Slovenya Gezisi Bütçesi:
Uçak: 435Euro-Thy Gidiş Dönüş iki kişi;
Otel: 185Euro-üç gece Oda+kahvaltı;
Vize: 60Euro-Standart Schengen Vizesi;
Araba: 105Euro-üç gün Avis Opel Corsa;
Benzin: 35Euro-yarım depo benzin;
Maç Biletleri: 100Euro-3 maç;
Yemek ve Diğer kişisel harcamalar: 300Euro;
Toplam: 1220Euro iki kişi için.
Thy ile doğrudan başkent Ljubljana'ya geliyoruz, biletleri kişi başı 560TL'ye aldığımız için de mutluyuz. Ljubljana Slovenya'nın başkenti ve şehre biraz uzak-30km-küçük bir havaalanı var. Amacımız Eurobasket2013'te ulusal takımımızı desteklemek, ilk iki maçta Finlandiya ve İtalya'ya yenilsek de umudumuz var, ki buradayız. Araba kiralıyoruz Avis'ten günlüğü 35Euro'ya ve doğrudan maçların oynandığı Koper şehrine doğru yola çıkıyoruz. Güzel ve Avis aracı aldığımız için ücretsiz bir otoban, 120Km civarında da yolumuz var Slovenya'nın güneybatısındaki bu liman şehrine ulaşmak için. Yolda giderken çok açık farkediliyor, Slovenya yemyeşil, uçtan uca ormanlarla kaplı bir ülke, ki formalarındaki yeşil rengi de sonuna kadar hak ediyorlar (Orjinal maç forması 60Euro, taraftar tişörtü 15Euro).
Koper'e ulaşıp maç biletlerimizi bastırıyoruz; meraklısı için Yunanistan, İsveç ve Rusya maçlarında en üst kategori biletlerimiz kişi başı toplam 100Euro civarında. Ardından otelimizin bulunduğu, Koper'e 15Km uzaklıktaki Portoroz'a geçiyoruz. Portoroz adından da tahmin edilebileceği üzere ufak bir yat limanına, uzun bir sahil bandına sahip ve otelleri, kumarhaneleri, restoranları, eğlence yerleri ile tam bir tatil kasabası. Deniz mükemmel değil bizim gibi Ege insanları için ama yine de su temiz, ılık ve sahiller halkın, işgal altında değil. Otelin geceliği oda+kahvaltı 65Euro iki kişi için, ama bu eylül başı fiyatları.
Otelden maç için Koper Bonifika Arena'ya dönüyoruz. Yaklaşık 5000 kişilik küçük, baskılı bir salon ve Yunan taraftarlar hafiften deplasman havası yaratmışlar bizim için. Maçı anlatmaya ise gerek yok; net bir hezimet ve üzüntü. Maçtan çıkıp Portoroz kıyısındaki barlarda biraz oyalanıp-bir bardak kokteyl 7Euro-üzüntümüzü hafifletmeye çalışıyoruz ve otele geçip günü noktalıyoruz.(Not: Yemekleri hep atıştırarak geçirdik zaman kısıtı nedeniyle)