I think therefore I am.

The importance of it is that, while all other knowledge can be doubted, because we are inherently limited by our senses,  being able to doubt yourself seems to prove that you exist by the very act of doing it. 

For instance, I cannot absolutely prove that you exist. You could be a figment of my imagination, a hallucination of my senses, but I do not seem able to doubt that I myself exist in the same fashion, because my imagination, or my senses, are required for such figments/hallucinations to exist in the first place. 

In short, it gives you a 'known fact' to start from and approach all other philosophy. 
මම හිතන්නේ ඒ නිසා මම. එහි ඇති වැදගත්කම නම්, අනෙකුත් සියලුම දැනුම සැක කළ හැකි වුවද, අපගේ ඉන්ද්‍රියයන් මගින් අප සහජයෙන්ම සීමා වී ඇති නිසා, ඔබ ගැනම සැක කිරීමට හැකි වීම, එය කිරීමෙන් ඔබ සිටින බව ඔප්පු වන බව පෙනේ. නිදසුනක් වශයෙන්, ඔබ සිටින බව මට සම්පූර්ණයෙන්ම ඔප්පු කළ නොහැක. ඔබ මගේ පරිකල්පනයේ රූපයක් විය හැකිය, මගේ ඉන්ද්‍රියයන්ගේ මායාවන් විය හැකිය, නමුත් මම එකම ආකාරයකින් සිටින බව මට සැක කළ නොහැකි බව පෙනේ, මන්ද එවැනි රූප / මායාවන් පැවතීමට මගේ පරිකල්පනය හෝ මගේ ඉන්ද්‍රිය අවශ්‍ය වන බැවිනි. පළමු ස්ථානය. කෙටියෙන් කිවහොත්, එය ඔබට අනෙකුත් සියලුම දර්ශනයන්ගෙන් ආරම්භ කිරීමට සහ ප්‍රවේශ වීමට &#39;දන්නා කරුණක්&#39; ලබා දෙයි. 