Komünist Çin, sistematik olarak bölgede nüfus kompozisyonunu değiştirecek, kendi kültürünü baskın hale getirecek hamlelerini düşük profilli olarak sürdürdü. Söz konusu politika, 1980’lerin ortasından itibaren daha da görünür olmaya başladı. Nitekim Uygurlar, Kazak ve Çinli Müslümanlar arasında dini ve etnik kimliğin yok edilmesini hedefleyen farklı yol ve yöntemler denemeye başladı. Amacını kısa sürede gerçekleştirmek için de toplama kampı benzeri uygulamalara girişti. Ayrımcı, baskıcı, yoksun bırakıcı ve zor kullanmayı içeren yeni uygulamalar ve organizasyon doğal olarak kısa sürede karşı tepkinin doğmasına neden oldu. Özellikle Çin’in kültürel asimilasyon politikalarıyla eş zamanlı olarak yükselişe geçen radikal İslamcılık, bütüncül bir ideoloji ve önerdiği yöntemlerle dünyada olduğu gibi bölgede de bazı gruplar arasında kabul görmesini kolaylaştırdı.
Çin ve Doğu Türkistan Müslümanlarının ‘aşırıcılıktan vazgeçirilmeleri’ 21 Haziran 2019 | 208 Okunma İstihbarat ve güven 18 Haziran 2019 | 1.442 Okunma İmralı’nın ‘yöntemi’ önceleyen tavsiyelerine dair 11 Haziran 2019 | 1.797 Okunma ABD-İran gerilimi ve istihbarat örgütlerinin hazırlık ateşi 07 Haziran 2019 | 1.380 Okunma Soğuk Savaş’ın ruhu Doğu Akdeniz’e geri dönerken… 04 Haziran 2019 | 1.491 OkunmaTÜM YAZILARI