खंयचेंय काम करतना आमी तातूंत तन, मन, धन ओतून तें करचें अशें म्हणटात. आनी आमी आवडीचे काम करतना तशेंच करताय बी. पूण काम करतकीर तातूंतल्यान निखळ असो आनंद फावो जावपाक जाय. खंयच्याय मनश्याक मानसीक आनी भावनीक मळार मेळपी खोस ही ताचे ऊदरगतीचें कारण थारता. शारिरीक गरजां वागंडा मानसीक आनी भावनीक गरजोय खूप महत्वाच्यो. राग, द्वेश, दुबाव सारक्या न्हयकारात्मक भावनां भशेनूच प्रेम, माया, आपलेंपण ह्या सारक्या भावनांनी जिणेची गुंफण जाता.
 खूपश्या भावना वांगडा एक अशी भावना जी ल्हान भुरग्यां सावन जाण्ट्या मनश्याक ऊर्बा दिता, जगपांक तांक दिता, केल्ल्या कामाचें समाधान दिता आनी बरें भशेन काम करपाचो नेट दिता, ती म्हळ्यार तुस्त. जाकाच आमी स्तुती आनी एप्रिसियेशन म्हणटात. जायत्या फावटी भुरग्यांची तोखणाय करप काय ना हाचेर भासाभास आयकूंक मेळटा. थोडी जाणां म्हणटात, भुरग्यांची तुस्त केल्यार भुरगीं शेफारतात आनी जाण्ट्याची तुस्त केल्यार ती समाधान पावन आनीक प्रगती करपाक सोदनात. पूण दुसरे वाटेन भुरग्यांची तोखणाय केलीना जाल्यार भुरग्यांक निर्शेवणी येवपाक शकता. आपणे केल्या कामाची कोणीच दखल घेतलीना जाल्यार त्या भुरग्याची काम करपाची ऊर्बा कमी जावपाक शकता. कोणाकूय जाल्यार आपल्या कार्याची दखल घेवची, चार उतरां तोखणायेचीं कानार पडचीं अशें दिसप सभावीक. ती मनशाची एक भावनीक गरज. आमी जरी कुत्सितपणान म्हणलें की, 'अमको एक मनीस बरो म्हणलो जाल्यार फुलता. ' पूण फुलता म्हळ्यारूच त्या मनशाक बरें दिसता आनी काम करपाक उमेद येता. कलाकारांक तर तोखणाय सामकी गरजेची. टाळयो पडल्यो की तांचे कलेक आनीकूय लखलख येता. कलाकार आपली कला आनीकूय बरे भशेन लोकांच्या सामकार हाडपाक शकता.
 आमी खूब फावटी आपल्या मनशांनी जांव घरांतल्यांनी केल्ल्या कामाची नोंद दवरीनात. बायलेन हें काम करपाचेंच , बरें रांदपाचेंच, बरे भशेन घर दवरचेंच, हातून भितर आनीक उलोवपा सारके जांव तुस्त करपा सारके कितें आसा तर, अशें घोवाक जायत्या फावट दिसता. घोवान वरांच्या वरां गाडी चलोवन जाय जाय थंय व्हर हाड करचेंच, धा जाग्यार वतांतल्यान भोंवन नुस्ते आनी हेर सामान हाडचेंच, पै- पै जोडून घराबो चलोवचोच, तातूंत व्हडलेंशें कितें? आतांच्या तेंपार बायलेची आनी घोवाची कामां तशीं सामकीं विभागिल्ली नासलीं, तरी दोगांय जाणां घरादारा खातीरूच कष्ट उस्पितात. तेन्ना एकामेकांचो तेंको नासलो जाल्यार संवसाराचो गाडो बरो चलपाक शकना. तेन्ना एकमेकांची मना- काळजांतल्यान तुस्त केल्यार धादोसकाय जाता.
