Ben seni çok sevdim!
Bozcaada'ya gittiğimizde, sahilde bulmuş almıştım bu taşı.
Üzerindeki aşınmalara rağmen hala sapasağlam, deyimi yerindeyse TAŞ GİBİ! duruyordu karşımda.
Uzun bir süre salonuma yaz esintileri, bozcaada'nın dalga sesini taşımıştı, şimdilerde de, delikli yerlerine yerleştirdiğim karanfillerle baharat kokularını taşıyor evimin içine.
Ne hayırlı çıktı.
Yaşadığı her ne ise unutmuş olmalı ki, gün geçtikçe beni büyüleyen, eskidikçe güzelleşen bir hali var.
Kısacası "ben seni çok sevdim!"