“aşk dediğin laftır, gerçek sevgiyi bırakma sen sonra yazık olur.”
sanırım üzümlü kekim’e tek bir şarkı gönderme hakkım olsa, harun kolçak’ın çok eski bir çalışması olan “yazık olur” şarkısını yollardım. bu şarkı eskiden de güzeldi, harun kolçak ölünce daha da anlamlandı benim için.
depresif başka bir sabah. şuna bak, kar yağıyor! ne zaman baharın geldiğine inansam kar yağıyor!
eşim de bu sabah huzursuz. becca’larda kalacağımı duyunca, pardon ben senin onunla da evli olduğunu unutmuşum, git tabi diye anlamsız bir sitemde bulundu. bu karantina en çok onu dağıttı. son zamanlarda iyice çıldırdı. bence isabet oldu birkaç gün de olsa ayrı kalmamız. kuzenini kıskanacak kadar delirmiş durumda. kuzeni aynı zamanda inandığı kilisenin başı ve buradaki en yakın arkadaşlarımız eşi kyle ile beraber.
“aşkların hüsran dolu, dost acı söyler, kusura bakma.”
bu sabah üzümlü kekim’e yazdığım en son 3.05’imi düşünüyordum. daha önce hiç bu kadar sığmamıştım bir mesajın içine. o kadar net anlatmıştım ki aslında içinde bulunduğum durumu, nasıl bir şey içinde olduğumu ve hayatındaki hayal ettiğim yerin ne olduğunu. harun kolçak’ın şarkısında anlattığı kişiye o kadar yakınımki bu 3.05’te.
oyuncağın olabilirim istersen. hem sevimli, hem canlıyım, hem de seni çok seviyorum. canın isteyince oynar, yerime geri koyarsın. başka oyuncakların da olabilir, hiç küsmem bile. oyuncağın olabilirim senin. benimle oynar mısın?
çocuk kalpli
kendimi de çok sevdim oyuncak olarak. çok yakıştı bu oyuncak olma işi üzerime. artık oyuncaklarla oynamıyor biliyorum ama ben de sıradan bir oyuncak değilim ki. canlıyım. küçük bir çocuğun oynaması gereken boyutlarda da değilim. acaba başka kartpostallar da mı olsa? sadece konsept olarak çalışmasam? kartpostallar çok güzel ama biraz pahalılar açıkcası. revizyonlarla birlikte bir tanesi 150-200 dolara geliyor. hem hızlı da işlemiyor süreç. bu yüzden az kart gönderebiliyorum ve ulaşmasını istediğim çok mesaj var. gidip oyuncağımsı bir kartpostal alıp, bu oyuncak 3.05’ini en kısa zamanda yazabilirim mesela. zaten evde bir şey yaptığım yok, uyuyorum tüm gün. birkaç gündür özellikle, kalkıyorum bir şeyler yiyip, 1-2 saat ayık kaldıktan sonra tekrar yatıyorum, akşam uyanıyorum 1-2 saat daha uyanık kalıyorum. 20 saate yakın uyuyorum şu an.
belki de oyuncak kartpostalı almam, kendi fotoğrafımı bastırırım. 5 yıldır hiçbir fotoğrafımı görmedi nasıl olsa. oyuncağa benzediğim fotoğraflardan birini yollarım. zaten hepsinde oyuncağa benziyorum ayrıca. hem böylelikle konsept çok da bozulmamış olur. aynı türden kartpostallar ve fotoğraflar gitmiş olur yine.
sabah sabah harika heyecanlar içindeyim bence. tamam kar yağıyor ama michigan burası. söylediklerine göre canı isterse mayıs’ta bile yağabiliyor. hatta 1816 yılında haziran’da yağmış.
okuyan herkese mutlu çarşambalar, bana günaydın, üzümlü kekim’e oyuncak kalbi.
çocuk kalpli