'मांय' एक अदभूत सकत, जी काळाथावन अपली सकत होगडायनासतां आसलेल्यान आज म्हणासर संसार चल्ता. आनी एका 'आवय'चीं रुपां बदल्ल्यांत आसुयेता पूण तिचो मोग आनी मयपास अजून तोच, अपल्या बाळाक जीव दीवंक सयत पाटीं सरानासची आवय खरीच ह्या संसारांतली भोव व्हड सकत.
'म्हजी मांय' कविता एक संपी कविता, जल्मा थावन मोर्नापऱ्यांत एका आवयचीं वेवेगळीं रुपां पिंत्रांवची कविता. पूण हरेका रुपांनी वा पात्रांनी फकत तिणेंच त्याग कर्चो आनी तिणें फकत मोग दिंवचो शिवाय केदनांय कितेंच पाटीं आशेनासताना अपल्या बाळाच्या सुखांत अपलें सूख देखचो.
