Sand sticks to things in many ways just like flour does. Flour particles aren't sticky at all (while dry), but small enough to be caught in tangles of fabric fibers, attracted by even the slightest charges, or "grabbed" by microscopic droplets of water or oil (and the human body is literally covered with oil-drop and water-drop emitting organelles: sweat glands and sebaceous glands). Flour is many times smaller, so more sticks of course, but at the size level of a grain of sand a human body is covered in a rough shag of fibers, and sticky oil and water films.

None of these hold on very tightly, but tight enough to resist gravity and most movement, so the sand doesn't just fall off when you stand up. Brushing the area is more forceful, and tends to knock off every grain of sand hit - but again, sand is so small it can "hide" in the fabric or get missed by a rough hand brushing.
පිටි මෙන් වැලි බොහෝ ආකාරවලින් දේවල් වලට ඇලී සිටී. පිටි අංශු කිසිසේත් ඇලෙන සුළු නොවේ (වියළි අතර), නමුත් රෙදි තන්තු වල පැටලීම් වලට හසු වීමට තරම් කුඩා වන අතර, සුළු ආරෝපණයකින් පවා ආකර්ෂණය වේ, නැතහොත් අන්වීක්ෂීය ජල හෝ තෙල් බිංදු මගින් &quot;අල්ලා&quot; (සහ මිනිස් සිරුර වචනාර්ථයෙන් වේ. තෙල් බිංදු සහ ජල බිඳිති විමෝචනය කරන ඉන්ද්‍රියයන්ගෙන් ආවරණය වී ඇත: දහඩිය ග්‍රන්ථි සහ සෙබස් ග්‍රන්ථි). පිටි බොහෝ වාරයක් කුඩා වන අතර, ඒ නිසා ඇත්ත වශයෙන්ම වැඩි කූරු, නමුත් වැලි කැටයක ප්‍රමාණයේ මිනිස් සිරුර රළු කෙඳි වලින් සහ ඇලෙන සුළු තෙල් සහ ජල පටලයකින් ආවරණය වී ඇත. මේ කිසිවක් ඉතා තදින් අල්ලා නොගනී, නමුත් ගුරුත්වාකර්ෂණයට සහ බොහෝ චලනයන්ට ප්‍රතිරෝධය දැක්වීමට තරම් තදින් ඇත, එබැවින් ඔබ නැගී සිටින විට වැලි වැටෙන්නේ නැත. ප්‍රදේශය මැදීම වඩාත් බලවත් වන අතර, සෑම වැලි කැටයක්ම ගසාගෙන යාමට නැඹුරු වේ - නමුත් නැවතත්, වැලි ඉතා කුඩා බැවින් එය රෙදි වල &quot;සැඟවීමට&quot; හෝ රළු අතින් දත්මැදීමෙන් මග හැරිය හැක.