सरान मडगांवांतय कांय तेंप शिकयलें. संस्कृत आनी मराठीचेर आशिल्लें तेचें प्रभुत्व तर आजूय कांय जाण याद करतात. उपरांत 'गोमंतवाणी' हें दिसाळें मडगांवच्यान सुरू जालें आनी सर पावलो पत्रकारितेंत. मजा म्हटल्यार 'गोमंतवाणी' हें दिसाळें सुरू केल्लें विलिनीकरणाचें समर्थन करपाखातीर. कांय तेंपान तें बंद पडलें आनी सर पावलो 'राष्ट्रमतां'त. तें सुरू केल्लें विलिनीकरणाक विरोध करून गोंय वेगळें दवरपाखातीर. सर तसो कट्टर मराठीवादी. संपादक चंद्रकांतबाब केणी तितलोच कट्टर कोंकणीवादी. दोगांयनी आपापल्या तत्वांकडेन केन्नाच तडजोड केलिना. पूण आमचेमदीं केन्नाच वाद जालोना अशॆं सर सदांच सांगता. एकामेकांक समजून घेवपाची आनी एकामेकाचे तांकिचो आदर करपाची दोगांयचीय ही दिलदार वृत्ती हो म्हाजो पत्रकारितेंतलो पयलो धडो. आनी तोच गिरयत 33 वर्सां पत्रकारिता करतना हावेंय केन्नाच पत्रकारितेंतल्या म्हाज्या वांगड्यांकडेन वैयक्तीक दुस्मानकाय केलिना. वैचारीक मतभेद आसून लेगीत.
1987 म्हणसर दावे विचारसरणेची विद्यार्थी चळवळ भारतभर कोसळ्ळी आनी आमी सगळेच पोटापाणयाची कितेंय वेवस्था जाता जाल्यार सोदपाक लागले. त्याच वर्सा 13 मे दिसा 'सुनापरान्त' हें पयलें कोंकणी दिसाळें सुरू जाल्लें. पूण केणीबाबान तेची तयारी आदल्याच वर्सा सुरू केल्ली. धायेक म्हयन्यांचें प्रशिक्षण घेवपाखातीर आमचे कितलेशेच इश्ट थिंगा रुजू जाल्ले. नवे नोकरेक सुवात नाशिल्ली. तेन्ना अर्द वेळ मडगांवचो वार्ताहर म्हूण म्हाका घेवचो म्हूण हांव केणीबाबालागीं गेलों. हांवें प्रशिक्षण लेगीत घेतिल्लें नाशिल्लें. विद्यार्थी आसतना 'नवें गोंय' ह्या रोमी कोंकणी दिसाळ्यांत मडगांवचो वार्ताहर म्हूण थोडो तेंप काम केल्लें तितलेंच. आनी उपरांत 'उदेन्त' ह्या विद्यार्थी मासिकाचो संपादकीय वांगडी आनी 'संगीन' ह्या युवा मासिकाचो संपादक म्हूण चळवळींतलो अणभव. ते भायर केन्ना केन्नाय 'गोमंतक' वा 'नवप्रभा'सारक्या कांय दिसाळ्यांनी संशोधन पत्रकारिता म्हूण केल्ल्यो थोड्यो धडपडी. केणीबाबान सांगलें - 'सुनापरान्ता'वांगडा 'राष्ट्रमता'कय बातम्यो दी. हांव खूश. एक मागपाक गेल्लों, दोन नोकऱ्यो मेळ्ळ्यो. मागीर त्यो अर्दवेळ दोनशे रुपयांच्यो काय जायना. उपरांत 'सुनापरान्ता'चे पयशे केन्ना तरी स म्हयन्यांनी मेळ्ळे. 'राष्ट्रमता'चे मेळ्ळेच नात. हांवूय फाटीक लागलोना. कारण 'राष्ट्रमतां'त पगारापरसूय चड व्हड जोड हावें केल्ली. टेंगसे सराचें मार्गदर्शन. म्हजे पत्रकारितेचे पुराय कारकिर्दीक ती पुरून उल्ली. आनी तरीकय आजुनूय सराचे विद्वत्तेचें कुस्कुट लेगीत म्हाज्यान जाल्लें ना.
