Yazar ibrahim Zarifoğlu
Zaman ikindi gibi kısa /gölgeleri doluyor avucuma Gitmeliyim Beşiktaş’ta koca Sinan bekliyor sanki beni..?! Tutuşur gibi ayaklar altında kaldırımlar Yürüyorum serinliğin iz bıraktığı yalnız tepede Kim beni özlüyor /ben kimi bu çınar hangi bahçıvanın kaderi Söyleyin karşıda dinlenen kahverengi dağlar / bu tablolar kimin eseri.?! Arka sokakların birinde ruhunu kaybetmiş bir konak Tutuşur gibi kendi avuçlarında Sırları silinmiş yürekten aynalara bakarak Özlemini yeniliyor sarardıkça eskiyen pervazlarında yaprak/yaprak.. Galata kulesinden kim seslenir galata bir yangın haberi midir Koca kavuklu Mevleviler sorar mı , tophanenin kaç top yüklenir ruhuna Taksime bırakılan söz Fındıklıya inen yol hangi tepenin üzerindedir Tuğra kavuklu padişah kime salar son çıkan fermanı Koca selatin camiler , hangi koca sultanın sığar avucuna..? Hep şiirler kadim İstanbul’a mı varır Teknesinde mi bekler dizeleri mor kayık /asude mehtap/ çılgın özleyiş Haliçten yanağıma çarpan rüzgâr Son bulur mu eteğinde özünü saklayan sözler Yine can bulur mu kanatları bizde/ ak göğüslü emanet martılar..