केश थळी हे एक भोवआयामी आनी अश्टताशी व्यक्तीमत्व. कोंकणी भास आनी साहित्याच्या मळार तांकां एक निबंदकार, कोशकार, अनुवादक, नाटककार म्हूण नामना आसा. आपले प्रतिभेंतल्यान, कल्पनेंतल्यान, अभ्यासांतल्यान तांणी दर्जेदार साहित्याची निर्मणी केली, आनी खास करून निबंद हो साहित्य प्रकार. विशय विविधताय, काव्यमय भास, नकसूद उतरांनी केल्लो विनोद, प्रबोदन अशे अनेक रंगांनी तांचें साहित्य फुल्लां. आनी हाचीच एक गवाय म्हणल्यार 'रंगतरंग'.
 'रंगतरंग' हो निबंद संग्रह 2019 वर्सा आनंद प्रकाशनान प्रकाशीत केला. ह्या संग्रहांत लेखकान अनेक विशया वयले निबंद बरयल्यात. जरी निबंद लेखकाच्या वैयक्तीक अणभवाक धरून आसले तरी ते जिविताचें तत्वगिन्यान सांगलें बगर रावनात. ह्या संग्रहांत लेखकान बरयल्ले कांय निबंद वाचकांक आपल्या जिविताच्या फ्लॅशबॅकांत व्हरता. साबार आदल्या यादींचो उगडास तांकां जाता. हाची एक देख म्हणल्यार 'काळाच्या काळखांत गडप जाल्ले ते दिवे' हो निबंद. आयच्या आधुनीक जगांत आमचे कडेन एल. ई. डी. लायट, बल्ब सारके अनेक लायटीचे प्रकार आसात. पूण पुर्विल्ल्या काळार ह्यो सगळ्यो सुविधा नाशिल्ल्यो. लोक पेत्रोली दिव्यांचो वापर करताले. कांय काळा उपरांत लायटीचो उगम जालो. तरी लेगीत केन्नाय लायट गेली जाल्यार लोक हेच पेत्रोली दिवे पेटयताले. घरांत काम करतना, अभ्यास करतना वा रातचे घरा भायर वतना लोक हे दिवे घेवन वताले. पत्र्याचे दिवे, वखदांचे बाटलेचे दिवे, लापयांव, पेत्रोलमास अश्या अनेक दिव्यांच्या प्रकारां विशीं लेखकान सविस्तर म्हायती बरयल्या. लेखकाची वाक्यरचना दोळे दिपकावपा सारकी. फकत विशयाचेर न्हय तर जिविताच्या साबार घडामोडींचेर विचार करपाक ती प्रवृत्त करता. देखीकः- "खरें म्हळ्यार उजवाड जाय कितलो? ... जाय तितलोच. चड आसल्यार दोळे दिपकावतात. मातसो उणो आसल्यार काळखांत चांचपडूंक जाता". (पान 11)
आयज नव्यो नव्यो गजाली आमी आपणायल्यात. पूण आमच्यो पुर्विल्ल्यो गजाली विसरल्यात. लायट वतकच वाट दाखोवपाक वापरताले ते पेत्रोलीचे दिवे आयज स्वताच खंयच्या तरी काळखांत शेणल्यात असो विचार हो निबंद वाचले उपरांत येता.
 मुकेशबाबाच्या निबंदाक एक लय आसा. तो वाचतना लेखक स्वता आमचे कडेन उलयता असो आभास जाता. 'पावस नांवाची कविता' ही ताची एक देख म्हणल्यार जाता. ह्या निबंदान तांणी पावसाच्या अनेक रुपांचें वर्णन केला. लेखक सैमाच्या गोपात रावता. सैमा कडेन संबंदीत अनेक गजाली तो बारीकसाणेन नियाळटा आनी आपल्या निबंदांतल्यान त्यो मांडटा. पावस आपल्या वांगडा वेगळीच उमेद हाडटा. पावसा वांगडा आमच्यो कितल्योशोच क्रिया जोडिल्ल्यो आसात. शेती, घर शिंवप, उदकांत व्हडी सोडप अश्या अनेक गजालींचो तो आपल्या निबंदान वर्णन करता.
 मुकेशबाबाल्या निबंदांनी काव्यमय भास आसा. शब्दां कडेन खेळपाची कला ह्या लेखकाक बेस बरी जमल्या अशे म्हणल्यार अतिताय जावची ना. गंभीर विशय लेगीत सादे, सुटसुटीत उतरांनी लेखक वाचकां मुखार मांडटा. 'म्हाड्डोळचें तेन्नाचें विश्व' हो एक खूब सुंदर निबंद. हातूंत म्हाड्डोळची सैमसंपत्ती, संस्कृतीसंपत्ती, उत्सव, लोककला, शेतीसंस्कृती, जीव- जिवावळ, वेवसाय अश्या विवीध गजालींचें वर्णन केलां. तरणाट्यां खातीर हो एक म्हायतीपट निबंद आसूं येता पूण जाणट्यां खातीर ही एक आदली याद अशें म्हणल्यार चूक जावची ना.
 आपल्या संग्रहांत लेखकान अनेक व्यक्तीकेंद्रीत निबंदांचोय आसपाव केला. हातूंत कोंकणींतले जेश्ठ लेखक आनी अनुवादक प्रा. प्रकाश थळी, कवी हरदत्त खांडेपारकार, चित्रकार निरूपा नायक, नाट्य कलाकार अजीत केरकार, नाटककार बादल सरकार हांचो आसपाव जाता. लेखकाच्या निबंदान भाशेची गिरेस्तकाय दिसता. अलंकारीक वाक्यरचना नदरेक पडटा. तशेंच आपल्या निबंदा वरवीं साबार झाडां- पेडांची, फुलां- फळांची, वनस्पतींची वळख लेखक आमकां करून दिता. तशेंच लेखकान केल्ल्या म्हणी ओपारींचो वापर दोळे दिपकावपा सारको. लेखक म्हणी ओपरींचो वापर करतना तिचो उगम आनी वापर हाच्या विशींय वाचप्यांक म्हायती दिता. त्याच प्रमाण पुस्तकांत रंगयल्लीं चित्रां वाचप्यांचें लक्ष ओडून घेतात. मुकेशबाबाचे निबंद 'टेक ऑफ' करतना वाचप्यांक यादींच्या खोल प्रवासांत व्हरतात आनी निमणे कडेन 'लँडींग' करतना आधुनीक समाजाचेर आनी जिवनशैलीचेर सखोल विचार करपाक प्रवृत्त करतात हातूंत मात लेगीत दुबाव ना.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 