No replies yet so I'll try to offer something.

There is a lot of uncertainty when exploring what-if scenarios.  You can't be sure what may have happened without the efforts of the spies involved.  The best example I can give of spies potentially contributing to the peaceful resolution of the Cold War might be the Soviet spies in the Manhattan Project.  This may seem counter intuitive, but I'll try to make the case.

Combined, Klaus Fuchs, Theodore Hall, and David Greenglass provided Soviet intelligence with a wealth of valuable information from the Manhattan Project, which likely sped up the Soviet development of nuclear weapons significantly (although by how long is hard to say).

The foundations of the cold war were in place even before WWII had ended, but it was the period from 1946-1949 that really cemented the standoff and lead American policy makers to give up on cooperative engagement.  Also during this time the US had a monopoly on nuclear weapons.  Despite this, the US did not yet have a large enough nuclear arsenal to be confident that it would be decisive in a war with the Soviet Union.  It would not be long though before the US had amassed a huge arsenal.  However, when the Soviet Union successfully tested its first atomic bomb in 1949, the US nuclear monopoly ended, as did any real risk of the US using its nuclear weapons to push the Soviets back.

Although the two great powers came very close to the brink of Armageddon a few times, mutually assured destruction effectively made nukes useless in practice, and the stability of mutually assured destruction lasted throughout the remainder of the Cold War.  The success of the Soviet spy efforts around the Manhattan Project brought that stability about faster, and there is no telling what could have happened in an alternative history where the US nuclear monopoly lasted another year or two.

Of course, while the Soviet Union's shiny new nukes kept both powers at arm's length, by restraining the US nuclear threat, it also opened the door for conventional warfare.  It wasn't long after that North Korea, with the blessing of Stalin, invaded the South.
තවම පිළිතුරු නැති නිසා මම යමක් ඉදිරිපත් කිරීමට උත්සාහ කරන්නම්. කුමක් සිදුවේද යන්න ගවේෂණය කිරීමේදී බොහෝ අවිනිශ්චිතතාවයක් ඇත. සම්බන්ධ ඔත්තුකරුවන්ගේ උත්සාහයකින් තොරව සිදු වූ දේ ගැන ඔබට සහතික විය නොහැක. සීතල යුද්ධය සාමකාමීව විසඳීමට දායක විය හැකි ඔත්තුකරුවන් ගැන මට දිය හැකි හොඳම උදාහරණය මෑන්හැටන් ව්‍යාපෘතියේ සෝවියට් ඔත්තුකරුවන් විය හැකිය. මෙය ප්‍රතිවිරුද්ධ ලෙස පෙනෙනු ඇත, නමුත් මම නඩුව කිරීමට උත්සාහ කරමි. ඒකාබද්ධව, ක්ලවුස් ෆුච්ස්, තියඩෝර් හෝල් සහ ඩේවිඩ් ග්‍රීන්ග්ලාස් විසින් සෝවියට් බුද්ධි අංශයට මෑන්හැටන් ව්‍යාපෘතියෙන් වටිනා තොරතුරු රාශියක් සැපයූ අතර, එය සෝවියට් න්‍යෂ්ටික අවි සංවර්ධනය සැලකිය යුතු ලෙස වේගවත් කිරීමට ඉඩ ඇත (කොපමණ වේලාවකින් කීම දුෂ්කර වුවත්). දෙවන ලෝක යුද්ධය අවසන් වීමට පෙර සිටම සීතල යුද්ධයේ අත්තිවාරම් ක්‍රියාත්මක විය, නමුත් 1946-1949 කාලය තුළ එය ඇත්ත වශයෙන්ම ස්ථාවරය තහවුරු කළ අතර ඇමරිකානු ප්‍රතිපත්ති සම්පාදකයින් සමුපකාර නියැලීම අත්හැරීමට හේතු විය. එසේම මෙම කාලය තුළ න්‍යෂ්ටික අවි සම්බන්ධයෙන් එක්සත් ජනපදයට ඒකාධිකාරයක් තිබුණි. එසේ තිබියදීත්, සෝවියට් සංගමය සමඟ යුද්ධයකදී එය තීරණාත්මක වනු ඇතැයි විශ්වාස කිරීමට තරම් විශාල න්‍යෂ්ටික අවි ගබඩාවක් එක්සත් ජනපදයට තවමත් නොතිබුණි. එක්සත් ජනපදය විශාල අවි ගබඩාවක් රැස්කර ගැනීමට වැඩි කලක් ගත නොවනු ඇත. කෙසේ වෙතත්, 1949 දී සෝවියට් සංගමය සිය පළමු පරමාණු බෝම්බය සාර්ථකව අත්හදා බැලූ විට, එක්සත් ජනපදය සෝවියට් සංගමය පසුපසට තල්ලු කිරීම සඳහා සිය න්‍යෂ්ටික අවි භාවිතා කිරීමේ සැබෑ අවදානමක් මෙන් එක්සත් ජනපද න්‍යෂ්ටික ඒකාධිකාරය අවසන් විය. මහා බලවතුන් දෙදෙනා හර්-මගෙදොන් අද්දරට ඉතා ආසන්නව කිහිප වතාවක් පැමිණියද, අන්‍යෝන්‍ය වශයෙන් සහතික වූ විනාශය න්‍යෂ්ටික ප්‍රායෝගිකව නිෂ්ඵල බවට පත් කළ අතර අන්‍යෝන්‍ය වශයෙන් සහතික කළ විනාශයේ ස්ථාවරත්වය සීතල යුද්ධයේ ඉතිරි කාලය පුරාම පැවතුනි. මෑන්හැටන් ව්‍යාපෘතිය වටා සෝවියට් ඔත්තු බැලීමේ ප්‍රයත්නවල සාර්ථකත්වය එම ස්ථාවරත්වය වේගවත් කිරීමට හේතු වූ අතර එක්සත් ජනපද න්‍යෂ්ටික ඒකාධිකාරය තවත් වසරක් හෝ දෙකක් පැවති විකල්ප ඉතිහාසයක කුමක් සිදුවේදැයි කිව නොහැක. ඇත්ත වශයෙන්ම, සෝවියට් සංගමයේ දිලිසෙන නව න්‍යෂ්ටික බලයන් දෙකම අතේ දුරින් තබා ගත් අතර, එක්සත් ජනපද න්‍යෂ්ටික තර්ජනය මැඩපැවැත්වීමෙන්, එය සාම්ප්‍රදායික යුද්ධයට දොර විවර කළේය. ස්ටාලින්ගේ ආශිර්වාදය ඇතිව උතුරු කොරියාව දකුණ ආක්‍රමණය කර වැඩි කලක් ගත නොවීය.