Soru-Cevap
Yetişkinlerde kekemelik tedavisi
Öncelikle teşekkürler Sarp Bey yazdıklarınız için...
Babalar bizim kadar duygularını açıkça yaşayamıyor sanırım. Ben oğlumun gittiği okulda çocuklarını sevgi ve sabırla bekleyen birçok baba görüyorum. Bunu göstermeyen babalar da eminim içlerinde yaşıyorlardır bizim yaşadığımız endişeleri. Ben eşime bu konuda çok şey borçluyum. Benim oğlumun üzerine haddinden fazla titrediğim zamanlarda bana dur diyebildi ve oğlumun motor becerileri babası sayesinde oldukça gelişti. Çocuklarıyla ilgilenen tüm babalara da teşekkür edelim. Nede olsa babalar günü de geliyor.:)
Sayın Bengü;
Bu sitede tüm Türk kadınlarını onurlandırdığınız için sizlere teşekkür ediyoruz. Elbette babaları da unutmamak gerekir. Sarfedilen ufacık bir emeğin bile sadece Türk kadınının ferdi olarak kendi başına başarabilmesi zor ama tek başına dimdik ayakta, mağrur ve gururlu bir şekilde evladını topluma kazandırmak isteyen ismini bilmediğimiz nice veliler aramızda bulunmaktadır.Her ne kadar günümüzde engelli çocukları olan ailelerde annenin yüreği daha fazla yanıyormuş baba geri planda gibi görünse de eğer vicdanlı ve duyarlı ise bir babanın da kendi canından bir parçası olan evladı için mutlaka aynı duyguları hissedeceğinden eminim.Zaten özel eğitimin önemi yaygınlaştırılması ve ailelerin bu konuda uyarılması bakımından ilk görevin annelere düşmesi gerektiği fikrini düşünmek yanlış olur kanaatindeyim. Konuya aile bütünlüğü açısından değerlendirdiğimizde sarfedilen emek; ailesiyle, eğitimcisiyle, öğretmenleriyle üçlü bir sac ayağı şeklinde yürümektedir.Fakat hayatta tek başına olup evladı için mücadele eden, geleceğine umutla bakan o kadar çok Nene Hatunlar var ki. Onların buradan teker teker ellerini öpüyor kendileriniı canı gönülden kutluyorum.
Sağlıcakla kalın.Derya
Adınız gibi yani bir çiğ tanesi gibi ince zarif ve kırılgansınız.
Sizi çok iyi anlıyorum hepimiz aynı yollardan geçtik.Onların gelecekleri için çok güzel başarı dolu hayaller kurduk.Ve sonuç.....
Yavrularımız bize birer armağan,onları kendileriyle yarıştırarak ve kendi ölçülerinde hedefler koyarak daha iyiye daha güzele götüreceğiz.
Biz oğlumdaki farklılığı 2,5 yaşında fark ettik ama doktorlar 6 yaşındayken otistik olabilir,büyüyünce konuşur,şimdi çelik bir yelek giymiş gibi buluğ çağında hepsi düzelir demişlerdi. Yani bunda 10-12 sene öncesine kadar onlar bile adlandıramıyordu. Efeyi tanımak isterseniz www.tohumotizm.org.tr forum sayfasına sermin adıyla yazıyorum ismimden sorgularsanız.Efenin yaşadıklarını daha iyi görebilirsiniz.
Bize göre sizler daha şanslısınız çok küçük yaşlarda eğitim aldırıyorsunuz.
Biz efe de akademik başarıdan çok sosyalleşmesine önem verdik.Gerçi bu arada okur yazar toplama çıkartma yapabilir.Çok iyi bilgisayar kullanır.El beceresi artsın kendi ayakları üzerinde durabilsin diye devamlı iş yaptırdık kendi başına yaptıkçada mutlu oldu.Ben size bunları yazarken o da mutfakta çay saati bulaşıklarını makinaya yerleştirdi ve akşam yemeğinde spagetti yapmaya karar verdi ocağa makarna suyunu koydu bile.
O bunları yaptıkça o başarmanın mutluluğunu ,bende kendi yaşamını sürdürebilecek durumda olmasının mutluluğunu yaşıyorum.
İnşallah yavrunuzda akademik ve yaşam başarıları
en üst seviyede olur.
(Abla tavsiyesi kendini unutma kendin içinde yaşamalısın)
Şermin
Oğlumuz E ye selamlarımı iletiyorum.Gözlerinden öperim.Beni onu çok sevimli ve cana yakın buldum.Onunla gün geçirmek gerçekten çok mutluluk verici olmalı.
Bu arada ,
Özellikle otizm danışmalarında çocukların isimleri havada uçuyor.Oysa bir çok danışmada rumuz halinde anılır ve böyle olmalıdır.Otistiklerin kişiliği diğer insanlardan daha az kıymetli değildir.
Şermin hanım beni anlayacağınızdan eminim sizden de bu konuda destek istiyorum.Bu anlayışa sizler sahip olmazsanız;aileler çocuklarının kişiliğine sahip olmazsa, diğer insanları suçlamaya da hakkımız olmaz.
