 >  Why did these innovations not take place in Asia?

They did. It isn't that gunpowder made it to the West, and then cannons and handguns were invented in the West, but gunpowder made it to the West because it was already being used in guns.

For example, in the Mongol siege of Jin Kaifeng in 1232, guns were being used, and appear to already be a mature and effective technology.^1 The early development of gunpowder weapons is covered in vol 5 part 7 of *Science and Civilisation in China*.^2

 >  In general it appears that most Asian cultures developed gunpowder weapons more slowly than their European counterparts, despite being closer to it's birthplace (China). Why?

The usual explanation is that Chinese development of firearms was slow due to China already being dominant in the region and not needing new and better weapons, and conservativeness of Chinese society, and Confucian disdain for practical and military matters on the one hand, and Europe being divided into small states constantly at war with each other and seeking any advantage they can get. There are some elements of the real story in this version, but this shouldn't be mistaken for the real story.

First, it is important to know when European firearm technology was ahead of Asian firearm technology. Initially, China led firearms technology. By the late Ming, Western and Ottoman firearms technology was ahead, with the western technology pulling ahead in about 1450. After that, Western gun technology tended to stay ahead of East Asian gun technology, but the difference stayed relatively small (in part due to rapid adoption of Western improvements by China and other East Asian states) until the late 18th century, when developments driven by the scientific revolution such as the adoption of the carronade by the British Royal Navy in 1779 greatly improved the performance of Western artillery. The gap grew, and there was a decisive qualitative difference in the 19th century, which remained until the modernisation of Asian armies (beginning in the mid 19th century, and continuing into the 20th century). One should not be misled by this late gap in firearms technology into thinking that a large gap was the normal historical condition. The normal historical conditions were (a) Asia ahead, until about 1450, and (b) Asia behind, with a small gap, until the late 18th century.

Second, the rate of development of military technology does depend on the frequency of warfare, the military technology of the opponents, and the threat to the state posed by the warfare. The "Europe at war" part of the usual story does explain why there was rapid development of gun technology by European states and the Ottomans. It also explains why Chinese development slowed down about 1400. The gun was developed in China and continued to develop in a period of extensive warfare: war between the Song Chinese, Liao/Khitans, Jin/Jurchen, and Mongols for control of China, followed by fighting between various rebel groups for control of China as the Yuan (Mongol) Dynasty collapsed, which was won by the Ming, followed by expansionist wars during the early part of the Ming Dynasty. The story of the development of firearms over this time is told in many sources.^3,4,5

The mid-Ming period of relative peace resulted in slower development in China; this is when the West pulled ahead. Chinese development didn't halt, though a key part of Chinese development in this period was the adoption of Western improvements.^3,4 At the same time, other states like Japan also adopted European-style firearms (some of the adoption of "European" weapons was directly from Europeans, and some was from other Asian states).

One key element of early Western (and Ottoman) cannon technology that didn't occur in China was the development of wall-breaking cannon. In the West, this led to major changes in fortress construction to better resist artillery. There were many fortified cities, and other fortifications, in China, in a period when guns were available, and multiple states were fighting for control of China (and those fortified cities and other fortresses). Why weren't wall-breaking cannon developed for the purpose? Because Chinese fortifications were already cannon-proof. Western fortifications typically consisted of tall (to resist escalade) but fairly thin walls. The Theodosian walls at Constantinople were extremely thick by European standards - the inner walls were up to 6m thick. However, Chinese walls, typically stone or brick faced rammed earth, were often 10-20m thick. This is the style of wall that was adopted in Europe to resist cannons. Since existing walls were effectively already cannon-proof, there was little incentive to develop cannon to unsuccessfully try to breach such walls.

Korea provides a compact example - early adoption of guns as the Joseon Dynasty rose from the wreckage of Mongol rule, followed by a long period of peace until the Japanese invasions of 1592-1598, followed by wars with the Manchus. The Koreans entered this period of warfare around 1600 with very few handguns, and 14th century cannon, and emerged with perhaps the best musket-armed forces in the world - the Korean force (mostly (80%) musketeers - about 10,000 musketeers) sent to aid the Ming against the Manchus performed very well in the Battle of Sarhū, 1619.

References:

1. G. Schlegel, On the invention and use of fire-arms and gunpowder in China, prior to the arrival of Europeans, *T'oung Pao*, vol. 3, pp. 1-11, 1902.

