I actually studied this quite a bit in undergrad.  The first thing to remember is that it varies by region.  There are many independent origins of agriculture around the world and not all of them happened the same way.  However, there are many common themes, and a major one is that it's typically not very deliberate.

To use the classic Fertile Crescent as an example, the development of agriculture in this region was precipitated by a major climate shift.  Where previously the seasons had been relatively mild, winters were suddenly considerably wetter and summers were much, much hotter and drier.  This contributed to a rise in the dominance of annual plants, species that live out their entire life cycle within one year, as young members of perennial species had difficulty surviving through the summers.  Many of these annual species would come to dominate the early agricultural diet, grains being chief among them.

Prior to true agriculture came simple cultivation.  Groups of hunter-gatherers would not plant seeds and tend them throughout the growing season, but they would return to specific wild patches and make efforts to increase the natural yield.  This differential attention paid to certain wild populations based on their usefulness to humans created artificial selective pressure, driving the evolution of the various features that characterize plant domestication (and a similar principle was at work in animal domestication as well, which predated plant domestication in many areas).  So they weren't really experimenting so much as returning to the best spots over and over again, gradually learning how to increase wild yield.  Intentional seeding was not one of the early stages.

Over time, this just intensified.  The harsh weather limited summer foraging in much of the region, encouraging storage of surplus from the milder seasons.  Because storage requires a storage location, this was likely a major driver of the increase in sedentism during this period.
ඇත්තටම මම මේ ගැන ටිකක් ඉගෙන ගත්තේ ප්‍රථම උපාධියේදී. මතක තබා ගත යුතු පළමු දෙය නම් එය කලාපය අනුව වෙනස් වේ. ලොව පුරා කෘෂිකර්මයේ ස්වාධීන මූලාරම්භයන් බොහොමයක් ඇති අතර ඒවා සියල්ලම එකම ආකාරයකින් සිදු නොවේ. කෙසේ වෙතත්, බොහෝ පොදු තේමාවන් ඇත, සහ ප්රධාන එකක් වන්නේ එය සාමාන්යයෙන් ඉතා හිතාමතා නොවේ. සම්භාව්‍ය සාරවත් අඩ සඳ උදාහරණයක් ලෙස භාවිතා කිරීම සඳහා, මෙම කලාපයේ කෘෂිකර්මාන්තයේ දියුණුව ප්‍රධාන දේශගුණික විපර්යාසයකින් වේගවත් විය. මීට පෙර සෘතු සාපේක්ෂව මෘදු වූ විට, ශීත කාලය හදිසියේම සැලකිය යුතු ලෙස තෙත් වූ අතර ගිම්හානය වඩාත් උණුසුම් හා වියලි විය. බහු වාර්ෂික ශාක විශේෂවල තරුණ සාමාජිකයින්ට ග්‍රීෂ්ම කාලය තුළ නොනැසී පැවතීම දුෂ්කර වූ බැවින්, වසරක් ඇතුළත සිය සම්පූර්ණ ජීවන චක්‍රය තුළ ජීවත් වන විශේෂ වාර්ෂික ශාකවල ආධිපත්‍යය ඉහළ යාමට මෙය දායක විය. මෙම වාර්ෂික විශේෂ බොහොමයක් මුල් කෘෂිකාර්මික ආහාර වේලෙහි ආධිපත්‍යය දරනු ඇත, ධාන්‍ය ඒවා අතර ප්‍රධාන වේ. සැබෑ කෘෂිකර්මාන්තයට පෙර පැමිණියේ සරල වගාවකි. දඩයම් කරන්නන් කන්ඩායම් බීජ රෝපණය කර වැඩෙන සමය පුරාවට ඒවා රැකබලා නොගනිති, නමුත් ඔවුන් නිශ්චිත වල් පැලෑටි වෙත ආපසු ගොස් ස්වභාවික අස්වැන්න වැඩි කිරීමට උත්සාහ කරති. මිනිසුන්ට ඇති ප්‍රයෝජනය මත පදනම්ව ඇතැම් වල් ගහනයන් කෙරෙහි දක්වන ලද මෙම අවකල්‍ය අවධානය, කෘත්‍රිම වරණීය පීඩනයක් ඇති කළ අතර, ශාක ගෘහාශ්‍රිතකරණයේ ලක්ෂණ ඇති විවිධ ලක්ෂණවල පරිණාමයට හේතු විය (සහ සත්ව ගෘහාශ්‍රිතකරණයේදී ද එවැනිම මූලධර්මයක් ක්‍රියාත්මක වූ අතර එය බොහෝ දෙනා තුළ ශාක ගෘහාශ්‍රිතකරණයට පෙර විය. ප්රදේශ). එබැවින් ඔවුන් නැවත නැවතත් හොඳම ස්ථාන කරා ආපසු යාම තරම් අත්හදා බැලීම් කළේ නැත, වල් අස්වැන්න වැඩි කරන්නේ කෙසේදැයි ක්‍රමයෙන් ඉගෙන ගත්තේය. චේතනාන්විතව බීජ වැපිරීම මුල් අවධියේ එකක් නොවේ. කාලයත් සමඟ මෙය තීව්ර විය. කටුක කාලගුණය නිසා කලාපයේ බොහෝ ප්‍රදේශවල ග්‍රීෂ්ම කාලය සීමා වූ අතර, සෞම්‍ය කාලවලදී අතිරික්තය ගබඩා කිරීම දිරිමත් කරයි. ගබඩා කිරීම සඳහා ගබඩා ස්ථානයක් අවශ්‍ය වන බැවින්, මෙම කාල සීමාව තුළ වාඩි වී සිටීමේ වැඩිවීමේ ප්‍රධාන ධාවකයක් විය හැකිය.