Evidence for women participating in sport and games is significant, however, women were expressly barred from participating or viewing  the Olympic Games. The Heraean Games were a single sex series of events in which women competed against each other, divided by age. Greek society as a rule was repressive towards women however they were allowed to participate in sport while they were young. There was a significant difference drawn between a girl and a woman with girls allowed to train and compete while women were, for the most part, barred. The exception to this rule (as it usually is with Greek society) was Sparta. Sparta allowed women to train as the men did while other cities had a more restrictive repertoire. 

Training for the Olympic Games feel in line with the training undertaken by citizen soldiers for each respective city-state. The Agoge is often referenced as the training regimen of Spartan society, however, the word itself means training; each city had varying Agoge to train their citizens. Varying cities and their colonies could develop reputations for particular events and as such their training would reflect that.

There were two forms of wrestling during the Ancient Olympics. Palé, standard wrestling similar to today (however far fewer rules and more focus on forcing submission through painful maneuvers) with points won through forcing submission, touching your opponents back if shoulder to the ground, or forcing your opponent from the arena. The Pankration (pronounced pan-kra-tee-on) was the more brutal cousin of Palé with a similarity to modern MMA fighting, with almost no rules. The Pankration had only rules against eye gouging and biting and, with the gradual introduction of the Cestus, became one of the most brutal of events. The Cestus started as a rudimentary boxing glove of leather, however, it developed into a brutal pugilistic weapon with metal/leather lumps or plates woven into the contact surface of the glove (the Romans were involved in developing the brutal nature of the weapon and combat). By this point Cestus fighting was reserved only for slave combatants, often to the death, due to the excessive damage and vicious damage caused by the weapon.

As for women in Roman games, the Gladiatrix became an extremely popular, albeit somewhat uncommon, combatant. Fighting in the arena was seen as the sole occupation for those of the lowest of classes, however, gladiatricies were often from the highest of classes, equestrian and senatorial, which caused a schism of opinion on their use. Septimius Severus even outlawed their use in the Flavian Amphitheatre due to such disputes, although it has been asserted he did so to avoid comparisons between the Gladiatrix and the women of the Imperial Family. This also appeased the conservative element of Roman society and reaffirmed Septimius' inset it's as a defender of traditional values, harkening back to the golden age of Augustine morality and values. Nevertheless gladiatricies continued to be used throughout the empire in arenas outside of Rome.

Training and practices of both the Greeks and Romans focused mainly on forcing submissions through exerting pain and pressure on the opponent. Most of the training was for military service which required high levels of stamina and pain tolerance which directed the training. 

I am not as well versed on the particular training practices of the Greeks so I cannot provide much in the way of specifics, however, I will do some research and update what and when I can.

Please excuse any errors as this was typed on mobile. I will also add more sources when I am able to properly quote and cite them.


Sources:

