On iki çocuktan biri olan Victoria Simmons, 23 Aralık 1889'da Clifton'da doğdu. Babası bir mobilya satıcısıydı ve kadınların rolü hakkında geleneksel görüşlere sahipti. Ancak annesinin siyaset ve din konusunda ilerici görüşleri vardı ve bir kız olarak vejeteryan oldu.
Victoria bir Dame Okuluna gitti ve daha sonra "çok fazla soru sormak için köşede durup çok zaman harcadığını" hatırladı. 14 yaşında okulu bıraktıktan sonra Clifton'da bir fotoğraf stüdyosunda iş buldu.
1907'de Victoria ve annesi, Kadınlar Sosyal ve Siyasi Birliği'nin (WSPU) yeni atanan Batı İngiltere organizatörü Annie Kenney tarafından düzenlenen bir toplantıya katıldılar. Kenney'nin konuşmasını dinlemenin bir sonucu olarak, her iki kadın da WSPU'ya katıldı. Sonraki birkaç yıl boyunca Victoria, Bristol'de kadınların oy hakkı konusunda düzenli konuşmalar yaptı. Bu dönemde Mary Blathwayt, Mary Allen, Vera Wentworth ve Elsie Howey ile arkadaş oldu. Bella Hoffman'a göre: "Oy hakkı çalışmalarının çoğu memleketi Clifton, Bristol'de yapıldı. Kaldırımları tebeşirle boyadı; satıldı. Kadınlar için oylar (ve bunu yaptığı için yerel bir din adamı tarafından tükürüldü); bir kamyonun arkasından Bristol Rıhtımı'nda hitap edilen toplantılar; ve bir liman işçisi, mutfağa ve ait olduğu yatak odasına geri dönmesini söyledi."
1908 yazında WSPU, hükümet binalarının camlarını kırma taktiğini uygulamaya koydu. 30 Haziran'da süfrajetler Downing Caddesi'ne yürüdüler ve Başbakan'ın evinin pencerelerinden küçük taşlar atmaya başladılar. Bu gösteri sonucunda yirmi yedi kadın tutuklanarak Holloway Hapishanesine gönderildi. Bu dönemde Victoria şiddet içeren gösterilere katılma konusunda isteksizdi.
Emmeline Pankhurst, WSPU'nun çığır açan kampanyasını yoğunlaştırması gerektiğine karar verdi. 1 Mart 1912'de, bir grup süfrajet, Londra'nın Batı Yakası'nda harekete geçmek için gönüllü oldu. Günlük Grafik ertesi gün şu haberi verdi: "Dün gece Londra'nın Batı Yakası, kadınların oy hakkını savunan militanların emsalsiz bir öfkesine sahne oldu... Kadın grupları Regent Caddesi, Piccadilly, Strand, Oxford Caddesi ve Bond Caddesi'nde geçit töreni yaparak pencereleri kırdılar. taşlar ve çekiçlerle."
4 Mart'ta, WSPU başka bir pencere kıran gösteri düzenledi. Bu sefer hedef Whitehall'daki devlet daireleriydi. Victoria gösteriye katılmak için Bristol'den Londra'ya gitti. Ağır özürlü May Billinghurst, dizlerini örten bazı taşları halının altına saklamayı kabul etti. Kadın Oyları'na göre: "Önden, arkadan, her taraftan geldi - bir çekiç, gümbürtü, kıymık sesi, alış veriş yıllıklarında duyulmamış... her kalabalık solgun, sakin ve sessiz bir kadın duruyordu."
Victoria, Savaş Ofisinin camını kırdı. Daha sonra şunları hatırladı: "Sadece bana baktı. Bu arada başka bir polis bana doğru koştu ve sonra atlı bir müfettiş geldi. Bu yüzden Bow Street'e kadar eşlik ettim, her iki tarafımda bir polis, kolumu tutarak. ve bir arkamda. Sekiz taşım vardı, ama sadece bir tanesini karakola giderken kullandım, onları birer birer düşürdüm ve Bow Caddesi'nde indirildiğimde şaşkınlıkla, takip eden bu polis yedi taşı koydu. masa ve dedi ki: Bunları yolda düşürdüVictoria, gösteriye katıldığı için tutuklanan ve hapse atılan 200 oy hakkı savunucusundan biriydi.
Victoria'nın iki ayı var. Bella Hoffman şunları söyledi: "Holloway'le ilgili anısı, kendi kız kardeşlerinden birinin sokağın karşısından bağırarak cesaret verici mesajlar vermesi, hücresinde bir sandalyenin üzerinde durup parmaklıklı pencereden dışarı şarkı söylemesi ve yulaf lapasındaki kara böceğin anılarıydı." Victoria, annesinin talimatıyla açlık grevine gitmedi. Daha sonra bir BBC röportajında belirttiği gibi, kadınların oy hakkı için hapse girmeye istekli olmasına rağmen, annesinin verdiği bir emre itaatsizlik edemedi.
4 Ağustos 1914'te İngiltere, Almanya'ya savaş ilan etti. WSPU'nun liderliği İngiliz hükümetiyle müzakerelere başladı. 10 Ağustos'ta hükümet, hapishanedeki tüm oy hakkı sahiplerini serbest bıraktığını duyurdu. Karşılığında, WSPU militan faaliyetlerine son vermeyi ve savaş çabalarına yardım etmeyi kabul etti.
Emmeline Pankhurst, tüm militanların "oy için savaştıkları gibi ülkeleri için de savaşmaları" gerektiğini duyurdu. Ethel Smyth otobiyografisinde, Female Pipings for Eden'de (1933) işaret etti: "Bayan Pankhurst, artık bir Kadın Oyları meselesi olduğunu, ancak oy verecek herhangi bir ülkenin kalması meselesi olduğunu açıkladı. savaşın süresi ve militanlar ortak görevi üstlenmeye başladılar."
