Jenny Jochens wrote the definitive treatise on women in Old Norse society in her creatively named, *Women in Old Norse Society*, where she examined what could be gleaned about approximately half of the human population in Scandinavia (though she focuses almost entirely on Iceland), from a few select texts including sagas and law codes (which explains her focus on Iceland). 

Life for women in Norse society is not easy to describe in generalities.  Women existed at every level of society from field hands, to sex slaves, to the wives of powerful chieftains, to important political figures and landowners in their own right.  Christianity also brought many changed to the lives of women when it was adopted among the Norse during the 9th-11th centuries, and much of her book is focused on the relationship between women and the male dominated Church.  

Jochens succinctly describes Norse women's life pre-Conversion as a mixture of rights and limitations.  This might seem a little on the nose, but one need only glance around at pop-history available on any number of websites to come away with an incredibly skewed view of what life was like for women in Norse society.   Popular media of today has further reinforced false ideas about the power and independence that Norse women were able to achieve.  Her main focus is on the increasing legal and reproductive restrictions that accompanied the march of the Middle Ages in Scandinavia, however she is also quick to point out that many of the later Christian practices in Scandinavia likely had antecendents in pre-Christian life for most women.  

For my examination, I'm going to work my way down the socioeconomic ladder of Norse women.

Jochens posits that the most powerful women in Iceland were independently wealthy women who were widowed, between marriages, or whose husbands were away, either in warfare, raiding, trading, or any combination of the above.  These women would have been in control of the property they lived on, including animals, farms, businesses, slaves, and the people who were attendant.  These could be related families, children, or just merely dependent families.  However even these women had strict impairments in their ability to function in larger society.  They could not function as witnesses in court, they could not give testimony, they could not initiate lawsuits, and their purchasing power of consumer goods was extremely limited.  She did not have legal recourse to crimes or offenses committed against her, except those allowed and advanced by her male relatives, usually a father, brother, husband, or in some cases a son.  Indeed were she to be assaulted, the crime technically would not be against her, but her male custodian, and every female, independently powerful or not, needed to have one.  Female religious participation, even before conversion, was likewise extremely limited.  After conversion Jochens posits that sexual crimes and offenses *by* free women became the subject of greater Church scrutiny, especially focusing on infanticide, a well attested pagan practice.  Marriage restrictions also became much more stringent with divorce being severely restricted, (pre-conversion women could initiate divorce, post-conversion it still appears in certain law codes but seems to have become much rarer), and illegitimate births seem to have remained incredibly high among Icelandic society.  

Post-conversion religious avenues for well to do women did expand to include some limited religious participation, however there were only two nunneries in operation in Iceland throughout the Middle Ages, so the number of women who were able to engage in this sort of lifestyle was likely extremely limited.  

However what do other scholars have to say about the highest rungs of Norse society and the women who inhabited the most visible and influential parts of the Norse world?  Judith Jesch makes a mistake by correlating furnished burials with paganism and unfurnished burials with Christianity, but her focus on archaeological evidence in the first part of her *Women in the Viking Age* makes her a useful counterpart to Jochens' literary focus.  She posits the most well off women would have had access to luxury goods such as silk and metal and glass jewelry in greater amounts, though glass beads are a common burial item across socioeconomic status. Archaeological finds from preserved textiles also indicate that down and felted textiles were also used to make clothes more water resistant or warm.  

Other archaeological evidence does lead us to some surprises.  For example, sacrifices, of both people and animals, are commonly found in Norse burials pre-conversion.  However even in graves where the "primary" occupant is female there are attested human sacrifices, often theorized to be slaves that are killed to accompany their master.  Other burials of high status women feature horse sacrifices, another extremely high status good.   

Free women who were not the heads of important and wealthy households, naturally had even fewer ways to express power and influence.  Many of them would have remained as field workers, engaged in in agriculture, namely livestock (dairy, wool, and some limited meat) with some supplemental farming, and the preparation and storage of food (ie salting, smoking, and so on), or engaged in some limited enterprise, largely centered on textiles, following the proliferation of the textile industry across Iceland following conversion to Christianity, though its roots in Norway is attested.  These women worked in the home and and had limited opportunities for their own advancement.  Jochens also points to saga evidence that women were responsible for maintaining the cleanliness of the members of the household, overseeing the bathing of their husbands and children, before themselves.  Women would have overseen the home in the absence of their husbands, including livestock, slaves, children, and so on, but their ability to operate indpendently was still ultimately reliant on their male relations.  

