Yenilmez'i savunmak
1945-1961 yılları arasında tıp biliminde birçok yeni keşif ve atılım gerçekleşti. 1954'te ilk başarılı böbrek nakli yapıldı. Kan nakli ve organ nakillerini içeren tedavileri kullanan toplum için potansiyel faydalar çok büyüktü. Yine de ne yazık ki, Kansız Doktrini Yehova'nın Şahitlerinin bu tür ilerlemelerden yararlanmasını engelledi. Daha da kötüsü, doktrine uymak, bebekler ve çocuklar da dahil olmak üzere bilinmeyen sayıda üyenin zamansız ölümlerine katkıda bulundu.
Armageddon Gecikmeyi Devam Etti
Clayton Woodworth, 1951'de öldü ve Örgütün liderliğini bu güvencesiz öğretime devam etmek zorunda bıraktı. Her zamanki kozu oynamak (Prov. 4:18) ve bu öğretinin yerini alacak “yeni ışık” tasarlamak bir seçenek değildi. Mukaddes Kitabın sağlam bir yorumu olarak kabul ettiklerine sadık kalmalarıyla bağlantılı herhangi bir ciddi tıbbi komplikasyon ve ölüm, yalnızca yıldan yıla artacaktır. Doktrin düşürülürse, büyük sorumluluk maliyetleri için kapı açılabilir ve bu da Organizasyonların kasasını tehdit eder. Liderlik tuzağa düştü ve Armageddon (hapisten çıkma kartları) ertelendi. Tek seçenek savunulamaz olanı savunmaya devam etmekti. Bununla ilgili olarak, Profesör Lederer kitabının 188. sayfasında devam ediyor:
“1961'de Watchtower Bible and Tract Society yayınladı. Kan, Tıp ve Tanrı Kanunu Şahidin kan ve nakil konusundaki görüşünü ana hatlarıyla anlatıyor. Bu broşürün yazarı, kanın beslenmeyi temsil ettiğini iddia etmek için orijinal kaynaklara geri dönerek, kaynakları arasında Fransız doktor Jean-Baptiste Denys'in George Crile'in kitabında yer alan bir mektubundan alıntı yaparak geri döndü. Kanama ve Transfüzyon. (Kitapçıkta Denys mektubunun 1660'larda yayınlandığından bahsetmiyordu, Crile metninin 1909'da yayınlandığını da belirtmiyordu). " [Kalın yazılmış]
Yukarıdaki alıntı, 1961'de (Kan Yok doktrininin yürürlüğe girmesinden 16 yıl sonra) liderliğin arkaik öncüllerini desteklemek için orijinal kaynaklara geri dönmesi gerektiğini belgeliyor. Açıktır ki, saygın bir dergide modern bir tıp araştırması, onların çıkarlarına çok daha iyi hizmet ederdi, ama yapılacak hiçbir şey yoktu; bu nedenle, güvenilirliğin benzerliğini korumak için tarihleri atlayarak, eskimiş ve itibarını yitirmiş bulgulara geri dönmek zorunda kaldılar.
Bu özel öğreti, kutsal kitapların tamamen akademik bir yorumu olsaydı - sadece başka bir tipik karşıtı peygamberlik paralelliği - o zaman modası geçmiş referansların kullanımı pek önemsiz olurdu. Ancak burada, yaşam ya da ölümü içerebilecek (ve yapmış olan), hepsi modası geçmiş öncüllere dayanan bir öğretimiz var. Üyelik, mevcut tıbbi düşünce ile güncellenmeyi hak etti. Yine de bunu yapmak, hem yasal hem de mali açıdan liderliğe ve organizasyona büyük zorluklar getirecekti. Yine de Yehova için hangisi maddi şeyleri korumak veya insan hayatını korumak için daha değerli? Kaygan yokuştan aşağı kayma, birkaç yıl sonra alçak bir noktaya kadar devam etti.
