insan yalnız kalamaz , rüyaları yada dönüp duran telaşı kendi içinde yaşadığı düşük faizli kredili duygular hepsi üst üste gelse bile insan herzaman yalnız kalamaz ara ara istesede yalnızlığı süreklilik bir kabus gibi olur onun için kimse kimse için istemez yalnızlığı ,yakıştırmaz başkasına dualar bile yalnız bir kişiye istenmez kurduğumuz dünyaların hepsine illa bir kaç insan katılır özlenir yaşanılıcak başka hayatlar hep olur çünkü gerçekten kimse kimsesiz olmuyor ,heleki sensiz hiç olmuyor çok denedim kalbi kırıklar bankasında …
Seni hala okadar çok özlüyorum ki yanlış yorumladığım herşeyde ikimize pay çıkarıyorum, sana sabahlarım diyorum ya saate bakarsam sabahlar hep oluyor güneşe göre yarın tekrar bi sabah , ama sen benim içime hiç doğmuyorsun ki o sabahlar hiç olmuyor bu yüzdendirki benim sabahlarım akşama doğru başlar ..her daim
Uzun yola çıkmaya hüküm giymişim uykum bile yolculuğum benim elvedaları sevdiklerime saklarım , ve şimdilik dost bildiğim anılarım
Oturduğun bir mekanda gelen cerez tabağında kimse kabuklu fıstığa ilişmez kabuğunu kırma zahmetine katlanmaz uğraşmaz , ne güzeldir o kabuklu fıstığın tabaktaki yalnızlığı kalkarken kapışılması
Şuramda bişey var tam şuramda ilaç milaç bok püsür haykırmadan atamam
Eskiden daha güzeldi herkez yazıyordu yanlışlı doğrulu cürmüne bakmadan güzel işler çıkıyordu burda şimdi ne olduda rutine bindi fotoğraf fotoğraf öpüşen yiğişene cümleler bile aynı ya onu bunu bırakta en son nezaman bi kadını sevdin ya sevgi filan değil böyle
Monarşi: Sadece padişahın uçağı olsun demektir.
Demokrasi: En çok uçağı olması istenilen kişinin uçağı olsun demektir.
Sosyalizm: Herkesin iyi kötü bir uçağı olsun ama önce şimdiden uçağı olanlar biraz acı çeksin demektir.
Komünizm: Herkesin aynı kalitede, isimde uçağı olsun demektir.
Anarşi: Amına koyayım uçağının diyen kişinin yoludur. Çünkü gökyüzünde ne o kadar uçağa yer var, ne de gökyüzünün uçağa ihtiyacı var.
(hayaliolmayan-deactivated201407 gönderdi)