Mahatma Gandhi Kimdir, Hindistan’ın bağımsızlığı kampanyasında önde gelen bir figür olan önde gelen bir Hintli siyasi liderdi. Amacına ulaşmanın bir yolu olarak şiddet içermeyen ilkeleri ve barışçıl itaatsizliği kullandı. 1948’de, Hindistan’ın bağımsızlığına yönelik yaşam hedefine ulaştıktan kısa bir süre sonra suikasta kurban gitti. Hindistan’da ‘Ulusun Babası’ olarak bilinir.
Mahatma Gandhi’nin Kısa Biyografisi
Mohandas K. Gandhi, 1869’da Hindistan, Porbandar’da doğdu. Mohandas, esnafın sosyal kadrosundandı. Annesi okuma yazma bilmiyordu, ancak sağduyusu ve dini bağlılığının Gandhi’nin karakteri üzerinde kalıcı bir etkisi oldu. Mohandas bir gençken iyi bir öğrenciydi, ancak utangaç genç çocuk hiçbir liderlik belirtisi göstermedi. Mohandas, babasının ölümü üzerine hukuk diploması almak için İngiltere’ye gitti. Vejetaryen Derneği’ne dahil oldu ve bir keresinde Hindu Bhagavad Gita’yı çevirmesi istendi . Hindu edebiyatının bu klasiği Gandhi’de, incisi Gita olan Hint kutsal metinleriyle gurur duyma duygusu uyandırdı .
Bu sıralarda İncil’i de inceledi ve İsa Mesih’in öğretilerinden , özellikle alçakgönüllülük ve bağışlayıcılığa yapılan vurgudan etkilendi. Her iki dinin yönlerini eleştirmesine rağmen, hayatı boyunca İncil’e ve Bhagavad Gita’ya bağlı kaldı.
Güney Afrika’da Gandhi
Gandhi, hukuk diplomasını tamamladıktan sonra Hindistan’a döndü ve kısa süre sonra avukatlık yapması için Güney Afrika’ya gönderildi. Güney Afrika’da Gandhi, Kızılderililerin sıklıkla yaşadığı ırk ayrımcılığı ve adaletsizlik düzeyi karşısında şaşkına döndü. 1893’te, beyaz bir adamın Gandhi’nin birinci sınıfta seyahat ettiğinden şikayet etmesi üzerine Pietermaritzburg’daki tren istasyonunda bir trenden atıldı. Bu deneyim Gandhi için çok önemli bir andı ve ayrımcılığa maruz kalan diğer Hindistanları temsil etmeye başladı. Bir avukat olarak yüksek talep gördü ve kısa süre sonra Güney Afrika’daki Kızılderililerin resmi olmayan lideri oldu. Gandhi’nin sivil itaatsizlik ve protesto kampanyalarını ilk kez Güney Afrika’da denediği yerdi; şiddet içermeyen protestolarına satyagraha adını verdi. Kısa süreli hapis cezasına çarptırılmasına rağmen belirli koşullar altında İngilizleri de desteklemiştir. Boer savaşı sırasında doktor ve sedye taşıyıcısı olarak görev yaptı. Vatanseverlik görevini yerine getirerek, hükümeti adil muamele taleplerine daha uygun hale getireceğini hissetti. Gandhi, Spion Savaşı’nda doktor olarak görev yapıyordu. İlginç bir tarihsel anekdot, bu savaşta aynı zamanda Winston Churchill ve Louis Botha’nın (Güney Afrika’nın gelecekteki başkanı) Boer Savaşı ve Zulu isyanı sırasındaki çabalarından dolayı İngilizler tarafından ödüllendirilmesidir.
Gandhi ve Hindistan’ın Bağımsızlığı
Gandhi, Güney Afrika’da 21 yıl geçirdikten sonra 1915’te Hindistan’a döndü. Ev yönetimi veya Swaraj için kampanya yürüten Hint milliyetçi hareketinin lideri oldu .
Gandhi, bir dizi şiddet içermeyen protestoyu başarıyla kışkırttı. Buna bir veya iki günlük ulusal grevler de dahildi. İngilizler muhalefeti yasaklamaya çalıştı, ancak şiddet içermeyen protestoların ve grevlerin doğası karşı koymayı zorlaştırdı.
Gandhi ayrıca takipçilerini bağımsızlığa hazırlanmak için iç disiplini uygulamaya teşvik etti. Gandhi, Kızılderililerin bağımsızlığı hak ettiklerini kanıtlamaları gerektiğini söyledi. Bu , Hindistan’ın bağımsızlığının Hindistan’ın daha iyi veya daha kötü bir hükümet sunup sunmayacağıyla ilgili olmadığını, ancak Hindistan’ın kendi kendini yönetme hakkı olduğunu savunan Aurobindo Ghose gibi bağımsızlık liderlerinin tersidir .
Gandhi, İngilizleri devirmek için doğrudan eylemi savunan Subhas Chandra Bose gibi Hindistan bağımsızlık hareketindeki diğer kişilerle de çatıştı.
Gandhi, insanların ayaklandığını veya şiddet kullanıldığını duyduğunda sık sık grevleri ve şiddet içermeyen protestoları durdurdu.
1930’da Gandhi, yeni Tuz Yasalarını protesto etmek için ünlü bir deniz yürüyüşünü yönetti. Denizde İngiliz kurallarına aykırı olarak kendi tuzlarını yaptılar. Yüzlerce kişi tutuklandı ve Hint hapishaneleri Hintli bağımsızlık yanlılarıyla doluydu.
“Bununla Britanya İmparatorluğu’nun temellerini sarsıyorum.”
