1) No consensus whatsoever.  The Navy's orders to Capt. McVay were to "zigzag *at (his) discretion*, weather permitting."  These orders are equivocal, and when the *Indianapolis* was sunk, he was not zigzagging.  The prosecution said that McVay should have been zigzagging.  However, the commander of the Japanese submarine that fired the torpedoes testified at the court martial that zigzagging would have made no difference.   That Admiral Nimitz immediately remitted McVay's sentence and he served until 1949 tells you what the commander of the Navy in the Pacific thought of the outcome.  McVay was also the only commander to lose his ship in combat during WWII and be court-martialed for it.  He was completely and legally exonerated by the Navy in 2001.

As far as who was to blame, that pretty much falls squarely on the shoulders of Commander Mochitsura Hashimoto, the captain of the submarine that sunk the *Indianapolis*.

2) A mix of bad luck and incompetence.  When the *Indianapolis* was sunk, she maanged to get off distress messages which were received by three stations.  One station commander was reportedly drunk.  A second had given orders not to disturb him while he was asleep.  The third, suspecting a Japanese trap, took no action.

"But the ship was due to arrive at Leyte on a certain date," you may say, "why wasn't anything done when she didn't arrive?"  Well, that's where things get a little confusing.  Ships' movement were kept track on at a number of different locations: in *Indy*'s case, the base at Leyte; the base of Commander, Marianas; and Commander Philippines.  As movements for larger ships was assumed to be "on time", the latter two stations took her off the movement board at the scheduled time of arrival since they had heard nothing to the contrary  The man in charge of the movement board at Leyte, however, knew immediately that the *Indy* was late... and did nothing about it.  After all, it was hardly uncommon for ships to be delayed for any number of reasons.  The *correct* response would have been to have reported the lateness up the line.  The first the Navy officially knew she was missing was when survivors were discovered in the water three days later.

3)  It actually was fairly well-known, particularly when Cmdr Hashimoto was called to testify against Capt McVay; this was the first time an enemy had appeared in court against a US office, and was considered quite controversial.  Of course, the US press had a field day with it, even to the point of objecting to the cost of bringing Hashimoto to the US and putting him in a hotel (about $1800).

Sources: 

*Abandon Ship!* - Richard Newcomb

*In Harm's Way* - Doug Stanton

*Sunk: The Story of the Japanese Submarine Fleet, 1941–1945* - Mochitsura Hashimoto (yes, the same)

