Öyle yerler vardır ki görmek için cesaret gerektirir. İşte biribirinden akıl almaz yerler...
Avustralya'nın Queensland eyaletinde özellikle kampçıların uğrak bölgesi olan tropikal bir sahilde dehşet verici bir olay yaşandı. Kamp bölgesi olarak sıkça tercih edilen Avustralya sahilinde, 9 metre derinliğinde ve 137 metre genişliğinde bir çukur açıldı.
Yapılan açıklamalara göre ölü ya da yaralı bulunmuyor, ancak yaşananlar çok büyük bir paniğe yol açmış durumda.
Clayton Towing adlı Facebook sayfasına görüntüler bu şekilde yansıdı. Aynı zamanda, Avustralya'nın Channel Nine kanalına konşan bir görgü tanığı, "Herkes bağırıyordu. Bir karavan köşeden aşağı doğru gitti" dedi.
Görüntülenen büyük çöküntülerden biri ise, kamp alanının ortasındaki büyük bir çardak.
Amerika'da bulunan bu yer en muhteşem doğal güzellikler arasında yer alıyor.
ABD'nin Teksas eyaletinde bulunan Jacob's Well, dünyanın en tehlikeli dalış mekanlarından biri...
Meraklıları arasında çocukların da olduğu dipsiz çukura her gün onlarca kişi geliyor.
Bugüne kadar en az 8 kişi burada atlayış yaparken hayatını kaybetti.
Amatör fotoğrafçı Carl Griffin çukura atlayan gençleri böyle görüntüledi.
'Dipsiz çukur' Teksas'ın en geniş su altı mağaralarından birine bağlanıyor ve 40 metrelik bir derinliğe sahip.
Türkmenistan'da, Darvaz adındaki küçük bir kasabanın yakınlarında bulunan çukur, herkesi hayrete düşürüyor. Bu çukurdaki ateş, tam 35 yıldır hiç sönmedi!..
Gaz aramaları sırasında bir mağaraya rastlayan jeologlar, içerde çok fazla zehirli gaz olduğu için, bu gazları yakarak bitirip, araştırmalarına devam etmek istediler.
Kimberley çukuru, Güney Afrika'da bir elmas madeni. Dünyanın insan eliyle kazılmış en büyük çukuru... Kimberley'den çıkarılan toprak ağırlığının 22.5 milyon ton olduğu tahmin ediliyor.
1866'dan 1914'e kadar 50 bin madenci, bu devasa çukurdan tam 2 bin 722 kg elmas çıkarttı.
Monticello Barajı, Kaliforniya'daki Napa County'de bir baraj. Bu barajı diğer barajlardan ayıran en önemli özelliği ise 22 metre çapındaki "taşma savağı"dır. Bu savak saniyede bin 370 metreküp suyu boşaltabilmektedir.
Baraja gelen su miktarı arttığında, su seviyesi yükseleceğinden taşma savağı devreye girer ve fazla suyu araziye boşaltır. Bir tür emniyet kanalıdır.
Utah'ta bulunan Bingham Kanyonu Madeni 1.2 km derinliğinde ve 4 km genişliğinde.
Bu maden, dünyadaki en geniş insan yapısı çukur olma özelliğine sahip.
Orta Amerika ülkelerinden Belize açıklarında bulunan "Büyük Mavi Çukur" gezegenin en iyi dalış noktası sayılıyor.
1971 yılında ünlü bilim adamı Jaques Yves Cousteau tarafından adı tüm dünyaya duyrulan 305 metre çapında 146 metre derinliğinde "Büyük Mavi Çukur" her ne kadar dalma meraklılarının çok iyi bildikleri bir yer olsa da, bölge yerlileri için hala esrarını koruyor.
Sibirya'nın Mirna kasabasında bulunan 1.2 kilometre çapındaki elmas madeni tam 50 yılda dev bir çukura döndü. 1952'de elmas bulunduktan sonra küçük Mirna kasabası, dünyanın en büyük elmas merkezlerinden biri haline geldi.
Rus Alrosa firması tarafından işletilen elmas madeni, rezervleri bitince birkaç yıl önce kaderine terkedildi. Sıcaklığın eksi 40 dereceyi bulan bölgedeki madene, sadece özel izinle girilebiliyor.
Kanada'nın Kuzeybatısı'nda yer alan Diavik Madeni'nden ise her yıl 8 milyon karat ya da bin 600 kg elmas çıkartılıyor.
