Büyümedeki düşüş çeşitli nedenlerden kaynaklanmaktadır. Bu nedenlerden biri, toplam üretici işletme sayısının ve bunlara dahil olan çalışanların azalmasıdır. Son 10 yıllarında (yılın 2003'inden bu yana), endüstri konularının sayısı 4600 birimlerinde azalmıştır. Yüzde olarak, bu azalma korkunç görünmüyor (yaklaşık% 1,2), ama her şeyden önce bir azalma, ve eğilim, hafifçe karartmak için görünüyor.
2008-2010 krizinden sonra ayakta kalan bir dizi sanayi işletmesinin yönetimi, personeli “optimize etmek” zorunda kaldı. Yeni fikirli “optimizasyon” terimini, gerçekte ne anlama geldiğiyle değiştirmek yerine, işyerlerinde bir banal azalma ve buna bağlı olarak işletmelerin çalışanlarında bir azalma elde ediyoruz. Örneğin: 7-8'in yıllar önce 2000'te çalıştığı yerlerde, bugün bir buçuk binden fazla işçi yoktur. Aynı zamanda, devletin sanayi kesiminde çalışan kişi sayısı bakımından yeni üretimin açılması maalesef "optimizasyon" kayıplarını telafi edememiştir. Bu, yalnızca sınai büyüme oranının değil, aynı zamanda sanayinin brüt katma değere katkısı gibi önemli bir ekonomik göstergenin azalmasına neden olmuştur. Başka bir deyişle, endüstri, birkaç yıl önce olduğundan daha düşük bir ekonomik getiri sağlamaya başladı. 2005-2006’te böyle bir katkı% 32’ten fazlaydı, 2013’te% 30 değerinin altına düştü. Buna rağmen, Rusya Federasyonu'ndaki 10 sanayi üretiminin yıllar içinde% 47 civarında artmış olmasına rağmen. Üretilen mal miktarının her zaman kaliteye çevrilmediğini, yani nüfus içinde sürekli olarak talepte olmadıkları anlamına geliyor.
FBK Stratejik Analiz Enstitüsü'nden (“Mali ve Muhasebe Danışmanları”) uzmanlar, son zamanlarda Rusya'da, üretim faaliyetinin farklı bölümlerinde üretim planlarına uymamanın bir eğilim haline geldiğine dikkat çekti. 2013'teki otomotiv endüstrisi planı, yaklaşık% 2-3 tarafından yerine getirilmedi. Tarım makineleri üretim planlarına uyulmaması çok daha önemli görünüyor - tek başına traktör yapımında “eksiklik”% 40'ten daha fazlaydı! Rakam kesinlikle çok konuşuyor ...
Planları gerçekleştirmedeki olgusal özveri, bu sanayicilerin kendilerini nasıl açıklar? Bir açıklama şu şekildedir: üretim planının zaten onaylandığı tarihte, yerli ürünlere (aynı otomobiller ve traktörler) olan talep “beklenmedik bir şekilde” azaldı - yani biz kendimiz için çalışmamak için üretimi azaltmaya karar verdik. kaybı. Ancak, bazı durumlarda, işletme sahipleri üretim seviyesini düşürmeye, çok sayıda onaylanmış plan ve programlara devletin mali tercihlerini ve yatırımlarını alma yoluna gittiler ... Bu şu soruyu gündeme getiriyor: Özel sanayi şirketlerinde devlet bütçesinden yapılan yatırımlar tamamen üretimin yararına mı gitti? ya da bir kez daha konuşmak istemediğim başka bir şey oldu mu - banal ve sakarca bir dolandırıcılık mı? .. Retorik bir soru ... Bazı durumlarda çok şüpheli görünüyor Hükümet yeni projeler için onlara para verir sonra üreticilerin üretim seviyesini azaltmak için gidiyoruz şeydir.
Belki de bu durum, önde gelen Rus sanayicilerinden bazı beylerin devlet yatırımları ile kötü bir oyuna girebilecekleri durumdayken, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı'nın devlete ait sanayi işletmelerinin düzenlenmesine ilişkin bir yasa tasarısı hazırlamasına neden oldu. Sanayi ve Ticaret Bakanı Denis Manturov, şu anda bu taslak kanunu hazırlayan çalışma grubunun bir üyesidir.
