DAMAR SÖZLER
Merhaba Sustuğum yerde sen varsın. Konuştuğum yerde özlemin… Yokluğuna hasret sonbahara başlıyorum, varlığını hissettiğim o sonbaharlara benzemeyen. Belki biraz yağarım bu aralar, ıslanma sakın! Ölürsem beni yârimin kalbine gömün. Mekânım cennet olsun. Gel beraber alalım nefesimizi sevdiğim, sensiz boğazımdan geçmiyor. Ahmet Arif Gözlerinin ‘kahve’sinden koy ömrüme, kırk yılın hatırına ‘sen’de kalayım! Ekmeğime hoşçakal sürdün ya sen, ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana, ne şiirler yazarım. İntihar köprüsü gibiyim bu günlerde, gözümden de, gönlümden de düşen düşene. Uzaktan görenler diyor ki ”duygusuz”. Duygusuz olduğum için mi gözlerim kaç zamandır uykusuz. Kalbin kemiği yok diye kırılmaz mı sandın? Suç benim değil ki. Şiir kokuyordu bakışların. Yazmamak gözlerine ihanet olurdu. Zor mudur gözlere bakarken aşkı görmek? Yoksa sadece aşk mıdır gözlerdeki tek gerçek? Toprak gibi sessiz olduğum an bil ki, şimşek gibi gökte gürlüyor feryadım! Cinayet saati neredeydin diye sorarlarsa unutma ‘gidiyordum’ diyeceksin. Yalnızlığımızla çoğalıp kalabalığımızla eksiliyoruz. Ve öylesine kalabalık ki yalnızlığımız; ne yana dönsek kendimize çarpıyoruz. Susmak kabullenmek değil, cevaptır. Eğer insan kısa cümleler kuruyorsa, uzun yorgunlukları vardır. Hayat, çatlak bardaktaki suya benzer. İçsen de tükenir içmesen de. Bu yüzden hayattan tat almaya bak. Çünkü yaşasan da bitecek yaşamasan da! seslidamar .com pr alacakmı merak ediyorum,en yeni damar sözler, damar mesajlar, kısa damar sözler, damar mesajlar, en baba sözler, resimli damar sözler, damar laflar, en güzel sözler, damar şiirler
Neden yorgunsun sorusuna cevap aramaktan, ‘Ve bunu sormasınlar diye gülümsemekten yoruldum.
Belkide.. Evet belkide sen, hiç haketmemiştin beni. Oysa ben; Her halinle kabullenmiştim seni.
Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git. Gözlerin durur mu onlarda gidiyorlar. Gitsinler Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin.
Kimseyi suçlama. Suçlanacak biri varsa o da sensin. Sonuçta o sana küçük bir umut verdi. Sen ise ona herşeyini verdin.
Bir gün seni bırakırım ya; tütünü bırakmak gibi bir şey olur bu Evet gün geliyor bıkıyorum senden; ama İstanbul’dan bıkmak gibi bir şey olur bu…
Küçükken anneme mezarlıktan korkuyorum dediğimde ‘ölüden değil, diriden kork’ demişti. Zamanla anladım ki; annem yine haklıydı.
İkide bir elini başına götürüp rüzgarda dağılan yalnızlığını düzeltiyorsun.
Hayat benimse eğer kimse karışamaz ve biliyorum ki herkesle dost olunmaz. Aşka gelince bir kere sevdim işte, bir daha işim olmaz.
Yürüyoruz bütünlemeye kalmış bir sessizlikte Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.
En az benimki kadar annemin de ahı tutar sana. Burnumdan getirdiğin süt, onun sonuçta.
Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler. Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin.
Mutlu olmanın yolunu, karşıdakini mutlu etmek sanıyorduk. Yanıldık! Çünkü ne kadar mutlu ettiysek, o kadar yalnız kaldık.
Bazen öyle yorar ki aşk insanı, bıktırır hayattan.. Ve kapayınca gözlerini birdaha açmak istemez insan.
Belki de biraz geç rastladım sana ama herşey geç gelmiyor mu zaten yurdumuza?
Yeter, aklından çıkar artık onu diyor kimileri. Siz de aklınızla değil de, yüreğinizle sevseydiniz anlardınız beni.
Her gece onu düşünmekten saatim ilerlemez oldu. Kim sorarsa saat kaç diye,cevabım hep aynı; O’na doğru.
Gölgene bak, beni anlamak istiyorsan; O kadar yakın, ama sana asla dokunamayan.
Sana seni seviyorum dediğim kadar, Anneme peki anneciğim deseydim; Hazırdı cennetteki yerim.
Üzülme değmez sözünü duymaktan sıkıldım. Değmeyenlere zaten üzülmem. Üzüldüğüm şey; Değmeyenlere… yüreğimin değmiş olması.
S’onsuzluk istemiştim ben aslında; ama S’yi biraz sessiz söylemişim galiba.
