The document has moved here.


|ŞEB-İ YELDA|
|Mehmet Ali ÇAKIR|
|firstname.lastname@example.org|


ŞEB-İ YELDA
21 Aralık’ta, en uzun geceyi, Şeb-i Yelda’yı yaşadık.
Yüce kitapta “O, geceyi size bir örtü, uykuyu istirahat zamanı ve gündüzü de hareket ve çalışma vakti yapandır.”, “O, içinde dinlenesiniz diye geceyi sizin için (karanlık); gündüzü ise aydınlık kılandır…”buyuruluyor. Gerçekten de gece bir uyku ve istirahat zamanıdır. Vücudun periyodik ritmini düzenleyen ve uyumamızı sağlayan melatonin hormonu en fazla gece salgılanır. Hiçbir uyku gece uykusunun yerini tutmaz, onun kadar dinlendirmez ama bu derdi tasası olmayanlar için geçerlidir.
Geceler hâli vakti, yerinde olanlar için aynı zamanda bir neşe kaynağıdır. Kimileri, “Heybeli’de her gece mehtaba çıkarlar, sandalları neş’e dolar, zevke dalarlar”, kimileri “yıldızlı semalardaki haşmete bakıp, yar ile sohbet ne güzel şey” derler. Böyleleri için geceler çabuk geçer, eğlencelidir.
Bir de “dertleri zevk edinmişler” vardır. Onlarda neş’e bulunmaz. Esas bunlar için geceler zordur. Bu sebeple Fuzûlî;
“Şeb-i yeldâyı müneccimle muvakkıt ne bilir,
Mübtelâ-yı gama sor kim geceler kaç sâ'at.”
demiştir. Müneccim için lâzım olan gece çıkan yıldızlardır, onlara bakıp insanların geleceği ile ilgili tahmin yürütür. Sonuç olumlu da olsa olumsuz da olsa onun için bir anlamı yoktur. Muvakkit deseniz yapacağı takvim için bir araçtır. Gelin görün ki “dağlar dağımdır benim, gam ortağımdır benim” diyenler için durum aynı değildir. Onlar için geceler bir türlü geçmek bilmez. Ağlamak kârı olanlar için geceler yâr olmuştur. Kimileri “gecenin rengini katmıştır, içinin matemine”. Geceyi hastaya sor, gurbeti gezen bilir sözü dilimize yerleşmiştir. Özellikle covid-19 pandemisi yaşadığımız şu günlerde geceler daha da uzadı. Yoğun bakımlarda yatanlar, solunum cihazına bağlı olanlar için geceler ve günler geçmek bilmiyor, yakınları ise ertesi günün aydınlık olması ümidiyle zor sabah ediyorlar.
2020 yılı da dünyamız ve ülkemiz için adetâ Şeb-i Yelda’ya dönüştü. İnsanlığı kasıp kavuran covid-19 pandemisi bir taraftan, depremler, seller bir taraftan, salgının sebep olduğu kısıtlamalar bir taraftan geceyi uzattıkça uzattı. Hepimizde bir yorgunluk, bıkkınlık meydana getirdi.
Ümit, en büyük zenginliğimizdir. Her yokuşun bir inişi, her zorun bir kolayı, her karanlığın bir aydınlığı vardır. “Gecenin en karanlık anı, şafak sökmeden az önceki andır.”
En uzun geceyi yaşadık, bundan sonra geceler kısalacak, günler uzayacak. 2020 yılının da sonuna yaklaştık. Dilerim tüm insanlığın üzerine çöken gece de aynı şekilde kısalır ve güneşli günler uzar.
|Etiketler: ŞEB-İ, YELDA,|