"Senin fıtratında ve kalbinde bulunan şedit bir muhabbet-i beka, o ayna için değil ve o kalbin ve mahiyetin için değil." cümlesini devamıyla izah eder misiniz?
Değerli Kardeşimiz;
"Ey insan! Senin kalbin ve hüviyet ve mahiyetin bir aynadır. Senin fıtratında ve kalbinde bulunan şedit bir muhabbet-i beka, o ayna için değil ve o kalbin ve mahiyetin için değil. Belki o aynada istidada göre cilvesi bulunan Bâkî-i Zülcelâlin cilvesine karşı muhabbetindir ki, belâhet yüzünden, o muhabbetin yüzü başka yere dönmüş. Madem öyledir; Yâ Bâkî Ente'l-Bâkî de. Yani, madem sen varsın ve bâkisin. Fenâ ve adem ne isterse bize yapsın, ehemmiyeti yok!"(1)
İnsan, kalbi ve mahiyeti bir ayna şeklinde yaratılmıştır. Bu aynada yansıyan güzellikler ve mükemmellikler ise insandan değil, Allah’ın sonsuz isim ve sıfatlarından geliyorlar. Aynı şekilde insan fıtratına ve kalbine şiddetli bir ebediyet aşkı da verilmiştir. Bu şiddetli aşk, insanın fıtrat ve mahiyet aynasında emaneten tecelli eden güzellikler ve mükemmellikler için değil, bu güzellik ve mükemmelliklerin menba ve kaynağı konumunda olan Allah için verilmiştir.
Ama insan ahmaklık ve akılsızlığından, bu şiddetli aşk duygusunu; güzellik ve mükemmelliklerin kaynağı olan Allah’a değil, kendi mahiyet ve kalp aynasına tevcih ediyor. Halbuki aynadaki güzellikler ve mükemmellikler, hem emanet hem de geçicidir. İnsan ise ahmaklığından, kendine ait bir güzellik ve mükemmellik gibi perestiş edip şiddetle seviyor. İnsan, bu sevgi duygusunu yanlış yönde kullanıyor.
(1) bk. Lem'alar, On Yedinci Lem'a.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü