Telefonofobi (telefon korkusu): nedenleri, belirtileri ve tedavisi
Günümüzde telefon bağımlılığı (nomofobi) ve kaç kişinin onsuz yaşayamayacakları şekilde kullanılmaya alışkın olduğu konusunda çok fazla konuşma var. Cep telefonları her yerde bize eşlik ediyor, teknolojik gelişmeler ve akıllı telefonların görünümü ile cebimizde küçük bir bilgisayar gibi görünüyorlar. Bu cihazlar bağımlılık yapsa da, gerçekten faydalıdırlar.
Ancak, mobil cihaz sahibi olmanın avantajlarından zevk almayan ve telefonofobya olarak bilinen hastalıklar vardır. Yani, ister mobil ister sabit olsun, telefonlara karşı irrasyonel bir korku. Bu yazıda bu fobik bozukluğu tartışacağız ve nedenlerine, semptomlarına ve sonuçlarına yöneleceğiz.
- İlgili makale: "Nomophobia: cep telefonuna artan bağımlılık"
Telefonların hayatlarımızdaki önemi
Telefonlar bizden uzak olan insanlarla iletişim kurmamızı sağlar. Günlük yaşamımız ve birçok iş için vazgeçilmez bir araçtır, bu yüzden insanlık tarihinin en önemli icatlarından biri olarak kabul edilirler. Uzun yıllar boyunca bu cihazın yaratıcısının Elisha Gray ile birlikte Alexander Graham Bell olduğu düşünülüyordu, ama aslında sadece patentini aldı. Telefonun mucidi Antonio Meucci'ydi. .
O zamandan beri, telefon evrimleşti ve cep telefonlarına ve daha sonra akıllı telefonlara (akıllı cep telefonları) dönüştü, buradan sadece konuşmak mümkün değil, aynı zamanda internete ve dolayısıyla sosyal ağlara Farklı "uygulamalar" ve alışveriş yapmanın, işlemleri yapmanın ve daha birçok işlevin mümkün olduğu farklı web siteleri.
Cep telefonları olmadan yaşayabileceğimiz açıktır, ancak hiç kimse gerçekten yararlı olduklarından şüphe duymaz.
Telefonofobi: Bu nedir?
Bazı insanlar cep telefonlarının avantajlarından yararlanırlar, çünkü bazı kişiler telefon görüşmelerinden korkan telefon görüşmesi adı verilen bir durumdan muzdariptirler. Bu patolojiler DSM'ye (Ruhsal Bozuklukların Tanısal İstatistikleri El Kitabı) göre, anksiyete bozukluklarına aittir.
Telephonfohobia belirli bir fobidir ve bu nedenle belirli nesnelerin veya durumların akıl dışı bir korkusudur. . Bazı özel fobik uyarıcılar örümcek, enjeksiyon veya yılandır.
Özel fobiler, basit fobiler olarak bilinir; Bununla birlikte, karmaşık kabul edilen diğer fobik bozukluk tipleri vardır: sosyal fobi ve agorafobi.
- Bu tür fobiler hakkında makalemizde daha çok şey öğrenebilirsiniz: "Fobinin Türleri: Korku bozukluklarını keşfetme"
Fobiler ve klasik koşullandırma yoluyla gelişimi
Fobiler sık görülen fenomenlerdir ve çoğu hasta tedavi etmek için psikolojik tedaviye gider. Korku hepimizin deneyimlediği bir duygudur ve rahatsızlık ve bir şey için korku hissetmek nispeten sık görülür. Şimdi, bazı durumlarda, bu korkular gerçekten irrasyonel, bu yüzden profesyonel yardım almak için gereklidir.
Fobiler klasik koşullanma olarak adlandırılan birleşik öğrenme türü nedeniyle gelişir. Bir kişi travmatik bir olay yaşadığında ortaya çıkar ve fobik uyaranı bu olay ile ilişkilendirir. Klasik koşullandırma ilk kez Ivan Pavlov adında bir Rus fizyolog tarafından araştırıldı, ancak John B. Watson, insanlar üzerinde deneyler yapan ilk kişiydi.
