Automotive journalist here. 

Your question is intimately tied to the history of automotive magazines, and I’m not aware of a really good, academic history exploring that.  I can tell you that the form itself dates back to the earliest days of motoring — Carl Benz filed his patent for the “vehicle powered by a gas engine” in 1886, and both the American publication The Horseless Age and the U.K.’s The AutoCar published their first issues in 1895.  

But they were more industrial news for makers and sellers of cars than consumer opinion for many years.  Prior to the development of the car review, automotive magazines experimented with being industry publications full of sales data and how-to repair guides, but the car review we know today was a post-world war II creation. 

The father of the modern car review - a journalist’s opinion of the car based on their experience of driving it - was American Tom McCahill, and he’s widely credited within the industry as the first to publish 0-60 times.  

He convinced Mechanix Illustrated to publish the first such article, where he reviewed his own personal 1946 Ford Coupe, which, he noted, got from a dead stop to 60 mph in about 23 seconds.  He left us no notes on how he made this measurement.  But he repeated the test in subsequent reviews. 

Why did he pick 0-60 instead of, say, 0-50?  Sad to say, no one seems to have recorded his answer. 

I will note that it’s quite close to a 0-100 kph measurement, which would seem intuitively more logical. But I have no evidence that he even considered this.  Models at the time were generally not sold on multiple continents, so it seems doubtful that it entered his mind. 

Both his review format and his test caught on. By the middle 1950s, publications like Sports Cars Illustrated (today known as Car and Driver) and Motor Trend made it the heart of their content, and they all published 0-60 times. 

It’s worth noting, however, that they didn’t all use a standard technique and haven’t stuck with the same technique all along. Innovations in drag racing particularly changed the numbers — beginning in the 1960s, drag strips used a light beam system to measure time — and in the U.S., enthusiast magazines rented time on these for testing. Because of the way they trigger, the machines allowed the car to roll about 1 foot before they began to measure.  The technology has changed, but to keep their numbers consistent, many publications still test with “one foot of roll-out.”

This practice never caught on in Europe, where drag racing was never a significant phenomenon. Hence, American and European publications tend to use different methods that can produce different measurements. In a world where enthusiasts argue over every tenth of a second, that becomes a little humorous. 

