I think this is an incredibly complex question, and really one that has gained added depth the further we have gone from the events as more has been learned.

In particular I want to focus on two areas, the reporting of pre US intervention newspapers from Cuba, and the reaction to the loss of the Maine.

Men working on behalf of Hearst and Pulitzer in particular could be shameless at times in their reporting, such as relating how brutal Spanish police violated the privacy of a young American woman's bedroom and ordered her stripped in the hunt for smuggled messages and money for the rebels. But conversely the war against the Cuban rebels DID take some brutal turns, and for almost a century American interests had been eyeing Cuba while there was a feeling of at least basic support for a local uprising against a backwards colonial holdout. 

And eyeing it all with both some general support, but also an eye on the bottom line Hearst in response to reports of cooling tensions was quoted as saying to one of his men in Cuba. 

 >  "You provide me with the photographs, and I'll provide you with the war"

However most evidence suggests this was apocryphal, while Hearst expected a Cuban victory and supported it, the paper was not actively engaged yet in supporting a US participation, nor were tensions particularly cooling at the time. The rebellion was still actively being fought. _URL_1_ 

However an actual declaration of war in support of the rebels was far from on the table, McKinley was still uninterested in military action, but sought to appease both business interests and Cuban supporters by negotiating with Spain for reforms to bring peace, however that went nowhere in the end. However Spain did recall its Governor General from Havana who had been a good deal harsher than his predecessor, but this then enflamed loyal Cubans as a sign of wavering support and led to agitation in the capital. 

In response the US Consul in Havana, Fitzhugh Lee(nephew of Robert E. Lee and a former CSA cavalry officer), called for a warship to help protect US citizens and property, and thus arrived the USS Maine. 3 weeks into her stay at about 9:30 PM an explosion completely destroyed the battleship and killed 3/4 of her crew. In March a naval inquiry reached the conclusion that the Maine had been sunk by the explosion of a mine. For the weeks following the sinking Hearst and Pullitzer's papers had been demanding blood, while Pulitzer supposedly thought it ridiculous that Spain would try to mine a US warship the fact was the Maine was now sitting in the harbor mud, and Spain was the obvious culprit. Calls for concessions did little to dampen tempers and the blood of the public. While many in government too thought war was the only answer, such as Senator henry Cabot Lodge, and his confidant, Assistant Secretary of the Navy Theodore Roosevelt. Thus with enough support in Congress and a penned in Executive, with a public calling for blood a month after the end of the Maine inquiry, with the caveat that the US would not annex Cuba thanks to the Teller Amendment, in late April the Congress passed a bill authorizing military force by the President to liberate Cuba and war followed a few days later. 

The key here is of course the sinking of the Maine, and calls to "Remember the Maine" were echoed around the nation. In years since though there has been a good deal of examination into what actually sank the ship. Most notably was an investigation in the mid 70's by Admiral Hyman G. Rickover. Rickover was a no nonsense, damn near authoritarian, who was almost singlehandedly responsible for the creation and state of the modern nuclear navy even today. And his interest was peaked by the possibility, discounted at the time that a coal fire was responsible for setting of Maine's forward magazine.

He came to a conclusion that thanks to the use of more dangerous Bituminous Coal over Anthracite, combined with atmospheric conditions, and insufficient inspection and ventilation, were at least as likely as a mine. Bit coal has a dangerous tendency to self combust compared to Anthracite which could have produced the fire of sufficient heat to set off the magazine next door. In particular they noted a similar event in the USS New York shortly before the Maine's explosion where the same brand of coal that had sat for 2 weeks began to burn just 3 hours after being checked. The Maine went up 12 hours post inspection and the coal had been in that bunker for nearly 3 months! 

The report that was prepared for Rickover: _URL_0_

So while modern scholarship has come around to an accident though it is not unanimous, and a few voices raised the suggestion at the time, the reporting of the papers holding Spain to account for the loss were not out of step with what the US government concluded themselves had happened, just with more gusto.

