AYŞENUR USLU
Yaz mevsiminin hararetli günlerinden hepinize sıcacık bir merhaba sevgili okuyucularımız. Terletse de bunaltsa da güneş enerjisi ile çalışan insanların neşeli ve enerjik olduğu bu aylar aynı zamanda tatille de özdeşleştiğinden topluma ayrıca bir keyif bağışlar, işte tam da bu keyifle hepinizi selamlıyorum.
Bu ay sizler için pek çok açıdan trajikomik bir konuyu ele alacağız. Evladı üniversite öğrencisi olan ailelerin şaşırmadan edemeyeceği; çocukları üniversiteye hazırlanan ailelerin dehşetle okuyacağı, çocuğu üniversite mezunu olan ailelerin ise hatırlamak dahi istemeyecekleri detaylarla dolu konumuz öğrenci evleri…
Özellikle şehir dışında okul kazanan evlatlarının -bir de zor bir bölüm kazanılmışsa- kalabalıklar içinde konsantrasyonu bozulmasın diye, ailelerin başvurdukları çare çocuklarına ev tutmaktır. Mesele evi bulmakla bitmez, bütçeler doğrultusunda olabildiğince az ev arkadaşı bulunarak hem maddi yükün hafiflemesi hem de sükunetin sağlanması arzulanır. Neticede zamanında evlerinin rahatından, annelerinin sınırsız hizmetinden yararlanan, ütülerinin yapılıp yemeklerinin masada hazır ve sıcacık olduğu, tertemiz çamaşırlarının dolaplarında misler gibi beklediği, darmaduman ettikleri odalarının her defasında toplanıp düzene kavuştuğu bu yavrular, artık masal diyarından uzaklaşarak bir çeşit survivor hayatı yaşamaya başlarlar.
Bütçe: Efendim, öğrenci denilince akla sınırlı bütçe gelir, öğrenci evi denilince ise bu sınırlı bütçenin sınırları çok daha fazla daralır; zira ortaya ev kirası ve fatura giderleri payı da çıkınca öğrenciye kalan maddi olanaklar kuşçacık kalır.
…
Yazının devamı; Semerkand Aile Dergisi TEMMUZ 2019 sayısında.