मडगांव शारांतल्यान रिपोर्ट एकठांय करून चलत हांव बीपीएस् क्लबालागीं आसलेल्या 'सुनापरान्तां'त वतालों. थंय कोंकणी रिपोर्ट दिवन मागीर तसोंच चलत बड्ड्यां होली स्पिरीट चर्चीफाटल्यान रस्त्यार आशिल्ल्या 'राष्ट्रमतां'त. 'सुनापरान्तां'त अर्द वराचें काम जाल्यार 'राष्ट्रमतां'त वर-देड वर सहज वतालें. केणीबाब तेन्ना दोनय पेपरांचो संपादक आसलेलो. आनी रातपाळयेच्या कामाचो अणभव आसलेल्या 'राष्ट्रमतां'तल्या प्रमोद प्रभुगांवकाराक तेणे रातपाळयेंत 'सुनाापरान्तां'त व्हेल्लो. दिसाचें थोडो वेळ 'राष्ट्रमतां'त काम करून तो 'सुनापरान्तां'त येतालो. आनी दिसाचो अग्रलेखबी बरोवन रातचो परत टेंगसे सर 'राष्ट्रमतां'त. तेन्ना म्हाजी चंगळ. टेंगसे सरालागीं उलोवप म्हुटल्यार म्हाजेखातीर प्रबोधन. चालंत घडणुकांचेर तेचीं स्वताचीं अशीं कांय ठाम मतां आसतालीं. मागीर जावं त्यो गोंयच्यो, राष्ट्रीय वा आंतरराष्ट्रीय. तेभायर कितलीशीच म्हायती आनी गिन्यान. सराचें वाचन सगळ्या तरांचें आनी सगळ्या भाशांतलें. भाषाप्रभूच तो. दावी विचारसरणी मानतालो म्हुणोन तेंच्या चुकांचें समर्थन केल्लें हांवें सराक केन्नाच पळयलें ना. आनी उजवी विचारसरणी मानवनासली तरीकय तेंच्या बऱ्या गजालींचें कौतुक करतनाय केन्ना तो अनमनलोना. भारतीय संविधानाचीं मुल्यां हेंच तेचें पत्रकारितेचें बायबल आसलेलें. तटस्थपणान सगळ्या घडणुकांकडेन पळोवपाची ही नदर हो म्हाजो पत्रकारितेंतलो सगळ्यांत व्हडलो धडो.
तेन्ना रत्नकांत पावसकार म्हुणोन एक पत्रकार आनी लेखक आसलेलो. 'राष्ट्रमता'चो पर्मनंट मेंबर. (आयचें पत्रकार भारती पावसकाराचो बापूय). विद्वान, बरो लेखक आनी गजाली करपी मनीस. तो सदांच सांगतालो - "टेंगसेंचे अग्रलेख फक्त वाचनीय नसतात, ते संग्राह्य असतात." त्या दिसाचो अग्रलेख वाचून सरालागीं उलोवपाक गेलों जाल्यार सर पयलीं विचारतालो - कित्याचेर बरयल्लें हावें? माथाळो म्हाकाच सांगचो पडटालो. सर आपलो तो संग्राह्य अग्रलेख सहज फाफडून उडयतालो. "तातूंत कितें? येवजलें तें बरोवन उडयलें. कोण वाचतात कोण जाणा. जागो भरपाक जाय म्हूण बरोवपाचें." पूण मात्शें खोदून विचाल्लें जाल्यार मागीर घे सुरू. अग्रलेखांत नाशिल्ली ती म्हायती लेगीत घडघडा सांगीत वतालो. कितें आयकुचें आनी कितें याद दवरची ही पंचाईत.
