bizim yurtta bir cocuk vardı sevmezdim kendisini ilk taşındık yurda benimle aynı bölümde okuduğunu öğrendim tebrik ettim oda bu bölümü istemiyordum çalışacağım seneye bir daha gireceğim felan diyor küçümsüyor bölümü sevmemiş yanlışlık yapmış istanbulda bilmem ne güzel okulunda okumuş söyle ingilizcesi varmış ütü getirmiş kendine gömleklerini utuluyor akşam 11 de uyuyor oda kapısı çarpıyorlarmış ayakkabılarını hergun boyuyor birgün biri üstüne biri basmış yanlışlıkla geri dönmüş temizlemiş o yüzden geç kalmış sövüyor basana nasil böyle bisey yapabilir diye kendi kendine konusuyor yani cocuk benim eziyet olarak gördüğüm bir ruh haline sahip bunu sahile çağırıyoruz ben ders çalışacağım siz bana engel oluyorsunuz diyor gülüp geçiyoruz neyse 1. donem sonu geldi notlarına bir bakayım dedim (ben ders çalışmam son güne bırakırım daha önce anlatmışımdır )bu cocugu bölüm birincisi diye hayal ediyorum notları benden kötü sınava girdi polislik gardiyanlık lise kpss işte üniversite hepsi başarısız yani bu kadar çalışma konuşma artistlik bu hava noldu bide not felan da vermiyor çakal sadete gelelim geçen karşılaştık bununla hayattan hic ders almamış yine yükseklerden uçuyor böyle samimiyetsiz bir merhaba dedi napıyorsun felan zamanım yoktu sonra ararım dedim konuşuruz .