Eski MİT mensubu Mehmet Eymür yönlendirmesindeki Son.tv, MİT’in meşhur Ergenekon Terör Örgütü yönetim şemasındaki 1 Numarayı Engin Alan olarak kamuoyuna lanse etti. Emekli Korgeneral, MHP’nin seçtirdiği ama milletvekilliği tescillenemeyen eski Özel harp komutanı galiba gözden çıkarıldı. Oysa Veli Küçük’ten 2001 yılında Ergenekon’un operasyon birimini devralan Alan,10 numara bile olamaz. Anlaşılan 5 Ağustos’ta cezaları açıklanacak Ergenekoncular içinde günah keçisi olarak Alan seçildi. Üst düzey derin devlet mensuplarını korumak için gerçek 1 Numara resmen ve resmi olarak hemde kanunen gözden kaçırılıyor. Google’dan arayın bulun, veya bu linkten http://canadaturk.ca/koseyazilari/farukarslan/9048-ergenekon-buzdaginin-tam-resmi.html Ergenekon Buzdağının Tam Resmi yazımı okuyun.
1960′da kurulan Milli Birlik Komitesi’nin tamamı eski generallerden oluşan 12 asker üyesi günümüze kadar güncellenerek gelmiştir. 18 İstanbul baronu Sebataycı ve Rum ailesine Türkiye peşkeş çekilmiştir. CFR’nın resmi Türkiye kolu olan Global İlişkiler Komitesi’nin iş dünyasındaki 12 ismi ve başındaki Rahmi Koç, askerlerle birlikte askeri vesayeti tepemize Demokles’in Kılıcı olarak koydurmuştur, asıl derin devlettir beyler! Ergenekon adını 1953′de kod isim olarak NATO eğitimi aldığı ABD’de ilk kullanan Alparslan Türkeş idi. Albay Ergenekon kod adını 1953 ile 1961 arasında kullanan Türkeş, Türk ordusunu tasfiye ederek yeni sistem kuran Amerikalılar ile ters düşünce Hindistan’a 1961′de askeri ataşe olarak gönderilir. Zira Amerikalıların zoruyla Türk ordusundan 7200 subay, toplamda 243 general zorla emekli edilir, tamamen ABD’ye göbekten bağlı olacak sistem aslında sömürgecilik, militer demokrasi veya Amerikan militarizmi tarzı mandacılıktır.
1961′de Albay Ergenekon kod ismi Turgut Sunalp’a geçer. 1971 muhtırası ve 1980 askeri darbesini Amerikalı ve İngiliz dostlarının emriyle yerine getiren Sunalp’ın Doğu Perinçek’i İngiliz istihbaratına eti senin kemiği benim diyerek teslim etmesinden yarım asır geçti. Bu dönek şahsiyetsizi cezalandırmak yüreğimizi soğutur mu bilemiyorum. Kanlı 1 Mayıs olaylarından Gazi olaylarına, Madımak’tan Gezi olaylarına kadar Perinçekgilleri her türlü fitne kazanının altında görüyoruz. Eksik olan onları yöneten, yönlendiren özel harp elemanlarıydı. Sunalp, 1989′da vefat ettiğinde Garanti Bankası’nın başdanışmanıydı. Görevini 1986′da Veli Küçük’e devrettiği devrede PKK zaten MİT ve CIA işbirliğiyle ele geçirilmişti. Cumhurbaşkanı Kenan Evren’in ve damadının emriyle İstanbul Emniyet Müdür yardımcısı Ümit Bavbek operasyonu ile Abdullah Öcalan, rakipleri temizlenerek plazlandırılacak örgüte lider yaptırılmıştı. Küçük’ün ekibine kurdurulan JİTEM’in zulümleriyle Kürtler zorla dağa postalandı, terörist yapıldı Kürt gençleri. 1986 ile 2001 arasında PKK’nın macerası, 17 bin faili meçhul cinayet, Sapanca, Kocaeli ve Gebze üçgenini ceset tarlasına çeviren Küçük’ün Ermenice uzmanı aşırı Türk milliyetçisi bir Ermeni olduğunu unutmayalım.
