Bu kitap, kadınların yalnız olmadıklarını bilmesi, haklarını savunabilmesi için gereken cesareti alabilmesi için yazıldı. Hedef kitlemiz kırsal kesim ve küçük mahalleler, varoş dediğimiz. Çünkü buralarda yaşayan kadınlarımız gerçekten çaresiz ve eli kolu bağlı. Bu durumu gelenek gibi kabullenmek durumunda kalıyorlar.
Ama ben özellikle erkek kitle tarafından okunması taraftarıyım. Çünkü şiddet gösteren erkekler %70-80 oranında narsist eğilimli kişiler. Güce, övgüye, başarıya adeta taparlar. Ben bunlara takım elbiseli azrailler diyorum. Son vakaların çoğunda bunlarla tanıştık. İş,güç, kariyer sahibi, karizmatik kişiler. Asla yapmaz denilecek cinsten. Ufacık bir olay bile olsa, bu kişiler hakkında, toplum tarafından dışlanmak, saygınlığını yitirmek, bu kişiler için büyük ceza olur. Ama biz kadınlarımız ölsün diye bekliyoruz illaki. Öldükten sonra da , olayı hafifleştirmeye çalışırken ölen kadınlarımızı bir daha öldürüyoruz. Ama kadın da mini etek giymiş. Kadının o saatte sokakta ne işi varmış. Kadın kocasından ayrılmak istemiş' kesin sevgilisi vardı' gibi gibi iddialar.
Peki şöyle düşünelim. Ölen kadın sizin kız kardeşiniz, anneniz ya da kızınız olsaydı yine bu rahatlıkta konuşabilir miydiniz?
Bir de tecavüz edilen ve öldürülen bebek yaşında kız çocukları ve hayvanlar var. Onlar da mı mini etek giymişti? Ya da gece yarısı sokağa çıkmıştı?
ŞİDDETİN BAHANESİ OLMAZ! AFFI DA OLMAMALI!
BETÜL ÜNVeReN
21.11.2020