Pırlantaların kesimi sadece onların şekilleri üzerinde değil aynı zamanda onlara bakıldığında gözde meydana gelecek geri yansıma üzerinde de etkilidir. İyi kesilmiş bir pırlanta son derece parlak ve çekici görünürken daha düşük kalitede kesilmiş taşlar hangi berraklık derecesine sahip olurlarsa olsunlar koyu renkte ve cansız görüneceklerdir.
İyi kesime sahip pırlantalar sadece parlak görünmekle kalmayıp aynı zamanda, aynı karat ağırlığına sahip diğer pırlantalardan daha büyük de görünürler. İdeal bir taş, daha derin kesimli taşlara göre daha parlak ve daha büyük görünecektir.
Her pırlantanın kendisine ait ve benzersiz bir takım özellikleri ve orantıları vardır.
Çap: Tıraşlanmış bir taşın bir kenarı ile diğer kenarı arasında ölçülen genişlik uzunluğudur.
Tıraşlı üst yüzey: Pırlantanın en üstünde bulunan tıraşlı geniş yüzeydir.
Taç: Pırlantanın tıraşlı üst yüzeyinden kemerine doğru uzanan üst kısmıdır.
Kemer: Pırlantanın tacı ile bombesinin birleştiği kenardır.
Bombe: Pırlantanın kemerinden kuletine doğru uzanan alt kısmıdır.
Derinlik: Pırlantanın tıraşlı üst yüzeyinden kulete kadar ölçülen toplam yüksekliktir.
Kulet: Tıraşlı bir pırlantanın en alt kısmındaki küçük yüzey ya da noktadır.
İyi bir orantıya sahip pırlantalar üç farklı özellik gösterirler: parlaklık, saçılım ve parıldama
Bir pırlantanın yüzeyine çarpan ışık demetleri, ya pırlantanın tıraşlı üst yüzeyinden geri yansırlar ya da pırlantanın içine girerler. Yansıyan bu ışıma, pırlantanın parlaklığı olarak kabul edilir. Parlaklık, taşın içine bakıldığında görülen beyaz ışığın parlamasıdır. Işık pırlanta içinde hareket ederek kırılıma uğrayarak spektral renklerine ayrışır. Bu olaya saçılım adı verilir. Parlama, beyaz ışığın kendisini oluşturan renklere ayrılması sonucu oluşur. Pırlanta ileri geri hareket ettirildiğinde oluşan renk parlamasına parıldama adı verilir.