Cruelty and Civilization: The Roman Games by Roland Auguet

Historia Romana by Cassius Dio

The Ancient Olympics by Nigel Spivey

Martial's Epigrams
ක්‍රීඩාවට සහ ක්‍රීඩාවලට සහභාගී වන කාන්තාවන් සඳහා සාක්ෂි වැදගත් වේ, කෙසේ වෙතත්, ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා උළෙලට සහභාගී වීම හෝ නැරඹීම කාන්තාවන්ට පැහැදිලිවම තහනම් විය. Heraean ක්‍රීඩා යනු තනි ලිංගික ඉසව් මාලාවක් වූ අතර, වයස අනුව බෙදී කාන්තාවන් එකිනෙකාට එරෙහිව තරඟ කරන ලදී. ග්‍රීක සමාජය නීතියක් ලෙස කාන්තාවන්ට මර්දනකාරී වූ නමුත් ඔවුන්ට තරුණ වියේදී ක්‍රීඩාවට සහභාගී වීමට අවසර ලැබුණි. බොහෝ දුරට කාන්තාවන් තහනම් කර තිබියදී පුහුණු වීමට සහ තරඟ කිරීමට අවසර දී ඇති ගැහැණු ළමයෙකු සහ ගැහැණු ළමයින් සිටින කාන්තාවක් අතර සැලකිය යුතු වෙනසක් ඇත. මෙම රීතියට ව්‍යතිරේකය (එය සාමාන්‍යයෙන් ග්‍රීක සමාජය සමඟ) ස්පාටා විය. අනෙකුත් නගරවලට වඩා සීමා සහිත ප්‍රසංගයක් තිබූ අතර පිරිමින් මෙන් කාන්තාවන්ට පුහුණු වීමට ස්පාටා ඉඩ දුන්නේය. ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා සඳහා පුහුණුව එක් එක් නගර-ප්‍රාන්ත සඳහා පුරවැසි සොල්දාදුවන් විසින් ගනු ලබන පුහුණුවට අනුකූලව දැනේ. Agoge බොහෝ විට ස්පාටන් සමාජයේ පුහුණු තන්ත්‍රය ලෙස හැඳින්වේ, කෙසේ වෙතත්, එම වචනයේ තේරුම පුහුණුව; සෑම නගරයකම ඔවුන්ගේ පුරවැසියන් පුහුණු කිරීම සඳහා විවිධ Agoge තිබුණි. විවිධ නගර සහ ඒවායේ යටත් විජිත විශේෂිත සිදුවීම් සඳහා කීර්තිය වර්ධනය කර ගත හැකි අතර ඔවුන්ගේ පුහුණුව එය පිළිබිඹු කරයි. පුරාණ ඔලිම්පික් උළෙලේදී මල්ලවපොර ක්‍රම දෙකක් තිබුණි. Palé, අදට සමාන සම්මත මල්ලවපොර (කෙසේ වෙතත් වඩා අඩු නීතිරීති සහ වේදනාකාරී උපාමාරු හරහා බලහත්කාරයෙන් යටත් කිරීම කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමු කරයි) බලහත්කාරයෙන් ඉදිරිපත් කිරීම, ඔබේ ප්‍රතිවාදීන් ආපසු බිමට ස්පර්ශ කිරීම හෝ ඔබේ ප්‍රතිවාදියා කරළියෙන් බලහත්කාරයෙන් ලබාගත් ලකුණු සමඟ. Pankration (උච්චාරණය pan-kra-tee-on) යනු නීති රීති කිසිවක් නොමැති, නූතන ඵම්එම්ඒ සටන්වලට සමානකමක් ඇති Palé හි වඩාත් ම්ලේච්ඡ ඥාති සහෝදරයා විය. පන්ක්‍රේෂන්ට තිබුණේ ඇස් කැපීමට සහ සපා කෑමට එරෙහිව නීති පමණක් වන අතර, ක්‍රමානුකූලව සෙස්ටස් හඳුන්වාදීමත් සමඟම, වඩාත් ම්ලේච්ඡ සිදුවීම්වලින් එකක් බවට පත්විය. සෙස්ටස් ආරම්භ වූයේ සම් වලින් සාදන ලද ප්‍රාථමික බොක්සිං අත්වැසුමක් ලෙසිනි, කෙසේ වෙතත්, එය අත්වැසුම් මතුපිටට වියන ලද ලෝහ/සම් ගැටිති හෝ තහඩු සහිත ම්ලේච්ඡ පුජිලිස්ටික් ආයුධයක් දක්වා වර්ධනය විය (රෝමානුවන් ආයුධයේ ම්ලේච්ඡ ස්වභාවය වර්ධනය කිරීමට සහ සටන් කිරීමට සම්බන්ධ විය. ) මෙම අවස්ථාව වන විට සෙස්ටස් සටන් වෙන් කරනු ලැබුවේ ආයුධයෙන් සිදුවන අධික හානිය සහ දරුණු හානිය හේතුවෙන් බොහෝ විට මරණය දක්වා වහල් සටන්කරුවන් සඳහා පමණි. රෝම ක්‍රීඩා වල කාන්තාවන් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, Gladiatrix තරමක් අසාමාන්‍ය වුවත්, සටන්කාමියෙකු බවට පත් විය. පිටියේ සටන් කිරීම පහත් පන්තිවල අයගේ එකම රැකියාව ලෙස සලකනු ලැබීය, කෙසේ වෙතත්, ග්ලැඩියාට්‍රිසීස් බොහෝ විට ඉහළම පන්තිවල, අශ්වාරෝහක සහ සෙනෙට් සභිකයින් වූ අතර, එය ඔවුන්ගේ භාවිතය පිළිබඳ මත භේදයක් ඇති කළේය. ග්ලැඩියාට්‍රික්ස් සහ අධිරාජ්‍ය පවුලේ කාන්තාවන් අතර සැසඳීම් වළක්වා ගැනීමට ඔහු එසේ කළ බව ප්‍රකාශ කළද, එවැනි ආරවුල් හේතුවෙන් සෙප්ටිමියස් සෙවෙරස් විසින් ෆ්ලේවියන් ඇම්ෆිතියේටරයේ ඒවා භාවිතා කිරීම පවා තහනම් කළේය. මෙය රෝමානු සමාජයේ ගතානුගතික මූලද්‍රව්‍යය සනසවන අතර, ඔගස්ටින් සදාචාරයේ සහ සාරධර්මවල ස්වර්ණමය යුගයට නැවත යොමු කරමින්, සම්ප්‍රදායික සාරධර්ම ආරක්ෂා කරන්නෙකු ලෙස සෙප්ටිමියස්ගේ ප්‍රකාශය යලි තහවුරු කළේය. කෙසේවෙතත්, රෝමයෙන් පිටත ක්‍රීඩාංගණවල අධිරාජ්‍යය පුරා ග්ලැඩියාට්‍රිසි දිගටම භාවිතා විය. ග්‍රීක සහ රෝම යන දෙපිරිසගේම පුහුණුවීම් සහ භාවිතයන් ප්‍රධාන වශයෙන් අවධානය යොමු කළේ ප්‍රතිවාදියාට වේදනාව සහ පීඩනය යෙදීම හරහා බලහත්කාරයෙන් යටත් වීම කෙරෙහි ය. පුහුණුවීම්වලින් වැඩි ප්‍රමාණයක් හමුදා සේවය සඳහා වූ අතර, පුහුණුව සඳහා යොමු වූ ඉහළ ශක්තියක් සහ වේදනාව ඉවසා සිටීම අවශ්‍ය විය. මම ග්‍රීකයන්ගේ විශේෂිත පුහුණු ක්‍රම පිළිබඳව එතරම් දැනුමක් නැති නිසා මට විශේෂතා ගැන බොහෝ දේ ලබා දිය නොහැක, කෙසේ වෙතත්, මම යම් පර්යේෂණයක් කර මට හැකි දේ සහ කවදාද යන්න යාවත්කාලීන කරමි. කරුණාකර මෙය ජංගම දුරකථනයෙන් ටයිප් කර ඇති බැවින් කිසියම් දෝෂයක් ඇත්නම් සමාවෙන්න. මට ඒවා නිවැරදිව උපුටා දැක්වීමට සහ උපුටා දැක්වීමට හැකි වූ විට මම තවත් මූලාශ්‍ර එකතු කරමි. මූලාශ්‍ර: Cruelty and Civilization: The Roman Games by Roland Auguet Historia Romana by Cassius Dio විසින් The Ancient Olympics by Nigel Spivey Martial&#39;s Epigrams