Nikita Ivanovich Panin 1718'de doğdu. Hayatı boyunca teğmen generaline yükselen Ivan Panin'in oğluydu.
Nikita Panin, At Muhafızları alayında askerlik hizmetine başladı. asayı İmparatoriçe Elizaveta Petrovna'ya sundu.
1748'de Panin, on iki yılını geçirdiği İsveç'e gönderildi. 1760 yılında Panin St.Petersburg'a döndüğünde Pavel Petrovich'in eğitimiyle emanet edildi, Nikita Ivanovich Şef Hofmeister rütbesini aldı. Bu varinin oğlu, gelecekteki otokrat Paul I.
1763 yılında Panin dış politika bölümünün başına getirildi. 1764'te Nikita Ivanovich, Polonya'daki iş kampanyasının başına getirildi. Bu kampanyanın amacı, Rus tahtına faydalı bir adayı Polonya tahtına seçmekti - Stanislav Ponyatovsky onun oldu.
1774 yılına kadar Nikita Ivanovich Panin, Büyük Dük Paul'un öğretmeniydi. Nikita Ivanovich Panin 1781'de görevden alındı (o zamana kadar tüm Rus dış politikasının hükümdarı olan Panin'di).
Emeklilikte, Rus İmparatorluğu'nun iç sorunlarına dikkat çekti. 1782'de anayasaya giriş niteliğinde bir deneme yazdı. 1783'te Nikita Ivanovich Panin öldü.
İmparatoriçe Elizaveta Petrovna Nikita Ivanovich Panin'i fark ettiğinde, onu önce Danimarka'ya, sonra da İsveç'e gönderdi. Shuvalov. Önünde bir rakip olduğunu fark etti. Ondan denenmiş ve test edilmiş bir şekilde ondan kurtulmak mümkün oldu - mutlaka sermaye ile iletişim ile bağlantılı bir sipariş vermek. Bu yüzden Panin, Danimarka ve İsveç büyükelçisi olarak zorlandı.
Panin İsveç'te iyi vakit geçirdi. Burada siyasi partiler arasındaki mücadelenin nasıl gerçekleştiğini öğrendi. Bu ülkede, Nikita Panin diplomat sanatının derinliklerini anladı. İsveç, Aydınlanma'nın bazı fikirlerini anlamasına yardımcı oldu. Özellikle, yasanın gücünün ne anlama geldiğini anladı. Sonuçta, kesinlikle ülkenin tüm nüfusu (otokrat dahil) onu tartışmasız takip etmelidir. Devlet, iç ve dış ticaretin, sanayi ve tarımın gelişmesine her şekilde yardımcı olmalıdır. Böyle zengin doğal kaynaklara sahip bir ülkenin gelişmesinde bu zenginliğe güvenmesi gerektiğini anladı.
Panin kölelerin kaderiyle ilgileniyordu. Bu durumda, köleliği ortadan kaldırmanın çok erken olacağına inanıyordu. Ancak devlet, onun görüşüne göre, köylüleri toprak ağalarının zulmünden korumakla yükümlüdür. Aralarındaki ilişki, özellikle köylünün efendisinin lehine ödemek zorunda olduğu görevlerin miktarının tam olarak düzenlenmesi gerekir.
1760 yılında Panin ülkenin önemli onurlarından biri oldu. Pal Petrovich'i (gelecekteki çar) eğitmek amacıyla Elizaveta Petrovna tarafından çağrıldı. Nikita Ivanovich Panin, Baş Hofmeister olarak görev aldı. Bu pozisyon Panin'e birçok hak verdi: Büyük Dük ve Prenses ile oldukça yakın bir ilişki kurabilirdi, hatta İmparatoriçe'nin dairelerine bile erişebildi. Panin'in görevleri arasında Catherine'in oğluna iman, iyi doğa, uysallık, adalet vb. Yetiştirilmesinin yanı sıra her türlü ahlaksızlığın önlenmesi (korkaklık, övgü, vb.) Vardı. Rusya'nın tarihi Pavel'e öğretilen bilimler arasında en önemli yeri işgal etti.
