SUNUM. YÖNETİCİLERİ BEKLEYEN TUZAK.
Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.
Bu sunumun amacı: Meslek kuruluşlarında görev yapan ve hizmetlerin yürütülmesinde birinci derecede sorumluluğu bulunan yöneticilerin başarılı olabilmeleri için nitelikli ve özverili bir ekiple çalışmaları ve kendilerine ve kuruluşlarına hizmet verecek kişileri seçerken çok dikkatli olmaları gerektiğini vurgulamak, aksi halde kendilerini bekleyen bazı tuzaklara düşerek başarısız olmalarının kaçınılmaz olduğunu ortaya koymaya çalışmaktır.
Bu hizmetlerin yürütülmesinde görev alan kişilerin yeterliliklerinin ve iş görme bilinçlerinin önemine dikkat çekmek için mizahi bir anlatımla, karga tipi çalışanlarla Reşo tipi çalışanların birbirine karıştırılmamasını, aksi halde çok ses çıkarıp az iş üretenlerin durumuna düşmemelerine, bir başka ifadeyle tuzağa düşmemelerine dikkat çekilmek istenmektedir.
Kurum hizmeti sunma sürecinde “gemisini ya da gemiyi yürütenler”, yakın benzerlikleri ve akrabalıkları nedeniyle “Karga” olarak adlandırılmışlardır. Bu bağlamda önce karga nedir, nasıl bir varlıktır ve ne tür özelliklere sahiptir? Önce bu soruları cevaplayalım.
Karga, herkesin bildiği gibi “kargagiller” ailesinden uçan bir kuş türüdür. Dünyanın her yerinde, “yedi iklim dört bucakta” yaşama yeteneği bulunan, kutup soğuğunda, çöl sıcağında, buzulda, kraterde, yağmurda, çamurda, karda, buzda, yaylada, sahilde, plajda, havuzda, köyde, kentte, sarayda, çöplükte… kısaca her yerde barınan, durum ve şartlara çok iyi uyum sağlayan, genellikle siyah, uzun ve parlak tüylü, kanatlı, sesi gür ve içli, gübresi bol, sevimli ve sempatik bir varlıktır.
Kara renkli olanları yanında, karışık ve alaca renkli olanları, hatta rengârenk olanları da vardır ve bunlar daha gelişmiş yeteneklere sahip, gizlenmeyi (kamuflajı) ve ortama uymayı daha iyi beceren kargalardır.
Kurumsal hizmetlerin üretim ve sunum sürecinde “gemisini yürüten” ve “gemiyi yürüten” kargaların türü, cinsi ve rengi ne olursa olsun kendilerine özgü kargasal özellikleri ve Allah vergisi yetenekleri vardır. Bu özellikleri ve yetenekleri sayesinde her zaman her şartta, kendilerine korunaklı, konforlu, “nezih” yerler edinirler.
Yöneticilerin başlarına, enselerine, omuzlarına, sırtlarına ve özellikle de göz kapaklarına yakın yerlere tünemenin yollarını ararlar. Az bir çaba ve biraz da şansın yardımıyla kısa zamanda yöneticinin o noktalarından birine mutlaka konarlar. Sadece konmak ya da tünemekle kalmaz, “yuvalarını” da yaparlar. Amaçları, yöneticinin gözüne girerek, güvenini kazanmak ve gözdesi olmaktır.
Bu uğurda yapmayacakları “fedakârlık”, sergilemeyecekleri “hüner” ve oynamayacakları “oyun” yoktur. Konumlarını garantiye aldıktan sonra yöneticinin gözünde göz, kulağında kulak olurlar ve yöneticinin, her şeyi karganın gözüyle görüp, karganın kulağıyla duymasını sağlarlar. Üstün yetenekleri ve özel becerileri sayesinde “kutsal” amaçlarına ulaşmaları hiç zor olmaz.
Kısa zamanda yöneticinin duygu dünyasını fetheder ve zaaflarını keramete dönüştürürler. Bir süre sonra yönetici, karganın “şefkatli” ve “güvenli” kılavuzluğu sayesinde her şeyin “dört dörtlük” olduğuna ve işlerin yolunda gittiğine inanmaya başlar. Ancak, bu gidişten rahatsızlık duyan, çekemeyen, kötü niyetli kişiler (Reşolar) vardır ve bunlar dışlanmalı ve susturulmalıdır.
