Pasifik Okyanusu'na düşen ve resmi Japon bilgisine göre, 29 2 km seviyesine yaklaşan 700 km seviyesine yaklaşan ve resmi Japon bilgisine göre, Kuzey Kore roketinin Ağustos ayında 550'in piyasaya sürülmesi (Japonya'nın Hokkaido'daki Erimo Burnu üzerinden geçmesi) . Bunun dışında Hwaseong tipi roketin uçuşu başarılı oldu. Bu, roketin uçuş test aşamalarından geçme ve hizmete kabul edilme şansı olduğu izlenimini verebilir. Ancak, gelişmiş ülkelerde kullanılan ve son aşamalarda önemli sayıda başarılı lansman yapılmasının gerekli olduğu balistik füzelerin uçuş testi programları, Kuzey Kore uygulamasıyla ilgili değildir. Özellikle bir kriz durumunda, hızlıca tarif edilemez bir zevkle göstermeniz gerektiğinde, müthiş potansiyelinizi.
Son lansman sırasında, Japonya Başbakanı tarafından tartışmalı ifadeye dikkat çekildi, bir yandan bunun bir yandan ülkeye yönelik açık bir tehdit olduğunu, diğer yandan roket uçuşunun tehdit teşkil etmediğini ve özel bir önlem alınmadığını belirtti. Bu önlemler muhtemelen Aegis füze savunma sisteminin Japon avcıları üzerinde kullanılması anlamına geliyordu. Birkaç füze karşıtı füze fırlatılsa bile, füze savunmasının kullanılmamasının sebeplerinden birinin düşük müdahale olasılığı olabileceği görülüyor. Bu durumda, başarısızlık Kim Jong-un'un daha büyük bir zevk almasına yol açacaktır.
Bir sonraki Kuzey Kore yeraltı nükleer testi, doğrudan temas kurmak için Pyongyang'a, her şeyden önce Washington'a umutsuz bir provokatif meydan okuma olarak kabul edilebilir.
ROKET PROGRAMLARI
Öykü operasyonel-taktikten kıtalararası sistemlere kadar olan DPRK füze programının geliştirilmesi, Mısır'dan 1980 km'ye kadar menzilli bir füze ile Sovyet kompleksi "Scud" u aldıktan sonra 300'ten kaynaklanıyor. Yükseltme, füze menzilinin 500 - 600 km'ye yükseltilmesine izin verdi.
1000’e yapılan verileri, çoğu İran’a, Suriye’ye, Libya’ya, diğer ülkelerde satılan füzelere rastlayabilirsiniz. Askeri Denge'ye göre, şu anda ülkede çeşitli modifikasyonların yapıldığı birkaç düzine cep rampası ve 200 Scud füzesi var.
Bir sonraki aşama, 1 km'ye kadar menzilli dört adet Scud roket motoru demetinden oluşan bir motora sahip Nodon-1500 roket. İran'da, Pakistan'da “Gauri-3” adlı “Shehab-1” endeksindeydiler. Sırada, 10 ile 2500 km arasında değişen farklı kaynaklardan oluşan Musudan veya Khvanson-4000 orta menzilli füze var. İlk başarılı testi 2016 yılında yapıldı.
Bu yılın Mayıs ayında, DPRK'daki kıtalararası menzile atfedilen Khwanson-12 tipi roket başarıyla fırlatıldı, ancak yazar gibi uzmanlar, tahmini kütle ve genel özellikleri dikkate alarak orta menzilli füzelerle ilgili olduğunu düşünüyor.
Burada, ABD ile USSR (1000 - 5500 km - RSD, 5500 km ve üstü - ICBM) arasındaki START anlaşmalarında RSD (orta menzilli füzeler) ve ICBM'lerin (kıtalararası balistik füzeler) bölünmesinin muhafaza edildiği belirtilmelidir. Roket, uçuş testleri sırasında bir kategoriden diğerine kolayca hareket edebilir. Bunu yapmak için, füze ağırlığını nispeten küçük bir menzile düşürmek veya arttırmak yeterlidir ve hedef aralık, bir yönde veya başka bir şekilde kabul edilen sınırdan belirgin şekilde farklı olacaktır.