N.I. Panin, varisin eğitimi konusunda gayret göstermedi. Mesele sadece tembellik değil, 1763'te Panin dış politika departmanının başına getirildi. Ayrıca, Panin'in yemek masasında başlattığı konular nadiren eğitimliydi. Temel olarak, öğrencinin yaşı nedeniyle düzgün bir şekilde algılayamadığı en acil laik problemlerle uğraştılar. Görüşmenin ahlaki temellerin aksine bir yönü olduğu durumlar vardı. Gözbebeği altında Panin, birçoğu ona komik görünen infazlar hakkında konuşabilirdi. Pavel bazen tiyatroda çocuklara yönelik olmayan performanslara katıldı. Panin, olabildiğince, öğrenci için işlerini bilen öğretmenleri mükemmel bir şekilde seçti. Bunlar arasında, geniş bir bakış açısı olan memur Poroshin ayırt edildi.
Panin, 28 Haziran 1762'de saray darbesine katıldı. Panin, risk almaktan hoşlanmayan bir adamdı, bu yüzden onu saray darbesine katılması çok zordu. Yine de E. Dashkova, Panin'e tahtadan III. Bu Panin'e, III. Peter'ın saltanatının ülkenin kalkınması üzerindeki zararlı etkisinin farkında olduğunu söyledi, ancak şiddet içeren önlemlerin destekçisi değildi. Bununla birlikte, Panin meşru varis Paul'ün tahtına katılımdan yanaydı. III.Peter'in devrilmesinden sonra darbenin gerçekleşmesi ve toplumda süzülen sevincin ardından II. Catherine imparatoriçe oldu. Ekaterina Alekseevna'nın küçük oğlu üzerindeki regresyonu hakkında konuşma artık gitmedi.
II. Catherine Panin'e gizli muamele etti. Her ne kadar Panin'in inandığı gibi saray darbesinin hedefi Pavlus I'in meşru varisinin katılımı olmasına rağmen, onunla Catherine II arasında hiçbir yabancılaşma ortaya çıkmadı. Ve N.I.'nin kendisi Panin artık Pavlus'un tahtında ısrar etmedi.
Panin dış politika bölümünün başıdır. 1763'te Nikita Ivanovich Panin, İmparatoriçe'den, Dışişleri Koleji başkanı olarak geçici görevlendirilmesinden bahseden özel bir yazı aldı. Ancak Panin bu görevi yirmi yıl boyunca sürdürdü. Gerçek şu ki, ilk iki yıl boyunca bu dönem için tatile çıkan Şansölye Vorontsov'un yerini aldı. Ancak Vorontsov için bu tatil, istifa için iyi bir bahane oldu. Buna dayanarak, Şansölye'nin tatilinin sona ermesinden sonra, Panin bu dış politika departmanının tam teşekküllü başkanı oldu.
Panin, Khitrovo olay soruşturmasından sorumluydu. İmparatoriçe'nin G. Orlov ile evlenme arzusuyla ilişkilendirildi. Bu dava ile bağlantılı olarak, Büyük Catherine için tehlike tespit edilmedi. "Komplo" daki katılımcıların cezası çok hafifti. Doğru, bu aynı zamanda Panin'in kendisinin, imparatoriçenin en sevdiği ile olası evliliğinden memnun olmadığı gerçeğiyle açıklanmaktadır.
Panin soruşturmayı Mirovich'in davalarına yöneltti. Bu dava öncekinden çok daha önemliydi. Mirovich, Ivan Antonovich'i Shlisselburg kalesinden kurtarmaya ve ona taç vermeye çalışarak Catherine II'yi devirmeye çalıştı. Bu olaylar, İmparatoriçe'nin başkentte olmadığı zamanlarda gerçekleşti (Baltık Devletleri'ne geldi). Davanın kendisi, taretin tahtının ölümü ve Mirovich'in kendisinin tutuklanması ile sona erdi.
N.I. Panin, Polonya-Litvanya Milletler Topluluğu kralı Stanislav Poniatovsky'nin seçiminde aktif rol aldı. Baskı altında, Rzecz Pospolita'nın seçim diyeti, tartışma olmadan, Stanislav Poniatovsky'yi kral olarak seçti. Bu, 4 Temmuz 1764'te oldu. Prensip olarak, Varşova'daki entrikaların ana kaynağı İmparatoriçe Büyük Catherine idi. Ancak Panin, tüm gereksinimlerine tam olarak uydu.
