Bir çocuğun ailesini kaybetmesinin etkisiyle giriştiği bu kutsal adalet görevi sadece Gotham’a değil, bütün dünya için bir hediye haline gelir. Öncelikle bu efsane karakterin yaratıcılarından bahsedelim. Bill Finger ve huysuz […]
Bir çocuğun ailesini kaybetmesinin etkisiyle giriştiği bu kutsal adalet görevi sadece Gotham’a değil, bütün dünya için bir hediye haline gelir.
Öncelikle bu efsane karakterin yaratıcılarından bahsedelim. Bill Finger ve huysuz Bob Kane.
Bir gün ‘Birdman’ adında ve kırmızı kostümlü bir karakter yaratma fikri ile Bill Finger’ın yanına gelir Bob Kane. Fikir babası her ne kadar o olsa da Bill Finger, Batman adını tavsiye eden, yarasa temasını, Bruce Wayne adını, Batman’i bir dedektif haline getirmeyi, Gotham’ı ve James Gordon’ı yaratmayı öneren kişi. Her ne kadar Bob Kane özür dilese de Bill Finger’ın adı hep geri planda kaldı. Aynı zamanda Bill Finger, Bob Kane’in Robin, Catwoman, Penguin, Two-Face ve Riddler’ı oluşturma sürecinde önemli ve kimi zaman daha fazla rol almış, Bob Kane’in Joker’in ilk ortaya çıktığı sayıda öldürme fikrinin önüne geçmiştir. Yani bize Batman gibi bir hayat felsefesinin yanı sıra, etkisini sonsuza dek sürdürecek bir çizgi roman dünyası da sundu.
Aralarında her ne yaşandıysa da Bob Kane ve Bill Finger ışıklar içinde uyusun. Belki Batman’i ne şartlar altında oluşturduklarını, aralarında neler yaşandığını tam anlamıyla öğrenemeyeceğiz ancak ne kadar minnettar olsak az.
Karaktere sadece adını vermedi bu iki isim. Ona bir amaç, bir dünya ve en önemlisi ideoloji ve ruh verdi. Yıllar içerisinde çok iyi yazarların Batman’i kaleme alması, en usta çizerler tarafından hayat verilmesi de bugün olan Batman felsefesini ortaya çıkardı. Buna diğer karakterler de çok güzel bir şekilde eşlik etti.
Savunduğu ilkeler bir yana hayata bakış açısıyla da her zaman diğer karakterlerden farklı bir yerde durdu. Bu genç adamın görevi kadar kutsal bir prensibi de vardı; asla öldürme!
Bob Kane ve birçok isim, Batman’i ilham verici bir kahraman olarak değil, karakteri kendi ailesini elinden alan katillerden farkı olmayan bir cezalandırıcı şeklinde sunmayı tercih etse de, 1942’de bu büyük yanılgıdan dönülmüş, Batman adaletin peşinde koşan ve bunu yaşadığı gölge içerisinde parlayarak yapan bir simge haline gelmeye başladı.
Bunun arkasındaki neden, vicdan rahatlatmak değil. Disiplinli ve sert kurallar alan birisi olmasına rağmen insanlığın en naif unsurlarını da içinde barındırıyor Batman. Alınan her canın sadece ruhunu kaybettiğini değil, hatalarının bedelini ödeme şansını da kaybettiğine inanıyor. Her yaşamın doğruya ulaşma potansiyeli, bireylerin kırmızı çizgileri vardır diyor. Joker’in bile kefaret hakkı olduğuna inanan bu kahraman, en insan olabilmiş kişidir aslında.
Batman, gözünün önünde son nefesini vermek üzere olan bir canı ölüme terk edebilecek kadar katılaştırılmış veya kaynak materyali en az kendisi kadar yanlış anlamış yazarların peşinden giden yönetmenlerin, benliğini fırlatıp atacak basit bir popüler kültür unsurundan çok daha fazlası.
Bruce, bir baba gibi gördüğü vefalı dostu Alfred Pennyworth ile başladığı ve türlü zorluklar yaşadığı bu görevde, yıllar içerisinde tek kalmak istemez. Alfred’in tüm o anlam dolu ve umut parçacıkları barındıran tavırları Batman’in bir tarafının hep umut dolu olmasına ve ayakta kalmasına yardımcı olsa da çeşitli nedenler ile kostümü bırakması gerekeceği zaman, bu mirası taşıyacak insanların olması gerektiğini de bilir. Çünkü Batman bir kişi değil, semboldür. Masumu kurtaran, suçluyu ise yargı karşısına çıkararak topluma kazandırmayı amaçlayan bir sembol.
”Batman’in bu kutsal görevine asker olarak başlamış olabiliriz. Fakat daha sonra başka bir şey olduk, umulanın çok ötesinde bir şey. Ordu olarak başladık, aile olmayı seçtik. Ve eğer bizim için umut varsa, geri kalan herkes için umut vardır.” – Jason Todd