● Spotumun yeni keşfettiğim bi aparatı sayesinde çok acayip şeyler yapabiliyorum artık. O kadar acayip şeyler ki, piyüüü, öyle böyle değil. Hff. Tamam lan, sadece işte bu özelliği keşfettim. Bence çok acayip olm. Henüz nerelerde kullanıcağımı bilmesem de illa ki işe yarar.
● "İlla ki işe yarar." gibi geleceğe umutla bakan bir laf yüzünden şu an odamda yüzlerce, hatta binlerce antik kuntik eşya var. Yıllar önce, çocukkenden filan itibaren elime geçen saçma şeyleri biriktirmişim böyle, bugün fark ettim ki yıllardır odamın her yanındaki amaçsız objelerle birlikte yaşıyorum. O zaman da kesin "illa ki işe yarar" diyip atmışım koymuşum bi yere; ama gel gör ki hiçbiri hâlâ hiçbir işe yaramıyor. (nasıl da ikinci paragraftan işe yaramaya başladı keşfettiğim aparat ama)
● Şu aralar tam da dolmuşun 1.50 liradan 1.70 lira olmasına yeni alışmıştım ki (evet aylar oluyor ama benim için çok sancılı bi dönemdi) şimdi de başıma Uykusuz ve Penguen'in 1.75 lira olması çıktı. Bana koyan şey yapılan zam değil, tamam o da koyuyor tabi ama, asıl zor olan bozuk para sayısının artması. Bence hep İsrail'in oyunu bunlar.
● Türk futbol ligi tarihi boyunca en şakabaz ikinci kişi kim deseler, bir an düşünmeden Mustafa Denizli'nin adını veririm. Ben bu kadar mizahı seven birine daha rastlamadım. Adam resmen Beşiktaş'ın Nasreddin Hoca'sı gibi. Böyle, nerde bi basın toplantısı, bi röportaj var; orda, önceki gece yatarken düşündüğü bir dolu espriyle bizi bekleyen bir Mustafa Denizli var. Ne zaman gazetede Beşiktaş'la ilgili haber okusam şöyle yazıyor: "Ayrıca Denizli, Bobô'nun takımda kalması konusuna da esprili bir şekilde açıklık getirdi..", "Denizli, Şampiyonlar Ligi'nde başarılı olup olamayacakları sorusunaysa bir fıkrayla cevap verdi.." Bi dur be Denizli. İki dakka sırıtmadan, espriler şakalar yapmadan dur. Hayır bi gün iyice "..Hoca durur mu, yapıştırmış cevabı" diye yazıcaklar, o olucak.
Bu sezon 5. falan bitirir de kovarsak bu adamı, yine şaka yapabilicek mi acaba. "Olm şaka maka kovulduk ha." - "Sus sus, pis herif."
● Hayattaki anlık heyecanlar: Araba turnikesinden tam geçerken turnikenin çat diye 45 derece kadar inivermesi ve ani durup sallanması. Çok korkutucu bence. O anda eğer yanımızda bir sevdicek, bir ana baba çocuk varsa "ananskim!" tepkisi vermemeye dikkat etmek lazım. Araba turnikesi değil onun adı, başka bi adı vardı da, anladınız siz.
● Bir de insan turnikesi var. Ben hayatımda bu kadar israf yapılan başka bişey bilmiyorum. Bütün şehirlerin metrosunda var bi kere. Hayır tamam, mesela kredi sokuşturup (akbil/kart basmak) geçme fikri güzel, ama yatayda üç ayaklı metalik ve ağır parçaya ne gerek var? Kapı yapsana bilader işte, bar kapısı boyunda. Kilitli olsun. Turnike gibi, kredi basınca kapının da kilidi açılsın, bu kadar. Bu arada, turnike kelimesinin atasının Britiş saksonu menşeili turn olması da dikkatimizden kaçmadı.
● Yıllar önce yine odamın bi köşesine koyup işe yarayacağı yılları beklediğim ve şu günlerde baya işe yarayan bir obje: Standart boyuttan daha büyük, içi tamamen şeffaf misket. Sinir-stres ya da safi sıkılma anlarında bir iki elimde gezdirince keyfim yerine geliyor, bambaşka bir insan oluveriyorum. Misketi kim icat ettiyse, denizli bu soruya "ismail van misket" diye yanıt verdi, çok büyük insan olmalı.
Daçe.