Steve Savidan
|Kişisel bilgileri|
|Doğum tarihi||29 Haziran 1978|
|Doğum yeri||Angers, Fransa|
|Boyu||1,75 m (5 ft 9 in)|
|Mevkii||Forvet|
|Profesyonel kariyeri*|
|Yıllar||Takım||Maç||(Gol)|
|1998–1999||Angers||47||(17)|
|1999–2000||Châteauroux||20||(3)|
|2000–2001||Ajaccio||37||(4)|
|2001–2002||Angers||36||(6)|
|2002–2003||Beauvais||24||(0)|
|2003–2004||Angoulême||37||(12)|
|2004–2008||Valenciennes||145||(61)|
|2008–2009||Caen||38||(14)|
|Toplam||384||(117)|
|Millî takım kariyeri|
|2008||Fransa||1||(0)|
|* Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir.


Kariyerinde 28'inden sonra yükselişe geçmiş, toplamda 7 farklı kulüpte oynamıştır. Kariyer hikâyesi ise bir hayli ilginçtir.
Kulüp kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]
Savidan'ın 1998'de başlayan futbol hayatı‚ çoğunlukla ikinci ve üçüncü lig takımlarında geçti. Doğup büyüdüğü kentin takımı Angers'te iki yıl oynadıktan sonra Chateauroux'nun dikkatini çekti‚ ama burada 20 maça çıkıp sadece 3 gol atabildi ve Ajaccio'ya satıldı.
Savidan'ın Ajaccio'da da yüzü gülmedi‚ çok kötü bir sezon daha geçirdi ve futbola başladığı Angers'e geri döndü. 2002-2003'te Angers'ten Beauvaise'ye geçti‚ oynadığı 24 maçta tek bir gol bile atamayınca soluğu Angouleme'de aldı.
Artık 26 yaşına gelmişti‚ üçüncü ligden yukarı çıkamamış‚ futboldan geçimini sağlayacak geliri elde etmesi de mümkün olmamıştı. İdmandan önce çöp toplayarak‚ geceleri de barmenlik yaparak hayatını kazanmaya çalışıyordu.[1] Tüm bu olumsuzluklara rağmen yılmadan yoluna devam etti Savidan. Ağustos 2004'te Valenciennes'e transfer oldu. Burası onun hayatının dönüm noktası olacaktı.
Valenciennes de bir üçüncü lig takımıydı‚ Savidanın cebine yine para girmemişti fakat burada daha önemli şeyler kazanacaktı; Saygınlığını... 27 yaşında futbolunun son baharına yaklaşan Steve Savidan‚ 2004-2005 sezonunu üçüncü lige gol kralı olarak tamamladı ve takımı Valenciennes'le birlikte ikinci lige çıktı. 2005-2006 sezonu da Savidan için harika geçti‚ 28 yaşında bu kez de kariyerine ikinci lig gol krallığını ekledi. Kaydettiği 16 gol Valenciennes'i şampiyon yaptı ve kulübü 15 yıl sonra 1. lige geri döndü.
2006-2007'de‚ 28 yaşında hayatında ilk kez 1. ligle tanışan Savidan‚ buraya da yabancılık çekmedi‚ sezonu 13 golle Pauleta'nın ardından krallıkta ikinci sırada tamamladı. Şeytanın bacağını kırmış gibiydi Savidan. 4 gol attığı Fabian Barthez'in formasının duvarında asılı olduğu bir evi bile vardı artık. Daha önce barmenlik yaptığı restoranın patronu da olmuştu. Restoranın ismini ise karısının ismi Karen ve forma numarası 9'dan türeyen K9'idi.
2008 ve 2009 da onun için harika geçti‚ iki sezonda Valenciennes ve Caen'de toplam 27 gol attı. Kasım 2008'de‚ 31 yaşında Uruguay önünde 18 dakikalığına Millî formayı da sırtına geçirdi. Temmuz 2009'da bir rüyası daha gerçek oldu‚ Monaco‚ 5 milyon euroya onu Caen'dan transfer etti. 27 yaşında üçüncü ligde çöpçülük yaparak hayatını kazanan bu adam‚ 31'inde Monaco'nun 5 milyon euro ödediği bir millî futbolcuydu artık.
Ama sadece birkaç gün sonra‚ rüzgar bir kez daha yön değiştirdi Savidan için. Büyük bir heyecanla gittiği Monaco'da rutin sağlık kontrolüne girdi‚ ama hiç ummadığı bir sonuçla karşılaştı: Kalbinde problem vardı.[2] Monako'lu olması‚ burada birkaç yıl daha top oynaması‚ ölümüne sebep olabilirdi. Büyük bir kulübün formasını giymeyi çok istiyordu‚ Monaco ona hayali olan ulusal takımın ilk 11'inde sahaya çıkmanın yolunu da açabilirdi‚ ama olmadı.
Angers'li futbolcu‚ barmen ve çöpçü Steve Savidan‚ Temmuz 2009'da‚ 31 yaşında futbolu bıraktığını açıkladı.[3]
Millî takım kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]
Savidan, 2 yıl boyunca Valenciennes ile üst düzey seviyede futbol oynamasına rağmen millî takıma çağrılmadı. Bununla birlikte 13 Kasım 2008'de lige iyi başlayan Savidan Raymond Domenech'in dikkatini çekti ve 30 yaşında hayalini kurduğu millî takıma çağrıldı.[4] Aynı ayın 18'inde Uruguay'la oynanan hazırlık maçı 0-0 berabere tamamlandı.
Başarıları[değiştir | kaynağı değiştir]
- Ligue 2 Şampiyonluğu (Valenciennes, 2006)
- En iyi golcü futbolcu / Ligue 2 (Valenciennes, 2006)
- En iyi golcü futbolcu / Ligue 3 (Valenciennes, 2005)