Alarm durumu
Nikolai'nin, Yükselen Güneş Ülkesini ziyaret eden Romanovlardan ilki olmadığını söylemeliyim. Ondan önce, böyle bir yolculuk Alexey Alexandrovich (II. Alexander'ın oğlu) ve Alexander Mihailoviç (Nicholas I'in torunu) tarafından yapıldı. Ancak, eğer söyleyebilirsem, hepsi Romanovların “küçük kalibreli” temsilcileriydi. Aynı şey, iktidardaki Avrupa evlerinden gelen ziyaretçiler için de geçerliydi. Bu nedenle, tarihçi Alexander Meshcheryakov'a göre, ani varilin tahta geçmesi, "kesinlikle Japon gururu ile gurur duydu".
Kruvazör "Azak Hafızası"
Ancak, yaratılan heyecana ve ünlü Doğu konukseverliğine rağmen Rus diplomatlar rahatlamadılar. Ülkedeki durumu takip ettiler ve yerel basını okudular. Bu nedenle, örneğin, “Shimbun'un Konuları” gazetesinde şöyle yazdı: “Avrupa'da, Rusya kükreyen bir aslanla ya da kızgın bir fille karşılaştırılabilir, Doğu'da ise el yapımı bir koyun ya da uyuyan bir kedi gibidir. Rusya’nın Doğu’da ısırabileceğini kim söyleyebilir ve Asya’da aşırı politik hedeflerin peşinde olduğunu iddia edecek! Bütün bunlar korkaklık ve düşüncesizlikten başka bir şey değil. ” Bu, diğer birçok yayın gibi, tek bir amacı takip etti - Japonların kendilerini gizli genişleme politikasının izinin Çarlıkçiç'in ziyaretinin ötesine geçmediğine ikna etmek. Gerçek şu ki, Yükselen Güneş Ülkesi nüfusu arasında, yabancı düşmanlığı duyguları son derece popülerdi. Bu arada, bu arada, Tokyo'daki Rus temsilci, Dmitry Yegorovich Shevich'i uyardı. Dahası, bu fermantasyonlar soyut değildi, ama oldukça somuttu. Ve bu, yılın Kasım ayında yapılan 1890 kasabasındaki Rus elçiliğine yapılan saldırıyla doğrulandı.
Diplomat, Japonya’nın özel mevzuatı konusunda endişeliydi ve diyelim. Gerçek şu ki, yabancı kraliyet ailelerinin ve misyonlarının temsilcilerine saldırmak için ölüm cezasını sağlayacak hiçbir makale yoktu. Üstelik, tasarı zaten hazırlandı, ancak yetkililer ceza hukukuna sokmak için aceleleri yoktu. Shevich, hükümetin "Japon anarşistleri kısmındaki herhangi bir eğilimi İmparatorun ağustos konuğunun dokunulmazına hakaret etmek isteyen bir kimseye hakaret etmek için yasal yollardan temin etmekle ciddi şekilde ilgilenmek zorunda olduğunu" yazdı. Dmitry Egorovich de bu konuyu Japon Dışişleri Bakanı Aoki Shuzo ile yaptığı görüşmede dile getirdi. Ancak Japonlar kendisini yalnızca sözlü olarak Rus diplomatına tam prens olarak güvenceye söz verdikleri konusunda sınırlandırdı. Mart ayında Shevich, “Rusya'da egemen mirasçı Tsesarevich'in Japonya'ya ulaştığı zaman, Rusya ile bir yakınlaşma duygusundaki oldukça hassas bir değişim, kendisini yerel kamuoyunda ortaya çıkarmaya başladı.” Yomiuri Shimbun, etkili bir siyasi gazete olarak ortaya çıktı. mirasçıların Cesarevich'e Japonya'ya gelmesi, "bu ülkeyi dünyadaki en büyük devletin varisi olarak ziyaret etmenin Japonya için hayati öneme sahip uluslararası bir olay olduğunu" belirtiyor. Bu nedenle, "Yomiuri Shimbun", Japon halkının, en ağustos ayının gezginlerine, unvanına uyan saygı ve onurla buluşacağı inancını ifade ediyor. "
Ancak, sonraki olayların gösterdiği gibi, sezgi deneyimli diplomatın düşmesine izin vermedi. Sözler ve sözler yeterli değildi.
Tsarevich Japonya'da
Nisan ayında, Azak Hafızası kruvazörü liderliğindeki bir Rus filosu Nagazaki'ye geldi. Yükselen Güneş Ülkesi'ne yaptığı ziyaretin ilk birkaç günü, Nikolai ve Prens George gizli şehir ve çevresini dolaştı. Sonra "Azak Hafızası" Kagoshima'ya ve oradan da Kobe'ye gitti. Ve sonra tüm delegasyon Kyoto'ya trenle gitti. Bu arada, yabancı misafirlerin ziyareti arifesinde, şehir Japon, Rus ve Yunan bayraklarıyla süslenmiş, “Hoş Geldiniz!” Yazısıyla zafer takı takılmış ve Rusça'da Japonya'ya geleneksel fenerler evlere asılmıştır.
Kyoto, Nikolai, Georg ve Japon Prens Arisugawa Takehito, Otsu şehrine gitti ve Mii-dera tapınağını ziyaret etti. Hükümet Gazetesi gazetesi şunları yazdı: “Gölde küçük bir gemi üzerinde yürüdükten sonra herkes kahvaltının servis edildiği valinin evine gitti. Kahvaltıda, Heir Tsesarevich hem Kyoto hem de Otsu’daki samimi halk toplantısı hakkında konuştu ve sıcak ifadelerde yerel valinin tüm sakinliği için teşekkür etti. ”
Otsu'daki misafirlerin buluşması aynı Kyoto'daki gibi gerçekleşti. Neşeli Japonlar, bayraklar sallayarak sokakları doldurdu. Yetkililerin emriyle, yerel halkın yabancıların evlerin ikinci katlarından hareketini gözlemlemeleri yasaklandı, çünkü kimse emperyal ailelerin temsilcilerinden daha yüksek olamazdı.
"Azak Hafızası" Konulu Japonların Nikolai Aleksandroviç'e Hediyeleri
Öğleden sonra saat ikide, heyet Kyoto'ya geri döndü. Otsu'daki sokaklar dar olduğu için ziyaretçiler at taşıma araçlarıyla değil, çekçeklerle taşındı. Japonların hâlâ yüksek rütbeli konukların gelişi sırasında şapkalarını çıkarmaları istendi. Polis kalabalığı takip etti, içinde çok az nokta olmasına rağmen. Sonuçta, görgü kurallarına göre, birbirlerinden on sekiz metre uzakta bulunan kolluk kuvvetleri, kraliyet şahıslarına sırtlarına dayanamadılar.
Bir dizi tekerlekli sandalye (yaklaşık elli adet) birbiri ardına bindi. Çarevich Nikolai üst üste beşinci oldu. Birden, caddede Simo-Kogarasaki, polislerden biri yerinden ayrıldı. Kılıcını kaptığında, Nicholas'a atladı ve iki kez ona vurdu. Ancak tahtın varisi vagondan atlamayı başardı ve ardından Yunan prensi karşısında yardım geldi. Suçluyu durduramasa da, polise bambu kamışıyla vurdu. Mukokhata Jisaburo ve Kitaghiti Ititaro'nun rickshaws bunu başardı. İlk suçluya saldırdı ve onu elinden kurtarmayı başardı silâh. Ve ikincisi - kılıcı aldı ve saldırganın arkasına vurdu.
Suçlu yakalandığında kimliğini belirlemeyi başardılar - bu gerçekten Tsuda Sanzo adında bir polistir. “Hükümet Gazetesi” nde, saldırının “15 veya 20 saniyeden daha fazla sürmeyeceğini, böylece her taraftan kaçan polislerin yalnızca yerde bulundukları sırada kötü niyetli birini yakalamayı başardıklarını” yazdılar. Ve Dmitry Egorovich şöyle hatırladı: “Yüzünün acımasız ifadesini asla unutmayacağım, sırıtarak, bir samuray olduğu sorusunu cevapladığında”. Derin ve bitmez nefret gözlerinde yandı ... "
Japon gazetesi Asahi Shimbun olayı şöyle yazdı: “korkmuş bir malikanesi bir anda varisi sardı, yatak bir tuhafiye dükkanının sahibinin evinde hızla hazırlandı. Ancak, varis yatmayı reddetti; Dükkanın girişine oturdu ve sessizce sigara içerken bandajlandı. ”
Prens Arisugawa Takehito'nun Nicholas'a yaklaştığı zaman şöyle dedi: “Bu, yalnızca Japonlar bu olayın kendilerine olan hislerimi ve şefkatlerine olan saygımı bir şekilde değiştirebileceğini düşünmese bile.
