Kara Sakal - Blackbeard
Kara Sakal


Karasakal ( Johnson'ın Genel Tarihini tasvir etmek için kullanılan c. 1736 gravür )
|Doğum||


Edward Teach
c. 1680
|Öldü||
(35–40 yaş arası)


|Ölüm sebebi||Eylemde öldürüldü ( bıçak yaraları ve ateşli silah yaraları )|
|Korsan kariyeri|
|Takma ad||Kara Sakal|
|aktif yıllar||1716–1718|
|Sıra||Kaptan|
|Operasyon üssü||
Atlantik


Batı Hint Adaları
|Komutlar||Kraliçe Anne'nin İntikamı , Macera|
Edward Teach (alternatif olarak yazılan Edward Thatch , c. 1680 - 22 Kasım 1718), daha çok Karasakal olarak bilinir , Batı Hint Adaları ve Britanya'nın Kuzey Amerika kolonilerinin doğu kıyılarında faaliyet gösteren bir İngiliz korsandı . Erken yaşamı hakkında çok az şey biliniyor, ancak Queen Anne's War sırasında , mürettebatı Teach'in 1716 civarında katıldığı Yüzbaşı Benjamin Hornigold'un üssü olan Bahama adası New Providence'a yerleşmeden önce özel gemilerde denizci olmuş olabilir. Hornigold onu yerleştirdi. Yakaladığı bir şovun komutanı ve ikisi sayısız korsanlık eylemine girişti. Sayıları, biri Stede Bonnet tarafından komuta edilen iki gemiden oluşan filolarının eklenmesiyle arttı ; ancak Hornigold 1717'nin sonlarına doğru korsanlıktan emekli oldu ve yanında iki gemi aldı.
Teach, La Concorde olarak bilinen bir Fransız köle gemisini ele geçirdi , Kraliçe Anne'nin İntikamı olarak yeniden adlandırdı , ona 40 silah taktı ve 300'den fazla adamla mürettebat kurdu. Tanınmış bir korsan oldu, takma adı kalın siyah sakalı ve korkunç görünümünden geliyordu; Düşmanlarını korkutmak için şapkasının altına yanan fitiller ( yavaş kibritler ) bağladığı bildirildi . Korsanlardan oluşan bir ittifak kurdu ve Güney Carolina , Charles Town limanını ablukaya alarak liman sakinlerine fidye verdi. Daha sonra Kraliçe Anne'nin İntikamını Kuzey Carolina, Beaufort yakınlarındaki bir kum havuzunda karaya oturttu . Bonnet ile şirketten ayrıldı ve Bath Town olarak da bilinen Bath, Kuzey Carolina'ya yerleşti ve kraliyet affını kabul etti. Ama kısa süre sonra tekrar o dikkatini çeken deniz idi Alexander Spotswood , Virginia Valisi . Spotswood, korsanı yakalamak için bir grup asker ve denizci ayarladı; 22 Kasım 1718'de şiddetli bir savaşın ardından Teach ve birkaç mürettebatı, Teğmen Robert Maynard liderliğindeki küçük bir denizci kuvveti tarafından öldürüldü .
Teach, şiddet kullanımını reddeden kurnaz ve hesapçı bir liderdi, bunun yerine, soyduğu kişilerden istediği yanıtı elde etmek için korkutucu imajına güveniyordu. Ölümünden sonra romantikleşti ve birçok türdeki kurgu eserlerinde arketip bir korsan için ilham kaynağı oldu.
Erken dönem
Karasakal'ın erken yaşamı hakkında çok az şey bilinmektedir. Yaygın olarak, öldüğü sırada 35 ila 40 yaşları arasında olduğuna ve bu nedenle yaklaşık 1680'de doğduğuna inanılır. Çağdaş kayıtlarda adı çoğunlukla Karasakal, Edward Thatch veya Edward Teach olarak verilir; ikincisi en sık kullanılır. Soyadının birkaç yazılışı var - Thatch, Thach, Thache, Thack, Tack, Thatche ve Theach. İlk kaynaklardan biri soyadının Drummond olduğunu iddia ediyor, ancak herhangi bir destekleyici belgenin olmaması bunu olasılık dışı kılıyor. Korsanlar, korsanlıkla uğraşırken soyadını lekelememek için alışkanlıkla hayali soyadlarını kullanırlardı ve bu, Teach'in gerçek adının bilinmesini pek olası değildir.
İngiltere'nin Amerikan kolonilerinin 17. yüzyılda yükselişi ve 18. yüzyılda Atlantik köle ticaretinin hızla genişlemesi Bristol'u önemli bir uluslararası deniz limanı haline getirmişti ve Teach büyük olasılıkla o zamanlar İngiltere'nin ikinci büyük şehri olan yerde büyümüştü. Neredeyse kesinlikle okuyup yazabiliyordu; tüccarlarla iletişim kurdu ve öldürüldüğünde elinde Carolina Eyaleti Baş Yargıç ve Sekreteri Tobias Knight tarafından kendisine gönderilen bir mektup vardı . Yazar Robert Lee, Teach'in bu nedenle saygın, zengin bir ailede doğmuş olabileceğini tahmin etti. Karayipler'e 17. yüzyılın son yıllarında bir ticaret gemisiyle (muhtemelen bir köle gemisi ) gelmiş olabilir . 18. yüzyıl yazarı Charles Johnson , Teach'in İspanyol Veraset Savaşı sırasında bir süredir Jamaika'dan özel gemilerde çalışan bir denizci olduğunu ve "alışılmadık cesareti ve kişisel cesaretiyle kendisini sıklıkla ayırt ettiğini" iddia etti. Teach savaşın hangi noktasında, korsan olmadan önceki hayatının büyük bir kısmının kayıtlarına göre savaşa katıldı.
New Providence
Sömürgecilik, ticaret ve korsanlık tarihiyle Batı Hint Adaları, 17. ve 18. yüzyıl deniz olaylarının çoğuna sahne oldu. Korsanlığa dönüşen korsan Henry Jennings ve takipçileri, 18. yüzyılın başlarında, ıssız New Providence adasını operasyonları için bir üs olarak kullanmaya karar verdiler ; Florida Boğazı'na ve Atlantik'i geçen Avrupalı gemilerle dolu olan yoğun nakliye yollarına kolayca ulaşılabiliyordu . New Providence'ın limanı yüzlerce gemiyi kolayca barındırabilirdi ancak Kraliyet Donanması'nın daha büyük gemileri için çok sığdı . Yazar George Woodbury, New Providence'ı "evsiz şehir; gerçek anlamda yüzen bir nüfus için geçici bir ikamet ve dinlenme yeriydi" olarak nitelendirdi, "Kalıcı sakinler korsan kampı takipçileri, tüccarlar ve askılardı. açık; diğerleri geçiciydi. " New Providence'ta korsanlar yasalara karşı hoş bir soluk buldu.
