Apparently during the 18th century the Dutch Republic was seen as being in a decline.  Instead of commissioning new works by comtemporary artists, patrons preferred to obtain works from the Golden Age, when their country was more stable and prosperous.  And in 1718, Dutch artist Arnold Houbraken published his first volume of biographies of Dutch and Flemish artists, which "initiated a retrospective assessment of the artistic production of the past century, and thereby marked its end."
Source: A Worldly Art: The Dutch Republic 1585-1718 by Mariet Westermann
පෙනෙන විදිහට 18 වන සියවසේදී ලන්දේසි ජනරජය පරිහානියකට ලක්ව ඇති බවක් දක්නට ලැබුණි. සමකාලීන කලාකරුවන්ගේ නව කෘති පැවරීම වෙනුවට, අනුග්‍රාහකයින් කැමති වූයේ තම රට වඩාත් ස්ථාවර හා සමෘද්ධිමත් වූ ස්වර්ණමය යුගයේ සිට කෘති ලබා ගැනීමට ය. 1718 දී ලන්දේසි චිත්‍ර ශිල්පී ආර්නෝල්ඩ් හූබ්‍රැකන් ලන්දේසි සහ ෆ්ලෙමිෂ් කලාකරුවන්ගේ චරිතාපදාන ඔහුගේ පළමු වෙළුම ප්‍රකාශයට පත් කළේය, එය &quot;පසුගිය සියවසේ කලාත්මක නිෂ්පාදනය පිළිබඳ අතීත තක්සේරුවක් ආරම්භ කළ අතර එමඟින් එහි අවසානය සනිටුහන් කළේය.&quot; මූලාශ්‍රය: ලෞකික කලාවක්: ලන්දේසි ජනරජය 1585-1718 මාරියට් වෙස්ටර්මන් විසිනි