İtiraf etmeliyim ki anime izlemeyi çok seven biri değilim. (Bilmeyenler için anime, bizim çizgi roman diye bildiğimiz onların manga dedikleri kitapların filme ya da diziye uyarlanması) Çocukluğumun biricik animesi Ay Savaşçısı hariç tabiki. Sonradan izlediğim Death Note da çok sevdiğim bir diziydi. Ancak bunun dışında film izleyeceğim zaman elim çok nadir bir animeye gider. Erkek arkadaşımsa tam bir Miyazaki fanı. Bu film de onun tercihiydi.
Anime ya da animasyon izlerken -size de oluyor mu bilmiyorum- dış dünyadan tamamen soyutluyorum kendimi farkında olmadan. Orası bambaşka bir dünya çünkü.
Animeye biraz bile ilginiz varsa Hayao Miyazaki'yi mutlaka duymuşsunuzdur.
The Wind Rises Türkçe çevirisiyle Rüzgar Yükseliyor tarihi arka plan üzerinden ilerleyen bir film. İkinci Dünya Savaşı'nın başlamasına az bir süre kaldığı bir zaman diliminde geçiyor. Tarihi bilginiz özellikle Japonya tarihi hakkındaki bilginiz bu noktada önem kazanıyor. Yoksa bazı yerlerde takılabiliyorsunuz.
Eğlencelik bir animeden ziyade gerçeklere dayanan hatta epey de duygusal ve gerçekçi Miyazaki'nin animeleri.
Rüzgar Yükseliyor'da çocukluktan beri gözlerinde problem olan ve uçak tasarımcısı olmak isteyen Jiro'nun hikayesi anlatılıyor. Jiro, zamanla epey başarılı oluyor. Bir gün bir trende karşılaştığı Naoko'ya aşık olur. Çok da romantik bir tanışmaları var. Naoko, trenin pencere (ya da kapısından tam hatırlamıyorum) bakarken Jiro'nun şapkası uçar ve Naoko şapkayı yakalamaya çalışırken neredeyse düşecektir. Neyseki şapkayı yakalar. Hava çok rüzgarlıdır. Jiro teşekkür ederken Naoko "rüzgar yükseliyor yaşamaya çabalamalı" der ve gider. Paul Valery (1871-1945)'nin Deniz Mezarlığı isimli şiirinden bir alıntıdır bu dize.
Uzun bir süre Naoko'yla görüşmezler. Bir sonraki karşılaşmaları ise pek çok güzel. Filmin sonu beni üzse de epey keyif aldım izlerken.
Anime seviyorsanız muhtemelen bu filmi izlemişsinizdir. İzlemediyseniz de kaçırmayın derim.