

|ULUSAL EGEMENLİK VE ÇOCUK BAYRAMI|
|Şevket Bahçelioğlu|
|email@example.com|


“Ulusal egemenlik uğrunda canımı vermek , benim namus borcum olsun.
Özgürlüğün de , eşitliğin de adaletin de dayanağı ulusal egemenliktir.
Ulusal egemenlik ulusun namusudur, onurudur, şerefidir.
Devlet ve milletin geleceği milli iradeyi etkin ve hakim kılmakla mümkündür. Ordu bu milli iradeye bağlı ve onun koruyucusudur.
Ulusal egemenlik öyle bir nurdur ki, onun karşısında zincirler erir, taht ve taçlar batar, mahvolur. Ulusların esirliği üzerine kurulmuş olan kurumlar her tarafta yıkılmaya mahkumdur.”
Daha ne desin büyük Atam? Ben saltanatı yıkıp yeni bir saltanat mı kuracağım demesini mi beklerdiniz? Yoksa şahsi menfaatleri uğruna, taht ve saltanatını devam ettirebilmek için her türlü tavizi vermeye hazır, ulusun esaretini bile görmezden gelen bir zavallıyı yine devletin başına musallat etmesini mi düşlerdiniz.
Mustafa Kemal Paşa Samsun'a ayak bastıktan sonra geldiği Amasya'da yayınladığı genelgeyle “ Vatanın bütünlüğü ve milletin bağımsızlığı tehlikededir, İstanbul Hükümeti üzerine aldığı sorumluluğu yerine getirememektedir, Milletin istiklalini yine milletin azim ve kararı kurtaracaktır.” Diyor.
Ardından Erzurum ve Sivas Kongreleri toplanır. Bu kongrelerin ortak özelliği yine devletin ve milletin bağımsızlığının tehlikede olup, bu durumdan kurtuluşun bir emperyalist devletin manda ve himayesine girmek, sömürge hayatına razı olmak olamayacağı kararlaştırılır, kurtuluşun ancak milli birlikle, milletin azim ve kararlığıyla sağlanabileceği işaret edilir.
Ve nihayet kongrelerce seçilen Temsil Heyeti ile birlikte 27 Aralık 1919 da Ankara'ya gelinmiştir. Artık kurtuluş mücadelesi Ankara'dan yürütülecektir.
Bu sırada 16 Mart 1920 tarihinde İstanbul işgal devletleri tarafından resmen işgal edilir ve son Osmanlı Mebusan Meclisi dağıtılır. Daha Samsun'a ayak basar basmaz millet egemenliğine dayanan bir yönetim kurma düşüncesindeki Mustafa Kemal Paşa bu fırsatı iyi değerlendirir. Türk Milleti adına kurtuluş mücadelesini sürdürmek üzere TBMM'sini kurma çalışmalarına başlar. Gelin görün ki bu çalışmaları engellemek üzere hainler boş durmaz; devrin sadrazamı Damat Ferit bütün gücüyle kurulacak milli hükümeti yok etmeye çalışır. Şeyhülislam Dürrizade Abdullah'ın 10 Nisan 1920 'de hazırladığı “Mustafa Kemal ve arkadaşlarının katli vaciptir “şeklindeki rezil fetvası İngiliz uçaklarıyla Anadolu'ya dağıtılır.
( General Fahri Belen Türk Kurtuluş Savaşı S. 162)
Damat Ferit ve Padişah 6. Mehmet de yayınladıkları bildirilerle Ankara'daki milliyetçilerin ihanet içinde olduklarını yaymakla meşguldürler. 18 Nisan 1920 de Milli Kuvvetleri dağıtmak için yine Padişah ve Damat Ferit tarafından Halife Ordusu kurulur.
Bu hainlikler devam ederken Milli Mücadeleye karşı iç isyanların da çıkarılması teşvik edilir. 16 Nisan 'da 2. Anzavur ayaklanması bastırılır. Millet düşmanları tarafından13 Nisan'da 1. Düzce ayaklanması,19 Nisan'da Beypazarı ayaklanması ardı ardına başlatılır. Paşalık ünvanı verilen Anzavur Adapazarında isyan başlatır.Yozgat’ta da ayaklanma başlar.. Bu ve diğer ayaklanmaların hepsi “din elden gidiyor” adına yapılıyordu. ( Fahri Belen T. Kurtuluş Savaşı S. 166 )
Bu hainliklerin yanında memlekette 300.000 kişilik bir işgal kuvveti vardı. Ermeniler 1878 sınırlarına doğru ilerliyordu. Karadeniz Bölgesinde 25.000 kişilik bir Rum, Güneyde 10. 000 Ermeni silahlandırılmıştı. Batıda Yunan ordusu taarruza hazırlanıyordu.
