“Şekspir’in kendisini işinden ayırıp odasını toplamaya,etrafını temizlemeye vakti yoktur.Emin olabilirsiniz ki,başka bir vatandaş kesinlikle kendi arzusuyla Şekspir’e bakmaya gelecektir.Kendi isteğiyle gelip Şekspir’in odasını toplayacaktır.Bunu yaptığı için küçük mü düşecektir?Köle mi olacaktır?Asla.O,Şekspir’in kendisinden çok daha yararlı bir kişi olduğunu bilmektedir.”Şan,şeref senin olsun.Sana hizmet etmekten mutluluk duyuyorum.Yaptıklarım genel yarar için ufak bir hizmet bile olsa,onları seve seve yapıyorum.Çünkü böylece senin yapacağın büyük işlere ayıracak vaktin çoğalmış olacak.Ama ben bir köle değilim.Senin dehânın benden üstün olduğunu itiraf etmekle,sadece bunları kabul etmekle ahlak ve soyluluk bakımından yükseliyorum.Senden hiç de aşağı değilim.Bir insan olarak seninle eşitim”Diyecek”……DOSTOYEVSKİ
…………
Bu metni ilk okuduğum zaman gerçekten dikkatimi çekti. Bir daha okudum. Dostoyevski’nin kaleminden dökülen fevkalade cümleler. Kimse üzerine alınmasın, ancak toplumumuzda birazcık eli kalem tutanların ağzı laf yapanların mürekkep yalayanların kendilerini biraz ağırdan aldıklarının kendimce farkındayım. Ne kadar “değilim”denilse, ben de bu halkın içindenim/içindeyim denilse de taşıdığımız benlik duygusu melaike olmadığımızı ve hiç ummadığımız bir anda kendimizi olumsuz/negatif yönlerde aştığımızı gözümüzün önüne serebilir. Bu yüzden şunu kabul etmek gerekir.Evet ben bir ünlüyüm kendimce belli mesafelerim olmalı.Okuyucularımla aramdaki mesafeleri ölçülü yürütmeliyim,elbette bunu deme hakkınız vardır,fakat bu arada ne oldum delisi olanları da,unutmamak gerekir.Öyleleri var ki,hakikaten burnundan kıl aldırmaz.Senden fazla üslubu da düzgün,düşüncesi fikri ileri boyutta da değildir,ama yukarıdaki yazılı metne baktığımızda “bilginin başkalarına üstünlük taslamayı gerektiren bir amaç olduğuna kendilerini inandırmışlardır.” Çok konuşmakla bir şeyler verdiklerini sananlar kendilerini kandırırlar.Mesela ara ara paylaşımlarımı yaptığım kendi sayfamda(facebook ve twitter) yaşadıklarım oldu.Yaptığım nezaket üsluplu yorumlara bile farklı yaklaşımlar sergileyip farklı yönlerden ahkam kesenlerle karşılaştım.Hatta bunlardan biri de Zahide Yetiş’le birlikte bol programa çıkanlardan.Şunu gördüm,bu zatın söyledikleri ile uygulama safhasındaki düşünce bazında farklılıklarına bizzat şahit oldum ve sayfamdan sildim.Bu yüzden kişi kendini aşma konusunda olduğu gibi göründüğünü farzetsede onu okuyucu daha iyi değerlendirir.Bu yüzden “ben öyle değilim”demekle kabul göremezsiniz.Siz kendinizi anlattığınız gibi değil,karşıdakinin anladığı gibisiniz.Bu memlekette çıkarın gözetildiği her şeyde değerler altüst oluyor,bunu bilenlerdenim.İşte benim düşünce bazlı biraz da dini argümanlı yaptığım yoruma farklı bir yönden algı oluşturup kendini dev aynasında gören kast sistemi anlayışlı kısır fikirli yaklaşımı daha fazla dinlemem gereksizdi,bunu anladım ve bir daha takipte etmedim.Velhasıl biz şunu göremedik asıl:”Bana benzemeyen kişi de beni zenginleştirir,asıl olanda budur.Ortak olan yanımız insandır,diyemedik.”…..Hep burnumuzun doğrultusunda gittiğimiz için biraz da kendini beğenmiş tavırlarıyla havalara girdiğinden, ben bu silme işini bundan yaptım.Değilse ortak olan yanımızın elbet insanız olduğunu tabiî ki biliyorum.
Velhasıl okuyucuda, gurur ve kibir diye bir algı oluştuysa o zaman bunu düşünmek gerekir.Hep kendi cephemizden bakmak yerine biraz da eleştiri yönünden gelene bakmak ve değerlendirmek gerekir…. Sen her neysen onun en iyisi olmalısın. Herkes bir çok şeyin cahili olabilir ama yeter ki kendi işinin cahili olmasın. Hz.Peygamber diyor ki;Kalbinde zerre kadar kibir olan cennete giremez”
Bilelim ki;Kalem ,kağıt, mektup, okuyucu, düşünce, fikir, eleştiri, ideal ve gaye hepsi bir birini tamamlamak içindir.Biri eksik olursa bir eksiğiz,sen yoksun felsefesini unutmamak gerekir.Biri eksikse halka tam değildir,halka kopuksa verilenler yerine ulaşmaz,cami açık olsa da,cemaati yoksa kime neyi anlatacaksın?İnsanı tüketen de büyüten de bazen önemsemediğimiz küçük şeylerdir,ama güzellik ayrıntıda gizlidir,işte o da okuyucunun yaptığı öz eleştiri de saklıdır,isterseniz inanın isterseniz kızın bu böyle…….
SONUÇ: insan; huzur ve mutluluğu;"kendi iç dünyasından gelen ve dışarıdaki dış seslere karşı yaptığı beste nispetinde;duyabilir/yakalayabilir" (yusuf erdoğan)