Temmuz 2015’den bu yana atıl duran ve türlü nedenlerle bir türlü ayağa kaldıramadığım blogumu yaklaşık 2 günlük temizleme ve optimize etme operasyonundan sonra an itibariyle açmış bulunuyorum. (alkış kıyamet) Ben yazmayalı beri hem ben değiştim hem dünya değişti hem de internet değişti. Artık bloglar yok, herkes Youtuber herkes influser! Ben dahil internet cemaatinin kadim üyeleri okumaktan çok izler hale gelmiş...
Category: Genel
Bir hafta öncesine kadar ülkenin geleceği adına çok umutsuzdum. Hâlâ da umutsuzum (bkz: RTE’nin 7 Haziran 2013 konuşması). Ama artık çok değil! Son bir haftada gördüklerim ve okuduklarım karşısında afallamış durumdayım. Hiçbir olay beni şimdiye dek bu kadar eğlendirmemişti. Eğlenmeyi bir yana bıraktım, bu kadar kolektif bir örgütlenmeyi görmek beni o kadar coşkulandırdı ki anlatamam!
Son yazımdan beri yaklaşık 3 ay geçmiş. Normalde de çok yazan biri değilim ama genelde her ay bir yazı çıkarmak gibi bir alışkanlığım olmuştu. Peki ne oldu da bu alışkanlık bozuldu? Hacklendim! Hemde 2 kere! Biri Hindistan ufak bir hacker grubu, diğeri de PKK sempatizanı bir grup tarafından iki kez hacklendim. Allahtan düzenli olarak yedek alan biriyim fazla bir kayba yol açmadı. Hacklenmemin sebebi temamda (eski temam desem daha doğru olur) var olan ufak bir açıktı. Benim de epeydir temayı değiştirmek gibi bir düşüncem vardı zaten, bu olaylar da üst üste gelince dedim ki madem öyle en baştan el atalım şu tema işine.
Yaklaşık bir ay önce yazdığım “Teknolojinin siyasete alet edilmesi: Öğrencilere tablet” başlıklı yazımda ne kadar haklı olduğum yavaş yavaş ortaya çıkıyor 😀 “Ben demiştim!” demeyi hiç sevmiyorum ama ben demiştim. Bu yazıyı aslında Milli Eğitim Bakanlığının okullarda öğrencilere dağıtmak istediği tabletlerin dağıtım tarihi ertelendiği zaman yazacaktım ama en alttaki videoyu izlediğim zaman dayanamadım ve yazmaya giriştim. 😀