2017 yılında Kadıköy’de kurulan progresif rock, metal grubu Carnatia, “Aeipathy” adını verdikleri ilk EP çalışmalarıyla karşımızda.
Geçtiğimiz ay yayınlanan bu EP‘de “Mourner” isimli şarkıda Furtherial’dan Başer Çelebi konuk vokal olarak eşlik etti.
Bubinga Records Stüdyosu’nda kaydedilen albümün mix ve mastering işlemleri Cem Çatık tarafından yapıldı.
Aeipathy albümünün konsepti:
Aeipathy’nin öyküsü, bir sahil kasabasında ailesiyle yaşayan ve babası çok katı bir din adamı olan 30 yaşında, asosyal ve depresif birinin yaşamını konu almakta. Hayatı boyunca huzurlu bir aile hayatına sahip olmamış kahramanımızın bir tutkusu vardır: yazmak. Bu tutkusundan dolayı sanatçı bir ruhla yetişmekte olan adamımızın babası bu durumdan hiç memnun değildir. Zira o, oğlunu bir din adamı olarak yetiştirmek istemiş, hep bunun düşünü kurmuştur. Fakat adamımız böyle bir yaşamı kesinlikle istememektedir. Onun istediği yalnızca, yirmili yaşlarındayken âşık olduğu ama kavuşmadığı bir kadın ile bu kasabadan ayrı bir yerde huzurlu bir şekilde yaşamaktır.
Kasaba halkı tarafından dışlanmış olan kahramanımızın platonik aşkı mor rengini çok sevmektedir, giydiği her giyside mutlaka mor bir detay bulundurmaktadır. Cesaretsizliğinden dolayı hayatı boyunca yalnızca bir kez kasabasının dışına çıkmış olan kahramanımızın sevdiği bu insan için yapabileceği tek bir şey vardır; o da mektup yazmak… Kasabanın biraz uzağında bir küçük göl vardır ve kahramanımız kasabanın kasvetli havasından uzaklaşmak için geceleri düzenli olarak gidip bu gölün kenarında, bir gün ona vereceği hayaliyle mektuplarını yazmaktadır.
Bir gece yine gölün kenarında otururken dolunay çıkar. Fakat bu dolunay normal bir dolunay değildir. Alabildiğine mordur ve inanılmaz derecede parlaktır. Adamımızın gözü kamaşır ve eliyle gözlerini yarı kapatarak kasabasına bakar. Kasaba, mosmor bir gökyüzü denizinin içerisinde yüzen sarı bir fener gibidir adeta. O an gölden ses gelir ve bir melek belirir. Melek, kırmızı kanatları ve dişi cinsiyetiyle lanetlenmiş ve yeryüzüne düşmüştür. Kahramanımız meleği görür görmez büyülenir, ona bakmaktan alamaz kendini. Bunun bir sebebi vardır; melek sevdiği kadının siluetinde ve çok güzeldir. Düşmüş melek, kahramanımıza kendisinin de cennette tıpkı onun gibi âşık olduğu için lanetlenerek yeryüzüne gönderildiğini ve gözlerini bir ölümlünün görmesi halinde bunun, ölümlümün ruhunun anında çürümesine ve onun ölmesine sebep olacağını söyler. Bu, onun lanetidir. Bu yüzden gözlerini kahramanımıza asla göstermez. Melek, kimseye zarar vermek istemediği için kimsenin uğramadığı bu göle her gece geldiğini; kahramanımızı devamlı gördüğünü ve aşkını da fark ettiğini söyler ve şunu der: “Sevgi, beni cezalandırandan da sonsuzsa eğer, bir yolculuğa çık. Yükseklerde aradığını bulacaksın ve söz veriyorum; aradığını bulana dek gök(mavi) hiç doğmayacak.” Bunun üzerine zaten bir yıkıma doğru sürüklenen aile hayatından da bıkmış olan kahramanımız, mektuplarını da yanına alıp kimseye haber vermeden sahil kasabasını terk eder ve şehirlere, dağlara doğru uzun ve zorlu bir yolculuğa çıkar. Meleğin bulacaksın dediği şeyin sevdiği kadın mı yoksa başka bir şey mi olduğunu bilmemektedir ama yine de o kadar bitmiş durumdadır ki yürümekten ve aramaktan başka seçeneği yoktur.
İşte albümün introsu Departure, kahramanımızın bu yolculuğa başlangıcını temsil eden bir andır. Bu andan sonra albümdeki diğer şarkılar bir bütün olarak, kahramanımızın, belirsizliğe doğru yaptığı bu yolculuk esnasındaki inişli-çıkışlı seyreden duygudurumunun portresini resmetmektedir. Letters ise bu yolculuğun bitişini temsil etmiyor olup yalnızca bir geçiş aşamasıdır; dönüm noktasıdır. Bir sonraki EP’miz ise tam da bu noktadan başlayıp yine bu kurgu etrafında şekillenerek ilerleyecektir.