Her sabah yeni bir ses kaydına, yeni bir hükümet düşürme planına uyanıyoruz. Üstelik bunları haber verenler, sahtesiyle-gerçeğiyle darbe planı delillerinin tıkıştırıldığı bavulları savcılara teslim eden emniyetçi-gazeteciler.
Sırtları açıkta uykuya daldıklarından olacak kurdukları hayalin rüyasını görüyorlar. Üç vakte kadar Erdoğan istifa edecek de, bakın görün neler olacak da, kaçacak yer arayacaksınız da falan da filan da...
Tehdit ve şantajcı müneccimler...
Bu nasıl bir azim, ne adına, niçin... anlamak zor. Hükümetin devlet içinde yuvalanmış paralel yapıya karşı kararlılığı arttıkça, az normalleşme emaresi göstereceklerini bekliyor insan, kendilerine gelirler belki diye. Ama yok, ne içtilerse epey fazla kaçırmışlar, çok belli.
Zira rasyonalite yerlerde.
Yolsuzluk ve rüşvetin üstü örtülüyor, bir camia yok edilmek isteniyordan başkaca argüman üretemiyorlar. Sanki karşılarında yolsuzlukları yok sayan ya da savunan bir hükümet varmış gibi.
Fethullah Gülene kadar cemaat adına konuşan herkes daha iddianamesi bile hazırlanmamış yolsuzluk ve rüşvet soruşturması hakkında yolsuzluk var, bu kesin diyebiliyor. Ama sen yolsuzluk yok diyemeyiz, kararı yargı verecek. Lakin soruşturma süreci de hukuka uygun işlemeli. Siz hele bir tutuklayın biz gereğini yaparız durumu, amacın yolsuzlukla mücadele olmadığını gösteriyor deyince yolsuzluğu meşrulaştırmakla itham ediliyorsun.
Ilımlı İslam biziz
Tutarsızlıkları saymakla bitmez de, en basiti şöyle; Çocukları suçsuz olsa 17 Aralıktan hemen sonra bakanların istifa etmesi gerekirdi diyenler, istifa mekanizmasının devreye girmesi bir haftayı bulunca istifa ettiler ama geç, bu saatten sonra bir anlamı yok dediler. Bir gün sonra da madem suçsuz olduklarını düşünüyorlardı neden istifa ettiler demeye başladılar.
Bu dershaneye giden bebelerin bile görebileceği açıklıkta bir tutarsızlık.
Bir de şöylesi var; Suriyedeki muhaliflere giden yardım TIRı yetkisi olmadığı halde paralel savcılar marifetiyle durdurulur. Ilımlı İslam biziz, bakın biz... diye çırpınan çevrelerce ülkenin istihbaratı El Kaideye mühimmat yardımı yapıyor denilerek ılımlı İslam pozu verilen çevrelere ispiyonlanır. Bu vesileyle ilk günden itibaren Esede her türlü desteği veren İranın ekmeğine yağ sürülür. Sonra Esadın katlettiği Suriye halkı için timsah gözyaşları dökülerek Türkiyenin İranla münasebetlerine şaibeli notu düşülür.
Atlamayalım; İsrailin Türkiyenin üç ilinde El Kaidenin üssü var iftirası da bu paketin önemi parçalarından. Bu iftira da, İsrailin on yıllardır gerçekleştirdiği katliamları ilaç niyetine bile olsa eleştirdiğine tanık olmadığımız çevrelerce köpürtülür. Sonra da aynı ağızlar, İsraille yan yana gösterilerek koca bir camiayı lekeliyorlar diyerek savunma moduna geçiyor.
Cemaate ihanet
Kim kimi lekeliyor?
Bizzat bu davranışları sergileyenlerdir asıl koskoca bir camiayı lekeleyenler.
Cumhurbaşkanı Gülün İsrailin iddiası üzerine söylediği ihanet ve kendi emellerinin itirafı sözü maalesef buradan bakılınca bu tezlerin Türkiyedeki sahipleri, distribütörleri, taşeronları için de geçerli gözüküyor. Ve bu ihanet, büyük resimde Türkiyeye küçük resimde ise yarım asırdır inşa edilen Hizmet Hareketinin bizzat kendisinedir.
Gülen Cemaatinin lokomotifi zengin iş adamları olabilir, ama meşruiyetini Anadolu insanının gözündeki ve gönlündeki yerlerinden alıyor. Oradaki meşruiyetin kaybı, Gülen Cemaatini ayakta tutan ana kolonun yıkılması demektir.
Fethullah Gülenin BBCye verdiği mülakatta hiç dershanelerden söz etmemiş olması, asıl meselenin dershane olmadığını bir kez daha göstermiştir. Mülakattaki söylemi, yakın dönemdeki vaaz ve telefon konuşmalarıyla birlikte ele alındığında Gülenin sadece Cemaatin dini lideri gibi değil aynı zamanda bir siyasi hareketin komuta merkezi gibi hareket ettiği tespiti de yapılabilir.
Fethullah Gülen kendisine Hoca Efendi diye hitap etmemizin vasatını kendisi ortadan kaldırmıştır.