Hırsızlığın kurandaki yeri, Hırsızlığın Dinimizdeki cezası hakkında bilgi.
Kuran’da, cezası açıkça belirlenen suçlardan biri de hırsızlıktır. Hırsızlık, cezai ehliyeti haiz bir kimsenin kendisinin mülkü olmayan ve en az on dirhem gümüş değerinde bir malı korunmuş bir yerden gizlice almasıdır. Ayette “Erkek hırsız ve kadın hırsızın yaptıklarından ötürü Allah tarafından İbret verici bir ceza olarak ellerini kesin. Allah güçlüdür, hakimdir.” (Ma-ide:38) buyurulmaktadır.
Ayette geçen “el” lafzının, ilk planda “sağ el” olarak anlaşılmakla birlikte sol eli ve ayakları da içine aldığında ittifak edilmiştir. Ayette hırsızlığın ne olduğu, şartları ve mahiyeti belirtilmemiş, konu Hz. Peygamberi sünnetiyle ve uygulamasıyla bir de islam hukukçularının, doktriner görüşleriyle açıklığa kavuşmuştur. İslamda gerek suç ve gerekse cezada kanunilik ilkesi hakim olduğundan, bir fiilin ne zaman hırsızlık suçu sayılacağı, cezasının uygulanma şartları gibi konuların açıkça belirlenmesine özen , gösterilmiştir. Bunun için de “(el) kesme ancak bir dinarda veya on dirhemde olur” (Tirmizi, V, K. Hudud) “On dirhemden aşağısında kesme yoktur” (Ahmed, b.Hanbel, II. 204) hadisleriyle hırsızlık suçundan çalınan mal için bir alt değer sınırı getirilmiş, ayrıca failin cezaî ehliyet ve kastının bulunması, mülkiyet iddiası veya şüphesinin bulunmaması, çalınan malın muhafaza altında olması gibi şartlar aranmıştır.
Kur’ân’da, hırsızlık için öngörülen el kesme cezasının “ibret verici” yönüne dikkat çekilerek, böyle bir cezanın hem hırsızlığa teşebbüs ve niyet eden kimseyi caydıracak, ıslah edecek ve hem de toplumu bu yönde uyaracak ve gerekli tedbirleri almaya zorlayacak nitelikte olduğuna işaret edilmiştir. Gerçekten de hırsızlık suçuna ceza uygulamak gaye değil, belki son çaredir. Önemli olan, hırsızlığı besleyen veya kamçılayan sosyal dengesizliği, iktisadi ve manevi sıkıntıları, ihtirası,, eğitimsizliği, ahlaki çöküntüyü, lüks ve israfı makul bir dereceye kadar gidermek veya azaltmaktır. Şartlar iyileştirildikten sonra işlenen hırsızlık suçunun cezalandırılmasının da adaletin gereği olduğu açıktır.