1000CE to 1500CE was an exceptionally formative period for the rise of the nation-state, especially emerging out of the destablization and fragmentation of the Byzantine (Late Roman) Empire. Byzantium is an excellent example of the condition of empires and states at the time. From approximately the 7th century CE to the 10th century CE, the Byzantines had been consumed by conflict concerning interpretation of Christianity: Trinitarians of the Western Church clashed extensively with Monophysites of the Eastern Church-- the former being foundational to the modern Catholic Church and the latter the Eastern Orthodox. 


One of the biggest problems with this protracted religious conflict within Byzantium was its effect on taxation, particularly as pertaining to taxation because of religion. In the 11th CE, Emperor Alexius I Comnenus instituted a tax system called "pronoairios," designed to avail himself and his emperorship to the largely Monophysite landowners in the Eastern part of what was left of the Empire. (It was [greatly reduced] (_URL_0_) by 1000 from its size during the rule of Constantine.) Essentially, landowners had the sole ability to tax the peasants who worked their land; the Emperor sold lifelong "passes" which enabled the owner to be tax-emept for the duration of his life, but not his descendants'. Landowners got a discount, but they were free to tax their "employees" with impunity-- which wasn't terribly popular among the peasants for obvious reasons. Conversely, Muslim rulers emerging out of Syria and Egypt charged all non-Muslim Christians and Jews, peasant or not, a flat 10% as "people of the book." As a result many Byzantine lands were lost through the 11th century, not through war but through deliberate selection. 


While his lands shrunk continuously, the Byzantine Emperor had absolute authority over his empire... At least in theory. Increasingly, the Byzantine Emperor was unable to hold power outside of Constantinople, the capital, and perhaps Adrianople. The other communities remaining in the Empire were rural and didn't see much imperial influence, if at all.


Meanwhile, the Venetian merchant city-state (The Most Serene Republic of Venice) was rising to prominence in the wake of the formative constitution and its near-singular grip on trade. Venice was governed by an elected figure called a "Doge." He was given power of governance over the city-state until his death. Initially, at the establishment of the position at the inception of the Republic in 697CE, the Doge was a representative of Byzantium; by 1000CE, he was completely divorced from the Empire, as was Venice. It was a completely, or at least largely, independent state. It was about as centralized as a European state would be, its trade providing it with leverage enough for independence, even though its navy was mostly mercantile and not militarized. The Most Serene Republic existed largely unchanged constitutionally for a full 1000 years, and began a model for the European city-state, and later the secular state in general.


Its fleet of ships transported goods across both the Byzantine Empire and the Muslim Caliphates of the [Fatimids] (_URL_1_) from the 10th through 12th centuries and the Mamluks from the 13th to 16th centuries. These Caliphates functioned somewhat like empires, and acted as the predecessors to the Ottoman Empire, which ruled the region from the 16th century to the 20th.


There were also some fascinating things occurring in Eastern Europe, with the establishment of the Russians following the downfall of the Slavs and the emergence of Christianity, but unfortunately I am not an expert in this area. I would recommend that you look up Rastislav of Moravia and Photius for the relationship between Russia and the Byzantine Empire. In Western Europe the rise of feudal kingdoms was noteworthy too, but unfortunately that is not my area of expertise either! Only Byzantium, hahaha.


So, the long and short of your question: those five centuries were integral to two historical processes-- the downfall of the Western Empire and the rise of the Western City-State, the spiritual and political predecessor to the state. There was regional variance, but during this period both types of political structures existed across Europe and Central Asia/North Africa. 


SOURCES:

* Anna Comnena, The Alexiad (contemporary text: 11th c)

* Alexander Kazhdan, “Latins and Franks in Byzantine perception and reality from the 11th to the 12th century” in Angeliki Laiou  &  Roy Mottahedeh, eds., The Crusades from the Perspective of Byzantium and the Muslim World, Washington D.C.: Dumbarton Oaks (1997): 83-100

* James Howard Johnston, “The two great powers in late antiquity: a comparison” in Averil Cameron (ed.), The Byzantine and Early Islamic Near East III: States, Resources, Armies, Princeton: Princeton UP (1995): 157-226

