Şampiyonlar Ligi’nde oynanan Paris Sait Germain-Başakşehir maçına dördüncü hakemin “NEGRU” söylemi damga vurdu.
Rumen hakem “Zenci demek istemedim, kendi dilimde siyah dedim” dese de maç yarıda kaldı. Ne demek isterse istesin o seviyede görev almış bir hakemin artık tabu olan bu kelimeyi kullanamayacağını bilmesi gerekirdi.
Doğal olarak hadise bütün dünyada ses getirdi.
Kınayanlar, Pierre Webo’ya destek verenler…
Doğal olan ve olması gereken de tam olarak buydu.
Üşenmemiş, İyi Parti’nin sosyal medya hesapları da “Yanındayız Webo... #Notoracism” şeklinde tivit atmış.
Hepimizin rikkatine dokundu tabii…
İyi Parti ırkçılık karşıtı bir paylaşımda bulunmuştu. Hassaslaştık bir an.
Elbette siyasetinin ana omurgasını Suriyeli karşıtı bir söylem üzerine bina eden bir partinin böyle bir tepki ortaya koyması pek çok kimse tarafından samimi bulunmadı.
Doğal olarak söz konusu tivit tepki ile karşılandı.
İyi Parti’nin takip ettiği siyasi çizgi göz önünde bulundurulduğunda tepkilerin anlamsız olmadığı açık.
Zira İyi Parti’nin “No to Racism” demesinin yolu zenci haklarını savunmaktan geçmiyor.
Ki “zenci” kelimesini hiçbir utanç sebebimiz olmadan kullanan, ilk müezzinimiz Bilal-i Habeşi (r.a.) hazretlerine “Habeşli Zenci Köle” derken zat-ı alilerini tazim ve ihtiram ile yad eden bizler açısından zenci olmak beyaz olmak kadar mukaddes, sıbgatullah neticesi bir şeydir.
“Elsinetukum ve elvânukum” sırrına iman etmişiz.
Küresel bir değer olarak, Batı kaynaklı zenci karşıtlığına karşı durmakta bir keramet yok bizim açımızdan.
Çünkü zencileri “çikolata adam” diye seven çocuklar olarak büyüyen bizler bu tarz bir ırkçılığı zaten üretmeyiz; üretemeyiz, beceremeyiz.
Dahası Webo’nun yanında olmak zaten çok kolay.
Tüm dünyanın yanında yer almış oluyorsunuz.
Temsil ettiğiniz küreselci siyasetin de doğal bir parçası haline gelebiliyorsunuz.
Öyle konforlu bir şey ki, siyasal sicilinizi de kolayca temizleyebilirsiniz zenci haklarını savunarak.
Eşzamanlı olarak size angaje bir kitle, serapa ırkçılık anlamına gelecek söylemleri dillendirmeye devam ediyor ve siz ırkçılığa karşı duruyorsunuz.
Öyle konforlu bir şey ki…
Konforsuz olan ve gerçekten ırkçılık karşıtı olmak anlamına gelen ise bir başka şeydir. Bunu hepimiz biliriz.
Türkiye’de ırkçı olmamanın yolu Romanları, Kürtleri, Zazaları, Arapları ötekileştirmemekten geçiyor.
Amerikan sokağına mesaj verir gibi “No to Racism” diyerek bu konudaki sorunlu duruşunuzun hakikatini değiştiremiyorsunuz.
Sakarya’da, hamile Suriyeli kadının tecavüze uğraması akabinde yavrusu ile birlikte katledilmesinin endirekt sorumluluğunu taşıyor olduğunuz gerçeği değişmiyor bu söylem.
Her gün aslı astarı olmayan saçma sapan Suriyeli gündemleri yarattığınız gerçeği bu tivit ile unutulacak değildir.
Dünümüzde olmayan bir kötücüllüğü bugünümüzün ve yarınımızın gerçeği kılma çabanız var olduğu sürece “No to Racism” sloganı, anlamsız söylemlerinizin en anlamsızı olarak duracak orada.
Irkçılığınıza karşı duran insanları “Arap milliyetçisi, bedevi hayranı” olarak yaftaladığınız sürece, zift fıçısına girip, zenci taklidi de yapsanız bir şey ifade etmeyecek tivitiniz.
Elifi-merteği bilmez gençleri, adını sanını bilmediği insanlara karşı, sırf Suriyeli diye düşmanlaşmaya şartladığınız sürece, ırkçılığın objektif tanımının tam muhatabı olmaya devam edeceksiniz.
HDP ile yan yana yol yürüyor olmanız, sizleri Kürt halkına karşı daha insaflı kılmıyor. Bu da cümlenin malumudur.
Elbette İyi Parti mensubu herkes ırkçıdır demek istemiyorum. Belki hiç birisi ırkçı değildir. Ancak pek çoğu ırkçı gibi davranıyor. Bunu da ispat etmenin bir âlemi yoktur, “güneş ısıtır” önermesi kadar bedihi bir hakikattir bu.
Bu hakikat değişmediği sürece o tiviti çerçeveletip partinize serlevha da yapsanız, biz ırkçı olmayan, ırkçılığa karşı olan azim çoğunluk size mesafeli olmaya devam edeceğiz.
Elbette tutumunuzu dönüştürmeyeceğiniz hepimizin malumu; zira hiçbir siyasal hareket varlık sebebini ortadan kaldırmayı göze alamaz.
Gelgelelim söylemsel tutarsızlık ağır bir yüktür.
İyisi mi kolay olanı tercih edin, o tiviti çaktırmadan silin.