Slave women would of course be expected to do all of the above as well, coupled with sexual exploitation, lack of legal status or protections (limited as they were), an inability to have legitimate children, and uncertain societal status following conversion to Christianity and official condemnations of concubinage (though the practice certainly persisted). These women could have been born to slaery, captured in raids, or ended up in slavery through various legal offenses.  Slave women however were scarcely remarked upon in the extant sources detailing Norse life, both law codes and Sagas (problematic as sources as they are), so much of their life remains deeply obscured to us.  

The ubiquity of sacrifices in popular culture around the Norse might lead one yo believe that at the end of a master's life the noose, knife, or sword awaited many of their former servants, however sacrifices are relatively rare in Norse burials when all is said and done.  Judith Jesch posits that the "average" Norse woman would have no realistic expectation of ending her life as a sacrifice.  

There is of course more to life than just working in the home or in the fields, legal rights (or lack thereof), and marriage/reproduction.  What did women, who were able to engage in sport and leisure, do for fun, in the limited free time that they had?  Jochens points to a few familiar practices, ball games, swimming, board games, drinking parties, storytelling (or as the sagas are often quick to call it, gossiping), and word games were all available and acceptable actions for women of various social standings to engage in.  They almost certainly had more restricted free time than their male counterparts however.

In their day to day life most Norse women would wear an underdress/shift made of wool or linen with a strapped overdress over top of it, all held together with loops and brooches.  Brooches are some of the most ubiquitous items that survive from the viking age and they are present in the vast majority of furnished burials for women.  Post-conversion however one burial good remains very common, silver crosses.

Now there is  one other expression of female life in Icelandic/Norse life, and that is of the literary exemplar/exceptional woman.  The exceptional woman who transcended the boundaries of her gender and was able to win acclaim and praise for her own merits.  Such examples are few and far between, even in the fantastical accounts of the sagas, and Jochens is quick to point out that even in these cases female virtues and still secondary and inferior to male ones.  She points out that members of even the highest socioeconomic status in the real world might aspire to this sort of status, but in reality likely rarely attained such acclaim in their own lifetime.  

