Zirvelerin İnsanları “Dağcılar”…
Zirvelerin İnsanları “Dağcılar”…
“Dağa ve Çevreye Saygısı Olmayan Sporcu Olamaz”
Dağcılık, Outdoor sporlardan şüphesiz ki en çok tercih edileni.. Belirli kalıpların dışına çıkarak, doğada, özgür bir şekilde spor yapmak isteyen bireylerin öncelikli tercihi genellikle dağcılık oluyor. Bu sporda hem adrenalin duygusunu yaşayıp hem de sağlığınız açısından yararlı bir etkinlik yapmış oluyorsunuz.
Eğer Dağcılık ile ilgili ayrıntılar dikkatinizi çekiyor ve siz de Dağcılık sporuna başlamak istiyorsanız, konunun uzmanı olan kişilerce verilen eğitimlere katılabilir, eğitiminizi tamamladıktan sonra siz de Dağcılar arasında yer bulabilirsiniz!
Her sporda olduğu gibi, bu sporu yaparken de dikkat edilmesi gereken bazı önemli kurallar vardır. Bu kurallar ve dağcılık ile ilgili tüm merak edilenleri Çankırı Dağcılık Spor Kulübü Yönetim Kurulu Başkanı Nuri Erkenci Anadolu’ya Tercüman Gazetesi’ne anlattı.
5 yıldır Dağcılık Spor Kulübü Başkanlığı görevini üstlenen ve birçok yerde tırmanışlar gerçekleştiren Nuri Erkenci Dağcılık Sporuna başlamak isteyenler için şu önerilerde bulundu.
-Dağcılık sporu zor, meşakkatli bir spordur. Bu sporu yapmak isteyen sporcuların öncelikli olarak inançlı olmaları gerekiyor. Dağcılık etiğini öğrenmesi, yaşaması gerekiyor. Bizde çevre saygısı olmayan, dağa ve dağcıya saygısı olmayan sporcu olamaz. Dağcılık denince aklımıza ilk gelen alpinizm yani yürüyerek dağcılık malzemelerini kullanarak (ipler, sikkeler, çekiçler), kaya tırmanışları, buzul tırmanışları yaparak dağa çıkmak. Alpinizm dağcılığın bir branşı, bunun dışında hiking, trekking, ferrata, kanyoning, spor tırmanış başlıkları altında toparlayabiliriz.
-Peki, bahsettiğiniz dağcılık branşlarının açılımını yapacak olursak, okuyucularımızın da bilgilenmesi açısından tırmanışları nasıl yapıyorsunuz?
-Hiking’de günübirlik yürüyüştür. Belirlenmiş bir parkuru, yürüyüş malzemelerini kullanarak tamamlamayı hedefliyorsunuz. Trekking ise bir günden fazla kamplı gidiyorsunuz. Doğa yürüyüşü ve zirve yapıyorsunuz. Spor tırmanış, bir ya da daha çok ip boyu tırmanışı içeren zorluk derecesi, rota uzunluğu ve emniyet noktası sayısı bilinen kaya tırmanışı çeşididir. Ferrata da kayaya sabitlenmiş merdiven ve sabit hatlar kullanılarak tırmanmaktır. Kanyoning de adından da anlaşılacağı üzere dağcılık tekniklerini kullanarak kanyonları geçmektir.
7 yaşından başlıyor 70 yaşına kadar sporcuları kabul ediyoruz. örnekleri de var şuanda, kulübümüzde spor yapan lisanslı sporcular içerisinde, insanların ilgilerine göre branşlara ayrılabilirler.
-Yaş oranına da değinmişken, şuan da kulübünüzde yaş ortalaması nasıl? Sporcu sayınız ne durumdadır?
-Şuan lisanslı sporcularımız içerisinde en küçüğümüz 21 yaşında, tabi ki spora başladıklarında daha küçüklerdi 16-17 yaşlarındaydı. En büyüğü de 67 yaşında sporcularımız var. Sporcu sayımız az ama sporcularımız tesadüfen değil. Bilerek ve seçilerek bir araya gelmiş, bu zorluğu kaldırabilecek, kamp kurabilecek, paylaşımcı karakterde olan insanlardır.
-Çankırı açısından değerlendirecek olursak, dağcılık dediğimiz zaman insanlar tedirgin bakabiliyor. Bu spora Çankırı gençlerini de yönlendirmek açısından bir faaliyetiniz, çalışmalarınız var mı ya da olacak mı?
- Çalışmalarımız var. Spor denilince akla ilk gelen gençlerin iştirak etmesi gerekir. Çankırı fen lisesi ile yaptığımız çalışmalar oldu. Okuyan gençlerle bu sporu tanıtmak adına onlarla yürüdük. Bu bir okul idaresinin işi, çok fazla organize olarak yapılması gereken bir iştir. Bizim kulüp olarak gençlere yönelik olmak, bu konuda çok da niyetimiz var. Fakat bir taraf daha olmalı bu işe gönül veren insanların destek ve katkısı olmalı, idareci arkadaşlarımız bu işlere ağırlık vermezse maalesef bizim çabamız isteğimiz sonuca ulaştırmıyor. Kulüp olarak çalışmalarımız oluyor, görüşmelerimizde var milli eğitimle de ama bir türlü sonuca ulaşamıyoruz. İdareci arkadaşlar bu konuya ilgi duysa da ilk başta bir kıyafete takılmak zorunda. Çünkü kişisel bir dağcılık kıyafetiniz olması gerekiyor. Kat kat giyilebilen suyu tutmayan özellikte giysiye ihtiyaç var. Bunlar kişisel bir malzeme, onu tedarik ettikleri sürece onun dışında kulübümüzde her türlü malzeme desteğinde bulunuyoruz.
