Önce hayal etti sonra hayal ettiklerini tek tek gerçekleştirdi. Üniversiteden mezun oldu, çeşitli sektörlerde çalıştı. Hiç bilmediği gıda sektörüne girdi ve lokum üretmeye başladı. Ürettiği lokumlar ilgi gördü. Tüm bunlar Nilüfer Dündar’a yetmedi hayal kurmaya devam etti ve ediyor..
Hayal kurarak düşüncelerini gerçekleştiren Dündar, şimdi de yelken yapmayı ve Atlantik’i aşmayı hayal ediyor. Hayalinin peşinden giden Dündar’ın hayallerini beğenerek okuyacağınızı umuyoruz. İyi okumalar…
Nilüfer Dündar Kimdir?
66 doğumlum. Babam çimento sanayinde montör olarak çalıştığı için çocukluğum fabrika bacaları altında geçti. O yıllarda tüm arkadaşlarım doktor olma hayali kurarken ben fabrika sahibi olma hayalleri kurardım. Mimarsinan Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Endüstri Ürünleri tasarımı mezunuyum. İlerleyen yıllarda Marmara Üniversitesi Eğitim Fakültesinden Öğretmenlik Sertifikası aldım.
İş hayatına ne zaman başladınız?
Üniversiteyle beraber iş hayatım başladı. İlk işim Taksim’de Detay Dekorasyon Mimarlık Bürosunda çizim elemanıydı. Aynı zamanda bir iki üniversiteden arkadaşımla deri kösele kullanarak çanta ve aksesuarları koleksiyonu yapıp satmaya başladık. İlk müşterimiz Fethiye’den bir mağaza sahibiydi. Verdiği siparişlerden kazandığımız para ile Kadıköy’de ilk atölyemizi açtık. Dört yıl bu işle eğitim masraflarımı çıkartıp evlendim. Ardından Derimod’da İmalat Müdürülüğü görevini alıp dört yılda üst düzey yöneticilik tecrübem oldu. Tekrar serbest iş hayatına kafe ve restaurant sektörü ile dönüp eş zamanlı Üniversitede okutmanlık yaptım. Herkesten önce kendimi eğitmeye bu yıllara kadar hiç ara vermedim. 2008 yılında bir yıl Amerika’da yaşadım. Doğal taş ihracatı yaptım. Aynı anda heykel .alışmalarım oldu. Acron Studio’da hem çalıştım hem de eğitim aldım.
Lokum sektörü size aileden gelen meslek mi?
1998 yılında bir fırsatı değerlendirerek girdiğim şekerleme sektörü ardından lokum sektörüne de sıçramama neden oldu. Lokumculuk aileden gelen değil çalışarak edindiğim bir meslek oldu.
Lokum üretimini yapmanın zor yanları nelerdir?
Lokum konusunda Safranbolu’nun isminin duyulmuş olması bu işi kaynağında yapmam için ana nedeni oluşturdu. Safranbolu hem turizm açısından hem de yerel kaynaklarının zenginliği açısından lokum üretimi için doğru bir adres. Su kaynaklarının bolluğu ve güzelliği ustalığının Kastamonu ve Araç Bölgelerinden çıkması Safranbolu’da bu işi yapmamızı desteklemektedir.
Tek sıkıntı pazara olan uzaklığı. İstanbulun lokum konusunda yoğun turizm şehri olmasından ötürü ana pazarımızı oluşturmaktadır. Ancak Pazar kötü ve kalitesiz imalatçıların elinde. Fiyat ile kalite arasında korkunç bir uçurum var. Artı Safranbolu ismi korunamadığı için İstanbul’da üretilen lokumlar da pazarda Safranbolu Lokumu adıyla satılıp lokumumuzun adı kirletilmektedir. Genel çapta bakıldığında da Türkiye’nin kültürel değeri Turkish Delight yavaş yavaş değerini kaybetmektedir.
Üretim yapılırken nelere dikkat edilir?
Biz tamamen doğal lokum üretiyoruz. Suyumuz Safranbolu’nun Sarı Çiçek yaylalarından geliyor. Glikoz gibi insan sağlığını tehdit eden katkı maddelerimiz yok. Dev endüstriyel kazanlarda değil küçük kazanlarda ev tipi üretim yapıp her kazanımıza ayrı ayrı özen gösteriyoruz
Aylık üretim kapasiteniz nedir?
Butik müşterilerimiz var. Bu sebeple aylık 3 ila 5 ton arasında üretim yapıyoruz. Buda her müşterimizle ayrı ayrı ilgilenmemizi ve işimizi itina ile yapmamızı sağlıyor.
