कथुवांतल्या रासाना गांवांतल्या बकरे चरोंवच्या भुरग्याचेर् जाल्लो अत्त्याचार आमी आयलेवारच्या दिसांनी सदांनीत वाचून आसांव, आयकून आसांव. रगत खत्कत्ता, उस्वासाचो वेग चडून शिजून आसच्या आंगांतल्यान उज्याचीं कोलितां बोबो घालुंक लागतात.
ह्ये कवितेच्ये कवयित्रीक सहज जावन तशेंच जालां. एकली स्त्री जावन तिचे तळमळे आनिकय चडीत आसतीत. एकली शिक्षकी जावन, एकली आवय जावन अत्त्याचाराक बली जाल्ल्या भुरग्याची मनातिती आनी ताच्या कुटमाचें दूक तिणें समजून घेतल्ल्याबरी आनी कोण वोळकुंक सकत?
