İmparatorluğun kendisi ilginç olduğu için, İmparatorluktan gelen birçok haber birçok okuyucunun ilgisini çekiyor. Jeostratejik ve jeotaktik oyunlarının bir parçası olan ekonomisi, siyaseti ve diplomasisi, cüreti ve küstahlığı, nefret edilen karakteri ve kendi evinde, ekonomisinde yatan mahvolmuş çekirdeği nedeniyle ilginç.
Uluslararası haber ajansı AFP’nin haber-raporu “Pandemik Amerika’da açlık artışına yol açtı ve en büyük darbeyi çocuklar çekiyor” sadece ilginç değil; aynı zamanda korkutucu.
6 Aralık 2020 tarihli raporda şunlar yazıyordu:
“Amerika Birleşik Devletleri’nde, yaklaşık 280.000 kişiyi öldüren ve nesilde bir kez meydana gelen bir ekonomik krize neden olan dünyanın en kötü koronavirüs salgınıyla mücadele ederken, giderek artan sayıda çocuk açlık çekiyor.
Ticaret Departmanına göre, yetişkinlerin yaklaşık yüzde 12’si geçen ay ‘bazen’ veya ‘sık sık’ yemek yemeye yetecek kadar olmayan bir evde yaşadıklarını söyledi.
Brookings Enstitüsü tarafından yapılan bir araştırmaya göre, annelerin yüzde 10’u beş yaşın altındaki çocuklarının Ekim ve Kasım aylarında bir dereceye kadar aç kaldığını bildirdi.
“Kâr amacı gütmeyen Feeding America, bu yıl 50 milyondan fazla insanın gıda güvensizliği olarak kabul edileceğini tahmin ediyor, bu da dört çocuktan biri.
Brookings’te ekonomi araştırmaları görevlisi olan Lauren Bauer, AFP’ye ” Şu anda gıda güvensizliğinin modern çağda kaydedilen en yüksek şey olduğunu söylerken kendimize oldukça güveniyoruz” dedi .
Bu hikaye Üçüncü ve Dördüncü Dünyalardan (TFW) farklı mı? Aksine, TFW’deki bazı ülkelerde, “kutsama” – unutulmuş Küresel Güney’de durum o kadar da kötü değil.
Haber ajansı kükürtlü gerçeği anlatıyor:
“Yukarıda bahsedilen rakamlar, dünyanın en büyük ekonomisine sahip olan ve dünya çapında önemli bir gıda yardımı bağışçısı olan bir ülke için sarsıcı.”
Haber raporu, kulağa uygun gelmeyen birkaç gerçeği söylemedi. Ülke büyük bir silah ve mühimmat, savaş, yıkım, sefalet, ülkelerdeki ıstırap üreticisi ve özgürlük, özgürlük, demokrasi ve ekonomik planlama ile ekonomik ve siyasi manipülasyonlar üzerine vaazların yapımcısıdır. Ama ne yazık ki! Zengin ekonomi vatandaşlarını, çocuklarını doyurmakta başarısız oluyor! Bu ekonominin bir dinamiği ve bir diyalektik – evet ve hayır. Birkaçı için evet, çoğu için hayır. Birkaçı güçlü, kaynak bakımından zenginken, çoğu zayıf, kaynak bakımından fakir, aç veya neredeyse aç.
Rapor, geniş bir tuval üzerine başka bir resim ekliyor:
“Okullar […] [sürmekte olan salgını takiben] kapandı, bu da yoksul çocukların oradan ücretsiz yemek almasını zorlaştırdı ve […] marketlerde yapılan araştırmalar, düşük gelirli ebeveynleri daha da ileri götüren temel mal kıtlığına neden oldu arkasında. “
Bu hikaye, yoksulluğun hakim olduğu TFW, TFW gecekonduları, fakir dünyadaki fakir çocukların hikayelerinden farklı mı? Ancak, bu yoksulluk hikayesi “dünyanın en büyük ekonomisinden” ve “dünyanın en kötü koronavirüs salgını” nı atlatan “dünya çapında büyük bir gıda yardımı bağışçısı” ndan olduğu için farklı bir hikaye. tr annelerin yüzdesi, beş yaşın altındaki çocuklarının Ekim ve Kasım aylarında bir dereceye kadar aç kaldığını bildirdi […] ”
Okullarda okuyan çocuklar için okullarda bir “güvenlik ağı” var. Yine de rapora göre, “[t] okula gidemeyecek kadar küçük çocukları olan ebeveynler için bir boşluk – yetersiz beslenmenin yaşam boyu sonuçlara yol açabileceği yaş.” Açlık çeken, yeterli yiyeceksiz kalan çocukların “ömür boyu süren sonuçları” vardır. Bir Baanglaa halkının şarkısı şöyle diyor: ” Kaar baachhaar jotenee doodh, shookno mookh ” – Kimin çocuğu acıkıyor [aceleyle kaba bir çeviri]?
İmparatorluk’ta Bangladeş-Hindistan-Pakistan’ın bu alt kıtasında gerçek anlamda langar khana , ek Beslenme Yardım Programı (SNAP), yemek damgası var . Ancak rapora göre, SNAP “[…] ile yaşamak için yeterince ödeme yapmıyor”. Dolayısıyla, kâr amacı gütmeyen kuruluşlar, çocukları okul yemeklerine güvenen aileler için “hafta sonu yiyecekleri […] sağlıyor.” Rapora göre, kâr amacı gütmeyen bir kuruluş olan Baltimore Açlık Projesi, “salgının baş gösterdiği günden bu yana 2.000’den fazla aileye talebin üçe katlandığını gördü.” Tek bir şehrin hikayesi. Yüzlerce şehir ve kasaba ve binlerce aç çocuk ve ebeveynleri var.
