Who says that they didn't?  Robin Fleming argues in *Britain After Rome* that the idea of the Anglo-Saxons as a purely Germanic culture is misguided and not supported by the evidence that we have available through archaeology.  She points to the blend of clothing and jewelry styles that emerged following "Anglo-Saxon" migration to Britain as evidence that these two cultures were assimilating into something difference from either that came before.  She views this process as more or less a peaceful one.  While they was some endemic violence inherent to the time period, she does not see evidence for the mass violence that is often assumed to have accompanied the Germanic migration into Britain.

However Peter Heather offers another explanation that is worth mentioning.  He posits that due to the fragmented and small scale nature of migration into Britain, combined with a fluid cultural identity for the native British there was little reason for the native British to hang onto their culture in certain parts of Britain so the population assimilated into the new Germanic one.

Also worth bearing in mind is that the label of "Anglo-Saxon" as applied to the migrators themselves is misleading.  While many of the Germanic people who came to England did come from Jutland or Saxony, others came from Norway, Frisia, Ireland (not even Germanic people!), and Sweden.  Also that the process of assimilation was not as smooth in some of these places as you might imagine.  For example, Frankish Law (or Salic Law) maintained legal distinctions between Franks and Romans for centuries following Frankish control over northern Gaul.  Even though the populations "assimilated" in the end, we should not imagine that this process was quick, easy, or assumed.
ඔවුන් එසේ නොකළ බව කවුද කියන්නේ? රොබින් ෆ්ලෙමින් විසින් *බ්‍රිතාන්‍යයෙන් පසු රෝමයේ* තර්ක කරන්නේ ඇන්ග්ලෝ-සැක්සන්වරු තනිකරම ජර්මානු සංස්කෘතියක් ලෙස පිළිබඳ අදහස වැරදි මඟ පෙන්වීමක් බවත්, පුරාවිද්‍යාව තුළින් අපට ලැබී ඇති සාක්ෂිවලින් එය සනාථ නොවන බවත්ය. &quot;ඇන්ග්ලෝ-සැක්සන්&quot; බ්‍රිතාන්‍යයට සංක්‍රමණය වීමෙන් පසුව මතු වූ ඇඳුම් සහ ස්වර්ණාභරණ විලාසිතාවන්ගේ සම්මිශ්‍රණය මෙම සංස්කෘතීන් දෙක කලින් ඇති වූ දෙයට වඩා වෙනසක් ඇති බවට සාක්ෂියක් ලෙස ඇය පෙන්වා දෙයි. ඇය මෙම ක්‍රියාවලිය අඩු වැඩි වශයෙන් සාමකාමී එකක් ලෙස සලකයි. ඒවා එම කාල පරිච්ඡේදයට ආවේණික වූ ඇතැම් ප්‍රචණ්ඩත්වයන් වුවද, ජර්මානු බ්‍රිතාන්‍ය සංක්‍රමණය සමඟ බොහෝ විට උපකල්පනය කරන ලද මහා ප්‍රචණ්ඩත්වය සඳහා ඇය සාක්ෂි නොදකියි. කෙසේ වෙතත්, Peter Heather සඳහන් කළ යුතු තවත් පැහැදිලි කිරීමක් ඉදිරිපත් කරයි. බ්‍රිතාන්‍යයට සංක්‍රමණය වීමේ ඛණ්ඩනය වූ සහ කුඩා පරිමාණයේ ස්වභාවය හේතුවෙන් ස්වදේශික බ්‍රිතාන්‍යයන් සඳහා ද්‍රව සංස්කෘතික අනන්‍යතාවයක් සමඟ ඒකාබද්ධ වූ ස්වදේශික බ්‍රිතාන්‍යයන්ට බ්‍රිතාන්‍යයේ ඇතැම් ප්‍රදේශවල ඔවුන්ගේ සංස්කෘතියේ එල්ලී සිටීමට එතරම් හේතුවක් නොතිබූ බව ඔහු ප්‍රකාශ කරයි. නව ජර්මානු එකක්. එසේම මතක තබා ගත යුතු කරුණ නම්, සංක්‍රමණිකයන් සඳහාම යොදන &quot;Anglo-Saxon&quot; යන ලේබලය නොමඟ යවන සුළු බවයි. එංගලන්තයට පැමිණි බොහෝ ජර්මානු ජනතාව ජුට්ලන්ඩ් හෝ සැක්සොනි වලින් පැමිණි අතර අනෙක් අය පැමිණියේ නෝර්වේ, ෆ්‍රිසියාව, අයර්ලන්තය (ජර්මානු ජාතිකයන් පවා නොවේ!) සහ ස්වීඩනයෙනි. එසේම මෙම සමහර ස්ථානවල උකහා ගැනීමේ ක්‍රියාවලිය ඔබ සිතන තරම් සුමට නොවීය. නිදසුනක් වශයෙන්, ෆ්‍රෑන්ක් නීතිය (හෝ සාලික් නීතිය) උතුරු ගෝල්හි ෆ්‍රෑන්ක් පාලනයෙන් පසු සියවස් ගණනාවක් පුරා ෆ්‍රෑන්ක් සහ රෝමවරුන් අතර නීතිමය වෙනස්කම් පවත්වාගෙන ගියේය. අවසානයේ ජනගහන &quot;උසස්&quot; වුවද, මෙම ක්‍රියාවලිය ඉක්මන්, පහසු හෝ උපකල්පනය කළ බව අප නොසිතිය යුතුය.