Küçük’ten Albay Ergenekon misyonunu devralanana kadar Engin Alan neler yapmıştı, nereden koşuyor?
Alan ile 1993′de Bakü’de tanıştığımda askeri ataşe olarak yeni tayin edilmişti. Henüz tek general yıldızını bile almamıştı. Kısa boylu, sempatik bir komando izlenimi uyandırmıştı bende. Ebulfeyz Elçibey’in etrafına üç Türk asıllı bakan, başdanışman, özel korumalar ve Karabağ’da savaşması için özel harp birliği getirtmesini önceleri alkışlamış, onunla gurur bile duymuştum. Metin yüzbaşının Şamahı’daki Azeri komando yetiştirme kampını, talabelerime kamp yeri ararken dağda basmış ve Ermenilerin canına okuyan bu özel gücün ardında olan komutanlarımıza gereken saygıyı göstermiş, her yerde anlatmış ancak gizlilik nedeniyle bugüne kadar da hiç bir yerde bu konuyu yazmamıştım. Ne olduysa Elçibey’in Rus askerini Gence’den 28 Mayıs 1993′de zorla postalaması ile başladı. Bu kararı Alan’ın aldırdığına emindim, sonuç olarak Elçibey’in Ruslar tarafından bir hafta içinde indirileceğine de emindim. Kendine çok güvenen Alan’ın ekibi, Elçibey’in Aliyev’i İngiliz ve Amerikan büyükelçilerinin zoruyla getirmesinden sonra morardı. Amerikalılarla dirsek teması bozuldu, dipçik yedik… Engin Alan’ın Amerikan karşıtı olduğunu sanmayın, yedikleri içtikleri ayrı gitmezdi…
Türkiye’nin hayallerini süsleyen Azeri petrolleri, Haydar Aliyev’in iktidara gelmesiyle, ABD-İngiltere ve Rus şirketlerine akmaya başladı. Haydar Aliyev iktidara gelmesine destek veren ülkelerin şirketleri ile Eylül 1994 yılında yaklaşık 5 milyar Sterlinlik bir anlaşma imzaladı ve bu anlaşma “Yüzyılın Kontratı” olarak anıldı. İşte Türkiye’nin Azerbaycan’daki darbe faaliyetleri de bu andan itibaren Alan tarafından başlatıldı. Elçibey’e karşı yapılan darbe ile Azerbaycan’daki nüfuzunu kaybeden Türkiye, Azerbaycan’a karşı yeni bir politikayı devreye soktu. Bu politika ikili bir yana sahipti ama birbiriyle uyumlu olacak bir şekilde planlanmıştı. Bir yandan Türkiye, Aliyev yönetimi ile yakın ilişkiler kurmaya ve sürdürmeye çalışıyordu ve de böylece orada kökleşmeye çalışıyordu. Bir yandan da oradaki Turancılar ile (bunlar Azerbaycan Halk Cephesi’nde örgütlenmişlerdi) Aliyev’e karşı darbe hazırlıyordu ve Azerbaycan’da politik durumu kendi lehine çevirmeye çalışıyordu.
1994 yılında Rusya’nın dayatması ile Azerbaycan ile Ermenistan arasında bir ateşkes anlaşması yapıldı ve Karabağ sorununun çözümü zamana yayıldı. Azeri saldırıları ile Ermenistan’ı korkutan ve güvenlik sorunlarını onlara “hatırlatan” Rusya, 1992 yılında Ermenistan’ın BDT’ye katılmasını sağladı. Böylece 1992 yılında Rusya ile Ermenistan arasında stratejik bir ilişkinin temelleri atılmış oldu. Bunu elde ettikten sonra Rusya bu sefer, Ermenistan aracılığı ile Gürcistan ve Azerbaycan’ın toprak bütünlüğünü tehdit ederek (Gürcistan’da Güney Osetya ve Abhaz sorunu ile ve Azerbaycan’da Yukarı-Karabağ sorunu ile) onların BDT’ye katılmasını sağlamak istemiştir, ki daha sonraları bunu başarmıştır.
