Ayların üstümdeki etkisini düşünüyorum bir zamandır. Ilık, ışıklı, serotonin saçanlar, kuru, soğuk, karanlık olanlar, nemli, ıslak, tek renk gidenler. Öncelikli duyusal bir etki, 5 duyuyla gelen. Sonrasıysa tamamen kişisel, algıyla yönetilen.
Kasım bende nispeten sevimsiz hisler uyandıran aylardan nedense. Yukarıda bahsettiklerimden bağımsız fonetik olarak bir takılıyorum önce. Kalın sesli ve sert sessizlerden oluşan harfler bütünü. Estetik duyguma ters bir kere. Kalın ve sert. Tamam, fonetik takıntım olduğunu itiraf ediyorum. İnsanız işte zaaflarımızla birlikte. Duyusal kısma gelinceyse, birden karanlık günler geliyor gözümün önüne. Gri günlerin başlangıcı. Havanın erken kararması, ağırlıklı kapalı, bulutlu bir gök, ne tam yağmurlu ne de tam soğuk bir hava. Arada derede bir durum, kasvetli bir hissiyat.
Akrep dönemi sonra. Tamamen değilse de çoğunlukla. Ayın sonunda Yay’a geçiş var, ama Kasım demek Akrep demek kanımca. Ki o da en derinlerimizdeki hislerin, korkuların, yüzleşmelerin gündeme geleceği zamanlar demek aslında. Eh biraz ürkütücü değil mi ya? Akreplerden çekinmemiz boşuna değil. Akrep dediğin gözünün içine bakıp ciğerini okuyabilir adamın isterse. Yalan söyle söyleyebilirsen bir Akrep’e. Sen daha yalanı söylemeden bilebilir hanyayı konyayı en derindeki kaynakları, sezgileriyle.
Ben Kasım ayına böyle yeraltı dünyasının karanlık, nemli, soğuk hislerini atfederken, bir baktım düşüncelerimde oldukça kendi kendime takılıyorum böyle. Misal bir arkadaşım ‘Ben Kasım’ı çok severim. Benim için Kasım demek kış güneşi demek’ dedi. ‘Böyle sıcak, ılık, sonbaharın son demleri gibi’. Kasım ve güneş! Bende o kadar zıt yerlerde duruyorlar ki..Şaşırdım. Sonra bugün Twitter’da Kasım’da aşk başkadır hashtag’ini gördüm, tekrar şaşakaldım. Hani Kasım’da seks başkadır dese anlarım! Artık daha çok iç mekanlarda, evlerde vakit geçiriyoruz ya. Hem Akrep’in de önemli konularından, yine döneme damgasını vuran. Ama Kasım’da Aşk için TT yaratma hevesi deyip geçtim. Sonra bir baktım başka bir blogger arkadaşım İstanbul Kasım’da Güzel demiş, yazmış, hatta Marie Claire’de röportajı bile çıkmış. Buyrun bakın neler neler anlatmış.
Demek ki neymiş, benim göremediğim bir keramet varmış sevgili Kasım ayında. Sevgili Kasım bile dedim ya, geri dönüşü olmayan yola girdim şimdiden galiba.
Durup düşündüm. Kasım’a iki kala İstanbul’a döndük Istrancalardan. Dağların kızılını, yaprakların hardalını, ağaç gövdelerinin kahvesini ve tüm bu renkler arasına serpiştirilmiş yeşili görüp nefesimin kesildiğini hatırladım. Sonra sonra en sevdiğimiz mantar mevsiminin gelip çattığını farkettim. Mantar avından bu sefer elimiz boş döndük, ama geçmiş senelerde en verimli mahsulü hep Kasım’da topladık, porcinisinden sezarına, şemsiyesinden sarıkızına. Yine kızıl, yine sıcak renk cümbüşleri arasında.
Hal böyle olunca, Kasım algımla ilgili revizyon yapmaya karar verdim, revizyonumu da geçmişime ve reklamcı dostlarıma ithaf ettim. ‘Ben tüketicisi’nin algısında farkındalık yaratmayı başarmış olarak Kasım’ı kendime hemen yeniden briefledim.
Kasım demek, sarı yapraklar demek.
Kasım demek, toprak kokusu demek.
Kasım demek, lezzetli, makbul mantar demek.
Kasım demek, Akrep’le en derinimize inip karanlığımızla yüzleşmek,
Kasım demek, Yay’a geçip hayattaki anlam arayışımıza bakmak demek.
Kasım demek, kış değil, kışa hazırlık demek.
E o zaman, bu bir taşlama değil, Kasım’a güzelleme olsun. Kasım’da aşk başka mıdır bilemem, ama güzelleme üstü kaymağı aşk şarkısıyla lezzet bulsun.
Hoş geldin Kasım.