Tam 21 yıl olmuş en son karne alalı. Lise son sınıf ikinci dönem karnem. Çok güzel anılar var hep aklımda. Dönemin en kaliteli, en iyi eğitim veren, en güzel semtinde bir özel okulda okudum ben, oradan mezun oldum. Burslu girmiştim, o zaman liseden de giriş yapılıyordu özel okullara, hazırlık okuyorduk. Psikolojiden biyolojiye her dersimiz İngilizce idi. Bugün yabancı dile ait ne varsa bende, hepsi okuldaki eğitimimden. Okulu okul yapan her ne kadar öğrenciler olsa da öğretmenlerimizle sevdik biz okulumuzu yirmi küsur yıl önce. Bugün, bizi biz yapan öğretmenlerimiz bize Barış Manço’nun deyimiyle öğrenilmesi gereken ilk dilin Tatlı Dil olduğunu öğrettiler. Ondandır ki, hala görüşüyoruz hala bıraktığımız yerden devam ediyoruz; tek fark şimdi daha bir arkadaş gibiyiz.
İşte bugün kızım karne aldı ve sınıfında bulunduğum anlarda, lise son sınıfta son karnemi aldığım gün canlandı gözümde. Onun kadar çocuksu onun kadar kolay sevinen onun kadar basit şeylerle mutlu olamasak da o zamanlar, biz de çok güzel anılar yaşadık o kapalı kapılar ardında. Yabancı öğretmenlerimiz vardı ne din ne dil ne millet sorunu yaşadık. Hiç düşünmeden konuştuk, konuştuklarımız üzerine tartıştık. En sevdiğimiz ders din bilgisi oldu, öğretmenimize hayrandık. Bendenizzz hazretleri siz göl hazretlerine sorsa…diye başlayan cümleler, bilirdik ki bizim sınav sorularımız. En güzel dini, ahlaki bilgileri ondan öğrendik, edebiyatımız öğretmenlerimizle zenginleşti, enerjik olmayı, atletik olmayı onlarla öğrendik. Yeri geldi dans ettik İngiliz öğretmenlerimizle, yeri geldi namazı, ayeti öğrendik ama hep saygılı olduk, sevgi dolu olduk. Çünkü bize böyle öğretildi.
Bugün kızım karnesini alırken gördüm ki, o da aynı ortamda yetişiyor, arkadaşlarına karşı saygılı sevgili, başkasının görüşüne katılmasa da anlayışlı. Bunlarla beraber dünya tatlısı bir öğretmeni var. Herkesin olumlu ve geliştirilmesi gereken yönlerini bilen, uygun bir dille bunu hissettiren ve ileri görüşlü öğretmenimiz. Bugün tek bir şey için dua ettim, bizim kadar aydın, ferah bir ortamda yetişemeyecek olsa da , kızım bugünlerini aramasın allahım dedim. Tek bir isteğim var, bugünlerini aramasın, gördüğünden ayrılmasın, O ve hiçbir çocuk.
Bugünü, başta bana emeği geçen tüm öğretmenlerime ve kızımın biricik, onun deyimiyle Barbie Teacher ‘ına Gülser Gerçek’e armağan ediyorum.