I'm really surprised that no one has attempted to answer this yet.

1. Obsession is defined in the DSM-5 as the following:
 * Recurrent and persistent thoughts, urges, or images that are experienced, at some time during the disturbance, as intrusive and unwanted, and that in most individuals cause marked anxiety or distress.
 * The individual attempts to ignore or suppress such thoughts, urges, or images, or to neutralize them with some other thought or action (i.e., by performing a compulsion).
2. Obsessions usually develop under a somewhat specific set of circumstances.  Internalizing stress can cause a person to develop obsessions.  Physical and sexual abuse in childhood have also been associated with increased risk for developing OCD, a psychological disorder marked by severe obsessions and compensatory behaviors (compulsions) designed to alleviate those obsessions.
3. The major difference is that generally addiction is pursued based on deriving some sort of pleasure from participating in the addictive behavior.  Substances produce a pleasurable effect on the user, at least for some time.  Obsessions are generally unpleasant in nature, causing distress (as defined by the first bullet point in my first answer).
4. There are several ways to treat disorders that include obsessions.  Cognitive-behavioral therapy is commonly used.  Exposure therapy is also used commonly, but some people may have adverse reactions to the therapy.  Anxiolytic drugs can also be prescribed to help keep symptoms under control while the client undergoes therapy.
මට ඇත්තටම පුදුමයි මේකට උත්තර දෙන්න තාම කවුරුවත් උත්සහා කරලා නැති එක ගැන. 1. උමතුව DSM-5 හි පහත පරිදි නිර්වචනය කර ඇත: * පුනරාවර්තන සහ නොනවතින සිතුවිලි, පෙළඹවීම්, හෝ චිත්තවේගීය බාධා කිරීම් අතරතුර යම් වේලාවක, ආක්‍රමණශීලී සහ අනවශ්‍ය ලෙස අත්විඳින ලද සහ බොහෝ පුද්ගලයින් තුළ කැපී පෙනෙන කාංසාවක් හෝ පීඩාවක් ඇති කරයි. . * පුද්ගලයා එවැනි සිතුවිලි, පෙළඹවීම් හෝ රූප නොසලකා හැරීමට හෝ යටපත් කිරීමට හෝ වෙනත් සිතුවිල්ලකින් හෝ ක්‍රියාවකින් (එනම්, බලකිරීමකින්) ඒවා උදාසීන කිරීමට උත්සාහ කරයි. 2. උමතුව සාමාන්‍යයෙන් වර්ධනය වන්නේ තරමක් නිශ්චිත තත්වයන් යටතේ ය. අභ්‍යන්තර ආතතිය පුද්ගලයෙකුට උමතුව වර්ධනය වීමට හේතු විය හැක. ළමා වියේදී ශාරීරික හා ලිංගික අපයෝජනයන් OCD වර්ධනය වීමේ වැඩි අවදානමක් සමඟ සම්බන්ධ වී ඇති අතර, එම උමතුකම් සමනය කිරීම සඳහා නිර්මාණය කර ඇති දැඩි උමතු සහ වන්දි හැසිරීම් (බලහත්කාරයන්) මගින් සලකුණු කරන ලද මානසික ආබාධයකි. 3. ප්‍රධාන වෙනස නම් සාමාන්‍යයෙන් ඇබ්බැහි වීම ලුහුබඳිනු ලබන්නේ ඇබ්බැහි වූ හැසිරීම් වලට සහභාගී වීමෙන් යම් ආකාරයක සතුටක් ලබා ගැනීම මතය. අවම වශයෙන් යම් කාලයක් සඳහා ද්‍රව්‍ය පරිශීලකයා මත සතුටුදායක බලපෑමක් ඇති කරයි. උමතු ස්වභාවය සාමාන්‍යයෙන් අමිහිරි ස්වභාවයක් ගන්නා අතර, එයින් පීඩා ඇති කරයි (මගේ පළමු පිළිතුරේ පළමු බුලට් පොයින්ට් එකෙන් අර්ථ දක්වා ඇති පරිදි). 4. ඇබ්බැහිවීම් ඇතුළත් ආබාධවලට ප්‍රතිකාර කිරීමට ක්‍රම කිහිපයක් තිබේ. සංජානන-චර්යා චිකිත්සාව බහුලව භාවිතා වේ. නිරාවරණ චිකිත්සාව ද බහුලව භාවිතා වේ, නමුත් සමහර පුද්ගලයින්ට චිකිත්සාවට අහිතකර ප්‍රතික්‍රියා ඇති විය හැකිය. සේවාදායකයා ප්‍රතිකාර කරන අතරතුර රෝග ලක්ෂණ පාලනය කර ගැනීමට උපකාර කිරීම සඳහා ඇන්සියොලයිටික් ඖෂධ ද නියම කළ හැක.