çalışmak istemiyorlar çünkü kurduğunuz çark para rekabeti üzerine ve para oldukça canlarını sıkıyor
okumak istemiyorlar çünkü eğitim sisteminiz otorite ve iş adamı yetiştirmeye dayalı. yaratıcılıklarını kaybetmek istemiyorlar.
vasıf kazanmak istemiyorlar çünkü eninde sonunda ölecek bedeninizi ha ovada karınca yemiş ha paslı bir kurşun işaretlemiş.bu durumda vasıfın ortalama 70 yıllık bir ömre etkisinin önemsizliğine dem vuruyorlar.
dışarı çıkmak istemiyorlar çünkü dinlemiyor,anlamıyor ve kızıyorsunuz.durup durduk yere kırılmak istemiyorlar.
şişmanlıyorlar,çirkinleşiyorlar,cimrileşiyorlar çünkü yetinmek ve miskinlik etmenin en güzeli olduğu kanaatindeler
hayal dünyaları,animeleri ve güzel kızlara yapılan yapılan mastürbasyonlar (belki bir gün benim olur umuduyla, olmayacak ya!) onlara yetiyor.çünkü en azından buralarda başrol olabiliyorlar.üstelik hiç uğraşmadan.siz neden uğraşıyorsunuz ki diye sorarlarsa en mümkün toplumsal cevaplarınızı umursamıyorlar.nietzsche
'ye göre belki de pesimistlikten arınmış hiççilik budur.
kim bilir.