Batı medyası, Myanmar'ın askeri rejimini sayısız insan hakları ihlali ve izolasyon politikaları nedeniyle eleştirmekle görevlendirilen Rohingya sorunu hakkında ilk konuşandı. Daha sonra, Rohingya dine göre Sünni Müslümanlar olduğundan, televizyon kanalları ve Müslüman ülkelerin gazeteleri onlar hakkında rapor vermeye başladı. Rohingya’nın, Burhing’li milliyetçilerle ve yerli halkla olan büyük çaplı çatışmaları, hafifçe söylemek gerekirse, Rohingya mahallesinden memnun olmayan rollerini üstlendi.
Rohindz, Birmanya'dan ayırt etmek çok kolaydır. Birmanyalılar, diğer Hintliler'e benzeyen Moğollar ise, o zaman Rohingya, diğer Bengaliler gibi tipik Kara Kafkasyalılardır. Rohingya ve Birmanya'yı yanlarına koyarak, hazırlıksız herhangi bir kişi onları ayırt edebilir, oysa Rohingya'yı Bangladeşli veya Hint Bengalilerinden ayırmak mümkün değildir, çünkü aynı kişilerin temsilcileridir.
Aşağıda anlattığımız olayların merkez üssü batı Myanmar'daki batı kıyısı boyunca uzanan Rakhine eyaletidir. Avrupalılar, devletin eski adı olan Arakan'a daha aşinadırlar. Bu bölgenin ana nüfusu, Burma dilinin Arakan lehçesini konuşan ve aynı zamanda Theravada Budizmi'ni uygulayan Arakanlar. Arakans ve Myanmar (Birmanya) arasındaki temel fark, Hint dillerinden ve kültüründen ödünç alınmasının yanı sıra, bu ulusun pek çok temsilcisinin kanında Hint safsızlıklarının bulunmasıdır. Bu, başta Bengal olmak üzere komşu Hindistan'la yakın bağları ve yakın bağları ile açıklanmaktadır. XV-XVII yüzyıllarda. Arakan, dini Budizm olan fakat aynı zamanda çok sayıda Müslüman cemaatin yaşadığı bağımsız bir devletti. İlk Anglo-Birmanya savaşından sonra, Britanya Hindistan'dan on binlerce köylü Arakan'a taşınmaya başladı - hepsinden önemlisi, çoğu Müslüman olan etnik Bengaliler. Hintli yerleşimciler Arakan pirinç tarlaları üzerinde çalıştı, yavaş yavaş yeni bir yere yerleşti ve Arakan’ın nüfusunun yeni bir izole grubuna dönüştü.
Bazen "eski müslümanlar" olarak adlandırılan Müslüman nüfus gruplarının tarihsel olarak Arakan'da yaşadığı unutulmamalıdır. Birmanların, milliyetçi düşüncelerin bile kendileri için hiçbir sorusu yok - eskiden beri, bu topluluklar Arakan'da yaşıyorlardı. "Eski Müslümanlar" üç grup içerir. Birincisi kamana (veya camana). İsimleri “kaman” - “okçu” kelimesinden geliyor ve Müslüman savaşçıların torunlarını - Arakan krallarının askerlik için tuttuğu Afganlar, Araplar ve Persler anlamına geliyor. Ek olarak, aynı grup Arakan'a yerleşen Pers, Arap, Afgan ve Hintli tüccarların torunlarını da içeriyor. Kamanov, Rambri adasında, Sittwe'de çok fazla. İkinci grup, uzun zamandır Burma dili konuşan ve Tandue bölgesine yerleşen tapınak görevlileri ve kölelerinin soyundan olan Myeidu'dur. Son olarak, üçüncü grup, Kuzey Arakan'da yaşayan ve Burma Budistlerinin mahallesindeki yaşam koşullarına uzun süre adapte olmuş “eski Bengalli halkı” içeriyor.
