Ülkede olduğu gibi Şanlıurfa’da da ekonomik kriz derinleşerek devam ediyor.
Yeni kaynak bulmakta zorlanan hükümet yeni dış borçlanmalara gitmek istese de, terör ve ekonomik kriz sebebiyle bu talebi geri çevrilmekte, hükümet zam ve vergi artışlarıyla bu açığı kapatmaya çalışmaktadır. Son bir yıl içinde doğalgaza yapılan % 56, elektriğe yapılan %50 zam bardağı taşıran son damla olmuş, vatandaş bitkisel hayata girmeye başlamıştır.
460 Milyar dış borcu olan Türkiye'nin içine düşmüş olduğu ekonomik krizin yansımaları Urfa'da da hissedilmeye başlandı. Urfa'da bulunan özel sektörler, esnaflar ve özellikle tarım sektörünün batma noktasına gelmesi, diğer ticari alanları da etkilemekte ve iş yeri sahipleri kirasını, vergisini ödeyemeyecek duruma gelmektedir. Alım gücünün düşmesiyle birlikte birçok esnaf siftah yapmadan kapısını kilitlerken, çiftçiler ise Tefeci derdinden tarlasını, traktörünü satıp Urfa'dan göç etmektedir. Türkiye'nin genelinde olduğu gibi, Urfa'da ki çiftçi perişan, emekli ay başını getirmekte zorlanıyor, basına yansımayan ama her gün verilen onlarca konkordato ve kaçan iş adamları Urfa'nın kaderi olmaya devam ediyor. Urfa`da yetkililerin yaptıkları açıklamalara baktığınız zaman Urfa'nın hiç bir sorunu yokmuş, ekonomik sıkıntı çekilmiyormuş gibi yansıtılsa da bu açıklamalar artık Urfalıya inandırıcı gelmemekte, alternatif arayışlara itmektedir.
Yıllardır "sahipsiz Urfa" diyoruz. Aslında Urfa'yı sahipsiz yapan yetkililer değil, bizzat bu sözü söyleyenlerdir. Çünkü bu sözü diyor ve sonra gidip aynı zihniyetleri Urfa'nın yönetimlerine getiriyoruz.
Tabi sorun sadece çiftçinin girdiği yoğun bakım değil, Urfa'da arazi mafyalarının ve rantçılarının tekeline giren arsalar, evler ve kiralar adeta Paris'i aratmayacak bir yükselişle devam ediyor. Rantçı kesimin dışında kendi halinde inşaatçılar ise, tekel zihniyetiyle rekabet edemedikleri için iflas etmekte ya da Urfa'dan kaçmaktadır. Tabiri caiz ise, Urfa'nın kaymağını yiyen belli bir güç ve kitle var ve bunun dışında ki vatandaş açlık sınırında nafakasının peşinde.
İşsizlik sorunun han safhaya ulaştığı ilimizde tecrübenin ve liyakat sahibi olmanın kriter sayılmaması akraba, eş ve dost muhabbetiyle işe alımların yapılması işsizlik sorununu tetiklemekte, bankamatik memurluk statüsünü artırmakta ve mevsimlik işçilerin günü birlik hayatına idame ettirmesine yol açmaktadır. Bu manada belediyelerin ihale ve işe alım pozisyonlarını halka aleni bir şekilde yapması ve gerekiyorsa bu tür girişimlerin noter huzurunda gerçekleşmesi bir nebze de olsa eşitsizliği ve işsizlik sorununu ortadan kaldıracak, hak eden hak ettiği makamlarda ya da işte olacaktır.
HABER MERKEZİ