Eolaíocht agus Spiorad idirlinne | Oideachas, Cumhachtú, agus Pobal do Chruthaithe Cultúrtha | Suíomh Gréasáin Oifigiúil Bruce H. Lipton, PhD
English
Afrikaans Arabic Belarusian Bulgarian Catalan Chinese (Simplified) Chinese (Traditional) Croatian Czech Danish Dutch English Esperanto Estonian Filipino Finnish French German Greek Hebrew Hindi Hungarian Icelandic Indonesian Irish Italian Japanese Korean Kurdish (Kurmanji) Norwegian Polish Portuguese Romanian Russian Spanish Swahili Swedish Tamil Thai Turkish Ukrainian Vietnamese Welsh
Mo chuntas
MENUMENU
Maidir
Bruce lipton
Leabhair le Bruce
Eolaíocht Nua
Media Kit
Acmhainní
eolaire
Athrú Creidimh
Éabhlóid Chonaic
Cneasaithe Malartach
Caidrimh
Gach Acmhainn
Pobail
Ábhar Ball
Webinars
Fóram
Ballraíocht
Imeachtaí
Líne
I duine
Gach Imeachtaí
Store
Bruce Lipton Údar
Ealaíontóirí Spotsolas
Táirgí Sruthlaithe
Gach Táirgí
Déan teagmháil
Bitheolaíocht an Ghrá
Lúnasa 29, 2022
Shuigh an Dr. Bruce Lipton leis an Dr. Deborah Sandella chun a nochtadh conas a shealbhaíonn Cealla rúin as cuimse de chroí Science of Mind, Feabhra 2012 Iml. 85 Uimh.2
Bitheolaíocht an Ghrá
Cén bhaint atá ag do chealla le grá? Ní cosúil go bhfuil bitheolaíocht mhóilíneach agus grá rómánsúil i leapacha leapa, ach dar leis an Dr. Bruce Lipton, bitheolaí gascheall, údar móréilimh The Biology of Belief agus faighteoir Gradam Síochána Goi 2009, is mór an caidreamh é. Tugtar “Éifeacht Mhí na meala air”.
Is féidir le beagnach gach duine cuimhneamh ar am nuair a bhí siad “ceann-thar-sála i ngrá.” Le linn na tréimhse mearaí seo den saol, cuireann sé Lipton in iúl, leathnaíonn an dearcadh atá againn ar an domhan agus bíonn ár súile ag taitneamh le lúcháir. Níl an gean atá againn teoranta dár gcomhpháirtí roghnaithe; in áit táimid i ngrá leis an saol féin agus léiríonn sé.
Glacann muid rioscaí triail a bhaint as bianna, gníomhaíochtaí agus éadaí nua. Éistimid níos mó, roinnimid níos mó agus tógann muid níos mó ama le pléisiúr. Cuireann Lipton i gcéill go n-éiríonn an chuma ar naimhdeas an lá roimh neamh ar talamh agus muid i ngrá. Ní thugaimid faoi deara fiú na tiománaithe ionsaitheacha a chuir an greann as dúinn inné; inniu, táimid caillte i rith an lae agus amhráin ghrá.
Go hiontach mar a chloiseann sé, iompraíonn gach ceann dár gcealla cosúil le duine beag, a deir Lipton. Taobh istigh díot, oibríonn cealla cosúil le caoga trilliún nóiméad le chéile. Cealla taobh le taobh ag cabhrú lena chéile caidéalú do chroí, anáil do scamhóga agus na milliúin tascanna go léir a chaithfidh tarlú. Nuair a bhraitheann muid “i ngrá,” bíonn tonnchrith an ghrá ag ár gcealla freisin! Fuaimeanna maith go leor!
Tosaíonn sé ar fad leis an saol, a shainmhínítear le gluaiseacht de réir Lipton. Déanann próitéiní, príomhghnéithe na beatha iad féin a fhilleadh go furasta i ndeilbh sreinge orgánacha agus bogann siad mar fhreagairt ar chomharthaí comhshaoil. Ar dhromchla gach cille, faigheann próitéiní gabhdóra comharthaí comhshaoil ​​agus athraíonn na próitéiní iarmhartacha ina gcreathanna agus iad a tharchur chuig an inchinn ina ndéantar iad a léirmhíniú. Ní thógann sé mórán samhlaíochta an difríocht idir an chaoi a mbogann na deilbh próitéine seo a ghluaiseacht nuair a bhíonn siad “i gceannas ar ghrá” i gcoinne nuair a bhíonn siad greannach. Táimid ann!
