Pencereden bakınca güzel görünüyor beyaz örtü. Hele sokağı baştan başa geçen tipinin ıslık sesi, tanıdık bir şarkının melodisi gibi geliyor olmalı.
Kar arsız mıdır, hırsız mıdır, gökyüzünü istila mı etmiştir yoksa yeryüzünü mü?
Hiç düşünür müsünüz, ses bile çıkartmadan köylerimizi, kentlerimizi ele geçiren o beyaz tanelerin gücünü? Aylarca kapalı kalan köy yolları. Orda yaşayan insanlar ne yer, ne içer hiç düşündünüz mü?
Karda yürürken ilikleri buz tutan çocukların ayak seslerini kaçımız hissederiz tenimizde acaba?
Toprak, dam evlerinde buzu eriterek, ağzında su kanalı açan çocuk seslerini alışveriş merkezlerindeki yazar kasaların sesleri susturur mu acaba?
Kış mevsimi hayatını ele güne karşı sürdürmek için elini, ayağını, yüzünü ayaz yanığıyla öpüştürdüğünü kaçımız düşünürüz karda yürüyen ayak seslerinin? Ya da ulaşımın tamamıyla kesildiği koşullarda kaç adet sağlıksız bebeğin yaşama karıştığını içimizden geçiririz?
Nerede karla mücadele eden insanları görsem çocukluğum gelir aklıma.
Ardahan ilinin Göle ilçesindeki Yeleçli Köyü’ndeki anamın karla savaşını anımsarım. Toprak damlı evimizin kapısını, penceresini kapatan kar yığınını açmak için ailece verdiğimiz direnme gözümün önüne gelir saçlarım aklanır çiğ düşer kirpiklerime kendimden geçerim.
Ansızın anama yazdığım şiirimin şu dörtlüğü dökülür avuçlarıma...
“Yıldızların altında / Dolunayı emzirirdi annem / Yaman eserdi fırtına / Ağlayarak uçardı kar taneleri”
Pencereden doğayı seyredince bardan bardan atan karın görüntüsü romantik gelir içimize. Eş deyişle “Davulu sesinin kulağa uzaktan hoş gelmesi” gibi. Nasılsa kedilerin kalorifer dairesinde olduğunu düşünüyorsunuz, köpekler kuyruğunu burnuna eldiven yapmış. Sığırcık şarkılarında nedamet sedaları… Varsın fırtınaya göz kessin martılar, onların ki doğa gerçeği. Yılan, çıyan, karınca toprağın altında hedonist istençli… Ayı, kurt, tilki gibi yaratıklar inlerinde. Gerisi önemli değil.
Sizler kardan adamların hayalin kurun. Geleceğinizin zapt edildiğini değil. Ülkemize de aynen böyle bakıyorsunuz işte…
“Enflasyon düştü" diyorsunuz, altından kalkamıyorsunuz. Pencereden bakınca her şey güzel görünüyor, hele eviniz sıcak derdiniz tasanız yoksa.
Oysa yakında perdeler inebilir…
Giyotin niyetine...
Pencerenin görüntüsünden çekilin hayata karışın biraz. Karda ki; ayak seslerine ses katın. Görün erimez dediğiniz kar kütleleri nasıl da erirmiş ses katınca.
Karışın, kara, yağmura, fırtınaya doğsun yeniden doğa.
İnsan yaşama doğduğu günden öleceği güne kadar belirli bir sınırlama içerisn de olduğunu düşünmek gerekir. En basit olarak çevremizdeki sınırların görünmesi kolay olmalıdır. İnsanlar maddi ve manevi dünya da koyduğu sınırlara bakacak olursak gördükleri şeye sınırlar koyarlar. Çitler, işaretler, lev