|Çok teşekkür ederim Mustafa Bey. O zamanki lider kurtlar muhtemelen ölmüştür. Ancak genç


bireylerden belki hayatta kalanlar vardır. Sürüler sürekli değişime uğruyor. Bununla ilgili
görüntü ve bilgilere belgeselde rastlıyacaksınız. Şansımıza o anları yaşattılar bize.
Ardahan ve Kars yaban hayatı açısından çok zengin. Özellikle yaban domuzları hayli
kalabalık sürüler halinde. Ormanlık alanlarda tarım yapılmayınca yaban domuzlarına fazla da
tepki olmuyor. Arazide topladığımız kurt dışkılarında yoğun olarak yaban tavşanı, yaban
domuzu, kemirgenler, karaca artıklarına rastladık. Belki de bu sebepten Sarıkamış ta karacalar
fazla değil. Ancak kurtların dolaştıkları alanlar göz önüne alındığında beslenmek için
çok da fazla sorunları yok demek gerekir. Ki rastladığımız tüm kurtlar gayet iri ve
sağlıklıydı. Sürü eğer küçük ise meyveler, küçük kemirgenler veya tavşanlar
besinlerini oluşturuyor. Ancak sürü büyüdükçe av stratejileri gelişiyor. Bu sefer de yaban
domuzu ve karaca sürülerine, yaban keçilerine saldırmaya başlıyorlar. Kurtlar çöpe
geliyorlar, doğru, ancak hep te çöpten beslenmiyorlar. Gece çekimlerimizde, iz takiplerinde
şunu da gördük, sürüler şöyle bir çöpe bakınıp uzaklaşıyorlar....
Bir de bölgede yoğun hayvancılık yapılıyor. Ve maalesef hayvanlarda salgın hastalık var.
Araziye ölen hayvanlar bırakılıyor. Belki küçük bir ayrıntı der geçilir ancak yıllar
önce Ardahan da rastladığım manzara korkunçtu... Ardahan-Posof arasında onlarca sığır
ölüsü dağlarda, vadilerde, dere yataklarında yatıyordu. Halk kurtlar temizlesin diye
köylerden uzak alanlara terk ediyordu. Bir çok köyde 1000-2000 baş sığır olduğunu
varsayarsak yılda ölen hayvan sayısını gözönüne aldığınızda kurtlar ve ayılara hayli
besin kaynağı oluşacağını görebiliriz.
Çöplük alanları ancak yaban hayvanlarının belirli dönemlerde toplandığı alanlar olarak
görülebilir ama sürekli çöpten beslenen birey sayısı çok az olmalı...