– FAİK KUMRU
*
Bu dünyaya aldandım geçti ömür beyhude,
Hanım diyor ki geçen ömür de kâr,bey, Hû de.
*
Dünya misafirhane hem dolar hem boşalır,
Günahı isi pası dirhem dirhem bulaşır.
Gönüldeki vaveyla ta semaya ulaşır,
Her sualin cevabı esas öte tarafta.
*
Gönül süzülen bir kuş uçar gider hayale,
Bir zerrecik efkârla sürüklenir melâle,
Sevinci kederleri mecbur eder bu hâle;
Bir evet bir de hayır buluşur mu arafta.
*
Bir başıma yaralı ne hâlim varsa ihlal,
Akıl şaki kesilir fıtrî meyli ihtilal.
Bir yâren nasihatı ya da dostça hasbihâl,
Kırılan her yüreğin tamiri iltifatta.
*
Sınır bilmez arzular başıbozuk meşgale,
Anlamsız koşturmaca hayat boyu acele,
Hücum eden acılar bitmeyen mücadele,
Dizin dermanı kalmaz, yegâne güç zaafta.
*
Yürünecek yol uzun doğu batı mesafe,
Şimendifer tayyare pahalıymış tarife.
Hakikat açmış yolu çıkmaz sokak hurafe,
Nefsim taşa tutulur ruhum kudüm tavafta.
*
Târif etmek imkânsız kelime, cümle aciz,
Hiçbir şey gizli değil halbuki her şey bariz.
Âlem bize mi ait, toprak gökyüzü deniz,
Bütün varlık şifreli sırlar mühürlü zarfta.
*
Sakin aklım bulanır iki gözüm kararır,
Bülbül dilim lâl olur, betim benzim sararır.
Cemi cümle vebali üzerime aktarır,
Her günah kılıç çeker birleşirler tek safta.
*
Huzur gönlümüzde burç dilimizdeki dua,
Bedenimize şifa serin gölgeymiş ruha.
Keskin görüşle aklın açılma vakti duhâ,
Biri kendini bilmek diğer yarı insafta.
*
Vur kapıya izin al seyrana çık ibret al,
Güzelliği baş tacı çirkinliği yere çal.
Ne geçmişi geleceği ne de mal ü menal,
Yepyeni sayfalar aç hayır yok ihtilafta.