Airi’ye bana bazı şeyler için söz verdirdim. “Ben aksini söyleyene kadar tehlikeli bir şey yapma ve kimliğini insanlardan gizlemek için uygun bir yöntem bulmadan hiçbir şeye başlamayı düşünme bile.”
En önemli şey bir kimlik kazanmaktı. İmparatorluğun Başkentinde ya da Beyliklerinden birinde ya da herhangi başka bir büyük şehirde değil, bir ülkenin varoşlarında kırsal bir yerde.
Bu kısım Loyar ve Eleris tarafından sağlandı.
Airi’nin bundan sonra ne yapacağını bilmiyordum ama ne demek istediğimi anladığından emindim. Eleris yanımda olduğu için, ışınlanmayı kullanarak periyodik olarak onu görmeye de gidebiliyordum.
“Saçını kesinlikle boyatmalısın.”
“Ha? Ah…, evet.”
Pembe saç çok fazlaydı. Karaborsadaydı ama kesinlikle Airi’yi gören bazı insanlar vardı. Succubus Kraliçesi’nin kızı olarak tanımlanmaması yeterince şanslıydı. Öyle olsaydı, karaborsada görünmezdi.
Tabii ki, sadece birkaçı daha önce bir succubus görmüştü. Açıkçası, İmparatorluğun varoşlarındaki bir şehre gitse bile kimliği açığa çıkmazdı. Boynuzlarının ve kuyruğunun çıkarılmasının bıraktığı izleri, kasıtlı olarak birine göstermedikçe kimse fark etmeyecek ve görseler bile, bunlar yalnızca ciddi bir yara gibi görüneceklerdi. Kimse bunların boynuzları ve kuyrukları çıkarılarak geride bırakılan yaralar olduğunu düşünmez.
“Önce nereye gitmeniz gerektiğine karar vermeliyiz‥…”
Airi, İmparatorluğun Finans Dünyasını ele geçirmek için para toplamayı planlıyordu. Dürüst olmak gerekirse bunun oldukça imkansız olduğunu düşünmüştüm ama Airi’nin şimdilik bir hedefe ihtiyacı var gibi görünüyordu.
Umutsuzluğunun üstesinden gelmek için odaklanabileceği bir şeye ihtiyacı vardı. Bu yüzden mümkün olduğuna inanmasam da onun için bir şeyler düşünmeye çalışıyordum.
Airi’yi iş yapması için nereye gönderebilirim ve kimliği açığa çıkmaz?
Bunu düşünelim.
“Öncelikle çok gezgin barındıran bir yer olmalı. Gelen giden çoksa birdenbire sizlerin ortaya çıkması tuhaf karşılanmaz.”
Loyar sözlerime başını salladı.
“Evet, herkesin birbirini tanıdığı küçük bir köye gitseler bu oldukça şüpheli olabilir. Çok sayıda gezginin olduğu bir yerden bahsediyorsak, orası muhtemelen bir ticaret merkezi olur.”
Herkes Loyar ile aynı fikirdeydi. Ticaret merkezi olarak hizmet veren bir şehir olsaydı, orada iş yapmak kolay olurdu ve büyük bir değişken nüfusa sahipti.
Ek olarak, bir ticaret şehri de önemli bir ulaşım merkezi olacaktır.
Ekstra Büyük Warp Kapıları olan tüm şehirler bu rolü oynuyordu. Büyük Kapıları veya Normal Kapıları kullanan insanlar genellikle buralara akın ederdi.
Metro istasyonlarına benzetecek olursak, Ekstra Büyük Warp Gate aktarma istasyonu gibiydi, dolayısıyla doğal olarak kalabalıktı.
Özetle, Ekstra Büyük Çözgü Kapılarının bulunduğu herhangi bir yer bir ulaşım merkezi olacaktır.
“Ekstra Büyük Warp Kapısı olan bir yer çok uygun olur. Böyle yerlere İmparatorluktan bir kişi diğer iki veya üç kapıdan geçtikten hemen sonra ulaşılabilir.”
Bu yüzden bir olasılığı düşünmem gerekiyordu.
