Bu haftaki hediye kitabımız çocuk kitapçısı Tırtıl Kids Kitabevi‘nden How Do Dinosaurs Play with Their Friends.
How Do Dinosaurs Play with their Friends, benim bundan belki 2, belki 3 sene önce bir Amerika’ya gidişimde edindiğim bir kitaptı. Bu kitapla kitapçıda da değil, bir indirim mağazasında tesadüfi bir şekilde tanışmıştım. İsmi çok ilgimi çekmişti, karıştırdığımda hikayesi de, çizimleri de daha çok ilgimi çekmişti. Alıvermiştim. Harika bir serinin bir parçası olduğunu bilmeden…
How do Dinosaurs Play with their Friends, isminden de anlaşılacağı gibi, dinozorların arkadaşlarıyla nasıl oynadıklarını, daha doğrusu oynamaları gerektiğini anlatan bir kitap. Kız olsun, erkek olsun, hemen tüm çocukların dinozorlara duyduğu sempati ve hayranlıktan hareketle, kitaptaki ana karakterler de dinozorlardan oluşuyor. Her sayfada gayet gerçekçi çizilmiş bir başka tür dinozor bir oyun sahnesinde yer alıyor. Kiminde evine gelen (insan) arkadaşlarının pastel boyalarını havaya fırlatıyor. Kiminde ise oyun parkındaki bütün oyuncakları o turuyor, kimseyle paylaşmıyor.
Basit bir dilde, kafiyeli bir şekilde anlatılan hikayenin ilk yarısında dinozorun, eve gelen arkadaşlarıyla nasıl OYNAMAMASI gerektiği, diğer yarısında ise doğru davranışın ne olduğu anlatılıyor. Hikaye, dinozorun arkadaşlarıyla mutlu mesut oyun oynar haliyle sona eriyor.
Hikaye demişken, öyle uzun bir kitap sanılmasın. Toplamda 12 sayfalık kitap. Sabırsız yumurcaklar için birebir yani… Ayrıca her dinozorun üzerinde ne tür olduğu da yazılmış ki özellikle de 3 yaş üzeri meraklar giderilsin.
Hani hemen her çocuk 2 yaş itibarıyla bir “Küçük dağları ben yarattım, büyüklerse zaten babamdan miras kaldı” moduna giriyor ya… (Bu lafı psikolog Iraz Toros Suman sarf etmiş, bayılıyorum!) İşte Deniz’in o döneminde çok okuduk biz bu kitabı… Oyun parkında kaydırağa çıkıp sağa sola naralar savurduğu, eve arkadaşları geldiğinde “O da benim, bu da benim, sen de benimsin” diyerek hiçbir şeyi paylaşmadığı dönemde “iyi” bir dinozorun nasıl davranması gerektiğini görmek iyi geldi ona. Kitap, her çocuğun içindeki “paylaşmayan” karakteri gözler önüne sererek gerçekliğini kabul ederken, biraz çabayla paylaşmaya başladığında aslında her şeyin ne kadar kolay ve neşeli olacağını anlatıyor. Bir dönem, Deniz içindeki iki karakter arasında sıkışıp kaldığında “Ama Deniz’ciğim, dinozorlar öyle yapmıyor, değil mi?” gibi yönlendirmelere çok başvururduk, çok da işe yarardı.
Kitap gerek karton yapısı, gerekse çizimleri ve anlatımı ile 2 yaş üzerindeki tüm okurlara uygun. Deniz 5 yaşında, ben 35 yaşındayım, hala severek okuyoruz bu seriyi. Amerika’da bulup getirdiğim ve bu kadar severek okuduğumuz bu kitabı buradan hediye edebildiğim için çok mutluyum, Tırtıl Kids‘e ayrıca teşekkürler.
How Do Dinosaurs Play with Their Friends ile ilgileniyorsanız yorum kısmı kapanana kadar yorumunuzu bırakmanız yeterli.
Kazananı Salı günü açıklayacağım.
İyi şanslar!