Roket nükleer motorla ne zaman uçacak?
Bu ben değilim, eğer öyleyse, bu "İzvestia". "Rus ordusu, stratejik silahlar alanında yeni eşyalara söz verdi".
Tabii ki, Putin örnekleri getirmedi ve Federal Meclis atmadan önce. Bu onun için bile mümkün değil. Elbette, kelimelerle sunulur.
Ancak, kelimeler yalnızca havayı çalmak veya sesi kesmek gibi kelimeler değildir. Ayrıca, kullanıcıya doğrudan erişilebilen bilgiler ve gizli anlamdır.
Ve gizli anlamda, herkesin birlikte kazmaya başlaması şaşırtıcı değil. Özellikle “nükleer motor roketi” açısından.
Ne kadar tartışma ve “gizli dosya” vardı, bir sonraki “dünyada iletişim kurmayan” u anlatan uber-babakhalka, savaş görevini üstlenmek üzere, sanırım listelemeye değmez. Binlerce.
Biraz başla hikayeler.
Nükleer motorun tarihi, geçen yüzyılın uzak 50'lerinde başladı. İlk bomba patladığında ve ilk reaktörler patladığında. Ve sonra akıllı insanlar (ve şimdi olduğundan çok daha fazlası vardı) burada, neredeyse tükenmez bir enerji kaynağı olduğunu fark etti. Ve atom motorunun herşeyin uzun süre ve bağımsız olarak uçmasını / uçmasını sağlamak için nasıl kullanılacağını düşünmeye başladılar.
"Yüzmek / yürümek" ile çıktı. Ama "uçmak / binmek" ile tam bir serseri geldi. Her ne kadar ilk defa her şey basit görünüyordu. Genel olarak, o yıllarda genel olarak her şeyin tedavisi daha kolaydı. Reaktörü denizaltına sürdük ve uçağa sürdük.
Ve evet, ilgili talimatlar SSCB'de verildi. Uçakların Tupolev ve Myasishchev tarafından tasarlanması gerekiyordu ve onlar için atomik motorlar Arkhip Lyulka'nın süper verimli ve çok gizli tasarım bürosuydu.
İşe yaramadı.
Atomik reaktörlü (TRDA) bir turbojet, tasarım olarak geleneksel bir turbojet (TRD) motora çok benzer. Sadece turbofan motorunun itme gücü, gazyağı yanması sırasında genişleyen sıcak gazlar tarafından üretilirse, TRD havasında reaktörden geçirilerek ısıtılır.
Dolayısıyla hem bizim hem de Amerikalıları durduran ana eksiklikler.
1. Uçaklar bazen düşer. Ve kendi başlarına ve dışardan yardım ve mürettebatın suçu sayesinde. Ve bir atom reaktörü olan uzun süredir uçan bir aparat fikri "ilham vermedi". Kanada’da bir nükleer santral bulunan “Cosmos” serisinin askeri uydusunu “düşürdüğümüzde” kokusu radyoaktif kirlenmeden daha fazlaydı, ancak tamamen ödenmesi gerekiyordu.
2. Tüm bu doğrudan akışlı tesisatlardan tahliye bozunma ürünlerinden kaçınılmaz olarak radyoaktif havanın kirlenmesi.
3. Mürettebata radyoaktif tehdit. Tupolev'in T-95LL'deki projesinde ve Xyasum'daki Myasishchev'in projesinde savunmanın ağırlığının 3 tona ulaşması gerektiğini söyleyebilirim! Evet, bugün 60 ton ağırlığında bir bombardıman uçağı normaldir. Ama 200 yıl önce - ne yazık ki.
Genel olarak, nükleer / nükleer reaktörün sadece mürettebatın bir defalık olmayan kullanımını garanti etmenin mümkün olduğu yerlerde uygulanabilir olduğu anlaşıldı. Yani, büyük tonajlı gemiler ve denizaltılar.
Tüm nükleer uçak projeleri hakkında, tanklar, lokomotifler bir kez ve herkes için unuttu. Bugün bile, bir uçak gemisi veya kruvazör boyutunda olmayan% 100 güvenli bir araç oluşturmak gerçekçi görünmüyor.
