मनीस खूब गतीन फुडें वता. दुबाव ना. विज्ञानाच्या माध्यमांतल्यान तो सैमाचेर जैत मेळोवपाक लागला. पूण हांतूत तो खंय तरी स्वताक हारोवन बसपाक लागला. तांचे जिणेचो पांवडो वाडलो. गिरेस्त राश्ट्रांतलो एक सामान्य नागरीक अन्न, कपडे, आलाशिरो, निवळ उदक, शिक्षण, वखदां आनी जाण्टेपणाच्या चिंतेंतल्यान मुक्त जाता. पूण ह्या उदरगतीच्या प्रवासांत नवे हुस्के निर्माण जातात.
 उदरगत कित्याक जाय? आतां मेरेनच्या ह्या प्रस्नांची जाप म्हळ्यार मनशाचें जिवीत सुरक्षीत आनी चिंता मुक्त करपाक. सुरक्षीत रावपा खातीर मुळाव्यो गरजो पुराय करच्यो पडटात. तें करप हो जिणेच्या जायत्या आयामां मदलो एक. दुसरो आयाम म्हळ्यार मनशां मदीं संबंद निर्माण करून एकामेकां खातीर सुरक्षेची मानसिकताय निर्माण करप. गरजे प्रमाण एका कडेन आशिल्ले सगल्यां मदीं वांटून घेवन पश्चाताप टाळूं येता. गरजो मर्यादीत दवरून मन सुखी दवरपाचेर भर दिवचो पडटा. मागीर मनीस नात्यांक म्हत्व दिता. साधन एक आयामी आसता. पूण, मनीस बहुआयामी आसता. आतां संवसारांत सगळे कडेन एकमत जालां की आमी जायत्या गजालींची संतुळा दवरपाची गरज आसा आनी पर्यावरण आनी सैमाचो नाश जावचो न्हय हाची जतनाय घेवप गरजेचें. सैमा कडेन आशिल्लो संबंद विसरून मनीस जियेवंक शकना, हाची जाणविकाय सार्वत्रिक आसा.
 वीस ते पंचवीस वर्सां आदीं युरोपांत स्वतंत्र राजकी पक्ष तयार जाले आनी पर्यावरण संतुळा हो प्रस्न गंभीर विशय जालो. सादारणपणान ह्या पक्षांक 'ग्रीन पार्टी' अशें म्हण्टाले. ही ग्रीन पार्टी तांची तत्वगिन्यानी प्रेरणा महात्मा गांधीक मानताले. गांधी- विनोबाच्या विचारांचो जायत्या भाशांनी अणकार जाला आनी संवसारीक पांवड्यार ते मुखेल प्रवाहांतल्या विचारसरणेचो भाग जाल्यात. मनशाक जाय ताचे परस चड मेळप म्हणल्यार सैमाचे शोशण करप अशी कल्पना मांडपी हो एक व्हड पंगड आशिल्लो.
 संवसाराचे फाटीर मनीस म्हळ्यार समाजांत रावपी, समाजीक कर्तव्यां सांबाळपी आनी समाजाक मान दिवन आपलीं कर्तव्यां पुराय करपी. पुर्विल्ल्या काळांत जे व्हड महात्मा, संत, युगपुरुश जाले ते समाजा कडेन संबंदीत आसतनाच आपलीं कर्तव्यां करताले. आयज आमी पळयतात संवसार बदलला आनी बदलत आसा. विज्ञानान मनशाक गुलाम केला. संशोधनाच्या मळार मनशान उदरगत केल्या. हें सगळें एके वटेनच्यान घडटा आसतना लोक समाजीक मुल्यां, कर्तव्यां आनी जापसालदारक्यो विसरपाक लागल्यात. समाजांतल्या लोकां मदीं नीच, संकुचीत आनी जुलमी वृत्ती वाडल्या. स्वार्थाक लागून मनीस सैतान जावपाक लागला. मनीसपण, विवेकबुद्ध, परोपकार, प्रामाणीकपण हीं उतरां नश्ट जावपाक लागल्यात.
 ह्या सगळ्या दुश्टपणांक आळाबंद हाडपाक, समाजीक वावरांत बदल घडोवन हाडपाक आमी तरणाट्यांक तांच्या समाजीक कर्तव्यां विशीं जागृत करपाक जाय. आयच्या तरणाट्यां मदीं काम करपाची इत्सा, जिद्द आसता. नवनिर्माण, जोश आसा आनी ते उमेदीन कामां करपाक शकतात. समाजांत जायते सुशिक्षीत, विचारशील आनी महत्वाकांक्षी तरणाटे दिसतात. नोकरी वा वेवसाया बरोबर समाजीक वावरांत लेगीत वांटो घेतात. अशा तरणाट्यांक मार्गदर्शन करपाचें पयलें काम म्हणल्यार तांच्या आवय-बापायचें तशेंच तांच्या शिक्षकांचें.
 भुरग्यांक वाडयतना पालकांनी भुरग्यां मुखार समाजीक जापसालदारकेची देख दवरची. तशेंच समाजीक वावर हें तांचें घरगुती काम अशें समजावन तांकां तांच्या समाजीक कर्तव्यां विशीं जागृत करचें. खंयच्याय प्रकारच्या समाजीक वावराक लागून कुटुंब सोडून वचपाची गरज ना. आमी समाजीक वावर करपाक सोदतात अशें सांगून समाजीक वावर घडना. मनांत आशिल्लो अहंकार सोडचो पडटा. खंयचें काम हें म्हजेंच काम अशें समजून तें करपाची तयारी आसपाक जाय.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 