Gerçek korku hikayeleri ararken aslında bazen kurgu olan korkunç olayları da okuruz. Pek korkmayız ama yine de bizim için korkunç bir olay olur. Ancak, burada farklı bir şey var. Reddit kullanıcılarının ilk başta Paranormal görünen ama gerçeği keşfettiklerinde daha da korkutucu olan Gerçek Korkunç Hikayelerini anlattılar.
Gerçek Korkunç Hikayeler
1. Önceki sahibi çocukluk evlerimden birinde ölmüştü. Orada bizi (ve köpeğimi) kesinlikle çıldırtan garip şeyler oldu, ancak bodrum katındaki dairede uyuyan kız kardeşimin geceleri birinin onu izlediğinde ısrar etmeye başlaması son derece ürpertici oldu.
Daha sonra duvarlara gizlenmiş eski bir kamera bulduk ve önceki sahibinin bodrum katındaki dairesini kiralayan kızı gözetlemekten tutuklandığını öğrendik…
2. Bu, 90’ların başında San Francisco’da yaşayan kuzenimin arkadaşının başına geldi. Daha çocuktum, o yüzden detayları tam olarak hatırlamıyorum.
Arkadaşı tipik bir dairede yaşıyordu, genellikle işten eve geç geliyordu. Bir gece uyumaya çalışırken üst kattan gelen yüksek ses seslerini duydu, ardından yıkama sesleri geldi.
Yıkama sesi saatler sürdü. Sinir bozucu olduğunu düşünüyordu ama tamamen normaldi. Üst kattaki komşu muhtemelen uyuyamadı ve bazı mobilyaları taşımaya ve banyoyu derinlemesine temizlemeye karar verdi.
Ertesi gün sabah komşusunu büyük siyah çöp torbalarıyla aşağı inerken görmüş. Yine kendine bunun garip ama normal olduğunu söyledi, çünkü komşusu geç saatte temizlik yapıyordu.
Birkaç hafta sonra, üst kattaki komşusunun oda arkadaşıyla tartıştığını, öldürüldüğünü ve parçalandığını öğrendi. Ev arkadaşı yakalandı ve polis ceset parçalarından oluşan büyük çöp torbaları buldu.
Olay arkadaşım o gece garip sesleri duyarken olmuş.
3. Annemin arabası sürekli bozuluyordu. Yaklaşık 4 yeni araba bozulduktan sonra bir şeyler olduğunu düşündük, bu yüzden annem polisi aradı ve garip bir şey olup olmadığını görmek için gözetleme ekibinin evin yakınlarında olmasını istedi. İlk gece, hiçbir şey olmadı, ama kedilerimiz kayboldu. İkinci gece polis bir figür gördü ama hiçbir şey yapmadığı için harekete geçmedi. Sonra üçüncü gece figür evi ateşe vermeye çalıştı (elektrik yangın kokusuna neden olan şey buydu) ve polis onu yakaladı, annemin eski sevgilisi olduğu ortaya çıktı.
4. 10 yaşındayken, ormanın ortasındaki toprak bir yolda babasıyla yalnız yaşayan bir çocuk tanıyordum. Bir yaz çok iyi arkadaştık. Bölgemizdeki herkes (cehennem kadar kırsal, hepimiz birbirimizi tanıyorduk) babanın gerçekten garip olduğunu düşünüyordu. Küçük çocuklar arasında, babanın bir canavar ya da zombi ya da onun gibi bir şey olduğuna dair söylentiler vardı. Birincisi, berbat kokuyordu ve en iyi leş nefesine sahipti. Ayrıca, çocuklara çok bakardı. Cehennem gibi ürpertici.
14 yaşındayken, arkadaşımın adamın oğlu olmadığını öğrendim; Ürpertici adamın aslında onu 7 yaşındayken kaçırdığını ve ormanda esir tuttuğunu, defalarca tecavüz ettiğini söyledi. Arkadaşım da ben yaptığımda 14 yaşına bastı, ki görünüşe göre ürpertici “babaya” hitap etmek için çok yaşlıydı, yaklaşık 110 kilometre uzaklıktaki bir kasabadan başka bir küçük çocuğu hemen kaçırdı ve onu arkadaşımla yaşadığı kulübeye geri getirdi. Hatta tanıdığım başka bir gence, sabıka kaydı olan kayıp bir çocuğa arkadaşımı ormana götürüp öldürmesi için para vermeye çalışıyordu. Yani yeni kurbanıyla yalnız kalabilirdi, ki bence beş yaşındaydı.
Arkadaşım da aynı şeyin başına geldiğini fark etti (yedi yıldır beyni yıkanmıştı, ailesinin artık onu istemediğini ve onu evlat edinmesi için ürpertici adama verdiğini söyledi). Bu yüzden sürüngen işe gidene kadar bekledi, küçük çocuğu yakaladı ve otostop çekerek en yakın polis karakoluna yaklaşık 65 kilometre yürüdü. Çocuğu korkunç bir kaderden kurtardım. 7 yıl önce götürüldüğü ailesinin sonu geldi. Haberlerde çok yer aldı ve bir TV filmi yapıldı, vb.
Yani, ürpertici, kokuşmuş yaşlı ucube gerçekten lanet bir canavardı. Hapishanede öldü ve güzel bir gündü.
5. Bu benim başıma gelmedi, ancak lisedeyken şehrimde oldu. Bir aile, mobilya ve nesneler gibi şeylerin rastgele hareket edeceği veya kaybolacağı için evlerinin “perili” olduğunu düşünüyordu. Bu birkaç ay sürdü. Hatta evi “kutsamak” için papazlarına ulaştılar. Ev perili değildi. Bir bir ara içeri dalmış ve tavan arasında yaşadığı ortaya çıktı. Aile işteyken dışarı çıkar, yemeklerini yer, para ve satacak şeyler için eşyalarını karıştırırdı. Bir gün, aile üyelerinden biri beklenmedik bir şekilde eve geldi ve onları yakaladı. “Aktif bir haneye tecavüz” için polisi aradı. Polisler neler olduğunu çabucak fark etti.
6. Genç bir çocukken, annemin pencerenin yanında yatağımın üzerinde gezindiğini görmek için uyanmanın “kabuslarını” gördüm. Bana ve kız kardeşime boş boş baktı. Annem diye bağırmaktan çok korkardım! Anne! Ve hiç cevap vermedi. “Annem” olmadığını biliyordum.
Büyüdüğümde teyzeme bundan bahsetmiştim ve o da bana onların rüya olmadığını söylemişti. Gerçekti. Annem bizi kontrol etmek için rastgele odalarımıza giderdi. Yıllar geçtikçe daha da kötüleşen ciddi akıl sağlığı sorunları vardı. Bazen başımıza bir şey geldiğinden endişe eder ve geceleri bizi “korurdu”.
1. çocuğunun travmatik ölümü yüzünden gençken obsesif kaygıyı tetiklemiş. Artık tüm bu berbat geçmişi biliyorum ve neden herhangi bir ebeveynin bu zihinsel duruma geldiğini anlayabilirim ama boş yüz bakışlarını düşündüğümde hala ürperiyorum. Hala “kabus anne”yi “annem” olmamakla ilişkilendirmeye meyilliyim.
7. Arkadaşım herhangi bir ortam şehir ışıklarından yaklaşık 20 dakika uzaklıktaki bu zifiri karanlık rüzgarlı tepelerde yaşadı. Trafik lambaları, sokak lambaları yok – hiçbir şey. Bir gece onu ziyarete giderken dur işaretine ulaştım. Sola baktım, kimse yoktu, sağa bakmadım, orada kimse yoktu, sonra sola dönmeye devam ettim. Sola bakmam için geçen süreden sonra sağa, bir adam arabamın 3 metre önünde sokağa adım attı. Hemen frenlerime bastım ve orada öylece durdu, arabamın ışıkları ona çarptı, hareket etmiyordu. Yavaşça etrafından dolaştım ve geçerken öne bakmaya devam etti (bana bakmak / göz teması kurmak için başını hiç çevirmedi).
Arkadaşlarımın evine bir hayalet gördüğüme ve bu konuda çıldırdığıma ikna oldum. Arkadaşım gördüğüm adamı tarif etmemi istedi ve bunu yaptığımda, hapisten çıktıktan sonra (sübyancının) ebeveynleriyle birlikte sokağa taşınanın bir sübyancı olduğunu söyledi.
8. Arkadaşlarım ve ben başlangıçta üniversiteye girdiğimizde, ülkede yaşayan arkadaşımın babasının evinde çok sakindik. Gece geç saatlerde, ufku tararken, tüm yıldızları görebiliyordun. Şehir gibi değildi. Ama belki birkaç mil ötede bir radyo kulesi de görebilirsiniz.
Bir sonbahar gecesi, belki sabahın bir ya da ikisinde, meraktan bu radyo kulesine çıkmaya karar verdik. Bir girişi açık olan büyük bir tarlanın ortasındaydı. Oradan girdik ve radyo kulesine doğru yaklaşık 2,5 km sürdük. Oraya vardığımızda, radyo kulesinin altında paslı bir araba fark ettik. Bu şey yıllardır sürülmemiş gibi görünüyordu. Kulenin diğer tarafına çektik ve biraz soğuduk, her ne hakkında konuştuk ve müzik dinledik. Sonra arkadaşlarımdan biri dövülmüş arabaya doğru işaret etti. “Orada bir ışık var gibi mi görünüyor?” dedi. Hepimiz arabaya baktık ve arabanın toz kaplı pencerelerinin arkasından yayılan loş bir ışıktı.
Arabamızı hızla sürdük ve oradan çıkmaya başladık. Yine de bir tarlaydı, bu yüzden tabii ki nispeten yavaş hareket ettik. Işığa dikkat çeken aynı arkadaş, arabanın yavaşça takip ederek bizimle birlikte hareket ettiğini fark etti. Farlarını takmadı ama arabanın içindeki ışık daha parlak görünüyordu. İşte o an, araba kullanan arkadaşımın “Siktir et!” diye bağırdığı ve hiç görmediğim kadar hızlı bir şekilde atlayıp tırtıl attığı andı. Hurda arabayı toz içinde bıraktık, kelimenin tam anlamıyla bu durumda, ve o günden beri bu hikayeden hep “Hayalet Araba” Hikayesi olarak söz etmiştik. Hayaletlere gerçekten inanıyor muydunuz? Muhtemelen hayır, ama paranormal her ne olursa olsun daha iyidir.
Birkaç yıl sonra, o alan yerel şerifin ofisi tarafından düzenli olarak takip ediliyordu. O gece burada olduğundan daha fazla kalsaydık, yasal olarak öldürülebilirdik. Bu aynı zamanda breaking bad’i çok izlediğimiz dönemdeydi, bu yüzden geçmişe baktığımızda, o geceden çok muhtemel bir sonuç olabilirdi. Neyse ki hepimiz iyiyiz ve hiçbirimiz için kötü bir şey olmadı.
