रावण आपल्या चतुरंग सैन्यासह अलकावती नगरीला पोचला :
पूर्वप्रसंगीं रावण । रथावरी आरूढोन ।
तदनंतरें विबुधारीं । चालिला अतिक्रोधेंकरीं ।
तयांची नांवे कोण कोण । मारीच महादेव प्रहस्त शुक सारण ।
जयांच्या पुरूषार्थापुढें । रावण कोणासी नातुडे ।
तेही साही प्रधान कैसे । क्रोधें सृष्टि जाळिती ऐसे ।
पुरें पाटणें ग्राम नगरें । लंघित वने उपवनें थोरें ।
अति पापिष्ठ रजनीचर । पावोनि कैलसपठार ।
दूत म्हणती कुबेरबंधु । रावण आला करावया युद्ध ।
राया जाणवूं हे मात । म्हणोनि दूत निघले त्वरित ।
कुबेराची रावणाबरोबर युद्ध करण्याची सैन्याला आज्ञा :
ऐकोनि दूतांचें वचन । कुबेर झाला क्रोधायमान ।
ऐकोनि धनेशाची वचनावळी । वीर चालिले आर्तुबळी ।
अश्वी चढले एक वीर । एकीं पालाणिले कुंजर ।
दोहीं सैन्यां झाली मिळणी । जैशा दोनी एक होती पुष्करिणी ।
झालेला पाहून रावण स्वतः युद्ध करू लागला :
यक्षीं केला थोर मार । जैसा गगनीं वर्षे जळधर ।
आणीक राक्षस पडिले रणीं । हें दशमुखें देखोनि नयनीं ।
गर्जना करोनी अत्यंत गाढी । पाताळीं शेष हडबडी ।
गगनीं नक्षत्रें कळकळिती । शशिसूर्य चळचळां कांपती सुरासुर ।
पुनरपि रणीं मिसळले । घोरांदर युद्ध करिते झाले ।
गदा परिघ शक्ति तोमर । घेवोनियां दशशिर ।
रावणाकडून यक्षसैन्याची दाणादाण :
रावण रणीं खवळला । कुबेरसैन्या मारिता झाला।
जेंवी वर्षे माधव । तेंवी सोडोनी शर सर्व ।
यक्षनायकाचें सैन्य। रणमंडळीं होवोनी भग्न ।
मारूत वन्हीस समस्त प्रधानेसीं रावण । कुबेरसैन्या करूनि भग्न ।
कित्येक होटांसहित दांत । पडोनि रणीं कुंथत ।
एकांचे तुटले कर । एकांचे फ़ुटलें शिर ।
एकंसि भय अद्भुत । धवोंनि प्रेतमाजि लपत ।
एकांची गेली शस्त्रसंपत्ती । एक मेलीं मढीं होवोनी ठाती ।
शेषसैन्य जें उरलें । तें हळुहळु संग्राम करितें झालें ।
यक्षसैन्या झाली भंगाणी । उरले वीर रणमेदिनीं ।
त्यामुळे संतप्त होऊन कुबेरने मारिचाला पाडले :
स्वसैन्य भंगले ऐकोन । कुबेर झाला क्रोधायमान ।
संयुगकटकें रणभूमीसीं । मारीचास भेदिलें वर्मांगासीं ।
मुरारीनें मुर मारिला । षडाननें तारकासुर वधिला ।
मारीच पडला रणमेदिनीं । जैसा स्वर्गीहूनी पडे च्यवोनी ।
मारीच पडिला देखोन । रक्षसेंद्र कोपायमान ।
रावणाच्या भीतीने कुबेर पळुन गेला :
रक्तें डवरला यक्ष । दिसे जैसा वसंतिचा पळस ।
पाठी लागले राक्षसगण । नगरद्वारासमीप येऊन ।
कुबेरच्य द्वारपाळाने रावणासह सैन्याला पळवून लावले :
श्रीरामचंद्रा अवधारीं । रावण प्रवेशतां अलकपुरीं ।
द्वारपाळ तो कैसा म्हणसी । ज्यासि यम कांपे चळचळासीं ।
ते द्वारींचें तोरण तोडून । सूर्यभानुनामें द्वारपाळ जाण ।
सूर्यभानु द्वारपाळ । रावणासि मारिता तत्काळ ।
द्वारपाळमाराभेण । राक्षससैन्या दाणादाण ।
एक विंवरीं प्रवेशले । एक गिरिकंदरीं रिघाले ।
एक वृक्षी वळंघले । एक वृक्षबुदात रिघाले ।
रावणें देवोनि पाठी । तेथोनि पळाला उठाउठीं ।
एका विनवी जनार्दनी ।जनार्दनाची एकपणीं ।
