The initial success has a number of factors. For one, the Great Purge took out a huge proportion of the most senior staff- Marshalls, Corps commanders, admirals, etc. While not all were killed, and some were eventually "rehabilitated", this meant the initial defense against the strongest fascist push fell on an army in disarray, with commanders who were inexperienced and or terrified of taking any action without political approval. 

Another issue was the border fortifications. The "Stalin line" was a huge system of forts and gun positions along the Western border as it stood before the molotov-ribbentrop pact. After the pact and the partition of Poland, the plan was to build a new system on the new border. The guns were mothballed, maintenance ceased, garrison troops and supplies were shuffled around, etc. But the invasion came in before the new fortifications were in any way ready. So instead of one or both defensive lines being ready, 0 were.

Third, logistics were a hot mess. The equipment of the red army was in a transition period, with a vast number of outdated tanks, small arms and cannons being phased out in favor of new ones. When the invasion came, units might find themselves with their old equipment, but no ammo or fuel because they were supposed to be replaced with the new stuff. Or they had hundreds of brand-new KV and T-34 tanks, but the shells for the main guns were still thousands of miles behind the front in a supply depot somewhere. There are numerous isolated incidents of these new tanks absolutely dunking on the fascists when they could be brought into action (_URL_0_), but this was a battle of millions, and the majority of the new tanks were idle or squandered.

As for why it failed.. Well. The short version is that the wehrmacht didn't have enough fuel, equipment, men, transportation or food for a multi-axis attack with supply chains that were thousands of miles long. It's nearly 2,000km from Berlin to Moscow. It'd be quite a feat to get a few million men there in peacetime. They didn't have the equipment because they didn't have the resources or the workers. They didn't have the soldiers because they'd already called everyone up. So when Nazi officials said it would be a short campaign and the soviets would collapse in a month or two, that was part hope, and part necessity. Because if anything *other* than a crushing victory before winter 1941 happened, Nazi Germany was doomed. They'd spent 8 years robbing Peter to pay Paul, meaning they lurched from one crisis to another. Hitler's plans from 1938 on were basically "step one- invade. Step 2-??? Step 3- everyone surrenders and the thousand-year-Reich prospers." Unfortunately for them, and fortunately for the rest of the world, the bill came due.



Sources:

"Russia's War: a history of the soviet effort", Richard Overy

"The Wages of Destruction", Adam Tooze
ආරම්භක සාර්ථකත්වයට සාධක ගණනාවක් තිබේ. එකක් නම්, මහා පවිත්‍රකරණය විසින් ජ්‍යෙෂ්ඨතම කාර්යමණ්ඩලයේ විශාල ප්‍රතිශතයක්-මාෂල්වරුන්, සේනාංකාධිපතිවරුන්, අද්මිරාල්වරුන් යනාදී වශයෙන් විශාල ප්‍රතිශතයක් ඉවත් කර ගන්නා ලදී. සියල්ලන්ම මරා නොදමනු ලැබූ අතර ඇතැමුන් අවසානයේ &quot;පුනරුත්ථාපනය කරන ලදී&quot;, මෙයින් අදහස් කළේ ප්‍රබල ෆැසිස්ට් තල්ලුවට එරෙහි මූලික ආරක්ෂාවයි. දේශපාලන අනුමැතියකින් තොරව කිසිදු ක්‍රියාමාර්ගයක් ගැනීමට අද්දැකීම් අඩු සහ හෝ බියෙන් සිටි අණ දෙන නිලධාරීන් සමඟ අවුල් සහගත වූ හමුදාවක් මත වැටුණි. තවත් ගැටළුවක් වූයේ දේශසීමා බලකොටුවයි. &quot;ස්ටාලින් රේඛාව&quot; යනු බටහිර මායිම දිගේ බලකොටු සහ තුවක්කු ස්ථාන විශාල පද්ධතියක් වූ අතර එය molotov-ribbentrop ගිවිසුමට පෙර සිට ඇත. ගිවිසුම සහ පෝලන්තය බෙදීමෙන් පසුව, නව දේශසීමාවේ නව පද්ධතියක් ගොඩනැගීමට සැලැස්ම විය. තුවක්කු සලබ විය, නඩත්තු කිරීම නතර කරන ලදී, ආරක්ෂක හමුදා සහ සැපයුම් එහා මෙහා ගෙන යන ලදී, නමුත් නව බලකොටු ඕනෑම ආකාරයකින් සූදානම් වීමට පෙර ආක්‍රමණය පැමිණියේය. එබැවින් ආරක්ෂක රේඛා එකක් හෝ දෙකම සූදානම් වීම වෙනුවට 0 විය. තෙවනුව, ලොජිස්ටික්ස් උණුසුම් අවුල් විය. රතු හමුදාවේ උපකරණ සංක්‍රාන්ති කාලපරිච්ඡේදයක පැවති අතර, යල් පැන ගිය ටැංකි, කුඩා අවි සහ කාලතුවක්කු විශාල ප්‍රමාණයක් නව ඒවා සඳහා ක්‍රමානුකූලව ඉවත් කරන ලදී. ආක්‍රමණය පැමිණි විට, ඒකක ඔවුන්ගේ පැරණි උපකරණ සමඟ සොයා ගත හැකි නමුත්, ඒවා නව දේවල් සමඟ ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීමට නියමිත නිසා උණ්ඩ හෝ ඉන්ධන නොමැත. නැතහොත් ඔවුන් සතුව නවතම KV සහ T-34 ටැංකි සිය ගණනක් තිබී ඇත, නමුත් ප්‍රධාන තුවක්කු සඳහා ෂෙල් වෙඩි තවමත් කොහේ හරි සැපයුම් ගබඩාවක ඉදිරිපසින් සැතපුම් දහස් ගණනක් පිටුපසින් විය. මෙම නව ටැංකි ක්‍රියාවට නැංවිය හැකි වූ විට (_URL_0_) ෆැසිස්ට්වාදීන් මත සම්පූර්ණයෙන්ම ගිලී යාමේ හුදකලා සිදුවීම් රාශියක් ඇත, නමුත් මෙය මිලියන ගණනක සටනක් වූ අතර නව ටැංකිවලින් බහුතරයක් නිෂ්ක්‍රීය හෝ නාස්ති විය. ඒක අසාර්ථක වුණේ ඇයි කියලා.. හොඳයි. කෙටි අනුවාදය නම්, සැතපුම් දහස් ගණනක් දිග සැපයුම් දාම සහිත බහු-අක්ෂ ප්‍රහාරයක් සඳහා wehrmacht සතුව ප්‍රමාණවත් ඉන්ධන, උපකරණ, මිනිසුන්, ප්‍රවාහනය හෝ ආහාර නොතිබීමයි. බර්ලිනයේ සිට මොස්කව් දක්වා කිලෝමීටර් 2000ක් පමණ දුරයි. සාමකාමී කාලයකදී මිනිසුන් මිලියන කිහිපයක් එහි ගෙන්වා ගැනීමට හැකිවීම ඉතා ක්‍රියාවකි. සම්පත් හෝ කම්කරුවන් නොමැති නිසා ඔවුන්ට උපකරණ තිබුණේ නැත. ඔවුන් ඒ වන විටත් සියලු දෙනා කැඳවා තිබූ නිසා ඔවුන්ට සොල්දාදුවන් සිටියේ නැත. එබැවින් එය කෙටි ව්‍යාපාරයක් බවත් මාසයක් හෝ දෙකකින් සෝවියට් සංගමය බිඳ වැටෙනු ඇති බවත් නාසි නිලධාරීන් පැවසූ විට එය කොටසක් බලාපොරොත්තුවක් සහ අර්ධ අවශ්‍යතාවයක් විය. මක්නිසාද යත් 1941 ශීත ඍතුවට පෙර තලා දැමූ ජයග්‍රහණයක් හැර වෙනත් දෙයක් සිදු වුවහොත්, නාසි ජර්මනිය විනාශ විය. ඔවුන් පාවුල්ට ගෙවීම සඳහා පේතෘස් කොල්ලකෑමට වසර 8ක් ගත කළා, එනම් ඔවුන් එක් අර්බුදයකින් තවත් අර්බුදයකට ඇද වැටුණා. 1938 සිට හිට්ලර්ගේ සැලසුම් මූලික වශයෙන් &quot;පළමු පියවර- ආක්‍රමණය. පියවර 2-??? පියවර 3- සියලු දෙනා යටත් වන අතර දහස්-වසර-රයික් සමෘද්ධිමත් වේ.&quot; ඔවුන්ගේ අවාසනාවට සහ ලෝකයේ සෙසු රටවල වාසනාවට, බිල්පත නියමිත විය. මූලාශ්‍ර: &quot;රුසියාවේ යුද්ධය: සෝවියට් ප්‍රයත්නයේ ඉතිහාසය&quot;, රිචඩ් ඕවර් &quot;විනාශයේ වැටුප්&quot;, ඇඩම් ටූස්