Her oyunda, sadece keşfetmek istediğimde su altı ayarı olan bir nokta var. Bunun babamın SCUBA dalış günlerinden mi yoksa Sonic the Hedgehog’daki korkunç boğulma ölümlerinden mi kaynaklandığından emin değilim. Ama su altındayken aceleye getirilmek veya tehdit edilmek istemiyorum.
E-Line Media’nın Blue Planet II belgeselinden ilham alan macera simülasyonu Beyond Blue ile elde ettiğim şey bu. BBC America’da bu diziyi izleyerek çok rahatlatıcı bir akşam geçirdim ve onun soğuk ama uyarıcı havası kesinlikle devam ediyor.
Beyond Blue, Mirai’nin hikayesini anlatıyor.
O, okyanusta yaşayan çeşitli hayvanlar hakkında bilgi kaydetmek için henüz tam olarak orada olmayan teknolojiyi kullanan bir araştırma ekibinin parçası. Diğer ekip üyeleri yüzeyin üzerinde bulunurken, Mirai ya dalış yapıyor ya da denizaltısında takılıyor. Diyalog, araştırmadan araştırmayı finanse etme politikasına, araştırmanın denizlerimizi kurtarmak için araştırmanın nasıl gerekli olduğuna dair aile yükümlülüklerine nasıl müdahale ettiğine atlıyor, bu yüzden bir belgesel kadar SyFy filmi için yapılmış gibi hissettiriyor. Anlatıya hiç girmedim ama oyundan zevk almak için buna gerek yok.
Beyond Blue’nun büyük çoğunluğu suda gerçekleşir ve Mirai okyanusun derinliklerini özgürce keşfeder. Her dalış, daha sonra haritasına eklenen hedefleri taramak için bir şamandıraya kadar yüzmesini sağlar. O zaman sadece hedeflere yüzmek ve onları taramak meselesi. Daha fazla hikaye, daha fazla hedef, sonra denizaltıya geri dönün.
Teoride kuşkusuz boş geliyor, ancak işe yarıyor, çünkü büyük ölçüde ortamları keşfetmek eğlenceli. Geliştiriciler, derinlerin harikalarını ve yaşamını yakalamak için iyi bir iş çıkardılar ve keşfin önemini anlıyorlar. Evet, doğrudan hedefinize yüzebilir ve onunla işiniz bitebilir, ancak merakınız için ödüllendiriliyorsunuz.
Mirai ilk dalışında dar bir mağaraya yüzen bir ahtapot gördüğünde, elbette onu takip etmesi gerektiğini söyler. “Emeklemede yüzmenin” hızlı bir açıklaması bile var, buna denildiğine ve takılıp kalma ihtimaline inanıyorum. Bunun gibi küçük anlar işleri ilginç kılar.
Hemen tam olarak açıklanmasa bile, yüzmenin kendisi oldukça basittir.
Dalış ve yüzeye nasıl çıkılır? Oyun size söylemeye zahmet etmeden önce düğmelere basarak bunu anlayacaksınız.
Neyse ki, Mirai yüzme hızını ayarlama yeteneğine sahip. Bu, bir sonraki hedefinize doğru bir yürüyüş yaptığınızda kullanışlıdır, ancak hız otomatik olarak kapanmaz. Birçok kez, deniz yaşamı taramalarımı sıraya koymakta zorlandığımda kendime yavaşlamam gerektiğini hatırlatmak zorunda kaldım.
Gösterinin yıldızları, garip bir şekilde parlak ve titremeye meyilli olsalar bile okyanus ortamlarıdır. Gelişmiş netliğin görselleri vurguladığını anlıyorum, ancak biraz daha fazla aydınlatma doğruluğunun sorunlu açılır pencerelere yardımcı olup olmayacağını merak ediyorum. Çeşitli dalışlar günün farklı saatlerinde gerçekleşir, ancak bu çoğunlukla mavi ve yeşil renk paletlerinin gölgesini değiştirir.
Grafiklerin diğer konsollarda veya PC’de çok daha iyi olduğunu yalnızca ekran görüntülerinden de anlayabilirsiniz. Bu, Switch versiyonunun heyecan verici anlar yaşamadığı anlamına gelmiyor, ancak oyunun satış noktasının görseller olduğu düşünüldüğünde, bu görsellerin en iyi olduğu yerde deneyimlemek mantıklı.
Bununla birlikte, denizaltındaki yaşam o kadar eğlenceli değildir ve çoğunlukla sadece oyuna müdahale eder. Orada, her geliştiricinin oyuna yerleştirmek için bir tane seçmesi gerekiyormuş gibi görünen garip bir şarkı koleksiyonunu dinleyebilirsiniz. Okunacak bazı yayınlar da var, ancak hantal kontroller onlara erişmeyi zorlaştırıyor. Bir noktada durdum ve A düğmesini bir tanesine getirmek için bir düzine kez sola ve sağa kaydırdım ve o zaman bile onu kapmak için A’yı orta dönüşte spam yapmak zorunda kaldım.
Ayrıca, daha önce de söylediğim gibi, denizaltıda oynanan karakter draması biraz basmakalıp görünüyor. Beni ürküten yazarlık mı yoksa oyunculuk mu -ya da belki arka planda çalan müzik- bilmiyorum ama her zaman bitmesini istedim, böylece dalgıç elbiseme geri dönüp okyanusa bakıp görebildim.
Seçenekler menüsünden izlenebilen eğitim videoları için de aynı şeyi söyleyebilirim. Bazıları ilginçti, bazıları değildi, ama hiçbiri gerekli değildi. Sanırım bu yüzden bir menüde saklanıyorlar. Eğitici anlar, dalışlar sırasında Mirai ve ekibi aracılığıyla geldiklerinde daha iyi çalıştı.
Bu nedenle, eğitici eğlence olarak Beyond Blue yalnızca kısmen etkilidir. Eğitim materyalleri üzerinde çalışılmış hissi veriyor ve dalışlar arası denizaltı bölümleri büyük ölçüde gereksiz.
Ancak derinlere daldığınızda, oyunun görselleri ve akıcı kontrolleri, çoğumuzun ne yazık ki gerçek hayatta asla göremeyeceği bir dünyada kendinizi kaybetmenize izin veriyor.
Babamla tüplü dalışa hiç gitmedim ve eminim ki böyle bir oyun o heyecanın yerini tutamaz.
Bununla birlikte, bir video oyunu aracılığıyla vekaleten deneyimlemem gerekirse, Beyond Blue, yatırıma değecek kadar doğru notalara sahiptir. Bununla birlikte, daha iyi optimize edilmiş teknolojiyle keşfedebilirseniz.