Much of the food produced by farming families in the classical period was needed to feed the families themselves. So when crop output is as low as it was, even small increases of production result in large increases in surplus. Egypt had much more efficient agricultural production than Italy did though, due to its climate and the floods, allowing for easy creation of large grain surpluses far beyond what Italian farmers could do.

Rome also had a population density unlike anything the Western world had seen. The ease of transporting the vast quantities of food up the Tiber on ships, rather than on carts over land, was also a factor... at least until it silted up and needed to be dredged.
සම්භාව්‍ය යුගයේ ගොවි පවුල් විසින් නිෂ්පාදනය කරන ලද ආහාරවලින් වැඩි ප්‍රමාණයක් පවුල් පෝෂණය කිරීම සඳහා අවශ්‍ය විය. එබැවින් බෝග නිෂ්පාදනය අඩු වූ විට, නිෂ්පාදනයේ කුඩා වැඩිවීමක් පවා අතිරික්තය විශාල ලෙස වැඩි කරයි. ඊජිප්තුවේ දේශගුණය සහ ගංවතුර හේතුවෙන් ඉතාලියට වඩා බොහෝ කාර්යක්ෂම කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදනයක් තිබුණි, ඉතාලි ගොවීන්ට කළ හැකි ප්‍රමාණයට වඩා විශාල ධාන්‍ය අතිරික්තයක් පහසුවෙන් නිර්මාණය කිරීමට ඉඩ සලසයි. බටහිර ලෝකය දැක ඇති කිසිවක් මෙන් නොව රෝමයේ ජන ඝනත්වයක් ද තිබුණි. විශාල ආහාර ප්‍රමාණයක් ටයිබර් නැව් හරහා ගොඩබිමට කරත්ත මත ප්‍රවාහනය කරනවාට වඩා නැව් මත ප්‍රවාහනය කිරීමේ පහසුව ද සාධකයක් විය... අඩුම තරමින් එය රොන්මඩ වැසී ගොස් හෑරීම අවශ්‍ය වන තුරු.