Diyarbakır’da buzlar çözülürken
Korkunun dağları beklediği bir sırada; Sayın Devlet Bahçeli, Diyarbakır’a gitti ve yüreğini ortaya koyarak:
“Oyunuzu istemeye gelmedim. Dertleşmeye hasret gidermeye geldim.”Diye konuştu.
Miting alanlarında kelle sayarak caka satanlar için Devlet Bahçeli müthiş bir örnektir.
“Bize, Ziya Gökalp’i, Cahit Sıtku Tarancı’yı, Süleyman Nazif’i armağan eden bir kentte bulunmanın mutluluğunu yaşıyorum.”Derken içtendi. O söyleminde saydıkları şairler, düşünürler arasında Ahmet Arif’in de olmasını gönlümüz arzu ederdi. Biliyoruz ki o ismi de anımsayacak, hakkını iade edecektir.
Bahçeli kıvırtmadı. Takiye de yapmadı. Dünya görüşü doğrultusunda konuştu. ”Ya olduğun gibi görün ya da göründüğün gibi ol.” Diyen Mevlana’nın felsefesini hatırlattı.
Diyarbakırlı miting meydanını doldurmasa da medyadan Bahçeli’nin konuşmasını izledi, söylemini tartıya vurdu.
Diyarbakırlı; bölünmenin, ötekileştirmenin, ayrıştırmanın hesabını yapanla, gönlünün terazisini elde tutanı anlayacaktır.
Devlet Bahçeli’nin Diyarbakır mitingi bir milattır. Gönülden gönüle köprü inşa etmenin anlamlı bir adımıdır.
İşte siyaset budur. Bu olmalıdır. Nifak sokarak, ihtiras rüzgârları estirerek bir yerlere varmak isteyenlerin Sayın Bahçeli’nin “devlet” duruşundan ders çıkarması gerekir.
2011 Milletvekili seçimi yeni ufuklar açıyor ülkemizin önünde. Hoşgörü, gerçek devlet adamlığı, siyaset ahlakı her şeye rağmen bayraklaşıyor.
Dünya bunun farkında... Ülkemizin seçmeni de... Yoksa nasıl bağrına basardı çamurlara bulanmak isteyen bir partiyi...12 Haziran bilenmiş seçmenin kararının bir önceki seçimlerden çok farklı sonuçlara gebe olacağının işaretini veriyor. İşaret fişekleri gönüllerde çoktan patlamaya başladı.
Korkanların, kaygılananların, ürkenlerin görüntüleri hayatın aynasına yansımaya başladı bile.
Yüreklerdeki buzlar çözülürken, bulutlar da dağılıyor...