1234'ta Moğol orduları Kuzey Çin'in fethini tamamladı. 1235’te, soylular kongresi Onon kıyılarında toplandı, Büyük Batı’nın “son denize” ulaşması için kampanya düzenlenmesi kararlaştırıldı. Doğuda, imparatorluğun sınırları Pasifik Okyanusu tarafından yıkanmıştı. Batıda da aynı sınıra ulaşmak gerekiyordu. Kampanyanın askeri lideri Cengiz Han - Batu'nun torunu olarak atandı. Yanında kendi askeri birlikleri olan birkaç han gönderilmişti.
Ordunun büyüklüğü meselesi güncel - çeşitli araştırmacılar 30'tan 500'a bin asker için numaralar arıyor. Görünüşe göre, ordunun kendisinin 30-50 bin askerinde “Moğol-Tatar” çekirdeğine ve Juchi Ulus'un soyundan gelen alt kabilelerden daha az sayıda savaşa hazır milislerin haklı olduğuna inananlar haklı. Bunların önemli bir kısmı Türk kabilelerinin temsilcileri, Türkmenler, Karakalpaks, Kıpçaklar, ayrıca Tacikler, Sibirya milletlerinin askerleri de vardı. Başarılı fatihlere akan tüm çizgilerden önemli sayıda soyguncu, maceracı, gönüllü vardı. Aralarında Knights Templar bile vardı (ki bu çok ilginç bir çizgi).
1236'te çığ, 13 için yıllarca düşman birlikleriyle sınır savaşı veren Bashkirs ve Mansi bariyerini devirdi. Onların mağlup birliklerinin bir kısmı da Batu ordusuna dahil edildi. Sonra dalga Volga Bulgaristan'a geldi. Bulgarlar-Bulgarlar, Kalka Nehri üzerindeki savaştan sonra Jebe ve Subedei'nin kolordu. Şimdi bu "borç" faiz ile ödenmiştir. Bulgarların, inatçı bir direnişe neden olan ancak birbiri ardına yıkılan birçok ticaret kenti ve şehri vardı. Yakalandı ve devletin başkenti - Büyük Bulgarlar (Bilyar). Kurtulan Bulgarlar ormanlara kaçtı, Nijniy Novgorod, Rostov ve Vladimir'de göründü.
Vladimir Yuri II. Büyük Dükü "Moğollar" ın Bulgarlarla olan düşmanlık için iyi nedenleri olduğunu biliyordu. Ve Vladimirskaya Rus'a rastlamadılar, düşmanlık için görünür bir sebep yoktu. Başkasının ve hatta çoğu zaman düşman bir ülkenin ayağa kalkması için hiçbir anlamı yoktu. Mstislav Udalov Polovtsian arkadaşlar için şimdiden ayağa kalktı, çok kötü sonuçlandı. Komşu bir devletin kargaşasının endişe verici bir sinyal olduğu açıktır. Ancak Rusya uzun süredir "bozkır" ile ilgilendi. Genellikle sınır bölgelerine yapılan baskınlarla her şey yapıldı ve ardından ticaret, hanedanlık evlilikleri ve bozkır liderleriyle prenslerin ikiz şehirleri gibi az çok istikrarlı ilişkiler kuruldu.
Cengiz Han'ın ölümü sırasında imparatorluğu.
Başlangıçta, öyle görünüyordu. Volga Bulgaristan'ı mağlup eden Batu ordusu güneye taşındı, parçası Polovtsy ile çarpıştı. Polovtsy ile inatçı bir savaşın tam bir yenilgiye kadar birkaç yıl devam edeceği söylenmelidir. O zaman Polovtsy'nin bir kısmı Avrupa'ya, Transkafkasya'ya ve Küçük Asya'ya gidecek. Polovtsyalıların çoğunluğu yönetilecek ve Altınordu nüfusunun büyük kısmını oluşturacak. Bulgarlardan, Ruslarla karşılaşan tüccarlar, Baty, Rus beylikleri, şehirler ve yollar hakkında bilgi topladı. Grev yapmanın en iyi zamanı, Rusların örneğini takip ederek donmuş nehirlerin kanalları boyunca hareket etmenin mümkün olduğu kıştı.