Teach, adanın faydalarından yararlanmaya gelenlerden biriydi. Muhtemelen Utrecht Antlaşması'nın imzalanmasından kısa bir süre sonra, Jamaika'dan oraya taşındı ve bir zamanlar savaşa dahil olan çoğu özel kişiyle birlikte korsanlığa karıştı. Muhtemelen 1716 civarında, New Providence'ın güvenli sularında faaliyet gösteren ünlü bir korsan olan Kaptan Benjamin Hornigold'un mürettebatına katıldı . 1716 yılında Hornigold bir sorumlu öğret yerleştirilen sloop o bir ödül olarak almıştı. 1717'nin başlarında, Hornigold ve Teach kaptanları birer sopayla anakaraya doğru yola çıktılar. Havana'dan 120 varil un taşıyan bir tekne ele geçirdiler ve kısa bir süre sonra Bermuda'daki bir çukurdan 100 varil şarap aldılar . Birkaç gün sonra Madeira'dan Güney Carolina, Charles Town'a giden bir gemiyi durdurdular . Teach ve çeyrek sorumlusu William Howard, şu anda ekiplerini kontrol etmek için mücadele etmiş olabilir. O zamana kadar muhtemelen zevkini geliştirdi Madeira şarabı ve yakın 29 Eylül'de Cape Charles nereden aldı tüm Betty daha önce Virginia, Madeira kargosu oldu bozdu kalan kargo ile ona.
Hornigold ile yapılan bu yolculuk sırasında, büyük bir mürettebatın komutasında kendi başına bir korsan olarak kaydedildiği Teach'in bilinen en eski raporu yapıldı. Yüzbaşı Mathew Munthe tarafından Kuzey Carolina için bir korsanlıkla mücadele devriyesi hakkında yapılan bir raporda, "Thatch" "bir sloop 6 silah [ sic ] ve yaklaşık 70 adam" çalıştırıyor olarak tanımlandı. Eylül ayında Teach ve Hornigold, o yılın başlarında korsanlığa başvuran zengin bir aileden toprak sahibi ve askeri bir subay olan Stede Bonnet ile karşılaştı. Bonnet'in yaklaşık 70 kişilik mürettebatının komutasından memnun olmadığı bildirildi, bu yüzden Bonnet'in izniyle Teach, Revenge gemisinin kontrolünü ele geçirdi . Korsanların filosu artık üç gemiden oluşuyordu; Üzerinde Teach İntikam , Öğretim üyesinin eski sloop ve Hornigold en Ranger . Ekim ayına kadar başka bir gemi ele geçirildi ve küçük filoya eklendi. Sloops Robert ait Philadelphia ve Niyet İyi ait Dublin 22 Ekim 1717 tarihinde durduruldu ve onların kargo boşaltılmış tutar.
Eski bir İngiliz korsan olan Hornigold, yalnızca eski düşmanlarına saldırdı, ancak mürettebatı için, zarar görmeden geçen değerli yüklerle dolu İngiliz gemilerinin görüntüsü çok fazlaydı ve 1717'nin sonlarına doğru bir noktada rütbesi indirildi. Teach'in bu karara herhangi bir müdahalesi olup olmadığı bilinmiyor, ancak Hornigold hızla korsanlıktan çekildi. O aldı Ranger ile Öğretmek bırakarak ve sloops birini İntikam ve kalan sloop. İkili bir daha asla bir araya gelmedi ve New Providence'ın diğer pek çok sakini gibi, Hornigold da King'in ertesi yıl Haziran ayında Woodes Rogers'tan affını kabul etti .
Kara Sakal
28 Kasım 1717'de Teach'in iki gemisi, Saint Vincent açıklarında bir Fransız ticaret gemisine saldırdı . Her biri , siperlerine bir geniş kanadı ateşledi , mürettebatından birkaçını öldürdü ve kaptanını teslim olmaya zorladı. Gemi, Saint-Malo'da kayıtlı büyük bir Fransız Ginesi olan ve bir köle yükü taşıyan La Concorde idi . Bu gemi aslen İngiliz ticaret gemisi olmuştu Concord Fransız filosunun da 1711 yılında yakalanan, ve sonra el değiştirdi defalarca 1717 Teach tarafından ve onun ekipleri boyunca damar güneye yelken Saint Vincent ve Grenadinler için Bequia onlar mürettebatını inen ve, kargo ve gemiyi kendi kullanımları için dönüştürdü. La Concorde mürettebatına, Teach'in Mauvaise Rencontre (Kötü Buluşma) olarak yeniden adlandırdıkları ve Martinik'e doğru yola çıktıkları iki slooptan küçük olanı verildi . Öğretmen, kölelerinden bazılarını işe almış olabilir, ancak geri kalanlar adada bırakıldı ve daha sonra Mauvaise Rencontre'nin geri dönen mürettebatı tarafından geri alındı .
Öğretmek, La Concorde'u Kraliçe Anne'nin İntikamı olarak yeniden adlandırdı ve onu 40 silahla donattı. Bu sırada Teach, Teğmen Richards'ı Bonnet'in İntikamının komutasına vermişti . Kasım ayının sonlarında, Saint Vincent yakınlarında Büyük Allen'a saldırdı . Uzun bir çarpışmadan sonra, büyük ve iyi silahlanmış ticaret gemisini teslim olmaya zorladı. Kıyıya yaklaşmasını emretti, mürettebatını indirdi ve kargo ambarlarını boşalttı ve ardından gemiyi yakıp batırdı. Olay, "32 Silahlı Fransız gemisi , 10 silahlı Briganteen ve 12 silahlı Slooplu Fransız gemisinin komutanını" öğreten Boston News-Letter'da anlatıldı . Teach'in on silahlı tugayı ne zaman ve nerede topladığı bilinmemekle birlikte, o zamana kadar üç gemiye bölünmüş en az 150 kişinin komutanı olmuş olabilir.
5 Aralık 1717'de Teach , Anguilla yakınlarındaki Yengeç Adası kıyısındaki tüccar sloop Margaret'i durdurdu . Kaptanı Henry Bostock ve mürettebatı, yaklaşık sekiz saat boyunca Teach'in tutukluları olarak kaldı ve sloopları aranırken izlemek zorunda kaldılar. Kraliçe Anne'nin İntikamı gemisinde tutulan Bostock, Margaret'e zarar görmeden iade edildi ve mürettebatıyla birlikte ayrılmasına izin verildi. Saint Christopher Adası'ndaki harekat üssüne döndü ve konuyu Vali Walter Hamilton'a bildirdi, o da karşılaşma hakkında bir yeminli beyan imzalamasını istedi . Bostock'un ifade vermesi, Teach'in iki gemiye komuta etmesini ayrıntılarıyla anlatıyor: Hollandalı yapımı, 36 topla ve 300 kişilik mürettebatla bir sloop ve büyük bir Fransız gine adamı. Kaptan, büyük geminin değerli altın tozu, gümüş tabak ve Büyük Allen komutanından alınmış olduğu varsayılan "çok ince bir fincan" taşıdığına inanıyordu . Teach'in mürettebatı, görünüşe göre Bostock'a birkaç başka gemiyi de yok ettiklerini ve Hispaniola'ya yelken açıp garnizonları ödeyecek parayla yüklü olması beklenen bir İspanyol donanmasını beklemek istediklerini bildirmişlerdi . Bostock ayrıca Teach'in kendisini yerel gemilerin hareketleri hakkında sorguladığını, ancak Bostock ona Londra'dan tüm korsanlar için beklenen bir kraliyet affını söylediğinde şaşırmamış göründüğünü iddia etti.
