It is possible, yes, that fossils (not necessarily just dinosaur fossils) did play a role in the development of dragon myths. It's mostly all speculation, really. 

Most fossils that people find are either recognizably some smallish organism, like a seashell or a small fish, or a disarticulated bone or piece of a bone. All perfectly laid-out skeletons just don't really happen very often at all, and even then it takes a keen eye to discern what is what.

We do know that prior to Georges Cuvier's pioneering work in comparative anatomy, people very often tended to assume large fossil bones were the bones of creatures that were still alive at the time, or possibly giant versions of them. In the Western world, it was also frequently assumed they were the remains of animals and people killed in Noah's flood. One particular thigh bone (now known to be from a type of meat-eating dinosaur) was originally thought to have been the thigh bone from a giant antediluvian person, then for the while the fossilized scrotum of said person, then recognized again for a leg and not a ballsack, and finally correctly identified as not from a flood-victim giant human at all.

Also, prior to Cuvier's work, we really didn't have a concept of extinction. The world at this point was also not fully-explored by any one group, so there was an idea that even though these giant critters may not be around *here* anymore, the might still be found out *there* somewhere. Thomas Jefferson actually gave specific instructions to Lewis and Clark for their westward exploration to try and find a living specimen of a giant ground sloth--an animal known from fossils and which the founding father assumed based on assumptions that were perfectly rational for the time to still be kicking around out *there* somewhere.

There are some speculations that specific fossils may have influenced certain mythological creatures. For example, some myths of the Griffin describe a four-legged creature with wings, a beak, a horn on the back of the head, and lives in the desert and guards gold. The dinosaur *Protoceratops* has four legs, shoulder blades that to the untrained can look sort of wing-like, a beak, a frill on the back of the head which if the sides break off--which is very common--can look like a horn, its remains are found in the deserts of Mongolia and China in areas where gold deposits are not unheard of. It's possible, maybe even plausible, but not really testable.

Stories of mythical beasts, like dragons, grow and change with the times. They ultimately have many sources, some from the natural world, some purely fantasy. Fossils may explain part of the stories, but not all of them.

Consider that if you go to the Roman and Medieval sources, a "dragon" is described many different ways, many of them only having a passing resemblance to what we today would agree on is a prototypical "dragon." For example, in some medieval bestiaries based on Pliny the Elder's works, dragons are described as giant snakes that live in the East (i.e. India), live in trees and hunt elephants by dropping on them from the trees and constricting them, and are deathly afraid of jaguars. 
ඔව්, ෆොසිල (අවශ්‍යයෙන්ම ඩයිනොසෝර පොසිල පමණක් නොවේ) මකර මිථ්‍යාවන් වර්ධනය කිරීමේදී කාර්යභාරයක් ඉටු කළ හැකි ය. ඇත්ත වශයෙන්ම, එය බොහෝ දුරට සමපේක්ෂන වේ. මිනිසුන් සොයා ගන්නා බොහෝ පොසිල, මුහුදු කටුවෙකු හෝ කුඩා මත්ස්‍යයෙකු වැනි හඳුනා ගත හැකි කුඩා ජීවියෙකු හෝ විකෘති වූ අස්ථියක් හෝ අස්ථි කැබැල්ලක් වේ. පරිපූර්ණ ලෙස සකස් කර ඇති සියලුම ඇටසැකිලි ඇත්ත වශයෙන්ම බොහෝ විට සිදු නොවේ, එසේ වුවද කුමක් දැයි සොයා බැලීමට දැඩි ඇසක් අවශ්‍ය වේ. සංසන්දනාත්මක ව්‍යුහ විද්‍යාවේ ජෝර්ජස් කුවියර්ගේ පුරෝගාමී කාර්යයට පෙර, මිනිසුන් බොහෝ විට විශාල පොසිල අස්ථි යනු එවකට ජීවතුන් අතර සිටි ජීවීන්ගේ අස්ථි හෝ සමහර විට ඒවායේ යෝධ අනුවාද ලෙස උපකල්පනය කිරීමට නැඹුරු වූ බව අපි දනිමු. බටහිර ලෝකයේ, ඔවුන් නෝවාගේ ගංවතුරෙන් මියගිය සතුන්ගේ සහ මිනිසුන්ගේ නටබුන් යැයි බොහෝ විට උපකල්පනය කරන ලදී. එක් විශේෂිත කලවා අස්ථියක් (දැන් මස් කන ඩයිනෝසෝර විශේෂයක් ලෙස හැඳින්වේ) මුලින් සිතුවේ යෝධ ඇන්ඩිලූවියන් පුද්ගලයෙකුගේ කලවා අස්ථිය ලෙසය, පසුව එම පුද්ගලයාගේ පොසිල කළ වෘෂණ කෝෂය, පසුව නැවත කකුලක් සඳහා හඳුනා ගන්නා ලදී. සහ බෝල මල්ලක් නොවන අතර, අවසාන වශයෙන් ගංවතුරෙන් විපතට පත් වූ යෝධ මිනිසෙකුගෙන් නොවන බව නිවැරදිව හඳුනා ගන්නා ලදී. එසේම, Cuvier ගේ කාර්යයට පෙර, ඇත්ත වශයෙන්ම අපට වඳවීමේ සංකල්පයක් නොතිබුණි. මේ මොහොතේ ලෝකය ද කිසිදු කණ්ඩායමක් විසින් සම්පූර්ණයෙන් ගවේෂණය කර නොතිබූ අතර, එබැවින් මෙම යෝධ සත්වයන් තවදුරටත් *මෙතැන* නොසිටිය හැකි වුවද, තවමත් කොතැනක හෝ *එතන* සොයාගත හැකි බවට අදහසක් තිබුණි. තෝමස් ජෙෆර්සන් ඇත්ත වශයෙන්ම ලුවිස්ට සහ ක්ලාක්ට බටහිර දෙසට ගවේෂණය කිරීම සඳහා නිශ්චිත උපදෙස් ලබා දුන්නේ යෝධ බිම් අලසයෙකුගේ ජීවමාන නිදර්ශකයක් සොයා ගැනීමට උත්සාහ කිරීම සඳහා ය - එය පොසිල වලින් දන්නා සහ ආරම්භක පියා උපකල්පනය කළ කාලය සඳහා පරිපූර්ණ ලෙස තාර්කික උපකල්පන මත පදනම්ව උපකල්පනය කළේය. තාමත් *එතන* කොහේ හරි පයින් ගහනවා. නිශ්චිත ෆොසිල ඇතැම් මිථ්‍යා ජීවීන් කෙරෙහි බලපා ඇති බවට ඇතැම් අනුමාන තිබේ. නිදසුනක් වශයෙන්, ග්‍රිෆින්ගේ සමහර මිථ්‍යාවන් පියාපත්, හොටක්, හිස පිටුපස අං සහිත කකුල් හතරක් ඇති සත්වයෙකු විස්තර කරයි, කාන්තාරයේ ජීවත් වන අතර රන් ආරක්ෂා කරයි. ඩයිනෝසරයා *ප්‍රොටෝසෙරාටොප්ස්* හට කකුල් හතරක් ඇත, උරහිස් තල නුපුහුණු අයට පියාපත් මෙන් දිස්විය හැකිය, හොටක්, හිස පිටුපසට ෆ්‍රිල් වැනි පැති කැඩී ගියහොත් - එය ඉතා සුලභ - දැකිය හැකිය. අං මෙන්, එහි නටබුන් මොංගෝලියාවේ සහ චීනයේ කාන්තාරවල රන් නිධි අසා නොමැති ප්‍රදේශවල දක්නට ලැබේ. එය හැකි ය, සමහර විට පිළිගත හැකි ය, නමුත් ඇත්ත වශයෙන්ම පරීක්ෂා කළ නොහැකි ය. මකරුන් වැනි මිථ්‍යා මෘගයන්ගේ කථා කාලයත් සමඟ වර්ධනය වී වෙනස් වේ. ඔවුන්ට අවසානයේ බොහෝ මූලාශ්‍ර ඇත, සමහරක් ස්වභාවික ලෝකයෙන්, සමහරක් තනිකරම ෆැන්ටසි. පොසිල මගින් කතාවලින් කොටසක් පැහැදිලි කළ හැකි නමුත් ඒවා සියල්ලම නොවේ. ඔබ රෝමානු සහ මධ්‍යතන යුගයේ මූලාශ්‍ර වෙත ගියහොත්, &quot;මකරෙකු&quot; විවිධ ආකාරවලින් විස්තර කර ඇති බව සලකන්න, ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් අද අප එකඟ වන දෙයට සමානකමක් ඇත්තේ මූලාකෘති &quot;මකරෙකු&quot; ය. නිදසුනක් වශයෙන්, ප්ලිනි ද එල්ඩර්ගේ කෘතීන් මත පදනම් වූ සමහර මධ්‍යකාලීන සුරතල් සතුන් තුළ, මකරුන් පෙරදිග (එනම් ඉන්දියාවේ) ජීවත් වන යෝධ සර්පයන් ලෙස විස්තර කර ඇත, ගස්වල ජීවත් වන අතර අලි ඇතුන් ගස්වලින් බිම හෙළීමෙන් හා ඔවුන්ව සංකෝචනය කිරීමෙන් සහ මාරාන්තික වේ. ජගුවර් වලට බයයි. 