तो कॉलेजीचो प्रोफेसर. रिटायर जावन बारा वर्सां जालीं. घरकान्न सरकारी शाळेत शिक्षिका. तीय रिटायर जाल्ली. 8 वर्सां पयलीं.... आनी दुर्दैवान चार वर्सां पयलीं ती संसार सोडून गेल्ली. कसलेंच दुयेंस -दुखणें नासतना.... . तांकां दोन चले आसात. दोगुय उच्च शिक्षीत. भायल्या देशांत बर्या पोस्टाचेर आसात. खोर्यानी पयशे जोडटात. प्रोफेसर घरंदाज गिरेस्त. ताचो जाण्ट्यांनी बांदिल्लो सुंदर बंगलो आसा. पोरसू करपाक 10 हजार चौ. मिटर जागो. कडेच्यान एक व्हाळ व्हांवता, जाका वर्सयभर उदक आसता. उमेदीच्या काळार ताणें ती जमीन वसयली. आंबे, चिकू, पेरां, बाणावलेचे कवाते लायले. आता बाग फुलून फळपाक लागल्या. पुण तांची तोखणाय करपाक, तांकां उदक दिवपाक ताका जमना. सकयल माडांनी वचन दिसता, पूण हात- पांय थरथरतात, थोडे जरी चलत तरी खरस मारता.
 इतल्या मोठ्या घरांत तो जाण्टेलो आनी जाण्टेली दोगांच रावतालीं. 10 वर्सां पयलीं दोनूय पूत भायर गेले. थंयच सेटल जाले. हीं एकटीं पडलीं. दुयेंसां तकली वयर काडूंक लागलीं. तांच्या भुरग्यांनी लागींच्या पुलीस स्टेशनार, एका हॉस्पिटलांत तांची जतनाय घेवपाक सांगून दवरलां. पुलीस चार दिसांनी येवन तीं जितीं आसात काय मेल्यांत हें पळोवन वतात. हॉस्पिटलवाले कितेंय चड जायत जाल्यार अॅडमीट करतात आनी बरे दिसतकच बंगल्यार हाडुन सोडटात. हाॅस्पिटल आनी पुलीस तांच्या भुरग्यांच्या कुस्तार हजारांनी जोडटात. जाण्टेलीं भुरग्यांक कितेंय विचारीत जाल्यार "कितले पयसे ट्रान्सफर करू? " अशें विचारुन फोन कट करतात.
 ह्या एकटेपणाक लागून संवसाराक कंटाळून जाण्टेली हाय खावन संवसार सोडून गेली. सोयरे- धायरे, इश्ट कोणाकच वेळ ना तांकां पळोवपाक. जाण्टेल्यान भुरग्यांक फोन केलो तर दोगांयनी सांगलें, 'आमकां आतां लिव्ह मेळपाक ना, तुमी निमणे संस्कार करुन घेयात. जमले जाल्यार आमी श्राद्धाक येतात, निमणे संस्काराक कितले पयशे ट्रान्सफर करुं? '...... ताणें चार लोकांक आपोवन मरण आयिल्ले घरकान्नीक मसुंडेंत व्हेली.... जगपाची इत्सा, तिच्या वांगडा काडिल्ल्या भांगराळ्या खिणांच्यो यादी ते मसंडेंतूच लासून आयलो.
 पयसो- आडको आसा, सुखां हात जोडून उबीं आसात, पुण समजून घेवपी मनीन नात. ताका लागून लोक सुखा-समाधाना पसून पैसावत चल्ल्यात. गेल्या तीन-चार वर्सांत ताचे वांगडचे खुबजाण संवसार सोडून गेले. तोय मरणाची वाट पळयत त्या बंगल्यांत भुता सारको दीस धुकलता.... आपणांक बेगीन आपोवणें येवचें म्हणून न्हावन- धुवन सद्धेन देवाची पुजा करता, एकटोच आरत्यो- अभंग म्हणटा.... नेट-नेटान घांट वाजोवन देवाक आफयता.
 ... सगळ्यांत भयानक अवतिकाय म्हणल्यार अश्या एकटो पडिल्ल्या ज्येश्ठ नागरिकांची संख्या दिसांनदिस वाडत आसा. ईच्छा- मरणाच्या ह्या कन्सेप्टाचेर सध्या संसारभर भासाभास चल्ल्या.... ताजेर खरपणान विचार करपाचो वेळ आयला.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 