Bu kitap Havvalar için yazılmıştır. Her daim zorluklar içinde kalan, acı denen varlığın üzerlerinden bir an olsun ayrılmadığı, gözyaşının hiçbir zaman tükenmediği Havvalar için...
Bu yolculuk taa baştan, en baştan beridir devam ediyor. Havva ve Âdem'in Cennette yasak meyvaya uzandıkları andan beri. İşte o zamandan beri Havvalar şeytan olmuştu, Âdemleri kandıran, nerede bir kötülük varsa muhakkak ki ona kadınların neden olduğu Havvalar... Âdemler ise her zaman en güçlü, en haklı, kadınlar üzerinde her daim hak sahibi olanlar olmuştu. Dedik ya Havva Âdemi kandırmıştı, bu yüzden Yaratıcı Âdemlere yetkiyi vermişti.
Ne çok yazdım değil mi Âdem ile Havvayı. Öyle ya, kitapta olan karakterler de birer Âdem birer Havva. Özellikle Âdemler. Hepsi birer isimsiz erkekler. Kızına göz diken babalar, erkek çocuklara sulanan sübyancılar, kendi bildiği ile amel edinen şeyhler ve onunda yolunda giden bir avuç mürid. Hepsinin ortak bir yanı var. Kadınları birer meta olarak görmek, nefisleri canları ne zaman çekerse anında koynuna almak, istediği anda da bırakıp bir mendil gibi kenara atmak. Peki bu durum nereden kaynaklanıyor? Fiziksel bir güçten mi? Yoksa, dini durumlardan dolayı erkeğin kadından üstün olduğu inancın akıllarda, kafalarda yer edinmesi mi? Ortada bir suç varsa o da cehaletten kaçmayan insanlardır. Asırlar önce onları birer utanç kaynağı gördükleri kızlarını diri diri gömmekten çekinmeyen insanlar yok mu oldu acaba? Hayır, en çirkiniyle nefes almaya devam ediyorlar. Belki bizler birtakım haberlerle, verilen komik 3-5 cezalarla bunun yok olduğunu zannediyoruz. Fakat o canavar ruhlu şeytanlar geziyordu Âdemlerin içinde. Sokakta, plajda, evde, odada başını her fırsatta çıkarıyordu, kusuyordu içindekini, ne kadar pislik varsa Havvaların üstüne. Duyamıyorduk biz o içten içe çığlıkları. Körkütük sarhoş bir babanın öz kızı üzerinde hırlamasını bizler duyamıyorduk. Çünkü Havvaların durumu böyleydi, #37361403
kaderleri böyle yazılmıştı. Evet, kadınların ruhu birer kuyuydu. Kimsenin elini uzatmadığı, karanlıklar içinde terkedilmiş birer Havvaydı onlar. Orada gözyaşı ve acıdan başka bir şey yoktu.
Günümüzde yaşanan toplumsal olayları güzel bir hikâye tadında anlatan fakat hikâye ve güzelliğinin yanında tüm gerçek ve yaşanan acıları da sonuna kadar hiç çekinmeden haykıran bir eser. Bir yanda tüm acılara karşı birlik olmanın ne kadar bir erdem olduğunu gösteren Havvalar, bir yandan da yapmış oldukları çirkinlikler karşısında en büyük cezalara çarptırılan Âdemler. Kimin haklı kimin haksız olduğunu vicdanlarınız cevaplayacaktır.