Can Dündar'ın Gezi'yi anlattığı yeni belgeseli Gözdağı gösterime girdi. Belgesel Gezi'nin ruhuna yakışır bir şekilde yayımlanıyor. Dündar ve ekibi bedava gösterim koşuluyla isteyen belediyeye, kolektife, öğrenci derneğine, sendikaya, kültür merkezine belgeseli karşılıksız olarak sunuyor. Ben de dün Mahal'de belgeseli izleyenlerin arasındaydım. Bir avuç insandık. Çoğunu tanımıyordum. Ama büsbütün yabancı da sayılmazdık. Geçtiğimiz haziran, Taksim'de değildik belki ama birlikte sokaktaydık, Kordon'da, Halk Bahçesi'nde... Beraber bağırıyor, birlikte susuyor, göz yaşı döküyorduk. Dün akşam da birlikteydik. Gördüklerimiz karşısında içimiz cız etti, öfkelendik, gülümsedik, hatırladık. Tüm mesele de bu değil mi zaten? Unutmamak, unutturmamak...
Gözdağı, Türkiye'nin kitlesel anlamda görmeye başladığı tarihi, Gezi'nin ilk 48 saatini anlatıyor. Belgeselin ana teması “görmek”. Gözünden vurulan ama görmesi gerekenleri görenlerin hikâyesini anlatıyor. Belgesel hakkında yazacak değilim. Can Dündar'dan daha güzel anlatmam mümkün değil. Can Dündar'ın Birgün'de yayımlanan yazısını okumak için tıklayın.http://birgun.net/haber/gozdagi-15047.html
Belgeselin gösterileceği mekânlar bu adresten duyuruluyor.http://gozdagifilm.com/
Belgeselin fragmanını buradan izleyebilirsiniz. http://vimeo.com/96490124
Gözdağı'na burada yer veriyorum. Çünkü hatırlamak istiyorum. Bu blogtaki yazılar, okuduğum kitaplar, izlediğim filmler, etkilendiklerim, aklıma takılanlar, benim yakın tarihimin ayak izleri aynı zamanda.