I should recommend as another fine overview on the period and the coming together of many different interests as a good first reading on the topic: *The War Lovers: Roosevelt, Lodge, Hearst, and the Rush to Empire, 1898* by Evan Thomas. 


මම සිතන්නේ මෙය ඇදහිය නොහැකි තරම් සංකීර්ණ ප්‍රශ්නයක් වන අතර, ඇත්ත වශයෙන්ම අපි සිදුවීම් වලින් තව දුරටත් ඉදිරියට යන තරමට ගැඹුරක් ලබා ගත් ප්‍රශ්නයකි. විශේෂයෙන් මට ක්ෂේත්‍ර දෙකක් කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීමට අවශ්‍යයි, කියුබාවේ සිට එක්සත් ජනපද මැදිහත්වීමට පෙර පුවත්පත් වාර්තා කිරීම සහ මේන් අහිමි වීම පිළිබඳ ප්‍රතිචාරය. විශේෂයෙන්ම හර්ස්ට් සහ පුලිට්සර් වෙනුවෙන් වැඩ කරන පිරිමින් ඔවුන්ගේ වාර්තා කිරීමේදී නිර්ලජ්ජිත විය හැකිය, එනම් ස්පාඤ්ඤ පොලිසිය තරුණ ඇමරිකානු කාන්තාවකගේ නිදන කාමරයේ පෞද්ගලිකත්වය උල්ලංඝනය කළ ආකාරය සහ කැරලිකරුවන් සඳහා හොර රහසේ පණිවිඩ සහ මුදල් සෙවීමේදී ඇයව ඉවත් කිරීමට නියෝග කළ ආකාරය සම්බන්ධ කිරීම වැනි ය. . එහෙත් අනෙක් අතට කියුබානු කැරලිකරුවන්ට එරෙහි යුද්ධය යම් ම්ලේච්ඡ හැරීම් සිදු වූ අතර, පසුගාමී යටත් විජිත පාලනයකට එරෙහිව දේශීය නැගිටීමක් සඳහා අවම වශයෙන් මූලික සහයෝගය පිළිබඳ හැඟීමක් තිබියදී සියවසකට ආසන්න කාලයක් ඇමරිකානු අවශ්‍යතා කියුබාව දෙස බලා සිටියේය. යම් සාමාන්‍ය සහයෝගයක් ඇතිව ඒ සියල්ල දෙස බලා සිටීම පමණක් නොව, සිසිලන ආතතීන් පිළිබඳ වාර්තාවලට ප්‍රතිචාර වශයෙන් හර්ස්ට් කියුබාවේ සිටින ඔහුගේ එක් අයෙකුට ප්‍රකාශ කළ බව උපුටා දක්වයි. &gt; &quot;ඔබ මට ඡායාරූප ලබා දෙන්න, මම ඔබට යුද්ධය ලබා දෙන්නම්&quot; කෙසේ වෙතත් බොහෝ සාක්ෂි යෝජනා කරන්නේ මෙය අභූතවාදී බවයි, නමුත් හර්ස්ට් කියුබානු ජයග්‍රහණයක් අපේක්ෂා කර එයට සහාය දුන් අතර, පත්‍රය තවමත් එක්සත් ජනපද සහභාගීත්වයකට සහය දැක්වීමට ක්‍රියාකාරීව නිරත වී නොමැත. එම අවස්ථාවේ ආතතිය විශේෂයෙන් සිසිල් නොවීය. කැරැල්ල තවමත් සක්‍රීයව සටන් කරමින් පැවතුනි. _URL_1_ කෙසේ වෙතත්, කැරලිකරුවන්ට සහය දැක්වීම සඳහා සැබෑ යුද ප්‍රකාශයක් මේසය මත නොතිබුණද, McKinley