Osteoporoz, vücudumuzdaki kemiklerin sertliklerinin azalıp, kalitelerinin bozulması daha zayıf ve kırılabilir hale gelmeleri ile ortaya çıkan ve tüm iskeletimizi etkileyen sistemik bir hastalıktır. Halk arasında kemik erimesi olarak bilinen osteoporoz her ne kadar yaşlı hastalığı olarak bilinse de her yaş ve cinsiyette görülebilir. Kemiğin birim hacmine düşen kemik kütlesinde dolayısıyla kemik kalitesi ve gücünde azalma sonucu kemiğin kırılgan hale gelmesidir.
Kemik erimesi, erken dönemde herhangi bir belirtiye neden olmazken, kemik yoğunluğunun azalmasına karşın kemikte herhangi bir kırılma veya çatlama ortaya çıkmadığı veya kemik yoğunluğu testleri yapılmadığı müddetçe hastalığın tespit edilebilmesi de zorlaşır. Osteoporozun ilerlemesi durumunda hastalar vücutlarında birtakım belirtiler hissedebilir. Bunlardan bazıları şu şekilde belirtilerdir;
Omurgada kırık veya çökmüş bir omurun neden olduğu bel ağrıları Kamburlaşma ve çarpık duruş
Kemiklerin eğrilmesine bağlı olarak boyun kısalması Basit hareketlerle ortaya çıkabilen kırılma ve çatlamalar
Hastalıklar bu aşamaya geldikten sonra kemiklerde oluşan hasarın geri döndürülebilmesi mümkün
olmayabilir. Erkeklerde düşük testosteron, Kadınlarda düşük östrojen düzeyleri, birinci derece yakında osteoporoz tanısı ve kortizonlu ilaç kullanan kişiler riskli gruplar arasına girebilir.
Kemik erimesinde uygulanacak tedavi hastalığın ilerlemişlik düzeyi, son 10 yıl içerisindeki kemik sağlığına ilişkin yaşanılan problemler, kemik yoğunluğu ölçümlerinizin sonuçları gibi faktörler bir arada değerlendirilerek hekim tarafından planlanır. Kemiklerinde kırık meydana gelme ihtimali düşük olan kişilerde vitamin ve mineral destekleri ile birlikte sağlıklı bir beslenme planının oluşturulması şeklinde tedavi uygulanabilir. Bifosfonatlar kemiklerinde kırık gelişme riskinin yüksek olduğu tespit edilen hastalarda en yaygın şekilde kullanılan osteoporoz ilaçlarıdır. Bu ilaçların yaygın yan etkileri arasında karın ağrısı, mide bulantısı ve mide ekşimesi gibi sorunlar yer alır. Bu tarz sorunları yaşayan hastalarda ilacın intravenöz (damar yolu ile uygulanan) türevleri tercih edilmelidir.