पितळेच्या तोंपांत पयलीं गोडाची भाकर ढेप कशी. ते भाकरेची रुच आजूनय जीबेर तशींच आसा. चुलीचेर ही भाकर भाजताना त्या तोपांत भाकरीक जायां तं सगळां घातलां की तेचेर केळीचे खोले आनी तेज्यावयर मीगेर पेटयल्लीं शेळकुणां, शेणीं दवरीत. लोळे दवरीत. पोंदची जळ्ळली भाकर कास्तांत ल्हागता. ती करापलली भाकरी सगळ्यांकच आवडा. गोडाची भाकरी भाजपाचो हो तोप थल्लालोच आसलो. गोडाची भाकरी तशी कोणाकय करुंकच जमाना. ती भाकरी करतना, भाकरीच्या तोपाक गोबराचां लिपान काडीत. वर्साक दोन - चार फावटी तरी भाकरी करीतच. त्यादिसा घरांत आनीक कसली भाकरी भाजी नसलीं. सोयऱ्या - धायऱ्यांक दिवन ती उरा. दीसभर येतो जातो तीच खाय म्हटल्या उपकारता.
 वर्सान एक - दोन फावटी केन्नाय सोयरो येयलो जाल्यार घरांत सागोती करीत. तेन्ना सागोतेवांगडा खांवक तांदळाचें वडे भाजीत. भाजलाल्या मेथयांचो पीठो घालून वड्यांक पीठ मळीत. तेतून तेल घालून तांबडोलाल कोळसो घालीत आनी थोडो वगत तसोच पिठांत दवरीत. मीगेर गुळे करून हातीन भाकरी धापटीत आनी पेले, कोपां मारून वडे काडीत. तांब्याचे कायलेंत वडे भाजीत त्या वड्यांक कमीत - कमी, दोन - तीन तरी कोंड्याचे बारीक खाटयेन बिळके जायत. कोण्यांच्या तोकां केल्ल्या खाटयानी ते वडे परतीत - काडीत. आतां झाऱ्यान काडटत. वड्यांखातीर खास कोड्यांच्यो खाटयो करून दवरीत. ते वडे खूंय आनी आतांच्यो पुरयो खूंय.
 चड करून पावसांत चुली कडेन भाजलाले हे वडे, गवान, गोडाची भाकर न जाल्यार खारीं, खावन उल्ली जाल्यार ती चुलीवयल्या उतवाचेर दवरीत. उतवाचेर दवल्लली भाकरी जांव कायीय तस्सां सुकान उरा आनी पाड जाय नसलां. पावसांत सगळ्या घरांच्या चुलीवयर उतव हे भानतच. तेजेर मीगेर तुज्यान मिरशांग्यो सुकोंवक उडयत, ना जाल्यार तुजीं चुलीकडलीं भानशीरीं. तसांच ह्या उतवाचेर मटान सुकयत. पयलीं गावांत भोंवडेक सावाद माल्लां की सगळ्यांक घऱानघर कोश्टी मेळा. ती कोश्टी मीगेर उतवाचेरच सुकयत. न जाल्यार उतवावयर धुंवरांक. तं बरां उरां. उतव हो कोण्यांच्या बेळांचो नं जाल्यार हेर कसल्याय खाटयांचो करीत आनी बरो दोऱ्यांनी न जाल्यार येलीन भानत.
 पयलीं गावांतल्या शेळींनी काळो बेळो, तांबडो बेळो, निमगो, बलम, आयरेट सारख्यां भात पिकयत. ह्या भाताचे उकडे तांदूळ जायत. असल्या उकड्या तांदळाचां शीत ऱ्हानीत. मडकुलांनीच पयलीं तांदूळ शीजयत. मीगेर इंडालीनचीं भगुणीं , तोप येयले.
 बारीक मडकूल, गोली, बुडकुलो, कुळणां, कळसो, मडक्यां, कदां, मडकी, तपली, गाडगी, गाडग्यां, पाणयाचो बुटूस ह्या सगळ्या आयदानांनीच सगळां रानीत. पाणी गोलयेंत, मडकेंत नं जाल्यार मडक्यांत तापयत. वेग - वेगळ्या आकाराच्या कुळण्यांनी तरेतरेचां ऱ्हानाप करीत. मातयेच्याच तयाचेर भाकरी भाजीत. त्यो भाकरी दवरुंकय मातयेचांच आयदान. पॅज पियांक मातयेचींच गुळमां आसलीं. बुटूसांत पाणी भरून तो बुटूस दोंगरार जे कामाक जायत ते व्हरत. कद्यापोंदा गवताचां निवना करीत आनी तेजेर कदां दवरीत. कद्यांतलां, कळशांतलां पाणी तर सामक्यां थंड ल्हागा. बुडकुल्यांनी धंय दवरीत तं झेल कसां थंड जाय.
 ऱ्हानपाखातीर जायां आसलालां सगळां कातूंक, शिनूंक, बेसूंक, सोलूंक, तासूंक, फोडूंक, शेडांवक, चाचावांक, कल्लांवक, खरपूंक, तोंकनावंक, बेसावंक, बोचावंक आनी निवळांवक सगळ्याक आदोळी, कातना, कोयती, कोयतूल, पाळ, पाळटी, सुरो आनी आडकात्री हेंचोच वापर जाय. पणस शेडांवक, तासावंक, चाचावंक तसांच मटान बारीक करूंक पोंदा धरूंक म्हनकुटो, धडो वापरीत.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 