फु गडी हो लोकनाचाचो प्रकार. ही एक कला, खेळ. दीर्घ काळा पसून चलत आयिल्लें दायज. जे आमचे गोंयचे संकृतायेचो एक वांटो जावन आसा. आमच्या गोंयांत जावं महाराष्ट्रांत वेगवेगळ्या तराचे पारंपारिक खेळ खेळटात.... आनी तातूंतलो हो एक खूब गरजेचो आनी उमेदीचो खेळ म्हणल्यार फुगडी.
 फुगडीचो हो खेळ वेगवेगळ्या भौशिक आनी धार्मिक कार्यावळींनी सादर जाता. श्रीगणेश चतुर्थीचे (चवथ) परबे वेळार बायलो वा चलयो गोल गोल नाचत खेळटना आमी पळयतात. तीच ही फुगडी. 2, 4, 6, 8 बायलो वा चलयो एकठांय येवन हो फुगडेचो खेळ खेळटात. पदां, उमाणी, ओवी गावन हो फुगडीचो खेळ खेळटात. पयलींच्या तेंपार बायलो फुगडी घालताना 'फू', 'फू' असो तोंडांतल्यान आवाज करतालीं, देखून ह्या खेळाचे नांव फुगडी अशे पडलें जावये. आयजूय कळशी फुगडी वेळार असो आवाज करीत फुगडी खेळटात. पूण, एकूणच कांय गांव सोडल्यार आयज फुगडी खेळप कमी जालां. कांय कडेन तर फक्त सर्ती पुरती फुगडी दिसता.
 फुगडेचो हो खेळ एक सादारण खेळ न्हय. तातूंत खूब मेहनत घेवची पडटा. फुगडेचे साबार प्रकार. कांय प्रकारांनी बायलो णव वारी साडी नेसून फुगडी घालतात. फुगडीच्या ह्या खेळांत दुसर्यांची मनरिजवण तर जाताच, त्याच बाराबर फुगडी खेळटल्यांच्या मनां- काळजांक खोशी मेळटा, कसरत जाता, भलायकी बरी उरता. देखून प्रत्येकान जेन्ना जेन्ना संद मेळटा तेन्ना खेळूक जाय ती फुगडी...!
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 