İLKLER UNUTULMAZ, RADYOLU GÜNLER İSE ASLA..
KÖRFEZ FM GEMLİK'İN İLK RADYOSU..
“Televizyon herkese bir görüntü verir, ancak radyo bir milyon beyinde bir milyon farklı görüntü oluşturur.” – Peggy Noonan
Biz hayal etmeyi radyolardan öğrendik. Tiyatroyu ilk radyo tiyatroları ile sevdik. Sevdiğimiz bir şarkı çalar ümidiyle bekledik. Güzeldi o günler.
ALPER UFUK ESEN İLE SÖYLEŞİ..
Önce sizi tanıyalım.
17. Mart.1967 Gemlik doğumluyum. Annem Semiha Toplu Esen, babam Mehmet Şekip Esen. Sunğipek çalışanı, gazeteci, fotoğrafçı, Gemlik'te tanınan ve sevilen bir insandı. Mekanları cennet olsun.
İki erkek kardeşiz. Abim Ercüment Esen'de Gemlik'te gazetecilik yaptı.
Evliyim, eşim Kültür Bakanlığı Bursa Klasik Türk Devlet Korosu sanatçısıdır.
Bursa'da ikamet ediyor ve özel bir sektörde çalışıyorum..
Gemlik'te radyo açmak fikri nasıl doğdu?
Askerlikten sonra 1992 yılında Denizli'ye asker arkadaşımın ziyaretine gittim. O zaman Flash TV yeni yayın hayatına başlamıştı. "Bizim televizyonumuz var" dedim gururla, sahip çıkıyorduk televizyonumuza .
O da bana " Bizde üç radyo var" dedi. Enteresan geldi. Çok farklı duyguya kapıldım.
Onların 3 radyosu bizim 1 televizyonumuz vardı, beni 3/1 yenmiş oldu.
Gemlik'e bu duygularla döndüm. Show Radyo, Süper FM gibi ulusal bazda 8-10 radyo vardı. Babama radyo fikrini bahsettim, sıcak baktı..
Ne yapılır, hangi cihazlarla olur, izin almamız gereken yerler neler, gibi bir ön araştırma yaptım.
Elektronikçi bir arkadaşım vardı, ona birlikte yapmayı teklif ettim. Annesine danışacağını söyledi. O günler radyo fikri komik geldiğini söyleyerek kabul etmedi.
Sonra Ümit Buluç'a ilkokul arkadaşıma teklif götürdüm.
Babalarımız arkadaştı. Ümit babasına söyledi, o da, " Mehmet Bey olur dediyse bence de olur" dedi.
Henüz 27 yaşlarındaydım. Bankadan kredi çektik. Denizli'deki arkadaşımı aradım. "Denizli'ye gelsek bize cihaz, çalışma sistemi, vs hakkında oradaki yayıncı kuruluş ile tanışmamız için yardımcı olur musun ?"Dedim. Ondan bilgi ve yardım aldık.
O sıralarda dosyalar halinde fizibilite çalışması, hesaplar yaptım.
Ofisi Asil Han'dan tuttuktan sonra İstanbul'a gittik,
Doğu Bank'tan cihaz ve ekipmanlarımızı aldık. Verici ile anlaşma yaptık. Şartlar hiç kolay değildi.
Nihayet 2 Aralık 1992'de öğle saatlerinde ilk sinyali verdik, yayınımızı test edip hazır ettik.
Özel radyo yayıncılığı yasalara uygun değildi henüz. İlçemizde büyük ses getireceğini biliyorduk. Yayın öncesi ilçenin mülki idare amiri Kaymakamlığına bilgi vermek, ziyaret etmek çok önem taşıyordu.
O zaman Gemlik Kaymakamı Orhan Işın.
Durumu Kaymakam beye izah ettik. Odasında televizyon açıktı, onu göstererek "STAR TV yayın hayatında, biz radyo kurduk, sinyal verdik. İzlediğiniz Televizyonun hakkı neyse, kurduğumuz radyo da aynı .
Gemlik halkının da bir radyoya ihtiyacı var. Kaymakamlığın duyuruları, halkın kan ihtiyacı, Gemlik Belediyesi'nin duyuruları gibi önemli şeyleri anons edecek, arada müzik yayını yapacağız" dedik.
Kaymakam Bey "Benim yasal olarak izin verme yetkim yok" dedi. Fakat çıkarken makam aracının frekansını ayarlamamızı da istedi., İlk istek şarkı Kaymakam Orhan Beyden (Tom Jones ait bir şarkı) geldi.
Ve ziyaretimizin ardından Türkiye'nin16. kurulan Radyosu, Bursa Uludağ FM'den sonra Gemlik'in ilk radyosu Körfez FM Yayın hayatına başlamış oldu..
