राष्ट्रीय अणकार मोहिमीची कल्पना ही मुळांत पंतप्रधान डॉ. मनमोहन सिंगांची आशिल्ली.
 राष्ट्रीय ज्ञान आयोगाचे (एनकेसी) पयले बसकेंत, तांणी वेगवेगळ्या क्षेत्रांत ज्ञानाची पोच (ऍक्सॅस) वाडोवपा खातीर अणकारीत ज्ञान पाठाची कितली गरज आसा, तशेंच लोकांचो शिक्षणांत आनी शिकूंक सातत्याचो वांटो व्यापक आनी मजबूत करूंक जाय हें बसकेंत नमूद केलें.
 सॅम पित्रोदांचे अध्यक्षते खाला कमिशनान हे सुचोवणेचेर दखल घेतली आनी तात्काळ अणकाराच्या कार्याक उत्तेजन दिवंक, एक स्वतंत्र संस्था वा मोहीम स्थापन करपाची गरज जाणवली.
 भारतांत अणकार ही सतत चलपी प्रक्रिया आसा हें जरी खरें आसलें तरीपूण अशा एका सार्वजनीक हस्तक्षेपाची आवश्यक्ता मुखेलपणानः देशांत अणकाराचो विशय आनी भाशेच्या संदर्भांतली असमांतरताय तशेंच दर्जो, विस्तार आनी ऍक्सॅस (पोच).
 अणकार प्रत्यक्ष वा अप्रत्यक्ष फायदेशीर रोजगार निर्माण करतात. अशा प्रकारान शिक्षीत बेकाऱ्यांक (बेरोजगारांक) प्रोत्साहीत करून तांचे खातीर एक फायदेशीर वेवसाय प्राप्त करून दिवप.
 भाशांतर तशेंच मानवी साधनांच्या विकासांतल्यान/ माध्यमांतल्यान ज्ञान समाज निर्माण करूंक जागरूकताय निर्माण करप तत्परते एका कार्यकारी गटाची निर्मिती जयती घोषाच्या फुडारपणा खाला राष्ट्रीय ज्ञान आयोगान केली, जी अणकारा कडेन गुंतिल्ल्या वेगवेगळ्या संस्थांक आनी लोकांक एकठांय हाडले आनी अणकाराची बढती, प्रकाशन आनी प्रसारूय केलो.
 संस्था, अकादेमी, भाशाशास्त्रज्ञ, अणकारपी (अनुवादक), शिक्षणतज्ञ, प्रकाशक आनी हेर, जे अणकाराच्या कार्या कडेन संबंदीत आसात.
 ह्या गटान फेब्रुवारी 2006 त भेटूंक सुरवात केली. त्या खातीर तेन्नाचे केंद्रीय भाशा संस्थेचे संचालक प्रो. उदय नारायन सिंगान एक ठळक /कच्चो आराखडो तयार करून दिलो. 