Grúpa eitneach , grúpa sóisialta nó catagóir den daonra atá, i sochaí níos mó, scartha óna chéile agus ceangailte le chéile ag comhcheangail de rás , teanga, náisiúntacht, nó cultúr .
Eitneach éagsúlacht foirm amháin den chastacht shóisialta atá le fáil i bhformhór na sochaí comhaimseartha. Go stairiúil is é an oidhreacht de chonspóidí a thug éagsúil pobail faoi riail grúpa ceannasach; rialóirí a rinne pobail a allmhairiú ar mhaithe lena gcuid saothair nó a gcuid scileanna teicniúla agus gnó; na tionsclaíochta, a threisigh patrún na himirce in aois ar chúiseanna eacnamaíocha; nó géarleanúint pholaitiúil agus reiligiúnach a thiomáin daoine óna dtailte dúchais.
Go dtí an 20ú haois ní raibh fadhbanna móra ag impireachtaí le héagsúlacht eitneach. Is é an príomh-thábhacht stairiúil atá leis ná an caidreamh atá aige leis an náisiún-stáit, arb é a bpríomhaidhm aontacht pholaitiúil, a mbíonn claonadh ann a aithint le haontacht shóisialta. Go teoiriciúil, cuirtear an tír-éagsúlacht agus an éagsúlacht eitneach i gcoinne diametrically, agus ar go leor uaireanta rinne náisiúnaigh iarracht fadhb na héagsúlachta eitneacha a réiteach trí ghrúpaí eitneacha a dhíchur nó a dhíbirt - samplaí suntasacha is ea beartas na Naitsithe i gcoinne na nGiúdach le linn an Domhain. An Dara Cogadh Domhanda, díbirt na Moors agus na nGiúdach ón Spáinn sa 15ú haois, nó díbirt na nArabach agus na nIndiach Thoir ó roinnt tíortha Afracacha nua-neamhspleácha sna 1960idí agus sna 70idí.
Réitigh níos coitianta ná comhshamhlú nó tóraíocht, cibé acu éigeantach, spreagtha nó deonach. Chuir comhchiontóirí Shasana comhshamhlú éigeantach go luath sa lá atá inniu ann, iad féin mar chónasc d’eilimintí Sacsanacha agus Normannach, nuair a chuir siad an teanga agus an reiligiún dúchais faoi chois i dtailte Ceilteacha na Breataine Bige, na hAlban agus na hÉireann. D'úsáid a lucht comhaimsire modhanna den chineál céanna agus iad ag síneadh a gcuid coinbhleachtaí isteach sa langue d'oc réigiún an deiscirt An Eoraip . Trí mhodhanna atá i bhfad níos lú brúidiúla, tugadh spreagadh dlíthiúil do ghrúpaí eitneacha na Síne sa Téalainn agus san Indinéis an cultúr ceannasach a ghlacadh trí phróiseas ar a dtugtar tóraíocht threoraithe.
Athraitheoir den phróiseas seo is ea an comhshamhlú deonach níos mó nó níos lú a baineadh amach sa Stáit Aontaithe faoi ​​rúibric an Mheiriceánaithe. Is toradh é seo den chuid is mó ar na deiseanna neamhghnácha maidir le soghluaisteacht shóisialta agus eacnamaíoch sna Stáit Aontaithe agus ar an bhfíric gur rogha aonair nó teaghlaigh ab ea cónaí sna Stáit Aontaithe do ghrúpaí eitneacha na hEorpa, i gcodarsnacht leis na mionlaigh chiníocha, ní concas ná sclábhaíocht. Ach tá beartas poiblí agus tuairim an phobail chuir sé le comhshamhlú Mheiriceá freisin.
Bealach eile le déileáil le héagsúlacht eitneach, bealach a bhfuil níos mó geallta ann don todhchaí, is ea forbairt de chineál éigin iolrachas , a luíonn de ghnáth ar theaglaim de lamháltas, idirspleáchas agus deighilteachas. Ceann de na réitigh fadtéarmacha is suntasaí ná réiteach na hEilvéise, áit a bhfuil na trí mhórghrúpa eitneacha comhchruinnithe i gcantúin ar leithligh, gach ceann acu ag baint leasa as rialú áitiúil laistigh de chónaidhm dhaonlathach. Cónaidhme eile, nach bhfuil chomh seasmhach iolrachas le fáil i gCeanada, áit a bhfuil cúige Caitliceach na Fraince Québec ag éirí níos mó cinnte faoina mhian le neamhspleáchas iomlán agus éigeantach acculturation dá mionlaigh eitneacha féin.
Feidhm pholaitiúil eitneachas níos tábhachtaí inniu ná riamh, mar thoradh ar scaipeadh theagasc na saoirse, na féinchinnteoireachta, agus daonlathas ar fud an domhain. San Eoraip sa 19ú haois, bhí tionchar ag na dochtúireachtaí seo ar ghluaiseachtaí éagsúla chun mionlaigh eitneacha a shaoradh ó shean-impireachtaí na hEorpa agus mar thoradh air sin rinneadh roinnt iarrachtaí rathúla go páirteach náisiúin-stáit a bhunú ar bhealach eitneach, mar a tharla i gcás na Polainne agus na hIodáile. Tar éis an Dara Cogadh Domhanda an taoide ag ardú go daonlathach mianta i measc phobail choilíneacha na hÁise agus na hAfraice briseadh síos impireachtaí a bhunaigh conraitheoirí Eorpacha, uaireanta i gceantair a bhfuil castacht eitneach ollmhór iontu, gan aird a thabhairt ar chúinsí eitneacha. Ba é an toradh a bhí air seo ná iomadú stáit náisiúnta, agus bhí coinbhleachtaí áitiúla ag cuid acu le cúiseanna a bhaineann le heitneachas. Bhí an chuid is mó de na tíortha nua san Áise réasúnta aonchineálach , ach bhí tromlach na ndaoine san Afraic fho-Shahárach comhdhéanta de go leor grúpaí eitneacha réasúnta beag a raibh teangacha éagsúla ag a mbaill.