Sol nasıl bir muhalefet çizgisi oluşturmalı sorusunun yanıtını vermeye çalışmanın yolunun AKP karşıtlığından geçtiğini burada sürekli yineliyoruz. Çeşitli gerekçelerle AKP'yi görmezlikten gelen bir siyasetin sol bir siyaset olduğu asla iddia edilemez. Böyle olduğu için de siyasal alanda var olan hemen hemen tüm ''düzen içi'' ve ''düzen dışı'' sol-sosyalist gruplar AKP gericiliği karşısında konumlanmışlardır. Ne var ki, yılların alışkanlığının dayattığı zihin karartmasından olacak, sözde sol-sosyalist forumların AKP'yi görmezlikten gelme alışkanlığı eskiye oranla büyük ölçüde tavsamış olsa da, kimi örneklerle halen süregitmekte.
Kürt siyasetinin demokrasi başlığı altında liberallerle ve AKP'yle kurduğu ittifak gereği ulusalcılık karşıtlığı bağlamında oluşturulan bir garip muhalefet tarzı buralara girip çıkanlarca halen sürdürülmek istenmektedir. Bu coğrafyada tarihsel ilericilik adına ne varsa ve ayrıca hem kurtuluş ve hem de kuruluş döneminin devrimci kadrolarına düşmanlık bu kesimlerin zihnine adeta kodlanmış durumda. Bu düşmanlık konusunda AKP gericiliği ile aynı çizgide olunmasından da kaynaklanıyor olabilir. Kürt hareketinin sağlı sollu liberallerle ve AKP gericiliğiyle kurmuş olduğu ittifakın sözde sol-sosyalist ve dahi enternasyonalist forumlara yansıyış biçimi AKP gericiliğiyle yanyanalık ve bu ittifakın karşısında olan hemen her siyasete düşmanlık şeklinde yansırken, Kürt ulusalcılığının ve sağlı sollu liberallerin AKP'yle kurdukları ittifakın bozulmuş olması bile bu sözde sol-sosyalist forumların sözde sol-sosyalist ve dahi enternasyonalist müdavimlerinde hiçbir değişim yaratmamış. Onlar yine AKP gericiliğini görmezlikten gelme alışkanlığında ısrarcılar ve onlar yine sözde ideolojik açıdan enternasyonalist olmalarının gereği olarak karşılarına ulusalcılığı alıyorlar ve ulusalcılığa saldırıyorlar!
Önemsiz mi, üzerinde durmaya değmez mi?
O kadar olmasa bile çok fazla ciddiye almamak gerek.
Bir kez daha altını kalın çizgilerle çizerek yineleyelim; bu ülkede ve tarihin bu kesitinde AKP gericiliğini ve yerleşiklik kazanan AKP otoriterliğini görmezlikten gelen kişi ve siyasetlerin sol, sosyalist ve dahi enternasyonalist olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Bu yüzden en sağ ucunda bile olsa düzen içi muhalefetin AKP karşıtlığı içinde olan kesimlerinin bizim o sözde enternasyonalistlerden çok daha ileri bir siyasi tavır takındıklarını söylemek hiç de yanlış olmayacaktır.
Bu bağlamda AKP'yi görmezlikten gelen siyasetlerin sol-sosyalist ve dahi enternasyonalist olmak bir yana samimi olduklarını dahi ileri sürmek pek mümkün değildir, diyerek geçelim.
Sosyalist muhalefet ise hiç kuşku yok, düzen içi muhalefetten farklı olacaktır, farklı olmak zorundadır. Ne var ki, içinden geçtiğimiz süreçte düzen muhalefetinin AKP karşıtlığını, AKP'yi iktidardan etme ve AKP'nin sonunu getirme çabasının karşısına dikilmenin de bir anlamı yoktur. Çünkü düzen dışı bir muhalif kesim olmak, düzen içi muhalif kesimin AKP karşıtlığını da önemsizleştirmek anlamına gelmediği gibi ve ayrıca sosyalistlerin düzen değişikliği amacı, hükümet değişikliğinin gerçekleştirilmesi çabalarının bir parçası olmamak anlamına da gelmez. Farklı siyasi söylem, farklı bir pratik savunulabilir, farklı yapılanma içinde de olunabilir ama ne olursa olsun, nasıl bir söylem, taktik ve strateji geliştirilirse geliştirilsin AKP'yi iktidardan edecek bir somutluğu mutlaka içermelidir.
Sosyalist muhalefetin ne yapması gerektiği konusunda yabana atılmaması gereken önerileri var Metin Çulhaoğlu'nun. Tekrar tekrar okumakta ve özellikle alıntıladığım bölümü kavramaya çalışmakta yarar var.
''Türkiye’nin bugünkü siyasal konjonktüründe sosyalist bir öznenin yapması gereken ve daha önemlisi yapabileceği, Saray Rejiminin sonunu getirmeye yönelik genel muhalefete, bu rejimin “öncesini” de aşan, daha ileri ve yeni olana yönelik hedefler “zerk etmek”, muhalefet cenahında bunun dinamiklerini ve özellikle “tabandaki” ya da “yereldeki” örgütlenmelerini oluşturmaya çalışmaktır.
Saray rejimine karşı “resmi” muhalefet elbette “uzlaşmacı” olacaktır… 18 yıllık dönemin müktesebatını kazıma gibi bir niyet taşımayacaktır… “Devri sabık yaratmayacağız” diyecektir… Kendini “Asıl liberal olan onlar değil biziz” diye tanıtacaktır, vesaire…
İşte, bu noktada özellikle vurguluyoruz:
Sosyalist öznenin, bütün bunları kendi konumundan “deşifre etmeyi” tek meşgale sayması gerçek eylemlilik değildir…Gerçek eylemlilik, örneğin “yeni bir Türkiye için kurucu meclis” önerisi dâhil olmak üzere ileri hedeflere yönelmiş, işi gücü “düzen muhalefeti” diyerek birilerini topa tutmak olmayan, o cenahta olanlara bir yerden sonra fazla karışmayan başka bir muhalefet damarı oluşturmak ve örgütlemektir.
Hala açık olmadıysa şöyle bağlayalım:
CHP’nin bilmem nesiyle, İyi Parti’nin MHP’li genleriyle, Davutoğlu’nun dış politika siciliyle, Ali Babacan’ın liberalin daniskası olmasıyla, Karamollaoğlu’nun Madımak suçuyla vb. başka hiçbir iş yapmazken değil, öneri ve hedefleriyle ses getirebilen, örgütlü bir muhalefet damarı oluştururken uğraşsak daha iyi olmaz mı?
Son olarak: Bu tabloda HDP’nin yeri ne olabilir?
Kuşkusuz belirleyici önemde bir yeri olacaktır. Ancak, en iyisi buna kendilerinin karar vermesidir; çünkü biz burada ne dersek diyelim “dışardan akıl verme” sayılma ihtimali yüzde 70’in üzerindedir.''
Sitemiz Bir Paylasim
Forum sitesidir Bu nedenle yazı, resim ve diğer materyaller sitemize
kayıtlı üyelerimiz tarafından kontrol edilmeksizin eklenebilmektedir. Bu
nedenden ötürü doğabilecek yasal sorumluluklar yazan kullanıcılara
aittir. Sitemiz hak sahiplerinin şikayetleri doğrultusunda yazı ve
materyalleri 48 Saat içerisinde sitemizden
kaldırmaktadır.
Bildirimlerinizi email@example.com adresine
yollayabilirsiniz.