kendimi çok önemsiz,değersiz biri gibi hissediyorum,mutsuzum bugün,hemde çok..ağlamaklı bir şekilde dolaşıyorum,,bu arada blog ana sayfama giriş yapamıyorum,zaten blog yazmaya başladığımdan beridir ilk açılan sayfada hizmet sözleşmesinin kabul ediyorum,etmiyorum gibi bir seçenek çıkıyor,ne yaptımsa yok edemedim,kendiliğinden geçecek diye düşünürken şimdide blog anasayfayı açmıyor,neye elimi atsam kuruyor,,
Dün ablama ördüğüm atkıdan bahsetmiştim,yeni çıkan ipten koza ipinden görmüş bayanların boynunda,pekde hoşuna gitmiş,hemen koşmuş yüncüye.ben ablam alana kadar hiç görmemiştim,yürürken kafamda bir sürü şey olduğu için,pek dikkat edemiyorum,ama en kısa zamanda evde bir dünya atkım olmasına rağmen beyaz renginden örmeyi düşünüyorum
renginin siyah olmasından ve ışıktan dolayı pekde anlaşılmasada ben ve annemin ortaklaşa ördüğümiz koza ipinden ablamın yeni atkısı,her sırada haraşo örülüyor.ponpon aralarındaki ipleri örmeniz lazım,biz ilk nasıl örüldüğünü anlamadığımız için iki kere ipçiye gidip tarif etmesini istedik,sizde ipleri aldığınız yerden nasıl örüldüğünü görebilirsiniz.bir kere başladıktan sonra yaklaşık 2-3 saatte örülebilecek çok kolay bir atkı.Bu ipten daha çok atkı ve bebek battaniyesi yapılıyormuş,çok ip gitmese ben kendime battaniye yapmak isterdim,çünkü çok sıcak tutuyor :) bana kalırsa bu ipin diğer renklerinden alt kısmına kaymaz dikilerek çok şirin banyo paspasıda örülebilir.
internetten epey inceledim,benim gibi örene pek rastlamadım,çokmu sıkı örmüşüm acaba,internet sitelerinden bulduğum örnekler;
en çok bu perdelere bayıldım :)
zaten koçtaşta bu tarz iplik iplik birbirinden ayrı perdeler çok ucuza satılıyor,bir arkadaşım almış evinde kullanıyor,koza ipinden örülen perdeleri görünce aklıma hemen koçtaştaki perdeler geldi,bu iplerin bi yumağı 2,5 lira,benim ördüğüm atkıya 2 yumaktan çıktı,koçtaştaki perdeyle hemen hemen aynı fiyata denk geliyor ama insanın el emeği gibiside yok :)
Dün blogumu nasıl kapatırımın araştırmasını yaptım,profilini incelediğim bloggerların bloglarının üst kısmında duran kendi yaptıkları resimlere istediklerini yazmışlar,nasıl yaptıklarını epey araştırdım,bulamadım tabi,senin neyine bloggerlık dedim,bu seferde blog hesabımı nasıl kapatırımı araştırmaya koyuldum.Onuda bulamadım :) Dün eve gittiğimde ablam kendine atkı örmek için ip almış,yumuşacık,bebek battaniyesi bile yapılıyormuş.Atkı ipini görünce dedimki kendi kendime yarın gidince mutlaka bunu bloguma yazmalıyım,ee hani ben kapatıyordum bu mereti :) galiba insanda alışkanlık,sürekli bir yazma isteği doğuruyor.Bu sabahta yass'ın ilk yazıma yaptığı yorumu görünce dahada bir ümit besledim,,yarın atkının örülmüş halini çekip koyucam,nasıl örüldüğünüde anlatıcam..
gece benim pis böcüşüm rahat vermedi,uyandığımda saat sabah 5'ti,sev diyordu.bu aralar havalarda yağmurlu olduğu içinde sürekli bacağım arıyor zaten,huzursuzca uyumak ve köpüşümle ilgilenmek arasında gidip geldim,malum kriz bizim sektörüde vurmuş durumda,patronumun benide işten çıkarmak gibi bir niyeti var,evim işyerine yakın olduğu için pirt time gelirsin,işleri evden takip edersin dedi ama nasıl olacak hiç aklıma yatmadı.
Bi taraftanda şu bloggerlığı yürütemiyorum gibime geliyor,aslında yazmayı çok seviyorum ama ne zaman yazmaya niyetlensem aklımdakilerde uçup gidiyor,kendi şablonumu kendim oluşturmak istiyorum ama bir türlü yapamadım :( bu işlere ilk başlayanlar eminim benim gibiydiler belkide,ama ne bileyim yapamayıncada sinirlerim bozuluyor..neyse ben biraz daha araltırayım en iyisi..
uzun zamandır blogları takip ediyorum,kimisi yemek yapıyor,kimisi modayı takip ediyor,peki ben ne yazmalıyım diye düşününce aklıma hayatın içinde sıkıntılarla,yaşam mücadelesi için kaybolduğum geliyor.Yazacak neyim varki diyorum kendi kendime,her gün yaptığım tek şey,sabah 07,30 da kalkıp işe gitmek,günlük işlerimi yaptıktan sonra vaktim olduğuda açıköğretimden sürdürdüğüm ünv derslerine çalışmak,blogları takip etmek,günlük gazeteleri okumak,faturaları işlemek,mali kayıtları tutmak,işten çıkıp eve gitmek,yemek yiyip dizi seyretmek ve uyumak.Ertesi gün,ondan sonraki günlerde hatta ondan sonraki günlerde de hep aynı hep aynı..aslında renkli bir kişiliğim var,ama insan bazen kendini unutabiliyor,bunun bende farkındayım ama değiştirmek için hiç bir çaba sarfetmiyorum.Umarım bu blogla günlerimi dahada dolu dolu geçiricem,,bu yola baş koydum çünkü :) ne yapıp edip eski renkliliğime canlılığıma kavuşmam kavuşmam lazım..