Korku sineması candır, evet. Peki biz niye onca şeyin kurgu olduğunu bildiğimiz halde korkar dururuz ya da neden korkmaktan zevk alırız? Yapılan araştırmalar korku filmi izlediğimizde, beynimizde porno izlediğimizde uyarılan bölümün aynısının uyarıldığını gösteriyor. Yani pornonun ne kadar hastasıysak korkunun da o kadar hastasıyız.
Birileri gelsin bizi korkutsun, adrenalin ve heyecan yükselsin, nereden ne geleceğini bilmeyelim orgazmik bir haz alıyoruz. Özellikle aklım sırrım almadı dedirten türden korku güzellemeleri bizi bizden alıyor.
Kendi deneyimlerime dönüp baktığımda çocukken ne kadar heyecan duyuyorsam zaman içinde korku ve gerilimden o kadar uzaklaştım. Sebebi basit: Gerçeklik algım değişti. Çocukken masallarda da bu tip korku unsuru taşıyan filmlerde de istediğiniz kadar kötü karakter olsun, istediğiniz kadar psikopat olsun vız gelir tırıs giderdi çünkü çocukken karşılaştığımız korkunç bir durum karşısında kurtulan iyi karakter olacağımız düşüncesiyle huzurlu uykulara dalardık. Huzurlu uykulara dalamayıp korku ve gerilim örneklerinden seçkiler izleyip uyuyan ve ardından rüyalarında korku filmlerine astral seyahatlar yapan arkadaşlarımızın ruh hallerinden yana endişe etmek doğru olacaktır.
Velhasılkelam çocukluktan bugüne geldiğimde algımda ne değişti diye bakmak gerek tabii. Bu arada artık hiç korku ve gerilim izlemediğim sonucu çıkmasın. Bazı başarılı filmlerden ben de nasibimi alıyorum. Örneğin aklımda yer eden ve beni rahatsız eden filmlerden biri Cannibal Holocaust‘tur.
Bu filmde bir grup araştırmacı Amazon Ormanları’na giderler. Tabii araştımacılar buradaki yamyam kabileleri incelemek bahane, onları her türlü emelimiz için kullanmak şahane zihniyetinden kelli bir tavır sergileyince olaylar değişir. Burası medeniyetin beşiği değildir ve burada ormanın kuralları geçerlidir. Özetle kabilenin intikamı ağır olur. Sadede geleyim. Mesela bu filmdeki bazı hardcore sahneler benim ayarlarımı bozmuştur. Beni rahatsız eden film değil bu senaryoyu ve bu düşünceyi üreten beyindir. Aman yareppim bu nasıl bir kafa dediğim ve bu kafanın ofiste yan masamda oturuyor olabileceği düşüncesi beni oldukça tedirgin eder. Sen de amma yaptın diyecekseniz, hiç demeyin. Koşullar değişince her şey değişir. Düşen uçaklar ve birbirini yiyen insanları hatırlatırım.
Cannibal Holocaust (1980) Fragman:
Evet korku filmi candır ve korku filmleri ve klişeleri üzerine de satırlarca methiye dizebilirim ama şimdilik burada durayım diyorum çünkü kafam çok dağınık, zira sizin de kafanızı dağıtmak istemiyorum.
Bu arada bir not: Son dönemde elimize çok acayip bir porno içerikli korku filmi geçti. Gerekli sinema eksperlerinin denetiminden geçtikten sonra(kardeşim ve kardeşim) filmi izlememem gerektiği uyarısını aldım. “İzlemedin mi peki?. Olur mu öyle şey?” demeyin. Aklımın sınırlarını zorlarken yıllarca büyük emeklerle inşa edilmiş değerlerimi bir hamlede yıkmak biraz cesaret istiyor. Cesaretten ziyade neden sorusunu sorduruyor, Eğer ki karşınızdaki film size biraz adrenalin ve heyecan sunuyorsa güzel ama ben canavarlı, şiddet içerikli filmlerden korkmam ayarsız akıldan korktuğum kadar.