No, for most of the empire the nerds held the political power.

Success in Roman politics depended upon education and connections. You had to know the right people, and you met them while attending elite schools that trained you in the rhetorical skills, philosophical knowledge, and deportment necessary to move in elite circles in the Greco-Roman world. This education - *paideia*, in Greek - started with memorization of Homer (or Vergil) and, if completed, was basically a graduate degree in literature and/or philosophy. It required significant expense and years of training to complete. But without it, it was hard to be taken seriously by the ruling elites.

By the third century, the army was playing a central role in selecting the emperor (in many cases, by deposing the sitting emperor), and it was possible for an uneducated military general to make his way to the top. But these new men struggled to win acceptance from the established senatorial aristocracy, and usually didn't live long before being assassinated and replaced. Education gave you connections and taught you how to get along with the rich and powerful; without it, it was difficult to maintain a powerful position in the heartland of the empire.

Over time, this created something of a cultural divide between educated urban elites and the military families which rose to prominence on the empire's frontiers. Philip von Rummel has argued that many of the fifth-century texts complaining about 'barbarians' are actually talking about these Roman military men who gained power in the army on the frontiers, and whose lack of education earned them harsh criticism from the old, wealthy elites in Rome and other urban centers of power.

It was only with the division of the western empire into smaller kingdoms ruled by these military generals (in the fifth century) that the 'nerds' finally lost power to the less educated military strongmen.

If you want to read more, I'd recommend P. Brown, *Power and Persuasion* - a short and well-written book on the importance of education in Roman politics and power.
නැත, බොහෝ අධිරාජ්‍යයන් සඳහා දේශපාලන බලය හිමි වූයේ නර්ඩ්ස් විසිනි. රෝම දේශපාලනයේ සාර්ථකත්වය රඳාපවතින්නේ අධ්‍යාපනය සහ සම්බන්ධතා මතයි. ඔබට සුදුසු පුද්ගලයින් දැනගත යුතු වූ අතර, ග්‍රීක-රෝම ලෝකයේ ප්‍රභූ කවයන් තුළ ගමන් කිරීමට අවශ්‍ය වාචාල කුසලතා, දාර්ශනික දැනුම සහ පිටුවහල් කිරීම පිළිබඳව ඔබව පුහුණු කළ ප්‍රභූ පාසල්වලට යන අතරතුර ඔබට ඔවුන්ව මුණගැසුණි. මෙම අධ්‍යාපනය - *paideia*, ග්‍රීක භාෂාවෙන් - ආරම්භ වූයේ හෝමර් (හෝ වර්ජිල්) කටපාඩම් කිරීමත් සමඟ වන අතර, සම්පූර්ණ කළහොත් මූලික වශයෙන් සාහිත්‍යය සහ/හෝ දර්ශනය පිළිබඳ උපාධි උපාධියක් විය. එය සම්පූර්ණ කිරීම සඳහා සැලකිය යුතු වියදමක් සහ වසර ගණනාවක පුහුණුවක් අවශ්ය විය. එහෙත් එය නොමැතිව පාලක ප්‍රභූන් විසින් බැරෑරුම් ලෙස සැලකීම දුෂ්කර විය. තුන්වන සියවස වන විට, අධිරාජ්‍යයා තෝරා ගැනීමේදී හමුදාව ප්‍රධාන කාර්යභාරයක් ඉටු කළේය (බොහෝ අවස්ථාවලදී, වාඩි වී සිටින අධිරාජ්‍යයා නෙරපා හැරීමෙන්), සහ නූගත් හමුදා ජෙනරාල්වරයෙකුට ඉහළට යාමට හැකි විය. නමුත් මෙම නව මිනිසුන් ස්ථාපිත සෙනෙට් වංශාධිපති පැලැන්තියේ පිළිගැනීම දිනා ගැනීමට අරගල කළ අතර, සාමාන්‍යයෙන් ඝාතනය කර ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීමට පෙර බොහෝ කලක් ජීවත් නොවීය. අධ්‍යාපනය ඔබට සම්බන්ධතා ලබා දුන් අතර ධනවතුන් හා බලවතුන් සමඟ කටයුතු කරන ආකාරය ඔබට කියා දුන්නේය. එය නොමැතිව අධිරාජ්‍යයේ හදවතේ බලවත් ස්ථානයක් පවත්වා ගැනීම දුෂ්කර විය. කාලයාගේ ඇවෑමෙන්, මෙය උගත් නාගරික ප්‍රභූන් සහ අධිරාජ්‍යයේ මායිම්වල ප්‍රමුඛත්වයට පත් වූ හමුදා පවුල් අතර සංස්කෘතික බෙදීමක් ඇති කළේය. &#39;ම්ලේච්ඡයන්&#39; ගැන මැසිවිලි නඟන පස්වන සියවසේ බොහෝ පාඨවල ඇත්ත වශයෙන්ම කතා කරන්නේ දේශසීමාවල හමුදාවේ බලය ලබාගත් මෙම රෝමානු හමුදා නිලධාරීන් ගැන බවත්, අධ්‍යාපනය නොමැතිකම පැරණි, ධනවත් අයගෙන් දැඩි විවේචනයට ලක් වූ බවත් පිලිප් වොන් රම්මෙල් තර්ක කර ඇත. රෝමයේ සහ අනෙකුත් නාගරික බල මධ්‍යස්ථානවල ප්‍රභූන්. බටහිර අධිරාජ්‍යය මෙම හමුදා ජෙනරාල්වරුන් විසින් පාලනය කරන ලද කුඩා රාජධානි වලට බෙදීමත් සමඟ පමණක් (පස්වන සියවසේදී) &#39;නර්ඩ්ස්&#39; ට අවසානයේ අඩු උගත් හමුදා ප්‍රබලයින්ට බලය අහිමි විය. ඔබට වැඩිදුර කියවීමට අවශ්‍ය නම්, මම P. Brown, *Power and Persuasion* නිර්දේශ කරමි - රෝම දේශපාලනයේ සහ බලයේ අධ්‍යාපනයේ වැදගත්කම පිළිබඳ කෙටි සහ හොඳින් ලියා ඇති පොතක්.