आनी एकदां ती म्हणटा तें खरें जालें जाल्यार फुडें सगलेंच हाता भायर वतलें आशिल्लें. बँकेचे बदनामीक लागून आपली नोकरीय वचपाची शक्यता आशिल्ली. हिका भडकावन उपकरना. तिचे कलान तिका पट्टलें अशेच तरेन घेवचें पडटलें. निमाणें मॅडमीन युक्ती सोदून काडली. तिणें म्हळें, आमी सी.सी. टी.व्ही. कॅमेऱ्याचें चित्रण पळोवया. मागीर कळटलें कितें जालां तें.
सी.सी. टी.व्ही. कॅमेऱ्याचें चित्रण मॅडम ते बायले मुखार उक्तें जावंक दिवचीना हाची आशा आशिल्ली. जालेंय तशेंच. तें उक्तें जायना, ताचो पासवर्ड आपले कडेन ना अशें कितें सांगलें ते बायलेक.
तरी ती खटच. आपूण तें चित्रण पळयले बगर वचची ना हो तिचो निर्धार. दनपरचीं अडेच जायत आयिल्लीं आनी ती बायल हालपाचीं चिन्नां दिसनाशिल्लीं. मॅडमीचेर परत आकांत आयलो. तिणें कोणाक तरी फोन केलो. तो जेवंक गेला येवंक वेळ जातलो अशें ते बायलेक सांगलें.
तरी ती बायल आयकचना. निमाणें मॅडमीन म्हळें, आपूण आपले कडली एक नोट तुका दितां आनी उपरांत चित्रण पळोवन कितें जालें तें तुका कळयतां.
'ही पिडा गेली तें बरें जालें. दुसरे फावट येतकच कितेंय विचारलेंच जाल्यार तुवेंच केलें तें म्हणपाचें.' मॅडमीन मनांत थारायलें आनी तिच्या तोंडार हांसो फुल्लो.
"प्रताप, तूं जाणां हें कितल्याक पडटलें आशिल्लें तें ? तरी बरें हांगा म्हजे कॅबिनींत सी. सी. टीव्ही कॅमेरो ना. ताका लागून तिचे कडेन आशिल्ली ती नोट कॅन्सल्ड हाचे कांय पुरावे नात. तेभायर हांगा ती कितें उलयिल्ली, तपास म्हण आपली पर्स दिल्ली हाचेय कांयच पुरावे उरूंक नात . हांवें तिका म्हजे कडली नोट दिली. तरीकय ती घेवंक तयार नाशिल्ली. तिणें कागाळ केल्ली जाल्यार आमचेर शेकतलें आशिल्लें.
