Yakın zamanda iki yakın arkadaşım depresyondaydı ben hakikaten duruma bir hayli üzülüyordum bir şeyler yapmaya çalışıyordum hatta biri psikolojik destek almaya başlamıştı.
Gel zaman git zaman ikisi de hiç ortaklıkta böyle bir durum yokken hızlıca nişanlanma durumuna geldiler. İkisinin de depresyonu şak diye bitti. Ağlasam mı gülsem mi bilemedim ama artık bekarların varoluş sancılarına da depresyonlarına da itimat etmiyorum. Böyle biri görsem evlensin geçer kafasındayım. Bundan sonra sadece evli dostlarımın dertleriyle dertleneceğim.*
bir de bu ikisi bana zorla twitter hesabı açtırıp sonra hesaplarını kapatıp gittiler. Vay canına yaw.
Bu arada helali hoş olsun dostlarıma.*