I'm not sure why you've got Palestinians in scare quotes. It suggests that you're not asking this question in good faith. However, I'll assume it's just a peculiar way of asking the question. As for the Arab states, Egypt, Jordan and Lebanon all contain large numbers of Palestinian refugees and have done since the 1940s. Even in stable and prosperous countries, taking in large numbers of displaced peoples is disruptive and complicated. And you'll notice that most of the Arab states are not the most stable and prosperous of places. Finally, the Palestinians have agency here. They've not given up hope of settling the right to return question and many (most?) are unwilling to give up their claim to the lands they lost in '49 and '67 (since integrating as Egyptians, Lebanese, or Jordanians, were that easily accomplished, would mean giving up that hope). 
ඔබ පලස්තීනුවන් බිය ගන්වා ඇත්තේ මන්දැයි මට විශ්වාස නැත. එයින් ඇඟවෙන්නේ ඔබ මෙම ප්‍රශ්නය අසන්නේ සද්භාවයෙන් නොවන බවයි. කෙසේ වෙතත්, එය ප්‍රශ්නය ඇසීමේ සුවිශේෂී ක්‍රමයක් යැයි මම උපකල්පනය කරමි. අරාබි රාජ්‍යයන් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ඊජිප්තුව, ජෝර්දානය සහ ලෙබනනය යන සියල්ලෙහිම පලස්තීන සරණාගතයින් විශාල සංඛ්‍යාවක් සිටින අතර ඒවා 1940 ගණන්වල සිට සිදු කර ඇත. ස්ථාවර සහ සමෘද්ධිමත් රටවල පවා, අවතැන් වූ ජනතාව විශාල සංඛ්යාවක් රැගෙන යාම කඩාකප්පල්කාරී හා සංකීර්ණ වේ. බොහෝ අරාබි රාජ්‍යයන් වඩාත්ම ස්ථාවර හා සමෘද්ධිමත් ස්ථාන නොවන බව ඔබට පෙනෙනු ඇත. අවසාන වශයෙන්, පලස්තීනුවන්ට මෙහි නියෝජිතායතනයක් ඇත. ඔවුන් නැවත ප්‍රශ්න කිරීමට ඇති අයිතිය නිරාකරණය කර ගැනීමේ බලාපොරොත්තුව අත් නොහැර ඇති අතර බොහෝ (බොහෝ?) &#39;49 සහ &#39;67 (ඊජිප්තියානුවන්, ලෙබනන් හෝ ජෝර්දානයන් ලෙස ඒකාබද්ධ වූ බැවින්, ඔවුන්ට අහිමි වූ ඉඩම් සඳහා ඔවුන්ගේ හිමිකම් අත්හැරීමට කැමති නැත. එය පහසුවෙන් ඉටු කර ගැනීම, එයින් අදහස් කරන්නේ එම බලාපොරොත්තුව අත්හැරීමයි). 