३३ आनिंक êक वपार आयकातः "कण-êक भाटकार आसलो; ताणें êक दाकांचो मळो लायलो, ताचê भंवतणीं आडो घालो, खणून êक कळंबी तय्यार केली, आनी êक गपूर बांदलो; मागीर तो मळो ताणें कुळवाडियांक कुंळ्याक दिलो आनी आपूण पयशिल्या गांवांत गेलो. ३४ पिकेचो वêळ लागीं पावतोच, आपलें कुंळें घेवंक ताणें त्या कुळवाडियांशीं आपल्या चाक्रांक धाडले; ३५ पूण कुळवाडियांनीं, ताच्या चाक्रांक धोरून, एकल्याक मार घालो, दूसऱ्याक जिवेशीं मारलो, आनी तीसऱ्याक फात्रायलो. ३६ आनिंक êक पावट ताणें दूसऱ्या चाक्रांक धाडले, पयलê पावटिवोन अदीक, आनी तãणीं तांकांय तशेंच केलें. ३७ म्हज्या पुताक मान दितले, अशें म्हणून शेकीं ताणें आपल्या पुताक तांचê-शीं धाडलो; ३८ पूण कुळवाडियांनीं पुताक पळेवन आपणा भितोर म्हळेंः हो ताचो दायजी; येइयात, हाका जिवेशीं मारुंय्या आनी ताचें दायज आंचें जातलें. ३९ आनी तãणीं ताका धोरून मळ्या भायर व्हेलो आनी जिवेशीं मारलो. ४० आतां मळ्याचो धनी येता तेदनां, त्या कुळवाडियांक तो कितें कर्तलो?" ४१ तãणीं जाप दिलीः "त्या नश्ट्यांचो व्होड भसं कर्तलो आनी दूसऱ्या कुळवाडियांक, आपणाक योगिया काळार फळ दितात तसल्यांक, आपलो मळो कुंळ्याक दितलो." ४२ जेजून म्हळेंः "पवित्र पुसतकार अशें बरयललें आसाः जो फातोर बांदपियांनीं सोडून दीललो तच जालो कणश्यासंधिचो फातोर. हें सर्वेस्परानूच घडून हाडलांः तें पळेवन आमी थटाक जाल्यांव. हें तुमी केदनांच वाचुंक ना? ४३ म्हणटोच आपलें राज देव तुंचê कडलें काडून घेतलो आनी ताचीं फळां दितात तसल्या विदेशियांक दितलो." ४५ ताचेो वपारी आयकल्या उपरांत मुखेल इयादनीक आनी फारिजेव आपणा विशीं तो उलयता म्हण संजले; ४६ आनी ताका ते धोरुंक सोदताले, पूण लकाक भियेले, कित्याक प्रवादी म्हण लोक ताका मानतालो.
