Zamanların işareti
Müjde "iyi haber" anlamına gelir. Yıllar boyunca, müjde bana iyi bir haber değildi, çünkü hayatımın büyük bir kısmında bana son birkaç gündür yaşadığımız öğretildi. "Dünyanın sonu" nun birkaç yıl içinde geleceğine inanıyordum, ancak buna göre hareket etsem Büyük Sıkıntıdan kurtulurdum. Bu tür bir dünya görüşü bağımlılık yapabilir, bu yüzden dünyada olup biten her şeyi, son zamanlarda gerçekleşecek olayların tuhaf bir yorumuyla görmeye eğilimlisiniz. Bugün bu düşünce tarzı artık Hristiyan inancımın odak noktası ve çok minnettar olduğum Tanrı ile olan ilişkimin temelini oluşturmuyor.
Son birkaç gün içinde
Pavlus Timoteos'a şöyle yazdı: "Şunu bilmelisiniz ki, kötü günler son günlerde gelecektir" (2. Timoteos 3,1). Haberler bugün her gün ne veriyor? Acımasız savaşların ve bombalanan şehirlerin resimlerini görüyoruz. Ülkelerini umutsuzca terk eden mültecilerin raporları. Acı ve korkuya neden olan terör saldırıları. İnşa ettiğimiz her şeyi yok eden doğal afetler veya depremler yaşıyoruz. Bir doruk var mı? Üçüncü Dünya Savaşı yakında başımıza mı gelecek?
Paul son günlerden bahsettiğinde geleceği tahmin etmiyordu. Daha ziyade içinde yaşadığı durumdan ve çevresinin nasıl geliştiğinden bahsediyordu. Petrus, Pentikost günü hakkında, peygamber Yoel'den alıntı yaptığında, son günlerin zaten birinci yüzyılda olduğunu söyledi: “Son günlerde olacak, Tanrı diyor, o zaman Ruhumu bütün bedenlere dökeceğim; Oğullarınız ve kızlarınız peygamberlik edecekler ve gençleriniz görümler görecek ve ihtiyarlarınız rüya görecek »(Resullerin İşleri) 2,16-17).
Son günler İsa Mesih ile başladı! “Uzun zaman önce Tanrı peygamberler aracılığıyla atalarımızla birçok kez ve çeşitli şekillerde konuştu, ancak bu son günlerde Oğlu aracılığıyla bizimle konuştu” (İbraniler 1,1-2 NLB).
Müjde, İsa'nın kim olduğu, ne yaptığı ve bu nedenle neyin mümkün olduğu hakkındadır. İsa ölümden diriltildiğinde, bilseler de bilmeseler de - tüm insanlar için - her şey değişti. İsa her şeyi yeni yaptı: «Çünkü gökte ve yerde, görünen ve görünmeyen her şey, tahtlar, hükümdarlar, güçler veya yetkiler O'nda yaratıldı; her şey onun aracılığıyla ve onun için yaratılmıştır. Ve o her şeyden önce ve her şey ondan oluşuyor »(Koloseliler 1,16-17).
Savaşlar, açlık ve depremler
Yüzyıllar boyunca, toplumlar çöktü ve şiddet dağıldı. Savaşlar her zaman toplumumuzun bir parçası olmuştur. Doğal afetler insanlığı binlerce yıldır rahatsız ediyor.
İsa dedi: «Savaşları ve savaş çığlıklarını duyacaksınız; izleyin ve korkmayın. Çünkü yapılması gerekiyor. Ama henüz son değil. Çünkü bir halk diğerine ve bir krallık diğerine karşı ayaklanacak; ve orada burada kıtlıklar ve depremler olacak. Ama bütün bunlar emeğin başlangıcı »(Matta 24,7-8).
Savaş, kıtlıklar, felaketler ve zulüm olacak, ama bundan endişe etmeyin. Son Günler neredeyse 2000 yıl önce başladığından bu yana dünya birçok felaket gördü ve eminim çok daha fazlası olacak. Tanrı istediği zaman bu dünyanın sorunlarını sona erdirebilir. Aynı zamanda İsa'nın geri döneceği büyük günü dört gözle bekliyorum. Bir gün sonu gelecek.
Açıkçası, imana ihtiyacımız var ve bir savaş olup olmadığını, sonun yakın olup olmadığını umuyoruz. İnanç ve gayrete ihtiyacımız var, günler ne kadar kötü olursa olsun, kaç felaket olursa olsun. Tanrı'ya karşı sorumluluğumuz değişmez. Dünya sahnesini izlerseniz, Afrika, Asya, Avrupa, Okyanusya ve Amerika'daki felaketleri görebilirsiniz. Beyaz ve hasat için hazır alanları görebilirsiniz. Gün olduğu sürece iş var. Sahip olduklarınızla elinizden geleni yapmalısınız.
