EYLÜLLENDİK
EYLÜLLENDİK - Medine EKMEKCİ- Yeni Meram Gazetesi
Hüzün ayı diye tanımlanan Eylül ayının kasvetinden midir nedendir bilemiyorum ama ben de dahil olmak üzere çevremdeki herkesin yüksek motivasyona ihtiyacı var..
Ülkece 1 aylık tatile çıksak ancak keyfimiz yerine gelecek.
Bu devirde en zor şeylerden birisi ebeveyn olmak…
Geçenlerde bir tanıdığımın sözleri yüreğimi parçaladı. Okullar açılınca çocuğuma beslenme koyacak durumum yok. Arkadaşları sormuş: “Beslenme saatinde neden eve gidiyorsun” “Annem evde sıcak kahvaltı hazırlıyor” deyip konuyu kapatmış!
Bu aileler kırtasiye ürünlerini mi tamamlasınlar çocuklarına önlük mü alsınlar beslenme saati için mutfak malzemeleri mi alsınlar?
Ekonomik sıkıntılarını bertaraf mı etsinler, aileyi bir arada meç edip onları manen ruhen mi doyursunlar..
Güçlü bir iç disiplini ve psikolojiye de ihtiyaç var. Şimdi düşünüyorum; tohumlar bozuldu, toprak bozuldu, fıtrat bozuldu, gen bozuldu.. E haliyle manen güçlü olmak için kursağa helal lokma girmeli. Bozulmuş zehirlenmiş şeyleri yiyince düşünceler fikirler de kokuşuyor.
Hz. Hüseyin Kerbela'da muazzam bir konuşma yaptı, kendini anlattı.
Oğlu Ali Ekber sordu: “Ey babam! Sizin sözleriniz bu güruha neden etki etmedi?”
Hz. Hüseyin ibretlik o cevabı verdi: “Çünkü onların karınları Yezid'in verdiği haram lokmalar ile dolu...”
Durum bundan ibaret…
Ne tarafımızdan tutsak diğer yarımız eksik kalıyor..
Gençlere ulaşamıyoruz, dillerini dünyaya bakış açılarını beklentilerini yaşam tarzlarını.. Kısaca iletişim kuramadığımız için itişiyoruz.
Geçenlerde diyanet; “deniz ürünlerinin bir kısmını yemek haram” dedi. Bizim daha önce çözmemiz gereken sorunlarımız varken önceliğimiz miydi?
Kolektif enerji alanı vardır dostlar. Oturduğumuz ev mahalle şehir ülke ve gezegenin topluca enerjisinden bizde nasipleniriz.
Ekonomik sıkıntılardan tutun da mülteci sorununa, zamlardan tutun yolsuzluklara, hastalıktan aşı baskısına kadar hepsinden farkında olmadan etkileniyoruz.
Bende diyorum bu hüzün ayı Eylül’den mi hüzünlüyüz? Tüm faturayı Eylül’e kesmek haksızlık olur.
Ne yani şimdi oturup tükenmişlik sendromuna mı girelim?
Allah bu dünyayı benim için yaşanır hale getirmiş. E hadi o zaman üzerimizdeki ölü toprağından silkelenip harekete geçelim!
Zaman zaman rölantiye alsak da hayatı bu süreç demlenme dinlenmedir bizim için.
Farkında mısınız? Enerjimiz düşünce; yeni bir şeyler üretemiyoruz, yaşam sevinci kalmıyor ötesi vesveseler artıyor! Ruhen, zihnen, bedenen bitmiş tükenmiş insan bitkisel hayatta gibidir. Ayrıca bu aralar beslenme düzenine hassasiyetle dikkat edilmeli.
Kainatın numunesidir insan. Düşünsene koskoca kainatı içinde taşıyorsun! Enerjiyi hesaplamak için matematiğim yetmedi valla.
Velhasıl, kendini keşfetmek kenzini (hazine) keşfetmek için niyet edip harekete geçmeli..