තවමත් හමුදා ක්‍රියාමාර්ග කෙරෙහි උනන්දුවක් නොදැක්වූ නමුත්, සාමය ගෙන ඒම සඳහා ප්‍රතිසංස්කරණ සඳහා ස්පාඤ්ඤය සමඟ සාකච්ඡා කිරීමෙන් ව්‍යාපාරික අවශ්‍යතා සහ කියුබානු ආධාරකරුවන් සතුටු කිරීමට උත්සාහ කළේය, කෙසේ වෙතත් එය සිදු විය. අවසානයේ කොතැනකවත් නැත. කෙසේ වෙතත්, ස්පාඤ්ඤය තම පූර්වගාමියාට වඩා දැඩි ලෙස දැඩි ලෙස කටයුතු කළ හවානා ආණ්ඩුකාරවරයා ආපසු කැඳවා ඇත, නමුත් මෙය පසුව පක්ෂපාතී කියුබානුවන්ට සහයෝගය දැක්වීමේ ලකුණක් ලෙස අවුලුවාලමින් අගනුවර උද්ඝෝෂණවලට තුඩු දුන්නේය. හවානා හි එක්සත් ජනපද කොන්සල්වරයාට ප්‍රතිචාර වශයෙන්, Fitzhugh Lee (Robert E. Lee ගේ බෑණනුවන් සහ හිටපු CSA අශ්වාරෝහක නිලධාරියෙක්), US පුරවැසියන් සහ දේපළ ආරක්ෂා කිරීමට උදව් කිරීමට යුද නෞකාවක් ඉල්ලා සිටි අතර, ඒ අනුව USS Maine වෙත පැමිණියේය. ඇය නැවතී සති 3ක් රාත්‍රී 9.30ට පමණ සිදු වූ පිපිරීමකින් යුධ නැව සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ වූ අතර ඇගේ කාර්ය මණ්ඩලයෙන් 3/4ක් මිය ගියාය. මාර්තු මාසයේදී නාවික හමුදාව කළ පරීක්ෂණයකින් නිගමනය වූයේ මේන් නෞකාව පතලක පිපිරීමකින් ගිලී ඇති බවයි. ගිලා බැසීමෙන් පසු සති කිහිපය තුළ හර්ස්ට් සහ පුලිට්සර්ගේ ලිපි ලේඛන ඉල්ලා සිටි අතර, ස්පාඤ්ඤය එක්සත් ජනපද යුද නැවක් පතල් කිරීමට උත්සාහ කිරීම හාස්‍යජනක යැයි පුලිට්සර් සිතුවේ මේන් දැන් වරාය මඩේ වාඩි වී සිටීම සහ ස්පාඤ්ඤය පැහැදිලි වැරදිකරුවා විය. සහන සඳහා වූ ඉල්ලීම් කෝපය සහ මහජනතාවගේ රුධිරය තෙත් කිරීමට එතරම් දෙයක් කළේ නැත. සෙනෙට් සභික හෙන්රි කැබට් ලොජ් සහ ඔහුගේ විශ්වාසවන්ත නාවික හමුදාවේ සහකාර ලේකම් තියඩෝර් රූස්වෙල්ට් වැනි ආන්ඩුවේ බොහෝ දෙනෙක් ද එකම පිළිතුර යුද්ධය බව සිතූ අතර. මේ අනුව, කොන්ග්‍රසයේ ප්‍රමාණවත් සහයෝගයක් සහ විධායකයේ ලියවිල්ලක් ඇතිව, මේන් පරීක්ෂණය අවසන් වී මාසයකට පසු මහජනතාව ලේ ඉල්ලා සිටීමත් සමඟ, ටෙලර් සංශෝධනයට ස්තූතිවන්ත වෙමින් එක්සත් ජනපදය කියුබාව ඈඳා නොගන්නා බවට අනතුරු ඇඟවීමක් සමඟ, අප්‍රේල් අග දී කොන්ග්‍රසය සම්මත විය. කියුබාව සහ යුද්ධය මුදා ගැනීම සඳහා ජනාධිපතිවරයා විසින් මිලිටරි බලය