Siyasetin de, ticaretin de ve hatta dinin de en cafcaflı kesimi "değişim" özlemcileri oluyor.
"Değiştin mi" senden alası yok.
Her değişimde "aslını beğenmeme, gelenekseli küçümseme" ön plana çıkar. Değişimin satır aralarında şu veya bu gerekçeyle mutlaka "geçmişi benimsememe" yatar. Bu açıdan bakıldığında, Diyanet İşleri Başkanı Ali Bardakoğlu'nun dün basına yansıyan ve bizim de eleştirdiğimiz "değişim sözlerinin" satır aralarında bu temel izler yatıyor.
Dinde modernleşmeyi, hafifleşmeyi, dinin yaşama uyum sağlamasını savunan Bardakoğlu, kullandığı kavramların içini doldurmadığı için havada sallanan her cümlesi çok tehlikeli sinyaller veriyor.
Siyasette, ekonomide, kültürde modernleşmek deyince tamam, bundan rasyonalizmi anlayacağız da, "İslam modernleşmesinden" ne anlayacağız?
Ve Badakoğlu'nun modernleşme diye çıktığı yolda çok önemli ve ilginç ifadeler çıkıyor karşımıza:
"Dinde aslolan Allah'ı sevmektir. Onun dışında namaz kılma, oruç tutma gibi şeyler bireysel tercihtir".
Benim dinimde aslolan "Allah'a inanmaktır!
İman asıldır, temeldir.
Allah'a iman olmayınca, Allah sevgisi de olmaz.
İman kelimesi yerine sevgi kelimesini kullanmak akaid literatüründen çok "sevgi, hoşgörü, tolerans" literatürünün şekillendiği merkezleri çağrıştırıyor insana.
Umarım son zamanlarda "her işin başı sevgi" diyerek "iman" kavramından ısrarla kaçınan bazı iç ve dış din reformcularının açtığı yoldan gitmeyecektir sayın Başkan.
"Namaz ve oruç bireysel tercihtir" ifadesi de benim ilk defa duyduğum bir ifade.
Namaz, oruç, hac, zekat bir ibadettir. Müslüman bu ibadetleri yapmakla mükelleftir.
İslam fıkhı bu ibadetlere "farz" diyor.
İslam insanlara farzlar konusunda "sen istediğin bireysel tercihi yap. Ne yaparsan yap. Bu ibadetleri vaz ettim ama tatbikat senin bireysel tercihine kalmış" gibi bir hüküm beyan etmemiş.
Kul ibadetin farziyyetini bilir. Ama inkara sapmadan bu ibadetleri yerine getirmezse, bu yerine getirememe kula tanınmış doğal bir bireysel tercih hakkı değildir.
Sonunda ahirette taalluk edecek olan cezası vardır.
Nitekim günümüzde yüzbinlerce Müslüman ibadet yapmaz ama bunun sonunda Allah'ın buyruğunu yerine getirmekle günah işlediği gibi çok basit bir fıkıh kaidesini mutlaka bilir.
Allah (c.c) affeder, affetmez bu O'nun takdiridir.
Ama hiç kimse ibadetleri "bireysel tercih" seviyesine indirme gibi yanlış içine düşmemeli.
Kaldı ki Diyanet İşleri gibi bir kurumun başına gelen sayın Bardakoğlu, öncelikle ibadeti teşvik edici ve ibadetin rahat bir şekilde yapılmasını sağlayıcı ortamı tesis etmekle mükelleftir.
"İbadetin bireysel bir tercih" olduğu ifadesi fıkıh literatüründe rastlanılmayan bir yaklaşımdır.
Kendisine bağlı olan camilerde hergün yüzbinlerce Müslümanın namaz kıldığı Bardakoğlu, ibadet kavramını daha hassas bir şekilde telaffuz etmelidir.
"Bireysel bir tercih" ile "farz" çizgisi arasında uçurumlar vardır.
Modernleşmek uğruna, İslam'ın dilini, "postmodern dile" aktarma gayreti ortaya trajikomik ve ucube bir durum çıkarıyor. Bırakın İslam kendi diliyle konuşsun.
Müslüman da kendi diniyle.