Yazımın konusuna karar vermeye çalışırken sosyal medyada Haluk Levent’in Kağızman şarkısına denk gelince kafam üniversite yıllarıma gitti. 90’ların ortası ve sonuna. Aktüel o kadar konu var ki ve zaten herkes bu konular hakkında bir şeyler yazarken, ben bu defa farklı bir konuya girmek istedim. Özellikle bu korona zamanlarında en ağır darbeyi almış bir sektörden konuşmak gerekir diye düşünüyorum.
90’larin başında Haluk Levent’in Yollarda albümüyle ilk defa tanıştığımızda Türk Rock Müziği diye bir kavram henüz yoktu. Tabii ki bu tarzda birkaç girişim vardı; ama pek yaygın bir akım değildi. Aslında 80’lerin sonu ve 90’ların başında radyoların da yaygınlaşmasıyla pop müzikte bir patlama olmuştu.
Tabii ki Pentagram gibi Heavy Metal grupları vardı ama onlar da dinleyicinin marjinal kısmına hitap ediyorlardı. İşte bu dönemde Haluk levent ortaya çıktı. Halk müziği ile Rock müziğini sentezleyerek ortaya yeni bir akım getirdi. Akım diyorum çünkü toplumun büyük bir kısmında kabul görmeye başladı. O zamana kadar gitar sesini teneke kazıntısı olarak niteleyen abiler de artık Haluk Levent’li Rock müzik radyoda yayınlanınca kanal değiştirmiyor, ‘Helal olsun’ diyorlardı. Birden halk müziğine uzaklaşmış, ‘Dedelerimizin müziği’ diyen popüler gençlik de Kağızman’ı veya Allı Turnam’ı dinleyince artık “Ne güzel bir şarkıymış bu” demeye başladı.
Bence bunun şöyle birkaç etkisi var. Haluk Levent’in bu tetiklemesi pazarı gören müzik sektörünün yaratıcılığını kullanmaya başlamasına, ortaya Özlem Tekin, Şebnem Ferah, Teoman gibi duayenlerin çıkmasına sebep oldu. Özellikle üniversiteli gençliğin bu müzik tarzına olan ilgisiyle yurt dışına gidebilen veya İngilizce bilen bir kitlenin yurt dışındaki Rock müziği çok iyi bir şekilde gözlemleyip, oradan gördüklerini buradaki müzikle harmanlamasına sebep oldu ve Türk Rock müziğinde bir çeşitlilik oluşturdu.
Hatta 10 yıl gibi kısa bir sürede yabancılardan daha kaliteli ve yaratıcı müzik yapabilecek seviyeye geldi. Ve şu anda da öyle.
Ne yazık ki dünyaya hep izole olmuş bir ülke olmamız sebebiyle vize sorunları gibi nedenlerle müzisyenlerimizin dünyada kendilerini tanıtma ve başarılı olma şansları oldukça azdı.
Tekrar Haluk Levent e dönecek olursak. Ben kendi adıma kendisine Rock müziğini seven bir dinleyici olarak teşekkür etmek istiyorum. Özel hayatındaki bazı konular nedeniyle birçok kişi tarafından eleştirildi. Ama ben onun sadece müziğiyle ilgilendim. Bunda tabii ki özellikle öğrencilere bedava veya çok ucuza konser vermeye çalışması ve o zamanlar bu konuda yaptığı açıklamalarının da büyük payı var. 7’den 77 ye herkesin bildiği bir isimdi sonuçta. Toplumsal barışa bir nevi katkıda bulunuyordu. Farklı kesimlerdeki insanların ortada buluşabildiği bir isim oldu.
Korona pandemisi başlayana kadar hâlâ müziği ile çok güzel şeyler yapmaya çalışıyor. Umarım bu koronavirüs salgını bittikten sonra da onu sahnelerde görmeye devam edebiliriz.
Toplumsal barışa en çok ihtiyacımız olduğu, kutuplaşmanın had safhaya çıktığı bu dönemde Haluk Levent gibi insanlara ihtiyacımız var diye düşünüyorum.