Şaşkınım, şaşkınım, hala çok şaşkınım. Bu sanırım haddinden uzun bir yorum olacak ama hislerimi tam olarak yansıtabilmem için, yazmam şarttı.
Şunu bilmenizi isterim ki tarihi kurgu/tarihi aşk etiketiyle basılan kitaplarla lise yıllarımda tanıştım ve şu an geriye dönüp baktığımda iki Julia Quinn kitabı dışında bende iz bırakan hiçbir kitap yok ne yazık ki. JQ kitapları ise kütüphanemde saklayacak kadar kıymetli olmamıştı. Peki neden? Bu uzun bir açıklama olacak, o kesin. Öncelikle bu kitaplarda tarihi detay olmamasından yakınabilirim. Sürekli 1750, İngiltere, bıdı bıdı başlığı ile giriş yapılır ama tarihten kasıt bu olarak kalır. Birkaç ufak, hepsinde mecburen gördüğümüz detay vardır yalnızca. İşte giyim kuşam, meşhur balolar, birkaç ıvır zıvır detay ama tarih? Yok. Bunun yanında öyle sığ aşklar yazılır ki bu aşksa teşekkürler, kalsın dedirtir bana daima. Kadınlar yalnızca güzelliği ile önce çıkan, güzelliği için sevilen ve güzelliği üzerine sürekli muhabbet dönen o eşsiz karakterdir. Aşık olduğu adam da tüm çapkınlığı, huysuzluğu, kibri, gururu, inadı, hor görüşünün yanında daima yakışıklı ve unvan sahibi bir zengindir. Bu korkunçluklar yetmezmiş gibi birbirlerine fiziksel çekim dışında hiçbir şey hissetmeyen bu iki kişi bize aşık olarak yedirtilir. Birbirilerini incitir, yeri gelir adam kadını aşağılar ve adının lekelenmesi riskiyle yahut başka bir unvan sahibinin varlığıyla sinir strese sokar, mecburi evlilikler ya da kaçınılmaz kaçamaklar yaşar ama sonunda ne hikmetse çok ciddi bir şekilde aşık ve mutlu olarak aramızdan ayrılırlar. İnsan yazarken bile göz devirmek istiyor, ne yalan söyleyeyim? Bunun yanında bol bol cinsellik sahnesi de eklenince haliyle kitapta sevecek en ufak bir şey bulamaz oluyor ve hüsranla bitiriyorum kitapları. Yani bitiriyordum. Çünkü bir süredir bu türü okumuyor, para vermeyi ve denemeyi reddediyordum. Ama Bir Asi Yürek ve Bir Rüya Gibi, beni şaşkınlık içinde bıraktı. Kitaplığımda mutlaka olmasını isteyeceğim iki tarihi aşk kitabım var artık, çok ama çok şaşkınım.
Şimdi gelelim Bir Asi Yürek'e...
Yukarıda söylediğim şeyler bu kitapta yok, en başta bunu bir bilin de yüzünüz gülsün kitap dostlarım. Bu kitabı bana öneren arkadaşıma, mesafeler sebebiyle sarılamıyor olsam da manen onu kucakladığımı hissedebiliyorum. Yüzümde koca bir tebessüm oldu bu kitap, nereden başlasam anlatmaya bilmiyorum.
Kate ve Henry çok gerçekçi, nahif ve tatlı karakterlerdi. Zamanda geri gitme şansım olsa oralarda görmek isteyeceğim insan tipini yansıtıyorlardı. Henry tam bir beyefendi ve konumuna yaraşır şekilde bilgili, olgun, düşünceli, çalışkan ve mantıklı bir adamdı. Bunun yanında içinde bu koca sevgiyi biriktirmesine asla şaşırmayacağınız bir çocuksuluk kalmıştı, yalnızca Kate'ine özel... O kadar anlamlı bir aşkı vardı ki şu an bile gülümsüyorum.
Kate... Kate ise... Ah benim canım kızım, dedirtti bana. Arada gözlerim onun hissettiği esaret ve çaresizlikle doldu, yeri geldi elini kolunu bağlayan haksızlıklara karşı dişlerimi sıktım ve tüm enerjisini, araştırma tutkusunu, kuşlara olan özel ilgisini hissederek okudum. Sanki yazar o zamana gitsek bizi en çok ne incitir, gerçekten düşünen bir kadın için en büyük sıkıntılar nelerdir o zamanın şartlarında diye empati yaparak yazmış bu kitabı. O kadar haklı ve güzel yansıtmış ki diyecek sözüm yok. Çok da düzgün bir denge üzerinde ilerletmiş karakteri. Başından sonuna, evet bu benim kızım ya, böyle olması gerekiyordu diye destekledim Kate'i.
Genel olarak ise kitabın dili sade ve akıcı, tasvirler de bu kurguya uygun düşecek kadar dozunda ve başarılıydı. Gerçekten iyi bir kitaptı anlayacağınız. Sevmediğim ufacık birkaç detay var yalnızca. Birkaç mantık hatası, sonun hayal ettiğimden daha kısa olması -bir kısım var, bilmek istediğim- ve kahraman anlatıcıyla yazılmış olması... Ama onlar dışında gerçekten çok, çok, çok güzeldi. (Kahraman anlatıcı kötü değildi bu arada, ben yalnızca Henry'nin tarafını da okuyabilmeyi isterdim.)
Bu güzel kitabı, nahif bir aşk hikayesi okumak isteyen herkese tavsiye ederim.