 >  How would they have travelled to Germany? 

Potentially by train; the Luftwaffe wanted to get prisoners to their Dulag Luft interrogation centre at Oberusel rapidly to extract information so captured airmen would often travel under guard on civilian trains. Around the time of the Dunkirk evacuation, though, when large numbers of Allied troops had been taken prisoner (about 40,000 British) a pilot might well have been in the columns of prisoners forced to march hundreds of miles towards Germany followed by transport in terrible conditions on overcrowded trains or barges (though officers didn't have it quite as bad as other ranks). After interrogation at Dulag Luft RAF prisoners would be moved on to one of the Stalag Luft camps.

 >  Would they likely have survived, and stayed put in the camp for the duration of the war? 

Probably; relatively few British POWs died in captivity. There was some movement between camps as things were reorganised (e.g. Sergeant "Dixie" Deans was moved from Stalag Luft I to III to VI over the course of the war), and towards the end of the war extended marches as Allied and Soviet advances approached camps.

 >  Were there any Allied rescue attempts, or many successful escapees?

Not rescue attempts, there wasn't a safe way of freeing prisoners deep in enemy territory (a raid on Amiens Prison in 1944, Operation Jericho, killed around 100 prisoners and few managed to escape for good). There were escape attempts, though not many successes; less than 30 out of 10,000 Air Force prisoners escaped and made it to Britain or neutral territory according to Aidan Crawley's *Escape from Germany*. The best chance was in evading capture in the first place, then escaping during transit to a prison camp, it was much more difficult once behind wire. To take a couple of examples of pilots captured around the time of *Dunkirk* Wing Commander Basil Embry was shot down on May 27th 1940, but slipped away from the column of prisoners as he was marched towards Germany and, over two months, managed to make his way across France to Gibraltar and back to Britain. Squadron Leader Roger Bushell was shot down and captured on May 23rd just before the Dunkirk evacuation; he later masterminded perhaps the most famous of attempts, The Great Escape, in which 76 airmen tunneled out of Stalag Luft III. Only three made it to freedom, though, 73 were recaptured, and 50 of those including Bushell himself were murdered.

Stories of camp life, particularly escape attempts and  focused on Colditz Castle, Oflag IVC, became rather popular in 1950s Britain. *The Colditz Myth : British and Commonwealth Prisoners of War in Nazi Germany* by S. P. MacKenzie takes a wider view, pointing out that perhaps only 5% of POWs were really fanatical about escaping, though larger numbers were involved in supporting escape attempts. It's very accessible, and a good overview of the situation as a whole.

