Kitabı bitirdikten sonra okuyucunun aklında oluşan ve cevap vermesi gereken bir soru meydana geliyor. "Bu bir aşk hikayesi mi?" Kitabı beğenme, kitaptan alınan tat, yapılan incelemeler, eleştiriler hep bu sorunun cevabıyla ilgili. Ve benim için bu sorunun cevabı hayır. Kaldı ki bunu sadece karşılıksız oluşundan ötürü de düşünüyor değilim. Bence burada ele alınan kadının, kişilik bozukluğu sorunu var. Aşıktan çok, takıntılı, saplantılı bir kadının öyküsü gibi. Çünkü fedakarlık bir kenara sağlıksız fikirlere sahip. Kendini tamamen birine adamış, onun kölesi olmaya hazır, "Tanrıya değil sana inanıyorum," diyecek kadar sadece biri için var olan sorunlu bir kadın.
Kesinlikle kadın için üzülüyorsunuz ve adama kızıyorsunuz çünkü onu hiç görmedi. Ama kadının bu kölevari ruh hali, başkası için yaşayışı, onun gölgesinde kalışı ve iyi bir yaşamı bile "senin için özgür kalmak istedim," deyip reddedecek kadar aşırılıkları, hüzünlüden çok rahatsız ediciydi demem gerekiyor.
Buna "gerçek aşk" denilmesi beni kızdırıyor. Çünkü yüzleri hatırlamayacak kadar fazla kadınla birlikte olan bir adam var, bir de adı bile bilinmeyen, gölgede yitip giden, kenarda acı çeken ve bundan bile haz alan saplantılı bir kadın var. Hepsi bu.
Kitap hüzünlüydü, söylemeliyim. Kadın yalnızdı çünkü. Ve her şeye rağmen saygıyı hak eden bir duruşu da var denebilir. Edebi dili kitabı zevkle okutuyordu. Ve çizilen kadın portresini beğenmesem de psikolojisinin iyi yansıtıldığı gerçek. Kitap size dokunuyor bir şekilde. Yine de hayır, bir aşk değil bu. Hatta bana sorarsanız karşılıksız aşk diye bir şey zaten olmaz ki bu kitap da güzel bir örneği olsa gerek.
Ben de okumuştum kitabı. Çok güzel bir inceleme olmuş. Emeğinize sağlık. Kitapla ilgili düşüncelerinize katılıyorum. Yerinde tespitler...Ben incelememde kitaptaki gerçeği bu kadar yansıtamamıştım. Tebrik ediyorum sizi @thranduil.
Gerçekten şahane olmuş. Kesinlikle bu bir aşk hikayesi değil. Eminim Zweig'in de anlatmaya çalıştığı kadının psikolojisi ve saplantılı ruh haliydi. Zaten Zweig ruh tahlillerinde bana göre en iyi yazardır. Özeldir. Onu gerçekten anladığımızı bilse ne güzel olurdu...
Kimileri için aşk, tutkudur. Tutku o kadar büyük olabilir ki kişinin gururunu ve hatta hayatını yok edebilir. Karakterimizin de bu derecede büyük bir tutkusu vardı. Bu anlatılana kimileri aşk der kimileri başka bir şey. Bence buna takılmamak gerekiyor. Asıl değinilmesi gereken konu Stefan Zweig'in duyguları kaleme almadaki başarısı. Ben hisleri bu kadar iyi yazıya döken birine hiç denk gelemedim. Her kitabını yaşayarak okuyorum. Diğer kitaplarını da okumanızı tavsiye ederim, benim favorim Amok Koşucusu'dur.