9. Eski sevgilimle birlikteyken, garajlarının üstündeki bir tür büyükanne dairesinde bir süre ailesiyle yaşadık. O işteyken sık sık gün boyunca kestirirdim ve ben uyurken bir şeyler anlaşılmaz bir şekilde hareket ederdi ya da kaybolurdu. O evdeyken ya da ben uyanıkken hiç olmadı. Mekanın perili olduğuna ve hangi ruhtan olursa olsun benim için dışarı çıktığına ikna olmuştum.
Meğerse babası gelip bunu yapıyormuş.
10. Bir gece ebeveynlerimiz dışarıdayken, uyuyordum, bir müzik kutusu duydum. Çok korkutucuydu, ben ve kız kardeşim odamda sarılmışız. Sabahın beşine kadar durmadı ve o zaman ne olduğunu kontrol etmek için dışarı çıktık. Çöp kutusunda eski bir müzik kutusu bulduk ama çok eski görünüyordu. Sonraki birkaç gece boyunca çalmaya devam etti. Pilleri çıkarmak için aşağı indim ama şaka yapmıyorum, kutuda pil yoktu.
11. Ben ve arkadaşım gençken bir ormanda “hayalet avı” yapıyorduk ve bu kan kıvrılma çığlığını ve yüksek bir patlamayı duymaya başladık, bunun iblisler olduğunu düşündük ama şimdi düşündüğümde, bir cinayet olabileceğini duyabilirdik.
12. Bir tane buldum. Bu yüzden bu garip yerde yaşıyorum – kocam ve benim sahip olduğum büyük bir karma kullanımlı ticari bina. Dairemiz biraz gizli ama içinde birkaç işletme var – alt katta bizimki ve apartman girişimizin yanında başka bir küçük aile işletmesi.
Her neyse, birkaç yıl önce bir yaz bir şeyler duymaya devam ettik – fısıltılar ve tıpkı… sesler, saatler sonra. Hepimiz.hayaletler ve bok hakkında rahatsız edici bir şekilde şakalaştık, ama… Izle… Ve tüyler ürperticiydi.
Bir gece, gece yarısı doruğa ulaştı. Yukarıda yatmaya hazırlanıyordum ve koşu basamaklarını duydum ve kapımıza bir şey çarptı, HARD. Sonra içeri girmeye çalışırken tekrar tekrar çarpmaya başladı.
Daha önce bir cesedin kapıyı kırmaya çalıştığını duydun mu bilmiyorum. Çok gürültülü. Panik içinde 911’i aradım, hayalet-zombi kıyameti gibi bir şey düşündüm ve bu arada kocam bir beyzbol sopası kaptı, “Senin için geliyorum, şerefsiz” diye bağırdı ve yaptı.
Bir duraklama ve uğursuz bir darbe vardı.
Dışarı koştum ve buldum: kocam arabanın kaputuna düşmenin ortasında. Şehir merkezinden bize doğru koşan bir adam çıldırdı. Ve dev bir cam yığını ve kırılmış bir kapı.
Olan şuydu, bir meth kafası ticari kiracıyla paylaştığımız yan girişimizi keşfetmişti. Gelip asma tavanın üstüne saklanıyordu, büten meşaleyle metamfetamin içmiş, posta çalıp oraya yuva yapmıştı. Ama o Cuma günü kazayla kilitlenmişti ve o hafta sonu yaklaşık 100 F’ydi.
Dışarıda buluşmak için GF’sini aramıştı – telefonu vardı – ama yoğun sıcakta 24 saatten fazla sıkıca kilitli kaldı. İlk önce metamfetamin nedeniyle “hademe dolabını” (dairemizi) kırmaya çalıştı, ancak içinde beyzbol sopası olan öfkeli bir adam olduğunu fark edince dehşete düştü. Kaçmak için cam ticari kapılardan bir başlık çıkardı.
Kargaşaya doğru koşan adam, bir meth kafasının büyük bir kıç kapısını vücuduyla kırıp arabaya atladığını gören, ardından kocam tarafından beyzbol sopasıyla takip edilen, kendini arabaya fırlatacak kadar sinirlenen bir görev dışı polisti.
Her şey sallandığında, adamın meth yuvasını tavanda bulduk, meth içmek için bütan meşalesi, bir demet takma diş, bir sürü çalıntı posta ve bir sürü şeker ambalajı ile tamamlandı.
13. Babam otoyolun girişinin bitişiki gibi yaşıyor. Komşusu rakunları olduğundan şikayet edip duruyordu çünkü arka verandasından sürekli sesler geliyordu. Rakun değildi. Otobanın yanında durup para isteyen 3 serseriydi. Işıklarının söndüklerini görene kadar beklerler ve sonra da yoluna devam ederlerdi. İşin korkutucu yanı, köpekleri var ve onlar da fark etmemiş gibi görünüyorlar çünkü serserilerin altında şilteler vardı ve açıkça bir süredir oradaydılar.
14. Yedi yaşındaydım ve arkadaşlarımla takılıyordum. Evinin yanındaki parkta saklambaç oynuyorduk ve arkadaşımla ikimizin de büyük çalılıklarda saklandıklarımızı hatırlıyorum. Yanımızdaki çalılıklarda hışırtılar duymaya devam ettik ve ardından ağır nefes aldık. Arayıcı’nın yakınlarda olduğunu düşündük, bu yüzden daha fazla diz çöktük ama hışırtı sesleri yaklaşıyordu ve nefes alma ağırlaşıyordu ve sonra arkadaşım çığlık attı ve çalılıklardan kaçmaya başladı. Peşinden koştum ve diğer arkadaşlarım oynamayı bıraktılar ve bacağına bir şey değdiğini bağırıp duran arkadaşıma baktılar.
Diğer arkadaşlarımız geldi ve ben Har’ı sakinleştirmeye çalışıyordum ama o çıldırmıştı. Hepimiz onu ikna etmeye çalışırken ayak sesleri ve garip havadar nefes alma sesleri duymaya başladık. Başka bir arkadaş parkta görüldüğü bilinen gölge bir insandan bahsetmeye başladı.
Arkamıza bakarken arkadaşımın evine doğru yürümeye başladık. Kimseyi görmedik ama havadar nefes alma ve ayak sesleri duymaya devam ettik. Artık gölge kişi tarafından takip edildiğimiz konusunda emindik.
Mahallesini parktan ayıran bir trafik lambasına uğradık ve beklediğimiz süre boyunca nefesin gittikçe yaklaştığını duymaya devam ettik. Sırayla arkamıza baktığımızı hatırlıyorum ve kaldırıma işaretleyen büyük çalıların arasında bir şekil gördüğümü sandım. Gölge bir insana benzeyen siyah bir bulanıklık gibi görünüyordu.
Arkadaşımın çapraz ışık düğmesine hızlı bir şekilde bastığını hatırlıyorum, hepimiz arkamıza bakmaya devam ettik ama hiçbir şey hareket etti ve yeni ayak sesleri duymadık ama yine de nefes alabiliyorduk.
Işık yeşile döndü ve kaldırımdan koştuk ve diğer tarafa geçtiğimizde hiçbir şeye dönüşmüş olduk. Orada hiçbir şey yoktu. Evine koşmaya devam ettik ve geceyi çıldırarak geçirdik.
Ertesi sabah geri döndük ve dün gece parkta yanımızda ne olduğunu sorgulamamıza neden olan bir şey bulduk. Saklanma noktamızın olduğunu düşündüğümüz yere geri döndük (olmayabilir) ve yere sabitleyen bir bıçakla porno resimleri bulduk.
Şimdi bir yetişkin olarak, arkadaşımı düşünmek beni ürpertiyor ve ben uzun çalılıklarda saklanıyorduk hasta bir insan bize doğru sürünüyor ama o zaman çalılıklara doğru fırlayan bir insan görmedik. Eğer bir insan olsaydı, o kişiyi daha çok fark ederdik diye düşünürdün.
Ama yürüyüş yolunun her iki tarafında da uzun çalılar vardı ve sanırım gizli kalmak kolay olurdu. Ayrıca mantıksal olarak, toprağa saplanan porno resmin çalılıklarda ne kadar süre gizlendiğini bilmiyorduk.
Bu, bir sınıf arkadaşının aynı bölgede kaçırılmasından bir hafta önceydi. Sanırım arkadaşımı ve beni kurtaran şey çığlık atıp kaçmamızdı ve neyse ki iyi büyüklükte bir kız grubuyduk. Sanırım bir grupta altı kişi olmamız onun bir şey denemesini engelledi.
Not: Evet, hepimiz yedi ila sekiz yaşlarındaydık. Annem, arkadaşımın tek başımıza dışarı çıkmamıza izin verdiğini öğrendiğinde o kadar sinirlendi ki evine dönmeme izin verilmedi. Polise söyledik ama bizi hiçbir konuda güncellemediler. Muhtemelen ailelerimize yaptılar ama bize yapmadılar.
Bu kaçırılmadan önceydi ve umarım kaçıran kişi parkta bizimle birlikte olan kişi değildir. Kesinlikle beni ürküttü ve geceleri kesinlikle büyük çalılarla kaldırımlarda yürümeye güvenmiyorum.
15. Tüm aile kamp karavanında tam kancalı tatlı küçük bir yerde. Çocuklar uyuyordu, geç oldu, kamp alanı tamamen sessizdi. Küçük resminden daha büyük olmayan bir ışık parlaması tüm römorkunu mavi dumanlı, garip kokulu bir flaşla aydınlattı. Karım ve ben hayalet avcıları gibi garip bir şey olduğundan eminduk. Dışarı çıktım; O kokudan başka bir şey değil, tamamen karanlık.
Görünüşe göre ışık üç mil ötedeki bir güç transformatörüne çarpmış ve sonunda römorkumuzun hemen yanında yere çakılmış ve bir gecede elektrik direği merkezden dışarı doğru yanmış.
16. Yedi yaşındaydım, evde yalnızdım. Ailem akşam 9 civarında akşam yemeğine gitti. Uyumam için beni yatakta bıraktılar, saatler geçti ve hala uyuyamadılar. Ailemin yatak odasında televizyon izlemek için süt ve kurabiye almaya gittim. Abur cuburlarımı alırken, sanki biri omzumdan tutmuş gibi hissettim. O kadar korkmuştum ki kimin yaptığını kontrol bile edemedim. Orada donmuş olarak en az bir dakika aralıksız kaldım; Koşacak cesaretim vardı ve ailemin yatak odasına gittim.
Kendimi oraya kilitledim ve ailem eve gelene kadar dışarı çıkmadım. Saat üçtü ve ailemin arabasını pencerenin dışında duydum. Eve dönmeleri beni hiç bu kadar mutlu etmemişti. Ailem eve girer girmez annem çığlık attı ve 911’i aradı. Beni yakalayan bir hayalet olduğunu düşündüğüm şey aslında bodrumumuzda gizlice yaşayan bir uyuşturucu bağımlısıydı ve o gece kimsenin evde olmadığını düşündüm, bu yüzden buzdolabından da atıştırmalıklar aldım ve omzumu buzdolabının kapısıyla karıştırdım ve sonra bayıldım. Bugüne kadar hala beni korkutuyor.
17. Büyürken kör bir köpeğim vardı ve orada olan şeylere havladı ve olmayan şeylere havladı. Bir gece, gece yarısı civarında, annemi ve beni (babam çok uyuyan biri) arka kapının yanındaki duvara havlayarak uyandırdı. Uyandım ama belki 9 yaşındaydım, bu yüzden uyumaya geri döndüm. Annem kalktı ve onu yatağına geri yatırdı.
