Köyün Bereketi Çiftçiler
Üzerine güneş doğmadan erkenden güne başlar tertemiz bir yürek. Toprağa bir verirsin, bin verir sana. Bir avuç tohumdan doğan bir tarla dolusu bereketle yurduma ne güzel hizmet edersin. Sen ki milletin efendisisin, şu koskoca cennet ülkemin tahıl ambarısın. Çiftçilik, baba mesleği olsa gerek… Dededen toruna geçerse bu meslek, atalık tohumlara gelecek yıllara dek odaklanmak gerek. Atalık tohumla bereketlenip tenceremize konuk olur bir avuç patlamış mısır, eskilerden kalma içi beyaz renkteki leziz karpuzlarla ballanır köy evleri, çam balı ve kestane balının mis kokusunda demlenir kahvaltı bereketi, nohut ekmeğin ve yulaf kokulu hamur işlerinin damak tadında mayalanır köy türküsü. Mayası temiz bir köylünün türküsüne konuk olur bülbül sesleri.
Mahsulünden bir yıl ürün alıp da ertesi yıl ürün alamayan çiftçimiz nasıl üzülür bir bilseniz. Sel olur da fındıkları derelere karışır gider, kuraklık olur da buğdayları başaklarına küser, deprem olur da besili hayvanları dam altında can verir, salgın gelir de koyunları telef olur, çekirge sürüsü gelir de tahıl ambarı yok olur, yağmurlar yağmazsa gün gelir tüm köylü yağmur duasına çıkar. Doğal afetlerde, emeğinin karşılığını göremediği anda görün bir de o alın teriyle kazanan nur yüzleri. Nasırlaşmış eller, toprağı çapalarken su toplayan parmaklar, orak biçerken yanan yüzler, bin bir zahmetle topraktan medet uman yürekler nasıl da çırpınır bir görebilseniz. İşte bir ressamın tuvaline tüm doğallığıyla yansıtması gereken en güzel andır o an. Eli öpülesi, dua edilesi yüreğinle ne kadar mütevazısın çiftçi kardeşim. Sen ki gün geliyor üç kuruşa sattığın çuval dolusu meyveni marketlere ucuza teslim ediyorsun, bir anda markalaşan esnaflar emeğinin üstüne hazırca konuyorlar. Haram olsun kapitalist sisteme, haram olsun seni sömürenlere. Bir dilim ekmek için tüm gününü tarlasında geçiren çiftçilerimize helâl olsun tüm mahsuller, helâl olsun sizi yetiştiren atalarınıza, helâl olsun mayası tertemiz köylümüze. Köyün bereketidir, gülen yüzüdür çiftçiler.