-
ortacıyı da querasma yapıp ileriye de sağlam bir forvet koyarsak tadından yenmez.*
-
sağcı bir patron asla solcu bir işçi çalıştırmayacağı için ülkemizdeki siyasi görüşe dayalı işveren işçi ilişkine dair en geçerli kod budur.
-
türkiye'de kendine solcu diyen ağır emek hırsızı patronla dolu.
bunlar sözde sosyalizm aşığıdır ama kurumlar vergisi zamanı solcu gömleklerini çıkartırlar.
-
hep kendini solcu tanımlayan patronlar arasında çalışan olarak gençliğimi geçirdim.
bunlar kadar cimri , bunlar kadar paraya düşkün insan az bulunur.
patronun sağcısı solcusu olmaz.
paraya tapıp, tapmayannı vardır.
imkanlar ellerine geçtikçe hep daha fazlasını isterler.
solculuk sadece lafta kalır.
nasıl ki vahşi hayvanın dişine kan değdikten sonra vazgeçemez.
bunlarda paranın lüksün tadına varınca solculuk hikaye.
ama sorsan en solcu en paylaşımcı bunlar.
-
solculuk din düşmanlığı yada en yumuşak tabiri ile din ile alakası olmayanlar, sağcılık ise büyük resmi görmecilik, vatanperverlik, din sevdalısı olarak anlaşıldığı için türkiye'de olması normal ticari ilişkidir.
-
patron olsa olsa halinden memnun devrimci olabilir.
(bkz: halinden memnun devrimci en büyük muhafazakardır
)
-
seküler patron, dindar işçidir o. sağ, sol, demokratik sol, sosyal demokrasi, halkçılık bunlar başka kavramlar.
-
biraz da işçisine asgari ücret veren solcu patronu tartışalım. hep işçinin penceresinden bakmışsınız. milyonları cukkalayıp solcuyum diyerek chp'ye oy atan işçi hakları savunucusu solcu patron işçilerine kaç lira maaş ödüyor acaba?
-
aslında şehirli (burjuva) patron, köylü (lümpen) işçi ikilisinin başka kelimelerle ifadesi.
iyi kötü okumuş yazmış, dünyayı bilen, sosyal politikalardan haberdar, vicdanı gelişmiş insanlar patron da olsalar cahil köylü kitleleriyle karşılaştırıldıklarında görece ileri ve bilinçli olmaktalar.
taa 1930'larda tek partiye alternatif olmasınlar diye başlatılıp 40'larda nazizme göz kırpmak için sürdürülen, 1950'lerden itibaren batı emperyalizminin sscb'yi ablukaya alma politikasıyla (nato) tam bir azgınlık haline gelen solu, sosyalizmi ezme, yok etme, etkisiz kılma politikaları başka ne sonuç verecekti ki ? adamı cahil bırak, asla örgütlenmesine izin verme, sendikaları her fırsatta ez sonra da bu işçiler niye sağcı diye sor!
oldu!
-
cemil meriç çok güzel bir biçimde şunu söyler : türkiyede sınıf bilinci yoktur.
sağ ve sol da herhangi bir ideolojik temelden yoksundur.
işçi sağcı falan değildir. işçi muhtemelen kendince muhafazakar ve biraz da belki milliyetçidir. iktisadi bakımdan, toplum yapısı bakımından herhangi bir ideolojiye sahip değildir. işçileri küçümsediğim falan anlaşılmasın. emekçiye saygım sonsuz olup, bu ülkede en çok ezilenin emekçi olduğunu bilirim.