Ubisoft, Assassin’s Creed ve Far Cry gibi uzun soluklu ve sık aralıklarla yeni oyunlar sunduğu serilerinin dışında aynı zamanda yeni IP’ler ortaya çıkarıp denemekten çekinmeyen bir firma. Dahası, firma çoğu zaman bu yeni markaların ilk oyunları ticari açıdan başarı getirsin veya getirmesin, bunları bir seri haline getirerek ikinci ve üçüncü oyunlarla devam ettirme çabasında. Immortals Fenyx Rising de Ubisoft’un yeni markalarından biri. İlk kez E3 2019’da gösterilen oyun “Gods and Monsters” olarak duyurulmuştu. Geçtiğimiz Eylül ayındaki Ubisoft etkinliğinde adı değiştirilen oyun 3 Aralık itibarıyla da çıktı. Immortals Fenyx Rising inceleme yazısında oyunun The Legend of Zelda: Breath of the Wild‘a olan benzerliğine değinip öne çıkan ve eksik yönleriyle ele alacağız.
Typhon’un Korkulu Rüyası Fenyx
Immortals Fenyx Rising, Yunan mitolojisinden esinlenen ve bu mitolojideki figürleri barındıran, keşif ve puzzle mekanikleri ağırlıklı bir açık dünya aksiyon oyunu. Oyun, Typhon adlı bir Titan’ın Golden Isle‘ı tamamen kaosa çevirmesi ve tüm tanrıları etkisiz hale getirmesi ile başlıyor. Bundan kurtulmanın tek umudu ise Fenyx adlı karakter yani biziz. Gemimizin kaza sonucu adaya vurmasıyla ulaştığımız Golden Isle’ı eski günlerine geri getirmek için her bir tanrının özünü bularak onları kurtarmamız gerekiyor. Bu tanrıları kurtardıkça ve onların isteklerini yerine getirdikçe, bize ek özellikler katıyor; öldüğünüz zaman ikinci bir şans elde ederek tam canla devam etmek veya rakibin ilk saldırısından hasar almamak gibi çeşitleniyor.
Arka planda Prometheus‘un yaşananları ve hikayeyi anlattığı bir sunum var. Buna karşı Zeus‘un da araya girdiği ve böylece birbirlerine karşı kelime oyunları yaptıkları, laf dalaşına girdikleri anlar yaşanıyor; ara ara güldüren ve eğlenceli diyaloglar duyuyoruz. Açık dünya bir oyunda siz ne yöne gider ve hangi görevleri veya serbest keşif aktivitelerini yaparsanız hikaye anlatımı da ona göre şekilleniyor ve bu oldukça hoş bir hava katıyor.
Keşfedilmeyi Bekleyen Devasa Bir Alan: Golden Isle
Golden Isle farklı bölgelerden oluşan oldukça geniş bir ada. Her bir bölgenin kendine has renk paletleri ile bir bölge oldukça cıvıl cıvıl ve rengarenk iken diğer bir bölge tam aksine kasvetli bir atmosfer sunuyor. Zaten genel olarak da oyunun sahip olduğu renkler ve atmosfer oldukça başarılı. O tepeden bu heykele, bu tapınaktan şu köye derken süzüle süzüle (evet, kanatlarımız var) veya binek sırtında haritada dolaşmak harika bir hissiyat oluşturuyor. Her bir bölgedeki en yüksek noktaya çıkarak o bölgenin keşfedilecek yerlerini, ilginç noktalarını, karakter gelişimi için gerekli olan kaynak bulma yerlerini ve challenge’larını işaretlemek mümkün. Bu challenge’lar arasında Antik Yunanistan’a özgü Lyre adlı telli müzik aletinin notalarını bulup uygun sırayla çalma, Vault’lara girerek platform puzzle’ları çözmek, kilitli mahzenleri açmak için bulmacaları yapmak gibi birçok şey var. Gözlem noktaları ya da Ubisoft’un her oyununda tercih ettiği kule mekaniği bu oyunda oldukça makul seviyede tutulmuş zira her bölgede bir tane var bu sayede o bölgenin tüm keşif noktalarını işaretleyebiliyoruz. Hatta oraya çıktığınızda bu noktaları işaretlemek zorunda bile değilsiniz, ki böylece daha doğal bir keşif yapmanın önü açılıyor, neyin nerede olduğunu bilmeden ilerlemek oyunun zorluğunu ve süresini, ayrıca aldığınız keyfi de bir hayli artırıyor.
