6 Haziran 2008'de ABD Başkenti üzerinde dalgalanan bayrak, kendine özgü bir Americana diliminin 75. doğum gününü anıyordu: arabalı sinema.
1933'te o gün, Richard Hollingshead, Camden, N.J'de otomobile binme için ilk tiyatroyu açtı. eşler dikkat yıldızların altında.
Açık havada film gösterme konsepti yeni değildi; insanlar genellikle plajlarda veya gökyüzü bolluğuyla övünen diğer yerlerde kurulan ekranlarda sessiz filmler izlediler. Ancak, araba seven bir topluma araçlarında yapabilecekleri bir aktivite daha vermedeki dehayı görmek için Hollingshead gibi bir otomobil parçası satıcısı gerekti.
İlk önce arabaya binmeyi bir soruna cevap olarak tasarladı. United Drive-in Theatre Owners Association'dan Jim Kopp, 'Annesi - nasıl desem? - kapalı tiyatro koltukları için oldukça büyüktü, dedi. 'Böylece onu bir arabaya sıkıştırdı ve arabanın kaportasına 1928'lik bir projektör koydu ve bahçesindeki ağaçlara iki çarşaf bağladı.'
Hollingshead, herkesin ekranı görebilmesi için arabaların farklı yüksekliklerde park etmesi için bir rampa sistemi oluşturmadan önce birkaç yıl deney yaptı. Mayıs 1933'te konseptinin patentini aldı ve gelecek ay tiyatrosunun kapılarını açtı.
İkinci araç, Shankweiler's, bir yıl sonra Orefields, PA'da başladı. Bunu birkaç kişi daha izledi, ancak konsept 1940'ların başında araç içi hoparlörlerin gelişine kadar gerçekten ilgi görmedi. 1958'e gelindiğinde, sürücü sayısı 4.063'e ulaştı.
Kopp, 'Arabayla girişler 50'lerde gerçekten yükselmeye başladı,' dedi. 'Aile eğlencesi teklif ettiler. İnsanlar arabalarında oturabilir, bebeklerini getirebilir, sigara içebilirler. Drive-in'ler, kapalı sinema salonlarından daha fazla esneklik sundu.'
Ancak kapalı salonlar zamanlama konusunda daha esnekti ve bir filmi yalnızca gece yerine günde beş veya altı kez gösterebiliyordu. Mümkün olduğunca çok bilet satmak için film stüdyoları ilk gösterimlerini kapalı salonlara gönderdi. Drive-in'ler B filmlerini ve sonunda X dereceli filmleri göstermek için bırakıldı. Ve yaramaz olmak bazı araba kullananların hayatta kalmasına yardımcı oldu.
Arabalar, ABD'deki en eski ikinci arabalı araba olan Shankweiler'ın arabalı girişinde bir film izlemek için sıraya girdi.(Shankweiler's Drive-In Theatre Archives'ın izniyle)
Baltimore, Md. yakınlarındaki Benjies Drive-In'in sahibi D. Vogel, birçok arabanın katlanmasının gerçek nedeninin arazi fiyatı olduğunu söyledi.
'İnsanlar kasabanın eteklerinde inşa edecek ve kasaba büyüyecek' dedi. Bunu, çok az sayıda torun çalışmaya devam etmeyi seçtiği çok sayıda arabanın anne-pop işletmeleri olduğu gerçeğiyle birleştirin, diye açıkladı. Sonuçlar, ülke genelinde batan sayıda arabaya binme oldu.
Vogel, 'Yeterli gelir yok, yoksa AMC'nin veya diğerlerinin araba kullandığını görürsünüz,' dedi. 'Zor kazanılan para.'
Bugün Amerika Birleşik Devletleri'nde yaklaşık 400 arabalı araç kalıyor, bu son beş yılda pek değişmeyen bir sayı. Amerika Birleşik Devletleri dışında, özellikle Kanada ve Avustralya'da 100 araba daha var. Kopp, konseptin Çin'de aniden popüler hale geldiğini söyledi.
Ulusal Tiyatro Sahipleri Birliği'ne göre, bu ülkedeki arabaların yüzde 75'inden fazlası özel sektöre ait küçük işletmeler.
Derneğin medya ve araştırma direktörü Patrick Corcoran bir e-postada, “Dijital sinema, araba sahipleri için hem bir fırsat hem de bir tehdit olacak” dedi. 'Dijital, yeni filmleri olduğundan daha erken almalarına izin vereceği için bir fırsat - genellikle yeni filmler için aranın haftalar gerisinde kalıyorlar. Dijital geçişin yönetilmesi pahalı olacağından ve bazıları bunu yapamayabilirken bu bir tehdit.'
Kopp elbette arabalıların hayatta kalması üzerine bahse girer. 2005 yılında, o ve karısı, eBay'de Henderson, N.C.'deki Raleigh Road Outdoor Theatre'ı 22.000 dolara satın aldı. Yedi dönümlük yabani otları temizlemek ve teknolojiyi modernize etmek için o zamandan beri yaklaşık 300.000 dolar yatırım yaptıklarını söyledi. Bugün tiyatro 265 arabayı ağırlayabiliyor ve filmleri 60 metreye 80 metrelik bir ekranda gösterebiliyor. Ses araba radyolarından geliyor.
Kopp, Raleigh Yolu ve diğer arabalıların film ücretinin tipik olarak G dereceli filmlerden oluştuğunu söyledi. Disney filmleri, animasyon filmleri gibi gelişir.
'Haftalık olarak çıkan bazı arkadaşlarımız oldu. Neredeyse bir bagaj kapısı partisi gibi,' dedi Kopp.
Tiyatronun ışıklarının kapalı olduğunu ve kapıların kilitli olduğunu fark edemeyecek kadar 'tutkuyla ilgili' orta yaşlı bir çift de dahil olmak üzere, buğulanmış pencerelerin payını da gördü.
Bir de para ödemeden içeri sızan insanlar var.
Kopp, 'Geçen hafta mülkte golf arabasında devriye geziyorduk ve çitte bir delik gördük' dedi. 'Bazı çocuklar geçiyordu. Bu yüzden birkaç sandalye koyduk ve biraz patlamış mısır koyduk ve 'En azından otur ve filmi izle' yazan bir işaret bıraktık. Biz de bir zamanlar çocuktuk.'
Ertesi gün patlamış mısır gitmişti.
1957'den klasik bir arabalı sinema fragmanını izleyin