Geçen haftaki “korona dershanesi” yazımıza bir okuyucumuz; “Online dersler yasaklar varken zarureten kabul edilebilir. Fakat yasaklar kalkmış olmasına rağmen çoğu yerde yüzyüze dersler maalesef başlamadı” diyor.
Okuyucumuz devamında; bunun sonu nasıl olsa online da oluyormuş deyip Allah muhafaza, hekimleri müstebid bir hâkim gibi görüp dersleri iptal etmeye kadar gidebilir. Bu ise gazab-ı İlâhî’yi celbeder. Aman kendimize gelelim. Online derslerde olsun, ama yüz yüze derslerimizi aksatmamak kaydıyla” diye endişesini dile getiriyordu.
Pandeminin tavan yaptığı Mart ayında Kâbe ile beraber kapalı alanlara yasak gelince camiler, medreseler tekkeler bir bir kapandı.
Her şeye alışırdı da ibadet mahallerin kapanmasına alışamazdı mü’minler, çok ağır geldi. Özellikle camileri mekân tutmuş yaşlılarımız, resmen bunalıma girdiler. Hattâ ilk günlerinde cami önünde ağlayan insanlar görüldü. Bu durum ömrü medresede geçmiş Nur Talebeleri için daha da vâhimdi. Kimisi dershanelerin açık olmasını en azından farz-ı kifaye nevinden bir kaç kişi ile temsil edilmesini isterken, diğer bir kısmı da medreseye gitmek istemesine rağmen, hadîslerde ki; “Bir yerde vebâ olduğunu işittiğinizde oraya girmeyiniz. Bir yerde vebâ ortaya çıkar, siz de orada bulunursanız, hastalıktan kaçarak oradan dışarı çıkmayınız”1 ikazları ve herhangi bir vakıada camiaya söz gelmesin cemaatimiz vebal altında kalmasın gerekçeleri öne sürülerek derslere gidilmemesi kararları çıkmıştı. (Fakat kısmen ve bir kaç kişi bulunmak kaydıyla gidenler de...)
Bu zaman zarfında her zorlukta vazifesini ihmâl etmeyen Nurcular evde aile ferdleriyle cemaat halinde namaz kılmayı daha sıklaştırmış ev halkı ile dersleri fazlalaştırmıştı.
Bu arada geçen hafta da belirttiğimiz gibi online dersler hayata geçmiş, günlük neredeyse onlarca ders farklı kanallarda icra edilmişti. Öyle ki hemen her dersi kaçırmayan bazı Nurcular bir kaç ay içinde belki de Külliyatı yarılamışlardı.
Bazen bir kanalı takip edenler diğer kanalları da videodan izliyerek dersleri kaçırmamış oluyorlardı.
ONLİNE DERSLER BİRLEŞTİRDİ
Hesapta olmayan bu yeni ders sistemi beraberinde başka güzellikleri de getirdi. Özellikle Avrupa’da her şehirde ya da kasabada dershane bulmak çok zor, ancak büyük şehirlerde...
Bu sebeple Avrupa’nın ücra bir köşesinde (ki en yakın dershane 500 km uzaklıkta) Türkiye’den vazifeli gelen bir okuyucumuz bizi arayarak bu online derslerden duyduğu memnuniyeti dile getiriyordu. Zaten farklı mahallere dağılan, istese de derslere iştirak edemeyen çok sayıda Nur Talebesi varken, bu online dersler imdada yetişmişti. Bu bakımdan fıtrî gelişen, evvelâ medrese müdavimlerini bir araya getirme niyetiyle küçük gruplar halinde başlayan bu dersler, giderek dünya çapında 700-800 kişilik büyük konferans salonlarına dönüştü neredeyse. Filanca dersi de dinleyeyim derken daha çok istifade edilmeye başlandı ki, artık TV kanalları kalitesinde yayınlar yeni bir düzeni de beraberinde getirdi.
Hastalık sürecinde açılan bu videokonferans dersleri elbette hazırlıksız başlanıldığından keşmekeşlikten ve onlarca kanalda bir anda ders yapılması hangi dersi dinleyeyim tercihi, sıkıntı yaşattığından bir kalitede ve daha derli toplu yapılması için bir düzene girmesi şart, ancak şahane hürriyet gözetilerek.
Bütün bu güzel gelişmelere rağmen endişelerde yok değil. Deniliyor ki ya bu yeni hal, ru be ru görüşmeleri, müfritane irtibatı netice veren dershaneye gitmeye mâni olur mu?
Haziran başından itibaren bütün dünyada yasaklar gevşerken Türkiye’de cami ve Cum’a namazlarına izin verilmesiyle dershaneler de açılmaya başlandı.
Ancak yeni hâle alışmak belki zaman alsa da yavaş yavaş çekinceler azalacak, dershanelerimiz yine eski canlılığına kavuşacaktır inşaallah.
Bediüzzaman’ın hayali ve gâyesi olan Medresettü’z-Zehra projesi, dünyanın her tarafına dağılmış ve medreselerle hayat bulmuş, kimse onsuz bir hizmeti düşünemez / düşünmemeli.
Çay koy keçeli ders başlıyor.
DİPNOT:
1. Buhârî, Tıb 30; Müslim, Selâm.