Çocuklar için bir tatil dönemi daha geliyor. Bazılarımız başından sonuna programını yaptı, bazılarımız ise programlanmaya çalışıyor. Yoğun tempoda çalışan ebeveynler için tatil dönemi bazen sancılı olabiliyor.
Çocukları onlar işteyken ne yapacak? Kiminle birlikte vakit geçirecekler? İşten ne kadar ayrı kalabilirler? Kalsalar da iki hafta boyunca çocukları nasıl oyalayacaklar? (daha&helliip;)
Senenin son günlerine yaklaşırken, kendimi her geçen yıl daha çok anneannem gibi hisseder oldum. Neden mi? Çünkü bir sonraki sene için dileklerim giderek kendim için olmaktansa, etrafım ve ülkem için olmaya başladı. İlk etapta ailem ve yakınlarım için sağlık dilerken, hemen ardından ülkem için dilekler dökülüyor dudaklarımın arasından. (daha&helliip;)
Bu haftasonu İstanbul’da yine birbirinden güzel etkinlikler ve atölyeler var.
Her böyle yazdığımda diğer şehirlerdeki etkinliklerden bahsedebilsem diye düşünüyorum, yazılanları eksik buluyorum. Kendi kendimi eleştiriyorum. Ama yetişemiyorum. Bu gerçekten böyle. Maalesef. O nedenle, gönüllü “0 km.Bızdıklar” kültür elçisi olmak isteyenler şehirlerinde olanları benimle paylaşırlarsa seve seve yer veririm 🙂 (daha&helliip;)
Birkaç gün önce “0 km.Bızdıklar” elçimiz sevgili Mine Küçük ile sanat dolu birkaç saat geçirdim. Karaköy’de sevimli bir yerde içilen bir kahvenin ardından, İKSV’nin düzenlediği 2.Tasarım Bienali’ne gittik. Karaköy Rum Okulu’na İstanbul Bienali’nde gittiğimde çok etkilenmiştim. Yüksek tavanlı, ahşap merdivenli, kend içinde sanatsal bir okul burası. (daha&helliip;)
Okul hayatını takiben, profesyonel iş dünyasında sevdiğim ve beni heyecanlandıran konularda çalışmaya özen gösterdim.Belki de bu nedenle çalıştığım firmaları ve bu firmalardaki görevimi hep sevdim. İşime olan “aşkımın” azalması, yaptıklarımın bana heyecan vermemesi hâlinde ise, farklı bir adım atmanın zamanı geldiğini anlıyordum.
Yaş ilerledikçe, “çocuklu anne” şapkamı takmam ve minik bebeğim için iş hayatına ara verme kararıyla birlikte, donanımlı, fakat bir şekilde birikimlerini, becerilerini kullanamayan pek çok anne ile tanıştım. Bir kısmı kendilerini çocuklarına ve ev hayatına kanalize etmekten mutluyken, büyük bir kısmının aslında içi kıpır kıpırdı. (daha&helliip;)
Veeee bir kitap fuarı daha başlıyor. 8-16 Kasım tarihleri arasında Beylikdüzü TÜYAP Kitap Fuarı’nı kitap kokusu, kitap konusu, hikâyeler, anılar, pek çok etkinlik, pek çok imza saati dolduracak.
Toplamda 850 yerli-yabancı yayınevi ve 270 adet etkinlik olacak! Düşünsenize… İsteseniz de hepsine yetişemezsiniz. (daha&helliip;)
Geçenlerde kızıcık ile gayet felsefi bir konu hakkında tartışıyorduk: Bir insanın beynini tamamiyle boşaltması mümkün müdür?
Yani beş dakika için bile olsa, hiçbir şey düşünmeden öylesine kalakalma hâlini istemli bir şekilde yapabilir miyiz?
Sizce hangimiz bunun yapılabileceğini iddia ediyordu? (daha&helliip;)
Geçenlerde bir arkadaşımla sohbet ediyorduk. Çocukları okul dışı etkinliklere, örneğin spora, sanata ne ölçüde yönlendirmek gerekir, istemeyen çocuğu ne kadar zorlamak doğrudur diye.
Bana göre birkaç gerçek deneme sonrasında ciddi bir isteksizlik varsa, kasmayıp mutlu olduğu başka bir alan denenebilir. Gerçi yüzmede anne-baba olarak kızıcığın ağlamalarını takmayıp, oldukça küçük bir yaşta yüzme okuluna götürüyorduk. Aile büyükleri bize deli gözüyle bakıyor, minicik Maya için üzülüyorlardı. Fakat konu yüzme olunca bizim için öncelikli olan güvenlikti. Yüzmeyi bilmesinin yaşamsal bir önemi vardı. (daha&helliip;)
Şu ara yazılarda Çeşme ağırlıklı gidiyorum ama inanın her bahsettiğim mekân ya da insan, senelerdir beni etkiliyor. Lisa Corti – Alaçatı’nın sahibi (markanın Türkiye Temsilcisi) Carolina Okman ve o alımlı, hoş annesi ile sanırım ilk defa dört sene önce sevgili Funda Taboğlu (Taşhan Alaçatı) sayesinde tanıştım.
İçeriye ilk girdiğimde bir renk cümbüşüyle karşılaştığımı ve hafifçe aptallaştığımı hatırlıyorum! Nereye bakacağımı şaşırmış, neyi elime alıp inceleyeceğimi bilememiştim. Sonrasında defalarca bu dükkâna gittim. (daha&helliip;)