Kanalıma hoş geldiniz: Bu yaştan sonra yine kanal tedavisi oldum
İnsanoğlunun glikozu buluşuna, onu kullanım için işlediği ana lanet olsun. Dünya üzerindeki belki de en kusursuz yapı, neanderthal kafataslarında bile bugüne kadar sağlamca durmasını bilmiş dişler, marketten bozuk üstü yerine verilen dandik şekere yenik düştü. Şeker lan. Yani inanılır gibi değil.
Gerçekten de gidin bakın, binlerce yıllık kafataslarında falan dişler sapasağlamdır hep. Adamlar çürük ne bilmemiş. Mal gibi yaşamışlar, yaşam süreleri hep kısaymış ama olsun, çürük ağrısı çekmemişler hiç. Bir de bize bak. Teknolojinin geldiği son noktadayız, bilim adamlarının onlarca yıllık araştırmalarıyla onlarca açılı şarjlı diş fırçaları çıkıyor, eskisini solda sıfır bırakan macunlar üretiliyor ama çatır çutur çürüyor dişler. Hep bu glikoz yüzünden. Benim de ağzıma sıçan glikoz oldu, çikolata sevdam sonum oldu...
Yıllar sonra tekrar dişim çürüdü...
Gerçi bayadır çürüktü ama ben inkar aşamasındaydım hep. Görüntüde öyle ya derinde değil yüzeyde çürük var diye kendimi kandırdım durdum. Derin olması imkansızdı çünkü her gün dişlerini 2 veya 2'den fazla kez fırçalayan adamdım ben. Ofiste masamın olmazsa olmazıdır lan diş fırçası düşün! Küçükken hatırlayamadığım sayıda (valla hatırlamıyorum lan o kadar çok oldu ki bi süreden sonra saymayı bıraktım) kanal tedavisi olmuş adamdım. Diş sağlığının değerini bilen, dişlerine gözü gibi bakan bir anadolu çocuğu...
Bu yağız anadolu genci, abisinin doğum gününü kutlamak için eve gidiyor. Evde yemek için pide yaptırılmış, karınlar da nasıl acıkmış. Lambır lumbur pidelere gömülürken, hiç de hesapta yokken, o çürük dişin olduğu kısma hayvanca bir ısırık darbesiyle yükleniş ve ardından istiklal marşı, gözler kapanış, perde iniş........
Hani o dişten beyne balyoz gibi inen acı darbesi var ya, okurken kafanda canlandı di mi, böyle kafan bi tepti o acıyı tekrar hissettin? Heh, işte ben onu yıllar sonra tekrar yaşamış bulundum ve ağrı öyle bi saplandı ki çıkmak bilmedi. Bozuntuya da vermemeye çalışıyorum, o an aile muhabbet halinde ama ben çoktan tek gidiş biletli astral seyahate çıkmışım. O saniyeleri nasıl geçirdim inanın bilmiyorum, parmaklarımı kerpeten misali sıkarak dişimi çekiyorum sağa sola doğru, yok, tık yok acıda. Sanki ısırıkla dişimi kökünden tekrar diş etine saplamışım gibi öyle bişey olamaz.
O gün acıyı bal eyledim, ertesi günü de öyle atlattıktan sonra doooğru dişçinin kapısına dayandım. Dişçi dediysem devler hastanesi. Ulan herkesin mi çürüğü var, diş polikliniği ana baba günü. Röntgen için isimleri içeriden bağırıyorlar falan tam bir kaos ortamı. Sanırsın türk milli futbol takımı orada ve kaos futbolu oynuyor jdfgjdfjg öyle bir karmaşa.
