II. DOHA
Bir küçüğüm, uzun süre düşündükten sonra Hong Kong’a taşınmıştı evlendikten sonra. “İyi bir teklif geldi ağabey; oraya yerleşeceğim.” demiş ve gitmişti 2016 Eylül’ünde. Eşi ve yeni doğan çocuğu da ardından gelecekti. Bana da sürekli “Yeğenini görmeye gelirsin artık Hong Kong’a” diyordu.
Midilli Adası / Yunanistan
Sürekli gidip, geldiğim Yunanistan harici pek bir seyahatim olmamıştı 2017 yılında. Bir arkadaşım New York’a iş için gidecekti ve bana gel dedi. Heyecanla bilet bakarken, birdenbire gezisi iptal edilmişti. Biraz buruk, biraz üzgün, kendimi üniversiteden sınıf arkadaşım da olan Mine’nin daveti üzerine Midilli (Lesbos) Adası’na attım birkaç günlüğüne.
Adanın altını üstüne getirdik kiraladığımız arabayla. Antik harabeler mi dersiniz, denize girmek için gittiğimiz değişik sahiller mi dersiniz, Bizans döneminden kalan bazı yapı ve kiliseleri mi dersiniz, hepsini hemen hemen gezdik o birkaç gün içinde. Midilli’de olduğumu duyan Yunan arkadaşım Kostas, Santorini’ye de gelmemi, orayı Midilli’den daha çok seveceğimi söylemişti. Yunanistan’ı çok sevdiğim için de daha iyi havalarda giderim diyerek Santorini gezimi biraz erteledim.
“E ağabey, ne zaman gelmeyi düşünüyorsun Hong Kong’a? Biliyorsun benden dolayı indirimli uçabilirsin. Bana tarihi ver, ben sana ayarlarım biletini” dedi kardeşim. “Kasım gibi olabilir; bir ay gibi kalabilirim” dediğimde de “Olmaz; burada Noel tatili başlıyor ve biz de Almanya’ya gideceğiz Fatma’nın ailesini ziyarete” diye itiraz etti. Eşi, yarı Alman yarı Türk’tü. Öyle böyle diyerek tam on üç hafta beni ikna etmek için dil döktü kardeşim Ayhan.
Sürekli ertelememden o da bıkmış olacak ki 2018 Ocak’ının ikinci haftası biletimi gönderdi. “Hemen geliyorsun artık yeter. Başlayacağım senin bu ertelemelerine” dedi kızarak.
Apar topar bavulumu hazırladım. Heyecan içinde uçacağım günü beklemeye başladım. “Gökdelenlerin vatanı, Uzakdoğu’nun ve dünyanın yeni New York’u” diyordum Hong Kong için hep. Dünya finans merkezi yavaş yavaş oraya kayıyordu bir de. İlk geldiğimde fazla görme şansım olmamıştı; ama bu sefer mümkün olduğunca çok gezecektim şehri. Mahalle aralarına kurulan pazarlarını gezecek, keşfedecektim aşık olduğum şehri bu sefer.
Doha / KATAR
Ve uçuş günüm gelmişti. Katar’ın başkenti Doha aktarmalı gidecektim Katar Havayollarıyla. Doha’da yaşayan İspanyol bir mimar arkadaşıma “Birkaç saat Doha’da olacağım, gel kahve içelim. Belki de şehri gezdirirsin bana” diye haber verdim. Bir taşla iki kuş vuracaktım güya. Uçağıma bindim ve Doha’ya yollandım. Kafamda birkaç saat de olsa Doha’yı görecek ve oradan da Hong Kong’a geçecektim. Arkadaşım Gabriel, ailevi sorunlar nedeniyle gelemeyeceğini iletince, Doha ile ilgili içimde az da olsa beliren şevkim kırılmıştı. “Aman görmesem de olur zaten. Pek de meraklı değilim Allah’ın çöl şehrine” diye kendimi teselli ettim sürekli.
Doha /KATAR
Doha Hamad Havaalanı’nı keşfe çıktım ben de. Elimde valiz, sırtımda içi kitap dolu çantam, kendimi bir uçtan bir uca attım langır lungur uçuş saatine kadar. Katar Havayolları’nın kontuarına gittim ve heyecanla check-inimi yaptım. Pasaport kontrolünden nasıl geçtim, uçağa nasıl yetiştim hatırlamıyorum. Kendimi yorgunluktan bitap düşmüş bir şekilde koltuğuma attım. “Tanrım, canım çıktı. Sanırsın havaalanını dip köşe bucak temizledim” diye homurdanmaya başladım. Ve kısa bir süre sonra uyudum. “Mister, your meal is here (Beyefendi, yemeğiniz geldi)” diye hostesin beni dürtmesiyle uyandım. O zaman anladığım kadarıyla Hint hava sahasındaydık. Bir yandan yemeğimi yedim, bir yandan kitabımı okudum. Ve Hong Kong’a doğru yoluma devam ettim.
Devam edecek…
Aziz Doğdu
Çevirmen – Gezgin
Sorular ve yorumlarınızı sayfanın altındaki iletişim kutusundan bize kolayca iletebilirsiniz.
Sitemize e-posta ile kayıt olarak bildirim alabilir, yeni yayınlanan makaleleri e-posta hesabınızdan takip edebilirsiniz.
İletişim için:
İnstagram: @azizdogdu
Yazar: firstname.lastname@example.org
Editör: email@example.com