toplumsal ekonomik kriz gerçeğini ne kadar saklarsanız saklayın, bu sefer başka şekillerde ve malesef acı bir şekilde ortaya çıkıyor.
dalga geçercesine varlık kuyrukları dediler, patates soğana bile muhtaç ettiler. yoksulluktan, çaresizlikten her sabah bir ailenin intihar edip komple yok olduğu bir ülke olduk. kabusta gibi hissediyorum lan bazen.
Başsavcılık'tan Bakırköy'deki intihar vakası ile ilgili açıklama: Aşırı derecede borçlanması nedeniyle girdiği bunalımın etkisiyle önce eşinin ve çocuğunun zehirlenmesine sebebiyet verdikten sonra intihar ettihttps://t.co/yKIghQevN8 pic.twitter.com/9h7LZHOLd3— Gazete Yolculuk (@gazeteyolculuk) November 15, 2019
intihar ederken sevdiklerini de öldüren insanların birkaç nedeni var. beni en yoran, halihazırda acı çektiğini düşündükleri (ki bizzat şahit oluyorlar aslında bu acılara) ve tek başına intihar ederlerse geriye kaldıklarında savunmasız olup daha çok acı çekeceğini düşündükleri insanları zorunlu olarak öldürmeleri (onlara göre tabi), ve bunu yaparken onlara en az acıyı çektirmek için siyanür kullanmaları.
bu intihar dalgasının önüne geçilebilir, bunu yapmak için çaba göstermek istese birileri, en azından birkaç insan kurtarılabilir. "olmayan" siyanürün tedarikçisi olarak kendini sunabilirsin mesela, akla ilk gelen. sonrasına ilgili profesyoneller bakar, isimleri kamuya açık etmeden.
ama bunu istemiyorlar. bu insanların intihar etmesinden çok rahatsızmış gibi görünüp alakasız yasaklar getirmeyi amaçlayanlar bu ölümlerden rahatsız değiller. bilakis bundan zevk alıyorlar.
annenin siyanür kokusunu alıp dış kapıyı açtığı ancak aynı yerde siyanürden zehirlenip can verdiği haberde geçiyor. ölenin ardından kötü konuşulmaz ama babanın şereften bir haber olduğunu düşünüyorum. madem borç yaptın, madem ödeyemedin, kendi bataklığına neden eşini ve çocuğunu da çekiyorsun? eşine anlat durumu eğer kabul ederse borçla harçla yaşa. kadın seninle iyi günde de kötü günde de birlikte olmayi kabul etmiştir. yok kabul etmezse saygı duy ve boşanıp herkesin kendi yolunu çizmesine müsaade et.
6 yaşındaki sabibin ve eşinin yaşam hakkını elinden alacak kadar nasıl bencillesebildik aklım almıyor. ne zaman bu kadar kötü olabildik.
evet sınanmadığımız acı üzerine konuşmak kolay. fakat babanın yaptığını aklım ve mantığım almıyor. ne çok acı var..
bir yazar kasadan bu kadar sarsılan ülke, ailelerin sessiz sedasız intiharları karşısında sus pus.
insanları çıldırttınız, ülkenin ağzına sıçtınız, eskiden ölümü gösterip sıtmaya razı ediyordunuz artık onu da yapamıyorsunuz!
bu gibi olaylar kriz dönemlerinde salgın halini alabilirler ve üzerinde ciddiyetle durulması gerekir.
türkiye'deki iktidar, tekil olayları dramatikleştirip gözümüze sokmayı iyi bir bok zannettiği gibi toplumsal sorunları da yok saymaya çalışıyor. oysa bir yerden bir feryat yükseliyorsa siz ona kulağınızı tıkadığınız zaman karşıdaki dikkatinizi daha çok çekecek yollar aramaya başlar. şu an bu olaylar özelinde karşımızdaki tehlike budur.
ama karşımızdaki sürü bu olayları da yok ateizm yok terör bikbik diye artık alıştığımız tavırlarla karşılıyor.
konu sadece ekonomi değil. yıllardır toplumun istisnasız her kesiminde devasa bir gaz birikintisi var. toplum çürüdükçe gaz salıyor. ekonomik kriz ise burada sadece ateşleyici rolü oynuyor.
üstelik sadece son günlerdeki üç siyanürlü intihar - cinayet vakası değil mesele. son yıllarda patlama yapan başka şeyler de var ve bunlar bize tek bir şeyi gösteriyor: dehşet bir hızla çürüyoruz:
toplumun gazının alınması gereken noktada hala birileri ağzını açana sopa sallıyor. sen benim geleceğimi sikmişsin, hayatımı berbat etmişsin üstüne bir de sopa sallıyorsun. adam kendini öldürmeden önce çocuğunu öldürecek kadar uçmuş artık. senin buna sopa sallaman olayları daha uç noktalara taşır. kendi çocuğunu öldürüp intihar edecek kadar gözünü karartan adam yarın aynı şeyi toplu katliamlar eşliğinde yaparsa ne bok yiyeceksin?
sebep olanlara yazıklar olsun.