Merhabalar. Bugün Sinan Akyüz’ün ‘Şahika ve Feraye kitabı ile karşınızdayım.
Çakır Ağa babadan kalma çiftliğinin idaresini en az babası kadar iyi yönetmiş varlığına varlık katmış, tahsilli olmamasına rağmen kendini yetiştirmiş okuma yazmayı öğrenmiş aydın kafalı sorumluluk sahibi, sözü dinlenir bir adamdı. Dinine körü körüne bağlı, erkek evladın eksikliğini ocağı küllü olarak nitelendiren annesinin bütün laf sokmalarına rağmen iki kız çocuğuna sahip olmanın verdiği gururu hep yüreğinde taşıdı Çakır Ağa. Aslında Allah erkek evlat nasip etmişti ama yeni doğan bebekler nedeni anlaşılmaz bir şekilde ölmüşlerdi. En sonunda Allah’ıyla bir sözleşme yapmış bunu bir gün hiç ummadığı bir biçimde de ödemek zorunda kalmıştı. Nihayetinde iki kız çocuğunu sağlıklı bir biçimde yetiştirebilmişti.
1900’lü yılların başıydı ve artık Osmanlı toprakları yumuşamış bisküvi gibi dağılmaya başlamış ülke açlığın ve sefaletinde eşiğine gelmişti. Çakır Ağanın yaşça kendisinden çok küçük olan dayısı üniversitede okurken patlak veren Balkan Savaşlarına katılmış vatan toprağını sonuna kadar canla başla savunmuş sağlığına yenik düşerek memleketine geri dönmüştü..
Hasan… Çakır Ağanın sorumsuz kardeşi. Tepside çengi oynatan, ayyaş, işsiz-güçsüz arkadaşlarıyla İstanbul’da randevu evinden çıkmayan aman evlerden uzak dediğimiz bir karakter.. Zaten ailenin sonunu getiren de o olacak.
Şahika ile Feraye… Çakır Ağanın iki göz bebeği… Şahika’yı annesinin tenkitleri nedeniyle okuldan almak zorunda kalmıştı. ‘Aa ayol oğlum kız çocuğunun okuduğu nerde görülmüş dinimizde bunun yeri yok kız kısmının yeri evidir zamanı gelince de kocasının yanıdır’ mantığı okuma aşkıyla yanan Şahika’nın eğitim hayatını bitirmişti. Feraye’ye de sıra gelecekti ama ne de olsa o daha küçüktü…
Şahika Çanakkale Savaşı’na hemşire olarak katıldı.Çanakkale savaşının zaferle sonuçlanmasının ardından evine dönen Şahika’yı ummadığı bir sürpriz bekliyordu. Yaralı askerlerden biri olan Muhammed’e yardım ettiği sırada Osmanlı için savaşa gelmiş bu Arap genci ona kalbini vermiş adını ve yaşadığı yeri kalbine yazıp savaşın ardından da bu kızı babasından istemeye gelmişti. Çakır Ağa Allah’a verdiği sözün ağırlığını ve günahını yüreğinde hissetmemiş olsaydı bu evliliğe razı olmayacaktı belki de ama Yüce Rabbine verdiği sözü tutma gününün o gün olduğunu anladığında kızını bu gence sorgusuz sualsiz verdi. Şahika hiç tanımadığı hiç bilmediği bu farklı ırktan gencin kısa bir sürede eşi olmuştu. Yumuşak kalbi ve anlayışlı tavırları bu gence âşık olmasını kolaylaştırmıştı bir süre sonra da. Hatta babasının ölümü üzerine ülkesine dönmeye karar veren kocasının peşinden karnında ki çocuğuyla beraber dilini, örfünü bilmediği bu ülkeye ve karanlık günlerine doğru yol aldı. Bunu yaptıran aşktı.
İstanbul’a yerleşen Hasan da geçimini sağlamak için bir kuyumcu dükkanı açmıştı Kapalıçarşı da. Farkında olmasa da beraberinde belayı da çekiyordu. Randevu evinin patronu elinden kaçırdığı kızın peşine adamlar takmış Dilber’in sürdürdüğü bu güzel rüyayı sonlandırmayı kafasına koymuştu. Aslında evine gelen Hasan’a sık sık hayat kadınından eş olmaz onun karanlık geçmişi her zaman onun arkasından gelecektir diye akıl verirken sezgilerine göre olacakları baştan engellemeye çalışıyordu, başaramayacağını bilmeden.
Yaşanan olaylar birbiri üstüne eklenerek daha yeni ve daha korkunç olaylar yarattı.
Keyifle okuduğum bir kitap oldu. Okumanızı tavsiye ederim.
Hepinize musmutlu günler diliyorum. Ramazan Bayramımız mübarek olsun.