İmparatorluktan Albaylığa
Kanunlarla başlamamız gerekiyor:
Tüm kapsamıyla yönetim gücü, tüm Rusya Devletinin sınırları içinde Egemen İmparator'a aittir. Yüce olanın yönetiminde, O'nun gücü doğrudan hareket eder; Astın idaresinin dulakhında, kanuna göre, onun adına hareket eden yer ve kişilere tabi olarak ve onun emirlerine göre ondan belirli bir derecede yetki verilir.
Böylece, Tüm Rusya İmparatorları, Rus İmparatorluğu'nun en büyük gücüydü. Bu, sahibine devasa bir sorumluluk yükleyen büyük bir güçtür ve sorumluluk insanlara bile değil, Tanrı'ya aittir. Şimdi kulağa komik ve naif geliyor, sonra buna inandılar.
Ayrıca, burada deneklerin yemini:
Ben, aşağıda adı geçen kişi, Yüce Tanrı'ya, Kutsal İncili'nin önünde, İmparatorluk Majesteleri'ni, gerçek ve doğal, Merhametli Büyük Egemen İmparatorum NN, Tüm Rusya İmparatorluğunun Otokratını istediğimi ve borçlu olduğumu bildirir ve yemin ederim. Her şeyde hizmet etmek ve itaat etmek, kanınızın son damlasına kadar karnınızı ayırmamak ve hak ve menfaatlere ait olan güç ve kudreti meşrulaştıran ve meşrulaştıran ve tüm Yüce Majesteleri'nin otokrasisine hizmet etmek ikiyüzlülük değildir. Bundan böyle, aşırı gerekçelerle, uyarma ve savunma gücü ve fırsatları meşrulaştırıldı, en azından İmparatorluk Majesteleri'ne askerlik hizmeti ve her durumda devletin çıkarları ile ilgili olabilecek her şeye yardım etmeye çalışın ...
Yemin de yoruma tabi değildi - tüm imparatorluk imparatorun kişiliğine bağlıydı.
Ayrıca imparatora şahsen bağlılık yemini ettiler ve imparatorun varisler atamadan tahttan çekilmesinin tek bir anlamı vardı - devlet makinesinin çöküşü. Böyle bir feragat anından itibaren, tüm tebaa her yere gitmek ve istediklerini yapmakta özgür ve özgürdü, imparatorluk kaldırıldı.
Son imparatorun yaptığı tam da buydu, tek bir imzayla kendini Albay Romanov'a, ailesini rehinelere ve ülkeyi atomize edilmiş bir kalabalığa dönüştürdü.
Ve benim en derin inancıma göre, Rusya'ya karşı işlediği suç da tam olarak budur. Bir imparator olarak çok şey karşılayabilirdi, ama aynı zamanda hayatla cevap vermesi gerekiyordu.
Ordunun ve politikacıların komploları hakkında şantaj yapılan, zorlanan tüm hikayeler - bunlar sözden başka bir şey değil, durum böyle değil. Nikolai kendini vurabilir, Guchkov ve Shulgin'i vurabilir, koşabilir ve bir ayaklanma başlatabilir, ancak vazgeçemezdi. hakkım yoktu. Yemin, yalnızca tebaaya değil, aynı zamanda derebeye de görevler yükler. Bence Nikolai Aleksandrovich onları ihlal etti.
Ve sonra ...
Albayın ailesine suikast
Ve sonra olanları ikiye bölmek gerekiyor. Albay Romanov ailesinin hizmetçileriyle birlikte öldürülmesi ve albayın kendisinin öldürülmesi. Birincisi şüphesiz bir suç ve vahşet, çocuklar kimseyi tehdit etmedi, ayrıca ölümcül hasta engelli Alexei ve kızının hemofili taşıyıcılarının tam teşekküllü bir aile hayatı veya taht şansı yoktu. Bana öyle geliyor ki, yapabildikleri için ve aldatıcı güç sarhoş edici olduğu için öldürdüler.
Başka bir şey imparator ve karısı. Yargılanmadan bu da suçtur ama... Tam da feragatten doğan, bir komployla, yani beceriksizlikle uyutulan bir suç. Aslında farklı şeyler: Sürücü bir direğe çarptı ve öldü, çünkü trafik kurallarına tükürdü, suçlu o. Çocukları mağdur.
Şimdi kim öldürdü?
O zamanlar Bolşevikler geniş ve belirsiz bir kavramdı. Örneğin, parlak bir avukat olan Lenin, öldürmek istemedi:
"Bütün kraliyet ailesini koruma altına alın ve ona karşı herhangi bir şiddeti önleyin, bu durumda kendi canınızla karşılık verin."
Sonuçları için bir yargılama ve ölüm cezası istedi.
Ama Ural Konseyi'nin de içinde bulunduğu partideki radikaller, tıpkı anarşistler ve Sol Sosyalist-Devrimciler gibi gerçekten istiyorlardı. Yerel mecliste topu yöneten onlardı, infaz kararını veren ve uygulayan onlardı.
Şimdi kulağa çılgınca geliyor, ancak merkezi hükümet sadece bölgeleri kontrol etmekle kalmadı, aynı zamanda gerçekten kimseyi cezalandıramadı. Özellikle Çek isyanı ve İç Savaş bağlamında hiçbir güç yoktu. Bu nedenle Moskova, yeni doğan RSFSR'ye ve kişisel olarak Bolşeviklere verilen darbe ciddi olmasına ve imaj kayıpları çok büyük olmasına rağmen, böyle bir şey olmadığını iddia etmek zorunda kaldı.
Ve daha sonra hiç de öyle olmadı, İç Savaş alevlendi, milyonlarca insan öldü. Ve o yılların tüm masum kurbanlarını şehit sayarsak, takvim yeterli olmaz ve çoğunluğun isimlerini bilmiyoruz, Romanovlar değildiler.
Beyazlar öldürüldü, kırmızılar öldürüldü, yeşiller öldürüldü, tüm çizgilerin tamamen anlaşılmaz haydutları öldürüldü ... İç savaş kan ve dehşettir ve içinde temiz elleri olan sağcılar yoktur ve prensipte olamaz. Gerisi siyaset, şimdi bazıları kurbanlar ve katiller adına mevcut hükümeti sarsmak istiyor, diğerleri - güçlendirmek, geçmişin hayaletlerini uyandıramayacağınızı unutuyor.
Yüz yıldan fazla zaman geçti ve artık uzlaşmanın zamanı geldi. İmparatorluk artık yok ve olmayacak. Ve Avrupa'dan Filistin'imize seyahat eden modern Romanovlara bakıldığında, bir soru merak ediliyor - Rusya ile ne ilgisi var?
SSCB de yok ve Sovyet sosyalizminin canlanması imkansız, devir bitti, insanlar gitti, dünya değişti. Ancak bazı politikacılar tatmin olmuyor. Ve zar zor iyileşmiş bir yarayı mümkün olduğunca derine kazmak için her şeyi yaparlar, bu da mevcut tutkuları ısıtmanın yanı sıra hiçbir şeye yol açmaz.
Geçmişi tekrar etmeye ve tekrar etmeye gerek yok, komşu bir devlet yalan söylemenize izin vermeyecek. Ve Nikolai Aleksandroviç ...
Seçimini, tahttan çekilme Manifestosu'nun imzalandığı sırada yaptı ve şimdi onun yargıcı, tıpkı katilleriyle olduğu gibi, insanların en ufak bir ilişkisi olmayan iktidardır.