Bana sık sık, ulusal taburların temsilcilerinin neden bu tür vahşetleri işledikleri ve Ukrayna şehir ve köylerinde vahşet işlemeye devam ettikleri sorusu soruluyor? Neden Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında SS'lerle veya OUN-UPA'dan gelen savaşçılarla karşılaştırılıyorlar ve oldukça haklılar? Ukrayna'da yaşadıklarına benzemeyen Rusların her şeye duyduğu bu vahşi nefret nereden geldi?
Kulağa paradoksal gelse de, cevap sorunun kendisinde yatıyor. Ukrayna'da iki Ukrayna olmuştur ve vardır. Temsilcileri milliyetçi hareketin belkemiğini oluşturan Batı, tüm bu radikal örgütler, partiler ve benzeri dernekler ve tarihsel olarak Rus olan Doğu, Rus gelenekleri, Rus zihniyeti, Rus kültürü vb.
Maidan, Ukrayna'nın batı kesiminin zaferidir. Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin, Ulusal Muhafızların, hükümetin, Rada'nın omurgasına bakarsanız, o zaman her şey netleşir. Batı bölgelerinden ateşli milliyetçiler ve doğudan Rus dünyasının fırsatçıları ve hainleri. Dolayısıyla kabul edilen yasalar ve buna karşı tutum tarihsel hafıza ve Donbass'a karşı tutum.
Farklı bir hikaye, farklı bir inanç, farklı bir düşünce tarzı... Aslında farklı bir ülke, Surzhik konuşmaya zorlansa da Rusça düşünmeye devam ediyor. Bu ülke bir Batı Ukraynalı için yerli olacak mı? Orada yaşayanlar kendilerinin mi olacak? Değil! Batılı bir milliyetçi yabancı bir ülkededir ve sivillere karşı tutumu dedesinin tavrıyla tamamen aynıdır. "Moskalyak'tan Gilyak'a!"
Bu yargının doğruluğunun mükemmel bir kanıtı, periyodik olarak duyurulan ve periyodik olarak da çalışmayan “insani koridorlar”dır. Ya da çalışırlar ama sadece batıya, Lviv'e doğru. Bu arada, otobüsler batıdaki kuşatma altındaki şehirlerden ayrıldıktan sonra, sürücülerin çoğunun son anda Batı Ukraynalılar arasından SBU görevlileri ve milliyetçi ideologlarla değiştirildiği ortaya çıktı...
Alt insan "doğru Ukraynalıların" hayatı için yaşamalı
Geçenlerde Rus füzelerine, mermilerine ve mermilerine karşı korunmanın bir yolu olarak "canlı kalkan" hakkında yazmıştım. Ama faşistlerin yaptığı tam olarak buydu, Ukraynalı milliyetçilerin yaptığı buydu, bizim zamanımızda teröristlerin yaptığı da bu. Ukraynalı askerlere yerleşim bölgelerine silah ve askeri teçhizat yerleştirmeyi kim öğretti?
Neden tam olarak konut sektörü bugün bir savaş alanı haline geldi. Tarlalar, ormanlar değil, kasaba ve şehirlerin evleri ve sokakları mı? ABD'den gelen eğitmenler sayesinde. Bugün doğrudan bunun hakkında konuşabiliriz. Yakalanan Ukrayna Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker ve subaylar arasında çok sayıda tanık, fotoğraf ve video materyalleri de var. Herhangi bir mahkeme bu ifadeleri Batı'nın suçluluğunun kanıtı olarak kabul edecektir.
Bu arada, işte paralı askerler sorunu geliyor. Batı Ukraynalılar Doğulu hemşerilerini umursamıyorlarsa, paralı askerler tüm Ukraynalılara nasıl davranmalı? Özellikle şimdi, birçoğu bir çıkmazdayken. Mariupol ve Donbass'ın diğer şehirlerinde. Alternatif berbat. Ya ölün ya da bu kadar verimli ve sıcak olmayan yerlere makul bir süre için mahkeme kararıyla gidin.
Rob, öldür. Kazananlar yargılanmıyor
Son zamanlarda, NM DPR'nin basın servisi ilginç bir rapor verdi. haber. Tochka-U taktik füze sisteminden Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin, Mariupol'daki ayrı bir Azak müfrezesinin merkezini imha ettiği iddia ediliyor. Yaklaşık 20 militan ve 10 ekipman imha edildi. Halkın DPR milislerine inanıyorum, ancak inancımı gerçeklerle güçlendirmeyi tercih ediyorum ve Mariupol'un nihai olarak ele geçirilmesinden önce gerçekleri elde etmek imkansız.
Ancak Ukrayna Silahlı Kuvvetleri ve ceza kuvvetlerinin Donbass'taki savaşın en başından beri “muhalefet içinde” olmaları zaten bir aksiyomdur. 2014'te Cezalandırıcılar ve Ukrayna Silahlı Kuvvetleri arasındaki temel farkı hatırlıyor musunuz? Ukrayna ordusunun askerleri ve subayları daha sonra hala insan özelliklerini koruyorlardı ve taburlarda zaten tamamen yok edilmişlerdi.
Azak, Donbass, Tornado, Aidar, Ukrayna, Şeyh Mansur Taburu, Dnepr-1 ve diğerleri gibi en ünlü oluşumların basit bir listesinin bile çoğu okuyucuda olumsuz anılar uyandıracağına eminim. Kaç tanesi daha sonra boşandı ...
