दूसरे खंयचेय जिते भाशे वरी कोंकणीच्योय साबार बोली आसात. प्रदेश, धर्म, जात, इतर भाशांचो प्रभाव आदी घटकांक लागून कोंकणीच्यो बोली उपजल्ल्यो दिसतात. देखीक अंत्रूज, पेडणें आनी साश्ट प्रदेशांतल्यो शैली, मंगळूरच्या हिंदू आनी क्रिस्तांव लोकांच्यो बोली, गोंयच्या बामण आनी बामणेतर हिंदूंची शैली.
कोंकणी बरोवपाचें सगळ्यांक मान्य अशें एक प्रमाण रूप अजून विकसित जावंक ना, हें खरें. पुण ताचीं खूबशीं कारणां आसात. कोंकणी सामाज वेग-वेगळ्या प्रदेशानी शिंपडून गेल्लो समाज आनी शेंकड्यानी वर्सानी ह्या विभागां मदें संपर्कच नासलो. इतिहासांत केन्नाय, खंयच कोंकणीक राज्याश्रय मेळ्ळो ना. इतलेंच न्ह्य तर १६८४ वर्सा पुर्तुगेज शासकानी कोंकणीक चिड्डून दवरपाचो आनी ना नपश्चात करपाचो प्रयत्न केलो. गोंय स्वतंत्र जायत मेरेन भुरग्यांक ही भास शिकोवपा खातीर कसलीय वेवस्था नासली. ह्या घटकांचो कोंकणी उलोवपी लोकांचेर परिणाम जालोच आनी तांका लागून कोंकणीच्या प्रमाणीकरणाची प्रक्रिया फाटीं पडली. पुण गोंय मुक्ती उपरांत, चड करून शिक्षाणाक आनी साहित्यास्वदनाक लागून हळू हळू प्रमाणीकरणाची प्रक्रिया सुरू जाल्या अशें दिसून येता.
