घरांमुखाली सुवात ही आंगणा खातीर आसताली. अर्विल्ल्या काळांत शेणान सारयिल्ली आंगणां, चुट्टांचे माटव पळोवपाक मेळटाले. गांवांतलो दरेक सुवाळो आंगणांत जातालो. आंगण म्हल्यार चार लोकांक एकठांय हाडून संवाद सादपाचें माध्यम आशिल्लें. शेतकार घरा येतकच आंगणांत बसून रातच्या वेळार खबरांनी गुल्ल जाताले. आंगणाचे धडेर बसून जाणटे पान खाताले. भात सुकोवपाक, सोलां करपाक, लग्न कार्याक आनी हेर सुवाळ्यां खातीर ह्या माटवाचीं तेन्ना खूब गरज लागताली.
 काळ बदलत गेलो तशीं शेणान सारयिल्लीं आंगणां आनी ताचे वयले चुट्टांचे माटव कमी जाले. शिमिटाचीं आंगणां आनी पत्र्यांच्या मांटवाची सावळी घेवपाक लोकांक आवडपाक लागलें. चुट्ट्यांच्या माटवांत बसतकच थंडाय मेळून थाकाय पयस जाताली, आतां पत्र्यांच्या माटवांत दनपारच्या वेळार वताचे उबेन आंग हुलपल्ले वरीं जाता.
 सैमान नटिल्ल्या गांवांक आधुनिक पिळगी खंय तरी वेगळे तरेन नटोवपाचो यत्न करतना दिसता. पूण ह्या बोवाळांत सैमीक वातावरणांत मेळपी शांती नश्ट जायत चल्ल्या. एकवटान बसून रातच्या वेळार खबरांच्या बोवाळांत कामां केन्ना जातालीं हाचें भान लेगीत उरनाशिल्लें. पूण आयज लोकांक एकामेकांच्या घरा वचून बसपाक लेगीत वेळ ना. संबंद तुटत चल्यात.
 टिव्ही, मोबायल ह्या दोन तंत्रीक वस्तूंनी चार लोकांचो एकवट, संवाद तोडला. रातच्या वेळार जाणट्यां कडल्यान मन एकाग्र करून भुरगीं काणयो आवडीन आयकतालीं. आतां आवय, बापूय भुरग्यांक ह्योच काणयो मोबायलाचेर दाखयतात.
 माटवांत बसप, चार लोकां कडेन उलोवन दिसभराचो ताण पयस करप. वेळूय पासार जातालो. कोण मनांत आयल्यार शिगम्याच्यो चरंगय म्हणटालें. एक आपुलकायेचें तशेंच उमेदीचें ल्हार त्या माटवांनी व्हांवतालें. आयज ती आपुलकाय खंय तरी सांडल्या.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 