एक ल्हानसो कंम्पास एका मेजार रावतालो. जातूंत जाणटी खोडरब्बर, गिरमीट तशेंच एक तरणाटी पॅन्सील आनी हेर वांगडी एकवटान रावतालीं. ती पेन्सील हुशार आनी खूब शिकिल्ली. तिका आपल्या शिक्षणाचेर खूब गर्व आशिल्लो. तिका सदांच दिसतालें आपणा मुखार सगळें ल्हान आनी आपल्याक लागपी कोणूच ना. आपूण केन्नाच चुकी करिना. आपणें कितें बरोवप, कशें बरोवप तें सांगूंक कोणाचोच आदार नाका, कारण आपणाक सगळें कळटा. ती कोणाचीच आयकनासली, कांय फावटी खोडरब्बर आनी गिरमीट, पेन्सीलीक समजावपाचो खूब प्रयत्न करतालीं पूण पेन्सील कोणाचेच आयकनासली आनी तांचेर रागार जाताली, तांचेर तापताली.
 एक दीस पेन्सीलीन एक कादेर्न घेतलें आनी म्हणपाक लागली, पळोवया हांव कोणाचीच मदत घेनासतना ह्या कोर्या कागदार म्हज्या मनांतल्या विचारांतल्यान उच्च लेखन करता. पेन्सीलीन बरोवंक सुरवात केली. आपल्या मनांत जे जे विचार येतात, आपल्यो व्हडविको तातूंत बरोवंक लागली.
 खोडरब्बरीची आनी गिरमिटाची खेबाडा करून तांचेर बरोवंक लागली. इतल्यान बरयता आसतना ताच्या बरपांत एक व्हड चूक घडटा. तें पळोवन ती वोग्गीच रावता. ताची चूक पळोवन खोड रब्बर ताचे म्हऱ्यांत वता आनी कसलोच दुस्वास दवरिनासतना ती चूक पुसून काडटा. ताचे उपकार मानचे बदला बेपर्वा करून पेन्सी परत गर्वान बरोवंक लागली. बरयतां बरयतां पेन्सीलीची तोंक मोडली, ती गिरमीटाक पळोवंक लागली पूण आपणाक मदत जाय हें तिणें सांगलें ना. ती आजून ल्हान आसा हें चिंतून गिरमीट ताचे म्हऱ्यांत आयलो आनी ताणें तिका तोंक काडली तरी आसतना ताका दिनवासचे बदला ती परत बरोवंक लागली.
 जालें आनी ताचो गर्व मातये भरवण जालो.
 लागलीं. आपूण इतली शिक्षीत जावन लेगीत अन्नाड्या सारकी वागली. तिका पश्चात्ताप जालो.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 