Herkesten uzak, özellikle sadece bir asker değil, birçok insanın hayatından sorumlu olan, ailelerine sağ salim dönüp dönmeyecekleri için, yalnızca bir asker değil, birçok insanın hayatından sorumlu bir komutan olarak bu koşullarda yaşayabilir. Viktor Dubynin sadece hayatta kalamazdı, yanında hizmet etme şansı olan her insanda, sadece büyük ve parlak bir ruhu olan güzel insanların Rusya'ya aktarılmadığına dair en iyi duygu ve güvenleri bıraktı.
Viktor Petrovich Dubynin'in askeri kaderi hiç bu kadar kolay olmamıştı, her zaman en iyisini vermek zorunda kaldığı en zor bölgelere sahipti. Ancak bu adam farklı şekilde çalışmıyordu. O sırada Afganistan'da görev yapan 40 ordusunun muharebe operasyonları için Eylül ayında 1984 görevine atandı. Zaten Afganistan Demokratik Cumhuriyeti'nde kaldığı ilk günlerde Viktor Petrovich, buraya geldikten hemen sonra yazmaya başladığını, önemli kayıpları ve komutanlarının sert önlemler alması gerektiğini yazdığı günlüğüne yazdı. Burada rezervasyon yapmak, Dubynin’in her zaman komutan subaylara babaları çağırması ve sorumlu olduğu gençlerin hayatlarını yetkililerin başlıklarının, göstergelerinin ve görüşlerinin üzerine koyması gerekir. Yüksek bir pozisyonda oturan, hiçbir zaman ofisinin duvarları arasında oturmamış, sürekli kalınlıkta durmuş, askerlerinin her adımını bağımsız olarak hesaplamış ve insanlara doğrudan tehdit etmekten kaçınmak için mevcut tüm yöntemleri ve araçları kullanarak askeri operasyonlar için planlar geliştirmiştir.
Payı Afgan savaşının en zor ve kanlı dönemi olduğundan, hayat kurtarma görevi kolay değildi. Savaş zor bir dağlık alanda gerçekleştirilmeliydi ve militanlar dağınık ve fakir silahlı savaş birimlerinden batının "hayırseverleri" tarafından beslenen güçlü bir güce dönüştü. Mücahidler, Sovyetler Birliği'nin muhalifleri birçok ülkeden destek aldı. Yalnızca ABD, Afganistan'daki askeri kuvvetleri desteklemek için yılda yaklaşık yedi ila sekiz milyar dolar harcıyor. Komşu İran ve Pakistan'da, sınırın yakınında en iyi Amerikalı uzmanların yeni paralı askerler ve isyancılar yetiştirdiği askeri üsler kuruldu. bir silâh dağlarda büyük miktarlarda depolanan mühimmat dünyanın hemen her yerinden geldi.
Bu zorlu savaşta Viktor Dubynin hemen kendini olağanüstü bir komutan olarak gösterdi. Afganistan'ın liderlik becerileri için bir tür katalizör haline geldiği söylenebilir, burada tüm ihtişamlarıyla açığa vurdukları ortaya çıktı. Bugünlerde ona yakın olan insanlar, önceden hazırlanmış olduğu ve dağlık bir ülkede askeri operasyonların tüm içeriğini ve çıkışlarını bildiği izlenimini uyandırdı, bu durum elbette olmaktan uzaktı. Birçok kıdemli subay için, savaş organizasyonu, uydulardan elde edilen bilgilerle birleştirilen stratejik topçu kullanımının en başarılı sırası, bir askerin bir savaş sırasında karşılaşabilecekleri küçük şeylerin araştırılması hiçbir zaman öncelikli konular değildi. Viktor Petrovich tüm ayrıntılara girmeye çalıştı, açık bir şekilde vicdanıyla askerlerini kurtarmak için mümkün olan her şeyi yaptığını söyleyebilirdi. Her gün Dubyninu gerçekleşen tüm olayların farkında olmak ve önemli bir şeyi gözden kaçırmamak için birkaç helikopter uçuşu yapmak zorunda kaldı. Günden güne "döner tablaya" bindi ve hayatını tehlikeye attı, çünkü militanlar sürekli olarak helikopterlerimizin hareketini takip ederek Amerikalılardan gelen en yeni Stinger taşınabilir roketatarların yardımı ile onları yere indirdiler. Silahların sürekli kükremesi ve sürekli gerginlik atmosferinde, Victor Dubynin sadece bir şeyi hayal etti - günlüğünde sık sık yazdığı sessizlik. Kısa bir uyku, istenen dinlenmeyi getirmedi, çünkü içinde bile hayalini kurduğu şey: savaşlar, ölüler ve yaralı askerler.
