Abdülmecid Efendi
- Doğum : 1868 İstanbul
- Ölüm : 1944 Paris
- Türbe : Medine - Cennet'ül Baki
Son Osmanlı halifesidir. 1922 yılındaki bir kararla TBMM saltanatı kaldırınca, veliahtlık sıfatı kalmamıştır. 1922 yılında halifeliğe seçilerek Emir-ül-mü’minin yerine “Halife-i müslimin” ünvanı verilmiştir.
Hayatı
1868 yılında İstanbul’da doğmuştur. Babası Sultan Abdülaziz, annesi Hayranıdil Kadındır. Babasının ölümü üzerine II. Meşrutiyetin ilanına kadar sarayda kapalı bir hayat yaşamıştır. Bu dönemde yabancı dil öğrenmiştir. 1918 yılında amcasının oğlu Mehmed Vahideddin tahta çıkınca veliaht ilan edilmiştir. Birinci Dünya savaşından sonra Türk toprakları işgal edilince, Kuvay-ı Milliye lehinde beyanlarda bulunmuştur. Bir ara Ankara’ya gitmesi söz konusu olunca İngilizler, Abdülmecid Efendiyi göz hapsine almışlardır.Daha sonra 1923 yılında Cumhuriyetin ilanı ve 1924 yılında, halifeliğin kaldırılması üzerine Osmanlı Hanedanından olanların yurt dışına çıkarılması hakkında karar alınmıştır. Bunun üzerine ailesi ile birlikte İsviçre’ye gönderilmiştir. 1924 yılında Fransa’ya geçmiştir. Nice şehrinde kendini ibadete vererek sakin bir hayat yaşamıştır.1944 yılında Paris’te hayatını kaybetmiştir. Naaşının, Türkiye’ye getirilmesi için yapılan başvurulardan bir netice alınamamıştır. 10 yıl bekletildiği Paris Camiinden alınarak, Medine’deki Cennet-ül Baki Kabristanına (1954) defnedilmiştir.
beyaztarih.com'da yayınlanan makale, röportaj, özel dosyalar, ansiklopedi, resimlerle tarih ve sorularla tarih yayınlarının tüm yayın telifleri beyaztarih.com'a aittir. Yapılacak küçük alıntılar dışında hiçbir şekilde çoğaltılamaz.
Kaynakçalar
Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi İstanbul:Diyanet Vakfı, 2004
DİĞER ANSİKLOPEDİLER
-
-
II.Ahmed
II.Ahmed, Osmanlı 21. padişahıdır. Sultan İbrahim'in ve Muazzez Sultan'ın oğludur. Kafeste geçen gençlik yıllarından sonra 1691'de tahta çıkmıştır. Osmanlı onun saltanatında Kutsal İttifak'la mücadeleye girmiştir. Başarılı Sadrazam Köprülüzade Fazıl Mustafa Paşa Slankamen Muhaberesi'nde ölmesi üzerine Osmanlı ordusu Belgrad'a çekilmiştir. Hassas ve hiddetli bir mizaca sahip olan ll. Ahmed şiir ve musikiye meraklı ,aynı zamanda hattat bir padişahtır. Saltanatı sırasında birtakım idari düzenlemeler gerçekleştirilmiş, özellikle Divan-ı Hümayun'un işlerinin artması üzerine, eskiden olduğu gibi divan toplantıları Sultan Süleyman kanunnamesine uygun olarak haftada iki günden dört güne çıkarılmıştır. Kendisi de divan müzakerelerinde bizzat bulunmayı adet haline getirmiş ve hastalığı sırasında bile bu adeti terketmemiştir. Çok merak ettiği Sakız Adası başarısını göremeden 1695'te Edirne'de vefat etti. Kanuni Sultan Süleyman türbesine defnedilmiştir.
-
Muslihuddin Mustafa
Zeyniyye tarikatının Vefaiyye kolunun kurucusu olan Muslihuddin Mustafa, annesinin adı olan Vefa mahlasıyla da tanınmaktadır. Eğitimine o dönemler Karamanoğulları’nın elinde olan Konya’da başladı ve sonrasında eğitim hayatını Osmanlı’nın başkenti olan Edirne’de tamamladı. Tasavvuf yolculuğunu tamamladıktan sonra Konya’ya geri döndü. Kaynaklara göre astronomi, musiki ve tesirli dua (vefk) hazırlama konularıyla ilgilendi. Yazdığı eserler incelendiği zaman bu konularda geniş bilgi birikimi sahibi olduğu anlaşılmaktadır. Bunun yanı sıra kaynaklara bakıldığında Karamanoğlu İbrahim Bey ve Fatih Sultan Mehmet’ten yardımlar aldığı ve destek gördüğü anlaşılmakta olup devlet büyükleri ile ilişkilerinin iyi olduğu bilinmektedir. Öyle ki, İstanbul’da Vefa semtinin adı Muslihuddin Mustafa’dan aldı ve padişah bu semtte şeyh adına cami ve hamamlar yaptırdı. Fatih Sultan Mehmet’in cenaze namazının da Muslihuddin Mustafa tarafından kıldırıldığı bilinmektedir. Aynı zamanda Sadrazam Karamani Mehmed Paşa ve diğer devlet adamları gözünde de Muslihuddin Mustafa’nın büyük bir önemi olduğu görülmektedir. Sadrazam başta olmak üzere birçok devlet adamının kendisine vefk hazırlattığı kaynaklarda yer alan diğer bilgiler arasındadır.
-
Firdevsî
X. yüzyılın sonu XI. yüzyılın başlarında yaşayan ve İran edebiyatının önemli isimleri arasında yer alan Fars şair Firdevsi, Tûs şehrine bağlı Taberan’ın Baj köyünde dünyaya geldi. Şahname adlı ünlü eserinde, Gazneli Mahmud’un tahta çıktığı sırada(997) elli sekiz yaşında olduğunu belirten Firdevsi bu hesaba göre 940 yılında doğduğu düşünülmektedir. Künye adı olarak Ebûl-Kasım, lakap olarak Fahreddin ve mahlası ise Firdevsi’dir. Adı kaynaklarda Ahmed, Hasan ve Mansûr, babasının adı ise Ali Fahreddin, Ahmed ve İshak olarak farklı şekillerde geçmektedir, ancak kendisine ve babasına verilen bu adların hangisinin doğru olduğu kesin olarak tespit edilememiştir. Firdevsi yazıya ve şiire erken yaşlarda ilgi duymaya başladı. Çeşitli kaynakları okuyup kendini geliştirmeye çalıştı. O dönemde yazılan eserlerin birçoğu Pehlevice olduğundan Zerdüşt rahiplerden Pehlevice öğrendi. Arapçası ise şiir yazacak derecede iyiydi. Evliliğinden bir kız ve bir oğlu olan Firdevsi, kırk yaşına kadar rahat bir hayat sürmüş olsa da kırk yaşından sonraki yıllarını sıkıntı içerisinde geçirdi.
-
KELAM
Su nasıl suya benzerse, bir milletin geleceği de geçmişine öyle benzer.
İbn Haldun