Ne yiyeceğimizi bilemediğimiz, aldığımız hiçbir şeye güvenemediğimiz zamanlardayız. Et ile ilgili duyduğum birkaç şeyi okudum, bilenlerden dinledim, şöyle bir sonuca kesin olarak vardım: Normal bir şekilde, olması gerektiği şekilde yaşayan, gezen, otlayan hayvanlar yumuşacık, bıngıl bıngıl etlere sahip olmaz.
Dolayısıyla et çabucak pişemez. Tavada iki çevirince pişen etin pırıl pırıl, tamamen doğal olması mümkün değildir. İçinde herhangi bir katkı maddesi olmadan süper lezzetli, çabucak pişen etler giriyor olamaz mutfağımıza. Zaten öyle bir zamandayız ki, marketten alınıp da tadı çok harika olan bir şeyin organik olduğuna inanmak pek mümkün değil.
Pazarlardan aldığımız şeylerin bile masumiyetine güvenimiz yok artık gerçi de, hiç olmazsa her şeyi bildiğimiz o “mevsiminde” zamanlamasına göre alalım. Bütün meyveler sebzeler her zaman bulunabiliyor nasıl oluyorsa artık. Zaten ilaçlar, hormonlar acımadan basılıyor gıdaya, bari riski en aza indirmek için zaman faktörünü doğru kullanalım.
Şurada karşıma bir liste çıktı; bizim topraklarda değil gerçi ama genel bir akıma dair fikir verici geldi bana: Organik olanını mutlaka tercih etmeniz gereken, zira son zamanda üretimine fazla hile hurda karışmış olan gıdalar: Elma, kereviz, tatlı renkli biber, şeftali, çilek, nektarin, üzüm, ıspanak, marul, salatalık, patates, yeşil fasülye.
Ne olur doğru beslenmeye büyük çaba gösterelim. Üreticilerin bir kısmı bu konuda büyük vicdansızlık içinde diye düşünüyorum. Nasıl olduğunu da anlamıyorum bunun ama durum bu. Katkı maddeli yiyeceklerden uzak olmak için, kendimizi ve sevdiklerimizi korumak için uğraşmamız şart.