The most commonly used version of the Internet Protocol (IP), IPv4 uses 32-bit addresses (often represented as 4 numbers between 0 and 255 separated by dots, such as 192.168.1.1). Of these, a maximum of about 4 billion addresses are possible. But due to the way these addresses are assigned, the actual number is much lower. Large parts of the address space are intended for internal networks only and in the early days of the internet, companies were allocated far more addresses than they really needed, which may leave many IPv4 addresses unused.

There are clearly not enough IPv4 addresses to give a unique address to every internet-capable device. One very common workaround is to use Network Address Translation, which is a technique that allows a number of devices that are on the same network to use a single internet-facing IP address. When you connect to a website on your laptop, that website will probably register the same IP address as when you connect to it on your desktop, tablet or phone that are part of the same home-network.

Clever bookkeeping by the router ensures that all traffic coming from the internet into your network is delivered to the correct device, even though multiple devices share the same public IP address.

A more permanent solution is a successor to IPv4, IPv6. In IPv6, the address space is 128 bits, which means there are about 3 * 10^38 possible addresses. This means that every device can be assigned thousands or millions of unique addresses and we'd still not get anywhere close to reaching the limit.

IPv6 is being deployed across the globe, but its rollout is rather slow and we're still having to rely on IPv4 and the workarounds such as NAT.
අන්තර්ජාල ප්‍රොටෝකෝලයේ (IP) බහුලව භාවිතා වන අනුවාදය, IPv4 32-bit ලිපින භාවිතා කරයි (බොහෝ විට 192.168.1.1 වැනි තිත් වලින් වෙන් කරන ලද 0 සහ 255 අතර සංඛ්‍යා 4ක් ලෙස නිරූපණය කෙරේ). මෙයින් උපරිම වශයෙන් ලිපින බිලියන 4ක් පමණ විය හැක. නමුත් මෙම ලිපින ලබා දී ඇති ආකාරය නිසා සැබෑ සංඛ්‍යාව බෙහෙවින් අඩු ය. ලිපින අවකාශයේ විශාල කොටස් අභ්‍යන්තර ජාල සඳහා පමණක් අදහස් කරන අතර අන්තර්ජාලයේ මුල් දිනවල සමාගම්වලට සැබවින්ම අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා බොහෝ ලිපින වෙන් කර ඇති අතර එමඟින් බොහෝ IPv4 ලිපින භාවිතා නොකළ හැකිය. අන්තර්ජාල පහසුකම් සහිත සෑම උපාංගයකටම අනන්‍ය ලිපිනයක් ලබා දීමට ප්‍රමාණවත් තරම් IPv4 ලිපින නොමැත. එක් ඉතා පොදු විසඳුමක් වන්නේ ජාල ලිපින පරිවර්තනය භාවිතා කිරීමයි, එය එකම ජාලයේ ඇති උපාංග ගණනාවකට තනි අන්තර්ජාලයට මුහුණ දෙන IP ලිපිනයක් භාවිතා කිරීමට ඉඩ සලසන තාක්ෂණයකි. ඔබ ඔබේ ලැප්ටොප් පරිගණකයේ වෙබ් අඩවියකට සම්බන්ධ වූ විට, එම වෙබ් අඩවිය බොහෝ විට ඔබ ඔබේ ඩෙස්ක්ටොප් එකේ, ටැබ්ලටයේ හෝ එකම ගෘහ ජාලයේ කොටසක් වන දුරකථනයට සම්බන්ධ වන විට එම IP ලිපිනයම ලියාපදිංචි කරනු ඇත. විවිධ උපාංග එකම පොදු IP ලිපිනය බෙදා ගත්තද, රවුටරය මගින් බුද්ධිමත් පොත් තැබීම ඔබගේ ජාලයට අන්තර්ජාලයෙන් එන සියලුම ගමනාගමනය නිවැරදි උපාංගය වෙත ලබා දීම සහතික කරයි. වඩාත් ස්ථිර විසඳුමක් වන්නේ IPv4, IPv6 අනුප්‍රාප්තිකයෙකි. IPv6 හි, ලිපින අවකාශය බිටු 128 කි, එනම් විය හැකි ලිපින 3 * 10^38 පමණ වේ. මෙයින් අදහස් කරන්නේ සෑම උපාංගයකටම අනන්‍ය ලිපින දහස් ගණනක් හෝ මිලියන ගණනක් පැවරිය හැකි අතර අපි තවමත් සීමාවට ළඟා වීමට ආසන්නව නොසිටින බවයි. IPv6 ලොව පුරා යොදවා ඇත, නමුත් එහි ප්‍රවාහය තරමක් මන්දගාමී වන අතර අපට තවමත් IPv4 සහ NAT වැනි විසඳුම් මත විශ්වාසය තැබීමට සිදුවේ.