L'
WORD
ARALIK, 1908.
|Telif Hakkı, 1908, HW PERCIVAL tarafından.|
ARKADAŞLARLA ANLAR.
Neden bazen İsa'nın insanlığın kurtarıcılarından biri olduğu ve tüm Hıristiyanların olduğu gibi dünyanın Kurtarıcısı olduğunu söylemek yerine, eskilerin halklarının da kurtarıcıları olduğu söylenir?
İfadenin birkaç nedeni var. Bazıları açıklama yapar çünkü başkaları tarafından yapıldığını duymuşlardır; Eskilerin tarihi hakkında bilgi sahibi olan bazıları, çünkü eski halkların tarihi birçok kurtarıcı olduğu gerçeğini kaydeder. Farklı halkların kurtarıcıları, geldikleri insanların ihtiyaçlarına ve kurtarılacakları şeylere göre farklılık gösterir. Böylece bir kurtarıcı, insanları bir kötülükten ya da kıtlıktan ya da bir düşman ya da vahşi hayvanın istilasından kurtarıyor gibi göründü. Başka bir kurtarıcı, vahşilikten geldiği insanları dilleri, medeniyet için gerekli olan sanat ve bilimleri öğretmek için serbest bırakmak ya da zihinlerini ve anlayışlarını aydınlatmak için ortaya çıktı. Dünyanın dini sistemlerini biraz okuyan herkes, İsa'nın doğduğu tarihten yüzyıllar veya binlerce yıl önce kurtarıcıların açıkça ortaya çıktığını görecektir.
Eğer İsa, bütün Hristiyanlar tarafından dünyanın kurtarıcısı olarak söylenirse, bu tür bir beyanname bütün Hristiyanlar'ın cehalet ve kibirinin bir manifestosu olacaktır, ama neyse ki böyle olmaz. Özellikle geç yıllarda Batı dünyası, tarih ve diğer insanların kutsal yazılarıyla tanışmış ve daha iyi tanınmıştır ve diğer ırklara ve inançlarına daha dostça bir duygu ve iyi bir dostluk gösterilmektedir. Batı dünyası, eski halkların edebi hazinelerinde bulunan bilgelik depolarına değer vermeyi öğrendi. Birkaç insanın eski ruhu Tanrı tarafından seçildi ya da kendi başına geçmişin sayısız sayısından kurtarılmak için seçildi ve yerine adalet ve herkesin haklarının tanınması geliyor.
Kurtarıcılarının doğumunu Aralık ayının yirmi beşinci gününde veya çevresinde kutlayan herhangi bir kişi olup olmadığını söyleyebilir misiniz (güneşin Oğlak burcuna girdiği söylendiğinde)?
Aralık ayının yirminci günü Mısır'da büyük bir mutluluk zamanıydı ve Horus'un doğum günü şerefine bir festival düzenlendi. Çin'in kutsal kitaplarında belirtilen törenler ve törenler arasında, diğer eski dinlerin festivali yakından takip edilir. Aralık ayının son haftasında kış gündönümü sırasında dükkanlar ve mahkemeler kapalı. Dini ciddiyeler daha sonra kutlanır ve Tie Tien'e şükran festivalleri olarak adlandırılır. Farsça Mithras'a arabulucu veya kurtarıcı denirdi. Doğum gününü, büyük bir sevinçle ortasında, yirmi beşinci günlerinde kutladılar. O zamanlar güneşin durduğu ve güneyde uzun süre kaldıktan sonra kuzeye dönmeye başladığı ve kırk günün şükran ve fedakarlık için ayrıldığı söyleniyor. Romalılar, Aralık ayının yirmi beşinci yıllarını, Bacchus'un onuruna büyük bir festivalle kutladılar; o sırada güneş, kış gündönümünden dönmeye başladı. Daha sonraki zamanlarda, pek çok Pers töreni Roma'ya getirildiğinde, aynı gün güneşin ruhu olan Mithras onuruna bir festival olarak kutlandı. Hindular birbirini takip eden altı şenliğe sahiptir. Aralık ayının yirmi beşinde insanlar evlerini çelenklerle ve yaldızlı kağıtlarla süsleyerek evrensel olarak arkadaşlarına ve akrabalarına hediye veriyor. Böylece, bu tarihte antik halkların sevindirildiği kadar ibadet ettiği görülecektir. Kış gündönümü sırasında olduğu gibi sadece kaza veya tesadüf olamaz. Geçmişin tüm görünen tesadüflerinde, derin mistik önem taşıyan bir gerçeğin olduğunu varsaymak çok daha mantıklıdır.
