ह्या ल्हानशा हॉटेलान गोंयच्या सगळ्या आरत्या परत्या विचारांच्यो चळवळी पळयल्यात. त्या वण्टिंनी सगळ्यो विचारधारा पचयल्यात. कितल्योशोेच संस्था आनी संघटना ह्या हॉटेलांत घडल्यात. आनी कितल्योशोच हांगांच फुटल्यात. मतभेद जावन. आनी काल झगडिल्ले, रागार-फुगार जाल्ले ह्याच 'कॅफे प्रकाशा'न परत एकठांय हाडल्यात.
प्रकाशबाबाचे गोंयच्या एकूणच समाजाचेर खूब उपकार आसात. आमी सगळे तेचे रीणकारी आसात. तेचें हॉटेल म्हुटल्यार आझाद मैदानाचेंच एक्स्टॅन्शन कशें. आनी तिसरे माळयेर आशिल्ल्या टी बी कुन्हा सभाघराची तळमाळयेवेली पयली कूड.
आझाद मैदानाभोंवतणचे हे तीन अड्डे. एक 'कॅफे प्रकाश', दुसरें भाटेबाबाचें 'वर्षा बूक स्टॉल' आनी तिसरें टी बी कुन्हा सभाघर. वर्षा बूक स्टॉलार फकत दिसाळीं, नियतकालिकां आनी पुस्तकां मेळनात. रकाद मेळटात, चिटयो मेळटात आनी पार्सलांय मेळटात. पणजे आयिल्लेकडेन एकामेकांक आमी चुकतात तेन्ना हक्कान व्हरून दवरलेलीं. आजूय म्हाका कोणेय विचारलें, तुकां पुस्तक वा आनीक कितें हाडलां, खंय दवरूं, जाल्यार म्हाज्याच बापायचें जाल्लेवरी हांव तेका सांगतां - 'वर्षा बूक स्टॉला'र दवर. भाटेबाब दवरून घेता आनी थंय वतकीर याद्दीन काडूनय दिता. (आजूय रमेशबाब कोलवाळकारान म्हाका दवरिल्लें पुस्तक हाडोंक गेल्लों).
दिसाळीं आनी मासिकांवांगडा रकाद घेवपाचे 'वर्षा बूक स्टॉला'र, च्या मारीत गजाली करपाच्यो 'कॅफे प्रकाशां'त आनी तेका संघटीत रूप दिवपाचें टी बी कुन्हा सभाघरांत. हो गोंयच्या सगळ्या तरांच्या चळवळिंचो संक्षिप्त इतिहास. आनी हीं तिनय थळां ह्या इतिहासाची मोनी गवाय.
कांय तेंप तर आमचो पत्रकारांचो हो अड्डोच जाल्लो. शेणिल्लें गोरूं करमळेच्या तळ्यांत तशें कोणाय पत्रकाराक मेळपाक जाय जाल्यार हिंगां येवचें, तो 'कॅफे प्रकाशां'त तो हमखास मेळटालो. आमी तेका 'गुजा'चें (गोंय पत्रकार संघाचें) दुसरें ऑफीसच म्हणटाले.
आपलें गिरायक वाडोवचें देखून प्रकाशबाबान हें केलें अशें जर कोणूय कुचित्री म्हणीत जाल्यार हांव म्हणीन तो अपुर्बुद्द. आनी तितलोच बेमान. प्रकाशबाबाच्या सामाजीक तळमळिचो अणभव हावें स्वता घेतला.
प्रशांती आनी हेर दोगांनी उपास सुरू केलो खरो, पूण तेंच्या न्हावपा-धुवपाचें कितें करपाचो हेचो विचार आमी केलोच नाशिल्लो. आनी आमी तर कोणूच पणजेकार न्हूं. आमची ही अडचण प्रकाशबाबान वळखली. दुसऱ्याच दिसा 'कॅफे प्रकाशां'तल्यान तो पावलो आझाद मैदानार. तोयबी सामको फांतोडेर. तेंच्या तोंड धुवपाची आनी न्हावपाची वेवस्था तेणे केल्ली. थिंगाच 'कॅफे प्रकाशा'वयर आशिल्ल्या तेच्या लॉजांत.
दोन-चार दिसांनी एकेकल्याची भलायकी गंभीर जावपाक लागली. निखटें बसून रावप वा जमनीरच न्हिदप कुस्तार जावंक लागलें. आमी कोणेच कांयच विचार केलोना. पूण लॉजांतल्यान तीन खाटी, चादरी, उशीं आझाद मैदानार पावलीं. प्रकाशबाब हें सगळें मोन्यांनी करतालो. कर्तव्यभावनेन. ह्या उत्स्फुर्त जनआंदोलनाचो एक निश्ठावान वावुरपी जावन. सगळ्या तरांच्यो चळवळी तेणे लागींसून पळयिल्ल्यो. आनी ह्या आंदोलनांतलें निसुवार्थीपण तेका पटलेलें देखून जावंये.
त्याच 'कॅफे प्रकाशा'चो फुडलो भाग लॉजासयत जेन्ना कोसळ्ळो तेन्ना काळजाक घाये जाले ते हेकाच लागून. हांव आनी प्रशांतीय धांवली. सगळें मोन्यांनी पळयलें आनी आंवडे गिळीत परतलीं.
