Çok eski zamanlarda dört mevsim bahçesinde dünyanın her yerinden getirdiği muhteşem çiçekleri bulunan bir kraliçe yaşarmış.
Kraliçe bütün çiçekleri çok severmiş ancak gülleri hepsinden fazla severmiş. Bu yüzden yabanisinden tut yerlisine, pembesinden tut mavisine kadar, envaı çeşit gülleri varmış. Kraliçe pencere kenarlarını, koridorları, balkon demirlerini, tavanları ve sarayın sütunlarını hep güllerle süslemiş. Kraliçenin sarayı bütün ülkede eşsiz güzelliğinden dolayı çok meşhurmuş.
Sarayın her tarafı güllerle kaplı olsa da kraliçe hiç mutlu değilmiş. Çünkü amansız bir hastalığı varmış. Dünyanın her yerinden doktorlar gelmiş ancak hastalığına bir çare bulamamış. Bir gün çok uzak diyarlardan gelen doktorun biri kraliçenin hastalığının çaresi olduğunu söylemiş. Eğer dünyanın en güzel gülünü getirebilirlerse kraliçenin yaşayacağını söylemiş.
Bu çiçeğin özelliği saf sevgiyi içermesi ve görünce insanın hemen anlamasaymış. Ülkenin dört bir yanına haber salınmış. Dünyanın en güzel gülünü bulup getiren kişilere ağırlığınca altın ödül verilecekmiş. Bunu duyan insanlar diyar diyar gezmişler. Her yerde dünyanın en güzel gülünü aramışlar. Aşılmaz dağları aşıp, geçilmez okyanusları geçmişler. Dünyanın her yerinde bilinmemiş bütün güllere bakmışlar ancak hiçbirisi gerçek sevgiyi hissetmemiş.
Artık iyileşeceğini olan inancını kaybeden kraliçe her şeyden vazgeçmeye karar vermişken saraya kucağında bir bebekle bir kadın gelmiş.
- Dünyanın en güzel gülünün nerede olduğunu buldum. Bu çiçeğin nerede açtığını biliyorum” demiş. Bu çiçek sizin sarayınızda yetişiyor kraliçem” demiş.
Kraliçe hayretler içerisinde kalmış.
- Yani dünyanın dört bir yanında aradığımız gül benim sarayım da mı diyorsun” demiş.
Kadın gülümseyerek sözlerine devam etmiş.
“Evet kraliçem bu gül sizin bebeğiniz” demiş.
- Aslında her kadının en güzel gülü kendi bebeğidir. Bebeğim uykudan uyandığında yanaklarında tatlı bir gülümseme olur. İşte dünyanın en güzel gülü budur. Bebeğime sarıldığımda gerçek saf sevgiyi hissederim. Onun için yaptığım şeylerden hiçbir zaman karşılık beklemeden yaparım. Ona ne zaman baksam içimi bir huzur kaplar. Söyler misiniz kraliçem bu bütün anneler için böyle değil midir?” demiş.
Kraliçe kadının bütün söylediklerine hak vermiş. Kadına ağırlığınca altın hediye etmiş. Meğer hastalığının şifası kendisine çok yakınmış. Bebeğini kucağına alıp sarılmış. Küçük bebeği ise ona gülücükler saçmış. Küçük pembe yanaklarında dünyanın en güzel gülleri açmış. Bebeği güldükçe kraliçenin içini sıcaklık kaplamış.
Böylece her gün bebeğiyle vakit geçiren kraliçe günden güne iyileşmiş. Sonra sonsuza kadar mutlu yaşamışlar.
Daha Fazla Çocuk Masalları İçin Çocuk Masalları Kategorimizi Ziyaret Ediniz.