Bakanlığın genelgeleri ile zaman zaman kapanmalar yaşadık. İmza kampanyaları başlattık.
2-2-1993'de 7500-10 bin arası imza topladık. Tüm Gemlik halkı, esnaflar( hatta bu imzalar arasında sizin de imzanız vardı) imza kampanyası başlatarak bir dosya oluşturdu.
Bunu tamamen kendi istekleri ile bizden habersiz başlatmışlardı.
Tekrar bu imzaları alarak Kaymakamlığa geldik. "Belediye Başkanı koltuğunda 6-8 bin kişi ile oturuyor, biz 10 bin kişiden imza ve onay aldık" dedik.
Sayın Kaymakamımız ORHAN IŞIN "Stajyer kaymakam adaylarına dosyayı verin, biz gerekeni yaparız" dedi.
O gün radyo kapanıyor. Biz anons yapıyoruz. Ertesi gün Bursa Valisi Zekai Gümüşdiş Gemlik'ten geçerek bir yere gidecek, Gemlik Kaymakamı Dörtyol'a karşılamaya gidiyor, görüşüyorlar." İlçemde özel bir radyo var, bilgim dahilinde, açıyorum" diyor. Valiye bilgi verdikten sonra bize de izin veriyor.
Biz bu izin ve imzalar ile açıldık ama Bursa radyoları kapalı kaldı. Onlar da bizleri emsal gösterdiler, haberler yaptırdılar.
Gazetelerde " Bursa radyolarında çifte standart- Radyolarda yas " gibi başlıklar atıldı.
Bu seferde yine" Gemlik'teki Körfez FM'in polis tarafından mührü sökülüyor" gibi haberler yapıldı..
Yasal düzenlemeler yapılırken bir kaç kapanma daha yaşadık,
Hatta radyo mühürlediğinde de, halktan kişiler polisin önüne radyoda barikat bile kuracak kadar bizim yanımızda oldu.
Bizde onlardan aldığımız cesaretle hareket ettik ve vazgeçmedik.
Radyo kapandığında Ankara'ya gittik. Siyasi partiler ve orada kiminle görüştüysek " Bizde birer izleyiciyiz ve yayın kurumlarının kapanmasını istemiyoruz" dediler.
Yasal düzenleme gelene kadar, her yayın organı gibi bazı durumlar bizde yaşadık.
95-96 yılına RTÜK yasası çıkana kadar devam ettik. Ümit ile o zaman ayrıldık. Ben Anonim Şirket kurdum. Türkiye'nin ilk özel bir radyolarından biri, olduk.
O arada Radyo 24 ve Mega Radyo açıldı. Ama yine RTÜK yönetmeliğini uygulayan Körfez FM ve Radio 24 oldu.
97 yılında kendi mekanımıza, ( Mado'nun oradaki yer) geçtik. Radyo 24 Bursa'ya, biz Gemlik'e yerelde sahip çıkmaya çalışıyorduk.
Müzik kutusu olmak dışında sosyal etkinlikleriniz de oldu, bunlar nelerdi ?
Konser- Tiyatro- Spor- Siyaset- Müzik alanında ve çeşitli kurumlarla işbirliği içinde sosyal faaliyetlerimiz oldu.
Çok etkinliklerde bulunduk. Herkese kucak açtık. Yandaş yayıncılık asla yapmadım. Siyasi görüşüm farklı bile olsa siyasette taraf tutmadım.
Her siyasi partiden yerelde ve genel siyasetin içinde bir çok parti başkanı, kadın kolları, milletvekilleri konuğumuz oldu.
Siyasetçiler Gemlik halkına seslerini duyurmak için gelirdi. Gemlik'e gelen çok kişi radyoya konuk olurdu.
Eskiden siyasette saygı, hoşgörü vardı. Hatta toplu halde seçim zamanı siyasetçileri stüdyolarımız da konuk aldığımız bile oldu.
50 bin nüfus varsa kesin aynı anda 20 bin kişi dinleyicimizdi. Gemlik halkı ilgi ile takip ediyordu.
Yerel seçimler öncesinde ve sonrasında ilk akla gelen isimlerden Gemlik Belediye Baskanları; Nurettin Avcı, Mehmet Turgut, Fatih Mehmet Güler, Kurşunlu Belediye Başkanımız rahmetli Bayram Demir, K. Kumla Belediye Başkanlarında Eşref Güre. Radyomuza davet ederek önceki veya sonrasında icraatlarını halkımıza seslenmelerine vesile olurduk.
Şuayip Serdaroğlu'nun da emeği çoktur. Gemlik Gündemi programı ile büyük katkıları oldu.