“Kapısı olmayan deniz ticaret merkezi var mı? Kapıları olmadığı sürece normal bir ticaret merkezi bile iyi olur.”
İmparatorlukta çok sayıda Warp Kapısı vardı ama bu sadece İmparatorluk için mümkündü. Varoşlarda Warp Gates’i olmayan pek çok kasaba vardı ve hala vagonların kullanıldığı düzenli ulaşıma dayalı ticaret olmalıydı. Tabii kapılar olmasaydı, şehrin etrafında akan para miktarı nispeten az olurdu ama burada güvenlik bir numaralı önceliğimizdi.
Şu anda İmparatorluk Haritası gibi bir şeye sahip değildik, bu yüzden birine bakarak herhangi bir yargıda bulunamazdık.
“Edina Takımadalarına ne dersin?”
Böyle bir yer var mıydı? Bununla ilgili hiçbir şey yazmadım. Bunun gibi birçok yer vardı, bu yüzden aslında şaşırmadım. Bu konuda fazla bir şey bilmediğimi söylememe gerek yoktu.
Ancak, eğer bir takımada ise, kesinlikle bir ada bölgesiydi.
“Nerede?”
“Kernstadt’ın güney sularının ötesinde bir ada ülkesi. Ticaretlerinin sadece Kernstadt ile deniz ticaretine bağlı olduğunu duydum, çünkü çok uzak ve onları kıtaya bağlayan hiçbir kapı yok. Kernstadt’ı birbirine bağlayan kapılar olduğunu hatırlıyorum. adalar bir arada, ancak onları ana karaya bağlayan hiçbir kapı yok.”
“Bu bir ada…”
Eğer öyleyse, kimliği keşfedilse bile İmparatorluğun peşine düşmesi uzun zaman alacaktı. Çok uzak bir ülkeydi, dolayısıyla İmparatorluğun iç işleriyle pek ilgilenmedikleri açıktı.
Ekonomilerinin gerçek boyutu o kadar büyük olmayabilir ama ben zaten büyük bir oyuncu olmak istemiyordum, en azından bir şeyler yaptığımın farkına varmam gerekiyordu.
“Ne düşünüyorsun?”
Ben ona bakarken, Airi başını salladı.
“Kapılar sadece diğer adalara bağlansa ve dış ticaret gemilerle yapılsa, mallar adaların en müreffeh liman kentinde yoğunlaşır. Eminim çok insan da olur…”
Nüfuslarının ne kadar büyük olduğunu bilmiyordum ama orada sadece birkaç kişi yaşasaydı oraya ülke denmezdi. Airi, onu oraya gönderirsek rahat edebileceğini söyleyerek başını salladı.
Ancak yine de biraz endişeliydim.
“Gerçekten düzelecek mi?”
“Evet.”
Cesaretle her şeyi yapmaya hazır olduğunu söyledi. Benim yaşlarımda görünüyordu, bu yüzden hala bir çocuktu. Onun için o kadar üzüldüm ki, ölüyormuş gibi hissettim.
Ve sorun olup olmayacağını sormamın nedeni bu değildi.
“Liman şehirlerindeki insanlar kaba olma eğilimindedir, bu yüzden sana sordum.”
Hızlı hareket etmeyen bir denizci ölür. Yani aralarında çok çabuk sinirlenen ve kaba insanlar vardı. Malların toplandığı kıyıların yakınında çok sayıda gangster olduğu temelde bir gerçekti, ancak bu orada yaşayan insanları da etkiledi ve onlara bu kaba davranışı benimsemekten başka seçenek bırakmadı.
Orada ne tür bir iş açmayı planladıklarını bilmiyordum ama deniz ticaretine girme ihtimallerinin çok yüksek olduğuna inanıyordum. Yani succubi o zaman işçi olarak mı çalışacaktı?
Sadece hayal etmek, yollarına çıkan pek çok zahmetli şeyi düşünmeme neden olur.
“Aah… Şimdilik sadece fiziksel olarak zayıfladık. Mana yönetim tesislerimiz bozulduğu için artık sihir kullanamayacak olsak da, fiziksel yeteneklerimiz yakında geri dönecek.”
Şimdilik sadece zayıf gibiydiler, yakında güçleri geri gelecekti. Diğer succubi de bu konuda endişeli görünmüyordu.
