I hope no one minds an Eastern Orthodox deacon commenting?  


The Churches you mention are known as the Oriental Orthodox churches, and are not, in fact, older than the Byzantine and Latin churches. In fact, they split off from the Latin and Byzantine Church during the [Council of Chalcedon](_URL_0_) over what today is considered simply a gross misunderstanding. As such, both the Roman Catholic and Eastern Orthodox churches are working very hard to restore communion with the Orientals.  


As far as the theological split goes,it was about the nature of Christ.

The Chalcedonian orthodox position on Christ, that both Eastern Orthodox and Latin Catholics hold, is that Christ has a human nature and a divine nature. That is to say, he is fully man, and also fully God.

Think of it this way:   He's not some specially anointed human, a super-prophet if you will, that just happens to be good at following God's will. He's also not just God walking among mortals, being shielded from the human experiences of temptation or suffering, overpowering evil with his mere presence. No, he's fully man - experiencing all the hardships and sorrows and doubts of human life and death. But also fully God, divine and just and merciful and all that.

The Orientals insisted that Christ has ONE nature. But, then, which one? Was he man? Or was he God? If we was man, then it makes no sense to worship him. It invalidates everything from the Nicene creed onwards. But, if he was God, then he knows nothing of what humanity is like. How could He, then, have suffered? What meaning does His passion have, and also his resurrection? It also invalidates everything, from the Nicene creed onwards.

It turns out, after so long, that the Orientals have (ahem) clarified their position. Christ is fully man and fully God. It's just that they didn't think these two aspects of him were ever in conflict. That is to say, he was never divided in opinion, the God side wanting to do one thing, and the Man side wanting to do another. So, it's not *really* one nature, it's just that t*he two natures of mankind and divinity are blended into one perfectly* (miaphysite position).

