Yazıları hazırlık aşamasında yakınlarıma anlatıyorum, okutuyorum. Kimi zaman; "Kitaplardakileri yazmışsın, daha değişik bir şeyler yazsana" diyorlar. Halbuki insan kitaplarda yazılanları kendisi keşfedince keşfedilenleri anlatıyor. Hakikat dediğimiz şey bir tane olduğu için kitaplarda yazılanlar keşfedilenlerle aynıdır, mesela; "İnsan bir kamil insanı halinden anlar" bir kitap cümlesi olabilir fakat siz olur da bir gün kamil bir insanla karşılaşırsanız bu cümle sizin için canlanmış olur. Çok bilindik de olsa sizin henüz yaşadığınız bir haldir. Bu hal sizi heyecanlandırır ve size hakikati terennüm ettirir. Hakikat bir tanedir, aklın yolu birdir. İnsanoğlu seyr-i süluk ederken ihvanının daha önce keşfettiği bir şeyleri keşfeder, ona zıt bir şey keşfetmez. Bütün evliya-i kiram hazeratının sözlerini okur, sohbetlerini dinlerseniz gözleriniz hep hakikati okur, kulaklarınız hep hakikati duyar. Herkes aynı ve ya benzer sonuçlara varır. Fakat önemli olan vardığımız bu sonuçları en güzel biçimde ifade edebilmektir. Bunu da herkes başaramaz, Yunus Emre başarır, Mevlana başarır, Niyazi Mısri hazretleri başarır."Şükrederseniz nimetlerimi arttırırım" ayet-i kerimesini sadece okumak başkadır, bu hali yaşadıktan sonra ayetin hakikatine ermek çok daha başkadır. "Allah sabredenlerle beraberdir" ayetini yine sadece okumak başkadır, gerçekten zorluğun içindeyken sabrederek yaşamak çok daha başkadır. İnsanın gerçekleri keşfetmesi çok tatlı, çok güzel deneyimlerdir. Tasavvufu salik için bal eyleyen yürürken fark ettikleri, keşfettikleridir. Keşfedilenler her zaman anlatılamayabilir, lakin yaşanır. Aynı güzellikleri yaşayan insanların da davranışları, sözleri, halleri birbirine benzer. Salik yolda ilerledikçe muhabbeti artar, önce ihvanına, sonra mürebbisine, sonra Resulüllah (s.a.v.) Efendimize ve sonra Azim ü Zülcelali vel İkram Hazretlerine karşı.