Bebekler ağlama yeteneği ile doğarlar. Ağlamak onların ana iletişim yoludur. Acıktıklarında, yorgun olduklarında, rahatsız olduklarında, hastalandıklarında veya acı içinde olduklarında ağlarlar. Bazen sadece rahatlamaya ihtiyaçları olduğu için ağlarlar.
Ancak bazen ağlayan bebeğinizin neye ihtiyacı olduğunu bulmak zor olabilir. Bu yüzden bebeğiniz ağladığında, bebeğin hasta veya incinmiş olup olmadığını kontrol ederek başlayın. Emin değilseniz aile doktorunuzdan randevu alın veya çocuk ve aile sağlığı hemşirenizi arayın.
Ağlamak ve Telaşlanmak
Ortalama olarak, bebekler günde neredeyse üç saat ağlar ve telaşlanır ve her 10 bebekten 1’i bundan çok daha uzun süre ağlar.
Ağlama genellikle 6-8 haftalıkken zirveye ulaşır ve sonra bebekler büyüdükçe yavaş yavaş ağlamaları da azalır.
Ayrıca, altı aylıktan küçük bebekler çoğunlukla öğleden sonra ve akşamın erken saatlerinde ağlama eğilimindedir. Bu yoğun ağlama aşamasının genellikle beş aydan önce geçeceğini bilmek yardımcı olabilir.
Bebekler büyüdükçe ağlamanın gün içine yayılma olasılığı daha yüksektir. Bunun nedeni, büyük bebeklerde ağlamanın daha çok sizinle veya çevrelerindeki bir şey hakkında iletişim kurmakla ilgili olmasıdır.
Bebeğinizin Ağlamasını Yönetebilmek
İlk adım, bebeğinizin aç, yorgun veya rahatsız olup olmadığını kontrol etmektir. Bebeğinizin ağlamasına emzirerek, bebeği uykuya yatırarak veya bebeğin bezini değiştirerek yanıt verebilirsiniz.
İşte bebeğiniz büyüyene kadar ağlamayı durdurmayı kolaylaştırabilecek ve size neye ihtiyaçları olduğunu söyleyebilecek diğer bazı ipuçları. Bu ipuçlarından bazıları günün herhangi bir saatinde ağladığında yararlıdır ve bazıları da en çok uyku zamanı ağlamaları için kullanışlıdır. Farklı zamanlarda farklı şeyler denemeniz gerekebilir – sadece size ve bebeğinize en uygun olanı görmek için deney yapın.
Bebeğinizi Hareket Ettirmek
- Bebeğinizi bir bebek taşıyıcısı veya askısında yavaşça sallayın veya taşıyın. Bazen bir ebeveyne hareket ve yakınlık bebekleri rahatlatabilir.
- Çok yorgun olmadığınız sürece yürüyüşe çıkın ya da gezintiye çıkın! Bebeğiniz ağlamayı bırakmasa bile bazen hareket halindeyken başa çıkmak daha kolaydır. Bebeğinizi bir çocuk arabasında denetimsiz bir şekilde uyumaya bırakmanın tavsiye edilmediğini unutmayın.
Bebeğinizi Sakinleştirmek ve Rahatlatmak
- Bebeğinizle ılık bir banyo yapın.
- Bebek masajını deneyin. Bu da rahatlamasına yardımcı olabilir. Aynı zamanda bebeğinizle aranızdaki bağı güçlendirebilir. Çocuk ve aile sağlığı hemşireniz size nasıl bebek masajı yapılacağını öğretebilir.
Bebeğinizi Uyku için Yatıştırmak
- Beslenme ve yerleşme için bir model oluşturmaya çalışın.
- Bebeğinizi sarın. Bu, bebeğinizin kendini güvende hissetmesine yardımcı olabilir.
- Bebeğinizi karyola üzerinde yan yatırın ve ritmik olarak bebeğin sırtına hafifçe vurun. Uyuyakalırsa bebeği nazikçe sırt üstü çevirin.
