Dayanamadım.
Kusura bakmayın fakat belki ilk defa hayatımda bir kitabı bu denli beğenemedim ve daha fazla tahammül edemeyerek son sayfaya gelemeden kapattım. Zihnime bu kötülüğü daha fazla yapmak istemedim. Neden mi böyle düşünüyorum ve bu kadar kötü yorum yapıyorum? İlk olarak, çeviri çok kötü, anlamsız, karmaşık cümlelerden oluşuyor. Okunması ve anlaşılması gerçekten zor bir çeviri yapılmış. Yanlışlık olmasın, Süleyman Doğru'nun çevirisinden bahsediyorum. Kitabı elime ilk aldığımda kapağından, dış kabının kaliteli olmasından çok etkilenmiştim, hatta kendime okuma sırası yaparken çok yararlı ve bir o kadar harika bir eserle karşılacağımı umarak heyecanlanmıştım. Kitabın çevirisinin kötü olduğunu atlarsak, iyi olsa bile içi saçmasapan fikirlerle dolu. 1800lü yılların sonunda yazıldığını göz önüne alırsak, o çağda okuyan kişiler için belki çok doğru, faydalı bilgiler sunmuş olabilir fakat günümüzde bu kesinlikle böyle değil. Aksine okumaya çalışırken (!) sinirlerinize hakim olamayabiliyorsunuz. Katıldığım yerler evet var, altını çizdiğim bir kaç cümle var, ama çok çok az. İnsanı insan yapan zaafları, hataları, duyguları, tutkuları değil midir? "İnsan" dediğimiz canlı, bir makine, bir robot mudur? Hiç mi hata yapamaz, hiç mi canı eğlenmek istemez, hiç mi saçmalamaya hakkı yoktur, aşık olamaz mı ya? Aşık olmak, sevmek bu kadar korkunç mu? Tabii ki tembelliği ve uyuşukluğu savunmuyorum, çalışkanlığa ve verimliliğe çok önem veriyorum, iradeye de aynı şekilde. Fakat kimse yüzde yüz çalışkan, verimli yaşayamaz hayatını. Her gün dolu dolu geçmeyebilir, bence herkesin biraz da olsa uyuşukluk, tembellik yapmaya, biraz dinlenmeye hakkı vardır. Cinselliği yerden yere vuran, cinsel perhizi savunan, erken evlenmenin iyi taraflarını yineleyen, zihinsel aktivitenin fiziksel aktiviteden çok çok daha yararlı, fiziksel aktivitenin ise insan bedenini gereksiz yoran, gereksiz nefesini tüketen bir şey olduğunu savunan, aşkın sersemce bir fikir olduğunu ve yanında birçok korkunç safsatayı getirdiğinden bahseden bir kitabı daha fazla okumaya devam edemezdim. Bakın şimdi, sizi, kadını aşağılayan, değersizleştiren bir alıntı ile başbaşa bırakıyorum.
"Akıllıca davranmak ve kocasının sağlığıyla yakından ilgilenmek kadın için birincil derecede önemlidir. Yemekleri hazırlama işini herhangi bir özensiz hizmetçinin insafına bırakamaz: Farklı yemekler onun için çalışarak öğrendiği ve ustalıkla çaldığı piyanonun tuşları gibidir ve yaptığı yemeklerin bu hayattaki HER ŞEYİ OLAN KOCASININ sağlığı üzerinde ne tür etkileri olduğunu bilir."
Zaten sadece erkeklere yönelik yazıldığını, kadının pek de insan yerine konulmadığını gördüğümüz için, pek şaşılmayacak bir alıntı.
Her arzuya karşı olmak zorunda değiliz. Hatta bir çok arzuya, zaafa, tutkuya teslim olarak yaşarız asıl biz bu hayatı. Bu yazarın dediklerine güvenip, yaşamımızı buna göre şekillendirmeye kalksak bir robottan farkımız kalmaz diye düşünüyorum. Öyle yaşam da olmaz olsun zaten. İrade, sabır, çalışkanlık, verimlilik konusunda problemleriniz olduğunu düşünüyorsanız veya bu konular hakkında daha fazla bilgiye sahip olmak istiyorsanız yanlış adres. Daha kaliteli eserlere yönelmenizi tavsiye ederim.