Şampiyonluğa Giden Yolun Görmediğimiz Kısmı
© Mine Kasapoğlu
Kübra’nın ilk kez 17 yaşına doğru verimli antrenmanlar yapmaya başladığını biliyor muydunuz? Peki ya okulla sporu bir arada yürütürken çektiği zorlukları? Gelin şampiyonu daha yakından tanıyalım.
Kübra Dağlı 23 yaşında. 13 yaşında karateye başladı. 15 yaşında ise taekwondoya geçiş yaptı. 2017 yılında Peru’da düzenlenen 10. Taekwondo Dünya Şampiyonası'nda 18 Yaş Üzeri Free Style İkili Takım kategorisinde Emirhan Muran ile Dünya Şampiyonu oldu. Kariyerinde üç Avrupa Şampiyonluğu ve iki Dünya Şampiyonluğu bulunuyor. Bunların yanı sıra, bu yıl Türkiye Taekwondo Poomsae Şampiyonası’nda poomsae ferdi kategorisinde Türkiye İkincisi, freestyle çiftler kategorisinde ise Emirhan Muran ile birlikte Türkiye Şampiyonu oldu.
Sakarya Üniversitesi’nde Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği bölümünde okuyan Kübra şu an son sınıf öğrencisi. 4 yıldır hafta içleri dersleri olduğu için Sakarya’da kalıyor. Cuma akşamları ise Sakarya’dan İstanbul’a dönüyor. Hafta sonlarını İstanbul’da babası ile amcasının salonunda antrenman yaparak değerlendiriyor.
Kübra için üniversiteye Sakarya’da gitmek işleri biraz zorlaştırmış. Bu dönem performansında ilerlemesi gerekirken yerinde saymasına sebep olmuş: "Dört yıldır Sakarya’da ne bir antrenör ne de bir kondisyonerle çalıştım. Her gün okulun spor salonuna gidip kendi kendime kuvvet, dayanıklılık gibi antrenmanlar yapıyordum. Hafta içleri doğru düzgün taekwondo antrenmanları bile yapamadım. Pişmanım gerçekten. Keşke 1 sene daha bekleyip İstanbul’da üniversiteye gitseydim. Hem okulun hem antrenman yaptığın yerin, antrenörlerinin ve takım arkadaşının aynı şehirde olması gerekiyor."
Kübra’nın annesinin ve babasının spor hayatına olan bakış açısı birbirinden farklı: "Babam eskiden uzun bir süre boks yapmış. Hatta evden kaçıp gizli gizli boks yaptığı zamanlar olmuş. Uzun zamandır da amcamla birlikte salonlarında boks, taekwondo, kung fu gibi spor branşlarında dersler veriyorlar. Kendisi sporun içinden geldiği için tamamen taekwandoya odaklanmamı destekliyor. Diğer taraftan annem ise 'Artık yeter yapacağını yaptın, Dünya Şampiyonu oldun, bunun daha üstü ne olabilirsin' diyor. Bir de yeni hareketler denediğimiz için devamlı sakatlığımız oluyor. Kıyamıyor hiç bana. Ama ben anneme istediğimin bu olduğunu ve devam edeceğimi anlatıyorum. İkisi de farklı düşünseler de sonuç olarak benim kararıma saygı duyuyorlar."
Kübra 2016 yılında Dünya Şampiyonası'na hazırlık sürecinde arka tendonunu sakatlamış. Her ne kadar dezavantajlı olarak gözüken bir durum olsa da bunu kendi avantajına çevirmeyi başarmış: "5-6 ay boyunca antrenman yapmadım. Ama o dönemi boş geçirmemek için takım arkadaşımla koreografi çıkardık. Müziğin en ince detayına kadar her şeyine bir hareket uydurduk. Ben hareketi ya topallayarak yapıyordum ya da arkadaşım bana gösteriyordu, onu izliyordum. Uzun bir süre o şekilde çalıştık ve o yıl tüm kategoriler bizim koreografimizi kullandı. En iyi koreografi bu oldu. Ben bunun sayesinde Dünya Şampiyonu olduğumu düşünüyorum."