İhracat yapıyor musunuz? Ve hangi ülkelere ihraç ediyorsunuz?
Henüz ihracatımız yok. Bu konuda yatırım planlarımız var. İstediğimiz kalitede büyüme için kalkınma ajansları ile proje çalışmamız var.
Hem okumak hem firma yönetmek zor olmuyor mu ?
Okumak ve okutmak beynimin dinamik ve zinde kalmasını sağlıyor. Bakış açımın her zaman geniş olmasını buna bağlıyorum. Gençlerin enerjisi işime yansıyor. Hep yenilikçi olmaya çalışıyorum.
Yazı ve Sanat evi açmışsınız, sanatsal yanınızdan ve sanat evini anlatsanız?
Meslek olarak Endüstri Ürünleri Tasarımcısıyım ama ruh mesleğim heykeltraş. Çamura şekil verirken içinden çıkan formlar benim insanlarımı yansıtıyor. Çamuru heryere taşımak mümkün değil ama yazı heryere benimle taşınabilen bir sanat. Otobüste, vapur beklerken altı dakikada yazdığım yazılarım var. Forma soktuğum kelimelerim. Benimle şekil bulan cümleler. Bunlar aynı çamura şekil vermek gibi plastik bir sanat. Yazıevim ve Sanatevim profesyonel sanatçı olmayıp sanatı seven ve uğraşanlara açtığım bir kapı sadece. Onlarca koca koca başarı hikayesi olmadan da sergi sahibi olunacak bir adres benim sanatevim. Geleceğin sanatçıları için belkide…
Ülkemizde iş kadınlarının artışı sizce yeterli midir?
Asla yetmez. Kadın çalışanlar maalesef çok çok az. Girişimci olarak tabi. Bunda ana sebep kadın tembelliği ve korkuları demek lazım. Kadının önünde her zaman kalın bir duvar var. Kırıp geçemediği. İlk duvarda kendisi. Kadınlar çaresizliğe gönüllü bence. Ev kadınlığı çok zor olsa da dışarı hayat korkutucu geliyor kadınlara. Sen yapamazsın, kadın için erkekler tarafından hediye edilmiş en güzel kadınlık onuru.
Devletin iş kadınlarına desteği yeterli düzey demidir?
Asla. Mesela ben. 30 yılı aşkın süredir kendi paramı kazanmak için savaşan bir amazonum. Tek ortağım devlet. Suçlu ve ezik psikolojisi ile yıldırmaya çalıştığı bir direnişçiyim. O yüzden devlet beni sevmiyor. Bende devleti. Vergi sistemi tamamen hatalı. Vergi borcundan dolayı hesap haciz eden bir devlet insiyatif sahibi bir sorgulama bile yapmıyor. İşini yapıyor. Devletin işi de bu ülkede çalışan kadın bırakmamak. Yada daha korkuncu üreten bir topluluk bırakmamak.
Ülkemizde iş kadınlarının gelişmesi, çoğalması için neler yapılabilir?
Öncelikle kadın ayrıcalığı muhakkak olmalı. Vergilendirme olarak %30 kapasiteli çalışan bir memur gibi bakmalı kadına. Kadın erkekler gibi %100 kapasiteyle çalışamıyor. İş esnasında ailesi ve çocukları ile tam randımanlı ilgilenmeye devam ediyor. Evini arkasında bırakıp gidemiyor işine. Çalan ilk telefonla işini bir kenara itip sorunları çözüyor. Ertelemiyor. Bu yüzden devlet vergi ve sigorta gibi sorumluluklarında kadın borçlarının ertelenmesine daha adil bakmalı. Devlet teşviklerinde kadın girişimciler desteklenmeli. Gerçek girişimciler tabiki. Projelerine ve projenin ağırlığına göre.
İşini yeni kuracak olan iş kadınlarına önerileriniz nelerdir?
‘’Mahareti iştir kişinin lafa bakılmaz!’’
Kadınlar yapardım ederdim demeden, yapmalı. Evde yaptığı kurabiyeden, reçele kadar para kazanmayı amaç edinmeli. Dikiş, nakış, yemek herşey ama herşey üretilip satılabilir. Evde üretme kapasitesini büyüttüğünüzde artık bir işiniz var demektir.
Bunun için sermayeye kilitlenip kalmamak lazım. Azdan başlayıp, evet gerektiğinde evdeki kadar üretip satmaya başlamak yeterli olacaktır. Kazandığını gören kadın artık durmaz.