Anything that crosses the event horizon can't come back. That's it.

If you want to analyze the motion in terms of equivalent potential, then the potential is very unlike the Newtonian effective potential which goes like

 >  U*_Newtonian_* = A/r^(2) - B/r

where A and B are positive constants. So the potential goes to +∞ as r -- >  0^(+). Hence any particle approaching r = 0 will always be reflected back out, i.e., the particle will have a turning point. If the particle's total energy is lower than the potential at r = ∞, then the particle is in a bound orbit. [Here is a typical plot of the effective potential in Newtonian gravity.](_URL_0_)

But the effective potential in general relativity for the same two-body problem goes like

 >  U*_relativity_* = A/r^(2) - B/r - C/r^(3)

again where A, B, and C are positive constants (not necessarily the same constants as in the Newtonian potential). The constant C is very small in the Newtonian limit, hence why that term does not appear in the Newtonian potential. Now note that this potential goes to -∞ as r -- >  0^(+). Hence any particle approaching r = 0 will not be reflected back out, but rather just fall deeper into a potential well. There is no turning point. (Actually, there is a turning point at some positive value of *r*  >  3GM/c^(2), but if the particle has a higher energy than the potential at that turning point, the particle will just barrel right through and never come back. [Here is a typical plot of the effective potential in relativity.](_URL_1_)

(The inverse-cube term in the potential is also what causes elliptical orbits to precess. So if that term is non-negligible, so is the precession. The fact that GR correctly predicts the precession of Mercury not accounted for by Newtonian perturbations was the first great success of the theory.)

**edit:** This is all for a massive particle. For a massless particle, there is another term in the potential, an inverse-quartic term. The effect of this term is that all massless particles have 1 of 3 fates: (1) they escape to infinity, (2) they get captured and fall behind the event horizon, or (3) they come in with just the right impact parameter and asymptote to a (unstable) circular orbit on the photon sphere.
සිදුවීම් ක්ෂිතිජය හරහා යන ඕනෑම දෙයකට ආපසු පැමිණිය නොහැක. ඒක තමයි. ඔබට සමාන විභවය අනුව චලිතය විශ්ලේෂණය කිරීමට අවශ්‍ය නම්, විභවය නිව්ටෝනියානු ඵලදායි විභවය මෙන් නොව &gt; U*_Newtonian_* = A/r^(2) - B/r මෙහි A සහ B ධන නියතයන් වේ. . එබැවින් විභවය r -- &gt; 0^(+) ලෙස +∞ වෙත යයි. එබැවින් r = 0 වෙත ළඟා වන ඕනෑම අංශුවක් සෑම විටම ආපසු පරාවර්තනය වේ, එනම් අංශුවට හැරවුම් ලක්ෂයක් ඇත. අංශුවේ සම්පූර්ණ ශක්තිය r = ∞ හි විභවයට වඩා අඩු නම්, අංශුව බැඳී ඇති කක්ෂයක පවතී. [මෙන්න නිව්ටෝනියානු ගුරුත්වාකර්ෂණයේ ඵලදායි විභවයේ සාමාන්‍ය කුමන්ත්‍රණයකි.](_URL_0_) නමුත් සාමාන්‍ය සාපේක්ෂතාවාදයේ එකම දේහ දෙකේ ගැටලුව සඳහා ඵලදායි විභවය යන්නේ &gt; U*_relativity_* = A/r^(2) - B/ r - C/r^(3) නැවතත් A, B, සහ C ධන නියතයන් වේ (නිව්ටෝනියානු විභවයේ ඇති නියතයන්ම අවශ්‍ය නොවේ). C නියතය නිව්ටෝනියානු සීමාවේ ඉතා කුඩා බැවින් එම පදය නිව්ටෝනියානු විභවය තුළ නොපෙන්වන්නේ මන්ද යන්නයි. දැන් මෙම විභවය -∞ ලෙස r -- &gt; 0^(+) වෙත යන බව සලකන්න. එබැවින් r = 0 වෙත ළඟා වන ඕනෑම අංශුවක් ආපසු පරාවර්තනය නොවනු ඇත, නමුත් විභව ළිඳකට ගැඹුරට වැටේ. හැරවුම් ලක්ෂයක් නැත. (ඇත්ත වශයෙන්ම, *r* &gt; 3GM/c^(2) යම් ධනාත්මක අගයක හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් ඇත, නමුත් එම හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයේ ඇති විභවයට වඩා අංශුවට වැඩි ශක්තියක් තිබේ නම්, අංශුව නිකම්ම බැරලයක් වන අතර කිසිදා ආපසු එන්න [මෙන්න සාපේක්ෂතාවාදයේ ඵලදායි විභවයේ සාමාන්‍ය කුමන්ත්‍රණයක්.](_URL_1_) (විභවයේ ඇති ප්‍රතිලෝම-ඝනක පදය ද ඉලිප්සාකාර කක්ෂයන් පෙරීමට හේතු වේ. එබැවින් එම පදය නොසැලකිය හැකි නම්, පූර්වාපේක්‍ෂාව, නිව්ටෝනියානු ව්‍යාකූලතා මගින් බුධ ග්‍රහයාගේ පූර්වගාමීත්වය නිවැරදිව පුරෝකථනය කිරීම න්‍යායේ පළමු විශාල සාර්ථකත්වය විය.) **සංස්කරණය:** මේ සියල්ල දැවැන්ත අංශුවක් සඳහා වේ විභවයේ පදය, ප්‍රතිලෝම-ක්වාටික පදයක් නම්, සියලුම ස්කන්ධ රහිත අංශු වලට ඉරණම් 1ක් තිබීමයි: (1) ඒවා අනන්තයට ගැලවී යාම, (2) ඒවා අල්ලාගෙන සිද්ධි ක්ෂිතිජයෙන් පිටුපසට වැටීම හෝ ( 3) ඒවා ෆෝටෝන ගෝලය මත (අස්ථායී) වෘත්තාකාර කක්ෂයකට නිවැරදි බලපෑම් පරාමිතිය සහ අසමමිතිය සමඟ පැමිණේ.