Titanik gemisi, 20. yüzyılın başında inşa edilen ve zamanının en büyük ve en lüks yolcu gemisi olarak tanınan bir transatlantik vapurudur. 10 Nisan 1912 tarihinde İngiltere’nin Southampton kentinden New York’a doğru ilk seferine çıkan Titanik, 14 Nisan gecesi bir buzdağına çarparak Kuzey Atlantik Okyanusu’nun buzlu sularına gömüldü. Bu trajik olayda gemide bulunan 2.224 kişiden yaklaşık 1.500’ü hayatını kaybetti ve tarihin en ölümcül deniz felaketlerinden biri olarak kayıtlara geçti.
Titanik Gemisinin Yapımı
Titanik gemisi, White Star Line şirketi tarafından inşa edilen üç büyük ve olağanüstü lüks geminin ikincisiydi. Diğer iki gemi Olympic ve Britannic’ti. Bu üç gemiye “Olympic sınıfı” deniyordu ve rekabet halinde oldukları Cunard Line şirketinin Lusitania ve Mauretania gemilerine karşı üstünlük sağlamak için tasarlanmışlardı.
Titanik’in yapımına 31 Mart 1909’da Kuzey İrlanda’nın Belfast kentindeki Harland and Wolff tersanesinde başlandı ve yaklaşık üç yılda tamamlandı. Geminin tasarımı ve inşası sırasında birçok yenilikçi ve güvenlikli özellik kullanıldı. Örneğin, gemi 16 su geçirmez bölmeden oluşuyordu ve bu bölmelerden dördü su alsa bile geminin batmayacağı düşünülüyordu. Ayrıca, gemide Marconi şirketinin kablosuz telgraf sistemi bulunuyordu ve bu sayede gemi diğer gemilerle veya kara istasyonlarıyla iletişim kurabiliyordu.
Titanik Gemisinin Yapısal Özellikleri
Titanik’in boyu 269 metre, genişliği 28 metre, yüksekliği 53 metre ve ağırlığı 46 bin tondan fazlaydı. Gemi dört bacaya sahipti ancak bunlardan biri sadece görünüm için eklenmişti. Geminin maksimum hızı 24 knot (deniz mili) idi. Gemiye toplam 20 adet filika yerleştirilmişti ancak bu filikaların hepsi tam kapasiteyle çalışsa bile gemideki yolcuların yarısından azını taşıyabilecek kapasitedeydi.
Titanik’in iç dekorasyonu da zamanının en lüks ve konforlu standartlarına uygun olarak yapılmıştı. Gemi birinci, ikinci ve üçüncü sınıf olmak üzere üç farklı yolcu sınıfına hizmet veriyordu. irinci sınıf yolcular için geniş kabinler, zarif salonlar, yemek salonları, kütüphane, spor salonu, yüzme havuzu, hamam ve squash salonu gibi olanaklar bulunuyordu. Birinci sınıf yolcular arasında iş adamları, politikacılar, sanatçılar, asiller ve zengin aileler vardı. İkinci sınıf yolcular için daha mütevazı ama yine de rahat kabinler, salonlar ve yemek salonları vardı. İkinci sınıf yolcular arasında orta sınıf aileler, öğretmenler, yazarlar ve din adamları vardı. Üçüncü sınıf yolcular için ise çok basit kabinler, ortak tuvaletler ve yemek salonları vardı. Üçüncü sınıf yolcular arasında çoğunlukla göçmenler, işçiler ve aşçılar vardı.
Titanik’in yapım maliyeti yaklaşık 7.5 milyon dolardı (bugünkü değeriyle yaklaşık 200 milyon dolar). Gemi 31 Mayıs 1911’de denize indirildi ve 2 Nisan 1912’de deneme seferini tamamladı. Gemiye binen ilk yolcular 10 Nisan 1912’de Southampton’dan bindiler. Gemi daha sonra Cherbourg (Fransa) ve Queenstown (İrlanda) limanlarına uğrayarak diğer yolcuları da aldı. Geminin New York’a varması planlanan tarih 17 Nisan 1912 idi.
