İştar
Astoreth, Athtar, Astarat ve Astarte isimleriyle de bilinir. Fenikeliler ve Kenanlıların bereket ve doğurganlık tanrıçasıdır. Babillilerin ve Asurluların da aynı isimde ve benzer özelliklerde bir tanrıçası vardır. Sümer medeniyetinde ise bereket tanrıçasının adı İnanna olarak söylenir. Ortadoğu coğrafyasından çıkmış bu tanrıçaların Yunanlılardaki Afrodit ve Roma’daki Venüs’ün de kaynağı olduğu düşünülür. Mısırlılar için ise İştar savaş ve inat tanrıçasıdır.
Kolonici Fenikeliler İştar tapınımını Akdeniz’e yaymıştır. Kıbrıs’taki Citium ve Baf yerleşimlerinde İştar için tapınaklar bulunuyordu. Yunan mitolojisinde Afrodit’in de Kıbrıs’da deniz köpüğünden doğduğu anlatılır.
Adonis’in aşığı olan Astarte’nin gezegeni Venüs’tür. Babilli astronomlar Venüs’ü çok titizlikle incelemişler ve gezegenin hareketlerine göre kehanetlerde bulunmuşlardır. Adonis festivali de Venüs yıldızının en net göründüğü dönemlerde yapılıyordu.
İştar’ın adı İncil’de pek çok kez geçer. İncil’de bahsedilen “Cennetin Kraliçesi”nin de İştar olduğuna inanılmaktadır.
Babilliler İştar’ın hava tanrıçası Anu’nun kızı olduğuna inanıyordu. İştar sevgilisi Tammuz (Yunancası Adonis) öldüğünde yer altı dünyasına onu bulmaya gitmiştir ancak çabaları sonuçsuz kalmış ve yaşayanların dünyasına geri dönmüştür. Bu efsane Akdeniz havzası ve Orta Doğu’daki pek çok kültürde mevsim dönümleri ile ilişkilendirilir ve İştar’ın yeraltı dünyasından geri döndüğü zaman bahar bayramı olarak kutlanır. Akdeniz havzasındaki onlarca farklı kültürde farklı isimlerle kutlanan bahar bayramlarının İştar miti ile yakından ilgisi vardır.
Hint Avrupa dillerinin pek çoğunda yıldız anlamına gelen “star”, “sterk” ve benzeri sözcükler de tanrıça İştar’ın adından türemiştir ve onun Venüs ile bağlantısını işaret eder.