Ruhum uyanışta
Zihnim okunmaz halde
Kirpiklerimin ağırlığından, gözlerim aralanmıyor.
Dilim, son nefeslerin peşine düşmüş bir hasta
Sen şifa sesinle gel, sol yanıma taşın.
Gözler benden uzak
Dünya karanlık kalsın.
Derdim bir hayli mühim ve ağır.
Şifâsı ise sende.
İster sıkıntı ol ister imtihan ister umut…
Ne olursan ol düş sol yanıma
Hayırlısı yankılarıyla titresin içim.
İkilemlerimden kaçtım iki kelimemden biri sen oldu.
Sayısız, sapkın yollardan kaçtım.
İnsan kendine yetişemediği kadar yaşar aslında
Karalar, aklımda aklandı hep
Bir kendimi aklayamadım.
Durgun bir rüzgarda ağaçların yaprakları kımıldamazken
Kendilerine çarpan dalgaları seyre daldım.
Yalnızlığımı, yalnız geceye anlattım.
Bir yarım gitti, yaram kaldı geriye.
Ömür parçam!
Gökyüzünü parçaladım
Düşen parçaların iniltisi, sesinden dökülen bir senfoni gibiydi.
Bir hayâlin kaldı bende
Onu parçalarsam, zamanı katlederim.
Yazık olur.
Ruhum uyanışta