Elçibey’in gidişinden sonra Eylül 1993′te H.Aliyev Azerbaycan’ı BDT’ye katmıştır ama Rusya’nın Azerbaycan’da asker bulundurmasına karşı direnmiştir ve hiç kuşkusuz bunu da İngiltere ve ABD’ye daha fazla yaklaşma tehdidi ile gerçekleştirebilmiştir. H.Aliyev iktidarda kalmasını Rusya’nın çıkarlarını da belirli dereceye kadar tatmin etmekten geçtiğini iyi anlamıştı ve kendi çapında bir denge politikası izliyordu ve bu denge politikası aracılığı ile kendisine manevra alanı açıyordu. Türkiye’nin kendisine darbe yapmasına karşın onun ile ipleri koparmamasının altında yine bu denge politikası yatıyordu. H.Aliyev birbirine rakip ne kadar devlet varsa onlarla yakınlık politikası izliyordu ve böylece seçenekleri fazla tutuyordu. Bir devlet üzerine fazla geldiği zaman diğerine yanaşmakla tehdit ediyordu ve böylece bütün devletler ile arasına bir mesafe koymayı başarıyordu.
Türkiye H.Aliyev’e karşı, E.Elçibey’in etrafında bütün Azeri muhalifleri birleştirmeye çalışmıştır. Eski Cumhurbaşkanı Ayaz Muttalibov; Elçibey’in devrilmesinde H.Aliyev ile birlikte hareket eden ve sonra araları açılan Süret Hüseynov; İçişleri Bakan Yardımcısı ve Omon birlikleri komutanı Ruşen Cevadov, Elçibey’in etrafında ve Aliyev’e karşı birleştirilmeye çalışılmıştır. Türkiye birçok devlet kadrosu ve ajanıyla bu darbeye katılmış ve yönetmiştir: Azerbaycan Büyükelçisi Altan Karamanoğlu, MİT müsteşarı Ertuğrul Güven, Elçilik Din Müşaviri Abdülkadir Sezgin. Sonraları ÖKK komutanı olacak olan ve şimdi Balyoz Operasyonu ile gözaltına alınan ve tutuklanan ve darbe sırasında Askeri Ataşe olarak görev yapan Engin Alan. Azerbaycan Milli Meclis Danışmanı olan ve MİT ajanı olan Ferman Demirkol. MİT Dış istihbarat Daire Başkanı Yalçın Ertan.Başbakan Müsteşarı Ali Naci Tuncer (Bu ikili özel bir uçak ile gidip Ferman Demirkol’u getirdiler). Türki Cumhuriyetlerden Sorumlu Devlet Bakanı Ayvaz Gökdemir.Yine Acar Okan ve Kamil Yüceoral adlı kişiler. Mehmet Eymür’ün Atin.org sitesinde belirttiği üzere 12 Aralık 1994 tarihinde özel bir ekiple Korkut Eken bu ülkeye gitmiştir.Yine Abdullah Çatlı’nın da darbe sırasında orada olduğu daha sonra ortaya çıkan bilgiler arasındadır. Bunlar bugüne kadar bilinenler. Elbette bir de bilenmeyenler var.
