Futbolun gözü yaşlı
02.03.2020
l İki gündür bütün maçlarda futbol topunu buğulu gözlerle izlemeye çalışıyoruz.
l Bütün statlar bayraklarla süslendi, bütün takımlar sahaya göğsünde ay yıldızla çıktı.
l Maç kadroları yerine şehitlerimizin isimleri anons edildi, tribünler her kahraman için “burada” diye bağırdı.
l İstiklal Marş’ımız ayrı bir coşkuyla söylendi. “Vatan sana canım feda” tezahüratları göğsümüzü kabarttı.
l Futbolcular ve teknik adamlar maç öncesi ve maç sonrası beyanatlarında futbolu değil, şehitlerin üzüntüsünü konuştular, birliğimize vurgu yaptılar.
l Özellikle Sivasspor’dan Mert Hakan’ın “Boş verin futbolu... Milletimizin üzüntüsünü nasıl hafifletebiliriz, bilmiyorum. Dualarımız hâlâ cephede olan Mehmetçiklerimizle... Onların tırnağına zarar gelmesin, gerisi boş” sözleri etkiledi beni.
l Keza Denizlisporlu Mustafa Yumlu’nun maç sonu konuşması boğazımı düğümledi: Cepheye gitmek istiyorum. Evet acemiyim, belki savaşa sokmazlar ama kardeşlerimizin eşyalarını taşırım, yemeklerini yaparım, postallarını boyarım.
l Özetle… Didişiriz, rekabet ederiz, birbirimizin gözünü oymaya çalışırız ama gün vatan için dayanışma günüyse iş değişir.
l Ha, maç mı? Ligin “en oturmuş” takımı görünümündeki Galatasaray kolay kazandı. Kalecisi, stoperleri, bekleri, kanatları ve en önemlisi tutulmaz hücum hattıyla, şampiyonluğun en güçlü adayı gibi görünüyor.
l İstikrarlı Donk, gayretli Saracchi, formunun zirvesinde Mariano, tutulmaz Onyekuru, en büyük silah Falcao ile hedefe koşuyor Cimbom…
MAÇIN ADAMI: Tribünler