Quite true. It wasn't just because of the jizya either; Islam at the time of the Umayyads was not a cosmopolitan religion. It was supposed to be for the still-tribal Arabs--foreigners just wouldn't "get it". 

However, even though it was discouraged, Islam still did spread chiefly among the Iranian peoples, most importantly the nobility (I will explain why this is important later), who found understandably Islam to have much in common with Zoroastrianism, such as:

* Monotheistic [I know someone will get pedantic and say that Zorastrianism is technically dualistic but for our present purposes I don't think that is very important]

* Prayer 5 times a day

* Heaven and Hell (interesting aside: in modern Persian we can interchangeably use both the Zoroastrian and Islamic terms even today: *pardiz* [paradise] and *doozakh* are the Zoroastrian terms w/ indo-european roots, *behesht* and *jahanam* are the Islamic terms w/ semitic roots)

* Afterlife and judgement leading to end-of-time apocalyptic battle between good and evil

* Omnipotence, omniscience, and omnipresence of God

and many other things (Boyce's *Zoroastrians: Their Religious Beliefs and Practices* for more). The Arabs had already mad much exposure to Zoroastrianism, and the Iranians had already much exposure to Abrahamic religions--both Judaism and Christianity--and I think it is quite easy to see the cross-cultural influences between the religions.

I mentioned the nobility adopting Islam as important, this is because the nobility were also at the head of the Zoroastrian clergy. Whole noble families even converted (such as the Samanids), perhaps because they genuinely liked Islam, or perhaps because they wanted to keep their noble status. But with the gradual conversion of the nobility came the loss of influence of Zoroastrianism and the growing influence of Islam. It is also important to note that Zoroastrianism was not very uniform in practice--depending on where in Greater Iran you were, Zoroastrianism could very well be a mix of Indo-European semi-nomadic or tribal customs (Frye goes into this in great detail in *The Golden Age of Persia*) to where the Zoroastrianism practiced in one part of Iran could be almost like a totally different religion than in another.

So I mentioned the gradual conversion of the nobility to Islam--this started towards the end of the Umayyad reign. As more non-Arabs joined the ranks of Muslims, the more apparent the discrimination towards non-Arabs (or *Ajam*) became. This gradually led to the downfall of the Umayyads in place of the far more cosmopolitan Abbasids; in fact most of the Abbasid revolts were led by Iranians, most famously [Abu Muslim Khorasani](_URL_0_), who stormed Damascus and helped solidify Abbasid rule.

