उच्च कौशल्यनितीचें गिन्यान आसपी विज्ञानिकच आसतलेच अशी आस्त बाळगूया. त्याच विज्ञानिकांचो उपेग मांडवी, म्हादय, म्हापसा आनी हेर न्हंयांचो अभ्यास करपाक कित्याक करचो न्हय? अभ्यासच केलो म्हणून उपकरचो ना, ताचें परीक्षण, चिकित्सा सारकी जाली ना जाल्यार खंयच्यान हुंवार येता, खंयच्यान बुडटी येता तें कळना. तातूंत रस्त्यार फोणकुलां पडल्यार डायरेक्ट चंद्रार पावपाचो हुस्को आसताच.
 कंप्युटर, माहिती तंत्रगिन्यानाची गती वाडटा आसतनाच साद्या, सोंप्या गणिती विज्ञानाची आदली परंपरा परतून आपणावपाचो विचार जायत व्हय? शाळांनी वह्यां परस शाळा सुटली पाटी फुटली गीतांतली पाटी परत येत? पाटीसुद्धा आतां बदलत आसा, मॅजिक स्लेटय (पाटी) येता, पूण ती कशी करतात हें शाळेतलें मास्तर, बाईनी सांगल्यार कंप्युटराक डोळे लावन कित्याक बसप? मांडवी न्हंयचे देगेर भोंवतना तरणाट्यांनी न्हंयेचे वटेन फाट करून मोबायलार फोटे, व्हिडिओंत घुस्पून घेवचे परस उक्त्या दोळ्यांनी ल्हारांचे गणीत मांडल्यार? तातूंतल्यान मांडवी, मंडोदरी, म्हापशें, म्हादयचें दायज सांबाळपाचें गिन्यान मेळत व्हय?
 हिरवे गुरुजींची तेरेखोल न्हंयेची जतनाय घेतना गालजीबाग, कुशावती कडेनय पळोवपाक जल संसाधन मंत्री सुभाष शिरोडकार हांणी भोंवडी करचीच. सुभाषबाब शिक्षणमंत्रीय आसले. जलनितीचें शिक्षण कोयर व्यवस्थापना वांगडा शाळा, विद्यालयांनी पावोवपाची जापसालदारकी तांणी घेवचीच. जलनिती स्वयंपूर्ण गोंयची चावी, ती सुभाषबाबांच्या हातांत आसा. पणजे मळ्यांतले तळें तांणी पळयलें तशेंच एक तळें कांपाला वेल्या वाठारांत ताई, अण्णाचीं घरां आशिल्लीं थंय आसा. कालापूरचें बोंडवेल तळें, शेणिल्लीं गोरवां जंय मेळटा अशी म्हणणी आसा तें करमळेचें तळें म्हळ्ळ्यार आमचें व्हड दायजच. ह्याच दायजा खातीर आयज गोंय तिगून उरलां आनी फुडारांतय सैम सांगातांत उरतलें. न्हंयांच्या दायजाचो अभ्यास शिरोडें मतदारसंघात जाला, बोरये साईबाबाच्या देवळा लागीं एक व्हड कमळाचें सोबीत तळें कितल्या जाणांनी पळेलां? मडगावची आना फोंत झर, जांबावलेचो पाण्टो, वखदी झरी हे संशोधनाचे वझरेच. नवनिर्मणे कडेन वतना वझऱ्या, झऱ्यांचे, न्हंयो, तळयो पुरोवच्यो नात, काँक्रिटीकरणाचीं रानां गोंयांत जावचीं नात, हो सपूत घेवनच गोंयच्या फुडाराची निती थारावपाची संद सरकार घेत व्हय? निती वा नियोजन मंडळ, समिती दर खात्यांत जावपाची गरज आसा, सरकारी वांगडीच न्हय तर निसुवार्थीपणान वावर करपी आपवावुरप्यांचो तातूंत आसपाव कित्याक जावचो न्हय? तातूंतल्यान गोंय स्वयंपूर्णच न्हय जाल्यार महासत्ता जावपाक कळाव लागचोना, अर्थकारणाची झरय तातूंतल्यान सोदल्यार मेळूंक येता, सांगाताक कंप्युटर आसचोच.
 मेळटलें.
 कांय वर्सा फाटीं कोयर वेवस्थापन कायदो जालो, तो शिस्तीन चालीक लायल्यार नगरपालिकांक, पंचायती स्वयंपूर्ण कित्याक जावच्यो नात? सरकारी पावंड्यार सरकार आपले परीन कामकाज फुडें व्हरपाचे येत्न करता आसलें तरी कोयराच्यो राशी आयजय जळींमळीं दिसतात. न्हंयो, वझरे, झरी थंयच म्हेळ्यो जातात आनी ते फाटभूयेंचेर नागरी शिस्तीचे धडे तरणाट्यांक दिवपाक सरकार पावल मारत व्हय? आदल्यो राज्यपाल मृदुला सिन्हा हांचो गोंयच्या नितळसाणीत वांटो आसा, राज्योत्सवा दिसा तांचो भोवमान करपाची कोणाक तरी याद जावपाक जाय आसली. नितळसाणीची निती तांचे कडल्यान आदले मुखेलमंत्री मनोहर पर्रीकार, हेर मंत्र्यांनी गोंयभर पावयल्ली परतून एकदां तेच नितींतल्यान गोंयकारांक जागोवपाच्या वावराक सुभाषबाब आरंभ करत व्हय? सरकारांत जल संसाधन मंत्री सुभाषबाब आसाच पूण सांगेचे आमदार जावन मंत्रीपद मेळोवपी सुभाषबाब फळदेसाय हेय आसात. दोगांयचे मतदारसंघ तशे शेजराच. तांणी दोगांयनी आदले प्रधानमंत्री लालबहादूर शास्त्री हांचे जय जवान, जय किसान नितींतल्यान गोंयांक स्वयंपूर्णतेचीच न्हय जाल्यार अर्थिक घटाय दिवपा खातीर येवजणींची बांदावळ करची. थंयच दोंगुल्ल्योच न्हय जाल्यार बुडबुड्याच्या तळयेचें पर्यटन फळादीक जातलें, पर्यटकांक कुळागरां, भाटा बेसांचे दायजय दिसतलें, म्हादय सावन मंडोदरी मेरेन मांडवी, म्हापसा मार्गान मोपा मेरेन.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 