ÖZET : Davacıya ait pardesünün tekniğine uygun olarak temizlenmemesi sonucu oluşan hasar nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkin davada, Bilirkişi kurulu raporu incelendiğinde; davalı tarafından yapılan temizleme işinin pardesüye hasar verdiği ve ayıbın kabul edilemeyecek derecede olduğu ve davacının yapılan işi reddetme hakkının doğduğu açıklıkla anlaşılmaktadır. Ancak, pardesünün bedeli dava edildiğine göre zararın gerçekleştiği tarih itibariyle kullanılmış haldeki pardesünün serbest piyasa fiyatlarına göre bedelinin belirlenmesi gerekir.Dava tarihi itibariyle bedelin hesaplanmış olması doğru olmamıştır.Ayrıca, borçlunun temerrüt tarihinde ve harç tutarında da hata yapılmıştır.
DAVA : Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
KARAR : Dava, maddi tazminatın tahsili istemiyle açılmış; mahkemece, davanın kabulü ile 2.000,00 TL maddi tazminatın 14.04.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazının reddi gerekmiştir.
2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Davacı vekili, müvekkilinin 14.04.2007 tarihinde “D...” marka pardesüyü temizlenmesi için davalıya teslim ettiğini; davalının temizleme işini tekniğine uygun yapmaması sonucu kabul edilemeyecek düzeyde hasarlı olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak koşuluyla 2.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.
Somut olayda; uygulanması gereken 818 Sayılı Borçlar Kanunu`nun 360. maddesi hükmü uyarınca, eser-iş kabul edilemeyecek derecede ayıplı olarak yapılmış ise, eser sahibi, eseri kabulden kaçınabilir. Bilirkişi kurulu raporu incelendiğinde; davalı tarafından yapılan temizleme işinin pardesüye hasar verdiği ve ayıbın kabul edilemeyecek derecede olduğu ve davacının yapılan işi reddetme hakkının doğduğu açıklıkla anlaşılmaktadır. Ancak, kabul edilemeyecek derecede hasar gören pardesünün bedeli dava edildiğine göre zararın gerçekleştiği 14.04.2007 tarihi itibariyle kullanılmış haldeki pardesünün serbest piyasa fiyatlarına göre bedelinin belirlenmesi gerekir. Somut olayda ise, bedel, dava tarihi itibariyle bilirkişi kurulunca hesaplanmıştır. Mahkeme tarafından da yukarıda açıklanan husus gözetilmeden bilirkişi kurulu raporunun hükme dayanak alınması doğru olmamıştır.
818 Sayılı Yasa`nın 101/1. maddesi hükmü gereğince, davacı tarafından davalıya gönderilen 04.06.2007 tarihli temerrüt ihtarının, davalıya tebliğinden itibaren verilen 15 günlük sürenin dolmasından sonra davalının, borçlu temerrüdüne düşürülmüş olduğu gözetilmeden, 14.04.2007 tarihinden itibaren davası kabul edilen maddi tazminata mahkemece temerrüt faizi uygulanması da doğru değildir.
Diğer yandan iadesi gereken bakiye harç tutarı 89,10 TL olduğu halde; 893,10 TL olarak hesaplanması da hatalı olmuştur.
Mahkemece yapılacak iş; yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek pardesünün 14.04.2007 tarihi itibariyle serbest piyasa koşullarına göre bedelinin tespitine ilişkin tekstil mühendisi bilirkişi A. S.`tan ek rapor alınması; olmadığı takdirde ise, ayrı bir tekstil mühendisi bilirkişi görevlendirilerek, bedele ilişkin rapor alınması ve taleple bağlı kalınarak tespit edilecek bedelin, temerrüt tarihinden itibaren geçerli olmak ve değişen oranlar da gözetilmek suretiyle yasal temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve sözleşme konusu pardesünün de davacı tarafından davalıya iadesine karar verilmesinden ibaret olmalıdır.
Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.
SONUÇ : Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.