Erdoğan'ın "İdam" sözlerini bir de böyle okuyun
Cumhurbaşkanı Erdoğan geçtiğimiz günlerde idam ile ilgili yeni bir açıklama daha yaptı ve idam cezasının hukuki sınırlarını beşeri boyuttan “ilahi” boyuta taşıyarak, ilgili ceza konusunda birilerinin değil “Allah’ın sözünün” önemli olduğunu ifade ederek sözlerini şöyle tamamladı:
“Şahsa karşı işlenmiş suçun affedicisi o şahsın varisleridir, devlet değildir. Bu, devlete karşı işlenmiş bir suç değildir. Devlete karşı işlenen suçları devlet affedebilir, o ayrı mesele. Ama şahsa karşı olanda tek af yetkisi onun varislerindedir. Dolayısıyla George şöyle demiş, Hans böyle demiş onlar bizi ilgilendirmiyor. Allah ne demiş. Bizi o ilgilendiriyor”
İfade ettiğimiz üzere bu açıklamanın en önemli yanı hukuki olarak bir cezanın “dini” bir söylemle açıklanma yoluna gidilmesidir. Zira Erdoğan yukarıdaki sözlerinde de açıkça görüleceği üzere idam cezası için doğrudan “ilahi” kaynağa yani “Allah’ın sözlerine” bakacaklarını söylüyordu. Bu noktada Erdoğan’ın fıkıh olarak bilinen İslam hukukunu referans alması gerektiği aşikardır. Çünkü bu hukuk düzeni yüzyıllar öncesinden belirlenmiştir ve egemen İslam anlayışına göre bu fıkhın değiştirilmesi neredeyse imkansızdır.
MUAVİYE İÇİN, HALİFE ALİ ŞÖYLE SESLENDİ
“İslam fıkhının hangi durumlarda idam cezasını öngördüğü” sorusunun yanıtını birazdan aktarmaya çalışacağız. Yalnız ona geçmeden önce bir noktanın altını çizmemiz gerekiyor. O da şu ki; kanunların kaynağının ilahi söylemlere dayandırılması “teknik açıdan” dahi mümkün değildir. Bunun “mümkün” olabilmesi ise ancak dikta yönetimiyle gerçekleştirilebilir. Daha açık ifade etmek gerekirse bırakın bugünü yüzyıllardır insanların din ile ilgili değerlendirmeleri, suç, ceza açıklamaları, başta hadisler olmak üzere dini kaynaklara yaklaşımı farklı olmuştur. Durum bu iken siz kalkıp bir metodu baz aldığınızda, diğerlerini dışlamış olmakla kalmayacaksınız, aynı zamanda onların yorumunu da bir yanıyla “din dışı” ilan etmiş olacaksınız. İşte bu sonuç “ilahi yasaları” ve dolayısıyla “teokratik” devleti olanaksız kılmaktadır. İfade ettiğimiz gibi bu yasaların uygulanması ve istenen devlet inşası ise ancak despot bir rejim ile gerçekleştirilebilir.
Bu noktada iki çarpıcı örnek aktarmak istiyoruz. Bakın bugün dahi birilerince büyük bir saygınlıkla anılan Muaviye için, Halife Ali şöyle seslenmiştir: "...Kendi tarafından göndermiş olduğun gösterişli, sapıklığınla bezediğin, süslenmiş, malum öğütlerinin tekrarlandığı mektubun bana geldi. Doğru yola sevk edecek basireti, gerçeğe götürecek kılavuzu olmayan birinin mektubu. Heva ve hevesi onu çağırmış, o da uymuş; sapıklık onu gütmüş, o da kendisine tabi olmuş; anlaşılmaz hezeyanlar savurur, çarpar ve sapıtır. Diğer örneğimiz ise yine Halife Ali’nin yakın dostlarından olan Ammar b.Yasir’e ait. Ammar’da, Sıffın savaşında Muaviye askerlerine şu sözlerle seslenir: “Biz şimdiye kadar Kur’an’ın inmesi için sizlerle savaşıyorduk, şimdi de onun yorumu için bu savaşı veriyoruz”. İslam’ın erken döneminde yüksek sesle dillendirilen bu görüşler bile “teokratik devlet” rejiminin ortaya çıkaracağı büyük sorunları ve bu sorunların vahim yüzünü göstermektedir.
