Deizm;
İçinde bulunduğu toplumun dini anlayışına inanmayıp bu dini uygulamaları beğenmeyip isyan ederek uygulamamakla hiçbir dine inanmamak ve sadece yaratıcıya doğrudan vasıtasız inanmak
Değil midir?
Eee işte bazı peygamberlerde aynen böyle yapmıştır.
Mesela; Hz. İbrahim bulunduğu ve doğduğu yerde toplumun inancını benimsememiş ve onların inancının komik ve saçma olduğunu birçok mecrada belirtmiş ve dışlanmasına ya da eziyet görmesine sebep olsa bile yaratıcısının kim olduğunu kendi aklıyla bulmaya çalışmıştır. Yani
O günün toplumuna göre dinsizdir ve dini uygulamalara karşı olduğu için de tam anlamıyla deisttir.
Ama bugünkü deistlerle arasında küçük bir fark vardır;
Günümüz deistleri dini, peygamberi, kitabı kabul etmez ama bu aracıların yerine herhangi bir sistem ya da çözüm üretmeyip sadece; dinleri ve peygamberleri kabul etmiyorum ve ben böyle yaşamayı tercih ediyorum kolaycılığına ya da özgürlüğüne kaçarken, Hz. İbrahim aklıyla ilmiyle Yaratanını araştırmış, varoluş amacını sorgulamış ve ilahi bir göreve muhatap olarak bu ilahi bilgiyi herkesle paylaşılması için ateşe atılmak dahil bütün sıkıntılara katlanarak, toplumu ve insanlarını aydınlatmaya çalışmıştır.
Deist olanların günümüzde dine uzak durması din ve kurallarını dışlaması ve hatta peygamberleri o günkü şartlara göre kutsal kitapları bile kendi istediklerine göre yazdıklarını söyleyerek kutsal kitapların sahte olduklarını iddia etmeleri kendilerine göre bir mantığa dayanıyor.
Hatta bu fikirleri bu aralar çok rahat pervasızca ve fanatikçe savunmaları bir özgürlük unsuru sayılabilir, ama dine, dindarlara, peygamberlere,
Kur-an-ı kerim başta olmak üzere bütün kutsal kitaplara hakaret etmeleri, aşağılamaları, inançlı insanları rahatsız edecek ve aşağılayacak bir sertlikle yaygara koparmaları ne kadar doğru?
Belki bu yazımdan sonra bile tepkisini sert bir şekilde gösterecek birçok kişi çıkacaktır, olsun biz yine tespitlerimizi yapalım onlara şu iki örneği verelim.
Biri dedi ki; ben peygambere, kitaba ve dine inanmıyorum sadece Allaha inanıyorum dedi, bende ona şöyle sordum;
Peki dedim peygamberler yoksa ve inanmıyorsan Allah sana nasıl ulaşmalı?
Cevap; tabi ki bir insanla değil bir melekle ulaşmalı ki ikna olayım!
Bende diyorum ki şimdi;
Zaten senin gibi düşünen biri vardı, puta tapan toplumunu ve dinlerini kabul etmeyip, yani (o zamana göre deist olan) başka bir arayışa giren ve Allah ile bir melek vasıtası ile temas eden ve bu temasta Allah’ın birliğine, dirliğine, meleklerine ikna olup bunu da Allahtan gelen bilgilerle bütün o yanlış inanmış putperest ve değişime uğramış eski dinlere inanan, toplumuyla paylaşan ve onlara Allah var ve size bu bilgileri meleği vasıtasıyla bana iletti ve size de anlatmamı istedi diye insanlara bildiren biri!
Bu mantıkla gidersek zaten senin istediğin olmuş ve birisi bu İlahi çağrıya ulaşmış zaten, yok ben ona inanmam diyorsan senin bileceğin iş ama
Madem Allah var o zaman herkese melek göndermez, herkese aynı peygamberliği vermez değil mi? Düşünsene 7 milyar peygamber var ve herkes kendi dinini anlatıyor, mantığa ters.
Birde bir konu daha var ki bu çok tehlikeli! Çünkü doğru kelimelerle anlatılmalı ki kimse isyana düşmesin ya da sebep olunmasın o da şudur;
Deist olanlar der ki;
“Peygamberler kendine göre kitap yazmış ve insanları inandırmış bizce bu çok saçma yaratıcının işi gücü yokta böyle ayetler mi indirmiş! “
Biz neden zeki bir İbrani’nin ya da Arami’nin sözüne ve yazdıklarına inanalım!
Bu konuda bende diyorum ki;
Allah önce kendisine tam itaat eden ve onun buyruğundan ayrılmayan, hiçbir günahta işlemeyen Melekler yaratmış içlerinden birini de onlara lider yapmış fakat;
Kendi arzusu ile birde insan yani âdem yaratmış ve demiş ki meleklere;
“Yeryüzünde ki halifem bu Adem’dir artık ona secde edeceksiniz! “
Hepsi secde etmiş bir tek şeytan etmemiş ve demiş ki;
“Ben aslı varken neden halifesine biat edeyim o topraktan ben ise ateştenim ondan daha üstünüm demiş.”
Şimdi sorarım Deistlere?
Ateşten olan şeytan gibi Allah’ın yeryüzündeki Halifesini ve yaratıcısının izniyle getirdiğini kabul etmeyip isyanda mı olacaksınız?
Ama pardon bu yazdıklarımın bir kısmı Yüce kitabımız Kuran-ı kerim de yazılıydı siz ona da inanmıyordunuz değil mi?