Bir distopyanin içinde yaşadığını göremeyecek kadar düşünemeyen, aptallasmis ve kör bir kalabalık içinde onların felsefe, edebiyat, siyaset, distopyalar ütopyalar komplolar, sanat ve benzeri birçok konuda fikir üretişini izleyip kendi kendime delirerek kahkahalar atıyorum. Bu insanlar neyin kafasını yaşıyor, nasıl hayatlar yaşıyorlar. Bu nasıl bir kölelik, nasıl bir ruhsuzluk? Nasıl bir beyinsizlik. Sistemi zekaya düşman şekilde kurgulamislar ve aptallar ne kadar da mutlu, ölü ölü yaşarken kitaplarla ve fikirlerle. Ne de guzel siyaset konusuyorlar? Ne kadar büyük rezillik.
Çin tarihleri, Kubilay'ı bir insan olarak değil, kusursuz
bir Konfüçyüsçü hükümdar olarak anlatırlar. Alıntılar, kişisel bilgi ve
öykücükler pek nadirdir. Bu yüzden de Kubilay Han'ın yaşamı üzerine
çalışmak pek ümit verici görünmemiştir. Ulu Kağan'ın biyografisini yazmak fikrinin aklıma düştüğü ilk yıllarda, Çin yıllıkları (Yüan Şi) arasından onun otuz dört yıllık hükmü boyunca tutulmuş yıllıkları (Pen-Ci)
okudum ve çevirdim. Yıllıklarda, sarayda yaşananlar -örneğin yabancı
elçilerin ziyaretleri, memurların terfileri ve iç siyaset hakkında bildirilerin neredeyse günbegün aktarılıyordu. Ancak bu yıllıklar, Kubilay'ın kişiliği, fikriyatı ve programı hakkında pek az ipucu veriliyordu. Kubilay'ın
yönetici rolünü vurgulayan bu kaynaklar, onun kişiliğine dair fazla bilgi
içermiyordu. Yalnız Çin yıllıklarına dayanan bir biyografi yazılamazdı.
Dahası, Moğol yazı dili Kubilay'ın doğduğu yıllarda oluşmaya başladığı
ve dolayısıyla yazılı kayıt tutma geleneği henüz gelişmiş olmadığı için
döneminin yerel yazılı kaynakları da kısıtlıydı. Neyse ki başka kaynaklar mevcuttu. Moğol İmparatorluğu Asya'nın büyük bölümünü kapsadığı için, başka toplumlardan tarihçiler ve gezginler de Ulu Kağan hakkında yazmışlardı. İranlı tarihçi Reşidüddin'in; "Koryo-sa" adıyla kendi
saray tarihlerini tutan Koreli memurların; Rus, Arap, Ermeni ve Suriyeli
yazarların eserleri, Kubilay hakkında ilginç ve işe yarar küçük öyküler
içerdikleri için, Çin kayıtlarını tamamlar nitelikteydi.
Zenginlikten daha büyük bir kuvvet var; daha büyük olmasının sebebi de insanın elinden alınamamasıdır. Bizim kuvvetimiz, proletaryanın kuvveti, adalelerimizde, seçim pusulası atan ellerimizde, tüfek tetiğine dokunan parmaklarımızdadır. Bu kuvveti kimse bizden koparamaz. Bu ilkel kuvvettir, bizzat hayata akraba olan kuvvet, servetten daha büyük olan ve servet tarafından zaptedilemeyecek kuvvet!