Son zamanlarda annesi olmayanlar ne yapıyor diye düşünüyorum. Ne kadar zor bir yük. Arkanda öyle bir gücün varlığını hissetmemek.
Dün annem yanıma geldi ve benim günlerdir taşındığım ama yerleştiremediğim evimi bir şekle şemaya sokmuştu. Bu kadar şeye nasıl yetişiyor aklım almıyor.
Siz 1 iş yaparken o 10 iş birden yapıyor bir yandan ütü yapıyor, bir yandan Ada için yiyecek birşey hazırlıyor, öteki yandan sizin yaptığınıza yardımcı oluyor, onu bırakıp kıyafet katlıyor insanın başı dönüyor
Dun Doli ile konuşuyorduk öyle bir dolap düzüenliyorki insanın aklı almıyor. Onun anneside aynıymış :)Acaba biz onlara bunu sektör haline donüştürüp iş kolumu yaratsak.
Hepsi mi simetri olur katlanan çamaşırşarın. Alper diyor ki"Annen gelince ev başka parlıyor ". Çok haklı onun topladığı ev ile benim ki arasında dağlar kadar fark var.
Ben yeni ev için nerden başlayacağımı bilmiyordum, akşam bir plan cıkardı bize. Önce vestiyer yaptırılacak ki ayakkabıları dizelem, sonra avizeler, elektrik prizleri ve düğmeleri değişecek onların pisliği gitsin. Arkasına duşakabin, klozet kapağı ve duşbaşlığı beğenilecek ve hafta içi onlar taktırılacak. Bu haftasonu yapılacak işler bu. Bundan sonra benim için yogun bir dönem başlıyor tabi Alper içinde :)
Hadi bakalım hayırlısı annem burada olunca bu işlerin hepsi nasılsa halledilir hissi oluyor içimde.
Canım annem ya geldi ve hemen fark edildi. Uzun sure burada oldugu icin cok mutluyum.
Allah yokluğunu göstermesin sen olmasan biz ne yaparız. Seni çok seviyoruz...