Hz. Mevlana der ki ‘Şükür bahsinden uzak kalan bir gönül; tüm kapılarını açmış sayılmaz..’
En son neye şükrettiniz?*
En son ne sizi şükür kıblesine çevirdi?*
Bu kilit soruları şöyle bir kalbinize dönerek cevaplamanız gerektiğini düşünüyorum.
Öyle ki..
İnsanın bir şükür sebebi yoksa dünya tüm garabetiyle aciz bir kulun omuzlarına düşüveriyor..
Şükür sebebiniz yoksa insan içini ferahlatacak birşey bulamaz hale gelebiliyor..
Ne müthiş bir soyutlanma..
Ne müthiş bir ızdırap…
Ruhu derinlerde bir yerde olanların şükür sebebi var mı bilemem..Ama ruhu bir yerde olanların şüphesiz var..
Şükrediniz efendi!!
Şükretmeye bir bahane bulunuz!!
Yoksa kalbinizin pencereleri tam anlamıyla açılıvermez;gün yüzü belki gözlerinize vurur ama gönlünüzden içeriye giremez..!!
Şükür;Rabbin kuluna buyurmuş olduğu ne güzel bir hazine..
Az evvelde dedim..
Şükrediniz..
Şükretmeye bir bahaneniz olsun..
Mesela;
Sağlığınız yerinde ise şükrediniz..
Ruhunuz bir hazine ise hala şükrediniz..
Kalbinizi hala bazı şeylere delil gösterebiliyorsanız şükrediniz..
Kapısında durduğunuz bir kalp var ise Şükrediniz..!!
Sizi bir cevherle karşılaştıran bir ‘tevafuk’ var ise şükrediniz..
Bir tebessüme bin cihanı gizleyenler var ise şükrediniz!
Bir bardak çayı içebiliyorsanız şükrediniz..
Yani bu gelen ve geçen dünyanın her anına ne olursa olsun şükrediniz..
Zira ancak bu şekilde bu hayatın rahatlatıcı bir yanı olacak..
Selam ve Dua ile..