Belki de hayatımız boyunca hiçbir zaman buna benzer bir süreçten geçmemiş olacağız. Ortaya çıkan bu yeni durum dolasıyla başka hiçbir şey konuşamaz ve düşünemez hale geldik. Hepsinden önemlisi de eve kapanmak zorundayız.
Aslında çözüm oldukça basit, kolay ve masrafsız, sadece evde kalacağız. Fakat sosyal bir varlık olan insanoğlu için alışkanlıklardan vaz geçmek kolay olmuyor. İşin ucunda ölüm de olsa nafile, bazı insanlar olayın farkında olmamakta ısrar ediyor.
Bu durum ise yarı cehalet, yarı da “Bize bir şey olmaz” rahatlığından kaynaklanıyor. Ortaya koyduğunuz; argümanlar, dokümanlar, sonuçlar, analizler ve de ibret tabloları onları ırgalamıyor. Ne sosyal mesafe tanıyorlar, ne bir araya gelmekten sakınıyorlar, ne de alışkanlıklarından vaz geçiyorlar. Kendi hayatlarını hiçe saymaları bizleri ilgilendirmese de toplum hayatı için tehdit oluşturdukları için gerekirse kolluk kuvvetleri ile engellemek gerekecektir.