"Fransa'da ya da bütün dünyada bir yahudi, hayat korkusu içinde titredikçe hiç bir fransız kendini güven altında sayamaz!!"der Sartre kitabının son kısmında. Yahudilerin sürgün edildiği aşağılandığı bir zamanda 1945 yılında bu kitabını yazar. Antisemit: Yahudilerin bazı haklarını kısmak, onları kimi ekonomik ve sosyal görevlerin dışında tutmak, yurttan kovmak ya da büsbütün yok etmek gerektiği düşüncesi ya da kısaca, yahudi düşmanı olarak tanımlanır. Yazarın o zamanki yahudileri göz önünde bulundurarak konumlarını, yasayislarini ele alip demokratlar topluluğu olarak nitelendirdiği yahudileri bir büyük patlamanın eşiğinde olduğunu ve geri dönüşlerinin diğer halklar için iyi olmayacağını anlattığı kitabı;"yahudilerimiz sürgünden öyle bir hıncla geri dönecekler ki, antisemitizmin yeniden hortlamasından korkulur." Cümlesinden bile açıkça anlaşılıyor. Hem korku hem dışlama hem de yadırgamama sonucu bu kitabı yazmayı düşünür. O zaman da Almanların yahudilere bakışı buydu çünkü, yahudi yahudi olarak kötüdür, dokunduğu her şeye bir kötülük, şeytanın bildiği iğrenç bir şey bulaştırır inancı mevcuttu. Sartre yahudilerin çektikleri zorlukları toplum tarafından nasıl dışlandıklarını o zaman ki tutumlarını ele alır sanırım bu zamanın yahudilerini görmüş olsaydı çok farklı bir düşüncesi olurdu yahudilere karşı..