Osmanlı döneminde özellikle Tanzimat sonrasında İstanbul’da ve büyük liman kentlerinde yoğunlaşan ve ticaretle uğraşan , Müslüman olmayan azınlıktır.Osmanlı ülkesinde yaşayan çeşitli uyruklara mensup yabancılar, devletin sağladığı özel koruma sayesinde önemli bir ekonomik güç elde ettiler.Bu yabancılar, farklı uyrukları ve ayrı kiliselerine rağmen akrabalık ilişkilerine , çıkar ortaklığına ve azınlık psikolojisine dayalı ortak bir yaşam düzeni oluşturdular.Bu şekilde İstanbul, İzmir, İskenderun gibi önemli liman kentlerinde ve ticaret merkezlerinde özgün bir topluluk ortaya çıktı.
Levantenler, Osmanlılara göre batılı, Avrupalılara göre doğulu idiler.Batı Avrupa’dan yola çıkıp Levant’a yani doğuya yerleşmişlerdir.Bu nedenle onlara ‘’doğulu ‘’ anlamında Levanten ismi verilmiştir.
Levantenlerin asıl işleri ticaret ve sanayicilikti.Fakat içlerinde mimariyle , sanatla ve zanaatla uğraşanlarda vardı.Osmanlının onlara verdiği kapitülasyonlar sayesinde 200 yıl boyunca çok rahat yaşadılar ve kazanç elde ettiler.Lozan Anlaşmasından sonra Levantenlerin ayrıcalıkları ellerinden alındı ,büyük bölümü ülkelerine geri döndüler.