bilmem gerek
Bu ne? Orta çağda belirlenen tarihi gerçek zamanlı strateji.
ödemeyi bekle $60/£50 (veya Xbox Game Pass ile)
Piyasaya sürülmüş 28 Ekim 2021
geliştirici kalıntı eğlence
Yayımcı Xbox Oyun Stüdyoları
üzerinde incelendi Ryzen 7 5800H, Nvidia GeForce 3070 (mobil), 16GB RAM
çok oyunculu mu? Sekiz oyuncuya kadar çevrimiçi
Bağlantı Resmi site
RTS türü üzerindeki zamansız tiranlığının kanıtlarına dayanarak, Age of Empires 2’nin artık ‘Kesin’ biçiminde olmadığının bir kanıtı var. Rekabet ortamı gelişiyor, insanlar devam eden DLC’lerini hayırsever bir hükümdar tarafından dağıtılan ekmek somunları gibi alıyor ve muhteşem perileri, 3D grafiklerin tam olarak eşleşemeyeceği bir temizliğe sahip.
Dolayısıyla bir yandan, yeni seri geliştirici Relic’in, sevilen ikinci girişte Age of Empires 4’ü gevşek bir şekilde modellemeye karar vermesi mantıklı. Age of Empires 3’ün bazı karmaşıklıklarını ortadan kaldırarak, o güzel keşif-ekonomi-fetih döngüsüne geri dönerken, çoğunlukla kendi hoş dokunuşlarını ekliyor. Bunların başında, neredeyse kesinlikle kanlı bir dengesizlik çığlıkları çıkaracak, ancak yine de oyunun en büyük başarısı sayılan asimetrik gruplar yer alıyor.
Öte yandan, geçmişe saygı duymak kısıtlayıcı olabilir ve Age of Empires 4’ün bir şey olabileceğini düşünmeden edemiyorum. daha fazla. Relic’in işleri oldukça güvenli oynama kararına saygı duysam da, bu zaten orada olanı yapmakla sonuçlanmalı. gerçekten parlaklık; O cami minarelerini, Moscavian soğan kubbelerini cilala, o nüfus sınırlarını pompala, bedenlere izin ver uçmak top gülleleri ve fil kafalarının etkisiyle fizik-y terk.
Bunun yerine, Age of Empires 4’ün çoğunda sabit bir faydacılık var – içindeki her şey İşler her zaman olduğu gibi, ancak onu bu zamansız AoE formülünün büyük bir kutlaması haline getirebilecek yetenek olmadan.
Yine de bu menüler iyi bir ilk izlenim bırakıyor: Age of Empires temasının muzaffer bir yorumu kulaklarınızda patlarken, bir ortaçağ dünya haritasının altın çizgileri arka planda parlıyor. Burada elbette klasik Çatışma modunun yanı sıra dört kampanya ve çeşitli ekonomik ve askeri zorluklarda size zaman kazandıran bir dizi Art of War öğreticisi var. Ne yazık ki, klasik bir dizi özelliği için zayıf bir yedek gibi birkaç çarpışma ‘ön ayar’ hissi ile tarihsel savaşlar yok.
Kampanyalar, Normanlar, Moğollar, Ruslar ve İngilizleri her biri üç farklı dönemde takip ediyor. Her kampanya boyunca, önemli kalelerin, kasabaların, manzaraların ve savaş alanlarının görüntülerini bugün olduğu gibi gösteren, yüzlerce tel kafes askerinin üst üste bindirildiği, belgesel benzeri canlı videolar yer alır; Bayeux Goblen’in yakın çekimi o kadar ayrıntılı ki, kaba kumaş ipliklerinde dişlerimi pratik olarak diş ipi ile temizleyebilirim.
Belgesel tarzı, hikayelerin çoğu oyun içi karakterlerden ziyade bir anlatıcı aracılığıyla anlatıldığından, kampanyaların kendilerine nüfuz eder. Sizi Cengiz ve Kubilay Han, Henry I, Korkunç İvan ve ortaçağ tarihinin diğer hareket ettiricileri, çalkalayıcıları ve yerle bir edicilerinden uzak tutuyor, bu da Relic’in Dawn of War ile harika RTS hikaye anlatımı tarihi göz önüne alındığında biraz hayal kırıklığı yaratıyor.
