निती आयोगान राज्य सरकाराक अहवाल सादर केला, तातूंत गोंय बऱ्याच गजालींनी हेरां परस मुखार आशिल्ल्याचें दिसून आयलां. कांय व्हडल्या आनी ल्हान राज्यांकूय सायड मारून गोंय मुखार गेलां. ही सरकार आनी गोंयकारां खातीर खोशेची गजाल. मात आयोगान गोंयां विशीं कांय गजाली उक्तायल्यात, त्यो हुस्को करपा सारक्यो आसात. देखीक, पांच वर्सां पिराये सकयल्या भुरग्यांचें उणें वजन, बायलो, तरणाट्यो चलयो अशक्त जावपाचें प्रमाण, आडमेळ्यां विणें वेवसाय करप, उद्देगीक उदरगत, विदेशी पर्यटकांचो देंवपी आंकडो, शाळेंतल्या भुरग्यांची गणित, भाशा विशयांची तळाक पाविल्ली कामगिरी आनी अर्थांत बेकारी.... ! ! गोंय खंयच्या मळार फुडें आसा, ताचे कडेन सध्या आडनदर करून सरकारी यंत्रणांनी गोंय खंय - खंय फाटीं आसा ताचेर चड लक्ष केंद्रीत करपाची गरज आसा. गोंय हें ल्हान राज्य आशिल्ल्यान हेर राज्यांचे तुळेन मुखार आसा, ही गजाल खरी आसली तरी अजून उदरगतीचे बाबतींत आमकां खूब मुखार वचपाचें आसा.
 भुरग्यांचे, बायलांचे भलायकेचो प्रस्न पयल्यान पयलीं हातांत घेवंक जाय. कारण भुरगीं हीं फुडाराची पिळगी. बायल ही कुटुंबाची बुन्याद. ती भलायकेन घट तर पुराय घर घट. बायलां आनी भुरग्यां उदरगत खातें, भलायकी खात्यान हे प्रस्न प्राधान्यक्रमान हाताळूंक फावो. बेकारी होय म्हत्वाचो मुद्दो. हातांत पयसो घोळ्ळो काय तो मनीस स्वताच स्वताची उदरगत करता. राज्याची उदरगत जाल्या, ती स्व- विकास केल्ल्या तरणाट्यांक लागून. वयल्यान ते सरकाराक टॅक्सूय दितात. देखूनच चडांत चड तरणाटे स्वताच्या पायांचेर उबे रावतले हें सरकारान पळोवचें. तकलेर लोकसंख्येचें वजें आसतना चीन अर्थीक नदरेन वयर सरला तातूंत थंयच्या लघुउद्देगांचो (घराघरांतल्या) हात आसा, हें न्हयकारूंक मेळचें ना. हालींच रोजगार मेळावो जालो. ह्यो नोकऱ्यो कायमस्वरुपी आसतल्यो? कोण नदर दवरतलो? उद्देगीक वसणुकांतल्या कंपन्यांनी काम करपी कर्मचारी, कामगारां कडेन निदान वर्सांतल्या दोन फावटी चर्चा जावची. तांचे प्रस्न जाणून घेवचे. उद्देग, मजूर खात्या कडेन कागाळी येतात, ताची चवकशी जावची. उद्देगीक उदरगतींत आमी फाटीं आसात, सगलेच उठसूठ सरकारी नोकऱ्यां फाटल्यान धांवतात, आडमेळ्यां विणें उद्देग चलोवप शक्य जायना.... हाचे फाटलीं कारणां सगल्यांक खबर आसात. महाराष्ट्रांतल्यान गुजरातांत वतात, तसले व्हडले प्रदुशणमुक्त कारखाने गोंयांत हाडप शक्य ना? तांकां विरोध मात जावपाक जायना, हेंय तितलेंच खरें.
 विदेशी पर्यटक उणे जाल्यात. हाका कोरोना जापसालदार आशिल्लो, पूण आतां तशें म्हणपाक मेळचें ना. चडांत चड चार्टर विमानां येतलीं आनी विदेशी पर्यटक गोंयांतल्यान तृप्त जावन वतले, हाची जतनाय सगल्यांनीच घेवंक जाय. नाजाल्यार आयच्या सोशल मिडियाच्या युगांत गोंयचें नांव बदनाम जावंक एक पोस्ट, व्हिडियो पुरो. निती आयोगान उक्तायिल्ल्यो गोंयच्यो समस्या, हुस्को... सगलें जाग्यार पडल्यार गोंयची घोडदौड आनीक नेटान जातली.
 दर मनशा फाटल्या उत्पन्नांत (पर कॅपिटा इन्कम) गोंय देशांत पयलें आसा. 5 लाख 80 हजार इतलें तें उत्पन्न. देशांत भलायकी खर्चाची सरासरी 6. 6 टक्के आसा, उदक- नितळसाणेचेर 2. 8 टक्के खर्च जाता. मात, आमची सरासरी अनुक्रमान 8. 8 आनी 5. 4 टक्के इतली आसा. हाचो लाव घेवन गोंय देशाची भलायकेची राजधानी करपाचो यत्न जावंचो. भौशीक सुविधांचेर आमी उणो खर्च करतात. बांदकाम खात्याक उणेच पांच वर्सां तिगतले, अशे दर्जेदार रस्ते बांदप शक्य ना? म्हणजे रस्तो बांदलो काय पांच वर्सां सामको तुकतुकीत! तशें जायत जाल्यार हो पयसो दुसरे कडेन वळोवपाक मेळटलो. शिक्षणाचें बजेट वाडचें. दिल्ली सरकार ताचेर हेरां परस चड खर्च करता. गोंय शिक्षणाचें केंद्र करूं येता. शेतां, भाटां नात अश्यो जमनी सोदून थंय शिक्षणीक प्रकल्प सुरू करूं येतात. वीज, दूद, भाजी, फळांचे बाबतींत आमी स्वयंपूर्ण केन्ना जातले? विरोधा खातीर विरोध करपी लोकांनीय हें चितूंक जाय. विजेचेर चड भर दिवचो पडटलो. कारण हाचे मुखार आमकां चड वीज लागतली. गैरसमजांतल्यान कांय लोक वीज वितरण यंत्रणांक विरोध करपाक लागल्यात. फुडारी सांगता आनी लोक स्वता विचार करीनासतना तकली हालोवन विरोध करतात. ही परंपरा बंद जातली, तेन्नाच गोंय खऱ्या अर्थान नंबर वन जातलें.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 