Güney Afrika’nın ilçelerinde canlı bir gece hayatı sahnesi ortaya çıkıyor
Geceleri, Cape Town dışındaki bir kasaba olan Khayelitsha’nın çoğu sessizliğe ve karanlığa gömüldü. Ancak yaklaşık çeyrek mil uzunluğundaki büyük bir cadde olan Spine Road’da, çılgınca tanınmış Güney Afrika türünün elektronik vuruşlarıyla titreşen çıplak ahşap yapılardan mavi-sarı ışıklar parlıyor.
Yol boyunca park edilmiş arabalar arasında birkaç Mercedes Benz ve BMW var ve düzinelerce gıda satıcısının ızgaralarından dumanlar yükseliyor. Bazıları arabalarının bagajından alkol satıyor, bazıları da kulüplerin dışında içki satıyor.
Geçenlerde bir akşam, 36 yaşındaki Ncedo Silas – fermuarlı bir süveter ve kalın, şeffaf çerçeveli gözlüklerle ofise hazır – omuz omuza kalabalığa göz atarak kulüplerden birine girdi. – nargile yanan duman.
İyi vakit geçirdiği Cape Town’a atıfta bulunarak, “İnsanlar şehre gidiyordu” dedi. Ancak şimdi, 450.000 kişinin yaşadığı kasabada sahipleri “neyi sevdiğimizi ve istediğimizi bilen” birçok işletme olduğunu da sözlerine ekledi.
Güney Afrika’daki kasabalar, beyaz olmayan vatandaşları ekonomik fırsatlardan ve temel altyapıdan dışlayan apartheid döneminin toplum mühendisliğinden doğdu. Bu miras, birçok kasabayı etkileyen yoksulluk ve suçta hissedilmeye devam ediyor.
Son yıllarda, Khayelitsha’nın gece hayatı sahnesi, özellikle restoranlar ve kulüplerin bulunduğu Spine Yolu boyunca çok büyüdü. Tüm faaliyetler, kasabanın gece hayatında şiddet içeren suçlarla karşılaşma konusundaki endişeleri hafifletmeye yardımcı oldu ve sigorta sektöründe çalışan Bay Silas gibi daha fazla yerel Siyah profesyonelin ilgisini çekti. O ve diğerleri, kendi kültürlerine ve zevklerine daha uygun olduğuna inandıkları bir gece hayatı için trafiği, pahalı içecekleri ve daha beyaz nüfusuyla daha büyük Cape Town şehrinin kadife iplerinden kaçınıyorlar.
Bay Silas, Cape Town kuruluşları hakkında “Bununla bağlantı kuramıyorum – bu beyaz müzik” dedi.
Apartheid rejimi altındaki pek çok kasaba su ve elektrik gibi temel hizmetlerden yoksun olsa da, buralarda büyümüş pek çok insan uzun süredir bir araya gelmeyi, sosyalleşmeyi ve kutlama yapmayı rahat buluyor.
Ülkenin 1994’te çok ırklı demokrasiye geçişinin Siyah Güney Afrikalılar için daha büyük ekonomik fırsatlar yaratmasının ardından, kasabalardaki eğlence fırsatları arttı. Bu, ülke genelinde belirgindir; Johannesburg yakınlarındaki Soweto ve kıyı kenti Durban yakınlarındaki Umlazi, ülkenin en ateşli kulüpleri arasında.
Bir restoran, gece kulübü, araba yıkama ve oturma salonu içeren geniş bir alan olan Umlazi’deki Max’s Lifestyle Village’ın yönetici müdürü Zinhle Mgadi, “Kasaba belirli bir özgürlükle geliyor” dedi.
Khayelitsha, apartheid hükümeti tarafından 1983 yılında yakınlardaki aşırı kalabalık yerleşim yerlerini rahatlatmak için kuruldu. Şu anda Güney Afrika’daki en büyük ikinci Siyah yerleşim yeri.
Gelişen gece hayatı sahnesinin kökenleri, daha çok Ace olarak bilinen yerel işadamı Bulelani Skaap’ın Spine Road’un köşesinde KwaAce gece kulübü açtığı 2007 yılına dayanıyor. Yıllar geçtikçe, yakınlarda lüks araba setini çeken başka kuruluşlar ortaya çıktı.
Spine Road, akşam aktivitelerinin sıradan bir merkezi haline geldi. Eğlence düşkünleri arabalarını yol kenarına park ederek et pişirip içtiler.
Khayelitsha’da ikamet eden 31 yaşındaki Fikile Makuliwe bir fırsat gördü.
Yaklaşık dört yıl önce, üniversitede mühendislik okurken, her hafta sonu Spine Yolu üzerinde rahat koltuklar, nargile boruları ve cep telefonu şarj istasyonu olan bir çardak kurmaya başladı. Bay Makuliwe, her akşamın sonunda bozduğu rahat ortamın, VIP hissi veren bir deneyim arayan eğlence tutkunlarını çekmesini umduğunu söyledi.
Bay Makuliwe, bu girişim ve mühendislik deneyiminden para biriktirdikten sonra 2020’nin sonlarında, gündüzleri suşi ve diğer deniz ürünleri satan ve geceleri kulakları sağır eden DJ’lerin çaldığı Ocean Canda’yı açtı.
Ocean Canda’nın VIP bölümü olan yüksek platformda duran 35 yaşındaki profesyonel opera sanatçısı Thando Mpushe, “Böyle bir yer yok” dedi.
