

Almanya'ya yeni gelmiştim, kendileriyle birlikte çalışmam için bazı parti ve kurumların çalışma ve hatta para teklifini reddetmiştimki paraya ençok muhtac olduĝum bir dönemdi.
Fikirlerime en yakını PİK'i görmüş onlarla beraber çalışmaya karar vermiştim. Her ne kadar çalışmaya başladıĝım üçüncü gün pişman olsam da.
Dostlardan biri "şu veya şu partiler daha güçlü ve paraları çok, maddi sıkıntı çekmezdin, neden burayı seçtin" sorusuna "PİK terör örgütleri listesinde deĝil, bir de istediĝim zaman çıkarım kimseye borçlu olmam, ama bahsettiĝin partiye girmek kolay çıkmak zor" demiştim.
Köln merkezde başladım ama daha sonra Leverkusende bir cami açtık merkezi de oraya taşıdık.
Sık sık ziyaretime gelenlerden biri, birgün bana dediki:
Hocam neden çocuklarını hala getiremedin?
Dedimki "ben buraya geldiĝimde PİK'teki arkadaşlar maddi yardımda bulunacaklardı, resmi olarak çalışıyorum ama sigortam da yatırılmıyor, maaş zaten yok, zaten almıyordum. Üç ay sigortam yatacakki yabancılar dairesine gidip çocuklarımı getirmek için müracaat edeyim. Caminin masrafı da üzerimde kaldı. Cumaları cemaattan topladıĝım parayla cami kirası, gaz parası ve aĝaların gelip bedavadan görüştükleri telefon parasını zor yetiştiriyorum."
Aaaa hocam senin o kadar dost ve tanıdıĝın var birinden 5-10 bin mark alıp işlemleri yapamaz mısın?
Dedim "tanıdıklar çok ama dostum yok, gidip birinden borç istiyemem, zaten herkes biliyor durumumu. Gidip istesem vermeseler ki vermezler, o zaman araya soĝukluk girer, dost olsalar kendileri teklif edeceklerdi!."
Dediki "vallaha benim çok dostlarım var, bana diyorlarki işin düştüĝü zaman sen gel yeterki işin düşsün namus hariç herşey emrindedir, asla seni yalnız bırakmayız."
Dedim ne mutlu sana ki öyle dostların var, benim yok maalesef.
Aradan üç ay geçti. Birgün akşam bana geldi dediki "benim şiddetle sekiz bin Marka ihtiyacım var, 3 gün içinde bulmam lazım, sende var mı biraz yardım etsen?"
Ben güldüm dedim ne diyorsun Allah'ın kulu, bende seksen Mark yok, sana nerden bulayım, hani dostların vardı namus hariç herşeyi ile emrindeydiler?
Dedi tamam onlara gideceĝim.
Kalktı gitti, saat 02:00 civarı yine yanıma geldi, moralı çok bozuktu.
Ne oldu dedim?
Ne olacak kaç kişiye gittim vermediler, paraları var biliyorum, ama cimrilik yaptılar, dedi.
Dedim hani çok dostun vardı sadece bunlar mıydı?
Yok, var bir kaç tane daha, yarın uĝrarım dedi.
Saat 03:00'e kadar oturduk sonra kalktı gitti.
Ertesi gün saat saat 23:00 tekrar yanıma geldi ama gözleri dolmuştu.
Ne oldu dedim güvendiĝin daĝlara kar mı yaĝdı?
Aĝladı dedi, hani namus hariç her şeyi ile benimle idiler bu dostlardan 8 kişiye gittim hiçbiri yardım etmedi.
Ben acı bir gülümseme ile dedimki. "Kardeşim sen namus istiyorsun adamlar daha önce sana demişler namus hariç."
Şaşkın şaşkın gözlerime baktı namus mu? dedi.
Dedim kardeşim bu memlekette namus paradır para paraaaa! Onun için ben kimseden istemiyorum.
Aĝlayarak haklısın hocam dedi.
Şimdi bakmayın insanların özellikle sanalda atıp tuttuklarına kişilerin ne olduĝunu anlamak istiyorsak, onlarla ticaret yapın, alişveriş yapın, para verin alın, o zaman kimin ne şahsiyette olduĝunu çok iyi anlarsınız.
M.Nureddin Yekta
18.08.2017