İnsanlar her zaman ahlaki konuşmaya girerler. Kamusal olarak ahlaki iddialarda bulunduklarında, ortak bir cevap, onları erdem işaretçileri olarak reddetmektir. Gazeteci Piers Morgan'a göre Twitter şu suçlamalarla dolu: aktris Jameela Jamil 'zavallı bir erdem sinyaline mahkumdur'; muhafazakar Manhattan Politika Araştırma Enstitüsü'ne göre iklim aktivistleri erdem sinyalleri; vejeteryanlık erdem sinyaldir, yazar Bjorn Lomborg'a göre (bu örneklerin gösterdiği gibi, suçlama Soldan Sağdan daha yaygın görünüyor).
Birini erdem sinyalleriyle suçlamak, onları bir tür ikiyüzlülükle suçlamaktır. Suçlanan kişi bazı ahlaki meselelerden derinden endişe duyduğunu iddia ediyor, ancak asıl endişeleri - bu yüzden tartışmalar kendileri ile devam ediyor. Gerçekten dünyayı değiştirmekten ziyade zihinleri değiştirmekle ilgilenmiyorlar, kendilerini mümkün olan en iyi ışıkta göstermekle ilgileniyorlar. Gazeteci James Bartholomew'in (2015'te ifadeyi icat ettiğini iddia eden, ancak yapmayan) iddia ettiği gibi Seyircierdem sinyalizasyonu, diğerleriyle ilgilenmek yerine 'kibir ve kendi kendini büyütme' tarafından yönlendirilir.
İronik olarak, başkalarını erdem sinyalleriyle suçlamak, kendisinin erdem sinyallerini oluşturabilir - sadece farklı bir izleyiciye sinyal gönderebilir. Erdem sinyali olarak sayılıp sayılmaması gerekse de, suçlama tam olarak başkalarını suçladığı şeyi yapar: odağı ahlaki iddianın hedefinden onu yapan kişiye kaydırır. Bu nedenle, yapılan ahlaki iddiayı ele almaktan kaçınmak için kullanılabilir.
Burada da farklı bir konuyu ele almak istiyorum. Sadece dolu tedavi akademik literatürdeki (bildiğim kadarıyla) konunun felsefecileri Justin Tosi ve Brandon Warmke suçlamak kamu ahlaki söyleminin işlevini saptırmanın 'ahlaki tribün' (erdem sinyalleme terimleri). Onlara göre, 'böyle bir ahlaki söylemin pratiğini haklılaştıran temel işlev', 'insanların ahlaki inançlarını geliştirmek veya dünyadaki ahlaki gelişimi teşvik etmek' şeklindedir. Kamusal ahlaki konuşma, başkalarının daha önce farketmedikleri ahlaki bir problemi görmelerini ve / veya bunun hakkında bir şeyler yapmasını amaçlar. Ancak, bunun yerine, erdem işaretçileri odağı ahlaki sorundan uzaklaştırarak kendilerini gösterirler. Ne olduğu için erdem sinyalini sık sık tespit ettiğimizden, etki, izleyicide sinyalin çok büyük olduğunu düşünmelerine neden olmaktan ziyade dinlenmeye neden olmaktır. Sonuç olarak, erdem sinyalleri ahlaki söylemi “ucuzlaştırır”.
Ancak Tosi ve Warmke, ahlaki söylemin birincil ya da haklı çıkarıcı işlevinin, diğer insanların inançlarında veya dünyadaki inançlarında gelişme olduğu iddiası için kanıt sunmuyor. Bu kesinlikle a ahlaki söylemin işlevi, ancak (tanıdıkları gibi) tek değil.
Belki de, aslında, erdem sinyalleri ya da onun gibi bir şey, ahlaki söylemin temel bir işlevidir.
Sihmal etmek doğada çok yaygındır. Tavus kuşunun kuyruğu, örneğin, evrimsel uygunluğun bir işaretidir. Biyologların dürüst bir sinyal dediği şey, çünkü taklit etmesi zor. Bunun gibi bir kuyruk oluşturmak için çok fazla kaynak gerekir ve sinyal ne kadar iyi olursa - kuyruk ne kadar büyük ve parlaksa - o kadar çok kaynağa adanmış olmalı. Durma - bazı hayvanlarda görülen, doğrudan havaya sıçrayan ve tüm bacakları sıkıca tutulan bir davranış - muhtemelen dürüst bir zindelik sinyalidir. Şiddetle durduran ceylan, potansiyel avcılara, onu çalıştırmak için zor bir çalışma olacağını ve avcıların daha kolay avlar aramasına yol açabileceğini gösterir. İnsanlar ayrıca sinyal vermeye de katılırlar: pahalı bir takım elbise giymek ve Rolex saati takması zor bir zenginlik sinyalidir ve sizin uygun bir ticaret ortağı ya da arzu ettiğiniz bir eş olduğunuzu bildirmeye yardımcı olabilir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bilişsel din biliminde iki tür sinyalin tanımlanması yaygındır. Var pahalı sinyaller ve güvenilirlik arttırıcı ekranlar. Tavus kuşunun kuyruğu pahalı bir sinyaldir: onu inşa etmek ve sürüklemek için çok fazla enerji harcar ve avcılardan kaçarken yoluna girer. Güvenilirlik arttırıcı göstergeler, eğer dürüst olmasalardı pahalı olacak davranışlardır: örneğin, yakındaki bir davetsiz misafiri görmezden gelen hayvan, yalnızca davetsiz misafirlerin tehlikeli olmadığına dair inancını gruplandırmakla kalmaz, iletişimin samimiyetini onaylar çünkü saldırgan tehlikeliyse, sinyal veren hayvanın kendisi risk altında olacaktır.
