Merhaba Ya Şehri Maraş...
Ah Destin!
Yüreğimin yangın yeri
İçinden çıkılmaz hüzünlerin sığınağı
Kendi halime bırak beni
Sana mı kaldı
Hüzünlerin solan çiçeğini sulamak
Neden ben Destin
Dünyada bu hüzünleri yaşaması gereken
Onca insan varken
Neden ben?
İşgal altında bedenim
Hücrelerim
Düşüncelerim
Bu dünyaya ait bütün zerrelerim
Ne olurdu bende düşünmeseydim
Sapanla tanka taş atan çocuk
Şüphesi yok imanından.
Ah Destin
O çocuğu da rahat bırak
Beni de artık
Belki de senin yüzünden
O kadar insan yanıyor
Senin yüzünden hüzünleniyor.