Padres, ana dallardaki en agresif organizasyonlar arasına dönüştü. AJ Preller yönetiminde, çoğu franchise’ın en iyi çiftlik işlerini sanki hepsi piyango bileti kazanıyormuş gibi biriktirdiği bir zamanda, istediklerini elde etmek için umutlarını harcamaktan korkmayan, yüksek maaşlı, yıldız odaklı bir ekip haline geldiler.
Bu felsefe, San Diego’nun muhtemelen majörlerin en hayal kırıklığı yaratan takımı olduğu 2021’de bir playoff noktası bir yana, .500’lük bir rekora bile yol açmadı. Bu yıl Padres, geçen sezonun NL MVP’si üçüncü sıradaki bitiricisi Fernando Tatis Jr’dan bir yarasa atışı alamadı. Sağ bileğinde büyük olasılıkla bir sezon dışı motosiklet kazasından kaynaklanan bir kırılma yaşadı ve – geri dönüşün eşiğinde – askıya alındı. Ağustos ayında bir anabolik steroid için pozitif test ettiğinde.
O zamana kadar, Padres’in bu versiyonu, Josh Hader’i aldıktan bir gün sonra Juan Soto – ve Josh Bell’i elde etmek için sistemlerinin en iyilerini boşaltarak tarihin en büyük takaslarından birini yapmıştı. Bu kez yıldız gücü, San Diego’yu 2006’dan bu yana 162 maçlık bir sezonda ilk playoff rıhtımına götürdü. Ve bu tür yıldız gücü, onları kısa bir seride özellikle tehlikeli hale getiriyor. Bir gözlemcinin, bir koçun ve Padres üzerinde çok fazla deneyime sahip bir yöneticinin yardımıyla, Mets’in hafta sonu Citi Field’da karşılaştığı zorluğun detayına inelim:
1-2 yumruk
Max Scherzer ve Jacob deGrom’un Mets’e bu serideki en iyi başlangıç kombinasyonunu verdiğinden emin miyiz? Tarihsel konuşmuyoruz. Ama hemen şimdi. Mets, deGrom’un 2 Ağustos’ta sakatlıklar listesinden çıktığı andan itibaren ikili tarafından başlatılan oyunlarda 10-10’du ve geçen hafta sonu Atlanta’da ikisi de mücadeleye devam edemedi.
Bu arada, 1. Oyuna başlayan Yu Darvish ve Blake Snell mükemmeldi. Darvish, 13 Mayıs’tan bu yana altı vuruştan daha az atış yapmadı. Darvish’in Mets’i yedi vuruşta devre dışı bıraktığı 7 Haziran’dan başlayarak, 20’nin üzerindeki sağın 2.68 ERA’sı, .197’ye karşı vuruş ortalaması ve 149’a 22’lik bir vuruş sayısı var. -yürüme oranı. Bu gerginlik, Mets’e karşı bir koşuya izin verdiği başka bir yedi vuruşlu geziyi içeriyor. İzci, Darvish’i “dünyanın en yetenekli kemiricisi” olarak tanımladı.
Bu, uzun zamandır Darvish’in eleştirisiydi – özellikle elit bir fastball’a sahip olduğu (36 yaşında bile, bu yıl ortalama 95 mil / saat, elemeler arasında 11. sıradaydı), ancak sanki sopanın topa vurmasını hiç istemiyormuş gibi konuşuyor. Bu nedenle, aldatmaya çalışmak için geniş saha yelpazesini kullanır.
Koç, “Bu rahat bir vuruş değil” dedi. “Vurucular onun harika şeyler olduğunu biliyor. Kenarları çalışmaktan sapmayacağı için, anahtar adım sayısını artırmak ve belki de onu bir veya iki devre erken oyundan çıkarmak. Ama o vahşi değil [eighth-lowest walk percentage at 4.8 percent]. Kesiciye çok bağımlı hale geldi [35.3 percent] ve iyi bir adımdır. Ama dört dikiş makinesini daha fazla kullanması gerektiğine inanmaktan asla vazgeçmeyeceğim.”
Snell, 23 Temmuz’da Mets’i beş vuruştan sonra kapattı. Bu, 2.19 ERA, .209 vuruş ortalaması ve 105’e 20 vuruş/yürüme oranına sahip olduğu 14 başlangıçlı, sezonu kapatan bir çılgınlığı başlattı. 78 vuruş. Snell as a Ray, Dodgers’ı domine etmesine rağmen 2020’de World Series 6. Maçtan ünlü bir şekilde çekildi, çünkü Tampa Bay, onu üçüncü kez bir kadroya maruz bırakmama inancına bağlı kaldı. Los Angeles, Snell’in ayrılmasından hemen sonra unvanı perçinlemek için toplandı.
