Nihayet havalar güzelleşiyor artık yavaş yavaş. Güneş kendini hissettirmeye başlayalı çok uzun zaman olmasa da yine de tüm gücüyle sıcaklığını bize vermesi beni mutlu ediyor. Havanın soğuk olmasındansa sıcakta yanmayı tercih ediyorum ben. Ayrıca artık wordpress de yazmaya alıştım. Hatta daha çok sever oldum sanırım. Gerek ayarları gerek yazı kısmı ve eklemeleriyle daha çok hoşuma gitti. Belki de blogspot daki sayfa düzenimden kaynaklı da olabilir. Bu sıra biraz daha sade şeylerden hoşlanır oldum. Kalabalık olan herşey üzerime geliyor sanki. İnternetimiz düzelirse blogspotta da birkaç değişiklik yapacağım. Böyle internetin berbat olduğu zamanlarda ona artık ne kadar bağlı olduğumuzu daha iyi idrak ediyorum. Sanki internet olmasa bir uzvumuzu kaybetmiş gibi oluyor sersem sebelek. Anlam veremiyorum bu duruma. Eskiyi düşündükçe o zaman daha özgürdüm diyorum. Bir şeylere bu denli bağlı kalmıyor esir olmuyorduk. Burada olmanın da dezavantajı aslında. Sanırım Türkiye’de olsam bu kadar kafamı kaldırmadan nette saatlerce durmazdım herhalde. Yine de kocaman bir derya bu internet. Zamanı nasıl da yiyor hızlıca. Sanki zaman avcısı gibi. Aynı zamanda da hayatın belki de bize sunduğu en acımasız oyun. Katılımcıların bir daha asla çıkmak istemediği.
Başlıkta yazdığım gibiyim aynı. Baharın gelmesini bekliyorum. Sanki bir yere yetişecek gibi her gün saate güne takvime daha çok bakıyorum. Yaza gelsin yazı göstersin herşey istiyorum. Ve öylece sabitlensin yaz zamanında. Uzunca bir süre de orada kalsın gitmesin hiçbir yere..Bir tek ben gideyim gönlümce dünyanın her yerine….