गरमीच्यो सुटयो पडिल्ल्यो. रिया आनी पल्लू दिसभर आपल्या इश्ट इश्टणी वांगडा आपल्या फ्लॅटा सकयले बागेंत खेळटालीं.
 दुसऱ्या दिसा रिया, पल्लू, तांची माँ आनी डॅडी मामागेर वचपाक भायर सरलीं. वाटेर दोगांय आपूण मामागेर कितें कितें करतलीं हेंच चिंतून मुरगुटून मुरगुटून हांसपाक लागलीं.
 मामाचो गांव हो आसताच आंगळो वेगळो. गांवांत पयस पयस मेरेन पातळिल्लीं शेतां. तशेंच शेताचे तडेक आंब्यां - पणसांचीं झाडां. तांचें घर आदलें पूण गाय, म्हशी, बोकडां, कोंबयो, चानयो, माजरां, सुणीं हे तरेचे गिरेस्तकायेन भरिल्लो. तीं जेन्ना घरां कडेन पावलीं तेन्ना तांची मामा, मामी, आजो - आजी आपलीं घरचीं कामां करपाक व्यस्त आशिल्लीं. इतल्यान शापी धांवून आयलो आनी पल्लूचे आवयक पळोवन शेंपडी हालोवन नाचूंक लागलो. पल्लू आनी रियान ताची अपूरबाय केली आनी उपरांत मामाक पळयना फुडें मामा! मामा ! म्हणीत मामाक घट्ट वेंग मारली. तांकां पळोवन घरांतलीं सगळीं मनशां खोशी जाल्लीं आनी घरांत एके तरेची वेगळीच उमेद भरून आयली.
 श्टिणीचीं नांवां, तांचो स्वभाव, विस्तारान आपल्या आज्याक बारकायेन सांगतना मामीन तांच्या खातीर थंड लिंबूचें शरबत करून हाडलें. "पल्लू, रिया हें पियात, हें पिल्यार तुमकां गरमींतल्यान मातसो सुसेग मेळटलो आनी थंड दिसतलें. " शरबत पिवून पल्लू आनी रिया टवटवीत जाल्लीं. इतल्या भायरच्यान मामा चलत येतना दिश्टी पडलो. मामान दोगांयकूय आफोवन व्हेले आनी शेता तडीक आंब्या झाडाक बांदिल्ल्या झोपाळ्यार दोगांयकूय बसोवन हांसून हांसून मज्जा करपाक लागलीं. दोगांयचे हाशे पळोवन मामा तांच्या वांगडा हांसपाक लागलो. खेळटां खेळटां मामान तोर पाडून, तोराच्यो शिऱ्यो करून पल्लू आनी रियाक दिल्ल्यो. दोगांय आमट - धोमट तोंडा करीत खावपाक लागलीं.
 सांज जाली. गोरवां गोठ्यांत मामा आनी आजो आपलें काम करताले. ताच्या वांगडा पल्लू आनी रियान गायेक खावपाक तण घातलें. सायडीक आजो गायचें दूद काडटालो तशें ताणें ताजें ताचें दूद पल्लू आनी रियान पिवपाक दिलें. "मामा दूद खूब गोड आसा. म्हाका आनीक जाय. " हें आयकून रिया ताका लेव्हवटो लेवटो म्हण चाळोवपाक लागलें.
 इतल्यान तांची आज्जी आयली. "भुरग्यांनो आयज हांवें तुमचे आवडीचें जेवण रांदलां. " बेगीन न्हावून जेवपाक येयात. "आजये आज्जे तूं आमकां भरयतलीं मगे? " रियान विचारलें. हें आयकून पल्लून "हय हय, आजये आयज तूं आमकां भरय," असो हट्ट धरलो. हें पळोवन आजी हांसपाक लागली. "बरें बरें आयज हांवूच तुमकां भरयता," अशें सांगलें. अपूरबायेन दोगांयनी जेवून घेतलें आनी न्हिदपाचे तयारेक लागलीं.
 न्हिदिल्ले कडेन तांकां गरमी जावपाक लागलीं. दोगांय उठून मामा म्हऱ्यांत वचून रडकुऱ्या आवाजांत मामाक सांगपाक लागलीं, "मामा मामा रूमांत कितली गर्मी जाता. " फॅनांतल्यान गरम वारो येता आनी तुमगेर ए. सी. ना. आतां आमकां जेमूच येवची ना. हें आयकून सगळीं हांसपाक लागलीं. हें पळोवन पल्लू आनी रिया गोंदळांत पडलीं. "तुमी कित्याक हांसतात? आमी कितें चुकीचें उलयलां? " रियान सांगल्याक विचारलें.
 लागलो, "हांवूय आजये, हांवूय. " "हय हय तुमी म्हजेच कडेन न्हिदात," आजयेन म्हणलें.
 मागीर कितें! थंड उकत्या मळार,
आनी रिया आजयेच्यो काणयो आयकत न्हिदलीं.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 