|19-11-2009, 10:14||#1 (permalink)|


Selma'nın hikayesi
Sağlıklı nesiller yetiştirmek istiyorsak lütfen biraz daha özen gösterelim.
Selma 6 çocuklu bir ailenin dördüncü çocuğuydu bana geldiğinde
8 yaşındaydı. Selma'nın onu psikolojik olarak susmaya
iten 'seçici konuşmazlık' dediğimiz sürece getiren olaylar
beş yaşındayken başlamıştı.
Selma beş kardeşi anne ve babasıyla kendi halinde
normal bi yasam sürerken bir gün annesi hastalanıyor. O dönemlerde
beş yaşlarında. Kendisinden büyük iki abla bir ağabey ve kendisinden
küçük iki kardeş daha var.. Küçük kardeşin yeni doğduğu dönemde
anne ciddi sağlık sorunlarıyla karşılaşıyor. Uzun süre
tedavi görüyor. Yoğun uğraşılara rağmen iyileşmiyor. Hastane ortamından
evine gidip son günlerini evinde huzur içinde yaşasın diye
doktorlar tarafından eve gönderiliyor. Birkaç ay evde
babaanne hala ve benzeri yakın akrabaların yardımıyla yaşatılıyor.
Birgün hayata gözlerini kapatıyor.
Anneye en fazla ihtiyaç duyulan dönemde anne Selma'nın
hayatından çıkıp gidiyor.
Aradan 15 yıl geçiyor. Kendi hallerinde bir şekilde
Yaşamaya alışıyorlar. Büyük kızlar evde yemek yapıp en küçük
çocuklara annelik yaparken Selma babasıyla birlikte dükkanda çalışıyor.
Dükkanları evin hemen alt katında olduğu için baba endişe
duymadan iş hayatına devam ediyor. Çocuklarını kimseye
muhtac etmeden yük etmeden idare ediyor.
Bir gün ablalar ve ağabey kardeşlerini alarak yakın
Akrabalarına gidiyorlar.
Selma babasının yanından ayrılmıyor. Çok ısrar ediyorlar ama
istemedigi için gitmiyor.
Babası da gitmemesine ses çıkarmıyor. Öğleden sonra baba
Kız dükkanı temizlemeye başlıyorlar. Selma babasının istediği
gibi her yeri bi güzel temizleyip süpürüyor. Daha sonra radyoyu
açıyor. Müzik dinlemeye başlıyor. Ancak dışardan gelen sesler
nedeniyle müziği duyamadığı için sesini iyice açıyor. Babası
da başının ağrıdığını söyleyerek müziğin sesini kısmasını istiyor.
Selma babasının söylediğini duymamış gibi yapıyor. Hani çocuklar
sıklıkla yaparlar ya.. Bir süre sonra babası başının çok
ağrıdığını söylüyor. Yüzü asılıyor. Selma gidip gelip
babayı kontrol ediyor baş ağrısı geçti mi diye.
Babası baş agrısına dayanamayarak eve ilaç almaya çıkıyor.
Sıcaktan bunaldığını kendini kötü hissettiğini söylüyor. Dükkana dikkat
etmesini hemen bi ağrı kesici alıp geleceğini de ekliyor. Eve çıkıyor.
Aradan epey zaman geçmesine rağmen baba yok.
Bekliyor baba yok. Merak edip yukarıya babasına bakmaya
çıkıyor. Eve giriyor.
Babasına sesleniyor. Cevap yok. Tam oturma odasına
giriyor ki babası o anda Selmanın gözleri önünde kalp krizi geçirmeye başlıyor.
Selma babasının çırpınmalarına yerde tırmalamasına...vs.
şahit oluyor.
Babası son nefesini verip yerde cansız yatarken
Uyandırmaya çalışıyor.
Babası uyanmıyor... Camdan aşağı doğru bağırmaya başlıyor:
'İmdat.. Babama bişey oldu... Yardım edin!..' kısa süre
içinde ev mahalle halkıyla doluyor...
Cenaze işlemleri bitince 15 yıl önce anneleri ölen bu altı
kardeşin ne olacağı tartışması başlıyor.. kimi 'yanımıza alalım' kimi 'yuvaya
verelim' kimi de 'hepsine birden nasıl bkacağız' diyor. En
sonunda akrabalar aralarında anlaşıyorlar.'herbirimiz birisini
alalım. Böylece çocuklar yurtlarda perişan olmaz arada sırada
da olsa birbirlerini görürler.' Diye düşünüyorlar. Selma' yı çok
sevdiği halası alıyor. İki yıldır Selma yanlarında ve hiç
konuşmuyor.
Duyduklarım beni çok etkilemişti. Daha önce gidilen
Uzmanların isimleri beni endişelendirmişti. Bir yandan da bir şeyler yapabilirim
belki diye düşünmeden edemiyordum.
Hikayesinden çok etkilendigim bu kızı merakla bekliyordum.
Halası olan biteni tek tek anlattı.
'Gelinimiz ve ağabeyimin ölümünden sonra ben de onu bir türlü
mutlu edemedim. İki yıldır yüzü hiç gülmüyor. Kendiliğinden
hiç bir şey yapmıyor. Sadece konuşmasa neyse ama sanki
kurulmuş bir robot gibi.örneğin sofraya oturup yemek
yiyeceğiz ' Hadi Selma sofraya otur!' diyoruz oturuyor. Hadi Selma artık
kalkabilirsin demeden kalkmıyor. Önceleri aldırmadık. Baktık
olmadı karşımıza aldık uzun uzun konuştuk
anlattık. Ona evimizin bi kızı oldugunu evdeki herkes
kadar her
şeye hakkı oldugunu... hiçbirisi fayda etmedi. Zamanla
öfkelenip inadını kırmak için bazı taktikler uygulamaya başladık. Sofra
hazır olunca gel otur demedik aç kaldıgı günler oldu. Ya da artık
kalkabilirsin demedik saatlerce sofrada oturdu. Hadi artık uyu
demedik sabaha kadar koltukta öyle oturdu. Vicdanın yoksa söyleme...'
