Halkımızın alkole olan bağlılığını belirtmek alışılmış bir şeymiş gibi söylemektir. Filmlerin isimleri bile alakalı - "ulusal özellikleri" avcılık veya balıkçılık. Özellikler - Bu alkol kulaklarına yağıyor. Bu arada, Rusların benzer bir özelliği genellikle filmlerde şişkinlik yaratıyor. Güzellikler, gözlükleri meşhur yapar, içilmez. Şerbetçiotunda negatif rampa veya topallanma. Şarap-votka konulu mizahçıların komedi ve performanslarında şakaların iyi bir yarısı yapıldı (ikinci yarısı “kemerin altında” dır). Yaşın derinliklerinden, kroniklerinden alınan "Rus sarhoşluğu" nun kanıtı. Sv ne zaman Farklı dinlere vaiz verenler, Vaftizci Vladimir’e geldiler ve Müslüman, şarabın yasaklandığına dikkat çekti, egemen bu tür bir inancın bizim için uygun olmayacağına dikkat çekti, çünkü “Rusya’nın sevinci içeceğidir”.
Hemen not: tarih inanç seçimi ile - sadece bir efsane. Benzer “serseri araziler” farklı ulusların geleneklerinde bilinir, belirli bir dinin neden kabul edildiğini geriye dönük olarak açıklamaya davet edilirler. Aslında, başka seçenek yoktu. İnanç bir emtia değildir, seçilmez - bu daha iyidir, ama daha pahalıdır, bu daha ucuzdur, ancak daha da kötüsüdür. O her zaman yalnızdır, aklıyla değil, mantığıyla değil, ruhu ile gelir. Evet ve yasaklama ile uymuyor. Muhammed, takipçilerine fermente üzüm suyunu yasakladı. Ve St. Volta ile temas eden Müslüman Volga Bulgaristan'da Vladimir, bal bazlı içecekler kullandılar ve onları reddetmediler.
Rusya'da ayrıca bal, bira yaptılar ve Yunanistan'dan şarap getirdiler. Tatiller için kullanılıyorlardı - bu nedenle “Rusya'nın neşesi” ile ilgili cümle. Bu gelenek putperest dönemlerden geçti, sarhoşluk kutsal kabul edildi. Aynı zamanda bir ekiple birlikte ilk defa bir şölen geleneği vardı. Ancak bu içki değildi. Aynı zamanda askeri birlikteliği koruyan özel bir ayindi. Kasenin “kardeşlik” olarak adlandırılması tesadüf değildi, etrafta dolaşıp her biri biraz yudumlanmıştı.
Ancak, farklı ülkelerde sarhoş olma tutumunu karşılaştırabilirsiniz. İskandinav sagalarında, kahramanlar tüketilen alkol miktarıyla övünen prestijli olduğunu görmek zor değil. Sıcak denizlere sahip akranların tanımı Almanca, İngilizce ve Fransızca destanlarında da bulunabilir. Rusya'da, sarhoş bir konu ya sanatta ya da şarkılarda ya da kahramanlık destanlarında yansıtılmıyordu. Valor düşünülmedi.
Aksine, Ortodoks değerler sistemi yoksunluğu teşvik etti. Düzenli olarak Kiev Devleti Svyatoslav Yaroslavich'i ziyaret eden Pechersk Monk Theodosius, bayramları kesmesini istedi. Rusya'nın en popüler yöneticilerinden Vladimir Monomakh, yiyecek ve içecek konusunda çok kısıtlı kaldı. Ünlü çocuklar için, “Beden ve ruh için eşit derecede felaket olan her türlü yalandan, sarhoşluktan ve sevgiden korkun” diye yazdı. Bu çizgiye Monomakh torunu St. Andrei Bogolyubsky. Genelde boyar ve savaşçılarla birlikte bayram geleneğini durdurdu.
