म्हजो आत्मो पवित्र आसा, म्हजो आत्मो निर्मळ आसा... हो मंत्र म्हणून जर आमी सदांच एक अर्दवर ध्यान करीत जाल्यार निश्चीतूच आमचें जिणेंत बदल घडून येतलो, हांतूत इल्लोय दुबाव ना. आमचे तकलेंत हजारांनी बरें वायट विचार येत आसतात. त्या विचारांचेर आमचो ताबो जाय. ध्यान धारणेंतल्यान आमच्या मनांत सकारात्मक विचारांची वाड जाता आनी रूजवणां येवपी न्हयकारात्मक विचार आपसुकूच गळून पडटात. देखून हें मेडीटेशन सामकें गरजेचें. मन शांत जावंक पावता. चित्त निर्मळ जाता आनी आमचें स्वास्थ्य बरें उरपाक मदत जाता. नातर चिंताग्रस्त जीण, उतळताप आनी ताणतणाव. आमी सातत्यान योगाभ्यास केलो जाल्यार आमचे भितर सकारात्मक उर्जा आनी आत्मविस्वास वाडटा. मन आनी कूड एकरूप जाता. मन निरोगी उरल्यारच कूड निरोगी उरतली. दरेक मनीस हो संवेदनशील आसूंक जाय. सात्वीक विचारांनी चलपी. हांव ज्या समाजांत रावता त्या समाजा खातीर हांवें म्हजी सेवा दिवपाक जाय. गरजवतांक मदतीचो हात दिवप हो मनशाचो धर्म. मनशान मनशां कडेन वागतना मनीसपणान वागप ही नीत. तिका सगळ्यांनीच पाळो दिवपाक जाय. अनितीन, अधर्मान वागपाक फावना. समाजा मदीं कसलोच भेदभाव उरूंक जायना. 'हे विश्वची माझे घर' हे संत ज्ञानेश्वरांच्या उक्ती प्रमाण आमी सगळ्यांनी वागपाक जाय. आमच्या देशाचे प्रधानमंत्री माननीय नरेंद्र मोदीजीच्या फुडारपणां खाला जावपी G 20 समिटाची थीम लेगीत 'वसुधैव कुंटूबकम्' हीच आसा. एक धर्तरी. एक कुटूंब. एक भविश्य.
 मनशां- मनशां मदले मतभेद पयस जावपाक जाय. गिरेस्त -गरीब, उच्च- निच, ही दुराय मिटपाक जाय. प्रत्येकाच्या मनांत दर एका मनशा विशीं आदारभाव निर्माण जावंक जाय. हांवूच मोठो, हांवूच शाणो, हांवूच बुदवंत म्हटलें म्हणून कोंताक येना. मी- मी म्हणणारे हांगासर लयाक गेल्यात. दुसरें आमचें आरोग्य बिघडपाक आमीच जापसालदार आसात. मुख्य म्हणजे आमचीं आळशीपणां. आमकां सुखवस्तू जीण जगपाची जाल्या संवय आमी आमच्या फुडारा विशीं चिंतच्या परस तो कसो गिरेस्त जालो, हाचे विशीं चड हुस्को. आमचे परस मुखार कोणूच वचूंक जायना ही आमचीं वृत्ती. आमकां आमच्या दोळ्यांतलें कुसळ दिसना पूण दुसऱ्याच्या दोळ्यांतलें मुसळ दिसता. कांय लोकांक दुस-यांची पाडेपणांच येवजता. थोडे लोक मजा पळयतात. कांय जाण दुस-याचें फकत धवळे करतात. तांकां तांतूत कसलें सुख मेळटा देव जाणा. वायट संवय ही. असले मनीस जयाक पावनात. आमींच आमच्याच लोकांचे पांय ओडटात कुल्ल्यां भशेन. आमकां आमच्याच लोकांची नसाय जाता.
