Nostaljik ev eşyası olur mu?
Bence olur. Çocukluğunda pembe panter izleyen, gırgırla ev temizliğine yardım eden ve Adile teyzeden uykudan önce programını dinledikten sonra uyuyanlar için ev eşyalarının bir nostaljisi vardır. Bu nostaljinin en önemli eşyası da üzerinde dantel örtüsüyle tüplü televizyonlardır. Eskiden evlerdeki televizyonların üzerine anneler dantel örterlerdi. Televizyonun üstündeki dantel hafızada yer etmiş güzel bir adettir.
Dantel örtülü tüplü televizyon
Evlerdeki tüplü televizyonların olmazsa olmazı dantel örtüydü. Dantelle televizyon izlemesi de çok ilginçti. Televizyonu seyrederken dantel örtü oradan pek alınmazdı veya üste doğru kıvrılır ve öyle izlenirdi. Bütün çocuklar uzaktan kumanda görevi görürdü. Ailece tek odaya sıkışıp, sobanın yanına ayakları uzatıp, mandalina yerken televizyon seyretmek kadar güzel bir şey yoktu, saat on ikide istiklal marşı çalar ve o tüplü televizyon zıp diye kapanırdı.
Siyah beyaz televizyon
Yayının ara sıra kesildiği ve bu esnada televizyonda beliren dağ manzarasına yarım saat bakıldığı zamanlardı. Yabancı takımların maçlarında takımların forma renklerini tahmin etmek gibi bir eğlencemiz de vardı. Görüntü karlı göstermeye başladığında ise televizyona bir tane patlatarak görüntü yerine getirilirdi. O eski televizyonların çoğu bozulmak üzere veya bozuldu. Bizim nesle soracak olursanız o tüplü televizyonun verdiği keyfi hiçbir televizyonun vermeyeceğini söylerler. Şimdi elimizde telefonlar, evimizde bilgisayarlar ve hd televizyonlar var. Unutulmaya yüz tutmuş eski televizyonları kimler hatırlıyor acaba... Benim de evimde seyretmesem de atmaya kıyamadığım ve ismini yadigar koyduğum kocaman bir tüplü televizyonum var.
Son not
Şimdi yerlerini hd televizyonların aldığı tüplü televizyonlar hemen hemen tarihe karıştı. Tüplü televizyonlar, gece saat on ikide yayının bittiği, tekrar televizyonu izlemek için sabahın beklendiği bir dönemin en itibar gören eşyasıydı. Yazımı, C. Meriç'in “İnsanlar sevilmek için yaratıldılar, eşyalar ise kullanılmak için. Dünyadaki kaosun nedeni; eşyaların sevilmeleri ve insanların kullanılmalarıdır.” sözüyle bitirmek istiyorum.