07.12.2002 - 01:00 | Son Güncelleme: 07.12.2002 - 01:00
Vav mı para mı?
Dünya çapında başarılara imza atan Adem Sakal Herkes hattat olamaz. Yazı sabır ve özen ister. Düşünün; bir vav bile üç hamlede yazılır, lâkin bağlantı yerleri belli olmamalıdır diyor.
Meşhur hikayedir. Bir gün Hafız Osman, Eminönünden kayığa biner, Üsküdara evlâdım der. Sandalcı küreklere öyle bir asılır ki martılar geride kalır. Anında menziline varır, tekneyi usta bilek hareketleri ile iskeleye yanaştırır. Bu maharet Osman Efendinin gözünden kaçmaz. Önce kesesinden pırıl pırıl bir gümüş çıkarır, sonra kamışını eline alır. Sıradan bir kağıda ufacık bir vav çizip akçenin yanına bırakır. Delikanlıya tercih senin der, hangisini istersen onu seç. Sandalcı nur yüzlü ihtiyarı memnun etmek için hattı alır. Hafız Osman vedalaşıp uzaklaşır, o elindeki vava bakakalır. Hatta birara napsaydım der, acaba, akçeyi mi alsaydım? Tam o sırada kağıdı gören çelebiler başına üşüşürler. Ondan bu hattı satmasını isterler. Kayıkçı teklife güler: Bir tek vav para mı eder? - Eder, eder. Yeter ki sen satmaya rıza göster. Ona öyle bir meblağ verirler ki sandalcının fesi başından düşer. Olacak bu ya Hafız Osman dönüşte yine aynı sandala biner. Genç kayıkçı aman ne iyi der, bir vav daha çizdirirsek yaşadık. Sandal Eminönü iskelesine yanaşır. Yanaşır ama ortada ne hokka, ne kamış vardır. Hattat akçeyi uzatınca sandalcı sözü dolaştırır. Aman efendim, niye zahmet buyurdunuz, ufacık bir vav çizseniz kâfi idi Mübarek bilmiş bilmiş gülümser Al bakayım paranı der, eğer tek harfi bile servet eden bir hattat olmak istiyorsan yanıma gel, buralarda zayi olma. Öyle de olur. Sandalcı o gün küreği bırakır, ertesi gün meşke oturur. Zaten mübareğin ömrü kaabiliyet keşfetmek ve talebe yetiştirmekle geçer ya...