सुंदर जिवन आनीक सुंदर करपाचो आमचो यत्न आसूंक जाय. जिवन म्हणटकच मनीस आयलो, मनीस जिणे भितर चड उतार हें आसतातूच, पूण तातूंतल्यान आपणें योग्य दिका सोदून काडपाक जाय. दर एका मनशाच्यो ल्हाना सावन व्हडा मेरेन इत्सा आकांक्षा आसतात. तो ती रंगोवपाचीं, सत्यांत हाडपाचीं सपनां येवजिता. मनीस जेन्ना एक मोख बाळगिता तेन्ना ती मोख सफल जावचीशी दिसता. केन्ना तातूंतल्यान मनशाक यश मेळटा केन्ना अपेस. अपेस मेळ्ळ्यार मनीस तातूंत दगमगता, निराश जाता. पूण ताणे तातूंतल्यान दगमगून न वता तें आव्हान स्विकारचें आनी मुखार वच्चें. तो खीण सकारात्मकतेन घेवचो.
 आयज काल मनशाच्यो अपेक्षा वाडल्यात. एके गजालीचेर तो सुखी आसना, पूण ताणें खंयचेय गजालीची अपेक्षा बाळगिनासताना समाधान सोदपाक जाय. डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरान म्हणलां, "खावप जगपा खातीर पूण जगप समाधाना खातीर. " आमचें जर जिवीत सुखी जातलें जाल्यार आमी ते जिणेचो उपेग आपणाक दर एके गजालींतल्यान समाधान मेळपा खातीर करपाक जाय, एखाद्रे बाबतींत जर घसरले जाल्यार तातूंतल्यान वयर सरपाक कठीण जाता, वा तातूंत घुस्पटून उरल्यार मनशाच्या मनाचेर, वागणुकेचेर परिणाम जातात. तातूंतल्यान आमचे भितर नाका जाल्ले विचार येतात, मनीस तणावांत वता. तो मानसीक रित्या अशक्त उरता. ताका तेदे वेळार कित्याचेंच भान उरना आनी तातूंतल्यान आत्महत्येचे भकीक तो पडटा.
 आमच्या मुखार आदर्श आशिल्ल्या डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर हांची आमी देख मुजरत घेवची. डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरान शिकताना, जगताना, नोकरी करताना सगळे वटेन अन्याय, अत्याचार सोंसलो, लोकांचो मार खाल्लो, पूण सगळ्यां आव्हानांक ताणें तोंड दिलें तातूंत जैत मेळयलें. तें पुराय संवसारा खातीर प्रेरणा जावन उरलें. इतलें सगळे हाल, अपेश्टा तांच्यो वांट्याक येवनय तांकां केन्ना आत्महत्या करची कशें दिसली ना, जाल्यार आतांच्या भुरग्यांचे तकलेंत तो विचार किद्याक येवचो? आत्महत्या हें उतर आयकून आमचो जीव कांचवेता. देशांत दिशीमाशी कितलेशेच जाण आपलो जीव सोंपयताना दिसतात. ल्हान आसतना आवय बापायन तांचो सांबाळ करप, मात्शें व्हड जातकीर खर कश्ट करून तांकां शिक्षण दिवप आनी ताणें एके पिरायेर पावले की जीव सोंपोवपाचो निर्णय घेवप. अशे करप योग्य व्हय? आत्महत्या केले म्हणटकीर सगले प्रस्न सुटावे जातले व्हय?
 जीण अणभवप, जिणेचो आनंद घेवप हें आमचें कर्तव्य. देवादयेन मनीस रुपान हो जल्म जगपाक संद मेळ्ळ्या, ते संदीचें भांगर करपाचें सोडून आत्महत्या करप कितले योग्य? तांकां आमी आडोवपाक जाय, जिवन ही एक सैमीक प्रक्रिया. तिचो जाता तितलो बरो वापर करपाक देवान आमकां हे भुंयेर जल्माक घातल्यात. ते जिणेचें सार्थक करून आमी फुडें वचपाक जाय. 2019 वर्सा संवसारार कोरोना महामारीचें संकश्ट आयलें. हे महामारीक लागून लोकांचे काम-धंदो गेलो. थोड्यांच्या घरांत खाणा जेवणा खातीर हाल जाले. कामधंदो ना अशा वेळार, कितें करतलीं, कितें खातलीं, संवसार कसो चलतलो, अशा साबार प्रस्नांनी तांचे जिणेंत मोड निर्माण केलें. ते परिस्थितींत तो गर्भगळीत जावन आत्महत्ये कडेन वळटा. हें जर चिंतून आत्महत्योचो पर्याय निवडटकूच सगळेंच सोंपता. अशा वेळार आमी उपाय सोदून काडून प्रत्यक्षांत हाडपाची गरज आसा. वादाळांतलें गीत खंबीर उबें रावन ताका फुडो करपाचीं गितां आमच्यांत निर्माण करूंक जाय. आपलें मानसीक बळगें तितलेंच घटमूट दवरूंक जाय.
