दर एकल्याक दिसता हे धर्तरेचेर आपुणूच सर्वेसर्वा आसचो. म्हज्या हातान राजसत्ता येवंची. हांव सांगता ती पूर्व दिशा जावंची.
 सगळ्यांनी म्हज्याच तालार नाचचें. हांवूच राजा. बुदवंत. बाकीचे सगळे 'ढ'. सगळ्यांक म्हजेंच नांव जावंचे. अशें म्हज्या मनाक बऽऽरें दिसलें म्हूण कोंताक येना? वास्तव महत्वाचें. दिसा-सपनां सपनेंवन कांयच उपेग ना. असली अर्थ नाशिल्लीं सपनां पळोवपी जायतें लोक आसात भोवतणीं. ते भुरगें जावचें आदींच पाळणे बांधून मेकळे जातात. हुतहुत्या भशेन. ते उलयतात चड, काम कमी. फकत मीपणा मिरवप. मनशान आपणाली तकली आनी हातपांय चलोवपाक जाय. जाची तकली चलता, जो तकली वापरता तोच मुखार पावता. दुसऱ्याच्या खांदार आर्म दवरून सुवार्थ सादोवपीच चड आसात. फकत आपलोच फायदो पळयतात. तो मागीर घरचो आसूं, नातर भायलो. तांकां कोणाचेच पडिल्लें नासता. समाजाचे तर नाच्च.
 ते पयसो एके पयसो. तो कसो जोडप हाचेरूच तांचें लक्ष. तो मागीर नागोवन वा फटिंगपणां करून, नातर चामटेपणां करून पयशें साठोवं.
 जाता कितें? पयशां फाटल्यान लागिल्ल्यान तांच्यो संवेदना मरतात आनी तें समाजा कडे अमानुशपणान वागतात. दुसऱ्यांचें कशें पाड घालप. तांकां कसो त्रासान घालप हाचेरूच ते दीसरात चिंतींत आसतात. सज्जन मनीस तत्वां घेवन जगता. सत्याक पोटलून धरता. अनितीन वागतल्यांचेर चाटे पावलाक बडी मारता... अशा निस्वार्थी मनशाच्या फाटल्यान लोक लागतात.
 तुमी मनीसपणान वागल्यार कोण तुमचे वाटेक वच्चोना. मात्शें मनीस कशें रावन, मनीस कशें जगून पळयात. तुमच्या मनांत जे तरेचे मनीसघाणे विचार उत्पन्न जातात, ताका लागून तुमचें कडल्यान कृतीय बी वायटूच घडटा. जशें तुमचें मन कुसलां देखून तुमकां दर एक मनीस आपले वरीच दिसूंक लागता, हें समा न्हय. तुमी तुमचीं काळजां साफ करून घेयात. चोरांक आनी फटींगाक कोणे सांगलां स्वाभिमान? मान-सन्मानाक ताणीं शिणप म्हणजे मुर्खपणां. आनी सत्य कितलेंय चिड्डून दवरलें तरी एक ना एक दीस तें वयर सरतातच. आमी कितलेंय दुश्ट वागू, एक ना एक दीस आमकां समाजाक जाप दिवचीच पडटा. लोकांक कितलेंय फटयशात. न्यायाच्या चपक्यांतल्यान तुमकां आमकां सुटका ना. अदींमदीं केल्ल्या सगळ्यां वायट कर्मांची फळां भोगचींच पडटात. देवाचो फुडो केन्ना ना केन्ना तरी सज्जनां वटेन जातलोच ह्याच आत्मविश्वासाचेर सज्जन मनीस उजू जीण जगत आयला. हांगा कोणूच धुतल्यां तांदळा सारखो ना. जायतें फावटी थोडे मनीस पळोवन वेव्हार करतात. कोणाक हात दिवप आनी फाट करप, कोणाक पळयतकच तकली घुंवडावप, अचळय कडसवप हें तांचे तकलेंत आदिंच थारिल्लें आसता. कारण तांच्यांत मनीसपणाचो अभाव आसता. तें तुजे कडेन केन्ना केन्ना ना सुटकेक उलयतात. मनांतल्यान तुका तें उदकानूच पळयता. कोणाचे संबंध कोणा कडेन कशें जुळिल्लें आसता म्हणपाचें कोणूच सांगूक शकना.
