Dutchlarla Türkler Arasındaki Kültürel Farklar - 1
Kültürel olarak kesinlikle birbirinden apayrı iki toplum, öncelikle bunu kabul edip tadını çıkarmaya çalışmak lazım.
Şimdi bizim apartmandan bir örnekle başlıyayım dedim, günlük hayatta gözlemlediğim farkları da ayrı postlarda paylaşırım.
Bizim apartmanımızda her yıl barbekü partisi yapılıyormuş. Öncelikle bize bunun için mayıs ayında bir mektup geldi. Mektupta 9 Eylül'de bahçede barbekü partisi olacağı buna katılımlarımızı 1 Ağustos'a kadar bildirmemiz istendi. Düşünebiliyor musunuz eylüldeki parti için mayısta davet geliyor, geri dönüşler de en geç ağustos başı (düşünemediler çünkü Türk'tüler 😂 ) Yani biz de düğün davetileri bile bu kadar erken yollanmıyor heralde. Biz naptıkkkkkkkk, tabi ki Türklüğümüzün hakkını verdik ve tam 4 gün geç geri dönüş yaptık. Mayıstan ağustosa kadar olan süre yetmedi üstüne +4 yaptık yani 😂 Neden? Çünkü daha çok var ya diyip mektubu bir kenara koymuştuk aklımıza son anda geldi.
Geri dönüşler de yine mektupla yapıldı, sonrasında 3 adet e-mail aldık. Hangi işler var, kimler hangi işleri üstlenecek, iş bölümü, planlama nasıl vs. diye. Kurumsal şirkette organizasyon planı hazırlanıyor sanırsınız.
- Saat 12'de tente kurulacak görevlendirilenler o saatte bahçede olsun.
- Saat 15'te meyveler kesilecek görevli olanlar o saatte 31D no'lu dairede olsun.
- Saat 18'de parti başlayacak herkes bu saatte bahçede olsun.
- Ertesi gün saat 13'te bahçe toplanacak, yardıma gelmenizi rica ederiz şeklinde.
Biz talimatları alınca bir stres olduk sanırım; "Ee bu hafta sonu eğlenelim etkinliği değil miydi, bu ciddiyet niye?" şeklinde.
Partiden bir gün önce apartmanın önünde bir kamyon gördüm, bir baktım büyük boy endüstriyel soğutucu, büyük boy ızgara, oturmak için masa ve sıralar indiriyorlar.
Haydaaaa o kadar plan programın üstüne bir de profeyşınıllık niye şimdi? Daha çok stres oldum resmen.
Hani biz de olsa nolur bir hafta önce "haftaya hava güzelse bahçede bir mangal yapalım ya" denir. Herkes evden birşeyler getirir hooop bitti. Plansız programsız zihniyet bu kadar olur ancak işte 😂
Neyse Berk tente kurmada görev aldı, öğlende gidip tente kurulmasına yardım edip komşuların gözüne girdi geldi. Tabi tente kurulumu gibi bir iş de yine bizden çok farklı vuku bulmuş. Adamlar almış ellerine kurulum kılavuzunu madde madde organize bir şekilde kısa sürede kurmuş.
Şimdi bizi düşünelim herhangi bir elektronik alet aldık naparız tabi ki kullanma kılavuzunun kapağını bile açmayıp "ya bir bakayım azıcık kurcalasam çözerim" deriz. Nerde kaldı tentenin kurulum kılavuzu.
Akşam şarabımızı, etimizi aldık ( 2 şişe şarabı da gidip en pahalısından aldık ki şimdi bir ezik muamelesi görmeyelim bari diye 😂 Nasıl stres olduysak artık.)
Herkes aşırı bir samimi sarılmalar öpmeler, sürekli muhabbet etmeye çalışmalar filan. Biz noluyor ya Türk insanına sıcakkanlı, misafirperver derler bir de, ben daha böyle samimiyet görmedim.
En çok dikkatimizi çeken konuşurken inanılmaz yakın durmaları 1-2 tesadüf dedim yok herkes böyle. Hatta önce bir adım geriye kaçtım, baktım onlar da bir adım ileri geliyor hee dedim demek normali bu. Her an sarılacak gibiler 😂
İnsanlarla tanışıp muhabbbet ediyoruz uzun uzun, akıllarına bile gelmiyor kendi işleri ya da mesleklerinden bahsetmek en son biz sorunca söylüyorlar ki "sormasa mıydık" acaba demedik değil. Biri Amsterdam Üniversitesi'nde sanat profesörüyüm, işte tablolarım NewYork'ta galerilerde sergilendi, benim de galerim var diyor. Diğeri ben yazarım bilmem kaç tane kitabım var diyor, kadının kitaplarının puan ortalamasına bakıyoruz 7.8/10. Biri diyor ben şan eğitimi veriyorum, biri benim yemek okulum, geri kalanınında genelde şirketi var sanırım. Biz de ben software developer'ım, ben de matematikçiyim diye fakir ama gururlu genç edasında sohbete dahil oluyoruz.
Sonuç olarak biz ayrı dünyaların insanlarıyız ama bir şekilde aynı dünyada yaşamaya alışıyoruz😊