Doğum oldukça yaklaştı, bayrama kadar çalışıp sonra izne ayrılıcam. İşyerinde sağolsunlar üzerimdeki işleri aldılar ve işyerindeki son 2 haftayı rahat geçirmemi sağlıyorlar. Ben de sağdan soldan film bulup izliyorum, internette geziniyorum filan. Vakit geçmek bilmiyor, at gibi koşmaya alışmış olan ben, boşluğa düşmüş gibi hissediyorum :)
Kendimden kısaca bahsedeyim, kocaman bir göbek oldum. Herkes burada doğuracaksın heralde diye takılıyor. 13 kilo almış bulunmaktayım ama daha 5 hafta var, inşallah 2den fazla almam.
Bizim minik cadıyı eşimin kuzeninin kreşine vermiştik ya, sonu hüsran oldu. EE çocuk her ağladığında zart zart arayıp gelin alın derlerse olacağı buydu. Neymiş efendim, ağlamasına dayanamıyorlarmış. Profesyonellikten uzak yaklaşım işte budur. Çok aşırı ilgilendiler sözde, sürekli biri kucağına aldı, ağlayınca baba ya da babaanne(!) çağırıldı. Şimdi bana iyilik mi yapmış oldular? Anladığım kadarıyla bizden kreş ücreti almamışlar, çok merak ediyorum ücret verseydik yani tanışıyor olmasaydık sürekli bizi çağıracaklar mıydı? Ya da "çocuk bu, ağlar ama dayanmanız lazım hepsi ağlıyor mutlaka alışacaktır" diyip bize cesaret ve dayanma gücü verirler miydi? Zaten dışkapının mandalı konumuna düşürüldüm. Babaannemizin yeğeni olduğu için direk baba ve babaanne aranıp onlara rapor verildi. Koca sülale bi çocuğu kreşe alıştıramadılar anlayacağınız. Neyse, bundan sonraki süreçte, yani yeni kreş denemesinde herkesi oyma hakkım oldu :)
Böyle gülerek anlattığıma bakmayın, son derece sinirlendim ve karı koca huzurumuz kaçtı. Ben hamileyim zaten, diğer çocuk gelmeden alışması gerekiyordu ama kimse uğraşmadı. Niye çocuğu zorluyormuşuz? Ya ne zorlaması, altı üstü yarım gün yani 3 saat gidip oyun oynayacaktı, sosyalleşecekti. Taş taşıtacak değildim ya:) En kızdığım kişi ise kreş sahibi kuzen, ee para almayınca alıştırmaya gerek görmediler heralde... (Bu arada koca buzdolabı alıp hediye ettik, dahası da gelecekti...) Neymiş efemmmm, çok ağlıyormuş dayanamıyormuş içi parçalanıyormuş. Her ağlayana dayanamıyorsan en kısa sürede batarsın sen. Hırslandım, eksi hanelerine yazdım :)
Annem Alanyadan teşrif etti sonunda:) Bi metre göbeğin olmuş diyo, e anneciğim doğursam doğururum artık, baştan beri yanımda olmadığın için göbeğimin büyüyüşüne şahit olamadın, görünce şok olman ondandır diyemedim:) Ama kendi çapında uğraşıyo, 1 haftadır günde bikaç saat de olsa kızıma bakıyo gezdiriyo filan. Geçmişe mazi derler diyip konuyu kapattım bende, iyiniyetli olduğuna inanmak ve herşeyin güzel gideceğini düşünmek istiyorum. O da pişman eminim, bilinçsizce kaprislerle el birliğiyle sütünün kesilmesine sebep olduk çok üzgünüm diyor. Ben de affettim gitti, hem affetmeyip ne olacak, annemdir ne yapsa yutmak durumundayım. Allah başımdan eksik etmesin...
Evde olduğum süre içerisinde çok fazla yazabileceğimi zannetmiyorum ama mümkün olduğunca blogları takip etmeye çalışacağım. Malum koca beyden tırsıyorum bloğumu öğrenirse diye. Anası hakkında az atıp tutmadım burada:)))
Haftaya görüşürüz...