MAS 38 dahili cihazın şeması.
Art firmasında bulunan Fransız hafif makineli tüfek MAS 38 ile başlayalım. Etienne, 1935 yılında daha da gelişmeye başladı, ancak aynı zamanda MP-18'in tasarımından "kurtulmaya" çalıştı. Ve bu, bu numunenin yaratıcıları ortaya çıktı. "Ayrılmak" çıktı. Fakat yarat silâh, hangi konuda söyleyeceği, etkileyici bir şey olarak, ne yazık ki hayır. Bununla birlikte, bu PP örneği de tarihe geçti ve o sırada ana düşmanı olan Alman Schmeisser MP-38 hafif makineli tüfekle karşılaştırılabilir.
MAS 38
Silah "kullanıcı" tarafından üretildiğinden ve tam olarak neredeyse% 50 tarafından sağlanan özelliklerine sahip olduğu için, derhal Fransızların açıkça talihsiz bir seçim yaptığı söylenmelidir. “Ulusal” kartuş kalibreli 7,65-mm “Uzun” u aldılar ve iyi görünüyorlardı. Ama ... kartuş az güçlüydü. Ve ayrıca - sadece Fransa'da üretildi! Peki ya ihracat, peki ya "iş"? Fransızların - ve bunun PP'sini yurtdışına satmaya ya da B'ye - bir sebepten ötürü, insanların doğrudan kartuşlarla satın alacağını, hatta bu ürünü evde üretme lisansına sahip olduklarını düşündükleri ortaya çıktı. Ancak, kim sadece hafif makineli tüfek için bir kartuşa ihtiyaç duyar? Evet, oldukça zayıf.
İlginç bir şekilde, MAS 38'in tasarımının, her biri kendi başına iyi gibi görünen birçok özgün çözümü vardı, ancak bir araya geldiklerinde, “tam olarak değil” beklendiği sonucunu verdiler.
Yani, bu hafif makineli tüfek kepçesi uzun bir vuruş yaptı. Uzun vuruş, uzun bir alıcı ve Fransızlar kompakt bir silah almak istedi. Nasıl olunur? Çözüm hızlı bir şekilde bulundu. Kutu eğik hale getirildi ve kıçtan geçerek içeri geri dönüş yayı yerleştirildi. Teknoloji çözümü açısından güzel. Fakat ... böyle bir popo ile kafaya bir darbe, silahın kırılmasına neden olabilir ve kendi kuvvetlerimizle tamir etmek imkansızdı. Bununla birlikte, bu hafif makineli tüfek, düşmanı sersemletmek için bir kasaya sahip olmayan ve dahası ince ve uzun olan namlu hariç, özellikle iyi değildi. Yani, ateş ederken ısındıysa, belli ki onu kavrayamamalıydı. Genel olarak, bu silahları elinizde tutmak oldukça sorunluydu. Namlu altındaki Handguards değildi. Mağazanın alıcı penceresi tam namlunun altındaydı. Ve eğer mağaza için bir silah bulundurmanın imkansız olduğunu varsayarsak, o zaman ... MAS 38'i ne tutabilirsin? Sadece bir tabanca tutuş için? Katılıyorum, çok uygun değil. Dahası, mağazanın alıcısının aynı yeri Amerikan Thompson'daydı, ama orada varilin altına önce ek bir tutamak ve sonra önkol koydu. Ve tutulmasıyla ilgili hiçbir sorun ortaya çıkmamıştır. Ve burada ...
General John Thompson, hafif makineli tüfekle. Fransız modelinde bulunmayan namlu altındaki tutamaç açıkça görülmektedir.
Bu arada, mağaza alıcısı, silahın yüklenmesi gerektiğinde ileri doğru hareket eden bir kapağa sahipti. Ve kapak iyi! Mekanizmanın içine toz ve kir girmesini önler. Ancak kapak ilerliyor kötü! Yine sol eliyle silahı tutmasını engellediği için.
Yeniden yükleme kolu sağ taraftaydı ve deklanşöre bağlı değildi, yani ateş edildiğinde hareket etmiyordu. Fakat ... silahı güvenilir bir şekilde tutmuyorsanız sol eliyle kullanmak pek uygun değildi. Sol tarafta düzenlemek daha mantıklıydı.
