The Tutorial is Too Hard - Bölüm 62
Bölüm 62 – Eğitim 12. Kat Patron Odası (5. Kısım)
[Keruk. Zaten uyandın mı kocacığım? Kalk. Senin için yemek hazırladım.]
Idaltaru’nun arkasını görebiliyordum, hayır… Idy’nin arkasını. İzlemek için girişte oturuyor.
Küçük bir çakıl taşı bulmak için elimle etrafı aradım. Bulduktan sonra Idy’nin başının arkasına doğru fırlattım.
Çakıl taşı Idy’nin kuyruğuna çarptı.
“Bana böyle seslenmemeni söylemiştim.”
[Kaptan, çok utangaçsın, keruk.]
Um …
Hâlâ çok zayıf hissediyorum.
Yerde yatarken, ellerimi açıp kapatmayı denedim.
“Ne kadardır uyuyordum?”
[Yaklaşık üç saat uyudun. Keruk. Bu senin için oldukça uzun, doğru değil mi Kaptan?]
Üç saat uyuduysam, bu gerçekten uzundu.
Bırakın üç saati, Idy’yi çağırmasaydım, muhtemelen on dakika bile uyuyamazdım.
Son zamanlarda uykuya dalamamaktan acı çekiyordum. Bu nedenle, aklımı rahatlatamadığım tehlikeli yerlerde uykuya dalmam imkansızdı.
Böyle zamanlarda ya uyku hapı kullanarak kendimi uyutmam ya da bayılıncaya kadar beklemem gerekiyordu.
Idy burada olduğu için minnettarım.
Ölü Çağırma gerçekten inanılmaz bir beceriydi.
Sadece beş çağırmaya izin verme ve ruhlu nesnelere ihtiyaç duyma sınırlamaları vardı. Ancak yine de inanılmazdı.
Geri getirmek ve ölüleri çağırmak, Tanrılar dışında kimsenin elde edemeyeceği türden bir güçtü.
Daha yüksek bir katta, becerimi daha da geliştirdikten sonra daha güçlü birini çağırırsam etkisi daha da büyük olurdu.
Yine de, Idy’yi buraya çağırmanın bir israf olduğunu düşünmüyordum.
Dinlenmeden önce, güvenliğimden emin olmak için ona hemen burada ihtiyacım vardı. Ayrıca, 12. Kat gibi çok uzun süre sahne içinde kalmam gereken bir durumda, yanımda birinin olması gerçekten çok yardımcı olmuştu.
Biriyle konuşarak daha iyi bir karar verebilirdim.
Ayrıca zihnimi çürüten yalnızlığı da hafifletiyodu.
Ölü Çağırma’yı kullanarak onu ilk kez çağırdığımda Sekizinci Kat’taydı.
Düşmanların dikkatini çekecek birine ihtiyacım vardı, ama beklediğimden çok daha yetenekliydi.
Sadece savaş yetenekleri değil, aynı zamanda tipik şiddetli kertenkele adamına benzemeyen sakin kişiliği de yardımcı olmuştu.
Tabii ki, Beşinci Katta beni kocası olarak alma arzusuyla yanarken hiç de sakin görünmüyordu.
O zamandan beri sohbet ediyor ve birbirimizi anlamamızı geliştiriyorduk. Şimdi oldukça yaklaşmıştık.
Ona göre, eş seçiminde önemli olan tek şey güçtü. Daha güçlü birisi, daha iyi bir eş anlamına geliyordu. Bu her iki cinsiyet için de geçerliydi.
Bu nedenle, kertenkele adamının türüne göre, daha güçlü biri tarafından arzu edilmek, açıkça mutlu olunacak bir şeydi. Idaltaru ayrıca neredeyse hiç kimsenin bu tür teklifleri reddetmediğini de sözlerine ekledi.
Kertenkele adamların bir bütün olarak güç peşinde koştuğunu ve daha güçlü biriyle çiftleşme uğruna becerilerini geliştirdiğini söyledi. Bu onların en önemli nedeniydi.
