Ağzında sakız, elinde kocaman bir cep telefonu, avazı çıktığınca bağırarak ve hikâyesini sokaktaki insanlarla paylaşarak yürüyen bir genç kız düşünün.
Kalabalık bir caddede yürüyün, bu tiplerin hiç de az olmadıklarını görürsünüz
Başı açık olan da olmayan da aynı…
Gene cep telefonu ile ve yüksek bir tonda konuşarak dükkânınıza giren ve el kol işaretleri ile istediğini söylemeye çalışan veya telefondaki muhatabına mı size mi bir şeyler söylediği belli olmayan birisinin karşısında sinirlerinizin çektiği eziyeti bir düşünün.
Hiç de az değiller.
Kaldırımda, dolmuşta, kuyrukta yaşlı ve sakat insanları görmezden gelen bir hoyratlığı, nobranlığı görmek için hiç de fazla çaba sarfetmeniz gerekmez. Salt bunları incelemek için birkaç saatinizi ayırın saçınızı yolacağınız manzaraları gözlersiniz.
Sıradan bir spor karşılaşması, inanç, siyaset, eğitim, sanat, konu hiç fark etmez; Herhangi bir mesele üzerinde sükûnet ve olgunlukla tartışamayız. Birden ses tonları yükselir, klavyeler şakırdar, hafiften ağıra bildiğimiz küfürler sıralanır, küçümseme, alay, kinaye araya girer ve sohbet pert olur.
Rakibi düşman zannederiz.
Karşılıklı sarfedilen, yalancı, hain, şerefsiz gibi ifadeler vaka-i adiyeden olmuştur.
Yalan anlatımı bile, “hilafı hakikat” diye zerafetle ifade eden büyüklerimizin nezaketi çağlar ötesinde kalmıştır.
Adab-ı muaşeret diye bir kavramın olduğunu dahi bilmekten uzak yetiştirilen bir nesil. Yemek yemek, tertipli olmak, toplum içinde konuşmak, toplu taşımayı kullanmak, sokak ve kaldırımları kullanmak, edep sözcüğünün deruni anlamını bilebilmek, şiir, şarkı, tü...
Karaman - Bugün Konya Vilâyeti dahilinde olup evvelce Pizidi kıt'asını teşkil eden ve sonra bir müddet emirlik halinde idare olunan Larende, Niğde, Ermenek, Konya, Kayseriyye, Akşehir, Beyşehri, Seydişehri ve Karahisar sancak ve kazalarını toplayan eyaletin ismidir.
Bu eyaletin çok yeri dağlık ise de güzel üzüm ve afyon ve tuzlaları vardır. Karaman eyaleti Rum Selçukileri tasarrufunda iken 676 H. 1217 M. tarihinde bir büyük Türkmen kabilesi Konya'dan başkasını zabıt ve Selçuklu devletinin inkırazı akabinde yani 703 H. 1303 M. tarihinde Konya'yı dahi İlhanlı'lardan belli bir bedel karşılığında alarak bir emâret teşkil eylemişti.
Bu esnada Osmanlı Devleti dahi beri tarafta kurularak aralarında rekabet hasıl olduğundan ve ara sıra münazaa eksik olmadığından Sultan Murad I. bu rekabeti bertaraf etmek için 787 H. 1385 M. tarihinde kızı Nefise Sultanı Karaman Emin Ali Bey'e tezvicetti.
Lâkin bununla rekabet bitmiş olmayıp emir bulunanlar Osmanlı Devleti muharebe ile meşgul olduğu zamanlarında düşmanları ile ittifak etmek ve asker göndererek Osmanlı memleketlerini işgal etmek gibi hareketlerde bulundular ve her def'asında mağlup ve perişan oldukları halde gâh Nefise Hatun'un şefaatile ve gah Padişahın merhametile yakalarını kurtardılar ve bununla beraber tek durmayıp nihayet II. Sultan Mehmed Hazretlerinin gazabını tahrik ve 872 H. 1461 M, tarihinde son isyanları üzerine memleketlerini gaybettiler.
Kaynak:
İbrahim Hakkı Konyalı / Abideleri ve Kitâbeleri İle Karaman Tarihi / Ermenek ve Mut Abideleri