Furkan Çalışkan'la birlikte hayatın 'Sarı Çizgiler'lerle ve 'Siyah Çizgiler'lerle kesilmiş yollarında zorluklarla ilerleyerek;
"Ormandan çıkıp şehre giriyoruz doğruca yontulmuş taşların kadınına"
Menzile vardık zannederken bu kez şehirde kaosun ve karmaşanın içinden geçerek kadına doğru yürürken, aşkı;
"Ontolojik israfımızın parlak bir icadı olarak görüyoruz."
Şairin uykusu da şairce oluyor doğal olarak;
Seninki, benimki gibi sıradan ölümlülerin ki gibi değil;
Mesela siz hiç "Karyolanın demirlerine bir at bağla"yarak uyudunuz mu?
Karyolasının demirine at bağlayanların hayatı doğal olarak at sırtında geçer değil mi? Sürekli hareket halinde, sürekli pür dikkat, sürekli etrafı tarassut ederek ve sürekli gidilecek bir yer...
Dolayısıyla çok gezen çok görür, çok eyleyen çok yorulur, çok gayret çok şaşırtır;
"Su toplayana kadar ellerimiz mezar kazdık biz
İfadesinin ağırlığı ile konunun hafifliği arasına çok mevta defnettik
-Burada okuma, bir eylem olarak mermerleri sulamak gibidir-
Gözünün gördüğü her yerde kazılmış bir çukur
Dilimiz sınırlarında kadastro memurları dolaşıyor..."
Ne kadar da canı yanmış şairin;
Şairden ve şiirden bahsedilir de, kederden ve aşktan bahis açılmıyorsa ne şair yakar kendisini ne şiir aydınlatır deryamızı yangınıyla.
Hele ılık bir rüzgâr esmeye görsün;
"Dalda çürümenin ilk defa güneşe çıkan erkekçe bir yanılgı olduğunu
Aynı mandalda kuruduğun ilk kadına olduğu gibi anlatıyorsun
Sonra hep kuşatmayı betimliyorsun.
Leelee Sobieski'deki İslav kederini kar gibi küremek istiyorsun
Çatısından aşağıya dünyanın..."
Kederi çatılardan küremek, eşikten geçişini engellemek, bacadan tütüşünü velhasıl hayatımızdan çekip atmak mümkün müdür gerçekten bilmiyorum. Lakin aşktan kaçınılmayacağına aklım eriyor.
"Bizim kuşak aşk söz konusu olduğunda
Bir paraşüt gibi hışırdar
Ses ve hava ve kan dolar kulaklarımıza
Çarptıktan sonra yere"
Can havliyle haykırırız.
"Tanrım biz bu kadar mıyız?"
"Yenilginin, pazar yerinde patlamış bir bomba gibi saçılan dölleri"
"İt ürüdü, tütün tüttü, motor patladı
Vardık ev diye güneyli kölelerin hep bir ağızdan söylediği o şarkıya
-Anılar ruhun teridir-
Sırtımızdan göğe doğru sapkın bir orkestra gibi yükseldi buhar
Altımızda arz ateşi bir hüküm verici olarak
Değerli madenlere, karıştırdığımız günlere, unuttuğumuz adreslere
Sessizliğe, şaşkınlığa ve şairliğe..."
"Ve merak ediyorum sessizlik aramızdan kimi seçecek..."
Anlaşılan o ki Furkan Çalışkan'ın diğer şiirleri de okunacak...
ANLAMADIĞIM ŞEYLER
Hükümetin; halkın geçimi ve refahı için, ülkenin tüm kaynaklarını devreye sokarak, elinden geleni ardına koymayarak çalışıp çaba gösterirken;
Ahlaksız ve azgın kira artışları konusunda dişe dokunur, neticesi görünür şekilde bir şey yapmayışını anlamıyorum.
Zira; yapılan onca iyilik/iyileştirme bir tek kötü gidiş/iş nedeniyle anlamsızlaşabilir.