 >  Yet both Union and Confederate cavalry corps operated almost exclusively as dragoons. Why was this? To what extent was this affected by the duties of pre-war US cavalry, and/or the lack of a European-style military establishment? 

The ways in which Union and Confederate cavalry came to operate during the war depended a lot on the availability and quality of mounts, the terrain on which the fighting took place, and the quality of training. The quality of Union remounts was appalling at the start of the war, with unbroken horses and those too young or old to ride effectively among other issues, being purchased en masse and poorly taken care of. Until George Stoneman took over as Chief of US Cavalry in 1863, and Sheridan as head of the Union Cavalry Corps, the situation didn't really improve. By the estimates of one French military attachee, Union Regiments went through up to 6 horses per annum per trooper, in the first 3 years of the war. The Confederates were somewhat better mounted initially, the horses often being personal mounts from home, these were irreplaceable and scarce by the later part of the war, 1864-65. So on both sides, poor quality mounts constrained the chances for mass adoption of shock tactics when these were appropriate. Shock action also required a good deal of training, as well as skillful execution to ensure success. Stephen G. Starr indicates that units that enjoyed initial success with the saber were more likely to continue with using it than those who were met with failure. For example, The 17th Mounted Infantry charged Bedford-Forrest's dismounted troopers at Bolger's Creek on April 1st, 1865, despite being raised and designated "mounted infantry." Most units appeared to favour firearms simply due to the ease of training and their being easier to obtain. 

The lack of quality mounts, and the difficulty in training men for shock action compared to dismounted fire action, were further compounded by the terrain in which much of the war was fought. Stephen Badsey lays out the problem quite well:

 >  The main theatre of war, in Virginia, was by European standards 
heavy ground, hilly, sparsely populated, with large virgin forests. This was scarcely ideal for the charge. The Western Theatre, far larger, saw considerable variation in terrain, but even there, so Colonel Duke of the Confederate Cavalry wrote: "The nature of the ground on which we generally fought, covered with dense woods or crossed with high fences, and the impossibility of devoting sufficient time to the training of the horses, rendered the employment of large bodies of mounted men to any good purpose very difficult."

Massed cavalry charges of divisions or more were very rare (it should be noted that this was historically the case even in Europe), but actions in troop, squadron and regiment strength were possible. A charge didn't even necessarily need to involve edged weapons; troopers with revolvers, carbines or rifles could "gallop" a position, charging up to it and dismounting to open fire. Shock action and dismounted action could also be combined quite effectively, as in the case of J.H. Morgan's charge at Shiloh in 1862, and in the clash between Pleasonton and Stuarts Cavalry in 1863.

To conclude, it might be more proper to say that American Cavalry, Union and Confederate, functioned more as 'Mounted Rifles' or 'Hybrid Cavalry', as 19th and early 20th century British (and Dominion) military writers termed them. In the former case, fire action dismounted was prioritized, but shock action could be resorted to in special circumstances, while Cavalry's scouting role was still central. In the latter case, emphasis was placed on shock action, but combining artillery and machine guns, as well as dismounted firepower. They weren't necessarily Dragoons who simply used their horses for transport, but could display great versatility in their tactics and missions. 

Sources:

* "The Obsolescence of the Arme Blanche and Technological Determinism in British Military History" and "Writing Horses into  American Civil War History" by Gervase Phillips
* [Fire and the Sword: The British Army and the Arme Blanche 
Controversy 1871-1921] (_URL_1_) by Stephen Badsey
* "Cold Steel: The Saber and the Union Cavalry," by Stephen G. Starr