Sonunda, Temmuz 2017’ta, Kuzey Koreliler, uçuş yörüngeleri çelişkili olan iki Khwanson-14 ICBM’i başlattığını açıkladı. Rus verilerine göre, roketin ABD'ye göre - ICBM'ye göre RSD'ye atfedilmesi gerekiyor, ancak bu aşağıda tartışılacak.
RD-14 gibi Hwanson-250 sıvı roket motorlarının kullanımıyla ilgili varsayımlar üzerindeki skandal, politik yanlılıktan yoksun ayrı bir değerlendirmeyi hak ediyor. Bu Sovyet motor, 60'lerde geliştirildi. OKB-456, V.P. ICBM P-36 için Glushko (şimdi NPO Energomash im. Glushko) yörüngesel rokette de kullanılıyor. Fabrikada Yuzhmash (Ukrayna) RD-250 motorlarının üretimi ve modifikasyonları düzenlendi. Yuzhmash, RD-250, RD-251, RD-252 motorları ile donatılmış Stratejik Füze Kuvvetleri için tüm ağır tip füzeleri üretti.
New York Times gazetesinde yayınlanan bir makalede, "Kuzey Kore balistik füzesinin başarısı, Ukraynalı tesisle bağlantılı olduğunu söylüyorlar." Amerikan Uluslararası Stratejik Araştırmalar Enstitüsü'nden Mike Elleman'ın, Hwanson-14 roketinin RD-250 motorunu kullandığı varsayımına dayandığını söylüyor. , Ukrayna'dan DPRK'ya bilinmeyen yollarla yakalandı. Motorun, Kim Jong-un'un yanında, RD-250 olduğu söylenemeyen bazı resimleri var. Bu motor iki odalı bir tasarımdır ve roket görüntüsünde bir kamera görülebilir.
Sadece Elleman'ın hipotezine dayanan bu hikaye, daha ileri analizleri hak ediyor. Şimdiye kadar DPRK’da yetkililerin himayesi altında böyle bir motorun bulunmasının hayal edilmesi imkansız, çünkü eğer Ukrayna “roket teknolojilerinin çoğalmasını kontrol etme rejiminin” şartlarını yerine getiriyorsa. Herhangi bir karaborsa kanalının da böyle büyük bir toplamı “sindirmesi” muhtemel değildir. Gerçek şu ki, Kuzey Koreli mühendislerin tasarım, teknolojik ve üretim dokümantasyonlarının Energomash veya Yuzhmash uzmanlarından alması ve bu kuruluşlardan işe alınan uzmanların geliştirilmesine katılımları olabilir.
Roket programında önemli bir yer, uyduları başlatmak için taşıyıcıların geliştirilmesine ayrılmıştır. DPNK, 1998'e geri döndüğünde, Tephodon-1 üç aşamalı fırlatma aracının Gwanmenson-1 uydusuyla piyasaya sürüldüğünü açıkladı, ancak son aşamadaki motorun arızası nedeniyle uydu yörüngeye fırlamamıştı. 2006'ta, tasarım farkları minimum olsa da, bir ICBM veya fırlatma aracı olarak kabul edilen Tephodon-2 roketinin fırlatılması gerçekleşti. Haberlere göre, 42 ikinci uçuşta patladı. Böyle bir roketin bir sonraki lansmanı - 2009'te, Kwanmenson-2 uydusu ile, aynı zamanda acil durumdu. Sadece 2012’un sonunda Kanmenoons-3 uydusunun bu roket tarafından düşük yörüngeye fırlatılmasıydı.
