As far as thorn goes, early English printing presses used imported type that didn't include thorn. Printers would either use "th" or use a y as a thorn, which wasn't too much of a stretch (a handwritten thorn looked like a y). Sort of like how typewriters would use the same character for lowercase "L" and "1". 

That's how we got "ye" for "the" in old books (I've never seen it after the seventeenth century) and modern pretentious signage ("ye olde coffee shoppe"); the y is really a thorn, and it was pronounced "the", not "yee". 

So really, we still use thorn, but only on pretentious signs, and we mispronounce it as a "y."
කටු යන තාක් දුරට, මුල් ඉංග්‍රීසි මුද්‍රණ යන්ත්‍ර භාවිතා කළේ කටු ඇතුළත් නොවූ ආනයනික වර්ගයකි. මුද්‍රණ යන්ත්‍ර එක්කෝ &quot;th&quot; භාවිතා කරනු ඇත, නැතහොත් ay කටුවක් ලෙස භාවිතා කරනු ඇත, එය වැඩිය දිගු නොවූ (අතින් ලියන ලද කටුවක් ay ලෙස දිස් විය). කුඩා අකුරු &quot;L&quot; සහ &quot;1&quot; සඳහා යතුරු ලියනය එකම අක්ෂරය භාවිතා කරන ආකාරය වැනි. පැරණි පොත්වල (17 වන සියවසෙන් පසුව මම එය කිසි දිනෙක දැක නැත) සහ නවීන මවාපෑම් සංඥා (&quot;ye olde coffee shop&quot;) වල &quot;ye&quot; සඳහා &quot;ye&quot; ලැබුණේ එලෙසිනි; y යනු සැබවින්ම උලක් වන අතර එය උච්චාරණය කරන ලද්දේ &quot;yee&quot; නොව &quot;the&quot; ලෙසිනි. ඇත්ත වශයෙන්ම, අපි තවමත් කටු භාවිතා කරයි, නමුත් මවාපෑමේ සලකුණු මත පමණක් වන අතර, අපි එය &quot;y&quot; ලෙස වැරදි ලෙස උච්චාරණය කරමු.