Bütçenin Genellik İlkesi:
Maliye kitaplarında bu ilke; iki temel üzerine konulmuştur.
Bunlardan birincisi gelirlerin ve giderlerin bütçede tam olarak yer alması olan gayrisafilik ilkesi;
Diğeri ise belirli gelirlerin belirli giderlere ayrılmaması olan Adem-i Tahsis ilkesidir.
a)Gayrisafilik ilkesi:
Bu ilke 1050 Sayılı Genel Muhasebe Kanunu 41, 50, 53 ve 54 üncü maddelerinde kendini göstermektedir.
Gelirler ve hasılat, bütçeye tamamen gayri safi olarak gelir yazılır. Bunların toplama ve yönetim giderleri ilgili ödeneklerden karşılanır.(1050/41)
Bakanlar bütçe ile verilen ödeneklerden fazla yüklenme ve harcamalarda bulunamayacakları gibi bu ödenekleri özel gelirlerle de çoğaltamazlar.(1050/50)
Bir Bakanlıktan diğer Bakanlığa verilen eşya ve malzeme bedelleri bunları alan Bakanlığın ödeneğine mahsup edilir ve karşılığı gelir kaydolunur.(1050/53)
Örnek çiftlikler, haralar ve ağıllar gibi kurumların ürünlerinden tüketimde kullanılacak olanların bedelleri tüketim günündeki fiyatlarıyla ödeneklerine mahsup edilir ve karşılığı gelir kaydolunur.(1050/54)
Bu ilgili maddelerden 1050/53 madde 2000 Mali Yılı Bütçe Kanunu ile uygulama alanını kaybetmiştir.( Kısmen veya tamamen uygulanmayacak hükümler 4464/69-g/9 )
- b) Adem-i Tahsis ilkesi:
Belirli gelirlerin belirli giderlere ayrılmaması olan Adem-i Tahsis ilkesi bütçede kendini tüm kamu gelirlerinin tüm kamu giderleri olarak göstermektedir. Fakat bütçede ileride de anlatılacağı gibi bunun bazı istisnaları vardır.