Bölüm 393: Lanet Olsun!
Çevirmen: ArgoGamer
Düzenleyici: BlackBozo
Ka! Ka!
Barbarlar, yere basınca askeri botlarının baskıcı sesi havada yankılanıyordu. Bunlar, tamamen canavar derilerinden üretilen botlardı. Baskıcı sesin yanı sıra, bu botları giyerken attıkları her adımda tuhaf dalgalanmalar yayılıyordu. Atılan her adım, kıyaslanamayacak kadar istikrarlıydı. Şu anda Chen Feng'in grubu, kaptanın arkasından sessizce takip ediyordu. Çok sayıda tünelden geçtikten kısa süre sonra, sarayın iç kısmına ulaştılar.
Kaptan “İşte burası.” dedi. Perde açıldı ve başka bir sağlam barbar saraydan çıktı.
“Onları inceleyin,” dedi kaptan derin bir sesle. “Sorun yoksa içeri gönderin.”
Diğer barbar kaba bir sesle “Pekâlâ.” diye yanıtladı. Barbar liderinin ziyaretçiler üzerinde teftiş yapması normaldir. Ancak barbar, Chen Feng'e bakmadan önce sadece Qin Hai'nin vücuduna baktı, hafifçe tereddüt etti ve sonunda Kong Bai'ye baktı.
Kong Bai sersemledi. “???” Aniden, barbarın eli uzandı ve şeftali çalan bir maymun gibi Kong Bai'nin kasıklarını tuttu.
Anında Kong Bai'nin ifadesi yeşerdi. “S*ktir!?” Kong Bai cümlesini bitiremeden yüzü karardı. “Sen...”
Chen Feng ve Qin Hai, Kong Bai'nin kasığına sıkıca tutunan ve görünüşte bir şey arayan barbarların kalın ve sağlam avucunu gördüklerinde birbirlerine baktılar ve bir ağız dolusu hava soludular.
Lanet olsun!
İkisi de bir adım geri attı. Barbarlar teftişlerini böyle mi yürütüyordu?
Kong Bai'nin yüzü kül olmuştu ve tüm vücudu öfkeden titriyordu. “Bırak!”
Barbarın eli kasıklarını kaldırınca, birini öldürecekmiş gibi hissetti. Tam sonuçlarına aldırmadan öfkeyle patlayacağı sırada, barbar aniden elini geri çekti.
“Kuyruğun nerede?” Barbar derin bir sesle sordu. “Antik ırk üyelerinin hepsinin kuyruğu vardır. Bazılarının kuyrukları küçük olabilir veya kıyafetlerinin içinde gizli olabilir, ama bu üçünün neden hiç kuyruğu yok?! Onlarla ilgili bazı sorunlar mı var?”
Barbarın bakışları bir şekilde düşmanca bir tavır aldı.
Tam o sırada, yan taraftaki kaptan öksürdü, “Eee, onlar antik ırkın bir parçası değiller. Daha ziyade, vücutları düzgün büyümemiş uzak bir barbar kabilesinin üyeleri.”
Aniden diğer barbar aydınlanmış hissetti. “Oh, oh, oh. Kuyruklarının olmamasına şaşmamalı. Mhm… O zaman gidebilirsiniz. Teftiş bitti.”
Sözlerini bitirirken kenara çekildi.
Kong Bai: “…”
Biraz özür dileyen kaptana baktığında, birini öldürmek ister gibi hissetti.
‘Neden? Bunu bildiğine göre, neden daha önce söylemiyorsun? Böyle birine zorbalık edemezsin! Ve neden sadece teftiş edilen kişi benim, Chen Feng veya Qin Hai değil? Ana karakter ben olsam bile, bu ortaya çıkması gereken türden bir olay örgüsü değil. Normalde ana karakterlerin kasıkları kızlar tarafından incelenmelidir, değil mi?’
Kong Bai bunu azarlayamayacak kadar güçsüz hissetti. Chen Feng ve Qin Hai birbirine baktı ve derin bir tefekkür içine battılar.
Kimlikleri daha önce kaptan tarafından açıkça doğrulanmıştı. Ancak, yine de bir tur daha teftiş yapılması konusunda ısrar etmişti. Görünüşe göre bu barbar kaptanın hala bazı şüpheleri vardı. Neyse ki, bu şüphesi nihayetinde silinmişti. Antik ırka gelince...
Chen Feng kaşlarını çattı. Kuyrukları olan hangi antik ırktı? Kuyruklar... Yani, sözde antik ırk saf bir insan değil miydi? Chen Feng kimliğinin doğrulandığını düşünürken, şu anda herhangi bir sorunun olmayacağını hissetti. Dahası, sorularının olması son derece normaldi.
“Antik ırkın kuyrukları mı var?” Chen Feng hayretle sordu.
