We actually don't have to speculate too much about it. While we don't have access to everything that's been written or published within North Korea, South Korea has a ministry that collects North Korean publications and media, and both Korean and Western scholars have been able to establish what the dominant narrative in North Korean culture has become. While it's frustrating not to have every detail, it's fairly obvious how and why that narrative has come to exist.

**What the North Koreans are told:** Kim il-Sung and his band of freedom fighters bravely forced the Japanese to relinquish the Korean peninsula, conducting brilliant attacks from a secret base on the sacred Mount Paektu. During the struggle, the future Dear Leader, Kim Jong-Il was born, and he fired at retreating Japanese as early as age three. Sometime in the middle of all this, the freedom fighters also found the time to carve predictions of Kim il-Sung and Kim Jong-Il's eventual greatness into 13,000 trees in the forest surrounding Paektu. The secret base, chairs, cups, and trenches used by Kim il-Sung were miraculously preserved and are available for tour by appointment. When he had time off from slaughtering the Japanese, Kim also wrote several revolutionary operas that are performed in North Korean theaters to this day.

Foreign visitors tend to have problems keeping a straight face on the rare occasions when they're taken to these sites. Some of the more obvious "slogan trees" referenced above were also quietly removed in the late 1990s when a visiting Japanese arborist asked how it was possible for 60-year old carvings to exist on 30-year old trees.

**What actually happened:** This narrative is really only accurate in the sense that Kim il-Sung fought against the Japanese, but I have yet to find any historian -- Korean, Russian, Chinese, or otherwise -- who's argued that he was anything other than a fairly minor figure in a widespread anti-colonial struggle. In fact, he didn't fight in Korea at all, but rather Jiandao province in Manchuria (the northeast portion of China that has a sizable Korean-speaking minority), leading companies and battalions of the Second Corps in what became known as the Northeast Anti-Japanese United Army. While not the highest-ranked officer in the Corps, he seems to have been competent, and by 1935 the Japanese had put a price on this head. At that point he'd been harassing them for about 4-5 years, and he lasted another 4-5 before things got too hot and he had to run for it. He sat out World War II and the rest of the fight against the Japanese occupation in a Red Army camp in Siberia. Kim Jong-Il was actually born there in 1942, and not in Korea at all.

**Small interjection:** Most of what we know of this period has been constructed from old Soviet, Chinese, and Japanese records, and Kim wasn't sufficiently important to merit mention at every turn. By necessity, there's some guesswork involved, and we don't have as much information as we'd like about Kim's actual record in (X) battle, or when Kim left Manchuria, etc.

By the time Kim returned to Korea with the Red Army in 1945, he'd been out of the country for something like 20 years and spoke Chinese much better than Korean. He was tasked with giving a speech in Pyongyang -- the Soviets were on the lookout for someone they could install in local government to help control the peninsula, and he seemed like a good prospect because he took orders well and had credibility as an anti-Japanese fighter -- and Soviet Koreans not only wrote the speech for him but had to coach him on pronunciation. This was only the first of many speeches he gave, and both these and the initial run of propaganda (again, largely written by other Soviet Koreans) were heavy on gratitude to the Soviets for their assistance in driving the Japanese off the peninsula and the Chinese for having supported the anti-colonial movement.

**How and when this changed (i.e., we have always been at war with Eurasia):** Now, the most interesting thing about North Korean propaganda is tracing how and when it changes (subtly or otherwise) to reflect contemporary political needs. As far as the NK government is concerned, their history is flexible and can be made to serve whatever ideology they need to push at a given time. This has even extended to archaeologists going on the hunt for ancient tombs in central Pyongyang in order to prove the city's classical importance. But that's not really what you're asking about.

