İnsanoğlu nedense zaman zaman çocukluğunu özler ve çocukluğundaki anılarını kolay kolay unutmaz. Dostlar sizde öyle misiniz bilemem. Bendeniz bazen çocukluğumu özlüyorum hele ki mübarek Ramazan daha çok hatırlatıyor bana çocukluğumu.
Benim çocukluğumda Ramazanlar kış aylarına tevafuk ederdi. Çok iyi hatırlıyorum o güzel iftar sofralarını. Ezanın okunmasını canla başla beklerdik. Kardeşlerim ile evimizin havlusuna çıkar, hem davulun çalmasını hem de ezanın okunmasını beklerdik.
Bizim köyümüz ekseriyetle büyük yekpare kayalardan oluşmaktadır. Komşumuz Sadık Efendi kayanın tepesine çıkıp davulla birlikte ezanın okunmasını beklerdi. Köyün alanın büyük olması ve birçok mahalleden oluşmasından mütevellit camiden okunan ezanı şerif köyün her cenahından tam net olarak duyulmazdı. Sadık Efendi de bundan sebep ulu bir kayanın tepesine çıkarak davulla ezanın okunduğunu köye duyururdu.
Bizler ise ezanı, davulu duyunca heyecan içerisinde eve koşar ve orucumuzu açardık. Annem yer sofrası kurar bizler etrafına otururduk. İki katlı ahşap evimizin alt katında mutfak ve bir odamız vardı yemeklerimizi burada yerdik.
Annemin pişirdiği, bizim oralarda çömlek yemeği denen güveçte fasulye yemeğine doyamazdık. Toprak sobamızın üzerinde güveçte pişerdi. Yemekler bile sanki daha leziz olurdu o yıllarda. Evimizdeki kap kaçağın hemen hepsi çömlekti, topraktandı. Ufak biz kısmı kalaylı bakırdandı. Her şey tüm doğallığı ile çocukluğumuzu şekillendirmişti.
Tabi bir de köyün vazgeçilmezi köy ekmeği vardır. Annem toprak sobamızın fırınında pişirirdi bu güzel ekmekleri. Öyle leziz olurdu ki doyamazdık. Kalabalık oluşumuzda manevi bir bereketin ve lezzetin ayrıcalığı vardı.
Yaz geldiğinde kışın yenilecek ne varsa yapılırdı; Ev makarnası, turşu, reçel, pekmez, tarhana ve daha nice enfes yiyecek hazırlardık. Bağımızdan topladığımız üzümlerden pekmez ve hardaliye yapardık. Kocaman bir musluklu fıçı içerisine doldurup kış için hazırlardık.
İnsan çocukluğunu çok özlüyor. Sahur vakitlerinde davulcular mâni okuyarak gezerlerdi. İlk bizim eve gelirler hem sahura uyandırırlar hem de bahşişlerini toplarlardı. Babam kalkar davulcuların hediyelerini verir ve sofraya otururduk. Davulcu Ali Osman Efendi’nin, Emin Efendi’nin söyledikleri mâni hala dün gibi aklımda:
‘’ Şerif Aga kalksana.
Lambaları yaksana.
Sahur misafirlerin geldi;
Kapıları açsana…dum dum dum… ‘’
Yüce Rabbim yaptığınız ve yapacağınız ibadetlerinizi kabul eylesin. Daha nice ramazanlara ve bayramlara sağ salim kavuşmayı nasip eylesin. O eski güzel Ramazanları bir daha yaşamayı nasip etsin. Selam ve dua ile.