Doğu Cephesi'ndeki Alman birliklerinin komutanı Hindenburg, yeni bir 4 kolordu aldı, onları savaşa son vermesi beklenen Rusya'ya ezici bir darbe vermek için Avusturya-Macaristan birlikleriyle birlikte kullanmaya karar verdi, Rus ordusu, Rus İmparatorluğunu zaten 1915'taki savaştan geri çekecekti. Doğu Prusya’da Lida - Grodno ve Avusturya’da grev yapmak, Galiçya’daki Rusları ezmek, Tarnopol - Lviv’de grev yapmak.
Böylece Alman komutanlığı Baltık Denizi'nden Karpatlara kadar tüm Rus ordularına ulaşmayı, Rus birliklerini yenmeyi, Rus cephesinde büyük bir boşluk yaratmayı ve Doğu'daki kampanyayı St. Petersburg'la ayrı bir barış ile sonlandırmayı umuyordu. Doğu'da başarı Batı'da zafere yol açmalıydı.
Kuzeydoğu yönünde, Almanlar, 10'in ordusunun yoğunlaşmamasından dolayı, açık bir sağ kanadına sahip ve zayıf bir şekilde korunan 12 inci (Neman) Rus ordusunun iki kat kapsamalarını planladı. Bununla birlikte, sürprizin etkisini korumak için Hindenburg, operasyona tahsis edilen tüm kuvvetlerin konsantrasyonunu feda etti ve tüm takviyelerin transferinin tamamlanmasına kadar çalışmaya başladı. Almanlar iki şok yumruğu oluşturdu: 1) Tilsit ve Insterburg arasında yeni bir 10 ordusu, bunu Rus 10 ordusunun arkasına Vladislav - Calvary'ye yönlendirdi; 2) Süvariler içeren 1½ kolordu Shpirding Gölü'nün güneyinde konsantre olmalı ve etrafını 10 ordusuyla kapatması gereken Raygorod-Augustow'da ilerleyecekti. Her iki grev grubu da taraftaydı ve düşmanı savaşarak dövmesi gerekiyordu.
Ancak, Şubat Ağustos operasyonu (20 Rus Kolordu'nun Ölümü) veya Alman ordusu tarafından kazanılmış olmasına rağmen, Almanlar için Mazury savaşı stratejik bir başarısızlık olarak sona erdi. Rus Komutanlığı'nın Doğu Prusya'yı istila etme planları imha edildi. 10-I Rus ordusu yenildi, ağır kayıplar verdi. Stratejik anlamda, Avusturya-Alman Yüksek Komutanlığı'nın "stratejik Cannesini" oluşturma planının bir parçası olan Doğu Cephesi'nin Alman komutanlığı planı başarısız oldu. Alman birlikleri, Rus cephesinin sağ kanadını derinlemesine ele geçiremedi ve Karpat grubu ile işbirliği içinde, Rus orduları için ortak bir stratejik ortam gerçekleştirdi. Yalnızca ciddi kayıplar pahasına, taze ordunun 4 kuvvetlerinin harcaması ve sürpriz faktörün kaybı, Rus ordusunun 10'inin ana kuvvetlerini Neman'a ve Beaver Nehri'ne itebilirdi. Aynı zamanda, 10-I Rus da yenilmedi ve savaş yeteneğini korudu. Alman birlikleri, sadece bir ordu kuvvetini kuşatmayı ve imha etmeyi başardı - 20 birliği. Rus emri cepheye misilleme yaptı ve dengede kaldı.
Osovets'te Rus askerleri
Zaten 17 Şubat (2 Mart) 1-I, 12-I ve 10-I Rus orduları, Alman birliklerini Bobr ve Narev hatlarından Doğu Prusya'ya itmek için genel bir saldırı başlattı. Rus komutanlığı, düşmanın darbesini bir karşı saldırı ile yanıtladı. Prasnysh operasyonu başladı (Prasnysh için savaş). Mart ayının tamamı Orta Neman çizgisi, Kunduz ve Narev çizgisi ile Doğu Prusya sınırı arasındaki alanda zorlu savaşlar geçirdi. Rus birlikleri düşmanı zorladı, ancak ciddi bir başarı elde etmedi. Hindenburg, Avusturya ordusunu desteklemek ve Batı cephesinde Alman kuvvetlerini yenilemek için Alman birliklerini Karpat Cephesi'ne devretme gereği nedeniyle, Doğu Prusya sınırının tamamında savunmaya devam etmek zorunda kaldı.
Prasnysh operasyonu, stratejik Rus-Alman cephesinin sağ kanadındaki kış savaşını tamamladı. Onların genel sonucu, Alman komutanlığının kuzeyden Rus kuvvetlerine ulaşmadaki stratejik planının bozulmasıydı. Bununla birlikte, Rusya'nın Doğu Prusya'daki Alman kuvvetlerinin derin istila ve yenilmesinin emrindeki planı imha edildi, gelecekte Berlin yönündeki bir saldırı planına geri dönülmesine izin verildi. Rus birlikleri, insanlar ve maddi kısımlar tarafından hassas kayıplar yaşadı. Üçüncü kez Doğu Prusya'dan sürüldüler. Doğu Prusya'yı ele geçirerek ve Aşağı Vistula'ya ilerleyerek Rus cephesinin sağ tarafını pekiştirme fikri tamamen engellendi. Doğu Prusya, Almanların 1915 yılını derinlemesine yaz yapabildikleri Alman ordusu için stratejik bir sıçrama tahtası oldu. Ayrıca, Prusya sınırındaki kış savaşları, Karpatlar'daki Rus ordusunun saldırılarını geciktirdi ve zayıflattı. Güney-Batı Cephesi'ne yönelik güçlerin bir kısmı, Kuzey-Batı Cephesi'ne yeniden yerleştirildi.
Bu durumda, Rus ordusunun Doğu Cephesi'ndeki operasyonları Fransızlar ve İngilizlerin Batı Cephesi'ndeki pozisyonunu olumlu yönde etkiledi. Yüksek Alman Komutanlığı'nın dikkat ve güçleri, insan ve askeri malzeme kaynaklarının birikimi için koşulları yaratan Batı'dan ayrıldı.
Büyük ölçekli Karpat operasyonu (Karpatlar'da "Kauçuk Savaşı"Ocak ayından nisan ayına kadar süren 1915, aynı zamanda taraflardan birinin üstünlüğünü de açıklamadı. Macar ovasına girip, Güney-Batı Cephesi'nin komutasının büyük umutlarını bastırdığı savaştan Avusturya-Macaristan'ı geri çekmek amacıyla yapılan Rus saldırısı. Avusturya-Alman komutası büyük kuvvetleri güney stratejik yönüne transfer etmeyi, Rus ordusunun 8'ini örtmek için saldırılarını hazırlayarak Rus arkasına geçerek Przemysl kalesinin engellenmesini başardı. Operasyonun ikinci aşamasında, ilerleyen Avusturya-Alman birlikleri, Doğu Prusya'dan salınan ordularla birlikte devasa bir “Polonya kazanı” yaratan güney pençesi olacaktı.
Bu nedenle, Rus saldırısı karla kaplı dağlar arasında sert ve kanlı yaklaşmakta olan bir savaşla sonuçlandı. Aynı zamanda, ilk aşamada, düşmanın sayılar açısından bir avantajı vardı. Ancak, Rus komutanlığı düşmanın planını deşifre etti ve Avusturya-Alman komutanlığı planını engelleyen bir güçler topluluğuyla cevap verdi. Avusturya-Alman birlikleri Brusilov'un 8 ordusunu yenemedi ve Przemysl'in kilidini açamadı.
