Kim bilir hangi kavramların ardına saklanır ‘tanımak’ı tanımlamak.. En az tanımak eyleminin hakkını teslim etmek kadar zordur hepsini bütünlemek çünkü nice duyguları türeten kimilerini öldüren geniş kapsamlı bir olgudur tanımak.
Karanlık bir yol gibidir bazı insanlar.
Uzaktan ürkütücü,caydırıcı, korkudan içinden geçmekten vazgeçip,sonunda seni bekleyenden uzak; uzaktan gereksiz,gereksizden kaçak,kaçmaktan ciddi,kaçınmaktan ibaret! Çoğu insanın bütünlüğünü kendisi oluşturur.
Az olmakla beraber bir kısımsa bütünlüğünü başkalarının bütünlüğüyle bütünleştirir. Karanlık yolları aydınlığa taşıyan kısımlara ancak böyleleri çıkarlar. İnsanları tanımak onları anlamaktan geçtiği zaman yalnızlığa çıkar;çoğu zaman mutsuzluğa ve umutsuzluğa devamında.
Yapılacak şeyse zor ama köklü değişikliktir: Birkaç sokak lambası;yolu görmeyi sağlayan, birkaç tabela;gittiğin yeri sezdiren,bitti gitti..bu çözüm yolu esrarengizliği koruduğu gibi uzağa yakın olmayı da sağlar.
Tanıdım demek sanki film izlemek.Oyuncular,yönetmen ve yapımda emeği geçen bütün ekip..Gerçek hayattaki yalanı görmek ,ayırt edebilmek ‘senaryoyu’ yaşantıda..
Gerçek tanıdım ‘tanımıştım ‘ biriktirmektir.Her hayal kırıklığı bir sonraki tanımayı hızlandıran bir kademedir. O duygudur ki daha yıkıcı bir türü daha yoktur; yıkıcılık anlamı insanın benliğine indirgenirse eğer.
İnsanın derinliklerindeki hesaplaşmada yenik düşmesidir. Üzüntü görevini üstlenen hisler fark etmezler ki işbirliğinde olduğu mantıkla yaratmışlardır yıkıcılığı. Yanıltırlar elbirliğiyle insanı. Birlikten kuvvet doğar hesabı başlarlar kişiyi istedikleri gibi şekillendirmeye.
Haz alırlar yarattıkları , bilmedikleri ‘o’ lardan. Artık bir noktaya varıldığında ikisinin ürünü olur kişiler, kişilikler .
Eğer doğru tarlada işlenenlerdense , hareketleri ekip , düşüncelerini biçer ve her seferinde aynı miktarda toplarlar. Ara sıra aksilikler olur ama ürün her mevsim turfandadır. İlk fırtınada uçar gider,dağılır, yağmurda çamur olup akarsa yollarından içinin ve zihninin savrulup giden topraktan sonra toparlanmak güç mü güç olur.
Sonra içinden taşar küçük sencil duygular,güvenler,insanlar. İşte karşında sert bir şimşek; ‘tanınmışlık’ koleksiyonuna çakmaya hazır bekliyordur.
Galiba zor olan tanıdığını zannetmek tanımaktan.
Aklın ve hislerinin yoldaşlığıyla uçsuz bucaksız yollara sapsan da, dönüp dolaşıp aynı yere varsan da, trafiğe kalsan da,bunalsan da vazgeçmeden sonuna kadar..yollar hep doğruya…çünkü tanımak anlamak , çünkü tanımak bilmektir.
Çünkü tanımak sabretmektir…
S.Hayal