film ya bir yoluyla doğrudan halka sergilenecek edilebilir sinema (tarihsel olarak ana yolu filmler dağıtıldı) ya da televizyon için kişisel ev görüntüleme dahil olmak üzere ( DVD-Video veya Blu-ray Disc , video on-demand ve online indirme , yayın sendikasyonu yoluyla televizyon programları vb.). Bir film dağıtma diğer yolları gibi medya ve biçimlerde, çeşitli filmin kira veya kişisel satın alınmasını, VHS kaset veya DVD veya Internet indirilmesi veya akışı bir bilgisayar kullanarak.
Animasyon
Animasyon (bakınız veya çizilmiş görüntü fotoğraf ile art arda veya bir model birime küçük değişiklikler yaparak, bir filmin her çerçeve, bir bilgisayar grafik olarak oluşturulmuş olsun, tek tek imal edildiği bir teknik olan claymation ve durdurma hareketini ) ve daha sonra fotoğraf özel bir animasyon kamerası ile sonuç . Çerçeveler birbirine dizildiğinde ve elde edilen film saniyede 16 veya daha fazla kare hızında görüntülendiğinde, sürekli hareket yanılsaması ( phi fenomeni nedeniyle ) vardır. Bilgisayar animasyonunun gelişimi süreci büyük ölçüde hızlandırmış olsa da, böyle bir film oluşturmak çok emek yoğun ve sıkıcıdır . Animasyon çok zaman alıcı ve üretimi genellikle çok pahalı olduğu için, TV ve film animasyonlarının çoğu profesyonel animasyon stüdyolarından gelir. Bununla birlikte, bağımsız animasyon alanı, en azından 1950'lerden beri var olmuştur, animasyon bağımsız stüdyolar tarafından (ve bazen tek bir kişi tarafından) üretilmektedir. Birkaç bağımsız animasyon yapımcısı profesyonel animasyon endüstrisine girmeye başladı.
Sınırlı animasyon , animasyon sürecinde "kısa yollar" kullanarak animasyonun üretimini artırmanın ve maliyetlerini düşürmenin bir yoludur. Bu yöntem öncülük ettiği UPA ve yaygınlaştırılan Hanna-Barbera ABD'de ve tarafından Osamu Tezuka Japonya'da ve karikatürler taşındı gibi diğer stüdyoları tarafından uyarlanan sinema salonları için televizyon . Çoğu animasyon stüdyosu artık yapımlarında dijital teknolojileri kullanıyor olsa da, filme bağlı belirli bir animasyon stili var. Norman McLaren , Len Lye ve Stan Brakhage gibi film yapımcıları tarafından ünlü hale getirilen kamerasız animasyon, doğrudan film parçalarına boyanır ve çizilir ve ardından bir projektörden geçirilir.
Ayrıca bakınız
- Belgeleme ( karma tür)
- filmsever
- kayıp film
- Film endüstrisi hakkında bir simülasyon oyunu olan The Movies , sinemanın şafağında geçiyor
- Listeler
- Platformlar
Notlar
Referanslar
- Acker, Ally (1991). Makara Kadınlar: Sinemanın Öncüleri, 1896'dan Günümüze . New York: Süreklilik. ISBN'si 0-8264-0499-5.
- Basten, Fred E. (1980). Şanlı Technicolor: Filmlerin Sihirli Gökkuşağı . Cranbury, NJ: AS Barnes & Company. ISBN'si 0-498-02317-6.
- Basten, Fred E. (yazar); Peter Jones (yönetmen ve yazar); Angela Lansbury (anlatıcı) (1998). Şanlı Technicolor (Belgesel). Turner Klasik Filmleri.
- Casetti, Francesco (1999). Sinema Kuramları, 1945–1995 . Austin, Teksas: Texas Üniversitesi Yayınları. ISBN'si 0-292-71207-3.
- Aşçı, Pam (2007). Sinema Kitabı, Üçüncü Baskı . Londra: İngiliz Film Enstitüsü. ISBN'si 978-1-84457-193-2.
