Mata Hari dansı, “her hareketi kelime olan bir şiir” olarak tanımlamış. Ritim, uyum, tekrar, tempo gibi ortak teknik elementlerin yanında bu iki sanat formu, soyut anlatımları dolayısıyla seyirciyi gerçeklikten bir nebze ayırır ve sanatçının dışa vurduğu yeni dünyaya sürükler.
ABD’li görüntü yönetmeni Amaal Mustafa, dans ve şiirle bezediği üç dakikalık deneysel kısası mother/land’de ayrımcı bir topluma göçmen olarak katılmanın duygusal zorluklarını işliyor. Diyaloğun yerini dizelerin, koreografinin ve sembolik montajların aldığı kısanın büyüleyici görsel dünyası, müzik ve dizelerin aidiyetsizlik yankısıyla birleşiyor. Böylece duyular arasında zıtlıklar oluşturuyor ve seyircinin anlatımın içine girmesi kolaylaşıyor.
Yazı: Cansu Çubukçu