Rahatsızlığım nedeni ile yazamadığım, 23 Nisan gününe ait yazımı bir kaç gün geçmiş de olsa, bu gün yazıyorum. Bu özel gün yaşımız kaç olursa olsun, hepimiz için hatıralarla doludur ve yaşamımızın unutulmazları arasındadır.
23 Nisan çocukluğumdaki bayramlar şimdiki gibi zoraki değildi tüm aileler çocuklarıyla birlikte kutlarındı. Mesela, ilk 23 Nisan Bayramlarını hiç unutamam. Çünkü grafon kağıdından annemin bana şiir okurken giymem için yapıştırarak diktiği elbise annem sakın ıslatma ıslatırsan elbisen yırtılır diye tembihlerini unutamam sabaha kadar yağmur yağmaması için dua edişini köyde okudum ilk okulu 23 Nisanın önemini anlatırdı öğretmenimiz pür dikkat dinlerdik ailelerde katılırdı kutlamalara yaşlılarımız bize okulun çocuklarına şeker bisküvi arasına sıkıştırılmış lokum dağıtırdı öyle lezzetli gelirdi ki, hala tadı damağımda şiirler okunur çuval yumurtla yarışı yapılırdı kazananlara küçük hediyeler verilirdi çok mutluyduk simdi değişti bayramlar eski tadı yok artık mesela okulları temsilen bir gurup öğrenci meydanlarda kutluyor peki okulların içinde kapalı kalan bu çocukların duygularını okuldaki sınıflardan seçilen çocuklarımı taşıyacaklar neden milli bayramlarımız çocukluğumuzdaki gibi kutlanmıyor cumen kazanılması gererken duygular geleceğimizi emanet edeceğimiz geleceğin yöneticileri milli duygulardan yoksun yetiştiriliyor yirmi üç nisanın cumhuriyet bayramının 19 Mayısın önemini anlatamasak eksik kalırız bize bu ülkeyi emanet edenlere borçluyuz bu ülkede yaşayan herkes 23 nisanı çocuk bayramını borçludur onlara armağan edilen bu bayramı onlara anlatamasak yaşatamasak bize kırılırlar geleceklerini elerinden aldığımız için sorgularlar grafon kağıdından yapılan elbisemi hiç unutmadım çünkü öğretmenim bana 23 nisanın benim bayramım olduğunu öğretmişti 23 nisan egemenlik bayramı tüm ülkemize kutlu olsun iyi ki bu bayramı yaşıyoruz dünyada çocuklarına en güzel hediyeyi armağan eden Atatürk ve silâh arkadaşlarına binlerce teşekkürler.