Türkiye Özel Harekat Polisi aracılığı ile Azerbaycan’daki özel polis kuvvetleri olan Omon birliklerini eğitiyordu ve bu birliklerin başında Ruşen Cevadov vardı. Darbe sırasında Omon birlikleri darbenin silahlı gücü olarak düşünülmüştü ve darbe sırasında Azerbaycan devlet güçleri ile çatışan bunlar oldu ve komutanı R.Cevadov öldürüldü. İşin ilginç tarafı Omon birliklerini eğiten Türk Özel Harekat Polisi’nin başında, ÖKK’nın polis içindeki uzantısı ve ÖKK’nın çok parlak bir elemanı olan ve Ergenekon soruşturmasında yakalanan İbrahim Şahin bulunuyordu. Yani o da bu darbede hiç kuşkusuz rol almıştı.
Türkiye Azerbaycan’daki darbenin finansmanını ise kurduğu Azerbaycan Hizmet Vakfı aracılığı ile yürütüyordu. Yine burada finansman ile ilgili olarak bir başka noktaya dikkat çekmek gerekir. Daha sonraları yine “Derin Devlet” tarafından öldürülen Ömer Lütfü Topal ve onun gibi işadamlarının da bu darbelerin finansmanında rol aldığını belirtmek gerekir. Böylece Hükümet, MİT (başında Sönmez Köksal vardı) ile birlikte Emniyet ve Engin Alan aracılığı ile de Genelkurmay Azerbaycan darbesini üç-dört koldan yürütüyorlardı.
Bu dönemde, Türk büyükelçiliğinden kimi bulursam büyük hata yapıldığını söylüyor ve başarısızlığa mahkum darbe girişimine Türkiye’yi CIA elemanlarının ittiğini, Alan ve ekibinin tarih karşısında hesap veremeyeceğini anlatıyordum. Dini Müşavir Abdülkadir Sezgin’e şunu dediğimi hatırlıyorum. Sokağa çık ve 10 yaşındaki bir Azeri çocuğuna Aliyev’e karşı darbe yapılıp yapılamayacağını sor. Alacağın cevap hayır olacak veya sizle dalga geçecektir. Türkiye’nin imajı mükemmel, Türk büyükelçisi Altan bey el üstünde, tüm büyükelçiler ağzının içine bakıyor. Eğer bir darbe yaparsınız sadece devlet mensuplarını değil tüm Türk vatandaşlarının itibarını, Azeri vatandaşları gözündeki paha biçilmez değerini, şerefini, namusunu batıracaksınız.
Elbette beni dinlemediler… 25 yaşında genç bir gazeteciydim. Olayların perde arkasını görebiliyordum.
Türkiye, Hükümet, Genelkurmay ve Cumhurbaşkanlığı tarafından yürüttüğü darbe girişiminin başarısızlığı karşısında, devleti aklamak için, “darbeyi bazı devlet kadrolarının devletten habersiz yaptığı” imajı vererek kurtulmaya çalıştı ve sürekli bu yönde propaganda yürüttü. Hala daha da bu propaganda yürürlüktedir ve olaylara katılanlar (örneğin Ferman Demirkol gibi) papağan gibi şunu tekrarlarlar: “Hükümet ve Cumhurbaşkanı’nın haberleri sonradan oldu. Darbe olayı Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel’e 10 Mart 1995 tarihinde haber verildi ve o da Haydar Aliyev’e haber vererek, onu darbeden haberdar etti.”
Külliyen Yalandı bu. demirel darbenin içindeydi, son anda bir operasyonla sıyrıldı. Aliyev yemese de yemiş gibi göründü. Ferman Demirkol, devletin darbeye katılan ajanlara yaklaşımını çok doğru olarak şöyle belirtmiştir: “Eğer Aliyev’e karşı yapılan hareket başarılı olsaydı, bana sahip çıkılacaktı, bizim gençlerdendi denilecekti. Hareket başarısız olursa, bana hiç sahip çıkılmayacak,beni hiç tanımayacaklar ve sonuçta darbeci deyip uzak duracaklardı. Nitekim sonuncusu oldu.”
