Borç tavanı hakkında endişelenmeye başlamanın zamanı geldi.
Federal hükümet, Hazine’nin tüm faturalarını ödeyemeyeceği borçlanma kredi limitine doğru ilerliyor.
Sonuçlar gerçekten felaketle sonuçlanabilir – küresel bir mali çöküş – veya yalnızca zarar verici olabilir: faiz oranlarında bir sıçrama, düşen bir borsa ve daha olası bir durgunluk.
Geçen hafta Hazine Bakanı Janet L. Yellen, paranın tükendiği “X Date”in 1 Haziran gibi erken gelebileceğini söyledi.
Sorun elbette siyaset.
Başkan Biden, tıpkı Başkan Trump Beyaz Saray’dayken üç kez yaptığı gibi, Kongre’nin borç tavanını önemli koşullar olmadan kaldırmasını istiyor. Ancak Meclis’teki yeni Cumhuriyetçi çoğunluk, Biden’ı derin harcama kesintilerini kabul etmeye ve en sevdiği programlardan bazılarını rafa kaldırmaya zorlamak istiyor.
Biden Cuma günü “Borç rehinini tutmaya çalışıyorlar” diye şikayet etti.
Cumhuriyetçiler de H kelimesini kullandılar.
Senato Azınlık Lideri Mitch McConnell (R-Ky.), önceki bir borç krizinden sonra “Fidye ödemeye değer bir rehine” dedi.
Her iki taraf da feci bir temerrüde düşmekten kaçınmaya kararlı oldukları konusunda ısrar ediyor. Ancak borç tavanı üzerinde tavuk oynamak, terörün nükleer dengesi gibidir: Her iki taraf da bir yangın istemez, ancak kolayca bir tanesine rastlayabilirler.
Siyasi kutuplaşma sorunu çözmeyi zorlaştırdı. Meclis Sözcüsü Kevin McCarthy (R-Bakersfield), her koşulda borç tavanının yükseltilmesine uzun süredir karşı çıkan katı Freedom Caucus sayesinde bu göreve geldi.
Teorik olarak, bu sorunu çözmenin pek çok yolu var – son on yılda borç tavanı yedi kez yükseltildi – ancak çoğu, her iki tarafın da sancılı tavizler vermesini gerektiriyor.
“Borç tavanı savaşı böbrek taşı gibidir. Onu geçeceksin; Cook Politik Raporu’nun editörü Amy Walter, kıdemli bir lobiciden alıntı yaparak, “Bu sadece ne kadar acı verici olacağıyla ilgili bir soru,” dedi.
Geçen ay, Meclis Cumhuriyetçileri bir açılış teklifinde anlaştılar: Demokratlar savunma dışı harcamaları (Sosyal Güvenlik ve Medicare hariç) tahminen %22 oranında kesmeyi kabul ederse borç tavanını bir yıllığına yükseltmeyi teklif ettiler, bu olağanüstü derecede derin bir azalma.
Biden, harcama kesintileri konusunda pazarlık yapmayı teklif etti, ancak GOP borç tavanını rehin tuttuğu sürece pazarlık yapmayacağını söylüyor. Bununla birlikte, Meclisi Cumhuriyetçiler kontrol ettiği ve Senato’nun neredeyse yarısını oluşturduğu için çok az seçeneği var.
Görüşmelerin Salı günü Beyaz Saray’da başlaması planlanıyor. İki taraf da hızlı bir anlaşma beklemiyor.
Biden, Demokratların hem Meclis’te hem de Senato’da çoğunluğa sahip olduğu son iki yılda yürürlüğe koyduğu iddialı yerel programları korumak istiyor. Cumhuriyetçiler, temiz enerji, öğrenci kredisi yardımı ve Medicaid genişlemesi dahil olmak üzere bu programların birçoğunu rafa kaldırmak istiyor. GOP ayrıca, federal açığı artırma gibi ters bir etkiye sahip olacak olan İç Gelir Servisi için finansmanı kesmek istiyor.
Birkaç olası çözüm vardır.
Cumhuriyetçiler, ciddi bütçe müzakereleri karşılığında borç tavanını yükseltmeyi kabul edebilirler. Ancak Freedom Caucus bu sonucu çoktan reddetti ve üyeleri kaçarsa McCarthy başkanlığı kaybedebilir.
İki taraf aradaki farkı bölebilir: Bütçe müzakereleri başladıktan sonra, genel harcama seviyeleri üzerinde bir anlaşmayla başlayarak borç limitini yükseltin. Ancak hem Demokrat liderliğindeki Senato’dan hem de Cumhuriyetçi liderliğindeki Meclis’ten geçebilecek bir anlaşmaya varmak yine de zor olacak.
McCarthy ile görüşmeler çıkmaza girerse Biden, McConnell ile bir anlaşma yapmaya çalışabilir. 2011’de, o zamanki Başkan Yardımcısı Biden ve Senato Cumhuriyetçi lideri bir uzlaşmaya vardığında olan buydu.
Ancak McConnell, McCarthy ve Cumhuriyetçilerin liderliği ele alması gerektiğini söyledi.
Belki de büyük olasılıkla, iki taraf daha fazla zamana ihtiyaçları olduğuna karar verebilir ve müzakereler devam ederken borç tavanını kaldırabilir.
Bir başkanlık kampanyası sürerken, bu manevralar aynı zamanda bir şeyler ters giderse kimin suçlanacağıyla ilgili.
Her iki taraf da halkın kendi tarafında olduğunu iddia ediyor. İkisi de yarı haklı. Cumhuriyetçiler, çoğu seçmenin ulusal borcu artırmak istemediğine dikkat çekiyor ve bu doğru. Ancak Demokratlar, seçmenlerin çoğunun GOP’un önerdiği derin harcama kesintilerinden hoşlanmadığına dikkat çekiyor – bu da doğru.
A Washington Post-ABC News anketi Geçen hafta çarpıcı bir şekilde simetrik bir yanıt buldu, Demokratların %78’i hükümetin borcunu ödememesi durumunda Cumhuriyetçileri suçlayacaklarını ve Cumhuriyetçilerin %78’i Biden’ı suçlayacaklarını söyledi. Bağımsızlar bölünmüştü, ancak biraz daha GOP’u suçlama eğilimindeydiler.
Eksik bir faktör: Wall Street ve iş dünyası konuya ağırlık vermedi. Demokrat bir yardımcı bana “Her şeyin yoluna gireceğini varsayıyorlar” dedi.
Bu, geçmiş borç tavanı savaşları için geçerliydi – üçü Trump yönetimi sırasında ve en az altısı Obama yönetimi sırasında.
Ancak bu, uzlaşmayı reddederek güç kazanan – özellikle sağdaki – daha fazla Kongre üyesinin olduğu, daha kutuplaşmış bir dönem.
Çıkmazı çözmek, güvenilir bir şekilde ölçülmemiş iki meta olan McCarthy’nin bilgeliğine ve cesaretine bağlı olabilir. İki partili bir anlaşma yapıcı olarak çok az deneyimi var.
Yanlış adım atma ve yanlış hesaplama şansı daha yüksektir.
Bu, feci bir temerrüt veya zarar verici bir temerrüde yakın olma şansını eskisinden çok daha fazla yapar.
Kaynak : https://www.latimes.com/politics/story/2023-05-07/mcmanus-column-its-time-to-start-worrying-about-the-debt-ceiling