Yes, since after all, throughout the war the USSR maintained a border with the Japanese controlled regions of China, and Japan wasn't exactly a friend, but it was not a particularly strong force.

To start, just prior to the outbreak of World War II the two powers had been involved in low level clashes, most notably Khalkhin Gol in the spring and summer of 1939. This tension aside however, once Germany launched Barbarossa in 1941, Japan and the USSR remained at peace, honoring their neutrality pact, until the very last moments of the war when the USSR invaded Manchuria as per agreement with the Wwestern Allies. Although the two Axis powers were nominally in a military alliance, Japan was not obligated to join in the conflict with the Soviets, and spurned German requests to join them unless certain conditions were met - which never were. 

That fall the Soviets began moving large numbers of troops from the Far East to their fight in the west, which through September had been minimal, but in October became a torrent. From June through September, only seven divisions were moved, while October-November alone saw 12 Divisions, plus 12 naval rifle brigades. Although the impact of Richard Zorge, a spy working in Japan who reported on Japanese unwillingness to do anything less than back a clear winner and help with the clean up, should be noted, just how important Zorge was is a matter of debate - there is no question that it helped solidify the correctness of the decision in Stalin's mind, but the pressing threat from the Germans was enough that even without such assurances, the Soviets were faced with little choice, it was simply a gamble they couldn't afford not to take. Additionally, while the movement of 19 Divisions is by no means insignificant, due to increasing numbers of call-ups, the strength of the Soviet forces in the Far East was actually increased following the transfers, having averaged between 43 to 48 Divisions during the period they were occurring, but 51 to 53 by early 1942. By no means was that a full-throated military force, in comparison to what was being fielded against Germany, but it was hardly something to dismiss.

After Dec. 7, 1941, the Japanese threat was greatly reduced. Not only had the immediate chance of Japanese intervention dissipated with the failure to take Moscow and speedily bring the USSR to its knees, but Japan entering conflict with the western Allies following Pearl Harbor meant that her eyes were focused elsewhere. Despite this, the Soviets hardly neglected the Far East, continuing to raise divisions stationed there, which reached 65 by mid-1942. In the face of Operation Blau, although it did slightly raise fears again of Japanese intervention, 10 divisions were sent to the Stalingrad Front. 

Following victory at Stalingrad, the concerns with Japan were less that she might join Germany her war against the Soviets, but now quite the reverse, when and how the Soviets would join the Western Allies in *their* war against Japan. Although in no rush, Stalin was looking ahead, beginning construction of additional rail capacity for the eventual transfer of forces east, and committing, in late 1943, to joining the Pacific War once Germany was defeated. By the fall of 1944, the General Staff had began work on initial preparations for conflict in the Far East, and the General Staff's recommendations were officially accepted in June, 1945, with orders sent out to the commanders of the Far Eastern and Transbaikal to be prepared within a month for operations to commence. Offensive operations were launched at midnight, August 9th immediately following the delivery of news to the Japanese ambassador that war had begun. By this point, the Soviets had built up a force of roughly 1.5 million men who utterly overwhelmed the poor quality and understrength Japanese forces in Manchuria, who made considerable gains before JApan's unconditional surrender less than a week later (although operations would continue for several days beyond that).


David M. Glantz (2017) The Impact of Intelligence Provided to the Soviet Union by Richard Zorge on Soviet Force Deployments from the Far East to the West in 1941 and 1942, The Journal of Slavic Military Studies, 30:3, 453-481