Bazıları tarafından Mesih'in doğumunun manevi bir doğum olduğu söylenir. Öyleyse, neden Noel, yeme ve içme yoluyla fiziksel beden için, maneviyat anlayışımızın tam tersi olan maddi bir şekilde kutlanıyor?
Bunun nedeni, erken yüzyıllardaki Hıristiyanlara dayanıyor. Doktrinlerini putperestlerin inançlarıyla kare haline getirme çabalarında, festivallerini kendi takvimlerine dahil ettiler. Bu çifte bir amacı cevapladı: bu insanların geleneklerini yerine getirdi ve zamanın yeni inanç için kutsal olması gerektiğini düşünmelerini sağladı. Ancak, bayramları ve festivalleri kabul ederken, buna yol açan ruh kayboldu ve sadece kuzeydeki insanlar, Druidler ve Romalılar arasında korunan en kaba semboller vardı. Vahşi alemlere maruz kaldılar ve tam lisansa izin verildi; oburluk ve sarhoşluk bu süre içinde galip geldi. İlk insanlarda sevinçlerinin nedeni, Güneş'in görünürde en düşük noktayı geçtiğini fark etmeleriydi ve yirmi beşinci Aralıktan itibaren, baharın geri dönüşüne neden olacak ve onları kurtaracak olan yolculuğuna başladı. soğuktan ve kışın ıslanmasından. Neredeyse Noel sezonundaki tüm gözlemlerimizin kökeni eskilerden geliyor.
In Vol 'Arkadaşlarla Anlar'. 4, sayfa 189, Noel’in the görünmeyen güneş ışığının doğuşu, Mesih Prensibi ’anlamına geldiği söyleniyor, ki devam ederken, İnsan içinde doğmalı”. Öyleyse, İsa'nın fiziki doğumunun da Aralık ayının yirmi beşinci günü olduğunu takip ediyor mu?
Hayır, öyle değil. Aslında, “Arkadaşlarla Anlar” bölümünde, İsa'nın fiziksel beden olmadığı ifade edilmiştir. Fizikselden ayrı bir beden olduğu - fiziksel olarak doğduğu ve doğduğu halde. Bu doğum şeklini ortaya koydu ve İsa ile Mesih arasında bir ayrım yapıldı. İsa ölümsüzlüğü sigortalayan bir organdır. Aslında, ölümsüzlük, İsa ya da ölümsüz beden onun için doğana kadar hiçbir birey tarafından elde edilemez. Bu, bu ölümsüz cisim, İsa veya eskilerin bildiği bir şeyle, insanın kurtarıcısı olan ve doğumundan ölümden kurtulana kadar değil. Aynı yasa bugün olduğu gibi bugün de iyi durumda. Ölen biri ölümsüz hale gelmedi, yoksa ölemezdi. Fakat ölümsüzleşen biri ölemez, yoksa ölümsüz değildir. Bu nedenle insan, ölmeden önce ölümsüzlüğü elde etmeli ya da ölümsüz bedeni İsa tarafından ölümden kurtarılıncaya kadar, yeniden doğmalı ve yeniden doğmaya devam etmelidir. Ancak Mesih, İsa gibi bir beden değildir. Bizim için ve bizim için, Mesih bir kişi veya beden değil bir ilkedir. Bu nedenle Mesih'in içinde doğması gerektiği söylendi. Bu, ölümsüz olmayanlar için, zihinlerinin Mesih ilkesinin varlığı ile aydınlandığı ve olayların gerçekliğini anlayabildikleri anlamına gelir.
Eğer İsa ya da Mesih, olması gerektiği gibi yaşamadı ve öğretmediyse, böyle bir hatanın yüzyıllar boyunca nasıl geçerli olabileceği ve güne kadar devam etmesi gerektiği nasıldı?
