An chéad mhíorúilt a chuirtear i leith Íosa Críost i soiscéal Eoin ná scéal ina ndearna sé fíon d'uisce ag bainis i gCána na Gailíle.
An Bhainis i gCána
Cineál
Bainis
míorúilt de chuid Íosa
téama ealaíne
scéal sa Bhíobla
deabhóidí don Mhaighdean Mhuire
Cuid de
Soiscéal Eoin, Luminous Mysteries (en) agus beatha Íosa sa Tiomna Nua
Suíomh
Cána
Reiligiún
An Chríostaíocht
I scéal an tSoiscéil, tugtar cuireadh d'Íosa, a mháthair, agus a dheisceabail chun bainise. Nuair a thugann a mháthair faoi deara nach bhfuil aon fhíon fágtha, déanann Íosa fíon d'uisce. Is ábhar conspóide i measc scoláirí bíobalta agus seandálaithe láthair Chána; tá roinnt sráidbhailte sa Ghailíl a d'fhéadfadh a bheith ann.
Glactar leis an gcuntas mar fhianaise ar aontú Íosa le pósadh agus le ceiliúradh saolta, agus úsáidtear é freisin mar argóint i gcoinne lánstaonta.
Clár ábhair
1 An scéal sa Bhíobla
2 Colm Cille
3 San ealaín
4 Tagairtí
An scéal sa BhíoblaCuir in Eagar
Deir sé i Soiscéal Eoin 2:1-11 go raibh Íosa ag bainis “i gCána sa Ghailíl” lena mháthair (gan ainm i Soiscéal Eoin) agus lena dheisceabail. Dúirt máthair Íosa leis, “Níl aon fhíon acu,” agus d’fhreagair Íosa, “Cad ab áil leat díom, a bhean? Níl m'uairse tagtha fós.” Dúirt a mháthair ansin leis an lucht freastail, “Déanaigí cibé ní a déarfaidh sé libh.” (Eoin 2:3-5). D’ordaigh Íosa do na seirbhísigh soithí cloiche a líonadh le huisce, iad a tharraingt amach, agus é a thabhairt go dtí máistir na fleá. Tar éis don máistir an t-uisce ina fhíon a bhlaiseadh, i ngan fhios dó cárb as ar tháinig sé, dúirt sé leis an bhfear nuaphósta gur imigh sé ón nós an fíon ab fhearr a riar ar dtús (Eoin 2:6-10). Deir an soiscéalaí mar fhocal scoir: “Rinne Íosa an chéad cheann sin dá chomharthaí i gCána sa Ghailíl, agus thaispeáin sé a ghlóir agus chreid a dheisceabail ann” (Eoin 2:11).[1]
Colm CilleCuir in Eagar
Deirtear go ndearna Naomh Colm Cille míorúilt cosúil leis seo sa séú haois nuair a bhí sé ina dheagánach in Éirinn faoi Fhionnán Mhaigh Bhile. Bhí Fionnán ag léamh Aifrinn, ach ní raibh aon fhíon acu. Chuaigh Colm Cille ar aghaidh ansin go dtí tobar agus tharraing sé uisce. Ghlaoigh sé ar ainm Chríost agus bheannaigh sé an t-uisce a tharraing sé as an tobar, agus leis sin, rinneadh fíon de, agus thug sé an fíon chuig an Aifreann.