If it was up to England, Northern Ireland would probably have been handed back in the 70s or something. Generally speaking, most people in Great Britain (so including Wales and Scotland as well as England) would have preferred giving Northern Ireland to the Republic of Ireland. At least that was the case until recently, if you excluded don't knows and undecideds.

The majority of the population in Northern Ireland want to remain part of the UK. That's the fundamental reason why it's still part of the UK.

Giving it to Ireland despite the majority being against it would cause huge problems. It would probably immediately descend into civil war. There are a lot of people in Northern Ireland who will fight to keep it from being ruled by the rest of Ireland.

So most people now would prefer Northern Ireland stays in the UK to avoid that happening. Now that violence from republican groups has mostly died down, people don't want to upset the status quo too much and take the risk that unionist groups will start the violence up again.

edit - I guess you're also asking about the history too.

England conquered Ireland (the whole thing) a long time ago. They solidified their rule in the 16th Century.

After that there were a few waves of colonisers from England and Scotland, particularly in what is now Northern Ireland. This meant that by the time the war of independence happened, most people there were protestants who were descended from the settlers. So they did not want to be ruled by Irish Catholics. 

As a sort of compromise, the UK agreed to partition Ireland into two, and each one would get to vote to remain in the UK (well technically rejoin it) or become part of the Irish Free State. But the borders were drawn in such a way that the outcome was inevitable, and Northern Ireland stayed in the UK.

Of course this was all really unfair. The native Irish were being ruled by a "Protestant elite" and their rights were limited, and they were generally oppressed. But stuff like that was pretty typical between the 16th and 19th Centuries. Britain and other European powers were doing it all over the world. Not that it excuses it, but it was how it was. By the time this sort of colonial behaviour was starting to be considered unacceptable, Northern Ireland already had a large number of people who were there because of it.
එය එංගලන්තයට නම්, උතුරු අයර්ලන්තය බොහෝ විට 70 දශකයේ හෝ වෙනත් ආකාරයකින් ආපසු ලබා දෙනු ඇත. සාමාන්‍යයෙන් කථා කරන විට, මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ (වේල්සය සහ ස්කොට්ලන්තය මෙන්ම එංගලන්තය ද ඇතුළුව) බොහෝ අය උතුරු අයර්ලන්තය අයර්ලන්ත ජනරජයට ලබා දීමට කැමති වනු ඇත. අඩුම තරමින් මෑතක් වන තුරුම එය එසේ විය, ඔබ නොදන්නා සහ තීරණය නොකළ ඒවා බැහැර කළහොත්. උතුරු අයර්ලන්තයේ ජනගහනයෙන් බහුතරයකට එක්සත් රාජධානියේ කොටසක් ලෙස සිටීමට අවශ්‍යයි. එය තවමත් එක්සත් රාජධානියේ කොටසක් වීමට මූලික හේතුව එයයි. බහුතරය විරුද්ධ වුවත් අයර්ලන්තයට දීම විශාල ප්‍රශ්න ඇති කරයි. එය බොහෝ විට වහාම සිවිල් යුද්ධයකට ඇද වැටෙනු ඇත. උතුරු අයර්ලන්තයේ සෙසු අයර්ලන්තය විසින් පාලනය කිරීම වළක්වා ගැනීමට සටන් කරන බොහෝ අය සිටිති. එබැවින් එය සිදුවීම වලක්වා ගැනීම සඳහා බොහෝ අය දැන් උතුරු අයර්ලන්තය එක්සත් රාජධානියේ රැඳී සිටීමට කැමැත්තක් දක්වයි. දැන් රිපබ්ලිකන් කණ්ඩායම්වල ප්‍රචණ්ඩත්වය බොහෝ දුරට මැකී ගොස් ඇති බැවින්, පවතින තත්ත්වය ඕනෑවට වඩා අවුල් කිරීමට සහ වෘත්තීය සමිති කණ්ඩායම් නැවත ප්‍රචණ්ඩත්වය ආරම්භ කිරීමේ අවදානම ගැනීමට මිනිසුන්ට අවශ්‍ය නැත. සංස්කරණය කරන්න - මම හිතන්නේ ඔබත් ඉතිහාසය ගැන අහන්න ඇති. එංගලන්තය බොහෝ කලකට පෙර අයර්ලන්තය (මුළු දේ) යටත් කර ගත්තේය. ඔවුන් 16 වැනි සියවසේදී ඔවුන්ගේ පාලනය ශක්තිමත් කළා. ඉන් පසුව එංගලන්තයේ සහ ස්කොට්ලන්තයේ, විශේෂයෙන්ම වර්තමාන උතුරු අයර්ලන්තයේ යටත්විජිතවාදීන්ගේ රැළි කිහිපයක් ඇති විය. මෙයින් අදහස් කළේ නිදහස් සටන සිදු වූ කාලය වන විට එහි සිටි බොහෝ දෙනා පදිංචිකරුවන්ගෙන් පැවත එන විරෝධතාකරුවන් බවයි. එබැවින් අයර්ලන්ත කතෝලිකයන් විසින් පාලනය කිරීමට ඔවුන්ට අවශ්‍ය නොවීය. යම් ආකාරයක සම්මුතියක් ලෙස, එක්සත් රාජධානිය අයර්ලන්තය දෙකට බෙදීමට එකඟ වූ අතර, සෑම කෙනෙකුටම එක්සත් රාජධානියේ රැඳී සිටීමට (හොඳින් තාක්‍ෂණිකව නැවත සම්බන්ධ වීමට) හෝ අයර්ලන්ත නිදහස් රාජ්‍යයේ කොටසක් වීමට ඡන්දය ප්‍රකාශ කළ හැකිය. නමුත් ප්‍රතිඵලය නොවැළැක්විය හැකි ආකාරයට දේශසීමා ඇද ගන්නා ලද අතර උතුරු අයර්ලන්තය එක්සත් රාජධානියේ රැඳී සිටියේය. ඇත්ත වශයෙන්ම, මේ සියල්ල ඇත්තෙන්ම අසාධාරණ විය. ස්වදේශික අයර්ලන්ත ජාතිකයන් &quot;රෙපරමාදු ප්‍රභූ පැලැන්තියක්&quot; විසින් පාලනය කරන ලද අතර ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම් සීමා වූ අතර ඔවුන් සාමාන්‍යයෙන් පීඩාවට පත් විය. නමුත් එවැනි දේවල් 16 වැනි සහ 19 වැනි සියවස් අතර සාමාන්‍ය දෙයක් විය. බ්‍රිතාන්‍යය සහ අනෙකුත් යුරෝපීය බලවතුන් එය ලොව පුරා කරමින් සිටියහ. එය නිදහසට කරුණක් නොවේ, නමුත් එය එසේ විය. මේ ආකාරයේ යටත් විජිත හැසිරීම් පිළිගත නොහැකි යැයි සැලකීමට පටන් ගත් අවස්ථාව වන විට, උතුරු අයර්ලන්තයේ ඒ නිසා විශාල පිරිසක් එහි සිටියෝය.