-
güzel bir film. yetmez ama evet.
--- spoiler ---
ana konunun yanına çocuk istismarı gereksiz olmuş. aniden dikkat cekmiş ve birden bitmis oldu yan konu hicbir sey anlamadim vallaha. gelin hanim zengin, burnu havada kişiliği çok cabuk değişti. yani yumusak gecis olmaliydi karakter degisikliginde.
baba ölünce hemen mutlu pozlar verilmez kardesim. hem de ameliyat oncesinde o duygusal konusma sonrasi ve ucakta okunan mektuptan sonra, 1 ay kendine gelememen lazim.
--- spoiler ---
-
çağan ırmak filmlerine olan zaafiyetimden dolayı vizyona girer girmez izlediğim ve
asla pişman olmadığım, dinlendirici,düşündürücü,keyifli bir film.
-
filmin eleştirilecek hiç bir yanı yok. çağan, ege insanına dokunmayı çok iyi biliyor. sinemaya gitmeyen dedem 40 yıl sonra çağan sevdasından sinemaya gitti. iyi ki varsın çağan.tek ricam eski kadronla bir film daha çekmen. çetin tekindor,hümeyra,şerif sezer... ne güzel olur.
-
(bkz: mustafa hakkında her şey) ile kalbimde taht kurmuş çağan ırmak sineması (bkz: babam ve oğlum) ile zirveye çıktı ve sonra serbest düşüşe başladı. (bkz: dedemin insanları) ile devam eden süreç her ne kadar kötü olmasa da düşüşte olduğunu hissettirdi ve düşüş hep devam etti. bu film, gördüğüm kadarıyla diptir ve daha aşağısı olacak mı merak ediyorum.
açıkçası benim açımdan bu filmle birlikte, çağan ırmak sineması, sonu tahmin edilebilir ve kendini tekrar eden ajite bir tv filminden öteye gidemeyeceğini göstermiş oldu. sevgili çağan ırmak, dünya başka bir yere gitti dolayısıyla sinema da. artık sinema izleyicisi seçici ve bir beklenti içerisinde. çektiğiniz filmler sizin için bir anı niteliğindeyse bu söylediklerimin hiçbir önemi yok, ama sinema bir sanattır ve bence çok fazla olmamakla birlikte belli birtakım gerekliliklere sahiptir. cast seçimi büyük oranda hatalı, konu kötü bir şekilde ele alınmış ve yardımcı konular özensiz işlenmiş. metaforlar ilkokul 3.sınıftaki bir öğrencinin hayal dünyasından izler taşıyor. çekim kalitesi vasat, senaryo açıklarla dolu. sinemada cem yılmaz hastalığı olarak nitelendirdiğim yaşayan efsaneleri yad etme gayreti de cabası. bırakınız, bu sizin göreviniz değil, bunun seyircideki karşılığı da sandığınız düzeyde değil.
tanım: vasat türk filmi
-
filmin fragmanı zaten çok fazla bir şey vaat etmediği için sıfır beklentiyle gittim. nitekim beklentimi düşük tutmakla iyi ettiğimi yapımın vasatlığıyla gördüm. bizi hatırla'nın çok net babam ve oğlum ile unutursam fısılda'nın birleşimi hissiyatı verdiğini söyleyebilirim.
açıkçası çağan ırmak'ın filmlerine pek merakım yok, hatta kendisinin izleyiciyi ağlatacağım diye ekstra kastığını düşünürüm. filmlerinin çoğunu sinemada değil, evde izlemişimdir. herkesin ölüp bittiği babam ve oğlum'dan zerre etkilenmemiş, tamam mıyız'ı sadece çok iç karartıcı bulmuş biriyim. ıssız adam'ı fena bulmamakla beraber kesinlikle bayılmam. bana göre kendisinin en iyi filmi unutursam fısılda'dır ve onda ağlanacak bir son yokken dahi yönetmenin oluşturduğu algı yüzünden sinemadan ağlayarak çıkan çok kişi gördüm ve duydum. komedi filmi olarak çektiği nadide hayat'ı iddiasız, ancak hoş bir komedi olarak tanımlayabilirim.