San Diego, 0.72 ERA ve .411 OPS ile oynadığı son dört başlangıcında iki kez yedi vuruştan oluşan Snell ile daha açık fikirli oldu. Gözcü, “Snell’in gitmesine izin veriyorlar ve nedenini anlayabiliyorum – eşyalarını altıncı ve yedinci devrede tutuyor,” dedi. “Hız hala orada, komuta, güven, hala o kırılma topunu indiriyor.”
Yönetici, “O ortalama 96 [mph] hızlı topuyla ve kaydırıcısıyla 90. Bu kaydırıcı açıkken, ana dallarda vurulması en zor atıcılar arasında yer alıyor.”
Sertçe atın… ve tabağın üzerine
Gözlemci, Padres’in hücum yaklaşımı hakkında şunları söyledi: “Bana göre takımın teması, yürümeye çalışıyor olmaları. Onları oynadığımızda, tüm büyük vuruşlarının yürüyüşler üzerine kurulduğunu hissediyor.”
Rakamlar yalan söylemez. Hiçbir takım bir maçta San Diego’nun 55’inden daha sık beş tur berabere çekmedi ve bu oyunlarda 40-15’tiler – .733’lük galibiyet yüzdesi bir oyunda bu kadar çok berabere kalırken beşinci en iyi dereceydi.
Bu, Luke Voit ile bile onların tarzıydı. Voit, Bell ve Soto’yu getiren ticaretin bir parçası olduğu için özellikle böyledir. Büyük lig yürüyüş oranı yüzde 8,2. Padres’in bunun üzerinde düzenli olarak kullanılan dokuz vurucusu var. Soto, Padres’e katıldığından beri majörleri 20.4, 19.3’te yönetti.
Serinin anahtarlarından biri, önde gelen Jurickson Profar’ı Soto ve Manny Machado’nun önünde üssünden uzak tutmak. Bu onunla yürümemek demektir. Profar .243’e ulaştı, ancak zamanın yüzde 11.1’ini yürüdü (elemeler arasında en iyi 19.).
Genel olarak bir takım olarak, Padres, vuruş bölgesinin dışında sahaları kovalamama konusunda iyidir. Koç, birden fazla ünlem işareti bulunan bir metinde şunları söyledi: “Bölgeye saldırın !!!!”
Bunu yapmanın bir yolu sert atış yapabilmektir. Padres’in 95 mil ve daha sert sahalara karşı .636 OPS’si, ana dallarda 28. oldu. Yani, açıkçası Mets’in Scherzer, deGrom ve Edwin Diaz üçlüsü buna uyuyor. Ancak Trevor May ve Drew Smith gibi sert atıcıların bu dizide değeri olabilir mi?
Saldırgan büyük iki
Machado, Soto ve Tatis’in üçlüsünü asla alamadılar. Ancak Soto’nun Profar’ın arkasında ikinci sırada yer aldığı, ardından Machado’nun izlediği bir kadro, kadroda 2-3 numaralı bir güç merkezine sahip.
Temizleme vuruşu ve Mets’in sağ rotasyonu muhtemelen Jake Cronenworth veya belki Bell olacağından, o zaman sadece meh olan bir dizilişin geri kalanını onları yenmek için zorlama yeteneği anahtardır. Ancak üç kişilik panelimiz, koçun grup için sentezlediği Machado vs. Soto’ya gelip gelmeyeceği konusunda hemfikirdi: “Machado’nun seni yenmesine izin verme.”
Bunun nedeni, bu Soto’nun, özellikle 2 Ağustos’ta Padres’e takas edildiğinden beri, Ulusal Takımlar ile 2019-21’in Soto’su olmamasıdır. San Diego için .778 OPS ile .236’ya ulaştı, ancak yine de 44 yürüyüş ve 34 vuruşla – çok fazla kovalamıyor. Korkunç bir Nationals kulübüyle oynarken kötü alışkanlıklar mı edindi? Washington’un onu San Diego’ya takas etmesine yol açan 15 yıllık 440 milyon dolarlık bir uzatmayı reddetmeyi haklı çıkarmak için baskı hissetti mi?
O ana kadar yükselmeyeceğini varsaymak tehlikeli bir oyundur. 2019 sonrası sezonda Soto, Nationals’ın şampiyonluğu kazanmasına yardımcı olmak için 17 maçta .927 OPS ile beş homers’ı vurdu. Temmuz ayında Home Run Derbisini kazandı ve herkes takas edilmesine sadece birkaç gün kaldığını biliyordu.
Belki de Buck Showalter’ın rahatlatıcılar için zorunlu üç vuruş kuralından daha fazla sevmediği bir kural değişikliği yoktur. Sık sık, diğer öğelerin yanı sıra, solcu bir oyuncuyu solak bir vurucuyla karşı karşıya getiremeyeceğiniz için, solcuların en azından sağcılara karşı yetkin olması gerektiğini sık sık dile getirdi.
