1.
samimi olmaya başlandığı anda ufak ufak belli ederler karakterlerini. kendinde bu hakkı görüp hayatıma karışmaya çalışan, adıma karar verme cüreti gösteren erkekten koşarak uzaklaşırım. istediği kadar kusura bakabilir ama bir höst diyorum.
2.
Ne giydiğine, nereye gittiğine, kimle konuştuğuna sapına kadar karışan bir babanın kızı olarak asla ne giydiğine,ne sürüp ne taktığına, kimle nereye gittiğine karışmayan bir sevgiliye sahibim. Özgürlük varmış beee diyorum. Burda okuyorum mesela sevgilim şuraya gitmeme karışıyor, evden çıkmama izin vermiyor gibi ruh hastalarına sevgilim diyenler varmış. Allah esirgesin. Sen babam mısın ya? Yıllarca babamın kuruntularından illallah etmişim zaten bir de senle mi uğraşayım? Süslüler sizi kısıtlamayan bir sevgili candır can. Bu adam size ev işlerinde de yemekte de yardım edecek bir adamdır. Çünkü sizi kendi malı gibi görmediği gibi sizin bir birey olduğunuzun farkındadır. Bazen sevgilime takılıyorum ya neden hiçbir kıyafetime karışmıyorsun diye "sen bir bireysin, senin nasıl giyinmen gerektiğini söyleyemem, sadece göze hoş gelmeyen bişey olursa söylerim kararını kendin verirsin" cevabını alıyorum. Bu arada yetişme tarzımdan da kaynaklı olarak çok kısa ve dekolte şeyler giyemem, rahat edemem. bu şekilde giyinmeme rağmen karışan erkek de katıksız ruh hastasıdır zaten.
3.
niye sevgilisi neyi nerede giyeceğini düşünemiyor muymuş ki o illa burnunu sokuyor? ben onu giydirmem, onu kapat, şuran şöyle görünüyor, seni yanımda öyle gezdirmem gibi cümleler kuran erkekleri ne elbiseler gördüm içinde insan yok deyip 3 hayırla uğurluyoruz kendilerini. sonu yok bu işin bugün kıyafet, yarın makyaj diye gider bu çünkü. ya gel bana sahici sahici ya da anca gidersin durumları kısaca.