Hepimizin bir mekana gereksinimi vardır. Bizi doğanın olumsuz koşullarından koruyacak, içinde kendimizi hem güvende hem de konforlu hissedeceğimiz bir mekân.
Bu durum hayvanlar için de geçerlidir. Onlar da bir mekâna gereksinim duyarlar, içgüdüsel olarak korunma ihtiyacından gelişen bir durumdur. İş böyle olunca hayvanlar da kendi mekanlarını kendileri yaparlar, hem de çok şaşırtıcı tasarımlarla, en ekolojik malzemelerle ve bazen sıra dışı yerlerde. Yalnızca konut değil; kimi zaman baraj, depo, kimi zaman da gökdelen inşa ederler. Ancak evlerimize alıp birlikte yaşadığımız durumlarda değerli dostlarımızın kendi mekân kurma işini biz üstlenmişiz demektir. Aslında bir canlının mutlu ya da mutsuzluğuna karar verme halini de üstlenmiş oluruz ve onlara sunduğumuz şey insan olarak bizim koşullarımızdan ne derece öteye gider? Doğadan uzaklaşan insan, asıl yaşam alanı doğa olan başka türde bir canlıyı ne derece mutlu edebilir?
Hayvan sahibi insanların %50 si hayvanlarını petshoptan alırken kalan %50 sokaktan, barınaktan, veterinerden sahiplendiklerini belirtiyorlar.
Bu tabloya baktığımızda %50 kısım hala asıl yaşam alanı doğa ve kendi mekan kurgularını kendi yapan ‘’mimar hayvanlar’’
Günümüz ekonomik koşullarının bir gerçeği olarak şehirlerde apartman dairelerinde yaşamak zorunda kalan insanın doğa ile barışması ve doğaya daha çok dokunabilmesi adına bu hayvanları kendi mekanlarımızın içerisine almamız aslında doğaya dönüşümüzün en büyük adımlarından biri olmakla beraberinde bir takım sorunları da getirmektedir. Bu dostlarımızın hayvansal ihtiyaçlarını karşılama sorumluluğunu, mekan kurma, mutlu etme sorumluluklarını da üstlenmiş oluyoruz.
Biz mimarlar olarak bu çelişkiyi çözebilmek adına evlerimizin içerisinde bu dostlarımızın da rahat edebilecekleri oyun alanları, wc alanları, hatta mahremiyet alanları (doğum sırasında) tasarlayıp bunları kendi mekanlarımızla bütünleşik şekilde en başta kurgulayabiliriz.
Mimarlar olarak bu tasarımlarımız neticelerinde evcil hayvanlarımızı da evlerimizde mutlu edebiliriz.