Seviye sisteminin olmadığı oyunda her şeyinizi kaynak materyal toplayarak geliştiriyorsunuz ve genişletiyorsunuz. Şöyle ki, haritaya dağıtılmış sandıklar kimi zaman Typhon’un kontrolündeki düşman yaratık veya askerler tarafından korunurken, kimi zaman da puzzle’lar ile kilitli halde. Bunları açarak materyaller, challenge’ları tamamlayarak her birinden yine farklı kaynak materyaller toplamak mümkün. Kısaca oyundaki keşfederek ilerlediğiniz ve tamamladığınız her bir içerik size farklı materyal veriyor. Bu her materyal de farklı bir geliştirme yapmanızı sağlıyor. Örnek vermek gerekirse, sahip olduğunuz can limitinizi geliştirmek için haritanın çeşitli yerlerine serpiştirilmiş Ambrosia’lardan toplamanız gerekiyor. Maksimum staminanızı genişletmek için ise haritadaki Vault’lara girerek yaptığınız puzzle’ların sonunda elde ettiğiniz Zeus’ Lightning gerekli. Düşmanların koruduğu veya bir bulmaca ile kilitlenmiş tarihsel yapıların içinde de materyal ve yeni silahlar/zırhlar barındıran sandıklar yer alıyor. Golden Isle’daki bunun gibi çeşitli aktiviteleri tamamladıkça ara ara Typhon’un sinirli bir şekilde size seslendiğini duyuyorsunuz ve aniden karşınıza güçlü bir düşman gönderiyor. Bunu yenmeden kaçıp gitmeniz mümkün değil, daima karşınıza çıkıyor. Oyunun bu şekilde sürpriz bir biçimde aksiyon anları yaratması çok iyi bir tempo yaratıyor çünkü daima puzzle çözerek ilerlememiş oluyorsunuz.
Sade ve Basit Bir Eşya Geliştirme Sistemi
Oyunun dövüş sistemi bir yandan dengeli ancak diğer taraftan çok fazla görsel çeşitlilik barındırmıyor. Kılıçlar düz vuruş, baltalar ise ağır saldırı yapmak üzere kurulmuş. Zamanla yeni yetenekler açıyorsunuz ancak bunların sayısı ve işlevi büyük derecede fark yaratmıyor. Uzun süreli bir oyun için pek bir tazelik oluşturmuyor diyebilirim. Ayrıca bir de uzaktan vurmak için yayınız ve okunuz var. İşin güzel tarafı, bulduğunuz her bir zırh, kask, kılıç veya balta için ayrı ayrı geliştirme yapmanız gerekmiyor. Şöyle ki, tüm baltalar için balta kategorisini, kılıçlar için kılıç kategorisini geliştiriyorsunuz ve bu ek özellikler o kategorideki tüm silahlara uygulanıyor. Zaten oyunda yeni yetenekler açmak için keşfederek kaynak bulmanız gerekiyor ve bu denge bu sayede iyi oluşturulmuş. Bunun dışında ise Godly Powers yani “Tanrısal Yetenekler” olarak isimlendirilen birkaç farklı yetenek açmanız mümkün. Bunların sayısı 4-5 tane ve özellikle zorlu ve kalabalık düşmanlara karşı etkili olmasının yanı sıra dövüşleri de daha etkileyici yapıyor ancak keşke sayısı biraz daha fazla olsaymış.
