Peynirlerin esamesi dahi okunmadı
Ben peyniri çok severim. Siz de seviyorsanız bu yazıyı sonuna kadar okuyun.
Geçtiğimiz haftalarda Galler’de düzenlenen “World Cheese Awards - Dünya Peynir Ödülleri”nde 42 ülkeden binlerce peynir (4434 farklı peynir) yarışmaya katıldı ve dünyanın en iyi peynirleri açıklandı.
Bu yıl 34.sü düzenlenen ödül töreninin birincisi İsviçre’de çiğ inek sütünden yapılan Le Gruyère AOP surchoix, isimli peynir oldu. İkinciliği ise İtalya’dan Gorgonzola Dolce DOP isimli peynir aldı. Üçüncülüğü ise bir Hollandalı peynir üreticisine verdiler. Böylece dünyanın en iyi peynir ödülleri Amerika, Hollanda, İsviçre, Almanya, İspanya ve Belçika arasında dağıtıldı.
2 Kasım 2022’de gerçekleştirilen etkinlikte alanlarında uzman uluslararası 250 jürinin kör tadım yaparak verdiği puanlar neticesinde önce 4434 farklı peynir çeşidi 96 peynire indirgendi. Daha sonra 16 peynire “super gold - altın madalya” verilerek finale kalacak peynirler belirlendi. Daha sonra ilk üçe giren peynirler açıklandı.
İngiltere’nin Welsh şehrinde düzenlenen bu yarışma şu anda dünyadaki en prestijli peynir yarışması. Her yıl düzenlenmeye devam ediyor ve inanır mısınız Rusya ile savaşına rağmen bu yıl Ukrayna bile 39 farklı peynir çeşidi ile yarışmaya katıldı.
Hazırsanız söylüyorum;
Bu yarışmada Türkiye’den bir tane bile peynir üreticisi ve peynir bizi temsil etmedi. Öyle ki Türkiye’de 200’den farklı peynir çeşidimiz olduğunu biliyoruz. Bunların sadece 50 tanesi Balıkesir ilimize ait. Peynirlerimizin bir kısmı coğrafi işaretli; yani tescilli, haklarında sayfalarca dökümanlar olan; çalışılmış peynirler.
Ne oldu kalkınma ajansları? Ne oldu Türkiye gastronomisi tanıtımı? Ne oldu bizim biricik, yerlere göklere koyamadığımı peynirlerimizin uluslararası değeri? Ne oldu Kars gravyeri, ne oldu Konya’nın küflü peyniri, nerede Balıkesir’in mihalıç peyniri, nerede Erzurum’un çeçili, Kars’ın öve öve bitiremediği Kars kaşarı, nerede Çanakkale’nin Ezine’si?
Bu yarışmalar ile ilgili hiç kimsenin, hiç bir kurumun bir ajandası olmaz mı?
Bir aydır kardeşimin yanında Amerika’dayım. Türk marketleri dışında yabancı bir tane markette dahi Türk peynirine rastlamadım. Saçmasapan ithal peynirleri market raflarında görüp de Türk peynirlerinin dünya arenasında isimlerinin dahi bilinmemesine çok üzülüyorum.
200’den fazla peynir çeşidi olduğu bilinen ülkemiz peynirlerinin ise bu yarışmada esamesi dahi okunmadı. Ama sorsanız her peynir üreticimiz kendi yaptığına en iyisi der, ötekisine kötüler, dünyanın en iyi peynirini yaptığını iddia eder.
E, hani neredesiniz? Dünyada neredesiniz hani?
İşbirliği yaptığınız kalkınma ajansları, sivil toplum kuruluşları, profesyonel işbirlikçiler, sanayi ve ticaret odaları nerede?
Hep körler, sağırlar birbirini ağırlar durumu…
Hodri meydan!
Taste Atlas sitesinde ilk yüze girmiş bir tane peynirimiz yok. Yunanistan’ın fetası var ama. Türkiye’nin peynirlerini Türkiye dışında tanıyan yok! Ülke olarak seferber olup, her şeyi bir yana bırakıp iki yıl sadece peynirlerimize yoğunlaşsak ve dünyada bu peynirlerin tanıtımı üzerine çalışsak ülkenin marka değeri artacak, tüm dünyaya peynir ihracatımız çoğalacak.
Dünya arenasında Türklerden bahsederken aklıma hep şu “Cehennemdeki Türkler” fıkrası geliyor nedense;
Fıkra bu ya;
Cehennemde yeni bir zebani işe başlamış. İlk gün kıdemli zebani tarafından gezdiriliyormuş. Her yerde dev, yüksek kaynar kazanlar içinde yanan insanlar ve her bir kazanın başında zebaniler varmış. Bizimki bakmış derin bir kazanın başında 5 zebani bekliyor.
– Bu ne demiş ?
– Bu Almanların kazanı, sürekli birlik olup yardımlaşıp üst üste çıkarak yukarıya tırmanıyorlar ve oradaki zebaniler de tırmananı tekrar aşağıya atıyor…
Biraz daha ilerlemişler dev bir kazan daha. Başında 3 zebani bekliyormuş. Bizimki yine dayanamamış;
– Peki burada niye 3 zebani bekliyor?
– Bu da Amerikalıların kazanı, bunlar da arada yardımlaşıp çıkmaya çalışıyorlar ve görevli 3 zebani yukarıya çıkanı tekrar aşağıya atıyor.
Bizimki bakmış bir sürü dev kazan ve her kazanın başında çeşitli sayıda görevli zebani varken ileride bir kazan var ki başında hiç zebani falan yok. Hemen atılmış;
– Yahu bu kazanda niye görevli zebani yok, boş mu?
Kıdemli artık bıkkın bir şekilde cevaplamış;
– O Türklerin kazanı. Görevli zebaniye gerek duymuyoruz. Zaten içlerinden birisi çıkmak için çaba sarf ettiğinde diğerleri birlik olarak hemen onu paçasından tutup aşağıya çekiyor.
Ne zaman birbirimizi yemeyi bırakacağız da dünyaya kendi değerlerimizi doğru düzgün anlatabileceğiz?
Çok merak ediyorum, gerçekten çok merak ediyorum.
Ne zaman!?
Salih Seçkin Sevinç
Odatv.com