Sna hochtóidí, nuair a fuair Lipton amach gurb é an cille-membrane a inchinn, mhol a thaighde ceannródaíoch go bhfuil comharthaí comhshaoil ​​cibé acu an grá nó mothúchán eile iad bunscoile chun tinneas a chruthú. Bhí sé i gceannas ar cheann de na réimsí staidéir is tábhachtaí sa lá atá inniu ann, eolaíocht na epigenetics, a dhéanann iniúchadh ar an gcaoi a n-aistríonn imoibrithe ceimiceacha ceallacha géinte ar agus as.
Fuair ​​taighde sa réimse seo amach go ngníomhaíonn strus, aiste bia, iompar, tocsainí agus fachtóirí eile lasca ceimiceacha a rialaíonn léiriú géine. Soiléiríonn Lipton go nochtann an réimse staidéir nua seo go bhfuil tionchair chomhshaoil ​​níos suntasaí maidir le breoiteacht a chruthú ná géinte. Deir sé go dtugann taighde nua ar ailse le fios nach mbíonn tionchar ag tosca géiniteacha ar tharlú breoiteachta ach 10% den am. Is é sin le rá, tá an tuiscint ar ár dtimpeallacht freagrach as sláinte ár gcorp 90% den am.
Níos suimiúla fós, tuairiscíonn Lipton go léiríonn taighde reatha an chaoi a gcuireann comharthaí neamhfhisiceacha ár struchtúir próitéine i ngníomh níos mó ná comharthaí ceimiceacha. Is é sin le rá, tá tionchar níos cumhachtaí ag ár n-aireachtaí comhshaoil ​​ar ár sláinte ná drugaí. Mar sin a deir an eolaíocht linn, tá níos mó cumais dúchasaí againn chun ár mbianna a leigheas ná an chógaslann.
Le fonn corraitheach tugann Lipton faoi deara, “Wow! Ciallaíonn sé seo nach íospartaigh a gcuid géinte iad daoine mar a bhíodh muid ag smaoineamh. Féadfaidh siad a n-aireachtaí a athrú agus a sláinte a athrú. Anois tá sé sin corraitheach! Ba ghnách leis an sean-bhitheolaíocht rogha a bhaint agus an toradh a rialú. Nuair a insíonn tú do dhaoine gur íospartaigh iad, laghdaítear a gcumhacht. Is í an obair anois ná cabhrú le daoine a n-aireachtaí a athrú ionas gur féidir leo a dtorthaí a athrú. "
Conas a oibríonn sé a iarrann tú? Is “sliseanna” sonraí í an chill de réir a sainmhínithe, roinneann Lipton í. Stóráiltear ár gcuimhní agus ár gcreideamh aireachtála sa chill-membrane agus bíonn siad á dtarchur go dtí an inchinn i gcónaí le haghaidh ateangaireachta.
Freagraíonn an intinn do na teachtaireachtaí tonnchrith seo trí chomhleanúnachas a chruthú idir creideamh agus réaltacht. Is é sin le rá, nuair a tharchuireann do chealla chuig d’intinn, oibríonn an intinn go dícheallach chun an réaltacht cheimiceach chéanna a chruthú i do chorp. Mar sin, má chreideann tú go bhfaighidh tú tinn, comhordóidh d’intinn do chealla chun é a dhéanamh fíor. Agus má tharchuireann do chealla comharthaí a thugann le tuiscint go bhfuil tú bríomhar agus sláintiúil, rachaidh d’intinn arís chun go dtarlóidh sé sin.
Taispeántar an chumhacht seo maidir le dearcadh, a deir Lipton, i staidéir, a fuair amach go bhfaigheann leanaí uchtaithe ailse a bhfuil an claonadh céanna acu agus a bhíonn a siblíní fola ardaithe sa teaghlach céanna, ach ó ghéineolaíocht dhifriúil.
