Sorun oyuncuları gençleştirmede değil, kendini gençleştirememede! Oyuncular ne kadar genç olursa olsun, onları yönetenler yaşlı olunca gençleştirme gerçekleşmez ne yazık ki!
Aslında yaşlı dediğiniz takıma almadığınız oyuncular da genç. Onları takıma almamak için, gençleştirmeyi alet etmeniz hiç doğru olmadı. Gençleştirme diyerek zaman kazanma isteğinizi, olası başarısızlığı örtme çabanızı, başarısızlığı, oyuncuların genç olmasına yıkan çabanızı, gençlerin hatalarını üstlenirim demenizi, bu uğurda kullandığınız ince zekâyı da takdir ediyoruz.
Oynatan genç değilse oynayanlar genç olsa ne fayda. Ayrılma, bırakma vakti gelen, o oyuncular değil teknik direktörler için, “Demokles'in Kılıcı” olmamalısınız artık.
Arenalarda yaşlı hoca kaldı mı? Bu hırs nereye kadar? İlerleyen yaşlarda görülen sorunlar zekâ, sinir sistemi, sabır, algılama, dikkat, hassaslaşma, alınganlık, konsantrasyon, yaratıcılık, huysuzluk, anormal tepki, farklı hareket ve mimikler gösterme, çaresizlik, güvensizlik, kontrolü kaybetme korkusu!
Bunlar hiç yabancı gelmiyor değil mi? İnsanlara ve kendinize acı çektirmeyin. Oyuncularımızın işi zor, onlar sadece rakiple mücadele etmiyorlar anlaşılan. Taktik adına konuşulanları, anlatılanları bilsek, sıkıntının diğer boyutunu da görürüz aslında.
Yöneticilik zafiyeti gösteriyorsunuz. Oyuncularınızı ortaya atıp yem yapıyorsunuz. Krizleri yönetemiyorsunuz. Nasıl bir yöneticiliktir bu?
Bir de anlaşma meselesi var ki çok komik. Böylesi zekâ ve kelime oyunları yaptığınız için özür dilemelisiniz. Tüm bunlardan sonra yine de bu sonuçlar başarıdır. Tebrik ediyoruz. Tüm emeği geçenleri.