süper romanlarıyla türk modern edebiyatında yerini almış yazarımızdır. şiirler, pek çok radyo ve sahne oyunu yazdıktan sonra roman yazmaya başlamıştır. ilk romanı ölmeye yatmak(1989)'tır. en bilinen romanı ise sinemaya da sarı mercedes ismiyle uyarlanmış fikrimin ince gülü'dür. kitapları içinde en ilginç olanı ruh üşümesi'dir.
-
1.
-
2.
1929 yilinda nallihan da dogmustur. evcilik oyunu, çatıdaki çatlak, tombala, kendini yazan şarkı, gibi önemli oyunlarını yani sıra ölmeye yatmak, fikrimin ince gülü, bir düğün gecesi, yaz sonu, hayır adli roman ve öyküleriyle tanındı. öykülerini yüksek gerilim, sessizliğin ilk sesi, hadi gidelim adlı kitaplarında topladı. türk dil kurumu ödülünü, sait faik hikaye armağanını kazandı.
-
3.
cumhuriyet kadının tüm açmazlarını öğrenmek isteyen kişilerin roman külliyatını hatmetmeleri gereken büyük yazar. özgürleşmenin içindeki tutsaklığı, modernleşmenin simgesi olma ile evinin kadını olma arasındaki gerilimleri özellikle dar zamanlar üçlemesinde muazzam anlatmıştır. ödp'den milletvekili adayı olduğu 1999 seçimleri öncesi sanırım istanbul üniversitesinde yapılan 32. gün programında diğer siyasi partilerin kadın adaylarıyla birlikte katıldığı açık oturumda diğer kadın adaylarla arasındaki zihniyet,vicdan ve entelektüellik farkını bizzat gösterip meclise ne çok yakışacağını düşündürmüştü. ancak ödp'nin 99 seçimlerindeki durumu buna izin vermedi. ben adalet ağaoğlu'nun o seçimde milletvekili olup meclisin ilk oturumunu yönetmesini ummuştum kimbilir merve kavakçı'nın başörtüsüyle girdiği ilk oturumda neler düşünür ve söylerdi. hayatı boyunca modern kadın çelişkilerini yazmış,gelenekle-modernite arasına sıkışmış kadınların hikayesini anlatmış bir kadın romancının siyasal yaşamının ilk gününde karşılacağı en ilginç praksis olacaktı herhalde.
- 4.
- 5.
- 6.
- 7.
-
8.
Türk romanının önde gelen romancılarındandır.
Özellikle "dar zamanlar" üçlemesinde romacılığının zirvesine çıkmıştır. "Ölmeye yatmak", "Bir düğün Gecesi" ve "Hayır" romanlarında birbiriyle bağlantılı olarak Türk aydınının cumhuriyet türkiye'sinin değerleriyle toplumun değer yargıları arasında gidiş gelişlerini cesur bir kurguyla ortaya koymuştur. Adalet Ağaoğlu asla basit bir kadın hakları savunucusu olmamış, romanlarında kadını aydının yaşadığı toplumsal açmazların tam ortasına yerleştirmiştir. Kadına böylesi aktif bir rol vermesi de onu diğer yazarlardan ayırır. Romanlarda sürekli bir intihar izleği göze çarpar. Aysel, "Ölmeye yatmak" ta ölümü bekler, "bir düğün gecesi" nde tezel'in ilk cümlesi: "intihar etmeyeceksek içelim bari." dir. "hayır" da da intihar başroldedir. Ölümün romanlarda kullanılışı çözümsüzlüğü vurgulamak için değil kadın vicdanının yaşananlara tahammül etmesinin güçlüğünü vurgulamak içindir.
- 9.
-
10.
taraf gazetesine verdiği röportaj manidardır.
--spoiler--
kemalizmin geldiği noktayı nasıl değerlendiriyorsunuz?"
"her iki tarafı da faşist buluyorum. neler yaptı faşist atatürkçüler? en yakın arkadaşım, 'başörtülülerden nefret ediyorum' diye haykırıyor. "lütfen benim yanımda böyle konuşma" dedim. 'yoksa sen akp'li misin?' dedi. pınar kür çıkmış televizyonda, 'o zaten akp'li' demiş. bana ondan bahseden olduğu zaman, 'bırak şu başöğretmen halli kadını' diyorum. başöğretmen kızları vardır böyle, kimseyi beğenmez. ne hakkı var? olurum olmam. ben cumhurbaşkanlığı'na gitmişim. kenan evren'e gidersem konuş. onun bile farkında değiller. chp'yle ordu elele verip ne yaptı? gerçekleri söyleyince niye akp'li oluyorsun? laiklik yürüyüşlerini hiç samimi, hiç sahici bulmadım. kadınların bir postal öpmedikleri kaldı. 'yetiş ordu' dediler."
"cumhuriyetin ilk yıllardan itibaren türkiye'nin tüm zamanlarına tanıklık ettiniz. gelinen noktayı nasıl değerlendiriyorsunuz?"
"benim yaşıtım birçok arkadaşım umutsuz. ben de umutlu değilim. ergenekon ortaya çıktığından beri farkındayız ki, umutsuzluğa düşmekte çok haklıymışız. türkiye cumhuriyeti'ni bir ayağı eksik topal bir masa gibi görüyorum. altı okun içinde her şey var ama, demokrasi yok, düşünce özgürlüğü yok, hep bir güdüm altında, kuruluştaki üniformalı ittihat terakki zihniyeti neyse sürüp gidiyor. bir değişim elbette var. türkiye ekonomisinin dikte ettirdiği anlamda, onun ahlakını yerleştirmek için var. kendi kuşağım adına söylüyorum, bütün bu yasaklar ortamında düşünen adamlarımız yetişti. bir avuç da olsa. dünya çapında aydınlık insanlarımız var, korkusuzca işlerini yapabiliyorlar. ama umudum var. dokunulmazlık yavaş yavaş yırtıldı. yasaklar, tabular, 'ona dokunulmaz, şuna dokunulmaz' kalkıyor. ergenekon tamamen açıklanmadıkça yüzde 100 böyle olmayacak. benim bir beklentim vardı. hayalci adalet'in umuduydu. mecliste solun tek temsilcisi ufuk uras'a da söyledim, 'neden tbmm darbesi olmuyor?' 12 mart değil, 12 eylül değil, sarıkız değil, postmodern değil, bütün partiler biraraya gelsin. 'sivil işine hiç kimse karışmasın, bizi kendi halimize bırakın' deyip el sıkışsınlar. özgürce tartışsınlar, her şeye dokunarak.
--spoiler--