David Dardik, kendi yolunda tabancaların ve tabancaların avantaj ve dezavantajlarını takdir etti ve tabancanın ana dezavantajı olarak küçük davul kapasitesini vurguladı. Tabancalarda, başarısızlık durumunda, hatalı mühimmat veya başka bir yanlış ateşleme nedeniyle, bir sonraki atış için, cıvatayı elle çekip, arızalı mühimmatı fırlatmak ve sadece cıvata serbest bırakıldıktan sonra, el ile çıkarılması gerektiğine dikkat çekti. kartuş odasında olacak, yeniden çekim yapmaya çalışabilirsiniz. Bu temelde tasarımcı ilk tabancasını davulla tasarlamaya başladı.
Mühimmatın herhangi bir ilave manipülasyon yapılmadan başarısız olması durumunda bir sonraki atış olasılığını gerçekleştirmek için, tetikleyicinin bir sonraki basılması haricinde, Darker silahın tabanca düzenine dönmeye karar verdi, ancak biraz değiştirildi. Buluşun ana özü, mühimmatlı tamburun sadece kartuşlarla doldurulmaması ve ardından bir silahın kullanılması mümkün olması değil, aynı zamanda, harcanan kartuş kılıfını atma görevi gören tabanca dergisi ve tabanca namlusu ekseni arasında bir tür ara bağlantı olmasıydı. Bu fikrin kendisinin yeni olduğu söylenemez, çok benzer bir şey döner bir varil bloğuna sahip makineli tüfeklerde görülebilir, bir kartuş doldururken, harcanan bir kartuş kasasının bir atış ve çekimi her bir varil hareket ettirildiğinde meydana gelir, ancak bu sadece fikirlerin kendilerine benzer. radikal olarak farklılar. David Dardik, uygulamada yüksek hassasiyet gerektiren, ne de doğal olarak dayanıklılığı ve güvenilirliği etkileyecek olan silah içinde düzinelerce tekil elemanın birikmesini gerektiren oldukça basit bir tasarım önerdi ve tasarımcının çalışması onu daha da arttırmayı amaçladı. silahtan daha güvenilir bir silah.
Tasarımcı, dönen bir namlu birimine sahip makineli tüfekler üzerinde gerçekleştirilenden çok daha basit bir şekilde, harcanan kartuş kutusunun adım adım şarj, ateşleme ve fırlatma işlemine karar verdi. Ek olarak, her aşama yardımcı mekanizmalar olmadan doğal bir şekilde gerçekleştirildi. Bunu, tasarımcı tarafından açık odalara sahip bir tamburun kullanılmasıyla ya da tam anlamıyla tamburun yan yüzeyinde mühimmat için oluklar kullanarak başarmak mümkündü. Sadece üç oluk vardı ve silahın çalışması sırasında, bunların üçü de ilk atıştan sonra aynı anda rol aldı. Böylece biri mağazadan yeni bir kartuş aldı, diğerinden bir atış, üçüncüinden bir atış davası atıldı. Tetiği çektiğinde, yer değiştirdiler. Silahın kendisi çift etkili ateşleme mekanizmalı bir tabanca prensibi üzerinde çalıştı. Yani, çekiçle vurulduğunda, silahın tamburu döndürülür ve tetiğin kendisinin aşınması başlangıçta veya baskı kuvvetini önemli ölçüde artıran tetiğe basılarak yapılabilir.
Tasarımcı için önemli zorluklar, silahtaki standart mühimmatla ortaya çıktı. Gerçek şu ki, sıradan kartuşlar için yivli tamburun mühimmatı güvenilir bir şekilde sabitlemesine izin vermedi ve bu da ateşleme sırasında yanlış ateşlemelere neden oldu. Ek olarak, kartuşların mutlak çoğunluğunun kovanın ötesinde çıkıntı yapan bir mermiye sahip olduğunu unutmamalısınız ve tambur haznesi bir tarafta kapalı olmadığından, yalnızca bir toz yükünün kullanım etkinliğini etkilemeyecek büyük miktarda toz gaz çıkacaktır. , ama sadece bir silahı kırabilir. Bu nedenlerden dolayı Dardik, silahlarda tabancayı tahrip etme riski ve riski olmadan kullanılabilecek kendi cephanesini geliştirdi. Kartuşun ana özelliği manşonunun plastik olması (başlangıçta alüminyum da denenmiştir) ve bahçenin yılda sadece 1958 olmasıydı. Manşetin kendisi silindirik değildi, ancak üçgen şeklinde bir prizma biçiminde ya da tam olarak bu formda değildi, çünkü manşonun kesiti bir Reloo üçgeni biçimindeydi, fakat özü değildi. Mermi plastik kovanın içine tamamen gizlenmiştir ve merminin kendisi ile kapsül arasında en sıradan barut parçası vardı, bir başka deyişle, mühimmatın temel fikri hiç değişmedi, sadece manşonun şekli, malzemesi ve mermi inişi değişti.