Otsu sokakta insanlar
Doktorlar tahtın varisini inceledi. Kafasına ve koluna hayatı tehdit etmeyen birkaç yara aldı. İşte sadece bir fronto parietal yaranın doktorları, uzunluğu yaklaşık iki buçuk santimetre olan bir parça kemik çıkardılar. Nikolai sakin ve ciddiydi. Giyindikten sonra taşıyıcıya girdi ve valinin evine emekli oldu. Ve oradan - zaten Kyoto'da. Doktorlar, Japon hükümetinin temsilcileri ve Ortodoks Piskoposu Nikolai Kasatkin aynı şehre geldi. İmparator Meiji, karısı Haruko ile birlikte, olay için özür diledikleri Alexander III ve Maria Feodorovna'ya bir mesaj gönderdi.
Genel olarak, Japonya saldırıya çok şiddetli tepki verdi. Ertesi gün, borsa, birçok okul, bir kabuki tiyatrosu ve diğer halka açık yerler kapandı (genelevler beş gün boyunca kapılarını kilitledi). Olayı "en büyük üzüntü" olarak adlandıran imparator, Nicholas'ı ziyaret etmek için Kyoto'ya acele etti. Meiji, taç prensi ziyareti durdurmamasını ve Tokyo’yu ziyaret etmemesini istedi. Ancak bu olmadı. Alexander III daha fazla risk almayacağına karar verdi ve oğluna geri dönmesini emretti. Ve çok geçmeden Nicholas gemiye geldi. Piskopos Nikolai Kasatkin, taç prensi mirasçı taht ziyareti için zamanında biten bir Ortodoks katedrali ziyaret etmek için oyalanmak istedi. Ancak Shevich, “Hükümetin dikkatsizliği nedeniyle meydana gelen olay nedeniyle hükümetin dikkatsizliği nedeniyle meydana gelen erken bir ayrılışta ısrar etti, ancak Japon hükümeti mirasçı güvenliğini garanti etse de, affedilmez ve gelecekte ne olabileceği bilinmiyor.”
Gemide, Nikolai doğum gününü kutladı. Konukların arasında Japonya Dışişleri Bakanı Aoki Shuzo ve Prens Kitashirakawa Yoshihisa vardı. Taç prensinin hayatını kurtaran, söylenebilecek iki çekçek davet ettiler. Nikolai onlara St. Anne emri verdi ve Alexander III etkileyici meblağlar ödemeyi ve ömür boyu bir emekli maaşı tayin etmelerini emretti.
Princes George'un Rickshaws (Kita sol ve sol) ve Nicholas (Mukokhata Dzisaburo)
Gemiyi ve Japonya imparatorunu ziyaret etti. Bu ilk oldu hikayeler hükümdarın yabancı bir gemiye bindiği durum.
Hükümet Gazetesinde bildirildiği gibi Nikolai ve Meiji birlikte kahvaltı ettiler: “O zaman yapılan kahvaltı çok doyurucu bir karaktere sahipti. Kahvaltıda, Heir Tsesarevich, imparatorun sağlığı ve imparatorluğunun sağlığı için içti. Majesteleri'nin kraliyet konuğu, İmparator İmparator ve İmparatoriçesi İmparatoriçe için bir tosttan sorumluydu. Kahvaltının sonunda, Yüce Kişiler en samimi şekilde veda etti ve imparator fırkateyn dışına çıktı. ” Aynı gün, Rus filosu Vladivostok'a geçti. Nikolai'nin Yükselen Güneş Ülkesi'nin yöneticisine yazdığı şey şöyle: “Majesteleri, Majesteleri, Majestelerinizden ve konularınızdan memnuniyetle karşıladığınız için şükranlarımı sunarım. Majesteleri ve İmparatoriçe'nin gösterdiği iyi hisleri asla unutmayacağım. Majesteleri İmparatoriçe'yi şahsen selamlayamadığım için çok üzgünüm. Japonya hakkındaki izlenimlerim hiçbir şey tarafından gizlenmedi. Japonya'nın imparatorluk başkentinde Majesteleri'ni ziyaret edemediğim için çok üzgünüm. ”
Tsuda Sanzo'nın Kaderi
Japonya Dışişleri Bakanı Sanzo’yu “duruşmasız” dedikleri gibi öldürmeyi önerdi. Ve sonra, suçlunun “hastalığın sonucu” olarak öldüğünü bildiriniz. Ancak bu teklif reddedildi. Sanzo'yu uygulayamadılar (Shevich'in tüm gücüyle örtbas etmeye çalıştığı tam da bu boşluktu), bu yüzden ömür boyu ceza kullukuna mahk wasm edildi. Petersburg bu karardan oldukça memnun kaldı. Doğru, cezaevindeki suçlu sadece birkaç ay uzattı. Zatürree oldu ve Eylül 1891 sonunda öldü.