MAİDE SURESİNİ ÖRNEK GÖSTERİRLER
Gelelim İslam fıkhında öngörülen ölüm cezaları ile ilgili suçlara. Egemen İslam fıkhına göre adi ve siyasi suçlar kapsamında idam cezası uygulanacak bir cezadır. Buna göre kasten adam öldürme suçunda “kısas” hükmü gereği idam cezası uygulanabilir. Yine hakim fıkha göre zina suçunun (evliler için) cezası için de idam cezası uygulanmalıdır. Diğer taraftan idam cezası “siyasi suçlar” olarak ifade edilen suçlarda da uygulama alanı bulabilmektedir. Öyle ki, dinden dönme, devlet başkanına haksız yere başkaldırma, ona itaat etmeme ya da isyan gibi suçların cezası da idamdır. Ayrıca yol kesip adam öldürmenin cezası da idam olarak belirtmiştir. Benzer biçimde yol kesen kimse öldürme filli ile soygunu eş zamanlı gerçekleştirmiş ise bu kez öldürülüp asılma cezasını hak eder. Öte yandan kimi mezheplere göre namaz kılmamanın cezası da idamdır. Nihai olarak siyasi suçlarla ilgili uygulanacak ölüm/idam cezasının dayanağının Kur’an da yer aldığını öne süren görüşler bu noktada Maide Suresi 33.ayeti örnek göstermektedir: Ayetin meali şöyledir: “Allah ve Resûlüne karşı savaşanların ve yeryüzünde (hak) düzeni bozmaya çalışanların cezası ancak ya (acımadan) öldürülmeleri, ya asılmaları, yahut el ve ayaklarının çaprazlama kesilmesi, yahut da bulundukları yerden sürülmeleridir. Bu onların dünyadaki rüsvaylığıdır. Onlar için ahirette de büyük azap vardır.”
ABBASİ HALİFESİ MUKTEDİR
Örneğin Hallac-ı Mansur bu ayet dayanak gösterilerek önce kafir ilan edilmiş, ardından kırbaçlanmıştır. Hallac’a yapılan işkenceler bununla da sınırlı kalmamış, bir inanç bilgesi olarak tarihte yerini alan Mansur kolları ve ayakları kesilerek katledilmiştir. Kimi kaynaklara göre ise Hallac’ın başı kesilerek dicle üzerindeki köprüye dikilmiş, gövdesi yakılıp külleri de nehrin sularına savrulmuştur. Bu işkenceyi ve hunharlığı ona reva gören ise Abbasi halifesi Muktedir’dir. Düşünebiliyor musunuz sözüm ona bir “İslam Devleti”, bir “Müslüman”a uyguluyor bu cezayı; nedeni ise Hallac’ın dine aykırı görüşleri olabiliyor. Yine Cübbeli Ahmet’te aynı ayetten yola çıkarak Ermenilere uygulanan cezanın doğruluğunu ifade eder ve onlara “siz aslında kesilmeyi hak etmişsiniz der”. Birlikte okuyalım: Kur’an yeryüzünde fesat çıkaranların cezasını söylüyor. “Kıtır, kıtır öldürülecekler, asılacaklar ya da elleri ayakları çaprazlama kesilecek” buyruluyor. Üç şıkkı yapmadığınız takdirde “Sürgüne gönderilecekler” buyruluyor. Osmanlı yine de ilk 3 şıkkı yapmamış, 4. Şıkkı yapmış. Yani sürgüne göndermiş. Ne var bunda?! Sen kesilmeyi bile hak etmişsin!”
Gerek dini yorumun ayrılığı açısından gerekse de demokratik, katılımcı toplum yapısına aykırı olması hasebiyle dini yasaların uygulanabilirliği söz konusu bile değilken, idam gibi sonuçları çok ağır olan cezaları, “ilahi” kaynaklar zemininde gündeme getirmenin kabul edilir bir tarafı olmamalıdır. Çünkü bu anlayış bir kere benimsendiğinde, tarihin karanlık sayfaları bir kere daha açılacak ve o sayfalar bir kere daha kana bulanacaktır. Bunu görmek için “dini fetvalarla” katline ferman yazılan çoğu çocuk 61 Osmanlı Hanedan mensubunun yazgısını hatırlamak bile yeterli olacaktır.
Aydın Tonga
Odatv.com
http://www.ntv.com.tr/turkiye/george-soyle-demis-hans-boyle-demis-onlar-bizi-ilgilendirmiyor,rd__KrWGUUq9rXRt9A2mEw
Aydın Tonga, Kapital İslamın Temeli Muaviye, Doğu Kitabevi, 2016.
A.g.e
Aydın Tonga, Derin İslam, Doğu Kitabevi, 2015
http://www.kuranmeali.org/kuran/maide-suresi/ayet-33/13-diyanet-vakfi-meali.aspx
Aydın Tonga, Derin İslam.
http://t24.com.tr/haber/cubbeli-ahmet-hoca-ermeniler-zulum-yapti-ecdadimiz-tehcirle-allahin-emrini-uyguladi,294608