YÜRÜDÜ, BAKMADI ARDINA
Uzun yılların getirdiği sunduğu bir ömrün nasıl ve nerede geçtiği yolun yarısı dediğimiz 35 yılı geride bıraktı. Çileler çekti, zorlukları aştı, hedefini seçti, sıkıntılı günler birbirini kovaladı. Yoruldu, dinlenme şansı olmadı, hedefinde gözü, yoluna devam etti. Daima yürüdü, ardına dönüp bakmadı. Bu fidan yetişecekti, bu fidan çınar olacak bu fidan Anadolu’nun sesi olacaktı.
Bu azim, bu umut aldı götürdü Ramazanımı, Ali’mi, yorgunluğu atacaklardı elbet bir gün. Zaten yollar, zahmetsiz geçilmezdi ki. Her yokuşun bir inişi vardı. Yokuşlar aşılacak, inişler geçilecek, ovalara uğranacak, soğuk sularından içilecek hedefe varılacaktı. Varıldı; hem de öyle varıldı ki zorlukların dikenleri birer gül oldu. Hedefe varınca dünyalar onların oldu. Hedefe varmak yetmiyordu hedef tekrar seçildi. Büyüyecekti, büyütülecekti, tam 35 yıl geçmiş emekleri heba olmamalıydı.
Anadolu bunları bekliyordu, kucaklaşmak istiyordu. Anadolu ile Anadolu’nun yiğit insanları ile hedef bu olmalıydı. Yoksa geride kalan 35 yıl heba olacaktı. Allah azim verdi, derman verdi, yürü kulum bakmayın arkanıza o zor günler çok çok geride kaldı. Çalışanı severim, malı istediğime veririm, ilmi isteyene veririm yürüyün sizler ilim kapılarının bekçilerisiniz. Sizin her isteğinizi yerine getiririm diyordu yüce yaratan.
Nasıl 35 yıl önce Mehmet Çetin, Ali Çetin, Ramazan Çetin yola çıktı iseniz dönmeyin geri. Arkanıza bakmayın! Hedefiniz belirlendi, daha çok 35 yıllar geçecek. Daha çok bu milletle kucaklaşacak, daha çok insanları aydınlatacaksınız. Yürüyorlar, hem de arkalarına bakmadan. Tekrar gelecek zorlukları aşmak için azimle, gururla, adımlarını daha sağlam, daha ileri atarak yürüyorlar. Yolunuz açık, zorluklar önünüzde eğilsin. Dikenli yollar gül bahçesine dönsün, hedefiniz mübarek olsun. Nasibiniz, kısmetiniz, çalışmanız bol olsun. Allah yardımcınız olsun.