Alman Deutsche Bank yaptığı araştırmalarda en yüksek maaş verilen ülkeler sıralamasını paylaştı.
Ülkelere göre mimar maaşları araştırması yaparak ülkeyi terketmeyi düşünenlere güzel fikirler verebilecek bir araştırma sonuçlarını sizlerle paylaştık.
Tabi işin şakası bir yana mimarlık mesleği için de diğer meslekler için de maaş gerçekten önemli bir kriter.
En yüksek maaş verilen ülkeler araştırmasında dikkat çeken unsurun yaşam standartları bakımından da yüksek maliyetli oldukları gerçeği. Yani yüksek maaş bir lüks olarak değil zorunluluk gereği olarak çalışanlara uygulanıyor.
İşte araştırmalara göre en yüksek maaş verilen ülkeler listesi;
24. Edinburg, İskoçya – 2293 dolar
23. Ottawa, Kanada – 2446 dolar
22. Amsterdam, Hollanda – 2493 dolar
21. Toronto, Kanada – 2560 dolar
20. Paris, Fransa – 2583 dolar
19. Dublin, İrlanda – 2603 dolar
18. Helsinki, Finlandiya – 2620 dolar
17. Stockholm, İsveç – 2622 dolar
16. Frankfurt, Almanya – 2626 dolar
15. Hong Kong, Hong Kong – 2715 dolar
14. Auckland, Yeni Zelanda – 2762 dolar
13. Londra, İngiltere – 2776 dolar
12. Tokyo, Japonya – 2897 dolar
11. Wellington, Yeni Zelanda – 2941 dolar
10. Kopenhag, Danimarka – 2958 dolar
9. Singapur, Singapur – 3077 dolar
8. Oslo, Norveç – 3154 dolar
7. Melbourne, Avustralya – 3344 dolar
6. Sydney, Avustralya – 3451 dolar
5. Chicago, ABD – 3622 dolar
4. New York, ABD – 4304 dolar
3. Boston, ABD – 4322 dolar
2. San Francisco, ABD – 4817 dolar
1. Zürih, İsviçre – 5876 dolar
Ülkelere göre mimar maaşları da bu araştırma sonuçlarına göre şekillenebilir. Araştırmanın sonuçları incelendiğinde kişi başına düşen milli gelir bakımından da lider ülkeler oldukları hemen anlaşılabiliyor.
En yüksek maaş veren ülkeler arasından birini seçerek oraya yerleşme durumunuz olsaydı hangisini tercih ederdiniz?
Mimar Sinan dehasından muhteşem bir örnek daha; is odası
Süleymaniye Camii sis odası nedir? İs odası Mimar Sinan için neyi ifade ediyordu? O dönemde bu olayın yapılması nasıl aklına gelmişti? İs odası ne işe yarıyor gibi soruların yanıtlarını haberimizde paylaştık.
İs odası kıyamete kadar yıkılmayacak olan kalfalık eserim dediği İstanbul Süleymaniye Camii için planlanmış o dönem için harika bir inovasyon projesi olarak kayıtlara geçmektedir.
Süleymaniye Camii is odası Koca Sinan’ın en fazla önemsediği eserlerinden biri olan bu ihtişamlı yapıtın dikkat çeken gizemli unsurlarından yalnızca biridir.
Mimar Sinan Süleymaniye’deki İs odası’nı nasıl tasarladı?
Mimar Sinan bu büyük ve gösterişli Camii inşaatı tamamlandıktan sonra, o dönemde elektrik kullanılmadığından Camii içerisine 275 adet kandil ve aynı zamanda mihrabın hemen iki yanına da dev mumları yerleştirerek yapının aydınlatma problemini çözmüş oldu. Daha sonra ise bu kandiller ve dev mumlardan çıkan is, Camii iç hacimine ve özellikle de özenle tasarladığı kubbeye en ufak zarar vermemesi maksadıyla orta kapının hemen üst tarafında bir oda planladı.
Mumlardan çıkan is, hava akımı ile odaya doluyordu
Camii içinde yer alan kubbeye yakın olan bölümlere de karşılıklı olan iki adet menfez açılmasını planlayarak kandillerden ve iki adet büyük mumdan çıkan isin hava akımına uğrayıp, mihrabın tam aksi yönüne doğru hareket ederek, kapının üstünde dışarı açılan 4 adet pencereden içeriye çekilip bu is odasına girmesi sağlanmış oluyordu.
