Haberler 16.06.2010 - 10:14
Total Film sinema tarihinin en 'can sıkıcı' filmlerini seçti. Listedeki filmler, kötü sonları, hikayesi ya da başka sebeplerle can sıkıcı bulundu. Örneğin Empire filminde binanın muhteşemliği ilk başta her ne kadar doyumsuz olsa da sürekli gösteriliyor olması bir süre sonra sıkıcı bir hal alıyor.
Jude Law'ın boş oyunculuğu, Renne Zellweger'in Nicole Kidman'a çiftçiliği öğrettiği sahneler uyku getirecek türden...
4 saat uzunluğunda bir film, fazla söze ne hacet?!
Jason Bourne ile Lara Croft evlenir, ortaya sakin bir film çıkarsa, siz de yarısında çıkmaz mıydınız?
Bitmek tükenmek bilmeyen Safari görüntüleri ve Meryl Streep'in boğazına şeker kaçmış Danimarkalı gibi konuşması..
e-posta üzerine kurulu zamanın yüksek teknoloji filmi şimdilerde bir anlam ifade etmiyor olsa gerek.
Pedofil bir besteci iki saat boyunca aşık olduğu çocuğa şehvet dolu bakışlar atıyor.
Kısmen güç kavgası, kısmen 19. yüzyıl Amerikan toprak sahipleri tarihçesi anlatır gibi..
"The Matrix Reloaded" filminde ne kadar aldatıldığımızı gördük, son film de tuzu biberi oldu.
İlk sahnede bir ineğin çamurlu yoldan yavaş yavaş geldiği görülüyor. Bu sahne 8 dakika sürüyor. Bu, filmin gidişatı hakkında fikir veriyor olsa gerek.
Çok basit: uzun vadede fakir halka çok para kazandıracak saçma bir ismi olan at üzerine.
4 küsür saat uzunluğunda üniformalar ve strateji üzerine kurulu tarihi canlandırma. Bir film değil.
Scott Fitzgerald'ın 150 sayfalık klasik kitabından uyarlanan 2 buçuk saatlik bir film. Kitabı okumak daha kısa sürebilir.
Fonda müzik, mavi ekran üzerine anlatımla geçen 80 dakika.
Amerikan yorganı nasıl mı yapılır? Bunun için yapılsa yapılsa bir çeşit belgesel yapılır.
Cameron'un filminde en azından batan bir gemi vardı. Bunda o da yok.
İki dalgacı arkadaş, çöl boyunca yürüyor bazen kendilerince bazen de karşılıklı birşeyler söylüyorlar.
Diyorlar ki, Johnny Depp bile kaptan Sparrow'un kendi kendine mırıldanmalarına dayanamıyormuş.
Yönetmen Cameron Crowe'un mp3 çalarından çıkmış gibi duran final bölümü şarkıları bir türlü bitmek bilmiyor.
Ölüm sıkılmıştır. Birisinin vücuduna girip yaşamaya karar verir, 3 saat süresince birilerinin hayatına, başka birilerinin de sofrasına girip çıkar. Ölüm artık sıkılmaktan çıkıp sıkıcı çoktan olmuştur bile.
Robert Altman'ın kocaman bir oyuncu kadrosunu kamera önünde başıboş bırakıp doğaçlama takılmalarını istemesi hep dramatik sonuçlar doğurmuştur.
Her ne kadar Brian DePalma'nın titiz yönetmenliği altında çekilmiş olsa da karakterler moda dergisinden fırlamış gibi sahte duruyor. Bu da film ilerledikçe çok sıkıcı bir hal alıyor.
Sadece 45 dakika uzunluğunda ama insana, saatlerce sürecekmiş gibi geliyor. İpucu: dalgaları gösteren fotoğraflardan oluşuyor.
Birisinin sudolu çözüşünü izlemek gibi.
Bir adada çaresizce kurtarılmayı beklemek her zaman Lost olmayabiliyor.
87 saat, evet 3 günden fazla, süreyle yapılmış en uzun film ve neredeyse en sıkıcı.
Costner hayatını bizi sıkmaya mı adadı, bilinmez. Yönettiği Kurtlarla Dans'ta sinematik uyku hapını icat etmişse de, kıyamet sonrası kabileler arası dolaşan postacının eline kendisi bile su dökemez. İnsanoğlu kendisine "kıyamet sonrası niye yaşar olduk ki biz?" türünden sorular sormasında haklıdır. Özellikle de bu filmden sonra.