Anyway:

 - **During the early 1960s and Khrushchev's tenure in Moscow, references to Soviet aid before and during World War II start to vanish from both North Korean history books and records of Kim's speeches.** Why? Because Khrushchev was trying to reform both the Soviet Union and its client states away from the Stalinist model (something to which North Korea was heavily wedded), and he also ridiculed both Mao and Kim's personality cults. While Kim had always been the figure of primary importance in the North Korean narrative concerning World War II, he changed from being the beneficiary of Soviet generosity who used resources wisely to being someone who struggled without any serious help from other nations.
 - **References to Chinese aid wax and wane too.** To the best of my knowledge, they, too, have largely vanished from the North Korean narrative of World War II, and they are definitely not acknowledged as the people who were really running the army in which Kim was an officer.
 - **Nothing is said of American or Allied involvement in the fight against Japan in the Pacific.** Unfortunately, I don't know what, if anything, is said about the European theater.
 - **References to the *juche* doctrine start appearing in Kim il-Sung's speeches about 15-20 years after they were actually given.** IIRC, Kim's actual mention of the doctrine dates to 1961 at the earliest, but *juche* starts showing up everywhere in the mid-1960s to early 1970s. Why? Because Kim Jong-Il was starting to build a power base for himself in the government, and needed a concrete contribution with which to be identified; they couldn't really pass him off as a major freedom fighter when he'd been all of 3 as the war ended. So *juche* was it. The actual architect of the policy was Hwang Jang-Yop, who defected to South Korea in 1997, but Kim Jong-Il expanded on it, wrote papers, essays, and books (or, just as likely, had someone write them for him), and *juche* mysteriously started being peppered in speeches Kim il-Sung had given two decades earlier in order to establish an unbroken line of thought concerning North Korea's need for economic self-reliance. *Juche* is not the only idea to have been given this treatment; in fact, scholars "mined" Kim il-Sung's speeches for pro-capitalist sentiments when the government needed a way to justify its tolerance of private markets in the 1990s and 2000s.

