Dini tanımı zorluk derecesi olarak kavramların en başında yer almaktadır.
Dinin bütün dinleri içine alabilecek bir tanımı ancak din kavramının sınırları net bir şekilde belirlendikten sonra yapılabilir.
Çağdaş Batılı ilim adamları tarafından Din tanımını farklı şekillerde tanımlamışlardır. Bu tanımlamalar büyük ölçüde ferdî tecrübe ile zihnî, hissî, taabbüdî ve içtimaî elemanlardan ibaret beş öğenin birini ya da birkaçını öne çıkararak yapılmıştır.
a) Zihnî unsur : Bir insanın kendinden üstün bir güç ve kudretin varlığının zihnen kabulünü. Tanrı kavramı veya çok genel ifadesiyle kutsal kavramı, bütün dinlerin özündeki temel öğedir.
b) Hissî unsur : Zihnen varlığı kabul edilen bu üstün güç ve Allahın ezeli gücüne karşı kalben duyulan bağlılık duygusu.
c) Taabbüdî unsur : Zihnen varlığı kabul edilen, kalben kendisine bağlanılan aziz, ulu kudrete karşı bazı davranışları yapma yükümlülüğü. Buna davranış faktörü de denilmektedir ki çok genel olarak ibadeti
veya kulluk gereklerini ifade etmektedir.
d) İçtimaî unsur : Aynı zihnî, hissî, taabbüdî öğeleri paylaşan insanların oluşturduğu sosyal grup.
İslâm alimleri dinin tarifini, Kur’ân-ı Kerîm’de yer alan açıklamaları ve İslâm inançlarını göz önünde bulundurarak yapmışlardır. Buna göre hak dinin tanımı şu şekildedir: Din akıl sahibi insanları kendi tercihleriyle bizzat hayırlı olan şeylere götüren ilâhî bir kanundur.
Not : Öğe’nin eş anlamlısı unsur’dur.
Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.