Daha önceki makalelerde tanıştık tarih Hluboka Kalesi, mimarisi, güzel iç tasarımı ve hatta içinde yaşayan bireylerin bazıları. Ancak, onunla tanışmaya devam etmek ve onu bulmak ilginç değil mi, insanlar aynı XIX yüzyılın sonunda nasıl yaşadılar? Ortaçağ yaşamının kalelerinde zordu ve olanaksızdı. Yıldızların Nişanı'nı oluşturan Yüz Yıl Savaşı yıllarında Fransa Kralı, ayrıldıktan sonra bağıran şenlikli salondan çıkışa hizmetçiler koymaya zorlandı: “Kral merdivenlerde işemek istemiyor!” Ve bu sahneyi bu filmde tanımlayan Maurice Dryune'un olasılığı düşük Kahrolası krallar, gerçeğe karşı günah işledi. Zamanın birçok minyatürü vardır, zamanın pürüzlerini onaylayan zamanın pürüzlülüğü. Öte yandan, her şey “çok kötü” değildi. Mesela aynı temizliğe göre. Örneğin Kral John Landless, her hafta bir İngiliz sanatçısının günlük ücretinin maliyetine mal olan hazineye mal olan sıcak bir banyo yaptı. Ve 1776’te, New England mülkleri (gerçekten kilitlenmeyen, ancak yine de ilginç), hizmetçilerden yılda iki kez yıkanmaları istendi ve onlar için, birinci kattan üçüncü kata su drene ettikleri oluklarda kendileri için sağlanan alanda yıkandılar. kovalar. Yani, son zamanlarda insanlar oldukça ... "vahşi" olmuş gibi görünüyor. Fakat şimdi, doğrudan yirminci yüzyılın arifesinde, çok şey değişmeye başladı. Daha önce gördüğümüz gibi, kendi telgrafımızın, sıcak havanın ısıtılmasının ve diğer olanakların Hluboka kalesinde göründüğü Avrupa kalelerinde.
Eski ve yeni: kale, Temelin nükleer santralinin soğutma kulelerinin arasında derin. Nükleer santralin soğutma kuleleri, 30 km ve 70!
Ancak, ne yazık ki, yılın çoğu yerinde, tüm bu lüks daireler boştu ve mutfak, kaleyi izleyen sadece birkaç hizmetçi için çalışıyordu. Gerçek şu ki, Schwarzenberg'ler yıl boyunca kalelerinde hiç yaşamadılar! Noel için, prens ve ailesi, yüksek toplum mevsiminin toplarla ve resepsiyonlarla başladığı Ocak ayında Viyana'ya bıraktığı Třebo kalesine gittiler. Sadece mayıs ortasında, mahkeme telaşından bıkmış, prens ailesi Viyana'dan ayrıldı ve dinlenmek için kaleye gitti.
1792 yılında Schwarzenberg ailesinin arması.
Kalede Türklerin başı çeşitli yerlerde görülebilir ...
Aile büyüktü ve üyelerinin her biri kendi takdirine ve çıkarlarına göre dinlendi. Burası herkes için farklıydı, bu yüzden bazen aile üyeleri yakınlarda yaşamasına rağmen birbirlerini uzun süre görmediler. Libyejovice'deki bir kalede ya da 20. yüzyılın başında bir tenis kortunun bulunduğu Cesky Krumlov yakınlarındaki Red Dvor'da yaşadık. Ancak sonbahar geldiğinde, Hluboka şatosunda ormanlarla, akrabalarla, arkadaşlarla ve davetli misafirlerle çevrili yaz boyunca yediği canavarı avlamaya geldik.
Ve bu bir çirkin yaratık. Ve romantik bir kale onlarsız ne yapabilir? Kendinizinkini inşa edeceksiniz - Fransa'nın güneyinde, her taraftan kolayca ölçülebilecekleri Carcassonne Kalesi Müzesi'nin sergisinde sergi örnekleriyle tanışmak en kolayı.
