Bir toplumda hemen hemen aynı zenginlik ,statü ve gücü paylaşan bireylerin oluşturduğu grup yada kategoriye sosyal sınıf denir.
Marksçı kurama göre ;Üretim güçlerinin belli gelişme aşamalarında üretim araçlarını ellerinde bulundurup bulundurmama durumu ,toplumsal işbölümü düzenindeki yerleri, zenginliklerini elde etmede kullandıkları araçlar ve bu toplumsal zenginliklerden aldıkları payın büyüklüğü bakımından birbirlerinden ayrılan geniş insan kümelerine sosyal sınıf adı verilir.
Batılı toplumbilimcilere göre ;Yaşam biçimleri, gelir düzeyleri, toplumda gördükleri saygı ölçüsü bakımından birbirinden ayrılan aralarında düşey devinim olanağı bulunan insan kümelerine denir.
Bir kişinin sosyal sınıf belirlenmesinde sahip olduğu statü önemlidir. Bu statüler çoğunlukla kazanılmış statülerdir. Tabakalar arası hareketlilik sıkça görülür.
Sosyal sınıflar herhangi bir kanunla yada dinsel açıklama ile belirlenemez. Sosyal bir sınıfa ait olma durumu aileden miras alınan, kanuni ve geleneksel bir temele dayanmaz.
Sosyal sınıf kişiler arasında özellikle maddi kaynakların mülkiyeti ve kontrolü gibi ekonomik temelli farklılıklara dayanır. Ünvan prestij, geleneksel ve kültürel değerler gibi ekonomik temele dayanmayan farklılıklar önemini kısmen yitirmiştir.
Sanayi ve ekonomik olarak gelişmiş toplumlarda 3 sosyal sınıftan söz etmek mümkündür.
Alt sınıf: İmalatta çalışan işçiler, el emeği ile çalışanlar, kamuda en alt seviyede ücretli çalışanlar ve endüstriyel tarım yapmayan köylüler bu grupta yer alır.
Orta sınıf:Masa başı iş yapanlar, devlet görevlileri, profesyonel mesleklere sahip olanlar da bu sınıfta yer alır.
Üst sınıf: Büyük miktarda menkul ve gayri menkul sahipler, sanayi ve üst düzey yöneticiler bu sınıfta yer alır.