Bugün kendimi oldukça yorgun hissediyorum. Bütün o “pislik”lerimden kurtulabilmek için son bir “altın vuruş” yapmak istiyorum. Bedenin o hayvani ihtiyaçlarının susamışlığına yüksek dozda su içirip tiksindirmek istiyorum. Aranıyorum.
Yorgunum esasında. Bütün gün çalışmışlığın verdiği bedensel yorgunluk nedir ki? Bu blogun ortaya çıkmasına vesile olan ruhani yorgunluk da oldukça fazla. Öyle ki bu halde buraya duygularımı yazmayı ihmal etmiyorum.
Huylu huyundan vazgeçer mi bilinmez (hep birlikte görüp test edeceğiz), bu son noktada ya da büyük başlangıçta beni hep düşündüğüm şeylere yönelik adım atmamı sağlayan bir yazıyı sizinle paylaşmak istedim burada… Eskiden “hayatı ertelemem” ben diyen tırtıl, fark etti ki hayatında birçok şeyi ertelemeyi alışanlık haline getirmiş.
Gelin, Psikolojik Danışman Serhat YABANCI’nın yazısına siz de bir göz atın, beni anlamak isterseniz değişim için dürten bu cümleleri siz de okuyun.
Ben de altın vuruş için denemelerime devam edeyim.