राष्ट्रीय शिक्षण धोरण 2020 चलणुकेंत हाडपाचें काम सुरू जालां. काळा प्रमाण दरेका मळार बदल हे जायच. सरकारान खोलायेन विचार करून हें धोरण आंखलां. ताका शिक्षणतज्ञांनी येवकारूय दिला. ह्या धोरणाचें खाशेलेंपण म्हणल्यार अध्यापन आनी शिक्षणीक प्रक्रियेंत तंत्रगिन्यानाचो मोट्या प्रमाणांत आस्पाव. भुरग्याचे सृजनशिलतायेक आनी विचारशक्तीक चालना दिवपाचेर हातूंत भर आसा. मनिसपणाच्या मुल्यांचो आदर, थळाव्या संदर्भांचेर भर, भोवभाशिकतेचो अध्यापनांत वापर हांचोय विचार केला. शिक्षक हो सगळ्या प्रक्रियेचो केंद्रबिंदू. नव्या शिक्षणीक धोरणाचें काळीज म्हणल्यारूय जाता. भुरग्यांक घडोवपी तो वाहक. कारण विद्यार्थी शिक्षकांचें अनुकरण करतात. तेच तांचे आदर्श आसतात. शिकोवप आनी स्वता बरें वागप ही व्हड समाजीक जापसालदारकी शिक्षकांच्या खांदार आसता. ते विशीं नव्या शिक्षणीक धोरणांत स्पश्टता आसा. कुशळटाय आनी तांकीचेर आदारीत शिक्षण, 21 व्या शेंकड्यांतल्या शिक्षणाच्यो मोखी मतींत घेवन पुराय शिक्षण पद्दतीची फेररचणूक, निवड करतना भुरग्यांक लवचिकता, कला तशेंच सौंदर्या विशीं खाशेली नदर, शारिरीक शिक्षण, खेळ हांचो ह्या नव्या धोरणांत आस्पाव आसा. विदेशांतल्या विद्यापिठांनी शिकपी भारतीय विद्यार्थी शिक्षणाचेर दरवर्सा 2 लाख कोटी रुपया खर्च करतात. हो पयसो आमच्या देशांत उरचो, हे खातीर हांगाच्या शिक्षणाचो पांवडो उबारपाची घोशणा कालूच केंद्र सरकारान केल्या. आमच्या विद्यापिठांचें संवसारीक पांवड्याचेर नांव जावप गरजेचें. ह्या नव्यान विणिल्ल्या शिक्षणीक रचणुकेंत कितल्योश्योच गजाली आस्पावतात, ही समाधानाची गजाल. कारण आयचीं भुरगीं खंयच्या वातावरणांत वाडटात तें पळोवन ते प्रमाण धोरण थारावप म्हत्वाचें. अर्थांत चाळीस वर्सां आदलो काळ वेगळो आशिल्लो.
