USA Today, Irak’ta görev yapan Finlandiya ve Litvanya askerlerinin İran’ın üslerine füze atacağından haberdar olduklarını, “Üssü terk edecek ya da sığınağa gidecek zamanımız vardı” dediklerini yazdı.
CNN’e göre, İran yapacağı saldırıya dair Irak’ı önceden bilgilendirdi, Irak da bu bilgiyi ABD makamlarıyla paylaştı.
Time dergisine bilgi veren üst düzey ABD’li bir kaynağa göre, İran, Avrupa’daki bir büyükelçilik vasıtasıyla Washington’ı saldırıdan önce haberdar etti.
Daha alt seviyedeki 3 ABD’li yetkiliyse, İranlılar, saldırı hazırlığını Amerikan casus uydularının ve elektronik dinleme cihazlarının yakalayacağı şekilde yaptılar.
Boş bir iddia değil bu.
2003 yılında, 19 Mart’ı 20 Mart’a bağlayan geceydi...
ABD’nin, Saddam Hüseyin’e Irak’ı terk etmesi için verdiği sürenin dolacağı anları yaşıyorduk.
O gece Kanal D Haber’in nöbetçi spikeriydi Burcu Kara.
Kendi aramızda, bazen “Zaman dolar dolmaz vurmazlar ya!” diye söyleniyor, bazen de “Savaş başladı” diye şaka yapan gececi
arkadaşların gazına geliyorduk.
Sonuç mu? Saat tam 04.31’deilk füzeyi fırlattı ABD.
Füzenin fırlatıldığını ve Saddam Hüseyin’in bulunduğu düşünülen bir binanın hedef alındığını biliyorduk.
Haber almak için sadece sosyal medya kullananlar, Sibel Ünli’nin İstanbul Üniversitesi’nin yemeklere yapıp, sonra pazar gecesi geri alınan zammı yüzünden intihar ettiğini düşünüyorlar.
Oysa sosyal medya hesabında, “Yemekhane kartımda para kalmamış, sadece 1 TL var” mesajını 7 Kasım’da atmış Sibel. Evden son çıktığı
tarih 2 Ocak Çarşamba, cesedinin bulunduğu gün 3 Ocak Perşembe...
Pazar günü üniversite üniversite yazdım yemek fiyatlarını ve şimdi geri alınan zammın ne kadar acımasız olduğunu...
Sapla samanı karıştırmamak ve asıl suçluyu bulmak lazım. “Kız zaten hastaymış, tedavi görüyormuş” mazeretine sığınmasın kimse.
Arkadaşları hem Twitter’da hem de
‘Curious Cat’ platformunda Sibel’in dış görünüşüyle ilgili alaycı mesajlara, zorbalığa maruz kaldığını söylüyor.
Anadolu Üniversitesi’nde okuyan öğrenciler sabah, öğle, akşam, öğün başına 1.5 liraya karınlarını doyuruyorlar.
Hatta ramazan ayında yine 1.5 liraya sahurda da sürüyor yemek servisi.
İstanbul’da malzeme pahalı diyemez kimse...
İTÜ’de öğle 3, akşam 4 lira yemek, Marmara’da 2.75, Galatasaray’da 2.5 lira...
Şu artık evinin kadını olan ‘ünlü gelin adayı’ Hanife’nin nikahına, anne- babasının katılıp katılmadığını merak ediyor musunuz?
“Bize ne?” dediniz tahminen ama yeni yılın ilk gününde bir sürü yerde haber oldu bu...
Neymiş, Hanife, işte gelmedi diyordunuz, buyurun fotoğraflar falan diye sosyal medya hesabında kareler paylaşmış. Aslan parçası
medyamız da atlamış üzerine bu karelerin...
Belki 1-2 triko atölyesinde çalışan kadınların, öğle tatili sırasında laf olsun diye konuştukları bir mesele haber diye çıkıyor karşımıza.
Ama Hanife’nin zekasını da hafife almamak lazım.
Bu paylaşımı yılın son haftasında yapsa, ‘Ünlüler nerede olacak?, Kim, kaça sahneye çıkacak?’ haberleri arasında kimse dönüp bakmazdı.
