GUZMAN BLANCO, Antonio (1829-1899)
Venezüellalı devlet adamı. 1870-1889 arasında devlet başkanlığı yapmıştır.
28 Şubat 1829’da Caracas’ta doğdu, 20 Haziran 1899’da Paris’te öldü. Ünlü siyaset adamı ve gazeteci Antonio Leocadio Guzmân’ın (1801-1881) oğludur. Caracas Üniversitesi’nde hukuk ve tıp öğrenimi gördü.
1859’da Jose Tadeo Monagas’m devrilmesinin ardından başlayan Muhafazakârlar’la Liberaller arasındaki iktidar mücadelesinde Liberallerin yanında yer aldı. Liberaller’in önderi Juan Falcon’un yardımcısı oldu ve onun 1863’te iktidarı ele geçirerek devlet başkanı olmasından sonra iktisadi işlerin sorumluluğunu üstlendi. 1864’te kabul edilen ve federal bir devlet yapısı öngören anayasanın hazırlanmasına önemli katkıda bulundu.
1868’de yurt dışında bulunduğu sırada Falcon, Muhafazakârlar tarafından devrilince Venezüella’ya dönerek Liberaller’in başına geçti. Nisan 1870’te başkent Caracas’a girerek siyasal kargaşaya son verdi ve devlet başkanlığını ilan etti. 1872’de devlet başka-nının doğrudan seçilmesini ve genel oy hakkını öngören yeni bir anayasa hazırladı. 1873’te yeni anayasaya göre devlet başkanı seçildi.
1870-1889 arasında 19 yıl ülkenin tek hakimi olan Guzman Blanco, yurt dışında olduğu yıllarda (1877-1879, 1884-1886, 1888-1889) ülkeyi kukla devlet başkanları aracılığıyla yönetti. Tüccarların istekleri doğrultusunda büyük toprak sahiplerinin gücünü sınırladı. Yabancı yatırımları özendirecek, yaygın kredi verilmesine olanak tanıyacak, dış ticareti genişletecek’ önlemler aldı. Çağdaş bir ulaşım ve haberleşme ağı gerçekleştirmeye yönelik kapsamlı bir programı yürürlüğe koydu.
Onun başkanlığı döneminde Venezüella’nın laikleştirilmesi doğrultusunda da önemli adımlar atılarak, Katolik Kilisesi’ne yapılan devlet desteği kaldırıldı, kilisenin mülkleri kamulaştırıldı, din özgürlüğü tanındı. Ayrıca temel eğitim olanakları artırıldı, orta ve yükseköğrenim için devlet desteği sağlandı.
Guzman Blanco’nun siyasi muhaliflerine karşı çok yoğun bir baskı uygulaması, özgürlükleri kısıtlaması basma sansür koyması, gittikçe güçlenen bir muhalefet doğurdu. Yabancı bankalarla yürüttüğü borç ve kredi görüşmelerinden aldığı komisyonlarla büyük bir servet elde etmesi de tepkilere neden oluyordu.
1889’da Avrupa’da bulunduğu sırada gerçekleştirilen bir darbeyle devrildi. Yaşamının geri kalan bölümünü Avrupa’da geçirdi.
Türk ve Dünya Ünlüleri Ansiklopedisi