Sahte trump amerikan siyaseti
Ortaya çıkan siyasi sistemin on yıllardır yıkılmasının başlangıcı. Bu, son ABD seçimlerinin ana sonucudur. Yeni liberalizm krizi, Donald Trump gibi liderleri yüzeye iten geleneksel iki parti planını bulanıklaştırıyor. Bu şartlar altında, Amerikan seçkinleri ülke ve dünyaya hakimiyetini sürdürmek için her şekilde çalışıyorlar.
Neoliberalizmin soğuk rüzgarları
Amerika Birleşik Devletleri'nde yapılan cumhurbaşkanlığı seçimlerinin sonuçları, birkaç kişiyi kayıtsız bıraktı. Tek başına Trump'ın zaferi, uzun süredir beklenen sağlıklı güçlerin gelmesi ile felaketle karşılaştırılıyor. Aynı zamanda, hem birinci hem de ikinci, değerlendirmelerini ve tahminlerini, milyonlarca Amerikalı'nın özlemlerini anlamayı ve uygun bir program önermeyi iddia ettiği iddia edilen eksantrik bir milyarder ve medya büyüsünün kişiliği ile ilişkilendirir.
Bu sadece kısmen doğrudur. Şüphesiz Donald Trump ve kampanya merkezinin esası, rüzgarın yönünü doğru belirledikleri, kitle duygularını yakalayabildikleri, hareketlerini ayarladıkları ve onlara hitap edebilecekleri. Ancak her gün artan ve fırtınaya dönüşme tehdidinde bulunan “rüzgârın” kendisi daha derin sebeplerden kaynaklanıyor. Başka bir deyişle, Trump'ın başarısı büyük ölçüde nesnel koşullar tarafından önceden belirlenmiştir. Bu, göçü, vb. Sınırlandırdığını iddia eden popülist adayların daha önce ortaya çıkmış olmaları ile desteklenmektedir. Ancak, seçim kampanyasının ilk aşamalarında Amerikan siyasetinin "ağırlıkları" ile rekabet edemeyen ülkeler ortadan kaldırıldı. Bu arada Trump, başkanlığa en az üç kez (1988, 2004 ve 2012'te) koşma niyetini ilan etti, ancak her çekildiğinde, aşırı düşük şansını ayıkça değerlendirdi.
Öyleyse, böyle bir aday seçimleri zaferle kazanmayı başardıysa ve daha önce yalnızca marjinal politik gruplar tarafından kullanılan sloganlar milyonlarca Amerikalıya liderlik edebildi mi? Çok şey değişti ve her şeyden önce sosyo-ekonomik gerçeklik. ABD’yi Büyük Buhran’ın dışına çıkaran Franklin Roosevelt’in Yeni Anlaşması, bir faydalar sistemi, garantili bir asgari ücret ve diğer yumuşak kapitalizm özellikleriyle “refah devleti” nin başlangıç noktası oldu. Reagan'ın yönetiminden itibaren, son yıllarda gerçek bir çöküş haline gelen “refah toplumu” nu sarma süreci başladı.
Mülkiyet tabakalaşmasında, ülke geçen yüzyılın başına geri döndü. En zengin vatandaşların yüzde 20'in gelirleri, 15 zamanlarına göre en az zengin Amerikalıların (sözde beşik katsayısı) benzer paylarının gelirlerini aşıyor. Bu, 50'in yıllar önce iki katı. Yeni yayınlanan Nobel ödüllü Joseph Stiglitz, The Price of Inequality (Amerika Birleşik Devletleri'nde Fiyat Eşitsizliği Ücreti), ABD'deki hakim eğilimin varlıklı seçkinlerin keskin bir zenginleşmesi olduğunu ve vatandaşların çoğunluğunun gelirlerinin yıllar önce 20'ten daha düşük olduğunu yazıyor. Neredeyse Amerikalıların 15'leri gıda için yeterli paraya sahip değiller ve en yoksul insanlar arasında yaşam beklentisinde sürekli bir düşüş var - bu onlarca yıldır düzeltilmemiş bir süreç. Stiglitz “Bölünmüş bir toplumda yaşıyoruz” diyor.
