न वे कायदे येतात, मेमो दितात. सस्पेंड, डिसमिस करपाची ताकीद दितात, पूण उमथ्या कळश्यार उदक. कोणाकूच फरक पडना. कारण हे 'चुट्टेचे सोरोप' हे भेश्टयतल्यांक आनी जाका भेश्टयतात ताकाय खबर आसता. फावोरान कामाक लागिल्लो, नोकरी विकती घेतिल्ल्या मनशाचें वाकडें करप तितले सोंपें न्हय. तो कदेलार बसले उपरांत नोकरे खातीर फारीक केल्ले पयशे दामदुपटीन कशे वसुल करपाचे, हेंच चिंतता. बेकादेशीर कामां वांगडा कायदेशीर कामां आडोवन कितें तरी झडोवपाक, लोकांक साद्या कामाक लेगीत फावटी मारूंक लायता. लोक वाजेतात आनी काम करून घेवपाक जी कितें वाडी आसता ती फारीक करतात. सरकारी कचेरींनी दनपारचे वचून पळयात. मुस पसून दिश्टी पडचो ना. सगळीं मेजां खालीं. सुशेगाद सरकारी एम्प्रेगाद म्हणजे कितें तें दिश्टी पडटलें. हालींच बांदकाम खात्याचे कचेरीचो असलो एक फोटो फेसबुकार व्हायरल जाल्लो तुमी पळयलाच आसतलो.
 पंचायतींचे सेक्रेटरी, ग्रामसेवक सकाळीं साडे इकरा जालीं तरी तोंड दाखयनात. दनपरां ते साडे तीनाक कुस मारतात. इन्स्पेक्शन, बिडीओंतल्यो मिटिंगी, वेंचणुकेचीं कामां असलीं निमतां आसतात. गांवांगांवांनी बेकायदेशीर प्रकल्प, रात दीस चोरया रेंव, चिरे काडप... एक, दोन न्हय, तरातरांची बेकायदेशीरपणा हांच्या घाळपणांक लागून चलतात. फुडले पिळगे खातीर जमीन उरतली कांय ना हो एक व्हडलो प्रश्न. तांचें कोणूच चिंतीना. आयज आपलें कितें तें सादोवया इतलीच मोख. सरपंचाक, पंचाक कायदेशीर, बेकायदेशीर कितें हें तांणी मतीन हाडून दिवंक जाय. ताणें मनान हाडल्यार तो तांकां सुता सारके सरळ करूं शकता. ताकाच ते विकतो घेतात. मागीर ताचो नंदीबैल जाता. एकदो दुसरो सरळमार्गी मेळ्ळ्यार नशीब.
 गोंयचे लोकसंख्येच्या हिसपान सरकारी कर्मचारी चड. जाय थंय मनीस ना. देखीक पुलीस खातें. सरकारी हॉस्पिटलांनी मात घे म्हणून मनीस भरल्यात. पुलीस कशे आसपाक जाय ज्युस्त ताच्या उरफाटे आसतात. तांचीं पोटां सुटलेलीं, तांकां कंपल्सरी परेड बी आसता कांय ना तें देवूच जाणा. ना जाल्यार पोटां कशी सुट्टली आसली. नर्सींक धड इंजेक्शन सुद्धां तोपूंक येना, अशे आयकपाक येता. पुलिसांच्या माल खात्यानसून घुंवळे वखदां परस्पर भायर विकपाच्यो घटना घडल्यात. आर्माकूय पांय फुटल्यात. प्रशासन जर सारखे आसले तर सामान्य जनतेक थाकाय मेळटा. ते तशें ना हें परत परत जाणवता. नव्या रस्त्याक म्हयन्या भितर फोंड पडटात. रस्त्यार कितले तरी अपघात जातात. दोनूय कडांनी कोयराच्यो राशी. रस्ताद सुणी, गोरवांक लागून जीव केन्ना वचत सांगूं येना. प्रशासनाचे नजरेक ह्यो गजाली कित्याक दिश्टी पडनात? रस्त्या कडेक गटारां व्हावतात, ताचेर कारवाय कित्याक जायना? रेंव माफिया फारपेट करतात. तातूंत कोणाचो तरी बळी वता. मनशाचे जिणेक मोल उरूंकना. पर्यावरण मोगी कोर्टात फावटी मारता. कोर्ट प्रशासनाचेर बडी मारता. प्रशासन दोळ्यांक उदक लावपाचें नाटक करता. तांच्यो धाडी पडटात तेन्नाच रेंवेची व्हडी जादू केल्ले सारकीं गायब जातात. तांकां खबरी पावोवपी खात्यांत पेरलेले आसता म्हणून हें घडटा.
