Donanmanın Başkomutanı'nın emriyle filo Pasifik Filosu'nun (Pasifik Filosu) kuruluş tarihi olan 15 Nisan 1999 Rusya Federasyonu 21 Mayıs 1731'de kuruldu. Bu gün, Rus İmparatorluğu Senatosu “Karaların, Deniz Ticaret Yollarının ve Balıkçılığın Korunması İçin” Okhotsk askeri filosunu ve Okhotsk askeri limanını kurdu. Okhotsk Filosu (Sibirya Askeri Filosu, Peter ve Paul Flotilla) Rusya devletinin Pasifik Okyanusu'ndaki ilk kalıcı deniz birimi oldu. Okhotsk filosunun gemileri ve gemileri, Pasifik kıyısında Rusya deniz kuvvetlerinin ortaya çıkmasında ilk bağlantı haline geldi ve bölgedeki gücün çıkarlarının korunmasında belirleyici bir rol oynadı. Daha sonra, filo, gelişiminde çeşitli aşamalardan geçen Pasifik Filosuna dönüştürüldü: yelkenden zırhlıya, buhara, toptan nükleer füzeye.
Of hikayeler filo
Arktik Okyanusu'ndan Kore Yarımadası'na kadar yüzlerce kilometre boyunca, Primorsky ve Habarovsk Toprakları, Amur, Kamçatka, Magadan ve Sakhalin bölgeleri dahil olmak üzere, Rus Uzak Doğu'nun güzel ve en zengin bölgeleri uzanıyordu. Uzak Doğu kıyıları beş denizin suları ile yıkanıyor - Doğu Sibirya, Chukotka, Bering, Okhotsk ve Japonya. 15'ten fazla bin kilometre, Anavatanımızın deniz sınırını kuzey-doğuda ve doğuda uzatıyor. Doğal kaynakları olan Rus Uzak Doğu'nun geniş alanları. 100 milyon hektardan fazla burada tayga ormanları var, derinliklerinde pek çok diğer maden cevherinde ve metalik olmayan madenlerde altın, gümüş, bakır, kalay, çinko, demir, kömür birikintileri var. Sayısız ve biyolojik kaynaklar Pasifik. Uzak Doğu, Rusya'nın kalkınmasında en önde gelen merkezlerden biri olmak için her türlü fırsata sahip.
Uzakdoğu, Rus halkı tarafından keşfedilen ve yönetilen topraklarımızdır. İnanılmaz cesaretleri ve özverili emekleri, Rusya'nın Pasifik Okyanusu kıyılarındaki yasal haklarını onayladı. Ve Rus Uzak Doğu'nun ana savunucusu Pasifik Filosu idi. Şanlı geçmişi, bu bölgenin kalkınmasında Rus halkının faaliyetleri ile tamamen bağlantılı.
XVII yüzyıl
Rus kaşiflerin ve "güneş toplantılarının" gezginlerinin Pasifik Okyanusu kıyılarına olan muhteşem keşiflerinin günümüze ulaşması haberi. 1639'in baharında, bir Tomsk Kazak'nın sökülmesi, Ivan Yuryevich Moskvitin, doğuya Sibirya'daki Butalsky hapishanesinden taşındı. Ulya Nehri'nin ağzına ulaştı ve ilk Rus bölgesini Okhotsk Denizi kıyısında inşa etti. Ekim 1 (yeni bir tarzda Ekim 11), deniz yürüyüşüne ve Okhota Nehri'nin ağzıyla (bu gün, Rus Pasifik gemisinin başlangıcı olarak kabul edilir) ayrılma yapıldı. Bu kampanya, büyük ve özel yapım gemilerin deniz gezileri ve Rus Kazaklarının Sibirya nehirleri boyunca başarıyla geçtiği küçük tek ağaçların gerekli olduğunu gösterdi. Moskvitin dekolmanı, Ulya Nehri üzerindeki kış döneminde, araştırmacıların Rus Pasifik gemi inşasının beşiği olarak adlandırdığı özel bir “vadi” kurdu. Üzerinde her biri 17 uzunluğunda iki kocha inşa edildi. Bunlar, tek direkli (bazen iki direkli), tek katlı, yelkenli kürekli gemilerdi ve buzda sıkışmaya dayanabilen özel bir tasarıma sahipti. 1640'te Kazaklar, Amur Nehri'nin ağzını ve Sakhalin'in kuzeybatı sahili olan Shantarsky Adaları'nı ziyaret etti.
