Kediniz aşağı yukarı benimki gibi. Malesef bazı kedilerin karekterleri böyle oluyor, çok sevdirmiyorlar kendilerini. Benim kızım da yabani biraz, kucağa gelmez bebekken kucağımda uyurdu halbuki. Sevdirmez kendini, ancak başını ve izin verdiğinde çenesini seve biliyorum. Bazen gelip kapaklanıyorum üstüne uzandığı yerde, sapık gibi sıkıştırıp öpüp kokluyorum fırsatını bulunca vınn! kaçıyor
Çok da takmamak lazım yazdığım gibi her kedinin karekteri aynı olmuyor. Benim kızım kucağa gelmez ama bize yakın olmak ister hep, başka odaya gittiğimizde peşimizden gelir, bize yakın oturur/uyur. Sadece sevilip/okşanma fanı değil. Oyun oynamayı seviyor misal, hergün mutlaka oyun oynarız birlikte aramızdaki bağı kuvvetlendirdiğini düşünüyorum. Ailemizde en çok babamı sever her fırsatta ayaklarına sürtünür, onu görür görmez yere iki seksen uzanıp göbeğini açar, ama ona da çok sevdirmez kendini. Her ne kadar insan kucakta kedisi ile uyuyanları görünce imrense de, biz kendi kedilerimizi kucak kedisi yapamayacağız galiba. En azından ben denemeyi bıraktım. Bir de tamamen kendi gözlemlediğim birşey var: erkek kedilerin dişilere göre daha sevecen olması. Bilmiyorum yani yabanilikten şikayet edenlerin kedisi hep dişi nedense, belki de tesadüf.
Evden kaçma girişimlerini can sıkıntısına bağlıyorum. Hergün düzenli oyun oynuyormusunuz?