15. yüzyıl civarlarında Hindistan’ın kuzeyinden başlayan göçlerinin Macaristan ve Moldavya üzerinden Avrupa ülkeleri (İspanya, Portekiz, İtalya, Fransa başta olmak üzere neredeyse tamamımı)başta olmak üzere, Amerika Kıtasının Kuzey kanadının en uç noktalarından, Avusturalya Kıtası’na, Japonya’dan Balkan Ülkeleri ve Romanya ve Rusya’ya kadar sürekli göçler ile yayılan halk!
Yaşadıkları ülkelerde ya en alt segmentte yaşamaya ya da yok sayılmaya terk edilmiş bir yaşam süren Çingeneler çağunlukla derme çatma barakalarda yaşayan, sigorta ve sağlık hizmetlerinden en az faydalanan kesimi oluştururlar.
Müzik konusunda başlıbaşına bir yeteneğe sahip olan Çingeneler kimi hala geçerli kimi ise tarihe karışmış meslek dallarından, çiçekçilik, kalaycılık, çöpten dönüşüme katkı sağlama, sepetçilik, maşacılık, ayakkabı boyacılığı, ayakkabı imalatı sektörlerinden para kazanma mücadelesi verirler. Düğünleri, kavgaları, dostlukları ile çok özel yanlara sahip olan Çingeneler; yaşadıkları ülkelerin buhranlı dönemlerinde ve her krizde hedef tahtasına ilk koyulan toplulukturlar.
Türkiye’nin neredeyse her ilinde yaşam mücadelesini sürdüren Çingeneler; İstanbul’a İstanbul’un Fethi’nden önce yerleşen halk olması ve İstanbul’un Sulukule, Sarıgöl Mahallesi (Şen Mahalle), Surdibi, Balat, Dolapere, Ayvansaray gibi semtlerinde yoksulluğun derin izlerini taşıyan derme çatma evlerde yaşarlar. Bu biçimde bir hayatı sözümona özgür yaşamak adına seçtikleri söylense de gerçek hiç öyle değildir. Çingene topluluğuna ait olan bireylerde sık sık içinde yaşadıkları topluma karşı hırslı olduklarını gösteren uç noktalarda davranışlar gözlenmekte yeni teknoloji ürünlerinin çeşitliliği ve pahalılığı onlar için ne oranda ulaşılmaz ise bu hırs o oranda da artış göstermektedir.
Bu yazı içiçe yaşadığımız Çingene (ya da kimilerince kullanılan Roman) toplumunun sorunlarını görünür kılmanın yanında olası yeni çelişkileri önlemek adına derlenmiştir.
Bu makalenin tüm hakları www.pophaber.com’a aittir.