Saat 03.45, son sahurlarımız. Bu gece Kadir Gecesi. 1000 aydan daha hayırlı ve duaların kabul olduğu bir gece. Bende herkes gibi el açıp Allah’a dua ettim bu gece. Sahur için uyandım ve telefonumda kayıtlı olmayan bir numaradan hayatımda aldığım en etkileyici kandil tebriğini aldım :
"SEVMEK SEVİLENE YAPILAN EN GÜZEL DUADIR. YAĞMUR TOPRAĞIN, GÜNEŞ GECENİN DUASIDIR. EY YÜREĞİ GÜZEL İNSAN, DUALARIMIN EN GÜZELİ SANADIR. KANDİLİN MÜBAREK OLSUN…"
Sevmenin en güzel dua olduğuna son 1 ayda birini ölesiye sevipte, sevgisine cevap alamamış biri nasıl inanabilir ki ? Belkide birden fazla kişiye gönderilmiş olduğunu düşündüğüm bu hazır SMS’te yazılanlar doğrudur. Kimi ya da neyi sevdiğiniz önemlidir. Sevmek bana acı veren bir dua oldu…
Tahmin ettiğim kişi göndermiş olabilir, numarasını heryerden sildiğim için o mu değil mi bilmiyorum. Aramayıda düşünmüyorum tekrar başladığım noktaya geri dönmemek için. Onu unutma sürecine girdim. Tekrar üzülmek istemiyorum. Belkide günahını alıyorumdur. Başka bir arkadaşımda göndermiş olabilir bu SMS’i.
Sevmek en güzel dua ise ben ramazan ayında tanıdığım biri sayesinde bir hayli dua etmiş oldum. Ama şimdi elde var sıfır. Gelinde inandırın beni sevmenin en güzel dua olduğuna. Bazen hayatın ne kadar anlamsız olduğunu düşünüyorum. Düşünün kainatı içindeki herşeyle birlikte biz insanoğlu/kızı için yaratmış bir yaratıcımız var. Allah herkesin kaderini en ince detaylarına kadar belirlemiş. Peki bizler hayatımızın kaçta kaçını kontrol edebiliyoruz ? Kaçta kaçı bizim elimizde ?
Yarın sabah Tekirdağ’a dönüyorum. Yolda giderken bilerek kaza yapmam benim kontrolümde olabilir belki. Ama yeryüzüne gelişimiz, insan olarak yaradılmış olmamız, karakterimiz, evleneceğimiz insan, çocuklarımız, işimiz, kariyerimiz, sağlığımız, ölüm sebebimiz kısaca herşey zaten baştan çizilmiş. Texti verilmiş bir tiyatro oyununu oynuyoruz. Hayat tek gidiş kesilmiş bir uçak bileti gibi değil mi ?
Madem hakkımızdaki herşey biz doğmadan önce belirlendi. Niye yaşıyoruz ki ? Evet doğru hayat bize bazen çoktan seçmeli yollar çıkarıyor. Bu yollar neticisinde daha farklı yerlere gidiyoruz. Ama sonu zaten belli değil mi ? Kaderimiz yazılmış bir kere. Annemizi babamızı biz seçmiyoruz. İnsan olmayıda biz seçmiyoruz. Bir program dahilinde yaşıyoruz. Peki ama neden ? Neden bir sokak kedisi, bir ağaç, bir kaldırım taşı değiliz ?
Ananem ve dedemin cenazesine gelen hocaya bu soruları yönelttiğimde bana bu konuları düşünmemek gerektiğini, bizlerin kainatta basit birer kul olduğumuzu ve derine gitmeye çalışmamamız gerektiğini söyledi. Hoca haklı bencede çünkü bu soruların cevabını ölüncede bulabileceğimizi sanmıyorum. Yeryüzünde kaç kişinin bu soruları kendine sorduğunu bilmiyorum. SMS’in sahibi belki haklıdır. Bu anlamsız dünyada yapılacak tek şey sevmektir belkide. Çünkü annenin evladını tanımayacağı o hesap günü geldiğinde, bizleri sadece sevgimiz ve iyi insan olmamız kurtaracaktır. Aslında bu derin konular ayrı birer yazı konusu. Neyse tüm islam aleminin Mübarek Kadir gecesi kutlu olsun.. Bir başka yazıda görüşmek üzere…
Kaan DOĞAN