I'm trying and failing to remember if there's anything else that jumps out about North Korean education on World War II, but I think that addresses the most important stuff. 

**As a TL:DR,** North Koreans are told that Kim il-Sung conducted a brilliant guerrilla campaign from a secret base on a sacred Korean mountain and that he sent the Japanese packing off the peninsula. They aren't told that he wasn't really a significant figure in the anti-colonial resistance, they aren't told that he never fought in Korea itself, they aren't told that he sat out World War II in Siberia, and whatever they do know about Soviet or Chinese (much less Allied) involvement is severely underplayed where it exists at all. Overall, the North Korean narrative of its own history is whatever the government wants it to be in order to serve a contemporary political need.
ඇත්තටම අපි ඒ ගැන ඕනෑවට වඩා අනුමාන කළ යුතු නැහැ. උතුරු කොරියාව තුළ ලියා ඇති හෝ ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද සෑම දෙයකටම අපට ප්‍රවේශය නොමැති අතර, දකුණු කොරියාවට උතුරු කොරියානු ප්‍රකාශන සහ මාධ්‍ය එකතු කරන අමාත්‍යාංශයක් ඇති අතර, කොරියානු සහ බටහිර විද්වතුන් උතුරු කොරියානු සංස්කෘතියේ ප්‍රමුඛ ආඛ්‍යානය කුමක්දැයි තහවුරු කිරීමට සමත් වී ඇත. බවට පත් වී ඇත. සෑම විස්තරයක්ම නොතිබීම කලකිරීමට පත්වන නමුත්, එම ආඛ්‍යානය පැමිණ ඇත්තේ කෙසේද සහ ඇයිද යන්න තරමක් පැහැදිලිය. **උතුරු කොරියානුවන්ට කියන දේ:** කිම් ඉල්-සුං සහ ඔහුගේ නිදහස් සටන්කාමීන් කණ්ඩායම නිර්භීතව කොරියානු අර්ධද්වීපය අත්හැරීමට ජපන් ජාතිකයින්ට බල කළ අතර, පූජනීය පෙක්ටු කන්දේ රහසිගත කඳවුරක සිට දීප්තිමත් ප්‍රහාර එල්ල කළහ. අරගලය අතරතුර, අනාගත ආදරණීය නායකයා, කිම් ජොං-ඉල් උපත ලැබූ අතර, ඔහු වයස අවුරුදු තුනේදී ජපන් ජාතිකයින් පසුබැසීමට වෙඩි තැබුවේය. මේ සියල්ල මධ්‍යයේ, කිම් ඉල්-සුන්ගේ සහ කිම් ජොං-ඉල්ගේ අවසාන ශ්‍රේෂ්ඨත්වය පිළිබඳ අනාවැකි පයික්ටු අවට වනාන්තරයේ ගස් 13,000 කට කැටයම් කිරීමට නිදහස් සටන්කාමීන් ද කාලය සොයා ගත්හ. කිම් ඉල්-සුන් විසින් භාවිතා කරන ලද රහස් පදනම, පුටු, කෝප්ප සහ අගල් ආශ්චර්යමත් ලෙස සංරක්ෂණය කර ඇති අතර ඒවා හමුවීමෙන් සංචාරය සඳහා ලබා ගත හැකිය. ජපන් ජාතිකයින් මරා දැමීමෙන් ඔහුට විවේකයක් ලැබුණු විට, කිම් අද දක්වා උතුරු කොරියානු සිනමාහල්වල රඟ දක්වන විප්ලවීය ඔපෙරා කිහිපයක් ද ලිවීය. විදේශීය අමුත්තන් මෙම වෙබ් අඩවි වෙත ගෙන යන දුර්ලභ අවස්ථාවන්හිදී මුහුණ කෙළින් තබා ගැනීමේ ගැටළු ඇති වේ. 