Bu eğilimler neoliberalizmin başlangıcı ile ilişkilidir. Şirket sahipleri sosyal harcamaları gereksiz bir yük olarak görüyor. Tek amaçları kar, çıkarları belli bir ülkeyle ilgili değil. Birleşik Devletler, dünyanın geri kalanı kadar bir finans sermayesinin de kurbanı. Sanayileşme ve yarı terk edilmiş sanayi merkezleri bunun kanıtıdır.
Ancak Amerikalılar için neoliberalizmin sonuçları sosyo-ekonomik alanla sınırlı değil. Ciddi bir dünya görüşü krizine neden oldular. İki yüz yıldan fazla bir süredir, Amerika Birleşik Devletleri sakinleri, ülkelerinin mesihsel hedefleri olan “tepe üzerinde yayılan” olduğunu garanti etti. Şimdi, giderek daha fazla sayıda vatandaş görüyor: “parlaklık dolu”, üstelik hızla düşmekte olan yaldızla kaplandı. Büyük bir Amerikan milleti değil, Wall Street’in büyük perukları ülkenin gerçek ustaları.
İsyan olmaz
Bu seçim sırasında biriken hoşnutsuzluk patlak verdi. Ancak iki akışta dağıldı. Daha genç yaşta daha eğitimli sakinler, Bernie Sanders'da finans sermayesinin tahakkümüne bir alternatif gördü. Onun ilan ettiği “Amerikan demokratik sosyalizmi”, gelirin adil bir şekilde dağıtılması, sosyal yardımın genişletilmesi ve siyasette kurumsal müdahalenin önündeki engelleri içermekteydi. Ön oylama aşamasında (ilkler), Sanders, 13 tarafından milyonlarca insan tarafından desteklendi - ABD için muhafazakarlığın “rezervi” olarak kabul edilen inanılmaz bir miktar.
Başka bir akış sağ kanal boyunca ilerliyordu. Araştırmalar, Trump'ın ana seçmeninin, kolej eğitiminin altında küçük şehirlerin ve kırsal alanların sakinleri olduğunu göstermiştir. Hoşnutsuzluğun bu kısmı, “hak sahibi kapitalizm” e, “iyi eski” Amerika’ya “sahiplerin ülkesi” olarak dönerken mevcut durumun bir çıkışını görüyor. Bir yandan, neoliberalizmin sert rüzgârlarından korkarlar, diğer yandan sosyalizmin ipuçlarını hoş görmezler. Bu dere ve "eyerli" Trump. Seçim retoriği - son derece karışık, ama agresif bir popülist - yukarıdaki duyguların tutarsızlığını yansıtıyordu. Göçmen karşıtı sloganları, "finansal köpekbalıklarına" yönelik saldırıları ve pazar köktenciliğini birleştirdi. Bu nedenle, Cumhuriyetçi aday uygun fiyatlı tıp ve asgari ücretin artırılması ile ilgili yasalara karşı çıktı. Fakat en önemlisi, Trump, dünya çapında korkulması ve saygı duyulması gereken "Büyük Amerika" nın canlanmasından bahsetti. Bu demagojik kokteyl, kuruluşun aleyhine savaşçı rolünü üstlenen milyarderin sanatsal nitelikleriyle renklendirildi.
Seçim tarihi yaklaşırken, Trump'ın birçok konudaki konumu gevşetildi. Hem hoşnutsuz hem de sağ olsun, hoşnutsuz olanların çıkarlarının sözcüsü olarak poz vermeye başladı. Bu, Cumhuriyetçi’nin başarısını önceden belirlerken, Hillary Clinton’ın karargahı büyük bir hata yaptı. Sağ kanat olan Tim Kane, Demokratik Başkan Yardımcısı seçildi. Sanders için ilkelere oy verenler için bunun ikinci ciddi bir hayal kırıklığı olduğu ortaya çıktı. Birincisi, pek çok taraftarı tarafından ihanet olarak algılanan, senatörün mücadelesinin reddedilmesiydi. Sonuç olarak, Sanders seçmeninin bir kısmı seçimlere katılmamıştı ve bazıları Trump'ı “daha az kötülük” olarak seçti.