Ayrıca bazen tarihin daha sert kısımlarının etrafındaki gıcırtılı sunum etekleri gibi hissettiriyor. Örneğin, onlarca yıllık Moğol fetihlerini, stratejilerinde terör ve katliamın merkeziliğinden bahsetmeden planlamak, biraz uygun bir gözetim gibi görünüyor. Ne olursa olsun, kampanya çok sayıda harika set parçası fırlatıyor; Kubilay Han’ı Çin İmparatoru yapmak için Xiangyang Savaşı, Dmitry Donskoy’un Kulikovo’da Moğolları güç değiştiren yenilgisi ve batıda İngiltere’yi bölgesel bir güç olarak kurmak için Bremule Savaşı var. Bu görevler de kolay değil ve standart zorlukta verimli, dırdırcı bir düşmana ayak uydurmak için parmaklarımı yeni klavye kısayollarının etrafına hızlıca sarmam gerektiğini buldum.
Ancak bu gösterişli kampanyalar, sunulan sekiz eklektik uygarlık ile Skirmish haritalarında hazırlayacağınız hikayeler için sadece bir önsöz. Çok büyük bir sayı değil, ancak bu gruplar arasındaki görsel ve stratejik çeşitlilik, serideki en önemli gelişmelerden biri.
Age of Empires 4, AoE 2’nin dengeli espor çekiciliğine sahip olmayabilir, ancak farklı uygarlıkları denemek ve onların benzersiz yollarını öğrenmek lanet olsun. Moğollar, tüm kasabaları arabalara doldurup haritanın herhangi bir yerine yer değiştirebilen en büyük jokerdir. Delhi Sultanlığı ile de gerçek bir patlama yaşadım, şanssız AI düşmanlarımı cevapları olmayan Savaş Filleri ile ezdim. Delhi’nin araştırma teknolojileri için kaynaklar yerine garnizonlu akademisyenleri kullanması, demirciyi, siz başka şeylerle uğraşırken arka planda ilerleyen bir tür kalıcı araştırma laboratuvarına dönüştürüyor. Nispeten vanilyalı İngilizlerin bile en az 10 benzersiz özelliği vardır, onların durumunda büyük ölçüde tarıma odaklanmış ve birimlerinize hız bonusları veren savunma yapısı ağları kurmuşlardır.
Stratejik yolunuz, her yaş ilerlediğinizde, imparatorluğunuzu farklı yönlerde ilerletecek sivillere özgü iki dönüm noktasından birini seçtiğinizde daha da rafine edilir. Cesur Kutsal Roma İmparatorluğu, örneğin beş kişilik gruplar halinde birimler üretebilen Burgrave Sarayı’nı çarpabilirken, Rus Yüksek Ticaret Evi kendi geyiklerini üreterek avlanarak altın kazandıkları Rus ödül tamircisini besler.
Birkaç sivilin, yaş ilerlemesi konusunda kendi bükülmeleri bile var. Abbasiler, yeni yerler inşa etmek yerine Bilgelik Evlerine kanatlar eklerken, Çinliler her yaş için iki dönüm noktası inşa edebilir ve oyunun geri kalanında size farklı bonuslar verecek hanedanlar kurabilir. Abbasiler ve Kutsal Roma İmparatorluğu’nun merkezi yapılarının yakınına yerleştirdiğiniz binalara göre bonuslar kazanmasıyla ‘yüksek inşa edebilirsiniz’ bile.
Temel mekanikler ve döngüler tanıdık gelecek olsa da, özenle tasarlanmış siviller ve yaş ilerlemesi seçenekleri, her maç için karmaşık yeni bir strateji ve yaklaşım ağı sunuyor. Bu, Relic’in bu değerli AoE formülünün en cesur evrimi ve oyunu gerçekten çeşitlendiriyor, ancak geniş ölçekli çevrimiçi oyun muhtemelen önümüzdeki aylarda tonlarca dengeleme sorunu ortaya çıkaracak. Ama hey, bunların hepsi, tek bir başlığın geliştirilebileceği ve uzun yıllar boyunca tekrarlanabileceği bir serideki sürecin bir parçası.
