सुपुल्ल्या गोंयाक खूब व्हड संस्कृताय आसा. आनी तीच मुखार व्हरपाक दरेक पिळगेचो हातभार आसा. पयलींचो काळ जर म्हणलो तर, चड मुखार वचनासतना हालींचीच पिळगी धरूया. रांदची कूड ही संस्कृतायेन अस्तुऱ्यां कडेन पावल्या आनी हेच संस्कृतायेन अस्तुरेक 'चूल आनी मूल' इतले मेरेनची मर्यादा आंखून दवरिल्ली दिसता. पूण हे मर्यादे पलतडीं वचप फक्त थोड्याच अस्तुऱ्यांक जमलें. तातूंतलीच आमची कुमारजुंयेंची लोककलाकार, नाट्यकलाकार सुरेखा सुरेश नायक.
 कुंमारजुंयें म्हटले म्हणटकच सगळ्यांत पयलीं याद जातात ते हांगाचे कलाकार आनी तांच्यो कलाकृती. सैमाचें वरदान लाबिल्ल्या ह्या जुंव्यार कितल्याशाच कलाकारांचो जल्म जालो. हे मातयेन जायते कलाकार दिले. तातूंतलीच एक सुरेखाबाय. तिचो जल्म भावकय- मयेंच्या भजनी कलाकार आनी समाज कार्यकर्ते यशवंत गोपी होबळे हांगेर जालो. म्हणटात न्हय कला ही रक्तांत आसची पडटा आनी तांका कलेची देण मेळ्ळी ती तांच्या बापाय कडल्यान.
 कुमारजुंयां वर्साचे बाराय म्हयने वेगवेगळे उत्सव- परबो चालूच आसतात. ताका लागून हांगा मनरिजवणेच्या वेगवेगळ्या माध्यमांक सदांच वाव मेळत रावलो. गांवांत हौशी कलाकारांचो आंकडो वाडत गेलो. आमची सुरेखाबाय तातूंतलीच एक. चवथी कडली फुगडी म्हण, पौशांत जावपी धालो, दिंडी अशा जायत्या लोकनाच प्रकारांनी तांचे कलेक सदांच ओतो आयिल्लो दिसून येता. फुगड्यांचे कितलेशेच प्रकार ती ह्या वयार लेगीत करून दाखयता. धालो म्हणल्यो म्हणटकच ती तोंडा वयली जपून दवरचेली परंपरा जावन उरल्या... आनी तिका सुरेखाबायन फक्त आपले पुरतीच दवरिनासतना ती मौखीक परंपरा गांवच्या हेर बायलां कडेनूय खोशयेन पावयल्या.
 ज्या काळार अस्तुऱ्यांक रंगभुंयेर चडयतकच हिणसायताले त्या काळार आवडीन, जिद्धीन माचयेर चडप म्हणल्यार केदी कापाझदाद? ल्हानपणांत धाला मांडार हांव आनी इश्टिणी ल्हान- सान नाटकुलीं सादर करतालीं, तेन्नाच्यान आपल्याक अभिनय करपाची रूची वाडत गेली, अशें ती म्हणटा. लग्ना उपरांत जेन्ना कुमारजुयां पावली तेन्ना कळ्ळें चडांत चड कुमारजुंयेंकार कलेचे मोगी, उमेदी आनी उत्साही. ह्याच वेळार सुरेखाबायचे कलेक वाव मेळ्ळो. दादल्यांच्या खांद्याक खांद तेकोवन म्हणटा तसो देवती कला मंच स्थापन करून फांटल्या 15 वर्सांनी कला अकादमीच्या नाट्य सर्तींत वांटो घेवपाक सुरवात केली. तांचे कलेचें खऱ्या अर्थाने चीज जालें तें कुंमारजुंयें गांवच्यान आनी तिणें हे संदीचे खऱ्या अर्थान भांगर केलें.
 नाटकाच्या मळार मराठी आनी कोंकणी दोनूय भाशांनी तांणी मुखेल भुमिका साकारल्यात. बाळ चिलया नाटकांतल्यान त्यांच्या अभिनयाची खऱ्या अर्थान सुरवात जाली. 'बाळ चिलया' नाटकांत तांणी शंकराची भुमिका साकारिल्ली. 'चक्रव्युह' नाटकांत शकुनी तर 'दोन वर' नाटकांत वसिष्ठाची भुमिका. 'रूक्मिणीहरण' (सहदेव), 'सिंहाचा छावा', 'संगीत स्वयंवरां'त कृथकौशीक, 'राम जल्मला गं सखे' नाटकांत ब्रह्मदेव, 'शिव वरदान' नाटकात नारद, 'शारदा' नाटकात कोदंड, 'धनुर्वेदां'त दुर्योधन, 'मत्स्यगंधां'त पराशर. हाचे 15 प्रयोग जाल्यात. 'धाडिला राम तिने का वनी? ' नाटकात सुमंत्राची भुमिका केली. तशेंच 'दम दमा दम' या कोंकणी नाटकांत सगूण तर 'दगाबाज जिंदाबाद' ह्या नाटकांत गंडकी ह्यो भुमिका साकारिल्ल्यो. आयज पिरायेच्या 67 व्या वर्साय तांचें नाट्यकलेच्या मळार तितलेंच योगदान आसा. अंदू रामनम उत्सवांत 'युद्धाचं आव्हान' नाटकांत त्यो शकुनीची भुमिका साकारतल्यो. आयचे युवा पिळगेन तांच्या कलागुणांतल्यान आनी नाट्यमोगांतल्यान शिकवण घेय सारखें खूब कितें आसा.
 सुरेखाबायची कला इतल्यार थांबना. लग्नकार्यांच्या वेळार लागपी दात्यां वयलीं गितां, हळडीचीं गितां, होवयो म्हणपाकूय ती तरबेज. तांच्या गळ्यांत जितली कला आसा, तितलीच कूसर हातांतूय आसा. सुरबूस पक्वांना, फुलां कडलीं पांचखाजीं, ल्हान भुरग्यांचे मांडे, झबले, तोपरीं आनी हेर शिवणकामांत तांचो हात धरपी कोण ना.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 