Poisoned arrows depend on multiple factors: bow and arrow construction, toxicological knowledge, access to resources, etc. Poisoned ranged weapons from antiquity were very different than what Native Americans used. It's also impossible to pinpoint the "first" poison since a lot has been lost to time, and there were probably tribes who used all sorts of methods that went unrecorded. However, thanks to a project I recently finished I have some knowledge of arrow poisons spanning early history in different parts of the world.

Perhaps one of the first, most wide-spread source of arrow poison comes from snakes. Africa, Asia, and the Mediterranean had a myriad of poisonous snakes and vipers which Greco-Roman writers noted were in use by a variety of groups including the Gauls, Persians, Getae, Slavs, Armenians, Parthians, and Dalmations. The famous Greek geographer Strabo wrote about a poison from the Soanes of Caucasus so volatile that the fumes were toxic, and Silius Italicus listed various groups in modern Northern Africa that use 'em. Early serpent poisons were made by dipping the arrowhead in the venoms, which were sometimes heated together with secondary components. One of these secondary components was strychnos, a poisonous tropical plant that grew in Africa.

In China, the ancient poison of choice was Gu, a process that was less than scientific: a whole bunch of venomous animals were dumped together into a pot, uncooked. The animals ranged from scorpions to snakes to frogs to spiders. Then they'd open the pot after a day or so, and whatever animal was left alive last was considered the most lethal. Often the remaining animal had eaten some/all of the rest, so it had a myriad of poisons in its body. Then it would be processed into usable poison. This also required dipping darts and arrowheads into the solution.

Not all poisons were dipped, however. Poisons around Assam / Burma in East Asia used a variety of plants like antiaris, strychnos, and strophanthus with other berries and clays to make a smearable paste. This paste was then applied *behind* the arrowhead, instead of coated all over and dried. These toxins were exceptionally lethal and had a long shelf life—the Pitt Rivers Museum discovered a poison used in Burma against the Karen tribe as lasting up to 1300 years.

Another famous poison is "curare." Basic internet searches will try to give curare a singular definition, but it is in fact a catchall term for poison that was misunderstood for centuries by Spanish Conquistadores during their campaigns in South America. Curare meant *any* poison from that region, but there were in fact dozens of different kinds. Pinpointing with accuracy is difficult, as stuff published by the Spanish (eg. Raleigh's *Discovery of the Large Rich and Beautiful Empire of Guiana*) is often fraught with self-aggrandizement and outright fiction. However, other explorers that came later managed to find subdivisions in curare, like E Bancroft who wrote "Essay on the Natural History of Guiana and South America" in 1747. In it, he details the Woorara poison made by the Ticuna tribe:

* Bark of Woorara (6 parts)
* Bark of Warracouba Coura (2 parts)
* Bark of Couranabi (1 part)
* Bark of Baketi (1 part)
* Bark of Hatchy Baly (1 part)

These raw materials were mixed together over an open fire into a pitch. The tribe used palm leaves to scoop up the mixture and smear it on arrow and spearheads. As time went on, the term took on more specificity, but even Rudolf Boehm's attempt to define the term in 1895 led to three major categories: bamboo curare, calabash, and pot.

Finally, William McKnight detailed a Native American process for making poison arrows. They would leave out animal livers to decompose, then fill the rotting pouch with rattlesnake venom. The decomposing animal organ would add bacteria and the venom added the poison. I don't know the symbolism by using livers specifically, because McKnight doesn't elaborate.

Maybe someone else can shed insight on *when* the arrows were made. I don't know if they were made the night before, weeks in advance, or hours before conflict. I'm sure that varied by region and place in history's timeline, too.

 & #x200B;

tl;dr

Most poisoned arrows were dipped into toxic solutions made by whatever poisonous plants or animals populated the nearby area. Pastes were less common, but they did exist (and weren't specific to East Asia). The term curare doesn't refer to a single poison.

 & #x200B;

Sources:

Gray, TC. "The Use of D-Turbocurarine Chloride in Anaesthesia." (1947). *Ann R Coll Surg Engl*. 191-203.

Bancroft, E. *Essay on the Natural History of Guiana and South America* 1769, pg 281.

