उश्ट्या हातान कावळो दिसल्यार आमूड नाशिल्लो. कित्याक? तर फुकटचें खावन कावळ्याक मस्ती मारतली. मद मारतलो अशे ताचे विचार आशिल्ले. आनी ताका कारणय तशेंच जाल्लें.
 एक दीस आंवता आसतना ताच्या दांताचे खांचींत भरिल्लो एक शिताचो कण चुळी बरोबर भायर पडलो. आनी थंचय पोपायेर बशिल्ल्या कावळ्यान झोपय मारून तो खालो.
 आतां चित्रगुप्त परत पटी तपासूंक लागलो. इतल्यान भिकून म्हणलें, "सायबा म्हाका याद आसा. आंवता आसतना म्हज्या तोंडांतल्यान एक शिता कण पडिल्लो, तो एका कावळ्यान खाल्लो. तो धर्म जालो ना? तें म्हजें पुण्यच न्ही?
 ते भिकूक घेवन स्वर्गाच्या दारांत गेले. स्वर्गाचें दार उक्तें आशिल्लें. भितर देव लोकांची सभा भरिल्ली. इंद्र वळखुपाक येतालो. तसोच कृष्णय आपल्या निळशा रंगाक, मोरपिसाक, तशेंच सुदर्शन चक्राक लागून वळखूंक येतालो. भिकून दारा भायल्यान तांकां हात जोडून नमस्कार केले. कृष्ण ताका पळोवन हांसलो. इतल्यान यमान भिकूक फाटीं ओडलो. आनी "सोंपलें तुजें पुण्य" म्हणलें.
 भिकू मोठो बिलंदर. ताणें म्हणलें, "हें पळय, म्हाका परमेश्वर दर्शन जालां; हाचो अर्थ म्हाका स्वर्गांत आतांच वचूंक मेळटा. तरी हांवें बायलेक उतर दिलां हांव परत येतलों म्हण. तेन्ना आतां म्हाका म्हज्या घरा पावय. आनी म्हाका नातवंडा, पतवंडा जातगीर तांचो सुखी संवसार पळोवन, मागीर म्हाका परत हाड. तेंवय म्हजे बायले बरोबर. तेंवय सोमतें स्वर्गांत पावय. कित्याक तें तूं जाणा. प्रत्यक्ष देवाधी देवाचें म्हाका दर्शन जालां. जाणा मरे? " बिचारो यम देव. मनशाच्या अक्कल हुशारी मुखार ताचें सादें सरळ 'शाणेपण' आनी चलता? "तथास्तू" अशें म्हणत ताणें ताका पृथ्वीर ताच्या घरा परत पावयलो. म्हणटकीच आयुश्य जगुनूच तो भिकू निमणे स्वर्गारच गेलो.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 