न हुशार, घट्ट इश्ट आसले. एक दीस आयताराक सुटये दिसा सांजवेळा बशिल्ले कडेन तांकां एक युक्त येवजली. तांणी धनगराल्यो तीन बोकड्यो फारायल्यो आनी तांचेर पेंटान 1, 2 आनी 4 अशे नंबर घाले, उपरांत रातचें लागींच आशिल्ले एके शाळेचे इमारतीच्या दारांत त्यो तिनूय बोकड्यो सोडल्यो.
 दुसरे दीस सकाळ फुडें शाळेचे शिक्षक, शिपाय, आनी हेर कर्मचारी जेन्ना भितर सरले तेन्ना तांकां थंय कसलो तरी वास आयलो. तांणी पळयलें की बकड्यो इमारती भितर सरल्यात आनी सगळ्याक घाण करून दवरल्या. रोखडोच तांणी तांचो सोद घेवपाक सुरू केलो. सोदून तांकां तीन बोकड्यो सांपडल्यो. एक, दोन आनी चार नंबर. तीन नंबर बोकडी खंय तरी आसतलीच अशें समजून सगळ्यांनी उरिल्ली तीन नंबर बोकडी सोदपाक सबंद दीस वगडायलो. भुरग्यांक तर त्या दिसा सुटी मेळिल्ल्यांतूच जमा जाल्ली. शाळेच्या मुखेल्याक धरून ते गार्डा मेरेन, सगळ्यांनी ते बोकडेक सोदपाक इमारत धवळून काडली. पूण त्या नंबराची बोकडी थंय नासलीच म्हणटगेर मेळटली कशी?
 आमची अवस्था लेगीत अशीच जाल्या. आमी बरी हांसती जीण मेळ्ळ्यार लेगीत कितें तरी आनीक जाय हें चिंतून, ताचो सोद घेत दुख्खी जातात. आसा तें एैश्वर्य कुशीक दवरून, शेणलां अशें समजून तें सोदीत रावतात. जें नासताच तें सोदून तीन नंबर बोकडे सारकें कशें सांपडटलें? नोकरी, पयसो, नातीं, हेर चैनीच्यो वस्तू आसल्यो तरी आनिकूय वेगळ्यो, मोट्यो मेळोवपाक, सोदपांत आपली आशिल्ली शक्त, खुशालकाय शेणयतात.
 ही काणी देख घेवपा सारकी, आमी तीन नंबर बोकडी सोदीत बसून मेळिल्ली खोस सोडून दिवप ना, हाताक सांपडलां तें पयलीं वेवस्थीत सांबाळुया. थोडो यत्न करपाक हरकत ना, पूण जें ना ताच्या परसूय आमचे कडेन जें आसा तें म्हत्वाचें. ताची खोस मनोवया.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 