16.09.2004 - 01:00 | Son Güncelleme: 16.09.2004 - 01:00
İstişare
Salı gecesi Bakan Ali Babacanı dinledim NTVde. Hükümetin 3 yıllık yeni ekonomik programını anlatıyordu.
Salı gecesi Bakan Ali Babacanı dinledim NTVde. Hükümetin 3 yıllık yeni ekonomik programını anlatıyordu. Hem nalına, hem mıhına misali, yeni program hedeflerinin IMF ile yapılacak yeni stand-by anlaşmasını desteklediği gibi, ABnin Maastricht kriterlerinin gereklerini de yerine getireceğini anlattı Bakan. Benim üzerinde durmak istediğim konu bu değil. Babacan, geçmiş hükümetlerden farklarını anlatırken, bence çok önemli bir özelliklerini vurguladı: İstişare. Koalisyonlarda veya siyaset dışı müdahalelerle kurulmuş hükümetlerde, ekonomi idaresindeki dağınıklıktan, kurumlar ve birimler arası kopukluktan bahsetti. Hatırlayın lütfen; partiler arasında paylaştırılan kamu bankaları, Hazine, DPT gibi kurumlar, bırakın bir araya gelip ortak karar almayı, birbirlerinin yaptıklarını bile tam bilmez durumdaydılar. Her ekonomik birimin başında, bağlı bulunduğu Bakan ve partisine endeksli bir yönetici yok muydu? Bakan Babacan üzücü ama gerçek bir tespit yaptı, geçmişle ilgili olarak. Yabancı heyetler, Türkiyeyi ziyaretlerinde her birimle, kamu kuruluşuyla ayrı görüşmeler yapıp, resmin bütününü kendileri çizerlerdi. Sor, danış, karar ver Ne kadar kötü bir görüntü değil mi? Şimdi ise gelen heyetlerin hep aynı üyelerden oluşan bir heyetle muhatap olduklarını söylüyor Bakan. Ekonomi ile ilgili konular istişare edilerek, muhataplarıyla konuşularak karara bağlanıyorsa, buna sevinmemiz gerekir. İstişare, yüce dinimizin her müslümana emrettiği bir inisiyatif. Kişi, şahsına yönelik alacağı bir kararda dahi, güvendiği kişilerle konuşmalı deniyor. Amerikada, Avrupada çok özendiğimiz think-tank kuruluşları, esasen birer istişare mekanizması olarak çalışıyor. Hükümet, birçoklarını şaşırtan, biraz da kızdıran ekonomik başarısını, kararlı tutumu kadar, istişareye ve ortak karara da borçludur herhalde. Sorarak, konuşarak, danışarak karar vermenin faydaları bu kadar ortada iken, keşke hepimiz özel hayatımızda, iş hayatımızda istişare etmeyi, danışmayı prensip edinsek. Ekonominin geçmişteki hali ile bugünkü durumu, istişarenin önemini de vurgulamıyor mu sizce ?