Ayhan Demirden
Sinema Eleştirmeni
Kabakçığın Hayatı (Mein Leben Als Zucchini)
Kabakçığın bildiğimiz sebze ile bir alakası yok. 9 yaşındaki bir çocuk olan kabakçık annesinin ölümünden sonra dünyada yapayalnız kaldığını düşünürken polis Raymond’la tanışır. Raymond onu bir çocuk bakım yurduna götürür. Burada ilk önce çok yabancılık çeken kabakçık yavaşça arkadaşlar edinmeye başlar. Hele Camille’in yurda gelmesiyle ona tepeden tırnağa aşık olan Kabakçık, yurtta kalan çocukların lideri Simon tarafından önce yeni gelenlere uygulanan sertlik testinden geçtikten sonra diğerlerinin nezdinde de kendi rüştünü ispatlamış olarak onlardan biri olur. Her çocuğun ayrı bir dünya olduğu gerçeğinden hareketle, Ahmed’in hayalci ve naif, en iyi arkadaşı Jujube’nin önüne gelen her şeyi yiyen bir obur- hatta diş macununu bile yer, annesi çok sağlıklı olduğunu söylemiş meğer- Alice: çok az konuşur, yüzünün yarısını saçları ile kapatmıştır, Camille sayesinde ara sıra yüzünün tamamını görebiliriz.
Çocuk yurdunun yöneticisi Madam Papineau ile, otoritesini korkudan değil sevgiden alan çocukların sorunlarına çözüm bulmak için bazen duygularının dışında davranmak zorunda kalan kişiliğiyle büyükler dünyasına açılan çocuklar, Teyze Ida’da ise- Camille ‘i sadece devlet tarafından ödenecek bakım parasını alabilmek için yanına istemektedir.- büyükler dünyasının başka bir yönünü tanırlar.
Mösyö Paul öyle iyi bir öğretmendir ki sadece öğrettiği konulardaki uzmanlığı ile değil aynı zamanda çocukların oyun dünyasını da paylaşabilen ender bir kişiliktir. Çocuklarla birlikte kayak yapmak için elinden geleni ardına koymaz.
Çocuk yurdunun bakıcısı Rosy ise bütün çocukların sevgilisidir, uyumadan önce iyi geceler öpücüğünü ondan alırlar. Bir sevgilisinin olduğunu ve yakında onunda anne olacağını öğrenirler.
Özel bir yoğurma hamuruyla oluşturulan bu figürlerin stop-motion tekniği ile filme almak inanılmaz emek isteyen bir iş. Rejisör Claude Barras yarattığı dünya ile göz kamaştırırken, senaristin hakkını da yemeyelim. Celine Sciamma çocuklar için çok zor olan temaları anlatmayı göze alan anlatım biçimiyle de öne çıkıyor. Filmin müzikleri de gerçeklik ile hayaller arasında ki bu film dünyasını oluştururken çok önemli bir görevi çok büyük bir başarıyla yerine getiriyor.
Çocuk dünyasının bütün yüzlerini açıklıkla işleyen, hepimizi bir saatin üzerinde bir zaman içinde kimi zaman ağlatan kimi zaman güldüren bazen sadece burnunuzun direğini sızlatan bir yolculuğa çıkartan bu muazzam fırsatı kaçırmayın. Haklı olarak Oscar’a aday gösterilen bu filmi çocuğunuzu da yanınıza alıp mutlaka gidin, görün, yaşayın derim.
Lion
Beş yaşındaki Saroo (kendisi şeru diyor adı sorulunca) annesi abisi, küçük kız kardeşiyle Hindistan’ın bir köyünde, çok fakir, zor koşullar altında yaşıyorlar. Geçinebilmek için abisi ile birlikte trenlerden kömür çalıyorlar ve onca yolu tren rayları üzerinden geri dönüyorlar. Abisi ile mükemmel bir sevgi ilişkisi var Saroo’nun. Bir gece abisi tekrar işe gitmek istediğinde Saroo’da gelmek istiyor, abisi küçük olduğunu söylemesine rağmen Saroo’nun ısrarlarına dayanamıyor ve birlikte kaçak olarak önce ana istasyona geliyorlar. Tabii Saroo yolda uyuyakalıyor, abisi onu Ana istasyondaki bir sıranın üstüne yatırırken ona kendisini beklemesini, işini halledip döneceğini söylüyor, Saroo tekrar uykuya dalıyor. Uyandığında abisini yanında göremeyince uyku mahmurluğuyla karşıda su deposunun önündeki hizmet dışı vagonlarda abisini aramaya koyuluyor. Bu arada tekrar uykuya dalıyor. Gözünü açtığında bu kez trenin yolda olduğunu fark ediyor ama dışarı çıkması mümkün olmuyor. Zira bütün kapılar kilitlenmiş, açılmıyor. Böylece kendi köylerinden 1.600 km uzakta Kalkütta’ya varıyor. Kimsenin dilini de anlamadığı Kalkütta’da sokaklarda alt geçitlerde yaşamaya çalışıyor. Ta ki iyi bir yetişkin tarafından polise götürülüp bir çocuk yuvasına yerleştirilene kadar.
