Burada olmadığı için gerçekten “burada” değiliz. Bazı dış alemlerde, “burada” dışında varız ve bu aleme zihinsel olarak avatarlar aracılığıyla arayüz veriyoruz. Avatarlarımız fiziksel değil, tıpkı dünyamız fiziksel olmadığı gibi, zihinsel bir yapı, paylaşılan bir sanal gerçeklik. Fiziksel dünya bir yanılsamadır, ancak çok ikna edicidir.
Muhtemelen bu VR’de 7 milyar civarında insan yok ve avatarlar fiziksel olmadığından, bazılarımızın asla “burada” doğmamış olmaları mümkün, ancak kendi yaşamlarımızda bir ekleme noktasına yerleştirilmiş olabiliriz. Tarihin çoğu muhtemelen bir arka plan, illüzyona gizem ve güvenilirlik katmak için sahte bir masal. Çamur seli ve tarihin sıfırlanması için kanıtlar bunun için iyi bir kanıttır. https://www.youtube.com/watch?v=T5y29zpNaKc
Avatar gövdeleri sanal bir göz açıp kapayıncaya kadar değişebileceğinden, başka bir şeyden yapılmalı ve başka bir yerde kalmalıyız. Tüm deneyim sanal olduğu için bu dünyada da değil, eski dünyada da doğmadık, bu yüzden fiziksel bir dünya yok. Geçmişimizde düzenlemeler yapıldığında “toprak” değişir ve önceki durumunun kalıntıları bazen kalır. Gerçeklik sanal olduğundan, muhtemelen Samanyolu galaksisinin diğer kısımlarına geçmeyiz, çünkü Samanyolu Galaksisi yoktur.
Her şey sanaldır, eğer kendinizi “uzaya” gönderebilseydiniz, yıldızları ve gezegenleri görürdünüz, ama aslında orada oldukları için değil, bir kez daha gözlemlenebilmeleri için oluşturulması gerektiğinde render ettikleri için bu VR içindeki gerçekçilik ve genişlik hissine katkıda bulunun. Galaksinin kolları yoktur, çünkü hepsi sanal bir yaratılışın gözlemidir. Bu, varlığın nerede göründüğümüzün, mekanın genişliğinde bir göstergesidir. Hiçbiri gerçek değil ve değişiklikler olduğunda hiçbir yere gitmiyoruz, çünkü ilk etapta burada değiliz. Sanal gerçeklik dışında başka yerlerde yaşıyoruz.
Sanal gerçeklik, sanal dünyanın dışında var olduğunuz sürükleyici bir deneyim anlamına gelir, bizim durumumuzda da amnezimiz var, simülasyonun dışında kim olduğumuzu (veya olduğumuzu) hatırlayamıyoruz. Eğer biz AI’ysak, o zaman sadece simülasyon içinde var oluruz ve doğal olarak bunun bir parçasıyız. Neo sanal bir gerçekliktedir (tip 1 sim), ancak Ajan Smith A.I. ve simülasyonun bir parçası (tip 2 sim). Bununla birlikte, en az iki tür insan olabilir, değişiklikleri görenler (tip 1), çünkü VR’nin dışında değişiyoruz ve değişiklikleri göremeyenler (tip 2), çünkü onlar AI ol ve böylece güncellemeleri alan simülasyonun bir parçası. Bu yüzden en az iki farklı insanla etkileşim halinde olan melez bir simülasyon ve sanal gerçeklik içerisindeyiz.
En azından bazı insanların bu dünyayı sanal gerçeklik olarak deneyimleyen tip 1 insanlar için imposter, kopya, aldatıcı ve bekçi olduğunu düşünmek gerekebilir. Bu insanlar bizim arkadaşlarımız, iş arkadaşlarımız, aile üyelerimiz veya karşılaştığımız yabancılar olabilir. Öldürülen insanlar, sadece hiç olmamış gibi hayata geri dönmek için, A.I., biraz farklı bir rol oynamaya geri dönebilirler, çünkü simülatörlerimiz geçmişte onları geri getiren bir değişkeni değiştirdi. Bu senaryoda, yaşamınızda ajanlar olması büyük olasılıktır ve onların işi sizi, yaşamınızda olmak istediğiniz yerde değil, sizi istedikleri yerde tutmaktır. Temsilciler herhangi bir şekilde olabilir ve muhtemelen herhangi bir A.I. Sizi etkilemek için gerektiğinde 2 kişi yazın ya da çiftlikte kalmanız için sizi taciz edin.
Evet, çirkin, ama ne olmuş yani. Dikkate alınması gerekir, eğer doğruysa, hayatınızla ilgili her şeyi etkiler. İnsanlarda bu düşüncelerin öneminin yüksek önceliğe sahip olduğu kadar tuhaf davranışlar gördük, sadece hoş olmadığı için geri dönmeyin. Unutmayın, gerçek dünyada insanlar kimlikleri değiştirmezler, bu gerçekleşmez. Jane Goodall, Dian Fossey ile bir hayat takası yaptı ve Jane Goodall’un Gorillas ile çalışıp yaşadığı gerçeğini biliyorum, onu tanımamın tek nedeni Mist’teki Gorillas filminden. O film şimdi ME’den önce hiç duymadığım bir kişi olan Dian Fossey ile ilgili.
Bu dünyanın yapıcıları daha fazla ve daha fazla sosyal değişimler için bastırıyorlar ve insan yanlısı değişimler değiller, aslında tuhaf ve oldukça mantıksızlar. Mantıksız uyaranlara nasıl tepki verdiğimizi görmek için bizi test ediyor olabilirler ve bir labirentteki sıçanları gibiyiz. Onların güdüsü bizim yararımız için değildir. Tüm bunları yapan bir “onlar” bile olduğunu nasıl tahmin edebilirim? Yeryüzünde yaşam bu noktada çok mantıksızdır, neden ve sonuç doğru görünmüyor ve giderek bir deney veya test gibi hissediyor ve biz onun özneleriyiz.
Hiçbir şey imkansız değildir. Artık hiçbir şey mantıklı değil. Bir zamanlar bana yakın olan bazı insanların farklı kişilikleri var ve şahsen tanıdığım hiç kimse insanlık tarihinin en önemli fenomenine en ufak bir ilgi duymuyor. Bu normal değil, bu çok Truman Show.