Uzaktan seviyorum seni.. Kokunu alamadan, boynuna sarılamadan, yüzüne dokunamadan.. Sadece seviyorum.
Ben sensizdim akşamın yaklaştığı saatlerde. Kahrolursun görme ağladığımı. Başlayan düşü şafakla birlikte dağıtır, ansızın her gün batımı..
Bir umuttu yalnızlık. Bir şeyleri paylaşamamaktı belki, gözler dalıp giderken, yaralı bir serçeye, ağlayan bir buluttu belkide,
belki belkilerle dolu bir hayattı bu..
Ben sigara dumanının altında yana yana en sonunda kül oldum. Sen kibritin hiç yanmayan ucunda birinin hayatından geçmiş oldun..
Tek başına hayatı öğrenen insanı,
kimse yokluğuyla korkutamaz!
Atladım bi köprüden yalnızlığa. Kollarını açmış beni bekliyordu son tesellim. Usulca gittim yanına. O an kollarının arasındayken, ona ilk defa ne kadar çok yakın olduğumu söyledim. Onu çok özlediğimi. “Bende seni” dedi ölüm..
Boşuna düşünme öldükten sonra hayat var mıdır diye! Sor kendine bu dünyada yaşadım mı diye..
Ağlamıyorum ben! Hani adet gereği yıkarlar ya ölüleri. Ben de yıkıyorum işte yanağımdaki o rahmetli gülümsemeleri..
Bir Mezar Şehri Gibiyim Bugünlerde. Ruhsuz Ölüler Taşıyorum
Beynimde Ve Yüregimde. Sahi Ben Kaç Damla Gözyaşıyım Gözbebeklerinizde?
Peki ya yüreğim!
Haddi hesabı yok içindeki “can” kırıklarının..
BEDELLi MUTLULUK DiYE BiR ŞEY ÇIKSADA, PARASI NEYSE VERiP AZ MUTLU OLSAK..
Hayatından silmek istediklerini gerçekten sil. Çünkü geri dönüşüm kutusunda bekletirsen; sistemini yavaşlatır!
Zor durumlarda farkını gösteren değil, farkıyla zor duruma düşürmeyen farklıdır..
Çok Değişti Artık Devir Çok, Çıktı İşler Rayından.. Karnı Tok Olup ”KÜFÜR” Edenide Var… Karnı Aç Olup ”ŞÜKÜR” Edenide.
Her şeye rağmen isyan etmedim hiç bir şeye, hiç bir zaman.. Gülüyorum hayatımda yer vermediğim kişilere.. Fragmanımla idare edip devamını rüyasında bile göremeyenlere.. İyi seyirler diliyorum, hayatımı uzaktan izleyenlere.
Suç benim değil ki. Şiir kokuyordu bakışların. Yazmamak gözlerine ihanet olurdu..
Pαrktα sαlıncαk sırαsı bekleyen çocuk gibi bekledim seni. Birαz heyecan, birαzdα sαlıncαğı bαşkαsı kαpαcαk korkusu işte..
Uzaktan görenler diyorki ”duygusuz”.. Duygusuz olduğum için mi gözlerim kaç zamandır uykusuz.
Bilseydim dünyanın keşkelerden kurulduğunu küçükken ne olmak istiyosun diye sorduklarında mutlu olmak istiyorum derdim!
Elinde ne varsa hayata dair,
ötesi hiçbir şey ya da vesair.
Hani demiş ya şair,
Mutluluğu sende bulan senindir, gerisi misafir!
Çocuksu Umutlarımla, Çabucak Büyümüş Hüzünlerim Arasında Kalakaldım.
Bırakın bir gün başkasına gönlü kayma ihtimali olan sevgiliyi, en güvendiğiniz dost bile sırt çevirebiliyor size. Kızmamak lazım hayata, onları gideceğini hiç düşünmeden canımıza can eden yine kendimizdik sonuçta.
Dost sanma şanlı vaktinde Dost olanı.. Dost bil gamlı vaktinde elinden tutanı..
Gece Yarisi Basliyorsa çigligim Duyulsun Diye Degil..
çagirmalarim Gelmen Için Degil.. Duyulmadan Seslenmeyi Biliyorsa Bu Yüregim, Görmeden Sevmeyide Bilir.
Sen beni okeyde ki ortağın mı zannettin sevgili? “BİT” dediğinde biteyim, “DÖN” dediğinde döneyim!
Dönülmez akşamın ufkundayım, vakit çok geç.. Bu son fasıldır ey ömrüm, nasıl geçersen geç..
Gönlüm Deniz Değilki, Efkarım Sahile Vursun..
Veda etmeden gidişin geliyor aklıma ve ben sadece susuyorum…
Ne olmuş her fırsatta kendimle konuşuyorsam?
Bakma sen yanlış demiş eskiler, Kendi kendine
konuşana deli değil, yalnız derler.