It's not amazingly special, but there are some good reasons why animals have similar ranges of vision (although some go a little bit into infrared and ultraviolet). I can't talk about evolutionary pressure because that's not my field, but I can talk about the physics of light and why if I was the engineer tasked with designing a biological eye, I would use visible light.

1. While the Sun emits light at all sorts of wavelengths, the peak is in visible light - in green to be specific. So we get the brightest light at visible.

2. The atmosphere is partially opaque at a lot of wavelengths. There are convenient "windows" where the atmosphere is transparent: at radio wavelengths and at visible wavelengths. So it's much easier to transmit and receive information over long distances using radio or visible light.

3. Our eyes detect light with chemical reactions. So the light photons need to have a similar energy to the range of energies used in chemical reactions, and visible light has energies of around 1-10 eV, which is just right. It also means that this light is easily absorbed and reflected by objects we interact with, and that's what allows us to see things: things like gamma rays or radio waves aren't very well absorbed by things like people, trees, or computers, so it's very difficult to get a proper image of those types of object at these wavelengths.
එය පුදුම හිතෙන තරම් විශේෂ දෙයක් නොවේ, නමුත් සතුන්ට සමාන දෘෂ්ටි පරාසයන් ඇති වීමට හොඳ හේතු කිහිපයක් තිබේ (සමහර අය අධෝරක්ත කිරණ සහ පාරජම්බුල කිරණ වලට ටිකක් ගියත්). මට පරිණාමීය පීඩනය ගැන කතා කළ නොහැක, මන්ද එය මගේ ක්ෂේත්‍රය නොවේ, නමුත් මට ආලෝකයේ භෞතික විද්‍යාව ගැන කතා කළ හැකි අතර ජීව විද්‍යාත්මක ඇසක් නිර්මාණය කිරීමට මා භාර ඉංජිනේරුවා නම්, මම දෘශ්‍ය ආලෝකය භාවිතා කරමි. 1. සූර්යයා සෑම ආකාරයකම තරංග ආයාමයකින් ආලෝකය විමෝචනය කරන අතර, උච්චය දෘශ්‍ය ආලෝකයේ - නිශ්චිතව කිවහොත් කොළ පැහැයෙන් පවතී. ඒ නිසා අපට පෙනෙන්නේ දීප්තිමත්ම ආලෝකයයි. 2. වායුගෝලය තරංග ආයාම රැසකදී අර්ධ වශයෙන් පාරාන්ධ වේ. වායුගෝලය විනිවිද පෙනෙන පහසු &quot;කවුළු&quot; ඇත: ගුවන්විදුලි තරංග ආයාම සහ දෘශ්ය තරංග ආයාමවලදී. එබැවින් ගුවන්විදුලිය හෝ දෘශ්‍ය ආලෝකය භාවිතයෙන් දිගු දුරකට තොරතුරු සම්ප්‍රේෂණය කිරීම සහ ලබා ගැනීම වඩාත් පහසු වේ. 3. අපගේ ඇස් රසායනික ප්රතික්රියා සමඟ ආලෝකය හඳුනා ගනී. එබැවින් ආලෝක ෆෝටෝන වලට රසායනික ප්‍රතික්‍රියා වලදී භාවිතා වන ශක්ති පරාසයට සමාන ශක්තියක් තිබිය යුතු අතර දෘශ්‍ය ආලෝකයට 1-10 eV පමණ ශක්තියක් ඇත, එය නිවැරදිය. එයින් අදහස් වන්නේ අප අන්තර්ක්‍රියා කරන වස්තූන් මගින් මෙම ආලෝකය පහසුවෙන් අවශෝෂණය කර පරාවර්තනය වන අතර එය අපට දේවල් දැකීමට ඉඩ සලසයි: ගැමා කිරණ හෝ රේඩියෝ තරංග වැනි දේවල් මිනිසුන්, ගස් හෝ පරිගණක වැනි දේවලින් හොඳින් අවශෝෂණය නොවේ, එබැවින් මෙම තරංග ආයාමවලදී එම වර්ගයේ වස්තූන් පිළිබඳ නිසි රූපයක් ලබා ගැනීම ඉතා අපහසුය.