"खरें म्हळ्यार चमतकारच. पूण ताचे फाटल्यान तंत्रगिन्यान आसा म्हण जाणांत आमी इतलेंच."म्हज्यातोंडांतल्यान आपशेंच आयलें.
सूर्य अस्ताक वचचे पयलीं गुप्प काळोख जातलो म्हण आयकल्लें. आमी वाट पळयतालीं, असो दिसाचो गुप्प काळोख कसो जातलो आनी ताचो सवण्यांचेर, जनांवरांचेर कसो परिणाम जातलो ताची.
दनपार जाली आनी गिराणाचे वेध लागले. मात हांवें पळयलो तो चमत्कारच म्हळे बगर रावं नज जालें म्हज्यान. गिराणाचे वेध लागतकच वत मोव जालें आनी जमनीर झाडां मुळांत पडिल्ल्या झाडांच्या सावळ्यां जाग्यार वताचे वाटकुळेच कवडशे दिसूंक लागले. घरांत नळ्यांखांचींतल्यान कीर्ण जमनीर पडटकच जातात तशे. सगल्याक कवडशेच कवडशे. कवडशांची रांगोळी. पळोवंक अजाप दिसलें. ताचे उपरांत चंद्र हळू हळू सूर्याक आफडूंक लागलो आनी चंद्रान धांपिल्लो सूर्याचो वर्तुळाकार भाग काळो जालो. सूर्याची चंद्रकोरी भशेन कोर जाली.मजा म्हळ्यार जमनीर पडिल्ले सगले कवडशे त्याच आकाराचे जाले. जमीन भर सूर्यकोरी. अणभवच विलक्षण. उजवाडांत मदीं आयिल्ले वस्तीची त्याच आकारांत सांवळी दिसता हें समजूं येतालें. पूण अश्यो आपसूक प्रतिमा जावंक शकतात हें प्रत्यक्ष पळयतनां म्हाका खरेंच अजाप जालें. अशें कशें जावं येता..?
फाल्यां थ्री डी टी.व्ही. येवपाचो आसा. ताचेर आमी मेल्ल्या मनशांक पळयतलीं तेन्ना कितें म्हण्टलीं, भुताटकी?