Sonra siyaset gelir.
Rapor şunları söyledi:
“Aç Amerikalılardaki artış, SNAP ve diğer beslenme programlarını denetleyecek bir pozisyon olan tarım sekreteri olarak Biden’ın kimi seçeceği konusundaki tartışmaların ortasında geliyor.
“Eski bir Kuzey Dakota senatörü olan Heidi Heitkamp, pozisyonun favorisi olarak görülüyor, ancak ilerici gruplar ve sendikalar onun büyük petrol ve tarım şirketlerine çok yakın olduğunu söylüyor.
“SNAP’i genişletmeyi savunan Temsilci Marcia Fudge’ı ataması için Biden’a baskı yaptılar.”
Kapitalist ekonomilerde politika gıdanın, yoksulların ve kârın etrafında hareket eder. Ana akım siyaset, akademi ve medya her zaman bu gıda-yoksul-kâr-siyaseti gerçeğini gizlemeye çalışır. İlginç bir şekilde, bir grup ilerici, ekonomiyi öğretmesi, yoksullukla mücadele etmesi ve demokrasi için savaşması gereken İmparatorluğun olmadığı gerçeğini unuttukları için, İmparatorluğun yaydığı demokrasinin temelden farklı olduğunu unuttukları için meseleyi gündeme getirmeyi nadiren unutuyorlar. demokrasiye yoksulların ihtiyacı var, Sömürülenlerin Demokrasisi.
Ancak gerçek Nijeryalı bir göçmen olan Ayo Akinremi tarafından AFP raporunda aktardığına göre: “Kalbimi kırıyor.” Ayo Akınremi, işini kaybettikten sonra eşi ve çocukları için yiyecek topluyordu. Dedi ki: “Bu kadar çok gıda güvensizliği bulmak için ABD’ye gelmek benim için bir kültür şokuydu.”
Açlık hikayesi henüz tamamlanmadı. Amerikan Girişim Enstitüsü’nde yaşayan Naomi Schaefer ve Bağımsız Kadın Forumu’nda kıdemli araştırmacı olan James Piereson, Manhattan Enstitüsü’nde kıdemli araştırmacı olan Naomi Schaefer Riley Naomi’nin bir Ulusal İnceleme yazısı (“Siyasi Kampanyalar Üzerinden Hayır Kurumuna Verin”, 6 Aralık 2020) , sorular:
“Amerikalılar için bu tatil sezonunda ihtiyacı olan yurttaşlarına yardım etmenin daha iyi yolu hangisi: sistematik siyasi değişimi etkilemek mi yoksa hayır kurumlarına doğrudan bağış yapmak mı?”
Makale şöyle diyordu:
“Liberallerin sosyal sorunları ele almak için özel hayır kurumlarına doğrudan politik angajmanı tercih etmeleri şaşırtıcı değildir. Yine de yüzbinlerce Amerikalıyı öldüren ve Amerikan ekonomisini altüst eden ölümcül bir salgının ortasında, hükümet etkilenenlere yardım etme konusunda çok iyi bir iş çıkarıyor gibi görünmüyor. Harcama eksikliği için değil. Washington’dan trilyonlarca dolar gönderildi, ancak o kadar gelişigüzel bir şekilde ki birçok aile bir sonraki yemeğinin nereden geleceği konusunda hala endişeleniyor . ” [Vurgu eklenmiştir.]
Açlık ve politika el ele gider. Açlığın gözüne bakarken siyasetten kaçmanın bir yolu yok. Parça gerçeği anlatıyor:
“Hükümet, cömertliğini yine de özel hayır kurumlarına yönlendiriyor ve bu süreçte kar amacı gütmeyen dünyayı eşi görülmemiş bir dereceye kadar siyasallaştırıyor.”
Kâr amacı gütmeyen kuruluşlar siyasetten özgür değildir ve aynı zamanda İmparatorluktadır, sadece yolsuzluğun yoğun olduğu TFW’de değil ve kâr amacı gütmeyen kuruluşlar hiçbir zaman siyasetten yoksun değildir – ne dar anlamda partizan siyasetiyle ya da daha geniş anlamda sınıf siyasetiyle .
Kar amacı gütmeyen konuyu geçici olarak boşta bırakarak öne çıkan gerçek şudur: İmparatorluk, tüm dünyada açlık ve yoksulluk, özgürlük ve özgürlük üzerine vaazlar vermesine rağmen açlık sorununu çözememiştir. açlık sancıları insanlığın nesiller boyu çözmek için mücadele ettiği temel bir sorudur. Daha garip gerçek: Yine de, kişi grupları, politikacılar ve kâr amacı gütmeyen kuruluşlar, İmparatorluğun açlıkla savaşmadaki başarısızlığına, yoksulluğu bastırmadaki başarısızlığına rağmen İmparatorluğun ruhunu canlı tutmak ve başkalarına hükmetmek için kullandığı ekonomiye ve mekanizmaya olan güvenlerini ve bağlılıklarını sürdürüyorlar.
Farooque Chowdhury , Bangladeş, Dakka’dan yazıyor.
Kaynak:countercurrents.org