विनाशकाले विपरीत बुद्धी, मनशाक जेन्ना माती खावपाची दुर्बुद्धी जाता तेन्ना तो स्वताच स्वताचो फोण खण्टा. घमेंड ताचे तकलेक मारिल्लीं आसता. तो मनशांत उरना. तो आपूणूच शाणो समजता आनी पिसो कसो बडबडटा. अशा मनशाचे वाटेक कोणूच वचनात. कारण शाण्या मनशान केन्ना मुर्खांच्या तोंडाक लागूंक फावना. सभ्य मनशांत आनी बेबद्यांत जमीन- आसमानाचो फरक आसता. मनशान साक्षर जावचे परस सुसंस्कृत जावप चड गरजेचें. केन्ना? खंय? कसो? कितें? उलोवचें हाचो ताळतंत्र उलोवप्याक आसपाक जाय. दर एका आवय- बापायन भुरग्यांक बरें संस्कार दिवन तांकां बरे सुजाण नागरीक करचे. सामाजीक भान, जाणिव आशिल्लो समाज घडोवपाक सगळ्यांनीच वावुरपाक जाय. समाजाचे पडबिंब मनशाच्या व्यक्तीमत्वांत अचळय देंवता. म्हणून समाज सुसंस्कृत जावप गरजेचो. समाज सुदरतलो अशीं आस्त बाळगीनासतना दर एकल्यान आपूण, आपल्या कुटूंबां पसून मनीसपणान वागपाक सुरवात करपाक जाय.
 संवसार दिसान दीस मुदार जायत आसा. इंटरनेटाच्या जाळांत सगळो संवसार आडकला. दुसऱ्याक जाळांत फारोवपाच्या नादात आमीय जाळांत घुस्पत गेल्यात. आतां जाळ तोडल्या बगर दुसरो पर्याय ना. मनशांक लुबाडपाचे, विनाकारण बदनाम करपाचे प्रकार वाडतच आसात. ते भायर दुयेंसां. मेंदवाक ताण. आयच्यान मोबायल वापरचोना, अशें म्हणूंक मेळटा? पाववालो, नुस्तेकार, फुलकान्नं, सगळेंच gpay. मनीस आळशी जाला इतलें मात खरें. आजकाल चडशी भुरगीं, जाण्टीं, नेण्टीं, वरांची वरां मोबायल घेवन बसतात. तरणाटीं भुरगीं तर दिसाचे दीस गेमी खेळपाक व्यस्त आशिल्यान तांकां दुसरे कितेंच आवडना.
 तांका कसलेच जबाबदारीचें भान ना, कारण तशी जाणीव करून दिवपाक पालक आनी शिक्षकूय फाटीं पडला. तें तरी खंय प्रामाणिकपणान काम करतात? समाजूच मनीसपण सोडून कशाय कसो वागपाक लागला. कांय सरकारी नोकर फकत पगारा खातीर सर्वीस करतात, अशें स्पश्ट दिसता.
 घरांत एक, दोनूच भुरगीं आशिल्यान पालकांनी तांकां लाडावन दवरल्यांत, देखून तीं आतां कोणाकूच आयकनात. आवय- बापूय भुरग्यांच्या फुडारा खातीर रातीचो दीस करून राब- राब राबतात, तांचे खातीर सगळो संवसार उबो करून दवरतात, पूण तीं बेफिकीर, तांकां कोणाचेंच पडिल्लें ना. आवय- बापायन इतले करून जो भुरगो तांकां शाणेपणां सांगता, तो भायर लोकांक किंमत दितलो? तो म्हण्टा, हांव म्हज्या आवय-बापायचे आयकना तें तुजें आयकून घेवं? इतले गुर्मेन ते भुरगे वावुतना दिश्टी पडटात. एकलोच अपुरबायेचो जाल्यान तो सगल्यांचोच बाबू जाता. आनी सगळींच ताका बाबू करून दवरतात. आनी एक दीस हो बाबू सगळ्यांच्या माथ्यार बसता. परिणाम खोटो. आपले नाशें आनी जग लोकांचे हाशें. करून घेवपाची जाल्या आमकां संवय. झाकली मूठ सवाय लाखाची. मूठ केन्नाच उघडपाक जायना. ती तशीच दवरप आसता. समाजांत वावुरतना प्रत्येकान संयमान वागपाचो यत्न करचो. समाजात ज्यो- ज्यो वायट प्रवृती आसता त्यो नश्ट करपाक निर्भिडपणान मुखार सरपाक जाय. समाजाचे बरें जाता जाल्यार थोडे लुकसाण सोंसपाची तयारी आमी दाखोवपाक जाय. पूण तशें जायना. वायटपणां कोणूच घेवंक पळयनात. सगळेच स्वार्थी आनी भिजूड. कोण तरी करतलो म्हण्टा. चडसो समाज दुसऱ्यांच्या नाड्यार चलता. आपलें अस्तित्व आपणें सांबाळपाक जाय. मात तरी स्वाभिमान आसपाक जाय काय नाका?
