|4||hangi kuş - tost yap da yiyek 26 Şubat 2017 00:10|
insan bin defa kaybedince bir daha kazanamıyor gibi.
aynı sayfayı defalarca silip yeniden yazınca temiz kelimeler de kirleniyor, hiçbir şey beyaz olamıyor.
bazen açacak pek yeni bir sayfanızda olmuyor, arkada kalanlara bakıyorsunuz orada da her şey sararmış, solmuş.
kalıyorsunuz lekeli sayfanızda. kimi yeri lekeli, kimi yeri yırtık. öyle ki bazen yazmaya çalışırken kaleminiz takılıyor, arka sayfayı da kirletiyorsunuz.
yeni sayfalar, ah yeni sayfalar daha açmadan kirleniyor.
bugünümüzün mürekkebi yarına sıçrıyor, günler birbirini kirletiyor.
''zaman her şeyin ilacıysa, fazlası intihara girmez mi?''
bekliyoruz, bekliyoruz ve ölüyoruz. geçen zamanla birlikte atıyorlar toprağı üstümüze.
damarlarımızda yalnızca kan taneleri dolaşmıyor, zamanda onunla birlikte akıp gidiyor.
zaman demişken sözlükten gittim kaç zamandır, kaç zaman oldu pek fikrimde yok. zor vakitler geçirdim. insan bazen karanlık sokaklarda kayboluyor. e ışıkta olmayınca zor oluyor evin yolunu bulmak. kaldırımlar aynı, sokaklar aynı. insanlar yok, köpekler uluyor. hayatı bulmak kolay olmadı. birkaç yıldız sağ olsun yol gösteriyor. bunları buraya yazmak istemezdim, bazen yazacak pek bir yerde olmuyor.
''mutsuzluktan söz etmek istiyorum; dikey ve yatay mutsuzluktan.''
bazen bir tebessüm gelip dokunuyor dudaklarıma, bazen bir gözyaşının tuzlu tadına bakıyorum.
ama yüzden akan kalpten akmıyor işte her zaman. çok yalan söyledi bu dudaklar. kim bilir kaç mutsuzluğa gece oldu, kaç yalvarışa pranga oldu, kaç insana öfke doldu..
''hep geçer diyorlar ya olric. sence geçer mi? geçer elbet efendim; bazısı teğet geçer, bazısı deler geçer, bazısı deşer geçer, bazısı parçalar geçer. ama mutlaka geçer.''
bir şeyler geçer diye bekliyoruz hep. doğrudur geçiyor ama bizden geçiyor, ömrümüzden geçiyor. biz iyi olacak dedikçe birileri karşımıza dikilip için için gülüyor, bazen birilerine de gerek kalmıyor, hayallerinizi yazdığınız duvarlar üstünüze üstünüze gelip başınıza yıkılıyor.
''kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.''
hayat sahnesi denilen bir yer var. birileri oraya çıkıyor, oynuyor, iyi ya da kötü hayata bir iz bırakıyor. ya ben? bazen seyirci bile olmaya korkuyorum, olur da yanlış yaparım diye alkışlamıyorum bile. hayatı en arka sıralardan izliyorum, koca bir karanlığa gömülmüş koltuklarda yaşıyorum.
''kimsenin yaşantısını beğenmedim. kendime uygun bir yaşantı da bulamadım.''
hayatı hep arka sıralardan izledim ama kimsenin oyununu da beğenmedim. o büyük hayat perdesinde oynanan hiçbir oyuna ellerim eşlik edemedi, hiçbiri içimi güldüremedi. e ne oldu peki? kendi oyunumu da yazamadım. hayatın boş sayfalarını yaşadıkça yaşadım, bir gün ''son'' yazamayacağım diye korkuyorum.
''daha kaç kez ıskalayacağız hayatı olric? oklarımız bitene kadar efendim.''
daha kaç okum kaldı bilmiyorum, yayım var mı onu da bilmiyorum. hayatın hızına yetişemiyorum, hayatı ıska yaşıyorum. hedeflerim, hayallerim çoktan beni bıraktı gitti. daha kaç sabah uyanırım ah bir bilsem.
