Rotting Christ ile Watain’in yasak aşk çocuğu
- Albüm Notu
Lucifer’s Child The Order incelemesi | Yunanistan metal sahnesini düşününce aklına ilk Rotting Christ gelen bir dinleyiciyim. Elbette Septicflesh’in varlığını yadsımıyorum, sadece ben Rotting Christ dinleyerek büyüdüm. Lucifer’s Child için Cemiyet’te çıkan haberlerde Rotting Christ gitaristinin black metal grubu deniyordu. Neredeyse 1999’dan beri yaptığı her şeyi yakından takip ettiğim bir grubun 2014 yılında kadrosuna aldığı gitaristi diğer grubuyla yeni albüm çıkartıyordu. Bu duruma kayıtsız kalamazdım!
Lucifer’s Child George Emmanuel (biraz önce bahsi geçen Rotting Christ gitaristi) ve Nightfall’dan (aaa Nightfall diye bir grup vardı dimi?) Stathis Ridis tarafından 2013 yılında kurulmuş ve 2018’in son zamanlarında yayınlanan The Order topluluğun ikinci albümü.
Lucifer’s Child’in The Order ile icra ettiği müziğe değinmeden hemen önce George Emmanuel’in This Is Black Metal’e verdiği röportajdan küçük bir alıntı yapmak istiyorum.
“Rotting Christ gibi uzun soluklu ve sürekli gelişim gösteren bir grupta çalmak büyük bir şans fakat böyle bir grupta görev aldığınızda grubun geçmişine ve üzerine olduğu patikaya saygı duymanız bir zorunluluk”https://thisisblackmetal.com/
The Order’ı dinlerken en çok düşündüğüm şey sanırım bu oldu. Albüm başından sonuna grup üyelerinin diğer gruplarında yapamadıkları şeyleri yaptıkları yer gibi hissettirdi. Bunun en temel sebebi bestelerin Rotting Christ’in 2010 sonrası (ritimler) ve öncesi (melodiler) dönemlerinden bir çok şey barındırıyor fakat sadece bundan ibaret bir durumda kalmıyor oluşu.
Evet Lucifer’s Child sadece Rotting Christ esintisinden ibaret bir topluluk değil! İşin bir de Watain tarafı var ve inanın kendini Rotting Christ kadar hissettiriyor. Lucifer’s Child için Rotting Christ ile Watain’in yasak aşk (ve gayri resmi) çocuğudur diye gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Ya da daha ustruplu ifade etmem gerekirse, Watain’in kuduz vahşiliğiyle Rotting Christ’in kült karanlığının olabilecek en estetik birleşmesi de diyebilirim (ardından da tüm müzik marketlerde derim, çünkü siz buna değersiniz… :P).
Lucifer’s Child inanılmaz karakteristik ya da özgün bir grup değil. Fakat bu The Order’da icra edilen müziğin güzelliğinden bir şey götürmüyor. Yeni albüm duyurusundan beri yayınladıkları tüm şarkıları dikkatle takip ettim ve albümün ilk üç şarkısını çok ama çok sevdiğimi gönül rahatlığıyla söyleyebilirim (Through Fire We Burn’de gayet güzel aslında). Son 10 yılı içinde Rotting Christ’in beni bu kadar etkileyen bir şarkısı sanırım olmadı (Watain’in gene var bir iki tane).
Son paragrafa gelirsek. The Order karanlık atmosferi ve saldırgan tonu içinde esinlendiği topluluklardan bir sürü şey barındıran fakat bunun üstüne daha fazlasını koymaya, kendi karakterini yaratmaya çalışan bir albüm. Ne yazık ki deneysel olduğu, kalıplarını kırmaya çalıştığı anlarda bile bu etki hissediliyor ve ne yazık ki Lucifer’s Child’ın karakteri henüz kendini çok da belli edemiyor. Fakat tüm bunlara rağmen The Order hem çok güzel bir albüm olmayı hem de Lucifer’s Child’in geleceğine dair merak uyandırmayı başarıyor.