USk hareketinin temelinde görsel hikaye anlatımı yatmaktadır. Urban Sketchers röportaj hibe programı, dünyanın dört bir yanından bir olayı yakalayarak ve bağlamı, karakterleri ve ortamı göstererek bir hikaye anlatan hikayeleri vurgular. Yerel kültürün bir yönünü, zamanın bir anını, endüstriyi/ticareti, toplumsal değişimi çizimler ve yazılarla vurguluyorlar. Program, toplumumuzdaki en iyi çizim röportaj örneklerini vurgulamak ve yeni nesil sanatçı muhabirlere ilham vermek için tasarlanmıştır.
2021'de tamamlanan final projelerini sunmaktan mutluluk duyuyoruz.
Oda, Paris (Fransa) Mathieu Letellier (diğer adıyla Mat Let) tarafından
Mat'ın projesi onu yeni bir kelime dağarcığı, tıbbi ürünler, çoğu kişi tarafından bilinmeyen veya filmlerde ve medyada yanıltıcı bir şekilde tasvir edilen insanlar ve deneyimlerle yüz yüze getirdi. 'The Room' 2016 yılında kuruldu ve uyuşturucu kullanıcılarına, genellikle sokakta 'gölgeler içinde' yapılan bir faaliyet olan uyuşturucu tüketmek için daha güvenli ve denetimli bir alan sağlıyor. Eskiz yapmanın 'insanlaştırma' ve damgalamayı kırma gücünü bilen Fransız yardım kuruluşu Médecins du Monde (Mdm), Mat Let'ten Paris'in Barbès, Gare du Nord ve Porte de la Chapelle mahallelerindeki Uyuşturucu Tüketim Odası'nda bir dizi eskiz yapmasını istedi.
The Room'a gelen pek çok kişi buradan ayrılmak istemiyor çünkü burası uyuşturucu kullanıcılarının damgalanma ve şiddet yerine saygı ve ilgi gördükleri neredeyse tek yer. Burada şaşırtıcı miktarda kahkaha, dayanışma, ilgi ve saygı vardı ve bunların hepsini Mat çizimlerinde yakaladı. Bu eşsiz merkezde çalışanlarla ve yardım ettikleri kişilerle tanıştığı için kendini ayrıcalıklı hissetti. Ziyaretleri genellikle çeşitli düzeylerde zorlayıcı olsa da, "Tıpkı diğer insanlar gibi, her ziyaretten sonra kendimi biraz daha iyi hissediyorum" diyor.
Mumbai Chawls: "The Social Network", USK Mumbai tarafından Mumbai (Hindistan)
Mumbai 'chawl'larının - bir zamanlar göçmen işçileri barındırmak için tasarlanan ancak şimdi nesiller boyu aileleri destekleyen mütevazı şehir içi kiralık konutlar - destansı çeşitliliği, işbirliğine dayalı bir yaklaşım gerektiriyordu. USK Mumbai'nin dört üyesi, kutsal fesleğen (tulsi) ağaçlarının süslenmesi gibi ışık ve renk dolu kutlamalardan, çalışkan kadın terzilerin ve fener satıcılarının günlük yaşamlarına ve sanatsal bir sakinin küçük balkonunu güzelleştirme çabalarına kadar bu yerlerin birçok yüzünü, mimarisini ve deneyimini çizmek için güçlerini birleştirdi.
Burada insanlar sadece küçük balkonlar ve nefes alabilecekleri ortak avlularla omuz omuza yaşıyorlar; sakinler mahremiyet veya yalnızlık umutlarını arkalarında bırakmak zorunda. Bu yaşam tarzının getirdiği birliktelik, sohbet, kahkaha ve topluluk desteğinden faydalanıyorlar ama bir de diğer yüzü var: bu kadar yakın mesafelerde yaşamanın getirdiği geçim sıkıntısı ve görmezden gelinmesi ya da engellenmesi zor olan mahalle kavgaları.
Chawl'lar aynı zamanda büyüleyici bir sosyal ve siyasi tarihe sahiptir; ham enerjileri siyasi hareketlere ve aktivistlere olduğu kadar film yıldızlarına ve mafya üyelerine de yol açmıştır. Pek çok chawl artık yeni şehir altyapısı ve konutlara yol açmak için temizleniyor, bu nedenle Mumbai eskizcileri tehdit altında olabilecek bir yaşam biçimini kaydettiklerinin farkındalar. Birçoğu mahalle sakinleriyle zaman geçirdi ve onların hikayelerini dinledi. Farklı bakış açıları ve tutkulardan yola çıkarak bir araya getirdikleri eserleri, yaşamı tüm kaleydoskop renkleri ve çeşitliliğiyle gözler önüne seriyor; bu da chawl'daki yaşama gerçekten de uygun bir övgü.