“Bu insanlarla başa çıkabilir misin?”
“Ekselânsları.”
Sanki neden endişelendiğimi biliyormuş gibi, Loyar bana seslendi.
“Ha. Ne var?”
“Pekala… Farklı terimlerle ifade edersek, Ekselansları Prenses, Majestelerinin kıdemli savaşçı kız kardeşi olacaktır.”
“Kıdemli asker kardeşi?”
Ustalar, müritler, kıdemli dövüşçü erkek kardeş, küçük dövüşçü kız kardeş, kıdemli dövüşçü kız kardeş. Böyle bir anlaşma mıydı? Neden böyle bir dövüş sanatları ortamı aniden ortaya çıktı?
Yani bu benden büyük olduğu anlamına mı geliyordu? Ablası falan mı demeliydim?
“Evet. Hem Majesteleri hem de Majesteleri kılıç ustalığını Dört Göksel Kral’ın ilki olan Sir Larkan Simonstite’den öğrendi.”
Şimdi kim?
“…Yaptık mı? Ama neden herhangi bir kılıç ustalığı yapamıyorum? Hafızamı kaybettiğim için mi?”
Vücudumun o kılıç ustalığını hatırladığına dair hiçbir iz yoktu ama? Durum penceremde buna hala sözde kılıç ustalığı deniyordu.
Elbette bunlardan herhangi birini bilmek benim için çok garip olurdu çünkü orijinal Valier’in hafızasına bile sahip değildim, ama en azından bu bedene kökleşmiş bir şey olması gerekmez miydi?
Loyar sözlerimi duyunca sert bir bakışla başını salladı.
“Bu günleri hatırlasan bile, muhtemelen hiçbirini anlayamazsın.”
“…Yani bütün gün aylak aylak dolaşıp dayak mı yiyordum?”
“Evet.”
Baştan beri doğru düzgün öğrenemediğim için, o günleri hatırlasam bile kılıç ustalığını kullanamayacağımı söylemek biraz zordu. Airi, Loyar’ın sözlerini duyunca yüzünde belirsiz bir ifade vardı. Tanıdığı kişiyle bugün olduğum kişiyi örtüştürmekte zorlanıyor gibiydi.
“Bu yüzden?”
“Öte yandan Prenses onur öğrencisiydi.”
Onun için endişelenecek seviyede bile değilsin çünkü o tamamen farklı bir seviyede. Loyar’ın bana kibarca söylemeye çalıştığı buydu.
“Yani, sihrini kullanamasan bile, o piçleri dövecek kadar gücün var mı?”
“Ah, evet… İşte böyle…”
Şu anda zayıflamış olmasına rağmen hala Succubus Kraliçesinin kızıydı ve tüm bu süre boyunca vücudunu eğitiyor gibiydi. Anlıyorum. Aslında, dövüşmekte gerçekten iyiydi, bu yüzden bu lanet Valier’i çok dövmüş olmalı.
Aynı kişi tarafından eğitim görmemize rağmen, Airi sıkı çalışırken ben sadece gevşedim.
Yani, neredeyse tüm gücünü kaybettiği bu durumda bile güvenebileceği en az bir şey vardı.
“Güzel. O zaman böyle yapalım, acil bir durumda birbirimizle iletişime geçme imkanımızın olmaması biraz talihsiz olsa da, bu İmparatorluğun herhangi bir şey çekmesini önlemek için ödenmesi gereken küçük bir bedel.”
Neler yapabilecekleri hakkında hiçbir fikrim yoktu ama yakalanmadan mutlu bir şekilde yaşayabileceklerini umuyordum.
Temple’daki davranışlarımı göz önünde bulundurursak, bu kesinlikle artık seçebileceğim bir yol değil.
Şimdilik, Eleris’in on succubi ve Succubus Queen ile ilgilenmesine izin vermeye karar verdim. Biraz temel sermayeye de ihtiyacımız olacaktı, bu yüzden Loyar da Eleris’i göndermeye karar verdi.
Eleris beni, Sarkegaar’ı ve Loyar’ı geri göndermek için toplu ışınlanmaya başladı.
“Başkent’in atmosferi yakında gerginleşecek. Hemen Tapınağa dönseniz iyi olur.”
Eleris’in sözlerine başımı salladım. Büyüsüyle pek çok şey yapabilen Eleris de Airi’ye yardım etmek için bir süre ayrılıyordu.
En iyisi Tempel’e dönüp ortalıkta görünmemek. Airi karmaşık bir duygu karışımı sergileyen bir ifadeyle bana baktı. Sonra dikkatlice ağzını açtı.
“İnsanların bir kriz anında gerçek yüzlerini gösterdikleri söylenir.”
‘İnsanlar’, tüm insansı zeki varlıklara atıfta bulunuyordu, bu yüzden benden ‘İnsanlar’ olarak bahsetmek yanlış değildi.
“Sorun ne?”
“Hafızanı kaybettiğini söyledin… Bu senin gerçek yüzün olduğu anlamına gelir.”
Airi yüzünde bir gülümsemeyle bana baktı ve elini omzuma koydu.
“Eğer durum buysa, o zaman kesinlikle Kralımız olmayı hak ediyorsun.”
Belki de kafasında benimle ilgili yeniden değerlendirmesini yeni bitirmişti, bu yüzden Airi bana güveniyor gibiydi. Bana zorbalık yapan ve benden nefret eden hiç tanımadığım biri sonunda bana güvendi.
Belki de nihai sonuç benim için önemli olan tek şey olduğundan, bu konuda oldukça iyi hissettim. Airi, Succubus Kraliçesiydi, bu yüzden büyümesine bağlı olarak güçlü bir müttefik olabilirdi.
Ancak, tüm büyüme potansiyelini kaybettiğini söyledi.
Bir müttefikim daha var ama buna sevinip sevinmediğimi bilemiyorum.
“Bana senin kıdemli savaşçı kız kardeşim olduğu söylendi.”
“Ah… Evet. Gerçi birlikte o kadar çok dersimiz yoktu.”
Aynı öğretmeni paylaştık ve ikimiz de Demon Realm’s Royalty’in parçasıydık.
“Kendine iyi bak. Bir şey olursa bana haber ver.”
“…Evet.”
Aslında aynı yerden gelmiyorduk ve o aslında benim çocukluk arkadaşım değildi ama bu bedenin eski sahibiyle bazı anıları paylaştığını bilmek bende onunla iyi geçinme isteği uyandırdı.
* * *
İblislerin karaborsada satıldığına dair söylentiler duyduktan sonra onları kurtarmaya çalıştık ve sonunda 107 iblis kurtarmayı başardık.
Bunların arasında, benimle aynı olan Kraliyet Kraliçesi Succubus’un kızı da vardı. Benim müdahalem olmasaydı, Airi sefil bir hayat sürerdi. Ancak sonunda Airi bana yardımcı olamadı ve kendi başına bir şeyler yapmaya çalıştı.
Bu nedenle Airi, yazar olan benim bile bilmediğim, Kernstadt’ın güneyindeki Edina Takımadaları’nın liman kentinde iş yapmak için yola çıktı.
Bu olayın sonu biraz sıkıcı oldu. Airi’nin durumunu iyileştirebileceğim bir İksir elime geçerse işler biraz farklı olurdu.
Tabii ki, bunlardan birini alıp alamayacağımı bilmiyordum.
Succubus Kraliçesinin nasıl bir varlık olduğu hakkında hiçbir fikrim yoktu ama o, İblis Diyarının Dört Cennetsel Kralından biriydi.
Muazzam bir büyü gücüne sahip olan Eleris bile Dört Cennetsel Kral’ın bir parçası değildi. Bu, Airi’nin potansiyelinin Eleris’inkinden çok daha büyük olduğu anlamına gelebilirdi. Tabii ki, Airi ciddi bir şekilde Demon Realm’i yeniden inşa etmek istiyor gibi görünüyordu, ancak Gates sonunda ortaya çıkmadan önce altımda bir güçlü kişi daha almayı gerçekten umuyordum. Bu olduğunda, kişinin iblis ya da insan olması fark etmezdi.
