Çocuklarımız her haliyle kabul edilmeyi hak ediyorlar. Onlar bizim en değerli varlıklarımız. Çocuk gelişiminde ailelerin etkileri göz önüne alındığında akademik başarı da dahil olmak üzere tüm gelecekleri etkileniyor. Çocuğun içinde bulunan yeteneğe ailenin inanması ve desteklemesi, çocuğun kendini koşulsuz olarak değerlendirmesine sebep oluyor.
Okulun ilk yıllarından itibaren baktığımızda aslında öğrenilen her yeni bilginin, her sene biraz daha geliştirilerek tekrarlandığını görüyoruz. O zaman insanın aklına şöyle bir soru geliyor.
Çocuklarımız bildikleri veya bilmeleri gerekenleri her sene unutup sil baştan tekrar öğrenmek için neden bu kadar çabalıyorlar?
Gözlemlediğim çocuklarda benim tespit ettiğim “özgüven eksikliği” ydi.
Akademik başarı yani konumuzla ilintilendirirsek okul başarısına hak ettiğinden çok fazla önem veriliyor. Oysa çocukların özgüvenlerine yatırım yaptığınızda akademik başarı dahil, yapabilme, başarabilme yetenekleri artıyor.
Burada kendine güven ile özgüven arasındaki farkı unutmamak lazım. Çocukların kendine güven duyması için dış şartların (ölçülebilir başarılar) gelişmesi gerekiyor. Özgüven duyması içinse iç şartların (kendine inanç) oluşması gerekiyor. İç şartlar oluşmadan dış şartlar maalesef gelişmiyor. İç şartların gelişmesine yatırım yapmak çocuklarımızın yeteneklerinin görülmesi, onların olduğu ve olmadığı ortamlarda dile getirilmesi ve desteklenmesi aynı zamanda olumsuz davranışları varsa bunların göz ardı edilmesi ve sürekli olumlu geri besleme yapılması ile sağlanacaktır.
Her bireyin birbirinden farklı başarılarının olduğu gibi çocukların da birbirinden farklı becerileri var. Bazı çocukların ezber yetenekleri çok güçlü oluyor. Bazılarının dramaya, müziğe ve bazı çocukların spora yetenekleri oluyor. Çocukların yetenekli olduğu alandan başlayarak, daha başarısız olduğu alanlara desteklenerek geçiş yapılması onların başarısını da artıracaktır.
Burada yine sosyalleşmeye vurgu yapmak isterim. Çocuklarımız rutin okul-ev-dershane zincirini kırdığında yani herhangi bir spor yaptığında ya da istediği/ ilgilendiği bir hobiye yönlendiğinde beynin farklı bölgeleri uyarıldığı için sağ- sol beyin daha koordineli çalışıyor. Böylece sosyalleşen çocuklarımız aynı zamanda “farklı düşünebilme, olayları farklı değerlendirebilme” becerisine de sahip oluyorlar.
Çocuklarla yaptığım bireysel okuma alışkanlıklarını yapılandırma, hızlı görme, hızlı algılama ve hızlı okuma çalışmalarında gözlemlediğim; sosyalleşen ailelerin çocukları “daha geniş perspektiften bakarak büyük düşünme becerisine” sahip olduğunu gözlemliyorum.
Çocuklarımızın her biri önemli… Onlar için dileğim; bizim hayallerimizin değil kendi hayallerinin kahramanı olmaları… Bizlere düşen sevgimizin sıcak ikliminde onların içsel yeteneklerini bulmak ve gelişmesi için desteklemek…
Muhteşem bir hafta diliyorum, sevgiler