Sayın Özcan Özgür hafta içi, kadına yönelik şiddeti köşesine taşıdı.
Bir kadın olarak basında yer alabilmiş iken, pekiştirmek anlamında, benimde konuya el atmam elzem oldu.
Gerçi, kadın ve sorunları, sıklıkla benim yazılarımda hayat bulmakta.
Hemcinslerimin sıkıntılarına kayıtsız kalamam.
Çok sevdiğim akrabamızın bir söylemi vardır; sevdiklerine der ki, senin derdin benim derdimdir diyerek, önemsediğini ve sorunları paylaştığını ve sorunların çözümlenmesi noktasında, ne denli paylaşımcı olduğunu karşıya hissettirmeye çalışır.
Evet kadınlarımızın derdi bizim dertlerimiz.
Toplumun derdi.
İnsanlığın derdi.
İnsanlar anlaşabilmeli diye düşünüyorum. Empati yapabilmeli diyorum.
Azınlıkları, mağdurları, ezilmişleri anlamadığımız zaman, bizler küçüleceğiz. Yücelmek anlamaktan geçmekte.
Kadınlarımızın acısını yüreğimin derinliklerinde yaşıyorum.
Ataerkil toplum yapısının sonucu olarak, genelde toplumda kadın, hep ikinci planda kalmakta.
Yaygın bir inançla söylenen ‘kadının karnından sıpayı, sırtından sopayı eksik etme lafı ile, olayın vehametini toplumsal söylem ortaya koymakta olup ve bu yaygın inancın ortaya serdiği kanıksanan fikirleri ile, kadına olan şiddet hat safhaya çıkmaktadır.
Kimi zaman ana haber bültenlerinde hop oturup hop kalkmaktayız.
Bizim gördüğümüz ve basına yansıyan aysbergin üstü, görünen yüzü.
Kadına yönelik şiddette en fazla kadınlar tepki göstermeli demiyorum, tüm toplum top yekün tepki göstermelidir.
Şiddet çok çirkin bir durum.
Son yıllarda kadına yönelik şiddet artıyor iken, yargısal şiddet katmerleme yapıyor.
Kadın sevgisizlik yumağında.
Kadın çaresiz.
Kadın mağdur.
Kadın bıçaklanmış.
Kadın dövülmüş.
Kadın hayatını kaybetmiş.
Olay yargıda. Kadına karşı işlenmiş bir suç ortada iken, yargı kadına yönelik şiddete iyi hal elbisesi giydiriyor.
Şiddet sever erkek, burada bukelamun olup, renk ve mizaç değiştirerek süt dökmüş kediye dönüyor. Hakime acındırma yapıyor. Devlete karşı suçları bilemem ama, insana karşı yapılan suçlarda iyi hal durumunu istemiyoruz. Bir kadının yaşamı, ayaklar altında kaymış ve gitmiş. Kadına bu zorbalığı yapana iyi hal indirimi, oh ne ala. Biz kadınlar bunu kabul etmiyoruz. Sayın hakimin bu hususta insiyatif kullanmaya hakkı yoktur diye düşünüyorum. Şiddet mağduru kadın veya kadınlar kendilerine karşı işlenen suçtan iyi hal uygulanıp uygulanmıyacağına mağdur kendisi karar verebilir. Yargısal kararlarda elbette her vaka kendine münhasırdır da, lakin iyi hal lafları biz kadınların yüreğini yakmakta.
Mersin’in Tarsus İlçesi’nde Özgecan Aslan’ın vahşice katledilmesiyle, tarifsiz acıyı hepimiz yaşamıştık. Yüreklerimizle birlikte gözlerimiz doldu ve taştılar.
Özgecan’ın arkasından gözlerinin yaşı, hayat boyu kuruyamayacak bir aile kaldı.
Acılı anne Songül Aslan, Sayın Cumhurbaşkanı’na siyah eşarp içinde bir not iletti ve notta diyordu ki ” Olayın faillerinin en ağır biçimde cezalandırılacaklarından eminiz. Adalet yerini bulduğunda bu siyah başörtüsünün rengi de beyaza dönüşecek. İnşallah o vakit beyza başörtümüzle sizleri bizzat ziyaret edeceğiz ” notunu göndermişti. Bu davranışta sizin desteğinize ihtiyacımız var mesajı var.
Burada iyi hal gibi indirimleri olmasın, hakettiği cezayı alsın ve lütfen konunun takipcisi olunuz temasını yüklemiştir.
Kadına yönelik şiddet siyaset üstü bir konu ve bu bakış açısı ile yaklaşılması gerekli diye düşünüyorum.
Biz kadınlar artık siyah başörtülerinin beyaz olmasını istiyoruz.
Bahar çiçekleri papatyalar gibi, beyaz, bembeyaz olmasını istiyoruz.
Beyaz bembeyaz çiçekleri kim yapabilir ki?
Sen yapabilir misin?
Çiçek tarlalarını yaratabilir misin?
Huzuru ve sevgiyi devleştirebilir misiniz?
Çocukların mutlu olduğu bir dünyayı?
Kadınların saygın olduğu bir toplumu?
Söyle, yaratabilir misiniz?
Yapabilir misiniz, siyah kömür karası başörtülerini, beyaz bembeyaz yapmayı başarabilir misiniz?
Tek damla göz yaşının olmadığı toplumları.
Ve toplumsal çiçek tarlasında, kadınları en nadide çiçekler olduğunu söyleyebilir misiniz? Kadınlarımızı yüceltebilir misiniz?