Aşk kimine göre nüfusunda Giresun yazmasına rağmen Galatasaray’a, Beşiktaş’a, Fenerbahçe ya da Trabzonspor’a sevdalanmaktır.
Ama bize göre aşk yeşildir tıpkı Bektaş, Kümbet yaylası gibi, bize göre aşk beyazdır tıpkı saflığı ve temizliği temsil ettiği gibi. Bize göre aşk Atatürk Stadyumudur. Bize göre aşk Kumyalı’dır. Bize göre aşk Yenimahalle’dir. Bize göre aşk Gazi Caddesi’dir. Kısacası aşk Giresun’dur. Çünkü bizimkisi memleket meselesidir. Biz seni TFF 1.ligdeyken sevmedik. Biz Termespor’a karşı 8-1 yenerken de sevdik ya da Bugsaşspor’a 5-2 yenilirken de sevdik. Biz seni kışın en soğuk havasın da saatlerce stat da üşürken de sevdik ya da baharın en sıcak havasında da sevmeye devam ettik. Bizim için sevginin ligi yoktu. 3. Ligde nasıl sevdiysek, TFF 1.Ligde de aynı şekilde sevmeye devam ettik. Biz seni ağabeylerimize stada girebilmek için yalvarırken de sevdik, yanımıza gelen hiç tanımadığımız bir çocuğu stada sokarken de sevdik. Bizim için sevdanın cinsiyeti yoktu. Sevdanın tarifi Giresun, yaşı 52 idi. Adı yeşil soyadı beyazdı. Bu sevgili öyle nazlıydı ki bazen 90 da gol yiyerek onu sevenleri haftalarca ağlatırdı onu kimse güldüremezdi. Bazen de 90 da gol atarak hiç ummadığın dakikada seni haftalarca mutlu edebilirdi. . .
Kısaca o sene bu sene olsun ya da olmasın sorun değil.
Biz liglere değil renklere vurulmuşuz...