These leaves the status of "shieldmaidens" or female warriors as a final possible category.  Jochens in her books is extremely skeptical of such status being achieved by women in Iceland, even pre-Conversion.  For one she points to the extremely limited ability of women to exercise their autonomy as legal individuals, she also posits that women were increasingly barred from even pagan religious authority pre-Conversion.  She does not explicitly rule out the existence of women warriors elsewhere in Scandinavia, but she seems convinced of their absence in Icelandic life from the 9th to 13th centuries.  Jesch is likewise skeptical of the actual presence of viking warrior women, and dismisses them as an object of mythological curiosity and male fantasy.
ජෙනී ජොචන්ස් පැරණි නෝර්ස් සමාජයේ කාන්තාවන් පිළිබඳ නිශ්චිත නිබන්ධනය ලිව්වා ඇගේ නිර්මාණාත්මකව නම් කරන ලද *පැරණි නොර්ස් සමාජයේ කාන්තාවන්*, එහිදී ඇය ස්කැන්ඩිනේවියාවේ මිනිස් ජනගහනයෙන් අඩක් පමණ උකහා ගත හැකි දේ පරීක්ෂා කළාය (ඇය සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ අයිස්ලන්තය කෙරෙහි අවධානය යොමු කරයි) , සාගස් සහ නීති සංග්‍රහ ඇතුළු තෝරාගත් පාඨ කිහිපයකින් (එය අයිස්ලන්තය කෙරෙහි ඇයගේ අවධානය පැහැදිලි කරයි). නෝර්ස් සමාජයේ කාන්තාවන්ගේ ජීවිතය සාමාන්‍යයෙන් විස්තර කිරීම පහසු නැත. ක්ෂේත්‍ර අතේ සිට ලිංගික වහලුන් දක්වා, බලවත් ප්‍රධානීන්ගේ භාර්යාවන් දක්වා, වැදගත් දේශපාලන චරිත සහ ඉඩම් හිමියන් දක්වා සමාජයේ සෑම තරාතිරමකම කාන්තාවන් සිටියා. ක්‍රිස්තියානි ධර්මය 9 වැනි - 11 වැනි ශතවර්ෂ වලදී නෝර්ස්වරුන් අතර සම්මත වූ විට කාන්තාවන්ගේ ජීවිතවලට බොහෝ වෙනස්කම් ඇති කළ අතර, ඇගේ පොතේ වැඩි කොටසක් කාන්තාවන් සහ පුරුෂ ආධිපත්‍යය දරන පල්ලිය අතර ඇති සම්බන්ධය කෙරෙහි අවධානය යොමු කර ඇත. ජොචන්ස් සංක්ෂිප්තව නෝර්ස් කාන්තාවන්ගේ ජීවිතයට පෙර පරිවර්තනය අයිතිවාසිකම් සහ සීමාවන්ගේ මිශ්‍රණයක් ලෙස විස්තර කරයි. මෙය නහයට මඳක් පෙනෙන සේ පෙනෙන නමුත්, නොර්ස් සමාජයේ කාන්තාවන්ගේ ජීවිතය කෙබඳුද යන්න පිළිබඳ ඇදහිය නොහැකි තරම් විකෘති දැක්මක් සමඟින් පැමිණීමට ඕනෑම වෙබ් අඩවියක ඇති පොප්-ඉතිහාසය දෙස බැලීම පමණක් අවශ්‍ය වේ. අද ජනප්‍රිය මාධ්‍ය නොර්ස් කාන්තාවන්ට ලබා ගැනීමට හැකි වූ බලය සහ ස්වාධීනත්වය පිළිබඳ ව්‍යාජ අදහස් තවදුරටත් ශක්තිමත් කර ඇත. ඇයගේ ප්‍රධාන අවධානය යොමු වී ඇත්තේ ස්කැන්ඩිනේවියාවේ මධ්‍යතන යුගයේ ගමන සමඟ ඇති වූ නීතිමය සහ ප්‍රජනන සීමාවන් වැඩි වීම කෙරෙහිය, කෙසේ වෙතත්, ස්කැන්ඩිනේවියාවේ පසුකාලීන ක්‍රිස්තියානි පිළිවෙත් බොහෝමයක් බොහෝ කාන්තාවන්ට පූර්ව ක්‍රිස්තියානි ජීවිතයේ පූර්වගාමීන් ඇති බව ඇය ඉක්මනින් පෙන්වා දෙයි. . මගේ විභාගය සඳහා, මම නොර්ස් කාන්තාවන්ගේ සමාජ ආර්ථික ඉණිමඟට බැස වැඩ කරන්නෙමි. ජෝචන්ස් පවසන්නේ අයිස්ලන්තයේ වඩාත්ම බලගතු කාන්තාවන් ස්වාධීනව ධනවත් කාන්තාවන් වූ අතර ඔවුන් විවාහයන් අතර වැන්දඹුවන් වූ හෝ ඔවුන්ගේ ස්වාමිපුරුෂයන් යුද්ධයෙන්, වැටලීම්වලින්, වෙළඳාමෙන් හෝ ඉහත සඳහන් කළ ඕනෑම සංකලනයකින් බැහැරව සිටි කාන්තාවන් ය. මෙම කාන්තාවන් සතුන්, ගොවිපලවල්, ව්‍යාපාර, වහලුන් සහ උපස්ථායකයින් ඇතුළු ඔවුන් ජීවත් වූ දේපළ පාලනය කරනු ඇත. මේවා සම්බන්ධ පවුල්, දරුවන් හෝ හුදෙක් යැපෙන පවුල් විය හැකිය. කෙසේ වෙතත්, මෙම කාන්තාවන්ට පවා විශාල සමාජයක ක්‍රියා කිරීමේ හැකියාවේ දැඩි දුර්වලතා තිබුණි. ඔවුන්ට උසාවියේ සාක්ෂිකරුවන් ලෙස ක්‍රියා කිරීමට නොහැකි විය, ඔවුන්ට සාක්ෂි දීමට නොහැකි විය, ඔවුන්ට නඩු පැවරීමට නොහැකි විය, සහ ඔවුන්ගේ පාරිභෝගික භාණ්ඩ මිලදී ගැනීමේ හැකියාව අතිශයින් සීමිත විය. සාමාන්‍යයෙන් පියෙකු, සහෝදරයෙකු, ස්වාමිපුරුෂයෙකු හෝ සමහර අවස්ථාවල පුතෙකු විසින් ඇයගේ පිරිමි ඥාතීන් විසින් අවසර දී ඇති සහ උසස් වූ ඒවා හැර, ඇයට එරෙහිව කරන ලද අපරාධ හෝ වැරදි සඳහා ඇයට නීතිමය පිළිසරණක් නොතිබුණි. ඇත්ත වශයෙන්ම ඇයට පහර දෙනු ලැබුවහොත්, තාක්ෂණික වශයෙන් අපරාධය ඇයට එරෙහිව සිදු නොවනු ඇත, නමුත් ඇගේ පිරිමි භාරකරු, සහ ස්වාධීනව බලවත් හෝ නැති සෑම ගැහැණු ළමයෙකුටම එකක් තිබීම අවශ්‍ය විය. ආගමට හැරවීමට පෙර සිටම කාන්තා ආගමික සහභාගීත්වය ද අතිශයින් සීමිත විය. පරිවර්තනයෙන් පසු ජොචෙන්ස් ප්‍රකාශ කරන්නේ ලිංගික අපරාධ සහ වැරදි *නිදහස් කාන්තාවන් විසින්* පල්ලියේ වැඩි පරීක්ෂාවට ලක් කළ බවයි, විශේෂයෙන් ළදරු ඝාතනය කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීම, එය හොඳින් සනාථ කරන ලද මිථ්‍යාදෘෂ්ටික පිළිවෙතකි. දික්කසාදය දැඩි ලෙස සීමා කිරීමත් සමඟ විවාහ සීමා කිරීම් ද වඩාත් දැඩි විය, (පරිවර්තනයට පෙර කාන්තාවන්ට දික්කසාදය ආරම්භ කළ හැකිය, පශ්චාත් පරිවර්තනය තවමත් ඇතැම් නීති සංග්‍රහවල දක්නට ලැබෙන නමුත් එය ඉතා දුර්ලභ වී ඇති බව පෙනේ), සහ අවජාතක උපත් ඇදහිය නොහැකි තරම් ඉහළ මට්ටමක පවතින බව පෙනේ. අයිස්ලන්ත සමාජය අතර. පශ්චාත්-පරිවර්තනයෙන් පසු කාන්තාවන්ට යහපත් ක්‍රියාකාරකම් සඳහා ආගමික මාර්ග යම් සීමිත ආගමික සහභාගීත්වයක් දක්වා පුළුල් විය, කෙසේ වෙතත් මධ්‍යතන යුගය පුරා අයිස්ලන්තයේ ක්‍රියාත්මක වූයේ කන්‍යා සොහොයුරියන් දෙකක් පමණි, එබැවින් මෙවැනි ජීවන රටාවක නිරත වීමට හැකි වූ කාන්තාවන් සංඛ්‍යාව විය. බොහෝ දුරට සීමිතයි. කෙසේ වෙතත්, නොර්ස් සමාජයේ ඉහළම මට්ටම් සහ නොර්ස් ලෝකයේ වඩාත්ම දෘශ්‍යමාන සහ බලගතු කොටස්වල වාසය කළ කාන්තාවන් ගැන අනෙකුත් විද්වතුන්ට පැවසීමට ඇත්තේ කුමක්ද? ජුඩිත් ජෙෂ් විසින් සපයා ඇති සුසානයන් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකත්වය හා සපයා නොගත් භූමදානය ක්‍රිස්තියානි ධර්මය සමඟ සම්බන්ධ කිරීමෙන් වරදක් කරයි, නමුත් ඇයගේ *Women in the Viking Age* හි මුල් කොටසේ පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්ෂි කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීම ජොචන්ස්ගේ සාහිත්‍ය අවධානයට ප්‍රයෝජනවත් සහකාරියක් බවට පත් කරයි. සමාජ ආර්ථික තත්ත්වය තුළ වීදුරු පබළු පොදු සුසාන භාණ්ඩයක් වුවද, සිල්ක්, ලෝහ සහ වීදුරු ආභරණ වැනි සුඛෝපභෝගී භාණ්ඩ සඳහා වැඩි ප්‍රමාණයක් ප්‍රවේශ විය හැකි බව ඇය පෙන්වා දෙයි. සංරක්‍ෂිත රෙදිපිළිවලින් පුරාවිද්‍යාත්මක සොයාගැනීම්වලින් පෙනී යන්නේ ඇඳුම් වඩාත් ජල ප්‍රතිරෝධී හෝ උනුසුම් කිරීමට ද පහත් සහ තද රෙදි භාවිතා කළ බවයි. වෙනත් පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්ෂි අපව විස්මයට පත් කරයි. නිදසුනක් වශයෙන්, මිනිසුන් සහ සතුන් යන දෙඅංශයේම පුද පූජා, නෝර්ස් සුසාන පූර්ව පරිවර්තනයේ බහුලව දක්නට ලැබේ. කෙසේ වෙතත්, &quot;ප්‍රාථමික&quot; නිවැසියා ස්ත්‍රිය වන සොහොන් වල පවා සහතික කළ මිනිස් බිලි ඇත, බොහෝ විට තම ස්වාමියා කැටුව යාමට මරා දමන වහලුන් ලෙස න්‍යායාත්මක වේ. උසස් තරාතිරමේ කාන්තාවන්ගේ අනෙකුත් භූමදානයන් අශ්ව පූජා වලින් සමන්විත වන අතර එය තවත් ඉතා උසස් තත්වයේ යහපත් ය. වැදගත් සහ ධනවත් කුටුම්භවල ප්‍රධානීන් නොවූ නිදහස් කාන්තාවන්ට ස්වභාවයෙන්ම බලය සහ බලපෑම ප්‍රකාශ කිරීමට ඊටත් වඩා අඩු ක්‍රම තිබුණි. ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් කෘෂිකර්මාන්තයේ, එනම් පශු සම්පත් (කිරි, ලොම් සහ සමහර සීමිත මස්) යම් අතිරේක ගොවිතැනක් සහ ආහාර පිළියෙල කිරීම සහ ගබඩා කිරීම (එනම් ලුණු දැමීම, දුම් පානය සහ යනාදිය) ක්ෂේත්‍ර සේවකයින් ලෙස රැඳී සිටීමට ඉඩ තිබුණි. හෝ ක්‍රිස්තියානි ආගමට හැරීමෙන් පසු අයිස්ලන්තය පුරා රෙදිපිළි කර්මාන්තයේ ව්‍යාප්තියෙන් පසුව, බොහෝ දුරට රෙදිපිළි මත කේන්ද්‍රගත වූ යම් සීමිත ව්‍යවසායක නියැලී ඇත, නමුත් එහි මූලයන් නෝර්වේහි බව සහතික කර ඇත. මෙම කාන්තාවන් නිවසේ වැඩ කළ අතර ඔවුන්ගේ දියුණුව සඳහා සීමිත අවස්ථා තිබුණි. නිවසේ සාමාජිකයින්ගේ පිරිසිදුකම පවත්වා ගැනීම, තම ස්වාමිපුරුෂයා සහ දරුවන් ස්නානය කිරීම අධීක්ෂණය කිරීම සඳහා කාන්තාවන් වගකිව යුතු බවට සාගා සාක්ෂි ද ජොචෙන්ස් පෙන්වා දෙයි. පශු සම්පත්, වහලුන්, දරුවන් සහ යනාදිය ඇතුළුව තම ස්වාමිපුරුෂයන් නොමැති විට කාන්තාවන් නිවස අධීක්‍ෂණය කරනු ඇත, නමුත් ස්වාධීනව ක්‍රියා කිරීමේ ඔවුන්ගේ හැකියාව අවසානයේ ඔවුන්ගේ පිරිමි සබඳතා මත රඳා පවතී. වහල් කාන්තාවන් ලිංගික සූරාකෑම, නීතිමය තත්ත්වය හෝ ආරක්ෂාව නොමැතිකම (සීමිත ලෙස), නීත්‍යානුකූල දරුවන් ලැබීමට ඇති නොහැකියාව සහ ක්‍රිස්තියානි ආගමට හැරීමෙන් පසු අවිනිශ්චිත සමාජ තත්ත්වය සමඟින් ඉහත සියල්ල කිරීමටද අපේක්ෂා කෙරේ. උපභාර්යාව නිල වශයෙන් හෙළා දැකීම (එසේ වුවද එම පුරුද්ද නිසැකවම පැවතුනි). මෙම කාන්තාවන් ඝාතනයට උපත ලබා, වැටලීම් වලින් අල්ලා ගැනීමට හෝ විවිධ නීතිමය වැරදි හරහා වහල්භාවයේ අවසන් වීමට ඉඩ තිබුණි. කෙසේ වෙතත්, නෝර්ස් ජීවිතය විස්තර කරන දැනට පවතින මූලාශ්‍රවල, නීති සංග්‍රහ සහ සාගස් (ඒවා ඇති මූලාශ්‍ර ලෙස ගැටලු සහගත) වහල් ස්ත්‍රීන් ගැන සඳහන් කර නොමැති තරම් ය, එබැවින් ඔවුන්ගේ ජීවිතයෙන් වැඩි කොටසක් අපට ගැඹුරින් අපැහැදිලි ය. නොර්ස් අවට ජනප්‍රිය සංස්කෘතියේ සර්වප්‍රකාර පූජාවන් නිසා ස්වාමියෙකුගේ ජීවිතය අවසානයේදී නූලක්, පිහියක් හෝ කඩුවක් ඔවුන්ගේ හිටපු සේවකයන් බොහෝ දෙනෙකු බලා සිටින බව ඔබ විශ්වාස කළ හැකිය, කෙසේ වෙතත්, නොර්ස් සුසානවලදී පූජාවන් සාපේක්ෂව දුර්ලභ ය. කළා. ජුඩිත් ජෙෂ් ප්‍රකාශ කරන්නේ &quot;සාමාන්‍ය&quot; නොර්ස් කාන්තාවට තම ජීවිතය පරිත්‍යාගයක් ලෙස අවසන් කිරීමේ යථාර්ථවාදී අපේක්ෂාවක් නොමැති බවයි. නිවසේ හෝ ක්ෂේත්‍රවල වැඩ කිරීම, නීත්‍යානුකූල අයිතිවාසිකම් (හෝ එහි නොමැතිකම) සහ විවාහය/ප්‍රතිනිෂ්පාදනයට වඩා ජීවිතයට බොහෝ දේ ඇත. ක්‍රීඩාවේ යෙදෙන්නටත්, විවේකීව සිටීමටත් හැකි වූ කාන්තාවන් තමන්ට ලැබුණු සීමිත විවේක කාලය තුළ විනෝදය සඳහා කළේ කුමක්ද? Jochens හුරුපුරුදු