Elbette herkes benzer bir ideal izlememiştir. Fakat bir model seçebilirsiniz. Chronicle'ın sayfalarına düşen sarhoşluk belirtileri genellikle olumsuz karakterler veya felaketlerle ilişkilendirildi. Svyatopolk Damned orduyu Lyubech savaşından önce sattı. Sv. Andrei Bogolyubsky vahşetten önce cesaretini ısıtıp şarap mahzenine tırmandı. 1377’te, Rus ordusu Tatar’lara karşı “Sarhoş insanlar sarhoş olduktan sonra” bir kampanyada rahatlar ve kesildiler. 1382’te Moskova sarhoş olur, aptalca kapıları Han Tokhtamysh’e açar ve katliamda ölür. 1433'te, Vasily II, Yury Zvenigorodsky ile trajik bir savaştan önce Moskova milislerine cömertçe davranıyor. 1445'ta, Tatarlar onu yenmeden önce bayram yapar ...
Genel olarak, alkol kullanımına karşı olumsuz bir tutum vardır. Yurtdışında, tersi eğilim gözlendi. Her olası şekilde, orta çağdan kalma ünlü şarkılarda, Rönesans'ın başyapıtlarında - Boccaccio, Chaucer, Rabelais eserlerinde yüceltildi. Asilerin açıklamaları mahkeme tarihçelerinde tutuldu. Bu övündü, paraded! Her ne kadar bu dönemin Batı bayramları bize pek hoş görünmedi. Loş salonlarda boğulma meşaleler ve yağlı ışıklar içiyor. Cavaliers ve bayanlar eti elleriyle yırtıp, çürütüp musly emdiler, parmaklarda ve kollarda yağ aktı. Köpekler yerde sürünüyorlardı, hilkat garibeleri ve cüceler meşguldü, genel yaygara ve kaba palyaçoya karşı yarışmayı boğdu. Biri sarhoş olursa, masanın üstünde ya da masanın altında, kusma havuzlarında uyuyakaldı. Jesters onunla alay etti, fizyodomisi halkın geri kalanı için kirliydi - bu tür şeyler kraliyet mahkemelerinde bile yaygındı.
Glaring sarhoş öfke Roma, Paris ve Londra'da düzenli olarak kutlandı. Ve Türkiye'de, Kanuni Sultan Süleyman'ın eşi olan ünlü Roksolana, oğlu Selim'i tahtına sürüklemeye karar verdi. Ally, Avrupa diplomatlarını ve casuslarını aldı. Roksolana amacına ulaştı, ancak oğlu Batılı dostlarından ilgili alışkanlıklar edindi ve Selim II Drunkard takma adını aldı. Rus yöneticilerin hiçbiri, böyle düşmanca isimler bile düşmediyse, yapışmadı!
Ama imkansızdı. Karanlık Büyük Dük Fesleğen için aldığı darbeler ciddi bir ders oldu. Sarhoşlukla savaşmaya başladı ve oğlu İvan III genel olarak alkolü yasakladı. Venedikli diplomat Josaphat Barbaro bunun hakkında yazdı, bu uygulamayı övdü. Bira hazırlamak, güçlü bal kullanmak, şarap veya votka sadece tatillerde izin veriliyordu. Bir düğün hazırlanırsa, vali veya vali ofisine başvuran aile başkanı vaftizler, anmalar, belli bir ücret ödedi ve bira ya da bal yapmasına izin verildi. Diğer durumlarda, alkol kullanımı yasaklanmıştır. Halka açık bir yerde sarhoş görünen bir kişi ayıkça dövüldü. Ve gizli üretim ve alkol satışı, mülkiyete el koyma ve hapis cezasına çarptırıldı.
16. yüzyılın başında, Vasily III döneminde, Rusya'da yabancı birlikler ortaya çıktı. Zamoskvorechye'de Alman yerleşimi yapıldı. Ancak Batılı askerler ve memurlar içki içmeden yapamadılar, ayık bir varoluş hayal edemediler ve kendileri için bir istisna yaptılar, şarabı kişisel kullanım için kullanmalarına izin verdiler. Sonuç olarak, Muskovitler arasında Alman yerleşimi, “Fill-in” adını aldı.
Ayrıca, bira ve şarabın manastırlarda kalmasına izin verildi. Charter'ları Yunanca'da modellendi ve Yunanistan'da en yaygın içecek seyreltilmiş bir şaraptı. Ancak kullanıma kesinlikle kesin olarak tüzüğe göre küçük miktarlarda izin verildi. Her ne kadar ihlal olmuşsa ve sv. Joseph Volotsky, manastır yerlerinde sarhoş edici durumdan tamamen vazgeçmeyi talep etti - baştan çıkarmaktan uzak.
