27 aralık 2018, perşembe. ilk gün.
size bunları çok uzaklardan hastane odasından yazıyorum. *
ameliyattan çıkalı yaklaşık 10 saat oldu, narkoz geçti, verilen ağrı kesiciler geçti fakat ben zerre kadar acı, ağrı ya da türevi bir şey hissetmiyorum. (hadi lan nasıl olur?!) dediğinizi duyar gibiyim. ama oluyor inanmıyorsanız 3 saat önce gelen hemşireye sorun ağrı kesici serumu taktırmadım aha da orda duruyor. tabii yapı meselesi olabilir.
gelelim fasulyenin faydalarına. yemek yiyemiyorum bu yüzden yaklaşık 28-30 saattir açım. çorba içtim biraz, katı beslenemiyorum. ameliyat esnasında nefes almam için boğazıma sokulan hortumdan dolayı korkunç düzeyde tahrişim var canım acıyor yutkunmak bile çok zor. (ama tabii bu benim öküzlüğümden de olabilir çorbayı içtikten sonra gayet de yemek yemeye çalıştım (aaaall yedin al)
yarım saatte bir buz koyuyorum gözlerime, morarma olmadı olduysa da çok az. burnumda şişme, ödem herhangi bir şey yok hatta atel falan çıksa hemen, kimse anlamaz dün ameliyattan çıktığımı ama bu benimle ilgili olabilir. genel itibariyle sıkıntısız aşırı güzel bir ameliyat geçirdim ben. görüntümden bandajlı haliyle bile memnun olduğumu da belirtmek isterim.
anesteziye geçelim. anestezi aldığımı hatırlamıyorum, damardan verildi muhtemelen ama hiç bilmiyorum. uyuduğumu da hatırlamıyorum. uyandığımı ve çok üşüdüğümü üşüdüğüm için ağladığımı, uyuyup uyuyamayacağımı, saati ve burnum nasıl olmuş diye sorduğumu hatırlıyorum. 2 saat kadar ota boka ağlama devam etti, her şeye ağladım. velhasıl sayıklamamışım. bayağı güzel uyandım narkozdan hatta yanlış duymadıysam birisi ne kadar güzel uyandı dedi.
doktor bu sıra boş durmamış babama çıkıp üşüyor, ısıtıyoruz ameliyat çok güzel geçti demiş.
tabii 10:30’da girdiğim ameliyat 16:30’da bitince bizimki telaşlanmış. tabii bu uyandırma ıvır zıvır.
bu burun nasıl düzelir ya dediğim burnu 3,5 saate müthiş bir şeye çeviren doktorumu selamlıyorum. bana neler verdiği hakkında hiçbir fikri yok.
yaptırmak isteyenler hiç korkmasın, korkulacak bir şeyi asla yok. tek hissettiğiniz devamlı burnunuzun aktığı ve ağzınızı kapatamamak. koku ve tat almayı da unutun. başka bir zorluğu yok. zaman geçtikçe burayı editlerim.
7 ocak 2019, pazartesi. 11. gün.
hastanede kendi isteğimle 3 gece kaldım. henüz alçı, tampon hiçbir şey çıkarılmadı 1 hafta kontrolümde salı günü alınması uygun görüldü.(ağlaya ağlaya gittim kontrole burnumun içindeki tamponları kemik sanıp *
sonra kemik değil bunlar burun eti olabilir diye kendimi yedim yedim çıka çıka tampon çıktı) ameliyat olduğum günden bu yana hiç ağrım olmadı doktorun yazdığı ağrı kesiciyi aldım fakat hiç kullanmadım. antibiyotik hap, antibiyotik krem, deniz suyu spreyi kullanıyorum. burnum korkunç düzeyde yağlanıyor, duş almak eziyet, burnumun üzeri kaşınıyor(kaşıyamıyorum), morluğum kendi ihmalimden dolayı 50 kuruş büyüklüğünde oldu, sarı sarı çürümelerim geçti sayılır. yüzüm gözüm şişmedi, oldukça iyiyim. koku ve tat hâlen yok. eriyen dikişlerimden bir tanesi 4-5 saat önce düştü.
8 ocak 2018 salı 12. gün.
kalıp, bantlar, tamponlar çıktı. dikişlerim alındı. burnum şiş, genel itibari ile güzel. tamponlar çıkarken acı hissetmedim. burun içindeki yaralarım sigara içmeme rağmen büyük oranda iyileşmiş. tekrar bant yapıştırıldı. cuma günü tekrar gideceğim bantların çıkartılması için. iyiyim sorun yok. ağrı sızı yok. koku ve tat almam gayet iyi. ilk koku aldığımda çığlık atmak istedim şükürler olsun diye. ay çok güzel.
9 ocak 2019 çarşamba 13. gün.
4 kilo verip 43 olmuşum. bu durum beni ziyadesiyle üzdü.
16 ocak 2019 çarşamba 20. Gün.
Bantlar çıktı koku, nefes ve koku almamda bir sıkıntı kalmadı burnum hâlâ şiş. Her şey gayet güzel.