In the course of my research, I have found a frightening number of instances of rape, though I haven't had the opportunity to comb through court martial records to get more specific than "they happened more often than they should have."

The most famous anecdote to this effect was Lord Francis Rawdon's letter from New York in 1776, in which he stated that his men were "as riotous as satyrs" and that American women could hardly "step into the bushes to pick a rose without running the most imminent risk of being ravished, and they are so little accustomed to these vigorous methods that they don’t bear them with the proper resignation, and of consequence we have most entertaining courts-martial every day." Some historians have argued that Rawdon was trying to be humorous here, but his neglect of American women's complaints was typical of too many British officers of the day. In writing to Thomas Jefferson, one American complained that sexual violence was so common in his colony that "there is scarce a virgin to be found in the part of the country [the British army] have passed through."

Destruction of property was also fairly common. Some of these were out of military necessity. When the British attacked Breed's Hill, American snipers harassed them from the homes of Charlestown. Unable to weed out the partisans, the British Navy instead fired heated shot into the dwellings and businesses there, burning the town.

Throughout the war, the far Northern theater was also exposed to constant destruction. The Mohawk Valley in particular was the subject of severe raids in the final years of the war, such as the Burning of the Valleys and Carleton's Raid, each of which destroyed tons upon tons of foodstuffs and destroyed production there. Similar actions occurred in the Southern back country, and earlier in the war by Dunmore's fleet throughout the Chesapeake.

Interestingly enough, churches were targeted in the Southern back country as well. Walter B. Edgar in his book *Partisans and Redcoats* suggests that this may have been a war measure by the British, who viewed the churches as something more akin to town halls, than the spiritual dwelling place of God. Though I'm not always convinced by his other ideas, I find this one intriguing. Having said that, there is no evidence for the British burning anybody *inside* the churches like in the film *The Patriot.*

Targeting of civilians in massacres was not widespread and even more rarely between white combatants. American militia methodically murdered over one hundred Christian Native Americans at the [Gnadenhutten Massacre](_URL_0_) in 1782. Most massacres involved a racial aspect of one degree or another, and were almost always on the outskirts of the colonies.

