Sizi bilmem ama ben Gökçe’nin her yazısıyla daha bir heyecanlanıyorum!
Gökçe’nin hafta hafta hamilelik yazılarının tümünü buradan okuyabilirsiniz.
***
32. hafta
Merhaba sevgili Blogcu Anne okuyucuları,
Geçen hafta doktor randevumuz vardı. Doktorumuz bebeğimizi ultrason ile kontrol etti. Baş aşağı bir pozisyonda duruyordu. Sanırım hep bu pozisyonda duruyor. Yine her zamanki gibi yüzünü bize göstermedi. Bu sefer de elleri ile kapadı. Sadece dudaklarını gördük. Kalın kalın dudakları var oğluşumun. “Artık bu kalın dudaklarla hemen emmeyi becerebilmen lazım oğluşum” dedim.
Bebeğimizin kilosu 31. hafta itibariyle 1600 gram. Doktorumuz oğlumun kilosunu ortalamanın biraz altında buldu. Ama endişe etmenize gerek yok, zaten çok büyük yapılı insanlar değilsiniz dedi. Fakat biz boy ve kilo olarak ortalamanın altında insanlar değiliz. Herhalde Amerikalıları kastediyordu. Biraz endişelendim aslında. Çevremde beni gören herkes “çok kilo almamışsın” ya da “ çok büyümemişsin” gibi sözler söylüyorlar. Bunları iltifat için söylüyorlar. Ancak bu durum “yoksa yeterince bebeğimi büyütemiyorum mu” diye içimde bir şüphe yarattı. Sonra babycenter’a baktım. 32. hafta itibariyle bebeklerin kilosu için 1700 gram demiş. 100 gram fark çok değil gibi geldi. Bir sonraki doktor randevumuz üç hafta sonra. Ondan sonrakiler de artık iki haftada bir olacak. Bu süreç içinde bebeğimizin gelişimini daha sık izleyebileceğiz.
Doktoruma ağrılarımdan bahsettim. “Geçer, normal, bol bol yüz, yoga yap, sporunu aksatma” dedi. Çok rahat bir insan, beni de rahatlatıyor. Vücudum daha evvel bu kadar yükü taşımaya alışkın olmadığı için bu ağrılar olurmuş. Daha evvel çalışmayan kaslara yük binermiş. Ben zaten yogamı yapıyorum, yüzüyorum ve artık şikâyet de etmiyorum.
Bu aralar aklım çok meşgul. Hamilelik öncesi hafızama çok güvenirken artık bundan sonra her şeyi ajandama yazmaya karar verdim. Son olayımı sizlere anlatayım: Geçtiğimiz cumartesi günü arkadaşlarımızı yemeğe davet ettik. Ancak bir ay evvelden biletlerini aldığımız gösterinin o gün olduğunu tamamen unutmuşum. Neyse ki çok geç olmadan farkına vardım. Arkadaşımı hemen aradım. Yemek davetimizi pazar gününe aldık. Arkadaşım da henüz yakın zamanda hamilelik dönemi geçirdiği için halimden anladı. Kendisinin dört aylık bir oğlu var. Maşallah, nasıl güzel bir bebek! İçimi eritiyor tatlı şey. Aylin, henüz bilgileri taze olduğu için bana doğum, emzirme ile ilgili tecrübelerini anlatıyor. Bu aşamalardan geçmiş birini dinlemek çok iyi geliyor.
Geçen hafta size arkadaşım Ezgi’nin hamilelik fotoğraflarımı çektiğini söylemiştim. Benim için çok değerli bir hatıra oldu. Büyüyünce Ateş’ime bak sen buradaydın diye fotoğraflarımı göstereceğim. Ezgi’nin web sayfası yenilenme aşamasında. Ancak fotoğrafların hepsini görebilmeniz için Ezgi’ye bir Facebook sayfası açmasını rica ettim. Fotoğrafların tümünü buradan Maternity albümünde görebilirsiniz.
Haftaya görüşmek üzere, kucak dolusu sevgiler….
Gökçe