''rüyalarımızı gerçekleştirmeye çalışmamalıyız, gerçekleri rüya yapmalıyız.''
vazgeçtim rüyalardan. hayatımda gökkuşağına yer yok onu anladım. bende yağmuru sevdim, varsın olmasın gökkuşağım siyah ve beyaz da yakışıyor birbirine dedim. maviyi, moru unutalı çok oldu. insan karanlığa bir kere dokununca renklerini geri alamıyor.
tüm gününü doğum günü partisinde geçirmiş, bol bol fotoğraf çekilmiş ve akşam ancak wifisine kavuşan bir 7. sınıf öğrencisi düşünün. heh! işte az önce instagrama girdim ve alt alta bir sürü o 7. sınıf öğrencisinin ve taş çatlasın bundan 3-4 yıl sonra yolda görünce kafasını çevireceği arkadaşlarının fotoğraflarını gördüm. çoğu bordo rujlu, saçlar yapılı, gözler o biçim, samimi pozlar. allah daha çok ruj versin de ben 18 yaşındayım benim bordo rujum yok. bu nesile hayret ediyorum. kendimi teyze gibi hissediyorum bunları görünce. böyle kardeşim olsa "yaşına göre davran ulan!" diye rujlarını yediririm ona. tamam ben ruj sevmiyorum ama onların ki abartı ya. kimseye diyemedim yine geldim buraya. çok garip geliyorlar çok.
|4||keşke ama aileleri destekliyor. kuzenlerimden biliyorum. - nisyan 26 Şubat 2017 00:24|
|4||bak mesela tekrar girdim benim hiç giymediğim tarz kıyafetler. yaşlarına göre giyinmiyorlar. o kıyafetleri alan anne-abla, izin veren baba. garip. - nisyan 26 Şubat 2017 00:29|
|4||her gün için ama neyse. elalemin derdi beni gerdi. :) - nisyan 26 Şubat 2017 00:33|
|5||"oya&bora- sevdikçe" bıraktım ve gidiyorum. - nisyan 26 Şubat 2017 00:36|
|6||şarkı çok guzelmis konuyla alakam yok hosçakalin. - susturuculu roketatar 26 Şubat 2017 01:26|
|4||hoşçakal. :) - nisyan 26 Şubat 2017 01:29|
bugün 3 film izledim. evet 3 tane ve ikisi 2 saatten uzundu. geceye 1 film daha izleyip uyumayı düşünüyorum. işsizlikten değil tamamen can sıkıntısı. (düşüncelerden uzak olmak daha doğrusu)
ama gel gör ki düşüncelerden kaçtığımı düşündükçe sanki daha çok düşünüyormuşum gibime geliyor.
ne yapacağımı bilemiyorum.
|3||hangi filmleri izledin - ryuzakis girl 26 Şubat 2017 00:51|
|2||tesekkur ediyorum.ben de film ariyordum o yuzden bir soruyim dedim :d - ryuzakis girl 26 Şubat 2017 08:54|
baya uzun bir aradan sonra geri geldim.
seni unuttum,kendime yeni sorunlar buldum.sorunlarımda dibi gördüm,çırpındım yüzeye uzandım.şimdi hiçbir şeyi düşünecek gücü kendimde bulamıyorum,seninle konuşacak gücü,sorgulayacak gücü.stresin etkileri fizyolojik rahatsızlık getirdi,doktora gideceğim.kendime en çok bana baktığında oluşan yüz ifadeni aklıma getirdiğim zaman kızıyorum.koşmak,kaçmak,kendimi yolda,uzakta bulmak istiyorum.kimseyi tanımamak,sıradan olmak ve seni kapımda bulmak istiyorum.hepsi bu.
|4||stoğumu tükettim. - nisyan 26 Şubat 2017 03:18|
|4||büyük sevap. :) - nisyan 26 Şubat 2017 03:40|
|1||şuan +1 i bekliyorum sfsgsgsa - sarkozy 26 Şubat 2017 04:28|
bi haftadır, 2 senedir platonik sevdiğim çocukla konuşuyordum bana dün
"ya cidden sana umut verdiğim için çok özür dilerim seni tanımak çok güzeldi ama son ilişkimden sonra duygularım köreldi ve seni cidden üzmek istemiyorum" yazdı
eski sevgilisini de o 2 yıldır seviyomuş ve bi hafta sevgili olup ben işsizim o yüzden seninle çıktım demiş ona. kendim için değil de onun için üzülmeye devam ediyorum. ne kadar seversen o kadar sevilmiyosun.
