Lucifer, henüz Havva ve Adem yaratılmadan önce tanrının en çok sevdiği meleğidir.
Tanrı ışıktan bir melek yaratır ve bu meleği diğer her yarattığından çok sever. Lucifer, diğer meleklerden daha kudretli ve güçlüdür. Özenerek yaratılır, adına da Lucifer denir.
Işığı simgeleyen bir melektir. Melekler ordusunda öncü bir melek olduğu için önemli bir yere sahiptir. Kendisini diğer meleklerden oldukça üstün görür. Fakat bir gün tanrı insanı yaratır ve insana kendisinin özelliği olan yaratma gücünü vermiştir.
Tanrı ilk insanı yarattıktan sonra bütün meleklerin insanın önünde eğilmesini ister. Ukalalığıyla bilinen Lucifer bunu kendisine hakaret görür ve “Neden ateşin oğlu çamurun oğlunun önünde eğiliyormuş” diyerek tanrının emirlerine baş kaldırır. Bu baş kaldırının esas nedeni insanın özenerek yaratılması, tanrının insana oldukça fazla değer vermesidir. Büyük kıskançlığa kapılan Lucifer, yılanın kılığına bürünerek Havva ve Adem’in cennetteki yasak elmayı yemesini sağlayacaktır. Sonucunda da cezasını çekecektir. Lucifer bunu yaptığı için cennetten kovulup dünyaya gönderilir. Efsanelere göre Lucifer’in düştüğü yer Afrika kıtası olduğu için açlık, savaş ve ölüm hiç bitmemektedir. Lucifer’in amacı insanları yolundan saptırmaktır. Çünkü tanrıyla rekabet halindedir. Verilen süre boyunca tanrıdan ne kadar güçlü olduğunu kanıtlamak için durmayacak ve elinden gelen her şeyi yapacaktır.