GİTMENE İZİN VEREMEM |1+2|
By elif__590
-YAĞMUR ÜNSAL-
Babası ve annesi gizli bir şekilde öldürülmüştü.Herkes büyük bir üzüntü ve şok içerisindeydi. Yağmur annesi ve babasının bu gizli ölümünü tabii ki araştıracaktı. Fakat bu ölümün arka perdesi hiçde iç açıcı değildi.
Yağmur, lise son öğrencisiydi. Bir sene okulunu donduran Yağmur, bu sene okuluna devam etmeye karar vermişti fakat okuluna devam edebilmesi içinde paraya ihtiyacı vardı. Tabii, para içinde çalışmaya. İsterse okumaya bilirdi. Nasıl olsa annesi ve babasıda yoktu, kafasına göre takılabilirdi. Fakat Yağmur, okumaya zorunlu gibi hissediyordu kendini. Zaten öyleydi de. Annesi, kızının kendi ayaklarının üzerinde durmasını istiyordu bu kötü, karanlık hayatta. O, zifiri karanlık olan hayatta küçük bir ışık olup, yaşamayı hak edenleri yaşatmayı istiyordu. Anladığınız gibi doktor olmasını istiyordu bu saf kızının.
Fakat bir iş yeri başvurusuna gittiği yerden reddedildikten sonra oraya telefon numarasını bırakıp, yeni bir teklifin gelmesi ile tekrar bir iş başvurusuna gitmesi ile başlayacaktı her şey...
-SAVAŞ ARIKAN-
Karanlık, pislik, psikopatın sözlükteki anlamıydı resmen. Aklınıza gelecek olan neredeyse her tür şeyi yapıyor olan bir pislik...
Tek önemsediği kişiler oğlu ve karısı idi. Ama bu adamın karısı, oğlunu Dünya'ya getirip evi terk etmişti. Elinde tek bir kişi kalmıştı ve onuda kaybetmek istemiyordu...
Kader bu iki zıt kutubu nasıl bir araya getirecekti?
"Her karanlık insanı ürpertir, korku verirdi. Ama bu karanlık başkaydı...
Sanki beni karanlığın ılık mevsiminde tutuyor, gitmeme izin vermiyor gibiydi. Korkmuyordum. Korkutmuyordu beni bu karanlık. Tam tersine bu ılık karanlık, bahar ayları misali ruhuma işliyor, huzur ve güven veriyor gibiydi..."
• 29/10/2017 TARİHİNDEN İTİBAREN YAYIMLANMAYA BAŞLANMIŞTIR.
© Tüm hakları saklıdır.