Dmitry Yegorovich Shevich, Sanzo'yu “Çin klasiklerini tek taraflı bir anlayışla geliştiren çılgınca bir mantığa sahip, umutsuz bir samuray fanatiğinin en saf kopyası, ruhu içinde yaşadığı, tek bir yöne bakan, tek bir yöne bakan, tek bir yöne bakmakta olan, kendisiyle ilgili düşüncelerini yansıtan tek bir insan tarafından geliştirilen en saf kopyası Dış alçakgönüllülük altında, büyük işler hayal etmek ve basit bir polisin mütevazı payının daha önemli ve onurlu bir şekilde değişmesiyle gururlu ve gururlu pozisyon, karanlık, inatçı, ilişkisiz ve odaklanmış doğasından. "
Shevich, Nicholas'a yapılan suikast girişiminin temel nedeni hakkındaki düşüncelerini paylaştı: “... Tsud'un sessizliği ve ipuçları, İmparatoru ve insanları tüm bu alkışlamalar tarafından aşağılandığını ve bir kez de İmparatora hakaret etmekten korktuğunu söylediğini açıkça ortaya koyuyor”.
Ancak Hükümet Gazetesinde şöyle yazdılar: “Yalnız yabancılar için nefret etmek, özellikle Otsu ve gölden bu yana kanlı içgüdülerine cevap verebilecek dava sıkıntısı olmadığı için, Tsuda Sanzo'nun böyle umutsuz bir adım atması için yeterli bir neden olmayacaktı. Biwa her gün çok sayıda yabancı turist tarafından ziyaret edilmektedir. Öte yandan, suç güdüsünün Ruslara karşı nefret edilmesine izin verilmesi, Japonya'da böyle bir nefretin olmadığı gerçeğiyle olumlu bir şekilde imkansız hale geliyor. onları diğer uluslardan ayıran nitelikleri; örneğin, denizcilerimiz Japon limanlarında son derece popülerdir, çünkü onlar çok cömert ve yerlilere karşı naziktirler ... çok nadir bazı gazete makaleleri dışında, genelde tek bir yerel gazete değil, beklenen varış olayına tepki gösterdiler. Aksi takdirde, Tsesarevich oldukça sempatik. Sonuç olarak, basın tarafından heyecanlanmayan kötü adam Tsarevich’e koştu ...
Tsuda Sanzo
Tsuda Sanzo, yabancılardan derinden nefret ediyordu. Polisin kendi 8 yaşındaki hizmeti sırasında, onlara karşı hoşgörüsüz yabancıların korunması görevinin bir parçasıydı. Sert ve açık değildi ve yoldaşları, resmi görevlerine son derece özenli olmasına rağmen, ondan bir safkan ve vahşi içgüdüleri olan bir adam olarak konuşurlar.
Japonya'da, tamamen istisnai bir biçimde yapılan önemli buluşma, her yerde imparatorluk onuruna layık görülen Rus Tsesarevich'e ve en önemlisi de, Ağustos Ayı Konuklarını bütün seyahat boyunca kendileri tarafından kabul etmenin yumurtalık karakteri, uzun zamandır hatırlayan, içten içe geçmiş samuraylar tarafından eziyet edildi. Gençlik yıllarında, bu insanların nasıl yabancılara karşı derin bir nefret hissi yaşadığı.
Yabancı anti-fanatizmiyle her zaman ayırt edilen Japonya'nın eski başkenti Kyoto'da coşkulu bir resepsiyon, bir suçlunun ruhunda bir orospu başardı. Ulusal selamlamayla ilgili hikayeleri Kyoto'ya transfer edemedi ... kasvetli olanı aldatmasız bıraktı ve kader gününün sabahında yoldaşlarının saflarına dizilip, korumak istediği ... iğrenç kararını alması gerekiyordu.
