Aralık | Yılmaz Pirinççi
Aralık gelmiş.
Mevsimlere sığdıramadığım sevmeleri şimdi hangi Aralığa sığdırayım ben.
Kaç zemheri ısıttım soluğunda
Rüyana uyuduğum geceler kaç bahar eder haberin varmı
Kaç ömür düştü telaşlı serçelerin gözyaşlarında
Soluklandığın parklara
Kaç seviyor papatyası ektim senden habersiz
Ahhh.
Yüreğimin kardeleni
Kaçak sevişmelerin afyon vurgunu
Altın vuruşu sevdaların.
Seni hangi ömre sığdırayım.
Hadi gözlerinden bir mevsim ver bana
Hep Aralık tut yüreğini gelişime.
İklimler sana dönsün.
Sana vursun bütün saatler
Bir kaçak çay tadında
Hep böyle kaçarak
Hep böyle ürkek
Hep böyle patlamaya hazır bir mayın gibi
Hep bana vursun yüreğin.
Konuşmasam küs. Darıl.
Susarsam sustur bütün kelimeleri
Şiirleri boğazıma diz.
Kıskan delice.
Tırnaklarını yüreğinin, yüreğime batır.
Sonra sarıl. Çocuğuna sarılan bir anne gibi.
Hiç bırakmadan.
Aralıksız. Mevsimsiz. Zamansız sarıl
Yılmaz Pirinççi