Ukrayna karşısında ilk kez A Milli Takım forması giyen ve galibiyete 13 sayı, 4 asistlik katkıda bulunan Scottie Wilbekin ile İsveç karşılaşması öncesi gerçekleştirilen antrenmanda bir araya geldik.
Sanırım Türkiye’de ilk kez bu kadar çok taraftarın önünde oynadın, nasıl bir histi?
Harikaydı! Bana kolej yıllarımı hatırlattı, o dönem her maç kapalı gişe oynardık ve neredeyse taraftarların kalp atışlarını bile hissedebilirdiniz. Ankara seyircisi de aynen bu şekilde sevgi doluydu. Ukrayna maçında zorlandığımız her an enerjimizi yukarı çektiler. Umarım yarınki maçta da benzer şekilde taraftarımızın desteğini arkamıza alabiliriz.
Havuz çok geniş olduğundan dolayı çoğu Amerikalı oyuncu kariyerini milli takımda oynayamadan tamamlıyor. Ama sen bu gruba girmedin, milli takım adına forma giymenin nasıl bir farklılığı oldu senin için?
Nasıl anlatacağımı tam olarak bilemiyorum ama farklı ve özel bir his olduğu kesin. Buradayken sadece bir kulübün ya da bir şehrin parçası değilsiniz; koskoca bir ülkeyi, Türkiye’yi, temsil ediyorsunuz. Bu benim için büyük bir heyecan.
David Blatt gibi oyuncuya konfor alanı sağlayan koçları sevdiğini biliyorum, Ufuk Sarıca da benzer tarzda bir antrenör. Pınar Karşıyaka döneminde Bobby Dixon ile olan ilişkileri bunun en net örneklerinden biriydi. Ufuk Hoca’yla nasıl gidiyor?
Birbirimize her geçen gün daha fazla alışıyoruz. Bu süreçte de koç hepimizden neyi iyi yapıyorsak onu almaya çalışıyor. Yani iyi bir şutörsem şut atmama tabii ki izin verir ya da sezon boyunca sırtı dönük oynamaya alışmış bir oyuncuyu o şekilde kullanır. Özetle kısa zamanda hepimizden en yüksek verimi almak için uğraşıyor.