For the general situation of post and parcels, from a [previous answer of mine](_URL_4_):

For signatories of the 1929 Geneva Convention relative to the Treatment of Prisoners of War, [Article 77](_URL_6_) stated: 

"At the commencement of hostilities, each of the belligerent Powers and the neutral Powers who have belligerents in their care, shall institute an official bureau to give information about the prisoners of war in their territory.

Each of the belligerent Powers shall inform its Information Bureau as soon as possible of all captures of prisoners effected by its armed forces, furnishing them with all particulars of identity at its disposal to enable the families concerned to be quickly notified, and stating the official addresses to which families may write to the prisoners."

The official bureau was the International Committee of the Red Cross in Geneva, who worked in conjunction with a Protecting Power (for British prisoners the United States, until their declaration of war when Switzerland became the Protecting Power), various national organisations (the American Red Cross, Australian Red Cross, British Red Cross Society and Order of Saint John of Jerusalem, etc.), and government bodies who held e.g. next-of-kin information. Families would typically be informed by the military that their relatives were missing, then prisoners of war once that information was confirmed; the Red Cross would also contact the family with information on how to send letters and parcels. A Red Cross card, often pre-printed, might also be sent by the prisoners themselves shortly after capture where available, to let their family know they were alive and safe; the Germans used a bogus form (initially labelled "Red Cross", later changed to not specifically name the Red Cross but marked "Printed in Geneva"), telling prisoners that if they completed it then it would greatly speed up the process of contacting their family. It asked for much more information than the standard name, rank and serial number (e.g. names of units, objectives, comrades etc.), and once word filtered back Allied personnel were warned not to complete it.

Some idea of the scale of the undertaking can be seen in this [picture of records at the Central Prisoners of War Agency, Geneva](_URL_7_), from a University of Melbourne [blog post](_URL_3_) about their holding of Australian Red Cross cards relating to Missing, Wounded and Prisoner of War Enquiries.

There was no particular difference in sending packages to different branches of the services, but the circumstances were quite different between prisoners of Germany and those of Japan. There are some example online of family members who have published the various telegrams, letters etc. connected with a prisoner of war such as [Ken Fenton](_URL_2_), a Britsh airman held by Germany, and [Frank Larkin](_URL_5_), an Australian held by the Japanese. They both include Red Cross documents with guidance on how to send letters and parcels to prisoners. Guidance could also be found in Red Cross magazines that were published and sent to relatives of prisoners such as ["Prisoners of War Bulletin"](_URL_1_) in the US and "The Prisoner of War" in the UK, and the Great Britain Philatelic Society also has Post Office leaflets on communications with prisoners of war in [Europe](_URL_8_) and [Japan](_URL_0_). 

