Memur ölümcül şekilde yaralanan Nelson'ın üzerine eğildi ve o anda “Öp beni” (öper beni) hafif bir inilti ölen amiralin dudaklarından düştü. Amiral Hardy şaşırttı ve iki kez Nelson'ı öptü. Tarihçiler hala bu bölümün önemini tartışıyorlar, sürümlerden birine göre, ölmekte olan Nelson büyük olasılıkla “Kismet” i ilan etti (Providence, rock).
Gemilerin savaşta hayatta kalabilmesi oldukça karmaşık ve tartışmalı bir konudur. deniz tarih Daha önce batmayan görünen gemilerin yakın ölümünün şaşırtıcı örnekleriyle ve aynı zamanda umutsuz durumlarda eşit derecede inanılmaz kurtuluş vakalarıyla doluydu. İlk bakışta, gemilerin hayatta kalmasını tanımlayan net yasaların bulunmaması, denize giden her çıkışın sonucunun yalnızca koşulların yanlışlıkla birleştirilmesine bağlı olduğunu göstermektedir.
Buzdağları ve Bengal Kaplanları
İlk uçuşu sırasında batmayan gemi bir buzdağına çarptı ve efsaneye dönüştü. Belki de bunun nedeni, Titanic'in suya girdiğinde, şişeyi kırmayı unuttuklarıdır - ve bildiğiniz gibi, şarabı denemeyen bir gemi kesinlikle kan isteyecektir.
Sistership "Titanic" - "Olimpiyat" tüm kurallara uygun olarak lanse edildi: şişe panosunda kırıldı ve 25 yılındaki astar, transatlantik hatlarda dürüstçe çalıştı ve "Old Reliable" takma adını aldı. 24, Nisan ayındaki 1918 “Olimpiyat” yılın Alman U-103 denizaltısını gördü ve düşünmeden, çarpmaya başladı. 50 000 tonunun tam yer değiştirmesi ile astar, yarı 800 ton Sambarina'da parçalandı. Tıpkı buzdağı gibi ...
Cocos Adaları yakınında, 11, 1942 kasımında tamamen şiddetli, paranormal bir hikaye yaşandı. Hollandalı tanker Ondin ve İngiliz mayın tarlası Bengal'den küçük bir konvoy, iki Japon yardımcı kruvazörü tarafından ele geçirildi. Rakiplerin yer değiştirmesi 50 kez farklıydı. Sadece 140 mm mayın tarama gemisi tabancalarına ve bir 8 mm tanker 76 mühimmatına karşı on altı 102 mm tabanca ve 32 torpido tüpü Hokoku-Maru ve Aikoku Maru. Tankerin "Ondina" hızı - 12 knot, mayın tarama gemisi "Bengal" nin ön hızı - 15 knot. Hız Japon Raiders - 21 düğüm.
Japon yardımcı kruvazörlerinden biri imha edildi, ikincisi hasar gördü ve Bengal ekibinin tek bir üyesi çizilmedi. Konvoy gecikmeden gideceği yere ulaştı. Her iki gemi de İkinci Dünya Savaşı'ndan sağ kurtuldu: Tanker Ondina 1959'ta görevden alındı, mayın tarama gemisi Bengal, 1960'a kadar görev yaptı.
Hiç kimse Japon denizcileri beceriksizlik veya korkaklık yüzünden suçlayamaz. Bu, kader, tedarik, dayanılmaz kayadır. Bu arada, bir deja vu hissi yaşadım ... Kesinlikle! Brig "Mercury" ve iki Türk savaş gemisi.
Kader yok
Eğer okuyucunun umutsuzluk hissi varsa ve bir şeyi değiştirme yeteneğinden şüphe ediyorsa, kesinlikle boşunadır. Her deniz savaşının sonucu sayısız faktör ve göstergenin birleşimidir. Görünmezlik sağlama eli sadece geminin kırılganlıklarının ve düşman mermilerinin uçuş yollarının birleştirilme sırasını belirler (ve burada kırılmamış bir şişe şampanya ve 13 numarası büyük olasılıkla çok önemlidir. Yine de, her göstergeyi ayrı ayrı göz önünde bulundurarak (rezervasyon, GEM türü, istikrar), her birinin değeri ne kadar iyi olursa, geminin muzaffer çıkma olasılığı o kadar yüksek olur.
Gerçekten de, şansın muazzam etkisine rağmen, iyi tanımlanmış kurallar vardır. Örneğin, eğer gemi iyi tasarlanmışsa, güvenilir ve inatçı olması muhtemeldir. Örneğin, Novik türündeki yok ediciler gibi bir dizi başarılı tasarım var.
