|BAKARA SURESİ / 011|


70.Bunun üzerine: "Rabbine dua et de, onun nasıl bir şey olduğunu iyice açıklasın. Çünkü bize göre sığırlar hep birbirlerine benziyorlar. Allah dilerse biz doğru olanı buluruz" dediler.


71.Musa da: "O, onun yeri sürerek veya ekin sulayarak bitkinleşmiş olmayan, kusursuz ve üzerinde alacalık bulunmayan bir sığır olduğunu söylüyor" dedi. Bunun üzerine "İşte şimdi gerçek olanı bildirdin" dediler ve sığırı kestiler. Ama az kalsın bunu yapmayacaklardı.
72.Hani siz bir can öldürmüştünüz de, bu konuda aranızda tartışmaya girmiştiniz. [11] Oysa Allah sizin gizlediğinizi açığa çıkaracaktı.
73."Onun (kestiğiniz hayvanın) bir parçasıyla ölüye vurun" dedik. İşte Allah ölüleri böyle diriltir ve belki akıl edersiniz diye size böyle ayetlerini gösterir.
74.Bu olaydan sonra kalpleriniz yine katılaştı. Adeta taş gibi oldu, hatta ondan daha katı bir hal aldı. Taşlardan öyleleri vardır ki, arasından ırmaklar fışkırır. Yine öyleleri vardır ki, yarılır ve içinden su çıkar. Yine onlardan Allah korkusundan yuvarlananlar vardır. Allah sizin yaptıklarınızdan habersiz değildir.
75.Siz onların size inanmalarını mı umuyorsunuz! [12] Oysa onların içinde öyle bir topluluk vardı ki, Allah'ın sözünü duyuyor ve onu iyice kavradıktan sonra bile bile değiştiriyorlardı.
76.Onlar iman edenlerle karşılaştıklarında "biz de iman ettik" derler. Ama birbirleriyle başbaşa kaldıklarında, "Allah'ın size açmış olduğu şeylerden, bunları Rabbinizin katında size karşı bir belge olarak göstersinler diye mi söz ediyorsunuz! Aklınızı kullanmıyor musunuz!" diye konuşurlar.[13]
Dipnotlar
11.Suçu birbirinize atmıştınız.
12.Yani "Ey mü`minler! Siz İsrailoğullarından olanların (yahudilerin) size inanmalarını mı umuyorsunuz!"
13.Burada "Allah`ın size açmış olduğu şeyler" diye kasdettikleri Tevrat`ta yer alan, Resulullah (a.s.)`ın sıfatlarıyla ilgili bilgilerdi. Yahudiler bu bilgileri gizlemeleri için birbirlerini uyarıyorlardı. İçlerinden bu bilgileri açığa vuranları da ayeti kerimede bildirildiği şekilde azarlıyorlardı.
Nüzul Sebepleri
76.İbnu Cerir`in Mücahid`den rivayet ettiğine göre Beni Kurayza yahudilerinin ihanetinden sonra Resulullah (a.s.) onların kalelerinin altında durarak onlara: "Ey maymunların kardeşleri! Ey domuzların kardeşleri! Ey Tağut`a kulluk edenler!" diye buyurdu. Bunun üzerine onlar: "Bunları Muhammed`e kim bildirdi? Bunlar olsa olsa sizden çıkmıştır. Allah`ın size açmış olduğu şeylerden, onlara size karşı ellerinde bir belge olsun diye mi sözediyorsunuz?" dediler. Bunun üzerine bu ayeti kerime indi.
İkrime`nin bir başka tarıktan Abdullah bin Abbas (a.s.)`tan rivayet ettiğine göre de yahudiler mü`minlerle karşılaştıklarında: "Arkadaşınızın Allah`ın peygamberi olduğuna inanıyoruz. Ama o sadece size gönderilmiştir" diyorlardı. Başbaşa geldiklerinde de: "Araplar hiç buna kanarlar mı? Siz daha önce onlara karşı bu gelecek Peygamber`in adıyla Allah`tan fetih diliyordunuz" diyorlardı. Bunun üzerine bu ayeti kerime indi.