ज्येश्ठ म्हयनो सोंपलो काय सुलूस लागता ती आषाढ म्हयन्याची. मुसळधार पावस, न्हंयों, बांयों उपाट भरलेल्यो नजरेक पडटात. पिकलेलीं शेतां वाऱ्यान धोलपाक लागतात. सगळ्या वाठारांन उदकच उदक. विठ्ठल रखुमायचें दर्शन घेवपाची सगळ्यांक तळमळ, उमळशीक लागता.
 तशें पळोवपाक गेल्यार प्रत्येक म्हयन्याक दोन एकादशी येतात. पूण आषाढ आनी कार्तिक म्हयन्यांतले एकादशीक खूब म्हत्व. एक जुलयांत आनी दुसरी दिवाळे उपरांत. ह्यो दोनूय एकादशी विठ्ठल मंदिरांनी हजारांनी भावकी व्हडा श्रद्धेन आनी उमेदीन मनयतात. देवळाचो वाठार नितळ करतात. चारुय वटेन फुलांच्या माळांनी देवूळ सजयतात. विजेची रोशणाय पळोवन दोळे दिपून वतात. देवळान विठ्ठल विठ्ठल जय हरी विठ्ठल, हो जयघोश कानार पडता.
 विठुरायाची संगमरवरी काळी पाशाणी मुर्ती. वांगडां दोनुय कुशींक रुक्मिणी, सत्यभामेच्यो मुर्ती. तिनूय मुर्तींक कपडे, आभुशणां घालून फुलांच्या हारांनी सजयतात. कमरेचेर दोनुय हात धरुन सोवळें पितांबर आनी गळ्यांत लांबच्या लांब तुळशीहार घाल्ल्या विठुरायाक दोळे भरुन पळयनशें दिसता. तांचे साजिरे गोजीरे रुप मनाक भुरळ घालता.
 विठ्ठलाचे भक्त, उपासक विठ्ठलाचो गजर, टाळ, पखवाज, तबले हांचो मधुर आवाज कानाक सामको गोड लागता. क्षणभर जण एकलो त्या भजनान देहभान विसरता. देवाच्या चरणी लीन जातात.
 सांखळे, फोंडें, मडगांवां आशिल्ल्या विठुरायाच्या देवळांत दोनुय एकादशी व्हडा उमेदन मनयतात. सकाळ सावन ते दनपार मेरेन गर्भकुडीन वचुन विठुरायाक अभिशेक करपाची प्रथा आजुनुय चलत आयल्या. तातूंत दोनुय एकादशी म्हल्यार आमचो बायलांचो व्हड उमेदीचो दिस. न्हावन धुवन देवघरांतल्या विठुरायाची पुजा करुन नैवेद्य दाखयतात. देवाक फराळ मुग कण्ण, उसळ, रोटी, उकडलेलीं कणगां, केळी, आंबो दाखयतात. विठ्ठलाची भक्ती, आरती केले उपरांत सगळे केळीच्या पानार वाडिल्लो फराळ खातात. खरेच सगळ्यां बरोबर मनयले सण यादन उरतात. सणां वेळार एकमेकांची एकजूट नजरेक पडटा. ते सण परत परत बेगीन येवचे अशें सगळ्यांक दिसता.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 