Tek mumlu pastanın önünde bir anı fotoğrafı olsun ve de eş-dost akraba bir araya gelelim diye, gerçek doğumgününden tamı tamına 11 gün sonra kutladık doğumgününü Mr.Tuna'nın.
Menümüz -kelimenin gerçek anlamıyla- imece usûlü oluştu. Sayayım, canınız çeksin:))
Kayınvalide-gelin ortak yapımı doğumgünü pastası (Vişneli ve süzme yoğurtlu kremalı pek enfesti. Valila yiyenlerin yalancısıyım), tamamen kendi elcaazlarımla yaptığım fındıklı kurabiye, görümcemin (hehehe hastayım bu sıfata da, bizim Gülen işte ya ne görümcesi) marifeti sigara böreği (ya o ne nefis bi şeydi bu arada) yine kayınvalide elinden çıkma yaprak sarması ve mercimek köftesi.. Ayşe'ciğimin limonlu cheese-cake'i, Reyhan Teyze'nin irmik helvası ve kurabiyeleri...
Tüm organizasyonu iki saatlik sabah uykusundan sonra yaptığımızdan Tuna inanılmaz keyifliydi. Kucaktan kucağa gezdi, kuzeni Ege'yle oynadı, pastanın mumunu yakalamaya; yakalayamayınca komple avuçlamaya çalıştı. O hengamede bir kurabiye, bir de sigara böreği yuttu.
Tuna'nın bu kadar kalabalıkta huzursuz olup doğumgünü yaptığımıza pişman etmesinden korkuyordum. Neyse ki İlk doğumgünümüz tahminimden daha keyifli geçti.
Ve aylık muayenemiz. Eskiden tam aydönümüne denk getirdiğim, koşa koşa ve merakla gittiğim rutin doktor kontrolümüze bu kez sallana sallana gittik. Önce doktorumuz sordu biz yanıtladık:
- Bardaktan su içmeye istekli mi?(Evet)
-Kendi kendine yemek yiyor mu? (Köfte, pirzola, simit, kraker gibi katı gıdaları kendi kendine yiyor)
- İştahı nasıl? (Bir ayda 2 ateşli hastalık, çıkan bir diş, patlayan üst 4 diş.. İştahsız sayılır. Ben de ısrar etmiyorum yesin diye. Çünkü oyunla ve ısrarla yemeye alışmasını istemiyorum)
- Normal tencere yemeği yiyor mu? (Aslında yiyor ama ben daha besleyici olması için yemeklerine kıyma, bezelye, semizotu vs gibi ilaveler koyuyorum. Yani hala kendisine özel yemek yapıyorum)
- Uykular nasıl? (Yukardaki sebeplerden dolayı kötüydü hep. Gece uykusu bozuldu ama allahtan gündüzleri 2 uzun uykuyla bunu telafi etti. )
Sonra ben çıkardım soru kağıdımı
- Demir ve D-Flor? (İkisini de kestik)
- Göbek deliği ameliyattan sonra hala tam oalarak düzelmedi. N'etcez? (Daha düzgün görünüyor, bu yıl içinde hala düzelmezse bir narkoz verip hem sünnetini hem göbek deliğine estetik müdahale olabilir istersek)
- İnek sütü, bal, yumurtanın beyazına başlayabilirmişiz. Devam sütü mü inek sütü mü? (Alışmasını sağlamak için inek sütüne öncelik vermek gerek, devam sütlerinin tadına alışırsa geçiş zor olabilir)
- Ayakları yamuk, kıvrık ve sol ayak içe basıyor. Hala yürümemesinde bunun rolü var mı? (Yok, zamanla düzelecektir)
- Hala yürümemesinin sebebi bir ihtimal bacak kaslarının kuvvetlenmemesi olabilir mi? (Tutunarak yürüyorsa yani sıralıyorsa bacak kasları yeterince kuvvetlidir. Dengeyi kuramamış henüz, kurunca cesaretlenip yürüyecektir)
Gelelim boy-kilo değerlerine. Bir yaş itibariyle 77 cm boy ve 10.530 gr ağırlığa ulaşmış durumda. Bu değerlerle tartı bir yıldır ilk kez eksiyi göstermiş oldu. (10.ayda 10.600 gr'dı) Son iki ayda kilo aldı elbette ama hastalık vs derken ibre hep 500 gr yükseldi düştü, yükseldi düştü. Normal bir yaş çocuğu için kilosu normal de olsa bu durağanlık, hatta eksi 70 gr düşme, doktorumuzda hafif bir alarm olarak algılandı ve önümüzdeki ay yeniden kontrole çağrıldık.
