Avusturya’nın bir Avusturya komedisi olarak kötüye kullanılması: Claus Peymann ve Hermann Beil, Theater in der Josefstadt’ta Thomas Bernhard’ı oynuyor.
nbir, Claus Peymann kesinlikle artık bir erkek oyuncu olmayacak. Gene de, o ve eski dramaturg Hermann Beil, neredeyse yirmi senedir Thomas Bernhard’ın dramalarından bazılarıyla ülkeyi yeniden yeniden geziyorlar. Peki şimdi – Viyana’nın Josefstadt’taki tiyatrosunun son yapımlarından sonrasında kim hala şaşırabilir? -, aynı sahnede. “Claus Peymann bir pantolon alır ve benimle yiyecek yemeye gider”, (üç) dramlet ortasındaki başlık, akşama adını verir. Bu bir şov oyunundan oldukca bir görünüm okumasıdır, iki yaşlı adam, Peymann’ın zamanından beri Burgtheater topluluğunun sürekli üyesi olan Maria Happel tarafınca desteklenmektedir; bu, her neyse ki büyük Viyana tiyatroları arasındaki rekabetten ziyade işbirliğini gösterir.
Siyah bir paltoyla (kısa bir süre sonrasında çıkardığı silindir şapkayla bile; kostümler Wicke Naujoks tarafınca tasarlandı), sahnenin kenarından araları ve sahne yönergelerini okur, ek olarak ufak, merkezi olarak konumlandırılmış oyunun beyaz perdesini çeker. sahne ve birkaç yorum yapabilirsiniz, en azından galası akşamı geri durmayın. Siz kendiniz, hem sahnedeki adamlar hem de salondaki izleyiciler eğleniyorsunuz – ve haklı olarak! Happel böylece daha ilkin 2006 Wiener Festwochen’de gösterilmiş olan bu prodüksiyona en mühim katkı oldu. Aksi takdirde, bilhassa Claus Peymann tarafınca oldukca fazla dolandırıcılık ve sınırsız hiddet var.
İlk sahnede – merhum Karl-Ernst Herrmann tarafınca tasarlanan ufak sahnede, arka planda Ruhr bölgesinin sembolü olarak bir kafa çerçevesi görülebilir, perspektif açısından son aşama küçültülmüş – Hermann Beil bavulları Hanımefendi Schneider rolünü yapan topluyor . Christiane Schneider aslına bakarsak Peymann’ın 1986 yılına kadar Bochum’daki sekreteriydi ve arkasından Burgtheater’a gitti.
Çoğu zaman oldukca orijinal değil
Şimdi Berlin’de Suhrkamp Theatre Verlag’ı yönetiyor. İlk drama olan bu sahnenin adı “Claus Peymann Bochum’dan ayrılıp Burgtheater yönetmeni olarak Viyana’ya gidiyor”. Bernhard metinlerinin tipik özelliği olan ve çoğu zaman oldukca emsalsiz olmayan tekrarlar -kelimeler, cümleler, tüm sahneler- bugün oldukca rahatsız edici değil.
Avusturya’da hükümet krizi, Şansölye Kurz’un istifasıyla önlendi. Ne kadar da yakışmış, kesinlikle bu şekilde planlanmasa bile, gecenin ortasında pantolon alıp dana çorbası tüketmekle ilgili unvan veren kısım. Hermann Beil tarafınca büyüleyici, komik bir keçe şapka içinde, arka planda Prater’den gelen dönme dolap ile tasvir edilen Thomas Bernhard, Viyana’daki asil bir restoranda öğle yemeğinde öteki her insana “Naziler” yada “aptallar” olarak hakaret ediyor. “Şansölye – bir aptal”dan söz edildiğinde ve Claus Peymann seyircilere muzip ve komplocu bir halde göz kırptığında, aslına bakarsak temenniler kopuyor. Thomas Bernhard, anavatanıyla olan tüm aşk-nefret ilişkisine karşın Kurz ve arkadaşlarına güvenememesine karşın bir mevzuda kesinlikle tamamen yanılmıyordu: Avusturya hakkaten de Bernhard’ın asla yazmadığı en iyi Shakespeare komedisidir.
Bochum ve Viyana içinde, şaşırtıcı derecede canlı görünen Peymann, Maria Happel ile birkaç vals adımına bile cesaret ediyor. Hayır, Claus Peymann da kesinlikle dansçı olmayacak. Fakat Thomas Bernhard’ın nutuklarından ve tekrarlarından oldukca fazla acı çekmeyen ve hatta Peymann’ın Burgtheater yönetmenliğini hatırlayanlar, Josefstadt’taki bu drama gecesinde büyük bir keyif almaları güvence.
En iyi Shakespeare komedisi
.