This [essay] (_URL_2_) on Civil War Cavalry from before WWI is worth a read, as is Alonzo Gray's [Cavalry Tactics as illustrated by the War of the Rebellion] (_URL_0_)
 &gt; එහෙත් යුනියන් සහ කන්ෆෙඩරේට් අශ්වාරෝහක බළකාය යන දෙකම පාහේ මකරුන් ලෙස ක්‍රියාත්මක විය. මෙය සිදු වූයේ ඇයි? යුද්ධයට පෙර එක්සත් ජනපද අශ්වාරෝහක හමුදාවේ රාජකාරි සහ/හෝ යුරෝපීය පන්නයේ මිලිටරි සංස්ථාපිතයක් නොමැතිකම මෙයට කොතරම් දුරට බලපෑවාද? යුද්ධය අතරතුර යූනියන් සහ කන්ෆෙඩරේට් අශ්වාරෝහක ක්‍රියාත්මක වූ ආකාරය බොහෝ දුරට රඳාපවතිනුයේ කඳුවල ඇති බව සහ ගුණාත්මකභාවය, සටන් සිදු වූ භූමිය සහ පුහුණුවේ ගුණාත්මකභාවය මත ය. යුද්ධයේ ආරම්භයේ දී යුනියන් රීමන්ට් වල ගුණාත්මක භාවය භයානක විය, නොකැඩූ අශ්වයන් සහ අනෙකුත් ගැටළු අතර ඵලදායී ලෙස පැදවීමට නොහැකි තරුණ හෝ මහලු අය, සමූහ වශයෙන් මිල දී ගෙන දුර්වල ලෙස රැකබලා ගන්නා ලදී. ජෝර්ජ් ස්ටෝන්මන් 1863 දී එක්සත් ජනපද අශ්වාරෝහක හමුදාවේ ප්‍රධානියා ලෙසත්, ෂෙරිඩන් යුනියන් කැවල්රි බලකායේ ප්‍රධානියා ලෙසත් වැඩ භාර ගන්නා තෙක්, තත්වය ඇත්ත වශයෙන්ම වැඩිදියුණු නොවීය. එක් ප්‍රංශ හමුදා අනුයුක්තකරුවෙකුගේ ඇස්තමේන්තු වලට අනුව, යුද්ධයේ පළමු වසර 3 තුළ යුනියන් රෙජිමේන්තු භටයෙකුට වසරකට අශ්වයන් 6ක් දක්වා ගමන් කළේය. කොන්ෆෙඩරේට්ස් මුලදී තරමක් හොඳින් සවි කර ඇත, අශ්වයන් බොහෝ විට නිවසේ සිට පුද්ගලික සවි කිරීම් විය, 1864-65 යුද්ධයේ පසු භාගය වන විට මේවා ප්‍රතිස්ථාපනය කළ නොහැකි සහ හිඟ විය. එබැවින් දෙපැත්තෙන්ම, දුර්වල තත්ත්වයේ සවි කිරීම්, සුදුසු වූ විට කම්පන උපක්‍රම විශාල වශයෙන් භාවිතා කිරීමේ අවස්ථා සීමා කළේය. කම්පන ක්‍රියාව සාර්ථක වීම සහතික කිරීම සඳහා හොඳ පුහුණුවක් මෙන්ම දක්ෂ ලෙස ක්‍රියාත්මක කිරීම ද අවශ්‍ය විය. ස්ටෙෆන් ජී ස්ටාර් පෙන්වා දෙන්නේ, අසාර්ථක වූවන්ට වඩා සේබර් සමඟ ආරම්භක සාර්ථකත්වය භුක්ති විඳි ඒකක එය දිගටම භාවිතා කිරීමට ඉඩ ඇති බවයි. නිදසුනක් වශයෙන්, 17 වන මවුන්ටඩ් පාබල හමුදාව විසින් 1865 අප්‍රේල් 1 වන දින බෝල්ගර්ස් ක්‍රීක්හිදී බෙඩ්ෆෝර්ඩ්-ෆොරස්ට් විසින් ගොඩගත් භට පිරිස් &quot;නගිනු ලැබූ පාබල හමුදාව&quot; ලෙස නම් කරන ලදී. පුහුණුවීමේ පහසුව සහ ඒවා ලබාගැනීමට පහසු වීම නිසා බොහෝ ඒකක ගිනි අවි සඳහා කැමැත්තක් දක්වන බව පෙනී ගියේය. ගුණාත්මක සවි කිරීම් නොමැතිකම සහ ගොඩබෑමේ ගිනි ක්‍රියා හා සසඳන විට කම්පන ක්‍රියා සඳහා මිනිසුන් පුහුණු කිරීමේ දුෂ්කරතාවය, යුද්ධයේ වැඩි ප්‍රමාණයක් සටන් කළ භූමි ප්‍රදේශය මගින් තවදුරටත් සංකීර්ණ විය. ස්ටීවන් බැඩ්සි ගැටලුව ඉතා හොඳින් ඉදිරිපත් කරයි: &gt; වර්ජිනියාවේ ප්‍රධාන යුද රඟහල යුරෝපීය ප්‍රමිතීන්ට අනුව බර බිම්, කඳුකර, විරල ජනාකීර්ණ, විශාල කන්‍යා වනාන්තර