Bilirkişi: insanlara, öldükten sonra durmaksızın genişleyen uzay zaman çizgisinde kaybolmak ile; ruhlarının, onlara özel olarak hiçbir şey ifade etmeyen nesnelere aktarılması arasında seçim yapma şansı sunulduğu ve bu nesnenin 617 günlükken, o gün dokundukları son nesne olduğu bir gerçeklikte, sıradan bir güne uyanan insanlar ve daha günün ilk ışıklarıyla başlayan dişlerini dünyaca ünlü tenis şampiyonuyla fırçalayıp fırçalamadıkları endişesi.
“Kelimeler onları kullandığımız zaman hava da asılı kalıyor ve bir sonraki doğru yeri bekliyorlar” gibisinden bir şey demişti arkadaşım o gece. Bir kelimenin bir ortamda kullanılması, onu o ortamın bir parçası yapıyordu. hava da salınan kelime baloncukları hayal edin, işte aynen öyle. ve her kelime baloncuğunun bir etki alanı vardı, basit kelimeler daha büyük bir çember