Barbar cevap vermeden önce başını kaşıdı, görünüşe göre önceki Kong Bai'nin şeftalisini kapma eyleminden özür diliyordu. “Zorunlu değil. Antik ırkın soyu nasıl biz barbarlar kadar saf olabilir? Hmph. Bu lanet olası ırkta çok fazla çeşitlilik var. Bazılarının kafaları problem olacak kadar büyük ve farklı vücut parçalarının büyüyenleri bile var. Bu farklılıklar nedeniyle, hepsi çok sayıda küçük ırka ayrılıyor. Görünüşünde belirgin bir sorun olmayan antik ırk üyelerine gelince, o kişinin kesinlikle kuyruğu vardır. Kısacası, bu antik ırk üyelerinin vücutları bizim vücutlarımızdan daha farklıdır. Patronumuz daha önce, antik ırktaki insanların ya yeterince büyüyemediğini ya da büyürken yeterince beslenememesinden çeşitli şekil bozuklukları olduğunu söylemişti. Fiziksel görünüşlerinin bu kadar tuhaf olmasının nedeni de budur.” Bu noktada, barbarlar biraz garip hissetmeye başladı yavaşça açıkladı. “Doğal olarak, sizden bahsetmiyorum çocuklar!”
Chen Feng: “…”
Bu son cümle gerekli miydi? Bu nedenle, sözde antik ırk, benzersiz mutasyonlara sahip bir ırk mıydı?
Farklı barbarların farklı eğitim seviyelerine sahip olduğu açıktı. Önlerindeki bu barbar, antik ırkla tanışmak yerine sadece antik ırktan haberdar idi. Bu antik ırk üyelerinin yaşadığı sözde problemler tam olarak neydi? Hiç kimsenin bir fikri yoktu.
“Oh, doğru.” Aniden Chen Feng bir şey düşündü ve Xiong Da'ya baktı, “Bizi kurtaran genç bayan...”
Xiong Da başını kaşıdı ve beceriksizce şöyle dedi: “O antik ırkın bir üyesi. Onun da bir kuyruğu var. Ancak, oldukça küçük bir kuyruk. Bu nedenle, onu saklayabilir.”
Chen Feng: “…”
‘Xiong Da'nın utanmış ifadesine ve kuyruğunu nasıl gördüğünü açıklamamasına bakarak, mhm…’ Chen Feng, sonunda bu dünyadaki yaşam formlarının insanlardan ne kadar farklı olduğunu anladı. Barbarlar ve insanlar arasındaki farklılıklardan bahsetmeye gerek yoktu. Ayrıca, gizemli ama güçlü antik ırk da vardı. Antik ırkın “sorunları” olan bir ırk kadar basit olmadığına emindi. Fırsatı olsaydı, antik ırkın neye benzediğini görmek isterdi.
Bu sırada nihayet gelmişlerdi ve onlara eşlik eden barbarların gitmesi gerekiyordu.
“Patron kimliğinizi oldukça merak ediyor. Sizin sadece dürüstçe cevap vermeniz gerekiyor. Görünüşünüz biraz benzersiz olduğundan, antik ırkın üyeleri olarak kendinizi gizleyebilir ve bizim için casusluk yapabilirsiniz. Sonuçta, burada sizin kadar kısa birilerini bulamayız…” dedi barbarların kaptanı içten bir şekilde.
Chen Feng'in grubu suskunlaştı.
Yan tarafta, denetimden sorumlu barbar, Kong Bai'ye başparmağını kaldırdı. “Bütün elim bile onu tamamen kavramak için yeterli değil. Sen, evlat, gerçek bir adamsın!”
Anında Kong Bai'nin öldürme niyeti arttı. Hayır, bir barbar tarafından övülmek, değerli bir şey değildi. Bu çok utanç vericiydi.
“Hmph!”
Binaya girmeden önce soğuk bir şekilde homurdandı. Chen Feng ve Qin Hai onu takip etti. Burası sarayın iç salonu ve barbarların efsanevi liderinin mülkiyetiydi. Barbarlarla ilgili belli bir anlayış kazandıktan sonra, Chen Feng'in grubu zihinsel olarak bu liderle tanışmaya hazırlandı. Beklenmedik bir şekilde, bu barbar lideri hala hafife almışlardı.
Shua!
İç salona girdiklerinde, görüş alanlarına hayret verici bir manzara girdi. Geniş bir vahşi doğa görülüyordu. Önlerinde iki tane yeşil dağ vardı ve dağların her tarafında yabani otlar büyüyordu. Her iki dağın zirvesinin birleştiği yerde, yoğun bir çalı büyüyordu. Bazen, inanılmaz bir canlılık hissi veren küçük kuşlar uçuyordu. Bu, oldukça muhteşem bir sahneydi. Görünüşe göre bu barbar lideri, hayatından nasıl zevk alacağını bilen bir kişiydi.
Ancak burada sadece yeşil dağlar ve güzel manzara vardı. Görünürde başka kimse yoktu.
“Lider burada değil mi?” Kong Bai mırıldandı. Durum bu olmamalı. Belli ki daha önce…
“Bir süre bekleyelim,” dedi Chen Feng derin bir sesle.
Qin Hai başını salladı. “Mhm.”
Tam o anda, yukarıdan heybetli bir ses yankılandı, “Beni gördükten sonra, neden saygınızı göstermek için diz çökmüyorsunuz?”
Bang!
Ses o kadar yüksekti ki gök gürültüsü gibiydi.
Ne?
Chen Feng'in grubu içgüdüsel olarak başlarını kaldırdı ve gördükleri karşısında ifadeleri büyük ölçüde değişti. Bu sözde dağ silsilesi, gerçekte, 10 metreden uzun muazzam bir taş adamdı. O yeşil dağlar, aslında bu taş adamın kalçalarıydı. Dağların birleştiği yere gelince…
Oh, s*ktir.