Haftalık konuşmayı entelektüel kesimde banka faizleri işgal etti.
Ankara’ya banka yöneticileri çağırılarak tembih ediliyor. Sakın faiz yarışına girmeyin. Tabi ki “peki” deniliyor. Faiz yükselmeye devam ediyor.
Hükümet ısrarının esbabı ne? Gayet açık, hal değişmesin her şey düşük faiz anındaki gibi halk borçlansın, her şey yolunda intibaı verilsin.
Halk cephesinden hali pür melal nasıl? Vatandaş gırtlağına kadar borçlu, kıpırdayacak gücü kalmadı. 10 seneden beri aynı senaryo devam ediyor. Peki bankalara hükümet sözü niçin geçerli değil? Halbuki bu aşamada bankaların yapacağı bir şey vardı. Niçin? birinci madde bankaların kısmi azamisi yabancıların kontrolü altında? Bankaların özelleşmesinin sıkıntılarını görüyoruz.
İkincisi; piyasada istenilen kadar para yok. Dışarıdan bulmaya çalışılan para itibar zafiyetinden dolayı alınıp getirilemiyor.
Hülasa; ihtiyacı mebni parayı yüksek faizle getirmeye mecbur kalınıyor. Bankaların savunma silahı görünüşte “ Ben zarar edersem Türkiye de kriz kapıda” diye tehdit de işin cabası.
Ama tüketici kredileri yanında sigorta poliçeleri bankalar hemen yürürlüğe sokuyor. Ev ve araç alanında 4 adede çıkan sigorta olduğu gazete ekonomi sayfalarının birinci haberi. Şunu öğreniyoruz; faizlerin düşürülmemesi askıda kalmaya mahkum, malum sebepten dolayı. Banka sistemi özelleşme ile yumuşak karın haline dönüşmüş. Meselenin izahı bu.