19 yüzyılın sonlarında ve 1900 senelerinin başlarında Üstad Hazretlerinin Siirt'li Molla Fethullah Efendi kendilerine; eşsiz zeka, hafıza, kabiliyet, zeka ve dehasından dolayı "Bediüzzaman" diye ediyordu.
Bu hitabe bundan sonra uzun ve bereketli ömründe kendinden yıldızlar gibi parlayan bir namı ünvan olmuştu. "BEDİ"nin manasını sözlükler şu şekilde vermektedir. Eşsiz, güzel, misilsiz, benzeri olmayan ve nadirattan olan...
Bediüzzaman ise, zamanın, asrın, çağın güzeli demektir. Bu güzellikler içinde gariplikler, acayiplikler ve eşsizlikler de bulunmaktadır.
İşte Bediüzzaman Said Nursi'nin azizi ömrü eşsizlikler ve benzersizliklerle doludur. Bu garip hallerin bazılarından misaller vermek isterim:
* Yazdığı Kur'an tefsiri, Nur Risaleleri ismindeki şaheserler tarihte emsali görülmemiş bir şekilde binbeşyüz kere mahkemelere verilmiştir.
* Elli sene (1935 - 1985 ) bütün basında aklı eren-ermeyen, meseleyi bilen-bilmeyen Bediüzzaman hakkında lehte aleyhte yazılar yazmıştı.
* Doksan yıla yakın hayatında evlenmemişti.
Her haliyle, yani hayatiyle vefatı ile Bediüzzaman olan, çağımızın sultanı Ulu Üstad Bediüzzaman Said Nursi'nin geceleri mermer kabri parçalanmış, tankların ve topların gölgesinde Urfa'ya gelen teyyare ile, pilot astsubay Amhmed Kırlay'ın idaresindeki iki saat onbeş dakikada tabut ve içindeki mübarek naaşı Afyon Hava alanına indirilmişti.
Mezar soyguncularına Araplar "Nebbaş" demektedirler. Kelime kabir veya mezar soyguncusu demektir. Nebbaşlar kabirdeki ölünün altın dişlerini eğer varsa kıymetli eşyalarını alıp kaçarlarmış. Bazı tarihçilere sormuştum, tarihte mezardan ölü kaçırma hadisesi var mıdır? Bir ölünün mezarı kırılarak, kazılarak, eşerek ölü kaçırma hadisesi tarihlerde var mıdır? diye sormuştum.
Mezkur şahsiyetler tarih sayfalarının mezardan bir ölü kaçırma hadisesini yazmadıklarını söylüyorlardı.
Kaynakça...
Yazar: Necmeddin Şahiner
Hatıralarda Bediüzzaman - Vural Yayıncılık