Plak; PVC’den üretimi yapılan, her iki tarafına da kayıt alınabilen dairesel bir ses depolama alanıdır. Pikap yâda gramofon denilen cihazlarda okunarak, üzerine kaydedilmiş ses izleri ile dinlenebilir. Son 6 yılda oldukça yükselimi geçen plaklar önümüzdeki yıllarda popülerliğini artırmaya devam edecektir. İlk plaklar 1882’lerde ortaya çıkmaya başladı. Bu zamanlarda ebonit denilen oldukça kırılgan ve sıkıştırması zor malzeme kullanılır. Tabi yine bu yıllarda farklı üreticiler tarafından üretilen farklı çaplarda plakların yerine ilk standartlardaki yapılan plaklar kabul ediliyor. Türkiye’de o dönemden nasibini aldı ve bu yeni üretim teknolojisiyle üretilmiş plaklara taş plak adı verildi. Fakat bu yıllarda 16 devirlik bir plak da ortaya çıkmış, fakat pek de verimli olmayıp gündemde kalmamıştır. Aradan yıllar geçmiş plak kaydı teknolojisinde çok farklı sayıda yenilik ortaya çıkmış ama asıl yenilikler, değişiklikler 20.yy oluştu. Bu plakların üretiminde özel reçine adı verilen bir plastik kullanılmaktaydı. Bu yüzünden kolaylıkla kırılmaları önlendi ek olarak gelişen kayıt teknolojisinin de yardımıyla gürültü oranları düşürüp, müzik kalitesi de büyük bir ölçüde artırıldı.
Üretim
Plak üretimde kullanılan teknoloji bir özel pres yöntemi vardır. Özel kristal iğneler yardımıyla kazıma yapılarak özgün plak oluşturulur. Plağın izleri tam tersi olacak şekilde özel baskı ile üretimde kullanılacak şekilde kalıbın üretilmesinin ayrıca özel baskı makinelerinde hammaddenin kalıplara dökülüp, hızlıca soğutulması ile üretilir. Yaklaşık 180 derecede kalıplara gönderilen polivinilklorür (plak hammaddesi) ısısı düşürülerek plak elde edilir.