Yes, very much. One example that comes to mind is the "military-technical revolution" of the late 1970s and 1980s. Soviet military leaders during the Reagan years in particular were fairly spooked by Western advances in precision weapons, reconnaissance methods, and other technologies which we would now call 'C4ISTAR,' ISR, or some combination thereof: Command, Control, Communications, Computers, Intelligence, Surveillance, Target Acquisition, and Recon. In plain English: all the technologies and methods used to detect a target, see exactly what and where it is, and tell someone to shoot it before it moves. In modern Western defense circles this is now called the *sensor-shooter system* or *network*. The Soviets (and now the Russians) describe this integration as the *reconnaissance-strike* or *reconnaissance-destruction complex.* In the 1980s, the United States began working on this concept under the general heading Assault Breaker. The Assault Breaker program as a whole was designed to combine airborne radars (E-8 JSTARS, Joint Surveillance Target Attack Radar System), computerized command posts, long-range guided missiles (ATACMS, Army Tactical Missile System), and advanced artillery systems like guided anti-tank cluster munitions (DPICM, Dual-Purpose Improved Conventional Munition). Assault Breaker was designed to find and destroy Soviet formations "in the depths," that is, far behind the front lines. The Soviets assessed Assault Breaker, and generic recce-strike systems like it, as *comparably destructive to tactical nuclear weapons*. They weren't entirely *wrong*, either, in many observers' analysis: precision-strike weapons like ATACMS would have been used on targets like armor concentrations, supply depots, second echelon and reserve forces, command posts, and so on, which previously would have been prime targets for small nukes. However, the Soviets undertook serious efforts to counter this program, probably disproportionate to how effective Assault Breaker as a whole turned out to be. JSTARS, ATACMS, and DPICM all turned into complete products, but lots of the other systems were either delayed or nonfunctional, such as the Brilliant Anti-Tank munition.

EDIT: [Here is a concept sketch of the Assault Breaker network](_URL_2_), as a visual aid.

For further reading:

David Glantz, *The Soviet Conduct of Tactical Maneuver: Spearhead of the Offensive*, particularly the first two chapters.

Van Atta et al, "[Transformation and Transition: DARPA’s Role in Fostering an Emerging Revolution in Military Affairs](_URL_0_)," Ch. IV

Larry A. Brisky (1990) "The reconnaissance destruction complex: A Soviet operational response to Airland Battle," *The Journal of Soviet Military Studies*, 3:2, 296-306, DOI: 10.1080/13518049008429985

Milan Vega,["Recce-Strike Complexes in Soviet Theory and Practice,"](_URL_1_) Soviet Army Studies Office, 1990.

