Part of the reason was an obsession on the part of the Japanese Naval General Staff on the idea of a decisive battle - in 1890, an American strategist called Alfred Thayer Mahan published an extremely influential book called *The Influence of Sea Power Upon History*. This espoused the idea a single, decisive naval battle could decide the outcome of the entire war, and was widely studied in Japan. 

Much of the IJN's planning before and during the war was therefore based on the idea of bringing the American fleet to such a battle somewhere in the Western pacific, with the big gun battleships of the IJN hopefully being able to triumph. In this type of short decisive conflict there is much less need for anti-submarine warfare (ASW). 

There was also a cultural reason why few resources were devoted to ASW. The code of *Bushido* - the Samurai warrior culture which permeated the Japanese military meant that few officers found any "honor" in the relatively unglamorous work of escorting merchant ships, and placed more importance in offensive action rather than defense. Instead, Japan's destroyer's trained extensively to fight surface actions in line with the Mahanian doctrine.   

Source: *The Conquering Tide: War in the Pacific Islands, 1942-1944*, Ian W Toll. (2015). 
එයට එක් හේතුවක් වූයේ ජපාන නාවික හමුදා සාමාන්‍ය කාර්ය මණ්ඩලය තීරණාත්මක සටනක් පිළිබඳ අදහස පිළිබඳ උමතුවයි - 1890 දී ඇල්ෆ්‍රඩ් තයර් මහන් නම් ඇමරිකානු උපායමාර්ගිකයෙකු *ඉතිහාසයට මුහුදු බලයේ බලපෑම* නමින් අතිශයින් බලගතු පොතක් ප්‍රකාශයට පත් කළේය. මෙය තනි තීරණාත්මක නාවික සටනකින් සමස්ත යුද්ධයේ ප්‍රතිඵලය තීරණය කළ හැකි බවට අදහස ඉදිරිපත් කළ අතර ජපානයේ එය පුළුල් ලෙස අධ්‍යයනය කරන ලදී. යුද්ධයට පෙර සහ යුද්ධය අතරතුර IJN හි බොහෝ සැලසුම් පදනම් වූයේ බටහිර පැසිෆික් සාගරයේ කොතැනක හෝ එවැනි සටනකට ඇමරිකානු බලඇණිය ගෙන ඒමේ අදහස මතය, IJN හි විශාල තුවක්කු යුධ නැව් ජයග්‍රහණය කිරීමට බලාපොරොත්තු වේ. මෙම වර්ගයේ කෙටි තීරණාත්මක ගැටුමකදී සබ්මැරීන් විරෝධී යුධ (ASW) සඳහා අවශ්‍ය වීම බෙහෙවින් අඩුය. ASW සඳහා සම්පත් ස්වල්පයක් කැප කිරීමට සංස්කෘතික හේතුවක් ද විය. *බුෂිඩෝ* සංග්‍රහය - සමුරායි රණකාමී සංස්කෘතිය ජපාන හමුදාව පුරා පැතිරී ගිය අතර එයින් අදහස් කළේ වෙළඳ නැව් පරිවාර කිරීමේ සාපේක්ෂ අශෝභන කාර්යයේ දී නිලධාරීන් කිහිප දෙනෙකුට &quot;ගෞරවයක්&quot; සොයාගත් අතර ආරක්ෂාවට වඩා ප්‍රහාරාත්මක ක්‍රියාවන්ට වැඩි වැදගත්කමක් ලබා දුන් බවයි. ඒ වෙනුවට, ජපානයේ විනාශ කරන්නා මහානියන් ධර්මයට අනුකූලව මතුපිට ක්‍රියාවන්ට එරෙහිව සටන් කිරීමට පුළුල් ලෙස පුහුණු විය. මූලාශ්‍රය: *The Conquering Tide: War in the Pacific Islands, 1942-1944*, Ian W Toll. (2015) 