Sorumluluk, erken çocukluk dönemlerinden başlayarak çocuğun yaşına, cinsiyetine ve gelişim düzeyine uygun görevler vermekle başlar. Yaşına uygun sorumlulukların verildiği ve basit işlerde çocuğun yardımının beklendiği bir ortam çocuğu cesaretlendirir. Böyle bir ortam çocuğun kendi kendine yetebilmesine fırsat vereceğinden onun kendine olan güvenini de arttıracaktır.
Özgüven, bireyin kendisinden, davranışlarından memnun olması, kendisi hakkında iyi duygular geliştirmesi ve bunun neticesinde, çevresiyle barışık yaşaması demektir. İlkokul çağına gelen çocuk, birtakım sorumlulukları yüklenmeye hazır hale gelmiştir. Bu dönemde çocuklarda başarabilme duygusunu ortaya çıkarmak ve geliştirmek oldukça önemlidir.
Her anne ve baba için çocuğunun okula başlaması heyecan verici ve sevindirici bir olaydır. Günler öncesinden hazırlıklar başlar. Önlükler, çantalar alınır. Çoğu çocuk da anne ve babasının bu heyecanına katılır. Okula başlamadan önce çok istekli ve hevesli görünceler de bazı çocuklar için okula gitmek o kadar kolay olmaz.
Sevgi; henüz dünyaya gelmeden, yaşamla buluştuğumuz an tanıştığımız ilk olumlu duygudur. Sevgi sahip olduğumuz olumlu değerler içinde ilk sırada gelir. Sevgiye olan gereksinimimiz azalmaz ya da başka bir duyguyla telafi edilemez. Yaşla ilişkili olarak sevgi duyduğumuz kişiler, şeyler değişse de sevgi, yaşam boyu en temel gereksinimimiz olarak hayatımızdaki sihirli etkisini sürdürür.