The *W* bosons created in this process are examples of *virtual particles*.  They are able to exist for a brief period of time, despite what you would expect from energy/momentum/mass properties of the physical particles, thanks to the uncertainty principle, but for the same reason, they cannot emerge as part of a final, physical state.

A short reddit post won't do the ideas justice.  Let me instead point you to [Gordon Kane's piece](_URL_1_) in *Scientific American*.

If you want something more elaborate, check out [what John Baez](_URL_0_) wrote on the topic.
මෙම ක්‍රියාවලියේදී සාදන ලද *W* බෝසෝන *අථත්‍ය අංශු* සඳහා උදාහරණ වේ. අවිනිශ්චිතතා මූලධර්මයට ස්තූතිවන්ත වන පරිදි භෞතික අංශුවල ශක්තිය / ගම්‍යතාවය / ස්කන්ධ ගුණාංග වලින් ඔබ අපේක්ෂා කරන දේ තිබියදීත්, ඒවා කෙටි කාලයක් සඳහා පැවතිය හැකිය, නමුත් එම හේතුව නිසාම, ඒවා අවසාන කොටසක කොටසක් ලෙස මතු විය නොහැක. භෞතික තත්ත්වය. කෙටි reddit සටහනක් අදහස්වලට සාධාරණයක් ඉටු නොකරයි. ඒ වෙනුවට මම ඔබට *Scientific American* හි [Gordon Kane ගේ කෑල්ල](_URL_1_) වෙත යොමු කිරීමට ඉඩ දෙන්න. ඔබට වඩාත් සවිස්තරාත්මක යමක් අවශ්‍ය නම්, මාතෘකාව පිළිබඳ [John Baez](_URL_0_) ලියා ඇති දේ පරීක්ෂා කරන්න.