Makalenin başlangıcında, seçim kampanyasının tamamında Donald Trump rakamının zıt değerlendirmelerde bulunduğunu yazdık: destekçilerin umutları ve rakiplerin korkuları. Hem bunlar hem de diğerleri kesinlikle denetlenecek. Trump’ın Amerikan siyasal sisteminin temellerini (büyük şüpheleri olanları) ciddi şekilde sallamak istediğini varsayarsak bile, bu beklentiler hala güçlü duvarlarına çarpacak.
Amerika Birleşik Devletleri Başkanı’nın yetkilerinin güçlü yasama ve yargı organları ile dengelendiği unutulmamalıdır. Modern Rusya'da düşünülemeyen bir uygulama olan Kongre ve Yüksek Mahkeme, devlet başkanının kararlarını engelliyor. Dolayısıyla Trump, siyasi kuruluş ve eleştirdiği büyük şirketler tarafından belirlenen oldukça katı bir çerçevede çalışacak. Bir milyarderden bir milyarder beklemeye değmez. Zaten primerlerin aşamasında, Trump oldukça "sistemik" kuvvetlerle yakınlaşmaya gitti. Trump'ın ana ortağı, şimdi başkan yardımcılığını üstlenecek olan Mike Pence, uzun zamandır kongre üyesi ve Indiana eyaletinin valisi oldu. Yıllar boyunca kendini hiçbir zaman ateşli bir muhalif olarak göstermedi. Örneğin, Pence, Trans-Pasifik Ortaklığı konusunda Obama yönetimine destek verdi ve basında çıkan haberlere göre, Indiana Kongresi üyelerine bu belgeye oy vermesi için baskı yaptı. Trump'ın kendisini hatırlıyoruz, bu anlaşmayı "suçlu" olarak kınadık.
Wall Street Journal tarafından yayınlanan yeni yönetimin ve yeni hükümetin en muhtemel bileşimi “devrimci Trump” mitinde de çevrilmemiştir. New York’un eski belediye başkanı olan Rudolph Giuliani, devlet sekreteri görevine başvuruyor. Ulusal Güvenlik Ajansı'nın başkanı, Obama ve benzerleri altında benzer bir görevde bulunan Mike Rogers'ı devirdi.
Şahinler kalkışa hazır
Washington’un dış politikasında da ciddi bir darbe beklemeye gerek yok. Rus filistinine göre bu açıklama sapkınlığa benziyor, çünkü bir yıldan fazla bir süredir federal TV kanalları, Trump’ı Moskova’nın gelecekteki bir müttefiki olarak temsil etti;
Bu derin bir hatadır. İlk olarak, Trump'ın dış politika konularındaki açıklamaları, Amerikan içi konulardaki açıklamalardan daha az tartışmalı değildi. Bir yandan Obama ve Clinton'u Libya'ya saldırganlık, Suriye'deki hatalar vb. İçin eleştirdi. Öte yandan, Trump sürekli olarak askeri harcamaları arttırma, orduyu modernize etme ve dünyadaki ABD çıkarlarını koruma niyetlerinden bahsetti. Özellikle, yeni cumhurbaşkanı Çin, Kuzey Kore ve İran’a karşı tutumunu güçlendirme sözü verdi. Trump Tahran'la nükleer anlaşmayı “korkunç” olarak nitelendirdi ve aynı zamanda Küba'ya karşı ambargoyu hafifletmeye karşı çıktı. Ona göre, bu adım ancak Havana, Amerikan’ın siyasi sistemin serbestleşmesiyle ilgili şartlarını yerine getirmesinden sonra atılabilir.
Trump'ın Rusya ve Rusya-Amerikan ilişkilerine dair beklentileri hakkındaki görüşleri oldukça geniş. Yurtiçi medya, “Trump, Rusya'nın bir arkadaşıdır” şüpheli şemasına uymayan her şeyi eleyerek, sert bir filtre uyguladı. Bu nedenle, ülkedeki az sayıda insan, yeni cumhurbaşkanının Amerikan askeri araçlarından tehlikeli bir mesafeye yaklaşırlarsa ya da AB makamlarının eleştirilerini eleştirerek, buna karşı, Kiev’e karşı çıkmak için yeterince çaba göstermeyen " Moskova'nın saldırgan politikası. Sonunda Trump'ın Polonyalı politikacılarla buluşmasını hatırlayabilirsin. Başkan adayı boyunca ABD’nin güçlü bir Polonya’ya ve güçlü bir Doğu Avrupa’ya “özgürlük ve güvenliğin temeli olarak” çaba göstermesi gerektiğini söyledi.