MAS 38 ağırlığının küçük olduğu ortaya çıktı - sadece 3,356: Ateş oranı 600 atış / dakika idi. Ve 350 mermisinin hızı m / s idi ve böyle bir kalibre için yeterli değildi.
Almanlarla savaşın başlangıcında, bu PP'leri üretmek için yeterli zamanları yoktu, üstelik ordu ilk örneklerden reddetti (ve şaşırtıcı değil!) Ve hepsi polise gitti. Ancak savaşın başlamasıyla birlikte Alman MP-35 ve MP-38’in çökmesiyle aydınlanma hızla gerçekleşti ve sanayi hemen büyük bir sipariş aldı. Alındı ... ama gerçekleştiremedi! Sonra Fransızlar, ABD’deki Thompson’ları emretti, ancak Fransız ordusunun düşmanı durdurması için çok geç geldiler. Ancak MAS 38 hala üretilmektedir. Fabrikalarda, Vichy hükümeti tarafından kontrol edilen bölgede. Üstelik sadece savaş yıllarında değil, ondan sonra da 1949 yılına kadar. Onunla birlikte Fransız askerleri Çinhindi'nde savaştı, ancak orada hiçbir özel defne bulamadı ve kimse onu evlat edinmedi. Olmamasına rağmen - Fransız ordusu hariç, ordu onu benimsemiştir ... Almanya, Maschinenpistole 722 (f) isimlendirmesi altında standardize edilmiştir. Fransa'daki arka kuvvetler ve Atlantik Duvarı savunmasının bir kısmı onları silahlandırdı.
MR-35
Bu arada, yukarıda belirtilen Alman hafif makineli tüfek MP-35 (sadece 1935 yılında göründü) MP-18’in geliştirilmesinin bir neticesiydi. Mağaza sağ tarafa taşındı ve yeniden yükleme kolu arkaya yerleştirildi. Tamamen kapalı bir alıcı olduğu ortaya çıktı, kirin kuyusu içine giremedi! Ve - tamamen Alman işçiliği ile birlikte, ordudan her şeyde farklılaşma arzusu olan özelliklerinden biri olan SS birliklerinin dikkatini çeken MP-35! Bu nedenle, serbest bırakılması zor, gergin savaş koşullarında devam eden MP-35'i benimseyerek, Christopher Shant'ın 1945 yılına kadar bu konuda yazdığı gibi farklılaştılar! Bu gerçekten cezalandırmak isteyen ve aklı mahrum eden bir tanrıdır. Bu arada, film yapımcıları için bu doğrudan bir ipucudur - SS askerlerine gerçekçi bir şekilde göstermek istiyorsunuz - onları Mr-38 ile değil, Mr-35 ile silahlandırın. Eh, en azından düzenler şeklinde! Bu arada, onlar hala çeşitli Güney Amerikalı "muz cumhuriyetlerinin" polisi ile hizmet veriyor. Ve şaşırtıcı değil, çünkü parçalarının çoğu keskin metal çubuklardan keskinleşmiş ve frezelenmiş, bütün metal dağlarını cips haline getirmiş!
Toplam savaş döneminin kitlesel ordusunun silahlandırılması için, Almanların kendilerinin, MR-35’in tüm nitelikleri için uygunsuz olduğunu kabul etmesi şaşırtıcı değildir.
Bir başka akran kaybeden "Fransız" ve "Alman SS" "İtalyan" - İtalyan hafif makineli tüfek "Beretta" MAV 38A oldu. Ayrıca 1935 yılında tasarlandı. Ayrıca 1938-th tarafından da benimsendi. Tasarımcı Tullio Maregnoli. İçinde özel bir şey yok gibi görünüyor: silindirik bir alıcı, alttan yerleştirilmiş dergi için delikli bir ahşap kutu yapılmış, delikli bir varil kasası, sağda bir yükleme kolu. Her zamanki gibi görünüyor ve özel bir şey yok. Ama ... tasarımın ana özelliği ... mükemmel dengelemekti. Bu silah tutmak için bir zevkti! Her “otomatik” manuel olarak getirilse de, M38A'yı üretme maliyeti çok yüksek değildi, aksine, çekimin güvenilirliği ve doğruluğu bu makineli tüfekle ilgilenen herkesi etkiledi. Yani basit ama çok kaliteli bir silahtı!
