The romans created it.
Veto means "I forbade" in latin and the right of veto was the privilege of the tribunes of the plebs. When one of them stood up to say "Veto" it blocked the decision.
Ironically what was originally a tool to protect the plebeian against patrician abuses of the beginnings of the republic became at the end of it one of the base of the imperial power as Augustus received power over the "imperial provinces" and the tibunita potestas, the power of the tribune (of the plebs) enabling him, the patrician to veto any law he would not like.
රෝමවරු එය නිර්මාණය කළහ. Veto යන්නෙහි තේරුම ලතින් භාෂාවෙන් &quot;මම තහනම් කළෙමි&quot; වන අතර නිෂේධ අයිතිය ප්ලෙබ්වරුන්ගේ විනිශ්චය මණ්ඩලයේ වරප්‍රසාදය විය. ඔවුන්ගෙන් එක් අයෙක් &quot;නිෂේධ&quot; කීමට නැගී සිටින විට එය තීරණය අවහිර කළේය. උත්ප්‍රාසාත්මක ලෙස ජනරජයේ ආරම්භයේ දේශප්‍රේමී අපයෝජනයන්ට එරෙහිව ප්ලෙබියන් ආරක්ෂා කිරීමට මුලින් මෙවලමක් වූ දෙය අවසානයේ දී අධිරාජ්‍ය බලයේ එක් පදනමක් බවට පත් වූයේ ඔගස්ටස්ට &quot;අධිරාජ්‍ය පළාත්&quot; සහ ටිබුනිටා පොටෙස්ටාස් යන බලය කෙරෙහි බලය ලැබුණු බැවිනි. ඔහු කැමති නැති ඕනෑම නීතියක් නිශේධ කිරීමට දේශපාලකයාට හැකියාව ලබා දෙමින් (ප්ලෙබ්ස්ගේ) විනිශ්චය මණ්ඩලයේ.