Yazar Rumuzu: irem2058
Eser Sıra Numarası: 170207eser05
BAŞKASI OLMA KENDİN OL
Ego’nun benlik anlamına geldiğini biliyoruz. Ego aslına bakarsak ben sizden üstünüm ben basit biri değilim , beni küçümsemeyin psikolojisinin getirdiği bir durumdur. Bir başka deyişle var oluşumuzdur. Ego çevrenin etkisiyle de oluşabilir. Etrafımızdaki insanlar sürekli kendinden “Ben” diye bahsedebilir. Bu kişiler her cümlesine “Ben, Kendim, Benim “ gibi ifadeler ile başlar. Bu egoist bir bireyin sahip olduğu özelliktir. Peki egoist kime denir? Egoist insanlar kendilerini Yüceltirler, bulunmaz Hint kumaşı hissine kapılırlar. Kendisinde olmayan özellikleri varmış gibi göstermeye çalışırlar. Sürekli göze batma çabasındadır. Her şey önde olmak isterler. Bunun gibi daha çok özellik sayabiliriz.
Özgüven’e gelirsek özgüven; kişinin kendine güvenmesidir, insanın içinden gelen cesarettir, kendin olmaktır. Özgün kişiler başkalarını taklit etmekten uzaktırlar, daha çok doğal olmaya çalışırlar. Özgüven ve Ego arasındaki en önemli fark bence budur. Peki insan neden başkasını taklit eder? Bunun en güzel nedeni insanın kişiliğini beğenmemesidir. Sürekli başkalarının yaptığı iyi-kötü davranışları kendilerinde uygulamaya çalışmasıdır. İzledikleri yol çok yanlıştır, çünkü hayatta iki tür insan vardır. Birincisi kendi olanlar, ikincisi asla olamayanlar insanlar ne yaparsa yapsın başkasını olduğu gibi taklit edemez. İnsan ister taklit etsin ister esinlensin kişiliği aynı kişiliktir. Dostoyevski der ki; “Kendi yolunda yanlış gitmek, başkasının yolunda doğru gitmekten iyidir” bence bu söz tüm olayı açıklamaya yeter. Ego’ da buna benzer kısa yoldan kendilerinden uzaklaşırlar. Başka alemde yaşarlar, bu yüzden empati yetenekleri yoktur, çok bencildirler her türlü çıkarı için en yakın dostunu arkadan vurabilir, hiç çaba göstermeden her şeye sahip olmak isterler, paylaşmaktan nefret ederler, yanlışlarını kabullenmezler, hiçbir eleştiriye açık değildirler...Bunun gibi daha çok sayabiliriz.
Özgüvenli insanlar böyle değildirler. Onlar daha çok yapıcı olmaya çalışırlar. Ego ile arasında kocaman bir çizgi vardır. Örneğin; her türlü eleştiriye açıktır, başkalarını tebrik etmeyi bilirler, en yakın arkadaşı hata yaptığında gülmek veyahut aşağılamak yerine onu doğru yola götürmeye teşvik ederler zaten böyle insanlar başarıya ulaşmış kişilerdir. Ben kendi Yaşantımdan örnek verecek olursam bende egolu insanların taşıdığı özellikten birkaçını taşısam da kendimi egoist olarak görmüyorum. Herkes gibi bende çaba harcamadan her şeye sahip olmak isterim, sınıfta en yüksek notu alıp öğretmenlerimin beni övmesini herkes gibi isterim. Fakat çoğu özellik beni egoist insanlardan ayırıyor. Bir kere insanlara nispet olsun diye kendi kimliğimden uzaklaşıp ben de bulunmayan özellikleri kendimde varmışçasına göstermekten oldukça nefret ederim, fakat bunu egolu kişiler çok severler sanki dünya kendi etrafında dönüyor gibi...asla başkasını yargılamam çünkü her insan hata yapabilir, ve arkasında bu hatayı düzelecek birini ararlar burada e büyük görev bana yani en yakın arkadaşına düşer ben de eksiklerini söyleyip onu doğru yola teşvik ederim, paylaşmaktan zevk alırım ister bilgi paylaşımı ister maddi ister manevi her türlü paylaşıma açığımdır, insanlar benim hakkımda eleştiri yapsalar da kızmak yerine daha mutlu olurum çünkü eksiklerimi öğrenirim ve başkasının benim hakkımdaki düşüncelerini öğrenip kendime çeki düzen veririm, benden başarılı olanları tebrik etmekten çekinmem, kendi menfaatim için hainlik yapmam sahip olduklarımla yetinmesini bilirim ben sevinip başkasının üzülmesine asla razı olmam, ve hiç kendimi övmem benlik duygusundan o kadar uzaktayım ki... hata yaptığımı gördüğümde asla pes etmem insanlar hata yaparak doğruya ulaşırlar, başkalarına yardım ettiğim gibi başkasından da yardım isterim çünkü bilgi paylaştıkça güzel benim başkasından başkasının da benden öğreneceği şeyler olabilir, bulduğum her fırsatı değerlendiririm başarıya ulaşmak için denenmedik yol bırakmamaya özen gösteririm, insanları dinlemeyi severim başkasının deneyimleri yaşadıkları bilgileri bana hayatıma artı katar ne bilsem kârdır.
Birçok insan arkadaş ortamından dışlanmamak için hayır demeye cesareti yoktur ama kendine güvenen insan kolay kolay evet demez... birde özgüvensiz bireyler vardır. Bu insanlar yolda tek başına yürüyemezler, karar veremezler, kendilerine güvenleri yoktur, pısırıktırlar, hakları yense dahi ses çıkarmaz, asosyaldir. Bence bu insanlar hayatta dışlanmıştır. En önemlisi kendine güvenmektir. Kendinize güvenin, "başkası değil kendin ol!"