Doolittle's main impact on the war actually came before the hostilities. When he was working for Shell, he convinced the company to invest in the property/plant/equipment to refine 100-octane gasoline before there was a market for it. He correctly predicted that engine technology would evolve to suit the new fuel when it was available, and that current engines could run better than on the 87-octane standard avgas of the time.

The innovation was rather timely for the war, as the first bulk shipments of the product to Britain arrived shortly after the Fall of France. Where the RAF was outperformed over France, they suddenly had a boost which helped them defeat the Luftwaffe in the Battle of Britain. 

Beyond the raid which bears his name, Doolittle was also instrumental in turning the tide of the air war before the Normandy landings. As the newly minted head of the eight airforce, he reversed the policy of close fighter escort. Under him, fighter pilots were instructed to chase down fleeing German fighters to shoot them down, and approved a wider range of fighter sweeps which caught many of the Germans on the ground. 
යුද්ධයට ඩූලිටල්ගේ ප්‍රධාන බලපෑම ඇත්ත වශයෙන්ම පැමිණියේ සතුරුකම්වලට පෙරය. ඔහු Shell හි සේවය කරන විට, ඔක්ටේන් 100 පෙට්‍රල් පිරිපහදු කිරීම සඳහා දේපල / කම්හල / උපකරණ සඳහා වෙළඳපලක් ඇති වීමට පෙර ආයෝජනය කිරීමට සමාගමට ඒත්තු ගැන්වීය. නව ඉන්ධන තිබෙන විට එයට ගැලපෙන පරිදි එන්ජින් තාක්ෂණය පරිණාමය වන බවත්, එකල පැවති ඔක්ටේන් 87 සම්මත avgas වලට වඩා වත්මන් එන්ජින් හොඳින් ක්‍රියා කළ හැකි බවත් ඔහු නිවැරදිව අනාවැකි පළ කළේය. ප්‍රංශයේ වැටීමෙන් ටික කලකට පසු බ්‍රිතාන්‍යයට භාණ්ඩයේ පළමු තොග නැව්ගත කිරීම නිසා නවෝත්පාදනය යුද්ධයට තරමක් කාලෝචිත විය. RAF ප්‍රංශය අභිබවා ගිය තැන, ඔවුන්ට හදිසියේම තල්ලුවක් ඇති වූ අතර එය බ්‍රිතාන්‍ය සටනේදී ලුෆ්ට්වාෆ් පරාජය කිරීමට ඔවුන්ට උපකාරී විය. ඔහුගේ නම දරන වැටලීමෙන් ඔබ්බට, නෝර්මන්ඩි ගොඩබෑමට පෙර ගුවන් යුද්ධයේ රැල්ල හැරවීමට ඩූලිට්ල් ද ප්‍රධාන විය. ගුවන් හමුදා අටේ අලුතින් පත් කරන ලද ප්‍රධානියා ලෙස ඔහු සමීප ප්‍රහාරක පරිවාර ප්‍රතිපත්තිය වෙනස් කළේය. ඔහු යටතේ, ප්‍රහාරක ගුවන් නියමුවන්ට පලා යන ජර්මානු ප්‍රහාරකයින් වෙඩි තබා බිම හෙළීම සඳහා ලුහුබැඳ යන ලෙස උපදෙස් දෙන ලද අතර, ජර්මානුවන් බොහෝ දෙනෙකු බිමට හසු කරගත් පුළුල් පරාසයක ප්‍රහාරක අතුගා දැමීම් අනුමත කරන ලදී. 