Çocuklarda ağlama nedenleri nelerdir?
Ebeveynlerden çoğu zaman çocuklarının sebepsiz yere ağladığını, ağlayarak bir şey istediklerini ya da ağlayarak arzularına ulaşmak istediklerini duyuyorum. Ve bu sadece bebeklerin nasıl ağladığı listesinin bir parçası. Çocukların gözyaşlarına karşı tutumumuz neden bu kadar tek taraflı ve belirleyicidir? Neden çocukların gözyaşlarını görmek, sakinleştirmek ve susturmak istiyoruz? Neden erkeklerin gözyaşları bizim tarafımızdan bir zayıflık ve güçsüzlük işareti olarak algılanıyor?
Çocukların gözyaşlarının gerçek nedenini tam olarak anlayamayacağız. Evet, çocuklar yorgunluk, açlık, uykusuzluk, kaygı, kıskançlık, sevinç, kaygı, anne veya babaya özlem ve diğer nedenlerden dolayı ağlayabilir. Ancak bu nedenleri anlamayabiliriz. Bir çocuğun kalbinden kaç düşüncenin geçtiğini hiç merak ettik mi? Gördüğümüz manzara her zaman gerçek nedeni tanımlamaz. Bu nedenle, bazen bir çocuk ağladığında, onu sakinleştirmek için kullandığımız yöntemler veya öneriler anlamsızdır. Ve bu bizi kızdırıyor ve hatta çocuğu cezalandırıyor.
Bebeğinizin artık ağlamadığını hayal edin. “Ne güzel!” fikir akla gelebilir. Henüz konuşmayan bir çocuk acısını nasıl ifade edebilir, annesini özlediğinde duygularını nasıl ifade edebilir ve geceleri karanlıkta gölgeler gördüğünde korkusunu nasıl ifade edebilir? Çocuklar ağlamazsa, onların ihtiyaçlarını, arzularını ve acılarını bilmeyeceğiz. Bu şekilde, yüreklerimize giden yolu bulmayı ve anlamayı umuyorlar. Bunun yerine, çocuklar sabırsız ve anlaşılmaz ebeveynler ve diğer yetişkinler tarafından karşı karşıya kalmaktadır.
Her zaman bir çocukluk anısını hatırlayacağım. Ben anaokulundayım. Çocuklar koşar ve oynarlar. Bahçedeki pencereden dışarı bakıyordum. Birdenbire beni uzaktan görmeyen annemin küçük kız kardeşimle dükkana gittiğini gördüm. Tabii ki, o anda annemle birlikte olmak istedim ve ağlamaya başladım. Ne yazık ki, bana güvenmek yerine, kaba öğretmenler beni cezalandırdı. Kendimi çok kötü hissettim, terk edilmiş ve terk edilmiş hissettim. Şimdi çocukların duygularını çok iyi anlıyorum. Bazen çocuklar sadece rahatlamak, annelerinin kollarında sakinleşmek için ağlamaya hazırdılar. Ağlamak bir alarm gibidir. O anda kulaklarımızı kapatmak yerine, bu alarmın ne hakkında olduğunu anlamalı ve çocuğun endişesini azaltmalıyız.
İlginç bir şekilde, çocuklar tıpkı bizim gibi ebeveynlerin ve onlara daha yakın insanların varlığında ağlayabilirler. Neden? Kendinize bu soruyu sordunuz mu? Sadece yerli insanlarla bir kişi kendini rahat hisseder. Başkaları için sert ve kaba görünebiliriz, ancak sadece sevdiklerimizin varlığında yumuşayabilir ve ağlayabiliriz. Çocuklar bizi yerliler olarak bilir, bize inanırlar ve duygularını kolayca ifade edebilirler. Çocuk büyüdükçe gözyaşlarının azalacağı zaman gelecek. Ağlayabilir, ancak gizlice, zaman içinde ağlamasına ve güvenini kaybetmesine izin vermeyen yetişkinler, ebeveyn olarak rollerini kaybeder.
Çocuklarımıza karşı duyarlı olmalıyız. Genellikle anneler çocuklarının neden ağladığını söyleyebilir. Ebeveynler bazen çocuklarının ağlamasından etkilenmeyebilir. Bir süre sonra çocukların kalpleri o kadar sertleşir ki, ne baba ne de annenin sözcüğü onları sağır etmez. Bu bağlamda, 1969’da yapılan ünlü İngiliz belgeseli ” John ” u hatırladım. Annesi bir süre doğum hastanesinde kalmak zorunda olduğu için yetimhanede tutulan John, annesini çok fazla özleyen ve bu ayrılık yüzünden ağlayan çocuğun sonunda annesini görünce yüzüne bakmak istemedi. Ağlama, çocuğun yumuşak kalpli, hassas, olumsuz duygulardan arınmış olmasına, rahatlamasına ve zor durumlara daha kolay alışmasına yardımcı olur.
Bütün bunlar göz önüne alındığında, sevgili ebeveynler, çocuklarınıza dikkat edin. Sabırlı olun, önce rahat bir pozisyon seçin, çocuğu kollarınıza alın ve sakinleştirmeye çalışın. Nazik, anlayışlı sesiniz onun rahatlamasına yardımcı olabilir. Neden ağladığını biliyorsanız, yapabileceğinizi yapın (besleyin, yatağa koyun, vb.). Hayır, bilmiyorsanız, bunun nedeni genellikle bir tür stres olabilir. Desteğiniz ve anlayışınız yeterli olabilir. Bu gibi durumlarda, çocuğu kollarınızda sakinleştirebilir ve bir oyun sunabilir veya başını ilginç bir şeyle kaplayabilirsiniz.
Ancak bebeğin ağlaması günden güne kötüleşirse ve sebebini bulamazsanız, bir doktora danışmak daha iyidir. Bazen çocuklarda şiddetli ağrı durmayan gözyaşlarına neden olur. Bu henüz konuşmayan çocuklar için geçerlidir.
Her çocuğa bireysel bir yaklaşım şarttır. Aynı ailede çocuklar bile büyüdü. Çocuklarımıza karşı duyarlı olmak için kendimizle başlamalıyız. Çocukken rahatça ağlamanıza izin verilmiyorsa, ağlama bir zayıflık olarak tanımlandıysa, bunu düşüneceksiniz. Siz de aniden parkta, dükkanda ve diğer halka açık yerlerde ağlayan çocuğunuza anlayış göstermeyeceksiniz. Her şey bizimle başlar. Kalplerimizi ağlamayı ve yumuşamayı öğrenmedikçe, çocuklarımız için başka bir yol seçemeyiz. “Çocuklar ağlasın!” Demek istiyorum.