Makale özeti ve diğer detaylar.
Bu çalışma, günümüzde ağırlıkla merkez ülkelerde başlayan ve derinleşen krizin çevre ekonomilere yansımalarını değerlendirmek açısından da önemli olduğu düşünülen 1994-95 Meksika ve 1997 Güney Kore finansal krizlerini incelemektedir. Meksika ve Güney Kore'yi finansal krizlere sürükleyen nedenleri anlayabilmek için, finansal krizleri öngörmeye ilişkin olarak oluşturulan göstergelerden bazılarını, bir öngörüde bulunmaktan çok, incelediğimiz krizleri anlamaya dönük bir çaba olarak ulaşabildiğimiz veriler ölçüsünde hesapladık. Bunlara ilave olarak finansal krizlerin temel nedenleri arasında değerlendirilen, büyük boyutlu sermaye girişlerindeki ani daralma veya çıkışları gözleyebilmek için ödemeler dengesi verilerinin izin verdiği ölçüde bu akımların büyüklüğünü tahmin etmeye çalıştık. Bulgular bize, farklılıklarına ve çoğu gösterge açısından istikrarlı bir ekonomik yapı sergilemelerine rağmen iki kriz deneyiminde de yabancılardan kaynaklanan sermaye girişlerinin –özellikle "sıcak para" hareketlerinin- canlanma-iflas döngüsüne yol açtığını ve sıcak para girişlerinin tersine dönmesi ile finansal krizlerin ateşlendiğini göstermiştir. Bu nedenle kur faiz arbitrajı tarafından belirlenen kısa vadeli spekülatif sermaye hareketlerinin her iki finansal krizde de önemli bir rol oynadığı görülmektedir.
In this paper, the financial crises of Mexico (1994-95) and South Korea (1997) are analyzed. The similarities and dissimilarities among the two financial crises are evaluated by comparing the quantitative data. First of all, we have tried to discuss some of the indicators constructed to forecast financial crises. However, we have used these indicators as supplementary tools for understanding the crises, rather than as predictors. Secondly, our quantitative analyses primarily focus on the dynamics of capital movements. The findings of this study on the financial crises of Mexico and South Korea underline some similarities. The Mexican crisis emerged at a time when Mexico, as a country that established financial discipline and reduced inflation substantially, was considered as "successful". And as for South Korea –a country that sustained stable growth for many years, with no public deficit and stable prices and a current account surplus– it could not avoid a boom-bust cycle, and was drawn into a crisis. In these two experiences, the rapid increase in capital –especially "hot money"- inflows caused by non-residents was an important factor of instability. In these two experiences, the rapid increase in capital –especially "hot money"- inflows caused by non-residents was an important factor of instability. Accordingly, when such inflows suddenly turn into outflows, they trigger off financial crises. Thus, we arrive at the conclusion that short term arbitrage-seeking speculative capital movements played a decisive role in two financial crises.