2. Joseph Needham and Ho Ping-Yü, *Science and Civilisation in China: Volume 5, Chemistry and Chemical Technology, Part 7, Military Technology: The Gunpowder Epic*, Cambridge University Press, 1987.

3. Peter A. Lorge, *The Asian Military Revolution: From Gunpowder to the Bomb*, Cambridge University Press, 2008.

4. Tonio Andrade, *The Gunpowder Age: China, Military Innovation, and the Rise of the West in World History*, Princeton University Press, 2016.

5. James Waterson, *Defending Heaven: China's Mongol Wars, 1209-1370*, Frontline, 2013.
 &gt; මේ නවෝත්පාදන ආසියාවේ සිදු නොවුණේ ඇයි? ඔවුන් කළා. බටහිරට වෙඩි බෙහෙත් හැදුවේ නැහැ, බටහිරින් කාලතුවක්කු සහ අත් තුවක්කු සොයා ගත්තා, නමුත් වෙඩි බෙහෙත් බටහිරට ආවේ එය දැනටමත් තුවක්කු සඳහා භාවිතා කරන බැවිනි. නිදසුනක් ලෙස, 1232 දී ජින් කයිෆෙන්ග් මොංගල් වටලෑමේදී, තුවක්කු භාවිතා කරන ලද අතර, එය දැනටමත් පරිණත හා ඵලදායී තාක්‍ෂණයක් බව පෙනේ. චීනය*.^2 &gt; සාමාන්‍යයෙන් පෙනෙන්නේ බොහෝ ආසියාතික සංස්කෘතීන් එහි උපන් ස්ථානයට (චීනයට) සමීපව සිටියද, ඔවුන්ගේ යුරෝපීය සගයන්ට වඩා සෙමින් වෙඩි බෙහෙත් අවි නිපදවන බවයි. ඇයි? සාමාන්‍ය පැහැදිලි කිරීම නම් චීනය දැනටමත් කලාපයේ ආධිපත්‍යය දැරීම සහ නව සහ වඩා හොඳ ආයුධ අවශ්‍ය නොවීම සහ චීන සමාජයේ ගතානුගතිකභාවය සහ ප්‍රායෝගික හා මිලිටරි කටයුතු සඳහා කොන්ෆියුසියානුවන් එක් අතකින් පිළිකුල් කිරීම සහ යුරෝපය නිසා ගිනි අවි සංවර්ධනය මන්දගාමී විය. කුඩා රාජ්‍යවලට බෙදී නිරන්තරයෙන් එකිනෙකා සමඟ යුද්ධ කරන අතර ඔවුන්ට ලබා ගත හැකි ඕනෑම වාසියක් අපේක්ෂා කරයි. මෙම අනුවාදයේ සැබෑ කතාවේ සමහර අංග ඇත, නමුත් මෙය සැබෑ කතාව ලෙස වරදවා වටහා නොගත යුතුය. පළමුව, යුරෝපීය ගිනි අවි තාක්‍ෂණය ආසියානු ගිනි අවි තාක්‍ෂණයට වඩා ඉදිරියෙන් සිටියේ කවදාදැයි දැන ගැනීම වැදගත්ය. මුලදී චීනය ගිනි අවි තාක්ෂණයට නායකත්වය දුන්නේය. මින්ග් අග භාගය වන විට බටහිර සහ ඔටෝමන් ගිනි අවි තාක්‍ෂණය ඉදිරියෙන් සිටි අතර බටහිර තාක්‍ෂණය 1450 දී පමණ ඉදිරියට ඇදී ගියේය. ඉන් පසුව බටහිර තුවක්කු තාක්‍ෂණය නැගෙනහිර ආසියානු තුවක්කු තාක්‍ෂණයට වඩා ඉදිරියෙන් සිටීමට නැඹුරු වූ නමුත් වෙනස සාපේක්ෂව කුඩා විය (අංකොටසක් හේතු 1779 දී බ්‍රිතාන්‍ය රාජකීය නාවික හමුදාව විසින් කැරනේඩය භාවිතා කිරීම වැනි විද්‍යාත්මක විප්ලවය විසින් මෙහෙයවන