Ey insan, benim müşkülüm nedir, deme. İlminin sende bir emânet olduğunu unutarak her yaptığının fâili kendin olduğunu zenneylemekten büyük müşkül mü olur? Sen bir emânetçisin. Sana iğreti olarak o akıl ve hüneri vereni unuttuğun için de gāfil ve nankörsün. Ebedî kudret sâhibi, idrâkini karartacak olsa, aczinin karanlık kuyusunda cansız bir cesetten farkın kalmayacaktır. Zâten ananın karnnda bir kan pıhtısı olarak hayâta ilk adımlarını atarak insan olmaya hazırlanmış ve olmuştun. Bu başlangıcın sonunda ise bir leş olacağını neden düşünmüyorsun?