Zaman Yönetimi: Hintliler Bekleyemezler, Ama Atık Olabilirler.
Zaman yönetimi, yalnızca ders kitaplarına ve yönetim öğretim görevlilerine bağlı olmayan bir konudur. Gayrı resmi olarak bize herhangi bir tavsiyede bulunan her bir kişi, maksimum verim almak için zamanımızı yönetmemiz için bize tavsiyede bulunuyor. Hindistan'da “Zaman arkadaşın yok” diyen ünlü bir isim var, ancak etrafınızdakileri görecek olursak, öğrenme.
Her gün öğrenmelerimize çeşitli durumlarda meydan okumaya cüret edeceğiz. Bu deneyimi yaşadığım ortak yerler şöyle:
Demiryolu geçidi:
Geçenlerde bir çay bankasını ziyaret ettim, burada oturup 4 çocuğun oturduğunu ve her konuyu en az 2 saat boyunca konuştuğunu gördüm, onlara sadece Time Pass (sadece bir şey yapmamak için Slang'ı) yaparak nasıl yaptıklarını sordum. 2 saat geçtikten sonra yerinden ayrıldılar ve insanlı demiryolu geçidinin tren olarak kapatılmasının beklendiğini 2 dakika sonra varacaklarını belirlediler ama cesaretimiz şeytanın 2 değerli dakikasını boşa harcayabildi ve geçitlerin hayatlarını riske atması gibi bu 2 dakika boşa harcayarak onlara Zaman Yönetimi'nin öğrenildiğini hatırlattı.
Kırmızı Işık Sinyalleri:
Birçok Kızılderili, Kırmızı ışığın, trafik polisinin var olup olmadığını kontrol etmek için olduğuna inanıyor, Polis kontrol çalışmalarınız bittiği için trafik polisinde durmak istemiyorsa. Trafik sıkışıklığı bizim sorunumuz değil çünkü bunun için hükümetimiz var. Otomatik sinyallere inanmıyoruz, Bizim için insan teknolojiden daha üstündür ve sinyalde polis yoksa Sinyal yok demektir.
Yanlış Yan Sürüş:
Ne zaman yollara gidersek gidelim, yanlış taraf kullanıyor ve trafik sıkışıklığına sıkışıyor olursanız olun en kısa rotadan geçmeye çalışırız. Zaman kaybetmek ve hayatı riske atmak, hedefimize 2 dakika önce ulaşmakla kıyaslandığında hiçbir şey değildir. Ulusal çalışmalarımız “Zaman geçiyor” için her zaman acele ediyoruz. Hedefimize ulaşmak ve ulusal çalışmamıza başlamak için tüm bağları koparıp yolun yanlış tarafında koşuyoruz.
Demiryolu yolculuğu:
O kadar cüretkarız ki, ne zaman gidersek gidelim, trenin durmasını asla beklemeyiz. Koşu treninden inmek için zaman yönetimi öğrenmemize mecbur kalmanın en iyi yoludur. Platformdan durmadan sadece 1 dakika önce trenden iniyoruz. ama trenin güvenli bir şekilde inmesi için 1 dakika beklemek bize “Hiçbir şey” yapmak için kullanacağımız 1 dakikaya mal oldu.
Yukarıdaki deneyimler ile bir şey açıktır ki, kötülüklerimizden dolayı suçlanacak birileri varsa, yaşam tarzımızdan şikayetçiyiz. Govt'u suçlayabiliriz. Kırmızı Sinyal atladığımızdan ya da yanlış şeritte sürdüğümüz yol kazaları için. Govt olarak. Her trafiği tahsis etme sorumluluğu, Renk körlüğü bizim doğamızda olduğu için bizi durduracak bir trafik polisine işaret ediyor ve Kırmızı ışık göremiyoruz. Neden hedefimiz seçtiğimiz şeridin diğer tarafında? Govt. yola çıkmadan önce neden onayımızı almadıklarını cevaplamalı mı? Buraya oraya litre fırlatabiliriz, çünkü çöp kutusuna ulaşmak 1 dakikaya mal olacak ve bir dakika içinde bize mantıklı gelmeyecek bir şey tartışacağız.
Bir Hintli olarak, hayal edebileceğimiz en iyi ülke olmak için her şeye sahip olduğumuzu hissediyorum, ancak hiçbirimiz sorumluluğu almaya hazır değiliz. Bütün bunlar yapacak çok az şeydir, yolun kurallarına uyursak, bize mal olacak günde 1-2 dakika olabilir, ancak her gün birçok insanın hayatını kurtaracak.
Kendi Gandhi Ji'miz bir keresinde “Dünyada görmek istediğiniz Değişim olun” dedi.
Bugünden itibaren tüm trafik kurallarına uyacağımıza söz verelim, herşeyin mükemmel olması için zaman alacağına dair arkadaşlar edelim, ancak Roma bile bir günde kurulmadı, bu yüzden bugün başlayacağız ve bir gün fetheteceğiz.