Hope that helps.  I wish there were better sources to point you to, but to the best of my knowledge, the first good academic history of our field has yet to be attempted.
වාහන මාධ්‍යවේදියෙක් මෙතනින්. ඔබේ ප්‍රශ්නය මෝටර් රථ සඟරා ඉතිහාසය සමඟ සමීපව බැඳී ඇති අතර, එය ගවේෂණය කරන ඇත්තෙන්ම හොඳ ශාස්ත්‍රීය ඉතිහාසයක් ගැන මම නොදනිමි. මෙම පෝරමය මෝටර් රථ ධාවනයේ මුල් දිනවල සිට පැවත එන බව මට ඔබට පැවසිය හැකිය - කාල් බෙන්ස් 1886 දී “ගෑස් එන්ජිමකින් බල ගැන්වෙන වාහනය” සඳහා පේටන්ට් බලපත්‍රය ගොනු කරන ලද අතර ඇමරිකානු ප්‍රකාශනයක් වන The Horseless Age සහ UK හි The AutoCar යන දෙකම ප්‍රකාශයට පත් කළේය. 1895 දී පළමු නිකුත් කිරීම්. නමුත් ඒවා වසර ගණනාවක් පාරිභෝගික මතයට වඩා මෝටර් රථ නිෂ්පාදකයින් සහ විකුණුම්කරුවන් සඳහා කාර්මික පුවත් විය. මෝටර් රථ සමාලෝචනය වර්ධනය කිරීමට පෙර, මෝටර් රථ සඟරා විකුණුම් දත්ත සහ අලුත්වැඩියා කරන ආකාරය පිළිබඳ මාර්ගෝපදේශවලින් පිරුණු කර්මාන්ත ප්‍රකාශන ලෙස අත්හදා බැලූ නමුත් අද අප දන්නා මෝටර් රථ සමාලෝචනය පශ්චාත් දෙවන ලෝක යුද්ධයේ නිර්මාණයකි. නවීන මෝටර් රථ සමාලෝචනයේ පියා - මෝටර් රථය පැදවීමේ අත්දැකීම් මත පදනම්ව මාධ්‍යවේදියෙකුගේ මතය - ඇමරිකානු ටොම් මැකාහිල් වන අතර, ඔහු 0-60 වාරයක් ප්‍රකාශයට පත් කළ පළමු පුද්ගලයා ලෙස කර්මාන්තය තුළ පුළුල් ලෙස ගෞරවයට පාත්‍ර වේ. ඔහු Mechanix Illustrated හට එවැනි පළමු ලිපිය ප්‍රකාශයට පත් කරන ලෙස ඒත්තු ගැන්වූ අතර එහිදී ඔහු විසින් ඔහුගේම පුද්ගලික 1946 Ford Coupe සමාලෝචනය කරන ලදී, එය තත්පර 23 කින් පමණ නැවතුමක සිට පැයට සැතපුම් 60 දක්වා ළඟා වූ බව ඔහු සඳහන් කළේය. ඔහු මෙම මිනුම සිදු කළ ආකාරය පිළිබඳ කිසිදු සටහනක් ඔහු අප වෙත තැබුවේ නැත. නමුත් ඔහු පසුකාලීන සමාලෝචන වලදී පරීක්ෂණය නැවත නැවතත් කළේය. ඔහු 0-50 වෙනුවට 0-60 තෝරා ගත්තේ ඇයි? කණගාටුදායක ලෙස පැවසීම, කිසිවෙකු ඔහුගේ පිළිතුර සටහන් කර ඇති බවක් නොපෙනේ. එය 0-100 kmph මිනුමකට තරමක් ආසන්න බව මම සටහන් කරමි, එය බුද්ධිමය වශයෙන් වඩා තාර්කික බව පෙනේ. නමුත් ඔහු මෙය සැලකූ බවට මා සතුව කිසිදු සාක්ෂියක් නොමැත. එකල ආකෘති සාමාන්‍යයෙන් බහුවිධ මහාද්වීපවල අලෙවි නොවූ බැවින් එය ඔහුගේ මනසට ඇතුළු වූවාද යන්න සැක සහිත බව පෙනේ. ඔහුගේ සමාලෝචන ආකෘතිය සහ ඔහුගේ පරීක්ෂණය යන දෙකම හසු විය. 1950 ගණන්වල මැද භාගය වන විට, Sports Cars Illustrated (අද මෝටර් රථ සහ රියදුරු ලෙස හැඳින්වේ) සහ Motor Trend වැනි ප්‍රකාශන එය ඔවුන්ගේ අන්තර්ගතයේ හදවත බවට පත් කළ අතර ඒවා සියල්ලම 0-60 වාරයක් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන් සියල්ලෝම සම්මත තාක්‍ෂණයක් භාවිතා නොකළ අතර එකම තාක්‍ෂණයට ඇලී නොසිටි බව සඳහන් කිරීම වටී. ඩ්‍රැග් රේසිං හි නවෝත්පාදනයන් විශේෂයෙන් සංඛ්‍යා වෙනස් කළේය - 1960 ගණන්වල පටන්, ඩ්‍රැග් ස්ට්‍රිප්ස් කාලය මැනීමට ආලෝක කදම්භ පද්ධතියක් භාවිතා කළේය - සහ එක්සත් ජනපදයේ, උද්යෝගිමත් සඟරා මේවා පරීක්ෂා කිරීම සඳහා කුලියට ගත්හ. ඒවා ප්‍රේරණය කරන ආකාරය නිසා, යන්ත්‍ර මැනීමට පටන් ගැනීමට පෙර මෝටර් රථය අඩි 1ක් පමණ පෙරළීමට ඉඩ දුන්නේය. තාක්‍ෂණය වෙනස් වී ඇත, නමුත් ඒවායේ සංඛ්‍යා ස්ථාවරව තබා ගැනීම සඳහා, බොහෝ ප්‍රකාශන තවමත් “එක් අඩියක් පෙරළීම” සමඟ පරීක්ෂා කරයි. ඩ්‍රැග් රේසිං කිසිදා සැලකිය යුතු ප්‍රපංචයක් නොවූ යුරෝපයේ මෙම පුරුද්ද කිසි විටෙක හසු නොවීය. එබැවින්, ඇමරිකානු සහ යුරෝපීය ප්‍රකාශන විවිධ මිනුම් නිපදවිය හැකි විවිධ ක්‍රම භාවිතා කිරීමට නැඹුරු වේ. සෑම තත්පරයකින් දහයෙන් පංගුවකටම උද්යෝගිමත් අය තර්ක කරන ලෝකයක එය ටිකක් හාස්‍යජනක වේ. එය උපකාර කිරීමට බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඔබට පෙන්වා දීමට වඩා හොඳ මූලාශ්‍ර තිබේ නම් මම ප්‍රාර්ථනා කරමි, නමුත් මගේ දැනුමේ හැටියට, අපගේ ක්ෂේත්‍රයේ පළමු හොඳ ශාස්ත්‍රීය ඉතිහාසය තවමත් උත්සාහ කර නොමැත.