Mets’e yeni başlayanlar doğrudan Diaz’a teslim edemezlerse, bu dizi Showalter’ı nefret ettiği durum üzerinde düşünmeye zorlayacak. Soto’nun sağcılara karşı .942 OPS’si var, ancak sollara karşı .701. Bu nedenle, onunla yüzleşmek için bir solcu getirmek isteyeceksiniz ve David Peterson ve Joely Rodriguez’den oluşan Mets ikilisi, Soto’yu (küçük örnek boyutu uyarısı) dört yürüyüşle de olsa 1’e 9’a tuttu. Antrenör, Soto’ya karşı soldaki değişikliklerden hoşlandı (Rodriguez yapabilir mi?) ve Peterson’ın sunabileceği türden iki vuruşlu kaydırıcı. Ancak Soto, soldan sola bile sürahileri grev yapmaya zorlar ve Rodriguez ve Peterson komuta savaşabilir.
Ama sorun şu ki, kurallara göre soldan ayrılmanız gerekiyor. Machado’nun güney pençelerine karşı .855 OPS’si var ve 12 homer’ı onu ana dallarda beşinci sırada tutuyor (takım arkadaşı Brandon Drury ile). Machado geç bir vuruşla önde gidiyorsa, Showalter’ın bu yıl .161 vuruş ortalamasına ve .479 OPS’ye sahip olan ve kariyerinde Machado’yu sekiz vuruşta isabetsiz tutan Adam Ottavino’ya gideceğini hayal edebilirsiniz. üç vuruş. Ancak Ottavino, hiç karşılaşmadığı Soto’ya karşı güvenilebilir mi? Solcular, bu yıl .301 ortalama ve .838 OPS ile sağcıları yendi.
Seth Lugo, Showalter’ın set-up’taki solculara karşı en çok güvendiği haklı olarak yerini aldı (Soto, bir homer ile 10’a 3 ve Lugo’ya karşı dört yürüyüş). Diaz’ı sekizinci sırada görmeyi bekleyebilirsiniz, özellikle de Soto ve Machado’nun zamanı geldiyse (Soto, Diaz’a karşı 8’e 2, her iki vuruş da homers).
Hız (olmayan) faktörü
Brandon Nimmo’nun başarılı bir temel hırsıza dönüşememesi ve özellikle bu seri için Starling Marte’nin muhtemel olmaması Mets için bir katil çünkü Padreler koşu oyununu durdurmakta berbatlar. Bu sezon baz koşucuların sadece yüzde 16’sını attılar – herhangi bir takımdan yüzde 6 daha kötü.
Fırlatma, San Diego’nun yakalayıcıları Jorge Alfaro, Luis Campusano ve Austin Nola’nın gücü değil. Padres’e karşı bu seri için planlanan üç çalma girişiminde koşucular 38’den 32’siydi: Darvish, Snell ve Joe Musgrove (14’te 12’ye karşı Darvish).
Francisco Lindor’un ayağa kalkıp bacaklarını kullanması gerekiyor ve Terrance Gore geç oyunlarda daha da fazla silah haline geliyor.
Tersine, San Diego çalmayı pek kullanmaz (49 başarı NL’de ikinci en az başarıydı). Kısa stoper Ha-Seong Kim ana tehdit (12 top çalma), ancak rakipler dikkat etmezse Machado bir çanta alacak (top çalmada 10 üzerinden 9’u).
Hangi Hader?
Hader, bu sezona Diaz’ın sonunda sahip olduğu sezona sahip olacakmış gibi bakarak başladı. Solak ilk 19 maçında bir koşuya izin vermedi ve Haziran ayı boyunca Hader, 1.09 ERA, .119 vuruş ortalamasına sahipti ve Brewers yaklaşırken karşılaştığı 91 vurucudan 41’ini vurdu.
Ancak, bundan sonra Hader Milwaukee için daha sarsıldı, 1 Ağustos’ta Padres’e takas edildi ve anında çöktü, ilk yedi çıkışında yedi yürüyüş ve sekiz vuruşla 12 koşuya izin verdi. Kapanış rolünü geçici olarak kaybetti. Ancak son 12 maçında 0.79 ERA ve .128 vuruş ortalaması ile pozisyonunu geri aldı, ancak yüksekliklerinin (41 vuruştan 14’ü) tam olarak değil.
Gözcü, sezonun sonlarında Hader’in hızının ve komutasının geri döndüğünü söyledi – özellikle bölgenin tepesindeki hızlı topu ve kaydırıcısını haklı vurucuların arka ayağına getirme yeteneği. Hader’in hareketini tekrar toparladığı dönemde, iki yürüyüş ve yedi vuruşla 13’e 1 (tek) olan 15 solak vurucuyla karşılaştı. Ona karşı mümkün olduğunca çok sayıda haklı vurucu istiyorsun.
Bunun Darin Ruf’un son vuruştaki tutam vuruş rolü olması gerekiyordu. Hader’le sadece iki kez yüzleşti, ama yürüdü ve eve döndü. Mets, Francisco Alvarez’e bu tür bir at-yarasa almak için güveniyor mu?