- Bir emzik veya göğüs sunun. Bazen bebeğiniz aç değildir ancak emmek ister veya buna ihtiyaç duyar. Bebek 3-4 aylık veya daha büyükse, emmek için kendi parmaklarını veya başparmağını bulmalarına da yardımcı olabilirsiniz.
- Bebeğinizle alçak sesle konuşun, bebeğe şarkı söyleyin veya sakin müzik çalın. Yumuşak gürültü de bazı bebekler için rahatlatıcı olabilir.
- Aşırı uyarılmayı azaltmaya yardımcı olan ışıkları kısarak da işleri sakinleştirebilirsiniz.
Kendi Duygularınızı Yönetmek
Bazı hayali kulak tıkaçları takmayı deneyin. Ağlama sesinin sizden geçip gitmesine izin verin ve kendinize her şeyin yolunda olduğunu hatırlatın. Bebeğinize yardım etmek için elinizden geleni yapıyorsunuz.
Bebekler, onlarla sıcak, sevgi dolu ve duyarlı şekillerde etkileşim kurduğunuzda kendilerini güvende hissederler. Böylece bebekleri kaldırarak, kucaklayarak veya onlarla konuşarak onları şımartamazsınız. Aç olduğunu düşündüğünüz her an bebeğinizi besleyin ve ağlarken rahatlık sağlamak için bebeği kucaklayın.
Bebeğiniz Ağlarken Kendinize Bakmak
Bebeğiniz çok ağlıyorsa, kendinize bakmak çok önemlidir. Bir kitap okumak, blok etrafında yürümek veya biraz meditasyon yapmak sadece beş dakika bile stresli, endişeli veya kızgın hissediyorsanız size bir mola verebilir. Ya da bazen başka bir kişinin bir süreliğine bebeği devralması yardımcı olabilir. Mümkünse, eşinizden veya bir arkadaşınızdan veya akrabanızdan yardım isteyin.
Destek aramak, kendinize bakmanın önemli bir parçasıdır. Siz ve aileniz için de iyidir. Desteğe ihtiyacınız varsa, aile doktorunuza veya çocuk ve aile sağlığı hemşirenize telefon edebilirsiniz. Telefonla danışma teklif edebilirler.
Siz veya eşiniz kadınlarda doğum sonrası depresyon veya erkeklerde doğum sonrası depresyon belirtileri yaşıyorsanız, doktorunuzu veya hemşirenizi görmelisiniz. Doğum sonrası depresyonun semptomları arasında üzgün hissetme ve bariz bir sebep olmadan ağlama, huzursuz hissetme, başa çıkmada zorluk çekme ve çok endişeli hissetme yer alır.
*Bir bebeği asla sallamayın. Beynin içinde kanamaya ve muhtemelen kalıcı beyin hasarına neden olabilir. Baş edemeyeceğinizi düşünüyorsanız, bebeğinizi karyola gibi güvenli bir yere koyun. Derin nefes almak için başka bir odaya gitmeyi veya yardım için ebeveynlik yardım hattını aramayı deneyin.
Referanslar
- Barr, R.G. (1998). Crying in the first year of life: Good news in the midst of stress. Child Care Health and Development, 24, 425-439.
- Hiscock, H., Cook, F., Bayer, J., Le, H.N.D., Mensah, F., Cann, W., Symon, B., & St James-Roberts, I. (2014). Preventing early infant sleep and crying problems, and post-natal depression: A randomized trial. Pediatrics, 133(2), 346-354. doi: 10.1542/peds.2013-1886.
- McGlaughlin, A., & Grayson, A. (2001). Crying in the first year of infancy: Patterns and prevalence. Journal of Reproductive and Infant Psychology, 19, 47-59. doi: 10.1080/02646830020032300.
- Wolke, D., Bilgin, A., & Samara, M. (2017). Systematic review and meta-analysis: Fussing and crying durations and prevalence of colic in infants. Journal of Pediatrics, 85, 55-61. e4. doi: 10.1016/j.jpeds.2017.02.020.