Ryazan topraklarının yıkılması
Bu noktada Rus prensleri istihbaratla çok kötüydü. Bozkırda “bogatyr karakollarının” durduğu günler uzun sürdü. Böylece Ryazan'da, düşman ordusunun "Tatar" büyükelçilerinden kendilerine yaklaşmalarını öğrendiler - iki Han yetkilisi ve belirli bir "büyücü karısı". Büyükelçiler, Batyi'nin han'a alçakgönüllülüğünü ifade etme taleplerini sakince dile getirdiler ve yalnızca onda bir servet, hayvancılık, at, aynı zamanda insanları - savaşçıları, köleleri içeren "unvan" ödemeye başladılar. Ryazan prensleri doğal olarak reddetti: "Hayatta kimse olmadığımızda, hepiniz olacak." Gururla ama pek makul değil. Eğer istihbarat iyi ayarlanmış olsaydı, prensler zaten komşularının kaderi hakkında bilmeliydiler. Kiliselerin ödedikleri ya da tüm dünyayı harap eden şehirler, şehirlerin yıkımı ve köleliğe satılmak üzere çalınan binlerce insanın kendi yıkımları. Hangisi daha iyi?
Batu Ryazan ordusuna direnmeye zorlayan cetveller değildi. Vladimir'de "Tatar" büyükelçilerine dokunulmaz, daha da özlenirler. Ryazan yardım aramaya başladı. Ryazan prensi Ingvar Ingvarevich, boyar Yevpatiy Kolovrat ile birlikte yardım almak için Çernigov'a gitti. Prens Kolomna Roman Ingvarevich, Vladimir’de asker talep etmeye gitti. Bununla birlikte, o zamanlar Vladimir prensi basit bir şekilde Ryazan'a yardım etmek için önemli güçler tahsis edemedi - seçilmiş alayları Yaroslav ile 1236'taki Dinyeper'a gitti ve Çernigov ile Galich için savaştı. Aynı zamanda, Yuri görünüşte şehirlerin ve kalelerin duvarlarının dışına çıkmanın daha karlı olduğunu düşünüyordu. Düşman mahalleyi yok edecek, belki bir ya da iki kasaba alacak, güçlü Rus şehirlerini çökertecek ve bozkırlara koşacak.
Ryazan Büyük Prensi Yuri Igorevich bir ordu kurmaya başladı. Ryazan, Polovtsy ile mücadelede büyük bir deneyime sahipti ve “Tatarların” böyle bir bozkır insan olduğuna inanıyorlardı. Bu nedenle, mangaları düşmana doğru çekip savaşmaya karar verdik. Stepikler genellikle iyi silahlanmış ve eğitilmiş mangaların darbelerine dayanamadı. Yuri Ryazansky, oğlu Fedor Yuryeviç, Oleg Ingvarevich Krasny, Roman Ingvarevich ve Muromsk prenslerinin alayları kadrolarla gerçekleştirildi. Yuri, düşmanla görüşmelere girmeye çalıştı ve oğlu Fedor ile elçilik gönderdi. Ancak Batu, konuşma süresinin sona ermesine neden oldu. Fedor öldürüldü. Voronezh sınırındaki nehirde şiddetli bir savaş yaşandı. Bazı ilk mangalar, diğerlerine, düşmanların daha büyük ordusunun onları çevrelediğini görünce geri çekilmeye çalıştı. Oleg Ingvarevich yakalandı ve yalnızca 1252 yılında serbest bırakıldı. Murom prensleri Yury Davydovich ve Oleg Yuryevich öldü. Bu savaştan sonra “Tatarlar” Ryazan topraklarının şehirlerini kolayca ele geçirdi, savunmasız kaldı - Pronsk, Belgorod, Izheslavets, Voronezh, Dedoslavl.
