'Hani büklüm büklüm boynumda…Hani paramparça ruhumda…'diye başlayan arabesk bir parça vardı bir zamanlar, kim söylerdi unuttum. Benim de boğazımda bir şeyler Diyarbakırspor ile ilgili her yeni yazıyı okuduğumda o şarkının sözlerindeki gibi hareketleniyor,büklüm büklüm kıvrılıyor. Bu sabah da öyle oldu. Bu duyguyu her hissedişimde 'Senin alanın futbol değil, sus yahu, karışma!'diyorum kendime. Fakat bu bir alan belirleme meselesi değil, deyiveriyor az sonra içimdeki. Bu bir varlık mücadelesi. Mesele sen,ben,o değil ki; mesele biz meselesi!..
Netkurd'de yazmaya başladığım ilk günden bu yana gelecek tüm tepkileri karşılamaya hazır bir duruşla sık sık edebiyatta çevirinin önemini vurgulamaya çalıştım, çalışıyorum.Çünkü ancak bu yolla Kürt edebiyatının bir evrenselliğe ulaşabileceğini, kendisinden söz ettirebilecek geniş bir vizyona ve yelpazeye erişebileceğini düşünüyorum. Çünkü, iç yeteneklerini dış dünyadaki diğerlerine kadar ulaştırmadan kendi içerisinde kalan hiçbir alanın ilerleyebileceğini, gelişebileceğini, kendi toplumu için bir yarın düşü oluşturabileceğini düşünmüyorum. İçteki gelişme, bir biçimde dışarıya kaymak, akmak zorundadır ki, varoluşlarından bu yana bir çok açıdan toplumlar varlıklarını bu yolla sürdürürler. Bu bir varlık sebebidir. Diyarbakırspor ile ilgili düşlerimin hepsi de, bu görüş doğrultusunda düşünce halini alıyor doğal olarak. O yüzden taraftarlar ve yazarlar haklı isyanlarının sonucunda hangi duygulanımla olursa olsun Bank Asya ligini kendilerine, geleceklerine meşru kılıverince boğazımda kalan söylenmemiş, söz haline dönüşmemiş ne kadar bastırılmış duygu varsa büklüm büklüm kıvrılıveriyor işte. Kendime engel olamıyorum.
Branşlaşmaya dayalı, yetenek gerektiren spor, edebiyat, sanat türü alanlarda yetinmek, azla yetinmesini bilmek belki de bana göre bir duygu değildir. Eğer böyle bir alan seçimi yapacak kadar yürekli olunabildiyse, yolun varacağı hedef asla en yakın mesafe olamaz bana göre. Olmamalıdır. Oldurulmamalıdır. Bank Asya liginde rakiplerine kök söktürebilecek bir takımsa sözün gelimi hedeflenen; ki ancak bu kalitedeki bir futbol taraftarına zevk verir, hangi nedenle durdurulabilir, süper lige çıkışı önlenebilir?.. Önlenmemelidir, böyle bir düş üzerine hiçbir düşünce üretilmemelidir, ve dahi bu akıldan geçirilmemelidir bile. Çünkü, böylesi bir düşünce, bana kızacaksanız, kızabilirsiniz de ama bana göre yüreksizlikten başka bir şey değildir. Eğer büyük bir hedefiniz yoksa , bu durumda yol yakınken kulübü fesih etmelisiniz. Hiç değilse bu yöntemle kadim bir şehrin, bu şehrin nezdinde kocaman bir bölgenin ismini yalın, kendi görkemli tarihine yakışan haline bırakmış olursunuz. Yok illa da Diyarın futbolusuyla istediğiniz , bu zorluklarla nasıl başa çıkacağız, yaşananlardan nasıl bir ders çıkartacağız, nasıl yapacağız da Diyarbakırsporu yeniden ve istenilen düzeyde dirilteceğiz birlik olup kafa kafaya verip, el ele onun düşünülmesi gerekir.