1967'de ilk kalp nakli başarıyla gerçekleştirildi. Böbrek nakli artık standart bir uygulamadır, ancak kan nakli gerektiriyordu. Nakil tedavisindeki bu tür gelişmelerle birlikte, Hıristiyanlar için organ nakline (veya organ bağışına) izin verilip verilmediğine ilişkin soru ortaya çıktı. Aşağıdaki "Okuyucuların Soruları" liderliğin kararını sağladı:
“İnsanların hayvan eti yemelerine ve kan yemelerine izin verilmediği halde hayvanların canlarını alarak insan yaşamlarını sürdürmelerine Tanrı tarafından izin verildi. Bu, insan etini yemeyi, birinin hayatını sürdürmesini veya başka bir insanın vücudunun bir bölümünü canlı veya ölü olarak yaşamayı da içeriyor mu? Hayır! Bu, tüm medeni insanlara iğrenç bir uygulama olan yamyamlık olurdu. " (Gözetleme Kulesi, Kasım 15, 1967 s. 31) [Kalın yazılmış]
Kan naklinin kanı “yemek” olduğu önermesiyle tutarlı kalabilmek için, organ naklinin organı “yemek” olarak görülmesi gerekiyordu. Bu tuhaf mı? Bu, Örgütün resmi pozisyonu olarak 1980'a kadar kaldı. Gereksiz yere 1967-1980 arasında ölen, bir organ nakli kabul edemeyen kardeşler hakkında düşünmek ne kadar trajik. Dahası, kaç kişi gönderilemedi, çünkü liderliğin bir organ nakli ile yamyamlığı karşılaştıran liderliğin sona erdiği konusunda ikna oldular.
Mülkiyet, uzaktan bile bilimsel olanaklar dünyasında mı?
Akıllı Bir Analoji
1968'ta arkaik öncül tekrar gerçek olarak tanıtıldı. Okuyucuyu bir transfüzyonun etkisinin (vücutta) ağızdan kan alma ile aynı olduğuna ikna etmek için yeni bir analoji (bugün hala kullanılmaktadır) tanıtıldı. Bu iddia yapıldı kaçınmak alkolden yutmamak anlamına gelir de intravenöz olarak enjekte ettirin. Bu nedenle kandan uzak durmak, damarlara damardan enjekte edilmemesini içerir. Argüman aşağıdaki gibi sunuldu:
“Bir hasta ağzından yemek yiyemediğinde, doktorların onu kan transfüzyonunun uygulandığı yöntemle sık sık besledikleri doğru değil mi? Kutsal yazıları dikkatlice inceleyin ve bize söylediklerini anlayın. 'Tut ücretsiz kandan 'çekimser kandan. ' (Elçilerin 15: 20, 29) Bu ne anlama geliyor? Bir doktor size alkolden uzak durmanızı söylese, bu sadece onu ağzınızdan almamanız gerektiği, ancak doğrudan damarlarınıza verebileceğiniz anlamına mı gelir? Tabii ki değil! Bu yüzden, 'kandan uzak durmak' onu vücudumuza almamak anlamına gelir. (Ebedi Hayata Giden Gerçeği, 1968 s. 167) [Kalın yüz eklendi]
Analoji mantıklı görünüyor ve bugünün pek çok rütbe ve dosya üyesi analojinin sağlam olduğuna inanıyor. Ama öyle mi? Osamu Muramoto'nun bu tartışmayı bilimsel olarak ne kadar kusurlu olduğuna ilişkin yorumlarını not edin: (Tıp Etiği Dergisi 1998 s. 227)
"Herhangi bir tıp uzmanının bildiği gibi, bu argüman yanlıştır. Ağızdan alınan alkol, alkol olarak emilir ve kanda dolaşır, ağızdan yenen kan sindirilir ve kan dolaşımına girmez. Doğrudan damarlara verilen kan dolaşımdadır ve beslenme olarak değil, kan olarak işlev görür. Bu nedenle kan transfüzyonu, bir hücresel organ nakli şeklidir. Ve daha önce de belirtildiği gibi, organ nakline artık WTS tarafından izin verilmektedir. Bu tutarsızlıklar doktorlar ve diğer mantıklı insanlar için belirgindir, ancak kritik argümanları incelemeye karşı katı politika nedeniyle JW'ler için değil. " [Kalın surat eklendi]
Afrika'da şiddetli yetersiz beslenme nedeniyle şişmiş karnı olan bir çocuğu gözünüzde canlandırın. Bu durum için tedavi edildiğinde ne reçete edilir? Kan nakli mi? Tabii ki hayır, çünkü kan hiçbir besin değeri sunmaz. Öngörülen şey, elektrolitler, glikoz, proteinler, lipitler, temel vitaminler ve eser mineraller gibi besin maddelerinin paranteral infüzyonudur. Aslında, böyle bir hastaya transfüzyon yapmak zararlı olur, hiç yardımcı olmaz.
