Aslında kendimi yardım istemekten çekinmeyen biri olarak tanımlardım ama sonradan öyle olmadığımı anladım. Nasıl mı? Anlatayım...
Kanser olduğumda kemoterapiye başladıktan sonra hastanedeki ekip bana, değerlerimin çok düşeceğini ve kendimi güçsüz hissedeceğimi söylemişti. O zaman “güçsüz” kelimesine birkaç gün takıldım, uzun uzun üzerinde düşündüm. “Güçsüz” derken ne demek istiyorlardı, kendi başıma yürüyemeyecek miydim, tuvalete gidemez miydim, banyo nasıl yapacaktım...
Sonra yaşadıkça aslında beni korkutanın, güç ile ilgili algım olduğunu fark ettim. Örneğin, gece kaç olursa olsun, nereye gidilecek olursa olsun, arkadaşlarımdan "Beni bırakır mısınız?" diye yardım istemem çünkü bunların hepsini kendim yapabilirim, benim de gücüm buradan gelir. Ama bir arkadaşım, benden "Bana eve eşlik eder misin?" diye sorduğunda bunu yadırgamam, onun güçsüz olduğunu da düşünmem, yardım ederim. Yardıma ihtiyacı olan bir arkadaşımın yanında çok kolay olabilirken, neden ben desteğe ihtiyacım olduğunu söylemekte zorlanıyorum? Neden sadece kendi koşullarıma uyduğunda ve güçsüz düşmediğimi düşündüğümde yardım isteyebiliyorum? Peki, gerçekten benim gücüm buradan mı geliyor? Yardım istemek beni, bizi zayıf mı yapar?
Yardım isteyemememdeki en büyük engellerden biri, kendime kodladığım “tek başına güçlüsün”, “tek başına idare edebilirsin” düşünceleriydi. Kimseye ihtiyacım yoksa güçlüyümdür. Ancak bir eliniz verirken, diğer eliniz de kabul etmiyorsa, hayatın dengesinden uzaklaşırsınız.
Yardım istemenize engel olan temel düşünceler ne?
- “Yardım istemek ayıptır.”
- “Yardım istersem benim güçsüz/yetersiz olduğumu düşünürler.”
- “Kimseye ihtiyaç duymuyorum.”
- “Beni zaten reddederler.”
- “Benim kendime göre bir yöntemim var, şimdi o öyle yapamaz, olmaz.”
- “İnsanlara ağırlık olurum.”
Yardım istemek zayıflık değil, güçtür
Yardım istememize engel olan temel düşünceyi bulduktan sonra bir de şunu kabul edelim, hiçbirimiz her zaman her şeye yetişemeyiz, her şeyi "mükemmel!" yapamayız. Her şeye yetişmeye çalışırken kendiniz için önemli olan içsel isteklerinizi duymamaya başlarsınız ve yavaş yavaş enerjiniz tükenir. Bu nedenle hayatta hepimizin birbirine ihtiyacı var. Yardım istemeyi zayıflık olarak değil, güç olarak görmeye başlayın çünkü bunun için cesur bir adım atmanız gerekiyor.
Yardım istemek ilişkileri güçlendirir
Arkadaşlarınızdan yardım istemek aranızdaki güveni artırır, ilişkinizin derinleşmesini sağlar. Yardım istemeyip her şeyi kendi başımıza yaptığımızda, bir başkasıyla bağ kurma fırsatını elimizden kaçırmış oluruz. Kendiniz yardım eli uzattığınızda ve bu sayede derinleşen ilişkilerinizi düşünün.
Bir başkasından yardım istediğinizde, onun ışıldamasına ve yeteneklerini paylaşmasına sebep olursunuz. Böylece yardım aldığınız kişinin tutkuları ve güçlü olduğu yanlar hakkında daha fazla bilgi edinirsiniz.
Size yardımcı olan kişi yardım etmenin mutluluğunu yaşar. Hediye aldığımızda veya verdiğimizde bağlılık hormonu olarak da geçen oksitosin hormonunu salgılarız.
Ya size "hayır" derse?
Gelelim en kötü senaryoya, ya size "hayır" derse? Diyebilir, bu sizi kişisel olarak reddettiği anlamına gelmiyor. Hepimizin kendine göre koşulları, limitlerimiz ve elimizden gelenler farklı olabilir. Bazen arkadaşınızın o anda uğraşması gereken o kadar çok şey vardır ki, size yardım elini uzatamayabilir. Hayır demesinden, sizi sevmediği veya sevmeye, yardım edilmeye layık olmadığınız sonucunu çıkarmayın.
Sevgilerimle, mutlu haftalar