सकाळी मोबायलार आमच्या ग्रुपार एका टीचरीन मेसेज घाली हॅपी टिचरस एप्रीसीएशन वीक आनी आमी एकमेकांक अशे वेगवेगळे इमोजी धाडीत रिप्लाय दिलो. टिचरस एप्रीसीएशन वीकुय आसता. जावं कोणे तरी एप्रीशीयेट केलें आमकां, असोय एक रिप्लाय आयलो. कांय जाणाक तर खबर लेगीत ना. आजकाल मोबायलार खूब कितें येता आनी तातूलोच हो एक दीस. जाव कोणेंय करूं, आमचोय सातवडो मनोवया. म्हणत एकमेकांची फकणां करपाक लागली. पूण खंयतरी तांच्या उलोवण्यान एक खंत दिसताली.
 माया म्हयन्यांतल्या दुसऱ्या आठवड्यांत टिचरस एप्रीशीयेशन वीक मनयतात. शिक्षक सुटयेर आसले तरी जून म्हयन्याची चलबिचल मनांत चालूच. शिक्षक हो शिक्षण क्षेत्रातलो महत्वाचो कणो. ते सदाच विद्यार्थ्यांची जीण घडोवपाक वावुरतात. शिक्षकांक आपल्या प्रत्येक विद्यार्थ्यांची तांक, तांची क्षमता खबर आसता आनी त्या - त्या प्रमाण शिक्षक तांची उर्बा वाडयत येसाचे वाटचालीक आपलें निस्वार्थ योगदान दितात.
 शिक्षक विद्यार्थ्यांक योग्य आनी अयोग्य, धर्म आनी अधर्म, वडिलांचो मान ह्यो सगळ्यो गजाली चोख शिकयतात. आपल्या विद्यार्थ्यां मदी केन्नाच भेदभाव करीनात. कारण तांकां सगळींच समान आसतात. शाळा म्हटल्यार सगळ्यांक दिसता की भरपूर सुटयानीं भरिल्ले अर्धदीसाचें आनी सोंप्पे काम. शिक्षक म्हणटाच जबाबदारी तितलीच व्हड. दिसता तितलें सोंपें न्हय तें. शिक्षक घरा पावल्या उपरांत लेगीत फाल्या भुरग्यांग कितें वा कशें शिकोवपाचें हाचेर काम करतात. दर दिसा नवीं आव्हांना, नव्या - नव्या प्रस्नांक धिटायेन सामकार वच्चें पडटा तशेंच तितल्याच नाजूक परिस्थितीक हुशारकायेन हाताळचें पडटा.
 केन्ना - केन्ना अशें लेगीत जाता की भुरगीं सोडून शिक्षकांक अग्नी परीक्षा दिवची पडटा. वर्गांतले प्रत्येक भुरगें वेगळ्या स्वभावाचे, वेगळ्या विचारांचे. ताकां समजावप वा हाताळपाची पद्धत दरवेळा बदलत वता. हें सगळे वर्सुयभर चलता. दरेक दिसा नवी - नवी युक्ती सोदप आनी तांच्यो समस्या सोडोवप सोंपें न्हय. आजकाल तर विद्यार्थ्यापेक्षा पालकांचो भंय चड. भुरग्यांचो ग्रहपाठ स्वता करप वा लेखणेचे काम स्वता करप आनी शिक्षकांनी विचारल्यार तांचेर परतप. वर्गांत भुरग्यांचेर आवाज लेगीत चडयल्यार दुसरे दीस ताचे परीणाम भोगप. हें सगळें शिक्षक सोंसता. तांचे अशे आपले स्वतंत्र विचार मांडपाची पद्धत कमी जायत चल्ला. सुत्रां हातात आसून लेगीत तांचो उपेग बंधनकारक . विद्यार्थ्याक लेगीत खबर आसा की आमकां पनीशमेंट मेळचीना आनी आमकां कोण काय करचो ना. केन्ना - केन्ना हो शिक्षकां खातीर मानसीक छळ थारता. सगळें निस्तारीत मनाची तयारी करीत आसा तशे परत खंबीरपणात वर्गांत उबे रावपाची ताक ह्या शिक्षकां मदीं आसता.
 घडिल्ले प्रकार हाताळप, वर्गांत परत सदां भशेन वातवरण निर्मप हो कसवटणेचो वगत म्हटल्यार जाता. घरचो ताण आनी वर्गाची तागडी बॅलन्स करीत मुखार वचप हें तुस्त करपा सारकें. जांकां दिसता शिक्षकांक सुटयो चड, जाल्यार म्हाका सांगचेंशें दिसता की मायाचो म्हयनो जरी सुटयेचो आसलो तरी पुराय वर्साच्या धड्यांचें नियोजन आनी वण्टीचेर लावपाक काय तकटे वा हेर प्लान करपाक आमची मायाची सुटी कशी वता ती लेगीत कळना. दर वर्सा वर्गा प्रमाणे किदे नवीन करप? हाचो सोद लावन ताचेर अंमलबजावणी करपाक लेगीत धडपडचें पडटा. शिक्षकांचो वावर फकत विशय शिकोवन सोंपना तर वर्सा सादर करपी राष्ट्रीय सण हेर सांस्कृतीक कार्यावळीनीं लेगीत तांचो अदृश मोलादीक वाटो आसता. नव्यान तेच - तेच सणां - परबांक दरवर्सां नाविन्यपूर्ण कार्यावळी सादर करपाक भुरग्यांक त्या खातीर तालीम दिवप आव्हानात्मक आसता. काय वेळार शिक्षक गैरहाजीर आसल्यार अविरत संयम सोडीनासतना वर्गांत वावरप आनी विभिन्न पात्रां रंगयत विद्यार्थ्यांक तयार करप शिक्षकांक बेस बरे जमता. विद्यार्थ्यांक मायेन वागयत ही सगळीं आव्हानां स्वीकारीत हांसतमुखी मुखार वचपी विविध गुणसंपन्न, अश्टताशी आशिल्ले समेस्त शिक्षकवर्गाक सलाम.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 