Aklınıza Geldikçe Hala Güldüğünüz Bir Bayram Anınızı Paylaşın!
ben elini öpeyim derken 93 yaşında mevkiini hâlâ bilmediğim nenenin üstüne düşmüştüm. kadın komandoymuş mübarek tek seferde ayağa kalkıp bastonuyla beni yere atmıştı. SAVUNMA YAPMAK İÇİN !!! 93 yaşında !!! ben o zaman 18-19 yaşındayım !!! ----- Dipnot: hâlâ yaşıyor. gerçi yaşıyor denemez nefes alan bi organizma şuan maşallah😨😵 Edit: kadın oturuyordu
Ben hep asi bir insan oldum. Çocukken de öyleydi. Herkesin yaptığı şeylerden nefret ederdim. Bayramları da sevmem zaten. Neyse. Bir bayramda çocukluk arkadaşımla bir plan yaptık. Dedik ki bayramlık almayacağız, hatta en eski kıyafetlerimizi giyip sokağa çıkıp bir köşede oturalım. Bayram sabahı eski pijamalarımızı giyip sokağa çıktık, daha doğrusu bizim apartmanın kapısının önünde oturduk. Kendimizce eğleniyoruz, gelen geçen çocuklar tuhaf tuhaf bize bakıyor, mal mı bunlar diye. Ama biz mutluyuz halimizden. Sonra işler değişmeye başladı. Biz eski kıyafetlerle oturunca insanlar bize acımaya başladı. Kimisi paraya vermeye kalktı, kimisi kıyafet almak istedi, kimisi de eve gelip ailemizle görüşmek istedi. Resmen durumuz olmadığı için kıyafet alamadığımızı, sokağa çıkıp yeni kıyafetleriyle oynayan çocuklarını izlediğimiz fikrine kapıldılar. Aksini söylediğimizde de utandığımızı falan düşündüler. Trajikomik. Sonra annem çok kızdı, ele güne karşı bizi neden mahçup ediyorsun diye. Bu çocuklara neden kıyafet almadınız yazık değil mi falan demişler. Annem çıldırmış tabii. O gün aslında bir kere daha nefret ettim bayramlardan. İllaki yeni kıyafet mi almak lazım yani. Biz değil gerçekten kıyafet alamayan, bu yüzden dışarı çıkamayan çocuklar vardı. Bize değil, onlara yardım yapılması gerekiyordu. Üstelik üzgün bile durmuyorduk, gerçekten eğleniyorduk. Bütün çocuklardan farklıydık ve bu özel hissetirmişti bizi. Anlatamadık. Anlayamadılar.
Yaş 13 falan, ailenin fransada yaşayan elit kesiminden bir çocuğa yanığım, zaten yılda bir geldikleri için çocuk beni görsün diye kendimi yırtıyorum. O gün inat ettim kahveyi ben dağıtacağım diye ama elim tepsiyi almadan titriyordu. Çocuğa kahve verirken tepsiyi üstüne bi devirdim çocuk pert, 2. Derece yanık olmuştu zavallı daha da bayramlaşmaya çıkmadım her sene aynı muhabbet çünkü
Bayram akşamı tüm aile ablamlarda toplandık, ortam baya kalabalık. Ablamların kızı, damadı ve 7-8 yaşlarındaki torunları da orada. Dede (eniştem), Torun ve Baba (damat) arasında şöyle muhabbeti geçmişti Torun : Dede hadi oyun oynayalım Dede : Olur, ne oynayalım Torun : Ben baba olayım sen de benim çocuğum ol Dede : Tamam olur Dede : (dizlerinin üzerine çöker ve torunun elinden tutup çekiştirirek) Baba baba hadi gidelim bana oyuncak alalım Torun : Siktir eşşoğlueşşek Bi anda herkes şoka uğrar ve tüm kafalar çocuğun babasına döner Baba : Ben öyle mi yapıyorum eşşoğlueşşek
Yıllar önce tüm akrabalar toplanmış.Teyzemle diğer teyzelerim arasında miras davası varmış.Başladılar önce ağız dalaşına sonrada koptu kıyamet birbirlerine demedikkeri kalmadı.Teyzemde enişteme bişey söylesene diye bağırdı eniştemde Songül tadımız kaçmasın diyerek baklavaları götürüyordu.En sonunda teyzem baklava tabağını alıp diğer teyzemin kafasına fırlattı sonrada eniştemle gittiler.Duydukki bir hafta konuşmamışlar eniştemle. 🤣🤣
kuzenlerim büyüktür hep benden. aramızda evlenip çocuk sahibi olan ilk kuzenimiz babam dayısı olduğundan dolayı bize geldiler. evdeki herkesin elini öptü küçük tatlı çocuk (4). sonra babasına dönüp avazı çıktığı kadar "BABA ORAYA GİTTİĞİMİZDE HERKESİN ELİNİ ÖPERSEN PARA VERİCEM DEMİŞTİN PARAMI VERCEK MİSİN?" . kuzenimin yüzündeki "hassiktir" bakışını unutamam
Benim abim abdest tutamazdı o yüzden bayram namazına gittiğimizde şaşmadan dışarda beklerdik içerisi dolar sonra içeri girer kapı ağzına kalırdık neyse tam da o anda bayram namazı başlar biz namaz nasıl kılınır falan bilmiyoruz tabi sürekli tekbirlerde yanlışlık yapabiliyorduk. Neyse hoca bayramınız kutlu olsun der demez bizim ki koşarak dışarı çıkar tuvalete koşardı. derdim her seferinde bilerek mi yapıyorsun diye.. şimdi ise keşke yanlarında değilim keşke bu bayramda olsaydım da aynı anıyı tekrar yaşasaydım
Benim anneannemin annesi 102 yaşında vefat etti. Neyse, 9 yaşındayım. Anneannemin annesi köyden bize gelmiş tüm ramazan bizde kalmıştı. Bayram günü geldi çattı, sabah erken kalktık, bayramlıklarımızı giydik, bayramlaştık, kahvaltı masasına oturduk, dedem hariç. Takvimin yaprağını koparmış arkasını okuyor. Anneannem dedemi bir kaç kez sofraya çağırdı, dedem hala pür dikkat okumaya devam tabii ki. Anneannemin son çağırmasında da dedem sinirlenip “ananın amı” demesi. Anneannemin annesinin de o an sofrada olması. Derin bir sessizlik. Hiç unutamam 😂
8-10 yaşlarındayım. Rahmetli büyük babaannemin (babaannemin annesi) biraz alzheimer belirtileri vardı, vefatından 2-3 önceki bayram, kuzenimle beni harçlık vermek için yanına çağırdı ve kuzenime 50 lira bana da 5 kuruş verdi kdkdkdkdk. Sanırım geçmiş 1 Milyon sandı tam emin değilim. Teşekkür edip, başka odada katıla katıla gülmüştük kuzenimle. Sonra kuzenimin parasını bölüştük tabi.
biz bayramlarda öyle büyük harçlık alan birileri değildik toplasan en fazla 5-6 lira felan o yüzden dışardan gidip istediğimizi alıp yiyemiyorduk ben de bir bayram hırs ettim gittim annemin yaptığı 1 tane koca tepsi baklavayı çaldım dışarda arkadaşlarla 3 saat dinlene dinlene yedik çok güzeldi eline sağlık anacım