Eylem ve Filiz öğretmenler…Kardelen bursuyla öğrenimlerini tamamlayıp eğitim ordusuna girdiler. Şimdi Diyarbakır’da öğretmenler. Kız çocukları için “Başarının ve ulaşılmazın” birer sembolü oldular..
Bugün 24 Kasım Öğretmenler Günü. 200 bini aşkın işsiz ve yıllardır atamalarını bekleyen öğretmenler bugünü öğrencisiz kutlarken, öğretmenlik yapanlar da “ücretliden, sözleşmeliye, sözleşmeliden kadroluya” geçebilme hayaliyle her gün öğrencileriyle buluşuyor. Eylem Kızılgün ise 24 yaşında. Kadrolu mutlu öğretmenlerden. Memleketi Diyarbakır’ın Bismil ilçesinde Ulutürk İlköğretim Okulu’nda beden eğitimi öğretmeni. Henüz bir yıllık öğretmen. 9 kardeş arasından okuma şansını yakalayan, üniversiteyi bitiren o olmuş.
BABASINDAN GİZLİ
“Kızlar okumaz” diyen babasının birkaç aylığına şehir dışına gitmesi onun kendi deyimiyle hayatını değiştirmiş: “Babam ilkokulu bitirince beni okutmadı. Hem babam hem de çevremiz kızların okumasına karşıydı. Kız arkadaşlarım gibi okula gönderilmedim. Bir yıl ara verdim. Sonra belediye işçisi babam 6 aylığına Van’a geçici görevle gitti. Annem okumamı istiyordu. Babam gider gitmez annem, dayımın kimliğini almamı ve okula gitmemi istedi. Kimliğini annemin istediğini söyledim, sonra da koşarak ortaokula gittim. ‘Benim velim dayım olacak’ diyerek, kaydımı yaptırdım. Babam 6 ay sonra geldiğinde ben okulluydum. Derslerim çok iyiydi, babama yalvardım. Takdir getirmem şartıyla okumama izin verdi. Şimdi benimle gurur duyuyor. Lisede de Kardelen bursu almaya başladım ve onlara yük olmadan üniversiteyi bitirdim. Aslında kafa tutmasaydım okuma şansım olmazdı.”
MODEL ALIYORLAR
Kızılgün, özellikle kız çocuklarının kendisini model aldığını ve hepsinin öğretmen olmak istediğini söylüyor: “Kadınların okuması ve meslek sahibi olması kız çocukları için ulaşılmaz görünüyor. Onların arasından gelmiş birisiyim ve istediklerinde yapabileceklerinin kanıtıyım. O yüzden meslek sahibi kadınlar, kız çocukları için çok önemli. Onlara örnek olmak istiyorum.”
KIZLAR TAKIMI
Eylem Kızılgün’ün hayali okula bir spor salonu yaptırabilmek. Üniversitede takımda oynadığı için bağışla bahçeye voleybol direkleri diktirmiş, fileler aldırmış, sonra da basketbol potaları yaptırmış. Asıl sorun, kızların okula bile gönderilmek istenmediği çevrede takıma oyuncu bulmakta yaşanmış. Kızılgün, “12 kişi yerine sadece 8 kız çocuğunun ailesini ikna edebildim. Gerisi sonra gelir. Amacım bir de basketbol takımı kurabilmek” diyor.
Mevsimlik öğretmen
Filiz Aküzüm, Dicle Üniversitesi Siirt Eğitim Fakültesi’nden mezun. Dicle’deki tek lise olan Necati Ceylan Lisesi’nde coğrafya ve tarih öğretmeni. Ancak kadrolu değil ücretli. Yani sadece okulların açık olduğu günlerde çalışıyor, ayda 18 gün sigortalı. Maaşı 650. Okula tarih öğretmeni atandığı için neredeyse işini kaybetme riski yaşamış ama şimdi coğrafya derslerine giriyor. Aküzüm, “Her an işini kaybetme korkusuyla öğretmenlik nasıl hakkı ile yapılabilir? Kadrolu öğretmen geldiği an benim işim son bulacak. Bu büyük bir baskı ve kendini mevsimlik işçi olarak hissettiriyor. Devlete maliyetim sigorta ile birlikte 800 YTL. Bir kadrolu yerine benim gibi iş güvencesi olmayan 3 tane ücretli öğretmen çalıştırmak işlerine geliyor” diye dert yanıyor. Diyarbakırlı 16 çocuklu ailenden gelen Aküzüm, annesinin “en garanti meslek, hemen maaşını alabilirsin” dediği için öğretmen olmuş, “Annemin hayalini gerçekleştirdim” diyor.