Arzu, doğum ve ölüm nedeni ve ölüm ve doğumdur.
Fakat birçok hayattan sonra, zihin arzunun üstesinden geldiğinde,
Arzu eden, kendini tanıyan, yükselen Tanrı şöyle der:
Senin ölüm ve karanlığın rahmetinden doğdum, oh arzu, katıldım
Ölümsüz ev sahibi.
-Burçlar.
L'
WORD
|Vol 2||KASIM, 1905.||No 2|
|Telif Hakkı, 1905, HW PERCIVAL tarafından.|
ARZU ETMEK.
İnsan zihninin mücadele etmesi gereken tüm güçlerin arasında arzu, en korkunç, en aldatıcı, en tehlikeli ve en gerekli olandır.
Zihin ilk olarak bedenlenmeye başladığında, arzunun yaratıcılığı tarafından korkutulur ve itilir, ancak ilişkilendirme yoluyla itme çekici hale gelir, zihin sonunda aldatıcı hale gelinceye ve duyusal zevkleriyle unutkanlığa yakalanır. Tehlike, kendinin arzusu ile zihnin gereğinden çok daha uzun bir arzuya dayanabilmesi ya da kendini tanımlamayı seçmesi ve böylece karanlığa ve arzuya dönmesi olabilir. Arzu, zihne direnç göstermeli, yanılsamalarını görerek zihnin kendisini bilmesi gerekir.
Arzu, evrensel akılda uyku enerjisidir. Evrensel zihnin ilk hareketi ile arzu, var olan tüm şeylerin mikroplarını harekete geçirir. Zihin nefesi tarafından dokunulduğunda arzu gizli durumundan uyandırılır ve her şeyi kuşatır ve nüfuz eder.
Arzu kör ve sağırdır. Tadını çıkaramaz, koklayamaz veya dokunamaz. Arzu duyumsuz olmakla birlikte, kendine bakması için duyuları kullanır. Kör olmasına rağmen göze uzanıyor, renk ve formlardan sonra içeri giriyor ve onu özlüyor. Sağır olmasına rağmen, kulağı hissi uyandıran sesleri dinler ve içer. Tadı olmadan, yine de acıkıyor ve damak boyunca kendini tatmin ediyor. Koku olmadan, yine de burnundan iştahını artıran kokuları çeker.
Arzu varolan her şeyde mevcuttur, ancak yalnızca canlı organik hayvan yapısıyla tam ve tam ifadeye gelir. Ve arzu, insan hayvan vücudundaki doğal hayvan halindeyken, hayvandan daha yüksek kullanımlara yönelik olarak karşılanabilir, uzmanlaşabilir ve yönlendirilebilir.
Arzu, nefesin sürekli gelip gitmesine neden olan doyumsuz bir boşluktur. Arzu, tüm hayatı kendine çekecek bir jakuzi. Biçim olmadan, arzu sürekli değişen ruh halleriyle her biçime girer ve onu tüketir. Arzu, cinsel organların derinliklerinde oturan bir ahtapottur; dokunaçları, duyuların caddeleri yoluyla hayat okyanusuna uzanır ve asla karşılanamayacak taleplere bakar; ateş yakmak, ateş etmek, iştah ve huzursuzluklarında öfkelenir, tutku ve tutkuları giderir, vampirin kör bencilliği ile açlığın uygulandığı vücudun kuvvetlerini çıkarır ve kişiliği yakar. dünyanın çöplüğünde cüruf çıkar. Arzu, varlığını sürdüren, bilgiye dönüştüren ve iradesine dönüştüren herkese zarar veren, durgunlaşan ve boğulan ve ölüm olan kör bir kuvvettir. Arzu, kendisiyle ilgili tüm düşünceleri çeken ve onu duyuların dansı için yeni melodiler, yeni formlar ve sahip olma nesneleri, yeni taslaklar ve iştahları tatmin etmek ve zihni susturmak için talepler ve zihni şımartmak için yeni hırslar sunmak için zorlayan bir dilektir kişiliği ve benciliği için soluk. Arzu, akılda yetişen, yiyen ve şişmanlayan bir parazittir; Tüm eylemlerine girerken, onun hakkında bir sihir attı ve zihnin ayrılmaz olduğunu düşünmesine ya da onunla tanımlanmasına neden oldu.
Ancak arzu, doğanın her şeyi yeniden üretmesine ve ortaya çıkarmasına neden olan kuvvettir. Arzu olmadan cinsiyetler çiftleşmeyi ve türlerini çoğaltmayı reddederlerdi ve nefes ve zihin artık enkarne olamazdı; arzu edilmeksizin tüm formlar çekici organik güçlerini kaybedecek, toza parçalanacak ve ince havaya dağılacaktı ve yaşam ve düşüncenin çökeltileceği ve kristalleşeceği ve değişeceği bir tasarımı olmayacaktı; arzu olmadan hayat nefes almaz, çimlenir ve büyür, ve üzerinde çalışacak düşünce işlevini askıya alacak hiçbir malzemeye sahip olmamak, zihni hareket etmekten vazgeçirir ve zihni yansımasız bir boşluk bırakır. Arzu olmadan nefes, maddenin tezahür etmesine neden olmaz, evren ve yıldızlar çözülür ve bir ilk elemente dönüşür ve zihin, genel çözülmeden önce kendisini kendisi keşfetmezdi.
Zihin bireysellik var ama arzu yok. Zihin ve arzu, aynı kök ve maddeden kaynaklanır, ama zihin arzudan önceki büyük bir evrimsel dönemdir. Çünkü arzu zihinle ilişkili olduğundan, zihinleri özdeş oldukları inancına çekme, etkileme ve aldatma gücüne sahiptir. Zihin arzu olmadan yapamaz, arzu zihin olmadan yapamaz. Arzu zihin tarafından öldürülemez, fakat zihin arzuyu aşağıdan daha yükseğe çekebilir. Arzu, zihin yardımı olmadan ilerleyemez, ancak zihin arzu ile denenmeden asla kendini bilemez. Arzuyu yükseltmek ve kişiselleştirmek zihnin görevidir, ancak arzu, cahil ve kör olduğu sürece, akıl, akıl yanılsamayı görene ve arzuyu bastırmaya ve bastırmaya yetecek kadar güçlü olmalıdır. Bu bilgi ile akıl, kendisini yalnızca farklı olarak görmez ve hayvan arzusunun cehaletinden kurtarıldığı için değil, aynı zamanda hayvanı akıl yürütme sürecine sokar ve böylece onu karanlıktan insan ışık düzlemine yükseltir.
Arzu, maddenin bilinçli hareketinde hayata geçirilir ve en yüksek seks şekliyle gelişir, arzu arzusuna ulaşılır. Düşünceyle hayvandan ayrılabilir ve hayvanın ötesine geçebilir, insanlığın ruhuyla birleşir, ilahi iradenin gücü ile akıllıca hareket eder ve sonuçta Tek Bilinç haline gelir.