Yaşlı Angie Crerar’ı tanıyan herkes, kesin olarak bildiği bir şey var: o bir güç. 85 yaşındaki Alta, Grande Prairie’de tanınmış bir isim ve bugün belediye başkanının ofisine bir hediye bırakmak için duruyor.
Crerar, Belediye Başkanı Jackie Clayton’a Crerar’ın Vatikan gezisinden eve getirdiği bir tespih verir.
İki kadın kucaklaşır ve belediye başkanı ona teşekkür eder.
“Seyahatiniz nasıldı?” Clayton’a sorar.
“İnanılmaz,” diye yanıtlıyor Crerar.
Mart ayında, Alberta Métis Nation’ın bir üyesi olan Crerar, Papa Francis ile görüşmek üzere Roma’ya giden Yerli heyetin bir parçasıydı.
Devamını oku:
‘Bir şaşkınlık içinde’ – Métis delegeleri, uçuş Roma’ya inerken papalık toplantısı için ateş açtı
Crerar yatılı okulda on yıl yaşadı ve Roma Katolik Kilisesi başkanına karşılaştığı vahşeti ve aşağılanmayı anlatmak istedi.
“Hikâyemizi Papa’ya anlattık. Ona acının zorluklarını anlattık. Korkular… cinsel, zihinsel… ve ruhunuz,” dedi aynı zamanda Katolik olan Crerar.
O ve iki küçük kız kardeşi RCMP tarafından zorla götürüldüğünde ve NWT, Fort Resolution’daki St. Joseph’in yatılı okuluna götürüldüğünde sekiz yaşındaydı.
O zamandan beri Crerar, küçük kız kardeşlerini okulu yöneten rahibelerin ve rahiplerin ellerinde karşılaştıkları tacizden koruyamamaktan suçluluk duyuyor.
Kız kardeşlerini korumaya çalışmaktan “vücudumun her yerinde yara izleri” olduğunu açıklıyor.
Ancak Crerar Vatikan’dan eve döndüğünden beri kendini “özgür” hissediyor. Ziyaretin ve Papa’nın tarihi özrünün kendisini rahatlattığını söylüyor.
“Bana… huzurumu getirdi. Bunun için Rabbime şükrediyorum… Buna ihtiyacım vardı,” dedi Global News’e. Yeni Gerçek.
Devamını oku:
Papa Francis, Vatikan’daki yatılı okullar için özür diledi: ‘Tanrı’dan af diliyorum’
Inuit, First Nations ve Métis topluluklarından delegeler, Kanada’daki Katoliklerin işlettiği yatılı okulların mirasını ve yaşadıkları suistimalleri tartışmak için Papa Francis ile özel toplantılar yaptılar.
1 Nisan’da tüm delegasyonun son görüşmesi sırasında Papa tarihi bir özür diledi.
Delegelere, “Size tüm kalbimle şunu söylemek istiyorum: Çok üzgünüm” dedi.
Ayrıca, “Sizi yaralayan tüm bu şeylerde, uğradığınız suistimallerde ve kimliğinize gösterilen saygının eksikliğinde, özellikle eğitim sorumlulukları olan bir dizi Katolik’in üstlendiği rol için üzüntü ve utanç duyduğunu ifade etti. kültürünü ve hatta manevi değerlerini.”
Devamını oku:
Yerli delegeler, dünya Kanada’nın uzlaşma hikayesini gözler önüne sererken ilham vermeyi umuyor
Taylor Behn-Tsakoza da dahil olmak üzere toplantıya katılanların çoğu özür karşısında “şok oldu”.
Gençlik delegesi, “Oraya özür beklemeden gittim çünkü Kanada’da özür dilemesini istedim” dedi.
BC’deki Fort Nelson First Nation’dan Behn-Tsakoza, Eh Cho Dene ve Dunne Zaa’dır. Nesiller arası hayatta kalan biri olarak, gelecek nesiller için değişiklik yapmak, “şifa mirası”nı sürdürmek istiyor.
Yatılı okulların bırakabileceği uzun süreli etkiye ilk elden tanık oldu. Teyzeleri ve amcaları, M.Ö.
Babası bir Hint gündüz okuluna gitmeye zorlandı. Gündüz okulları ayrıca federal hükümet tarafından Yerli çocuklara karşı asimilasyon aracı olarak kullanıldı. Ancak yatılı okullardan farklı olarak öğrenciler akşamları ailelerinin yanına gittiler.
Behn-Tsakoza, “Onların her gün kim oldukları ve nereden geldikleriyle gurur duymak için mücadele ettiğini görmek bile zor” dedi.
Papa’nın özrüne tepki yağdı
Bazı Yerliler Vatikan’da yapılan özrün önemli bir adım olduğunu düşünürken, aynı zamanda Papa’nın gerçek bir öneme sahip olması için Temmuz ayında Kanada topraklarında tam bir özrün gerçekleşmesi gerektiğine inanıyorlar. Özrünü hiç kabul etmeyen başka Yerli insanlar da var.
