2011’de duyurulan ve 2014’te uygulamaya konulan federal yetki, asetaminofeni opioid-asetaminofen kombinasyon hapı başına 325 miligramla sınırladı. Asetaminofen, yüksek dozlarda karaciğerler için toksiktir.
Araştırmacılar, Amerika Birleşik Devletleri Gıda ve İlaç İdaresi’nin (FDA), asetaminofen ve opioid ilaçları birleştiren haplardaki asetaminofen (aynı zamanda parasetamol ve Tylenol markası olarak da bilinir) dozunu sınırlama yetkisinin, ciddi karaciğer hasarında müteakip azalmalarla önemli ölçüde ilişkili olduğunu bildiriyor. tıp dergisi JAMA. Federal yetki 2011’de ilan edildi ve 2014’te uygulandı.
“Asetaminofen dozunu asetaminofen-opioid ilaçlarla kombinasyon halinde tablet başına 325 miligramla sınırlayan FDA yetkisi, yıllık hastaneye yatış oranlarında ve asetaminofen ve opioid toksisitesini içeren akut karaciğer yetmezliği vakalarının yıllık oranında önemli ve kalıcı bir düşüşle ilişkilendirildi” dedi. çalışma lideri ve Alabama Üniversitesi, Birmingham’da cerrah-bilim adamı Jayme Locke, MD, UAB’de Locke, Marnix E. Heersink Tıp Fakültesi’ndeki Kapsamlı Organ Nakli Enstitüsü’nü yönetmektedir.
Bir ilaçta farklı analjezik sınıflarını birleştirmenin nedeni, ağrıyı gidermeye devam ederken hasta güvenliğidir. Birden fazla ilaç birlikte, her bileşenin daha düşük dozlarını kullanarak toksisiteyi en aza indirirken aditif sinerjistik analjezi sağlamalıdır.
Zorluk, parasetamol olarak da bilinen çok yüksek dozda asetaminofenin karaciğer için toksik olmasıydı. 2005 yılına gelindiğinde, bir çalışma, asetaminofenin neden olduğu akut karaciğer yetmezliği vakalarının yüzde 43’ünün tedavi olarak alınan kombinasyon asetaminofen-opioid ilaçlarını içerdiğini buldu. Bu nedenle, 2009’daki bir FDA danışma paneli, kombo asetaminofen-opioid ilaçlarının satışının yasaklanmasını tavsiye etti, ancak FDA bunun yerine bu kombinasyon asetaminofen-opioid ilaçlardaki asetaminofen dozunu 325 miligramla sınırlamak için harekete geçti. FDA yetkisinden önce, bu tür ilaçlar 325 ila 750 miligram asetaminofen içeriyordu.
JAMA araştırmasındaki araştırmacılar, bu değişikliğin etkisini incelemek için iki bağımsız, eşzamanlı veri kaynağında, Ulusal Yatan Hasta Örneği veya NIS ve Akut Karaciğer Yetmezliği Çalışma Grubu veya ALFSG’de yıllık hastaneye yatış oranlarına ve akut karaciğer yetmezliği vakalarına baktılar. . NIS, 2007’den 2019’a kadar 473 milyondan fazla hastaneye yatışla çok büyük bir ABD hastaneye yatış veri tabanıdır. ALFSG, 1998’den 2019’a kadar akut karaciğer yetmezliği olan yetişkin hastalardan oluşan 32 ABD tıp merkezi kohortudur.
Locke ve meslektaşları, her bir veri kaynağında, görev süresinden sonra asetaminofen-opioid ilaçlarla ilişkili yıllık hastaneye yatış oranlarında ve akut karaciğer yetmezliği vakalarında benzer düşüşler buldular. Ayrıca, asetaminofen-opioid ilaçlardan görülen toksisite ile tek başına asetaminofenden kaynaklanan toksisiteyi karşılaştırdılar. Zorunluluktan sonra asetaminofen-opioid ilaçlardaki düşüşlerin aksine, tek başına asetaminofen ile ilişkili hastaneye yatış ve akut karaciğer yetmezliği vakaları – dozajın FDA tarafından kısıtlanmadığı durumlarda – kombinasyon ilaç zorunluluğundan sonra artmaya devam etti.
