mesela odamı toplamak ve hala bişeylerin içinde duran ıncık cıncık minik eşyaları gerektiğinde bulabileceğim şekilde yerleştirmek. odam için aldığım posterleri ve asmak istediğim resimleri asmak.
eski günlerdeki gibi bol bol film izlemek
görüşmek istediğim insanlarla görüşebilmek, uzun zamandır görüşemediklerimi tekrar görmek
ayakkabılarımı temizleyip düzenlemek, kıyafetlerimi yerleştirmek
arada bir hiçbişey yapmak zorunda olmamak
daha çok blog okuyabilmek
ders kitabı dışında kitap okuyabilmek
almancamı geliştirmek için bişeyler yapmak
...
burda sırp bi arkadaşım var, ne zaman buluşsak 1,5-2 saat bi kahve içeriz, sonra mutlaka ders çalışmaya eve gitmesi gerekir. bu bana hep garip gelmişti, çünkü ben biriyle buluştuğum zaman ona ayırıcak daha çok vaktim oluyodu, dersimi çalışıp gidiyodum vs. ama okul gerçek anlamda başladığından beri ben de aynen böyle oldum. kalkıyorum, ayılmaya çalışırken internette bişeylere bakıyorum, sonra okula gidiyorum, okuldan dönüyorum ve okulla ilgili yapmam gereken şeyleri yapıyorum. ödev oluyo, ödev olmazsa ertesi gün gideceğim derste anlatılacak yerlerle ilgili notlara bakıp bilmediğim kelimeleri çıkarmam gerekiyo, o da olmadı kaçırdığım bi derste anlatılan yerleri çalışmam gerekiyo. mutlaka yapıcak bi şey oluyo. belki arada bi dizi izliyorum, biraz internette geziniyorum, sonra rutinime dönmem gerekiyo. o yüzden bloga da çok bakamadım bu aralar. ders çalışırken de anlatılanları öğrenmek ya da akla yerleştirmek kısmına gelmeden önce "anlamak" kısmı söz konusu olduğundan baya uzun sürüyo.
yarın dersten sonra burdaki yakın arkadaşlarımdan biriyle buluşucam. bikaç saat takıldıktan sonra, aynı o zamanında anlamadığım arkadaşım gibi, evime dönüp ödev yapmam gerekiyo. istatistik gene bütün haftasonumu yicek gibi.
anarşik yarimle (ki kendisi "yarim" diil ama neyse)durumlar aynı, devamlı bi protestoya bişeye gidiyo, ben de ders çalışıyorum katılım gösteremiyorum artık o olaylara. dolayısıyla daha az görüşüyoruz, görüştüğümüzde de pek derin muhabbetlere girmiyoruz. başka şeylerle meşgul olduğumuzdan dolayı derin muhabbetlere girmediğimiz anlamı çıkmasın, öyle şeyler de yapmıyoruz. acaipiz biraz. evet. dün geldi sağolsun eşyalarımı kurmama yardım etti saatlerce. noluyoruz böyle bilmiyorum, ama çok iyi çocuk.
neden adam gibi bi ilişkim olmuyo ühü diye mızıklanıyodum, ama bu tempoyla ilişki falan baya kasardı. ben daha kendime zaman ayıramıyorum ve bu daha ne kadar böyle olucak bilmiyorum. galiba biraz da bu yüzden bu avusturyalılar senede 2 ders alıp okulu 10 senede bitiriyolar.
domuz gribinden çok korkuyorum bi de ya, "başıma gelse bana kim bakar, fenalaşsam kim hastaneye götürür, çok bulaşıcı diye kimse yaklaşamaz bana" diye düşünüp bunalıma giriyorum. birlikte sunum yapıcağım kızlardan biri domuz gribi oldu geçenlerde. şimdi iyileşmiş ama, öyle dedi.
neyse şimdi yatmak suretiyle bu eğlencesiz ve durum raporu kılıklı yazıyı bitiriyorum. herkese iyi haftasonları!