Her şey o kadar hızlı gelişiyor ve de değişiyor ki.. zaman zaman, zaman içinde zaman yaşıyorum sanki. Bi süratle geçip giden zamanda yaşayan ben, bi de bu sürat ve karmaşa-karmaşıklık içerisinde geçmişte ve içinde bulunduğu ânın arasında sıkışıp kalmış, zamanın o tiz ve belli-belirsiz çığlıkları içerisinde donmuş ama bi o kadar da her yerde olan o rûhuyla öylece o ân ve de mekânda sıkışıp kalmış gibiyim. Her şey çok hızlı..her şey çok ama çok hızlı. Ben daha anlam bile veremeden diğer zaman süratle peşisıra akıyor ve geçip gidiyor önümden. Bazen gördüğüm o güzel manzaraları kaçırmak korkusuyla duraklamaya çalışıyorum. Ama duraklamamam ve hep ilerlemem gerektiğini anlıyorum. Hepsinin kendi zamanları içerisinde beni bekliyor olduğunu unutuyorum. Bunu bazen acı bazen de şefkatli bir şekilde hatırlatıyor bana zaman. Bu gürültülü ve hızlı dünyada sessiz ve sâkin bahçemde rûhumun geçtiği yolları ve evreleri seyre dalmak ve o ân-ları huzurla ve tebessümle temâşa etmek, çiçeklerimi sabırla ekmek ve bir an önce o güzel renk cümbüşünü görmek istiyorum. Bazen biraz yoruyor. Ekmek ve beklemek biraz zor..ama dinlenince yorulmuş olmanın ne kadar da güzel -bir şey- olduğunu daha iyi anlayacağıma inanıyorum… Sonunun güzel olacağını bilmek beklemeyi de güzelleştiriyor.
14.12.21