Gelin ilk önce Milli İrade ne demek, diye birkaç cümle kuralım!
Atatürk’e göre Milli İrade; bir devleti oluşturan bütün bireylerinin arzularının emellerinin bileşkesi, yani hiçbir baskı altında kalmaksızın isteklerini ortaya koyabilme hürriyeti,
Günümüz siyasi jargonuna göre ise; yüzde ellinin üzerinde oy alan siyasal iktidarın ve taraftarlarının önünde hiçbir engel olmadan her istediğini yapabilme hakkı,
Diğer bir deyişle de; özellikle çoğulcu demokrasi kültürünün gelişmediği ülkelerde, iktidarın meşruiyetini ve aldığı kararları yanlış dahi olsa kitlelere kabullendirme ve popülist politikaları sürdürme aracı,
Diyorlar!
Ben demiyorum, duyuyor, okuyoruz…!
“Onun için cümlelerin sonuna nokta yerine bilerek virgül koydum ki ihtiyaç hasıl olursa kıvırma şansım olsun, nihayetinde ben de yapılan araştırmaların yazılanların çizilenlerin yalancısıyım, elçiye zeval olmaz”
****
Şaka bir yana, 15 Temmuz'da milletçe zor bir sınavı kazandık, kazandık kazanmasına da 16 Temmuz'dan beridir birbirimize duyduğumuz sevgi ile, başta din adamları olmak üzere, siyasetçiye, hukukçuya, askere duyulan güven endişe verici oranların altına düştü!
Sizler de bilirsiniz yiğit düştüğü yerden kalkar diye bir söz var, var da endişe etmesi gereken sorumluluk makamında ki bir kimsenin bu olumsuzlukları düzeltme adına bir müdahalesi, yiğit bir an evvel yerden kalksın diye kalıcı bir omuz desteğine pek de şahit olamadık!
Tüm bunlar yetmez gibi 15 Temmuz sürecine gelinceye kadar geçen sürede büyük kabahatleri olan dönemin mağrurlarının, özellikle sosyal medyada ve basında 5 evlilik yapmasına rağmen hala mazbut aile kızıymış edasıyla pozlar vermesi, eline erkek eli değmemişlere namus dersi vermesi!,yeni aşklara açacak yelkenliler bulabilmesi ve bu yüzsüzlere hadlerinin bildirilmemesi durumu iyice içinden çıkılmaz bir hale soktu!
Partilerinin stratejik kazanımları ve siyasal devamlılıkları için alıştıra alıştıra yapmak yerine birdenbire yaptıkları şok barışmalar ve şok küslüklerin buna hazır olmayan mensuplarında yaptığı vurgun etkisi ile,
Sadece bu yüzden arayış içerisine giren siyaset heveslilerinin başkalarının siyasi fantezileri için yanlış olarak organize edilmiş oluşumlar tarafından duyguları ve hayalleri ile oynanarak ortada bırakılması tüm ideoloji ve inançlara duyulan saygının belki de kısa bir süre sonra tamamen bitmesi ile sonuçlanacak!
Demem o ki!
“Aslında içimden hiçbir şey demek gelmese bile demek zorundayım ki!”
Böyle giderse bir süre sonra her şeyin bugünden daha iyi olmayacağını düşünen ve bugüne kadar kabul olmayan dualara çaresizlikten tekrar tekrar amin diyen biri olarak!
Çözüm yolunu biliyorum!
****
Bir kere şunu ifade etmeliyim ki çığ gibi büyüyen bu güvensizlik!!!
Bize güvenin, yanımıza gelin ve çemberin dışında kalmayın, özür dileyin, kabahatinizi kabullenin, haddinizi bilin, eğriyi de doğruyu da biz biliyoruz, geçmişte de bizlere haksızlıklar yapıldı diyerek değil!
Birbirimize güvenelim, çemberi genişletelim, hatalarımızdan dersler alalım, birbirimizi suçlamadan, ortak aklı devreye sokarak, evet geçmişte olumsuz hadiseler haksızlıklar oldu ama artık başkalarını üzmeyecek metotları birlikte planlayalım diyerek durdurulabilir.
Yolda bulduklarımızın şuh sözlerinin etkisinden kurtulup yola birlikte çıktığımız günleri konuşarak birbirimizin değerlerine saygı duyarak başlayabiliriz.
Enkazın altından çıkartmamız gereken, onarıp parlatıp ve yükseltmemiz gereken ilk şey de ADALET olmalı.
Ve o ADALET herkes için geçerli olmalı.
Tıpkı Hilfü'l-Fudül’ da olduğu gibi!
Öyle olmasaydı, çok önemli olmasaydı yüce Allah’ da Adalet’i emretmezdi öyle değil mi?
Ve bence nefis mücadelesi öğretisi ile büyüyenler için hiç te zor şeyler değil.
Çünkü; birlikte rahmet ayrılıkta azap var!
Hani bizleri Ömer’in Ebubekir’in kıssaları ile büyüttünüz ya!
Öyle şeyler yapın ki gelecek nesillere kıssadan hisse olsun.
Gelecek nesiller sizleri hayırla ve dua ile ansın!
Bence hala vakit “ümit” var.
Selam ve dua ile...