Romancı, tiyatro yazarı ve düşünür olan Albert Camus'un okuduğum ilk romanıydı.
Kitabı övenlerin söylediği tek şeyse önce Camus'un; "saçma felsefesi" hakkında fikir sahibi olmam gerektiğiydi. Kitaba başlamadan önce araştırdım. Camus'un "saçma felsefesi"; yaşamın anlamsızlığı ve saçmalığı üzerine oturtulmuştur.
Camus' a göre yaşamak; anlamsız, saçma ve akıldışı eylemler bütünüdür. Bu felsefesine başlangıçta karamsarlık hakim olsada, "Ama umutsuzluktan yola çıkmak sonuna kadar umutsuz olmayı gerektirir mi?" diyor Camus. Ölümle biten yaşam saçma ve boş olsada yaşadığımız sürece mutlu olmaya çalışmalıyız ve dünyayı sevmenin gerekliliğini de ortaya koyuyor.
İşte Camus'un ünlü romanı Yabancı; Camus'un bu felsefesinin kitaba, baş karakter Mersault'ta karaktere dönüştürülmüş halidir.
Kitap; Mersault'un annesinin ölüm haberini alması üzerine başlar. Mersault;çevresine ve yaşananlara karşı o kadar duyarsızdır ki kitap boyunca bence tüm okuyuculara bu kadar da olmaz dedirtmiştir.
Kendisi kitaba da adının verildiği üzere insanlara ve insan yaşamına oldukça yabancıdır. Hayattan hiçbir beklentisi yoktur ve herşeyi kabullenmiştir tüm olaylara ve insanlara olsa da olur olmasa da olur gözüyle bakar. Ölüme bakış açısı," Zaten sonunda ölecez ha şimdi ha yirmi yıl sonra " onun hayata, annesinin cenaze töreninde "bitsede gidip oniki saat uyusam " deyişide insanlara bakış açısını ortaya koyuyor.
Ve Mersault kitap boyunca toplumun istediği kalıplara girmeyi reddediyor ve bir cinayet işliyor. Cinayetten sonra kurulan mahkeme cinayetten çok kahramanın saklama gereği duymadığı gerçek duyguları, farklılıkları üzerinde duruyor. Ve kurulan mahkemenin tıpkı Kafka 'nın Dava kitabında olduğu gibi ütopik olduğunu da söylemeden geçmeyeyim.
Kitap her dönem okunan kült bir eserdir ve okuyucuya kattığı çok şey vardır.
Aslında kitap boyunca insan kendini ve yabancı olduğu toplumu okuyor gibi geliyor.
Ve kitap o kadar sade ve açıklayıcı olmasına rağmen okuyucunun zihninde onlarca teori oluştuyor .
OKUYALIM ve OKUTALIM.