İşimi kaybetmek birçok güçlü duyguya yol açtı – korku, belirsizlik, depresyon… Onlarla nasıl başa çıkacağımı burada öğrendim.
Aralık ayında sevdiğim bir işten çıkarıldım. Hemen yeni bir iş aramaya başladım. Özgeçmişimi tazelemek, iş aramak ve benimle iletişime geçtiklerinde işe alım görevlileri ile buluşmak gibi olağan şeyleri yaptım. Ama iş bulamamaya dair tüm bu farklı duygulara ve karışık duygulara sahip olmaya başladım. Korktum, kayboldum ve bunaldım. Bu duygularla başa çıkmak için ne yapacağımı bulmak zorundaydım. İşte bu duygularla nasıl başa çıktım ve onları aştım.
Korku
Korktum – ya da belki korkmuş ne hissettiğimi anlatmak için daha iyi bir kelime….
- Artık iki haftada bir banka hesabına gelir gelmekten korkuyordum.
- Zamanında bir iş bulamayacağımdan korktum ve faturalar vadedildikçe banka hesabı daralmaya başlayacaktı.
- Korktum çünkü “mükemmel” işi bulmak istedim.
Bu korkuyla başa çıkmak
çok zordu; Bir bölüm yaşamak istemedim. Bu olurdu
daha kötü. Ama iç arkadaşlarım ve eşim bana yardım edebildi
bu şekilde hissetmekle uğraşmak.
Hepsi bana güvence verdi
her şeyin yoluna gireceğini düşündüm — iyi eğitildim ve harika bir deneyim yaşadım.
korkmuş hissetmek için hiçbir sebep yoktu. Bu cesaret verici sözler bana
terör duygumun üstesinden geldim çünkü onlara güvendim ve derinlerde,
haklı olduklarını biliyordu.
Kayıp ve Kendimden Emin Değilim
Eski rutinim
her iş günü 5: 40’ta kalk, kahve yap ve işe hazır ol. ben genelde
17: 00’a kadar çalıştı veya iş tamamlanana kadar. Ben de onlardan biriyim
haftada 40 saatten fazla çalışan insanlar. Giderdim
erken ve geç kalmak. Kendimi bir kırılma noktasına iterdim. Bunu yaptım
tüm işlerimle. Uyanıyorum ve yapacak hiçbir şeyim yok ve hiçbir yerde olmam gerekiyordu
çok yabancı ve rahatsız ediciydi. Kaybolduğumda kimliğimi kaybetmiş gibi hissettim
Benim rutinim.
Hakkında karar verdim
bir hafta kayboldum, bulana kadar kendi rutinimi yaratacağım
başka iş. Her sabah makul bir zamanda kalktım, kahvemi içtim ve
giyindi. Ve sadece en sevdiğim eski tişörtümde ve bir çift eski kot pantolonumda değil. ben
bir süredir giymediğim kıyafetler ya da sevimli bir kıyafet giy ve ben de
makyaj. Bunu yapacak hiçbir yerim olmasa bile yaptım. Oluşturduğum bu rutin beni
güne hazırmış gibi hissediyorum. Sonra zamanla, kaybolmuş hissetme duygusu
uzağa gitti.
Depresyonda ama Depresif Bölümde Değil
Kendimi çok depresif hissettim…
ama değildi depresyon. İşimi kaybettiğim için üzüldüm. Üzgünüm ben
en iyi arkadaşlarımdan birini her gün işte göremezdim. Yapmadığım için üzgünüm
geleceğin benim için ne tutacağını biliyorum. Üzgünüm çünkü üzgündüm.
Bütün bunlar depresyona neden oldu. Günümle ne yapacaktım? Dürüst olmak gerekirse sadece bir düşüncem vardı: başka bir iş ara. Başladım ve kendimi nitelikli hissettiğim işlere başvurdum, ancak bunu ancak işler tekrar etmeye başlamadan çok önce yapabilirsin; ve dürüst olmak gerekirse, bir saat kadar aradıktan sonra sıkıldım. Bunu her gün yaptım ve sadece biraz sucked. Sıkıldım ve yaşadığım depresif ruh hali ile hiçbir şey yapmadı.
Böylece, evin etrafında başka şeyler yapmaya başlamamı öneren harika ve destekleyici ortağımla konuştum. Lavaboda bulaşık yıkamak ve yatak yapmak gibi basit şeyler. Bu küçük görevler bana diğer daha büyük etkinlikleri denemek için ihtiyacım olan motivasyonu verdi. Evi temizlemek gibi, çamaşır yıkamak, annemle sinemaya gitmek ve arkadaşlarla öğle yemeği yemek. Bu da beni evden çıkardığım daha büyük projelere karşı koymamı sağladı – ahşap bir çitin altını alıp evi sarar, vb. Küçük adımlardan yola çıkarak daha büyük hedefler için çalıştım. Sonra bir amaç ve sabırsızlıkla beklediğim gibi hissettim. Ruhlarım canlandı ve başarılı olduğumu hissettim.
Sabır…
Bu duygular
bir gecede ve bu bilgelik ve rutin sözler zaman ve çaba gerektiriyordu.
Onlara her gün mükemmel değildim. Kalktığım günler oldu
önceki gece giydiğim pijamaları temiz pijamaları giyip izledim Dr.
Phil tüm gün!
Mesele şu ki,
duygularımı yakalayabildim ve sonunda bir mola vermekten keyif aldım
iş. İki ay boyunca işsizdim ve bu duygular bir roller coaster’dı.
Ama arkadaşlarım, ailem ve sevgi dolu eşimden destek aldığım için mutluyum. ben
Bir iş bulduğumu ve tekrar çalıştığımı bildirmekten mutluluk duyuyorum. İçin minnettarım
bu ve işler arasında öğrendiğim dersler için.