Bu kilo alımı meselesine kafam takıldı çok. Bir çocuğa kilo aldırmak inanın çok zor değil. Tarhana ya da şehriye çorbasına 3 dilim ekmek ufala, geçir blendırdan, aç reklamları, kakala gitsin. Kahvaltı bulamacına fındığı, tereyağını, kaymağı, cevizi boca et, yedir bir şekilde. Yatmadan önce muhallebi, tahıl, bol nişasta ver yine kilo aldırır. Ama mesele şu ki beslenmede nicelik değil nitelik önemli. Bugün kilo aldırsın diye yedirdiklerimiz, çocuğun damak tadını ve beslenme biçimini belirliyor fena halde.
Ben nişastalı hemen her gıdadan uzak duruyorum, her öğüne bol protein serpiştiriyorum, ara atıştırmalarımız yok denecek kadar az, haftada bir kez balık muhakkak girer evimize. Ben eminim çocuğumun iyi beslendiğine. O yüzden gramaj meselesi, gelişim ölçütümün en son sırasında. Kendi kendine yemek yer hale gelmesi, yeni tatlara açık olması, öğünlerini tam olarak bitirmesi vs daha önemli benim için. Herif semizotu bile yiyor daha ne diyeyim..
(Yeri gelmişken burdan bebek gıda firmalarına sesleneyim-ki Milupa'nın blogumdan haberdar olduğunu biliyorum. Şöyle çocuklarımızın eline çekinmeden vereceğimiz, hem lezzetli, hem sağlıklı, az şekerli, çıtır çıtır bir şeyler neden üretmiyorsunuz? Bebe bisküvisi çok şekerli benim bile içimi bayıyo, simit(gevrek) desen çok susamlı ve besleyiciliği az. Ekmek de öyle. Kraker, bisküvi hiç bahsetmiyorum bile. Ben günde 1-2 dilimi geçiremiyorum bu sebeplerden ötürü. Şöyle içinde c vitamini de barındıran sağlıklı atıştırmalıklar yapsanız da ikindi öğünlerine tat gelse fena mı olur?)
Beslenme mevzuunu kapatıyorum. Şu sıralar yürüme meselesi var gündemiizde. "Zamane bebelerinin hemen hepsinin 12.aydan sonra yürümesi sizin de dikkatinizi çekti mi?" diye sormak istiyorum. Benim "oturma organı"mdan uydurduğum bir tezim var, atıyorum ortaya:
Şimdi bir kere zamane bebelerinin zayıf olması söz konusu bile değil. Emziren anneler birer süt obezi; bir sebepten sütle ilgili sorun yaşayanlarsa formula takviyesiyle ortalama ya da ortalamanın üstünde bebekler yaratıyor. Altı aylıkken bile dönemeyen (bkz benim Ton balığı) , oturamayan(neyse ki bu işi 4.ayda halletmiştik), emekleyemeyen (tam umudumuz geçmişken 9.ayda dört ayak olduk) ve bittabi ki geç yürüyen bebeler artık şaşırtıcı değil. Annelerinize sorun kaç aylık yürümüşsünüz? Ben şahsen tüy siklet bi bebe olarak 11 aylık yürümüşüm.
Geç yürümede bence 2 etken daha var. Birincisi yerde oyalanacak oyuncakların eskiye nazaran daha fazla olması. Tuna o kadar seviyor ki oyuncaklarla oynamayı, yürümesi için aldığımız Playskool İlk Arabam'ın sağındaki solundaki öten pırpırlanan nesneleriyle oynuyor.
İkici etken ana kucağı, puset gibi bebeğin yerle temasını kesen taşıyıcıların yaygınlığı. Evde, yerde az vakit geçiren çocuklara haliyle yürümeye fazla fırsat tanınmamış oluyor.
Dedim ya, bunların hepsi tez. Anti-tezlerinizi görelim......