Ev cephelerinin ısı yalıtımı, sadece özel kır evi sahipleri arasında değil, aynı zamanda eski binaların kentsel evlerinin elden geçirilmesinde konut ve bakım ofislerinin müteahhitleri tarafından da sıklıkla kullanılan ticari bina sahipleri arasında çok popüler bir prosedürdür.
Dış yapıların bina yalıtımı üzerindeki ana avantajları, binanın iç alanının alanının korunması ve çevrenin sıcaklık farkına bağlı olarak yoğuşma oluşumu sınırının (aksi halde "çiğlenme noktası" olarak adlandırılan) ısı yalıtım katmanının dış katmanına aktarılmasıdır. Düzgün bir şekilde yalıtılmış bir cephede, yoğuşma suyunun hava almasını sağlamak, birikmesini önlemek, yalıtımın içine emilmesini, ısıl yalıtım özelliklerini azaltmak ve küf ve mantarların ortaya çıkması için bir üreme alanı haline gelmesi için hava boşlukları sağlanmalıdır.
Cepheyi ısıtmak için daha
Yapı marketlerinin raflarındaki yalıtım malzemesi çeşitleri oldukça geniştir. Bunlara cam, mineral ve bazalt yün, köpük plastik, polistiren köpük, penoizol, pamuklu ecowool, poliüretan köpük, çeşitli yalıtım sıva karışımları, köpük hücresel cam dahildir. Tüm bu malzemeler farklı ısı yalıtımı ve mukavemet özelliklerine sahiptir ve dış cephe duvarlarında kullanılan malzemeye ve seçilen iş teknolojisine dayanarak dış cephe yalıtımında kullanımlarına ilişkin karar verilmelidir.
Cephe yalıtımı yolları
Evin dış yalıtımı sağlamanın güvenilir ve kanıtlanmış yolları çok değil. Bunların çoğu binanın kendisinin tasarımına, yalıtım çalışması için kullanılan araçlara ve yürütme işinin profesyonellik derecesine bağlıdır.
Bir evi dışarıda ısıtırken genel kural, yalıtımın yanı sıra, seçilen malzemeyle çalışmak için kurallara uygun bir şekilde nem koruması ve buhar bariyeri uygulamasıdır.
Tuğla yalıtım
Bu yöntem aynı zamanda "iyi döşeme" olarak da adlandırılır. Ağırlıklı olarak tuğladan bir ev inşa edilmesi, tuğla döşenmesi, taşıyıcı duvarın kalınlığı ile dış sıra arasında bir boşluk bırakılması aşamasında kullanılır. Bu boşluk, yalıtkan malzeme, örneğin, ecowool veya köpük plastik ile doldurulur, ardından genişletilmiş kil ile doldurulur. Bu yöntemi kullanarak yüz küresinin ve iç kısmın güçlü bir şekilde bağlanması ve belli aralıklarla tuğla pansuman yapılması gerekir.
Cephe yalıtımı çoktan tamamlanmış bir tuğla, monolitik veya blok ev üzerine yapıldığında, çalışma temel birikimi ile başlar. Bu amaçla, yalıtılmış binanın çevresi boyunca, destek temeli boyunca bir hendek açılmıştır. Derinliği, toprak donma seviyesini aşmalı, tercihen mevcut temelle aynı hizada olmalıdır. Açmaya su yalıtımı yapılmış, bir takviye kafesi kurulmuş ve beton dökülmüştür. Cephe üzerindeki duvarların, hafif yüzlü tuğlalardan yapılmış olsalar bile, dikkate değer bir ağırlığa sahip olacağı göz önüne alındığında, çalışmaya devam etmeden önce dökülmüş kaidenin tamamen kurumasını bekleyin.
Yalıtım malzemesi levhaları, metal ve polimerden yapılmış özel dübel çapaları ile yatak duvarına sabitlenir. Ankrajların ortasında yalıtımı sağlayan geniş sıkıştırma platformları vardır. Uzatılmış dübel-ankraj sapları dış duvarda gömülüdür ve yatak ile ön duvarların mekanik bir bağlantısını sağlar. Yalıtım katmanı ve dış duvar arasında bir hava boşluğu sağlamak, yoğuşma oluşumunu önlemek ve en dıştaki tuğla duvarda havalandırma delikleri sağlamak önemlidir. Bunu yapmak mümkün değilse, yalıtımlı malzemenin bir buhar koruyucu film ile örtülmesi zorunludur.
