31.01.2001 - 01:00 | Son Güncelleme: 31.01.2001 - 01:00
Demirden korkan!..
Ermeni konusu da gerçekten sıktı artık. Bu adamları ciddiye aldığımızdan mıdır nedir, peş peşe şapşallı#lar sürüp gidiyor...
Ermeni konusu da gerçekten sıktı artık. Bu adamları ciddiye aldığımızdan mıdır nedir, peş peşe şapşallı#lar sürüp gidiyor... Şimdi de Paris Belediyesinin anıt dikme kararı ile hop oturup, hop kalkıyoruz. Bırakınız diksinler. Anıt dikmekle mesele çözülmez. Yalnız bir şartla! Bu işe gerçekten baş koymuşsak, işimiz kolay demektir. Yok daha öncekilerde olduğu gibi vatandaşı gaza getirip, yarı yoldan çark edilecekse biz yokuz!.. İtalyaya karşı koyduğumuz tavrı bir hatırlayın. Öcvereni koruyup kollayan İtalyanların ipliğini pazara çıkarttık! Sonra ne oldu? Siz daha iyi bilirsiniz... Terörist başı Türkiyeye geldikten sonra başta Hükûmet olmak üzere bütün yetkililer tornistan ediverdi. Şimdi soruyoruz Öcverenin idam dosyası nerede ve kimde? Bu dosyanın aylar değil; neredeyse yıllardır Başbakanlıkta tutulup Meclise gönderilmemesi hukukî bir davranış mıdır, yoksa hükûmet görevini mi savsaklamaktadır? Kamuoyu önünde başka, Başbakanlığın kapalı kapıları arkasında başka bir davranış sergilenmesi sizce uygun mudur? Ortalık kaynıyor. Fransızların peş peşe yaptıkları bu densizli#lere hepimizin tepesi atıyor. Ancak, önümüzde Dışişlerini ve Başbakanlığı görmek isteriz. İkibin iki yılı için hazır olacağı söylenen bu kin anıtı dikilemez! Dikilirse de orada kalamaz. Olan Fransanın huzuruna olur. Yok yere başlatılan bu düşmanlıktan sadece biz değil; taraf olanların hepsi zarar görür. Hele Avrupadaki Türk varlığını rahatsız edecek bu tür haksızlı#lar karşısında sessiz kalmak çok zordur!.. Bizden hatırlatması... Derler ya demirden korkan trene binmez! diye. O hesap! Ama siyasi karar beyinlerimizi önümüzde görmek isteriz. Şayet onlar gerekli tavrı koymakta gecikir ve bu güne kadar olduğu gibi; işi ağırdan almaya kalkarlarsa, o zaman da bu infiale yazık olur. Devletin ve vatandaşın tepkileri farklı olur. Bunda hemfikiriz. Ancak tedbirlerin birbirlerini tamamlayıcı ve peş peşe olması önem taşır. Şu ana kadar üç-beş ihalenin iptalinden başka ciddi bir yaptırım uygulanmamıştır. Kin ve düşmanlık duygularını yaymayı amaçlayan bu tür tek taraflı kararların doğuracağı olumsuzlukları, uluslararası platforma taşımak zorundayız. Bu da Dışişleri ve resmi zevatın görevleri arasındadır. Hele biz Fransız işgaline uğramış bir ülke olarak; (Cezayirden önce) işe buradan başlamalıyız. Gazeteniz Türkiyenin teklifine kulak verilirse; Fransız vahşetini dünyaya duyurmak daha kolay olacaktır. Tabii bu düşünceler lâfta kalmaz ve fiiliyat geçirilebilirse. Dikkat edilirse biz içerde parçalanıp, kendi değerlerimizi inkâra kalkıştıkça; dış düşmanların ekmeklerine yağ sürüyoruz! Biz birlik ve beraberlik içinde kenetlenebilmiş olsaydık, bu densizli#lere kimsenin gücü yetmeyecekti!.. Haksız mıyız?