03.02.2000 - 01:00 | Son Güncelleme: 03.02.2000 - 01:00
Sergen klasiği
Erken final, kendisini gösterdi. Trabzonspor ve G.Saray isimlerine yakışan bir futbol seyrettirdi. Karşılaşmanın taktik mücadelesi görülmeye değerdi.
Erken final, kendisini gösterdi. Trabzonspor ve G.Saray isimlerine yakışan bir futbol seyrettirdi. Karşılaşmanın taktik mücadelesi görülmeye değerdi. G.Saray, Okan ile başlayan ataklarında Sergenle devam ettirmek istediği pozisyon önceliklerini istediği gibi kullanamadı. Bunun yanı sıra G.Saray sol kanatta Hasan Şaş ve Ergün ortaklığında sık sık Trabzonspor cezaalanına geldi. Bu görüntüde izlenim, G.Sarayın daha etkili bir futbol ortaya koyduğu şeklineydi. Hiç de öyle olmadı. Giray Bulak, G.Sarayın bu taktiğine karşılık tedbirini almıştı. Bu tedbir de süratle ileri çıkmaktı. Vugrinec, ilerde, her yerde, solda Orhan ve Erol bu taktiği çok iyi uyguladılar. Sonuçta pozisyon üreten taraf hep bordo-mavililer oldu. Oyunun tempolu anlarında Trabzonspor, bunu fevkalede uyguladı. Fatih Terim, karşı atak bombardımanından kurtulmak için oyunu yavaşlatmak zorunda kaldı. Bu da etkili oldu. Özel birkaç pozisyona değinmek istiyorum; maçın ilk dakikasında Ermanın kafa ile kaçırdığı pozisyon çok önemliydi. Maçın geleceğini tayin edebilirdi. Bunun dışında maçın geleceğini tayin edecek Sergen sahada hep arandı. O elinden geleni yaptı ama işte o kadar. İşte o kadar dedik ama büyük futbolcular kendisini ne zaman gösterir belli olmuyor. Birdenbire Sergen klasiğini görüveriyoruz. Karşılaşmanın 67.dakikası sağdan orta, kafa, gol... Golün adı Sergen. Soldan orta, cezaalanının sol çizgisi, inanılmaz bir sol vuruş, yine gol... Golün adı Sergen. Trabzonspor elinden geleni yaptı. Futbol oyununun bilimsel bir yönü varsa, o da G.Saraydı. Özellikle ikinci yarıda akılcılık, taktik anlayış, fizik güç hepsi G.Saraydan yanaydı. Oğuz Sarvan için de birkaç kelime söylemek zorundayız. Böylesine zor bir maçı mükemmel bir performansla yönetti. Kendisini kutluyoruz. G.Saray bu yıl zoru başarıyor. Bir cümle ile özetlersek, bu onun hakkı.