Aslında her şey bununla başladı. Tasarımcı buluşunu patent aldıktan sonra, çok geçmeden ilk model Dardick 1100 adı altında ortaya çıktı. Silah, 11 kartuş kapasitesine sahip bir dergiden beslendi. Namlu uzunluğu bir 76,2 milimetre ve bir kalibre 9 milimetre idi. Silahın toplam uzunluğu 152 milimetre iken, mühimmatsız silahın ağırlığı 710 gramına eşitti. Atölye silahı integrali. Genellikle mağazanın tek sıra olduğu belirtilir, ancak kartuşların şekli sayesinde, aynı anda bir sıra kadar çok yer işgal etmelerine rağmen, kademeli bir şekilde yerleştirilmişlerdir. Yani tüm mağaza sonra çift sıralı. Silahın olağan görünüşü potansiyel alıcılardan açıkça korkmuyor, ancak Dardik pes etmedi ve ilk modelden hemen sonra bir sonraki ortaya çıktı.
Bana göre, bir sonraki silah modelinin piyasaya sürülmesi, daha büyük devlet müşterileri için bir tür belirleyici andı, çünkü bu silah çok kalibre edildi. Yani, tasarımcı bir el bileği hareketi ile pantolonun döndüğünü ... pantolonun döndüğünü göstermeye karar verdi, özür dilerim, silah mühimmatı ve namluyu değiştirirken kalibreyi kolayca değiştirir. Daha fazlası yoktu. Bu sefer silah büyüdü. Tabanca dergisi zaten 15 kartuş içeriyordu. Ayrıca, silah iki varil ve bir tabancadan küçük bir karabina yapan bir set ile tamamlandı. Dokuz milimetre mandren için, namlu uzunluğu 102 milimetre olarak kullanıldı, silah uzunluğu 203 milimetreye eşitti. Milimetrenin 5,56 kalibresi için, namlu zaten daha uzundu - bir milimetrenin 152'i, tabancanın uzunluğu bir milimetrenin 253'i idi. Üçüncü kalibre 7,62 idi, bu kalibre zaten sadece bir tabancadan hafif bir karabina yapan bir kitle kullanıldı. Aynı zamanda, popo ve namlu 508 milimetre uzunluğunda yapıldı. Silahın en kısa namlulu ağırlığı, mühimmatsız 910 gramdı. Bu model ismi yıpranmış Dardick 1500.
Kısa süre sonra 2000 numaralı bir model ortaya çıktı. Tahmin edilmesi zor olmadığından, bu silahın zaten 20 kartuş kapasitesine sahip bir dergi vardı. Aslında, silah dükkanı esas özelliği haline geldi, çünkü aslında iki dükkandı. İlk önce, tambur kartuşları bir mağazadan, daha sonra diğerinden aldı, önceki sürümlerde olduğu gibi mağazalar bir kartuşla doluydu. Silahın bu sürümü aynı zamanda çok kalibreli ve kolayca bir karabina haline gelebilirdi. Kalibre aynı kaldı, ancak bir tabanca şeklinde, şimdi silah sadece 152 milimetre uzunluğunda varil vardı. Bu varilin uzunluğu, 229 milimetre idi. Kartuşsuz ağırlık, 1100 gramına eşitti.
Genel olarak, üç silah modelinin hepsinde ortak kusurlar vardı. Bana göre en önemli şey göreceli olarak güçlü bir mühimmatın bir tabancada kullanılamayacağıdır. Bununla birlikte, eğer silah iyi bir dağılıma sahipse, mümkün ve sonuçlandırılmış olacaktı. İkinci dezavantajı tabancanın yüksek namlusu, göreceli olarak zayıf mühimmat ile o kadar kritik olmasa da ve bu durumda silahın ağırlığı “iyi”. İlk etapta olumlu nitelikleri arasında, silahın dayanıklılığı üzerinde olumlu bir etkiye sahip olması gereken bir şekilde aktarılan, toz gazlarının enerjisi pahasına hareket eden hareketli parçaların tamamen bulunmaması. Genel olarak, silahın teknik açıdan gerçekten ilginç olduğu ortaya çıktı, ancak cephaneliği en sıradan değil.
