Aramayı, arayanın aradığı bilerek; sayısız insanın yürüdüğü yolu bir daha yürüyerek; yavaş ve aheste giderek; hangisi duraktır bilmeyerek; menzile bir gün varılacak elbet.
Her şey değişir, her şey hareket eder, her şey birbirini etkiler ve birbirinden etkilenir. Fakat hızla birbirine koşanlar çarpışır. Bu yüzden, olabildiğince sessiz… sakin… dingin… gökte ağır ağır gezen bir yıldız gibi olmayı hayal ediyorum. İçimi dışıma uydurmayı reddediyorum. Dışımı içime uydurmak daha makul değil mi?
… farkındalığım, bu döngünün beni bunalımdan bunalıma sürüklediğine anlayınca oluştu. Böylece, önce bezginliğe vuran soğuk duygularımın odağı, sonrasında kendime döndü ve şu sorulara dönüştü: “Yıkıcı öfkem, kendimde gördüğüm hangi eksikliklerden kaynaklanıyor? Öfke vasıtasıyla, kendimde rahatsız olduğum hangi özelliklerin etkilerini bastırıyorum? Yıkıcı öfkem, beni kendime ve diğerlerine nasıl yabancılaştırıyor?”
Hamaset yapanların derdi, bizi her şeyimizi vermeye hazır halde tutmaktır.
Sosyal gerçekliğime temas ettiğinden, etmeyi bırakacak gibi de görünmediğinden, Pink Floyd’un Animals albümü benim için hep özel olacak.
Benim gibilerin; yani gelişim açısından başladığı yerin ilerisine ulaşmış ama belki de varması gereken yolun yarısını bile görmemişlerin belli iç sıkıntıları vardır. Bunlardan biri de, kendi eksiklerinin farkında yaşamak, başkalarında da bunların birer yansımasını görerek bunalmaktır. Gözlerim bana etrafımdaki “çiğ” insanları gösteriyor.
Geçen hafta gizem duygusunun yok oluşu hakkında yazmıştım. Bu hafta da, kanıtlanamayan gizemlerin doğrulanamayan söylentilerle evliliğinden doğan çocuklar hakkında yazacağım. Mitlerden bahsediyorum.
En son neyi merak ettiniz de, öğrenmeniz bir dakikadan az sürdü? En son ne zaman, hayatta olan sevdiklerinize özlem duygusunu iliklerinize kadar hissedip de azıcık olsun dindiremediniz? n son ne zaman hayatına dair hiçbir şey bilmediğiniz ve bilmenize de imkan olmayacak biriyle karşılaştınız?
Şark kurnazlığını ve uyuşukluğu düşman bellemedikçe ufkumuzda güneş doğmayacaktır.
Bireyselleşememiş toplumumuzda, tamamen başaramasam da, dediklerimle yaptıklarımı uydurup kişiliğimi koruyarak, erdemli bir birey gibi yaşamayı önemserim. Bunu başarabilmek için öfke kontrolünün ne kadar hayati olduğunu ancak yaşayan bilir.