Avustralya’nın Tazmanya bölgesinde yaşayan Brierly ailesi tarafından evlatlık alınan Saroo, bu ailenin şefkatli kolları arasında yaralarını sarmaya çabalayarak büyürken, aile yeni bir çocuk daha evlatlık alıyor. Ama bu çocuk Saroo gibi uyumlu değil, zor bir çocuk. Saroo yetişkin olduğunda artık annesi kabul ettiği Sue Brierley (Nicole Kidman) e kızgın olarak onu yaralamak için hamile kalamamanın sorumlusu ben değilim diyor. Sue; “Hayır ben çocuk doğurabilirdim ama zaten dünyada yeterince çok insan olduğunu ve yardım bekleyen çok çocuk olduğunu düşündüğümüz için sizi evlatlık aldık” diye cevap veriyor.
Yönetmenin dört ayrı bölümde anlattığı hikâye gerçek bir olaydan esinlenilerek yazılmış bir romana dayanıyor. Hindistan’da daha önce yaptığı dizilerle tanınan yönetmen ilk bölümde oldukça iyi bir performans sergilerken sonraki bölümlerde bu düzeyi maalesef tutturamıyor. Oyunculuk olarak son yıllarda en iyi performansını sergileyen Nicole Kidman göz dolduruyor. Hikâyenin dağınık yapısından dolayı her zaman etkileyici Rooney Mara elinden geleni yapsa da fazla etkili olamıyor. Küçük oyuncu Sunny Pawar ise abisine Guddu diye seslenirken o kocaman gözleriyle, yıkılmış bitkin haliyle Kalkütta’da tehlikelerin ortasında aklımızdan hiç çıkmıyor. 6 dilde Oscara aday olan filmde onun aday olamaması biraz garip geliyor. İlk bölümüyle hepimizi gözyaşlarına boğan bu filmi köklerini arayan karakterlerin arayışlarını yansıtmasından dolayı da izleyicilerime öneriyorum.
Oscar (Akademi) Ödülleri Üzerine
Bu yıl 89. kez verilen Oscar Ödülleri en iyi ödülün yanlış anonsuyla zihinlerimizde yer etti. Faye Dunaway ve Warren Beaty’nin sunuculuğunda verilmesi gereken ödül, en iyi kadın oyuncu zarfı ile karışınca olanlar oldu. Büyük bir hırs ile kâğıdı Warren Beaty’nin elinden çeken yapımcı, bu özensiz ve saygısız hareketi ile Oscar komitesinin sinirlerinin ne kadar gergin olduğunu da yansıttı. La La Land değil, Moonlight’ın en iyi film ödülünü aldığı ortaya çıkınca, geçen yıl hiçbir dalda Oscar’a aday bile gösterilmeyen siyahların zaferi, gelen güçlü eleştiriler karşısında Akademi üyelerinin duyarsız olmadığını da ortaya koydu.
En iyi erkek oyuncu ödülü Casey Affleck’e Yaşamın Kıyısında (Manchester By The Sea) ki rolüyle verildi. Takipçilerimiz bu filmin değerlendirmesinde Casey Affleck’in müthiş performansından bahsettiğimizi ve Oscarı almasının kaçınılmaz olduğunu vurguladığımızı hatırlayacaklardır. La la Land’da çok iyi bir enerji yakalayan Emma Stone’da en iyi kadın oyuncu ödülünü kazandı. Yine bizi dikkatli izleyen okuyucularımızın dikkatinden kaçmamıştır umarım; Arrival filmi üzerine yazımızda özellikle Sound’un çok iyi olduğuna vurgu yaptığımızı hatırlayacaklardır. Evet Arrival’de en iyi Sound Oscarı’na layık görüldü.
En iyi yabancı Film Oscarı bu ödülü daha öncede almış Asghar Ferhadi’nin, Satıcı adlı filmine gitti. Asghar Ferhadi, Trump’ın 6 ülkeye koyduğu vize yasağını protesto ederek ödül törenine kendisi gelmediği gibi Amerika’da yıllardır yaşayan başarılı İranlı arkadaşlarını yollayarak, Trump’a çok kuvvetli bir mesaj göndermiş oldu.