Çalışma Alanının Katılımı – Hollanda Mesleki Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları
Tutarlı Bir Programa Karşı Tek Bir Ölçüm Olarak Değerlendirme
Yeni değerlendirme yöntemlerinin yaratılmasına başka bir gelişme eşlik etti: değerlendirme programları etrafındaki tartışma. Hem mesleki eğitim kurumlarında hem de bilimsel araştırmalarda “yeterlilik” kavramına ilişkin tartışmalar, yeterliliğin ister bilgi testleri ister performans değerlendirmeleri olsun, tek değerlendirme yöntemleri kullanılarak yeterince değerlendirilemeyeceğinin anlaşılmasıyla sonuçlandı.
Örneğin, Elshout-Mohr ve meslektaşları, öğretmenlerin ve öğrencilerin bir portfolyoda kritik profesyonel durumların sunumuna değer verdiklerini iddia ediyor, ancak geleneksel bilgi testleri gibi diğer değerlendirme yöntemlerinin, bilgi alanının yeterli kapsamını ölçmede çok daha yeterlidir.
Halihazırda, MEÖ kurumlarının tümü, bir değerlendirme yöntemleri karışımı veya bir değerlendirme programı gerektirmektedir. Değerlendirme programları geliştirmeye gelince, Van der Vleuten ve meslektaşları, tümü yeterlilik ölçümüne katkıda bulunan dört sınıf değerlendirme yöntemi tanımlamaktadır: çoktan seçmeli sorular, yazılı simülasyonlar veya vakaya dayalı değerlendirme, öğrenme süreci ölçümleri ve canlı simülasyonlar.
Bu değerlendirme yöntemlerini sınıflandırmak ve seçmek için genellikle Miller piramidi kullanılır. Miller, değerlendirmenin içeriği (“ne”) ile bu içeriği ölçmeye uygun değerlendirme yöntemleri (“nasıl”) arasında bir bağlantı kurar. Değerlendirme yöntemlerinin giderek daha özgün ve karmaşık hale geldiği “bilir”, “nasıl olduğunu bilir”, “nasıl olduğunu gösterir” ve “yapıyor” arasında ayrım yapar. MEÖ’deki bir değerlendirme programı, bu piramidin tüm katmanlarında değerlendirme yöntemlerini içermelidir.
Araştırma, MEÖ’de değerlendirme programları geliştirmek için çeşitli argümanlar göstermektedir. İlk olarak, yeterlilik tek bir değerlendirme kullanılarak değerlendirilemez ve bu nedenle değerlendirmenin geçerliliği veya içerik kapsamı müfredattaki tüm değerlendirme yöntemleri tarafından belirlenir. İkincisi, genelleştirilebilirlik teorisi, öğrencilerin (otantik) profesyonel görevlerdeki performansının oldukça göreve özgü olduğunu gösterir: bir öğrencinin bir görevdeki performansının başka bir görevdeki performansı için çok az tahmin değeri vardır.
Bu sonuç, birçok çalışmada gözlemlenen aktarım sorunlarıyla karşılaştırılabilir. Değerlendirme için bu, büyük profesyonel görev örneklerine ihtiyaç duyulduğunu ve öğrencilerin yeterliliği ile ilgili kararların değerlendirme programlarında boylamsal ölçümlere dayanması gerektiği anlamına gelir. Üçüncüsü, değerlendirme programları, öğrenci öğrenimini müfredat boyunca yönlendirmek için kasıtlı olarak kullanılabilir.
Örneğin, öğrenciler öğrenim kariyerleri boyunca daha karmaşık görevlere geri bildirim ve yeni öğrenme hedefleri alabilirler. Son olarak, araştırmalar, ölçülen şeyin, yöntemin herhangi bir özelliğinden çok, yöntemin veya görevin içeriğine bağlı olduğunu göstermektedir.
Katılımcı yaklaşım Nedir
Katılımcılığın aşamaları nelerdir
Çalışanların iş sağlığı ve Güvenliği Eğitimlerinin Usul ve Esasları Hakkında YÖNETMELİK mevzuat
Katılımcılık Nedir
Yüksekte çalışma Yönetmeliği 2020
İSG eğitimleri yönetmeliği
6331 sayılı iş sağlığı ve güvenliği Kanunu
Bilgi yenileme eğitimi kaç aydan sonra
Örneğin, çoktan seçmeli bir soru, bir seçenekler listesinden bir seçim gerektirdiği için olgusal bilgiyi ölçmez, ancak soru olgusal bilgiyi araştırdığı için. Aynı şekilde, kritik profesyonel durumlara dayanan kritere dayalı bir görüşme, kendi başına yeterliliği değerlendirmez, çünkü gerçekte ölçülen şey, değerlendiriciler tarafından sorulan sorulara bağlıdır.
Hep birlikte, değerlendirilecek yeni hedefler, yeni ve daha çeşitli değerlendirme yöntemlerinin kullanımını teşvik etti. Değerlendirme programlarına ilişkin araştırmalar, farklı tekli değerlendirme yöntemleriyle yaşanan sorunlardan ve özellikle, yeterlilik değerlendirmesinin doğası gereği daha fazla öznellik içerdiğinin ve dolayısıyla güvenilirliğin (nesnellik yerine) geniş bir yöntem veya görev örneğine bağlı olduğunun farkına varılmasından kaynaklanmıştır.
