Tarih boyunca insanlık her türlü zorlu koşularda varlığını sürdürebilmeyi başarmıştır. Beslenme zincirinden bulunduğu doğal koşullara kadar bir çok evre geçirmiş ve süreç içerisinde gerek biyolojik gerek sosyolojik değişimler geçirmiştir, her geçiş geride farklı bir yaşam tarzını ve davranış biçimini bırakmış ve beraberinde yeni alışkanlıklar ve davranış biçimi getirmiştir. Aslında duygu ve düşüncenin evrimi insanların kültürel oluşumlarını belirleyen etken olmuştur.
Zekanın diyalektik gelişimi yerleşik yaşamda (Yerleşik yaşam doğaya uyum sağlama sürecini bitirmiş, doğayı kendimize göre değiştirme sürecini başlatmıştır.) önemli rol oynamış, avcı toplayıcı kabile yaşamından tarımla uğraşan büyük topluluklara dönüşmüş ve biz kavramını yıkıp ben kavramına geçiş sürecini başlatmıştır. Ben merkezci yaşam ise özel mülkiyet ve köleciliği dayatmıştır.
Ortakçı yaşamdan, özel mülkiyete geçmiş, özel mülkiyetle birlikte sınıflı toplumları oluşturmuş, sınıflı topluma geçiş ile birlikte ataerkil toplumun temeli atılmış ve doğaya yabancılaşmada başlamıştır. Bu süreç kültürel anlamda da köklü değişimlere yol açmıştır.
Kültürel yaşamımız aslında sanatsal faaliyetlerimizin ve inançlarımızın dışına çıkmış ve oluşan egemen sınıfın bir aracı haline gelmiştir. Yapay kültürler yaratılarak sınıflı topluma uygun yaşam biçimini oluşturacak, sinema, müzik, inanç, dans, yerleşim, giyim vb. oluşmuştur.