सगलेच मनीस श्रद्धावान आसता. तांची कोण ना कोणाचेर श्रद्धा, भक्ती आसताच. ताचेर वा ताच्या घराब्याचेर संकश्ट कोसळटा, तेन्ना तो देवाक शरण वता. सदांच देव- देव करपीय मनीस आसात. कांय श्रद्धाळू भक्त आसतात, तर थोडे अंधभक्त. आपले जिणेंत घडपी प्रत्येक बरी आनी वायट गजालूय फक्त आनी फक्त देवाक लागूनच घडटा, अशेंय मानपी उणे नात. वर्साक एकदांच देवाक वचपी कांय जाण आसतात. थोडे सप्तकांतल्यान एक फावट वतात. थोडे जात्रा, काल्याक वतात. थोडे गैरप्रकार, गुन्यांव, भ्रश्टाचार केलो काय पाप फेडपाक देवाक वतात. देव माफ करतलो, अशी तांची श्रद्धा आसता. म्हान संत म्हणटात, देव घरांत बसून पसून पावता. कितेंय आसलें तरी कोणाच्या भक्ती, श्रद्धेक वेर वतली अशी कृती करप आमच्या देशांत कायद्यान गुन्यांव थारता. पूण तरीय थोडे लोक तशी कृती करतात. कांय जाण तर सामके धाडशी आसतात. देव ख्यास्त दितलो, तो बादिकार हाडटलो हाचोय विचार करीनासतना ते ताका देवळांत कुलूप लावन बंद करतात वा तसो वेळ सरकाराचेर हाडटात. ताचे उत्सव पसून मागीर जायनात. (हाचो अर्थ देवूळ बंद जावं येता अशी कृती करपी लोक देवाक मात्तूय भियेनात, असो जालो ना? ) आमच्या देशांत वेगवेगळे देव, देवी तशेच असले साबार तरांचें भक्त.
 गोंय सरकारान राज्य देवस्थान नियमन कायद्याच्या कांय कलमांनी दुरुस्ती केल्या. देवळांचो कारभार सुरळीत आनी पारदर्शक जावचो हे खातीर तयार केल्लो हो प्रस्ताव मंत्रीमंडळान मानून घेतकच विधानसभेंत येतलो. थंय ताका विरोध जावपाची शक्यताय उणी. कारण भाजपाचें भोवमत आसा. हातूंत 40 वर्सां जाल्ल्या देवस्थानांची सक्तीन नोंदणी करपाची तजवीज आसा. देवळाच्या हिशोबाचेर चड बारीक लक्ष आसतलें. कारण देवळांनी वाद जावपाचें हेंच मुखेल कारण. आदल्यो समिती हिशोबाचीं पुस्तकां दिनात. कारण चड करून अर्थीक भानगडी, गैरप्रकार जाल्लो आसता. ताचो धपको मागीर खऱ्या श्रद्धाळूंक बसता, अशें सरकारी यंत्रणेक दिसता. कांय जाणांक मानपान जाय आसता. उत्सव, पालखेक वा आमदार- मंत्री बी येतात तेन्ना तांकां तेंकून- तेंकून रावपाची बऱ्याच लोकांची इत्सा आसता. समितीचेर आसलो काय तें सहज शक्य जाता. कांय लोकांच्या आदल्या पिळग्यांनी देवळां वयर काडल्यांत, मात आतां काळ- वेळांत बदल जाल्ल्यान तांच्या हातांतल्यान देवळांची सत्ता गेल्या. देखून अस्वस्थ जावन ते वादांत उडी घेतात.... . परिणाम देवळांक कुलूप! !
 मानसीक ताण, तणाव उणो करपाक, संस्कृती, कलाप्रकार मुखार व्हरपाक, वेवसाय, मनोरंजन, दोन खीण बरे वचपाक, श्रद्धे खातीर (ती कोणाचेर तरी आसची. ) देवाची, देवळांची समाजाक गरज. मात आतां कांय देवळां कुस्तीचे आखाडे जाल्यांत! !
 विचार म्हाजन उक्तायतात. देवळां हीं गांवचे सर्वांगी उदरगतीचें केंद्र थारूं येतात, न्हय थारल्यांत. देवूळ हें धर्माचें पवित्र थळ. थंय वाद, विटाळ उपकारनात. पूण, देवाक बंद करून दवरपाची पाळी हाडपी लोकांक हे समजायतलो कोण?
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 