गोंयच्या हिंदू समाजांत पवित्र श्रावण म्हयनो लागलो म्हणटकच सणा- परबेंक सुरवात जाता. तातूंत वांटेकार जावपाक समेस्त गोंयकार आतुरतायेन वाट पळयतात. हिंदू धर्मान मोनजातीक देवाचें स्थान दिलां. अशें म्हणटात, एके मोनजातींत देव आसपावता. ताचो मान राखपाक आमी तांची पूजा करप, ही घडये एके पद्दतीची आख्यायिका आसूं येता. तरा तरांच्यो आख्यायिका आमकां गोंयच्या ग्रामीण वाठारांत आयकूंक मेळटात. त्या भायर गांवांत घरच्या जाणट्यांनी चालीक लायिल्ली परंपरा आसूं येता. आमका गोंयांत गोरवांची, नागाची, वडाची पुनव मनयता. हाचे फाटलीं कारणां विविद आसूं येतात, पूण मूळ हेतू सैमा वांगडा रावप, ताची राखण करप. आनी हांगाच्यानूच सण, परबो मनोवपाक सुरवात जाल्या आसतली, अशें दिसून येता.
 नागपंचम मूळ कित्याक मनयतात? ताचें फाटली कारणा कितें आसतली काय? असो प्रस्न विचारल्यार, श्रावण लागलो नागपंचम आयली. घरांत नागाची मूर्ती हाडप, ताची विधीनुसार पूजा करप, हळडीच्या पानार पातोळ्यो करप आनी सांज जाली काय मुर्तीचें विर्सजन करप अशी जाप शारांत रावपी लोकां कडल्या आयकूपाक येता. होच प्रस्न ग्रामीण वाठारांतल्या जाणट्यांक विचारल्यार परब मनोवपा फाटल्यो साबार आख्यायिका आयकूपाक मेळटात. दरेका गांवची वेगळी आख्यायिका. पूण मूळ नागपंचम मनोवपा फाटलो हेतू कितें आसू येता काय? असो विचार कोणे केलां आसतलो काय?
 नाग सगल्यांत विशारी सोरोप. पूण नाग सादारपणान कोणाच्या वाटेक वचना. एकादो ताच्या वाटेक गेल्यार वा ताका कोण चाळोवन घाल्यारूच तो रागीश्ट जावन विशाचो वापर करता. आमी मनीस म्हूण कितलें शाणे आसता न्ही. आमी फकत एकादीपरब आयली म्हणटकूच ताची पूजा करतात. ताका मान दितात आनी एकदा ती परब सोंपली की आमी त्याच मोनजातीक हानी करतात. हेंच आयचें सत्य. मनशाच्या ह्या स्वभावाक कोण बदलपाक शकता व्हय? मोनजातीक जरीय उलोवपाक आनी आपली भावना व्यक्त करपाक येना आसतली, पूण तांकांय दिसतां आसतलें मनीस जशे फकत सणा परबे निमतान आमकां पुजतात. आमचो मान दवरतात. हें जर दिसपटें केलें जाल्यार मोनजातीची वेगळी अशी परब मनोवपाची पाळी येवची नासली, अशें म्हाका तरी दिसता.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 