Aynı gece, bir kundakçı mahalleme girdi. “O” satılık boş bir evi ateşe verdi ve kül oldu. Karda onun izinden giderek, yatak odam ve garajımız arasından geçti ve neredeyse garajımızı aydınlattı. Sonra köpeğimiz ve annem uyandı ve bunun onu korkuttuğunu düşünüyoruz. Sonra ön bahçelerinde durdu ve yanışını izledi. Sokağa çıktı ve ayak izlerini kaybettiler. Onu hiç yakalayamadılar.
18. 24 yaşındaydım ve bir başlangıç dotcom’larında çalışıyordum. Ailemin evinde bir hafta sonu geçirdim, daireme geri döndüm ve yatağımın yapıldığını gördüğüm yatak odama girdim. Kapı girişinde donmuş dururken kalbimin kekelendiğini hissettim çünkü yatağımı hiç yapmadım, bilinçli olarak yapmayı reddettiğim bir şeydi. İlk şoktan sonra, daireyi inceledim dolapları inceledim, yatağın altında vb. Bir süre sonra sakinleştim, aileme gitmeden önce yatağı yapmış ve unutmuş olmalıyım diye kendimi ikna ettim. İçime baka baka doğru olmadığını biliyordum ama başka bir açıklama düşünemedim.
Sonradan öğrendim ki bunu yapan o sırada çıktığım kadın. Beni işe alan kişi oydu. Bir aydan kısa bir süredir bir ilişkimiz vardı ama bir şekilde anahtarımın bir kopyasını almayı başardı. Ben yokken benim yerimi ziyaret ederdi ve eşyalarımı karıştırırdı. Ayrıca hafta sonu için uzaktayken birkaç kez gece yatağımda uyudu. Eğer yatağımı yapmasaydı, bir şey olduğunu asla öğrenemeyecektim.
Daha fazla gerçek korkunç hikayeye mi ihtiyacın var?
Paranormal Hikayeler | Paranormal Olaylara İnanmanızı Sağlayacak 20 Gerçek Hikaye
İşte, yaşanmış Paranormal hikayeler.
Paranormal hikayeler okumayı hepimiz seviyoruz ancak bunların gerçek mi değil mi olduğuna asla emin olamıyoruz. Burada ki olaylar Paranormal olaylara inanmanızı sağlayacak gerçek yaşanmış korkunç hikayeler desem nasıl olur?
Evet doğru okudun – aşağıda ki Paranormal hikayeler tamamen gerçek ve yaşanmış.
Paranormal hikayeler için araştırmalar yapıyorsanız ve gerçek Paranormal olaylar arıyorsanız aşağıda sizin için bir çok gerçek yaşanmış Paranormal hikayeler var. Bu hikayeler arasında hepsi sizi Paranormal olaylara inandıracak ve hayaletlere, korkunç olaylara bakış açınızı değiştirecek.
Paranormal hikayeler içeriğimizde ki paranormal olaylar tamamen gerçekte yaşanmış olup Reddit kullanıcılarının paylaşımlarıdır. Dilerseniz bu paranormal hikayeleri anlatan kişilere olayların sonunda ki kullanıcı adına tıklayarak gidebilirsiniz.
Paranormal hikayelere sizi inandıracak 20 korkunç yaşanmış Paranormal olay var:
Paranormal hikayeler okumayı sevdiğini biliyoruz… bizde seviyoruz.
Bu yüzden Paranormal hikayeler ve olaylarla ilgili bir çok içerik paylaşıyoruz. Korkunç olaylar, cinayet, cin, şeytan ve daha bir çok konuda Paranormal hikayeler var. Hepsi de Korkunç ve Paranormal olayları okumayı sevenler için gerçek yaşanmış olaylar.
İçindekiler
- Paranormal Hikayeler
Paranormal Hikayeler
Gerçek yaşanmış paranormal hikayeler ve olaylar aşağıda sergilendi. Aşağıda ki paranormal hikayeler sizi gerçekten paranormal olaylara inandıracak Kısa korku hikayelerinden oluşuyor ve tamamen gerçek kullanıcıların yaşadıkları şeyler.
Teyze veda ediyor.
“5 yaşındayken teyzeme kanser teşhisi kondu, bu yüzden annem 7/24 bakabilmek için beni bir aydan fazla bir süre babalarımda bıraktı. Bir gece ağlayarak uyandım ve annemin teyzemle gelip gelmediğini sordum. Ailem beni sorguladığında, “teyzem veda etmeye geldi ve beni sevdiğini ve benimle ilgilenecek olduğunu söyledim ama annem de onunla geldi mi? Teyzemi özledim” 5 dakika sonra telefon çaldı ve annem teyzemin yeni geçtiğini söyledi.” — vmarin0222
Alabama’da Kar
“Bill amcam ben 4 yaşındayken öldü. O ve ben inanılmaz derecede yakındık. O benim favorimdi, ben de onun.
Colorado’da yaşıyordum ama cenazesi için Alabama’ya gittik. Şu an 31 yaşındayım, bu yüzden beni ziyaret ettiğini hatırlamıyorum, ama anneme “Anne, Bill amca kar yağacağını söylüyor!” dediğimi hatırlıyorum. Annem sakince Bill Amca’nın gittiğini ve 1995’te Alabama’da olduğumuzu hatırlattı. Burada kar yağmıyor.
Bill amca ve ben son gülen şey, ertesi gün uyandığımızda Alabama’da kar yağıyordu! Çok hafif ama oradaydı.” — Bailthazar
Hayalet Grammy
“Annem ben genç bir yetişkinken öldü. Telefonuna cevap veremedim ve onu kontrol etmek için evine gittim ve cesedini buldum. Annemin kız kardeşi ve ben her zaman çok yakındık. Cenaze için şehre geldiğinde, ona daha yakın hissetmek ve eşyalarının arasında olmak için geceyi birkaç gece boyunca annelerimde geçirmeye karar verdik. Oturma odasında kedisiyle oturuyorduk. Onu bulduğumda, kedisi kafasının etrafında kıvrılmıştı. O kediyi severdi. Onun hayatı hakkında konuşuyorduk ve her şey biraz derinleşti. İkimiz de ağlıyorduk ve huzura kavuşmasını umuyorduk. Aniden aramızda oturan kedi zıpladı ve şöminede tıslamaya başladı.
Sonra şömineye giden grip çok yüksek sesle kapandı ve bizi korkuttu! Daha sonra öldüğü yatak odasında üstümüzden ayak sesleri duyduk. Korkutucuydu ve ne bizim ne de kedi için rahatlatıcı değildi. Annem intihar etti ve babam öldükten sonra çok umutsuzdu. Aynı zamanda kimsenin onun için üzülmesini istemeyen bir insandı. Bence hayatı hakkında çok kişiselleştik ve onu kızdırdık. Onu temizlerken evinde birkaç rahatsız an daha yaşadım. O zaman 8 yaşındaki oğlum ve ben kutuları topluyorduk ve yatak odasının kapısı kapandı. Güzel bir gündü, pencere ya da kapı açık değildi. Oğlum bana baktı ve “Büyükanne neden bu kadar üzgün?” diye sordu. — bojenny
Hayaletli Rüyalar
“Büyükannem rüyamda bana gelip öldüğünü söylüyor. O sırada Çin’deydim. Evi aradığımda ailem ve kız arkadaşım bu konuda yalan söyledi. Ertesi gece aynı rüyayı gördüm ve kontrol etmek için evi aradım, ama yine yalan söylediler. Sonunda kız arkadaşıma itiraf ettim. Rüya durdu. Eve geldiğimde, büyükannemin söylediği son şeyin beni ismimle istemek olduğu söylendi.” — MickeyRipple
Hayaletli Mesaj
“Bir diğeri – babam biraz inançlı olduğunda, 50’li yaşındaydı.
Büyükannem bakımevindeydi ve vefat ettiği haberini aldık. Babam ve ben arka verandada takılıyorduk her şey hakkında konuşuyorduk, yine de kapalı görünüyordu, evet annesinin geçtiğini biliyorum ama bu farklıydı. Kendiyle ilgili görünmüyordu.
Ona bunu sordum ve büyükannemin öldüğü gece çok garip bir rüya gördüğünü söyledi. Michigan’da onunla aynı odadaydı (VA’da yaşıyoruz) büyükannem ayağa kalktı ve onu öptü ve ona her şeyin yoluna gireceğini söyledi. Bir şekilde odadaki yeni bir kapıdan çıkıp, geçen diğer akrabalarıyla yeşil bir meraya çıkmaya devam etti. Sadece büyükanne ve büyükbabasını tanıyabiliyordu, kim olduklarını bilmiyordu, ama içgüdülerinde bir şey büyükannemin tanıdığı diğer akrabalar olduğunu söyledi.
Bu çılgınca çünkü şimdi konuştuğumuzda büyük bir olaymış gibi davranmıyor. Ama vefat ettiği gece rüyasında gördü, sanki diğer akrabaları ve o ona her şeyin yolunda olacağını söylüyorlardı, şimdi daha iyiyim.” — Beboobooped
Anne
“Annem Kasım 2005’in başlarında vefat etti. O yılın Mayıs unun sonunda evlenmiştim ve o aileye Haziran sonuna kadar hasta olduğunu söylemek için bekledi. Evlenen ailenin “bebeğinin” sevincini elinden almak istemedi. Çok hızlıydı ve hiçbirimiz gitmesine izin vermeye hazır değildik.
Her zaman eve gitmek istediğini söylerdi (hastane veya bakımevi yok), yıllarca söyledi, özellikle babam 16 yaşındayken öldükten sonra. Sonuna kadar hepimiz tarafından kuşatılmış bir şekilde evden geçti. Onun da istediği buydu. Çıplak elleriyle yaptığı evde ve aileyi büyüttükleri evde.
Biz de öyle yaptık. Temel olarak, 6 çocuğu eve geri döndü ve son 2 ay boyunca onunla kaldı. Bu süre zarfında kocamızı / eşlerimizi / işimizi görmek için vardiyalar aldık, ancak herhangi bir noktada, 24 saat boyunca orada 4 kişiydik, sevgiyle çevrili olduğundan ve asla yalnız olmadığından emin olduk.
Ölümünü pek iyi karşılamadım. Yapılması gereken her şeyi yaptım ve kendimi bir arada tuttum, ama yakındık ve bu çok hızlıydı ve buna inanmak istemedim. Onu ararken kaç kere kendimi yakaladığımı anlatamam.
O öldükten bir ay sonra kendi evimde yalnızdım televizyon izliyordum. Saat daha 19:00’daydı, New England’da yılın o zamanında çok karanlıktı, hareket gözümden sol tarafta gözüme çarptı.
Benden 3 metre uzakta, annem mutfağımda bir kasede bir şeyler karıştırarak yürüdü. Kapıda durakladı, parmaklarıyla küçük bir el salladı (kaseye sarılı elden) başı bir gülümsemeyle eğildi ve kapının önünden geçti.