 &gt; ඔවුන් ජර්මනියට යන්නේ කෙසේද? විය හැකි දුම්රියෙන්; ලුෆ්ට්වාෆේට අවශ්‍ය වූයේ සිරකරුවන් ඉක්මනින් ඔබරුසෙල් හි පිහිටි දුලාග් ලුෆ්ට් ප්‍රශ්න කිරීමේ මධ්‍යස්ථානය වෙත ගෙන ගොස් තොරතුරු ලබා ගැනීම සඳහා ය. එබැවින් අල්ලා ගන්නා ලද ගුවන් භටයින් බොහෝ විට සිවිල් දුම්රියවල ආරක්ෂාව යටතේ ගමන් කරනු ඇත. කෙසේ වෙතත්, ඩන්කර්ක් ඉවත් කරන අවස්ථාවේ දී, මිත්‍ර පාක්ෂික හමුදා විශාල සංඛ්‍යාවක් (බ්‍රිතාන්‍යයන් 40,000 ක් පමණ) සිරකරුවන් බවට පත් වූ විට, නියමුවෙකු ජර්මනිය දෙසට සැතපුම් සිය ගණනක් ගමන් කිරීමට බල කරන සිරකරුවන්ගේ තීරුවල සිට දරුණු තත්වයන් යටතේ ප්‍රවාහනය කිරීමට ඉඩ තිබුණි. පිරී ඉතිරී යන දුම්රියවල හෝ බාර්ජ්වල (නිලධාරීන්ට එය අනෙකුත් නිලයන් තරම් නරක නැතත්). Dulag Luft හි ප්‍රශ්න කිරීමෙන් පසු RAF සිරකරුවන් Stalag Luft කඳවුරකට ගෙන යනු ඇත. &gt; ඔවුන් බොහෝ විට දිවි ගලවාගෙන, යුද්ධය පවතින කාලය සඳහා කඳවුරේ රැඳී සිටියාද? සමහරවිට; වහල්භාවයේ දී මිය ගිය බ්‍රිතාන්‍ය යුද හමුදා සෙබළුන් සාපේක්ෂව ස්වල්ප දෙනෙක්. දේවල් ප්‍රතිසංවිධානය කරන විට කඳවුරු අතර යම් චලනයක් ඇති විය (උදා: සාජන් &quot;ඩික්සි&quot; ඩීන්ස් යුද්ධය අතරතුරදී ස්ටාලග් ලුෆ්ට් I සිට III දක්වා VI දක්වා මාරු කරන ලදී), සහ යුද්ධයේ අවසානය දක්වා මිත්‍ර පාක්ෂික සහ සෝවියට් ප්‍රගතිය ළඟා වන විට පාගමන් දිගු විය. කඳවුරු. &gt; මිත්‍ර පාක්ෂිකයින් ගලවා ගැනීමේ ප්‍රයත්නයන් තිබේද, නැතහොත් බොහෝ සාර්ථක පලා ගිය අයද? ගලවා ගැනීමේ උත්සාහයන් නොවේ, සතුරු ප්‍රදේශයේ ගැඹුරින් සිරකරුවන් නිදහස් කිරීමේ ආරක්ෂිත ක්‍රමයක් නොතිබුණි (1944 දී Amiens බන්ධනාගාරය වැටලීම, ජෙරිකෝ මෙහෙයුම, සිරකරුවන් 100 ක් පමණ මරා දැමූ අතර ස්වල්ප දෙනෙක් සදහටම පැන යාමට සමත් වූහ). බොහෝ සාර්ථක නොවූවත් ගැලවීමේ උත්සාහයන් තිබුණි; Aidan Crawley ගේ *Escape from Germany* ට අනුව ගුවන් හමුදා සිරකරුවන් 10,000 න් 30 කට අඩු පිරිසක් පැන ගොස් බ්‍රිතාන්‍යයට හෝ මධ්‍යස්ථ ප්‍රදේශයට පැමිණියහ. හොඳම අවස්ථාව වූයේ මුලින්ම අල්ලා ගැනීමෙන් වැළකී සිටීම, පසුව සිර කඳවුරකට සංක්‍රමණය වීමේදී පැන යාම, වයර් පිටුපස වරක් එය වඩා දුෂ්කර විය. *ඩන්කර්ක්* සමයේ අල්ලා ගත් ගුවන් නියමුවන්ගේ උදාහරණ කිහිපයක් ගතහොත් 1940 මැයි 27 වන දින වින්ග් කමාන්ඩර් බැසිල් එම්බ්‍රි වෙඩි තබා බිම හෙළන ලද නමුත් ජර්මනිය දෙසට ගමන් කරන විට සිරකරුවන්ගේ තීරුවෙන් ලිස්සා ගොස් මාස දෙකකට වැඩි කාලයක් ගත කිරීමට සමත් විය. ඔහු ප්‍රංශය හරහා ජිබ්‍රෝල්ටාර් වෙත ගොස් නැවත බ්‍රිතාන්‍යයට යන්න. බලඝණ නායක රොජර් බුෂෙල් වෙඩි තබා ඝාතනය කර අල්ලා ගනු ලැබුවේ ඩන්කර්ක් ඉවත් කිරීමට මොහොතකට පෙර මැයි 23 වැනිදාය. පසුව ඔහු විසින් ප්‍රධානතම උත්සාහය වන The Great Escape ලෙස සැලකිය හැකි අතර, එහිදී ගුවන් භටයින් 76 දෙනෙකු Stalag Luft III වෙතින් උමගක් ඉවත් කරන ලදී. තිදෙනෙකු පමණක් නිදහස ලබා ගත් නමුත්, 73 ක් නැවත අල්ලා ගන්නා ලද අතර, බුෂෙල් ඇතුළුව 50 දෙනෙකු ඝාතනය කරන ලදී. කඳවුරු ජීවිතය පිළිබඳ කථා, විශේෂයෙන් පලායාමේ උත්සාහයන් සහ Colditz Castle, Oflag IVC වෙත අවධානය යොමු කරන ලදී, 1950 ගණන්වල බ්‍රිතාන්‍යයේ තරමක් ජනප්‍රිය විය. *The Colditz Myth : British and Commonwealth Prisoners of Nazi Germany* විසින් SP MacKenzie විසින් පුළුල් දෘෂ්ටියක් ගනී, සමහර විට POW වරුන්ගෙන් 5% ක් පමණක් පැන යාමට දැඩි ලෙස උමතු වී ඇතත්, පැන යාමට උත්සාහ කිරීමට සහය දැක්වීමට විශාල පිරිසක් සම්බන්ධ වී සිටියද පෙන්වා දෙයි. එය ඉතා ප්‍රවේශ විය හැකි අතර සමස්තයක් ලෙස තත්වය පිළිබඳ හොඳ දළ විශ්ලේෂණයක්.
