

OnyedinciBölüm
Yolcular Yolda Gerek, Sorumlular İyileştirsin Güneyin Yaralarını
Onun peşinde koşana verilemez güç, yaşama sahip
Vadinin bir bölümü tamamen çadırlara ayrılmıştı ve gençler halâ büyük bir hızla, küçük ahşap kulübeler yapmaya devam ediyorlardı.
O kadar çok çadır kurulmuştu ki, sanki tüm Güney, Vadide sayılırdı.
Gelen tüm konuklar, kuzey kapısından giriş yapıyorlardı. Onları Shorhan ve Zena karşılıyordu. Her gelen, yiyecek, içecek, bir çok hediyeyle geliyordu.
Herkes rengarenk giyinmişti. Ortalık Güneyin bahar günlerine dönmüştü. Alamoon ve Sena tüm klanların bilgelerini bir masada ağırlamışlardı. Savaştan sonra hep beraber kurdukları Güneyin Divanında, aldıkları kararlar hakkında konuşuyorlardı. Güneyin yasalarını belirlerken, Tanrılar Ovasından iki temsilciyi de içlerine almışlardı.
Vadide tüm yaralılar ve hastalar için, serin ve ferah olan doğu tarafı ayrılmıştı. Tüm yaralılar, dışarıda çadırlarının yanında yatıyorlardı. Güneyin kaynaşmasında iyi bir başlangıç olsun diye Divan, Tanrılar Ovası savaşçıları da dahil tüm yaralıların Vadiye getirilmesi kararını almıştı. Ziyaretçileri ve bakıcıları, onların başında, yanında oturuyorlardı.
Tüm konukların girişi tamamlandıktan sonra Shorhan ve Zena önce hastaların yanına gittiler. Seyn daha iyi görünüyordu. Artık daha uzun zaman kendinde olabiliyordu. Ve onun yanına yatırılmış olan Berfin başında Firuz vardı.
Shorhan, Berfin elini tuttu. Yiğit Berf, zaferlerimizin tümüne adını yazdın. Sen olmasaydın, Güneyde olmazdı. Güneyin tüm konukları sana özel olarak sevgilerini ilettiler. dedi ve devam etti. Tanrılar Ovasının yeni gözcüsüne selam duruyorum. Berfin elini öperek tekrar kucağına koydu. Berf o kadar yorgun, bitkin ve kendinden geçmiş bir haldeydi ki, yarası temizlenirken daha da büyümüş, iyice güçten düşürmüştü onu. Ancak tebessüm ederek cevap verebildi Shorhana ve Zenaya. Firuz, İyileşecek dedi fısıltıyla. Tanrılar Ovasında Firuzun yetiştirdiği tüm hekimler buradaydı ve inanılmaz yaraları inanılmaz bir şekilde tedavi ediyorlardı.
Hemen yanlarında Ruz yatıyordu. Ruz her zamanki gibi canlı ve neşeliydi, her gelip geçene laf atıyor, şaka yapıyordu. Hasta çadırlarının olduğu yer ziyaretçilerle dolup taşıyordu. Tüm Güney, savaşanları ve yaralananları görmek için sıraya girmişti sanki. Ruz bir elini Shorhana ve bir elini de Zenaya uzattı. Bu ne güzel bir gün böyle, hiç bitmesin istiyorum Shorhan. dedi ve Zenaya dönerek, Zena, tüm Güneyde dillerdesin ve zannederim hiç düşmeyeceksin dillerden. diye bitirdi.
Zena, Ruzun elini iki eliyle birden tutarak, Güneyde dillerden hiç düşmeyecek biri varsa o da sensin Ruz. Güneyin konseyinde olduğun sürece içim rahat olacak. dedi.
Shorhan, Ruzun elini öpüp sıktı. Ve diğer yaralılara geçtiler. İleride Şila, Güney Birliğine yeni katılan klan komutanlarıyla birlikte ayakta duruyor ve hastalar bölümünü seyrediyordu.
Shorhan doğrudan onun yanına gitti. Ellerini birleştirdiler ve beraber Vadiye doğru baktılar. Seti andılar.
Zena, Şilanın omzundan tutarak, Güney senin önderliğinde mükemmel bir yer olacak Şila, fırsat buldukça geleceğim yanına. dedi, kucaklaştılar.
Şila, Zenaya doğru eğilerek, Gençliğimden beri kendi başıma her ağladığımda, sırtımı sıvazlayanın ve gönlüme serin nefesler gönderenin sen olduğunu artık biliyorum. dedi.
Zena sadece gülümsedi Şilaya. Klan komutanları Shorhanı selamladılar.
Shorhan ve Zena bilgeler masasına, Alamoonun yanına gittiler. Koşin ve Duran da oradaydı. Dokuz Kadim Bilge ve Tanrılar Ovası Konseyinin bilgeleri de.
Duran ve Shorhan kucaklaştı, birbirlerinin omuzlarına vurdular ve ellerini sıktılar. Konseyde sen oldukça, gözüm arkada kalmayacak Duran. dedi Shorhan ve devam etti. Umarım, Güneyimize öyle bir yol açarız ki, hayal midir kuzey yolu herkes anlar.
