Yayınlanma 05-11-2016 11:52
Bazı zaman insan kendi elinde olmayarak kendini bok yada pislik çuvalı gibi görür. Sabahları yastıklarımın arasında kalktığım zaman üstümü giyinir evde çıkar giderdim. Bugün ayrı bir şey yaptım aynanın karşısına geçtim uzun uzun baktım hep gülümseyen bir insandım bir de öfkeyle baktım kendime suratıma. Daha dikkatli ve daha çok baktım daha fazla kendimden nefret etmek için elimden gelen her şeyi o an yaptım. Bu pislik ben miyim dedim. Sonra ben nasıl bir insanım dedim ne işe yararsın sen dedim. Üzmek için mi varsın, Bir şeylere ikna edemeyen inandıramayan bir pisliksin sen dedim. Evet, ben onu hep mutlu ettiğini zanneden bir pisliğim.Sonra evden çıkmadan son kez aynadan kendime bakmaya devam ettim, Aslında gözlerim o kadar üzgün, Ufak olan gözlerim daha küçülmüş ve o kadar da cansız gözüküyordu. Evet, ilk defa gözlerime acıyorum, Yeşil güzel olan gözlerime acıyorum Mutlu edemeyişimim, İnandıramayışım, Pozitif enerjiye sokamayışım, Kötü zamanında benden uzaklaşması. Yada sesini özledim derken aslında iyi olduğunu hissetmek için beni ara deyip lafı laf arasına karıştırıp seni arama yaşımı seni üzüyor. İnsanlar ne kadar güzel gözlerin var diyor hayır kötü gözlerim var mutlu edemeyen gözlerim var. Şimdi her zaman yaptığım şeyi yapacağım galiba her şey için özür diliyorum. Aynayla sabah konuşmam sürüyor, Neden böyle olduk diye sorgulama devam ediyor, Halbuki kadınımla güzel bir hayat hayal etmiştik. Çocukları büyütecektik onla, Daha fazla sevişecektik, Hayatımız boyunca yapamadığımız şeyi daha fazla mutlu olacaktık daha fazla gülecektik. Neden böyle oluyoruz neden uzaklaşıyoruz. Neden yakınlaşamıyoruz tam anlamıyla. Hayatın getirdiği güçlüklerde neden bir birimizi yalnız bırakıyoruz. Mutlu olduğumuzda mı yan yana olacağız. Hep gülerdik eğlenirdik sabah akşamı kovalar, gece yıldızları kovalayan zamanlar geçirdik, Yüzüne bakıp gülümsemenin nedeni daha yeni anlıyorum. Sensiz bir hayatım pisliğe dönüşeceğini çok iyi biliyorum. Bazı zaman beni çok kızdırıyorsun elim ayağım titriyor, korkularıma kapılıyorum o an, O an elime şu yeni çıkan saçma ve hiç alışamadığım akıllı telefonu alıyorum bir resmini açıyorum. Ben sensiz yaşayamam diyorum hep kendime. Bilmiyorum bunu ne kadar dediğimi. Hiçbir kimse için demediğim bir şey, Giden gider kalan sağlar bizimdir derdim hep. Ama artık kalan sağlar benim değil. Hep böyle mırıldanmalarla geçiyor son zamanlar. Hayatımın kadını buldum ama hayatımın kadını mutlu edemiyorum zor günlerinde yanında değilim. Belki bu beni çok üzüyor belki çok yoruyor. Beni anlamayan tüm insanlara şuan eziyet etmek istiyorum, Üzmek istiyorum egolarımı ön plana çıkarmak istiyorum. Önüme gelene küfür etmek istiyorum, Eskiden yaptığım gibi bir şeyleri kırmak dökmek istiyorum haykırmak istiyorum. Bağırdığım zaman yüzüme bakan insanlara neden bakıyorsun sığır gibi yüzüme deyip kafasını öne eğdiğini görmek istiyorum.