दिसाच्या तांबशा दोळ्यांत सांजेचें काजळ घालता ती तिनसांज आनी तांबशा दोळ्यार लकण मारतकच चान्न्याची गोजडी ओडून येता ती रात. सगल्यांक रातीचें अप्रूप आसना पूण आंगान जार जाल्लो एखाद्रो मानाय हेच रातीची ऊब सोदत हांतरुणार फायचीं सपनां रंगयत काळखान शेणून वता. रात चडटा तशी आंगान आयिल्ले वरी दर्याच्या खाऱ्या वाऱ्यार धोलपी माड तंद्रेन वता, चंद्राच्या उजवाडान तो भगत कसो खुदपाक लागता. बरोवप्याचे लेखणेक धार हाडपी ही रात. हिच्या पोटांत कितें शिजता हाचो कोणाकच पत्तो आसना. काजूले लकलकचे तशे दिवे उजवाडाच्या थिकांनी दिश्टी पडटात. एखाद्रो जाणटो सोप्यार बसून विडयेचो धुकोट मळबांत धाडपाचो यत्न करता, तशे कणकणीं घराचे नळे रातच्या चान्न्यांक रान्नीचो धुकोट सोडत आसतात.
 जशी जशी रात चडटा, तशे तशे मनशां, माखनां, गाडयो, गोरवां... थंड जायत वतात. जाणटो घुघूम पयस उंचेल्या झाडार बसून समाधी लायता. ताचो आवाज गहन ओंकार कसो मदीं मदीं आयकपाक येता. शांत तळ्यांक कोणें फातर मारचो आनी तें ल्हारावचें तशी देवळाची घांट वाजता, कांय खीण तो आवाज कानांत घुंवत रावता. काळखाचें हड्डें चिरत हातांत दिवे आशिल्ल्याच्या फाटीं एखादी पालखी रातची सवकासायेन सरकतना दिसता. शेनवार आयतारा घुमट्यां कुरकुटांनी कोरिल्लो उजवाड फाकत देवाच्या पायार लीन जाल्ल्यो पणट्योय ह्या रातींनी दिसतात.
 घुमटांचे घुमचे कटर चवथीच्या कितल्याशा आदीं विश्वामित्राली तपक्षर्या भंग करपाक आयिल्ली मेनका कशी तंद्री भंग करता... तीय रातयां... नकळत पावलां ते दिकेन चलपाक लागतात. समेळ, कांशाळ हातान धरून एक तरी आरत म्हळ्ळे बगर पांय आनी मन त्या रातींनी भायर सरना. कोण दुलपदां, कोण धालो, कोण तालगडीय धरता... ह्याच रातींनी... शिगम्याचे मांडय मोडटात ह्याच रातींनी.
 नातरांच्या मदीं बशिल्ली आजी रातचे घडयेक काणयो रंगोवन सांगता आनी भार आयिल्लीं नातरां एक एक करून कोणाळें करून आजे भोंवतणी न्हिदून वतात. काळ्या किट्ट हावक्याची भंय घालपी आजी नातरांक न्हिदेचे होटयेंत सोडून रामनामांत शेणून वता. रातकिडे आलय गायत आपल्या मस्त्या पोराक पांयांर घालता, थोपटिता. पावसाच्या दिसांनी टपटपपी थेंब्यांनी सूर धरत बेबे ह्याच रातींनी नासाक देंवचाराक गाराणें घालतात, आनी बाकीचे हय म्हाराज्याच्या सुरान पारायण करतात.
 रात सावल्यांनी सैम जिवो जाता. कोणाक सावलेंत भूत तर कोणाक देवाचें दर्शन जाता. काणाचो हात छातयेक कपलाक लागता, तर कोण भक्तीभावान लीन आपले हात जोडटा. रातचे आवाज इतले गडद जातात की शेड्ड्याचें सरसरप आंगार दोन सेकंद कांटो उबो करून वता. चमत्काराची खाण रात खिणांक काजूल्याक झूंबराचो उजवाड दिवन वता. काळो कुळकुळीत सोरोप वळवळचो तसो काळोख पिवन कोळसो जाल्ल्यो तांबड्यो वाटो रातींनी शेणतना दिसतात.
 झेमेल्या दोळ्यार कोणेंय उदक मारचें तशें संकासूराचे काले रंगोवन व्हरपी ही रात... नाटकां खेळाचे पसरे हालवपाची रात... द्रोणाचार्यान एकलव्याक घडवचें तशे कितलेशेच नटसम्राट घडवपी रात... पयशाच्या माजान व्यसना करपी पोकळ घरकारांची रात... हे रातीन मनीस घडयलेय आनी वगडायलेय.
 रात तांचेर येता जाच्या घरांतलो दिवो साबार जाता... कांकणांचो किणकिण, वातीची मिणमीण आनी जगपाची आस काळखान दवरून... नव्या उदेंतची वाट पळयत. तिचे ताणें रातीचे दीस केल्ले आसतात. काजळान सजयिल्ले दोळे आज रातीचो काळोख भरून ओततात.
 खिशे ओले आशिल्ल्याक रातय दीस कशी आसता. आरत्याचे परते करपीय मध्यानेची वाट पळयतात. सपनांनी भरिल्ली रात तरणाट्याक न्हीद लागूंक दिना. मोगान अपूट भरिल्ली घागर दिसाचे लजेन रातच्या काळखानच रिती जाता.
 ही रात नाशिल्ली तर दिव्याचें म्हत्व कोणाक कळचें नाशिल्लें. चान्न्याचो मोग करपी मोगाचें पद गायनाशिल्लो. दर घरांत उदेवपी चंद्रीम इतलो खाशेलो आसनाशिल्लो. रात सदांच शितळ आसतली, मोगान उपाट भरिल्ली घागर कशी. त्या रातींनी भरिल्लीं सपनां फांत्या पारार दवाचे मणीं तणाच्या पातयेर अळंग दवरून वतात.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 