Dan Bilefksy imzalı “Hükümeti devirme davası Türkiye’nin üstünde kara bulutlar dolaştırıyor” başlıklı yazıda öne çıkan bölümler şöyle:
* Çok az insan, davanın merkezindeki iddiaların ciddiyetinden şüphe ediyor. Fakat yorumlar kime sorduğunuza bağlı olarak değişiyor. Kimileri Türkiye ve hükümet için gerçek bir tehlike arz eden insanların yargı önüne çıkarılması gerektiğinden bahsederken, kimileri de zanlıların yetkililer tarafından manipule edilen yargı sisteminin masum kurbanları olduğunu savunuyor.
* Aydınları, yargıçları ve iş dünyası seçkinlerini de içeren laik düzen ile ilhamını İslam’dan alan hükümet partisi arasında sert bir savaş sürerken, Türk ordusu da geçmişte görülmemiş bir tahkikata tâbi tutulmuş durumda.
Tek partiye gidiş
* Hukuk uzmanları, bazen vahşice ithamlara varan tafsilatlı suçlamalar nedeniyle bu davanın Engizisyon gibi geniş kapsamlı bir hale geldiğini iddia ediyor. Onlara göre savcılar onlarca zanlıyı resmen suçlamaksızın büyük gayretle tutuklarken, dinlemelerle elde edilen telefon görüşmelerinin dökümleri esrarengiz bir biçimde hükümet yanlısı gazetelerde yayınlanıyor ve bu durum Türk adalet sisteminin itibarının zedelenmesi riskini doğuruyor.
* Johns Hopkins Üniversitesi’nin Orta Asya ve Kafkas Enstitüsü’nden Gareth Jenkins, Batılı analistler arasında yaygın olan şu korkuyu ifade ediyor: “Ergenekon, -onu savunanların iddialarının aksine- Türkiye’nin çoğulcu bir demokrasi olma yolunda attığı önemli bir adımı değil, otoriter bir tek parti devletine doğru gidişi temsil ediyor. Bazıları bu davanın gücünü korumaya kararlı olan laik sınıfla, meşruiyetini sağlamlaştırıp muhaliflerini susturmak isteyen İslamcı iktidar partisi arasında bir güç mücadelesine dönüştüğü fikrinde.”
Fantastik ve absürd
* Türkiye uzmanı Jenkins’e göre iddianamedeki suçlamaların “kimisi fantastik, kimisi absürd.” Örneğin ilk iddianamede, Ergenekon örgütünün dönemin ABD Başkan Yardımcısı Dick Cheney ile buluşup AKP hükümetini devirerek yerine daha kabul edilebilir bir alternatifi getirmeyi tartışmasından bahsediliyor.
Kilise mahkemesi
Engizisyon, Katolik Kilisesi’nin 12. yüzyıldan itibaren “dini sapkınları” yargılamak ve cezalandırmak üzere kurduğu mahkemeler. İlk aşamada Katarizm tarikatına bağlı olanları sindirmek için kurulan din mahkemelerinin yetkileri giderek genişledi. 13. yüzyıldan itibaren tüm muhalifler hedeflenmeye başladı. Özellikle İspanya, Portekiz ve İtalya’da bir “yargı terörü” yaşandı, sistem 19’uncu yüzyıla kadar sürdü.