Kısa bir molanın, küçük bir tatilin ardından 'siyasetin yeni sezonu' açılıyor. Gerçekten çok ilginç ve çekişmeli bir dönem olacak.
'Av sezonu' geçen hafta başladı, rastgele...
Futbolda top santraya konulmak üzere, iyi oynayan, şike yapmayan kazansın. Fair play (adil oyun) görelim.
Sinemalarda vizyon filmleri sonbaharla birlikte beyazperdeye yansıtılacak, büyülü cam iyi gişe yapsın.
İddia ediyorum, bu yıl 'siyaset pazarı' en heyecanlı filmden daha heyecanlı, en çekişmeli maçtan daha çekişmeli, en bereketli balık avından daha sürprizli olacak.
Siyaset derken, iç ve dış boyutunu birlikte ele alırsak dört-beş temel konu var. Hepsinde 'kırılma noktaları' yaşayacağız.
İşte, PKK konusu ve Kürt sorunu...
BDP kongresini yaptı.
Bundan böyle 'Kürt siyasi çizgisi de ya normalleşecek, Türkiye'yi de normalleştirecek' ya da 'şiddet sarmalı büyüyecek, hep beraber bedel ödeyeceğiz.' Kesinlikle, ilk ihtimal üzerine iddiaya girerim. Akıl mutlaka galip gelecek. BDP, meşru siyaset zeminine gelecek, yemin edecek, 'Türkiye siyaseti' izlemeye çalışacak. Sistemin de onları bu yolda desteklemesi gerek. PKK ile BDP'yi birbirinden ne kadar mümkün olursa o kadar ayırmak tek çare.
Gördüğünüz gibi en can alıcı sorunumuz hakkında iyimserim. Olumlu bakışımın dayanakları var.
Bunu öncelikle 'içeride devlet aklının' hakim olmasına, dışarıda ABD, bölgemizde Kuzey Irak bağlamındaki lehimize dengelere dayandırıyorum.
Dikkat ediyor musunuz, 'Ankara-Erbil hattında muazzam bir yakınlaşma' yaşanıyor. Kuzey Irak yönetimi, kendisini dünyaya bağlayacak mantıklı yolun Ankara'dan geçtiğini görüyor. Bugün ve yarın gazetemizde değerli akademisyen Ali Yaşar Sarıbay'ın röportajını dikkatle okumanızı tavsiye ederim. Küçülme değil, büyüme perspektifi sunuyor. Büyüme; tek tarafa yaramaz, herkes nasibini alır. Kuzey Irak, PKK'ya müsamaha göstermezse bölücü terör uzun süre yaşayamaz. En azından etkili olamaz. Ama burada başka riskler başlıyor.
SURİYE VE İSRAİL SONBAHARI...
Hükümetin, 'bir türlü özür dilemeye yanaşmayan İsrail'le sertleşmesi sürpriz değil. Ben yine de 'kontrollü gerginlik politikası' izlendiği düşüncesindeyim. Ankara, başka türlü davranamayacağı bir pozisyona zorlandı. Hükümetin, ABD ile uzun zamandır olmadığı kadar yakınlaştığı bir dönemdeyiz. Bütün stratejik hamlelerde beraber hareket ediyorlar. Libya, Suriye, radar sistemi ve diğer dış politika konularında Ankara-Washington hattında tam bir görüş birliği yaşanıyor. İsrail'le gerginlik biraz da bu güvenle tırmandırılabiliyor. Ayrıca Ortadoğu'da etkinlik ve prestij arayan Ankara'nın, Libya ve Suriye gibi sorunlu hamleleri karşısında İsrail'le aramızdaki yüksek tansiyon şimdilik işimize geliyor. Tamir edici bir misyonu var. Daha tehlikeli gelişmeler beklemiyorum. Buradaki risk, her ikisi de güvenlik devleti olan Suriye ve İsrail'in terör kartına sarılma ihtimali olabilir. Siyaseti şiddet yoluyla sürdürme stratejisi izlemeyi düşünmesinler. Buna dikkat.
YENİ ANAYASADA UZLAŞMA MÜMKÜN MÜ?
ABD ile çok yakın, İsrail ile çok gergin, AB ile mesafeli, bölgesinde Irak hariç sıkıntılı bir dış politika zemininde yürüyoruz. Son sekiz yıla göre farklı bir manzara. İç politikada ise yeni anayasa tartışmaları başlayacak. Yakında Meclis açılıyor. BDP'nin yemin etmesi, CHP'den sonra, parlamenter demokrasinin tesis edilmesi açısından önemli bir adım daha olacak. Ancak yeni anayasa için uzlaşma o kadar kolay gözükmüyor. CHP lideri Kılıçdaroğlu, 'AKP'nin gündeminde anayasa, bizim gündemimizde tutuklu vekiller var' sözleriyle ayrışmayı özetlemişti. Acaba destek için Haberal ve Balbay'ın durumlarını pazarlık kozu olarak gündeme mi getirecek? Bilinmez.
Evet, siyaset sezonu açılıyor. Bu maçın sonu bilinmez, derbi gibi... Filmin sonu için ise ben tahminimi olumlu senaryodan yana kullanıyorum, 'mutlu son'. Zaman ve uluslararası konjonktür Türkiye'nin lehine işliyor. Bu daha uzun süre devam edecek.