Titanik Gemisinin İlk Seferi
Titanik gemisi ilk seferine 10 Nisan 1912 tarihinde Southampton’dan başladı. Gemiye toplam 2.224 kişi binmişti. Bunların 885’i mürettebat, 325’i birinci sınıf, 285’i ikinci sınıf ve 706’sı üçüncü sınıf yolcuydu. Geminin kaptanı Edward John Smith idi ve bu sefer onun son seferi olacaktı.
Gemi ilk seferinde bile birkaç küçük sorunla karşılaştı. Southampton’dan ayrılırken New York gemisiyle çarpışma tehlikesi yaşadı. Cherbourg’da bir filikanın vinçle indirilmesi sırasında bir kaza oldu ve filika hasar gördü. Queenstown’da ise bir yangın çıktığı iddia edildi ancak bu iddia doğrulanmadı.
Gemi Atlantik Okyanusu’na açıldığında hava güneşli ve deniz sakin görünüyordu. Ancak bu durum buzdağı tehlikesini artırıyordu çünkü buzdağları suyun üzerindeki parlamayla fark edilmesi zor oluyordu. Gemiye gelen buzdağı uyarılarına rağmen geminin hızı düşürülmedi ve geminin rotası değiştirilmedi.
14 Nisan Pazar günü saat 23:40’ta (gemideki saat) Titanik’in gözcüleri Frederick Fleet ve Reginald Lee buzdağı görerek köprüye haber verdiler. Birinci subay William Murdoch gemiyi sola kırarak buzdağından kaçmaya çalıştı ancak çok geç kalmıştı. Buzdağı geminin sağ tarafına çarparak geminin altındaki su geçirmez bölmeleri yırttı. Bu bölmelerden altısı su almaya başladı.
Geminin tasarımcısı Thomas Andrews gemiyi inceledikten sonra geminin en fazla iki saat dayanabileceğini söyledi. Kaptan Smith ise acil durum prosedürlerini başlattı ve yardım çağrısı yapılmasını emretti. Geminin kablosuz operatörleri Jack Phillips ve Harold Bride CQD ve SOS sinyalleri göndererek yakındaki gemilerden yardım istediler. En yakın gemi olan Carpathia 58 mil uzaklıktaydı ve Titanik’e ulaşması en az dört saat sürecekti.
Kaptan Smith ayrıca filikaların hazırlanmasını ve kadın ve çocukların öncelikli olarak filikalara binmesini emretti. Ancak gemideki filikaların sayısı yetersizdi ve mürettebat filikaları tam dolmadan indirdi. Bazı yolcular da filikalara binmeyi reddetti veya geminin batmayacağına inandı. Bu yüzden filikaların çoğu boş koltuklarla denize indi.
Gemi batmaya devam ettikçe yolcular arasında panik ve kaos arttı. Bazı yolcular can yelekleri giydi, bazıları eşyalarını topladı, bazıları dua etti veya müzik dinledi. Geminin orkestrası ise yolcuları sakinleştirmek için geminin arkasında çalmaya devam etti.
Gemi saat 02:20’de ikiye bölünerek tamamen battı. Geminin battığı yerde yaklaşık 1.500 kişi soğuk suya düştü. Bu kişilerin çoğu birkaç dakika içinde hipotermiden öldü. Sadece 20 kişi filikalara alındı. Filikalardaki yolcular ise kurtarılmayı beklediler. Saat 04:10’da Carpathia ilk filikayı buldu ve saat 08:50’ye kadar tüm kurtulanları gemisine aldı. Kurtulanların sayısı 710 idi.
Titanik Gemisinin Batışının Sonrası
Titanik’in batışı tüm dünyada büyük bir şok ve üzüntü yarattı. Geminin batışından kurtulanlar New York’a ulaştıklarında büyük bir ilgiyle karşılandılar. Bazı hayırseverler ve kuruluşlar kurtulanlara maddi ve manevi destek sağladılar. Ayrıca Titanik’te hayatını kaybedenler için anma törenleri ve anıtlar yapıldı.
