Direnmek durdurulmaya dair bir durumdur.
Her hareket eninde sonunda sabit bir güçle karşılaşır. Bu, varlığın zamanla ilişkisinin bir sonucudur. Zaman sabitliğin çevresindeki hareketle açıklanır. Varlık, konum ya da mekân sabitken onun üzerinde gerçekleşen değişim zamanın bir ölçüsü haline gelir.
Direnmek sabitliğin ve hareketliliğin çakışmasıyla oluşur. Hareketliliğin ölçüsü sabit nokta tarafından engellenir. Ancak sabit noktaya karşın hareketlilik kendi iç dinamiklerinde sürmektedir. Suyun, önünde beliren engeli her zaman zorlaması ve bu sırada kendi içinde sürekli akışını, yani dinamizmini sürdürmesi gibi, aslında hareket kendini devam ettiriyordur. Bu yüzden sabit bir güce kesişmeyle sonlanan tüm olaylar, aslında dinamik gücün devamlılığı için zorlanmasıyla, çakışmasıyla açıklanabilir.
Hareket engel tarafından zorlanır ve dinamizmini sürdürmek için kendini o noktaya uyarlar. Her hareket aslında koşullara değişir, dönüşür, evrilir. Bu şekilde koşullar arası geçişle, kendisine dayatılan koşullara göre değişimle var oluşunu sürdürür. Yani hareketin direnmesi o anki şartlara olan bir adaptasyondur. Kişinin önünde beliren engellere karşın yapmak istediği şeyi sürdürmesi kendini şartlara uyarlaması ve varlığını sürdürmesi, gitmek istediği yolda her şekilde ilerleyişidir.
Direnmek var olmanın kendisidir. Varlığın kendini bir kez daha keşfederek yenilemesidir.