KLAVYE MÜCAHİTLERİ!
Necmettin Çalışkan
On yıl önce ayrılananların artık pek bir önemi kalmadı. Herkes yoluna, evli evine, köylü köyüne dedirtecek cinsten.. Bize ancak “Allah selamet versin” demek düşer. Aradaki fark, yorum /yöntem farkından çok öte; ideolojik ayrıma ulaştı. Arada fikir ayrılığı, dünya görüşü farklılığı var, artık var. Onun için birdik-ayrıydık, ayrıştık, ayrıldık, ayrıldılar demenin artık pek bir anlamı yok.
Gelelim daha sonraki döneme, son ayrışmaya; ne oldu ne bitti kim haklı kim suçlu bunları tartışmanın kime ne faydası var. Hangi yaraya merhem olacak?
Evet Saadet’in son İstanbul kongresi gerçekten önemli bir dönem noktası olacaktı. Kongre başladığı anlarda yurtdışı seyahatine çıktım. Halen de sürmekte olan seyahatim nedeniyle bu köşe de otel odasında kaleme alınıyor. Dolayısıyla gelişmeleri ancak internetten takip edebiliyorum. Gözlemlediğim kadarıyla, İstanbul’un gelmiş geçmiş en hasbi, hesapsız, samimi, ihlâslı başkanı Selman Esmerer Başkan’ın zor dönemeçte üstün gayretiyle yapılan muhteşem bir kongre olmuş. Böyle bir durumda davası adına sevinmesi gerekenler maalesef pişmiş aşa su kattılar.
Bizim camianın en ele avuca sığmayan cevval tipleri, eskiden afişlemelerde, eylemlerde boy gösterirken; şimdi klavye başında, “sanal dünyalarında” gönüllerinden geçen duyguları “Uğur Dündar araştırmacı-gazeteciliği” üslubunda pervasız ve fütursuzca dillendirmekten çekinmiyorlar. Hayra mı şerre mi hizmet gayretindeler anlamak mümkün değil.
Kongrede Has-bel-kader partimizden ayrılıp, yeniden İstanbul yönetimine girmiş olan yuvaya dönüş yapan kardeşlerimizden niye taciz oluyorlar, anlamak mümkün değil!
Kime, neye hizmet ediyorlar pes doğrusu!