Viktor Reznichenko, Тактика (*Taktika - Tactics*), Moscow: Voenizdat, 1984. (Recommend MJ Orr's translation for RMA Sandhurst's Soviet Studies Research Centre if Russian isn't your strong suite.)
ඔව් ගොඩාක්. මතකයට නැඟෙන එක් උදාහරණයක් නම් 1970 ගණන්වල අග සහ 1980 ගණන්වල &quot;හමුදා-තාක්ෂණික විප්ලවය&quot; ය. විශේෂයෙන් රේගන් යුගයේ සෝවියට් හමුදා නායකයින් නිරවද්‍ය ආයුධ, ඔත්තු බැලීමේ ක්‍රම සහ වෙනත් තාක්‍ෂණයන්හි බටහිර දියුණුව ගැන තරමක් බියට පත් වූ අතර ඒවා දැන් අපි &#39;C4ISTAR&#39;, ISR ලෙස හඳුන්වනු ඇත, නැතහොත් එහි සමහර සංයෝග: විධානය, පාලනය, සන්නිවේදනය, පරිගණක, බුද්ධිය. , ඔත්තු බැලීම, ඉලක්ක අත්පත් කර ගැනීම සහ නැවත බැලීම. සරල ඉංග්‍රීසියෙන්: ඉලක්කයක් හඳුනා ගැනීමට භාවිතා කරන සියලුම තාක්ෂණයන් සහ ක්‍රම, එය කුමක්ද සහ කොතැනද යන්න හරියටම බලන්න, සහ එය චලනය වීමට පෙර වෙඩි තබන ලෙස යමෙකුට පවසන්න. නූතන බටහිර ආරක්ෂක කවයන් තුළ මෙය දැන් *සංවේදක-වෙඩි තැබීමේ පද්ධතිය* හෝ *ජාල* ලෙස හැඳින්වේ. සෝවියට්වරුන් (සහ දැන් රුසියානුවන්) මෙම ඒකාබද්ධතාවය විස්තර කරන්නේ *ඔත්තු බැලීම්-වර්ජනය* හෝ *ඔත්තු බැලීම්-විනාශ කිරීමේ සංකීර්ණය ලෙසය.* 1980 ගණන්වලදී, එක්සත් ජනපදය මෙම සංකල්පය ප්‍රහාර බිඳීමේ පොදු මාතෘකාව යටතේ වැඩ කිරීමට පටන් ගත්තේය. සමස්තයක් ලෙස Assault Breaker වැඩසටහන නිර්මාණය කර ඇත්තේ ගුවන් රේඩාර් (E-8 JSTARS, ඒකාබද්ධ නිරීක්ෂණ ඉලක්ක ප්‍රහාරක රේඩාර් පද්ධතිය), පරිගණකගත අණදෙන තනතුරු, දිගු දුර මෙහෙයවන මිසයිල (ATACMS, යුධ උපක්‍රමශීලී මිසයිල පද්ධතිය) සහ උසස් කාලතුවක්කු පද්ධති ඒකාබද්ධ කිරීමටය. මාර්ගෝපදේශක ටැංකි නාශක පොකුරු බෝම්බ (DPICM, ද්විත්ව අරමුණු වැඩිදියුණු කළ සාම්ප්‍රදායික ආයුධ). ප්‍රහාරක බ්‍රේකර් නිර්මාණය කර ඇත්තේ &quot;ගැඹුරේ&quot;, එනම් ඉදිරි පෙළට බොහෝ පිටුපසින් සෝවියට් ආකෘතීන් සොයා විනාශ කිරීමට ය. සෝවියට් සංගමය Assault Breaker සහ ඒ හා සමාන සාමාන්‍ය recce-වර්ජන පද්ධති *උපක්‍රමශීලී න්‍යෂ්ටික අවි වලට සාපේක්ෂව විනාශකාරී* ලෙස තක්සේරු කළේය. බොහෝ නිරීක්ෂකයින්ගේ විශ්ලේෂණවලදී ඒවා සම්පූර්ණයෙන්ම *වැරදි* නොවීය: ATACMS වැනි නිරවද්‍ය-ප්‍රහාරක ආයුධ සන්නාහ සාන්ද්‍රණය, සැපයුම් ගබඩා, දෙවන පෙළ සහ සංචිත බලකායන්, අණදෙන තනතුරු සහ යනාදී ඉලක්ක සඳහා භාවිතා කරනු ඇත. මීට පෙර කුඩා න්‍යෂ්ටික සඳහා ප්‍රධාන ඉලක්ක විය. කෙසේ වෙතත්, සෝවියට් සභාව මෙම වැඩසටහනට ප්‍රතිරෝධය දැක්වීමට බරපතල උත්සාහයක් ගත් අතර, සමස්තයක් ලෙස ප්‍රහාරක බිඳීම කෙතරම් ඵලදායිද යන්නට සමානුපාතික නොවේ. JSTARS, ATACMS, සහ DPICM සියල්ල සම්පූර්ණ නිෂ්පාදන බවට පත් වූ නමුත්, අනෙකුත් බොහෝ පද්ධති ප්‍රමාද වී හෝ ක්‍රියා විරහිත විය, එනම් Brilliant Anti-Tank munition ය. සංස්කරණය: [මෙන්න ප්‍රහාරක බ්‍රේකර් ජාලයේ සංකල්ප සටහනක්](_URL_2_), දෘශ්‍ය ආධාරකයක් ලෙස. වැඩිදුර කියවීම සඳහා: David Glantz, *The Soviet Conduct of Tactical Maneuver: Spearhead of the Offensive*, විශේෂයෙන්ම පළමු පරිච්ඡේද දෙක. Van Atta et al, &quot;[පරිවර්තනය සහ සංක්‍රාන්තිය: මිලිටරි කටයුතුවල නැගී එන විප්ලවයක් පෝෂණය කිරීමේදී DARPA හි කාර්යභාරය](_URL_0_),&quot; Ch. IV ලැරී ඒ බ්‍රයිස්කි (1990) &quot;ඔත්තු බැලීම් විනාශ කිරීමේ සංකීර්ණය: එයාර්ලන්ඩ් සටනට සෝවියට් මෙහෙයුම් ප්‍රතිචාරයක්,&quot; *සෝවියට් හමුදා අධ්‍යයන සඟරාව*, 3:2, 296-306, DOI: 10.1080/135180490058429 Recce-Strike Complexes in Soviet Theory and practice,&quot;](_URL_1_) සෝවියට් හමුදා අධ්‍යයන කාර්යාලය, 1990. Viktor Reznichenko, Тактика (*Taktika - උපක්‍රම*), මොස්කව්: Voenizdat, 1984. (Santhurstudi&#39;s පරිවර්තනය සඳහා නිර්දේශ කරන්න. රුසියානු භාෂාව ඔබේ ශක්තිමත් කට්ටලයක් නොවේ නම් පර්යේෂණ මධ්‍යස්ථානය.)