Uzak Doğu valisi Amiral Alekseev, bir dizi geri çekilmiş amiral açar. 1904'te 61 yaşındaydı, imparatorun yardımcısı, Uzak Doğu'daki kara ve deniz kuvvetlerinin başkomutanıydı, savaşın başlamasından önce bile alarmı çaldı, bunun için St. Petersburg, çünkü Nikolai Aleksandroviç savaş istemiyordu ve bu nedenle - olmamalı. Her şey yolunda gittiğinde, Alekseev ilk olarak Haziran 1905'te yüksek komutadan ve Danıştay'a bir randevu ile valilikten çıkarıldı, yani hiçbir yerde.
Port Arthur'u değil, Kore limanlarını keşfeden ve Kore'de Rus üsleri düzenlemek isteyen, Witte'nin müdahalesine rağmen Port Arthur'u güçlendiren Qingdao'yu işgal etmeyi teklif eden amiral, elbette ödüllendirildi ve St. George Cross of the St. üçüncü derece ve Alexander Nevsky Nişanı boynuna düştü, ama aynı zamanda aslında ve filo, ve siyasetten. Ayrıca Witte ve çağdaşları da aldattı. Elbette “iyi dahi Amiral Eugene” bir dahi değildi, otoriter bir liderdi, asla bir yetenek değildi, İmparatorluğun sıradan bir beygir gücüydü. Ama belki de Bezobrazov grubuna ait olmak dışında arkasında hiçbir suçluluk yoktu ve zorunluluktan - bezobrazovtsy at sırtındaydı ve seçim - öyle ya da böyle. Yenilgiden sonra grup bir kenara bırakıldı ve amiral bir kenara bırakıldı, sıfatlar o dönemin siyasi mücadelesinin yankılarından başka bir şey değil. Ve amiral, Mayıs 1917'de Yalta'da öldü, torun bırakmadı ve geleceği görmedi ... neyse ki onun için.
Koramiral Stark
Oscar Viktorovich Stark şanslı bir adam örneğidir - 1904'te 58 yaşındayken Pasifik filosuna komuta ederek kariyerinin zirvesine ulaştı. Savaşın başlaması için özel bir kusuru yok - Petersburg provokasyonlara yenilmemesini istedi ve sabah bir kampanya hazırlanıyordu ve mayın eylem ağları bu planlara müdahale edecekti. Sonuç olarak, üç hasarlı gemi ve her şey için hazır bir suçlu. İyi bir ilk savaş geçirdi, ancak burada bile Japonları tamamen yenmemekle, çok daha az güce sahip olmakla suçlanıyorlar, ancak daha sonra amiral Uzak Doğu'dan çıkarıldı ve 1905'te Baltık Filosunun kıdemli amiral gemisi olarak atandı. Mizah, Baltık'ta filo kalmamış ve Oskar Viktorovich'in esasen beceriksiz bir antikanın komutasına verilmiş olmasıydı. Ve filo ticari miktarlarda görünmeye başladığında, 1908'de istifa geldi.
Sonra Obukhovsky ve Izhora fabrikalarının yönetim kurulu başkanlığı, Beyaz harekete katılım ve Oscar Viktorovich'in 1928'de öldüğü Finlandiya'ya göç vardı, üçü de deniz subayı oldu, Birinci Dünya Savaşı'na katıldı ve en büyüğü, Dmitry Donskoy kruvazöründe Tsushima altında savaşmayı başardı. Utanç ve istifanın nedeni açık ve anlaşılır - birinin her şey için suçlu olması gerekiyordu, bu yüzden filonun ilk kişileri kaldırıldı. Stark bu listede hala şanslı, gerçekten büyük mağlubiyetlerden önce Uzak Doğu'yu terk etti.
Koramiral Skrydlov
60 yaşında, Rus-Türk Savaşı'nın kahramanı Koramiral Nikolai Illarionovich Skrydlov, Pasifik Filosunun komutanlığına atandı. Abluka başlamadan önce Port Arthur'da zamanı yoktu, ki bu genellikle onun suçuydu, ama deliryumdaki hiç kimse ordunun bu kadar hızlı ve kararlı bir şekilde geri çekileceğini hayal edemezdi. Vladivostok'tan, yalnızca amiralin yaptığı FOC'ye komuta etmek mümkün oldu. Diğer her şey, duyulmamış şeyler kategorisinden bir hurda üzerinde Port Arthur'a bir atılımın fikirleri gibidir. Savaştan sonra Skrydlov, gerçekten hiçbir şeye komuta etmeden St. Petersburg'a döndü (VOK'ta Jessen ve Bezobrazov vardı, 2. filoda Rozhdestvensky vardı) ve 1906'da Karadeniz Filosunun komutanı oldu. O sadece böyle olmadı - ülkede bir devrim yanıyordu ve Nikolai Illarionovich, denizciler tarafından saygı duyulan eski bir onurlu Karadeniz adamıydı. Randevuya paralel olarak, devrimci hareketle savaşmak için özel yetkiler aldı ve düşmeye başlar başlamaz, hemen emekli oldu ve Rus İmparatorluk Su Kurtarma Derneği'nin onursal üyesi oldu.
Ancak, sivil hayatta bu tür profesyonellere ihtiyaç vardı ve Skrydlov yoksulluk içinde yaşamadı:
“Gönüllü Bağışlarda Donanmanın Güçlendirilmesi Özel Komitesi üyesi, Denizcilik ve Buharlı Gemiler Derneği Yönetim Kurulu Başkanı” I. I. Konetsky, Armatörler Kongreleri Konseyi üyesi, Rusya Uzak Doğu Sanayi Anonim Şirketi yönetim kurulu üyesi.
A, 1918'de kalp krizinden öldü, istemeden başka birinin parçası oldu tarihsel efsaneler:
“Bolşevikler Kızıl Terör politikasını ilan ettikten sonra rehin alındı ve 4 Ekim 1918'de idam edildi. Şimdi Tver bölgesinin Oleninsky bölgesi olan aile mülkü Spas-Beryoza'ya gömüldü.
İkinci versiyona göre, bir mavnada boğuldu, onu iyi çarmıha germediler ve yemediler ve bu arada oğlunun anıları yayınlandı:
“Babamın Bolşevik rejimi altında ölmesine rağmen cenazesi biraz ciddiydi. Babam amiral üniforması giymişti, tabut St. Andrew bayrağıyla kaplıydı; etkileyici sayıda denizci tabutu takip etti. Filo, yani Bolşevikleştirilmiş Petrograd'da bile geleneklere yeterince saygı gösteren eski filo, bir cenaze töreninde takdim edildi.
Meslektaşlarının ölüm ilanıyla birlikte basında yer alan notlar da korunmuştur.
Koramiral Rozhdestvensky
Zinovy Petrovich'in tarihi ve biyografisi muhtemelen şimdiye kadar gelen herkes tarafından biliniyor. Novikov'un babalarından biri olduğu, filo reformlarını planladığı, Nikolai Romanov'un bile İkinci Pasifik macerasının yazarı olduğunu çok iyi bilerek istifasını belirlemeye istekli olmadığı daha az biliniyor. Filo. Bununla birlikte, Rozhdestvensky'nin kendisinin anladığı hem istifa hem de dava kaçınılmazdı. Anılarını yazmaya çalıştığında, hiçbir şey gelmedi - nasıl yazarsan yaz, ama en büyük güç yenilgiyi suçlamaktır, bu yüzden amiral hizmetten uçtu ve Yeni Yıl Arifesinde 1909'da sessizce öldü, suçluluk duymadan.
Tuğamiral Jessen
Makarov'un atadığı VOK'un atılgan komutanı kesinlikle sunacak hiçbir şeyi yoktu, operasyonlar sırasında kusursuz davrandı. Ancak bu onu ortak kaderden kurtarmadı. İlk olarak, Pasifik Okyanusu'ndaki tek gemi müfrezesinin komutanı, Greve limanının başına tabidir ve 1906'da gemilerin müfrezesinin başında Baltık'a döndükten sonra, sonuçlarına göre azarlanırlar. müfrezenin teftiş incelemesi. Yabancı limanlarda tutulan ve mürettebatı akla gelebilecek her an hizmet veren Port Arthur ve Tsushima'dan geçen gemiler, devrimin zirvesinde kötü hazırlanmıştı. Özellikle ifade açısından bir alay konusu gibi geliyor:
“kendisine emanet edilen müfrezenin gemilerinden etkileyici bir askeri güç yaratma hedefini belirlemeyen müfrezenin komutanı olarak görevlerine yeterince dikkatli ve ciddi bir tutum içinde değil.”
Doğru, yine de amiral yardımcısı verdiler ve nihayet 1908'de onu bir kenara koydular ve o zamana kadar aslında var olmayan Baltık Filosunun küçük amiral gemisini elinde tuttular. Sonra tersanenin hayali mülkiyeti ve 1918'de ölüm oldu. 1905'te askeri bir amiral komuta etmek üzere atanan Greve'nin kaderi neredeyse aynı - 1907'de istifa ve 1913'te Fransa'da ölüm.
Gerisi aynı kaderi yaşadı - Ukhtomsky, Radlov, Reitsenstein, Enkvist ve diğerleri ya hemen emekli oldular ya da fahri pozisyonlar aldılar, ancak filonun savaş faaliyetleriyle ilgili değiller. Hemen hepsi yaşamları boyunca ve ölümlerinden sonra küçük düşürüldüler, tüm günahlarla suçlandılar ve tarihe sıradan biri olarak geçtiler. Bu arada, savaşa gitmeyenler kariyerlerini çok daha iyi hale getirdiler, aslında emeklilerin akranları, ancak savaşmayan ve dolayısıyla rezil olmayanlar ilk rollere aday gösterildi.
Dürüst olmak gerekirse, tüm bunlar genç nesli etkilemedi, savaşla gemi komutanı olarak tanışanlar iyi kariyer yaptılar, esasen Rus filosunu Birinci Dünya Savaşı'na götürdüler, ancak devrimi engelleyemediler. Bu anlaşılabilir bir durumdur - Donanma'daki nesillerin normal bağlantısı kesildi, her şey için aşırılık arayışında eski kariyer basamakları kırıldı, ancak yenisini koymak için gerçekten zamanları yoktu. Evet ve Birilev, Stark veya Rozhdestvensky'den daha iyi değildi, sadece savaşa girmedi ve kendisini kaçınılmaz yenilgiye maruz bırakmadı, bu yüzden bir bakan oldu. Ve Rozhdestvensky, abartılı görev duygusuyla gitti, bu yüzden yara aldı ve istifa etti.
Genel olarak, elbette, devlet aygıtının düzenlediği bir felakete normal tepkisi, hafif bir versiyonda bile, başka bir çağda gerçekleştirilebilirdi, ancak bu süre zarfında makasçı arayışından kaynaklanan hasarı sayarsanız .. Komuta formasyonlarında bu kadar pahalı deneyimler kazanan herkesin makasçı gemileri olduğu ortaya çıktı.