Tarih boyunca, tuzun varlığı uygarlığa önemli bir katkı sağlamıştır. “Maaş” kelimesi Latince’de tuz kelimesinden gelir çünkü Roma Lejyonları’nın maaşları o zamanlar tuzla ödenirmiş. Natron Vadisi, kuzeyindeki Mısır İmparatorluğu’nu destekleyen önemli bir bölgedir, çünkü adını natron olarak adlandırılan bir tuzdan almaktadır.
Bundan önce bile, Avrupa’nın ilk kenti olduğu düşünülen, Solnitsata, bir tuz madeni olan Bulgaristan’da, şimdiki Balkanlar olarak bilinen bölgeyi M.Ö. 5400’den beri önemli bir yer yapıyor. Solnisata adı bile “tuz işleri” anlamına gelir.
İnsanlar son yüz yıla kadar bir süre boyunca yiyecekleri korumak için konserve ve yapay soğutmayı kullanırken, tuz, özellikle binlerce yıllık en iyi bilinen gıda koruyucusu olmuştur. Romanya’nın Neamţ İlçesi, Lunca’daki bir tuz kaynağının yanında, Poiana Slatinei arkeolojik alanında çok eski bir tuz işi operasyonu keşfedildi. Kanıtlar Precucuteni Kültüre ait Neolitik halkın M.Ö. 6050 yıllarına kadar tuzu atmak için briketleme işlemi yoluyla tuz yüklü kaynak suyunu kaynadığını gösteriyor. Bu işlemden çıkarılan tuz, ilk üretiminin başlamasından kısa süre sonra bu toplumun nüfusunun hızlı bir şekilde büyümesi ile doğrudan bağlantılı olabilir. Çin’in Shanxi kentindeki Yuncheng yakınlarındaki Xiechi Gölü yüzeyinden gelen tuz hasadı, M.Ö. en az 6000 yılına dayanıyor ve onu en eski doğrulanabilir tuzlardan biri haline getiriyor.
[/fusion_text][fusion_separator style_type=”none” hide_on_mobile=”small-visibility,medium-visibility,large-visibility” class=”” id=”” sep_color=”” top_margin=”12px” bottom_margin=”12px” border_size=”” icon=”” icon_circle=”” icon_circle_color=”” width=”” alignment=”center” /][fusion_text]
<img class=”alignnone size-full wp-image-1254″ src=”https://kar-tuz.com/wp-content/uploads/2015/12/tuz-nasil-yapilir.jpg” alt=”” width=”1699″ height=”1125″ />
[/fusion_text][fusion_separator style_type=”none” hide_on_mobile=”small-visibility,medium-visibility,large-visibility” class=”” id=”” sep_color=”” top_margin=”12px” bottom_margin=”12px” border_size=”” icon=”” icon_circle=”” icon_circle_color=”” width=”” alignment=”center” /][fusion_text]
Hayvan dokularında, et, kan ve süt gibi bitki dokularından daha fazla tuz vardır. Sürüleri ve sürülerinde yaşayan göçebeler yemeğiyle tuz yemezler, ancak başta hububat ve sebze konularak beslenen tarımcıların, diyetlerini tuzla doldurmaları gerekiyor. Medeniyetin yayılmasıyla birlikte, tuz dünyanın en önemli ticaret mallarından biri oldu. Eski İbraniler, Rumlar, Romalılar, Bizanslar, Hititler ve antik diğer insanlara yüksek değere sahipti. Ortadoğu’da, törensel olarak bir anlaşmayı imzalamak için tuz kullanıldı ve eski İbraniler, Tanrı ile “tuz antlaşması” yaptı ve sunularına güvenerek onlara tuz göstermek için tuz serptiler. Savaş zamanında eski bir uygulama, dünyayı tuzluyordu: Bitki büyümesini önlemek için yenilmiş bir şehirde tuzu saçıyordu. Kutsal Kitap, Tanrı tarafından bunu Şemey’de yapmak için emredilen Kral Abimelek’in hikayesini anlatır ve çeşitli metinlerde Romalı General Scipio Aemilianus Africanus’un Üçüncü Dünya Savaşı’ndan sonra tuzdan kurtulup Kartaca şehrini ektiği iddia edilir. Punic Savaşı (M.Ö. 146).
Bir maden bahçesinden beslenen ve İnka zamanından beri tuz üretiminde kullanılan Maras, Peru yakınlarındaki havuzlar.
Tuz, Neolitik Çağ’da Anadolu’daki obsidien ticareti ile bağlantılı olarak takas için kullanılmış olabilir. Herodotos, M.Ö. 5. yüzyılda Libya’daki tuz ticaret yollarını anlattı. Roma İmparatorluğu’nun ilk yıllarında Via Salaria gibi yollar Ostia’nın tuz tezgahlarından başkente tuz taşınması için yapılmıştır. Tuzlu kuşlar ve tuzlu balıklar gibi M.Ö. 3. binyıldan eski Mısır mezarlarında bulunan cenaze törenleri arasında tuz dahil edildi. M.Ö. 2800 yıllarından itibaren Mısırlılar, Lübnan sediri, camı ve boya Tyrian moru karşılığında Fenikelilere tuzlu balık ihraç etmeye başladı; Fenikeliler, Akdeniz ticaret imparatorluğu boyunca Kuzey Afrika’dan gelen Mısır tuz balıklarını ve tuzlarını sattılar.
Afrika’da, tuz Sahara’nın güneyindeki para birimi olarak kullanılmış ve Abyssinia’daki madeni paralar olarak kaya tuzu levhaları kullanılmıştır. 6. yüzyılda Mağribi tacirler altın için tuz toplayıp kilo aldılar. Tuareg geleneksel olarak Azalai’nin tuz taşımacılığı için (tuz karavanları) Sahra boyunca güzergahlarını sürdürmüştür. Karavanlar hâlâ çölü güney Nijer’den Bilma’ya kadar taşıyor, ancak ticaretin çoğu kamyonla gerçekleştiriliyor. Her deve, iki balya yemi, ikisi de ticaret malından kuzeye doğru çekilir ve tuz sütunları ve tarihleri ile yüklenir. Gabon’da, Avrupalıların gelişinden önce kıyı halkı, deniz tuzu aracılığında içeridekileri ile kazançlı bir ticaret yaptı. Bu, Avrupalıların çuvallarına getirdiği tuz yüzünden giderek yerinden edilmiş, böylece sahil yerlileri önceki kazançlarını kaybediyorlardı; 1958’de yazarın yazdıklarından beri, deniz tuzu hâlâ içeride takdir edilen para birimi idi.
Salzburg, Hallstatt ve Hallein, geniş tuz yatakları bulunan bir bölgede, orta Avusturya’daki Salzach nehri üzerinde birbirlerinden 17 km (11 mil) uzaklıkta. Salzach kelimenin tam anlamıyla, “tuz nehri” ve Salzburg “tuz kalesi” anlamına gelir; her ikisi de adlarını Salz anlam tuz kelimesinden alır ve Hallstatt dünyanın ilk tuz madeni sitesidir. Kasaba, M.Ö. 800 yılında bölgedeki tuz madenciliğine başlamış olan Hallstatt kültürüne adını verdi. M.Ö. 400 yıllarında daha önce kazma ve kürek kullanan kasaba halkı, açık tuz tuzlaması yapmaya başladı.