Birçok dini davranış, pahalı ve güvenilirliği artıran bir sinyalleşme olarak anlaşılabilir. Dinler, pahalı olan birçok davranışı zorunlu kılar: oruç tutma, tithing, belirli bağlamlar dışında cinsiyetten uzak durma vb. Bu davranışların tümü sadece günlük olarak değil, aynı zamanda evrimsel açıdan da pahalıdır: üreme fırsatlarını, yavru kaynaklarını vb. Azaltır. Dini faaliyetler aynı zamanda inanılırlığı artıran dini inanç göstergeleridir: bir kazanç olduğuna inanılmadıkça hiç kimse bu masrafları ödemeyecektir.
Neden, evrimsel bir bakış açısıyla, birisi dini bağlılığa işaret ediyor? Muhtemel bir açıklama, işlevin işbirliğinin faydalarını güvenceye almak olduğu yönündedir. Başkalarıyla işbirliği yapmak çoğu zaman riskli bir faaliyettir: diğer kişinin bedellerini ödemeden yararları ile serbestçe dolaşma veya hile yapma ihtimali vardır. Sosyal grup ne kadar karmaşıksa ve gruplar arasında ne kadar kolay hareket ederse, riskler de o kadar artar: küçük gruplarda kimin dürüst ve güvenilir olduğunu, büyük bir grupta veya yabancılarla etkileşimde bulunduğumuzu takip edebiliriz. itibara güvenmek.
Sinyal, sorunun üstesinden gelmeye yardımcı olur. Dindar kişi, en azından grupla işbirliği yapmak üzere bir koda bağlı olduğunu gösterir. Erdemini işaret ediyor. Sinyali, genel olarak dürüst bir sinyaldir. Sahte olması zordur ve dini gruplar havuzun çok daha küçük olması nedeniyle üyelerin itibarlarını takip edebilirler. Bu tür bir açıklama oldu çağrılan için açıklamak Quaker iş adamlarının sanayi devriminin ilk yıllarındaki belirginliği. Bu Quakerler birbirlerine güvendiler, çünkü kısmen Dostlar Cemiyeti'ne katılım, etik kurallara uyma konusunda dürüst bir istekliydi.
Dini sinyaller zaten ahlaki bir sinyaldir. Toplumlar laikleşirken, daha laik ahlaki iddiaların da aynı rolü oynaması şaşırtıcı değildir. Erdem sinyallerinin iç gruba sinyal göndermesi gerekiyor: ışıklarıyla “saygın” olduğumuzu gösteriyor (Tosi ve Warmke'nin sözleriyle). Bu ahlak fonksiyonunun bir sapkınlığı değildir; merkezi rollerinden birini oynayan ahlaki söylemdir.
Eğer böyle bir erdem sinyali, kamusal ahlaki söylemin merkezi ve haklı bir işlevi ise, o zaman bu söylemi saptadığı iddiası yanlıştır. Ya ikiyüzlülük iddiası?
Erdem sinyalinin ikiyüzlü olduğu iddiası iki farklı şekilde ifade edilebilir. Erdem sinyalcilerinin kendilerini en iyi ışıkta göstermekle gerçekten ilgilendikleri anlamına gelebilir - iklim değişikliği, hayvan refahı veya neye sahip olduğunuzla değil. Yani, onların nedenlerini sorgulayabiliriz. Son zamanlarda kâğıtyönetim alimleri Jillian Jordan ve David Rand, kimsenin seyretmediği zamanlarda insanların erdem sinyalinin olup olmayacağını sordular. Katılımcılarının cevaplarının sinyal gönderme fırsatlarına duyarlı olduğunu belirlediler: ahlaki bir ihlal yapıldıktan sonra, katılımcılar erdemi işaret etmek için daha iyi fırsatlara sahip olduklarında, bildirilen ahlaki öfke derecesi azaldı. Ancak bütün deney isimsizdi, bu yüzden kimse ahlaki öfkeyi belirli kişilere bağlayamadı. Bu, erdem sinyallerinin neden belli duyguları hissettiğimizin açıklamasının bir parçası (ancak sadece bir kısmı) olmasına rağmen, yine de onları gerçekten hissettiğimizi ve onları erdem sinyalleri olduğumuz için ifade etmediğimizi göstermektedir.
İkiyüzlülük suçlamasını reddetmenin ikinci yolu, erdem işaretçilerinin gerçekte sergilemeye çalıştıkları erdemden yoksun olabileceği düşüncesidir. Dürüst olmayan sinyal, evrimde de yaygındır. Örneğin, bazı hayvanlar, diğerlerinin zehirli veya zehirli olmalarına verdiği dürüst sinyali taklit eder - örneğin eşekarısı taklit eder. Bazı insan erdem işaretçilerinin de sahtekâr taklitlerle meşgul olması muhtemeldir. Ancak, sahtekâr sinyalleşme, ancak bu tür sinyalleri hesaba katmanın mantıklı olması için yeterince dürüst sinyalin bulunduğu durumlarda devreye girmeye değerdir. Bazı erdem göstergeleri ikiyüzlü olsa da, çoğunluk muhtemelen değildir. Dolayısıyla, genel olarak, erdem sinyallerinin ahlaki söylemde bir yeri vardır ve onu inkar etmeye o kadar hazır olmamalıyız.
Yazar hakkında
Neil Levy, Oxford Uehiro Pratik Etik Merkezi'nin kıdemli bir araştırmacısı ve Sidney'deki Macquarie Üniversitesi'nde felsefe profesörüdür. O yazarı Bilinç ve Ahlaki Sorumluluk (2014). Sydney'de yaşıyor.
Bu makale, ilk yayınlanmıştır sonsuzluk ve Creative Commons altında yayınlandı.