पयलींच चुलीर च्याव दवरतां. कितल्याश्याच खेपे तर कामार वचपाचे गडबडीन स्वताची च्याव उदका वरी पियेवन धांवतां.
 हरशीं आमी दोगांय कामाक वयतात. हांव टिचर आनी हे वीज खात्यांत आसता. दोगांय सरकारी. मात म्हजे भाशेन हांचे कांयच ना. तांचें काम साप्प म्हज्या कामाच्या उरफाटें. वेळाचें तांकां कसलेंच बंदन ना, आसलेंय तरी तांकां कांयच फरक पडना. कामाचेंय तांकां कसलेंच टॅन्शन ना.
 देखून सद्या आमचें हे सुशेगाद प्राणी जाल्यात. मुळांत कितें? सरकारी नोकराक ना कोणाचो भंय, ना जिबेक वंय. दुसऱ्यांक गिन्याना दिवपाक मात हांची जीब बरीच फिशाल.
 लेगीत गजाली कश्यो गोड-गोड सांगप. कोणाकूय फुसलावन बोल्सांत घालपा इतलें म्होंवाळ उलोवपाक तांकां बेस बरें जमता.
 Impossible my foot, हांव फाटलीं 4 वर्सां शिक्षिका म्हूण काम करता तें हांकां दिसना कांय? बापायन शिकोवपाक भरभरून पयशे मोडले. दुसऱ्यांच्या म्हऱ्यांत मान वयर उलोवपा इतलें बळगें दिलें मात केन्नाच कोणा मुखार हात पसरोवंक शिकयलें ना. म्हज्या नशिबान मात हात पसरावपीच मणी दिलो हेंच दुखणें.
 देव जाणां खंयचे घडयेक देवा लागीं सरकारी नोकर मागिल्लो... स्वता खातीर तरी नोकर मागपाचें. आयज मातसो जिवाक सुशेग मेळपाचो.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 