Fazla mı güveniyoruz sevgili dostlar?
Bu hayal kırıklıkları, iç sancıları hep bundan mı yoksa?
Oysa sokaktan geçen bir insana ne kadar güvenebilirdik ki ya da hiç tanımadığımız biri bizi yarı yolda bırakabilir miydi?
Elbette hayır.
Sevdiklerimiz, sevgisine inandıklarımız, onlardan başkası değildi.
Tükettik dostlar,
Birbirimizi tükettik.
Ondan sonra ‘ama’ ile başlayan cümleler ile susturduk vicdanımızın sesini.
Sahi susturabildik mi?
‘’İnsan olan yerlerim çok acıyor’’ demişti Birhan Keskin.
Peki sizin?
İçimde yarım kalmış bir hikayenin çaresizliğini taşırken hissetmiştim bu acıyı.
Velhasıl dostlar,
Biz de öğrendik;
İnsanlara güvenmemeyi,
Korkaklar ile yola çıkılmayacağını,
Hayatı boyunca kendi adına karar almamış,
Başkalarının gölgesinde yaşayan insanlar için mücadele etmemeyi,
Düşe kalka değil, bir söz ile öğrendik.
Onlar yüreklerindeki çamurlar ile çiçekli yollardan yürümeye çalışıyorlar.
Öylesine kirli
Öylesine yalnızlar ki.
Bizler ise avucumuzda umutlarımız ile bu yolda dimdik yürüyoruz.
Sağlıcakla kalın…
Korkaklar ile yola çıkılmaz
Fazla mı güveniyoruz sevgili dostlar?
Bazen yola çıkmak gerekiyor birileri olsada olmasa, O yola çıkınca birşeyler ters gidebiliyor , şans hep bizden yana olacak değil ya . Bizde sınav oluyoruz işte . Kiminle nerde denk gelecen , kiminle nerde yolunu noktalıyacan. Ama bazen o yolda biri denk geliyor tüm olumsuzluklara pozitif bi duruşu var .Bize onlar yeter . Sağlıcakla kalın