Nemrut Dağı - Adıyaman
Nemrut'a, Kommagene Krallığı'nın bizlere miras olarak bıraktığı dev heykellere ulaşmak elbette ki kolay olamazdı. Bence kolay olsa günümüze kalamazdı. Tur otobüsüyle uzun bir yolculuk ettikten sonra yolunuzun daha da uzun ve zorlu olacağını aklınızda bulundurarak bu maceraya atılmanızı ama mutlaka atılmanızı tavsiye ediyorum.
Evet, bu resim uzun ve meşakkatli yolunuzun sadece bir ön gösterimi. Yokuşlu yolları, merdivenleri, rüzgarı, soğuk havayı ve arada bir yolun kenarındaki uçurumu es geçtiğimizde yolculuğumuz oldukça keyifliydi. Yorulup, pes edenlere destek olduk "Haydi! Bir daha ne zaman gelip göreceksin burayı?", "Bak bu kadar çıktın, vazgeçme!" gibi cümlelerle. Zaman zaman durup gün batımını izledik. Onlarca fotoğraf çektik ve sonunda zirveye ulaştığımızda etrafa bakmadan önce başarmanın mutluluğunu tattık.
İşte 2150 metre yükseklikte, o akşam benimle birlikte o muhteşem görüntüyü izleyenler ve mutluluğu tadanlar. Şaraplar içildi, fotoğraflar çekildi ve kadehler kaldırıldı şerefe.
Muhteşem bir gün batımı değil mi? Yukarıya çıktığınızda ilk bakmam gereken şey bu manzaraydı çünkü zamanım çok kısıtlıydı. Güneşin batışını içime dolan büyük bir huzurla izledikten sonra yine büyük bir hızla neredeyse 2000 yıllık o heykellere döndü gözlerim.
Hangi tarafa çıktıysanız diğer tarafı da görmeyi unutmayın tabii. Mesela gün doğumunun izlendiği tarafta heykeller daha iyi korunmuş duruyorlardı bence. Ve aslında üzerlerinde durmaları gereken vücut kısımları da mevcuttu.
Korkutucu durumlardan kendimizi soyutlayıp yine manzaraya dönelim. Bu son fotoğraf da gün doğumunun izlendiği taraftan ama gün battıktan sonra. Bir ay manzarasıyla Nemrut'a veda...