अायज राष्ट्रीय विज्ञान दीस. विज्ञान आनी तंत्रज्ञान सदांच हातांत हात घालून चलतात. तांणी मनशाच्या समस्यांचेर उपाय सोदून काडल्यात. ताका लागून मनशाचे तकले वयलें 'जिणेंचें वजें' ल्हव जालां. आमकां हें खबर आसा. पूण, आमचे मदले कांय लोक विज्ञानाक लागून जाल्ल्या लुकसाणाचेर भर दितात आनी विज्ञानाचेर खर टिका करतात. मजा म्हणल्यार विज्ञानाचो गैरवापर करपी आमी मनीसूच.... आनी लुकसाण जाता तेंय आमकां मनशांकूच! हालींसराक तर विज्ञानाक उठ्ठां, बसतां म्हणटात, तशें खोंटावप चालू आसा. तेंय विज्ञान- तंत्रज्ञानान दिल्लीं साधनां वापरून. रमण इफेक्टाचो सोद लायिल्ले खातीर डाॅ. चंद्रशेखर वेंकट रमण हांच्या उगडासान हो दीस मनयतात. 28 फेब्रुवारी 1928 दिसा तांणी तो लायिल्लो. ह्या सोदाक 1930 त नोबेल पुरस्कार मेळिल्लो. संवसारांतल्या साबार सोदांक रमण इफेक्टाची मजत जाल्या, हें आमी विसरूंक फावना. 1987 सावन शास्त्रज्ञ डॉ. वसंत गोवारीकर विज्ञान आनी तंत्रज्ञान खात्याचे सचिव आसतना तांणीच हो दीस सुरू केलो. विज्ञानाचेर फायदे लोकांक कळचे, ते विशीं जागृताय जावची, भुरग्यां मदीं विज्ञानीक दृश्टी, वृ्त्ती तयार जावची हो ह्या दिसा फाटलो हेतू. आयज, तो कितलो मेरेन यशस्वी जाला, हें दरेका सुबुद्ध नागरिकान स्वताच थारावचें.
 आमच्या भारतांत आनी हेर कडेनूय खोटल्यांनी गैरसमज, अंधश्रद्धा पातळ्ळ्यात. युरोप, अमेरिकेंत पसून! ! हांचेर जैत जोडटलो जाल्यार प्रत्येकान उंचेलें शिक्षण घेवपाक जाय. अंधश्रद्धा सगल्या धर्मांच्या लोकांक फाटीं ओडटात. काळखा कुडयेंत घालतात. मागीर मनीस सासपडत रावतात. ताका उजवाडाचें किरण दिसलें आनी त्या समयार ताची बुद्द भेरेल्ली नासली जाल्यार मार्गाचें दर्शन जाता. पूण, तो जर उजू वाटेन वचपाक तयार नासल्यार मागीर 'अंधेरा कायम रहे'. बदलपाची तयार नासल्यार कोण ताका बदलूंक शकना. कांय विशिश्ट कारणांक लागून विज्ञान- तंत्रज्ञानाक विरोध आसलो तरी हे मनीस सगल्या आधुनिक सुविधांचो उपभोग घेतात, सामको मनसोक्त! विज्ञानाक लागून भलायकेच्या मळाचेर क्रांती जाल्या. पयलीं साद्या दुयेंसांनी मनीस मरताले. आतां विज्ञान- तंत्रज्ञान जोडयेन वखदां, इंजेसांवां, अत्याधुनिक उपकरणां हाडल्यांत. ताका लागून मनशाची जगपाची पिराय वाडल्या. विज्ञानाक लागून जें कितें अस्तित्वांत आयलां, ताका लागून कितलीं सोंपेंपणा आयल्यांत, तीं सगल्यांक खबर आसतलीं! कोविडाच्या काळांत समाजीक, शिक्षणीक मळाचेर सोशल मिडियान कितलो फायदो जालो, हें कोण विसरचो ना. वीज, ताचेर चलपी उपकरणां, फ्रीज, मिक्सर, गॅस शेगडी, वाॅशिंग मशीन, फॅन, एसी, स्कूटर, मोटार, रेल्वे, विमान, बस, टीव्ही, नळ, मोबायल फोन, संगणक.... मनीस आयज हाचे बगर जगपाची कल्पनाच करपाक शकना. तंत्रज्ञानाचे मजतीन आमी आमचे संस्कृतायेचो सांबाळ करपाक शकतात, ती संवसाराच्या खाची- कोनशाक पावोवपाक शकतात. लोकांक सुखी करपाची तांक विज्ञान- तंत्रज्ञानांत आसाच, पूण ते कांय अपुरबुद्दांक लागून घातकूय थारलां.
 बेजबाबदार लोकांच्या हातांत विज्ञान पडल्यार आनीक हिरोशिमा, नागासाकी जावपाची भिरांत आसा. मनीसजात विज्ञानाक लागून आळशी जायत आसा. ती कश्ट विसरल्या. भलायकेचेर परिणाम जावपाक लागला. कांय लोकांक पारंपरीक जिणेशैली आवडटा. मात विज्ञानान ताचेर हावळ हाडल्या, अशें म्हणपाक जाता. लोकांच्या बेडरुमा मेरेन विज्ञान- तंत्रज्ञानान प्रवेश केला. एका मोबायल फोनाचेंच उदाहरण घेतल्यार पुरो. इंटरनेटाक लागून लोकांची खाजगी म्हायती संवसारभर जाल्या. अश्लील वेबसायटींनी तरणाट्यांच्यो तकल्यो पिड्ड्यार केल्यात. सायबर गुन्यांव वाडल्यात. लोकांच्या बँकांतले पयशे नाच जातात. मानसीक त्रास, ताण, तणाव वाडपाक विज्ञानान हात दिला. अतिरेकी कारवायो पसून आयज विज्ञान- तंत्रज्ञानाचो वापर करून जातात, हें वेगळें सांगपाक नाका.
 विज्ञान ही मनशाक मेळिल्ली देणगी. ताचो योग्य वापर आमी फक्त बऱ्या कामां खातीर करपाक जाय. दुबळे, अशिक्षीत, बेरोजगार, अन्यायाक बळी पडिल्ल्या लोकांक मजतीचो हात दिवपाक विज्ञानाचो वापर जावंक जाय. अशें एकूय मळ ना, जंय विज्ञान पावंक ना. आमचेर उपकार करपी विज्ञाना कडेन पडमूर जावया नाका. ताका चडांत चड जिणेंत आसपावन घेवया. विज्ञान- तंत्रज्ञान नाशिल्लें जाल्यार.... ? आयच्या विज्ञान दिसाचीं सगल्यांक परबीं. जय विज्ञान,
जय तंत्रज्ञान! !
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 