Twitter bizim hayatımıza kaba tabir ile ‘tam randımanlı’ olarak 2011 yılında girdi. Ben değil veriler böyle söylüyor. Şimdi hepimiz yalanı bir kenara bırakalım ve doğruyu söyleyelim. Bir çoğumuz Twitter kelimesini ‘Hilal Cebeci’ sayesinde duyduk. Sanal alemde kendini panpiş olarak niteleyen Cebeci, verdiği iddialı pozlar sayesinde kısa sürede yüzbinlerce kişiye hitap etmeye başladı. Takipçilerine ‘panpişim’ diyen Hilal Cebeci, şu anda “@hilalcebeciii” etiketiyle sansasyonel yaşantısına devam ediyor. Haa unutmadan yaklaşık 1 milyon 200 bin kişiye sesleniyor. Bilen bilir, bu ciddi bir rakam. Hafta içi 3 saate yakın ‘canlı yayında’ program yapan “Esra Erol’un” takipçilerinden 3 kat fazla. Bu rakam bize sosyal medyanın halkımız üzerindeki etkisini gösteriyor. Buna siz karar verin. Halkımız cinsel bir açlık mı yaşıyor? Yoksa bir delinin kuyuya attığı taşı çıkarmaya mı çalışıyoruz ben anlam veremedim…
***
Bu hafta ilk yazım olduğu için benimde sosyal medya ile tanışma serüvenimi de anlatayım. Bir arkadaşım bana 2009 yılında şöyle demişti:
– Bir site var ünlüler falan takılıyor özel hayatlarını ‘kısmen’ oraya yazıyorlar, ama sana hayatta söylemem.
Bu lafın üzerine ona yoğun ısrarlarım sonucu 1 Şubat 2010 tarihinde Twitter ile tanıştım ve o muhteşem maceram başlamış oldu. O zamanlar ben bu site ileride ne ‘Facebook’ bırakır ne de ‘Hotmail’ demiştim. Aynı Facebook taktiğiyle yaklaştı insanlara ‘Jack Dorsey’. Jack Dorsey demişken; Jack, yani Twitter’daki adıyla @jack bu sitenin sahibi ve kurucusu. İlk olarak yaptığı iş sohbet özelliği eklemek oldu. Ardından ‘önerilen sayfa’ adıyla takip etmediğimiz hesaplardan reklam görür olduk. Ben ileride daha da olay abartılacak diyorum. “Ne gibi?” laflarını duyar gibiyim. Şöyle olacak; ileride sosyal mecralar ücretli olacak. Düşünsenize aylık sadece “1 lira” talep ediyorlar. Bir çoğumuz için “para değil yaaa” tabiriyle tanımladığımız o 1 lira yaklaşık olarak 500 milyon aktif kullanıcıya sahip bir site için büyük para. Aylık 500 milyon TL kazanmayı kim istemez?