Bana aldırmayın...
18 Subat 2010 08:17:20
Öylesine
Eskiden yaşamın dikenli yolları vardı.
Her ne demekse?
Hayat yolunda ilerlerken, ayağa diken falan batar mı denmek isteniyordu?
Ya da önünüze bazı engeller çıkabilir mi denmek isteniyordu?
Her ne hal ise, hayatın hiçbir zaman dümdüz giden yolu olmamıştı zaten.
Ya iniş çıkışlıdır ya da birkaç set ile karşılaşılır.
Önemli olan öne çıkan engelleri, sağlıklı bir şekilde geçmek.
İnsan oğlunun iç güdüsünde, kendini korumak duygusu vardır.
İnsan yaşamı boyunca ne kadar kendini korursa o kadar mutlu olur.
Mutluluk sadece korunmak ile sınırlı değildir elbette.
Kendini istediğin kadar koru ve kolla, mutlu olmana yetmeyebilir.
Eskilerin dediği yaşamın dikenli yolları üzerinde yürümek başlı başına bir sorun.
Yollar günümüzde karma karışık.
Yön tayin etmekte her an yanılabilirsiniz.
Düz ve dikensiz yolda yürüdüğünüzü sandığınız bir anda, ayağınıza batan dikenlerin acısından, yürüdüğünüz yolun arzuladığınız yol olmadığını fark edersiniz.
Şimdilerde yollara serilen kırmızı halıların bile kıymeti harbiyesi kalmadı.
Yola serilen kırmızı halı, ayağınızın altından şak diye alınabilir.
Yumuşacık halıya bastığını zannedersiniz.
Çamura basmışsınızdır oysa!
Çamurda yumuşaktır.
Bilirsiniz.
Bir de çamurun lekesi kolay kolay çıkmaz.
Boşuna mı demişler,
“Çamur at, izi kalsın” diye.
Kısaca kendinizi ve yürüdüğünüz yolu ne kadar kontrol ederseniz edin, dikene basmanız an meselesidir.
Önünüzde bir set mutlak çıkacaktır.
“Korunma yolları nedir?” diye sorarsanız.
Gönül rahatlığı ile “Bilmiyorum” derim.
Gerçekten bilmiyorum.
Bir bilen varsa çıksın ortaya.
Desin ki, “Günümüzde şöyle, böyle davranırsanız hayat yolunda esenliğe ulaşırsınız.”
Var mı böylesi öneride bulunacak bir babayiğit?
Varsa beri gelsin ve önerilerini paylaşsın insanlar ile.
Bu günlerde böylesi önerilere çok ihtiyacımız var ve bu gidişle daha da fazla ihtiyaç duyacağız.
İstediğiniz sadece dikensiz bir gül bahçesinde yaşamak değil.
Dikensiz gül olmaz zaten.
Sadece ayaklarımızı dikenlerden korumak arzusundayız.
Bunun için tabanları yağlayıp, kaytarmak yerine adam gibi durup, düşünerek adım atmak.
“Peki nereden çıktı bu konu?” derseniz,
“Hiç.. kafalar karma karışık zaten. Neyin ne olduğunu anlamakta güçlük çekiyoruz. Eh benimde bu çorbada bir tuzum bulunsun” derim.
Gene de siz bana aldırmayın, normal olarak yaşamınızı sürdürün!