Ancak, bu durumda, Putin ve Rusya hakkındaki iltifat eleştirilerini nasıl açıklayabilirim? Trump'ın seçim kampanyasının, Washington'daki baskın çizginin şok edici ve bilinçli bir muhalefetine dayandığı anlaşılmalıdır. Clinton'a karşı çıkan milyarder, "aksine" davrandı ve Rusya'ya yönelik yaptırımlar dahil olmak üzere Obama yönetiminin tüm girişimlerine saldırdı. Bu pozisyon başkan yardımcısı adayı Mike Pence tarafından açıklandı. Ona göre, "güçlü Putin" den bahsetmişken, Trump, Rusya başkanının politikasını onaylamamış, ancak yalnızca Obama'nın zayıflığını vurgulamıştır. “Ancak Trump'ın gelişiyle her şey değişecek” dedi. Putin'i “küçük lider” olarak adlandırdığı bir tartışmada kendini pense ve buna Trump'tan tepki gelmedi. Politikacının bir diğer saldırısı, “Esad rejiminin” askeri hedeflerine hava saldırısı yapmak ve Suriye'de de Rusya için bariz bir tehdit olan uçuşa yasak bir bölge oluşturmak için yapılan temyiz oldu.
Bu nedenle, Moskova ile ilgili olarak ABD dış politikasının yumuşamasını beklememeliyiz. Bunun lehine, klasik Amerikan “şahinlerinin” Beyaz Saray'ın yeni başkanına hükmettiği gerçeğidir. Trump ekibinin çoğu üyesi Irak ve Libya'nın işgalini destekledi. Bunlar arasında Cumhuriyet Başsavcılığı görevini üstlenen Jeff Sessions. Geçen yıl ABD ve Avrupa’yı “Rusya’ya karşı birleşmeye” çağırdığı bir röportaj verdi. “Rusya, davranışlarına devam ederse çok yüksek bir bedel ödeyeceğini anlamalı” dedi.
Ek olarak, bu yıl Temmuz ayında Cleveland'da yapılacak seçim kongresinde kabul edilen Cumhuriyetçi Parti'nin yeni programını da unutmamalıyız. Doğrudan Ukrayna'ya askeri yardım olasılığını ve yeni Rus karşıtı yaptırımların uygulandığını gösteriyor. Yani Trump'ın silah açmasını bekleyenler acımasız bir hayal kırıklığı içinde olabilirler. Bununla birlikte, buna alışmamak: Barack Obama'dan ve hatta ABD'nin etki alanını Yeni Dünya'ya sınırlama sözü veren Bush Jr.'tan barışsever bir politika bekleniyordu. Umudun temeli, şimdi olduğu gibi, seçim açıklamaları alındı. Ve bu, anlamanın zamanı olduğu gibi, çok tartışmalı bir kaynaktır.
ABD’de Trump’ın iktidara gelmesini ve krizin büyümesini engellemeyin. Yeni cumhurbaşkanının popülizmi, iki partili sistemde milyonlarca Amerikalı'nın hayal kırıklığını ve sosyal tabakalaşmadan memnuniyetsizliği kamufle etmeyi geçici olarak yavaşlatabilir. Bu sorunlar çirkin ve keskin kelimelerle çözülemeyecek kadar derin. Amerikan politikasının yeni kozunun (ve İngilizce'deki “koz” kelimesinin asıl anlamının tam olarak “koz” olduğu) yanlış değildir ve tüm oyun bir blöf değildir. Ülkenin hala rotasını değiştirmesi gerekiyor ve 2016'in seçimi sadece daha güçlü şokların habercisi.
- Yazar:
- Sergey Kozhemyakin
- Kullanılan fotoğraflar:
- http://www.washingtontimes.com
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter