धर्तरे वेल्या हेर प्राण्यां परस बुदवंत आनी अती शाणो प्राणी म्हणजे मनीस. नोर्मल मनशाचो मेंदू मात्सो तेज चलता. तो केन्ना कितें करीत, कसलो सोद लायत सांगूक येना. तो बरो आसूं येता आनी म्हारगय पडूं येता. उडट्या सवण्याची पाखां मेजपी आनी काश्टी भिजयनासतना थिगूर खावपी हो तेरेबंगाली मनीस. देवाक धां पायांचें जनावर दिता म्हूण सांगून, आंगवण पुराय करतना कुल्ली दिवन देवाक पासून चक्रावपी हो वांयगणो आदोवगाद. पूण केन्ना- केन्ना अती बुदवंतकाय मनशाक लयाक पावयता. चड मिजास आसून उपकारना. सकारात्मक आनी नकारात्मक दोनूय विचार एकाच वेळार ताच्या मश्तिकांत घोसळ घालतात, तेन्ना मेंदू शांत दवरून निर्णय घेवंक जाय. मनीस जेन्ना द्विधा मनस्थितींत सापडटां तेन्ना, आबुजपणान निर्णय घेवप जाता. आनी तें केन्ना- केन्ना आमच्या आंगलट येता.
 खंयचोय निर्णय घेवचे आदी सेंकन्ड ओपिनीयन घेवप चड गरजेचें. पूण केन्ना- केन्ना हुशार मनशा कडल्यान सुद्धा घाळपणा घडटात. दुसरो गडबड करता म्हूण आपणें गडबड करप आसना, तेच बराबर दुसरो सांगता म्हूण कुड्डेंपणान निर्णय घेवंक फावना. खंयचेय बरें वायट गजालीचो परिणाम हो तुवें घेतिल्या निर्णयाचेर अवलंबून आसता हें आमी जाणां जावंक जाय. वगीच नशीबाक दुशण दिवंक कोंताक येना. नशीब हें आपल्या कर्मांनी घडत आसता. दुख घेवन रडत बसपाचें आसना. मार्ग सोदपाक जाय. आमी जेन्ना दुसऱ्याक त्रासांत घालूंक सोदतात तेन्ना नकळत आमीच त्रासांत पडटात म्हणपाचे विसरूंक फावना. परिस्थिती आरत्याची परती करपाची कापास्ताद जण एकल्या कडेन आसची पडटा. तितलो आत्मविश्वास जोडचो आसता. शिक्षणान तो आत्मविस्वास मेळटा. तशें शिक्षण आत्मसात करचें पडटा.
 केन्ना- केन्ना मनीस शिकून सुद्धां ब्रूत वागता. काय मनीस लागींच्या मनशाकडेन लेगीत छक्के पंजे खेळटा. तांचो अदमास काडप कुस्तार. तें सदांच दोन व्हड्यांचेर पांय दवरून आसतात. स्पश्ट दिसता, जाणवता पूण तूं विचारिना, कारण तुजी मुर्वत तुका आड येता. ओगीच वायटपणां कित्याक घेवं? पूण तो तसो चिंतीना. कोणाकय मदत करप बरें काम. तें करपाक कोणें लजचें न्हय. वायट काम करपाक लज दिसूंक जाय. बरें कर्म करतल्याचे पांय ओडपाक फावना. स्वता जावन क्रांती करप आनी दुसऱ्याचे सांगणेन क्रांतींत सामील जावप हातूंत जमीन- आस्मानाचो फरक आसता. मनीस तोंडार कितलोय गोड उलयलो म्हूण तो सभावान गोड आसतलोच अशें ना आनी कितलेंय मनाक लागपा सारको जो सडेतोड उलयता तो मनांतल्यान वायट आसतोलोच अशेंय ना. कारण मनशाच्या मनाचे चित्र ताचे शिवाय दुसरो कोणूच काडूंक शकना.
