The answer is that there is a direct relationship between the age of an object and the redshift of an object. This comes out of the [ΛCDM model](_URL_0_) of the universe, which basically just says we trust that general relativity keeps working on really large scales.

If the current distance between you and another point in the universe is d, and in the past the distance between those points was d', then the ratio d'/d defines the cosmic scale factor a(t). At the present time, a(t*_0_*)=1. At the moment of the big bang, a(t=0) was zero. Therefore we can see that a(t) increased from 0 to 1 over the age of the universe. 

Now, once light is created its wavelength expands proportionally with the size of the universe, creating the cosmic redshift. So there is a very simple relationship between the redshift (z) of the light coming from an object and the value of a(t) when that light was created:

a(t)=1/(1+z)

When we look at the CMB, the "object" we are looking at is all the hydrogen in the universe at the moment it became transparent. For a given density of hydrogen gas, there is some temperature where it shifts from plasma to gas (this isn't a perfectly sharp phase transition as others have pointed out, but it is sharp enough for this argument). A plasma is opaque, because the free electrons can absorb light at any frequency. Hydrogen gas is transparent because there are only a few distinct lines that can absorb light. We see this when we look at the sun: the surface of the sun we observe is the place where the temperature gets cool enough for the hydrogen to recombine.

So, if we know the temperature that hydrogen recombined at (T*_R_*), we can compare that to the current temperature of the CMB and get a redshift:

T =  T*_R_*/ (1+z) = T*_R_*\*a(t) 

If we know what a(t) was, then we can invert that function to calculate t.
පිළිතුර නම් වස්තුවක වයස සහ වස්තුවක රතු මාරුව අතර සෘජු සම්බන්ධයක් පවතින බවයි. මෙය විශ්වයේ [ΛCDM ආකෘතිය](_URL_0_) වලින් පිටතට පැමිණේ, එය මූලික වශයෙන් පවසන්නේ සාමාන්‍ය සාපේක්ෂතාවාදය සැබවින්ම විශාල පරිමාණයන් මත ක්‍රියා කරන බව අප විශ්වාස කරන බවයි. ඔබ සහ විශ්වයේ තවත් ලක්ෂ්‍යයක් අතර වත්මන් දුර d නම් සහ අතීතයේ දී එම ලක්ෂ්‍ය අතර දුර d&#39; නම්, d&#39;/d අනුපාතය විශ්ව පරිමාණ සාධකය a(t) නිර්වචනය කරයි. දැනට, a(t*_0_*)=1. මහා පිපිරුම සිදුවන මොහොතේ a(t=0) ශුන්‍ය විය. එබැවින් විශ්වයේ වයසට වඩා a(t) 0 සිට 1 දක්වා වැඩි වී ඇති බව අපට පෙනේ. දැන්, ආලෝකය නිර්මාණය වූ පසු එහි තරංග ආයාමය විශ්වයේ ප්‍රමාණයට සමානුපාතිකව ප්‍රසාරණය වී කොස්මික් රතු මාරුව නිර්මාණය කරයි. ඉතින් වස්තුවකින් එන ආලෝකයේ redshift (z) සහ එම ආලෝකය නිර්මාණය වූ විට a(t) අගය අතර ඉතා සරල සම්බන්ධයක් ඇත: a(t)=1/(1+z) අපි බලන විට CMB, අප බලන &quot;වස්තුව&quot; එය විනිවිද පෙනෙන මොහොතේ විශ්වයේ ඇති සියලුම හයිඩ්‍රජන් වේ. දී ඇති හයිඩ්‍රජන් වායුවේ ඝනත්වයක් සඳහා, එය ප්ලාස්මාවේ සිට වායුව දක්වා මාරු වන යම් උෂ්ණත්වයක් ඇත (මෙය අන් අය පෙන්වා දී ඇති පරිදි පරිපූර්ණ තියුණු අවධි සංක්‍රාන්තියක් නොවේ, නමුත් එය මෙම තර්කයට ප්‍රමාණවත් තරම් තියුණු වේ). නිදහස් ඉලෙක්ට්‍රෝනවලට ඕනෑම සංඛ්‍යාතයක දී ආලෝකය අවශෝෂණය කරගත හැකි නිසා ප්ලාස්මාවක් පාරාන්ධ වේ. හයිඩ්‍රජන් වායුව පාරදෘශ්‍ය වන්නේ ආලෝකය අවශෝෂණය කළ හැකි වෙනස් රේඛා කිහිපයක් පමණක් ඇති බැවිනි. අපි සූර්යයා දෙස බලන විට අපට මෙය පෙනේ: අප නිරීක්ෂණය කරන සූර්යයාගේ මතුපිට හයිඩ්‍රජන් නැවත සංකලනය වීමට තරම් උෂ්ණත්වය සිසිල් වන ස්ථානයයි. එබැවින්, හයිඩ්‍රජන් (T*_R_*) හි නැවත සංකලනය වූ උෂ්ණත්වය අප දන්නේ නම්, අපට එය CMB හි වත්මන් උෂ්ණත්වයට සංසන්දනය කර රතු මාරුවක් ලබා ගත හැකිය: T = T*_R_*/ (1+z) = T*_R_ *\*a(t) a(t) යනු කුමක්දැයි අප දන්නේ නම්, t ගණනය කිරීමට එම ශ්‍රිතය ප්‍රතිලෝම කළ හැක.