Kore’nin “Rohmer”inin Yeni Filmi “Domangchin yeoja / Kaçan Kadın”
“Birbirine aşık insanlar daime birlikte olmalıdır”
Güney Koreli film yönetmeni ve senarist Hong Sang-Soo, film yapım şirketi Cinetel Soul’un sahiplerinin oğlu olarak 1960’da doğmuş, Ülkesinde tiyatro eğitimi aldıktan sonra yüksek lisansını ABD’de bitirmiş.
Film yönetmeye 35 yaşındayken, “Domuzun Kuyuya Düştüğü Gün” (1996) ile başlayan Hong birçok ulusal ve uluslarası festivale katılmış, çok sayıda ödül kazanmış. “Hahaha”, 2010 Cannes Film Festivali’nde Belirli Bir Bakış, “Hepimizin Sevgilisi Sunhi” 2013 Locarno Uluslararası Film Festivali’nde En İyi Yönetmen Gümüş Leopar Ödülü, “Doğru Zaman” 2015 Locarno Film Festivali’nde Altın Leopar Ödülü kazanmış. “Gece Sahilde Yalnız” başoyuncusu Kim Min-hee’ye Berlin’de En İyi Kadın Oyuncu, “Nehir Kıyısındaki Otel” de Ju-bong Gi’ye Locarno’da En İyi Erkek Oyuncu Ödüllerini getirmiş. Son filmi “Kaçan Kadın”la da Berlin Festivalinde En İyi Yönetmene verilen Gümüş Ayı’yı almış.
Sinema yapma biçemi Eric Rohmer ile karşılaştırılmış olan Hong, çoğunlukla konutlarda, mahallelerde, kafelerde, otellerde, okullarda ve apartmanların merdivenlerinde çektiği, karakterlerinin şehirde dolaştığı, içki içtiği ya da seks yaptığı filmlerinde bir tür “domestik gerçekçilik” oluşturma peşindedir. Senaryolarını önceden hazırlamayan Hong, temel bir sinopsisle yola çıkarak çekim günü sabahı yazdığı sahneleri gün boyunca ani kararlar alarak değiştirir, alkol ve sigara konusunda yakın ilişki kurduğu oyuncuların belirli sahnelerini onlar içki ya da sigara içerken çeker.
Bu nevi şahsına münhasır sinemacı ilk kez 2015’de “Doğru Zaman” filminde oynattığı aktris Kim Min-hee ile o zamandan beri evlilik dışı bir ilişki içindedir. Karısından boşanamadığı için bu ilişkiyi hâlâ resmileştirememişse de, o zamandan beri yaşamını ve meslek hayatını paylaşan Kim Min-hee, Hong’un son sekiz filminin yedisinin başrollerini üstlenmiştir.
“Kaçan Kadın”da, mutlu bir evlilik yapmış bir kadının, beş yıldan beri her gününü birlikte geçirdiği kocası kısa bir iş seyahatine çıkıtığında, uzun zamandır görmediği arkadaşlarını ziyaret etmesi anlatılır. Gamhee’yi canlandıran Kim Min-hee, önce Seul’ün banliyösünde yaşayan Youngsoon’u görmeye gider. İki arkadaş nefis bir ızgara etin ve pirinç şarabının eşliğinde hasret giderirken Youngsoon’un ev arkadaşı da onlara katılır. Keyifli sohbetleri bir ara, karısı kedilerden korktuğu için, besledikleri başıboş kediilere yemek vermemelerini talep eden komşunun gelişiyle kesilir. Geceyi orada geçiren Gamhee, bir ara uyandığında güvenlik kamerasının monitöründe sigara içen bir kızı görür. O arada kalkmış olan Youngsoon, kızın annesini bir gece hiç iz bırakmadan kaçtığını söyler.
Ertesi gün, Gamhee, pilates eğitmeni arkadaşı Suyoung’un evine gider. Suyoung mimar komşusuna hafiften tutkun olduğunu anlatırken, o da aynı binada oturan, sarhoşken seviştiği ve birtürlü peşini bırakmayan genç şair kapısına dayanır.
Daha sonra sinemaya giden Gamhee, o mekânda çalışan, bir zamanlar kendisinin çıktığı ünlü romancıyla evli olan Woojin’le karşılaşır. Büyük olasılıkla Gamhee’nin erkek arkadaşını baştan çıkarmış olan Woojin, geçmişte yaşadıkları olaydan dolayı ondan af diler. Gamhee olayların artık unutulmuş bir geçmişte kaldığını söyleyerek onu teskin eder. Film bittiğinde Gamhee eski erkek arkadaşıyla karşılaşır.
Her ziyarette eski arkadaşlarını yeniden tanırken her adımında kendini de yeniden keşfeden Gamhee, finalde yolculuğunun sonuna vardığında yeniden sinema salonuna dönerek az önce izlemiş olduğu filmi tekrar seyretmeye başlar. “Hep aynı filmi yapmakla” suçlanmış olan Hong, sanki bu finalle bir öyküyü izlemiş olmanın onu tamamen çözümlemek anlamına gelmediğini, her yeniden izlemenin farklı bilgileri ve duyguları açığa çıkarabileceğini ima eder.
Uzaklardan görülen üç dağ manzarası… Eski arkadaşlarla bol konuşmalı üç karşılaşma… Kendini aşırı önemseyen üç sinir bozucu erkeğin, gülünç şekilde araya girişlerinin adamları devaml arkadan çekilerek verilmesi…
Bu yalın ve alaycı filme femininst denemez ama kesinlikle kadınların götürdüğü, kadınlara ait bir film. Gamhee’nin etrafından çok kendini inandırmak için kocasının “Birbirine aşık insanlar daime birlikte olmalıdır” sözlerini bir meditasyon mantrası gibi tekraralamasından, kadının mutlu ama mutluluktan biraz da sıkılmış olduğunu ustaca hissettiren Hong’un en büyük başarısı, konunun ve anlatının yalınlığı ve sadeliğiyle son derece uyumlu doğaçlama tadındaki oyuncu yönetimi. Özellikle Gamhee’yi yorumlayan Kim Min-hee’nin, biri eski sevgilisiyle evli, diğer ikisi imrendiği mekânlarda yaşayan üç arkadaşında kendisinin olası bir versiyonunu görmesini satır aralarında hissettirmesi çok etkileyici.
Görsel olarak, Hong’un her zamanki durağan çekimlerine ilginç çeşitlemeler eşlik ediyor. İzleyicisi en beklenmedikanda gelen “zoom”lara alışıktır ama, Hong bu kez bildik iletişim aygıtlarına değişik bir gözle bakar. Bir güvenlik kamerası hiç diyalog gerektirmeyen sevecen bir anı yakalar, ya da apartmanın dış holündeki bir tartışma, belirli bir açıdan gösterilirken, ters bir çekimle olayı intercom monitöründen izleyen Gamhee’ye odaklanır.
Sonuç olarak, zeki ve bilinçli kadınların dostlukları üzerine birkaç öykücük anlatırken, erkek dünyasının tekdüze ve sıkıcı bakış açısını da zekice alaya alan, bir başyapıt olmasa da keyifle izlenen ilginç ve farklı bir sinema örneği.
Yönetmen / Senaryo / Müzik / Kurgu / Yapımcı : Hong Sang-Soo
Görüntü Yönetmeni : Kim Sumin
Oyuncular : Kim Minhee, Seo Younghwa, Song Seonmi, Kim Saebyuk, Lee Eunmi, Kwon Haehyo, Shin Seokho, Ha Seongguk
Güney Kore / Dram / 77 Dk.