Bir takımın kalıntıları ile Yuri Ryazansky, takımını kırarak bir savunma organizasyonu yaptı. Roman Ingvarevich, Vladimir ordusuna katılmak için savaşçılarını kuzeye aldı. Ancak, güçlü kalelerin bile duvarları "Moğol-Tatarlar" ın önünde bir engel değildi. Mahkumlar ve yardımcı birlikler, mühendislik çalışmaları yürüttüler, saldırıları bastırmak, hendekleri doldurmak, kuşatma makineleri hazırlamak ve duvar kepçeleri yapmak için bir duvar kurdu. Orduda kuşatma çalışmaları için bir mühendis birliği vardı. Başlangıçta, yardımcı birlikler, üzgün olmayan, Bulgarlar, Başkurdular, Türkmenler, vb. Saldırıya geçti. Ölümleri büyük bir kayıp olarak görülmedi. Ordunun büyük bir kısmı, birbiri ardına bir saldırı düzenlemeye izin verdi ve savunucu sıraları sürekli olarak gizlendi ve değiştirilmediler. Kuşatmanın altıncı gününde, 21 Aralık 1237, Ryazan yılı düştü. Prens Yuri savaşta düştü. Ryazan'dan Oka'nın buzundaki Batu ordusu Kolomna'ya taşındı.
Bu arada Çernigov'da Ryazan Prensi Ingvar'ın da yardımı reddedildi - o zaman Çernigov, Yaroslav Vsevolodovich'in Kiev ve Galich için alaylarıyla savaştı. Prens geri döndü. Önümüzdeki boyar Evpaty Kolovrat oldu. Tamamen tahrip olmuş ve harap olmuş Ryazan'ın resmi onu kızdırdı ve Ryazan ve Çernigov gönüllülerinin küçük bir bölümü ile düşman ordusunu yakalamak için koştu. Yol boyunca, ekibi yerel sakinlerle doldu. Yevpaty, Suzdal'daki düşmanı ele geçirdi ve ani bir darbe, bir dizi arka birimi imha etti: "Yevpaty onları acımasızca dövdü, kılıçlar matlaştı ve Tartar kılıçlarını aldı ve onları kovdu." Beklenmedik bir grev karşısında şaşırmış olan Baty, öfkeli Evpatiye karşı bogatyr Hostovrul başkanlığında seçici bir görevden ayrılma yoluna gitti. Ancak, bu kopma da yok edildi ve Hostovrul, Evpatiy Kolovrat'ın eliyle vuruldu. Rus savaşçılar grevlerine devam etti ve Ryazan şövalyesi “ünlü bogatisiler Batyov'un çoğu burada kırıldı…”. Efsaneye göre, Baty elçisi müzakerelere gönderildi, Evpatiy'e “Ne istiyorsun?” Diye sordu ve bir cevap aldı - “Ölmek!”. Batu ana güçleri yayın etrafına göndermek zorunda kaldı ve ancak o zaman Rus takımı çevrelendi. Rus savaşçılar öylesine sert bir şekilde savaştılar ki, en iyi yüzlerce Batu'yu imha etti, efsaneye göre "Tatarlar" taş atıcıları kullanmak zorunda kaldı. Batu güçlü rakiplerini takdir etti ve Evpatius Kolovrat’ın ümitsiz cesaret ve askeri yeteneklerine saygı duydu, kahraman vücudunun son savunucularını bıraktı ve onu gömmelerine izin verdi.
Kolomna Savaşı. Vladimir topraklarının harabe
Bu sırada, Yuri II bir miktar güç toplayabildi ve oğlu Vsevolod'u koydu ve başlarına Yeremey Glebovich'i verdi, yardım etmesi için Ryazan'ı gönderdi. Ancak, geç kaldılar, Kolomna yakınında, yalnızca Prens Roman Ingvarevich kadrosu tarafından karşılandılar. Her iki prens de genç ve cesurdu, Rus geleneğinde şehir duvarlarının dışında bir savunma değil, bir saldırı vardı. Bu nedenle, Prens Vsevolod, Roman ve voevod Eremey Glebovich, Moskova Nehri'nin nehir buzunda su baskınına asker gönderdi ve yılın Ocak ayında 1, 1238 düşman öncüsüne çarptı.