Oturduğum yere kadar donmuştum, bu yüzden “Anne?” diye seslendim ve güldüğünü duydum… Sağlıklı gülüşü, hasta olmadan önce ve gülmeyi bırak, artık gülümseyemiyordu. Mutfağa gittim ama hiçbir şey yoktu. Hayatım üzerine yemin ederim ki bu gerçekti. O da oradaydı.
Sorun şu ki, annem harika bir fırıncıydı. Tariflerinin çoğunu bana aktardı ve istediğim kadar sık olmasa da, birlikte pişirdik. Fırından lezzetli bir karışım gelmesini beklerken ikimizi de mutlu eden, güldük, sohbet ettik, dedikodu yaptık ve çay içtik.
Bugüne kadar, ne zaman ona cheesecake, kurabiye, kremalı puf veya beze yapsam, mutluyum. Kaseyi karıştırırken mutfakta dans ediyorum ve onu ve beni ziyaret ettiği zamanı düşünüyorum.
O zamandan beri beni sadece rüyalarımda ziyaret etti. Her zaman beni uyarmak ya da yaşadığım bir sorunda bana yardım etmek için. Beni şahsen görmek için enerji toplayabildiğini düşünmek hoşuma gidiyordu, sadece bu seferlik, böylece iyi olduğunu, üzülmeme gerek olmadığını ve her zaman orada olacağını biliyordum.” — theoriginalshabang1
Ürpertici Eski Çiftlik Evi
“Biyolojik babam yenilediği ürpertici eski bir çiftlik evinde yaşıyor. Bir gece geç saatlerde ofisi inşa etmesine yardım ediyordum. O tuvalete gitti, ben de sürekli uzaklaştım. Yerdeydim ve çekicimi indirdim. Bir şey hissettim – bir varlık – ve birinin nerede olacağını düşündüğüme baktım. Hiç. Çekicime uzanıyorum ve silah uzanamıyor – belki de onu yere koyduğumdan 1,5 metre daha ileride. Hiç hareket etmemiştim.
İşi bittikten sonra geri geliyor ve ben de ona olanları anlatıyorum. Güldü ve dedi ki, “Küçük kız seninle oynuyor olmalı.” Küçük kız, ne oldu? Sonra bana arada sırada küçük bir kızın güldüğünü duyduğunu ve hatta onu gördüğünü söyledi. Her zaman aynı tulumları giyiyor ve üst katta dolaşıyor. Paranormal deneyimlere inanan biri değilim, ama küçük bir kız hayaletin sadece oynamak istemesinden başka bir açıklamam yok.” — BubbleWrapGuy
Hayaletlerle konuşmak
“Babam eski bir evi tadilat yapıyordu ve bunun gibi şeyler olacaktı (sahipleri tarafından bu konuda uyarıldı). Tadilat sırasında ne yaptığını yüksek sesle açıkladığını ve böylece hayaletlerin evi mahvetmek için orada olmadığını, tamir etmesi gereken şeyleri tamir edeceğini söyleyerek beni şaşırttı. Eşyaları değiştir. Yeni sahipleri bu evi seviyor ve iyi görünmek istiyor, derdi.
Zaten kendini daha iyi hissetmesini sağladı.” — BrownEggs93
Küçük Kızın Hayaleti
“Yaşadığım eve dadanan küçük bir kızım vardı. Çoğunlukla senden bir şeyler saklamak gibi oyunlar oynamayı severdi. Masada bir şey olurdu, yukarı çık ve hiçbir yere varamayınca hiçbir yere varamıyorsun. Rutini tekrar yaptığımda güzelce sorduğumda fark ettim, daha önce olduğu yerdeydi. Ne yazık ki size en kötü kabusları ve uyku felcini ara sıra vermeyi severdi.” — Mugwartherb7
Kahkaha
“Ben de bir keresinde küçük bir kızın hayaletiyle karşılaştım.
Gençliğimde büyüdüğüm ailemin eski evindeydi. Birkaç kez uykumdan uyanıp “Merhaba” diyen net bir ses duydum. Hiç korkmadım ve birkaç kez olana kadar da bunu hiç düşünmemiştim. Sonra, bir gece, iki farklı heceye güldü: “Heh-heh.”
Onun için üzülüyorum, gerçekten. Hem benim hem de senin hayaletin. Çocuk olduğunuzu hayal edin, bildiğiniz bir yerin diğer tarafında kapana kısılmış, ona neredeyse hiçbir şey yapamamış. Yalnızsınız, kimse sizinle anlamlı bir şekilde etkileşime giremez ve en kötüsü de zaman zaman gerçekliğin bu tarafında sizinle dolaşan diğer şeylerdir. Korkunç olmalı.” — Eternity_Incarnate
Hayalet Kedi
“Gençken, beni takip eden bir ‘kara kedi’ görürdüm. Her gün olan bir olay değildi, ama bazen onları görürdüm ve bir kez gerçekten iyice gördüm. Parlak yeşil gözlü siyah kedi. Her neyse, kedinin beni takip etmesinden hiç bahsetmedim ve kimseye bundan bahsettiğini hatırlamıyorum. Yaşlandıkça, bir gün kardeşim beni takip eden kara kediye ne olduğunu sorana kadar daha az fark ettim. Bu beni biraz korkuttu. Kendimi hayal ettiğim şeyler hayal ettiğime ikna etmeye çalıştım, ama kediyi ve eksik olduklarını nereden öğrendi?” — NotYetASerialKiller
Sebastian
“Tam olarak bir hapishane olmayan, ancak geçici olarak mahkeme ve ceza bekleyen insanları tutan bir barda çalışıyordum. Herkesin Sebastian dediğimiz konut hayaleti hakkında hikayeleri vardı.
Sebastian’ı ilk gördüğümde, açılırken merdivenlerden aşağı baktım ve siyah pantolon ve akıllı ayakkabılar içinde bazı bacaklar gördüm. (Tavan gövdesini yukarı doğru gizledi.) Nasıl girdiğini sormak için aşağı indiğimde koridordan aşağı koştu ve ortadan kayboldu.
Birkaç personel daha, siz temizlik yaparken saatler sonra barda olacak siyah takım elbiseli bir adam görmekten bahsetti, ama ona yaklaştığınızda veya onunla konuştuğunuzda, köşeyi döner ve ortadan kaybolurdu.
Bazen kapattıktan sonra, alt kattaki personelin bisikletlerinin zillerini çalan birini duyarsınız ya da bir kaza duyarsınız ve bisikletler farklı bir yere taşınırdı. Diğer zamanlarda, ofise siyah ördekli bir adam görürdün ve sen içeri girdiğinde o gitmişti. Hepimizi bunun sadece inandığımız bir şey olmadığına ikna eden klişe, çünkü hepimiz bu konuda çok sık şakalaştık, yeni şeflerin geldiği gündü. Çok fazla İngilizce bilmiyorlardı ve akşam yemeği servisi bittiğinde ayrılacaklardı, bu yüzden Sebastian hikayeleriyle hiç ilgilenmediler. Bir gün, içlerinden biri temizlik yaparken sipariş penceresine yaslanarak siyahlı bir adamı sordu.
Sebastian oldukça soğuktu. Bizi hiç korkutmadı ya da kötü bir şey yapmadı. Sanırım sadece takılmayı seviyordu.” — _always_sunny_
Büyükbabanın Hayaleti
“Ben 15 yaşındayken, babam paten hokeyi antrenmanı için bir arkadaşının evine gidiyordu. Arkadaşım uzun dolambaçalı bir garaj yolu olan 2 katlı bir ahşap kabinde yaşıyordu. Evine ilk kez gelmiştim ve ailesinin gecenin ilerleyen saatlerine kadar çapalanamayacağı söylenmişti. Arabayla gelirken, babam arkadaşlarımın ailesinin evde olmadığını düşündüğünü söyledi ve ben de ona evde olmadıklarını söyledim… daha sonra ikinci bir hikaye penceresini işaret ediyor ve “burada biri var” diyor.
Yukarı bakıyorum ve batı kıyafetleri giymiş ve büyük kovboy şapkası giymiş yaşlı bir erkek görüyorum. (Burası Teksas, bu yüzden alışılmadık değil) Sanırım eve erken geldiler ve her şeyi silkelediler dedim.
Bir süre sonra ailesine bir şey sormakla ilgili bir şeyden bahsettim ve o da daha sonra evde olmayacaklarını söyledi. Hem babamı hem de ben onun evinde birini gördük ve kimsenin orada olmaması gerektiği için çıldırdı. Daha sonra kontrol etmek için eve giriyoruz ve kimseyi bulamıyoruz…
Ailesi eve geldikten sonra evin arka odasındaydık ve üst kattaki adamın resmini gördüm. Arkadaşıma işaret ediyorum ve beyaza dönüyor ve onun büyükbabası olduğunu söylüyor…. 6 yıl önce ölen….. Meğerse arkadaşımın ailesi evin birden fazla ruh tarafından lanetlenmiş olduğuna inanıyormuş.” — tryst_91
Nefret
“Chicago’da bir arkadaşımı ziyaret ediyordum. Bana belirsiz bir şekilde, orada yaşayan bir kadının hayaletinin erkeklerin orada kalmasına pek düşkün olmadığını söyledi.
Arkamdaki kapıyı kapatmadığından emin olmam gerektiği söylendi.
Bok gibi tabii. orada olduğum ilk gece. Gecenin bir yarısı işemeye gidiyorum. Banyodan döndüğümde yatak odasının kapısını kapatmadım. Kapı o kadar sert çarptı ki lanet duvardan bir sanat eserini devirdi.” — Sir_twitch
Vurma, incitme
“Sanki kapıda biriymiş gibi yan tarafta (ikinci katta) darbeler duymaya başladık. Bu her gece bodrumda yüksek sesle vurmayı takip etti. Gece boyunca kaydetmeye karar verdim ve bu kar tanesi süsü, her şey yattıktan uzun süre sonra dönmeye başladı. Diğer süs eşyaları hareket etmediği için taslak yoktu. Geri çaldığımda bir adamın bana çapa dediğini duydum. Hala orada yaşıyorum.” — Its-my-life101
Beyazlar içinde ki kadın
“Kız arkadaşım ve ben muhtemelen on yedi ya da on sekiz yaşındayken ailesinin evine geri dönüyorduk. Bir yoldan gittik ve yoldan çıkmam için bağırdı. Bir geyik gördüğünü düşündüm. Kafamı çevirdiğimde beyaz giyinmiş bir kadının beyaz beşiği itdiğini gördüm. O da bir erkek elini tutuyordu ve adam beyaz giyiyordu. Benim dikizimde değillerdi” — SalamiMommie
Evde tek başına
“Bir yaz boyunca yaklaşık 12 yaşındayken, benden 5 yaş büyük kız kardeşim işten sonra arkadaşlarıyla dışarı çıktı. Aynı yatak odasına ortak olduk. Geç kalktım, yatakta bir defterde karalama yapıyordum ve yatağımın yanında kapalı olan daha eski, cam bir televizyonum vardı. Bir noktada yukarı baktım ve gördüm (tv ekranının yansımasında) kız kardeşim yatak odamızın kapısından çıkıp merdiven boşluğuna girdi. Onu karşılamak için arkamı döndüğümde orada değildi.
