Elinizde tuttuğunuz gazete, yarın tam 48 yaşına giriyor. İnsan ömründe 48 yıl azımsanmayacak bir süredir. Bu gazete 48 yıl içinde Yenice’de tarihin tanığı oldu.
Bizim de Rahmetli Selahattin Çavuş’un çıkardığı 15 günlük Yeşil Yenice gazetesinde başlayan yazma hevesimiz 49 yılı devirdi.
Bu gazetenin çıkış tarihi bilinçli olarak 28 Ekim olarak seçildi. Çünkü, bir gün sonrası, en büyük bayramımızdı.
Büyük Atatürk’ün, ” Efendiler yarın Cumhuriyet’i ilan ediyoruz” lafını ettiği gündü 28 Ekim.
Biz, ekim ayında Cumhuriyeti’mizin ve gazetemizin kuruluşunu kutlarız, büyük bir coşku içinde.
Büyük Atatürk bize dünyanın en güzel rejimini ve tam bağımsız Türkiye’yi hediye etti. Coşkumuz onun için büyüktür.
Rahmetli Sabri Akay, bize ve Yenice’ye adını ve sorunlarını duyuracak bu gazeteyi hediye etti. Onun içindir, heyecanımız, sevincimiz.
Ekim ayı bizim sevinç ayımızdır. Cumhuriyetimiz ekimde kurulmuştur. Gazetemiz ekimde yayınlanmaya başlamıştır. Ekim ayında, girmişizdir dünya evine.
Cumhuriyetin Türkiye’yi getirdiği noktayı yazmaya gerek duymuyoruz. Yokluktan, yoksulluktan bir dünya ülkesi kazandırmıştır dünyamıza.
Yenice Gazetesi’nin Yenice’ye kazandırdıklarını yazmaya gerek duymuyoruz. 3 bin nüfuslu bir bucaktan, dünyaya günlük gazete olarak seslenerek, sorunlarını haykırmış ve gündeme getirdiği sorunların büyük bölümünün çözümüne katkı sağlamıştır.
Kasım ayı ise, bizim hüzün ayımızdır.
Kasım ayı tam bağımsız Türkiye’nin kurucusu, ulusal kurtuluş savaşımızın kahramanı Atatürk’ü bizden almıştır. 57 yıllık ömrüne ciltler dolusu eylemi sığdıran O eşsiz insanı bizden koparmıştır.
Kasım ayı, 59 yıllık ömrünün büyük bölümünde Yenice için çalışan ve adı belleklere kazınmış Sabri Akay’ı bizden almıştır.
Her iki önderimiz de kısa yaşamlarında hep ülkeyi ve halkı düşünmüşler ve böylece ölümsüzler arasına katılmışlardır.
Biz, Ekim’i ne kadar çok seversek, Kasım’dan da o kadar nefret ederiz.
Çünkü, bizi biz eden varlıklarımızı elimizden kayıp gitmişlerdir bu ayda.