Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) 19 Eylül 2016’da Haziran 2016 dönemi Hanehalkı İşgücü Araştırması sonuçlarını açıkladı. TÜİK verilerine göre işsizlik oranı geçen yılın aynı dönemine göre 0.6 puan artarak yüzde 10.2’ye; toplam işsiz sayısı ise 3 milyon 127 bine yükseldi. Bu sayının 1 milyon 909 bini erkek iken 1 milyon 218 binini kadın işsizler oluşturuyor. Kadın işsizliği ise 2014’te yüzde 10.9, 2015’te yüzde 11.6 ve son verilere göre 2016’da yüzde 12.4 ile istikrarlı artışını sürdürmekte. Tarım dışı genç kadın işsizliği ise yüzde 28.7 ile en yüksek işsizlik oranını oluşturmakta.
Aslında TÜİK’in “resmi verileri” aldatmacadan ibaret desek abartmış sayılmayız. TÜİK’e göre işsizlik hesaplamaları iş aramak için son dört hafta içinde iş arama kanallarından en az birini kullanmış ve iki hafta içinde işbaşı yapabilecek durumda olan 15 ve daha yukarı yaştaki kişiler işsiz kabul edilmekte. Dört haftadan uzun süreli iş arayanları “umutsuzlar” olarak işsizlik rakamlarına dahil etmeyen, ayda sekiz saat çalışmayı dahi işsiz saymayan bir hesaplama yöntemiyle işsizliğin gerçek boyutlarını saklamaya çalışıyorlar.
Hâl böyleyken neoliberal muhafazakar yasalar ve söylemler ile işgücü piyasasındaki cinsiyetçi uygulamalar kadınların istihdama katılımını bir hayli zorlaştırıyor; kadınlar için esnek ve güvencesiz çalışmayı tek seçenek kılıyor.
Resmi rakamlara göre Haziran 2016’da istihdama katılım erkeklerde yüzde 65.7 iken kadınlarda bu sayı sadece yüzde 28.9 oluyor. Kadınların esnek ve güvencesiz çalışmasını yasal hale getiren “Ailenin ve Dinamik Nüfus Yapısının Korunması Programı” ile çocuk bakımı ve ev işleri kadınların sırtına yüklenmeye devam edilirken kadınlar iş yaşamından daha da uzaklaştırılıyor. Ev içi bakım hizmet programları ile hükümet sorumluluktan kaçarken kadınlar eve ve güvencesizliğe hapsediliyor.
Ev işi, çocuk ve yaşlı bakımını kadınların üstüne yıkan yasalar çöpe! Devlet ev içi bakım hizmetlerini nitelikli, yaygın ve ücretsiz olarak sağlayarak kadınların üzerinden almalıdır. Kadın istihdamının artırılması ve işsizliğinin azaltılması için iş piyasalarındaki cinsiyetçi uygulamalara son verilmelidir. Kadınların çifte mesaisi göz önüne alınarak erken emeklilik ve yıpranma payı sosyal güvenlik sistemine dahil edilmelidir. Kadınların esnek ve güvencesiz çalışmasını meşrulaştıran özel istihdam büroları ve taşeron uygulamalarına son verilmelidir.