Ayağa kalktım ve merdiven boşluğuna girdim ve tüm ışıklar hala aşağıda ve yatak odamızın yanındaki banyoda kapalı. Sanırım aşağıya çok hızlı koşmuş olmalı ve bir daha kimseyi bulmak için kendim aşağı inmiş olmalıyım.
Bu noktada biraz ürktüm ve yanıldığımı kanıtlamak istedim, bu yüzden dışarı çıktım ve arabası hala yoktu. İçeri doğru koşuyorum ve üst katta aile odama koşuyorum ve annemi uyandırıp ona bir hayalet gördüğümden oldukça emin olduğumu söylüyorum. Bunun için fazla bir şey yapamayacak kadar yorgundu ve ben de taşlaşmış bir şekilde yatak odama geri döndüm.
Tekrar düşündüğümde, kızın biraz vintage görünen uzun kollu bir elbise içinde olduğunu ve kız kardeşimin o günlerde çok erkek fatma olduğunu fark ettim. Ama kız kardeşim gibi sarı saçları vardı ve odadan çıkarken bana bakıyordu. Gerçek kız kardeşim eve gelene kadar ışığım açık uyanık kaldım ve uyumak için kendimi güvende hissettim.
Bugüne kadar bunu düşünmek beni hala biraz ürkütüyor. Ölümden sonraki hayata pek inanmam ama kapıdan çıkan genç bir kız gördüğümü biliyorum. Gerçekten yorgun değildim, akşamın erken saatlerinde beni korkutmak için hiçbir şey izlemiyordum ve onu ilk gördüğümde daha da korkmadım çünkü sadece kız kardeşim olduğunu düşündüm. Yine de açıklayamam. Onu bir daha hiç görmedim.” — uneasyandcheesy
Nimet
“Buna inanabilirim. Üçüncü çocuğumun doğumundan kısa bir süre önce, her şey hakkında çok stresliydim. Standart şeyler, çocuk odasını dekore etmek, sağlıklı bir bebek için dua etmek vb. Bir gece rüyamda çocuk odasının hemen dışındaki merdivenlerde oturuyordum ve uzun zamandır ölü büyükannem merdivenlerden yukarı çıktı, yanıma oturdu, kolunu bana doladı ve bana her şeyin yoluna gideceğini söyledi. Çok rahatlatıcıydı ve çok gerçek hissettim. Geldikleri kadar şüpheciyim ama bu her zaman bir rüyadan daha fazlası gibi hissettiren özel bir an olarak benimle kalacak.” — Kaz binicisi3000
Gece ziyareti
“Büyükannem de geçtiği gece bana geldi. Okuldaydım ve çalışıyordum, bu yüzden onu ziyaret etmek için ayrılamadım. Babam sorun olmadığını ve okula odaklanmanın sorun olmayacağını söyledi. Birkaç gün sonra rüyamda bana geldi.
Ben çocukken olduğu gibi görünüyordu ve her zaman giydiği pijamaları giyiyordu. Gideceğini söyledi. Rüyamda nereye gittiğini biliyormuşum gibi hissettim ve anladım. Onu özleyeceğimi söyledim, o da özleyeceğini söyledi. Uyandım ve arkadaşım beni işe bırakırken babam ağlayarak beni aradı. Vefat etmişti. Babama rüyamı anlattım ve bana inandı. Gitmeden önce onu gördüğüme sevindi.
Hayaletlere, tanrılara ya da doğaüstü bir şeye inanmıyorum ama yine de olanları inkar edemiyorum.” — Esleeezy
Bir tatlı, bir korkunç
“O bir yaşındayken, eşimin vefat eden büyükbabasının bir resmine nazikçe dokundu, ki o noktada ölümü henüz açıklamadık ve ölen aile üyeleri hakkında konuşmadık ve onunla doğmadan önce tanıştığını ve ona iyi davrandığını söyledi. Adını aldığı kişi o ve bu olay beni çok ama çok mutlu etti. Ne zaman biri öldüğünde ne olacağını sorsa cevabım “Hiçbir fikrim yok ama sen doğmadan önce bulunduğun yer”.
İki yaşındayken, görünüşe göre orada olmayan küçük bir çocuğa götürüyordu. Hayali arkadaşını sorduğumda bana uzun zaman önce evimizde yaşadığını söyledi. Başka soru sormadım. Yaklaşık bir yıl sonra, biz taşındıktan sonra komşumuz çocuğunu hayali bir arkadaşa götürürken yakaladı. Ona oynadığı çocuğun kızımın arkadaşı olduğu söylendi. En azından bir hayalet olsaydı dost canlısıydı…” — Ridry
Daha fazla Paranormal hikayeler mi arıyorsun?
Yaşanmış Korku Hikayeleri: Markette Çalışırken Sürekli Karşılaştığım Korkunç Adam
Yaşanmış korku hikayeleri arayanlar için en güncel bölüm: Bir kadın markette çalışırken başına korkunç ne gelebilir? İşte, özetle o korkunç adamlar.
Yaşanmış korku hikayeleri sevenler için önemli bir rol oynayacak bu hikaye gerçek bir olaya dayalıdır. Aşağıda ki korkunç hikaye, bir kadının markette çalışırken sürekli karşılaştığı korkunç adam ile olan anısını anlatmaktadır. Yaşanmış korku hikayeleri için Düşünce Kataloğunu takip etmeye devam edin.
Yaşanmış korku hikayeleri her zaman hayaletli şeytanlı veya cinli olmak zorunda değil. Zaten günümüzde en korkunç şeyler bunlar değil yaşamışlıklarımızdır. Burada, bir kadın için yaşayabileceği en korkunç şey olan Erkekler gelmektedir.
Bir kadının başından geçen yaşanmış korku hikayeleri:
Markette çalışmak, her müşterinin taleplerini karşılamak için tüm çoklu görev ve beklentilerle yeterince zordur. Tüm bunların üzerine 24 saat cinsel tacizden kaçmak zorunda kalmak kesinlikle saçma ve yorucu, ancak birçok modern perakende çalışanı için talihsiz bir gerçeklik. İşte markette çalıştığım süre boyunca karşılaştığım korkunç erkeklerin kısa, kişisel bir özeti.
Yaşadığım ve insanların da bilmesini istediğim yaşanmış korku hikayelerim bunlar:
1. 19 yaşındayken, alışveriş merkezinde bir giyim mağazasında çalıştım. 40’lı yaşında bir erkek müşterim kızı için özel bir şey seçmek için yardım istedi. İstediği tişörtlerden biri merdivene tırmanmamı ve duvardaki vitrinden çıkarmamı gerektiriyordu çünkü stoktaki son tişörttü. Merdivenin başındayken kıçıma baktığını hissettim. Kendime her şeyin kafamın içinde olduğunu söylemeye çalıştım, ama sonra dedi ki, “Kahretsin, sen de satışta mısın, acaba?” Hemen aşağı indim, vitrini açamayacağımı söyledim ve rahatsız olduğum için müdürümden görevi devralmasını istedim.
2. 20 yaşındayken, eczanesi de olan bir markette çalıştım. Kapattıktan sonra, eczacıya gün sonu görevlerinde ve temizlik konusunda yardımcı olurdum. Bir gece, müşterinin reçetelerini alfabetik olarak sıralamaya yardım ediyordum ve beni izlediğini hissettim. Yaptığım işi bıraktım ve neden çalışmayı bıraktığını görmek için ona döndüm. Onu orada dikilirken, beni izlerken ve gülümserken buldum. “Çok tatlısın”, dedi garip bir şekilde. Kibarca gülümsedim ve hemen çıkış yapmak için eczane alanından ayrıldım. Gecenin sonunda ona yardım etmeyi bıraktım çünkü artık eczanede onunla yalnız çalışmaktan rahatsızdım.
3. 22 yaşındayken, fotoğraf departmanını işlettiğim başka bir mağazada çalıştım. Bu özel günde, kendimi iyi hissetmiyordum ve erken çıkabilmek için iş arkadaşımın gelmesini bekliyordum. Son derece midem bulanıyordu ve şiddetli mide krampları vardı.
Normalden daha yavaş hareket ediyordum ve herhangi bir müşterinin önünde kusmamak veya bayılmamak için elimden geleni yapıyordum. Bir adam fotoğraf siparişini almaya geldi. Kibardım, eşyalarını aldım ve çaresizce kendimi toparlamaya çalışırken onu dışarı çıkardım. “Müşterilere gülümsemek de senin işin.” dedi. Sonra orada durdu, bana baktı, talep üzerine bir gülümseme uyandırmamı bekledi, sadece onun için.
Bu sırada mideme çok kramp giriyordu ve düşmemek için tezgaha tutunuyordum. Onun için gülümsemeyeceğimi anlayınca alaycı bir şekilde “Eminim partilerde çok eğleniyorsundur” dedi. Bu noktada, gözyaşlarıyla mücadele ediyordum ve içimdeki her nefret molekülüyle ona baktım. Sanırım bu ona ne de hislerini umursamadığımı anladı, bu yüzden bana kaltak dedi ve gitti. İş arkadaşım görevi devralana kadar vardiyamın kalan 10 dakikası boyunca tezgahın arkasında yerde oturmaya devam ettim.
Yaşanmış Korku Hikayeleri
4. Birlikte dükkana gelen bir aile vardı. Bir çift ve çocuklarıydı. Beş dakika sonra, kadının çocukla birlikte kapıdan fırladığını gördüm. Adam yavaşça tezgaha yaklaştı ve gözlerini alaycı bir şekilde yuvarladı. Sonra göğsüme bakmaya, dudaklarını yalamaya devam etti ve şöyle dedi: “Hey. Üvey anne olmak ister misin?” diye sordun ve bana göz kırptı. Yüzümdeki iğrenme bakışını görmüş olmalı, çünkü daha sonra gülmeye, “Sadece bir şakaydı” demeye, çantasını alıp gitmeye devam etti.
5. Bazı sigara almak isteyen bir erkek müşteri vardı. İstediği markaya isim verdi ve ben de onları kasanın arkasındaki alt raftaki kartondan çıkarmak için diz çöktüm ama beni durdurdu. “Hayır, bunlar doğru olanlar değil. İhtiyacım olanlar yukarıda” diyerek en üst rafı işaret etti. Sigara içmeyen biri olarak, sigara hakkında pek bir şey bilmiyordum ve hala öğreniyordum. Ben de onun isteğine uydum, parmak uçlarımın üzerinde durdum ve en üst rafa uzandım.
“Tam köşedeler,” dedi beni. Başımın üstüne çıktığımda gömleğimin biraz yukarı kalktığını ve belimi açığa çıkardığımı hissettim. Çabucak istediği paketi aldım, onlara baktım ve dedim ki, “Evet, bunlar alt raftaki kartondan aldığım sigaraların aynısı.” Sesimdeki tahrişi saklamaya bile çalışmadım. Gülümsedi. “Biliyorum, biliyorum. Sadece onlara uzanmanı izlemek istedim. Kız arkadaşımda da aynı külot var.” O anda o kadar rahatsız oldum ki vücudumdan ayrıldım ve otomatik pilota geçtim ve gitmesi için onu dışarı çıkardım.
