Şebinkarahisar’ın insanı “üşüten” gerçekleri var. Evde, sokakta konuşulan, yaşanan hissedilen gerçekleri.
Duygusala bağlayıp geçmişin taşlı topraklı o güzel yıllarında gezinmek yerine bir de bugüne bakalım. Geçmişi unutmadan geleceğe de bakarak.
Sobalarına odun taşıdığımız okul günlerimizin çağı kapandı.
Farkında mısınız bir şehirde çocuklarınız üşüyor! Donuyor!
Hangi şehirde? Şebinkarahisar’da
Şebinkarahisar’da bir lise;
“Türk Telekom Çok Amaçlı Anadolu Lisesi”
Birinci derece deprem bölgesinde bir fayın üzerine oturan Şebinkarahisar’da Hüseyin Hüsnü Tekışık Anadolu Lisesi ve Şehit Ufuk Akdağ Mesleki Teknik Lisesi güçlülük testinden geçemedi. Yıkılır endişesi ile okullar boşaltıldı.
PEKİ..!
Meslek lisesi öğrencileri eğitimlerine okulları güçlenene kadar “Türk Telekom Çok Amaçlı Anadolu Lisesi”nde devam edecek. Toplam öğrenci sayısı 350 civarında.
Çocukları bu okulda okuyan tanıdıklarım var. Yani veliler. Dinleyince üşüdüm…
Ölüm bile üşür!
Isınma sisteminin kazanı eski. 25 bin lira yüzünden çocuklar soğukta ders yapıyor.
Okul Müdürü çaresiz.
Öğrenci ve velileri, il ve ilçe milli eğitim yöneticilerinden uzunca bir süredir içlerini ısıtacak bir haber bekliyor.
Çocuklar üşüdüğüne göre “tık” yok.
İş adamlarımız, vakıf ve derneklerimizin başkanlarına yöneticilerine buradan bir çağrı yapalım.
Biraraya gelin, biz üyelerde destek verelim bu çocukları sarıp sarmalayıp ısıtalım.
En büyük projeniz, en büyük festivaliniz bu olsun.
Adını kullandığınız Şebinkarahisar’a da bu yakışır.
Şu karda kışta büyük sevap alır, o zaman övünebiliriz dernek ve vakıf sayılarımızla.
Bu sorun ortada “buz” gibi dururken, Şebinkarahisarlıyı ilgilendirmeyen etkinlikleri yapsanız ne olur yapmasanız ne olur!
BU KIŞ GEÇER AMA BU ÇOCUKLAR BU AYAZI DA SİZİ DE UNUTMAZ