Genelde hayatımızı ve düşüncelerimizi planlamayı es geçeriz. Halbuki önceliklerimizi iyi belirlememiz ve belli bir sıraya koymamız hayattaki başarımızı da etkileyecektir.
Günlük telaşlarda öncelikli işlerimizi nedense hep geri plana atarız. İlk sırada her zaman gün içinde yapılacaklar yer alır.
Hayatta en önemlisi kendimize öncelik tanımaktır, bence. Herkese yetişmeye çalışırken kendimize geç kalmanın pişmanlığını yaşarız çoğunlukla.
Bir de bakmışız listemizde kendimizin önceliğini çıkarmışız.
Adil olmak istersek kendimize de öncelik tanımamız gerekmekte. Özellikle de hayat adil değilken kendimizi ihmal etmemek gerek.
Yaşarken belirlediğimiz öncelikler de bir anlamda kaderimizi belirlemekte. Öncelik vermediğimiz hiçbir şeyin emeğini de vermemiş olacağız çünkü.
Kimseyi ihmal etmeyeyim derken en çok ihmal ettiğimiz yine kendimiz olunca sonrasında hayıflanmak da var.
Bir gün geriye dönüp baktığımızda en çok zamanında kendimize göstermediğimiz özen ve öncelik yıkacaktır bizi.
Kalbimizin kefesinde ağır basan kısmında yer vermek gerekir kendimize. Hayat bir tarafa biz bir tarafa demek gereklidir.
Diğer yandan önceliklerimizi belirlerken kıstaslarımız da olmalı. Bize ne kazandıracağı ve ne kaybettireceğini iyi değerlendirmek lazım öncelik verdiklerimizin.
Bizi bir yerden başka yere taşıyamayacak hiçbir şey önceliğimiz olamaz.
Hayat ve zaman akıp giderken neyi ne zaman yapmamız gerektiğini de önceliklerimiz belirler.
Hayatta kimse kimseyi beklemezken bize öncelik verilmesini bekleriz ama hayat bu konuda da adil davranmaz. Ya geç gelir ya da biz geç kalırız…
O yüzden öncelikli olunması gereken ilk başta kişinin kendisidir. Kendi önceliğini kendin yarat!