Yönetmen - 6
Senaryo - 5
Oyunculuk - 6
Görsel efekt - 7
Kurgu - 5
Müzik kullanımı - 5.5
5.8
Marvel arka arkaya gösterime sürdüğü filmlerle bize eğlenceli seyirlikler sunmaya ve gişede fırtınalar estirmeye devam ediyor. Bu hafta gösterime giren X Men Apocalypse, X Men İkinci üçlemesinin son filmi. Yani ilkine göre oldukça başarılı olan ikinci üçlemeyi bağlayıp daha da ileri taşıması gereken film.
İlk üç X Men filminde tanıyıp bu filmlerin günahı sevabına rağmen sevdiğimiz Mutant evrenine ikinci üçleme yeni bir soluk, bir tat getirmişti. X Men Başlangıç, karakterlerin gençliğini, bir araya gelmelerini, Magneto’nun öyküsünü başarıyla anlatmış, değişen oyunculara rağmen hem tutarlı hem de heyecanlı taze bir başlangıç yapmıştı. Bunu izleyen X Men; Geçmiş Günler Gelecek ise zaman yolculuğu temasını mutant evrenine başarıyla uyarlayarak olay örgüsünü kuvvetlendirdi. Üçlemeyi çok yukarlara taşıyabilecek ortam hazır ve eldeki malzeme yeterliyken doğrusu X Men Apocalypse büyük bir hayalkırıklığı. Filmin öyküsü bir aksiyon filmi için bile o kadar zayıf ki zaten üzerine konan her şeyi de ( o da pek fazla değil zaten) silip süpürüyor.
Hikaye X Men’lerin atası Apocalypse’in bir şekilde Mısır’da gömülü bulunduğu mezardan kurtulması ve dünyaya dehşet saçması şeklinde özetlenebilir. Ancak Apocalypse korkutucu ve ya karizmatik olmaktan çok uzak. Yüzyıllardır mutantlardan çaldığı yetenekler ne olursa olsun, modern dünyaya uyum sağlama ve çağın sorunlarını algılama hızı ise inanılmaz. Seksenlerde geçen öyküde insanoğlu makinelerine çok güveniyor, soğuk savaş var, herkes birbirine füzeler doğrultmuş. Apocalypse bunu doğru bulmuyor, güç dengeleri falan da neymiş, tek güç benim diyor ve yanına Mahşerin Dört Atlısını (Magneto, Storm, Psylocke, Angel) alarak kıyıma girişiyor.
İlk yarısı zaten hantal ilerleyen hiç aksiyon içermeyen X Men Apocalypse, bir de Cyclops’un okul zamanlarında başına gelenleri, Magneto’nun yaşamında meydana gelen acı dolu detayları uzun uzun anlatmayı seçiyor. Oysa Magneto iyi-kötü geçiş öyküsünü, motivasyonlarını zaten seyrettiğimiz bir karakter. Onun insanlar ve mutantlar hakkındaki düşünceleri, Prof X ile aralarındaki sevgi nefret ilişkisi, Mistique ile aralarındaki sevgili, dost, düşman ilişkisi ilk iki film üzerinden okunduğunda son derece karmaşık, çok daha ilgi çekici. Ama film bunları deşip ilk filmde oluşturulan çatının üzerine farklı bir şeyler inşa etmektense ne yazık ki kolaya kaçmayı, klişe bir trajediyi ısıtıp önümüze sürmeyi tercih ediyor.. Yani ana öyküdeki ‘bir kötü çıkar dünyayı kıyamete sürükler’ klişesine bir de yan öykü klişeleri ekliyor.
Daha sonra Phoenix’e dönüşecek, yani karanlık tarafa geçecek olan Sophie Tucker’ın (Game of Thrones) canlandırdığı Jean’in büyüme öyküsü de son derece yüzeyel. Doğrusu ürkek hali ve ifadesiz yüzü fazlasıyla Sansa’yı hatırlatıyor. Mistique’e gelince onun üstlendiği misyon da ağızlara sakız olmaktan öteye gitmiyor. Quicksilver filmin tartışmasız en enerjik karakteri. Filmin Sweet Dreams eşliğindeki en iyi aksiyon sahnesinin başrolünde o var. Bu sahne Quicksilver’ın Geçmiş Günler Gelecek’teki sahnesiyle bir hayli benzerlik gösteriyorsa da son derece sıkıcı ilerleyen film içinde vaha bulmuş gibi hissetmenizi sağlıyor. Nightcrawler, Cyclops ve Storm karakterleri nispeten başarılı, devraldıkları bayrağı hakkıyla taşıyacaklar gibi duruyor. Psylocke ise cast olarak başarılı olsa da senaryo onunla ve motivasyonlarıyla pek ilgilenmediğinden fazlasının söylemek zor.
Film son derece basit olan hikayesini anlamsız sahne ve diyaloglarla iyice dağıtmayı başardıktan sonra son yarım saatini kahramanların savaşına ayırıyor. Bu bölüm de maalesef hem dövüş kareografileriyle hem de araya serpiştirdiği dramatik sahneleriyle yavan ve etkileyici olmaktan çok uzak. Michael Fassbender (Magneto) ve Jenifer Lawrence( Mistique) oyunculuklarına diyecek bir şey olamaz tabii ama karşılıklı sahneleri o kadar kötü yazılmış ki ( bir aile muhabbetidir gidiyor)onlar bile kurtaramıyor. Sürpriz bozmamak için fazla değinemesek te filmin çizgisini bozmadan sonunu da neredeyse tüm karakterler için kolaya kaçarak bağladığını söylemek yanlış olmaz.
Sonuç olarak X Man Apocalyse hiçbir yeni fikir içermediği gibi X Men filmlerini bize sevdiren alt metinlere hiç değinmeyip aksine işlevsiz sahne ve diyaloglarla eski karakterlerini kartonlaştıran, yeni eklenenleri ise layıkıyla anlatmayı başaramayarak üçlemenin ilk iki filmine yazık eden bir film olarak özetlenebilir.
X Man Apocalyse Türkçe dublaj izleyebilir ve İngilizce Altyazılı olarak sinemalar’da izleyebilirsiniz.