Uçurtmalar Özgürmüdür?
Güncelleme Tarihi: 7 Temmuz 2019
Hava çok güzeldi. Gunes vardı rüzgar esiyordu. Camdan dışarıyı seyrederken küçükken dedemle yaptığım uçurtma geldi aklıma. Bodruma koymuştu annem. Bodrum mu? Evet büyümüştüm ama hala bodruma inmem gerektiginde tedirgin oluyordum. Bodrumun kapısına yaklaştım. Kapıyı açarken gıcırdadı. Kulağımı tırmaladı. Işığı elimle bulmaya çalıştım. Hah evet buldum. Bodrum yavaşça aydınlandı. Ofladim. Dolaplar ve içinde bir sürü kutular. Nasıl bulacaktım. Ben düşünürken birden duvarda kağıt gordum. Annem kutulara numara vermiş. Hangi kutuda ne olduğunu yazmış. Ya canım annem yine beni büyük bir yükten kurtardı. Hmm bakalım hangi kutuda. Eski kıyafetler değil , fotoğraflar değil… Ha işte eski oyuncaklar? kaç numaraday mış? 13 deymis. Tamam şimdi bulalım. Kutuyu buldum. Uzun zamandır açılmayınca baya tozlanmıştı. Kutuyu açtığımda en üste zaten uçurtmam vardı. Kolaylıkla bulabildigime mutluydum. Mavi renkliydi. üstünede dedem beyaz kuş çizmişti. Havanın böyle olduğu zamanlar dedem uçurtma havası der beraber dışarı çıkardık. Şimdi bende dışarı çıkıp uçurtma uçurmak istiyordum. Uçurtmam tozlanmıştı. Bir bez alıp temizledim. Sonra dışarıya koştum. Evimizin bahçesine çıktım. Köpegim havlamaya başladı ama Şuan onun ile oynayamazdım. Uçurtmami yavaşça serbest bıraktım. Ne de güzel süzülüyordu gökyüzünde. Kuşlar gibi özgür olsun diye dedem üstüne kuş çizmişti. Sadece uçurtma özgür olamazmi diye sormuştum. Oda bana uçurtma insan gibidir. insanlar özgürlükleri için bir yere bağlı olmak zorundandır demisti. Ozaman anlamamıştım. Büyüyünce anlarsın torunum. Diyip başimi okşamıştı. Sanirim şimdi anlıyorum ne demek olduğunu. Uçurtmayı serbest bırakırsan rüzgarda savrulur. en sonunda uçamaz hale gelir.
Insanda bir yere bağlanmak zorundadir. Hedefine tutunmalıdır. Bir amacı olmazsa serbest kalır . Savrulur. Geri ayağa kalkamayabilir. Sonunda uçamaz bir hale gelir. Eğer uçurtma rüzgarı yakalarsa sürekli daha fazla havalanmak daha fazla ip takmanı ister. Eğer cok fazla iple uçurursan rüzgar azaldığı an aşağı düşer. Insaninda hep fazla ozgurlukte gözü vardır. Sınırını aşarsa sonu uçurtma gibi olur. Ben bunları düşünürken hava bozdu. Fırtına çıkmadan uçurtmami topladım. Eve girdim. Evet güzel bir gün olmuştu. Yeni bir ders almıştım. Şimdi bunları ajandama yazip unutulmaz kilacagim.
Azra Elif Saraçoğlu