जेदनां तूं संतोसांत आसताय, गुंडायेन तुज्या काळजांत तीळ आनी तूं पार्कुंक सकतलोय; तुका दूख दिल्ल्या थावनच तुका संतोस लाभचो.
जेदनां तूं दुखान आसताय, तेदनांय तीळ तुज्या काळजाक, आनी तूं सत पळेवंक सक्तलोय; तुका दूक दिंवचेंच तुजो संतोस जावनासलो.
सांगाता तीं येतात, आनी जेदनां एकलो बसता, एक्सुरोच जावन आसता, उडास आसूं - दुसरो तेदनां निदून आसता खाटियेर.
जेदनां खजान-राकवली आपलें भांगर आनी रुपें मापच्याक तुका उकलता, तवळ तुजो संतोस या तुजें दूक चडता वा देंवता.
