शेंवतु मावशेल नातू पयर गडार बाजारा मेळ्ळो. तेक सांगले एक सूप आसल्यार घराकडे हाडन्न दि. तेणे सांगले आत आनी कोण सुप करतात? आजे फाटल्यान सगळे गेले. बाजारात तरतरेची प्लास्टिक सुपा मेळतात थंय येळा सुपाक कोण इचारता. तशें देवा कार्याक वापरुक करतात. सांते बाजारा येतात थंय मेळत मरे. अशे सांगून तो चमकुकुत लागलो. म्हाक बी जरा म्हागेलेत अप्रुप दिसले आत सगळे आधुनिक वस्तू वापरचे दिवस आनी हांव सुपा बद्दल विचारले. मनात दिसले हो म्हाका गांवठी बाप्पाच म्हणते उरतलो.
 शेंवतु मावशी केनकेन्ना पंधरा दिसात एकपटी एक बुटेत बारीक कोयतूल, तासणी आनी येळाचे पाट घेवन येताली. आनी आंगणात जावू व्हरांड्यांत एक मुल्यात बसताली. आजी जावू आत्या तिका कड गेल्ली सुपा, मुलो गेल्ली वल्ली, चाळण, शीत वाळचे शिबे, फुलां परडी, अशें कीतकीतें तिगेल म्होऱ्यात हाडन्न दवरताली. ती मागीर ह्या सगळ्यांक गेल्ले पाट घालन्न तेमकां नवीन होकल करताली. हो सगळो कार्यक्रम जाल की आजी मागीर तेजेर शेणा शितूड घालन्न आपुडताली. हे कित्या काय अशें तेन्ना कळणाले आनी विचारलार कोण काय सांगनाले. आज कळता पूण शेंवतू मावशेली याद येयल्यार आज बी दोळ्यां उदा येता. कारण ती हे येळा पाट लायताना आमकां बरबरी काणी सांगताली.
 सूप त्या काळातले बायलांले जिवा भावाचे अशें. कारण सकाळ धन्न सांजेर पर्यंत हे सूप तेमगेल हाता उरताले. तांदूळ आसुडु धन्न सकाळी कामा सुरवात जाल्ली बद्द रातीन तेतूत कितें सामान सुकोवू घालीले ते काडन्न जाग्यार वयत म्हणलार हे सूप बायलांले हातीतच उरताले. सुपा सांगातीण सान्न. तश जावनत हांग एक म्हण जनमानसात रुढ आशिली ही जास्त कन्न घरात जी बायल मनीस जास्ती काम करता तिका लागु जाताली. ती म्हण अशी हांव म्हण घरात सूप आनी सान्न झरकल्ल्या भाशेन ह्या घरात झरकता.
 सुपाल आनीक एक सांगातीण म्हणलार दातें, चोबुल, वल्ली. तशें सान्नी म्हणकीत सुपाल सांगातीण दातें. वल्लतले सुपात आनी सुपातले दात्यात. अशें हे चक्र. सूप मनश्यांल कामाक उपयोगी पडता तशें देवा कामाक बी उपयोग जाता आमगेल गांवात काय कडेन चवथीक गणपती पावोंवचे वेळार गंवर म्हादेव विसर्जन करुक गंवर म्हण पुजयल्ले कासू आळू खोटो सुपा घालन्नत पावयतात. काय कडे नवीन व्होकलेक चवथीक वायण दिताना वायण ल्हान सुपलीत घालन्न दितात तेकां सुपली वायण म्हणतात. काय खेडेगावात लग्नं जुळोवचे जावु इतर बरें काम करतल्या मनश्यांक हे सुपली वायण मानान दितात. विशेश म्हणलार हे सुपली वायण दादल्यांक बी दितात.
 शेतातले धान घर हाडले नंतर जावु शेतातत भात वाऱ्या लावुक जे एक कोनो आशील सुप वापरतात तेक व्हले सूप म्हणात. ह्या सुपानत कोणशें भरचे पुनवेक कोणश्यात भात भरतात. फाटले काळार नंदीबैल घेवन, यल्लमा देवीली चोबूल घेवन येवची जोगतीण, माथ्यार देव घेवन येवचे मरकमकार ह्या सगळ्यांक धर्म करुक म्हण सुपातच तांदुळ घालन्न दान करताले. पयली काळार चोरडाली लग्नां बेग्गी जाताली आणी सुयेर कठोरपणान पाळताले. बांळणतीण वयान ल्हान आशिल कारणान तिका चोरडांक धरुक समा कळचे नाशिल म्हण सुयेर सरता म्हणलार बाळश्यांक सुपातच दवरताली.
 आजी सूप शेंवतू मावशे कडल्यान घेताना दरे वाणपण करचे पेक्षा सुप करुक कोंड्या बडी अमाशेकत मारीली मु? ही चवकशी पयल करताली आनी मागीर व्यवहार करताली. सूप बांदचो कोंडो अमाशेक मारलार सुपाक बरड तोपना आणी पिठेना ही त्या फाटली भावना हे समजूक बरी बुद्दी येयल नंतर कळ्ळे. केन्न केन्ना थोडे लोक हेत्त सुप भरड लागनयो म्हण तेक बरें शेणान सारयताले. म्हण त्या काळार एक म्हण तयार जाल्ली आज बिती म्हण आज बी याद जाता सुप शेणान घट्ट तर जाण्टे मनीस जेवणान घट्ट.
 काळ बद्दल्लो. सुपाक शेणा जाग्यार रंगान रंगोवू लागले आनी मुकार वचून येळाचे सूप वचून बाजारात प्लास्टिक, आलीमनाची, स्टिलाची, सुपा केन्न येयली हे कळ्ळेत ना आणी आत तर येळा सुपा ओनलायन सुध्दा मेळू लागलात. हो बदल काळा प्रमाणे माथ्याक कुरपणे अशे जाला. आज बांळतपण हॉस्पीटलात करतात. धावपळीच्या ह्या जीवन आसुडचे, फाफुडचे इतिहास जमा. आत सुपा वापर फक्त देवाकामाक जाता तरी कायकडेन आज आधुनीक सुपाचो वापर जाल्लो दिसता. मनश्यांल शेवटच्या क्षणाक अनंताची यात्रा करुक भायर सरले तेन्ना हेच सूप तेगेल फाटल्यान वयता आपले सांगातीण सान्नी बरोबर.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 