Tüm duygular birbirine karıştı. Eğri ile doğru birbirinden ayırt edilemeyecek kadar ince bir çizgiye dayandı . Güvenilen kaynaklar değişime uğradı . Kişisel yorumların ağırlık kazandığı kaynaklar gerçekten uzak ve ütopik bir gelecekten bahsetmektedir . Bugünü anlatmayan, gerçek yaşamdan yoksun yazılan ve anlatılan bilgileriyle insanları karmaşık düşüncelere sürükleyen dezenformasyon anlaşılmaz bir ortama dönüştü.
Radyo, tv ve gazeteler gerçekten uzak tek taraflı bağımlı objektif olmayan sansürlü bir yayın politikası ile zihinleri bulandırıyor. Mahalle ortamı, kent ortamı ve köy ortamı kesinlikle doğru analiz edilmemektedir.
Bizler gerçekte başka hayat yaşıyoruz.
Ama anlatılan, hayal edilen, yaşanılması istenen, oluşması istenen ortamı yaratan, bilinmemesi istenen bilgiler, yanlış anlatılan gerçekler, bir bilgi verirken bile kendi siyasi , sosyojik ve ıdeolojik düşüncesinin yararına göre hareket eden, kutsal kitapların ayetlerinden kendisini haklı göstermek için kendisine göre yorumlayan ve diğer ayetleri görmezden gelen , toplumsal kurallarda kendi kişisel, toplumsal ve egosal menfaatlerini gözeten, ben haklıyım demek için gerçek dahi olsa başkalarını yalanlayan, ben dedim demek için yapılanların sekteye uğramasını isteyen halkı değil kendisini düşünen hatta kendisini bile düşünmeyen karakterlere bürüyen bir evreye ulaştırdılar hayatı.
Neye inanacağız?
Kime inanacağız?
Nasıl inanacağız?
Peki, neye, nasıl, niçin ve ne ile güveneceğiz?
Elbirliğiyle yok ettiler güven denen olguyu.
Beynimizi bulandırdılar, zihnimizi karıştırdılar, aklımızı ele geçirdiler, düşüncelerimizi rehin aldılar, bugünümüzü yarınlarımıza borçlu kıldılar, inancımızı kişileştirdiler, etnik grupları tekleştirdiler, birileri dışında kalan diğerlerini yok saydılar ve sonunda geldiğimiz safha bu.
Kimse kimseye güvenmez oldu. Artık neye nasıl cevap veya tepki vereceğimizi bilemez olduk. Gerçek ne, yalan ne, doğru ne yanlış ne hepsiniharmanladılar ve içinden çıkılmaz bir hale getirdiler.
Bize ne anlatılırsa ya sorgusuz, sualsiz kabul edeceğiz, doğru olarak göreceğiz ya da sorgulayıp, neden deyip kendimizi dışlayacağız. Başka bir alternatif yok. Ya varsın ya yoksun. Var isen sessiz kalacaksın yoksan zaten benim emrimdesin mantığıyla hareket edeceğiz.
Her alan da böyle bir kirlilik var iken toplumun normalleşmesi mümkün değildir. Güvensizlik ortamının oluşması gayet doğal olarak görülmeli.
Herkes her konuda uzman olunca uzmana gerek kalmıyor.
Ortada ne olduğu belirsiz kontrolsüz karmaşık bir zihin olunca fikir de bozuk oluyor maalesef.
Karmaşık yaşanılan bir hayattan normal hareket edilmesini beklemek ne kadar doğru sizin takdirinize bırakıyor sevgi dolu yarınlar diliyorum .
Esen kalın.