There were no such plans that I'm aware of. From 1917, the Allies, mainly as a result of American pressure, began laying a mine barrage across the northern exits to the North Sea. In response to this, the Germans began diverting U-boats through Norwegian waters. These waters were not initially mined, and could not be due to Norwegian neutrality. Instead of planning an invasion of Norway, the Allies brought diplomatic pressure to bear on Norway. The Norwegian Navy was forced to lay mines in the vicinity of Karmoy, completing the North Sea Barrage. This meant that no invasion of Norway was necessary. Other than this, the Norwegian coastline had little strategic significance during the war. 

The majority of British planning for amphibious operations during the war had a primary focus on the German and Belgian coasts. An invasion of islands off the German coast would allow the RN to base ships off the main German naval bases. Plans for invasions of Sylt and Borkum were drawn up in 1914-15, but were cancelled in favour of the Gallipoli landings. Landings on the Belgian coast would allow the British to neutralise the ports at Zeebrugge, Ostend and Bruges, from which German ships and submarines could operate against the shipping routes into London. Several plans were drawn up for this, including one where troops were landed from trawlers in Ostend harbour, and another where troops and tanks would be landed from large pontoons (which I've written much more about [here](_URL_0_)). 
මම දන්න එවැනි සැලසුම් තිබුණේ නැහැ. 1917 සිට, මිත්‍ර පාක්ෂිකයින්, ප්‍රධාන වශයෙන් ඇමරිකානු පීඩනයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, උතුරු මුහුදට උතුරු පිටවීම් හරහා බිම් බෝම්බයක් තැබීමට පටන් ගත්හ. මෙයට ප්‍රතිචාර වශයෙන් ජර්මානුවන් U-බෝට්ටු නෝර්වේජියානු මුහුද හරහා හරවා යැවීමට පටන් ගත්හ. මෙම ජලය මුලින් කැණීම් නොකළ අතර නෝර්වීජියානු මධ්‍යස්ථභාවය නිසා විය නොහැක. නෝර්වේ ආක්‍රමණයක් සැලසුම් කරනවා වෙනුවට මිත්‍ර පාක්ෂිකයෝ නෝර්වේ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික බලපෑම් එල්ල කළහ. නෝර්වීජියානු නාවික හමුදාවට කාර්මෝයි ආසන්නයේ පතල් තැබීමට බල කෙරුණු අතර, උතුරු මුහුදේ බැරේජ් එක සම්පූර්ණ කළේය. මෙයින් අදහස් කළේ නෝර්වේ ආක්‍රමණයක් අවශ්‍ය නොවන බවයි. මේ හැර, නෝර්වීජියානු වෙරළ තීරයට යුද්ධයේ දී උපායමාර්ගික වැදගත්කමක් තිබුණේ නැත. යුද්ධය අතරතුර උභයජීවී මෙහෙයුම් සඳහා බ්‍රිතාන්‍ය සැලසුම් කළ බහුතරයක් ජර්මානු සහ බෙල්ජියම් වෙරළ තීරයන් කෙරෙහි මූලික අවධානයක් යොමු කළහ. ජර්මානු වෙරළට ඔබ්බෙන් වූ දූපත් ආක්‍රමණයක් ප්‍රධාන ජර්මානු නාවික කඳවුරුවලින් නැව් කඳවුරු කිරීමට RN හට ඉඩ සලසයි. 1914-15 දී Sylt සහ Borkum ආක්‍රමණ සඳහා සැලසුම් සකස් කරන ලද නමුත් Gallipoli ගොඩබෑම සඳහා එය අවලංගු කරන ලදී. බෙල්ජියම් වෙරළට ගොඩබෑම බ්‍රිතාන්‍යයන්ට Zeebrugge, Ostend සහ Bruges හි වරායන් උදාසීන කිරීමට ඉඩ සලසයි, එයින් ජර්මානු නැව් සහ සබ්මැරීන ලන්ඩනයට නැව් මාර්ගවලට එරෙහිව ක්‍රියා කළ හැකිය. මේ සඳහා සැලසුම් කිහිපයක් සකස් කරන ලදී, එකක් ඔස්ටෙන්ඩ් වරායේ ට්‍රෝලර් යාත්‍රාවලින් භට පිරිස් ගොඩබෑම සහ තවත් එකක් විශාල පොන්ටූන් වලින් භට පිරිස් සහ ටැංකි ගොඩ බැස්සවීම (මම [මෙහි](_URL_0_) ගැන වැඩි විස්තර ලියා ඇත). 