- Bu kavramın makalemizi nasıl geliştireceğini sizlere davet ediyoruz: "Klasik koşullandırma ve en önemli deneyleri"
Fobinin diğer nedenleri
Ancak fobiler sadece doğrudan deneyimle öğrenilemez, aynı zamanda gözlem yoluyla da, vicar iklimlendirmesi olarak bilinen şeydir, bir tür öğrenme modelleme ve taklitle benzerdir, fakat aynı değildir. Yazımızda "Vicar koşullandırma: bu tür öğrenme nasıl çalışır?" Size ayrıntılı olarak açıklıyoruz.
Gördüğünüz gibi, fobiler öğrenilmiş olsa da Bazı teorisyenler genetik bir orijin olduğunu ve fobilerin kalıtsal olduğunu düşünüyorlar . Bu seçenek giderek daha fazla atılmasına rağmen, uzmanlar, biyolojik olarak belirli uyaranlardan korkmaya yatkın olduğumuzu düşünürler, çünkü korku, insan türünün hayatta kalmasında anahtar rol oynayan mücadele-uçuş yanıtını provoke eden uyarlanabilir bir duygudur. Bu, korkuların neden mantıksal argümanlara iyi cevap vermediğini açıklar, çünkü bunlar ilkel ve bilişsel olmayan ilişkilerden oluşur.
Semptomatoloji fobik
Semptomlar, tüm fobik bozukluklarda yaygındır, çünkü değişen tek şey, buna neden olan uyarandır . Anksiyete bozukluğu olan bu, ana tehlikesidir, korku ve rahatsızlık ile birlikte, tehlike durumlarında mücadele-uçuş tepkisi ile ilgili olan bir kaçınma yanıtını kışkırtır. Rahatsızlık ve endişe, fobinin, semptomları azaltmak için mümkün olan en kısa zamanda durumdan çıkmak istediği kadar büyüktür.
Bu belirtiler üç düzeyde gerçekleşir: bilişsel, davranışsal ve fiziksel. Bilişsel belirtiler arasında cep telefonlarının önünde korku ve endişe, aynı zamanda ıstırap, kafa karışıklığı, konsantrasyon eksikliği, irrasyonel düşünceler, vb. Kişinin cep telefonu yakınının görselleştirebileceği herhangi bir durumdan kaçınılması onların ana davranışsal belirtisidir. Fiziksel semptomlar şunlardır: nabız ivme, hiperventilasyon, mide ağrısı ve mide bulantısı, boğulma hissi, ağız kuruluğu, vb.
tedavi
Fobiler, büyük rahatsızlık veren, ancak tedavi edilebilen ve bazı başarıları olan bozukluklardır. Aslında, araştırma, hastanın psikolojik tedaviye gittiğinde ve bilişsel davranışçı terapi ile tedavi edildiğinde yüksek bir başarı yüzdesi olduğunu göstermektedir. Bu terapi biçimi, farklı teknikler ve gevşeme teknikleri ile fobik uyarmaya maruz kalmanın, hayal gücü veya canlı yoluyla, fobilerin üstesinden gelmek için özellikle yararlıdır.
Aslında, daha önce kullanılan ve yaygın olarak kullanılan bir teknik, 1958'de Joseph Wolpe tarafından geliştirilen ve hastanın fobik uyarana kademeli olarak maruz kalmayı ve aynı zamanda baş etme becerilerini öğretmeyi amaçlayan otomatik duyarsızlaştırmadır. gevşeme teknikleri.
- Bu nedenle, bu teknik, "Sistematik duyarsızlaştırma nedir ve nasıl çalışır?" Makalemizde ayrıntılı olarak bulabileceğiniz 4 aşamadan oluşur.
Bununla birlikte, günümüzde, genel olarak anksiyete bozuklukları için çok yararlı olduğu kanıtlanmış diğer tedavi biçimleri de kullanılmaktadır. Bilinçliliğe (MCBT) ve kabul ve bağlılık tedavisine (ACT) dayanan bilişsel tedavidir. Psikolojik tedaviye ek olarak, aşırı fobilerde, ilaçlar da kullanılabilir, ancak her zaman psikoterapi ile birlikte kullanılabilir.