|cumartesi postu|
Doktora eğitiminin kolay olacağını düşünmemiştim. Ama bu kadar da yorucu olacağını da planlamamıştım. En azından çalıştığım üniversitede doktora yapıyorum. Ofisten çıkıp iki adımda derse gitmek gerçekten çok iyi. Eğer araya bir otobüs girseydi. Ne yapabilirdim bilemiyorum.
Şu anda şu şarkıyı dinliyorum: Göksel - Denize Bıraksam (Official Video)
Bugün hava çok güzel. Günlük güneşlik. Tam sokağa çıkıp semt semt gezmelik. Fakat bu havalarda gezemeyen ben yazı bekliyorum. Yaz aylarında da bir şeylerin telaşı ve koşturmacası olacak. Yine boş boş gezemeyeceğim.
Nerede tüm arkadaşlarım ile koptum. Ama dostluklarımız baki olduğu için yaşadığım sürecin farkındalar. Aradan 5 yıl geçse bile ben geldim demem yeterli onlara. Ama hayat geçiyor. En mümkün ihtimal ile 30 yaşına kadar her hafta sonu ders çalışacağım.
Bu tatlı koşturmacadan bazen çok yoruluyor olsamda daha da fazlasını istiyorum. Kendi sınırlarımın sonunu görebilmem için bu çok önemli diye düşünüyorum.
Google+ kapanıyor
Ocak ayında duyduğum bir gelişme idi. Oldukça şaşırmıştım. Çünkü çokça üyesi vardı. Ee tabi nerede ise çöp haline gelmişti. Burada paylaştığımız içeriklerden gelen trafik çok az oluyor ve etkileşimde azdı. Ne diyelim hayırlısı olsun.
Tabi bu kapanma durumu bir çok bloggerı olumsuz etkileyecektir. Çünkü bloggerların google+ ile güçlü bir bağlantısı olan sistemleri bulunuyor. Tahmin ediyorum ki bir çok blog sitesi bu kapanma durumundan dolayı çokça sorun yaşayacaktır.
Şu anda şunu içiyorum: Sütlü kahve
Blog yazmanın çokça faydası oluyor. Ve bir o kadar zararları da oluyor. Planlı yazabilmeyi sağlarken anlatım bozuklukları yapmamın mümkün olması cümlelerimin bozulmasını sağlıyor. O yüzden doğrudan blog içeriği üretmek biraz tehlikeli benim için. Hala çatır çatır anlatım bozuklukları yapıyorum.
Bitti.