The official position today is that the old problem was really just a mistranslation and misunderstanding. Who knows, that might be true - or it may be the greatest retcon in history. I don't know. But, it has allowed both sides of the conflict to make great strides towards unity, at least on the parish level. Many of our priests will now follow a *don't ask, don't tell* policy on receiving orientals into communion because of it, and so will theirs.
නැඟෙනහිර ඕතඩොක්ස් උපස්ථායකයා අදහස් දැක්වීම කිසිවෙකු ගණන් නොගනු ඇතැයි මම බලාපොරොත්තු වෙමි? ඔබ සඳහන් කරන පල්ලි පෙරදිග ඕතඩොක්ස් පල්ලි ලෙස හඳුන්වනු ලබන අතර, ඇත්ත වශයෙන්ම, බයිසැන්තියානු සහ ලතින් පල්ලිවලට වඩා පැරණි නොවේ. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔවුන් ලතින් සහ බයිසැන්තියානු පල්ලියෙන් [චල්සිඩෝන් කවුන්සිලය] (_URL_0_) තුළදී වෙන් වූයේ අද වන විට හුදෙක් දළ වැරදි වැටහීමක් ලෙස සලකන දෙයකි. එබැවින්, රෝමානු කතෝලික සහ නැගෙනහිර ඕතඩොක්ස් පල්ලි යන දෙකම පෙරදිග සමග සහයෝගීතාව යථා තත්වයට පත් කිරීමට ඉතා වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කරති. දේවධර්මීය භේදය යන තාක් දුරට එය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ස්වභාවය ගැන විය. නැගෙනහිර ඕතඩොක්ස් සහ ලතින් කතෝලිකයන් යන දෙදෙනාම ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පිළිබඳ චාල්සිඩෝනියානු ඕතඩොක්ස් ආස්ථානය වන්නේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට මනුෂ්‍ය ස්වභාවයක් සහ දිව්‍යමය ස්වභාවයක් ඇති බවයි. එනම්, ඔහු සම්පූර්ණ මිනිසෙකි, එසේම සම්පූර්ණ දෙවියන් වහන්සේය. මේ ආකාරයට සිතන්න: ඔහු විශේෂයෙන් අභිෂේක ලත් මනුෂ්‍යයෙකු නොවේ, ඔබ කැමති නම්, ඔහු දෙවියන් වහන්සේගේ කැමැත්ත අනුගමනය කිරීමට දක්ෂ වන්නේ නම් සුපිරි අනාගතවක්තෘවරයෙකි. ඔහු දෙවියන් වහන්සේ පමණක් නොව මිනිසුන් අතර ඇවිදිමින්, පරීක්ෂාව හෝ දුක් වේදනා පිළිබඳ මිනිස් අත්දැකීම් වලින් ආරක්ෂා වී, ඔහුගේ පැමිණීමෙන් නපුර පරාජය කරයි. නැත, ඔහු සම්පූර්ණ මිනිසෙකි - මිනිස් ජීවිතයේ සහ මරණයේ සියලු දුෂ්කරතා සහ දුක සහ සැකයන් අත්විඳිමින් සිටී. නමුත් සම්පූර්ණ දෙවියන්, දිව්‍යමය සහ සාධාරණ හා දයාන්විත සහ ඒ සියල්ල. ක්‍රිස්තුන් වහන්සේට එක ස්වභාවයක් ඇති බව පෙරදිග වැසියන් තරයේ කියා සිටියා. නමුත්, එසේ නම්, කුමන එකද? ඔහු මිනිසෙකුද? නැත්නම් ඔහු දෙවියන්ද? අපි මිනිසෙක් නම්, ඔහුට නමස්කාර කිරීම තේරුමක් නැත. එය නයිසීන් ඇදහිල්ලේ සිට සියල්ල අවලංගු කරයි. එහෙත්, ඔහු දෙවියන් වහන්සේ නම්, මනුෂ්‍යත්වය කෙබඳුදැයි ඔහු කිසිවක් නොදනී. එසේනම් ඔහු දුක් විඳින්නට ඇත්තේ කෙසේද? ඔහුගේ ආශාව සහ ඔහුගේ නැවත නැඟිටීමේ තේරුම කුමක්ද? එය නයිසීන් ඇදහිල්ලේ සිට සියල්ල අවලංගු කරයි. බොහෝ කලකට පසු පෙරදිග (අහම්) ඔවුන්ගේ ස්ථාවරය පැහැදිලි කර ඇති බව පෙනේ. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සම්පූර්ණ මනුෂ්‍යයා සහ සම්පූර්ණ දෙවියන් වහන්සේ ය. ඔහුගේ මේ පැති දෙක කිසි විටෙක ගැටෙන්නේ යැයි ඔවුන් නොසිතූ බව පමණකි. එනම්, ඔහු කිසි විටෙකත් මත භේද නොවීය, දෙවියන්ගේ පැත්තට එකක් කිරීමට අවශ්‍ය වූ අතර මිනිසාගේ පැත්තට තවත් දෙයක් කිරීමට අවශ්‍ය විය. ඉතින්, එය *ඇත්ත වශයෙන්ම* එක් ස්වභාවයක් නොවේ, එය මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ සහ දේවත්වයේ ස්වභාවයන් දෙකක් පරිපූර්ණ ලෙස එකකට මිශ්‍ර කර ඇත* (miaphysite position). අද නිල ස්ථාවරය වන්නේ පැරණි ගැටළුව සැබවින්ම වැරදි පරිවර්තනයක් සහ වැරදි වැටහීමක් පමණක් බවයි. කවුද දන්නේ, එය සත්‍යයක් විය හැකිය - නැතහොත් එය ඉතිහාසයේ විශාලතම රෙට්කොන් විය හැකිය. මම දන්නේ නැහැ. එහෙත්, එය ගැටුමේ දෙපැත්තටම අවම වශයෙන් පළාත් සභා මට්ටමින් සමගිය කරා විශාල ප්‍රගතියක් ලබා ගැනීමට ඉඩ දී ඇත. අපේ බොහෝ පූජකවරු දැන් එය නිසා පෙරදිග ජනයා හවුලට ගැනීම පිළිබඳ *ඉල්ලන්න එපා, නොකියන්න* ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කරනු ඇත, ඔවුන්ගේ ද එසේමය.