देखणें सोबीत पाचवेंचार गोंय जशें सैमाचें एक अप्रूप. कोंकणी भास शिकतना अभ्यासक्रमाचो एक भाग म्हूण म्हाका गोंय पळोवपाची संद मेळ्ळी. ह्या वेळार आमकां गोंयची कोंकणी भास, संस्कृताय, वाठार आनी गोंयकार हांची प्रत्यक्षांत वळख जावची ह्या खातीर गोंयांत 14 दिसांची पर्यावरण भोंवडी करपाची संद मेळ्ळी.
 गोंय हें भारताचें सगळ्यांत ल्हान राज्य. पूण गोंयाक लाबलेली सुंदर दर्यादेग, सैमीक गिरेस्तकाय, संस्कृतायेन आयिल्लें वेगळेपण, गोंयकारांचें मेकळे मन हेंच गोंयाक हेर राज्यां परस वेगळे दवरता. मनोहरराय सरदेसाय जशें आपले कवितेंत गोंयची तोखणाय करतात तशेंच हांवें पळयल्लें गोंय आसा. पाचवेचार दोंगर, न्हंयो, कुळागर, दर्यावेळी, घसघशीत दुदा सारके ओंतपी धबधबे, पाचवींचार शेतां-भाटां हातूंत गोंयची सोबीतकाय वाडटा. देखुनूच ह्या मनभुलोवण्या देखण्या सोबीत गोंयांत देव लेगीत वसणुकेक आयल्यात. हांगा जायत्या देव - देवतांचीं देवळां पळोवपाक मेळटात. हीं देवळां मनशाच्या मनाक भुलयतात. तशेंच हांगासरल्यो इगर्जी. पळयता तितलेंय म्हाका नवल दिसता. दर चौकार आशिल्ल्यो घुमट्यो आनी कपेलां फकत रस्त्यार वचपी गाडयांचीच राखण करनात जाल्यार गोंयच्या लोकां मदीं एकवटाची भावना राखून दवरतात.
 गोंयांत दर्याचो गाज तशेंच गांवांतल्या घरांक शितळसाण दिवपी कुळागरां आशिल्ल्यान ताका आगळी वेगळी सोबीतकाय लाबल्या. जशी गोंयचीं फळां रसाळ तशेच गोंयचे मनीस लेगीत मोगाळ. हाचो अणभव म्हाका गोंयांत रावतकच मेळ्ळो.
 गोंय! हें नांव आयकतकच सगळ्यांचें मन खोशयेन तरंग जाता. आनी कित्याक जावचें ना! गिरेस्त अशें सैम, परिसर हांगसरली शितळ मनभुलोवपी जिवनशैली आपसूक लोकांक ओडून घेता. म्हणुनूच जावंये गोंयांक दक्षीण भारताचें नंदनवन अशेंय म्हणटात. भारताच्या एका ल्हानशा भागांत हें सुपुल्लें राज्य आसा तरीय पूण जायत्या लोकांच्या काळजांत एक म्हत्वाचें स्थान ताणें राखून दवरलां.
 गोंयांत येवचे पयलीं गोंयां संदर्भांत जायते आयकल्ले. पूण जेन्ना हांवें गोंय पळयलें तेन्ना त्या परस सोबीत, सुंदर आनी नितळ गोंय हांवें पळयलें. दर्यादेगेर खेळपी शितळ वारें आनी कुळागरांनी दोळ्यांक सूख दिवपी पाचवोचार वाठार. सोबीत आनी व्हड दर्यादेग लाबिल्ल्या कारणान गोंयचे सुंदरतायेंत आनीक भर पडली. सुर्योदया वेळार ताची भांगराळीं-तांबडीं किरणां दर्यांत पडिल्ल्यान सकाळ फुडें दर्या तांबडोगुंज दिसता. उंच माड, निळ्या मळबाक तेंकपी व्हडले उंच दोंगर तर अशें दिसतात जशें ताणें मळब आपल्या नांवार केलां. असो सुंदर सोबीत पाचवेंचार सैम पळोवपाक हांव गोंयांत दर खेपे तोच उत्साह, उमेद मनान घेवन येन.
 जशें गोंय सुंदर, नितळ, निर्मळ तशेच गोंयचे लोक लेगीत निर्मळ मनाचे. दर एक गोंयकार जो म्हाका मेळ्ळो तो म्हाका आपली अपुरबाय लावन गेलो.
 गोंयचीं देवळां लेगीत खूब व्हडलीं, नितळ आनी मनाक शांती दिवपी. गोंयांत कांय मस्जिदी लेगीत पळोवपाक मेळ्ळ्यो. गोंयांत देवळां, मस्जिदी, इग्रजो हें सगळें पळोवन गोंय सतत एकचाराचें सर्वोत्कृश्ट देख म्हूण भारतांत कित्याक परजळटा हाची गवाय दिता.
 गोंयच्यो दर्यादेगो, उंच दोंगर, पाचवेचार वाठार, देवळां, चर्च, थंयची पिकावळ, नुस्तेमारी, धबधबे, व्हांवपी न्हंयो सपनांत पळयल्ले भशेन दिसताल्यो.
 (दोनूय लेखिका पुणेंच्या पश्चीम विभागीय भाशा केंद्राच्या कोंकणी विभागांत शिकतात. )
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 