George Francis FitzGerald, 1881'den 1901'e kadar Trinity College Dublin'de (TCD) Erasmus Smith'in Doğal ve Deneysel Felsefe Profesörü olarak görev yapan İrlandalı bir akademisyen ve fizikçi.
George Francis FitzGerald, elektromanyetik teorideki çalışmaları ve Albert Einstein'ın özel görelilik teorisinin ayrılmaz bir parçası haline gelen Lorentz-FitzGerald kasılmasıyla tanınır. Ay'ın uzak tarafındaki bir kratere ve TCD'deki bir binaya onun adı verilmiştir.
George Francis FitzGerald, 3 Ağustos 1851'de Dublin'de dünyaya geldi. George, 16 yaşında öğrenci olarak TCD'ye girdi, 1870'te burs kazandı ve 1871'de Matematik ve Deneysel Bilimler bölümünden mezun oldu. 1877'de Trinity Üyesi oldu ve kariyerinin geri kalanını orada geçirdi ve 1881'de Erasmus Smith'in Doğal ve Deneysel Felsefe Profesörü oldu.
Oliver Lodge, Oliver Heaviside ve Heinrich Rudolf Hertz ile birlikte George Francis FitzGerald, 1870'lerin sonlarında ve 1880'lerde James Clerk Maxwell'in elektromanyetik alana ilişkin matematiksel teorilerini gözden geçiren, genişleten, açıklayan ve doğrulayan "Maxwellciler" grubu arasında önde gelen bir figürdü. 1883'te, Maxwell'in denklemlerini takip eden George Francis FitzGerald, elektromanyetik dalgalar üretmek için hızla salınan elektrik akımları üreten bir cihaz öneren ilk kişi oldu; bu fenomenin var olduğu ilk kez 1888'de Alman fizikçi Heinrich Rudolf Hertz tarafından deneysel olarak gösterildi.
1883'te Royal Society üyeliğine seçildi. 1899'da teorik fizik alanındaki araştırmalarından dolayı Kraliyet Madalyası ile ödüllendirildi. 1900'de Royal Society of Edinburgh'un fahri üyesi oldu.
George Francis FitzGerald, kısaltılmış yaşamının büyük bölümünde birçok sindirim sorunu yaşadı. sozkimin.com Mide problemlerinden dolayı çok hastalandı. 21 Şubat 1901'de perfore ülser ameliyatından kısa bir süre sonra Dublin'deki 7 Ely Place adresindeki evinde öldü. Jerome Dağı mezarlığına gömüldü.
Özellikle George Francis FitzGerald
, kısa bir süre önce arkadaşı elektrik mühendisi Oliver Heaviside
tarafından türetilen bazı denklemleri kullandı. Hollandalı fizikçi Hendrik Antoon Lorentz
1892'de çok benzer bir fikir buldu ve elektron teorisiyle bağlantılı olarak onu Lorentz dönüşümlerine daha eksiksiz bir şekilde geliştirdi.
Lorentz-FitzGerald büzülmesi hipotezi, Albert Einstein
'ın 1905'te yayınladığı Özel Görelilik Teorisinin
önemli bir parçası haline geldi. Bu etkinin kinematik doğasını görelilik ilkesinden ve ışık hızının sabitliğinden türeterek gösterdi.
George Francis FitzGerald, on dokuzuncu yüzyılın sonunda diğerleriyle ortak olarak, uçma arzusuna takıntılı hale geldi.
1895'te Trinity College Dublin'deki College Park'taki girişimleri, çok sayıda öğrencinin Lilienthal planörüne bağlı çekme halatlarını çekmesini içeriyordu ve Nassau Caddesi parmaklıklarının ötesinde Dublin halkının dikkatini çekti. Uçan makine, boşta kalan bir mühendislik öğrencisi, asılı olduğu ipe kibrit çakana kadar Müze Binasında yıllarca asılı kaldı. Alev kordon boyunca ilerledi ve kanadı çaresiz izleyicilerin önünde tüketti.
kaynak: wiki en