भुरग्यांची परिक्षा सोंपली. सुटी सुरू जाली. निमाणों पेपर जालो की घरा येतना सुटयां दिसांनी कितें कितें करपाचें हाच्यो गजाली भुरगीं करतात. ल्हान भुरगीं तरेकवार खेळ खेळटात. तांचो खेळ पळयत रावन दिसता. केन्ना केन्ना भुरगीं जाणट्यां वरी वावुरतात. खेळांत रमून वतात. आयज काय भुरगीं मोबायलार आपलो दीस वगडायतात.
 तळुलें- बांदोड्या 90 वर्सा पयलीं गोरवांक घेवन दोंगरा माथ्यार गेल्ल्या भुरग्यांच्या मनांत खेळ खेळपाचो विचार घोळपाक लागलो. चवथीचे दीस निकतेच सोपलेलें. गणपती विसर्जन केल्लें. चवथीचे खीण भुरग्यांच्या मनात साठून आशिल्लें. सांजवेळार पाणट्यार भुरगें पेवतना बूड मारतां मारतां एकल्याच्या हातांत चिकण मातयेचो गणपतीचो हात सांपडलो. दुसऱ्याक मातयेचो गुळो मेळ्ळो. सगळ्यांनी इल्लीं इल्लीं माती जमयली. वयर येवन तांणी चिखलाचो गणपती केलो. गणपती पुजपाचो खेळ तांणी रचयलो. वाटे कुशीन आड्याच्या आडोशाक भुरगें खेळपाक लागलें. आड्याचो फातर निखळिल्ल्या कुरकुटांत भुरग्यांनी गणपती पुजलो. खेळांतलो गणपती भुरग्यांनी कुर्कुटांत कायमचो दवरलो. हीं साठ वर्सां पयलींची घडणूक. राम नांवाच्या भुरग्याच्या फुडाकारान पुजिल्लो गणपती आयज तळुलें- बांदोड्यां हांगा मोठे उमेदीन पुजतात. दर वर्सा चवथीक नवी मूर्ती हाडून णव दीस पुजा करतात आनी विसर्जन करतात. कुर्कुटांतलो गणपती कायमचो कुर्कुटांत बसयलो. आयज भव्य देवूळ उबारलें तरी गणपती कायमचो कुर्कुटांतूच बसून आसा. या देवळाचे वेगळेंपण म्हणल्यार गणपती पुजलेलें देवूळ आयज मारुतीचे देवूळ म्हणून फामाद जालां.
 गणपतीच्या देवळात मारुती येवपा फाटली काणी तशीच मजेशीर. कुर्कुटांत गणपती पुजून चाळीस वर्सा सोंपलेलीं. गणपती पुजेक लावपाक फुडे सरलेलो राम जाणटो जालो. 1963 त कांय तरणाटे एकठांय आयलें. तांका भजन शिकचें अशें दिसलें. त्या वेळार मनोहरबुवा शिरगांवकार हे फामाद भजन मास्तर. भुरग्यांनी तांचे कडेन उलोवणी करून भजन शिकोवपाक तांकां आपयले. उतरां प्रमाण मास्तर वाड्यार आयले, पूण भजन शिकपाक सुवात मेळना जाली. पांडुरंगान आपले चवकेर बसून भजन शिकपाचें सुचयलें. चंद्रकांत, काशिनाथ, नारायण, रामचंद्र, केशव, लक्ष्मण, खुशाली, विनायक अशें काय तरणाटें भजन शिकूंक लागलें. तीन म्हयने वाड्यार रावून मास्तर भजन शिकयताले. भाऊ गावणेकार हांचे वसरेर कांय दीस भजन शिकले. दिसवड्याचे काम करपी हे मानाय राती कडेन भजन शिकताले. पखवाज म्हणून डबे बडयताले. आतां देवा मुखार भजन करपाची तांकां हुरहुरी आयली. वाड्यार भजन करपाक देवूळ ना. भजन चालू उरपाक कितें तरी करपाक जाय म्हणून मास्तराच्या उतरान कुर्कुटांतल्या गणपती फुड्यांत मल्लांची खोप उबी केली. म्हेडीक मल्लांचो आदार दिवन चुडटांचे पाखें धांपलें. मल्लांचे पारे केले. मल्लां शिरेचीं जनेला दवरलीं आनी मल्लांचीच कवडी करून भायर भितर सरपाक वाट केली. हे मल्लाचे खोंपीत मास्तर मनोहरबुवा शिरगांवकारान प्रत्येक शेनवारा भजन करपाचे थारायलें. भुरग्यांक उमेद जाली. शेनवार हो मारुतीचो दीस आशिल्ल्या कारण्यान मल्लांचे खोपींत मारुती उबो केलों. महादेवाचा पुत्र गजानन आनी महादेवाचो रुद्रावतार मारूती एकठाय आयलें. भजनाच्या ठेक्यार गजानन- हनुमान देवूळ रचयलें.
 भजन शिकपी त्या आयच्या जाणटेल्यांच्या ओंठार भजनाचे बोल गुणगुणटात. 'नाही मागत धन दौलत मुखी हरिनाम। तुझ्या दारी उभा हनुमान, माता अंजनीच्या सुता चिरंजीव हनुमंता। तुझ्या चरणी ठेऊन माथा वाकवितो मान। तुझ्या दारी उभा हनुमान ॥ ' एकट्याचा अभंग सोंपतांच दुसरो आपलो अभंग म्हणपाक लागता.
 'वेद अनंत बोलिला । अर्थ इतुकाची साधीला। । १। । विठोबासी शरण जावे। निज निष्ठे नाम गावे ॥ २॥ सकळ शास्त्रांचा विचार। अंति इतुकाची निर्धार ।।३।। अठरा पुराणी सिद्धांत । तुका म्हणे हेची भेट ॥ ४। । अशा एका फाटल्यान एक सुरेल अभंगाच्या तालार गायनाक रंग येवपाक लागलो.
 अभंग गायता गायता आयज साठ वर्सां पुराय जालीं. ह्या साठ वर्सांत मल्लांचे खोपीचें रूपांतर भव्य गजानन हनुमान देवळांत जालां. मुखार पांगळ्याच्या म्हारवा लागीं एक सभाघर बांदलां. मारुती जल्म सुवाळ्या निमतान तंळुलें- बांदोड्यां हांगां आयज 6 एप्रिलाक सकाळीं हनुमान जल्मोत्सव मनयतले. दनपरां आरती आनी महाप्रसाद जाले उपरांत वाड्यार पालखी मिरवणूक जातली. रातचें देवळांत नामवंत कलाकारांचे भजन रंगतलें. उपरांत नाटक.... आनी श्री राम जय राम जय जय रामाच्या जयघोशांत तळुलें दुमदुमून वतलें.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 