Uludağ Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Necdet Karlı, kronik migrenli annelerin ağrıya bağlı olarak tahammülsüz, saldırgan, sinirli, iletişimi zor ve kopuk bir duruma geldiğine dikkat çekiyor. Bu vaziyetin anne ve çocuk iletişimini hayli azaltarak zorlaştırdığına vurgu yapıyor.
SOSYAL İLİŞKİ AKSIYOR
Öte yandan annenin sosyal hayattan bu şekilde uzak kalmasının, çocuğun okul ve sosyal durumunu takip etmesine engel teşkil ettiğini ifade ediyor. Sonuçta çocuğun okul başarısı olumsuz biçimde etkileniyor, sosyal ilişkileri zorlu bir sürece giriyor. Karlı ayrıca şunları dile getiriyor, “Ayda en az 15 gün süren, hastaların çoğunun hemen her gün yaşadığı ciddî baş ağrısından bahsediyoruz.
SEVGİ YOKSUNLUĞU
Hastalarda kaygı bozukluğu, depresyon, uyku problemleri ve diğer ağrılı durumlar kronik migreni olmayanlara göre çok daha fazladır. Özellikle anneler baş ağrılarının neden olduğu durum nedeni ile çocukları ve onların gelişimi ile yakından ilgilenemiyor. Bu çocukta ister istemez ilgi ve sevgi yönünden yoksunluğa zemin hazırlıyor. Ayrıca rahatsızlık sebebi ile anneler ve babalar arasında gelişecek olumsuzluklar da çocuğun psikososyal yönden gelişimine zarar verebiliyor.”
SUÇLULUK HİSSİ OLUŞUYOR
Anne çocuğa karşı sorumluluğunu yerine getiremeyince, ilgi ve sevgi gösteremeyince kendini suçlu, yetersiz ve değersiz hissediyor. Birçok hasta kendilerini en çok bu noktanın üzdüğünü söylüyor. Tabi söz konusu hâl depresyonu tetikleyebiliyor veya var olanı daha da kötü durumu getirebiliyor.
HERDEFASINDA KAYGI ARTIYOR
Hastalar şiddetli migren atağı nedeni ile acil servise gitmek zorunda kalabiliyor. Bu durumda çocuklar annesinin ve kendinin geleceğine dair kaygılar yaşayabiliyor. Ayda birkaç defa hastaneye gidilmesi durumunda çocuk, her seferinde ciddî stresle baş etmek zorunda kalarak farklı bir sıkıntı doğuyor.