Hayatta ne kadar büyük hatalar yaparsanız yapın,kendinize geri kalan hayatınız için, yaşamak istediğiniz şeyler adına şans verin. Bunu kendine hep layık gör ve kararlı olmak için şu gelsin aklınıza " milyarlarca insan arasından annen , baban karşılaşmış ve sen doğmuşsun." Zaten şanslısın. Birilerinden bir şeyler beklemene gerek yok.
Mutlu ayrılmak için dünyadan, geleceğinin dizaynına bugünden başlayarak keyifle özen göster.Hiç bir zaman geç değildir.
Doğal davranın. Bu doğallığınız karşısında şımaran ya da halinizi beğenmeyeni hayat sahanızdan çıkartın gitsin.
Çok uğraştığında olmuyorsa,bırak.
Olması gereken oysa sen uğraşmadan da gelir,bulur seni.
Bazı insanlara yaptığın iyiliklerden dolayı pişmansın değil mi?
Değerini bilmedikleri için kızgınsın.
Ama pişman olup da kendini yorma ,yıpratma.
Çünkü gün gelir yaptığın iyilikler, muhakkak bir gün mucize olarak geri döner.
Hayatında çok değil az insan olsun.
Ama hepsi "gerçek" olsun.
Gerçek olduklarında kimsenin yalanlarıyla uğraşmazsın,
hemde çok insanın getirdiği huzursuzluğu yaşamazsın.
Sizsiz hayatına hiçbir şey olmamış gibi devam eden birisi için,uykusuz kalmaya değmez.
Bunu unutmayın.
Çok sevdiğini söyleyip,aslında hiç sevmeyen de var.
Hiç sevmiyormuş gibi durup,aslında her şeyden çok sevende...
Öyle biri olsun ki;
Ağzından çıkan sözle,kalbinde hissettiği ve sana hissettirdiği bir olsun.
Senin hayatında ki varlığından vazgeçenin,yokluğuna üzülme!
Sevdiğin gibi vazgeç,vazgeçtiğin gibi unutabil.
Unuttuğun gibi kaldığın yerden devam et.
Hayat beklemek için kısa ...
Yanında olmayı beceremeyenin , aklında olmasına gerek yok.
Yaşanması gerektiği için yaşanır,daha fazlası yaşanması doğru olmadığı için biter bazı şeyler.
Hayatında olması gerekenler yanındadır,olmaması gerekenler uzagında!
Artık düşünme.
Hiçbir zaman;
Geçmişte yaşadığın şeylerin bugününü ve seni üzen insanların yarınını değiştirmesine izin verme!
Samimiyet kokan herşeyi severim...
Marka pazar farketmez.
Parasına bakmam, içinde mutluysam giyerim..
İçten verilen yavan emekle de doyar kalkarım huzurla.
Soğuk bir tavırla verilen bala dokunmam bile, açlıktan ölsem de.
Samimiyet varsa hayattan keyif alırım.
Samimiyetin olmadığı yerde önce keyfim kaçar, sonra da kendim kaçarım.
Kişilerin kaliteli yaşamlarına değil, kişiliğin kalitesine hayranım.
Samimiyet tüm eylemlerinizi onurlu ve güzel kılar.
Herşeyden çok sıkıldığım evreye geldim.
Tahammül seviyem yok artık.
Kimseye gereğinden fazla katlanamıyorum.
Kimsenin peşinden koşacak gücüm yok.
Belki de bırakmayı öğrendim.
Olacak herşey kabulüm, olmayana da üzülecek zamanları çoktan geçtim.
Kaç defa düştüm, kaç defa kandırıldım ve kaç defa yenildim bilmiyorum.
Annem derdi ki “Büyüdükçe daha çok yara alacaksın ve o yaralar senin her geçen gün daha da büyümene sebep olacak.”
Sanırsam büyüdüm.
Büyüdükçe yaralarımın top oynarken ya da bisiklet sürerken yokuş aşağıya kendimi bıraktığımda oluşan yaraların acısıyla hiç bir alakasının olmadığını anladım.
Meğer büyümek yüreğine aldığın yaralarla başlıyormuş.
Kaç defa yaralandım, kaç defa “Bu son artık” dedim haddi hesabı yok.
Kim bilir kaç defa daha diyeceğim onu da bilmiyorum.
Çünkü insan ömrü boyunca bir şekilde bambaşka şeylerle hep büyümeye devam ediyor.
Her tamamlanış, başka bir şeyin başlangıcı oluyor.
Çünkü insanım.
İnanmayı seviyorum.
Çünkü inanç benim var oluşum.
İnancımı yitirirsem boşluğa düşeceğimin farkındayım.
Muhakkak inanmam lazım.
Ve tabi ki de inandırmam.
“Hiç mi ders almıyorsun?” diyenlere sesleniyorum.
Peki siz kaç defa ders aldınız?
İnanmanın dersi olur mu?
Kaybettiğim bir çok inancım var ama hiç birine üzülmüyorum.
Beni ben yapan onlar.
Aldığım yaralar, çıkarttığım dersler ve ne olursa olsun, kimseyi kimsenin yerine koymadan tekrardan birine inanmak ve güvenmek.
Ve ben hep inanmalıyım.
Sizin anlayacağınız ömrüm boyunca hep biraz daha büyümeye devam edeceğim.
İçerik sağlayıcı paylaşım sitelerinden biri olan İrcForumlari.com.tr Adresimizde T.C.K 20.ci Madde ve 5651 Sayılı Kanun'un 4.cü maddesinin (2).ci fıkrasına göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.