Kan sodyum ve demir bakımından yüksektir. Ağızdan alındığında kan zehirlidir. Kan dolaşımında nakledilen kan olarak kullanıldığında, kalbe, akciğerlere, arterlere, kan damarlarına vb. Gider, toksik değildir. Yaşam için gereklidir. Ağızda yutulduğunda, kan sindirim sisteminden geçerek parçalandığı karaciğere gider. Kan artık kan işlevi görmüyor. Kan nakledilen yaşamı sürdüren niteliklerin hiçbirine sahip değildir. Yüksek miktarda demir (hemoglobinde bulunur) insan vücudu için o kadar toksiktir ki, yutulursa ölümcül olabilir. Kişi, vücudun yemek için kan içmekten alacağı beslenmeyle hayatta kalmaya çalışırsa, önce demir zehirlenmesinden ölür.
Kan naklinin vücut için beslenme olduğu görüşü, diğer on yedinci yüzyıl görüşleri kadar eskidir. Bu satır boyunca Smithsonian.com'da (18 Haziran 2013 tarihli) bulduğum bir makaleyi paylaşmak istiyorum. Makalenin çok ilginç bir başlığı var: Domates, Avrupa'da 200 Yıldan Fazla Bir Süre Neden Korkuldu. Başlık göründüğü kadar tuhaf, hikaye, asırlık bir düşüncenin nasıl bir efsane olduğunu kanıtladı.
İlginç bir şekilde, 1700'lerin sonlarında, Avrupalıların büyük bir yüzdesi domatesten korkuyordu. Meyvenin takma adı "zehirli elma" idi çünkü aristokratların onları yedikten sonra hastalanıp öldüğü düşünülüyordu, ancak işin gerçeği zengin Avrupalıların kurşun içeriği yüksek kalaylı tabak kullandığıydı. Domateslerin asitliği yüksek olduğu için, bu özel sofra takımına yerleştirildiğinde, meyve tabaktan kurşunu süzerek kurşun zehirlenmesinden birçok ölümle sonuçlanır. O zamanlar tabak ve zehir arasında bu bağlantıyı kimse yapmamıştı; suçlu olarak domates seçildi. "
Her Şahidin sorması gereken soru şudur: Bilimsel olarak imkânsız olan asırlık bir öncül inanışa dayanarak, kendim ya da sevdiğim kişi için yaşam ya da ölüm tıbbi kararının ne olabileceğini yapmaya istekli miyim?
Yönetim Kurulu, (istem dışı ayrılma tehdidi altında) resmi Kan Yok doktrinine uymamızı talep eder. Yehova'nın Şahitlerinin artık kan bileşenlerinin neredeyse% 99.9'unu kabul edebildiği için doktrinin parçalandığı kolaylıkla iddia edilebilir. Adil bir soru, yıllar içinde, kanın bileşenleri (hemoglobin dahil) bir vicdan meselesi haline gelmeden önce kaç hayat erken kesildi?
