Tüm dünyayı etkisi altına alan COVID-19 salgını karşısında büyük küçük demeden hepimiz korku ve kaygı içerisindeyiz. Aslında bu korku ve kaygı abartılı olmadığı sürece kendimizi ve çevremizi korumamıza yardımcı olmaktadır. Bu süreçte yaşadığımız korku ve kaygı yine abartılmadığı sürece çok normaldir. Ebeveynler evde ne yapacağını bilemeden panik halinde dolaşırlarsa bu kaygı durumunun çocuklara da geçmesi çok olağandır. Büyükler kendi kaygı durumunu kontrol etmenin ne kadar önemli olduğunu bilmekle kalmayıp bunu başarabilmelidir, bunu başarmak söylendiği kadar kolay olmasa da imkânsız değildir.
Kaygı ile baş etmede en kilit nokta bireyin karşı karşıya olduğu riskin ne olduğunu belirleyerek bu risk karşısında kendisinin neler yapabileceğini belirleyebilmesinden geçer. Bu süreçte doğru kaynaklardan bilgi edinmek önemlidir. Ebeveynler neler yapabileceklerini netleştirince çocuklarına da güvende olduklarını aşılayabilirler. Teknoloji artık yediden yetmişe herkesin elinin altında olduğu için çocuklarımızın doğru olmayan bilgilere inanmamasını söylemeli, haber izleme sürelerinin kısıtlı olmasını, korkunç videoları izlememesini sağlayabilmeliyiz.
Sizin diğer yetişkinlerle konuşmalarınız, haberlere karşı olan bakış açınız çocukların nasıl hissedip düşüneceğinin belirleyicisi olacaktır. Hiçbir şey yokmuş gibi yapmacık bir tavır içine girmek de çok inandırıcı olmaz. Gerçekçi olarak çocuklara zor zamanlardan geçildiği ve bu sürecin sağlıklı bir şekilde atlatılabilmesi için elinizden geleni yaptığınızı samimi bir şekilde ifade edebilirsiniz. Bu dönemde çocukların el yıkama veya temizlik takıntıları ortaya çıkabilir. Eğer asgari tedbirlerimizi alırsak bu sorunla baş edebileceğimizi, gereğinden fazla hijyen sağlamaya çalışmanın yarardan çok zarar getireceğini anlatmaya çalışalım.
Çocukların en önemli sığınakları aileleridir. Çocukların huzur bulduğu, kendilerini güven içinde hissettikleri yer şüphesiz ailelerinin yanıdır. Fakat bazen her şey yolunda gitmeyebilir ve anne baba arasında anlaşmazlıklar çıkabilir. Bu durumdan küçücük bebeğimiz de etkilenir büyümüş yuvasını kurmuş yavrumuz da. Anne babaların çocuklarının ruh sağlığını korumak adına dikkat etmeleri gereken konular vardır.
Tartışmalar sürekli bir hal almışsa çocukların bakım ve sorumlulukları da anne babalar tarafından aksatılabilir. Anne babalar çocuklarına dair sorumluluklarını yerine getiremeyince kronik mutsuzlukla baş etmek zorunda kalabilirler. Bunların başında tartışmalarını çocukların yanında yapmaktan kaçınmalıdır. Kimin haklı olduğuna dair (anne veya baba çocuğunu kendi tarafına çekmeye çalışmamalı) konulara çocuklar dahil edilmemelidir.
Anne babalar aralarında olan anlaşmazlığın çocuklarına olan sevgisinde değişme olmayacağını anlatmalı ve bunu davranışlarıyla göstermelidir. Çiftler aralarındaki sorunları çözemiyorlarsa psikolojik yardım almalıdır.
Nasıl da hatırlıyor olmalısınız bebeğinizin olacağını hissettiğiniz, duyduğunuz o anları. Tarifi olmayan bir duygu kaplar içinizi. Sizin canınızdan, kanınızdan bir bebeğiniz olacaktır. Onun için hazırlıklar, alışverişler başlar. Sonra dokuz ay geçer ve bir bakarsınız ki bebeğiniz doğar. Her gün biraz daha büyür, emeklemeye başlar, yürür, ilk yaş gününü kutlarsınız.
Sonra iki, üç derken bir de bakarsınız ki küçücük bebek büyümüş de ergenliğe giriyor. Bir telaşa kapılırsınız belki de yavrunuza nasıl yaklaşacağınızı araştırmaya, sorup öğrenmeye başlarsınız. Bu dönemin özelliklerini öğrenirsiniz. Ergenliğe giren yavrunuz yüksek sesle müzik dinlemeye başlayabilir, odasına kapanıp saatlerce çıkmayabilir, sizin sözünüzden çıkmayan o uslu çocuk artık arkadaşlarına daha çok değer vermeye başlar.
Ergenlik dönemiyle ilgili yaşadığınız sorunları danışabileceğiniz bir yer de okullarda bulunan psikolojik danışma ve rehberlik servisleridir. Psikolojik danışma ve rehberlik servisleri çocuklarınızla kuracağınız iletişim yöntemleri veya çocuğa nasıl yaklaşılır konularında yardım alabileceğiniz birimlerdir. Ergenlik döneminde gençler artık hassas olur.
Sosyal psikolojide grup kavramı nedir, grup dinamiği ve yapısının tanımı ve örneklerle anlatımına bu yazıdan ulaşabilirsiniz. Okulca düzenlenen geziye katılıp katılmamakta kararsız olan Ayşe, arkadaş grubunun geziye katılacağını öğrenince kendisi de katılmaya karar verir. Sınavlar yaklaşırken, Ali de bir hayli telaşlanır; çünkü her gün ders çalışması gerektiğini düşünür. Ama bir türlü ders çalışmaya başlayamaz. Sonra bir gün, sınıfta otururken arkadaşlarının harıl harıl sınavlara çalıştığını görür. Bu saatten sonra Ali de çalışmaya başlar. Yani başkalarının varlığı, Ali’nin farkında olmadan verimini arttırmasını sağlamıştır.
Yukarıdaki örneklerde “grup” olayı görülmektedir. Bu örneklerin sayısı arttırılabilir; çünkü hepimiz çeşitli grupların üyesiyiz. Bunlar, meslek grupları, dernekler, sendikalar, şirketler gibi daha resmi olabildiği gibi, arkadaş grubu, aile akraba, komşu grupları gibi resmi olmayan gruplar da olabilmektedir. Grubun tanımına gelecek olursak; grup denilince akla “çoğul olan” gelir. Fakat grup tanımı değişebilir. Örneğin sosyal psikolojite göre, bir kalabalığın grup olabilmesi için ortak amaçlar, ortak normlar, kendilerini bir grup olarak hissetmeleri gibi koşullar öne sürülür.
Bir topluluğun “grup” olabilmesi için, olmazsa olmazlardan denilebilecek şey, “etkileşim halinde olan birden fazla insanın” olmasıdır. Etkileşim içinde olmak, ille de konuşmak demek değildir. Bireylerin birbirinin varlığından haberdar olmaları bile bir etkileşimdir. Örneğin otobüste karşılıklı oturan iki kişi birbirini tanımasa dahi birbirlerini fark ettikleri için bir etkileşim içerisindedirler.