Geçtiğimiz günlerde Bangladeş’in başkenti Dakka’da sekiz katlı Rana Plaza’nın çökmesi sonucu 1000'nin üzerinde konfeksiyon işçisi hayatını kaybetti ve 3000’den fazla işçinin çalıştığı atölyelerde yüzlercesi ağır yaralandı.
Şehrin dışındaki bu binalarda birçok giyim markasının atölyeleri bulunuyor. Dünya markası olduğunu iddia eden firmalar asıl kazançlarını buralardaki ucuz iş gücünden elde ediyor.
2012 yılının Eylül ayında da Pakistan'da yine büyük markaların üretim yaptığı giyim ve ayakkabı fabrikalarında bir dizi yangın çıkmıştı. Yangınlarda toplam 314 kişi can vermişti.
Bütün bu kazaların ardında iş ve işçi güvenliği çalışma koşulları yeniden gündeme geliyor ve üzerimize giydiğimiz, son günlerin trendlerini yakalamak için peşinden koştuğumuz o giyisilerin nelere mal olduğunu yeniden bize hatırlatıyor.
Tek tek markaların firmaların “kirli çamaşırları” ortaya dökülüyor. Kimin kimi nerde, nasıl sömürdüğü, bu malları nasıl ucuza getirdiği, giyisilere bulaşan kimyasalların bize ve onu üretmek zorunda kalanlara nasıl zarar verdiği her seferinde yeniden keşfediliyor.
Ve bu keşifler sonucunda üretici firmalar bir takım mecburu adımlar atmak zorunda kalıyorlar. Tabii ki bunlar hiçbir zaman ihtiyacı karşılayacak, üreten işçisinin iş ve yaşam koşullarını insanı boyutlara taşıyacak yada tüketen kitlesine insan sağlığını gözeterek sunulan ürünler boyutunda olmasada en azından gösterilen tepkinin bir yerlerde sonuç vereceğine işaret ediyor.
Rana Plaza’nın çökmesinden sonra Clean Clothes (Temiz Giysiler) “Yangın ve Bina Güvenliği Anlaşması” kampanyası başlattı. Kampanyanın son imza günü 15 Mayıs olarak belirlendi. Anlaşmanın ilk imzacıları Tommy Hilfiger ve Calvin Klein markalarının sahibi olan PvH ve Alman perakendecisi Tchibo oldu.
Son olarak H&M ve Zara’ya üretim yapan Inditex adlı markalar, Yangın ve Bina Güvenliği Anlaşması’nı imzalamaya karar verdiğini açıkladı.