पेद्रूक सिमांव म्हण नांव आसलें. तो गालिलेइयाच्या बेथसायदा नग्रांतलो, पून कापेर्नावं नग्रांत ताचें घर आसलें; ताच्या बापायचें नांव जुांव; धंद्यान तो खार्वी आल्सो. आंद्रेन, ताच्या भावान, ताके जेजुशीं व्हेलो आनी त्याच पयल्या दिसा जेजून ताका केफास वो खडप म्हण नांव दवरलें. त्या उपरांत, जेजुच्या आपवण्याक पाळो दीवन, ताणें जेजुचो पाटलाव केलो, आनी, जेजून बारा धरंदूत विंचून काडल्या उपरांत, ताणें पेद्रूक धरंदुतांचो फुडारी केलो. आनी एक दीस, जेजू खरो क्रिसत आनी जिव्या देवाचो पूत म्हण सगळ्या धरंदुतांच्या नांवान पेद्रून आपलो भावार्थ स्पश्ट उचार्तच, पेद्रुचेर आपूण आपली पवित्र-सभा बांदतलो म्हण जेजून भासायलें. आपल्या पुनर्जिवंत्पणा उपरांत, पेद्रुच्या हातांत सगळ्या आपल्या शेळियांमेनड्रांची जबाब्दारी गाहलून, ताका सगळ्यांचेर आपलच मगाचो आनी खाल्ते सेवेचाक्रेचो अधिकार दिता म्हण जेजून मंजूर केलें. समियाच्या सर्ग-प्रवेसा उपरांत, पेद्रून आपली जबाब्दारी पाळुंक सुरू केलें. पवित्र आतंयाच्या येण्या उपरांत ही जबाब्दारी ताणें अदिकूच नेटान आनी धिरान चलयली. जेजुच्या नांवा पासत ताका अनेकदां बंदखणिंत-ऊय घालो.
बंदखणिंतली सुटका मेळ्ळ्या उपरांत (द.ई. १२/१७ पळे), जेरुसाल्यांत आनी पालेसतिनांत जेजुचें शुभवर्तमान ताणें पर्गटलें. पालेसतिना भायर आनीक खय तो पावलो म्हण सार्की खात्रेची खबर ना. थड्या वर्सां उपरांत, पयले विश्व-सभेंत वानटो घेवंक तो जेरुसाल्याक गेलो (द.ई. १५/६ पळे). क्रिसती शकाच्या पयल्यां शेंकड्यां थावन खबर आयल्या त्या पर्माणें, ६७व्या वर्सा, रमा शारांत, जेजू पासत ताका खुर्सार जिवेशीं मारलो : अशी जेजून ह्या विशीं केल्ली भासावणी पाळन आयली ( जू. २१/१८-१९).