Hükümetten 2.000 sterlinlik bir hibe aldıktan sonra, WSPU Londra'da bir gösteri düzenledi. Üyeler, "Hizmet Hakkını İstiyoruz", "Erkekler Savaşmalı, Kadınlar Çalışmalı" ve "Hiçbiri Kaiser'in Kedisinin Patisi Olmasın" sloganlarının yer aldığı pankartlar taşıdı. 30.000 kişinin katıldığı toplantıda Emmeline Pankhurst, sendikaları kadınların geleneksel olarak erkeklerin egemen olduğu sektörlerde çalışmasına izin vermeye çağırdı.
Victoria bu politikaya uydu ve Birinci Dünya Savaşı sırasında o ve kız kardeşi Kensington'da profesyonel kadınlar için bir misafirhane işletti ve hafta sonları Battersea Elektrik Santrali'nde uçaksavar mermileri yaptı. 1918'de Beşinci Manchester Tüfeklerinden Binbaşı Alexander Lidiard ile evlendi. Kadınlara Oy satarken tanışmışlardı. Kadınların oy hakkının destekçisi oldu ve Kadınlar için Erkekler Birliği'nin aktif bir üyesiydi.
Savaştan sonra Victoria Lidiard bir gözlükçü olarak eğitim gördü ve kocasıyla Maidenhead ve High Wycombe'da pratik yaptı. Hayvan refahı için bir kampanya yürütüyordu ve yerel kilise konseyinin bir üyesiydi. 1988 yılında yayınladı Hristiyanlık, İnanç, Sevgi ve Şifa. Bunu takip etti Hayvanlar ve Tüm Kiliseler (1989).
Lidiard aynı zamanda kadın rahiplerin de destekçisiydi: 'Kadın rahiplerin atanması için verilen mücadele, kadınların oy almak için karşı karşıya kaldıkları önyargıyla aynı şekilde karşılanıyor gibi görünüyor. Kadınların atanmaması için fiziksel, ahlaki, zihinsel, teolojik veya ruhsal hiçbir neden yoktur... Kadınların atanmasına muhalefet, oy için savaştığımız zamanki muhalefetin aynısıdır. Akıl edemediler. İnsanların sebep göstermesine aldırmıyorum ama aptalca önyargılara da değil."
Victoria Lidiard, 3 Ekim 1992'de 102 yaşında Hove'da öldü.
Victoria sonraki altmış günü Holloway'de geçirdi ama orada geçirdiği zamanın çok azını hatırlıyor. Uyuşturucu bir deneyimdi. Tek söyleyebildiği, sanki kafasının etrafında "kötü bir çelik bant" varmış gibi olduğu. Serbest bırakıldığında, iki yıllık kişisel protestonun doruk noktası olan cesaret için kadınlara oy hakkı broşuyla ödüllendirildi.
Bu dürtü, tüm kızlarını süfrajetlere katılmaları için organize eden Victoria'nın annesinden geldi... Victoria, annesinin hiç sağlıklı bir gün geçirdiğini hatırlamıyor. Yaklaşık on yıl boyunca her on üç ayda bir çocuğu oldu, ancak fiziksel olarak zayıf olmasına rağmen demirden bir iradesi vardı ve kadın haklarına kararlı bir şekilde inanıyordu. O ve kızları, yalnızca oy hakkı için değil, aynı zamanda kızların uygun eğitimi ve beyaz köle ticaretinin sona ermesi için de savaşmak için oy hakkı savunucularına katıldı. Bristol'de yaşarken, kızların kaçırıldığı ve denizaşırı köleliğe gönderilmek üzere rıhtıma götürüldüğüne dair hikayeler duydular. Bunun, kadınlar oy hakkı olana kadar göz ardı edilecek başka bir konu olduğuna ikna oldular.
Oy hakkı çalışmalarının çoğu, memleketi Clifton, Bristol'de yapıldı. Kaldırımları tebeşirle çizdi; Kadınlar İçin Oy sattı (ve bunu yaptığı için yerel bir din adamı tarafından tükürüldü); bir kamyonun arkasından Bristol Rıhtımı'nda hitap edilen toplantılar; ve bir liman işçisi, mutfağa ve ait olduğu yatak odasına geri dönmesini söyledi...
Militan hareketin üst düzey isimlerinden bazılarıyla olan dostluklarını canlı bir şekilde hatırlıyordu: Christabel Pankhurst'ün yardımcısı olan Oldham değirmen kızı Annie Kenney; Birinci Dünya Savaşı'nın ilk kadın polislerinden Mary Allen; Vera Wentworth olarak bilinen, zekası ve cesareti ile 'politikacıları rahatsız eden' Jessie Spinx; ve Joan of Arc (WSPU'nun koruyucu azizi) gibi giyinmiş, beyaz bir şarjör üzerinde tam zırhlı süfrajet alaylarını yöneten Elsie Howey.
4 Mart 1912'de Victoria Simmons (doğduğu sırada), Liberal hükümetin kadınlara oy hakkı vermeyi reddetmesini protesto eden Pankhurst'lerin Whitehall'a pencereleri kıran baskınına katıldı. Savaş Bürosunda bir pencereyi kırdı ve o ve diğer 200 süfrajet hapse atıldı. Victoria'nın iki ayı var. Holloway'le ilgili anısı, kendi kız kardeşlerinden birinin sokağın karşısından bağırarak cesaret verici mesajlar vermesi, hücresindeki bir sandalyeye çıkıp parmaklıklı pencereden şarkı söylemesi ve yulaf lapasındaki kara böceğin anılarıydı.