

Türk Meclisi


Türk Meclisinde kayıtl?toplam kullanıc? 1820


Görüşlerde Yer alan toplam Makale sayıs? 8742
Açılan toplam Tartışma konusu sayıs? 235
Tartışma Panelindendeki toplam Mesaj Sayıs? 754
Toplam 797 Bilgi Makalesi ve toplam 2010 Haber bulunmaktadır.


|Okuyucularımıza Sunduğumuz Temel Bilgiler|
|BEN DE TÜRK`ÜM-Prof.Dr.Abdurrahman KÜÇÜK|


BEN DE TÜRKÜM !..
Prof. Dr. Abdurrahman KÜÇÜK
Giriş
Etnik Unsur Konusu, Türkiyede hızını artıran ve gittikçe de yaygınlaşan konulardan birisi haline geldi. Bu konu, 1987-1988li yıllarda Turgut Özal ile başlamış ve yazdırdığı La Turquie en Europe (=Avrupadaki Türkiye) kitabı ile gündeme gelmişti. Bu kitapta, Türkiyede 24 etnik unsur olduğuna vurgu yapılıyordu. Yazılan bu kitap çok yönlü olarak tenkit edilmiş ve Turgut Özalı tenkit için Zahit Akmanın da ortağı olduğu Rehber Yayınevi, Avrupada Türkiye Özalın Günah Galerisi (Rehber Yayınları 1989) adı ile bir kitap yazdırıp bastırmıştı. Bu süreçte Özal, Bende de Kürt kanı olabilir diyerek bazı açılımları(!) başlatmıştı. Onun bu açılımı, PKK Terör Örgütüne destek ve Bölücülüğü / Bölücü Kürtçülüğü teşvik olarak algılanmış ve değerlendirilmişti.
Irkçılık ve Bölücülük olarak algılanan bu söylemler, 1993 2003 yılları arasında pek fazla duyulmadı. Bu konu; Recep Tayyip Erdoğan Beyin, 2003 yılının Mart ayında Siirtte yapılan ara seçiminden sonra Milletvekili ve arkasından da Başbakan olmasından sonra yoğun bir şekilde yeniden Türkiyenin gündemine geldi. Erdoğan ile Türkiyedeki etnik unsurların sayısında % 50 artış oldu ve sayı 24den 36ya yükseldi.
Erdoğan, Türkiyede 36 etnik unsur var demeye başladı ve unutulur endişesi ile olmalı ki her vesileyle bunu tekrarladı. Bu durum, Türk Milleti arasında çeşitli konuları vurgulamak için Arapça et Tekraru ehsan ve lev kane 180(=180 defa da olsa tekrar güzeldir/faydalıdır.... şeklinde kurulan cümleye uygun düşüyordu. Unutulmaması için 180 kere tekrarlanmalıydı. Tekrarlana tekrarlana bu günlere gelindi. En son olarak 21 Ağustos 2009 tarihinde İstanbulda Erdoğan, açılım modasının başlatıldığı bir süreçte, özet olarak, ... Herkes etnik kimliğini rahatlıkla söyleyecek ve etnik kimliği ile övünecek... dedi. Bu ifadeler, bize, başka açılımların da yapılacağının, Kürt Açılımının bunların öncüsü ve geçidin yoklatılması olduğu hatırlatılmasını yaptı.
Sayın Başbakan, bilinçli olarak, her vesile ile ben Gürcüyüm, eşim de Araptır ve Türkiyede 36 etnik unsur vardır demeyi alışkanlık haline getirdi. Onun bu söylemi, övünmeyi de aşarak azınlık ırkçılığı/bölücülük olarak anlaşılma noktasına vardı. Başbakanın ifadelerinden sonra her Türk boyu nu ifade eden /içine alan Türk Kimliğini aşağılamak ve baskı altına almak modasının başlatıldığı her yerde farkedilir hale geldi. Bakanından üst düzey bürokratına hatta alt kademedeki insana kadar hemen hemen herkes kendine göre bir kimlik inşasına giriştiği dikkatlerden kaçmadı. Erdoğanın unutulmasın(!) diye sık sık tekrarladığı ifadelerde bu mesajların tahtında müstetir (içinde gizli/aklı) olarak verildiği şeklinde algılandığı gözlemleniyordu. Çünkü Recep Erdoğan Bey, bu ifadeleri sıradan bir vatandaş olarak değil Türkiyenin Başbakanı olarak üzerine basarak söylüyordu.
Erdoğan Beyin yaptığı veya yapmak istediğinden şunları anlamak ve çıkarmak mümkündür: Bu bir, övünmedir, iki kibirlenmedir, üç bugüne kadar kendini Türk olarak görenleri ayrıştırmadır, dört zımnen Türkü ve Türküm diyenleri aşağılamadır. Bunlar çok tehlikelidir ve yazıya başlık yaptığımız sözün söylendiği, aşağıda ayrıntılı olarak değerlendireceğimiz, Ahmet Vefik Paşanın Bursa Valiliği döneminde (1879-1882) yaşanmış olayları/günleri hatırlatmaktadır. Çünkü bu ifadeler; fitne uyandırma, yangına körükle gitme, ayrışmaya çanak tutma ve bölünmeye zemin hazırlama olarak algılanmaya müsait ifadelerdir.
