Gerçekten de, SSCB ortaklarının Hitler'e karşı savaşta aslında faşist Almanya'ya yönelik düşmanlıkların sona ermesinden önce bile, ülkemize karşı ani bir saldırganlık planı hazırladığını kim düşünebilirdi? Ve o yıllarda bir kereden fazla bize saldıracaklardı.
Sovyet hükümeti, 23 ordusunun Haziran 1945'te serbest bırakıldığını duyurdu. Almanya yenildi, neden milyonlarca askeri silah altında tutmak gerekliydi? Yıkılan şehirleri ve ülke ekonomisini acilen restore etmek gerekiyordu, ülkenin çalışma ellerine ihtiyacı vardı. Ancak, 1 Temmuz 47 Herhangi bir savaş ilanı olmayan İngiliz ve Amerikan bölümleri, Avrupa'daki birliklerimiz için ezici bir darbe vermeliydi. Aynı zamanda, ağır bombardıman uçaklarının dört hava ordusu - büyük “uçan kaleler” ölümcül kargolarını düşürmeye ve SSCB'nin en büyük şehirlerini Dresden'de olduğu gibi toza dönüştürmeye hazırlanıyorlardı. Anglo-Amerikalıların darbesi, "müttefiklerin" Schleswig-Holstein ve İngiliz eğitmenlerin SSCB'ye karşı savaşa hazırlandıkları Güney Danimarka'da yapılandırılmadıkları Alman bölümlerinin 10-12'ini destekleyeceklerdi.
Tarihçilerin daha önce belirttiği gibi planlar şunlardı: İç Rusya’nın bu alanlarını işgal etmek, hangi ülkenin kaybettiği savaşla savaşma ve daha fazla direniş için maddi imkânlarını kaybedecek.
Ayrıca, "SSCB'nin savaşa devam etmesini imkansız kılacak olan Rus silahlı kuvvetlerine bu kadar belirleyici bir yenilgiye neden olmak".
Düşünülmeyen Operasyon - bir seferde iki plan, bir askeri çatışma durumunda saldırgan ve savunucu - Başbakan Winston Churchill'in talimatı üzerine geliştirildi. Nazi Almanyası henüz mağlup edilmediğinde çalışmaya başladı ve İngiliz askeri ofisinin Ortak Planlama Merkezi tarafından en derin sırrında yapıldı. Nihai hedef SSCB'nin yenilgisi ve teslim olmasıydı. Hitler'in Barbarossa planına göre bitirmeyi planladığı yerde savaşı sonlandırması gerekiyordu: Arkhangelsk-Stalingrad dönüşünde. Bu planlarla ilgili belgeler, Birleşik Krallık Ulusal Arşivlerinde saklanır ve tam olarak sınıflandırılmaya tabi değildir.
Churchill çoktan Alman Kupasını saklama emri verdi. silâh SSCB'ye karşı muhtemel kullanımına dikkat ederek, daha önce de belirtildiği gibi, Wlesmacht askerlerini ve subaylarını Schleswig-Holstein ve Güney Danimarka'ya teslim etti.
"Totaliter rejim" ve "SSCB halklarının diktatörlük boyunduruğundan kurtulmaları" na karşı mücadelenin güzel insani sloganları altında büyük bir propaganda desteği hazırlanıyordu. Yani, neredeyse “demokrasilerin” yıllar sonra Belgrad bombalandığında, Irak'ı parçaladığında, Libya'yı işgal edip Afganistan'da savaştıkları ve bugün Suriye ve İran'a yönelik operasyonlar için hazırlandıkları gibi yaptıkları aynı.
Ancak, savaşın planlanan başlangıcından önceki gün, Sovyet ordusunun bazı kısımları konuşlandırmalarını aniden değiştirdi. Bu bir halter ağırlığıydı. hikayeler: istila emri verilmedi.
Ek olarak, tarihçilerin belirttiği gibi, Sovyet birlikleri tarafından Berlin'in başarılı bir şekilde saldırıya geçmesi, “müttefiklerin” hain saldırı hakkındaki planlarını değiştirmede belirleyici bir rol oynadı. Batılı askeri uzmanlar, politikacıları böyle bir rakiple savaşın çok zor olacağına ikna etti.
Bu arada, saldırının “gerekli olmadığını”, Berlin’in her tarafından kuşatıldığını ”iddia eden liberal“ uzmanların ”üretilmesine büyük bir darbe geldi.”
