İzin verme prosedürü Rusya Federasyonu İş Kanunu tarafından onaylandı. Madde, bu yasama işleminin yüz yirmi biri iş deneyimini hesaplama prosedürünün açıklamasını verir. Bu gösterge, işverene, çalışanlarına aynı belgenin yüz yirmi saniyesinde yer alan yıllık ücretli çalışma dışı günleri sağlama temelidir.
Tatil yapma prosedürü, çalışanın yıllık olarak hakkını kullanma yeterliliğine dayanır. Örgütün durumuna kabul edilen ücretsiz günlerin sağlanmasına kadar geçen süre altı aya eşit bir süreyi geçmelidir. Taraflarca anlaşmaya varılırsa bu süre kısaltılabilir. Yarı yıllık kıdem tazminatına aşağıdakiler kabul edilebilir:
- doğum izninden önce veya sonra kadınlar;
- yaşı on sekiz yaşın altındaki işçiler;
- bebeklik çağı evlat edinmek (üç aya kadar);
- Diğer durumlarda çalışanlar, mevzuata göre.
Bu organizasyonda bir yıldan fazla bir süredir iş tecrübesiyle tatil yapma prosedürü, işletme için yerel bir yasa olan programa uygun olarak gerçekleştirilir. Yıllık olarak derlenir ve teşebbüs başkanı tarafından onaylanır. Bu, sendika kuruluşunun görüşünü dikkate alır. Tatil takvimi hem kurum başkanı hem de her çalışan için zorunlu bir belgedir.
İstisnalar, belirli ücretsiz çalışan kategorilerini seçme hakkına sahip oldukları belirli çalışan kategorileridir. Örneğin, karıya hamilelik ve doğum nedeniyle izinli olduğu süre zarfında, kocaya izin verilmesi sağlanabilmektedir. Aynı zamanda, bir kuruluştaki hizmetin uzunluğu önemli değildir.
On sekiz yaşın altındaki bir teşebbüsün çalışanlarına tatil verilmesi prosedürü de kanunla belirlenir. Yıllık ücretli ücretsiz günler, bu organizasyondaki hizmetin süresine bakılmaksızın, sadece yaz döneminde olmalıdır. Bu işçi kategorisinin talebi üzerine, tatil zamanı kendileri için uygun olan herhangi bir zaman olabilir.
Bu hak, düzenleme yasalarında listelenen çalışma kolektifinin diğer bazı üye kategorileri tarafından da kullanılabilir.
Yüz yirmi dört numaralı makalenin aktarılması veya uzatılması gerektiğinde izin verme prosedürü açıklanmaktadır. Aşağıdaki durumlarda, çalışma dışı maaş günlerinde bir artış mümkündür:
- bir çalışanın geçici olarak sakat kaldığı izin süresi boyunca rahatsız edici;
- yasal işlemlerin katılım sırasında işten muaf kalmalarını sağlaması halinde, bir sonraki tatilde kalma süresinde kamu görevlerinin yerine getirilmesi;
- İşletmenin yerel yasaları ve kanunun öngördüğü diğer nedenlerin varlığı.
Bir sonraki izni verme prosedürü, durumda çalışan ile yönetici arasındaki anlaşma ile değiştirilebilir;
- ücretsiz günlerde vadesi gelen ödemelerde gecikmeler;
- en geç on dört gün içinde yapılması gereken tatil döneminin başlama saatinin geç bildirilmesi.
Bir çalışanın olmaması, işletmenin verimliliğini etkilerse, o zaman, onunla anlaşarak, tatil günlerini bir sonraki yıla ertelemek mümkündür, ancak en geç on iki ay süre ile. Mevzuat, kuruluş çalışanlarının iki yıllık bir süre için bir sonraki ücretli ücretsiz günleri terk etmesine izin vermez. Her yıl, onsekiz yaşını doldurmamış ve sağlığı olumsuz etkileyen tehlikeli ya da zararlı faktörlerle nitelendirilen bir üretim sürecine dahil olan işçiler tatile çıkmalıdır.