 आमच्या मनाची परिस्थिती दुबळी जाली म्हणटकच जिवाची नाशाडी करपाचो विचार मनांत धुमशेणां कांडटात. हाकाच लागून राज्यांत 2020त 308 जाणांनी जाल्यार 2019त 259 जाणांनी आत्महत्या केल्ल्याचीं चित्रां दोळ्यां मुखार उबीं रावतात. आत्महत्येचे तुळेंत वाड जाल्ल्याचें मत मानसोपचारतज्ञ डॉ. रूपेश पाटकर आमकां परत परत जाणीव करून दितात. ताचे कडेन आमी नदरे आड करूंक जायना.
 कोवीड 19 विशाणूचे फाटभुंयेर अर्थीक मंदी आशिल्ली. वेवसाय बंद जाल्ले. तशेंच कांय जाणांनी नोकरी वगडायल्ली. अर्थीक संकट, समाजीक विलगीकरणाक लागून निरशवणेक फुडो करचो पडलो. बेरोजगारीक लागून 94 जाणांनी आत्महत्या केल्या. तशेंच 50 बायलांनी, 52 नोकरदारांनी, 19 विद्यार्थ्यांनी, 39 दिसवड्याचेर आशिल्ल्यांनी, 14 निवृत्त जाल्ल्यांनी आनी हेर सात जाणांनी मेळून 308 जाणांनी 2020 त आत्महत्या केल्ल्याची म्हायती एनसीआरबीच्या अहवाल्यांतल्यान स्पश्ट जाल्या. ते भायर लग्न संबंदाक लागून तिगांनी, परिक्षेंत नापास जाल्ल्यान दोगांनी, दुयेंसपणाक लागून 93 जाणांनी, सोऱ्याच्या वा घुंवळी वखदाच्या व्यसनाक लागून 27 जाणांनी, प्रेम प्रकरणाक लागून 19 जाणांनी आत्महत्या केल्या. थंय जर आमचे बरे विचार पाविल्ले जाल्यार आत्महत्ये पासून आडावपाक आमचे यत्न सफल जावचे नासले व्हय?
 टॅन्शनां हीं सगल्यांकूच आसतात. टॅन्शनां नाशिल्लो मनीस मेळपाक कठीण पूण तातूंतल्यान भायर सरून ताचेर मात करपाक आमी शिकचे. आयची तरणाटी पिळगी आपणाल्यो समस्या सोंसून धरतात आनी मागीर तांच्या मनांत घुस्मट जाता. देखून तांच्या हातांतल्यान आत्महत्या जावचेना असो आदार आमी तांकां दिवपाक जाय. आमकां तें शक्य ना व्हय?
 ल्हान ल्हान घडणुकेंतल्या परिणामान भुरगो अज्ञानान आत्महत्येचे भकीक पडटा. आवयन मोबायल दिना सांगलें म्हण, टिचरीन स्कूलान कॉपी धरली म्हण, आपूण फेल जातलो म्हण, नातें-संबंद तुटलें म्हण, अर्थीक समस्या, शिकून बेकार उरलो जाल्यार, माय-सुनेच्या झगड्याक लागून, घोवा-बायलेचें सारकें पटना म्हण, एकएकदां लग्न जावन स म्हयन्यां भितर अश्यो गजाली आयकपाक येता, तेन्ना मन अस्वस्थ जाता. आमकां आमच्या हाताक एक सूय जरी तोपली जाल्यार दुखता, आमचे दुसऱ्या कामाचेर लक्षूच लागना पूण ह्या तरणाटे पिळगे कडेन इतले धाडस कशें येता? अशा भुरग्यांक मार्गदर्शनाची सामकी गरज आसता. तेदे वेळार ते फकत आपलो विचार करतात. आपल्या फाटल्यान आपल्या घराब्याचें कितें जातले हाचे तांकां येवजूनच येना.
