Bölüm 1273: İmparator Melobo
Altmış bin yıl sonra, Ji Ning Alevejder Diyarıdüzlemi'ne döndü. Geri döner dönmez yaptığı ilk iş, Hükümdar Parkıyı'yla görüşmekti.
Vhoosh. Hükümdar Parkıyı, Parkıyı Krallığı'na giriş yapan Ning ve diğerlerini anında fark etti ve bir dağ zirvesine ışınlanarak onlara hoş geldin bağlamında bir ziyafet hazırlattı.
“Karakuzey!” Hükümdar Parkıyı seslendi. Ning ve diğerleri sesin geldiği yere döndüler, ardından kahkahalar atarak yere indiler. Koltuklara oturuldu ve ziyafet başladı.
“Söylemeye utanıyorum ama…” Parkıyı başını iki yana salladı ve şarabından iki yudum aldıktan sonra konuşmaya kaldığı yerden devam etti. “Yüz bin yılda İmparator Melobo'yu bulurum dememe rağmen, Mengü İmparatoru fazlasıyla kaygan çıktı. Gizliden gizliye onu takip ediyorum fakat hala daha gerçek vücudunu bulamadım. Geçenlerde Yerzambak'tan da yardım istedim. Onun yardımlarıyla birlikte, yaklaşık on bin yıl önce zar zor da olsa adamın gerçek vücudunu bulmayı başardık.”
Ning “bulmayı başardık” sözlerini duyunca rahat bir nefes çekti. “Hükümdar Yerzambak'a bir teşekkür borçluyum.” dedi Ning.
“Lafı olmaz. Zaten bizi biliyorsun, genelde sıkıcı hayatlarımızla baş başa kalıyoruz.” Hükümdar Parkıyı gülümsedi. “Ama dürüst olmam gerekirse, İmparator Melobo izlerini gerçekten de iyi saklıyor. Dördüncü Adımın Taolordları'nı yutmaya devam ettiği için Tao İttifakı tarafından fark edilmek istemiyor; temkinli davranmadığı bir an bile yok. Diğer Mengü üyeleri bile adamın nerede olduğunu bilmiyorlardı.”
“Gizlenmek istiyorsan, bunu en yakın dostuna bile söylemeyeceksin. İşin doğru taktiği budur.” dedi Ning ve sordu. “Evet, peki İmparator Melobo nerede?”
"Orkide Tepeleri Bölgesi'ndeki Orkide Tepeleri Ebedidünyası'nda.” dedi Parkıyı.
"Orkide Tepeleri mi?” Ning yavaşça başını salladı.
……..
Orkide Tepeleri adlı bölge, Tao İttifakı'nın sınırları içinde yer alan sıradan bir bölgeydi. Orkide Tepeleri Ebedidünyası'nın içinde Saklı Orkide Tepeleri adını taşıyan güçlü bir tarikat vardı ve tarikatın bir numaralı üstadı, öğrencileriyle gezen ve dördüncü adımda olan bir Taolordu'ydu.
“Sen Taolordu Orkidetepesi değilsin. Kimsin sen?” Cezbedici güzelliğe sahip bir kadın, önünde duran ve sıradan kıyafetlere bürünmüş adama öfkeyle bakıyordu.
"Hahaha… Auram Orkidetepesi'yle bire bir ve görünüşüm da onunla aynı. Başka kim olabilirim ki?” Adamın sesi epey garip ve sinsiydi.
“Taolordu Orkidetepesi senin kadar güçlü değildi. Tek hamleyle avatarımı asla yok edemezdi. Öte yandan sen, tek bir hamleyle beni direkt yakaladın.” Kadının alnı öfkeyle kırıştı. “Kimsin dedim!”
Adam gülümsedi ve kahkahası gitgide daha şeytani ve daha keskin bir hal aldı. Geniş sarayda yankılanan kahkahayı ikiliden başka kimse duymuyordu. “Kim miyim?” Adamın görünüşü yavaşça değişmeye başladı; aurası da değişiyordu. Çok geçmeden uzun kızıl saçlara, şeytani görünüşe sahip birine dönüştü. Aç gözleri önündeki kadına bakıyordu.
“Sen…” Kadın duruma anlam veremedi. “İmparator musun?”
“Oh, beni tanımıyorsun demek?” Uzun saçlı adam gülümsedi. “Ben Mengüler'in heybetli İmparatoru, İmparator Melobo'yum. Seni, Samsara Taolordları'nın lanetli yolundan kurtaracak olarak kahramanım.”
