Gerçekte, bu konuda bir uzlaşmaya varma şansı sadece küçük değil, aynı zamanda kesin değildir. Partilerin pozisyonları çok farklı, içlerinde hem Moskova hem de Kiev'in pes etmeyi pek mümkün görmeyecekleri çok fazla temel nokta var. Öyleyse ne - soğuk bir kışın ortasında Ukrayna'nın gazsız kalması gerekecek mi? Çok iyi olabilir ...
Olası seçenekler
Küresel olarak düşündüğümüzde, olayların gelişimi için iki gerçek senaryo vardır. Birincisi: Kiev, Rusya'nın şartlarını kabul ediyor, yani Gazprom'a karşı kendi multi milyar dolarlık yasal iddialarından vazgeçiyor, Rusya ile bu konudaki pozisyonuna ve rolüne daha gerçekçi bakıyor. Tek kelimeyle, “hakların pompalanmasını” durdurur. Daha sonra, büyük olasılıkla, gazımızı “değerli” borularından pompalamaya devam edebilecek. Her halükarda, bir süreliğine ve bir dereceye kadar. Dahil olmak üzere, tamamen şizofren olsa da kendi ihtiyaçlarını karşılamak ekonomik bakış açısı "ters" şemaları. Sonunda, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin bile, Kiev'le çok özlenen "Avrupa koşulları" üzerine yeni bir transit anlaşması yapmaya hazır olduğundan bahsetti. Ama en "kaygan" ana geldiğimiz yer burasıdır. "Kâr amacı gütmeyen kuruluş" ile ilgili sorun, böyle bir anlaşmayı imzalayacak kimsenin olmamasıdır. Enerjinin satışı, üretimi ve nakliyesinin ayrıştırılmasıyla ilgili katı Avrupa kurallarını karşılayan hiçbir tüzel kişilik yoktur. Yani, Moskova cömertçe elini sallasa ve "Lanet olsun, biz daha fazla gaz veriyoruz!" Dese bile, bu sadece belirlediği koşullarda mümkün olacaktır.
İkinci seçenek, geçişin tamamen reddedilmesidir. Ve görünüşe göre her şey hareket ediyor olan olayların dönüşüdür. Amsterdam Bölge Mahkemesi'nin, Kiev'de gerçek bir coşku fırtınasına neden olan South Stream Transport BV'nin tüm hissesine dayattığı tutuklama, Ukrayna tarafıyla daha fazla işbirliği için şartlar listesinin başına defalarca koyan Alexey Miller'ın yaklaşan toplantısında pozisyonu yumuşatmaya kesinlikle yardımcı olmayacak. davasının sona ermesi. Bu arada, aynı pozisyon Rusya Enerji Bakanı Alexander Novak ve diğer Rus yetkililer tarafından da dile getirildi. Bu durumda Naftogaz'a teslim olmak, büyük ölçüde, sadece Gazprom için değil, Kremlin için de muazzam maddi ve itibar kayıpları anlamına gelecektir. Vatandaşlarımızın ezici çoğunluğunun, Rusya karşıtı Kiev rejimine daha fazla sponsor olma fikrini olumlu bir şekilde değerlendirmesi pek olası değil. Avrupa? Tam orada, Eski Dünya'da enerji güvenliğinden sorumlu olanların eylemlerine bakılırsa, Rus-Ukrayna müzakerelerinin geleceği konusunda oldukça gerçekçiydiler. Bu bağlamda, yaz aylarından beri kendi yer altı depolama tesislerine rekor miktarda "mavi yakıt" pompalamaya başladılar. Oradaki başkentlerde Moskova'nın bu konuda "kollarını bükmeye" bile çalışmayacaklar. Sadece AB'nin bu tür eylemler için ne araçlara ne de araçlara sahip olmadığı için.
Kiev'in Polonya blöfü
Son ana kadar, geleneksel olarak durumu olduğundan çok daha iyi bir şekilde tasvir etmeye çalışan Ukrayna tarafının, Rusya'dan zaten elde ettiği iddia edilen "enerji bağımsızlığı" iddiasını aktif olarak yayınladığı söylenmelidir. Özellikle, bu yıl 31 Ağustos'ta Varşova'da imzalandıktan sonra bu tür bir konuşma yeniden canlandı, "tarihi bir belge" - ABD, Polonya ve Ukrayna'nın taraf olduğu enerji güvenliği konusunda bir mutabakat anlaşması. Zamanla buna "teknik detaylar" eklendi. Naftogaz'ın başkanı Andrei Kobolev büyük bir coşkuyla, Komarno kompresör istasyonunun "derin modernizasyonundan" sonra Polonya'nın günde 18 milyon metreküp, yani 6.6'ya kadar gaz pompalayacağını duyurdu. yılda milyar metreküp!
