आपुण मेल्या उपरांत आपल्याक याद उरपा सारकें कितें तरी ह्या संवसारांत आसूंक जाय. निदान एखाद्या मनश्याक जितें आसतना अशें दिसूंक तरी जाय. तो मागीर ताचो सभाव आसत, ताचें काम आसत, ताची सामाजीक जीण आसत वा ताचें ह्या भुयेंर कसल्याय प्रकारचें योगदान आसत. पूण, कसल्या तरी बऱ्या वावरा खातीर ह्या ह्या समाजान ताची याद काडूंक फावो. जेन्ना जेन्ना हांव एखादें मरण पळयतां तेन्ना म्हाका आनीक एक गजाल जाणवता. एखादो मनीस गेल्या उपरांत ताच्या भोंवतणच्या मनश्यांनी आनी खास करून समाज म्हूण आमी सगळ्यांनीच अश्याच तरेचे यादींत उरपा सारकें वर्तन करप हीय आयच्या काळाची गरज न्हय?
 काल समाज वावुरपी राजा कारापुरकार हांच्या निमण्या संस्कारा वेळार मनांत हजार विचारांनी घर केलें. गोंया खातीर वावुरपी एक तळमळीचो मनीस गेलो. सगळेच हळहळे. सगळ्यांक वायट दिसले. पूण गेले उपरांत ताच्या घरच्यांनी घालून दिल्ली देख महत्वाची. ताचे सगळे निमणे संस्कार ताची घरकान्न राजश्री बांदोडकार कारापुरकार हिणें केले. सांगाता तांच्यो अपुरबायेच्यो दोन धुवो.
 समाज वावुरप्यांच्या घरांत असले निर्णय घेवप सोंपे आसता अशें खूब जाणांक दिसता. पूण ते तितलें सोंपे नासता हें तांच्या सांगाता आशिल्ल्यांक खबर. मरण हरशींच घरांत एका तरेचो आव्हानाचो प्रसंग घेवन येता. तातूंत समाजाक पटना अश्या तरेचे निर्णय घेवप आनी तांचेर ठाम रावप हे भोव कठीण काम. अश्या वेळार कोण कितें सांगता, कोणाचो अहंकार दुखावता, कोणाच्यो कसल्यो रितीभाती वयर सरतात हाका हिशोब आसना. अश्या वेळार घरचीं सोडाच, विधी करपाक आयिल्लो भट लेगीत फुगार जावन बसता. ताणेंय बाबड्यान अशें कितें जावं येता हे केन्ना येवजिल्लेंच आसना. पूण ह्या सगळ्याक तोंड दीत राजश्री बायन काल सगळे अंत्यसंस्कार पार घाले. दोळ्यांतली दुकां आनी काळजांतले दुख्ख सांबाळत सगळे जावन ती भायर आयली तेन्ना आपल्या भावनांक वाट करीत तिणे एकूच म्हळें, 'म्हजो मनीस म्हाका परत मेळचो ना' आनी तिच्या दुकांचो बांद फुटलो.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 