Belediye ve İlçe Spor Müdürlüğü ile Kayıkhane de sokak basketbolu, stritbol'u ilk defa yaptık. Hatta Galatasaray'ın genç basketbolcuları ile de çok çekişmeli , taraftarlı bir maç yaptık, herkesi davet ettik. Futbol ve basketbol turnuvalarına takım kurarak katıldık.
Öğrenciler radyoyu ziyaret ederlerdi. Biz aralarından çocuk futbol takımı kurduk.
Bir etkinliğimiz de tiyatro idi.
Hüseyin Koçer ile Körfez FM tiyatro topluluğu kurarak iki oyun çıkardık.
Gençlere tiyatroyu sevdirmek için grup kurduk. Oyunu Gemlik Kız Meslek Lisesinin salonunda oynadılar. Geliri okulun aile birliğine bırakıldı. Ocak ve Köşe Kapmaca oyunları çok beğenildi. Bir çok amatör genç oyuncu rol aldı.
Celal Bayar sağlık Meslek Lisesi ile işbirliği içindeydik. Onlarla da tiyatro etkinliğimiz oldu. Gençlere güzel, yararlı alışkanlıklar kazandırmak amacı ile tamamen gönüllü yapılan işlerdi. Hiç birinden kazanç elde etmeyi düşünmedik.
Bayram sabahları Saim abiler çıkardı. Bayram sabahları ilçemiz neşe ile uyanır, mutlu olurduk.
Körfez akşamları adı ile program yaptık. O zaman nişanlım Harika Yıldız (Esen) Hanım ve Fikri Danış ile canlı konserler verdik.
Bunların dışındaki programlarınız nelerdi?
Bir kaç hatırladığımı söyleyeyim.
İlk yayıncılığımıza başladığımızda sabah 8'de açılırdı radyo akşam 8 de kapanırdı.
Her iki saatte haber, her saat başı da reklam verirdik. Program sarkması olmazdı. Çok disiplinliydik. Herkes işini ciddiyetle yapardı.
İlk 106/6 frekansından yayın yapardık. son zamanlarımızda da RTÜK onayı ile 98.10 frekansından yayınlarımıza devam ettik.
Zaman zaman bizde gündemi takip ederek sürekli yeni program ve programcı arkadaş ile çalışıyorduk. Bu arkadaşlarımız fazla beklentisi olmadan seve seve görev alıyordu.
Mesela Refik Yılmaz Bey avukat çıkmış, yada Gemlik'e yeni geldiği zamanlardı.
92 'de 1 no'lu caddedeydik. Avukat Köşesi yapma fikri ile geldi.
Bedelsiz hukuksal davalarda soruları cevaplıyordu. İnsanlar yasal haklarını öğreniyorlardı. Hatta süre yetmediğinde notlar alıyor, kendisine veriyorduk, telefonla yanıtlıyor, bir nevi danışmanlık yapıyordu. Güzel bir hizmetti. Hem kendisini Gemlik'te tanıtmış oldu, hem de insanların sorunlarına yardımcı olarak büyük bir hizmet yaptı. O zaman henüz siyasetçi değildi. Sonra B. Başkanı oldu.
Aysun'la zamanın içinden..
Körfez Marşını Durmuş Ergül yapmıştı. Karaoke programları yapardı.
Burç tahlilleri yapılırdı.
Musti şov vardı çok beğeniliyor ,dinleniyordu. 1 Nisan'da dinleyicilerine şaka yapmak istemiş ve radyodan ayrılacağını söyleyerek veda etmiş. Ağlayanlar olmuş takipçileri arasında. Gece yarısından sonra açıklamış ama, sonrasında dinleyicilerinden kaçacak yer aramış.
Müzik kutusu deyip geçmemek lazım. Bizim zamanımızda kasetler ile istek parçalar çalınırdı. Bir şarkı çalınırken arkadaşlar diğerini bulurdu. Binlerce kaset bulundurur ve her yeni çıkan kaseti alırdık.
İstekler o kadar çoktu ki, ne bloknot yetişirdi, ne telefon susardı. Çuval çuval mektup alırdık.
Hatta bir baba, benim kızımın isteğini çalmayın, telefon faturası çok geliyor diye şikayet etti bize, tabi böyle bir şey yapamazdık. Dinleyiciyi küstürmemek için çalmaya gayret ediyorduk. Bilgisayarlar henüz yoktu.
Bir kere de daha yeniyken DJ arkadaşı sen niye isteğimi çalmadın diye kovalamıştı birisi. Çok anı var da çok şükür kötü bir şey yaşamadık.
