शाळेंत वचपाक बशी नात म्हूण बरींच भुरगीं दांडी मारतालीं. ताचो तांच्या शिक्षणाचेर परिणाम जातालो. कालांतरान भुरग्यांक व्हरपाक रिक्षा, व्हॅगन आर, सुमो गाडयो कांय जाणांनी सुरू केल्यो. अर्थीक परिस्थिती सुदारतकच पालकां कडेनूय दुचाकी, गाडयो आयल्यो. खेडेगांवांनी रावपी बऱ्याच पालकांक हें शक्य नाशिल्लें. कांय जाणांक भुरग्यांक शाळेंत पावोवपाक वेळूय मेळनासलो. (40 वर्सां पयलीं तशी पद्दतूय नाशिल्ली. भुरगे एकठांय जमून शाळेंत वताले. ) गोंय सरकारान बालरथ (मिनी बशी) सुरू केले आनी भुरग्यांक शाळेक वचप सोंपें जालें. शिक्षण मळा वयल्या ह्या बदलाक लागून कांय शाळांकूय बरे दीस आयले. आतां बालरथांक लागून थोड्यो सरकारी शाळा बंद पडल्यात, अशें सरकाराचें म्हणणें. कारण, थोड्यो खाजगी शिक्षण संस्था आपल्या वाठारा भायर बालरथ चलोवन थंयच्या भुरग्यांक आपले शाळेन व्हरतात. सरकारी शाळा ह्यो 'ढ' भुरग्यांनी शिकपाच्यो, व्हडलो सायब जातलो जाल्यार खाजगी, तेंय बी इंग्लीश माध्यमाचे शाळेंत वचपाक जाय, असो एक (गैर) समज समाजांत पातळ्ळा. नेमको ताचोच फायदो बालरथाची चार गांवांनी प्रदक्षिणा घालपी शाळांनी घेवन आपले वर्ग भरल्यात. परिणाम, सरकारी शाळा बंद पडपाच्या मार्गार! !
 आतां अखिल गोंय बालरथ संघटनेन गंभीर आरोप केला. सरकारा वतीन निधी मेळून पसून शाळांनी बालरथाची दुरुस्ती करूंक ना. दरवर्सा पयशे मेळटात, मात कांय शाळांनी फाटलीं 12 वर्सां ह्या बशींची दुरुस्ती करूंक ना, असो संघटनेचो दावो. हो आरोप वयलेचाराक घेनासतना ताची चवकशी जावपाक जाय. बालरथ सारके नात जाल्यार तांकां अपघात जावपाची भिरांत न्हयकारपाक येना. कांय बालरथांनी ल्हान भुरगीं आसतात. तेन्ना शाळांनी चारुय वटेन विचार करपाक जाय. 'फिटनेस' प्रमाणपत्रा बगर बस रस्त्यार हाडप धोक्याचें थारूं येता. गाडी हें यंत्र. तें केन्ना मोडत हें कोणाच्यानूच सांगपाक येना. तातूंत आमच्या गोंयचे भोवतेक रस्ते 'सायबा भोगोस' पद्दतीचे.
 येरादारी संचालकांच्या मतान, 'दुरुस्तीचो खर्च चड आशिल्ल्यान कांय शाळांनी फिटनेस प्रमाणपत्राचें नुतनीकरण करूंक ना. तरीय तांचे बालरथ येरादारी करतात, जाल्यार कायद्या प्रमाण कारवाय करतले. ' राज्यांतल्या 419 मदल्या फक्त 60 बालरथांनी तंदुरुस्तीचो दाखलो घेतला. हाचो अर्थ 351 बालरथ प्रवास करपाक कायद्यान लायक नात. बालरथांचे अवस्थेची येरादारी मंत्री, शिक्षणमंत्री आनी त्या - त्या मतदारसंघांच्या आमदारांनी दखल घेवन पावलां उखल्ल्यार बरें!
 केरळांत 20 हजार बालरथ आसात. तातूंतल्या 14 हजारां कडेन प्रमाणपत्र आसा. दरेके बशींत जीपीएस यंत्रणा आसा. फाटल्या जुलयांत सरकारान विद्यावाहिनी अॅप सुरू केलां. तें वापरून घरांत बसून बालरथ खंय पावला, तें सोदप शक्य जालां. बस अजून कित्याक पावंक ना, हो हुस्को आतां पालक करीनात. फक्त बशीं पुरतेंच न्हय, तर सरकारी यंत्रणेंतल्यान कर्मचाऱ्यांची शिकपाची तयारी नासली तरी तांकां तंत्रज्ञान हें शिकोवपाकूच जाय. जो रावलो तो सोंपलो, हो आयच्या विज्ञानयुगाचो मंत्र. आतां आनीक 196 शाळांनी बालरथ मागल्यात. पूण ते तांकां आनी एकूणच राज्यांतल्या सगल्याच शाळांक खरेंच गरजेचे काय, हाचो अभ्यास जाय. शारांनी आनी उपनगरांनी जंय येरादारी सुरळीत आसता, थंय बालरथ दिवप काय नात, हाचेरूय विचारमंथन जावंक जाय. खुद्द राजधानी पणजेंत, सकाळीं, दनपारच्या वेळार शाळेचे बालरथ, व्हडल्यो कदंब बशी येतात, त्यो कांय वेळार रिकाम्योच आसतात. बालरथ आशिल्ल्या शाळा, म्हाविद्यालयां मुखार वचून पळयात, विद्यार्थ्यांच्यो घे म्हूण दुचाकी, मोटारीय आसतात. शिक्षकांच्यो मोटारी वेगळ्यो! शाळांक खंयूय सर्तींक बी वचपाक जाय जाल्यार हे बालरथ फायद्याचे पडटात, मात हरशी भुरग्यांक शाळेंत पावयलीं काय ते रिकामीच उरतात. जंय प्रवासी बशी नात, थंय ते चलोवप शक्य आसा?
 निधी दिवनूय बालरथांची खरेंच दुरुस्ती जावंक ना, ही गजाल खरी आसत जाल्यार संबंदितांचेर कितें कारवाय करतले? बालरथ दुरुस्ते खातीर दिल्लो हो निधी कित्या खातीर वापरलो, ताचोय हिशोब घेतल्यार बरो. कारण हो सरकाराचो पयसो, म्हणजे निमणो लोकांचोच पयसो! !
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 