भारतांतल्यो चडश्यो बायलो डबल शिफ्टींत (दोट्टी शिफ्टींत) काम करतात. हय, कामाचीच दोट्टी शिफ्ट. पूण तातूंतली एक पगारी आनी दुसरी बीन पगारी. एक कार्यालयीन कामाची जाल्यार दुसरी घरच्या कामाची. इंडियन इन्स्टिट्यूट ऑफ मेनेजमेण्ट, अहमदाबादच्या एका प्रोफेसरान केल्ल्या संशोधना प्रमाण भारतांतल्या 15 ते 60 वयोगटांतल्यो पगारी बायलो 7. 2 वरां घरांतल्यान बिनपगारी कामांत सारतात. दुसरे वटेन दादले घरांतल्या कामांत फकत 2. 8 वरां घालयतात. हें संशोधन नॅशनल सॅम्पल सर्वे ऑफिसाच्या टायम यूज सर्व्हेचेर आदारून केलां. अशे तरेची साबार सर्वेक्षणां फाटलीं कितलीशींच वर्सां जायत आसात. आंकडे बदलतात पूण हे आंकडे सकारात्मक जावचे परस अदिका अदीक नकारात्मक जायत आसात.
 आंतरराष्ट्रीय मजूर संस्था (इंटरनॅशनल लेबर ऑर्गनायजेशन) हांणी केल्ल्या सर्वेक्षणा प्रमाण आयजूय म्हणल्यार 2023त भारताचें लिंगीक पगार अंतर (जॅण्डर पे गॅप) 27 टक्के आसा. म्हणल्यार भारतांतल्यो बायलो दादल्यांचे तुलनेंत फकत 73 टक्के जोडटात. तंत्रज्ञान सारकिल्या क्षेत्रांत हें अंतर अदीक वाडून बायलो फकत 60 टक्के पगार जोडटात. समान पगाराचें तत्व मानून लेगीत भारतांत हो भेदभाव जाता. हाका कारणां जायतीं आसात. पूण ह्या कारणांचेर खोलायेन विचार आनी तेय परस चड आचार जाता काय ना हो प्रस्न आसा. घरा भायर सरून नोकरी करप, जोडप हेंच मुळांत बायलांनी मोट्या संघर्शान मेळयल्लें जैत. आयजूय जायत्या घरांनी चलयांक नोकरी करपाचें स्वातंत्र्य ना. कांय जाणांक लग्न जावन नोकरी सोडची पडटा जाल्यार कांय जाणांक भुरगीं जाले उपरांत. अशे परिस्थितींत ही दरी अदीक वाडत वता. बायलो नोकरेंत टिकच्यो नात असो समज रुजपाक लागता आनी ताका लागून कामाच्या जाग्यार तांचे विशींचो संभ्रम वाडत रावता. बायलो सदांच कमी कश्टाचें काम सोदतात, तांकां चड श्रमाचें काम जमना अशे तरेचोय एक समज ह्या समाजांत रुजला. ताका लागुनूय बायलांचेर खुबदां अन्याय जाता. घरांतल्यो जबाबदार्यो बायलांनीच सांबाळपाच्यो असो समज जाल्ल्यान बायलो चड सुटयो घेतात, कामार उसरां येतात, तांचें लक्ष कामांत कमी आनी घराचेर चड आसा अशेय समज समाजांत रुजू जाल्ल्यान कामाच्या जाग्यार बायलांचेर अन्याय वाडत वता. मात ह्या सगळ्याचेर उपाय काडचे परस, बायलो कश्यो सुपर व्युमन आनी त्यो कशे तरेन सगळें कितें करपाक शकतात अशें तांकां पटोवन दिवपाचेच यत्न चड जावपाक लागल्यात अशें दिसता. दुसरे वटेन घरांतल्या कामांतय समानताय जाय हो समज मात आमी कशेंच मानून घेनात.
 काळजी घेवप- बायलांचेंच काम ?