 मनीस दोन भासांनी हांसता. एका हांशांत आनंद आसता तर दुसऱ्या कपट वा कुचित्रीपणां लिपिल्लीं आसता. समाजांत आजकाल सगळ्यांच मळाचेर पोलिटीक्स चल्लां. कोणाक वयर काडप आनी कोणाक चिड्डवप हें साळसुदपणान चालू आसा. आयचे घटकेक तें आळाबंद हाडप तशें भोव कुस्तार. सरसकट सगळेंच गटागटांनी काम करतात. कोण आपलो आनी कोण परको हे वळखूंक लेगीत येना. संघटीत आसा म्हणपाचें भायरसून भासयता, पूण खरेंपणी सगळेंच विखुरलेलें आसा. घरांत आनी भायरूय. कोण कोणाचें बरें येवजीनात. जो तो लाभार्थी, सुवार्थी जाला. आजकालचे समाजसेवक, समाज सुधारक, राजकारणी हे संत जावंक शकनात. कांय जाण सेवे परस प्रसिद्धीक आनी पयशांक चड हपापलेले आसतात. तें ताकाक येवन गाडगो लिपयतल्या मदले. तें आपली जायरात आपूणूच करतात. आपलो धोल आपणेंच वाजयतात. कोणा गरिबाक दोन- दोन नोटबूक दितले आनी म्हयनोभर पेपरार बातमी घालतले.
 समाजसेवे खातीर लोकां कडेन मागचें पडूंक जायना. तुजे निस्वार्थी काम पळोवनूच देणगी दिवपी लोकांची लायन लागपाक जाय. वचत थंय फटींगपणां आनी सुवार्थ. समाज सुधारकान फकत मी मी म्हणलें म्हणून जायना. ताचे कडेन सगळ्यांक बरोबर घेवन वचपाची कळाशी आसची पडटा. फुकटचें स्रय कोणें घेवचें न्हय. जो कोण आपले भरभराटी खातीर काम करता तांणी गावन उपकारना. सगळ्यांचो त्याग करून जर आपली जीण समाजा खातीर वेंचल्या आसत जाल्यार ताका सलाम फावता. असले लोक आयजूय आसात, पूण कमी. आजकाल समाजसेवा करप ही एक फॅशन जाल्या. उठिल्लो- सुटिल्लो समाजसेवक जावंक सोदता. जो मनीस दुसऱ्याची पाडेपणां करता. तांकां कमी लेखून आपूण मिरोवंक सोदता त्या मनशाक जैत केन्नाच मेळना. मनशान सदांच ल्हानविकायेन वागचे, आपल्यो मर्यादा वळखून वावुरचे. भाटकारान मानायाच्या खांदार हात दवरूं येता, म्हूण मानायाक भाटकाराच्या खांदार हात दवरूंक मेळटा व्हय? मनशा कडल्यान चुकून एखादी चूक घडली जाल्यार ताका उक्त्या मनान माफ करूं येता, पूण मनीस जेन्ना जाणूनबुजून मुद्दाम चूक करता ताका चूक म्हणना. तीं खोटेंपणा. ताका माफी ना. असली खोटेपणां करतल्याकच भोगता म्हणपाचें आमी जाणा. एक दीस असल्या मनशांक वथ्रेवणी लागता आनी तोच मनीस तेन्ना आपूण गैर वागलो म्हणपाचे तुजे कडेन कबूल करता. चड पाडेपणां, कुस्केपणां, दोळे फुटकेपणां बरी न्हय. आमी आमच्या शुद्ध, पवित्र मनांत दुसऱ्या विशीं वायट, कपटी विचार हाडप, म्हणजे आमी भयंकर मोटें पाप करता अशें समजुचें. मनशाक हें सोबना. अशें वागप समा न्हय.
 दुसरी गजाल जो कोण समाजा खातीर विधायक वावर करता ताका संघटीतपणान तेको दिवंक जाय. ताचे खच्चीकरण करूंक उपकारना. हें सगळें आमच्या मनाचेर आसा. आमी कसो विचार करता ताचेर आधारून आसा. आमकां जर खऱ्यांनीच मनीसकुळयेचो उद्धार करपाचो आसत जाल्यार आमी सद्गुरू वामनराव पै हांची विश्वप्रार्थना खिणांखिणांक गुणगुणपाक जाय. "हे ईश्वरा सर्वाना चांगली बुद्धी दे.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 