Bhí Liam Ó Murchú, paraimhíochaineoir ó Bhaile Átha Cliath, ag siúl trasna an bhóthair nuair a shleamhnaigh sé agus thit sé. Ba bheag nár bhuail carr é, ach bhí an tiománaí an-ghasta ag brú ar na coscáin, an t-aon rud a chosain Liam ó roth an chairr ag leacú a cheann. Rith an tiománaí chuige, buartha go raibh sé gortaithe go dona, ach sheas Liam suas agus rith sé chun éalú ón náire. Bhí a lán aidréanailín ag dul tríd a chorp agus ní raibh Liam in ann smaoineamh ar aon rud eile seachas cé chomh gar is a bhí sé don bhás. Ní bheadh a scileanna mar chleachtóir karaté in ann é a choimeád slán ó charr, ach chuir an smaoineamh sin á shamhlú faoi fhéidearthachtaí chun é féin a chosaint ó dhaoine eile agus iad ag iarraidh é a ghortú.
Nuair a bhí sé óg thosaigh sé karaté mar go bhfaca sé na scannáin Bruce Lee agus spreagadh é chun ealaíon chomhraic a fhoghlaim ionas go mbeadh sé réidh é féin, a chairde agus a chlann a chosaint. Rinne sé cleachtadh tar éis cleachtadh den ghnáthamh céanna agus bhí íomhá shoiléir ina intinn aige de féin ag úsáid a lámha agus a chosa chun duine a smachtú agus a ghortú go leor nach gceapfaidís faoi bhagairt a dhéanamh dó arís. Bheadh sé ina laoch agus beidh an t-am go léir a chaith sé ag cleachtadh fiúntach.
Áfach, bhí sé fiche bliana d’aois anois agus fós ní raibh deis aige a scileanna a thaispeáint, mar sheachain sé trioblóid nuair a chonaic sé é. Bhí sé ag éirí braon dá chairde ag magadh faoi, iad ina ndornálaí ag rá nach n-oibreoidh aon rud a dhéanfadh sé. Inniu ba bheag nach bhfuair sé bás gan a scileanna karaté a chur i bhfeidhm chun léiriú gur féidir leis troid. Mar gheall ar an eachtra sin, bheartaigh Liam go raibh air a theicnící a úsáid ar a laghad uair amháin ina saol agus gurb é sin an lá.
Thug Liam faoi deara gur shiúil sé go dtí an siopa áitiúil agus é ag éalú gan réadú. Chonaic sé na déagóirí áitiúla ag pleidhcíocht timpeall air. Bhí siad ag caitheamh balúin uisce ar dhaoine a ndeachaigh isteach agus amach. Ba dhornálaí é ceannaire an slua sin, Tadhg Ó Bhroin. Bhí aithne ag Liam air mar labhair a chairde faoi, ag moladh go hard a chumas mar dhornálaí. Ní raibh sé ach seacht mbliana déag d’aois ach fiú ag an aois sin dúradh go raibh sé réidh chun gairm phroifisiúnta a thosú. Bhí sé thart faoi throigh go leith níos airde ná Liam agus bhí i bhfad níos troime ná é. Bhí eagla ar chuid mhór den phobal roimhe, Liam san áireamh (ach ní admhódh sé é). D’aithin Liam an rud seo mar dheis chun a bheith mar laoch agus ghlac sé an deis. Dhruid sé leis an ngrúpa agus dúirt sé “ní thuigim cén fáth a bhfuil sibh chomh dúr sin go gcaithfidh sibh siamsaíocht a fháil as balúin uisce a chaitheamh agus sibh beagnach in ann vóta a chaitheamh”.