Denizaltılar için Kuzey Kore balistik füzelerinin (SLBM'ler) yaratılmasıyla ilgili olarak, bu çok hızlı sürecin açıkça başladığı bildirildi, Ekim 2014'te, yılın Mayıs 11'inde bir KN-2015 roketi bir zemin standından fırlatılarak kaydedildi. Su düzeninin suya batırılabilir bir platformdan kaynaklanması muhtemeldir. Aynı yıl benzer testlere devam edildi. Yaygın bilgilere göre, Ağustos ayında KN-2016 SLBM'nin 11'i Sinp'o tipi bir dizel-elektrikli denizaltıdan (görünüşe göre, tek bir boru başlatıcısı ile deneyimlendi) piyasaya sürüldü. Bu türden altı denizaltının iki ya da üç rampa ile yapıldığı ve KN-11 SLBM'nin mobil zemin rampasından fırlatmalar için uyarlandığı bildirildi.
KN-11 roketinin birçok çelişkili ve az güvenilir bilgi içerdiği unutulmamalıdır. Örneğin, Sovyet SLBM P-27 bazında geliştirildiği, çünkü R-27 bir tek aşamalı sıvı yakıtlı roketken, KN-11 iki kademeli bir katı yakıt roketi (!) Olduğu iddia edildi. . Böyle garip mesajlar Kuzey Koreli füzeler hakkında birçok rapor doludur. Büyük olasılıkla, Rusya ve Amerika Birleşik Devletleri istihbarat teşkilatları füzelerin, denizaltıların, rampaların ve DPRK programının diğer özellikleri hakkında daha doğru bilgiye sahipler, ancak bu durumda açık bilgi kullanılıyor. Elbette, uzmanlar bir videodaki sıvı ve katı yakıtlı roket motorlarının el fenerlerini bir videoda ayırt edebilir, ancak videonun bildirilen roketle ilgili olduğu kesin değildir.
Yabancı teknolojilerin borçlanma derecesine bakılmaksızın, bugün DPRK roketinin önemli başarılarından bahsedilebilir, bunun sonucunda ülkenin yakın gelecekte operasyonel taktikten kıtalararasıya kadar çeşitli tiplerde neredeyse tam bir füze yelpazesi alabiliyor. Bir dizi başarı şaşırtıcı olabilir. Örneğin, büyük katı roket motorlarının geliştirilmesi. Bu sadece modern katı yakıt formülasyonlarını değil, aynı zamanda büyük çapta yakıt üretimini ve roket gövdesine dökülmesini de gerektirir. Uydu görüntüleri dahil olmak üzere açık kaynaklarda, bu tür bitkiler hakkında bilgi yoktur. Bu sürpriz, İran'da iki aşamalı katı yakıtlı orta menzilli bir balistik füze “Sedgil” ve “Sedgil-2” in ortaya çıkmasından kaynaklandı.
Tabii ki, gelişim derecesi, yani, yalnızca uzun menzilli, araç içi ve yer tabanlı kontrol sistemlerinin değil birçok füzenin güvenilirliği, rampaların, örneğin halihazırda hizmete girmiş olan üç acil durum füzesi fırlatması tarafından da kanıtlandığı gibi düşük kalmaktadır. Bu, Kuzey Koreli füzelerin fırlatılması sırasında ek bir tehdit oluşturuyor, çünkü yerel uzmanların başarısız uçuşlarla güvenli bir şekilde kontrol edip edemedikleri, yörüngelerde önemli değişiklikler olmasına, yetkisiz uçuşları önleme sistemleri olup olmadığı, yetkisiz seferleri önleme sistemleri olup olmadığı bilinmiyor.
Kuzey Kore füzelerinin nükleer savaş başlıkları ile donatılması olasılığı konusunda son derece önemli bir belirsizlik var. Bir yandan DPRK'nın balistik füzelere kurulum için 8 veya 10 - 12 savaş başlıklarının olmadığı, diğer yandan füzelerde kullanılamadığı, sadece bombalarda kullanılamadığı bilgisi var. Bununla birlikte, Scud ve Nodon-1 füzelerinin bile, bir sonraki olanlar gibi, yaklaşık 1000 kg'lık bir yük taşıma kapasitesine sahip olduğu unutulmamalıdır. Nükleer devletlerde silah dereceli uranyum veya plütonyum kullanan nükleer savaş başlığı yaratılmasının görece erken tarihinin tamamı, bu kitle içerisinde savaş başlığı yaratma olasılığını ikna edici bir şekilde doğrulamaktadır. Bu belirsizlik koşullarında, özellikle bölgedeki askeri-politik durumun sürekli olarak ağırlaştırılması düşünüldüğünde, en kötü seçeneğe güvenmek oldukça doğaldır.
