Özel diyaliz merkezinde şoför olarak çalışan 42 yaşındaki Çokluk, yakalandığı hastalık yüzünden bir yıl içerisinde 105 kilodan 70 kiloya düştü. Kilo kaybının yanı sıra halsizlik ve güç kaybı yaşayan Çokluk, kendi işlerini görmekte dahi sıkıntı çeker hale geldi.
Sağlıklıyken çalıştığı kurumdaki yatalak diyaliz hastalarını sedyeyle veya tekerlekli sandalyeyle taşıyan Çokluk, ilerleyen hastalığı nedeniyle şu an 3, 7 ve 10 yaşlarındaki çocuklarını kucağına alamıyor.
İlik nakli için önce ailesinde kök hücre taraması yapılan ancak uyumlu ilik bulunamayınca yaklaşık 6 ay önce Türkiye Kök Hücre Koordinasyon Merkezi'ne (TÜRKKÖK) başvuru yapan Çokluk, hayatını kurtaracak ve onu çocuklarına bağışlayacak uygun iliğin bulunmasını bekliyor.
Çokluk, AA muhabirine, sağlıklı günlerini çok özlediğini ve bir an önce uygun iliğin bulunmasını umut ettiğini söyledi.
En büyük hayalinin çok sevdiği çocuklarıyla eskisi gibi parka gidebilmek ve onlarla zaman geçirmek olduğunu belirten Çokluk, "Çocuklarımı bile taşıyamıyorum, onlarla oyun oynayamıyorum. Sağlığıma kavuştuğumda yapacağım ilk şey çocuklarımı kucağıma almak ve onlarla oynamak olacak. Yatakta yatmak var bir de dışarıda çalışıp normal sosyal bir hayat yaşamak var ve şimdi hiçbir sosyalleşmem yok. Ben daha önce 105 kiloydum ve çok güçlüydüm. Şu anda 70 kiloyum, yaklaşık 30-35 kilo kaybettim." dedi.
Hastalığının nadir görülen bir tür olduğunu aktaran Çokluk, "Bunun tek çaresi ilik nakli başka çaresi yok." ifadesini kullandı.
- "Sadece eşim için değil bütün ilik bekleyenler için bir umut ışığı olun"
Çokluk'un 11 yıllık eşi Semire Çokluk (32) ise çok sevdiği kocasını bir an olsun yalnız bırakmadığını belirtti.
Gözyaşları içinde eşinin sağlığına kavuşmasını bekleyen Çokluk, "TÜRKKÖK başvurumuzu yaptık, uygun ilik için tarama yapıldı halen bekliyoruz. Durum git gide ağırlaşıyor, eşim sürekli kilo kaybediyor. Sürekli hastaneye gidip kan alıyoruz ara ara şiddetli enfeksiyon geçiriyor. Hastanede yatmak zorunda kalıyoruz. Eşimi böyle görünce çok üzülüyorum. Herkese sesleniyorum lütfen gidip kök hücre bağışında bulunun ve sadece eşim için değil bütün ilik bekleyenler için bir umut ışığı olun." diye konuştu.
Eşi hastalanmadan önce çok mutlu bir hayat sürdüklerini aktaran Çokluk, hastalık sonrası yaşamlarının alt üst olduğunu söyledi.
Eşi ve çocuklarıyla çekilmiş fotoğraflara bakarak gözyaşı döken Çokluk, şöyle devam etti:
"Eşimi böyle gördükçe çok üzülüyorum, zoruma gidiyor. Bir babayı çocuğunu taşırken görünce çok zoruma gidiyor çünkü daha önce eşim de çocuklarını taşıyordu, seviyordu. Şimdi hastanelere gitmekten çocuklarımızla ilgilenemiyoruz. Çocuklarıyla oynayamıyor, bir yere gidemiyor. Çocuklarımız babalarının baş ucunda bekliyorlar. 'Baba haydi bizi gezmeye götür, haydi bize oyuncak al' diyorlar ancak eşim evin önüne bile çıkamıyor çünkü gücü hali yok."
Kaynak: AA