Amerika Birleşik Devletleri başkanı - President of the United States
Amerika Birleşik Devletleri Başkanı
|Tarzı|
|Durum|
|Kısaltma||POTUS|
|Üyesi|
|Konut||Beyaz Saray|
|Oturma yeri||Washington DC|
|Aday||Siyasi partiler veya adaylık|
|Atayan||Seçmenler Kurulu|
|Dönem uzunluğu||Dört yıl, bir kez yenilenebilir|
|Oluşturan araç||Amerika Birleşik Devletleri Anayasası|
|Oluşumu||21 Haziran 1788|
|İlk sahibi||George Washington|
|Maaş||Yıllık 400.000 $|
|İnternet sitesi||www


Bu makale, Amerika Birleşik Devletleri siyaseti ve hükümeti üzerine bir dizinin parçasıdır|
|Amerika Birleşik Devletleri portalı|
ABD Başkanı ( POTUS ) 'dir devletin başıdır ve hükümet başkanı arasında Amerika Birleşik Devletleri'nin . Başkan yönlendiren idari şube ait federal hükümet ve bir kumandan müdürü arasında Amerika Birleşik Devletleri Silahlı Kuvvetleri .
Başkanlığın gücü, bir bütün olarak federal hükümetin gücünde olduğu gibi, kuruluşundan bu yana önemli ölçüde artmıştır. Başkanlık gücü zamanla azalmış ve akmış olsa da, başkanlık, Franklin D. Roosevelt'in başkanlığı sırasında dikkate değer bir genişleme ile 20. yüzyılın başından beri Amerikan siyasi yaşamında giderek daha güçlü bir rol oynadı . Çağdaş zamanlarda, cumhurbaşkanı, kalan tek küresel süper gücün lideri olarak dünyanın en güçlü siyasi figürlerinden biri olarak görülüyor . Nominal GSYİH'ya göre en büyük ekonomiye sahip ulusun lideri olarak, cumhurbaşkanı önemli miktarda yerel ve uluslararası sert ve yumuşak güce sahiptir .
Anayasanın II. Maddesi , federal hükümetin yürütme organını kurar ve yürütme yetkisini başkana verir. Yetki, federal yasanın uygulanmasını ve uygulanmasını ve federal yürütme, diplomatik, düzenleyici ve adli görevlileri atama sorumluluğunu içerir. Başkana büyükelçiler atama ve kabul etme ve dış güçlerle antlaşmalar yapma yetkisi veren anayasal hükümlere ve Kongre tarafından çıkarılan sonraki yasalara dayanarak, modern başkanlık ABD dış politikasını yürütmek için birincil sorumluluğa sahiptir. Rol, en büyük ikinci nükleer cephaneliğe sahip dünyanın en pahalı ordusunu yönetme sorumluluğunu içeriyor .
Başkan ayrıca federal mevzuatta ve iç politika yapımında öncü bir rol oynamaktadır. Denetim ve denge sisteminin bir parçası olarak , Anayasanın 1. Maddesi, 7. Bölümü , başkana federal yasaları imzalama veya veto etme yetkisi verir . Modern cumhurbaşkanları tipik olarak kendi siyasi partilerinin liderleri olarak görüldüğünden, büyük politika belirleme önemli ölçüde başkanlık seçimlerinin sonucu tarafından şekillenir; başkanlar, politika önceliklerini genellikle seçimsel olarak başkana bağımlı olan Kongre üyelerine tanıtmada aktif rol alırlar. . Son yıllarda, cumhurbaşkanları aynı zamanda iç politikayı şekillendirmek için yürütme emirlerini , ajans düzenlemelerini ve yargı atamalarını giderek daha fazla kullandı .
Başkan, Seçici Kurul aracılığıyla dolaylı olarak başkan yardımcısıyla birlikte dört yıllık bir dönem için seçilir . Altında Yirmi ikinci Değişiklik 1951 yılında onaylamış, iki başkanlık terimlere seçildi hiç kimse üçüncü seçildi olabilir. Buna ek olarak, dokuz başkan yardımcısı, bir başkanın dönem içi ölümü veya istifası nedeniyle cumhurbaşkanı oldu . Toplamda 44 kişi , 57 tam dört yıllık dönem boyunca 45 cumhurbaşkanlığına hizmet etti.
Tarih ve gelişme
Kökenleri
Temmuz 1776 yılında sırasında Amerikan Bağımsızlık Savaşı , Onüç Koloni aracılığıyla ortaklaşa hareket ederek İkinci Kıta Kongresi , 13 bağımsız olduğunu açıklamış egemen devletler artık altında, İngiliz kural. İngilizlere karşı çabalarını yakından koordine etmenin gerekliliğini kabul eden Kıta Kongresi, eş zamanlı olarak devletleri birbirine bağlayacak bir anayasa taslağı hazırlama sürecini de başlattı . Temsil ve oy kullanma ve merkezi hükümete verilecek kesin yetkiler dahil bir dizi konuda uzun tartışmalar yaşandı. Kongre , Kasım 1777'de eyaletler arasında kalıcı bir birlik kurmak için Konfederasyon Maddeleri üzerindeki çalışmalarını bitirdi ve onay için eyaletlere gönderdi .
1 Mart 1781'de yürürlüğe giren Maddeler uyarınca, Konfederasyon Kongresi herhangi bir yasama yetkisi olmayan merkezi bir siyasi otoriteydi. Kendi kararlarını, tespitlerini ve düzenlemelerini yapabilir, ancak herhangi bir yasa yapamaz ve vatandaşlarına herhangi bir vergi koyamaz veya yerel ticari düzenlemeleri uygulayamaz. Bu kurumsal tasarım, Amerikalıların devrik İngiliz Kraliyet sisteminin ve Parlamentonun kraliyet egemenliğine göre işlemesi gerektiğine nasıl inandığını yansıtıyordu : tüm imparatorluğu ilgilendiren meseleler için bir denetleme organı. Eyaletler herhangi bir monarşi altındaydı ve daha önce bazı kraliyet ayrıcalıklarını (örneğin, savaş yapmak, büyükelçileri kabul etmek vb.) Kongre'ye verdiler; kalan imtiyazlar kendi eyalet hükümetlerine verildi. Kongre üyeleri, tarafsız bir tartışma moderatörü olarak görüşmelerine başkanlık etmek üzere bir Birleşik Devletler başkanı seçtiler . Amerika Birleşik Devletleri'nin sonraki başkanlık makamıyla alakası olmayan ve oldukça farklı olan bu, çok fazla etkisi olmayan büyük ölçüde törensel bir pozisyondu.
1783'te Paris Antlaşması , eski kolonilerin her biri için bağımsızlık sağladı. Ellerinde barış varken, eyaletler kendi iç işlerine döndüler. 1786'ya gelindiğinde, Amerikalılar kıta sınırlarını kuşatılmış ve zayıf buldular ve komşu devletler birbirleriyle ticari rekabeti kışkırttıkça kendi ekonomilerini krizler içinde buldular. İthalat bedelini ödemek için yabancı pazarlara para akışının, Kuzey Afrikalı korsanların istilasına uğrayan Akdeniz ticaretinin ve yabancı tarafından finanse edilen Devrim Savaşı borçlarının ödenmemiş ve faiz tahakkuk etmesine tanık oldular . Sivil ve siyasi huzursuzluk baş gösterdi.
Virginia ve Maryland arasındaki ticari ve balıkçılık anlaşmazlıklarının 1785'teki Mount Vernon Konferansı'nda başarılı bir şekilde çözülmesinin ardından , Virginia , eyaletler arası daha geniş bir alanı çözmek amacıyla Eylül 1786'da Annapolis, Maryland'de yapılacak olan tüm eyaletler arasında bir ticaret konferansı çağrısında bulundu. ticari uzlaşmazlıklar. Konvansiyon diğer eyaletlerin çoğundaki şüpheler nedeniyle katılım eksikliğinden dolayı başarısız olduğunda , Alexander Hamilton Annapolis delegelerini önümüzdeki baharda Philadelphia'da yapılacak olan Maddelerde revizyonlar önerecek bir kongre çağrısında bulundu . James Madison ve Edmund Randolph George Washington'un Virginia için bir delege olarak Philadelphia'ya katılımını sağlamayı başarana kadar bir sonraki kongre için beklentiler kasvetli görünüyordu .
Ne zaman Anayasa Konvansiyonu Mayıs 1787 toplanan, katılım 12 devlet heyetleri ( Rhode Island kendi eyalet hükümetleri içinden onlarla yasama ve yürütme organlarıyla arasındaki kurumsal düzenlemeler çeşitli bir kümesi üzerinden bir deneyim birikimini getirdi delege göndermedi). Çoğu eyalet, veto veya atama yetkileri olmayan, yasama organı tarafından her yıl yalnızca tek bir dönem için seçilen, gücü bir yürütme konseyiyle paylaşan ve güçlü bir yasama meclisi tarafından karşılanan zayıf bir yürütme yapmıştır. New York , en büyük istisnayı sundu; veto ve atama yetkisine sahip güçlü, üniter bir valinin üç yıllık bir dönem için seçilmesi ve daha sonra belirsiz sayıda dönem için yeniden seçilmeye uygun olması. ABD Anayasası'nda çerçevelenen başkanlık Philadelphia'daki kapalı kapı müzakereleri sayesinde ortaya çıktı.