Yukarıdaki kategorilerde olmayan ve "Rohingya" adı verilen yeni Bengalli göçmenler. Rohingya ve Arakanlar arasında, ekonomik çelişkilere bağlı olarak düzenli olarak çok sayıda çatışma çıktı, ancak çabucak dini muhalefet şeklini aldı. 1942 yılında, Japonların Burma işgali sırasında, birkaç bin Rohingya ve yirmi bin Arakanın hayatına mal olan büyük bir çatışma meydana geldi. 1947 yılında, kendi kaderini tayin etmekten yana olan ulusal azınlıkların partizan ordularının oluşumuna başladığında, Rohingya, Burma'nın her yerinden silahlanmıştı. Kuzey Arakan, temsilcilerini Karaçi'ye gönderen Mücahid hareketinin merkez üssü oldu - Kuzey Arakan topraklarını, yeni kurulan Birleşik Pakistan devletinin bir parçası olarak Britanya Hindistan'ın bir parçası olarak dahil etme isteği ile.
Bilindiği gibi, Pakistan iki kısımdan oluşuyordu: Batı Pakistan (şimdi - Pakistan) ve Doğu Pakistan (şimdi - Bangladeş'in bağımsız devleti). Kuzey Arakan, Bengal asıllı Müslüman nüfusu ile Doğu Pakistan’da bulunacaktı. Ancak Pakistan makamları bunun için gitmedi. 1950'in başında. Burma ordusunun birlikleri Rohingya ve Mücahidlerin lideri Kassim ve destekçilerinin konuşmalarını bastırmayı başardı ve destekçileri Doğu Pakistan'a kaçtı. Göç ederken, Kassim Rohingya'yı konsolide etmekte aktif olmaya devam etti. Sonunda, 1960'ta Kassim, özel servislerin temsilcileri tarafından iddia edilen tanımlanamayan kişiler tarafından Cox Bazaar'da vurularak öldürüldü. Bununla birlikte, ayrılıkçı Rohingya hareketi var olmaya devam etti ve gittikçe artan bir şekilde uluslararası köktendinci örgütlerden destek alarak dini-politik bir karakter edindi. Bazı Rohingya, Afganistan ve Orta Doğu'daki radikal örgütlerin kamplarında eğitildi. Dini ve politik nitelikte radikal örgütler kuruldu - bazıları Afganistan'daki eğitim kamplarında aktivistleri yetiştirilen Arakan Ulusal Rohingya Örgütü (ARNO) ve Rohingya Dayanışma Örgütü (RSO), ardından Myanmar ve Bangladeş'teki yıkıcı faaliyetlerine devam etti.
Rohingya’nın radikal gruplarının yoğunlaşması, Birman makamlarının ve birçok sıradan Birmanyanın bu halkın temsilcilerine karşı sert tedbirler konusunda ısrar etmeye başlamasının bir başka nedeni oldu. Rohindz, Bangladeş'ten yasadışı göçmen olmakla suçlanıyor, Myanmar vatandaşları değil, burası vatanlarına gitmek zorunda oldukları anlamına geliyor. Bu bir çok Rohingya için geçerlidir - Bangladeş ile Burma devleti Arakan arasındaki sınırlar çok şeffaf ve Bangladeşli'nin Myanmar'a göçü devam ediyor. Bangladeş'in dünyadaki en kalabalık ülke olduğu gerçeğiyle bağlantılı. Alanı, birçok Rusya bölgesinden daha küçük olmasına rağmen, Rusya Federasyonu'nu nüfus açısından ele geçirmiştir. Bangladeş'te fiyat her metrekareye aittir. Nüfus korkunç kramp ve yoksulluk içinde yaşıyor ve sıradaki, kendisi fakir bir ülke olmasına rağmen daha geniş bir alana sahip olan Myanmar. Burmaların kendisi ve ilk başta Arakanlar, sürekli büyüyen Rohingya topluluğu ile mahalleden çok mutsuzlar.
