Öncelikle bulutsunun tanımıyla başlayalım. Büyük kütleli ve sıcak yıldızların yüksek basınca dayanamayıp uzaya saçtıkları gaz ve toz bulutlarının oluşturduğu muazzam görüntülere bulutsu veya nebula denir. Oluşan gaz bulutu Güneşten yaklaşık 3 kat sıcaktır. Bulutsuyu oluşturan yıldızların sıcaklıkları 100 milyon dereceyi bulabilir.
Bazı yıldızlar ise süpernova sonucu bulutsu oluşturur. Bu olayda ise toz bulutları bir anda uzaya saçılır. Süpernova sonucu oluşan bulutsularda gaz bir anda yayıldığı için tozlar rastgele dağılır ve düzensizdir ancak gezegnimsi bulutsular daha yavaş toz bulutu yaydıkları için simetriktir. Böylece bulutsunun gezegenimsi mi yoksa süpernova sonucu mu oluştuğunu anlayabilirsiniz.
İşte karşınızda en garip şekilli bulutsuların olduğu galerimiz, sayısal veriler tahminidir
NOT: TAM BOY SLAYT GÖSTERİSİNE GEÇMEK İÇİN HERHANGİ BİR GÖRSELE TIKLAYIN
NGC 6826 ya da Göz Kırpan Bulutsu. 2200 ışık yılı uzaklıkta yer alır.
Halter Bulutsusu ya da M27. 1360 ışık yılı uzaklıkta yer alır.
Eskimo Bulutsusu. 3000 ışık yılı uzaklıkta yer alır. İçerdiği gaz bulutlarının karmaşık yapısı nedeniyle oldukça karmaşık bir bulutsudur.
Omega veya Kuğu Bulutsusu. M17 veya NGC 6618 olarak kataloglandırılmıştır. 1745 yılında keşfedilip 20 yıl sonra Messier kataloğuna eklenmiştir. 5000 ışık yılı uzaklıkta bulunup 15 ışık yılı genişliğe sahiptir. 800 Güneş kütlesine sahiptir. Görünür parlaklık +6’dır.
Karina Bulutsusu. 7500 ışık yılı uzaklıkta yer alır. İçerisinde çoğuklukla O tipi sıcak yıldızlar yer almaktadır. Oldukça büyük ve parlaktır.
NGC 2264 ya da Koni Bulutsusu. 2700 ışık yılı uzaklıkta yer alır
Messier 8 veya NGC 6523 olarak numaralandırılmıştır. Yay takımyıldızı yönünde yer alır ve aşağı yukarı 5000 ışık yılı uzaklıktadır. Diğer bulutsulardan biraz daha büyüktür. 110 ışık yılı çapındadır. Keşfi 1747’de gerçekleşmiştir. +6 derecelik kadiriyle gözümüzün görme sınırında yer alır ve bu yüzden gözle görülemez. Görsel Telif Hakkı : Rory Glasgow
NGC 661 veya Messier 16 olarak kataloglandırılmıştır. 1745 yılında keşfedilmiştir. Bulutsunun aktif yıldız oluşum bölgesi yaklaşık 7000 ışık yılı uzaklıktadır . 7.5 ışık yılı yarı çapındadır.
Atbaşı Bulutsusu. 1500 ışık yılı uzaklıkta yer alır.
Baykuş Bulutsusu. 2600 ışık yılı uzaklıkta yer alır.
3 Boğumlu Bulutsu. 3 bulutsunun (yansıma bulutsusu, salma bulutsusu ve karanlık bulutsu)birleşimiyle oluşmuştur . 5200 ışık yılı uzaklıkta yer alır.
Helis Bulutsusu. Tanrının Gözü olarak da adlandırılır. Boyutu yaşı ve fiziksel özellikleriyle Halter Bulutsusuna benzemektedir. 700 ışık yılı uzaklıkta yer alır.
Orion Bulutsusu. Dünyaya en yakın yıldız oluşum bölgesidir. Gece ışık kirliliğinin olmadığı yerlerde çıplak gözle izlenebilir. En parlak bulutsulardan biri olmasıyla birlikte yaklaşık 1500 ışık yılı uzaklıkta yer alır.
NGC 7662 ya da Mavi Kartopu Bulutsusu. 1800 ışık yılı uzaklıkta yer alır. Merkezindeki yıldız mavimtırak bir cücedir ve sıcaklığı 75.000 derecedir.
NGC 2736 ya da Kalem Bulutsusu. 1835’te Herschel tarafından keşfedilen bulutsu, yaklaşık 815 ışık yılı uzaklıktadır ve süpernova artığı olduğu düşünülmektedir.
Rozet Bulutsusu tekboynuz takımyıldızı yönünde yer alır. 5200 ışık yılı uzaklıktadır ve çapı 130 ışık yılıdır. İçerisinde 4 adet ufak bulutsu mevcuttur
NGC 7635 ya da Kabarcık Bulutsusu. 11000 ışık yılı uzaklıkta yer alır. Kabarcık merkezinin sağ üstünde, Güneşten 45 kat büyük ve yüzbinlerce kat aydın bir yıldı bulunmaktadır. Kabarcık ise 10 ışık yılı çapında.
NGC 6543 ya da Kedi Gözü bulutsusu. Şu ana kadar içeriği itibariyle bilinen en karmaşık bulutsulardan biridir. Merkezinde 1000 yıl önce dış zarfını kaybederek bulutsuyu üretmiş olan parlak ve sıcak bir yıldız mevcut. 3300 ışık yılı uzaklıkta yer alır.
NGC 6210. 6500 ışık yılı uzaklıkta yer alır. Yüzey parlaklığı yüksektir bu nedenle küçük teleskoplarla gözlemlenebilir
Kartal Bulutsusu ya da M16. Bu bölgede yeni yıldız oluşumu yüksektir. 7000 ışık yılı uzaklıkta yer alır.
Kum Saati Bulutsusu. 8000 ışık yılı uzaklıkta yer alır. Zayıf bir bulutsudur, normal teleskoplarla gözlemlenmesi zordur. Kum saatini andırdığı için bu isme layık görülmüş.
Deniz Kulağı Bulutsusu (ayrıca Messier 8, M8, veya NGC 6523 olarak da bilinir) Yay takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 4000 – 6000 ışık yılı uzaklıkta bulunan çok büyük bir bulutsu. Guillaume Le Gentil tarafından 1747 yılında keşfedilmiştir ve orta-kuzey enleminde çıplak gözle zayıf da olsa gözlemlenebilir.