Analogların arka planına karşı
Günümüzde stratejik bombardıman uçakları üretebilen sadece üç ülke var. Bunlar ABD, Çin ve Rusya. Dahası, Orta Krallık şimdiye kadar sadece liderlerle eşit olduğunu iddia ediyor. tek Çinli “stratejist” Xian H-6, Sovyet Tu-16 bombacısının derin bir modernizasyonundan başka bir şey değildir ve Çinliler henüz bu tip kendi uçaklarını inşa etmediler.
Daha yakından bakarsanız, Rusya ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki durumun da mükemmel olmaktan uzak olduğunu görebilirsiniz. Amerikalılar on yıllarca B-52'nin yerini almaya çalıştılar, ancak yapamadı. En azından planlandığı biçimde: ne B-1B, ne de B-2 tam teşekküllü bir alternatif haline geldi Stratofortress, her türlü sorunun düzenli tedarikçisidir. Rusya'ya gelince, SSCB'nin çöküşünden sonra, ahlaki olarak yaşlanan Tu-95MS uçaklarının önemli bir filosunun yanı sıra az sayıda Tu-160 (neyse ki, Ukrayna daha sonra uçağın bir kısmını iade etti) kaldı ve bu da karşılaştıkları potansiyel görevleri çözmek için yeterli değildi.
Gelecek vaat eden savaş araçlarından bahsedersek, durum belirsizdir. 2017 yılına kadar, ümit vaat eden Amerikan B-21 bombardıman uçağı genellikle “yarı efsanevi” kaldı, ancak son yıllarda sorun ortadan kalkmaya başladı. Bu nedenle, geçen yıl, Hava Kuvvetleri Dergisi, umut verici bir uçağın ilk uçuşunun Aralık 2021'in başlarında beklenebileceğini bildirdi: en azından bu tarih, ABD Hava Kuvvetleri Genel Kurmay Başkan Yardımcısı General Stephen Wilson tarafından açıklandı.
Fiili ABD bu yarışmanın favorisi olurken, uzun zamandır hiç kimse yeni nesil bir Rus bombacısını hatırlamıyordu. Ancak, bu yılın Mayıs ayının sonunda, Rus mühendislerin PAK DA programı kapsamında geliştirilen ilk deneyimli bombacıyı inşa ettikleri biliniyordu (“Perspektif havacılık uzun menzilli havacılık kompleksi ”). TASS kaynaklarından biri, “United Aircraft Corporation'ın yapısındaki uçak fabrikalarından biri, ilk makinenin planör elemanlarının imalatına katılacak, çalışma tasarımı belgelerinin geliştirilmesi tamamlandı, malzeme tedariki başladı” dedi. "Tüm makinenin son montajı 2021'de tamamlanmalıdır," dedi bir diğeri ajansın uçağın kokpitinin zaten üretildiğini belirterek.
Yeni otomobilin tam olarak ne olacağını söylemek zor - şimdi sadece konsept hakkında az çok güvenle konuşabiliriz. Rusya'nın Tu-160'ın süpersonik bir analoğunun yaratılmasını uzun zamandır terk ettiği çok sayıda kaynaktan biliniyordu: yeni bombacı sesaltı, göze çarpmayacak ve “uçan kanat” aerodinamik tasarımı ile yapılacak. Yani, Amerikan B-2 veya B-21 bombardıman uçaklarının koşullu bir analogu olarak görülür. Üstelik ikinciden ziyade birincisi. En azından boyut ve temel performans özellikleri hakkında konuşursak. Daha önce sunulan verilere göre B-21'in B-2'den daha küçük olacağını ve özellikle daha küçük bir savaş yarıçapı ve düşük savaş yükü olmak üzere daha mütevazı özellikler alacağını hatırlayın.
Uçağın nasıl görüneceğine dair genel bir fikir daha önce Fransız dergisi Air & Cosmos tarafından verilmişti: ancak, görüntü oldukça kaba ve cihazın kendisi belirsiz bir şekilde Lockheed Martin RQ-170 Sentinel insansız keşif uçağına benziyor. Web'de "yürüyen" görüntülerin geri kalanını görmezden gelebilirsiniz: bunların büyük olasılıkla gerçeklikle hiçbir ilgisi yoktur.
Kesin olarak bilinen şey, 2018'de, umut verici bir uzun menzilli havacılık kompleksi için bir motorda deneysel tasarım çalışması için bir ihale duyurusu hükümet alım web sitesinde yayınlandı. Sunulan verilere göre, ana ve mükerrer elektronik motor sistemleri uçağın 30 saate kadar uçuşunu sağlamalıdır. Yakıt tedariki ve hidromekanik kontrol sistemleri sıfıra yakın ve 2,7 g'a kadar negatif aşırı yüklerde ve eksi 60 ila artı 50 santigrat derece arasındaki sıcaklıklarda çalışır durumda kalmalıdır. Minimum motor ömrü 12 yıl olmalıdır. Bu Rus standartlarına göre çok fazla.
