Bildiğiniz gibi, Hindistan ve Pakistan Hava Kuvvetleri savaş uçakları Keşmir'i ele geçirdi. Ne yazık ki, ne bir ne de diğer taraf, medyada hem yabancı hem de Rusça konuşan birçok farklı spekülasyona neden olan çarpışmanın ayrıntılı bir açıklamasını sağladı. Elbette bütün bunlar, en şaşırtıcı anlamdaki varsayımlar için verimli bir zemin oluşturdu: örneğin, International Business Times'ın Hint baskısı, yazarın Hindistan Hava Kuvvetleri'ne baskını "abarttığını" ve yakındakilere cevap vermesi gerektiğini söylediği bir makale yayınladı. geri çekilme hakkında (peki, en azından bir damga peki değil ve bunun için teşekkürler) Pakistan-F-30'tan Su-16MKI savaşçıları. Tabii ki, Hindistan’da, basın özgürlüğü, bu materyali “soğuk kafa ile yapılan girişimler” olarak, 27’in Şubat-Hindistan sınırında neler olduğunu analiz etmek için sunmaya başladık.
O gün gerçekten neler olabileceğini çözmeye çalışalım.
tarih öncesi
Her şey 14 Şubat 2019'ta, Jammu ve Keşmir'de bir Hintli konvoyuna saldırıldığı zaman başladı. Bir intihar bombacısı kendini patlattı, 45 öldü. Saldırının sorumluluğunu Pakistan’da temeli olan radikal ayrılıkçı grup “Jaish-e-Muhammad” (“Muhammed Ordusu”) üstlendi. Bariz nedenlerden ötürü, Hintliler davayı frenlemek istemediler ve Şubat 26, Keşmir topraklarında, Pakistan tarafından kontrol edilen “Muhammed Ordusu” kamplarından birine hava saldırısı düzenledi. NDTV'ye göre, Balakot'taki bir eğitim kampında düzenlenen grev sonucunda, 300 teröristleri öldürüldü. Pakistan ayrıca, Hindistan Hava Kuvvetlerinin tek bir kişiyi öldürmediğini ve altyapıya zarar vermediğini söyledi.
Görünüşe göre, konvoya düzenlenen saldırı sırasında öldürülenlerin yüzlerce defa intikamını aldıkları ortaya çıktı. Ancak, Hintlilerin motiflerine tüm saygımla saygı göstererek, silahlı kuvvetlerini aslında Pakistan olan egemen bir devlet bölgesinde kullandıklarını not ediyoruz. Bu nedenle, ertesi gün Pakistan Hava Kuvvetleri'nin bir misilleme eyleminde bulunmuş olmasına şaşırmak zor.
Pakistan saldırıları
Gelecekte olanları anlamak oldukça zor, çünkü yukarıda da belirtildiği gibi, ne Hindistan ne de Pakistan savaşı ayrıntılı bir şekilde açıkladı. Pakistan Hava Kuvvetleri'nin uçaklarının, Hindistan'ın kontrolü altındaki Keşmir'in bu bölümünde bulunan bazı nesnelere kesin olarak vurdukları ya da en azından Hindistan'daki nesnelere vurmaya çalıştığı kesin olarak bilinmektedir. Pakistan tarafından, X-NUMX savaşçıları F-24, X-NUMX Fransız Mirage-8 ve 16 Çince JF-4 Thunder'ın yanı sıra 3 diğer isimsiz uçakların da dahil olduğu 4 uçağına katıldığı belirtildi. İkincisi baskında yer almadı, ancak operasyon alanında havadaydı ve görünüşe göre uzun menzilli bir örtü gerçekleştirdiler.
Büyük olasılıkla, durum şu şekildedir: Şahinlerin, Nüfuzların ve Mirage ve Grom'ların 16'i (korkunç JF-17 ismi altında), Hindistan ve Pakistan arasındaki temas hattında hava hattını geçerek MiG-21 adlı bir Çin yapımı makaleyi gizler. Keşmir'de planlanan darbelerini gerçekleştirdi ve sonrasında hava sahalarına çekilmeye çalıştılar.
JF-17 "Şimşek"
Geriye kalan sekiz bilinmeyen uçak, grev gruplarını desteklemeye hazır olan Pakistan topraklarında kaldı.
