"Kitap aklın ilacıdır diyor", Ovidios. Bu gün kitapla ilgili yazacağım. Kitabı yazanla; Türk edebiyatının çıkardığı en iyi yazarlardan, Denizlili Hasan Ali Toptaş'la ilgili yazacağım. Şair ve yazar Hasan Ali Toptaş 1958 Baklan- Denizli doğumlu. Baklan İlkokulunu ve Ortaokulunu bitirdikten sonra, Çal lisesinden mezun olmuş. Çivril ve Sincan vergi dairelerinde memur olarak görev yaptıktan sonra emekli olmuş. "Bir Gülüşün Kimliği" isimli, ilk öyküsünü 1983 yılında Denizli'de yerel bir gazetede yazmış. İlk öykü kitabı; "Bir Gülüşün Kimliği" ismi ile 1987 yılında çıkmış.
Kültür Bakanlığı,Yunus Nadir Roman ödülü, Cevdet Kudret Edebiyat ödülü, Orhan Kemal Roman ödülü gibi bir çok ödüller almış. Ölü Zaman Gezginleri, Geçmiş Şimdi Gelecekte, Kuşlar Yasına Gider, Gecenin Gecesi, Heba ve Kasım 2019'da yayınlanan, Beni Kör Kuyularda, gibi çok okunan öykü ve romanları var. Hasan Ali Toptaş'ın kitapları ABD, İngiltere, Almanya, Fransa, İtalya, Hollanda, Finlandiya, İsveç, Irak ve Güney Kore gibi bir çok ülkelerde yayınlanmış. Kitapları yakında, Hindistan'da da yayınlanacak..
Denizli Baklan'dan çıkan bu ses bütün dünyada yankılanıyor. Frankfurter Allgemeine Zeitung gazetesi de, Hasan Ali Toptaş için şöyle yazmış, "sadece Hasan Ali Toptaş okumak için bile Türkçe öğrenmeye değer" diyor. Tüm eleştirmenler Hasan Ali Toptaş'ın Türkçeyi kullanmakta çok usta olduğu konusunda hem fikir.
Kitaplarından bir çoğunu okudum. Şu anda elimde 'Beni Kör Kuyularda', isimli kitabı var. Kitaplarında; Yaşar Kemal'in betimleme ve detaylardaki ustalığını, Dostoyevski'nin romanlarındaki psikolojik yaklaşımını, Orhan Kemal'in toplumcu yanını görüyorsun. Hasan Ali Toptaş'ın yazım tarzı, Kafka, Kundera gibi. Oğuz Atay'ın şiirsel dilini, onun kitaplarında da görüyoruz. Anlaşılan çok okunduğu kadar, kendisi de çok çok okuyor.
Şöyle diyor yazar: Dünyanın renkleri değişti onlar ilerledikçe, dünyanın sesleri, sessizlikleri değişti, şekilleri sonra, kapıları, kapılarından girip çıkanları değişti, günleri, ağlayanları, yürüyenleri değişti, ağaçları, çimenleri, yaprakları değişti, güzellikleri, çirkinlikleri değişti,hatta bütün bunlarla ve daha başka şeylerle birlikte mesafeleri, boşlukları ve bu mesafelerle bu boşluklarla da gezinen kokuları değişti. Lirik bir anlatımı var. Kuşlar Yasına Gider'de; minibüs şoförü olan baba için: Zaten o yıllarda burnumuzun ucunda gezinen bir mazot kokusuydu babam, kulağımızda çınlayan uzak bir motor sesiydi, gitti mi gelmek bilmezdi... İçimden kalkıp babama sarılmak geçti aslında, ama yapamadım bunu, baktım sadece, o bana baktı gözlerini hiç kırpmadan. O an birbirimize bakışlarımız ile sarıldık sanki. Görüleceği gibi; duyguları çok güzel anlatıyor.
En önemli sanat yaşama sanatı, en önemli sanat eseri de insanmış. Hasan Ali Toptaş'ın kitaplarında; insan ilişkileri ve bireyin kendisi ile olan ilişkileri de sıkça konu ediliyor. Kitaplarında insan davranışlarının arkasındaki; psiko-sosyal-ekonomik nedenlerin izlerini görüyorsun. O bir duygu arkeologu, çok iyi bir gözlemci. "Yazarlar karanlıkta kalan toplumların, parlak birer yıldızıymış." O Türkiye'nin son yıllarda, edebiyat alanındaki parlayan yıldızlarından. Türkçeyi çok iyi kullanan bir yazar. Bu yönüyle dilimize katkısı büyük. Türk toplumunun belleğinin gelişmesine ve kültürüne büyük katkısı var. Çünkü: Kültürü oluşturan ve doğuran dildir. Dil insan hayatının temelidir. Dil kültürlerin taşıyıcısı ve toplumun belleğidir. Dili gelişmemiş toplumların belleği gelişmez. Belleği gelişmemiş toplumları yönetmek ve sömürmek kolaydır.