Son’lar hep hüzün kokar. İnsan sevdiğine bakarken kırptığı kirpikleri yüzünden silinen görüntüde kaçırdıkları için bile pişmanlık duyar. Çünkü bilir bir saniye de o kaçırdığı görüntüyü özleyecektir. Bir saniye de olsa fazla görmek ister. Son gece uyunmaz sadece uykunun en tatlı halini izler. Bilir ki onu uykulu son görüşüdür. Derin derin izler, gözlerinden uyku aksa da izler.. Belki onu izleyerek sızar ama uyumak istemez. Belki de sondur..
Belki gerçekten de vedadır..
Soğuk olur vedalar demiş Kahraman Tazeoğlu sıkı giyin..
Gerçekten de öyledir ve o soğukluğun mevsimle hiç bir alakası yoktur.
Otogarda bir otobüs önünde o son sıkı sarılmanın ardından, otobüsün cam kenarında sevdiğine el sallarken başlar o soğukluk..
Üşürsün..
Sevdiğinin sıcaklığı o son sıkı sarılmayla yerini buz gibi veda rüzgarlarına bırakır çünkü..
Özlemdir aslında o soğukluğun adı..
Kağıt kesiği gibi küçük ama ince bir sızı gibi..
Baş edemeyeceğini düşündüğün derin bir sızı..
Vedaları sevmem kısa tutalım sözleri; görüşürüz sen kokulu rüyalarda, bir bahar sabahında ya da serin bir yaz akşamında..
“Bu içerik Tumblrturkiye.com ve “devrikmavi”ye aittir izinsiz ve kaynak göstermeden kullanılması kesinlikle yasaktır.Kaynak gösterilmeden kullanılmasının tespiti durumunda gerekli yasal işlemler başlatılacaktır..”
346 total views, 1 views today
- Fascinated
- Happy
- Sad
- Angry
- Bored
- Afraid