uyuyamıyorum neden bilmiyorum aslında çocukluktan kalan izler sanırım bunu için psikiyatriste gitmeyi planlıyorum 4 senedir ama gitmiyorum küçükken babam annemi döverdi ezerdi onları gördüm şimdi yine biraz düzeldi dövmüyor ama ezmeye devam gece yatarken babama ne yapsam diye düşünüyorum hayırsız evlatmiyim bilmiyorum ama düşünüyorum işte dün gece düşündüğüm ve sabaha kadar beni uyutmayan olayı anlatayım size babam yine annemi ufak bir olay yüzünden azalıyor ve annem ağlamaya başlıyor bende bu olayı görüp babama bağrıp bir tokat atıyorum ve elim parcalanıyor ya etkileniyorum düşünce bile olsa 20 yaşındayım sağlıklı bir insan değilim herhalde yorgunum sözlük
|1||bende uyuyamiyorum ama sebebini de bilmiyorum.bazen 1-2 saate varan sürede yatakta dönüyorum - ironside 26 Şubat 2017 13:20|
|saçma düşünceler mi kaplıyor beynini - imperio 26 Şubat 2017 15:14|
|aynen.günün olanları,olsa güzel olacak şeyleri,olmasını istediğim şeyleri düşünüyorum - ironside 26 Şubat 2017 17:11|
|hayırsız evlat falan değilsin zira bende aynı şeyleri düşünüyorum. uyumaya korkuyorum bir şey olur da yetişemezsem diye. ama ilaç da bir işe yaramıyor zor biliyorum ama düşünmemeye çalış. - sadnessofsilence 26 Şubat 2017 21:28|
|denedim hatta ben uyucağim ben uyucağım diye düşünüyorum yine uyuyamıyorum ama sağol içimi rahatlattın - imperio 26 Şubat 2017 22:22|
bazen benim için çok önemli olan, adeta hayatımı etkileyen ve yokluklarının çok acı olacağını bildiğim insanları istemeden üzüyorum. lanet olsun bunu bazen değil bu derece önemli kişilerin çoğuna yapıyorum ve işin kötü yanı üzeceğimin farkında bile olmuyorum dolayısıyla elimden engellemek de gelmiyor. sonra ise içimde çok kötü bir his oluşuyor sözlük. ciğerlerimi sıkan bir çift el gibi adeta rahat nefes alamıyorum ve ölecek gibi hissediyorum. hiçbir fikrim yok ne yapacağıma dair..
ablamin kulağını gizlice alıp bisiklet sürmeye gitmiştim kulaklık kulağımda dik bir yokuştan aşağıya iniyordum kulaklık kulağımdan çıktı ya kulaklığı toparlayacaktım ya direksiyonun kontrolünü kaybedecektim ben de düşmeyi göze alamadım kulaklığı toparlamadım kulaklık bisikletin tekerleğine dolandı ve öyle durdum ondan sonra kulaklığın bir tarafı çalışmadı ablama da halen söylemedim kulaklığı benim bozdugumu kendisinin bozduğunu zannediyor
geçenlerde bim'e gittik. arkadaş meğer bir şeyler gömmüş. ben de yanındaydım haberim yok kasaya gittik parayı verdik aldıklarımızın, çocuğu çağırdılar. yarım saat bekledim. "200 lira bulmazsanız polis çağırcaz" demişler. herkesten borç istedik kimse de yok. sonunda elli lira bulduk götürdü. bir hafta zaman verdiler. hallettik. çocuk borçları kapatmaya çalışıyor şimdi.
ben masumca alışveriş yapayım derken hırsıza çıktı adım onun yüzünden.
hayır kardeşim bim orası yani bim ne çalıyorsun ki
|bazı yerler dayakla işi sonlandırıyormuş buna 200 lira kilitlediler yav :d - masumpsikopat 26 Şubat 2017 22:50|
yemin ediyorum kısmet açıcı ve hayat düzelticiyim. bir ara flörtüm veya sevgilim olan insanlar benle konuşmayı kestikten sonra hayatlarını düzeltiyor. vallahi yıldım artık. şimdi sayıyorum.