Bu nedenle, çiftleşme teklifini reddettiğimde beni anlayamamış ve çileden çıkmıştı.
Güce nesnel olarak bakıldığında, o zamanlar benden kesinlikle daha güçlüydü.
Onu güçte geçtiğime göre, durum biraz değişmişti.
Kertenkele adamlarının kültüründe, eş seçme hakkı güçlülerindi. Ondan daha güçlü olduğum ve onu zaten reddettiğim için, artık ona takıntılı değildi.
Aslında, Beşinci Katta tanıştığım diğer kertenkelelerin bu tür eğilimleri vardı, bu yüzden anlaşılması kolaydı.
Ona insan türünün ilkelerini de anlattım.
Birini çiftleşmeye zorlamanın bir suç olduğunu ve insanların insanlar dışındaki varlıklarla çiftleşme fikrinden hoşlanmadıklarını açıkladım.
Aslında, fantastik kurgulardaki elfler gibi muhteşem varlıklarla olsaydı, tür sorununun önemli olacağını sanmıyorum, ama …
Şimdilik bunu ona böyle açıkladım.
Idy hayal kırıklığına uğramış görünüyordu, ama görmezden geldim.
O zamandan beri, bir yandaşım olarak, hayır… bir yoldaş olarak, birlikte iyiydik.
Ara sıra bana koca falan diyordu, ama aramızda içten bir şaka olmuştu.
Yanıma geldi ve bana ince dilimlenmiş bir et verdi.
Her zamanki gibi, ağzıma koyduğum gibi kurutulmuş et olduğunu düşünmüştüm, ama çiğ etti.
“Uuuug… Bu nedir?”
[Sadece ye. Tartar olarak düşün. Kaptan, zehir direncin var, bu yüzden ondan hasta olamazsın. Keruk.]
Neyse ki et, belki de çok fazla kanın çekildiği için ya da sadece bu tür bir porsiyon olduğu için yemesi zor değildi.
Orangutan etine kıyasla bu çok daha yenilebilirdi.
[Yerdeki bebek Lamburu’nun etiydi. Hemen hazırladım, bu yüzden yenilebilir olmalı.]
Gelincik canavarın adı Lamburu gibiydi.
“Idy. Ihaoi hakkında biraz bilgin var mı? Sanırım bu yerin adı bu. ”
[Bilmiyorum. Keruk.]
Sesi hayal kırıklığıyla kaplıydı ve bu gerçekten söylemek istediği şeyin anlamını iletiyordu.
Ihaoi’yi gerçekten bilmediğinden değildi. Bir zamanlar Ihaoi’yi bilip bilmediğini bilmiyordu.
Yoldaş olarak Idy’ye sahip olduğumdan beri ona pek çok soru sordum.
Ona Eğitime nasıl girdiğini, Eğitimin amacının ne olduğunu, daha önce nasıl olduğunu sordum …
Ona birçok soru sordum ve Idy bunların çoğunu cevaplayamadı.
Cevabı hatırlamaya çalıştığında kafasının içinin beyazlaştığını ve hiçbir şeye yol açmadığını söyledi.
Anılarının üstüne beyaz bir boya sürülmüş gibi olduğunu söylüyordu.
Bu tür bir durum meydana geldiğinde acıklı ve üzgün görünüyordu, bu yüzden onun geçmişini ya da Eğitimdeki gerçek kimliğini ortaya çıkarmaya çalışmadım.
Bana sadece geçmişinde sahip olduğu ortak bilgi ve becerilerini anlatabilirdi.
Yine de Eğitim ile ilgili herhangi bir şeyi ayrıntılı olarak hatırlayamıyordu.
Um …
Bu canavarın adını bildiği için belki de burayı geçmişte biliyordu.
[Keruk. Bundan sonra planın nedir? İlk olarak, katı temizleme amacını bilmek istiyorum.]
