Çocuk sahibi olduktan sonra insan ciddi bir dönüşüm geçiriyor. Hamilelik dönemiyle ilgisi bile yok. Lohusalık annenin doğum sırasındaki ağlaması, bir uyum sağlama süreci. O nedenle sancılı. Sadece annelik değil... Hayattaki bütün değişimlerde sancılanıyoruz, ölüyoruz. Yeni bir ben doğuyor sonra.
Yeniden doğmak için eskinin ölmesi gerekir. Eskinin ölmesine izin vermek gerekir.
Yeni bir sektöre girmek... Ücretli işini bırakıp kendi işine girişmek... Aynı işyerinde başka bir göreve geçmek... Özellikle geçişler sıçrama şeklinde yaşanıyorsa hızlı dönüşüm demek. Yeni rolünüze adapte olmak bir çeşit lohusalık. Önce "a ne kadar güzel!" heyecanı. Sonra "ya eskisi daha mı iyiydi acaba ben ne yaptım sorgulaması". Sonra gelen uyum... Yeniliğe yer açış. Eğer eskiye tutunacağım diye uğraşmazanız daha kolay.
Bir kimlikten diğerine geçmek elbise değiştirmek kadar kolay olsaydı.... Ela mesela benim iş kıyafetlerimi tanıyor. Gömlek giydiğim anda, anne gene git kıyafetlerini gitmişsin diyor. Onun için git kıyafeti demek gömlek. Dışardan geldiğimde, "anne çıkar kıyafetlerini ev kıyafetlerini giy" buyuruyor. Çünkü onlar sıcak ve yumuşak. Çünkü onlar müşfik ve evcimen Kadife pantolon tshirt içindeyken ben, o kendini güvende hissediyor. Anne o kıyafeti giydiğinde "evde". Çalışsa bile evde. Gitmiyor. Genelde son dakika giyinmeye çalışıyorum. Çünkü beni öyle gördükçe, gitti mi, gidiyor mu endişesi oluyor.
Erkekler için nasıldır bilmiyorum. "Baba olmak iş hayatıyla çelişir mi, bir erkeğin çocuğu olmak üzereyken onu işe almalı mı, almamalı mı" gibi sorular olmadığı için onlar bu tarz kimlik sorunlarını rahat aşıyorlar gibi. Anne olmak, girişimci olmak, dağcı olmak, işveren olmak, çalışan olmak, sorumlu olmak, "teknik konularda çalışan kadın" olmak, yönetici olmak, evlat olmak, abla olmak, arkadaş olmak, dost olmak, ortak olmak... Kendin olmak var bi de. O nasıl bir şey?
Toplantıya ciddi giderim. Evde rahat kıyafetler. Pazara gideceksem paçoz, alışverişe gideceksem kokoş. Kendimken... Yeşil askılı elbisem. Hafif, rahat ve neşeli. Bir de mor gömleğim, tiril tiril bir ben.
Günde kaç kez kabuk değiştiriyorsunuz? Kaç kıyafetiniz var? Ordan oraya değişirken hangi renklerdesiniz? Değiş tonton olurken oyun hamurlarını andırıyor muyuz? Sancılanıyor muyuz yoksa bazen?
Sevgiler.
Bloguma dokunma!
Ps yazıyı yazdıktan sonra farkettim. Meğer kitubi'de de neredeyse aynı yazı yazılmış zamanında. Damla'ya selam ederim. Hop hop hop değiş tonton