रजनीबाय भेंब्रे नांवाचें भारदस्त बायल व्यक्तीमत्व. पयर 24 आॅक्टोबराक दिवाळे दिसा रजनीबाय संवसारांतल्यान गेल्ल्याची खबर आमच्या जयंतीबायन दिली आनी खूब वायट दिसलें. दिवाळेची उमेद खंयचे खंय विरून गेली.
 आंदोलनाच्या काळांत कोंकणी चळवळींत खूब जाणा कडेन संबंद आयलो, पूण जाणटेपणाचे भावनेन उफाट भरून प्रेम व्हांवपी थोडींच मायेस्त काळजां भेटलीं. तातूंत एक रजनीबाय. कोण कितलो पयस रावता हाका म्हत्व ना, रक्ताची नातीं आसपाक जाय अशेंय आसना. मनाचें नातेंच चड म्हत्वाचें आसता. रजनीबायच्या मायेस्त सभावाक लागून म्हजें सारकिल्ल्यांच्यो तिचे कडेन विचारांच्यो तारो जुळिल्ल्यो. चळवळींत वावुरतना सगळ्यांकच बरे, वायट अणभव आयल्यात. अशे वेळार मन ल्हव करपा खातीर रजनीबाय हो म्हजें खातीर तरी विस्वासाचो आनी मायेचो कोनसो म्हणून हांवें पळयला. तिचे कडेन उलोवन ओग घालयलो म्हणटकच मन ल्हव जातालें.
 नामनेच्यो साहित्यीक आनी लोकवेद संशोधक डाॅ. जयंती नायक म्हळ्यार आमचें जयंती. ताचें रजनीबाय कडेन सामकेंच आपलेपणाचें नातें. सुरवाती सावनच कोंकणीच्या कसल्याय कार्यक्रमाक रजनीबाय वांगडा आसल्यार जयंतीच्या घरच्यांकय कसलोच हुस्को जाय नाशिल्लो. एक विस्वास म्हणूनय तिचे कडेन पळोवप जातालें. रजनीबायच्या मरणाची खबर सांगतना जयंतीबाय खूब दुखॆस्त जाल्लें जाणवलें. आपली एक घरंदाज इश्टीण गेल्ल्याचें ताणें सांगलें. तें तिचे कडेन व्हडले भयणीचे भावनेतल्यान पळयतालें. ताचेय मायेचो कोनसो आतां काळाच्या पड्ड्या आड गेलो.
 सांवड्डें वाठारांत रजनीबायच्या नांवाक एक वेगळेंच म्हत्व आशिल्लें. थंयच्या सर्वोदय विद्यालयांत त्यो शिकयताल्यो. टिचर म्हणून विद्यार्थ्यां मदीं तांकां मान आशिल्लो. तिचे कडेन शिकिल्ले कितलेशेच विद्यार्थी दोतोर, इंजीनीयर जाल्यात. तें तिका आदरान पळयतात. सगळ्याच थरांतल्या लोकां मदीं तिचो संपर्क आशिल्ल्यान ताचो चळवळीकय फायदो जाल्लो. रंजनीबाय नासतना सांवड्डें वाठारांतलो कोंकणीचो कसलोय कार्यक्रम अपूर्णच. 1985 च्या काळांतल्या कोंकणीच्या आंदोलनांत कांय बायलां लेखिका आपल्या संवसारा कडेन लेगीत आडनदर करून सक्रीय वांटेकार जाल्लीं, तातूंतलीच आमची रजनीबाय. पणजेच्या आझाद मैदानार जावपी सगळ्याच सभांक, मोर्चाक रजनीबाय आसताल्यो. सरकाराक निवेदनां भेटोवपाक वचपी शिश्टमंडळांतय तांचो आस्पाव आसतालो. त्यो बऱ्यो संघटक. गरजेंवंताक आदार करपाची दानतय रजनीबायक आशिल्ली. समाजांतले कांय लोक अशा मनशांचो टिशू पेपर कसो वापर करतात, हे विशीं त्यो केन्नाय खंत उक्तायताल्यो, पूण तसो वेळ येतकच त्यो तांकां आदार करपाक मात फाटीं रावनाशिल्ल्यो. रजनीबायच्या सभावांतलें हें नदरेंत भरपा सारकें वैशिश्ट्य.
 रजनीबाय गेल्ल्याची खबर आयकतकच फाटल्या यादींचीं चित्रां जावन दोळ्यां मुखार आयलीं. खंयचेय चळवळींत थरावीक व्यक्तिमत्वां आसतकच चळवळीकय अधिश्ठान प्राप्त जाता. रजनीबाय सारक्यांक लागून त्या काळार चळवळींक अधिश्ठान प्राप्त जाल्लें, अशें हांव म्हणन.
 अंदूचो आॅक्टोबर म्हयनो कोंकणीच्या मळार दुख्खच घेवन आयलो. रेवणसिद्ध गेलो, राजेंंद्र नायक गेलो आनी आतां रजनीबाय. तांचो जागो दुसरे कोण घेवंक शकनात. कोंकणीच्या मळार नवे लोक येतात, पूण आदले काळार आसताली तशी ती पोटतिडक आनी धडपड मात म्हाका दिसना. ही खंत हांवूंच उक्तायता अशें न्हय, आमचे ज्येश्ठ साहित्यीक पुंडलीकबाबूय तीच खंत उक्तायतात. अशे वेळार आदलीं मनशां आमकां सोडून वतात, तेंन्ना चड दुख्ख जाता आनी म्हजें सारको नॅास्तेंलजीयांत बुडटा.
 रजनीबायचें साहित्य मळारय योगदान आसा. लेखिका म्हणूनच त्यो जियेताल्यो. कोंकणीचो संवसार थांबचोना, तो चालूच उरतलो. कोंकणीचीं अधिवेशनां, संमेलनां, पुस्तक प्रकाशनां जातलीं. पूण थंय रजनीबाय दिसचीना हें सत्य ! दर व्यक्तीचें ते ते सुवातेंर स्थान आसता. सांवड्डें वाठारांतले कोंकणी चळवळींत रजनीबायचें स्थान आगळेंच आशिल्लें. तांच्या वचपांत निर्माण जाल्ली पोकळसाण भरून येवचीना ! तांचीं आतां मेरेन 'नियतीची आशाड पावळी', 'घुसमट' हे कथासंग्रह, 'हांणी घडयलें गोंय' हें म्हान व्यक्तींच्या योगदानावेलें पुस्तक. तें भायर कितलींच बाल साहित्यावेलीं पुस्तकां उजवाडाक आयल्यांत. कला आनी संस्क्रुती गौरव, केरळच्या कोंकणी भाशा प्रचार सभेचो सरस्वतीबाय पुरस्कार आनी कोंकणी कला केंद्राचो पुरस्कारय तांकां फाव जाल्ले. तांचे फाटल्यान तांचो घरकार अशोक बाब, लग्न जाल्ल्यो हर्षा आनी शमा ह्यो चलयो आसात. तांचें दोंगरा एदें दुख्ख पचोवपाक देवान शक्त दिवची, इतलेंच मागप आमच्या हातान उरता. रजनीबायच्या आत्म्याक शांती मेळू.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 