 > So say it was completely possible to drill down to the exact center of the earth. How would gravity change from the surface of earth to the core?

If the Earth were the same density throughout, gravity would drop the further down you went, and would reach zero at the center.  

This is because of something called the [shell theorem](_URL_0_), which states that a spherical shell of matter acts like a point mass from a distance, but has zero net gravitational pull at any point inside the shell.  As you dive deeper into the Earth, the layers above you behave like the shells described in that theorem.

In reality, since the Earth does not have uniform density, and is actually denser closer to the center, what you'd actually see is a small *increase* in gravity for the first part of your trip, which would peak somewhere in the mantle, and then begin dropping, still reaching zero at the core (ignoring small variation caused by the Earth not being a perfect sphere).

 > If, again theoretically, we were able to drill to the exact center of the earth, what would happen when we reach it? Because gravity, from what I understand, is pulling everything towards a center of mass, then at the very center, wouldn't gravity be equally distributed from every single angle around you? So essentially, if you were at the center, would you float, suspended by gravity from all angles?

Yep.

 > If the core of the earth was hollow, essentially empty space, how would gravity react? As there is no actually "center of mass" of the planet any more, would an object in the core be "sucked" to the side of the hollow core?

Per the Shell Theorem, there would be no net gravitational force on anything in that hollow space (i.e. you'd be weightless anywhere in the space, and would not be "sucked" to the side).
 &gt; එබැවින් පෘථිවියේ නිශ්චිත මධ්‍යයට පහළට සරඹ කිරීමට සම්පූර්ණයෙන්ම හැකි වූ බව පවසන්න. පෘථිවි පෘෂ්ඨයේ සිට හරය දක්වා ගුරුත්වාකර්ෂණය වෙනස් වන්නේ කෙසේද? පෘථිවිය මුළුල්ලේම එකම ඝනත්වයකින් යුක්ත නම්, ගුරුත්වාකර්ෂණය ඔබ පහළට වැටෙන අතර, මධ්යයේ ශුන්යයට ළඟා වනු ඇත. මෙයට හේතුව [කවච ප්‍රමේයය](_URL_0_), එහි සඳහන් වන්නේ පදාර්ථයේ ගෝලාකාර කවචයක් දුර සිට ලක්ෂ්‍ය ස්කන්ධයක් මෙන් ක්‍රියා කරන නමුත් කවචය තුළ ඕනෑම ස්ථානයක ශුද්ධ ගුරුත්වාකර්ෂණ ඇදීමක් ශුන්‍ය වන බවයි. ඔබ පෘථිවියට ගැඹුරට කිමිදෙන විට, ඔබට ඉහලින් ඇති ස්ථර එම ප්‍රමේයයේ විස්තර කර ඇති ෂෙල් වෙඩි මෙන් හැසිරේ. යථාර්ථයේ දී, පෘථිවියට ඒකාකාර ඝනත්වයක් නොමැති නිසාත්, මධ්‍යයට වඩා ඝනත්වයෙන් වැඩි නිසාත්, ඔබ ඇත්ත වශයෙන්ම දකින්නේ ඔබේ ගමනේ පළමු කොටස සඳහා ගුරුත්වාකර්ෂණයේ කුඩා * වැඩි වීමක්* වන අතර, එය ආවරණයේ කොතැනක හෝ උච්ච වනු ඇත. , ඉන්පසු පහත වැටීමට පටන් ගනී, තවමත් හරයේ ශුන්‍යයට ළඟා වේ (පෘථිවිය පරිපූර්ණ ගෝලයක් නොවීම නිසා ඇති වූ කුඩා විචලනය නොසලකා හරිමින්). &gt; නැවතත් න්‍යායාත්මකව, පෘථිවියේ නියම මධ්‍යයට සරඹ කිරීමට අපට හැකි වූයේ නම්, අප එයට ළඟා වූ විට කුමක් සිදුවේද? මන්ද ගුරුත්වාකර්ෂණය, මා තේරුම් ගත් පරිදි, සියල්ල ස්කන්ධ කේන්ද්‍රයක් දෙසට ඇද දමයි, එවිට කේන්ද්‍රයේම, ගුරුත්වාකර්ෂණය ඔබ වටා ඇති සෑම කෝණයකින්ම සමානව බෙදා හැරෙන්නේ නැද්ද? එබැවින් අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම, ඔබ මධ්‍යයේ සිටියේ නම්, ඔබ සියලු කෝණවලින් ගුරුත්වාකර්ෂණයෙන් අත්හිටුවා පාවෙනවාද? ඔව්. &gt; පෘථිවි හරය හිස් නම්, අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම හිස් අවකාශයක් නම්, ගුරුත්වාකර්ෂණය ප්‍රතික්‍රියා කරන්නේ කෙසේද? ඇත්ත වශයෙන්ම ග්‍රහලෝකයේ &quot;ස්කන්ධ මධ්‍යස්ථානයක්&quot; තවදුරටත් නොමැති බැවින්, හරයේ ඇති වස්තුවක් හිස් හරයේ පැත්තට &quot;උරා ගනීද&quot;? ෂෙල් ප්‍රමේයය අනුව, එම හිස් අවකාශයේ කිසිවකට ශුද්ධ ගුරුත්වාකර්ෂණ බලයක් නොතිබෙනු ඇත (එනම්, ඔබ අවකාශයේ ඕනෑම තැනක බර රහිතව සිටින අතර, පැත්තට &quot;උරා නොයනු ඇත).