Tarihi Bir Pazarın Dalgalanma Etkisi, Farah Irani tarafından Pune (Hindistan)
Farah Irani bir süredir Pune kentinde, İngiliz sömürge döneminde inşa edilmiş tarihi binalarla dolu bir yolda mahallesini çiziyordu. Bu proje için, yerel halkın burayı nasıl geri kazandığını ve yeniden kullandığını ve pandemi sırasında İngiliz ve Hint etkilerinin nasıl geliştiğini anlamak amacıyla eşsiz bir tarihi pazara odaklandı. İngilizler tarafından yürürlüğe konan yasalara göre, satıcılar asırlık Mandai pazarında yalnızca lisanslı oldukları ürünleri satabiliyorlar; ancak onlar da mallarını sürekli değişen festivallere ve müşteri taleplerine uyarlamanın yollarını buluyorlar: "Diwali için süpürgeler, Ganesh Festivali için idolün yerleştirilmesi için yaratıcı kaideler, Dussehra için kadife çiçeği dağları var" diyor Farah. Unutulmaz bir günde Farah, sağdaki süpürge satıcısını çizdi, mallarından oluşan bir yığının üzerine tünemişti: "Sanki orada nirvanaya ulaşmış gibi görünüyordu, telefonlarını alıyor ve kalabalık müşterilerini huzurlu bir şekilde idare ediyordu.... hatta bir fincan sıcak çay içmemi sağlamaya çalıştı, itirazlarıma rağmen oturmam için bir sandalye ayarladı ve sırf çizim yapabilmem için adamlarının etrafımdaki kaotik trafiği yönlendirmesini sağladı."
Pazar tezgahları Hindistan'ın birçok festivalini yansıtıyor ve süpürge satıcısı evdeki yoksulluğu süpürme geleneğine hizmet ediyordu. Bu gelenek, geleneksel mali yılın sona ermesinden bir gün önce, zenginlik tanrıçası Lakshmi'nin gece yarısı ziyaret edip en temiz evi bulmaya çalıştığı gün gerçekleşiyor. Farah, "Bu tür hikaye anlatıcılığı sayesinde, anlatılmamış hikayeleri aramak için derinlere dalmayı, yaşlanan bir yapının korunması ihtiyacını takdir etmek ve vurgulamak için konuyla zaman geçirmeyi öğrendim" diyor.
Gece İnsanları Sokak Portreleri, Berlin Kantstraße, Berlin (Almanya) Rolf Schröter tarafından
Rolf Schroeter, Berlin Fuarı ve Uluslararası Kongre Merkezi ile Berlin'in Charlottenburg semtinin merkezindeki Beitscheidtplatz'ı birbirine bağlayan Kantstraße'yi yakından tanıyordu. Restoranların, barların, tiyatronun ve "genel olarak yoğun gece hayatının" merkezi olan bu caddeden sayısız kez geçmiş ama ancak bu projeyle birlikte ayrıntılı bir şekilde keşfetmeye başlamış.
Huzursuz bir noktada başladı ve daha büyük kısıtlamaların olduğu dönemler boyunca devam etti. Hiçbir şekilde dışa dönük biri olmadığı için portrelerle uğraşmak zordu: "Benim yöntemim, her zaman bir yaşam alanındaki bir kişinin fotoğrafını içeren bir durumun çizimine oldukça açık bir şekilde başlamaktır. Böylece hem biraz bağlam yakalamış oluyorum hem de bazen bir sohbet için başlangıç noktası olabilecek bir dikkat çekiyorum. Bu bazen bir portre çalışmasına yol açıyor (hemen ya da başka bir tarihte); diğer zamanlarda ise sadece bir sohbetten bazı bilgi, düşünce ve görüşler topluyorum."
Umutsuzluğun, Umudun, Hayatta Kalmanın ve Israrın Değişen Manzaraları, Daniel Winterbottom tarafından Seattle (ABD)
Güvenli ve kuru bir eve sahip olmak bir hak mı, bir ayrıcalık mı, bir ödül mü yoksa bir gereklilik mi? Evsizlik Seattle sokaklarıyla iç içe geçmiş durumda; 11.000'den fazla insan bu istikrarsızlaştırıcı yaşam biçimini deneyimliyor ve COVID-19'un ardından binlerce işletme kapandı. Daniel Winterbottom gibi gözleri başka bir yere sabitlenmiş bir şekilde oradan geçip gitmeyen az sayıda kişi için, dinlenecek hikayeler, tanık olunacak ya da hayal edilecek kalp kırıklıkları ve algılarımızı ve önyargılarımızı sarsan sayısız beklenmedik ayrıntı var - insanların akan su ya da depolama malzemeleri olmadan kamp alanlarını temiz tutma çabaları, bazılarının girişlerine yerleştirdikleri kır çiçekleri demetleri gibi.
Daniel, bir yıl süren projesinin "pandeminin sınırlama ve yabancılaştırmasına bir yanıt olarak kasıtsız bir sanat terapisi eylemi olarak" başladığını söylüyor. Evsizliği, bundan etkilenen insanlardan öğrenmenin ve "bunun gerçek olduğuna ve toplum olarak kısmen yüz çevirerek bunun olmasına izin verdiğimize dair kanıt" sunmanın önemli olduğunu düşünmüş. Bir umut ışığı da "bir gözlem, belgeleme ve ifade eylemi olarak" eskiz yapma tutkusunun yeniden canlanması oldu. Bir konutun, barınağın ya da terk edilmiş bir mobilya parçasının her bir eskizi o kadar detaylı ve hassas ki, bu eskizlerle bağlantılı bireyleri ve aileleri merak etmemize neden oluyor. Eskizler bizden insan etkisini, boşa harcanmış potansiyeli ve geri dönmekten daha fazlasını yapma zorunluluğunu görmemizi istiyor gibi görünüyor.