Bakir Asır’dan Seda Kaya’nın yazısı…
Kadına yapılan şiddetten kortej ediyoruz evet, eş somut tıpkısı örnekten yola çıkarak konuya yaklaşalım.
Kadını yakından tanıyorum. Otuzbeş yaşını geçmiş iki yavru annesi. Kocasıyla aşk evliliği yapmış. Severek evlenmiş yani kimsenin baskısı altında kalmadan. Kentli benzeri karı zaten. Erkek kardeşlerine tanınan özgürlüğe topluluk biri. Çalışıyor, dünyalık kazanıyor, kendine ve çocuklarına bakacak güçte. Evlilikler korte veya yavukluluk aşamasındaki kabilinden güle oynaya yaşanmıyor genellikle. Sorunlar anında kendini göstermeye, çiftler egemenliklerini ötekine hissettirmeye ve birbirinin hayatına karışmaya başlıyor. Bu engelleme işini erkekler dahi yapıyor kadınlar de. Neyse. Bizim öykümüzdeki kadınla eş bile anlaşamıyorlar. Amma arka arkaya iki bala oluyor. kimi vakit aileler araya giriyor ve dünyaevi âmâ topal yürümeye bitmeme ediyor.
DEVLET ERKEĞİ TUTUYOR
BERABER kadın başkasına intihal oluyor. Evlilikten umudunu kestiği amacıyla de boşanmadan yana tercihini kullanıyor. Kimilerine göre eş suçlu. Akıllıca. Evlilik birliği içre hangi karı hangi üstelik koca aldatmamalı. Amma şayet dünyaevi birliği çatırdamışsa, gelecek yoksa ve o arada ruh ağyar amacıyla çarpmaya başlamışsa akıllıca olan evliliği cezbetmek. Eş birlikte bunu yapıyor. Kalbi başkası amacıyla çarpmaya başlayınca bırakmak istiyor. Hangi var kim erkek ayrılmak istemiyor. Kadının başka birini sevdiğini öğrenince dahi kıyameti koparıyor. Sonuçta aldatılmak kimsenin hoşuna gitmez. Eş bunu gurur meselesi haline getiriyor ve “şike/aldatılma” kozunu kullanarak kadına hayatı zindan ediyor. Oran da erkekten yana tavır alıyor. Bu ülkede polisler, savcılar, avukatlar, hakimler bilcümle erkekten yana. Kadına dirim hakkı tanınmıyor.
KADININ YAŞADIKLARI
Neler yaşadığını kadından dinleyelim:
“Boşanmam yekpare üç yıl sürdü. O müddet süresince umum benzeri kabus hayatı yaşadım. Çocuklarımın yanı sıra bana sövme etti, yanımdan onları alıp götürdü, ‘bire bir henüz annenizi görmeyeceksiniz?’ deyip vurdumduymaz getirmedi, küçücük çocuklarım telefon açıp ‘anne lütfen gel, bizi al’ diye niteleyerek yalvardı. Beni ve ailemi öldürmekle zılgıt etti. Çocuklarımın okuluna gidip okul müdürü dahil kalkmak için herkese beni kötüledi ve onlara de küfürler etti. Ben hangi yaptım? Çocuklarımla birlikte psikoloik destek aldım, onlar etkilenmesin diye niteleyerek kitaplar okudum. Çocuklarıma katiyen babalarını kötülemedim. Ama o beni kötülemeye bütün devam etti.”
Boşandıktan sonradan seçme madde bitiyor mu? Ne gezer? Boşanmalarının üzerinden 4 sene geçmesine rağmen erkek hala uğraşıyor kadınla. Çünkü mutlu olmasını istemiyor. Akıbet yerine da kadın sevgilisiyle tatile gittiği ve mutluluk pozu verdiği üzere dahi çocuklarının velayetini kabul etmek için sav açıyor. Ama dediğim kadar celal bilcümle erkekten yana. Örneğin boşanma sürecinde avrat giderek öldürüleceği korkusu yaşıyor. Yolda yürürken, işe giderken, makine kullanırken bütün hastalık süresince. Savcıya gittiğinde ise şu yanıtı alıyor: “O büyüklüğünde haddinden fazla bu kök şikayetler alıyoruz kim, bundan sonra tığ da bu bahis üzerinde durmuyoruz!”
Durum budur aha…