Eskiden köyde yaşayan vatandaşlarımız köyünde kalır ve köyünü terketmezdi.
Kimi tarlasını sürer ekinini ekerdi,kimi de hayvancılık yaparak geçinirdi.
Onlar için köyde yaşamak oralara sahip çıkmak ve obasını korumak içindi.
O zamanlar bir çok köyde minibüsler yoktu.
At veya eşek sırtında ürettikleri ürünleri pazara getirip satar,bu parayla temel ihtiyaçlarını karşılayıp izi üzerine köylerine geri dönerlerdi.
Çok daha eskilerde köylerin tamamına yakın kısmında cami yoktu.
Bayram namazını kılmak için vatandaşlar ilçelere gelir ve orada namazı kılarlardı.
Cami çıkışında bayramlaşılır tanıdıkları olanlar evlere davet edilirdi.
Kahvaltılar yapılır,tatlılar yenilir,çaylar içilirdi.
Çok güzel sohbetler olurdu.Bende küçükken bu sohbetlere bayılırdım.
Gönül rahatlığıyla köylerine dönen vatandaşlar kaldığı yerden işlerine devam ederlerdi.
Köy yaşamı çok güzel olurdu.Temiz hava,bol oksijen insanın içine doğardı.
Çeşit çeşit meyveler,ev yapımı ekmekler lezzetle yenilirdi.
Şehirin kirli havasına karşılık köyde aç kurtlar gibi yemeğe sarılırdık.
Taze peynirler,tereyağları,ballar iştahla mideye indirilirdi.
Benim gibi zayıf ve iştahsız olanlar için bulunmaz bir nimetti köy hayatı.
Oradaki samimiyeti şehir hayatında bulmak mümkün değil.
İnsanlar hiç bir menfaati olmadan riyakarlıktan uzak yaşarlardı.
İmece usulünün en müberrez uygulandığı yerler köy hayatlardır.
Herkes zor günlerde birbirinin yanında durur,birbirine destek olurlardı.
Ne olduysa oldu,köydeki vatandaşlar şehre gelmeye ve yerleşmeye başlayınca oldu.
O saf ve temiz düşünceler şehrin kirli havasında dağılıp gitti.
Betonlara gömülen şehirlerde ne bir samimiyet kaldı,nede yardımlaşma.
İnsanlar geçirebilmek için bir takım yalan ve riyakarlığa başladılar.
Birbirlerinin kuyusunu kazmak için çeşitli entrikalara başvurdular.
Peki köylü vatandaşlar durup dururken mi köyünü terkettiler.
O temiz havayı bırakarak şehrin kirli havasında kayboldular.
Tabiki hayır!..
Köylerin boşalmasının birinci nedeni terör.
Terörden bunalan vatandaşlar kendini daha güvende gördükleri şehirlere hicret etti.
Şehirlerin nüfusu olağan üstü arttı.
Daire fiyatları ve kiralar olanca hızıyla artarak insanların belini büktü.
Bir mesleği ve yeterince parası olmayanlar zor zamanlar geçirdi.
İkinci neden çiftçilerin yaşam düzeyi azaldı.
Ektikleri ürünler para etmedi,ürünler tarlada kaldı.
Artan girdi fiyatları üretim maliyetini artırdı.
Yanlış tarım politikalarıyla birlikte bir zaman kendi kendine yeten ülkemiz ithal ürünler vasıtasıyla dünya ülkelerinin çok gerilerine düştüler.
Tarımsal desteklemelerin yanlış uygulanması neticesi artık çiftçiler tarlalarını ekmiyorlardı.
Bu durum köyden şehre göçü hızlandırdı.
Bir başka neden ise eğitimde fırsat eşitliğinin sağlanamaması.
Köy okullarının çoçuklarının eğitiminde yetersiz kaldığını düşünen vatandaşlar şehirlerde daha iyi eğitim için şehirlere akın ettiler.
Bu saydıklarımız nedeniyle tersine göç hareketi başladı.
Köyden şehre gelen vatandaşlar şehirlerde uyum gösteremedi.
Devlet bunu önlemek için çiftçilere çok iyi teşvikler yaparak tekrar köye dönmelerini kolaylaştırması gerekir.
Aksi halde şehirler yaşanmayacak hale gelir.
Gerekli belediye hizmetleri hakkıyla sağlanamaz.
Devletin göç harekatını tersine çevirmek için ciddi adımlar atması gerekir.