Televizyon, radyo ve diğer medyanın icadından önceki dönemlerde, özellikle plastik sanatlar ve resimler – edebi metinlerle birlikte – yoksulluk veya evlilik sorunları ve diğerleri gibi sosyal konuları tartışmak için onaylanmış araçlardı.
Örneğin, İngiliz ressam William Quiller Orchardson (1832–1910), 1883 tarihli Le mariage de convenance adlı resminde, evlilik mutsuzluğuyla ilgili olarak, aralarında büyük yaş farkı olan evli bir çifti, yemek masasında oturan bir çiftin potansiyellerini ilan eden bir pozisyonda sundu. Başarısızlık Kim o evliliği bekliyor.
Şu anda Glasgow’daki Kelvingrove Sanat Müzesi’nde sergilenen resimde Viktorya dönemine ait bir yemek odası görüyoruz. Bir erkek ve bir kadın, uzun bir masanın iki ucunda birbirinden ayrı ve uzakta otururlar. Sıcak atmosfer, Orchardson’ın resimlerinde genellikle yaptığı gibi, psikolojik drama ile doludur. Yaşlı adam, Viktorya dönemine ait bu devasa evin iç dekorasyonu ve ona hizmet eden hizmetçi açısından oldukça zengindir. Belki de bu yüzden genç kadın akşam yemeği davetini kabul etti.
Bu gelişen aile draması, Viktorya dönemine ait bu iki yüzlü evde çifti bekleyen sefaleti gözler önüne seriyor: zengin ve sefil. Orchardson’ın resmi aracılığıyla, o görkemli cephelerin, vitray pencerelerin ve kalın kırmızı damask perdelerin arkasında, o zarif odada masanın başında genç kadından bir cevap bekleyen varlıklı, yalnız yaşlı bir adamın yattığını keşfediyoruz.
Diğer tarafta, hiçbir neşe ve hatta can sıkıntısı belirtisi göstermeyen genç kadın oturuyor. Zengin bir Viktorya dönemi elbisesi giymiş ve bu müstakbel kocanın servetinden istediğini alabilecekken, mutlu değil, ona hiç bakmıyor ve samimi bir sevginin izini görmüyoruz. İzleyicinin resim boyunca görebildiği tek şey, o evi çevreleyen can sıkıntısı ve melankoli.
güzellik için para
Orchardson, masalın geri kalanını, evlilik mutsuzluğu üçlemesinin devamı niteliğindeki iki resimde boyamaya devam ediyor. İkinci resim, 1886’da boyanmış Mariage à la Mode-After’dır; burada, aynı yaşlı adamın, resmin başlığına göre, genç karısı olmadan Viktorya tarzı bir odada tek başına oturduğunu görüyoruz. ilişkilendirilmiştir.
Adam, parası yalnızlığından kurtulamadığı için hayal kırıklığına uğramış görünüyor. Orchardson, yaşlı adamın ne kadar zengin olduğunu göstermek için tekrar evin iç kısmına odaklanıyor, ama aynı zamanda tüm bunların ortasında ne kadar yalnız acı çektiğini gösteriyor. Ve sanki hiçbir şey olmamış gibi odasında tek başına bekleyerek boş yere oturuyor.
Fırtına öncesi sessizlik
Bu üçlemenin son panelinde Orchardson, izleyiciyi bu kolaylık evliliğinin kaçınılmaz aşamasına, durumların patlamasına götürüyor. 1887’de yaptığı İlk Bulut adlı tablosunda, dramatik bir sahnede eşler arasındaki kavgaların başlangıcını görüyoruz.
Gençliği ve güzelliği parasıyla satın alan koca, görenin sağında, görere sırtını dönen genç karısından ikinci kez uzakta durur ve içeri girer. Eli cebinde ve yüzünde öfke belirtileri var. Karısı onu görmezden geldi ve o hâlâ ona bakarken içeriye doğru yürüdü. Aralarındaki mesafe, tıpkı ilk panelde olduğu gibi, bu bağlantıda ne kadar duygusal bir yarık olduğunu gösteriyor.
Üçüncü kez iç dekorasyon, erkeğin zenginliğini ve evin lüksünü ve sefaletini de gösterir. Gün ışığını yansıtmayan sessiz renkler ve iç aydınlatma. Eserin başlığı, eşlerin az önce hararetli bir tartışmaya girdiğini ve evlilik mutsuzluğunun bu evliliğin kaçınılmaz ve beklenen bir kaderi olduğunu gösteriyor. Bu bulut, fırtınadan hemen önceki ilk çiftin arasındadır.