Aynı çizgi, Korkunç İvan tarafından ısrarla takip edildi. Mihalon Lytvyn, “Tatarların, Litvanyalıların ve Muskovilerin Ahlaki Onları” adlı çalışmasında, kendi ülkesi olan Litvanya'nın şu anda sarhoşluğa maruz kaldığını yazdı. "Muskovitler ve Tatarlar, Litvanyalılar için güçsüz, ancak etkinlik, mizaç, cesaret ve onaylayan diğer nitelikleri ile onları aşar." Örnek olarak, yazar Terrible'ı şöyle belirtti: “Özgürlüğü yumuşak bir bezle değil, parlak altınla değil, demirle korur ... Tatarların mizacı, halkının mizacına, huzursuzluğuna, sanatına - karşıdır.”
Sonuçlar tamamen ortaya çıkıyor. Örneğin, geçilmez olduğu düşünülen Narva, sakinleri ezip kentte ateş yaktıklarında Ruslar tarafından kolayca alındı. Polonyalılara koşan hain Kurbsky bile, devam etmeyen bayramlardan nahoş bir şekilde etkilendi. Özellikle iğrenme, soylu kadınların içki dükkanlarına katılmaya neden oldu. Yerel ihtişam ve soyluların tek bir şeyi nasıl bildiklerini, “masada oturacaklar, kadehlerde oturacaklar ve sarhoş kadınlarıyla sohbet edecekler” diye tanımladı. “Sarhoşlar çok cesurlar: hem Moskova'yı hem de Konstantinopolis'i alıyorlar ve Türkler gökyüzüne girmiş olsalar bile, oradan çıkarmaya hazırlar. Ve kalın tüylü yataklar arasında yatağa uzandıklarında, öğle vakti zorlukla uykuya dalarlar, biraz baş ağrısıyla canlanırlar. ”
Rus akranlarının bu isyanla benzer bir şeyi yoktu. 16. yüzyılda popüler olan hanehalkının organizasyonu hakkında çok kapsamlı ve kapsamlı bir el kitabı olan “Domostroy”, kadınların hiç alkolsüz yapmasını, kvas veya alkolsüz bragadan memnun olmalarını önerdi (iyi, Rusya'da bu tür içeceklerin zengin bir çeşitliliği vardı). Düğünler, vaftizler, hatıralar, Noel, Paskalya, Maslenitsa ve diğer tatiller, belli geleneklerle baş etmek için her tatilde kaba obzhiralovkami'ye benzemiyordu. Bu arada, düğünlerde alkol sadece misafirlere yönelikti, gelin ve damadın tamamen ayık olması gerekiyordu - sağlıklı yavrular gebe kaldılar. Ve hatta dahası, sarhoş mahkeme şölenleri değildi. Bunlar resmi törenlerdi, mahkeme kuralları kesinlikle tostların sırasını çizdi, yemekler yaptı. Bazen yabancı diplomatlar gerçekten bir iç taban olarak sarhoş olmaya çalışıyorlardı, ama bu onların dillerini serbest bırakmaları ve sırlarını dökmeleri için kasten yapıldı.
Tabii ki, “kuru yasa” ihlalleri vardı, onlarla savaştılar. Oprichnik olarak görev yapan Alman Stadyumu, gözaltında tutulursa sabaha kadar tutulduğunu söyledi, böylece ayıldı ve sonra kendisine flogging talimatı verdi. Novgorod ve Pskov'da alkol kaçakçılığı keşfedildi, yurt dışından ithal edildi. Suçlu hapis ve mülke el koyma suçu için yasaya girilen ülke. Ancak, suç ortaklarının çoğunluğu için kendimi el koyma konusunda sınırlandırdım.
Özellikle büyük skandal yabancılarla patladı. Estonya'nın ilâve edildiği sırada, Livonyalı mahkumlar hizmete alındı. Zamoskvorechye'deki Alman yerleşimi büyüdü. Ancak Livonyalılar şarap kullanmanın ayrıcalığını kötüye kullandılar ve gizlice Ruslara sattılar. Rusya'da yasaklanan kumar ve fuhuş yeraltı meyhanelerinde gelişti. Fransız kaptan Marzheret, şunları söyledi: Livonian'lar bu son derece zengin net karla% 100'in üzerine çıktı. Dünün mahkumları “çok kibirli davrandılar, tavırları çok kibirliydi ve elbiseleri o kadar lüksdi ki hepsi prensler ve prensesler için alınabildi.”
Ancak 1579'te bu suçlar ortaya çıktı ve Grozny sinirlendi. Ağır bir savaş vardı ve başkentte ısınan yabancılar, insanları lehimlendiriyor, insanları yozlaştırıyor ve şişmanlıyorlardı! Süper karlı işlerde, doğrudan veya dolaylı olarak, tüm Alman yerleşimi yer aldı - herkes nereye araba kullanıp alkol sattıklarını biliyordu. Margaret ve bazı çağdaşlar onayladı: yerleşim adil ve çok ılımlı bir şekilde cezalandırıldı. Korkunç İvan, suçluyu hapishanede hapsetmedi, ancak bütün mallara el koyma emri verdi ve Alman İskanının sakinleri Moskova'dan tahliye edildi. Şehre uzaklıktaki Yauza'ya yeni bir banliyö kurmalarına izin verildi - buradaki alıcıları davet etmek elverişsizdi.
Alkol yasağı Rusya'da yaklaşık bir buçuk yüzyıl sürdü ve Boris Godunov tarafından iptal edildi. O bir "Batılı" idi, dış düzeni devraldı. Köylüleri bağladı, vergileri şişirdi. Ama insanlar ve bir prizma hakkında bir fikir buldu - “Çarın tavernalarını” açtı. Bu, hoşnutsuzluk buharını çıkarmamıza izin verdi, ancak ek karları da çıkardı, şarap devlete ait bir tekel statüsü aldı. Ayrıca, dedektifler tavernalarda savaşıyorlardı, birisi yanlışlıkla sarhoş hakkında konuştuysa, onu bir zindana sürüklediler.
Tüm bu faktörler, Sorun Zamanının ön koşullarını oluşturdu. Bu arada, sv. Rahip Irinarkh, yaklaşmakta olan felaketler konusunda uyarıda bulunan Recluse, halkın günahlarına ve artan sarhoşluğu seçtiği günahlara göre gönderildiklerini belirtti. İsyan ve savaş koşullarında, Çar Vasili Shuisky tekrar böyle bir yardımcısıyla mücadeleyi sertleştirmeye çalıştı. Kutup Maskeviç, Moskova'da özel bir “savaş hapishanesinin” organize edildiğini açıkladı. Bu, şehir içinde güçlü bir dereceye kadar dolaşmaktan çekinmeyen insanları da içeriyordu. İlk defa gözaltına alınmışlarsa, uykudan vazgeçerlerdi. İkinci kez batog kırbaçlandı. Ama üçüncü kez karşılaşırsa, çırpılmış ve hapse atılmıştır.
Daha sonra, cezalar hafifletildi, mahkumları ve sarhoşların kırbaçlarını serbest bıraktılar. Belaların yıllarında, ülke tahrip edildi, sağlam bir gelir kaynağını reddetmek zorlaştı. Kabaklar korunur. Ancak hazinenin şarap ticaretindeki tekeli kaldı. Yeraltındaki damıtma ve suçluların satışı için, onu bir kamçı, el koyma mülküyle dövdü ve onları Sibirya'ya sürgün etti. Ülkemizde votka kullanabildiler, ancak damıtma tesisleri yapmamayı seçtiler. Hazineye alkol temini sözleşmesi büyük tüccarlardan birine devredildi ve Litvanya ya da Ukrayna'da satın alındı.
