Uygulama Önerisi:https://youtu.be/Jnw3ucqLzHI Türk Dil Kurumu’na göre mükemmel olmanın anlamı: "Kusursuz, tam, tamamlanmış, eksiksiz, olgunlaşmış, çok güzel, şahane, harikulade, yetkin." Böyle olmayı kim istemez, değil mi? Eksiksiz ve en iyi olmak, hayranlık uyandırmak, gıpta edilmek… Bir de son zamanlarda çıkan bir kavram var: Yeterince iyi olmak…
Uygulama Önerisi:https://youtu.be/TGy4V2r2VqQ Bazı iş kolları vardır ki, elbette iş sürecini yönetme biçimimiz, elde ettiğimiz sonuçlar neyi ne kadar yaptığımızı bize gösterir. Yani mesela, uzak yol tır şöförü iseniz, zamanlama, uzun yolda monotonlukla başa çıkma, dinlenme & yolda olma süreçlerini iyi yönetebilme, uzun sürüşlerde yola odaklanmayı sağlama gibi bir dolu kriter kişinin işinde ne denli iyi olup olmadığını belirler. Ya da bir aşçının her yaptığında yemeğinin lezzetini şansa bırakmaması, buradaki mesleki bilgi, birikim aşçılığının kaç yıldız olduğunu söyler bize. Bir işi peş peşe tekrarla pek çok kez yapmak, yaptığımız işe kesintisiz ve katıksız bir odaklanma ile yaklaşmak bizi, o konu artık her neyse, mükemmel bir yetkinliğe taşıyabilir. Doktorluk, mühendislik, öğretmenlik gibi mesleklerin kamusal önemi o kadar fazla ki taşıdıkları sorumluluklar da bir o derece ağır.
Mükemmel olma arzusu, özellikle kentli insanların ellerini kollarını bağlayan, kendi kendilerine attıkları bir tekme adeta. Dışarıdan bakıldığında tembel, umursamaz, atıl olarak gördüğümüz pek çok insanın hayata katılma, harekete geçme motivasyonlarını zayıflata ya da öldüren bir kaygı mükemmel olma çabası.Bu tür insanlar mükemmel olmaya o kadar ihtiyaç duyuyorlar ki bir işte “junior” olmayı göze alamıyorlar. Mükemmel olmayı olmazsa olmaz gibi görenler, mükemmel olmadıklar takdirde sevilme, kabul ve saygı görme ihtimallerin ortadan kaybolacağını düşünürler; böylece kendilerini adeta görünmez bir hapishaneye sıkıştırırlar. Mükemmel olma yükümlülüğünden kurtulmak son dere özgürleştirici bir haldir ve insanın ayaklarını sağlam bir biçimde yere basmasını sağlar.
Çünkü hayatın, evrenin döngüsü içinde hiçbir form, hiçbir canlı, hiçbir sistem mükemmel değildir. Her zaman, her koşulda bir ezber bozan, bir sapma, bir alışılmadık durum çıkar ortaya.İnsan bedenini, fizyolojisini eksiksiz bilen bir doktor bile olsanız işte bir gün, bir bedende sizin için hiç bilinmeyen bir hastalık ile karşılaşabilir ve kendinizi çaresiz hissedebilirsiniz. Bu karşılaşma, mesleki olarak o vaka için çözüm bulamamanız ise sizi ne kötü bir doktor yapar ne de o güne kadar hayat verdiğiniz hastalarınızı sıfırlar. Karşımıza çıkan sorunlara, belirsizliklere, yeniliklere karşı hazırlıksız ya da yetersiz olmamız hayatın en doğal parçası.
Hayata hazır olmak demek her soruna, her yeniliğe, her bilinmezliğe dair cebimizde çözümlerimizin olması değil, kendimizi koşullara, durumlara göre adapte edebilmemiz demektir.Tüm bunlar bir yana, bir de insani ilişkiler içinde edindiğimiz sosyal kimliklerimiz var: Bizlerin birilerinin çocuğuyuz, birilerinin annesi ya da babası, birilerinin en yakın arkadaşı ya da iş arkadaşı, birilerinin komşusu, vs. Bu kimlikler içinde sevgi dolu, düşünceli, saygılı, şefkatli bir biçimde var olabilir, üstümüze düşen sorumlulukları yerine getirebiliriz ama buralarda da “mükemmel olmaya çalışmak” son derece tüketici olabilir.
Çağla Güngör
Yin Yoga ve Mindfulness Öğretmeni