Mesajın bana anlattığı bilgiyi ve temizleme amacını kısaca anlattım.
[O halde bu mağarada 25 gün sessizce geçirirsen, bu etabı güvenli bir şekilde geçebileceksin. Keruk. Bu aşamayı çok sevdim. Keruk.]
“Bu aşamada neyi sevebilirsin?”
[Keruk. Keruk.]
Idy gözlerini her yerde gezdirdi ve soruma cevap vermedi.
“Katı hemen temizleyemeyeceğim. Kalan süre nedeniyle, temizlemek kesinlikle imkansız. ”
[Temizlemek imkansız ile ne demek istiyorsun?]
Ona rauntta kalan süreyi ve sahneyi bitirmek için burada geçirmem gereken zamanı anlattım.
[Her zamanki gibi şanssızsın, Kaptan. Keruk.]
Neredeyse şanssız olduğumu söylemek yerine kötü şans getirdiğimi söylüyorsun.
Her neyse, şimdi sıra buna geldi, büyümeye odaklanmayı ve sabırsızlığımı atmayı planlıyorum.
Ayrıca Odaklanmış Çaba becerimi Idy’ye anlattım.
[Anlıyorum. Beceri hakkında ayrıntılı bilgi edinmenin iyi bir fikir olacağını düşünüyorum. Bu beceriyle büyümenize odaklanarak zaman harcarsanız, bu tam olarak zaman kaybı olmayacaktır. Ancak, önce kesin olarak hayatta kalmanı sağlamalıyız. Keruk.]
“Evet doğru. Bu bölgeyi topraklarımız olarak belirlemeli ve yakınlarda yaşayanları tek tek avlamalıyız. Bunu yaparken mağaranın yanına gelenler zamanla kaybolmaya başlayacak. ”
Bu ormanın sakinleri vahşi hayvanlar veya canavarlardı.
Üst düzey avcıların muhtemelen kendi bölgeleri vardı ve sınırlarını aşmazlardı.
[Keruk. Zaman zaman kendi bölgelerini geçen veya başka birinin bölgesini ele geçirmeye çalışan şerefsizler vardır. Ancak planın kesinlikle mantıklı.]
[Yine de, çok aktif olursak, bu bölgeyi kendi bölgeleri olarak gören üst düzey avcılar gelebilir.]
İyi olacağını düşünüyorum.
Her zamanki şerefsizler, ben ve Idy’nin koordineli saldırısından sağ çıkamayacak. En kötü durumda, sadece kaçmamız gerekiyor.
Yüksek seviyeli avcıların orangutanlar gibi gruplar içinde olmak yerine tek başlarına hareket etmeleri çok muhtemel.
Dahası, bu orman çok geniş. Gerçekten devasa.
Uçurumun tepesindeyken, orman her yöne doğru, ufkun sonuna kadar uzanıyor.
Kaçmak zorunda olduğumuz güçlü bir avcıya rastlamak muhtemelen kolay olmayacak.
[Keruk. Peki şimdi harekete geçecek miyiz?]
“Hayır. Güneş battı, o yüzden yarın sabah başlayalım. ”
Hem Idy hem de ben karanlık tarafından ciddi şekilde engellenmeden hareket edebilirdik. Ama yine de, karanlığın ortasında gece canavarlarıyla savaşarak tehlikeyi davet etmek istemiyordum.
Hâlâ yorgun hissediyorum.
“Odaklanmış Çaba becerisini deneyelim. Mana Akımı’nı kullanacağım, bu yüzden lütfen alanı benim için koru. ”
[Anladım. Keruk.]
Mana Akımı’nı çalışarak sabaha kadar vakit geçirdim.
Ancak, gözle görülür bir büyüme olmadı. Odaklanmış Çaba’dan da herhangi bir sonuç almadım.
Daha uzun odaklanmam gerekip gerekmediğini veya yöntemin yanlış olup olmadığını bilmiyordum.
Daha sonra tekrar deneyelim.
