Mutlu bir durumda olduğunuzu bilmek hiç akıllıca görünmüyor, değil mi? Şarkı şöyle devam ediyor: “Mutluysan ve bunun ellerini çırptığını biliyorsan.”
Ellerimi çırpmıyor olsam da mutluluğumun farkına vardım. Mutluyum. Bu sorunsuz olduğum anlamına gelmiyor ve hayatımın kocaman bir pamuk şeker topu olduğu anlamına gelmiyor. Ama ben mutluyum ve şimdi mutluluğumun farkına varıyorum.
Yaklaşık iki yıl önce, kocam hala içerideyken, evimden taşındım ve hayatıma yeniden başladım. Her dakikasından nefret ediyordum ve dürüst olmak gerekirse hayatımın neredeyse bittiğini düşündüm. Beni, karımı ve annemi tanımlayan her kavram artık orada değildi.
Çocuklarım büyüdü ve gitti ve eş olarak rolüm “sona erdi”. Hayatta önceki rollerimi tamamen kaybetmeden yeniden başlama kapasitesine sahip olduğumdan emin değildim. Sağlam bir ailede bir eş ve bir anne olmak istedim ve bu rüyadan neredeyse vazgeçtim.
Ama şimdi, şimdi mutluyum. Gerçeklerden en uzak olduğu zamanlarda bile mutlu olmayı istedim.
Mutlu olduğumu söyleyebileceğim bazı yollar ve tahmin ediyorum ki yaşıyorsanız bunlardan herhangi biri – siz de öylesiniz.
Uyuyorum Sonra Uyanıyorum
Kulağa çok basit geliyor, değil mi? Eh, son birkaç on yıldır benim için çok basitti. Yıllar boyunca uyuyamayan pek çok kadın tanıyorum – bebek ve çocuklarının ergenliğe dönüşmesi hiç de şaşırtıcı değildi.
Ayrıca, doğası gereği bir anne asla sağlıklı bir şekilde uyumaz. hayatının geri kalanı. Ama çocuklarım yuvayı terk ettiğinden beri uzun yıllardır kronik bir şekilde uyanık durumdayım.
İlaç ve meditasyonu denedim ve hala çok az uyudum. Mutlulukla uyku geldi. Mutlu uykular. Evli hayatımda olup bitenleri düşünmek yerine gecenin ortasında uyanıp tekrar uykuya dönmemi sağlayan uyku türü.
Tek başıma bir daireye taşındığımda, bu Uyum sağlamam ve kendi yatağımda tek başıma uyurken rahat hissetmem uzun zaman aldı. Şimdi nasıl sevdiğimi bilmek ister misin? Bu bomba! Yatağa gidiyorum ve uykuya dalıyorum. Orada beni uyandıracak kimse yok, bu yüzden uykuda kaldım. Sonra sabah geldiğinde uyanıyorum. Kulağa çok basit geliyor, değil mi?
Arıza Süremden Mutluyum ve Yeterince Meşgulüm
Herkesin ihtiyaç duyması gerekiyor. Herkesin kendini gerekli hissetmesi gerekiyor. Ve herkesin kendini dünyanın bir parçası gibi hissetmesi gerekiyor. Hiç kimsenin sürekli tatile çıkması sağlıklı değildir, ancak günün her saatini doldurmak daha kötüdür.
Küçük yaşlarımda, çok meşgul değilsem alakalı olmadığımı hissettim . Değerim yoktu. Şimdi, herhangi bir değere sahip olmak istemiyorum!
Odadaki en az değerli kişi olmak istiyorum! Kanıtlayacak hiçbir şeyim yok, bu yüzden tabağıma daha fazlasını eklemeye devam etmiyorum. Zamanım için isteklere hayır diyorum. Çok meşgul olmadığım için mutluyum: Bu beni huysuz etti.
Fiziksel olarak aktifim ve toplulukta hala aktifim, ancak o kadar meşgul olmayı umursamıyorum ki kendime ayıracak vaktim yok. Aslına bakarsan, hayır diyorumbiraz molaya ihtiyacım olduğunda vitations. Fazla rezervasyon yapılmadığında daha mutlu olduğumu biliyorum.
