Ataol Behramoğlu’nun 1985’te çıkan “Kızıma Mektuplar” kitabında seslendiği biricik kızının adının Barış olduğunu öğrendim. Kendi kitabı olan ve çevirmenlik yapan Barış Hanım 1979’da İstanbul’da doğmuş olsa da 12 Eylül 1980’in ardından Fransa’ya göçmüş. 1990’da tekrar İstanbul’a dönerek Pierre Loti Lisesinde okumaya başlamış ve Saint Benoit’dan mezun olmuş. İstanbul Üniversitesi Fransız Dili-Edebiyatı ile öğrenciliği tamamlayarak tamamen yazı-çizi dünyasına dalmış. Deneme, öykü, çeviri derken kendi romanını da yazmış Bayan Behramoğlu.
Barış Behramoğlu’nun çevirdiği kitaplardan birisi de Pierre Loti’nin “İzlanda Balıkçısı” imiş ve ben bunu fark etmemişim diye üzüldüm ama sonra gördüm ki benim okuduğumla onun çeviri yaptığı yayınevleri farklıymış. Ancak Yitik Ülke’den çıkan “Olimpos Öyküleri” kitabında ‘Kaptan, Ozan ve Kedi’ adlı öyküsünü okuduğumda da fark etmemişim Ataol Bey’in kızının adını. Barış’ı görememişim… 😦
Not: Barış Behramoğlu’nun oğlunun adı da Miro imiş.
KIZIMA
Bütün insanları dostun bil, kardeşin bil kızım
Sevincin ürünüdür insan, nefretin değil kızım
Zulmün önünde dimdik tut onurunu
Sevginin önünde eğil kızım
(1981)