Hindistan Hava Kuvvetleri eylemleri
Pakistan hava kuvvetlerinin Hindistan tarafından kontrol edilen hava sahasına girmesinin bir Hint uçağı keşfettiği, 09.45'ta gerçekleştiği iddia ediliyor. Bazı İngiliz dili kaynaklarına göre, Kızılderililer için mevcut olan DEWS uçaklarından biriydi ancak hangisi belirsizdi. Hindistan Hava Kuvvetleri, işgali kovmayı denedi.
Toplamda, Su-8MKI'nin 4'i, 30 Mirage 2 ve MiG-2000'un en son sürümlerinden biri olan Bison 2'in bir diğeri 21 uçağını indirebildi.
Bu güvenilir olarak bilinir, ancak daha katı tahminler başlar. Hint basınına (NDTV kanalı) göre, Pakistan saldırı grubu zaten saldırıdan sonra yola çıktığında uçakları harekete geçti. Bu gerçeğe çok benziyor, çünkü Pakistan açıkça bir intikam toplantısı yapmak istedi ve geniş çaplı bir çatışmayı serbest bırakmak istemiyordu. Buna göre, taktik "hızlı bir şekilde girilen Hint hava sahasına - hit - and home run" taktiği, özellikle hedefler sınıra nispeten yakın olduğu için haklı olmaktan çok daha fazlasıdır. Açıkçası, Hint Hava Kuvvetlerinin uçaklarının Pakistan uçaklarını hava sahası dışında takip etmeyecekleri açıktı. Eğer bu gerçekleşirse, Pakistan Hava Kuvvetleri buna hazırdı - grev grupları tüm 8 uçakları, muhtemelen F-16 tarafından sigortalandı.
Ama Kızılderililere geri dönelim. Bir versiyona göre, ilk MiG-21 aksiyon sahnesine geldi. DRLO uçaklarından gelen verileri kullanarak, bu uçaklar alçakta, Pakistanlıların grev grubuna yaklaştı ve sonra saldırdı. Başka bir versiyona göre, MiG-21, savaş alanına neredeyse aynı anda savaş uçağıyla aynı anda geldi, ancak ikincisi öfke üzerinde tırmanmadı. Ancak birkaç MiG-21 saldırdı, Pakistanlı grev grubunun savaşçılarla kaplı olduğu uyarısını görmezden gelerek saldırdı.
Sonuç olarak, Abhinandan Varthaman tarafından pilotlaşan önde gelen MiG, giden F-16'yı görmeyi ve kısa menzilli bir R-73 havadan havaya füze (veya füze?) Kullanmayı başardı. Hintliler, Pakistan uçağının düşürüldüğünden emindir. Başkan yardımcısının basın toplantısında söylediği gibi havacılık Kapoor (yaklaşık çeviri): "Pakistan'ın bir F-16'yı kaybettiğine dair güvenilir kanıtlar var, ancak gizlilik nedeniyle kamuoyuna sunulamazlar."
Buna karşılık Pakistanlı savaşçılar 2 AIM-120C-5 AMRAAM füzelerini ateşlediler ve daha başka görüşler yine farklı. Bazı kaynaklar, her iki füzenin MiG-21’in öncülüğünde ateşlendiğini, bunlardan biri olan Abhinandan Varthamman’ın ikinci uçakla vurarak kaçabileceğini bildirdi. Başka bir versiyona göre, her iki MiG-21 avcı uçağı ateşlendi, ancak köle saldıran füzeyi atlatabildi, ancak Abhinandan yapmadı. Her durumda, yalnızca Vrthaman tarafından pilotluk yapılan MiG-21'in vurulduğu güvenilir bir şekilde bilinmektedir.
Daha sonra, belki de eşzamanlı olarak MiG-21 saldırısıyla, Pakistan savaşçıları AIM-120C-5 AMRAAM'a Su-30МКИ'ye yaklaşarak 4 veya 5 roketini kullanarak ateş etti, ancak başarılı olamadılar. Başlangıçta, Hint medyası bile Su-30MKI'nin füzelere saldırmakla saldırıya uğradığını iddia etti, ancak büyük olasılıkla bu gazetecilerin hatasıydı - büyük olasılıkla füze karşıtı manevraları ve EW'yi kullanan Sushchek pilotlarının yenilgiyi engellemeyi başardıklarıydı.
Bu aslında kavga sona erdi.
