Between satellites and radar, it is pretty easy to track anything that flies like a rocket. Rocket exhaust is really hot, and infrared cameras in space can spot them launching. Once it is airborne, an ICBM flies up to the edge of space and then flies unpowered over to its target. During this phase, it is a large metal object sitting in the middle of a big empty area, and radar has no trouble spotting it. From here, we can extrapolate its target based on its current path, since its engine has turned off. It is difficult to figure out if the payload is nuclear or not, but usually if an ICBM is launched at anything other than a military base, it is probably going to be nuclear.
චන්ද්‍රිකා සහ රේඩාර් අතර, රොකට්ටුවක් මෙන් පියාසර කරන ඕනෑම දෙයක් නිරීක්ෂණය කිරීම ඉතා පහසුය. රොකට් පිටාරය ඇත්තෙන්ම උණුසුම් වන අතර අභ්‍යවකාශයේ ඇති අධෝරක්ත කැමරාවලට ඒවා දියත් කිරීම හඳුනාගත හැකිය. එය ගුවන්ගත වූ පසු, ICBM අභ්‍යවකාශයේ මායිම දක්වා පියාසර කරන අතර පසුව එහි ඉලක්කය වෙත බල රහිතව පියාසර කරයි. මෙම අදියරේදී එය විශාල හිස් ප්‍රදේශයක් මැද වාඩි වී සිටින විශාල ලෝහ වස්තුවක් වන අතර රේඩාර්ට එය හඳුනා ගැනීමට අපහසු නැත. මෙතැන් සිට, එහි එන්ජිම ක්‍රියා විරහිත කර ඇති බැවින්, එහි වත්මන් මාර්ගය මත පදනම්ව අපට එහි ඉලක්කය උකහා ගත හැක. ගෙවීම න්‍යෂ්ටික ද නැද්ද යන්න සොයා ගැනීම අපහසුය, නමුත් සාමාන්‍යයෙන් ICBM එකක් හමුදා කඳවුරකට හැර වෙනත් ඕනෑම ස්ථානයක දියත් කළහොත් එය න්‍යෂ්ටික විය හැකිය.