Ancak Rusya'da alkol şimdi satılıyorsa, bu sarhoşluğun teşvik edildiği anlamına gelmez. Hayır, şarap kullanımı en aza indirmeye çalıştı. Hem kral hem de Kilise ve toprak sahipleri sağlıksız hobilere karşı savaştılar. Boyar Morozov bir yönetici olarak atağını yazdı, köylülerden “satılık şarap içmemelerini, tütün bulundurmalarını, sigara içip satmalarını, tahıl ve kartlarla oynamamalarını, meyvelerde içki içip içki içmemelerini” istedi. Patrik Nikon, bu günahı kesinlikle kilise yapılarında yok etti. Manastırlardaki votkayı tamamen yasaklayın. Bir ya da başka bir papazın sarhoşluğu ile ilgili sinyaller varsa, patriğin hizmetkarları sokakta sarhoş bir rahip olduğunu fark ettiğinde ve hatta tapınakta daha fazla namusluysa ya da bir tayga vahşi yaşamında hizmet etmek için gönderilirdi.
Rusya'da Kabakov, yabancıların ifadesine göre "çok fazla değildi". Tasarlanan Şansölye Ordin-Nashchokin, Pskov'daki serbest şarap ticaretiyle ilgili bir deneydi ve kârda önemli bir artış sözü verdi. Ancak Çar Alexei Mihayloviç, Pskov'un kendisi tarafından dikkate alınması gereken konuyu getirdi. Sadece köylüler bedava satıştan yana kaldılar. Din adamları, tüccarlar, esnaflar, soylular fikri çok olumsuz olarak değerlendirdiler. Diyelim ki sarhoşluk, holiganlığa, ticaretteki suç ve kayıplara, balıkçılık ve evlere yol açacak. Bu incelemelerden sonra, ulusal yenilikler onaylanmamıştır.
Ve varolan tavernalar Alexey Mihayloviç şehirlerde “tarlada” ortaya çıkardı. Aynen böyle, geçen bir kurumda değil, göz atmayacaksınız. Geceleri şehir kapıları kapanır, meyhaneye gitmezsin. Bir insan çok fazla yaşadıysa, vatandaşlarının gözlerine hakaret etmeden, çalılıkların altındaki doğada bir yerde yalan söyleyebilir. Sokaklarda dolaşan sarhoşlar hala “savaş hapishanesini” bekliyorlardı, ayılana kadar içinde kaldılar.
Ancak, sarhoşluğun merkezi Alman yerleşimi veya Kukui olarak kaldı. Onu “barbar bir ülkede” “medeniyet vahası” olarak tanımlamak için hiçbir neden yoktur. Zengin yaşadılar, çünkü nüfus tüccarlar ve memurlardı. Ancak Kukui oldukça küçük bir köydü (3 bin kişi). Moskova'nın aksine sokaklar döşenmedi. Görgü tanıkları "kirlerin atların karnına ulaştığını" hatırladı. Avrupalı görgüleri parlak görünmüyordu. Kuku'da, bütün Rus şehir ve kasabalarında olduğu gibi, seçilmiş bir öz yönetim vardı ve hükümet bunun için özel talimatlar geliştirmek zorunda kaldı. Sloboda yetkililerine düelloları durdurmaları, “dövüşmeler ve ölümlü öldürmeler yapmamaları ve dövüşmemeleri”, yeraltı votka ticaretine izin vermemeleri, “kaçak ve yürüyen insanları” değil, fahişeleri ve “hırsızları” davet etmemeleri emredildi.
Fakat burada alkol ticareti durmadı. Yabancı subayların katıldığı, alt Rus askerlerini de dahil etti. Baskınlar sonuç vermedi veya sadece geçici olarak işi askıya almak zorunda kaldı. Genel olarak, Kukui, iyi insanlar için değil, Muskovitler arasında çok şüpheli bir yer olarak kabul edildi. “Left” votka, günün veya gecenin herhangi bir saatinde buradan satın alınabilir. Yeraltı midillileri gelişti, Alman, Polonya, İskandinavyalı kadınlar kolay davranış bir araya geldi. Rus kızları ayrıca “Avrupalılaştı”. Çağdaş bir yazı yazdı: "Kadınlar genellikle sınırsız alkol dozlarından ilk sıkıntıya çıkanlardır ve onları hemen hemen her sokakta yarı çıplak ve utanmaz olarak görebilirsiniz."