6. 24 yaşında, yeni bir mağazada kasiyer olarak işe başladım. Yaşlı erkek menajerlerimden biriyle çalıştığım ilk gün bana gülümsedi ve “Bahse girerim yaşlı adamlar sana sürekli asılıyor” dedi.
7. Aynı erkek yönetici benimle konuşurken çok yakın dururdu. Gerçekten yorgun olduğunu açıkladığı bir gece oldu ve kolunu ve başını omzuma yaslayıp beni rahatsızlıktan gerdi. Fiziksel sınırlarımı test ediyormuş gibi hissettim. Hatta bir zamanlar ben kasadayken arkamda durdu ve bir kuponla bir sorunu çözmeme “yardım ediyordu”, ancak bana o kadar yakındı ki üst bacağı / uyluğu uyluğumun / popomun arkasına bastırıyordu. Donmuştum, onunla önümün önündeki tezgah arasında sıkışmıştı. Müşteri rahatsızlığımı fark etti ve garip bir şekilde ona baktı ve geri çekti.
8. Bu yöneticinin boyu hakkında şaka yaptığım bir gün de vardı. Aslında kısa değildi, sadece 1.80 boyundaydı ve ben sadece şaka yapıyordum. Penisine atıfta bulunarak “Boyumu başka yerde telafi ediyorum” diyerek durumu uygunsuz hale getirdi. Yüzümdeki ifadeyi gördü ve gülmeden ve uzaklaşmadan önce “Harika diz kapaklarım var!” ekleyerek her şeyi aydınlatmaya çalıştı.
9. Aynı işte, yürüyen ve rahatsız edici bir şekilde bana yakın duran başka bir ürpertici erkek yöneticim vardı. Bir keresinde arkamdan o kadar yakın yürümüştü ki kemerinden sarkan anahtarların kotumun arka ceplerine yapıştırılan rhinestones’a sürttüğünü hissettim. Titreşimin kıçıma kadar gittiğini hissettim. Her rhinestone’un her iki cebine de yavaşça vurdu. Cidden? Kasadaki bir müşteriye yardım ediyordum, bu yüzden olanları işlemek için zaman ayıramadım ya da bana yaptıkları hakkında onu çağıramadım.
10. Benimle konuşmaya devam eden, uygunsuz, kişisel sorular sormaya çalışan bir erkek müşterim vardı, ta ki o kadar rahatsız olana kadar kasadan stok raflarına doğru yürüdüm. Bu adam beni koridora kadar takip etti ve kadın menajerim durumu fark edene kadar benimle konuşmaya çalıştı ve o gidene kadar oturduğumuz depoda ona katılmamı istedi.
11. Bir öğe bulmak için yardıma ihtiyacı olan başka bir erkek müşteri vardı. Ona doğru yürüdüm ve başka bir şey bulmak için yardıma ihtiyacı olup olmadığını sordum. Yapmadığını söyledi, ben de çekip gittim. Bunu yaparken, uzanıp, kolumu tutup, beni ona geri çekmenin ve “Aslında, evet. Gargarayı bulmama yardım eder misin?” Sorusunu görmezden gelip kasaya geri dönmeden önce ona baktım ve kolumu çektim.
12. İsim etiketimi okumak ve adımı öğürme reflekslerimi tetikleyen bir şekilde yüksek sesle söylemek için gözlerini sağ omzuma kaydırmadan önce açıkça göğsüme bakan birçok erkek olurdu. Bu o kadar çok kez oldu ki ve o kadar çok erkekle oldu ki sonunda isim kartımı takmayı ve bana bakmaları için onlara bir bahane vermeyi reddettim.
13. Bir Noel arifesinde, bir adam izin almadan tezgaha uzanıp alçak asılı kolyemi kapmayı ve bu sırada elimin arkası ile mememi el yordamıyla almayı kendine görev edindi. Başka bir adam bana dokunmak için bahane olmasın diye kolyeyi koparıp dolabıma koymaya çalışırken sonunda oldum.
14. Siparişiyle birlikte başka bir müşteriye bir paket prezervatif aldırdım. Fark etmedim bile, çünkü umursamadım bile, ta ki bana göstermeyi kendine görev edinene kadar. “Eminim bunlardan çok satmıyorsundur!” dedi, prezervatifleri çantadan çıkardı, böylece onları görebildim. Rahatsız edici, “Evet, aslında her zaman prezervatif satıyoruz” dedim. Dedi ki, “Ama muhtemelen MAGNUMS değil. Bu adamların hepsi konuşuyor, ama ben gerçek bir adamım, bebeğim!” Gözlerimi devirdim, menajerimi destek için öne çağırdım ve sürüngene iyi geceler dedim. Erkek menajerimin ön kayıtlara yaklaştığını görünce gitti.
Bu, perakende sektöründe çalıştığım altı yıl boyunca erkeklerle yaşadığım olumsuz deneyimlerin sadece kısa bir derlemesi. Şu anda perakende sektöründe çalışan genç kadınlara, lütfen bunun iş tanımınızın bir parçası olmadığını bilin. Lütfen erkeklerden gelen bu tür davranışlara karşı duyarsızlaşmayın. Erkek perakende çalışanlarının genellikle kadınlardan gelen benzer davranışların kurbanı olduğunu biliyorum ve bunu hiçbir şekilde deneyimlerinizi geçersiz kılacak şekilde yazmıyorum.
Tek yapabileceğim kendi kişisel deneyimlerimden yazmak. Lütfen hiçbir arkadaşınızı yalnız olmadığınızı ve cinsiyetten bağımsız olarak iş arkadaşları veya müşteriler tarafından bu şekilde muamele görmek uygun olmadığını bilin. Lütfen bu gibi durumlarda konuşmaktan veya kendinizi savunmaktan çekinmeyin. Toplumun maaş çeki uğruna rahatsızlığımızı halının altına süpürdüğümüzü biliyorum ama bu insanların diğer insanlara karşı bu şekilde davranmalarına izin vermeyi bırakmalıyız. Olay yarat. Kendi işyerinizdeki güvenliğiniz ve konforunuz önemlidir.
Daha fazla yaşanmış korku hikayeleri mi arıyorsun?
Yaşanmış Korku Hikayeleri – Yaz Kampında Yaşanan 20 Olay
Yaşanmış Korku Hikayeleri arayanlar için gerçekten yaşadıkları olayları anlatan Reddit kullanıcılarının yorumları. Kamp yaparken yaşadıkları.
Yaşanmış Korku Hikayeleri insanların okumayı sevdiği en güzel şeylerden bir tanesidir. Kısa Korku Hikayelerinden sonra en çok sevilende denebilir. Bu listemizde yaşanmış korku hikayelerini insanların kendileri anlattığı Reddit sayfasından aldık. Başlık Herkes kendi yaşadığı korkunç hikayeleri anlatsındı. Yaşanmış Korku Hikayeleri insanların okumak istedikleri ve eğlendikleri olaylardır. Bunlar, gerek arkadaş ortamında anlatılabilir gerekse arkadaşlarla veya yalnızken gece okunabilir.
Yaşanmış Korku Hikayeleri ile arkadaşlarınızla planladığınız bir geceyi gizemli, korkunç ve tüyler ürperten şekle çevirebilirsiniz. Yaşanmış Korku Hikayeleri dinlemeyi ve okumayı seven arkadaşlarınıza bu hikayeleri paylaşın veya onlarla beraber okuyun, dinleyin. Bu şekilde Yaşanmış Korku Hikayeleri okumak daha eğlenceli ve tutkulu olacak.
Yatarken veya Bilgisayar başında bu listede ki Yaşanmış Korku Hikayeleri sizi uyutmayacağından emin olabilirsiniz. Bu makale, psikolojik korku tetikleyen anlatımlarla doludur. 18 yaşında değilseniz Yaşanmış Korku Hikayeleri okumaya devam etmeyin.
Yaşanmış korku hikayeleri ve olayları insanların anlattıkları özel hikayelerdir.
Reddit korkunç olayları insanlara anlattıran başlıkları sizin için derledik.
Türk yaşanmış korku hikayeleri için Gizem/Korkunç kategorimize göz atabilirsiniz.
- Tuhaf Yaşanmış Gerçek Olaylar! Aklınızın Sınırlarını Zorlayacak
- Film Cehennemi: Şimdiye Kadar Yapılmış En iyi Cinayet gizem filmleri
- Korkunç Film Önerileri – Film Cehennemi
- Kısa Korku Hikayeleri: +200 Okuyanların Tüylerini Ürpertecek Türden!
O zaman Yaşanmış Korku Hikayeleri listemizi okumaya başlayın:
İçindekiler
- Yaşanmış Korku Hikayeleri
- Yaşanmış Korku Hikayeleri
- Yaşanmış Korkunç Hikayeler
Yaşanmış Korku Hikayeleri
Onun güvenlik olduğunu sanıyordum.
“Bu 90’lı yılların başında bir okul kampında oldu.
Gece kamp tuvaletine gitmek için kalktım. Çok uzak değildi, çadırımızdan görebiliyordum. Etrafta kimse yoktu. Dönüş yolunda tanımadığım bir adamın gölgeleri ortaya çıkarmak için erkekler çadırının kenarına meşale yaktığını gördüm. Yaklaştığımı görünce meşalesini kaldırıp uzaklaştı ama kamp alanının etrafında geziniyor gibiydi. Kamp yeri güvenliği olduğunu ve gece çadırımdan çıktığım için başımın belaya gireceğini düşündüm ve endişeli bir çocukken, bu beni bütün gece uyuttu. Uyuyamadığım için, bir saat boyunca adamın hala etrafta dolaştığını ve meşalesini çadırların kenarına doğru parladığını fark ettim. Onu duyabiliyordum ve ışığı görebiliyordum.
Sabahları, kahvaltıda uyuyakalıyordum ve arkadaşlarım dalga geçiyorlardı. Öğretmenlerden biri hastalandığımı fark etti ve düşündü, bu yüzden iyi olup olmadığımı sormak için geldi ve kamp güvenlik görevlisinin meşalesini çadırlara parlatması nedeniyle bütün gece ayakta olduğumu söyledim. Dehşete düşmüş görünüyordu ve “hangi kamp güvenliği?” dedi ve erkek öğretmenlerden birine söylemeye gitti. Kamp alanında güvenlik olmadığı ve polisin çağrıldığı ortaya çıktı. Bölgede cinsel suçlu olduğu bilinen bir adam kısa süre önce hapisten çıkmıştı ve yakındaki ormanda bir çadırda yaşıyordu.” — Retrosonic82
Danışmanlar.
Yaşanmış Korku Hikayeleri en ürpertici olanı: “Kamp eğitmeni / yönetmeni, tüm erkek çocukların çıkarttırıp duş aldırıyordu. Bizi izlediğinden emindik. Çok ürpertici.” — daveywaveysf
Bizi ormana götürdüklerine göre.