1970'lerin başlangıcında, Bangladeş'te savaş devam ederken, bu ülkenin sakinlerinin çoğu Myanmar da dahil olmak üzere kaçan mülteci oldular. Bangladeşli mülteciler, uzun süredir Arakan'da yaşayan Rohingya toplulukları tarafından karşılandı. Bu, Arakan'daki Bengalis sayısını arttırdı. Şu anda, Myanmar'da bir milyona kadar Rohingen yaşıyor. Birman Budistler çok yüksek doğum oranlarına sahip olan Rohingya'nın, sonunda Arakan'ın reddine yol açacak sayılarını artırmaya devam edeceğinden korkuyorlar. Ayrıca, Rohingya, Birmanya kültürünü benimsemek, Birmanya kültürünü kabul etmek, Birmanya toplumunda kabul edilen davranış kurallarına uymak istemiyordu. Kapalı çevrelerde yaşıyorlar ve dinsel köktenciliğin radikal değişimleri gençler arasında giderek daha yaygın hale geliyor. Bu da, milliyetçi görüşler tarafından hiç ayırt edilmeyen ve çokuluslu Myanmar halklarının diğer insanlarına karşı normal olanlar dahil olmak üzere, Birmanya'yı korkutuyor ve kovuyor. Burma makamlarının Rohingya sorununa dikkatsizliği rol oynamıştır. Aslında, ülkenin hükümeti hala 1960-1980-i'de, Rohingya sorununu "başlattı" ve bu sayede birçok çatışma durumuna yol açtı.
1989'te Burma'da vatandaşlar için renk kontrol kartları tanıtıldı. Tam vatandaşlar pembe kartlar, ilişkili - mavi kartlar, doğallaştırılmış - yeşil kartlar aldı. Rohindz sadece bir şeyi gösteren hiçbir kart almadı - yetkililer inatla Burma vatandaşları arasında görmeyi reddetti. Ancak, 1995’te, Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği Ofisi, Rohingya’nın geçici beyaz plak kartlarını çıkarmaya başladı. Myanmar mevzuatına göre, böyle bir kart vatandaşlık elde etmek için bir temel değildir ve sahibinin doğum yerini bile göstermez. Ek olarak, her Rohingya ailesi, aile üyelerinin doğum tarihlerini belirtmek için gerekli olan bir aile listesini tutma sözü verdi. Rohingya'ya göre, sadece Myanmar'da değil, Kuzey Arakan bölgesinde de serbest dolaşım yasağı getirildi. Kendi yerleşim yerleri arasında hareket etse bile, Rohingya özel izinler ve izinler almalıdır. 2001'te, Arakan eyaletindeki siyasi istikrarın bozulmasından dolayı yetkililer, Rohingya'ya Arakan Sitt eyaletinin başkentine girmesini yasakladı.
1980-s de. Burma'da Budist milliyetçi hareketi, bu ülkenin ulusal sosyalist otoritelerine karşı olan ve göçmenlerle - Rohingya ile ilgili olarak daha radikal konumlarla ortaya çıkmaya başladı. Burma milliyetçi hareketinde bugünün önde gelen pozisyonları keşişlerdir. Bunlardan biri, Ashina Virathu (fotoğrafta), Birmanya milliyetçilerinin tanınan lideri olarak kabul edilir.
Myanmar'da, 2011'te, Batılı ülkelerden ve ülkenin liderliğindeki reform destekçilerinden gelen baskı altındayken, büyük çaplı reformlar mevcut rejimi demokratikleştirmeye başladığında, Rohingya'nın durumu ilan edildi. Batı Myanmar'daki etnik gruplar arası ilişki sorunu tüm dünyada bilinir hale geldi. Aynı zamanda, Arakan nüfusunun çoğunluğunun tam desteğini alan Burmalı milliyetçiler daha aktif hale geldi.
Arakan eyaletindeki durum, ülkedeki sosyo-demografik durumu izlemek için tasarlanan, Myanmar'daki 2015'teki nüfus hakkında yeni bir kanunun kabul edilmesine katkıda bulundu. Bu yasanın özü, devletin ülkenin belirli bölgelerinde doğum oranını kontrol edebilmesidir. Yerel makamların önerisine göre, Myanmar hükümetine, kadınlara bu üç yılda bir kez doğum yapma yasağı, bu yasaya aykırı olarak idari ceza verilmesi gibi demografik kontrol önlemleri uygulama hakkı verildi. Birmanya, üretken Rohingya'nın tüm Arakan'ı yaşayacağından korkuyor. Arakan'da yaşayan Budistler, Rohingya Müslümanlarının hali hazırda nüfusun çoğunluğunu devletin kuzey kesimlerinde oluşturduğundan endişe duyuyor. Birman milliyetçilerine göre, bu durum Arakan’ın dini kimliğini tehdit ediyor. Budizm'i ulusal kimliğin ana direği olarak da gören Myanmar hükümeti elbette Burma milliyetçilerinin tarafında. Her ne kadar resmi olarak hükümet yapıları olsa da, özellikle 2011'ta başlayan reformlardan sonra, ulusal gerekçelerle ayrımcılığa karşı çıkıyorlar, aslında yerli halkın Arakan nüfusunun hareketini kuvvetle destekliyorlar.
