Kızıma kendim bakıyorum.Evde tüm gün beraberiz. Özellikle de dışarı çıkmanın her zaman mümkün olmadığı kış aylarında.. Ben şunu farkettim: Malum anne-kız olarak yapmak istediklerimiz konusunda bir vakit sıkıntımız yok. Güzel bir programlama ile herşeye geniş geniş vakit ayırabiliyoruz. Ama malesef durum bundan biraz farklı olabiliyormuş kış aylarında. En azından bizim için öyleydi. Soğuktan dolayı evde çok fazla vakit geçirmek zorunda kaldık. Bu durum bazen ikimizi de bunalttı.Evde oyalama(!) adına çok fazla oyun oynamak zorunda kaldık. Oyuncaklarımızdan öyle sıkıldık ki artık gözümüzün önünden kaldırmak istedik,ki özleyelim,bir süre sonra tekrar oynayabilelim. İşte tam da bu dönemde anladım ben , “aktivite” dediğimiz şeylerin bizim için ne kadar da gerekli olduğunu.
Nedir aktivite? Bizim için,oyuncak dışı materyallerle,öğrenme,gelişme ve eğlenme.Bizim için tarif bu.Bazen bir küçük peynir kabından diğerine kibritleri tek tek aktarma,bazen sofra bezi üzerine dökülmüş bir tabak mercimek arasına gizlenmiş minik düğmeleri seçip kutuya doldurma.. Adına ne derseniz diyin. Hele ki Betül gibi oturarak oynanan oyunlara karşı sabrı yernde olan bir çocuğunuz varsa,bunlar sizin için tam biçilmiş kaftan oluyor. Biz anne-kız çok keyif alıyoruz. Açıkça söylemeliyim,bu aktiviteler olmasaydı,sanırım hergün yeni bir oyuncağa ihtiyacımız olacaktı :) Peki bir çocuk,yeni bile olsa bir oyuncağa en fazla kaç dk. ilgi gösterir? Bizim için bu sorunun cevabı buraya yazmaya değer olamayacak kadar kısa :)
Yani yapabilecekleriniz sizin hayalgücünüz ve çocuğunuzun ilgi duyduğu alanlarla sınırlı.
Şimdilik bu konu ile ilgili bir kaç link verip gerisini sonraya bırakıyorum: