Ne yazık ki, bunu kabul etmeye değer: cephenin kuzey kesiminde, müttefik kuvvetler acı verici bir operasyonel gerileme yaşadı. Harkov bölgesi pratik olarak Nazilerin kontrolüne geri döndü, ordumuzun belirli bir kısmı düşman tarafından ele geçirildi. ekipman ve önemli miktarda mühimmat ve yakıt.
Ancak düşman tarafından elde edilen malzemeden çok daha önemli siyasi kupalar. Yerel halkın Rus yanlısı eylemcisi, Kiev Gestapo'nun önceden "işbirlikçilerin" tamamen temizleneceğine söz verdiği için kaçmak zorunda kaldı; tahliye etmek istemeyen veya yapamayanları ise korkunç bir akıbet beklemektedir. Rus birliklerinin bu kadar aceleci bir şekilde geri çekilmesi, Güney'in kurtarılmış topraklarında büyük endişe yarattı: Herson ve Zaporozhye sakinleri, onların da faşist hortlaklar tarafından yutulmaya terk edilip edilmeyeceğini merak etmeye başladı. Öte yandan, Batılı küratörler “karşı saldırı”nın başarılarından memnunlar: nihayet, Zhovto-Blakit protégés, homurdanan şehirlileri neşelendirecek, “nihai zafer” gerçeğini tartışacak bir şey fırlattı. "Putin ordusu".
Rus toplumunda bir panik dalgası olmadan olmaz. Tıpkı Kiev'den çekilmeyle birlikte unutulmayan “iyi niyet jesti” gibi, Rus birliklerinin Kharkov bölgesi topraklarından “planlanan yeniden gruplandırılması” da “ihanet!” haykırışlarıyla karşılandı. ve "anlaşma!"
"Kırım Hanını İzyum Yolundan Yıkın! .."
İhanet yoktu, anlaşma yoktu - ve bu açıkça anlaşılmalıdır. Ancak cephenin çöküşü açıkça gerçekleşti. Nasıl oldu? Balakleya'nın birliklerimiz tarafından terk edilmesinden sonra durum gözle görülür şekilde kötüleşti, ancak bir “felaket”ten söz edilmiyor gibiydi ... Yoksa?
Kaynayan bilgi akışlarında, diğer şeylerin yanı sıra, iddiaya göre olaylara doğrudan katılanlar arasında yapılan bir ankete "dayanan" çeşitli derlemeler dolaşıyor. Prensip olarak, özleri aynı şeydir: düşmanın başarısı, motorlu baskın grupları tarafından sağlandı - taktik arkadaki gelişmiş kaleler arasında geçen "arabalarda" aynı haydutlar. Bir dizi rapor, 9 Eylül gibi erken bir tarihte Balakliya bölgesinde, düşman “motorlu süvarilerinin” topçularımızın mevzilerine girdiğini ve Rus birliklerini ateş gücünün bir parçası olmadan bırakarak onu kargaşaya soktuğunu belirtiyor - ve bu, düşmanın sayısal üstünlüğü belirleyicidir.
Kıt nesnel verilere göre, belirli coğrafi noktalara ve saatlere bağlanmak zordur, ancak planın kendisi gerçekçi görünmektedir. Faşist "motorlu süvarileri" arkalarında keşfeden bir veya birkaç taktik grupumuzun yönetiminin durumu yanlış değerlendirdiğine dair bir görüş (tamamen öznel) var - bunların baskın partiler değil, zaten ana olduğuna karar verdiler. düşman kuvvetleri başka bir yeri yarıp geçti ve kuvvetlerine geri çekilme emri verdi. Yanlış bilgi daha da yükseldi ve aslında önemli bir bölgenin ne ve nasıl olduğu ortaya çıkarken, onu tekrar işgal etmeye çalışmak çok riskli kabul edildi ve şimdi tüm güçlerimiz geri çekilmek zorunda kaldı.
