Bazen basit bir elvedaya sığdırıyoruz her şeyi. Geçmişi geleceği bi elvedaya bağlıyoruz usulca ve sonra geri çekiliyoruz. Neden yapıyoruz ki bunu? Neden yaşadıklarımızı bir veda ile sonlandırıyoruz? Ben bilmiyorum bu soruların cevabını. Ve bir gün biri bana böyle bir soru yöneltse, insanız der çıkarım işin içinden. Kaçarım, kurtarırım kendimi sorulardan. Belki vedanın da mantığı budur ha? Kendimizi kurtarma çabamız sonucunda ortaya çıkmıştır belki de elveda sözcüğü. Bilinmez. Neyse, yormayayım sizi. Güzel hayatlar dilerim, elvedasız olanından.