Çok Yaralandım, Canım Da Acıyor; Ama…
Acımasızca gövdeme vuranlar var.
Bu yaparlarken bir yandan canım acısa da yüzlerine bakıyorum; hepsinin suratlarının rabbi yessirleri gitmiş, ağızlarından pis salyaları akıyor.
Hepsi, Arabın, İngilizin, Amerikalının uşağı olmuş.
Hatta durun durun, hatırladım. Bunlar zamanında Amerikan 6. Filosu’nu kıble yapacak kadar alçaklaşmış yerli düşmanlarım ile onların yetiştirdiği ahlâksızlar. Evet, evet onlar.
Ama ben 98 yaşında bir ulu çınar oldum. 98 yıldır da bu namussuzlar beni köklerimden söküp atmak için çaba gösteriyorlar, sonunda da hep hüsrana uğruyorlar.
Hele şu son yıllarda saldırılarını iyice artırdılar. Bazıları gövdeme baltalarla saldırdılar. Ama bunlardan bir kısmı baltayı kendi bacaklarına vurdu, bir kısmı da baltalı eli havada, fesi de kafansındayken geberdi gitti; bana gübre oldular!
Dallarımı mevsimsiz budamaya kalktılar, ama onların her balta vurduğu yerden bana güç veren gencecik filizler çıktı.
Ben Cumhuriyet çınarıyım. Bu deyyuslar, bu düşman uşakları bir türlü anlayamadı ki; benim gövdemde Atatürk var, benim gövdemde benim için canını veren şehitler var, köklerim o şehitlerin kanları ile beslendi, gövdem de çelikten bir duvar oldu.
Biraz yaralıyım, biraz canım acıyor; ama sonsuza dek yaşayacağımı, tertemiz filizlerimle mavi gökyüzü ile daha da yakın kucaklaşacağımı biliyorum.
Çünkü benim adım Türkiye Cumhuriyeti; çünkü gövdemde Atatürk var; çünkü gövdemde benim için ölen şehitler var; köklerim de o şehitlerin kanları ile sulandı; gövdem de çelikten bir duvar oldu.
29 Ekim 2021-Çarşamba-Fatih Güllâpoğlu