Kocaelisporlu kardeşim; başın öne eğilmesin
Ben, eskisi gibi maçlara gidemiyorum. İsmetpaşa Stadı’na gidiş gelişteki karmaşayı, otopark sorununu gözüm yemiyor. Hele hava soğuk ve yağışlıysa, sağlık açısından da çekiniyorum. Evden maçı takip ediyorum. Maçın her anından bilgi alıyorum. Küçük oğlum Emir Kocaelispor hastası. İçeride dışarıda hiçbir maçı kaçırmaz. Evde yeşil-siyah kaşkolunu, formasını, beresini kuşanır, her maça büyük coşku ve beklenti ile gider. Sonuç kötü olursa, O’nun eve dönüşü ile birlikte, evde bütün keyif, muhabbet ortadan kalkar.
Pazar günü yine öyle oldu. Emir, lider Sancaktepe’nin Kütahya deplasmanında puan kaybedeceğinden, Kocaelispor’un Çorum’u yenip puan farkını azaltacağından emindi. Kocaelispor maçı 2-0 kaybedince eve döndüğünde perişan haldeydi. Ne akşam yemeğinin tadı vardı, ne pazar gecesi oturup ailece bir film izleyebildik.
Oğlum, maçta Kocaelispor’u hakemin katlettiğine inanıyordu. “Kesinlikle Kocaelispor’u doğramak için gönderilmiş bir hakem vardı. Polisin tavrı da taraftara karşı çok sertti” diye anlattı.
……………….
Deveye sormuşlar: “Boynun neden eğri?”. Deve cevap vermiş, “Nerem doğru ki?” Bizimki de bu hesap. Kocaelispor geçen sezon büyük bir mucizeyi gerçekleştirdi. Kulüp kapansın, yok olsun diye kentin bütün yetkilileri, yöneticileri bir tekme vururken, takım BAL’dan 3’üncü Lig’e çıktı. Hiç transfer yapamadık. Elimiz kolumuz bağlıydı. Eldeki mevcut takımda 3’üncü Lig’deki ilk yılımızda hedefimiz aslında ligi güvenli bir yerde bitirmekti. Ama takım, çok büyük başarılar gösterdi. İç saha maçlarında hep tutuktu. Ama deplasmanlarda destan yazdı. Halen, 3’ncü Lig’deki en mütevazi kadroya sahip kulüp biziz. Buna rağmen, liderliği zorladık. Kendi sahamızda kendi hatamızla kaybettiğimiz puanlar olmasa, bugün uzak ara lider durumda bulunabilirdik.
Elbette Çorum maçı, liderlik iddiamızın bitmesi önemli bir hayal kırıklığıdır. Ama hiçbir Kocaelisporlu’nun boynu bükülmemelidir. Düşünün ki, Türkiye’nin en önemli şehrinin, en çok vergi ödeyen, en çok ihracat yapan, en çok üreten şehrinin yegane takımı kasten süründürülüyor. Grubumuzda şampiyonluk için Sancaktepe Belediye takımı ile yarıştık. Sancaktepe, bizim Kartepe, Başiskele gibi İstanbul’un yeni ilçesi. 300 bin civarında nüfusu var. Belediye’nin bütün gücü, Sancaktepe ilçesindeki iktidar partisinin bütün gücü bu kulübün arkasında. Sancaktepe kadrosunun değeri, bizim kadromuzun 4-5 katı. Kulübün futbolculara ne yedireceğim, nerede yatıracak, nerede antrenman yaptıracağım diye bir derdi yok.
Bir de Kocaelispor’un durumunu düşünün. Kenti yönetenlerin -Vali Güzeloğlu’nu hariç tutuyorum- hemen hepsi hala Kocaelispor düşmanı. İddia ediyorum; 11 milletvekilinin, 13 belediye başkanının hiç biri Kocaelispor hakkında bilgi sahibi değil. Kocaelispor maçları umurlarında falan değil.
Taraftar birbirine girmiş. Bahri Yavuz başkanlığındaki yönetim, bir değil, binbir mesele ile uğraşmak zorunda kalıyor. Bu şartlarda Kocaelispor’un geldiği pozisyonu küçümsememek gerekiyor. Kocaelispor camiasının kendine olan saygısını ve öz güvenini kaybetmemesi gerekiyor.
Bütün taraftar grupları, M.Alipaşalısı, Bekirderelisi, Hodri Meydan’ı, Derincelisi, Değirmenderelisi, Karamürsellisi, Suadiyelisi, Tavşancıllısı, Yenidoğanlısı, hepsi el ele vermeli, kenetlenmeli. Birbirimize düşmeden, birbirimize düşman olmadan Kocaelispor sevgisini ve bağlılığını sürdürmek zorundayız.
Sezon sonunda ilk 5 içinde var olacağız. Play-Off maçları oynayacağız. Mutlak hedef bir üst lige yükselmek olmamalı. Bu yıl olmaz, gelecek yıl çıkarız. Gelecek yıl olmaz, sonraki yıl çıkarız. Biz, bu kulübü en zor dönemlerde yaşattık, ayakta tuttuk. Bu yıllarca övünmemize yetecek kadar önemli bir başarıdır.
