Artık kızgınlığımı, kınamamı, acımamı, imrenmemi hepsini bir kenara bırakmak istiyorum.
Aldatılan kadına acımakla, isteyip de ulaşamadığını elinin tersiyle itene imren sadece olana direnmeni sağlar.
Ve "biz" iyi biliyoruz ki, direnç sadece akışın ilahiliğini bozar; mutsuzluk, acı ve hastalık yaratır.
İnsanların ve bittabii kendimizin, nevrotik egolarının ardındaki yüksek
benlerini yüceltip, sadece denemek istediklerini deneyimlediklerini önce
idrak sonra hayat düsturu olarak benimsediğimizde, acı yaratmayı
bırakacağız.
En mikro harekette, milisaniyelik düşünme çoğu şeyin düzelmesini
sağlayacaktır. Yapmama/Söylememe gerek var mı?/Neden yapmak
istiyorum?/Kaynağı sevgi mi?
Bu hayatla yüzleşmekten korkanlar için
küçük bir temrin, diğerleri için daha başka yollar var. Onlar,
yüzleşmenin dalgalarına hazır olmalı. Bol bol su yutup, alabora olmaya,
genze kaçan tuzlu suya, boğulmaktan korkmaya, can kuvvetiyle tutunacak
bir lata aramaya.
İlk bulduklarına tutunmamaları gerektiğini öğrenecekler, yorulmaları gerektiği yerde yorulacaklarını bilecekler
Ama beraberinde gelecek olan o tatmin ve kabulleniş için henüz bir kelime türetilmedi.
Atıp tuttuğuma bakılmamalı, yolun çok başındayım.
Belki bebek adımları fakat vazgeçme niyetinde değilim.
Daha dün düştüm ama şanslıyım ben, elimden tutan-lar var.
İnancımı sorguladığım o dar anlarda, beni yüreklendirip, devam ettirenler.
Hepsi tek tek sevildiklerini biliyor.