Yepyeni bir yazar ve yepyeni bir adli patologla tanıştım. İngiliz yazar Simon Beckett'ın dört kitaptan oluşan ve ilk kitabı Ölümün Kimyası olan serisine başlamış bulunuyorum. Artık Simon Beckett adını duyduğumda aklıma gelen ilk şey David Hunter olacak. Sevdiğim kitap türleri arasında polisiye ilk sırayı çekiyor, bu türün istikrarlı bir okuyucusu olarak Ölümün Kimyası beklentilerimi karşıladı diyebilirim. İçinde esrarengiz cinayetler olan her kitap polisiye kategorisindeymiş gibi görülse de, örneğin Harlan Coben kitapları tam anlamıyla polisiye değillerdir, David Hunter Serisi polisiye türün kesin olarak karşılığı konumunda. Cinayetler, polis ekipleri, adli patologlar, otopsiler, zanlılarla dolu serinin ilk kitabı benden geçer not aldı.
David Hunter, yaşadığı bir trajedinin ardından eski hayatını ve adli patologluk görevini geride bırakarak Manham adlı küçük bir köyde doktor olarak çalışmaya başlamıştır. Sally Palmer isimli bir kadının vahşice katledilmiş haldeki cesedinin bulunması sonucunda polisler kariyer geçmişine bakarak Hunter'ın uzmanlığından faydalanmak isterler. Bu olaydan çok kısa bir süre sonra köyde yaşayan bir başka kadın kaybolur ve David Hunter kendini gittikçe esrarengiz hale gelen olayların içinde bulur. Az nüfusa sahip bu köyde artık herkes birbirinden şüphelenir hale gelmiştir.
Ölümün Kimyası sadece katilin kim olduğu ve nasıl ortaya çıkarıldığıyla ilgilenmiyor bunun yanında ölümden sonra bedenin geçirdiği başkalaşım ile de yakından ilgileniyor. Kitabın ilk cümlesi bile bu durumun göstergesi: "İnsan bedeni ölümünden dört dakika sonra ayrışmaya başlar. Bir zamanlar yaşamı barındırırken, şimdi son başkalaşımlarını geçirmektedir." Canlı bir bedenin artık bir et parçasından başka bir şey olmadığı bir duruma geçişinde gerçekleşen şeylerin neler olduğunu, vücudun geçirdiği değişimleri ilgi çekici ayrıntılar olarak gören biri olarak ben kitapta var olan bu detayları beğendim.
Ölümün Kimyası'nda beğendiğim noktalardan biri de, ortalama bir polisiye romanda pek sık görmediğimiz kırsal bölge betimlemeleriydi. Ilıman ve nemli bir iklime sahip İngiltere'nin Norfolk bölgesindeki bu ücra köye ait betimlemeler oldukça güzeldi. Bu sayede bir taraftan yaşananların arkasında kimin olabileceğini merak ederken, bir taraftan da göl, orman, bölgedeki evlerin tasvirleriyle huzur buldum desem yeridir. Kitapta belli bir sayfa sayısına ulaştıktan sonra beğenme yolundaki tek engel katilin kim olduğu sorgusuna verilecek cevabın benim için yeterli olup olmayacağıydı. Olaylar basit bir şekilde bağlanmamıştı ve ben bu açıdan da hayal kırıklığına uğramadım. David Hunter Serisi'ne serinin en güzel kitabı olarak tanımlanan Kemiklerin Şifresi ile devam edeceğim. Başta polisiye severler olmak üzere Ölümün Kimyası'nı tavsiye ediyorum. Kitapla kalın...