ලද වර්ධනයන් බටහිර කාලතුවක්කු වල ක්‍රියාකාරිත්වය බෙහෙවින් වැඩි දියුණු කරන ලද 18 වන සියවසේ අගභාගය දක්වා බටහිර දියුණු කිරීම් වේගවත් ලෙස අනුගමනය කිරීම. පරතරය වැඩි වූ අතර, 19 වන සියවසේ තීරණාත්මක ගුණාත්මක වෙනසක් ඇති වූ අතර, එය ආසියානු හමුදාවන් නවීකරණය වන තෙක් (19 වන සියවසේ මැද භාගයේ සිට 20 වන සියවස දක්වා) පැවතුනි. ගිනි අවි තාක්ෂණයේ මෙම ප්‍රමාද පරතරය නිසා විශාල පරතරයක් සාමාන්‍ය ඓතිහාසික තත්ත්වය යැයි සිතීමට යමෙකු නොමඟ යා යුතු නැත. සාමාන්‍ය ඓතිහාසික තත්ත්වයන් වූයේ (අ) ආසියාව ඉදිරියෙන්, 1450 පමණ වන තුරුත්, (ආ) ආසියාව පිටුපසින්, කුඩා පරතරයක් සහිතව, 18 වැනි සියවසේ අගභාගය දක්වාත් ය. දෙවනුව, මිලිටරි තාක්‍ෂණයේ වර්ධනයේ වේගය රඳා පවතින්නේ යුද්ධයේ වාර ගණන, විරුද්ධවාදීන්ගේ මිලිටරි තාක්‍ෂණය සහ යුද්ධයෙන් රාජ්‍යයට එල්ල වන තර්ජනය මත ය. යුරෝපීය රාජ්‍යයන් සහ ඔටෝමන්වරුන් විසින් තුවක්කු තාක්ෂණයේ ශීඝ්‍ර දියුණුවක් ඇති වූයේ මන්දැයි සුපුරුදු කතාවේ &quot;යුරෝපයේ යුද්ධය&quot; කොටස පැහැදිලි කරයි. 1400 දී පමණ චීන සංවර්ධනය මන්දගාමී වීමට හේතුව ද එය පැහැදිලි කරයි. තුවක්කුව චීනයේ දී සංවර්ධනය කරන ලද අතර එය විස්තීර්ණ යුධ කාල පරිච්ඡේදයක් තුළ වර්ධනය විය: චීනය පාලනය කිරීම සඳහා Song Chinese, Liao/Khitans, Jin/Jurchen සහ Mongols අතර යුද්ධය, අනුගමනය කරන ලදී. යුවාන් (මොන්ගෝලියානු) රාජවංශය බිඳවැටීමත් සමඟ චීනය පාලනය කිරීම සඳහා විවිධ කැරලිකාර කණ්ඩායම් අතර සටන් කිරීමෙන්, මිං විසින් ජයග්‍රහණය කරන ලද අතර, මින්ග් රාජවංශයේ මුල් භාගයේදී ව්‍යාප්තවාදී යුද්ධ ඇති විය. මෙම කාලය තුළ ගිනි අවි සංවර්ධනය පිළිබඳ කතාව බොහෝ මූලාශ්‍රවල සඳහන් වේ.^3,4,5 සාපේක්ෂ සාමයේ මැද මිං සමය චීනයේ මන්දගාමී සංවර්ධනයට හේතු විය; බටහිරයන් ඉදිරියට ඇදුනේ මෙයයි. මෙම කාලපරිච්ඡේදයේ චීන සංවර්ධනයේ ප්‍රධාන අංගයක් වූයේ බටහිර වැඩිදියුණු කිරීම් අනුගමනය කළ ද චීන සංවර්ධනය නතර වූයේ නැත.^3,4 ඒ අතරම, ජපානය වැනි අනෙකුත් රාජ්‍යයන් ද යුරෝපීය පන්නයේ ගිනි අවි (සමහර ඒවා සම්මත කර ගන්නා ලදී. යුරෝපීය&quot; ආයුධ සෘජුවම යුරෝපීයයන්ගෙන් වන අතර සමහර ඒවා වෙනත් ආසියානු රාජ්‍යයන්ගෙන් විය). චීනයේ සිදු නොවූ මුල් බටහිර (සහ ඔටෝමාන්) කාලතුවක්කු තාක්‍ෂණයේ එක් ප්‍රධාන අංගයක් වූයේ බිත්ති බිඳීමේ කාලතුවක්කුව සංවර්ධනය කිරීමයි. බටහිර රටවල, මෙය කාලතුවක්කු වලට වඩා හොඳින් ප්‍රතිරෝධය දැක්වීම සඳහා බලකොටු ඉදිකිරීමේ විශාල වෙනස්කම් වලට තුඩු දුන්නේය. තුවක්කු තිබූ යුගයක චීනයේ බොහෝ බලකොටු නගර සහ අනෙකුත් බලකොටු තිබූ අතර චීනයේ පාලනය සඳහා බහු රාජ්‍යයන් සටන් කරමින් සිටියහ (සහ එම බලකොටු නගර සහ අනෙකුත් බලකොටු). බිත්ති කඩන කාලතුවක්කුව ඒ සඳහා සංවර්ධනය නොකළේ ඇයි? මක්නිසාද යත් චීන බලකොටු ඒ වන විටත් කාලතුවක්කු වලින් තොර වූ බැවිනි. බටහිර බලකොටු සාමාන්‍යයෙන් සමන්විත වූයේ උස (උසස් වීමට ප්‍රතිරෝධය දැක්වීමට) නමුත් තරමක් සිහින් බිත්ති වලින්ය. කොන්ස්ටන්ටිනෝපල්හි තියෝඩෝසියානු බිත්ති යුරෝපීය ප්රමිතීන්ට අනුව අතිශයින් ඝන විය - අභ්යන්තර බිත්ති ඝන මීටර් 6 ක් දක්වා විය. කෙසේ වෙතත්, චීන බිත්ති, සාමාන්‍යයෙන් ගල් හෝ ගඩොලින් මුහුණ ලා ඇති පොළව, බොහෝ විට ඝන මීටර් 10-20 ක් විය. කාලතුවක්කුවලට ප්‍රතිරෝධය දැක්වීමට යුරෝපයේ අනුගමනය කරන ලද පවුර ශෛලිය මෙයයි. පවතින බිත්ති ඵලදායි ලෙස දැනටමත් කාලතුවක්කු-ප්‍රතිරෝධී වූ බැවින්, එවැනි බිත්ති කඩ කිරීමට අසාර්ථක උත්සාහයක් සඳහා කාලතුවක්කු සංවර්ධනය කිරීමට කුඩා දිරිගැන්වීමක් නොතිබුණි. කොරියාව සංයුක්ත උදාහරණයක් සපයයි - ජොසොන් රාජවංශය මොංගෝලියානු පාලනයේ සුන්බුන් වලින් නැගිටීමත් සමඟ තුවක්කු කලින් භාවිතා කිරීම, ඉන් පසුව 1592-1598 ජපන් ආක්‍රමණ දක්වා දිගු සාමකාමී කාල පරිච්ඡේදයක්, ඉන් පසුව මැන්චස් සමඟ යුද්ධ. කොරියානුවන් 1600 දී පමණ ඉතා සුළු අත් තුවක්කු සහ 14 වන සියවසේ කාලතුවක්කු සමඟ මෙම යුධ සමයට ඇතුළු වූ අතර සමහර විට ලෝකයේ හොඳම මස්කට්-සන්නද්ධ හමුදාවන් - කොරියානු හමුදාව (බොහෝ විට (80%) මස්කටියර්වරුන් - 10,000 ක් පමණ මස්කටියර්වරුන්) සමඟ මතු විය. 1619 සර්හෝ සටනේදී මැන්චුවරුන්ට එරෙහිව මිං ඉතා හොඳින් ක්‍රියා කළේය. යොමු කිරීම්: 1. G. Schlegel, යුරෝපීයයන් පැමිණීමට පෙර චීනයේ ගිනි අවි සහ වෙඩි බෙහෙත් සොයා ගැනීම සහ භාවිතය පිළිබඳව, *T&#39;oung පාඕ*, වෙළුම. 3, පි. 1-11, 1902. 2. ජෝසප් නීඩම් සහ හෝ පිං-යූ, *චීනයේ විද්‍යාව සහ ශිෂ්ටාචාරය: වෙළුම 5, රසායන විද්‍යාව සහ රසායනික තාක්ෂණය, 7 කොටස, හමුදා තාක්ෂණය: වෙඩි බෙහෙත් එපික්*, කේම්බ්‍රිජ් විශ්වවිද්‍යාල මුද්‍රණාලය, 1987. 3. Peter A. Lorge, *The Asian Military Revolution: From the Bomb to the Bomb*, Cambridge University Press, 2008 ලෝක ඉතිහාසය*, ප්‍රින්ස්ටන් විශ්වවිද්‍යාල මුද්‍රණාලය, 2016. 5. ජේම්ස් වෝටර්සන්, *ස්වර්ගය ආරක්ෂා කිරීම: චීනයේ මොංගල් යුද්ධ, 1209-1370*, පෙරටුගාමී, 2013.