ලබා දෙන පනතක් දින කිහිපයකට පසුව අනුගමනය කරන ලදී. මෙහි ප්‍රධාන කරුණ වන්නේ මේන් ගඟ ගිලා බැසීම වන අතර, &quot;මේන් මතක තබා ගන්න&quot; යන ඉල්ලීම් ජාතිය පුරා දෝංකාර දුන්නා. එතැන් සිට වසර කිහිපයකින් නැව ගිලී ගියේ කුමක් ද යන්න පිළිබඳව හොඳ පරීක්ෂණයක් සිදු කර ඇත. 70 දශකයේ මැද භාගයේදී අද්මිරාල් හයිමන් ජී. රිකෝවර් විසින් සිදු කරන ලද පරීක්ෂණයක් වඩාත් කැපී පෙනේ. අදටත් නූතන න්‍යෂ්ටික නාවික හමුදාවේ නිර්මානයට සහ තත්වයට තනි තනිව වග කිව යුතු රිකෝවර් යනු විකාරයක් නැති, අත්තනෝමතික ආසන්නයේ සිටි අයෙකි. මේන් ගේ ඉදිරි සඟරාව සැකසීමට ගල් අඟුරු ගින්නක් වගකිව යුතු බවට එම අවස්ථාවේ දී වට්ටම් කළ හැකියාවෙන් ඔහුගේ උනන්දුව උපරිම විය. ඇන්ත්‍රසයිට් වලට වඩා භයානක බිටුමිනස් ගල් අඟුරු භාවිතා කිරීම නිසා වායුගෝලීය තත්ත්වයන් සහ ප්‍රමාණවත් පරීක්ෂාව සහ වාතාශ්‍රය නොමැතිකම අවම වශයෙන් පතලක් තරම් විය හැකි බව ඔහු නිගමනය කළේය. ඇන්ත්‍රසයිට් හා සසඳන විට බිට් ගල් අඟුරු ස්වයං දහනය වීමේ භයානක ප්‍රවණතාවක් ඇති අතර එමඟින් අසල්වැසි සඟරාව නිවා දැමීමට ප්‍රමාණවත් තාපයක් ඇති කළ හැකිය. විශේෂයෙන්ම ඔවුන් මේන් හි පිපිරීමට ටික කලකට පෙර USS නිව් යෝර්ක් හි එවැනිම සිදුවීමක් සටහන් කර ඇති අතර එහිදී සති 2 ක් තිස්සේ වාඩි වී සිටි ගල් අඟුරු සන්නාමයම පරීක්ෂා කිරීමෙන් පැය 3 කට පසුව දැවී යාමට පටන් ගත්තේය. මේන් නෞකාව පැය 12ක් පරීක්ෂා කිරීමෙන් පසු ඉහළ ගිය අතර ගල් අඟුරු එම බංකරයේ මාස 3කට ආසන්න කාලයක් තිබී ඇත! රික්ඕවර් සඳහා සකස් කරන ලද වාර්තාව: _URL_0_ එබැවින් නවීන ශිෂ්‍යත්වය ඒකමතික නොවූවත් අනතුරකට ලක්ව ඇති අතර, එම අවස්ථාවේ හඬවල් කිහිපයක් යෝජනාවක් මතු කළද, පාඩුව සම්බන්ධයෙන් ස්පාඤ්ඤය අතැති පත්‍රිකා වාර්තා කිරීම සිදු නොවීය. එක්සත් ජනපද ආන්ඩුව තමන් විසින්ම සිදු වූ බව නිගමනය කළ දෙයට වඩා වැඩි කැමැත්තක් ඇතිව සිදු විය. මාතෘකාව පිළිබඳ හොඳ පළමු කියවීමක් ලෙස කාල පරිච්ඡේදය පිළිබඳ තවත් හොඳ දළ විශ්ලේෂණයක් ලෙස මම නිර්දේශ කළ යුතුය: *The War Lovers: Roosevelt, Lodge, Hearst, and the Rush to Empire, 1898* by Evan Thomas. 