*****

In terms of Bader’s leg, the British were notified by radio. The radio station at North Foreland received a clear text message stating that Bader had lost his right leg and requested a new one, and granted permission for a leg to be dropped with the day and time to be communicated by radio. The RAF felt that such an arrangement would be used as a public relations opportunity by the Germans, though, so did not arrange safe passage, but rather dropped a replacement leg as part of Circus 81, a standard bombing operation. Andy Saunders’ *Bader’s Last Flight* has details of the operation, including a reproduction of the original telegram to Fighter Command HQ from North Foreland.
තැපැල් සහ පාර්සල් වල සාමාන්‍ය තත්ත්වය සඳහා, [මගේ පෙර පිළිතුරකින්](_URL_4_): යුද සිරකරුවන්ට සැලකීමට සාපේක්ෂව 1929 ජිනීවා සම්මුතියට අත්සන් කළ අය සඳහා, [77 වැනි වගන්තිය](_URL_6_) ප්‍රකාශ කළේ: &quot;ආරම්භයේදී සතුරුකම්, සටන්කාමීන් තම රැකවරණයේ සිටින සෑම සටන්කාමී බලවතුන් සහ මධ්‍යස්ථ බලවතුන්, තම භූමියේ සිටින යුද සිරකරුවන් පිළිබඳ තොරතුරු ලබා දීම සඳහා නිල කාර්යාංශයක් පිහිටුවිය යුතුය එහි සන්නද්ධ හමුදාවන් විසින් සිදු කරන ලද සියලුම සිරකරුවන් අල්ලා ගැනීම්, අදාළ පවුල්වලට ඉක්මනින් දැනුම් දීමට හැකි වන පරිදි අනන්‍යතා පිළිබඳ සියලු තොරතුරු ඔවුන් වෙත ලබා දීම සහ සිරකරුවන්ට ලිවිය හැකි නිල ලිපිනයන් සඳහන් කිරීම. නිල කාර්යාංශය වූයේ ජිනීවාහි ජාත්‍යන්තර රතු කුරුස කමිටුව වන අතර, ඔවුන් ආරක්‍ෂක බලයක් (එක්සත් ජනපදයේ බ්‍රිතාන්‍ය සිරකරුවන් සඳහා, ස්විට්සර්ලන්තය ආරක්‍ෂක බලවතා බවට පත් වූ විට ඔවුන් යුද්ධ ප්‍රකාශ කරන තෙක්), විවිධ ජාතික සංවිධාන (ඇමරිකානු රතු) සමඟ එක්ව කටයුතු කළේය. කුරුස, ඕස්ට්‍රේලියානු රතු කුරුස, බ්‍රිතාන්‍ය රතු කුරුස සංගමය සහ ජෙරුසලමේ ශාන්ත ජෝන් නියෝගය, ආදිය), සහ රජයේ ආයතන උදා: ළඟම ඥාතීන්ගේ තොරතුරු. සාමාන්‍යයෙන් තම ඥාතීන් අතුරුදහන් වී ඇති බව හමුදාව විසින් පවුල්වලට දැනුම් දෙනු ඇත, එම තොරතුරු තහවුරු වූ පසු යුද සිරකරුවන්; රතු කුරුස සංවිධානය ලිපි සහ පාර්සල් යවන ආකාරය පිළිබඳ තොරතුරු සමඟ පවුලේ අය සම්බන්ධ කර ගනු ඇත. බොහෝ විට කලින් මුද්‍රණය කරන ලද රතු කුරුස කාඩ්පතක් සිරකරුවන් විසින්ම සිරකරුවන් විසින්ම යවනු ලැබේ, ඔවුන් ජීවතුන් අතර සිටින බව සහ ආරක්ෂිතව සිටින බව ඔවුන්ගේ පවුලේ අයට දන්වනු පිණිස, අල්ලා ගැනීමෙන් පසු කෙටි කලකට පසුව; ජර්මානුවන් ව්‍යාජ ආකෘතියක් භාවිතා කළහ (මුලින් &quot;රතු කුරුස&quot; ලෙස නම් කරන ලදී, පසුව රතු කුරුසය ලෙස විශේෂයෙන් නම් නොකළ නමුත් &quot;ජිනීවාහි