Günümüzün en önemli kitle iletişim araçlarından biri haline gelen sosyal medya, bireylerin gündelik yaşantıları üzerindeki etkisini de her geçen gün arttırmaktadır. Bireyler sosyal medya ile hem yakın ve uzak ötekiler ile iletişim kurmakta hem de bu alan üzerinden kendi benlik imajlarını yeniden inşa etmektedir. Ancak bireylerin toplumsal hayattaki benlikleri ile sosyal medya üzerinden gerçekleştirdikleri benliklerinin sunumları arasında farklılıklar vardır. Sosyal medya üzerinden oluşturulan ve ötekilere sunulan benlik imajları, bireylerin benliklerini temsil eden “gösterge benlik”lerdir. Bu çalışmanın amacı da bireylerin sosyal medya kullanımları üzerinden gösterge-benliklerin oluşumunu George Herbert Mead, Erving Goffman ve Manuel Castells’in yaklaşımlarından hareketle analiz etmektir. Bu doğrultuda Adıyaman Üniversitesi Sosyoloji Bölümünde öğrenim göre, Facebook, Twitter, Instagram uygulamalarından en az birini kullanan 191 öğrenciye 110 soruluk anket uygulanmış ve toplanan veriler SPSS ve AMOS programlarına kaydedilmiştir. Gençlerin sosyal medya kullanım pratikleri üzerinden gösterge benlik kavramını oluşturduğu düşünülen değişkenler belirlenerek birinci düzey tek faktörlü model oluşturulmuş ve doğrulayıcı faktör analizi uygulanarak test edilmiştir
Social media, which has become one of the most important mass media tools of today, increases the impact of individuals on their daily lives. Individuals communicate with social media both with close and distant others and rebuild their self-image through this field. However, there are differences between individuals' selves in social life and the presentations of their selfies on social media. Self-images created on social media and presented to others are “signifier-selfs” that represent individuals' selves. The aim of this study is to analyze the formation of signifier selfs through the social media usage of individuals, based on George Herbert Mead, Erving Goffman, and Manuel Castells’ approaches. Accordingly, 110 questionnaires were applied to 191 students studying at the Department of Sociology at Adıyaman University, using at least one of the Facebook, Twitter, Instagram applications, and the collected data were recorded in SPSS and AMOS programs. The variables that are thought to constitute the concept of signifier self is determined through the social media usage practices of the youth, and the one-factor first-level model has been created and this model has been tested by applying confirmatory factor analysis on the variables.