-Dağcılık keyifli olduğu kadar tehlike arz edende bir spor bu hususta tırmanışlar gerçekleştirirken dikkat edilmesi ve önlem alınması gerekenler nelerdir?
Öncelikle bir aile hekiminden ‘dağcılık sporunu yapmasında bir sakınca yoktur’ raporunu alması gerekiyor. Sporcu olacak insan düz yol yürüyüşleri, koşular ve bölgede ki yükseltilerde tırmanışlar yapması lazım. Eğer bir insan hayatında hiçbir yükseltiye çıkmadıysa bu sporu yapmakta çokta ısrarcı olmamalıdır. Kendisini mental ve fiziki olarak hazırlamalı ki dağcılık sporcusu olabilsin, bir sıkıntı yaşamasın. Diğer zorlukları, tabi ki doğa şartlarıyla burada uğraşıyorsunuz. Mesela Ilgaz Dağı 2546 m buranın bir zorluğu var, buraya çıktıktan sonra insanlar 3000’lik dağları isteyebilir. Böylelikle daha da fazlasını isteyebilirler. Çok teknik dağlar var, bilgi, beceri ve eğitim gerektiren dağlarımız var. Aladağlar, Büyük Demirkazık, Küçük Demirkazık, Kaçkarlar daha fazla eğitim alarak gitmesi gereken dağlardır. Dağın zorluğu, sporcunun bilinci hepsi bir araya geldiği zaman şartlar kendiliğinden oluşuyor. Tehlikeli ama bizde kaza sayısı çok azdır.
-Gittiğiniz yerlerden bir sürü anılarla illaki dönüyorsunuzdur. Bunlardan bizlere ve okuyucularımıza unutamadığınız en ilgi çekici anılarınızı paylaşabilir misiniz?
-Her faaliyet başlı başına bir öykü, biz bunları kendi aramızdaki sohbetlerimizde anlatırız. Mesela Süphan Dağı’nda çok ilginç bir şey yaşadım. Uluslararası bir tırmanıştı. Gayet güzel başladı, tabi bir de biz orada yabancıyız, tanıdığımız kimse yok. 3000- 3200 m yükseldiğimizde, arkadaşlarla mesafem açıldı, tek başıma tırmanıyorum. Güneşte doğmaya başladı. Yoruluyorsunuz, bir gariplik olmaya başladı. Anlatılması zor duygular içerisinde tırmanırken, önümden kocaman bir şey kalktı. O kadar korktum ki, nerdeyse yuvarlanacaktım aşağı doğru…
Alaca karanlıktasınız bir de sanki önümden bir deve uçtu gibi geldi. Ona ur kekliği diyorlarmış sonradan öğrendim. Kocaman, ayağımın altından müthiş bir sesle bir şeyin kalktığını görmek tarifi zor bir korku yaşattı. Her dağın her faaliyetin olağanüstü hikayeleri var. Bu hikayelerinde bazıları anlatılmaz. İnsanların akıl sağlığından şüphe edilir. Basınç farkından dolayı akut dağ hastalıkları ortaya çıkar. Aniden oluşur. 2500 metrelerde insanlar halüsinasyon görebilirler. Örnekleri var, mesela Aladağlarda 5 sporcu arkadaşımız zirvede mahsur kaldılar. Onları gece sporcu hocamız kurtardı. Çocuklar, 3758 metrede çobanın sürüsü ile geçtiğini, çobanın onlarla konuştuğunu fakat kendilerine yardım etmediğini söylemişler. Yani böyle durumlar olabiliyor. Yalan söylemek değil olay, biri değil, birden fazlası aynı şeyi gördüğünü dile getirdi. Bu bir rüya gibi, bunlar olur, ilginçtir.
-Dağcılık sporu ile ilgili son olarak neler söylemek istersiniz gençlere tavsiyeleriniz var mı?
- İlk kadın dağcımız 1937’de Erciyes’e çıkmıştır, geçmişten gelen bir spordur, fakat bu kültür bize daha yeni yeni geliyor. Dağcı olacak insan dağcılık etiğine uyması gerekiyor. Her sporcunun çevresine saygısı olması gerekir. Götürdüğünüz hiçbir çöpü dağda bırakamazsınız. Dağcı çevreci ve ahlaklı olmak zorundadır. Dağa ve doğaya saygısı olacaktır. Kimi sporcularımız dağa çıkmadan namaz kılarlar. Sporcularımız öncelikle tırmanış yapmadan dağı selamlar, bu bir saygı gösterisidir. Bir sporcu bunların hepsine sahip olmalıdır.
Çankırı Dağcılık Spor Kulübü Yönetim Kurulu Başkanı Nuri Erkenci, son olarak sözlerinde Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı’nın olağanüstü durumlarda personel sayısının yetersiz olduğunu belirterek, “Görevli kuruluşların yanı sıra gönüllü kuruluşlarında önemli bir yeri var. Bütün olağanüstü hallerde Sivil Toplum Kuruluşları, seferber olmalıdır. Dağcılık Spor Kulübü olarak bizimde arama-kurtarma kısmımız var. Gönüllülük esası içerisinde dağcılık kurtarma boyutunda gönüllü bir kuruluş olduğumuzun da bilinmesini istiyorum” dedi.
HABER:ŞEYMA DURSUN