Dehlizin karanlığında mektubu fazla anlayamadan üzerinde düşünmeye bile fırsat bulamadan acele acele okumuştum. Burdan sonra mektupta bir paragraf kalmıştı. Kalan kısmı sonra okumak üzere mektubu katlayıp göğsüme koydum. Dehlizden çıkıp yatakhaneye giderken başpiskoposa ne olduğunu merak ediyordum. Yatakhaneye girmeden önce bir kez daha başpiskoposun odasına gidip neler olduğunu öğrenmeliyim. Bu kararımdan sonra hemen oraya yöneldim. Atlı arabayla giden piskopos da geri dönmüştü. Başpiskoposun odasının önü mahşer günü gibi kalabalıktı. Yeni gelmiş olan piskopos odadan çıkıyordu, beni gördü:
- Jean! Başpiskoposumuz öldürüldü. Ağır yara-lıydı, doktoru bulamadım. Bulsam da ben gelene kadar zaten ölmüş olacakmış. Biraz önce geldim. Geldiğimde ölmüştü. Benim gözlerimden yaşlar boşalmaya başladı. Böyle iyi niyetli ve insanlara karşı sevgi dolu bir insanı niçin ve kim öldürmüş olabilirdi? Başpiskoposu görmek için izin istedim. Piskopos izin verdi. Yanına girdim. Odasındaki sedirin üzerinde yatıyordu, üzerine bir örtü ört-müşlerdi. Başı örtünün dışında olduğundan göz-lerinin kapalı olduğunu ve nefes almadığını gör-düm. Baş ucuna geldim ve: - Allah’ım onu senin merhametine uğurluyorum… diye dua ettim. Dışarı çıkarken doktoru aramaya giden piskopos bana sordu: - Jean! Başpiskoposumuz şüpheli bir şekilde ve kimliği belirsiz kişilerce hunharca öldürüldü. O seni çok severdi. Seninle konuşurdu. Bu öldürülme konusunda bir bilgin veya tahminin var mı? - Hiçbir bilgim veya tahminim yok, dedim. Peki nasıl öldürülmüş, kim öldürmüş biliyor musunuz? Diye sordum. -Hayır! Kim veya kimler öldürdü bilmiyoruz. Ancak karnından hançerlenerek öldürüldüğünü anlayabildik sadece. Buraya gelen üç beş kişiyi görmüşler. Atlı arabayla gelmişler ve kısa bir süre içinde kiliseye girip çıkmışlar. Onlar gittikten sonra başpiskopos ağır yaralı halde bulunmuş. Gelenlerin başpiskoposu öldürmek için geldiklerine eminim. Başka türlü olsaydı bu kadar çabuk gelip gitmezlerdi. Kimseyle görüşmemişler ve kimseye bir şey sormamışlar.
- Başpiskoposun cenaze işlemleri ne zaman yapılacak? Ben törene katılmak istiyorum, dedim. Piskopos: - Durum saraya haber verilecek. Ordan gelen haberden sonra Kardinale de bilgi verilecek, ondan sonra cenaze işlemleri yapılır. Bir iki gün sonra olur galiba.
Ben gözyaşları içinde yatakhanenin yolunu tuttum. Annemin ölümüne mi üzüleyim yoksa başpiskoposun öldürülmesine mi üzüleyim? Kara bulutların gökyüzünü sarması gibi düşüncelerimin karamsarlaşması ile derin, içinden çıkılmaz üzüntülerim başımda dolaşıp durduğu koyu gri sislerin beynimi sardığı bir haldeydim. Ne düşüneceğini ve ne yapacağını bilmez bir durum içinde yavaş yavaş yatakhanenin yolunu tuttum. Diğer öğrenciler hiçbir şeyden habersizmiş gibi çalışma salonunda ders çalışmaya devam ediyorlardı. Yatakhanede kimse yoktu. Ben yatağımın üzerine oturdum. Mektubu çıkarıp tekrar tekrar okudum. Bu arada mektubun bittiği sayfanın arkasında latince kısa bir not dikkatimi çekti: Jean! Bu mektubu aldığın kütüphanedeki kitapları ve özellikle Müslüman alimlerin yazdığı anlaşılan kitapları da mutlaka oku. Onlardan çok şey öğreneceksin. Belki bir daha görüşemeyiz. Sana son sözlerim bunlardır İmza Başpiskopos.
Bu arada kardinal de mektubu okumayı bitirmiş - kardinalin okuduğu mektupta Jean’ın okuduğu son birkaç satırlık bölüm yoktu- ve salona, özellikle din adamlarına soruyordu:
- Mektup bitti. Şimdi din adamlarının şüphelerimze dayanarak verdiğimiz karar hakkındaki görüşlerini tekrar dinlemek istiyorum.
İlk konuşan orta yaştaki din adamı yine söze başladı:
Benim görüşüm değişmedi. Şüphelerinizi destekleyecek bir şey yok. Başpiskopos Hz. İsa Mesih (A.S.)’den ahlaki hikayeler anlatmış. Başka bir dinden veya peygamberden de bahsetmemiş. Başta da dediğim gibi din değiştirmeyi de tavsiye etmeiş olduğundan bu mektuba göre başpiskopos hakkında gizli müslüman kanaatine varılamaz. Diğer din adamlarının da aynı fikirde olduğu anlaşılıyordu. Kardinal doktorun jurnalına göre acele ve hatalı karar vermişti.
(Devam edecek)