Durdu her şey.
Kıpırtı yok.
Dışarıda kıyametler kopuyor ama o hala aynı yerde duruyor.
Hiçbir şey etkilemez onu gerçek olmadığı için.
İsterse şimşekler çaksın tepesine.
Hayal ürünü olmak zor iş.
Büyük bir mükemmelliyet yükleniyor varoluşuna.
Her zaman en güçlü, en sabırlı ve mükemmeldir olmayan şeyler.
Olsalar öyle olmaz.
Çünkü gerçeklik zorlar onların sınırlarını.
Gerçekler yontar onların güzelliklerini.
Ben bu yüzden olmayanı sevdim hep.
Bozulmamış olanı.
İçinde yaşadığımız şu evren denen yer varsayımdan ibarettir bana göre.
Hiçbir gerçekliği yok.
Çelişkiler var sadece.
Gerçekleştiremeyeceğimiz şeylerin hayalini kurarız hep.
Uç olan şeylerin.
Yapabilme ihtimalimiz olsa hayalimiz olmaz o.
Çünkü hayaller hiçbir zaman gerçekleşmez.
Gerçekleşebilse hayallikten çıkar o hedefe dönüşür.
Ve hedefler hiçbir zaman cazip gelmez.
Ulaşabilinecek şeyler çekici gelmez insana.
İnsan hep yapamayacağı şeyi ister.
Bu yüzden hayal kurar.
Ve o hayalini gerçekleştiremediği için ölür hayaller.
Yeryüzü, gökyüzü ölü hayallerle doludur hep.
“Ulaşamayacağı bir hayal için uğraşan adama kim hayalini gerçekleştiremediğini söyleyebilir?”
Bu fikre kesinlikle katılmıyorum.
O uğraşan adam sadece vaktini harcadığıyla kalır.
Hayali için uğraşmak onun gerçekleşeceği anlamına gelmez.
Hayal tamamen gerçek olmazsa bir anlamı olmaz.
Gerçekleştiği anki mutluluktur önemli olan.
Gerçekleşmediği için de hep bir hayal kırıklığı olur insanın şuurunda.
Çabalamış olmakla teselli eder kendini.
Ama o gerçekleştirememenin verdiği huzursuzluk ölünceye kadar kemirir içini.
Nisa CEREN
03.01.2011