Eleştirmenleri Sosyal Güvenlik onu bir Ponzi şeması. Programın sadece mevcut işçilerin programa ödemesi nedeniyle çalıştığını ve böylece hükümete mevcut emeklilere fayda sağlamak için para verdiğini savunuyorlar. Emekli olduklarında mevcut işçilere sosyal güvenlik yardımı sağlamak için yeterli fon olmayacağını öngörüyorlar..
Bu sorunu çözmek ve kendiniz karar vermek, tipik bir Ponzi planının ne olduğunu, nasıl çalıştığını ve Sosyal Güvenliğin nasıl yapılandırıldığını anlamayı gerektirir.
|Ponzi şeması||Sosyal Güvenlik|
|çözücü||Hayır||Evet|
|Para çekme önerileri reddedildi||Evet||Evet|
|Geçmiş yatırımcılara mevcut yatırımcıların katkıları ile ödeme yapılır||Evet||Evet|
|Katılım isteğe bağlıdır||Evet||Hayır|
|Alınan fonlar yasal olarak yatırılıyor||Hayır||Evet (devlet tahvillerinde). Bazı eleştirmenler bunu bir muhasebe hilesi olarak adlandırdılar, çünkü bunlar özünde hükümetin kendi başına sadece IOU'lar.|
|Büyük beden getirileri vaat edildi||Evet||Hayır|
Ponzi şeması, yatırımcıların parayı yatırım yaparak kuruluşun kazandığı gerçek kârdan değil, sonraki yatırımcılar tarafından ödenen kendi paralarından veya paralarından getiri elde ettikleri hileli bir yatırım işlemidir. Ponzi şeması genellikle, anormal derecede yüksek veya olağandışı şekilde tutarlı getiriler gibi diğer yatırımların garanti edemeyeceği getiriler sunarak yeni yatırımcıları teşvik eder. Planın devam etmesi ve vaat edilen getirileri ödemesi için yeni yatırımcılardan sürekli artan bir para akışı gereklidir. Programın adını, 1920 başlarında tekniği kullanmakla ün kazanan Charles Ponzi'den alıyor..
Planın başlangıçta bu kadar iyi çalışmasının bir nedeni, aslında büyük getirileri ödemiş olan erken yatırımcıların, genellikle programa paralarını yeniden yatırmasıdır (sonuçta herhangi bir alternatif yatırımdan çok daha iyi ödeme yapar). Böylece, programı yürütenlerin aslında çok fazla ödeme yapmaları gerekmez (net); yatırımcılara, parayı tutarak ne kadar kazandıklarını gösteren, planın yüksek getirili bir fon olduğuna dair aldatmacayı koruyan ifadeler göndermeleri yeterlidir..
Bir yatırımcı çekilmek istediğinde, yatırımcılar farklı, uzun vadeli yatırımlar için daha yüksek getiri sağlayarak onları caydırmaya çalışırlar. Bu başarısız olduğunda, para çekme işlemleri derhal işlenir, böylece yatırımcılar fonun / planın çözücü olduğuna inanırlar.
Sosyal Güvenlik, çok çeşitli faydalar sunan geniş kapsamlı bir sistemdir. Bu karşılaştırma için emeklilik ödeneğine odaklanacağız. Daha geniş bir açıklama için aşağıdaki videoyu izleyin.
Program öncelikle özel olarak bordro vergileri FICA (Federal Sigorta Katkıları Yasası). İşverenler ve çalışanlar bu vergiyi (cari oran her biri% 6,2'dir) eşit miktarlarda öder ve serbest meslek sahipleri her iki kısmı da (% 12,4) öder. Bir başka fon kaynağı da Gelir vergileri mevcut emekliler tarafından ödenen. Sosyal Güvenlik yardımları vergilendirilebilir gelir olarak kabul edilir, bu nedenle yüksek fayda miktarına sahip emekliler için verginin faydalarından kaynaklanmaktadır. Üçüncü bir gelir kaynağı faiz hükümet tarafından OASDI güven fonu tarafından tutulan Hazine bonolarına ödenen (sosyal güvenlik programını yöneten fon budur).Kategoriye göre Sosyal Güvenlik giderleri
Sosyal Güvenlik programı, fon tarafından yönetilen her dolar için idari harcamalara yüzde yarımdan biraz fazla harcıyor. Bununla birlikte, masrafların çoğu emeklilik ödeneği ve engellilik ödeneği şeklindedir..
Teknik olarak, program bugün çözücüdür, çünkü ödediğinden daha fazla para alır. OASDI güven fonu, programın başlangıcından bu yana biriken büyük bir fazlaya sahiptir. Her yıl, fazla fonlar devlet destekli menkul kıymetlere "yatırım yapmaktadır" - faiz getiren ancak yalnızca Sosyal Güvenlik'in OASDI güven fonu tarafından kullanılabilen özel Hazine bonoları.Yararlanıcı başına düşen işçi sayısı azalıyor.
