İştahsızlık, yemek seçme gibi beslenme davranışları, özellikle 1 ile 7 yaş arasındaki çocuklarda sık görülmektedir. Fizyolojik sebepler olabileceği gibi psikolojik sebepler de bu duruma yol açar. Aile tarafından yapılan anormal beslenme uygulamaları iştahsızlığı daha da arttırarak kısır bir döngü oluşmasına neden olur. Bu uygulamalar; çocuk uyanıkken yiyecekleri reddedeceği için gece beslemeye çalışma, çocuk üzerinde baskıcı yaklaşım, ağzını açması için zorlayarak besleme, çocuğun acıkmasını beklemeden açlık işaretlerini görmezden gelerek besleme, yemekleri çocuğun dikkatini başka yöne çekerek yedirme, 30 dakikadan fazla yemek yedirmeye devam etme gibi davranışlardır.
Çinko ve demir eksikliklerinde de çocukta iştah azalması görülebilir. Bir yaşına kadar farklı ek besinlerle tanıştırılmış çocukların daha az seçici oldukları bilinmektedir. Bu nedenle bebeklere altıncı aydan itibaren ek besinler doğru zamanlarda ve küçük miktarlarda verilerek alıştırılmalıdır.
Çocuğun aile ile birlikte masada oturması, uygun beslenme alışkanlığı kazanması için çok önemlidir. Ancak, bazen ebeveynler yemek tüketilirken fazla titiz davranabiliyor. Örneğin çocuk üstüne dökmemesi, etrafa yemek sıçratmaması gibi sürekli uyarılıyorsa çocuğun olumlu alışkanlıklar geliştirmesi zorlaşır. Özellikle çocuğun sevdiği bir kişi tarafından besleme çocuğu yemeğe özendirebilir.
Yemek öncesi, su içen ya da şekerli besinler tüketen, öğün aralarında beslenen çocuklarda iştah az olur. Öğün sayıları en fazla 5 öğün olacak şekilde planlanmalı ve öğün aralarında su dışında herhangi bir sıvı ve şekerli besin verilmemelidir. Temel öncelik besin çeşitliliğini artırma olmalıdır. Bu anlamda birbiri yerine geçen besinler denenebilir. Yemekler tabağa az miktarlarda konulmalı çocuğun yemeğini bitirme hazzı yaşaması sağlanmalıdır. Aile çocuğun sevmediği yemekleri sofraya koyarak onun görmesini sağladığı sürece tekrar tekrar aynı yemeği gören çocuk genellikle bir süre sonra kendiliğinden yemeği tatmak isteyecektir.
Anne ve babalar sebzeleri çocuklara sunarken pişirme şekline ve servisine özen göstermelidirler. Çocuklar keskin tatlara ve kokulara hassastırlar, bu nedenle çiğ yenebilen domates, havuç gibi sebzeleri pişmiş diğer sebze yemeklerinden daha çok tercih ederler. Bu tür sebzeler ince kesilip verilirse daha kolay ve severek tüketirler. Bunun yanı sıra yemek seçiciliği olan bir çocuğa bazı sebzeleri çeşitli soslar ile sunmanın da faydası olacaktır.
Yiyecekleri çocuğun dikkatini çekebilen, sevdiği şekiller vererek hazırlama; hatta hazırlama aşamasında çocuğu da dahil etme, beslenme ortamının, ekipmanının değiştirilmesi besinlerin tüketilmesinde genellikle fayda sağlar. Ayrıca bu yaş grubu çocukları besinleri karışık olarak tüketmekten hoşlanmazlar. Besini tanıyabilecekleri şekilde görmek isterler ve besinler elleri ile yiyebilecekleri şekilde olursa daha çok severler.
İştahsızlık sorununun çözümünde çok yönlü bir yaklaşım izlenmelidir. Ailelere hamilelik dönemlerinde, çocukları için sağlıklı beslenme eğitimleri verilmesi oluşan iştahsızlık sorunlarının önüne geçmede etkili bir yaklaşım olur.