We usually just think of our DNA as just being stored in the nucleus, but that's not the case. The vast majority is there, but some organelles also have their own, unique DNA. That's actually the basis of one of the theories on how we came to develop organelles, endosymbiotic theory. Basically, it's the idea that some/many of our organelles, like mitochondria, were originally separate single celled organisms, which were then essentially devoured or merged into what would become eukaryotes.

Anyway, the third parent in this situation donates an egg, which contains mitochondria and various other organelles, but has had its nucleus removed. Then the nucleus of an egg from the other female parent is placed inside it, and sperm containing DNA from a third parent is added.

AFAIK, it's always been two women, one man so far, but you should be able to perform the procedure with any three people. It would just involve additional steps to move the DNA around into sperm cells or eggs or whatever.
අපි සාමාන්‍යයෙන් සිතන්නේ අපගේ DNA න්‍යෂ්ටිය තුළ පමණක් ගබඩා කර ඇති බවයි, නමුත් එය එසේ නොවේ. අතිමහත් බහුතරය එහි ඇත, නමුත් සමහර ඉන්ද්‍රියයන්ට ඔවුන්ගේම අද්විතීය DNA ඇත. ඇත්ත වශයෙන්ම අප ඉන්ද්‍රියයන් වර්ධනය කිරීමට පැමිණි ආකාරය පිළිබඳ එක් න්‍යායක පදනම එයයි, එන්ඩොසිම්බියෝටික් න්‍යාය. මූලික වශයෙන්, මයිටොකොන්ඩ්‍රියා වැනි අපගේ ඉන්ද්‍රියයන්ගෙන් සමහරක්/බොහෝ ප්‍රමාණයක් මුලින් වෙනම ඒක සෛලික ජීවීන් වූ අතර, ඒවා අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම ගිල දමනු ලැබූ හෝ යුකැරියෝට බවට පත්වන දෙයට ඒකාබද්ධ විය. කෙසේ වෙතත්, මෙම තත්වයේ සිටින තුන්වන මාපියා මයිටොකොන්ඩ්‍රියා සහ වෙනත් විවිධ ඉන්ද්‍රිය අඩංගු බිත්තරයක් පරිත්‍යාග කරයි, නමුත් එහි න්‍යෂ්ටිය ඉවත් කර ඇත. එවිට අනෙක් ගැහැණු දෙමාපිය බිත්තරයක න්‍යෂ්ටිය එහි තැන්පත් කර තුන්වන දෙමාපියෙකුගේ DNA අඩංගු ශුක්‍රාණු එකතු කරනු ලැබේ. AFAIK, එය සැමවිටම කාන්තාවන් දෙදෙනෙක්, මෙතෙක් එක් පිරිමියෙක්, නමුත් ඔබට ඕනෑම පුද්ගලයන් තිදෙනෙකු සමඟ ක්‍රියා පටිපාටිය සිදු කිරීමට හැකි විය යුතුය. ශුක්‍රාණු සෛල හෝ බිත්තර හෝ වෙනත් ඕනෑම දෙයක් තුළට DNA ගෙනයාමට අමතර පියවර ඇතුළත් වේ.