 एखाद्रे व्यक्ती खातीर वा ल्हानश्या कारणांक लागून आपली जीण पिसडून उडयतात. जिवनाचो खरो आनंद घेवपाच्या वेळार तांचें लक्ष नाकाशिल्ल्या गजालीं कडेन वता, problem म्हणटकच solution हें आसताच. म्हणटकच तें SOLUTION काडपाचो मार्ग आमचे कडल्यान किद्याक जायना? एखाद्रे समस्येंतल्यान भायर सरपाक आमचे कडेन कितलेशेच पर्याय आसात. देखीकः आमी स्वताक बऱ्या गजालींची आवड लावन घेवप, वाचन करप, संगीत आयकप, स्फुर्तीदायक जातूंतल्यान आमकां प्रेरणा मेळटली अशे व्हिडियोज पळोवप आनी सकारात्मकतेन रावप. ह्या गजालींचो लाव आमी कित्याक करून घेनात? आयज शिकिल्ली संवरिल्ली, नामनादायक व्यक्ती लेगीत डिप्रेशनांतल्यान वता. देख दिवपाचीच जाल्यार डॉ. शीतल आमटे जांणी कितल्याशाच लोकांक ताणतणावांतल्यान भायर काडले. आपूण समाजा खातीर वावुरली आनी निमाणे तिणेंच आत्महत्या करून आपलो जीव सोंपयलो. अश्यो गजाली आयकतकच मनाक पीळ पडटा, काळीज चर्र जाता.
 आमचे बाबतींत आमी येवजितात तशें घडना तेदे वेळार आमची शक्त दुबळी पडटा, कित्यातूच आमचो रस उरना, भोंवतणचो संवसार व्यर्थ कसो दिसूंक लागता तेन्ना ते अवस्थेचेर मात करपाचे मात आमी विसरतात. एखाद्र्या मनशाच्या मनांत अशे विचार येतात तेन्ना आमी आमची समजूत घालपाक जाय. आमी मेळयिल्ल्या शिक्षणाचेर, आवय बापायच्या संवसाराचेर विसर पडपाक दिनासताना तटस्थपणान आनी खंभीरपणान आमी उबी रावूंक जाय. केदेंय मोटें वादळ आयल्यार आपूण ताका फुडो करतलो असो निश्चेव करूंक जाय. ह्या निश्चेवाक घरांतल्या मनशांचो आदार मेळ्ळो जाल्यार मनीस वायट प्रवृत्तीक बळी पडना. हेंय तितलेंच खरें. आमकां जाय तशें घडना म्हण वेदनांक सामोरे वच्चें पडटा. निर्शेवणेन वेदनांचेर लेगीत उपचार करपाक मेळटात आनी जिवन नव्यान निर्माण करूं येता, अशे अवस्थेंत आमचो लागींचो इश्ट वा समुपदेशकाची आमी मदत घेवपाक शकतात. आमी अडी-अडचणींत आसताना आमकां मदत करपाक आमी तांकां संदी किद्याक दिना?
 आमच्या मनांत जेन्ना आत्महतेचे विचार येतात तेन्ना रिलॅक्स जावपाचो यत्न करप, देवाचें नामस्मरण करप, आमच्या सायडीक चाकू, सुरी अश्या गजालीं पासून पयस रावप. आपलो खास इश्ट, जाचेर आपल्याक पुराय विश्वास आसा ताचे कडेन वचून आपलें मन उकतें करप, घरांतलो वांगडी, शिक्षक, फॅमिली डॉक्टर, नाजाल्यार समुपदेशा कडेन उलोवन सल्लो घेवप. तांचे कडेन मन उक्ती करताना लज, भंय मनांत दवरिनासताना आपल्यो वेदना सांगप, अशें जर केले जाल्यार तुमच्या मनांतले कितलोसोच पेच कमी जातलो आनी तुमकां नवो मार्ग सांपडटलो. बरोबर?
 आपल्या विश्वासू मनशाक आपल्या बरोबर वेळ घालपाक सांगप, ताचे बरोबर गजाली करप, दर दिसा स्वताचें वेळापत्रक करून त्या प्रमाणें ताचो वापर करप, चडांत चड फायदो जातलो जाल्यार योगा करपाक वेळ दिवप, कांय वेळ सैमा सांगातान रावप, नव्यो कला जोपासप, नवीन छंद शिकपाची संवय लावप, वेळोवेळार जेवप, वेळार न्हिदप, ध्यान करप. आपल्या मनांतले नकारात्मक विचार काड अशें सांगलें म्हण ते सुटना तर आपल्या मना भितरले नकारात्मक विचार वळखप आनी सकारात्मकतायेन वागले जाल्यार आमी तातूंल्यान भायर पडपाक शकची ना? आपल्या मनांतल्या वायट गतीक उर्बा दिनासताना संयमान, सकारात्मक नदरेन सगळ्यांनी वागचे. आपल्या जिवाचो इबाड करिनासताना हेरांच्या सांगात्याक रावून सगळ्यांक आनंद दिवचो आनी आपणेय जिणेचो आनंद मेळोवचो.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 