Geliştirme
Ülkenin ilk başkanı olan George Washington, ofisi tanımlayacak birçok norm oluşturdu. İki dönem sonra emekli olma kararı, ulusun monarşiye geçeceği korkularını gidermeye yardımcı oldu ve 1940'a kadar bozulmayacak ve sonunda Yirmi İkinci Değişiklik ile kalıcı hale getirilecek bir emsal oluşturdu . Başkanlığının sona ermesiyle, John Adams'ın 1796'da Thomas Jefferson'u yenmesiyle , gerçekten tartışmalı ilk başkanlık seçimi olan siyasi partiler gelişti . Jefferson, 1800'de Adams'ı mağlup ettikten sonra, o ve Virginialı arkadaşları James Madison ve James Monroe'nun her biri iki dönemlik hizmet vereceklerdi ve sonunda Adams'ın oğlu John Quincy Adams , Demokratik-Cumhuriyetçi'nin ardından 1824'te seçimi kazanana kadar , İyi Duygu Çağı'nda ulusun siyasetine hakim olacaklardı. Parti bölündü.
1828'de Andrew Jackson'ın seçilmesi önemli bir dönüm noktasıydı, çünkü Jackson, başkanlığı ilk 40 yılında elinde tutan Virginia ve Massachusetts seçkinlerinin bir parçası değildi. Jacksoncu demokrasi , ulus hızla batıya doğru genişledikçe halkın katılımını genişletirken, Kongre pahasına başkanlığı güçlendirmeye çalıştı. Ancak, halefi Martin Van Buren , 1837 Panikinden sonra popülerliğini yitirdi ve William Henry Harrison'ın ölümü ve ardından John Tyler ile Kongre arasındaki zayıf ilişkiler , ofisinin daha da zayıflamasına yol açtı. Van Buren dahil, 1837 ile 1861 arasındaki 24 yılda, altı başkanlık dönemi sekiz farklı adam tarafından doldurulacak ve hiçbiri yeniden seçilemeyecekti. Senato, bu dönemde önemli bir rol oynadı ; Henry Clay , Daniel Webster ve John C. Calhoun'un Büyük Üçlü Hükümdarlığı , 1830'larda ve 1840'larda ulusal politikayı şekillendirmede kilit roller oynadı, ta ki kölelik tartışmaları 1850'lerde ülkeyi parçalamaya başlayıncaya kadar. .
Abraham Lincoln'ün İç Savaş sırasındaki liderliği, tarihçilerin onu ülkenin en büyük başkanlarından biri olarak görmelerine yol açtı. Savaşın koşulları ve Kongre'nin Cumhuriyetçi egemenliği ofisi çok güçlü hale getirdi ve 1864'te Lincoln'ün yeniden seçilmesi, 1832'de Jackson'dan bu yana ilk kez bir başkanın yeniden seçilmesiydi. Lincoln'ün suikastından sonra, halefi Andrew Johnson tüm politikayı kaybetti. destek verdi ve neredeyse görevden alındı, Kongre İç Savaş generali Ulysses S. Grant'in iki dönemlik başkanlığı sırasında güçlü kaldı . Yeniden Yapılanmanın sona ermesinden sonra , Grover Cleveland sonunda savaştan önce seçilen ilk Demokrat başkan olacak, art arda üç seçimde (1884, 1888, 1892) yarışacak ve iki kez kazanacaktı. 1900'de William McKinley , Grant'ın 1872'den bu yana yeniden seçilmesini kazanan ilk görevli oldu.
McKinley'in suikastından sonra Theodore Roosevelt , Amerikan siyasetinde baskın bir figür haline geldi. Tarihçiler, Roosevelt'in, güvenleri kırmak, korumacılık, emek reformları, kişisel karakteri sorunlar kadar önemli kılmak ve halefi William Howard Taft'ı tek tek seçmek gibi bazı önemli başarılarla başkanlığı güçlendirerek siyasi sistemi kalıcı olarak değiştirdiğine inanıyorlar . Sonraki on yıl, Woodrow Wilson , Wilson'un Milletler Cemiyeti önerisi Senato tarafından reddedilmesine rağmen, Birinci Dünya Savaşı sırasında ulusu zafere taşıdı . Warren Harding , ofiste popüler olmasına rağmen, mirasının skandallarla, özellikle de Çaydanlık Kubbesi tarafından karartıldığını görecekti ve Herbert Hoover , Büyük Buhran ile başarılı bir şekilde mücadele edemedikten sonra hızla popülerliğini yitirdi .
İmparatorluk Başkanlığı
Franklin D. Roosevelt'in 1932 seçimlerindeki üstünlüğü, tarihçilerin şimdi İmparatorluk Başkanlığı olarak tanımladıkları şeye daha da yol açtı . Kongrede muazzam Demokratik çoğunluklar ve büyük değişim için halk desteği ile desteklenen Roosevelt'in Yeni Anlaşması , daha fazla yürütme ajansı da dahil olmak üzere federal hükümetin boyutunu ve kapsamını önemli ölçüde artırdı. Geleneksel olarak küçük başkanlık kadrosu büyük ölçüde genişletildi, Başkanın İcra Dairesi 1939'da kuruldu ve hiçbiri Senato onayı gerektirmedi. Roosevelt'in üçüncü ve dördüncü dönem için eşi görülmemiş bir şekilde yeniden seçilmesi, Amerika Birleşik Devletleri'nin İkinci Dünya Savaşı'ndaki zaferi ve ülkenin büyüyen ekonomisi, ofisinin küresel liderlik pozisyonu olarak kurulmasına yardımcı oldu. Onun halefleri Harry Truman ve Dwight D. Eisenhower , Soğuk Savaş başkanlığın "özgür dünyanın lideri" olarak görülmesine yol açarken, John F. Kennedy ise bundan yararlanan genç ve popüler bir liderdi. 1960'larda televizyonun yükselişi.
Sonra Lyndon B. Johnson nedeniyle halk desteğini kaybetmiş Vietnam Savaşı ve Nixon çöktü 'ın başkanlığı Watergate skandalının , Kongre gerçekleştirilen bir dizi reform kendini yeniden amaçlanmıştır yürürlüğe koydu. Bunlar arasında, 1973'te Nixon'un vetosu nedeniyle yürürlüğe giren Savaş Yetkileri Kararı ve kongre mali yetkilerini güçlendirmeyi amaçlayan 1974 Kongre Bütçesi ve El Koyma Kontrol Yasası vardı . 1976'da Gerald Ford , "tarihi sarkacın" Kongre'ye doğru döndüğünü ve yönetme yeteneğinin "yıkıcı" bir erozyon olasılığını artırdığını kabul etti. Hem Ford hem de halefi Jimmy Carter yeniden seçimleri kazanamadı. Siyasi kariyerine başlamadan önce aktör olan Ronald Reagan , Amerikan gündemini New Deal politikalarından daha muhafazakar ideolojiye doğru yeniden şekillendirmeye yardımcı olmak için iletişimci olarak yeteneğini kullandı. Başkan yardımcısı George HW Bush , 1836'dan beri doğrudan başkanlığa seçilen ilk başkan yardımcısı olacaktı.
Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle ve Amerika Birleşik Devletleri'nin dünyanın tartışmasız lider gücü haline gelmesiyle, Bill Clinton , George W. Bush ve Barack Obama iki dönem başkanlık yaptı. Bu arada, Kongre ve ülke, özellikle Cumhuriyetçilerin 40 yıl sonra Meclis'i ilk kez kontrol ettiği 1994 ara seçimlerinden ve son yıllarda Senato'da rutin filibustanların yükselişinden sonra, siyasi olarak daha kutuplaşmış hale geldi . Bu nedenle son dönem başkanları , yasama ve kongre yetkisi pahasına büyük politikaları uygulamak için artan bir şekilde yürütme emirleri , kurum düzenlemeleri ve yargı atamalarına odaklandılar . 21. yüzyılda yapılan cumhurbaşkanlığı seçimleri bu devam eden kutuplaşmayı yansıtıyordu; 2008'de Obama dışında hiçbir adayın halk oylarının yüzde dördünden fazlasını kazanması ve iki - George W. Bush ve Donald Trump - halk oylarını kaybederken Seçim Koleji'nde kazanması. . Hem Clinton hem de Trump, muhalefet partisi tarafından kontrol edilen bir Meclis tarafından görevden alındı, ancak suçlamaların siyasi duruşları üzerinde uzun vadeli etkileri olduğu görülmedi.
Başkanlığın evrimini eleştirenler
Ülkenin Kuruluşu Babalar beklenen Kongresi açıklanan hükümetin ilk dalı idi -ki Anayasa'nın hükümetin baskın şube olmak -to; güçlü bir yürütme departmanı beklemiyorlardı. Bununla birlikte, başkanlık gücü zamanla değişti ve bu da modern başkanlığın doğası gereği çok güçlü, kontrolsüz, dengesiz ve "monarşist" hale geldiği iddialarına yol açtı. Profesör Dana D. Nelson , son otuz yıldır başkanların "yürütme organı ve ajanslarının bölünmemiş başkanlık denetimi" için çalıştığına inanıyor. Üniter yürütme taraftarlarını, başkanların çok sayıda dış ve iç politika düzenlemesine zaten izin veren yürütme emirleri, kararnameler, muhtıralar, bildiriler, ulusal güvenlik direktifleri ve yasama imzalama beyanları gibi mevcut kontrol edilemeyen yürütme yetkilerini genişletmekle eleştiriyor. Kongre'nin yardımı, müdahalesi veya izni olmadan ". Sınırlı Yönetim Amerikalılar'ın yönetim kurulu üyesi Bill Wilson , genişletilmiş başkanlığın "bireysel özgürlük ve demokratik yönetime şimdiye kadarki en büyük tehdit" olduğunu belirtti.