[Keruk. Hazırım. Acele et ve dışarı çık, Kaptan.]
Idy acele etmemi söyledi, ben de mağaradan çıktım.
Manzaranın biraz değiştiğini gördüm.
Orada burada, çalıların arasında gizlenmiş tuzaklar gördüm.
Asmalarla ve keskinleştirilmiş ağaçlarla yapılmış tuzaklar vardı. Aynı zamanda çukurlar da.
Diğer türleri bilmiyorum, ama bu tür tuzakları bulmada mükemmelim.
Eğitime girdiğimden beri bu tür tuzaklardan çok işkence görmüştüm, yani …
Tuzakların yanı sıra, mağara girişinin zemininde küller vardı.
“Bu nedir?”
[Kikimu denen yaprakları kurutup ince toz haline getirdim. Bu ormandaki hayvanlar bundan nefret ediyor, bu yüzden buraya yayarsan, kolayca yaklaşmayacaklar. Keruk.]
Ne, bunu ne zaman yaptın?
İnce bir toza mu ezdin? Muhtemelen bunun için aletlerin bile yok.
Kuruttun mu? Bu nemli ormanda yaprakları mı kuruttun?
Ayrıca, tüm bu tuzakları ne zaman kurdun? Zaman çerçevesi göz önüne alındığında, bu mümkün müydü?
[Keruk. Keruk. Bazı yollar var.]
Idy gülümsedi. Gülümsemesi gurur doluydu. Gülüşüne bakınca biraz panikledim.
Idy’den bu kadar beklemiyordum.
Şimdiye kadar onun rolü sadece yanımda savaşmak ve ben dinlenirken nöbet tutmaktı.
Ne kadar etkilendiğimi dürüstçe söyledim ve onu övdüm.
Övgümü duyduktan sonra kuyruğu sağa sola sallanmaya başladı ama ben görmezden geldim.
[Keruk. Gidip avlanmayı deneyelim.]
Gizemli bir şekilde, Idy’nin arkasına bakmak güvenilirdi. Onu çalılara kadar takip ettim.
Radyasyona maruz kalmış ve mutasyona uğramış gibi görünen tuhaf görünümlü bir yaban domuzunun cesedini tekmeledim.
“Hey, avlanmada nasıl bu kadar iyisin?”
Bu kadar hızlı avlanmayı başaracağımızı bilmiyordum.
Bir video oyununun içinde canavar avlıyor gibi değildik. Kocaman bir ormandaydık. Bu büyüklükte bir av bulup takip etmek kolay değildi.
Aslında, tek başına karşılaşmanın gerçekleşme olasılığı oldukça düşüktü.
[Keruk. Kendi türümden dışlandığım için, her zaman yalnız avlanmak ve yiyecek temin etmek zorunda kaldım. Bunun sayesinde bol miktarda avcılık deneyimim var. Keruk.]
Karanlık, hüzünlü geçmişinin hikayesi birdenbire ortaya çıktı. Duyduktan sonra onu biraz abartarak övdüm.
Idy, keruk keruk gürültüsü yaptı ve mutlu davrandı.
[Peki, avlanmaya devam edecek misin?]
“Etmeliyiz.”
[Öyleyse, bununla ilgili ne yapacaksın? Onu mağaraya götürürsek çok zaman kaybedeceğiz.]
“Burada bırakalım. Planımız yine de yakındaki tüm tehlikeli canavarları avlamak. Daha fazla şerefsiz, cesedi ve kanı kokladıktan sonra ortalıkta dolanmaya başlarsa, bu bizim avlanmamızı kolaylaştıracaktır. ”
[Keruk. Anladım.]
Idy kısa bir cevap verdi. Mızrağı kaldırdı, canavarın vücudunu parçalara ayırdı ve bağırsaklarını çıkardı.
Elbette bunu yapmak, kan kokusunun daha çok yayılmasını sağlayacaktı.