මුද්‍රණය කර ඇත&quot; ලෙස සලකුණු කරන ලදී), සිරකරුවන්ට පැවසුවේ ඔවුන් එය සම්පූර්ණ කළහොත් එය ඔවුන් හා සම්බන්ධ වීමේ ක්‍රියාවලිය බෙහෙවින් වේගවත් කරන බවයි. පවුලක්. එය සම්මත නම, තරාතිරම සහ අනුක්‍රමික අංකය (උදා: ඒකකවල නම්, අරමුණු, සහෝදරවරු ආදිය) වඩා බොහෝ තොරතුරු ඉල්ලා සිටි අතර, වචනය පෙරා ගත් පසු මිත්‍ර පාක්ෂිකයින්ට එය සම්පූර්ණ නොකරන ලෙස අවවාද කරන ලදී. ඔවුන් විසින් ඕස්ට්‍රේලියානු රතු කුරුස සංවිධානය පැවැත්වීම පිළිබඳව මෙල්බර්න් විශ්ව විද්‍යාලයකින් [බ්ලොග් සටහන](_URL_3_) වෙතින් මෙම [ජිනීවා, යුධ සිරකරුවන්ගේ මධ්‍යම ඒජන්සියේ වාර්තාවල පින්තූරය] (_URL_7_) භාරයේ පරිමාණය පිළිබඳ යම් අදහසක් දැකිය හැකිය. අතුරුදහන් වූ, තුවාල ලැබූ සහ යුද විමර්ශන සිරකරුවන්ට අදාළ කාඩ්පත්. සේවාවන්හි විවිධ ශාඛා වෙත පැකේජ යැවීමේ විශේෂ වෙනසක් නොතිබුණද, ජර්මනියේ සහ ජපානයේ සිරකරුවන් අතර තත්වයන් බෙහෙවින් වෙනස් විය. [කෙන් ෆෙන්ටන්](_URL_2_), ජර්මනිය විසින් රඳවාගෙන සිටින බ්‍රිතාන්‍ය ගුවන් භටයෙකු සහ [ෆ්‍රෑන්ක් ලාර්කින්](_URL_5_) වැනි යුද සිරකරුවෙකු හා සම්බන්ධ විවිධ විදුලි පණිවුඩ, ලිපි යනාදිය ප්‍රකාශයට පත් කළ පවුලේ සාමාජිකයින්ගේ සමහර උදාහරණ අන්තර්ජාලයේ ඇත. ජපන් ජාතිකයින් විසින් අල්ලාගෙන සිටි ඕස්ට්‍රේලියානුවෙක්. සිරකරුවන්ට ලිපි සහ පාර්සල් යවන ආකාරය පිළිබඳ මාර්ගෝපදේශ සහිත රතු කුරුස ලේඛන ඔවුන් දෙදෙනාටම ඇතුළත් වේ. එක්සත් ජනපදයේ [&quot;Prisoners of War Bulletin&quot;](_URL_1_) සහ එක්සත් රාජධානියේ &quot;The Prisoner of War&quot; වැනි සිරකරුවන්ගේ ඥාතීන්ට ප්‍රකාශනය කර යවන ලද රතු කුරුස සඟරා සහ මහා බ්‍රිතාන්‍ය මුද්දර සේවයේ මඟ පෙන්වීම් ද සොයාගත හැකිය. සමාජය සතුව [යුරෝපය](_URL_8_) සහ [ජපානය](_URL_0_) හි යුද සිරකරුවන් සමඟ සන්නිවේදනය පිළිබඳ තැපැල් කාර්යාල පත්‍රිකා ද ඇත. ***** බඩර්ගේ කකුල සම්බන්ධයෙන් බ්‍රිතාන්‍යයන්ට ගුවන් විදුලියෙන් දැනුම් දෙන ලදී. නෝර්ත් ෆෝර්ලන්ඩ් හි ගුවන්විදුලි මධ්‍යස්ථානයට පැහැදිලි කෙටි පණිවිඩයක් ලැබුණු අතර, බඩර්ගේ දකුණු පාදය අහිමි වී ඇති බවත්, අලුත් එකක් ඉල්ලා සිටින බවත්, කකුලක් බිම හෙළීමට අවසර ලබා දුන් අතර, එය ගුවන්විදුලිය මගින් සන්නිවේදනය කිරීමට දිනය හා වේලාව සමඟ අවසර ලබා දුන්නේය. එවැනි විධිවිධානයක් ජර්මානුවන් විසින් මහජන සම්බන්ධතා අවස්ථාවක් ලෙස භාවිතා කරනු ඇතැයි RAF හට හැඟී ගිය නමුත්, එබැවින් ආරක්ෂිත ගමන් මාර්ගයක් සකස් නොකළ නමුත්, සම්මත බෝම්බ හෙලීමේ මෙහෙයුමක් වන සර්කස් 81 හි කොටසක් ලෙස ආදේශක කකුලක් අතහැර දැමීය. Andy Saunders ගේ *Bader&#39;s Last Flight* මෙහෙයුමේ විස්තර ඇත, උතුරු ෆෝර්ලන්ඩ් සිට Fighter Command HQ වෙත මුල් විදුලි පණිවුඩය ප්‍රතිනිෂ්පාදනය කිරීම ඇතුළුව.