There are two answers to the question, depending on what you mean by "mandatory military service time".

If you mean to ask whether all Athenian citizens in the Classical period were liable to military service, the answer is yes. When a male Athenian citizen turned 18, they would be enrolled in their deme registry. All the men on this registry could be called up to serve in the army until they turned 60. Since Athens had no professional military, men were called to arms when arms were needed; when war broke out, the taxiarch of each of the ten tribes (administrative regions) would be required to turn out a certain number of men for specific campaigns. If the levy was to march out in full force, every adult male citizen would be drafted.

There is some controversy over how the system of selection worked, since our sources suggest there were 2 different systems. The first, conscription *ek katalogou* ("from the list"), suggests that the taxiarch hand-picked men from the deme registries to meet his quota, probably giving preference to the physically fit or politically reliable, or those he wanted to have a share in the glory or the spoils. The second was conscription by age group. While those aged 18-59 were all liable to serve, Athenian field armies rarely contained men under 20 or over 45 years old; in order to filter out the young and the old, it had to be possible to group them by age. The most likely process (also known at Sparta) was to keep separate lists of men who had come of age in a certain year, and only call up the years you wanted. The size of the army could be determined by how many years you called up without compromising the number of young, physically fit men in the ranks (so, for a small army you might call up only those aged 20-25, but for a large army those aged 20-40, and so on). Traditionally, scholars have argued that conscription by age group replaced conscription "from the list" in the 4th century BC, but more recently it's been argued that the age groups must have existed before that time, and conscription "from the lists" does not denote some radically different system.

Failing to appear at the mustering point when you were called up to fight was a crime known as *astrateia*, draft evasion. Those found guilty of *astrateia* lost certain citizen rights: they were banned from the public square and from receiving any public honours in future. It is possible that they were stripped of their citizen rights entirely, a punishment known as *atimia* (literally "dishonour"). But people were usually only persecuted if they were already public figures, and rarely convicted.

If, instead, you want to know whether there was a fixed period in a male Athenian citizen's life when he was in permanent military service (like modern conscription), the answer is probably not, except during a brief period of about 335-322 BC.

In that period, between the defeat of Athens at Chaironeia in 338 BC and their defeat in the Lamian War of 322 BC, we have solid evidence (both literary and in the form of a huge body of inscriptions) that Athens subjected all male citizens who turned 18 to a mandatory two-year programme of military training and service. The first year was spent training with weapons of all kinds, including catapults. The second year was spent in the watch, garrisoning the extensive network of border forts and guarding the walls of the city. At the end of this two-year period, each recruit was issued a shield and spear by the state. They would then be eligible for military service until age 60 as before, but now as a trained reservist rather than an untrained militia levy.

The tricky question is whether this system existed *before* 335 BC. Scholars have debated this for decades, and a lot depends on how you want to interpret the evidence. On the one hand, we have references to an organisation with the same name as the later mandatory training programme existing in the 370s BC, and a reference to the watch as early as the late 5th century BC. Clearly the later programme didn't come out of nowhere; it probably built on an already existing system of military training for young citizens. But we also have explicit evidence from Xenophon that, as late as 355 BC, recruits in this programme weren't being paid for their service. Now, most Athenian households wouldn't have been able to just miss out on the labour and income provided by a young man for two years; Xenophon points out that these recruits aren't doing their training properly because they aren't getting paid, so they can't afford to spend as much time on it as they should. Most likely, the earlier programme was voluntary, and only the rich could take part. This means that, at best, a small minority of Athenian citizens were actually getting this training. 