Titanik’in batışının ardından denizcilik güvenliği konusunda birçok değişiklik yapıldı. Uluslararası Denizcilik Konvansiyonu (SOLAS) adlı bir anlaşma imzalandı ve bu anlaşma ile gemilerde yeterli sayıda filika bulundurulması, buzdağı uyarılarının dikkate alınması, sürekli radyo gözetimi yapılması gibi kurallar getirildi.
Titanik’in batışının nedenleri ve sorumluları hakkında birçok soruşturma ve tartışma yapıldı. Bazıları geminin hızını, rotasını, tasarımını, malzemesini, mürettebatın eğitimini, kaptanın kararlarını, buzdağı uyarılarını, filika sayısını ve indirilmesini eleştirdi. Bazıları ise geminin batışını kaçınılmaz bir kaza veya kader olarak gördü.
Titanik’in batışının enkazı ise uzun süre bulunamadı. Geminin battığı yerdeki su derinliği yaklaşık 4 kilometreydi ve bu derinlikte arama yapmak çok zordu. 1985 yılında Fransız-Amerikan bir ekip tarafından Titanik’in enkazına rastlandı. Enkaz iki parçaya bölünmüş haldeydi ve etrafında binlerce parça vardı. Enkazın bulunması ve incelenmesi Titanik’in batışı hakkında yeni bilgiler sağladı. Enkazın korunması ve kurtarılması konusunda ise farklı görüşler vardı. Bazıları enkazın olduğu gibi bırakılması gerektiğini, bazıları ise enkazın müzeye taşınması veya koruma altına alınması gerektiğini savundu.
Titanik Gemisinin Popüler Kültürdeki Yeri
Titanik gemisi ve batışı popüler kültürde büyük bir ilgi ve etki yarattı. Titanik’in batışından hemen sonra birçok kitap, şiir, şarkı, film ve oyun yapıldı. Bunlardan bazıları şunlardır:
• Saved from the Titanic (1912): Titanik’ten kurtulan birinci sınıf yolcu Dorothy Gibson’un başrolde olduğu sessiz film.
• A Night to Remember (1958): Walter Lord’un aynı adlı kitabından uyarlanan İngiliz filmi.
• Titanic (1997): James Cameron’un yönettiği ve Leonardo DiCaprio ile Kate Winslet’in başrolde olduğu Amerikan filmi. Film 11 dalda Oscar ödülü kazandı ve tüm zamanların en çok hasılat yapan filmlerinden biri oldu.
• Titanic: The Musical (1997): Maury Yeston’un müzikleri ve Peter Stone’un senaryosuyla Broadway’de sahnelenen müzikal. Müzikal 5 dalda Tony ödülü kazandı.
• Titanic: Adventure Out of Time (1997): Cyberflix’in geliştirdiği ve Titanik’te geçen bir macera oyunu.
• Titanic: Honor and Glory (yapım aşamasında): Four Funnels Entertainment’in geliştirdiği ve Titanik’in tamamen gerçekçi bir şekilde yeniden yaratıldığı bir video oyunu.
Titanik gemisi ve batışı hakkında yapılan bu ve benzeri eserler, Titanik’in hikayesini yeni nesillere aktarmaya ve Titanik’in kültürel mirasını yaşatmaya devam ediyor.
Sonuç
Titanik gemisi, 20. yüzyılın başında inşa edilen ve zamanının en büyük ve en lüks yolcu gemisi olarak tanınan bir transatlantik vapuruydu. 10 Nisan 1912 tarihinde İngiltere’nin Southampton kentinden New York’a doğru ilk seferine çıkan Titanik, 14 Nisan gecesi bir buzdağına çarparak Kuzey Atlantik Okyanusu’nun buzlu sularına gömüldü. Bu trajik olayda gemide bulunan 2.224 kişiden yaklaşık 1.500’ü hayatını kaybetti ve tarihin en ölümcül deniz felaketlerinden biri olarak kayıtlara geçti.