Bostock'un ifadesi, Teach'i "çok uzun süre giydiği çok siyah sakallı uzun boylu, yedek bir adam" olarak tanımlıyor. Bu, Teach'in ortaya çıkışının kaydedilen ilk anlatımıdır ve onun soyadı Karasakal'ın kaynağıdır. Daha sonraki açıklamalar, kalın siyah sakalının at kuyruğu şeklinde örüldüğünden, bazen küçük renkli kurdelelerle bağlandığından bahseder. Johnson (1724) onu "öyle bir figür ki hayal gücü cehennemden daha korkutucu görünmek için bir öfke fikri oluşturamaz" olarak tanımladı. Johnson'ın tanımının tamamen doğru mu yoksa süslenmiş mi olduğu belirsizdir, ancak Teach'in görünüşlerin değerini anlaması muhtemel görünüyor; tek başına alay etmeye güvenmektense, düşmanlarının kalbine korku salmak daha iyidir. Teach geniş omuzlu uzun boyluydu. Geniş bir şapka ve bazen parlak renkli ipek veya kadife uzun bir ceketle tepesinde diz boyu çizmeler ve koyu renkli giysiler giyiyordu. Johnson ayrıca, savaş zamanlarında Teach'i "omuzlarında bir askı takmış, üç tane tabanca askısı takmış, palaskalar gibi kılıflarda asılı ve şapkasının altına ışıklı yavaş kibritler sıkışmış" olarak tanımlamıştır; ikincisi görünüşe göre istediği korkunç görünümü vurgulamak içindir. düşmanlarına hediye. Acımasız şöhretine rağmen, esir tuttuklarını öldürdüğüne veya onlara zarar verdiğine dair doğrulanmış hiçbir kanıt yok. Teach başka takma adlar kullanmış olabilir; 30 Kasım'da, Monserrat Tüccarı , bir Kaptan Kentish ve Kaptan Edwards'ın (ikincisi Stede Bonnet'in bilinen takma adı) komutasındaki iki gemi ve bir salyangozla karşılaştı.
Teach filosunun genişlemesi
Teach'in 1717 sonu ile 1718 başı arasındaki hareketleri bilinmemektedir. O ve Bonnet muhtemelen Aralık 1717'de Sint Eustatius'a yapılan bir saldırıdan sorumluydu. Henry Bostock, korsanların Hispaniola'daki İspanyol kontrolündeki Samaná Körfezi'ne gideceklerini söylediklerini duyduğunu iddia etti , ancak üstünkörü bir arama korsanlık faaliyeti göstermedi. HMS Scarborough'dan Kaptan Hume (1711) , 6 Şubat'ta "36 Silah ve 250 adamdan oluşan bir Pirat Gemisi ile 10 Silah ve 100 adamdan oluşan bir Sloop'un Leeward Adaları'nda Seyir Yaptığı Söylendiğini" bildirdi. Hume, mürettebatını tüfekle silahlanmış askerlerle takviye etti ve iki geminin izini sürmek için HMS Seaford ile birleşti , ancak iki geminin St Christopher Adası açıklarında bir Fransız gemisini batırdığını keşfettiler ve son olduğunu bildirdi. "Hispaniola'nın kuzey tarafında aşağı inerken" görüldü. Bu iki geminin Teach ve Bonnet tarafından kontrol edildiğine dair herhangi bir onay olmamasına rağmen, yazar Angus Konstam çok muhtemel olduğuna inanıyor.
Mart 1718'de, Belize'nin doğusundaki Turneffe Adası'nda su alırken , her iki gemi de liman için yapılan Jamaika kerestesini kesen sloop Adventure'ı gördü . Durduruldu ve kaptanı Harriot korsanlara katılmaya davet edildi. Harriot ve ekibi davetiyeyi kabul etti ve Teach yelken için bir ekip gönderdi Macera yapma İsrail Hands kaptan. Honduras Körfezi'ne yelken açtılar ve burada filoya başka bir gemi ve dört sloop eklediler. 9 Nisan'da Teach'in genişletilmiş gemi filosu Protestan Sezar'ı yağmaladı ve yaktı . Filosu daha sonra "küçük bir kaplumbağa" yakaladıkları Grand Cayman'a yelken açtı. Teach muhtemelen Küba limanından ayrılan küçük bir İspanyol gemisini ele geçirmiş olabileceği Havana'ya doğru yola çıktı. Daha sonra Florida'nın doğu kıyısındaki 1715 İspanyol filosunun enkazlarına yelken açtılar . Orada Teach, ele geçirilen İspanyol sopasının mürettebatını karaya çıkardı ve yol boyunca üç gemiye saldırarak Güney Carolina, Charles Town limanına kuzeye doğru ilerledi.
Charles Town Ablukası
1718 Mayıs'ına gelindiğinde, Teach kendisine Commodore rütbesi vermişti ve gücünün zirvesindeydi. O ayın sonlarında, filosu Güney Carolina Eyaletindeki Charles Town limanını ablukaya aldı . Limana giren ve çıkan tüm gemiler durduruldu ve kasaba hiçbir vardı muhafız gemisi , onun pilot botu yakalanabilir ilk kişi oldu. Sonraki beş veya altı gün içinde , Teach'in filosunun demirlediği Charles Town Bar'ı geçmeye çalışırken yaklaşık dokuz gemi durduruldu ve arandı . Karolina Eyaleti Konseyi'nin bir üyesi olan Samuel Wragg'ın da dahil olduğu bir grup önde gelen Charles Kasabası vatandaşıyla birlikte Londra'ya giden böyle bir gemi Crowley idi . Yolcuları hala limanda olan gemiler hakkında sorgulandı ve ardından yaklaşık yarım gün boyunca güverte altında kilitlendi. Teach, filosunun Güney Carolina sömürge hükümetinden tıbbi malzeme gerektirdiğini ve hiçbiri gelmezse tüm mahkumların idam edileceğini, kafalarının Valiye gönderileceğini ve ele geçirilen tüm gemilerin yanacağını bildirdi.
Wragg, Teach'in taleplerini kabul etti ve bir Bay Marks ve iki korsana uyuşturucuları toplamaları için iki gün verildi. Teach, filosunu ve ele geçirilen gemileri karadan yaklaşık beş veya altı lig yakınına taşıdı . Üç gün sonra Marks tarafından gönderilen bir haberci filoya döndü; Marks'in teknesi alabora olmuş ve Charles Kasabasına varmalarını geciktirmişti. Teach iki günlük bir erteleme verdi, ancak yine de parti geri dönmedi. Daha sonra denizcilerle bir toplantıya çağırdı ve sekiz gemiyi limana taşıdı ve kasaba içinde paniğe neden oldu. Marks nihayet filoya döndüğünde, ne olduğunu açıkladı. Geldiğinde korsanların taleplerini Valiye sunmuş ve uyuşturucu hızla toplanmıştı, ancak ona eşlik etmesi için gönderilen iki korsanın bulunması zor olmuştu; arkadaşlarıyla içmek meşguldüler ve sonunda sarhoş olarak keşfedildiler.