Program 1935'te başladığında, işgücünde emekli nüfusa kıyasla çok daha fazla insan vardı. Ancak, faydalanıcı başına işçi oranı azalmaktadır. 1960'ta 5.1'den bu oran 2005'te 3.3'e düştü ve 2031'de 2.1 olması bekleniyor. Bu oran düştüğü için Sosyal Güvencenin artık her yıl fazla üretemeyeceği tahmin ediliyor. Gerçekten de Sosyal Güvenlik harcamaları programın faiz dışı gelir Ancak, açık fonun faiz gelirinden daha azdı ve bu nedenle fon genel olarak büyümeye devam etti..
2011 Faaliyet Raporu özeti, Sosyal Güvenliğin ödeme gücü hakkında şunları belirtmektedir:
Geçen yıl 49 milyar dolarlık [2010] (faiz geliri hariç) ve 46 milyar dolarlık öngörülen açık büyük ölçüde zayıflayan ekonomi ve önceki yıllarda güven fonlarına yatırılan fazla bordro vergisi gelirini düzelten aşağı yönlü gelir düzeltmeleri nedeniyle . Bu açığın, ekonomi güçlendikçe 2012-2014 yılları için yaklaşık 20 milyar dolara gerilemesi bekleniyor. 2014'ten sonra, faydalanıcıların sayısı, kapsanan işçi sayısından önemli ölçüde daha hızlı bir şekilde artmaya devam ettikçe, nakit açıklarının hızla artması beklenmektedir. 2022 yılına kadar yıllık nakit açıkları, Hazine Genel Fonu'ndan güven fonu varlıklarının kullanılmasıyla telafi edilecektir. Bu itfalar faiz kazançlarından daha az olacağından, güven fonu bakiyeleri büyümeye devam edecektir. 2022'den sonra, güven fonu varlıkları, 2036 yılında, geçen yıl öngörülenden bir yıl önce, güven fonu rezervleri tükenene kadar faiz kazançlarını aşan tutarlarda kullanılacaktır. Bundan sonra, vergi geliri 2085 yılına kadar planlanan faydaların sadece dörtte üçünü ödemek için yeterli olacaktır.
Sosyal Güvenlik ve Ponzi programı arasındaki benzerlik, geçmiş "yatırımcıların" (mevcut emekliler) mevcut "yatırımcılardan" (gelecekteki emekliler) toplanan fonlardan ödenmiş olarak görülmesidir. Diğer benzerlik, insanların daha sonra geri çekilmeleri durumunda daha yüksek getiri vaat ederek çekilmekten vazgeçilmeleridir. Üçüncü bir benzerliğin, içinde parası olan her birey için gerçekten bir "hesap" olmadığı iddia edilebilir. Sosyal Güvenlik yardımları, yalnızca bireyin çalışma yıllarındaki katkılarına dayanmayan karmaşık bir formül kullanılarak hesaplanır.
Ancak, Sosyal Güvenlik Ponzi programından farklıdır, çünkü:
Eleştirmenler, OASDI güven fonunun teknik olarak varlıkları olmasına rağmen, bunun sadece bir muhasebe "hilesi" olduğunu savunuyorlar. Hükümetin OASDI'ya olan borçlarını ödemesi için, daha fazla vergi yoluyla gelirini arttırması gerekecek. Özünde, bu faydalanıcılardan (ve diğerlerinden) geri ödeme yapmak için para almak anlamına gelir. Miras Vakfı şöyle diyor:
Bir işveren periyodik olarak hem gelir vergilerini hem de bordro vergilerini içeren bir çek (veya elektronik transfer) göndererek Hazine'ye vergi öder. Hangi bireysel çalışanların vergilerinin ödendiğine veya bu çalışanların ne kadar kazandığına dair bir gösterge de yoktur. Hazine düzenli olarak toplam vergi tahsilatlarının ne kadarının Sosyal Güvenlik vergilerinden kaynaklandığını tahmin etmekte ve bu tutarla güven fonlarını kredilendirmektedir. Hiçbir para aslında el değiştirmez: Bu kesinlikle bir muhasebe işlemidir. Gelir vergisi beyannameleri, belirli bir yılda bordro vergilerinin gerçekte ne kadar ödendiğini gösterdikten sonra bu tahminler düzeltilir. Hazine ayrıca, güven fonlarını bakiyelerine ödenen faiz ve yüksek gelirli işçilerin Sosyal Güvenlik yardımları için ödediği gelir vergileri miktarına borçludur. Sosyal Güvenlik İdaresi, Sosyal Güvenlik İdaresi'ni Hazine'ye aylık sosyal haklar ödemeye yönlendirir ve bu tutar, güven fonlarındaki toplamdan çıkarılır. Geriye kalanlar, gerçekten IOU'lardan başka bir şey olmayan özel ihraç Hazine bonolarına dönüştürülür. Güven fonu IOU'lara yatırıldıktan sonra, Sosyal Güvenlik'in ekstra vergi geliri, tıpkı diğer vergilerin harcanması gibi Hazine tarafından harcanır. Federal bütçe fazla verirse, bu miktar kamuya ait federal Borcu geri ödemek için kullanılabilir. Aksi takdirde, uçak gemilerinden eğitim araştırmalarına kadar her türlü federal programa harcanır.