10 Şubat 2010 Çarşamba
Tıpkı dün olduğu gibi, bugün de bilgisayarda bir Dustin Hoffman filmi bekliyordu beni. Lakin dünkü "Çocuğun velayeti, aile draması, mıy mıy mıy." tadındaki Kramer vs. Kramer'in ardından, 71 yapımı Straw Dogs biraz ağır geldi bana. Arkadaş bu nasıl filmmiş ya? Başım ağrıdı resmen gerilimden. Annem film öncesi "Ay çok fena çok şiddet var." falan diye uyarmıştı beni ama, heyhat...
Dustin Hoffman filmde godoş bir Amerikalı matematikçiyi canlandırıyor. Adı David. David ve İngiliz karısı Amy, "Bi kafaları dinleyek ya." niyetiyle bunaltıcı şehirden kaçıp, Amy'nin küçükken yaşadığı İngiliz köyüne gitmeye karar veriyorlar. Köy tam bir dallama yuvası. Bütün gün içip sıçan, hayvan evladı gibi taşkınlık yapıp huzur kaçıran tonla öküz, bu küçük İngiliz köyünü mesken edinmiş. Tabii hâl böyle olunca, bacıları bildikleri Amy'nin ecnebi bir lavuğu getirmesi de mahallenin zırtlanlarının ilgisini çekiyor. "Kim la bu deyyus.", "Top mu la bu." diye sürekli David'in arkasından atıp tutmaya, huzur kaçırmaya başlıyorlar. Bu mahalle itlerinin başına da Charley diye birini koymuşlar. Zırtlanlık yapmadıkları zamanlarda inşaatta amelelik yapan gençlere ustabaşılık ediyor Charley.
David ve Amy de, Amy'nin nenelerinden kalma eve yerleşiyor bu esnada. Lakin senelerdir insan görmeyen evde çatı akıyor, rutubet baş gösteriyor tabii. Bizim zavallı çift de "İşe yarasınlar da üç-beş bişey kazansın garipler, sevaptır." diye düşünüp Charley ve itlerini çatıyı onarmak üzere evlerine davet ediyor. Ama o da ne? Bu Charley iti Amy'nin eski yavuklusu olmasın mı? Amy başta olabilecek şeylerden korkarak "David yapma etme, kendin onarırsın çatıyı." diye diretse de, biraz godoş yaradılışlı olan David'in "Yaa ne diyon git işim gücüm var, amele miyim lan ben." çıkışıyla susup kalıyor.
Bizim zırtlanlar işe başlıyor; lakin, tahmin edileceği üzere devamlı bir taşkınlık hali. Sürekli bir sataşmalar bir şeyler. Yok efendim "Abla bi su vericen mi?" diye rahatsız etmeler, yok efendim "Abi de çok meşgul bu aralar ehi ehi." diye imalar. Kısaca bir itlik yapacakları açık bu heriflerin. Nitekim Charley de hayvansı duygularını dizginleyememekte ve "Ilan zamanında ne yediydim bu Amy'yi, bi punduna getireyim şu godoş görmeden de..." diye korkunç düşüncelere dalmakta, planlar yapmakta...
Efendim "Gerilim filmi" dediğimiz şey, nah bu film işte. Özellikle son 30-40 dakikalık bölümü "Hassktir." diye diye gözünüzü kırpmadan izleyeceğiniz, şiddetin tavan yaptığı bir film. Öyle ananızla babanızla oturup izlemeyin. Her tür götlük var. İyi seyirler diliyorum.
Puan: 7