Sevdikleriniz için ne kadar fedakarlık yapabilirsiniz? Nasıl, başkaları için yaşamak, kendini kaybetmemek? Yoksa bunun için fedakarlık ve iz bırakmadan vermek için fedakarlık mı? Bu sorulara herkes kendisi karar verir.
Ella için böyle bir soru yoktu — yakınlarına hizmet etmek için doğmuş gibi görünüyor. Ancak kız kardeşi Emma, her zaman kimseye hiçbir şey borçlu olmadığına inandı. Hevesle yaşadı, geriye bakmadan, her zaman Ella’nın olduğunu bilerek — karşılıksız, sadık, itaatkar. Her zaman bir omuz sağlayacak olan güvenebilirsiniz.
Ve sonunda kim mutlu? Alan mı, veren mi? Hatırlayacak bir şeyi olan mı yoksa hayatında hiçbir şey görmemiş olan mı? Açık bir vicdan ve aile bağlarına bağlılık, aslında var olmayan yaşama değer mi?