Yasama yetkileri
Anayasanın 1. Maddesi, 1. Bölümü, tüm yasa koyma yetkisini Kongre'nin elindedir ve 1. Madde, Bölüm 6, Madde 2 , başkanın (ve diğer tüm yürütme organı görevlilerinin) aynı anda Kongre üyesi olmasını engellemektedir. Bununla birlikte, modern cumhurbaşkanlığı, hem anayasal hükümler hem de zaman içindeki tarihsel gelişmeler nedeniyle yasama üzerinde önemli bir güç uygulamaktadır.
Faturaların imzalanması ve veto edilmesi
Başkanın en önemli yasama yetkisi , Başkana Kongre tarafından kabul edilen herhangi bir tasarıyı veto etme yetkisi veren Sunum Maddesi'nden gelmektedir . Kongre, bir başkanlık vetosunu geçersiz kılabilirken , her iki meclisin de üçte ikilik bir oyu gerektirir ve bu, geniş çapta desteklenen iki partili yasalar dışında genellikle çok zordur. Anayasayı hazırlayanlar, Kongre'nin gücünü artırmaya ve "çoğunluğun tiranlığını" mümkün kılmaya çalışacağından korkuyorlardı, bu nedenle dolaylı olarak seçilen başkana veto verilmesi yasama yetkisi üzerinde önemli bir kontrol olarak görülüyordu. İken George Washington veto yalnızca bir tasarı anayasaya aykırı olduğunu vakalarda kullanılması gerektiğini inanılan, şimdi rutin başkanları bir tasarı ile politika anlaşmazlıklar var durumlarda kullanılır. Veto - ya da veto tehdidi - böylelikle modern başkanlığı Amerikan yasama sürecinin merkezi bir parçası haline getirmek için gelişti.
Özellikle, Sunum Maddesi uyarınca, Kongre tarafından bir yasa tasarısı sunulduğunda, başkanın üç seçeneği vardır:
- Mevzuatı Pazar günleri hariç on gün içinde imzalayın - yasa tasarısı yasalaşıyor .
- Yukarıdaki zaman çerçevesi içinde yasayı veto edin ve herhangi bir itirazda bulunarak, çıktığı Kongre Meclisine iade edin - her iki Kongre Meclisi de vetoyu üçte iki oyla geçersiz kılmadıkça yasa tasarısı yasalaşmaz .
- Yukarıdaki zaman dilimi içinde yasayla ilgili hiçbir işlem yapmayın - yasa tasarısı, tıpkı cumhurbaşkanı imzalamış gibi yasa haline gelir, ancak Kongre o tarihte ertelenmezse, bu durumda yasa olmaz ( cep veto ).
1996 yılında Kongre, Satır Öğesi Veto Yasası ile başkanın veto yetkisini artırmaya çalıştı . Mevzuat, başkana herhangi bir harcama tasarısını imzalama yetkisi verirken, aynı zamanda yasa tasarısı içindeki belirli harcama kalemlerini, özellikle de herhangi bir yeni harcama, herhangi bir miktarda isteğe bağlı harcama veya herhangi bir yeni sınırlı vergi avantajı sağladı. Kongre daha sonra bu belirli öğeyi yeniden onaylayabilir. Başkan daha sonra yeni yasayı veto ederse, Kongre vetoyu olağan yöntemlerle geçersiz kılabilir, her iki mecliste üçte ikilik bir oyla. In New York Clinton v. Şehir , 524 ABD 417 (1998), ABD Yüksek Mahkemesi anayasaya aykırı olduğunu çıkma gücüne sahip böyle bir yasama değişiklik hükmetti.
Gündemi belirleme
Amerikan tarihinin büyük bir bölümünde, başkan adayları vaat edilmiş bir yasama gündemine dayanarak seçim aradılar. Resmi olarak, Madde II, Bölüm 3, Madde 2 , başkanın, Başkanın "gerekli ve uygun" gördüğü bu tür önlemleri Kongre'ye önermesini gerektirir. Bu, genellikle cumhurbaşkanının gelecek yıl için yasama önerilerini ana hatlarıyla belirten anayasaya dayalı Birliğin Eyaleti adresi ve Kongre ile yapılan diğer resmi ve gayri resmi iletişimler yoluyla yapılır.
Başkan, gerekli olduğuna inandığı yasaları Kongre'nin çıkarmasını önererek, talep ederek ve hatta ısrar ederek yasa hazırlama sürecine dahil olabilir. Ek olarak, Kongre'nin bireysel üyeleri üzerinde etki yaratarak yasama sürecinde yasaları şekillendirmeye çalışabilir. Başkanlar bu güce sahiptir çünkü Anayasa kimin yasa yazabileceği konusunda sessizdir, ancak yetki sınırlıdır çünkü yasaları sadece Kongre üyeleri çıkarabilir.
Yürütme organının başkanı veya diğer görevlileri yasa tasarlayabilir ve ardından senatörlerden veya temsilcilerden bu taslakları Kongre'ye sunmalarını isteyebilir. Buna ek olarak, başkan, talep edilen değişiklikler yapılmadığı takdirde, bu mevzuatı veto etme tehdidinde bulunarak Kongre'nin önerilen mevzuatı değiştirmesini isteyebilir.
İlan eden düzenlemeler
Kongre tarafından çıkarılan pek çok yasa, olası her ayrıntıya değinmemektedir ve uygulama yetkilerini açık veya zımni olarak uygun bir federal kuruma devretmektedir. Yürütme kolunun başkanı olarak başkanlar , Kongre'den çok az denetimle yönetmelikler çıkarabilen çok sayıda ajansı kontrol eder .
20. yüzyılda eleştirmenler, Kongre'ye ait olması gereken çok sayıda yasama ve bütçe yetkisinin cumhurbaşkanlarının eline geçtiğini iddia etti. Bir eleştirmen, başkanların "Çarlardan oluşan sanal bir ordu" atayabileceği suçlamasında bulundu - her biri Kongreye tamamen açıklanamayan ancak Beyaz Saray için büyük politika çabalarına öncülük etmekle görevlendirildi. Başkanlar, kongre mevzuatını imzalarken bir tasarıyı nasıl anladıklarına veya uygulamayı nasıl planladıklarına dair imza beyanları yaptıkları için eleştirildi . Bu uygulama Amerikan Barolar Birliği tarafından anayasaya aykırı olduğu için eleştirildi . Muhafazakar yorumcu George Will , "giderek şişen bir yürütme organı" ve "Kongre tutulması" hakkında yazdı.
Kongre toplanması ve ertelenmesi
Kongre oturumda olmadığında ortaya çıkan büyük bir ulusal veya uluslararası kriz durumunda hükümetin hızlı hareket etmesine izin vermek için, cumhurbaşkanına Anayasa'nın II . Maddesi, Bölüm 3'ü Kongre'nin bir veya her iki meclisini özel bir oturum çağrısı yapma yetkisi verilmiştir . John Adams 1797'de ilk kez bunu yaptığından beri , başkan tüm Kongre'yi 27 kez özel bir oturum için toplanmaya çağırdı. Harry Truman bunu en son Temmuz 1948'de yapan oldu (sözde " Şalgam Günü Oturumu "). Buna ek olarak, Kongre'nin Aralık ayından Ocak ayına kadar toplandığı tarihi öne çıkaran Yirminci Değişiklik'in 1933'te onaylanmasından önce , yeni göreve başlayan başkanlar, adaylıkları onaylamak veya anlaşmaları onaylamak için rutin olarak Senatoyu toplantıya çağırırdı. Pratikte, Kongre artık resmi olarak yıl boyunca oturumda kaldığından, görünüşte tatilde olsa bile her üç günde bir proforma oturumlar düzenlediğinden, iktidar modern çağda kullanılmaz hale geldi. Buna bağlı olarak, Meclis ve Senato geri bırakma zamanı konusunda anlaşamazlarsa, Başkan Kongre'yi erteleme yetkisine sahiptir; hiçbir başkan bu gücü kullanmak zorunda kalmadı.
Yürütme yetkileri
İdari yetkiler
Başkanlar çok sayıda icra organı ataması yapar: Yeni gelen bir başkan göreve başlamadan önce 6.000, hizmet ederken 8.000 daha yapabilir. Büyükelçiler , Kabine üyeleri ve diğer federal görevliler, Senato çoğunluğunun " tavsiyesi ve onayı " ile bir başkan tarafından atanır . Senato en az on gün tatilde kaldığında, cumhurbaşkanı tatil için randevu alabilir . Teneffüs randevuları geçicidir ve Senato'nun bir sonraki oturumunun sonunda sona erer.
Bir başkanın üst düzey yetkilileri kovma gücü uzun süredir tartışmalı bir siyasi mesele. Genel olarak bir başkan, yürütme görevlilerini tamamen isteyerek görevden alabilir. Bununla birlikte, Kongre, bir başkanın bağımsız düzenleyici kurumların komisyon üyelerini ve bazı alt düzey yönetici görevlileri işten çıkarma yetkisini kanunla kısıtlayabilir ve kısıtlayabilir .
Büyüyen federal bürokrasiyi yönetmek için başkanlar, sonunda Amerika Birleşik Devletleri Başkanı'nın İcra Ofisi olarak örgütlenen birçok kadro kadrosuyla etraflarını kademeli olarak çevrelediler . İcra Dairesi içinde, başkanın en içteki yardımcıları (ve yardımcıları) Beyaz Saray Ofisinde bulunmaktadır .
