Nisan ayı başladı. İlk çeyreği bitmek üzere ne yazı yazdım ne yayınladım. Yeni başladığım kitabı okumakla meşguldüm. Sürükleyici bir kitaptı. Aynı zamanda sizinle paylaşmak istediğim için bir an önce bitsin diye uğraştım. Yavaş okudum için 389 sayfalık kitabı 5 günde anca bitirebildim. Aynı zamanda yeni bir yazı üzerinde çalışıyordum. Epey uzun bir yazı. Bu yazı hikâye olur, deneme olur belki öykü olur bilemedim belki mini bir roman denemesi bile olabilir. Sıra dışı bir konu üzerinde yazacağım. Aslında o kadar da sıra dışı değil. Çağımızın en büyük sorunu anlatmaya çalışacağım ama farklı benzetmeleri kullanarak. Bunu çok iyi yapan İngiliz bir yazar var: “George Orwel”. Adamın ismini doğru yazdığımdan emin bile değilim ama okumanızı tavsiye ederim. Özellikle Hayvan Çiftliği adlı eserini.
.
Okuduğum eserin adı Kırlangıcın Çığlığı. Yazarı Ahmet Ümit. Türkiye’de polisiye yazarların arasında en başarılı olduğunu söylersem haksız sayılmam diye düşünüyorum. Her yazarın değişmez bir karakteri olduğu gibi bizim ustamızın değişmez karakteri de başkomiser Nevzat’tır. Başkomiser Nevzat ve ekibi, tacizcileri öldüren titiz ve dikkatli bir seri katilin peşine düşüyorlar. katil, kurbanlarının gözleri kırmızı bir kadife ile bağlıyor, yanlarında da bir oyuncak bırakıyor. bu da onun imzası. ah pardon bir de şey eklemeyi unuttum. bu katilimiz 12 sayısına takıntılı 12 sayısı onun için çok önemli. zaten 2012 öldürmeye başlaması ve ortadan kaybolması tesadüf değildir. sahi 5 yıl sonra neden geri geldi? neden tekrar öldürmeye başladı? gerçekten körebe miydi bu cinayetleri işleyen? yoksa başka biri mi titiz seri katilimizi taklit ediyor?
Aynı zamanda Türkiye’de yaşayan Suriyeli ailelerin başına gelebilecek kötü olayların zincirini kurguladı. Aslında buna kurgu demek ne kadar doğru olur bilmiyorum çünkü yaşanan olaylar aslında bunlar. Bu mazlum insanların çaresizliğinden istifade ederek çocukların böbreklerini yok pahasına satın alıyor ve zengin insanlara daha pahalıya satıyorlar. Evet çok kötü bir şeydir hiç savunulur yanı yoktur ama bu insanları yaşadıkları çaresizliği anlamadan bu durumu anlamamız kesinlikle imkansızdır.
.
Kitabın bu bölümünü okurken aklıma internette gördüğüm bir video geldi. Bir Suriyeli aile ATM’den para çekiyordu. Bu videoyu yayınlayan kişi “Bu insanlarda bu kadar para varken neden bizim devletimiz onlara bakmaya devam ediyor?” gibisinden bir yorum yazmıştı. Pek üzerine durmamıştım o zaman ama bu kitabı okuduktan sonra o video aklımdan çıkmıyor. Acaba nasıl ve hangi şartlarda elde ettiler bu parayı ve maalesef bütün ayrıntıları gözden geçirmeden bu insanlara saldıran insanları düşündüm ve kendimden utandım.
Çok uzatmayacağım bu konuyu. Mutlaka okumanızı tavsiye ederim ve yazımı kitabın isminin içerdiği anlamıyla bitirmek istiyorum. Kırlangıçlar hızlı göç eden kuşlardır. Göç esnasında bazı kuşlar ölür ama çok hızlı gittikleri için bunun yaslarını tutamıyorlar. Gittikleri topraklara ulaştıkları zaman çığlıklar atarlar. Bunlar mutluluk çığlıkları değil yolda ölen arkadaşların yasını tutuyorlar aslında.
1.Fotoğraf: https://www.tozluayna.com/2018/03/ahmet-umit-kirlangic-cigligi.html
2.Fotoğrag: http://www.artfulliving.com.tr/gundem/ahmet-umitle-empati-uzerine-soylesi-i-15164