İşte bugün bilimde devam eden büyük bir devrim, hem derin hem de büyüleyici bir dönüşüm. Dünyaya bakış açımızı ve dünyadaki yaşam ve bilinç kavramımızı değiştirir. Elverişli bir zamanda geliyor.
Yarattığımız dünyanın sürdürülemez olduğunu biliyoruz: bir çöküşü engellemek ve sürdürülebilir ve gelişen bir toplum için bizi yönlendirmek için yeni düşüncelere ihtiyacımız var. Yeni düşünceye ilham, bilimden gelebilir, ancak yalnızca yeni teknolojilerin kaynağı olarak bilimden gelmeyebilir. Daha ziyade, bilimi, birbirimizle ve evrenle ilişkilerimizi yeniden keşfetmeye yönelik güvenilir fikirlerin bir kaynağı olarak, bir oryantasyon ve rehberlik kaynağı olarak görmemiz gerekir. Bilimde devam eden devrim, bu ihtiyacı karşılayabilecek bir paradigma sunar.
Bilimin Ötesinde Yeni Bir Paradigma
A paradigma Bilimde, bilim adamlarının araştırdıkları nesneler ve süreçler de dahil olmak üzere dünyayı kavrama biçimlerinin bazen gizli ama her zaman etkili temelidir. Yeni bir paradigma bilimde önemli bir yeniliktir: bilim insanlarının ortaya çıkan bilimsel bilginin unsurlarını bir araya getirmelerine ve bu karmaşık veri, teori ve uygulama mozaiğinin temelini oluşturan anlamlı bütünü algılamaya izin verir.
Yeni bir paradigmanın bilimin ötesinde bir anlamı ve ilgisi vardır. Bu manzaraları spekülasyon alanından dikkatli gözlem ve titiz bir akıl yürütme alanına kaldırarak bütünsel bir yaşam ve evren görüşü sağlar. Her ne kadar sofistike teorilere ve geniş kapsamlı gözlemlere dayanmakla birlikte, yeni ortaya çıkan paradigma temelde basit ve doğal olarak anlamlıdır.
Yeni Paradigmanın Kavramsal Temelleri
Bugünün devrimci döneminde bilimde gözlem, keşif ve tartışmanın kaynaklarında ortaya çıkan paradigma çığır açan bir yeniliktir, ancak geçici bir yenilik değildir. Yeni paradigma, bilim ve bilim insanlarının gerçeğin doğası hakkında zaten bildikleri şeylere dayanıyor: birikmiş bilimsel bilgi depolarının geçerliliğinin farkında.
Ancak yeni paradigma, eski ve hala etkili paradigma ışığında bilimsel bilginin öğelerini mümkün olandan daha tutarlı, tutarlı ve anlamlı bir biçimde bir araya getirir. Bilimsel bilginin noktalarını düzenlemenin, onları en uygun basitlik ve tutarlılıkla birleştirmenin yeni bir yolu, yeni bir gebelik sunuyor. Ve bunu, bilim adamları ve filozofların her zaman teorilerinde aradıkları zerafetin ölçüsü ile yapıyor.
Bilim Teknoloji Değildir; Anlıyor
Einstein, “Gözlenen gerçekleri bir araya getirebilecek mümkün olan en basit düşünce planını arıyoruz” dedi. Bu cümle, bilim olarak bilinen projenin inceliğini kapsar. Bilim teknoloji değildir: anlayıştır. Dünyayı anlamamız, dünyanın doğasıyla eşleştiğinde, dünyayı gittikçe daha fazla keşfediyoruz ve onunla baş etmek için gittikçe daha fazla yeteneğe sahibiz. Anlamak temeldir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Gerçek bilim, dünyayı ve içindeki kendimizi kapsamlı, tutarlı ve optimal olarak basit bir şekilde anlayabilen bir program aramaktadır. Bu şema bir kez ve herkes için oluşturulmadı; periyodik olarak güncellenmesi gerekir. Gözlenen gerçekler zamanla büyür ve daha çeşitli hale gelir. Bunları basit ama kapsamlı bir şemada bir araya getirmek, bu şemayı gözden geçirme ve zaman zaman yeniden icat etmeyi gerektirir.
Yeni Bir Bilimsel Devrim
Son yıllarda, gözlenen gerçeklerin repertuarı büyümüştür ve oldukça çeşitli hale gelmiştir. Yeni bir şemaya ihtiyacımız var: daha uygun bir paradigma. Bu, Thomas Kuhn dilinde, yeni bir bilimsel devrim anlamına gelir.
