Betül Dengili Atlı Mimar Sinan Üniversitesi Tekstil Bölümü'nden yeni mezun olmuştu. Mesleği moda tasarımcılığıydı. 1969 yılında yabancı plaklara illüstrasyon kapaklar çizmeye başladı.
Atlı, yaptığı çalışmaları Al Jazeera Türk'ten Güray Ervin'e şöyle özetliyor:
“Her gün yeni plaklar geliyordu. Orijinallerinin kapaklarında fotoğraflar bulunuyordu. O fotoğrafları Melodi Plak aynen basmıyordu. İllüstrasyon koyuyordu onun yerine. Onları da ben çiziyordum. Her gün çizim yapıyordum. Böyle sekiz ay süren bir maceraydı o, gayet güzeldi. En mutlu olduğum iş yeriydi.”
Betül Dengili Atlı, 80 kapağa imza attı. Ama bu "macera" dediği dönem sadece 8 ay sürdü.
Çizimleri ilgi görüyor ve Türkiye'deki dinleyiciyle buluşuyordu. Ama onun evinde, bu plakları dinleyecek bir pikap bile yoktu:
“Kapağını çizdiğim plakları evde dinleme şansım hiç yoktu, pikap yoktu çünkü. Yani o kadar içimde büyümüş ki, bir müzik setine sahip olamamak, o her şeyin önüne geçti.”
Ve "Kaset çıktı, plak bitti"
Atlı, Almanya’dan döndükten sonra birkaç plak daha çizdi ama devam etmedi. "Kaset çıktı, plak bitti. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'ndeki görevimde başka illüstrasyonlar yaptım ve plak kapaklarını unuttum” diyor. Ama çizdiği plak kapakları yıllar sonra aranan kapaklar arasına girdi.
Şimdi koleksiyoncular, o çizimlere büyük ilgi gösteriyor.
O koleksiyonculardan biri Fikret Çaylak. Çaylak, 35 yıldır topladığı plak topluyor. 5 bin civarında plağı var. Son 10 yıldır da Betül Dengili Atlı’nın çizimlerini yaptığı kapakların peşinde:
“Hocamın 8 aylık çalışmasını 10 yıldır toplamaya çalışıyorum. Hocamın bile unuttuğu kapakları buldum. Led Zeppelin II albümüne yaptığı illüstrasyonun orijinalini bulmak neredeyse imkânsız. Fiyatı da 3 bin dolar civarında.”
Betül Dengili Atlı, şimdi 71 yaşında ve Işık Üniversitesi Moda ve Tekstil Tasarımı Bölüm Başkanı. Prof. Atlı, çizime olan merakının hiç bitmediğini söylüyor:
“Ben gerçekten çok çalışırdım. Hâlâ da öyleyim. Şu an önüme istedikleri kadar ‘Şunu çiz, bunu çiz’ desinler ben çizerim. Hâlâ o enerjim var. Bazen düşünüyorum da ben ondan hoşlanmıyorum, bundan hoşlanmıyorum ve bunu hissediyorum. Benim mutlu olduğum tek an şu masa başında çizim yapayım. O kadar hâlâ çok severek yaptığım bir şey.”