Ben razıyım, Allah'ım Sen de razı ol
Sivil ya da resmi gruplardır onlar. Arama Kurtarma Ekipleri olarak tanınırlar. Başka kimlikleri yoktur. Normal zamanlarda pek hatırlanmazlar. Sadece böyle zamanlarda var olduklarının farkına varılır.
İçlerinde her cinsten, her konumdan, her bölgeden, her ilden insanlar vardır. İsimleri bilinmez. Ne reklamları yapılır ne de şaşaalı programlarda boy gösterirler. Para pul, makam mevki, şan şöhret... Bunların hepsine bigânedirler.
Benzer kıyafetler giyseler de yüzlerindeki ifadeden ve bakışlarından tanınırlar öncelikle, üzerlerindeki toz-topraktan, yirmi dört saatlik uykusuzluktan, yorgunluktan, açlıktan. Kiminin yanında can yoldaşları, yardımcıları köpekler vardır. Bedenin yorgunluk haddini aşıp da yorgunluk bile duymadığı yerde hepsinin boyu posu, yüzü gözü aynıdır artık. Hepsi aynı insana dönüşmüştür. Ama en fazla da seslerinden tanınırlar:
"Orda kimse var mı?"