Onun seminal opusunda Bilimsel Devrimlerin Yapısı, Kuhn (1962), bilimin iki radikal olarak farklı evreyi değiştirerek büyüdüğünü belirtti. “Normal bilim” in nispeten kalıcı bir aşaması var ve “bilimsel devrimler” aşaması var.
Normal bilim suyu kabul eder: sadece marjinal olarak yenilikçidir. Gözlemlenen gerçekleri yerleşik ve oybirliğiyle onaylanmış bir plan dahilinde birbirine bağlar ve bu plana uymayan gözlemlerle karşılaşırsa, bu planı genişletir ve ayarlar.
Ancak bu her zaman mümkün değildir. Denemeden vazgeçilmezse, kurulan şema yönetilemez bir şekilde karmaşık ve opak hale gelir, çünkü Ptolemaic astronomi gezegenlerin “anormal” hareketini hesaba katmak için temel döngülerine epiklinlerin sürekli eklenmesiyle yapılır. Bilimin büyümesinde bu kritik noktaya ulaşıldığında, kurulu şemayı değiştirme zamanı gelmiştir.
Daha Yeterli Bir Paradigmaya İhtiyacımız Var
Teorileri topraklayabilecekleri ve referansta oldukları gözlemleri yorumlayabilecek yeni bir paradigmaya ihtiyaç vardır. Normal bilimin nispeten sakin evresi sona erer ve bir bilimsel devrim dönemi niteliğinde olan türbülansa yol açar.
Doğa bilimlerinde bir devrimin çalkantılı aşaması çoktan başladı. Beklenmeyen bir dizi ve - baskın paradigma için, eleştirel olarak anormal gözlemler ortaya çıktı. Temel bir paradigma kayması çağrısında bulunuyorlar: bilimin kozmosun, yaşamın ve bilincin doğası hakkındaki en temel varsayımlarını yeniden yorumlayan temel bir devrim için.
Kritik olarak anormal gözlemler dizisi, erken 1980'lerde deneysel bir bulguya kadar izlenebilir. Fransız fizikçiler Alain Aspect ve ortakları (Aspect ve diğ. 1982) tarafından yayınlanan bir makale, titizlikle kontrol edilen koşullar altında gerçekleştirilen bir deneyi bildirdi. Bu deney, parçacıklar bölündüğünde ve bölünmüş yarıların birbirlerinden sınırlı bir mesafeye projekte edildiklerinde, onları ayıran alana rağmen bağlı kaldıklarını göstermiştir. Üstelik onların bağlantı yarı anlık. Bu, temel görelilik ilkesine aykırıdır: Einstein'ın teorisine göre, ışığın hızı, evrende herhangi bir şeyin veya sinyalin yayılabileceği en yüksek hızdır.
Aspect'in deneyi tekrarlandı ve daima aynı sonucu verdi. Bilim topluluğu şaşırmıştı, ama nihayet fenomeni daha derin bir öneme sahip olmadan reddetti: fizikçiler, bölünmüş parçacıkların “dolanmasının” garip olduğunu, ancak bilgi aktarmadığını ya da “hiçbir şey üzerinde hareket etmediğini” söyledi. Ancak bu da sonraki deneylerde söz konusu olmuştur.
Parçacıkların ve hatta tüm atomların kuantum durumunun anında herhangi bir sonlu mesafeye yansıtılabileceği ortaya çıktı. Bu, “ışınlanma” olarak bilinir hale geldi. Anında, kuantum-rezonans tabanlı etkileşimler, canlı sistemlerde ve hatta evrende bile keşfedildi.
Karmaşık sistemlerde bulunan tutarlılık düzeyi ve şekli açısından ilgili bir anormal gerçek ortaya çıktı. Gözlenen tutarlılık, sistemlerdeki parçalar veya unsurlar arasındaki anlık etkileşimi göstermektedir: tanınan alan ve zaman sınırlarını aşan etkileşim. Kuantum aleminde dolaşma - herhangi bir sonlu mesafede kuta ("maddenin" en küçük birimleri) arasındaki anlık bağlantı - son zamanlarda sadece uzayda değil, zaman içinde gözlemlenmiştir. Herhangi bir zamanda, aynı kuantum halini işgal ettiği kutatanın, anında ilişkili olduğu bilinir; Anlaşılan, aynı anda hiç bir zaman bir arada bulunamayan kuantaların (partiküllerin biri diğerinin ortaya çıkmasından önce var olması sona ermiş olarak) de anında karışmış olarak kaldığı anlaşılıyor.