Dalga geçmiyorum, ‘2019’da Yılın Kadını’ değilse de rol model olma halini düşünmemiz gereken kadın oldu
Şeyma Subaşı...
Biz ne kadar hayatını bir kaşımız havada ve şaşırarak izlersek izleyelim, Subaşı’nı rol model olarak kabul eden binlerce genç kadın var. Şaşaalı bir hayatı, finansmanı nasıl olursa olsun, bol bol gezmeyi, hak edilmiş ya da edilmemiş olsun ‘şöhret’ diye tanımlanmayı, anneliği, saçına süpürge etmeden de yaşamayı, istiyor bir sürü genç kadın... Eskinin idealizmini sıkıcı buluyorlar, “Bir hayatım var ve onu dilediğim gibi yaşayacağım” felsefesine inanıyorlar. Şiir komik geliyor onlara ama Orhan Veli’nin Aşk Resmi Geçidi’ndeki “İki çıplak da olsa olsa, bir hamama yakışırmış” mısrasına uygun bakıyorlar hayata...
Çalışarak, emek
vererek, servet sahibi olacağına inanmayan, inansa da serveti, 50’lerinden sonra değil; erken yaşlarında isteyen bir kuşak var... Onları anlamadan, Subaşı
etkisini de anlamamız pek mümkün olmayacak galiba...
Öküzü az bir 2020 olsun...
Pazartesi günü, İstanbul’un en işlek toptancı marketlerinden birinini otoparkında, 2020’nin nasıl olmaması gerektiğine dair müthiş bir an yaşadım. Adamın biri, tıka basalı dolu pikabın arkasına yüklemek için bir alışveriş arabasıyla yolun ortasında durdu.
Rusya Devlet Başkanı Putin 8 Ocak’ta Türkiye’ye geliyor.
Almanya Başbakanı Merkel de ocak ayının 3. haftasında Ankara’ya gelecek.
Her iki liderle de hem Suriye’deki durumu hem de Libya’yı konuşacak Türkiye.
Konuşulacak olanlar Suriye ve Libya deyince, işin önemi çok anlaşılmıyor aslında.
Bir yanda, ileride Türkiye’ye dönmesi kaçınılmaz olan bir uyducuk devlet kurulmamasını,
Ve Doğu Akdeniz’de daracık bir alana sıkıştırılmamayı konuşacak Türkiye...
‘NE İŞİMİZ VAR LİBYA’DA?’ DİYE SORMAK...
Kaya Çilingiroğlu dedi ki: “Ben zaten çocuğumun bütün giderlerini karşılayacağım. Gideceksin bir adamla birlikte olacaksın, yiyeceksin, içeceksin, paranı ben vereceğim...”
Hülya Avşar, bu sözlere karşılık dedi ki: “Haklı olduğu taraflar da var, haksız olduğu taraflar da... Bir insan çocuğu için eski eşine bir şeyler yapabilir. Annenin paraya ihtiyacı varsa, çocuk mutsuz olur. Onun mutluluğunu bozmamak için erkek olsam, kadına da para verirdim.”
Boşanan kadın ve erkek arasındaki maddi ilişkiyi sadece çocuk üzerinden okumak ne büyük eksiklik!
Bir erkek, bir kadını sevecek, evlendiklerinde, onu bir statüden alıp, başka bir statüye taşıyacak, oturduğu semti, gittiği kuaförü, ulaşım biçimini değiştirecek. Sonra, erkek, bir başkasına aşık olacak ya da duygusu bitecek veya şehveti geçecek sonra kadına, “Eski mahallene, eski kuaförüne, eski yaşam biçimine dön” diyecek.
Hiç de adil ve vicdanlı bir davranış biçimi değil bu!
Evli olsun ya da olmasın, birlikte olmaya başladığında kadının hayatını ve alışkanlıklarını değiştiren erkeğin, ayrılık kararından sonra, kadın kendini toparlayıncaya kadar, aynı sosyal statüyü sağlaması, gece kafasını yastığa koyduğunda rahat uyumasını sağlar.
Meseleye biraz da bu açıdan bakmayı becermemiz lazım...
Bakalım da utanalım halimize!