Kat kat giysilerimi giyip, kar maskemi takarak -20 derecede saatlerce dolaşmak için hazırlık yapıyorum.
Çin’in kuzey doğusundaki Harbin kar ve buz festivaliyle ünlüdür. Ama arkadaşımla birlikte gideceğim yer orası değil. Biz Jilin’de tabiat ananın başka bir olağanüstü görüntüsünü fotoğraflamaya hazırlanıyoruz.
Kasım sonundan Mart başına kadar kentin Songhua Nehri boyunca dizili ağaçlarda olağanüstü buz kristalleri oluşur. ‘Buz çiçekleri’ der bölge halkı bunlara. Ağaçlara sanki pudra ya da toz şeker serpiştirilmiştir. Sisin donması sonucu ortaya çıkan bir görüntüdür bu.
Sis 0’ın altında oluştuğunda, içindeki soğuk su damlacıkları sıvı halde kalmaya devam eder. Ta ki ağaç dalı gibi katı bir şeye dokununcaya kadar. O zaman aniden donarak kırağıya dönüşür ve işte o olağanüstü görüntü ortaya çıkar.
Kırağının oluşması için belli koşullar gerekir: soğuk iklim, yeterli nem ve bulutsuz hava. Bu koşullar büyük kıtaların iç kesimlerinde, korunaklı nehir vadilerinde ya da dağların eteklerinde oluşabilir. Jilin de bu bölgelerden biridir.
Jilin, bu doğa olayını Aralık’tan Şubat’a kadar süren Uluslararası Kırağı, Buz ve Kar Festivali ile kutlar her yıl. Fakat bu süre içinde kırağıyı görmek ortalama sadece 9 günde mümkündür.
Biz gittiğimizde önceden yağmış kar yerde parlıyor, ağaçlar karanlık gölgeler oluşturuyordu. Kırağı birkaç gündür oluşmamıştı. Hayal kırıklığıyla Songhua Nehri’ne indik. Nehrin kenarları donmuş, ortası hala akıyordu. Ertesi gün taksi şoförümüz nehrin belli bir bölümünde kırağı oluştuğu haberini verdi. “Çin’in en güzel manzarasıdır. Sizi oraya götüreyim,” dedi.
Nasıl ki Japonya’da kiraz çiçekleri ünlüdür ve nerede ne zaman çiçek açtığına dair bültenler hazırlanır, Jilin’de de yerel radyolarda kırağı bültenlerini sık sık duymak mümkün. Çin medyası şiirsel isimler takmıştır kırağıya: kar söğüdü, buz çiçeği, kıştaki bahar gibi.
Bölgeye vardığımızda koyu bir sis karşıladı bizi. Biraz sonra sis aralandı ve simsiyah gökyüzü birden gece mavisine dönüştü. Ve kırağıyı gördük. Sanki masallar diyarındaydık. Kar ve buz manzarası görmüş ama böylesine hiç rastlamamıştım. Etrafta dolaşan fotoğrafçılar bu muhteşem manzarayı görüntülemeye çalışıyordu.
Buzdaki şeffaflık yoktu burada. Ağaçlara sanki pudra dökülmüş, kar gibi saf bir beyazlık serpiştirilmişti sanki. Bu güzelliği kalıcı kılmak için sayısız kez dokundum fotoğraf makinamın deklanşörüne. Bu arada bir otobüs dolusu Çinli turist katıldı fotoğrafçılara.
Gün doğup güneş tepede biraz yükselinceye kadar devam etti bu büyülü manzara. Güneşe karşı koyamadı kırağı, erimeye başladı. Kısa sürüyordu buz çiçeklerinin ömrü.
-BBC-