Ne yapmalıyız
Kehanette şimdi neredeyiz? Şimdi kilisenin müjdeyi vaaz etmesi gereken zamandayız. İsa bizi yarışı sabırla sonuna kadar sürdürmeye ısrar etmeye çağırıyor. Pavlus ayrıca, yaratılışın süreksizlik yükünden kurtulduğu ve Tanrı'nın çocuklarına özgürlük ve gelecekteki ihtişam verildiğinde sondan bahseder.
"Ve Tanrı'nın şimdiden ruhunu vermiş olduğu bizler bile, gelecekteki mirasın ilk kısmı bile, biz bile Tanrı'nın oğulları ve kızları olmamız gerektiğinin tam olarak idrakinden dolayı içsel olarak inlemekteyiz: ayrıca kurtarıldı »(Romalılar 8,23 NGÜ).
Bu dünyanın sorunlarını görüyoruz ve sabırla bekliyoruz: "Çünkü umuda kurtulduk. Ama görülen umut umut değildir; çünkü gördüklerin için nasıl umut edebilirsin? Ama göremediklerimizi umduğumuzda, onu sabırla bekleriz” (ayet 24-25).
Petrus da aynı durumu yaşadı, Rab'bin gününü bekledi: “Ama Rab'bin günü bir hırsız gibi gelecek; o zaman gökler büyük bir gürültüyle erir; ama elementler ısıdan eriyecek ve toprak ve üzerindeki eserler artık bulunamayacak »(2. Peter 3,10).
Bize ne tavsiyeler veriyor? Rabbin gününü beklerken ne yapmalıyız? nasıl yaşayacağız Kutsal ve ilahi hayatlar yaşayacağız. "Bütün bunlar çözülecekse, Tanrı'nın gününün gelişini bekleyen ve onu karşılamak için acele eden kutsal yürüyüşte ve dindar varlıkta orada nasıl duracaksınız" (11-12. ayetler).
Bu her gün senin sorumluluğun. Kutsal hayatlar yaşamaya çağrıldınız. İsa dünyanın sonunun ne zaman geleceğini tahmin etmedi çünkü bunu bilmiyordu ve biz de bilmiyorduk: «Ama günü ve saati kimse bilmiyor, gökteki melekler bile, Oğul bile değil, sadece Baba biliyor. »(Matta 24,36).
Manevi yaşam
İsrail, eski antlaşmadaki toprakları için, ulus ona itaat ederse, onu özel bir antlaşma yoluyla kutsamaya söz verdi. Normalde hem kötüyü hem de adil olanı vuran doğal afetleri önleyecektir. Bu garantiyi diğer uluslara vermedi. Modern uluslar Tanrı'nın İsrail'e şimdi modası geçmiş özel bir vaat olarak verdiği nimetleri alamazlar.
Bu düşmüş dünyada Tanrı doğal afetlere, günahlara ve kötülüklere izin verir. Aynı zamanda güneşin parlamasını sağlar ve yağmur hem kötü hem de iyiye düşer. Eyüp'ün ve İsa'nın örneklerinin bize gösterdiği gibi, kötülüğün doğrulara düşmesine de izin verir. Tanrı bazen bize yardım etmek için fiziksel meselelere müdahale eder. Ancak yeni sözleşme, ne zaman, nasıl ve nerede yapacağına dair hiçbir garanti vermez. Yeni antlaşma bizi koşullara rağmen inanmaya çağırıyor. Bizi İsa'nın getireceği daha iyi bir dünya için gayretli özlemine rağmen, zulme ve sabra rağmen inançlı olmaya çağırıyor.
Yeni antlaşma, daha iyi antlaşma, manevi yaşam sunar ve fiziksel bir kutsamayı garanti etmez. İnançla fiziksel olana değil maneviyata odaklanmalıyız.
İşte kehaneti faydalı bir perspektife sokabilecek başka bir düşünce. Kehanetin asıl amacı tarihlere odaklanmak değil, en büyük görevi İsa'yı işaret etmektir, böylece onu tanıyabiliriz. İsa, hayatınızda alabileceğiniz en büyük nimettir. Bu hedefe ulaştığınızda, artık ona giden yola değil, Baba ve Kutsal Ruh ile birlikte İsa ile birlikte harika hayata odaklanın.
Joseph Tkach tarafından