Önceki bölümlerde geçmişin sıfırlamalarını anlattım ve sonraki bölümlerde hemen önümüzde olan sıfırlamaya odaklanacağım. Yöneticilerimiz, muhtemelen hedeflerine ulaşmak ve birçok derin sosyal değişiklik getirmek için bu küresel felaketten yararlanmak isteyeceklerdir. Ancak bu konuda daha fazla yazmadan önce, bu konuyu anlamanız için gereken temel dünya bilgisine sahip olduğunuzdan emin olmak istiyorum. Dünyayı kimin yönettiğini ve bu insanların amaçlarının ne olduğunu bilmelisiniz. Bunu ve bir sonraki bölümü bu konuya ayıracağım. Bu çok kapsamlı bir konu ve onu iyi bir şekilde anlatmak için koca bir kitap ya da birkaç kitap gerekir. Burada sadece en önemli bilgileri kısaca vereceğim. Bunun böyle olduğuna ve başka türlü olmadığına dair tam kanıt vermeyeceğim, çünkü bu olmadan bile metin zaten çok uzun. Dileyen delili kendisi bulur. Bu iki bölüm, onu yenilemek ve tamamlamak için zaten çok fazla bilgiye sahip olan kişiler içindir. "Kırmızı Hap" bölümünde dünya hakkındaki gerçekleri gösteren çok daha fazla bilgi sunacağım.
Dünya hakkındaki gizli gerçeği keşfetmede yeni olanlarınız için bu bölümler muhtemelen çok uzun ve çok zor olacak. İzleyebilirsin „Monopoly: Who owns the world?” yerine. Tim Gielen'in bu mükemmel videosu aynı konuyu ele alıyor ancak yalnızca en önemli bilgileri sunuyor ve bunu kısa ve ilginç bir şekilde yapıyor. Film, Blackrock ve Vanguard gibi yatırım şirketlerinin muazzam etkisini ortaya koyuyor. Aynı zamanda ekonomi ve medya üzerindeki kontrollerinin kamuoyunu şekillendirmelerine ve hükümetleri yönlendirmelerine nasıl izin verdiğini de gösteriyor. Film aynı zamanda büyük sermayenin koronavirüs pandemisine katılımını ve totaliter bir Yeni Dünya Düzeni empoze etme çabalarını da gözler önüne seriyor. Bu videoyu izleyebilir ve ardından XV. bölüme atlayabilirsiniz, ancak hazır olduğunuzda buraya geri gelin.
Sermaye yöneticileri
Ekonomide büyük oligopolistik şirketlerin egemenliği ile karakterize edilen olgun kapitalizm çağında yaşıyoruz. En büyük şirket - Apple - şimdiden yaklaşık 2,3 trilyon dolar değerinde. Bu devin kontrolü kimdeyse büyük bir güce sahiptir. Peki Apple'ın sahibi kim? Apple halka açık bir şirkettir ve en büyük hissedarları varlık yönetimi şirketleri Blackrock ve Vanguard'dır. Bu iki yatırım firmasının birçok farklı şirkette hissesi bulunmaktadır. Blackrock, toplam 10 trilyon dolarlık varlığı yönetirken, Vanguard'ın yönetimindeki sermaye 8,1 trilyon dolar değerinde.(ref.) Bu büyük bir servet. Karşılaştırıldığında, dünyadaki tüm borsalarda işlem gören tüm şirketlerin değeri yaklaşık 100 trilyon dolar. Blackrock ve Vanguard tarafından yönetilen bu para yığını, yatırım fonlarına veya emeklilik fonlarına yatırım yapan bireysel yatırımcılara, şirketlere ve hükümetlere aittir. Yatırım firmaları sadece bu sermayeyi yönetirler, ancak yönetimin kendisi sahiplerine çoğu devlet başkanının sahip olduğundan daha fazla güç verir. Ve bu güçlü şirketlerin sahibi kim? Blackrock'un en büyük üç hissedarı Vanguard, Blackrock (şirket kendi hisselerinin büyük bir kısmına sahiptir) ve State Street'tir.(ref.) Ve Vanguard, Vanguard tarafından yönetilen yatırım fonlarına aittir.(ref.) Yani bu şirket kendisine ait. Bu sahiplik yapısı, onları gerçekte kimin yönettiğini saklamaya çalışan mafyalar tarafından kurulan işletmelerle meşru ortaklıklar kuruyor. Aslında, mali seçkinler bir mafyadan başka bir şey değildir. Birbirine sahip olan bu yatırım firmaları ağı, birçok başka firmayı da içermektedir. Örneğin, yönetimi altında 4 trilyon doları olan State Street, Blackrock'un üçüncü büyük hissedarı (sahibi) ve aynı zamanda Vanguard, Blackrock ve diğer varlık yönetimi şirketlerine ait. Yani bu üç şirketin tek başına yönetimi altında toplam 22,1 trilyon dolar var ve bu ağ aslında daha da büyük. Birbirine bağlı en büyük 20 yatırım şirketi şu anda 69,3 trilyon dolar değerinde sermayeyi yönetiyor.(ref.)
