Tim Robbins ve Samantha Morton'un başrollerini oynadığı tuhaf bir film Code 46. (Tuhaf kelimesini burada kesinlikle olumsuz olarak kullandım.) Tam anlamıyla hiç bir şey anlatmayan, ne bilim kurgu, ne dram ne de aşk filmi olabilmiş bir film. Yönetmen Michael Winterbottom'u, 24 Hour Party People filminden sever sayarız lakin bu filmde ne yapmaya çalıştığını kestirmek pek mümkün değil.
Oldukça ilgi çekici ve sağlam başlayan film, kısa bir Code46 açıklamasıyla açılıyor. Diyorlarki; genetik olarak birbirinin kopyası ya da %50- %25 gibi benzerlikler gösteren kişilerin birlikte olmaları, çocuk yapmaları sakıncalıdır çünkü Code46 ihlali sözkonusudur. Bir nevi ensest ilişkiyi önleme meselesi.
Samantha Morton yani filmdeki adıyla Maria kızımız bir şirkette çalışmaktadır. Bir yandan da etrafında vize alamayan eşe dosta şirketteki boşluktan yararlanıp vize satıyordur. Tim Robbins (William Geld) empati virüsü yemiş bir adamdır. Karşısındaki kişinin en ufak bir özelliğinden yola çıkarak herkesin şifrelerini, özel bilgilerini tahmin ediyordur. Maria'nın şirketi de William'ı bu özelliği sebebiyle bir iş için tutar...
Maria ve Williams karşılaşır, aşık olurlar ancak genetik yapıları Code46 ihlali oluşturduğundan bunu farkeden şirket Maria'yı operasyona alır, William ile ilgili herşeyi hafızasından siler vs... Bu arada sahte vize ayarlayan kişinin Maria olduğunu ortaya çıkaran William, hatuna aşık olduğundan kaçma planları yaparlarken kaza yaparlar. Bu sefer de William'ın hafızasından Maria ve onunla ilgili herşeyi silip atarlar.
Gayet gelecekçi ve 20 sene sonrasının şahane bir öyküsü olabilecekken çok ağır giden sahneleri ve olur olmaz yerde karıştırılan kurgu filmi sıkıcı hale getirmiş. Filmde özellikle dikkat çeken bir sıkıntı da kullanılan aksan. Oyuncuların tamamı farklı aksanlarda İngilizce konuşmaya çalışıyorlar ve ilk başlarda farklı bir tad verse de ilerleyen dakikalarda çekilmez bir hal alıyor bu aksan değişiklikleri. Tam olarak hiç bir sahneyi içinize sindirerek izlemiyorsunuz çünkü aslında hiç bir şeyin tam olarak üzerine basılmamış. Ara sıra kendini farkettiren renk oyunları ve filmin atmosferi hoş olsa da genelinde ilgi çekici herhangi bir şey yoktu.
Oyunculuk adına Tim Robbins de Samantha Morton da iyi rol yapmışlarsa da filmin akmayan havası onlara da yansımış ve resmen harcanmışlar gibi...
Filmin tek ilginç ayrıntısı; barda karaoke yapan tiplerden son gördüğümüz ve "Should I Stay or Should I Go?" şarkısını söyleyen eleman The Clash'ten Mick Jones'un ta kendisiydi. :)