Gülme ve kahkaha bulaşıcıdır. Aslında bir kişinin gülüşünden ruh halli bile “yakalanabilir”. Doğal olarak sosyal kahkahalar ortamdaki diğer insanlara hızla bulaşır. Psikologlar bugüne kadar, birini bir psikopati kişiliğe dönüştüren şeyin “Savaşçı Gen” olarak adlandırılan spesifik bir gen (MAOA-L geni) ile ilişkilendiriyorlardı. Yeni bulgular belirli bir çevre veya yaşantının, bu eğilimlerin ortaya çıkmasına neden olduğunu ortaya koydu.
Aslında birçok üst düzey yönetici psikopati özellikleri ile bilinirler. Bu tür bir kişi büyüleyici, ikna edici, cesur ve sorumlu olabilir. Aslında psikopati davranışı bir spektrumdur. Buradaki temel nokta bu tür kişilerin empati yetilerinin eksik olmasıdır. Bu durum ise ilişkilerde telafi edilemeyecek zarara neden olabilir. Psikopati özellikleri olan kişiler, başkaları ile bağ kurmada güçlük çekerler, antisosyal davranışa daha yatkın olurlar ve bu özelliğin daha yoğun olduğu kişilerde ise aşırı cinsellik ve birden bire öfke patlamaları eğilimi görülür.
Antisosyhal kişilik ya da psikiopati sadece yetişkinlik döneminde görülen bir sorun değildir. Aksine, çocuklar, özellikle 14 yaşından önce bu bozukluğun ilk belirtilerini gösterirler. Bunun için psikologlar, psikopati kişilik özelliklerinin erken dönem çocuklukta tespit edilip edilemeyeceğini anlamak için yeni bir çalışma yaptılar. Önceki araştırmalar, psikopati eğilimi gösteren çocukların çoğunun grup etkinliklerine katılmak istemediğini, yıkıcı davranışlar gösterdiklerini ve akranlarının duygularına karşı daha az saygılı olduğunu gösteriyordu. Current Biology dergisinde yapılan yeni çalışmada ise, araştırmacılar, bu tür eğilimleri olan erkek çocukların ortamda bulunan diğer insanların ya da akranlarının güldükleri şeylere gülmediklerini bulmuşlardır. Yani, antisosyal kişilik bozukluğu ya da psikopati geliştirme potansiyeli olan çocukların başkalarıyla birlikte gülecek durumda gülmedikleri gözlenmiştir. Bu çocukların beyin görüntüleri, kahkaha ve gülme seslerine diğer çocuklardan daha az nörolojik bir tepki verdiklerini, diğerinin duygularına katılmaktan ve bu duyguları tanımaktan sorumlu olan beyin alanlarının daha az aktif olduğunu gösterdi. Bu bulgular, gülmenin beyinde işlenmesinde yaşanan sorunun, sosyal ilişkileri zayıflatan ve psikopat ve antisosyal davranış riskini artıran yeni bir mekanizma olduğunu göstermektedir. Ancak bu durum, bu çocukların antisosyal veya tehlikeli biri olmaya mahkum oldukları anlamına gelmiyor; Aksine, bu bulgular bu çocukların akranlarından neden farklı tercihlerde bulunduklarına yeni bir ışık tutuyor.
Araştırmanın tam sürümü için tıklayınız
Dr.Psikoterapist Hüseyin Doğan
Ankara Psikolog Merkezi