Çöldeyaşayan bir bedevi, devesine iki çuval yükleyerek yola düştü. Adamcağızçuvalları devenin iki yanına bağlamış, kendisi de üzerine binmişti. Ağır ağırilerliyordu.
Derkenbedevi, kendisiyle aynı yöne doğru giden yaya bir adamla karşılaştı.Selamlaştılar, sohbet etmeye başladılar.
Bedevio adamın yürüyerek yolculuk eden bir bilge olduğunu öğrendi.
Bilgebedeviye sordu:
Şudevende taşıdığın çuvallarda ne var?
Bedevi,
Birindebuğday, öbüründe kum var, diye cevap verdi.
Bilge,
Buğdayıanlarım da kumu niçin taşıyorsun, diye sordu.
Bedevisoruyu hemen yanıtladı:
Niçinolacak, tabii ki buğday çuvalını dengelemek için.
Bilge,bedeviyi küçümser bir edayla karşılık verdi:
Yahuneden böyle yapıp devene zahmet veriyorsun?
Kumuboşalt. Çuvaldaki buğdayın yarısını da diğer çuvala dök. Böylece hem çuvallarhem de devenin yükü hafifler.
Böylebir yöntem bedevinin aklının ucundan bile geçmemişti. Bu akıllıca çözümü çokbeğendi ve bilgeye teşekkür etti.
Artıkbedevi sorular soruyor bilge de ona cevap veriyordu.
Banabiraz kendinden söz et. Bu kadar zeki ve bilgili bir insan olduğun halde nedenyolculuğa yaya olarak çıktın?
Böylebir akılla ya vezir olmalısın ya da bir padişah…
İkiside değilim. Halktan bir kişiyim. Halime ve elbiselerime baksana…
Kaçdeven var, kaç ineğin?
Nerede…Ne devem var ne de ineğim…
Peki,dükkanında hangi mallar var? Bari onu söyle.
Hangidükkandan söz ediyorsun, ben tüccar değilim ki.
Öyleyse,paradan sorayım. Ne kadar paran var?
Neyalan söyleyeyim, bir gecelik yiyecek alacak kadar bile param yok. Yalınayak,başıkabak dolaşıp duruyorum. Kim bir dilim ekmek verirse oraya gidiyorum.
Bunlarıdinleyen bedevi, sinirlendi. Bilge adama dedi ki:
(MESNEVİDEN ÖYKÜLER)