The idea of public-key cryptography is that the first computer shares the public key, and keeps the private key to itself. The second computer encrypts data (typically, a randomly generated session key for symmetric cryptography, which is much faster than public-key cryptography) with the first computer's public key and sends it to the first computer. The first computer decrypts the encrypted data with its private key, which no one else can do.

Edit: I should've said "The basic idea"; real-world protocols are of course more complicated.
පොදු-යතුරු ගුප්තකේතනය පිළිබඳ අදහස වන්නේ පළමු පරිගණකය පොදු යතුර බෙදා ගන්නා අතර පුද්ගලික යතුර තමාටම තබා ගැනීමයි. දෙවන පරිගණකය පළමු පරිගණකයේ පොදු යතුර සමඟ දත්ත සංකේතනය කර (සාමාන්‍යයෙන් සමමිතික ගුප්ත ලේඛන සඳහා අහඹු ලෙස ජනනය කරන ලද සැසි යතුරක්, එය පොදු-යතුරු ගුප්තකේතනයට වඩා බොහෝ වේගවත්) පළමු පරිගණකයට යවයි. පළමු පරිගණකය එහි පුද්ගලික යතුර සමඟ සංකේතනය කළ දත්ත විකේතනය කරයි, එය වෙනත් කිසිවෙකුට කළ නොහැක. සංස්කරණය කරන්න: මම කිව යුතුව තිබුණේ &quot;මූලික අදහස&quot;; සැබෑ ලෝක ප්‍රොටෝකෝල ඇත්ත වශයෙන්ම වඩාත් සංකීර්ණ වේ.