Dövüş sistemindeki animasyonların ve mekaniklerin bir kısmı Asssasins’s Creed Odyssey’den aşina olduğumuz türden; perfect dodge yaptığınızda zamanın yavaşlaması ya da doğru zamanda parry ile rakibin stun barını doldurmak gibi. Bunun nedeni de oyunun AC: Odyssey’i geliştiren ekibin ellerinden çıkmış olması. Yine aynı şekilde, karakterin sudan çıktığında üstünü silkeleme hareketi de birebir aynı. Bunun gibi birkaç hareket ve mekanik benzerlik gösterse de bunlar çok fazla göze batacak cinsten değil. Ayrıca oyunda karakter yaratma mevcut ve maalesef oldukça basit ve sade kalıyor. Cinsiyetinizi, saçınızı, teninizi, yüzünüzde hangi tip dövme olması gibi sadece birkaç sınırlı seçenek var ve öyle aman aman bir değişim yaşanmıyor. Buna karşın oyun içinde bulduğunuz zırhlar ve kasklar ile dış görünüş epey değişiyor. Buradaki güzel olan detay ise, özelliği çok güçlü bir zırhın veya silahın dış görünüşünü beğenmiyorsanız, sahip olduğu özelliği kaybetmeden sadece görünümünü aynı kategorideki daha güzel duran diğer eşyalar ile değiştirmek mümkün.
Bulduğunuz eşyaların her biri kendine has özellikler de barındırıyor; örneğin hasar aldığınızda kombo metresinin bozulmaması veya gizli saldırı yaptığınızda rakibe muazzam ölçüde ekstra hasar vermek gibi gibi değişiyor. Düz vuruşlar rakiplerin sadece canını azaltırken, baltayla yapılan ağır saldırılar ise hem canını azaltıyor hem de can barının altındaki ikinci barın dolmasını ve dolunca da düşmanların belli bir süre hareketsiz kalmalarını sağlıyor. Ayrıca doğru zamanda parry yaparak da barın dolmasını sağlıyoruz. Godly Power’lar da bu ikinci barın doluşunu daha hızlı bir şekilde yapma şansı sunuyor. Yetenek ağacında açılan yetenekler ise birkaç yeni hareket eklemenin dışında çoğunlukla gücünüzü istatiksel bazda arttırıyor, çok fazla tazelik ve görsel yenilik katmıyor. Dövüş sisteminin sahip olduğu en sinir bozucu özellik ise kamera kilitleme mekaniği. Diyelim ki, üç kişiden oluşan bir düşman grubuyla mücadele ediyorsunuz ve kamerayı birine sabitlediniz. Kamerayı sabitlediğiniz düşmana saldırırken diğerlerinden biri size yaklaştıysa kamera otomatik olarak ona geçiyor. Bundan dolayı, siz aslında kamerayı kilitlediğiniz düşmana saldırı yapmayı planlarken hazırladığınız hareketi istemeden diğerine karşı kullanmış oluyorsunuz ve yaptığınız hamle çoğu zaman boşa gidebiliyor.
Eee, Bu Zelda’nın Aynısı?
Gelelim oyunun The Legend of Zelda: Breath of the Wild ile olan benzerliğine. Evet, oyunda Zelda’da olduğu gibi haritada süzülme ve dağ, tepe, duvara tırmanma mekaniği var. Hatta tırmanırken aynı Zelda’da olduğu gibi karakterin yanında stamina barı çıkıyor. Oyunun dünyasının keşif unsuları ve challange’larla dolu olması da cabası. Buna rağmen Immortals Fenyx Rising’i Zelda’dan ayıran en önemli nokta ise dövüş sisteminin sundukları. Zelda’da olanın aksine silahlarınızın ve ekipmanlarınızın belli bir dayanıklılığı yok yani oyunun başından sonuna kadar sizinle birlikte. Ayrıca her türlü ekipmanınızı geliştirerek sahip olduğu özelliklerin seviyesini artıyorsunuz. Ayrılan bir diğer yönü de yetenek ağacının bulunması. Bu her ne kadar çok geniş olamasa bile bir nebze oynanışın değişkenlik göstermesi demek. Ek olarak iksir sistemi de Zelda’ya kıyasla daha sade; canınızı, staminanızı, saldırı gücünüzü ve defansınızı arttıran dört farklı iksir bulunuyor. Bunları oluşturmak için gerekli olan kaynaklar da açık dünyada dolaşırken bol bol karşınıza çıkıyor. Ayrıca her bir iksirin sağladığı faydaları genişletebilecek ve arttırabilecek şekilde bu iksirler için yeni perk’ler açılabiliyor.
