“Daha şimdiden artık insanlar için kitaplar değil, fakat giderek artan ölçüde ‘sezonun kitabı’ düşünülüyor...” diyor Stefan Zweig
ve ekliyor “bu durum karşısında yapabileceğimiz tek bir şey kalıyor: Kendimize kaçmak.”
Novalis, 1772-1801 yılları arasında yirmi dokuz yıllık kısa bir yaşam sürmüştür. Alman romantizmin en önemli temsilcilerinden biridir. Sophie von Kühn’e aşık olmuş ve henüz 15 yaşında öldükten sonra ağır bir acı, yas ve melankoliyle Geceye Övgüler adlı eserini bize sunmuştur. Johann Wolfgang Von Goethe
’nin Genç Werther'in Acıları
eserinden sonra Alman edebiyatında en sarsıcı ikinci eseri bu kitap ile vermiş Novalis.
Kitabın bir sayfasının Almanca ve yan sayfasının da Türkçe olması bende tuhaf bir his uyandırdı doğrusu. Kitapların önsözlerini okumayı hep sevmişimdir, bu kitabın önsözünü okumadan yoğun bir hisle kitaba devam edebileceğinizi pek sanmıyorum. Türkçe’ye çevirisi ağır olmamış ve şahsen bende William Shakespeare
tadı bıraktı diyebilirim.
Aklı gecede ve derin bir uykuda. ‘Gece’ bana bir nevi ölümü ve intiharı anımsattı. Fakat kalbi gündüzde, sanki hep bir umut varmış gibi. Okurken acıyı derinden hissedebiliyorsunuz.
Ey kutsal uyku!
Cimri davranma mutlu etmekte
Geceye adanmışları-
Dünya halinin bu koşuşturmasında.