ल्हान आसतना जे पांयवाटेन हांव आमच्या घरा यो-वच करतालो, ती वाट माडोवपाची इत्सा आयज म्हज्या मनांक सतोवपाक लागिल्ली. सांजवेळार पायांत रबरी व्हाणो चडयल्यो आनी न्हंय जशी मोठे उमेदीन दर्याक मेळपाक वता, तसोच हांव ते आमचे भुरगेपणांतले पांयवाटेक मेळपाक, ते वाटेवेल्यान चलत रावलो.
 पांयवाटेन चलतना त्यो आदल्यो यादी खडबडून जाग्यो जाल्यो.... पांयवाट माडयतना त्यो भांगराळ्यो यादी आडखळल्यो.... . हीच ती पांयवाट जिचेर यो- वच करुन म्हजें भुरगेपण सरलें. आजय ती म्हजी व्हडा उमळशीकेन वाट पळयताली.
 म्हज्या घरा कडेन वचपी पांयवाट, आज परत आदल्या म्होवाळ यादींनी चिंब भिजिल्ली.... पांयवाटेर चलतना, जेन्ना- जेन्ना तोल वता सो दिसतालो, त्या- त्या वेळार हेच पांयवाटेन म्हाका सांबाळून घेतिल्ल्या खिणांची याद आयज म्हाका जाली. . ! सुटये दिसांनी, चवथ, दिवाळेक, जात्रा- काल्याक, शारांतल्यान गांवांत आयलो की हेच पांयवाटे वेल्यान अजुनय हांव म्हज्या मुळाव्या घरा वता.... आनी घरा वतना पिशा वरीं ते वाटे कडेन उलयत आसता. . ! हांगाच म्हज्या विचारांचे दिवप- घेवप जाता. . !
 हीच ती वाट, जिचेर चलतना हांवें म्हजे जिणेची पयली अ आ इ ई गिरयल्ली. तेच गांव, तीच माती, तेच घर आनी तीच पांयवाट, जी मुळाव्या रस्त्या वेल्यान म्हाका म्हज्या घरा घेवन वता. पांयवाटेरुच ल्हान आसतना हांव खेळ्ळों, आपटलो आनी धोपटलों. पांयवाटेन सुखदुख्खांत म्हाका वांगड दिलो. ह्याच पांयवाटे वेल्यान चलतना, आडखळत धडपडत ल्हानाचो व्हड केलो.
 हिच ती पांयवाट जी, अजुनय म्हाका फुडलो मार्ग दाखयता! दर्यादेगेर, एके उंचायेर आशिल्लो फोलेर दर्यांत भरकटलेल्या, शेणिल्ल्या बोटिंक, होडयांक वाट दाखयता, तशेंच ही वाट म्हाका काळखा कडल्यान उजवाडा कडे वचपाचो मार्ग दाखयता. सुटयो पडटकच, पाचवेचार सैमान शिरींगारलेल्या गांवांत पावतकुच मनांत विचार येता, की ह्या शारांनी अशें दवरलां तरी किदे? ? खरें म्हळ्यार गांवांत, मनशांत मनीसपणा ही गजाल उपाट भरिल्ली आसता... मनशा मनशा मदीं सुसंवाद आसता. एकमेकांचो मोग आसता, आदर आसता.
 आज हीच पांयवाट आशेल्या ती फकत म्हज्या आनी तुमच्या पायांच्या स्पर्शाक. आनी हांव आशेला तो ते पांयवाटेर, म्हजी वाट पळयत आाशिल्ल्या मातयेच्या स्पर्शा खातीर! ...... तेच मातयेच्या उटंगाराचो पावस पडून गेले उपरांत येवपी धुंद वासा खातीर हांव आशेलां! पूण, साकवा पोंदच्यान खुब उदक आयज मेरेन व्हांवन गेलां. ते पांयवाटेर उरल्यात त्यो, आतां फकत म्हज्या... तुमच्या पावलांच्यो खुणा . . !
 पांयवाट अशी आसपाक जाय, जी आडखळीची, आडमेळीचीं काय जायना, पूण सरळ तुमकां तुमच्या ध्येया कडेन घेवन वता, यशाच्यो गुढयो उभारपाक हात- बोट लायता, यशाचे तेंगशेर व्हरुन सोडटा.
 चडशा तरणाट्यांक हेच पांयवाटेन आपल्या मोग्याक चोरयांनी मेळपाक, मोलादीक वांगड, सांगात दिल्लो. आमच्या फुलिल्ल्या, परमळिल्ल्या जुंवानपणाच्या मोगाक, हीच पांयवाट गवाय आशिल्ली. त्या म्होवाळ खिणांची, सांजवेळच्या वेळार याद येत जाल्यार, एका खोल गेल्ल्या घांव्याची खपली काडिल्लेवरी दिसता. काळजाक जाल्ल्या घांव्यांतल्यान, कळत- नकळटां दुख्खाचे रगत व्हांविल्ले सारकें दिसता आनी मन एका खोल दरयेंत शेणिल्ले वरीं जाता !
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 