Sevgili arkadaşlarım, Kıymetli kardeşlerim, Canlar ,Çok eski tanıdığım, bir dostum bana bu gün ziyarete geldi.
Geçmişi yad ederken sohbet biraz koyulaşınca bana şöyle dedi.
'Sevgili dostum, tecrübe insanların yediği kazıklardır.Yediğin bu darbeler Kırk yıldır sende neden piskolojik tahribat oluşturmuyor? Seni tanıdığım günden beri ne zaman insan sevsen mutlaka hüsrana uğrayıp bir darbe yiyorsun. Artık sen sevme inan beni de sevme, hayatta, etkin, yetkin, tecrübeli ama duygusal olamazsın ve sen bu konuda ezber bozamazsın dedi ve ekledi… Milli Şairimiz Yıllar önce ne söylemiş hiç mi? duymadın ;
‘’İnsanlar menfaatleri olmasa gelmezler vecde, Vaat etmeseydi Allah cenneti, etmezlerdi secde. ‘’
Aynı bu bağlamda ’Mevlana’nın müritleri ile yürürken, birkaç köpeğin sarmaş dolaş uyuduklarını görür. Mürit; Ne güzel bir kardeşlik örneği der, keşke insanlarda bunlardan ibret alsa. Mevlana, tebessümle cevap verir. ‘Aralarına bir kemik atıver de gör kardeşliklerini’ der.
Can kardeşlerim menfaat ve çıkar, ne dost, ne akraba, ne de kul hakkı tanıyor günümüzde .İnanın bu lafları duyunca göğsüm ağrıdı nefesim kesilir gibi oldu bunaldım Kal geldi desem abartmış olmam. Bu kadar mı vahimdi insanların içinde bulunduğu durum. Yoksa kabullenmek mi lazım maddiyatçılığı. Asla kabullenemem o zaman da kendi inançlarıma ters düşerim.
Sevgili arkadaşlarım, Kıymetli kardeşlerim , canlar ; Dostluk hassasiyet ister, sabır ister, güven ve özveri ister. Dostluğun temeli güvendir. Güven ekseninde şekillenir dostluk. Her dost güvenilir ama her güven telkin eden insan dost değildir. Bu Dünyada dostluk ve sadakat kisvesine bürünmüş nice düşmanlar var. Dost zannettiklerim Söz konusu menfaat ise, gerisi teferruat hali ve açgözlü oldukları için, kompleksiyle, kaprisleriyle temsil ettiği değerleri taşıyamaz halde olan bu insan grubu en tehlikeli insan tipi fakat ben çok geç anladım.
Onlar gibi nefsi düşük, kompleksli ve inançlarını kaybetmiş insan ile her şeyi paylaşmak Ne acı ne hazin ne keyifsiz ve ne kadar zor .Nerede dostluk, nerede sevgi ve anlayış, nerede unuttular. Menfaat ve bencillik her şeyin önüne geçmiş . Ben ne kadarda benim rızkım yaptığım işte değildir desem de yapılan işlere göz koymuşlar arkamdan . Arkadaşlıklar Duygular sahteleşmiş , sırlarını açacak dost yok inanın, paylaşılan her güzel andan korkar oldum. Yapılan her işten çıkar arar, samimiyetten uzak, para esaslı ilişkiler ve şahsi menfaatler yüzünden örf, adet, gelenek, anane, inanç, itikat, itimat yalan oldu, konu maddi çıkar olunca.
bu arkadaşların padişahım çok yaşa muhabbeti, el öpme ile dudak aşınmaz halleri, doğru, etik, kimlikli, benlikli, onurlu, omurgalı, şerefli, şahsiyetli, haysiyetli bir yaşamın uğruna elde edilecek erdem ve asaletin bile önüne geçmiş. Sevgili Arkadaşlarım,Kıymetli Kardeşlerim; Dost, doğru görülen ve dosdoğru olan insandır. Sadıktır dost, hıyanet etmez. Ne “ya çekiç olacaksın ya da örs. Çekiçsen vuracaksın, örssen sabredeceksin.” Diyen Goethe, ne de “ben arı olup insanlara sokmaktansa insanların ayakları altında ezilen karınca olmayı arzularım” söyleyen Sadi belirler sana dost ve düşmanlığı prensiplerini. İman ve paranın kimde olduğu bilinmez hali, aksine herkesin rengi nerede ise aynı olmuş.
Bütün bunlardan sonra özetle şunu söylemek isterim ki, bir doğru bin eğriyi düzeltebilir. Zorda olsa ben sevmeye ve insanlara olan güven ve inancımı kaybetmemeye gayret gösteriyorum. Ama yaşadığım olaylar, çevremde gelişen çirkin ve tutarsız ikiyüzlülükler, beni zaman zaman sarsmıyor değil. Elbette ki nerede ise lüks olan bu inancın kaybına uğrayan insanlar, bunu bir kere tattıklarında kaybetmenin boşluğunu hissedeceklerdir. Ve her kayıp yaşayan, bir sonraki dost ve sevgi hislerini kaybetmeme telaşı yaşayacaklardır. Nitekim koşulsuz arkanı dönebilmenin zevki ve keyfini yaşamanın, tetikte yaşamaktan çok daha zevkli olduğunu onlarda öğrenmiş olacaktır. Hayat bazen insana o kadar ağır geliyor ki ne yapacağını bilemez hale getiriyor kişiyi.
SAYGILARIMLA VESSELAM