Zararlar
Pakistanlılar derhal kendilerinden hiçbirini kaybetmeden bir Hint uçağı 2'i vurduğunu açıkladılar. Hintliler ilk olarak (bazı Rusça konuşan kaynaklara göre) zarar görmediklerini ve aşağı doğru F-16'i talep ettiklerini, ancak hemen hemen MiG-21'in kaybını kabul ettiklerini bildirdiler.
Büyük olasılıkla Pakistan F-16'i, Hindistan ise MiG-21'i kaybetti. Her iki uçak da Pakistan tarafından kontrol edilen bölgeye düştü, bu nedenle, aslında, iki uçağa düşürülmüş Hint uçağıyla ilgili bir bisiklet vardı. Pakistan ordusu, her iki uçağın da Hint olduğunu düşünerek basitçe anlamadı, ancak sunulan fotoğraflardan birinde, F-16, karakteristik ekipman numaraları tarafından tanımlandı.
Doğru, nedense Amerika Birleşik Devletleri müdahale etti. Dış Politika gazeteleri “Hindistan bir Pakistan uçağını düşürdü mü?” Başlıklı bir makale yayınladı. Amerikalı uzmanlar hayır, yazarı Lara Seligman'ın Hindistan pilotlarının F-16'i vurmadığını savunduğunu söylüyor. ABD Savunma Bakanlığı iki isimsiz ABD yetkilisinin ifadesi delil olarak gösteriliyor. Mesele şudur: ABD’nin Pakistan’a F-16’i vermesi temelinde, Amerikalıların sattıkları uçağın durumunu kontrol etme hakkı vardır. Bu yüzden, Keşmir savaşından sonra, Pakistanlılar, Amerikalıların yaptığı ve hiçbir kayıp görmediği F-16’i anlatma isteği ile ABD’ye başvurdular. Aynı zamanda, Dış Politika, Pakistan Hava Kuvvetleri'nin F-16'inin yalnızca ABD'de değil, aynı zamanda bu tür 13 makinelerinin satın alındığı Ürdün'de de alındığını belirtti. Ancak Amerikalı yetkililerin hesaplarında ve dikkate alınmaktadır.
Böylece, Amerikalılara göre, Hintliler başarılarını icat etti. Bunun nedenini Hindistan Başbakanı Narendra Modi'nin tüm Hindistan seçimlerindeki oylamasında derecelendirmesini kaybetmek istememesi gerçeğini görüyorlar.
Sürüm elbette ilginç, ama Amerikan hesaplamalarına güvenmek mümkün mü? Bu makalenin yazara göre - bu imkansız. Bir yandan, Amerikalılar kesinlikle ilgilenen bir taraftır: Pakistan F-16'in kaybını gizlemek, özellikle bu tür uçakları Hindistan'a satma girişimleriyle bağlantılı olarak oldukça faydalıdır. Öyleyse, şu anda ABD ile çelişen ani bir İslamabad'ın neden aniden yardım için onlara döndüğü tamamen belirsiz.
Gerçek şu ki Washington, İslamabad'ın Amerikan drone uçuşları için hava sahasını sağlamayı reddetmesi nedeniyle Pakistan'a kısmi yaptırımlar uyguladı. Bu, ülkenin uçak filosunun durumu üzerinde çok olumsuz bir etkiye sahipti ve anlaşılacağı kadarıyla, Amerika Birleşik Devletleri'nde satın alınan tüm uçaklar Hava Kuvvetlerinde tutulmadı. Yazarın bildiği kadarıyla, Amerika Birleşik Devletleri'ne teslim edilen toplam F-16 sayısı 78 adetti, dolayısıyla 13 Ürdün aracı hesaba katıldığında, toplam sayılarının 91 adet olması gerekiyordu. Aynı zamanda, Havacılık Haftası ve Uzay Teknolojisinden alınan verilere dayanarak Dış Politika, Pakistan Hava Kuvvetlerinin yalnızca 73 uçağına sahip olduğunu ve buna Ürdün uçağı da dahil olduğunu bildirdi.
Başka bir deyişle, ilgili tedarik ve bakım yasağının bir sonucu olarak, Pakistan'ın F-16 hava kuvvetinin bir süredir Amerikalıların gözünü terk ettiği ve bu süre zarfında 18 uçağı hakkında kaybettiği ortaya çıktı. Böylece, eğer sadece Pakistan başarısız uçakları kurtarmadıysa (ve neden?), O zaman onların “kafaların üstündeki” sayımı imkansızdır.
