Etiketler
Birecik, bulgur pilavı, hasbelaş, mercimekli pilav, yeşil mercimek
Yani, diğer bir adıyla mercimekli bulgur pilavı.
Dün iş çıkışı Bizim Bey’le rutin günlük telefon konuşmalarımızdan beşinci veya altıncısıydı (kendisi gün boyu ameliyatta olduğu için günlük hedefin bayağı altındaydık), “Akşam yameğinde istediği bir şey olup olmadığını sordum. “Hasbeliaş” dedi. İçimden “Şeşlebeş ne ola ki?” diye geçirdim. Anlamış olacak, “Mercimekli bulgur pilavı. Yapabilir misin?” diye sordu. “Tabii ki de,” dedim, biraz içerleyerek. Yapmayabileceğimi düşünmüş olabilir miydi? “Ben de çocuklara kendi kendine pişen tavuk yapacaktım.” “Nasıl tavuk?” diye anlayamayarak sordu,“Kalçalı butları yıkayıp çelik tencereye koyuyorsun, üstüne biraz tuz serpip kısık ateşte 1,5-2 saat kendi kendine pişiriyorsun. En güzel öyle oluyor,” dedim. “Tamam, tamam. Yap da yiyelim,” dedi.
Efenim, Hasbeliaş’ın benim yaptığım şekliyle tarifi şöyledir.
Yarım su bardağı yeşil mercimek yıkanır, üstü iki parmak geçesiye su konulur ve haşlanır.
Suyunu çekmeye yakın mercimekler iyice yumuşadıktan sonra kapatılır, tencerede kalan kara su süzülür.
Bir bardak pilavlık bulgur yıkanır. Mercimekler pişerken suda bekletilir.
Bir baş kuru soğan ince ince doğranır, iki çorba kaşığı sıvı yağda 1 tatlı kaşığı tuz konarak pembeleşinceye kadar kavrulur.
Soğanlar kavrulduktan sonra suyu süzülen bulgur ilave edilir, 2-3 dakika kadar bulgur kavrulur. Bu arada yarım yemek kaşığı tereyağı tencereye ilave edilir. Mercimeklerle birlikte bir bardak su konur, şöyle bir karıştırılır, kaynamaya başladıktan sonra kısık ateşe getirilerek pişirilir.
Annem gibi bulgur pilavının salçalı olmasına takıksanız, bilemem… ama ben birçok şeyi olduğu gibi bulguru da mümkünse fazla bir şey ilave edilmeden sevdiğim için tam bana göre bir yemek olduğunu söylemeliyim (Yeşil mercimekle ilgili kafamda ciddi sorunlar olmasına rağmen).
Çocuklar çok sevdi (onların tabağında Hasbelaş’ın yanında kendi kendine pişmiş tavuk da vardı), yerken Bizim Bey’in yüzünde bir mutluluk ifadesi belirdi.
Hasbeliaş ile ilgili googlelandığınızda konu ile ilgili en fazla bilgiye Ekşi Sözlük’te ulaşılıyor ve görülüyor ki, Hasbeliaş’ın kendine özgü bir tutkulu bir hayran kitlesi var.
Son söz, Hasbeliaş’ın yanında bol yoğurdu unutmayın.
Afiyet olsun…
P.S.1 Hasbeliaş, bir Birecik (Gaziantep diyenler de var) yemeğidir. Birecik mutfağında asıl adı ‘hapseli aş’ (mercimekli yemek) tır.
P.S.2 Besin değeri çok yüksek. Çocuklar için mutlaka akılda tutulmalı.
Leylak Dalı said:
Mercimekli bulgur pilavını çok severim ama kod adının Hasbelaş olduğunu bilmiyordum, tanıştığımıza memnun oldum:) Bunun bir de adak ritüeli var biliyor musun, Dardar Baba pilavı diyorlar. Bu yolla dilek tutup dileği gerçekleşen kişi bu pilavı pişirip eşini dostunu davet ediyor. Pilavı yemeden önce dua edip dileği gerçekleşen kişinin mumundan kendi getirdikleri mumları yakıyor ve dilek tutuyorlar. Gerçekleşirse aynı ritüeli onlar da uyguluyorlar, mercimekli pilav ve mum işi yani:)) Dilekler de Dardar Baba’dan isteniyor (kimse o, benim bir fikrim yok ama vardır bir cemazüyelevveli bu işin). Adak, şu bu kısmını bilmem ama biraraya gelip yiyip içmek için iyi bir bahane kısacası:)))
Selgin GB said:
Ya o Dardar Baba hikayesini ben de biliyorum. Bence Bir tür Etem Dede (hatırla, Süper BAba dizisi) varyantı. Kadınların uydurduğu bir gün bahanesi.
Adını da yanlış yazmışım, Bizim Bey aradı, “Hasbeliaş olacak, düzelt!” dedi. Ben bilmem beyim bilir.
Biz de bir ‘blog ereni’ mi uydursak ne yapsak, eğlenceli olur, diyeceğim ama blogların geçmişini düşününce daha erken, yemezler.
Sevgiler…
Anonim said:
Sevgili arkadaşım,bu pilavın yanına yakışan hatay yöresinde ekşili turşu denilen soğuk bir yemek yapılır.Aslında bir nevi salata yada cacık görevi görür.Fellah turşusu yada yalancı turşu diye adlandıran da var.Bu arada emeklerin için sağol.
Selgin GB said:
O zaman fotosuyla senden bir tarif alalım. firstname.lastname@example.org‘a yazarsan bloga koyalım, interaktif olsun. Ya da sen tarif ediver, ben yapıp fotoğrafını çekeyim.
sesil said:
Bunun daha sade bi versiyonu da var bulguru ve mercimegi ayri ayri hasliyosun mercimekleei bulgurun uzerine alip tuz ekleyip dinlenmeye birakiyosun ayri bi tavada tereyag kizdirip tencereye ekliyosun… uzerine de bol taze cekilmis karabiber :)) bunu da dene derim nefis oluyor..
Selgin GB said:
Sen yap ben yiyeyim 🙂 Ne bu resmiyet anlamadım.
sesil said:
Ayip ediyosun yarin aksam topla cocuklari gel… yapiim 🙂
Arzu said:
Afyonkarahisar’da “alacaaş” deniyor.Görev yaptığım yıllarda konuk gittiğimiz evlerde özellikle kış günlerinde kelek turşusu ile ikram ederlerdi.Üzeri kaymak tutardı ,benim yaptıklarımda kaymak oluşmuyor.Geçmişi anımsatınız…teşekkürler,selam ve sevgiler.
Selgin GB said:
Ay ne demek? Geçmişi anımsattıysam ne mutlu bana. Çocukluk, ilk gençlik, annane, eskiye dair güzel olan ne varsa özenle hatırlanır, hatırlatılır.
Kakara Kikiri said:
pazar yemeğe misafir gelecek. köfte ve mercimekli pilav düşündüm menü olarak. dur bakalım mezelik filan ne bulacağım defterin sayfalarında:) piyaz var mıydı?
Selgin GB said:
Az sonra sana nohut piyazı geliyor.