Selam, ben 15 yaşındayım. Kapandığımda 4. sınıftaydım. Şu an lise 2’deyim. Babamın cezaevine girdiği gün açıldım, çünkü bende hep açılma isteği vardı. Zorla kapanmadım, ama özenmiştim anneme. Her neyse… Okulda arkadaşlarımın yanında açığım, ama eve gelirken kapanıyorum. Bunu aileme söylemek istiyorum. Onlara karşı saygım çok büyük, ama söylemediğim her geçen gün mutsuzlaşıyorum. Beni okula babam bırakıyor. Tuvalete gidip açılıyorum. Anneme söylemeyi düşünüyorum. Annem kızmaz, ama bence kapanmamı ister çünkü babama karşı bir şeyi var. Babam uzun giyinmemizi ister, onun dediğini yaparsak özgür olacağımızı söyler ve benim bu durumumu öğrenirse kesin boşanırlar. Babamla boşanmasalar da büyük bir kavga olur. Şu an ben kapansam üniversitede tekrar açılırım, biliyorum kendimi. Ama açık kalırsam ya anneme söyleyeceğim ya da gizlice devam edeceğim. Babam eve döndüğü için korkuyorum. Okula açık gitsem gelip birden beni okuldan alsa ya da okulda beni görse, tokat atar ve rezil olurum. Polis gelir. Şu an tek korkum babamın okula gelip beni açık görmesi. 2 gün önce okulda moladaydık, bir adam ismimi söyledi. O sırada ödev yapıyordum. Arkadaşım defterle kafamı kapattı ve “Baban geldi” dedi. Hemen kapüşonumu kapattım. Sonra babam olmadığını gördüm. Zatürrem olduğu için nefes nefese kaldım. Şimdi ben kapansam mı yoksa gizlice devam mı ettirsem?
(Görsel: Charles Clos Olsommer)