Üstelik de, bir günlük yayını 365 gün saklamak mecburiyetimiz vardı. Arkalı önlü kasetleri bir yıl tutardık.
Haber gündemini sıcak tuttuk, haftalık haber yaptık. Yayıncılığı disiplinli, programlı yapmaya gayret ettim.
RTÜK yasası ile maliyetler, telif hakları, vergiler yük olmaya başladı. Tek kaynağımız reklamdı. Esnafın reklam vermekte güçlük çektiğini gördük. Bir de 5 meslek birliğinden kurulu Müyorbir'e nüfus sayısı oranında aylık telif ödemek zorundaydık. Siyasetçiler biz sahip çıkmadı. Bu şekilde yürütmek imkansızdı.
Bir dönem babam idare etti radyoyu, 2005 yıllarıydı.
2011 yılı gibi ben Bursa'da çalışmaya başladım. Eski hızım, isteğim de kalmadı. İstanbul'dan gelen bir firmaya yayıncılığı devrettik. İstanbul'dan yayın yapmaya kalktılar RTÜK kabul etmedi. Lisansları iptal oldu.
Şimdi olsa ne yapardınız.?
Belki devam ederdim. Yine de yerelde yayıncılık çok zor. Bu işlerde özveri ile çalışılıyor. Çok önemli hayati duyurular anında yapılabiliyor. Siyasetin nabzı tutuluyor, halka bilgi veriliyor.
Medya çok önemli. Gazeteler de öyle. Çok emek var, sahip çıkılmalı.
Körfez Radyo Yayıncılık Şirketi olarak bir daha açılmayacak şekilde kapandı.
Radyoda ağırladığınız konuklardan bir kaç isim sayar mısınız?
O kadar çok ki hepsini hatırlamak ve yazmak imkansız. uzun bir listemiz var..
Devlet Bakanından tutun siyasetin içindeki her kesimden kişi, Belediye Başkanı, Milli Eğitim, sendika, tarım, gazeteciler, sanatçılar, muhtarlar, yani konuklarımız çok çeşitliydi. Kapımız herkese açıktı.
Hayri Kozakçıoğlu, Turhan Tayan, Recep Aygün, Yalçın Özden, İlhan Pakşeker, Teoman Özalp, Altan Karapaşaoğlu, Müfit Parlak, Amcam Gemlik'in sevilen siması Terzi Yücel, Tankut Öktem, Beyazıt Öztürk, Eşref Kolçak sadece ilk aklıma gelenler.
Radyonun hayatınıza ne gibi etkisi oldu.?
Tanınmışlık..
Herkes beni Radyo ile tanıdı, herkese selam verir oldum.
Tuncay karakaçan girişimleri ile Anadolu Çağdaş Eğitim Vakfının kuruculuğunda görev aldım.. Yönetim kurulu kararları ile burs verip Atatürkçü düşünceyi yaymaya çalıştık.
Meziyet Öğretmene devrettik. O dönemde aktiftim.
Daha önce Atatürkçü düşünce Derneğine de üyeydim. Siyaset yapmadan Atatürk'ü anlatmaktı amacımız.
Son olarak ne söylemek istersiniz?
Milletvekilimiz, Belediyemiz ve yerelde siyasetçiden tutun, işletmeler Medyaya sahip çıksınlar. Resmi ilanlar, reklamlar vs medyayı ayakta tutar. Bu işin maliyeti çok, masraflı. O nedenle bu yayın organlarına destek olunsun.
Gemlik artık çok büyüdü. Reklam kendini hatırlatmadır. Bu dönemde özellikle çok önemli. Rekabet ortamı mevcut.
Benimle gönül birliği ederek emeği geçen herkese, Gemlik halkına o zaman bize verdikleri destek için teşekkür ediyorum.
Saygı ve selamlarımı gönderiyorum..
Alper Ufuk Esen ile Gemlik'te buluşarak önce Sunğipek kitabımız için babasını andık ve yazdık. Bize babasının arşivini verdi. Çok önemli bir fotoğraf arşivi.
Tabii Alper Bey'i bulmuşken Gemlik'in ilk radyosunu yazmamak olmazdı. Radyo benim yaşımdakiler için çok önemliydi. Bizler Radyo çocuklarıyız. Televizyon bizim çocuklarımızın döneminde hayatımıza girdi.
Alper bey; genç yaşta kurduğu radyo ile bizlerin mutlu, neşeli saatler geçirmemize neden oldu. Ayrıca önemli bir kültür eksikliğini tamamladı, eğitici yayınlar yaptı.
Ben Gemlik halkı adına ona çok teşekkür ediyor, bundan sonraki hayatında başarılar diliyorum.
REYHAN ÇORUM.