#Newcastleın #tutarlılığı #ödüllendiriliyor..
Newcastle’ın tutarlılığı ödüllendiriliyor…
Newcastle’ın yirmi yıldaki en büyük galibiyeti berabereydi. Şampiyonlar Ligi’nde 20 yıllık bir aradan sonra geri döndüler, belki gelecek sezon Madrid, Münih veya Milano’ya gidiyorlar. Leicester’a karşı ihtiyaçları olan tek şey bir puandı ve aldıkları da bir puandı. 18 ayda çarpıcı bir ilerleme gösteren büyük ölçüde olaysız bir oyun olan Eddie Howe için tadına varılması gereken bir çıkmazdı. Sorumlu olduğu ilk maçın ardından dibe vuran Newcastle, şimdi Avrupalı seçkinlerle omuz omuza olacak. Belki bir beraberlik, gelecek sezon tekrar Leicester ile karşılaşabilecekleri anlamına gelir, ancak kaderleri daha belirsizdir.
Geçen yıl Newcastle’ın üç sıra üzerinde bitirdiler ve şu anda onların 15 altındalar. Geri dönüş, akıllı işe alım, mükemmel koçluk ve Newcastle’ın Suudi sahipleri olan Tyneside dışındaki pek çok kişi için daha az hoş bir zafer oldu. United bir fon enjeksiyonu yaptı, ancak yaklaşık 250 milyon £ büyük ölçüde oldukça iyi harcandı. Ancak başlangıç dizilişinin yaklaşık yarısı, Howe’a miras kalan ve geçen sezonun üç ayında galibiyet alamayan oyunculardan oluşuyor. Bazıları tanınmayacak kadar gelişmiştir. Bir takım da öyle: Newcastle’ın sezondaki amacı kıtasal rekabete hak kazanmaktı. Konferans Ligi’ndeki bir nokta bile bir başarı olarak kabul edilebilirdi, ancak bunun yerine Şampiyonlar Ligi’ne geri döndüler.
Son tam sezonu Bournemouth’un Şampiyonaya düşmesiyle sonuçlanan Howe’un müthiş bir başarısı. Newcastle’ın yüzde 80’inin Suudi Kamu Yatırım Fonu’na ait olduğu, dünyanın daha baskıcı rejimlerinden biri tarafından da memnuniyetle karşılanabilir. Güç komisyoncularından ikisi Jamie Reuben ve Mehrdad Ghodoussi, devre arası bir çatışmada fileyi bulduklarında alkışlandı. Oyuncular, tahtaya üç kez vurdukları için son rötuşları yapmakta tamamen zorlandılar.
Bu, nihayetinde, kaderi ellerinde olmayan ancak hala biraz umudu olan Leicester için daha fazla fark yarattı; West Ham’ı yendi ve Everton kazanmazsa hayatta kalacaklar. Kötü durumları zihinlerini yoğunlaştırdı ama Newcastle, Brendan Rodgers altında iki kez az farkla başarısız oldukları yerde başarılı oldu. Leicester’ın çoğu zaman ilk dörtte yer aldığı sezonlarda iki kez beşinci sırada bitirdi. Newcastle işi gördü.
Belki de hem skor çizgisi hem de mekan uyuyordu. Bu sezon St James’ Park’ta sadece Liverpool ve Arsenal kazandı ve Howe’un saltanatı sırasında orada sadece dört kulüp zafer kazandı.
İlk dörde girmelerini tutarlılığa borçlular, özellikle de Dünya Kupası’nın her iki tarafında bir büyü için. 17 maçlık yenilmezlik serisi, bir aşamada, Avrupa’nın en iyi beş liginden herhangi birinde en uzun yenilmezlik serisiydi. Bu sezon sadece Manchester City daha az Premier Lig maçı kaybetti ve Liverpool kadar maç kazanan Newcastle, tablodaki beraberliğin değerini görebilir. Başkalarında olmayan bir dayanıklılık, güvenilirlik ve bir noktaya kadar ilerleyebilecekleri anlamına gelen bir kararlılık gösterdiler.
Sezonun ilk yarısında çok sayıda gol yemediler; son zamanlarda daha seyrek oldular, ancak Nick Pope’un Timothy Castagne’den kurtardığı iyi sakatlık süresi yenilgiyi önledi ve onları Chelsea’de endişeli bir son günden kurtardı. Sonbaharda Miguel Almiron’dan ve son haftalarda Callum Wilson’dan ilham alan iki skor patlamasından faydalandılar.
Belki de Wilson’ın boş bir geceye katlanması onu daha çok şaşırttı. Leicester, altı ay içinde ilk kez temiz bir sayfa tuttu, ancak dürüstlerin yardımına ihtiyaçları vardı ve Newcastle’ın arızalı radarlarına güvendiler. İlk yarıdan hemen önce iki kez çifte ceza aldılar. Wilson, altı maçta neredeyse sekizinci golünü attı, direğe bir şut attı ve Wilfred Ndidi çizgiyi temizledi. Ardından Almiron, Alexander Isak parıldamadan önce yarım voleybolla direğe vurdu. En göze batan şekilde. Wout Faes yanlışlıkla Kieran Trippier’in köşesine hafifçe vurduktan sonra, Bruno Guimaraes bir avludan direğe yöneldi. Leicester – John Terry’nin göründüğü gibi – Brezilyalı oyuncunun soyunma odasına çok daha önce gönderilmesi gerektiğini iddia etmeye hak kazandı, ancak çivilerini Boubakary Soumare’nin dizine sapladığı için sarı kartla kurtuldu; VAR müdahale etmiş olsaydı ceza daha ağır olabilirdi.
Ama Leicester ne için geldiyse onu aldı. Dean Smith, gözenekli arka korumasını desteklemek için sayılarda bir güvenlik politikası benimsedi, Harry Souttar’ı ekstra bir stoper olarak getirdi ve 5-3-2 oynadı. Jamie Vardy ve Kelechi Iheanacho’nun iktidarsız vuruş ikilisinin sahip olduğu tehdit eksikliği göz önüne alındığında, en çekişmeli ve muhtemelen başarısız bir şekilde, en çok gol atan iki oyuncuyu yedek kulübesine aldı. Devre arasında James Maddison, son yarım saatte Harvey Barnes oyuna girdi. Kendi tarafı maçın büyük bölümünde topun arkasında kamp kurduktan sonra, Smith sonunda onları teşvik etse bile, ikisi de işlemleri değiştirmedi. Bu yüzden Leicester’ın sezonun son gününde başka yerlerden yardım alması gerekiyor. Newcastle’ın hiçbirine ihtiyacı yok. Şampiyonlar Ligi, işte geliyorlar.