Kocaeli Adliyesi’nde geçen hafta Göksel Kaya adında bir adam ifade verdi. Ve gazetelere haber oldu. Haberlere göre, öğleden sonra Adliye’den ayrılan Kaya, 2009 yılında İstanbul’da bir arkadaşı ile aralarındaki davada ifade vermeye gitmediğini anlatmış.“İfade vermeye gitmemiştim. Olayı da zaten unutmuştum. İfade vermem gerektiği için mahkeme tarafından arama kararı çıkartılmış. Polisler de sabah önce Emniyet Müdürlüğü’ne, oradan da Adliye’ye götürdü. İfademi verdikten sonra işlem tamamlandı” demiş.
Kaya, İzmit’e Belediye Başkanı İbrahim Karaosmanoğlu’nun davetlisi olarak geldiğini ve 23 Nisan etkinliklerine katılıp okulları gezeceğini söylemiş.
Atatürk’ü anımsatan kıyafet
“Kocaeli Adliyesi’nde ifade verildi” herhâlde pek de nadir bir durum değil.
“Arkadaşına borcunu ödememiş” de haber değeri çok yüksek bir olay olmasa gerek.
Kaya Bey’in ifade vermesi niye haber oldu o zaman?
Çünkü Kaya Bey Atatürk’e benziyor!
Ve Adliye’ye giderken, gazetelere göre, “üzerinde Atatürk’ü anımsatan kıyafet” bulunuyormuş.
Takdir edersiniz ki, Atatürk’e benzeyen ve onu anımsatan bir kıyafet giyen kişi suçlu olamaz.
Nitekim, kendisi de öyle demiş:
“Üstlendiğim misyon ve Cumhuriyetimizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’e benzerliğim nedeniyle bu özelliklerime yakışmayacak bir şey yapmam mümkün değil.”
Değildir. Ben kefilim.
Göksel Kaya geçtiğimiz yıl da 23 Nisan’da İzmit’te ilkokulları gezmiş. Onu ilk kez gören öğrenciler çok şaşırmış. Bazıları ağlamış. Bazıları sevinç çığlıkları atarak boynuna sarılmış.
Türkiye tarihini henüz yeterince öğrenememiş olan bazı öğrenciler şaşkınlıkla “Sen ölmemiş miydin” diye sormuş. Çocuk işte, nereden bilsin? Atatürk’ün öldüğünü zannediyor!
Millî eğitimimizi daha iyi kavrayıp gerçek durumu daha iyi anlayan öğrenciler ise “Senin ölmediğini biliyorduk” demiş.
Ve tabii hepsi onunla fotoğraf çektirmiş.
Hainler ve işbirlikçiler
Göksel Kaya gibi insanların memleketimizde var olması çok büyük şans.
Çünkü Emin Çölaşan’ın dediği gibi, “Türkiye’nin, sinesinde en çok hain ve işbirlikçi barındıran ülkelerden biri olduğunu hepimiz biliyoruz.”
Çölaşan bazı hain ve işbirlikçileri saptamış.
“Bu acı bizim acımız. Bu yas hepimizin yası. 1915’te bu topraklarda 1,5-2 milyon Ermeni yaşıyordu.. Onları kaybettik. Mezarları bile yok.. Bu büyük acıyı yüreğinde hisseden bütün Türkiyelileri 1915 kurbanlarının önünde saygıyla eğilmeye çağırıyoruz. Siyahlar içinde, sessizce. Ruhlarına yakacağımız mumlarla ve çiçeklerle.. Çünkü bu acı bizim acımız, bu yas hepimizin.”
Birkaç yıl önce bu metnin altına imza atanların bazıları bugün de Kürt sorununun barışçı bir çözümü için çabalıyor. Çölaşan’ın gözünden kaçmamış.
Vay hainler!
Düşünüyorum da, İzmit’te “Sen ölmemiş miydin” diye soran, Atatürk’ün ölümsüz olduğunu bilmeyen çocukların anne ve babaları da büyük ihtimalle hain.
İhanet cezasız kalmamalıdır.
Bunların hepsini toplayıp estetik cerrahi ile Atatürk’e benzetmek, sonra da İzmit’e göndermek gerek.