Vaktiyle hani bir banka reklamı vardı:
Olmaz ilaç
-Nereye gidiyorsun, bankaya mı?
-Hayır, bankaya gidiyorum.
-Hay Allah, ben de seni bankaya gidiyorsun zannettim.
Tam sağırlar diyaloğu.
Başbuğ’un nerede yargılanması gerektiği de buna benzedi. Yüce Divan diyenlerin argümanları, aslında Adli Yargı’yı işaret ediyor.
Adli Yargı diyenlerin gerekçeleri ise tam da Yüce Divan’a uygun.
-Hay Allah, ben de zannettim ki pusulayı şaşırdılar.
* * *
Aslında Yüce Divan olsa ne olur, Adli Yargı olsa ne olur?
İkisi de mahkeme değil mi?
İkisi de bağımsız ve tarafsız değil mi?
Kimsenin Başbuğ Paşa’ya bir kastı olamayacağına göre yüce adalete güvenmek lazım.
Fakat hayır.
İçimize giren bir şeytan, bütün kurumlara şüpheyle bakmamız için sanki zehirlemiş bizi.
Adliye, Polis, Medya, Hükümet, Muhalefet, Sanat, Spor kim varsa hepsi birden şaibe altına girmiş.
Sanırsınız sanki bütün iş adamları hilebaz, avukatlar cambaz, doktorlar sadece paragöz...
Kimseye itimat etmiyoruz.
Böyle yaşanır mı?
* * *
Evliliklerin bile artık ne kadar kısa sürdüğüne bakarak, topyekün bir kriz geçirdiğimizi lütfen kabul edelim.
-Bu gol yenir miymiş?
- Şike mi varmış?
Yeter.
Kusmak geldi.