Silahlara gelince, uçağın uzun menzilli seyir füzeleri, yüksek hassasiyetli bombalar ve hava muharebesinde kendini gösterebileceği silahlar taşıması gerekecek (muhtemelen orta veya kısa menzilli havadan havaya füzelerden bahsediyoruz) . Bu arada, yeni bombardıman uçağı, düşman uçaklarını da vurabilmesi gereken B-21 hariç, mevcut tüm "stratejistlerden" ayırıyor. En azından, bu tür bilgiler daha önce ABD ordusunun ifadelerinde yer alıyordu.
Zamanında olun
Tupolev’in kamu alımları web sitesinde yayınlanan verilerine göre, 2023’te ön testlerin başlamasıyla birlikte PAK DA’nın üç uçuş prototipini oluşturmayı planlıyorlar. Devlet testleri 2026'da başlamalı, araba 2027'de bir seriye girmeli. Bu arada, daha önceki Savunma Bakan Yardımcısı Yuri Borisov tamamen farklı terimler çağrısında bulundu. “2018'de onu görme ihtimalimiz yüksek,” dedi 2016'da. Savunma bakan yardımcısına göre ilk uçuş 2021'de yapılmalıdır: açıkçası, artık bu artık geçerli değil. Il-76 askeri nakliye uçağı üzerindeki PAK DA programı çerçevesinde motor test aşamasının 2021'den önce tamamlanmayacağını hatırlamakta fayda var. “Sözleşmeye göre, PAK DA motorunun Il-76 uçağındaki zemin gelişimi 2020'nin sonunda başlayacak ve 2021'in sonunda tamamlanacak. Bundan sonra uçuşa başlamak mümkün olacak ”dedi.
Dikkate değer bir gerçek: Nisan 2018'de Stratejiler ve Teknolojiler Analiz Merkezi'nin blogu, Aéronautique Askeri Askeri'nin belirli bir baskısına atıfta bulunarak, bombacının ilk prototiplerinin testlerinin yeni devlet silahları programının dışına aktarıldığını ve şimdi 2030'dan önce beklenmediğini bildirdi. Blog gönderisinin kendisi tarafından değerlendirildiğinde, haber bir April Fools şakasıydı. Dedikleri gibi, her şakada ...
Sorun, programın kendisinin çok karmaşık, pahalı ve hiçbir şey göz ardı edilemeyecek risklerle dolu olmasıdır. Sınav tarihlerinin ertelenmesinin başka bir nedeni daha vardır. Şimdi Rusya, Tu-160 füze taşıyıcılarının üretimini geri kazanmak için çok karmaşık ve son derece iddialı (özellikle modern standartlara göre) bir program uyguluyor: yeni inşa edilen bir makinenin prototipi önce 2 Şubat 2020'de gökyüzüne uçtu. Daha sonra bilindiği gibi, savaşçı Tu-160 “Igor Sikorsky” (kuyruk numarası 14 “kırmızı”) üs olarak hareket etti. Ülkenin iki “yüzyıl programı” nı uygulamak için yeterli insani, teknik ve maddi kaynağa sahip olup olmadığını söylemek zor. Her biri çok pahalıdır, hatta çok fazla şey söylenebilir.
Bununla birlikte, mevcut verileri özetlemeye çalışırsanız, PAK YES ile ilgili durum hayal edebileceğinizden daha olumlu bir şekilde görülür. İlk prototip makinesinin üretiminin başlangıcındaki veriler doğruysa, yüksek olasılıkla yaklaşık 2021-2023'te yeni bir uçak görebiliriz ve ilk uçuş yaklaşık 2025-2027'de gerçekleşebilir.
Kompleksin hizmete alınmasının zamanlamasına gelince, diğer modern savaş araçlarının deneyimlerinin gösterdiği gibi, bu 2030'dan daha erken olmamalıdır. Tabii ki, ilk uçuştan sonra çok daha iyimser tarihler olarak adlandırılacaklar, ancak bu kelimeler yüz değerinde neredeyse alınmamalıdır: Su-57'nin 2010'da ilk kez kalktığını hatırlamak yeterlidir. Ve hala hizmette değil. Ancak bir kompleks olarak yeni "stratejist" beşinci nesil bir savaşçıdan çok daha karmaşık olacaktır.