आशिल्लें राश्ट्र म्हूण नांवा रुपाक आयिल्लें. आपल्या निजाच्या गुणांक लागून हिमालयाचे तेंगशेर वचून बसपाची कुवत आशिल्लो देस म्हणल्यारुच भारत देश. हाची गवाय कल्पवृक्ष सारक्या महाभारतान आनी बुद्दीबळ सारक्या खेळान पुराय संवसाराक दिल्या, हातूंत दुबाव ना. परिस्थिती कशीय आसल्यार लेगीत स्वबळार उबो रावन हिकमतीन सामकार आयल्लीं आरिश्टां पयसावपाची तांक दवरपी कोण आसत तर तो एक भारतीयच जावन आसा. इतिहासाचेर नदर मारीत तर ही गजाल दर एकल्याक पटपा सारकीच आसा, अशें हांव म्हणीन. कारण देश परके सत्ते खाला आसून लेगीत त्या काळा वेल्या सत्ताधार्यांक पावलां कणकणीं नाकात दोरयो घालूंक लावपी दुसरे तिसरे नासून आमी भारतीयच आशिल्ले न्हय? आनी हाचें एक कारण म्हणल्यार त्या वेळार आमच्यांत आशिल्लो एकचार.
 एका काळार मनीस तत्वांक लागून घर- दार सोडूंक तयार जाताले, हेरांची इत्सा पुराय करपाक आपल्या सुखाची पर्वा करिनासतना होमखणांत उडी घेवंक तयार आसताले. 'रघुकुल रीत सदा चली आई, प्राण जाए पर वचन ना जाई' उतराक पाळो दिवपी श्री रामांक लेगीत वनवास भोगचो पडलो, तेय अशाच कारणाक लागून हें पाटल्या पोंदा धापून उरूंक ना. अहिंसा सारकें आनीक कसलेंच धारदार शस्त्र ना म्हूण पुराय संवसाराक पटोवन दिवपी महात्मा गांधी एक भारतीयच आशिल्ले. काळ आनी वेळ कोणा एकल्याचो आसना ही गजाल एकान एक भारतीय जाणां जावंक पावले ताचें कारण लेगीत आमचेर आशिल्ली परकी सत्ताच म्हणू येता. शेंकड्यांनी वर्सां आमचेर शेक चलोवपी निमणे पोळपुटे थारले काय ना. हांगा येवन धुमाकूळ घालो. आमचें दायज आनी संस्कृती नश्ट केली, पूण आमचें अस्तित्व मिटोवंक पावले नात. हाचे आनीक एक कारण आमचे भितर आशिल्लें उपाट देशप्रेम, आमचे संसकृताये कडेन आशिल्ली आमची ओड, मोग, माया वा अभिमान म्हणू येता. जो मेरेन हे गूण आमच्यात आसात तो मेरेन आमचें दायज सासणाक उरतलें हातूंत कोणांक दुबाव आसूंक फावना. कोरोना काळांत पुराय संवसाराक भारतीयानी तें परत एकदां पटोवन दिलां.
 संकश्टां वेळार आमचो मनीस सभाव आमकां तारता. एकामेकांक आदार दिवन आयिल्लीं आरिश्टां परतुपाचीं कळाशी दर एका भारतीया मदीं आसा. फकत इत्साशक्त मनांत बाळगून वावरुपाची गरज आसा. आयज मनशां- मनशां मदीं आशिल्लो एकवट फाल्यां आसतलोच हें कोणच सांगपाक शकना, पूण आमचो एकवट जर आमी तिगोवन दवरूंक शकले जाल्यार आमकां फाटीं ओडपी ह्या संवसारांत आनीक कोण आसपाक शकना, हीय गजाल तितलीच खरी म्हूण आमी जाणांत न्हय?
