BABA
BABA
Otuz üç yıl oldu. Varlığında anlaşılmıyor kaybettiklerinin değeri. Yokluğunda hissettiriyor ne kadar önemli olduklarını kaybettiklerin. Şu an bir babayım. Oğlum mutlu oluyor akşama kadar görmediği babasını görünce. Ya ben otuz sene. Şu an dahi babası olan arkadaşlarıma imreniyorum. Ne mutlu onlara babaları başlarında! Sıkıştıkları zaman herhangi bir konuda tecrübesiyle, otoritesiyle ve hiçbir beklentisi olmadan yanlarında oluyor babaları. Ya ben otuz üç sene! Anneler kadar pek sevilmiyorlar. Bu yüzden tüketime bağlı babalar günü de anneler gününe göre daha sönük geçiyor. Anneler günü daha bir coşkuyla kutlansa da babalar gününden ben mutlu olamıyorum o babalar gününde. Tam otuz senedir. İş hayatında evin nafakası için çalışırken ve bu süreçte pek çok insanla diyalog içinde olan babalar ileride evlatlarına gerekli olacak tecrübeyi kazanırlar. Yorgundurlar akşam eve gittiklerinde. Bir anne kadar belki sevip okşayamaz çocuğunu ama şuna eminim ki içindeki sevgi hem tüm evlatlarına hatta torunlarına yetecek kadar fazladır yorgun babanın. Evet, tam otuz üç sene. Çevremdekilere hep derim “ Çok güzel bir aileniz, son model bir arabanız, lüks bir eviniz ve yüksek kazancınız veya kariyeriniz olabilir. Ama en büyük zenginlik başınızdaki babanızdır” . Ben tam otuz üç senedir fakirim bu sebepten.
Aile içindeki sorunları çözmek genelde erkeğe düşer. İşlerimde takıldığım birçok konu oluyor, özel yaşantımda çözmeye çalıştığım ancak birçoğunda zorlandığım; işte erkekte olsan ne kadar güçlü ve zeki olsan da kişinin tecrübe sahibi bir kişiye ihtiyacı oluyor bu da genellikle baba oluyor. Otuz üç senedir özlemini çektiğin babanın omzunu arıyorsun yaslanmak için.
Sevmezdi bizi küçükken annem kadar. Kucağına alıp yanaklarımızı okşayıp sıktırıp şapır şupur öpmezdi. Omzuna alıp gezdirmezdi. Şimdi düşünüyorum da belki ellerinin nasırı yüzümüzü acıtmasın diye kendini zorluyordu. Ya da şımarmamızdan ve ev içerisindeki disiplinin bozulmasından çekiniyordu. Ama hala hatırlıyorum bizlere dalgın ve sevgi dolu gözlerindeki bakışlarını. Özlüyorum otuz üç senedir.
Annem söylüyor, bebekken ilk konuştuğum kelime baba kelimesi olmuş. İyi ki öyle olmuş. Sadece bu ömür de on üç sene kullanacağım kelimeymiş. Bir daha nasip olmayacakmış bu kelimeyi kullanmaya. Şimdi mezarının başında yüzlerce kez söylesem de baba diye yine olmuyor .
Erken gittin be baba. Hiçbir çocuğunun mürüvvetini göremeden hiçbir torun sevgisi tatmadan. En önemlisi sıcak yaz günlerinde buzdolabından bir bardak soğuk su içmeden.
Yaşıtların şu an torunlarının evlilik düğünlerini yapıyor. Vaz geçtim torunlarının düğününden bari çocuklarının düğününde bu evlatları ben yetiştirdim diye kollarını aça aça oynasaydın ya baba!Yaşasaydın eminim ki sana olan saygımdan köşe bucak saklı saklı sigara içmek bile çok zevkli olacaktı.
Sağ olsan bu kadar kıymetini bilir miydim acaba ama şuan benim için çok kıymetlisin baba. Ruhun şad olsun. Emin ol evlatların senin istediğin gibi yetişti! Tüm Sağ ve Ölmüş babaların BABALAR GÜNÜ kutlu olsun.