'नांव नाशिल्लो' जावन राविल्लो.
 जीण अनिश्चीत आसा, पूण मरण अटळ आसा. खरें तर मरण हो जिणेचो अंत न्हयच. म्हज्या मतान मुळांत मरण हें आरंभ. आनी जल्म हो मरणाचो आरंभ. आमी जाणात कांय देशांत सूर्य उदेंता. जाल्यार त्याच वेळार कांय खिणांत सूर्य अस्तंतेक वताय. देखून जीण आनी मरण हांचें आंतरीक नातें आसता. तशेंच नातें गरीब आनी गिरेस्तांचें आसता असो विचार कवी मांडटा.
 आनी गिरेस्तांगेर,
जल्मूच घेना.
 घडये ताका,
दळिद्रान रावप आवडटा जावंये.
 परतो वचून,
खुबश्या गर्भांक उजवाडांत हाडूंक जाय.
 कवी अभय कुमार सांगता आमची जीण ही थांब्या प्रमाणें आसा. एक ना एक दीस मरणाक मुखार वचूंक जायच. हे कल्पनेन लेगीत कांय मनशां चिंतेस्त जातात. पूण चिंतेस्त जाली तरीय मरण थांबतलें व्हय? शेकस्पियरच्या ज्युलियस सिझर सारकें म्हणपाचें जाल्यार. .
 Seeing that Death, a necessary end I will come when it will come...अशीच व्यथा एके अस्तुरेची कवी मांडटा.
 आनी आज ती सुटली.
 ताच्या जल्मा वेळार,
आनी कोण जल्मलो तें पळोवंक,
सगळ्यांनी गर्दी केली.
 पूण जिणें दुख्ख सोंसून,
ती अजून दुख्ख सोंसताली....
 जल्म मरणांचेर उलयतना कवी सांगता- देखून कांय मनशां विनाशेच्या अटकळेन विचलीत जायनात. मरणा उपरांत काय हाचो मात विचार करिनात. ते जाणांत की चार्वाक ' भस्मीभितस्य देहस्य पुनरागमन कुत. . ? अशें कित्याक म्हणलां.
 एक 'जल्म' जल्माक येता.
 तो रडटा तेन्ना वेदना हरता.
 'ती' आपूण आवय जाली,
देखून खोशी जाता.
 संवसारांतली दरेक गजाल विनाशी आसा. मरणा बगर जल्माक अर्थ ना. काळोख आसा, देखून उजवाडाक म्हत्व आसा. जल्म आनी मरण हीं दोनूय एकाच प्रवाहांचीं दोन तोंकां आसात अशें बुद्ध म्हणटाले.
 न अन्तलिक्खे न समुद्दमज्झे न पब्बतानं विवरं पविस्स।
 न विज्जती सो जगतिप्प देसो यत्थव्दितं नप्पसहेम्य मच्चू। ।
 मळबांत, सागरांच्या मदल्या भागांत वा पर्वतांचे तेंगशेर गेलो तरीय लेगीत, संवसारांत रावप्यांचें मरण फाट सोडिना. निमाणें कवी सांगता.
 आनी मागीर थांबयतात, हांसयतात.
 नॅदरलॅण्ड्स देशांत खंय चाल आसा. एकाद्या मनशाक मरण आयलें जाल्यार तांच्या निमणें संस्कार करपा खातीर कोणूच घरचो वा इश्ट परिवारांतलो मनीस नासता. तेन्ना खंय थंयचें थळावें सरकार सिव्हिल सेवक जापसालदारकी घेतात. त्या मनशाची कूड मसण भुंयेंत धाडटात. तेन्ना एक थळावो कवी ताच्या निमण्या संस्कार वेळार, मेल्ल्या मनशा नांवान एक सोबीत कविता गायता. जेणें करून मेल्ल्या मनशाक त्या दिसा आपूण एकटो आसा अशें अजिबांत दिसूं नये. हीच तांची भावना आसता देखून.
 ही चाल कवी एफ स्टारील हांणी सुरवात केली. तिका लोनली फ्युनेरल प्रॉजॅक्ट अशेंय म्हणटात. ही चाल वाचल्या उपरांत कवी कितलो श्रेश्ट आसूं येता हाची गवाय दिता. हांतल्यो कवितां वाचले उपरांत एकूच संदेस कवी दिता- संवसार हो सदांच बदलता. एक काळ आमचो देश पं. जवाहरलाल नेहरूजींक माथ्यार घेवन नाचलो आनी आयज विसरलो? ... मुदलांत आमची संवयूच उदेत्या सुर्याक नमस्कार करपाची आनी मावळटल्याक बुडोवन पांयां पडून नमस्कार घालपाची. हीच सुचकताय कवी अभय कुमार वेलींगकार सुचयनात मूं?
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 