Üşüyorum, yazın ortasında. Bir yerden itfaiye sesleri bir yerden ambulans sireni... Küçük yanan bir ev. Cayır cayır yanıyordu ev gözlerim doluyordu ama göz yaşım akmıyordu. Korkma, geçecek diyorlardı. Dumanıyla yok olmuştum. Yalnızdım, kimsesiz. Ne itfaiye söndürdü yangını ne ambulans dindirdi acıları. Ayaktaydım, sığınacak bir evim vardı. Mutluydum, ailem vardı. Şimdi küller kaldı, biz yanındayız diyen dostlar... Sen gittin yüreğim yangın yeri söndüren yok, acılarımı dindiren yok.
Yazarı
Cans