Üstüne ne çok konuşulacak, ne kadar yazılsa yine de az kalacak, kimine derya, kimine bir yabancı olan sevgi. Kimine her işin başı, kimine bir laftan ibaret. Kimi için yaşam kaynağı, kimi için konuşulmaya bile değmeyecek bir şey. Kimine göre o olmadan yaşanılmaz, kimine göre olsa da olur olmasa da. Hatta olmasa yokluğunu bile hissedemez bazıları…
Hep sevgi denir de neyi, nasıl, niçin sevmemiz gerektiği pek konuşulmaz. Yeter ki sevelim. Peki ama nasıl? Osho der ki: “Neyi seversen o olursun” ve ekler: „Sevgi simyadır. Asla yanlış şeyi sevme, çünkü seni dönüştürecektir. Hiçbir şey sevgi kadar dönüştürücü değildir. Seni daha yükseklere, doruklara çıkarabilecek bir şeyi sev. Senin ötende bir şeyi sev.“
Tam da bu noktada şu soruyu sormalı insan: Ben neye dönüşmek istiyorum, daha doğru bir ifadeyle ben ne olmak istiyorum? Olmak istediğimi olmama engel olacak mı bu sevgi denen şey? Yoluma yâren mi olacak yoksa taşlar atıp bir bir önümü mü kapatacak? Bana yol olacak mı, yoksa kendi yokluğunda beni de boğacak mı? En yakın akraban, evlâdın, eşin, dostun, arkadaşın sana yol olmak için mi var yoksa yolundan alıkoymak için mi? Seni öteye mi taşıyacaklar yoksa beriye mi sürükleyecekler?
Yolun doğruysa yoldaşının da doğru olması gerekir. Seviyorum dediklerin birkaç görüntü, sözden ibaret ise bunun adı oyala(n)madır, aldanmadır. Sevelim ama güzel sevelim. Sözde kalmasın sevgiler, yolda kalmasın, yol olsun, taş olmasın. Neyi, kimi seviyorum diyorsan yüreğini, aklını bin kere yoklamalısın, seni neye dönüştürdüğüne dikkat etmelisin. Seviyorum deyip can alan da var, seviyorum deyip canân olan da var.
Mantığını, sağduyunu, merhametini, okumalarını, insanlığını senden alan şeyin adı değildir sevgi. Kimi seversen sev, seni sen yapmayan, seni daha çok insan yapmayan hiçbir şeyi sevme. Yakınlığı, derecesi ne olursa olsun. Yaratılanı sev Yaratan’dan ötürü Yunus misali. Ötesine geçeceksen, dönüştüren sevgiyi koy kalbine. İstemeden de olsa seviyorum diye bir şey yok. Neyi amaçlıyorsan onu seversin.
„Kişi sevdiğiyle beraberdir“ buyruluyor hadiste. Kiminle berabersin? Bu beraberlikteki amacın nedir? Hayatta kalmak için zorunlu olan yaşamsal faaliyetler için seven, bu sevgiden maddî lezzetin ötesinde bir tat alamayacaktır. Ve daha fenası bunu gerçek mutluluk zannedecektir. Mutluyum, huzurluyum diyecektir ve eğer sen de maddî lezzete ağırlık veriyorsan o türden mutluluğa gıpta edeceksin. Halbuki ebedî mutluluğu amaçlayanlar kervanında olsan, arkasından maddî lezzetlerin geleceğini bilmen gerekir.
Seviyorum dediğin, vakit geçirdiğin, ömrünü verdiğin/vereceğin insanların seni neye dönüştürdüğünü iyi analiz et. Sevgini kontrol et ki helâk olmayasın. Sevgi kontrol edilebilen bir şey mi ki? Akıllı birey, sevgisini kontrol edebilendir.
İnsan ya bu, zehri alır.
İnsan ya bu, zehir olur akar.
SAFİNAZ YURTTAŞ