RUSYA'YA GÖREV HAKKINDA
Önerilen makale, Rusya ve diğer devletlerin DPRK liderliği üzerindeki etkilerinin tüm politik ve diplomatik etki tedbirlerini tartışmıyor, çünkü bu alanda profesyonel siyaset bilimcilerine analiz yapmak daha iyi. Yazara göre, BM Güvenlik Konseyi No. 2270 ve 2321’in oybirliğiyle kabul edilen kararları ve 3’un nükleer testinden sonra kabul edilen kararların yanı sıra 80 Eylül’ün nükleer testinden sonra kabul edilen kararlara uygun olarak yaptırım baskısını azaltmadan gerekli olacağı belirtilmelidir. Taraflar için ilk aşamada kabul edilebilir eylemler temelinde gerilimleri azaltmak için etkili Amerikan ve Kuzey Kore temsilcileri arasındaki istişarelerin başlaması. Doğru, yaptırımlar ancak tüm devletler tarafından kesin olarak uygulandığı takdirde etkili olabilir. Bu bağlamda, DPRK ile olan ticaretinin% XNUMX'ini oluşturan Çin'in, Güney Kore'deki THAAD füze savunma sisteminin konuşlandırılmasından memnuniyetsizlik de dahil olmak üzere çeşitli nedenlerden dolayı Pyongyang'a baskı yapmadığı hakkında birçok bilgi var.
Mevcut durumdaki askeri-teknik politika alanında, Rusya’nın öngörülebilecek geleceği için, iki alana odaklanılması tavsiye edilir: ilk olarak, ulusal füze kontrol araçları (NTSK) füzelerinin geliştirilmesi, üretimi ve test üssü hakkında maksimum bilgi sağlanması DPRK sistemleri ve uçuş testi süreçleri. İkincisi, tek ve grup lansmanlarında füze ve savaş başlığı yakalayabilen füze savunma sistemlerinin geliştirilmesi üzerine.
İlk yönde, füze altyapısı hakkında veri elde etmek için DPRK topraklarının izlenmesi görevinin iç mekan sistemleri tarafından gerçekleştirildiği varsayılabilir. Ancak, çeşitli füzelerin fırlatma ve uçuş yolu parametrelerinin güvenilir kontrolüne güven yoktur. Şu anda, füze saldırısı uyarı sisteminin (SPRN) uzay kademesinin gerekli bileşimi eksik. Yer seviyesindeki istasyonlardan SPRN, Krasnoyarsk bölgesindeki Kuzey Kore radarı Voronej-DM ve Zeya kenti yakınlarındaki Voronezh-DM radarının yörüngelerinin parametrelerini açıkça izleyebiliyor ve ölçebiliyordu. Birincisi, söz verildiği gibi, 2017'in sonuna kadar mücadele görevi üstlenmeli, ikincisi Spetsstroy'a göre 2017'ta inşaat ve montaj işlerini tamamlamalı.
