Bu makale şuradan yeniden yayınlandı: Konuşma Creative Commons lisansı altında. Okumak orijinal makale23 Mart 2021 tarihinde yayınlandı.
Amerika Birleşik Devletleri'nin ölümcül bir salgınla başa çıkmak için mücadele ettiğini hayal edin.
Eyalet ve yerel yetkililer, vaka ve ölüm dalgasını durdurmak için sosyal mesafeli önlemler, toplama yasakları, kapatma emirleri ve maske emirlerinden oluşan bir liste çıkarıyor.
Halk, homurdanma, geri itme ve hatta düpedüz meydan okuma ipucundan daha fazlasıyla karışık yaygın bir uyumla yanıt verir. Günler haftalara, aylara dönüştükçe darlıklara katlanmak zorlaşıyor.
Tiyatro ve dans salonu sahipleri şikayetçi mali kayıpları hakkında.
Din adamları kiliselerin kapanmasından yakınıyor ofisler, fabrikalar ve hatta bazı durumlarda salonların açık kalmasına izin verilir.
Yetkililer, çocukların sınıflarda daha güvenli olup olmadığını tartışıyor veya evde.
Birçok vatandaş halka açıkken yüz maskesi takmayı reddediyor, bazıları rahatsız olduklarından şikayet ederken, diğerleri hükümetin buna hakkı olmadığını iddia ediyor.sivil özgürlüklerini ihlal etmek.
2021'de kulağa ne kadar tanıdık gelse de, bunlar ölümcül 1918 grip salgını sırasında ABD'nin gerçek tanımlarıdır. Bir tıp tarihçisi olarak araştırmamda, Mevcut salgınımızın bir asır önce atalarımızın deneyimlediğini birçok yönden yansıttığını tekrar tekrar gördüm.
COVID-19 pandemisi ikinci yılına girerken, birçok insan hayatın ne zaman koronavirüsten önceki haline döneceğini bilmek istiyor. Tarih, elbette, geleceğin sahip olduğu şeyler için kesin bir şablon değildir. Ancak Amerikalıların daha önceki pandemiden çıkış şekli, bu sefer pandemi sonrası yaşamın nasıl olacağını önerebilir.
Hasta ve yorgun, pandeminin sona ermesine hazır
COVID-19 gibi, 1918 influenza pandemisi de sert ve hızlı bir şekilde vurdu ve birkaç şehirde bildirilen bir avuç vakadan birkaç hafta içinde ülke çapında bir salgına dönüştü. Pek çok topluluk, hastalığı kontrol altında tutmak amacıyla, salgınlarının gelgitlerine karşılık gelen çeşitli kapatma emirleri yayınladı.
Bu sosyal mesafeli emirler işe yaradı vakaları ve ölümleri azaltmak için. Ancak bugün olduğu gibi, genellikle bakımlarının zor olduğu ortaya çıktı. Sonbaharın sonlarında, sosyal mesafeli emirlerin yürürlüğe girmesinden sadece haftalar sonra, yeni enfeksiyonların sayısı azaldıkça pandemi sona eriyor gibi görünüyordu.
İnsanlar normal hayatlarına dönmek için çırpındı. İşletmeler, yetkililerin yeniden açılmasına izin verilmesi için baskı yaptı. Salgının sona erdiğine inanan eyalet ve yerel yetkililer halk sağlığı emirlerini iptal etmeye başladı. Ulus, çabalarını gribin yarattığı yıkımı ele almaya yöneltti.
Arkadaşları, aileleri ve iş arkadaşları için ölen yüz binlerce Amerikalı, pandemi sonrası yaşam üzüntü ve kederle doluydu. Hastalık nöbetlerinden hâlâ kurtulanların çoğu, iyileşirken desteğe ve bakıma ihtiyaç duyuyordu.
Federal veya eyalet güvenlik ağının olmadığı bir zamanda, hayır kurumları, geçimini sağlayanlarını kaybeden ailelere kaynak sağlamak için harekete geçti veya yetim kalan sayısız çocuğu almak için hastalık tarafından.
Yine de Amerikalıların büyük çoğunluğu için pandemi sonrası hayat normale doğru ani bir acele gibi görünüyordu. Kasabada, spor etkinliklerinde, dini törenlerde, sınıf etkileşimlerinde ve aile toplantılarında haftalarca aç kalan çoğu kişi eski hayatlarına geri dönmek için can atıyordu.
İpuçlarını - biraz erken - pandeminin sona erdiğini ilan eden yetkililerden alan Amerikalılar, ezici bir şekilde pandemi öncesi rutinlerine geri dönmek için acele ettiler. Sinema salonlarına ve dans salonlarına tıkıldılar, mağazalarda ve dükkanlarda kalabalıklaştılar ve arkadaşları ve aileleriyle bir araya geldiler.
