Milli Eğitim Bakanlığı Din dersi kitaplarını iki ay boyunca geceli gündüzlü inceledim. Din dersi kitaplarında Atatürk ile Laiklik konularının olmamasının, dine karşı büyük bir haksızlık olduğunu söylememe gerek yok, ama laiklik konusunun sekülerizm başlığıyla ele alınış şekli ve kullanılan skandal ifadelerin facia diye nitelendirilebilecek seviyede vehamet arz etmesi eminim ki herkesi çok üzecektir. Şu gerçek unutulmamalıdır, yeni kuşağın manevi değer oluşturmasında Atatürk ile laiklik olmadığı, yani bilimsel değerlendirme ve denetim olmadığı süreçte, dinin ayakta kalma imkanı yoktur.
DİN KİTAPLARINDAKİ LAİKLİK VEYA DİĞER İSMİYLE SEKÜLERİZM
Din dersi müfredatında laiklik konusunda bizi sonuç çıkarmaya götürecek cümleler, konu başlığının en başında verilmeye başlanmaktadır.
Din dersi kitabında şöyle denilmektedir, “’Dinde zorlama yoktur.’ ifadesi, dinin genel bağlamından koparılarak sanki dinde hiçbir kural yokmuş gibi anlaşılması da doğru değildir. Çünkü hür iradesiyle karar veren ve tercihte bulunan kişilerin dinî sorumluluklarını yerine getirmesini beklemek, zorlama olarak kabul edilemez.”[1]
Bu cümlelerde, zımnen (kapalı olarak) şeriat hükümlerinin, hatta ceza hükümlerinin Müslümanım deyip ibadet etmeyenlere uygulanacağı inancı dillendirilmiş, laiklik esası ötelenmiş ve “Dinde zorlama yoktur” kuralı, “Dinini seçmede zorlama yoktur ama dinini seçtikten sonra zorlama vardır” mantığı öne sürülmüştür.
Şimdi sizlere, Sekülerizm başlığında laikliğe karşı büyük bir düşmanlığın işlendiğini ihbar edeceğim.
Sizleri kitaptaki ifadelerle başbaşa bırakıyorum.
“Toplumda ahiretten ve diğer dinî, ruhani meselelerden ziyade dünya hayatına odaklanılmasına vurgu yapan anlayış ve ideolojiye sekülerizm denilir. Türkçeye laiklik, çağdaşlaşma veya dünyevileşme şeklinde çevrilebilen kavram için Fransa’da laicite ve laicisme kelimeleri kullanılırken İngiltere ve Amerika gibi ülkelerde daha çok sekülerizm kavramı tercih edilmektedir.
Dünyevileşme genel bir süreç olarak ele alındığı takdirde, tarihsel gelişme açısından evrim niteliği(?) ağır basan dünyevileşmeye sekülerizm, buna mukabil devrim niteliği ve köktenci yönü daha belirgin olan dünyevileşmeye laiklik adı verilir. Bu açıdan bakıldığında, sekülerizm, modernleşme süreçleri içinde gerçekleşen bir tür kendiliğinden gelişmeye gönderme yapmaktadır. Laiklik ise toplumu sekülerleştirmeyi amaçlayan bir kamu otoritesinin, belli bir laik toplum telâkkisi veya tasarımını hayata geçirmek amacıyla, insanlara ve insan topluluklarına dayatmada bulunmasıdır.[2]
Sekülerizm her ne kadar ilk bakışta din karşıtlığı olarak görülmeyebilirse de yönelimleri itibariyle dini önemsememe, hayatı yaşarken dine referans ve gönderme yapmama anlayışından dolayı dinden uzaklaşmaya sebebiyet vermektedir.
Seküler olduğunu söyleyen insanlar her ne kadar ateist olmadıklarını ve bir yaratıcıya inandıklarını belirtseler de bu âdeta Tanrı’yı göklerde kabul edip, yeryüzüne indirmemek ve Tanrı’ya “sen bizim işlerimize karışma” demekle aynı kapıya çıkmaktadır. Bir yönüyle de bu uygulama dini vicdanlara hapsetmenin, salt inanca indirgemenin, siyasette, hukukta, sanatta, ekonomide dine yer vermemenin bir başka şeklidir.
Laiklikte de sekülerizmde de siyasi ve toplumsal hayat düzenlenirken Allah’ı (c.c), vahyi, kutsalı dikkate almamak esastır. Bu yönüyle ortak bir paydada birleşen her iki anlayışta da fark sadece uygulamadadır.”[3]
En sonunda, laiklerin cehennemlik oldukları savı dolayısıyla, alenen nefret suçu işlendiğini görüyoruz: “İslam inancına göre insana, dünyaya ve hayata bakışta salt akla göre ve yalnız dünya hayatını esas alarak yapılacak değerlendirmeler doğru değildir. Çünkü bu anlayış insan hayatını bu dünya hayatıyla sınırladığı gibi ahirete imanın özellikle bu dünyadaki ahlaki davranışlara olan yansımalarını da ortadan kaldırmaktadır. İnsanlar bu dünyada imtihana tâbi tutuldukları gibi ahirette de bu dünyadaki tercihlerine göre ‘din gününün sahibi’ olan Allah (c.c.) tarafından ya cennetle ödüllendirilecek ya da cehennemle cezalandırılacaklardır.”[4]
Sizlere genel bir değerlendirme bile yapma gereği duymuyorum.
Ortaya koyduğum bu facia ifadelerin, sadece duygusal tepki verilecek kadar basit bir şeyler olmadığını sanırım herkes görebilmiştir. Kitaptaki laiklik meselesine ilişkin ibarelerin mahkemelere dava konusu olarak taşınacağından zerre miktar kuşkum yok. Çünkü bu ibareler, ayrımcı, ötekileştirici, hatta nefret suçu kapsamına girecek ölçüde saldırgan unsurları barındırmaktadır.
Yeni Milli Eğitim Bakanına ve ekibine çok iş düştüğüne inanıyorum.
İnşallah “Andımız” konusunda olduğu gibi bu meselede de toplumu rahatsız edecek duruşlara ve eğitimdeki faciaları görmezden gelen tutum içine girmezler.
Nazif Ay
Odatv.com
[1] 10. Sınıf Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi Kitabı, Numan Konaklı, Hüseyin Çınar, Süleyman Emiroğlu, s.82.
[2] Kelam kitabı, U. Murat Kılavuz, Eba Müslim Yaşaroğlu, Nihat Morgül, Veli Karataş, s.84.
[3] Kelam Kitabı, s.85.
[4] Age, s.86.
Ülkeyi sarsan ses kaydı... Rafael Sadi yazdı...
Eşinin kaza yaptığını duyunca hastaneye koştu, hayatının şokunu yaşadı: Acısam mı üzülsem mi bilemedim
4,5 yıldır imam nikahıyla...
"İmamoğlu'na ellerini arkadan bağladın incelemesi" haberleri...