Açıkta kalan kütükler ve oluklu teneke çatıyla çerçevelenmiş Ocean Canda’nın uzun, kutumsu yapısı lüks bir kulüpten çok sahil kenarındaki bir kulübeyi andırıyor.
Ancak, Spine Road’u bir faaliyet kovanına dönüştürmeye yardımcı olan, pandemi sırasında – bazıları şehrin onayı olmadan – açılan birkaç işletmeden biriydi.
Khayelitsha Geliştirme Forumu başkanı Ndithini Tyhido, “Beklentileri aştı,” dedi ve Spine Road’un bazıları Cape Town ve çevre bölgelerden olmak üzere çalışan profesyonellerin akınını çektiğini ekledi. “Kıyafetlerine, kullandıkları arabalara, içtikleri içeceklere bakın.”
Bazı kuruluşların pelüş kanepeler ve “Parisli Yaşam Tarzı” gibi isimlerle lüks bir aura yansıtma girişimlerine rağmen, Spine Road’daki atmosfer mutlaka işçi sınıfı olmaya devam ediyor.
Sıkışık bungalovların mahalleleri arasına sıkışmış, müzik çalan ve içki servisi yapan birkaç gösterişsiz depo var. Yüzlerce insan arabaların etrafında dolaşıyor ve gece ilerledikçe sarhoş insanlar toprak yollarda tökezliyor veya sokakta yere yığılıyor.
Bazıları için, Khayelitsha’nın gelişen gece hayatı, nüfusun yaklaşık üçte birinin işsiz olduğu ve birçoğunun banka kredisi alma zorluğu ve tarihsel istikrar eksikliği gibi sistemik engellerle kısıtlandığı bir ülkedeki insanların koşuşturmacasının ve bilgililiğinin bir kanıtı. uygun fiyatlı konut.
Eski bir restoran müdürü olan 36 yaşındaki Thera, kompakt Renault’undan Spine Road’da içki sattı. Geçen Mart – belediyeden izin almadan – sokağa sınıf büyüklüğünde bir teneke kulübe inşa etti ve duvara yeni işyerinin adını taşıyan harfler şeklinde ışıklar astı: R Lounge.
Ortaya çıkma korkusuyla isminin gizli kalmasını isteyen Thera, bunun nedeninin açlık ve yoksulluk olduğunu söyledi. “Yaptığımız yasal değil” dedi. “Elimizden geldiğince çok para kazanmaya çalışacağız.”
Khayelitsha’nın cesur gece hayatı girişimcileri de suça odaklanmak zorunda kalıyor.
Geçen Eylül itibariyle, Western Cape, çoğu Cape Town yakınlarındaki kasabalarda olmak üzere üç yıl içinde 571 toplu silahlı saldırı kaydetti. Geçen yıl, Khayelitsha üç ayda 130 cinayet gördü ve bu ülkedeki en yüksek cinayetler arasında yer aldı.
Geçen Ekim ayında Spine Road’dan ıssız ve karanlık bir beş dakikalık yürüme mesafesinde yer alan Dadase’s Shisanyama restoran ve salonunu açan Malibongwe Dadase, şiddetin bazı müşterileri caydırmasına rağmen, onunki gibi işletmelerin varlığının suçun önlenmesine yardımcı olabileceğini umduğunu söyledi.
42 yaşındaki Dadase, açılış kararını şöyle anlattı: “‘Tamam, iyi, bir şans vereyim’ dedim. “Korku hayallerinizi sınırlayabilir.”
Topluluk liderleri, patlayan bir gece hayatının güvenli cepler yarattığını söylüyor.
Polisle birlikte çalışan bir bölge sakini grubu olan Toplum Polisliği Forumu’nun başkanı Lunga Guza, belki de kalabalık caydırıcı olduğu için, cinayetler ve diğer bazı şiddet içeren suçlar genellikle Spine Yolu boyunca işlenmez. Ancak cinsiyete dayalı şiddet olduğunu ve trafik ve sarhoşluğun baş belası olabileceğini söyledi.
Bir başka olası suç önleme tedbiri de koruma ücretidir. Khayelitsha’daki çeteler, işletme sahiplerini “koruma” için ödeme yapmaya veya potansiyel olarak ölümcül sonuçlarla karşı karşıya kalmaya zorlamakla ünlüdür. Çetelerin çabaları yasadışı şantaj olarak görülse de, yerel halk ciddi suçluları uzak tutabileceklerini söylüyor. Ancak, görüşülen tüm gece hayatı sahipleri bu tür ödemeleri reddetti.
Birkaç yıl önce Sbongile Matyi ve ailesi, büyüdüğü Khayelitsha’dan daha güvenli olduğunu düşündükleri için Kuils Nehri çevresinde satın aldıkları bir eve taşındı. Yine de burada, 34 yaşındaki Bay Matyi geçenlerde Ocean Canada’da nargile piposu içiyordu.
Khayelitsha’dan daha fazla beyazın yaşadığı yeni bir banliyöde, bazen yargılandığını hissetti. Black ve kolluk kuvvetlerinde çalışan Bay Matyi, bir keresinde bir komşunun Kuils Nehri’nde nasıl bir ev satın alabileceğini sorduğunu söyledi. Rahatlamaya ve iyi vakit geçirmeye çalışırken bu tür bir tavırla karşılaşmak istemez.
Buraya geri gelme nedenim: İnsanlar bana değer veriyor ve saygı duyuyor” dedi.