व तुमचो राजा हें विसरतात तुमी. आनी कसलोय निर्णय घेवचो आसल्यार तें तुमकां विचारून घेवपाची गरज पडना म्हाका! तरी लेगीत येवजून आयिल्ले म्हाका त्या वेळार की तुमकां विचारचें म्हणून पूण वेळ नाशिल्लो आनी गडबडींत हो निर्णय घेवचो पडलो. आतां कोणाक म्हाका सांगात दिवचो आसा तर दियात, नातर हांव एकटोच आसां समर्थ. शेराक बरोच राग आयिल्लो हें हतयान वळखलें आनी ताका समजावपाच्या यत्नान म्हणलें.
 "तशें न्हय शेरा... म्हज्या म्हणण्याचो अर्थ तसो नाशिल्लो. आनी रोखडोच वागानूय ताचेर जोर दिलो.
 "आसूं आसूं... जालें ते गेलें, आतां आमी फुडले तयारेक लागुया. आतां आमी फुडें कशें करप शेरा? " वागान विचारलें. आनी फुडें कशें करप हें सांगपाक शेरान सुरवात केली.
 "आयकात, सगळे सारके कान दिवन आयकात. फाटले खेपे सारकें म्हाका लजेक पडूंक दिवं नाकात. आमी सगल्यांनी हे खेप सादूर रावपाचें. " राजा आतां कितें सांगता तें आयकुपाची सागल्यांचीच उत्सुकता आसली आनी सगलींच राजा कितें सांगतलो काय हाची वाट पळयतालीं. पूण माकडाक पाशिंयेंस काडूंक जमले ना जाले. ताणें मदींच जाप काडली.
 "राजानो. आमी कितें करचें पडटलें? " माकडान विचारलें, शेरा राजा खूश जालो. ताका तेच जाय आशिल्ले की आपणाक कोणें तरी विचारचें.
 "आ बरो प्रस्न विचारलो तुवें. तर आयकात... माकडा तुवें आयज पासून झाडाचेर हांगा थंय उडयो मारपाचें ना, खी खी करून हांसपाचें ना आनी आयज सावन तुवें पेंवंक शिकपाचें. " अशें शेरान माकडाक सांगताच सगलीं हांसूंक लागलीं. माकडाक तें पटूंक नाशिल्लें. ताणें रोखडेच पुरतून शेरा राजाक विचारलें.
 "पेंवता खंय रे...? " शेरान विचारलें.
 "उदकांत" माकडान सांगलें.
 "आं उदकांत पेंवंक शिकपाचें आनी ह्या कामांत तुका कोलो मजत करतलो. कितें रे कोल्या करतलो मरे मजत ताका? " कोलो थंय झेमो काडटालो. शेराचो आवाज आयकून जागो जालो आनी गडबडीत "हय राजानो करतलों हांव मजत ताका. " अशें म्हणलें. पूण माकडाचें समाधान जावंक नाशिल्लें. ताणें परते शेराक विचारलें.
 "हांवें सांगला म्हणून... तुवें पेंवंक शिकपाचें म्हणल्यार शिकपाचें आनी कारणा शिवाय हांव कोणाक कांयच करूंक सांगना. सर्तीच्या वेळार फाटले खेपे सोंसो जर पोटभर खावन झाडा पोंदा न्हिदलो जाल्यार तुवें ल्हवूच उदकांतल्यान पेंवन येवन ताका न्हिदेंतल्यान उठोवपाचो. हें तुज्या पेंवपा फाटलें कारण आसा,
"हय राजानो, आतांच वतां हांव...! " तो वचपाक लागलो.
 "खंय वता तूं आतां...? शेरान ताका आडयलो.
 "राव पयलीं आयक हांव कितें सांगतां तें. " शेरा फुडें सांगूंक लागलो.
 "हरणान सदांच सकाळीं सोंशा वांगडा धांवपाची सर्त लावपाची. ताचो बरो सराव करून घेवपाचो. " शेरान हरणाक सांगलें.
 "बरें राजानो. " हरणान मानान मान्य केलें.
 "सांगात शेरा राजा! " दोगांयनी वांगडाच म्हणलें.
 "सर्त लायतल्या वाठारांत पालेभाजयांचीं शेतां दिसूंक फावना, तीं पयलीं तुमी दोगांयनी खावन सोंपोवपाची. " शेरान फर्मान सोडलो.
 "पूण शेरा पालोभाजी खावपाचें कारण कितें? हतयान विचारलें.
 "ताचें कारण हें की सोंशाक खावपा खातीर थंय कांयच मेळूंक उपकारना आनी तेन्नाच तो सर्तीचेर बरे तरेन लक्ष दिवंक पावतलो. " शेरान समजावन सांगलें पूण वागाक तें मात पासून मानवंक नासलें.
 "पूण शेरा तें काम म्हज्यान कशें करूं येता? " वागान शेराक विचारलें.
 "कित्याक भाजी खावंक दात ना तर तुका," शेरान हांसत म्हणलें तेन्ना सगलीं हांसलीं.
 "आनीक पूण बीण नाका म्हाका..." शेरान आवाज चडयलो. "हांवें सांगलां खा म्हणून जाल्यार खावपाची..." चला आतां, जांकां जशें काम दिलां तशें तांणी करचें. " सगलीं आपली मान सकयल घालून चलपाक लागलीं.
 "आनी आयक रे सोंशा...!
 "म्हाका कितें म्हणलें तुमी राजानो...? " सोंशान रावन विचारलें.
 "हय रे तुकाच... तुकाच सांगतां हांव, आयक फाटले खेपे भशेन नाका जाल्लें करूं नाका आं! आनी म्हजें नाक कापूं नाका. शेरान म्हणलें.
 "ना शेरा राजा, हे खेपे नाक कापिना... सोमतो गळोच कापतां. " सोंशान फकांडां केलीं, पूण शेरा अजापीत जालो.
 "कितें म्हणलें तुवें..." ताणें अजापान विचारलें.
 आतां सांगला तें काम कर. " आनी सोंसो गेलो.
 शेरा राजान आपले परीन सगल्यांक कामाक लायिल्ली. पूण ताचे नदरेंतल्यान ल्हानसो तो हुंदीर चुकिल्लो. पूण हुंदीर खूब हुशार, ताणें रोखडें राजाक विचारलें.
 (फुडें चलता)
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 