1. Her doktor aynı zamanda çok iyi bir psikolog olmalıdır, çünkü muhatap oldukları kesim çok zor bir kesimdir: hastalar. Her hasta potansiyel bir psikolojik hastadır, bu yüzden doktorlara olan yanlış tutumlarını doktorlar bir psikolog edasıyla hareket ederek sorunları berteraf etmeliler. Hastalar çok tedirgin olurlar, doktor bunu en iyi anlayan kişi olmalıdır.
2. Her doktor empatik olmalıdır, hem de çok fazla, hasta onun huzuruna gelince bir kaymakamın huzuruna geldiği gibi gelir. Hasta, sefil ve çaresiz. Doktor bu zavallının derdine çare olmak için çaba sarfetmelidir.
3. Her doktor bir matematikçi gibi olmalıdır, sebebi bilinmeyen bir hastalıkla karşılaştığında denklemi çözmek için can atan bir matematikçi gibi hastalığın sebebini araştırmalıdır, düşünmekten o hastalık rüyasına bile gelmelidir, bir şey ruyanıza geliyorsa o şeyle ilgilisiniz demek.
4. Her doktor hastasının acısına çare olmak için bir baba şefkatine sahip olmalıdır. Hastası acı çekiyorsa kendisi de acı çekmelidir. Halktan biri aç olduğunda devlet başkanının açlık çekmesi gerektiği gibi.
Hipokrat yeminine sadakat.
her meslek grubu gibi işini doğru ve dürüst yapmasıdır.
yüce allah, gayret ve sabırlarından dolayı onlardan razı olsun..
bizler yanyana bile gelemiyor iken onlar hastalara deva dağıtmaya gayret ediyorlar...
teşekkür ediyorum o güzel insanlara..
bir doktor için elzem olan peygamber sabrına sahip olmaktır.
ilk önce ortalama en az 10 yıl süren o zor eğitime, akabinde en ücra yerlerde yıllarca süren mecburi hizmetlere dayanmak için gerekir o sabır
sonraları hayat boyu 36 saat süren nöbetlere dayanma gücü bulabilmek için gerekli olur.
savaş zamanında bile görevin düşmanın yaralısını dahi tedavi etmek iken, acilde kendisinden evvel komşusuna baktın diye, eline ne geçirirse kapıp üzerine saldıran hasta yakınlarına dayanmak içinde gerekir hiç şüphesiz
annen, baban, kardeşin, çocuğun hasta iken hiç bir şey yokmuş gibi başkalarına şifa dağıtmaya devem edebilmen içinde gerekli olur ara sıra
görevi başında kalp krizi geçiren doktor arkadaşlarına kalp masajı yapmaya çalışan iki doktora bağırıp, ''ya biriniz de bize baksın bari'' diye fırça atan hastalara kızmamak için de gerekebilir bazen ( bunu daha geçen hafta gazetede okudum vallahi)
hastası iyi olursa ona bir teşekkürü çok görüp, allah'a şükreden, kötü olursa yeddi ceddine sövenlere alışmak içinde lazım olur hiç şüphesiz.
Akşam alkışlarla corona'ya karşı hastanede hayatın pahasına verdiğin mücadeleyi balkona çıkıp komşularıyla alkışlayıp, sabah apartmanın asansörüne binmemen için (ne olur ne olmaz onlara bulaştırısın diye) kapısına uyarı yazısı yazan apartman yöneticisini hoş görebilmen içinde lazım olabilir.(bu da bir gazete haberi vallahi )
12 eylülden önce en yüksek maaş alan devlet memuruyken sonrasında en düşük maaş alanı haline getirilmeni sindirebilmen içinde, velhasıl memlekette hekimlik yapman için kesinlikle şarttır peygamber sabrı.
sakinliğini korumak olabilir. dün bizzat yaşadığım bir olaydan örneklemek gerekirse; gözümde oluşan bir travma sonucu acile gittim ve görevli arkadaşlar sağolsun beni instagram postu gibi değerlendirdi. süphanallah ilk defa görenler beğendi. bende kan sebebiyle kırmızıya dönmüş bir göz ve %80 görme kaybıyla bunları anlamlandırmayı denedim.
Bizim iletişim camiasında derler ki doktorlara iletişim dersi vermek lazım. Hasta ile nasıl muhatap olunur çoğu bilmiyor diye. Ben buna katılmıyorum. 2 mevzu var. Birincisi doktorluk çoğu zaman maaş ve statü sebebiyle isteniyor. Konunun iş yapma kısmı o kadar ilgi cekmiyor. İş yapmak da teşhis ve tedaviden ibaret değil, işletim gerektirir elzemdir. Bir diğer mevzu da çalışma koşullarının çok ağır olması. zannediyorum çok hevesli işine aşkla bağlı bir doktor bile günde bilmem kaç hasta görmekten insanlıktan çıkıyordur. Normal çünkü o da insan. Bu sebeple burada asıl elzem olan toplumsal algı ve işleyiş problemini gidermek. Ayrıca aynı durum birçok meslekte de mevcut.
Şu günlerde n95 maske ve koruyucu elbiselerdir.