A few of the most famous examples of Roman religious syncretism are the cults of Isis, Mithras, and Sulis.

Isis was an Egyptian goddess of magic and mother of Horus, God of the Pharaoh. She was an incredibly important figure in the Egyptian pantheon so it's no small wonder that her cult thrived under the rule of the Ptolemies after Egypt was conquered by Alexander of Macedon in the 4th century BCE. When Cleopatra died and Octavian claimed Roman conquest over Egypt, slowly the cult of Isis began to take hold. Her cult would later become wildly popular amongst the Romans in Egypt, who would spread it far and wide. A large temple to Isis was even found as far north as Londinium, thousands of miles from her original home on the banks of the Nile.

Speaking of Roman Britain, one of the Romans most effective methods of conquest was extremely passive, that is to say they imposed no religious doctrine on their recently conquered peoples. Rather, they attempted to find common grounds between the native deities and their own. A god called Sulis had a large following within the north of Roman Britain, near what is currently the city of Bath. Sulis shared many properties with the Roman goddess of war and wisdom Minerva, so the Romans stuck them together and called the deity Sulis Minerva. In this way not only did the Romans assuage any fears of Roman imposition of religious practice, but they also helped introduce those practices passively. Scholars have argued this was almost a more effective tactic than military might for ensuring conquered peoples stayed Roman (although the issue is far more complicated than that).

Speaking of the military, the cult of Mithras was hugely popular with them, and with the military being found in all corners of the Empire, it's no surprise that cults to Mithras are also found everywhere in the Empire. Mithras was originally a Zoroastrian deity from the near East who was implanted throughout the empire by those same soldiers, and the cult spread from there.  Mithraism is a highly structured religion, with seven levels of religious initiation. This highly rigid rank structure mirrored the rank structure the soldiers were already familiar with in the Army and provided yet more incentive for promotion (one has to wonder if an experienced Mithraic infantryman had the potential to exercise power over his newly initiated commanding officer). Mithras was also a warrior and sun deity, the symbolism and significance of which also mirrored the desires and lifestyles of the Roman military. 
රෝමානු ආගමික සමමුහුර්තවාදයේ වඩාත් ප්‍රසිද්ධ උදාහරණ කිහිපයක් වන්නේ අයිසිස්, මිත්‍රාස් සහ සුලිස්ගේ ඇදහිලි ය. අයිසිස් යනු ඊජිප්තු මායා දේවතාවියක් වූ අතර පාරාවෝගේ දෙවියන් වන හෝරස්ගේ මව විය. ඇය ඊජිප්තු දේවස්ථානයේ ඇදහිය නොහැකි තරම් වැදගත් චරිතයක් වූ අතර ක්‍රි.පූ. 4 වන සියවසේදී මැසිඩෝනයේ ඇලෙක්සැන්ඩර් විසින් ඊජිප්තුව යටත් කර ගැනීමෙන් පසු ටොලමිවරුන්ගේ පාලනය යටතේ ඇගේ සංස්කෘතිය දියුණු වීම පුදුමයක් නොවේ. ක්ලියෝපැට්රා මිය ගිය විට සහ ඔක්ටේවියන් ඊජිප්තුව රෝම ආක්‍රමණයට හිමිකම් කී විට, ක්‍රමක්‍රමයෙන් අයිසිස්ගේ ඇදහීම ආරම්භ විය. ඇගේ ඇදහිල්ල පසුව ඊජිප්තුවේ රෝමවරුන් අතර ඉතා ජනප්‍රිය වූ අතර ඔවුන් එය බොහෝ දුරට ව්‍යාප්ත විය. නයිල් ගං ඉවුරේ පිහිටි ඇගේ මුල් නිවසේ සිට සැතපුම් දහස් ගණනක් ඈතින් පිහිටි ලොන්ඩිනියම් දක්වා උතුරින් අයිසිස් සඳහා විශාල පන්සලක් පවා හමු විය. රෝමානු බි්රතාන්යය ගැන කතා කරන විට, රෝමවරුන් විසින් අත්පත් කර ගැනීමේ වඩාත් ඵලදායී ක්රමයක් අතිශයින්ම නිෂ්ක්රීය විය. ඒ වෙනුවට, ඔවුන් ස්වදේශික දෙවිවරුන් සහ ඔවුන්ගේම දේ අතර පොදු කරුණු සොයා ගැනීමට උත්සාහ කළහ. සුලිස් නම් දෙවියෙකුට රෝමානු බ්‍රිතාන්‍යයේ උතුරේ, දැනට බාත් නගරය ආසන්නයේ විශාල අනුගාමික පිරිසක් සිටියහ. සුලිස් යුද්ධයේ සහ ප්‍රඥාවේ මිනර්වාගේ රෝම දේවතාවිය සමඟ බොහෝ දේපළ බෙදාගත් නිසා රෝමවරු ඒවා එකට ඇලවූ අතර දේවතාවිය සුලිස් මිනර්වා ලෙස හැඳින්වූහ. මේ ආකාරයෙන් රෝමානුවන් විසින් ආගමික පිළිවෙත් රෝම පැටවීම පිළිබඳ බිය සමනය කළා පමණක් නොව, එම පිළිවෙත් නිෂ්ක්‍රීයව හඳුන්වා දීමටද ඔවුහු උපකාර කළහ. විශාරදයින් තර්ක කර ඇත්තේ මෙය යටත් කරගත් ජනයා රෝමයේ රැඳී සිටීම සහතික කිරීම සඳහා මිලිටරි ශක්තියට වඩා බොහෝ දුරට ඵලදායී උපක්‍රමයක් බවයි (ප්‍රශ්නය ඊට වඩා බෙහෙවින් සංකීර්ණ වුවද). හමුදාව ගැන කතා කරන විට, මිත්‍රාගේ ඇදහිල්ල ඔවුන් අතර අතිශයින් ජනප්‍රිය වූ අතර, අධිරාජ්‍යයේ සෑම අස්සක් මුල්ලක් නෑරම මිලිටරිය හමු වීමත් සමඟ, මිත්‍රාට වන්දනාමාන ද අධිරාජ්‍යයේ සෑම තැනකම තිබීම පුදුමයක් නොවේ. මිත්‍රාස් මුලින් නැගෙනහිරින් පැමිණි සොරොස්ට්‍රියානු දේවතාවෙකු වූ අතර, එම සොල්දාදුවන් විසින් අධිරාජ්‍යය පුරා රෝපණය කරන ලද අතර, ඇදහිල්ල එතැන් සිට ව්‍යාප්ත විය. මිත්‍රවාදය යනු ආගමික ආරම්භයේ මට්ටම් හතක් සහිත ඉතා ව්‍යුහගත ආගමකි. මෙම ඉතා දෘඩ තරාතිරමේ ව්‍යුහය, සොල්දාදුවන් ඒ වන විටත් හමුදාවේ හුරුපුරුදු නිලතල ව්‍යුහය පිළිබිඹු කරන අතර උසස්වීම් සඳහා තවත් දිරිගැන්වීමක් ලබා දුන්නේය (අලුතින් ආරම්භ කරන ලද අණදෙන නිලධාරියාට වඩා පළපුරුදු මිත්‍ර පාබල භටයෙකුට බලය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ හැකියාවක් තිබේදැයි යමෙකු කල්පනා කළ යුතුය). මිත්‍රාස් රණශූරයෙකු සහ සූර්ය දේවතාවෙකු ද වූ අතර, එහි සංකේතය සහ වැදගත්කම රෝම හමුදාවේ ආශාවන් සහ ජීවන රටාවන් ද පිළිබිඹු කරයි. 