Pakistan uçağını düşünen yetkililer ismini vermedi. Ek olarak (ne yazık ki, İngiliz yazar onun bu tür nüansları bağımsız olarak anlamasına izin vermedi), “MiG-21 ile Keşmir’deki F-16 arasındaki savaşın yeni detayları” başlıklı makalesinde yer alan “Serbest Basın” da şöyle yazdı: “Dışişleri Bakanlığı Dış Politika, makale hakkında yorum yapmadı, ancak yayının kendisi Lara Seligman'ın münhasır bir görüş olduğunu söyledi. ”
Fakat elbette en önemli kanıt, Pakistanlıların Hint uçağı için yanlış kullandığı F-16’in enkazının fotoğraflarıydı.
Bu nedenle, en yüksek olasılıkla Şubat 27 çatışması sonucunda 2019'in Pakistan'ın bir F-16 kaybettiği ve Hindistan'ın bir MiG-21 kaybettiği söylenebilir. Ayrıca, Hint helikopteri Mi-17 aynı gün düştü, ancak bu felaketin Hint-Pakistan düşmanlıklarıyla hiçbir ilgisi yok.
Gerçekten ne oldu?
Bir sürü soru var. Pakistan'a yapılan baskın başarıyla sonuçlandı mı? Elbette, İslamabad ordusu amaçlanan hedeflerin yenilgisini ancak bir şekilde “kıvılcım” olmadan, detaysız olarak bildirdi. Aynı zamanda, Hintliler de hasara odaklanmadılar. Bu ne anlama geliyor? Belki de Hindistan, ortaya çıkan yıkımı ilan etmeden “sessizliğin kabulünü” kullandı, ancak insan kurbanları olsaydı, bunu yapmak çok zor olurdu. Belki de, aslında, Pakistan uçakları savaş görevlerini yerine getiremedi ve ölümcül kargolarını düşürdü ve Hindistan uçağı göründüğünde geri çekildi. Veya, yüzünü kurtarmak isteyen, ancak Hindistan'la yüzleşmeyi ağırlaştırmak istemeyen İslamabad, herhangi bir askeri veya diğer önemini yitirmiş herhangi bir nesneye saldırı hedefi olarak seçti olabilir.
Hindistan hava kuvvetleri uyuyakaldı mı? Şey, Hintli yayıncılardan biri bile uyuyakaldığına inanıyor. Ancak, bir önyargı duygusu var. Hindistan Hava Kuvvetleri'nin Pakistan tarafından kontrol edilen bölgelere gitmesinden önceki gün ve o zamanlar Pakistan Hava Kuvvetleri'nin nerede olduğunu hatırlayalım. Aslında, hava savaşları Hindistan uçakları Pakistan’ın hava sahasını istila ettiğinde değil, tam tersi olduğunda gerçekleşti ve birinin bir şeyi "uyuyamadığını" söylersek, o zaman bu "uyuma" açıkça Pakistan olacaktır.
Ancak Şubat ayında, Hindistan Hava Kuvvetleri 27 hızla havaya uçmayı başardı ve savaşçıları, eylemleri açıkça DRLO uçakları tarafından koordine edilen 8 bölgesine yeniden yerleştirdi. Onların emrinde kalan son derece küçük zaman göz önüne alındığında, bu oldukça iyi bir sonuçtur.
Hint Su-30MKI neden savaşa katılmadı? Pilotlar, korkunç Amerikan AMRAAM füzeleri tarafından korktular mı? Çok daha basit ve daha mantıklı bir açıklaması var. Savaşta düşürülen her iki uçağın da Pakistan topraklarına ve Pakistan havacılığının savaş oluşumlarına düştüğünü hatırlayın.
MiG-21’in Pakistan’a geri çekildiklerinde saldırdığı gerçeği, hiç kimse tarafından tartışılmıyor. Düşen MiG-21'in Pakistan tarafından kontrol edilen Keşmir topraklarına düştüğü gerçeği, takip sırasında Abhinandan Varthamman'ın pilotluğundaki uçağın hava sınırına yakın olduğunu gösteriyor. Hindistan'ın teröristleri cezalandırmakla ilgilendiği de açık, ancak planları bir sonraki Hint-Pakistan savaşının serbest bırakılmasını içermiyordu.
