हाव खुप दीस चिततालो कित्ये तरी बरवया म्हणून पण कित्ये बरवपाचे ते कळ नशील्ले. बायल माका म्हणताली तू मराठीन इतले बरयता तर कोकणीन कीत्येच काय बरयणा नाय कित्याक. बायलेन इतले म्हळ्ळा झाल्यार बरवपाकच जाय म्हणून बरवपाक घेत्ल्ये रोकडेच. पडत्या फळाची आज्ञा म्हणचे पेक्षा प्रत्यक्ष झाडानच आज्ञा दिल्यार नाय म्हणपाचो प्रश्नच ना.
तर सांगपाची गोस्ट म्हळ्ळ्यार हाव चार दिस गोया वचून आयलो. गोया वचून आयल्यार हाव सदाबशीन तरतीर्त जाता (हाव सोरा बी घे ना हे मुद्दाम सांगता ना जाल्यार फुडल्या खेपेक माकाय एक काजू रस घेउन यो अशे ऑर्डरी मिळतले. पण हाव सामको म्हळ्ळ्यार सामको म्हणून 'होच' आसा अशे म्हणपी म्हणपा शकतत.) पण खर्या गोयकाराक गोयच्या हवेन सुद्दा तरतरी येवपा शकता आणि हावबी त्यातलोच आसा.
ह्या खेपेक मज्या चलीयेचे शरण्याचे 'अॅक्टीव पार्टीसीपेशन' अशील्ले. आमी लोल्या गेल्ली तेन्ना एका बायलेन तीचे गाल ओढान तिका एक चॉकलेट दीले. ते तिने दवल्ले. मागीर आमी आर्यादूर्गेच्या देवळान गेली. थय शरण्या पळयताले. के कोण देवीक नाल्ल दिता कोण तांदूळ दिता आणिक कोण फुला व्हावता. ते पळवून शरण्या बायेन तिका दील्ले चॉकलेट देवी फुडे दवर्ला. तिची आवय तिका सांगपा लागली की "बाय मज्या शाण्या मज्या देवीक चॉकलेटी बी चल ना"
शरण्या विचारता " कित्याक चलना ? "
आवय सांगता " देव चॉकलेट खाईना "
"कित्याक खायना पण. हाव दिले जाल्या खातलेच नी. आणिक देव नाल्ल खाता तांदूळ खाता जाल्या चॉकलेट कित्या खावचो ना. खातलोच तो. "
आवयेकडे उत्तर ना.
तर सांगपाचे मतितार्थ कित्ये तर देवा फुड्यान भक्ती म्हत्वाची. हे आमका आमच्या शरण्यान शिकयले.
(देवी थय हसली असतली)
असलो लाईव्ह परफॉर्मन्स श्रेया घोषाल ना जाल्यार सुनेधी चौहन ना जाल्यार हेमा सरदेसाई (ही आमची गोयकार म्हणून मुद्दाम) दिवपा शकची ना.
इतली सगळी कामा करून सकाळचे बेगीन उठुन सामके फ्रेश उरता शरण्या.
तशे खुपशे शिकपाचे आसा मज्या भावले कडल्यान. ते म्हणतात ना " a child gives birth to a mother (parent) " अगदी खरे आसा निदान आमच्या बाबतीन तरी.
" उंदरा मज्या मामा आणि हाव सांगता तुका त्या माजोरीच्या पिला लागी खेळ मांडी नाका. उंदीर मामा आयलो आनि बाजे पोना लिपलो त्या माजोरीच्या पिलान तेका एक घासान खायलॉ या या मयाय्या "
