ताचे फाटीकच ताका जाता थोड्या सुशेगाची आशा. दर्यावेळेर पासायो मारतां करलां विंच्ची नेणती आशा. अशें ही आशा भागवंक मांडावळ करतां करतां सांडललीं बाळां तीं करलां घडियेन विंचून मायाग जातात! एके कुशीन, आशा करच्यांत मीत सांबाळिजाय जाल्लीं सांडललीं बाळां शिंपियो रास करन दादोशी धांवचें दृश्य मतींत उदेताना, आन्येके कुशीन आशा कर्नच सूक भोगच्या ह्या मनशाचेंय रुपणें दोळ्यां हुजीर तुमच्या येनासतां रांवचें ना.
सगळ्यो आशा निशेवन गेल्यो देकून आतां ताका उदेवन येता एक निमाणी आशा. ही खंडीत जाणवाय फांकल्ली आशा. कित्याक, ही ताचें अस्तित्व जाणा जांवची आशा! त्या खातीर, जिण्येचीं वेगळीं वेगळीं नवलां, आनी कितलीं दुस्पटीं सवालां सुटवंक तो आशेता. आशाच भागवंक धम्म नातल्ल्याक ही एक वेगळी आशा म्हणशात तुमी! पूण आंगणांतलीं दुबळीं अबळीं सयत खिणान समजोंक सकतात जिण्येचीं सर्व नवलां आनी सवालां. पूण हो मनीस न्हय!