Apple hisselerinin%41'i bireysel yatırımcıların,%59'u ise kurumların elinde bulunuyor.(ref.) 5.000'den fazla farklı kurum Apple'ın hisselerine sahiptir. Ancak sadece birbirine sahip 14 büyük yatırım şirketi bu şirketin hisselerinin%30'unu elinde bulunduruyor.(ref.) Küçük yatırımcıların hissedarlar toplantılarına katılma olasılığı düşüktür, bu nedenle şirketin serveti üzerinde hiçbir etkileri yoktur. Bu nedenle, finansörlerin sahip olduğu bu%30 hisse, her oylamayı kazanmak ve şirket üzerinde tam kontrol sahibi olmak için yeterlidir. Dolayısıyla, Apple üzerinde tam kontrole sahip olan yatırım firmalarıdır. Aynı 14 şirketin, aynı sektördeki en büyük ikinci şirket olan Microsoft'un da%34'üne sahip olduğunu belirtmek önemlidir.(ref.) Yani Microsoft tamamen aynı yatırım şirketleri tarafından kontrol ediliyor. Apple ve Microsoft aynı sahiplere sahiptir. Böyle bir mülkiyet yapısına tröst denir. Aralarındaki rekabeti ortadan kaldırdığı için her iki kurum için de oldukça faydalı bir çözümdür. İşbirliği her zaman rekabetten daha karlıdır. Örneğin, şirketlerden biri müşterileri için fiyatları düşürmek gibi bir fikirle ortaya çıkarsa, işletme sahibi (ahtapot) müdahale eder ve fikri engeller. Mal sahibi mümkün olduğu kadar çok para kazanmak istiyor, bu nedenle fiyatları düşürmek onun çıkarına değil. Günümüzde, neredeyse tüm büyük şirketlerin sahibi ahtapottur ve eğer birbirleriyle rekabet ederlerse, bu sadece mal sahibine kimin daha fazla para kazandırdığıyla ilgilidir, ama kesinlikle kimin daha iyi ve daha ucuz bir ürün yaptığıyla ilgili değildir. Öyle görünse bile şirketler asla birbirleriyle savaşmazlar.
Ayrıca, medya pazarına bir oligopol hakimdir. Örneğin ABD'de çok sayıda farklı TV kanalı varken, TV pazarının yaklaşık%90'ı sadece 5 büyük şirket (Comcast, Disney, AT&T, Paramount Global ve Fox Corporation) tarafından kontrol ediliyor. Ancak bu şirketlerin kaç tane olduğunun pek bir önemi yok çünkü hemen hemen her birinin ana hissedarı ahtapot. İstisna, medya patronu Rupert Murdoch'un sahibi olduğu Fox. Ahtapotun tek yapması gereken, tüm medya pazarını kontrol etmek için Murdoch ve birkaç küçük sahiple geçinmek. Ancak tüm medya kuruluşları büyük şirketler tarafından finanse edilen reklamlarla geçiniyor, bu yüzden hayatta kalmak istiyorlarsa ahtapotla işbirliği yapmak zorundalar. Sanırım artık tüm medyanın en önemli konularda neden aynı görüşleri dile getirdiği açık. Ahtapotun her sektörde dokunaçları vardır. Aynı zamanda ilaç endüstrisini de kontrol eder. Yani medya ve Big Pharma'nın sahibi aynı. Bu göz önüne alındığında, televizyonun neden Big Pharma'nın kârına zarar verebilecek bilgileri asla yayınlamadığı oldukça açık. Mal sahibi, kendi şirketlerinin birbirlerinin çıkarlarına zarar vermesine asla izin vermez. Tüm büyük şirketlerin sahibi trösttür ve bu tröstü yöneten ketum bir kişi veya grup, neredeyse tüm dünya ekonomisini ve medyayı kontrol etme gücüne sahiptir. Bu bilgi halka açıktır ve kolayca erişilebilir, ancak bariz nedenlerle ana akım medyada ifşa edilmemiştir. Bu muazzam güç, yalnızca kendi çıkarları doğrultusunda hareket eden ve topluma karşı hiçbir sorumluluk hissetmeyen işadamlarının (oligarkların) elindedir. Dünyanın kaderine yön veren bu güçlü ve gizemli gücün varlığı yeni bir olgu değil. Amerikan Başkanı Woodrow Wilson, 1913 gibi erken bir tarihte onlar hakkında uyardı.
