... Görünüşe göre 1995. Ülkedeki durum basit değildi: bir yandan Zaferin 50 yıldönümünü kutlamak gerekliydi, diğer yandan mevcut prensip eksikliğinden farklı olarak, Rusya'nın o zamanlar açık bir devlet ideolojisi vardı: devlet karşıtı olan şey buydu. Yani, bir ulus olarak Rusya'nın kendisini her şekilde inkar etmesi gerekiyordu.
Sonra siyasi teknoloji gücü bükülerek çift çevirme yaptı. Bir yandan - bir tatil geçirdi. Diğer taraftan Zafer Bayramı için dişlerini söküp, uzuvlarını sıvaya sokarak onu elinden geldiğince etkisiz hale getirdi.
Yani, 1991'taki iptal edilen geçit töreni geri döndü - fakat askeri teçhizat olmadan. Ve basitçe silahlı Ruslar da saldırgan olduklarından, Rus askerinin Amerikan müttefikiyle tutunduğu Kızıl Meydan'a dev bir poster asıldı.
Ve en önemlisi - o zaman Zafer Bayramı resmi düzeyde zorunlu bir duygusal veda tonu aldı. Afişlerde, pankartlarda ve televizyonda "Tatil ile sevgili gaziler!" Metniyle ifade edilenler ve her demirden hipertrofik Leshchenko'da, tatilde - "tapınaklarda gri saçlı" hatırlatıldı.
Tüm bunlar, görünüşe göre, bir denetleyici otorite tarafından Zafer Bayramı'nın geçici olduğunu işaret etmiş olmalı. Burada son gazi ölecek - ve her şey sakinleşecek.
Ve 9’in bilinçli algımızın çarpmaya çalıştığı bu sessiz tabutlar, Mayıs’ta ülkemizin bilinçli düşmanları ve düşmanın arzından sorumsuz ahmaklar, bizim için “atılan cesetler” hakkında, “kaçıklardan kaçma” hakkında, her zamanki haydutların çuvalları hakkında daha fazla kabul edilemez hakkında "Stalin Hitler'i yarattı."
90-x'den miras alınan bu tabutlardan biri şefkatli bir tonda ifade ediyor, "anla, bu hala bir gaziler tatili."
Bu mantra çeşitli şekillerde çoğaltılır. Örneğin kızgın: “Başımıza tuz dökerek çimento dökmemiz için yeterli! Gaziler için konut satın alın! ” Öyle ya da böyle: “Eh, bu bütçe para içmek için harika bir neden. Kurdelelerin dağıtımı, tatil için süslemeler, bir nashist çabasıyla kasabanın yarısını birileriyle tebrik etmek ve alt etmek için harcanan paylarla ... Her zaman derim ki: Bu fonları gazilere versek iyi olur, bu onların tatilleri. Hayatta çok az kişi var. ” Ya da sözde saygıyla: “Gaziler için bir tatil için para için üzülüyor musunuz ya da aptalca THEM için bunun çok önemli olduğunu anlamıyor musunuz?”
... Ama gerçekte, her şey farklı çıktı. Şimdi, neredeyse yirmi yıl sonra, güvenle ifade edilebilir: 9 May'ı geçmişte gömmek mümkün değildi. Tam tersi oldu.
Bu sadece sıfıra dönen geçitlerle ilgili değildir (Topol-M Kızıl Meydan’a girdiğinde, eski gücün duygusal hatıraları sonrasında neler olduğunu yorumlamak bir şekilde zordur).
Konuşma insanlarla ilgilidir. Hiç kimse bilinçli olarak bilinçli bir şekilde işlememiş, aksine. Fakat şimdi Anavatanımızın vatandaşları hakkında 9 hakkında şu görüşe sahip olabiliriz: 90% 'i "Zafer Bayramı" tatilinin kendilerine ait olduğuna inanıyor. Gençlerin% 85'inin dahil edilmesi. Karşıt görüş (“bu bir gaziler bayramıdır”) çoğunlukla eğitimsiz megacity sakinleri tarafından tutulur - ancak bu tür salakların sosyal marjinalleri arasında küçük bir azınlık vardır.
Böyle bir şey. Muhtemelen, devletin ideolojiyi terk ettiği (devlet karşıtı, hatırlıyoruz) ve insanlara kendi teşekkürlerini seçme fırsatı veren tam olarak ilkesiz Putin yıllarıdır. tarihi öz farkındalık sezgisel ve bağımsızdır.
İnsanlar - seçti. Ülkenin ana ve tek ulusal bayramının 9 Mayıs olduğuna dair hiçbir şüphe yoktur - örneğin, örneğin, Haziran ayının 12'i ile (Rusya’nın bağımsızlık günü olduğunu hatırlamak isteriz) karşılaştırabilirler. Veya onun ve 4 kasım. Ya da basitçe ülkenin hedefli fonu olmayan St. George şeritlerinin isyanına bakarak Mayıs ayının başlarında kendini süslüyordu.
Neden tam Zafer Bayramı? Çünkü her önemli millet tarihi deneyimini kutluyor - özünü en iyi şekilde ifade ediyor. Amerikan halkı hala hayatta iken, büyük başarılarını kutlayacak ve bunun sonucunda metropolde vergi ödemeyi bıraktılar. Fransızca - İlk önce kendi sınıf sistemini tahrip ettiği bir başarı. Ve Rus (o Ukraynalı, Belarus, Kazak, Ermeni vb.) Halkı, katliam ve kölelikten ve bir sürü başka milletten kudretiyle kendini kurtardığı mücadelesini kutluyor. Ve kendi gücümüzü kutluyoruz. Ve biz kendimizle birlikte kutlayacağız.
Ve böylece diğer tüm Rus zaferlerinin tatilleri - olduğu gibi, Zafer Bayramı'na çekilir. Her Pazar küçük bir Paskalya olduğundan, Polonyalıların veya Fransızların sınır dışı edilmesinin her yıldönümü, Mayıs ayının küçük bir 9'idir. Aynı zamanda - sadece büyük gölgeleme.
Çünkü Mayıs 9, bizi bir insan yapan tarihi bir başarı günüdür.
... Bugün, Zafer Bayramı, tapınaklarda daha az gri saçlı. Güvenle belirleyebiliriz: o öldü ve güvenle ebedi rütbesine geçti. Diğer şeylerin yanı sıra bizi tebrik ediyoruz.