Bilim adamları, insanlığın nesillerdir üzerinde düşündüğü Uzayda yaşam konusuna tatmin edici bir yanıt verememiştir. Büyük astronomik keşifler, imkansız görünen hipotezler ve bu bilgiyi elde etmek için yapılan. Savaşta birçok büyüleyici gerçek geliştirmektedir. Fakat eğer orada uzaylılar varsa, neredeyse kesin olarak. Gezegenlerin başlarında gökyüzünün en uzak noktalarını görmemizi sağladığında, uzayda yaşam olasılığına ilişkin araştırmamız resmen başladı. Latince ”denizler” anlamına gelmekte olan ”maria” kelimesi. Ay yüzündeki geniş okyanuslar olduğu varsayılan karanlık bölgelere atıfta bulunmak için kullanılmaktadır.
Artık Ay okyanuslarının uzun zaman önce volkanik patlamalardan kaynaklanan siyah bazalttan yapılmış kurak ovalar olduğu anlaşılmaktadır. 1870’lerde astronom William Herschel, kızıl gezegendeki Marslıların tipik bir insandan daha uzun olduğu sonucuna vardı. Herschel, daha güçlü teleskoplar kullanarak Mars’ın boyutunu, günlerinin veya mevsimlerinin süresini değerlendirdi. Herschel, Mars’ın Dünya’dan daha küçük olması veya daha az yerçekimine sahip olması nedeniyle Marslıların daha uzun olacağına inanılmaktadır.
Immanuel Kant’ın Araştırması
Bir filozof olan Immanuel Kant, dünya dışı varlıkların zekasının güneşten ayrılmalarıyla doğru orantılı olduğunu iddia etti. Böylece, Satürnliler dahiydi Merkürlülerin zekası ise daha az gelişmişti. Bir vaiz ve bilim eğitmeni olan Thomas Dick, 1848’de güneş sisteminin dışında yaşayan dünya dışı varlıkların sayısını tahmin etmeye çalıştı. Uzaydaki nüfus yoğunluğu, o zamanlar mil kare başına 280 kişi olan Britanya’nınkine benzer olsaydı, güneş sisteminde 22 trilyon insanın yaşayabileceğini hesapladı. Jüpiter’in yörüngesindeki Europa ve Satürn’ün uydusu Enceladus, Mars gibi daha yakın gezegenler yerine güneş sisteminde yaşam aramak için en iyi yerler olabilir. Her ikisinin de sıvı su üzerinde bir buz kaplaması vardır. Uyduların okyanuslarının bir iç ısı kaynağı tarafından donmaktan korunduğuna inanılıyor. Uydu çekirdekleri, hidrotermal menfezlerin daha sonra okyanus yüzeyine bırakabileceği ısı üretebilmektedir.
Yeryüzünde, hidrotermal yarıklar, nüfuslu deniz ortamları için yiyecek üreten kimyasal bir sürece neden olur. Bu su taşıyan uydularda yaşam varsa, temel bir fizik anlayışı neye benzeyebileceğine dair ipuçları verebilmektedir. Suda yaşayan devasa uzaylılar varsa, avlarını yakalamak veya avlanmaktan kaçmak için hızlı olmaları gerekir. Bu nedenle yunuslar veya köpekbalıkları gibi aerodinamik şekillere sahip olabilmektedir.
Gökbilimcilere göre Samanyolu Galaksisi’nde Dünya gibi 40 milyar gezegen olabilmektedir. Bu tahmini yapabilmek için güneş sistemimizin dışındaki 3800 gezegeni incelemektedirler. Araştırma tüm galaksiye yayılabilir ve milyarlarca gezegenle sonuç odaklı olabilmektedir. Gökbilimciler, güneş sistemimizin dışındaki gezegenleri ararken. Uzayda yaşam kalernıtı olarak algıladıkları biyo-imza olarak adlandırdıkları gazları araştırıyorlar. Metan gazı, termitler ve inekler gibi çeşitli dünyevi organizmalar ve ayrıca volkanlar tarafından üretilmektedir. Bu nedenle metana ek olarak, güneş ışığının bir sonucu olarak atmosferimizde doğal olarak oluşan oksijen ve ozon gibi diğer gazları da aramamız gerekir.
Liu’nun Uzayda Yaşam Araştırması
Honolulu’daki Hawaii Üniversitesi’nde astronomi profesörü olan Michael Liu, uzak yıldızların yörüngesindeki gezegenleri gözlemlemek için optik bir teleskop kullanıyor.
Liu’ya göre, yakın zamana kadar Dünya’daki teleskoplar uzaydaki şeyleri net bir şekilde görüntüleyemiyordu. Bu, atmosferin ışığın kırılması üzerindeki etkisinden kaynaklanmaktadır: Teleskop teknolojisi son 15 yılda gelişti. Bu teknoloji, titreşimlerin frekansını ölçerken görüntüyü size tam olarak yansıtabilmektedir. Profesör Liu, yıldızların artık öncekinden on kat daha net görülebileceğini iddia ediyor.
Bir teleskopla bile, uzak güneş sistemlerindeki gezegenleri ayırt etmek imkansızdır. Sadece ait oldukları yıldızlara olan çekim güçleri bu dünyaların varlığını açıklanabilmektedir. Isı yayan ve genç gezegenlerin varlığına dair kanıtlar da bulunabilmektedir. Bu gezegenlerin boyutunu, enerji çıktısını veya bileşimini hesaplamak mümkündür. Michael Liu’ya göre sahip olduğumuz her bilgi, “gezegen sistemleri arasındaki ortak noktaları gösteriyor. Kendi dünyamıza benzeyen gezegenler. Ve kendi güneşimize benzeyen yıldızlar bize her geçen gün daha da yaklaşıyor.
Bazı profesyoneller tarafından oldukça büyük uydu çanaklarına sahip radyo teleskopları kullanılmaktadır. Uzaydan radyo dalgaları toplamak için fazlasıyla etkilidir. İskoçya’daki St. Andrews Üniversitesi’nde astronomi profesörü olan Alan Penny, SETI’nin Birleşik Krallık şubesinden sorumludur. SETI, Dünya Dışı Akıllı Yaşam çalışması anlamına gelir. Ekip, evrende akıllı yaşam belirtileri aramak için. Britanya Adaları’ndaki tüm radyo teleskoplarını birbirine bağlar. Bu ekibe göre bulgular net olmamakla birlikte. Önümüzdeki yıllarda Uzayda yaşam hakkında. Bilgiler geleceği tahmin edilmektedir.