 आमी सगलेच उत्सव प्रिय मनीस. कसलोय सुवाळो मनयतले जाल्यार उर्बेभरीत जावनच मनयतात. संकश्टां वेळार जशे धांवत येवन हातभार लायतात, तेच परी सणां परबेक लेगीत एकठांय येवन उमेदीन ते दीस मनयतात. अशा कारणांक लागून विपरीत परिस्थितींत लेगीत देश मात्तूय हालना म्हणल्यार जाता. सोंशिकताय कितें आसूं येता ही गजाल आमकां स्वामी विवेकानंद सारकिल्ल्यांनी बरे तरेन पटोवन दिल्ली आसा. जाचो विसर आमी केन्ना पडूंक दिवंक फावना. कारण एकचारान जें कार्य जावंक शकता तें दुराचारान जावंक पावना, हें सत जितले बेगीन आमी जाणां जावंक पावतले तितलेच बेगीन ताचीं गोड फळां आमी चाखपाक शकतले. दीस उजाडचें पयलीं रात जशी काळी किट्ट जाता ती आनीक चड काळोख पातळावपाचो यत्न करता, पूण सुर्य तिचो यत्न इबाडटा काय ना? तीच तरा आमचीं आसूंक जाय. स्वताची आनी देशाची उदरगत करतलो जाल्यार कश्ट आनी सत्याच्या मार्गान चलपाची तयारी आमी सगल्यांनी दवरूंक जाय. सरकार आपले परीन करता आसत जाल्यार प्रजेन आपले तांकी प्रमाण खारीचो वांटों उबारूंक जाय. अशें केल्ल्यान आत्मीक सुखा वांगडा समाज सेवा केल्ल्याचेंय सूख पदरांत पडटा.
 संवसारांतली पुराय राष्ट्रां आपल्या सरकारान केल्या उदरगतीचो सविस्तर नियाळ संसद मंडळा मुखार मांडपाचो यत्न करता. देशाचे राष्ट्रपती आपल्या अभिभाशणांत त्या- त्या गजालिंचो आसपाव करून उलोवप करता. त्याच प्रमाण राज्य सरकारांचोय नियाळ त्या- त्या राज्यांचें राज्यपाल मंत्रीमंडळाक उद्देशून करतात. उदरगतीचो रोड मेप तयार करुन तो पुराय करपाचो यत्न सरकाराचो आशिल्ल्या कारणान ही अभिभाशणां म्हत्वाचीं आसतात. लोकत्रांतीक देशांत हीच रीत सगले कडेन पळोवंक मेळटा. सरकाराचो वावर पारदर्शीक आसचो हो हेत मनांत दवरून जण एकल्यान वावुरपाचें आसता. आपल्या बराबर देशाची उदरगत कशी जातली हेंय जण एकल्यान विचार करून वावुरचें आसता. ही गजाल फाटीं भारताची राष्ट्रपती श्रीमती द्रौपदी मुर्मु हांणी संसद मंडळांक उद्देशून केल्ल्या आपल्या अभिभाशणांत मांडल्या. फाटल्यां णव वर्सां भितर देशान दर एका क्षेत्रांत बरीच उदरगत साधल्या अशें तिचें म्हणणें आशिल्लें. आपल्या सरकारान केल्ल्या वावराची तोखणाय करतना तिणें म्हणलें सरकार समाजांतल्या दर एका घटकांचो विचार करून वेग-वेगळ्यो येवजण्यो तयार करून त्यो चालीक लावपाचो यत्न खूब बरे तरेन करता. दर एका भारतीयान ह्या येवजण्यांचो लाव घेवन आपली जीण सुखी करपाचो यत्न करूं येता. त्या भायर आपले बुद्धी आनी कुवती प्रमाण वावरून देशाचे उदरगतींत वांटेकार जांव येता.
 आमचें लोकतंत्र समृद्ध करपाक भारतीयानी "संगच्छध्वं संवदध्वं सं वो मनांसि जानताम्" हे वेद वाक्य आत्मसात करपाचो उलो तिणें मारलो. हाचो अर्थ असो लांव येता, 'आमी सगले एक बराबर चलत मुखार वच्चे, आमच्या निश्चयाच्या तालांत आनी सुरांत एकवटाचो ओग आसचो आनी आमचें अंतस्करण एका-मेकांक जोडिल्लें आसचें. ' आयज ही उतरां दर एका भारतीयान याद करपाचो वेळ आयला तेच परी तें वाक्य आपले जिणेंत कशें तरेन आपणावन घेवन आपली तशेंच आपल्या देशाची उदरगत कशी करुं येता हें लेगीत थारावपाचो वेळ आयला.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 