Başkan ayrıca, başkanlık ilanı ve icra emirleri gibi çeşitli direktifler yayınlayarak federal hükümetin faaliyetlerini yönetme yetkisine sahiptir . Cumhurbaşkanı, anayasal olarak tanınan başkanlık sorumluluklarından birini yasal olarak yerine getirdiğinde, bu yetkinin kapsamı geniştir. Öyle bile olsa, bu direktifler ABD federal mahkemeleri tarafından anayasaya aykırı bulunabilecek adli incelemeye tabidir . Ayrıca, Kongre yasalar yoluyla bir yürütme emrini bozabilir (örneğin, Kongre Gözden Geçirme Yasası ).
Dışişleri
Madde II, Bölüm 3, Madde 4 , başkanın "Büyükelçileri kabul etmesini" gerektirir. Kabul Maddesi olarak bilinen bu madde, cumhurbaşkanının dış politika konularında geniş bir güce sahip olduğu ve cumhurbaşkanının yabancı bir hükümete tanınma sağlama konusunda münhasır yetkisine destek sağlaması olarak yorumlanmıştır . Anayasa aynı zamanda başkana, Amerika Birleşik Devletleri büyükelçilerini atama ve Birleşik Devletler ile diğer ülkeler arasında anlaşmalar önerme ve esas olarak müzakere etme yetkisi verir. Bu tür anlaşmalar, ABD Senatosunun tavsiyesi ve rızasını aldıktan sonra ( üçte iki çoğunluk oyuyla), federal yasanın gücü ile bağlayıcı hale gelir.
Dışişleri her zaman başkanlık sorumluluklarının önemli bir unsuru olsa da, Anayasanın kabulünden bu yana teknolojideki gelişmeler başkanlık gücünü artırmıştır. Eskiden büyükelçilerin Amerika Birleşik Devletleri adına bağımsız müzakere yapma yetkisine sahip olduğu yerlerde, başkanlar artık rutin olarak doğrudan yabancı ülkelerin liderleriyle görüşüyorlar.
Başkomutanı
İdari güçlerin en önemlilerinden biri olarak cumhurbaşkanının rolü komutanı müdürü arasında Amerika Birleşik Devletleri Silahlı Kuvvetleri . Savaş ilan etme yetkisi anayasal olarak Kongre'ye verilmiştir, ancak ordunun idaresi ve düzeni konusunda başkanın nihai sorumluluğu vardır. Başkomutan olarak Anayasanın başkana verdiği kesin yetki derecesi, tarih boyunca çok tartışılan bir konu olmuştur; Kongre çeşitli zamanlarda başkana geniş yetki verirken, diğerlerinde bu yetkiyi kısıtlamaya çalışır. Anayasayı hazırlayanlar, cumhurbaşkanının orduyla ilgili yetkilerini sınırlamaya özen gösterdi; Alexander Hamilton bunu Federalist No. 69'da şöyle açıklamıştır :
Başkan, Birleşik Devletler ordusunun ve donanmasının başkomutanı olacak. ... Bu, askeri ve deniz kuvvetlerinin en yüksek komuta ve yönetiminden başka bir şey değildir ... İngiliz kralının [gücü] savaşın BİLDİRİLMESİNE ve filoların ve orduların YÜKSELTİLMESİ ve DÜZENLENMESİNE kadar uzanır. , hepsi [hepsi] ... yasama meclisine ait olacaktı. [Orijinal metinde vurgu.]
Modern çağda, Savaş Güçleri Çözümü uyarınca Kongre, 60 günden daha uzun bir süre asker konuşlandırmasına izin vermek zorundadır, ancak bu süreç, hiç kullanılmamış tetikleme mekanizmalarına dayanır ve etkisiz hale getirir. Kongre ayrıca, askeri harcamalar ve düzenlemeler üzerindeki kontrolü aracılığıyla başkanın askeri gücüne bir kontrol sağlar. Başkanlar tarihsel savaşa gitmeden sürecini başlattık, ama eleştirmenler başkanlar dahil resmi bildirimleri, alamadım hangi birkaç çatışmalar yaşandığını suçladılar Theodore Roosevelt içine askeri hareket Panama 1903 yılında, Kore Savaşı , Vietnam Savaşı , 1983'te Grenada ve 1989'da Panama işgalleri .
Savaş zamanında cumhurbaşkanı tarafından şahsen ele alınan askeri detay miktarı büyük ölçüde değişti. İlk ABD başkanı George Washington , sivil otorite altında sıkı bir şekilde askeri bağlılık kurdu . 1794'te Washington, anayasal yetkilerini kullanarak Viski İsyanı'nı bastırmak için 12.000 milisi bir araya getirdi - batı Pennsylvania'da, alkollü içkilerden tüketim vergisi ödemeyi reddeden silahlı çiftçiler ve damıtıcıları içeren bir çatışma. Tarihçi Joseph Ellis'e göre , James Madison 1812 Savaşı sırasında Washington DC'yi savunmak için topçu birliklerinin kontrolünü kısaca ele geçirmesine rağmen, bu "oturan bir Amerikan başkanının sahada birliklere liderlik ettiği ilk ve tek seferdi" . Abraham Lincoln , 1861-1865 Amerikan İç Savaşı sırasında genel stratejiye ve günlük operasyonlara derinden dahil oldu ; tarihçiler Lincoln'e stratejik anlayışı ve Ulysses S. Grant gibi komutanları seçme ve cesaretlendirme becerisinden ötürü büyük övgüde bulundular . Silahlı Kuvvetlerin bugünkü operasyonel komutanlığı Savunma Bakanlığı'na devredilmiştir ve normalde savunma bakanı aracılığıyla yerine getirilir . Genelkurmay Başkanı ve Muharip Komutlar cumhurbaşkanlığının da Unified onaylı Komuta Planı (UCP) özetlendiği gibi çalıştırmaya yardımcı olmak.
Yargı yetkileri ve ayrıcalıkları
Başkan aday göstermeye gücü vardır federal jüri üyeleri de dahil, temyiz ABD mahkemeleri ve Amerikan Yüksek Mahkemesi . Ancak, bu adaylıklar göreve başlamadan önce Senato onayı gerektirir . Senato onayını almak, federal yargıyı belirli bir ideolojik duruşa yönlendirmek isteyen başkanlar için büyük bir engel oluşturabilir. Başkanlar, yargıçları ABD bölge mahkemelerine atarken genellikle uzun süredir devam eden senatoryal nezaket geleneğine saygı duyar . Başkanlar ayrıca af ve erteleme verebilir . Gerald Ford , göreve geldikten bir ay sonra Richard Nixon'u affetti . Başkanlar genellikle görevden ayrılmadan kısa bir süre önce affederler, tıpkı Bill Clinton'ın Patty Hearst'ü görevdeki son gününde affettiği zamanki gibi ; bu genellikle tartışmalıdır .
Başkanın bir dereceye kadar özerklikle yürütme yetkisini kullanmasını sağlayan yürütme gücüne ilişkin iki doktrin geliştirilmiştir. Birincisi , başkanın, yürütme görevlerini yerine getirirken doğrudan başkana yapılan herhangi bir yazışmayı ifşa etmekten alıkoymasına izin veren yönetici ayrıcalığıdır . George Washington, ilk olarak Kongre, Baş Yargıç John Jay'in Büyük Britanya ile popüler olmayan bir anlaşma müzakeresinden notlarını görmek istediğinde ayrıcalığı talep etti . Anayasa veya başka bir yasada yer almamakla birlikte, Washington'un eylemi ayrıcalık için emsal oluşturdu. Ne zaman Nixon döneminde Kongre'ye üzerinde celp delil dönmüyor için bir sebep olarak icra ayrıcalık kullanmaya çalıştı Watergate skandalının , Yargıtay hüküm sürmüş ABD v. Nixon , 418 ABD 683 (1974), bu yönetici ayrıcalık durumlarda nerede geçerli olmadığını bir başkan cezai kovuşturmadan kaçınmaya çalışıyordu. Bill Clinton, Lewinsky skandalıyla ilgili olarak yürütme imtiyazını kullanmaya çalıştığında , Yüksek Mahkeme Clinton v. Jones , 520 U.S. 681 (1997) davasında imtiyazın sivil davalarda da kullanılamayacağına karar verdi. Bu davalar , imtiyazın tam kapsamı henüz net bir şekilde tanımlanmamasına rağmen, yürütme ayrıcalığının geçerli olduğuna dair yasal emsal oluşturmuştur. Buna ek olarak, federal mahkemeler bu ayrıcalığın dışarıya yayılmasına ve diğer yürütme organı çalışanlarını korumasına izin verdi, ancak başkanın dahil olmadığı yürütme organı iletişimleri için bu korumayı zayıflattı.
Devlet sırları ayrıcalık gelen durdurabileceğimizi bilgi veya belgelere başkan ve idari şube verir keşif böyle bırakma zarar verseydi yasal işlemlerde ulusal güvenliği . Zaman ayrıcalık için emsal 19. yüzyılın başlarında ortaya çıkan Thomas Jefferson, askeri belgeleri serbest bırakmayı reddetti ihanettir yargılandığı Aaron Burr ve tekrar Totten v. Birleşik Devletleri 92 ABD 105 Yargıtay dava görevden aldığı (1876), a getirdiği eski Birlik casusu. Ancak bu ayrıcalık, Birleşik Devletler v. Reynolds 345 U.S. 1 (1953) 'e kadar ABD Yüksek Mahkemesi tarafından resmen tanınmamıştı ve burada bir teamül hukuku delil ayrıcalığı olarak kabul edildi. 11 Eylül saldırılarından önce, ayrıcalığın kullanımı nadirdi, ancak sıklığı artıyordu. 2001 yılından bu yana, hükümet ayrıcalığı daha fazla davada ve davanın erken aşamalarında öne sürmüş, bu nedenle Dokuzuncu Daire'nin Mohamed v. Jeppesen kararında olduğu gibi, bazı durumlarda davaların haklarına ulaşmadan önce davaların reddedilmesine neden olmuştur . Dataplan, Inc. Ayrıcalığı eleştirenler, ayrıcalığın kullanımının hükümetin yasadışı veya utanç verici hükümet eylemlerini örtbas etme aracı haline geldiğini iddia ediyor.
