Gnosticm isn't a single belief or religion. So it is hard to pin down how it differs from Christianity. Indeed there are even forms of Gnostic Christianity.

It was a general movement in the Mediterranean Basin in the first few centuries CE. The basic point of a gnostic belief, was that there was some special form of knowledge that could provide something for the learner. Gnostic itself is derived from the Greek word for learned or knowledge. So a gnostic was simply someone who claimed to have some sort of knowledge. Exactly what this knowledge was or what it was supposed to do for the learner varied wildly from group to group. For the most part Gnostics believed that their special knowledge would somehow grant them access to special treatment in the afterlife. And usually this knowledge was shared by one deity or another. Most of the Mystery Cults of the early CE era could and sometimes were called gnostic.

And Christianity included gnostic subgroups within it. These were almost religions within a religion where certain individuals would be initiated into he "true meaning" of Christianity. But even within Christianity there were dozens of different sects of Gnostics, all claiming secret knowledge.

Let me give you one example; this should demonstrate the kinds of things that some Gnostics may have believed... but it shouldn't be taken as representative of all gnostic Christian belief, let alone gnostic belief in general, because there is no general gnostic belief.

In this mythology God was complete and whole within himself. But for some reason he divided himself into some of his attributes and gave them a separate existence. He still existed as himself whole and unchanged. But he also now existed as these separate beings as well. In some forms of the story he creates only a few, a dozen, or  even up to 300 of these beings. One of these beings was Sophia (Wisdom). And for whatever reason (it differs from version to version) Sophia created an additional being known as the Demiurge.

Now the Demiurge didn't share in Sophia's wisdom. She couldn't impart any of herself. And she also couldn't duplicate any of God's other attributes.  But she could emulate them. So the Demiurge got similar characteristics to God, but they were imperfect. Being an imperfect being the Demiurge couldn't perceive God or his attributes (even his own mother). And so he thought he was alone in the universe. To ease his loneliness he created the physical world. Unknown to him the only source of "material" to work with was God. So the Demiurge was taking parts of God and separating them from the whole. With this divine essence he created Earth and Adam and Eve. The Demiurge you see was Yahweh, the god of the Old Testament.

The original God saw this and was sad because parts of himself were now separate consciousnesses; something he approved of. But they were separated from him and ultimately from enlightenment and perfection; which he disapproved of. So he incarnated himself into the material world, as Jesus. When he died and returned to himself he forged a path that would allow all of humanity to follow and reunite with him. He also imparted the secret knowledge of how to follow this path he created to some disciples who then provide this secret knowledge to the rest of humanity.

In some versions ultimately everyone will follow the path back, but by learning and accepting sooner we reduce our suffering. In these versions there is some sort of reincarnation. And the ultimate fate is that the Demiurge will be saved and restored to God as well. In other forms the Demiurge is damned for his actions as are any who don't follow the secret path back to God and his attributes. They ultimately would be destroyed or simply permanently separated from God.

Depending on the details of the belief it could affect behavior. Some Christian gnostic communities encouraged celibacy, believing that by having kids you were stealing some of the original God's essence and adding to the suffering of the world. Others encouraged large families believing that the essence was a set amount stolen in the beginning and by having children in a gnostic family exposed souls to the proper knowledge faster.

