Hey Jaco? Kapıyı aç ve amp’leri hazırla dostum, ben geldim.
Victor Bailey (1960 – 2016)
11 Kasım 2016. Akşamüstü. Sakin ilerleyen trafikte SiriusXM Jazz Radio‘dan Mark Ruffin‘in programını dinliyorum. Çaldığı parçalar üzerine verdiği bilgiler ve yorumlar yanında Mark, haftasonu konserlerinden ve yeni albümlerden de bahseder. Yine bu bilgilendirmeler arasında sesinin ağırlaştığını hissederek daha bir dikkatli kulak veriyorum.
“Değerli jazz sever dinleyicilerim. Çok üzülerek sizlere bir haber vermek istiyorum. Bas tarihinin en görkemli isimlerinden Victor Bailey’i kaybettik bugün”.
Geçen hafta Jimmy Heath‘in 90. yaş günü konserindeydik. Herbie Hancock, Roberta Gambarini, Terell Stafford sahnedeydi. Konser salonundaki yüzlerce jazz severle birlikte Heath’in uzun ve üretken sanat hayatını kutladık big band eşliğinde ayakta, alkışlarla. Ve bugün, Weather Report‘un Jaco‘dan sonraki tercihi, efsanevi bascı Victor Bailey’nin 56 yaşında (25 sene içinde yavaşça ilerleyen Charcot-Marie-Tooth adı verilen rahatsızlığı sonucu) aramızdan ayrıldığının haberini aldık.
Bir yanda uzunca devam eden verimli bir hayat için sevindik, diğer yanda genç sayılabilecek yaşında “en funky kahramanlarımız”dan birini kaybetmenin üzüntüsünü yaşadık.
Victor Bailey, 27 Mart, 1960’da ABD’nin Philadelphia şehrinde müzisyen bir ailede dünyaya geldi. Babası Morris Bailey, Jr. tanınmış bir saksofoncu/besteci, amcası Donald Bailey de aranan bir davulcuydu. Amcasından etkilenerek 10 yaşında davul çalmaya başlayan genç Victor, bir gün grubuyla evlerinin bodrum katında prova yaparken gruptan ayrılan bascının yerine geçer: ”Elektrik bas denemeye karar verdim, ve baktım aniden üzerinde bir hakimiyet kurduğumu hissettim. Bir doğal denge vardı sanki. Bütün parcaların bas partisyonlarını biliyordum, kendimden eklemeler, çeşitlemeler yapıyordum. Tam o sırada yukarıdan babam indi koşarak ve bağırarak, ki hayatta inmezdi bizi dinlemeye:
– “Bası kim çalıyor burada?
Morris Bailey oturup dinler ve oğlunun yeteneğine hem şaşırır, hem hayran kalır. Victor, o günden sonra davul hayatına nokta koyarak, yeni enstrümanına odaklanır. Önce Philadelphia’daki çeşitli gruplarda çalar, daha sonra bir ara Deniz Kuvvetleri’ne katılmaya karar verir, ancak detaylı sağlık kontrolünde astım teşhisi yapılır ve kabul edilmez. Bunu takiben Boston’daki Berklee College of Music‘e yazılır. Okuldayken Guney Afrikalı trompetçi Hugh Masekela‘nın dikkatini çeker ve turnelere dahil olur. Gün gelir, jazz’ın en hareketli yaşandığı şehre taşınma kararı alır ve New York yılları başlar.
– “Bir gece New York’ta Miriam Makeba’ya çalıyorum. Performans sonrası yanıma geldi ve: “Victor, Weather Report Jaco’nun yerine birisini arıyormuş. Neden bir denemiyorsun?” diye bana yaklaştı. İnanamamıştım, daha 19 yaşımdaydım ve Weather Report’a, hem de idolümüz Jaco’nun yerine beni uygun görmüştü Miriam”.
Aslında, o günlerde Jaco’nun solo çalışmaya başladığını bilen New York jazz aleminin dilinde tek bir cümle vardır: “O yeri ancak Victor doldurabilir“.
Beklenen gerçekleşir. Victor Bailey, Weather Report’ta Jaco Pastorius‘tan boşalan yere getirilir. 1982-1987 yılları süresince grubun turnelerinde ve sırasıyla Procession, Domino Theory, Sportin’ Life, ve This is This! albümlerinin kayıtlarında yer alır. Gruptan ayrıldıktan sonra kendi solo çalışmalarının yanında pekçok jazz ve pop sanatçısının turne ve albümlerinde çalışır. (O günlerde jazz bas alemi çok renklidir, jazz’cılar pop dünyasını omuzlarında taşırlar. Bilenler hatırlar; 1992 sonrası Darryl Jones, Rolling Stones‘un turne bascısı olduğu gibi, kariyerinde Victor Bailey de 9 sene boyunca Madonna turne konserlerinde “esas adam” olarak yer almıştır).
Aynı zamanda Berklee School of Music’te uzun seneler öğretim görevlisi vazifesine devam etmiş olan sanatçı, sağlık sorunlarının ilerlemesi nedeniyle akademik kariyerine 2015’te emekliye ayrılarak nokta koyar.
“Hiçbir zaman geldiğim yere ihanet etmedim. Ayırım gözetmeksizin, sanatımın niteliğini her stilde en üst seviyede tutmak için çalıştım”.