SEVDA SENİN YÜREĞİNDE
Nazım Hikmet konuşalım, onun şiirlerini okuyalım birbirimize.
Ben senin kravatını takayım sen benim saçlarımı okşa, tara.
Dünyayı birlikte gezelim, yeni yerleri birlikte keşfedelim.
Kaç yaşına gelirsek gelelim lunaparka hep gidelim, içimizdeki çocuğu hiçbir zaman öldürmeyelim.
Birbirimize anlatacağımız çok şeyimiz olsun, hiçbir zaman susmayalım.
Ne zaman huzursuz olsak denizi seyredelim, dalganın kıyıya vururken bıraktığı o ses hep kalsın kulağımızda.
Birbirimizin sığınağı olalım ama asla kaçmayalım birbirimizden.
Evsiz kaldığımızda kitaplara, vatansız kaldığımızda ise, hep birbirimize sığınalım.
Ruhumuzu hiçbir zaman aç bırakmayalım.
Hep sevelim, sevdikçe güzelleşelim.
Yokuşlarımızı birlikte çıkalım, aşalım ve yoruldukça da çıkmaya devam edelim yokuşumuzu.
Yüklerimizi birlikte omuzlayalım, birimiz diğerimizin yükü olmasın.
Birbirimizin yarası olmak yerine, birbirimizin yarasını saralım, merhem olalım birbirimize.
Ne yaşarsak yaşayalım birbirimize göstereceğimiz ufak bir tebessümümüz hep kalsın dudağımızın kenarında.
Birlikte geçsin tüm zamanımız hatta senin olduğun hiçbir an geçip gitmesin, çalınmasın benden.
Hep güzel hatırlayalım birbirimizi; sen, bende ruhu ince adam, ben ise sende gülüşü güzel kadın olarak kalayım.
Hayatın, insanın çekilmezliğine rağmen biz hep yaşayalım, birlikte yaşlanalım ve yaşlılığımızın hem huysuz hem tatlı o yanına rağmen biz yine sevmeye devam edelim birbirimizi.
Çok mu sıkıldık bu hayattan işte o zaman bir çay demleyelim ya da bir kahve içelim. Hatta en çok seninle içelim kahvelerimizi. Değil kırk yıl, bir ömür kalsın hatırımız birbirimizde.