Arjantin yapımı Tanrının Gazabı (La Ira de Dios– 2022), Netflix’te 15 Haziran’da gösterime girdi. Drama ve gerilim etiketlerine sahip filmin başrollerden birisi olan Arjantinli oyuncu Diego Peretti bana hem tarzıyla hem de fiziksel görünümüyle Al Pacino‘yu anımsattı. Her neyse… Filmin konusu özet olarak şöyle:
Luciana adındaki genç bir kız, yetenekli ve gittikçe daha da ünlenen yazar Kloster’in eserlerini dikte etmektedir. Bir süre sonra genç kızın aile bireyleri tek tek ölmeye başlar. Luciana, ölümlerin ardında yazarın olduğuna inanmaktadır.
İzlenimlerim (spoiler yok)
Tanrının Gazabı aslında gerçekten potansiyeli olan bir senaryoya sahip. Ben her şeye rağmen filmin sonuna kadar ilgiyle izledim. Sorun nedir o zaman? Sorun filmin ters köşe yapmayı beceremiyor olması…
Film boyunca kendi kendinize acaba bu bir intikam mı, yoksa Tanrı’nın gazabı mı, diye soruyorsunuz. Ancak senaryo olanca potansiyeline rağmen dikkatli izleyicileri sonuca yönelik tahminlerinde yanıltabilecek kadar iyi değil. Spoiler olmaması için bu konuda daha fazla yazmıyorum.
Filmin artılarına gelirsek en başta oyunculukları çok beğendim. Aslında filmde temel olarak üç tane oyuncu var. Diğer herkesin varlığı ve yokluğu bir. Luciana, Esteban ve Kloster. Bu üçü de gerçekten çok sağlam oyunculuk sergiliyor. Özellikle de Kloster…
Görüntü yönetmenliğine özellikle bazı sahnelerde bayıldım diyebilirim. Kamera açılarının kullanımı, renk seçimi ve kesintisiz çekimlerin kullanımı çok iyiydi ve çok gerçekçiydi.
Peki sonuç nedir? Sonuç şu: Tanrının Gazabı potansiyelini harcamış bir film. Eğer finalde bizleri biraz daha zorlayabilselerdi, sağlam bir ters köşe olayı ekleyebilselerdi tadından yenmezdi. Şimdi film sona erince “Ama bu beklendiği gibi oldu işte…” diyeceğinize emin olabilirsiniz, eğer ki dikkatli bir izleyiciyseniz. Ancak (bence) başarısız finaline ve sihirli dokunuşu bir türlü yapamayan senaryosuna rağmen izlenir mi? Evet, izlenir. Finalde yaşatttığı hayal kırıklığına rağmen yine de izlenmeyecek kadar kötü değil.