Ferman Demirkol’un burada belirttiği şey aslında MİT’in onlarla yaptığı bir anlaşmadır. Bu işe girişilen ajanlar ile MİT bu tür bir anlaşmalar yapmıştır ve bu şahıslar da kanımca bu durumu baştan kabul etmişlerdir. Aynı prensibi “Susurluk Kazası”ndan sonra bir özel televizyon kanalına bağlanan ve Abdullah Çatlı’nın yakın arkadaşı olan Haluk Kırcı, 1996-1997 yılında belirtmiştir ve bunu belirtirken de “Görevimiz Tehlike” adlı filmi örnek göstermiş ve durumlarının biraz buna benzediğini ima etmiştir.
Kutlu Savaş, “Susurluk Raporu”nda, devlet sırrı olduğu gerekçesiyle yayınlanmayan ama daha sonraları basına sızdırılan Azerbaycan darbesi ile ilgili olan bölümde bu darbede Türkiye’nin rolünü şöyle belirtmiştir:
“Öte taraftan Azerbaycan’a uzanmak için de fırsat doğmuş, bu ülkedeki kargaşaya rağmen petrol kaynakları pek çok kişiyi, siyasiler başta olmak üzere tahrik etmiştir.
MİT’in Azerbaycan’daki darbe girişimi başlıklı notu uzun. Özetle darbe Azerbaycan’ın karışıklığından kaynaklanmış, Ayvaz Gökdemir’in zımni desteği sağlanarak Acar Okan, Kamil Yüceoral’ın Türkiye’den katkısıyla Azerbaycan eski Cumhurbaşkanı Ayaz Muttalibov, eski Başbakan Suret Huseyinov ve OMON birlikleri kumandanı Ruşen Cevadov ve Elçibey’in iştirakiyle yapılacak ihtilal, Azerbaycan’daki Türk görevlilerinden MiT Baku Temsilcisi Ertuğrul Güven’in TiKA görevlisi Ferman Demirkol’un ve Din Hizmetleri Muşaviri Abdulkadir Sezgin’in ihmali, kusuru veya tertibi ile oluşmuştur.
MİT ise 10 Mart 1995′te gelişmeleri haber almış, Sayın Cumhurbaşkanı vasıtasıyla Haydar Aliyev’i ikaz etmiştir.
Ferman Demirkol’un kime bağlı olduğu sualimize cevaben Sayın Müsteşar, adı geçenin MiT elemanı olduğunu teyit etmiştir.
Sayın Başbakan’a tarafımızdan açıklama yapılmış ve kısaca; hazırlanan darbede Türk tarafının da yer aldığını, Cevadov ve taraftarlarının Türkiye’den destek gördüğünü, MİT’in yanısıra Emniyet’in de devrede olduğunu, Özel Harekat mensuplarının Azerbaycan’ın muhtelif bölgelerinde gruplara eğitim verdiğini, patlayıcı ve silah taşıdıklarını, Ferman Demirkol’un muhtelif toplantılarda Rus Büyükelçisi ile tartıştığı, Bakü’den yola çıkıp Elçibey’le görüşmeye gittiğini, yoldaki güvenlik tedbirlerinin sıklığını rapor ettiğini, ancak kendisinin engellenmemesini dikkate alacak basireti gösteremediğini, Elçibey’le yeni yönetimde görev alacak kişileri tartışıp bir liste oluşturduğunu, kendisinin de Cumhurbaşkanı Yardımcısı olacağını, kendilerine göre her şeyi belirlediklerini, fakat darbe tarihi yaklaştığında vaziyetin vahametini fark ettiklerini ve Cumhurbaşkanımızı devreye sokup, sözde Aliyev’i ikaz edip işin içinden sıyrılmaya çalıştıklarını, gerçekte ise Aliyev’in her şeyin farkında olduğunu, Cevadov’un çok yakınındakilerin KGB’nin eski mensupları ve Aliyev’in adamı olduğu, olayların Aliyev’in izni ve bilgisi ile kendi lehine olacak şekilde yönlendirilmiş bulunduğunu, MiT ve Türkiye açısından acı bir komedi biçiminde cereyan ettiğini açıklamamız üzerine Sayın Sönmez Köksal, sadece komedi ifadesine itirazda bulunmuştu.
