Bir çocuk önce ailesinden aldığı eğitim ile büyüse de, okul, çevre, iş yaşamı ve yaşamış olduğu toplum kişinin davranışlarını aşama aşama değiştirmekte belirlemektedir. Bunun aksini görmediğim için halen bu düşüncedeyim.
İçinde yaşadığımız toplumun rengini alıyoruz. Siz ne kadar aksini iddia etseniz de, hangi düşünce yapısında olduğunuzu gözetmeden sizi yargılama gereği gören akıl fakiri insanlarla aynı toplumda yaşamak zorunda bırakıldığımız bir gerçek. İstediğiniz kadar insan özgürlüğünden, barıştan ya da hümanizm, çağdaş düşünce yapısına sahip olun. Hatta her insana bu düşünceye göre yaklaşım gösterin karşınızdaki kişiler cahil, vicdansız ve hatta sınırlarını aşarak terbiyesizlik kıvamında olabiliyorlar…
Maalesef ki bu insanlarla aynı mahallede, iş yerinde ve belki de aynı ailede olmayı siz seçemiyorsunuz. Ülkemizde şimdilerde yaşamış olduğumuz kötü günlerdeki örnekleri insanların vicdanına bırakmak artık vicdanı kalmamış bir toplum olarak halimiz “içler acısı” diyorum.
Topraklarımızı vermeyiz diyor kimi insanlar doğuda ki bitmeyen kavga için “hani Müslüman’ın malı ortak”tı. Hani “mülk Allahın”dı. Sizin malınız mı o topraklar bu zamanda belge konuşur hani toprak tapularınız. Her bir karışı orada yaşayan insanların değil mi? Reel olarak böyle..
“Farklı bir devlet kurmak mı” bunun üzerinde tartışalım. Tabi tartışmaktan anladığınız nedir önce bunu konuşmak lazım. Mesela Suriyeli vatandaşlara Türkiye kapıları açıldığında “ayyy yazık” dediniz de şimdi niye şikâyet ediyorsunuz. Ayrıca halka soran olmadı ki “alalım mı aramıza istiyor musunuz” diye. Eee o halde neden bu feryat figan. Bizi kimsenin iplediği yok beyler, bayanlar. Biz sürekli şikâyet eden fakat kılını kıpırdatmayan bir toplumuz yani “rengimiz” yok. O yüzden renginiz yoksa lütfen kuru gürültü yapmayalım. Toplumun içinde rengini belli etmiş, belli etmeye çalışanlar ise renksizlik içinde kaybolmamak için çırpınıyor. Neden peki renksizliğe son vermek istiyor. Bunu görmezden gelmekte bizim toplumun alışkanlığı işte.
Vicdanı olmayan bir toplumdan; insanlık, barış gibi kavramları anlatmak ve beklemek ne kadar doğru oda vicdanını halâ vicdan sahibi olanların takdirine kalmıştır.