Bundan böyle çocuklarımızın isimlerini rumuz olarak harfle vermeyi öneriyorum
sevgi ve saygılarımla
Sevgili Derya Hanım
Yanlış anlaşılacağımı tahmin etmiştim, bu yüzden tekrar size yama ihtiyacı nı duydum..Biz anneler çocuklarımız için elimizden gelen her şeyi yapıyoruz, ki bazen elimizden gelenin de ötesine çıkmak istiyoruz..Eminim siz de mükemmel bir annesiniz...Benim bu sayfada yazma sebebim, sosyal fobi hakkında farklı uzman görüşlerine ihtiyaç duymamdır...
herkese teşekkür ederim.
Şermin hanım
size de
şebnem
Sevgili Şebnem
Atalarımız ,sabırla koruk helva olurmuş derler.
Bizlerde çok çok sabırlı,çok inatçı ve çok sevgi dolu olmalıyız.
Oğlumuz Efe şu anda 18 yaşını sürüyor,onun gelişimi için elimizden gelen her şeyi sonuna kadar yapmaya çalışıyoruz.Belki hemen değil ama belli bir süre sonra karşılığını alıyoruz.
Düsturumuz şu olmalı yılmak yok! yılmak Yok!
size hoş bir davranış anlatayım:
Efe okula kendi portatif müzik setini ve pop kasetlerini götürmüş ve orada duruyordu.Dün kasetin birini sınıfta bulamamışlar,öğleyin tüm kasetlerini toplayıp getirmiş,yemekten sonra tekrar götürdü.Neyse diğer kasetini bulmuşlar.Ama beyfendi okul çıkışı tüm kasetleri ve teybini alıp gelmiş,bu sabahta hepsini yüklenip götürdü.(okula kendi başına yürüyerek gidiyor)
Bizimki malına sahip bir delikanlı olacak herhalde...
Sabır ve sevgi dolu günler dilerim....
Evet kimi soruları yanıtlamakta yetersizim özellikle eğitim ortamının tanımlanmasını gerektiren sözgelimi korku ile ilgili soruları.
Her şeye çözüm bulubilirim diye bir iddiam yok
Herhangi bir çıkar için de yanıtlamıyorum
elbette ailelere ve çocuklara duyduğum sorumluluktan dolayı yanıtlıyorum soruları
takdir sizlerin
" çözümsüzlük görüyorsan sen de o zincirin bir parçasısın " sözünü çok severdi yapa nın sahibi Turhan Özüduru kullakları çınlasın aklıma o geldi.
Verdiğim ve veremediğim cevaplardan sorumlu olduğumu biliyorum
Soru soranlar tarafından motive olma oranımın sıfır olduğunu göze alarak anlayışlı olmanızı rica ediyorum.
ne demiştik sevgisiz hiç bir şey olmaz
siz de katılmışsınız üstelik....
Daha önce de yazdığım gibi yanıt vermek sırat köprüsünde yürümenin bir başka parkuru gibi.Yanıt verirken gönül okşama faslını birinci plana almak ya da gerçekleri anlatırken incitmemek gibi ince çizgilerde yürürken cennet ve cehennem ayaklarımızın altında:)
Belki bu nedenle soru cevap bölümüne profosyonel katılımcı sayısının az olduğunu düşünüyorum.Hiç yanıt verilmezse yanlış az yapılır çünkü.
Elimizden geldiğince doğruyu yapmaya, yazmaya çalışıyoruz.Geçen hafta tatildeydim ve yanıtlamaya çok zaman ayırabildim(postacı tatilde yürüyüşe çıkarmış derler ya) Her zaman aynı derecede verimli olamıyorum.Yukarıdaki yanıtıza daha geniş yer vermek isterdim ve pek yakında:) bunu yapacağım .
Anlayışınıza teşekkür ederim.
saygılarımla
Kemal Bey,
Nasıl bir merkeze gittiniz ve size bu konuda uzman biri mi yardımcı olmaya çalıştı bilemiyorum. Dil ve konuşma terapistleri olarak, yetişkinlerle kekemelik terapileri yürütmekte ve terapiye alınan kişinin özelliklerine de bağlı olarak olumlu sonuçlar elde etmekteyiz. Gideceğiniz yerden çok, gittiğiniz yerde bu konuda çalışan kişinin dil ve konuşma terapisti olması önemli.
Saygılar...
Düzeltme
Otistik değil, asperger olabilir dediler, araştırmalarıma göre her ikisine de uyuyar, her ikisine de uymuyor .Aslında bu isimler de hiç umrum da değil..Oğlum özel bir çocuk..Onun sayesinde bir çok şeyi öğrendim..Ve ben de bir anne olarak onu yaşama kazandırmak istiyorum...
Soruyu yanıtlarken:
- Doğrudan soruyu yanıtlayınız, veya soruya verilen diğer yanıtları geliştirecek şekilde yanıt veriniz
- Yanıtınızda hakaret, küfür veya kanunlara uygun olmayan paylaşımlar bulunmamalıdır. Buna uygun hareket etmeyen üyelerimizin üyelikleri durdurulacaktır