Cumhurbaşkanının mahkeme davalarına karşı şahsen egemen bağışıklığına sahip olma derecesine itiraz edilmiştir ve birçok Yüksek Mahkeme kararının konusu olmuştur. Nixon - Fitzgerald (1982), eski başkan Richard Nixon'a karşı açtığı bir hukuk davasını resmi eylemlerine dayanarak reddetti. Clinton - Jones (1997), bir başkanın, başkan olmadan önce yapılan eylemler nedeniyle hukuk davalarına karşı dokunulmazlığının olmadığına karar verdi ve bir cinsel taciz davasının, görevdeki bir başkan aleyhine bile gecikmeden ilerleyebileceğine karar verdi. Rusya'nın 2016 başkanlık seçimlerine müdahalesine ilişkin 2019 Mueller Raporu , adaletin olası engellenmesinin kanıtlarını ayrıntılı olarak açıkladı, ancak müfettişler, görevdeki bir başkanın suçlanmasına karşı Amerika Birleşik Devletleri Adalet Bakanlığı politikasına dayanarak Donald Trump'ı kovuşturmaya sevk etmeyi reddetti . Raporda, Kongre tarafından görevden alınmanın bir çare olarak mevcut olduğu belirtildi . Ekim 2019 itibarıyla, New York Eyalet Hukuku'nun ihlal edildiği iddiasıyla New York İlçe Bölge Savcısı tarafından Donald Trump aleyhine açılan bir ceza davasında kişisel vergi beyannamelerine erişimle ilgili olarak federal mahkemelerde bir dava beklemekteydi .
Liderlik rolleri
Devlet Başkanı
Gibi devlet başkanı , başkan kendi halkına ABD hükümeti temsil eder ve dünyanın geri kalanına milleti temsil eder. Örneğin, yabancı bir devlet başkanının bir devlet ziyareti sırasında, cumhurbaşkanı tipik olarak Güney Çimen'de düzenlenen bir Devlet Varış Törenine ev sahipliği yapar , 1961'de John F. Kennedy tarafından bir gelenek başlatıldı . Bunu, devlet tarafından verilen bir akşam yemeği izler . Cumhurbaşkanı , akşamın ilerleyen saatlerinde Devlet Yemek Salonu'nda yapılır .
Ulusal bir lider olarak, cumhurbaşkanı daha az resmi olan birçok törensel görevi de yerine getirir. Örneğin, William Howard Taft , 1910'da Washington Senatörlerinin Açılış Günü'nde Griffith Stadyumu'nda , Washington DC'de ilk tören sahasını atma geleneğini başlattı . Taft'tan bu yana Jimmy Carter hariç her başkan, Açılış Günü, All-Star Oyunu veya Dünya Serisi için en az bir ilk tören topunu veya sahasını , genellikle büyük bir tantanayla attı . Theodore Roosevelt'ten bu yana her başkan Amerika Boy İzcileri'nin onursal başkanı olarak görev yaptı .
Diğer başkanlık gelenekleri Amerikan tatilleriyle ilişkilidir. Rutherford B. Hayes , 1878'de yerel çocuklar için ilk Beyaz Saray yumurtasını yuvarlamaya başladı . 1947'den itibaren, Harry S. Truman yönetimi sırasında , Beyaz Saray'da her yıl düzenlenen Ulusal Şükran Günü Türkiye Sunumu sırasında, başkana her Şükran Günü canlı bir yerli hindi ile sunulur . Türkiye'yi "affetme" geleneğinin George HW Bush tarafından resmileştirildiği 1989 yılından bu yana hindi, doğal hayatının geri kalanını yaşayacağı bir çiftliğe götürülüyor.
Başkanlık gelenekleri aynı zamanda cumhurbaşkanının hükümet başkanı rolünü de içerir. James Buchanan'dan bu yana giden birçok başkan , başkanlık geçişi sırasında geleneksel olarak haleflerine tavsiyelerde bulunur . Ronald Reagan ve halefleri , yeni başkan için, Göreve Başlama Günü'nde Oval Ofis'in masasına özel bir mesaj bıraktı .
Modern cumhurbaşkanlığı, başkanı ülkenin önde gelen ünlülerinden biri olarak tutuyor. Bazıları, cumhurbaşkanlığının görüntülerinin hem yönetim halkla ilişkiler yetkilileri hem de başkanların kendileri tarafından manipüle edilme eğiliminde olduğunu savunuyor . Bir eleştirmen, cumhurbaşkanlığını "ofisi çevreleyen büyüleyici bir güce" sahip "propagandalı liderlik" olarak nitelendirdi. Yönetim halkla ilişkiler yöneticileri , televizyon kameraları için gülümseyen kalabalıklarla birlikte gülümseyen başkanların özenle hazırlanmış fotoğraflarını sahneledi . Bir eleştirmen, John F. Kennedy'nin , PT 109 olayına ilişkin "mitin gücünden yararlanan" dikkatlice çerçevelenmiş "zengin ayrıntılarla" tanımlandığını yazdı ve Kennedy'nin, başkanlık hedeflerini ilerletmek için görüntüleri nasıl kullanacağını anladığını yazdı. Sonuç olarak, bazı siyasi yorumcular Amerikalı seçmenlerin başkanlardan gerçekçi olmayan beklentileri olduğunu düşünüyor: seçmenler bir başkanın "ekonomiyi yönetmesini, düşmanları yenmesini, özgür dünyaya liderlik etmesini, kasırga kurbanlarını rahatlatmasını, ulusal ruhu iyileştirmesini ve borçluları gizli kredilerden korumasını bekliyor. -kart ücretleri ".
Parti başkanı
Başkan tipik olarak kendi siyasi partisinin başı olarak kabul edilir. Temsilciler Meclisinin tamamı ve Senato'nun en az üçte biri cumhurbaşkanı ile eşzamanlı olarak seçildiğinden, bir siyasi partiden adayların seçim başarıları kaçınılmaz olarak partinin cumhurbaşkanı adayının performansıyla iç içe geçmiştir. Coattail etkisi ya da sık sık hükümet eyalet ve yerel düzeyde hem de bir partinin adayları etkileyecek, bunların eksikliği. Bununla birlikte, bir cumhurbaşkanı ile diğer parti üyeleri arasında, partilerinin Kongre'deki toplantılarından önemli ölçüde destek kaybeden cumhurbaşkanları genellikle daha zayıf ve daha az etkili olarak görülen gerginlikler vardır.
Dünya lideri
Amerika Birleşik Devletleri'nin 20. yüzyılda bir süper güç olarak yükselişi ve 21. yüzyılda dünyanın en büyük ekonomisine sahip olan Birleşik Devletler ile, başkan tipik olarak küresel bir lider ve bazen de dünyanın en güçlü siyasi figürü olarak görülüyor. ABD’nin NATO’nun önde gelen üyesi olarak konumu ve ülkenin Avrupa Birliği’ni oluşturan diğer zengin veya demokratik ülkelerle olan güçlü ilişkileri , başkanın "özgür dünyanın lideri" olduğu lakabına yol açtı.
Seçim süreci
Uygunluk
Anayasanın II. Maddesi, 1. Bölüm, 5. Fıkrası , cumhurbaşkanlığını yürütmek için üç nitelik belirler. Başkan olarak hizmet verebilmek için:
- Bir olmak doğuştan vatandaş ABD'nin;
- en az 35 yaşında olmak;
- Amerika Birleşik Devletleri'nde en az 14 yıl ikamet etmiş olmak .
Bununla birlikte, yukarıdaki nitelikleri karşılayan bir kişi, aşağıdaki koşullardan herhangi biri altında başkanlık görevinden yine de diskalifiye edilecektir:
- Yirmi İkinci Değişiklik başkan olarak üçüncü dönem için bir kişinin seçilmesini yasaklamaktadır. Değişiklik ayrıca, uygun olan herhangi bir kişinin, başka bir uygun kişinin başkan seçildiği bir görev süresinin iki yıldan daha uzun bir süre başkan veya başkan vekili olarak görev yapması durumunda, bu kişinin yalnızca bir kez başkan seçilebileceğini belirtmektedir.
- Altında Madde I, Bölüm 3, Madde 7 , görevden alma durumlarında suçlu bulunmasının ardından, Senato, federal makamda bulunan başkan da dahil olmak üzere gelen hükümlü bireyleri diskalifiye seçeneği vardır.
- On Dördüncü Değişikliğin 3. Bölümü , Anayasayı destekleme yemini eden ve daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'ne isyan eden herhangi bir kişinin başkan olarak seçilmesini yasaklamaktadır. Ancak, bu diskalifiye, Kongre'nin her meclisinin üçte ikilik oyu ile kaldırılabilir.
Kampanyalar ve adaylık
Modern cumhurbaşkanlığı kampanyası , en başarılı adayın partinin cumhurbaşkanlığı adayı olduğu ulusal aday belirleme konvansiyonlarından önce iki büyük siyasi partinin aday alanlarını temizlemek için kullandığı ön seçimlerden önce başlar . Tipik olarak, partinin başkan adayı, bir başkan yardımcısı adayı seçer ve bu seçim, konvansiyon tarafından damgalanır . Önceki başkanların en yaygın mesleği avukattır.