Ayrıntılı sonuçlar dört gruba baktı: NIS asetaminofen-opioid toksisitesi, NIS tek başına asetaminofen toksisitesi, ALFSG asetaminofen-opioid toksisitesi ve ALFSG tek başına asetaminofen toksisitesi. Her grup için üç farklı zaman çerçevesi analizi yapıldı: 1) 2011’deki FDA duyuru tarihinden önce ve sonra, 2) 2014’teki FDA uygulama tarihinden önce ve sonra ve 3) 2011 duyuru tarihinden önceki ve sonraki vakaların arınmış karşılaştırması 2013 uygulama tarihi.
Ayrıntılı bulgulara bir örnek olarak, NIS grubunda, FDA duyurusundan bir gün önce asetaminofen-opioid toksisitesi ile ilişkili olarak hastaneye yatışların tahmini insidansı, 100.000 hastaneye yatışta 12,2 vakaydı. 2019’un 4. çeyreğine kadar, her 100.000 hastaneye yatışta 4,4 vakaydı. Asetaminofen-opioid toksisitesi içeren bir hastaneye yatış olasılığı, duyurudan önce yılda yüzde 11 arttı ve duyurudan sonra yılda yüzde 11 azaldı.
ALFSG grubunda, FDA duyurusundan bir gün önce asetaminofen-opioid toksisitesinden kaynaklanan akut karaciğer yetmezliği vakalarının tahmin edilen yüzdesi yüzde 27,4 idi. 2019’un üçüncü çeyreğine göre yüzde 5,3’tü. Asetaminofen-opioid toksisitesini içeren akut karaciğer yetmezliği vakalarının yüzdesi, duyurudan önce yılda yüzde 7 arttı ve duyurudan sonra yılda yüzde 16 azaldı.
NIS veri tabanı, asetaminofen-opioid toksisitesi içeren 39.606 hastaneye yatış vakasını içeriyordu ve ALFSG veri tabanında, 465’i asetaminofen-opioid toksisitesi olan akut karaciğer yetmezliği nedeniyle hastaneye yatırılan 2.631 hasta vardı.
Yazarlar, çalışmanın nedenselliği değil ilişkilendirmeyi gösterdiğine dikkat çekiyor. Hastaneye yatışlardaki değişiklikler, artan kamu bilincinden ve FDA tarafından yetkinin bir parçası olarak gerekli görülen daha katı etiket uyarılarından veya klinisyen reçeteleme modellerindeki değişikliklerden de kaynaklanmış olabilir. Bununla birlikte, Kanada’da, asetaminofen dozajında eşlik eden bir sınır olmaksızın etiketlemedeki değişiklikler, hastaneye yatışlarda bir düşüşle ilişkili değildi.
Referans: “Reçeteli Kombinasyon Opioid Ürünleri ve Müteakip Hastane Yatışları ve Akut Karaciğer Yetmezliğinde FDA Yetkisini Sınırlandıran Asetaminofen (Parasetamol) Derneği” 7 Mart 2023, JAMA.
DOI: 10.1001/jama.2023.1080
Locke, UAB Cerrahi Departmanında bir profesör, Transplantasyon Anabilim Dalı şefidir ve Organ Nakli Cerrahisinde Arnold G. Diethelm Bağışlanmış Kürsüsüne sahiptir. JAMA çalışmasının ilk yazarı, Dr. NewYork-Presbyterian/Weill Cornell Tıp Merkezi, New York, New York’ta bir asistan hekim.
Locke ve Orandi ile ortak yazarlar, UAB Cerrahi Departmanından M. Chandler McLeod ve Paul A. MacLennan; William M. Lee, Teksas Üniversitesi Güneybatı Tıp Merkezi, Dallas; Robert J. Fontana, Michigan Üniversitesi Tıp Fakültesi, Ann Arbor; Constantine J. Karvellas, Alberta Üniversitesi Tıp Fakültesi, Edmonton, Kanada; Brendan M. McGuire, UAB Tıp Departmanı, Gastroenteroloji ve Hepatoloji Bölümü; Cora E. Lewis, UAB Halk Sağlığı Okulu, Epidemiyoloji Bölümü; ve Norah M. Terrault, Güney Kaliforniya Üniversitesi Keck Tıp Fakültesi, Los Angeles.
Destek, Ulusal Sağlık Enstitüleri hibe DK58369’dan, Ulusal Çeviri Bilimlerini Geliştirme Merkezi hibe TR003097’den ve Sindirim Sistemi Cerrahisi Derneği Kariyer Geliştirme Ödülü’nden geldi.