yaşanılan yere göre problem olmaktan çıkabilen ya da direkt ciddi bir sorun haline gelebilen sorunsal.
büyük sayılabilecek şehirlerdeki devlet okullarında 40+ kişilik sınıflarda eğitim gören öğrenciler ileride çok ciddi temel sıkıntısı yaşıyor. her öğrenciyle yeteri kadar ilgilenilemiyor(haliyle) ve ilkokul 1'in sonunda okuma yazma dahi öğrenemeden sınıfı geçen öğrenciler ortaya çıkıyor. bildiğin yapay ekosistem, doğal seçilim biraz tökezleyeni affetmiyor. en büyük kötülüğü de bu tökezlemeye rağmen sınıfta kalmak
olayını ortadan kaldıran milli eğitim yapıyor öğrencilere. öğrenemeden, yeterli ön bilgilere sahip olmadan bir üst sınıfa zıplıyor çocuk. bir öğrencinin sınıfta kalabilmesi şu an epey zor. bu şartlar altında çocuğun yeterli ilgiyi görebilmesi için özel okula yönelmek makul.
diğer taraftan hemen hemen her mahalleye açılan bakkal dükkanından hallice özel okullar var. emekliliği gelmiş/geçmiş ya da daha yeni mezun olan öğretmenler buralarda düşük ücretlerde çalıştırılıyor. eğitim değil, öğretim yapan ruhsuz kurumlar bunlar ekseriyetle. güncel müfredat neyi gerektiriyorsa onu veriyor, fazlasına bulaşmıyor.
bir öğrenci bu tip okullarda, okulun bulunduğu şehre göre 10.000-40.000tl/yıl gibi bir fiyata eğitim görebiliyor. özellikle fazla göç alan şehirlerde devlet okullarının kalabalıklaşması, eğitim kalitesinin düşmesi üzerine pek çok öğrenci ve veli bu okullara yöneliyor. makul lakin net bir çözüm değil.
devlet okulları boka sardı diye özel okullara yönelmek, çocuğun geleceği hakkında endişelenmek son derece doğal. ancak çözümü geçici ve günü kurtarmalık yöntemlerde aramak yerine her vatandaşın hakkı olan eğitim hakkı
ndan en iyi şekilde istifade edebilmek yine vatandaşların elinde. devlet bunu ücretsiz olarak sağlamak zorunda. bu yüzden vergi veriyorsunuz. yakınlarda okul yoksa, okulda öğretmen yoksa, laboratuvarda mikroskop yoksa, okulun spor salonu yoksa; "ben çocuğumu buradan kaçırayım, maddi olarak başta biraz zorlanırız ama altından kalkarız." şeklinde düşünüp çocuklarınızı devlet okullarından "kurtarmak" düşüncesi bencilce. maddi olarak bu topun altına giremeyecek ailelerin çocukları için bu direkt fırsat eşitsizliği oluyor.
ısrarcı olup milli eğitimdekileri bezdirene kadar dilekçe yazmak, hakkınız olanı talep etmek ayıp değil. markette 10 kuruş paraüstü için kavga çıkaran adamlar bu konuya teslimiyetçi yaklaşıyor, çıldırıyorum.
tüm ısrarlara ve çabalara rağmen milli eğitimden şartları iyileştirmeye yönelik geri dönüş alamazsanız parayı bayılmak ve ticari amaç güden eğitim kurumlarına yönelmek durumunda kalıyorsunuz.
çocuk yetiştirmek zor iş.