Hain, ihanet sözlerinin bir toplumda yaygın bir kullanım içinde bulunması o toplumun gelişmişlik düzeyini gösteren donelerden birisini oluşturmakta. Söyleyecek sözleri olmayanların ve altını dolduracak akıl ve mantıkla izah yolları tükendiğinde en kolay yol ve yöntem taraftar toplama yöntemi olarak kullanılan bir kelime. Kendi fikirlerini savunmayan herkese ve her düşünüşe hain yaftası vurmak bizi daha büyük ve içinden çıkılmaz hallere sokacaktır. Bir tek hain varsa oda devletine ve vatandaşına silah çekenlerdir. İşte tek gerçek hainler bunlardır. Fikir ayrılığına düşmek, siyaseten farklı düşünüş ve yollara girmek hainlik değil demokratik bir haktır. Bu halleri hainlikle suçlamak düşmanlığı arttırarak toplumsal bölünmeyi arttırmaktan başka bir sonuca varmaz. Bunun en güzel ve en radikal örneği Ruanda’da meydana gelen iç savaşta yaşanmıştır.
Hutu ve Tutsi kabilesi arasında meydana gelen iç savaş bir milyon insanın katledilmesiyle sonuçlanmıştır. Dışarıdan bakan hiç kimsenin ayırt edemeyeceği iki kardeş kabile ve aynı devletin vatandaşları birbirlerini vatan hainliğiyle suçlayarak bir savaşın içine sürüklenmiştir. Bu işten tek kazanan Fransız’lar olmuş ve tüm doğal kaynaklarına el koymuşlardır.
Çağdaş milletlere baktığınızda tarihten aldıkları dersler neticesinde iç çatışmalar yerine anlaşma yol ve yöntemlerini geliştirerek toplumsal refahın artışını sağlamışlar ve oluşturdukları bu iç dengeler sayesinde bunu devamlı kılmışlardır. Artık bizimde daha demokratik yöntemleri kullanarak iç dengeleri sağlam yapılar içinde tutmamız gerekiyor. Hele bölgemizdeki bu son gelişmeler buna en çok ihtiyaç duyduğumuz zamanlar.
Birinci önceliğimiz yetişmiş ve iyi bireylerden meydana gelmiş nitelikli bir toplum olan millet bilincinin ön plana alındığı ve sağlamlaştığı bir yapı olmalı. Bireylerin farklı bakış açılarının toplumsal refahın artışında rekabet ortamının yayılmasıyla demokratik açılımlar içinde ele alınmalıdır. Bu yol ve yöntemler çatışmaların azaltılarak enerjimizin daha iyi yaşam şartlarının oluşturula bilmesine harcanmalıdır. Şu çok iyi bilinmelidir ki aynı milletin evlatları birbirini düşmanı değil destekleyicileri olmalıdır. Hepimiz bu milletler topluluğu içinde daha iyi şartlarda yaşaya bilmenin yollarını aramaktayız. Siyaset tamda bunun için vardır.
Şahsiyetlere yönelik değil şartların daha iyi olabilmesinin sağlanmasını amaç edinmiş fikirler üzerine siyaset bina edilmelidir. Siyasetin kurumsal yapılarının güçlendirilmesi daha demokratik işleyişlerle mümkün olabilecektir. Yoksa daha çok siyasi partiler çöplüğüne dönüşürüz. Toplumsal refah artışı için harcanacak siyasi düşünceler yerine yeni partiler kurup bunların kurumsallaşmaları için zaman harcayıp dururuz. Siyaseti çatışma alanlarından çıkararak çözüm üreten, uzun vadeli düşünebilecek güçlü kurumlar haline dönüştürmemiz elzemdir.
Parti içi siyasi çekişmelerin düşmanlık yaratması yerine daha sağlıklı demokratik bir işleyiş ile rekabet ortamına açmamız Türkiye’nin de önünü açacaktır. Buna bugünlerde daha fazla ihtiyaç duyulduğunu düşünüyorum. Artık bu yüzyılında gelişmemiş ya da gelişmekte olan bir toplumdan gelişmiş bir topluma geçemediğimiz bir yüzyıl olmamasını diliyorum. Gelecek nesillerimizin eğer refahı artmış, içsel çekişmelerden kurtulmuş bir vatan içerisinde yaşamasını istiyorsak, siyaseti kendimiz yerine mutlu bir toplum için yapacaksak bunun yolu demokrasidir. Artık kendimizi şu gelişmemiş toplumların en büyük hastalığı olan hainlik edebiyatından kurtaralım. Siyasi partilerin parti içi demokratik işleyişlerinin önündeki engelleri kaldırarak parti üyelerine ve milletimize güvenelim. Çatışmalar yerine uzlaşı kültürüyle kurumsal yapılarımıza sahip çıkalım. Yeni partilere ihtiyaç hissedilmeyecek ortamları kurmak milletimize yapılacak en önemli armağan olacaktır. İşte gerçek milletini ve devletini sevenlerin ülküsü bu olmalıdır.
Saygılarımla.