Grand Chief Joseph (Joe) Manuel onlardan biri. Kamloops yatılı okulundan kurtulan biri ve iyileşmenin tek yolunun cezai sorumluluk olduğuna inanıyor.
Bir özürü asla kabul edemem, dedi. Yeni Gerçek. “Bu, uygun şekilde ele alınması gereken iğrenç bir suçtur.”
Manuel, hâlâ hayatta olan ve çocuklara karşı suç işleyen kilise üyelerinin “hiç kimse kanunların üzerinde olmadığı” için suçlanmalarını istiyor.
Şimdiye kadar, istismarcıların büyük çoğunluğunun hesabı sorulmadı.
2015 yılında, Hakikat ve Uzlaşma Komisyonu (TRC), yatılı okullarda 38.000’den fazla istismar iddiasını tanımlayan bir rapor yayınladı. Ancak komisyon sadece 50’den az mahkumiyet bulabildi.
Bu nedenle Manuel, yasayı kullanmak ve adalet sisteminin iddialarla ilgili ceza soruşturması yürütmesini istiyor.
Mahkemeye çıkmak için sabırsızlanıyorum, dedi.
Kayıtları ara
Adalet çağrıları, Yerli heyetin yakın zamanda Vatikan’a yaptığı ziyaretle daha da güçlendi.
Tk’emlúps te Secwépemc Kúkpi7 Rosanne Casimir, “Bir sürü cevaplanmamış soru var” dedi.
Ziyaret sırasında, Roma’daki Oblates arşivlerinde tutulan Kanada’daki yatılı okullarla ilgili kayıtların ülkelerine geri gönderilmesi etrafında dönen tartışmalar arttı.
Devamını oku:
Geri alma, yeniden inşa etme — Kamloops okulunda hayatta kalanlar kayıp çocuklar için yapılan anma törenini paylaştı
Casimir için, eski Kamloops yatılı okulunda en az 200 şüpheli işaretsiz mezar bulan ilk topluluk onun topluluğu oldu. Şimdi o ve diğer birçok Yerli lider, hayatta kalanlar, bilgi koruyucular ve yaşlılar, kayıtların iadesini uzlaşmanın önemli bir parçası olarak görüyor.
Casimir, Global News’e verdiği demeçte, “Roma’da tutulan bu kayıtların çok önemli olduğuna inanıyorum,” dedi, “gerçeği bulmak için, eve dönmeyen çocuklarla hepimizin uzlaşması gereken cevaplar.”
Kanada Katolik Piskoposlar Konferansı’nın (CCCB) başkan yardımcısı Piskopos William McGrattan, Yerli delegelerle özel toplantılar için Vatikan’daydı ve daha sonra Papa’nın son görüşme sırasında özür dilediği hafta içindeydi.
CCCB’nin Kanada’da bulunan kutsal kayıtların Yerli topluluklar tarafından erişilebilir hale getirilmesi için çalıştığını söyledi.
“Burada Kanada’da, biz piskoposluk, piskoposluk arşivcilerimize elimizdeki kayıtları açıklayabilmeleri için yardım eden bir komite oluşturduk.”
Bunun Kanada kilisesinin belgeleri paylaşmak istemediğinden değil, iyileşmeyi sağlamak için onları nasıl etkili bir şekilde paylaşacağıyla ilgili bir soru olduğunu ekledi.
Calgary Piskoposluğu piskoposu, “Bir yıldan üç yıla kadar, piskoposların kayıtlarını dijitalleştirebilecekleri ve daha sonra onları topluluklara sunabilecekleri bir pencereden dışarı bakıyorum” dedi.
Ancak gerçeği anlamaya çalışan Yerli topluluklar için artan bir aciliyet duygusu var. Yatılı okulda hayatta kalanların çoğu yaşlanıyor, bu nedenle geçmişin acısını paylaşmanın geleceğe giden bir yol bulmasına yardımcı olacağını umuyorlar.
Crerar’a gelince, “şimdi affedebileceğini” ama yatılı okulda geçirdiği zamanı “asla unutmayacağını” söyledi.
İyileşme sürecinin bir kısmı başkalarına yardım etmekti, öyle ki 2005’te Crerar, Vali Genel Vali’nin Bakım Veren Kanada Ödülü’nü aldı. 40 yıldan fazla bir süredir temel bir unsur olduğu Grande Prairie Dostluk Merkezi de dahil olmak üzere bir dizi kuruluşta gönüllü oldu.
Crerar, “Barışım var ve özgürüm… Sanırım hayatta kalanların her biri buna sahip olmamızı diler,” dedi.
Hindistan Yerleşik Okullar Kriz Hattı (1-866-925-4419), yatılı okul deneyiminin bir sonucu olarak acı veya sıkıntı yaşayan herkes için günde 24 saat hizmet vermektedir.
Kaynak : https://globalnews.ca/news/8910867/after-papal-apology-residential-school-survivors-next-steps/