girilerine bayıldığım yazar. bir ara kaybolmuştu, geri gelmiş ama ne geliş?! halinde bir değişiklik var ama tam anlam veremedim, bir coşkunluk bir açılma filan. tanıyanlar çok güzel şeyler yazıyorlar da, bi yakışıklı demiyorlar ya, üzülüyorum, benim hayalimdeki mimar çok yakışıklı *
neden hoş geldin karşılaması yapılmamış anlayamadığım yazar. neyse bunu yazmak için açmadım başlığı, kendisi hakkındaki görüşlerimi yazmak için açtım. yazdığı şeylerin bir kısmını okuyarak bu fikirlere sahip oldum bu yüzden yanıldığım noktalar da olabilir tabi. insana değer veren, saygılı, kalbi temiz bir insana benziyor. medeni ve hoşgörülü insan tam olarak böyle olunuyor bence. yazıları da akıcı ve iyi bir üslupla yazılmış. yazılarını gördükten sonra bana "hayatında böyle insanlarla da karşılaşabilirsin" dedirttiği için söylemeden geçmek istemedim.
rrospu çocuğu memo diye bi seri vardı eskiden. memo tembelçizer'in köşesiydi. oradaki memo hep gavatlık yapardı. bir de orada iyayle çocuğu memo vardı, o da çok kibar ve sütten çıkmış bi kişilikti. işte bunun yorumlarını okuyunca aklıma iyayle çocuğu memo geliyor. hayatı tozpembe gibi, hiç kötülüğe uğramamış gibi. biraz korkutucu açıkçası. nil karaibrahimgil tadında bir pozitifliği var.
pozitifliğin korkunçlaştığı bir dünyada yaşamak da ilginç tabi. vampir olsaydım bütün pozitifliğini çekerdim içime.
sevgilisi falan var, arkadaşlarına gey olduğunu söyleyince heyecanlanıyor falan. ailesine yardım ediyor, çocuklarla boyama yapıyor falan. çok ilginç geldi insan gibi yaşayan birisinin entrylerini okuyunca. ben kuzenimin kızına bi şey çizdim, "güzel olmamış" deyince boyamayı bırakmıştım. hiç gelemem öyle şeylere. tam bi yaban gülüyüm herhalde.