2 Şubat 2010 Salı
Biraz acı , biraz hüzün , ama herşeye rağmen şükür
Yaklaşık 1 ay önce yine buradan duyurmuştum teyze olacağımı,duygularımı sevincimizi . Belki erkendi ama o an için duygularımı açıklamış ,engel olamamıştım kendime....
Ama malesef kaybettik doğmadan bebişimizi.
Olsun dedik ,herşeyde bi hayır vardık dedik ve biz yine en kötü günümüzde birbirimize kenetlendik.
Şuan için tek önemli şey Tuba'nın sağlığı ve psikolojisi idi . Ve şükürler olsun ki o da çok iyi.
Allah'ım bize taşıyamiyacağımız yükler yükleme .Sen bize zorluklara dayanma gücü ver .(Amin)