7 Haziran 2011 Salı
Heybeliada -Akvaryum ve yine yeniden Beta bakterimiz.
Merhaba,
Cuma gecesi Ada çok az uyudu.
Cumartesi sabah baktık iyiyiz, ne yapalım hadi Ada ya gidelim. Maltepe den kalkan motorlar henüz 10.45 e başlamamış. Dolayısıyla saat 9.00 daki motoru kaçırıp, yollandık Bostancı ya. Trene bizimle birlikte yabancı bir çift ve üç çocuğu bindi. Ingilizce konuşuyorlar ve çocukları var. Sorsammı sormasammı derken geldik Bostancı yakınlarına, ineceğğğiizz. Hemen gittim ve sordum; evet, Maltepe de oturuyorlar ve evet arkadaş canlısılar, ben telefonlarını yazmaya çalışırken hop onlarda Bostancı da ineceklermiş. Boşboşuna acele etmişiz yani. Komik oldu.
Arayacağım Joy u ve kızlar oynarsa biz Ingilizce mizi onlarda Türkçelerini ilerletecekler, inşallah.
Geçen sene ülkesine dönmek zorunda kalan Ispanyola benzemez inşallah.
Motordan herzamanki gibi Büyükada da inelim dedik ama son anda karar değiştirip Heybeliada ya gittik. Ada orada ki kapılarla fotoğraf çektirmeyi seviyor, yürürüz dedik. Iyiki demişiz. Yolda ben yine bir iki köpeğe baktım ve bibaktımki peşimizdeler. ( hayvanlarla iyianlaşırım, kertenkeleler dahil) Bizimle yarım Ada turu yaptılar, onlar olmasa Ada mızmız yapardı kesin. Bir hızlı yürüdüki sormayın. Hatta koştuklarını sayarsak bize bir tur da bindirmiştir. Resim 7,8 ve 10
Bu sefer Ada yürüyüşümüzde ana yolu tercih ederek, Halki nin önünden devam ettik, sonra sağda bir toprak yol bizi çağırdı. Birşey plajına gider diyordu ama adını hatırlamıyorum. Yol çok güzel ağaçlık ve sağ tarafta deniz ve Burgaz Ada sı manzaralıydı. Fakat çevre öyle kirliydi ki anlatamam. Bu kirliliğe rağmen insanlar yinede piknik yapıyorlardı, herhalde onlar da çöplerini bırakıp gidecekleri için pek rahatsız olmuyorlardı. Önyargılımıyım.??
Devam ederken aşağıda bir plaj gördük ve hadi girelim dedik, giriş ücretli diyince görevli, köpeklerimiz ile birlikte tornistan yaptık. :-). İyiki girmemişiz yaklaşık 500 metre sonra bir plaj daha, bu sefer küçük ve kimse yok. Dik tahta bir merdiven, bazı yerlerde ben bile Cem den yardım aldım düşünün. Ammmaaa aşağıya inince, nasıl rüya bir yer karşıladı bizi, bilmem anlatabilirmiyim; sandalyeler ve güneş şemsiyeleri, 3 yada 4 tane, önü deniz, heryer taş, deniz kabuğu, hava güneşli, içecek soğuk bişey sorumuza Ismail beyin verdiği rüya gibi bir cevap BİRA. Ohhhhhh.... dedik ve oturduk. Ada herşeyle oynadı, biz keyif yaptık. Denize ayaklarımızı soktuk, taş fırlattık. Bir ara Ismail bey gelip sordu, birşeye ihtiyacınız yoksa ben bi midye çıkarıp geleyim :-) Hay hay dedik, taktı snorkeli ve hooop denize.
Yanımızda nevalelerimiz vardı, sando yaptık yedik. Ada ya da makarna getirmiştim. Midyelerden yemeyiz dedik bu sebeple ama ben tadını merak ettim tabi. Neyseki tadımlık hazırlamıştı bize Ismail bey, ıhmmmm yıllardır tü kaka diye midye yemeyen ben, bayılllddıım.
Resim 2
Tuvalette var ama su ve elektrik yok koyda. Onceden arayarak giderseniz, günlük balık da yapılıyor. Giriş 7.5 Tl. Gruplara kişi başı 5 Tl. Koyun adı Akvaryum koyu.Mutlaka çok Yaz gelmeden vakit ayırıp gidin derim. Üstelik maliyeti günlük 50 Tl yi geçmedi, dönüşte iskelede ki dondurma keyfi dahil. Resim 4,5,6
Resim 9, Hayalimizdeki ev.
Ben naçizane kızlarla gideriz haftaarası diye plan yaptım ama bakalım.
Akşamına ise Peri Yaprak teyze bizi iskeleden aldı ve Yıldız ın verdiği bahçede ki aile partisindeydik. Ooohh gelsin mezeler, rakı. Bize Cumartesi süper geçti yani. Bu sebeple Pazar günü pek bir aktivite yapmadık. Biraz Selim amca biraz Büyükkanne ve Büyükbaba. Pisboğaz gelinin Mc Donald's la kandırılması ve eve dönüşşşş. Ada yolda uyudu tabi, süperman babası onu 5 kat yukarı taşıdı, ağrılı bel ve boynuna rağmen.
Pazartesi pazar muhabbeti. Ada güzel bir öğle yemeği yedi ve saat 16 ya doğru ateş başladı ve iki saat içinde çıkarak 39.7 buldu. Hemen Ibufen ve gece nasıl geçti anlamadık, kusmuklar,çamaşır v.s. Bu sabah okuldaki provasına gidemedik, onun yerine Gökmen bey e . Beta dedi, yeniden hortlamış. Antibiyotik. Maalesef, 2011 i sevmedik biz oda bizi sevmedi zaten.:-( 48 saat izoleyiz, bulaşıcıymış.
Ateş inatçı maalesef. Normalmiş. Yanıyo kızım yazık. Bizi dr a şikayet etmeyide ihmal etmedi. Biz ona soğuk duş yaptırıyor ve onu uyutmuyormuşuz. Şikayet etti biz inanamadım ve tabi çok güldük.
Eczanede kusucam dedi ama torba yetiştiremedim, heryer ıhggg.. soydum onu giysiler çöpe, çıplak eve götürdüm, Visko yatak gelmiş kapıda sinirli adamlar. Neyseki ada yı o halde görünce halden anladılar bana yardım ettiler. Araba da servise gitti bugün. Aynı gün herşey üstüste geldi yani.
Resim 1, kızımın son hali.
Resim 3, Kızım ve babsı keyfte.
Resim 11, Yasemin imde, yasemin diyordum ya, Adada bir açmış ki, benimi solda sıfır kalır.
Resim 12, Adamın biri hiç üşenmemiş ve sanatını ev üzerinde inşa etmiş. Çeşitli ünlü şairlerin siirlerini ahşap evin ön yüzeyine yazmış. Bravo, hoş olmuş.
Malatya dan gelen kuzenler var cicoşta, Poyraz ile güzel anlaşıp oynayacaklardı bahçede ama nerdeee..
Gönderen Oglak Kizlari zaman: 18:20