They were thought of earlier, or arguably, at almost exactly the same time:

- The Japanese began construction of the *Satsuma* in May 1905, several months before HMS Dreadnought. She was a "semi-dreadnought", incorporating and all big-gun armament of mixed 12in and 10in guns (although originally designed with an all-12in gun design, which was adapted due to cost limitations) but still powered by triple-expansion steam engines rather than turbines.

- Italian naval designer Vittorio Cuniberti had already espoused the "all big gun" concept in 1903 in his ideal battleship design, 2 years before the battle of Tsushima took place, and approached the Italian government with such a design which was rejected on cost grounds.

- The US Navy had been tendering "all big gun" designs from around 1903 onward, which would eventually emerge as the USN's first dreadnought class, the South Carolina. Although they were once again powered by expansion engines rather than turbines, they arguably possessed a far more advanced gun layout ("superfiring"), which would in time become the standard layout for dreadnoughts the world over, although the characteristic beam turret layout championed by HMS Dreadnought would prove hard to shift for other navies.

So dreadnought arguably didn't really do anything that was totally unheard of: All big gun armament was being mulled as the next step some years before, and steam turbine technology was cemented as a viable future propulsion system since the end of the 19th century, although originally for small high speed vessels such as torpedo boats and destroyers. What the Dreadnought design did do was take all those ideas, combine them into a working warship, and get that design into service in blisteringly fast time. HMS Dreadnought was constructed at an astonishing pace, leaving the slipway in 5 months and fitting out in another 10, which pulled the rug out from under the navies of other countries who had either semi-dreadnoughts sitting on slipways half finished, or full dreadnoughts existing only in the minds of designers. 