Dünya Şampiyonası'nda yapabildiğimin en iyisini yaptım. Ama daha iyisini yapabileceğimi biliyorum
Şampiyonluk rehaveti derseniz Kübra'da bunun zerresinin bile görülmediğini söyleyebiliriz: "Dünya Şampiyonu oldum ama hala eksiklerim olduğu için Kübra’nın sahip olmasını istediğim performansı sergileyemedim. Onun için çalışıyorum şu an. Dünya Şampiyonası'nda yapabildiğimin en iyisini yaptım. Ama daha iyisini, daha farklı şeyleri yapabileceğimi biliyorum. Hedefimde istediğim Kübra olmak var."
2017 yılında Kübra takım arkadaşı Emirhan ile birlikte Dünya Şampiyonu oldu. Kendi şampiyonluğunun virüs gibi yayıldığını ama aslında tek başına değil birlikte şampiyon olduklarını sık sık söylüyor: "Onu asla yarı yolda bırakmam. O dönemler bu başarıdan dolayı beni bir yere çağırdıklarında 'Emirhan da gelmek zorunda' diyordum. Ödül veriliyorsa da 'Sadece bana değil ona da vermeniz gerekiyor' diyordum. Tabi ki Yılın Kadın Sporcusu gibi bir ödülde tek alırım. Ama onun dışında başka bir ödül varsa Emirhan’ı kesinlikle işin içine koyarım."
Dünya Şampiyonu olup ismi duyulduktan sona herkes Kübra’ya insanların yazdığı olumsuz yorumlarını okuyup 'İyi misin' diye soruyormuş. Kübra, Peru’da internet çekmediği için 1 gün boyunca haberlerden uzak kalmış. Bir anda Dünya Şampiyonu olduğu haberinin yayıldığını görmüş: "İnsanlar ikiye bölünmüş gibiydi. Bir kısmı beni tebrik ederken diğer kısmı 'Sen nasıl kapalısın? Kapalısın ama nasıl tekme atıyorsun? Hale bak İslamı yerle bir ettin' gibi yorumlar yapıyordu. Oysa ki ben orda Türk kadınının her şeyi yapabileceğini göstermiş oldum. Çok fazla bu tarz yorum yazıldı ama ben bir noktadan sonra bunlara çok takılmamayı öğrendim."
2017 Avrupa Şampiyonası’nı en güzel başarısızlığı olarak gören Kübra bu sayede kendisine yeni bir stil kattığını ve bunun performansına olumlu etkilerinin olduğunu düşünüyor. "Avrupa Şampiyonası’nda birine yenildim. Yenildikten sonra eksiklerimi buldum ve ona göre çalıştım. Onun kuvveti bana göre daha iyiydi. Onu farklı bir şekilde yenmem gerekiyordu. İkimiz de kuvvetli olursak çok bir şey değişmeyecekti. O yüzden kuvveti değiştirmek yerine ben süratımı arttırdım. Daha hızlı ve daha farklı bir yol çizmeye çalıştım ve onu diğer yarışta yendim. Bu özelliğim bana bir kimlik kattı ve beni bütün yarışmalarda farklılaştırmış oldu."
Kübra’nın Avrupa Şampiyonası’nda kaybetmesinin en önemli sebeplerinden diğeri de dengesini kaybetmiş olmasıymış. Uzun süre masaların üstünde, kayalarda denge çalışmaları yapmış ve kendisini geliştirmiş.
Kübra’nın taekwondoya olan bakış açışını değiştiren, pes etmeden çalışmayı öğreten olay henüz free style poomsae’yi hiç bilmeden 15 gün içinde çalışıp yarışma sonunda Dünya Taekwondo Federasyonu’nda kapak fotoğrafı olarak uçan tekmesinin çıkması olmuş: "17 yaşındayken milli takıma tanınmış poomsae’den girmiştim. Fakat bana dediler ki sen tanınmış poomsae’de değil freestyle poomsae’de yarışıcaksın. Daha freestyle poomsae Türkiye’ye gelmemişti. Henüz uçan tekme bilmiyordum. 'Taklaları, hava dönüşlerini hayatta yapamam' demiştim hocaya. Uçan tekmeyi bilmeden benden uçan tekme atmamı istiyordu hocamız. Devamlı kötü olduğumu, beceriksiz olduğumu söylüyordu. Pes etmedim. Gece odada ve lobide geç saatlerde kendi kendime uçan tekme çalıştım. Ayaklarım altı mosmor olmuştu o dönem. Sonunda da değdi ve en iyi uçan tekme atan kız olarak Dünya Taekwondo Federasyonu’nda kapak fotoğrafı oldum."