Hafta Sonunu İleriye Bakıyorum
Tekrar bekar olmaya karar verdiğimde ve kendi evimde yaşamaya başladığımda itiraf etmeliyim. küçük tek odalı çatı katı, hafta sonunun gelmesini görmekten nefret ediyordum. Beni planlarına dahil eden birçok arkadaşım olmasına rağmen yalnızdım. Er ya da geç eve gitmek zorunda kaldım ve ev sadece bendim.
30 yıldan fazla bir süredir evde ben ve kocamdı ve o harika bir iletişimci olmasa da yaşayan, nefes alan biriydi yatağın diğer tarafında vücut. Beraber kahvaltı yapmak, oyun izlemek ya da sinemaya gitmek için oradaydı.
Bekar, Cuma gecesi dairemde oturmak ve şu ana kadar planım olmaması benim için alışılmadık bir şey değildi. Pazartesi sabahı egzersiz dersi. Bu zordu.
Belki yeni normalime alıştım, ancak hafta sonunu dört gözle bekleyeceğim bir faaliyetim varsa, mutlu bir kampçıyım. Şimdi eve gittiğimde yalnız değilim, sadece yalnızım ve bunda bir sorun yok.
Çocuklarımı Her Saniyede Kaçırmam
Evliliğim bittiğinde hissettim yarım kalmış noktalarda. Her şey için başvurulacak kişi olmaya çok alışmıştım. Ailemiz benim etrafımda dönüyordu: Tüm seyahatler, tatiller, doğum günleri, programlar vb. İçin bağlayıcıydım.
Evlilik sona erdiğinde bu “iş” de öyle. Çocuklarımı her saniye özledim, belki de artık benim tüm ailem, güvenli sığınağım oldukları için. Onlar benim her şeyimdi.
Benim her şeyim olmaları onlar için o kadar eğlenceli değildi! Bunu o zaman biliyordum, ama ayağıma gelene kadar onları bir süre tutmam gerekiyordu. Tekrar stabil olana kadar. Ama size söyleyeyim, onların her sözüne, her hareketine uzun süre bağlı kaldım. Ve şimdi nefeslerini tutmalarına izin verebilirim.
Yoluma attıkları her küçük kemiği seviyorum, ama onlar hayatımın% 100’ü değiller de olmamalılar. Bir süredir cankurtaran botumdular ve karaya çıkana kadar beni ayakta tutmaları için onları orada bulundurduğum için çok şanslıyım.
Sebepsiz Gülümsüyorum
Utanç verici ama gerçek, Köpeği gezdirirken kendimi gülümserken buluyorum. İnsanların kulaklık taktığımı, telefonda birini dinlediğimi düşündüğüne inanıyorum, ama değilim. Sadece gülümsüyorum.
Bir şey veya birisini düşünüyor olabilirim ve yüzümde bir gülümseme olduğunu fark ediyorum. Evliliğimde, sahip olunacak pek fazla gerçek gülümseme yoktu. Hep numara yapmak zorunda kaldım. Ve şimdi, hiçbir şey için mi gülümsüyorum? Uzun bir yol kat ettim bebeğim!
Dairemden Her Çıktığımda Şapkamı Havaya Atıyorum
Bazen kendimi Mary Tyler Moore gibi hissediyorum benim dairemden çıkıyorum. Etkili olması için şapkamı havaya fırlatabilirim. Sağlıklı, canlı ve canlı olduğum için mutluyum. Yeterince boş zamanım var. Egzersiz yapıyorum, çalışıyorum ve sinemaya gidiyorum, müzik dinliyorum ve beni mutlu eden her şeyi yapıyorum. Mary Richards’ın benden hiçbir şeyi yok.
Hayatınızdan memnun musunuz? Mutlu olduğunuzu göstermek için ne yaparsınız? Boşandığınızdan bu yana hayatınızı değiştiren neler yaptınız? Lütfen düşüncelerinizi ve deneyimlerinizi paylaşın!