I think it's fair to say she wasn't significantly worse than her contemporaries, even her lauded successor, Elizabeth I; it was a period where religion and politics were deeply intertwined, and warfare was constant across Europe.  It's worth nothing that she killed fewer people over the course of her reign (283 is the exact number, I think) than her father did in single years of his, and her nickname and that of her sister were actually reversed in Ireland; instead of Bloody Mary, Irish Catholics were cursing Bloody Bess.  English troops caused massive destruction in putting down Irish revolts, resulting in tens of thousands of deaths by starvation, in addition to the actual fighting.  

Part of the reason we have the famous one-note perception of Mary is because her reign was ultimately quite short, so we only see the results of her immediate activities (suppressing Protestantism and losing Calais), rather than her long term policies (fiscal reform, naval expansion, and colonization), which bore fruit under Elizabeth.  Her short reign was especially irksome with regards to Calais, since she was alive long enough to lose it upon entering war in support of her husband, Philip II, but not long enough to have a seat at the negotiating table at the end of the war, whereupon Spain and England passed out of personal union, and Philip had no problems letting the French keep Calais.  
මම හිතන්නේ ඇය ඇගේ සමකාලීනයන්ට වඩා සැලකිය යුතු තරම් නරක නැත, ඇයගේ ප්‍රශංසනීය අනුප්‍රාප්තිකයා වූ එලිසබෙත් I; එය ආගම හා දේශපාලනය ගැඹුරින් බද්ධ වූ කාලපරිච්ඡේදයක් වූ අතර යුරෝපය පුරා නිරන්තර යුද්ධයක් පැවතුනි. ඇයගේ පාලන කාලය තුළ ඇය විසින් ඝාතනය කරන ලද්දේ (නිවැරදි සංඛ්‍යාව 283යි, මම හිතන්නේ) ඇයගේ පියා ඔහුගේ තනි වසර තුළ කළාට වඩා අඩුවෙන් මිනිසුන් ඝාතනය කිරීම කිසිත් වටින්නේ නැත. Bloody Mary වෙනුවට අයර්ලන්ත කතෝලිකයන් Bloody Bess හට ශාප කළහ. ඉංග්‍රීසි හමුදා අයර්ලන්ත කැරලි මැඩලීමේ දී දැවැන්ත විනාශයක් සිදු කළ අතර, සැබෑ සටන්වලට අමතරව කුසගින්නෙන් දස දහස් ගණනක් මිය ගියහ. මරියා පිළිබඳ ප්‍රසිද්ධ තනි සටහනක් අපට ඇති වීමට එක් හේතුවක් නම්, ඇගේ පාලන සමය අවසානයේ තරමක් කෙටි වූ නිසා, ඇයගේ දිගු කාලීන ප්‍රතිපත්තිවලට (මූල්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණවලට වඩා) ඇගේ ක්ෂණික ක්‍රියාකාරකම්වල (ප්‍රොතෙස්තන්තවාදය යටපත් කිරීම සහ කැලේස් අහිමි වීම) ප්‍රතිඵල පමණක් අපට පෙනේ. , නාවික ව්‍යාප්තිය සහ යටත් විජිතකරණය), එලිසබෙත් යටතේ පල දැරුවේය. ඇගේ කෙටි පාලන සමය Calais සම්බන්ධයෙන් විශේෂයෙන් කණගාටුදායක විය, මක්නිසාද යත්, ඇය තම සැමියා වන පිලිප් II ට සහයෝගය දැක්වීම සඳහා යුද්ධයට අවතීර්ණ වීමෙන් එය නැති කර ගැනීමට තරම් දිගු කාලයක් ජීවත් වූ නමුත් යුද්ධය අවසානයේ සාකච්ඡා මේසයේ අසුන් ගැනීමට ප්‍රමාණවත් නොවීය. , ස්පාඤ්ඤය සහ එංගලන්තය පුද්ගලික සංගමයෙන් ඉවත් වූ අතර, ප්‍රංශ ජාතිකයින්ට කැලේස් තබා ගැනීමට පිලිප්ට කිසිදු ගැටළුවක් නොවීය.  