In Penrose diagrams, the horizontal coordinate is normally **radial**, so it goes from zero to infinity. The vertical axis is time, and each point corresponds to a spatial two-sphere at that given radius and time. For a given time, the left-most boundary is r = 0, the center of the spacetime (which you'll notice does some funky stuff for your evaporating example, related to the fact that the black hole singularity is a space-like surface). In Minkowski diagrams one usually take the horizontal axis to be a spatial Cartesian coordinate so the origin is at the center, but since black holes have spherical symmetry this isn't as convenient.

Note also that unlike Minkowski diagrams, spacetime infinities are represented by finite distances on Penrose diagrams (that is the mapping takes them to finite points on the diagram). [Here is the Penrose diagram for Minkowski space using a radial spatial coordinate (Fig. 1)](_URL_0_) if you'd like to compare the differences directly.
Penrose රූප සටහන් වල, තිරස් ඛණ්ඩාංකය සාමාන්‍යයෙන් **රේඩියල්** වේ, එබැවින් එය ශුන්‍යයේ සිට අනන්තය දක්වා ගමන් කරයි. සිරස් අක්ෂය යනු කාලය වන අතර, එක් එක් ලක්ෂ්‍යය එම දී ඇති අරය සහ වේලාවෙහි අවකාශීය ද්වි-ගෝලයකට අනුරූප වේ. යම් කාලයක් සඳහා, වම්-ඉතාම මායිම r = 0, අවකාශ කාලයේ කේන්ද්‍රය (ඔබගේ වාෂ්පීකරණ උදාහරණය සඳහා, කළු කුහර ඒකීයත්වය අවකාශය-සමාන මතුපිටක් වීම සම්බන්ධව විනෝදජනක දේවල් කරන බව ඔබට පෙනෙනු ඇත. ) මින්කොව්ස්කි රූපසටහන් වල සාමාන්‍යයෙන් තිරස් අක්ෂය අවකාශීය කාටිසියානු ඛණ්ඩාංකයක් ලෙස ගන්නා බැවින් මූලාරම්භය මධ්‍යයේ ඇත, නමුත් කළු කුහරවල ගෝලාකාර සමමිතිය ඇති බැවින් මෙය එතරම් පහසු නොවේ. Minkowski රූපසටහන් මෙන් නොව, Penrose රූප සටහන් මත අවකාශ කාල අනන්තය පරිමිත දුර වලින් නිරූපණය වන බව සලකන්න (එනම් සිතියම්ගත කිරීම රූප සටහනේ පරිමිත ලක්ෂ්‍ය කරා ගෙන යයි). [මෙන්න ඔබ වෙනස්කම් සෘජුව සංසන්දනය කිරීමට කැමති නම්, රේඩියල් අවකාශීය ඛණ්ඩාංකයක් භාවිතා කරමින් Minkowski අවකාශය සඳහා Penrose රූප සටහන (රූපය 1)](_URL_0_).