"Islak cephe"
Bu teknoloji, birkaç kat sıvı sıva uygulaması nedeniyle ismini almıştır. Astarlanmış cephe duvarlarında genellikle köpük yangına dayanıklı markalar olan yapıştırılmış yalıtım panelleri bulunur. Ek olarak, yalıtım geniş kapaklı polimer dübellerle sabitlenir. Köşeler ve pencere eşikleri, delikli alüminyum köşeler ile güçlendirilmiştir. Daha sonra yüzey, çatlamayı önlemek için takviye edici fiberglas ağ örgüsüne yapıştırılan yapışkan bileşimi ile kaplanır. Tutkal kuruduktan sonra, cephe su geçirmez koruyucu bir sıva veya polimer tabakası ile kaplanır. Bir sonraki aşama dekoratif sıvadır.
Perde duvar
Bu yalıtım yöntemine "havalandırmalı cephe" de denir. Temelleri evin çevresine sert bir metal çerçevenin yerleştirilmesidir. Çerçevenin profili, galvanizli alüminyum veya çelik olabilir. Isı yalıtımlı bir malzeme, rüzgar geçirmez, buhar geçirgen bir zar ile kaplanmış olan dübellerle destek duvarına sabitlenir. Daha sonra, porselen fayans veya metal kaplamalı metal kaplama panelleri çerçevenin dış sabitleme elemanlarına yerleştirilir. Bu durumda, ek yerlerinin ve dikişlerin sızdırmazlığı gerçekleştirilmez ve hava, dış deri ile yalıtım arasında serbestçe dolaşarak, kondensat oluşumunu önler.
Klinker Termopaneller
Bu tip yalıtım malzemesi, sert polistiren köpük veya poliüretan köpük panellerdir ve dışta klinker karolarla birliktedir. Bu paneller doğrudan yatak duvarına monte edilir ve vida veya dübel-çivi ile sabitlenir.
Ek olarak, iç yüzeye çimento veya tutkal uygulanır. Kurulum, binanın sol alt köşesinden satır halinde yapılır. Paneller arasındaki boşluklar poliüretan köpükle ve üst kısımlarda dona karşı dirençli harçla doldurulur. Yapının tamamlanmasından sonra, binanın dış kısmı, “iyi duvarcılık” yöntemi kullanılarak yalıtıldığından farklı değildir, malzemelerin maliyeti ve işin süresi çok daha düşüktür.
"Siding" altında Isınma
Binanın cephesinin dış cephe kaplaması ile bitirilmesi planlandığında çeşitli taş veya cam yünü türleri, polistiren köpük, polistiren köpük ve hatta haddelenmiş malzemeler yalıtım işlevi görebilir. İkincisi durumunda, bunlar doğrudan duvarlara tutturulur ve daha sonra çıta sandıklarına doğru bastırılır. Eğer yoğun bir yalıtım malzemesi kullanılırsa, kafes çerçeve ilk önce, yalıtım levhalarının sıkıca ekleneceği hücrelerin içine oluşturulur. Ek olarak, yalıtım çanak şeklindeki kapaklarla dübellerle sabitlenir ve tüm bağlantılar montaj bandı ile yapıştırılır.
Ön koşul, buhar bariyer izolasyonunun sağlanmasıdır. Kütük ve tuğla evler için, yalıtım malzemesini yerleştirmeden önce duvara bir buhar bariyeri döşenmelidir.
Çerçeve ızgarasının üstünde, izolasyonla doldurulmuş, nem ve rüzgar geçirmez olarak monte edilmiştir. Ardından, koruyucu zarları bastıran ve dış cephe kaplaması için bir taban görevi görecek olan ince bir çubuktan bir karşı kafes oluşturulur. İkinci ızgaraların başka bir işlevi, cephe kaplaması ile yalıtım arasında bir havalandırma boşluğu oluşturulmasıdır. Serbest hava sirkülasyonunun sağlanması, nemli bir ortamda iyi gelişen küf ve küf oluşumunu önlemek için bir önkoşuldur.