Arkadaşlara da anlatıyorum: Türkiye’ye şu veya bu nedenle gidenler bilirler. O işçilerin yollarda bellerde nasıl çalıştıklarını. Sabah geçerken asvalt dökümüne yeni başlanan bir yolun, akşam dönüşünde kilometrelercesinin nasıl bitirildiğini görürsünüz…
Dur durak yoktur o işçiler için, zaten ne haklarıdır ne de hadleri!
Ve yıllardır KKTC’ye gelenler de o işçilerdir işte. Malum Mağusa Kanalizasyon ve anayol yapımları nedeniyle bir baştan bir başa şantiyeye dönüştü. O işçiler Kürdü, Kahramanmaraş’lısı, Adanalısı ile falan çalışıyorlar.
FAKAT: Türkiye ile Türkiyeliler’den adına kültür dediğimiz ne varsa, yemeklerinden lokantalarına, gazetelerinden dizilerine, folkloründen şarkılarına, üç kâğıtçılıklarından alavere dalaverelerine kadar her bir şeylerini alıp hayatımıza sokmuşuz ama; bizden onlara geçireceğimiz karakteristik özelliklerimizden bir dirhemi bulaştıramamışız! .
TEK BİR OLAYIN DIŞINDA: O şu: Türkiyelerde kan tere batarak çalışan işçiler, KKTC’ye geldiler mi artık aynen Kıbrıslılar gibi “iş kaytarması” yapıyorlar! Mesela aralarından birisi “ustalarının” geliş zamanlarını gözlerken, inanmayacaksınız ama diğer işçiler saatlerce işleri savsaklayıp rölantiye yatmaktalar! Olayı kaç kez görmekle kalmadımdı, kendileri ile şakasını bile yaptımdı ki kih kih gülüyorlardı!
Bu nedenle aylardır Mağusa’da kent içinde hâlâ yapımı tamamlanmayan anayollara, hâlâ bitirilip çalıştırılamayan Kanalizyon şebekesine, Belediye’nin yeni su boruları döşeme çalışmalarındaki ağır aksaklığa çok da şaşırmıyorum. Belki ihale süreleri henüz dolmadı ama bu kadar uzun süreli hafriyat ve inşaatlar ortamında yaşamak, tutun ki en az Lefkoşa’nın çöpleri içinde yaşamak kadar çekilmez bir felâket oluyor. Onlarınki kokutyor, bizdekiler geçit vermiyor!
BU HİKÂYEMSİ OLAYI NEDEN YAZDIM: Dün de sözünü ettimdi. “Memleket laçka oldu” dediydim. Mevcut huzursuzluk Melekleri bile Şeytanlaştırdı! Şeytan ise azapta gerek.
Nitekim geçen gün bir yurttaşımız daha “bu memlekette yaşanmaz” dedi ve intihar etti! Kaçıncı intihar? Artık hayatlarımıza yavaştan yavaştan Melekler değil, Şeytanlar giriyor. Varlığımıza Allah’ın iyilik ve inayetleri değil, “şer güçler” egemen oluyor!
Huylarımız değişiyor, her değişim bir “toplumsal değeri” yıkıyor! Tutun ki Türkiye’den gelen işçiyi bile şeytanlaştırıyor!
*****
RÜŞVET HEP VARDI
Sorun ne zaman gündeme gelse ayni örneklemeyi yaparım çünkü “makbulâttır.” Allah rahmet etsin Denktaş Barış Harekâtından hemen sonra Güzelyurt’ta konuşurken, “bu memlekette rüşvet var” dediydi. Kendilerine “öyleyse açıklayın” dediğimde ise “ben söylerim siz bulun” cevabını verdiydi.
Kısaca bu memlekette “en büyüğünden en küçüğüne” herkesler rüşvet olduğunu bilirler, söylerler, dedikodularını yaparlar ama bunların hiç birisi yargıya taşınmaz…
Mesela bu pisliğe çok yabancı olan ben bile “Rüşvet” dendi miydi anlatacağım yığınla olay bulurum! Dedikoduya dayansalar da “doğrudur” dediğim!
KIBRIS’IN ANKETİNDEN. Kadem’e yaptırttığı devasa anketinin sonuçlarını her gün fasıl fasıl yayımlıyor ki dünkü verilerinde sözünü ettiğim o “rüşvet” de vardı. Yanı sıra “halkın korku ve endişeleri” ile “gazete tirajları.”
Nitekim vatandaşların yüzde 60.1’i “rüşvetin yaygın yahut çok yaygın” olduğu inancındaydı! Büyük oran değil mi?
“Endişe ve korkuların” en büyüklerini ise “gelecek korkusu” ile “gıda güvenliğinin olmaması, trafik sorunları, hastalıklar, çevre sorunları” falan oluşturuyorlardı. Ki Kıbrıs gazetesi bu verileri “10 Korku” başlığının altında özetlediydi.
Kapsama girenleri grafiklerden de incelediğimizde anlıyoruz ki “baştan tırnağa mutsuz bir toplum durumuna gelmişiz!”
BUNA RUHSAL BUNALIM DENİR: Bu sonuçlar toplumdaki korkunç ruhsal ve moral yıkımları vurgulamaktadırlar. Böylesi “psikoz” haline gelmiş ruh hallerinde Durkeim’in “intiharlar olayını” hatırlatan intiharlar da azar, gençlerin yüzlercesiyle göç yollarına düştüğünü de yazar. Hatta Memlekette yitip giden güvenden dolayı Devletsiz bile kalınır! Ve yaşanan “Çaresizlikler” sonucunda her hangi bir güce yahut bir başka Devlete kapılanmanın sonucu tutun ki “esir toplum” heline bile gelinir!
DAHA İYİ ANLIYORUZ. Anlıyoruz ki KKTC’nin gerçekten yeniden yapılanmasına büyük ihtiyacı vardır. Bunu biz “Kıbrıslı Türkler” mi gerçekleştireceğiz yoksa KKTC-TC işbirliği mi gerçekleştirecek bilemiyoruz.
Bilemiyoruz çünkü bizi yeniden yapılandırmak isteyenler sadece bizler ve Ankara değildir. Rum’u da vardır AB’si de. Yahudi Soros’u da TC’li TESEV’i de! Lobiler, mutfaklar, STÖ’leri derken… Eskiden yedi kocalı Hürmüz’dük, şimdi olduk yetmiş yedili!