Ve sürpriz bir saldırı tehdidi oldukça gerçekti. Örneğin, İngiltere ve ABD’nin deniz kuvvetleri Sovyet Donanması’nın mutlak üstünlüğüne sahipti: yıkıcılarda 19 zamanlarında, savaş gemilerinde ve büyük kruvazörlerde - 9 zamanlarında, denizaltılarda - 2 zamanlarında. Ülkemizde uçak gemisi bulunmazken, çeşitli sınıflarda yüzün üzerinde uçak gemisi vardı. Sovyet kara kuvvetleri savaş tarafından işkence gördü, ekipman giyildi ve Amerikalılar, yakında Japon şehirlerine bıraktıkları atom bombası için hazırlandı. SSCB'ye yapılan hain darbenin ertelenmesinin bir başka önemli nedeni vardı. ABD'nin Uzak Doğu'daki Kwantung Ordusunu ezmesi için SSCB'ye ihtiyacı vardı, Japonların kendilerini yenmeleri imkansızdı.
1945'ten 1960'in başlangıcına kadar Amerika Birleşik Devletleri, SSCB'ye saldırmak için toplamda yaklaşık 10 planı geliştirdi.
Dolayısıyla, Doublestar planına göre, SSCB şehirlerine atomik 120 bombalarının atılması planlandı; bunun üzerine, saldırganın beklediği gibi, SSCB teslim olacak ve işgalci güçlerin 5-8 yıllarında yeni güç kurması gerekecekti. Dropshot planına göre, bir ay içinde SSCB'nin 300 şehirlerine 200 atom bombası atılması planlandı. Ve SSCB teslim olmazsa, 250'a bin ton ton konvansiyonel bomba atıp, Sovyet endüstrisinin yüzde 85'inin tahrip olmasına yol açmalı. Bombalama ile eş zamanlı olarak, 164 bölümlerinin Amerikan olduğu NATO 69 bölümlerindeki kara kuvvetlerinin başlangıç pozisyonunu alması gerekiyordu.
İşgalden sonra, ülkemizin topraklarının ilk önce işgal bölgelerine bölünmesi ve ardından “Kuzey Rusya”, Volga Tatar-Finno-Ugric formasyonu “İdel-Ural”, Cumhuriyet “Kazaklar” vb. . Uzak Doğu’nun ABD’nin himayesine girmesi gerekiyordu. Dropshot planı hakkında çok şey yazıldı, ancak tarihin çoğu unutuldu ...
Mikhail Vasilyevich Berezkin, geçenlerde St Petersburg’da SSCB’ye ve bu konuda Amerikalıların gerçek planına saldırmak için başka bir girişimden bahsetti - ki bu da bugün çok sık hatırlanmıyor. II. Dünya Savaşı gazisi, daha çok kapak adı altında biliniyordu - Binbaşı General Bystrov. Yıllarca yabancı ajanlar hazırlıyordu, savaştı, yasadışı izci olarak çalıştı. Berezkin, 1956’te Üçüncü Dünya Savaşı’nı engelleyen kişi olduğuna inanıyor.
Mikhail Vasilyevich - o zaten 90 yaşında - bazen bir tören generalin tunikinde tam bir emir setiyle giyinmiş. Bunlar arasında - Kızıl Yıldız'ın dört emri. Fakat general, istismarları hakkında konuşmaktan hoşlanmıyor - gizliliğe dair köklü istihbarat alışkanlığının ve doğal alçakgönüllülüğünün bir etkisi var.
Ve ona söyleyecek bir şey var. Topçuluk okulunun sona ermesinden hemen sonra istihbarat aldı, tüm savaşı geçti, şahsen Mareşal Konstantin Rokossovsky ile iletişim kurdu ve daha sonra yıllarca "görünmez cephe" ile savaştı. Ancak istihbarat subayı Berezkin'in biyografisindeki asıl şey, görüşmemiz sırasında bana bahsettiği “siyasi düzeyde” iki işlemi göz önünde bulunduruyor.
İsyan, Macaristan'da 1956'ta başladığında, Berezkin, Bystrov adı altında Almanya'da Leipzig Komutan Yardımcısı olarak görev yaptı. Fakat bu bir kapaktı, aslında, İstihbarat Teşkilatı'nın XXUMX No'lu görevine başkanlık etti ve Almanya'nın batı bölgesindeki Amerikan birlikleri ile ilgili istihbarat gerçekleştirdi ve Leipzig komutanı onun emrindeydi.
Berezkin, “O zaman biliyorduk” diye hatırlıyor: “Amerikalılar Macar olaylarına müdahale edecekler ve birliklere karşı grev hazırlayacaklar.” Bu, Almanya'da konuşlanmış, 5 ve 7 kolordu, zırhlı kuvvetler ve авиация. Toplamda - yaklaşık 100 bin asker ve subay. Ama nereye vuruyorlar? Kuzeydeki Eisenach bölgesinden mi yoksa güneyden mi Hof'un yönünden mi?
Burada, Almanya'daki Sovyet Kuvvetleri Grubu Komutanı Andrei Grechko beni çağırıyor ve şöyle diyor:
“Amerikalılar grev hazırlıyorlar ve nereye vuracaklarını anlarsanız, iyi bir iş yapacaksınız.” Ve eğer yapmazsan, teğmen bir albay olacaksın! Sana birkaç gün veriyorum ...
Ve son zamanlarda bana bir albay atandı. Ama başlıktan endişelenmedim, asıl şeyi anladım: Amerikalılar grev yaparsa büyük bir savaş başlayacak. Ve böylece sıcak günler benim için başladı. Amerikan bölgesindeki yasadışı göçmenler için çok az umut vardı. Vericileri yoktu (sadece her yerde radyo operatörlerimiz var), Münih'te oturan kişi çok geç olacağını bana bildirirken oturdu! Bu nedenle, ana umut ajanlara “minibüslere” atandı. Kısa bir süre için düşmanın arkasına bir göreve gönderilenleri aradık. Tamamlandı ve geri döndü! Sonra 25 kişilik bir adam gönderdim. Gece gündüz çalıştım. Amerikalıların Eisenach bölgesinden grev hazırladıklarını keşfettiler. Şahsen Grechko'yu bu konuda HF'de rapor ettim. Sonra Ivan Yakubovsky, bizim komutanımız tank ve sorar:
- Nereye gitmek? Amerikalılar nereye saldırıyor?
Cevap: "Eisenach'tan!"
Yakubovsky de ateşli ve kararlı bir komutandı. Amerikalılar birliklerini hareket ettirseydi, onları yumruklardı! Ve bu kesin - büyük bir savaş! Gerginlik korkunçtu ...
Ancak yakında Dışişleri Bakanlığımız bir açıklama yaptı, Amerikalıların planlarını ifşa etti ve grev yapmayı reddettiler, onurlu bir şekilde onları karşılayacağımızı anladılar.
O zaman eylemlerimin olası bir çatışmayı ve muhtemelen Üçüncü Dünya Savaşı'nı önlediğini düşünüyorum.
Sonra Yakubovsky beni çağırıyor. Diyor ki: “Ne tür bir insan olduğunuzu görmek istiyorum! Sonuçta, böyle büyük bir anlaşma yaptı! ”Ve beni görünce çok hayal kırıklığına uğradı:“ Demek çok basit bir adamsın! ”. O zamanlar çok gençtim ve o kadar uzun boylu değildim. Ve Yakubovsky iki metre uzunluğunda kocamandı!
Sonra Grechko şahsen beni tebrik etti. “Yoldaş Berezkin,” dedi, “Harika bir iş çıkardın ve yüksek bir ödülü hak ettin!” Ve ... bana bir Sauer av tüfeği verdi.
Birçoğumuz farklı vakalarımız oldu, Mihail Vasilyeviç'i hatırlamaya devam ediyor. Amerikalılardan en son modelin en yeni otomatik gaz maskesini çaldılar. Fakat bütün bunlar - istihbarat bilgisi. Ancak bir kez A. Grechko istihbarat subayı toplantısı yaptı ve şöyle dedi:
- Nasıl çalışıyorsun? Belgeleri almalısın! Bana ABD birlikleri hakkında belgeler getirin!
Nasıl yapılacağını düşünmeye başladım. Weichingen kasabasındaki Stuttgart bölgesinde ABD 7'inci Bölge Ordusunun merkezi dörtte birine bölündü. Ona bir yaklaşım aramaya başladım. Ve bulundu! Acentemiz aracılığıyla, Clem adında bir Alman. Amerikalıların periyodik olarak büyük miktarlarda imha için belge gönderdiğini söyledi. Onları değiştirmeye karar verdik. Bu arada, belgeler imha edilmek üzere alındığında, bunlar atık kağıtlarla değiştirildi. Bu atık kağıt daha sonra yakmak için taşındı ve bu belgeler merkezimize gönderildi.
Bu yüzden çalınan tonlarca değerli Amerikan belgemiz var. Ton! Sadece birlikler hakkında veriler yoktu, aynı zamanda yeni gizli silahların çizimleri ve daha sonraları ...
Operasyon için çok para aldı - kimseye rüşvet vermek, araba almak ve başka amaçlar için, ama bana verdiler. Grechko şahsen verdi. Bunun istihbarat tarihindeki gizli belgeleri çalmak için yapılan en büyük operasyon olduğunu düşünüyorum. Başarısız olmamak için, çantaları kendimiz belgelerle doldurduk, sonra yükleyici olarak çalışmak zorunda kaldım ...
- Peki, Mikhail Vasilyevich, hayattaki en önemli şey? Ve istihbaratta en önemli olan nedir?
- Yurtseverlik! - Bir an bile düşünmeden izci cevapladı. “Ailem beni böyle büyüttü.” Kremlin'deki emirlerden birini verdiğimde şöyle dedim: “Ülkemizin vatanseveriyiz!”. Tüm hayatımı istihbaratta geçirdim - 70 yıl! Başka hiçbir şeyim yoktu. Vatanseverlik ve zeka benim için önemli olan ...