I would caution against the anachronistic use of the term 'trench warfare' in the American Civil War.  The term is typically used to describe the Western Front of WWI, where the numbers, firepower, and dispositions of the combatants allowed the continuous front lines to extend from the Alps to the English channel.  This did not happen in the American Civil War; the armies were not large enough to anchor their both their flanks on impassable obstacles, and did not have the firepower to prevent a frontal breakthrough with assurance.  The technology of the two wars is very different, and they were fought by very different societies.  The social-military conditions of the American Civil War were unique to their time and place, and should be understood on their own terms.  

That said, there is indeed precedent for the use of entrenchments before the siege of Petersburg, really to the earliest days of the war.  Really, it'd be easier to list the battles where no entrenchments were used.  After the Battle of Bull Run, Joseph E. Johnston entrenched his army before he fell back to his base on the Rapidan Rappahannock river line; this position famously yielded the 'quaker guns' (logs painted to look like cannons) that baffled Union scouts and generals for months.  Lee made extensive use of trenches during the Peninsula and Seven Days campaigns as an economy of force measure, allowing him to defend Richmond with minimal forces while he concentrated most of his army for the hammer blow to the north.  McClellan was (in)famously trench-happy, establishing very strong positions to cover the slow, methodical advance to the next position, where he could dig in, bring up his heavy guns, and repeat the process.  Joe Hooker had designed the Chancellorsville campaign around forcing Lee to attack his entrenched infantry, and Union positions on Cemetery Hill at Gettysburg were well fortified. The Overland campaign leading up to the siege of Petersburg saw field fortifications play a pivotal role in just about every battle.  This is a very bumper sticker summary; I can go into more detail if you want.

However, like I mentioned above, I would not describe this as trench warfare, and I don't think the use of entrenchments during the American Civil War meaningfully anticipates the developments of the First World War.  While the prevailing view is that the increased range of the rifle musket forced troops to seek shelter in the earth to survive, I agree with Earl J. Hess, who has authored a series of books on the use of field fortifications during the Civil War.  He strongly denies the claim of increased firepower; the available evidence indicates that engagements largely stayed within the range of smoothbore muskets, and that casualty rates were broadly similar.  The necessity of accurate range estimation to hit anything past a hundred yards and the near total lack of marksmanship training for the rank and file severely limited the application of the new weapon.  

Rather, the America proclivity towards entrenchments arose from a variety of less material causes.  In the east, the inability of either army to destroy the other in a battle of annihilation meant they remained in contact much longer than European armies of the same period.  Moreover, the prewar education of the engineers, who comprised the best and brightest of the pre war Regular Army, was directed by Dennis Hart Mahan of West Point, who placed great emphasis on the power of field fortifications.  Mahan understood that American armies would largely be composed of militia and short service volunteers, whose forbearance under fire and the press of cold steel would be uncertain, and that prepared positions would be useful for stiffening otherwise shaky troops.   The inverse of this turned out to be that said shaky troops would become very reluctant to assault field fortifications; by the time of the Overland campaign, 'worn out' regiments could flat out refuse to assault entrenchments, or make only a token effort.  

For the full story, read Earl J. Hess's three volume history of entrenchments in the Civil War.

*Field Armies and Fortifications: The Eastern Campaigns, 1861-1864*

*Trench Warfare under Grant and Lee: Field Fortifications in the Overland Campaign*

