This is a big question, so I can only really answer in generalities. Still, I'll do what I can.

 >   Or is the "fight to the death" mentality not really true.

Armies are big, expensive things, to say nothing of the human cost of combat. To fully commit to attacking or defending a place means that the outcome of that battle must be absolutely decisive - something that will win the war. Such instances are pretty rare. What one battle could an army win to conquer the Frankish Empire? Or subdue the thirteen rebelling American colonies? Without the ability to win a clear decision, it's often better to keep the army together and wait for a better opportunity. In instances where one side does commit to a position - Thermopylae, the Alamo, Verdun- casualties can be extreme.

Also, remember that, in Western history at least, a lot of the more famous conventional military campaigns have been pretty symmetrical; both sides have similar weapons and capabilities. In most melee battles, the winner will take almost as many casualties as the loser (barring something weird, like Cannae) until the losing side breaks, runs, and is cut down in pursuit. During the age of muzzleloaders, professional military units engaging in an open-field shootout would both send about three rounds per minute into the enemy formation, resulting in similar casualties no matter how many people were involved. 

For a discussion on the difficulties of achieving a decisive battle, check out Russ Wiegley, *The Age of Battles*.
මෙය විශාල ප්‍රශ්නයක්, එබැවින් මට පිළිතුරු දිය හැක්කේ සාමාන්‍ය කරුණු වලින් පමණි. ඒ වුණත් මට කරන්න පුළුවන් දේ මම කරනවා. &gt; නැතහොත් &quot;මරණය දක්වා සටන&quot; මානසිකත්වය ඇත්ත වශයෙන්ම සත්ය නොවේ. හමුදාව යනු විශාල, මිල අධික දේවල් වන අතර, සටන් සඳහා මිනිස් පිරිවැය ගැන කිසිවක් නොකියයි. යම් ස්ථානයකට පහර දීමට හෝ ආරක්ෂා කිරීමට සම්පූර්ණයෙන්ම කැපවීම යන්නෙන් අදහස් වන්නේ එම සටනේ ප්‍රතිඵලය නියත වශයෙන්ම තීරණාත්මක විය යුතු බවයි - යුද්ධය ජයග්‍රහණය කරන දෙයක්. එවැනි අවස්ථා තරමක් දුර්ලභ ය. ෆ්‍රෑන්ක් අධිරාජ්‍යය යටත් කර ගැනීමට හමුදාවකට ජයගත හැකි එක් සටන කුමක්ද? එසේත් නැතිනම් කැරලිකාර ඇමරිකානු ජනපද දහතුන යටත් කරන්නද? පැහැදිලි තීරණයක් දිනා ගැනීමේ හැකියාවක් නොමැතිව, බොහෝ විට හමුදාව එකට තබා වඩා හොඳ අවස්ථාවක් බලා සිටීම හොඳය. එක් පාර්ශ්වයක් ස්ථාවරයකට කැපවන අවස්ථාවන්හිදී - Thermopylae, Alamo, Verdun- ජුගුප්සාජනක විය හැකිය. එසේම, මතක තබා ගන්න, බටහිර ඉතිහාසයේ අවම වශයෙන්, වඩාත් ප්‍රසිද්ධ සාම්ප්‍රදායික යුධ ව්‍යාපාර බොහෝමයක් සමමිතික විය; දෙපාර්ශවයටම සමාන ආයුධ සහ හැකියාවන් ඇත. බොහෝ විලංගු සටන් වලදී, ජයග්‍රාහකයා පරාජිතයා (කැනේ වැනි අමුතු දෙයක් හැර) පරාජයට පත්වන පාර්ශ්වය බිඳී, දුවමින් සහ හඹා යාමේ දී කපා හරින තෙක් බොහෝ තුවාල ලබා ගනී. මුස්ල්පටවන්නන්ගේ යුගයේදී, විවෘත පිටියේ වෙඩි හුවමාරුවක යෙදෙන වෘත්තීය හමුදා ඒකක දෙකම මිනිත්තුවකට වට තුනක් පමණ සතුරා ගොඩනැගීමට යවනු ඇත, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස කොපමණ මිනිසුන් සම්බන්ධ වුවද සමාන හානි සිදුවේ. තීරණාත්මක සටනක් සාක්ෂාත් කර ගැනීමේ දුෂ්කරතා පිළිබඳ සාකච්ඡාවක් සඳහා, Russ Wiegley, *The Age of Battles* බලන්න.