İnsanoğlu doğduğu andan itibaren kaderi çizilmişcesine ağlamak zorunda bırakılmıştır. Daha doğdumuz ilk dakika da ağlamamızı ister doktor ve hemşireler, ağlamazsak muhakkak bir sorun olduğunu düşünürler.
Doğar büyürüz büyüdüğümüzde de daima belli dönemlerde ağlamamızı isteyenler sarar etrafımızı.
Ağlamak insan doğasındandır, ağlamak tabi ki insancıl bir harekettir. Eğer kendimiz istiyorsak ağlamak bazen de rahatlatır, dünya telâşından kirlenmiş ruhumuzu arındırır. Ağlamak tabi ki güzeldir.
Canın yandığında veya bir dizi/film izlerken ağlamak çok normaldir. Ağlamayı zayıflık olarak gören ahmak sürüleri olmasa ağlamak çok güzeldir.
Ama haydi şimdi Cem Karaca misali son gözyaşlarını dökün ve diyelim ki
Doğarken ağladı insan Bu Son Olsun Bu Son…