bizi hatırla yine bir baba-oğul ilişkisi üzerine kurulu. ama bu sefer babam ve oğlum'daki gibi ilişkide bir kavga durumu yok. ama unutursam fısılda'daki gibi kahramanlardan birinin unutma problemi var. konunun gideceği yerler filmin en başından kendini belli ediyor. senaryoda seyirciyi heyecanlandıracak veya merak uyandıracak fazla sayıda unsur olduğunu söyleyemeyiz. baba-oğul ilişkisi yanında türk dizilerinin düşük kalitelerinin memleketteki kültürel seviyesinin yerlerde olması yüzünden olduğuna, cinsel istismar problemine, blumia hastalığına ve şehir hayatının insanı doğadan koparışına değinilmekte. açıkçası bu değinmeler de pek filmi doldurmuyor. hatta konuyu sulandırıyor, çünkü birçoğu havada kalıyor ya da kel alaka şekilde bir anda senaryoya dahil oluyorlar. ayrıca bizi hatırla insan sağlığı açısından birçok mantık hatasına sahip. bunları anlamak için herhangi bir medikal geçmişe sahip olmanıza da gerek yok. her şeyi geçtim, yetişme çağında ikili ilişkileri bu kadar iyi olan bir baba ile oğulun filmdeki kadar farklı olmaları hiç doğal değil.
filmdeki artılar ne diyecek olursanız altan erkekli'nin oyunculuğu gerçekten çok iyi. çağan ırmak filmlerinde, yapımlara renk verme görevini üstlenen binnur kaya da çok başarılı bir iş çıkarmış. hatta izlerken içten içe insan onun sahnelerinin gelmesini istiyorsunuz. başarılı bir iş adamının yüksek refah seviyesini yakalamış, ancak evinde sevgisiz bir ortam bulunurken aniden gelen dedenin torunuyla kurduğu ilişkiyle evde huzuru sağlaması senaryonun görülmeye değer ender yanlarından biri. özge özberk'in oynadığı soğuk karaktere de gösterdiği insanlık dersi de var. tabii filmin bir kısmının foça'da geçmesi bana bir izmirli olarak sempatik geldi, fakat çağan ırmak'ın ege bölgesi'nde çekim merakı böyle giderse bir süre sonra bizim için çok da ilgi çekici olmayacak gibi.
neticede bizi hatırla, türk sineması açısından vasat kabul edilebilecek seviyede. yönetmenin kendi filmlerine baktığınız zamansa, iyice zayıf kalıyor. çağan ırmak, babam ve oğlum'da çok kötü bir baba-oğul ilişkisi işledim bir de iyi bir ilişki işleyeyim, bunu işlerken de unutursam fısılda'daki gibi oradaki zihin rahatsızlıklarına dem vurayım demiş. ama pek başarılı olamamış derim.
-
her hikayenin kendi içinde farklı bir anlam barındırdığını ve izleyen/ dinleyen herkeste farklı etkiler bıraktığı malum. bu filmin senaryosuna da bu şekilde bakılmalı.
filmi ege kasabası, duygu yüklü- geleneksel bir baba, dram’dan öteye taşıyan bir çok nokta var.
bu nedenle gidilip izlenmesi gerekiyor.
özellikle büyükşehirde yaşayıp kariyeri ve statüsü uğruna her şeyi mübah gören, gücün sadece maddi boyutunu ön plana alan , aile kavramını unutmaya yüz tutmuş , insanların zayıf noktalarını ön plana çıkarıp hatalarını anında kusan insanlara çokça mesajlar var. bu açıdan bakınca değerli bir yapıt olmuş diyebilirim. ben hayatımdan çok şey buldum ve gelecek için düşünmemi sağladı.
filmin müziklerini çiğdem erken yapmış. harika bir iş çıkarmış.
