Adana Demirspor ile Galatasaray’a bizim maçımız boyunca mücadeleden dolayı teşekkür etmek gerekir. Heyecan, konumlar vardı ama gol yoktu. Mata ile oyuna başlamamak ne kadar sahada tam 60 dakika “Hayalet” gibi dolaşan Gomis’e katlanmak çok daha büyük hatadır. Gomis savaşlarda hayatta kalamadı, yetişemedi, şansına kavuşamadı-gir-girlerine-girebilirdi, ayağındaki topları ve Galatasaray’ı yarı yarıya hayatta kaldı. Gomis ilk 11 başlamamalı, ihtiyaç kururken oyuna girmeli. Mata girinceye kadar Galatasaray belki çok koştu, iyi mücadele etti. Çevre kontrolü ile oyun görüşü mükemmel olan Mata oyuna girer girmez pas kalitesiyle Galatasaray’ı hem etkili hem de hücumda topladı izin verme.
Gomis’li yaratılan ikili kalan Yunus-Kerem Mata ile kendini buldu. Çünkü otomatik yıldız ayağındaki topları pasa önceden planlanmış bir ortamın almalarını bekledi ve hep sakin olarak kaldı. Okan hocanın geç oyununa gitmek de Mertens’i sanfora itmesiydi. Midtsjö hücuma topla dikine çok kampanyalı, kampanyalı top çocukluku akıllı sokuyor, paslarda topun çok iyi ayarlıyor. Adana’nın 10’inde yaşanan sürelerde G.Saray’ı yenen kalede çok şey buldu. Final atışlarında Yunus ile Kerem gol kaçırmakta yarıştı. Özellikle; Napoli’de toplara çok sert vurmasıyla tanımladığımız Mertens’in şutları çok cılız kaldı.
.