Meslektaşları, Dubynin'i "merkezdeki komutan olmayan komutan" olarak adlandırdı ve olay yerinde tüm karmaşıklık ve olası riskleri bulana kadar hiçbir zaman operasyona başlamadı. Diğer komutanların sık sık yaptığı gibi, basit astların raporlarıyla sınırlı değildi. Liderliğinde yürütülen askeri operasyonların başarılı bir şekilde yürütülmesini sağlayan işe yönelik bu tutumdu. Ancak Viktor Petrovich'in ordudaki otoritesi hızla büyürken, komutan yardımcısı kendisinin daha rasyonel davranması gerektiği konusundaki eleştirel sözlerinde bıraktı. Kaybettiği her yaşam için suçlu hissettiğini, “düşmanlarını kayıplar için parçalayacağını” belirterek yazdı. Sözleri, yanlış hesaplamalar ve emir hatalarının tüm acılığını, kendi hayatının anlamını ve ne için savaştığını açıkça bilen Rus adamın şiddetli kararlılığını yansıtıyordu.
Nisan ayında, 1986, Viktor Dubynin, 40-ordusunun komutanı oldu. Ülkenin liderliği, bu sorumlu pozisyon için daha iyi bir aday bulamadıklarının farkındaydı, çünkü bu adamda liderlik yeteneği paha biçilmez bir deneyim ve Afgan savaşının özelliklerini bilmesiyle tamamlandı.
Savaşın parçaladığı cumhuriyet içindeki kötüleşen durum, siyasi liderlikte bir değişikliğe yol açıyor. Dubynin’in her zaman siyasi bir ceset olarak gördüğü Babrak Karmal’ın girişimlerine rağmen, örgütlü isyan hareketi feodal Afganistan’ı sosyalist bir cennete sokmak için doğdu. Necibullah, ulusal bir uzlaşma politikası başlatarak ülkenin yönetiminde durdu. Ancak, resmi liderlik kursuna rağmen, 40 Ordusunun aktif bir şekilde yer alması gereken ülkede tam kapsamlı düşmanlıklar ortaya çıktı.
Bu durum, mücadelenin farklı yüksekliklerde, dağlık bir alanda, yazılı olmayan bir kuralın - kim daha yüksek ve bir avantaja sahip olduğu gerçeğiyle karmaşıktı. Askeri sütunların serpantin yollarında belirledikleri pozisyonlara ilerlemesi çok yavaş gitti ve kilometrelerce gerildi, zaman zaman aniden saldırıya uğramak ve canavarca kayıplara maruz kalmak riskini arttırdı. Bunu anlayan Dubinin, dağlarda savaş operasyonlarını yürütmek için kitlelere helikopteri saldırı kuvvetleri kullanarak yeni prensipler geliştirmeye başladı; Aynı zamanda, komutan, personel arasındaki kayıpları en aza indirmeyi mümkün kılan ve daha sonra yaygın olarak kullanılacak olan “temassız savaş” tekniklerini de tanıtmıştır. Uzay keşiflerine öncelik verildi, insanlar tarafından tehlikeli keşiflerin yerini aldı ve aralarında düzeltilmiş mayınların yaygın şekilde kullanılmaya başlandığı yüksek hassasiyetli silahlar gittikçe daha fazla ateş kullandı. Bu teknolojiler, onunla doğrudan temas etmesi dışında düşmanı yok etmelerine izin verdi. Rusya’nın binlerce annesi, babalarına bakan bu memurun oğullarının zarar görmemesi ve evlerine geri dönmeleri için mümkün olan her şeyi yaptığını söyleyerek boyun eğip minnettar sözler söyleyebilir.
