Ayakta bile yer yok
Geçen gün, ilimizde aktif siyaset yapan, AKP’nin önemli isimlerinden bir dostla sohbet ediyorduk. Hani şu sıralar herkes aday adayı ya, bence milletvekilliği için en yakışacak isimlerden
Geçen gün, ilimizde aktif siyaset yapan, AKP’nin önemli isimlerinden bir dostla sohbet ediyorduk. Hani şu sıralar herkes aday adayı ya, bence milletvekilliği için en yakışacak isimlerden biri bu sohbet ettiğim kişidir. Ancak, aday adaylığı için hiç adı geçmedi. Bugüne kadar böyle bir talebi ima bile etmedi. Bu nedenle, “Dam üstünde saksağan” misali sordum:
“-Siz neden AKP’den milletvekilliği için aday adayı olmuyorsunuz? Aslında bu işin en çok yakışacağı kişilerden biri sizsiniz. Üstelik teşkilatlardan geliyorsunuz. Hak etmişlik ölçüyse, bu açıdan da siz öndesiniz.”
Baştan da söyledim ya.. Konuştuğum kişi, AKP’nin ilimizdeki aklı başında isimlerinden biri. Hiç gaza gelecek hali de yok. Çok güzel bir yanıt verdi. Dedi ki:
“- Bizim partide adaylık konusunda ayakta bile yer yok. Kuralı, ölçüsü belli olmayan bir yarışa neden kendimi sokayım. “
Gerçekten çok doğru bir tespit. AKP’nin ilimizdeki aday adayı sayısında bu dönem inanılmaz bir patlama var. Şu günlerde artık resmi başvuru dönemi başlayacak. Parti il binasının önü her gün dolup dolup taşacak.
Geçmişte de özellikle iktidarda olan, yapılacak seçim öncesinde güçlü gözüken partilerde milletvekilliği için çok fazla talep olurdu. İktidar partisinden aday adayı olmak bile, kartvizite yazılacak çok önemli bir sıfattı. Aday gösterilmez, ya da seçilemezseniz bile bu “İktidar partisinin aday adayı” olma sıfatı, seçim sonrası dönem için ihale almak, iş bitirmek açısından her kapıyı açan bir anahtar olurdu.
Bu dönem AKP’den aday adayı olmaya hazırlanan hemen herkesle görüşme imkanım oldu. Bunların büyük bölümü, önceden de az ya da ok tanıdığım insanlardı. Bir kısmını ilk kez tanıdım. Hiç biri, öyle “Ben 2011 seçimlerinde iktidar partisinden milletvekili aday adayı olmuştum” demek için bu işin içine giren insanlar değil.
Hak görüyorlar. Sıranın kendilerine geldiğini, bu ülkeyi AKP ve Recep Tayyip Erdoğan kurtaracaksa, kendilerinin de O’nun yanında bulunmak gibi bir tarihi misyon taşıdıklarını düşünüyorlar.
AKP’de bu dönem özellikle Gebzeliler çok iddialı ve hırslı gözüküyor. Aday listesinde, ilk 5 içinde mutlaka en az 2 Gebze adayı bulunması gerektiğini, parti teşkilatları üzerinde baskı unsuru oluşturacak kadar açıkça ve ısrarla her yerde söylüyorlar.
AKP’nin aday adaylarının önemli ortak özelliklerinden biri de hepsinin hali vakti yerinde insanlar olmaları. Eğitim seviyeleri de yüksek. Yoksulluk edebiyatı yapacak insanlar değiller.
Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın en zor işi bu olsa gerek. Sayın Başbakan Dünya siyasetini yönlendiriyor. Türkiye’de her yere, her konuya yetişiyor.
Ama biz burada sadece Kocaeli’yi biliyoruz. Türkiye’de 81 vilayet var ve eminim hepsinde AKP’deki adaylık yarışı üç aşağı beş yukarı aynıdır. Herkes gayet iyi biliyor ki, kamuoyu anketi, temayül yoklaması işin makyajı. 81 ilin tamamında AKP’nin aday listelerini Başbakan tek tek kendisi yazacak.