İşte böyle sıkıntılı bir durumda açıldı TBMM. Hiç de kolay olmadı. Önce Dürrizade'nin ölüm fetvaları ve milli mücadeleyi baltalamak isteyen Sadrazam ve Padişahın bildirilerine karşı Ankara Müftüsü Börekçizade Rıfat Efendinin milli mücadelenin kutsallığına dair karşı fetvalarını bütün müftülüklere sunulmak üzere 16 Nisan'da vilayetlere gönderildi, halk vatana asıl ihanet edenlerin kimler olduğu konusunda anlatılmaya çalışıldı.
Nihayet 23 Nisan 1920 Cuma günü Hacıbayram Camiinde kılınan Cuma namazının ardından yürüyerek ilk meclis binasına gelindi. Büyük Millet Meclisi Meclisin en yaşlı üyesi Sinop milletvekili Şerif Bey başkanlığında dualarla çalışmaya başladı.
Mustafa Kemal Paşa ilk sözü alarak ülkenin içinde bulunduğu genel durumu açıkladı. M. Kemal özet olarak şunları söylüyordu:” Eğer bu milleti insan olarak yaşatmak istiyorsak kabul edeceğimiz husus bütün kuvvet ve vasıtalarımızı gereği gibi kullanarak, bizi yok etmeye çalışan düşmanların düşmanca emellerini kırmaktır” ( F. Belen T. Kurtuluş Savaşı s. 169 ) Meclisin 24 Nisan tarihindeki toplantısında da M. Kemal Meclis Başkanlığına seçildi.
Artık Türk Milleti adına tam yetkili bir meclis vardı. Bu meclis M. Kemal önderliğinde her türlü zorluğu aşarak Kurtuluş Savaşını zaferle sonuçlandırma başarısını gösterecek ve en nihayetinde Başkomutan M. Kemal'in komuta ettiği 30 Ağustos meydan muharebesini kazanarak düşmanı yurttan atmayı başaracaktır. Bu kutsal mücadeleye seyirci olan hatta karşı duranlar zaferin sonunda artık bu ülkede kalamayacaklarını anlayarak birer birer yurt dışına kaçacaklardır.
Ankara'da kurtuluş planları ve kurtuluş mücadelesi konuşurken ” Millet bir koyun sürüsü. Ona bir çoban lazım. O da benim…”diyen, mücadele yerine teslimiyeti tercih eden Padişah da yolun sonuna geldiğini görerek 17 Kasım 1922 da İngilizlere sığınarak Malaya Zırhlısıyla Malta adasına gitmiştir.
( Şevket Süreyya aydemir Tek adam Cilt 2 )
Hayatını Türk milletine adayan M. Kemal 29 Ekim 1923 tarihinde de Türk Milletinin yaratılışına en uygun yönetim tarzı olan Cumhuriyeti kuracaktır.
İşte sevgili çocuklar, genç kardeşlerim; Atamızın Türk çocuklarına bayram olarak armağan ettiği 23 Nisan 1920 rarihi Cumhuriyete giden, bu kutlu yolun önemli dönüm noktalarından biridir.
Atamız ve yüce milletimiz bu zorlu mücadeleyi sürdürürken karşısına çıkarılan engellerin ve o gün var olan vatan - millet düşmanlarının benzerleri dün olduğu gibi bugün de var olabilir. Kendinizi her konuda donanımlı yetiştirmek zorunda ve devletimize karşı haince emelleri olabilecek kişi ve kuruluşlara karşı uyanık olmak mecburiyetindesiniz.
Unutmayınız ki;
“ Sahipsiz kalan memleketin batması haktır.
Sen sahip olursan bu vatan batmayacaktır”
Bu duygu ve düşüncelerle gözlerinizden öper, Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramınızı kutlar. Bu bayramın anlamını ve kıymetini bilmenizi dilerim.
“NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE”
|Etiketler: ULUSAL, EGEMENLİK, VE, ÇOCUK, BAYRAMI,|