It's not a denial of service or something like preferential treatment for a certain race, gender, etc. Actuarial science is just that: a science. Insurance is a business, and the different variables that determine how much someone pays for their insurance are based on past and present statistics of behavior. The price isn't set for me just because I'm a non-married white male with no dependents and so on, it's because all of those factors statistically show that I am a higher risk for an insurance claim. There is chemistry in the human brain involved as well that helps explain why the 18-25 partition has an upper bound of 25. There are subgroups within that partition as well.

If there was a flat rate insurance cost for everyone who owned a car, regardless of age, gender, driving history, etc, there would be a massive outcry from the 'safer' drivers who then pay more than their share for the claims of the young and old.
එය සේවය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමක් හෝ යම් ජාතියක්, ස්ත්‍රී පුරුෂ භාවය, ආදිය සඳහා මනාප සැලකීම වැනි දෙයක් නොවේ. ක්‍රියාකාරී විද්‍යාව යනු එයයි: විද්‍යාවකි. රක්ෂණය යනු ව්‍යාපාරයක් වන අතර, යමෙකු තම රක්ෂණය සඳහා කොපමණ මුදලක් ගෙවන්නේද යන්න තීරණය කරන විවිධ විචල්‍යයන් චර්යා පිළිබඳ අතීත සහ වර්තමාන සංඛ්‍යාලේඛන මත පදනම් වේ. මම යැපෙන්නන් නොමැති විවාහක නොවන සුදු පිරිමියෙකු වීම සහ යනාදිය නිසා පමණක් මට මිල නියම කර නැත, ඒ සියලු සාධක සංඛ්‍යාලේඛනාත්මකව පෙන්නුම් කරන්නේ මම රක්ෂණ හිමිකම් සඳහා වැඩි අවදානමක් ඇති බවයි. 18-25 කොටසට 25 ක ඉහළ සීමාවක් ඇත්තේ මන්දැයි පැහැදිලි කිරීමට උපකාර වන මිනිස් මොළයේ රසායන විද්‍යාව ද සම්බන්ධ වේ. එම කොටස තුළ ද උප කණ්ඩායම් ඇත. වයස, ස්ත්‍රී පුරුෂ භාවය, රිය පැදවීමේ ඉතිහාසය යනාදිය නොසලකා මෝටර් රථයක් හිමි සෑම කෙනෙකුටම පැතලි අනුපාත රක්‍ෂණ පිරිවැයක් තිබුනේ නම්, හිමිකම් සඳහා තම කොටසට වඩා වැඩි මුදලක් ගෙවන &#39;ආරක්ෂිත&#39; රියදුරන්ගෙන් දැවැන්ත විරෝධයක් එල්ල වනු ඇත. තරුණ හා මහලු.