Her ailede vardır, ortak anılar, özel sözcükler, espriler.
Herkes kendine has sözcükler kullanır ya. Büyük halam örneğin, biri çok zeki olmayan bir şey yapınca Spastik Sylvia der. Babaannem ise kanırtma der. Veya Zilli Zarife der. Çirkin kadınlara da kazulet.
Anne babam kardeşimle de ne haber fıstık diye bir esprimiz var. Bunun da geçmişi var tabii.
Ortaokuldayken bir gün annem babamla çarşıya alışverişe gidiyorduk. Otobüse bindik. Çarşı durağına geldik. İneceğiz artık. Biz inerken yanımızdan bir çocuk geçti, tam inerken bana naber fıstık dedi.
Bunu duyan babam fırtına gibi indi otobüsten, çocuğu durdurdu ve tokatladı. Naber fıstık diyemezsin sen kızıma dedi.
Çocuk, okuldan sınıf arkadaşımdı. Sonra okulda da espri oldu bu. Zaman geçince evde de.