Bir önceki yazımda bir süreliğine Sinop'tan yazdığımı söylemiştim.
Sinop'ta olup da evde kös kös oturmak yakışı kalmaz değil mi? Ben de geçen hafta doslarımın planladığı bir geziye katıldım. Uzun zamandır çok isteyip de bir türlü gitmek nasip olmayan Sorkun Şelaleri'ne gitmek keyf vericiydi. Gerze Sorkun Şelaleleri 2012 yılında yine bir doğa yürüyüşü ekibince ilk kez keşfedilmiş ve dönemin yerel yönetimi tarafınca turizme tanıtılmıştı. Sık sık sosyal medyada fotoğraflarına rastladığım bu eşsiz doğa mucizesini sonunda görmek kısmet oldu.
İnsanın, gönüllülük esasıyla yaptığı herşey sevgiden geçer diye düşünüyorum. Tabiatı, yeşili, suyu, dağı, ağacı sevmeyen bir insan doğa gezilerine katılmaz sanırım. Doğayı sevmeyen piknik yapmaktan da keyf almaz. Hadi açık havada pikniği sevdi diyelim, bu defa da piknik için zorlu yerleri seçmez.
Sorkun Şelalerine araba çıkmaz, hatta bisikletle bile gitmek mümkün değil. Tepe, bayır kah balçık içinde kah dere içinden taştan taşa sekerek, ıslanarak vardık hedefe. Ağaçlara, taşlara tutunarak tırmandık yer yer. Sulak bir bölge olduğundan ıslak bitki örtüsü kayganlaşıp denge sorunu yaşattı kimi zaman. Hatta bir defasında kaydım düştüm bile.
Demem o ki bu yolları sevmeyen için buralarda piknik yapmak bir zulüm!
***
Şiddet gören kadınlardan sıkça duyulan sözler vardır eşleri için;
- Özünde iyi bir insan,
- Aslında beni çok seviyor,
- Maddi sıkıntılar yüzünden beni dövüyor,
- Dövse de sövse de asla benden vazgeçmez,
-Seviyor ve kaybetmek istemiyor ki dövüyor.
vs. vs. vs. ...
Hastalıklı ruhların kendilerini ikna etme teorileridir belki bu düşünceler. Okuyucularım arasında psikolog ya da psikiyatris varsa bilgilerinden yararlanmamız adına, yazının altındaki yorum bölümüne not düşebilirler.
Neyse... Sevgi, adı üstünde okşamak, özenmek, merhamet etmek, bozmamak, darp etmemek değil midir? Beni seven, sevgisini göstermek için neden sözlü ya da fiziki şiddet uygulasın. Ben canımı ya da ruhumu zedeleyen birisinin sevgisine inanacak kadar aciz mi olmalıyım?
***
Şiddet, nefret doğurur! Nefret ise kin. Sağlıklı bir birey, kendisine tokat atan diliyle yaralayan hiç kimseye aşık olmaz. Ağaç, kırık dalından meyve vermez. Dereler, haznesi çöple dolunca püskürür kinini. Bunu biliyoruz elbet. Durup dururken sıradan bir insanın piknik yapmak için zorlu yolları tercih etmeyeceğini düşünerek, doğa sporcularının uğrak yeri olduğunu düşündüğüm yerlerde gördüğüm çöpler; niyetin, aslıyla eş olmadığını gösterir. Moda olsun diye yapılan etkinlikler, kimseyi elit yapmaz. Aksine içtiği suyun petini kimsecikler görmeden duvarın arasına sıkıştıran doğa sporcusu, dayak attığı karısına halen "NAMUSUM DİYEN BAY HANZO" dan başkası değildir.
Tebrikler canim.