 काळजी घेवप, हुस्को करप, आपल्या मनशांची जतनाय घेवप, तांचो सांबाळ करप ह्यो सगळ्यो भावना जणू काय बायलो आपल्या वंशाणूंतल्यान (जिन्स) घेवन येतात. भारतांत केल्ल्या एका सर्वेक्षणा प्रमाण बायलो 28 टक्के काळजी घेवपाचीं कामां करतात थंय दादले फकत 14 टक्के काळजी घेवपाचीं कामां करतात. आनी हें करपाक ती धादोसकाय मानतात. कारण पिळग्यान पिळग्यो तांकां हेंच सांगून व्हड केलां. भुरग्यांक जल्माक घालप जशें फकत बायलांक जमता तशें आपल्या भुरग्यांक व्हड करप, तांकां माया मोग दिवप, तांची काळजी घेवप ह्यो सगळ्यो जबाबदार्यो फकत बायलांच्यो अशें तांकां सांगप जाता. हातूंतल्यान तांची मानसीकताय अशीच तयार जावंक लागता. मात हें सगळें करतना घरचीय जबाबदारी, अर्थीक भार तांणी सांगातान पेलपाक जाय हेंय सांगपाक हो समाज विसरना. आयज घोव बायल दोगांयनीय जोडले बगर संवसाराची गाडी मुखार वचना म्हूण सांगपी खूब जाण मेळटात. तेच संवसाराच्यो हेर जबाबदार्योय वांटून घेतले बगर संवसाराचे गाडयेचे तें एक चाक सदांच ताण तणावांत उरतलें हें मात आमी सोयीस्करपणान सांगपाक आनी मानपाक विसरतात.
 पालकत्व ही बीन पगारी जबाबदारी. पूण तीय दोट्टीच आसूंक जाय. आवय आनी बापूय ह्या दोगांयचीय. भुरग्याच्या मनांत सुरक्षतेची भावना तेन्नाच तयार जातली जेन्ना घरांत अशे तरेचें वातावरण आसतलें. आनी तें वातावरण जातलें जाल्यार आवय-बापायन दोगांयनी भुरग्यांक फावो तो मोग, आपलेपण आनी काळजी दिवंक जाय. आयच्या ल्हान कुटुंबांनी तर ही काळाची गरज. पयलीं घराबे व्हड आसताले थंय कोण ना कोण भुरग्यांच्यो गरजो भागयताले, तांकां जाय तो मोग, माया कितलेशेच जाणां कडल्यान मेळटाली. तांच्यो गरजो भागोवपी जायते जाण घरांत आसताले. आवय बापूय ना जाल्यार जावं काका काकी, जावं आजो आजी तांकां वेळ दिताले, तांचे आयकताले, तांकां जाय नाका तें पळयताले. आयज कुटुंबां ल्हान जाल्यांत आनी ह्या ल्हान जाल्ल्या कुटुंबांत फकत आवय कडल्यान ही अपेक्षा बाळगप म्हणल्यार एका भुरग्याचे आनंददायी भुरगेपण खुंटून दवरपा सारकें जातलें. आयज लेगीत शाळांच्या पालक शिक्षक संघांचे बसकेंत आमकां हाता बोटार मेजपा सारकिले दादले दिसतात. चडश्यो येतात त्यो आवयो. भुरग्यांचें शिक्षण म्हणल्यार फकत आवयांचें काम हो समज कितलो चुकीचो. मुळांत भुरग्यांक आवय बापूय ह्यो दोगांयचो मोग आनी आदार सदांच जाय आसता. ताच्या सगळ्या प्रकारचे वाडींत ताचो भोव म्हत्वाचो भाग आसता. भुरग्यांक शिस्त लावप, ताच्या व्यक्तिमत्वाची वाड जावप, ताच्या शिक्षणांत ताका आदार करप आनी तेच बरोबर ताका पौश्टीक जेवण मेळप, ताका मोलादीक वेळ दिवप, ताचें आयकप, ताच्या मनांतलो घुस्पागोंदळ ना करप, ताच्या शारिरीक आनी मानसीक वाडींत ताका वेळोवेळ सांगात दिवप ह्यो जबाबदार्यो आवय-बापायन सांगातान निभावप भोव गरजेचें. चलो जावं वा चाली, आपल्याक गरज पडटना तेन्ना खंयचेय परिस्थितींत आपली आवय- बापूय बरोबर आसतली हो भुरग्यांचे सुरक्षीत जिणेचो एक म्हत्वाचो निकश. हो समाज जितले बेगीन हें समजून घेतलो, तितलोच ह्या समाजाची बरी वाड जातली.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 