शिक्षणिक अवस्थेतल्यो मुखावेल्यो सगल्यो अवस्था बरेतरेन पुराय जातात. आयच्या काळात बालशिक्षण ह्या गजालीची वेगवेगळ्या तासांनी चर्चा जाता. बालशिक्षणा विशीं साबार कार्यावळी आनी जागृती जाता. ह्या सगल्यांतल्यान बालशिक्षणाची एक प्रभावी वाटचाल जातली इतलें निश्चित.
 शिशुवाटिकांतल्यान सुरु जावपी हें बालशिक्षण आवयभाशेंतल्यानूच जावपाक जाय. जेन्ना भुरगें आपले आवयभाशेतल्यान एखादी गजाल शिकता तेन्ना ती समजून घेवप ताका सहज शक्य आसता. देखून ह्या गजालीची सुरवात घरांतल्यानूच जावपाची गरज आसा. बरे तरेन ते- ते भाशेचो वापर हो घरांतच जायत जाल्यार भुरग्याक ते भाशेचें वळण बरे तरेन लागता. ह्या शिक्षणाक संस्कारांची लेगीत जोड मेळपाक जाय. जायत्या प्रकारचे संस्कार हे घरांतच सुरू जावपाक जाय. जाण्ट्यांक आदर दिवप, तांचे कडेन योग्य ते पद्दतीन वागप, उलयतना खंयच्या उतरांचो वापर करप आनी खंयच्या उतरांचो वापर टाळप ह्या सारक्यो गजाली भुरग्यांक घरांतच मेळपाक जाय.
 ह्या सगल्या वावरा भितर आवय आनी बापुय ह्या दोगांचीय महत्त्वाची भुमिका आसता. हे दोनूय घटक भुरग्यांक वेगवेगळ्या तरेच्या गजालींचे मुळावे संस्कार दिवपाक शकतात. देखून तांणी ते खातीर आपलीं पावलां उखलपाक जाय. कितल्याश्याच घरांनी आवय आनी बापुय दीसभर कामा निमतान घरा भायर आसतात आनी भुरग्यांक पळोवपाक जायत्या घरांनी आया आसतात. अशा वेळार ह्या भुरग्यांचेर आवय- बापायचे संस्कार जावचे बदला ह्या आयांचो प्रभाव अदिक पडटा आनी भुरगीं तांचे भशेन वागपाक लागतात.
 बालवाडी सारक्या स्तराचेर बालशिक्षण म्हत्त्वाच्या आंगान सुरु जाता. हांगा भुरग्यांक शाळा, शिक्षण ह्या गजालींचो कांय प्रमाणात परिचय जावपाक लागता. भुरग्यांक आदर्श दिवप आनी उपचारिक शिक्षणा खातीरची तांची एक प्रकारची तयारी करप ही जापसालकी ह्या बालवाड्यांचेर आसता. जायत्या बालवाडीं भितर आयज कितल्याश्याच आदर्श गजालींची शिकवण भुरग्यांक दिल्ली पळोवपाक मेळटा. एकमेकांक समजून घेवप, भावपण राखप, एकचार वाडोवप ह्या सारके गूण भुरग्यां भितर ह्या पिरायेचेर रुजत जाल्यार तांची मुखा वेली वाटचाल बेसबरी जावपाक शकता.
 मुळाव्या शिक्षणाच्या पावंड्यार भुरग्यांच्या मनाक आकार दिवपी यत्न जावपाक जाय. भुरग्यांची कल्पनाशक्त आनी तांचें भावविश्व खूप वेगळें आसता. ताका चडांत चड उर्बा आनी फाटबळ मेळपाक जाय. भुरग्यांक नवी नदर दिवपी काण्यो, प्रसंग, कविता हांच्या माध्यमातल्यान तांचे चारित्र्य घडोवपाचो यत्न मुळाव्या शाळांत जावपाक जाय. ल्हान भुरग्यांक काणयो आयकुपाक खूप आवडटा देखून काणयांच्या माध्यमातल्यान भुरग्यांक वेगवेगळे बोध आनी शिकवण दिवपाक जाय. आयज साबार माध्यमांतल्यान हे यत्न जातना दिश्टी पडटात ही खोशयेची गजाल, मात काळा प्रमाण तातूंत आशय आनी अभिव्यक्ती ह्या मळांचेर बदल आनी सुदारणा जावपाची गरज आसा. आयज भुरग्यांक तंत्रगिन्यानाचो आदार घेवन ध्वनीचित्र माध्यमातल्यान काणयो आयकुपाक दिल्यो वा पळोवपाची संद उपलब्द करून दिली जाल्यार तीं आवडीन आनी मना- काळजा सावन ताचो आस्वाद घेतलीं. पदांच्या आनी कवितांच्या माध्यमातल्यान लेगीत भुरग्यांक मूल्यशिक्षण दिवं येता.
