Kemal Sunal’ın Fatma Girik ile oynadığı Japon İşi filmini bir çoğumuz hatırlar. Girik filmde robot rolündeydi ve insanlık adına mutlu bir son izliyorduk. Size ne yazık ki filmde olduğu gibi bir “ütopya”dan değil “distopya”dan bahsedeceğim. Popüler medyanın gündemi savaş-terör, seçim-ekonomi ve göç. Oysaki hiçbiri yakın gelecekte iklim değişikliği ve yapay zekâ kadar dünyayı etkilemeyecek.
İnsanı diğer canlılardan ayıran en önemli özelliğin aklı ve zekâsı olduğu bilinir. Peki, bir robotun zekâsının sınırı ne olabilir? İnsanlar gibi akıl yürütebilir ve duygusal tepkiler verebilir mi? Konumuz bu. İnsanın pratik aklı sayesinde keşfettiği bir icat, yapay zekâ. Gelişmiş ülkeler arasında tam anlamıyla bir yarış var. Facebook şirketinin yapay zekâsı Alpha Go Zero insan desteği olmadan öğrenebiliyor artık. Bu çocuk büyüyor. Bir ara geliştiricilerinin bile anlayamadığı bir dil kullandığı için projeye ara verilmişti.
Zaten ayyuka çıkmış olan “bu da benim tarzım” şeklindeki bireysel yaşam fenomeni yaygınlaşacak, belki de hayatımız da sosyalleşme bugün olduğundan daha az olacak. Başkaları ile sağlıklı ilişkisi azalan bireyler ahlaki değerlerini de kaybedebilir. Zira ahlak ile toplum arasında yadsınamaz bir bağ var. Diğer yandan sanayi devriminde olduğu gibi yapay zekayı geliştiren ülkeler, bu teknolojiyi üretemeyenleri sömürgeleştirecek. Bir arkadaşım “Belki düşünebilen son nesil bizleriz.” demişti. “Çok karamsarsın.” demiştim. Sanırım şimdi karamsarlıktan melankoliye geçme zamanı.