Evet, atomik bir reaktörde sınırsız bir süre boyunca (ya da oldukça uzun bir süre) yüksek irtifaya çıkan devasa bir seyir füzesinin projesi, bir süredir çok uzak olmayan zihinleri karıştırdı.
Asıl soru, bir mesleğe layıkken neden böyle bir güvenliğe sahip olmam gerekir? Eğer, bu güvenliği sağlayacak araçlar sayesinde, UZK ve gaz maskesine gitmem gerekecek mi?
Konu podzaglohla. Özellikle havada yakıt ikmali sistemleri ortaya çıktığından beri, Rusya'nın stratejik bombardıman uçaklarının ABD hatlarındaki başlangıç noktasına kolayca varabildiği ve bunun tam tersi.
Ancak, neredeyse yetmiş yıl önce olduğu gibi, atmosferde uzun uçuşlar yapmak için bir nükleer motor için başka bir alternatif yoktur.
Evet, zaman zaman foton sürücüsü ya da “uzay römorkörü” için bir nükleer motor gibi belirli bir buluş hakkında bilgi mesajları dağılıyor. Belli bir işin yapıldığı, gerçekleştirildiği ve gerçekleştirileceği açıktır, çünkü bu, bilimde, teknolojide ancak bir atılım elde edilebileceği içindir.
Uzay reaktörü Keldysh Enstitüsü bilim adamları tarafından işgal edildi. Zaman zaman gelecekteki uzay sistemleri konusunda bile malzemeler ortaya çıktı. Ancak, uzay temasını yakından izleyen insanların dediği gibi, kurumda birkaç yıl önce bilgi paylaşımını durdurdular. Bu iki şekilde yorumlanabilir: Yapılan iş keskin bir şekilde sınıflandırılmış veya tamamen durdurulmuş. Beklentilerin yokluğunda, fon yokluğunda.
Ancak hala sızdırılmış olduğu gerçeğinden, saygın popüler bilim dergisi Pop Mechanics’te olduğu gibi bazı sonuçlar çıkartabiliriz (“Nükleer deja vu: Nükleer motorlu bir roket var mı”).
Uzay römorkör motoru için benzersiz yakıtın yaklaşık bileşimi bilinmektedir. Bir nükleer jet motoru (YARD) için karbürlerden oluşan bir yakıt kullanması gerekiyordu - karbonlu uranyum, tungsten ve niyobyum bileşikleri. Bu yakıt, hidrojen ortamında çalışırken, karbürlerin hidrojenle kimyasal reaksiyonlarını bastırmak için heptan ilave edilmesi gereken iyi bir şekilde kendini gösterdi.
Ancak karbürler oksijen ortamında çalışamazlar: karbon iyi ısıtılmış (2 000 dereceye kadar) oksijenle oksitlenir ve kalan tüm metaller erimiş ve soğutucu akışkanın akışıyla uçup gidecektir. Merhaba radyasyon.
Yakıt hücreleri, Podolsk'ta NPO Luch tarafından geliştirilmiş ve üretilmiştir. Evet, ucuz bir metal ve çok güçlü özellikleri olan niobium ile yakıt çubuklarının kaplanması teknolojisinde usta olduklarını söylüyorlar. Varsayımsal olarak, reaktör çevreye daha az duyarlı hale gelmiştir, ancak niyobyum ayrıca normal olarak oksijenle oksitlenir ve yeterli koruma görevi göremez.
Genel olarak, YARD'ın genel olarak Mars, Venüs, genel olarak mekan olarak kullanılabileceği, ancak Dünya'da hiç çalışmadığı ortaya çıkıyor. Yeni YARD, öncelikle uzayda kullanılmak üzere icat edilen Sovyet uzay nükleer enerji santralleri "Buk" ve "Topaz" ın daha da geliştirilmesi olduğundan, YARD'ı atmosferdeki uçuşlara adapte etmek biraz saf.
Peki, diğer tarafa gidelim. Bir mucize roketi için motorun temelinin hızlı değil, yavaş nötronlar üzerinde bir reaktör olacağını varsayalım. Bu olabilir mi?
Teorik olarak, tamamen. Genel olarak hiç kimse reaktörün tam olarak nasıl olması gerektiğini söylemez. Gerçekten de, en büyük Sovyet uzay reaktörü "Buk" hızlı nötronlar üzerinde çalıştı. Ancak halefi "Topaz" zaten orta düzeyde. Sonraki?
