Kim Milyoner Olmak İster
En sevdiğim programlardan biridir.Bazı yarışmacılar bildiği yerden çıkan sorulara cevap verirken yüzünde kendinden emin bir ifadeyle hemen son kararım diyor. Bazı yarışmacıların da cevaptan emin olmasına rağmen içindeki ya doğru değilse şüphesi cevap vermesine fırsat vermiyor,korkuları beynine tırmanırken şaşkın şaşkın ya şıklar arasında dolaşıp duruyor ya da joker kullanıp başkalarının onayını istiyor ve doğru cevap çıkarsa üzerinden büyük bir yük kalkmışcasına derin bir oh çekiyor. Eğer jokeri yanlış cevap verirse de büyük bir pişmanlıkla yarışmaya veda ediyor. Eminim ki günler boyunca o anı tekrar tekrar yaşayıp keşke sormasaydım diye pişmanlığını gün be gün pekiştiriyor.
Sorular böyle devam ederken yüksek rakamlara ulaşan yarışmacılar bilmediği yerden gelen sorulara cevap ararken sanki hayatın genel bir provasını yapıyor.Soru bilmediği yerden geldiği için elinde kaynak olarak sadece aklı,mantığı ve hisleri oluyor.Özgüven sınırını aşamayan yarışmacı orada çekiliyor.Bu sınırı aşan yarışmacılar ise mantığı ve aklı aracılığıyla sesli düşünmeye başlıyor. düşünceler derinleştikce
bakış açıları genişliyor başka pencereler de buluyorlar. Bütün yönlerden düşünüp en az iki şıkkı eliyorlar.Sonra hislerini devreye sokup bana daha yakın geliyor diye sezgilerini dile getirip yeni pencerelere kavuşuyorlar.Sezgileriyle de bir müddet düşünüp sonra korku duvarını yıkma cesarertini gösterenler risk alıp cevap veriyorlar...
Eğer cevap yanlış çıkarsa yarışmacının gözü donuyor,rengi sararıyor sunucu,seyirci ve biz ekran başındakiler de aynı duygularla kalakalıyoruz.Ama yarışmacı ve bizler bişey öğreniyoruz hisler ve mantık tam olarak eşleşmemişse risk alınmazmış.Ödül küçülüyor ve pahalı bir tecrübe oluyor.
Ya cevap doğru çıkarsa.....Yarışmacının gözlerinden ve vücudundan ışıklar çıkıyor ışıl ışıl oluyorlar saf, temiz müthiş bir coşku oluyor,aynı coşkuya bizler de dahil oluyoruz ve o an doyumsuz bir zevk oluyor.
İşte hayat da böyle bazen bize jokerlik eden ailemiz,mal varlığımız,tahsilimiz vs doğru yönlendirmeler yapamıyor. bazen korkularımız,güvensizliklerimiz bildiğimiz cevapları bize verdirmiyor.
Ve.... hayat her zaman bildiğimiz yerden gelmiyor.
İnsan olarak bize bahşedilen akıl ve sezgilerimizden başka kaynağımız olmayabiliyor.
İşte o anlarda aklımızla sezgilerimizi tam olarak buluşturabilirsek
<<Hayat Her Zaman Bildiğimiz Yerden Gelmez....Geldiği Yerden Öğrenmek Gerek>>anlayışı hayat buluyor.
Bir de risk alıp öğrendiklerimizi uygularsak o zaman dünya ışıl ışıl oluyor.
Astrolog Hülya Balıkavlayan'ın dediği gibi:
Hayat her zaman sevdiğin yerden gelmez
Geldiği yerden sevmek lazım....