İnsanlar sık sık farklı olaylar ve durumlar karşısında heyecandan ölebilirim derler. Oysa ki ben heyecanlanmazsam ölebilirim. Ruhumun paslandığını, kalbimin heyecansızlıktan duracağını düşünürüm.
Birbirini aynı geçen günler ve kalbimin çarpmıyor olması mutsuz eder beni. Heyecan dediysem her an aşık olmaktan bahsetmiyorum. Aşkın heyecanı da güzeldir. İnsanın içi içine sığmaz. Enerji dolu olur. Hele benim gibi zaten yerinde duramayan biriyseniz aşk kabınıza sığdırmaz sizi.
Heyecanla beslenen biri olarak hiç gitmediğim bir yere gidecek olmak heyecanlandırır beni. Mümkün olduğu kadar farklı yerleri görmeye çalışırım yeni yerler görmenin, yeni keşifler yaşamanın heyecanı için.
Farklı konularda bilgi sahibi olabilmek için farklı kitaplar, makaleler okumaya çalışırım. Yeni şeyler öğrenmenin heyecanını yaşamak için.
Özlediğim insanları görmek için fırsat yaratırım. Özlemin yerini kavuşmanın alması heyecanlandırır beni.
Sevdiklerime süprizler yaparım. Süprizlerimle şaşıracaklarını ve mutlu olacaklarını düşünüp heyecanlanırım.
Son aylarda yazı yazmaya başladığım için heyecanlıyım. Yazdıkça daha doğrusu yazabildikçe sanki büyük eserler yaratıyormuşçasına heyecanlanıyorum her yazım bittiğinde.
Bunların hiçbirini yapamazsam bile lunaparka giderim. Havalarda dönen oyuncakların yarattığı adrenalinle kalbimin çılgınca atmasının heyecanı da ayrıdır. İlk fırsatta da bungee jumping heyecanını da tatmak istiyorum.
Kalbim çarptıkça hayat bulurum ben. Daha neşeli, daha mutlu, daha umutlu, daha dinamik olurum. Heyecanla yaşarım..