Ginkgo, yaşayan fosil adı verilen bir bitkidir. Modern dünyada, bu kalıntının bir türü var - Ginkgo biloba (Gínkgo bilóba), Ginkgo (Ginkgoopsida) sınıfına ait.
Ağaç neden böyle adlandırılıyor?
Ağacın asıl adı Ginkjo'ydu, ancak 1712'de Amoenitatum exoticarum'da kendisine atıfta bulunan Engelbert Kempfer, Ginkgo'yu yazarken hata yaptı, sonra Karl Linney bu hatayı 1771'de Mantissa plantarum II'de tekrarladı ve ağacın adı aynıydı.
Adındaki epitet biloba (iki lob), iki yarıya bölünmüş ağacın yapraklarını karakterize eder.
Bu bitkinin Japonca ismi, icho (ito), "gümüş kayısı" olarak çevrilir.
Ağacın eski kökenini vurgulayan Charles Darwin, onu "yaşayan fosil" olarak nitelendirdi.
İngilizler bu bitkiye sık sık Maidenhair ağacı diyor - bu eğrelti otunun yaprakları ginkgo yapraklarına benziyor, çünkü eğrelti otlarının "örgü zührevi" (bilimsel adı Adiantum) ile benzettiği “kızın örgü ağacı”.
Fransa'da, bitkinin vaftiz edilmesi ilginçtir - "40 ecu için bir ağaç". Bu isim, 1780'de amatör botanikçi Petigny tarafından verildi ve her biri bir İngiliz bahçıvandan 25 gine (40 ecu) beş küçük ağaç aldı. Bu ağaçlardan, modern Fransa topraklarında ginkgo'nun tüm temsilcileri geldi.
Bir kalıntı bitkinin tarihi
Bilim adamları ginkgo'nun eski eğrelti otlarının soyundan geldiğine inanmaktadır. Muhtemelen Geç Permiyen'de ortaya çıktı ve Jura döneminin ortasına kadar azami çeşitliliğine ulaştı. Mesozoyik çağında, ginkgo sınıfının bitkileri Dünya'ya geniş yayılmış, 15 farklı cins vardı. Sibirya'nın kutup ormanlarında Jurassic ve Cretaceous dönemlerine ait bu kalıntı ağacın yapraklarının birikintileri bulundu.
İlk söz, Çin'de XI. Yüzyılın şiirlerinde bulundu. O günlerde, Japonya ve Çin'de, ginkgo kutsal tapınakların yanına ekildi ve rahipler onlarla ilgilendi. Tokyo'da, botanik bir bahçede bir ağaç yetişiyor, bu bitkiyi inceleyen bir Japon botanikçi olan Hiraze'nin adı, yanındaki bir mermer plakaya oyuluyor.
Ginkgo, 1.200 yaşından büyük Nagasaki'de yetişir. Çin'de, 45 metre yüksekliğe sahip bir örnek bulundu, yaşının yaklaşık 2000 yıl olduğu tahmin ediliyor.
Parlak yeşil ginkgo yaprağına sahip amblem, Tokyo'nun bir işaretidir.
Avrupalı bilim adamları bu bitkiyi 1690'da keşfettiler, ondan önce bunu biliyorlardı ve sadece eski örneklerin taşlarındaki baskılardan incelerlerdi. İlk ağaç Hollanda'daki Utrecht Botanik Bahçesi'ne dikildi. 1754'te İngiltere'ye getirildi, ağaçlardan biri bugün yetişiyor, buna göre bilim adamları döllenme özelliklerini inceliyorlardı.
Alman şair Goethe şiirini Ginkgo'ya adadı:
Bu yaprak doğudandı
Mütevazı bir şekilde bahçeme getirildim.
Ve gören göz için
Gizli anlamı o.
Şair, olağandışı bir biçimde gördüm, dostluk sembolü bırakır.
Ağaç 1784 yılında Amerika'ya geldi, en eski örnek Philadelphia'daki Orman Mezarlığı'nda yetişiyor. Uzman gözetiminde alınır ve korunur.
Bugün, vahşi doğada ginkgo ağacı doğu Çin'de yetişir. Kuzeydoğu Çin'deki dağ ormanlarının anavatanı olduğuna inanılmaktadır. Memusha Dağı'nda, bütün ginkgo korusu büyümez. Orada yetişen ağaçlarda, gövde çapı 2 m'ye ulaşır.
Kültürde, Batı Avrupa'daki parklarda, Kuzey Amerika kentlerinde bulunur. Vahşi durumda, burada Mesozoyik döneminden itibaren büyümez.
Rusya'da, ginkgo süs bitkisi olarak yayılır. Kafkasya'da bulunur, hayvanat bahçesinin girişinde Kaliningrad'da iki ağaç yetişir.
Ana Botanik Bahçesinde. NV 1946'da Tsitsin RAN'a bir ağaç tanıtıldı: Potsdam'dan (Almanya) 3 yaşındaki fideler ve Sukhumi, Pyatigorsk ve Kore'den tohumlar.
Ginkgo - güzel bir dekoratif ağaç
Ginkgo 40 metreye kadar büyür. Gövdenin çapı 4.5 m'ye ulaşır Gövde ince, kahverengi-gridir. Yaşla birlikte, kabuk derin kırışıklıklar ile kaplanır. Genç ağacın piramidal bir tacı var, sonra büyüyor.
Yapraklar benzersizdir: 5-8 cm genişliğinde mavimsi-yeşil fan şeklinde bir bilobat plakasıdır.Çat, 10 cm uzunluğa kadar ince bir sapa tutturulmuş kenarlarda hafifçe olukludur. Yapraklar, uzun sürgünlerde ve kısaltılmış yapraklarda yavaşça ve 2-4 kişilik gruplar halinde hızla gelişir.
Bitki dioecious. Erkek ağaçlarda, polenlerin üzerinde geliştiği küpeler şeklinde spikeletler bulunur. Daha ince, piramidal taç şeklindedirler. Kadın tacı daha yuvarlak ve daha geniştir. Onları uzun bacaklarda iki yumurtlarlar. Bu işlemler 25-30 yaşlarında meydana gelir ve ancak o zaman bir erkek veya dişi ağaç belirlenebilir. İlkbahar geç, rüzgar tozlaşma meydana gelir. Sonbaharda, polenleşmiş yumurtalar döllenir, tohumlarını olgunlaştırır ve dökülür. Tohumlar düştükten sonra, içlerinde bir embriyo gelişir.
Şeklindeki tohumlar kayısıya benzer, yuvarlatılmış, ancak yanma-büzücü bir tada sahiptir, kokmuş yağa benzer hoş olmayan bir koku yayar.
Tohumların kabuğu 3 katmana sahiptir: dış kısmı etli, kehribar sarıdır; orta tabaka katı, uzunlamasına kaburgalara sahip, içi ince kağıt benzeri bir tabakadır. Çekirdek yenilebilir, tadı tatlı, Doğu Asya'da yenir.
Sonbaharda yapraklar güzel sarı-altın tonları alır, sonra düşer.
Ginkgo iyi gelişmiş bir kök sistemine sahiptir, bu nedenle oldukça güçlü rüzgarlara dayanıklıdır, kar sürüklenmelerini sakince tolere eder. Bir ağaç 2500 yaşına ulaşabilir. Yavaş büyüyen, yılda nadiren 4 oranında, yılda 1-2 cm büyür.
Ginkgo'nun tıbbi özellikleri
Ginkgozid bileşikleri, vasküler hastalıkların, multipl sklerozun ve aterosklerozun tedavisinde farmasötik olarak kullanılan yapraklardan izole edilir. İlaçlar konsantrasyon ve hafızanın geliştirilmesine yardımcı olur.
Maalesef, ginkozitler genellikle biyoaktif katkı maddelerinde kullanılmış, kontrolsüz kullanımları alerjik etkilere neden olmuştur. Tıp dergileri, ginkgo ilaçlarının etkinliğini hem kritik hem de ilaç lehine olan argümanların etkinliğini tartışmışlardır. Çalışmalar da çelişkili sonuçlara yol açmıştır. Bu nedenle, ilaç kullanımı doktorun sürekli gözetiminde yapılmalı ve emzirme ve hamilelik sırasında kontrendikedir.
Tesiste 40 içeren biyolojik maddelerin diğer katkı maddeleri ile birleşmediği ve bu nedenle negatif reaksiyona neden olduğu kanısındayız. Bununla birlikte, genel olarak, ginkgo mükemmel bir antihistaminik ve idrar söktürücüdür, ondan hazırlıklar atardamarlardaki, kılcal damarlardaki ve damarlardaki lümeni genişletir, kan viskozitesini azaltır, böylece kan pıhtılarının oluşumunu önler. Bitkide bulunan maddeler yaşlanma sürecini durdurmaya, karbon metabolizmasını düzenlemeye ve insülin üretimini ve vücudun enerji potansiyelini arttırmaya yardımcı olur, zekayı korur.
Oryantal tıp Ginkgo Biloba'yı, karaciğer, akciğer, mesane, alkol bağımlılığı hastalıklarının tedavisinde, yanık ve yaraları tedavi etmek ve sağlıklı ömrünü korumak için kullanır.
Ginkgo ıslahının özgünlüğü
Bitki, yüzen erkek hücrelere bağlı olarak döllenmenin gerçekleştiği, spor eğrelti otları gibi, benzersiz bir şekilde çoğalır. Diğer ağaçlarda, erkek hücreler bağımsız hareket edemezler. Bundan dolayı ginkgo bitkilerin evrimi üzerine çalışmanın eşsiz bir amacıdır.
Ağaç, tohumlar, kök ve sap kesimleri ile çoğaltılır. Tohumlar olgunlaştığında yüksek çimlenme oranına sahiptir, bu endospermde yağ asitleri içerdiğinden hızlı bir şekilde kaybolur.
Bin tohum 200 g ağırlığında, tohumların etli örtüden temizlenmesi% 75 kilo kaybı sağlar. DachaDecor.ru tuzlu suda temizlenmesini tavsiye eder, tedaviden hemen sonra ekin. 1 koşu sayacı için 3-5 cm derinliğe kadar 10-15 g tohum ekin, tohumlar yaklaşık 25 gün sonra filizlenir. Ginko bolca kökten ateş eder. Nakil iyi tolere etmez, nakli büyüdükten 2-3 yıl sonra.
Dikim için kesimler Haziran sonunda ve Temmuz ayının başında alınır. Kısa, odunsuz sürgünler kullanın ve geçen senenin odunlarından bazılarını bırakarak kesimler halinde kesin. Çelikler, kök oluşumunu uyaran bir çözeltiye yerleştirilen yapraklardan serbest bırakılır. Daha sonra kaba kum ve turba, perlit ya da diğer solunabilir gevşek malzeme karışımından toprağa sahip bir film toprak serada yetiştirilmesi önerilir. Çelikler düzenli olarak püskürtülmelidir. Sonbaharda, bitkiler kökleri veya nasırları oluşturur. Kış için kesimler çam dalları ile kaplanmalıdır. İlkbaharda hızla büyürler, bu yüzden Nisan ayında ekilmeleri gerekir. İkinci yılda, tüm kesimler köklere yol açar.
Kesimlerle ekilen Ginkgo, özellikle ilk 1-3 yılda, tohumdan çok daha yavaş gelişir.
Ginkgo Bakımı
Ağaç rüzgara karşı dayanıklıdır, düşük sıcaklıklara dayanır. Bitkiler iyi aydınlatılmış yerlere ekilir, ancak genç örnekleri sıcak güneşten korumak, hafif bir bez veya kalkanla gölgelendirmek istenir.
Toprağın bileşimi için ağaç iddiasız, sadece sürekli nemlendirmek için gereklidir.
Ginkgo zararlıları bilinmemektedir, sadece kabuğu kemiren fareler tehlikelidir. Bunu önlemek için, bagajın tabanı kış için bir dulavratotu, çatı örtüsü veya lapnik ile bağlanır.
Ginkgo: Büyüme ve üreme (video)
Bitki uygulama
Efsanelere göre, kuzeydeki antik Çin'de, ginkgo tohumları haraç olarak alındı.
Bu ağaçların gelişmesine elverişli alanlarda, yaprak dökmeyen kozalakların arka planına göre düzenlenmiş, sokak dikmek için dekoratif gruplar olarak kullanılır ve ayrıca çimler halinde tek başına yetiştirilir. Meyveler olgunlaştığında tatsız bir koku oluşturduğundan dişiler çevre düzenlemesi için uygun değildir ve düşdüklerinde taşınma ve yayalara müdahale ederler. Bu nedenle, genellikle erkek ağaçlar kullanırlar veya genç bir fide üzerine bir erkek böbrek ekerler.
Bonsai olarak Ginkgo kaplarda yetiştirilir. Bunu yapmak için, bir ağaç, çok sayıda meyvesi olan veya hava kökleri ve güzel altın yapraklar ile özel olarak yetiştirilir. Bir bonsai ağacı için, tomurcukların üzerinde yeşil yapraklar belirdiğinde, her yıl ilkbaharda ekilir.
Japonya'da soyulmuş tohumlar tuzlu suya batırılır, kızartılır ve yenir - yemeğin mükemmel bir muamele olduğu kabul edilir.
Kozmetolojide, Ginkgo, yüz ve ellere, kırışıklık oluşumunu engelleyen, cilt hücrelerini yeniler, soyulmayı, tahrişi ve damarsal damar ağını gideren kremler üretir. Ayrıca, çeşitli saç bakım ürünleri ve selülit tedavisine katkıda bulunan patentlidir.