एक हात सायकलीच्या ब्रॅकेटीक जाल्यार एक हातान सायकलीचें हॅण्डल धरून पप्पा म्हाका सायकल चलोवंक शिकोवपा खातीर म्हजे फाटल्यान धांवतालो. म्हजी पयलीच सायकल! हांव आठ वर्सांचें जालें तेन्ना पप्पान म्हजे खातीर एक सुंदर अशी सायकल घेतिल्ली. 'मरून' रंगाची 'Hamilton'. म्हाका म्हजी सायकल खूब आवडटाली. पप्पा सायकल शिकोवंक म्हाका सदांच आमच्या घरा लागींचे इगर्जेच्या ग्रावंडार घेवन वतालो. म्हाका तोल सांबाळूंक येवचो म्हूण सायकलीक दोन धाकलीं रोदांय लावन घेतिल्लीं. कसलोच त्रास जायनासतना चलोवंक शिकचें हाची तो पुराय जतनाय घेतालो. हांवें दोन रोदांचेर स्वताचो तोल सांबाळूंक शिकचें म्हूण तो म्हजे फाटल्यान सायकल घट्ट धरून धांवतालो. 'तूं कांयच भिनाका. हांव हांगाच आसां. सारको तुजे फाटल्यान. ' पप्पा म्हाका धीर दितालो. कुशींतलीं धाकलीं रोदां वेल्यान, सायकलीच्या दोन रोदांचेर तोल सांबाळप, ब्रेक लावप, पार्क करप, सगलें तो पाशिंयेंसान शिकयतालो.
 अशेंच एक दीस सायकलीचो रावंड सोंपत आयलो आनी मुखार पळयल्यार पप्पा मुखार उबो आसा. आरे... पप्पा मुखार कसो? तो तर म्हजे फाटल्यान आशिल्लो! म्हाका अजाप जालें. पप्पा म्हज्या फाटल्यान आसा हें येवजून हांव बरें सुशेगाद आसलें, पूण तो तर... पप्पाल्या तोंडार तोखणायेचो एक हांसो फुलिल्लो आनी म्हज्या नाकार राग नाचतालो. हांवें पप्पा मुखार सायकल थांबयली. पप्पान म्हजे फाटीर शाबासकेची थाप दिली... 'शाब्बास! ' म्हाका कांय समजले ना. म्हजे तकलेंत एकच चलिल्ले... पप्पा फाटल्यान आशिल्लो तो मुखार कसो पावलो... हो एकच प्रस्न म्हज्या मुखार आसलो. 'हांसता कित्याक पप्पा? कित्याक म्हजे बरोबर येवंक ना तूं? म्हाका दिसलें तूं म्हजे बरोबरच आसा? तुवें म्हाका सोडलें कित्याक? हांवें इल्लेशें तोंड करून म्हणलें. हांवें तुका सोडूंक ना रूप... हांव हांगाच आसां... तुज्या मुखार. आनी खरेंच सांगता... तुका आतां सायकल बेस बरी चलोवंक येता... हांवें फाटल्यान धांवपाची आतां गरज ना. आतां हाचे फुडें हांव असोच हांगा उबो रावन तुका चलयतना पळयतलों. पप्पालीं तीं उतरां आयजूय म्हाका उपेगी पडटात. तुज्यान जाता... तूं करूंक शकता... हांव हांगाच आसां! ! !
 म्हजीं भुरगीं सायकल शिकतालीं तेन्ना हांवेंय तेंच केलें. पयलीं हात धरून धांवलें... मागीर हळू हळू सोडलो... मागीर मुखार उबें रावलें... आनी जेन्ना तांच्यान आतां आपले आपूण सकयलीचेर तोल सांबाळूंक जाता हाची खात्री जाली... तेन्ना तांचे बरोबर वचपाचें ल्हव ल्हव करून बंद केलें. हांवच न्ही, चडशी जाण अशेंच करतात. आमी शिकल्यात तीच देख आमच्या भुरग्यांक दितात. खुबशे फावट उलटय जाता. म्हजें भरगें करूंक शकतलें काय ना हाचो धीर येना आनी म्हणून हात केन्ना सोडप हेंच समजना. तात्पर्य हें की भुरग्यांकय दिसूंक लागता की आपूण एकटो कांयच करूंक शकना... ताचे विचार स्वतंत्र जावंक पावनात... ताका अवलंबून रावपाची संवय जाता.
 एक शिक्षक ह्या नात्यान वेगवेगळे तरेच्या पालकांक मेळप जाता... आपल्या भुरग्याच्या फुडाराचो विचार सगलींच करतात पूण कांय जाण आपल्या भुरग्याच्या चडूच फाटीं फुडें रावतात... तांकां स्वता स्वतंत्र जावन कांयच करूंक दिनात. भुरग्याच्या बऱ्याचोच विचार करतात पूण अशें भुरग्याक अवलंबी करतात तें तांकां समजना. भुरग्यांक पावला पावलार पालकांची गरज आसता, म्हाका आयजूय ती भासता, पूण भुरगेपणांत केन्ना सायडीन रोदां लावप, केन्ना हॅण्डल धरून फाटल्यान धांवप आनी केन्ना हात सोडून पळोवप हें जाणा जावप खूब गरजेचें थारता.
 भुरग्यांक जाण करून दिवप आनी स्वतंत्र विचाराचो करप हें पालकांच्या हातांत आसता. भुरगो पडत आनी ताका लागल्यार दुखत म्हणून ताका चलूंक दिवप ना हातूंत कसलें शाणेपण? भुरगो चलिल्लोय जाय आनी धांविल्लोय जाय जाल्यार सगळ्यांत चड गरज ती ताका तोल सांबाळपाक शिकोवपाची, पडल्यार उबो रावपा खातीर धीर दिवपाची आनी स्वता भितरली तांक सासपून पळोवचे खातीर तयार करपाची. वेळचे वेळा शाबासकेची थाप दिवपाचीय तितलीच गरज आसता आनी सगळ्यांत म्हत्वाचें म्हळ्यार... 'कांय भिनाका... हांव आसां तुजे वांगडा' ह्या धीर दिवपी उतरांची.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 