NASA, ESA ve CSA işbirliği ile geliştirilip uzaya gönderilen en güçlü optik aygıt olan James Webb Uzay Teleskobu, çektiği Neptün fotoğrafı ile gücünü bir kez daha gözler önüne serdi.
James Webb Uzay Teleskobu, 30 yılı aşkın süredir Neptün gezegeninin halkalarının ve uydularının en net görüntüsünü yakalamakla kalmadı aynı zamanda devini kızılötesi ışıkla gözler önüne serdi.
Webb'in fotoğrafının en çarpıcı olanı, 1989'daki Voyager 2 uçuşundan bu yana görülmemiş netlikte, gezegenin dinamik halkalarının görüntüsü. Birkaç parlak dar halkaya ek olarak, Webb görüntüleri, Neptün'ün daha sönük toz bantlarını da açıkça gösteriyor. Webb'in son derece kararlı ve hassas görüntü kalitesi, bu çok soluk halkaların Neptün'e bu kadar yakın olarak saptanmasına da olanak tanıdı.
Neptün'ün Uydularının Yarısı Bu Fotoğrafa Poz verdi!
Neptün'ün bilinen 14 uydusu var ve bunlardan yedi tanesi Webb'in Yakın Kızılötesi Kamera (NIRCam) görüntüsü ile görülebiliyor.
Görüntünün sol üst köşesindeki parlak ışık noktası Triton, Neptün'ü çok gölgede bırakıyor çünkü gezegenin atmosferi Webb tarafından yakalanan metan absorpsiyon dalga boyları tarafından karartılıyor. Triton, kendisine çarpan güneş ışığının ortalama yüzde 70'ini yansıtır. Neptün'ün yörüngesinde geriye doğru bir yörüngede dönen Triton'un, başlangıçta Neptün tarafından yerçekimsel olarak yakalanan bir Kuiper kuşağı nesnesi olduğundan şüpheleniliyor.
Neptün Keşfinden Bu Yana Astronomları Büyüledi ve Şaşırttı
Neptün, 1846'daki keşfinden bu yana araştırmacıları büyüledi ve şaşırttı. Güneş'ten Dünya'dan 30 kat daha uzakta bulunan Neptün, Güneş Sistemimizin en karanlık bölgelerinden birinde yörüngede dönüyor. Bu uzak mesafede, Güneş o kadar küçük ve soluk ki, Neptün'deki yüksek öğle vakti, Dünya'daki loş alacakaranlığa benziyor.
Bu gezegen, iç yapısının kimyasal yapısından dolayı bir buz devi olarak nitelendiriliyor. Gaz devleri Jüpiter ve Satürn ile karşılaştırıldığında Neptün, hidrojen ve helyumdan daha ağır elementler açısından çok daha zengin. Bu durum, Neptün'ün NASA/ESA Hubble Uzay Teleskobu görüntülerinde, az miktarda gaz halindeki metan gazının neden olduğu, görünür dalga boylarında imzası olan mavi görünümünde kolaylıkla fark edilebilmekte.
Webb'in Yakın Kızılötesi Kamerası (NIRCam), 0,6 ila 5 mikron arası yakın kızılötesi aralığındaki nesneleri yakaladı, bu nedenle Neptün Webb'e mavi görünmedi. Aslında metan gazı o kadar güçlü bir şekilde soğuruyor ki, gezegen yüksek irtifa bulutlarının bulunduğu yerler dışında Webb dalga boylarında oldukça karanlık. Bu tür metan-buz bulutları, metan gazı tarafından emilmeden önce güneş ışığını yansıtan parlak çizgiler ve noktalar olarak öne çıkıyor. Diğer gözlemevlerinden alınan görüntüler, yıllar içinde hızla gelişen bu bulut özelliklerini kaydetti.
Daha incelikli olarak, gezegenin ekvatorunu çevreleyen ince bir parlaklık çizgisi, Neptün'ün rüzgarlarına ve fırtınalarına güç veren küresel atmosferik dolaşımın görsel bir imzası olabilir. Atmosfer, ekvatorda alçalıyor, ısınıyor ve bu nedenle, çevredeki daha soğuk gazlardan daha fazla kızılötesi dalga boylarında parlıyor.
Neptün'ün 164 yıllık yörüngesi, bu görüntünün tepesindeki kuzey kutbunun gökbilimciler için sadece görüş alanı dışında olduğu anlamına geliyor, ancak Webb görüntüleri bu bölgedeki ilgi çekici bir parlaklığa işaret ediyor. Güney kutbunda önceden bilinen bir girdap Webb'in görüşüne göre belirgin, ancak Webb ilk kez onu çevreleyen sürekli bir bulut grubunu da ortaya çıkarttı.
Kaynak: ESA - mistikalem.com