पावलुच्या तेरा पत्रां भायर, हेबरेवांक बरयल्लें पत्र, तशेंच आनीक सात "कातलीक" म्हणललीं पत्रां आसात : एक जाकबाचें, दन पेद्रुचीं, तीन जुांवाचीं आनी एक जुदासाचें.
पवित्र-सभेच्या पुर्विल्या शेंकड्यां थावन ह्या सगळ्या पत्रांक "कातलीक" म्हणटात, कित्याक म्हळ्यार, जुांवाचें दुस्रें आनी तिस्रें पत्र मात भायरावन, तांचो उलो आनी शिकवण फकत अंक्या-अंक्या गांवचे पवित्र-सभेक न्हय, पूण समेसत क्रिसती लकांक, आक;खे पवित्र-सभेक. हीं "कातलीक" पत्रां पुसकळ क्रिसती सभांक धाडललीं प्रसिधी पत्रां (चिर्चुलार लेटेर्स) म्हणुंयेता.
सुर्वातेक थावन क्रिसती लकान हें पत्र " जाकबान, समियाच्या भावान" बरयलें म्हण मानून घेतलां. ह्या पत्राची भास, बरवपाची रीत आनी शिकवण पळेल्यार, ह्या पत्राचो बरयणार आदल्या करारांत एकदम घळ्ळलो आनी शुभवर्तमानाचे शिकवणेंत घट आसललो एक जुदेव म्हण गंता.
तें केदना बरयलें तें सार्कें सांगुंक कठीन. पूण चडकरून, तें सुमार ६०व्या तें ६२व्या वर्सा बरयलेंशें दिसता. जाकब "शिंपडलल्या बारा कुळांक", म्हणगे पालेसतिना भायर आसलल्या क्रिसतांवांक, बरयता; पूण तो फकत जुदेव लकांतल्या क्रिसतांव जाल्ल्यांक दळ्यां मुखार दवर्ता म्हण सांगुंक ह्या पत्रांत काय मेळना.
अनभावार्थियां मदें जियेताना, तांकां ताळणियो आनी आडखळी सांपडतात तांची खबर ताका आसली आनी, एक आत्मीक बापूय कसो, भावार्थांत तांकां चलवंक आनी उज्वाड दीवंक तो वावुर्ता. देखून, ह्या पत्राचो शेवट म्हळ्यार खरें क्रिसतांव जिवीत जियेवंक एक शिडकावणी.