Bu nedenle, yukarıdakilere dayanarak, Hindistan pilotlarının Pakistan topraklarına tırmanmadıkça yalnızca kendi bölgeleri üzerinde savaşma emri aldığını varsaymak çok kolaydır. Açıkçası, bu, tüm Dünya Hava Kuvvetleri için doğal bir durumdur. Bu nedenle, bazı kaynaklara göre, dört Su-30MKI, savaş alanına aynı anda veya bir süre sonra bir çift MiG-21'e, ancak Mirage'den önce yaklaştı. Bununla birlikte, durum böyle olmasa bile ve tüm 8 Hint savaşçıları o anda “toplandı”, o zaman herhangi bir durumda:
1. Önemli ölçüde üstün Pakistan kuvvetleri ile karşı karşıya kaldılar. Yine de, bire üç (24: 8), hava savaşına girme oranı değildir;
2. Su-30MKI ve Mirages'in, hala Hindistan hava sahasındayken, geri çekilen Pakistan uçaklarına saldıracak zamana sahip olacak kadar yakın oldukları bir gerçektir;
3. Geri çekilmekte olan Pakistanlıların saldırısı, açık havada kaybedilen bir taktikti, çünkü ikincisi hava örtüsüne sahipti. İlk başta imha edilmesi gerektiği. Ancak Hint uçaklarının Pakistan’ın hava sahasına girmemesi emri varsa, bunu yapmaya hakları yoktu, çünkü Pakistan savaş uçakları hava sınırını geçemedi.
Bu nedenle, büyük olasılıkla, Su-30MKI pilotlarının, birkaç makinelerini kasıtlı olarak kaybedecek bir konuma sokacakları veya Pakistan toprakları üzerinde muhtemelen yasaklandıkları bir hava savaşına yol açacakları saldırmayı reddettikleri ortaya çıktı. Başka bir deyişle, geri çekilme ya da uçuş olmadı, fakat tamamen doğru bir karar vardı. Fakat Abhinandan Varthamman emri kahramanca görmezden geldi ve saldırıya koştu (kshatriyas, onlar böyle ksatriyas!), Bunun sonucunda düşman uçağının düşürüldüğü, ancak kendisi de vuruldu.
Ancak 27 Şubat 2019 hava savaşında en önemli ders Su-30MKI uçaklarında AMRAAM füzelerinin kullanılmasıydı. Bu saldırı gerçekten gerçekleştiyse ve “Drying” de orta menzilli 4-5 füzesi başlatıldıysa, bu savaş deneyimi Amerikan savaş uçağı kavramını söz konusu kılıyor. Tabii ki, AIM-120C-5 AMRAAM artık ilerlemenin zirvesinde değil, ancak Hint Su-30MKI aynı Khibiny gibi en son REP sistemleriyle pek donatılmıyordu. Tek bir Hint 4 nesil uçağının bu roket tarafından vurulmaması, aynı teknolojik seviyedeki savaş ekipmanlarında modern orta menzilli füzelerin etkinliğinin, birçok analistin inandığı kadar yüksek olamayacağını göstermektedir. Bir savaş uçağının, askıya alındığı bir dizi füzeden savaş potansiyeli.
Başka bir deyişle: Hava savaşı kavramının 2'i bugün internette çok tartışılıyor. Bunlardan birincisine göre, DRLO uçağının ve avcı uçaklarının orta menzilli ve uzun menzilli havadan havaya füzelerle donatılması, yakın bir hava savaşının (BVB) geçmişte kalmasına neden olacak. Buna bağlı olarak, geleceğin savaşlarında gizlilik, manevra kabiliyeti de dahil olmak üzere birçok şeyden fedakarlık edebilmeniz için en önemli rolü oynayacaktır. İkinci konsepte göre, orta menzilli ve uzun menzilli URVV önemli ve zorunludur, ancak yine de, savaşın başlamasından önce düşmanın BWB'nin başlamasından önce hassas kayıplar vermesine izin veren bir araç olan uçak savaşına yalnızca bir “başlangıç” tır. Buna göre, manevra kabiliyeti gelecekteki bir savaşçının en önemli savaş özelliklerinden biri olmaya devam ediyor.
Amerikalılar ilk kavramı, ikinci - yerli video konferans olduğu bilinmektedir. Ve Ocak 27 2019 savaşının deneyimi, sanki iç konseptin doğruluğunu onaylar gibi