"Poisoned Arrows from Assam and Burma" *Victoria and Albert Museum*. Web. [_URL_2_](_URL_2_)

Leafloor, Liz. "Poison: The Good, the Bad, and the Deadly" *Ancient Origins*. 4 Oct 2014. [_URL_0_](_URL_0_)

Mayor, Adrienne. "Chemical and Biological Warfare in Antiquity." *Science Direct*. Republished from "History of Toxicology and Environmental Health" 2015. Web. [_URL_1_](_URL_1_)

McKnight, James W. *Jefferson County Pennsylvania, Her Pioneers and People 1800-1915*. J.H. Beers and Company, 1917.
විෂ සහිත ඊතල විවිධ සාධක මත රඳා පවතී: දුන්න සහ ඊතල සෑදීම, විෂ විද්‍යාත්මක දැනුම, සම්පත් වෙත ප්‍රවේශය යනාදිය. පුරාතනයේ සිටම විෂ සහිත පරාසයක ආයුධ ස්වදේශික ඇමරිකානුවන් භාවිතා කළ ආයුධවලට වඩා බෙහෙවින් වෙනස් ය. කාලයට බොහෝ දේ අහිමි වී ඇති බැවින් &quot;පළමු&quot; වස නිර්ණය කිරීම ද කළ නොහැක්කකි, සහ වාර්තා නොකළ සියලු ආකාරයේ ක්‍රම භාවිතා කළ ගෝත්‍රිකයන් විය හැකිය. කෙසේ වෙතත්, මම මෑතකදී අවසන් කළ ව්‍යාපෘතියකට ස්තූතිවන්ත වන්නට, ලෝකයේ විවිධ ප්‍රදේශවල මුල් ඉතිහාසය පුරා පැතිරුණු ඊතල විෂ පිළිබඳ යම් දැනුමක් මට තිබේ. සමහර විට ඊතල විෂ ඇති පළමු, වඩාත් පුළුල් ලෙස පැතිරුණු ප්‍රභවයක් සර්පයන්ගෙන් පැමිණේ. අප්‍රිකාව, ආසියාව සහ මධ්‍යධරණී ප්‍රදේශවල විෂ සහිත සර්පයන් සහ පොළඟුන් සංඛ්‍යාවක් සිටි අතර ඒවා ග්‍රීක-රෝම ලේඛකයන් සඳහන් කළේ ගෝල්, පර්සියානු, ගෙටේ, ස්ලාව්, ආර්මේනියානු, පාර්තියන් සහ ඩැල්මේෂන් ඇතුළු විවිධ කණ්ඩායම් විසින් භාවිතා කරන බවයි. සුප්‍රසිද්ධ ග්‍රීක භූගෝල විද්‍යාඥ ස්ට්‍රාබෝ විසින් කොකේසස්හි සෝනේස් ප්‍රදේශයෙන් නිකුත් වූ විෂ ද්‍රව්‍යයක් ගැන ලියා ඇති අතර එම දුම විෂ සහිත වූ අතර සිලියස් ඉටලිකස් නූතන උතුරු අප්‍රිකාවේ ඒවා භාවිතා කරන විවිධ කණ්ඩායම් ලැයිස්තුගත කළේය. මුල් සර්ප විෂ සෑදී ඇත්තේ ඊතලය විෂ වල ගිල්වීමෙනි, සමහර විට ඒවා ද්විතියික සංරචක සමඟ රත් කර ඇත. මෙම ද්විතියික සංරචක වලින් එකක් වූයේ අප්‍රිකාවේ වර්ධනය වූ විෂ සහිත නිවර්තන ශාකයක් වන ස්ට්‍රයික්නෝස් ය. චීනයේ, තෝරාගත් පැරණි විෂ වූයේ ගු, විද්‍යාත්මක ක්‍රියාවලියට වඩා අඩු ක්‍රියාවලියකි: විෂ සහිත සතුන් සමූහයක් එකට බඳුනකට දමා, නොපිසූ. සතුන් ගෝනුස්සන්ගේ සිට සර්පයන්, ගෙම්බන්, මකුළුවන් දක්වා විය. ඉන්පසු ඔවුන් දිනකට හෝ ඊට වැඩි කාලයකට පසු බඳුන විවෘත කරන අතර, අන්තිමට පණපිටින් ඉතිරි වූ සතෙකු වඩාත්ම මාරාන්තික ලෙස සැලකේ. බොහෝ විට ඉතිරි වූ සත්වයා ඉතිරි සියල්ල / සියල්ලම අනුභව කර ඇති නිසා උගේ ශරීරයේ විෂ වර්ග රාශියක් තිබුණි. එවිට එය භාවිතා කළ හැකි විෂ බවට සැකසෙනු ඇත. මේ සඳහා ද්‍රාවණය තුළට ඩාර්ට්ස් සහ ඊතල ශීර්ෂ ගිල්වීම ද අවශ්‍ය විය. කෙසේ වෙතත්, සෑම වසක්ම ගිල්වා නැත. නැඟෙනහිර ආසියාවේ ඇසෑම් / බුරුමය අවට වස විස, ඇන්ටිරිස්, ස්ට්‍රයික්නෝස් සහ ස්ට්‍රොෆන්තස් වැනි විවිධ ශාක වර්ග වෙනත් බෙරි සහ මැටි සමඟ ආලේප කළ හැකි තලපයක් සෑදීමට භාවිතා කළහ. ඉන්පසු මෙම පේස්ට් එක පුරා ආලේප කර වියළා ගැනීම වෙනුවට ඊතල ශීර්ෂයට පිටුපසින් * යොදන ලදී. මෙම විෂ ද්‍රව්‍ය අතිශයින් මාරාන්තික වූ අතර දිගු කල් තබා ගත හැකි විය - පිට් රිවර්ස් කෞතුකාගාරය විසින් බුරුමයේ කැරන් ගෝත්‍රයට එරෙහිව භාවිතා කරන ලද වස වර්ගයක් වසර 1300 ක් දක්වා පවතින බව සොයා ගන්නා ලදී. තවත් ප්රසිද්ධ විෂ වන්නේ &quot;කුරේ&quot; ය. මූලික අන්තර්ජාල සෙවුම් මගින් curare ඒකීය නිර්වචනයක් ලබා දීමට උත්සාහ කරනු ඇත, නමුත් ඇත්ත වශයෙන්ම එය දකුණු ඇමරිකාවේ ඔවුන්ගේ ප්‍රචාරණයේදී ස්පාඤ්ඤ කොන්ක්විස්ටඩෝර්වරුන් විසින් සියවස් ගණනාවක් තිස්සේ වරදවා වටහාගෙන ඇති විෂ සඳහා අල්ලා ගන්නා යෙදුමකි. Curare යන්නෙන් අදහස් කළේ එම ප්‍රදේශයෙන් ඕනෑම විෂ වර්ගයකි, නමුත් ඇත්ත වශයෙන්ම එහි විවිධ වර්ග දුසිම් ගණනක් තිබුණි. ස්පාඤ්ඤ භාෂාවෙන් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද දේවල් (උදා. රේලිගේ *Discovery of the Large Rich and Beautiful Empire of Guiana*) බොහෝ විට ස්වයං-උද්දීපනය සහ සම්පූර්ණ ප්‍රබන්ධ වලින් පිරී ඇති බැවින් නිරවද්‍යතාවයෙන් නිශ්චය කිරීම අපහසුය. කෙසේ වෙතත්, පසුව පැමිණි අනෙකුත් ගවේෂකයන් 1747 දී &quot;ගියානා සහ දකුණු ඇමරිකාවේ ස්වභාවික ඉතිහාසය පිළිබඳ රචනාව&quot; ලියූ E Bancroft වැනි Curare හි උප කොටස් සොයා ගැනීමට සමත් විය. Woorara (කොටස් 6) * Warracouba Coura පොත්ත (කොටස් 2) * Couranabi පොත්ත (1 කොටස) * Baketi පොතු (1 කොටස) * Hachy Baly පොතු (1 කොටස) මෙම අමුද්‍රව්‍ය විවෘත ගින්නක් මත එකට