Kıbrısın denizlerinde gaz bulundu, petrol bulundu diye duyulduğu günlerde bir Rum arkadaşıma, Bu Kıbrıs meselesi ne olacak diye sormuştum. Bana İşte, petrolü bulduk ya, artık zengin olduk, bu para ile aramızdaki anlaşmazlıkları da çözeceğiz demişti.
Rum arkadaşım Lukos haksız da değildi. Kıbrıs probleminin hepsi değilse bile önemli bazı maddeleri para ile çözülebilir!
Daha sonra adı Hidrokarbona dönüşen bizim petrolü bir de bu işlerden iyi anlayan bir Türk arkadaşıma sordum. Bana İşte şimdi yandık Ahmet demez mi? Şaştım ve ona Ne demek istediğini anlamadım, petrol zengini olacağız ve Rumlarla refah ile barış içinde yaşayacağız dedim. Arkada şım da bana Sen bana petrolü olup da barış içinde olan bir yer söyleyebilir misin? Orta Doğudan, Libyadan, Nijeryadan veya Venezueladan vazgeçtim, düşün bakalım, ABDnin petrol veya gaz olan hangi bölgesinde huzur var? Dallasta mı, yoksa Teksasta mı? Petrol demek kavga demek, savaş demek Ahmetim! dedi.
Ben de Bu arkadaşım da haklı, adamızın denizlerinde petrol bulunduğu için Rumlar bayram yapıyorlar, biz ise ortaklık hayalleri kurarız, en iyisi kafayı yormayalım oturup bekleyelim, bakalım ne olacak diye düşünerek ve gelişmeleri izleyerek bugünlere geldik.
Şimdi görüyoruz ki Rumlar; bulunan bu enerji kaynaklarından bize bir zırnık bile vermeye niyetleri yoktur. Üstüne üstlük de hidrokarbonu, görüşmelerde bize karşı bir baskı unsuru olarak kullanmaya çalışıyorlar. Kıbrıs Türklerinin ortaklığı için de, Çözüm olsun da düşünürüz diyorlar. Yani, Türkler bizim istediğimiz gibi bir anlaşma yaparlarsa bulduğumuz bu kaynaklara ortak olabilirler demek istiyorlar.
Bulunan hidrokarbon miktarının işletme fizibilitesi için yeter oranda olup olmadığı bile şüpheli ama Rumlar siyasi arenada çıkarları yönünde kullanmak için bu rezervlerin miktarını sanal da olsa büyütme çabaları içindedirler. O nedenle Türkiyenin ve Kıbrıs Türklerin münhasır ekonomik sahalarına ve kıta sahanlıklarına da tecavüz ediyorlar.
Rumlar, Doğu Akdenizde en uzun sahillere sahip ve en büyük ülke olan Türkiyenin, kıta sahanlıkları ile münhasır ekonomik bölgelerini nerde ise sıfırlama patavatsızlığını göstermektedirler. Bir de, haksız olarak uluslararası şirketlerle anlaşmalar yaparak onları sondaj macerasına sürüklemeye çalışmaktadırlar. Rumların bu girişimlerindeki esas gayeleri Türkiyeyi ve Kıbrıs Türklerini hareketlendirerek, görüşme masasında problem çıkartmaktır. Sonunda da, daha önceleri de yaptıkları gibi masadan kaçarak sorumluluğu Türk tarafına atmaktır.
Aslında Rumlar çözüm istemedikleri gibi görüşme de istemiyorlar ama dünyaya karşı görüşmeleri bozan taraf olmak da istemiyorlar. Cumhurbaşkanımız Sayın Mustafa Akıncı ve Anavatanımızın yetkilileri bu oyunu çok iyi biliyorlar ve oyuna gelmemek için oldukça sabırlı davranıyorlar.
Gelelim Rumların Kıbrıs denizlerindeki kıta sahanlıklarını ve münhasır ekonomik bölgelerini daha da genişletme çabalarının diğer nedenlerine ve uygulamakta oldukları kurnazlık içeren taktiklerine:
Yunanlılar ve Rumlar 42 yıldan bu yana artık Türkleşmiş olan Güzelyurtu ve onun sahillerini istiyorlar, çünkü niyetleri, Türkiyenin kara suları içerisinde sayılan küçücük Meis adasını da hesaba katarak Anavatanımızı kendi plajlarına hapsetmektir. Oysa Güzelyurtun az batısındaki Poli Kasabası ve etrafındaki 15 adet Türk köyü ile sahillerinin 42 yıldır Rumların işgalinde olduğunu dillendiren hiç kimse yok.
Bir de, Karpaz bölgemizde bulunan 300 kişilik Rum nüfusu için hatırı sayılır ölçülerde kanton ve sahiller istemektedirler. Bundan güttükleri amaç, doyumsuzlukları yüzünden güney doğu sahillerinde eksik saydıkları münhasır ekonomik bölgelerini, sahip olacakları Karpaz sahilleri doğrultusunda genişletmektir. Ayrıca kuzeyden Türkiyeyi Adanaya ve İskenderun Körfezine doğru sıkıştırmaktır. Yoksa çoğu yaşlı insanlardan oluşan Karpazdaki küçük Rum nüfusunu düşündüklerini mi sanıyorsunuz? Onlar insan faktörünü düşünmüş olsalardı, Karpaz Rumlarının sayısından çok daha kalabalık olan Limasol Türklerini düşünürlerdi. Acaba bize Limasol bölgesinden kanton mu bağışlayacaklar? Ancak, Limasolda yaşayan Türklerden söz eden kimseler yok. Burada, Rumlar can da Türkler patlıcan mı acaba? Diye sorasım geldi!
Katolik mezhebinden oldukları için Rumlar tarafından bir oranda dışlanan Maronitler, bu dışlanmaya rağmen uzun yıllardır Rumların kucaklarından inmediler. Fakat onlar da geçenlerde gaza gelerek, bu paylaşımdan yaralanmak için KKTCdeki eski köylerinin birleşiminden oluşacak bir kanton istediklerini açıkladılar.
Sizlerin anlayacağı; denizlerimizin ve topraklarımızın paylaşılması için sinsi planlar adım adım uygulanmaya çalışılmaktadır. Ne tuhaftır ki: 1960 anlaşmaları ile %30u bizim olan devleti bizden çalan Rumlar, bu ÇALINMIŞ KIBRIS CUMHURİYETİNİ, Biz demokrasinin simgesiyiz diye övünen Avrupa Birliğinin izniyle bize karşı kullanmaktadırlar.
Yukarıda; yazının başında anlattığım gibi, Rum arkadaşım Lukosun dediği doğrudur ama demek ki kendi toplumunu o da tanıyamadı. Liderlerinin doyumsuzluklarını ve Türklerle hastalıklarını bile paylaşmak istemediklerini unuttu herhalde.
Enerji konularının uzmanı olan arkadaşımın söylediği doğru galiba! Öyle ise vay halimize! Demek ki bu Rumlar yine başımıza belâlar açacaklar. Fakat unutmasınlar ki bizim için kazdıkları kuyuya her zaman kendileri düştüler.
AHMET SANVER
Beşparmak Düşünce Grubu Üyesi
Henüz kimse yorum yapmamış, ilk yorum yapan siz olun.