Her şeyin fazlasıyla abartıldığı bu çağda; sadeliği arar olduk. İnsanlar kendilerinden uzak maskeler de tanınmamak uğruna sakladılar çocukluklarını.. Ki çocukluk insanlığın en masum hali değil midir? sadece izlediğin çizgi filmi düşünürek, babanın yanağına kondurduğu küçücük öpücüğün huzuruyla uyumak, hayata dair büyük, ulaşılmaz hayallerle uyanmak. etrafa neşe saçmak yüreğinde daima sevgi barındırmak… Bu dünya daki en büyük servetimiz çocukluğumuz en büyük sermayemiz de sevgiyle yetişen çocuklarımız olmalıdır. Ve bilemeyiz ki belki de en güzel günler henüz yaşanmamış günlerimizdir. .
Selametle