इंगलिशांत एक सोभीत सांगणी आसा; 'The greatest truth is simple'. अशें पळेल्यार ह्या संसारांतल्या हऱ्येका संकीर्ण विशयांची बुन्याद एका बोव संप्या तत्वाचेर आसता. आमी धार्मीक बुकांचो आधार घेतल्यारी, विग्यानाचो आधार घेतल्यारी, चरित्रेच्या बुकांचो आधार घेतल्यारी सर्वांनी वोपून घेंवचो विशय जावनासा; बदलुंचो संसार. बदलावण एक निरंतर प्रक्रिया, पूण सहज रितिची. हांतूं कितेंच विशेस ना. मनीस रोदांक सोधुंक सकलो, फात्रांक हातेरां रुपार वापर करुंक सकलो, पळेवंक/पार्कुंक शिकून वाऱ्यार वयल्या सुकण्यापरीं उबुंक, उदकांतल्ये मासळेपरीं उप्येवंक शिकलो. आतां तांत्रीक प्रगतेचो काळ, आनी आयचो काळ मुकारीक आनीकयी प्रगतेच्या पावलांनी मुकार पांवच्यांत नवल ना. तरयी एक संपें वार्जीक आमी समजल्लें जावनासा;
'म्हजीं भुर्गीं म्हज्याकी चडीत शिकपी आनी बुध्वंत, पूण म्हज्या बाबाथंय आसल्ली नयतीक मौल्यां आनी प्रामाणिकता स्वता म्हजेलागीं सयत ना' आनी हाचें मुळावें कारण सयत संपें, जें एच.एच. टोम्लिसनाच्या उत्रांनी वेक्त करचें तर; "We see things not as they are, but as we are" (आमी खंयच्योय संगती पळेताना त्यो आसचेपरीं पळेनांव, बगर आमी आसचेपरीं पळेतांव) - हीच आमची अस्कत्काय.
अशें म्हणतासतां, आन्येका सोभीत उत्राचो हांगासर उल्लेक गर्जेचो; "Everyone wants to be the SUN to lighten up someone's life. But why not be the MOON, to brighten in the darkest hour?" आनी ह्या बदलावणेच्या संसारांत बदलून वेच्ये मनोगतेचें पाटथळ ह्या चिंत्पाच्या भोंवारीं आसा. जिवीतच एक धांवणी करून, सर्वांक धांवुंक आसा, जिकुंक आसा, देकून जातातितली शॉर्टकट वाट विंचून आमी धांवच्ये वाटेर आमी विस्रल्लें जावनासा 'आमचीं नयतीक मौल्यां आनी मनशा-प्रामाणिकता'.
धार्मीक चिंत्पाच्ये बुन्यादिचेर ही कविता घेतली तर, आमचो धर्म आमचेभितर आसचो, आमच्या काळजांत आसचो शिवाय मतींत न्हय. आयच्या समाजेंत हें बदलून आमचो धर्म सयत दाकोवपाचो जाला, ढोंग जाला, आमकांच आमच्या धर्माचेर गवण चिंतप आसा देकून हेरांचेर थापचें सदांचें जालां. हांगासर धर्म म्हजेभितर आनी धर्माभितर हांव - म्हळ्यार धर्म आनी वेक्ती केदिंच एकामेकाथावन मेकळे जावंक सकनांत. धर्म हो न्हय की जो एकल्यान दाकंवचो, बगर धर्म हो जावनासा जो एकल्यान पाळून, जियेवन दाकोंवचो.
सिनगॉग म्हळ्यार जुदेव लोकांनी मागणीं करुंक जमो जांवची सुवात, जशें क्रिस्तांवां इगर्जेंनी, हिंद्वां मंदिरांनी, मुसलिमां मसजिदांनी मागचेपरीं. कवितेच्या सुर्वातेर 'नवेंच म्यूजियम' म्हळ्ळो सब्द कित्याक महत्वाचो म्हळ्यार, हें 'नवेंच' म्हळ्यार बदलावण. पर्नें आनी नवें हांचेमदें जांवची एकारितिची मुखामुखी.
म्यूजियम म्हळ्यार एक्ये रितिचें पर्नें चिंतप म्हणून घेव्येता. हांगासर नवेंच म्यूजियम, पूण पर्नें सिनगॉग. आन्येका अर्थान संसाराच्यो रिती रिवाजी बदलून गेल्यारी धर्म जो कितलोय पर्नो जांव तो कितल्याय नव्या चिंतपांत जिवोच उरता म्हणून कऱ्येता. आनी कवितेंत मुकार्सून सांगता; म्हजेभितर म्हजें काळीज, ताचेभितर एक म्यूजियम, आनी ताचेभितर एक सिनगॉग.... हांगासर संपणी ना, हांगासर आखेर जायनातलें चिंतप. एक सिद्दांत, तत्व केदिंच आखेर जायना. पूण एका जनांगाथावन आन्येका जनांगाची उत्रोण जाताना जायतें गळून, इरून, जिरून वेता तशेंच थोडें नवें मेळून येता आनी हीच बदलावण.
