Liz Gilbert'in 'Gerçek'
Yazarı Ye Dua Et Sev Bu kitapta anlatılan ve daha sonra evlendiği yolculukta tanıştığı adam olan Jose Nunes ile olan evliliğinin eşcinsel en iyi arkadaşı ile birlikte kaçmak için kaçtığını ortaya koydu. Gilbert bir Facebook gönderisinde arkadaşının Rayya Elias'un geçişi düşüren ölümcül kanser teşhisi olduğunu yazdı. Alıntı:
Ama Rayya'nın teşhisini takip eden gün ve haftalarda kalbime ve aklıma bir şey oldu. Ölüm - ya da ölüm ümidi - gerçek olmayan her şeyi temizlemenin bir yoluna sahipti ve bu kesin ve tam gerçeklik alanında, bu gerçekle karşılaştım: sadece Rayya'yı sevmiyorum; Rayya'ya aşığım. Ve bu gerçeği inkar etmek için zamanım yok. Bir gün onunla bir hastanede oturmak, elini tutmak ve slaydını seyretmek, onun (ya da kendimin!) Onun hakkındaki gerçek hislerimin kapsamını bilmesine izin vermeksizin ... bu düşünce düşünülemezdi.
İşte gerçek hakkındaki şey: Gördüğünüzde, onu göremezsiniz. Böylece, bu gerçek, bir kez kalbimin dikkatine geldiğinde, göz ardı edilemezdi.
Fakat bu potansiyel olarak hayat bozucu gerçeğe ne yapmalı?
Şimdi size Rayya'dan öğrendiğim, arkadaşlığımızın onbeş yılı aşkın bir zamanını anlatayım. Tanıdığım en cesur ve dürüst insan, ve bana tanıdığım herkesten daha cesaret ve dürüstlük hakkında ders verdi. İşte yıllar içinde pek çok kez, çok zor durumlarda ifade ettiğini duyduğum gerçeğe dair mantığı:
“Gerçeklerin bacakları var; her zaman duruyor. Odadaki diğer her şey havaya uçup dağıldığında, ayakta kalan tek şey her zaman gerçek olacaktır. Zaten sona ereceğin yer o zamandan beri, oradan daha yeni başlayabilirsin. ”
Bu yüzden Rayya'nın bana yapmayı öğrettiği şeyi yaptım: Daha yeni başladım. Gerçeğimi yüksek sesle konuştum.
GÜNCELLEME: Bu yazının daha önceki bir sürümünde, burada Gilbert'in sözleriyle ilgili çok eleştirel bir yorumum vardı. Bu blogun bir arkadaşı ve okuyucusu bana e-posta yolladı; Gilbert cömertçe bir kitabımı bulanıklaştırmıştı ve bu okuyucunun görüşüne göre, hayatındaki bu mesele konusunda bu kadar kötü olmam yanlıştı. Okuyucu haklıydı. Benim için yaptığı iyiliği unutmuştum. Halka açık bir suçlamada yanıldım ve özür dilerim. Farklı bir görevi bitirirken bu postayı aldım, ancak bu düzeltilmiş versiyonu geri koymaya karar verdim çünkü birçoğunuz onları göndermemenizin adil gözükmediğini bekleyen yorumlarınız oldu. Yine de kendi ılımlı sözlerimi almak istedim. Kamuoyu hakkındaki düşüncelerim ne olursa olsun, söylenecek yer o değildi.
Sanırım bu beni çok etkiledi çünkü bu haftayı bir bölümünün revizyonları üzerinde çalışarak geçirdim. Benedict Seçeneği el yazması - manastır yaşam biçimini yerleştirdiğim ve oradaki keşişlerle yaptığım röportajlardan materyaller. Bu bölüme malzeme eklemek ve diğer bölümleri incelemek beni zamanımızın derinliklerinde daha derine inmek zorunda bıraktı ve Perşembe günü sizinle paylaşmayı planladığım bazı şeyler buldum - keskin bir rahatlama sağlayan laik bir kaynaktan gelen materyal toplumumuzun ve medeniyetin kırılganlığı ve bugün her şeyi sabit tutmanın ne kadar zor olduğunu.
Başka bir okuyucunun gönderdiği Gilbert'ın Facebook gönderisini okuduğumda aklımdaki her şey buydu ve beni rahatsız etti. Popüler kültürümüzde, hem yüzeysel düzeyde hem de modernliğin derin yapılarında, birlikte insancıl bir yaşam sürmemiz gerekenler de dahil olmak üzere kalıcı bir şeyi yok etmek için el koyuyor. Yarın bunun hakkında daha fazla yazacağım, ama buradaki tüm mücadeleleri insanların gerçek, et ve kan hayatımdaki mücadeleleri bir arada tutmak zorunda olduğunu söylemek için yeteri kadar bırakalım, Gilbert'in evdeki durumunu çerçeveleme yöntemi gerçekten bana ulaştı . Bunu, nezaketsizliğime mazur göstermemek yerine, daha önce burada yayınlananlara, eğer onu gören okuyuculardan biriyseniz, bir açıklama sunmak için söylüyorum.