ते उत्तर भारताचे आपले पतिणेक लागून वर्सांत कांय थोडे म्हयने रायबरेलींत आनी कांय थोडे म्हयने गोंयांत रावताले. २०१२ जानेराच्ये ८ तारकेर मूडुबेळ्ळे मुदार्थ घरच्या आंगणांत चलल्ल्या कविता फेस्त संदर्भार उगतावण सुवाळ्याचो मुकेल सैरो जावन आयिल्ले.
'मोरपाखां', 'माती', 'आंगणी नाचता मोर मोरया', 'सावूलगोरी', 'हिरण्यगर्भ', 'तनारज्योती', 'दऱ्या', 'समुद्रमुद्रिका' (हिंदी) - हीं तांचीं कवितेचीं पुस्तकां. ह्या भायर 'भूक भूक भिशू', 'चानीमामा', 'फूलपाकुळें', 'चुचू', 'घुरू घुरू वारो' - हीं भुरग्यां खातीर कवितेचीं पुस्तकां तांणी पर्गटल्यांत. इतलेंच न्हय आसतां दोन कादंबरी, भुरग्यां खातीर एक नाटक, च्यार अनुवादाचीं पुस्तकां तांचीं पर्गटल्यांत. ताचीं सत्रा पुस्तकां पर्गटुंक बाकी ऊरल्यांत. तांतूं च्यार कवितेचीं आसात. तांणी तुकारामाचे अभंग, खलील गिब्रान, ऑमर खय्याम, अमृता प्रीतम हांकां आनी जायत्या फामाद कविंक अनुवाद केल्यात.
रमेश वेळुस्काराच्या मर्णाथंय कविता ट्रस्ट दूख पावता, ताच्या कुटमाक भुजयता आनी ताच्या आत्म्याक सासणाचें सूख मागता.