”Siyasete girdiğimden beri insanlar bana özel olarak görüşlerini bildirdiler. ABD'deki ticaret ve imalat alanındaki en büyük insanlardan bazıları birinden korkar, bir şeylerden korkar. Bir yerlerde o kadar organize, o kadar incelikli, o kadar dikkatli, o kadar iç içe geçmiş, o kadar eksiksiz ve o kadar yaygın bir güç olduğunu biliyorlar ki, onu kınarken yüksek sesle konuşmamaları daha iyi."Woodrow Wilson, 28. ABD Başkanı, „The New Freedom”
Diğer Amerikan başkanları da bu gizemli grubun varlığından bahsetmişti: Lincoln (link 1, link 2), Garfield (link) ve Kennedy (link). Üçü de kısa bir süre sonra vurularak öldürüldü. Komplonun varlığı diğer birçok önemli kişi tarafından da açıkça dile getirildi: 1, 2, 3, 4, 5, 6.
kuklalar
Ahtapot neredeyse tüm büyük medya kuruluşlarını kontrol eder ve bu nedenle halkın görüşlerini şekillendirmekte özgürdür. Çoğu insan ayrım gözetmeksizin televizyonun veya büyük haber sitelerinin söylediği her şeye inanır. Bu nedenle, itaatkar bir şekilde küresel yöneticilerin çıkarına olanı düşünür ve yaparlar. Sıradan insanların körü körüne itaati olmasaydı, böylesine adaletsiz bir sistemin sürdürülmesi mümkün olmazdı.
Popüler inanca göre dünya, halk tarafından seçilen hükümetler ve başkanlar tarafından yönetilmektedir. Gerçekte politikacılar, oligarkların elindeki kuklalardan başka bir şey değildir. Medyayı kontrol eden ve halka hangi içeriğin gösterileceğine karar veren oligarklardır. Medya her zaman insanları oligarkların ihtiyacı olan bu politikacılara oy vermeye ikna edebiliyor. Joe Biden veya Donald Trump gibi en güçlü politikacıların oligark ailelerin üyeleri olduğunu düşünüyorum. Oligarklardan oldukları için onların çıkarlarını gözetiyorlar. Ancak bu daha az önemli politikacılar başka yollarla kontrol ediliyor. Medya, yalnızca oligarklar lehine görüşlere sahip olan politikacıları olumlu bir şekilde tasvir ediyor. Bu şekilde iktidara gelmelerine yardımcı olurlar. Örneğin, oligarklar savaş istiyorsa, savaş çığırtkanı politikacıları hükümete getirirler. Politikacıların çıkarlarının peşinden gitmelerini sağlamanın en kolay yolu budur. Oligarklar, vasat ve daha az zeki insanların, yani kolayca manipüle edilenlerin iktidara yükselmesini kolaylaştırır. Bu tür siyasetçiler kendilerine verilen görevi yapacak kapasitededirler ama aslında ne amaçla çalıştıklarını anlayamazlar. Para ve yüksek makam, itaat için ek bir teşviktir. Pek çok politikacı rüşvet alıyor ama nakitle değil. Bunun yerine, oligarklarla işbirliği yapmaları halinde hükümette daha yüksek bir pozisyona sahip olacaklarına dair söz veriliyor ya da siyasi kariyerleri sona erdikten sonra büyük bir şirkette iyi maaşlı bir iş bulacakları ya da kendi işlerini kurmaları için destek verilecek. kendi işi (örneğin, büyük bir şirketten kazançlı bir sözleşme alacaklar). Politikayı takip ediyorsanız, muhtemelen bir politikacı ne kadar kötüyse, o kadar yüksek terfi ettiğini fark etmişsinizdir. Nihai kontrol yöntemi, bir politikacının kendisine söyleneni yapmazsa medyada alay konusu olacağı veya bir suç ya da seks skandalı için çerçeveleneceği gözdağı vermektir. Örneğin, tanınmış bir politikacı tarafından tecavüze uğradığını söyleyen bir ajan bulmak sorun değil. İtaatsiz kişiler de ölüm tehditleriyle karşı karşıyadır. Bununla birlikte, tipik suikastlar nadirdir. Modern yöntemler, rahatsız edici insanlardan sessizce kurtulmayı mümkün kılar. Gizli servisler, bir kişiyi hızlı seyreden bir kansere veya kalp krizine neden olabilir ve iz bırakmadan öldürebilir. Ancak, bu tür yöntemler yalnızca az sayıdaki itaatsiz politikacılara karşı kullanılmaktadır.
