Dave Lugo ve Matt Schwartz’ın bağımsız gerilim filmi Welcome Home’da olduğu gibi, bağımsız filmlerin bütçesi iyi, sağlam hikaye anlatımından daha fazlasını oluşturuyor.
Jordan Tisdale, savaş alanında TSSB geçirdikten sonra eve dönen Afgan Savaşı gazisi Cooper Higgins’i canlandırıyor. Rahmetli annesinin hayat sigortası poliçesinden aldığı çok az şeyle, anılarıyla başa çıkmasına yardımcı olması için bir terapist olan Dr. Philips’e (Michael Potts) başvurdu ve burada TSSB’sinin belki de çok daha karanlık bir yerden kaynaklandığını öğreniyoruz. .
Kendini bir savaş alanından diğerine terk ederken bulan Cooper’ın başı hemen yerel kötü adam Gunner Hansen (Eric Roberts) ile derde girer. Hansen, kelimenin tam anlamıyla bu kasabanın sahibi çünkü herkesin ya ona önemli bir mali borcu var ya da günlük uyuşturucu alışkanlıkları için ona güveniyorlar. Hansen, Cooper’ın şehre geri dönmesinden pek memnun değil… sadece siyah olduğu için değil, Cooper’ın ilk etapta ayrılmasının nedeni de bu.
Hansen, Cooper’ın eski kız arkadaşı Christie (Chloe Hurst) ve erkek kardeşi Trevor (Gore Abrams) üzerinde sıkı bir kavrayışa sahiptir. Hansen, Trevor’ın uyuşturucu bağımlılığını ve aşılmaz borcunu başlarının üzerinde tutuyor. Cooper’ın dönüşüyle birlikte Christie, Hansen ile işini bir kez ve herkes için yapmak istiyor, ancak bunun için Trevor’ın 50.000 dolarlık borcunu ödemesi gerekiyor.
“…Hansen, Trevor’ın uyuşturucu bağımlılığı ve aşılmaz borç başlarının üstünde.”
Eve Hoşgeldin kolayca büyük bir stüdyo filmi olabilecek cesur, bağımsız bir gerilim filmi. Ama neyse ki olmadı çünkü hala bir kalbi var ve iyi mavi yakalı hikayesini temel olarak koruyor. Hemen, Cooper Higgins’te sempati duyabileceğimiz ve kök salacağımız bir kahramanımız var. Jordan Tisdale, sevdiği kadınla yeni bir hayata başlamak isteyen bir adam olarak onu mükemmel oynuyor. Yine de, kader ve senaryo, önemli bir kayıp yaşamadan istediğini asla reddeder.
Yelpazenin diğer tarafında ise Gunner Hansen rolünde Eric Roberts var. Roberts sadece bir kamera hücresi ve kolay ödeme günü için burada değil. Rolü etli ve bu performansta telefon etmeyi reddediyor. Gunner abartılı bir ırkçı olmasına rağmen, Roberts bu rolü acımasızca eğlenceli hale getiriyor. Gunner, gücünü ve nüfuzunu kullanan ve bu küçük kasabadaki herkesi kontrol ettiğini bilmekten zevk alan bir adamdır. En önemlisi, tüm prodüksiyona çok ihtiyaç duyulan gravitaları getiriyor. Çoğu oyuncuya sorarsanız, size kötüleri oynamayı tercih ettiklerini söylerler ve Roberts açıkça hayatının en güzel dönemini yaşıyor.
Günün sonunda, Eve Hoşgeldin iyi kurgulanmış bir gerilim filmi. Sağlam hikaye anlatımı genel olarak kazanıyor. Kahramanımız neredeyse imkansız bir konuma yerleştirildi ve zirveye çıkmak için varlığının her zerresi ile savaşması gerekiyor. Cooper’a onu devam ettirmeye yetecek kadar umut verilir. İki adım ileri, üç adım geri, Cooper’ın mutlu sonunu bulmasını engelleyen slogandır ve yol boyunca her adımda ve yanlış adımda oradayız. Sonunda, Eve Hoşgeldin ustaca dengelenmiş umut ve kalp ağrısı.
Aşırı üretilmiş ve inanılmaz Hollywood geriliminden bıktıysanız, Eve Hoşgeldin çok ihtiyaç duyulan bağımsız konfor yemekleri sunarken dikkatinize layık otantik bir bağımsız ruh havası verir.
Kaynak : https://filmthreat.com/reviews/welcome-home/