|28-10-2009, 14:20||#21|


Aktif Üye


Sensiz parlayan yıldızlarla
Bitmek bilmeyen yalnızlığımla
Sana geldim bu gece anne.
Islak gözlerimle ,
Yağan yağmur tanesiyle ,
Senin gül tenini
Toprakta koklamaya geldim anne.
Sakın üzülme üşüyorum diye
Hiç yağmur tanesi anne yüreğinde üşür mü ?
Sensiz ısıtmayan güneşle ,
Özlemini yüklediğim yüreğimle ,
Üşüyen ellerine dokunmaya geldim anne.
Toprağında biten dikenleri
Karla örtmeye geldim anne.
Sakın üzülme anne
Heybeme beyaz karları yükledim diye.
Sakın kederlenme anne
Gözlerimde ayazları görüp üşüyorum diye.
Hiç kar tanesi ana yüreğinde üşür mü ?
Sensiz kuruyan güllerimle,
Her nefesimde
Sana ağlayan gözlerimle ,
Çiceklerin açtığı
Yüreğinde ağlamaya geldim anne.
Baharların konakladığı saçlarına
Cennet kokulu avuçlarına
Çicek kokulu nefesimi vermeye geldim anne.
Sakın üzülme anne
Ölümün koynunda geziniyorum diye
Hiç annesine kavuşacak evlat
Ölümde üşür mü anne ?
17.01.2006
|30-10-2009, 10:37||#22|


Foruma Isınan Üye


Elimizde vedalar için hazırlanmış bir harita olsa keşke. Çünkü; bilinmezlikle başa çıkabilmek bazen zorluyor insanı.
Ayrılık sonrası yolumuzu belirleyen; sağa mı, sola mı, sapağa mı, düzlüğe mi, feraha mı, sıkıntıya mı doğru yol aldığımızı anlayabileceğimiz ve o yoldan başka bir yolun daha olduğunu görebileceğimiz şöyle açıklayıcı bir harita olsa diyorum...
Ne zaman biriyle vedalaşmak zorunda kalsam ne diyeceğimi, nasıl davranacağımı bilemem ve buz kesilirim o an.
Uğurlamanın da uğurlanmanın da bir usulü vardır derler ya, hiç anlamam o işlerden.
Ve bu gece vedalar adına birkaç satır yazmak istedim.. Daha doğrusu şöyle derinliği olan bir vedayla gitmek istedim kendimce…
Bir aşkın nasıl yaşandığını o aşkı yaşayan iki insandan başka kimse bilemez aslında.
Artık hayatımda olmayacak birini iyi anmaya çalışma çabalarım çevremdeki herkesi çileden çıkarsa da ve bu ısrarıma anlam veremeseler de ben böyleyim. İnanmışlığımın önüne hiçbir mantık geçmiyor işte…
Madem okuyorsun yazdıklarımı, şimdi dinle:
Işığı göremediğin, hayat adına umudunu yitirdiğin ve kendini çıkmaz sokaklarda hissettiğin anlarda bil ki sana iyi dileklerde bulunan bir yürek var.
Evet biraz cadıyımdır, huysuzumdur, sinirlenince ne dediğimi bilmem, ağzımdan çıkan lafların sonunu asla hesap etmem ama her şeye rağmen nasıl bir kalbim olduğunu en iyi sen bilirsin bu hayatta.
Acıyan yanımla acıtmışımdır belki bunu unutma.
Bana yaşattıkların pek hoş şeyler değildi elbette ama tüm bunları şaşkınlıklarına, hayatın seni artık yorduğuna, huzur istediğine, verdiğin kadarını aynı anda almak istemene filan veriyorum.
Vicdanen bir rahatlık içinde olmadığını biliyorum ama keşke bazı şeyleri bilmeseydi, dediğini de duyar gibiyim. Ben de iyi ki duydum, demedim zira..
Uzun süren beraberliklerin sonunda iki yol vardır.Ya sonsuzluğa çıkılır el ele ya da sonsuza kadar ayrılır eller.Tüm aşkların çizilmiş bir kaderi vardır derdim de bir türlü inanmazdın bana Bak, sonsuza dek ayrı kalacaklar tayfasındayız artık.
Şimdi cd de "büyük insan" çalıyor.. geçtiğimiz haftadan sonra bu şarkıyı bir daha hiç dinlemedim biliyor musun? Şimdi ise son dinleyişim;
Nedense samimiyetle ve gerçekten hissederek bana dinle, dediğini düşünmekteyim hala.
Bence artık sen de asla dinleme bu şarkıyı.
Bir zamanlar içim çok rahattı ayrılsak bile birbirimizi sevdiğimizi, varlıklarımızın başka başka insanlarla asla ikâme edilemeyeceğini, derdim ne olursa olsun aradığım an yanımda olacağını düşünüyordum.
Şimdi benim telefonumda senin numaran yok, hatırımdaysa daha ne kadar kalır bilmiyorum.
İşte, ayrılıkların en yaman çelişkisi de bu bence.
Umarım çok mutlu olursun umarım sonsuza dek ayrılmaz elleriniz ve umarım benle yaşayamadığın her şeyi onunla yaşarsın ve böylece yeni arayışlar içine girmene de hiç gerek kalmaz.
Derinliği olan bir veda olsun istedim; İstesem arardım seni ve yine aynı sözcüklerle veda ederdim sana ama o zaman vedam ölümsüz olmazdı. Ne ben, bu satırları yazarkenki kadar içtenlikle söyleyebilirdim aynı sözcükleri sana; ne de sen, şu satırları okurken gibi dinleyebilirdin beni.
Şimdi son söz:
Varsa hakkım helal olsun sana ve canın sağolsun. ama ne kadar helal olsun desemde Allah biliyor ya içimi, acımı, çektiklerimi... bu yüzden bana yapılanlar sana yapılmaz umarım...
hayat bu sevgilim ne ekersen onu biçiyorsun...
Hoşçakal.
|05-11-2009, 12:17||#23|