මිශ්‍ර කර ඇත. තණතීරුවකට. ගෝත්‍රිකයන් මිශ්‍රණය උරාගෙන ඊතල සහ හෙල්ල හිස මත ආලේප කිරීමට තල් කොළ භාවිතා කළහ. කාලයාගේ ඇවෑමෙන්, මෙම පදය වඩාත් නිශ්චිත බවක් ලබා ගත් නමුත්, 1895 දී මෙම යෙදුම නිර්වචනය කිරීමට රුඩොල්ෆ් බෝම්ගේ උත්සාහය පවා ප්‍රධාන කාණ්ඩ තුනකට තුඩු දුන්නේය: උණ කුරේ, කැලබාෂ් සහ බඳුන. අවසාන වශයෙන්, විලියම් මැක්නයිට් විෂ ඊතල සෑදීම සඳහා ස්වදේශික ඇමරිකානු ක්‍රියාවලියක් විස්තර කළේය. ඔවුන් සතුන්ගේ අක්මාව දිරාපත් වීමට ඉතිරි කර, පසුව කුණු වූ මල්ල රැට්ල්ස්නේක් විෂ වලින් පුරවනු ඇත. දිරාපත් වන සත්ව ඉන්ද්‍රිය බැක්ටීරියාව එකතු කරන අතර වස විෂ එකතු කරයි. මැක්නයිට් විස්තර නොකරන නිසා මම විශේෂයෙන් අක්මාව භාවිතා කිරීමෙන් සංකේතාත්මක බව නොදනිමි. සමහර විට වෙනත් කෙනෙකුට ඊතල සෑදුවේ කවදාද යන්න පිළිබඳ අවබෝධයක් ලබා දිය හැකිය. ඒවා පෙර දින රාත්‍රියේද, සති කිහිපයකට පෙරද, නැතහොත් ගැටුමට පැය කිහිපයකට පෙරද සෑදූ ඒවාදැයි මම නොදනිමි. එය ඉතිහාස කාල සටහනේ කලාපය සහ ස්ථානය අනුව වෙනස් වන බව මට විශ්වාසයි. &amp; #x200B; tl;dr බොහෝ විෂ සහිත ඊතල ආසන්න ප්‍රදේශයේ ජනාකීර්ණ ඕනෑම විෂ සහිත ශාක හෝ සතුන් විසින් සාදන ලද විෂ ද්‍රාවණවල ගිල්වා ඇත. පේස්ට් අඩු සුලභ වූ නමුත් ඒවා පැවතුනි (නැගෙනහිර ආසියාවට විශේෂිත වූ ඒවා නොවේ). කුරේ යන යෙදුම එක් වසක් ගැන සඳහන් නොකරයි. &amp; #x200B; මූලාශ්ර: අළු, TC. &quot;D-Turbocurarine Chloride in Anaesthesia භාවිතය.&quot; (1947) *Ann R Coll Surg Engl*. 191-203. Bancroft, E. *Giana and South America හි ස්වභාවික ඉතිහාසය පිළිබඳ රචනාව* 1769, pg 281. &quot;Assam and Burma වෙතින් විෂ සහිත ඊතල&quot; *Victoria and Albert Museum*. වෙබ්. [_URL_2_](_URL_2_) ලීෆ්ලෝර්, ලිස්. &quot;විෂ: හොඳ, නරක සහ මාරාන්තික&quot; *පුරාණ මූලාරම්භය*. 4 ඔක් 2014. [_URL_0_](_URL_0_) නගරාධිපති, ඇඩ්‍රියන්. &quot;පෞරාණිකත්වයේ රසායනික හා ජීව විද්‍යාත්මක යුද්ධය.&quot; *විද්‍යාව ඍජු*. &quot;විෂ විද්‍යාව සහ පාරිසරික සෞඛ්‍ය ඉතිහාසය&quot; 2015 වෙතින් නැවත ප්‍රකාශනය කරන ලදී. වෙබ්. [_URL_1_](_URL_1_) McKnight, James W. *Jefferson County Pennsylvania, Her Pioneers and People 1800-1915*. JH බියර්ස් සහ සමාගම, 1917.