Adaylar katılan ulusal televizyonda tartışmaları ve tartışmalar genellikle sınırlı iken Demokratik ve Cumhuriyetçi adaylar, üçüncü parti adayları gibi, davet edilebilir Ross Perot 1992 tartışmalarda. Adaylar görüşlerini açıklamak, seçmenleri ikna etmek ve katkı talep etmek için ülke çapında kampanya yürütüyor. Modern seçim sürecinin çoğu, sık ziyaretler ve kitle iletişim araçlarıyla reklam kampanyaları aracılığıyla değişen eyaletleri kazanmakla ilgilidir .
Seçim
Başkan, her eyaletin seçmenleri ve Columbia Bölgesi seçmenleri tarafından, yalnızca başkan ve başkan yardımcısını aynı anda dört yıllık dönemlere seçmek amacıyla her dört yılda bir oluşturulan bir seçmenler organı olan Seçici Kurul aracılığıyla seçilir . Madde II, Bölüm 1, Madde 2'de belirtildiği gibi, her eyalet, Kongre'nin her iki meclisinde de toplam delegasyonunun büyüklüğüne eşit sayıda seçmen hakkına sahiptir. Ek olarak, Yirmi Üçüncü Değişiklik , Columbia Bölgesi'nin bir eyalet olsaydı sahip olacağı sayıya, ancak hiçbir durumda en az nüfusa sahip eyaletten daha fazla hak sahibi olduğunu belirtir. Şu anda, tüm eyaletler ve Columbia Bölgesi seçmenlerini popüler bir seçime göre seçiyor. Tüm ama iki devlet olarak, kimin başkanlık-başkan parti bilet bir alan birçok devleti bütün sahiptir popüler oyların barut devletin seçmen olarak seçilen seçmen adaylarını. Maine ve Nebraska , bu kazanan her şeyi alır uygulamasından saparak eyalet çapında birinciye iki seçmeni ve her bir kongre bölgesinde bir kazanana ödül verir .
Aralık ayının ikinci Çarşamba gününden sonraki ilk Pazartesi günü, seçimlerden yaklaşık 6 hafta sonra, seçmenler kendi eyalet başkentlerinde (ve Washington, DC'de) cumhurbaşkanlığına ve ayrı bir oylamayla başkan yardımcılığına oy vermek üzere toplanırlar. Genellikle kendilerini aday gösteren partinin adaylarına oy verirler. Anayasal yetkilerinin ya da bunu yapmak için onları gerektiren federal yasa hiçbir olmasa da, District of Columbia ve 32 eyalet adaylar için seçmenleri oy kime onlar olduğunu gerektiren yasaları var sözü verdi . Bu yasaların anayasaya uygunluğu Chiafalo - Washington (2020) davasında onaylanmıştır . Oylamanın ardından, her eyalet seçim oylarının onaylı bir kaydını Kongre'ye gönderir. Seçmenlerin oyları, Ocak ayının ilk haftasında yapılan ortak Kongre oturumunda açılır ve sayılır. Bir aday, cumhurbaşkanı için seçim oylarının salt çoğunluğunu (şu anda 538'de 270) almışsa , o kişi kazanan ilan edilir. Aksi takdirde, Temsilciler Meclisi bir kullanan bir cumhurbaşkanı seçmek için yerine getirmesi gereken şarta seçim temsilcileri, her devlet, tek oy kullanan ile devlet heyeti tarafından oylama, üst arasında seçim hangi prosedürü üç başkan için seçim oy-getters. Bir adayın kazanması için, eyaletlerin mutlak çoğunluğunun (şu anda 26 üzerinden 50) oy alması gerekir.
Ulusun tarihinde iki olası cumhurbaşkanlığı seçimi yapıldı. Arasındaki 73-73 seçmen oy kravat Thomas Jefferson ve arkadaşları Demokrat-Cumhuriyetçi Aaron Burr içinde 1800 seçiminde ilk gerektirmiştir. Anayasa'nın II. Maddesinin 1. Bölümünün 3. Maddesinin belirlediği ve iki veya üç kişinin çoğunluk ve eşit oy alması durumunda Temsilciler Meclisinin bunlardan birini cumhurbaşkanı olarak seçeceğini öngören orijinal usul uyarınca yürütülür ; ikincisi başkan yardımcısı olacaktı. 17 Şubat 1801'de Jefferson 36. oylamada başkan, Burr ise başkan yardımcısı seçildi. Daha sonra sistem, 1804 seçimlerinde kullanılmak üzere zamanında Onikinci Değişiklik ile elden geçirildi . Çeyrek yüzyıl sonra, cumhurbaşkanlığı seçimi, 1824 seçimlerinde hiçbir aday seçmenlerin mutlak çoğunluğunu (261'in 131'i) kazanamayınca tekrar Meclise geçti . Onikinci Değişiklik uyarınca, Meclisin en çok oy alan ilk üç seçmen arasından bir başkan seçmesi gerekiyordu: Andrew Jackson , John Quincy Adams ve William H. Crawford . 9 Şubat 1825'te yapılan bu ikinci ve en son olası seçim, John Quincy Adams'ın ilk oylamada başkan seçilmesiyle sonuçlandı.
Açılış
Uyarınca Yirminci Değişiklik , başkan ve başkan yardımcısı hem de ofis dört yıllık dönem olarak bilinen bu tarihten başlayacak Ocak 20. Birinci başkan ve başkan yardımcısı terimler üzerinde öğle saatlerinde başlayan Açılış günü idi ikinci terimler Başkan Franklin D. Roosevelt'in ve Başkan Yardımcısı John Nance Garner'ın 1937'de. Daha önce, Açılış Günü 4 Mart'tı. Tarih değişikliğinin bir sonucu olarak, her iki adamın da ilk dönem (1933–37) 43 gün kısaltılmıştı.
Görevin yetkilerini yerine getirmeden önce, bir başkanın Anayasa'nın II . Maddesinin 1. Bölümünün 8. Maddesinde yer alan Başkanlık Yemini'ni ezbere yazması gerekir . Bu, Anayasa tarafından zorunlu kılınan açılış töreninin tek bileşenidir:
Amerika Birleşik Devletleri Başkanlık Ofisini sadakatle yürüteceğime ve Amerika Birleşik Devletleri Anayasasını elimden gelen en iyi şekilde koruyacağıma, koruyacağıma ve savunacağıma ciddiyetle yemin ederim (veya onaylıyorum ).
Başkanlar yemin ederken geleneksel olarak bir elini bir İncil'in üzerine koymuş ve yeminin sonuna "Öyleyse Tanrı'ya yardım et" ifadesini eklemişlerdir. Yemin, yasalar tarafından yeminleri uygulamaya yetkili herhangi bir kişi tarafından yerine getirilebilse de, başkanlar geleneksel olarak Amerika Birleşik Devletleri baş yargıcı tarafından yemin eder .
Görev
Süre sınırı
İlk başkan George Washington, Veda Konuşmasında üçüncü bir dönem için aday olmadığını açıkladığında, "iki dönem sonra çıkar" emsali oluşturdu. Emsal, Thomas Jefferson'un on yıl sonra ikinci döneminde ilkeyi kamuoyuna kabul etmesinden sonra , iki halefi James Madison ve James Monroe'nun yaptığı gibi, gelenek haline geldi . Güçlü iki dönem geleneğine rağmen, Ulysses S. Grant , 1912'de Theodore Roosevelt'in yaptığı gibi, 1880'de ardışık olmayan üçüncü bir dönem aradı (gerçi bu onun yalnızca ikinci tam dönemiydi). İkisi de başarısız oldu.
1940'ta, Büyük Buhran boyunca ulusa liderlik ettikten sonra , Franklin Roosevelt, uzun süredir devam eden emsali bozarak üçüncü bir döneme seçildi. Dört yıl sonra, ABD'nin II . Dünya Savaşı'na girmesiyle , azalan fiziksel sağlığına rağmen yeniden seçildi; 12 Nisan 1945'te dördüncü dönemine kadar 82 gün öldü.
Roosevelt'in başkanlığının eşi benzeri görülmemiş uzunluğuna yanıt olarak, Yirmi İkinci Değişiklik 1951'de kabul edildi. Değişiklik , herhangi birinin başkan seçilmesini ikiden fazla veya bu kişi başka bir başkanın dört başkanına iki yıldan (24 ay) hizmet etmişse bir kez -yıllık dönem. Bu süre sınırı yürürlüğe girdiğinde başkan olan Harry S. Truman , sınırlamalarından muaf tutuldu ve kısaca ikinci bir tam dönem aradı - aksi takdirde iki yıldan fazla süredir başkan olduğu için seçime uygun olmayacaktı. Roosevelt'in dördüncü dönemi - 1952 seçimlerinden çekilmeden önce .
Değişikliğin kabul edilmesinden bu yana, beş başkan iki tam görev yaptı: Dwight D.Eisenhower , Ronald Reagan , Bill Clinton , George W. Bush ve Barack Obama . Hem Jimmy Carter hem de George HW Bush ikinci bir dönem aradılar ancak yenildiler. Richard Nixon ikinci bir döneme seçildi, ancak tamamlamadan istifa etti. John F. Kennedy'nin yalnızca 14 aylık süresi dolmamış görev süresine ek olarak başkanlığı bir tam dönem yürüten Lyndon B. Johnson , 1968'de ikinci bir tam dönem için seçilebilirdi, ancak Demokrat ön seçiminden çekildi . Ek olarak, Nixon'un ikinci döneminin son iki yılını ve beş ayını görev yapan Gerald Ford , tam bir dönem aradı ancak 1976 seçimlerinde Jimmy Carter'a yenildi .
