I'm going to go a bit beyond 5 years old here, but I think you may appreciate it. 

Our organs are made of cells, but it's important for our cells to communicate with each other but also self identify as being part of a larger whole, because otherwise our bodies immune system will destroy any "foreign" cell. To communicate between cells (and therefore organs) we have tiny little signaling "antennae" called glycoproteins and glycolipids and these have their own unique fingerprint for everyone. 

So the surgery could go right, but the organ could still be rejected by the recipients immune system targeting a "foreign" group of cells.
මම මෙතනින් අවුරුදු 5 න් එහාට ටිකක් යන්න යනවා, නමුත් මම හිතන්නේ ඔබ එය අගය කරනවා ඇති. අපගේ අවයව සෛල වලින් සෑදී ඇත, නමුත් අපගේ සෛල එකිනෙකා සමඟ සන්නිවේදනය කිරීම වැදගත් වන නමුත් විශාල සමස්තයක කොටසක් ලෙස ස්වයං හඳුනා ගැනීම ද වැදගත් වේ, මන්ද එසේ නොවුවහොත් අපගේ ශරීරයේ ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතිය ඕනෑම &quot;විදේශීය&quot; සෛල විනාශ කරයි. සෛල (සහ එම නිසා ඉන්ද්‍රියයන්) අතර සන්නිවේදනය සඳහා අපට ග්ලයිකොප්‍රෝටීන සහ ග්ලයිකොලිපිඩ් නම් කුඩා කුඩා සංඥා &quot;ඇන්ටෙනා&quot; ඇති අතර මේවාට සෑම කෙනෙකුටම ආවේණික ඇඟිලි සලකුණු ඇත. එබැවින් ශල්‍යකර්මය නිවැරදි විය හැකි නමුත්, &quot;විදේශීය&quot; සෛල සමූහයක් ඉලක්ක කර ගනිමින් ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතිය ලබන්නන් විසින් ඉන්ද්‍රිය තවමත් ප්‍රතික්ෂේප කළ හැකිය.