When labor is short in supply, companies must increase wages to attract workers.

You can see this in (pre-oil-bust) Alberta, Canada. You can get paid $15/hr to be a Barista in Fort McMurray, while a few hundred kilometers away, in Calgary or Edmonton, they only make $10. Willing to do unskilled or trained-on-site physical labor? You could easily make $30/hr to start, which is unheard of in the bigger cities in Canada.

This would theoretically happen in a more widespread fashion if a nation nears full employment (less than 4% unemployment). As there are fewer and fewer potential candidates for each job, companies are willing to (or rather forced to) offer more money to try to lure workers.
ශ්‍රමය හිඟ වූ විට, සමාගම් කම්කරුවන් ආකර්ෂණය කර ගැනීම සඳහා වැටුප් වැඩි කළ යුතුය. ඔබට මෙය කැනඩාවේ ඇල්බර්ටා හි (පෙර තෙල්-බස්ට්) දැක ගත හැකිය. Fort McMurray හි Barista කෙනෙකු වීමට ඔබට $15/hr ගෙවිය හැකි අතර, කිලෝමීටර් සිය ගණනක් දුරින්, Calgary හෝ Edmonton හි ඔවුන් උපයන්නේ $10ක් පමණි. නුපුහුණු හෝ පුහුණු-ඔන්න ශාරීරික ශ්‍රමය කිරීමට කැමතිද? ඔබට පහසුවෙන් ආරම්භ කිරීමට $30/hr උපයා ගත හැකිය, එය කැනඩාවේ විශාල නගරවල අසා නැත. ජාතියක් පූර්ණ රැකියා නියුක්තිය (4% ට වඩා අඩු විරැකියාව) ආසන්න වුවහොත් මෙය න්‍යායාත්මකව වඩාත් පුලුල් ආකාරයෙන් සිදුවනු ඇත. එක් එක් රැකියාව සඳහා විභව අපේක්ෂකයින් අඩු හා අඩු බැවින්, සමාගම් කම්කරුවන් ආකර්ෂණය කර ගැනීමට වැඩි මුදලක් ලබා දීමට කැමති (හෝ ඒ වෙනුවට බල කිරීමට) කැමැත්තෙන් සිටිති.