Boş pozisyonlar ve halefiyet
1967'de onaylanan Yirmi Beşinci Değişikliğin 1. Bölümü uyarınca , başkan yardımcısı görevden alınması , ölümü veya başkanın istifası üzerine başkan olur. Birkaç kez ölümler meydana geldi, istifa yalnızca bir kez gerçekleşti ve görevden alınma hiçbir zaman gerçekleşmedi.
Orijinal Anayasa, Madde II, Bölüm 1, Madde 6'da , bir başkanın görevden alınması, ölümü, istifa etmesi veya yetersiz kalması durumunda yalnızca başkan yardımcısının başkanlığın "yetki ve görevlerini" üstleneceğini belirtiyordu. Bu maddeye göre, başkan yardımcısının bir boşluk durumunda gerçekten başkan olup olmayacağı veya sadece başkan olarak hareket edip etmeyeceği ve potansiyel olarak özel bir seçimle sonuçlanıp sonuçlanmayacağı konusunda belirsizlik vardı . William Henry Harrison'ın 1841'de ölümü üzerine , Başkan Yardımcısı John Tyler , "Başkan Vekili" ne hitaben herhangi bir belgeyi kabul etmeyi reddetti ve Kongre sonunda bunu kabul etti. Bu, Yirmi Beşinci Değişiklik onaylanana kadar resmi olarak açıklığa kavuşturulmamış olmasına rağmen, gelecekteki halefler için bir emsal oluşturdu.
Çifte boşalma olması durumunda, Madde II, Bölüm 1, Madde 6 aynı zamanda Kongre'ye "Görevden Alma, Ölüm, İstifa veya Yetmezlik Durumunda hem başkan hem de başkan yardımcısı olarak kimin başkan vekili olacağını beyan etme yetkisi verir. 1947 Cumhurbaşkanlığı Veraset Yasası (aynı kodlanmış 3 USC § 19 ) başkanı ve başkan yardımcısı hem sol ofis veya her ikisi görev süreleri boyunca hizmet vermeye aksi kullanılamaz eğer öngörmektedir halefiyet başkanlık çizgi sırasını izler: hoparlör Meclis'e, sonra gerekirse, Senato geçici başkanı ve gerekirse başkanın kabinesini oluşturan federal yürütme dairelerinin uygun başkanları . Kabinenin şu anda 15 üyesi var ve bunların arasında ilk sırada dışişleri bakanı yer alıyor; diğer Kabine sekreterleri, departmanlarının (veya departmanlarının halefi olduğu departmanın) oluşturulma sırasını takip eder. Anayasal olarak cumhurbaşkanlığına seçilmeye uygun bulunmayan daire başkanları, ardıllık yoluyla cumhurbaşkanlığının yetki ve görevlerini üstlenmekten de diskalifiye edilir. Henüz hiçbir yasal halefi başkan olarak görev yapmak üzere çağrılmadı.
Sakatlık
Altında Bölüm Yirmi beşinci Değişiklik 3 , başkan daha sonra olur başkan yardımcısı, başkanlık yetkilerini ve görevlerini devredebilir cumhurbaşkanı vekili bir açıklama göndererek, House hoparlör ve başkan eğreti olarak Senato belirten transferin nedenleri. Cumhurbaşkanı, söz konusu iki yetkiliye yeniden başlanacağını belirten yazılı bir beyanname ileterek, cumhurbaşkanlığı görev ve yetkilerinin yerine getirilmesini sürdürür. : Böyle bir güç aktarımı üç kez oluştu Ronald Reagan için George HW Bush , bir kez 13 Temmuz 1985 tarihinde ve George W. Bush için Dick Cheney 29 Haziran 2002 tarihinde ve 21 Temmuz 2007 tarihinde, iki kere.
Yirmi Beşinci Değişikliğin 4. Bölümü uyarınca , başkan yardımcısı, Kabinenin çoğunluğuyla bağlantılı olarak, Meclis başkanına ve Meclis Başkanına yazılı bir bildiri göndererek başkanlık yetkilerini ve görevlerini başkandan başkan yardımcısına devredebilir. başkan temporare pro başkan olduğu Senato aciz onların başkanlık yetkilerini ve görevlerini deşarj -unable. Böyle bir durumda, başkan yardımcısı, başkan vekili olarak başkanlık yetkilerini ve görevlerini üstlenecektir; ancak cumhurbaşkanı böyle bir yetersizliğin olmadığını ilan edebilir ve başkanlık görev ve yetkilerinin yerine getirilmesine devam edebilir. Başkan yardımcısı ve Kabine bu iddiaya itiraz ederse, talebin esasına karar vermek henüz oturumda değilse iki gün içinde toplanması gereken Kongre'ye bağlıdır.
Kaldırma
Anayasanın II. Maddesi, Bölüm 4 , cumhurbaşkanı da dahil olmak üzere yüksek federal görevlilerin " vatana ihanet , rüşvet veya diğer ağır suçlar ve kabahatler " nedeniyle görevden alınmalarına izin vermektedir . Madde I, Kısım 2, Madde 5 , Temsilciler Meclisine, söz konusu yetkilileri çoğunluk oyuyla görevden alma yetkisine sahip bir " büyük jüri " olarak hizmet verme yetkisi vermektedir . Madde I, Bölüm 3, Madde 6 , Senato'ya , suçlu bulunan memurları üçte ikilik bir hükümlü oyuyla görevden alma yetkisine sahip bir mahkeme olarak hizmet etme yetkisi verir.
Temsilciler Meclisi tarafından üç cumhurbaşkanı suçlandı: 1868'de Andrew Johnson , 1998'de Bill Clinton ve 2019'da Donald Trump ; üçü de Senato tarafından beraat ettirildi. Ek olarak, Temsilciler Meclisi Yargı Komitesi , 1973-74'te Richard Nixon aleyhine bir suçlama soruşturması yürüttü ; ancak, Meclisin görevden alma maddelerini oylamadan önce görevinden istifa etti.
Tazminat
|Başkanlık ödeme geçmişi|
|Yıl


kurulan
|Maaş||


2020'de maaş USD
|1789||25.000 $||736.000 $|
|1873||50.000 $||1.080.000 $|
|1909||75.000 $||2.135.000 $|
|1949||100.000 $||1.089.000 $|
|1969||200.000 $||1.412.000 $|
|2001||400.000 $||585.000 $|
|Güncel||400.000 $||400.000 $|
|Kaynaklar:|
2001 yılından bu yana, başkanın yıllık maaşı, 50.000 $ harcama ödeneği ile birlikte 400.000 $ olmuştur; 100.000 $ vergisiz seyahat hesabı ve 19.000 $ eğlence hesabı. Başkanın maaşı Kongre tarafından belirlenir ve Anayasa'nın II. Maddesinin 1. Bölümünün 7. Maddesine göre, başkanlık maaşındaki herhangi bir artış veya indirim, bir sonraki başkanlık görev süresinden önce yürürlüğe giremez.
Konut
Beyaz Saray içinde Washington, DC olan resmi konutu başkan. Site George Washington tarafından seçildi ve mihenk taşı 1792'de atıldı. John Adams'tan (1800'de) beri her başkan burada yaşadı. ABD tarihinin çeşitli dönemlerinde "Başkanlık Sarayı", "Başkanlık Evi" ve "Yürütme Köşkü" olarak biliniyordu. Theodore Roosevelt, Beyaz Saray'a 1901 yılında resmi olarak bugünkü adını verdi. Başkanın kullanabileceği imkanlar arasında Beyaz Saray personeline erişim, tıbbi bakım, dinlenme, temizlik ve güvenlik hizmetleri yer alıyor. Federal hükümet eyalet yemekleri ve diğer resmi görevler için ödeme yapar, ancak başkan kişisel, aile ve misafir kuru temizleme ve yiyecek için ödeme yapar.
Resmi adı Naval Support Facility Thurmont olan Camp David , Maryland , Frederick County'de bulunan dağ temelli bir askeri kamp , başkanın kır evi. Yalnızlık ve huzur yeri olan site, 1940'lardan beri yabancı devlet adamlarını ağırlamak için yoğun bir şekilde kullanılmaktadır.
Beyaz Saray Kompleksi ve Lafayette Park'taki Eisenhower İcra Ofisi Binası'nın yanında yer alan Başkan Konuk Evi , başkanın resmi konukevi olarak ve gerekirse başkan için ikincil bir ikametgah olarak hizmet vermektedir. Birbirine bağlı dört 19. yüzyıl evi - Blair House, Lee House ve 700 ve 704 Jackson Place - toplam 70.000 fit kareyi (6.500 m 2 ) aşan birleşik taban alanı mülkü oluşturuyor.
Seyahat
Başkan için uzun mesafeli hava yolculuğunun birincil yolu , kapsamlı bir şekilde değiştirilmiş Boeing 747 uçakları olan ve başkan uçaktayken Air Force One olarak anılan iki özdeş Boeing VC-25 uçağından biridir (ancak herhangi bir ABD Hava Kuvvetleri Başkanın güvertede bulunduğu uçak, uçuş süresince "Air Force One" olarak belirlenir). Ülke içi seyahatler tipik olarak iki uçaktan yalnızca biriyle gerçekleştirilirken, denizaşırı seyahatler bir birincil ve bir yedek olmak üzere her ikisiyle de gerçekleştirilir. Başkanın ayrıca daha küçük Hava Kuvvetleri uçaklarına, özellikle de başkanın jumbo jeti destekleyemeyen havalimanlarına seyahat etmesi gerektiğinde kullanılan Boeing C-32'ye erişimi var . Başkanın güvertesinde olduğu herhangi bir sivil uçak , uçuş için Yönetici Bir olarak belirlenir .
