Zaman. Henüz kararsız, kararsız, gerçek dışı bir fenomen. Hem bir kavram hem de bir gerçeklik olarak var olur. Birçok fizikçi, matematikçi ve filozof, ineklerin eve gelene kadar varsayımlarını ve varsayımlarını çözmeyi denedi. Ancak bu zor bir yanılsama olmaya devam ediyor.
“Zaman - doğanın her şeyin bir anda olmasını önlemenin yolu”- Fizik Nobel Ödülü Sahibi Steven Weinberg
Daha önce mekanın lüksü hakkında konuşmuştum - mekan kavramı ve zamanın geçişi geri dönülmez bir şekilde iç içe geçmiş; Biri diğerinin zihnimizde dünyadaki varlığımızı somut olarak düşünmemizi mümkün kılan boyutlar olarak var olmasına izin verir. Seni henüz kaybettim mi? Benimle kalın - kuantum fiziği bile yeterince açıklayamadığı için zamanın konusu karmaşık ve aşırıdır. Başka bir deyişle, roket biliminden daha zordur.
“Yaşlandıkça nihai lüksün zaman olduğunu anladım" - Michael Kors
Günden güne, zamanı doğal bir düzene, bir şeyin birbiri ardına gerçekleştiği ancak daha önce olan bir şeyden önce gerçekleşemediği akan bir dizi olarak anlıyoruz. Ve Fizik Yasaları yardımcı olmuyor çünkü gerçek şu ki, zaman deneyimimiz hiç mantıklı değil. Zaman var, bu kesin, ama bunu bir gerçek olarak nasıl tanımlayacağımız henüz çivilendi. Tanımı reddediyor, ama hepimiz zamanın ne olduğunu biliyoruz. Sözlükler, an bir eylemin, sürecin veya koşulun var olduğu veya devam ettiği ölçülen bir dönem olarak yazılır, ancak cümleyi parçaladığımızda kendi başına sorunludur - kullanılan kelimelerin birçoğu zamanın tanımlarıdır; dönemi boyunca. Bir Pandora’nın görünüşte sonsuz olasılıklar Kutusu - zamanın sınırları bile var mı? Sonsuzluğun hayal edilmesi imkansız olduğu gibi, zaman fikri de öyle.
Zamanı sadece kendi sınırlarımız dahilinde anlıyoruz; bu dünyada geçirdiğimiz zaman, zamanımızı nasıl harcıyoruz, ne kadar az zamanımız var, zamanımızla ne yapacağız ... Zamanımızı, değişiklikler ve eylemler, çevremizdeki ve bize olan şeylerin ölçülebilir gösterimleriyle bilinçsizce ölçüyoruz. Ancak Klasik Mekanikte zaman, 'bu dünyada ne olursa olsun eşit olarak geçen bir şeydir' (Newton) ve Newton'un mutlak uzay ve mutlak zaman teorisi. Yine de, başka bir saygın bilim adamı tam tersi ortaya çıktı - zamanın sabit bir hızda akmadığı Özel Görelilik Teorisi. Bu bilim adamı bir dahi olmakla eşanlamlı bir isim olan Einstein'dı, bu yüzden hareketli saatlerin sabit olanlara göre daha yavaş bir şekilde tıkandığını söylemek doğru muydu? Garip bir şekilde, zaman hareket ile ölçülür, fakat aynı zamanda hareket yoluyla da ölçülebilir. Seni tekrar kaybettim, değil mi? Son makalemde dediğim gibi, Mekânın Lüksü, haps belki de o kadar hızlı ilerliyoruz, ağaçların ahşabını görmüyoruz. Zaman kazandıran ama çok daha az zamanımız olması ironiktir ”. Ama bunların lüks tatillerle ne ilgisi var?
Sanki bir teori bir meta gibi, zaman satın alma kavramını merak ediyordum. Günlük bazda iki zaman kaynağı yaşıyoruz; saatler ve kendi iç beden saatlerimiz, zamanın kişisel, psikolojik hayal gücümüz. Hareketlerimizi saate göre ölçeriz, soyutları ölçmek (ve dolayısıyla somutlaştırmak) için kullanırız. Bu yeni bir şey değil; Güneş saatleri binlerce yıldır var, eski Mısırlılar bile zamanı ölçmek için taş bir gemiden su geçiriyorlar. Saatleri günlere, saatlere, dakikalara ve saniyelere bölen M.Ö 1800'lü yıllarda eski Babillerdi ve eski kavramın o zamandan beri tam anlamıyla taşla yazılmış olduğunu düşünmek şaşırtıcı. Gezegendeki her uygar insan, uzun zaman öncesinden zamanın kesilmesini kabul eder. Çok fazla düşündüğünüzde çılgın. Ancak zaman, onu doğru bir şekilde tanımlayamadığımızın kanıtladığı gibi oldukça çılgın bir kavramdır.