İş arkadaşlarına, yorgunluk kelimesinin Dubynin'e aşina olmadığı, sivil nesnelerin ve ulaştırma iletişiminin inşası ve korunmasında rutin çalışmalar yapmayı başarırken sürekli olarak savaş alanlarına gitti. Bazen bir günde, komutan bütün olayları takip edebilmek ve operasyon hazırlıklarını şahsen denetlemek veya durumu bağımsız olarak değerlendirmek için beş uçuş yapmak zorunda kaldı. Komutanın görevine başlayan Viktor Petrovich, yaşam ilkelerine uygun olarak, alt birimlerinde ihmal ve dikkatsizlikle ilgili sert bir mücadele yürüttü. Görevlendirildiği gün, bütün memurları bir araya topladı ve onlardan aldatmaca, gizlenme veya abartma olmadan gerçek durumlarını zeminde belirtmelerini istedi. Her gün yüz yüze ölümle karşı karşıya kalan Dubynin, kayıplarımızla asla başa çıkamadı. Her ölü asker onun için kişisel bir trajedi haline geldi ve “hiçbir şey yapamazsın, savaş geliyor” gibi açıklamalar yapılmadı. Viktor Petrovich, bu tür hataların tekrarlanmasını önlemek için olayın nedenlerini belirleyen bir askerin ölümünü veya yaralanmasını her bir durumu dikkatlice analiz etti. Bir keresinde, bir askerin yaralanması ve ardından sakat kalmasının, giydiği ayakkabı türüyle doğrudan ilişkili olduğunu buldu. Bir patlama sırasındaki normal botların bacaksız bir dövüşçü bırakabileceğini anladı. Sonra Dubynin, askeri operasyonların yapıldığı yerlere gitmeden önce tüm görevlilere sipariş şeklindeki emri verdi, ayakkabılarını spor ayakkabılara dönüştürdü.
Özel muhabir Albay Filatov'un 1987 yılında Dubinin hakkında yazdığı şey şöyle: “Afganistan'a yaptığım ziyaretlerden birinde, iki hafta boyunca Viktor Petrovich Dubynin ile yaşadım. Ne hatırladım Hiç uyumamış gibi görünüyor. Bir kuş gibi bazen gözlerini on dakika boyunca kapattı. Bir keresinde ona neden birkaç saatliğine bile diğerleri gibi uyumadığını sordum. Kabul etti: “Hemen yanıldığımı hayal etmek, yanlış emir verdi. Halkım ölüyor ve birimlerin kontrolünü kaybettim. Bu korkunç. Ben Dubynin’in pusuda olduğu bir durumdu. Yolda yayıldı ve korkaklar başını kaldırmasına bile izin vermedi. Dubynin’in yanında, Oleg Viktorovich Bykov telsiziyle - sağ eliyle, iletişim şefiyle ve kişisel korumayla yatıyordu. Düşman ateşinin bastırılmasından bir buçuk saat önce, radyodaki bu pozisyonda Dubynin astlarına komuta etti. Cehennemin ortasındaydı, ama bir dakika boyunca kendisine emanet edilen ünitelerin kontrolünü kaybetmedi, bir yumrukta tuttu. Ayrıca Dubynin'in haritasına oklar çizdiğini gördüm. Harika yaptı. Fakat ondan önce, döner tablaya oturdu ve okun daha sonra haritada durduğu yere uçtu. Bunu söylüyorum çünkü kendisi bazen aynı helikopterdeydi. Askerlerinin alacağı rotaların etrafında uçtu. Helikopter hemen hemen her dağdan ateşlendi ve geçitlere oturduğumuzda, etrafındaki yerin havası patladı ve kaynatıldı. Pilotlar sinirleri gerginleştirdi ve dudakları beyazlattı. Viktor Petrovich en zor ve tehlikeli yerleri arıyordu. Uçan bir helikopterden nasıl ve ne gördüğüne şaşırdım. Daha sonra komutanlara şunları söyledi: “Burada ve orada olabilir,” “Bu derenin yakınında” ve kilometreden sonra haritadaki en ok noktasına kadar kilometre. Elbette kapsamlı bir zekası vardı. Büyük kapanışlar vardı. Tertemiz sanatçılar vardı - cesur askerler. Ve yine de kendisi aslen bir helikopterdi, zırhlı bir personel taşıyıcısıydı ve nereye gittiğini, halkını gitmek zorunda olduğu bölgeyi ütülüyordu. ”
Viktor Petrovich her zaman, askerlerinin savaştığı özveri ve cesarete hayran kaldı. Hiçbir kahramanlık eyleminin katılımsız bırakılmaması için her türlü çabayı gösterdi. Yetkililer, yeni komutan altında kıyaslanamayan boyutlara yükselen yaralı asker sayısı hakkında sorular sormaya başladığında, sıcak noktaya gelmeden önce Afganistan'da savaşmış olan askerler için bile, yaralandığını gösteren belgeler sunmuş oldu. Dubynin, önemsiz de olsa, her dövüşçünün aldıkları talihsizliğin ve sağlık kaybının tazmin edilmesinin kesinlikle adil olduğunu düşünüyordu.
