Psk. Nihal Özfırat
Aileye yeni bir bebeğin gelmesi ile ortaya çıkan kardeş kıskançlığı son derece doğal, ama bir o kadar da baş etmesi zor bir durumdur. Çocukların arasındaki yaş farkı azaldıkça kıskançlığın arttığı görülür. Bu dönem hem yaşça büyük çocuk hem de aile büyükleri için sıkıntılı bir dönem haline dönüşebilir. Bu süreçte büyük çocukta sıkça davranış değişikliklerine rastlanır. Büyük kardeş, küçüğün varlığını tehdit gibi algılar ve sıklıkla onu taklit etmeye başlar. Bebeksi konuşmalar, emmek istemek, emeklemek, annenin kucağında taşınma arzusu, kekeleme, alta kaçırma, altının bağlanmasını talep etme, bu dönemde görülen davranışlardır.
Peki bu dönemle nasıl baş edebiliriz ?
Öncelikle abla/abiye kendini suçlu ve kötü bir çocukmuş gibi hissettirmekten kaçınmalıyız. Bu dönemde onun duygusunu kabul etmek çok önemlidir. Örneğin; ‘Ben de kardeşim doğduğunda kendimi kötü hissetmiş, onu hemen sevememiştim ‘ veya ‘ Haklısın kardeşin bazen beni de çok yoruyor, sıkılıyorum’ gibi cümleler çocuğunuza duygusunun kabul gördüğü mesajını verecektir ve bu da son derece önemlidir. Duygusunun kabul edildiğini gören çocuk rahatlayacak , kendisini daha güvende hissedecek ve bu da davranışlarına yansıyacaktır.
Bu süreçte ailenin yeni üyesinin daha fazla ilgi ve bakıma ihtiyaç duyması ve sizin ona daha fazla zaman ayırmanız son derece doğaldır. Ancak diğerinin de hala çocuk olduğunu unutmamak gerekir. Onun da ilgi ve sevgiye her zamankinden daha çok ihtiyacı vardır. Ona bu süreç ile ilgili anlayabileceği bir dilde bilgi verip, kendi bebekliğinden bahsedebilirsiniz. Hatta bebeklik fotoğraflarına birlikte bakıp, o günlerden konuşabilirsiniz. Zaman zaman, çok fazla sorumluluk yüklemeden, kardeşi ile ilgili ondan yardım isteyebilirsiniz. Bu hem süreci anlamasına, hem de kardeşini benimsemesine yardımcı olacaktır. Maalesef genellikle ebeveynin dışındaki yakınların kurduğu ‘ Hadi bakalım papucun dama atıldı ‘ gibi çocukta gerginlik yaratacak cümlelerden de kaçınmak gerekir. Bu dönemde özellikle ebeveynin çocuğa sık sık ‘ seni seviyorum ‘ , ‘ seni iyi ki dünyaya getirmişiz’ gibi cümleler kurması çocuğu rahatlatma açısından çok faydalı olacaktır.
Dikkat edilmesi gereken en önemli tutumlardan biri de ebeveynin suçluluk duygusu içinde olmasıdır. Çocuk bunu hemen algılar ve kendini daha da gergin hisseder. Bu nedenle, yeni bebeğin de sizin çocuğunuz olduğu ve onu da çok sevdiğiniz gerçeğinden taviz vermemeniz gerekir.
Unutmayın, kardeşler büyüdükçe birbirlerini daha çok sever ve bağlanırlar. Birbirlerinin en büyük destekçisi olurlar. Küçükken yaptıkları endişe verici davranışlar, büyüdükleri zaman gülümseyerek dinledikleri anılara dönüşür, ve eninde sonunda söylenecek söz şudur;
İYİ Kİ VARSIN KARDEŞİM