1643 yazında, Vasili Danilovich Poyarkov'un çıkarılması Yakutsk'tan doğuya doğru Lena, Aldan ve yan kolları boyunca taşındı. Kazaklar, kışı geçirdikleri Amur'un ağzına gitti. 1645’te Kazaklar Sakhalin Körfezi ve Okhotsk Denizi’ne gitti. Poyarkov, üç ay boyunca Ulya nehrinin ağzına ulaştı. Poyarkov'un çıkarılmasının ardında, zaten belli bir yol boyunca, Yerofey Pavlovich Khabarov'un çıkarılması hareket etti. Amur'da ilk Rus yerleşimini kurdu. 1647’te, Semen Andreevich Shelkovnikov’un ayrılması, Ulya ve Okhota nehirlerinin ağızları arasında Okhotsk Denizi boyunca yürüdü ve Kosoy kalesini kurdu. Pasifik kıyısındaki ilk Rus limanı ve şehriydi.
Ruslar Arktik Okyanusu kıyısında doğuya doğru hareket ettiler. 1648 sonbaharında, Semyon İvanoviç Dezhnev'in kopması, Kolyma'nın ağzından çıktı. "Büyük Taş Burun" u (Dezhnev Burnu) açtı ve Asya'yı Amerika'dan ayıran boğazdan geçti. Pasifik'teki bir fırtınada, Kochi dağınık, bazıları Alaska kıyılarına, diğerleri ise - Kamçatka dağılmış. 1649, Anadyr Nehri'nin ortalama seyrinde, güneye ve doğuya taşınmanın temellerinden biri olan Anadyr burgasını kurdu.
XVII yüzyılın sonunda Kamçatka Yarımadası'nın gelişimine başlar. Burada, yakındaki adalara ve Kuzey Amerika'ya nüfuz etme üssü haline gelen Rus kışlık alanları ve kaleleri kuruldu. Her yerde, Rus halkı kademeli olarak yerel halk tarafından benimsenen gelişmiş kültür ve daha yüksek tarım biçimlerini taşıdı.
XVIII yüzyıl
1711'te Ivan Petrovich Kozyrevsky ve Danila Yakovlevich Antsiferov, Kuril Adaları'nın ilk adalarını keşfetti. Sonra Kozyrevsky Kuril Adaları'nın çoğunu inceledi. Kamçatka'da şu anda birkaç engel vardı - Aşağı Kamçatka, Tagil ve Bolyneretsky. Yakutsk'tan bu hapishanelere Anadyr hapishanesinde ve daha sonra da Okhotsk'ten geçtiler. Yakutsk'tan Kamçatka'ya giden yol en az altı aya kadar sürdü.
1713'te Çar Peter Alekseevich, Kamçatka'ya deniz yolu bulma konusunda kararname imzaladı. Yakında, deneyimli gemi yapımcıları Kondraty Moshkov, Nikifor Tresku, Yakov Neveitsin, Ivan Butin ve diğerleri, bölgenin kalkınmasında büyük rol oynayan Petersburg'dan Okhotsk'a gönderildi. 1716'te, Okhotsk yakınlarındaki Kukhtuy Nehri'nde, Kirill Plotnitsky, Ivan Kargopoltsev ve Bartholomew Fedorov ustaları, Ruslar tarafından oluşturulan ilk deniz gemisini Pasifik Okyanusu kıyılarında inşa etti - Vostok teknesi. Rook, Okhotsk ve Kamçatka'nın düzenli uçuşlarını bağladığı, sonradan Kamçatka'nın başkenti olan Bolsheretsk hapishanesine gitti.
