सुर्य धरतरेचेर पाविल्लोच आनी वरा जाल्लीं साडेचार. बडयो शामेळाच्या तालार पडना फुडेंच सगलोच गांव जागो जाल्लो. गांवातले सगळे लोक आयज उमेदीर तर आशिल्लेच, पूण सगल्यांत चड उमेदीर आयज गांवांतल्यो बायल्यो आशिल्ल्यो आनी तातूंतलेंच एक नांव म्हळ्यार मोगरें पांडू सावंत.
 साडेपांच जायत आयिल्लीं. तिच्या घरकाराक जाग आयली. 'आगो, आयकता. . ' म्हणत म्हणत पांडू देवाचे कुडींत गेलो. थंय मोगरे देवाक दिवो लायतालें. अकस्मात पांडूची नजर बायलेचेर पडनाका, आज आपली बायल इतली सुंदर दिसता ते पळोवन तो सामको अजापित जालो. शिगम्याचो भोवर घरवये कडेन पाविल्लो. मोगऱ्यान पांडूचो आशीर्वाद घेतलो आनी 'चल भायर सरूया न्हय? ' म्हणत दोगांयनी घरवयेची वाट धरली.
 शिगम्याच्या नांवार दिवजांक जमिल्ले 'गडे' पळोवन मोगरें अजापूच जालें. एक परंपरा कितली सुंदर आसूं येता ह्या विचारांनी बुडून गेलें. आपलो गांव, थंयचे सण, परबो आनी तांतून भितर ताका दिशिल्ली आनीक एक अजापाची गजाल म्हळ्यार आपणें तीन दीस दिवजांचो उपास करूनूय आपल्याक एकदाय भूक लागूंक ना, अशें म्हणत ताणें देवाक नमस्कार केलो.
 आनी मनांतूच म्हळ्ळें, हें सगलें अणभवतलें जाल्यार खूप बरें नशीब जाय. आनी ताच्या आंगार रोमांच फुल्ले.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 