Bölüm 230: Sürpriz!
Çeviri: RassNt
"Bu oda mıydı?" Ziyaretçiler 3 numaralı odaya girdiler ama içerisi boştu.
"Bir yanlışın olmasın?" Song An Guo Miao'yu odanın içinde gezdirdi. Görünürde saklanacak bir yer yoktu.
"Bir yüz vardı! Üzerinde doktor giysisi vardı ve yüzü birbirine dikilmişti. Sallandı ve ardından odanın içine geri girdi." Su Luoluo kendinden gayet emindi. Diğerlerinin odağı 10 numaralı odadaydı ama o sürekli arkasını kontrol ediyordu.
"Her neyse, bakmayı bırakın," Guo Miao zayıf bir sesle konuştu, bacakları hala zayıftı. "Şimdilik gidelim."
"İmkansız, 3 numaralı odaya bakıyordum ve yüz bir daha ortaya çıkmamıştı. Hala bu odanın içinde olmalı." Su Luoluo Xiao Du'nun kolunu kavradı. "Sen de benimle birlikte koridordaydın, herhangi bir şey gördün mü?"
"Belki, emin değilim." Xiao Du'nun cevabı çok belirsizdi. Grup bir süre odada kaldıktan sonra ayrılmak için hazırlandılar.
Böylece gidecek misiniz? Chen Ge gizli tünelden çıktı ve onları arkadan takip etti. Öyle olsun. Hayranları dışarıda onları bekliyor; onlara biraz itibar bırakayım.
10 numaralı odaya girdi. Gizli görev tetiklendiğinde bu odanın içindelerdi.
Odadaki her şey normal görünüyordu; sadece döşeklerin üzerinde birkaç ayak izi kalmıştı. Chen Ge ayak izlerini inceledi ve insan yüzünde küçük değişikliklerin olduğunu fark etti. Çömeldi, yüzün ağzına uzandı ve içinden bir el ilanı çıkardı.
Sanırım bunu buldular.
Chen Ge el ilanını cebine attı ve elektroterapi odasının karşısındaki tuvalete girdi. Oradan bir tane kadın manken çıkardı. Yüzsüz hemşirenin üniformasını ona giydirerek ziyaretçiler için son sürprizini hazırladı.
Chen Ge 10 numaralı odadan çıktığında üçüncü koridordan seslerin geldiğini duymuştu. O yöne doğru baktı ve birini gördü ama bunu ona fark ettirmedi. Köşeyi döndükten sonra duvara yaslandı ve sessizce bekledi. Saniyeler sonra koridordan yumuşak ayak sesleri geldi. Onu takip eden kişi son derece temkinliydi.
Ayak sesleri duvarın yanındaydı. Karanlık koridorda her yerden tehlike gelebilirdi. Ona ihtiyacı olan güveni sadece duvar sağlayabiliyordu. İki taraf birbirine yaklaştı ve aralarında sadece köşe vardı. Kız Chen Ge'nin hala oralarda olacağından korktu, o yüzden köşeyi hemen dönmek yerine Chen Ge ile aynı pozisyonu aldı. Sırtını çatlak duvara yasladı, vücudunun üst kısmı ileri doğru eğilirken bacakları gerildi. Eğildi ve sessizce yüzünü köşeye doğru yaklaştırdı.
"Beni mi arıyorsun?"
İki çift göz birbiriyle buluştu ve Ye Xiaoxin'in nefesi kesildi. Kalbi tekledi ve gözleri kıpkırmızı oldu. Kulakları uyuştu ve artık hiçbir şey duyamıyordu!
Vücut ısısı düşüyordu ve vücudu istemsizce sallandı. Chen Ge kısa saçlı kadına yukarıdan baktı ve dikilmiş yüzü hafifçe yamuldu. Başka hiçbir şey söylemeden elindeki çekici kaldırdı!
GÜM!
Çekiç kızın kafasının iki metre üstündeki duvarla buluştu. Duvar döküldü ve kırıntılar kızın yüzüne düştü; Ye Xiaoxin o anda bir rüyada olmadığını fark etti. Soğukkanlılığını kaybetti ve yüzünün rengi attı. Döndü ve 3 numaralı odaya doğru fırladı.
"Bekle, kaçma!" Chen Ge mesafeyi korudu. Ona yetişemedi ama yavaşlamadı. Çekiç duvarı çizerken çıkan ses Ye Xiaoxin'in kalbinin buz kesmesine neden oldu. Arkasına bakmaya cesareti yoktu, aklındaki tek düşünce koşmaktı!
3 numaralı odanın gizli geçidine girdi ve Chen Ge de onu yakından takip etti.
Biri kaçtı diğeri kovaladı.
Göz açıp kapayıncaya kadar tüneli geçtiler ve müdürün ofisine çıktılar.
Dışarıdaki koridorda diğer ziyaretçiler ne olduğunun farkında değillerdi ama çevredeki hasta odalarından garip seslerin geldiğini duyabiliyorlardı.
"Patron, endişeliyim. Sanki bir şey geliyor gibi." Song An Guo Miao'yu tuttu ve etrafa bakındı.
"Sayı olarak fazlayız. Eğer gerçekten bir şey geliyorsa endişelenmemize gerek yok." Guo Miao morali yüksek tutmaya çalıştı ama daha sözü bitmeden müdürün ofisinden darmadağın olmuş bir kadın dışarı fırladı. Bu Ye Xiaoxin idi. İnsanları görünce afalladı ve bağırdı, "Bizi almaya geliyor! Kaçın! Canınız pahasına kaçın!"
