Ekici sınıfı - Planter class
Ekici sınıf olarak ABD'de alternatif bilinen, Güney aristokrasi , bir sosyoekonomik oldu kast Pan-Amerikan toplumunda o egemen 17. ve 18. yüzyıl tarımsal piyasalar arasında. Atlantik köle ticareti yetiştiricilerinin dikim ve bu şekilde ekinlerin hasat için ucuz Afrikalı köle işçi erişim izin tütün , pamuk , çivit , kahve , çay , kakao , şeker kamışı , sisal , yağlı tohumlar , yağ palmiyesi , kenevir , kauçuk ağaçları ve meyveler . Yetiştiriciler, Amerikan seçkinlerinin bir parçası olarak kabul edildi .
In Güney Amerika Birleşik Devletleri , yetiştiricilerinin ayrı tutulan kültürü görgü ve gelenekleri olan benzerliği ile karakterize edilmiştir, İngiliz soyluları ve aristokrasiye birçok yetiştiricilerinin ilgili olduğunu kime. Kültür , sonuncusu modern Güney toplumunun belirgin bir özelliği haline gelen şövalyelik , kibarlık ve misafirperverliğe vurgu yaptı . Güney Amerika'nın kültürü , onun toprak sahibi seçkinlerin ile kuzey bölgelerinde belirgin şekilde farklıydı Mason-Dixon hattı ve batı Appalachians . Küçük tarafından karakterize edildi kuzey ve batı bölgeleri toprak mülkiyeti ile çalışmış, çiftçi köle işçi olmadan çiftçilerin.
Amerikan İç Savaşı'ndan (1861-1865) sonra, köleleştirilmiş Afrikalılar serbest bırakıldıkça , sosyal sınıftaki birçok kişi servetlerinin büyük ölçüde azaldığını gördü . Generaller William Tecumseh Sherman ve Phillip Sheridan komutasındaki Birlik güçleri de Virginia, Carolinas ve Georgia'nın bazı bölgelerinde geniş çaplı yıkımlar gerçekleştirmişti . Birlik güçleri ekinleri yok etti, öldürdü veya hayvanlara el koydu; yanmış ahırlar ve öğütücüler ; ve birçok durumda , Konfederasyonu aç bırakarak boyun eğdirmek için tasarlanmış kavrulmuş toprak taktiklerini kullanarak plantasyon evlerini ve hatta Atlanta ve Columbia, Güney Carolina gibi tüm şehirleri ateşe verdi . Kurtuluştan sonra, birçok plantasyon , savaştan önce köle olarak çalıştıkları aynı toprakta ortakçı olarak çalışan Afrikalı azatlılarla ortakçılığa dönüştürüldü . Yaldızlı Çağ boyunca, artık tarımsal operasyonlar için geçerli olmayan birçok plantasyon, zengin kuzeyli sanayiciler tarafından av inziva yeri olarak satın alındı. Daha sonra bazı plantasyonlar, genellikle Ulusal Tarihi Yerler Kaydı'nda müze haline geldi .
Yetiştiriciler , Kuzey ve Güney Amerika ve Batı Hint Adaları'ndaki Avrupa kolonileri boyunca üretkendi . Sınıfın üyeleri arasında sömürgeciler Robert "Kral" Carter , Westover'dan William Byrd , Benjamin Harrison V , Thomas Nelson, Jr. , George Wythe , Carter Braxton ve Richard Henry Lee , Kurucu Babalar , George Washington dahil olmak üzere Bağımsızlık Bildirgesi'nin birçok imzacısı yer alıyor. , Thomas Jefferson , James Madison ve James Monroe , Konfederasyon Başkanı Jefferson Davis , Konfederasyon Generali Robert E. Lee , Mary Chesnut , Valcour Aime , Sallie Ward ve Rüzgar Gibi Geçti (1939) filminden kurgusal Scarlett O'Hara .
Tarih
Arka plan
Altın ve gümüş arayışı, denizaşırı genişlemede sabit bir temaydı, ancak Yeni Dünya'nın da tatmin edebileceği ve Batı'nın egemen olduğu dünya ekonomisine artan katılımına katkıda bulunan başka Avrupa talepleri vardı. İken İspanyol Amerika mineral zenginlik hayallerini yerine getirmek gibiydi, Brezilya ilk büyük oldu plantasyon koloni , 1532'de Avrupa'da büyük talep ve sıkıntısı tropikal kırpma, şeker, üretmeye düzenledi. Batı Avrupa'nın diğer büyük güçleri kısa süre sonra kendi kârlı kolonilerini kurmayı umdular. Feodalizmin katı toplumsal yapıları karşısında büyüsü bozulan Avrupalılar, yeni fırsatlarla karşı karşıya kalarak, sömürge sınırlarının bereketli bakir topraklarına göç ettiler.
