सगल्याच राष्ट्रांक बरो, वायट, लजेचो, स्फूर्त घे सारको इतिहास आसता. आदल्या काळार जें घडलें, ताका लागून आयज आमी जें अणभवतात तें जावपाक पावलें. इतिहासा पसून बोध, धडो घेवपाचो आसता. तातूंतल्यान आमकां आमची वळख पट्टा. पूण हें करतनाच आमी आदल्यो चुको परत करपाक जायनात. इतिहास वाचून समाजांक बरी दिका, मार्ग दाखोवपाचो यत्न करपाक जाय. इतिहास चाळून, गाळून भितरलीं माणकां- मोतयां वेंचून काडूंक जाय. त्या घडणुकां पसून आमकां, नवे पिळगेक उजू मार्ग कसो दिसतलो, तांकां येशाच्या तेंमका मेरेन कशें वचपाक मेळटलें, तें पळोवंक जाय. मात, कांय अपूरबुद्द इतिहासाचो वापर दुस्वास पातळावपाक, आपल्या पक्षाची बुन्याद घट करपाक, संघटनेन नवें बळगें दिवपाक, दिशाभूल करून लोकांक आपले वटेन खेचपाक.... थोडक्यांत फायदो- सुवार्था खातीर करतना दिसतात. ताका कोट्यांनी लोक बळी पडल्यात. हातूंत सुशिक्षीत लोक चड आसात. घडये हें आमच्या देशाचे भलायकेक माल पडूं शकता. धर्म ही अफूची गुळी तर वायट, काळो इतिहास गरोवन काडून शिरंतरांनी घोळोवप हो टायमबाॅम्ब सुरू करपाचो प्रकार. तो ढुम्म जालो तें आमी जखमी जाले उपरांतूच कळटलें. अर्थांत तेन्ना खूब उशीर जाल्लो आसतलो.
 राजकारणांत इतिहासाचो चांटये पावलाक वापर जातना फाटल्या कांय वर्सां सावन दिसता. काळ्या इतिहासाचे चिरे वापरून कांय जाणांनी आपल्यो गडगंज इमारतीय बांदल्यात. काल काँग्रेस फुडारी राहुल गांधीन शिळी कडी परतून खतखतायली. ताची खरेंच गरज आशिल्ली? स्वातंत्र्यवीर (ही पदवी ताचेच आज्जेन, इंदिरा गांधी हांणीच दिल्ली, अशें भाजपाचो एक फुडारी म्हणटा. ) सावरकर हांणी ब्रिटिशांक माफीचें पत्र बरयिल्लें. तातूंत तांणी आपूण तुमचो आज्ञाधारक सेवक, म्हणलां, अशें सांगीत राहुल गांधींन तें पत्रूच दाखयलें. उपरांत जो बोवाळ सुरू जालो, तो रातभर चलतालो. घडये आयजूय ताचे पडसाद आयकूंक येतले. भाजपा आनी हिंदुत्ववादी फुडाऱ्यांनी राहुल गांधीक सोलून खालो म्हणल्यार जाता. शिवसेनेन खर प्रतिक्रिया उक्तावंक नाशिल्ल्यान कांय संधीसाधू फुडाऱ्यांनी शिवसेनेचेरूय खर उतरांनी टिका केली. लाचार, बेअकली... अशा विशेशणांचो शिंवर जाला. कोणे गाळी संवल्यात जाल्यार सोशल मिडियाचेर आसतल्यो. ह्या पत्रांचेर 'द वीक' नेमाळ्यांत कांय वर्सां पयलीं कव्हर स्टोरी आयिल्ली. तेन्ना घे बोवाळ जाल्लो. सावरकर विरोधक ताचो शस्त्रा सारको वापर करीत आयल्यात. फाटल्या सप्तकांत पुरोगामी महाराष्ट्रांतल्या 1- 2 फुडाऱ्यांनी बायल फुडाऱ्यांक ट, ठ, ड, ढ, ण... व्यंजनांतलीं कांय अक्षरां- उतरां वापरिल्लीं. आमचें राजकारण, प्रचार खंयच्या पांवड्याचेर पावला ताचें हें जिवें दर्शन.
 सुरवातीक म्हणलां ते प्रमाण, काळो इतिहास (कांय जाणांक आपल्या फायद्याचो आसा तो खरो इतिहास दिसता. मारक थारूं शकता तो विरोधकांनी घडयला. ) गंधा सारको झरोवन ताचो तिबो लावप आनी समाजांत फूट घालप ह्या काळांत चुकीचें. शेंकड्यांनी वर्सां पयलींच्यो इतिहासांतल्यो खऱ्यो, पूण समाजाक घातक थारूं येता, दुस्वास पातळूं येता अश्या घडणुकांचें पेंपारें संद मेळटा तेन्ना वाजयत बसप कितलें मेरेन योग्य? समाजाचे उदरगतीक, एकवटाक ताचो कितलो फायदो जातलो? हालीं तर सर यदुनाथ सरकार, राहुल सांकृत्यायन , वि. का. राजवाडे, पांडुरंग पिसुर्लेंकार, सेतुमाधवराव पगडी, शणै गोंयबाब अशा इतिहास संशोधकां परस तिपेटीन ज्ञान आशिल्ले पंडित उदेंल्यात. सोशल मिडिया धवळ्ळ्यार पायलेक पन्नास मेळटले. विशेश म्हणजे तांचेर मना पसून विस्वास दवरपी हजारांनी लोक आसात. ह्या महा महापंडितांची भिरींच आसात. राजकी, समाजीक, सांस्कृतीक मळाचेर आपले विचारसरणी आड कितें घडलें काय टोळां सारके ते ताचेर धाडूच घालतात.
 राजकी पक्ष, संघटनांच्या प्रचाराचो पांवडो देंवला. पयलीं नेसणाक फकत हात घालताले, आतां तें ओडून नग्नच करपाचो यत्न जाता. ज्या राज्यांनी वेंचणुको आसात, थंयच्यो खबरो वाचात, म्हणटकच आमची बुद्द, वैचारिकताय खंय पावल्या तें कळटलें. एकामेकांचेर खर टिका, आक्रमक, पूण सकयल्या पांवड्या वयली भास, गाळी, लोकांची दिशाभूल करपी काणयो, काळ्या इतिहासाचो सतत वापर.... खंय व्हरून दवरलां आमचें राजकी मळ? वेंचणूक आयोगाक जमतलें हांच्या नांकांत वेसण घालपाक? उच्च आनी सर्वोच्च न्यायालयानूय लक्ष दिवचें. फक्त इतिहास, इतिहास आनी इतिहास.... शाश्वत उदरगतीचेर कोण उलयनात. ह्या शिमग्यांत ती शेणूंक ना मूं?
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 