Ülkenin geleceğine bakıp ışık görmemek acı veriyor insana. Bunu siyasetten bağımsız da algılama şansınız var ancak şu şekilde özetlenebilir, parti gözetmeksizin bir değerlendirme yapıldığında aslında tüm partiler bir ışık vermiyor denilebilir.
Toplumsal olaylardan siyaset devişirmek , her toplumsal olayı bir partinin kanatları altına alması. Her partide görülen manüpilasyon çabası ve siyasette yer kapma savaşları elbette insanı umutsuzlaştırıyor.
Bunun yanında toplumun 15 Temmuz'da ortaya koymuş olduğu bir cesaret var. Birçok insan kendine değil, siyasi iktidara yardıma koştu ben bunun bu kadar olabileceğini düşünmedim. Daha da önemlisi kimleri marketlerine, işyerlerine koşup karaborsacılığa başlamadı. Bunu deneyen bir kesim de olmuştur muhakkak.
15 Temmuz olayın hemen akabinde yeniden kamplaşma oluşturmak içinde faaliyetler başladı. Bunun yanında siyasi iktidarda bunu bir şova dönüştürdü. Yeniden bu durumdan siyaset devşirildi.
Peki ülkenin aydınlığı söndüren nedir, Ülkedeki iç düşmanların varabileceği nokta, iç savaştan bile kaçınmamış olmaları, iç savaşı körükleyen bir tavır almaları, dahası mesleğin zirvesine çıkmış insanların bile doyuma ulaşmadığının görülmesi ülkenin geleceğine bakılan pencereden manzaranın karanlık görülmesini sağlıyor.
Bu öngörü hiçbir siyasi partiyi eleştirmek yada destek olmak için değildir. Toplumun çok ayrışanı olması ve birçok insanın bu ayrışmalara oynuyor olması da karanlığın boyutunu gösteriyor.
Herkes şu an inlerine çekildi ve samimiyetsiz bir sessizlik içinde izlemekle yetiniyor. Kavgası düşük ancak büyük badire atlatmış milletin unsurları babalarının cenazesini gömmeyi bekleyen mirasyediler gibi bir köşede bekliyorlar. İşte bu yüzden ülkenin geleceği karanlık.