- Faber, Liz ve Walters, Helen (2003). Animasyon Sınırsız: 1940'tan Beri Yenilikçi Kısa Filmler . Londra: Laurence King, Harper Design International ile birlikte. ISBN'si 1-85669-346-5.
- Hagener, Malte & Töteberg, Michael (2002). Film: Uluslararası Bir Bibliyografya . Stuttgart: Metzler. ISBN'si 3-476-01523-8.
- Tepesi, John & Gibson, Pamela Kilisesi (1998). Film Çalışmaları için Oxford Kılavuzu . Oxford; New York: Oxford University Press. ISBN'si 0-19-871124-7.
- Kral, Geoff (2002). Yeni Hollywood Sineması: Bir Giriş . New York: Columbia University Press. ISBN'si 0-231-12759-6.
- Ledoux, Trish ve Ranney, Doug ve Patten, Fred (1997). Komple Anime Rehberi: Japon Animasyon Film Rehberi ve Kaynak Rehberi . Issaquah, WA: Tiger Mountain Press. ISBN'si 0-9649542-5-7.CS1 bakımı: yazarlar parametresini kullanır ( link )
- Merritt, Greg (2000). Selüloit Mavericks: Amerikan Bağımsız Filminin Tarihi . New York: Thunder'ın Ağız Basın. ISBN'si 1-56025-232-4.
- Nowell-Smith, Geoffrey (1999). Dünya Sinemasının Oxford Tarihi . Oxford; New York: Oxford University Press. ISBN'si 0-19-874242-8.
- Rocchio, Vincent F. (2000). Reel Irkçılık: Hollywood'un Afro-Amerikan Kültürü İnşasıyla Yüzleşmek . Boulder, CO: Westview Press. ISBN'si 0-8133-6710-7.
- Schrader, Paul (Bahar 1972). "Kara Film Üzerine Notlar". Film Yorumu . 8 (1): 8-13. ISSN 0015-119X .
- Schultz, John (yazar ve yönetmen); James Earl Jones (anlatıcı) (1995). 'Jurassic Park' Yapımı(Belgesel). Amblin Eğlence.
- Thackway, Melissa (2003). Afrika Geri Vuruyor: Sahra Altı Frankofon Afrika Filminde Alternatif Perspektifler . Bloomington, IL: Indiana University Press. ISBN'si 0-85255-576-8.
- Vogel, Amos (1974). Yıkıcı Bir Sanat Olarak Film . New York: Rastgele Ev. ISBN'si 0-394-49078-9.
daha fazla okuma


Film hakkında kütüphane kaynakları|
- Burton, Gideon O. ve Randy Astle, jt. ed. (2007). "Mormonlar ve Film", özel sayının tamamı, BYU Studies (Brigham Young University), cilt. 46 (2007), no. 2. 336 s., hasta. ISSN 0007-0106
- Hickenlooper, George (1991). Reel [sic] Sohbetler: Filmin En Önde Gelen Yönetmenleri ve Eleştirmenleriyle Samimi Röportajlar , seri halinde, Citadel Press Book[lar] . New York: Carol Yayıncılık Grubu. xii, 370 s. ISBN 0-8065-1237-7
- Thomson, David (2002). Filmin Yeni Biyografik Sözlüğü (4. baskı). New York: AA Knopf. ISBN'si 0-375-41128-3.
- Jeffrey Zacks (2014). Titreme: Filmlerdeki Beyniniz . Oxford Üniversitesi Yayınları . ISBN'si 978-0199982875.
- Allmovie – Filmler hakkında bilgiler: aktörler, yönetmenler, biyografiler, incelemeler, oyuncular ve yapım kredileri, gişe satışları ve diğer film verileri.
- Film Sitesi – Klasik filmlerin incelemeleri
- Filmler de Curlie
- Rottentomatoes.com – Film incelemeleri, önizlemeler, forumlar, fotoğraflar, oyuncu bilgileri ve daha fazlası.
- İnternet Film Veritabanı (IMDb) – Güncel ve tarihi filmler ve oyuncu listeleri hakkında bilgi.