Görkemli Liuyan Nehri’nin üzerinde, büyük bir gemi suları yararak ilerliyordu, ancak güvertesinde tek bir kişi bile yoktu.
Geminin en üst katı ise ana baba günüydü.
Devasa iç güvertedeki her bir insan Aziz seviye uzmanlardı. Salonda toplamda dokuz sandalye vardı ve sandalyeler üç gruba bölünmüştü.
Linley, Barker ve Zassler bir tarafta oturuyordu.
Kutsal İmparator Heidens, Preator Osenno ve Lord Düşen Yaprak bir diğer taraftaydı, son grup ise Gölge Tarikatı’nın Kara Patrik’i Affleck, Yüce Yargıç O’Casey ve Günahkar Meleklerin Lideri Cramerson’dan oluşmuştu.
Her iki grubun arkasında birkaç melek ve günahkar melek duruyordu.
Heidens ve Affleck birbirlerine bir bakış attılar. İkisi de garip hissediyordu. İkisi, iki büyük dinin lideriydi ve birbirlerine düşmanlardı.
Ancak bugün, burada müttefikler olarak toplanmışlardı.
Bu garip dönüşümün nedeni Linley’di. Çok hızlı bir şekilde güçlenen olağanüstü bir dahi. Genç yaşına rağmen, kıtadaki uzmanlar arasındaki en üst noktalardan birindeydi. Yüce Kutsal İmparator ve Kara Patrik gibiler bile Linley, karşısında gururlu başlarını eğerek, onunla pazarlıkta yumuşak kelimeler kullanmaya özen gösteriyordu.
“Heidens, Affleck.” Linley’in dudaklarında bir gülümseme vardı. “Beni buraya ne için davet ettiğinizi bilmiyorum. Konu nedir?” Bebe, Linley’in bacaklarının üzerine uzanmış, boncuk gözleriyle Kutsal İmparator ve Kara Patrik’i süzüyordu.
Kara Patrik Affleck’in cildi bembeyaz ve genç bir kızınki kadar pürüssüzdü. Sesi de yumuşak ve nazik çıkıyordu. “Gölge Tarikatından bu kadar kalabalık bir şekilde gelmemizin temel nedeni Linley, bize bir ayrıcalık tanıyarak fare sürüsü ordunun saldırısını durdurmanı istemek. Eminim ki Heidens de benzer bir sebeple burada. Heidens haksız mıyım?”
Heidens başıyla hafifçe onayladı ve ardından Linley’e baktı, nazik bakışları bir bahar meltemi etkisi yaratıyordu. “Linley, bize bu ayrıcalığı göstermeye razı mısın?”
“Siz hepiniz hayal mi görüyorsunuz?” Linley ağlasa mı gülse mi bilememişti.
Heidens sakince güldü. “Linley, bize bu ayrıcalığı vermeye razı geldiğin sürece Işık Kilisemiz yüksek bir bedel ödemeye razı. Seni kesinlikle memnun edeceğiz.”
“Aynı şey bizim için de geçerli. Kesinlikle seni memnun edecek bir ödeme yapacağız, Linley.” Affleck de konuştu.
Bu iki dini lider de Linley’e karşı son derece itaatkar davranıyordu.
Linley’le kafa kafaya dövüşmek istemiyorlardı. Öncelikle, bunun için bir nedenleri yoktu. Eğer Linley’e karşı kafa kafaya dövüşürlerse, Desri’nin tarafına müdahale etmek için bir fırsat vermiş olurlardı. Ve dahası, Işık Kilisesi, en azından, bu yirmi yıl boyunca Linley’e saldırmama konusunda anlaşmıştı. Bu süre henüz dolmamıştı.
“Linley, ne düşünüyorsun?” Heidens Linley’e baktı.
Linley Işık Kilisesinden nefret ediyordu. Linley, yalnızca acımasız, vahşi insanlardan nefret ederdi, ancak Heidens gibi bir baba kadar nazik, merhametliymiş gibi görünen, ancak özünde acımasız, affı olmayan ve faydacı insanlardan resmen iğrenirdi.
Işık Kilisesi ve Gölge Tarikatının liderleri Linley’e baktılar.
Linley hafif bir şekilde gülümsedi, ancak ağzından iki kelime çıkmıştı: “İmkanı yok!”
