Arda Kurtoğlu
Ben, seyahat sever bir aileden çıkma biriyim. Küçüklüğümde, acaba sonunda ne yapıyor olacak dedirten halim, eskiden beridir alışılmışın dışına çıkmaya eğilimli oldu. 8 sene lisesinde, 8 sene üniversitesinde okuduğum Galatasaray bana çok şey düşündürdü ve deneyimletti diyebilirim. Anne babam öğretmenken ben, üniversite hayatımın başından itibaren birçok değişik işte çalıştım. Şimdilerde tüm bu süre boyunca aslında büyük bir arayışta olduğumu fark ediyorum. Kendim için bir şeyler yapmalıydım, sanki çevremdekiler ve dünya için yapacak bir şeyler olmalıydı.
Vamoss’a dek geçen sürede Ahmet San’ın yanında organizatörlük yaptım, ETS’de rehber olarak çalıştım, ABD’de cankurtaranlık yaptım, serbest olarak fotoğrafçılık yaptım, Renault Trucks’ın Türkiye merkezinde pazarlama yaptım, Beyoğlu’nda yeraltı çalışan Papilion isimli bir café bar işlettim. Tüm bunların ardından nihayet üniversiteyi bitirip, herkes gibi kalakaldığımda yaşım yirmi altıydı.
’09 yazında, bana çok şey öğreten yerlerden Likya Yolu üzerindeki koylarda kendimi buldum. Kelebek Vadisi gibi bir yerde Selin’le tanıştım ve Ekim sonuna dek burada gönüllü olarak sabah kahvaltılarını hazırladım ve çadırda kaldım. Hiç düşünmezken, vadiden şehre geri döndüğümde ilk gittiğim yer askerlik şubesi oldu. Vadide yaşamak o kadar güzel gelmişti ki askerliğin benim için durabileceğim ve düşünebileceğim bir aralık olacağını düşünmüştüm, öyle de oldu diyebilirim.
Nitekim bittiği gibi, masrafları minimize edip çalışınca Selin’le birlikte kendimizi Güney Amerika’ya attık, hayallerimize taşıdık. Tüm bu süre boyunca deneyimlediklerim, asıl keyfin yaşadığım şeylerde değil, onları yaşayış şeklimde olduğunu zamanla biraz daha fark ettim. Her hangi hiçbir şeye bağlı veya bağımlı olmamaya çalıştım. Bu hissi paylaştıkçaysa daha da mutlu oldum. Kısacası, hayatımın bu anında kendimi Vamoss gibi bir oluşumun parçası olarak bulmak beni çok güzel hissettiriyor.
Hepimizin de biraz daha sevgi ve saygı aradığı, yani şefkat ve tolerans beklediği, belki de toprak ve gökyüzü özlediği bu gerçeklik benim için güzel ve heyecanlandırıcı. Anne-babam ve ablam, tüm ailem, arkadaşlarım, lisem, Beyoğlu, Kadıköy, yol arkadaşlarım, yolda karşılaştıklarım, hepinizin de sevgilerim ve teşekkürlerimle kalmanız dileğiyle,
Arda Kurtoğlu