NBA yönetimi, 11 Mart’ta oynanan dört normal sezon maçının ardından koronavirüs salgını nedeniyle sezonun askıya alındığını açıklamıştı. Haziran başında yapılan açıklamada ise sezonun 22 takımla 31 Temmuz’da Orlando’da devam edeceği belirtilmişti. Basketbolla dolu uykusuz gecelere hasret kaldık fakat şov, bir ay sonra devam edecek! Peki bu süreçte Orlando’da yer alacak 22 takıma göz atmaya ne dersiniz?
Toronto Raptors: 46 galibiyet ve 18 mağlubiyet ile Doğu Konferansı’nda ikinci sıradalar.
Atılan sayı ortalaması: 113,0 – Ligde 12.’ler.
Yenilen sayı ortalaması: 106,5 – Ligde birinciler.
Hücum reytingi: 111,6 – Ligde 14.’ler.
Savunma reytingi: 105,2 – Ligde ikinciler.
Olumlu anlamda dikkat çeken istatistik: Ligin en az sayı yiyen takımı olmaları.
Olumsuz anlamda dikkat çeken istatistik: Rakiplerine en fazla ribaund veren ve rakiplerinden asist üzerinden en fazla sayı yiyen ilk beş takım içerisinde yer almaları.
Toronto Raptors, NBA’de 2018-2019 sezonunu şampiyon tamamlamıştı. Kawhi Leonard, Kyle Lowry, Pascal Siakam ve Serge Ibaka önderliğinde zirveye çıkan Raptors, sezon içerisinde olumlu anlamda sürprizlerle karşılaşmıştı. Misal, Fred VanVleet’in play-off sürecindeki performansı, Norman Powell’ın bench’ten gelip skor katkısı vermesi gibi. Kanada ekibi bu sezon başında Kawhi’ı Los Angeles Clippers’a kaptırdı. Ayrıca yeni bir yıldız takviyesi yapamadı. Fakat Nick Nurse ve ekibi, takımı konferans zirvesine kadar taşıdı. Peki nasıl oldu bu?
Nick Nurse’ü anlamak
Nick Nurse, NBA’deki baş antrenörlük kariyerinin henüz ikinci yılında. 2013 ile 2018 yılları arasında Dwane Casey’nin yardımcılığını yapan Iowa’lı, daha önceden Britanya, İtalya ve G League’de görev almıştı.
Yani Raptors’ta lider ceketi giymeden önce yeterli rozet toplayamamış gibi görünüyordu. Fakat Nurse, Casey’nin gösterişli geçen sezonlarında onun en büyük yardımcısıydı. Lider ceketi giymek için gerekli olan zekâya, yaratıcılığa, olgunluğa ve disipline sahipti. Yalnızca somut şeyler eksikti.
2018-2019 sezonunda şampiyonluk yüzüğünü kazanmasıyla tek eksiğini tamamlamış oldu. Ayrıca Siakam, VanVleet, Miles, Powell gibi oyuncuların birkaç seviye birden atlamalarına yardımcı oldu.
Bu sezona döndüğümüz zaman ise Nurse, bireysel oyuncu gelişimini başka bir noktaya taşıdı. Geçtiğimiz yıl tamamlayıcı rollerde olan VanVleet ve Powell ikilisi bu yıl, ana rolleri üstlendiler.
VanVleet, maç başına yedi denemede 2,7 üçlük isabeti bulurken 17,6 sayı, 6,6 asist ve 3,4 ribaund ortalamalarını ederek kariyer zirvesine ulaştı.
Ligdeki beşinci sezonunu geçiren Powell, %50,2 saha içi isabetiyle 16,4 sayı ortalaması yakalarken 1,3 top çalma ve %59,3 verimli şut yüzdesiyle takımın skor yüküne katkıda bulundu.
Masai Ujiri’nin Raptors kariyerindeki medarı iftiharı olan Pascal Siakam, sezonun başlarındaki mükemmel çizgisini sürdüremese de belirli bir seviyenin altına düşmedi. 23,6 sayı, 3,6 asist ve 7,5 ribaund ortalamaları ile oynarken maç başına altı üçlük deneyip 2,2 isabet bulmasıyla boyalı alandaki etkili performansına dış şut tehdidi ekleyerek takımın spacing açısını genişletti.
2019 NBA Draftı’nda hiçbir takım tarafından seçilmeyen, draft sonrasında Raptors’tan teklif alan Terence Davis, maç başına yalnızca 17 dakika sahada kaldı fakat 7,7 sayı, 1,7 asist, 3,4 ribaund ve 0,8 top çalma ortalamalarını yakaladı. Ayrıca istatistiklerin ötesinde olan enerjisi, atletizmi ve savunma motoru, onu değerli bir rol oyuncusuna çevirdi.
Chris Boucher, Patrick McCaw, Matt Thomas ve Malcolm Miller gibi belki de başka takımlarda sürekli olarak havlu sallayacak olan isimler Nurse tedrisatı altında bazen ribaund bazen şut bazen atletizm bazen de delicilik anlamında takıma katkı verdiler ve Lowry, Gasol ve Ibaka üçlüsünün boş alanları direkt skor üretimi veya pasla değerlendirebilmelerine katkı sağladılar.
