I'm a chemist, and not a physicist, so it's quite possible that I'll be wrong on some of these things. But I'll do my best.

First, it is somewhat possible to capture light in the way you're suggesting, at least transiently. The problem is that matter absorbs light and turns it into an alternative form of energy. So the light bouncing around the solid will eventually all be absorbed and then... not be there anymore. You can make the box quite large, and then the light will "last" longer. After all, some light from the sun manages to travel millions of miles. I don't read much of the physics literature, but I'm sure somebody has published papers on the fabrication of a near perfect mirror for this application. 

As for the second thing, I can think of two problems. First, you can't "see" photons. You see things that light reflects off of. If we could see light, then... well... we really couldn't see anything at all because our eyes would be overloaded. Light waves (and waves of all energies, too) are constantly whizzing around in every direction. Luckily, we don't see their motion. We rely on the fact that light bounces off of an object and goes into our eyes to identify things.

Additionally, I know that light is affected by mass, but you'd have to have A LOT of mass to affect it's trajectory. Ancient astronomers did beautiful scientific work while completely ignoring the fact that mass distorts the trajectory of light. A little metal ball or cylinder is hardly going to affect it. 
මම රසායන විද්‍යාඥයෙක් මිස භෞතික විද්‍යාඥයෙක් නොවේ, ඒ නිසා මේ සමහර දේවල් ගැන වැරදි වෙන්න පුළුවන්. නමුත් මම මගේ උපරිමය කරන්නම්. පළමුව, ඔබ යෝජනා කරන ආකාරයට, අවම වශයෙන් තාවකාලිකව ආලෝකය ග්‍රහණය කර ගැනීමට යම් තරමකට හැකි වේ. ගැටළුව වන්නේ පදාර්ථය ආලෝකය අවශෝෂණය කර එය විකල්ප ශක්තියක් බවට පත් කිරීමයි. එබැවින් ඝනය වටා පිම්බෙන ආලෝකය අවසානයේ සියල්ල අවශෝෂණය කර පසුව... තවදුරටත් එහි නොසිටිනු ඇත. ඔබට පෙට්ටිය තරමක් විශාල කළ හැකිය, එවිට ආලෝකය &quot;පවත්නා&quot; දිගු වේ. සියල්ලට පසු, සූර්යයාගෙන් යම් ආලෝකයක් සැතපුම් මිලියන ගණනක් ගමන් කිරීමට සමත් වේ. මම භෞතික විද්‍යා සාහිත්‍ය වැඩිපුර කියවන්නේ නැත, නමුත් මෙම යෙදුම සඳහා ආසන්න පරිපූර්ණ කැඩපතක් නිර්මාණය කිරීම පිළිබඳව කවුරුන් හෝ පත්‍රිකා පළ කර ඇති බව මට විශ්වාසයි. දෙවන කාරණය සම්බන්ධයෙන්, මට ගැටළු දෙකක් ගැන සිතිය හැකිය. පළමුව, ඔබට ෆෝටෝන &quot;දැකිය නොහැක&quot;. ආලෝකය පරාවර්තනය වන දේවල් ඔබට පෙනේ. අපිට ආලෝකය දකින්න පුළුවන් නම්, හොඳයි.. ඇත්තටම අපිට කිසිම දෙයක් පේන්නේ නැහැ, මොකද අපේ ඇස්වලට බර වැඩි වෙනවා. සැහැල්ලු තරංග (සහ සියලු ශක්තීන්ගේ තරංග ද) සෑම දිශාවකටම නිරන්තරයෙන් ඝෝෂා කරයි. වාසනාවකට මෙන්, අපට ඔවුන්ගේ චලනය නොපෙනේ. යම් වස්තුවකින් ආලෝකය ඉවතට පැන අපගේ දෑස් තුළට ගොස් දේවල් හඳුනාගැනීම සඳහා අපි විශ්වාසය තබමු. මීට අමතරව, ආලෝකයට ස්කන්ධය බලපාන බව මම දනිමි, නමුත් එහි ගමන් පථයට බලපෑම් කිරීමට ඔබට විශාල ස්කන්ධයක් තිබිය යුතුය. පුරාණ තාරකා විද්‍යාඥයන් ස්කන්ධයෙන් ආලෝකයේ ගමන් පථය විකෘති කරන බව සම්පූර්ණයෙන්ම නොසලකා හරිමින් අලංකාර විද්‍යාත්මක වැඩ කළා. කුඩා ලෝහ බෝලයක් හෝ සිලින්ඩරයක් එයට බලපාන්නේ නැත. 