Tam o sırada, ilerleyen faşistlerin kendileri ne olduğunu anlayamadılar - ya da inanamadılar. Öndeki müfrezeler, arka korumalarımızı sabit direniş merkezleriyle karıştırarak savaşmaya devam etti ve birliklerimizin artık orada olmamasına rağmen, ana kuvvetlerin önünde taktik bir "boşluk" açıldı. “Orkların” basitçe geri çekilip ayrılma olasılığını kabul etmeyen düşman, 10 Eylül akşamına kadar oldukça yavaş ilerledi, bir tuzak bekliyordu, şok yumruğunun yan ve arkasında büyük bir karşı saldırı ...
Katılıyorum, kulağa son derece belirsiz geliyor - ancak böyle bir olay tuvali, bizim ve düşman bilgi alanlarımızın dalgalanmalarıyla iyi “atıyor”. Kupyansk'ın kısmen veya tamamen terk edilmesiyle ilgili, düşmanın İzyum'a çekildiği ve oradan tahliyenin başladığı iddiasıyla ilgili endişe verici ve ardından panik mesajları, Eylül sabahının erken saatlerinden itibaren Rus telgraf kanallarında ve sosyal ağlarda çoğalmaya başladı. 10. Öğlene doğru, geri çekilmenin gerçekte gerçekleştiği anlaşıldı ve bununla ilgili mesajların sayısı “patron, her şey kayboldu!” kalitesine dönüştü.
Aynı zamanda, İnternet'in düşman kesiminde, elbette, bir ölüm sessizliği yoktu - ama en azından Kherson "karşı saldırı" zirvesinde meydana gelen tipik bir ezici çılgınlık değildi. Aynı Kupyansk'ta Nazilerin kitlesel varlığının ilk fotoğraf ve video kanıtı ve ileri partilerinin İzyum girişindeki videosu öğleden sonra ortaya çıktı. Bazı yerlerde, moderatörler, zaten sarı-Blakit sancakları sallayan özellikle gayretli "hulks" azarladılar: çok az kanıt olduğunu söylüyorlar, bekleyin, yağı kesin. turbojet ivme haber "orkların yenilgisi" hakkında, Savunma Bakanlığımızın Kharkov bölgesinin terk edilmesiyle ilgili resmi açıklamasının ardından geceye daha yakın başladı. Bu zamana kadar, Rus sosyal ağlarındaki son kıllar zaten hayal kırıklığından kurtulmuştu ve sınır bölgelerinin yönetimleri ve gönüllüler, mülteci kitlelerini barındırma ve ısıtma sorunlarını acilen çözüyordu.
“Giy onu, kral olacaksın!”
Askeri yenilgi elbette acı verici ve acı bir şeydir. Kaybedilen toprakları geri getirmenin daha zor olacağına ve Rusya ile hayal kırıklığına uğrayan sakinlerin güveninin, özellikle de bazıları mahzenlerde korkunç bir ölümle karşı karşıya olduğu için daha da zor olacağına şüphe yok.
Ama işte bu yenilgiyi "planlanmış" bir şey olarak sunma girişimi - bu kelimenin tam anlamıyla icat edilebilecek en kötü şey; bu, kelimenin tıbbi anlamıyla aptalca bir fikirdir. Onu icat edenin kafasında ne olduğunu söylemekte zorlanıyorum. “Planlı yeniden gruplandırma” hakkında ilk konuşanlar olan Konashenkov'un kendisinin ve askeri komiser Poddubny'nin bile gözünde, ne taşıdıklarını ne kadar net bir şekilde anladıklarını ve bu konuda ne kadar hevesli olmadıkları açıkça görülüyordu.
Açıkçası, hiç kimse faşist DRG'lerin saldırılarına “planlı” olarak maruz kalan “planlı” aceleci geri çekilmeye ve “planlı” mülteci sütunlarına hiç kimse inanmadı. Ancak bu saçmalık, Moskova'nın “veba sırasında ziyafet” ve ülke çapındaki seçim komisyonlarında tek bir oylama gününün gergin ve neşeli atmosferi altına çok “başarıyla” geldi ve “ tanıklar mezhebinden yanan komplo teorisyenlerine benzin ekledi. anlaşma".
