Bu akşam biri tarafından çok fena morartıldım,susuverdim öyle,kaldım. O beni nasıl benzettiğinin farkında bile değil,sadece soruma cevap verdi.Tek yaptığı buydu,ama o tavır ağzımın payını vermeye yetti de arttı bile.
Suç O'nun da değil yani,tamamen ben kaşındım.Bazen öyle hayallere kapılıp kendimi unutuyorum ki,uyanınca -veya uyandırılınca- şoktan şoka giriyorum kendimle ilgili.
Aaah ah,buraya dönmemin ilk gecesi,güzel güzel şeyler yazacakken şu olanlara da bir bakın!.Zaten muzicons'u da beceremiyorum nedense bu gece,her şeyi bir güzel yüzüme gözüme bulaştırıyorum,tamamen salak kız pozisyonundayım.
Yok yok,bu böyle olmayacak..Ama hala ağırlık üzerimde ne yapayım.
Nasıl kaldım ama öyle?O anı düşünüyorum da,tam o zamandan beri göğsüme oturan o ağırlık ne zaman geçer acaba?Hatırladıkça kendimden utanacağım.
Evet tabii yazınca çıktı işte ortaya,sanırım utandım,onun ağırlığı bu..Hem O'ndan utandım,hem kendimden!
Neyse.. Zamanla geçer,ama asla unutmam,o ayrı..