Prens Jan-Adolf II, her şeyden önce, avlanmaya ve ata binmeye hevesliydi (iyi, eğer bu kadar büyüdüyse ve savunmasız hayvanları öldürmekten zevk alırsa ne yapmalıydı), kardeşi Felix balık tutmayı severken, en genç kardeşi Frederick Kardinal dağlara tırmanmayı, yani dağcılıkla uğraşmayı severdi. Her bayanın hobileri de vardı. Örneğin, erken çocukluktan itibaren Prens Joseph'in karısı Prenses Paulina, görsel sanatlar ve grafiklerde kendini gösterdi, ancak Prenses Theresa, çemberindeki kadınlar için çok değerli sayılan nakışa bayıldı.
Muhtemelen çoğu kale ziyaretçilerinin iç bölümlerinde oymalı ahşap tavanlara hayran kalıyor. Diğer kalelerde boyanır, giydirilir ve boyanır ve burada çoğu odada tek bir kesintisiz oyma vardır.
Hlubok'ta Schwarzenberg ailesi Eylül ayında tüm “Hint Yazını” geçirdi ve Ekim ayı başlarında birçok misafir çeken büyük bir av vardı. 1878’te Arşidük Rudolph, Hluboku’ya kız kardeşi Gisela ve yine buraya 1882’te gelen eşi Prens Leopold ile birlikte geldi. Kalenin av kitabında asil ziyaretçilerin hala korunmuş olduğu bilinen bir şeydi. Bu nedenle, bugün, avlardan birinde, aile üyelerine ek olarak, altı ana aile çiftinin, altı çift sayımın ve iki düzineden fazla diğer üst düzey kişinin olduğunu biliyoruz. Altı ila yedi gün arası bir hafta boyunca avlanabilirler. Kayıtlardan, katılımcılarının bu avlarından yalnızca birinin, 204 büyük vahşi hayvanlar, 2107 yabani tavşan, 101 sülün, 959 keklik, 6 tavşan, 17 kuzgun (tabii ki, eğlenmek için!) Ve diğer birçok baykuş ve diğer birçok kuş türü ürettiği bilinmektedir - toplam 95 adet. Av ciddiyetle kalenin yakınında başladı, sonunda servis personeli avlanma oyunu getirdi. En çekici kupa örnekleri disseke ve onlara eklenmiş olan bu canavarın ne zaman ve kim tarafından alındığını belirten işaretler. Böylece, kalenin odaları çevresinde yürürken, hangisinin sakinlerinin veya misafirlerinin bu kupanın sahibi olduğunu kolayca bulabiliriz.
Odaların duvarları, ünlü Delft üreticileri tarafından üretilen XVII - XVIII yüzyıllara ait boyalı fayans plakaları ile dekore edilmiştir.
Duvarlarda Delft plakalı okuma odası.
Beyefendilere ek olarak, o sırada yirmi ila otuz arasında daimi hizmetçi kalede yaşadı. Ancak, büyük çapta avcılık festivalleri veya örneğin, Prince Adolf-Joseph ve karısı Princess Ida'nın çevredeki sakinlerden gelen altın düğünü için, 200'e kadar ek personel aldılar. Avcılara ve çırpıcılara ek olarak, her zaman kalenin ana kulesinde ve oradan da boynuzları trompetlenmiş fanatiği olan Krumlov prensin muhafızının kilisesini davet ettiler. Ve daimi kadro için kendi yemek odası vardı ve kalenin bodrum katında başka bir yemek odası avcılar için görev yaptı. Buna göre, rut katılımcılarının ustaları için, Av Kantini kalenin birinci katında düzenlenmiş ya da kalenin temsili odalarında Grand Canteen'de tören yemeğine gidiyorlardı. Kalede seçkin misafirler ve akrabalar için birçok özel daire vardı ve her birinin küçük yemek odaları da vardı. Altın düğün sırasında, binicilik salonundaki 127 insanlarına şenlikli bir masa açıldı.
