Şöyle bir kulak kabartınca duyuyorum ki bir çocuğun, parklarda en çok duyduğu kelime bu; “düşersin”. Net: o hareketi yaparsan “düşersin”, yani “YAPMA”! Yapmaya devam ederse kelimeler cümlelere, o cümleler de çocuğun beynini yemeye evrilebiliyor tabi. İlk başta her konuda olduğu gibi, ihtimal %50-%50, düşebilir de, düşmeyebilir de! Çocuk sadece denemek istiyor, bırak denesin! Yanında ol, düşerse tutabilecek kadar yakında ve senin varlığının etkisini hissetmeyeceği kadar uzakta, mümkün olduğunca. Ama sen çocuğun yanına yaklaşıyor ve tüm negatifliğinle “düşersin” diyor ve aklına ilk önce düşme ihtimalini sokuyorsun. O kadar ısrarcısın ki, kendi iç sesini duyamayacağı kadar sık ve yüksek söylemeye devam ediyorsun. Çocuk tırmanırken o ağaca, hangi dala hangi ayağını nasıl basacağını düşünecekken, senin sesin yankılanıyor kulaklarında; “düşersin”. Yani diyorsun ki, “deneme, boşver yapma; sen, başına hiç bir şey gelmeyecek şeyleri yap ki, kimse ne seni ne de beni yargılamasın ... “ Bir çocuğu, yanında olarak pek çok tehlikeden koruma ihtimalimiz var. Ama o çocuğun kendi iç sesini dinleyerek, kendi içgüdülerine güvenerek o tehlikeden kendini koruma ihtimali çok daha yüksek!Kazalar hepimiz için her yerde bir olasılık, ama insanın çocukluktan itibaren ancak tek başına geliştirebileceği şekilde kendini koruma içgüdüleri var, hepimiz böyle yaratılmışız zaten. Çocuklarımıza içlerinden geleni hissetme, kendilerini dinleme imkanı verirsek, hayata karşı çok daha güçlü bireyler olacaklarına güveniyorum. Bu düşünceler bile, hele de okulsuzluk gibi bir yaşam deneyimi içinde, beni müdahale etmekten alıkoymaya yetiyor. Konu sadece tehlike ve korunma olmaksızın insanı inceleyen bilim insanları ve araştırmalar da aynı şeyleri ortaya koyuyor. O zaman neden çocuğun kendi iç sesini dinlemesine izin vermiyoruz? Neden kendi doğrularını; çevresindeki tüm veriler ve kendi deneyimleri ile inşa etmesine izin vermiyoruz? Olabildiğince az müdahalenin, çocukluk döneminde bir çocuğun en büyük şansı olduğuna inanıyorum. Okulsuzlukta ise minimum müdahale sadece çocuğun değil, tüm ailenin yaşam kalitesini ve mutluluğunu olumlu yönde etkileyerek #okulsuzluk deneyiminin daha rahat yaşanmasını sağlıyor.