Bazı kitaplar vardır içiniz coşar, öve öve bitirmek istemezsiniz. İşte bende nasıl övsem de bu kitabı anlatsam dediğim bir kitap oldu.
İnsanın kendini arayışında derin bir yolculuk yaptıran muhteşem bir felsefe kitabı... Bu kitaba inceleme yapmaya benim aciz lûgâtım yetersiz kalır. Lakin uğraşıp, bu muhteşem eser için duygularımı ifade etmek istedim. :)
Şimdi gelelim kitap içeriğine :
Yazar, insanın kendini arayışında çıkacağı yolculukta karşılaşacağı her detayı 3-4 sayfalık kısa konular halinde anlatmasına rağmen, nasıl bu kadar tatminkâr, açıklayıcı, öz olduğuna hayret ediyorsunuz. Bu da ayrı bir hayranlık konusu...
Yazar resmen, benim tarzım bu, uzatmaya gerek yok kısa ve öz benim işim demiş adeta. :)
Kullandığı üsluba gelecek olursak, kesinlikle kolay bir üslup olduğunu söylemem mümkün değil. Fakat şunu da eklemeliyim ki, sakin bir kafayla ve de gayretli, dikkatli okuyucular için asla sorun olmayacağını düşünüyorum.
Yazar bir cümlesinde diyor ki :
"Fark, fark etmekle başlar; ancak her fark ediş, bir fark edenin bir şeyi fark edişidir."
O zaman ben de sizlere soruyorum : neden insan kendi içindeki kendini fark edemez? Neden bir türlü anlayamaz? Neden çözümü hep farklı yollarda arar ve hep hüsrana uğrar? Evet beni her cümlesinde içime döndüren ve bir sürü soruyla başbaşa bırakan efsane bir kitap oldu.
Gene yazarın bahsettiği ve benim de oldukça dikkatimi çeken konulardan bir başkasına daha değinmek istiyorum.
Yazar bir insanın toplum içerisinde kişilik olarak varolmasında üç temel unsur olduğunu belirtiyor. Bunlar : terbiye, talim ve tedibdir.
Terbiye ve talimi de içinde bulunduran tedib yani (edep) günlük yaşantımızın olmaz ise olmazı değil midir zaten? Kullandığımız dilde edep, ahlakımızda edep, hal-hareketlerimizde edep, mesleğimizi icra ederken edep v.s olmazsa olmazlarımız değil midir?
Bunlar karakter ve kişiliğimizin belirlenmesindeki etken faktörler değil mi?
O vakit şunu net olarak söyleyebiliriz :
" Edebimiz haddimizin sınırlarını belirler."
Kitabı okurken o kadar çok düşündüm ki belki daha önce bitirebilirdim fakat kitap öyle bir çırpıda okunacak bir kitap değil kesinlikle...
Kaleme aldığı konulardaki tespitler tam isabet, mükemmel diyebilirim.
" Okurken beni Cemil Meriç'ten fazla zorlayacak bir yazar olamaz." Derken büyük konuştuğumu İhsan Fazlıoğlu bana çok başarılı bir şekilde göstermiş oldu. Bu durumdan oldukça memnun olduğumu da belirtmek isterim. :))
Ve son olarak, yazarımızın hz. İnsanı aradığı bu güzel kitaba, gene kitaptan alıntıladığım şu güzel cümle ile nokta koyayım :
"Kalb-i selim, akl-i selim, ve zevk-i selim bu üç selime sahip kişi; zarif kişidir. Zarif ve zerafet sahibi kişi ise alim olduğu kadar âriftir de..."
Ve bu da bana göre hz. İnsandır. Keyifli okumalar arkadaşlar. :))