First of all a lot of times, CSA casualties were under reported. One example is from the battle of Cedar Mountain in Aug 1862, and I think Jackson reported 3 missing. this after an all day battle where several brigades were routed. I think a similar example is at South Mountain, Sept '62. CSA casaulties usually listed at about 1600 but they had units like Ripley's brigade that seems to have been driven down the other side of the mountain and lots of troops must have gone missing. Because Ripley's troops really dont show up at the battle of Antietam 2 days later.  In the 7 Days campaign, CSA numbers seem to be under reported; there is a fellow name of Dave Powell who has done a lot of research on that campaign and I think this is published somewhere. 

Numbers for the 1864 battles of Spotsylvania and Wilderness seem awfully suspicious to me. At Wilderness both sides were fighting in close, the tactics were similar, both sides dug in, both had similar weapons, and similar quality of soldiers. There was no great flanking maneuvers or some some such and yet some reports give the south as losing merely 9,000 vs about double for the north. It is suspicious and there is now way to figure it out systematically, the under reporting is probably there and hard to really say how much. 

CSA wounded lists were also done in a different way; I think they only listed those disabled by wounds. In any event there seems to be a different reporting system. As an example you can look at the numbers Douglas S Freeman (Lee's Lieutenants)  gives for Gettysburg losses and I think it amounts to 15,000 wounded and 20,500 total. You can look at other sources you will see higher numbers, usually 28,000+. I myself have seen union reports indicate they captured 7,000 wounded and 6,000 unwounded soldiers, which if they had 4000 KIA, and say 20,000 wounded, the actual number of casaulties at Gettysburg might reach 30,000. Chickamauga is another battle where this time the south was mainly on the offensive and report about 20,000 vs 18,500 union, the numbers could be higher. Island Number 10; March '62 CSA captured differ significantly from union reports, probably owing to last minute reinforcement of the garrison. These are just some examples. 

Oftentimes there is a 5:1 ratio of wounded to killed in action in these battles and sometimes you can see the numbers do not match up. Other times, you have to account for circumstances, if one side had to leave a battlefield quickly perhaps more numbers will be reported missing. So its' not a firm rule, just a guide. 

BUt not to overemphasize, yes the union did lose more troops. Primarily in my opinion because the union was generally on the offensive, and they were generally in enemy land; where the south could defend their position and often have advance word of when/where the union troops were approaching. The south had several advantages in most battles because of this. Just look at how inept the south looks when they go on the offensive, Gettysburg is Army of No Virginia's first large scale defeat in about year. Antietam, while tactically a draw could have turned into a disaster if MacClellan had acted quickly as Lee's troops were dispersed and ripe for picking. Southern armies operated no better than northern when they went on the offensive in enemy territory. 