Sıradaki muhteşem. Termal reaktör kompakt olabilir. Ve hatta çok küçük. Fakat bunun için, americium izotop-242 gibi harika bir egzotik kullanmanız gerekir.
Teorik hesaplamalar, bu izotopun americium-242m hidrürden bir moderatör ile bir yakıt olarak kullanıldığında, 50'ten daha az kritik bir kütleye sahip olacağını göstermiştir.
İşte sadece bir "küçük" problem. "M" harfinde. İsmin sonundaki bu mektup, nükleer izotopun bir uyarma durumunda olduğu anlamına gelir. Çekirdekleri çok düşük enerji durumunda olan sıradan americium-242, yalnızca 16 saatin yarı ömrüne sahip ve 242 çekirdeği de 140 yıl kadar.
Bu nedenle, aslında, americium-242m’in normal üretimi henüz kolay olmamasına rağmen henüz kurulmamıştır. Herhangi bir nükleer santralin harcanan nükleer yakıtından americium-241 veya oksitini yeterli miktarda izole etmek, daha sonra tabletlere sıkıştırmak ve aynı BN-800 gibi hızlı nötron reaktörüne yüklemek yeterlidir. Çıktı istenen americium-242 olmalıdır. Normal miktarlarda.
Görünüşe göre, her şey kağıttaki kadar yumuşak değil, çünkü birkaç gün boyunca baş döndürücü yükseklikte bir avuç savaş başlığına sahip bir seyir füzesi taşıyabilecek küçük nükleer reaktörler görmüyoruz. Onları hiç gözlemlemiyoruz.
Elbette her şeyi hayal edebilirsiniz. Özellikle seçimden önce. Ve mini reaktör, uçak ve YARD'da seyir füzesi. Tüm ilkeler, daha sonra bile, her şeyin başladığı geçen yüzyılın 50-60'lerinde geliştirildi ve tanımlandı.
Henüz yeni bir şey icat edilmedi. İki sınıf, birbirinden oldukça farklı.
Birincisi, reaktördeki havanın doğrudan ısınmasıyla, her şeyi maksimuma enfekte eder, ancak öte yandan, silah Kıyamet günü, ekoloji nedir?
İkincisi, hava ile reaktör arasında bir ara soğutucu ve ısı değiştirici olduğunda dolaylı olarak ısıtılır. Bu plan kesinlikle çok daha temiz, çünkü fisyon ürünleri havaya girmiyor, fakat yine fark nedir?
Hayır, eğer bu füzeler üst atmosferde caydırıcı bir şekilde sendeliyorsa, bu bir şeydir. Ve eğer rakiplerinden birinin kıtasını savaş başlıklarıyla (evet, elbette, her ikisi de!) Parçalamaya başlarlarsa, o zaman yine, atmosferde miras alıp almayacakları anlamsız bir özelliktir.
Cumhurbaşkanlığı adresindeki videonun, geleneksel katı yakıtlı bir roket motoru kullanılarak başlatılan, kara tabanlı bir roket gibi olduğu gösterildi.
Şey, mantıklı bile. Nükleer motorumuz, fisyon fragmanlarını doğrudan havaya atmaz (belki), hepsi çok doğru ve çevre dostudur. Şiddetli saçmalık, ama ne yapmalı?
Çalışan bir reaktörün radyasyonu ile ne yapmalı? Üç kat kurşun mu? Sert. Bu yüzden, geleneksel bir rokete başlasak bile ekoloji sıfırdır ve nükleer fırlatma irtifadadır. Kötü bir düşünce değil. Uzay programında sadece felaket “başarılarımız” bozulur. Ve burada bir Proton'u boyundan, büyüleyici heptiliyle, ama tamamen nükleer bir reaktörü ile almak bir şey.
Tabii ki bakım için teşekkürler. Ancak bu yine de bir bakış açısı.
Elbette, aynı son darbe ve Kıyamet silahları hakkında konuşuyorsak, prensipte umursamıyorum. Ve çevre, ekonomi ve her şey. Yakıt çubuklarını niyobyum ile değil, altın veya iridyum ile kaplamak mümkündür. Eğer sadece mucize füzeler fırlatıldıysa, topun üzerinden uçtular, balistik bilgisayarları çılgına çevirdiler, düşmanın en etkili hava savunma ve füze savunma sisteminin alanlarını topladılar ve son bir akor düzenlediler.
