28 Şubat döneminde de İnternet vardı ama bugün olduğu gibi istenmeyen sitelerin mahkeme kararı olmaksızın filtrelenebilmesini sağlayan sansür altyapısı henüz kurulmamıştı.
1999'da kurduğum ajan.net isimli bir site vardı. Dünyanın ilk haber toplayıcısı (news aggregator) sitelerindendi. Geliştirdiğimiz robot yazılım, gece 02:00'den itibaren Türkiye'nin önde gelen gazetelerinin İnternet sitelerini dolaşıyor, topladığı haberleri bölüm başlıkları altında başlıkları ve spotları ile birlikte sıralıyordu. Kullanıcılar tüm gazetelerin kapak manşetleri ve sürmanşetlerini, haber kaynağının logosunun eşliğinde bir arada görüyor, ilgilerini çeken başlığı tıklayarak haberin tamamını asıl kaynağından okuyabiliyorlardı.
Ajan.net'in bir de özgün içerik üreten kendi yazar kadrosu vardı. İşte bu yazarlardan birisi de Andıç mağdurlarından Cengiz Çandar'dı. Gazetesi Sabah tarafından susturulan Çandar'a sitenin kapılarını açmış, sesini duyurmaya devam etmesini sağlamıştık. Ancak o dönemde İnternet o kadar önemsiz bir mecra olarak görülüyor olmalı ki, sesini duyurmak için İnternet'i seçen Andıç mağduru başka pek kimse çıkmamıştı. Cengiz Çandar'ın bile şimdi o günleri anarken, bu olanağından bahsettiği olmuyor.
İnternet zaten Türkiye'de nankör bir mecra. Yenilikçi İnternet fikirleri, yenilikçi girişimler unutulurken, düne kadar İnternet'e burun kıvıranlar bir bakıyorsunuz başımıza İnternet gurusu kesilmişler.
Hürriyet'in İnternet'ten yayınlanması fikrini, Hürriyet'in o dönemdeki İcra Başkanı Tezcan Yaramancı ile yaptığım bir toplantıda ortaya atmıştım. Fikri hayata geçirmenin temellerini Hürriyet Bilgi İşlem Müdürü Nilüfer Erentok'un yönetiminde, Superonline'ın katkılarıyla attık. Proje ilerlerken dönemin İcra Kurulu Başkan Yardımcısı ile ihtilafa düştüm. Çağın CD-Rom çağı olduğunu iddia ediyor, gazetede İnternet hakkında değil, CD-Rom'lar hakkında yazmamı istiyordu. Neyse ki Ertuğrul Özkök destek verdi, İnternet yazmaya devam ettim. Ancak hurriyet.com.tr projesinin kapılarının İcra Başkan Yardımcısı'nın talimatıyla yüzüme kapatılmasıyla cezalandırıldım.
Star Gazetesi kurulurken, Yazı İşleri Müdürü Cafer Yarkent'in desteğiyle İnternet servisini kurdum. Star Gazetesi ilk çıktığı günden itibaren tüm içeriğiyle İnternet'te yayınlanan dünyanın ilk gazetesi oldu. Ancak yönetim İnternet sitesini gazete için lüks görüyordu. Yaptığımız işi küçümsüyordu. Zaten Star'dan ayrıldıktan bir süre sonra Star Gazetesi'nin sitesi plansız, programsız, vizyonsuz bir şekilde yenilenirken, tüm arşivi yok edildi.
Doğan Online için onpunto.com isimli bir blog platformu kurmuştum. Huffington Post ile aynı zamanda kurulan dünyanın ilk hibrit blog sitelerindendi. Bir süre sonra Hürriyet satın aldı. Hemen ardından da hürriyet.com.tr'nin yönetimi değişti. Onpunto blogcularının yazılarından biri Hürriyet'e manşet oldu. Büyük bir olasılıkla bir blog yazısı dünyada ilk kez bir gazeteye manşet olarak seçilmişti. Şimdi sıkı durun... Onpunto o gün kapatıldı. Gazete yönetimi Onpunto'nun o gün gazeteye manşet verdiğinin farkında değildi. Yoksa farkında mıydı dersiniz?
Yeni Sosyal Medya
twitter.com/yurtsan -
onkapak.com/yurtsan