मनांत ना भाव आनी म्हणटा देवा म्हाका पाव, अशान देव पावचो ना रे, देव बाजारांतलो भाजीपालो न्हय रे.... हें राष्ट्रसंत तुकडोजी महाराज हांचें गीत बरेंच लोकप्रीय आसा. देव प्रसन्न जावपाक जाय जाल्यार मनांत भाव, श्रद्धा आसपाक जाय. पापां केल्यांत ती देवान माफ करचीं असो हेतू दवरून देवाक भजलो म्हूण तो प्रसन्न जायना. कांय भक्त श्रद्धेन प्रार्थना थळांनी वतात, तर कांय सहलीक (टूर) म्हणून. थोडे वास्तू पळोवपाक, थोडे जिणेंत बदल मेळचो म्हूण. पापां धुंवपाकूय लोक वतात. दरेकल्याचो हेतू वेगवेगळो. कांय प्रार्थना थळांनी वचपाक ड्रेस कोड (वस्त्रसंहिता, मुस्तायकी नेम) लागता. थोडे कडेन तकलेर तोपी, पदर, ओडणी, लेस बांदचो पडटा, तर कांय देवळांनी आंगा वयलो शर्ट, सदरो काडून लुंगी मारची पडटा. शनी शिंगणापूर देवळांत दादल्यांकूच प्रवेश, तर गुवाहाटींतल्या कामाख्या (कामाक्षी) देवळांत थारावीक काळांत दादल्यांक प्रवेश ना. ह्या प्रार्थना थळांनी येवपी भक्तांची हाचे आड कागाळ ना, समितींकूय ताचें कांय दिसना. वर्साचीं वर्सां हें चलत आयलां. मात, आतां दरेकलो न्हिदेंतल्यान अचकीत जागो जाल्ले सारको बंधना घालूंक लागला. 'हेर धर्मियांच्या प्रार्थना थळांनी आमच्या धर्माच्या लोकांक प्रवेश दिनात, मागीर आमी हेरांक प्रवेश बंदी घाली जाल्यार तुमी विचारपी कोण', असो प्रस्न कांय आक्रमक मनीस विचारपाक लागल्यात. मजा म्हणल्यार, कांय कडेन देवस्थान समितींक विचारी नासतना भायल्यांनी आतां बंधनां घालूंक सुरवात केल्या. खास करून ड्रेस कोडा संबंदी. म्हणजे अमूकच कपडे घाले जाल्यार देवळांत प्रवेश दितले, नाजाल्यार तांचे खातीर 'देवूळ बंद'! ! आतां महाराष्ट्र मंदिर महासंघान कांय देवळांनी ड्रेस कोड लागू करपाचो निर्णय घेतला. राज्यांतल्या सगल्याच देवळांनी तें बंधनकारक जावचें म्हूण जनजागृताय करपाचो, ते खातीर खाशेलें अभियान चालीक लावपाचो निर्णय तांणी घेतला. प्रार्थना थळ ही पवित्र वास्तू. कांय विधी करतना थारावीक गजाली करच्यो पडटात. स्विमींग पुलाचेर न्हांवपाक गेलो जाल्यार साडी,
पॅण्ट घालून वचप योग्य न्हय. सत्यनारायण पुजा करतना शर्ट, पॅण्ट चलना. तेच धर्तेर देवळांत देवाचें दर्शन घेतना बिकीनी, हाफ पॅण्ट, पिंजिल्ली जिन्स, पारदर्शक कपडे घालप सारकें अशें कोणूच म्हणचो ना. हो नेम बायलांक आनी दादल्यांकूय लागू जाता. दुसरे वटेन पर्यटकांचें कितें? कडव्या संस्कृतीमोगी राज्यांतल्यान गोंयांत आयिल्ले पर्यटक पसून विदेशी मुस्तायकी घालतात. तांकां प्रार्थना थळांचेर देवाचें दर्शन घेवपाक वतना दुसरे कपडे वांगडा व्हरचे पडले. बंधन घालपी देवळांच्या समित्यांनी कपडे बदलपाची तजवीज करची पडली. आतां पुरयतांनी आंग उक्तें दवरचे बदला सदरो घालचो, असो युक्तीवाद कांय फुडाऱ्यांनी केला. तो सामकोच न्हयकारू नज. कारण नेम हो सगल्यांक समान आसपाक जाय. हांगा पुरुशप्रधान मानसीकताय उपकारना. देशांतल्या व्हडल्या देवळां बाबतींत कितें करतले? थंय दिसाक 2- 3 कोटी रुपया पसून फंडपेटयेंत जमा जातात.
 शाळेंतल्या भुरग्यांक ड्रेस कोड लागू करपाक जायना, अशें थोड्यांचें मत. हो सगळोच मुद्दो धर्म, संस्कृती कडेन जोडिल्ल्यान नाजूकपणान हाताळूंक जाय. कारण हे बाबतींत हजारांनी लोकांच्यो भावना हालींसराक कंवचे परस पातळ जाल्यात. बोट लागीं व्हेल्यार पसून त्यो तुटूंक, फुटूंक शकतात. तरीय ड्रेसकोडाक लागून प्रार्थना थळांचेर येवपी पर्यटकांचो आंकडो देंवल्यार अर्थीक लुकसाण जावं येता.
 तुळजापूरच्या देवळांत लागू केल्लो ड्रेस कोडाचो निर्णय एका दिसांत फाटीं घेतलो. आतां नागपुरांतल्या चार देवळांनी तो लागू केला. पुण्यां (वाघोलीचें वाघेश्वर देवूळ), जळगांवां मेरेन (अमळनेरचें मंगळ देवूळ) ही बंदी पावल्या. सप्तशृंगी गडाचेरुय ड्रेस कोड लागू येता. उत्तेजक कपडे घालतकच देवळाचें पावित्र्य भंग जाता, अश्यो कागाळी येवपाक लागल्यात. ड्रेस कोडाचे नेम हे सगल्याच प्रार्थना थळांनी वचपी भक्तांनी स्वता जावन पाळपाक जाय. विवीध धर्माचे लोक एकमेकांच्या प्रार्थना थळांनी वतात, तांचे कितें? एका धर्माच्या भक्तान दुसऱ्याच्या प्रार्थना थळांत वच्चें न्हय, असो एक विघातक विचार समाजांत रुजपाक लागला. आमच्या देशांत कांय थळां अशीं आसात, जांकां हिंदू, मुस्लीम, क्रिस्तांव भजतात. गोंयांत पसून अशीं देवळां, काॅपेलां आसात. हिंदू धर्मांत प्रचलीत आशिल्लो प्रसाद घेवपाक, वर्सुकी व्हटी भरपाक देवळांनी वचपी कितलेशेच क्रिस्तांव आसात. ड्रेस कोड, देवूळ बंदी हाका लागून धर्मीक, समाजीक एकचार तुटपाक जायना. तोय बी राजकी उद्दिश्टां खातीर.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 