-
"yeaaa, bu çağan ırmak filmlerinin konusu da hep aynı yeaaa..." (ara: ekşi sözlük hiçbir s* beğenmeme timi) toplanmış hemen.
topu topu 7 nota var kaç ayrı beste yapılabilir ki?.. (yok lan o başkaydı).
gidin! konu klişe gibi ama hayat da hep aynı değil mi zaten? bu filme kötü diyeni allah çarpar.
naçizane:
- oynadığı karakterin soğuk olması sebebiyle midir bilmiyorum, diğer yazarların aksine bir tek tolga tekin tam konsantre olmamış filme sanki bence.
- binnur kaya, sen ne harika bir şeysin?
- çağan ırmak, izleyiciyi ara ara doldurup, şişirip sonra birdenbire binnur kaya ile patlatmayı ne iyi akıl etmişsin.
- sumru yavrucuk ve altan erkekli için zaten fazla laf söylemeye gerek yok.
-
binnur kaya'nın oynadığı role herkesten fazla büründüğünü gösteren film. altan erkekli'nin ege şivesi bazı yerlerde yapmacık olduğunu hissettiriyor mesela ama binnur kaya'da bu yavanlığı hiç sezmedim. özel hayatında bu kadar çekingen ve utangaç olan bir insanın bu kadar başarılı bir oyuncu olabilmesi de ilginç bir detay.
-
her sahnede her oyuncu ayrı ayrı döktürdüğü için (gerçi esas oğlan biraz geride kaldı ama o da iyiydi) kötü diyemiyceğim film.
iyi de diyemiyorum çünkü ortalıkta bir olay yok. ortada hüzünlü bir hikaye var gibi görünüyor ama benim ilgimi üzerinde tutacak ya da meraklandıracak hiç olmadı heycanlandıracak hiç bir şey yok.
konu da sizi gözyaşlarına boğacak kadar trajik değil, zira günlük hayatta çok daha beterlerini insanlar her gün yaşıyor (finale doğru özge özberk'in karakterinin açığa çıkan hikayesi çok daha bombaydı, çağan ırmak bunu film yapsa daha güzel olurdu). tabi sen yine de ağlamak istiyorsundur, o zaman istediğini sana kesin verecektir.
sonuç olarak oyunculuklar enfes, mekanlar çok güzel ama senaryonun nanay olduğu bir film çıkmış ortaya. ağlayasınız varsa koşun seyredin ama iyi hikaye arayana bir şey çıkmaz.
-
altan erkekli tolga tekin binnur kaya nin döktürdüğü bir çağan ırmak filmi. duygusal bir film, duygulandik çünkü hepimizi anlatiyor, hepimizden birşeyler... senin kariyer hırsını, benim aileme zaman ayirmamami, onun yaşadıkları yüzünden hayatı, insanları kirli görmesini...
birkaç sahne var çok beğendim, ayrıca diyaloglarin harika olmasının yaninda bazı sahnelerde karakterlerin bakışları ile duygularini belirtmesi cuk diye oturmuş.
--- spoiler ---
eşref ile kaan'in hastane bahçesinde oturarak kaan'in amerika'ya gitmesinin nedenini anlattığı sahnedeki diyalog harikaydi, çıktı alıp duvara asılmalık, kaan kendini o kadar güzel ifade ediyorki her cümle her harf doğru seçilmiş. kaan'in konuşurken kırmızı olmasi ve elindeki suyu icmesi sakinlesmek için, yaşattı bize yaşadığı duyguyu.çağan ırmak demiş ki bu sahneyi koydum izle de kendine düşen payı al.ayrica geçmişe gidip aynı konuşmanın bir benzerinin yıllar önce izmir'de deniz kenarında yapılmış olmasi da baba-oğul ilişkisinin yıllar sonra da ayni olduğunu düşündürdü.
--- spoiler ---
--- spoiler ---
ece'nin geçmişte yaşadığı kötü tecrübe yüzünden irem ile dedesi eşref hakkinda düşündüğü yanlış düşünce ve akabinde irem'in küçük yaşına rağmen annesini dediğine pişman etmesi de güzel bir sahneydi.
--- spoiler ---