aynen
kelimesi, arapça
da ‘ayn’ın tenvinli şekli ile dilimize geçmiş vakti zamanında. Öyle de bir yer edinmiş ki günlük konuşmaların hatrı sayılır kısmında kendine yer bulup, kıta kıta fethettmiş duygu ve düşünce dünyamızı.
Aynılaştığımız, birbirimizin kopyası olduğumuz, yeniden uzaklaştığımız, farklı olana meyil ve rağbetimizi azalttığımız şu çağda, “aynen” kelimesi giriş-gelişme-sonuç üçlemesinde yükte de paha da ağır bedeller ödetir. Bu böyledir.