आजूनय आमच्या दारांतल्या खळ्यांनी, भड्डावयल्या कुणग्यांतल्या खळ्याचेर, चुट्टांच्या, मल्लांच्या माटवांचेर, चुलीवयल्या उतवांचेर, बेळांच्या पाट्यांचेर, दाळयांचेर आनी घरावयल्या नळ्यांचेर सुकतत तांबड्यो भडक मिरसांग्यो. लांब्याल्यो, मोटक्याल्यो आनी बोयटुल्यो मिरसांग्यो. भिण्णांचीं, वकाम्याचीं, फणसाचीं, तोरांचीं आनी आंबाड्यांचीं सालां आनी सोलां. गऱ्यांचीं साठां. तांबड्या भाजयेच्या बियांचे दणारे, चवळ्यो, हळसांदे. बियाचे सात शिरांचे भेंडे, दोंडगीं, भोंबरीं, दुदी, चिबूड आनी तवशांच्यो बियो. भिण्णांच्यो बियो. सुरांड्यो काजी. काजींचीं फोकां. तोरांच्यो पारयो. मातयेक लागतत फणासच्यो भिकड्यो आनी भिण्णांच्यो बियो खळ्या- खळ्यांनी आनी घरांतल्या कोंपऱ्यांनी- कोनशांनी. आजूनय मुडयो आनी आगाळे बांदपाची परंपरा आसा वली. मुडयांनी दवरतत नासणें आनी तांदूळ. तामेटीच्या कड्डान बांदलाल्या आगाळ्यांनी अकरकून दवरतत खारीं, गाल्मो, बांगडे आनी हेर हिवळान. हे आगाळे चुलीवयल्या कचाराक ना जाल्यार पडयेंतल्या खुंटयाळाक वा वासलेक बांनान वर्सावळीचो हिवळानीचो पुरेमेत जाता.
 शरांचो धुकट आमच्या गांवांक ल्हागांक नं त्या गांवांनी आजूनय आमचो जाण्टो घालता जोत. फोडटा कुणगे. करता आडास आनी तास. गुट्यान गुटायता शेळ. दात्यान दातायतत शेळ, कुणगे. फोडटत दिपळां दिपळ्यांनी. बांदतत मेरो शेळींतल्यो. पेट्टत पेटणेन आनी करतत सुळसुळीत तेल कश्यो. खणटत कोपरे पिकासांनी आनी कुदळींनी. पावसांत पडललीं खांवटीं बांदतत वज्यायेद्या गुंड्यांनी. घालतत ताळो दिन्यांचो. करतत घट. माय म्हयनो ल्हागलो की घालतत पुजी हारीन. दोन - तीन, दोन - तिनच गोटे पडांक जाये. नं जाल्यार पडटा धेंकडो जोतकाराचो. " बागवाना कमार... सुटाना हात... धल्ली कमार... पडाना पावल सडसडीत... मदलो फेरो आतां पडा सारको जालो..." वल्लुकांनी घेवन भात कमार म्होडामेरेन चलता पुंजी. तोपल्यांनी आनी हडग्यांनी भरून हाडटत गोबाड्डां, गोबरी, गोबर, शेण आनी घालतत वल्लुकांनी घेवन. येता कमार म्होडान गालतना गोबाड्डां थांबा - थांबाचेर. पयलो पावस पडटुकच भात बरां रुजान येता एके हारीन. सुत माल्ल्यावरी.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 