Ahtapot ayrıca devlet kurumlarını da kontrol eder. Örneğin, Dünya Sağlık Örgütü'nün%80'den fazlası, başta ilaç şirketleri olmak üzere özel bağışçılar tarafından finanse edilmektedir. Şirketler her zaman kâr etmeye çalışır. Dolayısıyla, DSÖ'ye para bağışladıklarında, bu yalnızca karşılığında bir şey almaktır (örneğin, uyuşturucu tedarik sözleşmesi). Bu şekilde DSÖ ve diğer kuruluşlar, kurumsal çıkarların, yani oligarkların çıkarlarının peşinden gidiyor. Şirketler ayrıca sivil toplum kuruluşlarını da finanse ediyor, ancak yalnızca kendi çıkarları doğrultusunda çalışan kuruluşları. Şirketlerin büyük finansmanı olmadan hiçbir organizasyon gelişemez. Bilimi de benzer şekilde kontrol ederler. Araştırma yapmak için paraya ihtiyacınız var. Hükümet veya şirketler araştırmaları finanse eder, ancak yalnızca kendileri için faydalı olanları. Dahası, medya yalnızca yöneticilerin çıkarlarına uyan bilimsel teorileri popüler hale getiriyor. Aynı şey tıp için de geçerli. Çeşitli tedavi yöntemleri vardır - az ya da çok etkili ve az ya da çok karlı. Doktorlara, yalnızca şirketler için çok karlı olan bu yöntemlerin tek geçerli tedaviler olduğu öğretilir.
Finansörler bu kadar büyük bir güçle herhangi bir kişiyi kolaylıkla zengin edebilirler. Örneğin Bill Gates, Microsoft'un gelişiminin ilk aşamalarında mega şirket IBM'den büyük bir sipariş aldığı için zengin oldu.(ref.) Kendisi ve Elon Musk, Warren Buffett ve Mark Zuckerberg gibi ünlü milyarderler yönetici ailelere mensup oldukları için politikalarını isteyerek uyguluyorlar. Hükümdarların çıkarları doğrultusunda hareket etmeyi bırakırlarsa, servetlerini hızla kaybederler. Ahtapot, tüm büyük müzik ve film stüdyolarını yönettiği için pop kültürünü de tamamen kontrol eder. Hangi şarkıcıların ve aktörlerin popüler olacağı sadece onlara bağlıdır.
Küresel yöneticilerin dünyaya hakim olmalarını sağlayan önemli bir araç da Masonluktur. Masonluk, büyük etkiye sahip yarı gizli, okült bir topluluktur. Medya Masonluktan hiç bahsetmiyor. Bunu okulda da öğrenemiyoruz. Sistem böyle bir organizasyon hiç yokmuş gibi davranıyor. Birçok kişi Masonluğun varlığına inanmamakta ve inananlarla alay etmektedir. Ancak boyutu nedeniyle bu organizasyon gizlenemez. Masonluğun toplam 6 milyon üyesi vardır ve tüm dünyada faaliyet göstermektedir.(ref.) Saflarına çoğunlukla yüksek sosyal statüye sahip erkekleri kabul eder. Masonlar siyaset ve ticarette çeşitli yüksek mevkilerde çalışırlar. Masonluğun, küresel yöneticilerin emriyle çalışan bir gizli servis gibi hareket ettiğini düşünüyorum. Masonluğun katı bir hiyerarşik yapısı vardır. Örneğin, İskoç Masonluk Ayini'nde 33 derece inisiyasyon vardır. Masonlukta da, gizli serviste olduğu gibi, her bir üye, görevini yapabilmek için bilmesi gereken kadarını bilir. En alt düzeydeki masonların bu örgütün gerçek amaçlarından haberleri yoktur. Katolik Kilisesi Masonları bir tarikat ve şeytanın yardımcıları olarak adlandırmıştır. Katolikler, Masonluğa katıldıkları için aforoz edilmekle karşı karşıya kalırlar. Birçok İslam ülkesinde Masonluğa üyelik ölüm cezası tehdidi altında yasaklanmıştır. Bu dernek hakkında daha fazla bilgiyi buradan edinebilirsiniz: 1, 2, 3, 4, 5, 6.
