Bobby Fischer ve İnanılmaz Geri Dönüşü – Fischer-Spassky’nin Dönüşü (1992)
1972’de Reykjavik’te Spassky’den şampiyon unvanını kazandıktan sonra, Fischer satranç dünyasından kayboldu. 1975’te yenilgiyi ilan etti ve resmi rakip olan Karpov’un savaşmadan unvanı talep etmesine izin verdi. Sonra söylentiler çıktı. Fischer’ın Karpov’a ve hatta Kasparov’a karşı tek başına oynamaya çalıştığı söylendi. Diğer söylentilere göre, her zamanki dehasını ve gücünü gösterdiği gayri resmi oyunlar oynadı. Ya da tüm servetini dini bir tarikata verdiğine dair söylentiler vardı. Fischer, 1960’ların ortalarında Dünya Çapında Tanrı Kilisesi’nin bir üyesiydi, ancak 1972’de onu kınayarak ayrıldı. Aslında bu saatten sonra herhangi bir tarikata üye olduğuna dair bir kayıt yoktur. Fischer hakkında birçok söylenti vardı. O bir efsaneydi ve birçok kişi onda Karpov veya Kasparov’u yenebilecek bir adam gördü.
23 Temmuz 1992’de Bobby Fischer, Spassky’ye karşı oynamaya hazır bir şekilde Budapeşte’ye geldi. 1972’de Reykjavik’te oynayan Fischer’den fiziksel olarak çok farklıydı: Sakal, karnı biraz daha büyük. Yuvarlak şeklini düşündüğünüzde oldukça iyi durumdaydı. Fischer’ın Boris Spassky’ye karşı oynadığı “Dünya Şampiyonası”nın Eylül 1992’de Karadağ’ın tatil cenneti Sveti Stefan’da başlaması planlanıyordu. Sırp milyoner Ezdimir Vasilyevich 5 milyon dolara finanse etti.
Daha ilk basın toplantısında Fischer, nefret dolu ifadelerle herkesi şaşırttı. Kendini tek dünya şampiyonu olarak gördü. Ona göre, Karpov, Kasparov ve hatta Korchnoi’nin katıldığı tüm oyunlar sahte ve planlıydı. ABD Dışişleri Bakanlığı ona ambargo nedeniyle eski Yugoslavya’da oynamasını yasaklayan bir belge verdiğinde, Fischer yanıt olarak tükürdü.
2 Eylül 1992’de saat 15:30’da, Reykjavik’te şampiyonluğu kazanmasından tam 20 yıl sonra, Fischer ilk piyonunu oynadı. Amerikalı bu oyunu “Dünya Şampiyonası” olarak adlandırsa da (10 oyun kazananın kazanacağı), diğer herkes onu örnek bir oyun olarak gördü. Tüm bu şampiyonanın atmosferi ağır ve tuhaftı. Sırp organizatör, bunu bu şampiyonada imajlarını geliştirmek ve Spassky ve Fischer’ın Bosna’da birkaç mil ötede bir savaş ve katliam varken birbirlerine karşı oynadığını görmek için yaptıklarını gizlemedi. tüm bu “şampiyonluğa” çok gerçeküstü, neredeyse saçma bir parlaklık kazandırdı.
Fischer ilk maçını bir İspanyol oyununda oynadı ve 50 hamle sonunda kazandı. Ancak Spassky, sanıldığı kadar emekli olmadığını çok çabuk gösterdi. İyi hazırlanmıştı ve iki beraberliğin ardından dördüncü ve beşinci maçı kazandı. Uzmanlara göre Fischer hala çok iyi bir oyuncuydu ve dünya satranç oyuncuları arasında 20. sırayı alabilirdi. Halen zaman zaman forma giyen Spassky, resmi olarak 110. sırada yer aldı.
Eylül sonunda 11. maçın ve Fischer’in beşinci galibiyetinin ardından oyun Belgrad’a taşındı. Her iki oyuncu da çok iyi oynadı ama çoğu zaman çok yorgun oldukları aşikardı ve oyunu analiz ettiğinizde her iki tarafta da ciddi hatalar görebiliyorsunuz. 5 Kasım 1992’de Fischer 10. maçını kazandı (Spassky’nin 5 maçına karşı) ve “Dünya Şampiyonası’nın dönüş maçının” galibi ilan edildi.