İşte suçun tek mantıklı açıklaması ... "
Ancak Japon tarihçi Donald Keane'in farklı bir sürümü var. Sanzo'nun suikast girişiminin Saigo Takamori'nin dönüşünün korkusunu zorladığına inanıyordu. Aynısı, 1877’teki Satsum ayaklanmasını arttıran şeydi. Resmi sürüme göre, yenilginin ardından intihar etti. Ancak, çoğu Takamori'nin kendi ölümünü düzenlediğine ikna edildi. Aslında, Rus İmparatorluğu'na kaçtı. Ve şimdi Nicholas’ı ziyareti izleyerek, intikam almak için Japonya’ya döndü. Gerçek şu ki, Sanzo bu düşmanlıklarda yer aldı. Sorgu sırasında, asil prens tarafından yapılan anıt ziyareti sırasında bile ayaklanma sırasında ölü askerlere saldırmak istediğini itiraf etti. Sonra Sanzo da bir kordondaydı. Ve yabancıları izlerken, saygı göstermeden, anıtın yakınında davranmak için fazla özgür ve rahat olduklarını düşünüyordu. Tsuda, Nikolai'nin Japonya'ya saldırmadan önce durumu izlemeye çalışan bir casus olduğundan da emindi. Fakat Sanzo saldırmaya cesaret edemedi. Nikolai'nin neye benzediğini tam olarak bilmiyordu ve Georg ile karıştırmaktan korkuyordu.
Tarihçi Alexander Mescheryakov şöyle yazdı: “Tanıklığından anlaşıldığı gibi, ciddi zihinsel problemler vardı… Eski samuray, karmaşıklığını yabancılara yönelterek içsel problemlerini çözmek istedi, yani sloganı çekerken çocuklukta öğretilenlere göre hareket etti. “Sürgünlerin sürgün edilmesi” özellikle büyük ilgi gördü. Ve şimdi militarist-milliyetçi duygular yeniden güçleniyor ... "
Bu arada, başka bir versiyon vardı. Bazı araştırmacılar Sanzo'nun Nicholas'a saldırdığına inanıyordu çünkü bir Budist tapınağını ziyaret ederken ayakkabılarını çıkarmadı. Ve böylece, kalıntıyı kirletti.
Japon basını, elbette, saldırıya şiddetle tepki gösterdi. Çoğunlukla, tüm makaleler Sanzo’nun Japonya’ya gölge düşüren korkunç bir eylemde bulundukları gerçeğinden kaynaklanıyordu. Tsuda'nın bütün akrabaları dışlandı ve kendi köyünde bu isimler ve soyadları yasaklandı. Hatta bazıları, saldırıyı kalıcı olarak silmek için Otsu'yu yeniden adlandırmayı önerdi. Bir Japon kadın, utancını kanıyla yıkamak için intihar etti.
Genel olarak Japonlar, Tsuda'nın eylemi için özür dilemek için her türlü yoldan çabaladılar ve "Japonya genelinde, Bonzes ve Şinto rahipleri Çarlık'ın iyileşmesi için halk namazı kıldılar ..." Sonra Otsu'da bir şapel inşa edildi ve saldırının yapıldığı yerin yakınlarında bir anıt anıt yapıldı. Çatışma çözüldü.
* * *
Uzun süredir Nicholas’a yapılan saldırının, Rus-Japon 1904-1905 savaşının ana nedeni olduğuna inanılıyordu. Ancak bu görüş oldukça tartışmalıdır. Mantıksal olarak, ilk saldıran kişi Japonya değil, Rusya İmparatorluğu oldu.
Genel olarak Nikolai, saldırıların Japonlara yönelik tutumu üzerinde hiçbir etkisi olmadığı yönündeki cesaretini güvence altına aldı. Ancak Sergei Y. Witte farklı bir görüşe sahipti: “Bu nedenle, İmparator Nicholas’ın tahtı çıkardığında Japonlarla özellikle iyi niyetli olamayacağı, Japonya’yı ve Japon’u son derece dikkat çekici, önemsiz ve zayıf bir millet olarak temsil etmeye başlayan insanlar göründüğü açıktır. O zaman Japonya'nın bu görüşü özellikle imparator tarafından kolayca algılanıyordu ve bu yüzden imparator Japonlara her zaman saygısız davrandı. ” Witte, Nikolai'nin sık sık Yükselen Güneş Ülkesinin sakinlerine "makak" dediğini hatırladı.
Otsu kentinde bulunan ve saldırı bölgesine yakın bir anıt
Tarihçi Peter Podalko, “gençliğinde Nicholas II'ye yapılan saldırının ... onu hoş olmayan anılar bırakmayacağına inanıyor. Ve hemen ardından, Japonların, oryantal olarak fırtınalı ve hatta aşırı derecede “yetersiz” bir yerde bulunan özürleri, geleceğin ruhunda samimiyetleriyle ilgili şüpheleri artabilir ve bu ülke ile ilgili bir miktar ihmal ve “belirsizlik” duygusuna yol açabilir ... Japonya asla önce Rusya’ya saldırmaya cesaret edemez ”dedi.