Kaç yaşında olursanız olun hayat insanlara çok şey öğretiyor. Neden bilmiyorum ama anlatmak istedim. Çok severek evlendim. Nişanımdan evliliğime kadar sorunlar yaşadık, bırakmadım çünkü ilk defa biriyle yola başlamıştım, yarı yolda bırakıp pes edemezdim. Bir yıl olmadan boşanıyoruz. Bittiği için Allah'ıma şükür ediyorum. Çok ağladım, çok yıkıldım... Mahvettiler beni... En büyük hatam ise onu iki kez affetmek oldu. Üç hafta oldu biteli, Allahıma şükürler olsun ayaktayım, kendimi bırakmadım. İlk defa bırakmadığı için belki de alıştım... Sadece şunu söylemek istiyorum; ne olursa olsun insanları dışarıdan bakarak yargılamayın, yaşantılarını bilemezsiniz. Bunları yazarken hala gözümden yaş akıyor ama o kişi için değil, bu kadar uzun süre katlandığım için, affettiğim için... Hiç kimse için üzülmeyin, kimseye kendinizden fazla değer vermeyin, güvenmeyin!