1990 ගණන්වල අගභාගයේදී ජපානයට පැමිණි ජපන් වෘක්ෂලතාකරුවෙකු අවුරුදු 30ක් පැරණි ගස්වල අවුරුදු 60ක් පැරණි කැටයම් පැවතිය හැක්කේ කෙසේදැයි විමසූ විට ඉහත සඳහන් කළ වඩාත් පැහැදිලිව පෙනෙන &quot;සටන් ගස්&quot; සමහරක් නිහඬව ඉවත් කරන ලදී. **ඇත්ත වශයෙන්ම සිදුවූයේ කුමක්ද:** මෙම ආඛ්‍යානය ඇත්ත වශයෙන්ම නිවැරදි වන්නේ කිම් ඉල්-සුං ජපන් ජාතිකයින්ට එරෙහිව සටන් කළ අර්ථයෙන් පමණි, නමුත් මට තවමත් කිසිම ඉතිහාසඥයෙක් -- කොරියානු, රුසියානු, චීන හෝ වෙනත් ආකාරයකින් -- සොයා ගැනීමට හැකි වී නැත. ඔහු පුලුල්ව පැතිරුනු යටත් විජිත විරෝධී අරගලයක තරමක් සුළු චරිතයක් මිස අන් කිසිවක් නොවේ. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔහු කිසිසේත්ම කොරියාවේ සටන් කළේ නැත, නමුත් මැන්චූරියාවේ ජියැන්ඩෝ පළාත (සාමාන්‍ය කොරියානු භාෂාව කතා කරන සුළුතරයක් සිටින චීනයේ ඊසානදිග කොටස), ඊසානදිග ලෙස හැඳින්වූ දෙවන බලකායේ ප්‍රමුඛ සමාගම් සහ බලඇණි. ජපන් විරෝධී එක්සත් හමුදාව. බළකායේ ඉහළම නිලය දැරූ නිලධාරියා නොවූවත්, ඔහු දක්ෂයෙකු බව පෙනේ, 1935 වන විට ජපන් ජාතිකයන් මෙම හිසට මිලක් නියම කළේය. එම අවස්ථාවේ දී ඔහු වසර 4-5 ක් පමණ ඔවුන්ට හිරිහැර කළ අතර, දේවල් උණුසුම් වීමට පෙර ඔහු තවත් 4-5 ක් පැවති අතර ඔහුට ඒ සඳහා දිව යාමට සිදු විය. ඔහු සයිබීරියාවේ රතු හමුදා කඳවුරක දෙවන ලෝක යුද්ධය සහ ජපන් ආක්‍රමණයට එරෙහි සටනේ ඉතිරි කොටස වාඩි කළේය. Kim Jong-Il ඇත්ත වශයෙන්ම උපත ලැබුවේ 1942 දී මිස කොරියාවේ නොවේ. ** කුඩා අතුරු ප්‍රකාශය:** මෙම කාල පරිච්ඡේදය ගැන අප දන්නා බොහෝ දේ පැරණි සෝවියට්, චීන සහ ජපන් වාර්තා වලින් ගොඩනගා ඇති අතර, කිම් සෑම අවස්ථාවකදීම සඳහන් කිරීමට තරම් වැදගත් නොවීය. අවශ්‍යතාවය අනුව, යම් අනුමාන කිරීම් සම්බන්ධ වී ඇති අතර, (X) සටනේදී කිම්ගේ සැබෑ වාර්තාව ගැන හෝ කිම් මැන්චූරියාවෙන් පිටව ගිය විට යනාදිය ගැන අපට අවශ්‍ය තරම් තොරතුරු නොමැත. කිම් රතු සමඟ කොරියාවට ආපසු යන අවස්ථාව වන විට 1945 දී හමුදාව, ඔහු වසර 20 ක් පමණ රටින් පිටව ගොස් ඇති අතර කොරියානු භාෂාවට වඩා හොඳින් චීන භාෂාව කතා කළේය. ඔහුට Pyongyang හි දේශනයක් පැවැත්වීමේ වගකීම පැවරී ඇත -- අර්ධද්වීපය පාලනය කිරීමට උපකාර කිරීම සඳහා පළාත් පාලන ආයතනවල ස්ථාපනය කළ හැකි කෙනෙකු ගැන සෝවියට්වරු සෝදිසියෙන් සිටි අතර, ඔහු