İnancımıza göre ölünün ve aramızdan ayrılanın arkasından konuşulmaz..
Hatta hayırla yadedilmesi tavsiye edilir.
Hayatımda ilk defa aramızdan ayrılan birini hayır ve duayla ,iyi temennilerle uğurlamayı içime sindiremiyorum.
Onun için ‘’Güle güle Kaymakam Bey , yolun açık olsun ‘’ demiyorum.
Veda yemeği zoraki katılan insanların mecburiyetine eklediğin sıkıntıyı es geçiyorum.
Ertesi gün uğurlamaya gelen 9 – 10 bürokrat zorakiliği size bir mesaj verdimi bilemiyorum.
İçimizdeki yalama , yalaka ve dalkavukların son sözleriyle vicdanınız rahatladı mı?
Basın adına teslimiyetin, habersizliğin, ısmarlama yorumların adresi gazetenin manşetlerine inandınız mı?
Tayininizin açıklandığı gün bir mahalle muhtarının davulları Menderes Parkı’na göndermesinin akil adamlarca önlendiğini biliyor musunuz?
Veda yemeğinize katılma mecburiyetindeki bir resmi kurumun yöneticilerin katılmama iradelerinin kurayla belirlendiğinden haberiniz var mı?
Bu Çan çok Kaymakamlar ağırladı.
Sevdiklerimiz , beğenmediklerimiz oldu ama hepsini hayır dualarıyla uğurladık .
Bir sükunet ve huzur beldesinde ,devlet ve millet barışının zirvesi olan bu şehirde tavır ve davranışlarınızla şüphe tohumları ektiniz.
Bir akşam , bir mahalle kahvesine gidip bir çay içmediniz..
Sokakta vatandaşla selamlaşıp sohbet etmediniz.
Resmi programlar dışında Çan’ın hiçbir etkinliğinde varolmadınız.
Ben sizi Çan’ın en başarılı olduğu eğitimin temellerini bencilliğinize kurban ettiğiniz için,
Çan’ı kişisel kaprislerinize kurban ettiğiniz için,
Selamsız Bandosu’na majör olabilme becerisini gösterdiğiniz için,
Ardınızda tek bir dost bırakmadan gittiğiniz için,
Size "Güle güle" demiyorum "Kaymakam Bey"
Yolun kendi setçiği gibi olsun’’demem duamı olur beddua mı? Onu zaman gösterecek.