Bugün benim doğum günüm. Teomanın şarkısı gibi oldu. 🙂 Ama ona var; dokuz yıl kadar.
Geçen Mayıs kırk eşiğini atlamıştım bugün artık artı bir.
Miladım.
Kırkbir yıl önce bugün yaklaşık bir saate geldim bu hayata. Dün ve bu gece hala toparlayamadığımdan yatağımda bir kaç sefer o an’a yürüdüm.
Dede evinde bir ebe yardımıyla doğuyorum. İki oda bir aralığı olan kalın duvarlı taş bir ev. Avlusu var. Ki avluya bizim oralarda “hayat” denir. Hayatında tandır evi. Sokağa bakan odada bir telaş. Annanemin heyecandan pembe yanakları. Aralıkta teyzeler dayılarda tatlı bir bekleyiş. Nejla teyzem kesin ona verilen işleri Samiye teyzeme satma peşinde 🙂 Bazı minikler diğer odada uyuyor. Babam abimi babanneme bırakmış, bir de bir hediye vermiş. Mutfakta tabiki bir hareketlilik. Annemin babamın ikinci çocuğu, annane dedemin ikinci torunu geliyor yol’da.
Pazar Mahallesinin camisinden okunan ezan bu odada öyle güzel duyulur ki, taş ocağından sökülüp ikiyüz yıl önce örülen duvardaki taşlar aynı frekansta titrer. Hele kendine has bir serinliği ve sessizliği olan o saatler…Doğmak için güzel saatler bence.
İlk kucağa alınışım, ilk dünyaya bakışım, bana bakan gözler, gözden süzülen yaşlar, şükre dalmış kalpler, odayı saran dualar hepsi annanemin elleriyle dokuduğu kırmızı halının üzerinde olup bitiyor, ara ilmiklerinde bir yerlerine ilişip duruyor. Hoş bir an. Neşe veriyor. Hayatı her rengiyle ilmik ilmik dokuma sevinci.
Kırkbiri sekize bölsem – neden sekiz bilmiyorum hangi yaştaysam o yaşı yaklaşık on beş yıldır sekize bölerim- beş ayrı dönem beş ayrı hayat yaşamışlık hissi duyuyorum. Her birinin eşikleri var, olup biteni, alıp verdiği. Bazen birinin diğerine etkilerini görüyorum birbirinde uzantısı, yayılması pek hesap edilemez. Her birine derinden bağlarım var sekiz yıldan da büyük.
Yeni dönemin birinci yılını geride bıraktım. Nasıl desem, değişik bir yıl, bir anlam bulması için vakte ihtiyacı var, daha çok toy. Onu da büyütürüz. 🙂
Olduğu gibi,
Olduğu kadar.
Hayata çok teşekkürüm var buraya sığmaz. Ya da halsiz uykusuz bu halimle sığdırmak istemem. O bir top sarmalı minnetimle sarılı. İçime o sarmala anlık bakınca saniyesinde binbirşükür zikriyle dolu, yazması uzun.
Yumaktaki bir sarmal sizsiniz. Olan bu alan. Açılan kucak gibi. Teşekkür ederim.
Sevgimle,
Zelha, 20.05.2022, Suudi Arabistan
Aslında bu video idi, kuş sesleri müthişti, ancak ekleyemedim.