Bir varlığın yaratıcı olabilmesi için; neden her şeyi görür bir gözü, her şeye yetişir bir eli olması gerekir?
Değerli Kardeşimiz;
"İşte, şu kâinat içinde câri olan bu tesânüd, bu teâvün, bu tecâvüb, bu teanuk, bu musahhariyet, bu intizam, birtek Müdebbirin tertibiyle idare edildiklerine ve birtek Mürebbînin tedbiriyle sevk edildiklerine kat'iyen şehadet etmekle beraber; tâ zerrât-ı taamiyenin hüceyrât-ı beden imdadına geçmelerinde câri olan bir düstur-u teâvünle hareketleri, bütün bütün kör olmayana gösteriyorlar ki, gayet kerîm birtek Mürebbînin kuvvetiyle, gayet hakîm birtek Müdebbirin emriyle hareket ediyorlar."(1)
Kâinatın bütün unsurları arasında dayanışma, yardımlaşma, itaat ve intizam kanunları hükmediyor. Bu kanunlar kâinatı bölünmez ve parçalanmaz bir bütün haline getiriyor.
Mesela, bir elmanın vücut bulması için hava, güneş, toprak ve su lazımdır. Demek elmanın vücut bulması için, bütün unsurların o elmaya hizmet etmesi gerekiyor. O elmayı yapacak zatın, bütün kâinata, unsurlara sahip olması, hükmünün geçmesi gerekir. O elmanın bütün bir kâinat fabrikasının müşterek çalışmalarıyla meydana gelmesi cihetiyle de bir kudret sikkesi taşır. Yani, "Bütün kâinatı yaratıp idare edemeyen beni yapamaz." mânâsını ilan eder.
Demek elmadaki hayat ile kâinat arasında sanat ve mükemmellik birlikte görülürler. Hayat kâinattaki birlik ve tevhidin bir neticesi ve cilvesidir. Tarla kimin ise, o tarladan alınan mahsul de onundur. Aynı şekilde kâinat ve unsurlar kimin ise, bunlardan süzülen hayat da o zâtın eseri ve sanatıdır. Hayat nasıl kâinatın birlik ve tesanüdünden ortaya çıkıyorsa, neticesi de tevhid ve vahdeti gösteriyor, ustasının ve sanatkârın bir olduğuna ilan ediyor.
“Her şeyin ve her unsurun birtek Müdebbir'in tertibiyle idare edildiklerini ve birtek Mürebbî'nin tedbiriyle sevk edildiklerini, her şeyi itaat ve intizam altına alan ve her şeyi birbirinin yardımına sevk eden sonsuz ilim, irade, kudret ve şefkat sahibi olan Allah’ı güneş gibi gösteriyor.”
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü