Kent Güncesi
Eleştiri nedir? Eleştiri sağlıklı yapıldığında kişileri, kurumları ve toplumu düzene sokan bir yapıdır. Ama bizler de eleştiri denildiğinde; ya var gücüyle karalamak ya da var gücüyle alkış tutmak olarak nitelendiriliyor!
İnanın eleştiri böyle bir şey değil! Bir kere eleştiri objektiflik barındırmalıdır. İyisini ve kötüsüne aynı anda vurgu yapmak gerekir. Artık ağzı olan konuşmuyor ağzı olan birbirini karalamak için açıyor adeta bayramlık ağzını…
Her ortamda nezaket şart!
Bir yere geldiğinizde karşılaştığınız intiba ne denli önemliyse bir yerden ayrılırken de bıraktığınız intiba da o denli önemlidir. Geçtiğimiz günlerde yine siyasi boyutta nezaketsizlikler yaşadık. Uzun yıllar bir siyasi partide görev yaparken, sonrasında partiden ayrılma kararı aldığında, zamanında yuvam dediği ve seçmene yuvama oy verin çağrısında bulunan birilerinin çıkarak, bu yuva kokuşmuştur demesi çok yanlış. İyisi ile kötüsü ile o yuvada barınmışsın. Bırak iyisi de kötüsü de sende kalsın her şeyi siyasete alet etmek ne kadar çirkin! Sizler seçilen kişilersiniz bilmem fakrında mısınız? Sizlerin topluma örnek olması gerekiyor. Cidden ne olur artık bunun farkına varın!
Yorulduk üslupsuzluklarınızdan!!!
Ama eleştiri nedir bilinmediği için cümlenin ilk kelimesini okuyup son kelimesinde ne kullanılmış bilmeden davrandığımız için incir çekirdeğini doldurmayacak muhabbetler yüzünden; kızılca kıyametle kopabiliyor. Bir de bizim mesleğimizde eleştiri daha da vasat! Bizler duayen kişiler tarafından eleştiri beklerken, gazeteciliğin g harfinin yanından bile geçmeyen kişilerce topa tutulmaktan yaka silker bir hale geldik! Neden üreten beyinleri bu kadar çok hedefe oturtursunuz? Gerçekten başka boş zaman meşguliyeti bulamadınız mı kendinize?
Kentimizde sık sık olup bitenlere işaret etmeye gayret ediyorum. Ama kentimizin önündeki acil çözüme kavuşturulması gereken; en temel sorun eleştiri kabızlığı! Bunu çözemeden sağlıklı bir ufuk çizmemiz de hedeflerimize emin adımlarla ilerlemekte bu hastalıkla inanın çok güç!
Burada Wilhelm Reich’in bir cümlesi aklıma geliyor. Reich; “Düşünceyi özgür ifade ve eleştiri hakkını, çene patlatmak ve kötü fıkralar anlatmakla karıştırıyorsun” diyerek ne de güzel özetlemiş toplumun hemen her kesimin içime düştüğü kısırdöngüyü!
Geçmişte insanlarımızın birçoğundan bir naiflik sızardı ve onlardan nasiplenirdik. Bizden sonraki nesile çok mu çok üzülüyorum! Çünkü böylesi güzellikler barındıranları mumyalatarak saklayacak hâle geldik ne yazık ki!