आताच्या तेंपार भुरग्यांचे आवय, बापूय दोगाय कामांक वचपी. देखून भुरग्यांक फावो तो वेळ तांकां दिवपाक मेळना. म्हणून जायते पालक भुरग्यांक ट्यूशनाक घालतात. सकाळच्या वेळार भुरगी शाळेंत, शाळेंतल्यान आयलीं काय ट्यूशनाक वचपाचो वेळ जाता. 2 ते 3 मेरेन ट्यूशन, मागीर सांजवेळार घरां परतलीं म्हणतकच आवय- बापूय घरां अभ्यास घेतात. उरिल्ल्या वेळांत मोबायल, टिव्ही आसातूच. हांतूंतच तांचो वेळ वता. भुरगीं केन्ना परिक्षा सोपोवन सुटी पडटा हाची वाट पळयतात. पूण, आमच्या वेळार वा ताचे पयलीं सुटयेन जी मजा आसताली ती आतां ना. आता भुरग्यांतले भुरगेपण शेंडिल्लें सारकें दिसता. आमच्या वेळार सुटी पडली काय सगलीं जाणां आपापल्या मामाच्या गांवांक वचपाक तयार जातालीं. त्या वेळार सकाळ तें सांज मेरेन भुरगी भायर खेळटालीं. जायते मैदानी खेळ. लगोरी, क्रिकेट, कबड्डी, रिंगांनी, लंगडी आदीं आनी खरें तर असलेच खेळ खेळपाक मजा येताली.
 आयचें चित्रच बदल्लां. दरेकाच्या हातान मोबायल फोन आसल्या कारणान मैदानी खेळांचो विसर पडला. जायत्या भुरग्यांक मोबायलान खेळपाचे खेळ खबर आसा. सकाळीं उठले पसून ते रातचें न्हिद मेरेन भुरग्यांक फकत मोबायल आनी मोबायल जाय. सुटयेन भुरगी खंय रावपाक सुद्दां वचपाक तयार नासत. आपलें घर, मोबायल आनी टिव्ही. हांकां लागून भुरग्यांतलें एकटेंपण वाडपाक लागलां. तांकां भायलें जगूच खबर ना. पूण हालींचें चित्र मात्शें मात्शें बदलतना आमकां दिसता.
 सुटी पडली म्हणटकच जायत्या गांवांतल्या तशेंच शारांतल्या वाठारांनी गिमाळीं शिबिरां घडोवन हाडटात. तांतूंत नाच, गाणी, चित्रकला, बेस्ट ऑट ऑफ वेस्ट वस्त तयार करप, स्टोन पेन्टींग हांचो आस्पाव आसता. तशेंच खो- खो, कबड्डी, क्रिकेट, फुटबॉल, कराटे अश्या वेगवेगळ्या खेळां विशीं तांकां प्रशिक्षण दितात. तांचे खातीर मनरिजवणेचे खेळ आयोजीत करतात. प्रत्येकाचो आवडीचो एक छंद आसता. अशें म्हणटात दरएकल्यान कसली ना कसली कला लिपिल्ली आसता. ती मागीर खेळां मळार आसूं वा कला मळार. तशेंच छंदय खूब. ह्या शिबिरां वरवीं भुरग्यांक तांच्यातली कला सोदून काडपाची एक संद मेळटा. तशेंच भुरग्यांची मानसीक, शारिरीक उदरगत जाता. गिमाळ्या शिबिराच्या माध्यमांतल्यान दरेक भुरग्यांक स्वताक वळखपाची आनी आपणाली सगळ्यां वटांनी उदरगत करपाची संद मेळटा. एकामेकांची वळख जाता. नवीन इश्ट मेळटात. तांचे संवाद सुरु जाता. भुरग्यांतले एकटेपण ना जाता. शिबिरा वरवीं भुरगीं सक्रीय उरतात. जायत्या भुरग्यां कडेन छंद आसतात, पूण तांकां त्या छंदाचेर काम करपाक फावो तो वेळ मेळना वा तांका घरच्यां कडल्यान त्या गजालीं खातीर तेंको मेळना. ताका लागून शिबीर ही एक बरी संद तांका स्वताक सिद्ध करपाची.
 ह्याच बरोबर हालीं बायलां खातीरय विंगड विंगड शिबिरांचे आयोजन जाता. शिवण काम, रांदपाचे, ब्युटी पार्लर, हस्तकला, संगीत आदी हांचो आस्पाव आसता. बायलांनी ह्या शिबिराचे फायदे करुन घेवचे. सुटी घालोवपाचो आनीक एक उपाय म्हळ्यार पालकांनी फावो तो वेळ काडून सुटयेन भुरग्यांक वेळ दिवचो. तांका सैमाचे कुशींत व्हरचे, वेगवेगळ्या वनस्पतींची वळख करुन दिवची.
 गोंय एक पर्यटन राज्य आशिल्ल्यान गोंयान जायतीं देवळां, चर्च आसात. तांचें विंगड विंगड खाशेलपण आसा. तांची विंगड विंगड आख्यायिका आसा. गोंया भायर लेगीत बरीं- बरीं थळां आसात. थंय भेट दिवप गरजेचें. अभ्यासा बरोबरच भुरग्यांक ज्या क्षेत्रांची आवड आसा, तातूंतय तांका मुखार वचपाक आदार दिवप गरजेचें. अशें केल्यार भुरग्यांक नवीन नवीन शिकपाची संद मेळटा. भुरग्यांक वेगवेगळ्या सुवातींची जाणविकाय जाता. आनी भुरग्यांचो सुटयेंत वेळ फुकट वचनासतना तांकां कितें तरी शिकपाची संद मेळटा. तांचे भितर उमेद वाडटा आनी कितें तरी करपाक तांकां उर्बा मेळटा. तशेंच सुटी सोंपले उपरांत सुटयेंत कितें तरी बरें केल्ल्याचें, नवीन शिकिल्ल्याचें भुरग्यांक तशेंच पालकांक समाधान जाता.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 