It depends very much on the class.  Mostly I TA sections for large (500+) survey lectures (I'm scheduled to teach my second class as instructor this summer - yay!); I don't know if you have those in Europe.  They usually fill a GER, and that means you get a spread of students: Freshmen who never had a class before, seniors who just realized they need a GER to finish, and then some students who are genuinely interested.

I've TAed all of our World History courses (11000 BC-Present) and Western Civ courses (1000 AD-Present), and a lot of Greek Myth, so more often than not I'm working with material I'm not too familiar with (I'm pretty good with Myth - WW2 not so much), which is actually really fun.  The assigned primary sources are usually straight forward, and when things go well I'm there not really to be too active - ideally the students would just sit in a room for an hour and discuss the texts themselves, but reality, right? - I talk the students through the assigned texts (by which I make them talk me through them) and show (again, get them to show me) how the assigned texts are related.

If the students have done the reading and are willing to participate, it's really fun.  Engaging with the students is cool, seeing learning accomplished is cool.  As a matter of fact, my favorites are C students who want to do better.  As don't need me, and other students just aren't trying.  Even when students completely misunderstand a text (and incredibly often students read a text and take *the exact opposite* of the intended meaning from it), walking them through the argument of the text and helping them understand what's going on in it is rewarding.

On the other hand, sometimes groups of students come without having read a damn thing, and it becomes habitual.  Total refusal to engage with the course.  Those sections are just torture.  They wreck my self esteem, they eat of tons of energy as I try to figure out how I am going do class next time, they basically make me hate life.  Is this happening because I'm a bad teacher?  What can I do to fix it?  Myth is the worst.  I go into Myth sections wanting to talk about psychoanalysis or sexual politics or experiences of war or the hero cycle or all kinds of things that require the students to have read the texts, and I find out they just want me to tell them the stories.  Sigh.

These aren't isolated students - you get good and bad students in almost every class.
Sometimes the whole class picks up an attitude, both good and bad.  Getting a section go bad on you is just the worst.  I remember one 8AM section I had where I absolutely could not convince the students to read anything.  One morning I just gave up and straight up asked them what I could do to make them participate, and one kid in the back said "bring us coffee."  I'm not buying 30 students coffee, so I took them to a coffee shop next time.  No improvement.  Someone in their eval of my teaching that term wrote "LegalAction is too hands-on.  He should just let us fail."  Worst feeling ever.

I'm friendly with several of my old students, and many of them take multiple classes from me.  That's pretty cool (and good for getting a section on your side - "Now, I know that quiz schedule looks scary, but Jessica was in my class last year.  It wasn't so bad was it?" "No, it's really not." A little manipulative, because Jessica is never going to say to my class in front of me "It was hell," but it keeps people from complaining).

