günlük rapor :
bugün sınıfta sıranın üstüne çıkmamla düşmem bir oldu. lan bir de betona düşmedim he sıra devrilince sıranın demir ayaklarının üstüne düştüm. kaburgalarım parçalanıyordu be. şerefsiz sınıfta herkes güldü bir de. ya ölseydim aqüm çocukları? resmen öksürünce bile kemiklerim çatırdıyor. sol kolumu hareket ettiremiyorum. nefes alamıyorum. neremi vurduğumu da bilmiyorum, her yerim morarmış. yaklaşık 1 dakika boyunca ifadesiz bir şekilde sıraların arasında kıpırdamadan yattım çünkü o sırada düşünsel olarak felçtim ve bir tekerlekli sandalyeye ihtiyacım vardı.
neyse işte birkaç kişi koşup kaldırdı.
sonra gülme krizine girdim.
yarım saat sonra da ”ben niye düştüm ya ne gerek vardı” diye ağladım.
şimdi biraz community izleyip neşelenmem gerekiyor.
hadi eyv.
~son~
Not a nasty, dirty, wet hole, filled with the ends of worms and an oozy smell, nor yet a dry, bare, sandy hole with nothing in it to sit down on or to eat: it was a hobbit-hole, and that means comfort.
inspired by [x]
I think that’s what I love about my life. There’s no maniacal master plan. It’s just unfolding before me.
APOLLO, LIGHT OF THE SUNFUN FACT: Have you ever noticed how Apollo is, very much more often than not, unsuccessful in his love conquests? Many classicists believe that this is because Apollo, who is portrayed as an unbearded young man, is still a youth and, as such, is not considered mature enough for the “dominant”, pursuing, position in a romantic relationship (contrast him with Zeus, who is almost always successful). Hence, his failures that result in his loves being transformed into lesser creatures.
(inspired by facina-oris)