It wasn't until the reforms of 335/4 BC that the programme was made mandatory, almost certainly in exchange for a daily wage so that all citizens could participate without suffering a crippling blow to their household income. This would also explain why we have zero inscriptions listing recruits to the programme before 335 BC, and a huge body of them for the ensuing decade (after which they completely disappear again). The programme had changed; participation rates had exploded; and suddenly it was a matter of civic pride, not just an elite fancy, to train yourself for war.
&quot;අනිවාර්ය හමුදා සේවා කාලය&quot; යන්නෙන් ඔබ අදහස් කරන දෙය අනුව ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දෙකක් තිබේ. සම්භාව්‍ය යුගයේ සියලුම ඇතීනියානු පුරවැසියන් හමුදා සේවයට බැඳී සිටියේ දැයි ඇසීමට ඔබ අදහස් කරන්නේ නම්, පිළිතුර ඔව් යන්නයි. පිරිමි ඇතීනියානු පුරවැසියෙකුට වයස අවුරුදු 18 ක් වූ විට, ඔවුන් ඔවුන්ගේ ඩෙම් රෙජිස්ට්‍රාර් එකට බඳවා ගනු ලැබේ. මෙම රෙජිස්ට්‍රියේ සිටින සියලුම මිනිසුන්ට වයස අවුරුදු 60 වන තුරු හමුදාවේ සේවය කිරීමට කැඳවිය හැකිය. ඇතන්ස්හි වෘත්තීය හමුදාවක් නොතිබූ බැවින්, ආයුධ අවශ්‍ය වූ විට මිනිසුන් ආයුධ සඳහා කැඳවනු ලැබීය. යුද්ධය ආරම්භ වූ විට, එක් එක් ගෝත්‍ර දහයේ (පරිපාලන ප්‍රදේශ) කුලී රථ පාලකයෙකුට නිශ්චිත ප්‍රචාරණ කටයුතු සඳහා නිශ්චිත මිනිසුන් සංඛ්‍යාවක් යොමු කිරීමට අවශ්‍ය වනු ඇත. බද්ද සම්පූර්ණයෙන් පිටතට යාමට නම්, සෑම වැඩිහිටි පිරිමි පුරවැසියෙකුම කෙටුම්පත් කරනු ඇත. අපගේ මූලාශ්‍ර මඟින් විවිධ පද්ධති 2ක් තිබූ බව යෝජනා කරන බැවින් තේරීමේ ක්‍රමය ක්‍රියාත්මක වූ ආකාරය පිළිබඳව යම් මතභේද පවතී. පළමු, බලහත්කාරයෙන් *ek katalogou* (&quot;ලැයිස්තුවෙන්&quot;) යෝජනා කරන්නේ, කුලී රථ පාලකයා තම කෝටාව සපුරාලීම සඳහා deme රෙජිස්ට්‍රාර්වලින් මිනිසුන් අතින් තෝරා ගත් බවත්, බොහෝ විට ශාරීරිකව යෝග්‍ය හෝ දේශපාලනිකව විශ්වාසවන්ත අයට හෝ ඔහුට ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය අයට මනාප ලබා දුන් බවයි. මහිමයේ හෝ කොල්ලයේ කොටසක්. දෙවැන්න වයස් කාණ්ඩ අනුව බඳවා ගැනීමයි. වයස අවුරුදු 18-59 අතර සියලු දෙනාම සේවය කිරීමට බැඳී සිටියත්, ඇතීනියානු ක්ෂේත්‍ර හමුදාවන්හි වයස අවුරුදු 20ට අඩු හෝ 45ට වැඩි පිරිමින් සිටියේ කලාතුරකිනි. බාල මහලු අය පෙරීමට නම්, ඔවුන් වයස අනුව කණ්ඩායම් කිරීමට හැකි විය යුතුය. බොහෝ දුරට ඉඩ ඇති ක්‍රියාවලිය (ස්පාර්ටා හි ද දන්නා) යම් වසරක වයස්ගත වූ පිරිමින්ගේ වෙනම ලැයිස්තු තබා ගැනීම සහ ඔබට අවශ්‍ය වසර පමණක් ඇමතීමයි. හමුදාවේ ප්‍රමාණය තීරණය කළ හැක්කේ ඔබ වයස අවුරුදු කීයක් ඇමතූ තරුණ, ශාරීරික යෝග්‍යතා තරාතිරම්වල සිටින පිරිමින්ගේ සංඛ්‍යාවෙන් (එබැවින්, කුඩා හමුදාවක් සඳහා ඔබට වයස අවුරුදු 20-25 අතර අය පමණක් කැඳවිය හැකි නමුත් විශාල පිරිසකට වයස අවුරුදු 20-40 අතර හමුදාව සහ යනාදිය). සාම්ප්‍රදායිකව, විද්වතුන් තර්ක කළේ ක්‍රි.පූ 4 වැනි සියවසේදී වයස් කාණ්ඩ අනුව බලහත්කාරයෙන් බඳවා ගැනීම වෙනුවට &quot;ලැයිස්තුවෙන්&quot; බඳවා ගැනීම් ආදේශ කළ නමුත්, එම වයස් කාණ්ඩ ඊට පෙර පැවතිය යුතු බවට තර්ක කර ඇති අතර, &quot;ලැයිස්තුවලින්&quot; බඳවා ගැනීම අදහස් නොකෙරේ. සමහර රැඩිකල් ලෙස වෙනස් පද්ධතියක්. ඔබ සටන් කිරීමට කැඳවන විට රැස්කිරීමේ ස්ථානයේ පෙනී සිටීමට අපොහොසත් වීම *ඇස්ට්‍රේටියා*, කෙටුම්පත මගහැරීම ලෙස හඳුන්වන අපරාධයකි. *ඇස්ට්‍රේටියා* සම්බන්ධයෙන් වැරදිකරුවන් වූ අයට ඇතැම් පුරවැසි අයිතිවාසිකම් අහිමි විය: ඔවුන්ට පොදු චතුරශ්‍රයෙන් සහ අනාගතයේදී මහජන ගෞරවය ලබා ගැනීම තහනම් කරන ලදී. ඔවුන්ගේ පුරවැසි අයිතිවාසිකම් සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත් කර ඇති අතර, එය *ඇටිමියා* (වචනාර්ථයෙන් &quot;අගෞරවය&quot;) ලෙස හැඳින්වෙන දඬුවමක් විය හැකිය. නමුත් මිනිසුන් සාමාන්‍යයෙන් පීඩා කරනු ලබන්නේ ඔවුන් දැනටමත් ප්‍රසිද්ධ පුද්ගලයින් නම් සහ කලාතුරකින් වැරදිකරුවන් නම් පමණි. ඒ වෙනුවට, පිරිමි ඇතීනියානු පුරවැසියෙකු ස්ථිර හමුදා සේවයේ යෙදී සිටියදී (නවීන බලහත්කාරයෙන් බඳවා ගැනීම වැනි) ඔහුගේ ජීවිතයේ නිශ්චිත කාල පරිච්ඡේදයක් තිබේදැයි දැන ගැනීමට ඔබට අවශ්‍ය නම්, පිළිතුර ක්‍රි.පූ. 335-322 පමණ කෙටි කාල සීමාවක් තුළ හැරෙන්නට බොහෝ විට එසේ නොවේ. . එම කාල වකවානුවේදී, ක්‍රි.පූ. 338 දී චයිරෝනියාහිදී ඇතන්ස් පරාජය වීමත්, ක්‍රි.පූ. 322 ලැමියන් යුද්ධයේ දී ඔවුන් ලැබූ පරාජයත් අතර, ඇතන්ස් සියලු පිරිමි පුරවැසියන් යටත් කර ගත් බවට (සාහිත්‍යමය සහ දැවැන්ත සෙල්ලිපි සමූහයක ස්වරූපයෙන්) අපට ස්ථිර සාක්ෂි තිබේ. 