1720-1721 içinde Rus filosundan Rus memurlar, sörveyörler İvan Mikhailoviç Evreinov ve Fedor Fedorovich Luzhin, Kamçatka sahili ve Kuril Adaları'nı keşfetmek için “Vostok” teknesini gezdiler, yarımadanın ve adaların ilk haritasını yaptılar. 1723'te Okhotsk'ın sökülmesi bir tekne ile tamamlandı, 1727'te Okhotsk tersanesi, Fortune kitty'yi 1729'te, iki bot, Aslan ve Doğu Gabriel'de inşa etti.
1724'un sonunda, Asya ile Amerika arasında bir boğaza olup olmadığının tespit edilmesi görevi verilen Birinci Kamçatka Seferi düzenlendi (Dezhnev’in bu boğanın açılması hakkındaki raporu kaybedildi ve daha sonra keşfedildi). Kampanya kaptan komutanı Vitus Bering ve komisyon üyesi olmayan teğmen Alexei Chirikov tarafından yönetildi. Bu sefer 1725-1730'in. daha sonra Bering adı verilen boğazı keşfetti, Kamçatka ve Çukotka kıyılarının belli kısımlarını inceledi.
1731'te Okhotsk şehri askeri bir liman oldu, Okhotsk askeri filosunu kurdu, ilk komutanı G. G. Skornyakov-Pisarev idi. Okhotsk'ta bir tersane yarattı. 1740'te, 1756'te Uzak Doğu kıyılarında yelkenli gemiler ve gemiler için gezginleri eğiten bir gezinme okuluna dönüştürülen bir okul kuruldu. 18. yüzyılın ortalarında, Okhotsk filosunda yedi gemi vardı: 3 bot, 3 haliota ve bir brigantine. Okhotsk, Rus deniz kuvvetlerinin Pasifik'teki beşiği oldu.
1729'te - 1732 Kazak başkanı Athanasius Shestakov ve Binbaşı Dmitry Pavlutsky "Fortune" ve "St. Gabriel ”kuzey Kuril ve Shantar Adaları, Uda Körfezi ve Bering Boğazı'nı keşfetti. 1732'te, gezgin Ivan Fedorov ve sörveyör Mikhail Gvozdyev, Dezhnev Burnu'na ve ardından Kuzey Amerika'nın Kuzey-Batı Kıyısı'na bir gezi yaptı. 1741’te “St. Peter "ve" St. Pavel, Bering ve Chirikov komutasındaki Petropavlovsk'tan Amerika kıyılarına giden yolları bulmak için ayrıldı. Fırtına onları böldü ve Chirikov önce Kuzey Amerika kıyılarına, ardından Bering'e yaklaştı. Kamçatka Yarımadası'ndan Kuzey Amerika'ya deniz yolu açıldı. Bu sefer sırasında, Aleut sırtının adaları keşfedildi.
1787'te - 1790 Joseph Billings ve Gavriil Sarychev'in Yasachnaya gemisindeki liderliğindeki sefer, Kolyma Nehri'nin doğusundaki Arktik Okyanusu kıyılarını inceledi ve Sibirya kıyıları boyunca Pasifik Okyanusu'na giden bir deniz yolu olasılığını belirledi. 1790'te - 1791 Gemideki Billings ve Sarychev “Rusya'nın Zaferi” Bering Denizi kıyılarını inceledi. 1799'te, Arka Amiral IK Fomin komutasındaki üç fırkateyn ve üç küçük gemi, Rusya'nın Pasifik Okyanusu kıyılarındaki askeri varlığını güçlendirmek için Okhotsk'a gönderildi. Aynı yıl, yerleşim yerlerini ve toprak sınırlarını korumak için Okhotsk'e bir asker alayı gönderildi.