“12 yaşındaydım ve uyku kampındaydım ve meclis üyeleri bizi bir geceliğine ormana yürüyüşe çıkardı. Yatma zamanı geldiğinde, tabii ki hiçbirimiz uyuyakalmadık ve meclis üyelerine polisin birini aramasından bahsettiklerine kulak misafiri olduk. Daha sonra çocuklardan birinin ciddi bir velayet savaşının ortasında olduğunu ve babanın çocuğu almayı planladığını ve ormanda olmamın sebebinin bizi kulübede bulmaması olduğunu öğrendik. Gerçekten tehlikeli olup olmadığı hakkında hiçbir fikrim yok, ama geriye dönüp baktığımda kesinlikle rahatsız edici.” — atlantis_airlines
Örümcekler ve sadist danışmanlar.
“Kamp gezisine gittim. Otobüsten ilk çıkanlardan biriydim ve umumi tuvaleti kullanmak zorunda kaldım. Banyonun dışındaki duvarda birkaç baba uzun bacak fark ettim ve hiçbir şey düşünmedim. Kapıyı açıyorum ve banyoyu baştan aşağı kaplayan milyonlarca baba uzun bacak olmasa bile hemen binlerce kişi tarafından karşılanıyorum. (Banyo da 3 tezgah ve 3 pisuar gibi büyüktü.) Bu ve kamp danışmanlarımızın sadist olmaları ve bize ergenlik öncesi bir sürü korkunç hikaye anlatmaları ile birleştiğinde gecenin bir yarısı kanlı Jason maskeleriyle çığlık atarak ormandan atladılar. Bundan sonra çoğu zaman çadırımda kaldım:)” — krill482
Goril kıyafeti giymiş yabancı.
“Gençlik grubum bir hafta sonu gezisi için bir kamp alanında kaldı. Goril kıyafeti olan biri kulübenin önünden geçip kapıya vurmaya başladığında hepimiz kulübede kart oyunları oynuyorduk. Bu herkesi gerçekten korkuttu çünkü grubumuzda kimse yoktu. Yetişkinlerden biri o kişiyle yüzleşip kaçana kadar birkaç kez geri döndüler. O kişinin kim olduğunu asla öğrenemediler.” — iBTGx43
Yaşanmış Korku Hikayeleri
İhmal.
“Futbol oynuyorduk ve birisi bacağımı kırdı, 8 yerinden kırdı. Şişlik yoktu, bu yüzden numara yaptığımı söylediler ve beni hastaneye götürmediler, gece için kulübeme geri gönderdiler. Bir gün boyunca zıpladım ama ertesi gece uyuyamayacak kadar çok acı çekiyordum, bu yüzden hemşire ofisine topalladım, içeri girdim ve uyuyabilmek için bir avuç benadryl aldım.
O gece, bir grup üç taraflı bir barınakta bir gece geçiriyordu ve yatmadan önce fıstık ezmesi kavgası yapmaya karar verdi. Bir çocuk saçında fıstık ezmesiyle uyuyakaldı ve bir kokarca sığınağa girip kafa derisinin bir parçasını çıkardığında uyandı. Çocuk kokarcayı barınaktan attı, bu da herkesi gece boyunca püskürtmesine neden oldu.
Bu yüzden çocuğu kuduz aşısı için “almak zorunda kaldılar”, böylece zaten gideceklerinden beri röntgen çektirmek için beni de götürebilirlerdi.
Helen Keller röntgenlerimdeki kırılmalara dikkat çekebilirdi.” — Gnarbuttah
Baltalı adam söylentileri.
“Gençtim, 11-12 yaşlarında ve izci kampındaydım. Bir gece, ışıklar söndükten sonra, danışmanlarımız bize kabinlerde kalmamızı, kapıları kapatmamızı, yatakların altına girmemizi ve tüm ışıkları kapatmamızı söylediler. Yaşlı bir adam sarhoş olmuş ve izinsiz girmiş. Mülkte dolaşıyordu ama neyse ki kamp alanlarının hiçbirini bulamadı. Söylentilere göre baltası vardı ama bunun doğru olduğunu sanmıyorum.” — journey2satisfaction
Okçuluk.
“90’ların ortalarında izci yaz kampına gittim. Hepimizin ateş etmeyi öğrendiği bir okçuluk alanı vardı. Güvenlik konusunda büyüktüler, ama 90’lı yıllardı….. Her neyse, herkes ateş ediyor ve biz aşağıda oklarımızı alıyoruz sonra kapalı atış alanında birinin bağırdığını duyuyoruz. Yukarı bakıyorum ve yarı özel gereksinimli çocuğun tam çekimde bir ok tuttuğunu görüyorum ve gidelim. Benden 1,5 metre uzakta duran çocuğa kolumdan vuruyor. Etrafta koşuşturup çığlık atan herkes kaos. Yanında ok olan çocuk şokta öylece duruyor. Gelecek yıl artık okçuluk eğitimi yoktu.” — streetmitch
Derin vahşi doğa.
“Kuzey Ontario’da gerçekten uzun bir kano gezisindeydik. DEEP vahşi doğa gibi.
Tenha bir plaj bulduğumuzda bu muhteşem berrak göldeydik. Gerçekten çok güzeldi. Biz de bu gece orada kalmaya karar verdik.
Bütün gün ve hatta o gece ateşin etrafında oturmak bile garip geldi. Ama tam olarak üzerine parmak basamadım.
Gecenin bir yarısı yumuşak country müziğin sesiyle uyandım. Hiçbirimizin müzik seti yoktu, ben de WTF’nin ayakta olduğunu görmek için kafamı çadırdan çıkardım.
Kamp alanımıza giren kel bir adam vardı. Göz teması kurduk ve dudaklarına bir parmak koydu ve bir shhhh sesi çıkardı. Ben de uyku tulumuma saklandım.
Ne aldığını hatırlayamıyorum ama fazla bir şey değildi.
Kuzey Ontario’da oldukça önemli bir münzevi nüfus olduğu ortaya çıktı.” — GozerDaGozerian
Hayalet intiharı.
“13 yaşındayken bir adada yaz kampındaydım ve şafakta sahilde takılıyorduk. Birden bire bir kadın aniden ortaya çıktı ve suya doğru büyük adımlarla yürüdü. Beyaz bir pelerin giyiyordu. Altında tamamen çıplaktı. Suya ulaştığında yüzmeye başlayana kadar (çok sıcak olmamasına rağmen) içine girdi. İzini kaybedene kadar adadan hep uzak dur. 1,5 saat daha kaldık ama asla geri dönmedi ve karanlıktı ve çıplaktı ve pelerini hala sahildeydi. O zamanlar onun bir denizkızı olduğuna dair şakalar yapıyorduk ama daha sonra bir intihara tanık olmuş olabileceğimizi aklıma geldi.” — Blablatralalalala
Yaşanmış Korkunç Hikayeler
Hayalet.
“2000’lerin başındaki Kilise Kampı. Birisi takım elbiseli davalara sıçıyordu. Herkes hedef alınacaklarından endişeleniyordu ama kimse kim olduğunu bilmiyordu. Bir kamp danışmanı ve diğerleri vuruldu. Etrafta birçok insanın olduğu büyük bir toplanma alanına kaka yaparak bile kurtuldular. Yakalandıklarını sanmıyorum.” — Kötü Atmosfer-4757
Kilise kampı.
“Kilise kampı bize “Tanrı’ya karşı utanç verici” olan külotumuzu yaktırdı ama çocuklar ormanda her türlü cinsel şeyi yapıyorlardı.” — NaussicaPlantLady
Personel.
“Danışman özgeçmişlerini gözden geçirmesi gerektiğini söyleyen arkadaşımla konuşmak. Şaka yapıyorum: “Sübyancıları taramaya mı ihtiyacınız var?”
O: Deadpan-conversational-fact aslında: “Hayır, destek personelinde sübyancı arıyorsunuz; Aşçılar, hademeler falan.” — Smileinstead
Sürüngenler.
“14 yaşındayken (15 yaşına geldiğimde) onay kampına gittim. Burası kelimenin tam anlamıyla hiçbir şeyin ortasında, etrafımızda sonsuz bir ormanın ortasındaydı. Toplam 30 kişiydik, ben ve kamp liderleri olarak gençler. Yazlık 2 kat yüksekliğinde ve 2.
Uyumak için yerleştik, muhtemelen gece yarısı civarındaydı, aniden odanın sahip olduğu tek pencerede gerçekten yüksek bir patlama oldu. Şu anda dışarısı zaten karanlık olduğundan, kişi bir el fenerini açana kadar gerçekten ne veya daha doğrusu DSÖ olduğunu göremiyorsunuz.
Işık odadan geçiyordu ve iki yetişkin adamın (muhtemelen yaklaşık 30 yaşında) üzerimizde gizlendiğini ve gülümsediğini görebildik.
Burayı yapana teşekkür ederim, pencere açılamadı ve içinden bir insana sığmazdı. Liderler elbette çığlıkları ve sesleri duydular ve polisi aradılar, ancak yetkililer oraya varmadan önce adamların kaçmak için yeterli zamanları vardı.
Sabah, geçen gece yaşananları tartışırken, kamptaki kızlardan birinin aslında bu adamlardan biriyle bir tür ilişkisi olduğu ortaya çıktı (evet, yasadışı çok fazla) ve onları davet etti.
Polis gitti ve bu adamlarla sohbet etti ama “yeterince yasadışı bir şey yapmadıkları” için hiçbir şey alamadılar.
İkinci katta (pencerenin altında yangın merdiveni vardı) genç kızlara bakarken rastgele erkeklerle uyanmak hala çok ürperticiydi.” — jyystonakki
Eve başka bir insan olarak gittim.
“New York’un taşrada bir yaz kampında 15 yaşındaydım. Eski danışmanlardan biri (22+? Sanırım), bir öğleden sonra beni karanlık bir temizlik malzemeleri dolabında köşeye sıkıştırdı. Beni öpmeye başladı ve kıçımı tutup içine çekerken bana taş attı. Yaklaşık 20 saniye sürdü ama dün gibi bugün de hatırlıyorum. Başka bir yaşlı erkek danışman, 9 yaşındaki bir grup çocuğun beni tutup her yere tutmalarını istedi. Korkunçtu. O yazdan sonra eve farklı bir insan olarak gittim. 9 ay sonra 16 yaşında evden ayrıldım. Özellikle bu yüzden değildi ama 3-9 yaşından itibaren büyükbabam tarafından taciz edildikten sonra ve sonra yaz kampında birkaç adam, ailemin beni koruma yeteneğine olan inancımı kaybettim.” — SoberDWTX
Ayı.
“13 yaşında bir çocukken, sabah 1 gibi işemek için bir farla ormana gittim, hemen kabinimin arkasında, çünkü yıkama evine yürümek istemedim. İşerken, ileriye bakıyorum ve büyük bir ayı görüyorum, sadece bana bakıyordum. Zaten işemiş olduğum gerçeği olmasaydı altıma kızardım. Her halükarda, o bana bakarken ben de akışımı bitirdim ve kulübeye doğru geri yürüdüm. Arkasını döndü ve uzaklaştı, ama bir ayıya sırtımı dönüp diğer tarafa kaçma şansım yoktu.” — Theveterinarygamer
Hayalet.
