Felsefeciler her ne kadar Tasavvuf akımını felsefi yönünü pek dikkate almasalar da,Tasavvuf, felsefenin bir kolu olarak günümüzde yerini almıştır.Tasavvuf felsefecileri kendilerini Meta fizikçi ve idealist felsefenin yegane koruyucuları hatta zırhı sanırlar.
Tasavvuf akımı İnsan sevgisi, tanrı sevgisi, yani tüm merkezlere insan odaklı yaklaşımı ile tüm dünyada ilgi ile takip edilmektedir. Mevlana Tasavvuf akımının babası olması nedeniyle tüm dünyada hak ettiği takdiri almıştır.
Tüm bunlar olup biterken insan sevgisinin en anlamlı anlatım biçimlerine sahip olmuşken, neden insanlar hala mezhep ve etnik nedenler yüzünden birbirilerini öldürürler. Hem de inandıkları dinin insan öldürmesine müsaade etmediklerini bildikleri halde.
Yıllarca Dünyanın çeşitli yerlerindeki Türkmenler zulüm ve işkenceye uğrarlar. Nedense buna Türkiye den herkes pas geçer. O zaman şöyle bir düşünelim! İnsanlar kendi arasında, özellikle Türkiye’de neden bu kadar vurdumduymaz ve kaygısız bir durum arz eder. Tarihimizi iyi bilmediğimizden mi, eğitim durumu mu elbette bunlar vardır ama tek nedeni bence tüm olaylara Mezhepsel ve Etnik gözle bakmak. Yanı başımızda mezhepsel durumdan binlerce insan ölürken ne yazık ki insanların hala bunun neden ve sonuçları üzerinde kafa yormamaları.
Dış politikasını sadece Sünni Mezhepsel üzerinden kuran iktidar Dünyadaki ezilen Türkmenlerin durumuna bundan dolayı Fransız kalıyorlar. Çin’deki Türkmenlere yaklaşımımız farklı, Ortadoğu’daki Türkmenlere yaklaşımları farklı. Oysa Dünyadaki Tüm Türkler, Türkmenler Aynı soydan gelmediler mi? O zaman bu ayrımcılığın nedeni ne? Bu sorunun cevabını kim verecek…
Başbakan tüm acıma duygularını Mısır ve Müslüman kardeşlere aktarırken, gezide ve diğer eylemlerde yaralananlar, ölenler karşısında niye sessiz kalıyorsa, Türkmenler konusunda da bu nedenle sessiz kalıyor.
Oysa Tüm İlahi güçler, sosyal akımlar, siyasi söylemler insanlık ve insan üzerine kurulmadı mı?
Çağdaş bu Dünyada hala olaylara etnik ve mezhepsel bakmanın ne kadar geri kalmışlığın ve az gelişmişliğin ifadesi değil mi? Olaylara bu kara gözlükten bakan topluluklar; hele bizim yanı başımızda canlı olarak devam eden olaylara bizler neden bu kadar duyarsız kalıyoruz? Kendi Türk Soyumuzdan gelen Türkmenlere hala mezhepsel gözle bakıyoruz.
Hangi mezhepten olurlarsa olsun onlar önce insan sonra bizlerin soydaşları değil mi? Aşklarını, acılarını aynı yönde aynı duyarlılıkta duyan insanlar değil mi? Ne yaparsanız yapın, ne kadar karanlığa saplanırsanız saplanın, Aşklarını aynı çizginin iki yönünde bulan bu kardeşlerimizin ve soydaşlarımızın hasretini ve sevgisini yok edemeyeceksiniz…