HASEGAWA, TSUYOSHI. "SOVIET POLICY TOWARD JAPAN DURING WORLD WAR II." Cahiers Du Monde Russe 52, no. 2/3 (2011): 245-71. 
ඔව්, ඇත්ත වශයෙන්ම, යුද්ධය පුරාම සෝවියට් සංගමය චීනයේ ජපන් පාලන ප්‍රදේශ සමඟ දේශ සීමාවක් පවත්වා ගෙන ගිය අතර ජපානය හරියටම මිතුරෙකු නොවූ නමුත් එය විශේෂයෙන් ශක්තිමත් බලවේගයක් නොවීය. ආරම්භ කිරීම සඳහා, දෙවන ලෝක සංග්‍රාමය ආරම්භ වීමට මොහොතකට පෙර බලවතුන් දෙදෙනා පහත් මට්ටමේ ගැටුම් වලට සම්බන්ධ වී ඇත, විශේෂයෙන් 1939 වසන්ත හා ගිම්හානයේදී Khalkhin Gol. කෙසේ වෙතත්, මෙම ආතතිය පසෙක තබා, ජර්මනිය 1941 දී Barbarossa දියත් කළ පසු, ජපානය සහ Wwestern මිත්‍ර පාක්ෂිකයින් සමග ඇතිකරගත් ගිවිසුමට අනුව USSR මැන්චූරියාව ආක්‍රමණය කරන තුරුම, යුද්ධයේ අවසාන මොහොත දක්වාම, ඔවුන්ගේ මධ්‍යස්ථ ගිවිසුමට ගරු කරමින්, USSR සාමකාමීව සිටියේය. අක්ෂ බලවතුන් දෙදෙනා නාමිකව මිලිටරි සන්ධානයක සිටියද, ජපානය සෝවියට් සංගමය සමඟ ගැටුමට සම්බන්ධ වීමට බැඳී නොසිටි අතර, ඇතැම් කොන්දේසි සපුරා ඇත්නම් මිස ඔවුන් හා සම්බන්ධ වන ලෙස ජර්මානු ඉල්ලීම් ප්‍රතික්ෂේප කළේය - කිසි විටෙකත් එය සිදු නොවීය. එම වැටීමත් සමඟ සෝවියට් සංගමය ඈත පෙරදිග සිට බටහිරට ඔවුන්ගේ සටනට විශාල භට සංඛ්‍යාවක් ගෙන යාමට පටන් ගත් අතර, සැප්තැම්බර් වන විට එය අවම මට්ටමක පැවති නමුත් ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී එය දිය පහරක් බවට පත්විය. ජූනි සිට සැප්තැම්බර් දක්වා, සේනාංක හතක් පමණක් ගෙන ගිය අතර, ඔක්තෝබර්-නොවැම්බර් කාලය තුළ පමණක් සේනාංක 12ක් සහ නාවික රයිෆල් බලසේනා 12ක් දක්නට ලැබුණි. ජපානයේ සේවය කරන ඔත්තුකරුවෙකු වන රිචඩ් සෝර්ජ්ගේ බලපෑම, පැහැදිලි ජයග්‍රාහකයෙකුට වඩා අඩු දෙයක් කිරීමට සහ පිරිසිදු කිරීමට උදව් කිරීමට ජපානයේ අකැමැත්ත ගැන වාර්තා කළද, සෝර්ජ් කොතරම් වැදගත්ද යන්න විවාදයට කරුණකි - තිබේ එය ස්ටාලින්ගේ මනසෙහි තීරනයේ නිවැරදි බව තහවුරු කර ගැනීමට උපකාර වූ බවට විවාදයක් නැත, නමුත් ජර්මානුවන්ගේ දැඩි තර්ජනය ප්‍රමාණවත් වූ අතර, එවැනි සහතිකයක් නොමැතිව වුවද, සෝවියට් සංගමයට සුළු තේරීමකට මුහුණ දීමට සිදු විය, එය හුදෙක් ඔවුන්ට දරාගත නොහැකි සූදුවක් විය ගන්නවා. මීට අමතරව, සේනාංක 19ක චලනය කිසිසේත්ම සුළුපටු නොවන අතර, වැඩිවන ඇමතුම් සංඛ්‍යාව හේතුවෙන්, එම කාලය තුළ සාමාන්‍ය කොට්ඨාශ 43 සිට 48 දක්වා වූ ස්ථාන මාරුවීම් වලින් පසුව, ඈත පෙරදිග සෝවියට් හමුදාවන්ගේ ශක්තිය ඇත්ත වශයෙන්ම වැඩි විය. ඒවා සිදුවෙමින් පැවතුන නමුත් 1942 මුල් භාගය වන විට 51 සිට 53 දක්වා විය. ජර්මනියට එරෙහිව ඉදිරිපත් කරන ලද දෙයට සාපේක්ෂව එය කිසිසේත්ම සම්පූර්ණ හමුදා බලකායක් නොවීය, නමුත් එය කිසිසේත්ම බැහැර කළ යුතු