आपल्या भोंवारांतल्या घडितांक स्पंदन करची तांक विल्माक जबरदस्त आसा. धर्मस्थळांतल्या सौजन्य नांवाच्ये चलियेचें अत्त्याचार प्रकरण आनी त्या उपरांतल्या घडितांवर्वीं कवयित्री भितरल्या भितर शिजल्या. हे शिजोवणेंत बोबाटच्या तिच्या ताळ्याकय आयकुंचो कोण ना म्हणून तिका कळीत आसा. अत्त्याचारी कसल्याच भिरांतेविणें आपल्या भोंवारांत भोंवून आसचें ती देखता. न्याय नीत वेवस्थेचेर बोट जोकची ही 'आंबो' कविता मात्र न्हय, 'पणटी', 'प्रतिभटन', 'मुन्नी भायर पडलां', 'बली कोण?' - ह्यो आनी हेर कविता स्त्रीयांचे कळवळे, तांचे भोगणार, तांच्यो समस्या भारिक्साणेन पिंत्रायतात. हे दिशेन 'केसोळी' कविता बोव सुंदर रितीन सादर जाल्या. लग्ना भायर गुरवार जाल्ले भयणिविशीं, घरांत जांवचें उलोवणें कितेंच समजनातल्ल्ये नेणटे धाकटुले भयणीन - आख्खो विशय समजून घेंवची रीत भोव मार्मीक थरान व्यक्त जाल्या.
स्त्रीयांच्यो गजाली मात्र न्हय आसतां आपल्या जिवितांतलीं ल्हान सान घडितां कशीं आपणाक वेडकोळ मारून बसल्यांत, तांचे मुखार व्हड साधनांक कसलो अर्थ म्हणून सवाल करच्यो सुंदर कविता ह्या पुस्तकांत आसात.
गोंय आमचें कुळार. गोंयां संगीं म्हजें नातें सुर्वातल्लें सां. लुवीस कॉलेजिच्या कोंकणी संघांत आसताना. हरयेका वरसा गोंय युव कोंकणी साहित्य सम्मेळनाक आमी वेतल्यांव. गोंयकारांचो येवकार, सत्कार, मयपास आमी विसरूंक सकनांव. गोंय कोंकणी साहित्य अकाडेमीन म्हजें पुस्तक पर्गटचें म्हजें भाग्य म्हण लेखतां. ह्या खातीर गोंय कोंकणी अकाडेमिचो आभार मांदतां. हें पुस्तक उगताडाक येवंक कारण जाल्ले, तशेंच हाचे खातीर विशेस वांवट काडल्ले आसात, श्री मेल्विन रोड्रिगस. कविता शेतांत पावलां काडुंक शिकयिल्ल्या तांचो ह्या संदर्भीं विशेस उपकार भावुडतां.
मतीक झळकल्ले विचार, कविता रुपीं बरोवन दवरची संवय ह्या पांवड्याक पावतली म्हण हांवें चिंतल्लें ना. तशें म्हणून हें कांय व्हरतें साधन न्हय. मुखली वाट लांब आसा. ती यशस्वेन चमकतेलीं म्हळ्ळो भरवसो. म्हजें पुस्तक हातीं घेंवचें मन केल्ल्याक तुका देव बरें करूं.
विल्माक ह्या माय म्हयन्यांत दोडतो धमाका. ह्या म्हयन्याच्ये सुरवेर ताका चेर्को भुरगो जाला आनी आतां हो पुरस्कार लाभला.