 थोडे सामकें भितरले बुद्धीचे. तुजी अचळय बुच मारता. दर एका मनशाक दिसता की आपलें सगळ्यांनी आयकुचें, पूण तेंच बराबर ताका दुसऱ्यान कोणें सांगलेलें आवडना. मनशाचें कशें आसता. आपली चूक आपल्या लक्षात येना. ती आमकां तिसऱ्यान दाखोवन दिवची आसता. मनशान कसलेंय काम करूं, तें प्रमाणिकपणान करपाक जाय. बाबासायबाली येट जावपाक जायना. काय मनीस खूब आपमतलबीं. कोणा कडसून कसलो फायदो मेळटलो तें थारावन त्या मनशाक आदींच तेंकून रावतात. जाचे कडसून कुस्कुटाचोय फायदो ना अशा मनशाक पळोवन सुद्धा घेनात. केन्ना मनीस इतलो विचित्र वागता की त्या मनशाची किव येता. खुबशे फावटी मनीस दिखावो करतना दिश्टी पडटा. मन मारून कार्यक्रमाक वचप. कार्यावळीचो आस्वाद घेवप ना. कार्यक्रम चलतना मोबायलाचेर व्यस्त रावप हें समा न्हय. तो फकत लोकांक दाखोवपाक हजर रावता. ताका कार्यकमाचें मात्तूय पडून गेल्लें आसना.
 दुसरी गजाल मनशाक मद मारूंक जायना. ताका पश्चतापाचेंच फळ मेळटा. मद, घमेंड जीणेंतल्यान उध्वस्त करता. देख दिवचीच जाल्यार रावण, दुर्योधन, शिशूपाल,
शकुनी हांची. मनशान चडूय मिजास मारपाक जायना. तेमोजूय करूंक फावना. मानाय भाटकारा बरोबर भोवलो म्हूण मानाय भाटकार जायना. आनी भाटकार मानाय जायना. मंत्र्यान खांदार हात दवरलो म्हूण कार्यकर्तो मंत्री जायना. सत्ता सदांच आसना. दर एकल्यान कुवत वळखून वावुरपाक जाय. हार उडटा म्हूण गांयडोळान उडूंक फावना. दर एकल्यान जिणे संबधान सकारात्मक विचार करपाक जाय. म्हाका मनशाचो जल्म फावो जाला तो कसो सार्थकी लावप? ताचे विशीं चितप जाय. मनीसपण व्हगडावन जनावरां भशेन वागूंक फावना. सामाजिक भान दवरून मनीसपणान वागचें. एका मनशान दुसऱ्या कडेन मनीसपणान वागप हो खरो धर्म.
 काय मनीस अतीशाणे आसता. ते स्वताकच मोठे बुदवंत समजतात. आपपोराक विसरतात आनी दुस्मानाच्या वर्नाक गोड घालतात. आनी ताचो फायदो लोक घेतात. ताका दिसता आपणे मदत केली जाल्यार तें श्रीमंत जातले, ते परस तांकां मदतूच करप ना. असल्या फडतूच विचारांच्या मनशाक कित्याक म्हूण माथ्यार घेवन नाचतात, तेंच कळना. थोड्या मनशाची कालेतूच वेगळी. तांकां तशें समाजाचे सोयर सुतक, बरें वायट कांय एक लागना. तांकां पयसो मेळटकूच जालो. सैमाचो विध्वंस जावं नातर मनीसपणाचो ऱ्हास जांव, स्वातंत्र्याचो स्वैराचार मांडू नातर भ्रश्टाचाराचो अतिरेक जांव. तांच्या मार भिस्क्यार व्हरून. सुवार्थ सादोवंक हें लोक कसलोय सौदो करपाक तयार आसता. अशा लोकांक लोकांनीच धडो शिकोवंक जाय.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 