Okyanuslar oynuyor karbondioksit emisyonlarını emerek küresel ısınmanın azaltılmasında önemli bir rol oynar. Ancak araştırmacılar, gelecekte okyanuslar ısındıkça CO2 emme kapasitelerinin düşebileceğini ve bunun da daha şiddetli bir ısınmaya yol açabileceğini keşfettiler.
Austin’deki Texas Üniversitesi tarafından yürütülen bir çalışmada, araştırmacılar şunu buldu: en kötü durum emisyon senaryosu için yapılandırılmış bir iklim simülasyonuna göre, okyanusların karbondioksiti (CO2) emme kapasitesinin 2100’de maksimuma ulaşacağı ve 2300’de mevcut verimliliğinin yarısına düşeceği.
{6 }Düşüş, okyanusların CO2’yi emme kabiliyetini engelleyen, düşük alkalilikte bir su yüzey tabakasının ortaya çıkması nedeniyle gerçekleşir. Alkalinite, CO2’nin deniz suyunda ne kadar çözülebileceğini etkileyen kimyasal bir özelliktir.
Çalışmada kullanılan emisyon senaryosu, sera gazı emisyonlarını sınırlamaya yönelik küresel çabalar nedeniyle pek olası olmasa da, bulgular daha önce bilinmeyen bir taşma noktasını ortaya koyuyor: Yazarlar, etkinleştirilirse küresel ısınmayı önemli ölçüde frenleyeceğini söylüyor.
“CO2 emisyonlarımızın yalnızca bu yüzyılda değil, gelecek yüzyılda da okyanusları nasıl etkileyebileceğini anlamak için bu en kötü durum senaryolarını düşünmemiz gerekiyor. ve sonraki yüzyıl,” dedi Texas Üniversitesi Jeofizik Enstitüsü’nde araştırma görevlisi olarak araştırmayı yöneten Megumi Chikamoto.
Çalışma, Jeofizik Araştırma Mektupları dergisinde yayınlandı.
Bugün okyanuslar, insanlar tarafından üretilen CO2 emisyonlarının yaklaşık üçte birini emiyor. İklim simülasyonları daha önce okyanusların CO2 emilimini zamanla yavaşlattığını göstermişti, ancak hiçbiri alkaliliği bir açıklama olarak görmemişti. Araştırmacılar sonuca varmak için 450 yıllık bir simülasyonun parçalarını, yavaşlamanın temel nedeni olarak alkaliniteyi bulana kadar yeniden hesapladılar.
Bulgulara göre, etki, yağışı aşırı yükleyen aşırı iklim değişikliğiyle başlıyor. ve okyanus akıntılarını yavaşlatır. Bu, okyanusların yüzeyini, altındaki daha soğuk, daha alkali sularla kolayca karışmayan ılık bir tatlı su tabakasıyla kaplar. Bu yüzey tabakası CO2 ile daha doygun hale geldikçe, alkalinitesi ve bununla birlikte CO2’yi emme yeteneği düşer. Nihai sonuç, CO2 emilimi için bir bariyer görevi gören bir yüzey tabakasıdır. Bu, sera gazının daha azının okyanusa gittiği ve daha fazlasının atmosferde geride kaldığı anlamına gelir. Bu da, düşük alkaliniteli yüzey katmanını koruyan ve güçlendiren daha hızlı ısınmaya neden olur.
Ortak yazar, Texas Üniversitesi Jeofizik Enstitüsü’nde bağlı araştırmacı ve Colorado Üniversitesi’nde doçent olan Pedro DiNezio . ne pahasına olursa olsun kaçınmamız gereken, geleceğimizde pusuda bekleyen bağlantılı krizler” dedi. Bir sonraki adımın, alkalilik mekanizmasının daha ılımlı emisyon senaryoları altında tetiklenip tetiklenmediğini anlamak olduğunu söyledi.
Hükümetler Arası İklim Değişikliği Paneli 2021’e katkıda bulunan Colorado Üniversitesi’nde profesör olan ortak yazar Nikki Lovenduski iklim raporu, çalışmanın bulgularının bilim adamlarının gelecekteki iklim değişikliği hakkında daha iyi tahminler yapmasına yardımcı olacağını söyledi.
“Bu makale, iklim değişikliği sorununun henüz bilinmeyen şeyler tarafından şiddetlendirilebileceğini gösteriyor” dedi. “Ancak bu özel çalışmanın ortaya koyduğu okyanus iklimi geri bildirim mekanizması, karbon döngüsünü, geçmiş iklim değişikliğini daha iyi anlamamıza ve belki de gelecekteki sorunlara çözümler bulmamıza yardımcı olacak yeni araştırma yolları açacak.”
Referans: “Long-Term Slowdown of Ocean Carbon Uptake by Alkalinity Dynamics” yazan Megumi O. Chikamoto, Pedro DiNezio ve Nicole Lovenduski, 9 Ocak 2023, Jeofizik Araştırma Mektupları.
DOI: 10.1029/2022GL101954
Çalışma, Ulusal Bilim Vakfı tarafından finanse edilmiştir.
UTIG, UT Jackson Yerbilimleri Okulu’nun bir araştırma birimidir.