अामकां आमच्या भारताच्या 8व्या परिशिश्टांत 22 वेगवेगळ्यो भासो पळोवंक मेळटात. कानडी, हिंदी, मराठी, मल्याळम, तमीळ, कोंकणी आदी. दर एके भाशेक आपआपल्या राज्यांनी खूब म्हत्व आसा. वेगवेगळ्या राज्यांनी आपली स्वताची म्हणून वेगळी-वेगळी भास आपणायल्या आनी त्या राज्यांत दर एक काम, वेव्हार, धंदो, शिक्षण, उलोवप आपआपल्या भासांनी चलता. आनी ही जी त्या त्या राज्याच्या लोकांनी आपणायिल्ली भास आसा ती तांची 'आवयभास' म्हूण आमी मानतात.
 जेन्ना आमी एके खाशेले भाशेक आपली आवयभास म्हणून मानून घेतात त्या वेळार आमी ते भाशेक मना पसून आपणावंक जाय. आमची आवयभास खंयची? आमची आवयभास ही अशी आसता जी आमकां कोणेंच शिकोवची पडना. ती ल्हानपणा सावन आमचे आवय वा समाजांतल्या मनशां कडल्यान आमकां आपोआप मेळटा. आमचे आवयभाशेंत खंयचे वस्तूक कितें म्हणप हें आमकां शिकचें पडना. ते आपोआप आमच्या तोंडार येता.
 आयज आमकां दिसून येता, आपले आवयभाशेन उलोवंक आतांचे पिळगेक लज दिसता. सगळ्यांक इंग्लीश ही भास आवडटा. आपली आवयभास ही उणाकपणाची आनी इंग्लीश ही तांकां सभ्य (decent) दिसपाक लागता. जेन्ना एक मनीस आपले आवयभाशेंतल्यान उलयता, त्या वेळार दुसरो मनीस जाची आवयभास तीच आसता पूण ती ताका उणाकपणाची दिसता आनी इंग्लीश वयल्या पावंड्यावेली दिसता. तो त्या पयल्या मनशा कडेन आपली आवयभास सोडून इंग्लीशींत उलोवंक लागता. ताका दिसता आवयभाशेन उलयल्यार समाजांत आपलो जो वयल्या पावंड्यावेलो दर्जा आसा तो ना जातलो.
 आयज आमी जर आमच्या गोंयच्या कितल्याशाच माध्यमीक शाळांनी नदर मारल्यार आमकां पळोवंक मेळटा की त्या शाळांनी कोंकणी हो विशय आसना. कांय शाळांनी तर जी शाळेची मुखेली आसतात तीच विद्यार्थ्यांक आपली आवयभास सोडून इंग्लीश उलोवंक फोर्स (बळजबरी ) करतात. कांय शाळांनी तर आमी पळोवंक शकतात की एक विद्यार्थी जेन्ना आपले स्वताचे आवयभाशेंतल्यान आपल्याच वर्गांतल्या आपल्या इश्टा कडेन उलयिल्लो सांपडलो जाल्यार ताका 10 रुपयाची फायन भरची पडटा. घडये आयज आसल्याच कारणांक लागून भुरगो आपली आवयभास सोडून इंग्लीश उलोवंक लागता आनी आपले आवयभाशे कडल्यान पयस जातात.
 आमच्या समाजाचेर जेन्ना आमी नदर मारतात तेन्ना एक मनीस बरी 'हाय फाय' इंग्लीश उलयल्यार आमी म्हणटात - "तो मनीस खूब शिक्षीत आं..." आमी आमच्या भोंवतणच्या मनशांक तांच्या उलोवपाचे भाशेचेर आदारून पारकितात. केन्नाय ऑफिसांत जर एक इंग्लीश उलोवपी मनीस येता त्या वेळार आमी त्या मनशाचें काम पयलीं करतात आनी आपले आवयभाशेन उलोवपी मनशाक आमी अशिक्षीत म्हणून पयसायतात. इतलेंच न्हय तर जेन्ना एक मनीस आमचे कडेन हिंदी भाशेंत उलयता त्या मनशाक आमी घाटी हें नांव दवरतात. इतलें न्हय तर कांय आपल्या आवयभास शिकोवपी शिक्षकूय अशे आसतात, की जेन्ना तांकां कोणूय तांचो शिकोवपी विशय विचारतात, त्या वेळार तांकां आपलो विशय सांगपाक लज दिसता. कारण तांणी आपल्या मनांत आपले आवयभाशे विशीं उणाकपणा भरिल्ली आसतात. तांकां आपलीच आवयभास खंयच्याय हेर मनशां कडेन उलोवपाक लज दिसता. पूण हीच तर गजाल कोणेंय एका इंग्लीश विशय शिकोवपी शिक्षकाक विचारल्यार ते अभिमानान आपलो विशय सांगतना दिसतात.
 आमी हें सगळें बदलपाक जाय. आमकां आमचे आवयभाशेचो अभिमान आसपाक जाय. त्या वेळार आमी आमची आवयभास वयर काडपाक शकतलीं आनी हें करपाक आमी वावुरपाक जाय. आपले आवयभाशेंतल्यान शिकोवपी शिक्षकाक आपले आवयभाशेचो मोग आसपाक जाय. खंयच्याय मनशा मुखार आपले आवयभाशेंतल्यान उलोवपाक शिक्षकाक अभिमान आसपाक जाय जाल्यारच शिक्षक आपल्या विद्यार्थ्यांच्या मनांत आपले आवयभाशे विशीं मोग आनी अभिमान निर्माण करपाक सुफळ जातलीं. जेन्ना आमच्या शाळांनी आमकां आमचे आवयभाशेन उलोवपाक मेकळीक मेळटली त्या वेळार विद्यार्थी आपले आवयभाशे खातीर वावर करपाक पावतलीं आनी तांकां आपले आवयभाशेचेर अभिमान येतलो. जितले आमी विद्यार्थ्यांक आपले आवयभाशे कडल्यान पयसायतली, तितलीच आमची आवयभास सकयल देंवतली. भुरग्यांच्या मनांत आपलेच भाशे विशीं न्यूनगंड तयार जातलो. विद्यार्थ्यांक आपल्या वर्गांतल्या हेर विद्यार्थ्यां कडेन आपले आवयभाशेन उलोवपाक लज दिसपाक लागतली.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 