Necmettin Evci
email@example.com
Türkiye'nin yeni düzlemi
Türkiye kendi kültür ve medeniyet havzasından beslendiği ölçüde canlılık ve dinamizm kazanmaktadır. Beslenme öncelikle kendi tarihsel ve karakteristik yerimizi almamıza bağlıdır. Kendi asli yerimizde olunca anlayışımız, kavrayışımız da kendiliğinden değişmektedir.
Değişen anlayışın, değişen konumumuzla, başka bir ifade ile duruş yerimiz ve elbette duruş tarzımızla ilgisi vardır. Durduğunuz yere göre bakışaçısı ve kavrama yeteneği edinirsiniz. Uzun tarihsel bir dönem içinde seciyemize uygun bir bakış ortaya koyamadıysak, bu duruş yerimizin yanlışlığındandı.
Yanlış yerde duran, doğru görüş açısına sahip olamaz. Olaylara doğru ve kendine yaraşır teşhisler koyamaz. Kendi çözümünü geliştiremez. Doğal olarak başkalarının politikalarına teslim olmak durumunda kalır. Kendisinden beklenen etkiyi gösteremez. Özetle kendimiz olmayarak elde edeceğimizbir kıymet olamaz.
Kendimiz olmayarak bir özgün anlayışın, bir özgün tasavvurun sahibi olamayız. Türkiye böyle bir tarejedi yaşamıştır. Bilincinde olduğumuz bir yerimiz olmayınca bilincinde olduğumuz bir siyasetimiz, dünya görüşümüz de olamamıştır. Şimdi Türkiye, kendi duruş yerini belirleme yönünde ciddi gayret içindedir. Türkiye bir büyük anlamın, bir yüksek bilincin sahibi olarak, kendi kültür ve medeniyet havzasına dönüyor. Türkiye kendine dönüyor. Terkettiği kendi yerine dönüyor.
Dönüşün etkileri sadece Türkiye sınırları dahilinde gözlenen değişimi etkilemiyor. Merkez üssü Türkiye olan bir büyük değişim, gittikçe genişleyen etki alanlarında yeni anlayışlar, kavrayışlar oluşturuyor. Merkezi Türkiye olan bir büyük gerçeklik, herkesin, hepimizin tek tek veya cemaat olarak sahip olduğumuz gerçekliklerin çok fevkindedir. Bu gerçeklik hepimizi sarmakta, içine almaktadır. O bakımdan hiç bir gerçeklik bu büyük ve başka gerçeklikten bağımsız, ilişkisiz olamaz.
Yeni Türkiye’nin başka bir gerçekliğe sahip olması kategorik mukayese edilmezliği sebebi iledir. Esasen o kendi algılarımız üzerinden anlaşılacak bir düşünce, bir tasavvur da değildir. O gerçeklik ancak bir iklim özelliği ile açıklanabilir. Türkiye gerçekliği bir düzlem, bir form oluşturuyor. Hepimiz, her yaklaşım o iklimde, o düzlemde, o formun içinde bir anlam bulmak zorundadır.
Niçin böyle söylüyorum?
Çünkü bu böyle.
O nedenle kendi gerçekliklerinin kavgasını verenler bile, bu üst ve herbirimizinkinden başka gerçekliğin hakikatini göz ardı edemez. Etmemelidir. Üst gerçeklik, her düşünceye rengini, çizgisini, sesini katacaktır. Bu bir medeniyet gerçekliğidir. O gerçekliği iyi okuyanlar, şavkı şimdiden hissedilen aydınlık medeniyete dahil olacaklar, katkı sağlayacaklardır. O formu şekillendirecek olanlar aynı zamanda o formda şekillenecek olanlardır. Türkiye formu, insanımıza ortak bir dil, ortak bir hayat sunar. Gerçekliğin hakikatini kavrayanlar, kendi düşüncelerinin canlı kalması imkânını da elde edeceklerdir. Duruş yerimiz, ülkenin duruş yerinden ayrı olamaz. Sonuçta hangi etki ve etkinlik içinde olursak olalım, bu topraklara ayak basmak zorundayız. Buradaki hayata katmak, katılmak, bu milletin dilini konuşmak zorundayız. Nereye gidersek gidelim buradan hareket etmek ve sonra yine buraya dönmek zorundayız. Değilmiyiz? Unutulmasın ki, şöyle ya da böyle ama bu medeniyet iklimi bizim varlığımıza boyut katmaktadır. Beslemek ve beslenmek herbirimiz için sözkonusudur. Bu topraklardan beslenemeyenler, bu insanların dilini kullanamayanlar bu insanlara samimi bir çözüm öneremediler, öneremeyeceklerdir. Bu iklim bütün yanlışlıkları görmeyebilir. Ancak samimiyetsizliği asla affetmez.
Yazarın izni ile HaBertaraf'tan alınmıştır