beni aldatan eski sevgilim: ailesinden uzaklaşmak istiyordu, onlar yüzünden rahatça buluşamıyorduk bile. ayrıldıktan sonra kıbrıs'a okumaya gitti, ayrı evde yaşıyor.
eski sevgilisini bana övdükten sonra trip attığım için benden ayrılan eski sevgilim: babası rusya'da yaşıyordu. hayatında ben varken çayı 2 lira olan kafelerde bazen de paramız yok diye parklarda takılıyorduk. geçen haberini aldım bir arkadaşımdan, dubai'ye taşınıyormuş. hayatında da biri varmış.
yalnız kalmak istiyorum diyen eski flörtüm: mağazada çalışıyordu ve yorgun oluyordu sürekli, parası olmadığı için de genelde ya yürürdük ya da gider bir çay içerdik sadece. benim ödememi kabul etmiyordu. beni bıraktıktan sonra işten çıkmış ve sevgili yapmış kendine. araba aldıktan sonra işten çıkacağım diyordu, araba da almış sanırım.
beni ilk buluşmada ayağına -2.5 saatlik yola- çağırdığı için konuşmayı kestiğim eski flörtüm: benden yaklaşık 1 ay sonra sevgili yapmış ve kızın arabası var.
arkadaşımın bir ara ayarlamaya çalıştığı ama benim bir şeyler hissetmediğim için reddettiğim çocuk: yine benden yaklaşık 1-2 ay sonra sevgili yapmış ve istediği mesleği tutturmuş.
bana davranışları yüzünden terk ettiğim eski sevgilim: çalıştığı fast food mekanında müdür olmuş. benim zamanımda sadece çalışandı.
sevgili olduktan bir gün sonra beni terk eden eski sevgilim: araba almış ve hayallerindeki kızı bulmuş.
arkadaşıma benimle konuşmak istediğini söyleyen ama o ara telefonum olmadığı ve hoşlandığım biri olduğu için cevap veremediğim çocuk: 1 hafta sonra sevgili yapmış ve gayet mutlularmış.
sorun bende mi cidden anlamıyorum. tükendim sözlük tükendim. bunların hepsi 3 yıl içinde olanlar. bi kendime faydam yok.
|tabi olur :( hangisinden istersin zenginlik + sevgili mi yoksa sadece zenginlik mi? - kafambendenguzel 26 Şubat 2017 19:44|
|müracaat dm:( - kafambendenguzel 26 Şubat 2017 20:27|
kesinlikle iyi gün dostu değilim. hiçbir şey hissetmiyorum birileri iyi şeyler yaşayınca ya da anlatınca ama sevinmiş gibi yapıyorum o ayrı.
bunun yanında tamamen kötü gün dostuyum. kötü olaylar olunca sanki ben yaşamış gibi hissedebiliyorum, o kişi için elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorum. kötü günler daha gerçek geliyor..
böyle bir yazı girmek istemiyordum aslında ama bir şekilde artık içimdekileri akıtmam gerekiyor.
yoruldum arkadaşlar. cidden yoruldum. etrafımda allahtan ki beni anlayan birkaç kişi var. her şeyimi olmasa da birkaç şeyi onlara anlatabiliyorum. ama artık o da yetmiyor. faydasını göremiyorum.ondan bıraktım anlatma işlerini. soğuk bir insanım. etrafımdaki herkes cidden sağlamdan bir duvarım olduğunu söyler. duygusuz görürler hatta. tabii ne zamandır sadece ağlamamın 1-2 damla gözyaşından oluşmasının da katkısı var.ama ruhumun ne hallerde olduğunu veya beynimin içindeki düşüncelerden haberdar değiller. ağlamak için bile halim olmadığını göremiyorlar. benden çok çok kötü şeyler yaşayan insanlar var biliyorum. ama ben buraya kadar dayanabiliyorum demek ki. bilmiyorum hiçbir şeyi düşünemiyorum.
ve içimdeki insanlara olan sevginin yavaş yavaş nefrete dönüştüğünü hissediyorum. iyice içime kapandım. karanlığa sürükleniyor gibi hissediyorum.
Eminim defolu da böyle yapıyordur.
|4||benim bitti ya sigara da yakalıyorum çünkü cumhurbaşkanımız uyardı cezai müeyyidesi var diye neyse bugünlük idare edecez artık :( - leader jacobs 27 Şubat 2017 00:19|