 मनशाक धेक आसपाक जाय. अदीमदीं जें कोण मदतीक पावल्या तांका विसरूंक फावना. खाल्यां मिठाक जागपाक जाय. सामकेंच बेयमान जावंक जायना. कांय जाण उरफाट्या काळजाचे आसतात. पडमूर कशें वागतात.
 हांका मनीस म्हणपाक पसून जिवार येता.
 दर एकलो मनीस आपापल्या राटावळींनी घुस्पल्ले आसतात. हांगा प्रत्येक जाण म्हण्टा 'आमचेंच आमकां उखलना. तातूंत हांच्यो राटावळी कोण काडटलो? ' बिघडत वचपी समाजाक कोणेतरी फुडाकार घेवन उजू वाट दाखोवपाकूच जाय.
 आयज गिरेस्त आनी गरीब हांचे मदली दुराय दिसानदीस वाडतच आसा. कारण लोक सुस्तेला. सगळ्यांक आयते जाय. अन्याय सोंसतलें, पूण बंड करून उठचे ना. कित्याक तर आमकां लाचारीन जगपाची जाल्या संवय. कोणूच तोंड उघडिनात. आनी उलयता तो टार्गेट जाता.
 आयज माया म्हण्टा ती सामकी उणी जाल्या. सगळेंच पयशांनी जोखपाची सगळ्यांकच संवय जाल्या.
 कांय जाण नौटंकी जीण जगतना दिश्टी पडटात. जेचे खाता ताचेच फाटल्यान धुतां.
 कांय जाण आपलो अजेंडा मुखार व्हरपाक दुस-यांचो बळी दितात. दुस-यांच्या खांदार आर्म दवरून फार मारपी चड जाल्यात. आपलो धुर्त डाव साध्य करपाक दुस-याचो धाल कसो उपेग करतात. ही वृत्ती बरोबर न्हय.
 मनशान म्हण्टां ते सडेतोड वागपाक जाय. थोड्यांची वृत्ती इतली पाडी आसता म्हूण सांगू, तांचे सपन लेगीत पडू नाका. फकत पाड घालप. खाता ताचे गायचनात, भलत्याचेंच गायतात. सगळें करून सवरून वेल्यान तुकाच गाळी.
 तांकां आपपोर नाकांत, तें दुस्मनाच्या वरणाक गोड घालता.
 थोडे स्वताक अती शाणे समजतात आनी आपल्याच पायांर कुराड मारून घेतात.
 तांकां दिसता मुखा वयलो मनीस म्हणजे मुर्ख. आपूण तितलो शाणो. पूण तशें आसना. चुकीच्या मनशाची संगत धरप मोठी चूक. आनी त्या मनशाचे सल्ले आयकून वागप महाचूक. घमेंड हो आमचो व्हडलो दुस्मान, म्हणून म्हण्टा विनाशकाली विपरीत बुद्धी. केन्नाच कोणाक कमी लेखूंक फावना. आमी आमच्यातलो इगोइजम अटिट्यूड आदी ना करूया. आनी सुंदर जीण जगूयां.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 