Türk Tarım ve Hayvancılığının Geleceği
Yaz aylarının gelmesiyle beraber rahatlayan bir tarım ürün skalası mevcut bu rahatlama mevsimsel olduğu ayan beyan ortada planlamaların bu dönemde yapılması ve kış dönemi için gerekli stratejik çalışmaların hemen yapılıp sonbahar ve kış ayları için gerekli önemlerin hazırlanması gerekmektedir. Bakıldığında stratejik bir planlamamız olmadığından bu duruma düşüyoruz. Reelde Tarım ve Hayvancılık için uzun vade planlamalara ihtiyaç duyulmaktadır. Bunu yaparken de çiftçi ve besicinin hangi konularda sıkıntı yaşadığını bilmemiz buna göre adımlar atmamız gerekmektedir. Tarım arazilerinin kullanımını düzenlemekle başlanmalı ve küçük aile işletmelerine olanak sağlayacak faaliyetlerde bulunmamız zaruri hal almıştır. Tarım ve Orman Bakanlığı inisiyatifi eline almalı gerekli çalışmaları vakit geçirmeden yapmalıdır. Türk çiftçisi ve yetiştiricisi artık dar boğazdan çıkıp ürünlerini ekonomik değer üzerinden satarken de kar marjının kendilerini mutlu edecek bir düzeyde olmasını istiyor. Bakıldığında üretici ile tüketici arasındaki denge iyi kurulmalı girdi maliyetlerinin düşürülmesi ile üretici rahatlarken tüketicide alım gücünü ayarlanması sağlanmalıdır. Ekonomide arz talep dengesinin para eşik değeri iki taraf içinde nominal değerlerde olması gerekmektedir.
Tarım ve Hayvancılığın geleceği için neler yapılmalı derseniz? Tarım ve Ormancılık bakanlığının hali hazırdaki planlamalarını revize ederek çiftçi ve besiciyi girdi maliyetlerini regüle edecek bir planlama ile başlanılmalı, bu işlemi yaparken tabandan yani küçük aile işletmelerinden yukarıya doğru işlem yapılmalıdır. Şu anda çiftçi tarlasından çekilmiş besici besihanelerini boşaltmış bir vaziyette beklemekte yeniden üretimi canlandırmak için gerekli çalışmalar yapılıp bu insanların yine iştigal konusuna yönlendirilmesi gerekmektedir. Bu yapılmadığı takdirde ithalatın devamlı konuşulduğu bir ülke haline geleceğiz. Tarımda düşen istihdamı artırmak ve tekrar sahaya çekmek için çalışmaların en hızlı bir şekilde yapılması elzem hal almıştır.
Şu an ülke genelinde belediyeler tarım ve hayvancılık konusunda yoğun bir şekilde çalışma başlattılar. Lokal anlamda bu çalışmalar olumlu görünse de hizmetin tarım ve hayvancılığa kaydırılması asıl konuları olan fen işlerinde zafiyetler yaratacak bir sonucu önermek zor olmasa gerek. Bölge için yapılan iş anlamlı bir yaklaşım olduğu gözükürken tarım ve hayvancılığın tek çatı altında yapıldığı bir sistemden her bölgenin kendine has uygulaması ile dağınık bir birinden kopuk bir çalışma hattı doğacak olması tarım ve Hayvancılığın zora düşmesi demektir. Belediyelerin günlük siyasi yaklaşımı ile tarım ve hayvancılık işlerinde taraf olmak ilerleyen süreçte kangrene dönecek sorunlara yol açar. Tabi yapılacak çalışmalar köklü ve yapısal olmaktan ziyade günlük planlamaların olduğu mini paketlerden oluşmaktadır. Avantaj olan kısmı ise mikro açıdan bölgeye değer katan projelerle çiftçi ve besiciye rahat bir ortam sunmaktır. Gelinen nokta da asıl iş Tarım Ve Orman Bakanlığına düşmektedir. Bir an önce planlamalarını yapıp çiftçi ve besiciye ulusal düzeyde destek sağlama faaliyetlerinde bulunmalı küçük aile işletmelerini rahatlatacak çözümler bulmalı her zamanki gibi kısa orta ve uzun vade stratejik planlamalar yaparak Tarım ve Hayvancılığın kontrolünü almalı ülkemizi tarım ürünleri konusun da ihraç eden ülkeler kısmına çıkarmalıdır. Tarımda tek patronun bakanlık olduğu parçalı yapılacak projelerin milli hasıladan kaybettirileceği düşünülüp bir an önce Tarım ve Hayvancılık konusunda bakanlık monopol bir yapıya kavuşmalıdır. Tarım ve Hayvancılık yerel yönetim ile değil ulusal yönetimle ayağı kalkacaktır. Eğer koltuğuna geçmekte geç kalırsa bakanlık ülkede parça parça tarım ve hayvancılık projeleri ve sürdürülebilir bir tarım politikası kalmayacağı aşikârdır.