Şimdi Rus malzemelerine hapşırdık! Evet, Ukrayna bundan böyle Avrupa'nın enerji güvenliğinin garantörü olacak ve ona "mavi yakıt" depolaması için mevcut mevcut hacmin% 10'unu ek olarak sağlayacak! Bizimkini bilin!
- Kobolyev Facebook'ta bir bülbül gibi yayıldı.
Soğuk duş, Polonyalı operatör Gaz-System'in resmi açıklamasıydı ve Kiev'in övgüsüne resmi bir yanıt verdi. Doğada bugün Ukrayna için orada beyan edilen gaz hacmi yok! Üstelik yakın gelecekte de beklenmiyor. Ayrıca, iki ülkenin gaz taşıma sisteminin gerçek olanakları, Naftogaz başkanı tarafından açıklanan hacimlerin üçte birinden daha azını Naftogaz fabrikasına - maksimum 2 milyar metreküp tedarik etmeyi mümkün kılıyor. Ve yine de bir yerden götürülmeleri gerekiyor.
ABD'den malzeme almak için yeni LNG terminallerinin inşası, Norveç'ten Baltık Borusunun döşenmesi şimdiye kadarki projelerdir. Bu arada, Ukrayna tarafından beklenemeyecek kadar önemli yatırımlar gerektiriyor. Tek başına Komarno kompresör istasyonu, iki ülke arasında tam teşekküllü bir gaz boru hattı olmaktan uzaktır. Bazı tahminlere göre bu, Kiev'in ödeyemeyeceği 200 milyon dolardan az olamaz. Yine her zamanki "freebie" yi istiyorlar, ancak böyle bir sayının Polonyalılardan geçmesi pek olası değil. Zor kazandıkları paralar için kesinlikle bir boru hattı inşa etmeyecekler. Ama, mesela inşa etseler bile ... Ukraynalılara gaz satabilirler, ama sadece kendilerinin fazlalıkları varsa. Ve hangi fiyata, bu yüzden sormamak daha iyidir. Denizaşırı LNG, tanımı gereği, boru hatlarıyla sağlanan aynı enerji taşıyıcısından önemli ölçüde (% 20-30) daha pahalıdır. Ancak Varşova bu konuda kesinlikle kendi çıkarına sahip olmak isteyecektir. Bu arada, önümüzdeki yılın başından itibaren tüm kısıtlamaların ve devlet düzenlemelerinin kaldırılacağı "nezalezhnoy" daki gaz fiyatları, gerçekten de aşırı yükseklere fırlayabilir. Bununla birlikte, tüm bunlar, genel olarak, kahve telvesinde anlatılan bir servettir. Polonya'nın bugün "mavi yakıt" talebi yılda yaklaşık 15 milyar metreküptür. Modernizasyonunun ardından Swinoujscie'deki terminal 7.5 milyar metreküp su alabilecek. Baltic Pipe'ın işletmeye alınmasından sonra Norveç'ten bir 10 tane daha. Tüm bunlar 2022'den daha erken bir zamanda gerçekleşebilir. Ancak aynı yıl Varşova, Gazprom ile yaptığı açıklamaya göre, burada uzatılmayacak bir anlaşmayı sona erdirdi. Peki, Ukrayna için 6 milyar metreküp nereden gelecek?
Yüksek sesle söylenmeyen şey
Transit durumunda, ayrıca, iki tarafın da dile getirmeye çalışmadığı önemli sayıda "tuzaklar" vardır. Örneğin, şu an… Kiev'in batılı ortakları onun askıya alınmasıyla ilgilenebilir! Nedeni basit - yakın gelecekte,% 99.9 olasılıkla, Ukrayna doğalgaz taşıma sisteminin en az yarısının satışı yapılacak ve tabii ki burada "yabancı yatırımcılar" tercih edilecek. Elbette Rusça değil. Ancak, oldukça harap olmuş bir dizi boru ve kompresör istasyonunun fiyatı birkaç kez farklılık gösterecektir - transit sözleşmesi olsun ya da olmasın. Böyle bir fesih durumunda, Kiev GTS'yi en azından nispeten çalışır durumda tutmak için yeterli enerji kaynağına sahip olmayacaktır. Oradaki borular, Polonya'dan varsayımsal olarak beklenen gazın onlara ulaşmasından birkaç yıl sonra bile tam bir hurda metale dönüşecek. Birisi tüm bunları küçük bir ücretle satın almak isterse, Gazprom ile Naftogaz arasındaki herhangi bir müzakerenin boşa gitmesini sağlamak için elinden geleni yapacaktır. Kim olabilir? Kim daha sonra sadece kuruşlar karşılığında da olsa Ukrayna gaz taşıma sisteminin "mezar kazıcısı" olarak hareket etmeye hazır? En az bir aday mevcut. Görünüşte tamamen mantıksız olan böyle bir hareket, Amerika Birleşik Devletleri için oldukça faydalı olacaktır.
