Dr. Halil İbrahim Kahraman bu kentin entelektüel dünyasının önemli isimlerinden. Gazetemizin de bir parçası, sağlık ve gezi köşe yazıları ve yazı dizileriyle bize önemli katkı sunuyor. Sık sık eleştirilerini telefonla ya da yazıların altına yorum olarak yapar.
Ziyarete gelir, kent yararına bildiklerini aktarır.
Uzatmayalım bizim de saygı duyduğumuz ve sevdiğimiz bir isim. Uzun zamandır gazete dışında da bir sohbet edelim, fikrimiz vardı. Bu hafta gerçekleştirebildik. Kahraman’ın torunları Kocaeli Atlı Spor Kulübü’nde at biniyor. Mekan olarak da orayı seçmiş. Cemalettin Öztürk ile birlikte bir sabah kahvaltısında Kahraman’ın misafiri olduk.
ÇOK BAŞARILI BİR KULÜP
İzmitliyim ama 30 yıllık bu güzel tesisin içine hiç girmemiştim. Bu bir ilk oldu…
Dışardan seçkinci kapalı kutu gibi görünen bu mekanın aslında hiç de öyle olmadığını ve halka dönük çok önemli bir işlev gerçekleştirdiğini kısa zamanda fark ettim.
Türkiye Binicilik Federasyonu’na akredite bir kulüp; binicilerinin birçok madalyası ve ödülü var ama tesislerden geniş halk kitleleri de rahatça yararlanıyor. Yani dar bir zümrenin değil geniş kitlelerin hizmetinde bir tesisten bahsediyoruz.
BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ İLE ORTAK SOSYAL PROJE
Kahvaltıda bize KASK- Kocaeli Atlı Spor Kulübü Başkanı Savaş Demirtaş, İbrahim Aydın, Mücahit Demircioğlu gibi kulübün önemli isimleri ile birlikte baş antrenörü ve binicisi, milli sporcu Burak Korkmaz da eşlik etti.
El yapımı birçok kahvaltılığın eşliğinde elbette at ve insanı, KASK’ı konuştuk…
Ama benim gözüm sahada- manej alanında, at binenlerde…
Birden 4-5 yaş grubu çocuklar geldi. Başlarında öğretmenleri, at bineceklermiş. Nasıl güzel bir manzara… Çok küçük ücretlerle o çocuklar küçük yaşlarında at binmenin keyfini yaşıyorlar. Birkaç böyle grubun ardından bazı veliler ve çocuklar geldi. Meğer Kocaeli Büyükşehir Belediyesi ile Kocaeli Atlı Spor Kulübü çok güzel bir iş birliğine imza atmışlar ve ücretsiz biçimde çocukların ata binmesi sağlanıyormuş. 300’e yakın çocuk yararlanmış.
NE KADAR YANLIŞ TANIMIŞIM
O an bu işin ve kulübün seçkinlerin hizmetinde olduğuna dair algımın ne kadar büyük yanlış olduğunu da anladım. Bir gazeteci olarak ben bilmiyorsam geniş kitlelerin bilmesi de mümkün değil.
Tavsiye ediyorum çocuklarınızı alın gidin, at ve insan arasındaki büyük sevgi bağını görün, binicilik ile tanışın…
Kulüp ile ilgili gerçekleri görün.
KULÜP ÇOK İYİ BİR LOKASYONDA KURULU
At ve insan dostluğu herhalde doğadaki en eski birlikteliklerden biri. Türklerin at ile olan birlikteliği de inanılmaz. Üstelik atçılık denince akla gelen en önemli şehirlerden biri de Kocaeli… Bu iktidarın atçılığa verdiği önemi de biliyoruz. Ülkemizin alanındaki en önemli kulüplerinden biri olan Kocaeli Atlı Spor Kulübü de kendi yağıyla kavrulan ama çok geniş kitlelere hizmete açık bir yapı. Ve en büyük avantajları da şehrin göbeğindeki merkezleri. Tesise Karamürsel’den Derince’den Kartepe’den öğrenciler geliyormuş. Tek vasıta ile ulaşılabiliyor olmasının da büyük kolaylığını yaşıyorlar.
GELİŞTİRİLMELERİ YETERLİ
Hatırladığım kadarıyla bir ara İnterteks Fuar Merkezi bölgesinde geniş bir alana taşınması söz konusuydu. Sonra Çenesuyu bölgesinde bir alan için çalışma yapıldığını hatırlıyorum. Ama ikisinden de sonuç çıkmadığını biliyorum.
İyi ki de çıkmamış. Çünkü poligon yanında, silah sesleri, atlar ve biniciler için ölümcül tehlikeyi bile içinde barındırır.
Ayrıca bulundukları lokasyon çok iyi…
Yerinde bir revizyon bölgeye zenginlik katacaktır. Fuar alanı için düşünülen yeni çalışmaya entegre etmek zor görünmüyor.
Hatta yakın bir noktadaki Tenis Kulübü için de aynı şeyi söylemek mümkün. Sadece geliştirilmeli ve yenilenmeliler. Fonksiyonları sağlık alanı da (At terapisi) dahil olmak üzere geliştirilebilir. Büyükşehir Belediyesi kendi fonksiyonlarının bazılarını da eklemleyebilir.
Bölgede yapılacak akvaryum projesiyle çatışmayacak şekilde planlanmaları yeterli görünüyor.
O tesis yerinde taşınırsa kulüp üyeleri için çok sıkıntı olmaz ama ata ve biniciliğe halkın ulaşması çok zorlaşır gibi görünüyor.
MUTLULUĞU GÖRMELİYDİNİZ
Tabi keyifli bir kahvaltı oldu, sonrasında da tesisi gezdik. İlk kez at binen çocukların gözlerindeki mutluluğu gördüm.
İnanın o pırıltının- mutluluğun sönmemesi çok önemli.