 >  But that got me thinking, was there any benefits to him going to war with The USSR that helped his efforts on the western fronts and semi-neglected the loss of manpower?

No, not really. Hitler's arrangement with the Soviet Union provided Germany with valuable oil and raw materials, allowing Germany to bypass the Blockade of the continent. With the Invasion of the USSR, the Blockade was now truly effective. There were certainly resources in the USSR worth taking, but what little industry and agricultural produce came into German hands was hardly compensation for the losses in manpower, and the tightening of the Blockade, as well as steadily declining strategic options from 1941 onwards. 

David Stahel's books on the Battles of Moscow and Kiev, and Operations Bagration and Typhoon are good reads. Alexander Hill also has a document reader on the Great Patriotic War, which is valuable as a concise account of the Eastern Front. For economic, Adam Tooze's *Wages of Destruction* is the best book I'm aware of.

 >  no I do not wish that the Germans won WWII, WWI maybe, but not WWII

Frankly, history is better off that they lost both

EDIT:

 >  Like, if Hitler ignored the east and focused on the west, do you think he could've won or at the very least faired better

It's hard to imagine Hitler 'ignoring' the East; it was the center piece of his aims, the lebensraum for the Aryan race and the source of the resources that would allow Germany to achieve autarky and challenge Britain and America. With the Royal Navy still very much in control of Britain's territorial waters at least, and with RAF Fighter Command preventing the Luftwaffe from attaining the control of the air needed to launch Operation Sea Lion (to say nothing of how ersatz German preparations were for that invasion), there was nowhere else to look. North Africa was Italy's sphere, and Rommel was only sent there to assist the Italians in retaining their positions in Libya. After the defeat of France, the Soviet Union was the next logical (using that term relatively) step in Hitler's "programme" as Andreas Hillgruber or Gerhard Weinberg would put it.
 &gt; නමුත් එය මා සිතුවේ, බටහිර පෙරමුණු වල ඔහුගේ උත්සාහයට උදව් කළ සහ මිනිස් බලය අහිමි වීම අර්ධ වශයෙන් නොසලකා හරින ලද සෝවියට් සංගමය සමඟ යුද්ධයට යාමෙන් ඔහුට යම් ප්‍රතිලාභයක් තිබේද? නෑ ඇත්තටම නෑ. සෝවියට් සංගමය සමඟ හිට්ලර්ගේ විධිවිධානය ජර්මනියට වටිනා තෙල් සහ අමුද්‍රව්‍ය ලබා දුන් අතර, ජර්මනියට මහාද්වීපයේ අවහිරය මග හැරීමට ඉඩ සැලසීය. සෝවියට් සමාජවාදී සමූහාණ්ඩුවේ ආක්‍රමණයත් සමඟ, අවහිර කිරීම දැන් සැබවින්ම ඵලදායී විය. සෝවියට් සමාජවාදී සමූහාණ්ඩුව තුළ නිසැකව ම ගත යුතු සම්පත් තිබී ඇත, නමුත් කුඩා කර්මාන්ත සහ කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදන ජර්මානු අතට ලැබුණේ මිනිස් බලයේ අලාභය සහ අවහිර කිරීම් දැඩි කිරීම මෙන්ම 1941 සිට ක්‍රමානුකූලව පහත වැටුණු උපායමාර්ගික විකල්ප සඳහා වන්දි ගෙවීම නොවේ. ඩේවිඩ් ස්ටැහෙල්ගේ මොස්කව් සහ කියෙව් සටන් පිළිබඳ පොත් සහ ඔපරේෂන්ස් බැග්‍රේෂන් සහ ටයිෆූන් හොඳින් කියවිය හැකිය. ඇලෙක්සැන්ඩර් හිල්ට මහා දේශප්‍රේමී යුද්ධය පිළිබඳ ලේඛන කියවන්නෙකු ද ඇත, එය නැගෙනහිර පෙරමුණේ සංක්ෂිප්ත වාර්තාවක් ලෙස වටී. ආර්ථිකය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, Adam Tooze ගේ *Wages of Destruction* යනු මා දන්නා හොඳම පොතයි. &gt; නැහැ මම කැමති නැහැ ජර්මානුවන් WWII, WWI සමහර විට, නමුත් WWII නොවේ අවංකවම, ඉතිහාසය ඔවුන්ට වඩා හොඳයි සංස්කරණය කිරීම දෙකම අහිමි වීම: &gt; හරියට හිට්ලර් නැඟෙනහිර නොසලකා හැර බටහිර දෙසට අවධානය යොමු කළේ නම්, ඔබ සිතන්නේ ඔහුට හැකි බව&#39; ve දිනුවා හෝ අඩුම තරමින් සාධාරණයි, හිට්ලර් නැඟෙනහිර &#39;නොසලකා හරිනවා&#39; සිතීම දුෂ්කර ය; එය ඔහුගේ අරමුනු වල කේන්ද්‍රීය කොටස, ආර්ය ජාතිය සඳහා වූ ලෙබෙන්ස්‍රාම් සහ ජර්මනියට ස්වෛරීත්වය අත්කර ගැනීමට සහ බ්‍රිතාන්‍යයට සහ ඇමරිකාවට අභියෝග කිරීමට ඉඩ සලසන සම්පත්වල මූලාශ්‍රය විය. රාජකීය නාවික හමුදාව තවමත් අවම වශයෙන් බ්‍රිතාන්‍යයේ මුහුදු ප්‍රදේශය පාලනය කරමින් සිටින අතර, සී ලයන් මෙහෙයුම දියත් කිරීමට අවශ්‍ය වාතයේ පාලනය ලුෆ්ට්වාෆේට ලබා ගැනීමෙන් RAF ප්‍රහාරක විධානය වැලැක්වීමත් සමඟ (එම ආක්‍රමණය සඳහා ජර්මනියේ ersatz සූදානම කෙසේ වූයේද යන්න ගැන කිසිවක් නොකියයි. ), බලන්න වෙන තැනක් තිබුණේ නැහැ. උතුරු අප්‍රිකාව ඉතාලියේ ගෝලය වූ අතර රොමෙල් එහි යවනු ලැබුවේ ඉතාලියානුවන්ට ලිබියාවේ ඔවුන්ගේ තනතුරු රඳවා ගැනීමට සහාය වීම සඳහා පමණි. ප්‍රංශයේ පරාජයෙන් පසු, සෝවියට් සංගමය යනු හිට්ලර්ගේ &quot;වැඩසටහනේ&quot; ඊළඟ තාර්කික (සාපේක්ෂ වශයෙන් එම යෙදුම භාවිතා කරන) පියවර වූයේ Andreas Hillgruber හෝ Gerhard Weinberg ය.