Rus ağır mangaları düşmanın önünden geçti, birçok "Tatar" Cengiz Han Kyulkan'ın küçük oğlu da dahil olmak üzere savaşta düştü. Savaş inatçıydı ve üç gün sürdü. Batu ana güçleri çekti, Rus alayları kentin surlarına ve kalenin içine çekilmek zorunda kaldı. Prens Roma ve voivode Yeremey savaşta kafalarını yattı. Küçük bir kadro ile Vsevolod çevreden ayrılabilir ve Vladimir'e çekilebilir.
Moskova’nın sırası Kolomna’nın başına geçti; Vladimir’in küçük oğlu Vladimir’in Vladimir Prensi Yuri ve Voivode Philip Nyanka tarafından savundu. 20 Ocak 1238, 5 günü kuşatmadan sonra, kale düştü. Yauza ve Klyazma boyunca, Batu ordusu büyük düşkünlerin başkentine taşındı. Büyük Dük Yuri II zor durumdaydı. Vsevolod ile mevcut tüm güçleri Ryazan halkına, orada olmayan yeni bir milis toplaması için gönderdi. Novgorod halkına ve Kiev'e kardeşleri Yaroslav'a gelen elçiler gönderildi. Ancak Novgorod ve Kiev çok uzaktadır ve düşman alayları hızla ilerliyordu. Sonuç olarak, başkenti korumak için Vsevolod ve Mstislav oğullarını bırakırken, kendisi de rafları toplamak için Yukarı Volga'ya gitti. Genel olarak, plan aptal değildi. Vladimir uzun süreli bir kuşatmaya dayanırsa, böyle bir manevra başarı sağlayabilir. Bu sırada, Büyük Dük, takviye almak için yumrukta şehirlerden ve milletlerden milislerden toplayıcılar toplayabilirdi. Batu ordusunun arka tarafında, kuşatmayı kaldırmaya zorlayan ciddi bir tehdit olacaktı. Ancak, bunun için Vladimir'in tutulması gerekiyordu.
Şubat 2 Vladimir "Tatar" grupları göründü, yakalanan prens Vladimir vatandaşlarına Moskova'da gösterdi. Derhal saldırıya girmediler, şehri bir tyn ile sardılar. Karışıklık ve umutsuzluk kentte hüküm sürdü. Vsevolod ve Mstislav, duvarların dışına çıkmak ve "onurla" ölmek istiyorlardı, özellikle Vladimir Yuryevich annesinin ve erkek kardeşlerinin önünde öldürüldüğü sırada savaşmak için istekliydiler, sonra Bishop Mitrofan'dan karıları ve boyarlarıyla Schema'yı almasını istediler. Voevoda Peter Oslyadyukovich, kendilerini duvarlardan korumayı teklif ettikleri saldırıdan caydı. Genel olarak, şehre kalabalık olan çok sayıda insanı organize edebilecek tek bir sağlam el yoktu. Biri duvarlara gitti, sonuna kadar savaşmaya hazırlandı, diğerleri sadece dua etti ve sonunda bekledi.
Kolomna'nın surlarının yakınında olduğu gibi burada şiddetli bir savaşın olmadığını anlayan “Moğol” emri sakindi. Batu, malzemeleri yenilemek için Suzdal'ı almaya ordunun bir bölümünü bile gönderdi. Suzdal hızla düştü, oradan büyük bir tane sürdüler. Vladimir, Ryazan ile aynı programa katıldı. İlk önce şehir etrafında inşa edildi, sonra kuşatma makineleri toplandı, altıncı günde genel bir saldırı başladı. Vsevolod ve Mstislav, kişisel mangalarla birlikte kırılmaya çalıştı, ancak halka dardı, herkes öldü (diğer verilere göre, pazarlık etmeye çalıştılar ve Batu merkezinde öldürüldüler). Şubat 7 "Tatarlar" şehre girdi ve yaktı. Vladimir düştü, bütün Grand Duke ailesi öldü. Başka bir kaynağa göre, düşman yalnızca ilk savunma hattında patlak verdi, şehrin kendisinde, Şubat 10'a kadar savaşlar yapıldı.