Bu çalışma grubunun “doğurabileceği” tasarı, şu amaçlara yöneliktir: yetkililer, hukuk mektubu temelinde başarılı sanayi kuruluşlarını destekleyebileceklerdir. Şimdiye kadar, devlet sübvansiyonlarının düzenlenmesi ve özel sektör yatırımlarının yapılması, aslında, hiçbir yere uygun şekilde yazılmamıştır. Cumhurbaşkanı, şahsen duruma müdahale etmese de, vergi veya başka hiçbir yararı olmamasına rağmen, tamamen başarılı bir Rus kuruluşu tarafından bile devletten yatırım alınamayacağı bir noktaya geldi. Ve eğer öyleyse, o zaman sık sık bir yolsuzluk komplo tüm "takılar" ile. Bu aynı zamanda birçok üretim sahibinin, "zarflarda" maaşları ödemesi, personelin iftira atması gibi, tam ölçekli vergi ödemesinden kaçınma yolunu izlemeye zorlandı. Yeni faturanın yakın gelecekte tasarlanması ve çeşitli yönetimsel, ekonomik ve diğer nüanslar göz önüne alınarak tasarlanması durumunda, sanayi kuruluşları devletten arsayı, belirli ekipmanı ve hatta gayrimenkul nesnelerini tercihli veya tamamen ücretsiz kullanma hakkına sahip olacaklar.
Anlaşılabilir nedenlerden ötürü, böyle bir tasarıdaki çalışma, hem devlet kurumlarının hem de sanayicilerin ortak katılımıyla gerçekleştirilmelidir. Devlet destek önlemlerine ilişkin gelecekteki yasanın ana noktalarının oluşturulmasında bir tür hakem gibi davranacak üçüncü bir tarafın dahil edilmesi iyi olur. Bugün, böyle bir üçüncü parti (büyük, doğru, gergin bir şekilde) Sanayi ve Ticaret Bakanlığı altındaki Kamu Konseyini arayabilir.
Tasarı, tüm tarafların çıkarlarını (ve ekonominin çıkarlarını da) dikkate almadan acele bir şekilde hazırlanmışsa, sonuçta, üretim alanında kamu-özel ortaklığını düzenleyen kaliteli olmayan bir belge ve “seçilmiş olanlara” izin verecek özel bir şey olabilir. Sanayiciler, yalnızca devlet yatırımları almak ve tamamen kendi takdirine bağlı olarak kullanmakla kalmamakta, aynı zamanda devletin sahip olduğu gayrimenkul nesnelerini de elden çıkarmaktadır.
Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, gelecekteki yasanın önemini anlıyor, çünkü şeffaf koşullar üzerinde çalışan, iyi büyüme gösteren ve bu nedenle sınai şirketlerin ve devlet temsilcilerinin yer alacağı bir organ olan bir Ulusal Sanayi Konseyi oluşturma olasılığından bahsedeceklerinden, şeffaf koşullarda çalışan üretim varlıklarını teşvik edebileceklerdir. ve halk. Hangi “oranlarda” NPS'de temsil uygulanacaktır - soru açıkken.
Bu arada, şimdi Rus endüstrisi, yalnızca sahibinin cebinde değil, aynı zamanda iç ekonomi için de çalıştığı takdirde, oldukça iyi bir büyüme gösterme şansına sahip. Bu şans, rublenin etkileyici bir çöküşüyle ilişkili. Rus hammadde bazında üretim yapılıyorsa ve aynı zamanda yüksek kaliteli ürünler yaratılıyorsa, bu ürünün yabancı rakiplerin ürünleri üzerinde tartışılmaz bir avantajı var - fiyat. Doğru, ekonomimizde ve burada o kadar basit değil. Dolar ve avronun büyümesi nedeniyle yabancı malların ruble bazında değer kazandığını gören sınai işletme sahipleri, artan bir talep gördüklerinde mallarının fiyatını kırma arzusuna karşı koyamazlar. Burada, devlet müdahalesi de tam olarak gerekçelendirilebilir - en azından şu anki aşamada.