Artful Escape, yakında unutamayacağınız uzak bir yolculuktur.
Annapurna İnteraktif
Küçük bir kasabada 17 yaşında, hevesli bir halk müzisyeni olduğunuzu hayal edin. Akustiğinizi bir tepede tıngırdatıyorsunuz, küçük kasabanıza bakıyor, ilk konseriniz için ilham toplamaya çalışıyorsunuz. Baskı çok büyük. İyi yapmak istiyorsun. İnsanların seni ciddiye almasını istiyorsun. Şimdi amcanızın Bob Dylan olduğunu hayal edin. Baskı yok.
Oyun stüdyosu Beethoven & Dinosaur ve yayıncı Annapurna Interactive’in Perşembe günü Xbox ve PC için 20 $ veya Game Pass’in bir parçası olarak piyasaya sürdüğü yeni bir müzikal macera oyunu olan The Artful Escape’in başında kahramanımızı burada buluyoruz. 16 Eylül’e kadar Steam’de).
CNET Kültür bültenini alın
CNET Culture ile filmleri, oyunları, süper kahramanları ve daha fazlasını keşfedin. Salı ve Cuma günleri teslim edilir.
The Artful Escape’i 2019’da ilk duyduğumdan beri oynamaktan heyecan duymuştum. Yaratıcı Johnny Galvatron’a göre oyun yaklaşık 2015’ten beri yapım aşamasında. Galvatron, oyun lansmanından önce görüntülü sohbetimize kaydolduğunda, sanki oyunun kahramanı Francis Vendetti bana bakıyormuş gibi oluyor.
Galvatron, yüzündeki devasa siyah Elton John tarzı güneş gözlüklerini ayarlayarak, “Asansör perdesi, David Bowie’nin bir uzay yolculuğuna çıkıp Ziggy Stardust olarak geri gelmesine benziyor,” diyor.
The Artful Escape’deki grafikler baştan sona kesinlikle nefes kesici.
Annapurna İnteraktif
Galvatron sadece bir rock yıldızı rolüne bürünmekle kalmıyor, o aslında bir rock yıldızıydı. Galvatron, 2000’lerin sonlarında Def Leppard ve Cheap Trick gibi gruplara açılan Avustralyalı rock grubu The Galvatrons’un solistiydi. Galvatronlar birkaç tur yaptı, ancak yoldaki yaşam sonunda çekiciliğini kaybetti. Galvatron eve geldiğini ve video oyunu incelemeleri yazmaya başladığını ve kafası hâlâ bulutlardayken kendi kendine Unreal Engine’i öğrendiğini söylüyor.
“Bence [the game] benim hikayemin tam tersi gibi,” diyor Galvatron. “Aynı zamanda benim ustaca kaçışım gibi. Müzik çalarken ve 17 yaşımdayken müzik endüstrisinin nasıl olacağını düşündüğümde hayal ettiğim şey bu. Bu çılgın dünyanın kilidini açacak sihirli kapılar gibi.”
The Artful Escape oynamayı dört gözle bekliyordum ama şimdiye kadar oynadığım en havalı, en tuhaf ve görsel olarak en muhteşem oyunlardan biri için tamamen hazırlıksızdım.
‘Kozmosun genişlemiş göz bebekleri arasında bir gezintiye çıkıyoruz’
Artful Escape, oyuncuları 1972’ye taşıyor ve Colorado’nun küçük Calypso kasabasındaki genç gitar dahisi Francis Vendetti’nin hikayesini anlatıyor. Geç bir halk efsanesinin yeğeni Francis, ilk performansından önce yaratıcı bir engeli aşmaya çalışır, ancak sürekli olarak boşlukta kalır. Hayalleri sırasında müziği tamamen değişiyor, Queen, Jimi Hendrix ve Led Zeppelin’in ikonik elektro gitar sololarını yansıtıyor.
Violetta adında gizemli bir kadın ortaya çıkar ve Francis’e amcasının gölgesinden çıkma ve genç omuzlarına yüklenen beklenti yığınından kurtulma şansı sunar. Bununla Francis, sahne kişiliğini yaratırken uzay ve zamanda vahşi bir kendini keşfetme yolculuğuna çıkar.
Bir oyuncu olarak, Francis’in amcasının müzikal ayak izlerini takip etmesi için kasabanın beklentilerinin artan ağırlığını hissettim.
Annapurna İnteraktif
Sonunda Francis, Lightman adında bir karakterle ve onun uzaylı arkadaşı Hypnagogic Zomm ile tanışır. Lightman, yıldızlara gitmeden önce aptal Francis’e “Kozmosun genişlemiş gözbebekleri arasında bir gezintiye çıkacağız” diyor. Lightman, Francis’ten yaklaşan bir konser için destekçisi olmasını ister. Ancak Kozmik Olağanüstü’ye girmeden önce Lightman’a oynayabileceğinizi göstermelisiniz.
