Estetik kaygı nedir?
Cidden düşündüm de, estetik kaygı çok abes bir şey belki de. Kaygılanmak zaten abes aslında. Ama ne bileyim örneğin telaffuzu çok daha sevimli geldiğinden dolayı hikaye yerine öykü, kelime yerine sözcük demek bir estetik kaygıdır sanırım. En azından benim estetik kaygı anlayışımdır.
Bir şeyi sadece gerekli olduğu için değil istediğiniz için de yapmaktır. Giyinmeniz zorunluyken güzel şeyler giymenizdir estetik kaygı.
Sırf bir yazarı anmak için omzunuzda havluyla dolaşmaktır bir gün boyunca estetik kaygı.
Çirkin göründüklerine inanıp yerdeki anlamsız karolara basmadan yürümek ya da tam tersi çirkinler diye üzerlerine üzerlerine basarak yürümektir estetik kaygı.
Büyük-küçük harf karşılaşmasını faşist bulup sadece küçük harf kullanmaktır estetik kaygı.
Üç noktayı sıkıcı bulup iki nokta kullanmaktır;
Bulutların pembe olmasını düşlemektir;
Trafik lambalarının nasıl hissettiğini merak etmektir;
Perşembeleri sevmemektir;
Kapağını en sevdiğin kitabı, kitap yığınının en üstüne koymaktır;
Göreliliktir;
Nevi şahsına münasırlıktır;
Şahış olmaktır estetik kaygı.
(bunların hepsine sahip olun değil, bunlar yalnızca birer örnek. bu tarz şeyler estetik kaygıdır gibisinden)
Benim estetik kaygılarım var, sizin de olsun. Estetik kaygılanın. Kaygılarınız sadece estetik olsun. Ve her şeyi estetik kaygılarınızla değiştirebileceğinize inanın. Hepimiz bulutları pembe düşlersek belki onları pembe görebiliriz mesela? Bu tamamen sembolik olması amaçlanmış bir örnek mesela ama neyse. Pembe bulut iyidir bence.
.