SON ÇIKIŞ !
Sevdamız Kızıl Elma, ahşap köprüden son çıkış Ergenakon! Biraz daha zorlayalım dilde esriyen düşlerimizi Acunay! Gecikmiş toylarımız var ki; Gök Tengri yüz çevirmiş bize!
Bu nasıl bir acun böyle hâlâ olmayacak hâyâlin peşindeyiz… Ölümler çıplak geliyor ve biliyoruz geceyi de gözlerimize indirecek! Düşte yarınlar umut ile hiç karışık yağacak gibi değil, değil de bulutlardan vazgeçtik, yağmur yüklü sözlerimiz var. Hani nerede deme, sulu sepken çifte kavruk gözlerine bir dokun bin ah işit. İnan çok özledin biliyorum; ben de çok özledim seni biliyorsun…
Tengri dağlarından uzansan Tuna boylarına bir ses gelse, cennetten gelen bu ses desem! Atları bağlasan ahşap han kapısına zaar İlteriș Kağan ilinde diz kırsan șehr-i Ötüken sevdalarına dem.
Biliyorum doğuştan savașçısın Acunay! Oklarını sadağına ve pusatını bir kenara bırak. Doru atın yorgun ve terli! Bırak dizginlerinden, şahlanışın ayakları inecek havadan… Yelesinden düşecek o dağıtan rüzgâr… Toynakları çamur biliyorum, dökülecek kurudukça!
Göklerin katından, Oğuz atanın izniyle mi geldin Acunay? Evet; der, gibi başını eğiyorsun! Budun hiç hoşuna gitmedi ve hiçbir araya gelemeyen o durumu seni düşündürüyor, değil mi?
Sıralı dağların ardında kabına sığmaz düşlerin, eteklerinden tırmansan zirveleri sarsarsın. Hiç yerinde duramaz geceleri yıldız toplarsın avuç avuç, denize atsan taşkınlar öfke dindirmez… Uykuların sayıklatır esrik sevdalarını ki vakitsiz. Bir vakit ormanlara bakarsın, bir vakit tepelere! Dinmeyen acıların var. Toplanmış sanki kırılmış ağacın dalları avuçlarına… Cürmün hacmine eş, çelimsiz düşlerin sınır tanımaz kayıplarında, az önce buradan geçtin coğrafyasında yer tarifine uymaz. İçre mekanların eşkali nasıl sorularına cevapsız ki, hangi şehrin yer altı dehlizlerinde, bedene güneş kelebek etkisi zaman diyecek?
Zihinleri alt üst etmeye kaç yıl daha gerek, kaç yıl daha gerek ezberleri bozmaya, ısıtıp ısıtıp konulan sözler kabak tadı verdi. Biliyor musun, baktığımız yerlerde izler paslı zaman aşımında metal yorgunluğu, dokunduğun yerlere geçiyor parmaklar. Biliyorum, demirden dağları eritme zamanı Acunay! Şimdi çamçak kımızlarımızı bitirelim, güneş gurubunu tamamlamak üzere!Yolumuz uzun ve zor. Kut aldığın bunlu Katun bize anlatacak gördüğün o düşü!
Sevgilerimle.