Mahir Çayan’la birlikte, Türkiye Devrimci Hareketi’ne damgasını vurmuş Türkiye Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi’nin kurucularından, aynı zamanda Türkiye’de teslim olmayan devrimci geleneği yaratanlardan biri.
SBF‘de öğrenciyken yaz tatilinde Kürt kentlerini köylerini dolaşıp izlenimlerini yazdı, doğru tespitleriyle ulusal sorun üzerine devrimci bakış açısını en sağlıklı tarzda ifade edenlerden oldu.
“Kalın çizgileriyle edebiyatımızın dünü” gibi bir inceleme yazısı yazdı, edebiyat ve sanat üzerine devrimci bakış açısını şekillendirmeye çalıştı.
“Küba devrimi üzerine” inceleme yazısıyla oportünizm, revizyonizme karşı devrimci çizgiyi, bunun ülkemizde nasıl şekilleneceğini ortaya koydu.
Aynı yazıda yaptığı
“Ortadoğu halklarının devrimci mücadelesi ve kurtuluşu birbirine sıkı sıkıya bağlıdır. artık Ortadoğu’da Ürdün’ün, Lübnan’ın, vs. tek tek kurtuluşu değil, bütün Ortadoğu halklarının emperyalizmden ve feodalizmden kurtuluşu söz konusudur. Aynı şekilde, Latin Amerika’da da kurtuluş kıta çapında olacaktır”
şeklindeki, “komşu ülke halklarının birlikte mücadele etmesi” yönündeki tespiti bugün de geçerliliğini koruyor.
Teorik çalışmaları dışında yakın arkadaşları O’nu, “öyküler ve şiir yazardı, Shakespeare okurdu ve Jimi Hendrix dinlerdi” diye anlatıyor.
Bu zenginliği ve donanımı sığdırdığı hayatının sonunda da 51 saat süren bir destansı bir direniş bırakarak veda etti. Tarih 1 Haziran 1971’di.
O Hüseyin Cevahir. Dersimli.
Bıraktığı miras bugün sokak sokak barikatlarda, çatışmalarda yaşıyor.
Onu tanısalar da tanımasalar da bugün sokaklarda iktidarın her türlü tehditine rağmen inatla, isyanla direnen gençlerin yüreğinde birer Cevahir var.