ताणे त्याच नेटार चार कळश्यो मायज काडून म्हातारेची इत्सा भागयली. वतना म्हातारेन रीटाक आशीर्वाद दिलो आनी ताका एक हारसो दित म्हळे " देव तुजे बरे करू आनी तुवे मनांत येवजील्ल्यो सगळ्यो इत्सा पूर्ण जांव." वचपाचे गडबडेन रीटाक काय कळुना.रीटान उदक आनी हारसो घेवन म्हातारेचो निरोप घेतलो.
तानेल्या बापायक उदक पिवपाक दिले आनी हारसो पोळया पाटल्यांत घालतना इत्शीले की सगळो म्हाल तांचो काबार जांव, अशे जाले जाल्यार पाय धादोशी जावन घरा वतलो . आनी दोगांयनी फुडली वाट धरली.
फेस्ताक पावपाक मात्सो उशीर जालो लोकांचे मांड लागील्ले आनी पदेरांची कांकणा पोळी विकपाक गर्दी पळोवन रीटा निराश जाले. पायन हाडलेलो म्हाल सोपतलो काय ना असो प्रश्न ताका पडलो. इतली पदेरांची गर्दी आसुन सुद्धा सांज मेरेन कामीलालाे सगळो म्हाल खपलो.रीटा अजाप जाले पुण ताका आपल्या बापयचे धादोसपण पळोवन खोस जाली. रात मेरेन दोगांय परत घरां पावली. रीटान सगळयो व्हेल्यो तो वस्तू जाग्यार घाल्यो. आनी म्हातारेन दिल्लो हारसो चौकेर लायलो. तो हारसो एकदम आकर्षिक करपी पळोवपाक वेगळो आनी देखणो. तो हारसो लायिल्ल्याक तांच्या चौकेची आनी सोब वाडील्ली. कामील हात पांय धुवन जेवलो आनी मात्सो विसव घेवन परत सकाळच्यो पाव पोळयो करपाक वावुरपाक लागलो. रीटा चड थकील्ल्यान ताचो थंयच दोळो लागलो.सकाळी उठुन रीटान आपल्या पायक एकटोच काम करतना पळोवन मनांत परत इत्सिले , "काल आमचो म्हाल सपला तसो जर माजी मांय बरी जाली आनी देमांन जिकली जाल्ल्यार पायचो उसको आनी कास्तीक कमी जातली" .सकाळच्या अकरा वरांचेर दारांत आदवोगादाक पळोवन रीटाचे हातपांय थड पडले, आदवोगाद देमांन जिकला आनी तांचे घरदार, भाट भेस तांच्या ताब्यान परत पडला ही खबर सांगपाक तांगेर आयल्लो.कामीलाक ही खबर आयकुन जीवाक सुसेग पडलो.दिस फुडे वतात तशे रीटाची सौयरीग बर्या घरांत जुळ्ळी आनी हळु हळु रीटाच्या आवयच्या भलायकेन सुधारणा जावन आवय भोवपाक लागली. आता कामील आनी ताचो घराबो समाधानी आशिल्लो.