Immortal Fenyx Rising’in yıldızının parladığı yerlerden biri, sahip olduğu challenge’ların fazlalığı, farklılığı ve bununla birlikte puzzle’ların gerçekten de iyi bir şekilde dizayn edilmiş olması. Oyunun dünyasındaki aktivitelerin miktarı ve birbirinden farklılığı süper bir şekilde ayarlanmış ve karakter gelişimi için bunları yaparken grinding yapıyormuş hissi oluşturmuyor. Oyunda tonlarca görev de yok zaten. Siz keşfettikçe yenileri açılıyor ve üst üste birikmiş bir görev listeniz olmuyor. Hatta oyunda gizli görevler bile var ve bunlar da bulmaca odaklı. Oyunu en eğlenceli kılan şey de zaten, devasa dünyasında dolaşırken aktiviteleri daha önceden işaretlemeden doğal bir keşif yaparak ilerlemek ve karakteri bu şekilde geliştirmek. Zorluk istemeyenler için ise daha önceden bahsettiğim üzere keşif ve kaynak materyal bulma noktalarını işaretleme seçeneği sunulmuş.
Sıfır Hata = Pürüzsüz Bir Deneyim
Teknik anlamda Immortals Fenyx Rising başarılı bir iş ortaya koyuyor. Kendine has görsel tarzı ve dünyasının her renkten atmosferi barındırması bir yana uzak çizim mesafesinin oldukça yüksek oluşu da bu atmosferi güçlendiriyor. Havadan süzülürken şahit olunan manzaralar ve harita tasarımları ise hayran bırakıyor. Seslendirmeler de belli bir standardın üstünde ancak karakterlerin yüz animasyonları biraz boş ve donuk. Sahneden sahneye iyi anlar olsa da genel anlamda bu noktada oyun yeterli kaliteyi yakalayamamış. Müzikler ise setting ile uyumlu olmuş diyebilirim. Öte yandan, PlayStation 4 Pro’da sabit 30fps değerinde çalışıyor. Oynadığım süre boyunca kare hızında hiçbir düşüş hissetmedim ve hiçbir hatayla da karşılaşmadım. Pandemi sürecinde evden çalışma koşulları nedeniyle son dönemdeki oyunların birçok hatayla çıkış yaptığını düşünürsek, bu başarıdan dolayı geliştirici ekibi tebrik etmek gerekir.
Sonuç
Immortals Fenyx Rising onlarca saat serbest bir şekilde keşif yapacağınız, birbirinden tamamen farklı gözüken bölgelerden oluşan oldukça geniş bir dünya sunuyor. İçinde gezerken kaybolacağınız tasarımlarıyla Golden Isle keşfedilmesi çok güzel bir yer olmuş. Oyunun renk paletleri cidden şahane ancak tercih ettiği görsel yapı herkesi içine çekmeyebilir. Sunduğu challenge’lar, puzzle’lar ve diğer aktiviteler ise sıkılmadan yapılacak ve kafa yorulacak cinsten. Hatta bulmacalar oyunda ilerledikçe daha da çeşitlilik kazanıyor ve neredeyse hiçbir zaman tekrara düşmüyor.
Öte yandan, oyunun dövüş sistemi oldukça basit, sade ve çok saçma bir şekilde çalışan bir kamera kilitleme özelliğine sahip. Yetenek ağacı olmasına karşın yeni yetenekler dövüşlerin görsel yönünü çok az değiştiriyor zira hemen hemen hepsi istatiksel özellikler kazandırıyor. Oyunun fikir olarak Zelda: BotW’a benzerliğine ve haritada süzülme, dik yüzeylere tırmanma gibi aynı mekaniklere sahip oluşuna karşın ortaya tamamen kopya bir oyun çıkmamış. Çok sayıda yeni eşya keşfetmenin verdiği hissiyat ile eşyaların birtakım ek özellikler barındırması oyunu farklı kılıyor. Bir de arka planda Prometheus ve Zeus’un karşılıklı atışmalarıyla gerçekleşen ve zaman zaman kahkaha atmanıza neden olacak bir hikaye anlatımı var. Kısaca, Immortals Fenyx Rising ön yargıyla yaklaşılmaması gereken bir oyun ve uzun süre eğlenceli vakit geçirilebilecek bir deneyim vaat ediyor.