Yunanlılar, hasat başladığında ve bittiğinde tanrılara sorarak ve teşekkür ederek büyük partiler düzenlediler. Ne Dionisios O bir tanrının oğlu ve bir ölümlüydü, bereketin tanrısı, üzüm hasadı, bitki örtüsü vs., şarap tanrısı. İçinde Dionysos bayramları polisin içinden Dionisios imgesi ile bir arabada yolculuk ettiler, insanlar onu takip ederek şarkı söyleyerek, dans ederek ve içerlerdi. Kanı dünyayı (goblinleri) güçlendirmek için bir erkek keçiyi öldürdüler. trajedi ve koronun tezahürü olacağından kelimeyi türetir comedia. Korolar şarkı söylediğinde ve diğerleri cevap verdiğinde, zaten diyaloğumuz var ve bu dithyramb, burada zaten tiyatronun, oyunculuk yapan ve gözlemleyenlerin temelini buluyoruz. Birinden önce bir hikaye okudu, sadece karakter vardı, şimdi oyuncu karakteri temsil ediyordu.
Thespis ilk aktördü, Aeschylus ikinci aktörü icat etti (döteragonist), Sophocles üçüncü aktör (triagonist), Euripides bazen dördüncü bir aktör koyar. İlk başta koro çok önemliydi, sonra onu kaybediyor.
Doğal unsurlar, oyuncular, koro, kostümler, setler, yarışmalar, tiyatro var. Oyuncuların taktığı maske, büyük boyutları ve renkleri ile uzaktan görülebilmesi için çok önemli hale geldi. Yavaş yavaş maske endüstrisi çok önemli hale geldi. Cankurtaranlar karaktere daha fazla yükseklik verdi, böylece oyuncu daha heybetli oldu. Giysiler uzun ya da kısa tuniklerdi ya da insanlar gibi giyinmişlerdi, konturları vurgulamak için pedler takılmış, boy ve maskeye uygunlardı. Dekorasyona önem verilmedi, daha sonra da rafine edildi.
Akustik hem ön sırada hem de son sırada mükemmeldi. Standları yamaca koymak için açık havada, yamaçta inşa ettiler, yarım daire şeklinde düzenlenmişlerdi.
Tiyatro türleri şunlardı: trajedi, komedi, hiciv dram. Mevcut tiyatro, aydınlatma ve diğer kaynaklar gibi modern unsurlarla zenginleştirilmiştir, ancak yine de aynı köklere sahiptir.