“Idy. Bundan sonra avı kendim bulmayı düşünüyorum. Savaşı senin halletmeni istiyorum. ”
[Keruk. Benim için bir sorun yok, ancak bu verimsiz bir rol dağılımı değil mi?]
“Öyle, ancak arama veya izleme ile ilgili beceriler kazanmak istiyorum. Bu yüzden.”
Orangutanlar tarafından kovalanırken tüm zaman boyunca kafamın üzerinde asılı kalan şey, bu şerefsizlerin sadece ayak izlerime ve kokuma dayanarak beni takip etmemeleriydi.
Talaria’nın Kanatları ile suyu veya vadiyi aştığımda bile, bir şekilde nerede olduğumu biliyorlardı ve peşimden koşmaya devam ediyorlardı.
Orangutanlardan birinin arama veya izleme becerisine sahip olduğunu ve konumumu belirlemek için kullandığını düşünüyordum.
Bu durumda çok faydalı bir beceri olacağından, onu edinmek isterim.
Düşmanın yerini belirlemek için sadece görüşümü veya işitme duyumu kullanıyordum.
Duyusal Güçlendirme ve Yükseltme becerilerinden gelen geliştirmelerle, duyularımın yetersiz olduğunu hiç hissetmemiştim.
Ancak, gizlilik veya görünmezlik becerilerine sahip düşmanlara karşı işe yaramıyorlardı.
Görünmezlik becerisini kullanan orangutan ve mağarada saklanmak için gizlilik becerisini kullanan bebek gelincik daha güçlü olsaydı …
Becerileri olmasa bile benim kadar güçlü olsalardı, bu gerçekten tehlikeli olurdu.
Varlıklarını biraz bile fark edemezdim. O noktada ölebilirdim.
Bu tür becerilere karşı bir çözüme ihtiyacım vardı.
Elde etmeye çalıştığım beceri çözüm olabilirdi.
Bu beceriyi edinme sürecinde, Odaklanmış Çaba Becerisinden yararlanabilecek avı takip etmenin yanı sıra savaş ve diğer tüm görevleri Idy’ye yaptırmalıydım.
İlk önce Idy’den avlanmanın temellerini öğrendim.
Amaçsızca etrafa bakıp bir av aramamın çok verimsiz olacağını söyledi. Önce bilgi ve tekniklerini öğrenmeyi tavsiye etti.
Avlanma rotasını seçme, avın bölgesini veya hareket yolunu ayak izlerine veya dışkılarına göre teyit etme yöntemleri, kendi varlığımı nasıl gizleyeceğim ve ava nasıl yaklaşacağım vs. gibi şeyler …
Idy, avlanmayı benim için anlaşılması kolay bir şekilde ayrıntılı olarak açıkladı.
Başkalarına bir şeyler öğretme konusunda da yetenekli görünüyordu.
Ondan sonra, manayı Idy’nin bana tavsiye ettiği şekilde çalıştırmayı denedim.
Daha sessiz hareket etmek için mana kullanma alıştırması yaptım.
Bunun da ötesinde, etrafımdaki durumu hissetmek için etrafıma ince bir mana tabakası yaymayı da öğrendim.
İlk başta kolay olmadı.
Manayı etrafıma yaymaya çalıştığımda, mananın konsantrasyonu çok fazlaydı.
İlk denememde mana sadece görünmekle kalmadı, uzağa bile yayamamıştım.
Manayı ustaca yayabilmem ve etrafımdaki durumu hissedebilmem epey zaman aldı.
Bu yüksek seviyeli bir mana operasyonu becerisiydi. Ben bu beceriyi çalışırken Mana Akımı becerim bir seviye yükseldi.
Böylece, operasyon üssüm olan mağara ile iki hafta boyunca mağaranın etrafındaki canavarları avladım ve becerilerimi geliştirdim.
[Mana Akımı Sv.11’i aldınız]
[Tespit Sv.3’ü aldınız]
[Gizlilik Sv.11’i aldınız]