Mutsuz.


♥SAKLI SEVDIGIM ♥
Bir mum isigi titremesinde sakli yuzun
tenin , ellerin...
Dalga dalga cogalan sen
sakli sevdigim...
Icimde oyle ozgur bir ruh var ki
ne boyun egdi birine
ne de vazgecti istediginden
yenilmedi kimseye , hiçbir seye
sen ruhumu zaptedene kadar...
ben bir sana yenildim
bir sana boyun egdim...
Bir mum yaktim saklı askıma
ya zaman eritecek bu mumu
ya da içimde ki tarifsiz rüzgarlar
söndürüp tuketecek ...
iste ben o zaman
koparip geri alacagim
sende ki ruhumu...
ve
ve iste o zaman
kendi karanlıgımla ben
sensizde yasayacagiz bir sekilde
ama ya sen?
sen ?
~~Ruhsel Barıscimen~~
|05-11-2009, 15:30||#24|


Aktif Üye


Nereden Bileceksin ki
Geldiğinde,
Yetim bıraktığın yüreğimi iki parça göreceksin.
Sol yanımı gözyaşında sel olmuş,
Sağ yanımı kan içinde solmuş bulacaksın.
Dayanamayacaksın sensiz bu halime.
Hep acılarında sevgisine dayandığın
Bu adamı yerinde bulamayacaksın...
Çünkü sağlam olarak bıraktığın o adamı
Sensizlikte çökmüş ve yatalak bulacaksın .
Yıkılır gibi olacaksın bir an,
Ve yıkılacaksın.
Yerden kalkarken
Şarkımızın çalındığını fark edeceksin.
Kızacaksın bana.
Sen geldiğin için çalınıyor zannedeceksin.
Nerden bileceksin ki,
Gittiğin o günden beri
Plaklarda hep aynı şarkının çalındığını
Dudaklarımda hep isminin ıslandığını..
Nerden bileceksin ki.
Sonra yerde boş sigara paketlerini fark edeceksin
“ Canımcım hani sen sigara içmezdin “ diye
Mırıldanacak dudakların.
Nerden bileceksin ki,
Sensizlikte her gece
Dudaklarımı ateşlere değdirip
Yüreğimi hasretinde delice yaktığımı
Umutlarımı rıhtımlara bıraktığımı
Nerden bileceksin ki.
Duvarlara ilişecek gözlerin.
İsminin yazılı olduğunu fark edeceksin.
Neden ismimi boyadın diye soracaksın.
Ne yazık ki yine yanılacaksın.
Nerden bileceksin ki,
Sensizlikte her gece ismini
Kanattığım dudaklarımla duvarlara yazdığımı.
Unutsan da beni,
Benim seni hiç unutamadığımı
Nerden bileceksin ki..
Sandalyeye oturacaksın onca acıdan sonra.
Bir şiir dikkatini çekecek kâğıtların arasından
Tek tek okuyacaksın satırlarını.
“ Sensizlikte bile tek varlığımsın
Kadere inat tek yaşama kaynağımsın
Ve unuttuğun bu yürekte
Hala unutamadığımsın.
Ve sen,
Ve sen benim tek canımsın. “
Sessizce başladığın bu şiirin sonunu
Gözyaşlarınla "sen " bitireceksin.
Göz pınarların sel olup dolacak avuçlarına.
Kelimeler düğümlenecek dudaklarında.
İşte o an seni seviyorum
Seni seviyorum Canım diye
Delice bağırmak isteyeceksin...
Ve yatağımdan yere düştüğümü fark edeceksin .
Ölmemelisin diye yalvaracak yüreğin.
Bir soluğumu arayacaksın bedenimde.
Nefes alacağımı,
Yaşayacağımı düşüneceksin.
Ama yine yanılacaksın ;
Çünkü ben çoktan yüreğinde
Ölümü tatmış olacağım
Ve nerden bileceksin ki;
Ölüme bile giderken
Son nefesimde
Dudaklarımda ismini andığımı
Acı çekerken bile
Gözlerimi gözlerinden ayırmadığımı
Nerden bileceksin ki...
Ne yazık ki hep yanıldın canım.
Ama sonunda
Unutulsam da seni ölümüne sevdiğimi
Ömür boyu hep seni beklediğimi
Sensiz geçen günü ömür değil;
Ölüm bildiğimi
Geç olsan da anlayacaksın...
İsmail Sarıgene
|05-11-2009, 15:31||#25|