හොඳ අපේක්ෂාවක් ලෙස පෙනුනේ ඔහු හොඳින් නියෝග ලබා ගත් නිසා සහ විරුද්ධවාදියෙකු ලෙස විශ්වාසනීයත්වය ඇති බැවිනි. ජපන් සටන්කරුවා -- සහ සෝවියට් කොරියානුවන් ඔහු වෙනුවෙන් කතාව ලිව්වා පමණක් නොව ඔහුට උච්චාරණය පිළිබඳ පුහුණු කිරීමටද සිදු විය. මෙය ඔහු විසින් කරන ලද බොහෝ දේශනවලින් පළමුවැන්න පමණක් වූ අතර, මෙම ප්‍රචාරණයේ ආරම්භක ප්‍රචාරණ දෙකම (නැවතත්, බොහෝ දුරට අනෙකුත් සෝවියට් කොරියානුවන් විසින් ලියා ඇත) ජපන් ජාතිකයන් අර්ධද්වීපයෙන් සහ චීන ජාතිකයින් පලවා හැරීමට සෝවියට් සභාවට දුන් සහය ගැන කෘතඥතාවට බර විය. යටත්විජිත විරෝධී ව්‍යාපාරයට සහාය දීම නිසා. **මෙය වෙනස් වූයේ කෙසේද සහ කවදාද (එනම්, අපි සැමවිටම යුරේසියාව සමඟ යුද්ධයක යෙදී සිටිමු):** දැන්, උතුරු කොරියානු ප්‍රචාරණයේ වඩාත්ම සිත්ගන්නා කරුණ වන්නේ එය සමකාලීන දේශපාලන අවශ්‍යතා පිළිබිඹු කිරීමට (සියුම්ව හෝ වෙනත් ආකාරයකින්) වෙනස් වන ආකාරය සහ කවදාද යන්න සොයා බැලීමයි. NK ආන්ඩුව සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ඔවුන්ගේ ඉතිහාසය නම්‍යශීලී වන අතර ඔවුන්ට නියමිත වේලාවට තල්ලු කිරීමට අවශ්‍ය ඕනෑම මතවාදයකට සේවය කිරීමට සැලැස්විය හැකිය. මෙය නගරයේ සම්භාව්‍ය වැදගත්කම ඔප්පු කිරීම සඳහා මධ්‍යම ප්‍යොංයැං හි පුරාවිද්‍යා සොහොන් සොයන්නට යන පුරාවිද්‍යාඥයන්ට පවා ව්‍යාප්ත වී ඇත. ඒත් ඇත්තටම ඔයා අහන්නේ ඒක නෙවෙයි. කෙසේ වෙතත්: - **1960 ගණන්වල මුල් භාගයේදී සහ මොස්කව්හි කෘෂෙව්ගේ පාලන සමයේදී, දෙවන ලෝක යුද්ධයට පෙර සහ දෙවන ලෝක යුද්ධය අතරතුර සෝවියට් ආධාර පිළිබඳ සඳහන් උතුරු කොරියානු ඉතිහාස පොත් සහ කිම්ගේ කථා වාර්තා දෙකෙන්ම අතුරුදහන් වීමට පටන් ගනී.** ඇයි? මක්නිසාද යත්, කෘෂෙව් සෝවියට් සංගමය සහ එහි සේවාදායක රාජ්‍යයන් දෙකම ස්ටැලින්වාදී ආකෘතියෙන් බැහැරව ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමට උත්සාහ කළ නිසා (උතුරු කොරියාව දැඩි ලෙස විවාහ වී සිටි දෙයක්) සහ ඔහු මාඕ සහ කිම්ගේ පෞරුෂ සංස්කෘතීන් දෙකම සමච්චලයට ලක් කළේය. දෙවන ලෝක සංග්‍රාමය සම්බන්ධයෙන් උතුරු කොරියානු ආඛ්‍යානය තුළ කිම් සැමවිටම ප්‍රමුඛ වැදගත්කමක් ඇති චරිතයක් වූ අතර, ඔහු සම්පත් ඥානවන්තව භාවිතා කළ සෝවියට් ත්‍යාගශීලීත්වයේ ප්‍රතිලාභියා වීමේ සිට වෙනත් ජාතීන්ගෙන් කිසිදු බැරෑරුම් උපකාරයක් නොමැතිව අරගල කරන අයෙකු ලෙස වෙනස් විය. - **චීන ආධාර ඉටි සහ ක්ෂය වීම ගැන සඳහන්.** මගේ දැනුමේ හැටියට, ඔවුන් ද, දෙවන ලෝක යුද්ධයේ උතුරු කොරියානු ආඛ්‍යානයෙන් බොහෝ දුරට අතුරුදහන් වී ඇති අතර, ඔවුන් ඇත්ත වශයෙන්ම සිටි පුද්ගලයින් ලෙස නිසැකවම පිළිගනු නොලැබේ. කිම් නිලධාරියෙකු වූ හමුදාව මෙහෙයවීම. - **පැසිෆික් සාගරයේ ජපානයට එරෙහි සටනට ඇමරිකානු හෝ මිත්‍ර පාක්ෂික මැදිහත්වීම ගැන කිසිවක් නොකියයි.