Regardless of the details of the specific beliefs of the gnostic groups, other early Christians viewed them as heretics of the most dangerous kind. They denied the saving power of Christ's atonement, placing salvation in secret teachings. So they were firmly opposed.
Gnosticm යනු තනි ඇදහිල්ලක් හෝ ආගමක් නොවේ. එබැවින් එය ක්‍රිස්තියානි ධර්මයට වඩා වෙනස් වන්නේ කෙසේදැයි නිගමනය කිරීම අපහසුය. ඇත්ත වශයෙන්ම ඥානවාදී ක්‍රිස්තියානි ධර්මයේ ආකාර පවා තිබේ. එය ක්‍රි.ව. මුල් සියවස් කිහිපය තුළ මධ්‍යධරණී ද්‍රෝණියේ සාමාන්‍ය ව්‍යාපාරයක් විය. ඥානවාදී විශ්වාසයක මූලික කරුණ වූයේ ඉගෙන ගන්නෙකුට යමක් සැපයිය හැකි යම් විශේෂ දැනුමක් තිබීමයි. Gnostic යන්න උගත් හෝ දැනුම සඳහා වූ ග්‍රීක වචනයෙන් ව්‍යුත්පන්න වී ඇත. එබැවින් ඥානවාදියෙකු යනු යම් ආකාරයක දැනුමක් ඇති බව පවසන අයෙකි. මෙම දැනුම හරියටම කුමක්ද හෝ එය ඉගෙන ගන්නා සඳහා කළ යුතු දේ කණ්ඩායමෙන් කණ්ඩායමට වෙනස් විය. බොහෝ දුරට Gnostics විශ්වාස කළේ ඔවුන්ගේ විශේෂ දැනුම ඔවුන්ට මරණින් මතු ජීවිතයේ විශේෂ සැලකිලි සඳහා ප්‍රවේශය ලබා දෙන බවයි. සාමාන්‍යයෙන් මෙම දැනුම එක් දෙවියෙකු හෝ තවත් දෙවියෙකු විසින් බෙදා ගන්නා ලදී. මුල් CE යුගයේ බොහෝ අභිරහස් සංස්කෘතීන් ඥානවාදී ලෙස හැඳින්විය හැකි අතර සමහර විට ඒවා හැඳින්විය හැකිය. ක්‍රිස්තියානි ධර්මය තුළ ඥානවාදී උප කණ්ඩායම් ඇතුළත් විය. ක්‍රිස්තියානි ධර්මයේ &quot;සැබෑ අර්ථය&quot; තුළට ඇතැම් පුද්ගලයන් ආරම්භ කරනු ලබන ආගමක් තුළ මේවා පාහේ ආගම් විය. නමුත් ක්‍රිස්තියානි ධර්මය තුළ පවා ඥානවාදීන්ගේ විවිධ නිකායන් දුසිම් ගණනක් සිටි අතර, සියල්ලෝම රහසිගත දැනුමක් ලබා ගත්හ. මම ඔබට එක උදාහරණයක් කියන්නම්; මෙය සමහර ඥානවාදීන් විශ්වාස කළ දේවල් ප්‍රදර්ශනය කළ යුතුය... නමුත් එය සාමාන්‍ය ඥානවාදී විශ්වාසයක් නොමැති නිසා පොදුවේ ඥානවාදී විශ්වාසය තබා, සියලුම ඥානවාදී ක්‍රිස්තියානි විශ්වාසයන් නියෝජනය කිරීමක් ලෙස නොගත යුතුය. මෙම මිථ්‍යාව තුළ දෙවියන් වහන්සේ තමා තුළම සම්පූර්ණ හා සම්පූර්ණ විය. නමුත් කිසියම් හේතුවක් නිසා ඔහු තමාගේ සමහර ගුණාංග වලට බෙදා වෙන් කර වෙනම පැවැත්මක් ලබා දුන්නේය. ඔහු තවමත් සම්පූර්ණයෙන් හා නොවෙනස්ව සිටියේය. නමුත් ඔහුත් දැන් මේ වෙනම ජීවීන් ලෙසත් සිටියා. කතාවේ සමහර ආකාරවල ඔහු මෙම ජීවීන්ගෙන් කිහිපයක්, දුසිමක් හෝ 300 ක් දක්වා පමණක් නිර්මාණය කරයි. මෙම ජීවීන්ගෙන් එකක් වූයේ සොෆියා (ප්රඥාව) ය. තවද කුමන හේතුවක් නිසා හෝ (එය අනුවාදයෙන් අනුවාදයට වෙනස් වේ) සොෆියා ඩෙමියුර්ජ් ලෙස හැඳින්වෙන අතිරේක ජීවියෙකු නිර්මාණය කළේය. දැන් ඩෙමියුර්ජ් සොෆියාගේ බුද්ධියට හවුල් නොවීය. ඇයට තමාගෙන් කිසිවක් ලබා දීමට නොහැකි විය. තවද ඇයට දෙවියන්ගේ වෙනත් ගුණාංග කිසිවක් අනුපිටපත් කිරීමට නොහැකි