İlk muayene için geçtim oturdum, adım gibi biliyorum "hmm kanal tedavisi..." diyecek, kompetanı olmuşuz hııammına. Teşhisim doğru, doooğru bir üst kata, kanal tedavisi uzmanı diş doktoruna. GATA'da sistem çok acayip (ulan şu hastaneye de çöktüler ya askerin elinden neyse bişey demiyom), kanal tedavisine bi doktor bakıyor, 20'lik diş çektirmeye başka bi doktor. Beni oyacak doktorla dişçi koltuğuna doğru koyulduk. Çocukken gıkım çıkmıyordu kanal tedavilerinde, hatta doktorlarım bana özel oyuncak falan veriyorlardı en uslu hasta sensin diyerek (mutlu olayım diye yemişler beni amk oysa herkese aynı numara, şimdi şimdi ayıkıyorum). Sonuç olarak uslu uslu işin bitmesini bekleyen biriydim ama o sırada çocuktum olm. Koca adam olduk, aradan o sürede yaşadığım zamandan daha fazlası geçmiş. Nasıl korkuyorum o an. Şu uyuşturucu iğne ilk girdiği zaman hakk'ın rahmetine kavuşucam acıdan, iyi diyorum bari tedaviyi hissetmem o sırada aq.
"I will kill you in your sleep..."
"Hocam" dedim, "öncelikle kanalıma hoş geldiniz" jdfgjdfjg şaka şaka bu espriyi yapma riskini alamazdım, MASADA KALABİLİRDİM. "Benim daha fazla acı çekecek mecalim kalmadı nolursun orayı iyice uyuştur, iki üç doz vur oraya, AT SERUMU VUR BİŞEY VUR BAYILT BENİ HOCAM YALVARIRIM" dedim. Allahtan yerimden fırlatmadı beni iğne, sonra uyuşmasını bekledim. VAR YAAA. Nasıl özlemişim acısız durmayı. Pamuk gibi oldum. Dudağıma kadar sağ çenem yok muhteşem olay. Uyuşma iyice yayıldıktan sonra diş hekimi işleme koyuldu. O an anladım ki oturduğum dişçi koltuğu değil bildiğin zaman makinesiymiş.
O bozuk cipsimsi tadı aldıkça çocukluğuma döndüm. Tedavi bitince acaba nasıl bi oyuncak verecekler falan diye düşünmeye başladım. Bi de anasını satayım bu alanda teknoloji hiç ilerlememiş çocukken yapılan işlem neyse bu da aynısı. O ağıza sokulan boru içeri sıvı mı veriyor yoksa biriken sıvıyı mı çekiyor amk hala çözemedim onu.
Yıllar sonra yine güzelce oyuldum, içime bade koyuldum. Artık sol tarafım gibi sağ tarafım da vukuatlı. Hekim dedi ki randevu alıcan dolgu için sonra gelicen. Randevu almak için danışma masasına doğru eğilik vaziyette bekliyorum, kadın bilgisayara bakıp bana tarih verecek. Benim de o sıra ağzımın uyuşukluğu tavan yapmış, AĞZIMDAN SALYA AKA AKA KADINA EMBESİL BAKIŞ ATIYORUM HABERİM YOK ajsfgjdfjgdfjg. Toparlamaya çalışsam fena, "ağzım uyuşuk ondan, yoksa salyam size akmıyor" desem içinden diyecek ki "ne yani ben arzulanmayacak kadın mıyım", sonra buna bozulacak falan jdfgdjfg özür dileyerek randevumu da alıp çıktım.
Lakin dertlerim bitecek gibi değildi. Hekim sağ olsun ilacı öyle bi sürmüş ki oraya, kenarı sipsivri sertleşip dilimin amısına koydu. Uyuşukluk geçene kadar fark etmedim meğer dilim orada kendini jiletliyormuş. Bi de o apseyle uğraştım. Birkaç gün peltek peltek konuşarak ve canım yanarak geçti. Onu da atlattım şükür şimdi gerçek dolgu atılmasını bekliyorum. Bu kanal tedavisinin olduğu dişin önündeki dişte de çürük başlamış bu arada. Bir sonraki maceramı da o dişten yaşarım kesin amk.