Kuzey Kafkasya İskitleri
Kuzey Kafkasya İskitleri
Araştırma ekibimiz 2012’den bu yana, Kuzey Kafkasya’da (Stavropol Bölgesi) Rus-Alman arkeolojik keşif gezisinde, Rus tarafındaki yönetmen A. B. Belinsky ve G. Partzinger ve A. Gass’ın öncülüğünde Heritage State Unitary Enterprise ile çalıştı Alman Planlanan pek çok eser arasında, yeni bir yol bulmak ve yeni anıtlar görmek için her fırsatı kullandık. Bunlardan biri, Stavropol Bölgesi’nin doğusunda, Nogai bozkırlarında Zunkar-2 mezar alanıydı.
Nekropolün ilk izlenimi belirsizdi – tekrar Yedi Nehirleri’nde, ünlü mezarlıktaki İssyk’teki sanki deja vu hissi vardı; tamamlanma uğruna, sadece Zailiysky Alatau dağ silsilesi eksikti. Ancak, 2014 baharına kadar Nogai Bozkırında okumak için seyahat ettiler.
Zunkar-2, kuzey-güney hattında yer alan ve beş ila dokuz kurgan içeren üç kurgan zincirinden oluşmaktadır. Küçük bir kot üzerinde yer alan toprakları, ilkbahar taşkınları döneminde erimiş sudan korunmaktadır. Kuzeyden, nekropol, daha önce küçük olan ve şimdi tamamen gömülmüş mezar höyükleri olan ekilebilir alanlarla sınırlıdır. Bozkır ve ekilebilir arazi sınırı boyunca, manyetometre sinyalinden büyük manyetik girişime neden olan bir güç iletim hattı gerildi, böylece 30-50 m çapında ve bir küçük olan üç sıra da dahil olmak üzere mezarlığın güney kısmı incelenebildi.
Nekropolün magnetogramı büyük höyüklerin etrafındaki hendeklerin, ek küçük höyüklerin ve bilinmeyen doğadaki deliklerin varlığını göstermiştir. Kazakistan’ın batısındaki benzer yapılara çok benzeyen büyük höyüklerin güneyindeki dikdörtgen yapılar özellikle ilgi çekiyordu. Her ne kadar Aktobe bölgesindeki anıt alanlardan Kuzey-Doğu Kafkasya topraklarından benzer yapıların bir dizi dışsal farklılığına dikkat etmek gerekir. Zunkar-2 dikdörtgen yapıları çok daha küçüktü (10 x 15 m ve 10 x 20 m büyüklüğünde) ve batı-doğu hattında, yani höyük boyunca, Turt-Both ve Besoba’da olduğu gibi yöneldiler.
Zunkar-2 nekropolünün büyük höyüklerinin etrafındaki arama çukurları veya kesimleri henüz yapılmamıştır, bu nedenle, bu höyüklerin çevresinin alt dikdörtgen yapılarının Batı Kazakistan’ın Saki höyüklerindeki ritüel alanlara tamamen karşılık geldiği açıkça ifade edilemez. Aynı sebepten ötürü, bu yapıların höyüklerle aynı zamanda yapıldığı söylenemez. Ancak keşifleri, geniş bir höyüğün çevresindeki ortak form ve konumlarının ortaya konması, Nogai bozkırlarında erken Demir Çağı’nın antik göçebelerinin dini kavramlarının ve Batı Kazakistan’ın bozkırlarının aynı olduğu ve benzer cenaze ve ayinlerin uygulandığı fikrini ortaya koyuyor. Beğenin ya da beğenmeyin, sadece Zunkar-2 nekropolünün höyüklerinin çevresinin kazılmasından sonra öğrenebiliriz.
Ve böylece, tüm Avrasya bozkır kuşağı bölgesi boyunca, Tuva’dan Kuzey Kafkasya’ya kadar, hemen hemen her nekropolde, İskit ve Saka kültürünün eski göçebe elitlerinin elekleri ile aktif dini ve dini faaliyetlerin büyük kurganlarının izlerini düzelttik. . Bozkır ve orman-bozkır Avrasyası boyunca, Scythian döneminin herhangi bir büyük höyüğünün etrafındaki “yoğun” ritüel kullanımın bir bölümü olması gerektiği varsayılabilir.
Bu varsayımın açık bir onayı, 2012 yılında yapılan Vinogradny mezar zemininin (Stavropol Bölgesi) jeofizik ölçümlerinin sonuçlarıydı. Üzüm 1, bir büyük (yükseklik 5.4 m; çap 58 m) ve en az 14 küçük höyükten oluşur. Mezar toprağının tamamı modern bir ekilebilir arazide bulunduğundan, sadece büyük bir höyük sağlam kalırken, etraftaki hendek ve ayağı da önemli ölçüde hasar görmüştür.
Mezar toprağının magnetogramı şaşırtıcı sonuçlar vermiştir: yalnızca kurganın çevresindeki tüm alanın, çevrenin cisimleri ve yapıları ile yoğun bir şekilde “inşa edildiği” ve genel olarak 5.2 hektarlık bir alana sahip olan tüm mezar toprağının toprakları olduğu ortaya çıkmıştır! Yüzeyde görünmeyen çok sayıda küçük höyük, daha büyük höyüklere hendekler ile yarım daire biçimli uzantılar, çukurlar, tek mezarlar, at nalı ve bilinmeyen amaçlı yuvarlatılmış yapılar, ayrıca içinde birbirine bağlanan ve içinde katakomplar ile bir çeşit çit oluşturan bir hendek sistemi Alanlov zamanının mezarlarıyla Kislovodsk depresyonu toprakları üzerinde paralelliklere sahiptir (Korobov et al., 2014). Yapıların bazıları, organik madde, kül ve odun kömürü ile dolu yulaf olarak tanımlanmıştır.