Teach, pazarlığı kendi tarafında tuttu ve ele geçirilen gemileri ve esirlerini serbest bıraktı - bazılarının giydiği ince giysiler de dahil olmak üzere değerli eşyalarından kurtulmuş olsa da.
Beaufort Giriş
Teach, Charles Kasabasında iken, Woodes Rogers'ın , Batı Hint Adaları'nı korsanlardan temizleme emriyle İngiltere'den birkaç savaş adamıyla birlikte ayrıldığını öğrendi . Teach'in filosu, Atlantik kıyısı boyunca kuzeye ve Kuzey Carolina kıyılarındaki Topsail Inlet'e (genellikle Beaufort Inlet olarak bilinir) doğru yelken açtı . Orada gemilerinin gövdelerini kazımak için bakımını yapmayı planladılar , ancak 10 Haziran 1718'de Kraliçe Anne'nin İntikamı bir kum çubuğunda karaya oturdu, ana direğini kırdı ve kerestelerinin çoğuna ciddi şekilde zarar verdi. Teach, onu serbest bırakmak için amiral gemisine ip atmaları için birkaç sloop emretti. Israel Hands of Adventure tarafından komuta edilen bir sloop da karaya oturdu ve her iki gemi de tamir edilemeyecek şekilde hasar görmüş, geriye sadece Revenge ve ele geçirilen İspanyol sloopu kalmıştı.
Teach bir aşamada kraliyet affı teklifini öğrenmiş ve muhtemelen Bonnet'e bunu kabul etme isteğini söylemişti. Af, 5 Eylül 1718'de veya öncesinde teslim olan tüm korsanlara açıktı, ancak dokunulmazlık yalnızca 5 Ocak'tan önce işlenen suçlara karşı verildiğini belirten bir uyarı içeriyordu. Teoride bu, Bonnet ve Teach'i Charles Town Bar'daki eylemlerinden dolayı asılma riskiyle karşı karşıya bıraksa da, çoğu yetkili bu koşullardan feragat edebilir. Teach, Vali Charles Eden'in güvenebileceği bir adam olduğunu düşündü , ancak emin olmak için başka bir kaptanın başına ne geleceğini görmeyi bekledi. Kaput hemen Bath Kasabası'na giden küçük bir yelkenliyle yola çıktı, burada Vali Eden'e teslim oldu ve affını aldı. Daha sonra Revenge'i ve ekibinin geri kalanını toplamak için Beaufort Inlet'e geri döndü ve bir komisyon almak için Saint Thomas Adası'na yelken açmayı planladı . Maalesef, Teach onun için değerli eşyalarını ve erzaklarını elinden almış ve mürettebatını mahvetmişti; Bonnet intikam almak için yola çıktı, ancak onu bulamadı. O ve ekibi korsanlığa döndü ve 27 Eylül 1718'de Cape Fear Nehri'nin ağzında yakalandı . Charles Town'da dördü hariç hepsi yargılandı ve asıldı.
Yazar Robert Lee, Teach ve Hands'in filonun mürettebatını azaltmak ve ganimetten paylarını artırmak için kasıtlı olarak gemileri karaya oturttuklarını tahmin etti. Bonnet'in mürettebatın deneme sırasında, intikam ' ın boatswain Ignatius Pell 'Gemi karaya çalıştırın ve Thatch [Teach] yapılması gereken neden olan, kayboldu.' Diye ifade verdi Lee, Teach'in Bonnet'in Vali Eden'den bir affı kabul etme planına katılmasına izin vermesinin makul olduğunu düşünür. Bonnet'in de aynısını yapmasını önerdi ve 1718 Dörtlü İttifakı ile İspanya arasındaki savaş tehdit edici olduğundan, İngiltere'den bir özel görevlinin komisyonunu almayı düşünmekle tehdit etti. Lee, Teach'in Bonnet'e gemisi Revenge'in dönüşünü de teklif ettiğini öne sürüyor . Konstam (2007) benzer bir fikir öne sürerek, Teach'in Kraliçe Anne'in İntikamını bir sorumluluk olarak görmeye başladığını açıklar ; bir korsan filosu demirliyken, bunun haberi komşu kasaba ve kolonilere gönderildi ve yakınlardaki herhangi bir gemi yelkeni erteleyecekti. Bu nedenle, gemiyi mahvetmek biraz aşırı bir önlem olmasına rağmen, Teach için çok uzun süre oyalanmaması ihtiyatlıydı.
Pardon
Teach, kuzeye doğru Ocracoke Inlet'e doğru yelken açmadan önce , küçük bir kumlu adada yaklaşık 25 adamla anakaradan bir lig civarında mahsur kaldı. Kaptanlarının planlarını tahmin etseler, yaptıkları herhangi bir protestoyu bastırmak için bunu yapmış olabilir. Bonnet onları iki gün sonra kurtardı. Teach Bath'a devam etti, Haziran 1718'de - Bonnet'in affıyla ayrılmasından sadece birkaç gün sonra - kendisi ve çok az sayıdaki ekibi Vali Eden'den affını aldı.
Bath Deresi'nin doğu tarafında, Eden'in evinin yakınında Plum Point'te Bath'a yerleşti. Temmuz ve Ağustos aylarında, kasabadaki üssü ile Ocracoke açıklarındaki çukur arasında seyahat etti. Johnson'ın hesabı , yerel bir plantasyon sahibinin kızıyla evlendiğini belirtiyor , ancak bunun için destekleyici bir kanıt yok. Eden, Teach'in bir özel görevli olarak bir komisyon arayışı için St Thomas'a yelken açmasına izin verdi (sıkılmış ve zahmetli korsanları küçük yerleşim yerinden çıkarmanın yararlı bir yolu) ve Teach, Adventure olarak yeniden adlandırdığı kalan sloopunun resmi unvanını aldı . Ağustos ayının sonunda korsanlığa geri döndü ve aynı ay Pennsylvania Valisi tutuklanması için bir emir çıkardı, ancak o zamana kadar Teach muhtemelen biraz uzaktaki Delaware Körfezi'nde faaliyet gösteriyordu . Karayipler'den ayrılan iki Fransız gemisini aldı, bir mürettebatı diğerine taşıdı ve geri kalan gemiyi Ocracoke'a geri götürdü. Eylül ayında Eden'e Fransız gemisini denizde ıssız bulduğunu söyledi. Bir Yardımcısı Admiralty Mahkemesi hızla toplandı Tobias Knight ve Gümrük Kollektör tarafından başkanlık edildi. Gemi, denizde bulunan bir terk edilmiş olarak değerlendirildi ve kargosundan yirmi domuz şekeri Knight'a ve altmış tanesi Eden'e verildi; Teach ve ekibine geminin ambarında kalanlar verildi.
