सल्लो घेवपी लोक खूब आसात. आयकपी कितले? शेवटाक मनीस आपल्याक जाय तेंच करता. कोण आयकता आनी तांची बाजू योग्य आसा, हेंच समाधान सांगप्यांक जाय आसता. तांकां परत जगपाची इत्सा जाता. आमी कांयच वायट करूंक ना ही भावना मनशाक नव्या खिणाक येवकार दिवपाक बळगें दिता.
 दुसरी गजाल म्हळ्यार खंयचेंय सपन एकटें साकार जायना. सगळ्यांक बरोबर घेवन गेल्यार सपनां साकार करप सोंपें जाता. पूण, अपेस आयल्या उपरांत लेगीत तुमी यत्न करपाचे सोडिनात. कुटुंब आनी इश्टांचो आदार गरजेचो, कारण ते संकश्टाच्या वेळार तुमचे बरोबर उबे रावपाक सक्षम आसतात. सध्याच्या राज्यकर्त्यां मदीं आनी कल्याणकारी कार्यकर्त्यां मदीं भाशणां करपाची सर्त चलता, अशें दिसता. ह्या वर्सा हे जावंक ना, तें आमी करुन दाखयलें, अशें आयते म्हणपी खूब तयार जातात. देवान मनशाक बुद्धी दिली, ती वर्तमाना कडेन नाते तिगोवंक जाय म्हणून. ताचो उपेग आमी भूतकाळांतले गोडवे गावपाक घालयतात आनी फुडाराचो वापर आश्वासनां दिवपाक.
 सद्याच्या वेळाचो कोणा कडेन कांयच संबंद ना. व्हड- व्हड फुडारी हार घालतले आनी तांच्या नांवांचो जय- जयकार करतले. मतींत दवरची गजाल म्हळ्यार निर्णया वयल्यान कोणाचेंच योग्य मुल्यांकन जावंक शकना. बरे मनीस लेगीत चुकीचे निर्णय घेतात. देखून दुख्ख सारकें समजून घेवपाचें आसल्यार ताचो हेतू कळपाक जाय. महात्मा गांधी आनी लालबहादुर शास्त्री हांचे मदीं हे विशीं मतभेद आशिल्ले. तांणी कोणा वांगडा काम केलें, खंयचे विचारसरणीची तांकां आवड आशिल्ली, स्वताचे निर्णय खंयचे आशिल्ले हाचेर चर्चा करूं येता. मतभेद जावंक शकतात. पूण तांचो हेत सामको शुद्द आशिल्लो. गांधीजी ज्या रामराज्य विशीं उलयताले तो फकाणांचो विशय जालो. पूण, गांधीच्या कल्पनेंतलें रामराज्य राज्याभिशेका उपरांतचें न्हय. राम वनवासा खातीर राजवाड्यांतल्यान भायर सरलो त्या दिसा रामराज्याची सुरवात जाली. चवदा वर्सां रामान दर दिसा रामराज्याची थापणूक केली.
 मर्यादीत साधनसंपत्तीन अमर्यादीत काम करप हें सगळ्यांत व्हडलें काम, अशें गांधी आनी शास्त्री हांणी आमकां शिकयलां. उणावांत लेगीत व्हड ध्येय साध्य करूं येता, हें खूब म्हत्वाचें. सद्या आमच्या सगळ्यांच्या जिवितांत उणावाची स्थिती आयल्या. तेन्ना हीं दोन व्यक्तिमत्वां दोळ्यां मुखार दवरात आनी तुमचो हेत स्पश्ट दवरात. घडये देव स्वता आमचे खातीर निर्णय घेतलो.
 भोंवतणी पळयल्यार सगल्या मळांचेर सर्त दिसता. ती मनाक गुलाम करता. सर्त खूब विध्वंसक आसता. मानसीक शक्तीचो नाश करता. सर्त जिखली ना जाल्यार मन उदास जाता. भितरल्यान ताचें दुख्ख उरता. सर्तीक लागून मनशाची कल्पनाशक्त, सैमीकपण आनी सहज प्रेरणा नश्ट जाता. सर्त मनशाक निर्जीव करता. सर्त ही कांय जाणांची संवय. तांची वागणूक स्पर्धात्मक जाता. कारण तांच्या मनांत सर्तीची संस्कृताय आसता. एकदां सर्त तकलेंत रुजले उपरांत आमी दरेका मनशाक तशीच वागणूक दितात. लागींच्या नात्यांतल्या लोकां कडेनय.
 आमी हेर लोकां कडेन स्पर्धात्मक पद्दतीन वागपाक लागतात. सर्त घातक. स्वायत्तताय आनी जापसालदारकेचे खून करता. कांय जाणांक सर्तीची इतली संवय जाता की स्पर्धात्मक वागणूक हो सैमीक नेम मानतात. सगळ्यांची उदरगत करपी एक सद्गुण म्हूण सर्तीक एक व्हडपण आसा. हो चुकीचो गैरसमज. सर्तींत विरोधी हेतू आसत जाल्यार सहकार ना. देखून सर्तीक लागून उदासीनताय आनी झगडीं जातात.
 दरेक व्यक्तीन आत्मनिर्भरताय दाखयले शिवाय मनशाचो खंयचोच प्रस्न सोडोवंक मेळना. आनी जो मेरेन मनीस शारिरीक आनी भावनीक रितीन आत्मसम्मानाक जोडिल्लो ना, तो मेरेन ताका आपलीं ध्येयां आनी हेर गजाली पुराय करपाक मेळनात. स्वायत्तताय खूब म्हत्वाची. हो गूण विकसीत करपी मनीस जिणेंत येसस्वी जाता. सर्त ही ताचे उरफाटी. ती अनुकरणीय आसा. सर्तीची प्रेरणा आमकां हेरां कडल्यान मेळटा. सर्त दुसऱ्याचे दिकेची वाट पळयता आनी मागीर काम करता. सर्तींतल्यान मुक्त जावपाक जाय जाल्यार आत्मसम्मान वाडोवंक जाय, कारण आत्मसम्मानाचो उणाव सर्त निर्माण करता. लोक तोखणाय करतात आनी आदर करतात तो ताच्या गिरेस्तकायेक लागून न्हय तर ताच्या गुणांक लागून.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 