There is a large debate on the origin of runes. Simply because we do not know 'exactly when, where, why or by whom runes were first created' (Findell 2014:6). 

Barnes (2012: 9-10) lays out four basic points that runologists agree upon concerning the origin of runes: 

1. The oldest runic inscriptions are dated from AD c. 150-200 and one artefact, the Meldorf fibula from northern Germany, may have a runic inscription, but may also be roman is dated to around AD c. 50. 

2. 'The centre of earliest documented runic activity is the area that comprises modern Denmark, southern Norway and southern Sweden'. A small number have been found in northern Germany and eastern Europe. In addition, all of these finds have been on portable objects. This is important because it means that these objects are found far from the places that they have been discovered. 

3. Runes are part of the Mediterranean (phoenician-greek-etruscan-roman) alphabetic writing tradition. Runes are based on the same principles as these alphabets and 'number of runes are identical or virtually identical to characters in one or other, or several, of these alphabets (especially the roman and those of northern Italy, derived from Etruscan). They nevertheless shoe more than a little independence of the Mediterranean tradition'. For instance, the roman alphabet goes abc, runic alphabets go fuþark. 

4. Runes were certainly derived in an area of contact with but not part of the Roman empire. 

Obviously, these points are not answers, but they provide guidance when evaluating proposals on the origin of runes. 

As pointed out by Barnes (2012)  the majority of runologists believe that runic and various Mediterranean alphabets cannot be due to chance (10). Cultures intermixed widely during this time period and it is reasonable to assume that Germanic script derives from Mediterranean script as Germanic speakers and those who spoke with southern European tongues interacted. The arguments emerge around which alphabet runes stem from and views have changed over each decade based on new evidence. I wish I could give you a more exciting answer than Germanic peoples thought writing was a good skill and brought it back home after their travels, but this is likely the case. 

I can attempt to explain some of the arguments if anyone is interested, but I am not a linguist or philologist, which are the field runology aligns more with. 

Barnes, M., P. (2012) Runes: A Handbook. Woodbridge: The Boydell Press. 

Findell, M. (2014). Runes. London: The British Museum. 