18. yüzyılın sonunda, Rus denizciler sadece Kamçatka Yarımadası ve Kuriles'i değil aynı zamanda Aleut zincirinin birçok adasını, Komutanı ve diğer adaları keşfetmiş ve ustalaştırmış ve Kuzey Amerika'ya giden yolları keşfetmişlerdir. Yeni Rus topraklarında yerleşim yerlerine. 1784'te Rus bir tüccar G. I. Shelekhov, Kodiak Adası'nda bir kale kurdu. Rusya Uzak Doğu'nun gelişmesinde önemli rol oynayan bir Rus-Amerikan şirketi kurarak, seyahatler düzenliyor ve bölgedeki Rus konumlarını güçlendirdi. 1799'te, A. A. Baranov şirketinin yeni başkanı, Rusya Amerika'nın başkenti olan Sith Adası'nda Novo-Arkhangelsk'i kurdu. Birbiri ardına Amerikan sahillerinde Rus yerleşmeleri ortaya çıktı. En güneydeki Slavyanka Nehri'nin ağzında günümüze San Franz yakınlarında dikilen Fort Ross'du. Rusya'dan önce açılan Asya-Pasifik bölgesinin kuzey kesiminin tamamını kontrol etmek için mükemmel askeri-stratejik ve ekonomik beklentiler.
XIX yüzyıl
1805’te, Nadezhda yamacındaki JF Kruzenshtern, Tsushima Boğazı’nın Sakhalin Adası’nın doğu kıyısındaki Japon adalarını keşfetti. 1811’te, Teğmen V. M. Golovnin "Diana" yamacında güney Kurilileri araştırdı ve sonra da "Kamçatka" yamacında Aleutian zincirinin birkaç adasının koordinatlarını belirledi. Ayrıca, bölge araştırmasında büyük bir rol oynamıştır. E. E. Kotzebue, F.P. Litke, Yu.F. Lisyansky, M.N. Stanyukovich, M.N. Vasiliev ve diğer pek çok Rus araştırmacı.
Bununla birlikte, bölgenin daha hızlı gelişmesi Avrupa Rusya'sından uzaklığı nedeniyle engellendi. Rus yerleşimcilerin sürekli gıda ihtiyacı vardı, silah, mühimmat, çeşitli araçlar, vb. Amur ve kollarının kullanımının bu sorunu kısmen çözebileceğine inanılıyordu. Ancak bunun için bu nehrin tüm uzunluğu boyunca gezilebilir olup olmadığını bulmak gerekiyordu. 1783'te Fransız kaşif Laperouse'un seferi, Amur Limanına Japonya Denizi'nden girmeye çalıştı, ancak Sahalin'in bir yarımada olduğu sonucuna vardı. On yıl sonra İngiliz denizci Brauton da aynı sonuca vardı. 1805 yılında kuzeyden Amur ve Kruzenshtern'in ağzı giremedi. 1845 yılında A. Gavrilov önderliğinde Amur Brig "Konstantin" ağzını aradı. Bundan sonra Amur sorunu resmen kapatıldı. Aslında Baykal ulaştırma komutanı, Teğmen Komutanı Gennady Ivanovich Nevelskaya tarafından 1848'de başlatıldı. Büyük deniz gemilerinin Amur'a geçebileceğine ikna oldu ve Sahalin'i anakaradan ayıran boğazı keşfetti. Nevelskoy, Sakhalin'in bir ada olduğunu ve Okhotsk Denizi ve Japonya Denizi'nden büyük gemilerin Amur'un ağzına düşebileceğini kanıtladı.
1850 yılında Nevelskoy, Nikolaev askeri mevkiini (Nikolaevsk-on-Amur) kurdu, Rusya’nın Amerikalı ve İngiliz sömürgecilerin daha önce davet ettiği Primorye’deki konumunu onayladı. Amur sefer birkaç yıl çalıştı. 1853’te DeKastri Körfezi’nde askeri bir görev hazırlandı. Böylece, Rus denizcilerin özverili emeği ile, Rus devleti, Pasifik Okyanusu'na serbest erişim sağladı. Amur Nehri'nin ağzında, Sakhalin Adası'nda ve Okhotsk ve Japon denizlerinin kıyısındaki pek çok yerde, Rus Uzak Doğu'yu korumada büyük rol oynayan askeri direkler kuruldu.
