Etik özellik taşımayan iyilik kötülüğün gölgesinde kalmaz mı?
Bizim dünyamızdaki en büyük sorun iyilik ve kötülüğün her anlamda karışması ve iç içe geçmiş olmasıdır.
Bu aslında nesnelerin görünen ve görünmeyen tarafı olarak da değişkenlik gösteriyor.
Buz dağının gözüken yüzü ve görünmeyen tarafı gibi…
Kötülük iyiliğin su altında kalan kısmı olabilir mi? Hatta sinsice iyiliği besleyen kısmı olabilir mi?
Bilmiyorum! Aynı hiçbir şeyi bilmediğim gibi…
Diğer bir bakış açısı olarak iyilik ve kötülüğün arasında olan bu ince çizgi ne kadar sert veya ne kadar sağlam?
Acaba buz dağının altı ve üstü gibi mi?
Yoksa gece-gündüz gibi mi?
Geceden gündüze taşınırken tan yerini düşünüyorum.
Bir geçiş vardır, öyle değil mi?
Salt karanlık veya aydınlık var mı?
Belki, bazen, birkaç saniye olabilir.
Buz dağının altı da üstü de aynı kütleden yapılmıştır. Duruma göre suya batıp çıkarken birbirini besler. Gece ve gündüz de birbirini besler.
İyilik ve kötülük insan ruhunun özüne ulaşır. Orada gizli bir anlaşma yaparlar. (Onda bir/ onda dokuz kuralı)
İşte, burada devreye inanç ve vicdan girer.
İbreyi değiştirecek olan ise vicdanın akla hükmetmesidir.