Bugün bir daha geri dönmeyecek. Bugün ne kadar yapabiliyorsan yap, zaten gerisi kendiliğinden gelecektir.
"Uçamıyorsan, koş; koşamıyorsan, yürü. Eğer yürüyemiyorsan, sürün ama hareket etmeye devam et" sözünü hep tekrarlıyor. Aynı zamanda kendisine "Bugün değilse ne zaman?" sorusunu da sık sık soruyor. Cevabı ise her seferinde "Bugün bir daha geri dönmeyecek. Bugün ne kadar yapabiliyorsan yap, zaten gerisi kendiliğinden gelecektir."
17 yaşındayken kulübe antrenör Özlem Esin Hakikatlı'nın gelmesiyle birlikte ilk kez o gün doğru bir antrenman yaptığını hissetmiş: "O güne kadar ne yapıyorum diye sorgulamıştım kendimi. Hoca ilk kez antrenman yaptığımız gün hedefimi sormuştu. 'İstanbul Şampiyonu olmak' demiştim, gülmüştü. Hedefimi bu kadar küçük tutmamam gerektiğini, günün birinde Dünya Şampiyonu olabileceğimi söylemişti. Ben inanamamıştım tabii. O gün ilk kez biri bana hedeflerle ilgili konuştu. Gidip dünya şampiyonlarını araştırdım, izledim. Bir deftere eksikliklerimi, artılarımı yazdım. Evde yapmak için kendime antrenman programı oluşturdum. Evde avize kırdığım için apartmanda antrenmanlar yapmaya başladım. Ara hedefler koydum kendime. Gerçekten o zaman hissetmiştim adım adım ilerlemeye başladığımı.
Kübra için başarının formülleri arasında hedef belirlemek, olumsuz etkileyecek yorumları duymamak yani gerektiğinde sağır olmak, çok çalışıp çok tekrar etmek, mütevazı olmak, işini sevmek ve takım ruhunu yaşatmak bulunuyor.
Kübra kendini en çok uçan tekme atarken özgüvenli ve güçlü hissediyor: "Uçan tekme attığımda çok sıçrıyor gibi görünüyorum. Sahayı iyi doldurduğumu hissediyorum."
"Yarışmaya başladığım an bütün heyecanım ellerimde oluyor. Yumruklarım sıkılı duruyor. Daha sonra hareketleri yapmaya başladıkça heyecanım vücuduma yayılıyor."
Kendisini mental açıdan objektif bir şekilde değerlendiren Kübra hem güçlü hem güçsüz yönlerinin olduğunu farkında. Bir çok insan kendisinin performansını olumlu olarak görse de o kendisini genelde yeterli hissetmiyor: "Bu çok kötü bir şey aslında. Beni aşağı çekiyor. Mental olarak eksikliklerim var. Antrenmanda bir hareketi çıkartacağımız zaman ilk ben çıkarıyorum. Ama sonrasında da herkes yaparken ben yapamıyorum, çünkü içimde hep bir korku oluyor bir daha yapabilecek miyim acaba bu hareketi diye."
Kübra’nın kendisinde değiştirmek istediği özelliklerin başında affetmek geliyor: "Bana insanlar kötülük yapsa da ben onlara karşı bir ağırlık koyamıyorum. Sınır koymakta zorlanıyorum. Hemen yumuşayabilirim ve aslında bu bana zarar veriyor.’
"Şampiyon olamadığı için pes eden bir çok sporcu var. Halbuki önemli olan sevdiğimiz işi yapmak. Bana taekwondonun her kısmı zevk veriyor. O süreç de güzel, antrenmanlar da güzel. Başarı eğer o süreci verimli geçirirsen elbet geliyor. Sadece ne zaman geleceği belli olmuyor. O yüzden ben durmadan çalışmaya devam ediyorum.’