 वेंचणूक येता तेन्ना सरकार नवी मेगा नोकर भरती करता. लोकांक खूश करता. दुसरे वटेन नोकऱ्यो पावणेर काडटा. कोणाचें सादलें तो शाणो. आतां खंय नोकर भरती आयोग सक्रिय जाला. हेंच काम इतलीं वर्सा कित्याक जालें ना? सगळे करून सरून जाले उपरांत उसरा सुचिल्ंले शाणपण हें. "सुबह का भुला शाम को घर आया तो उसे भुला नहीं कहते". पूण हो "भुला" शाम को न्हय तर तपां उलगून गेले उपरांत शितीदान आयिल्ल्याचें नाटक करता. थंय सुद्धां तोंडी परिक्षा बी असलीं नाटकां जातलींच, हें कोणें सांगपाची गरज ना. इतल्या वर्सांची संवय अशी सोंपेपणी वचू शकता?
 यंत्रणा खूब आसात. दक्षता खातें, लोकायुक्त, भौशिक गाराणे विभाग.... . तांचेर चेपण आसता. दात काडिल्ले शिंव ते. वयरसून ओर्द केन्ना येत सांगपाक जायना. म्हणून ते धिटायेन काम करीनात. रामशास्त्री बाण्यान काम करपाक जें मानसिक बळ जाय ताचोच तर उणाव आसा. तांचे कडसून कसल्यो अपेक्षा बाळगुपाच्यो? केंद्रांत टी. एन. शेषना सारखो एकादो अधिकारी सगळे वेंचणूक यंत्रणेक शिस्त लायता. लावडस्पिकर लावन वेंचणुकेचो शिगमो करता तांचेर बंधना घालता. वचत थंय पोस्टरां आनी बॅनरा लावप, भौशिक सुवात्यो रंगवप बंद जाता. ही गजाल सुखदिणी. एकादी किरण बेदी मंत्र्यान पुलाचे उक्तावण करूंक रावनासताना पूल येरादारीक मेकळो करता. एखादोच कलॅक्टर बेकायदेशीर गल्लीबोळ निवळ करता. ना जाल्यार रातयांत वयर सरिल्ल्या घुमट्यांत हात लावपाची कोणाची कापाझस्ताद. पयशे जोडपाचें एक बरें साधन तें.
 आयज जमनीक भांगराचें मोल आयलां. कॉंक्रिटाचीं रानां तयार जाता. गोंय सैमा खातीर फामाद. हांगा पर्यटक येतात. वांगडाच नाका त्यो गजाली येतात. अशा वेळार जे जमनीचो धनी हांगां ना ते जमनीची फट कागदां करून विकपाचो धंदो हांगा नेटार चलला. तांतून मामलेदार, पुराभिलेख खाते कर्मचारी घुस्पल्यात. वंयुच शेत खाता. थोडे भीतर पडल्यात, कोण जामीनार सुटल्यात. हें सगळें करपाचें धाडस तांकां खंयसून येता? म्हजें कोण वाकडे करू शकना अशे तांका कित्याक दिसता? दोन दीस मात्सो बोवाळ, मागीर सगळे थंड पडटले अशे दिसता आसतलें.
 फक्त कलम 56 (जे)/ (I) नेम 48 एकाद्या कर्मचाऱ्याचेर लावन काम भागपाचें ना. ह्या कलमाचो गैरफायदो घेवप शक्य आसा. म्हणून सिविल सोसायटी जागी आसपाक जाय. जनतेचो भंय जेन्ना प्रशासन आनी सरकाराक आसतलो. तेन्ना असल्या कलमाचो हावको दाखोवचो पडचो ना. असल्या कलमांक केन्ना कलम येत तेंयबी सांगपाक येना.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 