Yanlış beyanda bulunma tortusu?
Yazısında, Kilise ve Devlet Dergisi'nde (Cilt 47, 2005) sunulan makalesinde, Yehova'nın Şahitleri, Kan Nakli ve Yanlış Tanıtma İşkencesi, Kerry Louderback-Wood (Yehova'nın Şahidi olarak büyüyen ve annesi kanı reddettikten sonra ölen bir avukat) yanlış beyan konusunda zorlayıcı bir makale sunuyor. Denemesi internetten indirilebilir. Herkesi kişisel araştırmaları sırasında bunu temel okumaya dahil etmeye teşvik ediyorum. WT broşürü ile ilgili makaleden sadece bir alıntı paylaşacağım Kan Hayatınızı Nasıl Korur? (1990):
"Bu bölümde broşürün, derneklerin bireysel laik yazarların yanlış yazdıklarını analiz ederek doğruluğunu dahil: (1) bilim adamları ve İncil tarihçileri; (2) tıp camiasının kanla bulaşan hastalık risklerine ilişkin değerlendirmesi; ve (3) bir kan naklinden önceki risklerin büyüklüğü dahil olmak üzere, doktorların kanın kalite alternatiflerine ilişkin değerlendirmeleri. " [Kalın surat eklendi]
Liderliğin laik yazarları kasıtlı olarak yanlış sınıflandırdığı iddiasının bir mahkemede teyit edildiği varsayılırsa, bu organizasyon için çok olumsuz ve maliyetli olacaktır. Belirli kelimeleri bağlamlarından çıkarmak, kesinlikle üyelere yazarın neyi amaçladığı konusunda yanlış bir izlenim bırakabilir. Üyeler yanlış bilgilere dayanarak tıbbi kararlar aldıklarında ve zarar gördüklerinde sorumluluk doğar.
Özetle, Bilimsel olmayan bir efsaneye dayanan, bir yaşam ya da ölüm tıbbi kararını içeren dini bir doktrinle dini bir grubumuz var.. Önerme efsaneyse, doktrin Kutsal Yazılara dayalı olamaz. Üyeler (ve sevdiklerinin hayatları) bir ambulansa, hastaneye veya ameliyat merkezine her girdiklerinde risk altındadır. Çünkü doktrinin mimarları modern tıbbı reddetti ve yüzyıllar önceki doktorların görüşlerine güvenmeyi seçti.
Yine de bazıları sorabilir: Kansız cerrahinin başarısı, öğretinin Tanrı tarafından ilahi olarak desteklendiğinin kanıtı değil mi? İronik olarak, Kansız doktrinimizde tıp mesleği için ince bir astar var. Kansız ameliyattaki büyük adımların Yehova'nın Şahitlerine atfedilebileceği yadsınamaz. Bazıları tarafından büyük olasılıkla tüm dünyadaki cerrahlar ve tıbbi ekipleri için bir nimet olarak görülüyor ve düzenli bir hasta akışı sağlıyor.
Bölüm 3 Bu dizinin bir bölümü tıp uzmanlarının Yehova'nın Şahitlerini nasıl bir nimet olarak gördüklerini inceliyor. Bu değil çünkü öğretiyi İncil'e ait olarak görüyorlar, ne de öğretiye bağlılık Tanrı'nın bereketini getiriyor.
(Bu dosyayı indirin: Yehova Şahitleri - Kan ve Aşılar, İngiltere'de bir üye tarafından hazırlanan görsel bir tabloyu görüntülemek için. JW liderliğinin yıllar boyunca No Blood doktrini savunmaya çalıştığı kaygan yamaçta olduğunu belgeliyor. Hem transfüzyon hem de organ nakli ile ilgili doktriner yorumlara referanslar içerir.)