16. yüzyılın sonlarında ve 17. yüzyılın başlarında gelen yerleşimciler, bozulmamış ve düşmanca bir kırsalın kıyılarına indi. İlk yetiştiriciler ilk olarak, kıtlık, hastalık ve kabile baskınları tarafından kuşatılan yerleşim yerlerinin ihtiyaçlarını karşılayan koloni çiftçileri olarak başladı. Sömürgecilere dost olan Yerli Amerikalılar onlara, bir yüzyıl içinde, çok uluslu bir köle ticaretini finanse eden küresel bir endüstri haline gelecek olan tütün, şeker ve meyveler de dahil olmak üzere yerli bitki türlerini yetiştirmeyi öğretti. Sömürge siyaseti, ticari gelişmeyle ilgilenen zengin soylu toprak sahipleri tarafından domine edilecekti.
Avrupa hükümetleri, kıta savaşlarının mali yükünü azaltmak amacıyla, bir askere, tipik olarak bir subaya, verilen hizmetler için kolonilerde toprak verileceği toprak emeklilik sistemleri kurmaya başladı . Bu, askeri uzmanları Amerika'ya yerleşmeye ve böylece yabancı sömürgecilere ve düşman Yerlilere karşı sömürge savunmasına katkıda bulunmaya teşvik etti.
ekici yükselişi
Jamestown'dan bir yerleşimci olan John Rolfe , Kuzey Amerika'da tütün yetiştiren ilk sömürgeciydi. Virginia'ya daha önceki bir Trinidad yolculuğundan temin ettiği tütün tohumlarıyla geldi ve 1612'de Avrupa markasında satış için ilk ürününü hasat etti. 17. yüzyılda Chesapeake Körfezi bölgesi tütün ekimi için son derece misafirperverdi. Gemiler, 1630'larda Körfez'e yılda 1,5 milyon libre (680.000 kg) ve yüzyılın sonuna kadar yaklaşık 40 milyon libre (18 milyon kg) tütün taşıyordu. Tütün yetiştiricileri faaliyetlerini Londra'dan alınan kredilerle finanse etti . 1750'lerde tütün fiyatları hızlı bir şekilde düştüğünde, birçok plantasyon finansal olarak uygun durumda kalmak için mücadele etti. Mali yıkımla mücadele etmek için yetiştiriciler, mahsul verimini artırmaya veya topraktaki besin maddelerinin tükenmesiyle pamuk veya buğday gibi diğer mahsulleri yetiştirmeye zorladı.
1720'de kahve, Batı Hint Adaları'na ilk kez , Paris'teki Kraliyet Botanik Bahçeleri'nden bir kahve bitkisi fidesi tedarik eden ve onu Martinik'e taşıyan Fransız deniz subayı Gabriel de Clieu tarafından tanıtıldı . Pelée Dağı'nın eteklerine dikti ve ilk mahsulünü 1726'da veya kısa bir süre sonra hasat edebildi. 50 yıl içinde, Martinik'te kahve yetiştiriciliğinin Saint-Domingue , Yeni İspanya ve Karayipler'in diğer adalarına yayılmasını sağlayan 18.000 kahve ağacı vardı . Fransız Saint-Domingue bölgesi 1734'te kahve yetiştirmeye başladı ve 1788'de küresel pazarın yarısını sağladı. Fransız sömürge plantasyonları büyük ölçüde Afrikalı köle işçilere dayanıyordu. Ancak, kölelerin kahve tarlalarında katlandıkları zorlu koşullar Haiti Devrimi'ni hızlandırdı . Kahvenin Latin Amerika coğrafyası üzerinde büyük etkisi oldu.