Yöneticinin çevresini, kurumunu ve çalışanlarını doğru görüp, doğru değerlendirmesini engellemeyi, en azından sınırlamayı başaran kargalar, dönemin aranan ve tutulan “uzmanı” olup çıkarlar. Ensesinde ya da omzunda yuvalandığı yöneticinin gözlerine “pembe” bir perde, kulaklarına da tek yönlü-seçici bir alıcı takarak istediği altyapıyı bir ağ gibi kurduktan sonra kendi gördüklerini ve duyduklarını, işine gelen biçimde değiştirerek, “doğru” ve “gerçek” diye yöneticiye yuttururlar. Bu işi öyle ustaca yaparlar ki, yönetici bir türlü tatlı rüyadan uyanıp da gerçeği algılayamaz. Algıladığında da iş işten geçmiş olur.
Kargaların işleri, yetenekleri sayesinde her zaman tıkırındadır. Kendileri az çalışarak “çok” çalışıyor görüntüsü vermeyi başarırlar. Başkalarının (yani Reşoların) çalışmasını kendi ürünü gibi sunmayı iyi bilirler. Çok güzel şov yaparlar. Kurum gemisi karaya oturana ya da batmaya yüz tutana kadar aranan varlıklardır. İşler kötüye gidince, kondukları yöneticinin omzundan, kendilerine yeni bir omuz aramak üzere hemen uzaklaşırlar. Kısa sürede başka bir yönetici ensesi ya da omuzu bulurlar.
Kuruluşun hizmetlerini “sırtlarına alarak yürüten” çilekeş ve emektar görevliler ise konumlarının ve kaderlerinin benzerliği nedeniyle “Reşo” olarak adlandırılmıştır. Bu sözcüğün kültürümüzde özel bir yeri vardır. Reşo, kamuda zor koşullarda malzeme ve yük taşıyan, mayınlı tarlalara yol açmak (mayın temizlemek) için sürülen, demirbaş defterlerine kayıtlı emektar katırlara Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerimizde verilen yöresel bir addır. Belirli bir süre hizmet ettikten sonra (eğer mayın tarlasında telef olmamışlarsa) emekliye ayrılır ve çayırlara terk edilirler.
Hizmetlerin yürütülmesinde işi sırtlarına alarak yürüten, zor ve çetrefil işleri yapma görevi verilen çalışanlara, bu yakın benzerlik nedeniyle “Reşo” nitelemesi uygun görülmüştür. Reşolar, görevlerine sadık ve uysaldırlar. En ağır yükleri taşımaktan kaçınmaz ve gece-gündüz çalıştırılmaktan yılmazlar. Eğer bir kurum çökmemişse, “Reşo” olarak adlandırdığımız ağır işçilerin, kişisel menfaat gözetmeden, mevki-makam talep etmeden harıl harıl çalışan bu kişilerin yüzü suyu hürmetinedir. Yöneticiler, kargalarla Reşolar arasındaki farkı görseler de görmeseler de gerçek budur.
Bir kurumun hizmetlerinde görev almış kişiler arasında görevini gerçekten yerine getirmeye çalışan insanlar bulunmaktadır. Ancak bunun yanında, işin güçlüğünü başkasına yükleyen ve elde edilen yararlı sonuçlardan yararlanan kişileri de görmek mümkündür.
Yöneticinin görevi, kargaları ve Reşoları iyi tanımak ve kargaları başından uzaklaştırmaktır.
Yöneticiler, Reşolardan iyi bir takım oluşturduğunda başarıyı yakalayacaktır.
Sonuç: yürüten, zor ve çetrefil işleri yapma görevi verilen çalışanlara, bu yakın benzerlik nedeniyle “Reşo” nitelemesi uygun görülmüştür. Reşolar, görevlerine sadık ve uysaldırlar. En ağır yükleri taşımaktan kaçınmaz ve gece-gündüz çalıştırılmaktan yılmazlar. Eğer bir kurum çökmemişse, “Reşo” olarak adlandırdığımız ağır işçilerin, kişisel menfaat gözetmeden, mevki-makam talep etmeden harıl harıl çalışan bu kişilerin yüzü suyu hürmetinedir. Yöneticiler, kargalarla Reşolar arasındaki farkı görseler de görmeseler de gerçek budur. Karga olmak ve karga bulmak kolaydır.
Fakat Reşo olmak ve Reşo bulmak her zaman kolay değildir.
İSTESOB EĞİTİM MÜDÜRLÜĞÜ
Kaynakça: “Kurumlar ve Yönetim”
Yrd. Doç. Dr. Hüseyin ERKUL
Yrd. Doç. Dr. Yusuf KARAKILÇIK
Öğr. Gör. Dr. Aydın USTA