Okyanuslarımız ılıkken, deniz türleri tercih ettikleri sıcaklıkları kutuplara doğru hareket ederek izlerler. Görüntü dosyası
Aynı şey 252 milyon yıl önce olduğunda, tüm deniz türlerinin yüzde 90’ı öldü, Anthony Richardson, Chaya Choudhury, David Schumann ve Mark John Costello Sohbet.
Ekvator suları, canlı mercan resifleri ve büyük ton balığı popülasyonları, deniz kaplumbağaları, manta vatozları ve balina köpekbalıkları ile dünyadaki en zengin deniz yaşamı çeşitliliği ile ünlüdür. Kutuplara doğru ilerlerken deniz canlılarının sayısı doğal olarak azalır.
Ekolojistler, bu küresel modelin son yüzyıllarda – şimdiye kadar sabit kaldığını varsaydılar. Son çalışmamız, ekvator çevresindeki okyanusun, birçok türün hayatta kalamayacağı kadar çok ısındığını ve küresel ısınmanın suçlu olduğunu ortaya çıkardı.
Başka bir deyişle, küresel model hızla değişiyor. Türler soğuk sulardan kutuplara doğru kaçtıkça, deniz ekosistemleri ve insan geçim kaynakları üzerinde derin etkileri olması muhtemeldir. Aynı şey 252 milyon yıl önce olduğunda, tüm deniz türlerinin yüzde 90’ı öldü.
Çan eğrisi ciddi şekilde deforme olmuş
Ekvatordaki kutuplarda ve zirvelerde başlayan daha az türün olduğu bu küresel model, tür zenginliğinin çan şeklinde bir gradyanıyla sonuçlanır. 1955’ten beri toplanan yaklaşık 50.000 deniz türünün dağılım kayıtlarına baktık ve bu çan şeklinde zamanla artan bir düşüş bulduk.
Bu nedenle, okyanuslarımız ısındıkça, türler tercih ettikleri sıcaklıkları kutuplara doğru hareket ederek izlerler. Son 50 yılda ekvatordaki 0,6’daki ısınma, daha yüksek enlemlerdeki ısınmaya kıyasla nispeten mütevazı olsa da, tropikal türler, diğer yerlerdeki türlere kıyasla termal konumlarında kalmak için daha fazla hareket etmek zorundadır.
İklim değişikliği nedeniyle son yıllarda okyanus ısınması hızlandıkça, düşüş ekvatorda derinleşti.
Modelleme yaklaşımını kullanarak beş yıl önce böyle bir değişiklik bekledik ve şimdi gözlemsel kanıtlarımız var.
Suda veya deniz tabanında yaşayan (pelajik balıklar, mercan resif balıkları ve yumuşakçalar dahil) incelediğimiz on ana tür grubunun her biri için, zenginlikleri, ortalama deniz yüzeyi sıcaklıklarına sahip enlemlerde ya sabitlenmiş ya da biraz azalmıştır. 20 ° C’nin üzerindeki yıllıklar .
Bugün, tür zenginliği en yüksek Kuzey Yarımküre’de 30 ° K enlemlerde (güney Çin ve Meksika açıklarında) ve Güneyde 20 ° Güney’de (kuzey Avustralya ve Güney Brezilya açıklarında).
Bu daha önce oldu
Küresel biyolojik çeşitliliğin küresel ısınmaya hızla tepki vermesine şaşırmamalıyız. Bu daha önce oldu ve korkunç sonuçları oldu.
252 milyon yıl önce …
Yaklaşık 252 milyon yıl önceki Permiyen jeolojik döneminin sonunda, Sibirya’daki volkanik patlamalardan kaynaklanan sera gazı emisyonlarının bir sonucu olarak küresel sıcaklıklar 30.000-60.000 yıllık bir süre içinde 10 ° C arttı.
O zamana ait fosiller üzerinde 2020 yılında yapılan bir çalışma, ekvatordaki biyolojik çeşitliliğin görünen zirvesinin düzleştiğini ve dağıldığını gösterdi. Küresel biyolojik çeşitliliğin büyük çapta yeniden düzenlenmesi sırasında, tüm deniz türlerinin yüzde 90’ı öldürüldü.
125.000 yıl önce …
2012 yılında yapılan bir araştırma, son zamanlarda, yaklaşık 125.000 yıl önceki hızlı ısınma döneminde, fosil kayıtlarında belgelendiği gibi, mercan resiflerinin tropiklerden uzaklaşmasına benzer bir hızlı hareket olduğunu gösterdi. Sonuç, ilişkili kitlesel yok oluş olmamasına rağmen, tanımladığımıza benzer bir modeldi.
