Özünde özü, sözünde sözü, suretinde sıfatını bilmiş o Abdal. Yedi dipsiz vadiyi aşmış, aşıp insana ulaşmış, hikmetin ışığını görüp hikmet ateşinde yanmış. Sır defteri açılıp sırlar dökülünce bilmeye mecbur kalmış… Kaygusuz Abdal’a göre Âdem ne surettir, ne esvabdır; Âdem mânâdır.
Bu Âdem dedikleri
El ayakla baş değil
Âdem mânâya derler
Suretle kaş değil
Kaygusuz Abdal, sır defterini ve Hakk’ın hikmetini bilecek bir vasfa sahip olduğunu düşündüğü insanın bir mikro-kozmos olarak bütün varlığı ihtiva ettiğine inanır. Tanrı ezelde Tevhid sırrını, marifetini ve kemâl ilmini insanın zâtına koyarak insanı hakikat bilgisini bilmeye muktedir kılmıştır.
Reklamlar