Ersöz verdiği yaşam mücadelesini, “18 yıldır eşim öldü. Bir Allah birde engelli oğlum var. Oda olmasaydı ben ne yapardım. Her şeyim o benim bu zor durumda bile ben o ne isterse yapmaya çalışıyorum” sözleriyle anlatıyor.
Diyarbakır’ın Sur ilçesinde 2 odalı yıkık-dökük kiralık evinde kalan 57 yaşındaki Zeynep Ersöz görme engelli oğlu ile birlikte yaşam mücadelesi veriyor. 18 yıl önce eşi kaybeden Zeynep Ersöz eşinin ölümüyle beraber yaşam mücadelesine tek başına devam ediyor.
“TEK MİRASIM GÖRME ENGELLİ OĞLUM”
Tek mirasının Yüzde 90 görme engelli olan oğlu olduğunu ve zamanını ona bakarak geçirdiğini anlatıyor. Bir çocuğunu da kaybeden Ersöz her şeyi engelli oğluna adıyor. Hiç kimseden yardım almıyor. Eşinden kalan bağ-kur maaşıyla hem engelli oğluna hem de kirada oturduğu evin su elektrik parasını vermeye çalışıyor.
“BİR ALLAM’IN BİR OĞLUM VAR”
Ersöz verdiği yaşam mücadelesini, “18 yıldır eşim öldü. Bir Allah birde engelli oğlum var. Oda olmasaydı ben ne yapardım. Her şeyim o benim bu zor durumda bile ben o ne isterse yapmaya çalışıyorum” sözleriyle anlatıyor.
“EŞİMDEN SONRA HAYAT KÖTÜ HAL ALDI”
Eşinin vefat etmesinden sonra hayatının daha kötü bir hal aldığını söyleyen Ersöz, “Eşim varken bu zor şartların daha üstesinden gelebiliyorduk. Şimdi bu zor şartlar beni boğuyor. Eşimden sonra çok şey değişti. Hayat adeta bize boğucu gelmeye başladı” diyerek isyan ediyor.
“ÖLÜMDEN DEĞİL, OĞLUMUN TEK KALMASINDAN KORKUYORUM”
Astım hastası olan Zeynep Ersöz, “Evim nemli, kışın dışarıdan içeriye soğuk geliyor. İlaçlarla ayaktayım” dedi. Bu evde kendisine bir şey olmasından korktuğunu söyleyen Ersöz, “Ölümden korkmuyorum ama oğlumun tek kalacağından çok korkuyorum. Bana bir şey olursa o kendi bakamaz” diyerek ifade ediyor.
“BANKADA BORCUM VAR BENİ SIKIŞTIRIYORLAR”
Bağ-kur maaşımın üstüne para çektiğini söyleyen Zeynep Ersöz, “Oğlumun bakımı için para çekmek zorunda kaldım. Ama ödeyemiyorum beni sıkıştırıyorlar” dile getirdi. Eşi ölmeden önce çalıştığını dile getiren Zeynep Ersöz,” Eşim Çalışıyordu evet şimdiki gibi olmasa da zorluydu yaşantımız ama birazda olsa rahattık şimdi oda yok ben tek başıma ne yapacağımı bilemiyorum. Nereye gitsem bir yardım alamadım” dedi.
“EVDEKİ EŞYALARI BİRİLERİ VERDİ BANA”
Evdeki tüm eşyaların birilerinin verdiğini söyleyen Ersöz, “Evimdeki her şey birileri verdi. Bu oturduğunuz kanepeler bile birileri verdi. Bu sobaya kadar birileri getirdi. Evime bir şey alamıyorum. Oğlum darbuka almak istedi son paramı oraya verdim” dedi.
“KİMSE BÖYLE BİR EVDE KALMAK İSTEMEZ”
Kimsenin böyle bir evde kalmak istemeyeceğini söyleyen Ersöz, “Bakın bu eve kim yaşayabilir bu evde, Siz olsanız kalabilir misiniz burada. Bizde kalmak istemiyoruz ama mecburuz. Kalmak zorundayız ve kalıyoruz” diyerek isyan etti.
‘SUR OLAYLARINDA ÇOK ETKİLENDİK’
Sur olaylarından çok etkilendiğini dile getiren Ersöz, “Kurşunlar sanki buradaydı. Kurşunlar üstümüzden geçiyordu. Bulaşıklarımızı yıkayamıyorduk, 5 gün evin içinde mahsur kaldık. 5 gün evde aç kaldık. Bize ekmek vermiyorlardı çıkamıyorduk. Aile tablosu almak için evden çıktım ama bu kez bırakmıyorlardı evin içine girelim. Diyorlardı siz aşağı gidiyorsunuz eve gitmiyorsunuz. Diyordum benim evim budur” dedi.
“SADECE İKİ DEFA PARA YARDIMI OLDU”
Sur olaylarından sonra kimsenin yardım etmediğini ifade eden, “Sur olaylarından sonra 2 defa para yardımı oldu o kadar. Bağ-kur maaşım olduğu için bana para vermediler. O bağ-kur maaşını da zaten kiraya veriyorum. Geldiler evimi de gördüler ama bir yardım eli uzatmadılar. Hepsi senin maaşın var sana yeter deyip gittiler. Bu halde bana nasıl yetsin çocuğumun masrafları, evin masrafları ancak kendimizi idare ediyoruz” diye konuştu.
“KAÇ GECE AÇ UYUDUM”
Kaç gece aç uyuduğunu söyleyen Ersöz, “Para olmadığı için eve bir şeyler alamadım evde bir şey yoktu. O yüzden kaç gece aç uyudum. Bazen evde bir şey olmadığı için oruç tuttum. Belediyeye bile gittim kayıtlarım var bana yardım edilsin diye ama etmediler her yere başvuru yaptım ama kimse yardım dahi etmedi. Sadece geçtiğimiz kış ayında bir ara Hur dava partisinden birileri geldi ve bana yardım getirdiklerini söylediler. Bu sobayı onlar getirdi”dedi.
“SOBAM VARDI AMA KÖMÜRÜM YOKTU”
“Sobam vardı ancak kömürüm yoktu” diyen Ersöz, “Sobam var, kömürüm yoktu. Tanımadığım dışarıdan gelen birileri bana kömür getirdiler. Sağ olsunlar kömür ve odun getirdiler geçtiğimiz kışı onlar sayesinde ısındık, bir daha ki kışa ne olur bilmiyorum” dedi
“BELKİ SİZİN SAYENİZDE SESİMİZ BİRİLERİNE GİDER”
Belediyeden yardım bekleyen Zeynep Ersöz, “Kimse yardım etmiyor. Kime gitsem boş döndüm belki sizin sayenizde sesimiz yetkililere gider. Yardım ederler bize tek çaremiz siz kaldınız ben valilikten belediyeye kadar başvuru yaptım. Dönüş olmadı kimseden sizinle beraber sesimizde ulaşır onlara” diyerek her şeye rağmen umutlu olduğunu söylüyor.