Yetkililer, ülkeyi vakaların ve ölümlerin muhtemelen önümüzdeki aylarda devam edeceği konusunda uyarmıştı. Bununla birlikte, halk sağlığının yükü artık politikaya değil, politikaya dayanıyordu. daha ziyade bireysel sorumluluk.
Tahmin edilebileceği gibi, salgın devam etti ve 1919 baharı boyunca süren ve 1920 kışında dördüncü bir dalganın vurduğu üçüncü bir ölümcül dalgaya yayıldı. Bazı yetkililer canlanmadan dikkatsiz Amerikalıları sorumlu tuttu. Diğerleri yeni vakaları küçümsedi ya da dikkatlerini diğer hastalıklar, restoran teftişleri ve sanitasyon dahil olmak üzere daha rutin halk sağlığı konularına çevirdiler.
Salgının devam etmesine rağmen, grip hızla eski haber haline geldi. Bir zamanlar ön sayfaların düzenli bir özelliği olan röportaj, hızla ülke gazetelerinin arkalarına gömülen küçük, ara sıra kupürlere dönüştü. Ulus devam etti, pandeminin aldığı bedele ve henüz gelmeyen ölümlere katlandı. İnsanlar, sosyal ve ekonomik olarak yıkıcı halk sağlığı önlemlerine geri dönmek konusunda büyük ölçüde isteksizdi.
Orada takılmak zor
Atalarımız, kursta daha uzun süre kalmadıkları için affedilebilir. Önce millet hevesliydi. kutlamak son zamanlarda Birinci Dünya Savaşı'nın sonu, belki de Amerikalıların hayatında pandemiden bile daha büyük görünen bir olay.
İkincisi, hastalıktan ölüm, 20. yüzyılın başlarında yaşamın çok daha büyük bir parçasıydı ve bu tür belalar difteri, kızamık, tüberküloz, tifo, boğmaca, kızıl ve zatürree gibi her biri rutin olarak her yıl on binlerce Amerikalıyı öldürdü. Ayrıca, influenzanın ne nedeni ne de epidemiyolojisi iyi anlaşılamadı ve birçok uzman sosyal mesafe önlemlerinin ölçülebilir bir etkisi olduğuna ikna olmadı.
Son olarak, dünyayı hastalığın yıkımından kurtaracak etkili grip aşıları yoktu. Aslında, grip virüsü olmazdı 15 yıl daha keşfedildi ve güvenli ve etkili bir aşı 1945 yılına kadar genel nüfus için mevcut değildi. Sahip oldukları sınırlı bilgi ve ellerindeki araçlar göz önüne alındığında, Amerikalılar belki de halk sağlığı kısıtlamalarına makul bir süre boyunca dayanabildiler.
Bir asır sonra ve COVID-19 pandemisinden bir yıl sonra, insanların artık eski hayatlarına dönmek için çok istekli olmaları anlaşılabilir. Bu pandeminin sonu da kaçınılmaz olarak gelecek. daha önceki her insanoğlunun deneyimlediği.
1918 influenza pandemisinin tarihinden ve bu konudaki deneyimlerimizden öğrenecek bir şeyimiz varsa, Bununla birlikte, COVID-19 ile birlikte, pandemi öncesi yaşama erken dönüşün daha fazla vaka ve daha fazlasını riske atmasıdır. ölümler.
Ve bugünün Amerikalıları, bir asır öncekilere göre önemli avantajlara sahip. Viroloji ve epidemiyolojiyi çok daha iyi anlıyoruz. Biz biliyoruz ki sosyal mesafe ve hayat kurtarmaya yardımcı olmak için maskeleme çalışması. En önemlisi, dağıtılmakta olan birden fazla güvenli ve etkili aşımız var. aşıların hızı giderek artıyor.
Tüm bu koronavirüsle mücadele faktörlerine bağlı kalmak veya bunları hafifletmek, yeni hastalık dalgası ve pandemiye daha hızlı bir son. COVID-19 gripten çok daha bulaşıcıdır ve rahatsız edici birkaç SARS-CoV-2 varyantı şimdiden yayılıyor dünya çapında. 1919'daki ölümcül üçüncü grip dalgası, insanlar zamanından önce gardını gevşettiğinde neler olabileceğini gösteriyor.
Tarafından yazılmıştır J. Alexander Navarro, Tıp Tarihi Merkezi Müdür Yardımcısı, Michigan üniversitesi.