Bilimin Temellerini Zorlamak
Bu tür dolaşma kuantum alanıyla sınırlı değildir: makroskopik ölçeklerde de ortaya çıkar. Hayat yokluğunda mümkün olmazdı. İnsan vücudunda, örneğin, organizmayı fiziksel olarak son derece olanaksız olan yaşam durumunda tutmak için trilyonlarca hücrenin tam ve kesin olarak ilişkilendirilmesi gerekir. Bu, organizma boyunca yarı-ani-çok boyutlu bağlantıyı gerektirir.
Mevcut paradigma ile açıklanamayan bir başka bulgu da organik moleküllerin yıldızlarda üretildiğidir. Alınan bilgelik, evrenin, yaşamın anormal olmasa da, en azından nadir görülen ve büyük olasılıkla kazara ortaya çıkan bir fenomen olduğu fiziksel bir sistem olmasıdır. Ne de olsa, canlı sistemler yalnızca zaman ve mekanda çok nadir görülen şartlar altında gelişebilir. Bununla birlikte, yaşamın dayandığı organik moleküllerin zaten yıldızların fiziksel-kimyasal evriminde üretildiği anlaşılmaktadır. Moleküller çevre boşluğa atılır; asteroitleri ve yıldızlara ve gezegenlere yoğunlaşanlar dahil olmak üzere yıldızlararası madde kümelerini kaplarlar. Evrendeki varoluşu ve evrimi yöneten yasaların, yaşam fenomenleriyle ilişkilendirdiğimiz karmaşık sistemleri üretmek için ince ayar yapıldığı anlaşılmaktadır.
Bu tür gözlemler, baskın paradigmayı yayarak hesaplanamaz: bilim insanlarının gözlemlenen gerçekleri bir araya getirdiği temel planın temellerine meydan okurlar. Bilim topluluğunun Newtonian'dan görelilik paradigmasına geçtiği yirminci yüzyılın başında da durum buydu. 1920'lerde de, kuantum paradigmasına geçişle birlikte durum buydu. O zamandan bu yana daha sınırlı paradigma kaymaları, psikolojide transpersonal teorilerin ortaya çıkması ve kozmolojideki Büyük Patlamayan "multiverse" modellerinin ortaya çıkmasıyla ortaya çıkmıştır.
Bu yüzyılın ikinci on yılında bilimde ortaya çıkan paradigma, bilim dünyasında büyük bir kaymaya işaret ediyor. Olayların ve etkileşimlerin mekanda ve zamanda gerçekleştiğine inanılan ve yerel ve ayrılabilir olarak kabul edildiği yirmi birinci yüzyıl paradigmasına, uzayın ötesinde daha derin bir boyut olduğunu kabul eden yirminci yüzyılın baskın paradigmasından bir kaymadır. ve zaman ve en açık dünyada gözlemlediğimiz bağlantı, tutarlılık ve coevolution'ın, bu daha derin boyutun ayrılmaz alanında kodlandığı.
© 2014, Ervin Laszlo tarafından yapılmıştır. Her hakkı saklıdır.
İç Gelenekler, Inc izniyle yayınlanmıştır.
www.innertraditions.com
Kendini Gerçekleştiren Kozmos: Bilim ve İnsan Bilincinde Akasha Devrimi
Ervin Laszlo tarafından.
Yazar Hakkında
Ervin Laszlo Macar bilim filozofu, sistem teorisi, integral teorisyen ve klasik piyanisttir. Nobel Barış Ödülü'ne aday gösterilen iki kez, on dokuz dile çevrilmiş 75 kitaptan daha fazlasını yazdı ve altı cilt piyano kaydı dahil olmak üzere dört yüzden fazla makale ve araştırma makalesi yayınladı. Paris, Sorbonne, Paris Üniversitesi ve Budapeşte'deki Franz Liszt Akademisi'nin coşkulu Sanatçı Diploması'ndan felsefe ve beşeri bilimler alanında en yüksek dereceyi aldı. Ek ödüller ve ödüller dört fahri doktora içerir. Adresindeki web sitesini ziyaret edin http://ervinlaszlo.com.
Bir video izle: Sürdürülebilir Dönüşüm: Ervin Laszlo ile Söyleşi