İnsanlar, on yıllar boyunca bir haydutun kabus kurgusal uzaylı galerisini icat ettiler: asit kanlı ksenomorflar bizi yemek ve yumurtalarını göğüs boşluklarımıza bırakmak isteyenler; Alacakaranlık Bölgesi Kanamitler bizi inek gibi şişirmek ve yemek isteyenler; şunlar 1980’lerin mini dizisindeki kertenkele yaratıkları V Bizi yemek için hasat etmek isteyenler. (Burada bir tema hissediyor olabilirsiniz.)
Ancak en korkutucu vizyon, bir uzaylı varlık değildir – bu bir bilgisayar programıdır.
1961 bilimkurgu dramasında Andromeda için birİngiliz kozmolog Fred Hoyle tarafından yazılan bir radyo teleskopu çalıştıran bir grup bilim adamı, uzaydaki Andromeda Bulutsusu’ndan kaynaklanan bir sinyal alır. Mesajın, Andromeda adlı canlı bir organizma üreten son derece gelişmiş bir bilgisayarın geliştirilmesi için planlar içerdiğinin farkındalar.
Andromeda, teknolojik becerileri nedeniyle ordu tarafından çabucak tercih edilir, ancak bilim adamları, gerçek amacının – ve bilgisayarın ve uzaydan gelen orijinal sinyalin – insanlığı boyun eğdirmek ve uzaylı kolonizasyonu için yol hazırlamak olduğunu keşfeder.
kimse yemek yemez Andromeda için bir, ama kesinlikle tüyler ürpertici çünkü bazı bilim adamlarının uzaydan gelen gerçek bir varoluşsal tehdidi temsil edebileceğine inandıkları, bizi yıldızlara bakmaya götüren meraktan yararlanan bir senaryoyu özetliyor. Son derece gelişmiş uzaylılar gerçekten Dünya’yı fethetmek isteselerdi, muhtemelen en etkili yol, yıldızların enginliğini geçen savaş gemileri filoları olmazdı. Çok daha hızlı gönderilebilecek bilgiler aracılığıyla olurdu. Buna “kozmik kötü amaçlı yazılım” deyin.
ET’yi aramak
Yabancı yaşam olasılığını ciddi olarak tartışmak, keşfedilmemiş bir hipotez denizine girişmek demektir. Şahsen ben düşüyorum Ajan Scully uzaylı inanan yelpazesinin sonu. Zeki dünya dışı varlıkların ortaya çıkması olağanüstü bir olay olurdu ve SETI öncüsü Carl Sagan’ın kendisi önceden söylenmiş“Olağanüstü iddialar, olağanüstü kanıtlar gerektirir.”
Gezegenimizi hacklemek isteyen akıllı dünya dışı varlıklar daha da olağanüstü olurdu. Ancak bu senaryoyu bu hafta tasavvur etmek biraz daha kolaylaştı.
Çarşamba günü, Çin’in devlet destekli Science and Technology Daily gazetesinde yayınlanan bir haberde, ülkenin dev Sky Eye radyo teleskopunun uzaydan alışılmadık sinyaller aldığı bildirildi. 2020’de Çin’de fırlatılan dünya dışı bir uygarlık araştırma ekibinin başkanına atıfta bulunan parçaya göre, teleskop tarafından tespit edilen dar bantlı elektromanyetik sinyaller, önceki sinyallerden farklıydı ve araştırılma sürecindeydi.
Hikaye görünüşte bilinmeyen nedenlerle internetten silindi, ancak daha önce değil. diğer satış noktalarından alındı. Bu noktada, eğer bir şey varsa, hikayeden veya ortadan kaybolmasından ne anlamamız gerektiğini bilmek zor. Bu, dünya dışı bir arama ekibinin kayda değer görünen bir sinyal bulduğu ilk sefer olmayacaktı, sadece daha fazla araştırmadan sonra reddet. Ancak haberler, dünyanın görünürde bir uzaylı uygarlığından gelen kimliği doğrulanmış bir mesajı nasıl ele alması gerektiği veya hatta güvenli bir şekilde yapılıp yapılamayacağı konusunda net bir anlaşma yolunda çok az şey olduğunu hatırlatıyor.
NASA’nınkiler de dahil olmak üzere, son zamanlarda UFO gözlemlerine olan tüm ilgi için şaşırtıcı duyuru geçen hafta, “tanımlanamayan hava olayları” dediği şeyi araştırmak için bir çalışma ekibi kuracağını duyurdu – uzaylıların fiziksel olarak Dünya’yı ziyaret etme şansı yok denecek kadar az. Nedeni basit: Uzay büyük. Gerçekten, gerçekten, gerçekten büyük gibi. Ve ET’yi on yıllarca başarılı bir şekilde aramaktan sonra, yıldızlararası mesafeleri aşabilen ve gezegenimizin kapılarına kadar gelebilen yabancı uygarlıkların olabileceği fikri, dilenci inancını dile getiriyor.
Ancak bu devasa yıldızlararası mesafeler arasında gigabaytlarca veriyi iletmek nispeten kolay olurdu. Ne de olsa insanlar, aktif mesajlaşma olarak bilinen şey aracılığıyla onlarca yıldır bunun bir varyasyonunu yapıyorlar.
