Son günlerde akademik başarı hırsı oluşturan eğitim sisteminde yangına körükle giden velilere hatırlatmak istediğim birkaç düşünce var. Hiçbir kimsenin hırsı bir çocuğun psikolojik gelişiminden daha önemli değildir. Çünkü çocukların gelişimi sandığımızdan daha ama daha derinlerde gerçekleşir:
Ruhun midesi olarak kabul edilen libido kişinin doyum merkezidir. Yani doyuma ulaşan kişi kendini daha rahat hissedecektir ve kişiliğiyle ilgili sorunlar daha az ortaya çıkacaktır.
Libido benlik ve nesne libidosu diye ikiye ayrılır yani bireyin kendine yönelttiği doyum bebeklik çağında parmakları veya nesne aracılığı ile sağladığı doyuma oyuncaklar örnek olarak gösterilebilir. Aynı zamanda nesne ve benlik libidosu arasında bir zıtlık söz konusudur yani benlik azsa nesne fazla ya da bu durum tam tersi durumda olabilir. Buna da örnek verecek olursak ‘’Aşk’’ nesne yatırımıdır ve aynı zamanda kişinin benliğine olan yatırımının çoğunu geriye çekmesidir.
Kişilik gelişiminin sağlaması diyebileceğimiz benlik ve nesne libidosu arasındaki uyum Üstün Zekalı ve Yetenekli Öğrenciler açısından da çok önemlidir. Çünkü dışlanmış, bastırılmış veya başarıya ulaşamamış bir çocuk *libidinal yatırımını benliğine geri çekmekte ve sadece belli dönemlerde yeniden nesneye geri göndermektedir. Özellikle dayatılmış sosyal kısıtlamalarla gelişen çocuklar (nesne yatırımı engellenmiş çocuklar) ihtiyaçlarını kendine yatırım yaparak gidermeye çalışır bu da narsisizme yol açar.
Freud’un belirttiği özelliklere göre bu kişilerin özellikleri şöyledir:
Kendisi ne idiyse onu,
Kendisi ne ise onu,
Kendisinin bir parçası olmak istediği kişiyi sever.
Başkalarının düşüncelerine önem vermeyen ve kendine tapan yapıdadır.
Çocuklarına karşı sevgi dolu ebeveynlerin tutumu incelendiği zaman aşırı değer verme ve diğer duygusal tutumlar net bir şekilde görülür. Böylece ebeveynler her mükemmelliği çocuğuna atfetme davranışında bulunurlar. Çocuğun hatalarını gizler ve unutmaya daha hazır hale gelirler. Bu çevrede yetişen bir çocuk ‘’ En iyisi ben olacağım’’ yanılgısıyla büyür.’’ Narsisistik Mükemmelliyetçilik’’ bu şekilde ortaya çıkmaya başlar ve çocuk başaramadığı her durumdan uzaklaşacaktır, yeteneklerini kaybettiğini sanacak ve ardından benlik libidosuna yatırım yapacaktır. Bu ‘’ ilk çaresizliği’’ ahlaki gelişimini de etkileyecektir. Adolf Hitler Narsisist kişiliğe bir örnek olarak gösterilebilir. Her şeyi ben biliyorum, benim dediğim doğru, benim gibi düşünmeyenler yaşamasın. Bir gerçek var ki Adolf Hitler ressam olmak ister fakat okullara kabul edilmez belli bir dönemde içine kapanmıştır. (nesneden çekilip benliğe yatırım yapmıştır.)
Ebeveynler olarak , mükemmeliyetçi tutum içinde olan üstün zekalı ve yetenekli öğrencilerden daha fazla başarı istemeyelim. Onların insan olduğunu unutmayalım ve nesne libidosuna yatırım yapabilecek etkinlikleri arttıralım. Mesela sanat, spor, drama gibi alanlara yönelen çocuklar kişilik açısından daha sağlıklı büyüyorlar.
Unutmamak gerekir, sanat tehlikesiz bir deneme yanılma ortamıdır.
libidinal : Jean François Lyotard'ın insan varlığındaki, aklın ve mantığın işleyişine karşı koyup, direnç gösteren itkiler için kullandığı terim
İtki: Bilindiği gibi Freud’a göre, yüksek eğilimlerin kökleri de itkilerdedir. Ama Freud’un, itkiyi, tam anlamıyla biyolojik bir güç olarak görmediğini de belirtmek gerekir. İtki, hem bilinç, hem de bilinçdışı düzeylerinde özne tarafından ruhsal olarak yaşandığı ölçüde vardır.Klasik psikanalize göre itkinin kaynağı, rahatsız edici bir organik gerilimdir, amacı da bu gerilimin azaltılmasıdır. Gerilimin azaltılması haz kaynağıdır, kişinin bedenini de içine almak üzere (otoerotizm) belli bir takım nesneler aracılığıyla elde edilir. Yaygın bir görüşün tersine Freud, cinsel itkiden ya da libidodan farklı bazı temel itkilerin (sözgelimi, beslenme itkisi) bulunduğunu kabul eder.