Özledim, yağmur tanelerinin cama üşüşüp gözlerimi buğulandırması gibi.
Sokakta yanıp sönen ışıkların kaygan yerleri süpürmesi gibi.
Demet çiçeklerin avluda mis kokarken polenlerini heybetle dökmesi gibi.
Özledim işte, çok ama çok.
Devasız ve yetim bir çocuğun sevgiye aç olması gibi.
Ağlamak bir nehir dolusu boşalmak gibi,
Birileri beni görmesin bir köşede zayıflığım benimle güçlensin der gibi,
Bulsalar da göremezler tanıyamazlar gibi,
Kördüğümlerin topluca gemicilere adres sorması gibi,
Gürültülü ve gaddar ezgili çalgı telleri gibi,
Sözlerin uçtuğu kuş göçünde süzülür gibi.