Tükenmişliğin dibinde çırpınırken gökyüzünü görebilmektir umut. Bir türlü bitmesi istenmeyen sona razı gelmektir. Başlangıcın fırtınasına dik durabilmek, durabilme gücünü kendinde görebilmektir. Korkuyla çıkılan her yolda, dikenlerin acısına rağmen ilerleme cesaretini kendinde bulabilmektir.
Defalarca yaşanan hayal kırıklığına rağmen ayağa kalkabilmek, değişmeyen sabaha tekrar uyanabilmektir. Elveda ile gidenin ardından bakarken, geri döneceğine hazırlık yapmaktır.
Düşenin dostu sayarken kendini, cömertlikte sınır tanımayandır. Kapısını dileyene açan. Açtıkça bütün kalabalıkları kucaklamaya hazır olduğunu gösterendir umut. Anlattıkça sözlükteki kelimeleri kendi lehine hepsini kullanabilecek kadarda zengindir. Masaların mutlu sonlarında kendimize çıkarttığımız paydır .Ve umut kesinlikle en güzel şeydir.
Aslında umut:
Kesinlik kazanan kaybedişleri görmeye kör edendir. Bazı biletlerin tek yön olduğu bilinmezliğinde kaybolmaktır. En olması gereken kayıplarda kabullenmeyi imkansız kılandır. Sonuç alınamayacağını bilindiği halde başka yönleri çıkmaz sokak yapandır.
Her ayağa kalkmaya çalışıldığında daha ağır bir darbenin geleceğine karşı korumasız bırakandır. Bütün yelkenleri suya indirdiğinde en sert fırtınanın gelişinde sisli havada bırakmaktır. Hayatın masallardaki sihrine kaptırıp gerçeklere sağır edendir. Ölümsüzlüğün varlığına inandırıp ardından ölümü yaşatandır. Yarının aydınlığına bugünü feda ederken, karanlıklarında olabileceği ihmaline karşı bütün zamanlarını feda etmeni sağlayandır. Ve umut kesinlikle çok tehlikelidir.