 भुरगी समजतात, आवय-बापायन आपल्यो सगल्यो मागण्यो पुराय करपूच. पूण, भूरग्यांनी आवय-बापायच्या कश्टांची याद दवरली जाल्यार, तोखणाय केली जाल्यार आवय- बापायक धादोस पाविल्लेवरीं जाता. पूण, बारीक विचार केल्यार जांच्या जिवार आमची दिसपट्टी कामां जातात ते लोक आमचे खातीर सामके म्हत्वाचे. तांचे खातीरूच आमचें जिवित सोंपें जाता. तेन्ना खंयतरी बायलेन केल्ल्या हुमणाची जांव घोवान हाडिल्या नुस्त्याची तोखणाय करची. बायलमनशेक सैमिकरित्या बरें सजचें, न्हेसचें अशें दिसता. आरश्यान पळोवन जातकीर फाटल्यान वळून घोवाच्या दोळ्यान तुस्त दिसली, बरें दिसता, अशें तोखणायेचें उतर आयकले जाल्यार मन धादोस जाता. पूण, जायत्या जाणांक हीं दोन उतरां लेगून फावो जायना.
 भुरग्यांक टिचरीन 'आयज तुजें भाशण बरें जालें,' जांव 'आयज तूं बरें वागलें' अशें बरें उलोवन उमेद वाडयली जाल्यार भुरगींय बी उमेदीन वागतात तांचेर सकारात्मक परिणाम जाता. बारीक- बारीक तोखणाय लेगून खूब व्हड खोस दिवपाक शकता. तोखणाय हे एक टाॅनिक कशें.
 बरे भशेन मोगाची जीण जगपाक.... आनी हें आपल्या लागींच्या मनशां कडल्यान चड अपेक्षित आसता. परक्यांनी केल्ली तुस्त ही क्षणीक आसता. ती आयकून आनंद जाताच, पूण चड खोस भोगता ती आपल्या लोकां कडल्यान तुस्त आयकूपाक मेळटा तेन्ना.
 तुस्त मनांतल्या केली आनी खर्याच कारणा खातीर केली जाल्यार ताचो वायट परिणाम जातलो, अशें म्हाका दिसना. प्रोत्साहन दिवप, निरशेल्ल्या मनाक उमेद दिवप हो सुद्धा तोखणायेचोच एक प्रकार. आजकाल आमचे जीवन सामके सुकें कशें जालां. मायेचो ओलावो, तोखणायेचो शिडकावो मेळप कुस्तार जाता कशें दिसता. तोखणाय करपी नासता तेन्ना मन बावता, भावना सुकतात आनी मागीर हांव कोणाक नाका ही भावना प्रबळ जाता. मागीर न्हयकारात्मक भावना तयार जातात आनी तातूंतल्यान जीव दिवपा इतले पसून लोक टोकाक वचूं शकता.
 देवाची पासून आमी स्तुती, गोडवे गायतात. आरती, श्लोक म्हणटना देवान मनीसजाती खातीर कितें कितें केलां तें याद करतात. देवाक त्या खातीर आर्गां ओंपतात. देवाचें करतकीर देव आमचेर प्रसन्न जाता, आमचें मागणें मान्य करता ही आशा आमच्या मनान आसता. तसो विश्वास आसता. तेन्ना देवाची तोखणाय केल्यार देव प्रसन्न जाता तर मनशाचेय जिणेंत तोखणायेन बरोच परिणाम साधोवपाक जाय. लक्तूबाय ही अशी एक भावना जातून मनीस मुद्दाम जावन दुसर्याचें बरें चिंतून, ताजे आवडीची वस्तू जांव खावपाक दिता. जेणे करून त्या मनशाक उमेद जाता. ताका खोस भोगता. मागीर आमी कोणानूय सांगतना म्हणटात, बरें लक्तूबायेन दिलें. याद दवरून जल्मदिसाची परबी दिवप हातूनूय बी लक्तूबाय दिसून येता. एखाद्या मनशाक खंयच्याय मळार यश मेळतकीर ताची जाल्ली तोखणाय ताका उर्बा दिता. दुसऱ्याच्या आनंदान सहभागी जावन त्या मनशाक तेको दिवन ताचे जिणेंत खोस हाडप हें एक निरोगी मानसीकतायेचें लक्षण. तर तुस्त करपाक केन्नाच हात आखडतो घेवया नाका आनी खर्या कारणा खातीर खरी तुस्त करून हांसो फुलोवया.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 