Değerli müşterilerimiz fiyatlarımız geçtiğimiz haftaya göre pahalı olabilir fakat gelecek haftaya göre çok ucuz yazısını işyerinin camına asan bir ülkeye ne zaman dönüştük? Bu sorunun cevabını verebilecek kim var? Sağ elin verdiğini sol el görmeyecek derler her zaman. Hakikaten de öyle bir dönemdeyiz. Verileni görmeden geri gidiyor.
Yapılan zamlarla birlikte kobi’ler iş yapamaz, vatandaş alamaz duruma geldi. Önce dolardı fiyatlara etki eden şimdi ise artan işçilik maliyetleri, ham madde girdileri. Asgari ücrete, memura, emekliye yapılan zamlara sevinen var mı bilmem ama temel ihtiyaçlar dahil tüm kalemlere yapılan zamlar, kimseyi mutlu etmiyor.
Ekmek, yağ, bulgur, makarna derken enerji, akaryakıt gibi kalemlerde de yaşanan artışlar günümüz şartlarında vatandaşları oldukça zorluyor. Her şeyin başı sağlık dediğimiz şu günlerde ilaç, muayene gibi sağlıkta da yapılan zamlar karşısında şimdilik çok ses çıkmıyor ama bu çıkmayacağı anlamına da gelmiyor.
Mesleğimiz icabı birçok insanla, birçok esnafla, iş adamıyla, tüccarıyla, işçisiyle, emeklisiyle, memuruyla sohbet etme şansımız oluyor. Görüyorum ve biliyorum ki kolay bir süreç yaşamıyoruz. Elbette vatanımız var olsun, elbette bayrağımız inmesin, elbette ezanımız dinmesin ama fakirleşme oranında ciddi artış var. Bu da göz ardı edilmesin. Zenginin çok zengin fakirin ise çok fakir olduğu bir dönemin eşiğindeyiz.
Esnaf sattığını aynı fiyata geri alamaz, müşteri bugün sorduğu ürünü yarın aynı fiyata bulamaz hale gelmiş. İşçisi dertli, esnafı dertli, vatandaşı dertli bu durumdan ama çözümsüzlük can sıkmaya başladı. Ülkeyi kurtarmak mı istiyoruz yoksa iflas ettirmek mi?
Dünyayı etkisi altına alan pandemi koşulları elbette her kesi etkiliyor. Zamların bu kadar yüksek oranlarda artması ve her kalemde her gün zam yapılmasını ne emekli, ne memur ne de işçi maaşlarına yapılan zamlarla karşılayamaz duruma geldi. Bunun farkına olan var mı?
Stokçulukla mücadele edelim derken piyasalardaki zam silsilesini unuttuk. Bir an önce bu zamların önüne geçilmeli. Aksi takdirde rahmetli Kemal Sunal’ın zeytini kavanoz müzesine benzetmesi gibi bizlerde benzetmeler yapmaya başlarız. Velhasıl kelam zam olmadığı gün göbek atacak bir toplum haline geleceğiz endişesini bir ben taşımıyorum diye düşünüyorum.