Heidens ve Affleck’in yüzleri anında dondu, aynı zamanda Günahkar Meleklerin Lideri, Cramerson, soğuk bir şekilde tısladı. “Linley, hem Işık Kilisesi hem de Gölge Tarikatını aynı anda karşına alabileceğini mi düşünüyorsun?”
“Cramerson.” Kara Patrik, Affleck, hemen onu susturdu.
Linley, Günahkar Meleklerin lideri Cramerson’a bir bakış attı ve ardından hafif bir kahkahayla güldü. “Bildiğime göre, bir melek fiziksel boyuta inebilmek için, çok güçlü bir vücuda ihtiyaç duyar. Bay Cramerson, öyle güçlüsünüz ki bu vücut en az yedinci ya da sekizinci seviye gücünde olmalı. Gölge Tarikatınız böyle güçlü bir vücudu nasıl elde etti?”
Geçmişte, Barker kardeşler de yalnızca fiziksel eğitimle 8. Seviyeye ulaşmışlardı.
Linley pek çok insanın fiziksel eğitimle en fazla altıncı seviyeye ulaşabileceğini biliyordu. Ne kadar yetenekli olurlarsa olsunlar, 7. Seviyeye ulaşmaları neredeyse imkansızdı, bin yıldı belki yalnızca bir kişi bunu başarabilirdi. Yalnızca Dört Yüce Savaşçı soyundan gelenler fiziksel eğitime dayanarak mucizeler yaratabilirdi.
Bu durumda, Cramerson’un vücudu büyük olasılıkla Dört Yüce Savaşçı soyundan birine aitti.
“Doğru. O vücudu nereden buldunuz?” Barker, Gölge Tarikatını’nın tarafına doğru dik dik baktı.
Daha önceleri, o ve kardeşleri de neredeyse ölüyordu ve vücutları Melekler için birer araç olarak kullanılacaktı. Bu konu onun oldukça hassas olduğu bir noktaydı.
“Bu, Gölge Tarikatı’nın bir sırrı.” Cramerson gülümsedi. “Yeter, Linley. Önceki konumuza dönelim. Gerçekten de bize hiç ayrıcalık tanımayacak mısın? Eğer bu ayrıcalığı tanımaya razı olursan, Gölge Tarikatı sonsuza kadar sana minnettar kalacak.”
Minnettarlık?
Linley, Zassler, Barker ve Bebe bile karınlarını tutarak kahkahalarla gülmeye başladılar.
“Linley, bunu bir daha düşünsen iyi olur.” Heidens’de Linley’e bakıyordu.
Linley’in kahkahası kayboldu ve yüzüne ciddi bir ifade yerleştirdi. Önündeki bu insanları şöyle bir süzüp ciddi bir tonla, “Heidens, Affleck. Kulaklarınızı iyi açın. Ben, Linley, size bunu açık bir biçimde anlatacağım. Ne olursa olsun, ordularımı geri çekmeyeceğim. Anarşik Topraklar tek bir bayrak altında toplanacak ve hiçbir güç bunu engelleyemez!”
“Linley, fazla ileri gitme.” Osenno soğuk bir tavırla tısladı.
‘Sabır’ konusunda Osenno’nun Heidens ve Lord Düşen Yaprak’a kıyasla daha geride olduğu kesindi.
“Fazla ileri?” Linley kaşlarını çattı. Bakışları Osenno’ya saplanan birer bıçak gibiydi. “Osenno benim karşımda caka satmaya kalkma. Size karşı son derece açık konuştum. Ordularımı çekmemi isteyecekseniz, bu olmayacak.”
“Başka bir konu var mı? Konuşun.” Linley öylesine sormuş gibiydi.
Bebe ekledi, “Doğru, eğer söylemek istediğiniz başka bir şey varsa acele edin. Fare sürümü alıp işgal edeceğim oldukça büyük topraklar var.”
Zassler’ın soğuk, kasvetli bakışları odadakileri şöyle bir süzdü. Birkaç uğursuz kıkırdama haricinde, konuşmadı.
Kamara bir süreliğine sessizdi.
“Peki, o halde.” Heidens iç çekti. “Işık Kilisemiz son bir geri adım atabilir. Sahip olduğumuz toprakları Baruch Krallığı’na idare etmesi için bırakabiliriz.
