फाटल्या कांय वर्सां सावन दरेका शारांत शिमीटाच्या रानांची गर्दी जाल्या. व्हड व्हड इमारती आनी टाॅवर उबारपा खातीर व्हड प्रमाणांत रानां कापप जालां. जितलीं झाडां कापल्यांत ताचे परस चार पटीन झाडां लायतले, अशें सगल्यांनी सांगलां. मात कोणेच तितलीं लायिल्लीं नात. ताका लागून पर्यावरणाची संतुळा इबाडल्या. हाचो परिणाम तापमान वाडपाचेर जाला. चड प्रमाणांत रानां, वनां कापिल्ल्यान आमकां अनिश्चीत पावस, उश्णताय सारकिल्या समस्यांक तोंड दिवचें पडलां. हाचेर मात करपाक दरेकल्यान झाडां लावपाक जाय. देख दिवपाचीच जाल्यार, महाराष्ट्र सरकारान (हेर सरकारांनीय घेतल्या आसतली. ) फाटलीं पांच वर्सां झाडां रोवपाची मोहीम हातांत घेतल्या. तिका लागून दर वर्सा लाखांनी झाडां लायतात. शाळा, म्हाविद्यालयां, सरकारी कार्यालयां, वेगवेगळ्यो समाजीक आनी सेवाभावी संस्था आनी संघटणांनी हे मोहिमेंत वांटो घेतला. नागरिकांनीय आपलें घर, बाग, शेतां, उक्ती सुवात, बागायतीं लागसार झाडां लायलीं. अंदूंय ही मोहीम व्हड प्रमाणांत चालीक लावपाचे आसात. मात हे रूख रोवपाच्या मोहिमेंत विदेशी झाडां व्हड प्रमाणांत लायतात. देशी, थळावे झाड लावपाची गरज आसतना, नाका तीं विदेशी झाडांची लागवड जाता. त्या झाडांचो आमकां फायदो जायना.
 विदेशी झाडांक लागून जैवविविधतायेचें लुकसाण जावपाक लागलां. वाडट्या तापमानाक लागून हवामानांतल्या बदलांक तोंड दिवपाक परकी झाडां अपेशी थारतात. देशी झाडां जमनी पोंदा पावसाचें उदक तिगोवन दवरतात. विदेशी झाडांक लागून मातयेची उदक सांबाळपाची तांक उणी जाता. दुकळा फाटल्यान हें एक मुखेल कारण. विदेशी झाडांच्या अॅसिडाच्या पानांक लागून जमनी वांझ जावपाक लागल्यात. विदेशी झाडांच्या फुलांत परागकण नासतात, देखून फुलपाखीं वा घुंगुल्ल्या सारकिल्ले किडे आकर्शीत जायनात. विदेशी झाडांक लागून उदक, जमीन पिड्ड्यार जावपाक लागल्या.
 ह्या झाडांच्यो फांदयो आनी खोडांचो कांयच उपेग जायना. विदेशी झाडांक लागून रातकीडे, वागळां, गिद, चिमण्यो, कावळे, घुबड, पारवे, कीर, कबुतरां हीं सुकणीं ना जाल्यांत. एकूणच अशा विदेशी झाडांक लागून जावपी परागण प्रक्रिया आनी सुकण्यांनी बियांचो प्रसार करपाक आडमेळीं येतात आनी किटक, किडे आनी सुकणीं हांकां जोडपी सैमीक अन्न साखळी दुबळी जाता. थळावीं झाडां तुमच्या रानांतल्या वा वाठारांतल्या वातावरणाची संतुळा दवरतात. तांच्या अस्तित्वाक अनुकूल जावन, ताचेर पोसपी एक जिवी वेवस्था आसता. हे सजीव वेवस्थेंत मनीस, जनावरां, सुकणीं, किडे हांचो आस्पाव जाता. सुकणीं, किटक, किडे हांकांय अन्न आनी आलाशिरो मेळटा. जशीं जशीं झाडांचीं मुळां पयस पातळटात तशीं तशीं तीं कुशिल्ल्या पानांतल्यान पोशक तत्वां परत झाडा कडेन धाडटात. मुळां खोल वचून माती तिगून उरता. अशी जमीन वेगवेगळे किडे, किटक आनी सरपटपी प्राण्यां खातीर योग्य आशिल्ल्यान परिपूर्ण वातावरण निर्माण जाता.
 विदेशी झाडां फावो तितलो ऑक्सिजन दिनात. देशी झाडां तांचे परस चड ऑक्सिजन दितात. वड, पिपळा सारक्या कांय थळाव्या झाडां वरवीं 24 वरां ऑक्सिजन मेळटा. वातावरणांतलो ऑक्सिजन उणो करपाचो ना जाल्यार थळावीं झाडां लावचीं पडटात. वड, पिंपळ, कोडुलिंब, आंवळो, चिंच, पणस, आंबो, बेल, कदंब, रुमड, पलाश, जांबळ शक्य तितले चड लावंक जाय. देशी झाडां वखदी. तीं वाडतकूच दाट आनी थंड सावळी दितात. फळां दितात. देखून चडांत चड देशी, थळावींच झाडां लावपाक जाय. गोंयांतल्या कोमुनिदादी, देवस्थान समित्यांनी हें मनार घेवचें.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 