Hiç uzatmadan, dolandırmadan direkt konuya gireceğim. Konumuz Marmaraereğlisi Belediyesi ve üzerine yapışmış keneler…
Önce geçmişe dönüp tanımlamalarımızı yapalım.
Öncelikle belirtmek isterim ki Hikmet Ata, değer verdiğim bir siyaset adamı ve kendisini insan olarak severim, şahsi olarak herhangi bir tatsızlığımız olmadığı gibi saygım da tartışılmaz.
Bu noktada, gazetemiz kurulduğundan beri artı değer katmak üzere yönettiği Marmaraereğlisi Belediyesi ile iletişime geçmeye çalıştık.
Telefon ettik. Yaptıkları haberleri hem Tekirdağ Canlı Haber İnternet Haber Sitemizde hem de Güven Tekirdağ Gazetemizde yayınlamak istediğimizi belirtip mail adresimizi bırakmak istedik.
Aldığımız yanıt “Biz sadece abone olduğumuz gazetelere haber atarız. Size abone değiliz. Bu yüzden mail bırakmanıza gerek yok.” oldu.
Acaba yanlış bir yeri mi aradık diye düşündük. Çünkü bir belediyenin bırakın basın birimini hiçbir biriminde böyle konuşan biri olamazdı, olmamalıydı.
Peki dedik. O zaman abone olun siz de…
Adını hatırlamıyorum biri vardı müdürmüş. Gittik onunla da görüştük. Al birini vur ötekine! İnsanın gözünün içine baka baka yalan söylenir mi? Evet, çok kolay yalan söyleyip karşısındakinin bu yalana inanacağını düşünecek kadar ileri zekalı biri.
Neyse dedik onu da geçtik.
Daha sonra birkaç kez daha bir gazeteci büyüğümüz vasıtasıyla iletişim bilgilerimizi ilettik kendilerine.
Kaile alınmadı. Özetle “Gazeteci” sayılmadık.
Daha başka şeyler de olmadı değil ancak onlar da bende kalsın. Hikmet Ata ve Marmaraereğlisi Belediyesi’ne yapışan keneler 4-5 ay daha karnını doyursun!
Gelelim o meşhur geziye…
O oldu, bu oldu, dansöz çıktı, yok çıkmadı, parayı belediye mi ödedi yoksa Hikmet Ata cebinden mi verdi falan filan…
Hiç bu konulara da girmeyeceğim.
Ne, Nerede, Nasıl, Neden, Ne zaman ve Kim sorularını sorarak haberimizi yaptık, değerlendirmeyi kamuoyuna bıraktık. Ancak bizlerin hakkında ortaya atılan bazı iddialar olmuş.
Bazı “basıncıklar” gittikleri her yerde bizim hakkımızda konuşuyormuş.
Ne mi diyorlarmış?
-Bizi zamanında işten çıkaran Süleymanpaşa Belediyesi AK Partili olduğu için biz AK Partili Belediyelere düşman olmuşuz. Süleymanpaşa Belediyesi’nin açığını bulamadığımız için AK Partili başka bir belediye olan Marmaraereğlisi Belediyesi’ne vuruyormuşuz…
-Evet zamanında işten çıkarıldık doğru. Ancak bizi işten çıkaranın partisine değil kendisine kızmıştık. Gazetemiz kurulduğu günden beri de Süleymanpaşa Belediyesi ile ilgili neredeyse hiç olumsuz haber yapmadık. (Evet olumlu da yapmadık.) Kimsenin parayla çenemizi kapattığından, kalemimizi kiraladığımızdan değildi suskunluğumuz. Bizi, gazete olarak yok sayan bir kurumu biz de belediye olarak yok saydık. (Belediyenin abone olmadığı ve tek desteklemediği gazete Güven Tekirdağ Gazetesi’dir.) Ulusal haber değeri taşıyan konuları ise es geçmedik. Çok bombalarımız vardı. Yerel gündemi altüst edecek. Kinimizi sildik, öfkemizi yuttuk. Kendi kalitemizden ödün vermek istemedik sadece…
Bu iddiayı yayıp 300 TL daha para kazanmaya çalışan özetle bilmem kaç yıllık sözde gazeteci abim; bizi karalamaya çalışman tutmaz. Sen önce iki kelimeyi bir araya getirmeyi öğren ya da istediğin zaman gel; 500 TL biz verelim de git başka yerde oyna!
Gelelim diğer iddiaya…
-Biz Hikmet Ata’ya kumpas kurmuşuz J
Evet yanlış duymadınız.
Gazeteci, gazeteci yakını, gazetecimsi, belediyede müdür ya da müdürlere yakın biri olarak görülmediğimiz için çağırılmadığımız Tekirdağ’dan yüzlerce km ötedeki bir yerde yaşanan olayda kumpas kurmuşuz.
Sevgili arkadaşlar, aranızda çok değer verdiğim arkadaşlarım, dostlarım, sevdiklerim, saydıklarım var. Sözüm sizlere değil, lütfen yanlış anlaşılma olmasın.
Ancak bu iddiayı ortaya atanlara da bir cevabım var. Sen kilometrelerce öteye gidip bir haber dahi yapmayı beceremeden dönerken, hatta ortak hazırlanan metni bile paylaşmayı becermezken biz burada işimizi yapmaya devam ettik. Bizim tek bir işimiz var. GAZETECİLİK!
Hiç katılmadığımız, davet edildiğimiz, bu kadar uzağında olduğumuz bir gezi için de kumpas kurabiliyorsak da helal olsun bize…
Son bir sözüm var yüzümüze gülüp arkamızdan kuyu kazmaya çalışan cahillere!
Siz yine birilerinin kenesi olmaya devam edin, başka türlü iş yapabildiğiniz yok zaten. Gazeteciliği yalakalık aracı yapıp birilerinin kapısında yatarak mamanızı bekleyin.
Ama benimle ilgili konuşacaksınız önce gelin yüzüme söyleyin!
3 kuruş için bu kadar küçülmeye devam edecekseniz def olun bu meslekten!
Bari Gazeteciliği daha da küçültmeyin.
Saygılarımla…
Güven Tekirdağ Gazetesi’nin 45. sayısından alınmıştır.
TEKİRDAĞ CANLI HABER