गोंय आनी आयआयटी हेंचें जुळतशें दिसना. आतां परत तिसरे सुवातेर आयआयटीक विरोध जाता. पयलीं जालें काणकोण, मागीर सांगेें आनी आतां सत्तरी. शेळ-मेळावलेचे लोक तर पेटून उठल्यात. दादले म्हणनाकात, बायलां म्हणनाकात, भुरगीं म्हणनाकात. कोणाकच आयआयटी नाका.
तेंकां शिक्षण नाका? भारतांतली सगळ्यांत उत्कृश्ठ अशी शिक्षणसंस्था नाका? हे संस्थेच्या निमतान तयार जातल्यो त्यो देडशें-दोनशें नोकऱ्यो नाकात? हे संस्थेंत शिकपाक भायल्यान भुरगे येतले, तेंकां लागपी हेर सुविधांचे वेवसाय-धंदे सुरू जाल्ले नाकात?
मजा म्हुटल्यार कितें? हे चर्चेंत एकल्यानय आयआयटीचेर चर्चा केली ना. अर्द पाऊण वर चर्चा जाली ती फकत जमनीचेर. लोक म्हणटात ही आमची जमीन. सरकार म्हणटा ती आमची जमीन. हें आयकून प्रस्न पडलो. तशें जाल्यार सरकार कोणाचें? लोकांचें, लोकांनी लोकांखातीर चलयलेलेें, काय भाटकारांनी भाटकारांचें भाटकारांखातीर चलयलेलें? कारण ह्या प्रकरणांत सरकार स्वताच भाटकार कशें वागपाक लागलां.
आयआयटी दोन-तीन वर्सांत उबी करपाक जाता. पूण पिकावळ काडपाक वर्सांचीं वर्सां वतात हें कितें गांवांत जल्माक आयिल्ल्या मुख्यमंत्र्याक खबर ना? आरे बाबा, तुजे आयआयटीक विरोध करताच कोण? विरोध आसा तो आयआयटीक न्हूं. विरोध आसा तो सरकाराचे भाटकारशायेक. लोकांक आपले जमनीचो हक्क मेळना तेका.
तेन्ना समेस्त गोंयकारांलागीं आनी राजकारण्यांलागीं एकूच मागणें. ह्या प्रस्नाकडेन आयआयटीचो प्रस्न म्हूण पळयनाकात. कारण हो आयआयटीचो प्रस्न न्हूंच. होे प्रस्न आसा जमनिचे मालकिचो. आनी सरकाराचे भाटकारशायेचो. आयआयटी जालां फकत निमित्याक कारण. तेन्ना, सरकार लोकांक तेंचे हक्काचे जमनिची मालकी दितलें तेन्नाच हो प्रस्न सुट्टलो.