Other nations did not feel the same impetus for economic reasons, such as the Italians, technological reasons, such as as the struggle the embryonic Japanese gun and shipbuilding industries would and did have meeting such demands, or simply because the slipways were already filled with the current battleships being finished, and new designs would only be considered when the current round of building concluded, as building a battleship was not something that can be taken lightly, unless of course you are the worlds premier naval power and have the shipbuilding capacity and sheer balls to render all your pre-dreadnoughts useless, because you know it also renders your rival navies obsolete and leaves them playing catch-up. Dreadnought reflects this point well as she possessed plenty of odd and awkward design choices and flaws, such as the position of her spotting top behind the first funnel and her generally weird turret layout, flaws that would not be immediately corrected as the following dreadnought classes of the Royal Navy would remain outwardly similar (although with improvements), up until the Orion class superdreadnoughts, which finally dispensed fully with beam turrets.   
ඒවා කලින් හෝ විවාදාත්මකව සිතුවේ හරියටම එම අවස්ථාවේදීම ය: - ජපන් ජාතිකයින් 1905 මැයි මාසයේදී එච්එම්එස් ඩ්‍රෙඩ්නොට් වලට මාස කිහිපයකට පෙර *සැට්සුමා* ඉදිකිරීම ආරම්භ කළහ. ඇය &quot;අර්ධ-භයානක&quot; වූ අතර, මිශ්‍ර 12in සහ 10in තුවක්කු වලින් සමන්විත සහ සියලුම විශාල-තුවක්කු අවි ආයුධ (මුලින් නිර්මාණය කර ඇත්තේ සියලුම-12in තුවක්කු සැලසුමකින් වුවද, පිරිවැය සීමාවන් නිසා අනුවර්තනය කරන ලදී) නමුත් තවමත් ත්‍රිත්ව-ප්‍රසාරණ වාෂ්පයෙන් බල ගැන්වේ ටර්බයින වලට වඩා එන්ජින්. - ඉතාලි නාවික නිර්මාණකරුවෙකු වූ විටෝරියෝ කුනිබර්ටි 1903 දී සිය පරමාදර්ශී යුධ නැව් නිර්මාණයේදී, සුෂිමා සටනට වසර 2 කට පෙර &quot;සියලු විශාල තුවක්කු&quot; සංකල්පය අනුමත කර ඇති අතර, පිරිවැය හේතුන් මත ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද එවැනි සැලසුමක් සමඟ ඉතාලි රජය වෙත ළඟා විය. - එක්සත් ජනපද නාවික හමුදාව 1903 දී පමණ සිට &quot;සියලු විශාල තුවක්කු&quot; මෝස්තර ටෙන්ඩර් කර ඇති අතර, එය අවසානයේ USN හි පළමු ඩ්‍රෙඩ්නොට් පන්තිය වන දකුණු කැරොලිනා ලෙස මතු වනු ඇත. ඒවා නැවත වරක් ටර්බයිනවලට වඩා ප්‍රසාරණ යන්ත්‍ර මගින් බලගන්වන ලද නමුත්, ඔවුන් සතුව වඩාත් දියුණු තුවක්කු පිරිසැලසුමක් (&quot;සුපිරි වෙඩි තැබීම&quot;) තිබූ බව අවිවාදාත්මක ය, එය කාලයාගේ ඇවෑමෙන් ලොව පුරා ඩ්‍රෙඩ්නෝට් සඳහා සම්මත පිරිසැලසුම බවට පත් වනු ඇත, නමුත් ලාක්ෂණික කදම්බ ටර්ට් පිරිසැලසුම ජයගත්තේය. HMS Dreadnought වෙනත් නාවික හමුදා සඳහා මාරු කිරීමට අපහසු වනු ඇත. ඒ නිසා dreadnought ඇත්ත වශයෙන්ම සම්පූර්ණයෙන්ම අසා නැති දෙයක් කළේ නැත: වසර කිහිපයකට පෙර මීළඟ පියවර ලෙස සියලුම විශාල තුවක්කු ආයුධ සකස් කරන ලදී, සහ වාෂ්ප ටර්බයින තාක්ෂණය 19 වන සියවසේ අවසානයේ සිට ශක්‍ය අනාගත ප්‍රචාලන පද්ධතියක් ලෙස සිමෙන්ති කරන ලදී. මුලින් ටෝර්පිඩෝ බෝට්ටු සහ විනාශ කරන්නන් වැනි කුඩා අධිවේගී යාත්‍රා සඳහා වුවද. Dreadnought නිර්මාණය කළේ, එම සියලු අදහස් ගෙන, ඒවා ක්‍රියාකාරී යුධ නෞකාවක් බවට පත් කර, එම නිර්මාණය ඉතා වේගවත් කාලයක් තුළ සේවයට ලබා ගැනීමයි. HMS Dreadnought විස්මිත වේගයකින් ඉදිකරන ලද අතර, මාස 5 කින් ලිස්සා යාමෙන් ඉවත් වී තවත් 10 කින් සවි කර ඇති අතර, අර්ධ ඩ්‍රෙඩ්නොට් ලිස්සීමේ මාර්ගවල අඩක් නිමවා ඇති හෝ සම්පූර්ණ ඩ්‍රෙඩ්නොට් ඇති වෙනත් රටවල නාවික හමුදා යටතෙන් පාපිසි ඉවත් කරන ලදී. නිර්මාණකරුවන්ගේ මනසෙහි පමණි. ඉතාලි ජාතිකයන් වැනි ආර්ථික හේතූන් මත වෙනත් ජාතීන්ට එම ආවේගය දැනුණේ නැත, එනම් කලල ජපන් තුවක්කුව සහ නැව් තැනීමේ කර්මාන්ත අරගලය වැනි තාක්ෂණික හේතූන් නිසා එවැනි ඉල්ලීම් සපුරාලීමට සිදු විය. වත්මන් යුධ නැව් නිම වෙමින් පවතින අතර නව සැලසුම් සලකා බලනු ලබන්නේ වර්තමාන ගොඩනැගිලි වටය අවසන් වූ විට පමණි, යුධ නැවක් තැනීම සැහැල්ලුවට ගත හැකි දෙයක් නොවූයේ ඇත්ත වශයෙන්ම ඔබ ලෝකයේ ප්‍රමුඛතම නාවික බලවතා වන අතර නැව් තැනීමේ හැකියාව සහ සම්පූර්ණ ශක්තිය නොමැති නම් මිස ඔබගේ සියලු පූර්ව භීෂණ නිෂ්ඵල බවට පත් කිරීමට බෝල, එය ඔබගේ ප්‍රතිවාදී නාවික හමුදාවද යල්පැන ඇති බව ඔබ දන්නා නිසා සහ ඔවුන් අල්ලාගැනීමේ ක්‍රීඩාවට ඉඩ සලසයි. ඩ්‍රෙඩ්නොට් මෙම කරුණ මනාව පිළිබිඹු කරන්නේ ඇය පළමු පුනීලයට පිටුපසින් ඇයගේ පැල්ලම් මුදුනේ පිහිටීම සහ සාමාන්‍යයෙන් අමුතු ටර්ට් පිරිසැලසුම වැනි අමුතු හා අමුතු නිර්මාණ තේරීම් සහ දෝෂ රාශියක් ඇය සතුව තිබූ බැවිනි. රාජකීය නාවික හමුදාව ඔරියන් පන්තියේ සුපිරි ඩ්‍රෙඩ්නොට් දක්වා බාහිරව සමාන වනු ඇත (වැඩිදියුණු කිරීම් සමඟ වුවද), අවසානයේ එය සම්පූර්ණයෙන්ම කදම්බ ටර්ට් වලින් බෙදා හරින ලදී.   