Yoksulluk, ten rengi, zenginlik, yalnızlık… kimi zaman doğuştan gelir tüm bu kavramlar. Seçim hakkımız kalmaz. Seçim hakkımız olmadığı için bize sunulan hayatı yaşamak zorunda kalırız kimi zaman. Kimi zaman bu hayatı kabullenmez değiştirmeye çalışırız.
Hangi hayatı yaşıyorsak yaşayalım diğer hayatların da farkında olmamız gerekir. Bu farkındalığın kazanılmasının çocukluk yaşlarında kazanılması bizim daha iyi bir insan olmamızı elbette destekleyecektir. Çocukların bu konuda eğitilmesi gerektiği, her yaşamının birbirinin aynı olamayacağı onlara anlatılmalıdır. Bu noktada görevin bir kısmı da yazarlara düşmektedir. Alfredo Gomez Cerda bu bilinçle çocuklar için harika bir kitap hazırlamış. Yazar Miguel adlı bir çocuğun öyküsünü anlattığı kitabında bizi ve çocukları başkalarını anlamaya ve hayatı onların gözünden görmeye çağırıyor.
Aile ilişkileri, iletişim, farkındalık, empati, yoksulluk gibi temalara değinen bu kitap Miguel’in bir haftalık yaşamını anlatıyor. Javier Zabala’nın çizimleriyle desteklenen öykü tüm çocuklara ve yetişkinlere önerebileceğim bir kitap.
“Miguel’in herkesinki gibi, sıradan bir hayatı vardı: Okul sonrası arkadaşlarıyla spor sahasında buluşup maç yapıyor, akşamları televizyon seyrediyor ya da video oyunu oynuyor, hafta sonlarıysa anne babasıyla alışveriş merkezinde zaman geçiriyordu. Bu pek rahat ve keyifli rutin, bir pazar günü alışveriş merkezinin otoparkında tanıştığı evsiz bir adam yüzünden tepetaklak olur. Miguel beline kadar çöp bidonuna girmiş, içini karıştıran bu tuhaf adamdan başta biraz çekinir. Ne de olsa anne babası onu her fırsatta sokakta karşılaştığı yabancılarla, hele de böyle sıra dışı kişilerle konuşmaması konusunda uyarmıştır… Ne var ki bu beyaz sakallı, uzun ve dağınık saçlı adamın tuhaf bir çekiciliği vardır ve Miguel kendisini ona yakınlaşmaktan alıkoyamaz. Umursamaz tavırlı ihtiyar, birden kitaplardan, şiir okumayı ne kadar sevdiğinden söz etmeye başlar…” (Kitabın arka kapağından)