Bu cesur komutanın, üstlerine kabul edilemez kararlar almaktan asla korkmadığını belirtmek gerekir. Böylece, Sovyet savaşlarının operasyonlarından birinde birkaç Afgan para çantası ele geçirildi. Eylemi ve Afgan'ın yeniden hesaplanmasını müteakiben Dubynin, emirlerin öngördüğü şekilde yukarı doğru değil, ancak bu para sayesinde en az birkaç insanın hayatını kurtarmak için ele geçirilen Sovyet askerlerinin kurtarılması için gönderilmesini emretti. Ona bağlı insanlar her zaman komutanlarının bir kaya kadar güvenilir olduğunu ve asla istifa etmeyeceklerini ya da ihanet edemeyeceklerini biliyorlardı. Yanında, savaşçılar kendinden emin ve sakin hissettiler, Dubynin'in kazalara izin vermeyeceğini, kimseyi kesin ölümüne yollamayacağını anladılar. Operasyon sırasında, askerlerden birinin rütbesine bakılmaksızın kaybolması durumunda, komutanın kendisini bulmak için bütün gücünü attı. Emri uyarınca, savaşçının hala bulunabileceği bölge, ustaca kordon altına alınmış ve insanlar, yaşayan veya ölü bir yoldaş bulma umuduyla günlerce metreyi dağlarla birleştirmek için harcadılar.
Eğer soru insanları kurtarmakla ilgiliyse, risk Dubynin'i asla korkutmadı. Bu nedenle, Mayıs 1986'teki düşman saldırılarından birinde, Sovyet ordusunun komuta görevinin büyük bir bombardımanının Pakistan topraklarından yapıldığı ve Moskova'nın ateş geri dönüş izni talebine yanıt vermediği durumlarda komutan, egemen bir devlet ülkesinde topçu saldırısına karar verdi. Bu aslında bir savaş ilanı anlamına geliyordu, ama sadece gençlerin ateş altında öldüğünü izleyemedi. O zamanlar, kendisi için tüm iyi yıldızlardan mahrum edilebilecek sonuçlardan bağımsız olarak, onun öncelikleri tamamen açıktı.
Dubynin'e düşman kampında bile saygı duyulması dürüstlük ve dürüstlükdü. Viktor Petrovich, yalnızca Afgan politikacıları ve saygın büyükleriyle değil, aynı zamanda savaş ağalarının savaş ağalarıyla da bir yaklaşım ve ortak bir dil bulmayı başardı. Ayda birkaç kez, kendi hayatını riske atıyor ve pratik olarak korumasız olarak, gereksiz trajedi ve kayıplardan kaçınmak için çetelerin liderleriyle en azından birtakım temas noktaları bulma ve barışçıl bir şekilde müzakere etmeye çalışma umuduyla toplantılara gitti. Özüne bakılmaksızın her zaman yalnız gerçeği söyleme özelliği ve ikna gücünün muazzam gücü her zaman olumlu sonuçlar verdi.
Hükümetin Afgan savaşını itibarsızlaştırma politikası, günlük olarak bu sıcak topraklarda hayatlarını tehlikeye atan Sovyet askerleri tarafından ihanet olarak algılanıyordu. Ve kısa bir süre sonra, DRA bölgesinden altı alayla 40 Ordusunun birimlerini geri çekme kararı “en üste” geldi. Fakat burada becerikli general olağanüstü bir yetenek gösterdi. Muharebe birimleri kimliği altında, bir sebepten dolayı artık talep edilemeyecek askeri teçhizat üzerine askeri tugayların inşasından oluşan alayların çekilmesini önerdi. Sonuç olarak, birlikler sipariş edildiği gibi, Afganistan topraklarını terk ettiler, ancak bu olayları kapsayan sayısız yerli ve yabancı gazeteciden hiçbiri, ana muharebe kuvvetlerinin ülkede kaldığı bilgisine sahip değildi.
