मनशापणा मुखार हव्यास प्रमुख न्हय. कोणा एकलो मरून आसा, ताका रगत जाय जाल्यार आमी तें दिंवच्या बदलाक, आमचो हव्यास म्हणून कविता बरोवंक बसचें या आमचे पसंदेचें काम करूंक बसचें कितलें सारकें? असलीं जायतीं मनशापणाक लगती जाल्लीं सवालां ही कविता करता.
भुंयकांपींत पिटो जावन गेल्ल्या घरांत उतरांचें पांगरूण कांय उपकर्ना. तीन च्यार दीस मातये पोंदा शिरकल्ल्यांक कवितेंतल्या उतरांची गोडसाण कांयींच करूंक सकना. स्वता एकलो कवी जावन, मनशापणाच्या महत्वाविशीं ही कविता आपुरबायेन आमकां सांगता.