Déanta na fírinne, tuairiscíonn Lipton, “admhaíonn an leigheas go gcuirtear breoiteacht sa chéad sé bliana dá saol nuair a dhéanann an teaghlach creidimh a íoslódáil i bhfo-chomhfhiosach an linbh." Le linn na mblianta seo, bíonn intinn leanaí go príomha i bpatrún tonn inchinn theta, rud a chruthaíonn staid intinne hypnagogic. Míníonn an stát trance seo an fáth go n-éascaíonn leanaí an teorainn idir fantaisíocht agus foirm. Ag siúl timpeall i dtólamh, ionsúnn leanaí óga creidimh a dtuismitheora i gcuimhne fho-chomhfhiosach gan cheist ná géarchúis.
Míníonn Lipton conas a oibríonn na híoslódálacha fo-chomhfhiosacha seo trí iad a chur i gcomparáid le iPod. Nuair a fhaigheann tú iPod nua, níl aon taifeadtaí ann, mar sin ní féidir leat aon rud a sheinm. Nuair a dhéanann tú amhráin a íoslódáil le cuimhne, is féidir leat na hamhráin íoslódáilte a sheinm. Déanta na fírinne, is iad na hamhráin amháin is féidir leat a sheinm. Tá neart roghanna eile ann d’amhráin, ach ní féidir leat iad a sheinm ar do iPod go dtí go n-íoslódálann tú iad. Ar an gcaoi chéanna, cibé rud a íoslódáladh isteach inár gcuimhne fo-chomhfhiosach agus atá stóráilte inár gcealla, is é an t-aon rogha atá le cloisteáil agus le feiceáil sa chorp.
Ní féidir roghanna eile a dhéanamh go dtí go n-íoslódálfar iad mar chreidimh agus mar aireachtáil isteach san fho-chomhfhiosach. Dá bhrí sin, gníomhaímid creidimh ár dtuismitheoirí go huathoibríoch, mura bhfuilimid nochtaithe do chreidimh eile nó má chuireann muid creidimh nua chun cinn d’aon ghnó.
Cuireann Lipton in iúl gurb í an fhadhb is mó ná nach gcreideann daoine gur féidir leo a n-intinn agus a gcreideamh a athrú go héasca. Molann sé má táimid ag múineadh dár leanaí ina gcéad 6 bliana gur féidir leo a n-intinn a athrú agus dá bhrí sin a gcorp, is furasta aistriú cumhachtaithe go grá agus beogacht.
Ní amháin go bhfuil rud éigin le hinsint ag bitheolaíocht cheallacha faoi ghrá inár gcorp, tá sí an-nochtach freisin faoi nádúr an cheangail dhaonna, a deir Lipton. Biomimicry a thugtar air agus is disciplín nua é sa bhitheolaíocht a úsáideann smaointe is fearr an dúlra chun fadhbanna a réiteach. Fuair ​​ainmhithe, plandaí agus miocróib an rud a oibríonn, agus is féidir linn foghlaim uathu. Léiríonn siad bealaí chun feidhmiú a mhair os cionn 3.8 billiún bliain.
Sa leabhar is déanaí de chuid Lipton, Spontaneous Evolution, tugann sé féin agus an comhúdar Bhaerman le fios go bhfuil cealla níos cliste ná mar atáimid maidir le pobail rathúla a chruthú. Léiríonn siad an chaoi a n-eagraíonn cealla iad féin le go mbeidh córas airgeadaíochta acu a íocann cealla eile de réir thábhacht na hoibre a dhéanann siad agus a stórálann brabúis iomarcacha i mbainc phobail. Tá córas taighde agus forbartha acu a chruthaíonn teicneolaíocht agus coibhéisí bithcheimiceacha de líonraí ríomhaireachta fairsing. Soláthraíonn córais chomhshaoil ​​sofaisticiúla cóireáil íonú aeir agus uisce atá níos airde ó thaobh na teicneolaíochta de ná mar a shamhlaigh daoine riamh. Tá an rud céanna fíor i gcás córais téimh agus fuaraithe. Is Idirlíon é an córas cumarsáide laistigh agus i measc cealla a sheolann teachtaireachtaí zip-chódaithe go díreach chuig cealla aonair. Tá córas ceartais choiriúil acu fiú a choinníonn, a chuireann i bpríosún, a athshlánú, agus ar bhealach Kevorkian, a chabhraíonn le féinmharú cealla millteach. Murab ionann agus linne, tá clúdach iomlán cúram sláinte eagraithe ag cealla a chinntíonn go bhfaigheann gach cill an méid a theastaíonn uaidh le fanacht sláintiúil, agus córas imdhíonachta a chosnaíonn na cealla agus an corp cosúil le Garda Náisiúnta tiomnaithe.
