संवसारभर मार्चाचे 8 वेर 'वूमन डे' मनयतात, बरी गजाल. कित्याक, आयज मेरेन अस्तुऱ्यां लागून संवसाराची वाड जावपाक पावल्या. तांचें जिवीत म्हणल्यार कितें काय? हाचेर आमी आडनदर करूंक फावना. कित्याक दरेकल्याच्या जिवीतांत अस्तुरी आसता. तें नातें मागीर आवय, भयण, बायल कसलेंय आसूं. अस्तुरी कितें पसून करता तें आमी आमच्या दोळ्यांनी पळयतात. अणभवतात. पूण तरुय जो जागो अस्तुऱ्यांक मेळूंक जाय तो तिका कित्याक फावना?
 आदल्या काळांतल्यो अस्तुऱ्यो घर- संवसार सांबाळटाल्यो. जशे परीं शेतांत, भाटांत वचून कामेऱ्यांक पेजे बुडकुलो शिजोवन, सुकें खारें भाजून, बुडकुलो माथ्यार मारुन शेतांत वचप. बांदार वा रानांत वचून भोरे बांदून लांकडां हाडप. तीं वोतांत घालून सुकोवप. फांत्यार उठून कोणाच्याय गोरवांच्या गोठ्यांत वचून शेण हाडून घरांत वा आंगणांत शेण काडप. ते भायर शेणांचो थापो करुन सुकोवप आनी उपरांत त्यो शेणयो पांवसांत उज्यांत जळोवप, घरभर लोकांक जेवण करप. सगळ्यांक वाडप, घोव जेवले उपरांत बायलेन जेवप. सगळीं आयदना धुंवप. घरांतलीं साफ- सफाय करप. सगळ्यांचे कपडे झरींर वा पांट्यार वा बांयेचेर वचून धुंवप. बायंचें उदक हांडीर कळशे वो शिडी मारुन घरांत वापरपाक हाडप. आतांच्या काळांत असलें खूब कितें पयस जायत गेलां, कित्याक गांवांतलो लोक शारांत पावलो आनी गांवांतल्यो सगळ्यो यादीं कश्यो जावन उरल्यो. जें गावता आसलें तें शारांत खंय पळोवंक मेळटा? जसो संवसार मॉडर्न जायत गेलो, तशें अस्तुऱ्यांचें जिवीत बदलत गेलें. त्यो शिकल्यो आनी कचेरींनी कामांत वचूंक लागल्यो. देखून आयज पुराय संवसारांत त्यो खूब मुखार पावल्यांत. पालव माथ्यार घालूं येवपा सारक्यो अस्तुऱ्यो आयज उरल्यो नात. संवसारांत त्यो फामाद आसात. मदर तेरेझा, इंदिरा गांधी, क्वीन इलिजाबॅथ अश्या साबार अस्तुऱ्यांनी समाजाक नवो मार्ग दिला.
 आयची अस्तुरी सकाळ फुडें घरांतल्यान भायर सरता आनी दादल्या भशेन सांज जाले उपरांत कामा वेल्यान घरा परतता. दादलो आनी अस्तुऱ्यां मदीं आयज व्हडलोसो फरक उरलोना... आनी दादल्यान तो करूंकय फावना. पूण थोड्यांच्या वायट विचार वा नदरेक लागून खुबश्या अस्तुऱ्यांक जायतें भोगचें पडलां. आयज पसून तांकां खूब त्रास सोंसचे पडटात. त्यो चिड्डून उरल्यांत, दादल्यांक बळी पडल्यांत. लोकांचे लजेक लागून घुस्मटमार सोंसतात. दादल्याचे अत्याचार सोंसांत. हें अशें घडटा, जाल्यार फरक दादल्यांच्या वायट विचारांक लागून म्हणपा सारकें न्हय. अस्तुऱ्यो उंच पाविल्ल्यो आयज पसून थोड्यां दादल्यांक वा घोवांक नाकात अशेंच म्हणचें पडटा. घोवाचे भिरांतीक लागून कितल्याश्याच अस्तुऱ्यांनी आपली हुशारकाय वो कला घरांतल्या काळखा कुडींतच दवरल्या. थोड्यांच्या मनांतलीं उतरां म्हणटकच घुस्पल्यांत. थोड्याच अस्तुऱ्यांनी शिकून फुडाराची वाट पळयली. ती लग्न जावन घोवाक लागून नदरेंतच उरली. चिंतना साकार जालीं नात. उलयतां- उलयतां एक दीस एके अस्तुरेन म्हणलें- अस्तुऱ्यांनी स्वतंत्र आसूंक जाय. हांव आयकत उरलो. तशेंच कांय खीणभर तिका पळयत उरलो. कितें सांगूंक सोदता काय ती? फुडे कितेंय तरी सांगतली म्हूण चिंतलें. पूण तितलेंच म्हुणून ती वोगी रावली. ना म्हूण हांवेंनय तिका परतें कांयच विचारुंक ना. पूण तिचे एका वाक्यांत खूब कितें लिपिल्लें आशिल्लें, असो थाव काडूंक येतालो. तांकां सारकीं समजून घेवपा सारकीं तांक दादल्यांचे लागीं ना काय? अशीं उतरां अस्तुरी उलयतना, एका दिसा म्हजे कानार पडलें. आनी हांव चिंतूंक पडलोय कित्याक खऱ्यांनीच त्या अस्तुरेच्या उतरांक धार आसली. कित्याक आयज काल तांचेर समजांत खूब अत्याचार जातात. थोडे दादले तांकां आपल्या पांयांची व्हाण समजतात. अशें चिंतपी दादले आयज पसून आपलेंच खरें म्हणटांत.
 संवसार बदल्लो. पूण तांचे विचार अजून बदलूंक नात. तरणें पिरायेर अस्तुरेचो घरकार मेलो जाल्यार तिका वायट नदरेन पळोवपाचो प्रयत्न करतात वा तिचो फायदो घेवंक आपलीं पावलां फुडें घालतात. तिका आधार वा बरो सल्लो दिवंक मात आमी फाटीं रावतात. अशें कित्याक? उलयतले जायते जाण आसात. आदाराक हात दिवंक मात सदांच उणेंच आसतात. देखून आमी विचार आनी वायट नदर बदलपाची गरज आसा. आमी दरेकल्यान स्वता भितर आशिल्ली ही कीड मारून उडोवंक जाय. त्याच पासत हांव म्हणटा कसलों 'वूमन डे...? खरेंच आमी 'वूमन डे...? मनयतात जाल्यार अस्तुऱ्यांक समजून घेवंक वावरुया.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 