Çalışma yazarları, bulgularının mevcut küresel ısınmanın etkilerini öngörebileceğini öne sürerek, yakın gelecekte türler rekabet etmek ve uyum sağlamak için mücadele edebilecekleri subtropiklere geçerken kitlesel yok olma olasılığına karşı uğursuz bir şekilde uyarıda bulunuyorlar.
Bugün…
Yaklaşık 15.000 yıl önce sona eren son Buz Devri sırasında, deliklerin zenginliği (bir tür tek hücreli sert kabuklu plankton) ekvatorda zirveye ulaştı ve o zamandan beri orada azalmaya başladı. Bu önemlidir, çünkü plankton besin ağındaki birincil türdür.
Çalışmamız, insan kaynaklı iklim değişikliği nedeniyle son yıllarda düşüşün hızlandığını gösteriyor.
Derin etkiler
Tropikal ekosistemlerdeki türlerin kaybı, çevresel değişikliklere karşı ekolojik direncin azalması anlamına gelir ve bu da ekosistemin direncini riske atabilir.
Subtropikal ekosistemlerde tür zenginliği artıyor. Bu, türlerin istilacıları, yeni yırtıcı-av etkileşimleri ve yeni rekabetçi ilişkiler olacağı anlamına geliyor. Örneğin, Sidney Limanı’na taşınan tropikal balıklar, yiyecek ve yaşam alanı için ılıman türlerle rekabet eder.
Bu, türlerin nesli tükendikçe ve ekosistem hizmetleri (gıda kaynakları gibi) kalıcı olarak değiştikçe – Permiyen ve Triyas dönemleri arasındaki sınırda görüldüğü gibi – ekosistemin çökmesine yol açabilir.
Tarif ettiğimiz değişikliklerin insan geçim kaynakları üzerinde de derin etkileri olacaktır. Örneğin, birçok tropik ada eyaleti, karasularında ruhsat satarak orkinos avlama filolarından elde ettikleri gelire bağlıdır. Yüksek hareket kabiliyetine sahip orkinos türleri, hızla subtropiklere ve muhtemelen ada devletlerinin egemen sularının ötesine geçecek.
Benzer şekilde, zanaat avcıları için önemli olan mercan resif türlerinin çoğu ve turizmi destekleyen balina köpekbalıkları, manta vatozları ve deniz kaplumbağaları gibi oldukça hareketli megafauna da muhtemelen subtropiklere doğru hareket edecek.
Ticari ve geleneksel balıkların ve deniz megafaunasının hareketi, tropikal ülkelerin açlığı ve deniz yaşamını sona erdirmeyle ilgili sürdürülebilir kalkınma hedeflerine ulaşma yeteneğini tehlikeye atabilir.
Yapabileceğimiz bir şey var mı?
Yollardan biri Paris İklim Anlaşmalarında belirlendi ve güçlü emisyon kesintileri içeriyor. Biyoçeşitliliği korumaya yardımcı olabilecek ve umarım ekvatordan uzaklığının en kötü etkilerini azaltabilecek başka fırsatlar da ortaya çıkıyor.
Şu anda okyanusun yüzde 2,7’si tamamen veya yüksek koruma altındaki rezervlerde korunmaktadır. Bu, 2020 yılına kadar Birleşmiş Milletler Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesi kapsamındaki yüzde 10 hedefinin çok altında.
Ancak 41 ülkeden oluşan bir grup, 2030 yılına kadar okyanuslarımızın yüzde 30’unu korumak için yeni bir hedef için bastırıyor.
Bu “30 x 30” hedefi, deniz dibi madenciliğini yasaklayabilir ve habitatları yok edebilecek ve küresel havacılık kadar karbondioksit salabilecek rezervlerdeki balıkçılığı ortadan kaldırabilir. Bu önlemler biyolojik çeşitlilik üzerindeki baskıları ortadan kaldıracak ve çevresel direnci artıracaktır.
İklim akıllı barınak tasarımı, biyolojik çeşitliliği gelecekteki değişikliklerden daha fazla koruyabilir. Örneğin, deniz yaşamı rezervleri, iklimin öngörülebilir gelecekte istikrarlı olacağı barınaklara yerleştirilebilir.
Şimdi, iklim değişikliğinin ekolojideki en ünlü ve en güçlü küresel modeli etkilediğine dair kanıtımız var. Bunu hafifletmek için eylemleri geciktirmemeliyiz.
Anthony Richardson, Queensland Üniversitesi’nde profesör, Shaya Choudhury, Auckland Üniversitesi’nden bir biyoçeşitlilik analisti, David Schumann, Sunshine Coast Üniversitesi’nde küresel değişim ortamında profesör ve Mark John Costello, Üniversite. Auckland.
“Kötü düşünür. Müzik konusunda bilgili. Yenilikçi dostu iletişimci. Bacon geek. Hobi ve İnternet tutkunu. İçine kapanık.”