Aşağıda okuyacağınız ağıt, Hıristiyan hakimiyetine girdikten sonra yüz binlerce Müslüman'ın katledildiği, geride kalanların ise türlü baskı ve işkencelerle dinlerini değiştirmeye zorlandığı vatanı Endülüs için Ebu-l Beka Salih b. Şerif'in yazdığı ağıttır. Okuyun ve ibret alın.sonra Zapatero ile Tayip beyi hangi ruh küfüvledi/eşleştirdi düşünün.Endülüs'e ağıtHer yükselen bir gün düşer, inişler başlar zirvedenÖmrün mutlu günlerine niçin aldanır ki insanHer şey değişir gök gibi bir gün pırıl pırıl bir gün bulutluSen de öylesin işteBu gün güldürürse yarın ağlatır zamanKime ebedilik vermiş kime yaramış sonsuzcaHedefini delip geçmezse kılıçla mızrakGeri döner yaralar kendi sahibiniZaman bu ne kılıç kını tanır ne sağlam Gındam kalesiÇürütür hepsini, paramparça eder zaman kılıcıDüşün nerdedir şimdi var mı onlardan bir izNerde muhteşem taçlı yemen hükümdarları?Şeddat'ın irem bağı, İrem cenneti nerde?Nerde bu gün İran'ın Sasani hükümdarı?Karun'un bitmez tükenmez serveti nerde bugün?Hani Ad, hani Adnan, hani Kahtan, bu dünya servetleri?Çaresiz onlar da boyun büküp emrine tarihinÇekilip gittiler birer birer, bir masal bir efsane gibiO saltanatlar sanki rüyada yaşanmış gibiGerçek değil de bir hayal, bir gölge sankiBir vuruşta yere serdi Daraa'yı zamanYere geçirdi Kisra'yı, ne zaferleri kaldı ne zafer taklarıDon vurmuş yapraklar gibi kurudu Şa'b!Düşün ki bir beka bulamadı alemde Süleyman bileBin türlü belası var dünyanın işteBazen hüzün boşalır bazen bir sevinç tufanı.Her faciaya teselli bulunur belkiAma unutulmaz İslam'ın uğradığı bela cihandaÖyle bir felakete uğradık ki Endülüs'te bizÜstümüze düştü sanki Sehlan ve Uhud dağlarıNazar değdi İslam'a Endülüs'teBela üstüne bela yağdı, yağmur gibiO güzelim şehirlerin üstüne?Sor? Mürsiye'nin halini şimdi, Valans'ı da.Sor? başına gelenleri Şatiba'nın Ceyyan'ın!Gördün mü bir bilgi okyanusuydu KurtubaBir bilgi deniziydi, görseydin bilginleriSor Hıms'ı şimdi de, pırıl pırıl aydınlık bahçeleriSor nerde Azip nehri, şimdi öyle akar mı, şeker tadıydı suyuİşte bunlar gözbebeği, medinesiydi Endülüs'ünBunlar ki birer viranedir artık.Yarınından ayrılmış feryatlar koparan bir genç gibiÖyle dolmuş ki hüzünlü gözleri yüce İslam'ınSoyununca İslam'dan bir çöle döndü sankiOnlar ki küfür karanlığı içinde bayındır bugünBirer kilisedir artık camiler, mescidlerHer yanda çanlar, putlar ve baykuş uğultularıMihraplar ağlar şimdi taşla doldurulmuşsa daİnler buna minber, cansız ağaçtansa da?Uyan ey gafil kişi, ibret denizi zaman,Sen uykuya dalmışsan da asla uyumaz zaman!Ey gururla saltanat sürenler kendi ülkelerindeSiz Hıms'ı gördünüz mü, en güzelini ülkelerinHer facia unutulur biraz belki tarihte amaUnutulmaz Endülüs'te başa gelenlerEy siz! En güzel ve şahin duruşluArap atlarına binenler yarış alanlarında!Ey, keskin kılıçlı kahramanlar ordusu!Ey, savaşın tozu dumanı içinde kılıcı parlayanlar!Siz ey! Karşı kıtada bin nimet içindeSaltanat içinde mutlu yaşayanlar!Sizin hiç haberiniz var mıdır Endülüs'tenBir siz kalmışsınız duymayan halimizi!Onlar sizden yana çevirerek gözleriniUfuklara bakıp bir imdat bekledilerÖldürülen asker, esir düşen kadınlar?Ya nedir bu çatışma bu ayrılık İslam arasındaEy kulları Hakkın, kardeşsiniz kardeş!Bir yardım duygusu bile yok mu içinizde.Alıp götürdü nemiz var nemiz yok bir zulüm seliDün sultan idiler bey idiler kendi ülkelerindeŞimdi küfrün elinde bir uşak, bir oyuncak!Çevirmiş onları dört yandan zillet uçurumlarıDehşet içinde fırlamış gözleri kimsesiz ve şaşkınSen de görseydin çığlıklarını, çırpınışlarını ey Tanrı kulu!Ocaklarından koparılıp satıldıklarını köle pazarlarında.O feryatlar ki koymaz aklını başında benim gibisiniKoparır gibi bedende ruhu, kopardılar anadan yavrusunuYeni doğan güneşin aydınlığı o kızlar ki Öyle saf öyle temizYakut ve mercandan dökülmüş sanki.Dağ ucundan doğan sabah güneşinin masumluğu gibiO Meryem yüzlü kızlar kiSürüklenip sürüklenip saçlarından kirli yataklara çekildiHaykırışları gökleri yırttı.Kan kustu babaları, arşa çıktı feryad-ı figanları?Eritir her kalbi bu anlattıklarımın birisi bileEğer varsa sende İslam'dan, imandan bir izEy insanoğlu!Salih B. ŞerifSon bir not:İstiklal marşımızın yazarı merhum Mehmet Akif, o yıllar duygularını şu tarihi cümleyle özetler: "Allah bu millete bir daha istiklal marşı yazmaya mecbur bırakmasın."Ben de; inşallah bu millet birgün "Anadolu'ya ağıt" yazmak zorunda kalmaz diyorum ve ekliyorum, bu gaflet, dalalet ve ihanet böyle devam ederse, yazmak zorunda kalacaktır.