मुल्यवर्धीत म्हणल्यार व्हॅल्यू एडेड शिक्षण दिवपी गोंय हें देशांतलें पयलें राज्य थारलां, अशें जाहीर जालां. आमच्या देशांत भोवतेक शाळांनी परिक्षेंत विद्यार्थी कितले गुण घेतात, ताचेर तो हुशार काय ढ तें थारता. मात, तो नेमकें कितलें शिकलां, ताका कितलो अणभव मेळ्ळा वा ताची कितली शिक्षणीक, मानसीक उदरगत जाल्या, तें कळना. विद्यार्थी खऱ्या अर्थान हुशार जातलो, हे खातीर यत्न करप गरजेचें. शालेय अभ्यासक्रमा भायर विद्यार्थ्यांचें व्यक्तीमत्व सर्वांगान विकसीत जातलें, अशें मोलादीक शिक्षण दरेका शिक्षकान दिवपाक जाय. कोरोनाक लागून पुराय वर्सांतली विद्यार्थ्याची कामगिरी आतां निमणो निकाल जाहीर करतना पळयतात, ही बरी गजाल. पुस्तकी ज्ञाना परस प्रत्यक्ष जिणेंत येवपी अणभव जें शिकयता, तें खरें शिक्षण आनी तेंच जगतना उपेगी पडटा, अशें म्हणटात तें तितलेंच खरें.
 विद्यार्थी स्वताचें शिक्षण पुराय जालें काय रोखडोच स्वताच्या पांयांचेर उबो रावतलो, अशें शिक्षण दिवप गरजेचें. देखूनच कुशळटाय अभ्यासक्रमांक धावी, बारावी, पदवी शिक्षणा परस हालींच्या वर्सांनी चड मोल आयलां. ढ, नापास जाल्ले भुरगे पयलीं आयटीआयचो मार्ग माड्डिताले. मात, आतां थंयूय प्रवेश घेवपाक विद्यार्थी गर्दी करतात. अर्थांत बेगीन नोकरी मेळटली वा वेवसाय सुरू करपाक मेळटलो म्हूण. मनशाक स्वावलंबी करपी शिक्षण जायच, पूण तेच वांगडा संस्कार, स्वावलंबन शिकोवपीय शिक्षण चड गरजेचें. महाराष्ट्रांतली गजाल. स्थलांतरीत मानायांचीं कुटुंबां पोटा फाटल्यान दुसऱ्या गांवांनी वतालीं. साहजिकूच तांचीं भुरगीं शाळा सोडटालीं. शाळेन रांदपाचो वर्ग सुरू केलो. खास करून भाकरी भाजपाचो. सामानाची वेवस्था गांवकारांनी केली. भाकरी तयार करपाची सर्तूय घेतली. आतां भुरगीं भाकरीच न्हय, तर पोटा पुरतें जेवण करपाक शिकल्यांत. तांचे पालक दुसऱ्या गांवांनी गेले तरी आतां तीं स- स म्हयने गांवांत रावन रांदून जेवतात. नेमान शाळेंत येतात. गोंयच्या शाळांनी हाचें अनुकरण कित्याक करचें न्हय. सरसकट सगल्याच विद्यार्थ्यांक तें शिकोवचें. चल्यांक प्राधान्यान. शिक्षण- नोकरे खातीर घरा पसून पयस रावपी भुरग्यांक हाचो फायदो जातलो. भलायकेक चाळीशी उपरांत घातक थारपी जेवपा परस स्वता शिजोवन खाल्लें केन्नाय बरें.
 समाजांत कशें वागप हेंय म्हत्वाचें. सगल्यांत पयलीं परोपकार, प्रामाणीकपणाचें शिक्षण दिवंक जाय. म्हणटकच देशाची फुडली पिळगी संस्कारी जातली. सरभोंवतणी नदर मारल्यार आयज कांय तरणाटे फक्त पयशां फाटल्यान धांवतना दिसतात. कायदेशीर, योग्य मार्ग वापरून तें केल्यार कोणूच हरकत घेवचो ना. यशा खातीर केन्नाच शाॅर्टकट मारपाक जायना, अशें म्हणटात. पूण चडशे तो मारतात. राजकी फुडाऱ्यां फाटल्यान वावरून आयज जो- तो झटपट गिरेस्त जावपाक सोदता. दर्या वेळांचेर जें चलता, तातूंत चडशे तरणाटेच आसात, अशें लोक उक्तेपणी उलयतात. फोगाट प्रकरणांत अजून बऱ्योच गजाली उक्ताडार येवपाच्यो आसात. जमीन हातासपाच्या प्रकरणांनीय हेंच. फक्त गोंयकारूच न्हय, तर हातूंत भायलेय तरणाटे आसात. सरकारान घुंवळे वखदां आनी जमीन रुपांतरां, त्यो विकपाचीं प्रकरणां गंभीरपणान हाताळ्ळीं जाल्यार आमचें गोंय खंयचे दिकेन चल्लां तें स्पश्ट जातलें.
 सरकारी प्रशासनांत लांच, वशिलो, टक्केवारी हे प्रकार आसात, ते करपी गोंयकारूच न्हय? मागीर तांच्या शिक्षणाचो कितें उपेग जालो? तें तांकां मोहा पसून फाटीं ओडपाक शकलें ना. मनशाचेर संस्कार जाल्ले आसतात, पूण कांय गजाली मुखार आयल्यो काय संस्कारी बाबूंच्योय वायट प्रवृत्ती नागान फणो काडचो तश्यो उब्यो जातात. आमच्या देशांत लाखांनी काळजांनी दुसऱ्यां विशीं दुस्वास दिसता, सुवार्थ झळकता, लाचारी, भेदभाव पळोवंक मेळटा, तो ना करपी शिक्षण आसा आमचे कडेन? ह्या दुर्गुणाचो त्या मनशाक लाव जाता आसत, पूण समाजाक तो मनस्ताप दिवपी थारूं येता. तातूंत आमचो समाज अनुकरणप्रिय, स्वता पुरतें पळोवपी. एकलो वाकडे वाटेर चलता आनी ताका येश मेळटा, अशें दिसत जाल्यार बोकडां भशेन सगले ताच्या फाटल्यान वतात. खर तत्वां, विचारधारेच्या मनशांनी पसून मेंदू साकांत घालून माळ्यार उडयल्यात. वारें, मोड आयलें तरी फोलेरा प्रमाण तटस्थ रावन समाजाक उजू मार्ग दाखोवपी चड लोक आमची शिक्षण पद्दत तयार करपाक शकली ना. शिक्षणान गिन्यानी तयार जावचेच, पूण मनीसपण मानपी मनीस चड तयार जावंक जाय. तांचोच आतां उणाव दिसता.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 