Ben seni çok sevdim. Sen beni sevmeyi beceremedin.Ne yaptımsa, ne dedimse başaramadım yüreğine girmeyi. Çok şey istememiştim ki, birazcık sevseydin yeterdi.
Oysa hiç sevmemeliydim seni. Tanıdığım ve bildiğim bu ateşlerde tekrar tekrar yanmamalıydım. Esir düşmemeliydim gözlerinde. Müebbete mahkum etmemeliydim yüreğimide.
Şimdi gidiyorum. Zaten kalbinde bitmiştim, aklında da bitir beni. Kim bilir belki bir zaman sonra sende seversin beni. Nasıl yok olduysam aşkın girdabında, sende kaybolursun bu okyanusta.
Ben sende güzel kalmayı beceremedim belki ama sen bende hep bir sızı olarak kaldın. Sol yanımdaki apansız ağrılarım, uykusuz geçen gecelerim, hepsi senin eserindi.
Vedaları sevmem bilirsin, yaşanan onca günlerin hatırına sana bir veda borçluyum. Baş ucumda duran saat gibi, giderken durduruyorum senli zamanı.
Ve bir gün geri dönme cesaretini kendimde bulursam eğer, alt üst olmuş bu düzenin değişeceğini biliyorum. Yine de yüreğinde güzel kalmayı dileyerek gidiyorum. Aslında biliyorum, bitmiş bir hikayede, nokta olamayacak kadar değersizim sende. Yine de sen hep güzeldin bende…