Özdil'in yazılarının "İsim/Şehir/......." alt başlıklarıyla art arda dizildiği 475 sayfalık kitaptır. Kapakta kendilerinin aşırı fotoşoplu bir fotografisi vardır, önsöz, sonsöz, kitabın türü tarzı açıklamalar yoktur. Yine de iki günde okunmuş, bitmiştir.
Bay Özdil'in yazılarını okuyoruz da, böyle konu konu ayrıştırılıp okuyunca daha bir etkili oluyor. Memleketin serencamını böyle idrak etmek üzücü. Nedir : yazar, yurdum insanının uzun cümlelerle arasının pek iyi olmadığını (aynen İlhan Selçuk usta gibi) sezerek, kısa, vurucu cümlelerle günlük yazılarını kotarmaktadır. Elbette çok okunurluğunu buna bağlamak yersiz olur. (misal : dolma seviyorum çünkü yenibahar pek sevdiğim bir baharattır) Zira; gözümüzün önünde olanı olması gerektiği gibi yorumladığını, olaylara bakılması gereken açıdan baktığını temel almalıyız. Bunu kısa kısa cümlelerle gözümüze sokunca, gözardı etmek de zorlaşıyor.
Kitabın tümüne baktığımda okumadığım yazısı olmadığını görerek kitaba niye 24 TL. verdiğime (aslında doğumgünü hediyem olduğundan, niye verdiklerine) esef ettim. Sonra düşündüm de, köşeyazıları pek kısa ömürlü. Okuyoruz, bir iki gün sonra unutuluyorlar (toplumsal hafızamız üç ay çünkü (bir yunustan biraz daha uzun)). Hal böyleyken yaşadığımız bu ilginç zamanları (Çinli bedduası : "Dilerim ilginç zamanlarda yaşayasın !") ileride nasıl hatırlayabiliriz sorusuna iyi bir cevaptır.
Yazarın bir önceki kitabı gibi sarsıcı, sallayıcı olmasa da, müptelaları alıp okuyacak raflarına dizeceklerdir. Kendisine ilgisiz kitlenin ise bundan haberleri bile olmayacaktır. Büyük bir kitlenin zaten pek bir şeyden haberi yoktur (cehalet mutluluk (mu) dur).