වලින් සමන්විත විය. ආරෝපණය සඳහා මෙය ඉතා සුදුසු නොවේ. බටහිර රඟහල, ඊටත් වඩා විශාල, භූමියේ සැලකිය යුතු වෙනස්කම් දුටු නමුත්, එහි පවා, කන්ෆෙඩරේට් අශ්වාරෝහක හමුදාවේ කර්නල් ආදිපාදවරයා මෙසේ ලිවීය: &quot;අපි සාමාන්‍යයෙන් සටන් කළ, ඝන වනාන්තරවලින් වැසී ගිය හෝ උස් වැටවල් වලින් තරණය කළ භූමියේ ස්වභාවය සහ අශ්වයන් පුහුණු කිරීම සඳහා ප්‍රමාණවත් කාලයක් ගත කිරීමට නොහැකි වීම, විශාල මිනිසුන්ගේ සිරුරු ඕනෑම යහපත් අරමුණක් සඳහා යොදා ගැනීම ඉතා දුෂ්කර විය.&quot; භට කණ්ඩායම් හෝ ඊට වැඩි ගණනක සමූහ අශ්වාරෝහක චෝදනා ඉතා දුර්ලභ විය (මෙය ඓතිහාසික වශයෙන් යුරෝපයේ පවා සිදු වූ බව සැලකිල්ලට ගත යුතුය), නමුත් භට පිරිස්, බලඝණය සහ රෙජිමේන්තු ශක්තියෙන් ක්‍රියා කළ හැකි විය. ආරෝපණයක් සඳහා දාර සහිත ආයුධ සම්බන්ධ කිරීමට පවා අවශ්‍ය නොවීය; රිවෝල්වර, කාබයින් හෝ රයිෆල් සහිත භටයින්ට යම් ස්ථානයක් &quot;ගැලප්&quot; කළ හැකි අතර, එය දක්වා ආරෝපණය කර වෙඩි තැබීම සඳහා බැස යා හැකිය. 1862 දී ෂිලෝහිදී JH Morgan ගේ චෝදනාවේදී සහ 1863 දී Pleasonton සහ Stuarts Cavalry අතර ඇති වූ ගැටුමේදී මෙන්, කම්පන ක්‍රියාව සහ ඉවත් කරන ලද ක්‍රියාව ද ඉතා ඵලදායී ලෙස ඒකාබද්ධ කළ හැකි විය. , යුනියන් සහ කන්ෆෙඩරේට්, 19 වැනි සහ 20 වැනි සියවසේ මුල් භාගයේ බ්‍රිතාන්‍ය (සහ ඩොමීනියන්) හමුදා ලේඛකයන් ඔවුන්ව හැඳින්වූ පරිදි, &#39;Mounted Rifles&#39; හෝ &#39;Hybrid Cavalry&#39; ලෙස වැඩි වශයෙන් ක්‍රියාත්මක විය. පෙර අවස්ථාවෙහිදී, ගිනි නිවීමේ ක්‍රියාව ප්‍රමුඛත්වය ලබා දී ඇත, නමුත් විශේෂ අවස්ථා වලදී කම්පන ක්‍රියාවට යොමු විය හැකි අතර, කැවල්රිගේ බාලදක්ෂ භූමිකාව තවමත් කේන්ද්‍රීය විය. අවසාන අවස්ථාවේ දී, කම්පන ක්‍රියාව කෙරෙහි අවධාරණය කරන ලද නමුත් කාලතුවක්කු සහ මැෂින් තුවක්කු ඒකාබද්ධ කිරීම මෙන්ම වෙඩි බලයෙන් ඉවත් කරන ලදී. ඔවුන් ප්‍රවාහනය සඳහා හුදෙක් තම අශ්වයන් භාවිතා කළ මකරුන් නොවන නමුත් ඔවුන්ගේ උපක්‍රම සහ දූත මෙහෙවරෙහි විශිෂ්ට විචල්‍යතාවයක් පෙන්විය හැකිය. මූලාශ්‍ර: * &quot;බ්‍රිතාන්‍ය මිලිටරි ඉතිහාසයේ සන්නද්ධ බ්ලැන්ච් සහ තාක්‍ෂණික නිර්ණයවාදයේ යල්පැනීම&quot; සහ &quot;ඇමරිකානු සිවිල් යුද්ධ ඉතිහාසයට අශ්වයන් ලිවීම&quot; ගර්වාස් ෆිලිප්ස් විසින් * [ෆයර් ඇන්ඩ් ද ස්වෝඩ්: බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාව සහ ආමේ බ්ලැන්ච් ආන්දෝලනාත්මක 1871-1921] (_URL_1_) විසින් Stephen Badsey * &quot;Cold Steel: The Saber and the Union Cavalry,&quot; by Stephen G. Starr විසින් WWI ට පෙර සිවිල් යුද්ධ අශ්වාරෝහක හමුදාව පිළිබඳ මෙම [රචනය] (_URL_2_) ඇලොන්සෝ ග්‍රේගේ [අශ්ව හමුදා උපක්‍රම මෙන්ම කියවීම වටී. කැරැල්ලේ යුද්ධයෙන් නිරූපණය වන පරිදි] (_URL_0_)