Sevgili okuyucularım;
artık yaşlandık. Dayanma gücümüz azaldı.
Bu yüzden gördüğümüz hataları da görmemezlikten gelemiyoruz.
Heyecanımız biraz da gazetecilik ruhundan geliyor.
Allah aşkına!
İlçemizde iki tane örnek cadde yapıldı. Bu caddelerin yarım kalışından sonraki perişanlığı gerçekten beni üzüyor. Acaba sizleri rahatsız etmiyor mu?
Nasıl olur da, görmemezlikten geliyorsunuz?
Düşünüyorum.
Burada esnaflık yapan kardeşlerimizin içi nasıl rahat ediyor? Nasıl huzurlu alışveriş yapabiliyor?
Büyükşehir Belediyesinin birkaç yıl önce ?örnek cadde´ diyerek, reklamlarla başladığı bu heyecanı çok kısa sürdü.
Caddeler yapıldı. Ulaşıma açıldı. Acaba bunu kim teslim aldı, bilemiyorum.
Çok yazık!
Caddelere dökülen betonların kot seviyeleri düzensiz. Her yağmur yağışında, her taraf gölleniyor.
Caddeki dükkanların kenarındaki tretuvarların perişanlığı başka bir alem.
Caddenin ışıklandırılması için yapılan noktalar ortada.
l Logarlara bağlanmayan dükkanlardan ve binalardan akan pis sular caddeye akmakta.
Trafik dersen, hala çözüm bekleyen bir sorun.
Ne diyeyim ben şimdi?
Bunları görüpte yazmayan kalem kırılsın, gözler kör olsun.
Değerli okurlarım; yıllardır söyler, yazarım. Her şeyi gazeteciden bekliyorsunuz. Sık sık söylediğim gibi gazeteciler mahallenin delisi değildir.
Yazılarımızı beğeniyorsanız, bize destek olun, sıkıntıları yazın, biz de çözüm arayalım.
Sesini çıkartmayan toplumlarda devamlı söylerim, koyu koyu karanlıklar, ulu ulu mezarlıklar olur.
Sesimizi yükseltelim. Derdimizi, sıkıntılarımızı paylaşalım.
Biz, yazılarımızı yazarken, nasıl ki sözümüzü dudaktan, gözümüzü budaktan sakınmıyorsak, sizleri de aynı duyarlılığa davet ediyorum.
Göndereceğiniz yazılarınızı bekliyoruz.
Yarınının bugünden güzel olsun.