Alaska yerlisi Fred Chmiel, 2017 yılında Güney Carolina Üniversitesi kadın basketbol takımında yardımcı antrenör olarak ilk ulusal unvanını kazandığında, COVID-19 pandemisinden önceydi ve gerçeküstü hissettirdi.
Gamecocks Pazar günü baskın 2022 sezonunu, Connecticut Üniversitesi’nde 64-49’luk bir şampiyonluk galibiyetiyle tamamladı ve Chmiel aynı anda hem mutlu hem de yıprandı.
Chmiel, “İlki biraz coşkuluydu ama bu daha çok bir maratonu bitirmek gibiydi” dedi. “Hep birlikte sevinç ve yorgunluktu. Oyuncular, özellikle de o an için çok çalışan bazı kıdemlilerimiz ve genç liderlerimiz adına gerçekten çok mutlu oldum.”
Chmiel, UAF’de bir çift sezon oynayan Palmer Lisesi’nden 1989 mezunudur. Erkek ve kadın kolejlerinden WNBA’ya ve California’dan Minnesota’ya kadar neredeyse her seviyede koçluk yaptı.
2017 şampiyonluğunu kazanan takımın daha fazla deneyime sahip olduğuna inanırken, bu yılki takımdaki üst sınıfların, COVID nedeniyle birinci ve ikinci sınıflarına kadar uzanan şampiyon olma yolculuklarında daha fazla sıkıntıya katlanmak ve üstesinden gelmek zorunda olduklarını söyledi.
Chmiel, “Birinci sınıf yılını, geçen yılki COVID turnuvasını iptal ederek bu noktaya gelmek için geçmeleri gereken türden denemeler ve sıkıntılar ve bu gerçekten ilk kez Final Four’un nasıl bir şey olduğunu deneyimlemeleriydi.” dedim.
Şartlar nedeniyle ‘eksik’ olduklarını hissetmelerine rağmen, Chmiel onların dayanıklılıklarına ve yorulmak bilmeyen çabalarının büyük faydalar sağladığına tanık olmaktan memnundu.
Chmiel, “O sahnede bundan keyif aldıklarını ve sıkı çalışmalarının meyvelerini topladıklarını görmek güzeldi” dedi.
Bireysel oyuncular değişti, ancak koçluk ekibinin son yıllarda güçlü işe alım sınıfları getirme yeteneği sayesinde yetenek soyağacı aynı kaldı.
“Satış konuşması ‘Buraya gelecek ve şampiyonluklar kazanacaksınız, kendinizi profesyonel olmaya hazırlayacaksınız ve en büyük taraftar grubunun önünde en üst düzeyde rekabet edeceksiniz. ‘.” sekiz yıl ve Dawn Staley’de bir şöhretler salonu antrenörü için oynuyor,’ ”dedi Chmiel.
Staley ve Chmiel’in bağı neredeyse yirmi yıl öncesine uzanıyor ve 2005’te Charlotte Sting’de yardımcı antrenörlük yaptığı WBNA oyun günlerinde başladı. 2015’te Güney Carolina’daki ekibine katılmadan önce ilk olarak Temple Üniversitesi’nde asistan olarak onun altında koçluk yaptı. İki yıl sonra birlikte ilk ulusal şampiyonluklarını ve koçluk kariyerinin ilkini kazandılar.
O zamandan beri ikisi, Gamecocks basketbolu için yeni bir önem çağının başlamasına yardımcı oldu ve kendilerini bir sonraki büyük hanedan programlarından biri olarak kurma yolunda ilerliyorlar.
Güney Carolina, son yirmi yılın büyük bölümünde altın standart program olan Huskies gibi bir takımı devirerek seçkinler arasında yerini aldı.
Chmiel, “UConn’un sahip olduğu başarıya sahip bir takımı ne zaman yenebilirseniz, bu oldukça büyük bir başarıdır” dedi. “Biz sadece kadın kolej basketbolunun hanedanlıklarına isimlerimizi kazımaya çalışıyoruz. Tabii ki zaten oradalar ama biz iyi yoldayız.”
Pazar günkü maç, iki takımın bu sezon karşı karşıya geldiği ilk maç bile değildi. Gamecocks, Kasım ayında Bahamalar’daki Bad Boy Mowers Kadınlar Savaşı 4 Atlantis turnuvasının son turunda UConn’u 73-57 yendi. Ulusal şampiyonluk maçına 34-2’de girerken, 1 numaralarını kazandılar. Sıralamada 1’inci sırada yer aldı ve ikna edici zaferleriyle kesinlikle en iyi olduklarını kanıtladı.
Chmiel, “Başardığımız gibi değildi” dedi. Hayır kaldık. Tüm sezon için 1 numara ve görevi yeni tamamladım.”
Chmiel, 2021 Final Four yarı finalinde nihai şampiyon Stanford Cardinals 66-65’e düşmeseydi Güney Carolina’nın arka arkaya şampiyon olabileceğine inanıyor.
Chmiel, “Geçen yıl iki puanla kaçırdık” dedi. “Bence Arizona’yı tek tek yenerdik.”
Takımın savunmadaki hakimiyetinin onları sürünün geri kalanından ayıran şey olduğuna inanıyor.
Chmiel, “Bütün sezon boyunca insanlar nasıl çok puan alamadığımızı ve kuru uzatmalardan geçtiğimizi konuşuyorlardı ama savunmamız her zaman oradaydı,” dedi. “Hücumumuz için her zaman katalizör oldu, her zaman şapkamızı taktığımız ve diğer takımların da gol atmak için mücadele ettiğinden emin olduğumuz bir şey oldu.”
Savunmada iradelerini ortaya koyma yeteneklerindeki en önemli katkı, Chmiel’in yakından çalıştığı post oyuncuların inanılmaz heybetli oyunu ve varlığıdır.
Chmiel, “Onlara kim olduğumuzun direği olduğumuzu söylediğimiz belirli durumlardan geçiyoruz” dedi. Geri tepiyoruz, savunma yapıyoruz, tüm kirli işleri biz yapıyoruz, ezip geçiyoruz ama takımımızın özü bu.”
Victaria Saxton ve A’ja Wilson gibi ünlü post oyuncularının koçluğunu yaptı. Şu anda, ülkenin en iyi merkezine verilen iki kez Lisa Leslie Ödülü sahibi olan genç Aliyah Boston’a koçluk yapıyor. Gamecocks’u bu yıl sayı ve ribaundlarda yönetti ve turnuva için En Üstün Oyuncu seçildi.
Chmiel işini ve Güney Carolina’da kendisi için kurduğu hayatı seviyor ve Gamecocks ile geçirdiği süre boyunca başardığı her şeye değer veriyor. Mükemmel bir uyum olmadığı sürece bir baş koçluk işine devam etmeyeceğini söyledi.
Chmiel, “Bakmıyorum demem ama doğru durumu arıyorum” dedi. “Burada harika bir durumum var. Ülkedeki en iyi takım için çalışıyorum, ülkedeki en iyi patron ve ülkedeki en iyi üniversite için çalışıyorum, bu yüzden beni taşımak zor olacak.”
Chmiel’in hâlâ Alaska’da yaşayan bir ailesi var ve mütevazi başlangıçları ve orada ticari bir balıkçı ve lise kütüphanecisinin oğlu olarak büyüdüğü zaman için sonsuza dek minnettar kalacak.
Chmiel, “Alaska ile ilgili güzel anılarım var, hayatımın en güzel anlarından bazıları orada geçti” dedi. “Temsil edebildiğiniz her zaman güzel ve gurur verici bir an.”
Eyaletten çıkacak en büyük başarı öykülerinden biri olarak mirası onun için çok şey ifade ediyor ve hala Alaska’nın işe alım cephesinde gözden kaçırıldığına inanıyor.
Chmiel, “Pek çok insan Alaska’nın sahip olduğu sporcuları tanımıyor” dedi. “Orada çok fazla işe alım yok ve bu oyuncular görünmez oluyor ve ortaya çıkmak için Alt 48’e inmek zorunda kalıyorlar, bu yüzden Alaska’ya ışık tutmak ve bazı sporcularımız ve biraz sporumuz olduğunu bilmelerini sağlamak güzel. orada ABD’nin geri kalanına katkıda bulunabilecek insanları sevmek”