Karaman Çeltek Mahallesi , Zaviye sokağında çocukluğumuzun ramazan günleri çok güzel geçerdi. Evimizin balkonundan Karaman Kalesinde ki ramazan topu atılışını izlerdik. Sahurda davulcunun geçişini görmek için pencerede beklerdik.
İftara yakın hanımlar yemek hazırlığı yaparken evin erkekleri ellerinde iftarlık ile camiye giderler, Top atışı ile ayaküstü oruçlar açılır, namaz kılıp eve dönerlerdi. Oruç tutamayanlar oruçluların yanında hiçbir şey yemezlerdi. Ramazan ayı dışında da elimizde yiyecekle dışarı çıkmazdık, o yiyeceği alamayanlar olur diye.
Rahmetli babaannem üç aylarda oruç tutardı. (Recep, Şaban ,Ramazan aylarını tuttu).Son zamanlarında tutmasını istemezdik ama ısrarla tuttu.Tam yirmi yıl.(Biz çocuklarda tekne orucu tutardık. Arife günü tamgün oruçlu olurduk. Arife günü kurtlar kuşlar bile oruç tutar, derdi büyüklerimiz. ) Babaannem kendini caminin temizliğinden sorumlu tutardı. Ramazan ayında mahallenin hanımlarını çağırır kendi de gücü yettiğince yardım eder, camiyi bayrama hazırlardı. Babaannemin vefatından sonra o görevi annem üstlendi Son yıllara kadar .1800 lü yıllarda yapılan Karagöz camimiz son yıllarda onarıldı. Tarihi bir güzelliğe kavuştu.
Evlerde bayram hazırlığı yapılırdı.(temizlikvs.) evler temizlenir hayatlar, sokaklardaki duvarlar sıvanırdı. Zaten hergün ev ,hayatlar süpürüldükten sonra kapı önleri sulanır süprülürdü. Sokak tertemiz olurdu. Sokağımızdan akan ırmak pırıl pırıldı. O su ile bahçelerimiz sulanırdı . Hiçbir kirletici kullanılmazdı. Bayram hazırlıklarının en önemlisi çocuklara elbise idi. Manifaturacılardn alınan kumaşlar evde dikilir. Çocuklar çiçek gibi olurdu. Arife günü akşam ellerimize kına yakılır, sahurda yıkardık. Kimin kınası güzel tutmuş, kontrol ederdik.
Bizim sokakta kim fakir kim zengin bilmezdik. Herkesin bağı bahçesi vardı.Bizde yetişen üründen komşuya verirdik, onlarda farklı ürün varsa bize getirirdi. Özellikle sonbaharda kavunlar toplanınca tanıdık, eş ,dosta hediye edilirdi. Bayram sabahı bayram namazına giden evin erkekleri evden birer kap yemek götürürdü. Namazdan sonra camide kurulan sofrada o yemekleri yerlerdi. Camiden çıkınca sokağın en sonundaki evden başlayarak her evin kapısı çalınır kapıdan büyüklerin eli öpülür ,şeker ,klonya ve sigara(o zaman adetti)ikram edilirdi. Sonra evlerde ailece bayram yemeği yenilir ve akraba ziyaretlerine gidilirdi. Ailede büyük varsa tüm komşular önce o eve giderdi.
Bayramlarda tatile gidilmezdi. Hoş o zamanlar tatil yoktu. Ancak köylerde yaşayan büyükler akrabalar varsa onlara gidilirdi. Şimdi ise salgın nedeni ile evlerdeyiz . Biran önce salgının bitmesi ve hasretlerimize kavuşmak ümidiyle mutlu bayramlar.