Vladimir'in çöküşünden sonra Batu, direnişin kırıldığı düşüncesiyle kendisini kurdu. Ordu bölündü, bu yüzden askerleri ve atları beslemek daha kolaydı. Bir ceset Volga boyunca Gorodets'e, Galich, ikincisi Pereyaslavl'a, üçüncüsü Rostov'a gitti. Toplamda, Şubat ayında 14 şehirleri işgal edildi. Hemen hemen hepsi savaşmadan alındı. İnsanlar ormanlardan geçti. Direniş sadece Pereyaslavl-Zalessky tarafından sağlandı. Ayrıca, Torzhok sakinleri iki hafta boyunca savaştılar, son ana kadar sakinleri Veliky Novgorod'dan yardım bekliyordu. Kasaba halkı saldırılara karşı savaştı, baskınlar yaptı. Ancak yakın zamanda Torzhok için Vladimir Prensi'ne savaş ilan eden Novgorod şimdi farklı davrandı. Toplanan Veche. Durumu tartıştık, savunduk ve askerleri göndermemeye karar verdik, Novgorod'u savunmaya hazırlamak için. Ayrıca, bir başka soru da düşmanın Veliky Novgorod'a ulaşıp ulaşmayacağı. 5 Mart 1238, kahramanlık Torzhok düştü.
Düşüşünden bir gün önce, Mart 4'te, River Sit'teki bir savaşta, Yury Vsevolodovich birlikleri imha edildi. Nehirdeki Volga ormanlarında bir kamp kurdu. Otur (Yaroslavl bölgesinin kuzeybatısında). Yuriev-Polsky'li Kardeş Svyatoslav Vsevolodovich, Yaroslavl Prens Vsevolod Konstantinovich, Vasilko'nun yeğenleri ve Rostov ve Uglich'in lordları Vladimir Konstantinovich'in çağrısına geldiler. Burundi'nin kolordu Rus ordusunu ani bir darbeyle yenmeyi başardı. Yuri Vsevolodovich ve Vsevolod Konstantinovich savaşta düştü, Vasilko yakalandı ve idam edildi. Svyatoslav ve Vladimir ayrılabildiler.
Çok ilginç bir gerçek olduğu belirtilmelidir. Batu'nun eylemleri açıkça "Tatar-Moğol" istilasındaki efsaneye karşı çıkıyor. Okuldan ilham aldık, vahşice "Moğollar" ın ateş ve kılıçla Rusya'da yürüdüğü, zalim "Kılıç" 'ın popüler eserleri gibi sanatsal çalışmaları göstermeye bayılıyorlar. Öldürülmeyen tüm Ruslar doğal olarak köleleştirildi ve sonra satıldı. Tüm Rus şehirleri yok edildi ve yandı. Bir çeşit SS ve Sonderkommando 13. Yüzyıl örneği. Ancak, istila daha yakından bakarsanız. Böylece birçok şehrin hayatta kaldığına dikkat edebilirsiniz. Özellikle zengin ve kalabalık Rostov, Yaroslavl, Uglich ve diğer şehirler "Moğollar" ile müzakerelere girdi. İddiaya göre yolunda her şeyi yok olanlarla müzakerelerde! İstedikleri haraçı ödediler, yiyecek verdiler, yem verdiler, atlar, arabadaki insanlar ve hayatta kaldılar. Ryazan prensleri ve Yuri Vsevolodovich daha az gurur duyuyor olsaydı çok ilginç bir durum olurdu.
