टिचरीन भुरग्यांक निबंध दिल्लो, 'वृद्धाश्रम जाय कांय नाका'. टिचरीक खबरुच आसलें, भुरगीं नाकाच म्हणटलीं. कित्याक तर भुरग्यांचेर डॉ. राजय पवार हाचें कवितेचो बरोच परिणाम जाल्लो. टिचरीन निबंध वाचलो. कांय वेळ तपासपाचे सोडून दिलें, भुरग्यांन बरयलें, वृद्धाश्रम जाय. कारणुय तशेंच आशिल्लें. ताणें बरयलें खुबश्यां दांपत्यांक भुरगें नासता, ताणें जाण्टेपणांत खंय वचप? तांची काळजी घेवपी, तांकां सांबाळपी, वखदां दिवपी, जेवण वेवस्थित दिवपी वृद्धाश्रमा सारकें बरें थळ ना. गजाल खरी आसली, खुबश्या दांपत्यांक भुरगीं नासतात. थोड्यां आसुनूय कांय कारणां खातीर तांकां वेळ दिवप शक्य नासता. देखून हाॅस्पिटलांत व्हडलें व्हडलें दुयेंतीची काळजी घेवपी मनशांची जायराती आसतात. थंय काळजी घेवपी मनीस नर्सीकूय चड बरें तरेन काळजी घेतात. हो खिण पळयतना दिसता, आमकां वृद्धाश्रमाची वाट चड पयस ना. रासवळ कुटूंब नाशिल्ल्यान भुरगींय बदल्ंल्यात, तांकांय ताचें खाजगी जिवीत जगपाक पुराय हक्क आसा. ह्याच कारणां खातीर जाणटेपणांत आमकांय आमची वेवस्था खंय आनी कशी करप हें दर एका मनश्याक पयलींच थारावचें पडटलें.
 नवीनूच लग्न जाल्ले सुनेक नुस्तेंकान्नीन विचारलें, 'कांय ग बाई नवीनच लग्न व्हायलं आनी गळ्यात नाय, हातांत नाय' मांय सडसडीत भायर येवन नुस्तेकान्नीक उजरावन काडलें, म्हणपाक लागली हाताक- गळ्यांत घालूंक ना म्हूण कांय ना. घोव आसा ताचो, मोग केला ताचेच कडेन लग्न जालां तें. हजार घोव केलें ना. म्हजे सुनेक हावें ताका जाय तें करपाची मेकळीक दिल्या. सून अजापभरीत जावन त्या दिसा साकून धुवेचो दर्जो मिरयता.
 हालींसराक प्रत्येक कडेन घरकामाक चली सोदप म्हळयार लग्न जावपाक चली सोदपा इतलें त्रासदायक आसता. एका मनशान जायरात दिली घर कामाक मनीस जाय, जाय तशें मनीस मेळप कठीण आशिल्लें, पूण जायरात वाचून अचकीत तांगेर एक नपुसक लिगीं मनीस कामाच्या सोदाक येता. घरची बायल तांबडी्गुज्ज जावन घोवाक तापोवपाचीच आसता, तेन्ना ती पळयता की आपलें माणकुले चली त्या काम सोदूंक आयिल्ल्या मनशा कडेन उमेदीन खेळटा. मागीर तीच काळीज घट्ट करुन, समाजाचे हक्क मारले म्हणून तांकां काम दिता. नपूसक लिंगी ह्या समाजाचे घटक, हें आमी खूब फावटी विसरतात. तांकांय समाजांत रावपाचो हक्क आसा.
 पेडणें सारक्या गांवांत चवथीची परब व्हडां उमेदीन मनयतात. थंयसल्या गांवगिर्या वाठारांत चली भुरगें गणपतीची पुजा करता. हे चली फोडेंचें, मडगांवचें, पणजेचें आसल्यार ताचो फोटो पेपरांत छापपाचे, पूण गांवांत आसल्या कारणान ताची जायरात जायना. ही चली योग्य तरेन पुजेच्यो विधी करता, आरती गायता आनी घुमटूय वाजयता. तुमकां खरें दिसचें ना, ताच्या घरांत वडील, मानेस्त दादले आसतात, ताचे धाक्टें भावय आसतात तरी आसतना घरचे चलयेक चड प्राधान्य दितात.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 