Ocracoke Inlet, Teach'in en sevdiği demirleme yeriydi. Kuzeydoğu Carolina'nın çeşitli yerleşimleri arasında seyahat eden gemileri görmek için mükemmel bir bakış noktasıydı ve Teach , başka bir İngiliz korsanı olan Charles Vane'in yaklaşmakta olan gemisini oradan ilk kez gördü . Birkaç ay önce Vane, Woodes Rogers'ın getirdiği affı reddetti ve İngiliz kaptanının Nassau'ya getirdiği savaş adamlarından kaçtı . O zamanlar bir korsan avcısı olan Teach'in eski komutanı Benjamin Hornigold tarafından da takip edilmişti. Teach ve Vane, Ocracoke Adası'nın güney ucunda İsrail Eller, Robert Deal ve Calico Jack gibi ünlü isimler eşliğinde birkaç gece geçirdi .
Alexander Spotswood
Komşu kolonilere yayılırken, Teach ve Vane'in hazırlıksız partisinin haberleri, Pennsylvania Valisini korsanları yakalamak için iki slogan gönderecek kadar endişelendirdi. Başarısız oldular, ancak Virginia Valisi Alexander Spotswood da emekli olduğu varsayılan kundakçı ve ekibinin yakınlarda Kuzey Carolina'da yaşıyor olmasından endişeliydi. Teach'in eski mürettebatından bir kısmı, Virginia'nın birkaç liman kasabasına çoktan taşınmıştı ve Spotswood'un 10 Temmuz'da bir bildiri yayınlamasını, tüm eski korsanların kendilerini yetkililere tanıtmalarını, silahlarını bırakmalarını ve üçten büyük gruplar halinde seyahat etmemelerini gerektiriyordu. . Bir Kraliyet kolonisinin başı olarak Spotswood , Kuzey Carolina'nın tescilli kolonisini hor görüyordu; Carolinalıların, paraları biter bitmez Virginian ticaretini bozarak eski yöntemlerine döneceklerinden şüphelendiği korsanları kontrol etme yeteneklerine çok az inancı vardı.
Spotswood, Kraliçe Anne'nin İntikamının eski çeyreği William Howard'ın bölgede olduğunu öğrendi ve Teach'in korsanın ve iki kölesinin tutuklandığını bildiğine inandığını öğrendi . Spotswood'un korsanları yargılamak için hiçbir yasal yetkisi yoktu ve sonuç olarak Howard'ın avukatı John Holloway, Howard'ın hapsedildiği HMS Lyme'ın Kaptan Brand'ına karşı suçlamalar getirdi . Ayrıca haksız tutuklandığını iddia ederek Howard adına 500 sterlinlik tazminat davası açtı.
Spotswood konseyi bir yasa altında olduğunu iddia etti William III Vali Kriz zamanlarında jüri ve bu Öğretim üyesinin varlığı olmadan bir kriz korsanlar oldu denemek için hak kazandı. Howard'a yöneltilen suçlamalar, "İspanya Kralı'nın tebaasına ait bir sloop'ta" affın sona erme tarihinden sonra işlendiği iddia edilen birkaç korsan eylemine atıfta bulundu, ancak bunların Spotswood'un yetki alanı dışında ve bir gemide gerçekleştiği gerçeğini görmezden geldi. sonra yasal olarak sahip olunan. Başka bir suçlama, biri Howard'ın kölelerinden birinin geldiği tahmin edilen Charles Town Bar açıklarında bir köle gemisinin ele geçirilmesi olan iki saldırıyı gösterdi. Howard, korsanlık suçlamasıyla bir Admiralty Mahkemesi huzurunda yargılanmak üzere gönderildi, ancak Brand ve meslektaşı ( HMS Pearl'den ) Kaptan Gordon , Holloway ile birlikte hizmet vermeyi reddetti. Öfkelenen Holloway'in geri çekilmekten başka seçeneği yoktu ve yerine , Spotswood'un "[Holloway'den] onurlu bir adam" olarak tanımladığı Virginia Başsavcısı John Clayton geçti. Howard suçlu bulundu ve idam cezasına çarptırıldı, ancak Londra'dan bir komisyon tarafından kurtarıldı ve Spotswood'u 23 Temmuz 1718'den önce korsanları teslim ederek gerçekleştirilen tüm korsanlık eylemlerini affetmeye yönlendirdi.
Spotswood, Howard'dan Teach'in nerede olduğu hakkında değerli bilgiler elde etmişti ve onu yakalamak için kuvvetlerini sınırdan Kuzey Carolina'ya göndermeyi planladı. Kuzey Carolina Valisini gözden düşürmek isteyen iki adamın desteğini aldı - Edward Moseley ve Albay Maurice Moore. Ayrıca Lords of Trade'e yazdı ve Crown'un Teach'in yakalanmasından maddi olarak fayda sağlayabileceğini öne sürdü. Spotswood operasyonu şahsen finanse etti, muhtemelen Teach'in muhteşem hazineleri sakladığına inanıyordu. Kaptan Gordon ve Brand of HMS Pearl ve HMS Lyme'a karadan Bath'a gitmelerini emretti . HMS Pearl'den Teğmen Robert Maynard'a , şehre denizden yaklaşması için komuta edilmiş iki sopanın komutası verildi. Teach'in yakalanması için ekstra bir teşvik, Kraliyetten alınabilecek her şeyin ötesinde, Virginia Meclisi'nden bir ödül teklifiydi.
Maynard, 17 Kasım'da iki silahlı sloganın komutasını devraldı. Ona 57 kişi verildi - 33'ü HMS Pearl'den ve 24'ü HMS Lyme'den . Maynard ve HMS Pearl'den ayrılması iki gemiden daha büyük olanını aldı ve ona Jane adını verdi ; geri kalanı Maynard'ın subaylarından biri olan Bay Hyde'ın komutasındaki Korucu'yu aldı . İki geminin sivil mürettebatından bazıları gemide kaldı. 17 Kasım'da James Nehri boyunca Kecoughtan'dan yola çıktılar . İki sloop yavaşça hareket etti ve Brand'in Bath'a ulaşması için güç verdi. Brand, altı gün sonra Kuzey Carolina'ya doğru yola çıktı ve 23 Kasım'da Bath'ın üç mil yakınına vardı. Brand'in gücüne, aralarında Albay Moore ve Yüzbaşı Jeremiah Vail'in de bulunduğu, yabancı askerlerin varlığına karşı herhangi bir yerel itirazı engellemek için gönderilen birkaç Kuzey Carolinalı da vardı. Moore, Teach'in orada olup olmadığını görmek için kasabaya gitti ve olmadığını bildirdi, ancak korsanın "her dakika" beklendiğini bildirdi. Brand daha sonra Vali Eden'in evine gitti ve ona amacını bildirdi. Ertesi gün Brand, Teach'in görünüp görünmeyeceğini görmek için Pamlico Nehri'nden Ocracoke Girişine iki kano gönderdi . İki gün sonra geri döndüler ve sonunda olanları rapor ettiler.