Hatalar ve cehalet, bilgi ile değiştirilinceye kadar geçerlidir; bilgiyle cehalet ortadan kalkar. Her ikisine de yer yok. Bilginin yokluğunda, maddi veya manevi bilgi olsun, gerçekleri olduğu gibi kabul etmeliyiz. Gerçeklerin farklı olmasını dilemek, onları bir leke değiştirmeyecek. Tarihte, İsa veya Mesih'in doğumuyla ilgili hiçbir gerçek yoktur. İsa ve Mesih terimleri ünlü doğumdan yüzyıllar önce vardı. Doğduğu söylendiği zaman böyle bir varlık kaydımız yok. Yaşamış olan ve önemli bir karakter olarak böyle bir rahatsızlığa ve tanınmaya neden olan kişi, o dönemin tarihçileri tarafından göz ardı edilmiş olmalıydı. Kral Herod'un, “küçük çocuğun” yaşamaması gerektiğinden emin olmak için birçok bebeğin katledilmesine neden olduğu söyleniyor. Pilatus'un İsa'yı mahkum ettiği ve İsa'nın çarmıha gerilmesinden sonra yükseldiği söylenir. Bu olağanüstü olayların hiçbiri o zamanın tarihçileri tarafından kaydedilmedi. Elimizdeki tek kayıt İncil'de bulunan kayıt. Bu gerçekler karşısında, ünlü doğumun otantik olduğunu iddia edemeyiz. Yapılabilecek en iyi şey, dünyanın efsaneleri ve efsaneleri arasında bir yer vermektir. İsa'nın sözde doğum ve ölümüyle ilgili hatamızda devam etmemiz tuhaf değil. Bu bizim için özel ve alışkanlık meselesi. Hata, bir hata olması durumunda, İsa'nın doğum ve ölümünün dogmasını talep eden ve iddia eden ilk kilise babalarına aittir.
Hristiyanlık tarihinin bir masaldan başka bir şey olmadığını, Mesih'in yaşamının bir efsane olduğunu ve neredeyse 2,000 yıldır dünyanın bir efsaneye inandığını mı demek istiyorsun?
Dünya neredeyse 2,000 yıldır Hıristiyanlığa inanmadı. Dünya bugün Hıristiyanlığa inanmıyor. Hristiyanların kendileri, İsa'nın öğretilerinin yüzlerce bölümünü yaşamaya yetecek kadar inanmadılar. Hıristiyanlar ve dünyanın geri kalanı, yaşamlarında ve işlerinde İsa'nın öğretilerine karşı çıkıyorlar. İsa'nın tek bir öğretisi Hristiyanlarca tam olarak gözlemlenmemiştir. Gerçek ile masal arasındaki farka gelince, İsa'nın tarihi doğumu ve yaşamıyla ilgili hiçbir gerçek olmadığını söyledik. Masal ve efsane, pek çok Hıristiyan tarafından talihsiz dinlerin temeli olarak tutuluyor, ancak Hristiyan inancı aynı sınıfta. Nitekim, Hristiyan dini aslında dünyanın birçok büyük dinine sahip olmaktan daha az temeli vardır. Bu, Hristiyanlığın sahte olmadığı veya tüm dinlerin sahte olmadığı anlamına gelmez. Her mitosun içinde bir logo olduğunu söyleyen eski bir deyiş vardır. Bir efsane, derin bir gerçeği içeren bir anlatıdır. Bu, Hristiyanlık için geçerlidir. İlk tarihte ve bizim zamanımızda, İsa'nın yaşamına ve tasarruf gücüne olan inancından bu kadar çok yararlanmış olması gerçeğinin bazı gizli güçleri olmalıdır; burada gücü yatıyor. Herhangi bir büyük öğretmenin veya öğretimin ortaya çıkışı, belirli bir yasaya, döngülerin kanununa veya mevsimlere göredir. Tanınmış İsa'nın doğumunun zamanı, yeni açığa çıkmış bir gerçeğin ilan edilmesi ve geliştirilmesi için bir döngü ya da mevsimdi. O zamanlar ölümsüzlüğe kavuşan, aranan bir İsa bedeninin doğuşuna sahip olan insanlar arasında bulunduğunu, bunu elde etmiş olanların almayı ve anlayabileceğini düşündüğü kişilere ölümsüzlük öğretisini verdiğine inanıyoruz. o ve onun etrafında müritleri olarak adlandırılan bir sayı toplandı. Bunun hiçbir tarihi olmaması, onun ölümsüz hayata ilişkin gizemden habersiz olanlara tanınmaması nedeniyledir. Bir süre öğrencilerini geride bırakıp öğretti, sonra ayrıldı ve öğretileri de öğrencileri tarafından ilan edildi. Mesih'in ve onun öğretilerinin inancındaki ısrarın nedeni, insanda ölümsüzlüğünün ihtimalinde altta yatan bir mahkumiyet olduğudur. Bu gizli inanç, kilisenin bugünkü hallerine çarptığı öğretilerde ifade bulur.
HW Percival