आज बुटे जागो प्लास्टिक च्या टिकावु बुटेन घेतला. आत शेतात घालचे बीयांचे लेक खंडे वयल्यान कीलोच्या लेकार येयला. गांवात गावठी सारें वचुन रासायनिक सारें येयला. तश गांवात कुकडां घुड कमीत जालात. कुकडां ना तर बुटी कोणाक धापु जाय ? ?
 दर आयताराक कारवार सांते बाजार भरता. आत जरा ह्या सांते बाजाराचे स्वरुप बदल्ला तरी काय पारपांरीक व्यवसाय करतल लोक ह्या सांते बाजारात दिसतात तरी काही वस्तु आयतार बाजाराची खासीयत म्हण्या कींवा त्यो वस्तु केन्न ना तरी आयतारच्या सांतेबाजारात मेळतली म्हण शास्वती उरताच. ह्या वस्तु मदली सुप, बुटी, चोबें, शेणपे, ही म्हारवता मेळताच आनी उरताच. वयले काय सामान उरले ना तरी लग्नां लागचे वल्ली,आयणे,सांगशी,. . . . . ह्यो वस्तु बारा म्हयने हर एक आयतारा सातें बाजारात उरतातच.
 ह्या वस्तु भीतर एक वस्तु जास्त सवकळीची म्हणार बुटी. तश ती हर एक कामाक घरा वापरताले. गोठ्यातले शेण ते केन्न गरज आशिल तेन्न कुकडां धापुक बी वापर जातालो. कारवारच्या बुटे खासियत म्हण तेकां कान उरतात. एकवाटेन हे खुब कारण एक बुटी दोघ जाणाक एकपटीन काम करुक मदत करता म्हणलार हरकत ना. माती व्होवयताना,दुसरे कीतें जड सामान घालन्न एक जाग्या वयल्यान दुसरे जाग्यार व्होरुक ससार जाताले.
 बुटी घट्ट कोंड्याचे येळा पेक्षा मातर मोंव अश्या येळा पासुन तयार करतात कारण केन्न केन्ना माथ्यार चुंबळ नास्तना बी व्होवोवुक बरें जाता. पयली नवीन बुटी हाडली की पयली मिठा उदाकान भिजयताले जावु कोणाल घरा बगलेक खाडी जावु समुद्र उरलार थंय ती बुटी थंय उदकात व्होड फातर घालन्न भिजोवुक दवरताले कारण खारें उदकान बुडोवन दवरल्यार तेक बी भरड पडन्ना आनी बुटी जास्त काळ टीकता.
 शेत आणी बुटी हे नातें कीतले पुरातन हे कोणत सांगु शकना. सारें व्हावोचे धन्न ते खळावयले भात पुंजयत म्हणलार बुटी जायत. आणी पयली भात खंडेन मेजताले तर ल्हान व्होड बुटेचे माप उरताले. त्या त्या मापा नुसार मागीर शेतात बी घालताले ना तर चरवों काडुक. आज काय खेड्यात ही पध्दत आसा तरी आनी थोडे दिवसांन हे बी इतिहास जमा जावचे वाटेर आसा.
 ल्हान आसतनाची आनी एक याद जाता पयली सगळे भुसारी दुकानात यावत्तु सामान बुटेत घालन्न विक्रीक दवरताले. ह्यो बुट्यो वयर बरी नक्षी कन्न इंडील उरताल्यो. पळोवुक बी सुंदर दिसतालो. आज अशे तेजेर नक्षीकन्न बुटी विणतले लोक मेळचे मुश्कील जालात अश म्हणलार हरकत ना. नुस्तेकान्न,दुदकान्न,भाजीकान्न हेमी सुद्धा येळा बुटेचोत वापर करताले. आत दुदकान्न भाजीकान्न ना जाली तरी नुस्तेकान्न उरला प्लास्टिक ना तर आलीमनाची बुटी घेवन.
 आज बुटे जागो प्लास्टिक च्या टिकावु बुटेन घेतला. आत शेतात घालचे बीयांचे लेक खंडे वयल्यान कीलोच्या लेकार येयला. गांवात गावठी सारें वचुन रासायनिक सारें येयला. तश गांवात कुकडां घुड कमीत जालात. कुकडां ना तर बुटी कोणाक धापु जाय ? ? आज बुटी, शेणपे, चोबुल, पिगणें हळु हळु इतिहास जमा जाते आसा. नवीन पिळगेंकडल्यान नातें तुटते वयते आसा.
 आमी मनीस ह्या जगात काही वर्साचे सोयरेंच. मनीस जेन्ना अनंतात विलीन जाता आनी अग्नी दिल नंतर तेगेल अस्तीत्व गोबरात बदलन्न वयता. जित आसतना जे सुख भोगले,जी कर्म केली ती शेवटाक तेकां गोबराचे रुप येता. मागीर हो गोबर भरुक ही येळाची बुटीच जाय. आज आमी आधुनिक जगात पावले तरी आमगेल गोबर रुपी प्रवास हो बुटीत अखेर करता. थंय मात प्लास्टिक बुटे बरा तडजोड ना. ह्या एक कारणाक तरी ग्रामीण भागात आज येळा बुटी आपले अस्तित्व तिगोवन आसा अशें म्हणलार हरकत ना .
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 