*Left For Dead* - Pete Nelson  &  Hunter Scott

[USS _URL_0_](_URL_1_)
1) කිසිඳු සම්මුතියක් නොමැත. නාවික හමුදාව විසින් කපිතාන් මැක්වේ වෙත කළ නියෝග වූයේ &quot;සිග්සැග් * (ඔහුගේ) අභිමතය පරිදි*, කාලගුණයට අවසර දීමයි.&quot; මෙම නියෝග අවිනිශ්චිත වන අතර, *ඉන්දියානාපොලිස්* ගිල්වන විට, ඔහු සිග්සැග් කළේ නැත. මැක්වේ සිග්සැග් කිරීම කළ යුතුව තිබූ බව පැමිණිල්ල පැවසීය. කෙසේ වෙතත්, ටෝර්පිඩෝ වෙඩි තැබූ ජපන් සබ්මැරීනයේ අණ දෙන නිලධාරියා යුද අධිකරණයේදී සාක්ෂි දුන්නේ සිග්සැග් කිරීමෙන් කිසිදු වෙනසක් සිදු නොවන බවයි. අද්මිරාල් නිමිට්ස් වහාම මැක්වේගේ දඬුවම ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර ඔහු 1949 දක්වා සේවය කළේ පැසිෆික් සාගරයේ නාවික හමුදාපතිවරයාගේ ප්‍රතිඵලය ගැන සිතූ දේ ඔබට කියයි. දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේදී තම නැව සටනේදී අහිමි වූ අතර ඒ සඳහා යුධ අධිකරණයට ඉදිරිපත් වූ එකම අණ දෙන නිලධාරියා ද මැක්වේ ය. 2001 දී නාවික හමුදාව විසින් ඔහුව සම්පුර්ණයෙන්ම සහ නීත්‍යානුකූලව නිදොස් කොට නිදහස් කරන ලදී. දොස් පැවරිය යුත්තේ කාටද, එය බොහෝ දුරට වැටෙන්නේ *ඉන්දියානාපොලිස්* ගිල්වා දැමූ සබ්මැරීනයේ කපිතාන් කමාන්ඩර් මොචිත්සුරා හෂිමොටෝගේ කර මත ය. 2) අවාසනාව සහ අදක්ෂකම මිශ්‍ර වීම. *ඉන්දියානාපොලිස්* ගිල්වා දැමූ විට, දුම්රිය ස්ථාන තුනකට ලැබුණු ආපදා පණිවිඩ ඉවත් කිරීමට ඇය සමත් වූවාය. එක් දුම්රිය ස්ථානාධිපතිවරයා බීමත්ව සිටි බව වාර්තා වේ. ඔහු නිදා සිටියදී ඔහුට බාධා නොකරන ලෙස තත්පරයක් නියෝග කර ඇත. තුන්වැන්නා, ජපන් උගුලක් ගැන සැක කරමින්, කිසිදු පියවරක් ගත්තේ නැත. &quot;නමුත් නැව යම් දිනයක ලෙයිට් වෙත පැමිණීමට නියමිතව තිබුණි,&quot; ඇය නොපැමිණි විට කිසිවක් නොකළේ මන්ද?&quot; හොඳයි, එතන තමයි දේවල් ටිකක් අවුල් සහගත වෙන්නේ. විවිධ ස්ථාන ගණනාවක නැව්වල චලනය නිරීක්ෂණය කරන ලදී: *ඉන්ඩි* නඩුවේදී, ලයිට්හි කඳවුර; කමාන්ඩර්ගේ පදනම, මරියානාස්; සහ පිලිපීනයේ ආඥාපති. විශාල නැව් සඳහා චලනයන් &quot;කලට වේලාවට&quot; සිදුවනු ඇතැයි උපකල්පනය කරන ලද පරිදි, පසුකාලීන ස්ථාන දෙක ඇයව පැමිණීමට නියමිත වේලාවට චලන පුවරුවෙන් ඉවත් කළේ ඔවුන්ට ඊට පටහැනිව කිසිවක් නොඇසූ බැවිනි. , *ඉන්ඩි* ප්‍රමාද වූ බව වහාම දැනගත් අතර ඒ ගැන කිසිවක් නොකළේය. ඇත්ත වශයෙන්ම, හේතු ගණනාවක් නිසා නැව් ප්‍රමාද වීම සාමාන්‍ය දෙයක් නොවේ. *නිවැරදි* ප්‍රතිචාරය වූයේ ප්‍රමාදය වාර්තා කිරීමය. ඇය අතුරුදහන් වූ බව නාවික හමුදාව නිල වශයෙන් දැනගත් පළමු දෙය නම් දින තුනකට පසු ජලයෙන් දිවි ගලවා ගත් අය සොයා ගැනීමයි. 3) එය ඇත්ත වශයෙන්ම තරමක් ප්‍රසිද්ධ විය, විශේෂයෙන් කැප්ටන් මැක්වේට එරෙහිව සාක්ෂි දීමට Cmdr Hashimoto කැඳවූ විට; එක්සත් ජනපද කාර්යාලයකට එරෙහිව සතුරෙකු උසාවියට පැමිණි පළමු අවස්ථාව මෙය වූ අතර එය තරමක් මතභේදාත්මක ලෙස සැලකේ. ඇත්ත වශයෙන්ම, හෂිමොටෝ එක්සත් ජනපදයට ගෙනැවිත් ඔහුව හෝටලයක (ඩොලර් 1800 ක් පමණ) තැබීමට යන වියදමට විරෝධය දැක්වීමට පවා එක්සත් ජනපද පුවත්පත් එය සමඟ ක්ෂේත්‍ර දිනයක් තිබුණි. මූලාශ්‍ර: *නැව අත්හරින්න!* - රිචඩ් නිව්කොම්බ් *හානියේ මාර්ගය* - ඩග් ස්ටැන්ටන් *ගිලී: ජපන් සබ්මැරීන් බලඇණියේ කතාව, 1941-1945* - මොචිත්සුරා හෂිමොටෝ (ඔව්, එසේම) *මියගිය අය* - පීට් නෙල්සන් සහ හන්ටර් ස්කොට් [USS _URL_0_](_URL_1_)