“Kelimeler yaraladı beni ve onlar iyileştirecek. Eğer inanırsam.” Jim Morrison
“Günaydın” nasıl da sihirli bir kelimedir. Neşe, coşku ve yaşam sevinci veren bir sözcük… Bana göre, Türkçe’nin en güzel kelimesidir, hele bir de üstüne basa basa, içtenlikle, sevgiyle, gülümseyerek söylenirse. Hem söyleyene, hem de söylenene şifa gibi gelir. Sabah insanı değilseniz bile, tatlı bir “günaydın” sizi bir anda gevşetebilir. Kelimeler çok güçlüdür, ne de olsa... Gönül diliyle söylenen sözler, doğrudan kalbe gider ve kalp o sözleri unutmaz.
Hiç rastladınız mı bilmem, Bodrum’un Gündoğan sahilinde yürüyüş yapanların görebileceği şekilde asılmış bir afişte şöyle bir hatırlatma vardır: “Her gün tempolu yürümek kolay ve yararlı bir spor; yürürken gülümsemek ve selamlaşmak barış ve dostluk simgesidir.”- Profesör Cavit Avcı. Selamlaşma sözcükleri de ardından eklenivermiş; “Günaydın, Hello, İyi Günler.”
Yoldan geçenlerin sıcakkanlılığından mı, afişteki hatırlatmadan dolayı mı, yoksa çevredeki muhteşem mavinin etkisinden mi bilemem ama bu sabah Gündoğan koyunda herkes birbirine gülümseyerek “günaydın” diyordu. İçtenlikle, dostlukla, gönülden, gülümseyerek… Herkes o kadar da sakin değildi. Koşuya çıkmış genç bir kız yanından geçenlere coşkuyla “günaydın” diyerek adeta bağırıyordu. Selamına cevap vermemek olanaksızdı.
Bu kadar yoğun, güçlü, ve sıkı günaydınlarla güne iyi ve aydınlık başlamamak mümkün mü? Her güne yine, yeniden, gayretle ve umutla başlamak bir hediye... Tanımasak bile karşımıza çıkan insanlara gülümsemek, selam vermek ,” seni görüyorum, sen varsın ve değerlisin” mesajı vermenin bir yolu. Deneyimlerimiz aynı olmasa da, endişeler, acılar, hüzün gibi insani duygularımız ortak. O yüzden, tanıyalım ya da tanımayalım insanlarla görünmez bağlarımız vardır. Yaşam yolunda engebelerle karşılaştığımız zaman birbirimizin elinden tutmak o yolu yürümeye değer yapar. Karşılaştıklarımıza küçücük bir gayretle günaydın demenin, gülümseyerek selamlamanın pozitif etkisi sanılandan çok daha büyük olabilir. Tıpkı bu sabah rastladığım insanların bana güç vermesi gibi. Güne bu günaydınların pozitif etkisiyle başlayabilmek ne güzel…
Bu konudaki kültür farkını göz ardı etmemek gerekir.
Seneler önce Gündoğan’da sözünü ettiğim afişi görünce şaşırarak, bunu hatırlatmaya gerek görmüşler diye düşünmüştüm.. Çünkü bir süre yaşadığım şehirlerde, özellikle Glasgow’da biriyle yüz yüze gelip gülümsememek, selamlaşmamak çok tuhaftı. Öte yandan, tanımadıklarımıza gülümsemek, selamlamak bazen yanlış da anlaşılabilir. Bu sabah yürüyüş yaptığım arkadaşıma bu konudan söz edince, bana özellikle bir kadının tanımadığı bir adama selam vermesi sonucu adamı kapısında bulabilme olasılığından söz etti, mesela. O yüzden, biz kadınlar için güvende hissettiğimiz yerlerde ve sağduyumuzu kullanarak selamlaşmak iyi olur.
İbranicede boker tov- güzel gün-, boker nifla-harika gün- kelimelerinin yanında bir de boker or- ışıklı, aydınlık gün- kullanılır. Anlamı günaydına benzediğinden belki de, en çok kullandığım “boker or”dur.
Yaza başlarken, Tel Aviv’de yazdığım “Masmavi Bir Umut” başlıklı yazımda içimdeki iki evimde- İsrael ve Türkiye- huzur olmasını dilemiştim. Bu güzelim sabahın erken saatlerinde bize arkadaşlık eden sokak köpeklerini, taze balıklarla sahile yanaşan balıkçı teknelerini, masmavi gökyüzüyle denizi ve güzel insanları izledim. Bodrum’da bu sabah güneş ışınları, harika
bir enerji ve masmavi bir umut vardı. Tel- Aviv’in güzelim mavisine kavuştuğumda neşenin ve umudun her şeye rağmen devam ettiğini göreceğime inanırken, daha sık boker or duymayı diliyorum.