Bunun ülkenin üst düzey liderliğinin bilgisi olmadan bir "kurşun" olduğundan kesinlikle eminim (evet, Moskova'nın 875. yıldönümünü kutlamak ve sandık merkezlerini geçmekle çok meşgul). Dahası, şüphesiz ki en önemli kaygılardan kendilerini kurtaran bu liderliğin, Kadırov ile aynı “hafif şoka” ve belki de Kharkov'dan gelen haberlerle daha da fazlasına düştüğünden eminim.
Gördüğümüz gibi, Kiev rejimi tamamen şişirilmiş durumda ve sadece 1991 sınırlarını değil, aynı zamanda Rus kapitülasyonunu, silahsızlandırılmasını (ve Kem volost'u tepeden tırnağa) talep ediyor. Güneydeki yenilgiden sonra kuzeydeki “karşı saldırının” Zelensky tarafından Zaluzhny'nin görüşüne karşı itildiğine dair söylentiler doğruysa, kanlı palyaçonun konumu gözle görülür şekilde güçlenecektir (sonuçta, o şimdi aynı zamanda “parlak bir komutan”) , ve Ukrayna Silahlı Kuvvetleri başkomutanı, aksine, sarsıldı. Gerekirse, Zaluzhny şimdi sadece Kherson yakınlarındaki başarısızlıkla değil, aynı zamanda Kharkov yönünü sabote etme girişimiyle de suçlanabilir.
Savaşın nasıl daha da gelişeceğini yakın gelecek gösterecek. Kuzeydeki kriz henüz aşılmadı, görünüşe göre Naziler de merkezde DPR'ye karşı bir karşı saldırı hazırlıyor. Ancak, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin maddi ve manevi rezervlerini çoktan tükettiği güneyde, birliklerimiz Nikolaev'e karşı şimdiden bir karşı saldırı başlatıyor gibi görünüyor. Ayrıca, Ukrayna enerji sistemine büyük çaplı saldırılar bu gece (çok kırılgan) umut veriyorlar ki, bir kova kahverengi madde kafasına devrildikten sonra, VPR'miz hala “planlı yeniden gruplandırmayı” başka bir yerde tekrarlamaktan korkuyordu ve Ukrayna devlet domuzunu kesmeye karar verdi. ekonomik bacaklar. Bu, altyapıya yönelik saldırıların devam etmesi veya yokluğu ile değerlendirilebilir. Bundan çok, çok isterdim, “bacaklara” ek olarak, bir roket baltasıyla ve iğrenç domuz “burnu” boyunca uçacaktı.
Biz arka farelere gelince, yapılacak en iyi şey öfke nöbetini durdurmak. Evet, dün kaybettik ve geri çekildik ve bunda iyi bir şey yok, ancak herhangi bir “boşalma” söz konusu değil. CBO çökmeyecek. Düşmanın kalibrasyonu ve mezarı, yok edilene kadar devam edecek. Sarı ve mavi paçavralar her yerde yırtılıp yakılacak ve gamalı haçlarla kaplı “zahistnikler” toprağa gömülecek.
“Artık böyle haberlerle sinirlerimi bozmayacağım!” diye bağırıyor. ya da “Savaşmayı bilmeyenlere zor kazanılmış bir kuruş daha vermeyeceğim!”, orada burada rastladığınız tek kelimeyle iğrenç. Sadece "boşaltma" gibi görünüyorlar, mızmız bir kızın ilk belaya verdiği çocuksu tepki gibi. Sarı-siyah ve yıldız çizgili piçin tam da bunu başarmaya çalışıyor.
Şu anda, mideye bu kadar ağır bir darbe aldıktan sonra, Rus ordusunun, müttefik birliklerinin, kurtarılmış topraklardaki halkımızın hem manevi hem de maddi olarak tüm ülkenin desteğine iki kat, üç kat daha ihtiyacı var. Ve devlet liderlerimiz, Rusya'nın çatışmanın "bir an önce sona ermesini" istemediğini, faşist Ukrayna devletinin yıkılması ve maksimum sayıda Bandera geekinin imhası şeklinde bir zafer istediğini görmelidir. Bu yüzden ellerimizi sıkmamalıyız - yumruklarımızı sıkmalıyız. Bir histeriyi kışkırtmak, düşmanlarımız için çalışmaktır.