Nick Nurse’ü anlamak günümüz NBA’indeki en zor şeylerden biri. 2019 NBA Final serisinde box-one uygulaması veya sezon içerisinde zone hücumu sıralı pick&roll çıkışlarıyla donatması bir yana, tavanı düşük olan oyuncuları ideal bir NBA tamamlayıcısı hâline getirmesi onun basketbol beynini, basketbola bakış açısını anlamamızı zorlaştırıyor. Eğer 10 yıl içerisinde iki-üç yüzük daha kazanırsa adını NBA tarihinin en iyi beş koçundan biri arasına yazdırabilir.
Geçit yok: NBA’in en iyi takım savunması Raptors’ta mı?
NBA’in en iyi bireysel savunma oyuncuları elbette Raptors’ta değil. Joel Embiid ve Ben Simmons, Philadelphia 76ers’talar. Giannis Antetokounmpo, Milwaukee Bucks’ta. Kawhi Leonard ve Patrick Beverley, Los Angeles Clippers’talar. Rudy Gobert, Utah Jazz’de. Fakat Raptors, altı oyuncusunun ekseni etrafında o kadar iyi bir savunma düzeni kurdu ki bireysel yıldız savunma oyuncusuna ihtiyaç kalmadı.
Serge Ibaka
Serge Ibaka, maç başına 13,6 kez şut savunuyor ve bu şutların 5,9’una (%43,7) isabet şansı tanıyor. Üçlüklerde ise işler çok daha üst seviyeye çıkıyor. Zira Ibaka, 3,7 üçlüğün 2,6’sında pozisyon bozabiliyor. Yani rakipleri onun savunmasındayken %30,7’yle üçlük atıyorlar. Rakamların ötesinde ise Ibaka’nın geniş kulaç açıklığı, ayak oyunları ve savunma bilgisiyle rakiplerinin penetre alanlarını kapatması göze çarpıyor.
Kyle Lowry
Kyle Lowry, kariyeri boyunca asla “elit” bir savunma oyuncusu olmadı. 2015’ten sonra belirli bir savunma rolü kazansa da rakip takımın üzerine set çizmek isteyeceği isimlerden biriydi daima. Fakat Lowry, bu sezon rakiplerinin denediği şutların %58’inde isabet şansı vermedi. Rakamların ötesinde ise çizgi dışında pozisyonunu iyi koruyabilmesi ve topsuz oyunlardaki eforu göze çarpıyor.
Pascal Siakam
Basketbolda özellikle de NBA’de “defensive anchor” tabiri çok kullanılır. Bu tabire uygun bir oyuncu; adam değişimini, topsuz oyunları, izolasyonları, post bölgesini, pota çevresini ve perimetreyi ortalama seviyelerde savunabilir. Pascal Siakam tam bir defensive anchor olabilmiş değil fakat sezonun şu ana dek olan bölümünde sergilediği performans onu, hücumda olduğu kadar savunmada da bir üst seviyeye taşıyacak gibi görünüyor. Tüm şutlarda %40,8 ve üçlüklerde %31,7 isabete izin veriyor. Rakamların ötesinde ise kayma zamanlamalarını iyi yapabilmesi, hızlı elleri ve vücut koordinasyonu göze çarpıyor.
Norman Powell
Sanırım bu listede olmasına en şaşırdığım iki isimden biri Powell. Zira kariyeri boyunca bir türlü ilk beş istikrarı yakalayamayan, fiziksel özellikler bakımından ideal savunma oyuncusundan uzak olan Powell, bu sezon rakiplerinin kendisine karşı denediği 8,1 şutun yalnızca üçüne izin veriyor. Yani rakipleri ona karşı %37,8 isabet oranıyla oynuyorlar. Rakamların ötesinde ise savunma bölgesinde her yere çok çabuk ulaşabilmesi göze çarpıyor.
Fred VanVleet
Fred VanVleet, Powell’ın ardından bu listede olmasına en şaşırdığım isim. Zira FVV, Powell’a göre fiziksel açıdan çok daha dezavantajlı. Yani, omuz-göğüs gücünden kol uzunluğuna kadar her anlamda fiziksel olarak iyi bir savunma yapması zor görünüyor. Fakat 26 yaşındaki guard, hücumda olduğu gibi savunmada da sahaya büyük bir zekâ koyuyor. Kendisine karşı maç başına denene 6,3 üçlüğün yalnızca 2,2’sine izin verirken ayak oyunları ve pozisyon bilgisinden yararlanıyor. Keza rakibini aksiyonda takip ederken adımlamada üstünlüğü alıyor.
Orlando için beş kritik madde
Pascal Siakam’ın play-off sürecinde %35’in üzerinde üçlük atabilmesi.
Kyle Lowry’nin 20-5-5 istatistikleriyle devam edebilmesi.
Nick Nurse rotasyonu daralttığında Serge Ibaka, Marc Gasol ve OG Anunoby’nin yorulmaması.
Toronto Raptors’ın rakiplerinin top paylaşımını bozabilmesi.
Maç boyunca tempoyu olabildiğince düşük tutabilmeleri.