Ortaçağ Avrupa şehirlerinin meydanları, vebalardan sonra ekonomilerin yeniden açılmasına tanıklık etti. (Shutterstock)
Kara Ölüm (1347-51) harap Avrupa toplumu. Etkinlikten kırk yıl sonra yazan İngiliz keşiş ve kronikleştirici Thomas Walsingham, “o kadar çok sefillik bu hastalıkları izledi ki daha sonra dünya asla eski haline geri dönemedi".
Bu ortaçağ yorumu, yaşanmış bir gerçekliği yansıtır: kitle korkusu, bulaşma ve ölümle ters çevrilmiş bir dünya.
henüz toplum iyileşti. Belirsizliğe rağmen hayat devam etti. Ama sonrasında “her zamanki gibi iş” değildi - veba tehdidi kaldı.
(Prado Müzesi)
Yavaş ve ağrılı iyileşme
Kara Ölüm sonrası dünyasında “yenilenmesiyle daha iyi hale getirilmedi.” Fransız keşiş Guillaume de Nangis, erkeklerin daha “cimri ve kavrayıcı” olduklarını, “açgözlü ve kavgacı” olduklarını ve daha fazla “kavgalar, anlaşmazlıklar ve davalara” karıştıklarını söyledi.
Sonrasında işçi sıkıntısı akuttu. Çağdaş Historia Roffensis İngiltere'de toprak alanlarının notları “ekilmemiş kaldı, ”Tarımsal üretime bağımlı bir dünyada.
Kısa bir süre sonra mal kıtlığı izledi ve bölgedeki bazı ev sahiplerini kiracılarını korumak için daha düşük veya affedilen kiralar. İngiliz emekçi Thomas Wimbledon, “Emekçiler işe yaramazsa,”rahipler ve şövalyeler kültivatörler ve çobanlar olmalı ya da bedensel beslenmeyi istemek için ölmeli".
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bazen, uyarıcı zorla geldi. 1349'da İngiliz hükümeti Emekçilerin Yönetmeliğiyetkili organı olan erkek ve kadınlara, veba öncesi 1346 oranında maaş ve ücret ödenmesi öngörülmüştür.
Diğer zamanlarda, iyileşme daha organikti. Fransız Karmelit friarı Jean de Venette'e göre, “her yerde kadınlar normalden daha kolay gebe kaldılar;” hiçbiri kısır değildi ve hamile kadınlar boldu. Bazıları ikizleri ve üçüzleri doğurdu, böyle büyük bir ölümün ardından yeni bir çağa işaret etti.
Ortak ve tanıdık bir düşman
Sonra veba döndü. bir ikinci haşere Üçüncü dalga 1361'da birkaç ülkeyi etkiledi. Bunu sırasıyla 1369-1374 ve 79-1390'te dördüncü ve beşinci dalga izledi.
Veba, geç ortaçağ ve erken modern yaşamda sürekli bir özellikti. Tarihçiler Andrew Cunningham ve Ole Peter Grell, 1348 ve 1670 arasında düzenli ve tekrar eden bir olaydı:
Hastalık toplumları, köyleri ve kasabaları etkiledi. şehir merkezleri için daha büyük riskler. Yoğun nüfusu ile Londra, büyük salgınları olan hastalıklardan neredeyse hiç uzak değildi. 1603, 1625, 1636 ve 1665'in “Büyük Veba”iddia eden Kent nüfusunun yüzde 15'i.
Hiçbir nesil gazabından kaçmadı.
Afetin kontrolü
Hükümetler yanıtlarında utangaç değildi. Deneyimleri bir salgını asla önleyemese de, hastalık yönetimi gelecekteki felaketleri azaltmaya çalıştı.
Kraliçe Elizabeth I Veba Emri 1578 yılında enfekte ve ailelerini desteklemek için bir dizi kontrol uygulandı. İngiltere genelinde bir hükümet girişimi, enfekte olmuş insanların evlerini yiyecek veya iş için terk etmemelerini sağlamıştır.
Pesthouselar da hastaları barındırmak ve sağlıklıları korumak için inşa edildi. 1666'da Kral II. Charles her kasabaya ve şehre “herhangi bir enfeksiyonun ortaya çıkması durumunda hazır olmak.” Enfekte bir kişi keşfedilirse, 40 gün boyunca kapalı iken kırmızı bir haç ve mesajla evden ve şehirden çıkarılır.Rab, bize merhamet etKapıya yapıştırılmış.
Bazı durumlarda engeller veya cordon sanitaires, enfekte toplulukların etrafına inşa edildi. Ancak bazen faydadan çok zarar verirler. Aydınlanma tarihçisi Jean-Pierre Papon'a göre, 1629'da Provençal kasabası Digne sakinlerinin ayrılmaları, ölümlerini gömmeleri ve inşa etmeleri engellendi kabinler burada hastalıktan güvenli bir şekilde izole edilmiş olabilirler.
Devlet ve ahlaki otorite
Deneyim ve düzenleyici tedbirler her zaman etkili olmamıştır.
1720 ve 1722 yılları arasında Güney Fransız şehri Marsilya'yı vuran büyük veba tahmini 100,000 kişi. Levant'tan dönen bir ticaret gemisi olan Grand Saint-Antoine'ın gelişini takiben, “uygun bakım ve çareler“Bu hastalığın ölümcül sonuçlarını önlemek için ertelenmiş ve göz ardı edilmiştir. Hastalık şehrin tüm bölgelerine yayıldı.
(Marsilya Güzel Sanatlar Müzesi)
Veba haftalar içinde orada öfkelenmeye başladı. Bozuk bir doktor, sahte sağlık faturaları, geminin mallarını boşaltmak için politik ve ekonomik baskılar ve hastalığın ilk yayılmasını araştıran yolsuz yetkililer, hepsi Güney Fransa'da nadiren bulunabilecek bir felakete katkıda bulundu.
Hastaneler doymuştu, “tahtlara gelen büyük miktarda hastaları alamadı”. “Çifte çalışkanlık” uygulayan yetkililer, sokaklara yeni hastaneler kurdular, şehrin eteklerinde “büyük çadırlar kurdu” ve “olabildiğince çok hasır yatak".
Kıyısında bulaşma korkusu yaşayan İngiliz hükümeti koruyucu önlemlerini hızla güncelledi. 1721 Karantina Kanunu uygulanan hapishaneden kaçmak isteyen veya yeni kısıtlamalara uymayı reddedenler için şiddet, hapis veya ölüm tehdidi altındaydı.
(Bodleian Kütüphanesi, Oxford Üniversitesi)
Bazıları bu önlemleri gereksiz gördü. İsimsiz bir yazar “Enfeksiyon binlerce kişiyi öldürmüş olabilir,” diye yazdı.ama susturmak onbinini öldürdü…başlıklı bir kılavuz yayınladı
Londra piskoposu ve hükümet için bir özürcü olan Edmund Gibson buna karşı çıktı. “Hastalığın çaresiz olduğu yerde,” diye yazdı, “çare de öyle olmalı.” Bu nedenle, şöyle yazıyordu;haklarımız ve özgürlüklerimiz ve insanlığın kolaylığı ve rahatlığı üzerine".
Sosyal dislokasyon kaçınılmaz bir sonuçtu - gerekli bir kötülük. Ancak veba ile ortaçağ ve erken modern deneyimlerin bize hatırlattığı gibi, bu kalıcı bir fikstür değildir.
Yazar hakkında
Kristonik Ortaçağ Araştırmaları Enstitüsü, Toronto ve Ortaçağ Tarihi Doçenti Profesörü Kriston R. Rennie, Queensland Üniversitesi
Önerilen kitaplar:
Yirmi Birinci Yüzyılda Sermaye
Thomas Piketty tarafından. (Arthur Goldhammer tarafından çevrilmiştir)
In Yirmi Birinci Yüzyılda Sermaye, Thomas Piketty, kilit ekonomik ve sosyal kalıpları ortaya çıkarmak için, on sekizinci yüzyıla kadar uzanan yirmi ülkeden eşsiz bir veri toplamasını analiz ediyor. Ancak ekonomik eğilimler Tanrı'nın eylemleri değildir. Thomas Piketty, siyasi eylemin geçmişte tehlikeli eşitsizliklere yol açtığını söylüyor ve tekrar yapabilir. Olağanüstü bir hırs, özgünlük ve titizlik çalışması, Yirmi Birinci Yüzyılda Sermaye ekonomik tarih anlayışımızı yeniden canlandırıyor ve bugün için ayık derslerle karşımıza çıkıyor. Bulguları tartışmayı dönüştürecek ve zenginlik ve eşitsizlikle ilgili gelecek nesil düşünce için gündemi belirleyecektir.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için ve / veya Amazon bu kitabı sipariş etmek.
Doğanın Serveti: Doğaya Yatırım Yaparak İş ve Toplum Nasıl Gelişir?
Mark R. Tercek ve Jonathan S. Adams tarafından.
Doğanın değeri nedir? Geleneksel olarak çevresel terimlerle çerçevelenmiş olan bu sorunun cevabı, iş yapma biçimimizde devrim niteliğinde. İçinde Doğanın Serveti, Doğa Koruma CEO'su ve eski yatırım bankacısı Mark Tercek ve bilim yazarı Jonathan Adams, doğanın yalnızca insan refahının temeli olmadığını, aynı zamanda herhangi bir işletme veya hükümetin yapabileceği en akıllı ticari yatırım olduğunu savunuyor. Genellikle hammadde veya ilerleme adına silinmesi gereken engeller olarak görülen ormanlar, taşkınlar ve istiridye resifleri, aslında teknoloji veya hukuk veya iş inovasyonu olarak gelecekteki refahımız için önemlidir. Doğanın Serveti dünyanın ekonomik ve çevresel refahı için temel bir rehber sunar.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için ve / veya Amazon bu kitabı sipariş etmek.
Öfkenin Ötesinde: Ekonomimizde ve demokrasimizde neyin yanlış gittiğini ve nasıl düzeltileceğini -- Robert B. Reich tarafından
Bu zamanında kitabında, Robert B. Reich, vatandaşlara enerji verilmeden ve Washington’un kamu yararı için harekete geçmesini sağlamak için örgütlenmedikçe, Washington’da hiçbir şeyin iyi olmadığını savunuyor. İlk adım, büyük resmi görmektir. Öfkenin Ötesinde, gelir ve servetin artan oranının zirveye çıkmasının neden herkes için iş ve büyüme yarattığını, demokrasimizi baltaladığını; Amerikalıların halk yaşamı hakkında giderek daha alaycı olmalarına neden oldu; ve birçok Amerikalıyı birbirine karşı çevirdi. Ayrıca “gerileme hakkının” önerilerinin neden yanlış olduğunu açıklıyor ve bunun yerine yapılması gerekenler konusunda net bir yol haritası sunuyor. İşte Amerika'nın geleceğini önemseyen herkes için bir eylem planı.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için veya Amazon'da bu kitabı sipariş etmek için.
Bu Her Şeyi Değiştiriyor: Occupy Wall Street ve% 99 Hareketi
Sarah van Gelder ve YES personeli tarafından! Dergi.
Bu her şey değiştirir İşgal hareketinin insanların kendilerini ve dünyayı görme şeklini, mümkün olduğuna inandıkları toplum türünü ve sadece% 99 için% 1 için çalışan bir toplum yaratma konusundaki katılımlarını nasıl değiştirdiğini gösteriyor. Bu ademi merkeziyetçi, hızlı gelişen hareketin güvercin deliğine girişimleri kafa karışıklığına ve yanlış algılamaya neden oldu. Bu ciltte editörlerin EVET! dergi Occupy Wall Street hareketi ile ilgili sorunları, olasılıkları ve kişilikleri iletmek için protestoların içinden ve dışından gelen sesleri bir araya getirin. Bu kitap Naomi Klein, David Korten, Rebecca Solnit, Ralph Nader ve diğerlerinin yanı sıra başından beri orada bulunan Occupy aktivistlerinin katkılarını içeriyor.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için ve / veya Amazon bu kitabı sipariş etmek.