Siz değerli takipçilerime, arkadaşlarıma ve okuyucularıma bugün hepinizin bildiği heybeden bahsedeceğim.
Kelime anlamı olarak içine öteberi koymaya yarayan, genellikle kıldan, pamuk ipliğinden ya da yünden dokunmuş, birbirine kendinden bir parçayla bitişik iki gözü bulunan bir tür torba olan heybenin gerek şahsım, gerekse sizler açısından bilgi toplamak adına önemine değineceğim.
Öyle ki, herkesin yaşamı boyunca heybesine koyduğu ve zamanı geldiğinde çıkıp anlattığı ya da kullandığı bilgileri, anıları ve belgeleri olmuştur.
Heybe, insana bilgi ve belgenin yanı sıra tecrübe de kazandırır. Önemli olan yaşamı boyunca heybeye atabildiklerin ve bunları doğru şekilde değerlendirip değerlendiremediğindir.
Ben de Çanakkale, Sivas ve Tekirdağ illerinde yaptığım görevler boyunca hep heybeme birşeyler koymayı şiar edindim. Şimdi iyi ki de heybeme birşeyler koymuşum diyorum.
Zaten bir haftadır acizane yazmaya çalıştığım bu makalelerimi heybemdeki bilgiler sayesinde aktarıyorum sizlere.
Eskiden Asmalı Köyü’ne gittiğimde o zamanlar çocuğuz tabi rahmetli dedem ve ninem köydeki tarlaya giderken heybe kullanırlardı. Ama ben hiç anlam veremezdim bu heybeye. Tarlada çalışmaya ara verildiğinde heybeden ekmek, peynir ve benzeri azıklar çıkınca anlardım heybenin onlar için ne kadar önemli ve değerli olduğunu.
Şimdi 51 yaşında genç yaşta kamudan emekli olmuş bir gazeteci olarak heybemde neler varsa günü geldiğinde sizlerle paylaşmayı da sürdüreceğim.
Sizlerden ricam lütfen sizler de heybenize birşeyler koyun ve günü geldiğinde kullanın.
Kalın sağlıcakla…