“Cé hé tusa agus conas a cheapann tú go bhfuil tú chun sin a rá agus teacht amach slán?” Tháinig Tadhg suas do Liam agus d’fhéach sé air go feargach. Bhí Liam ag pleanáil na gníomhartha a bhí le déanamh aige. Shocraigh sé Tadhg a bhuaileadh sa cheann, é a chiceáil sa bholg agus ansin chorfadh sé a lámh go dtí go ndúirt sé go bhfuil brón air agus nach ndéanfadh sé arís é. Thosaigh Tadhg ag gáire, áfach, nuair a chuimhnigh sé cé a bhí ann agus thosaigh sé ag magadh faoi. “An bhfuil tú chun d’ealaíon chomhraic bhréagach a úsáid chun ceacht a mhúineadh dom? Ní oibríonn karaté. Tosaigh dornálaíocht nó stop ag samhlú gur féidir leat troid. Truamhéalach.” Ansin, ar luas lasrach bhuail Liam Tadhg sa cheann lena dhorn dúnta, agus d’ardaigh sé a chos chun é a chiceáil sa bholg, ach ní raibh Tadhg ann. Tar éis an chéad bhualadh, thit Tadhg ar an talamh agus bhuail sé a cheann go trom ar an talamh. Bhí fuil ag teacht as a cheann go tapaí agus bhí a chairde go léir ag screadach le heagla. Ní raibh Liam ag iarraidh aon rud mar seo. Ní raibh mórán ama aige, bhí air a scileanna paraimhíochaineora a úsáid chun saol an fhir óig seo a shábháil. Nuair a chonaic cairde Thadhg Liam ag cromadh thairis, rith siad chuige agus tar éis cúpla soicind bhí Liam neamhaireachtálach é féin.
Dhúisigh Liam níos déanaí i leaba ospidéil. Ar feadh cúpla nóiméid, níor chuimhnigh sé cén fáth a raibh sé san ospidéal, ach nuair a tháinig an chuimhne ar ais chuige, léim sé as an leaba agus rith sé go dtí an chéad altra a raibh sé in ann aimsiú. D’iarr sé uirthi faoi dhéagóir a tháinig isteach le gearradh mór dáiríre ar a cheann. D’imigh an dreach geall as a haghaidh agus mhínigh sí leis go bhfuair an buachaill bocht sin bás agus é san otharcharr ar an mbealach go dtí an t-ospidéal. Chaill sé an iomarca fola agus ní raibh aon duine ann a thuig conas é a shábháil ag tús an tubaiste uafásach. Nuair a d’aithin an t-altra Liam mar an duine a rinne an gníomh danartha sin, ghlaoigh sí ar na gardaí a bhí ag fanacht in oifig an phríomhdhochtúra. Bhí siad ann chun é a cheistiú nuair a dhúisigh sé. Nuair a thosaigh an ceistiúchán, mhínigh Liam gach rud a tharla an lá sin, agus os comhair na cúirte an tseachtain ina dhiaidh sin, ciontaíodh é i gcion dúnorgaine.
Chaith Liam fiche bliain sa phríosún ag smaoineamh faoin lá sin, ag iarraidh air féin cén fáth ar cheap sé go ndéanfadh sé ciall chun foréigean d’aon saghas a úsáid agus chun a bheith den intinn go n-oibreoidh gach rud amach mar a cheap sé. Uaireanta, ní thógann sé ach dorn amháin chun saol a athrú nó fiú a chríochnú. Nuair a scaoileadh é, thosaigh sé ag dul go dtí imeachtaí ag insint a scéil le daoine, ag súil go gcosnóidh sé ar a laghad duine amháin ón mbotún céanna a dhéanamh. Áfach, stopadh na deiseanna sin nuair a maraíodh Liam go mistéireach agus é ag dul go dtí an siopa lá amháin. Dúradh gurbh é athair a mharaigh Liam, ach ní bhfuarthas amach riamh cé a rinne é. D’fhéadfadh é sin go léir a bheith seachanta mura gcaithfí an dorn amháin sin.
STAY CONNECTED
`
Sections
News
Sport
Features
Opinion
The Suss
Lifestyle
Gaeilge
Archives
Archives Select Month November 2022 October 2022 September 2022 June 2022 May 2022 April 2022 March 2022 February 2022 January 2022 December 2021 November 2021 October 2021 September 2021 August 2021 July 2021 June 2021 May 2021 April 2021 March 2021 February 2021 January 2021 December 2020 November 2020 October 2020 September 2020 August 2020 July 2020 June 2020 April 2020 March 2020 February 2020 December 2019 November 2019 October 2019 February 2019 December 2018 November 2018 October 2018 August 2018 July 2018 June 2018 May 2018 April 2018 March 2018 February 2018 January 2018 December 2017 November 2017 October 2017 September 2017 April 2017 March 2017 February 2017 January 2017 December 2016 November 2016 October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 June 2016 May 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 July 2015 June 2015 April 2015 March 2015 February 2015 December 2014 November 2014 October 2014 September 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 June 2012 April 2012 March 2012 February 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011