Gönlünce kahkaha atabilmek önemi. Nefes alamayacak kadar gülebilenlere de ne mutlu. Kahkaha atarken gözlerden yaşların gelmesi… Mutluluğun resmi olmuyor mu?
Huzurlu olmak, mutlu olmanın bir bileşkesi. Huzur varsa mutluluk da vardır mutlaka. Bunlar doğru da yaşam da bir karşılığı var mı? Var ya da yok… Kişinin yaşam biçimine göre değişir.
Huzur kişilerle yan yan gelmeyle oluşabiliyor. Şair Sennur Sezer ile Yazar Adnan Özyalçıner huzur için önemli kişilikler desem yeridir. Karı koca olan bu iki aydınla tanışmış olmak benim için bir ayrıcalık olduğunu düşünüyorum. Ordu’ya gelmelerine katkım olduğu için de.
Yıllar önce 1997’lerden sonra Ordu’ya ilk gelişleriydi. Konuğum oldular. Kahvaltıda, akşam yemeğinde eşimle birlikte Sennur Sezer Ablanın yemek çeşitleri ve yapımları konusundaki söyleşileri gözümün önünde. Adnan Özyalçıner Ağabeyle birlikte iki aşçının söyleşini dinledik sofrada. Söyleşisi insana huzur veriyordu desem abartı olmaz.
Aradan yıllar geçti. Sennur Ablamızın aramızdan ayrılışının üçüncü yılı idi 7 Ekim. Sennur Sezer yalnızca bir şair değildi. İlgi alanına girmeyen konu yoktu. Tanık olduğum yemek kültüründen emek, demokrasi, insan haklarına kadar her konuda sözü vardı dinleyen ama dinleten de bir kişiliğiyle. Yani Sennur Sezer demek, huzur demekti desem yanlış olmaz. Onu kısa süreliğine tanıyanlarda da bu kanı oluşur.
Sennur Sezer ve Adnan Özyalçıner Ordu’ya iki kez birlikte geldiler.21 Eylül 2018 tarihinde Adnan Özyalçıner üçüncü kez tek olarak gelmek zorunda kalsa da Sennur Sezer’in şiirlerini getirmişti. Düzenlenen imza ve söyleşi gününde Sennur Sezer’den iki şiir okudu. Sennur Sezer’i yeniden yanımızda hissettik.
Sennur Sezer’i tanıma fırsatı olmayanların büyük kayıp içinde olduklarını belirteyim. Ancak, güleç yüzünü göremeseler de şiirlerini okuma olanakları var. Bu eksikliği mutlaka gidermeleri gerekir.
Huzur parayla olur, diyenler de var mutlaka ama insan sevgisi, sınıf kavgası başka. Sennur Sezer’in şiirlerinde huzur var, umut var, mücadele ve kararlılık var.
“12 Haziran 1943'te Eskişehir'de doğdu. İlkokula Eskişehir’de ikinci sınıftan başladı, Kasımpaşa Karma Ortaokulu’nda tamamladı. İstanbul Kız Lisesi'nde öğrenimini yarıda bırakıp, Taşkızak Tersanesi’nde ikmal ve muhasebe memuru oldu. Daha sonra Varlık Yayınevi'nde düzeltici olarak çalıştı. 1969-1975 yılları arasında Cumhuriyet ve Vatan gazetelerinde resim sergileri, ressamlar ve yazarlar ile ilgili yazılar, TRT’ye radyo oyunları yazdı. Arkın Yayınevi’nin ansiklopedilerinde redaktör ve metin yazarı olarak görev aldı. Yapı Kredi Bankası Sanat Dünyası dergisi, Asa Ajansı, Gelişim Ansiklopedisi ve Görsel Yayınlar da emekli olana kadar çalıştı. 1999 yılında kısa süre TYS genel sekreterliği yaptı. 1983’te emekli olduktan sonra serbest yazar olarak çalışmalarını sürdürdü. Öykücü Adnan Özyalçıner ile evli.” Bu kısa tanıtım bölümü dışında emek mücadelesinde en aktif biçimde ver aldığını da vurgulamakta yarar var.
Üç yıl önce kaybettiğimiz ABLAMIZ Sennur Sezer kişiliğiyle, yapıtlarıyla yaşamaya devam ediyor. Ben yakından tanıdığım için şanslıyım. Tanıma şansını bulamayanlar şiirlerini mutlaka okumalılar. Hatta kitaplıklarında Sennur Sezer mutlaka olmalı.