Hiç alışık olmadığımız, hikayesi çok fazla olan bir Fenerbahçe Beko maçı izledik. İlk 4 kovalayan Barcelona’nın, evinde hiç yenilmeyen Fenerbahçe’yi İstanbul’da yenebilmesi için, bazı şeyleri farklı yapması, ekibimizi yoldan çıkarması gerekiyordu. Çıkardı da aslında.
Maça 1-3-1 alan savunması ile başladılar. Sonra daha ilk dakikada Svetislav Pesiç oyundan atıldı. Hayatımda ilk defa böyle birşey görüyordum. Önceden mi planladı, takımı ateşlemek için mi yaptı bilmiyorum. Sonuçta bu durum onların işine yaradı da.
Alan savunması karşısında çok rahat hücum eden ve boş şutlar bulan Kanarya, üçlükler üretmesine rağmen savunmayı bir türlü oturtamadı. Bobby Dixon ilk yarı 4 üçlük atıp takımı ayakta tutarken, sürekli içeriye önlem alan Barça karşısında hiç pota altı sayısı bulamadık.
Barcelona, Kuriç, Ribas, Blaziç’le farkı çift hanelere çıkarırken, Fenerbahçe üçlük denemekten vazgeçmedi. 5/5 üçlük isabet oranı maçın yıldızı olan Sloukas’la sürekli geldik ama Barcelona her seferinde cevap verdi, farkı yine açtı.
4. periyodun başında 30’a yakın üçlük kullanmıştık ama Guduriç 1/6 ile oynarken takımın en iyi üçlükçüsü Melih niye oyuna girmez diye düşünüyordum. Obradoviç onu 8 dakika kala aldı. Önce Seraphin’e yaptırdığı centilmenlik dışı faulle takımı ateşledi, son dakika içinde attığı 2. üçlükle de maçı bitiren isim oldu.
Kanarya 19 ikilik, tam 38 üçlük denedi. Bu alanda kulüp rekorunu kırdı. Hiç onların tarzı bir basketbol oynanmadı. Barcelona’nın stratejisi buydu ama Sarı-Lacivertliler, kendi oyunlarını oynamasalar da bir şekilde kazanacaklarının mesajını verdi bir kez daha. ‘Tamam senin istediğin olsun’ dedi ama yine yendi Fenerbahçe.
CSKA’nın yenilmesi ile liderlik garanti gibi. En önemlisi bu galibiyetle Anadolu Efes de dördüncülüğü, yani saha avantajını garantiledi gibi. Her yönüyle harika bir geceydi.