Heat index (and wind chill, in areas where it's relevant) are a measure of how fast the body sheds heat in given conditions.

There are four ways for something to cool off:  conduction, convection, radiation, and evaporation.  For the most part, we rely on convection and evaporation to cool our bodies.

When we go for a swim in cool water, we're losing heat through conduction:  the water absorbs heat directly from our skin.  

When it's cool outside, we rely on convection currents (which also involves conduction):  our body heats the layer of air in direct contact with our skin, which expands and rises away from our body.  It draws in new air, which absorbs more heat from our skin, and so on and so forth.

When the temperature is close to the same as our body temperature, conduction and convection stop working.  When the air temp is *higher* than body temp, they work in reverse, heating us up.  In these cases, we rely on evaporation--that is, we sweat.  The sweat evaporates, taking heat with it.

How fast sweat evaporates depends on the relative humidity:  as humidity rises, evaporation slows--and so does the cooling effect.

What makes us feel hot or cold is how fast or slow we gain heat from or lose heat to the environment.  When that heat transfer slows to a crawl because of humidity, it feels a lot hotter.  

If we're losing heat as slowly as we would at 105°F, that's what it feels like, even if the air temp is only 89°F.
තාප දර්ශකය (සහ සුළං සිසිලනය, එය අදාළ වන ප්‍රදේශවල) යනු ලබා දී ඇති තත්වයන් තුළ ශරීරය කෙතරම් වේගයෙන් තාපය වැගිරෙයිද යන්න පිළිබඳ මිනුමක් වේ. යමක් සිසිල් වීමට ක්‍රම හතරක් ඇත: සන්නයනය, සංවහනය, විකිරණ සහ වාෂ්පීකරණය. බොහෝ දුරට, අපි අපගේ ශරීර සිසිල් කිරීම සඳහා සංවහනය සහ වාෂ්පීකරණය මත රඳා සිටිමු. අපි සිසිල් ජලයේ පිහිනීමට යන විට, සන්නායකතාවය හරහා අපට තාපය නැති වී යයි: ජලය අපගේ සමෙන් කෙලින්ම තාපය අවශෝෂණය කරයි. පිටත සිසිල් වන විට, අපි සංවහන ධාරා මත රඳා සිටිමු (එයට සන්නායකතාවය ද ඇතුළත් වේ): අපගේ ශරීරය අපගේ සම සමඟ සෘජුව ස්පර්ශ වන වායු තට්ටුව රත් කරයි, එය අපගේ ශරීරයෙන් ප්‍රසාරණය වී ඉහළ යයි. එය නව වාතය ඇද ගන්නා අතර එමඟින් අපගේ සමෙන් වැඩි තාපයක් අවශෝෂණය කරයි, සහ යනාදිය. උෂ්ණත්වය අපගේ ශරීර උෂ්ණත්වයට සමාන වන විට, සන්නායකතාවය සහ සංවහනය ක්‍රියා විරහිත වේ. වායු උෂ්ණත්වය ශරීර උෂ්ණත්වයට වඩා *ඉහළ* වූ විට, ඒවා ප්‍රතිලෝමව ක්‍රියා කරයි, අපව උණුසුම් කරයි. මෙම අවස්ථා වලදී, අපි වාෂ්පීකරණය මත රඳා පවතී - එනම්, අපි දහඩිය. දහඩිය වාෂ්ප වී, එය සමඟ තාපය ගනී. දහඩිය කෙතරම් වේගයෙන් වාෂ්ප වීම සාපේක්ෂ ආර්ද්‍රතාවය මත රඳා පවතී: ආර්ද්‍රතාවය වැඩි වන විට, වාෂ්පීකරණය මන්දගාමී වේ - සහ සිසිලන බලපෑම ද එසේම වේ. අපට උණුසුම් හෝ සීතලක් දැනෙන්නේ අප කෙතරම් වේගයෙන් හෝ සෙමින් තාපය ලබා ගන්නේද නැතහොත් පරිසරයට තාපය නැති කර ගන්නේද යන්නයි. ආර්ද්‍රතාවය නිසා එම තාප සංක්‍රමණය බඩගා යාමක් දක්වා මන්දගාමී වන විට, එය ඉතා උණුසුම් බවක් දැනේ. අපි 105°F දී තාපය අඩු වෙනවා වගේ සෙමින් අඩු වෙනවා නම්, වාතයේ උෂ්ණත්වය 89°F පමණක් වුවත් එය දැනෙන්නේ එයයි.