“Yazılmış en iyi bilimkurgu romanı. İlk okuduğumda, yarattığı dünyayla kâbuslar görmeme sebep olmuştu.” -Margaret Atwood
“Öyle bir eser ki, hakkında ne söylesem eksik kalır.” -Neil Gaiman
Hugo En İyi Roman Ödülü
Prometheus Şeref Kürsüsü Ödülü
Ray Bradbury sadece bilimkurgunun değil fantastik edebiyatın ve korkunun da yirminci yüzyıldaki ustalarından biri. Bilimkurgunun “iyi edebiyat” da olabileceğini kanıtlayan belki de ilk yazar. Yayımlandığı anda klasikleşen, distopya edebiyatının dört temel kitabından biri olan Fahrenheit 451 ise bir yirminci yüzyıl başyapıtı.
Guy Montag bir itfaiyeciydi. Televizyonun hüküm sürdüğü bu dünyada kitaplar ise yok olmak üzereydi zira itfaiyeciler yangın söndürmek yerine ortalığı ateşe veriyordu. Montag’ın işi ise yasadışı olanların en tehlikelisini yakmaktı: Kitapları.
Montag yaptığı işi tek bir gün dahi sorgulamamıştı ve tüm gününü televizyonla kaplı odalarda geçiren eşi Mildred’la beraber yaşıyordu. Ancak yeni komşusu Clarisse’le tanışmasıyla tüm hayatı değişti. Kitapların değerini kavramaya başlayan Montag artık tüm bildiklerini sorgulayacaktı.
İnsanların uğruna canlarını feda etmeyi göze aldığı bu kitapların içinde ne vardı? Gerçeklerin farkına vardıktan sonra bu karanlık toplumda artık yaşanabilir miydi?
Fahrenheit 451, yeryüzünde tek bir kitap kalacak olsa, o kitap olmaya aday.
“Mutlu olmamız için gerekli her şeye sahibiz, ama mutlu değiliz. Bir şey eksik. Etrafa bakındım. Ortadan kaybolduğunu kesinlikle bildiğim tek şey, on-on iki yıldır yaktığım kitaplardı.”Fahrenheit 451
Ray Bradbury’nin Fahrenheit 451 adlı kitabı, İthaki Yayınlarının Bilim Kurgu serisinde yer alan, ellili yıllarda yazılmış, yüzyıllar sonrasını anlatan distopik bir eser. Distopik eserlerin bence en güzel ve en kötü yanı, geçmişte, gelecek ile ilgili kurgu bir hikaye yaratılması ve artık bu da olmaz diye düşündüğünüz şeylerin zaman içinde maalesef gerçekleştiğini görmek olabilir.
Kitabın adı, Fahrenheit 451! kağıtların yandığı sıcaklık derecesinden geliyor. Bizim bildiğimiz görevleri yangınları söndürmek olan itfaiyeciler, günün birinde kitapları ve kitaplarla ilgili her şeyi, herkesi yakmaya başlarlarsa ne olur?
Guy Montag, hiçbir şey sorgulamadan üstelik toplumun mutluluğu için yaptığını zannettiği işini, Clarisse ile tanıştıktan sonra sorgulamaya başlar ve hikaye gelişir.
Bu kitabı her geçen gün Fahrenheit 451’e dönüşen dünyada bizi nelerin beklediğini görmek için ya da klasik olduğu veya adı çok bilinen bir kitap olduğu için okumak istiyor, merak ediyor olabilirsiniz. Çok bahsedilen kitaplarda maalesef durum biraz hayal kırıklığı olabiliyor. Ben okuyucuyu büyük bir beklentiye sokmak istemem. Kitap kullandığı dil, sade ve anlaşılır anlatımı, başarılı çevirisi, kurgusu ile oldukça başarılıydı. Benim gibi distopik eserleri okumaktan keyif alan okuyucular çok beğenecektir. Ancak daha önce bu tarz bir eser okumayanlara bu kitaptan başlamalarını önermem.
Kitap okumayı seven tüm arkadaşlarım, okuduğunuz kitaplar ile ilgili yorumlarınızı bumesele.com’da paylaşabilirsiniz. Sevgiler.
Eserde Geçen Satırlardan;
“Dün gece, son on yılda kullandığım onca karoseni düşündüm. Kitapları da düşündüm. Ve o kitapların her birinin ardında bir insan olduğunu ilk kez fark ettim. Onları düşünüp yazmak için epey zaman gerek. Bu daha önce aklımın ucundan bile geçmemişti.”
“Hepimiz birbirimize benzemeliyiz. Anayasa’nın dediği gibi, herkes hür ve eşit doğmaz ama herkes eşit hale getirilir.”
“Birçok şey hakkında ‘Neden’ diye sorarsan ve bunu sürdürürsen, sonunda epey mutsuz olabilirsin.”
“Rahatına düşkün insanlar balmumundan aya benzeyen, gözeneksiz, tüysüz, ifadesiz yüzler ister yalnızca. Öyle bir çağda yaşıyoruz ki çiçekler bereketli topraklarda, iyi yağmurlarla büyümek yerine çiçeklerden beslenerek yaşamaya çalışıyor.”