merhaba sözlük sana uzun zamandır yazamadım. bu süreçte aklımı kaybetmekten korktuğum anlar oldu. i̇lk başta basit bir depresyon olarak gördüğüm bu şey yavaş yavaş yaşama isteğimi, yaşama sevincimi aldı benden. sevgili sözlük diyeceksin ki derdin nedir aç mısın açıkta mısın, ananı babanı mı kaybettin nedir seni bu hale getiren? i̇nsanı yiyip bitiren bazen böyle büyük felaketler olmayabiliyor. o küçük sandığım sorunlar beni bu hale getirdi sözlük, anlatsam sen bile gülersin. ya da gülmezsin. nedir bu içinden çıkamadığım, gecesi gündüzü ayrı azap veren problemler kafamda dağ gibi büyüttüğüm bu şeyler.. gece kendime söz verip sabahına yine aynı uyanmaktan çok sıkıldım. birilerine dert anlatma gücünü kendimde bulduğumda bir psikiyatriste gideceğim. ve son olarak yazdıklarımı okudum da bir insan ancak bu kadar derdini anlatamayabilir helal bana.