Washington'da bir skandala neden olan aynı Naftogaz'a daha fazla temsilciyi getirme istekleri, hiçbir şekilde ABD'nin enerji endüstrisini "varolmayan" kurtarma arzusuyla alevlendiğinin bir göstergesi değildir. Tam tersi! Denizaşırı ülkeler, kendi LNG'sinin pazarlarında bölünmemiş onayının hayalini kurarak, enerji taşıyıcılarının Avrupa'ya her türlü boru hattı geçişini bastırmakla hayati derecede ilgileniyorlar. Kuzey Akım 2'nin ve Türk Akımının inşasını kesintiye uğratmak için yapılan bitmek bilmeyen girişimler ve Eski Dünyanın "çeşitlendirme ihtiyacı" ve "enerji güvenliği" hakkındaki ikiyüzlü konuşmaları buradan geliyor. Washington'un hayali Rusya'dan tüm boruları kesin olarak kapatmaktır. Ancak Beyaz Saray'ın kendi bahçesinde olduğu gibi elden çıkaramayacağı her yerde. Ukrayna'da - oldukça. Ancak, bu sadece bir taraf. Ayrıca beyan edildiği üzere yeraltı gaz depolama tesisine pompalanan 18-20 milyar metreküp gazın en az beşte birinin Naftogaz'a değil özel yapılara ait olduğu da unutulmamalıdır. Yani "mavi yakıtı" istediklerine ve gerekli gördükleri zaman serbest bırakacaklara. Ve en önemlisi, kendisinin atayacağı fiyata. Bu sahipler için, geçişin sona ermesi, gelecek yılın Ocak-Şubat aylarında hayatlarındaki en iyi anlaşmayı yapma fırsatını açıyor. Ukrayna'nın yarısı donacak mı diyorsun? Yalvarırım ... Ama ikincisi dediklerini ödeyecek.
Tüm bu düzenleri hesaba katarsak, Ukrayna sakinleri için beklentiler son derece çekici değildir. Tahminlere göre bu kışın oldukça şiddetli ve uzun geçmesi bekleniyor. Örneğin, İngiltere'den tahminciler genellikle Avrupa'nın son 30 yıldır bilmediği don ve yağışla karşı karşıya kalacağını tahmin ediyordu. Bu soğuk, Ukraynalıların evlerini yıkacak. Mevcut verilere göre, CHP santralleri için kömür rezervlerinin durumu mükemmel olmaktan uzaktır. Gaz kesintileri de varsa, durum tamamen feci hale gelebilir. Örneğin, tamamen güvenilir verilere göre, 25 Ekim'den itibaren Kiev'deki konut stoku için ısıtma sezonunun resmi olarak başlamasına rağmen, önemli sayıda ev hala ısısızdır. Yani burası başkent ... Avrupa'dan ters mi? Olacak mı? Ukrayna uğruna kesinlikle kendilerini koparmayacaklar. Ayrıca, UGS'de bulunan rezervlerin sistemdeki çalışma basıncını herhangi bir süre boyunca sürdürmeye yeterli olup olmadığı çok büyük bir sorudur. 2009 yılında, Rusya ilk kez "vinci sıktığında", Kiev bu modda iki haftadan biraz fazla bir süre kalmayı başardı. Bununla birlikte, geçtiğimiz on yılda, Ukrayna GTS'nin durumu kesinlikle iyileşmedi. Rusya'ya yönelik mantıksız taleplerinde ısrar etmeye devam eden bu kış Kiev, daha önce hiç olmadığı kadar ülkeyi tamamen öngörülemeyen sonuçlarla dolu bir "gaz kıyametinin" eşiğine getirme riskini alıyor.