Haziran ayında, askeri görev süresinin sona ermesinden sonra yılın 1987'i, nihayet Viktor Dubynin zamanı barışçıl bir hayata döndü. Mayıs ayında, 1988 Kiev Askeri Bölge Genelkurmay Başkanı ve bir yıl sonra Polonya'daki Kuzey Sovyet Kuvvetleri Komutanı olarak atandı. 80'lerin sonunda, SSCB hükümeti Batı ülkelerini belirten bir silahsızlanma rotası almaya karar verdiğinde, general, Sovyet'in Varşova Paktı ülkelerinin tek taraflı silahsızlanma tehlikesiyle ilgili yüksek emrini uyaran ana liderlik politikasına karşı sert bir duruş aldı. Ardından hükümet saygın bir askeri uzman görüşünü görmezden geldi; bunun sonucu, bugün NATO birliklerinin doğrudan Rusya sınırındaki tehlikeli varlığıydı.
Polonya'daki Dubynin’in kalışına ilişkin ilginç bir durum var. 1991 yılında, acil olarak Sovyet birliklerini ülke topraklarından çekmesi emredildi, Polonyalı Sejm, Polonya topraklarından geçen bir milyon dolarlık vergi için bir milyon dolar vergi koymaya karar verdi! Ve burada, tüm diplomatik normları neredeyse ihmal ederek, CPSU Merkez Komitesi'nin onayını almadan Viktor Petrovich, Seimas kürsüsünden Polonyalı milletvekillerine dönmeye karar verdi. Politikacılara, Sovyet ordusunun Polonya için her zaman özgürleştirici olduğunu ve altı yüz binden fazla askerini bu topraklara koyduğunu ve Almanya ile savaş sırasında komşularına yardım ettiğini hatırlatan Dubynin, Polonyalıların vicdanına çağrıda bulundu. Duygusal ve dürüst konuşmasından sonra parlamento üyeleri uzun süre ayağa kalktı ve alkışladı ve vergi ile ilgili karar iptal edildi. Sovyet hükümeti, siyasi dünyadan önce kendilerini itibarsızlaştırmak istemeyen Rus askerlerinin dikkat çekmeden, gizlice dikkat çekmeden sinsice yaklaşarak Polonya'dan çekilmelerini istedi. Ancak General Dubynin, halkını olması gerektiği gibi yönlendireceğini - pankartları kırılarak ve orkestranın gürültülü seslerine götüreceğini söyledi, çünkü kurtarıcı ordunun ayrılması için tek yol buydu.
Ağustos 1991’te darbenin zirvesinde Viktor Petrovich Devlet Acil Durum Komitesi üyelerine destek sözleriyle bir telgraf gönderdiğinde, böyle bir hamleden sonra sadece kariyerine değil, aynı zamanda özgürlüğüne de elveda diyebileceğinin farkındaydı. Böyle bir eylemden sonra herhangi bir kişi büyük olasılıkla ezilecektir. Ancak hiç kimse Dubynin'e dokunmaya cesaret edemedi, aksine darbeden kısa bir süre sonra Moskova'ya çağrıldı ve Pavel Grachev eski komutanına Rusya Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanlığı görevini üstlenmesini teklif etti. Seçim tesadüfi değildi, çünkü Birliğin çöküşü ve ordunun devam eden yeniden dağıtılmasından sonraki tam karışıklık koşullarında, tamamıyla nihilizm atmosferi ve silahlı kuvvetlerin daha fazla işe yaramazlıkları nedeniyle kaldırılması hakkında konuşabilmek, yalnızca çok büyük deneyime sahip ilkel ve dürüst bir kişi ile çalışmaya başlayabilmesiydi. sıfır.
