Ben böyle istikrardan bahsedip, her şeyi bir dizene oturtturdum derken böyle bir gecikmenin gelmesi canımı sıkmadı değil. Aslında bu gecikmenin sebeplerinden biri de ben daha ne yazacağımı düşünürken memleketteki gündemin sürekli değişmesi. Arkadaş sırtınızı bir dakika dönemiyorsunuz şu gündeme. E hal böyle olunca yazmak ya da yazı yetiştirmeye çalışmak ayrı bir dert.
Şimdi “ne gündemi takip ediyorsun ki?” diye sorduğunuzu duyar gibiyim. Ben de bilmiyorum. Yok ya garip bir durum. Kafam bu konularda çok karışık. Sürekli düzensiz akışa sahip. Acaba yapmam gereken ne? İşime bakıp bir şeyleri düşünmesem mi? İşte sadece bir şeyleri düşünmeden önüme konulanlarla yetinsem. Mesela benim de hayatımdaki tek başarım evlenmek ve çocuk yapmak olsa. Onları da oradan buradan iftiharla paylaşsam. Arkadaş sevişip ürüyorsunuz işte. Tüm memelilerin yaptığı bu? Ortaya çıkanı başarı olarak sunmak hangi aklın ürünü? Hadi ortada bir çaba var dedim. Hadi o zaman bir şeyler başarmak için harcamadığınız çabayı bu iş için harcadınız o yüzden avunuyorsunuz evlilik törenlerine ne demeli?
Lan var ya içimden bir ses “sen de bu lafları yer misin?” diye sormuyor değil ama şimdi başladık bir kere devam edelim.
Aslında yazıya yine ara verdim. Biraz beklesem mi diye düşündükten sonra bu yazının devamı gelir mi diye düşündüm. Zaten diğer yazı içeriklerinde de arada fal edip içimi dökmeden yazıya giremiyorum. Yani şimdi kendimi memleketin basını gibi hissettim. Yani bir sürü şey yazıp aslında önemli olanları yazmayanlardan. Çok garip bir durum. Neyse, bu hafta da böyle olsun.