Devlete karşı vatandaşlık görevlerini yaptıklarını belirten Doğuyeli (Tütel) Köylüleri, köy statüsünde olduğu için muhtar seçildiğini ancak imam ve öğretmen gibi atamalarda ise iskâna tabi gerekçesi ile hem atamaların yapılmadığını hem de hizmetin istenilen düzeyde olmadığını belirtip hizmet beklediklerini aktardılar.
Doğuyeli Köyü (Tütel)’in bir çok hizmetten yoksun olduğunu belirten ve köy sakinlerinin ise devlete karşı görevlerini yerine getirdiğini söyleyen Tütelliler, vatandaşın görevlerinde iskâna tabiiyet aranmayan köyde hizmete gelince iskana tabi olduğu gerekçesi ile köyün bir çok şeyden mahrum kaldığını ifade ettiler.
‘KARANLIK ÇAĞI YAŞAYAN KÖY’
Mağduriyetlerinin giderilmesini ve her köye yapılan hizmetten adil pay almak istediklerini belirten Tütelliler, “İlçede; merkezi ve tüm mezralarıyla elektrik bulunmayan tek köy olan Doğuyeli’nin mağduriyetini kamuoyuna duyurmak için defalarca sıkıntımızı dile getirdik. Mağduriyetin gerekçesi olarak köyün iskâna tabi olduğunun belirtilmesi ise ne kadar kötü bir garabettir. Köye elektrik getirilmesi talebimiz köyün iskâna tabi olduğu gerekçesi ile sonuçsuz kalıyor. Yetkililerimiz elektriksiz köyümüz yok derken bizim köyü herhalde köyden saymıyorlar. Normalde köy olarak sayılmayan bir yerleşim yeri seçim zamanında köy statüsündedir. Bizler vatandaşlık hakkımız olan seçme ve seçilme hakkımızı kullanıyoruz, buna karşı hizmet istiyoruz. Bu köyde yaşamaktan başka çaresi olmayan bunca insana ne yapacağı konusunda yardımcı olan kimse yok; fakat hizmet gelmemesi için mazeret üretenlerin ise haddi hesabı yok. Yolu olan, çeşmesinden suyu akan, günün her anında elektrik ihtiyaçlarını karşılayanların sadece bir akşam köyümüze misafir olmalarını istiyoruz. Bizim ömrümüzü geçirdiğimiz bir yerde onların sadece bir gününü geçirmelerini istiyoruz. Bu davetimize icabet edecek kaç kişi var? Tüm ihtiyaçlarını istedikleri gibi karşılayanlar bizim sıkıntılarımızı anlayamaz. Anlamak için de düşünmek lazım. Ne bizim halimizi düşünen var ne de yaşadıklarımızı yaşamak isteyen. Kışın çığdan dolayı derelerden aldığımız su tahrip oluyor. Daha sonra da çığ tehlikesi ile su sorununu çözemiyoruz.” ifadelerini kullandılar.
ULAŞIM İMKÂNI KISITLI
İhtiyaçların insan gücüyle karşılandığını belirten ve mezarlarına yol gitmemesi nedeniyle her türlü zorlukları çeken Tütelliler, “Köy merkezine kadar yol yapılmış ancak bu yol, Kasım ayında kapanıyor, Mayıs ve Haziran aylarında açılıyor. Köyde yolumuz olmadığı için at ve eşek gibi binek hayvanlarla ve sırtımızla eşyalarımızı evlerimize götürüyoruz. Birçok arazimiz engebeli olduğu için öküzler ile çift sürüyoruz. Mezralardaki vatandaşlarımız unu, şekeri, yağı sırtla veya binek hayvanlarla taşıyıp tüm ihtiyaçlarını gideriyor. Köye dönmek için uğraşlar veriliyor ancak bu uğraşların sonucunda ev yapan köylülerimiz tüm malzemesini yük hayvanı varsa yük hayvanı ile yük hayvanı olmayan da kendileri taşıyor. Sarp kayalardan ve kilometrelerce yoldan malzeme taşıyan insanlar vardır. Devletimizin bu sorunları bilmelerini ve gerekli desteği vermelerini istiyoruz. Kış aylarında gıda ve aydınlatma lambalarına gaz alımı için saatlerce yol yürüyüp çığ tehlikesi ile karşı karşıya kalıyoruz. Biz de bu ülkenin vatandaşları olarak diğer vatandaşların faydalandıkları haklardan faydalanmak istiyoruz.” dediler.
“EĞİTİME ÖNEM VERİYORUZ ANCAK İMKÂNLAR YOK”
Doğuyeli Köyü’nde birçok kamu kuruluşunda görevlinin bulunduğunu hatırlatan Tütelliler, köy halkı olarak eğitime çok önem verdiklerini ancak imkânlar kısıtlı oldu için istedikleri anlamda eğitimlerini sürdüremediklerine dikkat çektiler.
Tütelliler, “Köyümüzde hiçbir zaman ilkokul bile açılmadı. Okuyan tüm köylülerimiz yatılı okullarda eğitimini sürdürdü. Şimdi de çocuklarımız yatılı okullarda eğitimlerini sürdürüyorlar. Köylerinde 15-20 öğrenci bulunan birçok köyde okullar açık olduğu halde İlkokul’un ilk kademesi olan 1-4 sınıfları arasında 50-60 öğrencimiz yatılı okullarda okumaktadır. Bazı çocuklarımız da okul çağına geldiği halde imkânsızlıktan gönderemiyoruz. Yatılı okullarda okuyan çocuklarımız tatil günlerinde kimi zaman haberimiz olmadan köye gelmek için yola koyuluyorlar. Bazen köye direk gelebiliyorlar bazen de hava şartlarından dolayı köy yolu güzergâhındaki mezralarda konaklıyorlar. Bu sıkıntılardan dolayı bazı çocuklarımızı okula gönderemiyoruz. Kışın gelip yolda kalmalarından korkuyoruz. En azından ilkokul 1-4 sınıfları eğitimi de köyde verilebilir. Yetkililerimizden bu konuyu gündemlerine almalarını istiyoruz” şeklinde konuştular.
“DİNİ EĞİTİMDEN YOKSUNUZ”
Doğuyeli Köyü’nde 1975 yılında cami yapıldığında imam hatip verildiğini ve 1990’lı yıllarda terör nedeniyle köylerin boşaltıldığını ancak daha sonra herhangi bir din görevlisinin gelmediğini belirten ve sonraki yıllarda ise imam kadrosunun da köyden alındığını öne süren Tütelliler şunları aktardılar:
“Yıllardır köyde cami olmasına rağmen imam hatip verilmedi. Köyde dini bilgisi olan vatandaşlar çocuklarına din konusunda bilgi verip Kur’an-ı Kerim okumalarını sağlıyorlar ama bu imkânı olmayanlar ise ne kendisi ne de çocukları dini bilgi konusunda yeterli değiller. Sadece 130’u aşkın seçmeni bile göz önünde bulundurduğumuzda kaç kişinin bu alanda mağdur olduğunu düşünmek için yeterli olacaktır. Yetkililerimizin sesimize kulak vermelerini istiyoruz.”