Rechargable batteries have different chemistry from disposable batteries.  And the different chemistries result in various pros and cons.

A NiMH AA has a voltage of 1.2, but an alkaline AA is 1.5.  But most electronics tolerate these small differences.


A more significant difference for a user would be the problem of auto-discharge.  Rechargeable cells like a NiMH, even when not plugged in, lose charge with time.

So while your remotes, mouse, and game controllers can utilize recharging cells, you should NOT use rechargables for something like an emergency-kit's flashlight which you store away for hurricane season, because chances are you won't be  charging them periodically waiting for the unexpected to happen.

So there are legitimate reasons to use alkalines, but their use obviously is too common to be explained by those circumstances.   My guess is selling disposable batteries is more profitable for them, or that people are too lazy, or both.
නැවත ආරෝපණය කළ හැකි බැටරි ඉවත දැමිය හැකි බැටරි වලට වඩා වෙනස් රසායන විද්‍යාවක් ඇත. තවද විවිධ රසායනයන් විවිධ වාසි සහ අවාසි ඇති කරයි. NiMH AA හි වෝල්ටීයතාව 1.2 ක් ඇත, නමුත් ක්ෂාරීය AA 1.5 කි. නමුත් බොහෝ ඉලෙක්ට්‍රොනික උපකරණ මෙම කුඩා වෙනස්කම් ඉවසයි. පරිශීලකයෙකු සඳහා වඩාත් වැදගත් වෙනසක් වනුයේ ස්වයංක්‍රීය විසර්ජන ගැටලුවයි. NiMH වැනි නැවත ආරෝපණය කළ හැකි සෛල, පේනුගත නොකළ විට පවා, කාලයත් සමඟ ආරෝපණය නැති වේ. එබැවින් ඔබේ දුරස්ථ, මූසිකය සහ ක්‍රීඩා පාලකයන්ට නැවත ආරෝපණය කිරීමේ සෛල භාවිතා කළ හැකි අතර, ඔබ සුළි කුණාටු සමය සඳහා ගබඩා කර තබන හදිසි-කට්ටලයේ ෆ්ලෑෂ් ලයිට් වැනි දෙයකට නැවත ආරෝපණය කළ හැකි උපකරණ භාවිතා නොකළ යුතුය, මන්ද ඔබ ඒවා වරින් වර ආරෝපණය නොකරනු ඇත. අනපේක්ෂිත සිදුවීමක්. එබැවින් ක්ෂාරීය භාවිතා කිරීමට නීත්‍යානුකූල හේතු ඇත, නමුත් ඒවායේ භාවිතය පැහැදිලිවම එම තත්වයන් මගින් පැහැදිලි කළ නොහැකි තරම් සුලභ ය. මගේ අනුමානය නම් ඉවත දැමිය හැකි බැටරි විකිණීම ඔවුන්ට වඩා ලාභදායී ය, නැතහොත් මිනිසුන් කම්මැලි ය, නැතහොත් දෙකම ය.