Onunla yaptığım ilk seans dün gibi aklımda. Hal hareketleri
dinlemiyormuş gibi ama tüm alıcılarını bana cevirdiğini
hissettiğim tavırları.
- Biliyor musun ben seni çok sevdim
- ......
- Vallahi çok ciddiyim çok sevdim.
- .....
- Ne güzel hiç konuşmuyorsun diğer çocuklar gibi kafamı
şişirmiyorsun ..
Gözlerimin içine bakıp gülümsemesini saklamak ister gibi
dudaklarını ısırarak başını salladı.
- Biliyor musun bazen çocukların hayatlarında bazı şeyler
Yolunda gitmiyor benim işimse bunları yoluna koymak.
Beni dinlediğini biliyorum .. hatta
benimle konustugunu bile hissediyorum. Çocuklar benden
yardım isterler ben de onlara yardım ederim. Bu hep böyle oldu.
- .......
- Ama şu an işler değişti. Sana yardım etmeyi ben istiyorum.
Eğer bana yardım edersen izin verirsen seni susturan şeyin ne
oldugunu bulurum. Gerçekten... inan bana...izin verir misin? Başını
salladı! Evet başını salladı!
- Elimde bazı resimler var o resimleri cocuklara gösteriyorum
onlar da bana resimlerle ilgili hikayeler anlatıyorlar. Onlar
bana hikaye anlatınca ben de onların mutlu olmasını sağlıyorum. Yani
bütün sır hikayede. Biliyorum sen konuşmuyorsun. Ama hikaye
anlatmak istersen konustugunu kimseye söylemem. Bu ikimizin sırrı olur.
Anlaştık mı?
Bir süre düşündü. Başını saga sola salladı. Evetle hayır
Arasında gidip geliyordu.
Birden evet anlamına gelecek şekilde başını salladı.
Karşımdaydı... ben ona resimler gösteriyordum o da bana
hikayeler anlatıyordu. İşimiz bittiğinde ona çok teşekür ettim.
Anlattıklarını analiz etmeye bile gerek yoktu. O kadar saf o
kadar temiz o kadar kendi hikayesini anlatmıştı ki... Selma'nın bilinçaltı
karmakarışıktı.
İşte Selma'nın analizden geçmesine bile gerek bırakmayan
Halasını dinlerken
gözyaslarına boğan beni analiz yaparken hıçkırıklara boğan
hikayesi...
'Bir varmış bir yokmuş bir zamanlar bir ülke varmış. Bu
Ülkede anne babasıyla yaşayan çok mutlu çocuklar varmış. Çocuklar
kardeş kardeş hep oynarlarmış anne babaları onlara hiç kızmazlarmış. Bir
gün bu çocukların annesi hastalanmış. Çocuklar çok üzülmüş. Ama
kimse çocukların üzüldüğünü anlamamış. Anneyi hep hastaneye
götürmüşler. İlaçlar vermişler. hem de acı acı ilaçlar. Anne
sırf çocuklarını yalnız bırakmamak için içmiş bütün o acı ilaçları.
Çocuklara hep annelerinin iyileşeceği söylenmiş. Bir gün
anneyi eve getirmişler.
Çocuklar anne geldi diye çok mutlu olmuşlar. Anne hep yatakta
yatmaya başlamış. artık
cocuklarına yemekler yapmıyormuş. Çocuklar çok üzülmüşler.
Annelerinin yanında oyunlar oynamaya başlamışlar. Annelerinin
yanında niye oynuyorlarmış biliyor musun ? Anneleri
eğlensin diye. Ama babaanneleri hep kızıyormuş onlara.
'Gürültü
yapıp durmayın.
Anneniz zaten sizin yüzünüzden hastalandı' diye. çocuklar çok
yaramazlık yaptı diye anne hastalanmış meger. Çocuklar da anne
iyileşsin diye onu eğlendirmek istiyorlarmış ama kimse
anlamıyormuş. herkes çocuklarını azarlayınca anneleri de cok
üzülüyormuş..
Birgün anne ölmüş. Herkes ağlamış. Çocuklar annenin neden
Öldüğünü anlamış.
Yaramazlık yaptılar diye. Çocuklar evde babalarıyla yaşamaya
başlamışlar.
Alıntı.
|Teşekkür Edenler:|| |
sahranil (20-11-2009)
|Seçenekler|
|Stil|
Selma'nın hikayesi konusu, BAYANLAR ÖZEL / İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden forumunda tartışılıyor.
|Konu||Konuyu Başlatan||Forum||Cevaplar||Son Mesaj|
|Halk Hikayesi Nedir?-Halk Hikayesi Türleri||elif||Türkçe ve Edebiyat||3||21-04-2014 02:07|
|Küçük Taş hikayesi||gizem||Çocuk Masalları||3||29-03-2011 12:54|
|Aşkın hikayesi||fırtına||İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden||2||03-09-2009 10:33|
|Ay’ın hikâyesi||fırtına||Aşk, Sevgi Köşesi & Aşk Hikayeleri||4||02-09-2009 12:21|
|Bir Aşk Hikayesi||zehra35||Aşk, Sevgi Köşesi & Aşk Hikayeleri||6||03-04-2009 09:52|