Eminim şimdiden Başbakan’a talepler yığılmaya başlamıştır. Lobiler var.. Dev şirketler, büyük dernekler, holdingler var. Başbakan’a isim iletmeye çalışıyorlar. “Filanca kişi bizim çok yakın adamamız olur. Falanca ilden milletvekili aday adayı olmuştur. Seçilebilecek bir yerden aday gösterilmesini hassaten arz ederiz” türünden ricalar, eminim Başbakan’a yağıyordur.
Zor iş.. Gerçekten çok zor iş. İyi ki, bu konularda Sayın Başbakan biraz ketum bir adam. Çok fazla insanın kendisine ulaşabildiğini sanmıyorum. Yine de, bütün partilerin aday listelerinin kesinleşeceği 26 Nisan’a kadar Recep Tayyip Erdoğan bu ülkede işi en zor insan olsa gerektir.
Diğer 80 vilayet için bir şey diyemem. Ama Kocaeli’deki tablo netleştikçe bu defa aday listeleri açıklandığında AKP’nin geçen seçimlerdeki kadar sakin, sessiz kalabileceğini hiç sanmıyorum.
2007 genel seçimlerinde bu kadar büyük sıkışıklık yoktu. Çünkü aday adaylarının önemli bir bölümü, bu işe bir macera olsun diye girmiş, zaten aday gösterilmeyeceğini bilen insanlardı. 2007 seçimlerinde bir büyük sürpriz, Nevzat Doğan konusunda yaşanmıştı. 2002’de 6 ncı sıradan milletvekili seçilmeyi başaran Dr. Doğan, 2007’de tabir yerindeyse harcanmış, ama bunun karşılığında 2009’da İzmit Belediye Başkan adayı gösterilmişti.
AKP 2009 yerel seçimlerinde Kocaeli’de önemli sınav verdi. Belde belediyeleri kapanmış, partili belediye başkanları açıkta kalmışlardı. Çoğu mecburen harcandı, ama kimseden aykırı ses çıkmadı.
Bu defa öyle olmayacak gibi görünüyor. Düşünün ki, oturma kapasitesi 50 kişilik kocaman bir otobüs.. Koyun AKP’nin bütün aday adaylarını içine, ayakta bile bir kişilik yer kalmayacaktır. Bunlardan sadece 11 tanesi listeye girecek. Bu 11 taneden de ilk 8’inin umudu olacak. Görürsünüz bu defa isyan edenler olacak…
Neden Sayın Başbakan bu kadar ağır bir görevi , sorumluluğu omuzlarında taşıyor?.. Türkiye’de üye yapısı da, teşkilat yapısı da en düzgün, en sağlıklı parti AKP’dir. Her ilde, ister 1000 kişilik, isten 5 bin, ister 10 bin kişilik bir seçici kurul rahatlıkla oluşturulabilir. Yaparsınız parti içinde bir ön seçim, kimsenin söyleyecek sözü kalmaz. Bu defa Başbakan’ın işi zor olacak. Üstelik aday adaylarının hemen hepsi, “Ben aday gösterilmezsem de kırılmam. Beni aday göstermezse, partim kaybeder” havasında olmalarına karşın, hepsi kırılacak gibi görünüyor.
AKP’in işi bu açıdan zor gözüküyor ya, CHP’nin durumu elbette daha iyi değil. CHP’yi de ilimizde ön seçimden başka her bir şey kurtarmaz. Hem AKP, hem CHP ön seçim yapmadan aday belirlerse, ikisi de dağılacaktır. Bütün tahminler, bütün anketler altüst olabilir. CHP ön seçim yaparsa, birden bire AKP’ye oranla avantajlı konuma geçebilir.
İki partide de aday adayı otobüsleri yola çıktı, gidiyor. İkisinde de ayakta bile bir kişilik yer yok. Ama otobüste sonunda 11 kişi kalacak. Pek çok kişi, yaka paça otobüsten atılacak.
Kaş göz yarılacak; kol bacak kırılacak.