29 Mayıs 2018 Salı
Fareli köyün kavalcısına dönüşme hikayem
Maya büyüyünce veteriner olmak istiyor. Hayvanlara ilgisi ve sevgisi sonsuz, eve bir hayvan istiyor. Seyahat sıklığımız, ev ve hayat koşullarımız, benim kişisel bazı çekincelerim nedeniyle maalesef hayvansız büyüyor. Keşke hayvanlarla içli dışlı büyüyebilse.. Ben öyle büyüdüm ve hayvansız bir ev düşünemezdim.. Hayat..
Bir süredir çok yoğunlaştı bu evcil hayvan isteği ve özellikle de "fare" üzerine odaklandı. Öyle sıradan bir hamster falan değil, bildiğiniz fare ama kahverengi ve beyaz benekli, kahverengi gözlü, uzun kulaklı, uzun pembe kuyruklu dişi bir fare. Tabii bu fareler tek yaşayamıyorlar, sosyal hayvanlar oldukları için en az 2 tane alıyorsunuz. Geçen gün çeşitli ev hayvanları satılan bir barınağa gittik, gerçekten fareye tepkisi ne olacak merak ediyordum. Görünce bayıldı, mutlaka oradan hemen alıp eve getirelim istedi. Barınağa baktık, kafesli (80-120cm ölçüleri falan gibi standartları var) ve oyuncaklı, yemli, tamamen "yuvalanmaya hazır" fareler var, üstelik beyazlı kahveli benekliler de mevcut. 2 sene yaşıyorlar, aslında bakımı en kolay hayvanlar çünkü hamster'ların aksine günde 2 defa kafesten çıkarılıp dolaştırılmaları gerekmiyor, haftada bir banyo küvetine çıksalar bile yetiyor. Tabii ben sayısız ev hayvanıyla büyürken kafes bile kullanmıyor, hayvanlara bezli don dikip (gülmeyin valla aynen yaptım bunu) etrafta serbestçe salınmalarına destek veriyordum, hatta tavşana tuvalet eğitimi verme gibi yeteneklerim de vardı, o nedenle biliyorum o hayvan o kafeste durmayacak.. Sorun da değil ama çocuklar ne kadar hazır, sonuçta hayvanın can ve psikolojik güvenliği çok önemli, ona karar veremiyordum. Maya aslında hazır, çok nazik, sevecen, dikkatli bir hayvan sahibi olur. Hayvana oyuncak gibi davranmaz. Bunlardan eminim. Ama seyahatlerde bakacak birini ayarlamak, evin bir çocuğu gibi olacak hayvanın sorumluluğuna hazır olmak falan beni düşündürüyor.. Neyse.
Baktım biz Maya ile farelere bakarken, kızın biri hızlıca 4 tane fare aldı, yanında getirdiği taşıma kafesine koydu, "ah işte bu işten anlayan biri" diye düşünüp hemen hamle yaptım. Ha burda bir duralım, bir Tolstoyvari betimleme yapmam icap ediyor. Kız baştan aşağı simsiyah metalimsi giyimli, burnu, kulakları, dudakları ve daha göremediğim nice yerlerinde hızmalar olan, yüzü dahil bir sürü dövmesi bulunan bir arkadaşımız.. Tabii ben hümanist biri olarak "dışı simsiyah olanın içi rengarenk olur, bu gençler genellikle sosyopat sanılsa da aslında çok hisli, çok duygusal, kimseye bir zararı dokunmayan kendi halinde insanlardır" diye düşünüyorum. Neyse.
Kıza bir solukta "hah tam aradığım insansınız, bir şey soracağım! kızım fare bakmak istiyor ama benim çeşitli hayvanlarla deneyimim olmasına rağmen hiç fareyle ilişkim olmadı, sizce kolay bakabilir miyiz, kısa bir özet verebilir misiniz?" dedim. Kız bana cevaben: "eee, aslında ben bu konuda danışılacak biri değilim, benim evde bir yılanım var ve tahmin edersiniz ki bu fareler......." derkeeeeen, ben ayıldım ve Maya'nın kulaklarını kapadığııım gibiiii, koşaradım ordan uzaklaştım.
Maya şimdi daha büyük bir coşkuyla fare istiyor, ben de itiraf edeyim tüm o fareleri alıp "kaderlerinden kurtarmak" istiyorum. Bu işin sonu ne olacak bilmiyorum.. BAP "ya bari tavşan alalım, sıkılınca yeriz, he he he" gibi ivvvvrenç espriler yapıyor, Maya "anne ölünce üzülmem kiii, nasılsa orda çok fare var, yenisini alırız" gibi yorumlarla beni ürkütüyor, Lukas zaten bam bam, ayrı psikopat, onu nasıl kontrol edeceğim hiç bilmiyorum ama bu fareler içime dert oldu. Kavalımı aldım geliyorum yavrularrrrr.. Dayanın.. Hepsini alıp (tanesi 4 euro) çayırlara salasım var ama tutuklarlar beni, tıkarlar tımarhaneye diye çekiniyorum. Bilemedim ya, ne yapayım.. Fare isteyen?