Ve tam burada Lefort, Timmerman, Gordon ve diğer mentorlar Prens Peter Alekseevich'i sürüklemeye başladı. İlk başta bir varis olarak yer almadı, hüküm sürmeye hazır değildi. Sonra babası Alexei Mihayloviç öldü, çocuklar Sofya'nın ilk karısı Maria Miloslavskaya - Fyodor'dan güç aldılar. Rahmetli kralın ikinci karısı Natalia Naryshkina ve çocukları tahttan uzaklaştırıldı. Bir ülke sarayına yerleştiler, kimse Peter'ı büyütmekle ciddi şekilde meşgul değildi. Yabancılar zeki ve meraklı bir çocuğa katılma şansını kaçırmamışlardır. Birçok yararlı şey öğretti, ancak aynı zamanda dış geleneklere olan hayranlığından ilham aldı. Gelecek kral, Kukui Akademisini mükemmel bir şekilde bitirdi.
Peter saltanatında alkole karşı tutumun değişmiş olması şaşırtıcı mıydı? “Bakhusov eğlencesi” nezih ve sağlam bir eğlence olarak algılanmaya başladı. Bol miktarda özgürlük içeren şölende kadınları çekmesi istendi. Damıtma tesisleri kurulmaya başlandı, tavernalar, austerias ve diğer barlar ağı çarpıcı biçimde genişledi. Sadece bu geleneğin hiçbir şekilde Rus değil, “kukui” olduğunu düşünmeye değer. Batılı, ülkemize getirilen tıraş sakalları, kurguzide Alman kaftanchiki ve perukları ile giyinme.
Ancak, Rusya'da Peter'dan sonra bile Batı'dakinden çok daha ılımlı bir şekilde içtiler. Alkol üretimi ve satışı, resmi tekel olarak kaldı. Ve halk için kamuoyu güçlü bir caydırıcılık yaptı. Bir köylünün hayatı, köy halkının, "dünya" nın gözünden geçti. Bir tüccarın hayatı bir tüccar topluluğundadır. Her yerde bir haydut olarak kabul sarhoş, dışlanmış, herhangi bir saygı ve güvene güvenemedi. Gençler bu görüşlere ve örneklere getirildi - kaderi bu kadar yenilmez olduğu ortaya çıkan insanları taklit etmeye değer miydi? Ve soyluların kendileriyle ilgilenmeleri gerekiyordu, çünkü her adımı şiddetle "ışık" tarafından izleniyordu. Tehlikeli tutkuyu toplayın - “kötü diller bir tabancadan daha kötüdür” açılacaktır, toplam yabancılaşma kazanabilirsiniz, saygısızlık edebilirsiniz.
Gelecekteki Alman Şansölye Otto von Bismarck, dört yıl boyunca Rusya'da yaşadı. Fakat hayatında ilk kez, çitlerin altında yatan, sonra da "kültürel" İngiltere'de sarhoş bir kadın gördü. Bu, Bismarck'ı o kadar şok etti ki, bu olayı günlüğünde tarif etti. Hayır, ülkemizi idealleştirmeyeceğim. Yavaş yavaş çoğalıyor dens, alkoliklerin sayısı arttı. Fakat zaten, normal yaşam dışında, "dipte" olarak kabul edildi. İğrenme neden oldu, kovuldu. Ve bu hiçbir şekilde bir gelenek değildi. Aksine, ülkemizin sarhoşluğa hızlı bir şekilde kayması ancak 19. yüzyılın sonundan ve 20. yüzyılın başlarından itibaren başlamıştır. - Ulusal ve dini geleneklerin yıkımı, eski toplumun çöküşü ve eski değer sistemlerinin yıkılması olarak. İkinci toprak kayması 20. yüzyılın sonunda - 21. yüzyılın başlarında meydana geldi. - Sovyet geleneklerinin ve Sovyet toplumunun yıkılmasıyla da şaşırtıcı değildir. Ne de olsa, Sovyet gelenekleri Rusların kalıntılarını hala koruyordu ve komünizm kurucusunun ahlaki kuralları birçok yönden eski Ortodoks tesislerini kopyalamaya çalıştı.