|Genç Sorusu DİLEK AKYÜREK


Tan Sağtürk
.
.
izlemek için tıklayın.
.
.
Genç Sorusu DİLEK AKYÜREK
Tan Sağtürk (TS)
Bülent Şenver (BŞ)
Deşifresi
BŞ: Tam bu sözün üzerine galiba baleye merak duyan bir gencimiz var ki, meslekle ilgili size bir soru sormak istemiş.
Bale yapmakla ilgili ve bu sanatı daha iyi nasıl yapabiliriz diye o soruyu da Dilek Akyürek soracak.
Bilmiyorum Dilek Balerin olacak mı ama?
DİLEK AKYÜREK: Dilek Akyürek İşletme 2. sınıf öğrencisiyim.
Benim sorum söyle balerin yada balet olmak isteyen bir genç başarılı olabilmek için sizin yanınıza gelirse ona başarının ipuçlarını vermek istediğinizde hap gibi yutabaileceği, yada kulağına küpe olabileceği ne gibi öğütler veririsiniz?
TS: Zor bi rsoru.
Sorumluluk veriyorsunuz bana.
İlk önce ben şunu söylüyorum gerçekten güzel ve zor sorular bunlar.
Biliyorsunuz ufak ufak çocuklarda geliyor .
Onların zekalarınını verdikleri cevaplar değil sordukları sorulardan buluyoruz daha çok.
Teşekkür ediyorum o yüzden.
İlk bize gelen insanlara, çocuklara ve velilere şunu şöylüyoruz.
Haftanın, bale okullarında haftanın iki saatinde ders verebiliyoruz. Çünkü bunlar kurs niteliğinde olabiliyor. Yoksa konservatuvar yapmamız gerekiyor.
Biliyorsunuz konservatuvarda Türkiye'de bale konusunda henüz oluşmuş değil.
Haftanın iki saatiyle biz çocuklarınızı balerin yapamayız diyoruz.
Şimdi anne alıyor geliyor çocuğunu balerin yapamam diyorsun ona.
İlk önce şunu bilmek lazım. Ne dediğimizi çok iyi bilen insanlar olmalıyız.
Ne dediğimizi aktarabilen insanlarda olmalıyız. Ve en önemlisi samimi olmalıyız.
Benim şu anki cümlelerim beş yıl sonra benim karşıma kötü bir şekilde de dönebilir.
Samimi olmazsam eğer. Buradan öğüt derken elbetteki çocuk çok yetenekli ise eğer.
Büyük bir ihtimalle çocuk yapmasın baleyi zaten .
Benim mesleğimde ilerde bunu taşıyabilecek bir insan yapabilsin .
Ben çok değer veriyorum.
35 yaşına gelmiş bir insan olarak çok özelime girer evlenmedim bu güne kadar.
Böyle bir yapı oluşamadı bir türlü. Ben güle güle diyorum doğuya gidiyorum.
Dans ediyoruz ve sürekli ağlarcasına kendi mesleğimizin verimi, güzelliği ile ilgili konuşmayı seçen insanlar olduk biz.
Dolayısıyla bizim gibi olabilsinler en az. O zaman gelen insana sen bunu yapmadır ilk öğüdüm.
Sen bu işe girme. Bulaşma. Ama o derseki ben bunu yapamazsam ölürüm , o zaman bizim yanımızda olacak işte.
Belki çok ağır konuşmalar bunlar ama genel reel günlük hayattada aynısını uygulayabiliyoruz ve emin olun çok free değil.
BŞ: İş olsun, hobi olsun diye değilde diyorsunuz.
Gönül verebiliyorsa bu iş için ölürüm diyebiliyorsa, sizin meslekte ilerleyebilir yoksa sadece bilgi sahibi olur.
Değil mi? Onu hobi gibi belki birazcık yapabilir. Ama meslek olarak seçemeyebilir. Eğer uğrunda ölemeyecekse.
TS: Hocam şunu söylemek lazım.
Ayağı yere basan veliler gerekiyor bana.
Bu sadece bana değil tabiki benim temsil ettiğim sanatçı arkadaşlarım içinde.
Sanat ortamları içinde beş tane devlet balemiz var.
Bir sürü, bir çok kadromuz var. İnsanların çoğu deli gibi çalışıyor. Ve bunlar sanatçı olarak uçmak.
Saçlarını dağıtmak zorundalar.
Ama ayakları yere basarak.
Bu çocuklarıda bizim yetiştirmemiz gerekiyor şimdi.
Devlet konservatuarları bu işe yarıyor. İyiki de varlar.
Çok saygı duyduğumuz insanlarla beraber her şey kötü değil çok iyimser şeylerde elbetteki oluyor.
İyi ki çağırdınız beni hocam.
Bunlar , çok sık ve kolayca konuşabileceğimiz ortamlar oluşmuyor.
Sadece konferanslarda konuşabiliyoruz.
Televizyon programları belirli bir hızın temsilcisi oluyor.
.
.
.

