Röportaj: Olga Şerbetcioğlu
Fotoğraflar: Nico Bustos
Moda Editörü: Francesca Parise
Prodüksiyon Sorumluları: Sanem Gök, Ayşe Kocabeyoğlu/Studio Sasa
Saç: Khela
Makyaj: Rudy Marmet
Fotoğraf Asistanı: Lorenzo Pro lio
Moda Editörü Asistanı: Ophelie Cozette
Işık Asistanları: Alex Orjecovschi, Federica Falcone
Çekim yeri: Paris
Caroline, kapak çekimimiz nasıl geçti?
Çok iyi geçti, çünkü zaten fotoğrafları arkadaşım Nico (Bustos) çekti. Onunla uzun bir süredir çalışıyorum
ve yaptığımız her çekim, her seferinde eğlenceli, yaratıcı ve güzel müzikler eşliğinde geçiyor. Birlikte çalıştığımızda ortaya hep harika bir iş çıkıyor.
Paris’le devam edelim; bu şehir senin inkar edilemez bir parçan. Paris’i düşününce neler hissediyorsun?
Paris, dengeli ve benzersiz bir şehir; kültür ve güzelliğin karışımından oluşuyor. Her baktığınız yerde güzel bir şey görüyorsunuz. Nasıl anlatsam; insanı içine alan, insana zevk veren bir şehir... Burada, bu mimariyle büyümüş̧ olmak çok değerli. Paris, hayatta aradığım her şeyi içinde barındırıyor. Sadece biraz yeşilliği az, ama aynı anda her şeye sahip olamazsınız, öyle değil mi?
Başka bir şehirde yaşayabilir misin?
Model olduğum zamanlarda beş̧ yıl kadar New York’ta yaşadım. Orada yaşamak harika bir deneyimdi, ama bir süre sonra, orayı çok sevmeme rağmen Paris’e dönmek istedim. Çünkü oradayken, her şeye yetişmek için acele ediyordum ve düşünmeye zaman ayıramıyordum. O kadar hızlı yaşamak önünde sonunda beni kaygılandırmaya başladı. Sanırım bu biraz da Avrupalı olmamdan kaynaklı...
Ailen dolayısıyla, küçüklüğünde politikanın içinde bolca zaman geçirdin. Özellikle Fransa gibi politik bir ülkede büyümek nasıldı?
Epey enteresandı... Bazen insanlar biz Fransızlar’la dalga geçerler, çok gösteri yapıyoruz, protesto ediyoruz diye.
Bense bunların gerçekten işe yaradığını düşünüyorum. Yapılan gösteriler sorunları beraberinde getirse de, çalışan insanlar için kolaylıklar sağladığı da su götürmez bir gerçek. Ve bu benim yaşamak istediğim dünya. Ben haklarımızı korumaktan yanayım. Hastanelerimizin ve eğitimin bu ülkede ücretsiz olması harika. Mesela, ben burada ücretsiz bir üniversitede okudum. Evet, halk olarak hala şikayet ediyoruz ve her şey her zaman günlük güneşlik olmuyor. Yine de her zaman sınırları zorlamalısınız. Eğer hiçbir şey yapmazsanız, halihazırda var olan haklarınızı da zamanla kaybedersiniz. Hala yapılacak çok şey olsa da, ülkemi çok seviyorum ve ülkemle gurur duyuyorum. Politikaya gelirsek; açıkçası ben politikada konuşmak yerine, dahil olduğum hayır kurumları ve kar amacı gütmeyen kuruluşlardan bahsetmeyi tercih ederim. Bugünlerde bu kuruluşların politikadan daha değerli ve daha iyi şeyler yaptığını düşünüyorum. Politika her şeyden çok para ve güce odaklı. Bu kuruluşlarsa çok daha önemli konulara...
Chanel’e geçiyoruz... Yirmi yılı aşkın bir süredir Chanel’le çalışıyorsun. Marka senin bakış̧ açından nasıl bir evrim geçirdi?
Chanel’le, 90’larda modellik yaparken çalışmaya başladım. Sonra uzun bir süre ara verdim. Müzik yapımcılığına başladım, sonra oğlum doğdu. Derken, yedi-sekiz yıl önce Karl Lagerfeld beni şovlarından birine davet etti. Chanel’in yıllar içerisinde nasıl evrildiğini gördükçe, onlarla çalışıyor olmaktan daha da çok gurur duyuyorum. Genel olarak kadınlar ve tüm müşterileri için yarattıkları imajı, her iki kitleye de olan saygılarını o kadar seviyorum ki... Kendileriyle birlikte çalışan herkese karşı da çok saygılılar. Bu yüzden Chanel’in elçilerinden biri olmayı çok seviyorum. Üzerinize Chanel marka bir elbise geçirdiğinizde duruşunuz bile değişiyor. Anında mimiklerinize daha dikkat etmeye başlıyorsunuz, çünkü üzerinizdeki kumaşın büyük bir özenle dikildiğini çok iyi biliyorsunuz. Mesela, şu an üzerimde bulunan Chanel ceketi, torunlarıma armağan edebileceğimi bilmek bana mutluluk veriyor. Chanel görünenin çok ötesinde bir marka...
Bay Karl Lagerfeld’den aldığın en büyük ders ne oldu?
Ondan öğrendiğim o kadar çok şey var ki... Ama sanırım bunu ikiye indirebilirim. İlki, hep ileriye bakmak. Onun için geçmişin hiç önemli olmaması çok ilginç değil mi sizce de? Ama tarihten bahsetmiyorum, o farklı bir konu. Karl için, eski bir hikayeyi tekrar anlatmak gibi şeyler önemli değildi. İlginçtir ki bu, hayatımda tanıştığım tüm dahilerin ortak noktası, geçmişe değil, geleceğe odaklanmak. Gerçekten çok enteresan... Karl’dan ikinci öğrendiğim şey de, hep sınırları zorlayabilecek olmam. Yani, her zaman olduğun noktadan daha iyi olabileceğini bilmek. O bana, hiç yapamayacağımı düşündüğüm birçok şeyi yapabileceğimi gösterdi. Mesela, DJ’lik. Daha önce müziğin o alanında hiç çalışmamıştım. Ama Karl’ın da desteğiyle onu da yaptım. Sonra onun sayesinde oyunculuk ve yönetmenlik yaptım. İnsanı hep daha iyi olmaya zorlayan, gerçekten eşi benzeri olmayan biriydi...