So it depends on how large something is what you can resolve as you already alluded to. Let's make a bacteria a 2.5 um x 2.5 um square. If we take green and crudely put the diffraction limit to be 1/2 the wavelength then we have 100 pixels (10 x 10). It isn't much.

Now there are ways to beat the diffraction limit, in particular NSOM (near field scanning optical microscopy). I would in fact be surprised if someone hadn't done NSOM with a monochromated light source and scanned a bacteria multiple times to build up a full spectroscopic image of one. The resolution of NSOM can quite small, though I believe the highest resolution is done in the nIR rather than the visible. 
එබැවින් එය රඳා පවතින්නේ ඔබ දැනටමත් සඳහන් කර ඇති පරිදි ඔබට විසඳිය හැකි දෙයක් කොතරම් විශාලද යන්න මතය. අපි බැක්ටීරියාවක් um 2.5 x 2.5 um වර්ග කරමු. අපි කොළ පැහැයෙන් ගෙන විවර්තන සීමාව තරංග ආයාමයෙන් 1/2 ක් ලෙස තැබුවහොත් අපට පික්සල 100 (10 x 10) ඇත. එය බොහෝ නොවේ. දැන් විවර්තන සීමාව පරාජය කිරීමට ක්‍රම තිබේ, විශේෂයෙන් NSOM (ආසන්න ක්ෂේත්‍ර පරිලෝකනය දෘශ්‍ය අන්වීක්ෂය). යමෙක් ඒකවර්ණ ආලෝක ප්‍රභවයක් සමඟින් NSOM කර නොමැති නම් සහ එක් බැක්ටීරියාවක සම්පූර්ණ වර්ණාවලීක්ෂ රූපයක් ගොඩ නැගීම සඳහා බැක්ටීරියාවක් කිහිප වතාවක් පරිලෝකනය නොකළේ නම් මම ඇත්තෙන්ම පුදුම වනු ඇත. NSOM හි විභේදනය තරමක් කුඩා විය හැක, නමුත් ඉහළම විභේදනය දෘශ්‍යයට වඩා nIR හි සිදු කරන බව මම විශ්වාස කරමි. 