Gördüğümüzde içimizin açıldığı, yüzümüzün güldüğü, iyi ki varsın dediğimizdir onlar. Her şeyini gönül rahatlığı ile paylaşabildiğindir. Bilirsin ki söylediğin onda kalır. Bilirsin ki derdini kendi derdi gibi sahiplenip, dermanını kendi için nasıl arıyorsa senin için de öyle arayandır. Art niyet yoktur, samimiyetsizlik kesinlikle söz konusu bile değildir. Hem hal olmasını bilir ve seni rencide etmeden, incitmeden gerekeni de söyler. Zira senin iyiliğini düşünür bundan eminsindir. Söylediğine de ondan dolayı değer verir, dikkate alırsın. Onunla istişare yapar, dışarıdan bir bakış açısını görme şansını da yakalarsın onunla. Zira sen yaşadığını her yönü ile göremezsin, senin göremediğini, ardını gören bir göz olabilir dostun sana. “dost acı söyler” yerine göre ama daha acısının yaşanmasına da fren olur aynı zamanda...
Bu zamanda dostlukları uzun süreli kılmak çok zor. Hayat o derecede yoğun ki. Ahir zaman ondan galiba. İnsan kendi telaşına kapılmış, kendi çerçevesinde ancak dönebiliyor ve şehirlerde yaşayanlar ancak kendi kendilerine yetebilme ve yetişebilme telaşı içerisinde öğütüyorlar zamanı. Kendi dışında yer alanlara zaman kalmıyor gibi. Bu noktada iyi ki teknoloji var diyebiliriz. En azından bir telefonla onlara ulaşabilme ve hal hatır sorup yüzlerini uzaktan da olsa görme şansına sahibiz. Bu imkânı günümüz teknolojisi bize sunuyor. Tabi ki yüz yüze görüşmenin samimiyeti ve verdiği hazzı yakalamamız mümkün değil ama en azından gönüllerimizin bir olduğunu bilmek açısından bu da çok önemli, öyle değil mi?
Dostluk, dostlukta da vefa lazım. En azından bu kanalla eskitmemeli paylaşılmışlıkları. Sırtını dayayabildiğin birinin varlığını bilmek kadar güven verici ne olabilir ki? Onu da yakalamışsan kaybetmemek için gereğini yamalı diye düşünenlerdenim. Vefasızlık yapmamalı, ihmal etmemeli, ufak tefek şeylerle de arayı açmamalı.
“Bin Cefalar Etsen Almam Üstüme Oy
Gayet Şirin Geldi Dillerin Dostum Oy” demiş ya türküde. O şirin dilleri kaybetmemek adına sarılmalı sahip olduğumuz dostlarımıza...
YAD
yad eller
ellerde yad
yüreklerde, lisanlarda
tek cümle, tek kelime
düşmeden gerilere
öncelerde yad
özlemlerde, özlenilenlerle
bir kareye sığışmak
bir dizeye yazılmak
bir düşünceye hayat olmak
sohbetlerde
samimiyetle
dostun dilinde
yad...