Sonra, Koşine sarıldı Seni hiç unutmayacağım Koşin, bu savaşçıya iyi sahip çık. dedi Duranı göstererek ve devam etti Delidir ve başını belaya sokmakta yoktur üstüne.
Zena, Duranla kucaklaştı ve öpüştü. Koşinle ellerini iki dost gibi yumruk yaptılar. Gözlerinden birer damla gözyaşı aktı. Çok şey paylaşmışlardı hatırlayamadıkları yıllardan beri. Hatırladıkları ise hep acıydı. Umarım, dedi Zena, bundan sonra da yaratabileceğimiz güzellikleri paylaşırız.
Koşin, Zenaya sıkıca sarıldı. Her zaman en iyi dostumdun Zena. dedi. Zena onun ellerini sıktı.
Sonra, Alamoon ve Sena ayağa kalktı. Alamoon, Biz diye söze başladı. Yanında Sena, Shorhan, Zena ve Ala, Kuzeybatı klanı bilgesi ve on kadar da Tanrılar Ovası savaşçısı vardı. Şöyle devam etti. Kuzey yoluna gideceğiz ve Lacondona bir yol açacağız Yakmayan Ateşten, Güneyimizden. Yurdumuz tekrar 'Yakmayan Ateş' diye anılacak. Ve Yakmayan Ateşten gidilecek tüm yollara, doğuya, batıya, kuzeye ve güneye. Üreteceğiz yurdumuzda, barış ve adalet içinde, ve başka üretenlerle paylaşacağız yaşamı. Kapılarımızdan şiddet giremeyecek artık, silahlara veda edilecek. Horlanmayacak hiç kimse ve aşağılanmayacak. Efsunlanma baştan aşağı yasaklanmıştır, insanı soysuzlaştıran her şey gibi. Yakmayan Ateş, Brahma inananların yurdudur. Ve Brahm hiçbir kimseyi, hiçbir canlıyı sürmemiştir yok oluşa. Onlar sürmedikçe başkalarını. Yıldız Halkı, yollarını ve yurtlarını açmıştır artık tüm klanlara. Yıldız Halkının gelenekleri, töreleri ve yaşam biçimine saldırılmadığı sürece de açık kalacaktır tüm kapılar. Yakmayan Ateş, tüm klanlardan ve Vadiden seçilmişlerin oluşturduğu Konseyce yönetilecektir. Tüm klanlar, tüm avcılar ve tüm köylüler kararlar alacaklar ve uygulayacaklar kararları konseylerinde. Yakmayan Ateşin konseyi kardeş tutmuştur Yıldız Halkı konseyini. Yıldız Halkı kendi konseyleriyle, şûralarıyla, barış ve adalet içinde, iyilik için ve cesurca paylaşacaktır hepimizle yaşamlarının tecrübelerini.
"Şimdi, varın, eğlenin hepiniz ve müjdeler götürün klanlarınıza, selamlar götürün. diyerek bitirdi konuşmasını Alamoon.
Shorhan ve Zena kıra çıkıp elele dolaşmaya başladılar. Shorhan dedi Zena. Vadi savaşçılarının Lacondon sevdasını biliriz. Sen kuzeye yol alacaksın belki yıllarca. Ben Kadim Bilgeler ile Yıldız halkının kadim yurduna gideceğim güneyden. Umarım efsanevi Lacondon çıkar bize ve umarım kadim yurdumuz açılır Lacondona.
Shorhan, sevdayla, aşkla baktı Zenaya. Gitmeden önce yedi şafak sürecek beraberliğimiz. Tek tesellim budur. Umarım yine bulaşacağız. Lacondon yollarında, dara düştüğümde umarım yine çıkarsın karşıma ve yine hayalim derim sana. Zena sarıldı boynuna Shorhanın ve öylece kaldı bir müddet. Kader başlattığı hiçbir şeyi kesmez bıçak gibi. Umarım ve dilerim yine buluşacağız, göreceğiz birbirimizi yaşamlarımızda hem de defalarca.
Shorhan, Zenaya bakarak ellerindeki elini sıktı ve dağlara doğru çıkmaya başladılar. Shorhan algıları ve verileri çok kısa bir zamanda öğrendi. Zena iyi bir öğretmendi. Neredeyse hiç konuşmadan, birbirlerini hissederek, duyarak, geceler ve şafaklar geçirdiler.
Yakmayan Ateşin ilk hikâyesi böyleydi. Sonra, kapılar zorlandı ve açıldı tümü. Gidilebilecek son yere kadar gittiler.Varılabilecek son noktaya vardılar. Yüzlerce ve binlerce macera yaşadılar. Zamanda her şeyin anlamı değişti, ama Shorhan efsanesine inananlarda ve onun yolunda gidenlerde bir tek şey değişmedi. Kötülüğe karşı durdular ve nefret ettiler her tür korkaklıktan. İyiliğe inandılar ve cesur davrandılar her zaman
...efsanenin bayrağını taşıyan çıktı her daim

