It was generally not common. Certainly there were some monarchs who did have some scholarly abilities. Queen Elizabeth I translated Boethius's Consolation of Philosophy.

But the amount of training in languages and literature necessary to be a truly accomplished scholar was tough for a monarch to achieve. They tended to be more patrons of scholarship (like Charlemagne or Alfred the Great or Catherine the Great) than scholars themselves.
එය සාමාන්යයෙන් පොදු නොවීය. නිසැකව ම සමහර ශාස්ත්‍රීය හැකියාවන් ඇති සමහර රජවරු සිටියහ. I එළිසබෙත් රැජින Boethius ගේ Consolation of Philosophy පරිවර්තනය කළා. එහෙත් සැබෑ දක්‍ෂ විශාරදයකු වීමට අවශ්‍ය භාෂා සහ සාහිත්‍ය පිළිබඳ පුහුණුවේ ප්‍රමාණය රාජාණ්ඩුවකට සාක්ෂාත් කර ගැනීම දුෂ්කර විය. ඔවුන් විද්වතුන්ට වඩා ශිෂ්‍යත්වයේ අනුග්‍රාහකයන් (චාලිමේන් හෝ මහා ඇල්ෆ්‍රඩ් හෝ මහා කැතරින් වැනි) වීමට නැඹුරු විය.