Son savaş
Maynard, korsanları 21 Kasım akşamı Ocracoke Adası'nın iç tarafında demirlemiş buldu . Yolculuğu boyunca durduğu gemilerden konumlarını öğrenmişti, ancak yerel kanallara ve sürülere aşina olmadığından, saldırısını yapmak için ertesi sabaha kadar beklemeye karar verdi. Tüm trafiğin girişe girmesini durdurdu - varlığıyla ilgili herhangi bir uyarıyı önledi - ve Teach'in denize kaçamayacağından emin olmak için her iki şevde de bir gözetleme noktası yaptı. Adanın diğer tarafında, Teach konukları eğlendirmekle meşguldü ve gözcü koymamıştı. Yaklaşık 24 ile karaya Bath İsrail Hands ile Macera ' ın denizciler, o da çok azaltılmış mürettebat vardı. Johnson (1724) korsanın "gemide yirmi beş kişiden fazla olmadığını" ve "konuştuğu tüm gemilere kırk kişi verdiğini" bildirdi. "On üç beyaz ve altı zenci", daha sonra Brand tarafından Admiralty'ye bildirilen rakamdı.
Gün ağarırken, küçük bir teknenin sondajlar almasının ardından , Maynard'ın iki sopası kanala girdi. Küçük tekne Adventure tarafından hemen fark edildi ve silahlarının menziline girer girmez ateş edildi. Tekne için hızlı bir geri çekilme yaptı iken Jane , Teach kesti Macera ' ın çapa kablosu. Mürettebatı yelkenleri kaldırdı ve Macera , sancak tarafındaki silahlarını, yavaşça boşluğu kapatan Maynard'ın sloganlarına doğrultmak için manevra yaptı. Hyde, Ranger'ı Jane'in liman tarafına taşıdı ve her gemide Birlik bayrağı açıldı. Macera daha sonra dar bir kanala giden Ocracoke Adası sahiline döndü. Daha sonra ne olduğu belirsizdir. Johnson, Adventure'ın bir kum çubuğunda karaya oturduğunu ve Maynard'ın demirlemesini ve ardından engeli aşmak için gemisini hafiflettiğini takiben küçük bir silah değişimi olduğunu iddia etti . Başka bir versiyon, Jane ve Korucu'nun karaya oturduğunu iddia etti , ancak Maynard günlüğünde bundan bahsetmedi.
Teach ve Maynard arasında bildirilen görüş alışverişi
Kesin olan şey, Adventure'ın silahlarını iki gemiye çevirip ateş ettiği. Broadside yıkıcıydı; Maynard bir anda kuvvetlerinin üçte biri kadarını kaybetmişti. Üzerinde 20 Hakkında Jane ya yaralı ya da ölü ve 9 edildi Ranger . Hyde öldü ve ikinci ve üçüncü memurları ya öldü ya da ciddi şekilde yaralandı. Salyangozu o kadar ağır hasar gördü ki, saldırıda daha fazla rol oynamadı. Sonraki karıştı olanlardan Çağdaş hesaplarının ancak küçük silah ateş Jane kesilmiş olabilir Macera ' ın jib sayfasını kum üzerine kaybetmek kontrol ve kaçak onu neden. Teach'in ezici saldırısının ardından, Jane ve Ranger da cezalandırılmış olabilir; savaş, gemilerini önce kimin yüzeceğini görmek için bir yarış haline gelecekti.
Teğmen, adamlarının çoğunu güverte altında tutmuş ve gemiye çıkma beklentisiyle yakın dövüşe hazırlanmalarını söylemişti. Teach, gemiler arasındaki boşluk kapanırken izledi ve adamlarına hazır olmalarını emretti. İki gemi olarak birbirlerini temasa Macera ' , sigortalarla tozu ve atış dolu şişelerden yapılmış ve ateşledi hedeflerini ve birkaç el bombası isabet ler filika kanca şalopa güverte boyunca kırdı. Duman dindiğinde, Teach adamlarını gemiye götürdü, Maynard'ın boş görünen gemisini görünce, adamları kıçta teğmen ve adamlarının oluşturduğu küçük gruba ateş ediyorlardı .
Maynard'ın diğer adamları daha sonra, bağırarak ve ateş ederek ambardan fırladılar. Teach ve ekibini şaşırtma planı işe yaradı; korsanlar saldırıya şaşırmış görünüyor. Teach adamlarını topladı ve iki grup, Teach'in geniş kenarı tarafından öldürülen veya yaralananların kanıyla dolu olan güverte boyunca savaştı. Maynard ve Teach çakmaklı kilitlerini birbirlerine ateşledikten sonra attılar. Teach bıçağını çekti ve Maynard'ın kılıcını kırmayı başardı. Üstün eğitim ve sayılarda hafif avantaj karşı, korsanlar izin yay doğru geri itilmiş Jane ' ın mürettebatı sonra tamamen izole tarafından yapıldı Maynard ve Öğretmek, surround. Maynard bir kez daha ateş etmek için geri çekilirken, Teach ona saldırmak için içeri girdi, ancak Maynard'ın adamlarından biri tarafından boynunu kesti. Ağır yaralandı, daha sonra Maynard'ın mürettebatı tarafından saldırıya uğradı ve öldürüldü. Kalan korsanlar hızla teslim oldu. Sol olanlar Adventure tarafından ele geçirildi Ranger ' toz odasına ateşe planlanan ve gemiyi havaya uçurmak da dahil olmak üzere, s mürettebat. Savaşın kayıpları hakkında çeşitli açıklamalar mevcuttur; Maynard, 8 adamının ve 12 korsanın öldürüldüğünü bildirdi. Brand, 10 korsan ve 11 Maynard adamının öldürüldüğünü bildirdi. Spotswood, on korsan ve Kral'ın on adamının öldüğünü iddia etti.
Maynard daha sonra Teach'in cesedini inceledi ve beş kez vurulduğunu ve yirmi kadar kesildiğini fark etti. Ayrıca, Tobias Knight'ın korsana yazdığı bir mektup da dahil olmak üzere birkaç yazışma buldu. Teach'in cesedi girişe atıldı ve başı, ödülün toplanabilmesi için Maynard'ın salyangozunun yayından asıldı .
Eski
Teğmen Maynard, birkaç gün daha Ocracoke'da kaldı, onarımlar yaptı ve ölüleri gömdü. Teach'in ganimeti - şeker, kakao, indigo ve pamuk - "korsan slooplarda ve sloopların bulunduğu bir çadırda karada bulunan", Tobias Knight'ın ahırında bulunan şeker ve pamukla birlikte 2,238 sterline satıldı. Vali Spotswood, tüm operasyonun bedelini ödemek için bunun bir kısmını kullandı. Teach'i yakalamak için para ödülü yaklaşık 400 £ (2020'de 63.000 £) olacaktı, ancak HMS Lyme ve HMS Pearl mürettebatı arasında paylaştırıldı . Yüzbaşı Brand ve askerleri hayatları için savaşanlar olmadığından Maynard bunun son derece haksız olduğunu düşündü. Kendisinin ve ekibinin Teach'in ganimetinin yaklaşık 90 sterlinine yardım ettikleri keşfedildiğinde, sahip olabileceği tüm desteğin çoğunu kaybetti. İki şirket, ödül paralarını dört yıl daha almadı ve cesaretine rağmen Maynard terfi ettirilmedi ve belirsizliğe gömüldü.