Bu hendeklerde yanmış ateş ya da sadece bu magnetogramlara dayanarak imkansızdır. Radyokarbon tarihlemesi, bu yapılardan en az birinin – at nalı şeklindeki bir hendek – Kuzey Kafkasya tarihinin İskit döneminde, onu geniş bir mezar höyüğüne bağladığını göstermektedir.
Kalan dini ve mezar yapılarının inşası zamanı gelince, kazı yapmadan yargılamak zordur. Bunun tek istisnası, nekropolün güney yarısındaki bir uzantıya sahip olan höyüğün merkezi mezarı, İ.Ö. e. Bu nedenle, erken Tunç Çağı’ndan (Maikop kültürü) Erken Demir Çağı’na (İskit dönemi) kadar uzanan ve muhtemelen Orta Çağ’da sona eren (Alan kültürü) cenaze anma kültüyle ilgili açıkça sınırlı bir alanın ritüel kullanımının bir resmi sunulmaktadır.
Bununla birlikte, Kurgan’ın çevresinin tamamen farklı bir kullanımı, Üzüm 1’den sadece 3 km uzaklıkta bulunan Üzüm 2 nekropolünde bulundu. Bu iki mezarlık görünüşte çok benzer, sadece Üzüm 2 yaklaşık 80 sıra içerir ve “kraliyet” höyüğü daha büyüktür. Bu nekropolde jeofizik çalışmalara başlayarak, Üzüm 1’de elde edilen sonuçları geçmeyi umduk. Ancak, hendeklerin geniş bir höyük etrafındaki açık bir taslak ve onu sınırlayan sürülmüş bir şaft dışında, höyüğün çevresi neredeyse höyüğün çevresi “ boş. ” Budennovsk’ın doğusundaki Vladimirovka mezarlığının büyük höyüğünün çevresi aynı “boş” olduğu ortaya çıktı.
Böylece, Kuzey Kafkasya topraklarında, büyük kurganların kurgan bölgesi çevresinde iki farklı ritüel kullanım türü ortaya çıkarılmıştır. Bunun, gömülenlerin farklı toplumsal statülerinden, yaş ve cinsiyet farklılıklarından veya kronolojik değilse de farklı kültürlerden mi kaynaklandığına bakılmaksızın, kazı yapılmadan ilişki kurmak imkansızdır. Yıllarca çalışmamıza rağmen hala en başındayız ve Avrasya’nın sonsuz bozkırlarında İskit barikatları sırlarını korumaya devam ediyor …
Belinsky, A.B., Parzinger, G., Gass, A., Fassbinder, Y. Kuzey Kafkasya’nın erken Demir Çağı büyük höyükleri ve manyetometri kullanarak çevreleriyle ilgili çalışmalar. IV (XX) Tüm Rusya. Kazan’daki Arkeoloji Kongresi, 2014. Kazan: Anavatan, 2014. T. 2. S. 83–87.
Bidzilia V.I., Polin S.V. Gayman’ın mezarının İskit kralı el arabası. Kiev: Skif Yayınevi, 2012. 752 s.
Veselovsky N.I. Kazı üretiminde kullanılan teknikler üzerine not / / Tr. 1908 tarihli XIV Arkeoloji Kongresi. M.: G. Lissner ve D. Sobko’nun basım evi, 1911. V. 3. S. 99.
Gass A. Güney Doğu Yedi Nehirlerinin erken Demir Çağı anıtlarının jeoarkeolojik veriler ışığında incelenmesi problemine // Arkeoloji, etnografya ve Avrasya antropolojisi. 2011. № 3 (47). Sayfa 57-69.
Korobov D.S., Malashev V.Yu., Fassbinder J. Kislovodsk // XIA yakınlarındaki Levodokumsky 1 mezar höyüğündeki kazıların ön sonuçları. 2014. No. 232. S. 120–135.
Mozolevski B. N., Pauline S. V. İskit Gerroslerinin höyükleri IV. MÖ. e. Kiev: Yayınevi Stilos, 2005. 599 s.
Unugunov KV, Parzinger H., Nagler A., Tuva’daki Fürstenkurgan Aržan 2. Eurasien Arkeolojisi 26. Steppenvölker Eurasiens 3. Mainz am Rhein: Verlag Philipp von Zabern, 2010.
Fassbinder JWE, Geophysikalische Prospektionsmethoden – Chancen für das archäologische Erbe // Toccare – Toccare olmayan. ICOMOS. Hefte des Deutschen Nationalkomitees. München: Siegl, 2009. Cilt. 47. S. 8-30.
Nagler A. Grabanlagen der frühen Eurasischen’deki Nomaden. Steppe im 1. Jahrtausend v. Chr. // Unbekanntes Kasachstan. Archäologie im Herzen Asiens. Kat. der Ausst. Des Deutschen Bergbau-Müzeler Bochum vom 26. Januar bis zum 30. Juni 2013. Bd. II. Bochum: DBM, 2013. S. 609-620.
Parzinger H. Die Reiternomaden der Skythenzeit içinde eurasischen Bozkır // Unbekanntes Kasachstan. Archäologie im Herzen Asiens. Kat. der Ausst. Des Deutschen Bergbau-Müzeler Bochum vom 26. Januar bis zum 30. Juni 2013. Bd. II. Bochum: DBM, 2013. S. 539-553.
Polin S., Daragan M. Das Prunkgrab Alexandropol’-Kurgan. Vorbericht über die Jahren den Untersuchungen 2004–2009 // Eurasia Antiqua. 2011. N 17. S. 189-214.