Olaylar sonrasında Ferman Demirkol’un ortada kaldığını, Türk Büyükelçisi’nin `Cumhurbaşkanı Yardımcısı olacaktı. Bu tip işlere girmesini kim söyledi? Ne hali varsa görsün’ diyerek Büyükelçiliğe almadığını, Din Hizmetleri Müşaviri Abdulkadir Sezgin’in kendisini evinde sakladığını, Aliyev yönetiminin Demirkol’u sorgulayıp serbest bırakmak için ısrarla istediğini, ancak Ankara’dan gelen talimatla buna izin verilmediğini, sonunda Başbakanlık Müsteşarı Ali Naci Tuncer’in MİT’ten bir daire başkanı ile ve özel bir uçakla Bakü’ye gönderildiğini, bu iki yetkilinin Aliyev’e altı saat adeta yalvararak kendisini ikna ettiklerini ve Ferman Demirkol’u Türkiye’ye getirdiklerini, sözde işadamı Kenan Gürel’in ise feda edilip mahkum olduğunu da Sayın Başbakan’a aynı toplantıda anlatmak fırsatı olmuştur. Açıkça ortaya çıkmıştır ki; Türkiye dost bir ülkede ihtilal yapmaya teşebbüs etmiştir. MİT, resmi temsilcisi Ertuğrul Güven’in büyükelçimizle birlikte Aliyev’e, Cevadov’a iltifat etmesi, kuşkularının giderilmesi gerektiği yönünde telkinde bulununca kendisine sert bir tepki göstermiştir. `Karargaha bilgi vermeden ve onayını almadan’ cümlesi tepkinin gerekçesini açıklamaktadır.
Oysa Bakü’deki politikayı Dişişleri ve Büyükelçi yürütmektedir. MİT’in bu doğrultunun dışına çıktığı bellidir.» (Kutlu Savaş, Susurluk Raporu)
Azerbaycan darbesinin ardınan yaşanan Gazi provokasyonu yaşandı ve Alan’ın başarıszlığı örtülmek istendi. Bu iki olay arasındaki bağlantıyı devlet içerisinde birçok kimse biliyor. 1995 yılının Mart ayında (tam olarak 12-15 Mart 1995) gerçekleşen Gazi katliamı, Türkiye’nin Başbakanlık, Cumhurbaşkanlığı ve Genelkurmay Başkanlığı tarafından, Azerbaycan’da işbirlikçiler aracılığı ile yürütülen ve gerçekleştirilmek istenen darbenin başarısızlığa uğramasının sonucunda devreye sokulan ve “TC devletinin itibarını kurtarma planı”nın önemli bir parçasını teşkil etmişti. Gazi katliamı aracılığı ile devlet hem kendi kamuoyundan hem de dünya kamuoyundan kendi rolünü gizlemeyi başarmıştı ve bu haliyle yürütülen psikolojik harekât başarıyla sonuçlanmıştır. Gazi katliamı “Psikolojik Operasyon”dur. Çünkü bu operasyon, Türkiye ve dünyanın gündeminde Azerbaycan darbesini ve bu darbe içerisinde TC devletinin rolünü ustaca gizlemiş ve bütün dikkatlerin Gazi katliamına çevrilmesine neden olmuştur.
