Siyasilerimiz sürekli ekonomimizin iyiye doğru gittiğini ifade ediyor. Kişi başına düşen gelirimiz artmış, fiyatlar gerilemiş, alım gücü artmış.
Peki, biz vatandaşlar bunu neden anlayamıyoruz?
Şöyle bir etrafımıza baktığımızda, insanlarda eski güler yüzlülüğü, neşeyi göremiyoruz. Herkes dalgın, herkes düşünceli. Büyük çoğunluğunun derdi geçim sıkıntısı.
Alım gücümüz artmış! Madem arttı neden esnaflar bir bir kepenk kapatıyor, hiç satış yapamadıkları günler olduğunu söylüyor? Vatandaşlarımız neden gıda alışverişlerini bile kıstı, neden fırınlardan daha ucuz olan bayat ekmek almayı tercih ediyor? Neden bankalar kredi çekmek isteyenlerle dolup, taşıyor? Neden?
Piyasada bir hareketlilik olmasını bekleyen halk, bunun olmadığını, aksine daha da kötü günlerin bizleri beklediğini düşünüyor.
Fiyatlar düşmüş! Bunun anlamı ekonomimizin düzelmesi mi? Hayır. Fiyatlar düşse de vatandaşlar hala alışveriş yapamıyor. Dolayısıyla da bu düşüşlerin bir anlamı kalmıyor.
Kişi başına düşen gelirimiz artmış! Neden bizim cebimize bu artış yansımadı? Cebimize girmeden nereye gitti?
Kıt kanaat geçinen emeklilerimizin zaten çok düşük seviyede olan maaşlarında iyileştirme yapılması beklenirken, daha da düşürülmesi gündemde. Bu ne demek oluyor ben bir anlam veremedim. Siz verebildiniz mi?
Elektriğe zam, doğalgaza zam, gıda maddelerine zam, sokak lambalarının giderlerinin vatandaşlardan kesilmesi düşüncesi, emeklilik yaşının yükseltilmesi, emekli maaşlarının düşürülmesi fikri, gazetecilerin yıpranma payının kaldırılması, işsizliğin giderek artması, yapılan özelleştirmeler(Bir ülkenin bel kemiği sayılan iletişim, yol, elektrik hatta limanlarımızın özelleştirilmesi), kardeşlerimiz dediklerimizin bizi öldürmesi neticesinde verilen şehitler, vatandaşların geçim derdinden dolayı ağızlarında dolaşan intihar düşünceleri. Neler oluyor güzel ülkemize?
Oysa bizler millet olarak çok fazla bir şey istemiyoruz. Kardeş kavgalarının yaşanmadığı, insanca yaşayabileceğimiz, geçimimizi sağlayabilecek imkanlarımız olduğu bir ülke istiyoruz. SEVGİYLE KALIN