Eşcinsel evlilik, Avustralya'da bir yıl boyunca yasal olmuştur, ancak evlilikler ve birlikte yaşama ilişkilerinde cinsiyet eşitsizliği konusunda hala daha fazla ilerleme kaydedilmiştir. Jono Searle / AAP
2017’de, Avustralyalılara “Eşcinsel çiftlerin evlenebilmesi için kanun değiştirilmeli mi?” Cevap bir yankıştı “evet” idi - Evlilik eşitliği destekli bir görüş ifade edenlerin% 60'inden fazlası.
Bu tarihi anın yıldönümü, bir kurum olarak evliliğin Avustralya ve diğer Batı demokratik ülkelerinde son birkaç yüz yıl boyunca nasıl değiştiğine ve aynı şekilde inatla aynı kalmaya devam etme şeklini yansıtma fırsatı sunuyor.
“Hayır” oyu için tartışanların çoğu, Avustralya’nın “geleneksel evlenme tanımını” muhafaza etmesi gerektiğini savundu. Fakat Araştırmamız evlilik ve boşanma tarihine göre, evlilik geleneğinin aslında 18. yüzyıldan beri çok değiştiğini göstermektedir.
Çok fazla ilerleme kaydedilmesine rağmen, özellikle çiftlerin evlenmeden birlikte yaşamayı tercih etmesi durumunda, ilişkilerdeki cinsiyet eşitsizliği sorun olmaya devam ediyor.
Kadınlar daha fazla hak kazandılar
Tarihsel olarak, evlilik ailelerin kilit yoluydu. statü, zenginlik ve mülkiyete geçti nesilden nesile.
Evlilik kurumu da kesin olarak belirlenmiş toplumsal cinsiyet rolleriyle geldi. Kadınların cinselliği, hakları ve finansal kaynaklara erişim, evliliklerde sıkı bir şekilde kontrol edildi. Bir ailenin fakir mi zengin mi olduğuna bakılmaksızın, kadın bedenleri ve emek 18th ve 19. yüzyılda eşlerinin mülkü olarak kabul edilir. 20. Yüzyıldan önce evli kadınlar kimliklerini ve kişisel haklarının çoğunu kaybetti.
Bununla birlikte, 20. Yüzyılın ortalarında, kadınlara açıkça ayırımcılık yapan pek çok kanun çoğu Batı demokratik ülkesinde yeniden düzenlenmiştir. Eşler kendi yasal ve ekonomik statüsünü kazandılar evlilik içinde. Dinin etkisindeki düşüş, evlilik yasalarında “cinsiyetten bağımsız” olma rolünü üstlendi.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Batılı ülkeler kadınlara açıkça ayırımcılık yapan yasaları kaldırmış olsalar da cinsiyete dayalı sonuçlar devam etmektedir.
Mesela toplum, çocuğun doğuşundan sonra aile içindeki kadın ve erkeklerin rollerini geliştirmeye devam ediyor. Kadınlar çok daha fazla almak ev işi ve çocuk bakımı görevleri. Özellikle de evli kadınlar ev işlerinden daha fazlasını yapın Erkeklerle ilişkide kadınlardan ortalama olarak.
Ancak birlikte yaşayan çiftlerin yasal hakları daha azdır.
Bugün, çoğu Batı demokratik ülkesindeki yasalar, çeşitli aile türlerini tanımaktadır. Aynı zamanda birlikte yaşama ilişkilerinde çiftler daha az hak, hak ve yükümlülüklere sahip olmaya devam etmek evli çiftlerle karşılaştırıldığında.
Sonuç olarak, kadınların birlikte yaşaması geneldir. evli kadınlardan daha fazla ilişkide çözünme, bekar ebeveynlik ve yoksulluk deneyimlemek.
Örneğin, hiçbir ülke yasal olarak çiftleri birlikte yaşamalarını sağlamak için evde kalan bir ortağı maddi olarak destekleme zorunluluğu getirmez. Evli kadınlar gibi, birlikte yaşayan kadınlar da partnerlerinden daha muhtemel Çocuklara bakmak için işgücünden zaman ayırmak. Ve yasal koruma eksikliği kadınların birlikte yaşama ilişkilerinde ekonomik olarak savunmasız kalmasına neden oluyor.
