

Tedbir Alıp Takdiri Allah(c.c.)’a Bırakmanın Sonu Hep Hâyırdır!
Kovulmuş şeytanın şerrinden Allah(c.c.)’a sığınırım,
Rahman, Rahim olan Allah(c.c.)’ın adıyla;
Öncelikle; başımıza gelebilecek hakikatler konusunda bizleri uyaran Allah(c.c.)’a hamd olsun, şükürler olsun. O’nun; bu hakikatler doğrultusunda hareket eden tüm tedbirli kullarına selam olsun!
Bildiğiniz gibi; geleceğe dönük yapılan tüm bilinçli hazırlığa tedbir denir. Tedbir, bir sünnetullah kuralıdır. Yâni ilâhi yasaya göre, akıl sâhibi her kişinin geleceğe dönük düşünüp tedebbür etmesi ve hazırlık yapması gerekir. Burada önemli olan, kulun kendine düşeni yapmasıdır. Atalarımızın dediği gibi; ‘Allah(c.c.)’a takdiri bırakmadan önce, sen tedbirini al!’ Şunu da söyleyelim ki, elbetteki tedbir takdirin önüne geçemez. Takdirde olan neyse, gerçekleşecek olanda odur. Burada önemli olan tedbirin alınıp, sınırlı olan irâdenin kullanılmasıdır. Yoksa tedbire güvenmek olmaz. Tam aksine; ‘Allah(c.c.)’ın takdirine sığınılıp güvenilmelidir!’ Evet! Dediğimiz gibi kul tedbir almakla, kendisine düşeni yapmış sayılır. Böylelikle görevini yerine getirmiş olur. Buda şu demektir ki: ‘O kişi kesinlikle hâyra kavuşacaktır!’ Çünkü bir kul ki her hangi bir olay olmadan önce, ilâhi kanun gereği alması gereken tedbiri alırsa ve gerisini ilâhi takdire itimat ederek bırakırsa, artık o iş ondan çıkmış ve ilâhi merciye havâle edilmiş olur. Rabbimiz, yüce zâtına ısmarlanan o işi alır ve artık o iş hakkında gerekli olan en hâyırlı hükmü verir. Bizden ise sâdece sabretmemizi ve ilâhi bildirilere uymamızı ister. Tıpkı şu âyetin meâlinde buyurduğu gibi;
‘Sana vahyedilene uy. Allah(c.c.), hükmünü verinceye kadar sabret. O, hüküm verenlerin en hâyırlısıdır!’
Yûnus Sûresi / 109.Âyetin Meâli
Bu âyetteki hüküm verenlerin en hâyırlısı ifadesinde ki birinci mâna; ‘Allah(c.c.)’ın, hüküm verebilenler içerisinde en hâyırlı oluşudur!’ Fakat ikinci mâna ise, ‘Allah(c.c.)’ın, en hâyırlı hükmü verebilen oluşudur!’ Evet! O, kulu her hangi bir işin hükmünü havâle edince, kulu hakkındaki en hâyırlı hükmü verir. Çünkü o, El-Hâyır’dır! O, mutlak hâyırdır. Ama buna rağmen eğer kul tedbir almayıp kendisine düşeni yapmazsa, o zaman kendisine her hangi bir yardım yapılmaz. Veya tedbir alır fakat tedbirine yaslanıp dayanırsa, o zaman da kulunu, kulun aldığı o âciz tedbirle baş başa bırakır. Kul ise, âlemin en câhil varlığı olduğu için, kendi hakkında en hâyırsız hükmü verir. İşte burada yasa gereği tedbir alınıp takdire güvenilirse, işte o zaman hâyırlara ulaşılır. Ki o olayın sonucu nasıl görünürse görünsün! Evet! Nasıl görünürse görünsün, aslında o kişi için hâyırlı olan odur. Ki kişi, ilâhi emre uyupta sabrederek beklerse, aslında gerçektende o sonucun kendisi için en hâyırlı sonuç olduğuna şâhit olup, dün ağladığına o an gülüp, dün isyan ettiğine o an şükredecektir!
Evet! İşte bu anlamda, ilâhi emir gereği her türlü konuda tedbirimizi almalı ve ilâhi hükme güvenmeliyiz. Rabbimiz, örneğin savaş tedbiriyle ilgili bir âyetin meâlinde şöyle buyurmaktadır:
‘Ey iman edenler! Düşmana karşı her türlü savunma tedbirinizi alınız. Onlara karşı ya küçük birlikler halinde hareket ediniz ya da topyekün seferber olunuz!’
Nisa Sûresi / 71.Âyetin Meâli
Gördüğünüz gibi! Tedbir, ilâhi bir kanundur. Şöyle ki bir rivâyete göre peygamberimize bir adam gelip şöyle demiştir: ‘Hayvanımı bağlayarak mı yoksa serbest bırakarak mı, Allah(c.c.)’a tevekkül edeyim?’ Efendimiz(s.a.v.) şöyle cevap vermişti: ‘Bağla ve tevekkül et!’
Evet! Demek ki önce kendimize düşeni yapacağız, sonra da tevekkül edeceğiz. Böylelikle hâyra ulaşacağımızada hiçbir tereddüt taşımadan inanacağız!
Allah(c.c.) kabul etsin inşâallah!
Rabbimiz, Kur’an’ı okuyan, anlayan, yaşayan ve tebliğ eden kullarından etsin.
Rabbimiz, Efendimiz(s.a.v.)’i örnek alan kullarından etsin.
Rabbimiz, Ümmet-i Muhammed’in her bir mensubuyla kardeş olan kullarından etsin.
Rabbimiz’in selamı hepimizin üzerine olsun!
(Âmin!)