Google’da yönetici pozisyonunda olmak, başka bir şirkette yönetici olmaya benzemiyor. Radical Candor: Be a Kickass Boss Without Losing Your Humanity (Köktencilik Içtenlik: İnsanlığınızı Yitirmeden Sağlam Bir Yönetici Olun) kitabının yazarı ve bir devrin Adsense ve Youtube yöneticisi Kim Scott bunun sebebini Google’da tüm kararların çoğunlukla düşünce birliğine bağlı olması olarak gösteriyor. Bugünlerde Google, şirket içinde olanların şirket içinde kalması ve dışarıdan kimse tarafınca öğrenilmemesi için ciddi çabalar sarf ediyor. Ne var ki Qualtrics Insight Summit’te Kim Scott, Google’da yönetici olmanın iyi mi olduğuna dair eşi zor bulunacak detayları bir konuşmasında dünyayla paylaştı.
Google yöneticileri tek taraflı karar veremezler
“Temel olarak Google, yöneticilerine öteki şirketlerin verdiği yetkiyi ve gücü vermiyor.” diyor Kim Scott. “Eğer Google’da bir yöneticiyseniz kimi işe alacağınıza, kimi işten çıkaracağınıza tek taraflı olarak karar veremezsiniz. Hatta çalışanlarınızı tek taraflı olarak değerlendirmeniz de söz mevzusu değildir.” diye de ekliyor.
Peki eğer bu yetkiler yöneticide değilse, bu mevzularda iyi mi karar veriliyor? “Paketler” yardımıyla bulunduğunu söylüyor Scott. “Bir grup insan, işe alınacak şahıs ile mülakat yapıyor. Bu mülakatlar sonunda bir ‘mülakat paketi’ hazırlanıyor ve bu paket kişinin işe alınmasının tavsiye edilip edilmediğini belirtiyor.” diyor Scott. Bu grubun içinde işe alınacak kişinin gelecekteki yöneticileri, iş arkadaşları, hatta çalışanları da oluyor. Kim Scott, Google’da işe girmeden ilkin girmiş olduğu mülakatlarda gelecekteki olası çalışanları tarafınca da mülakata alındığını söylüyor.
İşe alım yapmak isteyen yönetici, çalışana karar veremez
Mülakatlar tamamlandıktan sonrasında hazırlanan paketler bir komiteye yönlendirilir. “İşe alım yapmak isteyen yönetici de kişinin işe alınıp alınmayacağı mevzusunda karar verici değildir.” diyor Scott. “Çalışana gereksinim duyan ve işe alım yapmak isteyen yöneticiler bu aşamada en fazla kişiyi kendi takımlarına almak için teklifte bulunabilirler. Sadece işe alınan çalışan başka bir ekipte emek vermeyi tercih edebilir.” diye de ekliyor.
Yalnız bu kadar da değil. Yöneticiler, takımlarındaki herhangi bir çalışanın Google içindeki başka bir işe geçmelerine de engel olma yetkisine haiz değiller. Hatta, bu durum tam da Scott’ın başına gelenle örtüşüyor. “Google’a girdiğimde bana rapor veren beş çalışanım vardı. Sadece çalışmamızın ilk haftasında üçü Google içinde değişik işlere geçtiler.” diye konu alıyor Scott.
Terfilerde yöneticilerin yetkisi daha da azca
Yöneticilerin, çalışanların terfisi üstündeki söz hakları iyiden iyiye aza indirgenmiş durumda. “Söz mevzusu mühendislik olduğunda bu durum hakkaten garip bir hal alabiliyor.” diyor Scott. “Çalışanlardan birisi çıkıp ‘Şu anda terfi için hazır olduğumu düşünüyorum’ diyebilir. Yöneticisi bu durumda, eğer çalışanın tecrübesini kafi görmüyorsa, en fazla tavsiyede bulunabilir. Sadece buna karşın çalışan kendisi için bir paket oluşturulmasına çalışabilir. Yöneticinin desteği olmadan bu paketin oluşturulması zor olsa da olanaksız değildir.” diye devam ediyor Scott.
Öteki bir noktada, eğer yönetici de bu terfi talebini onaylıyorsa, çalışanının paketinin hazırlanması mevzusunda ona destek sunar. Terfiyi destekleyecek şekilde hazırlanan bir paket oluşturulur ve bu paket yeniden komiteye sunulur. “Sadece bu sefer çalışanın yöneticisi bu komitede bulunmaz ve çalışanın terfiyi alıp alamayacağına bu komite karar verir.” diye ekliyor Scott.
Karşılıklı dengenin sağlanması kolaylaşıyor
Her ne kadar dışarıdan karışık benzer biçimde görünüyor olsa da Google’daki işleyişi oldukca rahatlattığını söylüyor Kim Scott. Terfi paketi süreci yardımıyla oldukca ender “haksız terfi” bulunduğunu da örnek olarak gösteriyor.
Şirket içindeki genel emek harcama ortamının da pozitif yönde etkilendiğini konu alıyor. “İyi bir yönetici olmak istiyorsanız, insanlarla iyi ilişkiler kurmanız gerekiyor.” diyor Scott. “İnsanların elinden tek taraflı yetkileri aldığınız vakit, onların iyi ilişkiler kurabilmesine olanak sağlarsınız. Bir tarafın kuvvetli bir tarafın da kuvvetsiz olduğu bir ilişkiden daha fena bir şey yoktur.” diye ekliyor.
Google için işe yarayan bu sistem, her şirket ya da her çalışan ekibi için uygulanabilir mi orası kim bilir fakat buradan da çıkartılacak dersler olduğu aşikar. Düşünce birliği ile alınan her karar daha katılımcı bir şirket kültürü yaratacağı benzer biçimde çalışanların içinde da daha iyi bir birlikteliğin tesis edilmesini elde edecektir. Mutlu bir emek harcama ortamının kim bilir temelinde bu yatıyordur.