EDIT: Fixed formatting
1000CE සිට 1500CE දක්වා කාලය ජාතික රාජ්‍යයේ නැඟීම සඳහා සුවිශේෂී ලෙස හැඩගැසුණු කාල පරිච්ඡේදයක් විය, විශේෂයෙන් බයිසැන්තියානු (පසුගිය රෝම) අධිරාජ්‍යයේ අස්ථාවරත්වය සහ ඛණ්ඩනය වීම තුළින් මතු විය. බයිසැන්තියම් යනු එකල අධිරාජ්‍යයන් සහ රාජ්‍යයන්ගේ තත්ත්වය පිළිබඳ කදිම නිදසුනකි. ක්‍රිස්තු වර්ෂ 7 වැනි සියවසේ සිට ක්‍රිස්තු වර්ෂ 10 වැනි සියවස දක්වා, බයිසැන්තියානුවන් ක්‍රිස්තියානි ධර්මයේ අර්ථ නිරූපණය සම්බන්ධයෙන් ගැටුමකින් ගිලා බැස ඇත: බටහිර පල්ලියේ ත්‍රිත්වවාදීන් නැගෙනහිර පල්ලියේ මොනොෆයිසයිට් සමඟ පුළුල් ලෙස ගැටුම් ඇති කර ගත්හ. පසුව නැගෙනහිර ඕතඩොක්ස්. බයිසැන්තියම් තුළ මෙම දිග්ගැස්සුනු ආගමික ගැටුමේ ඇති ලොකුම ගැටලුවක් වූයේ බදුකරණය කෙරෙහි එහි බලපෑමයි, විශේෂයෙන්ම ආගම නිසා බදු පැනවීම සම්බන්ධව. 11වන ක්‍රි.ව. 11වන ඇලෙක්සියස් I Comnenus අධිරාජ්‍යයා විසින් &quot;pronoairios&quot; නම් බදු ක්‍රමයක් ආරම්භ කරන ලද අතර, අධිරාජ්‍යයේ ඉතිරිව තිබූ නැගෙනහිර කොටසේ බොහෝ දුරට Monophysite ඉඩම් හිමියන්ට තමා සහ ඔහුගේ අධිරාජ්‍යත්වය ලබා ගැනීමට සැලසුම් කරන ලදී. (එය කොන්ස්ටන්ටයින් පාලන සමයේදී එහි ප්‍රමාණයෙන් 1000 කින් [වැඩි ලෙස අඩු කරන ලදී] (_URL_0_.) අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම, ඉඩම් හිමියන්ට තම ඉඩම්වල වැඩ කළ ගොවීන්ට බදු ගෙවීමේ එකම හැකියාව තිබුණි; අධිරාජ්‍යයා ජීවිත කාලය පුරාවටම &quot;පාස්&quot; විකුණුවා, එමඟින් අයිතිකරුට ඔහුගේ ජීවිත කාලය සඳහා බදු නිදහස් කිරීමට හැකි විය, නමුත් ඔහුගේ පරම්පරාවෙන් නොවේ. ඉඩම් හිමියන්ට වට්ටමක් ලැබී ඇත, නමුත් ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ &quot;සේවකයින්ට&quot; දඬුවම් විරහිතව බදු ගෙවීමට නිදහස තිබුණි - පැහැදිලි හේතු නිසා ගොවීන් අතර එය එතරම් ජනප්‍රිය නොවීය. ඊට ප්‍රතිවිරුද්ධව, සිරියාවෙන් සහ ඊජිප්තුවෙන් මතුවන මුස්ලිම් පාලකයින් සියලුම මුස්ලිම් නොවන ක්‍රිස්තියානීන් සහ යුදෙව්වන්, ගොවීන් හෝ නැතත්, &quot;පොතේ මිනිසුන්&quot; ලෙස පැතලි 10%ක් අය කළේය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස බොහෝ බයිසැන්තියානු ඉඩම් 11 වන සියවස හරහා අහිමි වූයේ යුද්ධයෙන් නොව හිතාමතා තෝරා ගැනීමෙනි. ඔහුගේ ඉඩම් අඛණ්ඩව හැකිලෙන අතර, බයිසැන්තියානු අධිරාජ්‍යයාට ඔහුගේ අධිරාජ්‍යය කෙරෙහි නිරපේක්ෂ අධිකාරියක් තිබුණි ... අවම වශයෙන් න්‍යායාත්මකව. වැඩි වැඩියෙන් බයිසැන්තියානු අධිරාජ්‍යයාට කොන්ස්ටන්ටිනෝපල්, අගනුවර සහ සමහර විට ඇඩ්‍රියානෝපල් වලින් පිටත බලය අල්ලා ගැනීමට නොහැකි විය. අධිරාජ්‍යයේ ඉතිරිව සිටි අනෙකුත් ප්‍රජාවන් ග්‍රාමීය වූ අතර ඔවුන් කිසිසේත්ම අධිරාජ්‍ය බලපෑමක් දුටුවේ නැත. මේ අතර, වෙනිසියානු වෙළඳ නගර රාජ්‍යය (වැනීසියේ වඩාත්ම සන්සුන් ජනරජය) ව්‍යවස්ථාපිත ව්‍යවස්ථාව සහ වෙළඳාම කෙරෙහි එහි ආසන්න ග්‍රහණයෙන් පසුව ප්‍රමුඛත්වයට පත්වෙමින් තිබුණි. වැනීසිය පාලනය කරනු ලැබුවේ &quot;ඩෝගේ&quot; නම් තේරී