Sonunda, tüm bu çileden sonra Succubus Kraliçesini müttefikim olarak aldım. Görünürde anakaraya bağlanan hiçbir Geçidin olmadığı bir yere seyahat edecekti, bu yüzden onunla sadece Eleris aracılığıyla buluşabildim, ancak, rahatsız hissetmek yerine güvenli bir yerde olacağı için daha rahatladım.
Sonraki gün.
Geride kalmaya karar veren diğerleriyle birlikte amirin talimatlarını dinliyordum.
“Şimdilik, aksi belirtilmedikçe tüm öğrencilerin Tapınaktan dışarı çıkmaları yasak. Dışarıdan dönen birileri varsa onlara da haber verin.”
Bu kaotik durumda, Temple dışarı çıkma yasağı çıkardı. Zafer Bayramı’nın başlamasından kısa bir süre sonra İmparatorluk Başkenti’nde iblislerin neden olduğu tahmin edilen bir terör olayı meydana geldi.
Ölüm olmadı, ancak Tapınak Şövalyeleri gece yarısı saldırıya uğradı ve birçoğu gece gökyüzünü aydınlatan büyük bir ateş fırtınası gördü.
Evlerine dönmüş olanların bu haberden haberleri yoktu, ancak dönerlerse bu dava sonuçlanana kadar Tapınaktan ayrılmalarına izin verilmeyecekti.
Bu nedenle, Tapınağın içinde pek fazla kimse kalmamıştı.
Sebep olduğum şey oldukça anormaldi ve bunu tamamen biliyordum. Bundan sonra ne olacağını tahmin etmiştim.
“Bütün festival iptal edildi.”
“Doğru. Bu çok anormal.”
Kayer, Kono Lint’in sözlerine başını salladı.
Aslına göre Zafer Festivali bir ay boyunca devam etmeliydi.
Ancak, şimdi sadece birkaç gün sonra sona erdi. Burada toplanan insanların bu ani terör eylemi karşısında korkuya kapılmaları doğaldı.
İblislerin yok edilmesini kutlayan bu büyük festival sırasında, İmparatorluk Başkentinin ortasında buna benzer bir şey oldu. Bu, İmparator’un yüzünün her yerine pislik bulaştırmaktan daha beterdi. İmparatorluk, Çarpıtma Kapısından kaçan iblislerin izini sürmek için her şeyi yapacaktı.
Bu, karaborsa hakkında bilgilerin gün ışığına çıkmasına yol açacaktır.
Mal olarak çaldıkları bazı savaş esirleriyle gizli bir müzayede açmaya çalışan insanlar olduğu ve diğer bazı iblislerin tutsak kardeşlerini kurtarmaya çalıştığı gerçeği.
Sadece iblislerin Başkent’e sızabileceklerinden ve yok edilmeleri gerektiğinden bahseden İmparatorluk, onları seks kölesi olarak satmaya çalıştı.
İmparatorluğun onurunu paramparça eden bendim.
İmparatorluktaki atmosfer kısa sürede kasvetli bir hal alır ve bir süre daha bu şekilde kalırdı.
[Kazanılan Başarı – Orijinalden Sapma]
[Eylemleriniz nedeniyle ana hikaye değiştirildi]
[500 Başarı Puanı kazandınız.]
Bu değişikliklerle birlikte bazı başarı puanları geldi.
Ana hikaye değiştirilmişti.
Bunun ne anlama geldiğinden tam olarak emin değildim. İmparatorluk Başkentinde gerçekleşen büyük festival, ana hikayenin bir parçası değil, daha çok bir arka plan ortamı gibiydi.
Ana hikaye, daha önce de bahsettiğim gibi, Ludwig’in Festival boyunca yaşadıkları ve yaşadıklarıydı.
“İmparatorluk Başkentinin içinde iblisler olduğuna inanamıyorum…”
Ludwig’in gergin sesini duyabiliyordum.
“Korkuyorum….”
Ve B-9, Delphine Izadra korku içinde mırıldanıyordu.
Davranışlarım, Tapınak öğrencilerinin buraya hapsedilmesine neden oldu, böylece ‘Delphine Izadra Adam Kaçırma’ olayı tamamen ortadan kalktı.