Çocuklarınız herşeyi yaptırmaya mı çalışıyor? Çocukların ısrarlarına karşı güzel tespitler yapılmış bir yazı paylaşıyorum:
ANNE-SAVAR çocuk taktikleri!
Bu hafta başında 4.5 yaşındaki oğlum anaokuluna başladı. Benim de günlerim -okul hayatına rahat ve güvenli bir geçiş yapabilmesi için- sınıf kapısının az ilerisinde bekleyerek geçiyor.
Her ne kadar kulağa sıkıcı bir işmiş gibi gelse de bu sürecin faydalarını görmedim değil. Öncelikle kitap okumak için çok iyi bir fırsat. Hayatın koşturması içinde oturup kitap okumaya uzun saatler ayırmak çok zor zira. Oysa oradaki tek işim oturmak olduğuna göre bol bol kitap okuyabilirim. Hatta oryantasyon bir hafta değil de bir ay olsa, günde 4-5 saat durmadan okumayla alim bile olabilirim. ( Tabii bu işin şakası ama oradaki çoğu annenin hiç bir şey yapmadan oturduğunu görmek beni çok şaşırtıyor. Yahu sadece oturarak zaman nasıl geçer! )
Oryantasyon haftasının benim için faydalarından biri de, diğer annelerle çocuklarının iletişimlerini gözlemleme hususunda oldu. Ama bu defa annelerin değil, çocukların davranışları üzerine odaklandım. Bütün bu sürecin sonunda da, çocukların annelerine istediklerini yaptırmak için kullandığı taktikleri tespit ettim.
İşte bir annenin gözünden kaçmayan çocuk taktikleri:
Bezdirme Taktiği: Bu taktik çocukların en sık kullandığı taktiklerden. Özellikle ana okulu yaşındaki çocuklar bezdirme taktiğini ustalıkla kullanıyor. Bu taktiği kullanan çocuk, sınıfa girmek, yemek yemek, uyumak, oyuncağını arkadaşıyla paylaşmak... vs istemediği zaman, başta öğretmeni ve annesi olmak üzere çevresindeki herkesi bezdiriyor. Bunu yaparken de öyle kararlı bir tutum sergiliyor ki, kelimenin tam anlamıyla Nuh diyor, peygamber demiyor. Çocuğun kararlı duruşu karşısında çaresiz kalan yetişkin oyunu çocuğun kurallarına göre oynamak zorunda kalıyor.
Bezdirme taktiği, çocukların birşey istediklerinde de kulllandığı özel bir taktik. Öyle ki, birçoğumuz çocuğumuzun aynı ses tonuyla ve belki 50 defa "bilgisayar oynucam" sözlerine maruz kalmışızdır. Ya da arabanın arka koltuğunda yükselen "parka, parka" yönergelerini çaresizce uygulamışızdır.
Ne yapmak lazım?
Eğer çocuğunuz bezdirme taktiğini kullanmaya başladıysa korkmayın. Çünkü çocuklarda -aynı arılar ve köpeklerde olduğu gibi- korkuyu sezinleyen ve üstüne gitmesini sağlayan vericiler var. ( Yalan mı? )
Burada yapmanız gereken tek şey, basit bir hamleyle bu taktiği tersine çevirmek. Çocuğunuzdan daha kararlı durup, bezmek yerine onu bezdirmek. Ama bu iş sandığınız kadar kolay değil. Demir gibi sağlam sinirlere ihtiyacınız var. Bunun için şimdiden B vitamini almanızı tavsiye edebilirim.
Ağlama Taktiği: Bu taktik, bezdirmede başarılı olamayan çocukların ikinci kozudur. Çünkü çocukların çoğu annelerinin bu silaha dayanamayacağını bir şekilde keşfetmiştir. Ağlama taktiği de -aynı bezdirme taktiğinde olduğu gibi- iki yönle kullanılır.
İlki ve en tehlikelisi, duygu sömürüsü şeklinde olanıdır. Bu taktikte, çocuğunuz annelik adına ne kadar duygunuz varsa sömürür. Öyle ki, çoğu zaman gözyaşlarını masum bir bakışla destekler. Ve hatta bir yandan ağlayıp, bir yandan omzunuza yatarak en hassas noktalarınızı yakalamaya çalışır.
İkincisi ise çocuklar için son çare niteliğindedir. Bu ağlamada çocuk masum değildir. Masum bir tavır, duygusal yaklaşımlar sergilemez. Aksine asabi ve hırçındır. Bağırarak ağlar, öfke nöbetleri geçirir. Bu takdiği toplum içinde kullanmak önemlidir. Çünkü çocuk annesinin "ne derler sonra?" bakış açısını çoktan tespit etmiştir.
Ne yapmak lazım?
Öncelikle biraz daha B vitaminine ihtiyacınız olabilir. Sonrasında verdiğiniz kararın arkasında durun. Eğer bir şey için "hayır" dediyseniz, çocuğunuz ne yaparsa yapsın, bu cevabı "evet" e dönüştüremeyeceğini bilsin. Bu tutumunuz onun gardını kıracaktır.
Yerlere yatma taktiği: Bu taktik, ilk iki taktikte başarısız olmuş çocukların başvurduğu bir taktiktir. Çocuk istediğini elde etmek için son kozunu kullanır ve kendini yerlere atar. Çoğunlukla gözyaşları bu sürece eşlik eder. Tabii bu taktiğin de mümkünse dış mekanlarda yapılması evladır. En azından dış mekanlarda çocuklarımızın kazanma şansı da artmış olur.
Ne yapmak lazım?
İşiniz zor. İş bu raddeye geldiyse çocuğunuz pes etmeye niyetli değil demektir. Ama korkmayın bu zor durumun üstesinden gelebilirsiniz. Önce, "kim ne düşünür, eyvah rezil olduk" gibi düşünceleri aklınızdan çıkarın. Bu düşünceler sizin zayıf noktanız ve çocuğunuz da bunu biliyor. Bu yüzden bu davranışı püskürtmenin yegane yolu gayet sakin davranmaktan geçiyor. Sakin olun ve çocuğunuzun yakınında bir bank, koltuk vs varsa oraya oturun. Elinize gazete veya dergi alırsanız işiniz daha da kolaylaşacaktır. Sonrasında -yine sakince- çocuğunuza ağlaması bittiğinde onunla anlaşma yapabileceğinizi söyleyin ve çocuğunuz ne yaparsa yapsın bu sözünüzden dönmeyin. Göreceksiniz çocuğunuz anlaşmaya hemen yanaşacaktır.
Hatice Kübra Tongar - http://www.kadincakararinca.com/makale/cocuklarin-da-taktikleri-var/