[Fisher's principle](_URL_0_):

Imagine there exists a population in which the majority of individuals born are female. In this case, it's in a female's long term reproductive advantage to produce male offspring, because it's easy for males to find females to mate with, but hard for females to find males. The result is that any genetic mechanism that allows for females to produce more males than her sisters will tend to spread, and vice versa if males are common, leading to a balance at 50%.

This balance can be upset, however, if the reproductive value of the two sexes is not equal, i.e. if offspring of one particular sex are *a priori* more likely to have reproductive success even with an even sex ratio (in which case genetic elements that favored an increased frequency of that sex would tend to spread).

Another thing that can upset this are selfish genetic elements, or "meiotic drivers". These genes distort the process of meiosis so that they make it into greater than 50% of the gametes, and thus tend to rise in frequency in the population. They can arise either on autosomes or sex chromosomes, but when they arise on the sex chromosomes, they can impact the sex ratio of the population, even to the detriment of the population's long term well-being. 

More broadly, the fact that an individual genetical element can gain a massive reproductive advantage from cheating during meiosis has led many to speculate whether much of the complicated machinery of genetic recombination is actually partially a defense mechanism to keep these kind of selfish genetic elements from exploiting meiosis. (good sources: citations 4, 12, 13, 15, 16, 19, and 25 in [this preprint](_URL_1_) written by some folks in my lab)
[ෆිෂර්ගේ මූලධර්මය](_URL_0_): උපදින පුද්ගලයන්ගෙන් බහුතරයක් කාන්තාවන් වන ජනගහනයක් ඇතැයි සිතන්න. මෙම අවස්ථාවේ දී, පිරිමි පැටවුන් බිහි කිරීම ගැහැණු ළමයෙකුගේ දිගුකාලීන ප්‍රජනන වාසියකි, මන්ද පිරිමින්ට සංසර්ගය සඳහා ගැහැණු සතුන් සොයා ගැනීම පහසු නමුත් ගැහැණුන්ට පිරිමින් සොයා ගැනීම දුෂ්කර ය. එහි ප්‍රතිඵලය වන්නේ ගැහැනු සතාට තම සහෝදරියන්ට වඩා පිරිමින් බිහි කිරීමට ඉඩ සලසන ඕනෑම ප්‍රවේණි යාන්ත්‍රණයක් ව්‍යාප්ත වීමට නැඹුරු වන අතර පිරිමින් සුලභ නම් අනෙක් අතට 50% ක සමතුලිතතාවයක් ඇති කරයි. කෙසේ වෙතත්, මෙම සමතුලිතතාවය අවුල් විය හැක, කෙසේ වෙතත්, ස්ත්‍රී පුරුෂ දෙපක්ෂයේ ප්‍රජනන අගය සමාන නොවේ නම්, එනම් එක් විශේෂ ලිංගයක දරුවන් *ප්‍රියෝරි* නම්, ඒකාකාර ස්ත්‍රී පුරුෂ අනුපාතයකින් වුවද ප්‍රජනන සාර්ථකත්වයක් ලැබීමට වැඩි ඉඩක් ඇත (එසේ නම් ජානමය මූලද්‍රව්‍ය ලිංගික සංසර්ගයේ වැඩි සංඛ්‍යාතයකට අනුග්‍රහය දැක්වීම පැතිරීමට නැඹුරු වේ). මෙය අවුල් කළ හැකි තවත් දෙයක් නම් ආත්මාර්ථකාමී ජාන මූලද්‍රව්‍ය හෝ &quot;මියෝටික් ධාවක&quot; ය. මෙම ජාන මයෝසිස් ක්‍රියාවලිය විකෘති කරන අතර එමඟින් එය ගැමට් වලින් 50% කට වඩා වැඩි වන අතර එමඟින් ජනගහනයේ සංඛ්‍යාතය ඉහළ යයි. ඒවා ස්වයංක්‍රීය හෝ ලිංගික වර්ණදේහ මත ඇති විය හැක, නමුත් ඒවා ලිංගික වර්ණදේහ මත ඇති වූ විට, ජනගහනයේ ස්ත්‍රී පුරුෂ අනුපාතයට, ජනගහනයේ දිගුකාලීන යහපැවැත්මට අහිතකර ලෙස පවා බලපෑම් කළ හැකිය. වඩාත් පුළුල් ලෙස, තනි පුද්ගල ජානමය මූලද්‍රව්‍යයක් මයෝසිස් අවධියේදී වංචා කිරීමෙන් දැවැන්ත ප්‍රජනන වාසියක් ලබා ගත හැකි බව බොහෝ දෙනා අනුමාන කිරීමට හේතු වී ඇත්තේ ජානමය ප්‍රතිසංයෝජනයේ සංකීර්ණ යන්ත්‍ර සූත්‍ර ඇත්ත වශයෙන්ම අර්ධ වශයෙන් මෙවැනි ආත්මාර්ථකාමී ප්‍රවේණික මූලද්‍රව්‍ය සූරාකෑමෙන් ආරක්ෂා කිරීමේ යාන්ත්‍රණයක් දැයි අනුමාන කිරීමට ය. මයෝසිස්. (හොඳ මූලාශ්‍ර: [මෙම පූර්ව මුද්‍රණයේ](_URL_1_) උපුටා දැක්වීම් 4, 12, 13, 15, මගේ විද්‍යාගාරයේ සමහර අය විසින් ලියා ඇත)