Devrim ve kölelik karşıtı
18. yüzyılda Avrupa'da fikir dünyasına bir aydınlanma çağı egemen oldu. Filozoflar , The Spirit of the Laws'da (1748) Montesquieu ve Encyclopédie'de Denis Diderot da dahil olmak üzere, köleliğe ve onun ahlaki ve ekonomik gerekçelerine karşı broşürler yazmaya başladılar . Fransız Batı Hint Adaları'ndaki köleliği düzenleyen yasalar , Louis XIV'in Noir Kodu , kölelere evlenmek, halka açık bir şekilde toplanmak ve Pazar günleri çalışmaktan kaçınmak için benzersiz haklar verdi. Köle sahiplerinin işkence yapmasını veya aileleri ayırmasını yasakladı; bedensel ceza yaptırıma tabi olsa da, kölelerini öldüren veya bir köleyi haksız yere suçla suçlayan ve köleyi idam ettiren efendiler para cezasına çarptırılırdı. Ustalar açıkça ve tutarlı bir şekilde Kuralları çiğnediler ve daha az arzu edilen maddelerini tersine çeviren yerel yasaları çıkardılar.
Aydınlanma yazar Guillaume Raynal Avrupa kolonizasyon onun tarihinin 1780 baskısında köleliği saldırdı. Ayrıca, "yaklaşan fırtına"nın işaretleri olduğunu söyleyerek kolonilerde genel bir köle isyanı olacağını öngördü. Saint-Domingue'deki şeker üretimi, sıtma ve sarı humma gibi hastalıkların yüksek ölüm oranlarına neden olduğu Karayipler'in nemli iklimi de dahil olmak üzere özellikle zorlu koşullar altında sürdürüldü . Beyaz yetiştiriciler ve aileleri, tüccarlar ve dükkan sahipleri ile birlikte köle isyanı korkusuyla yaşadılar. Böylece toplumun işlevlerinde ve muhalefetle mücadele çabalarında, aşırı çalışma, yetersiz beslenme ve barınma, yetersiz giyim ve tıbbi bakım, tecavüz, kırbaçlama, hadım etme ve yakma şeklinde gaddarlık görülmüştür. Maroons adı verilen kaçak köleler, medeniyetten uzakta ormanlarda saklandılar ve adanın şeker ve kahve tarlalarına yapılan şiddetli baskınlarda çalınabilecek topraklardan ve çalınabilecek şeylerden uzakta yaşadılar. Gruplardaki sayılar büyüse de (bazen binlere kadar), genellikle büyük ölçekli hedeflere ulaşmak için liderlik ve stratejiden yoksundular. Nisan 1791'de, büyük bir köle isyanı, plantasyon sistemine karşı şiddetle yükseldi ve köleliğe karşı bir direniş örneği oluşturdu.
4 Şubat 1794'te Fransız Devrimi sırasında Birinci Cumhuriyet Ulusal Meclisi, Fransa'da ve sömürgelerinde köleliği kaldırdı. Fransız Cumhuriyeti'nin ve Napolyon Bonapart'ın askeri başarıları, Avrupa'da eşitlikçilik ideallerini taşıdı ve diğer Avrupa güçlerinin sömürgelerinde kölelik uygulamasını sorguladı.
İngiliz ortak hukukuna göre köle sahipliğinin yasallığı, Somersett Davası sonucunda 1772'de kaldırıldı . 1783'te İngiliz nüfusu arasında bir kölelik karşıtı hareket başladı ve aynı yıl bir grup Quaker , ilk İngiliz kölelik karşıtı örgütü kurdu . William Wilberforce , Parlamento'daki kampanyasıyla kaldırılma nedenini yönetti . Çabaları nihayet 1807 Köle Ticaret Yasası ile Britanya İmparatorluğu'ndaki köle ticaretini ortadan kaldırdı . 1833 Köleliği Kaldırma Yasası'nda gördüğü İngiliz İmparatorluğu'ndaki köleliğin kaldırılması için kampanya yapmaya devam etti .
Mimari
Bir çiftlik evi, sahibinin ailesini, misafirlerini ve ev kölelerini, sitede merkezi bir konumda tek bir büyük yapı içinde gruplandırmaya hizmet etti. Genellikle mütevazı bir mesken olarak başlayan ev, ekicinin serveti arttıkça büyütüldü veya daha yeni, daha etkileyici bir evle değiştirildi. Yaygın olarak görülen, devasa Yunan Revival sütunlarının, kavisli merdivenlerin, yarı bağımsız kanatların ve o sırada popüler olan diğer mimari unsurların eklenmesidir .
Fransız Sömürgesi
Kanada, Louisiana ve Saint-Domingue'deki yetiştiricilerin Fransız kökenleri, etrafı saran sundurmalar, ince ahşap sütunlar ve zemin seviyesinden yükseltilmiş yaşam alanları üzerinde uzanan geniş kalçalı çatıları ile karakterize edilen Fransız Sömürge mimarisinin gelişimini büyük ölçüde etkiledi . Batı Hint Adaları'ndan inşaat uygulamalarını öğrenen kolonistler, sele eğilimli bir bölge için pratik konutlar tasarladılar.
