Çok özlüyorum toprağımı, Memleketimin kokusunu, insanını, dostlarımı.
Doğup büyüdüğüm, suyuna, havasına, manevi atmosferine sevdalı olduğum güzel memleketimden uzak kalmak ruhuma ağır geliyor.
Memleketten uzak ne kadar süre beklemek zorunda kalacağız bilmiyorum ama sılaya özlem,sevdiklerime hasret ,büyük bir sızı var yüreğimde.
Sevmeyi bile memleketimden öğrendim. Bağımsızlığın, özgürlüğün tadına orada vardım. Memleketinden uzakta yaşamak zorunda kalan binlerce insanda şimdiden ‘’ memleket özlemi ‘’denilen dayanılmaz bir hastalık baş göstermeye başladı. Şimdi hiç birimizi saraylarda yaşatsanız, her türlü imkânla donatsanız bile mutlu edemez, ruh sağlığımıza kavuşturamazsınız. İyileşmemiz için tek çare Memleketimize kavuşmak.
Çok şey istemiyoruz,sadece küçükte olsa başımıza bir çatı,hayatımızı idame ettireceğimiz kadar imkan sunulması.
Ruhumuz yıkık, belirsizliğin gölgesindeyiz. Bundan sonra ne olacak,nasıl olacak,ne zaman hasret bitecek sorularına cevap bulmaya çalışarak günü bitiriyoruz.Acil olarak barınma sorunu halledilecek ve hepimiz yıkık dökükte olsa güzel şehrimize kavuşacağız diye gün sayıyoruz.
Malatyam,tüm binalar harabe, dönsek güvenle oturabileceğimiz tek bir ev yok,yeni konutların yapılması en az Bir yıl sürer. Bir yıl Memleket hasretine nasıl dayanılır,yüreğimizdeki yangın nasıl söner bilmiyorum.
Varsın yıkık dökük ,varsın harabe olsun, başka Malatya yok. Koca şehri kaç kamyona sığdırdık bilmiyorum. Sadece çaresiz kaldık, ayrıldık. Malatyam seni asla terk etmedik,aslada terk etmeyiz. Şimdi dönebilmek için gün sayıyoruz ve mutlaka geri döneceğiz.
Her haliyle güzel,her haliyle cennet şehir Malatyam.
Çok özlüyorum toprağımı, Memleketimin kokusunu, insanını, dostlarımı.