En büyük sorunumuz; cehalet...
Diğer büyük sorunumuz da; had bilmezlik.
Cehalet ve had bilmezlik sık sık yan yana geliyor. Ve işte o zaman ortalık karışıyor.
Çoğu zaman toplumsal olaylara karşı takınılan tavırlar, yapılan açıklamalarla yüzleşmek zorunda kalıyoruz haddini bilmez cahillerle. Tadımız kaçıyor, ayaklanıyoruz, yazılar yazıyor, söz sahiplerini 'kendinden utanmaya' davet ediyoruz. Ama nafile...
Adı üzerinde çünkü hadsiz birer cahil onlar!
***
Müge Anlı, toplumsal barışı baltaladığının, nefret suçu işlediğinin, kutuplaşmayı körüklediğinin farkında bile değil büyük ihtimalle.
Çünkü cahil.
Söylediği sözlerin büyüklüğünün, ağırlığının bir ölçüsü yok kafasında.
Hiçbir dayanağı olmayan, içgüdüsel fikirlerine her yerde seslendirebilecek kadar güveniyor.
Çünkü hadsiz.
Çıkıyor milyonların karşısına tüm Kürtleri PKK'lı, tüm Kürtleri katil ilan ediyor...
Çünkü hem cahil hem hadsiz!
***
Başbakan'dan tepki gelene kadar da ne özür diliyor, ne de geri adım atıyor...
'Sözlerimin arkasındayım' diyor.
Kendisinde cesaretin en acıklı hali olan, cahil cesareti var çünkü.
Ne zaman Başbakan tepkisini ortaya koyuyor o zaman Müge Anlı korkuyor, sebebi de işini kaybetmek, 'tamamen duygusal' yani!
Hemen minicik bir u dönüşü yapıyor.
Radyo Kuzey adlı bir radyonun yayınına katılıp yarım ağızla özür diliyor...
Peki;
'Madem birikimine, aklına, mantığına, Kürt meselesine bu kadar hakimdin o halde özür de dilemeseydin. Hatta Başbakan'a rağmen ödün vermeseydin düşüncelerinden' demezler mi şimdi sana?
***
Müge Anlı bilmez ama bizim dünyamızda fikir farklılıklarına, düşünce özgürlüklerine saygı vardır... Yani düşünceler suç teşkil etmez tarafımızca...
Ama kendisinin sarf ettiği sözler ne fikir barındırıyor ne de düşünce. Aksine suç işliyor ve maalesef işlediği suçun farkında bile değil! Ağzından çıkanları kulağı duymuyor derler ya, aynen öyle...
Diyeceğim odur ki;
Müge Anlı, önce okumalı, izlemeli, dinlemeli ve gelişmelidir. Sonra konuşmalıdır eğer çok istiyorsa...
Cehaletinin farkına varmalı, Kürt vatandaşlarımıza hitaben 'herkes haddini bilecek' diye böğürdüğü gibi esas kendi haddini bilmelidir!
***
Programı yayınlayan televizyon kanalına yani ATV'ye de iki çift sözüm var;
Müge Anlı'nın kulağını çekmek, hatayı yaptığı an konuya el koymak, 'Derhal özür dile. Bir daha da bilgi sahibi olmadığın, boyundan büyük konular hakkında konuşma...' demek onların göreviydi.
En az Müge Anlı kadar konuya el koyup, kriz anını doğru yönetemeyen TV yöneticilerinin de sorumluluğu var bu işte!
Uğur Dündar'ın gidişi...
Duygum net; Uğur Dündar'ın Doğan grubundan ayrılma kararı beni üzdü.
Televizyon kanallarında program yapan, fikir beyan eden, tartışan, haber veren, eğlendirenlerin yüzde 80'i çöptür benim için.
Hiç tepki vermeyin!
Yalansa yalan deyin!
Müge Anlı gibi insanların her gün yayın yaptığı bir ülkede Uğur Dündar'ı baş tacı yapmak gerekir!
Medya, hele ki göz önünde iseniz insanın egolarını devleştirir.
Kimse oturduğu koltuğu, edindiği 'ad'ı kolay kolay terk edemez.
Son günlerde yaşanan sarsıntılara rağmen koltuğuna sarılan ve bırakmamakta ısrar edenlerin düştüğü pozisyonlara hep beraber tanık olduk.
Dedik ki 'ah be, keşke bıraksaydın işi, istifa etseydin! Bu saatten sonra bu pozisyonlara düşmeye değer mi!'... Çoğu, itibar kaybetmeyi kabul etti ama 'koltuk'tan vazgeçemedi!
Bu yüzden üzülerek de olsa Uğur Dündar'ın kararını ve sergilediği duruşu ayakta alkışlıyorum!