Interesting question, and I don't know the answer, but I'd guess during the 700s-800s. That was when Japan imported Chinese culture wholesale, from the writing system to the architecture to Buddhism to entire sections of the language. (even today, Japanese use Chinese prononciation in some cases; for instance, the "shin" in "Shinto" is the same word as the "kami" in "Kamikaze"; in the latter case it's pronounced in native Japanese, in the former it's pronounced as the Chinese did [modern Chinese: "shen"]).

Also, Australia does call itself "Down Under," which only makes sense from a non-Australian perspective.
සිත්ගන්නා ප්‍රශ්නයක්, සහ මම පිළිතුර නොදනිමි, නමුත් මම 700-800 ගණන්වල අනුමාන කරමි. ඒ ජපානය, ලිවීමේ ක්‍රමයේ සිට ගෘහනිර්මාණ ශිල්පය දක්වා බුද්ධාගම දක්වා භාෂාවේ සමස්ත කොටස් දක්වාම චීන සංස්කෘතිය තොග වශයෙන් ආනයනය කරන විටය. (අද පවා, ජපන් ජාතිකයින් සමහර අවස්ථාවල චීන උච්චාරණය භාවිතා කරයි; නිදසුනක් ලෙස, &quot;ෂින්ටෝ&quot; හි &quot;ෂින්&quot; යනු &quot;කාමිකේස්&quot; හි &quot;කමි&quot; යන වචනයට සමාන වචනයකි; අවසාන අවස්ථාවේ දී එය ස්වදේශික ජපන් භාෂාවෙන් උච්චාරණය කරයි, පෙර එය චීන ජාතිකයන් කළාක් මෙන් උච්චාරණය කරයි [නූතන චීන: &quot;ෂෙන්&quot;]). එසේම, ඕස්ට්‍රේලියාව තමන්ව හඳුන්වන්නේ &quot;පහළට&quot;, එය ඕස්ට්‍රේලියානු නොවන ඉදිරිදර්ශනයකින් පමණක් අර්ථවත් කරයි.