Guatemala'da 90 metre derinliğindeki bu lağım çukuru, 2007'de bir düzine evi içine çekti.
2 kişinin ölmesine ve binlerde kişinin bölgeden tahliye edilmesine neden oldu. Bu devasa lağım çukuruna yağışlar ve yeraltı kanalizasyon sisteminin kabarması neden olmuştu.
Udachnaya Pipe, Rusya'daki bir elmas madeni.
1955 yılında keşfedilen maden, 600 metre derinliğe sahip.
El Dorado. Atlantis. Kayıp Şehir Z... Mitolojik yerleşimlere dair sayısız efsane çoğunlukla geri eli boş dönülen keşif gezilerine yol açtı. Ancak bazen bir mitin peşinden gitmek de gerçek bir keşfe yol açabilir. Üstelik bugün bile. İngiliz Hava Özel Harekat Servisi'nin (SAS) eski subayı Andrew Wood, Honduras'ın La Mosquitia bölgesinde LIDAR teknolojisiyle havadan belirlenen Kolomb öncesi kentin kalıntılarına ulaşmak için palayla yol açıyor.
Honduras ve Nikaragua sınırları içinde 50 bin kilometrekarelik bir alanı kapsayan Mosquitia, Orta Amerika'daki en büyük yağmur ormanı alanlarından ve yeryüzünün bilim insanları tarafından henüz keşfedilmemiş en son yerlerinden bazılarını içeriyor. Etnobotanikçi Mark Plotkin, "Buranın önemini abartmak diye bir şey söz konusu olamaz," diyor.
Hakkında fazla bir şey bilinmeyen Honduras'taki Kolomb öncesi bir kültüre ait yontu taş kap kazılarak çıkarılmayı bekliyor.
Arkeologlar kalıntılarda, olasılıkla sunu olarak bırakılmış taş eserler ortaya çıkardı. Buluntular arasında akbaba ve yılan desenli çömlekler de vardı.
Buluntular arasında, yumruk büyüklüğünde yarı jaguar yarı insan bir yüz yontusu da var. Alanda yapılan kazılar, hakkında çok az şey bilinen ve adı dahi olmayan bir antik kültüre dair ipuçları ortaya çıkarabilir.
Ormanın yarattığı kirlenmeden dikkatlice temizlenen ön plandaki taşın, meydanı çevreleyen ve alanda keşfedilen ilk mimari ögeler olan 50 düz taştan biri olduğu ortaya çıktı. Bu taşların işleviyse henüz bilinmiyor.
Arkeolog Oscar Neil Cruz Mosquitia'daki kalıntılara girdikten hemen sonra bir taşın üzerinde ormanın yarattığı kirlenmeyi dikkatle fırçalayarak temizliyor.
Görenlerde şaşkınlık yaratan, bir diğer akıl almaz yer ise Afrika çölünde yaşanıyor. 1900'lü yılların başında Lüderitz'in elmas arayıcılarının akınına uğraması, Namibya çöllerinin zengin olma hayali kuran binlerce kişiyle dolmasına neden olmuştu, fakat tükenen ekonomik kaynaklar ve savaş gibi yıkımlar nedeniyle Kolmanskop bugün hayalet bir şehre döndürdü.
Elmas arayıcıları akın etmesiyle sadece iki yıl içinde çölün ortasında bir kent gelişti: Elektrik santrali, okulu, hastanesi, özel konut siteleri, spor, balo ve tiyatro salonları, fabrikaları, Lüderitz'e demiryolu bağlantısı ve hatta bir kumarhane dahi inşa edildi.
Fakat Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra düşen elmas talebi, kuruluş nedeni ortadan kalkan kentin sonunu getirdi.
1950'li yıllarda tamamen terkedilen Kolmanskop'ta kumullar bir süre sonra zaten kendilerine ait olanı geri almaya başladı.
Metal konstrüksiyonlar çürüdü, evler çöktü, bahçe ve sokaklar kumun altına gömüldü.
Kalıntıları hala ayakta duran binalarıyla teatral bir görüntüye bürünen Kolmanskop, şimdi hayalet bir kent.
Bölgeyi ziyaret eden turistler dizlerine kadar gelen kumun içinde ilerleyerek evleri gezebiliyorlar.
2000 yılı yapımı “The King is Alive” ve 1993 yapımı “Dust Devil” filmleri, ilginç atmosferi nedeniyle Kolmanskop'ta çekilmiş.