***** Herkese merhaba . 1,5 yaşında bir oğlumuz var Allah herkesin evladını bağışlasın .. Anne olmadan önce bir çocuğun bu kadar zor büyüyeceğini hayal bile edemezdim.. 3. aydan 12. aya kadar geceleri hep uykusuz kaldım Ailemizden uzaktayız başka bir ildeyiz Yanlız başına bazen gerek duyduğunda destek görmek istiyorsun ama malesef olamıyor.. Ve eşim çok yoğun çalışıyor .. Ayrıca titiz birisiyim gündüzleri uyumayı beceremiyorum :1shok: Oğlum biraz huysuz bir çocuk .. görenler nasıl ev işine yemeğe yetişiyorsun diye soruyor çok hareketli Birisine oturmaya gitmeye aciz kalıyorum her yeri çekeyim karıştırayım diyor Sürekli takip etmek zorundayım haliyle de gittiğim yerden pek bişey anlamıyorum. Artı dışarıda da aynı durum söz konusu . Arabasında durmuyor hep inmek istiyor indirsen ayrı şey .. kafamçokkarıştı Dışarı çıkma hevesim bitti Aşırı durgunlaştım , ben böyle miydim diyorum kendime ... Bir de eşim demez mi peş peşe büyütelim ilerde daha zor olur diyor . Açıkçası ben şu anki psikolojimle tek çocukla kalmak istiyorum . İleride ne düşünürüm bilemiyorum .. Böyle söylediğimde bana kızıyor , neyse sonra konuşalım diyor.. 2010 da nisandan sonra çalışmalara başlarız diyor .. Zamanında ki çocuklar daha uslularmış sanırsam şimdikiler bir değişik .. Ya da bana mı öyle geliyor ..