ह्या मोडर्न जनांगा प्रकार, तांच्या व्हडिलांक शिकप ना आनी हांचें शिकप सगळें संपलां. पूण तीं कसलें प्रेश्शर सिचुवेशनय ताक्तेन फूड करतलीं; हीं मात हळताच्या स्ट्रेस्सफुल परिगतेंत दोडून पडतात, तुटोन वेतात. तीं जिवीत जियेवंक सक्तालीं, हीं वृत्ती करुंक शिकल्यांत. व्हय, तीं जियेवंक शिकल्यांत, हीं फकत आपले सनदेच्या या वृत्ती संबधीत विषय शिकल्यांत. खरयान, हांणी शिकचें बिल्कूल रावंवचें न्हय. हांणी जियेवंक शिकोंक जाय, आनी जियेवंक शिकजाय तर आपलीं इंद्रियां आपल्या लेटेस्ट गॅजेट्सांच्या सौंड ऍंड विशुवल माया लोका थावन मेकळीं कर्न आपल्या भोंवारीं आसचा खरया संसारा तेवशीं पासायो मारुंक व्हरिजाय. तेदनां कवयत्री रूपाली कीर्तनी संगीं सरभोंवतणी तांच्या इतलें आनी तितलें शिकोंक आसा ताची खबर तांकां मेळतली.
कर्कटें वोत आपणार पडोन आपूण भाजून गेलीं तरी हेरांक मात सावळीच दीवंक कशें धलचें तें झाडां थावन शिकोंक जाता. जर आपणाचे क्रियाळ, प्रफुल्ल दीस संपले तर भेष्टेंच पाड पडनासतां जळोव जावन कशें जळचें आनी हेरांच्या जिवितांत हुन्साण कशी दिंवची म्हणय तांचे थावन शिकचें आसा.
हेरांच्या ऋणात्मक चिंतपा आनी कर्नेंनी विसर्जन जांवच्या म्हेळ्यांत उबजोंचे घाणिच्या भोंवारांती आपणें पर्मळ पसरावन कशें फुलचें तें सोभीत, मधूर फूल शिकयता आनी अपणें उत्पत्ती करचें रुचीक म्होंव कोणे पोटभर चिंवल्यारी आपणें म्होंवाळच कशें उरचें तेंय तें शिकयता.
जिण्येच्या अनिवार्य घडपांनी ग्रासुंच्या अंधकारा मधें कशें आपणें पर्जळोन रांवचें तें चंद्र शिकयता. आपणा थंय उजवाडची भरणी नांतरी सुर्याच्या किरणां थावन उजवाड जोगासाणेन जगवन हेरांच्या जिवितांत पुनव क्शी फुलंवची आनी दुसर्यांक कशें पांवचें म्हणय ताचे थावन शिकोंक आसा.
कितलो फांकल्यारय सदांच रखरकीत कशें रांवचें तें सुर्या थावन शिकजाय पडता. केदनां बरें तापचें आनी केदनां मोव पडचें म्हळ्ळें स्वनियंत्रण ताचेच थावन शिकोंक जाता.
आकासभर पातळोन, रंग तो धवो जांव, या काळो जांव तापल्ल्या काळजां मनांक केदनां सावळेचो सुशेग दीवन, केदनां पावसाचें बेसांव दीवन कशें रांवचें तें मोळबाच्या कुपां थावन शिकोंक आसा.
हेरांनी पयणाक लागताना तांचीं पावलां मस्तूंक वाट जावंक जल्मोंक रस्तो शिकयता. भुंयच्या थरावळ वांकड्या-तिंकड्या, चडणे-देंवणे मोडणांनी थिरासाणेचो आनी मायपासाचो सांगात कसो दिंवचो तेंय ताचेच थावन शिकोंक आसा.
जिण्येंत शिकोंक शिकपा संस्थ्यांची गर्ज आसा, गुरुंची हाज्री आसा, वाचपाक, संसोधाक महत्व आसा. पूण तशें म्हणोन सरभोंवतणी आमच्या कितलें तें शिकोंक आसा ताची आमी निरलक्षा केली तर आमचे तसले शिकप संपयिल्ले हेड्डा कोणी आसचे नांत!
