Osmanlı Devleti’nin siyasi, ekonomik ve siyasi açıdan yıllarca önemli katkıda bulunan tımar sisteminin bozulması 17. yüzyıl ile birlikte görülmeye başlanmıştır. Tımar topraklarının önceden askeri başarı gösteren kişilere verilmesi adeti yerine rüşvet ile başka kişilere verilmesi ve bununla askerlerin devlete olan güveninin zayıflaması temel nedeni oluşturmaktadır.
Tımarlı sipahilerin elinden alınan toprakların başka kişilere verilmesi düzgün yönetilmemesi gibi nedenlerden dolayı tımarların işleyişinde aksaklıklar meydana gelmiştir. Tımar toprakları ekilmemiş ve tımar sahibinin devlete asker yetiştirmemesine bağlı olarak devlet hem ekonomi hem de askeri olarak gerilemeye başlamıştır.