Aktif Üye


Ayrılıkların Sultanı
Bilmiyorum,
Bu sensizliğin kaçıncı sabahı ?
Yalancı baharlarda avutsam kendimi .
Diner mi yüreğimin sana olan âhı ?
Bilir misin ?
Uykusuz gecelerimde
Rüyalarımı gidişinle kaç kez böldüm.
Yaşarken, yüreğinin mezarına diri diri gömüldüm.
Sensiz aldığım her nefes,
Şimdilerde boğazımda düğümlenen kördüğüm.
Acının sofrasında,
Celladımın kanlı elleri bulaşıyor yüzüme.
Gecenin karanlığında ağlarken
Bir de yıkık bir kentin feryadı düşüyor gölgeme.
Sırtımda ayrılığın taze yarası,
Elimde sensizliğin pusulası, ?
Söyle ey sevgili,
Yıllar geçse de unutulur mu gidişinin acısı ?
Ey nev-i baharımın hazanı,
Ey ayrılıkların sultanı ,
Senden son bir isteğim;
Gidişinin yıldızlı madalyasını tak göğsüme.
Gözlerimin içine bakarak
Son kez ayrılığın bıçağını sapla yüreğime.
Ey kapı eşiğinde bekleyen kuru ayaz !
Tenime bırak avuçlarındaki zemheriyi...
Ve tavan deliğinden gülümseyen yıldız !
Kıyılarıma bırak geceye beslediğin öfkeyi ..
Ey yaşarken yüreğimi solduran sevgili !
Çile hamurunda yoğrulmuş adama acımayı bırak,
Çek, yüreğime dayadığın son tetiği...
İsmail Sarıgene
|05-11-2009, 15:32||#26|


Aktif Üye


Gideceksen
Gideceksen ;
Seni seven kalbimi yerinden sökerek git.
Bavuluna mutlu anılarımızı,
Yüreğine ise; güneşte ısınmış umutlarımızı,
Doldurup son nefesimi çekerek git.
Hadi usulca git,
Karanlıklar güneşini elinden almadan,
Hançerlediğin yüreğimi merdiven bilip
Yıldızlara koş karanlık saçlarınla...
Gideceksen;
Yüreğimdeki taze umutları çiğneyerek git.
Avuçlarına mevsimsiz açan baharlarımızı,
Gözlerine ise; ölümsüz sevdamızı alıp
Gündüzüme karanlıkları sererek git.
Hadi usulca git,
Sahillerine gözyaşlarım ulaşmadan,
Ve gidişinle yüreğimi hançerleyip
Ateşlere koş , çıplak ayaklarınla.
Gideceksen;
Güzelliğine dalmış yüreğimi kaldırmadan,
Kış uykusundaki çicekleri ağlatmadan,
Hadi usulca git.
Gözlerine yanmış bedenimi uyandırmadan
Bedenimi yollarına paspas bilip
Bahara koş, karlara bürünmüş sevdanla.
Gideceksen;
Tüm acılarını gözlerime gömerek git.
Saçlarına çicek kokan nefesimi alıp
Beni soğuk ayazlara emanet ederek git .
Aynalarda uyuyan hüzünlerimi kırmadan,
Hadi usulca git.
İsmail Sarıgene