Kahvaltı hayatın gerçeğiyse zengininden yoksuluna, kuş sütü eksik masalardan çökelek bile olmayan sofralarda bir ekmeği üleşenlere kadar, başka gerçekler de saklı o zaman günün bu başlangıç öğününde.
Herkes hangi öğünü en çok sever bilemeyiz; ama benim için ilk gelen öğün her zaman kahvaltıdır. Öyle bir öğündür ki çeşidinde sınır yok. Oysa bir öğle ya da akşam yemeğinde çorba, pilav, etli, sebzelidir çeşitleme en fazla, açık büfe, masa filan değilse. Normalde. Zaten öğle ve akşam yemekleri kahvaltıdaki gibi tadımlık değil tabakla tüketildiğinden çeşit çeşit değildir. O çeşitlilik, kahvaltıya özgü tek.
Kahvaltı, peynir türlerinden reçel türlerine ki uzak durmak gerek, balından pekmezine tahinine, kuruyemişine, közleme kavata biberden körpecik kahvaltılık yeşil bibere, böreğinden kurabiyesine, dürümünden zeytinine, omletinden kaysı yumurtasına, en önemlisi bazlaması, gözlemesine rengarenk, zengin, tazelik dolu bir öğün. Günün çeşnili, çeşitlilik içindeki başlangıcı. Söğüş doğranmış salatalıktan domatese olmadan da olmayanı.
Bu hafta sonu kahvaltıları, zorunluluktan dışarılardaydı. Elbet kalabalık masalarda arkadaşlarla olanları en güzeli. O kahvaltıda sadece istediğiniz tabağı görmekle kalmaz göresiniz gelmiş arkadaşlarınızla sohbet ederek de ruhen doymuş olursunuz.
Salam, sosis gibi şeylerden hep uzaksanız ve hatta yıllardır bunları gördüğünüz tek yer market raflarıysa o zaman sıradan bir kahvaltı tabağında istemeseniz de olan bu şeylerden uzak olabilmek için en iyi seçim geleneksel tatlarımız. En başta da gözleme elbette.
Gözlemeyi oldukça farklı kesip kahvaltı tabağına taç ederek ve yanında şimdilerde başka çok sevilen tatlarla sunan yerler var. Onlardan biri bu hafta bizi ağırladı.
Gözlemede otlu olan benim tercihimdir. Ancak tek başına ot değil de içinde peynir de olacak. Burada içine beyaz peynir de koyulmuş ıspanaklı gözleme, gerçekten harcı yerinde, hakkıyla bir gözlemeydi.
Dışarıdaki gözlemelerde en beklenilen şey, evdeki gibi tavada, sanki kızartma yaparmışçasına yağda pişmiş değil de elektrikli filan da olsa gözlemenin huyuna suyuna, alışıla gelmişliğine uygun olarak sacda pişmiş olanı. Hafta sonu kahvaltısındaki gözleme öyleydi.
Hayli çok patates kızartması üzerine değişik dilimlenmesiyle sanki taç gibi oturtulmuştu. Patates kızartması için de iki çeşit sos vardı. Çok alışılmış olmayanlardan. Ketçap ve mayonez gibi. Biri süzme yoğurtlu. Biri kavata biber ezmeli.
Salatası, yeşilliği de vardı. Çok doyurucuydu. Öyle ki patates kızartmaları yenilmeyip kalıyor bile.
Bu arada müzik, Ankaralı sanatçılardandı. Bülent Ortaçgil, Mazhar Alanson. Kayahan. Bu daha bir tat katıyor. Ankara’da böylesi bir sunumla gözlemeli kahvaltıda anlam, daha bir Ankara anlamına kavuşuyor.
Eğer bir yerlerde oturup zaman harcayacaksanız kahvaltıya, sosisli, salamlı tabaklara da itibar etmiyorsanız böylesi geleneksel ve gerçekten kolay kolay hiçbir şeyin lezzeti ile baş edemeyeceği gözlemeli tabaklar istememek büyük kayıp ve ihmal.
Üzerine kahve içmekle pekişir bu hafta sonu kahvaltısı. Mesela kum ateşinde pişmiş; kakuleli, damla sakızlı ve menengiçli kahve.
(Her hakkı saklıdır)
Ayşei Yasemin YÜKSEL ), (Acemi Demirci), 05.02.2017, 14:firstname.lastname@example.org; @Acemi Demirci