Lafı çevirmeye hiç gerek yok. İstifa da bir hizmettir. Galatasaray’a 20 yıl yenilmemekle övünülecek
bir şey yok. Akhisar maçıyla idam sehpasına oturan Fenerbahçe, bugün 20 yıldır yenemediği ama
Aykut Kocaman yönetiminde sadece 1 kez yenebildiği Galatasaray ile berabere kalarak, altındaki
tabureyi de ittirmiş oldu...
**
2 basit istatistik;
Fenerbahçe, Aykut Kocaman yönetiminde Galatasaray’a karşı iç sahada
5 maça çıkmış. Bu maçların sadece 1’ini kazanmış ve 4 beraberlik almış.
Bu 4 beraberliğin 3’ü 0-0 sonuçlandı.
Fenerbahçe bu sezon iç sahada 13 maça çıktı. 7 galibiyet, 4 beraberlik, 2 de mağlubiyet
aldı ve 25 puan topladı. Bu alanda ligde iç sahada topladığı 25 puan ile 4.sırada..
**
Benim yazımın ilk bölümünü ayırmak istediğim kısım, 2. istatistik. Başakşehir
karşısında oynanan doğru futbol, doğru analiz ve güzel skorun ardından hemen
herkes ‘’Bu maç tamam ama esas sorun, düşük profilli takımlara karşı ne oynayacak bu
takım’’ dedi. Kahvedeki dayıdan bankadaki güvenliğe kadar kimse alınan hiçbir skora
sevinmiyor, çünkü oynanan oyun süreklilik arz etmiyor. Fenerbahçe’nin Akhisar
karşısında aldığı mağlubiyet tam da bu duruma işaret eden bir doneydi. Vodafone
Arena’da Beşiktaş’a karşı kupada oynanan maçta, maçın en iyi iki ismi olan
Soldado ve Ekici’yi Akhisar maçında oynatmayan Kocaman’ın takımı, Kadıköy’e
kapanmaya geleceği aşikar olan Ege ekibine karşı aldığı mağlubiyetle idam
sehpasını hazırlamıştı. Fenerbahçe’nin iç sahada az sayıda taraftar ortalamasına
oynaması, alınan başarısız sonuçların sebebi değil, sonucu. Bugün Türkiye gelir
düzeylerini ve geçim sıkıntılarını baz aldığımızda, biletlere ödenen bedeller çok
yüksek. Üstüne bir de passoligin fahiş aidatları da eklendiğinde maç izlemek ve
özellikle İstanbul’da üç büyükleri izlemek lüks bir aktivite.
Sen taraftar gelsin istiyorsan taraftara da bir şey sunmalısın.
TAKTİKSEL TEZATLIK
Maç öncesi Soldado ve Ekici’yi 11’de gördüğümde Fenerbahçe’nin daha yerden hızlı
paslarla oynayacağını düşünmüştüm. Ligin ilk yarısında Tudor’un N’Diaye’li koş – koş
Galatasaray’ına karşı topa sahip olan ve sakin paslarla rakibinin oyun ezberini bozan
Fenerbahçe’nin N’Diaye’nin gidişi sonrası Terim yönetiminde daha farklı bir oyuna
evrilen Galatasaray karşısında ne oynayacağını merak ediyordum. İlk maçta uygulanan
taktik deplasmanda 0-0 için çıkılmış görece mantıklı ve risk içermeyen bir planın
uygulamasıydı.
Ancak bugün geldiğimiz tabloda; Galatasaray, Kadıköy’e 6 puan önde lider durumda geldi.
Puan durumunu ve Fenerbahçe’nin kazanmak zorunda olmasını açıklanan kadrolarla
beraber okuduğumda, orta sahada sert basan ve göbekten çabuk oynayan bir anlayış
olacağını düşünmüştüm.
Tam olarak tezatlık da burada olacak ki; Fenerbahçe yine kenara sıkışmış, ortaya dayalı bir
oyun oynadı. İsmini gördüğümüzde pasa dayalı bir oyun oynayacağımızı düşündüğümüz
Soldado’ya 14 orta açtı Fenerbahçe... Yan ve yüksek toplarda savunma zaafı olan Galatasaray
savunmasına karşı ortaya dayalı bir hücum planı olacaktı ise tercihin Fernandao’dan yana
olması gerekirdi.
Ancak oyun kenarlara sıkışmış dahi olsa Fenerbahçe’nin Nagatomo ve Linnes kenarlarına karşı
bariz üstünlüğü vardı. Dirar ve Şener ile Japon oyuncuya karşı üstünlük kuran sarı – lacivertliler,
özellikle 35’ten 45’e kadarki dilimde Guiliano’yu da sağa sarkıttığında, o bölgede bir maden buldu.
Lakin; Şener ve Dirar gibi kalitesiz kenarın bu madeni işleyecek bir yeteneği yok...
Galatasaray ise ön bölgede bastı. Özellikle 2. bölgede top yetisinin düşüklüğü dillere destan
Josef - Topal’a uyguladığı baskı ve Garry – Şener eşleşmesindeki uyumsuzluğa atılan ters derin
topları çok iyi kullandı. Oldukça basit ve doğru bir analizi vardı Terim’in. Fenerbahçe stoperlerine
top aldırmayan ve uzun oynamaya mecbur bırakan Galatasaray, Fenerbahçe’nin önde yerleşip geride
karşılayan futbol tezatı anlayışını iyi kullanıp özellikle 2.yarıda iyi kullandı. Garry Şener’in futbol bilgisi
ve altyapısındaki zaaflarını ortaya çıkardı. Milli sağ bekin arkasına atılan tüm ters – derin toplar gol
pozisyonu ile sonuçlandı. Bu pozisyonlarda gol sesi çıkmaması ise 20 yıllık büyü ile alakalı olsa gerek...
4 DAKİKALIK CESARET
Galatasaray, özellikle 2. yarıda oyunun her alanında üstün olan taraftı. Basit ve kullanışlı oyun planı ile
Kadıköy’den galibiyeti kaçıran taraf olarak dönen sarı – kırmızılılara taktiksel anlamda hiçbir yanıt
veremeyen Aykut Kocaman, Soldado ve Fernandao’yu aynı anda sahada kullanarak kendisinden
beklenmeyen bir hamle yaptı ve herkesi şaşırttı. Fenerbahçe 4 dakikalık bu alanda hem psikolojik
hem taktiksel üstünlüğü ele geçirdi, taraftarını da oyuna dahil etti. Ancak Kocaman’ın risk alma yetisi
sadece 4 dakika sürdü. Maçın başında alması gereken riskleri maç sonunda almayı tercih eden Kocaman’ın
bıraktığı bir enkaz bu. 90 dakika boyunca Volkan Demirel dışında ışık veren tek bir oyuncusu olmayan
Fenerbahçe, bu dakikadan sonra sadece 3.’lük için mücadele verir.
Unutmadan, istifa da bir hizmettir.