Üzüntüler Paylaştıkça Azalır Mi?
Doğrusu evet. Ama bu kulaklar, menfur ve oldukça vahim bir olay yaşamış hastanın öyküsünü, annesinin gününe gıybet malzemesi olarak veren psikiyatrist dahi duyduğundan, aynı zamanda bu gözler sosyal medyada hastaların öykülerini ifşa etmek suretiyle dalga geçerek etkileşim almaya çabalayan hekimler bile gördüğünden işbu hususta fevkalade seçici olmak lazım. (Örneklemede hekimleri kullandım çünkü onların sıkı sıkıya bağlı kalmaları gereken bir etik var.)
2 Yanıt
Dertlerimizi hep dünyanın en büyük derdi gibi görüyor, kendimizi ölmüş, bitmiş gibi hissediyoruz. Halbuki üzüldüğümüz şeylerin çoğu bir süre sonra hayatımızdan defolup gidecek şeyler ve biz bunu göremiyoruz. Bunu gerçekten gösterebilecek insanlarla paylaşınca azalır, onun dışındakilerin pek bi faydası olmaz. Sevdiğim birisi yine böyle bi durumda bana '5 yıl sonra bu üzüldüğün şey devam ediyor olacak mı, hala üzülüyor olacak mısın yoksa çoktan unutmuş mu olacaksın?' deyip 5 yıl ya da 3 yıl, 1 yıl her neyse işte böyle bir süre sonunda hala hayatımda olmayacak dertler için kendimi helak etmenin saçmalığını göstermişti. Yılardır da bunu uygularım ve çok daha mutluyum. Ha şimdi ömür boyu beni üzecek dertlerim var orası ayrı. Kader taktiğimi öğrenip dur şuna yeni sürprizler hazırlayayım dedi sanırım.
Hani böyle artık iyice bunalmışsın, şöyle ciğer dolusu haykırıp içini boşaltmak, o gereksiz enerjiyi atmak istersin. Çıkarsın bi dağın tepesine, uçurumun kenarından boşluğa doğru hakırırsın, sesin boşlukta kaybolur gider ve bi rahatlama gelir. Bazı insanlar o uçurum, o boşluk gibidir, rahatlatır seni. Ama yeterince yükseğe çıkmamışsan ve haykırdığın boşluğun etrafı dağlarla çevrili ise haykırırsın ama o karşıdaki dağlar, kayalar haykırışını sana aksettirir, hem de defalarca yankılana yankılana. Kimileri de o kayalar gibidir, seni rahatlatmaz, tam tersine üzüntünü katlayarak geri verir sana. O yüzden yeterince yükseğe çıkıp, gerçekten samimiyetini hak eden, üzüntünü azaltacak ve sana karşı kullanmayacak insanlarla paylaşmak lazım.
2 Yanıt
Bence azalır. İnsan konuştukça rahatlar. İçine attığı şeyleri dile getirince o yükten kurtulur ve kuş gibi olur. Bir de karşındaki insan seni dinliyor, gerçekten sana değer veriyorsa ve çözüm üretmeye çalışıyorsa o gece çok rahat bir uyku uyuyorsun. Tabiki hemen geçmiyor acı ama biteceğine dair bir umudun oluyor. Uzun lafın kısası bir derdiniz varsa içinizde tutmayın paylaşın sizi seven insanlarla. Belki sizin göremediğiniz bir çözümü vardır kimbilir.
1 Yanıt