Guitar Hero ile ilgili güzel anıları olan biri olarak, The Artful Escape’in gitar çalmayı nasıl oynanışa çevireceğini görmek için can atıyordum. Hayal kırıklığına uğramadım. Oyunun başında Francis, halk repertuarını mükemmelleştirmek için mücadele ederken, “gitar çalmak için X’i basılı tutun” veya “bir bilimkurgu macerasını parçalamak için X’i tut” gibi istemler Francis’i gitar çalmaya itti. Lightman ile sıkışma zamanı geldiğinde, oyun mekaniği değişiyor. Lightman gitar çalmaya başladığında, elektronik hafıza oyunu Simon’a benzer şekilde bir renk çarkında ilerlemeyi takip ederek melodiyi ona tekrarlamalısınız. Galvatron, oyun mekaniğinin bir adım daha ileri gittiğini söylüyor.
Galvatron, “Bu bir tür uyumla ilgili ve akor ilerlemesini tamamlayabilirsiniz” diyor. “Bu sadece bir damlanın olmasını bekliyormuş gibi geliyor ve ona vurman gerekiyor. Müzik çalarken böyle hissediyorum.”
Artful Escape, müzikal ve platform unsurlarına sahip bir macera oyunudur. Ancak oyuncular, diğer platform oyunlarının bazen sıkıcı yatay oynanışından korkmamalı. Francis yolculuğuna devam ederken, evrenin etrafındaki güzel ortamlarda dolaşıyor. Siz ilerledikçe, Francis’in koşarken gitar çalmasını seçebilirsiniz. Gitar çalmak kelimenin tam anlamıyla çevreye hayat verir: şehirler ve ormanlar aydınlanır, yaratıklar uyanır ve müziğe geçer.
Francis, oyun aracılığıyla defalarca en büyük gitar dahisi olduğunu kanıtlıyor.
Beethoven ve Dinozor
Oyunda puan sistemi yok ve ben oynarken başarısızlık korkusu hissetmedim. Kozmik bir yaratık için parçalarken bile — oyun patron dövüşüne eşdeğer — olabilecek en kötü şey kötü bir nottu ve tekrar denemem gerekiyordu. Ben ilerledikçe, müzik kalıplarını takip etmek daha zorlaştı, ancak bu sadece ilerlemeyi daha da tatmin edici hale getiriyor.
Galvatron, “Bu gitarın zahmetsiz olmasını istedik” diyor. “Smells Like Teen Spirit oynamak gibi, biliyor musun? Zor değil, düşünmüyorsun ama kendini kötü hissettiriyor.”
Kozmik hayallerinin peşinden
Galvatron’a göre, tıpkı müzik ve filmler gibi, dünyaya bakış açınızı değiştirmenizi ve kendinizle ilgili bir şeyleri fark etmenizi sağlayacak birçok oyun var. Geliştiricilerin hala oyunlarda hikaye anlatmanın en iyi yolunu bulmaya çalıştıklarını söylüyor.
Galvatron, “Bence oyunların ilk sahnelerinde diğer ortamlardan daha fazla zamanı var” diyor. “Bence dünyayı kurmak ve karakterleriniz için riskleri belirlemek için bir film ya da romandan biraz daha fazla zamanınız var. Gitarınızı almadan önce Sanatsal Kaçış’ta biraz zaman var. Çünkü Francis’le birlikte olmanız gerekiyor. onu almadan önce.”
Artful Escape, oyundaki başka bir karakterle konuşurken farklı diyalog seçenekleri sunuyor, ancak bu, dallara ayrılan bir anlatı değil. Francis’in tepkileri, utangaç ve alçakgönüllüden kendine güvenen ve neredeyse komik derecede kendini beğenmişe kadar uzanıyor. Francis’i Calypso’nun etrafında koşturan The Artful Escape oynamaya başladığımda, diyalog seçeneklerimin çoğu uysal ve kararsızdı. Francis, galakside sürekli gitarıyla ağlamaya, farklı dünyalara hayat vermeye, renkli, çılgın karakterler arasından destek bulmaya başladığında, oyun içi etkileşimlerimin daha güvenli hale geldiğini fark ettim.
Francis, yolda gerçekte kim olduğunu öğrenir, ancak onun gelişen özgüvenine yardımcı olabilirsiniz.
Annapurna İnteraktif
Galvatron, oyunun tamamen Francis’le ve onun bir kişi ve müzisyen olarak kim olduğuyla ilgili olduğunu söylüyor. Francis’in gençlerin kendini keşfetmesiyle ilgili ilişkilendirilebilir hatıralarla birlikte artan güveninin neredeyse bilinçaltında kabul edilmesi, The Artful Escape’i büyüleyici, görsel olarak çarpıcı, sürükleyici bir oyun ve aynı zamanda tamamen eğlenceli bir deneyim haline getirdi.
Artful Escape, hayallerinizi takip etmek, çizgiyi aşmak ve en özgün benliğiniz olmak hakkında bir mesaj içeriyor. 17 yaşımdayken duymadığım bir mesajdı ama oyunun güzelliği oyunculara kendi Kozmik Olağanüstü’lerini keşfetme şansı veriyor.