मनशाची जीण ही तंत्रगिन्यानान भरिल्ली आसता, पूण ती उपेगांत हाडटलो जाल्यार तंत्र आनी गिन्यान ह्या दोनूय गजालींचो वापर करप गरजेचें. तंत्र म्हणल्यार वागपाचें धोरण. गिन्यान म्हणल्यार जाणविकाय.
 नाचण्याचें शेत व्हड प्रमाणात करताले. त्या भायर चिबडां, तळशाचें मळें, बेड्याची लागवण, घोसाळीं, पडवळ्याचे मांटव अशा जायत्या तरांचे वेपार करताले. ज्या जाग्यार मळो करपाचो आसता तो जागो खणून झाडांचीं मुंना उस्तुन काडून जमीन सुपीक करताली. उपरांत धेंपाक एक फोंडकूल मारून तातूंत गुळयेचें सारें गोबरांत भरसून थोडें थोडें तें फोंडकुलांनी घालून तें पुरयताले. पायाच्या मोट्या बोटान ल्हानशें परत फोंडकूल करून तातूंत एक वा दोन बियां घालून वयल्यान माती धांपताले. बिंयाक दोन दीस पयली पातळ लुगटांत घट्ट बांदून रातीं उदकांत बुडोवन दवरप जातालें. सकाळीं ती बिंयाची पोटलीं उदकांतल्यान भायर काडून वयर नळ्या पोंदाक कामटाक लोमकळावप. अशें तरेन दोन दीस सकाळीं, सांजे तिका उदकान भिजोवप. मागीर दोन दिसांनी त्या बिंयांक रोंव येतालो. बिंयांक रोंव काडपा फाटल्यानूय तंत्रगिन्यान आसा. जें बीं किल्लून येवपाचें आसता ताकाच रोंव येता. रोव येना ते बीं पोकें. तें वापरिनात. बीं रोयलां तो दीस दरून दोन दिसांनी जमनींतल्यान तें आपली ल्हानसी तकली वयर काडटा आनी दिसांन दीस ताची वाड जायत वता. तशी ताची कुयदादूय घेवची पडटा.
 रोपांची बरीं वाड जावचे खातीर ताका युरीया सारें वापरतात आनी बरें फुलचें, फळचें खातीर गुळयेचें सारें गोबरांत भरसून रोपाच्या सरभोंवतणी घालून वयल्यान माती धापतात. बीं किल्लून आयल्या त्या दिसाक दरून एकवीस दिसांनी त्या रोप्याक फळ जावपाक सुरवात जाता. ह्या एकवीस दिसां मदीं धाकटें सारे आनी व्हडलें सारें घालप जाता. रोप्याक माती लावन मुनां घट्ट करपाचीं आसता. ताका आंयी धरप म्हणटात. अशें तरेन तीन- चार म्हयने दोंगरार तंत्रगिन्याचो वापर करून आमचे पुर्वज आपली जीण जगताले.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 