Déanann Lipton analaí spéisiúil idir an chaoi a n-oibríonn 50 trilliún cealla i gcorp an duine le chéile chun go n-éireoidh leis an duine aonair cosúil leis an gcaoi a bhféadfadh 7 mbilliún duine oibriú le chéile ar mhaithe le rath an phláinéid. Cuireann sé in iúl nach raibh jab chomh maith céanna á dhéanamh againn le cealla.
Cuireann Lipton i bhfios go láidir go bhfuil i bhfad níos lú feasachta ag ár n-intinn aonair cosúil le cill aonair ná comhfhios an ghrúpa iomláin. Nuair a chomhlíonann cill a héabhlóid, tagann sí le chéile i gcoilíneachtaí le cealla éabhlóideacha eile chun cumas na comhfhiosachta a roinnt agus a leathnú. Tá dearcadh “gan aon chillín fágtha” agus leithreasú eacnamaíoch acmhainní chun tacú leis an iomlán. Deir Lipton go ndéanfaimis go maith mar chomhchoiteann éabhlóidiú go leibhéal ard comhfhiosachta lenár gcealla. Scríobhann sé, “Tugann eolaíocht le fios go mbeidh an chéad chéim eile d’éabhlóid an duine marcáilte ag feasacht gur cealla idirspleácha muid uile laistigh den sár-orgánach ar a dtugtar an chine daonna."
Ar dtús, áfach, ní mór dúinn oibriú inár gclós cúil féin agus áitíonn Lipton, “Ní mór dúinn éabhlóid ár ndaoine aonair a athrú ionas gur féidir leis an gcomhfhios dul chun cinn." Molann sé dúinn ár saol a fháil ar ais trí ár n-aireachtaí a athscríobh ionas gur féidir linn an ceann-sála sin a chruthú i ngrá an stáit arís agus arís agus arís eile. Spreagann sé sinn chun creidimh nua cumhachtaithe agus grá a íoslódáil go cuimhne cheallacha, agus mar sin tá foinn bhreátha nua ag ár gcealla le liricí a dhearbhaíonn go bhfuil siad inmharthana.
Iarrann Lipton ar an rompu mothú go leanúnach “i ngrá,” “Eolaíocht na bhflaitheas a chruthú ar talamh.” Agus labhair an eolaíocht faoi rudaí den sórt sin, scríobhann Lipton. Mar shampla, fuair taighdeoirí HeartMath go bhfuil tionchar an ghrá féin fíor agus intomhaiste go bithcheimiceach, “Nuair a dhíríonn ábhair a n-aird ar an gcroí agus a ghníomhaíonn croí-mhothúchán, cosúil le grá, meas, nó cúram, aistríonn na mothúcháin seo a rithimí buille croí láithreach isteach i bpatrún níos comhtháite. Gníomhaíonn comhleanúnachas buille croí méadaithe cascáid d’imeachtaí néaróg agus bithcheimiceacha a théann i bhfeidhm ar bheagnach gach orgán sa chorp.
Taispeánann staidéir go mbíonn níos mó faisnéise mar thoradh ar chomhleanúnachas croí trí ghníomhaíocht an néarchórais báúil - ár meicníocht troid-nó-eitilte - a laghdú agus gníomhaíocht an néarchórais phataigineach a chuireann fás chun cinn ag an am céanna. " Mar thoradh air sin, laghdaítear hormóin strus agus táirgtear an hormón frith-aging DHEA. Déanann an grá sinn i ndáiríre níos sláintiúla, níos sona agus níos faide.
Bitheolaíocht mhóilíneach atá ann agus is é an grá i ndáiríre cluiche a dhéantar ar neamh. Tugann an Dr. Bruce Lipton dúshlán dúinn staidéar agus tuiscint a fháil ar conas dul i dtaithí ar an bhflaitheas sin ar domhan go leanúnach, le próitéiní damhsa ar ár gcealla a dhúisíonn agus a luíonn le grá.
Chomhdú faoi: Airteagal
1 Trácht Pobail
Buntásc
Faigh treoir inspioráideach míosúil SAOR IN AISCE, cuirí imeachta atá le teacht, agus moltaí acmhainní go díreach ó Bruce.