Her biri kendine has sinir kasılmaları yaşatır insana.
Daha önce hiç yaşamadığın bir histir.
Sende yarattıklarına inanmakta güçlük çektiğin dahi olmuştur.
Bebeğini kucağına aldığı o an.
Eşinin sana bir haberim var demesi ile başlar hikaye.
Tam anlamıyla bu duyguyu sindirebilmek mümkün olamaz,
kucağına almadan minicik parçanı.
Hemşirenin minicik bebişi kucağına verdiği o an, şimşekler çakar beyninde, ruhun benliğin yeniden farklı bir anlam kazanır. Bir zamanlar babanın sana söylediği cümle aklına gelir;
'Baba olunca anlarsın! ' cümlesinin yerini bulursun beynindeki puzzle içerisinde taşlar yerine oturur.
Korkuların artar. Sahiplenici ve koruyucu tarafın katlanır. Hayatın farklı bir boyut kazanır bu bebişin varlığıyla. Sana benzeyendir. Senin olandır. Senden bir parçadır. Hayatta aldığın nefesin bir sebebidir. Hayatla onun için savaşmaktır.
Eşinle kurduğun ailedir. Aşkının meyvesidir. Aşık olduğunu bir kez daha hissetmendir.