Anne baba olmanın mutluluğunu yaşadığımız gün, işte insanı sonraları çok imtihanlar geçireceğimiz o sorumluluk duygusunu da biz çoktan hissetmiştik. Daha doğarken garip bir sorumluluk, sahipleniş,korku ve her neyse o duygular çoktan sarmıştı bizi..
Bütün hafta iğnenin de etkisiyle inip çıkan ateşle boğuştuk resmen,burun tıkalı nefes alamıyor, iştah zaten yok! Üstüne balgam var sürekli salya akıtıyor,dönüşümlü olarak kullandığımız ilaçları saymayayım! Ama mecbursun kullanmaya,bir yandan dişi çıkıyor, boğazlar enfeksiyon,yemiyor!ağrı kesici ateş düşürücü şuruplar, vücut direnci azaldığından en azından çabuk toparlansın diye vitamin takviyesi..
Tüm bunlar olurken o minik bedeninde kocaman dertle boğusurken,çaresiz kalmak herhalde anne için en büyük çıkmaz ! Güçlü olman lazım soğukkanlı, öyle hissetmeli ki güç alsın bebeğin:) zordu ama başardık:) başardık çünkü babasının bizimle birlikte sabahları etmesi,hep yardımcı oluşu bize en büyük destekti.şimdi iyiyiz antibiyotik kullanmaya şurupla devam ediyoruz çünkü bugünkü kontrolde Boğaz'da ki kızarıklık devam ediyor,en azından gece daha rahat uyuyoruz ve artık yiyebiliyor:)
Elbet daha çok tanışacağız bu virüslerle ama tek duam bu herkes için kimseye Allah tedavisi mümkün olmayan rahatsızlıklar yaşatmasın!