Doğayı ve onun bir parçası olmayı çok seviyoruz. Binbir çeşit canlısına, renklerine, seslerine, kokularına ve tüm bunların müthiş bir ahenk içinde varolmalarına hayranız. Tabiat ananın zenginliği, yaptığımız tüm işlerde her daim en büyük ilham kaynağımız.
Bir Eylül günü öğle vakitlerinde dünyaya gelmişim, İnci koymuşlar ismimi. Kendimi bildim bileli en çok doğada vakit geçirmeyi severim. Yanından geçerken dokunmadan edemem heybetli bir ağacın gövdesine. Ne zaman ikilemde kalsam soluğu aldığım yer bellidir; tahmini yaşı 650 olan canım fıstık ağacının dibidir yerim. Sessiz ve çok güçlü bir iletişim vardır aramızda, iyi geliriz birbirimize… Sık sık ormana, dağa, denize kaçarım. Uzun uzun yürür, sessiz sessiz dağlara tırmanır, istediğim yerde kamp yaparım.
Kokular… Gözlerimi kapatıp kokuları ayırt etmek büyük heyecanlarımdan biridir. Çiçekli mi? Meyveli mi? Odunsu mu? Yeşil mi? Örneğin kahve kokusu demek yeterli değildir benim için, bir bir cımbızlamaya çalışırım içindeki koku moleküllerini. Ve bunu burnuma değen her koku için yaparım. Belki de bu yüzdendir en büyük tutkularımdan birinin bitki ve baharat çeşitleri oluşu. Ve tabii attarlar benim şekerci dükkanlarımdır. Hafızama en çok kazınmış kokular nedir diye çocukluğuma döndüğümde, burnuma ilk gelenler; lavanta, anason, ardıç katranı sabunu ve ekmek fırını kokusudur.