"Beretta" MAV 38 / 42. Doğru görünüm.
"Beretta" MAV 38 / 42. Sol görüş
II. Dünya Savaşı başladığında, MAV 38A “modernize edildi”: namlu muhafazasını damgalayıp kaynak yapmaya başladılar. Ancak bu, silahların sadeleştirilmesine yönelik tek moda harikasıydı. Daha fazlası, yalnızca İtalya savaştan çekildiğinde 1944’ta elde edildi ya da daha doğrusu Müttefiklerin işgal ettiği Güney ve Nazilerin işgal ettiği Kuzey’e bölündü. Beretta'nın serbest bırakılması, Alman ordusu için MP 739 (i) ve MP 738 (i) - MAV 38 ve MAV 38 / 42 isimleri altında başladı. Son modelde, önkol kısaltılmış, delikli mahfaza namludan çıkarılmıştır ve namlunun sonunda, ateşleme sırasında namlunun fırlatılmasını azaltmak için ön görmenin hemen arkasında iki kesim yapılmıştır. Maregnoli'nin ateş çevirmeni gibi bir cihazı reddetmesi ilginçtir. Bunun yerine, iki tetikleyici vardı - patlamaları ateşlemek için bir arka ve tek bir ateş için bir ön. Yangın açık cıvatadan ateşlendi. Bazı nedenlerden dolayı çok sayıda dükkan vardı: 10,20,30 ve hatta 40 kartuşlarında.
38 inci elektronik güvenlik filosunun Beretta M49 / 4'i (Modello 6913), DISPLAY DETERMINATION '85 alıştırmaları üzerinedir.
Komik, ama Almanlar "Beretta" ya benzer bir hafif makineli tüfek örneği vardı. 1941'te yeni ortaya çıktı ve MP-38 ile hiçbir ilgisi olmayan Hugo Schmeisser için tasarladı. Ancak piyadelerin isteklerini dikkate alarak MP-41'i tasarladı. Özünde, melez bir MP28 / II - bir popo, bir ayraç ve bir tetiği olan ahşap bir yatağı ve içinden varil ve cıvata kutusunu, cıvatayı, geri dönüş yayını ve alıcısını ödünç aldığı MP-40'i aldı. mağazası. Aynı zamanda MP38 ve MP40'ten farklı olarak iki farklı ateşleme modu vardı: patlama ve tek atış. Tahta alın daha yüksek bir atış doğruluğu elde etmesine izin verdi. Ancak buna rağmen, Alman Ordusu MP-41 Silahlanmalar Direktörlüğü, MP-40'i MP-41 olarak değiştirmenin olanaksız olduğunu düşünerek reddetti. Ve yine de, "Haenel" firması, Romanya'nın emriyle, kabul edildiği gibi üretmeye başladı. Bu ülkeye ek olarak, Hırvatistan'a ve Hitler'in Balkanlar'daki diğer bazı müttefiklerini teslim ettiler. Alman ordusunda, MP-41 resmi olarak hizmet vermedi, ancak savaşın son aylarında Volksstrumistleri silahlandırmaya başladılar. Toplam firma "Haenel", 27500 hafif makineli tüfek M-41 üretildi. 26000 parçaları 1941 g cinsindendir ve 1944'in sonunda hala 1500 bulunmaktadır. Dahası, MP-41'in günde 100 hafif makineli tüfek sayısında üretilmesi mümkündü, ancak MP-40 - 300. Ve MP-41'in üretici için MP-40'ten üç kat daha zor olduğu ve tam bir savaş için uygun olmadığı açıkça ortaya çıktı!
MP-41 dergi kaldırıldı.
Anglo-Amerikan müttefiklerinin ellerine düşen “Beretta” ödülü, güvenilir ve doğru silahların şöhretini yaşadılar ve isteyerek savaşta kullandılar. Her ne kadar askerler bu durumlarda mağazanın yetersiz kapasitesinden şikayet ettiler, eğer dükkanlar 10 ve 20 kartuşlarına rastlarsa.
Devam edecek ...