Edit: Thanks for your patience, everyone. I hope you will enjoy my answer: please scroll further down the page to find what became many hours of research for your amusement and edification.

Could you please give some examples of the texts you mean? For example, a lot of research has been done on the trope of the "madwoman in the attic" trope and hysteria, which was a medical diagnosis of the time primarily, but not exclusively, applied to women. This is the 19th century novel madness that I'm most familiar with. The classic study on this is the aptly titled *The Madwoman in the Attic* by Sandra Gilbert and Susan Gubar, from 1979. I actually just gave a presentation about Silas Weir Mitchell, the so-called "rest cure," and representations of female insanity in 19th century literature, but I'd like a confirmation that this is the sort of thing you're talking about before I delve in, for fear that I might be off-base. (Another possible contender for "madness" is the sudden shock that characters suffer that changes them completely in some books, such as what happens to Sir Leicester Dedlock in *Bleak House* or Mr. Hale in *North and South.* You might also be thinking of the kind of "madness" that Ben Gunn suffers from in *Treasure Island*, or the insanity of characters in Edgar Allan Poe's stories.)

I should also note that our contemporary understanding of psychology really can't be read onto an artifact of the past. At most, we can say that today what was diagnosed/described one way might be diagnosed as a certain disorder. Also, the way that madness is represented in a fictional story is not necessarily reflecting actual medical understanding, but as a literary device is serving some other purpose.
සංස්කරණය කරන්න: ඔබගේ ඉවසීමට ස්තූතියි, සැමට. ඔබ මගේ පිළිතුර රසවිඳිනු ඇතැයි මම බලාපොරොත්තු වෙමි: කරුණාකර ඔබේ විනෝදය සහ වැඩිදියුණු කිරීම සඳහා පැය ගණනාවක් පර්යේෂණ කළේ කුමක්දැයි සොයා ගැනීමට පිටුවේ තව දුරටත් අනුචලනය කරන්න. කරුණාකර ඔබ අදහස් කරන පාඨවලට උදාහරණ කිහිපයක් දෙන්න පුළුවන්ද? නිදසුනක් වශයෙන්, &quot;අට්ටාලයේ පිස්සන්ගේ&quot; ත්‍රෝපය සහ හිස්ටීරියාව පිළිබඳ බොහෝ පර්යේෂණ සිදු කර ඇති අතර එය එකල වෛද්‍ය රෝග විනිශ්චයක් වූ නමුත් එය කාන්තාවන්ට පමණක් අදාළ විය. මෙය මට වඩාත් හුරුපුරුදු 19 වන සියවසේ නවකතා පිස්සුවකි. මේ පිළිබඳ සම්භාව්‍ය අධ්‍යයනය 1979 සිට සැන්ඩ්‍රා ගිල්බට් සහ සුසාන් ගුබාර් විසින් යෝග්‍ය ලෙස නම් කරන ලද *The Madwoman in the Attic* නම් වේ. ඇත්තටම මම සිලාස් වීර් මිචෙල්, ඊනියා &quot;විවේක සුවය&quot; සහ ස්ත්‍රී නියෝජනය ගැන ඉදිරිපත් කිරීමක් කළා. 19 වැනි සියවසේ සාහිත්‍යයේ උමතු භාවය, නමුත් මම ගැඹුරින් සොයා බලන්නට පෙර ඔබ කතා කරන ආකාරයේ දෙයක් බව තහවුරු කිරීමට මම කැමතියි, මම පදනම් විරහිත වේ යැයි බියෙන්. (&quot;පිස්සු&quot; සඳහා විය හැකි තවත් තරඟකරුවෙකු නම්, *බ්ලීක් හවුස්* හි ශ්‍රීමත් ලෙස්ටර් ඩෙඩ්ලොක්ට හෝ *උතුරේ සහ දකුණේ* හේල් මහතාට සිදු වන දේ වැනි සමහර පොත්වල චරිත සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් කරන හදිසි කම්පනයයි. නිධන් දූපතේ* බෙන් ගන් විඳින ආකාරයේ &quot;උමතුවක්&quot; හෝ එඩ්ගා ඇලන් පෝගේ කතාවල චරිතවල උමතු භාවය ගැන සිතන්න.) මනෝවිද්‍යාව පිළිබඳ අපගේ සමකාලීන අවබෝධය ඇත්ත වශයෙන්ම කියවිය නොහැකි බව මම සටහන් කළ යුතුය. අතීතයේ කෞතුක වස්තුව. වැඩිම උනොත් අපිට කියන්න පුලුවන් අද හදුනාගත්තු/එක විදියකට විස්තර කරපු දේ යම්කිසි ආබාධයක් ලෙස හදුනාගන්න පුලුවන් කියලා. එසේම, මනඃකල්පිත කතාවක උමතුව නිරූපණය වන ආකාරය සැබෑ වෛද්‍ය අවබෝධය පිළිබිඹු කිරීම අවශ්‍ය නොවේ, නමුත් සාහිත්‍ය උපකරණයක් ලෙස වෙනත් අරමුණක් ඉටු කරයි.