कोंकणी राजभास जावचे पयलीं आनी जातकीर लेगीत कोंकणी चळवळीक नखलामी करपाची कापस्ताद एक्काय राजकारण्याक जायनाशिल्ली. मराठी राजभाशेची मागणी करतल्या राजकारण्यांक लेगीत. मात हांव कोंकणीचोच समर्थक असो आव हाडीत आयचे राजकारणी राजभास संचालनालय आनी कोंकणी अकादमीच्यो मात भोयो भोयो करीत सुटल्यात.
तरीकय तेय अवस्थेंत हें सवंग सामकेंच विटचें न्हय म्हुणून अकादमीचे प्रभारी अध्यक्ष, अधिकारी आनी हेर कर्मचारी धडपडत आसात. राजभास दिसानिमतान कांय पुस्तकां प्रकाशीत करून जाल्यार वर्धापन दिसानिमतान आपल्या अनन्य ह्या स-म्हयनाळ्याचें प्रकाशन करून. आपूण मेल्ली ना हें दाखोवपाची प्रामाणीक धडपड.
राजभास दिसा कांय तरणाटे प्रभारी अध्यक्षांक मेळ्ळे तेन्ना तांणी नाट्यमहोत्सव आनी नाट्यसंमेलनाचे फायलींत पडून उरिल्ले प्रस्ताव संमत केले. म्हणटकीर ते निमतान आतां एक-दोन दीस उत्सव जातले. कोंकणी अकादमी नांवाचो सांगाडो थोडो हातपांय हालयतलो. कोंकणी चळवळींत आशिल्ल्या अकादमीच्या अधिकारी आनी कर्मचाऱ्यांक तितलीच मात्शी उमेद कशी. आनी कोंकणी मळावेल्या नाट्यकर्मींक. सांगाडोय आपूण जितों आसां हें सिद्ध करतलो.
कोणे निर्माण केलें हें धाडस तांचेमदीं? अर्थांत, कोंकणी चळवळींतले उदासीनतेन! आमचे सगळ्यांचे कार्यशुन्यतेन! काय षंढपणान?
कोंकणी अकादमीचो अध्यक्ष आनी वावुरपी समितीचे तीन वांगडी नेमून परत स्वायत्त मंडळ नेमचें म्हूण कांय तरणाट्यांनी आवाज काडलो. कोंकणी चळवळ थंड!
32 वर्सांची तरणाटी अकादमी म्हातारी कशी जावन मर्णाचे धडेक लागल्या ताचें दुख्ख आसाच, पूण ताचेयपरस हाचेर आवाज काडपाक कोण मुखार सरना ताचें दुख्ख चड आसा.
आनी ताच्याकय चड गंभीर गजाल. कोंकणी चळवळ ही निखटी भाशीक चळवळ न्हय. ती गोंयकारपणाची चळवळ. धर्मीक एकचाराची चळवळ. हीच आमची निजाची संस्कृताय आनी अस्मिताय. तिका सरकारी पावंड्यार हाचे फुडें तेंको मेळचो ना असो संदेशच हें सरकार हातूंतल्यान दिता. पूण आमकां ताचें पडून गेल्लें ना.