I hope this makes sense and was understandable because I haven't really proofread it lol, if you have any questions please ask. The main sources for this were Frye and Boyce.
සෑහෙන්න ඇත්ත. එය ජිසියා නිසා පමණක් නොවේ; උමයියාද්වරුන්ගේ කාලයේ ඉස්ලාම් ආගම විශ්වීය ආගමක් නොවීය. එය තවමත් ගෝත්‍රික අරාබිවරුන් සඳහා විය යුතුව තිබුණි - විදේශිකයන්ට එය &quot;ලැබෙන්නේ නැත&quot;. කෙසේ වෙතත්, එය අධෛර්යමත් වුවද, ඉස්ලාමය තවමත් ඉරාන ජනයා අතර ප්‍රධාන වශයෙන් ව්‍යාප්ත විය, වඩාත්ම වැදගත් ලෙස වංශවත් අය (මෙය වැදගත් වන්නේ මන්දැයි මම පසුව පැහැදිලි කරමි), ඉස්ලාමය සොරොස්ට්‍රියානුවාදයට බොහෝ දේ පොදු බව තේරුම් ගත හැකි බව සොයා ගත්, එනම්: * ඒකදේවවාදී [යමෙක් භක්තිමත් වී Zorastrianism තාක්‍ෂණිකව ද්විත්වවාදී යැයි කියනු ඇතැයි මම දනිමි, නමුත් අපගේ වර්තමාන අරමුණු සඳහා එය ඉතා වැදගත් යැයි මම නොසිතමි] * දිනකට 5 වතාවක් යාච්ඤාව * ස්වර්ගය සහ නිරය (රසවත් දේ පසෙකින්: නූතන පර්සියානු භාෂාවෙන් අපට එකිනෙකට වෙනස් ලෙස භාවිතා කළ හැකිය අදටත් Zoroastrian සහ ඉස්ලාමීය යෙදුම් දෙකම: *pardiz* [paradise] සහ *doozakh* යනු Zoroastrian පද w/ ඉන්දු-යුරෝපීය මූලයන් වේ, *behesht* සහ *jahanam* යනු ඉස්ලාමීය පද w/ semitic මූලයන් වේ) * මරණින් මතු ජීවිතය සහ විනිශ්චය යහපත සහ අයහපත අතර අවසාන-කාලීන එළිදරව් සටනට මඟ පාදයි * සර්වබලධාරිත්වය, සර්වඥතා ඥානය සහ දෙවියන්ගේ සර්වබලධාරීත්වය සහ තවත් බොහෝ දේ (බෝයිස්ගේ *සොරොස්ට්‍රියානුවන්: ඔවුන්ගේ ආගමික විශ්වාසයන් සහ පිළිවෙත්* වැඩි විස්තර සඳහා). අරාබිවරුන් ඒ වන විටත් සොරොස්ට්‍රියානුවාදයට බොහෝ සෙයින් නිරාවරණය වී සිටි අතර ඉරාන ජාතිකයන් ඒබ්‍රහමික් ආගම්වලට - යුදෙව් ආගම සහ ක්‍රිස්තියානි ආගම් දෙකටම දැනටමත් නිරාවරණය වී ඇත - මම හිතන්නේ ආගම් අතර හරස් සංස්කෘතික බලපෑම් දැකීම තරමක් පහසු ය. වංශවත් අය ඉස්ලාම් ආගම වැළඳ ගැනීම වැදගත් යැයි මම සඳහන් කළෙමි, එයට හේතුව වංශවත් අය සොරොස්ට්‍රියානු පූජකයන්ගේ ප්‍රධානියා ද වූ බැවිනි. සම්පූර්‍ණ වංශවත් පවුල් පවා (සමනිද්‍යවරුන් වැනි) ආගමට හැරුනේ සමහරවිට ඔවුන් ඉස්ලාම් දහමට අවංකවම කැමති වූ නිසා හෝ සමහරවිට ඔවුන්ගේ උතුම් තත්ත්වය රැක ගැනීමට අවශ්‍ය නිසා විය හැක. නමුත් වංශවත් අය ක්‍රමානුකූලව පරිවර්තනය වීමත් සමඟ සොරොස්ට්‍රියානුවාදයේ බලපෑම නැති වී ඉස්ලාමයේ බලපෑම වර්ධනය විය. Zoroastrianism ප්‍රායෝගිකව එතරම් ඒකාකාරී නොවූ බව ද සැලකිල්ලට ගැනීම වැදගත්ය - ඔබ මහා ඉරානයේ සිටි ස්ථානය මත පදනම්ව, Zoroastrianism ඉන්දු-යුරෝපීය අර්ධ-සංචාරක හෝ ගෝත්‍රික චාරිත්‍රවල මිශ්‍රණයක් විය හැකිය (ෆ්‍රයි මේ ගැන විස්තරාත්මකව යයි. *පර්සියාවේ ස්වර්ණමය යුගය*) ඉරානයේ එක් ප්‍රදේශයක ක්‍රියාත්මක වූ සොරොස්ට්‍රියානු ආගම වෙනත් ආගමකට වඩා සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් ආගමක් විය හැකිය. එබැවින් මම වංශවත් අය ක්‍රමානුකූලව ඉස්ලාමයට හැරවීම ගැන සඳහන් කළෙමි - මෙය උමයියාද් පාලනයේ අවසානය දක්වා ආරම්භ විය. අරාබි නොවන අය වැඩි වැඩියෙන් මුස්ලිම්වරුන් අතරට එක් වූ විට, අරාබි නොවන (හෝ *අජාම්*) කෙරෙහි වෙනස්කම් කිරීම වඩාත් පැහැදිලිව පෙනෙන්නට විය. මෙය ක්‍රමක්‍රමයෙන් වඩාත් විශ්වීය අබ්බාසිඩ්වරුන් වෙනුවට උමයියාද්වරුන්ගේ පහත වැටීමට හේතු විය. ඇත්ත වශයෙන්ම අබ්බාසිඩ් කැරලි බොහොමයක් ඉරාන ජාතිකයින් විසින් මෙහෙයවන ලදී, වඩාත් ප්‍රසිද්ධ [අබු මුස්ලිම් කොරාසානි](_URL_0_), ඔවුන් දමස්කස් වෙත කඩා වැදී අබ්බාසිඩ් පාලනය ශක්තිමත් කිරීමට උදව් කළහ. මම ඇත්තටම එය සෝදුපත් කියවා නැති නිසා මෙය අර්ථවත් සහ තේරුම් ගත හැකි යැයි මම බලාපොරොත්තු වෙමි, ඔබට කිසියම් ප්‍රශ්නයක් ඇත්නම් කරුණාකර අසන්න. මේ සඳහා ප්‍රධාන මූලාශ්‍ර වූයේ ෆ්‍රයි සහ බෝයිස් ය.