Uzun bir merhabaaa!
Evet upuzun bir merhabayı hepimiz hak ettik.
Yaklaşık üç aydır evlerimizde kaldık ve müthiş bir ortak hareket örneği gösterdik.
Alınan sokağa çıkma yasağından daha ötesi bizler birbirimizi düşünerek evlerimizde kaldık. Birbirimize zarar vermemek adına, çocuklarımıza ve onların bizim için gösterdiği hassasiyetle her şeyden uzak kaldık.
Kim ne yapıyormuş?
Malı kim götürüyormuş?
Antalya’ya hizmet yapılıyor mu? Yapılmıyor mu?
Hangi seçtiğimiz bizim için, hangisi kenti için çalışmış?
İnsanlar evlerine tıkılınca ülke ve şehir nasıl yönetiliyormuş?
Bunların hiç birine kafa yormadık.
Hepimizin gözü kulağı Sağlık Kurulu, Sağlık Bakanı ve doktorlarımızdaydı.
Bu süreçte her türlü fedakarlığı gösteren doktorlara sanırım bir teşekkür ve minnet borcumuz olmuştur.
Şimdi bu uzun süreç içinde gösterdiğimiz sabır da çok önemli.
Hepimiz birer koyun muyuz da bir emirle evlerimize kapandık. Yarın kötü niyetle sokağa çıkmak yasak dendiğinde koşa koşa evlerimize mi kapanacağız?
İşte böyle düşünen varsa yanlış düşünüyor.
Bizleri kimse kötü niyetle evlerimize hapsedemez.
Bu konuda nasıl bir toplum olduğumuzu, hangi genlerden geldiğimizi önceki yaşam süreçlerinde defalarca göstermedik mi?
Bundan dolayı kimse bizi koyun sürüsü gibi görmesin. Başımıza taç ettiğimizi, gön gelince ayaklar altında ezilmeye mahkum etmesini de biliriz.
Şunu kimse unutmasın, Türk toplumu mücadelecidir, yılmaz, yorulmaz, sadece zamana bırakır ve günü geldiğinde bu ülkenin çıkarı, Antalya’nın çıkarı, ailesinin çıkarı için bir pireye yorgan yakmaktan asla çekinmez.
Bu düşünceler ile hepimizin geçmiş bayramı kutlu olsun.
Sayfama hepiniz hoş geldiniz, ben de sizlere hoş gelmek için kaldığım yerden devam etmeye karar verdim.
Nerede kalmıştık?