Kesonların alanı boyalı yaldızlı deri ile doldurulur!
Kale görevlilerinin sürekli birliğine ek olarak, her aile üyesinin tüm gezilerinde onlara eşlik eden kendi görevlileri vardı. Örneğin, 1935’te, yıllık Schwarzenberg Dergisi, Hlubok kalesinin son sahibi olan Adolf Schwarzenberg’in ve eşinin Hilda’nın ailesinin, kişisel hizmetçi, kişisel hizmetçi, aşçı, iki hizmetçi, hizmetçi, avcı bekçisi ve iki hizmetçi dahil olmak üzere dokuz daimi çalışanı olduğunu kaydetti. sürücüler.
Kaplumbağa kabuğundan yapılmış küçük bir kutu ve Rönesans tarzında pirinç süslemelerle süslenmiştir.
Prenses Eleanor'un yatağı.
Prens'in ailesi olmadığında, yakındaki Zamost köyünün sakinlerinin Glubok'taki pazara giden yolu kısaltmak için parktan geçmelerine izin verildi. Beyefendilerin bir gün önce gelmesi, kulelerden birinin bayrağını kaldırarak rapor edildi. Dahası, eğer bayrak büyük bir kulede büyütülmüşse, herkes prensin kendisinin geldiğini anladı ve eğer kapının sağındaki kulede ise, o zaman prens-varis ve prenseslerdi. Bu durumda, halka açık parktan geçiş kapatıldı ve hanımlara yönelik banklar caddelerinde yapıldı.
Avcılık kantininde geyik boynuzlarından yapılmış kupalar ve avizeler bulunur.
Park, birçok yürüyüş yoluna yerleştirildi ve arabalara ve arabalara giriş yaptı. Buna ek olarak, zamanın modasına göre, içinde Vltava Nehri tarafından Çin Pavyonu veya kalenin altındaki kemerli köprü gibi çeşitli “romantik” binalar yapıldı.
Burada Arsenal'deki tavan hakkında zaten söylendi, ama şimdi onu görebilirsiniz. Örneğin “savaşçı üzerindeki İtalyan condottieres'lerinin“ çetelerinde ”ünlü bir“ sarımsak ”ın merkezinde, özel bir asker -“ çiçekçi ”dağılmış. İki elle kılıcı olan bir kılıç ustasının çifte maaşını aldı (!), Ama çetelerde kötü kokuları yüzünden bu askerler sevilemedi, çünkü çiçeğin “çiçeklerine” domuz gübresiyle bulaşmıştı. Düşmanın ellerine düşmek "çiçekçi" çok tehlikeliydi. Üzerine idam edilen, bir çiçekçinin ölümü üzerine bir gravür var, yatay olanı yukarı çeken organları üzerine iple atılmış.
Kaledeki Schwarzenberg, avlanmanın yanı sıra ne yaptı? Örneğin, yönetici prens öğleden sonra vaktini ekonomik yönetime adadı. Raporunda, Majesteleri Ofisi yetkilileri ona geldi ve gelir ve giderlerini bildirdi. Daha sonra, mali destek talepleri de dahil olmak üzere sabah postası verildi. Kalenin topraklarında toprak verimliliği ve tahıl için piyasa fiyatları, her dekalit bira için gerekli atlama miktarı ve ineklerin ve domuzların yediği silaj hacminin göstergelerini anlamak için tüm küçük şeylere dalmak zorunda kaldık.
Hazinelerden biri cephanelik kalenin koleksiyonları, Augsburg'dan usta Hans Ringler'in 1560 civarında yaptığı çalışmalarının zırhlarıdır. Bu karartılmış yarım zırh, aynı zamanda gümüş ve yaldızla süslenmiş!
Bildiğiniz gibi, Schwarzenberg sadece kalenin mimarisine yansıyan değil aynı zamanda akşam yemeği zamanının kademeli transferinde de komik bir şekilde ortaya çıkan Anglomaniac'tı. Birincisi, öğleden sonra saat ikide kalede akşam yemeği yerken, İngiliz yemeği örneğini izleyerek öğlen vakti akşama transfer edildi. Her aile üyesine ayrı olarak hizmet etmek için sabah çayı yapıldı, ancak öğleden sonra saat birde bütün aile hafif bir öğleden sonra atıştırması için toplandı.
