वेवेगळे मनीस वेवेगळ्या कारणाक लागोन पसंद जातात. थोडे तांच्या सोभायेक, थोडे तालेंताक आनीं थोडे गुणाक आनीं थोडे फकत तांच्या 'उग्त्या मनान'; म्हाका तशें पसंद जाल्ल्यां पयकी पयलो वल्ली क्वाड्रस. ही वळोक एक परिचय जावन बदलल्ली ताच्या संपादकीयांचो पुंजो 'मुखामुखी' वाचतां वाचतां.
पत्रां जावनासात समाजेचो आर्सो. त्या आर्स्याचें काम; 'जें आसा तशें दाकंवचें'. मुखामुखी पुसतकाच्या हर लेखनांत हें धर धर म्हण दिसता. ताका तर कोणाविश्यांत तर शीण आसा तर तो तांचें नांव काडन सांग्ता - आमको अशें कर्ता. तें सार्कें न्हंय; कित्याक - हो शीण स्व-फायद्याचो न्हय. पूण अशें सांग्ताना तो केदाळाय 'वयक्तीक' जायना. त्या देकूनंच दिसता वल्लिचीं तीक उत्रां आयकोंक मेळल्ले सयत ताणें चलंवच्या काऱ्यानीं वांटेली जातात. ताचे ईषट जावन उरल्यात आनीं ताच्या वावरांत हात मेळयतात.
वल्लिच्या लेखनांनीं दिसोन येंवचो आन्येक विशय म्हळ्यार - विसतार अनभोग. जांव गांवची जिणी, जांव मुंबय या जांव कुवेयटाचे दीस - सर्व ह्या लेखनांनीं सोभितायेन येतात. जायत्या परिक्षेंची फूड हाणें अपल्या जिण्ये अनभोगांत केल्या आनी विज्मीत म्हळ्यार ह्या परिक्षेंत केदनांय बरीं लिसांवांच शिकून आयिल्लें हेरांक प्रेरीत कर्ता; जांव पयल्या इंटरव्यूंत 'कंपणेचें बस्स धुवंक केल्ली परिक्षा', व अंतरराश्ट्रीय बहुभाशेच्या कंपणेंत 'युरोपाच्या बरफाच्या गांवांत जियेंवची परिक्षा'. हे सर्व अनभोग सोभीत उत्रानीं ताणें पिंत्रायल्यात. आनीं त्या मुखांत्र वेवेगल्या सामाजीक विषयांचेर आपलो शरो ताणें दिला. हें सर्व सांगाता मेळताना वाचपाची मजा आपापिंच चडता.
तशेंय चिंत्पा सकत आनीं धारय जब्बोर. थोडीं ताचीं संपादकीयां वाचता वाचतां चा. फ्रा. चो म्हाका उगडास आयिल्लो. ताचीं संपादकीयांय असल्याच तीवर अनभोगाच्या उज्यांत शीजल्लीं. तशेंच खासगी अनभोगाच्या आनीं गूंड भोगणांत लेखन गिरेसत जाता. तशेंच वल्ली आपल्या खासगी जिण्येचीं घडितांय पाटीं दवरिनां. अशें कर्ते कर्ते तो उग्तो जाते वेता. ताचे थंय आसचें बरें आनीं उणेपण आमकां सार्कें दिसता. वल्ली पसंद जाता.
सबार पावटीं म्हज्या इश्टानीं सांगचें आसा "वल्ली इतलें कोंकणी काम कशें कर्तागी - समजाना". तें समजोंक जाय तर 'मुखामुखी' वाचिजाय. हांगा सर दिसता वल्लिचो कोंकणी हुसको, अपणानिमती कितें जाता तें अपूण कर्ते वेतां म्हणचो थीर निचेव. होच निचेव वल्लिच्या हुमेदिचो दिगो.
मुखामुखी वाच्चो एक सोभीत अनभोग. हो संपादकीयांचो पुंजो सबारांक वाचुंक मेळाजय, समाजेक जागंवचो आजाज चड आनीं चड लोकाक पावाजय.
