Sana Binlerce Kez Yazıklar Olsun
Sana Yazıklar Olsun
Cahilliği bırakda ahiret ile dünyanı kıyasla.Hepimizin halkedilmesi ve dirilmeleri sadece bir nefsin diriltilmesi ve yaratılması gibidir.Bizi nasıl yok iken yarattıysa,yok ettikten sonra da öylece yeniden diriltir.Allah’ın sünnetinde değişme olmaz
Senin tamamen dünyaya dost olduğunu ve bütünüyle ona bağlandığını görüyorum.Ondan ayrılmak sana zor geliyor.Devamlı olarak dünyaya yakın olmak istiyorsun.Onun kalbindeki sevgiyi giderek kuvvetleniyor,kıymetin durumundan,Allah’ın sevabı ve ceza vermesinden adeta gaflete düşmüş,dostlarından seni uzak kılacak olan aleme inanmıyormuş gibi bir tavır ve davranışa giriyorsun.
Sultanın sarayına bir kapıdan girip diğer kapıdan çıkmakla emredilen kimse,saray içinde gördüğü güzel bir simaya bağlanıp sanki orada daim kalacakmış gibi çıkacağını unutup o güzelle meşgul olmasını ve sonradan mecbur olarak gördüğü güzeli bırakıp çıkması senin nazarında bir akıllılık mıdır?Sen bunu akıllılık olarak mı kabul ediyorsun? O sarayın hükümdarın mani olması gibi,dünyada Allah’ın malı olduğunu,buna malik olmanın mecazi manada olduğuna öldükten sonra hiç kimsenin bir mülkiyeti kalmadığı bilmiyor musun?
Sevgili Peygamberimiz (s.a.v) buyuruyor ki;
Cebrail benim kalbime üfledi ki:Kimi istersens ev ondan mutlaka ayrılacaksın.Amelini istediğin şekilde yap,nasıl amel edersen karşılığını da ona göre bulacaksın.Ne kadar yaşarsan yaşa,nihayetinde mutlaka öleceksin.
Ey Nefis Sana Yazıklar Olsun !
Dünyanın zevklerine bağlanıp onlara alışan kimseyi nihayet ölüm yakalayıp zevklerinden ayırdığı zaman,hasretinin daha da artacağını bilmedin mi? Düşünmüyor musun ki öldürücü zehiri bilmeden azık olarak aldın.Geçmişlere bir göz atıp büyük büyük inşaatlar yaptıkları halde onları nasıl terkedip gittiklerini,Allah’ın onların servetlerini yine onların düşmanlarına nasıl verdiğini duymuyor ve düşünmüyor musun?
Onların yiyemeyecekleri şeyleri topladıklarını,oturamayacakları evleri inşa ettiklerini,nasıl olmayacak şeyleri ümit ettiklerini bilmiyor musun? Onlardan birinin yaptıkları binalar gökyüzüne yükseldiği halde,varacakları yerin toprak altında bir çukur olduğunu görmüyor musun? Ahmaklığın bundan daha büyüğü olur mu?
Kısa bir müddet sonra terkedeceği dünyasını imar ederken,mutlaka varacağı ahiretini harab etmesi aklın alacağı bir şeymidir? Böyle ahmaklarına hmaklık etmelerine izin vermekten utanmıyor musun? Senin bu işlere bir türlü akıl erdiremediğini ve başkalarına tabi olduğunu kabul edelim.O zaman sana düşen görev,böyle ahmak kimselere hakim,alim ve peygamberlerin akıllarını kıyaslayarak daha akıllı olana tabi olmaktır.Doğrusu da bu değil mi?
Ey Nefis Sana Yazıklar Olsun !
Senin hayrete şayan bir halin,aşırı derecede bilgisizliğin ve görünen bir azgınlığın vardır.Gayet açık olan bu halleri nasıl görmemezlikten gelirsin? Galibas eni makam sevgisi mestetti de bu hususları anlayamaz hale mi geldin? Mevkiinin bazı insanların kalplerini kendine bağlamak demek olduğunu bilmiyor musun?
Sen o bir takım kimselerin sana bağlanmalarını bırak da,bütün dünya ehlinin senin önünde eğildiklerini kabul et.Böyle olmuş olsa bile,elli sene sonra senin önünde eğilenlerden bir eser kalmayacaktır.Öyle ki geçmiş sultanlarda olduğu gibi gelecekteki sultanlar da unutulacak,adın duyulmayacak,şanın,şöhretin yok olup gidecektir.
Yüce Allah buyuruyor ki;
Şimdi onlardan birini hissedip görüyor veya gizli bir seslerini bile duyabiliyor musun (Meryem’98)
Sonu olmayan ve ebedi olan bir şeyi yakın zamanda yok olup gidecek olan şeyle nasıl olur da değiştirirsin? Hükümdar olduğun ve bir milletin senin önünde el pençe divan durduğu ve işlerin tamamen iyi gittiği bir zamanda bir de bayağı bir insan olup,aile fertlerin,komşularının bile sana itaat etmeyeceği ve sana tabi olmayacakları bir zamanı düşün.O zaman halin nice olur?
Eğer dünyayı basiretinin kör oluşundan ve bilgisizliğinden dolayı terk edemiyorsan,hiç olmazsa dünyayı terkeden ve ahiret yoluna giren arkadaşlarına bakıp dünyadan nefret duymalısın.İnsan dünya menfaatleri için çalışan pintilere,bunun verdiği yorgunluğa ve kazanılan şeyin çabucak yok olacağına bakarak dünyaya karşı nefret duyar.
Onların ekserisi seni bırakıp terkedecekleri halde,sen neden onların bir zerresinden bile vazgeçmiyorsun? Ülkende senden kat kat daha üstün hayat süren ve geçims eviyesi yüksek olan Yahudi ve mecusiler de var.Sen hala bunun neyine bağlanıyor da bunun için ferahlıyorsun.Bu çeşit sefih insanların bile yaşayış ve maddi menfaat yüzünden seni geçtikleri dünya varsın kahrolsun.
Ne kadar bilgisiz ve adi bir görüş sahibisin ki,Allah’ın civarında sonsuza dek kalacak olan mukarrebler,sıddıklar ve peygamberlerle beraber olmaktan sarfı nazar edersin de,kısa bir zaman için bile olsa böyle sefih ve adi kimselerin arkasında ayak takımından,sayılmayan bir kimse olmayı kabullenirsin? Dünyada ve ahirette uğrayacağın ve duyacağın büyük hasreti bir bilebilsen.
Kaynak= İmam Gazali / İhyau Ulumi’d-Din / C:4