Takipmedya – Türk milliyetçiliğin önemli isimlerinden, Tarihçi, Yazar, eğitimci Nihal Atsız’ın mezarı saldırıya uğradı.
DHA nın haberine göre, Karacaahmet Mezarlığı’nda bulunan Atsız’ın mezarı bir süre önce yenilenmiş ve bazı değişiklikler yapılmıştı. Mezarın giriş bölümüne bozkurt rölyefi asılırken, mermer bloklar yenilenmişti.
Ancak mezara kimliği belirsiz kişi ya da kişilerce zarar verildi.
Tahribat sonrası mezarda bozkurt rölyefinin olmadığı ve kırık mermer parçalarının bulunduğu görüldü.
NİHAL ATSIZ KİMDİR?
Türk tarihçiliği ve edebiyatına yaptığı çok değerli katkılarla büyük hizmetleri bulunan ve Türk milliyetçiliğinin en önemli isimlerinden biri olan Hüseyin Nihal Atsız, Osmanlı Devleti’nin ilk dönemine ışık tutan ve sadece Osmanlıları merkeze alan ilk Türkçe eser olması bakımından bugün halen kaynak eser olma özelliğini koruyan “Âşıkpaşazâde Tarihi”nin günümüz Türkçesine kazandırılan Atsız, “Bozkurtların Ölümü”, “Bozkurtlar Diriliyor”, “Ruh Adam” gibi edebi eserleriyle de pek çok neslin Türk milliyetçiliği fikriyle tanışmasına vesile oldu.
Nihal Atsız, 12 Ocak 1905’de İstanbul’da doğdu. Annesi Fatma Zehra Hanım, babası binbaşı Mehmet Nail Bey olan Atsız’ın iki kardeşi vardı. Atsız, ilk ve ortaöğrenimini Kadıköy’de tamamladı. Ardından Askeri Tıbbiye’ye girdi. Atsız, Askeri Tıbbiye döneminde Türkçülük akımının etkisine girmeye başladı. Bu nedenle yaşadığı sorunlarla 1925’de Askeri Tıbbiye’den ayrıldı . Sonra Kabataş Erkek Lisesi’ne yardımcı öğretmen oldu.
Şehirlerarası vapurlarda kaptan olarak çalışmaya başlayan Nihal Atsız, 1926 yılında yatılı olarak İstanbul Darülfünunu Edebiyat Bölümü’ne girdi. Askerliği nedeniyle okula 1 yıl ara vermek durumunda kaldı. Üniversiteye geri döndüğünde ise bir arkadaşıyla “Anadolu’da Türklere Ait Yer İsimleri” isimli bir makale yazdı ve bu makale Türkiyat Mecmuası’nda yayınlandı. 1930 yılında bu okuldan mezun oldu.
Orhun’un 9.sayısındaki, resmi tarih tezini eleştiren bir yazı sebebiyle dergi kapatıldı. Atsız da bakanlık emrine alındı. Nihal Atsız, bundan sonra dört yıl kadar Deniz Gedikli Hazırlama Okulu’nda Türkçe öğretmenliği yaptı. de uzaklaştırıldı. Kendisine resmi hizmet kapısı kapanınca Özel Yuca Ülke ve Boğaziçi liseleri gibi okullarda öğretmenlik yaptı. “Türk Tarihi Üzerinde Toplamalar” ve “Türk Edebiyatı Tarihi” adlı ilmi kitapların yanı sıra birçok broşür yayımladı.
Daha sonra 1950-1951 öğretim yılının başında Haydarpaşa Lisesi edebiyat öğretmenliğine getirilen Atsız,
Mayıs’ın kutlanması için Ankara’da verdiği bir konferans nedeniyle öğretmenlikten alındı ve Süleymaniye Kütüphanesi’ndeki görevine iade edildi (1952). Burada 17 yıl çalıştıktan sonra 1969’da emekliye ayrıldı. Atsız, 11 Aralık 1975’te vefat etti.