Perhaps briefly (on a geological timescale), when the atmosphere cooled enough for the first rains to fall, the resultant bodies of water may have been pure enough to be considered freshwater with less than 500ppm of dissolved salts.  There were almost surely multiple phases of the early Earth's surface water inventory condensing and then being boiled into the atmosphere again by the next major impactor, which would have left salt-flats behind that could be buried by lava and debris before the water recondensed, so that the salt left behind would have been cut off from the surface and wouldn't have quickly redissolved into the recondensing oceans.
සමහර විට කෙටියෙන් (භූ විද්‍යාත්මක කාල පරාසයක් මත), පළමු වර්ෂාපතනය සඳහා වායුගෝලය ප්‍රමාණවත් ලෙස සිසිල් වූ විට, ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඇති වූ ජල කඳන් 500ppm ට අඩු දිය වූ ලවණ සහිත මිරිදිය ලෙස සැලකීමට තරම් පිරිසිදු විය හැකිය. මුල් පෘථිවි පෘෂ්ඨයේ ජල ඉන්වෙන්ටරි ඝනීභවනය වීමේ අදියර කිහිපයක් නිසැකව ම වාගේ ඇති අතර ඊළඟ ප්‍රධාන බලපෑම්කාරකය මඟින් නැවත වායුගෝලයට තම්බන ලද අතර එමඟින් ජලය නැවත ඝනීභවනය වීමට පෙර ලාවා සහ සුන්බුන් මගින් වළලනු ලැබිය හැකි ලුණු සමතලා ඉතිරි වනු ඇත. ඉතිරි වූ ලුණු මතුපිටින් කපා හැර ඉක්මනින් නැවත ඝනීභවනය වන සාගරවලට නැවත දිය නොවන බව.