Şükretmet Ve Alaeddin !
İnsanoğlu nankördür.
Şükretmesini bilmez.
Şöyle bir düşünebilsek, Yüce Yaratan bizlere sağlığımız başta olmak üzere, ne nimetler vermiş. Elimiz, ayağımız, gözümüz, burnumuz, kulağımız, sapa sağlam.
Etrafınıza bakınız,
Kolu bacağı olmayanlar,
Gözü kör, kulağı sağır olanlar,
Yerde sürünerek hayatını devam ettirenler…
Yine Yüce Yaratan İnsan oğluna bütün nimetleri verirken, tüm mahlukatında efendisi olarak yaratmış, dünyada her şeyi insanoğlunun emrine vermiştir.
Bütün bunlara rağmen pek çoğumuz şükretmiyoruz.
Burnumuzun dibinde olan bazı değerlerimizi görmüyoruz.
Rızk için çalışmıyoruz, az çalışıyoruz.
Bakıyorum da bugünlerde bir çok esnaf dükkanı nerede ise öğleye yakın açılıyor. Halbuki ecdadımız Sabah namazı sonrası rızık için iş yerini açardı. Bu dükkanını, mağazasını geç açanlara sorun, pek çoğu hayatından memnun değil.
“İş yok” diyorlar.
Peki, sen ne yapıyorsun? Önce kendimizi bir kontrol edelim.
Birde çevremize bakalım. Değerlerimizden haberimiz yok.
Konya merkez belediyelerinin yaptığı iyi işlerden birisi de yeşil alan, park çalışmalarıdır.
Epey zamandır Alaeddin’e çıkmıyordum. Çünkü bir dizi düzenlemeler vardı. Geçtiğimiz günlerde Cuma günü arkadaşlarımla Alaeddin Cami’ne gittik. Alaeddin tepesini görünce göksüm kabardı. İnanın pek çoğumuz buranın güzelliğini bilmiyor. Gülleri, çiçekleri, çimenleri ile, laleleri ile insanın içini rahatlatıyor. Düzenlemelerle Alaeddin Tepesi, Cennetten bir parça gibi. Ancak insanlarımız bunun kıymetini bilmiyor, şükretmiyor. Belediye buraları insanların hizmeti için düzenliyorsa, bizlerde korumak durumundayız.
Birde şu 2. Kılıçaslan Köşkü düzenlemeleri bitirilse sanırım buranın ayrı bir güzelliği daha olacak. Belediye buralarda düzenlemelere devam edecek gibi görünüyor.
Birde tarihe tanıklık yapmış, yaklaşık 700-800 tarihi Alaeddin Camiinde iki rekat namaz kılmak, insanın ruhunu rahatlatıyor. İsterseniz bir deneyiniz. Burada zaman tünelinden geçip, adeta tarihin derinliklerinde buluyorsunuz kendinizi. Konya’da yaşamaya, İslam Aleminde yaşamaya da şükretmeliyiz.
Şükür deyince aklıma geldi.
Cüneyd-i Bağdadi Hz.leri 7 yaşında iken hocası ve aynı zamanda da dayısı olan Sırrı-yi Sekati hazretleri ile beraber hacca gitmişti. Mescid-i Haram’da 400 kadar ulemadan büyük zatlar toplanmışlar, şükür hakkında konuşuyorlardı. Herkes şükür hakkında bir şeyler söylüyor, şükrü tarif etmeye çalışıyorlardı. Uzun konuşmalar sonunda 400 değişik fikir çıkmasına karşın herkesi tatmin edecek bir tarif oluşmamıştı.
Oradaki kimseler Cüneyd-i Bağdadi’ye buyurdu ki:
“Sende bir şeyler söyle bakalım.
Bağdadi hazretleri :
“Şükür, Allahü Teaülanın ihsan ettiği nimet ile O’na isyan etmemektir”
Orada bulunanların hepsi dediler ki:
“Seni tebrik ederiz, maksadı en güzel sen tarif ettin”