माऊली माऊली... माऊली, पुंडलिक वरदे, हरी विठ्ठल, श्री ज्ञानदेव तुकाराम पंढरीनाथ महाराज की जय.... ह्यो वळी जेन्ना कानार पडटात तेन्ना समजूपाचे आषाढी एकादशी लागी पावली. . विठ्ठलाची आस, ताचोच ध्यास, ताच्या दर्शना विना, रुचना एकुय घास. आमच्या हिंदू धर्मात एकादशीक खूप म्हत्व आसा.
 आषाढी एकादशीचें मुखेल आकर्षण म्हळ्यार वारी. पंढरपूरची वारी करप म्हळ्यार भाग्युच म्हणपाचें. विठ्ठलाची गाठ भेट घडटली, ताजे मनोहर रूपाचें दर्शन मेळटलें ही आस्त मनान घेवन वारकरी कितलेशेच पयस चलत वारी करतात. ना भुकेची पर्वा ना तानेची चिंता फकत आस पंढरपूरच्या सावळ्या विठ्ठलाची.
 आषाढी एकादशी म्हणली की याद जाता ती म्हळ्यार पंढरपूरची वारी. पंढरपूर हें एक तीर्थ स्थान जावन आसा. हांगाचो मानाचो देव म्हळ्यार विठ्ठल. महाराष्ट्राचे लोक विठ्ठलाक खूप मानतात. आषाढी एकादशी हो पंढरपूरच्या वारकऱ्या खातीर एक उमेदीचो, भक्तीचो असो दीस. दिसरात रात फकत विठ्ठलाचेच नामस्मरण. कितलेशेच पयस विठ्ठल विठ्ठल असो जाप करीत हे वारकरी आपली वारी घेवन पंढरपूराक विठ्ठल रखुमाईच्या दर्शनाक चलत वतात. चंद्रभागेच्या उदकात न्हाल्या उपरांत हे वारकारी विठ्ठलाच्या दर्शनाक वतात. आपली भूक, तान, वोत, त्रास सगळे विसरून फकत विठ्ठलाचे ध्यानात मग्न जावन वारकारी विठ्ठलाच्या भेटेक वतात. वाटेर कितली आडमेळी येतात, त्रास जाता, भलायकी इबाडटा पूण सगळ्यांक मात करीत वारकारी मुखार सरत रावतात. हीच खरी भक्ती हीच खरी निष्ठा.
 एकादशीचें आनी एक खाशेलपण म्हळ्यार एकादशीचो उपास. वारकरीच न्ही तर आनी खुपशे लोक हो उपास करतात. ह्या दिसा उपास करणाऱ्यांची पापां ना जातात अशी एक मान्यताय आसा. देखून खूप जाण हो उपास करतात. उपास केल्यार विष्णू देवूय प्रसन्न जाता अशे मानतात. विठ्ठल म्हळ्यार विष्णुचेच एक रूप. विठ्ठलाची भक्ती, उपासना म्हळ्यार श्री विष्णूचीच भक्ती केल्या बशेन जाता. तशेच त्या मनशाक सुख आनी समृद्धीचोय लाव मेळटा.
 आषाढी एकादशी बाबतीत खुपश्यो कथा आसात. तातली एक कथा अशी मृदुमान्य नावाचो एक राक्षस आशिल्लो. ताणें महादेवाक प्रसन्न करून तो कोणाच्याच हातान मरचोना फकत एक बायलेच्याच हातान मरतलो अशे वरदान ताका मेळील्ले. वरदान मेळले काय राक्षसान सगळ्याक हाहाकार करपाक सुरवात केली. सगळे देव महादेवाकडेन धावले. पुण तें कायचं करूंक शकलेना. त्या राक्षसांची फाट घेवपाची सोडलीना. सगळे देव धावले आनी एका गुहेत लिपून बसले. तांच्या श्वासातल्यानं एके देवीन जल्म घेतलो. तिचे नाव आसले एकादशी. मुखार वचून तिणें त्या राक्षसाचो नाश केलो. अशे करून तिणे देवांक वाटयले आनी आक्खी सृष्टिक सांबाळले . तो दीस आसलो आषाढी एकादशीचो. गुहेत लिपून बसले म्हूण देवांक न्हावचे पडले तसोच उपासुय घडलो. देखून ह्या एकादशीच्या दिसा उपास करतात. अशीच प्रथा आसा.
 काय जाण 'एकादशी दुप्पट खाशी' अशें म्हणटात आनी उपसाच्या नावान दिसभर भूक लागली म्हणटात आनी खायत रावतात. हातून अशे जाता की परबेची व्हडविकाय आमका केन्नाचं कळपाक पावना. तशेच आमच्या पोटाचेर आमचो शेक केन्नाचं उरना. तेन्ना ह्या एकादशीच्या निमतान एक दीस तरी उपास करून पोटाक थाकाय दिवया. सगळ्याक आषाढी एकादशीची खूप खूप परबी.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 