පත් වූ චරිතයක් විසිනි. ඔහු මිය යන තුරුම නගර රාජ්‍යය පාලනය කිරීමේ බලය ඔහුට හිමි විය. මුලදී, 697CE හි ජනරජය ආරම්භයේදී තනතුර පිහිටුවීමේදී, ඩෝජ් බයිසැන්තියම් හි නියෝජිතයෙක් විය; 1000CE වන විට, ඔහු වැනීසිය මෙන් අධිරාජ්‍යයෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම දික්කසාද විය. එය සම්පූර්ණයෙන්ම හෝ අවම වශයෙන් විශාල වශයෙන් ස්වාධීන රාජ්‍යයක් විය. එය යුරෝපීය රාජ්‍යයක් මෙන් මධ්‍යගත වූ අතර, එහි නාවික හමුදාව බොහෝ දුරට වාණිජමය වූ අතර මිලිටරිකරණය නොවූවද, එහි වෙළඳාම ස්වාධීනත්වය සඳහා ප්‍රමාණවත් උත්තේජනයක් සපයයි. වඩාත්ම සන්සුන් ජනරජය වසර 1000ක් පුරා ව්‍යවස්ථාමය වශයෙන් බොහෝ දුරට නොවෙනස්ව පැවති අතර, යුරෝපීය නගර රාජ්‍යයට සහ පසුව පොදුවේ ලෞකික රාජ්‍යයට ආදර්ශයක් ආරම්භ කළේය. එහි නැව් සමූහය බයිසැන්තියානු අධිරාජ්‍යය සහ [ෆාතිමිඩ්ස්] (_URL_1_) හි මුස්ලිම් කැලිෆේට් දෙක හරහා 10 වන සිට 12 වන සියවස දක්වාත් මාම්ලුක්ස් 13 සිට 16 වන සියවස දක්වාත් භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය කරන ලදී. මෙම කැලිෆේට්ස් අධිරාජ්‍යයන් මෙන් තරමක් ක්‍රියාත්මක වූ අතර 16 වන සියවසේ සිට 20 වන සියවස දක්වා කලාපය පාලනය කළ ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යයේ පූර්වගාමීන් ලෙස ක්‍රියා කළේය. ස්ලාව් ජාතිකයන්ගේ බිඳවැටීමෙන් සහ ක්‍රිස්තියානි ධර්මයේ මතුවීමෙන් පසු රුසියානුවන් පිහිටුවීමත් සමඟ නැගෙනහිර යුරෝපයේ සිත් ඇදගන්නාසුළු දේවල් ද සිදු විය, නමුත් අවාසනාවකට මම මෙම ප්‍රදේශයේ ප්‍රවීණයෙකු නොවේ. රුසියාව සහ බයිසැන්තියානු අධිරාජ්‍යය අතර සම්බන්ධය සඳහා ඔබ මොරාවියාවේ රස්තස්ලාව් සහ ෆොටියස් සොයා බලන ලෙස මම නිර්දේශ කරමි. බටහිර යුරෝපයේ වැඩවසම් රාජධානිවල නැගීම ද සැලකිය යුතු කරුණක් විය, නමුත් අවාසනාවකට එය මගේ විශේෂඥතාව ද නොවේ! බයිසැන්තියම් පමණි, හහ්. ඉතින්, ඔබේ ප්‍රශ්නයේ දීර්ඝ හා කෙටි ප්‍රශ්නය: එම සියවස් පහ ඓතිහාසික ක්‍රියාවලීන් දෙකකට අත්‍යවශ්‍ය විය-- බටහිර අධිරාජ්‍යයේ බිඳ වැටීම සහ රාජ්‍යයේ අධ්‍යාත්මික හා දේශපාලනික පූර්වගාමියා වූ බටහිර නගර-රාජ්‍යයේ නැගීම. කලාපීය විචල්‍යතාවයක් පැවති නමුත් මෙම කාල සීමාව තුළ දේශපාලන ව්‍යුහයන් දෙකම යුරෝපය සහ මධ්‍යම ආසියාව/උතුරු අප්‍රිකාව පුරා පැවතුනි. මූලාශ්‍ර: * Anna Comnena, The Alexiad (සමකාලීන පාඨය: 11th c) * Alexander Kazhdan, “Latins and Franks in Byzantine perception and reality to the 11th to 12th century” in Angeliki Laiou &amp; Roy Mottahedeh, eds., The Crusades වෙතින් බයිසැන්තියම් සහ මුස්ලිම් ලෝකයේ ඉදිරිදර්ශනය, Washington DC: Dumbarton Oaks (1997): 83-100 * James Howard Johnston, Averil Cameron (ed.), The Byzantine and Early Islamic හි &quot;පෞරාණික යුගයේ මහා බලවතුන් දෙදෙනා: සැසඳීම&quot; ආසන්න නැගෙනහිර III: රාජ්‍යයන්, සම්පත්, හමුදා, ප්‍රින්ස්ටන්: ප්‍රින්ස්ටන් යූපී (1995): 157-226 සංස්කරණය: ස්ථාවර හැඩතල ගැන්වීම