Finally, the issue of disease in camps always comes up; and in fact the union had many more troops in the ranks than the south. Numbers are hard to estimate, I would estimate about 850,000 southern troops served for significant amount of time. Maybe 2 million northern troops. So death by illness would have to be larger on the northern side. That is about the best ideas I can give you. 
පළමුවෙන්ම, බොහෝ අවස්ථාවලදී, CSA හානි වාර්තා විය. එක් උදාහරණයක් වන්නේ 1862 අගෝස්තු මාසයේදී සීඩාර් කඳුකරයේ සටනෙන් වන අතර, ජැක්සන් 3 අතුරුදහන් වූ බව වාර්තා කළේය. මෙය දවස පුරා පැවති සටනකින් පසුව බලසේනා කිහිපයක් පරාජය කරන ලදී. මම හිතන්නේ ඒ හා සමාන උදාහරණයක් සවුත් මවුන්ටන්, සැප්තැම්බර් 62. CSA තුවාලකරුවන් සාමාන්‍යයෙන් 1600 ක් පමණ ලැයිස්තුගත කර ඇත, නමුත් ඔවුන්ට රිප්ලිගේ බළකාය වැනි ඒකක තිබූ අතර ඒවා කන්දේ අනෙක් පැත්තට තල්ලු කර ඇති අතර බොහෝ භට පිරිස් අතුරුදහන් වන්නට ඇත. මක්නිසාද යත් දින 2 කට පසුව ඇන්ටිටම් සටනට රිප්ලිගේ භටයින් පැමිණෙන්නේ නැත. දින 7 ව්‍යාපාරයේ දී, CSA අංක වාර්තා වී ඇති බව පෙනේ; එම ප්‍රචාරණ ව්‍යාපාරය ගැන බොහෝ පර්යේෂණ කළ ඩේව් පවෙල්ගේ සහෝදර නමක් සිටින අතර මම හිතන්නේ මෙය කොහේ හරි පළ වී ඇති බවයි. 1864 Spotsylvania සහ Wilderness සටන් සඳහා වූ අංක මට ඉතා සැක සහිත බව පෙනේ. පාළුකරයේදී දෙපාර්ශ්වයම සමීපව සටන් කළහ, උපක්‍රම සමාන විය, දෙපාර්ශවයම හාරා ඇත, දෙදෙනාම සමාන ආයුධ සහ සමාන සොල්දාදුවන් සතු විය. මහා පරිවාර උපාමාරු හෝ එවැනි සමහරක් නොතිබුණත් සමහර වාර්තා දකුණට 9,000 ට සාපේක්ෂව උතුරට දෙගුණයක් පමණ අහිමි විය. එය සැක සහිත වන අතර එය ක්‍රමානුකූලව සොයා ගැනීමට දැන් ක්‍රමයක් තිබේ, යටින් වාර්තා කිරීම බොහෝ විට එහි ඇති අතර ඇත්ත වශයෙන්ම කොපමණ දැයි කීමට අපහසුය. CSA තුවාල ලැබූ ලැයිස්තු ද වෙනත් ආකාරයකින් සිදු කරන ලදී; මම හිතන්නේ ඔවුන් ලැයිස්තුගත කළේ තුවාලවලින් ආබාධිත අය පමණයි. ඕනෑම අවස්ථාවක වෙනස් වාර්තාකරණ පද්ධතියක් ඇති බව පෙනේ. උදාහරණයක් ලෙස ඔබට ඩග්ලස් එස් ෆ්‍රීමන් (ලීගේ ලුතිනන්) ගෙටිස්බර්ග් පාඩු සඳහා ලබා දෙන සංඛ්‍යා දෙස බැලිය හැකි අතර එය තුවාල ලැබූ 15,000 ක් සහ මුළු සංඛ්‍යාව 20,500 ක් යැයි මම සිතමි. ඔබට වෙනත් මූලාශ්‍ර දෙස බැලිය හැක, සාමාන්‍යයෙන් 28,000+ වැඩි සංඛ්‍යාවක් ඔබට පෙනෙනු ඇත. ඔවුන් තුවාල ලැබූ 7,000 ක් සහ තුවාල නොවූ සොල්දාදුවන් 6,000 ක් අල්ලා ගත් බව වෘත්තීය සමිති වාර්තා පෙන්වා දී ඇති අතර, ඔවුන් සතුව KIA 4000 ක් තිබේ නම් සහ තුවාල ලැබූ 20,000 ක් යැයි පවසන්නේ නම්, ගෙටිස්බර්ග් හි සැබෑ මරණ සංඛ්‍යාව 30,000 දක්වා ළඟා විය හැකි බව මම දැක ඇත්තෙමි. Chickamauga තවත් සටනක් වන අතර, මෙවර දකුණ ප්‍රධාන වශයෙන් ප්‍රහාර එල්ල කළ අතර 20,000 එදිරිව 18,500 සංගමයක් ගැන වාර්තා කරයි, සංඛ්‍යාව වැඩි විය හැකිය. දිවයින අංක 10; මාර්තු &#39;62 CSA අල්ලා ගැනීම වෘත්තීය සමිති වාර්තාවලට වඩා සැලකිය යුතු ලෙස වෙනස් විය හැකිය, සමහර විට අවසන් මොහොතේ බලකොටුව ශක්තිමත් කිරීම හේතුවෙන්. මේ උදාහරණ කිහිපයක් පමණි. බොහෝ විට මෙම සටන් වලදී ක්‍රියාවෙන් මියගිය හා තුවාල ලැබූවන් 5:1 අනුපාතයක් ඇති අතර සමහර විට එම සංඛ්‍යා නොගැලපෙන බව ඔබට දැක ගත හැක. තවත් විටෙක, එක් පාර්ශ්වයකට ඉක්මනින් යුධ පිටියකින් ඉවත් වීමට සිදුවුවහොත්, සමහර විට තවත් සංඛ්‍යාවක් අතුරුදහන් වී ඇති බවට වාර්තා වනු ඇති අවස්ථා සඳහා ඔබ ගණන් ගත යුතුය. එබැවින් එය ස්ථිර රීතියක් නොවේ, මාර්ගෝපදේශයක් පමණි. නමුත් වැඩි වශයෙන් අවධාරණය නොකිරීමට, ඔව් සංගමයට තවත් භට පිරිසක් අහිමි විය. මූලික වශයෙන් මගේ මතය අනුව සමිතිය සාමාන්‍යයෙන් ප්‍රහාරයේ සිටි නිසාත්, ඔවුන් සාමාන්‍යයෙන් සතුරු දේශයේ සිටි නිසාත් ය; දකුණට තම ස්ථාවරය ආරක්ෂා කර ගත හැකි අතර බොහෝ විට වෘත්තීය සමිති හමුදා පැමිණෙන විට / කොතැනටද යන්න ගැන කල්තියා දැනුම් දිය හැකිය. මේ නිසා බොහෝ සටන්වලදී දකුණට වාසි කිහිපයක් තිබුණි. ඔවුන් ප්‍රහාරයක් දියත් කරන විට දකුණ කෙතරම් අකාර්යක්ෂම ලෙස පෙනෙන්නේදැයි බලන්න, ගෙටිස්බර්ග් යනු වසරක් ඇතුළත නෝ වර්ජිනියා හමුදාවේ පළමු මහා පරිමාණ පරාජයයි. Antietam, උපක්‍රමශීලීව දිනුම් ඇදීමක් ව්‍යසනයක් බවට පත්වන්නට ඉඩ තිබුණේ, ලීගේ භට පිරිස් විසුරුවා හරින ලද අතර, තෝරා ගැනීමට පැසුණු විට මැක්ලෙලන් ඉක්මනින් ක්‍රියා කළේ නම්, සතුරු ප්‍රදේශයේ ප්‍රහාරයක් දියත් කරන විට දකුණේ හමුදා උතුරට වඩා හොඳින් ක්‍රියාත්මක වූයේ නැත. අවසාන වශයෙන්, කඳවුරුවල රෝග පිළිබඳ ප්රශ්නය සෑම විටම මතු වේ; ඇත්ත වශයෙන්ම සංගමයට දකුණට වඩා බොහෝ සෙබළුන් සිටියහ. ගණන් ඇස්තමේන්තු කිරීමට අපහසුය, සැලකිය යුතු කාලයක් සේවය කළ දක්ෂිණ භටයන් 850,000ක් පමණ මම තක්සේරු කරමි. සමහර විට උතුරු හමුදා මිලියන 2 ක් විය හැකිය. එබැවින් අසනීපයෙන් සිදුවන මරණය උතුරු පැත්තෙන් විශාල විය යුතුය. ඒ මට ඔබට දිය හැකි හොඳම අදහස් ගැන ය. 