“Ne istiyorsun?” Kadın gergindi. Gücü tamamen mühürlendiği için karşı koyabilecek durumda değildi.
“Çok güzelsin. Oh. Ne güzelliktir bu…” dedi Kızıl saçlı adam ve suratına keyifli bir ifade yerleşti. “İmparator Dalgadeğişen'in Alevejder Diyarıdüzlemi için yaptıklarını övmemek imkânsız. Onun sayesinde [Değişim] sanatını kullanarak istediğim kişiye dönüşebiliyor ve Tao İttifakı'na sızarak senin gibi güzel Taolordları'nı kolayca yakalayabiliyorum.”
“S-sen… Bir Mengü'sün. Yoksa beni…” Kadın paniklemeye başladı.
“Taolordu Yu, lütfen karşı koymak için elinden ne geliyorsa yap. Yoksa hiç eğlenemeyiz.” İmparator Melobo adım adım ona yaklaşıyor, dudaklarını yalıyordu.
Mengüler özel bir türün üyeleriydi. Gelişimcileri yemek niyetine tüketiyor ve bu sayede Mengü soylarının gelişmesini sağlıyorlardı. Fakat Taobirleşimi'ni tamamladıktan ve Ebediyet İmparatoru olduktan sonra, Taolordları'nı tüketmek onlar için işe yaramaz hale geliyordu. Fakat bazı Mengüler gelişimcileri yemeyi sevdikleri için bu alışkanlıklarını İmparator olduklarında da sürdürüyorlardı! Amaç soylarını geliştirmek değil, sadece bu güzel tada kavuşabilmekti; vücutlarında bitmek tükenmek bilmeyen bir açlık vardı! İmparator Melobo olağanüstü güzelliğe sahip Taolordları'nı yemeyi bilhassa seviyordu. Bu tarz kadınların auraları onu çok rahatlattığı için hepsine hastaydı.
İmparator Melobo, uzun zaman önce Taolordu Daimtanrı'nın Tao eşini yutmuştu. Bu nedenle çıldıran Taolordu Daimtanrı, evrenin dört bir köşesinde onu kovalamıştı.
“Mengüler…” Kadın şaşkındı, korkuyordu ve öfkeliydi. Fakat elinden hiçbir şey gelmezdi.
“Gelişimciler… Sizleri vahşi yaratıklardan farksız görüyoruz. Ancak sen, en leziz canlılardan birisin.” İmparator Melobo kadının suratındaki dehşet dolu ifadeyi gördükçe keyifleniyordu. “Merak etme. Seni yuttuğumda yalnız olmayacaksın; yakında sana başkaları da katılacak.”
“Tao İttifakı'ndan kaçamazsın. Günün birinde elbet yakalanacak ve gebertileceksin!” Kadın nefretle doluydu.
“Mümkün değil.” İmparator Melobo başını iki yana salladı. “[Değişim] sanatına sahip olmadığım zamanlarda bile Tao İttifakı'ndan korktuğum için temkinli davranıyordum… Şimdiyse, bu sanat sayesinde hiçbir şey yapmama gerek kalmıyor. Beni asla bulamazlar. Çünkü ben, olaylar tamamen kontrolümde olmadığı sürece harekete geçmiyorum. Uzay zamanı geri çevirseler ve yaşananları inceleseler bile beni bulamazlar.”
İmparator Melobo temkinli doğasına çok güveniyordu. Bir Hükümdar bütün yöntemleri kullanarak onu bulabilirdi ama diğerleri için bu imkansızdı. Diyarıdüzlemin en üstün figürleri dışında korkması gereken kimse yoktu.
“Sen…” Taolordu Yu kederliydi. İmparator Melobo'nun bunca yıldır hayatta kalması boşuna değildi; adam bu konularda gerçekten uzmandı. Kim bilir, belki de hiç ölmeyecekti.
“O çaresiz bakış, o kederli surat… Tek kelimeyle enfes!” İmparator Melobo yavaş yavaş kurbanına yaklaştı ve kadının suratını nazikçe okşadı. Taolordu Yu kaçmak istese de mühürlenen vücudunu hareket ettiremiyordu. Suratında heyecanlı ve çarpık bir ifade beliren Melobo ağzını açmaya başladı.
Tam o esnada, Melobo'nun suratına bir tekme indi. Tekme yıldırım kadar hızlıydı; geldiğini bile görememişti! Bir çarpışma sesini takiben İmparator Melobo geriye fırladı ve sarayın öteki ucundaki duvarlara çakıldı. Sunaktan sekerek devasa bir sütuna çarptı ve nihayetinde yere düştü. Vücudundaki bütün gözeneklerden kanlar akıyor, suratındaki çatlaklar gitgide yayılıyordu.
