Maalesef en büyük hata ailede başlıyor. Çocuğuna eğriyi doğruyu öğretmez sevgiden ilgiden mahrum bırakırsanız hep başkalarında arma ihtiyacı duyması çok acınası bir durum. Kavgayla kaba kuvvetle çocuğun ahlakının iyi olacağını düşünmek ayrı bir cahillik. Her şeyin başı sevmek… Sevdiğini hissettirmen gerek evladina ki ne zaman başı dara düşse başkalarına ihtiyacı kalmasın. Herkes onu incitse bile ailem var arkamda dedirtmeli bir anne baba.. Sadece ona istediğini almak anne baba demek değildir. Bunu göremeyen anne baba ve bu sorunları yaşayan bir çok çocuk var. Çocuklarınıza destek olun yanında olduğunuzu hep hissettirin kimseye ihtiyacı olmadığını başı sıkışsa dayanağı olabileceği bir anne babanin varlığını hissettirin. Kendimden biliyorum bunları onlarda görmediğim sevgiyi hep başkalarında aradım ve aradığım hiçkimsede bulamadım. Üzüldüğümde yanlarına gidecek, dertlerimi paylaşabileceğim bir ailem olmadı. Onlara gidip anlatmak yerine kaçmaya,kendi içimde yaşayıp halletmeye çalıştım hep. Aileden görmediğim bu değer eksikliği, sevgi eksikliği içimde kaldı. Hep eksikliğini hissettim hep başkalarında aradım kimseden de görmedim. Demem o ki çocuklarınızın içinde büyük bir yara açmayın. Çünkü kapanması neredeyse imkansız bir yara..