Sıcak bir temmuz gününde merdivenlerden çıkıyordum bir bir. Ansızın karşıma kılık kıyafeti pejmürde olan bir çocuk çıktı. Sevgi nedir deyip koşarak gözden kayboldu. Bir anda şaşırıp kaldım. Bu çocuk bana bu soruyu neden sormuştu? Sevgisiz bir dünyada yaşadığımızı biliyordum ama bugüne kadar sevgi nedir diye bana soru soran olmamıştı. Kendimce biraz düşündüm ve kendimce cevaplar bulmaya çalıştım.
Bence sevgi; İnsanoğlu’nun her hangi bir varlığı hissettiği ya da düşündüğü anda yüzüne yerleşen tebessümdür. Anneliğe ilk adımını atan annenin çocuğunu hissettiği o ilk tekmede yüzünde beliren tebessümündür sevgi.
Sevgi güvendir. Sevginin olmadığı yerde güven olmaz. İnsan ya da hayvan fark etmez sevgi varsa güven de var demektir. Bir bebek ilk yürüme denemesinde anne-babadan destek almak ister. Arkasında anne baba güvenini hisseden bebek daha kolay yürümeyi öğrenir. Anne baba çocuğuna güven duygusunu sevgi sayesinde öğretir. Evinde ya da bahçesinde köpek besleyenler köpeğin sevgi sadakatini çok iyi bilirler. Hiç dikkat ettiniz mi bilmiyorum ama bir gözlemimi paylaşayım sizinle. Bir yakınım ve köpeği ile olan ilişkisi inanılmazdı. Karabaş adını verdikleri köpek sahibiyle inanılmaz ilişki kurduğunu gözlemledim. Sahibi yanına gelince sahibinin direk gözünün içine bakıyor ondan bir komut bekliyor. Aralarında inanılmaz bir iletişim var. Sahibi ile nasıl oyun oynadıklarını gördüm. Sahibine sarılıyor, sahibinin sırtına çıkıyor, kucaklıyor hatta ve hatta güreş yapıyor. Yemek verdikten sonra sahibine minnet duyuyor. Çoğu yerde okumuşsunuzdur ya da haberlere de konu olmuştur. Sahibi öldükten sonra mezarda sahibini bekleyen köpekleri. Köpeklere verilen sevgi köpekler için güven ortamını oluşturur dolayısıyla da sahiplerine inanılmaz bağlanırlar. Güven de ancak ve ancak sevgi sayesinde olur.
Sevgi başarmaktır. Neyi başarmaktır. Şartlar ne olursa olsun soğukta, sıcakta; inişte, çıkışta başarmaktır sevgi. Sevgiyle yoğrulan her bir birey engelleri ortadan kaldırarak hedefine ulaşmıştır. Çocuklara " büyüyünce ne olacaksın" diye sorulur. Eğer çevresinde sevdiği kişiler doktor,mühendis,avukat,öğretmen vs. İse çocuk da ben büyüyünce doktor olacam öğretmen olacam diyecektir. Medyadan duymuşsunuzdur filanca köy okulunda hayatlarını çiftçilikle sürdüren ailenin çocuğu şu fakülteyi kazandı, şu değerli liseyi kazandı diye. Nasıl olur da imkansızlıktan başarı hikayesi çıkar? Formül çok basit ya aile çocuğuna güzel ortam oluşturmuştur ya da okullarda öğretmenleri çocuğun farkına vararak önüne hedefler koymuştur. Çocuğa ortam oluşturan aile çocuğunu sevmiştir ve istenilen o üniversite kazanılmasına yardımcı olmuştur ya da idealist köy öğretmeni ya da öğretmenleri çocuğa değer vererek hayatı sevdirmiştir. Kanaatimce çocukları sevmeyen hiçbir öğretmenden idealistlik beklenmez. Hayatı seven her birey geleceği de görecektir ve gelecek emin ellerde olacaktır.
Sevgi anne - baba olmaktır. Hayatın olağan koşullarında her anne baba çocukları için gelmişini geçmişini hatta ve hatta güncel hayatını feda eder. Dolayısıyla sevgi duygusu kendiliğinden feda duygusunu ortaya çıkartır. Biliriz ki anne babalar yollarda oluşacak dikenleri çocukları için temizlerler. Allah’ın insanların yüreğine yerleştirdiği sevgi nedeniyle çocuklarının hayatlarını kendi hayatlarına tercih ederler. Hiçbir anne-baba yoktur ki ben yaşayayım çocuklarım kendilerini bizlere feda etsin demez. Bırakın insanları hayvanlar aleminde bile sevgi nedeniyle nesiller devam etmektedir. Bir belgeselde İmparator Penguenleri seyretmiştir. Penguenler kuluçka döneminde anne penguen yumurtayı bıraktıktan sonra sonra besin bulması için okyanusun derinliklerinde uzun bir yolculuğa çıkması gerekiyor. Ancak bu yolculuk öncesi yumurtayı erkek penguen’e teslim etmesi gerekir. Yumurtayı teslim etmek öyle kolay değildir. Erkek penguen ortamı hazırlamalı ve dişisine yumurtayı koruyacağına dair güven vermelidir ve dişi de yumurtanın korunacağından emin olmalıdır. Erkek penguen güven verirse ancak o zaman dişi penguen yumurtayı teslim eder. Erkek uzun kuluçka döneminde yumurtayı aşırı soğuktan, dış etkenlerden korur. Hatta yavru dünyaya geldikten sonra bile bir müddet erkek penguen yavruya bakmaya devam eder. Anne penguen ise okyanusta yavrusu için besin bulur. Bu döngü neden vardır? Bence bu döngünün tek sebebi ancak ve ancak sevgi ile anlatılabilir.
Özetle her iyi duygunun kaynağında sevgi vardır. Sevgi sadece iyiliğin kaynağı değil aynı zamanda kötülüğün yayılmasını da engeller. Sevgi kötülüklere karşı hayatımıza sunulmuş bir panzehirdir. Sevgi dünyada hüküm sürer ise ne savaş olur ne kan olur ne göz yaşı olur. Hiçbir çocuk annesiz babasız kalmayacağı gibi hayatın sunduğu koşullardan da mahrum kalmayacaktır. O halde sevgiye öyle sımsıkı sarılalım ki kötülüğü dünyadan defedelim. Yaşımın gayesi " İyiliği emredip kötülükten men etmek " ise bu hayat gayesi sevgi ile olacaktır. İçimizdeki derinlere kaçan çocuğa sarılmamız gerek. Hiçbir çocuk gönlünde kötülük barındırmaz. Dünyaya çocuklarından gözünden bakar isek dünyamıza sevgi pıtırcıkları yayılacaktır ve de sevgi kazanacaktır.
Sevginin kazandığı günlerde buluşmak ümidiyle...