Olağan bir sadelikten başka hiçbir kusur yok benim hikâyemde. Sıradan bir insanın başına gelebilecek muhtemel güçlüklerle baş etmek dışında çok büyük bir acım olmadı bugüne kadar. İnsafına binler hamd olsun. Elbet bu sıkıntılı günler de geçecek, düştüğüm yerden doğrulmaya bir sebebim olacak, biliyorum. Ama bilmediğim şeyler de var. 27 yaşındayım ve son altı aydır tek bir şey düşünüyorum. İçimde bir türlü halledemiyorum. Dünyada bu kadar yerleşik hissedecek ne sebebim vardı da, şimdi böyle sıradan meselelerde dünya başıma yıkılmış zannediyorum? Ben bu 27 yılda, nerede, neyi kaçırdım? Sanki sonu olmayan bir boşlukta, mütemadiyen düşüyormuşum.. Sanki bir yerde uğramam gereken bir yol ayrımı varmış ama ben hiç oralı olmadan yanından öylece geçip gitmişim. Sanki biri çok güçlüsün diye bir masal uydurmuş, ben de o masalın tam orta yerine düşmüşüm.. Burada nefes alacağım bir boşluk yok. Burada kapılar hep duvar. Burada çok özlemenin bir karşılığı yok. Ben buralı değilim. Lütfen söyleyin. Ben buraya nasıl geldim? Bura neresi?