म्हैसूर वचपाचे आदले राती तर बिटलूक सारकी न्हिदूच पडली ना. हरशीं बिटलू शाळेक वचपाचे आसतना मुद्दम उठपाक नाटकां करतालो पूण त्या दिसा ताणें कसलींच नाटकां करिनासतना बेगीन उठून तो रेल्वे स्टेशनार वचपाक तयार जालो.
 रेल्वे स्टेशनार पावना फुडें ताणें आपलो आवयचो हात सोडलो आनी तो मुखार ट्रेनी कडेन धांवत सुटलो. "आर्रा! बिटलू हांगा यो पयलीं. " आवयन ताका धेंगसो घालो. आवयचो धेंगसो आयकना फुडें बिटलू धांवत तिच्या म्हऱ्यांत आयलो.
 "कितें जालें काय म्हण विचारता? तूं म्हजो हात सोडून धांवलोच कसो? " आवयन दोळे मोटे करून विचारलें. बिटलूची मागीर हां ना हूं. एकदम वोग्गी.
 "हय पप्पा. " बिटलून मान हालोवन जाप दिली.
 "मुखार आनीक मस्तीपणां करचो ना मरे? " आवयन विचारलें.
 "शाऽऽणो तो म्हजो पोर. " अशें म्हणीत आवयन बिटलूची पापी घेतली.
 "बिटलू तुका खावपाक बी कितेंय जाय? " बापायन विचारलें.
 "बरी म्हायती काडल्या मरे तुवें..." बापायन म्हणलें.
 पूण जेन्ना ट्रेन बोगद्यांत पावली तेन्ना ट्रेनींत आशिल्ले भुरगे कुयेल्यो घालतात ते पळोवन बिटलूकय कुयेली घालचीशीं दिसली. पूण आवयक पळोवन तो वोग्गी रावलो.
 उपरांत कांय वेळान "ब्रेड-आंबलेट चाया... ब्रेड-आंबलेट चाया..." अशें म्हणीत एकटो मनीस ब्रेड- आॅम्लेट आनी चाव घेवन आयलो. ताचे उपरांत "चिप्स चिप्स चिप्स..." म्हणीत दुसरो आयलो. अशे साबार जाण तांच्या डब्यांत खावपाक-पिवपाक घेवन येयत आसले. पूण बिटलू ट्रेनीच्या प्रवासांत इतलो गुल्ल आशिल्लो की ताका खावपा-पिवपाचें भानच नासलें.
 कांय वेळान एका स्टेशनार तांची ट्रेन थांबली. अचकीत बिटलूच्या कानार मोठ्यान "ठाऽऽ ठाऽऽ ठाऽऽ..." करून ताळ्यांचो आवाज पडलो. इतलें म्हणसर एकटो तांबड्या रंगाची साडी न्हेसून, हातांत कांकणां, गळ्यांत मोतयांचो हार घालून आनी कपलाक व्हड गोल तांबड्या रंगाची तिकली लावन बायलां वरी न्हेसून तांच्या डब्यांत चडलो. ताचो आवाज दादल्यां वरी आसलो आनी तो दिसपाकूय मात्सो दादलो कसो दिसतालो. बिटलून असले तरेचो मनीस केन्नाच पळोवंक नाशिल्लो. ताका पळयना फुडें बिटलू सामको भियेलो. ताणें आवयक घट्ट वेंग मारली. इतल्यान तो मनीस बिटलू म्हऱ्यांत आयलो. तांणी ताका आपले साडयेच्या पदरान आपलो आशिर्वाद दिलो. पूण बिटलून भियेवन दोळे कशेंच उगडले ना... तो मनीस मुखार गेल्या उपरांत डब्यांत बशिल्ले कांय तवनास भुरगे त्या मनशाचीं फकांडां मारूंक लागले. ताचे वरी ताळ्यो मारून चाळोवपाक लागले. ताचेर हांसपाक लागले.
 "पळय शाण्या, भिवपाची कांयच गरज ना. देव बाप्पान जशें तुका, पप्पाक आनी म्हाका केलां तशेंच देव बाप्पान असले तरेच्या मनशांकूय केलां. आमी प्रत्येक जाण जशीं देव बाप्पाचीं भुरगीं तशींच तीं लेगीत देव बाप्पाचींच भुरगीं. आमी जशें हेरांक मान दितात तशेंच तांकांय मान दिवपाक जाय. मनशां मदीं भेदभाव करूंक जायना. समजलो? " बिटलूचे आवयन बिटलूक थंडसाणेन समजायलो.
 लो.
 खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात. 