“Kim?” İmparator Melobo şaşkınlık ve dehşet içinde etrafına baktı.
“Kimdi o?” Saniyeler önce çaresizliğin pençeleriyle boğuşan Taolordu Yu, ansızın önünde beliren beyaz cübbeli genci görünce umutla doldu. Sırtında siyah bir kılıç kını taşıyan gencin yanında dört figür vardı. Figürlerden ilki beyaz sakallı, beyaz cübbeli ve alnından altı kıvrık boynuz çıkan yaşlı bir adamdı. İkincisi bilge görünen bir yaşlı adamdı. Üçüncüsü kaslı, beyaz kürklü bir yaratıktı ve dördüncüsü de durmaksızın et yiyen tombul bir adamdı.
Taolordu Yu dörtlüden hiçbirini tanımıyor olsa da, tekmeyi savuran beyaz cübbeli genci anında tanımıştı. “Taolordu Karakuzey!” Diye keyif içinde çığlığı bastı. Önünde, Sonsuz Diyarlar'ın bugüne dek gördüğü en efsanevi Taolordu duruyordu.
Ning başını çevirerek ona baktı. Taolordu Yu'yu tanıyordu; uzun zaman önce, genç adam henüz ilk keşiflerini yaparken, Alevejder Diyarıdüzlemi'nde tanınan bütün Taolordları'nın bir listesini almıştı. Hemen gülümseyerek kadına döndü, “Taolordu Yu, her şey geçti. Artık bu dünyada İmparator Melobo diye biri olmayacak.”
Taolordu Yu, Ning'in söylemek istediği şeyi hemen anlamıştı. Minnettar ve heyecanlıydı, “Teşekkürler, Taolordu Karakuzey.” Ona baktığında, bilinmedik bir nedenden ötürü Ning'in özel bir auraya sahip olduğunu düşündü. Hatta biraz etkilenmişti. Taolordu Yu dördüncü adımda olan bir Taolordu'ydu ve bugüne kadar bir Tao eşi bile olmamıştı. Ning'le ilk defa karşılaşmasına rağmen kalp atışlarındaki hızlanmaya engel olamıyordu.
“HAYIR!!” Kan revan içinde olan İmparator Melobo zar zor ayağa kalktı ve telaş içerisinde gülerek eğildi. “Taolordu Karakuzey, Hükümdar Parkıyı, Hükümdar Mavihabis, Ateşkanadı Tanrısı… Size hiçbir şey yapmadım! Lütfen beni bağışlayın. Bir daha Tao İttifakı'nın bölgesine girmeyeceğim. Asla!”
Melobo, Ning'in saniyeler önce söylediği “bu dünyada artık İmparator Melobo diye biri olmayacak” sözlerini duyunca dehşete düşmüştü. Aslında Taolordu Karakuzey'in ortaya çıkışı bile onu korkutmuştu. Taolordu Karakuzey artık efsanevi bir figürdü; bir Hükümdar takipçisi vardı ve bir de Kaos Kadimi'yle geziyordu. Diğer Hükümdarlar bile ondan korkuyordu. Kim böyle bir adama karşı çıkabilirdi ki? On Altı Diyarıdüzlem İttifakı'nda artık diğer herkesin üstünde yer alan iki figür bulunuyordu. Bunlardan ilki Diyarefendisi, ikincisi de Karakuzey'di!
“Hükümdar Parkıyı? Hükümdar Mavihabis?” Taolordu Yu şaşkına döndü. Ateşkanadı Tanrısı'nın kimliğini bilmiyordu ama önünde duran şahıslardan ikisinin Hükümdar olduğunu öğrenmek onu şaşkına çevirmişti.
“Karakuzey.” Parkıyı güldü ve konuştu. “Melobo'yla konuşmana gerek yok. Öldür gitsin.”
“Beni bağışlayın!” İmparator Melobo ağlamak üzereydi. Sıradan bir İmparator olan Melobo, fazla cesur biri sayılmazdı. Hemen yalvarmaya başladı. “Size bugüne kadar hiç sorun çıkarmadım. Bir şey istiyorsanız söylemeniz yeter!”
Ning konuştu, “Melobo, ilk tekmemde seni öldürmememin bir sebebi vardı. Öncelikle sana söyleyeceklerimi duymanı istiyorum.”
Melobo'nun suratı değişti. Ning gerçekten de doğruyu söylüyordu. Genç adam artık tek bir tekmeyle İmparator Melobo'yu kolayca katledebilecek güce sahipti.