Genel olarak, savaş Rus ordusunun lehine sonuçlandı. Ancak Rusya, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun yıkıldığı savaştan çekilmeyi planlıyor. Rus ordusu büyük kayıplara uğradı - yaklaşık 1 milyon insan öldü, yaralandı ve yakalandı. Bu sayıya ayrıca Przemysl kuşatması sırasındaki zayiatların yanı sıra çok sayıda dondurulmuş ve hastalanan da dahil edildi. Avusturya-Macaristan birliklerinin kayıpları biraz daha düşüktü - yaklaşık 800 bin kişi. Rus ordusu Karpat savaşında ve Doğu Prusya sınırındaki operasyonlarda tüm ana rezervleri harcadı. Sonuç olarak, Rus komutası herhangi bir rahatsız edici hareketi uzun süre reddetti.
Mart 22 Rus ordusu yılın 1915 kampanyasında son büyük zaferini kazandı. 6 ay ablukasından sonra Przemysl düştü. 3, Avusturya-Macaristan garnizonunun teslim edilmesinden bir gün önce belirleyici bir sorti gerçekleştirildi, birlikler kendilerine ulaşmak için birkaç gün stoklandı. Saldırı, Rus 11 Ordusunun abluka birlikleri tarafından bastırıldı, binlerce Avusturyalı ele geçirildi. 9 generalleri, 2500 memurları, 120 bin askeri Rus birliklerine teslim oldu. Rus kupaları 900 silahlarıydı (diğer verilere göre 1 050).
Brusilov Przemysl kalesi kalıntıları üzerinde
Diplomasi. Boğazlar
18 Mart 1915, İngiltere ve Fransa, Konstantinopolis'i Rusya İmparatorluğu'nun Karadeniz sınırlarına aktararak Doğu Sorunu'nu çözmeyi kabul etti. Daha önce, İngiltere ve Fransa, Konstantinopolis ve Boğaziçi ve Çanakkale Boğazı'na yönelik Rus iddialarının uygulanmasını her zaman engelledi. Ancak, Osmanlı İmparatorluğu İtilaf Devletinin düşmanı olduğunda, Paris ve Londra artık St. Petersburg’un adil taleplerine karşı koyamadılar. Dahası, İngilizler ve Fransızlar, Merkezi Güçlere karşı mücadelede Rusya'nın yardımına ihtiyaç duydular ve Çar hükümeti savaşını muzaffer bir sona erdirmek için ilgilenmek istediler. Petersburg için bir çeşit yemdi, böylece Ruslar Almanlarla ayrı bir barış yapamadılar.
Ek olarak, İngilizler Rusya’yı Güney Pers’ten çıkarmak ve Basra Körfezi’ne giriş yapmak istedi. Açıkçası, İngiliz seçkinlerinin bir kısmı, Rus İmparatorluğunun bir dünya savaşında hayatta kalamayacağı konusunda bir anlayışa sahipti, bu yüzden Rusya bir şey vaat edebilecek. Hepsi aynı, Konstantinopolis ve Rusya İmparatorluğu'nun boğazı vermek gerekli olmayacak. Savaştan sonra, İngiltere (ve Fransa) 'nın Rusya Konstantinopolis ve Çanakkale Boğazı ile Boğaziçi'ne vermeyecekleri gerçeği, 1915 Şubat ayında başlayan Çanakkale Boğazı operasyonu ile teyit edildi. Rusya'nın Batılı müttefikleri boğazı ele geçirmeye çalıştılar. Ancak, Türk birlikleri, İngilizler ve Fransızların savaşma kabiliyeti için beklenmedik bir hal gösterdi ve darbeyi geri aldı.
İngilizler, 1914 yılında Türkiye'deki satın alımlara ümit verici imalar vermeye başladı. 1 Eylül 1914, İngiltere Dışişleri Bakanlığı tarafından "artık Yüksek Limanı terk etmeyi gerekli göremediğini" ve Türkiye'nin "artık boğazların koruyucusu olamayacağını" açıkladı. Eylül’de, Petrograd’daki İngiliz Büyükelçiliği, Rusya dışişleri bakanına gönderilen bir mutabakatta 2, “Majestelerinin hükümetine göre, Türkiye, kendisinin çözülemez ve dayanılmaz olduğunu kanıtladığı için değerlendirilmeyi hak etmiyor” dedi. Eylül’de, Londra’nın Rus büyükelçisi 9’ten E. Gray’i Petrograd’a göndermesi, “Almanya ezilirse, Boğazların kaderi ve Konstantinopolis’in yararı yerine bu kez çözülemeyeceğini” açıkça belirtti.
Doğru, İngiltere’deki herkes Rusya’ya taviz vermek istemedi. Böylece, Churchill Rus isteklerine yalnızca “sempati ifade etmeyi” önerdi ve zamanla kendisini bununla sınırlandırdı. Diğerleri, Rusya’nın Akdeniz’deki aşırı güçlenmesinin İtalya’yı ve Balkan ülkelerini İtilafçılardan uzak tutacağından korkuyorlardı. Böylece, Bulgaristan neredeyse açıkça Alman İmparatorluğu’nun yanında yer aldı ve Yunanistan, her türlü yardımları sunan tüm İtilaf teklifleri için sessiz kalmaya başladı. Ancak, nihayetinde, İngiliz Bakanlar Kurulu Rusya'nın Boğazları alma talebinin karşılanması gerektiği sonucuna vardı. İngiltere, Osmanlı İmparatorluğu'nun diğer bölgelerinin pahasına kendisini ödüllendirmeyi planladı. Başbakan Asquith: "Karşılığında biz ve Fransa, Türk İmparatorluğu'nun bütün çerçevesinin önemli bir bölümünü almalıyız."
Fransa, isteyerek Petrograd'ın isteklerini yerine getirmedi. Fransız büyük burjuvazisi Türkiye'de güçlü bir finansal ve ekonomik konuma sahipti ve Konstantinopolis'in kaybını büyük bir kayıp olarak görüyordu. Londra’nın inisiyatifini açıkça kınamaya cesaret edemeyen Fransız diplomasisi, Konstantinopolis sorununu ve “Rusya’nın arzusuna göre” boğazı çözmenin mutlaka ilâve olmak, başka biçimler bulmaya çalışmak anlamına gelmediğini kanıtlamaya çalıştı. Ancak Paris'te, Rusya'yı İtilafçıya bağlama önceliğini ve kazandıkları siyasi çıkarları da fark ettiler. Sonuç olarak, Fransa İngiltere'nin pozisyonunu destekledi.
Çarlık hükümeti ile yapılan görüşmelerde, Anglo-Fransız diplomasisi dikkatini Rus İmparatorluğu'ndan uygun tazminat alma ve St. Petersburg'un Konstantinopolis ve Boğazları yalnızca Almanya'ya karşı acı mücadeleye katılma pahasına alma şartı altına alma koşulunu güvence altına alma koşulunu güvence altına almaya odakladı.
Rusya Dışişleri Bakanı Sazonov'un mutabakatı, 4 Mart'ta 1915'tan Petrograd Buchanan ve Paleolog'daki İngiliz ve Fransız büyükelçilere yönelikti. yanı sıra Marmara Denizi, İmbros ve Tenedos adaları ve Boğaz arasındaki Asya kıyılarının bir bölümü, r. Sakarya ve İzmit Körfezi kıyılarında belirlenecek nokta.
Sazonov’un, 22’un yılın Mart ayındaki 1915’sindeki mutabakatı, Petrograd’a İngiltere’ye çeşitli tazminatlar verilmesine rıza göstermekteydi. Böylece, ülkenin kuzeyindeki Rus imparatorluğunun çıkarlarına, İngiltere'nin güneyine ve merkezin “hiç kimsenin” kalmayacağı yılın Anglo-Rus anlaşması 1907’in öngördüğü İran’daki “tarafsız bölge” olarak adlandırılıyor. İngiliz İmparatorluğu. Rusya’nın İngiltere’ye sağladığı diğer tazminatlar, Konstantinopolis’ten malların taşınması ve boğazalarda tüccar nakliyesi özgürlüğü ile ilgilidir. Buna ek olarak, Petrograd Londra’nın Osmanlı İmparatorluğu’nun geleceği hakkındaki görüşünü aldı: Mekke ve Medine’deki “bağımsız Müslüman egemenliğinin” korunması (aslında İngilizlerin kontrolü altında) ve Halifeliğin Türkiye’den ayrılması. Rusya, Romanya ve Bulgaristan üzerindeki olası tüm etkileri yürürlükte tutma sözü verdi. Ek olarak, İngiltere Yunanistan ve Küçük Asya'da bir etki alanı aldı ve Fransa Kilikya, Suriye ve Filistin'i kurdu.
Böylece, Londra ve Paris Petrograd'ı yendi. İngilizler ve Fransızlar cesaretle Konstantinopolis'e ve boğuşmalara söz verdiler, ancak gerçekte onları vermeyeceklerdi. Konstantinopolis, Rus hükümeti ve halk için bir cazibe haline geldi. Aynı zamanda, nüfusun geniş katmanları, savaşın keskinliğini taşıyan köylüler ve işçiler için, Boğaz'ın hiçbir anlamı yoktu. Savaşın amaçları halk için anlaşılmazdı. Rusya, savaşı muzaffer bir sona erdirmek zorunda kaldı; bu, Almanya ile bir anlaşmaya varma olasılığını ve son anda hızlı bir şekilde (dış kuvvetler dahil olmak üzere) uçuruma giden imparatorluğu kurtarmak için olasılığını dışladı.
Rusya’nın Konstantinopolis makbuzu ile boğazı savaşla acı sona bağlamasına gerek yoktu. Rusya, onları Londra ve Paris'in yüce omuzundan değil, haklı bir şekilde güçlendirebilirdi.
Kraliyet zırhlısı filo Çanakkale Savaşı'nda mayın patlamasından sonra dayanılmaz daldırma
İtalya'nın konuşması
1915'in ilkbaharında, İtalya savaşa girdi (İtalyan "çakal" savaşa girer). Ağustos 1914'ten beri her iki tarafla da pazarlık ediyor. Almanlar, tarafsızlığının Almanya için daha faydalı olduğunu düşünerek, İtalya'nın grev gücünü çok düşük olarak derecelendirdi. Ancak İtalyanlar ihtiyatlı davrandı ve tarafsızlık için bile Avusturya-Macaristan'ın onlara Trentino ve Tirol’ün bir parçası vermesini talep etti. İtilaf daha fazlasını sunabilir, bu yüzden Roma Fransa ve İngiltere'ye doğru eğildi.
Rusya, İtalya'nın askeri bir müttefiki olarak büyük öneminden şüphe ediyordu. Ancak İngiltere ve Fransa, İtalya’nın Merkez Güçlerin bazı güçlerini onlardan uzaklaştırabileceğinden ısrar etti. Ayrıca, Petrograd, Roma'da bir Belgrad rakibi gördüğü için Rusya da İtalya'ya ilgi duymadı. Roma, Balkanlar'da Rusya'nın geleneksel müttefiki olan Sırbistan'ın çıkarlarına vuran büyük bir etki alanı olduğunu iddia etti. İtalya ile İngiltere, Fransa ve Rusya Antlaşması’nın Londra’da 26’te imzalanması, Nisan 1915, 23 Mayıs İtalya’nın Avusturya-Macaristan’a savaş ilan ettiği bildirildi.
Devam edecek ...