*In the Trenches at Petersburg: Field Fortifications and Confederate Defeat*
ඇමරිකානු සිවිල් යුද්ධයේදී &#39;අගල යුද්ධය&#39; යන යෙදුමේ කාලානුරූපී භාවිතයට එරෙහිව මම අවවාද කරමි. මෙම යෙදුම සාමාන්‍යයෙන් WWI හි බටහිර පෙරමුණ විස්තර කිරීමට භාවිතා කරයි, එහිදී සටන්කරුවන්ගේ සංඛ්‍යා, ගිනි බලය සහ ප්‍රතිවිරෝධතා අඛණ්ඩ ඉදිරි පෙළට ඇල්ප්ස් කඳුකරයේ සිට ඉංග්‍රීසි නාලිකාව දක්වා විහිදේ. මෙය සිදු වූයේ ඇමරිකානු සිවිල් යුද්ධයේදී නොවේ; හමුදාවන්ට තම දෙපාර්ශ්වයම ගමන් කළ නොහැකි බාධක මත නැංගුරම් ලෑමට තරම් විශාල නොවූ අතර, සහතිකයක් සහිත ඉදිරි ඉදිරි ගමනක් වැලැක්වීමට ගිනි බලයක් නොතිබුණි. යුද්ධ දෙකෙහි තාක්ෂණය බෙහෙවින් වෙනස් වන අතර, ඒවා එකිනෙකට වෙනස් සමාජයන් විසින් සටන් කරන ලදී. ඇමරිකානු සිවිල් යුද්ධයේ සමාජ-මිලිටරි කොන්දේසි ඔවුන්ගේ කාලයට හා ස්ථානයට අනන්‍ය වූ අතර ඒවා ඔවුන්ගේම කොන්දේසි මත තේරුම් ගත යුතුය. එනම්, පීටර්ස්බර්ග් වටලෑමට පෙර, ඇත්ත වශයෙන්ම යුද්ධයේ මුල්ම දින දක්වා මුල් බැසීම් භාවිතා කිරීම සඳහා ඇත්ත වශයෙන්ම පූර්වාදර්ශයක් තිබේ. ඇත්ත වශයෙන්ම, ශක්තිමත් කිරීම් භාවිතා නොකළ සටන් ලැයිස්තුගත කිරීම පහසු වනු ඇත. Bull Run සටනින් පසුව, Joseph E. Johnston නැවතත් Rapidan Rappahannock ගංගා රේඛාව මත ඔහුගේ කඳවුරට වැටීමට පෙර ඔහුගේ හමුදාව ශක්තිමත් කළේය. මෙම ආස්ථානය ප්‍රසිද්ධියට පත් වූයේ &#39;ක්වේකර් තුවක්කු&#39; (කාලතුවක්කු මෙන් පෙනෙන පරිදි පින්තාරු කරන ලද ලොග) යුනියන් බාලදක්ෂයින් සහ ජෙනරාල්වරුන් මාස ගණනාවක් අවුල් කළ බැවිනි. අර්ධද්වීපයේ සහ සෙවන් ඩේස් ව්‍යාපාරයේ දී ලී විසින් යුද අගල් විශාල වශයෙන් භාවිතා කළේ බලයේ ආර්ථිකයක් ලෙස වන අතර, ඔහු උතුරට මිටිය පහරක් සඳහා තම හමුදාවෙන් වැඩි ප්‍රමාණයක් සංකේන්ද්‍රණය කරන අතරම අවම බලයකින් රිච්මන්ඩ් ආරක්ෂා කිරීමට ඔහුට ඉඩ සලසයි. මැක්ලෙලන් (දී) ප්‍රසිද්ධියට පත් වූ අගල්-සතුටට පත් වූ අතර, ඔහුට හාරා, ඔහුගේ බර තුවක්කු ගෙන ඒමට සහ ක්‍රියාවලිය නැවත කිරීමට හැකි වූ ඊළඟ ස්ථානයට මන්දගාමී, ක්‍රමානුකූල දියුණුව ආවරණය කිරීම සඳහා ඉතා ශක්තිමත් ස්ථාන ස්ථාපිත කළේය. ජෝ හූකර් විසින් චාන්සලර්ස්විල් ව්‍යාපාරය සැලසුම් කර තිබුණේ ලීට ඔහුගේ මුල් බැසගත් පාබල හමුදාවට පහර දීමට බල කිරීම සඳහා වන අතර, ගෙටිස්බර්ග්හි සුසාන භූමියේ යූනියන් ස්ථාන හොඳින් ශක්තිමත් විය. පීටර්ස්බර්ග් වටලෑම දක්වා වූ ඕවර්ලන්ඩ් ව්‍යාපාරය සෑම සටනකදීම