Sonbaharın gelmesiyle tiyatro sahnelerinde serin ve huzurlu bir heyecan başlar. Replikler saklandıkları yerden çıkıp sahnenin içinde bir o tarafa bir bu tarafa koşuşurlar. Prova başlamıştır çünkü!
Evet, prova başlamıştır, hani hep derler ya yeni bir oyunu sahneye koyma telaşı, işte öyle bir şeydir bu prova günleri.
Cast belirlenip ilk prova saatinin duyurusunun ardından gün gelir ilk okuma provasının yapılacağı salonda buluşulur tüm ekip olarak. Tekstler dağıtılır, yönetmen uzun masanın en başındaki yerini alır ve teksteki ilk replikle “prova” başlar.
Öyle başladık bizde yeni bir oyunun provasına...
Turgut Özakman'ın benzetmeci biçemde yazdığı oyunlar arasında başyapıt niteliği taşıyan ''Ocak'' provasına başladığımız oyunumuzun adı.
Oyunumuz gerçekçi anlatımın Turgut Özakman’ın daha önceki oyunlarında denenmiş özelliklerin en inandırıcı yansımasını bulmuş oyunudur.
''Ocak'', Türk yazarları tarafından bir dolu benzerinin daha önce de, daha sonraki yıllarda da yazılmış olduğu, ancak hiçbirinin aşamadığı bir düzeye ulaşmış bir yapıttır; ekonomik sıkıntıların aile bireyleri arasında ilişkileri büyük oranda etkilediği ve çatışmalara yol açtığı bir aile dramı...
Özakman ''Ocak''ta, toplumsal güvenden yoksun bir konumda, gündelik yaşam savaşı verme süreci içinde insanca değerlere sıkı sıkıya sarılmak yoluyla gerçekleştirebilen ''uzlaşma''nın öyküsünü yazmıştır.
Üç ayrı kuşaktan yedi bireyin oluşturduğu bir ailenin, belirli bir dolantıya gerek görülmeksizin oluşturulan dramının biçimsel özelliklerini, açıklamak gerekirse:
Ocak, temelde bir aksiyon oyunu değildir. Yazar bir ilişkiler dokusunu çeşitli yönleri ile göstermek, konuşmaları canlı tutmak için olayları devindirmiş, fakat seyircinin ilgisini olayların gelişim yönüne değil, bu devinimin su yüzüne çıkardığı kişilikler ve kişilerarası ilişkilerin niteliği üzerine çekmiştir.
Bu yüzden çatışmalar geçicidir. Düğümler merak uyandıracak biçimde karmaşıklaştırılmamış, kısa sürede çözülmüştür. “Ocak”ın en belirgin özelliği konuşmalardaki kıvraklıktır. Konuşmalar hem kişilerin kişiliklerine ışık tutucu, hem de kendi başlarına eğlendiricidir. Turgut Özakman bütün oyun kişilerini, karakterleri ile tutarsızlığa düşülmeden anlamlı konuşturmuştur. Sorular ve yanıtlar kısa tutulmuş, hem gerçeğe benzerlik, hem yoğunluk gözetilmiştir.
Bu tahlilden sonra denilecek şey, “Ocak” sıcaklığında bir provaya başladık tüm ekip olarak. Yönetmen Ensar Kılıç, bu sıcaklığın baş mimarı kuşkusuz. Bu nedenle kendisine dolu dolu teşekkür ediyorum.
Oyunda rol dağılımı şu şekilde: Safiye: Dilek Güven, Tarık: Fatih Dokgöz, Nihat: Ufuk Şener, Büyükanne: Duygu Dokgöz, Fazıl: Birkan Görgün, Özcan: Ozan Karaahmet, Sevda: Aslı Artuk.
Oyunda ayrıca Drumaturg olarak Selahattin Gündoğdu, Reji Asistanı olarak Fatih Yurdakul, Süflöz olarak Aynur Yılmaz görev almaktadır. Oyunun efektörlüğünü ve müzik düzenlemesini de bendeniz yapmaktayım.
Aşağıdaki fotoğraflar oyunumuzun okuma provaları sırasında çekildi. Yönetmenimiz Ensar Kılıç’ın kendine has geleneksel yorumuyla bugüne kadar en az bin kez oynanan bu oyunu 12 Ekim 2006 tarihinde Trabzon Devlet Tiyatrosu’nun sahnesinde ayrı bir sıcaklık ve duygu atmosferi içinde bulacaksınız.
Ve son söz sahnede söylenecek!
Yönetmen Ensar Kılıç ile “Ocak” sıcaklığında prova günleri geçirecek olan bu ekip tarafından.
Hepinize iyi hafta sonları...
Müfit Semih Baylan
Editör