फाटीं- फुडें जालो तरी दरवर्सा पावस येता आनी वांगडा घेवन येता दुयेंसां. जोर, थंडी, मलेरिया, डेंग्यू. पावसाच्या दिसांनी जळा- मळां लातां, कट्ट्यांनी उदक सांठून उरता आनी तातूंत पैदास जाता ती जळारां- किमसांची. कांय विशिश्ट जळारां आसतात. रगताचेर तीं जगतात. एदीस एजिप्ती हें जळार डेंग्यू वा डेंगी पातळावपाचें काम करता. ताचे कुडींत डेंग्यूचो विशाणू आसल्यार मागीर तो चाबता तितल्यांकूय डेंग्यू दुयेंस जावपाची भिरांत आसता. तेन्ना हीं जळारां जावचींच नात, हाची जतनाय आमी घेवंक जाय. फाटल्या पांच म्हयन्यांत गोंयांत डेंग्यूचे 69 दुयेंती मेळ्ळ्यात. पोरूं ह्याच काळांत (जानेवारी ते मे) 50 दुयेंती मेळिल्ले. संवसारांत सगल्यांत चड लोक मरतात, ते जळारांक लागून. हो इल्लोसो जीव पयलीं सावन आशिया आनी आफ्रिका खंडांतल्या लोकांक घातक थारला, हें वेगळें सांगपाक नाका. आयजूय जळारां पातळायतात त्या दुयेसांचे पिडेस्त ह्याच दोनूय खंडांनी चड आसात.
 दुयेंसां पातळावपी जळारांची पैदास खास करून पावसाच्या दिसांनी जाता. मात आतां वर्साच्या बाराय म्हयन्यांत तीं त्रासदिणी थारपाक लागल्यांत. हाचे फाटलें कारण म्हणल्यार बुरशेपणा आनी बांदकामां. मेळत थंय घाणयारे उदक पळोवपाक मेळटा. बांदकामांच्या जाग्यार तेर्रास घट करपाक उदक सांठोवन दवरतात, तातूंत हीं दुयेंसां पातळावपी जळारां तांतयां घालतात. ताका लागून प्रत्येक घरांत भायर- भितर उदक सांठून उरचें ना, हाची बारीकसाणेन जतनाय घेवपाक जाय. दरवर्सा भलायकी खातें, पालिका- पंचायतींचे मजतीन हे विशीं जागृताय करता, तरीय डेंग्यू, मलेरिया जाताच. पोरसांत कट्ट्यो, झाडांच्यो कुंड्यो आसतात. तातूंत उदक उरचें ना, हेंय पळोवप गरजेचें. कारण नितळ उदक हेंच तांचें मुखेल पैदास केंद्र.
 69 दुयेंती मेळ्ळ्यात ते चिंबल, वास्को, कुठ्ठाळी, मडगांव वाठारांतले. भलायकी खात्यान ह्या वाठारांचेर लक्ष केंद्रीत केलां ही बरी गजाल. पूण, समाजाचो तेंको मेळ्ळे बगर बरे परिणाम दिसचे नात. तेन्ना सगल्यांनीच जागृत रावप गरजेचें. हे विशीं शाळांनी जागृताय करपाक जाय. अभ्यासक्रमांत हाचो उल्लेख आसा. पूण, तो चार मार्कां पुरतो. भुरगीं फुडाराक आयुश्यांत ताचो उपेग करतलीं, हे नदरेन तांकां जळारां, नितळसाण, मलेरिया, डेंग्यू, ताचीं लक्षणां, वखदां हांची म्हायती दिवप गरजेचें. कारण आयज बरेच म्हत्वाचे समाजीक विशय शाळा, हायस्कूलांनी फक्त शिकपाचे आनी शिक्षण सोंपलें काय विसरपाचे, हें चलत आयलां. पंचायत, पालिका जागृताय करता, पूण तांणी बुरशेपणां करपी वेवसायीक, धंदेकारांचेर कडक कारवाय करुंक फावो. राज्यांतले खंयचोय बसस्टॅण्ड पळयात, थंय सोंसपाक जावचो ना इतलो दुर्गंध आसता. रस्त्या कुशीक उडयतात तो कोयरूय जळारां जावपाचें एक कारण. शेतांतलीं जळारां बेबे खातात.... आनी आमी बेबे. जितलो बेब्यांचो आंकडो देंवतलो तितलीं जळारां वाडटलीं, हें वेगळें सांगपाक नाका. पर्यावरणाची सांखळ आसता, ती एकजुटीन सैमाची राखण करता. भितरलो एक दुवो तुटलो जाल्यार सैमाचो सत्यानाश जावपाक वेळ लागना. गोंयांत डेंग्यू पातळ्ळा, पूण ताणें गंभीर रुप घेवंक ना. ताचे पयलींच आमी सादूर जावपाक जाय.
 हें पयले फावट जावंक ना. दर वर्सा घडटा. दुर्घटना आडावप शक्य ना. पूण संबंदीत मनशान स्वताचे नियंत्रण दवरलें, शिस्त पाळ्ळी जाल्यार शक्यतो दुर्घटना जायनात. ही दुर्घटना म्हणल्यार बुडून मरप. म्हापश्यां आनी माडेल- थिवी हांगा घडिल्ल्या ह्या दुर्घटनांनी दोगांक बुडून मरण आयलें. एकल्याची पिराय 19 वर्सां तर दुसरो 25 वर्सांचो. तरणे पिरायेचेर ते गेले. फाटल्यान तांच्या कुटुंबांक कितलें दुख्ख, मानसीक ताण सोंसचो पडला, तें तांकांच खबर.
 दोगूय आपापल्या इश्टां वांगडा न्हांवपाक गेल्ले कडेन बुडले. पावसाक सुरवात जाली काय दर आयतारा, सुटयेच्या दिसा गोंयांतल्या न्हंयांचेर, व्हाळ- तळयांचेंय तरणाटे न्हांवपाक वतात. खास करून घसघश्यांचेर. सगल्यांनीच सादूर रावचें, सगलेच बाबतींत. जीण एकदांच मेळटा. जपात तिका. कोणेच जांकां पेंवपाक येना, तांकां उदकांत देवपाचो फोर्स करचो न्हय. बरे भशेन सगल्यांनी थंय वच्चें आनी न्हांवन बरे भशेन घरा परतुचे. घरांत तुमची आवय, बाबा, भाव, भयणां वाट पळयतात, हें विसरचें न्हय.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 