Bugün sokaklardaydık yine biz. Babamız iş seyahatinde olduğu için yirmidört saati ful dipdibe geçiren ve bunalan derya ile kuzusu hem yakın tarihteki doğum günü için babacığa süpriz hazırlama hemde sıkılan canlarımızı bir nebze olsun oyalamak için çıktık. Elbette evdeki sıkıntının dışarıdaki versiyonunu yaşamış olduk, zırt bırt istenen abur cubur, olmadık yer ve zamanda çişim geldiler, acıktımlar yine birşey anlamadan ama bolca sinirlenerekten eve geldik.
Bazen insafsızca eleştiriyorum kendimi, belki başka türlüsüne maruz kalmadığım için, kızınca ya da ikilemde kalınca sonrası ağır bir duygu yükü oluyor bende. En kıymetli varlığımı, çocuğumu üzdüm, incittim, kırdım, nasıl yapmalıydım ne demeliydim şeklinde uzayan, başağrıları eşliğinde keşkelerle, hay dilimi eşşek arısı soksunlarla devam eden vicdan azabı...
Gergin gezmenin dönüşünde evde huzuru yakalamak adına, kuzu yeni oyuncağıyla mutlu mesut oyalanırken ben önce güzel bir semizotu salatası yaptım bol susamlı, sonrada limonlu kek. Sıcaklarda çekilmiyor ne yemek yapmak ne de yemek. Bende hafif sebze ve meyve ağırlıklı olarak takılıyorum şu ara.
Un eleyicimizi denemiş olduk kekimizi yaparken, şunu diyebilirim ki ben tel elekle daha rahat ve pratik yapıyorum ama kendisi üzerine yapışan peçetesi ile aksesuar bazında mutfakta gayet hoş duruyor.
Yine haftasonu, ben haftasonlarını sevmiyorum. Ondan ötürü hep huzur ve keyifle geçsin dilekleri tutuyorum..