Essentially no. The position of pope as we recognise it now didn't really exist, and no emperor ever attempted to claim the position of the time we now call "pope". Those in the time period that we now call "pope" would have been seen at the time as simply the bishop of Rome. While this was certainly one of the more important bishoprics, it was not seen as the undisputed master of Catholicism as it is today - Alexandria and Constantinople were of at least similar influence.

Given that, the emperors had a vast amount of power over the Catholic church, and at points were very involved in major church rulings, for example with Theodosius I and the second ecumenical council. This meant that in a way the emperors were able to act as an ultimate arbiter above all the bishops, like the pope, but were far from the enshrined head of the church. More of a point of interest rather than meaningful, but the Roman emperors were the holders of the title "pontifex maximus" before it was passed to the bishop of Rome.
අත්යවශ්යයෙන්ම නැත. අප දැන් හඳුනාගෙන ඇති පාප් තනතුර ඇත්ත වශයෙන්ම නොතිබූ අතර, අප දැන් &quot;පාප්&quot; ලෙස හඳුන්වන කාලයේ තනතුරට හිමිකම් කීමට කිසිම අධිරාජ්‍යයෙකු උත්සාහ කළේ නැත. අප දැන් &quot;පාප්&quot; ලෙස හඳුන්වන කාල වකවානුවේ සිටි අය එකල දැකිය හැක්කේ හුදෙක් රෝමයේ රදගුරුවරයා ලෙසය. මෙය නිසැකවම වඩාත් වැදගත් රදගුරු පදවියක් වුවද, එය අද මෙන් කතෝලික ධර්මයේ අවිවාදිත ස්වාමියා ලෙස නොසැලකේ - ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියාව සහ කොන්ස්තන්තිනෝපල් අවම වශයෙන් සමාන බලපෑමක් ඇති කළේය. ඒ අනුව, අධිරාජ්‍යයන්ට කතෝලික පල්ලිය කෙරෙහි විශාල බලයක් තිබූ අතර, සමහර ස්ථානවල ප්‍රධාන පල්ලියේ තීන්දුවලට බෙහෙවින් සම්බන්ධ විය, උදාහරණයක් ලෙස තියඩෝසියස් I සහ දෙවන කිතුනු සභාව. මෙයින් අදහස් කළේ පාප් වහන්සේ වැනි සියලුම බිෂොප්වරුන්ට වඩා අවසාන බේරුම්කරුවෙකු ලෙස ක්‍රියා කිරීමට අධිරාජ්‍යයන්ට හැකි වූ නමුත් පල්ලියේ ප්‍රධානියාගෙන් බොහෝ දුරස් වූ බවයි. අර්ථාන්විත වඩා උනන්දුවක් දක්වන කරුණක්, නමුත් රෝම අධිරාජ්‍යයන් &quot;pontifex maximus&quot; යන මාතෘකාව රෝමයේ රදගුරුවරයා වෙත පැවරීමට පෙර එහි හිමිකරුවන් විය.