Merhaba, ben Seçil Yüceaktaş. Ateş ve Güneş’in annesi, Ali’nin eşiyim. Oğlum Ateş’i Mart 2010 da 40+2’de sezaryenle kucağıma aldım. Sezaryen olma sebebim gebeliğimin 40 haftayı geçmiş olmasıydı. Bunun bir sezaryen sebebi olmadığını öğrendiğimde artık çok geçti. Yine de epidural sezaryen olduğum ve oğlumu doğar doğmaz koklayabildiğim ve o harika dakikalara şahit olabildiğim için mutluyum. Üzerinden 5 yıl geçtikten sonra kızım Güneş’e hamile olduğumu öğrendiğimde yine aynı heyecanı yaşarken bu kez daha bilinçli ve doğumuna sahip çıkan bir anne olmaya karar verdim.
Evet… Ben de artık anneyim. Meleğim 39+3 haftalıkken 03.03.2015 tarihinde saat 02.38 de dünyaya geldi. Aradan çok uzun zaman geçmeden, hazır o da mışıl mışıl uyuyorken ömrüm boyunca unutmamın mümkün olmadığı o muhteşem anları kaleme almak istedim. Ümit ederim ki okuyan birilerini korkularından
Canım kızımın bize gelişi aniden oldu. O gün doktor kontrolüm vardı nst de ağrılarımın olduğunu fakat henüz rahim ağzının kapalı olduğunu öğrenmiştik bu da benim kız kardeşimin bir sonraki haftasonu olacak düğününe gidebilmem demekti. Aynı zamanda da o gün vajinal
KARLAR KRALİÇEMİN DOĞUMU "Her ne kadar doktorumuz daha vakit var demiş olsa da bana hep 38. - 39. haftada doğum yapacakmışım gibi geliyordu. Bilsem, eşime kar beklenen haftada iş için de olsa Ankara' ya gitme derdim. Ama bilmeliydim ki şu hamilelikte içimden ne
Minik Sarı Kızım Varlığını 9 Mayıs'ta öğrendiğim günden beri ayaklarım hiç yere basmadı. Sürekli bir heyecan vardı içimde.. Seni hissetmeye başlamak ise tarifsiz bir duygu.. Kucağıma alacağım günü sabırsızlıkla bekliyordum. Önce ayları, sonra haftaları ve artık günleri saymaya başlamıştık. Yılbaşında gelirsin diye büyük bir
Şuanda minik kızım memede tatlı tatlı karnını doyuruyor, arka planda hamileliğim boyunca yoga derslerinde dinlediğim en rahatlatıcı müzik.. Bu anın keyfi ve duygu yoğunluğu tarif edilemez. Bundan tam 3 ay önce bebeğim henüz karnımdayken birileri anne olmanın ne demek olduğunu
Bir süredir derslerin yoğunluğundan doğum hikayelerine ara vermek zorunda kalmıştım. Anneler Günü haftasında her gün bir doğum hikayesine yer vermek istiyorum. Annelik kutsal, kavuşmalar mucize. İsteyen her kadın yaşasın. Nisan'la Milena'nın hikayesi de harika
12 Mart sabahı hamile olduğumu öğrendim ve o andan itibaren tüm hayatım değişti. Artık kendimden çok bebeğimi düşünüyordum. Ona zarar verecek hiçbirşey yemedim, içmedim ve yapmadım. Mide bulantılarının başlamasıyla hayatım çekilmez bir hal aldı. Sosyal hayatım yok denecek kadar azalmıştı,
Sezeryan sonrası normal doğum mümkün. İşte size harika bir örnek doğum hikayesi. Çok tatlı, çok duygulu, çok güçlü bir annenin, sevgili arkadaşım Mine'nin lokum oğlu Arel'idünyaya getirme hikayesi. Hep pozitif bakar Mine hayata. Bizlere de bulaştırır üstelik. Her yazısıyla ruhuma dokunur. Doğum hikayesi
Doğum hikayeleri devam ediyor, bugün hem eski işimde birlikte çalıştığım, beni yogada tesadüfen bulan ve hamileliği boyunca birlikte hamile yogası yaptığımız sevgili Selin'in normal doğum hikayesi var. Zamanı gelip doğmayan bir bebeğiniz olursa sezeryandan önce böyle bir alternatif olduğunu unutmayın.