Öncelikle hepinize hayırlı kandiller. Herkesin içten ettiği dualar kabul olur umarım. Bugünkü konum dua etmek. Bana ilk dua öğreten kişi rahmetli babannemdir. Bildiğim duaların çoğunu bana, onunla yattığım gecelerde parça parça söylete söylete ezberletmişti. Dua bittikten sonra da “İşte bu kadar basit” derdi. Babannemden bahsedince hüzünlendim şimdi. Neyse konumuza dönecek olursak dua öğrenmede ikinci öğretmenim ortaokuldaki din hocam Dr. Arif Arslan‘dır. Kendisi bize duaları ezberletirken aynı zamanda Türkçe anlamlarını da ezberleme zorunluluğu getirmişti. Duaların anlamlarını o zaman öğrenmiştim. Herkesin körü körüne anlamını bilmeden dua okumasını da doğru bulmuyorum. Siz de bilmiyorsanız bir an önce öğrenin derim.
|Dr. Arif Arslan|
İbadetin gizli yapılması makbuldür hadisesi var. Yani kişi yaptığı ibadeti karşısındaki kişinin gözüne gözüne sokmamalı. Bağırarak ve herkesin gözüne sokarak dua okursanız daha çok sevap kazanmıyorsunuz. Arkadaş ortamlarında vs.’de din konusu açıldığında da ben geriliyorum. Kim ne kadar çok dua biliyor diye bile konuşulmuştu bir sohbette. Böyle durumlar, yani mahalle baskısı yüzünden kişinin dindar olduğunu diğerlerine ispat çabası günümüzde doruk noktasına ulaşmış durumda. Bense herkesin kendini ispat etmeye çalıştığı bir ortamda, inadına kendimi dini değerlerinden yoksun biri gibi gösteriyorum. İstiyorum ki onlar da anlasın din kişiye özeldir, gizlidir, kutsaldır. Neyse bir de annem bana, küçükken yatmadan önce “Güven dualarını okudun mu?” derdi. İşte annem bana bu soruyu sorduktan sonra içimden hiç dua okumak gelmezdi. Çünkü sorunun içinde baskı ve zorunluluk duygusu vardı ve ben zorla dua etmek istemiyordum. O zaman zaten edilen duanın değeri de kalmazdı.
Bir de yalnızken dua okuma durumu var. Ben yalnız dua okurken tırsıyorum. Okumaya başladığım andan itibaren biri beni seyrediyor hissine kapılıyorum. ‘Büyü’ filmini izleyenler bilirler, filmde İpek Tuzcuoğlu dua okuyarak kötü varlıkları kovuyordu. Ben de okuyunca ortamda bir hareketlenme oluyor gibi hissediyorum. Paranoyağım da biraz.
Çok yorgun olduğum ve kendimi yatağa zor attığım bir gün aklıma “Güven dua etsen iyi olur” gibi bir düşüncene düşerse dua etmeden uyuyamıyorum. Bir de dua sonunda tüm dilekleri söyledikten sonra unuttuğum bir şey var mı diye düşünme evresi var ki o çok fena. Konu hakkında fazla ahkam kestim. Herkesin dini kendine deyip bitireyim. Hayırlı kandiller tekrar..