Doğan her çocuğun ağlayışı aslında ümidin habercisidir. Cenab-ı Hak’ın insanlığa verdiği mühletin devam ettiğinin sesidir o ağlayış. Her yeni gün ”hala bir şeyler için vakit var” der bize.
“Azmiyle, ümidiyle yaşar hep yaşayanlar.Me’yus olanın ruhunu, vicdanını bağlar.” dizelerinin şairi Akif bunu ne güzel anlatmış. Evet yaşamak ve gayret göstermek için o kadar çok sebep var ki onları görmemek mümkün değil. İnsan için dertler kaçınılmaz fakat bunlar onda ki gayreti yok etmemeli. Sebeplerin tamamen aleyhine döndüğü zamanlarda bile inançlı insan ümidini yitirmez. Bir çok şeye sahip insan gerçek zenginliği olan ümidini kaybetmişse her şeyini kaybeder. Üstad Bediüzzaman ‘Ye’s, mani-i her kemaldir’ derken, insanın ümitsizliğe kapılması onun gelişmesi ve ideale gidişi önünde en büyük engel olduğunu işaret eder.
Dönüp geçmişe baktığımızda büyük oluşumların temelinde yine hiç bir zaman kaybedilmeyen ”ümid’in olduğunu görüyoruz.
Efendimiz (sav) Mekke döneminde çektikleri işkencelerden dolayı şikayet için yanına gelen müslümanlara gelecekte yaşanacak güzellikleri müjdeler ve uyarır ”ama siz acele ediyorsunuz”.
Uhud savaşında şeytanın ”peygamber öldü” çığlığının altında ki sebep müminde ki ümidi yok etme çabasıdır. Ümidin kaybolması ile hezimetin geleceğini çok iyi biliyordu lain(şeytan). Bu yüzden Kur’an da Yusuf suresinde “…Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin; zira kâfir kavimden başkası Allah’ın rahmetinden ümit kesmez.” buyrulmuş.
Tarihimizde ki birçok fetih hep o ümidin etrafında olmadı mı?
Günlük dertler, borçlar, hastalıklar bizde ki ümidi yok etmesine fırsat vermemeli. Nice dermansız görülen hastalıklar kaybedilmeyen ümit sayesinde şifa bulmuştur. Birşeylerin bittiği yerde yeni bir başlangıç olacağını hiç unutmamak lazım.
Bir tanıdığımın yıllar önce söylediği söz hiç aklımdan çıkmaz. ”Zamanında beni hasta edecek kadar üzen yaşadığım bir olay aradan bir iki sene geçince hayatıma yeni bir yön çizmeme vesile oldu. Artık ne yaşarsam yaşayayım hiç bir şeye o kadar üzülmüyorum” demişti. Evet bize göre şer gibi görünen şeylerde bizim bilmediğimiz nice hayırlar var.
Ne güzel söylemiş Sıddık-ı Ekber(ra):”Bütün insanlar cehenneme girecek tek kişi cennete girecek dense ümitlenirim acaba ben miyim diye”…