Bir rahatsızlık olarak depresyonda görülen en önde gelen belirti üzüntü ve mutsuzluktur. İnsanın bedenini oluşturan organların hepsi nasıl gerekli ve bir işleve sahipse bizim ruhsal yapımızı oluşturan olumlu ve olumsuz bütün duygular üzüntü ve mutsuzluk da dahil olmak üzere gereklidir ve bir işleve sahiptir. Ruhsal bozukluklar için etkili tedaviler bilinmesine rağmen, düşük ve orta gelirli ülkelerdeki insanların %75’inden fazlası tedavi görmemektedir. Bir depresif dönem sırasında, kişi kişisel, ailevi, sosyal, eğitimsel, mesleki ve/veya diğer önemli işlevsellik alanlarında önemli zorluklar yaşar. Bir depresif epizot, semptomların sayısı ve şiddeti ile kişinin işlevselliği üzerindeki etkisine bağlı olarak hafif, orta veya şiddetli olarak kategorize edilebilir.
Bu sitede sunulan bilgilerinin bir psikoterapist veya uzmanla görüşmeyi sadece destekleyebileceğini ama asla ikame edemeyeceğini lütfen unutmayın!Önemli Hatırlatma!
Tanı ve tedavi gerektiren durumlar için lütfen uzmanlara başvururunuz. Örnek olarak verilen vaka öyküleri gerçek vaka(lar)dan esinlenilmiş kurgusal öykülerdir. Bu öykülerde hiçbir şekilde bir kişiye ait kişisel ve tanımlayıcı bir bilgi yer almamaktadır.
Normaldir, çünkü üzüntü, keder ve mutsuzluk bütün insanlarda zaman zaman ortaya çıkan görülen duygulardır, her insan bu duyguyu zaman zaman yaşar. Gereklidir, çünkü üzüntü bütün duygular gibi bizim ruhsal işaret sistemimizin bir parçasıdır. Üzüntü bizim için önemli olan bir şeyi kaybettiğimizin işaretidir. Üzüntü duymayan insan, kayıplarının farkına varamayan, ya da zaten değer verdiği bir şeye sahip olmayan bir insandır. Kimse de böyle birisi olmak istemez. Üzüntü ortama durama uyum sağlamamıza yardımcı olur yani uyumsaldır çünkü böylece kayıplarımızı anlar ona göre davranışlarımızı ayarlar ve elimizdekilere sahip çıkmaya kaybetmemeye çalışırız.
Depresyon ise üzüntü duygusunun daha yoğunlaşmış bir biçimidir. Ancak depresyondaki üzüntü ve mutsuzluk duyguları bundan çok daha yoğun, sık ve uzun sürelidir, kişinin kendisini kötü görmesini ve geleceğe ilişkin karamsarlığı da içerirler.
Depresyon, dünya çapında yaygın bir hastalıktır ve yetişkinler arasında %5,0 ve 60 yaş üstü yetişkinler arasında %5,7 olmak üzere nüfusun tahmini %3,8’ini etkiler. Dünyada yaklaşık 280 milyon insan depresyon geçirmektedir. Depresyon, olağan ruh hali dalgalanmalarından ve günlük yaşamdaki zorluklara verilen kısa süreli duygusal tepkilerden farklıdır. Özellikle tekrarlayan ve orta ya da şiddetli yoğunlukta olduğunda, depresyon ciddi bir sağlık sorunu haline gelebilir. Etkilenen kişinin büyük ölçüde acı çekmesine ve işte, okulda ve ailede yetersiz işlev görmesine neden olabilir. En kötüsü, depresyon intihara yol açabilir.
Depresyon çeşitli şekillerde tedavi edilebilir. En sık kullanılan tedavi, ilaç ve/veya psikoterapidir. Psikoterapi daima faydalıdır ama bazı tip depresyonlar için tek başına yeterli değildir; ilaç tedavisine de ihtiyaç duyulur. Gerek depresyon tedavisinde etkili olduğu bilinen
psikoterapiler (bilişsel davranışçı terapi, kişilerarası psikoterapi) gerekse de ilaç tedavilerinde yaklaşık % 60-70 civarında hasta verilen ilk tedaviye cevap verirler. Bu oran daha sonra tedaviye cevap vermeyen hastalarda başka yöntemlerin de eklenmesiyle %90’lara yaklaşır. Hafif ve orta şiddetli depresyonda bu konuda yetkin kişilerce uygulanan bilişsel davranışçı terapiyle ilaç etkisine yakın oranda başarı elde edilebilir.
Dünyanın her tarafında ana üniversitelerde yürütülmüş birçok araştırma çalışması bilişsel-davranışçı terapinin major depresyon tedavisinde antidepresan ilaçlar kadar etkili olduğunu göstermiştir. 20 seans bireysel terapi sonunda hastaların yaklaşık %75’inde belirtilerde belirgin azalma görülecektir.