Also, this is my first post. If I did anything wrong please let me know and I will correct it. 
ධාවන පථයේ සම්භවය පිළිබඳ විශාල විවාදයක් පවතී. සරලවම, අපි &#39;හරියටම &#39;කවද්ද, කොහේද, ඇයි හෝ කවුරුන් විසින් රූන්ස් මුලින්ම නිර්මාණය කළේද&#39; (Findell 2014:6) නොදන්නා නිසාය. Barnes (2012: 9-10) ධාවන විද්‍යාඥයින් රූන්ස් වල සම්භවය සම්බන්ධයෙන් එකඟ වන මූලික කරුණු හතරක් ඉදිරිපත් කරයි: 1. පැරණිතම රූනික් සෙල්ලිපි ක්‍රි.ව. 150-200 සහ එක් කෞතුක වස්තුවක්, උතුරු ජර්මනියේ Meldorf fibula, රූනික් සෙල්ලිපියක් තිබිය හැක, නමුත් රෝම විය හැක ක්‍රි.ව. 50. 2. &#39;ආදිතම ලේඛනගත රූනික් ක්‍රියාකාරකම්වල කේන්ද්‍රය වන්නේ නූතන ඩෙන්මාර්කය, දකුණු නෝර්වේ සහ දකුණු ස්වීඩනය ඇතුළත් ප්‍රදේශයයි&#39;. උතුරු ජර්මනියේ සහ නැගෙනහිර යුරෝපයේ කුඩා සංඛ්යාවක් සොයාගෙන ඇත. මීට අමතරව, මෙම සොයාගැනීම් සියල්ලම අතේ ගෙන යා හැකි වස්තූන් මත විය. මෙය වැදගත් වන්නේ මෙම වස්තූන් සොයාගත් ස්ථාන වලින් බොහෝ දුරින් පිහිටා ඇති බවයි. 3. Runes යනු මධ්‍යධරණී (phoenician-greek-etruscan-roman) අකාරාදී ලිවීමේ සම්ප්‍රදායේ කොටසකි. Runes මෙම හෝඩියේ ඇති මූලධර්ම මත පදනම් වී ඇති අතර &#39;රූන් ගණන මෙම හෝඩියේ එකක හෝ වෙනත් හෝ කිහිපයක අක්ෂරවලට සමාන හෝ පාහේ සමාන වේ (විශේෂයෙන් රෝම සහ උතුරු ඉතාලියේ ඒවා, Etruscan වෙතින් ව්‍යුත්පන්න වී ඇත). කෙසේ වෙතත් ඔවුන් මධ්‍යධරණී සම්ප්‍රදායේ කුඩා ස්වාධීනත්වයට වඩා වැඩි යමක් සපත්තු කරයි. උදාහරණයක් ලෙස, රෝම හෝඩිය abc යයි, රූනික් හෝඩිය fuþark යයි. 4. Runes නිසැකවම ව්‍යුත්පන්න වී ඇත්තේ රෝම අධිරාජ්‍යයේ කොටසක් නොව සම්බන්ධතා ඇති ප්‍රදේශයක ය. නිසැකවම, මෙම කරුණු පිළිතුරු නොවේ, නමුත් ඒවා ධාවන සම්භවය පිළිබඳ යෝජනා ඇගයීමේදී මග පෙන්වීම සපයයි. Barnes (2012) විසින් පෙන්වා දෙන ලද පරිදි Runic සහ විවිධ මධ්‍යධරණී හෝඩිය අහම්බයක් නිසා ඇති විය නොහැකි බව Runologists බහුතරයක් විශ්වාස කරති (10). මෙම කාල පරිච්ෙඡ්දය තුළ සංස්කෘතීන් පුළුල් ලෙස මිශ්‍ර වී ඇති අතර ජර්මානු කථිකයන් සහ දකුණු යුරෝපීය භාෂාවන් සමඟ කතා කළ අය අන්තර් ක්‍රියා කරන බැවින් ජර්මානු අක්ෂර මධ්‍යධරණී අක්ෂර වලින් ව්‍යුත්පන්න වී ඇතැයි උපකල්පනය කිරීම සාධාරණ ය. නව සාක්‍ෂි මත පදනම්ව එක් එක් දශකය තුළ හෝඩියේ ධාවන පථයන් පැනනැඟී ඇති අතර අදහස් වෙනස් වී ඇත්තේ කුමක් ද යන්න පිළිබඳ තර්ක මතු වේ. ජර්මානු ජනයා ලිවීම හොඳ කුසලතාවක් යැයි සිතූ අතර ඔවුන්ගේ සංචාරවලින් පසු එය ආපසු ගෙදර ගෙන ආවාට වඩා උද්යෝගිමත් පිළිතුරක් ඔබට ලබා දීමට මම කැමතියි, නමුත් මෙය එසේ විය හැකිය. යමෙක් උනන්දුවක් දක්වන්නේ නම්, මට තර්ක කිහිපයක් පැහැදිලි කිරීමට උත්සාහ කළ හැකිය, නමුත් මම භාෂා විද්‍යාඥයෙකු හෝ භාෂා විද්‍යාඥයෙකු නොවෙමි, ඒවා ක්ෂේත්‍ර ධාවන විද්‍යාව වඩාත් සමපාත වේ. Barnes, M., P. (2012) Runes: A Handbook. වුඩ්බ්‍රිජ්: බොයිඩෙල් මුද්‍රණාලය. Findell, M. (2014). රූන්ස්. ලන්ඩන්: බ්‍රිතාන්‍ය කෞතුකාගාරය. අනික මේක මගේ පලවෙනි පෝස්ට් එක. මා වැරදි දෙයක් කර ඇත්නම් කරුණාකර මට දන්වන්න, මම එය නිවැරදි කරමි. 