एकविसाव्या शेंकड्यांतली कोंकणी कविता आतां हळू हळू कूस परतुपाक लागल्या हातूंत मात लेगीत दुबाव ना. नवे विशय आमकां कोंकणी कवितेच्या मळार पळोवपाक मेळटात. फकत प्रादेशीक न्हय तर राष्ट्रीय आनी आंतरराष्ट्रीय पांवड्या वयले विशय आतां कोंकणी कवितेच्या मळार घोळपाक लागल्यात. युवा साहित्य संमेलन, साहित्य अकादेमी आयोजीत साबार काव्यसंमेलनां, साबार महाविद्यालयांनी घडोवन हाडिल्ल्यो कविता सर्ती नव्या युवकांक कवितेच्या मळार आकर्शीत करतात. अशा वेळार नवे आनी आधुनीक स्वरुपाचे विशय नवोदीत कवी कोंकणी कवितेच्या आंगणांत घेवन येता. असोच एक नवोदीत युवा कवी म्हणल्यार आकाश भालचंद्र गांवकार.
 आकाश गांवकार हो एक प्रतिभाशाली युवा कवी. साबार महाविद्यालयीन कविता सर्तींनी ताणें आपली साहित्यीक प्रतिभा दाखयल्या. 2022 वर्सां ताचो 'सर्जिकल स्ट्रायक' हो कवितासंग्रह साहित्य अकादेमीन प्रकाशीत केला. ह्या संग्रहांत वट्ट 101 कवितांचो आसपाव आसा.
 आकाशाल्या कवितांनी विद्रोही स्वर झळकता. हो विद्रोह आसा समाजांतल्या वायट घडणुकांचेर, चाली-रितींचेर, मनीसपणाक नश्ट करून उडोवपी गजालींचेर. अशा वेळार 'सर्जिकल स्ट्रायक' हें नांव खूब सर्जनशील दिसता. आकाशाले कवितेंत जरी विद्रोह आसलो तरी तातूंत मोग, हुस्को, चिंता अश्यो अनेक भावना दिसतात. कांय कवितांनी तर कवी स्वताचोच सोद घेता.
 एकेच कवितेंतल्यान वेगवेगळे अर्थ काडूं येता. 'सुकण्या' ही कविता हाची बेस बरी देख. आयज युवा पिळगी घुंवळी वखदां, सोरो, सिगार अशा वायट वेसनाच्या मायाजाळांत सांपडल्या. ज्या वयाचेर आपलो फुडार घडोवप आसता त्याच वयाचेर आयची युवा पिळगी अशा वायट वेसनाच्या मार्गार वचून आपलो फुडार पिड्ड्यार करता. कवी अशा वेळार ह्या युवकांक जागृत करपाचें काम करता. तशेंच दुसरे नदरेन पळयल्यार कवीचे कवितेंत राष्ट्रीय आनी आंतरराष्ट्रीय घडणुकांची प्रतिमा दिश्टी पडटा.
 आयचो मनीस मॉडर्न जाला. फकत भायल्यानूच न्हय तर आंतरीक दृश्टीन लेगीत. अशा वेळार तो आपली आदली जीण, संस्कृती, दायज विसरत चल्ला. साबार आदल्यो गजाली ताका 'गांवठी' दिसतात. पूण हें सगळें करतना तो 'गांवठी'तलो 'गांव' आनी 'गांवपण' विसरला. हाचेरूच 'मोडर्न मॅन' ही कविता सुचक पद्दतीन उजवाड घालता.
 चांदर गांवांत 'मुसळखेळ' वा 'मुसळनाच' नांवाचो एक फामाद नाच जाता. ह्या नाचांत एका इतिहासीक घडणुकेचें दस्तावेजीकरण आसा. ह्या नाचाचें गीत खूब ओडलायणें आनी इतिहासीक घडणुकेचें चित्रण करपी आसा. ह्याच गिताचे फास्केंत कवीन ही कविता बसयल्या अशें जाणवता. कवितेचो आशय आधुनीक मनशाची जीण आनी समाज हाच्या भोंवतणी घुंवता.
 कवी समाजाच्या संपर्कांत रावता. समाजांत घडपी वायट घडणुको ताच्या संवेदनशील मनाक पिड्ट्टात. ताका अस्वस्थ करता. आधुनीक मनशाची मनस्थिती, अस्तुरेची संघर्शमय प्रवासकाणी, राजकारण, समाजीक घडामोडी, पर्यावरणीय समस्या अशे विवीध प्रस्न ताच्या मनाचेर परिणाम करता आनी तो आपले कवितेंतल्यान तांची मांडणी करता. त्या भायर आंतरीक संघर्श दाखयतना तो साबार आत्मसोदात्मक कविता बरयता. तशेंच मोग हो विशय लेगीत कवीन कडेक दवरूंक ना. मोग जातना आनी मोग तुट्टना जावपी मनाची व्यथा हो कवी शब्दबद्द करता. जल्म आनी मरण हांचेर काव्यनिर्मिती करतनाच हांचे मदी चलपी जिविताचेर ताणें साबार आंगांनी कवितेंतल्यान उजवाड घाला. पूण नाका थंय यमक जुळोवपाची तकालस कवीन घेतल्या हें नदरेक पडटा. हातूंतल्यान मूळ कवितेच्या आशयाचेर परिणाम जाता कांय कितें? असो प्रश्न पडटा. तरण्या मनाचो थाव घेवपी ह्यो कविता वाचकाक आधुनीक समाज, मनीस आनी मनशाची मनस्थिती हाचेर सखोल विचार करपाक लायता हातूंत दुबाव ना.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 