İlkokuldasın, Öğretmenin Sana Hiçbir Fikrinin Olmadığı Bir Soru Sordu. Ne Yapıyorsun?
Ben hep o hiçbir fikri olmadığı konularda soru yöneltilen, tahtaya alınan çocuklardandım. Soru öncesi öğretmenle göz göze gelmemek, mümkün olduğunca küçülmek hepimizin olduğu gibi en önemli taktiklerimdendi. Ancak soru bana geldiği, ismimi duyduğum anlar kokulu rüyamdı resmen. Bu anlarda yavaş yavaş, zaman kazana kazana soruyu tekrarlardım. Öncesinde 'Ben mi öğretmenim? Bana mı soruyorsunuz?' seansları yapardım tabi. Birgün tahtada iken yaklaşık 5 metre uzağımda olan cama bakıp 'Aaa öğretmenim annem gelmiş' dediğim bile olmuştu.
Heyecanlandığımda kekelediğim için anneminde ricası ile öğretmenim beni ilkokulda hiçbir zaman tahtaya kaldırmadı, sınıf içerisinde bir soru yöneltmedi. Lisede bir sürü öğretmenim vardı artık, yine üşenmeden her birine durumumu anlattım. Bir öğretmenim hariç hepsi ricamı olumlu karşıladı. O bir öğretmenim (Coğrafya dersimize giriyordu) beni mütemadiyen tahtaya kaldırıyor, soru soruyordu. Daha çok kekelemeye, hatta konuşamamaya dahi başlamıştım. Tüm sınıf özel durumumu öğrenmişti artık bende bu durumla zaman içerisinde barıştım. Bugün bu heyecanı bir şekilde yendiysem ve konuşmalarda daha az tekliyorsam Fatma öğretmenim sayesindedir. Hayatta ise sevgi ile kaybettiksek rahmetle anıyorum.
Tam örtmen sayılmaz ama buna dair muhteşem hikayem var (neye dair yok ki); Geçmiş zaman, kısa bi dönem istanbulda büyük bir ilçede Tütün Denetim Şefiyim (Dr lar bu işi de yapar), kaymakam ilçede sigarayı kesmeye kararlı (RTE sigara karşıtı ya gözüne girmeye çalışıyor köfte) ama terör estiriyor, ceza tamamen kaymakamın inisiyatifinde... bi sigaraya 3x kat ceza yazıyoruz ama hukuka aykırı bşi yok, üst sınırı uyguluyor sadece. Rest - cafe ler pat küt iflas, kapanıyor. Ama büyük bir ilçe ya işletmeci kalın adamlar var. Neyse kaymakam bi gün toplantıya çağırdı bunları, dairenin önü lüx araba dolu. Toplantı odasına doluştuk, U şeklinde masa, kaymakam başında, beni aldı yanına... Ağır bi konuşma yaptı "BU İLÇEDE SİGARA İÇİRMEM ULAN" gibilerinden... Ben olaya hayli fransızım ama :) Olay şöyle devam etti; K: Halkımız istediği zaman şikayet hattını arar, bende cezayı keserim kendinize gelin. (bana döndü) K: Sigara şikayet hattı kaçtı doktor bey BEN: ................... (tütün denetim şefiyim, her yere poster asıyorum, posterde kolum kadar yazıyor numara ama hatırlamıyorum, ulan ben dr um ne işim var tütün denetimiyle) K: Doktor bey?? BEN: Yüzderimnidörtbeş dedim, evet aynen böyle dedim, yuvarladım ağzımda... O anda aklıma geldi, çünkü düşündüm ki biri benim doğru söylediğimi ama onların anlamadığını düşünüp doğru numarayı söyler... Ve öylede oldu :) K: Anlamadım DİĞER MEMUR: 184 efendim K: Evet, 184 , ararlarsa tepenize binerim... Kepazelik resmen kepazelik
Çok ders çalışmayan ama dersi iyi dinleyen bir öğrenciydim. Ders derste öğrenilir klişesinin vücut bulmuş haliydim öğrenciyken. Hocalarım soru sorduğunda doğru cevabı veremesem bile bir şekilde doğruya en yakın cevabı verebiliyor, akıl yürütmelerle, dinlediklerimle cevabı biraz da uzatıp dolandırarak hocalarımı bir şekilde tatmin edebiliyordum.