ක්‍රීඩා කිහිපයක්, බෝල ක්‍රීඩා, පිහිනුම්, පුවරු ක්‍රීඩා, පානීය සාද, කතන්දර කීම (හෝ සාගස් බොහෝ විට එය හැඳින්වීමට ඉක්මන් වන බැවින්, ඕපාදූප කීම) සහ වචන ක්‍රීඩා සියල්ලම ලබා ගත හැකි අතර විවිධ සමාජ තරාතිරම්වල කාන්තාවන් සඳහා පිළිගත හැකි ක්‍රියා කිහිපයක් පෙන්වා දෙයි. කෙසේ වෙතත් ඔවුන්ගේ පිරිමි සගයන්ට වඩා ඔවුන්ට නිසැකව ම බොහෝ දුරට සීමා සහිත නිදහස් කාලය තිබුණි. ඔවුන්ගේ එදිනෙදා ජීවිතයේදී බොහෝ නෝර්ස් කාන්තාවන් ලොම් හෝ ලිනන් වලින් සාදන ලද යට ඇඳුමක්/මාරුවක් අඳිනු ඇති අතර ඊට උඩින් පටි සහිත උඩු ඇඳුමක් ඇත, සියල්ල ලූප් සහ බ්‍රෝච් සමඟ එකට තබා ඇත. Brooches යනු වයිකිං යුගයේ සිට නොනැසී පවතින වඩාත් සර්වසම්පූර්ණ අයිතම කිහිපයකි. පශ්චාත් පරිවර්තනය කෙසේ වෙතත් එක් සුසාන භාණ්ඩයක් ඉතා සුලභ ලෙස පවතී, රිදී හරස්. දැන් අයිස්ලන්ත/නෝර්ස් ජීවිතයේ කාන්තා ජීවිතයේ තවත් එක් ප්‍රකාශනයක් ඇත, එය සාහිත්‍ය ආදර්ශ/විශේෂ කාන්තාවයි. තම ලිංග සීමාවන් අභිබවා ගොස් තම කුසල් වෙනුවෙන් ප්‍රසාදය හා ප්‍රශංසාව දිනා ගැනීමට සමත් වූ සුවිශේෂී කාන්තාව. සාගස්හි මනඃකල්පිත ගිණුම්වල පවා එවැනි උදාහරණ ඉතා ස්වල්පයක් වන අතර, මෙම අවස්ථා වලදී පවා ස්ත්‍රී ගුණධර්ම සහ තවමත් ද්විතීයික සහ පිරිමින්ට වඩා පහත් බව ජොචෙන්ස් ඉක්මනින් පෙන්වා දෙයි. සැබෑ ලෝකයේ ඉහළම සමාජ-ආර්ථික තත්ත්වයක සිටින සාමාජිකයන් පවා මෙවැනි තත්ත්වයකට අපේක්ෂා කළ හැකි නමුත් යථාර්ථයේ දී ඔවුන්ගේ ජීවිත කාලය තුළ එවැනි පිළිගැනීමක් ලබා ගත්තේ කලාතුරකිනි. මේවා &quot;පලිහක සේවිකාවන්&quot; හෝ කාන්තා රණශූරයන්ගේ තත්ත්වය අවසන් කළ හැකි කාණ්ඩයක් ලෙස තබයි. ජෝචන්ස් ඇගේ පොත්වල අයිස්ලන්තයේ කාන්තාවන් විසින්, පෙර-පරිවර්තනයට පවා එවැනි තත්වයක් අත්කර ගැනීම අතිශයින් සැක සහිත ය. නීත්‍යානුකූල පුද්ගලයන් ලෙස තම ස්වාධිපත්‍යය ක්‍රියාත්මක කිරීමට කාන්තාවන්ට ඇති අතිශය සීමිත හැකියාව ඇය පෙන්වා දෙන අතර, පෙර හැරෙන්නට පෙර මිථ්‍යාදෘෂ්ටික ආගමික අධිකාරියෙන් පවා කාන්තාවන්ට වැඩි වැඩියෙන් තහනම් කර ඇති බව ඇය පෙන්වා දෙයි. ස්කැන්ඩිනේවියාවේ වෙනත් තැන්වල කාන්තා රණකාමීන්ගේ පැවැත්ම ඇය පැහැදිලිවම ප්‍රතික්ෂේප නොකරයි, නමුත් 9 සිට 13 වන සියවස දක්වා අයිස්ලන්ත ජීවිතය තුළ ඔවුන් නොමැති බව ඇයට ඒත්තු ගොස් ඇති බව පෙනේ. වයිකින්ග් රණශූර කාන්තාවන්ගේ සැබෑ පැවැත්ම ගැන ජෙෂ් ද සැක කරන අතර, ඔවුන් මිථ්‍යා කුතුහලයේ සහ පිරිමි ෆැන්ටසියේ වස්තුවක් ලෙස බැහැර කරයි.