Devlet, sınavsız giriş hakkı tanıyan bir yönetmelik maddesiyle, virtüoz derecesinde enstrümanını çalabilen sanatçıları devlet sanat kadrolarına katabilmek için olanak tanımıştır ya, hiç es geçmeden bu yönetmelik maddesinin o veya bu şekilde istismar edilerek fırsat eşitliği denen kavram ortadan kaldırılmalıdır.
Bizim insanımızın hangi eğitimden geçerse geçsin olmazsa olmazıdır bu. Yetkiyi eline geçirdi mi bir yandaşına makyavelist ölçüde yetki kullanması genelde kaçınılmazdır.
Ünlü sanatçılarımızdan birinin yakını bu madde olanağından yararlandırılarak, tüm istenen kurallar yerine getirilerek önce bir bölgede devlet kadrosuna alınıyor, sonra alındığı devlet kadrosunda o bölgede bir gün dahi mesai yapmadan büyük illerimizden birinde bir sanat kurumuna atanarak sınava girmiş kazanmış sanatçılarla aynı haklardan yararlandırılmak suretiyle göreve başlatılıyor.
Öte yandan onlarca sanatçı sınav diye kıvranadursun, bu torpilli arkadaş devletin kadrolarında bal tutan parmağını yalar misali keyif çatmaya başlıyor.
Ve tüm bunlar tek imza ile oluyor.
Sanat çevrelerinde günümüzün dedikodu konusu olan bu atama, gerçekten şu ortamda hayret uyandıracak cinsten. Devletin spesifik durumlar için getirdiği sınavsız atama yetkisi bu şekilde kötüye kullanılırken, virtüözlük bir durum var mı sorusu insanın aklına geliyor ister istemez?
Hülasa, bu kadar film Sulukule’de bile yoktur eminim.
Sonra elitizmden falan bahsediyoruz ya.
Ne kadar komik duruyor!
Müfit Semih Baylan
Editör