धनंजय चौहान आनी म्हजी पयली वळख 2019 वर्सा जाली. भोपाळ जाल्ल्या 'विश्वरंग' टागोर आंतरराष्ट्रीय साहित्य आनी कला महोत्सवांत ताका आयकुपाची संद म्हाका लाभली. ह्या महोत्सवांतली कांय सत्रां खास एल. जी. बी. टी. विशयांचेर आशिल्लीं आनी साहजीक हेरां वांगडाच म्हाकाय ताचे विचार, साहित्य जाणा जावन घेवपाचें कुतूहल आशिल्लें. ह्या सत्राच्या सुरवातीक हेरांनी आपल्यो व्यथा, काणयो मांडल्यो. तांची तिडक, घुसमट, स्पश्ट दिसताली आनी ते तांच्या उलोवपांतल्यान व्यक्तय जालें. धनंजय उलोवपाक उठले तेन्ना तांच्या मुखामळार एक मंद हांसो आनी शांतताय आशिल्ली. तांणी तितलेच शांततायेन आपली काणी लोकां मुखार व्यक्त केली. तातूंतलो संघर्श, दुख्ख, शोंशण स्पश्ट दिसतालें मात तेच वांगडा स्वताच कडेन शांततायेचो कबलात केल्ले धनंजयाच्या मनांतलो निश्चेव आनी जिद्द शब्दा कणकणी जाणवताली. आपल्या सारक्या कितलेशेच जाणांचो मार्ग सुखकर करपाच्या वावराक लागिल्लें धनंजय ते दिसा म्हज्या काळजांत घर करून गेलें.
 सत्र सोंपून हांवें धनंजयाक गांठलें, ताचें कवतुक केलें. आनी मागीर म्हाका आमी एकाच हॉटेलांत रावल्यांत म्हणपाचें समजलें. रातची आमी जेवणा वेळार मेळ्ळी आनी ते उपरांत म्हजे मुखार उक्तें जालें ते एक वेगळेंच जग, एक वेगळोच प्रवास. आपूण दादल्याच्या शरिरांत जल्मलें तरीय आपल्यो भावना आनी जाणविकायो बायलेच्यो हे समजले उपरांत ल्हान आसतनाच्यान ताचे नशीबाक आयलो तो फकत तिरस्कार आनी घुस्मट. पयलीं पालकांनी न्हयकारलें, उपरांत इश्टांनी आनी स्वताक सिद्द करपाच्या ह्या धडपडींत ते शिकतालें त्या नामनेच्या शिक्षण संस्थेत लेगीत ताच्या नशीबांत आयले ते हाल, लैगींक अत्याचार, बलात्कार, चोरीचो आळ आनी कितलीशींच वर्सां बंदखणींत रावन थंयूय शोंशण. ह्या सगळ्या उपरांत लेगीत स्वताक खचपाक दिनासतना धनंजय आपल्या पांयार उबें रावले. ज्या शिक्षणीक संस्थेन ताका एका वेळार हिणसायल्लें, ताका नानपयत करपाचो यत्न केल्लो त्याच संस्थेन आयज ते भितर सरतकर सगळे उबे रावन ताका रेस्पेद दितात. एल. जी. बी. टीक योग्य न्याय आनी मान दिवपाच्या वाटेर धनंजयाचे यत्न आयज थंय स्पश्ट दिश्टी पडटात. आनी धनंजयाच्या तोंडार दिसता समाधानाचो हांसो.
 धनंजय आनी ताचे सारकिल्ल्याच्या कितल्याश्याच जाणांच्या वांट्याक हो तांच्या हक्काचो मोग आनी मान कित्याक येना काय? कित्याक आमी इतली बोथट जाल्यात की एका हाडामांसाच्या मनश्याक आनी मनीस लेगीत लेखपाक फाटी पडटात? आमच्यो संवेदना इतल्यो सकयल्ल्या थरार पावल्यात की तथाकथीत समाजाच्या फास्के भायर आमी आमचें पावलूच घालूंक पावनात? आनी जे सैमीक आसा, जे घडयें आमकां खबर नाशिल्लें, जे आमकां समजनाशिल्लें ते विज्ञान आड्डून आड्डून सांगले उपरांत लेगीत आमकां पटना?
 दादलो आनी बायल ह्या दोन लिंगा भायर लेगीत हेर लिंगीक समजिकायो आसात, मनशाच्यो वेगवेगळ्यो लैंगीकता आसात हे समजूंक आमी दिसान दीस कमी पडटात. आनी कमी पडटात ते हेरांचे बाबतींत न्हय जाल्यार स्वताच्याच मनश्यां बाबतीन हाचें चड दुख्ख जाता. एल. जी. बी. टी ह्या उतरां कडेन लेगीत तिरस्कारान पळोवपी लोक आसात आनी ताकाच लागून स्वताच्याच घरांनी कितलीशींच जाण स्वताची वळख, स्वताचें अस्तित्व लिपोवन जगतात.
 हालींच मानसोपचार तज्ञ डॉ. भुशण शुक्ला आनी एल. जी. बी. टी. क्यु हक्कां खातीर वावुरपी बिंदुमाधव खिरे हांणी बरयल्लें पुस्तक वाचनांत आयलें. 'बेजिक्स ऑफ सॅक्स, जेंडर अँड सेक्श्युआलिटी' ह्या माथाळ्याचें हें पुस्तक खास करून एल. जी. बी. टी. क्यु वांगडा काम करपी, पालक आनी समुपदेशकांक आदार करपाक तयार केला. मात म्हज्या मतान हें पुस्तक दर एकट्यान वाचपाक जाय. ह्या पुस्तकांत केस स्टोरीज आनी कांय जाणांच्यो खाजगी जिणेच्यो काणयो आसात.
 पालक आनी समुपदेशक हांच्या संवादातल्यान हे पुस्तक मुखार वता. कशे तरेन पालकांक वा सरभोंवतणच्या लोकांक एका भुरग्याक तो आसा तसो स्विकारपाक त्रास जाता हें पुस्तक वाचतना समजता. आपलो भुरगो हेरां बशेन वागना जातकर पालकांचो जाल्लो घुस्मटमार, तिडक आनी तातूंतल्यान आपल्या भुरग्याक तथाकथीत 'बरें' करपाची धडपड ह्यो गजाली ह्या पुस्तकांत खूब सहज तरेन आयल्यात. लैंगिकतेचो वास लेगीत लागूंक नाशिल्ल्या सान पिरायेच्या भुरग्यांक आमी स्वताच्या फास्केंत बांदपाक कशे तरेन धडपडटात आनी तातूंतल्यान ताचेर कितें परिणाम जाता ह्यो गजाली लेखकांनी खूब नाजुकपणान हाताळ्ळ्यात. आमच्या भोंवतणी आशिल्ल्या कितल्याश्याच अस्वस्थ मनांक हें पुस्तक थाकाय दिवंक शकता. आमच्या मदले गैरसमज पयस करपाक शकता.
 आयज मेरेन कितलेशेच एल. जी. बी. टी. क्यु व्यक्तिंनी, जोडप्यांनी आत्महत्ते सारकेल्लो तोंकाचो पर्याय पत्करला. हाका कारण आमीच न्हय?
 हालींच धनंजय आनी ताच्या जिणे सांगात्याक एका जाण्ट्या शिख जोडप्यान पोसके घेतलां. ती तांचे वांगडा रावतात. एक सर्वसादारण जीण जगता आसतनाच धनंजय आपली वाट विसरूंक ना. आपल्या सारकेल्ल्या कितलेशेच जाणांची जीण सुखदायी करपा खातीर तें आपलें काम करत आसा. कितल्याश्याच सामाजीक संस्थांचे ते आदर आनी आदार स्थान जालां. आमच्या मदींय कितलिशींच धनंजय आसात. पूण तांकां समजून घेवपी त्या शिख जोडप्या सारकींय कोण नात आनी तांची स्वताची घरची आनी भोंवतणची तर नाच. सर्वसादारण सपनां पळोवपी, ह्या समाजांत आपलीय वळख करपाक सोदपी ह्या येद्या व्हडल्या घटकाक आमी फकत आमच्या फास्केंत बसना म्हणून कुशीक उडयतात. केन्ना मोडटली आमी ह्यो फास्क्यो?
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 