In research papers for publication, it's usually *not* standard (at least in most of the journals I am familiar with), partly due to the simple reason that in printed material *words cost money.* It's more common in review articles, perhaps because in primary research articles the other sources are just used for background while in reviews *most* of the content comes from other places so it makes more sense to show more of the citations. 

Also, APA format has been around longer than computers, and citation-managing software specifically. Nowadays, you can automate citations in a word processor and auto-adjust the numbering pretty easily. But back in the day of typewriters and early word processors, if you wanted to number things you had to *manually* number things. So if you decide to add in another reference later, you would have to manually re-number *everything.* And if you're working with 30, 40, 50+ references... you get the idea.   
ප්‍රකාශනය සඳහා වන පර්යේෂණ පත්‍රිකාවල, සාමාන්‍යයෙන් **නොවන* (අඩුම තරමින් මා දන්නා බොහෝ සඟරාවල), අර්ධ වශයෙන් මුද්‍රිත ද්‍රව්‍යවල *වචන සඳහා මුදල් වැය වේ.* එය සමාලෝචන ලිපිවල බහුලව දක්නට ලැබේ, සමහර විට මක්නිසාද යත් ප්‍රාථමික පර්යේෂණ ලිපිවල අනෙකුත් මූලාශ්‍ර පසුබිම සඳහා පමණක් භාවිතා කරන අතර සමාලෝචන වලදී *බොහෝ* අන්තර්ගතයන් වෙනත් ස්ථාන වලින් ලැබෙන බැවින් උපුටා දැක්වීම් වැඩි ප්‍රමාණයක් පෙන්වීම වඩාත් අර්ථවත් කරයි. එසේම, APA ආකෘතිය පරිගණකවලට වඩා දිගු කාලයක් පවතින අතර, විශේෂයෙන් උපුටා-කළමනාකරණ මෘදුකාංගය. වර්තමානයේ, ඔබට වචන සකසනයක උපුටා දැක්වීම් ස්වයංක්‍රීය කළ හැකි අතර අංකනය ඉතා පහසුවෙන් ස්වයංක්‍රීයව සකස් කළ හැකිය. නමුත් යතුරු ලියන යන්ත්‍ර සහ මුල් වචන සකසන කාලයේ, ඔබට දේවල් අංක කිරීමට අවශ්‍ය නම්, ඔබට *අතින් * අංක කළ යුතුව තිබුණි. එබැවින් ඔබ පසුව වෙනත් යොමුවක් එක් කිරීමට තීරණය කරන්නේ නම්, ඔබට *සියල්ල අතින් නැවත අංක කිරීමට සිදුවේ.* ඔබ යොමු කිරීම් 30, 40, 50+ සමඟ වැඩ කරන්නේ නම්... ඔබට අදහස ලැබේ.   