1974’te astronom Frank Drake Arecibo Gözlemevi’ni kullandı Porto Riko’da 168 saniyelik iki tonlu sesi M13 yıldız sistemine doğru patlatmak için. Gürültü gibi geliyordu, ancak dinleyen herhangi bir uzaylı, kökeninin doğal olmadığını gösteren net, tekrarlayan bir yapı fark etmiş olabilir – tam olarak bu tür bir sinyal. Çin’in Sky Eye gibi radyo teleskopları burada, Dünya’da dinliyorlar.
Bu tür aktif mesajlaşma çabaları başından beri tartışmalıydı. Uzaylılara “merhaba” demeye çalıştığımızda Dünya adına tam olarak kimin karar vermesi gerektiği ve bu mesajın ne olması gerektiği konusundaki tartışmanın ötesinde, varlığımızı ve konumumuzu kozmosun bilinmeyen sakinlerine iletmek doğal olarak tehlikeli olabilir.
“Tüm bildiğimiz,” yazdı O zamanki Astronom Royal Martin Ryle, Arecibo mesajından kısa bir süre sonra, “dışarıdaki herhangi bir yaratık kötü niyetli ve aç olabilir.”
Bu endişeler, Sigal Samuel’in Arecibo mesajını güncellemek için kitle kaynaklı bir yarışma hakkında 2019’da yazdığı bir hikayede yazdığı gibi, “bizden daha yaşlı ve teknolojik olarak daha gelişmiş olma olasılığı çok yüksek” olan yabancı uygarlıklara aktif olarak sinyal verme çabalarına son vermedi. . Ancak uzaydan gelen mesajları sessizce dinlemenin dünya dışı keşif için daha güvenli bir yöntem olduğundan o kadar da emin olmamalıyız.
kozmik kötü amaçlı yazılım
İçinde 2012 kağıtRus transhümanist Alexey Turchin, akıllı yaşam arayışı sırasında “dünya dışı bir AI mesajı bulmanın küresel felaket riskleri” olarak adlandırdığı şeyi açıkladı. Senaryo, Andromeda için A’nın planına benzer şekilde gelişir. Uzaylı bir uygarlık, uzayda açıkça doğal olmayan bir kökene sahip ve dikkatimizi çeken bir işaret feneri yaratır. Yakındaki bir radyo vericisi, uzaylı bir yapay zeka yaratabilecek inanılmaz derecede gelişmiş bir bilgisayarın nasıl oluşturulacağına dair talimatlar içeren bir mesaj gönderir.
Sonuç, kozmik ölçekte bir kimlik avı girişimidir. Tıpkı bir kullanıcının bilgisayarını ele geçiren bir kötü amaçlı yazılım saldırısı gibi, gelişmiş uzaylı AI, Dünya’nın altyapısını ve onunla birlikte bizi hızla ele geçirebilir. (Daha geniş varoluşsal risk topluluğundaki diğerleri benzer endişeleri dile getirdi düşman uzaylıların bizi kötü niyetli bilgilerle hedef alabileceğini.)
Kendimizi korumak için ne yapabiliriz? Eh, basitçe seçebilirdik olumsuzluk uzaylı bilgisayarı inşa etmek için. Ancak Turchin, mesajın, örneğin bilgisayarın en büyük varoluşsal zorluklarımızı çözebileceği veya onu kontrol edenlere sınırsız güç sağlayabileceği vaatleri şeklinde “yem” içereceğini varsayıyor.
Jeopolitik de bir rol oynayacaktır. Uluslararası rekabetin, geçmişteki ulusları nükleer silahlar gibi tehlikeli teknolojileri benimsemeye yönelttiği gibi, düşmanlarının bunu ilk önce yapacağı korkusuyla, aynı şey uzaydan bir mesaj geldiğinde tekrar olabilir. Washington’daki politika yapıcılar, Çin’in böyle bir sinyali ilk alması durumunda – ya da tam tersi – güvenli bir şekilde ele alacağından ne kadar emin olabilir?
Varoluşsal riskler arttıkça, kozmik kötü amaçlı yazılımlar kontrol dışı iklim değişikliği veya tasarlanmış salgınlarla karşılaştırılamaz. Bu kötü niyetli mesajı göndermek için birinin veya bir şeyin orada olması gerekir ve makul bir şekilde yaşamı destekleyebilecek daha fazla ötegezegen keşfedersek, o yaşamın somut kanıtını henüz görmemiş olmamız daha da tuhaf olur.
1950’de bir gün, Los Alamos Ulusal Laboratuvarı’nda fizikçi Enrico Fermi bir soru sordu öğle yemeği arkadaşlarına. Uzaylı yaşamın ortaya çıkması için bolca yer ve zamana izin vermesi gereken evrenin muazzam büyüklüğü ve yaşı göz önüne alındığında, neden onları görmedik? Başka bir deyişle: “Herkes nerede?”
Bilim adamları ortaya koydu onlarca cevap “Fermi paradoksu” olarak bilinen sorusuna. Ama belki de doğru cevap en basit olanıdır: Evde kimse yok. Yalnız bir cevap olurdu, ama en azından güvenli bir cevap olurdu.
Bu hikayenin bir versiyonu ilk olarak Future Perfect bülteninde yayınlandı. Abone olmak için buradan kaydolun!
Kaynak : https://www.vox.com/2022/6/18/23172689/aliens-china-sky-eye-telescope-existential-risk-seti