sizinle bir sırrımı , problemimi paylaşacağım sevgili ks üyeleri. durum şöyle ki benim hiç samimi dostum, arkadaşım olmadı. sanırım olmayacakta.. insanlarla iletişimim gerçekten güzel haset kin besleyen biri değilim. arkadaş değil de hastaneden ordan burdan tanıdıklarımla aynı masada oturup güzel sohbet edebiliyorum eğleniyorlar da. çoğu sırlarını paylaşacak kadar yakın buluyor hatta ama ben karşıdakinin problemini çözene kadar sürüyor iletişimimiz. sıkılınca yalnız dışarı çıkar biryerlerde birşeyler içerim masama gelip kimse nasılsın demez oysa iletişime kapalı göründüğümü de düşünmüyorum e elim yüzüm de düzgün bir sıkıntı yok sosyal mecrada check in falan yapınca çılgınlar gibi yazıyolar ama iş gerçeğe gelince ciddi manada yalnızlık kusuyorum. kimse arayıp hal hatır sormaz arayan ya bana yürüyor ya da birşey istiyor oluyor. nerede hata yapıyorum bilmiyorum ama samimi arkadaşlık kurmak istemiyor insanlar benimle konuşurken bile rahatsız olduklarını söylediklerini seçtiklerini hissediyorum ilk 1- 2 saatte. dışardan nasıl görünüyorum insanlara nasıl yaklaşmalıyım nasıl davranmalıyım bana tavsiye verirseniz memnun olacağım ciddi şekilde çözmem lazım bunu
bir el atın neden yalnızlık kusuyorum?
Güncellemeler:
ha şunu da belirteyim kendi kendine yetemeyen biri değilim yalnız çok güzel vakit geçirebiliyorum yıllardır da bu şekildeyim seviyorum da kendimle başbaşa kalmayı lakin insan imreniyor be biri düşünsün istiyor insan sosyal bir canlı sonuçta önemsenmek düşünülmek ihtiyaç gibi bişey bizler için değil mi?
113
Erkekler Ne Diyor 12
3 özel görüşSadece soran ve görüş paylaşan üye bu paylaşımları görebilir. Daha fazla bilgi için tıkla!
Kızlar Ne Diyor 0
Kızlardan ilk görüşü sen paylaş ve
1 Xper puan fazladan kazan!
Bahsedildiğin paylaşımlar "Daha Fazla" altında
En İyi Görüş(eig) Oranı
Detaylı bilgi
Detaylı bilgi