Bir İdealistin Not Defterinden
O akşam bir tuhaf olmuştum. Eve bırakalım tekliflerine, “hayır” demiştim. Yürüyeceğim. Hayatta en sevdiğim şeylerden biri yürümek. Düşüne düşüne, bazen geçtiğim yerlerin farkında bile olmadan saatlerce yürümek. Hele yanımda dilimden anlayan biri varsa, kilometrelerce yürümek. Bir gün damarıma basan biri sayesinde on üç kilometre hem de karanlıkta yürümüştüm. Döne döne şehir stadını turlayarak. (Şimdi onlar hatırladıkça gülüyorlar.)
Akşam dâvetli olduğum bir dost meclisi saat 2’de sona erdiğinde, benim aklımda ilk defa duyduğum bir hadis kalmış ve beni allak bullak etmişti. Küçük yerlerin en sevmediğim yönü, lâzım olanı ve elzem olanı isteyince bulamamak. Kafama takılan mevzuyu ve mevzuları istişare ile ya da erbabı ile kolayca hâlletmek varken; yıllardır her mevzuyu günler hatta bazen aylar süren, hummalı tecessüs ve tefekkür ile kitaplardan öz damıtmak sûretiyle bulmak… Belki “daha sağlam olur” diyenler olabilir, ama gel de bana sor? Kaç gece sabahlara kadar kıvranıldı? Kaç yüze, benim derdim başka senin ki bambaşka cinsinden bakıldı.
[vc_cta h2=”Yazının devamı Ayarsız dergisinde” style=”3d” add_button=”right” btn_title=”Abonelik Formu” btn_style=”3d” btn_shape=”square” btn_color=”danger” btn_link=”url:http%3A%2F%2Fayarsiz.net%2Fabonelik-formu%2F|||”]Ayarsız dergisini kitapçılardan edinebilir veya Abonelik formunu doldurarak adresinize getirtebilirsiniz.[/vc_cta]