Selçuklu Devleti’nin dağılma sürecinde Anadolu’yu ayakta tutan, Anadolu Selçuklu Devletini uzun süre koruyan ve kollayan, sonrasında Osmanlı Devleti’ni kuran en önemli kurumlardan biri Ahiliktir. Türkistan coğrafyasının İpek Yolu Pazarlarında oluşan Akı/Ahi geleneği, Acem ve Arap ticaret anlayışıyla kaynaşarak Anadolu’da kendine has bir Ahilik teşkilatı meydana getirdi. Merv, Nişabur, Belh ve Herat gibi Horasan kentleri, İpek yolunun ticaret merkezleriydi ve bu ticaret merkezlerinin en önemli ticari mallarından biri deri ve deri işlemeciliğiydi. On üçüncü asrın ilk çeyreğinde Güney Azerbaycan coğrafyasının Hoy şehrinden Anadolu’ya geçen Ahi Evren’in, Kayseri ve Konya’da Deri işlemeciliği öncülüğünde kurduğu Ahilik teşkilatı, zaman içerisinde Türkmen şehirlerinin ağırlıkla yer aldığı İç Anadolu’da gelişti ve Osmanlı Devleti’nin temel kurumlarından biri haline geldi. Yaklaşık yedi bin yıllık bir medeniyetin merkezinde yer alan, Germiyân ve Osmanlı Coğrafyasının iki yüz elli yedi şehri içerisinde edebi anlamda altıncı şehri olan Kütahya’nın öne çıkarılamayan kültürel kodlarından biri de Ahilik teşkilatıdır. Bu makalede ahilik ve köyleri, vakıfları, mezraları, çiftlikleri, tekyeleri, zaviyeleri, türbeleri, mahalleleri, mescitleri, çeşmeleri, kabirleri, mezarlıkları, kendilerine has adları ve başta Tabakhaneleri olmak üzere çok sayıda farklı esnaf kurumları ile önemli bir Ahi şehri olan Kütahya’nın ahilik geleneği üzerine bazı değerlendirmeler yapılacaktır.
Esnaf, Ahilik, Şed kuşanma, Ahi Evren, Kütahya Ahileri