Kafamın içi şairler tuzağı…
”Annen seni doğurduğunda sen ağlıyordun.
Etrafındaki insanlar ise gülüyorlardı.
Sen bugün iyi amel et ki öldüğün gün onlar ağlerken,
Sen gülesin.”
Ne alakası vardı şimdi neden durduk yere ve bir anda Mehmet Akif’in bu sözleri aklıma gelmişti. Az önce yanımdan ağlayan bir kadın geçtiği için olabilir mi? Evet olabilir. Ya da yukarıdan bir ihrar mı? Allah tarafından uyarılıyor da olabilirim. ”Eski günahlar dipdiri” diyor şimdi de Cahit Zarifoğlu. Kafamın içi şairler tuzağı.
Hadi ben doğarken ağlıyordum yanımdaki insanlar ne diye gülüyorlardı? Ben size söyleyeyim, gülüyorlardı çünkü acılarına ortak olacak bir insan daha doğuyordu, gülüyorlardı çünkü ıstırap çekecek insanların nesli tükenmemek üzere çoğalmaya devam ediyordu. İyi amelde bulunup bulunmadığımı bilmiyorum bu yüzden öldüğüm günde arkamdan ağlayacaklarını sanmıyorum. Zaten ağlamak o kadar kolay bir şey değil, bakmayın siz bebekken ağladığıma. Ve zaten öldükten sonra güleceğimi hiç zannetmiyorum. Belki de hep ağlarım belki de zannetmediğim şeyi yapar gülerim. Çelişki çelişki…
Günahları dipdiri olmayan kim var ki dünyada? Her günah nefes alıp veriyor etrafımızda ve her bilinçli insan nefes alıp verip bağışlanmayı diliyor Allah’tan. Yapılan günahlar ve hatalar bağışlanmak için vardır tabii tövbe etmesini bilen ve onun erdemine ulaşanlar için.
Cümlelerimde kendine ait bir şeyler arıyorsan, sana ait bir şey yok. Kendini kendi içinde bulamayan adama bir şey katamam ben..
De ki: Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu? Ancak akıl sahipleri düşünürler. (Zümer:9)
Bilenlere selam olsun görüşmek üzere…
Can Baysungur