A couple ways.

1. They give it to themselves. *Every* Joseon Korean King styled himself "the Great"

2. Others give it to them. Kings in Europe took their epithets personally and knew what they were in many cases. They all wanted a name like "the Bold", "the Good", "the Brave", or "the Great", or in rare cases "the Lionheart". Richard probably got a little woody when he heard the last one for the first time. It became standard practice for courtiers to assign such names and for even ordinary people to come up with ways to describe their King. Lots of them were neutral, like "Barbarossa" (Red Beard). Others, like "the Thunderbolt", referring to Bayezid of the Ottomans, were very accurate and referred to specific events, like Bayezid's racing his army between Europe and Asia.

3. The state officially assigned names to monarchs and minted them on coins. Islamic countries did this a lot, with every Ottoman Sultan styling himself "Gazi" or some positive epithet. 

4. Historians and literati ascribe epithets after the reign of the monarch. No doubt very few would dare call Ethelred "the Unready" during his reign. That was an epithet made popular by later historians of England writing about their own country. The same case was for Timur the Lame, who in his day was called Timur the Great.

Usually it starts with courtiers or literati genuinely praising a King or coming up with a witty, ironic epithet like "the Confessor". Then, it either catches on with contemporaries at the time, or with later writers.
ක්රම කිහිපයක්. 1. ඔවුන් එය තමන්ටම ලබා දෙයි. *සෑම ජොසොන් කොරියානු රජුම තමා &quot;මහා&quot; ලෙස හැඩගස්වා ගත්තේය 2. අනෙක් අය එය ඔවුන්ට ලබා දෙයි. යුරෝපයේ රජවරු ඔවුන්ගේ නාම පද පෞද්ගලිකව ගත් අතර බොහෝ අවස්ථාවලදී ඒවා මොනවාදැයි දැන සිටියහ. ඔවුන් සියල්ලන්ටම &quot;නිර්භීත&quot;, &quot;හොඳ&quot;, &quot;නිර්භීත&quot;, හෝ &quot;ශ්‍රේෂ්ඨ&quot; වැනි නමක් අවශ්‍ය විය. අන්තිම එක පළමු වතාවට ඇසූ විට රිචඩ් ටිකක් දැවෙන්නට ඇත. රාජ සභිකයන්ට එවැනි නම් පැවරීම සහ සාමාන්‍ය මිනිසුන්ට පවා තම රජු විස්තර කිරීමට ක්‍රම ඉදිරිපත් කිරීම සම්මත පුරුද්දක් විය. ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් &quot;බාබරෝසා&quot; (රතු රැවුල) මෙන් මධ්‍යස්ථ විය. ඔටෝමන්වරුන්ගේ බේසිඩ් ගැන සඳහන් කරන &quot;තන්ඩර්බෝල්ට්&quot; වැනි අනෙකුත් ඒවා ඉතා නිවැරදි වූ අතර බේසිඩ් යුරෝපය සහ ආසියාව අතර තම හමුදාව ධාවනය කිරීම වැනි විශේෂිත සිදුවීම් වලට යොමු විය. 3. රාජ්‍යය විසින් රාජාණ්ඩුවරුන්ට නිල වශයෙන් නම් පවරන ලද අතර ඒවා කාසිවල මුද්‍රණය කරන ලදී. සෑම ඔටෝමාන් සුල්තාන්වරයෙකුම &quot;Gazi&quot; හෝ යම් ධනාත්මක නාමයක් යොදා ගනිමින් ඉස්ලාමීය රටවල් මෙය බොහෝ දේ සිදු කළේය. 4. ඉතිහාසඥයින් සහ සාහිත්‍යධරයෝ රාජාණ්ඩුවේ පාලන සමයෙන් පසු විරුද නාම ආරෝපණය කරති. ඔහුගේ පාලන සමයේදී එතෙල්ඩ්ව &quot;නොසූදානම්&quot; ලෙස හැඳින්වීමට ඉතා සුළු පිරිසක් නිර්භීත වනු ඇති බවට සැකයක් නැත. එය එංගලන්තයේ පසුකාලීන ඉතිහාසඥයන් තම රට ගැන ලියූ විරුදාවලියකි. ඔහුගේ කාලයේ මහා තිමූර් ලෙස හැඳින්වූ කොරු තිමූර් සම්බන්ධයෙන්ද එම නඩුව විය. සාමාන්‍යයෙන් එය ආරම්භ වන්නේ රාජ සභිකයන් හෝ සාහිත්‍යධරයින් අව්‍යාජ ලෙස රජෙකුට ප්‍රශංසා කිරීම හෝ &quot;පාපෝච්චාරණය කරන්නා&quot; වැනි මායාකාරී, උත්ප්‍රාසාත්මක නාමයකින් පැමිණීමෙනි. එවිට, එය එක්කෝ එකල සමකාලීනයන් සමඟ හෝ පසුකාලීන ලේඛකයන් සමඟ සම්බන්ධ වේ.