Paris’te 3 Kürt kadın devrimcinin katledilmesinin üzerinden tam 2 yıl geçti. Kürt kadınları, 9 Ocak 2013 gününü bir milada çevirdi. Onlar şahsında, Özgürlük Hareketinin içindeki kadının tarihinin, emek tarihinin, bedel tarihinin hafızalardan silinmek istendiğini bir an olsun hatırdan çıkarmadılar. Onların güzelliklerine, yaşamlarına kast eden güçler, bugün Şengal dağlarında Kobanê sokaklarında geziyor. Sara’lar ise bugün Arîn oldu, Kader oldu, Sibel oldu, Jiyanda oldu; binler oldu, yüzbinler oldu; tüm dünya kadınlarının yüreğinde milyonlar oldu.
Katiller bunu hesap edemedi. Bir tarihtir Sara. Hem engereklerle çıyanlarla hem de şilanlarla, lalelerle dolu dağ yollarıdır Sara. Sara’nın, Rojbîn’in, Ronahî’nin yürüdüğü bu yol, bir insanlık dağıdır; bir kadın dağıdır. Bu dağların elele kolkola olduğunu; zirvesinde binlercesini barındırdığını hesap edemediler. Şengal’den başlayan dağlar, Kobanê ovası, bu kadınların destansı direnişleriyle bugün karanlıkları ışığa boğmaktalar. Bu dağların eteklerinde, bu ovaların her bir adımında 3 fidan gezinmektedir bugün.
Katiller, Paris’de toprağa düşürdükleri 3 Can’ın, yıldızlar ülkesinden özgürlük, direniş, umut müjdecisi olacaklarını hesaba katmadılar.
Sandılar ki, Kürt kadınları geri adım atacak.
Sandılar ki, 3 fidanı "öldürecekler"! Bilmediler ki sonsuzluğa ve ölümsüzlüğe yolladılar onları…
Bilmediler ki, dağ güvercini olup Arîn’in kulağına direniş şarkıları söyleyeceklerini.
Bilmediler ki, direniş çadırlarında soğuktan ağlayan bebeye ninniler söyleyip sımsıcak bir düşle uyutacaklarını.
Anlamadılar ki biz vurularak bitmeyiz.
Onlar vurulunca "Paris artık daha güzel" manşetlerini atanları unutmadık.
Katillerin adresini gizlemek için hemen aynı gün "iç hesaplaşma" diye açıklama yapan Hükümet temsilcilerini de unutmadık.
Ellerini ovuşturarak onurlu barış sürecini daha başlamadan bitirmeyi hesapladılar.
Gözdağı vererek, güçsüz düşüreceklerini sandılar.
Ama biz, katillerin arkasındaki güçlerin neden açığa çıkartılmadığını biliyoruz.
Tetikçi(ler) de, onları organize eden güçler de son yüzyıldır Kürt’süz bir Ortadoğu hayalinin peşindeler.
Yok böyle bir hayal!
Tam tersine, 20. yüzyılın kaybedeni olan Kürtler, 3 Fidan’ların izinde, 21. yüzyılın kazananı olacak!
Arîn’lerin çizdiği yolda katledilen Kürt çocuklarının hesabını soracaklar.
Cizre’de günlerdir Kürt çocukları polis eliyle katlediliyor. JİTEM’in başka isimler altında hortlamasından başka bir şey değildir bu.
Tüm dünya sus pus, günlerdir bu çocukların ölümüne seyirci kalıyor.
Çocuklarımızı annelerinin sımsıcak koyunlarından alıp soğuk toprağa düşüren bu katilleri iyi tanıyoruz; hem de çok iyi tanıyoruz!
Bu cinayetleri unutmak da, kanıksamak da ihanettir.
Bu çocukların çocukluk hayallerine ihanettir.
Oyuncaklarla dolu düşlerine ihanettir.
Kürdistan’ın tüm çocukları 3 Fidan’ın yürüdüğü yola çiçekler ekerek izlerinden yürüyecekler…
Anıları önünde bir kez daha özlemle, sevgiyle, saygıyla, minnetle eğliyorum…