 आज काल कितें जालां, दर एकलो एकामेकांचेर वरचड जावंक सोदता. कोण कोणाच्या पांगीसावान रावपाक सोदिना. कोणाकूच ल्हानविकायेन वागपाक येना. जगपाची औकात नाशिल्ले लेगीत कोणाक मीठ घालीनात, इतलो लोकांक माज चडला. सरसकट सगळेच तेमोजाक पेटल्यांत. हातूंतल्यान निश्पन्न कांयच जांवचेंना. उलट सरसकट सगळ्यांचो धूप. दुर्योधन वृती. आज प्रत्येकाक फाटल्यान ठो ठो करपाची जाल्या सवंय. तोंडार कोणूच सडेतोड उलयनात. तेन्ना तांची दांतखिळी बसता. ना तर वागरें पडटा. फाटल्यान मागीर जायफाय उलयतात. इतलीं भिजूडपणां बरी न्हय. कितें म्हण्टा तें तोंडार सरळ उलोवप. सत्त्य उलोवपाक कोणाचो भंय ना. दर एकलो स्वतंत्रपणान विचार करता आनी एकमुळोच फायदो घेवंक सोदतात. सगळ्यांनी जर एकठांय येवन संघटीतपणान आपले प्रश्न मांडले जाल्यार ते सुटावे जातात. पूण आमी संघटीत खंय आसात? आमी म्हण्टां म्हाका कित्याक पडलां? म्हूण समाज भरकटत चल्ला. गरीब, दुर्बळ्या लोकांचे शाप घेवन हाका ताका लुबाडून अफाट संपत्ती करून खंय वतलें? कित्याक ती हापशा भशेन जीण जगप? उरफाटे लोकांचें शाप मात. आयज कोणें कोणाचेर विश्वास दवरचो हो मोठो प्रश्न जाला. सरसकट सगळेंच जाण आपमतलबी जाल्यांत. आपल्या पुरती रिस्क काडटा. बाकीचे मारले झक. तांकां तांचे सोयर सुतक काय एक लागना.
 कांय मनीस इतलें तेरेबंगाली आसतात म्हूण सांगू. ते तुका दाखयतले आपूण आनी सामको सादोभोळो कोलो कसो. पूण तुजी अशीं मारतलें तुका कळचें लेगीत ना. कोणाच्या मनांत कितें शिजता म्हणपाचें कोणूच सांगूक शकना. दर एकलो दर एकल्याक दुबावानूच पळयता कसो दिसता. दुस-यान कितलींय पाडेपणां करूंदी आपणें तो मार्ग आपणावप ना. मनशान सदांच पासिंयेंस काडपाक शिकपाक जाय. देव केन्ना केन्ना तुजी स्वत्व परिक्षा घेता. तांतूत पास जावपाक जाय. हुतहुतेंपणा करूंक फावना. मनशाची वायट बरी बुद्द ताची जीणूच बदलूंक शकता. कांय लोकांचेर नाना-याचो काटोच बसलेलो आसता. तें विरोधा खातीर विरोध करतात. कारण ताकां कितेंच सुधारणां करपाची नासता. थोडे वचत थंय आपली मक्तेदारी चलयतात. लोबींग करून कोणाकय पुरस्काराच्यो सोर्ती फोडटात. आनी जांकां फावता ताचेर अन्याय करतात. हें कित्याक घडटा तर आमी सगळें वगी रावता म्हणून. हांवूच कित्याक वायटपण घेंव? कांय जणांक तांची चूक कोणेंय दाखयली जाल्यार राग येता. कोणूय चुकता जाल्यार चूक म्हू़ण सांगपाची माणसुकी ना. कांय जाण रडयांनी खेळून, अस्सल नाण्याक खोटें थारायतात. आडेचे मुखवटे लावन वावुरपी धोंगी लोकांक समाजांतल्यान बहिश्कृत करपाक जाय. तरूच दिकाहीन जाल्ल्या समाजाक दिका मेळटली.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 