İSRAF HADDİ AŞMAKTIR
Yüce Allah Zümer Suresi’nin 53. ayetinde şöyle buyurmaktadır: “Kul yâ ıbadiye’llezîne esrafû alâ enfüsihim…/Ey hadlerini aşıp kendilerini israf eden kullarım! Allah’ın rahmetinden asla umut kesmeyiniz! Allah bütün günahları affedebilir. Çünkü mutlak bağışlayıcı ve sonsuz rahmet kaynağı olan O’dur.” Bu ayet-i kerimeyi ilk okuduğumda çok düşünmüştüm: İnsan kendi nefsini nasıl israf eder ki, diye. Sonra yine ayet açıkladı kendini: “…Şüphesiz Allah, bütün günahları affeder…” Demek ki bu ayet-i kerimeye göre; “bir kimsenin isyankârlığa saparak günahlara boğulmak suretiyle kendisine kötülük etmesi”dir1 israf. Meseleye bu perspektiften baktığımızda, yaratılış amacına hizmet etmeyen, yaratılış amacı dışında kullanılan her şey israftır. İsraf, mal veya imkânları meşru olmayan amaçlar için saçıp savurmaktır. Allah’a kulluk amacıyla yaratılmış olan insanın, ömrünü ve azalarını bu amacın dışında kullanması israftır. Hakkı söylemeyen söz israftır. Hesabı verilemeyecek yerde harcanan zaman israftır. Bir ihtiyacı gidermenin dışında kullanılan mal israftır.
Cansever DOKUZYazar