Green
Card Kazanarak Amerika'ya Yerleşen Vatandaşlarımız Deneyimlerini Paylaşıyor..
Atilla
Volkan Pirsen
Su
an için sorun olacak bir durum olmadi yetkililer giriste
evraklarimi aldilar benden…
Dönüs
vaktim geldiginde
döncegim ve isyerimi devretmeye çalisacagim.En kisa
zamanda devredip.US. a tekrardan gelmeyi düsünüyorum.
Simdilik her sey bu kadar .Çok tesekkürederim tekrardan.
Husnu
Aygokce
Selamlar,
Ben 2008 Greencard
talihlilerinden Hüseyin Hüsnü Aygökçe.
Yasadiklarimi sizlerle paylasmak istedim. Belki karamsarlik çekenler
için bir ise yarar.
Bes
yilligina Greencard’a basvur için anlastim ve macera
basladi. Ben basvurdugumu unutmustum, dördüncü yilda
sirketim beni arayarak kazandigimi söyledi, inanamadim tabi
ki. Doldurmam gereken dokümanlari e-mail ile gönderdiler,
ardindan evraklar geldi, dolduruldu, tekrar geri gönderildi.
ABD büyükelçiliginden randevu günü alindi.
Ilginç bir olay da yasadim; tam randevu günü ABD
baskani Türkiye’ye geldigi için randevum yirmi
gün ileriye ertelendi…
Büyükelçilige gittik, zamanimiz gelince sira ile
içeriye aldilar… …Bizi önce tebrik ettiler,
sonra nerede kalacagimizi, gelirimizi sordular, belgelerimizi incelediler,
pasaportumuzu aldilar, “tamam sorun yok” dediler. Ev
adresinize iki gün içerisinde pasaportunuz gelecek dediler.
Öyle de oldu; sari zarfla beraber pasaportlarimiz vize edilmis
olarak geldi. “Sari zarfi Amerika’ya ilk giriste gümrük
polisine verilecek açmayin” dediler.
Gelelim Amerika yolculuguna;
…Esim ile birlikte biraz tedirginlik yasadik ama üstesinden geldik.
Ingilizce bilmiyorduk, vücut dili diye bir sey var, ondan yararlaniriz
dedik.
15.07.09 Çarsamba günü saat 8:30 uçagi ile hareket
edecegiz. Neler yaptik; en az bir saat önce Adnan Menderes havalimanindaydik,
Izmir’den Istanbul’a Atlasjet ile gidecegimizden Atlasjet’in
gisesinin önüne geldik, siraya girdik, biletimizi gösterdik.
Bagajimizi varis yeri Charlotte olacak sekilde bagladilar. “Newyork’a
inince elinize alip yine Delta havayollarina verin Charlotte’da alirsiniz”
dediler. Uçus kartimizi da verdiler… …Uçagi beklerken
bir dünya vatandasi oldugumuzu hissettik; her renk ve irktan insanla
ayni ortamdayiz. Birbirleri ile kendi dili ile, diger kisilerle Ingilizce
anlasmaya çalisiyorlar. ..
…11:00 pm Charlotte’a indik. Yine yolcularla beraber BAGSe (bagaj)
gittik. Bagajdaki tek valizimizi aldik. Bizi yegenim karsiladi, yolculuk
bundan ibaret.
Charlotte
,NC’de bes hafta güzel bir motelde haftalik 200 dolara
kaldik yasantiyi izletik, her sey dakik ve kurallarina göre
isliyor, herkes birbirine saygili, hosuma gitti. Dördüncü
haftada Greencartimiz adresimize geldi. Klimalar devamli isliyor,
sürekli soguk su ikrami var her yerde, benzin ucuz; bir depo
benzin (50 lt) 25 dolara doluyor.
Siz de sakin bu tür bir sans dogdugunda korkup, ne yaparim
diyerek sansinzii kullanmamayi düsünmeyin. Yazdiklarimizla
yardimci olabildikse ne mutlu. Sansiniz bol olsun.
Hatice – Hüsnü AYGÖKÇE
Birsel
Özay
Merhaba,
Öncelikle
2008 Haziran ayinda aksam vaktinde gelen bir telefonla basladi greencard
maceramiz, Desk Danismanlik ile görüstük, konu ile ilgili
gerekli tüm bilgileri aldik, danismanlik hizmeti alarak bu maceraya
atilmaya karar verdik.
Tüm bu süreç boyunca bize destek olan firmaniza, sorularimizla
bunalttigimiz Serhat Bey'e sabrindan dolayi çok tesekkür ederiz.
Evraklar
özenle Ingilizceye çevrilip gönderilmis, büyükelçilikte
en ufak bir sorunla karsilasmadik.
Bilinmeyenlerin
çok oldugu ve ufacik bir hatadan tüm sansin kaybolabildigi
böylesine önemli bir çekiliste herkese firmanizi tavsiye
ederiz.
Ekte dün aldigim immigration visa - göçmen vizemi gönderiyorum,
herkes yanlis biliyor, bu göçmen vizesi ve ekinde tarafimiza
verilen 2 adet kapali sari renk zarf ile 04 Ekim 2009'a kadar Amerika'ya
giris yapmamiz gerekiyor.
Ülkeye girdikten sonra da verdigimiz adrese greencardlar postalanacakmis.
Herkese bol sans diliyoruz,
Birsel & Serkan Özay
Harun
Çilingir
Ben DV 1998 Green Card çekilişini kazandım. Eşim ve 3 aylık kızımla 98 Temmuz
ayında küçük ağabeyimin evine NY Long İsland'a gittim.15 gün kalıp geri döndüm.
Çünkü İstanbul'da ortanca ağabeyimle ortak işyerim var. Amerika'daki herşey
düşünülerek yapıldığı ve gerçekten alışık olmadığımız şekilde hızlı bir tempoda
çalışıldığı için yaşadıkları yeri cennete çevirmişler. Aklımda sürekli oraya
yerleşme fikri beni 99 Mart ayında tekrar Amerika'ya uçurdu...
Ali
Riza Özhan
Çocukluğumdan beri Amerika ile ilgili çok şey duyuyorum. Sanırım birçoğumuz
neredeyse tüm eyaletlerini sayabiliriz. Dünyanın en zengin ekonomisi. Dünyayı
yöneten dev. Neyse uzatmayayım, ben de yeşil kart için başvurdum ve kazandım.
Hem kendim hem de eşim adına başvurmuştum. Sanırım eşim benden daha şanslıydı.
Çünkü çekilişi eşim kazandı. Herneyse, 1999'un haziran ayında çekilişi kazandığımızı
bildiren evraklar posta kutusundaydı. O tarihten bu yana ne yapacağımızı düşünmek
ve bunu tüm etrafımızdakilere danışmak bir alışkanlık haline geldi. Şimdi sizlerle
de paylaşmanın ve artık bunu Türkiye'nin gündemine taşımanın zamanı geldi diye
düşünüyorum... Devam
Murat
Akçakoca
Erzurumlu bir ziraat mühendisi. Üniversiteyi bitirir bitirmez askerliğini tamamlayarak
iş aramaya başlamış. Bir yıl boyunca tüm çabalarına rağmen bir iş bulamamış.
Tam umutları tükenmeye başlamışken Hürriyetim'in 2000 yılındaki Green Card başvurularından
haberdar olmuş. Evinde bilgisayar olmasa da bulduğu bir internet café den başvurusunu
yapmış. Başvuru sırasında hiçbir ümidi olmadığını yüzbinlerce aday arasından
şansın kendisine gülmesini hiç beklemediğini söylüyor. Devam
Ragıp
Sevinç
New York'taki SunnySide, Türk göçmenlerin Amerika'da küçük bir koloni olarak
yaşadıkları birkaç yerden birisi. Piyangoyu kazanarak Amerika'ya gelenlerin
bir kısmı burada yaşıyor. Bunlardan birisi Yozgat'ın Akdağmadeni ilçesinden
gelen Ragıp Sevinç. Türkiye'deyken Maliye Bakanlığı ve Anadolu Ajansında çalışmış.
Sevinç'in Amerika macerası 1989 yılında başlamış. Newyork'a yerleşmesi bile
tesadüfen olmus. Uçaktan indiği yerde kalmayı seçmiş. Ragıp bey dondurmacılık
yaparak hayatını kazanıyor. Geliri çok yüksek değil ama ailenin üç çocuğundan
ikisi üniversitede birisi ise lisede eğitimine devam ediyor. Çocuklar da hem
okuyup hem çalışarak aile bütçesine katkıda bulunuyorlar. "Pişmanım diyemem"
diyor Ragıp Sevinç, "Çocuklarım okuyor, geleceklerine dair iyi bir yatırım
yapıyoruz, ama memleketi de özlemiyoruz diyemem" diye devam ediyor sözlerine.
Musa
Yılmaz
26 yaşında, Giresun'un Kesap ilçesinden kalkıp Amerika'ya yerleşmiş. Akrabalarının
yanında postacılık yapıyor. Almanya'da doğmuş ve sekiz yaşında Türkiye'ye dönene
kadar orada yaşamış. Yeşil Kart macerası ABD'den tatile gelen akrabalarının
köyde herkese başvuru formu doldurtmasıyla başlamış. Sonunda şans ona da gülmüş.
Yılmaz ailesi iki yıldır Amerika'da yaşıyor. Dil hariç hiçbir sıkıntıları olmamış
bu güne kadar.
Volkan
Malkoç
Ankara üniversitesi mezunu. Yüksek lisans sınavını kazanamayınca Ankara'da iş
aramaya başlayan Malkoç, boğulma noktasına gelmiş. "Piyangoyu kazandıktan
sonra bilgisayarımı satıp uçak bileti aldım ve yola çıktım. Tanıdıklar aracılığıyla
Türk lokantalarında iş bulup çalıştım. Yeni gelenler daima ucuz işgücü olarak
görülüp sömürülüyorlar." diyor. Sonra bir yardım kuruluşunda gönüllü olarak
çalışan Malkoç zamanla durumunu düzeltmiş. şimdi bir özel sektör firmasında
orta sınıf yönetici olarak çalışıyor. Yıllık geliri Türkiye'deki benzerlerini
imrendirecek ölçüde.
Başarısız hikayeler de yok değil elbette. Büyük umutlarla gittikleri Amerika'dan
başları önlerinde dönenler de bir hayli fazla. Kendilerine uygun bir iş bulamamak
ve vatan hasreti başarısız girişimlerin en temel nedenleri olarak sıralanıyor.
Unutmamak gerek Green Card hayatınızda önemli bir dönüm noktası olabilir, bu
nedenle tüm yönleriyle iyi düşünüp soğukkanlı karar vermek gerek. Böyle bir
maceraya atılmaya yüreği yetmeyenler kendilerini boşyere riske atmamalı.