Altın çok yönlü ve benzersiz bir metaldir.
Altın, bilinen evrendeki elementlerin çok küçük bir kısmını temsil eder. Nadir olmasının nedenini, oluşumu için gereken inanılmaz miktarda enerjiye borçludur. PNAS dergisine göre, altın yıldızlarda oluşur, ancak yalnızca dev süpernovalarda veya korkunç derecede güçlü çarpışmalarda bir araya gelen inanılmaz derecede yoğun yıldızlarda oluşur.
Güneşimiz gibi yıldızlar, daha küçük elementlerin birleştiği füzyon gücü yoluyla enerji üretir. Bir yıldız çoğunlukla en küçük element olan hidrojen içerir. Yıldızın çekirdeğindeki muazzam basınç ve ısı altındaki füzyon süreci helyum üretecektir. Hidrojen azaldığında ve yıldız yaşam döngüsünün bir sonraki aşamasına geçmeye başladığında, helyum bir sonraki daha ağır elementle kaynaştırır ve bu böyle devam eder.
Bu süreç, dengenin aniden değiştiği demir elementine kadar devam eder. Ergitme demiri enerji üretmez. Kendi muazzam basıncına ve yerçekimine karşı koyacak iç enerji üretmenin hiçbir yolu olmadığı için, yıldız kendi üzerine çökmeye başlar. Yıldız yeterince büyükse sonuç bir süpernova olur. Bu, devasa bir yıldız patlamasıdır. Bu işlem sırasında üretilen inanılmaz enerji sırasında altın da dahil olmak üzere daha ağır elementler oluşur.
Çok az sayıda başka kozmik olay çöken yaşlı bir yıldızda olduğu kadar konsantre enerji seviyelerini üretebilir. Space.com'a göre nötron yıldızları arasındaki çarpışmalar buna örnek olabilir. Nötron yıldızları, karadeliğe dönüşemeyecek kadar küçük ve inanılmaz derecede yoğun yıldızlardır. Muazzam yerçekimi üretirler ve birbirlerinin yörüngesine girebilirler. Bu, altın ve diğer ağır metalleri oluşturmak için yeterli enerjiyi üreten muazzam büyüklükte çarpışmalara neden olabilir.
Altın ve diğer elementler, uzay boşluğuna fırlatıldıktan sonra yavaş yavaş bir araya gelerek gezegenimizin temelini oluşturdu. Zamanla, Dünya soğudukça ve çekirdek, manto ve kabuk katmanlarına ayrıldıkça, derinlerde sıkışıp kalan altın yüzeye doğru çıktı. Bu sürecin nasıl gerçekleştiğine dair birkaç teori öne sürülmüştür, ancak ortak tema ısı ve basıncın sıvı suyu yukarı doğru zorlaması ve sıvının bu seyahat sırasında çözünmüş altını taşımasıdır. Su soğudukça çözeltiden çöken altın, damarlar veya konsantre altın demetleri oluşturarak çöktü.
Zamanla, bir miktar altın su kanalından daha da uzağa, yüzeye ve nehirlere gitti. Belki de ilk parçaya, bir parıltı gören ve bu metalik sarı şeyi kurtarmak için elini suya daldıran bir balıkçı rastladı.
Bunun ilk gerçekleşmesinden binlerce yıl sonra, altın arayıcıları ve madencileri sudaki altın külçelerini arayacak ve altın damarlarını aramak için yoğun bir şekilde toprağa nüfuz edeceklerdi. Smithsonian dergisine göre, insanlık tarihi boyunca birçok kişi altın için öldü ve birçoğu da bunun için öldürdü.
Avustralya hükümetine göre, beş bin yıl önce, devasa Nil Nehri eski Mısır imparatorluğunun anahtarıydı. Suyun kenarlarında bol miktarda mahsulün yetiştirilmesine izin vererek vatandaşlarını ve ordularını iyi besledi. Ama nehirden aşağı akan parlak sarı bir metal de vardı, altın elementi. Mısırlılar bu görsel açıdan çekici hazineyi büyük bir hevesle topladılar. Saf ve dövülebilir olduğu için büyüleyici süslemeler yapmak için kullandılar.
Altın hızla zenginliğin sembolü ve birimi haline geldi ve bu cazibesi zaman içinde ve dünyanın her yerine yayıldı. Mısır firavunları ve onların altın mezarlarından birkaç bin yıl sonra, Aztek İmparatorluğu'nun altın zenginlikleri, değerli metali kendileri için isteyen Conquistadors tarafından yağmalandı. National Geographic'e göre, daha sonra işçiler kendi servetlerini aramak için Amerika Birleşik Devletleri'nin batı kıyılarına akın etti. Bu nedenle altın, insanları diplomasiye, kitlesel göçlere ve hatta soykırım eylemlerine itmiştir. Bu metal olmasaydı, tarihimiz oldukça farklı olurdu.
Altın ayrıca Avustralya tarihinde hayati bir rol oynar. 19. yüzyılın sonlarında insanlar altın bulmak için gittikleri Avustralya'nın nüfusunun üç katına çıkardı. Avustralya hükümetine göre, ülkede yaygın altın yatakları nedeniyle hala metal madenciliği yapılıyor.