जे काम आमी करतात तें श्रद्धेन, निश्ठेन आनी प्रमाणिकपणान करचें. कामाचे सुवातेर खेव करचो न्हय. जण एकल्यान खंयचेंय काम मन लावन, आवडीन करचें. मन मारून कसलेंच काम कोणें करचें न्हय. पाटयो मारच्यो न्हय. तशें केल्यार त्या कामाक हळद लागलीच म्हूण समजपाचें.
 ज्या कामाक आमकां नेमल्यांत त्या कामांत आनंद आनी समाधान सोदपाचो यत्न दरेकल्यान करपाक जाय. विनाकारण लोकांक पिडापिड करचे परस, आपल्या कामाचेर लक्ष केंद्रीत करपाक जाय. वड्याचें तेल वांयग्याचेर काडलें म्हूण उपकारता? कोणाचो राग कोणाय मनशाचेर काडू नजो. मनशान संयमान वागपाक जाय. तेच बराबर मनीसपणान आनी स्वाभिमानान जगपाक जाय. 'आपलें नाशें आनी जग लोकांचें हांशें' करून उपेग ना.
 आपल्या मना सारकें जालें ना जाल्यार केन्ना- केन्ना मनीस सामको निर्शेता, पिशांन्तूर जाता. तो कितें उलयता, कितें करता... ताचें ताकाच भान नासता. मनशान म्हण्टा ते सरभोंवतणचें भान दवरपाक जाय. अनैस्ती कोणाचेर तरी फटीचे आरोप करून सज्जन मनशाक बदनाम करप, ताका पिडापिड करप.... आनी ती करतना सामको सकयल्या पांवड्यार येवन आपले हिन वृत्तीचें दर्शन घडोवप, हें समा न्हय. अशा दुश्ट प्रवृत्तीच्या लोकांक जे कोण प्रोत्साहन, तेंको दितात, तांची किव करीन दिसता. समाज सुवार्थी, कामचुकार आनी फटिंग मनशांक तांचे करणेंतल्यान वळखतात. कामीण जाल्ल्या मनशाक जशें सगळेंच हळदुवें दिसूंक लागता, तशें फटिंग मनशाक सगळेंच मनीस फटिंग कशें दिसतात. आख्खो गांव जेन्ना एखाद्या मनशा आड उबो रावता, तेन्ना गांवच्या लोकांक दुशण दिवन उपकारना. तो मनीसूच चुकता आसतलो. एकलो वायट आसूं येता, सगळेंच वायट आसू नजो. आपूण बरो जाल्यार सगळें बरें.
 उच्च शिक्षीत मनीस जेन्ना असंस्कृत, ब्रूत कसो वागता तेन्ना त्या मनशाच्या शिक्षणाक आनी पदव्यांक लाय व्हरून चुट्टी. जांकां मनीसपणान वागूंक कळना त्या मनशाक समाजांतल्यान बहिष्कृत करपाक जाय. पयशां फुडें आनी सुवार्था फुडें जे आपल्या आवय- बापायक वळखनात अशा मनशांक समाजांतल्यान उंवाळून उडोवपाक जाय. तीच तांची लायकी. अशा मनशांक पालखेंत घालून जें लोक नाचयतात, तांकां जनाची न्हय, निदान मनाची तरी थोडी लज दिसूंक जाय. जे एकमुळे वागतात. जांकां समाजाचें देणे- घेणे लागना, सोयरे- धायरे लागनात, जे फकत आपलो सुवार्थूच पळयतात, आपूण आनी आपलें कुटूंब, बाकी माल्लें झक. मड्या वयले लोणी खावपी हे लोक, ताणी लजबिज सगळें सोडिल्लें आसता. ते पयसो एके पयसो करीत जगतात. त्या पयशांचो माज तांकां चडिल्लो आसता. मनशाक चडूय पयशांचो मद जावंक फावना. मागीर तो मनीस मनशांत उरना. तो उर्मट वागूंक लागता. तो मनशाक किकोंत करता. ताका दिसता संवसारांत आपूण एकलोच शाणो. बाकिच्यांक काय एक कळना, अशा भ्रमांत तो वावुरता. परिणाम विनाश काले विपरित बुद्दी. जाका माती खावपाची बुद्द येवजता, ताका कोण कितें करतलो?
 शिकलो म्हूण कोण पंडित जायना. मनीस सुसंस्कृत आसूंक जाय. पुरस्कार मेळ्ळो म्हूण कोण आदर्श जायना. मनीसपणान वागूंक कळूंक जाय. आयजकाल पुरस्कार कोणाकय मेळटा, कांयजाण पयशांनीं तें विकतेंय घेता. पुरस्कार दिवप्यांनी हाचेर गंभीर चिंतन करपाची गरज आसा. हांगा कश्ट्यांक पेज आनी आयतो बसता ताका शित, अशी समाजाची रीत जाल्या. हाका लागून सुक्या वांगडा ओलेय जळटा. कितें आसता जाचे मन ज्या कामांत रंगता तें काम तो मनीस मन लावन करता. प्रत्येकाक मना सारकें काम कशें मेळटलें? खरें म्हणजे जें काम आपणाक आवडना त्या कामा खातीर आपणें अर्जूच करूंक फावना.
 ज्या कामा खातीर म्हाका भरमसाठ पगार मेळटा तें काम हांवे प्रमाणिकपणान करपाक जाय. तांतूत 100 टक्के दिवपाचो प्रत्येकान यत्न करपाक जाय. ताणें अशें म्हणूंक फावना 'ह्या फिल्डान हांव चुकून पावलो. म्हाका ह्या कामांत आवड ना'. म्हाका सांगांत असो मनीस समाजाक कशी सेवा दितलो? तांतूल्या तांतूत तो जर शिक्षण क्षेत्रांतलो आसल्यार सगळो बट्याबोळ. शिक्षक हो जल्मजात शिक्षक आसचो पडटा. मुळांत तो संवेदनशील आसचो पडटा. निस्वार्थीपणान समाजसेवा, मानवसेवा, राष्ट्रसेवा, साहित्य सेवा करपाची दानत ताचे कडेन आसची पडटा, मनशाळें गुण आसचें पडटा. आपले वागणुकेन शिक्षकांची प्रतिश्ठा जपची पडटा. कोणा एकल्याचे पाडे वृत्तीक लागून शिक्षकी पेशाक काळो दाग लागूंक फावना, हाची जण एकल्यान नोंद घेवपाक जाय. 'कोणें रे हाका मास्तर केला? ' अशें कोणें म्हणूंक जायना. आपली आनी आपल्या पुराय कामाची इज्जत राखपाक जाय.
 शिक्षण क्षेत्रांत शिक्षकूच जर जोडधंदे करपाक लागले, कायदे कानून मोडपाक लागले, नितीमत्ता सोडून वागूंक लागले, विद्यार्थ्यां मुखार झगडपाक लागले. गटबाजी करपाक लागले, एकामेकांचेर जळपाक लागले, जाल्यार विद्यार्थ्यानी, समाजान कोणाच्या तोंडा कडेन पळोवपाचें? शिक्षकांनी आपलो इगो घरा कडेन दवरून हायस्कुलांत येवपाक जाय. मुळांत शिक्षकांक इगो प्रोब्लम आसूंकच फावना. जो मनीस देड शाणो आसता तो आपल्याच पांयार कुराड मारून घेतले बगर रावना. शिक्षक हो आपले वागणुकेन आनी चारित्र्यान विद्यार्थी प्रिय, समाजप्रिय जावंक जाय. जायत व्हय हें आमचे कडेन?
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 