mineucarMoretti, karışık türde sıradışı filmler ortaya koyduğu 20 yılın ardından, ilk kez egemen anlayışa uygun bir dram çekmeye giriştiğinde bu konuyu seçince büyük şüphe uyandırdı. Yoksa bu bir tür kültürel saygınlık kazanma çabası mıydı? Neyse ki film böylesi fevri tepkilerden çok daha fazlasını uyandırdı. Merkezde bir ölüm olsa da filmin asıl konusu, yas tutma ve yasın üstesinden gelme sorunu. Moretti’nin asıl başarısı, babanın (yönetmen bizzat canlandırıyor) bir psikoterapist olması. Moretti ve hastaları arasındaki kimi neşeli kimi şoke edici etkileşimler, filmin insan davranışına karşı gösterdiği karmaşık ve empatik anlayışı kavramamızı sağlıyor.
Terapist, ölümlülükle temas etmesinin ardından artık hastalarına tavsiyede bulunamayacağını, sevişemeyeceğini, hatta kaygısız bir neşe içinde kendi kendine şarkı bile söyleyemeyeceğini anlıyor. Oğul Odası, bu adam ve çevresindekilerin, nasıl yavaş yavaş toparlanıp yeniden canlandıklarını ve günlük yaşamın cennetine döndüklerini dokunaklı bir biçimde perdeye aktarıyor