– Gandhi – tuz yürüyüşünün sonunda bir bardak tuzu tuttuktan sonra.
Bununla birlikte, kampanya zirvedeyken bazı Hintli protestocular bazı İngiliz sivilleri öldürdü ve sonuç olarak Gandhi, Hindistan’ın hazır olmadığını söyleyerek bağımsızlık hareketini iptal etti. Bu, kendini bağımsızlığa adamış birçok Kızılderilinin kalbini kırdı. Özellikle Bengal’de güçlü olan bağımsızlık kampanyasını yürüten Bhagat Singh gibi radikallere yol açtı.
1931’de Gandhi, İngiliz hükümeti ile Hindistan için daha fazla özyönetim konusunda görüşmelere başlamak üzere Londra’ya davet edildi, ancak bir İngiliz kolonisi olarak kaldı. Kaldığı üç aylık süre boyunca, Londra’nın Doğu Yakası’ndaki fakirlerin yanında kalmayı tercih ederek hükümetin ücretsiz otel odası teklifini reddetti. Görüşmeler sırasında Gandhi, bunun etnik olarak karışık bir ulusu böleceğini düşündüğü için İngilizlerin Hindistan’ı toplumsal hatlara bölme önerilerine karşı çıktı. Ancak zirvede İngilizler, BR Ambedkar gibi Hindistan’ın diğer liderlerini ve Sihlerin ve Müslümanların temsilcilerini de davet etti. Hint bağımsızlığının baskın kişiliği olmasına rağmen, her zaman tüm ulus adına konuşamadı.
Gandhi’nin mizahı ve zekası
Bu gezi sırasında Buckingham Sarayı’nda Kral George’u ziyaret etti, Gandhi’nin zekasını gösteren apokrif bir hikaye, kralın sorusuydu – Batı medeniyeti hakkında ne düşünüyorsunuz? Gandi’nin yanıtladığı
“İyi bir fikir olabilir.”
Gandhi, kralı ziyaret ederken bile geleneksel bir Hint kıyafeti giymişti. Winston Churchill’in yarı çıplak fakir hakkında aşağılayıcı sözler söylemesine yol açtı. Gandhi’ye kralla tanışmak için yeterince giyinip giyinmediği sorulduğunda, Gandhi şu yanıtı verdi:
“Kral ikimize yetecek kadar kıyafet giymişti.”
Gandhi bir keresinde espri anlayışı olmasaydı uzun zaman önce intihar edeceğini söylemişti.
Gandi ve Hindistan’ın Bölünmesi
Savaştan sonra İngiltere, Hindistan’a bağımsızlık vereceğini belirtti. Ancak İngilizler, Cinnah liderliğindeki Müslümanların desteğiyle Hindistan’ı ikiye ayırmayı planladı: Hindistan ve Pakistan. Gandhi ideolojik olarak bölünmeye karşıydı. Müslümanların ve Hinduların barış içinde bir arada yaşayabileceğini göstermek için canla başla çalıştı. Dua toplantılarında Hindu ve Hıristiyan dualarının yanı sıra Müslüman duaları da okundu. Ancak Gandhi bölünmeyi kabul etti ve Bağımsızlık gününü dua ederek bölünmenin yasını tutarak geçirdi. Gandhi’nin oruçları ve çağrıları bile bölünmeyi takip eden mezhepsel şiddet ve cinayet dalgasını engellemeye yetmedi.
Hindistan’ın bağımsızlığı siyasetinden uzakta olan Gandhi, Hindu Kast sistemini sert bir şekilde eleştiriyordu. Bilhassa, toplum tarafından berbat bir şekilde muamele gören ‘dokunulmaz’ kastına şiddetle karşı çıktı. Dokunulmazların durumunu değiştirmek için birçok kampanya başlattı. Kampanyaları büyük bir direnişle karşılaşsa da, asırlık önyargıları değiştirmek için uzun bir yol kat etti.
Gandhi, 78 yaşında mezhep cinayetlerini önlemek için bir oruç daha tuttu. 5 gün sonra liderler öldürmeyi bırakma konusunda anlaştılar. Ancak on gün sonra Gandhi, Müslümanlara ve dokunulmazlara verdiği desteğe karşı çıkan bir Hindu Brahman tarafından vurularak öldürüldü.
Gandi ve Din
Gandhi gerçeğin arayıcısıydı.
“Sessizlik durumunda ruh, yolu daha net bir ışıkta bulur ve anlaşılması zor ve aldatıcı olan şey, kendisini kristal berraklığında çözer. Hayatımız, Hakikat için uzun ve meşakkatli bir arayıştır.”
Gandi
Gandhi, hayattaki en büyük amacının bir Tanrı vizyonuna sahip olmak olduğunu söyledi. Tanrı’ya ibadet etmeye ve dini anlayışı geliştirmeye çalıştı. Pek çok farklı dinden ilham aldı: Jainizm, İslam, Hristiyanlık, Hinduizm, Budizm ve bunları kendi felsefesine dahil etti.
Birkaç kez, siyasi yaklaşımının bir parçası olarak dini uygulamaları ve orucu kullandı. Gandhi, kişisel örneğinin kamuoyunu etkileyebileceğini hissetti.
“Tüm umutlar tükendiğinde, ‘yardımcılar başarısız olduğunda ve rahatlıklar kaçtığında’, yardımın bir şekilde nereden geldiğini bilmediğim bir şekilde geldiğini görüyorum. Dua, ibadet, dua hurafe değildir; yeme, içme, oturma ya da yürüme eylemlerinden daha gerçek eylemlerdir. Sadece onların gerçek olduğunu söylemek abartı olmaz, gerisi gerçek dışıdır.”