Kısa mesafeli hava yolculuğu için, başkan, filodaki herhangi bir gemideyken, Marine One olarak adlandırılan, çeşitli modellerde ABD Deniz Piyadeleri helikopterlerinden oluşan bir filoya erişebilir . Uçuşlar tipik olarak, hepsi birlikte uçan beş helikopterle idare edilir ve başkanın gerçekte hangi helikopteri herhangi bir olası tehdide karşı olduğunu gizlemek için sık sık pozisyon değiştirir.
Başkan, kara yolculuğu için Cadillac sedan gibi görünmek üzere tasarlanmış , ancak bir kamyon şasisi üzerine inşa edilmiş zırhlı bir limuzin olan başkanlık devlet arabasını kullanıyor . ABD Gizli Servisi çalışır ve birkaç limuzinlerini filo tutar. Başkanın ayrıca, öncelikli olarak gezi gezileri için kullanılan iki zırhlı motora erişimi vardır .
Denilen başkanlık uçağı, Air Force One başkan gemide olduğu zaman
Marine One helikopteri, başkan gemideyken
Koruma
ABD Gizli Servisi başkanı ve korumakla görevli olan ilk aile . Korumalarının bir parçası olarak, başkanlar, birinci bayanlar , çocukları ve diğer yakın aile üyeleri ve diğer önde gelen kişiler ve konumlara Gizli Servis kod adları atanır . Bu tür adların kullanımı, başlangıçta güvenlik amaçlıydı ve hassas elektronik iletişimlerin rutin olarak şifrelenmediği bir zamana tarihleniyordu ; günümüzde isimler sadece kısalık, açıklık ve gelenek amaçlarına hizmet etmektedir.
Başkanlık sonrası
Aktiviteler
Bazı eski başkanların görevden ayrıldıktan sonra önemli kariyerleri oldu. Öne çıkan örnekler arasında William Howard Taft'ın Amerika Birleşik Devletleri'nde baş yargıç olarak görev süresi ve Herbert Hoover'ın II . Dünya Savaşı'ndan sonra hükümetin yeniden örgütlenmesi üzerine çalışması yer alıyor . 1888'de yeniden seçilme teklifi başarısız olan Grover Cleveland , 4 yıl sonra 1892'de tekrar cumhurbaşkanı seçildi. İki eski başkan, Beyaz Saray'dan ayrıldıktan sonra Kongre'de görev yaptı: John Quincy Adams , Temsilciler Meclisi'ne seçildi ve burada 17 yıl görev yaptı, ve Andrew Johnson 1875'te Senato'ya döndü, ancak kısa süre sonra öldü. Bazı eski başkanlar, özellikle uluslararası ilişkilerde, en önemlisi Theodore Roosevelt'te çok aktifti; Herbert Hoover; Richard Nixon; ve Jimmy Carter.
Başkanlar, seleflerini diğer uluslara özel mesajlar iletmek için temsilci olarak veya cenaze törenlerinde ve diğer önemli yabancı etkinliklerde Amerika Birleşik Devletleri'nin resmi temsilcileri olarak kullanabilir. Richard Nixon , Çin ve Rusya da dahil olmak üzere ülkelere çok sayıda yurtdışı gezisi yaptı ve yaşlı bir devlet adamı olarak övüldü. Jimmy Carter küresel bir insan hakları savunucusu, uluslararası hakem ve seçim gözlemcisi olmanın yanı sıra Nobel Barış Ödülü sahibi oldu . Bill Clinton, ayrıca iki Amerikan serbest bırakılması yol açtığını müzakerelerde en son, gayri elçisi olarak çalıştı gazeteciler , Laura Ling ve Euna Lee dan, Kuzey Kore . Clinton, başkanlık döneminin sona ermesinden bu yana, eşi Hillary ile 2008 ve 2016 başkanlık teklifleri üzerinde ve Başkan Obama ile 2012 yeniden seçim kampanyası üzerinde çalışarak siyasi olarak da aktif .
Emeklilik, ofis ve personel
1958'e kadar, eski başkanların kendilerini korumak için hiçbir hükümet yardımı yoktu. Yavaş yavaş, küçük bir emekli maaşı artırıldı, ancak Başkan Johnson ve Nixon ile halkın hoşnutsuzluğuyla, bazıları uygunluğu ve ilgili miktarları sorgulamaya başladı.
Altında Eski Cumhurbaşkanları Yasası , bütün canlı eski cumhurbaşkanları emekli, bir ofis ve personel verilir. Emeklilik, kongre onayı ile defalarca arttı. Emekli cumhurbaşkanları artık mevcut yönetimin kabine sekreterlerinin maaşına dayalı olarak emekli maaşı alıyorlar ki bu maaş 2012'de her yıl 199.700 dolardı. Kongre'de görev yapan eski başkanlar da kongre emekli maaşları alabilirler . Yasa aynı zamanda eski cumhurbaşkanlarına seyahat fonları ve tebliğ ayrıcalıkları sağlıyor. 1997'den önce, tüm eski başkanlar, eşleri ve 16 yaşına kadar çocukları, cumhurbaşkanının ölümüne kadar Gizli Servis tarafından korunuyordu. 1997'de Kongre, Gizli Servis korumasını bir başkanın görevden ayrıldığı tarihten itibaren 10 yılı geçmeyecek şekilde sınırlayan bir yasa çıkardı. 10 Ocak 2013'te Başkan Obama, kendisi, George W. Bush ve sonraki tüm başkanları için ömür boyu Gizli Servis korumasını eski haline getiren yasayı imzaladı . Yeniden evlenen bir eş, artık Gizli Servis korumasından yararlanamaz.
Başkanlık kütüphaneleri
Herbert Hoover'dan bu yana her başkan , kağıtlarını, kayıtlarını ve diğer belge ve materyallerini korumak ve kullanıma açmak için başkanlık kütüphanesi olarak bilinen bir depo yarattı . Tamamlanan kütüphaneler, Ulusal Arşivler ve Kayıtlar İdaresi'ne (NARA) tasdik edilir ve bu kurum tarafından muhafaza edilir ; Her bir kütüphaneyi inşa etmek ve donatmak için gereken ilk finansman federal olmayan özel kaynaklardan gelmelidir. NARA sisteminde şu anda on üç başkanlık kütüphanesi bulunmaktadır. Eyalet hükümetleri, özel vakıflar ve Illinois Eyaleti tarafından yönetilen Abraham Lincoln Başkanlık Kütüphanesi ve Müzesi gibi Yüksek Öğretim Üniversiteleri tarafından idare edilen başkanlık kütüphaneleri de vardır ; George W. Bush, Başkanlık Kütüphanesi ve Müzesi tarafından çalıştırılan, Southern Methodist University ; George HW Bush Başkanlık Kütüphanesi ve Müzesi tarafından çalıştırılan, Teksas A & M Üniversitesi ; ve Austin'deki Texas Üniversitesi tarafından yönetilen Lyndon Baines Johnson Başkanlık Kütüphanesi ve Müzesi .
Birkaç başkan görevden ayrıldıktan sonra uzun yıllar yaşadı ve birkaçı kendi başkanlık kütüphanelerinin inşasını ve açılışını kişisel olarak denetledi. Hatta bazıları bölgeye kendi cenazeleri için düzenlemeler bile yaptı. Çeşitli başkanlık kütüphaneler de dahil olmak üzere onlar belgelemek başkanı mezarlarının içerirler Dwight D. Eisenhower Başkanlık Kütüphanesi, Müze ve Boyhood Ev içinde Abilene, Kansas , Nixon Başkanlık Kütüphanesi ve Müzesi'nde de Yorba Linda, Kaliforniya ve Ronald Reagan Başkanlık Kütüphanesi de Simi Valley, Kaliforniya . Bu mezarlıklar halka açıktır.
Başkanların zaman çizelgesi
Siyasi bağlantı
Siyasi partiler , ulusun tarihinin çoğunda Amerikan siyasetine egemen oldu . Gerçi Kurucu Babalar genellikle bölücü ve yıkıcı olarak siyasi partileri spurned ve ABD Anayasası 1787 yılında hazırlandı zaman onların yükselişi beklenen olmasaydı, yine de orta 1790'larda ABD'de geliştirilen siyasi partileri düzenledi. Onlar evrimleştiği siyasi kesimlerin hemen Federal hükümet ortaya çıktı sonra görünmeye başladı. Washington yönetimini destekleyenler "yönetim yanlısı" olarak anılıyor ve sonunda Federalist Parti'yi oluştururken , muhalefettekiler yükselen Demokratik-Cumhuriyetçi Parti'ye katıldı .
Siyasi partilerin ulusu bir arada tutan kırılgan birliği yok etme kapasitesinden büyük ölçüde endişe duyan Washington , sekiz yıllık başkanlığı boyunca herhangi bir siyasi hizip veya partiyle bağlantısız kaldı . Bir siyasi partiye asla bağlı olmayan tek ABD başkanıydı ve öyle olmaya da devam ediyor. Washington'dan bu yana, her ABD başkanı, göreve geldiği sırada bir siyasi partiye bağlıdır. Siyasi parti başına düşen cumhurbaşkanı sayısı (göreve giriş sırasında):
Zaman çizelgesi
Aşağıdaki grafik zaman çizelgesi , başkanların göreve başlama sırasındaki ilerleyişini ve siyasi bağlantılarını göstermektedir.
Ayrıca bakınız
Notlar
Referanslar
daha fazla okuma
- Beyaz Saray ana sayfası
- Birleşik Devletler Başkanı at Curlie
- Amerika Birleşik Devletleri Başkanlar Koleksiyonu. Genel Koleksiyon , Beinecke Nadir Kitap ve El Yazması Kitaplığı.