Teach'in mürettebatının geri kalanı ve eski ortakları, Brand tarafından Bath'ta bulundu ve korsanlık suçlamasıyla hapse atıldıkları Williamsburg, Virginia'ya nakledildiler . Bazıları siyahtı ve Spotswood'u konseyine "bu Zencilerin Koşulları onları diğer korsanlarla aynı Tryal'a maruz kalmaktan muaf tutmak için" ne yapılabileceğini sormaya yönlendirdi. Ne olursa olsun, adamlar Williamsburg'un Capitol binasında yoldaşları ile birlikte 12 Mart 1719'da admiralty yasasına göre yargılandı. O günkü yargılamaların hiçbir kaydı kalmadı, ancak 16 sanıktan 14'ü suçlu bulundu. Kalan iki kişiden biri, Teach'in gemisinde korsan olarak değil, bir gece önce bir içki partisinde misafir olarak bulunarak, zorunlu olarak savaşa katıldığını kanıtladı. Diğeri, İsrail Elleri, dövüşte yoktu. Bir içki seansı sırasında Teach'in onu dizinden vurduğunu ve hala kraliyet affı ile örtülü olduğunu iddia etti. Kalan korsanlar asıldı , sonra Williamsburg'daki Capitol Landing Road'da (bir süre sonra "Gallows Road" olarak bilinir ) kamburluklarda çürümeye bırakıldı .
Vali Eden, Spotswood'un Kuzey Carolina'yı işgalinden kesinlikle utanmıştı ve Spotswood, ele geçirmenin herhangi bir bölümünü reddetti. Eylemlerini savundu, Carolina Eyaletinin hissedarı olan Lord Carteret'e el konulan mülkün satışından yararlanabileceğini yazdı ve Earl'e çıkarlarını korumak için ölen Virginialıların sayısını hatırlattı. Eden'in "Tasarımın Başarısına hiçbir katkıda bulunamayacağını" öne sürerek operasyonun gizliliğini savundu ve Eden'e korsanları yakalama yetkisinin kraldan geldiğini söyledi. Eden, Teach ile olan ilişkisi nedeniyle ağır şekilde eleştirildi ve onun suç ortağı olmakla suçlandı. Spotswood, Eden'i eleştirerek işgalinin meşruiyetini güçlendirmeyi amaçladı. Lee (1974), Spotswood'un amaçların araçları haklı çıkardığını düşünmesine rağmen, Kuzey Carolina'yı işgal etmek, korsanları yakalamak ve mallarını ele geçirmek ve açık artırma yapmak için hiçbir yasal yetkisi olmadığı sonucuna varır. Eden, şüphesiz aynı görüşü paylaşıyordu. Spotswood, 4 Nisan 1719'da Tobias Knight'ı da Teach ile işbirliği yapmakla suçladığı için, Eden Knight'ı sorgulamak için çağırdı. Israel Hands haftalar önce Knight'ın 1718 Ağustos'unda, Teach'in ödül olarak Kuzey Carolina'ya bir Fransız gemisini getirmesinden kısa bir süre sonra , Adventure'da bulunduğunu ifade etmişti . Dört korsan, Teach ile birlikte Knight'ın evini ziyaret ederek ona hediyeler verdiklerini ifade etmişti. Bu tanıklık ve Maynard tarafından Teach'in vücudunda bulunan mektup ikna edici görünüyordu, ancak Knight savunmasını yetkinlikle gerçekleştirdi. Çok hasta olmasına ve ölüme yakın olmasına rağmen, Spotswood'un tanıklarının güvenilirliğini sorguladı. Israel Hands'in baskı altında konuştuğunu ve Kuzey Carolinya yasalarına göre bir Afrikalı olan diğer tanığın ifade veremeyeceğini iddia etti. Şekerin evinde yasal olarak saklandığını ve Teach'in resmi sıfatıyla onu yalnızca iş için ziyaret ettiğini ileri sürdü. Kurul Knight'ı tüm suçlamalardan masum buldu. O yıl daha sonra öldü.
Eden, Knight aleyhindeki suçlamaların hiçbir rol oynamadığı bir duruşma sırasında ortaya çıkmasından rahatsızdı. Brand'in ele geçirdiği mallar resmi olarak Kuzey Carolin mülkü idi ve Eden onu bir hırsız olarak görüyordu. Tartışma, 17 Mart 1722'de Eden'in ölümüne kadar koloniler arasında öfkeli bir şekilde devam etti. Onun vasiyeti, Spotswood'un rakiplerinden biri olan John Holloway'i bir yararlanıcı olarak adlandırdı. Aynı yıl, Burgesses Evi ve Konsey'de düşmanlarıyla yıllarca savaşan Spotswood, Robert Walpole harekete geçmeye ikna olduktan sonra yerini Hugh Drysdale aldı .
Modern görünüm
Peter Leeson
Korsanlarla ilgili resmi görüşler, bazen konularını denizin aşağılık haydutları olarak tanımlayan çağdaş yazarların görüşlerinden oldukça farklıydı. Korsan olan askerler genellikle İngiliz hükümeti tarafından yedek deniz kuvvetleri olarak görülüyordu ve bazen aktif olarak teşvik ediliyordu; 1581 yılına kadar Francis Drake , dünya çapında bir keşif gezisinden tahmini 1.500.000 £ değerinde bir yağma ile İngiltere'ye döndüğünde Kraliçe Elizabeth tarafından şövalye ilan edildi . Kraliyet afları düzenli olarak, genellikle İngiltere savaşın eşiğindeyken yayınlanıyordu ve korsanlar hakkındaki kamuoyunun görüşü genellikle olumluydu, bazıları onların patronlara benzediğini düşünüyordu. Ekonomist Peter Leeson , korsanların genellikle zeki işadamları olduklarına, modern, romantikleştirilmiş barbar görüşlerinden uzak olduklarına inanıyor. Woodes Rogers'ın 1718'de New Providence'a inişinden ve korsan cumhuriyetinin sona ermesinden sonra, Batı Hint Adaları'ndaki korsanlık ölümcül bir düşüşe geçti. Çalıntı mallarını çitle çevirmek için kolayca erişilebilecek bir çıkış olmadığından korsanlar geçimlik bir geçim kaynağına indirildi ve İngilizler, Fransızlar ve İspanyollar arasında - denizcilerin kolay iş bulabildikleri - yaklaşık bir yüzyıllık deniz savaşını takiben, yalnız korsanlar kendilerini sayıca geride buldu İngiliz İmparatorluğu'nun ticaret filolarını savunmak için kullandığı güçlü gemiler . Köle ticaretinin popülaritesi, Batı Hint Adaları'nın sınır koşullarının sona ermesine yardımcı oldu ve bu koşullarda, korsanlık artık eskisi gibi gelişemiyordu.
