Saygı saygınlık eriyen yıpranan kopan bağlar, kaybolan değerler, yitirilen dostluklar, sahte sevgiler, renkli ışıltılı hayat hayalleri ve uçuruma yuvarlanışlar yavaş yavaş .
Her şeye yüzeysel bakmak görmemek görmek istememek gibi sanki sislerin arkasına gizlenmiş bir yaşam !
Neler oluyor ?
Nerelere sürükleniyoruz ?
Duyarsızlık, dengesizlik, çarpıklık diz boyu ! Bir yerden başka bir yere giderken bu coğrafyaya uğramış gibiydi akıl !...
Kısa süren bir misafirlik çayı yarıda bırakıp kalkmış gibi .
Sesini arayan kör yarasaları taklit ettik durmadan.
Gecelerin zifiri karanlığında Harut ile Marut’un efsunlarına talip olduk . Karanlık mağara duvarlarının tarih öncesi resimlerinde aradık hakikatleri .
Biçare prangalı köleleriz ! Boynumuzda düşsüzlüğün zincirlerinin kör halkaları !
Bir cahillik gömleği giydirildi bu ülkenin insanlarına ve tüm hayallerin rengi beyaz görünse de kolları hep bağlı oldu .
Beynimizin kıvrımları arasına yapışmış olan haset ve kibiri bencil olan egolarımızı söküp atmalıyız artık !
Dokunmak gereklidir inceden zift karası cahilliğin yok edilmesi için …
Hepimiz kısa bir süre için vardık, sonra başka yere gidecektik; hayatta değildik aslında, hayatta olmaya çok yaklaşıyor ama olamıyorduk .
Dik durmaya çalışan, beli kambur, dönüş yoluna çığ düşmüş, kayıtsızlığın bir garip meydan okuyucusu insan .
Bir kompozisyonun sözsüz, yazısız, düşsüz, ruhsuz, sancılı ve soğuk çöl rüzgârı olmuş insan ...
Kaygıların dümeninde bir rıhtım, bir liman arayan kalpsiz insanlar toplumu beton yığınlarının, gerçeklik fenomenlerinin, yanılgı dolu kabullenmişlerin, paraya şehvete tapıcılığın suni keşmekeşinde varoluş kaygılarıyla, hakikatine sırtını dönen insan ... Samimiyeti sevgiyi saygıyı kısacası insanlığı özlüyoruz ama kaygılıyız kederliyiz .
Biz hatıralara sevdalıyız kabullenmesek de bu yazılanlarda, yazılanların yazıldığı zamanda ve yazanın kendisi de bir hatıra olacak saygı sevgi ayarlarına güncellemediğimiz nefsimize teslim yaşadığımız sürece …
Değer mi şimdi fani hayatı insanca yaşamak varken dostlar ?