मनशाच्या जिवितांतलीं साबार संकश्टा दिसान दीस वाडत आसात. सरभोवतणचें वातावरणूय परिस्थितीक चपक्यांत धरता.
 ही परिस्थिती मनशाची वागणूक, चलणूक बदलता. देखून मनीस जिवितांच्या आड मार्गार पावता. अयोग्य मार्गदर्शनान ताच्या जिवितांत मायामोग, शिस्तीच्या उणावाक लागून तो परिस्थितीचे भकीक पडून तिचो बंदो जाता.
 संवसार सदांच एकसारको उरना. काळाचो दरेक खीण जरी उश्टावल्लो आसता तरी तो मनशाच्या वांट्याक येतना नवो ताल्ल जावन येता आनी मनशाक घुस्पागोंदळांत उडयता. तो मनशाचे मतीचेर शेक गाजोवंक लागता. मतीक थोंटी करून उडयता. अहंकाराच्या राकेसाक कुडींत रिगयता आनी मनशांचो अंत लागीं हाडटा.
 आपलो प्रपंच चलयतना, सकाळीं उठून घरांतल्यान भायर सरपी मनीस सांजवेळा परतून घरा बरो पावतलो हाचो आयज भरवंसो ना. कारण मुखार आयज कसलीं- कसलीं पानां वाडून दवरल्यांत हाची ताका सुलुस आसना. मात, घरांतल्यान भायर सरतना योग्य संस्कारांची जाण दवरून, आपली लागणूक काळजांन तिगयत आपूण संबंधित कुटुंबाच्या आदाराचो एक घटक आसा, समाज, देशाप्रती आपली लागणूक हाचें भान दवरून ताणें शितिदान पावल घालें जाल्यार नक्कीच ताच्या वांट्याक उणी संकश्टां येयत... देखून मनशाचे जिवितांत संस्कार, शिस्त हीं भोव मोलाची आनी म्हत्वाची. चडशी सुखां, धादोसकाय ही शिस्त, संस्कारा वरवींच मेळटात हातूंत इल्लोय दुबान ना.
 आतां पळयात, मनशाच्या उपेगा खातीर केल्ली साधनां, वाहनां, रस्ते, मार्ग हांचो वापर मर्यादेन केलो जाल्यार ती तांचो उत्कर्ष साधता अशें म्हणल्यार अतिताय जावची ना. ना तर तीं जिविताक घातक आसा हें शेंत पुरशेंत खरें.
 सकाळीं खबरापत्र वाचूंक हातांत घेयन जाल्यार एकतरी अपघाताची खबर वाचूंक मेळटाच. पांच मिण्टा पयलीं जाल्लो अपघात मोबायलांतल्यान तुज्या म्हऱ्यांत पावता. मनशाच्या जिवाक धोको उप्रासूंक जायना म्हूण सरकारान साबार येवजण्यो आंखल्यात, उपाय येवजिल्यात, नेमांची वंय घाल्या... तरीय मार्गांचेर अपघाताच्यो घडणुको घडटात. तें पळोवन मनांत प्रस्न पडटा. ताची जापूय मनूच दिता आनी ती म्हळ्यार.... आमच्या कुडींत बळावल्ली मस्ती आनी बेशिस्त. वाहनां चलयतना मार्गांचेर आमचे कडल्यान जाता ती मस्ती. तिच आमच्यातले शिस्तीचो उणाव दाखयता आनी अपघात घडयता. ह्यो घडणुको हेरांचे दोळे उक्ते करपाचो यत्न करतात.
 तरणाटेपणांत कुडींत रगत सळसळटें आसता. ताच्या नेटार आमकां वेगळो नेट येता. ह्या नेटाक घडये 'मद' बी म्हण्टात जांवये वा ताचो तो सांगात धरुये. वाहनांच्या अपघातांत चडशे तरणाटेच वता हें फाटल्या सप्तकांत सातत्यान घडिल्ल्या अपघाताच्या घडणुकां वरवीं आमी पळयलां. हांव तरणाट्यांक दोशी थारायना, पुणून हालींसराक तांच्या आंगातलो हो 'मद', 'बेपर्वाय' उसळूंक लागल्या. देखूनच,....
 आयज 'मोबायल' गरजेची वस्त जाल्या. ताचो वापर शिस्तीन जालो ना, ताच्या वापरांत मर्यादा पाळ्ळी ना जाल्यार तो मोबायल आपूण स्वता सोंपताच तशेंच गाडी चलयतना आपलो वापर करप समा न्हय हें तो ताका परिणामा सयत दाखोवन दिता. निर्जीव वस्तू त्यो. पुणून तांतूतल्यान आमी केन्ना 'बोध' घेतले व्हय? मार्गावयली जीण सुरक्षीत दवरपाक सरकारान कायद्यांची फास्की केल्या. तिका जिणेंत, वागणुकेंत, चलणुकेंत आस्पावन घेयात. नेमांक पाळो दियत जाल्यार.... जिवित कितले 'सोबीत'आसा हें दिसून येतलें.
 दवरत कांय, आयचे तरणाटे ही लागणूक तिगोवन? ? ? ?
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 