Rusya dünya turları gezileri sırasında Petropavlovsk-Kamchatsky daha uygun coğrafi konumu nedeniyle ön plana çıktı. Buna ek olarak, Okhotsk açık bir su alanına ve sığ bir su baskınına sahipti. Sonuç olarak, ana askeri liman başka bir yere taşınmaya karar verdi. 1849'ten Okhotsk filosunun ana üssü (1856, Sibirya'dan) Petropavlovsk-on-Kamçatka idi. Burada filo ilk ateş vaftizini aldı - Ağustos 1854'ta Anglo-Fransız filosunun saldırısı püskürtüldü. Petropavlovsk-Kamchatsky'nin kahramanca savunması Vasily Zavoyko tarafından yönetildi.
Petropavlovsk-Kamchatsky uzun süredir filonun ana üssü değildi. 1855 yılında Petropavlovsk'un savunmasız konumu nedeniyle, üs, gemiler ve nüfus oradan Nicholas Post'a tahliye edildi. 1871'ten bu yana, Vladivostok ana üs haline geldi. Devrim öncesi dönemin filosunun temel sorunu, bir gemi inşa üssünün (Rusya'nın Avrupa kısmından daha yeni gemiler gönderildi) ve zayıf gelişmiş bir üs sisteminin olmamasıydı.
Yüzyılın sonunda, Uzak Doğu tüm büyük güçlerin çıkarları için bir alan haline geldi ve Rusya, Uzak Doğu'nun ihtiyaçları için 1895 programına ek olarak 1898 gemi inşa programını benimsedi. Pasifik'teki deniz kuvvetlerinde 10 filo savaş gemilerine, 4 zırhlı kruvazöre, 10 zırhlı kruvazöre, 10 dereceli 2 kruvazöre, 30 destroyerinden daha fazla artış öngörülüyor. 1897'te Port Arthur filosunun ana üssü haline geldi. Port Arthur Squadron (gelecek İlk Pasifik Filosu) kuruldu.
XX yüzyıl
Rus-Japon savaşının başlangıcına kadar 1904-1905 Rusya İmparatorluğu'nun Uzak Doğu'daki deniz kuvvetleri, 1 Pasifik Pasifik Filosundan ve Sibirya Askeri Filosundan oluşuyordu. Ana üs Port Arthur'du. Vladivostok, 1901’e dayanan kruvazör ve yok edicilerin çıkarılması Vladivostok’ta bulunuyordu. Rus-Japon Savaşı bir dizi kahramanca ve trajik olayla hatırlandı: Varyag kruvazörünün ve Koreyan top teknesinin feat; destroyer "Steregushchy" savaşı; Port Arthur'un kahramanca savunması; Tsushima savaşında 2-I filosunun Pasifik Filosunun ölümü. Rus denizcilerin kahramanlığına ve cesaretine rağmen, Rus filosunun Pasifik'teki ana güçleri öldürüldü. Kendileri için kazanmak mümkün olan her şeyi yaptılar. Yenilginin asıl nedeni, Uzak Doğu'da hükümet politikası alanında yatıyordu, on yıllar boyunca kusurluydu.
1917 devriminin başlamasıyla, Pasifik'teki deniz kuvvetleri restore edilmemiş, Baltık ve Karadeniz'deki filoların gelişimine öncelik verilmiştir. 1914 yılındaki Sibirya filosu iki kruvazör içeriyordu - Askold ve Zhemchug, bir savaş gemisi, 8 destroyeri, 17 destroyeri ve 13 denizaltıları. İç Savaş sırasında, Uzak Doğu'da Sovyet gücünün kurulması mücadelesine Sibirya ve Amur askeri filosunun denizciler katıldı, Beyaz Muhafızlar ve müdahalecilerle savaştılar. 1922'te, Vladivostok gemilerinin sökülmesi ve Amur filosunu içeren Uzak Doğu Deniz Kuvvetleri kuruldu.
