Dünden devam
İkiz Çam dolayındaki Türkmen atlıları karanlığın basması ile geriden gelen Haçlıların miktarını ve geliş yollarını bilemedikleri ve tuzağa düşmekten çekindikleri için Kızık Beli’ndeki arkadaşlarına ulaştılar. Birlikte Khonas Dağı yamaçlarına çekildiler. Gecenin ayazında Kızık Beli sarplıklarında savaşmak kendileri için doğru olmazdı.
Kralın ne zaman ve nasıl Kızıl Yazı’daki öncü birliğe ulaştığı görülemedi, bilinemedi. Leodikya’dan bu yana sevk edilen Haçlı ordusunun yarısı Kızık Beli’nde telef olmuş, ağırlıkların neredeyse tamamı yok olmuş durumdaydı. Birkaç güne kadar eğer yiyecek ve su tedarik edilemezse Haçlı ordusu açlıktan kırılırdı. Bu yüzden Kral Sanluviz, vakit kaybetmeyi doğru bulmuyor, bir an önce Antaliya’ya ulaşmak istiyordu.
Haçlılarının elinden kurtarılan kadın
ALPKIZLAR, kendilerine verilen görevi titizlikle ve ustaca yerine getirmişler, akşam karanlığı ve ayaz bastırmadan düze inmeyi düşündüler. Alpkızlarbaşı Gökçen Hatun kızların hepsinin sırtlarını sıvazlayarak tebrik etti.
-Kızlar, iyi iş çıkardık. Verilen görevi aksatmadan harfiyen uyguladık. Hepiniz Türk kadınına yakışır bir tutum sergilediniz. İki gündür soğukla mücadele etmemize rağmen hiçbiriniz en ufak bir bezginlik göstermediniz. Erlerimizin yanına yüz akıyla çıkacağız inşallah. Hepinize teşekkür ederim.
-Bizler de size teşekkür ederiz, Gökçen Ana...
Düşmeden, yuvarlanmadan kayalar, buzlu koyaklar arasından, dar yolaklardan ve zaman zaman gelirken açtıkları çığırtlardan geçerek Kartal arkasındaki düzlüğe ulaştılar. Bundan sonraki yolları nispeten kolaydı. Kuytuya düşünce Khonas’ın başındaki sert rüzgârdan da kurtulmuşlardı.
Erikli’yi Kavak Yaylasından ayıran Hasret sırtlarına geldiklerinde Erikli’nin alt ucundaki düzlükte bir takım atlı zuhur etti. Atlıların üzerlerindeki metal zırhlar akşam güneşinin etkisi ile parlıyordu. Anladılar ki Haçlı süvarileri. Gidiş yönlerine bakınca Sarp Yol sırtlarında bir Türkmen çobanı veya obasının sürülerinin öte yakaya aşmakta olduğunu gördüler. Demek ki bu Haçlı sürüsü Türkmen obasının sürüsünü ele geçirmek niyetindeler.
Alpkızlar, ince yaylarına yaslandılar, sadaklarından biri yedek ikişer ince yay çekip Türkmen obasının kaybolduğu tepeye at teptiler. Yedeklerdeki atlar ve katırlar mollalarla bana kaldı. Arkalarından biz de Erikli sırtlarına doğru yöneldik. Biz daha ovanın ortasına varmadan alpkızlar tepeyi tutmuşlardı bile. Tepenin ardında kayboldular. Biz silahsızdık. Haçlılar dönerlerse hâlimiz haraptı. Bu yüzden biraz yavaşlattım, arkadaşları. Alpkızların takip ettiği yol biraz tehlikeli göründü gözüme. Biraz daha aşağılara doğru inip Haçlıların geçtiği yolu takip etmek istedim. Arkadaşlar itiraz etmelerine rağmen kararımdan caymadım. Çok geçmeden Alpkızların kayboldukları tepeden göründüklerini ve bize doğru at sürdüklerini gördüm. Duraladık. Geldiler.
Meğerse Erikli sırtlarından aşan sürü aldatmaca imiş. Frankların yiyecek tedariki ile buralardaki obalara dalanacaklarını düşünen Alp Karaca Ay Gazi Bey, tuzak kurdurmuş. Haçlılar tepede görününce Erikli Sırtlarından Sarp Yol aşağılarına bir sürü kaydırılmasını ve orada mevzilenmiş bulunan alpların gelen Frankları gafil avlaması düşünülmüş. Ve düşünülen aynı ile vaki olmuş. Kızıl Yazı’da kamp kuran arkadaşlarına semiz Türkmen koyunu götürmeyi planlayan yüz üzerindeki Frank süvarisi Sarp Yol başında koyun gibi boğazlanmış. DEVAM EDECEK