Bahri Yavuz yönetiminin şevkini, heyecanını kırmamalıyız. Ne oldu. İşte KEV’de istedikleri her şeyi yaptık. Hani KEV’den Kocaelispor’a gelecek para? Bu konuda da ağır davranıyorlar. Başka şehirlerin takımlarının arkasında o şehirden seçilmiş Bakanlar, milletvekilleri, Büyükşehir Belediyeleri, ilçe belediyeleri var. Biz sadece taraftarlar olarak ve karşımızda çok büyük güçler varken Kocaelispor’u kapanmaktan, amatör liglere düşmekten kurtardık.
Bir Çorum’a yenildik, bu sezon doğrudan şampiyonluk şansını kaybettik diye başımızı öne eğemeyiz. Tam tersine, daha güçlü, daha inançlı, daha kararlı şekilde Kocaelisporluluğumuzla övünmeliyiz.
Geçen hafta Trabzon Gazeteciler Cemiyeti Başkanı, Trabzon’daki yerel gazetelerden bazılarının yöneticileri ziyaretime geldi. Trabzonspor ile yatıp, Trabzonspor ile kalkıyorlar. Şehirlerinde bütün hayatın Trabzonspor’un başarısı veya başarısızlığı ile alakalı olduğunu anlattılar. Sevgili Trabzonlulara, “Dört beş yıl içinde ne yaptınız yaptınız. Bakın, biz geri geleceğiz. Biz geri geldikten sonra Türk futbolunda Anadolu’nun yıldızı olacağız. Biz gelene kadar Süper Lig’de şampiyon olmaya bakın” dedim. İnanmadılar, korkmadılar elbette. Ama ben böyle olacağına hala inanıyorum.
Yeter ki, boynumuzu büküp, bu iş olmadı diye hayal kırıklığı içinde birbirimize girmeyelim. Bahri Yavuz’un arkasında duralım. Er veya geç, biz bu işi başaracağız. Biz ayağa kalkacağız. Bu şehirde sadece Kocaelispor kaybetmedi. Herkes kaybetti. Bu şehrin ışıklarını kapattılar. Biz o ışıkları mutlaka bir gün tekrar yakacağız. Bu şehri tekrar aydınlatacağız.
MHP kongreleri çok sönük geçti
Kocaeli siyasetinin en önemli özelliği, bu kentin sosyal dokusuna uygun olarak, her siyasi görüşün güçlü biçimde temsil ediliyor olmasıdır.
MHP, bizim kentimizdeki önemli siyasi partilerden biridir. Pek çok seçimde milletvekili çıkartmış, zaman zaman belediye başkanlıkları kazanmıştır. Milletvekili çıkartamadığı, belediye başkanlığı kazanamadığı seçimlerde de MHP’nin aldığı veya kaybettiği oylar, seçim sonuçlarının belirlenmesinde önemli faktör olmuştur.
MHP son yıllarda ilimizde iyi yönetilemedi. Lütfü Türkkan gibi çok değerli ve önemli bir siyasetçiyi çıkartmışken, parti içindeki çekişmelerle, Türkkan yerine Saffet Sancaklı’yı tercih eder duruma geldi. Aydın Ünlü, il başkanı olarak hiçbir zaman bir ağırlık oluşturamadı. Parti içindeki dengeleri elinde tutmak yerine hep parti içinde bir tarafta yer aldı.
MHP ilimizde ilçe kongrelerini tamamladı. Her ilçede genel merkezin istediği isimler başkan seçildi. İl kongresi delegeleri titizlikle ve sadece Devlet Bahçeli kadrolarına biat edecek isimlerden oluşturuldu. MHP’deki en önemli muhalif Meral Akşener’in bizim şehrimizden oluşu, MHP’nin bizim ilimizde çok parçalanmasına önemli etkendir. MHP için, kent için çok değerli isimler partiden dışlandı. İlçe kongrelerinde bazen kongre salonlarında seçilen listelerde yer alan partili sayısı kadar delege yoktu. Her ilçede 400 delegenin oy hakkı varken, tek listeler 150-160 oyla seçildiler.
Artık ilçe başkanları belli, il kongresi delegeleri belli. Haziran ayındaki il kongresine kadar MHP’de büyüklerin devreye girmesi gerekiyor. Bütün bunlar, Kocaeli’de MHP’yi bitiriyor. İlginçtir, özellikle Meral Akşener ortak paydasında bizim ilimizde MHP’liler ile CHP’lilerin yakınlaştığını görüyoruz. Her şeye rağmen il kongresine kadar MHP’de partinin kıdemli büyüklerinin devreye girmesi, il başkanlığı için Aydın Ünlü’den daha fazla toparlayıcı olabilecek, partiyi daha fazla kucaklayıp, ciddiyetle yönetebilecek bir il başkanı adayı çıkartmaları gerekiyor. Bu, ilimiz siyasi tablosu için de çok gerekli bir durumdur.