17 Şubat 2010 05:00
UFUK
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının AKP hakkında kapatma davası için iddianamesini tamamlamak üzere olduğuna dair kulis haberleri son dönemlerde artış gösterdi.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının AKP hakkında kapatma davası için iddianamesini tamamlamak üzere olduğuna dair kulis haberleri son dönemlerde artış gösterdi. Güneş Gazetesi Yazarı Talat Atillanın dünkü köşe yazısı bu konuda iddialı bir kulis haberi olarak dün İnternet haber sitelerinde de kendisinden söz ettirdi.
Atilla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının AKPye yönelik kapatma davasının iddianamesinin son rötuşlarını yaptığını öne sürdüğü yazısında, Yargıtay telefonlarının Adalet Bakanının imzası ile dinlenmesi ve Habur karşılamasının iddianamenin en öne çıkan iki noktası olduğunu belirtiyor. Talat Atilla, şöyle devam ediyor: İddianameye en son giren delilin DTPli Hatip Diclenin İçişleri Bakanı Atalaya atfen söylediği Müsteşarımı Diyarbakıra gönderdim. Hakim ve savcılar ayarlandı, geldikleri gibi geçecekler sözleri olduğu belirtiliyor.
Yukarıda yazdıklarım beni hemen hemen hiç yanıltmayan haber kaynağımın iddiaları...
Doğru, eksik ya da yanlışlığını elbette zaman gösterecek.
MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli, dün partisinin grup toplantısında iktidara yönelik vuruşlarını aynı noktadan gerçekleştirdi: Şimdi Haburda yaşananlarla ilgili olarak sis perdesi aralanmaya, bizce malum ama kamuoyu tarafından yeterince anlamlandırılamayan ihanet projesinin hesap verecek aktörleri ortaya çıkmaya başlamıştır.. Bölücülükle yargılanan bir eski milletvekili yaptığı açıklama ile PKKlıların törenle kucaklanması, serbest kalmaları için hakimlerin ayarlanması, eli kanlı canilerin gönlünün alınmasında, bütün tezgahı hazırlayanın İçişleri Bakanı olduğunu açıklamıştır.
CHP lideri Deniz Baykalın da, Haburda Hakim ve savcıların ayarlandığı iddiasına dayalı olarak Başbakan Erdoğan ve İçişleri Bakanı Atalay hakkında gensoru vereceklerini açıkladığı biliniyor.
Öncelikle şunu belirtmek gerekiyor. Haburdaki hukuki esneklik belki AKPnın Kürt açılımı iddiasının en dişe dokunur yanını oluşturuyordu. Ancak, Haburdaki sürecin bu şekilde işlemesi ya da bugün hükümete köşeye sıkıştırmaya yönelik hamlelerin manivelası haline getirilmesi, herkesten önce hükümetin kendi politikalarının doğal bir sonucunu oluşturuyor. AKP Hükümeti, Kürt sorunundaki açılım iddiasıyla ilgili olarak pek çok kurumla ve aydınla görüşmeler yaptı. Ancak ne var ki, bu konuda, toplumun önüne, konuyu gerçekten çözmeye aday bir samimiyet ve hazırlıkla çıkmadı. Durum böyle olunca da, Kürt sorunuyla ilgili adımlar ya da medyatik şovlar ya da kaçak göçek kimi adımlarla sınırlı kaldı. Anlaşılıyor ki, Habur meselesi de, bu anlayıştan izler taşıyor.
Öcalanın çağrısı üzerine Türkiyeye gelen PKKlilerin, sınırda tutuklanmadan Türkiyeye girebilmesi, sorunun silahsız çözümünü isteyenler tarafından olumlu bir adım olarak karşılanmıştır. Ne var ki, hükümet bunu meşru ve doğru bir adım olarak savunabilmek yerine karanlıkta bırakmayı ve Haburdan sonraki kimi manzaraları gerekçe göstererek kısa bir süre önce kapatılmış olan DTPye yüklenmeyi tercih etmiştir. Yani Hükümet, Haburdaki kendi esnekliğini kendisi için siyasi bir ranta dönüştürürken, PKKlilerin kitlesel karşılanma törenlerini de DTPyi hırpalama politikasının manivelası olarak kullanmıştır. Tam da bu nedenlerle Habur süreci bugün siyasi rakipleri tarafından AKPye karşı da bir manivela olarak kullanılabiliyor. Ve eğer iddia doğru ise, Habur karşılaması, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının AKPyi kapatma davasıyla ilgili iddianamesine bile girebiliyor.
DTPnin kapatıldığı ve bugün BDPnin de rahat bırakılmadığı sürecin temel sorumlularından birini AKP iktidarı oluşturuyor. Eğer parti kapatmayla ilgili mevzuat kaldırılmış olsaydı ve Kürt sorunuyla ilgili olarak topluma mal edilmeye çalışılan samimi bir açılım süreci olsaydı, Habur süreci bugün bu biçimde AKPye karşı kullanılabilir miydi?
Bu sürecin nereye varacağını göreceğiz. Ancak, AKP Hükümeti iktidarı boyunca ilk kez TEKEL işçilerinin direnişleriyle başlayan ve giderek diğer emek örgütlerini içine alan bir muhalefet karşısında zayıf düşmüşken, böylesi bir kapatma davası, AKPye yine mağdur payesi yüklemeyecek midir?
Doğru olan hükümetin emekçiler tarafından, halk tarafından iktidardan düşürülmesidir. Bu halka saygının da bir gereğidir.
Diğer yandan, askerin ya da yargının sopasının siyasetin üzerinden eksik olmadığı bir ülkede demokrasinin kırıntısından söz edilebilir mi?
FATİH POLAT