Nowicki
1942'te, Barents Denizi'nde sekiz metrelik dalgalar, parçalayıcı destroyerinin Smashing'i parçaladı (7 projesinin yıkıcıları, progenitörleri, İtalyan destroyer Maestral gibi, önemsiz gövde kuvvetlerinde farklıydı). “Kuibyshev” ve “Uritsky” (“Novik” - “Zabiyaka” ve “Kaptan Kern” türündeki eski muhalifler) yok ediciler acilen acil durum gemisinin yardımına geldi. Noviki, katı yaşına rağmen, dalgayı mükemmel bir şekilde sürdürdü ve 11-nokta fırtınasında hiçbir şey düşmedi.
Daha az güvenilir değildi, 18 mm çelik saclardan monte edilen Fletcher tipi Amerikan destroyer gövdesi - kamikaze uçağı çoğu kez destroyerlerle delindi, ancak geniş çaplı imhaya rağmen Fletcher gövde, uzunlamasına kuvveti korudu.
Bir başka harika örnek de, 56 projesinin Sovyet destroyerleri. Bu gemilerde, 30'in aktif sömürüsünde, insan kayıplarıyla ilgili tek bir büyük kaza meydana gelmedi - Anavatanımızın gerçekleri göz önüne alındığında, bu olağanüstü bir sonuçtu.
Uzun zamandır bilinen herhangi bir silâh - sadece eğitimli personeli olmayan bir metal yığını. İnsan faktörü her durumda anahtardır. Örneğin, 1944 yılında, denizaltı USS Archer-Fish, İkinci Dünya Savaşı'nın en büyük uçak gemisi olan Shinano'yu, toplamda 70 000 tonunu dört torpido ile değiştirdi. İlk savaş yolculuğuna çıktıktan sonra sadece 17 saat oldu! Sürpriz, torpido saldırısından sonra, Shinano'nun rotasını koruduğu, hasarın önemsiz olduğu gerçeğinden kaynaklanıyor, ancak ... 7 saat sonra süper taşıyıcı geri döndü ve battı. Peki, büyük bir geminin iç planına aşina olmayan mürettebattan ne istedin? Shinano ekibi denize açılmadan iki gün önce kuruldu - denizciler listeyi düzleştirmek için hangi bölmelerin nasıl ve ne kadar su basması gerektiğini bilmiyorlardı. Durum, su geçirmez perdelerin kapatılmaması nedeniyle daha da kötüleşti, çünkü Shinano bitmemiş!
Karşıt örnek, iki torpil ve bir 250 kg bombaya çarptıktan sonra savaş kabiliyetini yitiren şok uçak gemisi "Yorktown" un ölümüdür. Ancak uçak gemisi ölmeyecekti - acil durum partileri yangınları söndürdü, deniz suyunun akmasını engelledi ve listeyi azaltmaya çalıştı. Ertesi gün, yedekte giderken, "Yorktown" bir kez daha saldırıya uğradı - bir Japon denizaltıdan iki torpil aldı. Uçak gemisi bir gün daha ayakta kaldı.
Shinano gibi Yorktown da dört torpido öldürdü. İstediğiniz fark nedir? Yorktown, bir Japon süper taşıyıcısından 3 kat daha küçüktü!
Elbette, geminin teknik durumu büyük önem taşıyor - 20 yıllarca süren korunma veya demirleme duvarını destekleyen denize açılan gemide, bölmelerin bir kısmının ani bir su baskını veya okyanusun ortasında meydana gelen ilerleme kaybı gibi çeşitli sürprizlerin mümkün olabileceğine dair hiçbir şüphe yok. Böyle bir gemiyi savaşa göndermek, mürettebata ihanet etmek anlamına gelir (bu, bir kez daha hazırlıksız Shinano tarafından kanıtlanmıştır).
Boğulma "Yamato". Öyle oldu.
Başka bir spesifik faktör daha var - eğer düşmanın bir güvertesi varsa авиацияHerhangi bir deniz savaşı kazanacağı garantilidir. Yamato superlinkor gülünç bir stoka dönüştü: 180 uçaksavar topçu variline ve yarım metrelik bir zırhlı zırhına, Avenger'ın kruvazör ve altı muhripten tüm refakatçisiyle birlikte 2 saat içinde onu boğdu. 3600 Japon denizciyi öldürdü. Amerikalıların kaybı 10 uçak ve 12 pilottur.
Sistership "Yamato" - Musashi süper bağlayıcı çok daha başarılıydı. 4 saat kadar direndi ve 18 Amerikan uçak gemisi uçağının tamamını vurmayı başardı. Bu kez Japonların kaybı 1023 gemicisine ulaştı.
Yüzen hava alanları
Okuyucu muhtemelen modern bir uçak gemisini batırmanın ne kadar zor olduğunu bilmekle ilgilenecektir. Karşılaştırma için nükleer saldırı uçağı taşıyıcı tipini "Nimitz" seçiyoruz. Bu konuda güvenilir rakam ve gerçeklerin bulunmaması nedeniyle hava savunması atılımı olasılığı ve bir uçak gemisi grev grubunun tank karşıtı savunması olasılığını tartışmayacağız. Bu nedenle, hemen bir torpido ve gemi karşıtı füzenin bir uçak gemisinin yanına çarpıldığını hayal edebiliriz. Sonra ne olacak?
