Ovabükü sahilinde güneşlenenler, denize girenler umduğumdan fazlaydı.
Ovabükü’nden kıyı yolunu takip ederek Palamutbükü’ne doğru yol alırken, mavileri yararak yol alan gezi teknesi güzel görüntüler oluşturuyordu. Biraz önce Hayıtbükü’nde fotoğrafını çekmiştim, gezisini sürdürüyor, Palamutbükü veya Knidos rotası. Teknenin ismini teleyle okuyorum, Arşipel, ilk teknemin de ismiydi. Yarımada’nın ucunda Ege ve Akdeniz’in birleştiği sular, antik kaynaklarda Arşipel denizi diye geçer.
Kurubük koyunun fotoğrafını çekmek için durduğumda teknemiz de koya giriyordu.
Mavilerin içinde sahile doğru yanaştı, bizim gibi ülkelerde ekmek yediği yerlere zarar verenler çoktur, dediğim gibi istisnalar da az değil ama birkaç kişi de olsa bu kişiler doğaya, tarihi eserlere, yaşadıkları yerlere büyük zararlar veriyorlar. Denizcilik zamanında görmüşüzdür çöplerini koylara bırakan, atan tekneler, sintinesini, pisliğini denize boşaltan tekneler, personeli dalarak balık avlayan tekneler…Doğaya zehir bırakan köylüler, çobanlar olduğunu da geçmiş yıllarda duyduk.
Kurubük sahilinde film çekimi var, görüldüğü kadarıyla. Datça’dan çıkarken hava serindi buralarda ise oldukça sıcak.