Lá fuar, gaofar agus é ag stealladh báistí ó ham go am ach spiorad Neol Browne á chur in iúl dúinn cé nach bhfuil sé éasca – leanacht ar aghaidh ag obair as lámh a chéile, chun Fís eile a chur chun cinn.
Cóip de mo phíosa cainte thíos agus cúpla grianghraf.
———————————————————
Noel Browne Nollaig 20.12. 2015
Is pribhléid a bheith páirteach leis an gceiliúradh speisialta seo agus mo bhuíochas le Donncha as an ócáid seo a eagrú agus cuireadh a thabhairt dom a bheith ann agus píosa cainte a dhéanamh.
In ainneoin mo dhíchill áfach, theip go huile is go hiomlán orm focail fheiliúnacha a scríobh faoi an bhFear Uasal seo, Laoch m’óige, mo shaoil, mo chlainne agus Laoch ar Lár.
Dochtúir agus Polaiteoir a rinne éacht ar son chosmhuintir na Tíre, mo chlann féin san áireamh ó thaobh Eitinne de. Polaiteoir ní amháin le Fís, rud neamhghnáthach é féin ach fear le misneach agus fuinneamh an Fhís sin a chur chun cinn in ainneoin na ndeacrachtaí sláinte a d’fhulaing sé féin agus in ainneoin na hEaglaise agus na bPáirtithe Polaitíochta a raibh sásta fanacht faoi smacht na hEaglaise agus nach raibh ar aon fhocal leis.
Rinne mé tuilleadh machnaimh ar an deacracht sin a bhí agam cúpla focal a scríobh agus rith sé liom gurbh é ba chúis leis ná an díomá bhí orm nach bhfuil an tír seo, nó aon rialtas ré ná aibí go leor fós- an Laoch seo a cheiliúradh i mbealach poiblí mar atá ag dul dó –agus níos tábhachtaí fós go bhfuil na seirbhísí bunúsacha ar ar a throid sé – córas sláinte poiblí, córas tithíochta srl fós de dhíth againn sa phoblacht seo atáimid ar tí a cheiliúradh.
Ach ní le díomá an bealach is fear ómós a thaispeáint don fhear spreagúil seo ach le dionghháilteacht leanacht ar aghaidh ag obair as lámh a chéile agus an fhís a bhí aige a chur chun cinn agus cá bhfios bfhéidir í a bhaint amach!