Bu anlamda Van der Vleuten ve Schuwirth (2005) değerlendirmenin bir ölçme problemi değil, bir öğretim tasarımı problemi olduğunu savunmaktadır: tıpkı bir müfredat gibi, bir değerlendirme programının da planlanması, hazırlanması, uygulanması, koordine edilmesi, değerlendirildi ve geliştirildi. Bir değerlendirme programında, değerlendirme yöntemlerinin daha güçlü ve daha zayıf yönleri telafi edebilir.
Dikkatler eksiksiz bir eğitim programında tüm değerlendirme yöntemlerine birlikte odaklanıldığında, düşük riskli değerlendirmeler üzerindeki güvenilirlik baskısı azaltılabilir ve serbest kalan kaynaklar, maliyetli ve güvenilir özetleyici değerlendirmelerin geliştirilmesine yatırılabilir.
Baartman, Bastiaens ve ark. (2007), Yeterlilik Değerlendirme Programlarında veya CAP’lerde daha yeni değerlendirme biçimlerinin geleneksel testlere alternatif olarak değil, onları tamamlayıcı olarak görüldüğünü iddia etmektedir. Baartman ve meslektaşları (2011) ayrıca, Miller piramidinin çeşitli katmanlarındaki yöntemlerin tutarlı bir faaliyet programında nasıl birleştirilebileceğini göstererek, Hollanda MEÖ’deki değerlendirme programlarına ve bunların kalitesine ilişkin bazı örnekler sunmaktadır.
Bu çalışma aynı zamanda MEÖ kurumlarındaki değerlendirme programları arasındaki farklılıkları da göstermektedir: bazıları esas olarak performans değerlendirmesini kullanır ve bilgi ayrı olarak değerlendirilmezken, diğer kurumlar ayrı bilgi testleri veya portföy kullanımıyla ilgili deneyler kullanır. Özetle, gerilim 2, mesleki eğitim kurumlarının ve bilimsel araştırmanın, tekli değerlendirme yöntemlerine ek olarak, değerlendirme programları fikrine nasıl dönüştüğünü göstermektedir.
Bu kayma, MEÖ hedeflerinin yeterlilikler açısından formüle edilmesi ve yeterliliğin tek değerlendirme yöntemleri kullanılarak yeterince değerlendirilemeyeceğinin anlaşılmasından kaynaklanmıştır. İlginç bir şekilde, değerlendirme programları fikri, politika kararlarında açıkça ele alınmamıştır ve IoE, değerlendirme kalitesini program düzeyinde özel olarak belirlemez.
Tüm Mesleki Eğitim ve Öğretim kurumlarının, tüm yeterlilik profilini değerlendiren değerlendirme programlarında farklı değerlendirme yöntemlerini birleştirmeleri gerekmektedir, ancak bunu nasıl yapacakları, ne tür değerlendirme yöntemleri kullanarak eğitim uygulayıcılarının takdirindedir.
Mesleki Eğitim ve Öğretim Değerlendirmelerinde
Çalışma Alanının Katılımı
Hem mesleki eğitim kurumları hem de dış kalite kontrol kuruluşları (KCE ve daha sonra IoE) için özgün değerlendirmeler ve çalışma alanının katılımı daha önemli hale geldi. Bununla birlikte, şirketler genellikle öğrencilerin belirli şirketin faaliyetlerinde doğrudan uygulanabilir belirli yetkinlikler edinmelerini ister. Buna karşılık okullar, genel olarak işgücü piyasası için esneklik ve hazırlık ister.
Mesleki Eğitim ve Öğretim tek başına işverenler tarafından yapılan tüm taleplerin yerine getirilmesi için çaba gösteremez ve çalışmamalıdır, ancak öğrencileri yeni durumlara esnek bir şekilde adapte olmalarını sağlayan aktarılabilir yetenekler ve yaşam boyu öğrenme becerileri ile donatmalıdır.
Bununla birlikte, bu iki gereksinimin doğasında gerilimler vardır. Belirli bir mesleğe hazırlık söz konusu olduğunda, işyerindeki herhangi bir şirket veya değerlendirme, bir yeterlilik profilinin kapsaması gereken mesleki alanı yalnızca kısmen temsil eder. Bu özel durumlardaki değerlendirmeler, bir öğrencinin bu özel mesleki bağlamda çalışma yetenekleri hakkında yargılara varılmasına izin verir, bir öğrencinin farklı durumlara yeniden bağlama ve transfer etme yeteneğini teşvik etmez veya değerlendirmez.
Her ikisini de birleştirmek için, daha genel yeterlilik profilleri (yani daha fazla sayıda mesleğe yönelik olanlar), bu nedenle, profilin tüm genişliğini yeterli şekilde temsil edecek özgün değerlendirmelerin ve şirketlerin dikkatli bir şekilde seçilmesini gerektirir. Bunun zor olduğu ortaya çıktı, çünkü yeterlilik profillerinin birleştirilmesi, işgücü piyasasındaki gerçek mesleklerdeki “aile ilişkileri” tarafından ancak kısmen yönlendirildi, ancak esas olarak ortak konular gibi müfredat konuları tarafından yönlendirildi.
6331 sayılı iş sağlığı ve güvenliği Kanunu Bilgi yenileme eğitimi kaç aydan sonra Çalışanların iş sağlığı ve Güvenliği Eğitimlerinin Usul ve Esasları Hakkında YÖNETMELİK mevzuat İSG eğitimleri yönetmeliği Katılımcı yaklaşım Nedir Katılımcılığın aşamaları nelerdir Katılımcılık Nedir Yüksekte çalışma Yönetmeliği 2020