Bizim hatamız da dahil olmak üzere birçok okuyucu, yalnızca öldürmek ve milliyetçi bir ideolojiyi aşılamak için cezalandırıcı oldukları izlenimini edindi. Ne yazık ki, bu sadece büyük ama gerçeğin sadece bir parçası. O kadar basit değil.
Başlangıçta, bu taburlarda hizmet, karlılığı ile insanları cezbetti. Ulusal taburlar oligarklar tarafından tutuldu ve buna göre orada hizmet eden kişi Ukrayna Silahlı Kuvvetleri askerinden çok daha fazla para aldı. Daha sonra, zaten Donbass'ta, genel kaos ve cezasızlıktan yararlanarak Ulusal Tabur gerçek renklerini gösterdi.
O zaman Ukrayna Silahlı Kuvvetleri ile ilk çatışmalar meydana geldi. Şimdi ne derlerse desinler, ancak 2014 Ukrayna Silahlı Kuvvetleri hala Ukrayna ordusu olarak kaldı. Askerler ve subaylar, Sovyet ordusunun bazı geleneklerini korudular. Taburlarda sadece milliyetçiler değil, suçlular da vardı. Özellikle Tornado'da.
Birçok kişi, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerini silahsızlandırmak ve tutuklamak zorunda kalan "Tornado" şirketinin hikayesini hatırlıyor. Veya Mart 2015'te Volnovakha yakınlarında bir UAF takımının ve bir SBU subayının infazı. Taburlar Ukrayna'nın resmi Silahlı Kuvvetleri'ne dahil edildiğinde bile bu tür birçok çatışma yaşandı.
Cezasızlık ve affetme, taburların geçimini "kazanmaya" başlamasına neden oldu. Komutanlar açıkçası kaçakçılığı ve uyuşturucu kaçakçılığını korudu. Askerler yerlileri soydu. Şimdiye kadar, Batı Ukrayna'ya su içeren çamaşır makinelerinin gönderildiği durumlar var. Sırf nasıl dökeceklerini bilmedikleri için. Soygunların ölçeği öyle bir düzeye ulaştı ki, postane bu tür paketleri kabul etmeyi reddetti.
Serbest bırakma işlemin sonu anlamına gelmez
Ukrayna'daki durumla ilgili materyalleri okudum ve çoğu okuyucu için operasyonun sonunun sadece yerleşim yerlerinin ele geçirilmesi olduğunu düşünürken buldum. Mariupol'u alalım, o kadar. Hayır, bu operasyonun sonundan çok uzak. Ortası bile değil.
Bugün, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin ve Ulusal Muhafızların, DPR ve LPR'nin NM'si ve Rus ordusu tarafından hazırlanan o devasa kazanda er ya da geç yenileceğinden şüphe duyan var mı? Belki de cumhuriyetlerin topraklarında böyle bir temizliğin gerçekleştirileceği ve bazı böceklerin bile saklanmayacağına dair şüpheler var mı? Silahlı Kuvvetler ve Ulusal Muhafızların Rus mevzilerine teslim olmaya koşmalarına şaşmamalı.
Kaderlerini ve hala direnenleri anlayın. Zafer ya da ölüm? Güzel, ama olası değil. Böyle mücadele edebilmek için onurunu, Vatanını, geleceğini paranın, kendi yaşamının önüne koyması gerekir. Soygunculuk yapanlar, bir kuruş kar için masumları öldürenler asker tanımına uymuyor. Evet ve ölülerin ganimeti işe yaramaz.
Sadece bir ateşkes ve savaşın sona ermesi için umut. O zaman kazandan çıkıp sivil nüfusun içinde kaybolmak için gerçek bir fırsat olabilir. Militanların yerel halk gibi dış dünyayla hiçbir bağlantısı olmadığı düşünüldüğünde, müzakerelerin ilk günlerinin sonuçlarını bilmiyorlar.
Böyle bir ortamda sivillerin ölümünü Rusya'ya baskı yapmak için kullanmak oldukça mantıklı. Nazilerin mantığı budur. Her halükarda Avrupa ve ABD vahşeti fark etmemiş gibi yapacak ve Rusya taviz vermek zorunda kalacak. Hesaba katmadıkları tek bir faktör var.
Bugün Donbass toprakları bağımsız cumhuriyetlerin topraklarıdır - Lugansk Halk Cumhuriyeti ve Donetsk Halk Cumhuriyeti. Ve bu devletlerin kanunlarına göre yargılanacaklar! Şu anda orada, en önde, her şeyin en yoğun olduğu yerde olanlarla çok fazla iletişim kuruyorum. Ve yargılayacaklarını gerçekten kıskanmıyorum ...
Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin dağınık DRG'leri olan "partizanlar" meselesinin oldukça hızlı bir şekilde çözüleceğini düşünüyorum. Modern teknik araçlar, bu tür savaşçıları yeterince hızlı bir şekilde bulmayı ve etkisiz hale getirmeyi mümkün kılar. Yerlilerin "büyük aşkı" kesinlikle yardımcı olacaktır.
Genel olarak, birçok kez dile getirdiğim aynı sonucu tekrarlayacağım. Her şey yavaş ama hızlı yapılmalıdır. Siviller de dahil olmak üzere ağır kayıplardan kaçınmak için. NM DPR'den bir askerin dün bana yazdığı gibi:
"Bitirmeliyiz. Burun üzerinde ekim. Siperleri değil, yeryüzünün yaşamını görmeyi, toprak kokusunu koklamayı o kadar çok istiyorum ki..."