Mimar Sinan hava akımının is odası yönüne olmasını sağlamak için aynı zamanda tasarımını Camii “İs Odası” merkezli yapmıştır. Bu şekilde Camii’ye hiç zarar verilmeden, isler hazırlanmış olan bu “İs Odası”na kolayca toplanmış ve kurduğu özel nemlendirme mekanizması ile isler odanın duvarlarına yapışmıştır. Daha sonra ise isler duvarlardan kazınıp bir kaba koyulmuş ve içerisine baharat ve su katılarak İs Mürekkebi elde edilmişti. Elde edilen İs Mürekkepleri ile yüzyıllar boyunca dini, siyasi, idari pek çok ferman ve berat yazılmıştır.
İslerin odaya ulaşmasını sağlayan menfezlerden baktığınızda bir sürpriz!
Bunlara eklememiz gereken diğer bir unsur ise, mumlardan çıkan islerin “İs Odası”na ulaşması için açılan menfezlerin birinden bakıldığında yalnızca camii içindeki Allah yazılı levha, diğerinden bakıldığında ise yalnızca Muhammed yazılı levhanın görünüyor olmasıdır. Tüm bunlar asla rastlantı değil, Mimar Sinan’ın yine ince bir hesapla bunları ayarlamış olmasındandır.
Birinci Dünya Savaşı dönemlerinde tamamiyle unutulan, Cumhuriyet döneminde ise hiç hatırlanmayan bu “İs Odası”, seksenli yıllarda ayakkabı ile girilip özel dostlar gezdirilen Süleymaniye Camii gibi harap ve bitap halde 2008 yılına kadar gelmişti.
İs Odası’nın duvarlarını kimi boş yere karalamış, kimi aşkını yazmış, kimi sevmediği kişiye küfrünü kazımış, kimide hatırasını dillendirmişti.
Bu şekilde içler acısı ve Mimar Sinan’ın kemiklerini sızlatacak bir durumda olan İs Odası, Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün Süleymaniye Camii’ni genel restore çalışmasından sonra aslına uygun hale getirilmeye çalışılan “İs Odası” günümüzde belki yapılma amacını ifa etmiyor lakin, şimdilerde gelecek ve görüp tefekkür edecek ziyaretçilerini bekliyor.
Süleymaniye Camii sis odası hakkında bilmeniz gerekenler ve merak edilenleri bu yazıda sizlerle paylaştık. Neler düşünüyorsunuz?
Not: Bu yazı Nermin Taylan Tarafından Mimarihaber.net okurları için kaleme alınmıştır. Siz de Mimarihaber’de yayımlanmasını istediğiniz içerikleriniz için email@example.com adresinden bize ulaşabilirsiniz.
Bir zamanlar sadece cücelerin yaşadığı bir köy; Makhunik
Makhunik Köyü İran’da bir köy.Ama sandığınızın aksine mimari özellikleri ile diğer sıradan köylerin çok çok önünde dikkat çekiciliğe sahip.
İran’ın Güneyinde bulunan Horasan eyaletinin Afganistan sınırına yakın bir yerleşim birimi, içerisindeki evler ile oldukça dikkat ilginç mimari özelliklere sahip.
Bundan yaklaşık 100 yıl öncesine kadar kısa boylu insanların yaşadığı bu köy (Makhunik Köyü), kerpiç, taş ve killerden yapılmış.
Evlerin tavanları ortalama 140 cm ve kapıları da bir o kadar kısa. Bazı genetik nedenler, sağlıksız beslenme ve civa karışan içme suyunun neden olduğu düşünülen bu köy sakinlerinin boylarının kısa olma sebeplerinden biri de yakın akrabalarla evlenmeleri olarak belirtiliyor.
Bu farklı köyün sakinleri yukarıda saydığımız nedenlerden dolayı ortalama insan boyundan yaklaşık 50 cm daha kısaydı ve yaşam alanlarını da kendi antropolojik etmenlerine bağlı olarak dizayn etmişlerdi.
Makhunik Köyü sakinlerinin kendilerini soyutladığı düşünülüyor
Söz konusu bölgenin hayvancılık dışında başka bir geliri de bulunmuyordu. Son derece kurak ve su yoksunu bu bölge kısa boylu halk tarafından gerçek anlamda benimsenmişti.
Evlerin karakteristik özellikleri ve yaklaşık 1500 civarı benzer mimari tarzda inşa edilen konutların sivil mimari örnekleri bakımından Dünya üzerinde incelenesi özelliklere sahip olması da dikkat çeken başka özelliği.
Evlerin küçük ve daha az yüksek tavanlı inşa edilmesinin diğer bir sebebi daha az inşaat malzemesi kullanmak ve artan nüfusu kontrol altına almak için olduğu düşünülüyor.