That's what leads to one kind of supernova: the star gains enough mass from a companion star to collapse into a neutron star - or rather, it would if it didn't go supernova in that instant.

The problem is that a white dwarf consists of carbon (mostly), and carbon can undergo fusion if pressure and temperature are high enough.  While it's gaining mass, pressure and temperature rise, until just when it's ready to collapse into a neutron star, ***BOOM.*** Think "star-sized H bomb" and you get the picture.

Now, if we could feed the star a more inert material than carbon (say, iron), we could avoid the supernova and make the star collapse - at least in theory.
එක් ආකාරයක සුපර්නෝවා වලට තුඩු දෙන්නේ එයයි: තරුව නියුට්‍රෝන තාරකාවක් බවට කඩා වැටීමට සහකාර තාරකාවකින් ප්‍රමාණවත් ස්කන්ධයක් ලබා ගනී - එසේත් නැතිනම්, එය එම මොහොතේම සුපර්නෝවා නොයන්නේ නම්. ගැටළුව වන්නේ සුදු වාමන කාබන් (බොහෝ විට) වලින් සමන්විත වන අතර පීඩනය සහ උෂ්ණත්වය ප්‍රමාණවත් නම් කාබන් විලයනය විය හැක. එය ස්කන්ධය, පීඩනය සහ උෂ්ණත්වය ඉහළ යන අතරතුර, එය නියුට්‍රෝන තාරකාවකට කඩා වැටීමට සූදානම් වන තෙක්, ***BOOM.*** &quot;තරු ප්‍රමාණයේ H බෝම්බයක්&quot; යැයි සිතන්න, එවිට ඔබට පින්තූරය ලැබේ. දැන්, අපට කාබන් (කියන්න, යකඩ) වඩා නිෂ්ක්‍රීය ද්‍රව්‍යයක් තාරකාවට පෝෂණය කළ හැකි නම්, අපට සුපර්නෝවා වළක්වා තාරකාව කඩා වැටීමට ලක් කළ හැකිය - අවම වශයෙන් න්‍යායාත්මකව.