“Ya?” Linley biraz şaşırmıştı.
Heidens ne yapmayı planlıyordu? Neden Linley’in tüm Anarşik Toprakları ele geçirmesine razı geliyordu?
“Bunu yapmaya biz de razıyız.” Affleck de konuştu.
Linley önce Heidens’e, ardından Affleck’e birer bakış attı. Kendi kendine şöyle düşünmüştü “Bu iki kilise lideri ne çeviriyor böyle?”
Heidens Linley’e bakıp, “İsteğimiz oldukça basit. Işık Kilisesi’nin tüm krallığında özgürce ibadet edebilmesine izin verdiğin ve dinimizi baskılamadığın sürece, bu bize yeter.”
“İbadet? Onları baskılamamak mı?” Linley kaşlarını çattı.
Affleck de başıyla onayladı. “Bizim isteğimiz de aynı. Gölge Tarikatına özgürce ibadet etme şansı ver ve baskılamaya çalışma.”
Linley güldü.
Şimdi gerçek niyetlerini anlamıştı. Gölge Tarikatı ve Işık Kilisesi inanç gücüne büyük önem verirdi. Buna kıyasla, belli bir bölgeyi kimin yönettiği onlar için önemsizdi.
Gerçekten önemli olan inanç gücüydü ve onu korumalılardı.
“Linley, Anarşik Topraklarda insanların neye inandığı senin yönetimini fazla etkilemez. Bunu kabul edebilirsin, değil mi?” Affleck ikna edici bir şekilde konuşmuştu.
Heidens sessizce Linley’i izleyip, onun cevabını bekledi.
“Toprakları ele geçirmeme izin vereceksiniz, ve yalnızca dininizi yayacaksınız öyle mi?” Linley ikisine bir baktı.
“Doğru.” Heidens hemen başıyla onayladı. “Bu verebileceğimiz son taviz. Linley, eğer bunu kabul etmeye razıysan, o zaman iki taraf dost olabilir ve geçmişte yaşanan her şeyi unutabiliriz.”
Eğer Linley şimdi bunu kabul ederse, Işık Kilisesi ve Gölge Tarikatı gelecekte kesinlikle Linley’e hürmet gösterecekti. Gelecekte, Linley, Yulan Kıtasında sudaki bir balık kadar özgür olabilirdi.
Ancak…
Linley’in hakimiyet konusunu umursamadığını unutmuşlardı. Kalbinde, gerçekten istediği tek şey huzurlu olmaktı ve eğitiminde zirveye ulaşmayı hedefliyordu, ayrıca ailesine ve arkadaşlarına duyduğu sevgi, ve kalbine kazıdığı bir yemin vardı.
Büyükbaba Doehring ölürken, ve Hess şehrinden ayrılırken ettiği yemin!
Işık Kilisesini kökünden kazımak için ettiği yemin!
Babası ölmüştü. Annesi ölmüştü. Büyükbaba Doehring ölmüştü!
“Dost olmak mı? Işık Kilisesiyle dost olmak mı?” Linley içten içe soğuk bir şekilde güldü. “Anarşik Topraklar mı? Eğer annemi, babamı ve Büyükbaba Doehring’i geri getirebilecek olsaydım, Anarşik Toprakları ve tüm gücümü vermeye razıydım!!!”
Linley’in duyguları kabarmaya başlamıştı.
“Dost olmak mı? İbadet etmenize izin vermek mi?” Linley’in kalbindeki öfke giderek yükseliyordu, ancak yüzü her zamanki gibi sakindi.
Sessiz kamaranın içinde, herkes Linley’in cevabını bekliyordu.
Linley’in Anarşik Toprakları tek bayrak altında toplamasına izin verip, özgürce ibadet edebilmek iki kilisenin de verebileceği son tavizdi. Eğer Linley bunu reddederse, bu iki kiliseyi de kızdırmış olacaktı.
Işık Kilisesi ve Gölge Tarikatı’nın azizleri beklentiyle bakarken, Linley’in dudakları hafifçe yukarı kıvrıldı. “Topraklarımda, tüm dinler yasaklanacak. Eğer bir tane bulursam, birini yok ederim!”
