Simply put, the gap between water and air is too difficult to cross for a number of reasons.


First, the speed of pressure waves in water is much, much greater than the speed of pressure waves in air. This means that to someone near the water surface, it may not even become a recognizable sound wave.


Second, sound waves below water will have a very large amplitude. That means they will be much more likely to 'bounce' off the surface of water and reflect back downwards than to traverse the gap and continue into the air.


Finally, the surface of water is hardly uniform. Unlike a smooth membrane, water is perfectly capable of sloshing and absorbing energy in the form of motion. This will make any pressure waves more likely to become sloshing.
සරලව කිවහොත්, හේතු ගණනාවක් නිසා ජලය සහ වාතය අතර පරතරය තරණය කිරීමට අපහසුය. පළමුව, ජලයේ පීඩන තරංගවල වේගය වාතයේ පීඩන තරංගවල වේගයට වඩා බෙහෙවින් වැඩි ය. මෙයින් අදහස් කරන්නේ ජල මතුපිට අසල සිටින කෙනෙකුට එය හඳුනාගත හැකි ශබ්ද තරංගයක් බවට පත් නොවිය හැකි බවයි. දෙවනුව, ජලයට යටින් ඇති ශබ්ද තරංග ඉතා විශාල විස්තාරයක් ඇත. එයින් අදහස් වන්නේ ඔවුන් පරතරය තරණය කර වාතය තුලට යාමට වඩා ජල මතුපිටින් &#39;පැමිණීමට&#39; සහ පහළට පරාවර්තනය වීමට බොහෝ දුරට ඉඩ ඇති බවයි. අවසාන වශයෙන්, ජල මතුපිට කිසිසේත්ම ඒකාකාර නොවේ. සිනිඳු පටලයක් මෙන් නොව, චලිතයේ ස්වරූපයෙන් ශක්තිය ස්ලෝෂ් කිරීමට සහ අවශෝෂණය කිරීමට ජලය පරිපූර්ණ ලෙස සමත් වේ. මෙමගින් ඕනෑම පීඩන තරංගයක් slosh වීමට ඇති ඉඩකඩ වැඩි කරයි.