** අවාසනාවකට, යුරෝපීය රඟහල ගැන කුමක් කිව හැකිද යන්න මම නොදනිමි. - **ජුචේ* ධර්මය පිළිබඳ යොමු කිරීම් කිම් ඉල්-සුන්ගේ කථාවල දක්නට ලැබෙන්නේ ඒවා ඇත්ත වශයෙන්ම ලබා දී වසර 15-20 කට පමණ පසුවය. 1960 ගණන්වල මැද භාගයේ සිට 1970 ගණන්වල මුල් භාගයේ සෑම තැනකම දර්ශනය වීමට පටන් ගනී. ඇයි? කිම් ජොං-ඉල් රජය තුළ තමාට බල පදනමක් ගොඩනඟා ගැනීමට පටන් ගෙන සිටි නිසා සහ හඳුනා ගැනීමට නිශ්චිත දායකත්වයක් අවශ්‍ය වූ බැවිනි. යුද්ධය අවසන් වන විට ඔහුට වයස අවුරුදු 3 ක් වූ විට ඔවුන්ට ඔහුව ප්‍රධාන නිදහස් සටන්කාමියෙකු ලෙස හැර යාමට නොහැකි විය. ඉතින් *ජුචේ* එය විය. ප්‍රතිපත්තියේ සැබෑ ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පියා වූයේ 1997 දී දකුණු කොරියාවට පැන ගිය Hwang Jang-Yop ය, නමුත් Kim Jong-Il එය පුළුල් කළේය, ලිපි ලේඛන, රචනා සහ පොත් ලිවීය (නැතහොත්, ඔහුට ඒවා ලිවීමට යමෙකු සලස්වා ඇත) , සහ *juche* අභිරහස් ලෙස මිරිස් කිරීමට පටන් ගත්තේ කිම් ඉල්-සුන් දශක දෙකකට පෙර උතුරු කොරියාවේ ආර්ථික ස්වයං රඳා පැවැත්මේ අවශ්‍යතාවය සම්බන්ධයෙන් නොබිඳුණු චින්තනයක් ඇති කිරීම සඳහා කළ කතා ය. *ජූචේ* මෙම ප්‍රතිකාරය ලබා දී ඇති එකම අදහස නොවේ; ඇත්ත වශයෙන්ම, 1990 ගනන්වල සහ 2000 ගනන්වල පුද්ගලික වෙලඳපොලවල් ඉවසා සිටීම යුක්ති සහගත කිරීමට ආන්ඩුවට මගක් අවශ්‍ය වූ විට විද්වතුන් ධනේශ්වර ගැති හැඟීම් සඳහා කිම් ඉල්-සුන්ගේ කථා &quot;පතල් කැණීම්&quot; කළහ. දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයේදී උතුරු කොරියානු අධ්‍යාපනය ගැන වෙනත් යමක් තිබේදැයි මතක තබා ගැනීමට මම උත්සාහ කර අසමත් වෙමි, නමුත් එය වඩාත් වැදගත් දේ ආමන්ත්‍රණය කරයි යැයි මම සිතමි. **TL:DR ලෙස,** Kim il-Sung විසින් පූජනීය කොරියානු කන්දක් මත රහසිගත කඳවුරක සිට විශිෂ්ට ගරිල්ලා මෙහෙයුමක් දියත් කළ බවත්, ඔහු අර්ධද්වීපයෙන් පිටතට අසුරමින් ජපානය යැවූ බවත් උතුරු කොරියානුවන්ට පැවසේ. ඔහු ඇත්තටම යටත් විජිත විරෝධී ප්‍රතිරෝධයේ සැලකිය යුතු චරිතයක් නොවන බව ඔවුන්ට නොකියන අතර, ඔහු කිසි විටෙකත් කොරියාවේදීම සටන් නොකළ බව ඔවුන්ට නොකියන අතර, ඔහු සයිබීරියාවේ දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් වාඩි වූ බව ඔවුන්ට නොකියයි, සහ සෝවියට් හෝ චීන (වඩාත් අඩු මිත්‍ර පාක්ෂික) මැදිහත්වීම ගැන ඔවුන් දන්නා ඕනෑම දෙයක් එය පවතින තැන බරපතල ලෙස අවතක්සේරු කරයි. සමස්තයක් ලෙස ගත් කල, සමකාලීන දේශපාලන අවශ්‍යතාවයක් ඉටු කිරීම සඳහා රජයට අවශ්‍ය ඕනෑම දෙයක් උතුරු කොරියානු ඉතිහාසය පිළිබඳ ආඛ්‍යානයයි.