Bir başka pogrom dalgası rohingya, bildiğiniz gibi, herhangi bir ulusta olan bir grup suçludan suçlu olan trajedi kışkırttı. 28 Mayıs 2012 Tida Htwe adlı 26 yaşındaki Arakan kadını üç genç Rohingja tarafından tecavüz edildi ve öldürüldü. Bundan sonra, Rohingya pogromları Arakan eyaletinde başladı. Burma ve Bengalis - Rohingya arasındaki başlangıçta etno-sosyal olan çatışma dini bir renk kazanıyor. Birçok bakımdan, Orta Doğu ülkelerinden uluslararası örgütlerden destek alan Rohingya için Kuzey Arakan'da bir Müslüman devletin yaratma mücadelesini meşrulaştırmak da faydalıdır. Bu arada, Arakan ve diğer Myanmar eyaletlerinin “eski müslümanları” çoğunlukla kendi konumlarını zorlaştırmamak ve uzun zamandır komşularıyla kavga etmemek için Rohingya'yı desteklememeyi tercih ediyor - Budistler ve “yerli Müslümanlar” bir daha söylenemeyen Burmaların geri kalanına çok yakınlar. Bangladeşli son göçmenler. Myanmar'daki "Eski Müslümanlar", hiç kimse ayırt etmiyor, başkent Yangon'da ve diğer birçok şehirde camiler var, birçok Müslümanın bir işi var.
- Rohingya'ya karşı Birmanya gösteri
Batı ve Orta Doğu medyası, Rohingya’nın Myanmar’daki konumunun farkına vardığında, bu ulusal azınlığın savunması için gerçek bir kampanya başlattılar. Tabii ki, Myanmar'da Rohingya, ülkenin yerli halklarının temsilcileri tarafından sahip olunan haklardan mahrumdur - kimse bunu inkar etmez. Ancak Rohingya’nın ekonomik ayrımcılığına dair söylem net bir abartma gibi görünüyor. Güneydoğu Asya’nın zengin olmayan ülkelerinde, çoğu insan aynı seviyede yaşıyor, Bangladeşli Müslümanlar, Rohingya mülteciler, Birmanya ya da Taylandlı Budistler. Bangladeş otoritelerine gelince, mültecilerini geri almak istemiyorlar, çünkü onları yerleştirecek bir yer yok.
Myanmar'ın liderliği, ülkedeki böylesine çok sayıda Bangladeşli göçmenin yapacak hiçbir şeyin olmadığını açıkça ortaya koyuyor. Tayland, Endonezya ve Malezya - Rohingya ve Myanmar’ın en yakın komşularını almak için özel bir istek duyma. Bu ülkelerin sınır hizmetleri, çoğunlukla, Myanmar'dan tekneyle yelken açmaya çalışan Rohingya'yı gönderiyor. Aslında, Rohingya, bölge ülkeleri tarafından birbirlerinden tekmelenen “ekstra insanlar” haline geldi. Aynı zamanda, hiç kimse aslında Rohingya'nın durumunu değiştirmeyecek olsa da, Amerika Birleşik Devletleri, Basra Körfezi ülkeleri ve uluslararası insan hakları ve dini kuruluşlar durumları konusunda aktif olarak spekülasyon yapıyorlar. Rohindz, Güney-Doğu Asya'daki mezhepsel gerilimleri körüklemek ve Myanmar’ın otoritelerine baskı uygulamak için bir araç olarak kullanılıyor.