Kartuşun dokuz milimetre versiyonunda 10'ten 13 grama kadar olan bir mermi bulunuyordu, bu mühimmatın başlangıç hızı saniyede 260 metreyi geçmedi, ancak bu mermi kütlesi ve kalibresi nedeniyle çok etkiliydi. Maalesef, silahın çok eski olmadığı görülmesine rağmen, çok nadir olmasına rağmen, mermilerin hangi versiyonlarında kurşunları bulmak mümkün değildi. Kartuş kalibreli 5,56'in versiyonunda, 2,6 gramında bir yerde kinetik enerjisi, sırasıyla saniyede yaklaşık 320 metre hızında hareket eden 140 gram ağırlığında bir mermi vardı. Kabaca konuşursak, bu kullanıcıya .22 LR ile bir analoji çizmek mümkündür. 7,62 kalibreli kartuş, 6,2 gram ağırlığında bir kurşunla doluydu, maalesef, kurşun hızı hakkında veri bulmak mümkün değildi. Tüm kartuşların yeniden doldurma fırsatına sahip olması dikkat çekicidir, yeni bir kapsül yerleştirmek, tozu doldurmak ve yeni bir mermi koymak yeterliydi, ancak bu, tabancaları ya da mühimmatı kurtarmadı.
Silahlar ve mühimmat çok zayıf bir şekilde satıldı veya daha doğrusu üretildi, çünkü 4 üretim yılında yaklaşık elli tabanca serbest bırakıldı. 1962'te silahın üretimi ve çalışması durduruldu, fakat Dardik pes etmedi ve çoğunlukla kağıt üzerinde yaratmaya devam etti. Bu yüzden, onun arkasında, dakikada yaklaşık bir milyon atışlık bir atışla ateş edebilen bir canavar var ve ateş, elli varilden eşzamanlı olarak ateşlendi. Ağrılı başım bile böyle bir mucize sunduğundan bu canavarın boyutları ve ağırlığı hakkında sessiz olun, çünkü sadece kağıt üzerinde kalıyor. Bu süper hızlı makineli tüfek ana fikri, birbiriyle etkileşime giren iki dişlinin, atış yapılan odayı oluşturmasıydı. Kartuşların hepsi üçgen bir prizma biçiminde aynıydı, ancak primer şimdi elektrik akımı ile tozu tutuşturdu.
Genel olarak, David Dardik'in pek çok ilginç gelişmesi var, bunların çoğu tamamen saçma görünebilir, ancak aslında bilim ve teknolojinin ilerlediği bu kadar cesur fikirler sayesinde. Tasarımcının bilinen son çalışmalarından biri, Dardik'in cephaneyi üçgen prizma şeklinde bir manşonla geri geliştirdiği, ancak aynı anda üç alt kalibreli okla donatılmış olduğu H&K şirketi ile olan işbirliğiydi. Bu nedenle, küçük bir durdurma etkisi için bu tür mermi mermilerinin sorunu çözülmüş olmalı, ancak bu tür mühimmatın zırh delici niteliklerini burada öğrenebilirsiniz. Bu makalede... Tüm bunlara ek olarak Heckler & Koch, bu tür bir mühimmatla yeni, daha güvenilir ve esnek bir silah otomasyon sistemi elde etmenin mümkün olduğunu, ancak bunların hepsinin ABD Savunma Bakanlığı SPIW projesi çerçevesinde yapıldığını da çekti.
Birçoğu metalde uygulanan oldukça cesur fikirlere rağmen, tasarımcı halkın tanınmasını sağlayamadı. Yine de, Dardik tarafından yaratılan bu silah modelleri çok iyi çalıştı ve çalıştı. Evet, olağandışıydılar, belki de daha yaygın olan örneklerden daha yetersizdiler, ama ilk kez sadece silahı değil, mükemmel silahı elde etmeyi kimse başaramadı. Belki tasarımcı, örneklerini oluşturmak ve dağıtmaya başlamak için acele ediyordu ve onlar üzerinde biraz daha çalışmak için faydalı olurdu ve belki de şimdi bilinirdi. Her durumda, bu denemeler yoluyla, yeni olan her şeyin göründüğü ve insanlığın durmadığı görülmektedir. Bir gün ve bir yerde David Dardik'in çalışmalarının uygulanacağından ve oldukça başarılı bir şekilde uygulanacağından eminim. Asıl mesele, bir sonraki “dünyada hiçbir analoğu olmayan”, orijinal yapıcının adıyla ilişkili olmasıdır.