Belki de bu, Khwansson-14 füzelerinin fırlatılması sırasında Rus, Kuzey Kore ve Japonca araçları tarafından kaydedilen yörünge parametrelerinin değerlerindeki büyük farklılıkları açıklayabilir. Örneğin, Temmuz ayındaki 4, DPRK’da yılın 2017’i, bu roketin ilk lansmanını gerçekleştirdi; bu, Japonca’ya yakın Kuzey Kore verilerine göre, 2802 km’ye yükseldi ve 39 dakika içinde 933 km. Rusya Savunma Bakanlığı tamamen farklı veriler sundu: irtifa - 535 km, menzil - 510 km. Temmuz ayında 28’in ikinci açılışında 2017’in yayınlanması sırasında da benzer farklılıklar ortaya çıktı. Rus verilerine, başlatılan Kuzey Kore füzelerinin kıtalararası bir aralığın bulunmadığı konusundaki rahatlatıcı sonuçları eşlik ediyor. Açıkçası, Krasnoyarsk Bölgesi'ndeki Voronezh-DM ve dahası Voronezh-DM Zeya'dan gerekli verileri alamadı ve kullanılan diğer Rus yörünge ölçüm sistemleri hakkında hiçbir bilgi yok. Rusya Savunma Bakanlığı raporlanan sonuçlardaki önemli farklılıkları açıklamıyor. Moskova'nın yaptırımların bir parçasını kaldırırken diplomatik yöntemlerle uzlaşmaya varma umuduyla Pyongyang üzerindeki yaptırım baskısını artırmak istemediği söylenemez. Ancak, tarihsel deneyimin inandırıcı bir şekilde kanıtladığı gibi, diktatörü yatıştırmaya yönelik herhangi bir girişim feci sonuçlara yol açabilir.
Yukarıda belirtildiği gibi ikinci yön, etkili bir füze savunma sisteminin geliştirilmesidir. Savunma Bakanlığı ve Savunma Sanayii Kompleksi'nin sorumlu temsilcileri tarafından C-400 kompleksinin zaten orta menzilli füzeleri yakalayabildiği ve C-500'in yakında kıtalararası füzeleri bile yakalayamayacağı konusunda kuvvetli ifadeleri var. Orta menzilli füzelerin savaş bloklarını ele geçirmek için antimissil içeren C-400 veya C-500 sistemlerinin tam ölçekli testlere tabi olduğuna dair hiçbir bilgi yoktur. Özellikle bu tür testler, INF Antlaşması ile geliştirilmesi yasak olan orta menzilli füze hedef füzelerini gerektirdiğinden. Bu bağlamda, füze savunmasını benzer hedeflerle test eden Birleşik Devletler aleyhindeki iddialar sağlam temellere dayanmaktadır ve açıklama gerektirir.
Topol-E ICBM'yi, seyir motorlarının iticiliğinin kesilmesi nedeniyle orta menzilli füzelerin yörüngesini ve hız özelliklerini taklit edebilen bir hedef olarak kullanabileceğimiz gerçeği de hiçbir bilgiye sahip değil.
C-400 ve C-500 komplekslerinin orta menzilli füzelerin savaş birimlerinin yakalanmasıyla tam ölçekli gelişiminin olası bir şekilde tamamlanabileceği hakkında bir fikir edinmek için, bu tür 15 - 20 yıllarında bu tür testleri yapan Amerika Birleşik Devletleri'nin deneyimi dikkate alınmalıdır. Örneğin, 1997 yılında, 1999 yılından itibaren başlatılan GBI stratejik antimissillaların ilk test testleri, 17 alanından 9 saha testleri yapıldı ve bunların yalnızca 2006'in başarılı olduğu orta menzilli füze savaş başlıklarının simülatörlerini durdurması için yapıldı. 10'ten günümüze, yalnızca 4'in başarılı olduğu stratejik balistik hedeflerin önünü kesmek için XNUMX testleri yapılmıştır. Ve füze savunma sistemimizi çalışma durumuna getirmek için uzun yıllar gerekmeyeceğimizi beklemek saf olurdu.
Bununla birlikte, Rusya'daki kritik nesnelerin her tür savaş teçhizatı ile tek ve grup roket saldırılarına karşı güvenli bir şekilde korunmasını sağlamak için yapılan tüm çalışmalar sistematik olarak ve aşırı iyimser olmadan yapılmalıdır. Bu, hem iç füze savunma sistemi hem de birçok füze türünün başlatılması üzerinde küresel kontrol sağlayan tek bir uzay sisteminin (CEN) konuşlandırmasının tamamlanmasıyla ve savaş görevinde tüm kara radarlarının SPRN'inin dağıtılmasıyla bağlantılı.
Kuzey Kore'nin dünya nükleer potansiyelini tehdit eden şey
- Yazar:
- Vladimir Dvorkin
- Orijinal Kaynak:
- http://nvo.ng.ru/realty/2017-09-08/1_964_korea.html