हालींच संवसारीक पर्यावरण दीस सगल्यांनी नेटान मनयलो. तो मनोवचो, असो पयलो थाराव युनोच्या म्हणल्यार संयुक्त राष्ट्रांचे सभेंत 3 जून 1972 दिसा जाल्लो. ते प्रमाण 5 जून 1974 दिसाच्यान तो मनोवपाक सुरवात जाली. संवसारांतली भोवतेक राष्ट्रां तो मनयतात. अंदूं आमची एकूच पृथ्वी अशी संकल्पना आशिल्ली. म्हणल्यार तिचो सांबाळ करात, कारण ही एकसुरी धर्तरी नश्ट जाली जाल्यार तिचे वांगडा आमीय सोंपतले. जैवविवीधताय सांबाळात, म्हणल्यार सगल्या जिवांक वाटायात अशीय एक संकल्पना आसा. झाडां, उदक, दर्या, सैम, न्हंयो हांगां आयज भोव प्रदुशण जाल्लें दिसता. लाखांनी झाडांची कत्तल संवसारांत जाता. ताका लागून सैमाची संतुळा इबाडल्या. सैमाची आयज जी वाट लागल्या, ताका सैमिक कारणां न्हय, तर मनीस चड जापसालदार आसा.
 कांय म्हयन्यां पयलीं कोरोनाक लागून कारखाने बंद जाल्ले. वाहनां बंद आसलीं. ताचो परिणाम कितें जालो जाणांत? गंगेचें पात्र पयलेच खेप प्रतिबिंब दिसचें इतलें नितळ जालें. हवेंतलें प्रदूशण उणें जाल्ल्यान हिमाचल प्रदेश, उत्तर प्रदेशांतल्या कांय गांवांतल्यान कितलेशेच किलोमिटर पयस आशिल्लो हिमालय दोंगर दिसपाक लागलो. प्रदुशण सोंपल्यार हें दृश्य परत दिसुये.
 आयज संवसार दर वर्सा 5 ट्रिलीयन प्लास्टिक पोतयो वापरता. ताचें रिसायकल जायना. कोयर वाडटा. कोयराचो विलो लावप हो आयज कोट्यांनी रुपयांचो वेवसाय जाला, हाचे सारकें दुसरें दुर्दैव ना. जितलो कोयर चड तितलो ह्या वेवसायांत पयसो चड. आमच्यो भाजयो दुशीत जाल्यात. कारण तांचेंर साबार तरांचीं वखदां मारतात. देखून कॅन्सर जाता. न्हंयो, व्हाळ पळयता. आमी भुरगे आसतना ते कशे नितळ आसले, खळखळून व्हांवताले. मात आयज त्या उदकांत पांय घालपाक जिवार येता. तांचो प्रवाह आटला. पवित्र न्हंयो बुरश्यो जाल्यात. घाणयाऱ्या उदकाक लागून न्हंयो, खारजां गटारां जाल्यांत.
 झाडां कापिल्ल्यान तापमान वाडलां. ताचो परिणाम दर्यांत वादळां. तीं जमनीचेर पावलीं काय मनशांक लुकसाण. तापमान वाडीक लागून बर्फ विरघळलो जाल्यार दर्याचें उदक वाडून लागसारचीं शारां, गांव बुडटले. सुकण्यांक, गोमातेक प्लास्टिकाचो त्रास जाता. पूण आमकां ताचें कांयच पडिल्लें ना. न्हंयो, दर्यांत प्लास्टिकूच प्लास्टिक. एके आंकडेवारी प्रमाण दर्यांत 1 कोटी 30 लाख टन प्लास्टिक वता. ताचो त्रास नुस्तीं आनी हेरांक जाता. शुद्ध हवा तर दुर्मिळ जाल्या. भारतांतलीं दिल्लीसयत 11 शारां सामकीं प्रदुशित जाल्यांत. ताचो त्रास ल्हान भुरग्यांक, जाण्ट्यांक जाता.
 दिसता थंय ट्रॅफिक जाम, गाडयांच्यो रांको.
 जर शुद्ध हवा, उदक, अन्न मेळूंक ना जाल्यार आनीक तीन- चारशें वर्सां उपरांत मनीस जात सोंपपाची भिरांत आसा. प्रदुशण टाळपाक आमी कितें करपाक शकतात. कोयराचो वेवस्थित विलो लायात. ताचे पयलीं सुको, ओलो कोयर कुशीक काडात. झाडां लायात. कारण तीं आॅक्सिजन दितात. कोयर पंचायत, पालिकांक दियात. शक्यतो प्लास्टिक भायर उडोवं नाकात. वाहनाचो वापर कमी करात. सरकारांनी भौशीक येरादारी सेवा सुदारपाचो यत्न करचो. म्हणटकच रस्त्यार धांवपी वाहनां कमी जातलीं. जीव, जंतू, प्राणी, सुकणी हांचो एकमेकां कडेन संबंद आसात. ही सांखळ तुटली जाल्यार ताचो सगल्यांकूच त्रास जातलो. तेन्नाा नेमाचें पालन करूया, आमचो सैम सांबाळुया.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 