Dave Gahan, Martin Gore ve Andy Fletcher üçlüsü önceki hafta yayımlanan yeni albümleri Spirit ile sahneye geri döndü. Grubun dört yıl sonraki bu ilk uzunçaları Depeche Mode denince akla gelen new wave janrına sımsıkı tutunmasının yanında dünya gündeminden ve sert geçişlerden güç alıyor.
Depeche Mode 1980’lerde keşfettiği ve sonrasında adım adım geliştirdiği özgün sound yapısını asla terk etmeyecek gibi gözüküyor. Geçen hafta Columbia Records aracılığıyla gelen Spirit onların on dördüncü albümü. Burada da tıpkı daha önce yaptıkları gibi güçlü synth kanallarında ilerlemeyi sürdürüyorlar. Ama Spirit’i diğer Depeche Mode albümlerinden ayıran bir nokta var: Güncel dünya meselelerini yüksek perdeden seslendiren bir kayıt bu.
Depeche Mode soundu için Dave Gahan vokali ne kadar belirleyici ise Andy Fletcher’ın electronic wave dokunuşları ve Martin Gore’un şarkı yazarlığı da o kadar belirleyicidir. Spirit’te ses veren on iki şarkıdan sekizine direkt olarak imzasını atıyor Gore. Bu şarkılarda da Trump ile birlikte moda haline gelen politik söylemlere ağırlık veriliyor. Spirit bu açıdan bakıldığında Local Natives, Bonobo, Real Estate, The Radio Dept. gibi grupların yakın süreçte çıkan albümlerine benziyor. Ama Martin Gore daha karamsar. Spirit’e kulak verirken aklıma The National’ın “Eğer burada kalırsam bela beni bulacak” sözleri geldi. Etrafımızın çevrildiğini, ruhlarımızın küflendiğini, berbat bir durumda olduğumuzu belirtiyor Gore. Ne ölçüde haklı olduğunu zaman gösterecek, ama Depeche Mode gibi bir ekibin bu karamsarlığı en üstten hatırlatması nereden bakarsanız ilgi çekici.
Şarkı sözlerinin dışında salt müziğin ne söylediği de Depeche Mode için önemini koruyor. Spirit grubun köklerinden gelen ritimlere kapıyı açık tutuyor. Albümün çıkış teklisi Where’s the Revolution yayımlandığında “Hani nerede devrim, hep aynısın Depeche Mode” diye dalgasını geçenler oldu. Onları bu eğlenceleriyle baş başa bırakalım ama şunu da belirtelim: Devrimini bundan otuz beş yıl önce yapan bir gruptan söz ediyoruz. Hep aynı kaldıklarını söylemek de Depeche Mode’un 1990’lar ve 2000’ler boyunca ürettiklerini bilmemekten kaynaklanıyor olabilir. Depeche Mode’un özgün bir tavrı var, gelişimiyle birlikte bu çerçeveyi muhafaza ediyor. Bir önceki albümleri Delta Machine ile Spirit arasında önemli ayrımlar var örneğin. Spirit daha sert, vurucu ve gürültücü. Albümün prodüktörlüğünü Arctic Monkeys’le de çalışan James Ford’un üstlenmesi bu açıdan dikkate değer.
Spirit, Depeche Mode’un en iyi albümü değil. İngiliz ekip büyük kariyeri boyunca bundan çok daha iyisini yaptı. Yine de karşımızda Fail, Going Backwards, The Worst Crime, Poorman ve So Much Love gibi şarkılardan oluşan güçlü bir kayıt var. Depeche Mode hala yeni.
Az önce okuduğunuz haber, bağımsız bir medya organı tarafından size sunuldu. Bağımsız gazetecilik; sermayeye karşı halkı, sömürüye karşı emeği, eşitsizliğe karşı adaleti, savaşlara karşı barışı, piyasacılığa karşı temel hakları, talana karşı doğayı, erkek şiddetine karşı kadınları, istismara karşı çocukları savunmanın olmazsa olmaz koşuludur. Siz de gerçeğin sesini yükseltmek adına sorumluluk almak istiyorsanız, sadece birkaç dakikanızı ayırarak BirGün’e abone olabilir ve ‘#BirGünBenim’ diyebilirsiniz. Şimdiden sonsuz teşekkürler… BirGün bizim; hepimizin.