Yüzü nefessizlikten kızarmıştı, daha önceki sakin halinden eser yoktu.
"Kim? Kimden bahsediyorsun?"
Ye Xiaoxin uyarısını yaptıktan sonra kaçtı. Yaklaşık bir saniye sonra müdürün ofisinin yarı açık kapısı sertçe itildi!
Kapı duvara çarptı ve paramparça oldu. Ziyaretçilerin gözleri önüne serilen sahnede kanla ıslanmış bir çekiç vardı!
Kanlı kıyafetiyle Chen Ge müdürün odasından çıktı. Ye Xiaoxin'i kovalarken karşısına Guo Miao'nun grubu çıkmıştı. Vücuduyla tek çıkışı kapatırken ziyaretçilere baktı. "Ne tesadüf."
Duygusuz gözleri ziyaretçilerin tüylerini diken diken etti. Chen Ge bir sonraki hamlesini yapmadan önce grubun arkasındaki Su Luoluo ve Xiao Du çığlık attı ve tekrar Üçüncü Hastalık Koğuşunun derinliklerine doğru geri kaçtılar.
"Olduğunuz yerde kalın..." Guo Miao bunu söylese bile lafı havada kaldı. Ona destek olan Song An da onu terk ederek Su Luoluo ve Xiao Du'nun peşinden gitti. Çoktan metrelerce uzaklaşmıştı.
"Ne olursa olsun arkadaşınızı terk etmeniz yanlış." Chen Ge kararını verdi ve Guo Miao'yu geçerek kaçan diğer üçlünün peşine düştü. Yanından kan kokusu geçen Guo Miao yavaşça duvara yaslanarak yere doğru kaydı. Chen Ge'nin uzaklaşan figürüne baktı ve derin bir nefes aldıktan sonra korku evinin girişine doğru süründü. "Gerçeğin üstü örtülmemeli. Birinin buradan canlı çıkması lazım..."
Dördüncü koridorun en derin kısmı bir çıkmazdı ve aynı zamanda burası Chen Ge'nin çoğu tuzağını yerleştirdiği yerdi. Bu grup daha dördüncü koridora bile ulaşamadan önce darmadağın olmuştu. Dördüncü koridoru tam olarak incelememişlerdi, o yüzden Chen Ge'nin gizlediği birçok korku noktası henüz etkinleşmemişti.
Chen Ge baskı oluşturmak için onların peşinden gitti. Üç ziyaretçi çıkmaza ulaştıklarında zihinleri yerle bir oldu.
"Çıkmaz sokak." Xiao Du kan damarlarıyla kaplı duvarı yumrukladı ve yaşadığı korkuyu tarif etmek imkansızdı.
"Tuzağa düştük." Song An'ın yüzü de umutsuzlukla doldu.
Üçü arasında en sakini Su Luoluo idi. "Gizli bir geçit olmalı. Hatırlamıyor musunuz? 3 numaralı odada bir yüz gördüğümü söylemiştim ama kimseyi bulamadık, o yüzden orada gizli bir geçit olduğundan şüpheleniyorum."
"3 numaralı oda mı?" Birbirlerine baktılar ve kumar oynamaya karar verdiler. Chen Ge'ye doğru koştular ve tam yüz yüze gelecekken 3 numaralı odaya girdiler.
"Gerçekten de gizli bir geçit var!" Chen Ge Ye Xiaoxin'i takip ederken duvara gömülü geçidi kapatmayı unutmuştu, o yüzden ziyaretçiler geçidi kolayca buldu.
"Kurtulduk!" Onlar daha rahatlama şansı bulamadan Chen Ge kapıda belirdi. "Hey!"
"Kaçın!" Geçide ilk giren Su Luoluo oldu; Xiao Du ve Song An da hemen onu takip ettiler. Karanlık tünel tek seferde bir kişinin geçebileceği kadar genişti. Su Luoluo ilerde çıkışın yaklaştığını gördü ve kalbi ağzına geldi. Neredeyse kaçmışlardı!
Daha hızlı süründü ve tam çıkışa bir metre kala tünelin diğer ucunda bandajlarla sarılı bir yüz belirdi!
Üzerinde kanlı bir hemşire üniforması vardı ve Su Luoluo hemşireden bir kadın kıkırdaması geldiğini duydu. "Bu da ne!?"
Su Luoluo afalladı. Kendini durdurmaya çalıştı ama ivme yüzünden yine de canavarın üzerine doğru yalpalayarak gitti. Gerçekçi kafa onun göğsüne düştü. Bandajlar gevşedi ve garip güzellikte bir yüz ortaya çıktı. Ardından en korkutucu şey oldu. Fiziksel travma yüzünden hemşirenin yüz hatları kırıldı ve yüz Su Luoluo'nun önünde paramparça oldu!
"Ahhh!"
Su Luoluo geriye doğru sürünmeye çalışırken Xiao Du ve Song An son hızla ilerliyordu. Birbirlerine çarptılar ve çarpışma büyük bir gürültü yarattı. Üçü de sendeledi ve tünelin darlığı yüzünden birbirlerine girerek orada takılıp kaldılar.
Bunu gören Chen Ge elinde çekiciyle gülerek onlara yaklaştı. "Niye kendinize bunu yapıyorsunuz?"