Tabii ki, uçak gemisinin hayatta kalma olasılığı çok yüksektir ve bu da her şeyden önce geminin muazzam büyüklüğünü garanti eder. "Nimitz" - 332 metrenin uzunluğu, Kızıl Meydan'a sığmıyor.
Nimitz, 161'ten, 100'ten 865 tona kadar ağırlığa sahip bir nihai bölüme monte edilir. Yüzen havaalanı gövdesi, 7 desteleri ve su geçirmez perdelerle 200 bölmelerinden daha fazla parçalara bölünür. Uçuş, hangar ve üçüncü güverte kalınlığı 150-200 mm olan zırh çeliğinden yapılmıştır.
Yüzen bir hava sahasının havacılık gazyağı ve mühimmatla kapasitesine kadar doldurulmuş oldukça yanıcı bir nesne olduğu konusunda yanlış bir görüş var. Yakıt rezervlerinin geminin büyüklüğü dikkate alınmadan ele alındığına dayanan yanlış anlama. Gerçekten de, gemide jet yakıtı temini çok büyük - 8500 ton. Ama ... bu sadece uçak gemisinin toplam deplasmanının% 8'u! Karşılaştırma için, diğer gemi türleriyle ilgili verileri getirebilirsiniz:
1. Büyük bir denizaltı karşıtı gemi, pr. 1134-A ("Kronstadt"). Tam yer değiştirme - 7500 ton, gemi stokları: 1952 ton akaryakıt F-5; 45 ton dizel yakıt DS; Bir helikopter için 13000 litre havacılık gazyağı. Yakıt rezervi, geminin toplam deplasmanının% 27'i idi.
Belki birileri gazyağı ve akaryakıt arasındaki farkı not edersiniz, ancak ağır yağ fraksiyonlu bir kovada bir torcu söndüren iyi bilinen bir numara tamamen doğru değildir. Savaşta, sarnıç bir meşale ile ateşe verilmez, üzerine süpersonik hızda bir sıcak domuzla ve ardından ortaya çıkan sonuçlarla dövülür.
2. Büyük denizaltı karşıtı gemi pr. 1155 ("kaldır"). Tam yer değiştirme - 7500 ton, gaz türbinleri için normal kerosen - 1500 ton, yani. Geminin toplam yer değiştirmesinin% 20'i.
BOİ "Amiral Levchenko" pr.NUMX - dünyanın en güzel gemilerinden biri
Dahası, bir uçak gemisinde, alt güvertelerde yer alan jet yakıtı depolamak için eşi görülmemiş önlemler alınmaktadır - alt güvertelerde bulunan tanklar, zırhla kaplanmış ve içinde inert bir gazın pompalandığı hermetik batardamlarla (dar ıssız bölmeler) çevrelenmiştir. Kullanılan yakıt, deniz suyu ile değiştirilir.
Nimitz tipi uçak gemisi üzerindeki mühimmat miktarına gelince, birçok kaynak 1954 tonu, yani. dev geminin yer değiştirmesinin% 2'inden daha az - hiç etkileyici değil. Güvenlik nedeniyle, mühimmat mahzenleri, uçak gemisinin su hattının altına yerleştirilmiştir - patlama tehlikesi varsa, acil olarak su basabilirler. Modern gemilerin çoğu böyle bir fırsattan mahrumdur - NATO ülkelerinin gemileri, cephanenin su hattı seviyesinin üstünde / üstünde olduğu Mark-41 UVP ile donatılmıştır. Çoğu Rus gemisinde, durum benzerdir - silahlanmanın çoğu genellikle üst güverteye taşınır.
Özel fotoğraf. Kiler mühimmatı "Nimitz"
Nimitz tipi uçak gemisinin ana enerji santrali dört su geçirmez bölmeye yerleştirilmiş ve yerleştirilmiştir. Her kademenin burun bölümleri bir nükleer buhar üretim tesisi için ayrılmıştır ve sert bölmeler ana turbo dişli üniteleri içindir. Alttan, uçak gemisi batmaz zırhlı bir güverte ile korunmaktadır ve araç üstü anti-torpido koruması, reaktör bölmelerinin, mühimmat mahzenlerinin ve havacılık yakıtlarının alanlarını kaplar ve üçüncü güverte yüksekliğine ulaşır.
Yukarıdakilerin hepsi göz önüne alındığında, bir uçak gemisinin garantili imhasının ancak yüksek güçlü nükleer mühimmat kullanılması durumunda mümkün olabileceği izlenmektedir. Bu da yerel çatışmalar sırasında pratik olarak gerçekçi değildir.