Heidens, Affleck, Düşen Yaprak, O’Casey ve diğerlerinin yüzleri anında değişti.
“Beni yeterince açık şekilde duydunuz mu?” Linley onlara baktı. “İşte benim cevabım.!”
“Hıhh!” Pretor Osenno ve Günahkar Meleklerin lideri Cramerson birden ayağa fırlayıp, soğuk gözlerle Linley’e baktılar.
Bu sefer, Heidens ve Affleck onları durdurmamıştı.
“Linley bu Kilisemizin verebileceği son taviz, ve aynı zamanda Efendimizin de. Efendimizin son çizgisini geçmeye yeltenirsen… sonucun ne olacağını biliyor musun?” Heidens’in yüzü sakindi.
Affleck de soğuk bir ifadeyse Linley’e baktı.
Neredeyse anında, kamaranın sıcaklığı onlarca derece azalmıştı. Gerilim o kadar fazlaydı ki, neredeyse hissediliyordu. Buraya aziz seviyede olmayan biri gelirse, büyük ihtimalle nefes alamazdı.
“Bam!” Linley sandalyesinin kolunu tokatlarken, gözleri soğuk birer ifadeyle odadaki insanları süzdü. “Yoksa beni tehdit mi ediyorsun?”
Işık Kilisesi ve Gölge Tarikatı’nın azizleri sessizdi ancak niyetleri belliydi.
Gerçekten de onu tehdit ediyorlardı.
“Heidens, on iki yıl önce yaptığımız antlaşmayı unuttun mu?” Linley soğuk bir şekilde iki tarafa bakıyordu.
Antlaşmaya göre, Azizler dünyevi savaşlara dahil olamazdı. Ancak Azizler karışmazsa, fare sürüsünü durdurabilmelerinin bir imkanı yoktu. Bu yüzden bu samimiyet numaraları boşa çıkarsa, Işık Kilisesi ve Gölge Tarikatı kesinlikle fareleri durdurmak için azizlerini gönderecekti.
Antlaşmanın bir diğer maddesi de yirmi yıl içinde, Işık Kilisesi Linley’e açık bir biçimde saldıramayacaktı.
“Linley, fazla ileri gidiyorsun.” Heidens kısık bir sesle konuştu.
Affleck de araya girdi.” Linley, bir adam nerede geri adım atması gerektiğini bilmeli.”
“Utanmazlar. Utanmazlar!” Linley ayağa kalktı, kafasını sallayarak gülüyordu. “Sizin kadar utanmaz insanlara hiç rastlamadım. Ordularınız benim topraklarıma saldırdığında, sihir cevheri madenlerine kadar ilerlediniz, ancak ben buna karışmadım, çünkü antlaşmamıza uydum.”
“Ancak siz?”
Linley dalga geçer bir ifadeyle Kutsal İmparator ve Kara Partik’e baktı. “Siz iki büyük dinin liderlerisiniz. Savaş başladığında ve kaybedeceğinizi anladığınız anda, hemen araya girmeye kalkıyorsunuz. Ve ben mi fazla ileri gitmiş oluyorum? Gördüğüm kadarıyla, siz kesinlikle utanmazsınız, birer utanmaz!”
Linley’in sözleri hem Işık Kilisesi hem de Gölge Tarikatı’nın azizlerinin yüzlerinin son derece çirkin bir ifadeye bürünmesine neden oldu. Bu insanların her biri yüksek mevkilerdeydiler. Doğal olarak, Linley’in alaylarını kaldıramamışlardı.
“Sözlerine dikkat et.” Osenno tısladı.
Linley’in gözleri soğuk bir ışıkla aydınlandı. Tüm salon anında mor bir ışıkla parladığında, Osenno o kadar korkmuştu ki, anında dört görsel ikize dönüşüp son hız geri çekildi.
“Ah!” “Ah!” Ardı ardına gelen iki acı dolu çığlık.
Osenno’nun arkasında duran iki Dört Kanatlı Melek’in vücutları anında ikişer parçaya bölündü. Vücutları yere düşerken, kanları yere akmaya başlamıştı.
‘Rüzgarın Ritmi’ nin ikinci seviye saldırısı: ‘Boyutsal Donuk’ ve ‘Boyutsal Kıvrım’ kavramlarını birleştiriyordu.