Bu sözde altın korsanlık çağının sona ermesinden bu yana , Teach ve onun istismarları irfan, ilham veren kitaplar, filmler ve hatta eğlence parkı gezileri haline geldi. Onun hakkında bilinenlerin çoğu , 1724'te İngiltere'de yayınlanan Charles Johnson'ın A General Historie of the Robberies and Murders of the Most Notorious Pyrates kitabından kaynaklanabilir. Zamanının korsanları hakkında tanınmış bir otorite, Johnson'ın Anne gibi figürlerle ilgili açıklamaları Bonny ve Mary Read , konuyla ilgilenenler için yıllarca okumaya ihtiyaç duydu. Okurlar onun öyküleriyle heyecanlandı ve ikinci baskısı hızla yayınlandı, ancak yazar Angus Konstam, Johnson'ın Karasakal'a yazısının "daha sansasyonel bir hikaye yapmak için biraz renklendirildiğinden" şüpheleniyor. Bir General Historie , yine de, genellikle güvenilir bir kaynak olarak kabul edilir. Johnson, varsayılan bir takma ad olabilir. Johnson'ın hesapları kişisel ve resmi gönderilerde doğrulandığı için Lee (1974), her kimse, resmi yazışmalara bir miktar erişimi olduğunu düşünür. Konstam, Johnson'ın İngiliz oyun yazarı Charles Johnson , İngiliz yayıncı Charles Rivington veya yazar Daniel Defoe olabileceğini öne sürerek daha fazla spekülasyon yapıyor . 1951 tarihli The Great Days of Piracy adlı çalışmasında yazar George Woodbury, Johnson'ın "açıkça bir takma ad" olduğunu yazdı ve devam etti "kimse, kendisinin bir korsan olabileceğinden şüphelenmekten kendini alamaz."
Kötü şöhretine rağmen, Teach korsanların en başarılısı değildi. Henry Every , zengin bir adamı emekli etti ve Bartholomew Roberts , Teach'in çaldığı miktarın tahminen beş katını aldı. Hazine avcıları, altın ve gümüşle ilgili söylentilerle ilgili herhangi bir iz bulmak için uzun zamandır uğraşıyorlar, ancak ABD'nin doğu kıyısı boyunca keşfedilen sayısız sitede bulunan hiçbir şey ona hiçbir zaman bağlanmadı. Bazı hikayeler, korsanların ganimetlerini gömdükleri yerde sık sık bir mahkumu öldürdüğünü ve Teach'in bu hikayelerde bir istisna olmadığını, ancak hiçbir bulgunun gün ışığına çıkmamış olduğunu öne sürüyor; gömülü korsan hazinesi, genellikle neredeyse hiçbir destekleyici kanıtın bulunmadığı modern bir mit olarak kabul edilir. Mevcut kayıtlar, Hazine Adası gibi kurgusal anlatım yazarlarının hayal gücü dışında, hazinenin cenazesinin yaygın bir uygulama olduğunu gösteren hiçbir şey içermiyor . Bu tür istifler zengin bir mal sahibi gerektirirdi ve sözde varlıkları, mürettebatın kârdan bir pay almak için hizmet ettiği bir korsan gemisinin komuta yapısını görmezden gelir. Hazineyi gömdüğü bilinen tek korsan William Kidd'ti ; Teach'in istismarlarından şu ana kadar elde edilen tek hazine , 1996'da bulunan Kraliçe Anne'nin İntikamı olduğu düşünülen enkazdan alınan hazinedir . 2009 itibarıyla 250.000'den fazla eser ele geçirilmiştir. Kuzey Carolina Denizcilik Müzesi'nde halka açık bir seçki sergileniyor .
Teach'in hayaletiyle ilgili çeşitli batıl inançlı hikayeler vardır. Denizdeki açıklanamayan ışıklar genellikle "Teach'in ışığı" olarak anılır ve bazı resitaller, kötü şöhretli korsanın, arkadaşlarının ve Şeytan'ın onu tanımayacağından korktuğu için öbür dünyada kafasını arayarak dolaştığını iddia eder. Bir Kuzey Carolinian masalı, Teach'in kafatasının bir gümüş içki kadehi için temel olarak kullanıldığını savunur; hatta yerel bir yargıç, 1930'larda bir gece bundan sarhoş olduğunu iddia etti.
Karasakal'ın adı, Charleston'ın Karasakal Koyu gibi birçok yerel cazibe merkezine eklenmiştir.
Onun adı ve kişiliği de edebiyatta yoğun bir şekilde yer almıştır. Matilda Douglas'ın 1835 tarihli kurgusal çalışmasının ana konusudur Karasakal: Philadelphia'nın kolonyal tarihinden bir sayfa .
Hayatının film yorumları arasında Karasakal Korsan (1952), Karasakal'ın Hayaleti (1968), Karasakal: Denizde Terör (2005) ve 2006 Hallmark Kanalı mini dizisi Karasakal sayılabilir . 2003 macera filmi Karayip Korsanları: Siyah İnci'nin Laneti filminde Johnson'ın Karasakal'ı ile Kaptan Jack Sparrow karakteri arasında paralellikler kuruldu . Karasakal da son zamanlarda yayınlanan iki dizide ana karakter olarak tasvir edilmiştir. Kısa ömürlü Crossbones'da (2014) John Malkovich tarafından canlandırılıyor . İngiliz aktör Ray Stevenson , onu Black Sails'in üçüncü ve dördüncü sezonlarında (2016-2017) oynuyor .
2015 yılında, Kuzey Karolina eyalet hükümeti, Kraliçe Anne'nin İntikamının enkazının videolarını izinsiz olarak web sitesine yükledi . Sonuç olarak, 1998'den bu yana iyileşmeyi belgeleyen şirket Nautilus Productions, telif hakkı ihlalleri ve Kuzey Carolina yasama organı tarafından "Karasakal Yasası" nın kabulü nedeniyle federal mahkemede dava açtı . Videoları yayınlamadan önce Kuzey Carolina Yasama Meclisi, "Karasakal Yasası" nı kabul etti, NC Gen Stat §121-25 (b), "Terk edilmiş bir gemi veya gemi enkazının tüm fotoğrafları, video kayıtları veya diğer belgesel materyalleri veya içerikleri, kalıntıları North Carolina hükümetinin herhangi bir ajansının veya alt bölümlerinin gözetiminde bulunan eserler veya tarihi malzemeler, Genel Tüzük'ün 132.Bölümü uyarınca kamuya açık bir kayıt olacaktır. " 5 Kasım 2019'da ABD Yüksek Mahkemesi , Allen v.Cooper davasında sözlü tartışmaları dinledi . Yüksek Mahkeme daha sonra eyaletin lehine karar verdi ve Kongre'nin 1989'da devletler tarafından bu tür telif hakkı ihlallerini engellemeye çalışmak için kabul ettiği Telif Hakkı Düzeltme Aydınlatma Yasası'nı Allen v. Cooper davasında iptal etti .
Referanslar
Notlar
Alıntılar
Kaynakça
daha fazla okuma
|Wikimedia Commons'ta Karasakal ile ilgili medyalar bulunur .|
- NC Yüksek Mahkeme'nin canlandıran Karasakal'in gemiyi ele dava ve kayıp İspanyol hazine gemisi , Fayetteville Observer
- Teach'in gemisinin olası keşfi hakkında BBC Videosu
- Kraliçe Anne'nin İntikamı olduğu düşünülen gemi enkazından çıkarılan eserlerin görüntüleri
- Out to Sea Elite Dergisi
- Karasakal'ın Gemisi Kuzey Carolina National Geographic Haberleri Tarafından Onaylandı
- Blackbeard's Shipwreck National Geographic
- PBS Serisi Ölülerin Sırları tarafından üretilen Karasakal'ın Kayıp Gemi Belgeseli
- Karasakal: Amerikan Patriot? Military.com