Sene 2014, yılın yağmurlu aylarında güneşli bir gündü, her zaman ki gibi iş başı yapmış bilgisayarlara format atmakla meşguldüm. Mesaj gelmiş facebook hesabıma ama spama düşmüş baksam mı acaba bilemedim, az mola vereyim de bakıyım be 2 dakikadan bişe olmaz. Bilseydim 2 dakika değil gençliğimi vereceğim o mesaja bakar mıydım hiç, bakmazdım kardeşş bakamazdım. Yıllarımı verip ömrümü çürütemezdim ama baktım 2 dakika okur geçerim demiştim oysa. Mesaj demiştim evet, kimden mi gelmiş mesaj dersin; sevdiğimden evet 2013’te izini kayıp edip bi daha görmeye hasret olarak yaşadığım sevdiğimden gelmiş. ne demiş biliyor musun;
-Hatırladın mı beni ?
-Unutmadığım birini, aklımdayken bir daha aklıma nasıl getireyim.
dedim ama demez olaydım keşke, “biliyordum sevdiğim insanın beni unutmadığını biliyordum” dedi. Nerede bir günah işlemiştim de bu kadar içten birini sevebildim, belki de çok iyi olduğum içindir bu kadar içten sevebilmem. Yıllar öncesinde bırakıp giden sevgili, yolunu kaybetmişçesine birden karşıma çıkmıştı. Bütün çiçekler açıp kuşlar ötmeye başlamıştı kalbimde evet kalbim bahar havasına girmişti, çok mutluydum sevdiğim insana tekrar kavuşmuştum. O verdiğim 2 dakikalık molayı 2 saate çekmiştim farkına varmadan ama değerdi sevdiğim için.
Ben seni halen seviyorum dedim, o sadece gülücük yolladı, merak etmiştim acaba beni halen seviyor mu diye sordum zaten dayanamayıp. Belliydi vereceği cevap çünkü bizim aşkımız başlamamıştı başlamadan kaybetmiştik birbirimizi o yüzden ikimizde aşka, sevgiye susamıştık.
Devamı 2 Gün Sonra 🙂
CihatBucak