güç piramidi
Dünya üzerindeki güç yapısı bir piramidi andırıyor. En tepede son derece güçlü insanlardan oluşan küçük bir grup var. Bazıları en büyük gücün İngiliz hükümdarına ait olduğunu iddia ediyor. Bu iddiada ne kadar gerçek payı olduğunu birazdan göreceğiz. Yönetimin alt düzeyinde, en zengin ve en etkili 13 hanedandan oluşan bir grup var - bankacılar, sanayiciler ve aristokratlar. Bunlar, Rotschild ve Rockefeller gibi ünlü aileleri içerir. Ahtapotu ve dünya ekonomisini kontrol eden bu gruptur. Bu grubun altında, sözde diğer çok etkili insanlardan oluşan 300'ler Komitesi var, ancak varlığına dair çok az kanıt var. Bir grup önemli oyuncuyu tanımlamak için uygun bir terim olabilir. 1909'da Alman sanayici ve politikacı Walther Rathenau şunları söyledi: "Hepsi birbirini tanıyan üç yüz adam, Avrupa'nın ekonomik kaderini yönlendiriyor ve haleflerini kendi aralarından seçiyor." Buna karşılık, küresel yöneticiler için yönetici olarak çalışan muhbir Ronald Bernard, dünya gücünü kullanan tüm grubun büyüklüğünü 8000-8500 kişi olarak belirledi.(ref.)
Güç kullanmanın kapsayıcı aracı, Bilderberg Grubu veya Dünya Ekonomik Forumu gibi düşünce kuruluşlarıdır. Oligarklardan, örneğin dünya nüfusunu azaltmak gibi ulaşılması gereken hedefleri alıyorlar. Daha sonra bu hedeflere ulaşmak için yöntemler geliştirirler. Düşünce kuruluşları politikalarını hükümetler, merkez bankaları, şirketler, medya, sivil toplum kuruluşları ve diğer kurumlar aracılığıyla uygular. Düşünce kuruluşları, hedeflerine ulaşmak için bu kurumlardan hangilerine ihtiyaç duyduklarını belirler ve ardından temsilcilerini her yıl Davos'ta yapılan toplantılar gibi toplantılara çağırır. Bu toplantılarda siyasetçiler ve yöneticiler emir alır. Ülkelerine döndüklerinde bu emirleri meslektaşlarına iletirler ve birlikte hayata geçirirler. Oligarklara itaat ettikleri için cömertçe ödüllendirilirler. Hiyerarşinin en altında, oligarklar sınıfının ve yöneticiler sınıfının altında biz köleleriz. Bu sistemdeki işimiz, seçkinlerin keyfi için itaatkar çalışmaktır. Evet, sen bir kölesin, ”Herkes gibi sen de köle olarak doğdun. Tadını alamadığınız, göremediğiniz veya dokunamadığınız bir hapishaneye. Zihniniz için bir hapishane.”
Küresel ekonomik gücün beşiği ve başkenti, Londra'nın tam merkezinde yer alan, muazzam etkiye sahip bir mikro devlet olan Londra Şehri'dir. Londra Şehri, Londra'nın bir parçası değildir ve İngiliz parlamentosunun kurallarına tabi değildir. Lord Belediye Başkanı tarafından yönetilen ayrı, bağımsız bir devlettir. Tıpkı Vatikan'ın Roma içinde bir ülke olması gibi, Londra Şehri de şehir içinde bir ülkedir. City of London Corporation'a ait özel bir devlettir. Şirket, en etkili 13 aileye aittir. Şehrin bağımsız bir devletin özellikleri olan kendi kanunları, mahkemeleri, bayrağı, polis teşkilatı ve gazeteleri vardır. Şehir, gezegendeki en zengin mil karedir. Londra Şehri'nin kişi başına düşen GSYİH'si Birleşik Krallık'ın yaklaşık 200 katıdır. Dünyanın nihai finansal güç merkezidir. Şehir, Londra Menkul Kıymetler Borsası'na, özelleştirilmiş İngiltere Bankası'na, tüm İngiliz bankalarının merkezlerine ve 500'den fazla uluslararası bankanın şubelerine ev sahipliği yapmaktadır. Şehir ayrıca dünyanın medyasını, gazetelerini ve yayıncılık tekellerini de kontrol ediyor. Londra Şehri hakkında daha fazla bilgi için burayı tıklayın: link.
