İzmir’in Torbalı İlçesi sınırlarında bulunan Metropolis Antik Kenti’nde son yıllarda sürdürülen çalışmalar, kent nekropolis’inin şehirleşme süreciyle uyumlu biçimde genişleyen bir alana sahip olduğunu göstermiştir. Bu kapsamda kentin Hellenistik Dönem surlarının dışında kalan mezarlar, mimari, dönem özellikleri ve kent içindeki konumları bakımından ele alınmış, bu mezarların Geç Hellenistik Dönem’den itibaren genişleyen kent ölçeğiyle birlikte değişmeye başlayan yayılım alanı incelenmiştir. Mevcut çalışmalar sonucunda kent nekropolis’inin özellikle Roma İmparatorluk Dönemi’nde Torbalı Ovası’na doğru genişlediği ve aynı dönem itibariyle mezar tipolojisinde bir değişimin yaşandığı görülmüştür. Nekropolis ve yeni mezar tipolojisi Bizans Çağı ile birlikte kentin büyük kilisesi çevresinde şekillenmeye başlamıştır. Bu çalışmanın amacı Metropolis’te bulunan mezarları buluntuları ile birbirlerinden bağımsız biçimde incelemekten ziyade, arkeolojik çalışmalarda tespit edilen mezarların lokalizasyonları temelinde kentin nekropolis sınırlarının tarihsel süreçteki kullanım ve yayılım alanı hakkında yeni teoriler üretmektir.
Recent studies have shown that the necropolis of the city has an expanding area in line with the urbanization of the ancient city of Metropolis, located on the borders of the Torbalı district of Izmir. In this context, the tombs outside the city walls of the Hellenistic period discussed in terms of the architectural characteristics and locations within the city, these graves from the late Hellenistic period the city began to change with the scale of expansion, expanding the area examined. As a result of the current studies, it has been observed that the city necropolis expanded towards Torbalı plain especially during the Roman Imperial Period and that a change in Tomb typology was experienced in the same period. Necropolis and new Tomb typology began to take shape around the Great Church of the city with the Byzantine age. The main objective of this study is to present new theories about the historical use and spread of the city’s necropolis boundaries based on the location of the monuments identified in archaeological studies instead of examining singularly these finds without evaluate to their connection to each other.