

Bir süre önce Mehmet Keçecilerle konuşuyorduk. Devleti yönetmeyi beceremiyorlar dedi.
Devleti iyi yönetemediğini söylediği AKP kadrolarıydı elbette ki. Ardından, İsteseler yardımcı olabilirdik diye ekledi.
Sonra, Hasan Celal Güzeli Başbakanlık müsteşarı yap, bırak devleti yönetsin
diye isim isim saymaya başladı. İsteseler, Hasan Celal Güzel, Hüsnü Doğan, ben yardımcı olurduk şeklindeki sözlerini, Ama öyle bir talepleri olmadı diye noktaladı.
Tek başına iktidar olmuş, Anayasayı değiştirecek çoğunluğa sahip bir parti kendine bunlar devleti yönetemiyor, ANAPlı kadrolara muhtaç oldular dedirtir mi?
İşte Türkiyede aşılması gereken zihniyet bu. AKP iktidarı üzerine böyle bir gölgenin düşmesini istemez elbette ki, ancak Başbakanlığın kaç kat olduğunu bilmeyen, merdivenlerinden ömründe bir kez bile çıkmamış bir üniversite profesörü ile devlet bürokrasinin beyni olan Başbakanlık müsteşarlığı yürütülür mü?
Keçecilerin, Biz olsak, Başbakanlığı Çankaya karşısında bu kadar ezdirmezdik sözünü bu açıdan okumakta fayda var. Peki Keçecilerin şu sözlerini yabana atmak mümkün mü?
Biz ihtilalin lideri Kenan Evrene Genelkurmay başkanını emekliye sevk eden kararnameyi imzalattık nasıl yaptılar bunu? İşte Keçecilerin yanıtı: Biz devleti biliyorduk.
Başbakan Erdoğanın, Antalya kampındaki konuşmasını izlerken, Turgut Özal çağrışımları yaptı. 1987 referandumu ile eski siyasetçilerin yasakları kalkmış, Demirel, Ecevit, Erbakan, Türkeş partilerinin başına geçmişti. Özal, yasaklar referandumundan başlayarak tüm stratejisini eskilerle mücadele üzerine kurmuştu.
Önce bir noktanın altını çizmekte yarar var. O dönemdeki eski siyasiler, ihtilal mağduru ve demokrasi yasaklısıydılar. Şimdiki eski siyasetçiler, 3 Kasım buldozerinin altında kalmış siyasetçiler.
Başbakan Erdoğanın eski siyasetçilere kılıç çektiğini gösteren bazı satırları aktarmak istiyorum. Çamurun üstüne oturmam deyip, üstü başı çamur olanlar. Bunun muhatabı Mesut Yılmaz. Hatırlanacağı gibi Yılmaz, ANAYOLun başbakanı olduğu dönemde DYP lideri Çiller hakkındaki TEDAŞ, TOFAŞ önergeleri üzerine bu açıklamayı yapmıştı. Şimdi herkesi toplayacağını belirten Yılmaz,o dönem bu sözüyle ANAYOLa noktayı koymuştu.
Erdoğanın, Onların bizi çekmek istediği minderde asla güreşmeyeceğiz sözlerinin adresini Demirel olarak okumak mümkün. Cumhurbaşkanını halk seçsin diyenler kendileri niye Cumhurbaşkanı olarak halk tarafından seçilmediler sözü ise doğrudan Demirele yöneltilmiş bir eleştiri.
AKPnin Antalya Kampı erken seçim beklentisi içinde olanlar açısından, seçim tarihinin açıklanacağı toplantı olarak görülüyordu. Tam tersi oldu. Erdoğan erken seçim beklentilerine son noktayı koydu. Bir kez daha seçimlerin 5 yılda yapılacağını açıkladı. Ancak şu işareti verdi. En azından bir süre eski siyasetçileri ve cephe oluşumcularını hedef alacak. Seçim stratejisi ise tespit edilmiş gözüküyor. AKP bu seçimlerde siyasi istikrara oynayacak. Erdoğanın konuşmasında bunun işaretleri mevcuttu.
Erdoğanı dinlerken Özalı hatırladım sözünü biraz daha açmak istiyorum. Özal, yasaklar kalkıp eski siyasetçiler emanetçilerini kaldırıp, partilerinin başına geçince, eskilerin zaman tunelinde kaldığını, uzlaşma kültüründen haberi olmayan eskilerin siyasete kavga ve ve gerginliği getireceğini savundu. Özal dışa açık bir lider, ANAP reformcu bir parti havasındaydı. Türkiyeye çağ atlatmış, çok sık kullandığı deyimle Türkiyede transformasyonu gerçekleştirmiş bir iktidar havasındaydı. Siyasi yasaklar 12 Eylülün ürünüydü. Özalın yasakların karşısında yer alması, karizmasını çizmişti. Ancak ne zaman ki ANAP yolsuzluklara, Özal hanedana battı, o zaman ne reformculukları, ne Türkiyeye çağ atlatmaları ne de Özalın dünya liderliği kaldı.
O andan itibaren Özal kaybedip, rakipleri kazanmaya başladı. Erdoğan şimdi bu eşikte bulunuyor. Seçmen inandığı sürece peşinden gider. Onu kaybettiği zaman ağzıyla kuş tutsa kimse inanmaz. Bu yüzden Erdoğanın rakibi Erdoğan, AKPnin rakibi ise iktidar....
26.06.2006
E-Posta:
email@example.com