Below about 200 km (120 miles), orbits decay rapidly due to atmospheric friction. On the moon, where there is no atmosphere, there is really no minimum orbital altitude, though you couldn't really put something in orbit a foot off the ground since the ground isn't perfectly flat. Almost all satellites are in Low Earth Orbit, which starts at this minimum distance and extends to about 2000 km. There's no reason to spend extra fuel (and money) to put something in orbit farther away unless there's a good reason to do so.
200 km (සැතපුම් 120) පමණ පහළින්, වායුගෝලීය ඝර්ෂණය හේතුවෙන් කක්ෂ වේගයෙන් ක්ෂය වේ. වායුගෝලයක් නොමැති සඳ මත, ඇත්ත වශයෙන්ම අවම කක්ෂීය උන්නතාංශයක් නොමැත, නමුත් පොළව සම්පූර්ණයෙන්ම සමතලා නොවන බැවින් ඔබට යමක් පොළවේ සිට අඩියක් පමණ දුරින් කක්ෂයේ තැබිය නොහැකි විය. චන්ද්‍රිකා සියල්ලම පාහේ පහත් පෘථිවි කක්ෂයේ පිහිටා ඇති අතර එය මෙම අවම දුරින් ආරම්භ වී කිලෝමීටර 2000 ක් පමණ දක්වා විහිදේ. එසේ කිරීමට හොඳ හේතුවක් නොමැති නම්, යමක් දුර කක්ෂයේ තැබීමට අමතර ඉන්ධන (සහ මුදල්) වැය කිරීමට හේතුවක් නැත.