आदरातिथ्य, सरबराय म्हळ्यार हॉस्पिटॅलिटी पर्यटन व्यवसाय. पूण, हातूंत फक्त हॉटेलुच येता अशें ना, तर पर्यटक मागीर तो बशींतल्यान येवं, विमानतळा वेल्यान पावलेलो आसूं, नाजाल्यार आपले गाडयेन येवं, तो जेन्ना आमच्या राज्यांत येता तेन्ना सावन तो आमचो अतिथी आसता. आनी अतिथी म्हळ्यार पावणो, सोयरो, जाका आमी बरी वागणूक दिवपाक जाय. अतिथी तर देवा सारको मानतात आमी. ताणें पाय दवरले उपरांत त्या राज्या विशीं ताचें मत बरें जावपाक जाय. हे खातीर संवाद शैली सुधारपाक जाय. सरबरायेचो एक नेम म्हळ्यार आमी कशे दुसऱ्या लागीं उलयतात, संवाद साधतात ताचेर सगलें निंबून आसता. तो आयलो काय ताका रावपाक जाय आसता, म्हूण तो हॉटेलान वता. तें सगलें जालें की ताका खावचें दिसता आनी तो खावपाक चल्लो. तें अन्न जर रुचीचें आसल्यार तो सोयरो खुश जाता.
 हाचे वेल्यान तुमकां कळ्ळें आसतलें की पर्यटन म्हळ्यार लायटीची कशी माळ आसता ते सारकें. ताचेर खुबशो गजाली निंबून आसतात. जे टॅक्सीन वा रिक्षान तो हॉटेला चेर वता थंय ताका बरी वागणूक मेळुंक जाय. दुर्दैवान प्रशिक्षण मेळूंक नाशिल्ल्यान आमी कशेय वागतात आनी पर्यटकाची आपल्याक नाडलो अशी भावना जाता. जो पर्यटक हांगा पावता ताका गोंयच्या 105 कि मी पातळिल्ल्या दर्यावेळेचें आकर्षण आसता. खेरीज गोंयची स्पेशालिटी म्हणू येता तो ड्रिंक घेता. आतां तर भोंवपा खातीर तो टॅक्सी ना जाल्यार दुचाकी भाड्यान घेता. हांचो अर्थ टॅक्सी, हॉटेल, रेस्टोरंट, बार ह्यो गजाली पर्यटकांचीं स्थळां आसतात, अशें म्हणू येता. ह्या खेरीज जो पर्यटक भोंवडेर वता त्या सुवातींचें महत्व सांगपी मार्गदर्शक, गायड ताका जाय पडटा. गोंयांतल्यो चर्चेस, देवळां, मशिदी तो पळोवपाक उत्सुक आसता, पूण ह्यो सुवाती सोडून गोंया भितर आशिल्ल्या सुवातींचें दर्शन जर ताका घडोवन हाडलें तर अर्थिक लाव जावपाक ओगद लागचोना.
 दिवचलचे आमदार डॉ चंद्रकांत शेट्ये सांगतात की उद्देगिक मळार कुशळटायेचे रोजगार मेळूं शकतात, पूण दिवचल शाराचें भूषण म्हणू येता थंय बोटिंग जावं शकता, लामगांव सारक्या पांडव गुहा जावं, व्हाळशीचें तळें जर विकसित केलें तर रोजगाराचें प्रमाण वाडूं शकता. ह्या सुवातींचें म्हत्व सांगपी शिकिल्ले तरणाटे हे हिंदी, इंग्लीश उलोवंक शकतात, तांकां रोजगार निश्चित मेळूं शकता. हाका हिंटरलॅन्ड पर्यटन म्हणटात. आतां पावस सुरु जालो, त्या वांगडा दोंगरा वेल्यान व्हड प्रमाणांत येवपी पावसाचें उदक तुमकां दूदसागराची याद दिता. हें सैमाचें जितें चित्र अणभवपाक खूब जाण गर्दी करतात. आंबोली हो धबधब्या खातीर प्रसिद्ध, पूण गोंया भितर लेगीत उणेच 20-25 तरी आकर्शक धबधबे अणभवपाक मेळटात. त्या सुवातींची म्हायती सगळ्यांक आसताच अशें ना. तांबडी सुर्ल, केसरव्हाळ, कुसके, चरावणे, बामणबुडो सारके धबधबे सैमाचें अलौकिक दर्शन घडयतात. देखून डॉ शेट्येन हिंटरलॅन्ड पर्यटन वाडपाक जाय हाचो आग्रो धरला. हाची म्हायती थळावेच लोक दिवं शकतात. गोंयांत पारंपरिक जेवणा पद्धती आसात, पर्यावरण राखपी पद्धती आसात. देखील केळीच्या पानार जेवण जेवप, पेजेचो निवळ पिवपाक दिवप, चुलींचेर केल्लें रांदप, खोपींनी रावपाची तजवीज करप ह्या सारक्यो गजाली शारी जावं फ्लॅट संस्कृतींत व्हड जावपी पर्यटकाक निश्चित आवडूं शकतात. पूण ह्या गजालींचें प्रशिक्षण मेळपाक जाय. ताचेरूय डॉ. शेट्ये अभ्यास करतात. कित्याक तर हें लेगीत रोजगार दिवपी साधन आसा. प्रशिक्षण दितलो जाल्यार अभ्यास येता तातूंतल्यान अर्थ प्राप्तीची वाट मेळूं शकता.
 गोंयांत हॉस्पिटल पर्यटन वाडूंक लागलां, पूण हें शारी ठिकाणा पुरतें मर्यादित आसा. केरळांत मसाज केंद्रां दिसतात, पूण तांणी आयुर्वेदिक किंवा पारंपरिक पद्धतीक आपणायल्या. हाका लागून सगळ्या प्रकारचे पर्यटक थंय वचूंक सोदतात. आमी ही पद्दत आपणावं शकतात. आमी एक लक्षांत दवरपाक जाय की सरबराय म्हळ्यार फक्त हॉटेल न्हय तर ताचे वांगडा येवपी सगल्यो सुविधा. दुर्दैवान आमी ह्या गजाली कडे वेपारी दृष्टीनं पळयनात. तरणाट्यांक जर प्रशिक्षित केले तर तांची सेवा अधिक प्रमाणान बरी जातली आनी अर्थिक प्राप्ती लेगीत बरी जातली. हें एकदां सुरु जालें की रोजगार ह्या वाठारांनी मेळूं शकता, हें कळूंक लागतलें.
 (लेखक करियर मार्गदर्शक आसात. )
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 