Hızlı tüketim hızlı modayı (ya da tersi) körüklüyor. Öyle olunca da hazır giyim sektörü (tek tek şirketler kar/zarar tabloları için verimlilik politikalarını öne alsalar da) toptan bir “verimsizlik” sarmalına düşmek üzere. Ama yine de yakın gelecekte de durumun değişmeyeceğini varsayabiliriz.
Bu durum tüketici açısından da “acı verici” bir keşmekeşe dönüşmüş durumda. Bir yandan sürekli modaya uygun ya da en azından tarz giyinme, sosyal statünün belirleyicilerinden biri haline geliyor ama öte yandan esnek çalışmanın da katkısıyla (ama sadece onunla değil) iş ve özel hayatın gitgide artan birbirine girmişliği, bunu takip etmeyi de ayrı bir iş –ve dolayısıyla sorun- haline getiriyor çünkü buna ayrılabilecek zaman artık daha az.
Tüm bunların bir araya gelmesi, perakendeciyle tüketiciyi aynı kavram etrafında ayrıştırılmış bir arz-talep ilişkisine itiyor; kişiselleştirilmiş alışveriş. Hemen her marka bunu bir nebze kendi bünyesinde uygulamaya çalışıyor ama Stitch Fix[i]bir adım öne geçmiş görünüyor. E-ticaret sitesi, veri madenciliğinin ve algoritmaların yanına insan stilistleri de katmış. Böylece kişinin verilerinden elde ettiği içgörüleri bir uzman stilistin gözüyle birleştirip abonelerine kombinler sunuyor.
Önümüzdeki yıllarda online ve offline satış kanallarında bu yöntemin “çeşitli varyasyonlarıyla” gitgide artacağını öngörebiliriz. E-ticaret multibrand kanallarda ama bu haliyle, kişiye özel giyim önerileriyle yoğunlaşacak ve mağazalarda da satış danışmanları gitgide kişiye özel stil danışmanlarına dönüşecek. Hemen her marka, kitlesel satış dünyası içerisinde kendi niş konumlanmalarını gerçekleştirmeye çalışacak.
Sektörün gelecek meslek tanımlamaları arasında da “veri işlemci”, “algoritma yazılımcı”, “stil danışmanı” ya da benzer nitelemeleri daha çok duyacağımız bir gelecek geliyor.