Bildiğiniz gibi, çoğu hükümet şu anda ağır borçlu. Örneğin, ABD'nin ulusal borcu şimdiden 28 trilyon dolar. Şirketler, kamu kurumları ve hane halkı da borç içinde. Ve çok az kişi veya kurumun fazla nakit parası olduğuna göre, tüm dünya gerçekte kimden borç para alıyor? Uzaylılardan mı? – Hayır, kredi parası merkez bankalarından geliyor. Örneğin, ABD hükümeti nakit paraya ihtiyaç duyduğunda, merkez bankası (FED) bunun için uygun miktarı basar. Merkez bankaları herhangi bir miktarda para basma yetkisine sahiptir ve yaptıkları da tam olarak budur. Bu da enflasyona yol açar. Sürekli para basılması nedeniyle her yıl aynı ürünlere daha fazla para ödemek zorunda kalıyoruz ve birikimlerimizin değeri düşüyor. Cebimizdeki para bile tamamen bizim değil çünkü merkez bankası her an onun satın alma gücünün bir kısmını çalabilir. Popüler inanışa göre merkez bankalarının mülkiyeti devletlere aittir. Ama öyle olsaydı, devlet parayı kendisinden borç alırdı. Öyleyse neden kamu borcu herhangi bir sorun olsun ki? Ne de olsa hiçbir ülke kendi kendine borçlanarak iflas edemez... Ancak gerçek farklıdır. Dünyanın merkez bankalarının çoğu, merkezi İsviçre'nin Basel kentinde bulunan bağımsız topraklarda bulunan Bank for International Settlements (BIS) tarafından yönetilmektedir. Bu banka da Londra Şehri'nden İngiltere Merkez Bankası tarafından kontrol edilmektedir. Tüm dünyaya borç para veren City of London Corporation'dır. Hükümetler, kendilerine para basmalarına izin verilseydi bunu yapmak zorunda kalmayacak olmalarına rağmen, kredilere sürekli olarak faiz ödüyorlardı. Bu faiz aslında fethedilen ülkenin işgal edene ödemekle yükümlü olduğu katkı payı yani parasal bir haraçtan başka bir şey değildir.
İngiliz hükümdarı
Güncelleme: Kraliçe hakkında aşağıdaki bilgiler, yeni Kral Charles III için de aynı şekilde geçerlidir.
Resmi anlatıya göre, İngiliz Kraliçesi II. Elizabeth'in yalnızca temsili bir işlevi vardır - o geçmişin bir kalıntısıdır, büyük bir serveti yoktur ve ülkenin kaderi üzerinde gerçek bir etkisi yoktur. Ama gerçekten öyle mi? Kraliçenin servetinin büyüklüğünü tahmin etmek imkansız, ancak gümüş tepede 2.868 elmasla süslenmiş İmparatorluk Devlet Tacı tek başına 3-5 milyar pound değerinde.(ref.) İngiliz kraliçesinin gücü çoğu insanın düşündüğünden daha büyük. Birleşik Krallık hükümeti üzerindeki nihai yürütme otoritesi, hâlâ resmi olarak kraliyet ayrıcalığına sahiptir. İngiliz hükümeti Majestelerinin Hükümeti olarak bilinir. Kraliçe, başbakanı ve diğer tüm Kraliyet Bakanlarını atama ve görevden alma yetkisine sahiptir. Parlamentoyu feshetme ve yeni seçim çağrısı yapma yetkisine sahiptir. Ayrıca Majestelerinin adına kanun çıkarma yetkisine de sahiptir. Yasama Meclisleri tarafından kabul edilen bir yasa tasarısının yürürlüğe girmesi için onayı gerekiyor.(ref.)
