İtalya’nın Reggio Emilia kasabasında annelerin, babaların hatta tüm kasabanın çocuklar için en güzeli hayal etmesi ile başlar Reggio Emilia yolculuğu.
Malaguzzi isimli eğitimci önderliğinde farklı kuramları inceler ve okullarında hayata geçirmeye karar verirler. Reggio Emilia ‘nın temelinde çocuk bir başkahramandır. Bütün çocuklar öğrenme sürecinde gereken merak ve ilgiye; çevre faktörünün getirdiği her şeyle başa çıkma potansiyeline sahiptir.
Çocuk iş birliğine açıktır.Eğitim,her bir çocuğun çevresinden soyutlarak değil,diğer çocuklarla,aileyle,öğretmenlerle ve toplumla ilişkili olarak değerlendirmek zorundadır(Gandini,1993). Çocuk iletişim kurar. Bu yöntem sözcükler, hareket, boyama, resim yapma, inşa etme, heykel ve gölge oyunu, kolaj, drama oyunu ve sembolik temsillere odaklanarak çocuğun zihinsel gelişimini destekler ve çocuğun iletişimini, simgesel becerilerini ve yaratılığını şaşırtıcı düzeylerde güçlendirir (Edwards ve ark.1993).