I can't say much about all the English guilds in the 18th c.  But I can say something about state-granted monopolies, or monopoly patents.

 & #x200B;

The origin of such things seems to have been a recognition that some industries were useful and needed to be encouraged.  If some French glass-makers, say,were interested in coming over and setting up their shops in Tudor England, they would be incurring lots of costs and there would be some risk that, if they established themselves,  they would suddenly be faced with competition from others and it would be difficult to make up their expenses. So, they might be granted exclusive rights to making glass for a period of some years. This would make the French  an attractive venture for investors ( note that this is before the existence , really, of what you'd call banks) and a useful industry could be established. And the cost to the government would be nothing,  at a time when most wealth was land and so most monarchs had to be very careful about gifting it away.  It might not be glass: it could be a company wanting to start anything expensive, like a coal mine, and they needed to attract lots of up-front investment.  Or someone who had intellectual property- like, a way to dye cloth- and wanted to develop it, but didn't want someone to jump in and copy his methods after he had spent much time and money making it go. In the 16th c. there would usually be some investigation into how the new monopoly would affect the current trades: the French glass makers would not be granted their monopoly until it was determined that what they were doing was not already being done ( this actually happened: they weren't, and got their patent).

However, the system began to be greatly expanded under Elizabeth and her chancellor Burghley.   Courtiers could ask for money for advancing a petitioner's  patent application, and more patents began to be awarded to those courtiers and their clients for no new industry or invention, just for money to the Crown, or just so the Crown could reward a courtier. A patent could be granted for the right to exclusively judge  dyed silk, or sell beer in  Bristol.  There were some attempts to at least make the awarding of them consistent and systematic, but  it was too attractive a source of revue for the Crown- and by the 1620's  King Charles  really needed a source of revenue, so abuses grew.  It began to be recognized that the monopolies were actually quite costly. One historian has noted that as much as 200,000 pounds each year were drawn from the public in order to hand only 1,500 pounds to the king.  The granting of monopolies was high on the Committee of Grievances  list of abuses of the royal prerogative in 1640, and later in the 17th c. it was thought to have been a major reason for the Civil War.

Efforts to reform the system were complex, not uniform and went in fits and starts, but a patent system more based on protection of intellectual property came into being by the late 16th. c.. By the Adam Smith's 18th c., "monopoly" was a very pejorative term.

Christine MacLeod,  Inventing the Industrial Revolution: The English Patent System 1660-1800

 & #x200B;

 & #x200B;

 & #x200B;

