Ben özledim sevgili, ben özledim. Tırnaklarımı yastığıma kilitleyip, yırtarcasına sarıldığım, akıttığım gözyaşlarımla sayısız yastıklar harcadım. Her biri üzerinde milyonlarca tuz tanecikleri var senden bana kalan hatıra. Kokun geliyor arada burnuma. Yazdıklarından olsa gerek, sızım sızım sızlıyor burnumun direği. Hasret dedikleri bu olsa gerek sevgili. Yazdıklarında arıyorum seni, kelimelerinde özlüyorum seni. Senin ses tonundan bir ses duyduğumda irkiliyorum. Sanki sen gelmişcesine arıyor gözlerim seni. Her arkası dönük kişiyi ‘sen’ sanıyorum. Koşuyorum ardından, bakıyorum, sen değilsin, bir kez daha yıkılıyorum.
Özlüyorum seni sevgili, özlüyorum.
Tenin tenime değsin istiyorum. Üşüyen ellerini ellerime değdirip benimkiler de üşüsün istiyorum. Üşümeyi özledim sevgili, üşümeyi! Sensizlik, sessizlik daha çok üşütüyor beni. Anlamsız bir üşümeye bürünüyor her gece bedenim, acı veriyor. Gözlerim seni arıyor. Buğulu bakıyorum hep etrafa. Hep nemli bakıyorum yeni başlayan hayatıma. Sebebi soğuktan deyip geçiştiriyorum. Değil oysa, değil sevgili! Ağlamamak için zor tutuyorum kendimi. Seni hatırlatan her şeyde gözlerim ıslanıyor, kirpiklerim titriyor. Dudağımın etrafına iki damla süzülüyor. Siliyorum. Geçmiyor! Geçmiyor sevgili, izi kalıyor. Senin izin kalıyor. Sol yanımda bıraktığın iz gibi, izi kalıyor hatıralarının.
Her fırsatta arayasım geliyor seni. Narin sesini duyup kendime gelmek iyi geliyor. Ruhumu okşayan, beni benden alıp, rahatlatan o sesini dinlemek geliyor içimden. Aramıza giren mesafelerde görmesem de gülüşünü dinlemek, mutlu olduğunu hissetmek daha da mutlu ediyor beni. Seninle mutlu oluyorum ben. Ben mutluluğu özledim sevgili. Seninle olan mutluluğu özledim.
Yanımda olup, sarılmanı özledim. Sımsıkı sarılıp, sımsıcak öpüşünü özledim. Kalp atışlarını duymayı beni benden alan, bambaşka diyârlara yelken açmamı sağlayan o ritmlerini özledim. Birbirimize söylediğimiz o benzetmeleri, o sıcacık kelimeleri özledim. Onların ardından dile getirdiğimiz gülüşlerimizi, kahkahalarımızı özledim.
Ben çok özledim sevgili! Üstünden bir gün de geçmiş olsa, dakikalar da geçmiş olsa ben özlüyorum sevgili. Her an, her dakika özlüyorum seni. Sabah uyandığımda yanıbaşımda olduğun, gözlerimi kapatırken sarıldığın anları özledim. Avuç içlerimin heyecandan terlediği anları özledim. Başımı omzun yasladığım, kucağında uykuya daldığım anları özledim. En üzgün olduğum anda, ‘Ben senin yanındayım’ demeni özledim. İçimde eksik kalan çok şey var. Eksik kalen her ne varsa sana ait, özledim işte.
Peki sen hiç özledin mi sevgili, benim seni özlediğim gibi..