hamile kadınlara da yapılabilen aşı. eğer kadın aşılı değilse doğumda enfeksiyon kapma ihtimaline karşı doğumdan önce aşılanırmış, artık doğumlar steril ortamlarda yapıldığı için riskli durumlar dışında gerekli değildir
dün iş yerinde önce alfabetik olarak sonra da kendi aralarında tarih sırasına göre dizdiğim narkotik/psikotrop ilaçlar izlem formlarımı zımbalarken yanlışlıkla işaret parmağımı zımbaladım.zımba teli sonuna kadar etime battı. iki küçük kırmızı nokta belirdi önce. sonra noktalar lekeye dönmeye başladı; düzgün kenarları tırtıklandı. ojelerimle takım oldular.
hemen harekete geçtim.
sağolsun bir alt katta bulunan kadın doğum servisindeki hemşireler bana çok şefkatli davrandı.
minik yaramı temizleyip kapattılar. ben de gönül rahatlığıyla işimin başına döndüm.
sonra akşam bir arkadaşımla sohbet ederken onun sorusu üzrine en son tetanoz aşısı yaptırmamdan bu yana beş ya da altı yıl geçtiğini hatırladım.
bu gün öğleden sonra tam bir eylem kararlığıyla tetanoz aşımı koltuğumun altına alıp acil servise indim.
-biraz canınız yanabilir, dediler.
+yok canım, dedim artist artist.
gerçekten yandı.
sonra bütün gün sızladı kolum.
ateş gibi oldu, kızardı.
ilkokulda aşı yapılan çocukların psikolojisine büründüm birden.
mızmızlandım. iki dakikada bir ne kadar şişmiş diye gömleğimin kolunu sıyırıp bakmaya başladım.
aşıdan sonra tatil olurdu eskiden.
yine tatil bekedim; ama kimse tatile göndermedi beni.
tatil isterim.
ağrı meselesi bünyeye göre değişiyor, bahsetmeye değen ağrı çok nadir vakalarda rastlanıyor. kolun dışına, özellikle triceps civarına yapılırsa ertesi gün kolu tam açamayabiliyorsunuz ama, bir tutukluk hissi oluyor.
çocukluğumuzda büyüklüğü ve yaşattığı acı abartıla abartıla anlatıldığından benim gibi aşıdan korkan insanlar için kabul haline gelmiştir aşıyı olunca diğerlerinden farkı olmadığı anlaşılmıştır. (not: hala korkarım aşıdan)
artık özel hastanelerde yapılması yasaklanmış aşıdır.sadece devlet hastanalerinde yapılmakta. ben hayatımdaki ilk tetanoz aşısını oldum 4 saat önce. biraz ağırlaştım uykum geldi, kolum biraz ağrıdı şimdilik. sanırım etkisi bünyeye göre değişiyor. sol kolumun üst arka lobuna yaptılar. ulan ya o çivi paslıysa diye geçecek uykusuz geceler yerine yaptırın kurtulun.
2 gün önce bunu olmak zorunda kaldığım için en azından merak edenlere haydarpaşa numune'de stok olduğunu belirtebilirim.
onun dışında hayatımda olduğum en çok yan etkisi olan aşı kesinlikle, kolumun ağzına sıçtı, bir kaç gün boyunca da hasta olacakmış gibi vücutta kırıklık yaratıyor ama gene de olunması lazım geliyormuş, ne onla ne de onsuz anlayacağınız.
bir sağlık ocağında (sanırım isimleri aile sağlığı merkezi oldu) süresi dolmuş tetanoz aşımı yeniletebilmek için parmağıma yara bandı yapıştırıp hemşireye "paslı tenekeyle kestim" demek zorunda kaldım. yoksa aşı yapmıyorlardı. halbuse çalıştığım iş kolu gereğince aşılanmam, üstelik iş yeri hekimince bunun takip edilmesi gerekiyor fakat heyhat. iş yerinde son gördüğüm hekim, satın aldığı dairesine bakmak için henüz bodrum perdeleri dökülmüş inşaata gelip "şimdik benim dairem hangi tarafa bakıyor? zamanla deniz görür mü? bu kolonlar sağlam mı?" diye soran meme silikon cerrahıydı. neyse. sonra sağlık ocağından bana bir aşı takip kartı verdiler. şu annelere ve yeni doğanlara verilen aşı kartlarından. iki senedir cüzdanımda anneler için düzenlenmiş bir aşı kartıyla geziyor, süresi geldiğinde en yakın sağlık ocağına gidip o aşı kartını gösterince gülen hemşirelere rağmen tetanoz aşısı olmak için şekilden şekile giriyorum. sağlık bakanlığından istirham ediyorum, bu utanca bir son versinler. en azından cinsiyet belirtilmeyen bir kart basın. hatta o kadar "merkezi veri sistemi" diyorsunuz, tc kimlik numaramdan aşılarımı takip edin. şu çağda ayıptır.
küçüktüm, top oynadım acıktım değil,
finomla oynuyoruz. havuşa bakan (antakyada ev içinde geniş alan için kullanılan tabir) bir oda var, finom odaya giriyor koşarak pencereden üstüme atlıyor, kedi köpek gibiyiz. bir iki üç derken, son atlayışında-son atlayış oldu zira- kenarda duran ve zaman zaman finomuzun tüylerini kestikleri makasa çarptı, nasıl oldu bilmem makas iki kaşım arasında. pek ağlamazdım küçükken, ama kanamıştı korktum, ev ahalisi aman dediler öğrenince garip vakıayı, kolumdan tutup yakınımızdaki jandarma revirine götürdüler, pansuman falan yatak gibi bir yere yatırdılar. biraz sonra bir hemşire ağzı kulaklarında, elinde kocaman bir şırınga yaklaştı bana. dilim tutulmuştu adeta. pantolonumu sıyırdı, karın nahiyemden bir yere o kocaman şırıngayı sapladı.
eve dönünce sordum ne oldu bana diye, tetanos iğnesi yaptılar dediler. canım acıyordu. bir zaman küs yaşadım finomla. sonra yine alt alta üst üste, çocukluk işte.