lets say you have a gear with only say 10 teeth, against a gear with say 20. the constant in this case is that spinning through one tooth (36 degrees) on the first cog, moves through one tooth (18 degrees) on the second cog. in such a way, you've managed to move the second gear at half the speed of the first.

However, ignoring the friction losses, the work you put into gear A has to be carried through to gear B. since gear B only moves half as far, it has the capacity to turn with twice as much 'torque' or rotational force. this is why your car has different gears, some for moving slowly with an increase in torque, and some for moving fast with less torque.
ඔබට දත් 10ක් පමණක් ඇති ආම්පන්නයක් ඇතැයි කියමු, 20ක් ඇති ගියරයට එරෙහිව. මෙම නඩුවේ නියතය වන්නේ පළමු දැති දතෙහි එක් දතක් (අංශක 36ක්) හරහා කරකැවීම, දෙවෙනි දතක් හරහා එක් දතක් (අංශක 18ක්) හරහා ගමන් කිරීමයි. දැති රෝදය. එවැනි ආකාරයකින්, ඔබ දෙවන ගියරය පළමු වේගය මෙන් අඩකින් ගෙන යාමට සමත් වී ඇත. කෙසේ වෙතත්, ඝර්ෂණ පාඩු නොසලකා හරිමින්, ඔබ A ගියර් එකට දැමූ කාර්යය B ගියර් වෙත ගෙන යා යුතුය. ගියර් B චලනය වන්නේ අඩක් තරම් දුරක් පමණක් බැවින්, එයට දෙගුණයක් &#39;ව්‍යවර්ථ&#39; හෝ භ්‍රමණ බලයකින් හැරවීමට හැකියාව ඇත. මේ නිසා ඔබේ මෝටර් රථයට විවිධ ගියර් ඇත, සමහරක් ව්‍යවර්ථයේ වැඩි වීමක් සමඟ සෙමින් ගමන් කිරීමට සහ සමහරක් අඩු ව්‍යවර්ථයකින් වේගයෙන් ගමන් කිරීමට.