Viktor Petrovich, yarım milyonuncu Batı birlikleri grubunun yurtdışından çekilmesiyle ilgili olarak, kısa bir süre içinde, birliklerimizin bazen "açık bir alana" yerleştirilmesi gerektiğinden ve ordunun tamamen kafası karışmış ve haksız yere küçük düşürüldüğü ve desteksiz olarak bırakıldığı ile ilgili olarak, çok kısa bir süre içerisinde birçok sorunu çözmek zorunda kaldı. Devletin Ancak birliklerin yeniden yerleştirilmesiyle ilgili sorunların yanı sıra ordunun Orta, Kuzey ve Güney gruplarında güncel sorunları çözmek gerekliydi. Tüm bunlar bir kişinin omuzlarına düştü, çünkü sorunların operasyonel çözümüyle sadece Genelkurmay Başkanı başa çıkabildi. Ancak Dubynin geri çekilmek için kullanılmadı. Göreve atanan görevle başa çıktı. Viktor Petrovich, bu önemli görevde olmakla birlikte, Rusya'nın nükleer politikasının temel hükümlerini yalnızca açıkça ortaya koymakla kalmayıp aynı zamanda onları savunmanın yanı sıra, belirli silah türlerinin geliştirilmesi için yeni programların finanse edilmesinin önemini kanıtlayabildi ve yeni bir ülkenin savunması yaratmanın en önemli sorunlarını çözdü. Ülkedeki ilişkilerin durumu ve birliklerle ilgili büyük farkındalığı, demir mantık mantığı ve günlük bilgelik ile birlikte çoğu komutanı tek taraflı ya da aceleci sonuçlardan kurtardı, böğürtlenin tahıldan ayrılmasına yardımcı oldu. Bugün, Rus ordusunun canlanması hakkında çok şey yazıldığında, Dubynin sayesinde bunun birçok açıdan mümkün olduğunu belirtmekte fayda var. Yerli silahlı kuvvetlerin bugün donanımlı ve haklı bir şekilde gurur duyduğu bazı silah türlerinin yaratılmasının kökeninde durdu.
90’lerin başlangıcında, Kuril Adaları’nın Japonya’ya devredilmesi sorunu neredeyse çözüldüğü zaman, başını devlet politikalarına müdahale etmeme bahanesi altında saklayan birçok kişinin aksine, Dubynin, sorununa benzer bir çözümle anlaşmazlıklarını açıkça dile getirerek yine kusursuz bir şekilde riske attı. 30 yıllık kariyer ve hak edilmiş ünvanlar. Bu adım, gerçek durumun açıklığa kavuşturulması için tarihçilerle ve coğrafyacılarla yapılan bir dizi toplantı ve uzun konuşmalardan önce geldi. Viktor Petrovich, memurlarını Yüksek Sovyete, çeşitli bakanlıklara ve bölümlere gönderdi, Parlamento üyelerini ve çeşitli sorumlu organlardan üst düzey yetkilileri davet etti. Bu tür toplantıların amacı bir şeydi - adaların reddedilmesinin yasadışı olduğunu Japonya lehine kanıtlamak arzusu. Fakat aslında bu sorun sadece politikti ve Dubynin'in yapması gereken görevlerin hiçbirinde değildi. Ama o an, anavatanının çıkarlarını savunan bir vatandaş olan basit bir Rus idi. Aralarında sessizce oturamıyordu ve atalarımızın bizim için çok zorladığı toprağın bir bölümünü veremiyordu. Sonuç olarak, Yeltsin’in Japonya ziyareti hiç olmadı!
Ne yazık ki, en iyisi çoğu zaman bu dünyayı çok erken terk eder. Genelkurmay Başkanı Viktor Petrovich bir yıldan fazla sürmedi. Ofiste önemli sorunların çözümü için harcanan günler ve geceler, sürekli gerginlik ve dinlenme eksikliği, genelin sağlığını etkileyemezdi. Ciddi ve geçici hastalıklar, son güne kadar ülkesi için başka bir şey yapmak için zaman ayırmaya çalışan bu açılmaz adamı vurdu. Ordunun genel unvanı, ölümünden üç gün önceki yılın Kasım 1992'inde kendisine verildi ve Grachev, generalin ceketini ve yeni omuz kayışlarını hastane koğuşunda Dubynin'e sundu. Ve o an yakındaki insanlara korkunç hastalıkların aniden geri çekildiği ve bu cesur adam tarafından korkmuş gibi göründüğü görülüyordu. Ancak mucize olmadı ve Victor Petrovich Kasım'da 22 haline gelmedi. O sadece 49 yaşındaydı!
Bugün hem politikacılar hem de ordu olmak üzere birçok insan, bilge ve dürüst komutanın sorunları ele alması halinde Çeçenya ve Kafkasya'da yaşanan sonraki sorunların çoğunun önlenebileceği gerçeğiyle ilgili düşüncelerini dile getiriyor. Viktor Petrovich Dubynin, daima sınırsız bir dürüstlük ve Anavatanına adanmışlık örneği olan taklit için en iyi modellerden biri olmuştur ve olmaya devam etmektedir.
Bilgi kaynakları:
-http: //www.peoples.ru/military/general/viktor_dubynin/
-http: //rudocs.exdat.com/docs/index-302367.html
-http: //www.warheroes.ru/hero/hero.asp? Hero_id = 1865
-http: //ru.wikipedia.org/wiki/