खुप दिवसांन अस म्हणलार हरकत ना हांव त्या गावांत पाविलो. तसो हो गांव म्हाक अनवळखी न्हीं. ल्हानपणात खुपपटी रजेत गांवात येयील तेन्न हांव हांगा आई बाबा बरा खुप पटी येयला हांग रावला आनी निदान आजुबाजुची पायवाट सगळी म्हाक खबर आशिली. म्हाक ल्हान धन्न गांव म्हणलार खुप आवडता. आज बी तितलोत आवडता. हो गांव म्हणलार म्हागेल आईल कुळार आणी म्हागेल मामाल घर. शाळे रजा पडले की मामागेर वयचे वेध लागताले म्हणलार हरकत ना.
 मामागेर पावले बरा मातर असो आराम घेवन मागीर गांवार कांटे इचु वयचे आमगेल सदाचेत उरताले. पुण घरा च्या जेवणाक मात बरोबर पावताले. आनी ना पावल् ना तर पोटा खातल कीते ? ? ? आताच्या म्हणकी दारात एक एक आंगड नाशिली. ना म्हण आताच्या म्हणकी ओनलायन कीतें मेळचे नाशिले. त्या काळार मोबाईल त ना तर ओनलायन आनी बीन लायन खंय ? .
 तशी रजे दिसांत मावशी बी आपयताली पुण शहरात बंद घरात म्हागेल श्वास म्हाक खेळोवु मेळणालो म्हणलार हरकत ना. मामा गेर सकाळी पोटां कीतें उडयले मागीर आमी धरची खंची एक पायवाट आणी पाय थकतात थंय घोटन मारचे. मागीर पायवाट पावील थंय घुतो उरु , ना तर भळो उरु, ना तर न्हंयी बगलेन तारीकडे उरु एक एक दिसां एक एक जाग्यार आमगेल अशी भोंवडी उरताली. पयल पयली हांव एकटोत वयतालो. मेळत ती पायवाट माडयतेर मळील वाटेचेर चमकोते वयचे. असोच एक पटी त्या दिवस बाकी कोण साथीदार नाक म्हण पायवाटेन चमकतेत मुकार गेलो. करता करता गांव फाटी पडलो तरी मळील वाट मुकार वयतेत आसा.
 बरे इतले चमकोन जाल नंतर रानांत लाकडां वजे हाडु गेल्ले लोक मेळ्ळे थोडे जाण ह्या गांवचो भाचो आनी नातु म्हण वळखताले. तेमी म्हाक मदेकात आडयले. म्हागेल चवकशी केली खंय वयत काय म्हण ? हांव आनी कीत जबाब दितलो. हांव रावल पळोवन तेमकां बी एक नमन्यान दिसले. कारण त्या दिवस हांव ह्या पायवाटेच्या नादान गांवा भायर रानां लागी आशिल्या मसनटी कडे पावते येयीलो. तेमी म्हाक हे सांगनाका हांव भीवन कंगाल जालो आनी आंगार भर दनपारां शेळे उदाक ओतयल्या म्हणकी जाले.
 हांव घर पावलो खरो पुण म्हाक त्या पायवाटेर मेळील लोकांन घर पावेल खरे पुण तेमी हांव खंय पाविलो ते सांगनाका आईन पयली सांन्नीमुंडोत काडन्न शेवटुन मारलो तरी तो मामान चुकयलो. मामाक खबर आशिले म्हाक एकपटी चमकोवु लागलार भान उरना. आजुबाजुचो निसर्ग पळोवन हांव स्वताक विसरन्न वयता हे बी मामाक खबर आशिले. कारण मामा बरोबर खंयी फीरु गेलार माम फाटी उरतालो आनी पायवाटेच्या झाडां झोपा बरा खेळतेत हांव मुकार पावतालो. एकेक पटी हीत्त पायवाट मोण्णार पावले की त्या पायवाटेक तीन चार आनी फाटे फुट्टाले. तेन्न इलाज नास्तना खबर आशिल मनीस फाटल्यान चमकुन म्हागेल म्होऱ्यात पावता म्हणलार म्हाक वाट पळोवच पडताली.
 तश मामाल गांवातली सगळीत पायवाट आत आता खबर आशिली. न्हंयीर कोंडी,कालवां काडुक वयतना खंच्ची वाट लागी पडता आनी खंची सावळेची पायवाट आसा हे हांव दोन तीन पटी सराव कन्न याद दवरन्न घेतीली. मुकार भळ्यार, रानांत वयची पायवाट बी पाट कन्न घेतीली. तरी याद जावन फाटी वळोवन पळयताना हांव तेन्न चमकत चमकयता कसो त्या दिवस मसनटी वाटेन पावलो ? हे म्हागेल म्हाक आज बी आश्चर्य दिसता. आनी याद काडलार म्हागेल म्हाकात हांसु येता. मुकार धा वी पास जाल नंतर काँलेज करूक हांव गांवातल्यान शहरात पावलो. तरी पायवाटेचे पिशें जरा कमी जाल्ले. कारण काँलेज जरा पैस आशिल कारणान एक तर बस्सार वयचे ना तर कोणी दोस्त मेळलार बायकार वयचे. शिक्षणात इतलो व्यस्त उरलो की करता करता गांवाकडली नाळत तुटली. आजो आजी गेल तशे आईक आपणाले कुळार पैस जाल्लेत. तरी माम केन्न आपोवु येयलार ती वयताली. पुण हांव घरा उरनाशील कारणान पावते नाशिलोत. कसली कारण उरलार तरी आई बाबा वयताले.
 आज परत आईल कुळारा याने मामाल गांवात वयचो योग येयलो तरी हांव परत त्या गांवात कीतले वर्सान पाय दिता काय म्हाकात खबर नाशीले. कारण पयली शिक्षण आनी नंतर नोकरी अश कन्न शहरातत उरलो. नंतर म्हागेल बरा आई बाबा बी म्हागेलकडेत येयले. गांवात येवचे कारण बी तशेत आशिले. ज्या वेळार हांव पायवाटेन चमकताना खबर नास्तना मसनटी वाटेन चमकुन पाविलो ते आयकुन आईन गांवच्या देवतेक हुट सांगुन घेतीली ती इतली वर्स तरी आईन पावयलीत नाशीली. त्या देवतेल देऊळ नवीन बांधीले आनी माम मुद्दाम वेळ काडन्न आमकां आपोवु येयीलो.
 आई बाबा काय एक म्हागेल न आयकता म्हाका घेवन गेले. हांव वयले चाराक ना म्हणतालो खरो पुण गांवातली पाय वाट म्हाक आपयताली. मामाल गांवात पावलो खरो पुण म्हागेल बालपण यादीत आत शेंडुन गेल्ले. आत हो गांव उरलोत नाशिलो. एक नवीन शहर निर्माण जाल्ले. आजु बाजुन इतली घर जाल्ली म्हाक म्हागेल मामाल घरत अनवळखी दिसले. आजु बाजुन खंयीत अश पाय वाट ना सगळेंत शिमीटा रस्ते जालात. पायवाटेक सांगात करतली झाडां झोपा वचुन सगळे वाटेन बंदिस्त चिऱ्या पेगारेत दिसताले. निदान देवते देवळाकडे तरी वचुक पायवाट उरतली म्हण केल्लो तर थंय पळयल्यार बरो व्होड डांबरी रस्तो जाल्लो. हांव मात म्हागेल पायवाटेच्या यादीन आणी स्वपनेतेत केन्न देवळात पावलो तेत्त म्हाक कळ्ळेत ना.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 