दिसता तशें नासता आनी नासता तशें दिसता, हीं उतरां तुमी जायते फावटी आयकल्यांत आसतलीं. साद्या उतरांनी सांगपाचें म्हणल्यार आमी दुसऱ्याच्या भायल्या वागणुकेन भारावन वचपाचें न्हय. ताच्या पुराय सभावाची परख आनी जाणविकाय घेवची.
 हालींच म्हजे विशीं ह्याच वाक्प्रचारा बाबतीन एक ल्हानशी घडणूक घडली. ती हांव तुमका सांगता. ह्या दिसांनी गोयांत क्रिस्तावांच्या 'सांता खुरीसा'च्यो लादाईनो चलतात. ज्या गांवानी 'कॅथलिक' लोक चड प्रमाणांत रावतात, तातूंत दर वाड्यांत एक ना जाल्यार दोन तरी ना खुरीस वा कपेलां आसतात. तांच्यो परबो मायाच्या म्हयन्यांत व्हड दबाज्यान मनयतात. लादाईनीक सगळीं गांवची क्रिस्तांव, हिंदू, मुसलमान भाव, भयण एकठांय येवन 'सांता खुरीसाक' भुजतात. ह्या परबां आनी चाली-रिती विशीं हांव एक दूसरो लेख तयार करतलें, पूण आता हांव खंयच वचनासतना म्हज्या मुळाव्या विशयाचेर लक्ष्य दवरून हो लेख फुडें व्हरतां.
 तर अशीच एक आमच्या वाड्या वयल्या खुरसाची लादाईन मनोवपाची जबाबदारी आमच्या घराब्याचेर आशिल्ली. त्या दिसाक आमकां तो खुरीस निवळ- नितळ करून, ताका फुलांनी नेटोवन, मेणवाती लावून भक्ती पद्धतीन खुरीसाची पुजा करपाची आसली. त्यो मेणवाती पेटोवपाचें काम म्हजें असलें. तर हांवें एकदम नवी माचयेची पेटी घेतली आनी नेटान मेणवाती पेटोवपाचे काम सुरू केलें. म्हज्या नशीबाक त्या दिसाक तीन फातर आशिल्ले, कित्याक अशें तें हांव तुमकां फुडें समजावन सांगता. तो खुरीस उक्त्या मळार आसून त्या दिसाक हवेचो भार तेज आशिल्लो. हांवे एक जुळोवणी काडी पेटयली, ती वाऱ्या वेगान रोखडीच पालवली, दुसरी पेटयली, तिसरी पेटयली, चवथी पेटयली पूण त्यो सगळ्यो वाऱ्याच्या बळान पालोवल्यो आनी अशे करून पुराय माचयेची पेटी अर्दी जाली आनी हेर सगळ्यो व्हाळ्याक गेल्यो.
 हे तरेन फक्त दोनूच काडयो उरिल्ल्यो. तांतून सगळ्यांत घटमूट आनी बळिश्ट आसा, ती काडी घेवन हांवें मेणवाती पेटयल्यो. वा! सगळ्यो पेटल्यो, पूण दुर्दैवान त्यो थोड्याच खिणांत पेटोवन उरल्यो, त्यो एकाच हवेच्या झपक्यांत तांचेर आशिल्लो उजो नाच जालो.
 आंतां फक्त एक दुबळी- पतली जुळोवणी काडी उरिल्ली. म्हजो सगळो विस्वास त्या सगळ्या बळिश्ट काड्यांनी जळून गोबर केल्लो. फक्त करपाच्या हेतान निमण्या माचयेच्या काडयेन मेणवातेक उजो लायलो आनी अजापाची गजाल म्हणल्यार तेज हवेचो हुंवार आसून पासून सगळ्यो वाती जळून उरल्यो.
 त्या कवड्यांच्यो रुपांचेर आदारून हांवें तांच्या वापराचो फैसलो केलो. घडये देवाक म्हाका एक बरो पाठ, शिकोवपाक जाय आशिल्लो आसतलो. सगळ्यो काड्यो सोडून ते दुबळे काडयेनूच सगळ्यां परस चड बळ आनी उजवाड फावो केलो. ते काडयेन मेणवाती आनी म्हजें मन उजवाडायलें.
 ही ल्हान घडणूक आामकां जिवीतांत खूब शिकवण दिता. जशे तरेन आमी एक पुस्तकाक ताच्या भायल्या भेसान पारखूंक शकनात तशेंच एका मनशाकूय ताच्या भायल्या रुपान वा अवतारान आमच्यांनी वळखून घेवपाक जायना. आयज काल हें खूब कठीण जालां. कारण तंत्रगिन्यानान आमच्या जिवीतांत पावल घालां. कोणूय कोणाचेंच रूप घेवपाक शकता, इतलेंच न्हय तर रोबॉट पासून मनशाचें अनुकरण करपाची शक्यताय दवरतात.
 'सगळें चकचकता तें भांगर न्हय' आमच्या आदल्यांची उतरां खऱ्यांनीच भांगराचीं, मनशां जीं सदांच दिसतात तीं तशीं नासूं शकतात. पुरायपणान वळख घेवुन आमी खंयचोच निवाडो करचे पयलीं दोन फावटी तरी चिंतूक जाय. म्हाका बरो पाठ शिकयिल्ल्या माचयेच्या काडयेक म्हजे दिनवास!
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 