විය. නමුත් ඇයට ඔවුන්ව අනුකරණය කළ හැකිය. එබැවින් ඩෙමියුර්ජ් දෙවියන්ට සමාන ලක්ෂණ ලබා ගත් නමුත් ඔවුන් අසම්පූර්ණ විය. අසම්පූර්ණ වීම නිසා ඩෙමියුර්ජ්ට දෙවියන් හෝ ඔහුගේ ගුණාංග (ඔහුගේම මව පවා) වටහා ගත නොහැකි විය. ඉතින් ඔහු සිතුවේ ඔහු විශ්වයේ තනිවම සිටින බවයි. ඔහුගේ තනිකම ලිහිල් කිරීමට ඔහු භෞතික ලෝකය නිර්මාණය කළේය. ඔහු සමඟ වැඩ කිරීමට &quot;ද්‍රව්‍ය&quot; ඇති එකම ප්‍රභවය වූයේ දෙවියන් වහන්සේය. එබැවින් ඩෙමියුර්ජ් දෙවියන්ගේ කොටස් ගෙන ඒවා සමස්තයෙන් වෙන් කළේය. මෙම දිව්යමය සාරය සමඟ ඔහු පෘථිවිය සහ ආදම් සහ ඒව නිර්මාණය කළේය. ඔබ දකින Demiurge යනු පැරණි ගිවිසුමේ දෙවියා වන යෙහෝවා ය. මුල් දෙවියන් මෙය දුටු අතර දුකට පත් වූයේ තමාගේ කොටස් දැන් වෙනම විඤ්ඤාණයන් වන බැවිනි. ඔහු අනුමත කළ දෙයක්. නමුත් ඔවුන් ඔහුගෙන් වෙන් වූ අතර අවසානයේ ඥානාලෝකයෙන් හා පරිපූර්ණත්වයෙන්; ඔහු අනුමත නොකළ. එබැවින් ඔහු යේසුස් ලෙස භෞතික ලෝකයට අවතීර්ණ විය. ඔහු මිය ගොස් නැවත තමා වෙතට පැමිණි විට, ඔහු සියලු මනුෂ්‍ය වර්ගයාට ඔහුව අනුගමනය කිරීමට සහ නැවත එක්වීමට ඉඩ සලසන මාවතක් සකස් කළේය. ඔහු විසින් නිර්මාණය කරන ලද මෙම මාර්ගයේ ගමන් කරන ආකාරය පිළිබඳ රහසිගත දැනුම සමහර ශ්‍රාවකයන්ට ලබා දුන් අතර පසුව මෙම රහස් දැනුම සෙසු මනුෂ්‍ය වර්ගයාට ලබා දෙයි. සමහර අනුවාදවල අවසානයේ සෑම කෙනෙකුම ආපසු යන මාර්ගය අනුගමනය කරනු ඇත, නමුත් ඉක්මනින් ඉගෙනීමෙන් සහ පිළිගැනීමෙන් අපි අපගේ දුක් වේදනා අඩු කරමු. මෙම අනුවාදවල යම් ආකාරයක පුනරුත්පත්තියක් ඇත. අවසාන ඉරණම නම්, ඩෙමියුර්ජ් බේරාගෙන දෙවියන් වහන්සේ වෙතද නැවත පැමිණීමයි. වෙනත් ආකාරවලින්, Demiurge දෙවියන් වහන්සේ සහ ඔහුගේ ගුණාංග වෙත ආපසු යන රහස් මාර්ගය අනුගමනය නොකරන ඕනෑම අයෙකු මෙන් ඔහුගේ ක්රියාවන් සඳහා අපකීර්තියට පත් වේ. ඔවුන් අවසානයේ විනාශ වී හෝ දෙවියන් වහන්සේගෙන් සදාකාලිකව වෙන් කරනු ඇත. විශ්වාසයේ විස්තර මත එය හැසිරීමට බලපෑ හැකිය. සමහර ක්‍රිස්තියානි ඥානවාදී ප්‍රජාවන් බ්‍රහ්මචර්යාව දිරිමත් කළ අතර, දරුවන් ලැබීමෙන් ඔබ මුල් දෙවියන්ගේ සාරය සොරකම් කර ලෝකයේ දුක් වේදනා වැඩි කරන බව විශ්වාස කළහ. තවත් අය විශාල පවුල් දිරිමත් කළේ සාරය ආරම්භයේදී සොරකම් කරන ලද නියම ප්‍රමාණයක් බවත්, ඥානවාදී පවුලක දරුවන් ලැබීමෙන් ආත්මයන් නිසි දැනුමට ඉක්මනින් නිරාවරණය කළ බවත්ය. ඥානවාදී කණ්ඩායම්වල නිශ්චිත විශ්වාසයන් පිළිබඳ විස්තර කුමක් වුවත්, අනෙකුත් මුල් ක්‍රිස්තියානීන් ඔවුන්ව සැලකුවේ ඉතාම භයානක ආකාරයේ මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයන් ලෙසයි. ඔවුන් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ වන්දිගෙවීමේ බලය ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර, ගැළවීම රහස් ඉගැන්වීම් තුළ තබමින්. එබැවින් ඔවුන් දැඩි ලෙස විරුද්ධ විය.