 ह्या पावंड्यार शिक्षकांनी चडांत चड उपक्रमशील रावपाची गरज आसा. मुळाव्या शाळांतलीं भुरगीं सदांच कितें ना कितें उपक्रम करपा खातीर इत्सुक आसतात. तांच्या ह्या ऊर्जेचो सकारात्मक वापर करून घेवन वेगवेगळ्या तरेच्या बरोवपाच्या, वाचनाच्या, लेखनाच्या उपक्रमांत तांका सक्रीय वांटेकार जावपाक उर्बा दिवपाक जाय. दरेका शाळेत उणेंच एक ल्हानशें ग्रंथालय आसपाकच जाय. ह्या ग्रंथालयात भुरग्यांच्या आवडीची बर्यांतली बरीं पुस्तकां आसत जाल्यार भुरग्यांक ही वाचनाची आनी अभ्यासाची गोडी अदिक बरे तरेन लागतली.
 सैम शिक्षण ही एक म्हत्त्वाची गजाल शाळेंत जावपाक जाय. सैमाचें निरीक्षण करून, ताची वेगवेगळी तासां समजून घेवन, सैमाची राखण करपा विशीची भुरग्यांची घडणुक शाळेंतच जावपाक जाय. वनमहोत्सव सारक्या उपक्रमां खातीर भुरग्यांक आयजूय व्हरतात. अशा वेळार झाडा- पेडांची म्हायती आशिल्ल्या एखाद्या जाणकाराक आपोवन भुरग्यांक भोवतणच्या वाठारातल्या रुखांची वळख करून दिवपाक जाय. सवणीं, जनावरां, झाडां हांच्या निरीक्षण आनी अभ्यासातल्यान भुरग्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाची बरे तरेन घडण जावपाक पावतली. सैमात वावुरतना घेतिल्ल्या शारीरिक श्रमातल्यान तांका श्रमाचे म्हत्त्व लेगीत कळटलें. भलायकी बरी दवरपा खातीर शिक्षणा भितर सर्वांगीण व्यायाम ही गजाल जायच.
 मुळाव्या पावंड्यार शिकतना भुरग्यांचो भाशीक विकास कसो जाता हाचे कडेन गंभीरपणान नदर दिवपाची गरज आसा. भाशेचे शिक्षण दितना उणेंच तांका योग्य उच्चार आनी व्याकरणशुद्ध लेखन हांची वळख जावपाक जाय. अभ्यास कसो करचो वा घरा करपाल दिल्लो स्वाध्याय कितले वेगळे तरेन करू येता हाचीय एक नदर भुरग्यांक मेळपाची गरज आसा. त्योच त्योच गजाली दर वर्सा भुरगीं करपाक फावना. ज्या भुरग्यांक एखादो विशय कठीण दिसता आसत जाल्यार तांचे खातीर आयज रेमेडियल शिक्षण ही वेवस्था आसा मात तातूंत लेगीत नाविन्य आनी आर्विल्लेपण हाडपाची गरज आसा.
 भुरग्यां मदीं जायते लिपिल्ले गूण आसतात. ते दाखोवपा खातीर आनी हेरांनी तातुतल्यान उर्बा घेवपा खातीर एक माची शाळेत उपलब्द आसपाक जाय. शिक्षकां वांगडाच पालकांचीय भुमिका भुरग्यांच्या विकासात खूप म्हत्त्वाची. शाळेच्या बसकांनी आनी हेर मळांचेर पालकांनी ह्या वट्ट प्रक्रियेंत वांटेकार जावन आपलें योगदान शक्य त्या पद्दतीन दिवपाक जाय. भुरग्यांच्या कलागुणांक उर्बा दिवन, तांच्या संस्कारांक घटाय हाडून तांका शाळा हो आपलो इश्ट कसो दिसचो अशें वातावरण सगल्यांनी मेळून तयार करपाक जाय. भुरग्यांनी नव्या नदरेन शाळे कडेन पळयल्यार निश्चित तांच्या अभ्यासाची आनी वट्ट बालशिक्षणाची दशा आनी दिशा आनीक बरी जातली.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 