9K113'in “Sturm-V” süpersonik ATGM'sinin 1967'te geliştirilmesinin başlangıcında, Kolomna KBM tasarımcıları, en iyi şekilde yapmaya çalıştıkları tank silahlarından fırlatılan süpersonik füzeler sınıfında bilimsel ve teknik bir altyapıya sahipti. 1970’te KBM, Lartsivnye Polyany’deki test bölgesinde yarı otomatik RCSN’nin prototip modeliyle donatılmış Mi-8 helikopter laboratuarından süpersonik bir ATGM başlatmaya başladı. Shturm-V tanksavar füze sisteminin tam ölçekli gelişimi, Mi-1972А'nın Şubat 24 kurulum belgesini alarak başladı. 1973'te, RP-24-9ТК başlangıç cihazlarında dört ATGM 113М9 bulunan 114K2 kompleksi ile donatılmış Mi-149В'ın prototiplerinden biri testlere bağlandı. Pilotlar B. Savinov ve Y. Chapaev ve navigator operatörü V. Puganov bu çalışmaya katıldı.
Aynı mesafeden fırlatıldığında, süpersonik roket, aerodinamik sürüklemede önemli bir artışla ilişkilendirilen ses altı eşiğinden daha fazla yakıt tüketir. Bu nedenle, belirli bir zırh penetrasyonu için roket gövdesinin çapını minimuma indirerek en uygun kümülatif savaş başlığının formunu sağlamaya çalışıldı. 9М114 ATGM için, başlangıçta roketin dönmesini sağlayan, uzunlamasına eksene açılı nozullarla hızlanan katı yakıtlı roket motoru olan iki aşamalı bir düzen seçtiler. Çeşitli modifikasyonlarındaki Phalanx'tan farklı olarak, 130-mm roket 9М114 bir fiberglas kabın içinde kompakt bir şekilde yerleştirilmiştir. Alet bölmesinin yüzeyine sıkıca yapıştırılmış dört yay şeklindeki tüy kanadı, iki düz aerodinamik direksiyon tekerleği direksiyon bölmesinin yuvalarına batırıldı. Direksiyon bölmesinden alet bölmesine kadar olan elektrik göbeği, sürekli katı yakıtlı roket motorunun merkezi kanalı boyunca ısı yalıtımlı bir tüpte tutulmuştur. Başlangıçta, roket konteynerden çıktıktan sonra, merkezkaç kuvveti etkisi altında dümen ve kanatlar sabit bir çalışma pozisyonunda kaldılar. Roketin yörünge üzerinde daha fazla dönmesi, kanatların şekli ile sağlanmıştır.
Mi-24 İlk dizide
Makineli tüfek NSVT-24 "Kaya" montajı ile Mi-12,7V
Mi-24V geç yayın
Özenli çalışmaların bir sonucu olarak, 9М114 süpersonik roketin maksimum çeyreğinden fazla menzile sahip olan başlangıç kütlesi, 9М17П'den sadece% 10 daha ağırdı. Aynı zamanda, 4 km'deki “Sturm-Ma-B” nin uçuş süresi 10,7'i geçmedi ve eski “Phalanx-PV” de 24'i kullandı. Uçuş süresini azaltmak, saldıran helikopter üzerinde düşman ateşi etkisinin süresini önemli ölçüde azalttı. Yeni kompleksin ortaya çıkışı Mi-24В varyantına geri dönmesine izin verdi. Hedefine "Raduga-Sh" yönlendirme sistemi olan bir ATGM 9K113 "Sturm-V" 'ye,% 92'ten daha fazla hedefe ulaşma imkanı sağladı.
Mi-24V'de başka yenilikler de vardı. Bir makineli tüfek sabit (sıfır) pozisyonda ateşlemek ve bir NAR başlatmak için pilot daha sofistike bir teleskop ASP-17B kurdu. İlave yakıt depoları, kargo bölümünden kanat direklerine aktarılmıştır. Mi-24В’ın yeni ATGM sistemi ile yapılan devlet testleri, Gorokhovetsky test sahasında 1975’un Kasım ayında başarıyla sonuçlandı.
Zaten işlem sırasında, kuyruk rotorunun yetersiz etkinliği açıklandı. Bu, özellikle gezerken ve belirli bir rüzgar hızına sahipken manevra yaparken hissedildi. Bazen rotasyonu başlatan helikopterin tam bir dacha ile bile “evcilleştirilemediği” noktasına geldi. Çıkış yolu oldukça basit bulundu: vida sancak yönünden değiştirilerek sancaktan sola doğru aktarıldı. Bıçaklar, rotor tarafından atılan hava akışına doğru hareket etmeye başladı. Bu, bıçağın kurulum açılarında bir azalmaya ve rüzgarın kuyruk rotorunun verimliliği üzerindeki olumsuz etkisini engellemek için marjda bir artışa neden oldu; Uç kirişini daha yüksek hızda üfleme nedeniyle bunun için birkaç büyük kayıp verdiler. Bıçakların dönme yönünün değiştirilmesi için kuyruk dişli kutusunun tamamlanmasından sonra, direksiyon vidası tekrar itici olarak yerine geri döndürülmüştür.
Servise girdikten sonra Mi-24V'ün bitmiş görüntüsü. Bu zamana kadar, TVZ-117 motorunun kaynağı ve güvenilirliği önemli ölçüde artmıştı. 1977’te, ZMZ, TVZ-117 3 serisinin seri XXUMX h kaynak ve atanmış kaynak 750 h üretimine hakimdir.
1980-lerin ikinci yarısında, Mi-24В rampalarına kurulduktan sonra APU-8 / 4-U ATGM sayısını iki katına çıkardı. Yukarıda belirtildiği gibi, Mi-24'in Aşil topuğu, düşük verimlilik faktörlü bir rotordu. Bir helikopterin Afganistan'ın zorlu koşullarında kullanılması, statik tavanı artırmak için acil tedbirler gerektiriyordu. Motorlarda TVZ-117 yeni elektronik regülatörler kurdu. Ek olarak, kalkış ve iniş sırasındaki güçte kısa bir artış için, türbinin önüne bir su enjeksiyon sistemi getirildi. Sonuç olarak, Afganistan'daki Mi-24D ve Mi-24В'ın statik tavanı, 2,1 km'ye yükselmeyi başardı.
Mi-24V Çek Cumhuriyeti Silahlı Kuvvetleri
Afganistan'ın Mi-24V AF'si
Bulgaristan Silahlı Kuvvetleri Mi-24V
Macaristan Silahlı Kuvvetleri Mi-24V
Gürcistan Silahlı Kuvvetleri Mi-24V
MI-24B Makedonya
Mi-24W Nijerya'nın Güneşi
Polonya Silahlı Kuvvetleri Mi-24V
Mi-24V Sırbistan Silahlı Kuvvetleri
Slovakya Silahlı Kuvvetleri Mi-24B
Ukrayna Silahlı Kuvvetleri Mi-24V
Hırvatistan silahlı kuvvetlerinden Mi-24B
Sri Lanka'dan Mi-24W
Sierra leone'de Mi-xnumx
Devam edecek ...