Ama Arcades’in etkileyici bir şekilde doğru yaptığı şeylerden biriyle başlamak istiyorum: arayüz. Kapsadığı efektlerin genişliği ve seçeneklerin sayısı göz önüne alındığında, pedalın hantal bir karmaşa haline gelmesi basit olurdu. Ancak ön tarafta sadece iki ayak düğmesi, iki düğme, dört düğme ve küçük bir ekran var. (Sadece donanımı tamamlamak için, arka tarafta ayrıca MIDI girişi ve bir ifade pedal jakı bulacaksınız.)
Ekran, doğrudan güneş ışığında bile görülebilecek kadar parlak. Bu muhtemelen sık karşılaşacağınız bir senaryo olmasa da, sahne ışıklarının parıltısının çok fazla sorun olmaması gerektiğini söylerken kendime güveniyorum. Ayağınız ona bir tehlike oluşturmayacak kadar küçük ve girintilidir. Artı, doğrudan dört düğmenin ortasına sıkıştırılmıştır, bu yüzden gerçekten basmak için yolunuzdan çekilmeniz gerekir.
Demolar hakkında not
Bu incelemedeki tüm demolar Fender Toronado’da çalınır ve Jump amplifikatörü (Marshall JMP) kullanılarak doğrudan Ableton ve Guitar Rig 5’e kaydedilir. Herhangi bir ek sürücü veya distorsiyon, smallsound / bigsound’lar tarafından sağlanır. Overdrive sikeyim. Walrus Audio’dan gelen yankıyı da içeren Grain demosu dışında başka efekt kullanılmaz. Slö.
Bu bir çoklu efekt pedalı olduğundan, düğmelerin birden fazla işlevi yerine getirmesi gerekir. A, B, C ve D olarak etiketlenirler ve ekran size belirli bir zamanda gerçekte neyi kontrol ettiklerini söyler, bu bir yankının çürümesi veya bir synth efektinin kuru karışımı. Ön taraftaki iki küçük düğme, ekranda gezinmenizi sağlar. Aynı zamanda birden fazla görevi yerine getirirler, ancak ustalaşmaları basitdır. Solda, üzerine dokunduğunuzda her karttaki sekiz efekt arasında geçiş yapan PRGM düğmesi var. Uzun basıldığında, ön ayarları kaydedip yükleyebileceğiniz, MIDI kanalını değiştirebileceğiniz veya DSP saatinin nicemlemesini kontrol edebileceğiniz bir sistem menüsü açılır. (Daha sonra daha fazlası.)
Sağdaki Sayfa düğmesi, düğmeler için iki denetim grubu arasında geçiş yapar. Birincisi, ıslak ve kuru ses seviyeleri, ton ve saat hızı gibi küresel ayarlardır (yine, bunu daha sonra inceleyeceğiz); diğer set, her bir efekte özeldir. Sayfa düğmesine uzun süre basmak, Arcades’in en büyük güçlerinden birinin kilidini açar: atama menüsü. AUX ayak pedalına veya bir ekspresyon pedalına parametre değişiklikleri atayabileceğiniz yerdir.
Soldaki AUX / Tap ayak pedalı, bir kademe temposu (gecikmeler için çok kullanışlıdır) veya hemen ikinci bir ayar grubuna geçmenizi sağlayan yardımcı bir kontrol olabilir. Vahşi kendi kendine salınan ucubeler için gecikme geri bildirimini maksimuma çıkarmak için kullanabilirsiniz. Veya bir perde kaydırma programında oktavlar ve beşte bir arasında geçiş yapın. Ya da bir yankıyı dondurarak tek başınıza kullanabileceğiniz bir ped oluşturun.
Ayrıca ayak pedalına veya bir ekspresyon pedalına birden fazla parametre atayabilirsiniz. Öyleyse, örnekleme oranını sorunsuz bir şekilde düşürmek ve aynı zamanda lo-fi Gecikmesindeki flutter’ı arttırmak istiyorsanız, bunu yapabilirsiniz. İfade pedalının menzilini bile ayarlayabilirsiniz, böylece tam bir süpürme hareketinin yalnızca ince değişiklikler yapmasını istiyorsanız, bunu yapabilir.
Ve bakın, atanabilir ayak şalterleri ve ifade portları olan çok sayıda pedal var. Ancak burada şeyleri atamanın basitliği ve seçeneklerin genişliği etkileyici. Tek yapmanız gereken, istediğiniz parametreye karşılık gelen düğmeyi ikincil ayarın ne olması gerektiğine çevirmek ve işte!
Ekran olmadan, pedallar genellikle parametreleri atamak için belirsiz düğme kombinasyonlarına güvenir. Genellikle tek seferde yalnızca bir tane atayabilirsiniz ve neyin atandığını hızlı bir şekilde görmenin bir yolu yoktur. Ekranlı birçok pedal bile bu kadar sezgisel veya doğrudan hissetmez.
Aynısı, ön ayarları kaydetme ve yükleme işlemi için de geçerlidir. PRGM düğmesine uzun basarak sistem menüsünü açtığınızda, A düğmesi ön ayarlar arasında gezinir. (Toplamda sekiz adet vardır.) Daha sonra bir ön ayarı kaydetmek için baypas ayak pedalına basıp basılı tutarsınız veya bir ön ayarı yüklemek için yardımcı ayak şalterini basılı tutarsınız. Bu kadar. Her şey oldukça basit.
Kartlar
Tüm bunlar, en azından kısmen, kartuşların nasıl kullanılacağına dair alınan bir karara bağlıdır. Bakın, Konsol ve Z-DSP, içerideki FV-1’e beslenen program verileriyle basit EEPROM kartları kullanıyor. Arcades aslında bir EEPROM’u taklit etmek için bir mikro denetleyici kullanıyor. Ayrıca ekrana neyin görüntüleneceğini söyleyen, ön ayarların kaydedilmesine ve yüklenmesine izin veren ve diğer bazı temizlik işlerini yapan şeydir. Yani, kartlar biraz pahalı görünebilir 49 her biri, sadece kaliteli bir SD kart için ödeme yapmadığınızı bilin. (Ayrıca pedal ile de seçtiğiniz iki tane elde edersiniz.)
Cooper FX kartların çalışırken değiştirilebileceğini iddia etmiyor, ancak zamanın yüzde 75’ini pedalı açıp kapatmak zorunda kalmadan yeni takılan bir kartı yükleyebileceğimi söyleyebilirim.
Halihazırda mevcut olan sekiz kartın her biri belirli bir efekt türü etrafında gevşek bir şekilde temaya sahiptir: Gecikme, Yankı, LoFi, Pitch, Synth, Grain (granüler), Reverse ve Generation Loss (Cooper FX tarafından oluşturulan aynı adı taşıyan sevilen pedaldan sonra) . Kartlar arasında makul miktarda örtüşme var. Aynı etkilerin tekrarlandığından değil, ancak çok benzer bir havaya sahipler. Ve etkilerin çoğu, Cooper’ın en iyi bildiği lo-fi karakterine dayanıyor. Burada net ve temiz dijital gecikmeler ve bir bilim kurgu filminden fırlamış gibi görünen sonsuz doğal olmayan yankılar var. Ancak efektlerin büyük bir kısmı, VHS kıvrımlarını ve yaşlanan vinili taklit etmeye çalışmak veya kusurlu granüler işleme yapmak gibi şeyler yapar.
Reverb, Delay ve Generation Loss kartlarında bir VHS algoritması vardır. Ayrıca, özel bir LoFi kartına ek olarak, Synth, Ters ve Tahıl kartları. Majeski, izleyicisini tanıyor ve ona yiyecek sağlıyor. Eskiyen kasetlerin, eski örnekleyicilerin ve atlanan CD’lerin hissini yakalamak için rastgele titreşim ve bit hızı azaltma gibi şeyler sunarlar. Bu tür efektler şu anda çok revaçta ve Cooper FX bunlarda oldukça usta olduğunu kanıtladı.
Bu uzmanlığı görmek için yalnızca Generation Loss kartına bakmanız gerekir. Bu, orijinal Generation Loss pedalı etrafında oluşturulmuş bir efektler seçkisidir. Reverb’de 500 $. Generation Loss bir VHS simülatörü olarak faturalandırılır – gitar sinyalinize vay, titreme ve gürültü ekler ve temelde her şeyin sıcak ve nostaljik hissetmesini sağlar. Şimdi, orijinal Generation Loss’un içinde iki FV-1 yongası var. Yine de Majeski, çoğu özelliği birkaç arayüz ayarlaması yaparak bu tek çipli pedala sığdırmayı başardı.
En bariz fedakarlık, Arcades’te altı kontrolden dörde gitmektir. Generation Loss kartındaki çeşitli programları telafi etmek için, parametrelerinin belirli kombinasyonlarına odaklanın ve bunlar arasındaki ilişkileri araştırın. Bunu Generation Loss’un en popüler şarkıları arasında rehberli bir tur gibi düşünün.