As you probably know, the speed at which motion picture film runs through the camera determines its frame rate, given in frames per second (fps). When run through a projector (which you can think of as a backwards camera) at the same speed, the movement looks natural to us. If turned more slowly or quickly, however, it plays out in fast or slow motion, respectively (the terms "undercranking" and "overcranking" are still used for these techniques, derived from the literal cranking mechanism used to run early cameras and projectors).

Obviously this enthralled audiences, and early camera operators took advantage of this at times, but the cliche of its ubiquity happened more by accident. In the early days of the medium, both cameras and projectors were usually operated at a lower speed than the 24fps that later became the industry standard (particularly with the advent of synchronized sound in the late 1920s). I've shown silent films while working as a projectionist, and they're often distributed with instructions to be run at 18fps so that movement shows up normally. If shown at 24fps—which has often been done, either because of insufficient equipment or human error—you would be seeing everything at 1.5x the speed of the actual motion, hence the cliche of old films running in fast motion. 


ඔබ දන්නා පරිදි, චලන චිත්‍රපටිය කැමරාව හරහා ධාවනය වන වේගය එහි රාමු අනුපාතය තීරණය කරයි, තත්පරයට රාමු ලෙස ලබා දී ඇත (fps). ප්‍රොජෙක්ටරයක් (ආපස්සට යන කැමරාවක් ලෙස ඔබට සිතිය හැක) එක වේගයෙන් දුවන විට එම චලනය අපට ස්වභාවිකව පෙනේ. කෙසේ වෙතත්, වඩා සෙමින් හෝ ඉක්මනින් හැරුනහොත්, එය පිළිවෙලින් වේගවත් හෝ මන්දගාමී චලිතයකින් ක්‍රියා කරයි (මෙම තාක්ෂණික ක්‍රම සඳහා &quot;අන්ඩර්ක්‍රෑන්ක් කිරීම&quot; සහ &quot;ඕවර් ක්‍රෑන්ක් කිරීම&quot; යන යෙදුම් තවමත් භාවිතා වේ, මුල් කැමරා සහ ප්‍රොජෙක්ටර් ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා භාවිතා කරන ලද වචනාර්ථයෙන් ක්‍රෑන්ක් කිරීමේ යාන්ත්‍රණයෙන් ව්‍යුත්පන්න වේ) . පැහැදිලිවම මෙය ප්‍රේක්ෂකයින් කුල්මත් කළ අතර මුල් කැමරා ක්‍රියාකරුවන් සමහර අවස්ථාවලදී මෙයින් ප්‍රයෝජන ගත් නමුත් එහි සර්වසම්පූර්ණත්වයේ ක්ලිචේ අහම්බෙන් සිදු විය. මාධ්‍යයේ මුල් දිනවල, කැමරා සහ ප්‍රොජෙක්ටර් දෙකම සාමාන්‍යයෙන් ක්‍රියාත්මක වූයේ 24fps වලට වඩා අඩු වේගයකින් පසුව එය කර්මාන්ත ප්‍රමිතිය බවට පත් විය (විශේෂයෙන් 1920 ගණන්වල අගභාගයේදී සමමුහුර්ත ශබ්දය පැමිණීමත් සමඟ). මම ප්‍රක්ෂේපණ ශිල්පියෙකු ලෙස වැඩ කරන අතරතුර නිහඬ චිත්‍රපට පෙන්වූ අතර, චලනය සාමාන්‍ය ලෙස පෙන්වන පරිදි 18fps වේගයකින් ධාවනය කළ යුතු උපදෙස් සමඟ ඒවා බොහෝ විට බෙදා හරිනු ලැබේ. ප්‍රමාණවත් තරම් උපකරණ නොමැතිකම හෝ මානව දෝෂය හේතුවෙන් බොහෝ විට සිදු කර ඇති 24fps වලදී පෙන්වනු ලැබුවහොත් - ඔබට සෑම දෙයක්ම සැබෑ චලිතයේ වේගය මෙන් 1.5 ගුණයකින් පෙනෙනු ඇත, එබැවින් වේගවත් චලිතයකින් ධාවනය වන පැරණි චිත්‍රපටවල ක්ලිචේ. 

