वाड्याक 'दुतळे' अशे म्हणतात. घरा भायर पडवी पडवेर ओलतेरां, कदेलां आसताली बसपाक. म्हजो बापोलदेर, आनी कोण येता ते मनीस भायर बसताले. घरा भितर सरतकर एकेवटेन माळयेर वचपाचो जिनो, दूसरे वटेन साल. त्या सालापैकी एक कुड, कोठये कुडी भशेन, सालांत वणटीर एक फोटो आसतालो. वाटकुळें टेबल आनी वणटीक तेकून मेज. एका जनेलाक खाड बी करतना हारसो धाकटों लायताले आनी खाड करप. साल व्हडलें आशिल्ल्यान एकावटेन डबल कॉटी बी थंयच आसताल्यो. दादल्यांचे न्हीदप बी थंयच जाताले.
 साला भायर वासरेकडे वतना दाराभायर वण्टीचेर दोन फोटो लायिल्ले आशिल्ले म्हज्या आजेमावाचो आनी आजेमांयचो. माळये सकयल डाव्या वटेन दोन कुडी आसा. भितर सरतकर एक व्हड बाज आसा, पयलींच्या तेंपा वयली लाकडाची. दोन कप्रेलां सकयल एक वयर एक वण्टीक तेकून पेटी ताचेर ट्रंक अशें दवरिल्ले, थंयच वण्टीचेर म्हजे बापोल मांयचो फोटो, आनी ल्हानसो म्हजे मावाचो इंग्लंडाक गेल्लो तेन्नाचो. त्या कुडीक एक जनेल आसा. त्या जनेलांतल्यान कोण येता ते दिसता. हे कुडीक तेकोन आनीक एक कुड आसा. थंय चडशे कांय ना. एक ल्हानशी कॉट आसताली.
 हे कुडीक फुडल्यान एक जनेल आनी एक दार, हे उघडल्यार भायर पडवेर पावता. तशेंच सालाक बी दार आसा पूण ती बंद आसता. ताजे मागीर वासरी एका वटेन आमची देवाकुड, थंय देव्हारो देवाचो, थंयूय एक जनेल आसा. दूसरे वटेन रानची कुड, थंय वतना दारार लक्ष्मीचो लाकडी हात, हातांत लामण दीवो रानची कुडींत सकयल रान्नी. एक सकयल ल्हानसो वोटो ताजेर फातर वाटपाची आनी रगडो. आदोळ्यो एक नुस्त्याची आनी एक शिवराक. लसूण, कांदो तो फातरेर वाटप आशिल्ले, तशेच रान्नीर शीत करतकर, दुद दवरचे आसल्यार रान्न सारोवन दुदाचो तोप दवरताली. तेन्ना सबळे खुब आसताले. रानचे कुडीत बाय आसा. थंयच्यान उदक काडपा मेळटा, आनी दुसरे वटेन मान्न्यातल्यानूय उदक काडपा मेळटाले. हात पाय धुवपा गंगळी आसताली. उदक न्हावपाक तापोवपाक हाणों आसतालो. वासरी जातकर सकल चार सपना देवतकर न्हावपा एकेवटेन मान्ने आसताले, आनी दुसरे वटेन नाल्ला कुड. ताजे भायर मागीर आयदना घासपा मोरी, थंयच मागीर दोरयेर भायर ल्हान कपडे सुकत घालपाचे. पातळा बी वासरेर वयर दाणयेर सुकत घालताली. वासरेतुच आमी पाट, ताट घेवन जेवपा बसताली सकयल. अशे आशिल्ले आमचे पोन्ने घर आनी अशेंच म्हाका आवाडटालें.
 कित्याक काय म्हळ्यार पयले खेपो जेन्ना हे घर पळयले, तेन्नाच म्हाका ते आवडले. खुब यादी ह्या घराच्यो आसा. म्हजी बापोल मांय आमी तिका काकी म्हण. ती आमकां सकाळीं च्या बरोबर हुनहुनीत गव्हा पीठाचे पोळे आनी खोबऱ्याचे चून करून दिताली. बरे रुचीक लाग. सांज वेळार च्या घेता घेता मस्करी फकांणां करप. म्हजी बापोल मांय आनी हांव बोरकाराल्यो नाती, आनी काकी, म्हजे आवयक बी वळखताली. त्या खातीर म्हाका म्हजो मांयो मायश्यो केन्नाच दिसल्योना. सानचे मागीर म्हजो बापोलदेर बी भायर बसताले, कोणना कोण तरी मेळूक येताले. वेळ कसो वतालो कळनाशिल्लो. अश्यो खुब यादी आसा सगळ्यो सांगूक बसले जाल्यार, एक पुस्तक तसार जातले.
 सांगपाचें म्हळ्यार आतां आमची तिसरी पिळगी चल्ल्या. ह्या आमच्या घरान बऱ्यो, वायट गजाली सगळ्यो पळयल्या तशेंच नेवरेकारांचे एकमेकां विशीं आशिल्लो मोग पळयलां. सुनांचे बी त्या घराबद्दल आशिल्ले मोग, आदर पळयलां. आयज जरी ह्या घरांत नवीन वस्तू म्हणा, सुधारणा जरी जाल्ली आसली, तरी शंबर वर्सा जावन बी घर आनी भायली तुळशी वृंदावन वोर्रान उबे आसा. आमचे नेवरेकारांचे पूर्वजाचे नांव सांबाळत देवा कडे इतलेच मागणें अशेच आमचें, हें घर, आनी घरांतल्या मनशाचो एकवट आनी मोग एकमेकांचेर असोच रावनी जो ह्या घरान इतले वर्सा पळयला.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 