दर वर्सा प्रजासत्ताक दीस मनयतना आमी भारतीय संविधानाची याद करतात, तें एक इतिहासीक दस्तावेज जाल्ले वरवीं आनी मागीर दर दिसा आमकां भरभरून मेळपी म्हायते मुखार मात त्या ग्रंथांत सांगिल्लें विसरतात काय? केन्ना केन्ना तेंच दिसता. मुखेलपणान आमचें संविधान आमकां कितलेशेच अधिकार आनी कर्तव्यां दिता. तातूंतलोच एक अधिकार म्हणल्यार आपणाक जाय तो धर्म, जाय ती संस्कृताय आपणावपाचो अधिकार. आयज मेरेन देशांतलो दर एक नागरीक त्या अधिकाराचो वापर करीत आयला. तरी लेगीत कोणें तरी अमके तरेन धर्माचो अधर्म केलो आनी ताचें विडंबन केलें हेंय आमकां आयकूंक मेळटा. प्रस्न पडटा तो असो, जेन्ना धर्मीक, वैचारीक आनी सांस्कृतीक घडण ही दर एकल्याची वैयक्तीक बाजू आसतना समाज ताचे खातीर कसो कितें थारावंक शकता? संविधानान दर एकल्याक तशें स्वांतत्र्य दिल्लें आसतनाय!
 ह्याच रिजीड मानसीकतेक लागून सुरू जाले घडये धर्मीक मतभेद. आनी त्या मतभेदांक सारें घालपाक आयज सज्ज आसता तें म्हायतीचें जाळें. दर दिसा सकाळ जायना फुडें जाणटो नेणटो सगलेच आपल्या फोनांतल्यान दिसाची सुरवात करतात. थंय मेळटा तांकां कितलीशीच म्हायती. तातूंतली जायती म्हायती केन्ना केन्ना कोणें तरी आपणाक जाय तशी, आपणाक सोब सारकी, वा आपलो एके तरेचो अजेण्डा लोकां मेरेन पावोवपा खातीर तयार केल्ली आसता. तातूंत मागीर सत्य आसूं वा नासूं, हाचे ताका पडून गेल्लें आसना. आनी सोंपेपणान म्हायती मेळपी माध्यमांचेर आदारून आशिल्ले आयचे लोक ती म्हायती खरी काय फट हें लेगीत सोदनासतना एक तर ती खरी हें मानून चलतात वा/ आनी खरी मानून ती हेरांकय धाडून दितात. एकाच क्लिकाची तर ती खबर आसता. ती म्हायती हेरांक पावोवपाक व्हडलेशे त्रास घेवचे पडनात.
 ह्या म्हायतीच्या मार्यांतल्यान मात निर्माण जालां तें सत आनी चुकीच्या म्हायतीचें जाळें. तातूंतल्यान सत सोदून काडप लेगीत आतां त्रासाचें जावंक लागलां. ह्या वेळार चड जापसालदारकी येता ती संशोधकांचेर. कारण संशोधन हें अशें काम जंय कसलीय म्हायती कोणय वगीच हेरां कडेन पावोवंक शकना. ते खातीर ताका म्हायती वांगडा फावो तशे पुरावे दिवचे पडटात आनी ताकाच लागून संशोधनात्मक बरप करपाक चड वेळ लागता आनी ती म्हायती हेरां मेरेन पावोपाकय जायती तकालसय घेवची पडटा. पूण, खुबूच उण्या लोकां मेरेन संशोधनात्मक म्हायती पावता आनी तेच लोक आपल्या कडेन आयिल्ली खंयचीच म्हायती खरी धरून चलतात.
 चुकीची म्हायती खरी दिशिल्ल्यान समाजांत आशिल्ले मतभेदय आनीक खर जायत आसात आनी ती आयच्या घटकेक खूब चिंतेची गजाल. आतांच संवसार एका व्हड महामारेंतल्यान भायर सरता. एकामेकांक आदाराक पावले बगर, मनीसपणाक जागले बगर पर्याय ना हे ह्या महामारेन आमकां शिकयलें खरें पूण तो धडो बरो सो आमचे तकलेंत गेलो ना काय दिसता. कारण अजून लेगीत मनीस दुसर्या मनश्याक मनीस म्हणून पळोवचे बदला ताचें लिंग, ताचो धर्म, ताचो देश ह्याच गजालींनी घुस्पला. संवसाराचो तापमान वाडटा, पर्यावरणाचे प्रस्न गंभीर जायत आसात पूण मनीस मात पुराय संवसाराक ह्या अरिश्टांतल्यान कसो वाटायतलो हाचो विचार करचे सुवातेर अजून लेगीत धर्म, देश, लिंग ह्या परिमाणांचेर एकामेकांची परिक्षा घेत आसा. तातूंतल्यान कितें निश्पन्न जाता काय ना हाचेरय म्हाका बरोच दुबाव येता.
 भारताच्या संविधानांत दुसर्याच्या धर्माचो, ताच्या राहणीमानाचो आदर करचो हेंय सांगलां, पूण तो आमी मनांतल्यान करतात काय तें करपाचीं नाटकां करून भितरले भितर मात वेगळेंच विचार सुरू दवरतात हो प्रस्न दर एकल्यान स्वताक विचारपाची गरज आसा. कारण भाशणांनी, आमच्या सोशल मिडिया स्टेटसांनी जरी एक नरेटीव दिसलो तरी आमच्या घरच्या कडेन उलयतना, आपल्या मनशां कडेन उलयतना मात आमचो वेगळोच विचार आसता काय कितें? आनी ह्या दुट्टप्पीपणांक खंय तरी आमचेर जावपी म्हायतीचो मारो जापसालदार आसा अशें दिसून येता.
 कितलो तेंप आमी कोणें तरी आपल्या सुवार्था खातीर, आपलो नरेटीव तयार करपा खातीर तयार केल्ली म्हायती आमी घेत रावतले काय? शिकत काय हो समाज वॉट्सएप आनी फेसबूकार मेळपी दर एक म्हायती तपासून पळोवपाक? बाजारांत भाजी आनी फळां घेतना लेगीत आमी तपासुनूच घेतात मागीर म्हायती बाबतींतच आमी इतले घाळ कित्याक रावचें? खरें मानत रावचें कोणय कितेंय सांगता तें? मातशीं शाणीं जावया. दर एके गजालीक प्रस्न करून, ताचें खरेंपण सोदून काडपाचो यत्न करुया. नाजाल्यार संवसारांत ज्यो खर्यो समस्या आसात त्यो सोडून आमी काल्पनीक समस्यांकच घेवन बसतलीं. निवड आमची सगल्यांची! म्हायतीच्या मार्याक बळी पडटलीं काय म्हायती लेगीत तपासुनूच आपणायतलीं तें!
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 