1935'te Uzak Doğu Deniz Kuvvetleri Pasifik Filosuna (Pasifik Filosu) reform yaptı. II. Dünya Savaşı sırasında, binlerce Pasifik denizcisinin 140'inden fazlası cephede savaştı. Sovyet-Japon savaşı 1945 sırasında Pasifik Filosu, Kurilleri ve Sakhalin'i ele geçirmek için Kore Yarımadası'nın kurtuluşuna katıldı. 1970'lerin başlangıcında, Asya-Pasifik bölgesindeki potansiyel rakiplerin stratejik olarak caydırılması sorununu çözen yeni bir okyanus nükleer füze filosu kuruldu.
1991'ten bu yana, Pasifik Filosu bir düşüş yaşadı ve Rus devletinin sorunları buna tamamen yansıdı. En savaşa hazır ve güçlü birimleri hareketsiz bırakıldı: 1143 "Krechet" - kruvazör taşıyan Minsk ve Novorossiisk uçakları; TARK projesi 1144 "Orlan" - "Amiral Lazarev" (modernizasyon olasılığı var); BDK okyanus bölgesi projesi 1174; 1134B "Berkut" projesinin büyük denizaltı karşıtı gemileri; 956 Sarych URO projesinin yıkıcılarının çoğu, tüm URO firkateynleri, vb. denizaltı filosunda kritik bir durum var. Yirmi yıldır, filo birinci, ikinci dereceden tek bir gemi almadı.
Mevcut durum
Şu anda, Pasifik Filosu, Rus Donanması'nın en büyük operasyonel-taktik ittifakı ve Anavatanımızın doğu sınırlarında ciddi bir barış ve güvenlik faktörüdür. Özellikle Asya-Pasifik bölgesinin gezegenin “toz dergisi” olması durumunda rolü artmaktadır.
Mevcut muharebe üssü: Varyag füze kruvazörü (amiral gemisi); 4 BOD projesi 1155 "Fırkateyn" - "Mareşal Shaposhnikov", "Amiral Vinogradov", "Amiral Panteleev" ve "Amiral Tributs"; Projenin 1 destroyerinin URO'su 956 "Sarych" - "Hızlı"; Kıtalararası ve seyir füzeleri ile birkaç nükleer denizaltı.
Son yıllarda, Rusya'nın dünya sahnesinde artan tehdidi nedeniyle, Pasifik Filosunun daha fazla dikkat etmeye başladığı belirtilmelidir. Egzersiz sayısı, açık denize çıkış sayısı arttı. Pasifik Filosunun Mistral tipinde evrensel bir iniş gemisi tarafından güçlendirileceğine söz verildi - ilk Fransız helikopter gemisi Vladivostok, Vladivostok'taki ana KTOF üssüne atandı. Amur Gemi İnşa Fabrikası, Pasifik Filosu için bir dizi 20380 projesi korveti inşa ediyor: “Mükemmel” (2014 yılında hizmete girmeleri planlanıyor), “Yüksek” olan, yakın gelecekte birkaç geminin daha planlanması planlanıyor. 2020 tarafından yapılan 956 Sarych projesini, kruvazör Amiral Lazarev'in modernizasyonu için planlar var. Kuzey Filosundan Amiral Nakhimov ve Mareşal Ustinov kruvazörlerinin Pasifik Filosunun imhasına devredilmesi de planlanıyor.
Tüm Pasifik denizcilerini ve ailelerini Rusya Donanması'nın Pasifik Filosu Günü'nde tebrik ediyoruz ve onlara sağlık, basit insan mutluluğu ve hizmetlerinde başarılar diliyoruz. Ve filoya - askeri geleneklerin değerli bir devamı, Büyük Rusya'nın ihtişamı için savaş gücünün artması!