Ve yine şüphe. Putin'in bize nükleer enerjili bir roketin büyüklüğünün normal bir uzun menzilli seyir füzesinin, X-101 veya aynı Kalibre'nin boyutlarını aşmayacağına dair söz verdiği görülüyor.
Evet, ucuz ve güvenilir bir evsel işlemciden hemen sonra aniden yeterli miktarda ve yeterli kalitede ortaya çıkan tüm bu “mucize reaktörleri” hayal ederseniz ...
Akıllı insanlar, talep edilen büyüklüğün ısı eşanjörleri kullanma fikrini öldürdüğünü çoktan düşünmüşlerdir. Her ne kadar bu ısı akışları için gaz-gaz ısı eşanjörü prensip olarak, atmosferik oksijen SABER kullanarak bir uzay düzleminin projesi tarafından gösterildiği gibi gerçekleştirilebilir, ancak 533 mm roketin çapına uymayacaktır.
Bu, ısıtmanın yalnızca doğrudan, doğrudan olabileceği ve egzozun yüksek derecede radyoaktif olacağı anlamına gelir.
Bu noktada son soruyu bitirebilir ve sorabilirsiniz: Putin’in neden Mart 1’ta bunlara ihtiyacı vardı? Bir sonraki kemiği seçmene “tüm dünyayı yırtacağız” gibi atmak? (Yakında dünyayı parçalamak hakkında konuşacağız.)
Ancak ilginç bir şey ortaya çıkıyor. Ya Sayın Cumhurbaşkanı / Başkan Adayı basitçe yalan söyledi (oy kullanmak, vatandaşların duygularını oynamak için) ya da ...
İlginç bir şekilde ortaya çıkıyor. Eğer ülkemizde böyle bir roket belirirse, Putin otomatik olarak dünya topluluğunun gözünde, Kaddafi ve Hüseyin gibi biri kimyasal silahlarıyla birlikte olur. Fırlatma sırasında atmosferi zehirleyecek roketler: Batı medyasına karışmak için bu iyi bir konudur. Ve sadece medya değil. Burada ve Birleşmiş Milletler tam programda olacak.
Ancak bu, böyle bir roketin olacağı durumlarda tekrar ediyorum. Şüphe duyduğum şüphe ve işte neden.
Size bakış açımı dayatmayacağım, sadece sorunun özünü anlayan bir kişi tarafından değil, bu konuda daha önce çalışmış olan akıllı bir kişi tarafından konuşacağım.
Igor Nikolaevich Ostretsov.
Teknik Bilimler Doktoru, Profesör, Nükleer Fizik ve Atom Enerjisi Uzmanı.
1965'ten 1980'e - 1 Roket Enstitüsü Laboratuvar Başkanı (şimdiki adı - Keldysh Araştırma Merkezi).
1965'te - 1976 MSTU'da ders verdi. Bauman. Bu yıllarda ilgilenilen alan, uzay gücü mühendisliği ve uzay ve atmosferik uçağın radyo-görünürlüğü sorunu da dahil olmak üzere askeri alanda uygulanan bazı görevlerdir.
1980 - 2008 - Tüm-Rusya Nükleer Makine Bilimi Bilimsel Araştırma Enstitüsü Müdür Vekili.
1986 - 1987 Çernobil Nükleer Santralinde SSCB Enerji Mühendisliği Bakanlığının çalışmalarını denetledi.
Çok değil, ama çok gizli bir adam. Igor Nikolaevich'i dinle. Popülizm yok. Kurgu yok. Böyle bir yaşta ve bu tür insan haklarıyla satın almak zordur, çünkü açıkçası Profesör Ostretsov'un her kelimesine inanıyorum.
Burada yukarıda yazdığım her şey, Igor Nikolayevich, prensipte, bir düzine ifadeyle onaylandı. Açık ve erişilebilir. İlk üç buçuk dakika boyunca. Dinle Sadece zeki ve anlayışlı kişiyi dinleyin.
- Roman Skomorokhov
- kremlin.ru
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.