Bugün Trabzonlu hemşerilerimi belki üzeceğim ama bazen gerçeklere ulaşmak için üzmek de gerekiyor. Trabzon'un iki önemli geçim kaynağı var; biri deniz, diğeri fındık. Elbette nüfusun önemli bir kısmını geçim anlamında ilgilendirmiyor bu iki temel gelir kaynakları ama fındıksız ve balıksız/balıkçısız Trabzon da yok hükmündedir.
Kötü haberler art arda geldi Trabzon'dan. Ama yerel basına baktım olup bitenden haber veren yoktu. Geçen hafta Trabzon'da idim, vatandaşa sordum, kimsenin umurunda değildi olanlar bitenler. Daha çok referanduma odaklanmışlar, referandumdan çıkacak sonuçlarlarla ülkenin nasıl şaha kalkacağına odaklanmışlardı.
Oysa Trabzon'da iki felaket haberi kara bulutlar gibi şehrin ve Karadeniz'in üzerinde dolaşıyordu.
Birincisi, Türkiye'nin fındık devi olan Oltan Gıda'nın İtalyanlara satılması sonrası Oltan Gıda'nın adının resmen Ferrero olarak değiştirilmesiydi. Karadeniz bölgesinin en büyük fındık alıcısı olan firmayı alan İtalyanlar, firmanın adını Ferrero olarak değiştirdi.
Devletin Fiskobirlik'ten elini çekmesi ile sahipsiz kalan ve fındık taban fiyatının belirlenmesinde tüccarın eline itilen vatandaşlar, şimdi de İtalyan sermayesinin kucağına itildi.
İkinci husus ise Trabzonlu balıkçıların başına gelenler.
Haberi okuyunca hem şaşırdım hem de üzüldüm. Trabzon'un Akçaabat kazasının Akçakale Limanı'nda demirleyen tekneler balık avlamak üzere ta Atlas Okyanusu'nun kıyılarında bulunan Moritanya'ya gitmeye hazırlanıyorlar.
Balıkçılar adına konuşan Metin Akgün hayli dramatik konuşmuş.
"Karadeniz artık bize tatmin edici bir av sunmuyor. Tekne çok fazla, balık ise az. Karadeniz, gelecek sezonlar için de umut verici görünmüyor. Hamsi de olacak gibi görünmüyor. Yeni av sezonunu Moritanya'da açacağız. Artık avlarımızı Moritanya için hazırlıyoruz."
Akçaabatlı balıkçı hemşerimin 'balık avlamak için' yola çıkmaya hazırlandıkları Moritanya neresi?
Kuzeybatı Afrika'da Atlas Okyanusu'nun kıyısında bir ülke... Binlerce mil yol katederek, azgın dalgalarla boğuşarak, vatanından, evinden, barkından, çoluk çocuğundan uzak düşerek belki de yıllarca ülkelerine geri dönemeyerek ta Afrika'ya gidecekler.
Trabzonlu, Akçaabatlı balıkçılar üç tarafı denizlerle çevrili Türkiye'de adam gibi bir denizcilik politikası olmamasının ceremesini ülkelerini terk edip Moritanya'ya yelken açarak ödüyorlar.
Ve Akçaabatlılar, Prof. Dr. Haydar Baş
gibi bir ilim adamına sahipler ama ona kulak vermiyorlar. Son yerel seçimde Prof. Baş, Akçaabat'ın Söğütlü mevkiinde denizle karayı birleştiren ve 1000 kişinin ekmek yiyeceği Büyük Kanal Projesi'ni gerçekleştirme taahhüdünde bulundu, bu konuda insanüstü gayretler gösterdi ama dinleyen olmadı.
Şimdi ise onu dinlemeyen hemşerileri Afrika'ya yelken açıyorlar.
O'nu dinlemeyen fındık üreticileri, fındıklarını İtalyan'lara teslim ettiler.
Ne diyelim; güle güle!