Şiirler Ve Kediler - İ. Ethem Polat
“Kedi Sadece Miyav Demez”
Şairin yanı başında bazen kitaplarının arasında bazen de masalarının üzerinde serbestçe dolaşma imtiyazına sahip yegane varlıklardır kediler.. Şairlerin şiirlerinin ilk dinleyicisidirler. Bizlere ulaşmayan yırtılıp atılan şiirleri sadece onlar görmüşlerdir. Belki de bizlere ulaşan şiirleri ilk onlar sevgi dolu bakışlarıyla şaire cesaret vererek bize ulaşmasını sağlamışlardır. Kısaca edebiyatseverdir kediler ve edebiyatseverler çok şey borçludurlar kedilere..
Kediler şairlerin en yakın dostudur. Kimi zaman şairlerin şiirleri için ilham kaynağı kimi zaman da ilhamlarını beklerken yaşadıkları sıkıntılı sürecin en yakın dert ortağı olmuşlardır. Şairin yanı başında bazen kitaplarının bazen de masalarının üzerinde serbestçe dolaşma imtiyazına sahip yegane varlıklardır kediler. Şairlerin şiirlerinin ilk dinleyicisidirler. Bizlere ulaşmayan yırtılıp atılan şiirleri sadece onlar görmüşlerdir. Belki de bizlere ulaşan şiirleri ilk onlar sevgi dolu bakışlarıyla şaire cesaret vererek bize ulaşmasını sağlamışlardır. Kısaca edebiyatseverdir kediler ve edebiyatseverler çok şey borçludurlar kedilere..
Sokaklarda başıboş ve yalnız dolaşan kediler, yalnızlığı hissettirir insana, yalnızlığı en güzel ifadeyi ilham eder şairlere. Çocukluğuna götürür şairi kediler, çocukluğumuzu hatırlatır kedili bir mısrada şairler. Belki de yalnız olan biziz, mutlu kediler. Bu hüzün bizden kaynaklanıyor ama ses çıkarmıyor kediler..
Şairlerimizin mısralarında sıkça yer almakta kediler ve her zaman zevkle okunmakta. İnsan duygularıyla çok yakın ilişki halinde kediler. Sizlere örnek olarak sunacağım üç şair ve şiirlerinde kedilerin bize çağrıştırdığı duygular yer almakta.
BEHÇET NECATİGİL (1916 - 1979)
KEDİLER
Evlerde hapis kediler
Yalnız nedir söyledikleri
Okşarsınız
Bir kenara çekilirler.
Kıvrıldıkları köşede
Gene sizde gözleri
Yerinizden kalksanız
Peşinizden gelirler.
Sizken tek sahipleri
Kalabalık isterler .
Belki hepsi sizin gibi
Yalnız kediler.
ASAF HALET ÇELEBİ (1907 - 1958)
KEDİ
tavan arasına kaçan çocuk
erik ağacından görünen göğü düşünür
akşamın acısı içine çökünce
uyur
benim küçük bir kedim vardı
ahmak bir ayak ezdi
benim en güzel çocukluğumu
ahmak bir ayak ezdi
ağaçların arasında unutulan çocuk
yapraklarda güneşi görür
ve hareli denizlerde gezdiği günü düşünür
küçük kedim bana sürün
kediler ağlamaz çöp tenekelerinde ölür
sıska kediler
damlardan çok mezbelelerde görünür
küçük kedim
molozlu sokakların ağır uykusunda gerin
bilirim ki sen
benim gibi garipsin
ikimizin de unuttuğumuz
kuşları bol
ağaçları bol bahçelerdensin
koca duvarlı sokaklarda sıkılmışsın
ve canından bıkmışsın.
ÖZDEMİR ASAF (1923 - 1981)
MUM ALEVİ İLE OYNAYAN KEDİNİN ÖYKÜSÜ
Bir mum yanıyordu bir evin bir odasında
O evde bir de kedi vardı.
Geceler indiğinde kendi havasında
Mum yanar, kedi de oynardı.
Mumun yandığı gecelerden birinde
Kedi oyunlarına daldı.
Oyun arayan gözlerinde
Mumun alevi yandı,
Baktı,
Mumun titrek alevinde
Oyuna çağıran bir hava vardı.
Oyunlarını büyüten kedi büyüdü
Kendi türünde çocukcasına,
Döndü dolaştı, yavaş yavaş yürüdü
Geldi mumun yanına, oyuncakcasına.
Bir baktı, bir daha, bir daha baktı
Mumun alevinin dalgalanmasına
Uzandı bir el attı.
Bıyıklarını yaktırmadan anlamayacaktı..
İlk kez gördüğü mumun yakmasına
İnanmayacaktı.
Kedi, oyunlarında büyüyordu,
Mum, üşüyordu yanmalarında.
Zaman ikili yürüyordu
Aralarında.
Bir ayrışım görünüyordu
Birinin yanmalarında
Öbürünün oynamalarında.
Kedi oyunlarında büyüyordu,
Yitirerek gitgide oyunlarını.
Mum küçülüyordu yanmalarında,
Yitirerek gitgide yakmalarını.
Oynarken büyüyen kedi yanacak,
Aydınlatırken küçülen mum yakacaktı.
Küçülen yaka-yaka aydınlatacak,
Büyüyen yana yana anlayacaktı.
Bir mum yanmasından
Ve bir kedi oyunundan
Kaldı sonunda
Bir gecenin tam ortasında
Bir evin bir odasında
Göz-göze susan
İki insan.
Mum yandı bitti,
Kedi büyüdü gitti.
Oyunlar karıştı gecelerde
Suskun uykusuzluklara.
O iki insandan, sonunda
Birinin anılarında kedi,
Birinin dalmalarında mum
Kaldı gitti.
Nerede bir mum yansa şimdi,
Nerede oynasa bir kedi,
Birbirine yansıyor, karışıyor gölgeleri..
Bugün dün gibi oluyor,
Dün bugün gibi.
Mum ellerimi tırmalıyor,
Belleğimi yakıyor kedinin elleri.