“Yazları Michigan’da bir ay kadar aile ziyaret ederdim. Benim yaşımdaki kuzenlerimden bazıları UP’deki Hiawatha adlı bir kampa giderdi. Hafta için tahsis ettiğimiz kabinlerde yaklaşık 6 kampçı ve 2 danışman vardı ve ortak alandan uzak ormanın derinliklerinde birbirimizden çok uzaktayız. Sezon dışında kamp alanlarının yakınında avlanmış bir baba ve oğul hakkında hikayeler vardı. Hikayeye göre baba büyük bir para gördüğünü sandı ve sadece geyleye ulaşmak ve oğlunu boynundan vurduğunu öğrenmek için ateş etti. Ormanın bu kadar derinlerinde ve ölümcül bir atış yaparken, acıyı durdurmak için oğlunu kafasından vurdu. Onları bulan oyun ve vahşi yaşam ajanları, babanın bariz bir silah atışına maruz kaldığını söyledi. Danışmanlar her zaman bu hikayeyi genç/yeni kampçılara anlatmayı gerekli hissettiler.
Şimdi, hikayeyi ve kabinlerin atmosferinin ortak alanlardan bu kadar uzak ve ormanın derinliklerinde olmasını duymak bazı şeyleri görmeme neden oldu mu bilmiyorum. Ama bir sabah erkenden kabinlerden yemekhaneye doğru yürüdüğüm bir arkadaşım, kahvaltı zilinden önce, kulübemize doğru yürüyen pompalı tüfekleri avlıyormuş gibi giyinmiş bir baba ve oğula benzeyen bir şey gördük. Bizimki her şeyden en uzak olmaktan neredeyse ikinciydi. Ağaçların arasından koşarak hızla kaçtık ve kabinler ve yemekhane arasındaki açık alana vardığımızda, arkamızdan koşan başka bir grup adam gördük. Zil çalmadan önce başka birini görünce şok olduk ve daha az koşmadık. Neden kaçtıklarını sorduk. Geldikleri istikametten dönüp baktılar, bize döndüler ve “Bir avcının bize pompalı tüfek doğrulttmasını gördük” dediler. — Grabow
Seri Gidelim Çocuklar.
“Çocukken birkaç yaz için popüler bir Hristiyan inancı temelli spor kampına gittim. 12 yaşındayken, kabin meclis üyelerimden biri kamptaki en popüler / sevilen lider çıktı. Kapsayıcı, enerjik ve eğlenceliydi. En az dışlanmışlara olduğu kadar havalı/popüler çocuklara da dikkat etti.
Rastgele, ağabeyim ve en iyi arkadaşlarımın ablalarıyla aynı üniversiteye gitti, böylece ailelerimizle bir bağlantı kurdu. Ayrıca o zamanlar memleketimizde yaşayan bir şarkıcıyla romantik bir ilişki içindeydi.
Onu kampta ilk tanıdıktan birkaç yıl sonra uzun bir hafta sonu için ailemi ve arkadaşlarımı ziyaret ederdi. Bu zamana kadar kampın üzerindeydim. Spor yapmaktan hiç zevk almadım ve kampın sunduğu tek şey bu.
Bana ve arkadaşıma kamptan kaçma konusunda zorluk verirdi ve ona güvenilir bir frekansla yazmazdı. Jr.’ı bitirdiğimde o ilişki yol kenarına düşmüştü.
Her neyse, yaklaşık 10 yıl önce bu adam seri çocuk tacizciliği suçundan tutuklandı ve suçlu bulundu. Mo: kurbanların kendilerini özel hissetmelerini ve aileleriyle yakınlaşmalarını sağlamak.
Şimdiye kadar neredeyse 60 kurban ortaya çıktı. Biri 2019’da ne yazık ki intihar etti. Kamp yönetimi başından beri neler olduğunu biliyordu ve yetkilileri bu işe budanmak için ellerinden geleni yaptılar.
Görünüşe göre denedi ama kurbanlarından biri olamayacaksın kadar şanslıydım. Şu anda 2 müebbet artı 30 yıl hapis cezasına çarptırılıyor.” — NashvilleSunn
Danışman.
“Kamp hemşiresi, “Crush” (kamp adı lmao) adında çok güzel bir adam kabin grubumun etrafında dolanıp durdu. Her gün bizimle takılırdı ve benim dışımda herkes onu çok severdi ve sürekli onunla flört ederdi. Ama etrafta bu kadar çok takılması tüyler ürpertici ve sinir bozucu bir şey vardı. Sanırım bunu ürpertici olarak gören tek kişi bendim. Bizimle yüzmeye geldi ve grubumdaki bir kızı kontrol ettiğini özellikle hatırlıyorum. Ben fark ettim, o da fark etti. Sonra da öğrenci birliği çocuğu olup olmadığını sordum çünkü o tiplere benziyordu. Ondan sonra, sanırım benden her zaman biraz korktu ve benimle flört etmeye çalışma zahmetine girmedemedi çünkü garip olduğunu bildiğimi biliyordu, bunun gibi 16-15 yaşındakilerle flört ediyordu.” — Profesyonel-Düşük652
Göldeki mağaralar.
“Her yıl aynı kampa gittim ve her yıl bize 3 şey anlatıyorlar.
Muz Örümceklerine dikkat edin
Seks yapma.
Göle dalmaya kalkışma.
Söz konusu gölün dibinde muhtemelen 50 ft-100 ft aşağıda birçok mağara vardır. Tüplü dalış öğretiyorlardı ama bir danışman boğulduğundan beri öğretmediler. Kimse o göle tüplü dalış yapmamış ya da 15 yıl boyunca dibe ulaşmaya çalışmamış. Hikayeler danışmandan danışmana aktarılır ve hepsi nispeten aynıdır, bir grup çocuk danışmanlarını görmedi, onu aradı, oksijen azalınca geri geldi ve başka bir danışmanı uyardı. Danışmanlar onu aramak için suya girdiler ve insanlar ormanın ortasındaki kampın her santimini kontrol ettiler. İnsanlar onun suda olmaması için dua ediyorlardı ve bir şekilde dışarı çıktılar. 3 saat sonra cesedi bulundu ve sudan çıkarıldı. 22 yaşındaydı ve öylece gitti.” — Taylor121142
İhmal + Ayılar!
“dağa tırmanın (astımım nedeniyle zaten korkuyordum) ve oraya çıktığımızda, çadırlar yerine toprağı örtmek için kurulmuş bir branda içinde uyuduk, yukarı ve sonra üzerimize. Yani ayaklarımız ormanı gösteriyordu.
Gecenin yarısında uyandım, geceyi boğucu sesler ve ağır ayak sesleriyle düşündüm. Sonra bir şey ayaklarıma çarptı, ki bu da grubun geri kalanından biraz daha uzağa yapışıyordu. Dondum kaldım ve neredeyse %100 inandığım şeyi bekledim bir ayı ilgisini kaybetti ve hayatına devam etti.” — Emmikay12
Suya atlayarak suyu test edin!
“Kano gezisindeydim. 10-20 yıldır bu kamp tarafından yapılan bir geziydi. Oldukça iyi bilinen bir nehrin aynı kano kısmı. Her yıl kano gezisinin ilk gününde, çocuklar ve personel nehrin kenarındaki bu kayadan atlardı. Muhtemelen yıl içinde 6 metre yukarıdaydı (tahmin ediyor) ama su derindi. Muhtemelen 3-3 metre su.
Bu çocuk grubu, daha önce binlerce çocuğun yaptığı gibi atlayışı yapmak istedi. En uzun personelin uçurumdan atlamasını sağlayarak atlayışı test ettik. Her zamanki gibi bunu güvenle yaptı. Sonra çocuklar gidip aynısını yaptılar. Birkaç çocuk atladı, geldi ve hepsi iyiydi. Sonra bir çocuk atladı, geldi ve “Sanırım dizimi kestim” dedi. Herkes güldü, ama sonra bu çocuk “hayır, cidden, gel bak” dedi. Dizinde kocaman bir yağ parçası eksikti. Eğer yara başka bir yerde olsaydı, kan pompalıyor olurdu.
Çok daha kötü olabilirdi ama çocuk iyiydi. Hastaneye gitti ve 12 kadar dikiş atıldı. Geziye tekrar katılmamış ama geri dönerek iki hafta kampta kalmış.
Söylemeye gerek yok, bir daha hiçbir çocuk o dev kayadan atlayamadı. (kampımızdan)” — zap2
Cinayete teşebbüs.
“8 yaşındayken izci kampına gittim, yani 2001 civarında. Tüm danışmanlar 20 yaşında gençti. Grubumda danışmanları kızdıracak bir şey yapan bir kız vardı. Yazın ortasındaydı ve çok sıcaktı ve orta derecede kiloluydu. Onu güneşte oturttılar ve ceza olarak su yedirmediler. Korkunç insanlardı, çocukken onlardan çok korkmama neden oldular.” — rhaianon19
Tavus kuşu çığlıkları.
“Tavus kuşu çiftliğinden yarım mil uzakta bir kampa gittim ve söylemeliyim ki, 10 yaşındayken gecenin bir yarısı yankılanan tavus kuşu çığlıkları korkunçtu ve kimse size yakınlarda bir tavus kuşu çiftliği olduğunu söylemedi.” — windowsill134
Hapşırınca ne denir? -Tüm Dünyada Hapşırınca Ne Deniyor?
Hapşırınca yabancılar ne diyor?
İlk Buluşmada Sorulacak Sorular – Eğlenceli ve Akılda Kalıcı
İlk buluşmada sorulacak sorular arıyorsanız ve klasikleşmiş basit sorulardan bıktıysanız bu sorular ile eğlenceli zaman geçirip konusuz kalmamayı tercih edin.
Erkekler neden hoşlanır? (12 Şey)
Erkekler neden hoşlanır? - kadınların en çok merak ettiği ve sır gibi saklanan o bilgileri bir erkeğin ağzından dinleyin. İşte,...
Bir Erkeği Etkilemek için Sorulan Sorular Nelerdir?
Bir erkeği etkilemek için sorulan soruları merak ediyorsan ve erkek arkadaşını veya yeni tanıştığın bir erkeği etkilemek istiyorsan etkileneceği sorular...
Öne Çıkanlar
-
Sosyal Medya2 hafta önce
Instagram Story Şarkıları – 180 Story atmalık Şarkılar Türkçe/Yabancı
-
Sorulacak Sorular2 hafta önce
Daha Önce Hiç Yaptım Yapmadım Soruları [2022]
-
Yaşam2 hafta önce
Cep Telefonu Aldırma Yöntemleri – Ailemi Telefon Almaya nasıl ikna ederim?
-
İlham Verici2 hafta önce
Hoşunuza Gidecek Anne ve Babayı Telefona Kaydetme İsimleri
-
Suç / Cinayet2 hafta önce
Patrizia Reggiani ve Maurizio Gucci Cinayetini Çevreleyen Tuhaf Olaylar
-
Sorulacak Sorular2 hafta önce
+250 En İyi O mu Bu mu Soruları (Hangisini Tercih Ederdin Soruları)
-
Sosyal Medya2 hafta önce
Instagram Telif Hakkı Mesajı – Instagram Hesabı 24 Saat Sonra Kapatılacak Yalanı
-
Suç / Cinayet2 hafta önce
Chris Benoit Aile katili miydi? – CTE Nedir?