Sorry I can't help you with the British system admission requirements.
එය බොහෝ දුරට පන්තිය මත රඳා පවතී. විශාල (500+) සමීක්ෂණ දේශන සඳහා බොහෝ දුරට I TA අංශ (මම මෙම ගිම්හානයේදී උපදේශකයෙකු ලෙස මගේ දෙවන පන්තියට ඉගැන්වීමට නියමිතයි - ඔව්!); ඔය යුරෝපයේ ඒවා තියෙනවද කියලා මම දන්නේ නැහැ. ඔවුන් සාමාන්‍යයෙන් GER එකක් පුරවන අතර එයින් අදහස් වන්නේ ඔබට ශිෂ්‍ය සංඛ්‍යාව පැතිරී ඇති බවයි: පෙර කිසි දිනෙක පන්තියක් නොතිබූ නවකයන්, ඔවුන්ට අවසන් කිරීමට GER අවශ්‍ය බව තේරුම් ගත් ජ්‍යෙෂ්ඨයින් සහ පසුව සැබෑ උනන්දුවක් දක්වන සමහර සිසුන්. මම අපගේ සියලුම ලෝක ඉතිහාස පාඨමාලා (ක්‍රි.පූ. 11000-වර්තමානය) සහ බටහිර සිවිල් පාඨමාලා (ක්‍රි.ව. 1000-වර්තමානය) සහ ග්‍රීක මිථ්‍යාවන් බොහොමයක් TAed කර ඇත, එබැවින් බොහෝ විට මම ද්‍රව්‍ය සමඟ වැඩ කරමි. හුරුපුරුදු (මම මිථ්‍යාව සමඟ ඉතා හොඳයි - WW2 එතරම් නොවේ), එය ඇත්තෙන්ම විනෝදජනකයි. පවරන ලද ප්‍රාථමික මූලාශ්‍ර සාමාන්‍යයෙන් කෙළින්ම ඉදිරියට යන අතර, දේවල් හොඳින් සිදු වූ විට මම ඇත්තටම ක්‍රියාශීලී වීමට එහි නොසිටිමි - ඉතා මැනවින් සිසුන් කාමරයක පැයක් වාඩි වී පාඨ ගැන සාකච්ඡා කරනු ඇත, නමුත් යථාර්ථය, හරිද? - මම පවරා ඇති පෙළ හරහා සිසුන්ට කතා කරමි (එමගින් මම ඔවුන් හරහා මා කතා කිරීමට සලස්වන්නෙමි) සහ පවරා ඇති පෙළ සම්බන්ධ වන්නේ කෙසේදැයි පෙන්වන්න (නැවතත්, ඔවුන් මට පෙන්වීමට සලස්වන්න). සිසුන් කියවීම සිදු කර ඇති අතර සහභාගී වීමට කැමති නම්, එය ඇත්තෙන්ම විනෝදජනකයි. සිසුන් සමඟ සම්බන්ධ වීම සිසිල් ය, ඉගෙනීම සාර්ථක වී ඇති බව දැකීම සිසිල් ය. ඇත්ත වශයෙන්ම, මගේ ප්‍රියතමයන් වඩා හොඳින් කිරීමට කැමති C සිසුන් වේ. මට අවශ්‍ය නැති නිසා, සහ අනෙකුත් සිසුන් උත්සාහ කරන්නේ නැහැ. සිසුන් පෙළක් සම්පූර්ණයෙන්ම වරදවා වටහා ගත් විට පවා (සහ ඇදහිය නොහැකි තරම් බොහෝ විට සිසුන් පෙළක් කියවා එයින් අදහස් කරන අර්ථයට *හරිම ප්‍රතිවිරුද්ධය* ගනී), පෙළ තර්කය හරහා ඔවුන්ව ගමන් කර එහි සිදුවන්නේ කුමක්ද යන්න තේරුම් ගැනීමට ඔවුන්ට උපකාර කිරීම ප්‍රතිලාභදායකය. අනෙක් අතට, සමහර විට ශිෂ්‍ය කණ්ඩායම් පැමිණෙන්නේ කිසිම මගුලක් කියවීමකින් තොරව, එය පුරුද්දක් බවට පත්වේ. පාඨමාලාව සමඟ සම්බන්ධ වීම සම්පූර්ණයෙන්ම ප්රතික්ෂේප කිරීම. එම කොටස් වධහිංසා පමුණුවයි. ඔවුන් මගේ ආත්ම අභිමානය විනාශ කරයි, මම ඊළඟ වතාවේ පන්තියට යන්නේ කෙසේදැයි සොයා බැලීමට උත්සාහ කරන විට ඔවුන් ශක්තිය ටොන් ගණනක් අනුභව කරති, ඔවුන් මූලික වශයෙන් මා ජීවිතයට වෛර කරයි. මෙහෙම වෙන්නේ මම නරක ගුරුවරයෙක් නිසාද? එය නිවැරදි කිරීමට මට කුමක් කළ හැකිද? මිථ්යාව නරකම වේ. මම මනෝ විශ්ලේෂණය හෝ ලිංගික දේශපාලනය හෝ යුද්ධයේ අත්දැකීම් හෝ වීර චක්‍රය හෝ සිසුන්ට පාඨ කියවා තිබීම අවශ්‍ය කරන සියලුම ආකාරයේ දේවල් ගැන කතා කිරීමට අවශ්‍ය මිථ්‍යාව කොටස් වෙත ගිය අතර, ඔවුන්ට අවශ්‍ය වන්නේ මා ඔවුන්ට කතන්දර පැවසීමට පමණක් බව මම සොයා ගතිමි. සැනසුම් සුසුමක්. මොවුන් හුදකලා සිසුන් නොවේ - ඔබට සෑම පන්තියකම පාහේ හොඳ සහ නරක සිසුන් ලැබේ. සමහර විට මුළු පන්තියම හොඳ සහ නරක යන දෙකම ආකල්පයක් ගනී. අංශයක් ඔබට නරක අතට හැරීම නරකම දෙයයි. මට මතකයි මා සතුව තිබූ උදේ 8 ට පමණ කොටසක් කිසිවක් කියවීමට සිසුන්ට ඒත්තු ගැන්වීමට මට නොහැකි විය. එක් උදෑසනක් මම අත්හැර දමා කෙළින්ම ඔවුන්ගෙන් ඔවුන් සහභාගී කරවීමට මා කුමක් කළ යුතු දැයි විමසූ අතර, පිටුපස සිටි එක් ළමයෙක් පැවසුවේ &quot;අපිට කෝපි ගේන්න&quot; යනුවෙනි. මම සිසුන් 30 දෙනෙකුට කෝපි මිලදී නොගන්නා නිසා මම ඔවුන්ව ඊළඟ වතාවේ කෝපි කඩයකට රැගෙන ගියා. දියුණුවක් නෑ. එම යෙදුමේ මගේ ඉගැන්වීම් වල යම් අයෙක් ලිව්වේ &quot;නීතිමය ක්‍රියාමාර්ගය අතපසු වීමකි. ඔහු අපට අසමත් වීමට ඉඩ හැරිය යුතුය.&quot; නරකම හැඟීම. මම මගේ පැරණි සිසුන් කිහිප දෙනෙකු සමඟ මිත්‍රශීලී වන අතර ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් මගෙන් විවිධ පන්ති පවත්වති. ඒක හරිම ලස්සනයි (සහ ඔබේ පැත්තේ කොටසක් ලබා ගැනීමට හොඳයි - &quot;දැන්, මම දන්නවා ප්‍රශ්න විචාරාත්මක කාලසටහන භයානක බව, නමුත් ජෙසිකා පසුගිය වසරේ මගේ පන්තියේ සිටියා. එය එතරම් නරක වුණේ නැහැ?&quot; &quot;නැහැ, එය ඇත්තටම නොවේ. .&quot; ටිකක් උපාමාරු දැමීමක්, මන්ද ජෙසිකා කිසි විටෙකත් මා ඉදිරිපිට මගේ පන්තියට නොකියන්නේ &quot;එය අපායකි&quot;, නමුත් එය මිනිසුන්ව පැමිණිලි කිරීමෙන් වළක්වයි). සමාවන්න මට බ්‍රිතාන්‍ය පද්ධති ඇතුළත් වීමේ අවශ්‍යතා සමඟ ඔබට උදව් කළ නොහැක.