Fitne olacak şeylerden kaçınmak Allahın emridir. Türkiyede kaşınan şeyler; Milleti ve Ülkeyi bölünmeye, kardeşler arasında düşmanlık oluşturmaya, bugüne kadar bu millet arasında sorun olmayan ve güzellikler olarak görülen şeylerin sorun oluşturmasına yol açabilecek niteliklerdedir. Birileri çıkıp belirli hassas konuları kaşıyıncaya kadar hiç kimse bu konuları sorun yapmamıştır. Çok az bir azınlık hariç hemen herkes, Türk Milleti şemsiyesi altında bulunmakta ve Türküm! demekte bir sakınca görmemiştir. Dış ve iç bazı fitne odakları devreye girip Avrupanın, ABDnin, İngilterenin 1908li yıllardan beri üzerinde çalıştığı projeleri servis edinceye ve ısmarlama elbise dikenler devreye girip fitne uyandırmaya çalışıncaya kadar günümüzde sorun diye sunulan hiçbir şey sorun olmamıştır. Çünkü Türk Milleti, samimî ve ihlâslı Müslümandır, birbirini kardeş görmektedir, iyilikte yarışı öne almaktadır ve fitneyi lanetlemektedir. Onlar; İslâm Dininde fitnenin adam öldürmekten daha büyük suç olduğunu, bir adamı öldürmenin bütün insanları öldürmek ve bir canı kurtarmanın bütün canları kurtarmak gibi olduğunu bilmektedir(Bkz.Maide Suresi,32). Buna göre; oturmuş, yerleşmiş ve kurumlaşmış meseleleri, ele geçmiş devlet imkânlarını kullanarak, yerinden oynatmak, fitne şeklinde algılanacak söylemlerden ve uygulamalardan kaçınmak hem İslâmın hem de insanlığın istediği haldir; aksi azınlık ırkçılığı yapmayı teşviktir, ırkçılığın her çeşidini de İslâm reddetmektedir.
a. Günümüzde Yapılanlar, Irkçılığın ve Bölücülüğün Önünü Açabilecek Niteliktedir
Son yıllarda Türkiye, etkili ve yetkili makamlarda olanlar tarafından ırkçılığa hatta azınlık ırkçılığına yol açacak söylemlere şahit olmaktadır. Halbuki Türkiyede ne azınlık ne ırkçılık ne de yasalarda bir ayrıcalık vardır. Çünkü Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, dinî, kökeni ve yaşayışı ne olursa olsun Türkiyede yaşayan ve Türk Devletine vatandaşlık bağıyla bağlı olan herkesi Türk saymakta, eşit hak ve sorumluluklar vermektedir. Zaten benim tanımıma göre de Türkiye`de azınlık yoktur.
Ben, azınlığı şöyle tanımlıyorum: "Azınlık; hâkim unsurun ortak paydası dışında kalan, ferdî ve toplumsal haklarda ayrıcalığa uğrayan, toplumun diğer fertleri ile kaynaşmaktan kaçınan veya çoğunluk tarafından kaynaşılmayan ve farklı bir kültürü ısrarla yaşatmaya çalışan gruptur". Bu tanıma göre Türkiye`de ortak paydası olmayan, birbiri ile evlilik yapmayan, aynı kültür ortak paydasında buluşmayan ve birbirini anlamayan hiç kimse yoktur. Zoraki "azınlık" oluşturma siyasîdir ve genellikle dış kaynaklıdır. Azınlık meselesi; dış ve iç bazı odakların, Misyonerlerin başvurdukları "parçala ve yut" yönteminin araçlarından biridir, ırkçılığı teşviktir.
Irkçılık ise genel olarak, bir ırkın üstünlüğünü kabul etmek ve başka ırklara hayat hakkı tanımamaktır; zulüm üzere olan kavmine yardım etmektir. Peygamberimiz Hz. Muhammed, bunu, şu hadislerinde açıklamıştır: Asabiyyete davet eden bizden değildir. Asabiyet üzerine savaşan bizden değildir. Asabiyet üzerine ölen bizden değildir." Bunun üzerine peygamberimize, "Ya Resulullah, Asabiyyet nedir?" diye sorulmuştur. O da, asabiyyet (kavimcilik, ırkçılık), "Zulüm üzerine olan kavmine yardım etmendir." diyerek açıklığa kavuşturmuştur (Tac Tercümesi, VII /91). Bu hadislerden, asabiyetin (ırkçılık), bir kavmî, bir kabileyi körü körüne sevmek, haksız da olsa onu korumak ve kayırmak olduğu anlaşılmaktadır. Yasak olan budur; yani ırkçılık, kavmiyetçilik/ kavimcilik yapmaktır.(Bu konular,Eylül ayında okuyuca sunulacak İslâmlık ve Türklük isimli kitabımızda çok yönlü ele alınmıştır).
Irkçılığa kapalı olan İslâm, milliyetçiliği teşvik etmektedir. Çünkü Milliyetçilikte Millet vardır, sevgi ve saygı vardır, başkalarını düşünme vardır, ortak değerlerde buluşmak ve kuşatmak vardır,kardeşlik vardır, aynı kazanda kaynamak ve aynı kaderde buluşmak vardır. Millette farklı soylardan, farklı boylardan topluluklar bir araya gelip ortak değerler ve ülküler etrafında buluşmaktadır. Türk Milleti de din, dil, örf ve adetler, ortak vatan ve aynı kader etrafında bir araya gelmiş; İslâm, Türk Dili ve kültürü etrafında oluşmuştur. Türk ve Türk Milleti terimi; kapsayıcı, kuşatıcı ve kucaklayıcı bir terimdir. Günümüzde 36 etnik unsur (!) diye ifade edilen Kürt, Türkmen, Çerkez, Gürcü, Arnavut, Boşnak gibi unsurlar, Türk Ulu Çınarının dallarıdır, güzellikleridir. Türküm diyen de, Arnavutum diyen de, Kürdüm diyen de, Çekezim diyen de, Gürcüyüm diyen de, Boşnağım diyen de geçmişten günümüze kadar kendisini hep Türk olarak görmüş ve öyle açıklamıştır. Bu fitne oyununa gelen/fitne tuzağına geçmişte de günümüzde de düşenlerin oranı hiçbir zaman %5i geçmemiştir. Çünkü onların %95lik çoğunluğu, bunun bir tuzak ve oyun olduğunun, ırkçılık ve azınlık ırkçılığı olduğunun bilincindedir. Bütün bu fitneye rağmen sonuçta galip gelen hep sessiz çoğunluğun sağduyusu ve Müminin Feraseti olmuştur ,yine olacaktır.
Açılımların, Kürt Açılımı(!)ın,Çalıştayların ve yeni sorunlar icat edip arkasından çözüm önerileri sunmanın moda olduğu bir dönemden geçilmektedir. Bu açılım ve çalıştaylarda yeralan akademisyenlerin, gazetecilerin ve yazarların büyük çoğunluğunun ortak özelliği; kendilerine Türk dışında bir soy/ kimlik isnat etmeleri, hemen her konuda ve her dönemde önde olmaları, taşları yerinden oynatmak ve suyu bulandırdıkmak ile itham edilmeleridir. Türkiye genelinde bunlar; sağdan da sayıldığında 50yi soldan da sayıldığında da 50yi geçmemekte fakat iç ve dış destekleri veya getirildikleri konumları dolayısı ile Türkiye Gündemini oluşturmakta etkili olabilmektedir. Bu gibi kişilerin anlayışı ve tutumu, geçmişte,Ben de Türküm! feryadına yolaçmıştır ve günümüzde de ona doğru bir tahrik gözlenmektedir.
b. Ben de Türküm !
Geçmişten günümüze Türkler; İslâm / İslâmlık uğrunda yaptıkları ile istisna oluşturmuş, bütün dünyada ikisinin birbirinin yerine kullanılmasına zemin sağlamış ve Türkler olmasa idi İslâm bir Ortadoğu dini olarak kalırdı değerlendirilmesinin yapılmasına imkân sunmuşlardır. Günümüzde de İslâm / İslâmlık, Müslüman / Müslümanlık, Müslüman Millet ve Müslüman Ülke denilince herkesin/özellikle Batılıların aklına Türkler gelmektedir. Böyle bir aynîliğin oluşmasında tarih boyunca Türk Milletinin samimî ve ihlaslı Müslüman oluşunun çok büyük rolü vardır.
Türk Milleti; tarih boyunca, başka ırktan, başka milletten, başka dinden insanlara sevgiyle ve hoşgörüyle yaklaşmıştır. Bu hoşgörüsü ve sağlam kişiliği, himaye ettiği insanlarca-günümüzde olduğu gibi-her zaman hayırla anılmamıştır. Türkün güçlü olduğu dönemde önünde secde edenler, zayıfladığı zaman Türk ile alay etmiş, Etraki bîidrak(=İdraksız Türk), Aptal Türk, Pis Türk diyebilmiş ve eline imkân geçince de aşağılayabilmiştir. Bu tutum; Türküm diyebilen insanları sindirmiş ve Türküm! diyemez noktaya getirmiştir.
Günümüzde de benzerleri yaşanmakta ve bazı yöneticiler, bilim adamları, köşe yazarları, gazeteciler, program yapımcıları; kendilerini Türkten başka bir soya/boya ait göstermekte bir sakınca görmemektedir. Bunlardan bir kısmı; kendinin Kürt, Çerkez, Çeçen, Gürcü, Arap, Abaza, Arnavut, Sabatayist gibi olduğunu söylemeyi hatta bu konuda azınlık ırkçılığı bile yapmayı vazife bilir olmuştur. Bu kimseler; Türkiyenin dinî ve etnik köken ile ilgili sorunların baş mimarları(!) gibi öne çıkmakta; sözde sorunlar çıkarıp güya çözüm ürettiklerini iddia etmekte, bu konularda televizyon programları düzenlemekte veya katılımcı olmaktadır. Türkiyenin gündemini belirleyen ve üst perdeden atıp tutanlar da bunlardır. Onların ayrı bir ırk/soy olarak takdim ettikleri Kürt, Çerkez, Çeçen, Gürcü, Arap, Abaza, Laz, Arnavut gibi nitelendirmeler suni bir nitelendirmedir, onlar ayrı soy değillerdir, onların herbiri birer Türk boyudur ve Türk Milletinin kendisidir. Bunlar mutlaka bir ad ile nitelendirilecekse; geçmişten beri kullanılıp gelen ve gelenekleşmiş olan durum dikkate alınarak, Büyük Türk Çınarının alt dalları/ kolları, Türk Kimliğinin alt birimleri, Çiçek bahçesinin çiçekleri olarak nitelendirilebilir.
Günümüz Türkiyesinde ayrı kimlik hevesliliğinin benzerine Osmanlı Devletinin son dönemlerinde de rastlanmıştır. Osmanlı Devletinin son dönemlerinde bir tek Türküm! demek zordur/ sıkıntılıdır ve diğer herkes, rahatlıkla kendi kimliğini iftihar(!) ile söylemektedir. Bunun en tipik örnekleri, Osmanlı Saray Bahçesinde ve Ahmet Vefik Paşanın Bursa Valiliği Döneminde yaşanmıştır.
Sarayda görevli olan bir Arnavut, bahçıvanlık yapan bir Türke, Pis Türk diye haykırmıştır. Sarayın penceresinde bu hakareti duyan Padişah II. Abdulhamit Han, Arnavut görevliye, Unutma ki ben de Türküm! diye seslenmiştir.
Benzeri can alıcı bir diğer örnek de Ahmet Vefik Paşanın(1823-1891) Bursa Valiliği döneminde(1879-1882) cereyan etmiştir. Ahmet Vefik Paşa, Bursanın ilçelerinden birini teftişe çıkmış ve ilçenin girişinde karşılanmıştır. Karşılama sırasında Vali Paşa, sıra ile herkese kim olduğunu sormuş ve karşılama töreninde bulunan herkes kim olduğunu (Arnavutum, Gürcüyüm, Çerkezim, Boşnakım hatta Ermeniyim, Rumum, Yahudiyim gibi) gür bir ses ile söylemiştir. Sıra soluk bir ihtiyara geldiğinde ezile-büzüle ve cılız bir sesle; Türküm Efendim demiştir. Bunun üzerine Vali Paşa, Niçin saklıyorsun öyle? Türk olmak bir kabahat mi? Bak Ben de Türküm! demiştir. Çekingen davranan Türk, Sahi mi Paşa sen de Türk müsün? Demek Türkten de Paşa olurmuş ha! şeklinde cevap vermiştir. Bu cevap karşısında Valinin gözleri dolmuş ve Paşa da kim oluyor. Türklerden Padişah çıkar Padişah anladın mı? dedikten sonra rahatça ağlayabilmek için tenha bir yere çekilmiştir.
Yaşanmış bu olaylar, geçmişe ve günümüze ışık tutmaktadır. Osmanlı Devletinin son dönemlerinde özellikle Tanzimattan sonra geniş hürriyete kavuşan etnik unsurlar alenen Türk düşmanlığı yapmışlar, devletin asıl sahibi olan Türkü/ Türk Milletini ezmeyi ve onlara her fırsatta hakaret etmeyi gaye edinmişlerdir.
Ahmet Vefik Paşanın Bursada yaşadığı bu olaydan sonra Osmanlı İmparatorluğunun parçalanması süreci başlamış ve Milletlere göre ayrılmışlardır. Samî soydan olan Araplar ile Batı kökenli Milletler Türklerden ayrılmıştır. Ancak bugün ayrı ırk ve ayrı millet gösterilmek istenen ne Kürtler, ne Arnavutlar, ne Çekezler, ne Gürcüler, ne Boşnaklar ayrı bir ırk ve ayrı bir millet iddiasında bulunmamışlardır. Hepsi Türke/Türk Milletine mensup olmaktan gurur duymuş; ayrılmayı değil birleşmeyi, kurtuluşu savunmuş ve birlikte Kurtuluş Savaşı vermiştir.
Türkiyede ve Türkiye dışında, hem geçmişte hem de günümüzde, azınlık ırkçılığı yapanlara ders olacak gelişmeler yaşanmıştır. Bunların başında Millî Şairimiz Mehmet Akif Ersoy gelmektedir. Babası Arnavut ve annesi Buharalı olan Mehmet Akif Ersoy, Türke Kahraman Irkım demiş, Türküm demekte sakınca görmemiş ve Türkü Bedrin Arslanları ile mukayese etmiş, Allahtan İslâmın Son Ordusu olarak gördüğü Türklere/Türk Ordusuna yardım etmesi için yakarmış, olumsuz gelişen bir süreçte Türkçülük yapmış ve o süreçte millî bir görev üstlenmiş Türk Ocakları açılmasını hararetle tavsiye etmiştir. O güne kadar İslâmcılık ile kurtulunacağını savunan Akif, gelişmeler ve ihanetler karşısında kurtuluşun Türk Milliyetçiliğinde olduğunu görmüş ve bu uğurda da çalışmıştır. O niçin Arnavutluğunu öne çıkarmadı, şimdi Gürcülüğünü, Kürtlüğünü veya başka boyunu öne çıkaranlardan daha mı az bilgi sahibiydi, daha mı az şuurluydu?
Mehmet Akiften bir kaç yıl sonra veya aynı tarihlerde bir Boşnak erin Türklük vurgusu ibret vericidir. Slav Dünyası (Monde Slave) adlı eserden 1928li yıllarda Tekin Alp tarafından yazılan Türkleştirme kitabına alınan bir Boşnak erine ait şu konuşma günümüzdeki bazı gelişmelere güzel bir örnek oluşturmaktadır: -Nerelisin? Bosnalıyım. -Hangi millettensin? -Türküm.- Türkçe konuşur musun? Hayır! Türkçe konuşmadığın halde, kendine nasıl Türk diyebilirsin? Bilmem; bana Türksün dediler, ben de kendimi öyle bilirim.-Benimle ne dil konuşuyorsun? Bilmem. Ben seninle Sırpça konuşuyorum, sen de bana Sırpça cevap veriyorsun. Öyleyse ikimiz de Sırpız.- Hayır ! Sen Sırpça konuşuyorsun, ben Boşnakça cevap veriyorum. Öyleyse sen Sırpsın, ben ise Türküm... (Tekin Alp, Türkleştirme, Ankara 2001, 26).
Benzeri bir örnek de Sancak Müftüsüne aittir. Diyanet İşleri Başkanlığının 1996 yılında İstanbulda düzenlemiş olduğu II. Avrasya İslâm Şûrasında, tarafımdan Türk Dünyasında Misyonerlik Faaliyetleri, Metotları ve Alınması Gereken Tedbirler başlıklı bir tebliğ sunulmuştu. Bu tebliğ üzerine tartışmalar ve değerlendirilmeler yapılıyordu. Bunlardan biri olan Sancak Müftüsü Muammer Zukorliç, Arapça yaptığı konuşmada, özet olarak ve mealen şöyle demişti: Ben Boşnağım, ama Türküm....Bize siz Türk değil Boşnaksınız diyorlardı. Biz de onlara hayır biz Türküz ve Kalu Beladan beri Türküz cevabını veriyorduk. Biz Boşnağız, ama Türküz....
Benzeri bir örnek de 14 Ağustos 2009 tarihinde Bosnada bir cami açılışında yaşanmıştır. Bosna-Hersek Diyanet İşleri Başkanı Boşnak Mustafa Ceriç,Türk Milletinin bir ferdi olmaktan gurur duyduğunu belirtmiş ve Kim ne düşünürse düşünsün biz Türküz! demiştir(Rıza Zelyut, Başbakana Bosna-Hersekten Verilen Ders, Güneş Gazetesi,15 Ağustos 2009)
Mehmet Akif Ersoyun, Boşnak erin, Sancak Müftüsünün ve Bosna-Hersek Diyanet İşleri Başkanının açıklamaları ve ortaya koydukları bu net tavır; günümüzde de Türklüğü ve Türk Milleti gerçeğini reddederek azınlık ırkcılığı yapmaya çalışanlara en güzel ve anlamlı cevap olmalıdır.
Bu tavır ve anlayış sadece Boşnaklara, Arnavutlara özgü değildir. Türkiye Cumhuriyeti Devletinin kuruluşunda aynı kaderi paylaşmış, başkaları gibi ayrılmamış ve birlikte Türkiye Cumhuriyeti devletini kurmuş, Türk Milleti oluşumu sürecine katkıda bulunmuş Laz denilen, Kürt denilen, Gürcü denilen, Çerkez denilen,Arnavut denilen Türk boylarından, Türk Milletinin fertlerinden gelmiştir.
Kürtçülüğün ilk öncülerinden olan ve 1912-1939 yıllarında yurtdışında yaşayan Erganili Mehmet Şükrü Sekban, 1933 yılında Fransada yayınlanan kitabında, Kürtler ile Türklerin aynı soydan ve kardeş çocukları olduğunu belirttikten sonra, Kürtleri Gazi Mustafa Kemalın yoluna şu ifadelerle davet ediyor:
Bu iki halkın, iktisadî tesanüd, ırk ve din birliği, müşterek kültür gibi, çeşitli siyasî ve Millî birlik faktörleri dışında, çok kuvvetli, kudretli bir faktörleri vardır: Bu, Gazinin yüksek şahsiyetidir. Gerçekten, Devlet idaresinin en yüksek kademesinde Gazi Mustafa Kemal gibi bir lidere sahip olmak, bir millet için bir saadet, bir hazinedir... İşte, bu samimî düşüncelerin ışığı altında, bir art düşünceden uzak ve taraf tutmadan, kan kardeşim olan Türkiye Kürtlerini, şöhretli liderleri Mustafa Kemalin pek mahirane bir şekilde çizdiği yola dâvet ediyor ve maddî refah bulacakları bu yolu takiple görevlendiriyorum.
Türkiyenin kaderini tayin eden adamın, liderin çizdiği yoldan şunu kastediyorum: Geçmiş ile mutlak olarak alâkayı kesmek, milleti aynı düşünce ve zihniyet içinde kaynaştıracak olan tek bir ideal beslemek, memleketi yeniden teşkilatlandırmak, çağdaş ilimlerin yeni gelişmelerinden milleti zenginleştirmek ve bu suretle, yeni Türkiyeyi, kültürce ilerlemiş devletler gurubuna sokmak. (Sekban, Kürt Meselesi, Ankara 1979, 39-41).
Günümüz Türkiyesinde de sözde etnik ve dinî azınlık sorunu oluşturulmaktadır. Kürt sorunu da bunlar arasındadır. Türkiyede dinî ve etnik azınlık sorunu yoktur, Kürt sorunu da yoktur, sorun varsa o da bölücülük sorunudur, Türkiyeyi Büyük Ortadoğu Projesi kapsamında bölme ve parçalama sorunudur.
Sevindirici olan ve bundan sonra da olması gereken bugüne kadar Türkiyede inanç ve ırk temelli bir çatışma olmamasıdır. Çünkü 72 milyon Türk Milleti bunun tuzak olduğunun bilincindedir, yarıya yakını şu ve bu boy ayırımı gözetmeden karma evlilik yapmıştır ve iç içe girmiştir. Bunlar birbirinden ayırmak mümkün değildir. Türkiyede yaşayan herkes/Türk Milleti; etnik temelli meselenin bir tuzak olduğunu bilmektedir ve bilme sorumluluğu vardır. Kim etnik kimlik tuzağına düşerse bilsin ki; bölücülerin işini kolaylaştırmaktadır. Türk Milleti bir bütündür. Var kabul edilen küçük farklılıklar da; güzelliklerdendir ve zenginliklerdendir.
Türkler/ Türk Milleti de; tarih boyunca ve hâkimiyetleri dönemindeki uygulamalarda Türk adını, dar anlamda değil, geniş ve kuşatıcı/kapsayıcı anlamda kullanmışlardır. Günümüzde olduğu gibi o dönemlerde de Türk olmak/Türk sayılmak için Türk anadan ve babadan gelmek değil, kendini Türke mensup hissetmek, Türk kültürünü benimseyip yaşamak, Türklüğün faydasına çalışmak, Türküm diyebilmek yeterli görülmüştür.
Sonuç ve Bazı Öneriler
1.Türkler; aleyhlerine de olsa ve sayısız ihanetlere uğrasa da Soykırım yapmamış, farklı soyları/boyları güzellikler saymış ve Soykoruma yapmıştır. Bu özelliği dolayısıyla Türk adı, dünyada, iyi niyetin, samimiyetin ve hoşgörünün adı olmuştur. Türkün bu iyi niyetini ve samimiyetini istismar edenler, saf ve temiz duygularından yararlanmak isteyenler anlamalı ki; bu yol çıkar yol değildir. Mevkisi, makamı, konumu ne olursa olsun herkes bilmeli ki; Türk Milletinin samimî Müslüman oluşunu, saf ve temiz duygularını istismar edenler, bu duygulardan yararlanmak isteyenler; "onmamışlar"dır / onmayacaklardır. Ülkemizde, çevremizde, yakın komşularımızda yaşananlar bunun en açık örnekleridir ve bu örnekler, Türkiyedeki bazı kesimlere ibret olabilmelidir.
Türkiyede herkesin bilmesi gereken şey; Batının Türkiyeyi bölme arzularının Kurtuluş Savaşında Türk Milletinin tamamının dik duruşu, azim ve iradesi ile reddedildiği ancak bugün barış ortamında Sevr Projesinin uygulamaya konulmak istendiğidir. Türkiyeyi ırklara göre bölme ve Kürtlerden Araplar ile Türkler arasında tampon bölge oluşturma Amerika ile İngilterenin temel projelerindendir. (Amerika ve İngilterenin Türkiye ile ilgili politikaları/projeleri hakkında sadece biri Amerikalı, diğeri de Türk olan iki yazarın iki eserine bakılması yeterli olacaktır. Bkz. Laurance Evans,Türkiyenin Parçalanması ve ABD Politikası (1914-1924), İstanbul 2004, özellikle 24-47, 80-87,109-129, 156-158, 276-280,386-390 sayfalar; M.Kemal Öke, İngiliz Ajanı E.W.C.Noelin Kürdistan Misyonu-1919, İstanbul 1982, çzellikle 29-41,71-82,112-117 sayfalar. Amerikanın günümüz düşünceleri için de ABD danışmanlarından David Phillipsin raporları,önerileri ve açıklamaları önemli ip uçları vermektekdir).
2. Avrupa Ülkelerinin, ABDnin ve İngilterenin Türkiye üzerinde hesapları hiçbir dönemde bitmemiştir. Bunlardan sadece Amerikayı yakın tarihimiz açısından ele almakta fayda vardır. Son 10 yıllık süreçte yaşananlar bunun için önemli bir gerekçe olmalıdır. Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı Bülent Ecevit, 2001 yılında, Amerikada ve Beyaz Sarayda Bush ile görüşme yapmıştır. Görüşmede, 1980 yılından beri Amerikada yaşayan Yılmaz Polatın yazdığı Amerikan Şahinleri, Amerikan Kargaları(İstanbul 2003) adlı kitapta yeralan bilgilere göre, Beyaz Sarayda Ecevite üç soru sorulmuş ve 57. Hükûmet olarak bu konulara nasıl bakıldığı öğrenilmek istenmiştir. Merhum Ecevite sorulan sorular ve verilen cevaplar özet olarak 3 ana konu etrafındadır: 1- Irak Meselesine nasıl bakıyorsunuz? 2- Kürt Sorununu nasıl çözeceksiniz? 3-Kıbrıs Meselesini nasıl halledeceksiniz?
Ecevit, 57. Hükûmetin bu konulara yaklaşımı temelinde soruları şöyle cevaplandırmıştır: 1-Saddam zâlimdir, gitmelidir ve Irakta demokrasi yerleşmelidir. Ancak orayı ayrıştıracak,bölecek bir dış operasyona karşıyız/müsaade etmeyiz. 2-Türkiyede Kürt Sorunu yoktur. Sorun PKK sorunudur, bölücülük sorunudur. 3-Kıbrıs da bizim Millî Meselemizdir, ondan taviz veremeyiz.
Bu sorulara verilen cevaplardan sonra Amerikada Ecevitsiz ve MHPsiz bir TBMM ile Hükûmet arayışları başlamıştır. Ekonomik krizler, Türk Kamuoyunu MHP aleyhine oluşturmalar, Fazilet Partisinin ve DSPin ortadan ikiye bölünmesi, yeni oluşumlar ve MHPyi dışlayan Hükûmet arayışları hep bu soruların cevaplarından sonra olmuştur. Amerikanın MHPi dışlamak isteyen politikalarına ve çalışmalarına Yılmaz Polat, Alo Washington(İstanbul 2002) isimli kitabında temas etmektedir. Bu süreci iyi takip ederseniz Türkiyede, Irakta ve Kıbrısta nelerin olduğunu göreceksiniz,taşları yerine oturtacaksınız ve günümüzde yaşanan Açılımlar(!)a bir anlam vereceksiniz.
Türkiyede ve çevremizde 2001 yılından sonra neler olduğuna bakalım:
2.1-Fazilet Partisi ortadan ikiye bölündü. Adalet ve Kalkınma Partisi kuruldu ve hiçbir ciddi öneriler sunmadan iktidar oldu. Recep Tayip Bey, Anayasada değişiklik yapılarak Milletvekili olmasının önü açıldı, bölücülük içerikli konuşma yaptığı için mahkum edildiği ancak kamuoyuna şiir okudu mahkum oldu diye propaganda edilen Siirtte kullanılmayan 6-7 oy bahane edilerek seçim iptal edildi. Erdoğan,Milletvekili seçildi ve Başbakan oldu.
2.2- Amerika, Irakta Nükleer Silah Var bahanesi ile Iraka girdi.Irakta bir milyondan fazla Müslüman öldürüldü, 300 bin civarında insan sakat kaldı, yüzbinlerce kadın ve kız taciz edildi. Ayrıca yaygın kanaate göre Irakta bir Kürt Devleti (Cumhurbaşkanı, Genelkurmay Başkanı Başbakan Yardımcısı ve önemli yüksek makamlar Kürt olan) oluşturuldu ve ayrıca ikincisinin Irakın Kuzeyinde zemini hazırlandı. Bunlar; 57. Hükûmetten sonra yani AKP Hükûmet olduğu Kasım 2002 ile Ağustos 2009 tarihleri arasında gerçekleşti.
2.3-Kıbrısta Amerikanın istediği yapıldı ve Annan Planı kabul edildi. Çözümsüzlük çözüm değil sloganı ile Kıbrısa çözüm arandı. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetini ortadan kaldıracak Tavizci, Kimliksiz ve Kişiliksiz Kıbrıs Politikası dönemi başladı.
2.4- Kürt Sorunu var, çözülmelidir sözleri Hukûmet hatta Devlet Adamlarının söylemleri oldu. Açılımlar dönemi başladı. Kürt Açılımı Çalıştaylaı yapıldı. Bu konularda bilgisi de hassasiyeti de olmayan ve birbirine benzemezlerden oluşan ekip, Türkiyeye Kefen Biçme olarak yorumlanacak önerilerini gündeme getirdi. Kuruluşu ve geçmişi ile Millî kurum niteliği kazanmış sivil toplum kuruluşu olan Türk Ocakları bile, kuruluş felsefesini ve 1912den başlayan misyonunu unutarak, içinde nelerin bulunduğunu bilmediği açılımdan yana olduğunu açıklayıverdi. Türkiye tehlikeli bir sürece ve nerde durulacağı belli olmayan bir sürece girdi.. .
2.5- Türkiyeyi kültürel kimliklere göre ayrıştıracak olan ve bu ayrışmayı tek taraflı olarak Birleşmiş Milletinin yetkisine veren İkiz Yasalar, 20 dakikada, 4 Haziran 2003 tarihinde TBMMde kabul edildi. Günümüzde yaşanan ve endişe ile izlenen süreç; İkiz Yasalar adı ile Türk Kamuoyunda bilinen Siyasal ve Medeni Haklar Uluslar arası Sözleşmesi ile Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Uluslar arası Sözleşmesinin bir sonucudur. Birleşmiş Milletler tarafından, 1966 yılında Türkiyeye özel hazırlanan fakat hiçbir bir dönemde TBMMinden geçirilemeyen Sözleşmeler, Adalet ve Kalkınma Partisi döneminde geçmiştir. Bu sözleşmeleri kabul etmek ile bugünkü süreci kabul etmek aynı sayılmaktadır. Çünkü orada her türlü yetki tek taraflı olarak Birleşmiş Milletlere verilmiştir.
2.6- Farklı Dil ve Lekçelerde Yayın, Farklı dil ve Lehçelerde Eğitim, Cemaat Vakıflarına İmtiyaz verilmesi ve İdamın kaldırılması da Amerikanın Türkiyeye özellikle MHPye karşı politikasının sonucu olduğu anlaşılmaktadır. Zikredilen 4 konu, MHPnin karşı oluşu sebebiyle TBMMne Hükûmet tasarısı olarak getirilememişti. Avrupa Birliğinden sorumlu Devlet Bakanı, bunların yasalaşmasında ısrar ediyordu. Hükûmet Tasarısı olarak TBMMne gelemeyince Milletvekillerinin Kanun Teklifi şeklinde gelme olasılığı vardı. ANAPın 3 Grup Başkanvekilinin imzası ile komisyonlara havale edilmişti. Bu dört konunun kanunlaşması için TBMMnde Devlet Bahçeli Beyin ifadesi ile bir Gökkuşağı Koalisyonu oluşturulmuştu. Komisyonlarda, MHP dışında ittifak oluşturuldu. TBMM Meclis Zabıtları, Komisyonlarda ve Genel Kurulda MHPlilerin mücadelelerinin, gayretlerinin, konuşmalarının ve muhalefet şerhlerinin en önemli şahidi. Benim Başkanlığını yaptığım Millî Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor Komisyonuna ilgisi dolayısı ile sadece Farklı Dil ve Lehçelerde Eğitim sevkedilmişti. Bu tek madde, bizim Komisyonda 8 saat görüşülmüştü. MHPlli 6 üye dışındaki üyeler (SPli, DSPli, AKPLİ, ANAPlı, DYPli, YTPli) olumlu oy vermişlerdi. Çoğunluğun görüşüne karşı biz MHPli 6 üye, endişelerimizi ve düşüncelerimizi ifade eden Muhalefet Şerhimiz tutanaklarda yerini aldı.
Bu 4 madde, 1-4 Ağustos 2002 tarihlerinde yapılan görüşmeler sırasında, TBMM Genel Kurulunda da çok sert tartışmalara yol açtı. Seçim kararı da alındığı için yapılacak tek şey vardı o da yıkım yasalarını TBMMnde engellemekti.
Tutanaklara bakan ve vicdan sahibi olan herkes, orada MHPnin tutumunu, canhıraş gayretini görecektir. Her madde üzerinde ateşli konuşmalarımız, tarihe not düşmelerimiz oldu. En ilginç ve hararetli tartışmalardan birisi de İdam Yasasının kaldırılması sırasında yaşandı. İdam Cezası, diğer ortaklarının istememesine rağmen, MHPnin gayreti ve ısrarı ile 2001 yılında Anayasaya konulmuştu. Anayasanın 38.Maddesine, 3.10.2001 tarihli değişiklikle, Savaş, yakın savaş tehdidi ve terör suçları dışında ölüm cezası verilemez şeklinde bir fıkra eklenmişti. Böylece ilk defa terör suçuna idam cezası Anayasaya girmişti..AKP İktidarı,2003 yılında, Anayasanın bu maddesini değiştirdi ve idamı Anayasadan da çıkardı.
Türk Ceza Yasasından İdamın kaldırılması TBMMne geldiğinde Parti Grupları adına konuşmalar yapıldı. MHP dışındaki Grupların temsilcileri olumlu konuşmalar yaptı.Bu arada Adalet Bakanı Hikmet Sami Türk de, Hükûmet adına, olumlu görüş bildirmek üzere kürsüye gelip konuşma yapmaya hazırlandığı sırada MHP Grup Başkan Vekili ve Erzurum Milletvekili İsmail Köse, sert bir şekilde muhalefet etti ve Bu Hükûmet Tasarısı değildir. Biz Hükûmetin bir ortağı olarak idamın kalkmasına karşıyız. Siz Hükûmet adına konuşma yetkisine sahip değilsiniz. Lütfen Kürsüden ininiz!.. diyerek Adalet Bakanını kürsüden indirdi. Bütün bunlar Meclis Zabıtlarında varken AKPli yetkililerin bu gerçekleri ters yüz etmeye çalışması üzücüdür ve düşündürücüdür.
Bütün bunlar Amerikanın üç önerisine hayır denildikten sonra olması bir şey ifade etmiyor mu, üzerinde ciddi olarak düşünmeyi gerektirmiyor mu? Birileri hâlâ uyanmayacak mı?
3.Terörün bitirilmesi, kanın durdurulması ve anaların ağlamaması 72 milyonluk Türk Milletinin ortak arzusudur.Bu arzu,MHPnin iktidar ortağı olduğu dönemde gerçekleştirildi, terör sıfırlandı ve anaların gözyaşı durduruldu.
Kanı kimin akıttığına, niçin akıttığına bakmak lazımdır. Ölen ve şehit olan her insan, Türk Milletinin ferdidir, bizim insanımızdır. 25 yıldır dağda olan ve 30 bin insanın ölümüne sebep olan kimdir? Bunları kim ortaya çıkardı ve kim destekledi? Ermeni Terör Örgütü ASALAnın yokolması ile eşzamanlı olarak PKKnın ortaya çıkması düşündürmüyor mu, bir şey çağrıştırmıyor mu?
Bu fitne başlatılıncaya kadar Türkiyede Türk-Kürt kardeşti ve hala da kardeştir. Bu kardeşlikten kimlerin rahatsız olduğu hem geçmişte yaşanmış hem de yaşatılmak istenen süreçten iyice anlaşılmaktadır. Çok az bir azınlık hariç 72 milyonluk Türk Milleti bunu çok iyi bilmektedir.
