Bence yazın en güzel taraflarından biri doya doya domates yemek, ara sıra aldığım kiraz domatesleri saymazsak yaklaşık 3 yıldır kışın neredeyse hiç domates almıyorum. Kışın satılan domatesler plastik gibi geliyor bana, hiç hoşuma gitmiyor. O yüzden yaz sonu yaptığım domates konserveleri bütün kış yemekler için yetse de, salatada ya da sabah söğüş domates yemeyi çok özlüyorum itiraf edeyim. Ankara’da doya doya domates yemeyi ise “Ayaş” domateslerinin çıktığı Ağustos’a kadar erteliyorum genelde, geçen sene organik pazara takılırken “Beypazarı”nda yetişen çok tatlı domatesler de yemiştim burada değinmeden geçmeyeyim.
Bana göre kıpkırmızı yaz domateslerini şapır şupur yemek dışında yapabileceğiniz en güzel şeylerden biri de domatesli pilavdır. Ekşimtrak, nefis kırmızı renkli bir domatesli pilav ve yanında barbunya pilaki ve çoban salata veya cacık, rüyalarımı süsleyecek bir yaz sofrası olabilir. Yalnız doğru konuşmak gerekirse, ben aslında barbunya pilakinin de domatesli pilavın da uzmanı değilimdir. Aile efradı arasında barbunyanın uzmanı Çağlar’ın annesidir, domatesli pilavın uzmanı da rahmetli babaannemdi herhalde. Ama ben modern teknolojinden yararlanıp tariflerden birini (domatesli pilav) Gözde’nin blogundan, birini de (barbunya pilaki) Evcini’nden aldım. Aslında Gözde’nin yazısında iki tarif de mevcut ama ben Evcini’ninkini havuçlu ve patatesli olduğundan ve annemin tarzına benziyor diye tercih ettim. Tariflerde de kendime göre değişiklikler yaptım, tereyağı yerine zeytinyağı koymak ya da patatesi az koymak gibi ama bu değişiklikleri evdeki zayıflama heveslerini dikkate alarak yaptığımdan, yeniden bir tarif vermeye gerek yok diye düşünüyorum. İsterseniz linklere tıklayıp tarife bakın, ben ikisinden de çok memnun kaldım. Bir de Şemsa Denizsel’in blogunda domatesli pilav nasıl yapılır, bu konuda şahane bir yazı var (domatesli pilav 101) ona da bir göz atın derim.
Bu arada fotoğrafta gördüğünüz afacan bir aydır bizim evde, bir türlü adıyla seslenemesek de kendisine, adı Fıstık. Yaramaz, oyuncu, sıcakkanlı bir kız. Hoplamayı, zıplamayı, sinirlenince koltukları tırmalamayı , ayağım dahil imkan dahilindeki (poşet, kağıt, bozuk para, kablo, battaniyeden sarkan ip vs.) her şeyle oynamayı, ayakkabı dolabına girmeyi, Çağlar’ın spor ayakkabısına kafasını sokmayı, mutfak penceresinden dışarı bakmayı ve evden çıkarken peşimden fıymayı çok seviyor. Biz de onu seviyoruz, kerata. Benden şimdilik bu kadar, barbunya pişirenleriniz çok olsun, hepinize afiyet olsun.