Kumral Ada Mavi Tuna
Bugün Zafer Çarşısı’ndaki indirimi görüp bir kitap almaya karar verdiğimde elim Buket Uzuner’e gidiverdi (Ey Ankaralı! Dost’tan kitap alırsan ellerin kırılır baştan söyleyeyim! Sıhhiye’ye iki gıdım yürürsen hem tasarruf edersin hem kilo falan da verirsin belki :) ). Aslında pek niyetli değildim kitap için: Hem evde okunmamış kitaplarım duruyor hem de aldığım kitap olan “İki Yeşil Susamuru”nu geçmiş bir zamanda almamaya (nedense?) karar vermiştim. Neyse ki çok unutkanım ve nedenini hatırlamadığım bir şey benim için artık engelleyici güç olamaz, değil mi?
Gelmek istediğim nokta Buket Uzuner sevgim. Ne severek okuduğum çıtır çerez “İstanbullular”, ne de hiçbir anlam veremediğim “Balık İzlerinin Sesleri” kitabı Buket Uzuner’e bakışımı değiştirdi. O sevginin sebebi “Kumral Ada Mavi Tuna”ydı. Ki o kitap okuduğum ilk güncel romandı. Hani çocukken ilk kısa kısa öykülerden, çocuk kitaplarından başlarsınız, sonra Türk klasiklerine geçersiniz bir dönem Reşat Nuri, Yahya Kemal, Halide Edip falan okursunuz. O arada popüler romanlar gelir. Ki benim ilk kalın kitabımdı, dolayısıyla aç bir kurt gibi hevesle, iştahla başlamıştım. Nasıl heyecanla okumuştum. Yepyeni bir kapıydı, farklı bir dünyaydı Ada, Tuna ve Aras’ın dünyaları.
İlkler ne kadar önemli bir yer tutuyor insanın hayatında.
Öyle işte. Kitapçıya girip de Buket Uzuner’i görünce diğer kitaplar yok oluverdi birden. Gülümseyerek hatırladım o saf çocukluğumu.
*Bir de Uzuner’in yakınlarda çıkan “Su” adlı romanı var. Övüldüğüne çok tanık oldum, bilemiyorum nasıldır?
Kumral Ada Mavi Tuna’yı çok ama çok sevmiştim. Şimdi okusam yine sever miyim acaba?