Kraliçe, Majestelerinin Hükümeti aracılığıyla Kamu Hizmeti, Diplomatik Hizmet ve Gizli Servisleri yönetir. İngiliz Yüksek Komiserlerini ve büyükelçilerini akredite ediyor ve yabancı devletlerden misyon başkanları alıyor. Kraliçe aynı zamanda Silahlı Kuvvetlerin (Kraliyet Donanması, İngiliz Ordusu ve Kraliyet Hava Kuvvetleri) başıdır. Kraliyet imtiyazları arasında olağanüstü hal ilan etme, parlamento onayı olmadan başbakanı aracılığıyla savaş ilan etme, doğrudan askeri harekat ve ayrıca uluslararası anlaşmaları, ittifakları ve anlaşmaları müzakere etme ve onaylama yetkisi yer alıyor. Kraliçe "adaletin kaynağı" olarak kabul edilir; adli işlemler onun adına yürütülür. Genel hukuk, hükümdarın ceza gerektiren suçlardan yargılanamayacağını kabul eder. Hüküm giymiş suçluları affetmesine veya cezalarını kısaltmasına izin veren merhamet ayrıcalığını kullanır. Kraliçe aynı zamanda İngiltere Kilisesi'nin en yüksek valisidir. Piskoposlar ve başpiskoposlar onun tarafından atanır. Bu videoda kraliçe ve kraliyet ailesi hakkında daha fazla bilgi edinebilirsiniz: link.
Medya, İngiliz hükümdarının gerçek gücü çok az olan veya hiç olmayan sembolik, törensel bir figür olduğu konusunda halkı yanılttı. Hiçbir şey gerçeklerden daha fazla olamaz. Elizabeth II'nin Birleşik Krallık'taki gücü neredeyse sınırsızdır. Onun kuklası İngiliz hükümetidir, tersi değil. Kraliçe, kendisini siyasi düşmanlığın hedefi olmaktan korumak için gücünü cumhurbaşkanlarına ve başbakanlara devrediyor. Bu sırada halk, onun gerçek gücü hakkında karanlıkta tutulur. Kraliçenin tebaasının, ülkelerinin kaderini belirleyenlerin kendileri olduğuna inanmalarının nedeni, kraliçenin her zaman en çok oy alan partinin genel başkanını başbakan olarak atamasıdır. Denekler, kraliçenin yalnızca toplumun seçimini onayladığını düşünüyor. Aslında, tam tersidir. Kraliçenin gözdesi olan politikacılara her zaman oy veren tebaadır. Kraliçe ile ittifak halinde çalışan medya, tebaasını her zaman hükümdarın çıkarlarını gözeten partilere oy vermeye ikna edebilir. Kraliçe bu zekice yolla gücünü gizlemeyi başarır ve tebaası ülkeyi yönetenlerin kendileri olduğuna içtenlikle ikna olur! Bu aldatmaca tek kelimeyle dahice!
Kraliçe II. Elizabeth sadece İngiltere'yi yönetmiyor. Aynı zamanda Kanada, Avustralya, Papua Yeni Gine, Yeni Zelanda, Jamaika ve birçok küçük denizaşırı ülke ve bölgenin de hükümdarıdır. Kraliçe bu ülkeler üzerinde tam kontrole sahiptir. Ayrıca gizli servislerini de kontrol ediyor. Birleşik Krallık, Kanada, Avustralya ve Yeni Zelanda'nın gizli servisleri, Amerika Birleşik Devletleri'ni de içeren bir gizli servisler ittifakı olan Five Eyes'ta birleşti. Bu ittifak MI6, CIA, FBI ve NSA gibi gizli servisleri içeriyor. Bunlar, gizli ajanları aracılığıyla dünyadaki tüm ülkelerin siyasetini gizlice kontrol eden dünyanın en güçlü gizli servisleridir. Ve Beş Göz üzerinde baskın ve hatta belki de tam güce sahip olan İngiliz hükümdarıdır. İngiliz kraliyet ailesi artık esasen bir İngiliz gizli servisi olan Masonluk üzerinde de güç sahibidir. Yani İngiliz hükümdarının gücü muazzam ve tüm dünyaya yayılıyor.
Kraliçe genellikle "Taç" olarak anılır, ancak ilginç bir şekilde, aynı terim, bölgesi bir taç şeklini andırdığı için Londra Şehri için de kullanılabilir. Kraliçenin Londra Şehri ile ilişkisi merak uyandırıyor ve çok şey anlatıyor. Kraliçe, Londra Şehri'ni ziyaret ettiğinde, Londra Şehri'nin sembolik kapısı olan Temple Bar'da Lord Mayor tarafından karşılanır. Eğilir ve onun özel, egemen devletine girmek için izin ister. Kraliçe, yalnızca Londra Şehri'nde Belediye Başkanı'na tabidir, ancak Şehrin dışında ona boyun eğen odur. Taraflardan hiçbiri diğerine hakim değil, daha çok iki gücün ittifakıdır – aristokratlar ve burjuvazinin. Kraliyet ailesi siyasi gücü, gizli servisleri, orduyu ve İngiltere Kilisesi'ni toplar. Öte yandan Londra Şehri, tüm dünyanın ekonomisi, medyası ve maliyesi üzerinde güç topluyor. Her iki taraf da genellikle evlilik yoluyla birleştikleri için kan bağlarıyla birbirine bağlıdır. Birlikte, aynı popüler olmayan dine inanıyorlar ve aynı hedefleri takip ediyorlar.
Dünyayı yöneten grup hakkında birçok komplo teorisi var. Çeşitli isimlerle anılırlar: Illuminati, Rothschild'ler, banksterler, küreselciler, derin devlet, kabal, siyah soylular, Hazar mafyası, Şeytan Sinagogu veya Satürn Kültü. Bu isimlerin tümü doğrudur, ancak yalnızca küresel gücün belirli yönlerine atıfta bulunurlar ve kimin sorumlu olduğunu özel olarak belirtmezler. Dünyanın gizli bir topluluk tarafından yönetildiği doğru değil. Ne de olsa, tüm büyük şirketlerin sahibini sır olarak saklamak mümkün olmadığı gibi, İngiliz hükümdarının büyük gücünü de saklamak mümkün değil. Küresel yöneticiler son derece açık ve komplo teorileri yalnızca dikkati onlardan uzaklaştırmaya hizmet ediyor. Dünyanın en büyük sırrı gözümüzün önünde gizlidir. Dünya, Londra Şehri Şirketi ile birlikte İngiliz hükümdarı tarafından yönetiliyor, yani Kraliyet olarak adlandırılabilecek iki güç.
Gizli din
Dünyayı yöneten grubun simgesi 13 basamaklı ve tepesinde her şeyi gören göz bulunan piramittir. Bu sembol, her bir dolarlık banknotta görülüyor ve bu grubun büyük etkisini gösteriyor. Masonlar toplantısından çekilen fotoğrafta da piramidin ucundaki gözün görülmesi, Masonluğun küresel yöneticilerle yakından bağlantılı olduğunu teyit ediyor. Bildiğiniz gibi, dünyanın seçkinleri Satürn Kültü adı verilen okült bir mezhep oluşturur. Ritüelleri ”Eyes Wide Shut” (1999) filminde gösterildi. Yönetmen Stanley Kubrick eserini sunduğunda, film stüdyosu onun bu kadar çok sırrı ifşa etmesine çok kızmıştı. Bu filmin 24 dakikası kurgulandı ve hiç gösterilmedi ve Kubrick sadece iki gün sonra gizemli koşullar altında öldü. İşte videodan bir alıntı:
2016'da Wikileaks, Hilary Clinton ve diğer önemli politikacılardan binlerce e-postayı ortaya çıkardı. Yazışmalar, dünya seçkinlerinin pedofiliye düşkün olduklarını ve Satanizm gibi bir tarikat uyguladıklarını gösteriyor. Bu e-postalarda politikacılar, korkunç ritüeller gerçekleştirmekle açıkça övünüyor. Örneğin, Şeytan'la özdeşleştirdikleri pagan tanrısı Baal'a çocuk kurbanları sunduklarını yazıyorlar. Bunun için bir kod sözcük kullanmalarına rağmen pedofili eylemleri de tanımlarlar. Pizzagate skandalıyla ilgili temel bilgiler bu videoda bulunabilir: link. Şeytani bir tarikat tarafından yönetildiğimizi öğrendiğimizde, bu inanılmaz geliyor. İktidarda yer alabilecek tüm gruplardan en kötüsünü aldık. Ama daha uzun süre düşündüğümüzde, her şey apaçık hale geliyor. En büyük gücü kazananlar, en acımasız ve kurnaz oldukları için Satanistlerdi. İş ve siyasette başarıyı belirleyen bu niteliklerdir. Büyük güce giden yolda, en kötü suçları işlemek gerekir. Birçok masum insanı kurban etmek gerekir. Satanistler bunu yapmaktan çekinmediler. Ronald Bernard'a göre bizden içtenlikle nefret ediyorlar. Onları suç işlemekten alıkoyacak hiçbir şey yok. En kötülerinin en yüksek mevkilere ulaşması için basitçe olması gerekiyordu. Bir sonraki bölümde bu mezhebin tarihi ve geleceğe yönelik hedefleri hakkında daha fazla bilgi edineceksiniz.
Sonraki bölüm: