muhtemelen sözlüğün yaş ortalamasını yükselten biriyim.*
son 2 sezona kadar galatasaray'ın daima hücum oynaması gerektiğini, savunmayı 2. plana atıp her zaman önde pres yaparak rakip takımı bunaltarak skora gitmesi taraftarı biriydim. biriydim diyorum çünkü fikirlerim değişti.
porto cl şampiyonu olurken defans yaptı, chelsea otobüs çekti, onu geçtim barcelona yeri geliyor 10 kişi kapanıyor, morinho'nun real madrid'i defans nedir nasıl yapılır dersi veriyordu. defans olmadan olmaz.
kabul etmek gerekir ki galatasaray ne bayern münih, ne real madrid, ne de barcelona büyüklüğünde bir takım. biz malesef küçük olsun bizim olsun mantığıyla gittiğimiz sürece hep küçük kalacağız. futbol ile ilgilenen bir ingilize sorsak, desek ki galatasaray'ın muadili diğer avrupa takımlları kimlerdir? eğer cevabın içinde porto, sevilla, roma varsa kendimizi şanslı saymalıyız.
biz küçük ormanın en büyük aslanıyız. bunu kabul edelim. ha nasıl büyürüz, kupalar kazanarak, olmadık işler yaparak. bunu da defans yaparak sağlayacağız. başka yolu yok.
igor tudor hocamız conte gibi, morinho gibi önce gol yememeyi düşünüp defans kurar, ileriye de yıldırım gibi çıkarsak (morinho'nun real madrid'i gibi) hem avrupa'da hem türkiye'de çok iyi işler yapar ve büyürüz.