18 වසර හමුදා පුහුණුව සහ සේවා අනිවාර්ය දෙවසරක වැඩසටහනකට යොමු විය. පළමු වසර ගත කළේ කැටපෝල්ට් ඇතුළු සියලු වර්ගවල ආයුධ සමඟ පුහුණුවීම් සඳහා ය. දෙවන වසර ගත කළේ මායිම් බලකොටුවල පුළුල් ජාලය මුර කිරීම සහ නගරයේ බිත්ති ආරක්ෂා කිරීම සඳහා ඔරලෝසුවේ ය. මෙම වසර දෙකක කාලය අවසානයේදී, සෑම බඳවා ගැනීමකටම රජය විසින් පලිහක් සහ හෙල්ලයක් නිකුත් කරන ලදී. එවිට ඔවුන් පෙර පරිදි වයස අවුරුදු 60 දක්වා හමුදා සේවය සඳහා සුදුසුකම් ලබනු ඇත, නමුත් දැන් නුපුහුණු මිලීෂියා බද්දකට වඩා පුහුණු රක්ෂිතයෙකු ලෙස. උපක්‍රමශීලී ප්‍රශ්නය නම් මෙම ක්‍රමය ක්‍රිස්තු පූර්ව 335 ට පෙර පැවතියේද යන්නයි. විද්වතුන් දශක ගණනාවක් තිස්සේ මෙය විවාද කර ඇති අතර, බොහෝ දේ රඳා පවතින්නේ ඔබට සාක්ෂි අර්ථ නිරූපණය කිරීමට අවශ්‍ය ආකාරය මත ය. එක් අතකින්, ක්‍රි.පූ. 370 ගණන්වල පැවති පසුකාලීන අනිවාර්ය පුහුණු වැඩසටහනට සමාන නමක් ඇති සංවිධානයක් සහ ක්‍රිස්තු පූර්ව 5 වැනි සියවසේ අගභාගයේදී ඔරලෝසුව පිළිබඳ සඳහනක් අප සතුව ඇත. පැහැදිලිවම පසුකාලීන වැඩසටහන කොතැනකවත් එළියට ආවේ නැත; එය තරුණ පුරවැසියන් සඳහා දැනටමත් පවතින හමුදා පුහුණු පද්ධතියක් මත ගොඩනගා ඇත. නමුත් ක්‍රි.පූ. 355 තරම් අගභාගයේදී, මෙම වැඩසටහනට බඳවාගත් අයට ඔවුන්ගේ සේවය සඳහා වැටුප් නොගෙවූ බවට Xenophon වෙතින් අපට පැහැදිලි සාක්ෂි තිබේ. දැන්, බොහෝ ඇතීනියානු කුටුම්භයන්ට වසර දෙකක් තිස්සේ තරුණයෙකු විසින් සපයන ලද ශ්‍රමය සහ ආදායම අතපසු කිරීමට නොහැකි වනු ඇත. මෙම බඳවා ගන්නා අය වැටුප් නොලබන නිසා ඔවුන්ගේ පුහුණුව නිසියාකාරව සිදු නොකරන බවත්, එබැවින් ඔවුන්ට අවශ්‍ය තරම් කාලයක් ඒ සඳහා වැය කිරීමට නොහැකි බවත් Xenophon පෙන්වා දෙයි. බොහෝ දුරට ඉඩ ඇති පරිදි, පෙර වැඩසටහන ස්වේච්ඡාවෙන් සිදු වූ අතර, ධනවතුන්ට පමණක් සහභාගී විය හැකිය. මෙයින් අදහස් කරන්නේ, ඇත්ත වශයෙන්ම, ඇතීනියානු පුරවැසියන්ගෙන් කුඩා සුළුතරයක් ඇත්ත වශයෙන්ම මෙම පුහුණුව ලබමින් සිටි බවයි. ක්‍රි.පූ 335/4 ප්‍රතිසංස්කරණ සිදු වන තුරුම මෙම වැඩසටහන අනිවාර්ය කරන ලද්දේ නිසැකව ම පාහේ දෛනික වැටුපක් වෙනුවට සියලු පුරවැසියන්ට තම ගෘහ ආදායමට හානියක් නොවන ලෙස සහභාගී විය හැකි පරිදි ය. ක්‍රිපූ 335 ට පෙර වැඩසටහනට බඳවා ගත් අය ලැයිස්තුගත ශුන්‍ය ශිලා ලේඛන අප සතුව ඇත්තේ මන්දැයි ද, ඊළඟ දශකය සඳහා ඔවුන්ගෙන් විශාල ප්‍රමාණයක් ද ඇත්තේ මන්දැයි මෙයින් පැහැදිලි වේ (ඉන් පසුව ඔවුන් සම්පූර්ණයෙන්ම අතුරුදහන් වේ). වැඩසටහන වෙනස් වී ඇත; සහභාගිත්ව අනුපාත පුපුරා ගොස් ඇත; සහ හදිසියේම යුද්ධය සඳහා ඔබ පුහුණු කිරීම ප්‍රභූ මනඃකල්පිතයක් පමණක් නොව සිවිල් අභිමානයක් විය.