Diğer bir örnek, finansal uzlaşma ile ilgili yasalardaki farklılık ve ilişki sona erdikten sonra servetin bölünmesidir. Çoğu ülkede, ev sahibi rolünü üstlenen evliliklerdeki kadınlar, ilişkileri kötüye giderse eşlerinin mülklerinden bir pay talep edebilirler. Bununla birlikte, birlikte yaşama ilişkilerinde kadınlar çoğu zaman benzer haklara veya çok sınırlı haklara sahip değildir.
Babalık, çiftlerin birlikte yaşaması için başka bir konudur. Birçok ülke, babaları birlikte yaşamaya otomatik olarak çocuk babalıklarını ve çocukların velayeti paylaşma varsayımlarını tahsis etmez.
Bununla birlikte, Avustralya, birlikte yaşayan çiftlere daha fazla koruma sağlamada bir istisnadır.
Burada en az iki yıl birlikte yaşamış veya birlikte bir çocuk sahibi olan çiftler federal aile hukukunun mal paylaşımı yönetmeliği tarafından korunur. Bu yasalar dikkate almak Her iki tarafın da bir ilişkiye (çocuklara bakma gibi) maddi olmayan katkıları ve gelecekteki ihtiyaçları.
Mahkeme ayrıca, bir ortağa emeklilik fonu gibi yalnızca eski ortağı adına sahip olunan mülkün bir payını vermek için bir ilişkinin dağılmasından sonra takdir yetkisine sahiptir.
Fiili ilişkilerde olan babalar da babalık ve paylaşılan çocukların velayetini oluşturmak için ek adımlar atmak zorunda değildir. Bu, bir ilişki koparsa ve annelerin çocuk desteği alması durumunda babaların ortak velayet almalarını kolaylaştırır.
Bu yasalar Avustralyalı kadınlara birlikte yaşama ilişkileri konusunda daha fazla mali koruma sağlar. Ancak, bu korumaların sınırları vardır. Yasalar uygulamayın Örneğin, çiftin birlikte bir çocuğu olmadıkça, iki yıldan daha az olan ilişkilerde birlikte yaşamak.
Eşcinsel çiftlere evlilik çağrısı
Araştırma buldu Avustralya’nın fiili ilişkilerin böylesine güçlü bir yasal ve sosyal olarak tanınmasını sağlaması nedeniyle, LGBT aktivistleri başlangıçta evlilik eşitliği yerine eşcinsel ilişkilerin fiilen tanınması konusunda çaba sarfettiler.
LGBT aktivistleri gerçekten başlamadı evlilik odaklı 2004’e kadar, Avustralya hükümeti 1961’in Avustralya Evlilik Yasasını değiştirdiğinde. Evliliği kesin olarak tanımlayarak “Bir erkeğin ve bir kadının diğerlerinin dışlanmasına bağlanması", hükümet LGBT topluluğunda çok rahatsız ve değişim arzusunu ateşlemeye yardımcı oldu.
LGBT topluluğunda evliliğin sembolik önemi de giderek artmış, bu da LGBT'nin evlilik eşitliği kazanmasına daha fazla dikkat edilmesini sağlamıştır.
Günümüzde evliliğin eşcinsel erkeklere veya lezbiyenlere daha çok ne derece yaklaştığı bir dizi faktöre bağlı.
Şimdiye kadar, lezbiyenler eşcinsel evliliklerin çoğunu açıkladılar Avustralyada. Bunun nedeni bir bağlamda olabilir. diğer ülkelere kıyasla sınırlı sosyal güvenlik ağı, kadınlar, evlilikten daha az maddi korunmalara, eşcinsel erkeklerden daha çok çocuk sahibi olma olasılığı.
“Evliliğin geleneksel tanımı” hakkındaki tüm tartışmalara göre, araştırmamız evliliğin sürekli gelişen ve değişen bir kurum olduğunu ortaya koyuyor. Eşcinsel evlilik, sadece son değişiklik.
Ancak daha fazla ilerleme kaydedilebilir. Sonunda aynı cinsiyetten çiftler için eşitsizliğe değinmiş olsak da, evlilikle ilgili yasalar artık erkek veya kadınlara açıkça ayırım yapmasa da, evlilik kurumundaki cinsiyet eşitsizliği bir sorun olmaya devam ediyor.
Yazarlar Hakkında
Michelle Brady, Sosyoloji Kıdemli Araştırma Üyesi, Queensland Üniversitesi ve Belinda Hewitt, Sosyoloji Doçenti, Melbourne Üniversitesi
Belinda Hewitt tarafından kitap
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = Belinda Hewitt; maxresults = 1}
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = evlilik tarihi; maxresults = 2}