Louisiana'da kayda değer bir plantasyon kaybı, Yeniden Yapılanma döneminde tarımdan sanayiye ekonomik bir kaymaya bağlanıyor . Amerikan İç Savaşı'nın son günlerinde , şeker kamışı mahsulünün yırtılmış bir setin sel sularına kapılmasından sonra Konfederasyon Generali PGT Beauregard'ınki de dahil olmak üzere birçok ev, halı torbacılarının yırtıcı borç verme uygulamalarına kapıldı.
Gürcü
Gürcü mimarisi yaygın olarak dağıtıldı Onüç Koloni sırasında Gürcü dönemin . Gürcü döneminin Amerikan binaları genellikle ahşaptan ve fıçı tahtasından yapılmıştır; sütunlar bile keresteden yapılmış, çerçevelenmiş ve büyük boy bir tornada çalıştırılmıştı. Dönemin başlangıcında, tuğla veya taş elde etmenin ve taşımanın zorlukları, onları yalnızca büyük şehirlerde veya yerel olarak elde edilebildikleri yerlerde ortak bir alternatif haline getirdi.
Gürcü ekici mimarisinin önde gelen bir örneği , Richmond Şehri'nin kurucusunun oğlu William Byrd III'ün ikametgahı olarak 18. yüzyılın ortalarında inşa edilen Westover Plantation'dır . "Westover kapısı" olarak tanınan ayrıntılı bir kapı, ana girişi süslüyor ve başka türlü basit bir yapıyla tezat oluşturuyor. Amerikan İç Savaşı sırasında, ev , yakınlardaki Berkeley Plantasyonu'nda konuşlanmış olan George McClellan'ın himayesindeki Union General Fitz John Porter'ın karargahı olarak hizmet etti ve iddiaya göre doğu kanadının güney tarafından ateşlenen bir Konfederasyon top mermisi tarafından vuruldu. James River . Kanat alev aldı ve Byrd'ın soyundan gelen Bayan Clarise Sears Ramsey, 1899'da mülkü satın alana kadar harabeye döndü . Evi modernize etmede , doğu kanadını yeniden inşa etmede ve ana evi daha önce ayrı olan eve bağlamak için kısa çizgiler eklemede etkili oldu. bağımlılıklar, böylece uzun bir bina yaratır.
palladyan
1720'lerde George Berkeley tarafından kıtaya tanıtılan Palladyan mimarisi , kolejlerin ve kamu binalarının inşasında Amerikan toplumu arasında popüler hale gelirken, birçok ev de Monticello'nun Jefferson Paladian tarzında inşa edildi . Andrea Palladio , 16. yüzyılda Palladyanizmi geliştirdi, 1570'te Quattro Libri'yi yayınladı , mimari üzerine dört ciltlik bir inceleme yaptı ve Palladio'nun kendi çizimlerinden sonra gravürlerle resmedildi.
Palladyan mimarisinde, çoğu durumda ana cepheye hakim olan kapalı ve sütunlu sundurmalar göze çarpmaktadır. Kırmızı tuğlalı dış cepheler ve eğimli veya kubbeli çatılar konut binaları arasında yaygındır.
Monticello, ABD Başkanı Thomas Jefferson ikamet gibi birçok kolej, yapımında taklit edilmiş kendisine özgü bir tarzda inşa edilmiş Rotunda ait Virjinya Üniversitesi yanı sıra kilise, mahkeme salonlarına, konser salonları ve askeri okullar.
bibliyografya
- Arthur, Stanley Clisby (1931). Louisiana'nın Eski Aileleri . New Orleans: Harmanson.
- Brandt, Alan (2007). Sigara Yüzyılı: Amerika'yı Tanımlayan Ürünün Yükselişi, Düşüşü ve Ölümcül Kalıcılığı . New York: Temel Kitaplar. ISBN'si 9780465070473.
- Dunn , Richard S. (1972). Şeker ve Köleler: İngiliz Batı Hint Adaları'nda Ekici Sınıfının Yükselişi, 1624-1713 . Chapel Hill: Kuzey Karolina Üniversitesi Yayınları. ISBN'si 9781469600420.
- Laborie, PJ (1798). Saint Domingo'nun Kahve Ekicisi . Londra: T. Cadell & W. Davies için basılmıştır.