 & #x200B;
18 වන සියවසේ සියලුම ඉංග්‍රීසි සංසද ගැන මට වැඩි යමක් කිව නොහැක. නමුත් මට රාජ්‍ය ප්‍රදානය කරන ලද ඒකාධිකාරයන් හෝ ඒකාධිකාරී පේටන්ට් බලපත්‍ර ගැන යමක් කිව හැකිය. &amp; #x200B; එවැනි දේවල මූලාරම්භය සමහර කර්මාන්ත ප්‍රයෝජනවත් බවත් ඒවා දිරිමත් කළ යුතු බවත් පිළිගැනීමක් බව පෙනේ. සමහර ප්‍රංශ වීදුරු නිෂ්පාදකයින් පවසන්නේ, එංගලන්තයේ ටියුඩර් වෙත පැමිණ ඔවුන්ගේ වෙළඳසැල් පිහිටුවීමට උනන්දුවක් දක්වන්නේ නම්, ඔවුන්ට විශාල පිරිවැයක් දැරීමට සිදුවනු ඇති අතර, ඔවුන් තමන්ව ස්ථාපිත කළහොත්, ඔවුන් හදිසියේම තරඟයකට මුහුණ දීමට යම් අවදානමක් ඇත. අන් අයගෙන් සහ ඔවුන්ගේ වියදම් පියවා ගැනීමට අපහසු වනු ඇත. එබැවින්, වසර කිහිපයක් සඳහා වීදුරු සෑදීම සඳහා ඔවුන්ට තනි අයිතිය ලබා දිය හැකිය. මෙය ප්‍රංශ ආයෝජකයින් සඳහා ආකර්ශනීය ව්‍යාපාරයක් බවට පත් කරනු ඇත (මෙය පැවැත්මට පෙර බව සලකන්න, ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔබ බැංකු ලෙස හඳුන්වන දෙය) සහ ප්‍රයෝජනවත් කර්මාන්තයක් ස්ථාපිත කළ හැකිය. බොහෝ ධනය ඉඩම් වූ සමයක රජයට වන වියදම කිසිවක් නොවනු ඇත, එබැවින් බොහෝ රජවරුන්ට එය තෑගි කිරීමේදී ඉතා සැලකිලිමත් විය යුතුය. එය වීදුරු නොවිය හැකිය: එය ගල් අඟුරු ආකරයක් වැනි මිල අධික ඕනෑම දෙයක් ආරම්භ කිරීමට අවශ්‍ය සමාගමක් විය හැකි අතර, ඔවුන්ට බොහෝ ඉදිරි ආයෝජන ආකර්ෂණය කර ගැනීමට අවශ්‍ය විය. එසේත් නැතිනම් රෙදි සායම් කරන ක්‍රමයක් වැනි බුද්ධිමය දේපළක් ඇති කෙනෙකුට එය දියුණු කර ගැනීමට අවශ්‍ය වූ නමුත් ඔහු එය සෑදීමට බොහෝ කාලයක් හා මුදල් වියදම් කළ පසු යමෙකු පැන ඔහුගේ ක්‍රම පිටපත් කිරීමට කැමති නැත. 16 වන සියවසේදී. නව ඒකාධිකාරය වත්මන් වෙළඳාමට බලපාන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳව සාමාන්‍යයෙන් යම් විමර්ශනයක් සිදුවනු ඇත: ප්‍රංශ වීදුරු නිෂ්පාදකයින්ට ඔවුන් කරමින් සිටින දේ දැනටමත් සිදු නොවන බව තීරණය කරන තෙක් ඔවුන්ගේ ඒකාධිකාරය ලබා නොදෙනු ඇත (මෙය ඇත්ත වශයෙන්ම සිදු විය: ඔවුන් එසේ නොවේ , සහ ඔවුන්ගේ පේටන්ට් බලපත්‍රය ලබා ගත්තා). කෙසේ වෙතත්, එලිසබෙත් සහ ඇගේ චාන්සලර් බර්ග්ලි යටතේ පද්ධතිය විශාල වශයෙන් පුළුල් කිරීමට පටන් ගත්තේය. පෙත්සම්කරුවෙකුගේ පේටන්ට් බලපත්‍ර අයදුම්පතක් ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා රාජසභාපතිවරුන්ට මුදල් ඉල්ලා සිටිය හැකි අතර, එම රාජ සභිකයන්ට සහ ඔවුන්ගේ සේවාදායකයින්ට නව කර්මාන්තයක් හෝ නව නිපැයුමක් සඳහා කිසිදු පේටන්ට් බලපත්‍රයක් පිරිනැමීමට පටන් ගත්තේය. බ්‍රිස්ටල්හි සායම් කළ සේද හෝ බියර් විකිණීමේ අයිතිය සඳහා පේටන්ට් බලපත්‍රයක් ලබා දිය හැකිය. අවම වශයෙන් ඒවා ප්‍රදානය කිරීම ස්ථාවර හා ක්‍රමානුකූලව සිදු කිරීමට සමහර උත්සාහයන් තිබුනද, එය ඔටුන්න සඳහා ආකර්ශනීය ප්‍රභවයක් විය - 1620 ගණන් වන විට චාල්ස් රජුට සැබවින්ම ආදායම් මාර්ගයක් අවශ්‍ය වූ බැවින් අපයෝජනයන් වර්ධනය විය. ඒකාධිකාරය ඇත්ත වශයෙන්ම තරමක් මිල අධික බව හඳුනා ගැනීමට පටන් ගත්තේය. එක් ඉතිහාසඥයෙක් සඳහන් කර ඇත්තේ රජුට පවුම් 1,500 ක් පමණක් ලබා දීම සඳහා සෑම වසරකම පවුම් 200,000 ක් මහජනයාගෙන් ලබා ගත් බවයි. 1640 දී සහ පසුව 17 වන සියවසේදී රාජකීය වරප්‍රසාදය අපයෝජනය කිරීමේ දුක්ගැනවිලි කමිටුවේ ලැයිස්තුවේ ඒකාධිකාරය ලබා දීම ඉහළ මට්ටමක පැවතුනි. එය සිවිල් යුද්ධයට ප්‍රධාන හේතුවක් වූ බව සැලකේ. ක්‍රමය ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමේ ප්‍රයත්නයන් සංකීර්ණ වූ අතර ඒකාකාරී නොවූ අතර යෝග්‍යතාවයෙන් හා ආරම්භයේ දී සිදු වූ නමුත් බුද්ධිමය දේපළ ආරක්ෂා කිරීම මත පදනම් වූ පේටන්ට් බලපත්‍ර ක්‍රමයක් 16 වනදා අගභාගයේදී ඇති විය. ඇ.. ඇඩම් ස්මිත්ගේ 18 වැනි සියවස වන විට, &quot;ඒකාධිකාරය&quot; යනු ඉතා නින්දිත යෙදුමකි. Christine MacLeod, Inventing the Industrial Revolution: The English Patent System 1660-1800 &amp; #x200B; &amp; #x200B; &amp; #x200B; &amp; #x200B;