Açılım derken Makas Açılmamalı, Ayrışma ve bölünme olmamalı,en az 5000 yıllık bir geçmişe sadece Müslüman olmayı temel alırsak en az 1000 yıllık birlikteliğe ve kardeşliğe zarar verilmemelidir. Cehennemin yollarının da iyi niyet taşları ile döşendiği hatırdan çıkarılmamalıdır. Tavizin taviz getirdiği,el verilince kolun gideceği unutulmamalıdır.Bu fitnenin ve terörün bataklığı mutlaka kurutulmalıdır.Bu da, âdil ve dirayetli bir iktidar yönetiminde, eğitim, din, kültür, ekonomik ve psikolojik gibi tedbirlerle yapılabilir.
4. Kırmızı çizgiler iyi korunmalıdır, Olmazsa olmazlar net bir şekilde vurgulanmalıdır, endişelere yol açan sözlerden, davranışlardan ve uygulamalardan kaçınılmalıdır, güven verici ortam mutlaka hazırlanmalıdır.
Devleti yönetici makamlarında bulunanlar; sözlerine ve davranışlarına dikkat etmesi, öfkelerine yenilmemesi ve hoşgörülü olması Devlet Adamı olmanın gereklerinden olduğunu unutmamalıdır.
5. Türk Milletinin tamamı kanunlar önünde eşittir, herkes vatandaşlık haklarından eşit şekilde yararlanmaktadır. Cumhurbaşkanlığından başlamak üzere bütün makamlara gelebilmektedir. Böyle bir durum varken, sözde sorunlar oluşturmayı ve ısrarla etnik kimlikler icat etmeyi iyi niyet ürünü olarak yorumlamak mümkün değildir.Türkiyedeki sorunlar işsizliktir,geri kalmışlıktır, eğitim-öğretim yetersizliğidir, dinî bilgi yetersizliğidir ve hoşgörü eksikliğidir.
Bilebildiğimiz kadarı ile Türkiyede 40 yıldan beri ekonomik paketler açılmaktadır. Doğu ve Güneydoğu Anadoluya projeler hazırlanıp uygulamaya konuluyor. Halen geri kalmışlıktan ve bölgelerarası dengesizlikten bahsediliyorsa bir yerde yanlışlık var demektir. Öncelikle yapılması gereken Türkiyeyi bir bütün olarak masaya yatırmak, âdil ve dengeli bir şekilde Kalkınma Seferberliği başlatmaktır. Yatırım için verilen kredilerin yerine harcanması, başka yerlere ve yurtdışına götürülmesi önlenmelidir. Yatırım için alınan Teşvik Kredilerinin yerine harcamayandan/ yatırım yapmayandan mutlaka hesap sorulmalıdır. (Daha önce alınan teşviklerin ve kredilerin kağıt üzerinde veya temellerde kaldığı ya başka bölgelere ya yurtdışına çıktığı ancak hiçbir yaptırım uygulanmadığı bilinmektedir).
6. PKK bir terör örgütüdür ve ASALAnın devamıdır. Bu böyle bilinmektedir. PKK ile Kürt kardeşlerimiz aynı kefeye konulmaktan kaçınılmalı; Terörist Başı da PKK da DTP de Kürtlerin temsilcisi olarak görülmemelidir. Bütün partilerin 72 milyon Türk Milletinin temsilcileri olduğu gibi Kürtlerin de aynı derecede temsilcileri olduğu vurgulanmalıdır.
Benim 40 yıldan bu tarafa Türk Milliyetçisi olan Ülkücü Kürt, Çerkez, Gürcü, Boşnak, Arnavut gibi nice mücadele arkadaşlarım, dostlarım ve kardeşlerim vardır. Allahın izni ile kimsenin gücü bizim dostluğumuzu, kardeşliğimizi ve birlikteliğimizi bozmaya yetmeyecektir. Dün; Doğuluyu, Güneyliyi Kürt, Kıro diye aşağılayanların ve ayrıştıranların bu gün onların savunuculuğuna soyunması sizlere garip gelmiyor mu, ufkunuzu açmıyor mu, düşündürmüyor mu? O halde gelin hep beraber düşünelim, İşi kolay kılalım, sevelim, sevilelim dünya kimseye kalmaz diyelim.
7. Türkiyede herkes, Türk Milletidir. Bunun ispatı ve en yakın şahidi, 93 Harbidir, Balkan Harbidir, Çanakkale Zaferidir, Birinci Dünya Harbidir ve Kurtuluş Savaşıdır. Birinci Dünya Harbinden sonra Araplar, Bulgarlar, daha önce Yunanlılar ayrıldılar. Ama bugün Türkiyede bulunan ve Türk Milletini oluşturan hiçbir topluluk ayrılmadı ve ayrılmayı da düşünmedi. Çünkü Türkiyede kalan,Kurtuluş Savaşını beraber veren ve günümüze gelen Türkiyedeki herkes,Türk Irkındandır,Turanîdir ve Türk Milletinin kendisidir.
93 Harbinde, Balkan Harbinde, Çanakkale Zaferinde, Birinci Dünya Harbinde ve Kurtuluş Savaşında şu anda Türkiyede bulunan herkesin ataları vardı. Onlar yan yana savaştı ya şehit oldu ya gazi kaldı.Onlar ve Bölücü Terör Örgütü tarafından şehit edilen Türk vatandaşı,askeri,polisi ve korucusu bugün mezarlarından kalksalar sıra ile Ben de Türküm, Ben de Türküm, Ben de Türküm! diye haykırırlar. Buna emin olun!...
Evet !.. Ben de Türküm!..
(Not: Bu Yazı,Kutlu Sesleniş isimli Aylık Fikir ve Kültür Dergisinin, 70.Sayısında, Ankara 2009, 17-25sayfaları arasında yayınlanmıştır).
|Paylaş|


Proje Yerlinet tarafından çözümlenmiştir.


© 2008 TurkMeclisi.org Her hakkı saklıdır. İçerik izin alınmadan kullanılamaz. Siteyi kullanan herkes "Kullanıcı Sözleşmesini" kabul etmiş sayılır.
Kullanıcı Sözleşmesi.

