It  depends  on  which  Isthar  gate  you  mean.  Babylon  had  eight  main  gates,  that  were  named  after  the  closest  temple  to  that  gate.  Babylon  also  fell  to  the  Kassite  and  Assyrians  after  the  time  of  Hammurabi,  but  before  the  rise  of  the  Neo-Babylonian  Empire.   These  attacks  on  Babylon  are  not  well  documented  so  it  is  uncertain  if  these  attacks  focused  on  the  Isthar  gate  or  not.  However,  it  is  the  most  likely  axis  of  advance  for  an  Assyrian  army  that  was  attacing  Babylon.     
    The  Isthar  gate  that  most  people  remember  is  the  glazed  brick  Isthar  gate  that  Robert  Koldway  excavated  in  the  early  20th  century.  The  glazed  bricks  from  the  lowest  courses  were  well  preserved  and  formed  the  basis  for the  rebuilt  Isthar  gate  in  the  Pergamon  Museum  in  Berlin.  That  gate  was  built  during  the  reign  of  Nebuchadrezzar,  circa  600  BC.  That  gate  was  at  the  northern  end  of  the  Processional  Way  inside  Babylon.  Nebuchadrezzar  also  had  a  large  fortress  built  around  the  north  side  (outside)  of  that  gate.  So  the  artistacly  famous  Isthar  gate  was  no  longer  part  of  the  outer  wall  of  Babylon.  Also,  when  Nabonidus  was  the  ruler  of  the  Neo-Babylonian  empire,  he  was  less  powerful  than  Nebuchadrezzer.  Nabonidus'  religious  reforms  were  not  that  popular,  the  Persian  king  Cyrus  was  able  to  undermine  Nabonidus'  authority  with  a  long  term  and  successful  propaganda  campaign,  and  in  539 BC,  when  the  Persians  overran  Babylon,  they  did  so  without  a  major  fight.  The  Babylonians  greeted  Cyrus  as  a  liberator,  at  least  in  the  Persian  sources  on  the  fall  of  Babylon.  So,  the  Isthar  Gate  at  the  Pergamon  museum  almost  certainly  did  not  withstand  a  siege.      
Source:  John  Oates  "Babylon"    
එය ඔබ අදහස් කරන ඉස්තාර් ගේට්ටුව මත රඳා පවතී. බබිලෝනියට ප්‍රධාන දොරටු අටක් තිබූ අතර, එම දොරටුවට ආසන්නතම දේවමාළිගාවෙන් ඒවා නම් කරන ලදී. බබිලෝනිය ද හම්මුරාබිගේ කාලයෙන් පසුව, නමුත් නව-බැබිලෝනියානු අධිරාජ්‍යයේ නැගී සිටීමට පෙර කැසයිට් සහ ඇසිරියානුවන් අතට පත් විය. බබිලෝනියට එල්ල වූ මෙම ප්‍රහාර හොඳින් ලේඛනගත කර නොමැති නිසා මෙම ප්‍රහාර ඉස්තාර් ගේට්ටුව වෙත යොමු වූවාද නැද්ද යන්න අවිනිශ්චිතය. කෙසේ වෙතත්, එය බැබිලෝනියට පහර දෙමින් සිටි ඇසිරියානු හමුදාවේ ඉදිරි ගමනේ බොහෝ දුරට ඉඩ ඇති අක්ෂය වේ. බොහෝ දෙනෙකුට මතක ඇති ඉස්තාර් ද්වාරය යනු 20 වැනි සියවසේ මුල් භාගයේදී රොබට් කොල්ඩ්වේ විසින් කැණීම් කරන ලද ඔප දැමූ ගඩොල් ඉස්තාර් දොරටුවයි. අඩුම පාඨමාලා වලින් ඔප දැමූ ගඩොල් හොඳින් සංරක්ෂණය කර ඇති අතර බර්ලිනයේ පර්ගමන් කෞතුකාගාරයේ නැවත ගොඩනඟන ලද ඉස්තාර් ගේට්ටුව සඳහා පදනම විය. එම දොරටුව ඉදිකරන ලද්දේ ක්‍රිස්තු පූර්ව 600 දී පමණ නෙබුකද්රෙසර්ගේ පාලන සමයේදීය. ඒ දොරටුව තිබුණේ බැබිලෝනිය ඇතුළේ පෙරහැර යන මාර්ගයේ උතුරු කෙළවරේ. නෙබුකද්රෙෂර්ට එම දොරටුවේ උතුරු පැත්ත (පිටත) වටේ විශාල බලකොටුවක් ද ඉදිකර තිබුණි. එබැවින් කලාත්මක ලෙස ප්රසිද්ධ ඉස්තාර් දොරටුව තවදුරටත් බැබිලෝනියේ පිටත බිත්තියේ කොටසක් නොවීය. එසේම, නැබොනිඩස් නව-බැබිලෝනියානු අධිරාජ්‍යයේ පාලකයා වූ විට, ඔහු නෙබුචඩ්රෙසර්ට වඩා අඩු බලසම්පන්න විය. නැබොනිඩස්ගේ ආගමික ප්‍රතිසංස්කරණ එතරම් ජනප්‍රිය නොවූ අතර, දිගු කාලීන සහ සාර්ථක ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරයකින් නැබොනිඩස්ගේ අධිකාරය යටපත් කිරීමට පර්සියානු රජු සයිරස් සමත් වූ අතර ක්‍රි.පූ. 539 දී පර්සියානුවන් බැබිලෝනිය ආක්‍රමණය කළ විට ඔවුන් එය කළේ විශාල සටනකින් තොරවය. අවම වශයෙන් බබිලෝනියේ වැටීම පිළිබඳ පර්සියානු මූලාශ්‍රවල දී බබිලෝනිවරුන් සයිරස්ට විමුක්තිදායකයෙකු ලෙස ආචාර කළහ. ඉතින්, පර්ගමන් කෞතුකාගාරයේ ඉස්තාර් ගේට්ටුව නිසැකවම වැටලීමකට ඔරොත්තු දුන්නේ නැත. මූලාශ්රය: ජෝන් ඕට්ස් &quot;බැබිලෝන්&quot;    