Refah, Gazze – İsrail savaş uçaklarının Filistin İslami Cihad (PIJ) hareketinde üst düzey bir komutan olan Khaled Mansour’u ve yakınlardaki birçok sivili öldürmesiyle Gazze Şeridi’nin güneyinde bir terör gecesi daha geçti.
Pazar gününün erken saatlerine kadar sivil savunma ve kurtarma ekipleri, sınırlı donanıma rağmen mülteci kampının enkazının altından ölü ve yaralıların cesetlerini çıkarmaya devam etti.
Sağlık görevlilerine göre, Cumartesi günü düzenlenen Refah bombalamasında yedi kişi öldü, İsrail’in üç günlük saldırısında da aralarında 15’i çocuk ve dördü kadın olmak üzere 43 kişi öldü. 300’den fazla Filistinli de yaralandı.
Asbest çatılı evlerin birbirine çok yakın olması nedeniyle kampın dar geçitleri kurtarma işlemini daha da zorlaştırdı.
46 yaşındaki Eşref el-Kaisi, kurtarma ekiplerinin enkaz altında gömülü olan komşularına ulaşmasına yardımcı olmak için buldozerlerin tüm evini yıkmasına izin vermeden önce iki kez düşünmediğini söyledi.
Al-Qaisi, Al Jazeera’ya “Bu hayatımdaki en zor gece” dedi. “Eşim ve altı çocuğumla birlikte evimde oturuyordum, ta ki aniden bomba sesini duyana ve tavanın bir kısmı çökene kadar. Oğullarımdan biri yaralandı.”
‘Yeter artık’
El-Kaisi dışarı koştu ancak komşularının evlerinden bazılarının İsrail bombalamasıyla tamamen yıkıldığını gördü. “Zor anlardı. Kan, vücut parçaları, molozların altında çığlıklar, ölü ve yaralı cesetler çıkarılıyor” dedi.
Al Jazeera’ya evinin enkazı üzerinde dururken “Buldozerlerin hedeflenen eve ulaşması çok zordu, bu yüzden komşularımı kurtarmak için buldozerlerin tüm evimi yıkmasına izin verdim” dedi.
El-Qaisi işsiz ve ailesini geçindirecek hiçbir geliri olmamasına rağmen, kurtarma ekibinin evini yıkmasına izin vermekten çekinmediğini söyledi. “Durumu kelimelere dökmek zordu” dedi. “Herhangi bir şekilde yardım etmek istedim.”
“Dünyaya artık yeter diyorum. Başımıza gelen savaşlar, bombalamalar, cinayetler yeter. Yorulduk. El-Qaisi, yaralı oğlu Ahmed’i tutarken “Gerçekten yorgunuz” dedi.
39 yaşındaki Wissam Joudeh, el-Kaisi’nin yaptığını yaptı. O da kurtarma ekiplerinin yaralıları tahliye etmesi için buldozerlerin evini kısmen yıkmasına izin verdi.
“Ailemle birlikte oturuyordum ve yeri sarsan bombardımanı duyduğumuzda ve hissettiğimizde” dedi.
“Dışarı çıktım ve füze evimizin hemen arkasına isabet etti. Sivil savunma araçlarının akın ettiği anlara kadar durum çok zordu. Yaralılar enkazın altında çığlık atıyordu… [There were] yanmış cesetler ve gece geç oldu.”
‘Gazze yalnızdır’
Ambulansların yapabileceği tek şey, bombalama alanına erişime yardımcı olmak için El-Qaisi’nin evini ve Joudeh’in evinin bir kısmını yıkmak.
Joudeh, “Bu evi daha üç ay önce satın almama rağmen, istikrarı sağlamak için uzun bir mücadeleden sonra, yaralılara ve molozların altındaki cesetlere ulaşmak için yıkılmasına izin vermekten çekinmedim” dedi. Onlar benim komşum ve başlarına gelenlere çok üzüldüm” dedi.
Joudeh, uluslararası ve insani topluluğa İsrail’e Gazze’ye yönelik tekrarlanan saldırılarını durdurması için baskı yapmaya çağırdı.
“Gazze yalnızdır. Biz kimseyle kavga çıkarmadık. Bizler sadece barış içinde yaşamak isteyen sivilleriz.”
Gazze’nin hemen kuzeyinde yer alan 46 yaşındaki Najwa Ebu Hamada, 19 yaşındaki tek oğlu Halil’i Cebaliye mülteci kampındaki evlerinin yakınında bir bombalamada kaybetmenin şokunu henüz atlatamamıştı.
Ebu Hamada, oğluyla arkadaşlarından biriyle dışarı çıkmadan önce öğle yemeği yediğini söyledi.
Ebu Hamada, “O gittikten bir dakikadan kısa bir süre sonra yüksek bir bombalama duydum” dedi. “Oğlum oğlum!” diye bağırarak hemen sokağa çıktım” dedi.
‘O benim tüm hayatım’
Bombalama, evlerinin yanındaki bir süpermarketin önünde meydana geldi ve aralarında çocukların da bulunduğu beş sivil öldü.
“İlk gördüğüm şey oğlumun en iyi arkadaşının cesediydi. İşte o zaman çığlık attım ve oğlumun da öldürülmüş olabileceğini anladım” dedi. “Birkaç dakika sonra oğlumu buldum. Kanına bulanmış ve yerde yatıyordu. Ambulans çağırırken o kadar çok bağırıyordum ki.
Ebu Hamada, Halil’in 15 yıl çocuk sahibi olmaya çalıştıktan sonra hamile kaldığı tek oğlu olduğunu söyledi.
“Hepsi başarısız olan beş tüp bebek tedavisi yaptım. Sonra son IVF turu başarılı oldu ve Halil ortaya çıktı.
“O benim tüm hayatım. Ona bir gelin bulabilmem için bir an önce mezun olmasını istedim. Ondan başka kimsem yok. Olanlara inanamıyorum ve inanmak istemiyorum” dedi Ebu Hamada gözyaşlarına boğularak.
‘Daha fazla dayanamayız’
60 yaşındaki Ümmü Muhammed el-Nairab, torunları 11 yaşındaki Ahmed ve 5 yaşındaki Moamen’in ölümlerinin ardından ağlayarak oturdu.
“Dün gece iki çocuk akşamdan sonra insanların toplandığı evin karşısındaki süpermarketten bir şeyler almak için dışarı çıktılar. [Isha] dualar,” dedi al-Nairab, hıçkıra hıçkıra ağlayarak. “Yüksek sesli bir bombalama duymadan sadece birkaç dakika önceydi.”
“Anne babaları ve ben ‘Bizim çocuklarımız, bizim çocuklarımız!’ diye bağırarak dışarı çıktık. Kendi kanlarına bulanmış vücut parçaları vardı” dedi.
Çocukların ebeveynleri medya mensuplarıyla konuşamayacak kadar perişandı.
“Ahmed derslerinde çok başarılıydı. En büyük oğlu ve iki kız kardeşi var” dedi.
“Bu şekilde bombalanmak için ne yaptılar? Sokak yayalar ve çocuklarla doluydu. İsrail’in devam eden saldırganlığı nedeniyle bugün Gazze’de kaç aile uyandı? Daha fazla dayanamayız.”
Kaynak : https://www.aljazeera.com/news/2022/8/7/gaza-reels-from-loss-destruction-as-israeli-attacks-continue