Alan ekibini Gazi’ye ÖKK aracılığı ile devlet gönderdi. Devlet orada Alevilerin nasıl refleks vereceğini de çok iyi biliyordu. Necip Hablemitoğlu’nu Veli Küçük’ün emriyle öldürdüğü ortaya çıkan Silivri sanığı Osman Gürbüz ve adamları Gazi’deki kahvehaneleri tarayarak, oradaki halkın devrimci hareket aracılığı ile harekete geçmesini ve daha sonra polis ile karşı karşıya gelmesini sağladı. Polis içerisindeki “özel elemanlar” aracılığı ile kitleye ateş açılarak fazla ölü vermesi sağlandı. Ölüler arttıkça kitle daha tahrik oldu ve gösteriler başka yerlere sıçradı (örneğin Mustafa Kemal Mahallesine ve buradaki gösteriler sırasında da beş kişi öldürüldü) ve böylece bütün ülkenin ve dünyanın gündemi bu olaylara çevrildi ve ülke ve dünya kamuoyu, Türkiye devletinin Azerbaycan darbesindeki rolünü görmedi. Bu darbede Türkiye’nin rolü sadece istihbarat servislerinin raporlarında mevcut oldu.
Ama bu psikolojik hareketin devlet ve özellikle Genelkurmay açısından başka “kazanımları” yine oldu: Gazi katliamı ve daha sonrasında yaşanan olaylar, 1997′de kabul edilen EMASYA (Emniyet Asayiş Yardımlaşma) Protokolünün hazırlanmasına pratik katkı sağladı. Bilindiği gibi Gazi’de polisin yetersiz kalması sonucu askeri birlikler devreye girdi ve kontrolü sağladı. Bu deneyim ışığında kanımca Emasya Protokolü hazırlanmıştır. Gazi katliamı, Azerbaycan darbesinin planlanmasına sıkı sıkıya bağlı olduğu için ve bu darbenin planlanması aşamasında düşünüldüğü için ve bundan dolayı devletin zirvesinin resmi onayı ile gerçekleştirildiği için resmi bir devlet terörüdür.
Engin Alan, bunca başarısızlıktan sonra ödül olarak Özel Haraketler Komutanlığı başına getirildi. Kenya’dan 15 Ağustos 1999′da Abdullah Öcalan’ı paket teslim eden CIA ve MOSSAD ikilisi Engin Alan’ın önünü açmak istiyordu. Cavit Çağlar’ın özel uçağında bulunan ekibin başında Alan vardı. Alan’ın asıl önemli görevi Veli Küçük’ten boşalan Albay Ergenekon kadrosuna getirilmesidir. Normalde bu göreve gelecek şahsın Albay rütbesinde olması gerekirken, 2001′deki yeni Ergenekon yapılanmasında bu makamda rütbe korgeneralliğe yükseltildi ve ÖHK’nın başı olan Alan tepesine konduruldu. Zira ufukta iki büyük düşman yeni kurulacak AK Parti ve gittikce güçlenen Gülen cemaatı vardı. Alan’ın bundan sonraki görevleri, Koç grubunun verdiği bir milyar dolarlık bütçe ile AK Parti hükümetini devirmek için altı değişik darbeyi koordine etmekten oluşuyordu.
Engin Alan, Ergenekon’da 2009 yılına kadar operasyon biriminin başında kaldı. Bu göreve orgeneral Saldıray Berk’in getirilmesini beklemiyordum. Zira rütbesi uymuyordu. 12 Haziran 2009′da ortaya çıkan AK Parti ve Gülen’i Bitirme operasyonunu Erzincan’dan yöneten Berk, açılan davada 1 Nolu sanık yapılmasına rağmen halen tutuklanamıyor, hapse konamıyor, mahkemeye gelmiyor, hukuk yargı filan takmıyor. 1995′de Bakü askeri ataşesi olması itibariyle yakından tanıdığım Berk’in insafsızlığı Alan’ı geçti. Gülen grubunu terör örgütü ilan etmek için dersanelere silah koydurma girişimi, Alevileri tahrik etme planı kucağında patladı. Oysa Berk’e derdimizi yeterince anlattığımızı, samimiyetimize, vatan aşkımıza hayran olduğunu sanıyordum. Engin Alan’dan 10 numara bile olmaz ama Saldıray Berk’e dokunulamadığına göre Milli Birlik Komite’sinde üye olması gerekir…