War is never pretty. The Revolution has been whitewashed time and again, but it, like all wars before and since, was brutal.
මගේ පර්යේෂණය අතරතුර, &quot;ඒවා සිදු විය යුතු ප්‍රමාණයට වඩා බොහෝ විට සිදු වූවා&quot; ට වඩා නිශ්චිතව දැනගැනීම සඳහා යුධ අධිකරණ වාර්තා හරහා පීරීමට මට අවස්ථාවක් නොතිබුණද, ස්ත්‍රී දූෂණ පිළිබඳ බිය උපදවන අවස්ථා ගණනාවක් මට හමු විය. 1776 දී නිව් යෝර්ක් සිට ෆ්‍රැන්සිස් රවුඩන් සාමිවරයා විසින් ලියන ලද ලිපියෙහි වඩාත් ප්‍රචලිත ප්‍රබන්ධය වූයේ ඔහුගේ පිරිමින් &quot;සත්‍යාකාරයන් මෙන් කලහකාරී&quot; බවත් ඇමරිකානු කාන්තාවන්ට &quot;රෝස මලක් කැඩීමට පඳුර තුළට යාමට අපහසු බවත්&quot; ඔහු ප්‍රකාශ කළේය. දූෂිත වීමේ ආසන්නතම අවදානමක් ඇති අතර, ඔවුන් මෙම ශක්තිමත් ක්‍රමවලට හුරුවී ඇත්තේ ඉතා අල්ප වන අතර, ඔවුන් නිසි ඉල්ලා අස්වීමත් සමඟ ඒවා දරා නොගන්නා අතර, ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අපට සෑම දිනකම බොහෝ විනෝදාස්වාද යුද අධිකරණ ඇත. සමහර ඉතිහාසඥයන් තර්ක කර ඇත්තේ, Rawdon මෙහි හාස්‍යජනක වීමට උත්සාහ කළ නමුත්, ඇමරිකානු කාන්තාවන්ගේ පැමිණිලි නොසලකා හැරීම, එවකට සිටි බොහෝ බ්‍රිතාන්‍ය නිලධාරීන්ගේ සාමාන්‍ය දෙයක් විය. තෝමස් ජෙෆර්සන්ට ලිඛිතව එක් ඇමරිකානුවෙක් පැමිණිලි කළේ ඔහුගේ යටත් විජිතයේ ලිංගික හිංසනය කෙතරම් සුලභ වූවාද යත්, &quot;රටේ [බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාව] පසුකර ගිය කොටසේ කන්‍යාවක් සොයා ගැනීම දුර්ලභ ය&quot; යනුවෙනි. දේපල විනාශ කිරීම ද තරමක් පොදු විය. මේවායින් සමහරක් හමුදා අවශ්‍යතා මත විය. බ්‍රිතාන්‍යයන් බ්‍රීඩ්ස් හිල් වෙත ප්‍රහාර එල්ල කරන විට, ඇමරිකානු ස්නයිපර්වරු චාර්ල්ස්ටවුන් හි නිවෙස්වල සිට ඔවුන්ට හිරිහැර කළහ. පාර්ශවකරුවන් ඉවත් කිරීමට නොහැකි වූ බ්‍රිතාන්‍ය නාවික හමුදාව ඒ වෙනුවට එහි වාසස්ථාන සහ ව්‍යාපාර වෙත උණුසුම් වෙඩි තබා නගරය ගිනිබත් කළේය. යුද්ධය පුරාවටම ඈත උතුරු රඟහල ද නිරන්තර විනාශයට නිරාවරණය විය. විශේෂයෙන්ම Mohawk නිම්නය යුද්ධයේ අවසාන වසරවල දරුණු වැටලීම්වලට ලක් වූ අතර, එනම් නිම්න ගිනි තැබීම සහ Carleton&#39;s Raid වැනි දරුණු වැටලීම්වලට ලක් වූ අතර, ඒ සෑම එකක්ම ටොන් ගණනින් ආහාර ද්‍රව්‍ය විනාශ කර එහි නිෂ්පාදනය විනාශ කළේය. සමාන ක්‍රියා දකුණු පිටුපස රටෙහි ද, ඊට පෙර යුද්ධයේ දී ඩන්මෝර්ගේ බලඇණිය විසින් චෙසපීක් පුරා ද සිදු විය. සිත්ගන්නා කරුණ නම්, දකුණේ පිටුපස රටෙහි ද පල්ලි ඉලක්ක කර තිබීමයි. Walter B. Edgar ඔහුගේ *Partisans and Redcoats* නම් ග්‍රන්ථයේ යෝජනා කරන්නේ මෙය දෙවියන්ගේ අධ්‍යාත්මික වාසස්ථානයට වඩා පල්ලි නගර ශාලාවලට සමාන දෙයක් ලෙස සැලකූ බ්‍රිතාන්‍යයන්ගේ යුද පියවරක් විය හැකි බවයි. ඔහුගේ වෙනත් අදහස් මට නිතරම ඒත්තු ගැන්වෙන්නේ නැතත්, මට මෙය කුතුහලය දනවන දෙයක්. එසේ පැවසීමෙන් පසු, *The Patriot* චිත්‍රපටයේ මෙන් බ්‍රිතාන්‍යයන් පල්ලි ඇතුලේ* කිසිවකු ගිනි තැබූ බවට කිසිදු සාක්ෂියක් නොමැත. සමූල ඝාතන සඳහා සිවිල් වැසියන් ඉලක්ක කිරීම පුළුල් ලෙස ව්‍යාප්ත නොවූ අතර සුදු ජාතික සටන්කාමීන් අතර ඊටත් වඩා කලාතුරකින් සිදු විය. ඇමරිකානු මිලීෂියාව විසින් 1782 [Gnadenhutten Masacre](_URL_0_) හිදී ක්‍රිස්තියානි ස්වදේශික ඇමරිකානුවන් සියයකට අධික සංඛ්‍යාවක් ක්‍රමානුකූලව ඝාතනය කරන ලදී. බොහෝ සමූල ඝාතන එක් හෝ තවත් අංශකයක වාර්ගික අංශයකට සම්බන්ධ වූ අතර ඒවා සෑම විටම පාහේ යටත් විජිතවලින් පිටත විය. යුද්ධය කවදාවත් ලස්සන නැහැ. විප්ලවය නැවත නැවතත් සුදු හුනු ගා ඇත, නමුත් එය පෙර සහ පසුව සිදු වූ සියලුම යුද්ධ මෙන් ම්ලේච්ඡ විය.