

2007 itibarıyla Türkiyemiz çok renge büründü, yurdumuzun bir ucundan bir ucuna hâkim olan dört mevsim gibi, kişiler de partiler de renkten renge büründü. Dört eğilimli parti derken yedi eğilimli parti çıktı. Sayısız partiler kuruldu. Birbirlerine fikir cepheleri oluşturan partiler, birleşmenin yararında buluştular. Birileri Gömlek değiştirdik diyor, birileri akla karayı karıştırıyor. Türkiyede havalar bulutlu, fakat yağmur yağmıyor. 22 Temmuz seçim günü ve sandığına bu hava ile gidiliyor. Em. Gnl. Müdürlüğünün açıklamasına göre Türkiyede 2006 çizelgesinde her 39 saniyede bir suç işlenmiş. Türkiyenin çok önemli ihtiyaçlarıyla bu tabloyu daha da renkli hale getirebilir dökümanlarımız var
Bütün bunların ana sebebi 27 Mayıs 1960 yılındaki DPye karşı yapılan askerî darbedir. Çünkü tesbihin ipini kopardılar. 14 Mayıs 1950 DP iktidarı bir mânâda bu yıl 554üncü yılını kutladığımız İstanbul fethinin ayrı bir manevî mânâsını ihtiva eder. Menderes iktidarı, dış dünyadan aldığı Marşal yardımı ve ortak yatırımlarla Türkiyeyi bir baştan bir başa şantiye şehrine dönüştürmüştür. Her cihetle Türkiyenin gül ve gülistan olmasının pencereleri açılmıştır. Artık dünya ile entegre olmuş ve âlem-i İslâmda okunan ezanlar Türkiyede de okunmaya başlanmıştır. Hem de nasıl?
2007 itibarıyla milletçe en büyük hatamız merhum Menderes ve DP adına paneller ve konferanslar tertip etmediğimizdir. Siyasî mânâda sorumlular, Onun devamıyım diyen parti ve kişilerdir. Nerede Menderes haftası? Nerede DP ve AP haftası? Bugün benim çocuğum ve ülkenin çocukları, Menderes kim? Demirel kim? suâlini soruyor. 27 Mayıs nedir? Ne olmuş? 1971 muhtırası nedir ve ne olmuş? 12 Eylül nedir ve ne olmuş? Ayrıca bu tarihî gelişmeleri ve DPnin hizmetlerini 92 üniversitenin büyük ekseriyeti anlatması lâzımdır. Fakat maalesef en açıklı tarafı, Siyaset bilimciyim diyen bazı üniversite mensuplarının sağ kanadı teşkil etmesine rağmen 1950 ilâ 1984ü bir çırpıda geçtiklerini ve 34 yılda hiçbir şey olmamış gibi sıfırlayanları gördüm ve o kişilerle mücadele ettim.
73 milyonluk Türkiyede bugünkü siyasî arenanın çarpıklığı düzeltilmeye çalışılmaktadır. Fakat esas sebep 27 Mayıs ihtilâlidir. Rayında giden demokrasi treni ve ülkeye muhteşem hizmet sunan DPnin önünün tıkanması ve parçalanması ve ardından gelen Sn. Demirel başkanlığındaki APnin de muhtıra ve ihtilâllerle önüne takoz koyulması, maalesef Türkiyeyi bugünkü çıkmaza getirmiştir. Bunun dışında merhum ve şehit Başbakan Adnan Menderesin, Fatin Rüştü Zorlunun ve Hasan Polatkanın idam edilmesi istikrarın çığrından çıkmasına sebep olmuştur. Milletimiz mutedil ve akl-ı selim sahibidir. Sandıkta, ihtilâl zihniyetini mahcup ve mahkûm etmiştir. Fakat olanlar, demokrat misyonun adres değişikliğine ve parçalanmasına sebep olmuştur. İhtilâlcilerin de gayesi bu idi.
2007 itibarıyla ANAVATAN ve DYPnin Demokrat Parti adı altında birleşmesi geç kalan bir hayırlı teşebbüstür. Keşke Sn. Demirel cumhurbaşkanı iken bu yapılsaydı. Keşke 46 ruhu beyinlere ve vicdanlara zerk edilerek yapılsaydı. Keşke 27 Mayıs ihtilâlinin hazin tablosu gösterilerek, anlatılarak ve kıyaslar yapılarak birleşilseydi. DPnin ve APnin iç politikada ve dış politikada Türkiyenin geleceğini çizdiği dev proje ve icraatları anlatılarak ve hazmedilerek yürünmelidir. Herkes yuvasına, ana ocağına dönmeli ve hizmeti omuzlamalıdır.
Çünkü eğri oturup doğru konuşmak lâzım. Aziz Türkiyede, üstünde yürüdüğümüz ve nefes aldığımız bu güzel vatanımızda, DP ve APnin yaptığı devasa eserleri ve çaktığı silinmez ve paslanmaz çivileri çıkarttığınız zaman, Türkiye boş bir meydana döner. Bu itibarla 27 Mayıs ve akabindeki muhtıra ve ihtilâllerin zararlı ve berbat faturaları gösterilerek ve anlatılarak 25 yaşındaki gençler sandığa gitmelidir. 46 ruhundaki DP efsanesinin fikir yelpazesi gönüllere ve akıllara demokrasi çubuğuyla ve şahadet parmağıyla gösterilmelidir. O vakit, şehit Menderesin ve arkadaşlarının semadan alkışları ve DPnin yeniden canlandığı ve hizmete koştuğu görülecektir. Ümitvârım, yeter ki nefisler ve hisler karışmasın.
01.06.2007
E-Posta:
email@example.com