New york'ta beş minare ye gittik bugün. Toplumsal verilerin içinde kaydı, feysbuk hesabı, cep telefonu olmayanlar bile ordaydı.Mahsun tam artiz olmuş kardeşim. Helal olsun. Ama filmlerinin en sonunda nedense hep bir ağlatma isteği görüyorum. Mahsuna televizyonda soruyorlar; Mahsun böyle böyle diyorlar, ajitasyon yapıyormuşsun, gözlerin kiri pasını atıyormuşsun diyorlar, başlıyor gözleri dolmaya; "on iki sene önce yazdım lan ben onu" diye. Nalakası var Mahsun? Desene ben duygusal bir vatan evladıyım. Ayıplıyor muyuz? Manyak mısın Mahsun?
Bir mısır alalım, yanımızdaki ağzında hılaç hılaç mısırı gevelerken sadece sinir olamayalım dedik. Sinir olurken aynı zamanda sinir de edelim, filmin de ayrı bir metaforu çıksın istedik. Aldık mısırımızı kolamızı efenime söyliyim, geçtik oturduk.
Tam 45 dakika reklam verdiler. Yuh dedik, arada küfrettik, birbirimize mısır filan attık... yok geçmiyo zaman. Ne filmmiş arkadaş 45 dakika reklam yahu 45 dakika. Gerçi 45 dakika boyunca daha önce 37 ekran tüplü televizyonlarda izleidiğimiz reklamlarda bi çeşit haz da aldık. Ama baydı, sıkıldık, gına geldi, mısırımız da bitti, o kadar para verip neden bu kadar reklam izlediğimizi sorguladık. Arada millet birbirinin koltuğuna oturmuş görevli onları ordan oraya sürüklerkene Allahtan birbirlerine girdiler de azcık kavga gürültü oldu zaman geçti.
Film başladı. Başları tamamen ekşın. Ama bi yandan da kıllanıyorum yani bütün bu ekşınlar zaten fragmanda vardı daha olur mu olmaz mı, oldu da olmadı, vurdu da kırdı, aha herifin karısı hristiyan çıktı derken ilk yarı bitti. Havada böyle gözle görünür şekilde bi manyama ortaya çıktı. Kimse bi bok anlamadı, noludu, kim kime vurdu derken kimse yerinden kalkmaya fırsat bulamadan ikinci yarı başladı.
Yani dedik ya fragmanlar bünyeyi kıllandırdı diye. Bünye doğru yerden yapmış gıdı gıdıyı. İkinci yarı tek bir ekşın olmadı arkadaş. Millet Mahsun'un dağda hanımını kurda kuşa yedirmiş ayı gibi fink atmasının nedenini çözemediğinden, en yakınındaki mısır paketlerini kemirip kemirip Mahsuna küfretti. Yani "senin derdin neden bizi o kadar gerdi" filmine dönüştü bi anda.. Anadık mı sonuna kadar bişe, yer yer işe... Ama böyle gizemler çözülürken vay canına gibi değil de daha bi hımm şeklindeydi tepkiler.
Sonunda nihayet o Mahsun'un final ağlatış sahnesi geldi. Sinemada göz yaşlarında yer yer boşluklar gözlendi efenim. Ben herkesin o duygulandığı son sahneleri izleyemedim bile. Yanımdaki yarmanın ağlayışı tee 3 sıra önlerini bile duygusal sele gark etmiş, ben döndüm adama bakıyorum. Böyle korkutucu bir ağlama olamaz kanka. Resmen ben adam ölüyor sandım. Karanlıkta bişe de görünmüyor, yanındaki kadının sesi geliyo arada "bülent lütfen sakin ol yağğ" diye. Tam rezillik.
Film bitti arkadaşım. en çok ağlayanlar salonun önünde bekleyen diğer matine sosyetesine kızarık gözleri göstermemek için kalkmadılar yerlerinden. Ağlamış gözlere merhem niyetine ıslak mendillerle ıslak gözlere deva aradılar.
Şimdi tabi fragmanlarda iki üç el silah sesi, azcık taramalı, biraz operasyon havası, bir iki havada uçan insan beğenide de uçma yaratıyor ama işte bastın mı bir mp3 player parası filme, bide istediğin gibi çıkmayınca fıs oluyorsun. Annemin haberi olsa o filme o kadar para verdiğimden, beni beş minareye gerer üstümde cuma namazı kıldırır yemin ediyorum..
O değilde millet Kurtlar Vadisi Filistin' in fragmanı kesinlikle izlenmeli. Filmini siz bilirsiniz. Bence fragman iyidir.