Aileye yeni katılan bireylerle oturmuş olan düzen bozulmaya başlar. İkinci çocuğun dünyaya gelmesinden itibaren ilk çocuğun beyin dünyasında fırtınalar kopmaya başlar. Evin tek hakimi olan çocuğun sürekli içi içini yer. “Tüm ilgi üzerimdeyken ne oldu da eski ilgi kayboldu.” diye düşünmeye başlar. Ev içinde anne babanın dikkatini çekmek için olmayacak şeyler yapmaya başlar. Ebeveynler bebeğin yanında olmadığı zaman bebeğe farkında olmadan zarar verme eğilimindedir. Anne babanın yanındayken bebeği seviyormuş gibi görünür ancak orada olmadıkları zaman hemen ona bir şeyler yapmaya çalışır.
İlk çocuğun bunca çaba içine girmesinin nedeni elbette ailedir. Aile de ister istemez yeni doğan bebekle ilgilenmek zorundadır. Çünkü bebeğin tek başına yaşaması, tek başına yemek yiyip tuvalet ihtiyacını giderebilmesi mümkün değildir. Tabii bebekleri sevmek isteriz ama bebeği sevmeyi çocuk ortamda yokken yapmalıyız. Gözüne sokar gibi ilk çocuğun önünde bebeği övücü sözler söylememek gerekiyor.
En tehlikeli dönem ilk çocuğun okula başladığı dönemdir. Yani, iki kardeşin aralarında hemen hemen 6 yaş olur. En olmayacak yaş budur. Çocuk, onu artık sevmediklerini ve bu yüzden evden uzaklaştırdıklarını düşünür. Her hareketinde aslında bir anlam vardır. Eğer siz görmüyorsanız sonucunda üzülmemek için dikkat etmelisiniz.
Çocuğun kardeşini kıskandığını anlamanın çok basit yolları vardır. Eğer “Anne, o mu daha güzel ben mi?” , “O ne zaman gidecek.” gibi cümleler kuruyorsa kardeşini kıskanıyordur. Eve gelen misafir bebeği sevmeye çalıştığında çocuk, üzerine kapanıp sevdirmemek için hareketlerde bulunuyorsa kıskanıyordur. Sürekli bebeği kötüler. Onun altına yaptığını, çok ses çıkardığını herkese duyurur. Sizin yapmanız gereken orantılı olmaktır.
Unutmayın, çocuklar çok ilgi ister ve ilgi göremezse hırçın bir çocuk haline gelir. Ona temas edin, başını okşayın ve sevdiğinizi belli edin.
Bir önceki yazımız olan Tatilde Neler Yapmalı? başlıklı makalemizi de okumanızı öneririz.