Korkunç bir sancı,
Özlemek ölmek mi? Bilmiyorum.
Geceler özlemek için var gibi,
İstiyorum artık sabahın benliğini…
Yine yoksun diye, düşmanım her güne
Kocaman dağların içinden Ferhat olur çıkarım,
“Bir ihtimal belki gelirim “
De yeter…
Şimdi daha iyi anlıyorum,
Meğer, Yüreğimin ağlamak için varoluşunu.
Beni benliğimle bırakıp nereye kayboldun.
Acıya katlanmak zorken
Ayrılığı kabullenmek…