संख्ये परस गुणां कडेन अदीक संवेदनशील जावपाची आमचे संस्कृतायेची आयज मेरेनची परंपरा आसा. आमकां शंबर कौरवां परस पांच पांडवा वशीन चड ओडणो आसा. रामायणात दशमुखी रावण खलनायक आनी एकमुखी श्रीराम नायक. हिन्दी फिल्मांत एक हिरो धा गुंडां वांगडा 'काय न्हय' करून झुजता तेन्ना आमकां खोशी जाता. खंडप्राय रशिये परस धाकल्या युक्रेना विशीं आमची मनां कळवळटात. एकोड्या श्रीकृष्णा परस ताच्या सहस्रावधी झुजाऱ्यांची पसंती करपी कौरव मुखेली दुर्योधन आमकां निर्बुद्द कसो दिसता. दुर्योधनान गुणां परस संख्येक अदीक महत्व दिलें. आमची सामान्य मनशांची मानसीकताय तशी ना.
 हे फाटभुंयेर आमचो देश आयचे घटकेक लोकसंख्येच्या मळार जगांत सगळ्यां परस मुखार आसप, ही गजाल आमका चिंता करपा सारकीच आसा. काल पयर मेरेन हो 'भोवमान' आमच्या शेजाऱ्याक चीन देशाक फावो जाल्लो. पूण, आतां आमी चिनाक फाटीं घालो. संख्येन चिनी लोकां परस भारतीय अदीक जाले. हेरशीं, क्षेत्रफळाच्या नदरेन चीन हो भारता परस लागीं- लागीं तीन पटींनी व्हडलो आसा!
 भारताच्या स्वातंत्र्या पसुनूच आमी जनसंख्ये विशीं सादूर आसले. 'धाकटें कुटूंब हें सुखी कुटूंब' अशें मानणारे आसले. 'हमे दो हमारे दो' ही आमची राष्ट्रीय घोशणा आसली. सुरवेक कुटूंब नियोजन आनी उपरांत कुटूंब कल्याण या खात्यां वरवीं आमचीं सरकारां ल्हान घराब्यांचें समर्थन तथा तांचो प्रचार करीत आयल्यांत. हे पासत स्वतंत्र खातीं आनी स्वतंत्र मंत्रालयां आसात. देश स्वतंत्र जाल्लो तेन्ना आमच्या देशाची जनसंख्या 40 करोड आसली आनी त्याच काळांत चिनाचो लोकां- आंकडो 50 करोड आसलो. सन 1950 ह्या वर्सा सावन संयुक्त राष्ट्रां महासंघ ह्या विश्वीक संघटनेन प्रत्येक देशाच्या लोकसंखेची वर्सुकी नोंद दवरपाचो उपक्रम सुरू केलो. तेन्ना सावन आयज मेरेन चीन होच जगांत सगळ्यान चड लोक आसलेलो देश आसलो. आनी ह्या वयले संस्थेच्या अंदुंच्या जनगणनेच्या अहवाला प्रमाण, आतां भारत हो जगांतलो सगळ्यान अदीक लोकवस्ती आसलेलो देश जाला. आयज आमच्या देसाचो लोकां- आंकडो 143 करोड इतलो जाला! मजगतच्या काळांत लोकसंखेच्या बाबतीन चिनी लोकांनी आमचे परस अदीक शिटुकसाण दाखयली. आमी 'हम दो, हमारे दो' म्हण्टाले तेन्ना हे आमचे शेजारी 'हम दो, हमारा एक' अशें म्हणूक लागले!
 पूण, दर एका नाण्याक दुसरी वट आसता हें आमी विसरुंक फावना. लोकसंख्या ही एका अर्थान धन (asset) कशी आसता. जनसंख्या उणी जायत चल्ल्या हें आयज चीन देशाचे व्हडलें दुखणे जालां आनी ती वाडची हे पासत थंय तरेकवार येवजण्यो चालीक लायल्यात. देखून लोकसंख्या वाडली म्हूण भिवपाची गरज ना. लोकसंख्या कसले तरेची हेंवूय पळोवप म्हत्वाचें आसा. देखीक चिनी लोकसंखेत 65 वरसां पिराये वयले लोक 13 प्रतिशत आसात. हाचे उरफाटें, भारतांत ह्या वयोगटांतले लोक केवळ 7 प्रतिशत आसात. म्हणचे आमची जनसंख्या तरणी आसा. ही थाकाय दिणी गजाल जावन आसा.
 तरणाटे लोक म्हळ्यार प्रचंड श्रमशक्ती. देखून तरणाटी जनसंख्या चड आसलेले देश गिरेस्त जातात. दुसरी गजाल म्हणचे जाणट्या लोकां परस तरणाटे अदीक बचत करतात. तांच्या खर्चा परस तांची जोड चड आसता. जाण्टेल्यांची गजाल तशी नासता. तांका येणावळ नासता आनी त्या मानान खर्च अदिक आसता. चड बचत म्हळ्यार चड गुंतवणूक. ही गुंतवणूक देशाच्या अर्थवेवस्थेन भर घालता. महत्वाची गजाल म्हणचे सळसळपी रगत म्हळ्यार अदिक चैतन्य, अदीक नवेंपण आनी अदीक नवे- नवे सोद. चड लोकसंखेक लागून कसलेय बी राश्ट्रीय वा भौशिक प्रकल्प कमी खर्चीक जातात. विभक्त कुटूंबां परस रासवळ कुटूंबां उणी खर्चिक आसतालीं. तशें हें.
 आमच्या देशाक व्हड लोकसंख्येक लागून एकच मोटो तोटो आसा. आमचो देश हो शेतीप्रधान. लोक वाडले कीं सबाविकूच जण एका शेतकामत्याच्या वाट्याक शेताचो भोवच ल्हान कुणगो येता. तातूंत शेती करप हें ताका आर्थिक नदरेन परवडना. पूण हाचेर उपाय म्हूण लोकसंख्या उणी आसप हो न्हय . शेतकामत्यांनी हेर उद्देग वा हेर सेवा हातून भितर सरप होच ताचेर योग्य उपाय. हे पासत सरकारान फावो ती धोरणां आखुन तीं चालीक लावंक जाय. आस्तदिणी गजाल म्हणचे हालींच्या वर्सांनी भारतांतल्यान जितले लोक देशा भायर कामांक वतात तितले हेर खंयच्याच देशातले लोक आपणाल्या देशा भायर कामाक वचनात. हिवूय गजाल लोकसंख्या वाडिची चिंता उणी करणारी आसा.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 