"Tatar-Moğol birliklerinden" elde edilen "terör" hakkında bir başka gerçek - geri hareket ederken (Baty ordusu, Novgorod karşısında 100'e ulaşmadan önce geri döndü), Han'ın askerleri "kötü şehir" tökezledi - Kozelsk. Kozelsk kuşatması sırasında Batu çevredeki köylerin yıkımını yasakladı, aksine halktan merhametliydi, hüküm aldı ve yem verdi. Bu arada, Kozelsk kuşatması ve Torzhok kuşatması, omnipotentin “ince” resmini ihlal eden ve tüm “Moğol” ordularını ortadan kaldıran çok ilginç gerçekler. Büyük prensliklerin başkentleri - Ryazan ve Vladimir - birkaç gün sürdü ve küçük kasabalar, aslında savunma kuvvetleri olan köyler haftalarca savaştı.
Çok ilginç ve kalan prenslerin bu korkunç zamanda davranışı. Öyle görünüyordu ki böyle bir zamanda - bilinmeyen "Tatarların" işgali, yollarındaki her şeyi ortadan kaldırıyorlardı, eski kavgalarını unutmalı, güçlerini birleştirmeli, işgalcilerle aktif olarak savaşa hazırlanmalılardı. “Kalk, devasa bir ülke, ölümlü bir dövüşe kalkmak mı?” Ama hayır! Hepsi Kuzey Doğu Rusya’daki olayları ilgilendirmezmiş gibi davrandı. Tepki, bilinmeyen bir düşmanın istilasına değil, olağan bir şekilde mücadele etmeye başladı.
Dahası, Batu ordusunun istilasına herhangi bir tepki gelmedi. Şu anda Rus prensleri birbirleriyle coşkuyla savaşmaya devam etti! “Tatar” işgalinin bölgenin geleneksel politikasının ötesine geçen bir olay olmadığı ortaya çıktı. Çernigovlu Mikhail hala Galiçya'da oturuyordu. Yaroslav saldırısına dayanmak için Macar kralı Beyaz IV ile ittifak kurdu. Rostislav'ın oğlunu Macar hükümdarının kızı ile meşgul. Aslen Yuri II ve Yaroslav’yı Çernigov prensi ile savaşa sürükleyen Daniel, anlamsız ve güvenilmez bir müttefik oldu. Vladimir alaylarının Çernigov Prensi Michael'ı korkutmadığını ve onu Galich'i terk etmeye zorlamadığını fark ettiğinde, Daniel, düşmanla müzakerelere girdi. Volyn prensi, bunun için Przemysl'i alan ayrı bir barışı kabul etti. Şimdi Chernigovlu Mikhail, Kiev ve Çernigov'u yeniden ele geçirmek için bütün güçlerini toplayabiliyordu. Galiçya'da Rostislav'tan ayrıldı.
Yaroslav Vsevolodovich, Çernigov egemenliğinin askerlerini karşılamaya hazırlandı. Ancak, burada "Tatarların" Vladimir Rusya kentini tahrip ettiği üzerine ağır ve karışık haberler geldi. Mesajlar zorlayıcı ve belirsizdi, herkesi ezici olabiliyordu. Güçlü ve kalabalık Vladimirskaya Rus sadece bir ay içinde çöktü. Jaroslav rafları çağırdı ve eve taşındı. Chernigovlu Mikhail muzaffer olarak Kiev'i işgal etti. Kiev Büyük Dük unvanını aldı. Chernigov, kuzeni Mstislav Glebovich'e devretti. Oğlu Rostislav hemen Daniel'le bir kontratta tükendi ve Przemysl'i ondan ele geçirdi. Ancak Daniel ile kavga çok umursamaz bir adımdı. Rostislav, Litvanyalı kabilelere karşı bir kampanya başlattığında, Daniel birden Galich’te belirdi. Genel halk, boyarların direnişine rağmen, derhal onu prensleri olarak tanıdı ve kapıları açtı. Znati hiçbir şey bırakmadı, prense nasıl eğileceğini söyledi. Yine hainleri affetti. Rostislav, Macaristan'da yardım istemek için acele etti.
Devam edecek ...