Dünya tarihinde şimdiye kadar var olan herkes, yıldızların ya da güneşin pozisyonu olsun, her ikisi de bugünün standartlarına göre şaşırtıcı derecede doğru olan zamanı bir şekilde ölçmüştür - hiç kimse her saniyenin bir saat tarafından sayılan sonuncusu ile aynı süreydi. Ve geri dönüp kontrol etmenin bir yolu yok!
Hepimiz zamanı farklı deneyimliyoruz, bir kişiye bir dakika gibi hissettiren şey, diğerine daha yakın gibi hissedebilir. Geçen zaman özneldir. Peki hepsi kafamızda mı?
“Zaman sadece anılarımızın ve beklentilerimizin bir özelliğidir”- Farsça Filozof Avicenna
İlişkiselizm adı verilen başka bir teori var, zamanın ancak değişim olursa ortaya çıkabileceğini söylüyor. Eğer her şey durursa; hareket, büyüme, hücresel aktivite, hatta düşünceler - askıya alınmış bir animasyon olayı gibi - zaman sadece bir değişimin ölçüsü olduğu için zaman da dururdu. Belki de bu, bir nokta sonsuza kadar sürecek gibi göründüğünde, büyüyü bozmak için bir şeyler değişene kadar anı kilitlediğinizde kullanılan, 'durdu' ifadesini açıklamanın bir yoludur; çırpınan bir martı tarafından kırılan nefes kesen bir manzara, yağmur duşuyla çekilen bir sevgilinin kucağı, kazananın açıklanmasını bekliyor - bunlar zamanın uzandığı anlar, dünya etrafınızda kayboluyor ve sonsuzluğunuz için nefesinizi tutuyorsunuz .
Ya da en azından şu an size öyle geliyor. Etraftaki herkes için her zaman olduğu gibi geçer. İşte bu yüzden zaman ... yapmamız gerekiyor. Zaman, bu yoğun dünyadan daha fazla mola vermemiz gerektiğinde kendimize karşılayamayacağımız bir lüks.
“Zaman lüksümüz yok. Nasıl yaşadığımız için daha fazla harcıyoruz, ancak ailemiz ve arkadaşlarımızla birlikte olmak önemlidir”- Sara Blakely
Biz zaman ayırmak için zaman ayırıyoruz, bu, hayatın sonsuza dek süren, sonsuz bir parçası, günümüzde giderken sessizce arka planda kayboluyor. Ciddi varoluşsal dehşete yol açabileceğinden, bunu düşünmemek iyi bir fikirdir - yaşamınız boyunca (ortalama) ebeveynlerinizle ne kadar zaman geçireceğiniz konusunda çok korkutucu bir Infographic var. İstatistikleri siyah beyaz olarak görmek, birlikte geçirilen değerli zamanın gerçekten ne olduğunu gerçekten kırıyor. Bir gerçeklik kontrolü istiyorsanız, Neden Bekle Ama web sitesini ziyaret edin - hayatınızda 90 haftalık olgun yaşta yaşamanıza göre kaç hafta geçirdiğinizi görselleştirir. Ve bir A4 sayfasına sığar ...
Hayatın ne kadar kısa olduğu ve sevdiğiniz insanlarla ne kadar az zaman geçirmeniz gerektiği konusunda iyice taşlandıktan sonra, lüks bir zamanın ne olabileceğini anlamaya başlayacaksınız.
“Zaman ve sessizlik bugün en lüks şeyler" - Tom Ford
Günlük yaşamdan uzaklaştığınızda zaman nasıl değişir? Onlar eğlenirken zamanın uçtuğunu söylüyorlar - muhtemelen yukarıda öğrendiğimiz gibi, çünkü eğlence çok fazla aktivite içeriyor, etkinlik = değişim = zaman geçiyor. Ama bu sihirden çıkar!
Ancak tatilde geçirilen zamanı korumak, her anın tadını çıkarmak, bu değerli molayı mümkün olduğunca uzun süre yapmak istiyoruz. Zaman aşımı, genel olarak yaptığınız her şeyi yapmayı bırakma ve gerçekten rahatlama zamanı. Durun ve etrafınızdaki dünyaya bakın. Küçük şeyleri takdir etmek için bir dakikanızı ayırın. Hunker kalmak ve wow faktörünün tadını çıkarmak için lüks bir yerde aşağı. Birlikte olmak için zamanın lüksünün tadını çıkarın.
Boşa gitmekten hoşlandığınız zaman, boşa harcanan zaman değildir.