Bazen kötü bir gün geçirmen için hiç sebebinin olmadığını düşünürsün ama hayat, senin ne düşündüğünü çok da umursamadan önüne bir sürü sebep çıkartabilir. Planların alt üst olabilir, yapman gereken işler birikebilir, çocuklar uyutmaz, onlar uyutsa uyku tutmaz, işe geç kalabilir, yemeğin altını yakabilir, bilgisayarında mavi ekranı görebilir ve hatta çok severek satın almış olduğun ayakkabının tekinin farklı numara çıktığını fark edebilirsin. Olabilir böyle şeyler yani, yalnız zannetme kendini.
Peki böyle başlayan bir günün olduğuna, iki seçeneğin olduğunun farkında mısın? Ya başına gelen felaketlere odaklanıp, gününü berbat geçireceksin; ya da başına gelenlere rağmen yapabileceklerine odaklanıp, tüm günün gidişatını değiştireceksin. Ben ikinci yolu tercih ederim. Ruh sağlığımı, dolayısıyla ailemin ve öğrencilerimin saadetini ve benimle o gün içinde temasa geçen her canlının yaşama hakkını göz ettiğim için. Aksi halde, çevremdekilerin de vay haline.
Bu sabah mesela, bir gece önceden sabaha karşı saat 3 ila 5 arası uykumun en tatlı yerinde, küçük oğlum, Oğuz tarafından uyandırılıp, salonda tutsak edildim. Dolayısıyla geç uyandım. Kahvaltısız çıkmayalım derken, büyük oğlum Kağan okul servisini kaçırdı. Onu okula geç bıraktım. Üstüne işe giderken anormal bir trafik vardı. Ve dolayısıyla kendi dersime de geç kaldım. Okulda öğrencilerimin okunacak proje ödevleri, notlandırılacak sınavları bir taraftan, o notların sisteme geçirilmesi, toplantıya girilmesi, almış olduğumuz bozuk oyuncağın değiştirilmesi de öteki yandan bana kötü bir gün geçirmem için gerekli tüm malzemeyi verdiler.
Tüm bu malzemelerin üstüne, bir de ben eklemek istemedim, ve yaşadığım olumsuzluklara odaklanmayı değil, onların üstesinden nasıl da gelebilecek güçte olduğuma odaklanmayı tercih ettim. Ve farkında olmadan da olsa, gülümseyebildim, enerjimi koruyabildim. Bir de, güzel bir şeylere odaklanma olayını pekiştirmek için akşama kendim için ödül tasarladım.
Bu ödül neydi peki? Kaç gündür yemek istediğim, ama yapmaya üşendiğim çilekli kup tatlımdı. Altta nefis vanilyalı ev yapımı puding, pudingin içinde taze sütlü ve parçalanmış bebe bisküvisi, üstte de rondodan çekilmiş mis kokulu taze çilek püresi. İşte benim ödülüm. Ben çilekli kup desem de, sen son moda tabirle çilekli magnolia puding de diyebilirsin.
Tarifine geçmeden önce, hatırlatmak isterim ki, eğer sende hiç beklemediğin anlarda bir şeylerin ters gittiğini fark edersen, kendine, istersen her şeyin üstesinden gelebilecek güçte olduğunu hatırlat ve bunun için hemen gülümse. Bir de kendine, özel ve emek verilmiş bir ödül armağan et. Sonra da bak bakalım, ters giden şeyler düzemiş mi?
ÇİLEKLİ KUP (MAGNOLIA) TARİFİ
Malzemeler:
Yapılışı:
Afiyet olsun…
Bu tatlıyı, kendine ödül olarak yap, aile fertlerin de nasiplensin, sana dua etsinler. Hele çocukları hiç saymıyorum bile, çünkü bayılacaklar. Üstelik +6 ay itibari ile bebekler için de uygun (o zaman şekeri çok daha az koyabilirsin).