Yeni bir oyuna başladıktan sonra, geri dönen oyuncular kaynak toplama, köylü spam gönderme, keşif ve aşırı ileri yerleşim (özellikle göçebe Moğollar ile etkili) ritmine hemen yerleşecekler. Zafer koşulları, maçların temposunu korumak için yumuşatıldı, askeri fetih artık yalnızca bir düşmanın, sayısı her yaşta artan sınır işaretlerini yok etmenizi gerektiriyor.
Dini bir zafer için, artık kalıntıları üssünüzün güvenliğine geri götüremezsiniz, bunun yerine bir haritadaki tüm Kutsal Siteleri 10 dakika boyunca tutmanız gerekir. Haritalardaki merkezi konumları göz önüne alındığında, bu, AoE geçmişinin sinsi kalıntılarını biriktirmekten daha fazla alıngan stratejileri teşvik etmelidir. Ama siz, savunmaya açık tüm kaplumbağaların endişelenmesine gerek yok: Wonder zaferi – bu sayede oyunun sonlarına doğru bir harika yaratıp onu 10 dakika boyunca elinizde tutabilirsiniz – hala var.
Piyade birimlerinin koçbaşı ve kuşatma kuleleri oluşturma yeteneği sayesinde kuşatmalar çok daha iyi hissettiriyor. Artık tüm harita boyunca koçlarınıza ve toplu kuşatma kulelerine rehberlik etmek zorunda kalmamanız, ilerleme hızı açısından harikalar yaratıyor ve aynı zamanda yeni ölçeklenebilir taş duvarları da besliyor. Ne yazık ki, güvenli bir mesafeden mancınıklarla duvarları yıkmak yerine kuşatma kulelerinin tüm stratejik faydalarını henüz bulamadım. Öte yandan, askerleri savunma amaçlı olarak duvarlara yerleştirmek, daha fazla görüş açısı sağlıyor ve işlerinin başında taş duvarlar inşa ederek, duvara monte okçularla önemli ekonomik binaları seçerek bunu yapay zekaya karşı utanmadan kullandım.
Son olarak, birim gruplarını bir eksen üzerinde hızlı bir şekilde döndürme ve konumlandırma yeteneği, savaş mikro yönetimi için harikadır ve savunma pozisyonlarını veya uygun ordu oluşumlarını eskisinden daha zarif bir şekilde ayarlamanıza olanak tanır. Bunlar çok büyük değişiklikler değil, ancak hepsi savaşın biraz daha temiz hissetmesine yardımcı oluyor.
Görünüşe göre onlarca yıllık teknolojik ilerlemeyi kapsayan 30 dakikalık tek bir Age of Empires oyununa rağmen, seri hiçbir zaman gerçekten geçen zaman hissini uyandırmadı; Orijinal AoE oynarken bildiğim kadarıyla, Roma gerçekten bir günde inşa edildi. Age of Empires 4, bu uyumsuzluğu birkaç hassas dokunuşla ele alıyor. Örneğin, binaları yıktığınızda, inşaat alanının farklı noktalarında inşaatçıların hızlandırılmış tel kafes ana hatlarını görüyorsunuz – biraz eski bir gökdelenin dikilen stop-motion görüntüleri gibi. Her uygarlığın, menü müziğinden güzel bir şekilde karışan ve çağlar boyunca gelişen kendi müziği de vardır. Aslında öncekilerden biraz daha hızlı görünen bir oyunda ironik bir şekilde, yoğun yolculuğunuzun ihtişamını artıran küçük şeyler.
Yine de, her ince ayar ve özellik için Age of Empires 4’ü mükemmellikten uzak tutan eşit ve zıt bir yanlış adım vardır, çünkü Allah korusun ölümsüz ikinci girişi gölgede bırakır.
