Cuma güneşi Coachella vadisinde batmıştı ve gecenin sondan bir önceki gösterisini bekleyen Coachella Vadisi Müzik ve Sanat Festivali’nin ana sahnesinde, toz ve parfüm ve marihuana kokularıyla dolu çöl meltemi kalabalığı serinletti. : Grammy ödüllü Kanadalı sanatçı Daniel Caesar.
Saat tam 22:10’da, sahnenin her iki yanındaki iki ekran, kadranlı ve statik olan eski bir televizyon setine dönüştü. Aniden, Daniel Caesar’ın çocukluğundan ve son yıllardan ev görüntüleri ekranda parladı ve anında bir nostalji ve masumiyet atmosferi yarattı.
Bol pantolonlu ve bol kapüşonlu bir figür yavaş yavaş sahnenin ortasına doğru yürüdü ve Coachella sahnesinin tepesinde asılı duran 24 sıra hoparlörden “Violet” introsu duyuldu. Sezar’ın zengin tenor vokali “Yolculuğunuzu kısa kesmeyin” ilk satırından itibaren seyirciyi sıcacık bir kucaklama gibi sardı.
Sezar’ın bandosu, seyircilerin varlıklarını görebilecekleri ancak somut özellikleri ayırt edemeyecekleri şekilde tasarlanmış kafes benzeri bir yapı içinde arkasına yerleştirildi. Belki de seyircinin odağını Sezar’a kaydırmak için çok net bir şekilde duyulabiliyorlardı ama görülemiyorlardı. Özellikle, Caesar’ın yapım ekibi, sahneyi gölgelere çeviren arkadan aydınlatma tekniklerini kullandı. Sezar “Violet” şarkısını söylerken sahnede görünen tek varlık onun silüetiydi.
Sezar, “Japon Denim”in davul vuruşu hayranları çıldırtırken seyircilere yumuşak bir şekilde teşekkür etti. Sahne mavi ve mor ışıklarla dolup taşarken, binlerce ses bir arada şarkı söyledi. Sadece izleyicilerin yüzlerindeki gözyaşlarıyla tanımlanabilecek bir duygu yaratma özleminin aurasıyla birleşen saf güzellik.
“Japon Denim”in samimiyetinin ardından Caesar, en ünlü şarkılarından ikisi olan “Best Part” ve “Get You”yu seslendirerek havayı değiştirdi. Öne çıkan sanatçı Kali Uchis orada olmadığı için Sezar onun dizesini seslendirdi ve koro sırasında arka plan şarkıcıları gerekli armonileri sağladı. Sadece Sezar’ın başarabileceği nazik bir şekilde, seyircilerden enerjiyi yükseltmek için daha yüksek sesle şarkı söylemelerini istedi.
Elinde akustik gitarı ve hangi şarkının müzik videosundan başka bir şey yok? arkasında oynayan Sezar, gecenin en güzel anlarından birini yarattı. Koro sırasında mikrofonunu seyirciye doğru çevirdi ve ardından yumuşak bir şekilde “güzel” ve “harika” diye mırıldandı. Yumuşak sesine rağmen, performans sırasındaki vokalleri güçlü bir yoğunluğa ulaştı ve hoparlör sisteminin sesleri sayesinde arkadaki hayranlara kadar gitti.
“CYANIDE” performansının ardından Caesar, “Please Do Not Lean” adlı yeni bir şarkıyla çıkış yapacağını duyurdu. Şarkı, sallanan bir trampetin eşlik ettiği bir blues piyano hattıyla başladı. Yine sahne mavi ışıkla kaplandı, sis makinesi bando ile sahne ekipmanı arasındaki ayrımı bulanıklaştırdı.
Ekranlarda eşcinsel bir çift ile lezbiyen bir çiftin birbirini öpmesi arasında gidip gelen eşcinsel ikonografi görüntüleri belirdi. Erotik görüntüler, Caesar’ın duygulu vokallerine ve tınısına bir tutku katmanı ekledi. Başka bir duygu katmanı ekleyen Sezar’ın gözleri, sanki on binlerce seyircinin önüne geçmek istercesine performansın tamamı boyunca kapalıydı.
Belki bir anı düşünüyordu; belki de birini düşünüyordu.
Kısa bir aradan sonra, Omar Apollo’nun “Invincible”ı çalmaya başladı ve günün erken saatlerinde sahne almış olan Apollon’un kendisi de Sezar’a katılmak için sahneye çıktı. Apollo’nun enerjisi, konserin geri kalanından hoş bir ton değişikliği sağladı.
Özenle seçilmiş sadeliği ve atmosferik aydınlatması sayesinde Caesar’ın seti minimalist bir mükemmellik deneyimi sağladı. Diğer eylemlerin havai fişek ve görsel bombardımanlarının aksine, Sezar seyirciyle en güçlü aracı olan sesiyle etkileşime geçti. Zaman zaman sadece silueti görünse de, izleyiciler, mevcut neslin en büyük sanatçılarından birinden bir ustalık sınıfı performansı aldı.
Setinin sonunda, Sezar seyirciye alanı onunla paylaştığı için sessizce teşekkür etti ve barışçıl bir şekilde gölgelerde kayboldu.
—Personel yazarı AJ Veneziano’ya [email protected] adresinden ulaşılabilir. Onu Twitter’da takip edin @aj_veneziano.