දෙයක් නොවීය. 1941 දෙසැම්බර් 7 වැනිදායින් පසු ජපන් තර්ජනය බෙහෙවින් අඩු විය. මොස්කව් අල්ලා ගැනීමට සහ සෝවියට් සංගමය ඉක්මනින් දණගැස්වීමට අපොහොසත් වීමත් සමඟ ජපානයේ මැදිහත්වීමේ ක්ෂණික අවස්ථාව විසිරී ගියා පමණක් නොව, ජපානය පර්ල් වරායෙන් පසුව බටහිර මිත්‍ර පාක්ෂිකයින් සමඟ ගැටුමකට අවතීර්ණ වීමෙන් අදහස් කළේ ඇගේ දෑස් වෙනත් තැනකට යොමු වී ඇති බවයි. එසේ තිබියදීත්, සෝවියට් සංගමය ඈත පෙරදිග නොතකා හරින ලද අතර, එහි ස්ථානගත කර ඇති බෙදීම් අඛණ්ඩව ඉහළ නැංවූ අතර එය 1942 මැද භාගය වන විට 65 දක්වා ළඟා විය. බ්ලූ මෙහෙයුම හමුවේ, එය ජපන් මැදිහත්වීම පිලිබඳව යලිත් බියක් ඇති කළද, ස්ටැලින්ග්‍රෑඩ් පෙරමුණට සේනාංක 10ක් යවන ලදී. ස්ටැලින්ග්‍රෑඩ්හි ජයග්‍රහණයෙන් පසුව, ඇය සෝවියට් දේශයට එරෙහි ඇගේ යුද්ධයට ජර්මනියට සම්බන්ධ විය හැකි බවට ජපානය සමඟ ඇති වූ සැලකිල්ල අඩු විය, නමුත් දැන් එය සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රතිලෝමව, ජපානයට එරෙහි * ඔවුන්ගේ* යුද්ධයේදී බටහිර මිත්‍ර පාක්ෂිකයින් සමඟ සෝවියට්වරුන් එක් වන්නේ කවදාද සහ කෙසේද යන්නයි. කිසිදු හදිසියක් නොතිබුණද, ස්ටාලින් ඉදිරිය බලා සිටි අතර, අවසානයේ නැගෙනහිරට හමුදා මාරු කිරීම සඳහා අමතර දුම්රිය ධාරිතාවක් ඉදිකිරීම ආරම්භ කළ අතර, 1943 අගභාගයේදී, ජර්මනිය පරාජය වූ පසු පැසිෆික් යුද්ධයට සම්බන්ධ වීමට කැප විය. 1944 අගභාගය වන විට, සාමාන්‍ය කාර්ය මණ්ඩලය ඈත පෙරදිග ගැටුම් සඳහා මූලික සූදානම පිළිබඳ වැඩ ආරම්භ කර ඇති අතර, සාමාන්‍ය කාර්ය මණ්ඩලයේ නිර්දේශ 1945 ජුනි මාසයේදී නිල වශයෙන් පිළිගනු ලැබූ අතර, ඈත පෙරදිග සහ ට්‍රාන්ස්බයිකල්හි අණ දෙන නිලධාරීන්ට නියෝග නිකුත් කරන ලදී. මෙහෙයුම් ආරම්භ කිරීම සඳහා මාසයක් ඇතුළත සූදානම්. යුද්ධය ආරම්භ වී ඇති බවට ජපාන තානාපතිවරයාට ප්‍රවෘත්තියක් ලබා දීමෙන් පසු අගෝස්තු 9 මධ්‍යම රාත්‍රියේ ප්‍රහාරක මෙහෙයුම් දියත් කරන ලදී. මේ අවස්ථාව වන විට, සෝවියට් දේශය දල වශයෙන් මිලියන 1.5ක පමණ මිනිසුන්ගේ හමුදාවක් ගොඩනඟා ගෙන සිටි අතර, ඔවුන් සතියකටත් අඩු කාලයකට පසු ජපානයේ කොන්දේසි විරහිතව යටත් වීමට පෙර සැලකිය යුතු ජයග්‍රහණ ලබා ගත් මැන්චූරියාවේ දුර්වල ගුණාත්මක භාවයෙන් හා ශක්තියෙන් අඩු ජපන් හමුදාවන් මුළුමනින්ම යටපත් කර ඇත (මෙහෙයුම් දින කිහිපයක් පැවතියද. ඉන් ඔබ්බට). ඩේවිඩ් එම්. ග්ලැන්ට්ස් (2017) 1941 සහ 1942 දී ඈත පෙරදිග සිට බටහිරට සෝවියට් හමුදා යෙදවීම මත රිචඩ් සෝර්ජ් විසින් සෝවියට් සංගමයට සපයන ලද බුද්ධියේ බලපෑම, ස්ලාවික් හමුදා අධ්‍යයන සඟරාව, 30: 3, 453-4518 , සුයෝෂි. &quot;දෙවන ලෝක යුද්ධයේදී ජපානය දෙසට සෝවියට් ප්‍රතිපත්තිය.&quot; Cahiers Du Monde Russe 52, නො. 2/3 (2011): 245-71. 