Bina ve zemin dokuları soluk tarafta (ve hayır, bunun oyunun daha ‘resimsel’ sanat tarzının bir parçası olduğu açıklamalarını kabul etmeyeceğim). Karşılaştırma için Age of Empires 3: Definitive Edition’a geri döndüğümde, orada dokuların yalnızca daha temiz olduğunu değil, daha fazla yakınlaştırmanıza izin vererek oyunun onları gösterme konusunda daha güvenli olduğunu gördüm.
Yakınlaştırmadan bahsetmişken, yüksek kamera açısı ve sınırlı uzaklaştırma kombinasyonu oldukça dar bir görüş alanı sağlar. Şehir planlamanıza hayran kalmanıza ve savaşların çetin cevizlerine ya da en azından klasik bir izometrik perspektif seçeneğine girmenize izin veren bir tür ücretsiz kamera işlevi görmeyi çok isterdim.
Ve savaşlar hala çok hissettiriyor kibarBirlikler ve süvariler sadece çarpışmadan kısa bir süre önce durmak ve pokey çubuklarıyla birbirlerine vurmaya başlamak için birbirlerine saldırdıklarından, 2004’ün Orta Dünya Savaşı’na bir örnek olarak hala geri dönmem gerektiği konusunda endişe verici. süvari çarpışmaları iyi sonuç verdi’. Düşman savaş fillerine belirsiz bir şekilde yakın olan birimler ölü gibi görünüyor ve kale duvarları birimlerin altından düştüğünde veya bombardımanlar birlikleri havaya uçurduğunda hiçbir dinamizm yok. Benzer şekilde, nüfus sınırlarını geleneksel 200’de tutmak, savaşların hiçbir zaman fragmanların size taktığı büyük ölçeğe ulaşmadığı anlamına gelir (kampanya tarafından düzenlenmedikçe).
Ama belki benim anakronizm olarak düşündüğüm şeyi başkaları saflık olarak düşünecektir; Garip bir şekilde sivil dövüşüne ve ekseni üzerinde gevşek bir şekilde dönen bir atlıkarınca midillisine benzeyen var olmayan at dönüşü animasyonlarına kadar mükemmel bir formüle gayretle bağlı bir oyun. Gerçek şu ki, her zaman çok az rafine edilmiş güçlü AoE döngüsü, gerçekten farklı uygarlıklardan oluşan renkli bir liste ile süslenmiş, her zamanki kadar çekici. Her fraksiyonun ne kadar benzersiz olduğunu bilmek, yenilerinin kaçınılmaz olarak tanıtılmasını cesaret verici bir olasılık haline getiriyor.
Age of Empires 4, gerçekten bir şeye dönüşmek için güçlü temellere sahiptir, ancak Age of Empires 2: Definitive Edition’ın uzun süredir arzu edilen kooperatif kampanyaları ve sürekli genişleyen bir tarihi savaş kütüphanesi eklediği bir zamanda gelir. Buna karşılık, Age of Empires 4, özellikle 50 sterlinlik bir oyun için biraz içerik açısından zayıf görünüyor (tersine, kesinlikle şanlı Xbox Game Pass’teki ilk gün sürümü).
Relic geçen ay bize, AoE 2’nin oyuncu tabanını veya seri hiyerarşisinin tepesindeki yerini çalmak istemediklerini, bunun yerine oyunculara ilginç yeni bir alternatif sunduklarını söyledi. Bu anlamda sanırım başarılı oldular, ancak ayrıntılara biraz daha dikkat ederek (örneğin, saatlerce dünyayı dolaşan belgesel görüntüleri yerine), eski bir AoE çağını çağırmak yerine yeni bir AoE çağını müjdeleyebilirlerdi. .
Ancak tek bir oyunun yıllar, hatta on yıllar sonra en iyi halini gösterebildiği bir seride, Age of Empires 4’ün büyümesinin önünde gerçekten duran tek şey, önceki oyunlarının devam eden başarısıdır. Sağlam eski temeller arasında, aralarında sıralanmak için yeterince yeni fikir sunar – henüz hükmetmeye hazır olmasa bile.