Ustalar tarafından basit çakmaktaşı av tüfekleri bile gerçek sanat eserlerine dönüştürüldü.
Öğleden sonra atıştırmalıklarından sonra dinlenmek alışılmış bir şeydi ve Glubok'ta kalanlar etkindi: ata binmek ve parkta yürümek. Ama akşamları aile şatonun lüks odalarından birinde toplandı ve ... şatolar, heceler ve kelimelerle meşguldü. Gümrükte sabah erken çiğ yalınayak yürür! Ve bu gelenek özellikle Prens Adolf II tarafından hekim Vincenz Priest'in tavsiyesi üzerine aktif olarak desteklendi. Bununla birlikte, bazı güzel vahşi canavarlarla karşılaşması durumunda, her zaman yüklü bir silahla bir avcı eşliğinde yürüdü, kardeşi Felix Vltava'ya gitti ve gölet balık tutmaya gitti ve gelecekteki kardinal Friedrich, dağlarda yürümeyi severdi. Daha sonra, zaten Kardinal rütbesinde olan mektubunda, abisine şöyle yazacaktı: “Şimdi Hluboka, Libyerevitsy, Krumlov'daki çayır ve ormanlarda ne kadar iyi olurdum”. Yani, kardeşler doğayı severdi ve güzelliğinin tadını çıkarmayı biliyorlardı!
Diğer bir eğlence de, ikinci kattaki büyük salonda kendi kale tiyatrosundaki tiyatro gösterileriydi ve aynı sosyal seviyedeki arkadaşları ve tanıdıklarını davet ettiler. Gerçek şu ki, bu gösterilerdeki rollerin, işe alınan aktörlerin yanı sıra, prens ailesinin üyeleri ya da yakın arkadaşları ile de oynanması ve konuşmaları yabancılarla oynamanın affedilmez olması. Çirkin toplar çok popülerdi, karşı cinsten genç aristokratların yeni bir araya geldiği ve bir eş bulmak ve seçmek çok zor olurdu.
Ancak Otuz Yıl Savaşı dönemi - gurur verici zırhtan kalan neredeyse her şeyle gurur duyuyor. Doğru, aynı zamanda karartma ve yaldızlarla süslenmiştir, yani açıkça basit bir askere değil, bir subaya aittir! Bu süre için, bu kılıç aynı zamanda sayısız işlemle ve bunlar arasındaki bıçak üzerinde künt bir topukla karakterize edilir. Bu kılıç türü pappenheimer adıyla bilinmektedir. Katolik Birliklerinin komutanı Gottfried Pappenheim onuruna, Otuz Yıl Savaşları sırasında adını verdi.
Fakat o zamanlar yollar geleneksel olarak kötüydü, ne yazık ki. Bu nedenle, bir kaleden diğerine seyahat etmek, her yerde olduğu gibi ziyaretler uzun bir süre ertelendiği için önemli zorluklar ve masraflarla doluydu. Akrabaların ne kadar süredir Gone'daki Rüzgarla Margaret Mittchel'le birlikte kaldıklarını ve orada her şeyin aynı olduğu ortaya çıktı. Böyle bir zaman oldu. Eh, Hlubok'taki konuk odaları ve diğer Schwarzenberg kaleleri bile genel isimlerdi, bu yüzden aynı mutfaktaki hizmetçilerin gezinmesi, nereye ve kiminle ve nereye, kime ve neye hizmet edeceği kolaydı.
Sonuç olarak, Çek Cumhuriyeti'ni ziyaret edecekseniz Hluboka Kalesi'ni ziyaret etmenin gerekli olduğunu bir kez daha vurgulamak gerekir, çünkü güzelliğe bakmaya değer!