Panin, İmparatorluk Konseyi'nin kurulmasının başlatıcısıydı. Son anda yaratılmamış olan. Bu proje ulusal öneme sahipti - imparatoriçenin devleti yönetmesine yardımcı olması gerekiyordu. İmparatorluk konseyinin bileşimi, dördü devlet sekreteri olacak altı ila sekiz kişiyi içerecekti - iç ve dış politikaların yanı sıra askeri ve denizcilik endüstrilerini de yöneteceklerdi. Konsey için izin günleri Cumartesi ve Pazar olacaktı. Büyük Katerina'nın konseyin herhangi bir kararını destekleyebileceği veya reddedebileceği akılda tutulmalıdır. II. Catherine projeyi bile beğenmiş gibi görünüyordu: Hazırlanan Manifesto'yu kuruluşunda imzaladı, hatta bu konseyin kompozisyonunu duyurdu. Ama bir şey Büyük Catherine'i Manifesto'yla sayfayı yırttı. Neden yaptı? Bilim adamları bunun kısmen gurur duygusuna bağlı olduğuna inanıyor, çünkü daha önce bu tür organlar hükümet hakkında hiçbir şey bilmeyen imparatoriçelere yardım etmek amacıyla yaratıldı. II. Catherine kendini böyle görmedi. Daha da önemli bir neden, Büyük Catherine'in beğenmediği, favorileri yönetim işlerinden çıkarmak için kararname gibi görünüyor.
Panin'in projesi Senato'da reform yapılmasını sağladı. Panin şu anki Senato'da önemli bir verimlilik görmedi. Çok hantal bir kurumdu - her biri Panin'e göre "Senato toplantısına akşam yemeğine konuk olarak gelen" otuz senatör içeriyordu.
Dış politika bölümünü yöneten Panin, sadece II. Catherine'in iradesini yerine getirdi. Panin'in görüşü Büyük Catherine'in görüşüyle çelişiyorsa, onu görmezden geldi. Öte yandan, Panin her zaman II. Catherine'in tüm emirlerini yerine getirdi, kendi inançları olsa bile ona aldırmadı. Panin gayretle reddedilemedi.
Pavlus'un çoğunluk yaşına ulaşmasının onuruna, Büyük Catherine cömertçe N.I. Panin. Bir alan mareşali, sekiz binden fazla serf ve yüz bin ruble olarak kabul edilen unvanını aldı. Bu hediyeleri elden çıkaran Panin kendini asil ve ilgisiz bir insan olarak gösterdi: Nikita Ivanovich'in onlara hiçbir şey borcu olmamasına rağmen, köylülerin yaklaşık yarısını üç ana astına verdi.
Panin evli değildi. Bir aile kurmadan, yine de rahat bağlantılara izin vermedi. Ama yine de Nikita Ivanovich evlenmek için iki girişimde bulundu. 1766'da Panin Kontes Stroganova'ya (tesadüfen Şansölye Vorontsov'un kızı olan) aşık oldu. Bu bağlamda, Nikita Ivanovich işlerini bıraktı, hatta kendine saygı duymaya başladı, ancak Büyük Catherine onu hiçbir şekilde cezalandırmadı. İmparatoriçe 1767'de Nikita Ivanovich'e sayımın haysiyetini verdi. Bu hediye II. Catherine'in taç giyme töreninin yıldönümünde adanmıştır. İkinci deneme 1768 yılına dayanıyor. Panin, P. B. Sheremetev'in kızı Anna Sheremeteva'ya tutkuyla aşık oldu. 10 Mayıs 1768'de planlanan bir düğün bile vardı. Ancak, düğünden hemen önce Anna çiçek hastalığına yakalandı ve yakında öldü. Bu Panin için önemli bir kayıptı. Nikita Ivanovich tüm işleri tekrar terk etti. Büyük Catherine onu işten çıkarmadı, çünkü ne kadar eğitimli olduğunu anladı. Bir diplomat olarak yeteneklerini takdir etti.