This is a great question - it seems intuitive that if A and B have never heard of each other before that there's no way they could set up encrypted communication in such a way that other people couldn't listen in.

But amazingly, it is possible, thanks to a system called private/public key cryptography.

Suppose you and I want to send secret messages.

I generate a private/public key pair. This is a process that usually involves trying a bunch of random numbers and doing some math until I find one that works.

I keep the private key secret, and send you the public key. Now *anyone* can see eavesdrop on the public key, but nobody has my private key.

What this key pair allows is two things:

* You can encrypt messages with my public key that I can decrypt, but nobody else can decrypt
* I can sign messages with my private key that anyone can verify with my public key, but nobody else can sign

So I do this, and you do the same thing.

Now I have your public key and my private key, and you have my public key and your private key.

When I send you a message, I can now encrypt it with your public key, and sign it with my private key. When you receive it, you can (1) decrypt it, since you're the only one with your private key, and (2) verify that it was sent by me, since you have my public key and nobody else has my private key.

It was quite an amazing mathematical breakthrough when this was first invented in 1977. Prior to that, the only way two people could communicate is if they exchanged encryption keys previously.

මෙය ඉතා හොඳ ප්‍රශ්නයකි - A සහ B එකිනෙකා ගැන මීට පෙර කිසි දිනක අසා නොමැති නම්, අන්‍යයන්ට සවන් දීමට නොහැකි වන පරිදි සංකේතාත්මක සන්නිවේදනයක් සැකසීමට ඔවුන්ට ක්‍රමයක් නොමැති බව පැහැදිලිය. නමුත් පුදුම සහගත ලෙස එය කළ හැකි ය. , private/public key cryptography නම් පද්ධතියකට ස්තුති වන්නට. ඔබටත් මටත් රහස් පණිවිඩ යැවීමට අවශ්‍ය යැයි සිතමු. මම පුද්ගලික/පොදු යතුරු යුගලයක් ජනනය කරමි. මෙය සාමාන්‍යයෙන් අහඹු සංඛ්‍යා පොකුරක් උත්සාහ කිරීම සහ මම ක්‍රියා කරන එකක් සොයා ගන්නා තෙක් ගණිතය කිරීම ඇතුළත් ක්‍රියාවලියකි. මම පුද්ගලික යතුර රහසිගතව තබාගෙන, ඔබට පොදු යතුර එවන්නෙමි. දැන් *ඕනෑම කෙනෙකුට* පොදු යතුරේ අනවසරයෙන් සවන්දීම දැකිය හැක, නමුත් කිසිවෙකුට මගේ පුද්ගලික යතුර නැත. මෙම යතුරු යුගලයට ඉඩ දෙන්නේ කරුණු දෙකකි: * ඔබට මට විකේතනය කළ හැකි මගේ පොදු යතුර සමඟ පණිවිඩ සංකේතනය කළ හැකිය, නමුත් වෙන කිසිවෙකුට විකේතනය කළ නොහැක * මට මගේ පුද්ගලික යතුරෙන් පණිවිඩ අත්සන් කළ හැකි අතර එය ඕනෑම කෙනෙකුට මගේ පොදු යතුර සමඟ සත්‍යාපනය කළ හැකිය, නමුත් වෙන කිසිවෙකුට කළ නොහැක. ලකුණ ඉතින් මම මේක කරනවා, ඔබත් ඒ දේම කරන්න. දැන් මා සතුව ඔබේ පොදු යතුර සහ මගේ පුද්ගලික යතුර ඇති අතර, ඔබට මගේ පොදු යතුර සහ ඔබේ පුද්ගලික යතුර තිබේ. මම ඔබට පණිවිඩයක් එවන විට, මට දැන් එය ඔබගේ පොදු යතුරෙන් සංකේතනය කර මගේ පුද්ගලික යතුරෙන් එය අත්සන් කළ හැක. ඔබට එය ලැබුණු විට, ඔබට (1) එය විකේතනය කළ හැකිය, මන්ද ඔබ ඔබේ පුද්ගලික යතුර පමණක් ඇති බැවින්, (2) එය මා විසින් එවන ලද බව සත්‍යාපනය කළ හැකිය, මන්ද ඔබ සතුව මගේ පොදු යතුර සහ වෙනත් කිසිවෙකුට මගේ පුද්ගලික යතුර නොමැති බැවිනි. . මෙය 1977 දී ප්‍රථම වරට සොයා ගන්නා විට එය පුදුම සහගත ගණිතමය ජයග්‍රහණයක් විය. ඊට පෙර, පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකුට සන්නිවේදනය කළ හැකි එකම ක්‍රමය ඔවුන් කලින් සංකේතාකන යතුරු හුවමාරු කර ගත්තේ නම් පමණි.
