Göğe Bakarken (Gece Düşünüşleri)
Ne değildir? dedim ona.
Hatlardan kaynaklanan hışırtıya kısık sesi karışıyordu kulağımı dört açmış uğultulardan onun sesini çekiyordum.
- Sıcak dedi.
Ne dedim ne sıcak değildir karanlıkta?
-Merhaba dedi hat kesildi.
Cümlecikten anlam çıkarma çabası başladı zihnimde. Karanlıkta merhaba sıcak değildir. Bu da ne demek şimdi merhabaların sıcaklığını tartışmanın zamanıymış gibi iyi misin diye soramazdı sanki kalbim bir parça kırık yine de anlamak istiyordum onu.
Merhaba karanlıkta sıcak değildir.
Neden değildir peki? Korkutucu.
Karanlıkta bir merhaba korkutucu olabilir mi?
Karanlıkta aniden biri size merhaba dese korkmaz mısınız?
Sonra biraz olsun hissebildiğimi düşündüm onun hissettiklerini. Karanlıkta sesimin onu ürküttüğünü söylemeye çalışıyordu belki de. Ona bunu sormayı çok çok istemiştim şu hatlarla bunu telefonda halledemezdim. Sesimle ona ulaşmam kısıtlıydı sadece sesim onu ürkütürdü ona ışığı götürmeliydim onu ışığa getirmeliydim. Bir şekilde ona ulaşabildiğimi ona hissettirmeliydim.
Fark edilmek gibi hayalleri yoktu onun. Anlıyorum ya da anlamıyorum nasıl bu kadar uzakken hissedebiliyorum onu ve nasıl o kadar yakınken diğerleri bu kadar yalnız bakabiliyor gözleri.
Bu aradığım gizemdi belki. Cesareti ondan alıp ona yürüyordum ondan habersiz. Onun görüşü kayıp benimkisi bulanık. Ortada buluşmamız ne kadar mümkün?
Bir Arkadaşın Hisleri
Ay Kayıp
Bulutlu Gün
Yağmuru özlerken