Zaten gittin gideli günlerim yıl olmada,
Ömrümüzden ne kaldı, artık oda dolmada;
Sevgilim bülbül gitti, bağlarda gül solmada,
Bunca kahır, bunca dert yıkınca mı anlarsın?
Bazen karlı dağdayım, bazen ateş çölünce,
Yarım kalmada her şey düşlerimi bölünce,
En sonunda kader bu bir köşede ölünce,
Kara yastan bir duvak takınca mı anlarsın?
Sevincime ortak ol gönlüme erde bekle,
Uzat bana elini elime ver de bekle;
Sen beni dün olduğun gibi o yerde bekle,
Siteminden, nazından bıkınca mı anlarsın?
Elem dolu şarkılar nağme olup her seste,
Bir bülbül çilesince güle yapılan beste;
Senden hatıralar var zihnimde binbir deste,
Yüreğime bir kurşun sıkınca mı anlarsın?
Hamit Hayal