2002 Seçimleri zalim ülke barajı kuralının zalim sonuçlarını görmek için en önemli semboldür. Sonraki 2007 ve 2011 Seçimlerinde de benzer durumlar yaşanmış olsa da, sonraki bu seçimlerde baraj altında kaldığı için ‘yok hükmünde’ sayılan oylar, 2002 Seçimlerinde olduğu kadar yüksek oranda değildi. Fakat pek kimsenin dikkat etmediği bir gerçek var ki, oy kullanan ciddi oranda bir kitle, asıl oy vermek istediği partiye, oyunun ‘boşa’ gideceği, yani ‘yok hükmünde’ sayılacağı yaptırımından çekinerek, ülke genelinde yüzde 10 oy oranını geçebilecek partiler arasında seçim yapmak zorunda kalıyorlar. Seçim sonuçlarına bakıldığında, örneğin 2011 Seçimlerinde yüksek oranda bir gayrimeşru temsil oranı görülmese de, insanları birkaç partiden birine oy vermeye mecbur bırakan bir sistem yüzünden vatandaşların iradeleriyle oy pusulasında işaretledikleri beyanları arasında oluşan farkın da dikkate alınması gerekecektir. Sosyolojik gerçekler kapsamında rahatça görülebileceği üzere, çok ciddi oranda bir kitle, oyunun boşa gitmesi yaptırımından kaçmak için asıl iradelerinin gösterdiği partiden başka partilere oy veriyorlar. Bu durumun tek sorumlusunun da zalim ülke barajı kuralı olduğu aşikârdır.
(Bu makale İlker Aksoy’un “Türk Seçim Sisteminde İktidarın Meşruiyeti” kitabından bir alıntıdır.)