Almanya’da bulunmak özellikle eski Doğu Almanya’da, yabancılara karşı çok da hoş bir ilginin olmadığı Thüringen bölgesinin minicik bir köyünde olmak çok ilginçti. Aşağı yukarı 3.500.000 kişinin yaşadığı İzmir’den, 100 kişi bile bulunmayan Hütten adlı bir köyde ne işim vardı? O zamanlar çokça bu soruyu kendime sormama rağmen, geriye dönüp baktığımda iyi ki orada bulunmuşum diyebiliyorum, iyi ki o seminer evinde 10 ayı geçkin süre yaşayıp, hayatıma yeni deneyimler eklemişim diyorum.
Küçük yerlerde yaşayan kocaman insanlarla tanışıp, onların hayat deneyimlerinden yaşam dersleri çıkardım kendime. Ve onlar geçmiş hayatımın çok önemli köşe taşları oldular. Kimisi ile çok çatıştım, kimisi ile çok iyi anlaştım, kimisi ile inanılmaz eğlendim. Kimi zaman çok bunaldım, kimi zaman çok eğlendim, kimi zaman konuşacak kimse olmadı etrafımda, kimi zamansa gençlik değişimlerinin göbeğindeydim. Mümkün değil onca farklı noktayı buraya sığdırmak, ama onca sıkıntıma rağmen iyi ki yapmışım demekten kendimi alamıyorum. İyi ki Hütten’e gitmişim, iyi ki o insanları ve dostları tanımışım ve iyi ki Avrupa Gönüllüsü olup farklılıkların bir arada yaşamaya engel olmadığını, farklılıkların hayatı zenginleştirdiğini yakından görmüşüm, iyi ki hayatıma yeni bakış açıları ekleyip, yeni perspektifler katmışım. Şimdi o günleri özlememek mümkün mü?
Ozan N. Alakavuklar
1 Ekim 2004 – 1 Ekim 2005 Jugendbildungsstaette Hütten ALMANYA