2020 yılı ile başlayan içinde bulunduğumuz bu döneme ; her şeyin hızlandığı, ticaretin ve insan ilişkilerinin evrildiği bir dönem diyebiliriz. Zaman, para ve ilişkilerimizi korumak gibi kavramlar eskisinden daha önemli bir hale geldi. Yenilik, analiz, teknoloji kullanımı, esneklik ve müzakere, arabuluculuk kavramları da hayatımızda yerini almaya başladı. Hal böyle iken ; şirket ya da birey olarak karşı taraf ile anlaşmazlığa düştüğümüz konular hakkında dava açtığımızda yüklü dava harçları, bilirkişi ücretleri ödüyor, kendimizi seneler süren bir yargılamanın içinde buluyoruz. Bozulan ticari ilişkilerimiz de cabası.
Diyelim ki ; alacağınız var alamıyorsunuz,eşiniz ile mal rejimi hususunda anlaşamıyorsunuz, işçi olarak çalıştığınız kurum ya da şirkete tazminat davası açmak istiyorsunuz, kira bedeli konusunda çatışma yaşıyorsunuz, almış olduğunuz gayrimenkul ya da menkul ayıbının tazminini istiyorsunuz. Özel hukuktan doğan her uyuşmazlığınız için Arabuluculuk Merkezleri’ne başvurabilirsiniz. Arabuluculuk yargılayıcı modelden uzaktır. Süreyi ve görüşme günlerini mahkeme değil, taraflar belirler. “Ben aynı masaya oturmam” gibi yaklaşımları sıklıkla görüyoruz. Teklif ve pazarlık usulü ile yüz yüze gelmeden ayrı ayrı görüşmeler de alternatif yollardan biri tabiki.
Arabulucu, katılımcıların duygusal, ticari, sosyal ilişkileri ile ilgilenir. Dava sürei bu gerçekler yerine kanunun ne istediği ile ilgilenir. Taraflar kendi dil ve tarzları ile süreci yönetirler, arabulucu yardımcı olur. En fazla 3 ay kadar kısa bir süre içerisinde süreç tamamlanır. Anlaşamdığınız takdirde dava yoluna her zaman başvurabilirsiniz. Anlaştığınız takdirde ise ; arabulucu bir anlaşma tutanağına anlaşmaya varılan hususları yazar. Anlaşma belgesi mahkeme kararı niteliğindedir (İlam hükmündedir) Yani ; taraflar anlaştıkları konular hakkında bir daha dava açamazlar.
Unutmayalım ki ; kasasında uzlaşma maliyetine yer vermeyen kişilerin ve şirketlerin çatışma maliyetleri hayli yüklü olabilir.