There are two problems, I think, with the German War in the east. 1) the Germans, due to the racist Nazi ideology, was far too brutal against the Slavic nationalities in the conquered territories. 2) The size and scale of Russia made a rapid victory like in 1940 virtually impossible. 

To point 1), Hitler famously said that his first attack would wreck the fragile Soviet state. He was alluding to the many national and racial minorities which the Russians dominated. This included Hungarians, Poles, Finns, Baltics, Siberians, Asians, Arabs, and a myriad of other ethnicities. Famously, the Ukrainians welcomed the Germans with open arms in the first weeks of Barbarossa. But, rather than courting dissident groups and promoting revolt behind Soviet lines, the Germans instead implemented a large scale program of harassment and extermination. This news was carried rearward by the retreating Red Army, and by Winter of 1941 any possibility of counter-revolution had been killed. Instead, Russians and non-Russians unified to defeat the barbaric Nazi menace. It was a major opportunity which the Germans wasted. 

To point 2), the Germans had grown used to quick victories. In 1940, they had smashed the French Army, destroyed the cohesion of its armies, and quickly occupied regions of critical importance to French government (like, say, Paris). But Russia was big, and even if the German army achieved smashing success, it would never reach Moscow and St. Petersburg (Leningrad) as quickly as it did Paris. The distances are simply not comparable. Instead, the German army focused on destroying the Red Army along the border. It makes sense, if the Red Army was destroyed in Soviet Poland, who would stop the Germans from taking Moscow? Nobody, thats who. *But* it wasnt that simple. The Germans were really good at destroying an enemies *cohesion*, or its ability to operate effectively. But it had a harder time destroying the Russian army. Again, the spaces involved (and especially the unit density, or the average number of men per km) were so great that while Russian Corps and Armies were destroyed, many men simply passed through the porous German lines. They would later reform into new units which would defend Moscow. Its hard to say how the *Wehrmacht* could have solved that glaring issue, but it was a major cause for their defeat. Russia is just so big, and the Germans were totally unable to account for that.


නැඟෙනහිර ජර්මානු යුද්ධය සමඟ ගැටලු දෙකක් තිබේ, මම හිතන්නේ. 1) ජර්මානුවන්, වර්ගවාදී නාසි මතවාදය හේතුවෙන්, යටත් කරගත් ප්‍රදේශවල ස්ලාවික් ජාතිකයින්ට එරෙහිව ඉතා කුරිරු විය. 2) රුසියාවේ ප්‍රමාණය හා පරිමාණය 1940 දී මෙන් වේගවත් ජයග්‍රහණයක් අත්කර ගත්තේ ය. 1 වන කරුණට), හිට්ලර් ප්‍රසිද්ධියේ පැවසුවේ ඔහුගේ පළමු ප්‍රහාරය බිඳෙනසුලු සෝවියට් රාජ්‍යය විනාශ කරන බවයි. ඔහු රුසියානුවන් ආධිපත්‍යය දැරූ බොහෝ ජාතික සහ වාර්ගික සුළුතරයන් ගැන සඳහන් කරමින් සිටියේය. මෙයට හංගේරියානුවන්, පෝලන්ත ජාතිකයන්, ෆින්ලන්ත ජාතිකයන්, බෝල්ටික් ජාතිකයන්, සයිබීරියානුවන්, ආසියාතිකයන්, අරාබිවරුන් සහ අනෙකුත් ජනවර්ග ගණනාවක් ඇතුළත් විය. සුප්‍රසිද්ධ, යුක්රේනියානුවන් බාබරෝසා හි පළමු සතිවලදී ජර්මානුවන් විවෘත දෑතින් පිළිගත්හ. එහෙත්, විසම්මුතික කණ්ඩායම්වලට ආලය කිරීම සහ සෝවියට් දේශසීමා පිටුපස කැරැල්ල ප්‍රවර්ධනය කිරීම වෙනුවට, ජර්මානුවන් ඒ වෙනුවට හිරිහැර කිරීම සහ සමූලඝාතනය කිරීමේ මහා පරිමාණ වැඩසටහනක් ක්‍රියාත්මක කළහ. පසුබසින රතු හමුදාව විසින් මෙම පුවත පසුපසට ගෙන යන ලද අතර 1941 ශීත ඍතුව වන විට ප්‍රතිවිප්ලවයේ ඕනෑම හැකියාවක් විනාශ විය. ඒ වෙනුවට රුසියානුවන් සහ රුසියානු නොවන අය ම්ලේච්ඡ නාසි උවදුර පරාජය කිරීමට එක්සත් විය. එය ජර්මානුවන් නාස්ති කළ ප්‍රධාන අවස්ථාවක් විය. 2 වන කරුණට), ජර්මානුවන් ඉක්මන් ජයග්‍රහණ සඳහා පුරුදු වී සිටියහ. 1940 දී, ඔවුන් ප්‍රංශ හමුදාව සුනුවිසුනු කර, එහි හමුදාවන්ගේ සංහිඳියාව විනාශ කර, ප්‍රංශ රජයට (පැරිස් වැනි) ඉතා වැදගත් ප්‍රදේශ ඉක්මනින් අත්පත් කර ගත්හ. නමුත් රුසියාව විශාල වූ අතර, ජර්මානු හමුදාව අතිවිශිෂ්ට සාර්ථකත්වයක් අත්කර ගත්තද, පැරීසියට ළඟා වූ තරම් ඉක්මනින් මොස්කව් සහ ශාන්ත පීටර්ස්බර්ග් (ලෙනින්ග්‍රෑඩ්) වෙත ළඟා නොවනු ඇත. දුර සරලව සැසඳිය නොහැක. ඒ වෙනුවට, ජර්මානු හමුදාව අවධානය යොමු කළේ දේශ සීමාව දිගේ රතු හමුදාව විනාශ කිරීමට ය. සෝවියට් පෝලන්තයේ රතු හමුදාව විනාශ කළහොත් ජර්මානුවන් මොස්කව් අල්ලා ගැනීම වළක්වන්නේ කවුද? කවුරුත් නෑ, ඒ කවුද. *නමුත්* එය එතරම් සරල නොවීය. සතුරන් විනාශ කිරීමට ජර්මානුවන් සැබවින්ම දක්ෂ විය *ඒකාබද්ධතාවය*, නැතහොත් ඵලදායී ලෙස ක්‍රියා කිරීමේ හැකියාව. නමුත් රුසියානු හමුදාව විනාශ කිරීම දුෂ්කර විය. නැවතත්, සම්බන්ධ වූ අවකාශයන් (සහ විශේෂයෙන් ඒකක ඝනත්වය හෝ කි.මී. එකකට සාමාන්‍ය මිනිසුන් සංඛ්‍යාව) කොතරම් විශාලද යත් රුසියානු බළකාය සහ හමුදාවන් විනාශ වූ අතර බොහෝ මිනිසුන් සිදුරු සහිත ජර්මානු රේඛා හරහා ගමන් කළහ. පසුව ඔවුන් මොස්කව් ආරක්ෂා කරන නව ඒකක බවට ප්‍රතිසංස්කරණය කරනු ඇත. *Wehrmacht* විසින් එම දීප්තිමත් ප්‍රශ්නය විසඳුවේ කෙසේදැයි කීමට අපහසු නමුත් එය ඔවුන්ගේ පරාජයට ප්‍රධාන හේතුවක් විය. රුසියාව එතරම් විශාල වන අතර ජර්මානුවන්ට එය ගණනය කිරීමට සම්පූර්ණයෙන්ම නොහැකි විය.