ක්ෂේත්‍ර බලකොටු ප්‍රධාන කාර්යභාරයක් ඉටු කළේය. මෙය ඉතා බම්පර් ස්ටිකර් සාරාංශයකි; ඔබට අවශ්‍ය නම් මට වඩාත් විස්තරාත්මකව යන්න පුළුවන්. කෙසේ වෙතත්, මා ඉහත සඳහන් කළ පරිදි, මම මෙය අගල් යුද්ධයක් ලෙස විස්තර නොකරන අතර, ඇමරිකානු සිවිල් යුද්ධයේදී ශක්තිමත් කිරීම් භාවිතා කිරීම පළමු ලෝක යුද්ධයේ වර්ධනයන් අර්ථවත් ලෙස අපේක්ෂා කරන බව මම නොසිතමි. පවතින මතය නම් රයිෆල් කස්තුරි වල පරාසය වැඩි වීම නිසා භට පිරිස්වලට දිවි ගලවා ගැනීම සඳහා පෘථිවියේ නවාතැන් ගැනීමට බල කළ බවයි, සිවිල් යුද්ධයේදී ක්ෂේත්‍ර බලකොටු භාවිතය පිළිබඳ පොත් මාලාවක් ලියා ඇති අර්ල් ජේ. හෙස් සමඟ මම එකඟ වෙමි. ගිනි බලය වැඩි කිරීමේ ප්‍රකාශය ඔහු තරයේ ප්‍රතික්ෂේප කරයි; පවතින සාක්‍ෂිවලින් පෙනී යන්නේ ගිවිසගැනීම් බොහෝ දුරට සිනිඳු මස්කට් පරාසය තුළ පැවති බවත්, මරණ අනුපාත පුළුල් ලෙස සමාන බවත් ය. යාර සියයකට එහා ගිය ඕනෑම දෙයකට පහර දීමට නිවැරදි පරාස ඇස්තමේන්තු කිරීමේ අවශ්‍යතාවය සහ තරාතිරම සහ ලිපිගොනු සඳහා ලකුණු කිරීමේ පුහුණුව නොමැතිකම නව ආයුධය යෙදීම දැඩි ලෙස සීමා කළේය. ඒ වෙනුවට, මුල් බැස ගැනීම් කෙරෙහි ඇමරිකාව නැඹුරු වීම විවිධ අඩු ද්‍රව්‍යමය හේතූන් මත පැන නැගුනි. නැඟෙනහිර, සමූලඝාතන සටනකදී එක් හමුදාවකට අනෙකා විනාශ කිරීමට නොහැකි වීමෙන් අදහස් වන්නේ ඔවුන් එම කාලපරිච්ඡේදයේ යුරෝපීය හමුදාවන්ට වඩා බොහෝ කාලයක් සම්බන්ධතා පැවැත්වූ බවයි. එපමණක් නොව, පූර්ව යුධ නිත්‍ය හමුදාවේ හොඳම සහ දීප්තිමත්ම හමුදාවන්ගෙන් සමන්විත ඉංජිනේරුවන්ගේ පූර්ව අධ්‍යාපනය අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද්දේ වෙස්ට් පොයින්ට් හි ඩෙනිස් හාර්ට් මහන් විසිනි, ඔහු ක්ෂේත්‍ර බලකොටුවල බලය කෙරෙහි විශාල අවධානයක් යොමු කළේය. ඇමරිකානු හමුදාවන් බොහෝ දුරට සටන්කාමීන්ගෙන් සහ කෙටි සේවා ස්වේච්ඡා සේවකයන්ගෙන් සමන්විත වන බවත්, ගින්නෙන් සහ සීතල වානේ මුද්‍රණයෙන් ඉවසීම අවිනිශ්චිත වනු ඇති බවත්, එසේ නොමැතිනම් සෙලවෙන හමුදා දැඩි කිරීමට සූදානම් කළ ස්ථාන ප්‍රයෝජනවත් වන බවත් මහන් තේරුම් ගත්තේය. මෙහි ප්‍රතිලෝමය වූයේ සෙලවෙන භට පිරිස් ප්‍රහාරක ක්ෂේත්‍ර බලකොටුවලට ඉතා අකමැත්තක් දක්වන බවයි. ඕවර්ලන්ඩ් ව්‍යාපාරයේ කාලය වන විට, &#39;නැති වී ගිය&#39; රෙජිමේන්තුවලට ප්‍රහාර එල්ල කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට හෝ සංකේතාත්මක උත්සාහයක් පමණක් කිරීමට හැකි විය. සම්පූර්ණ කතාව සඳහා, අර්ල් ජේ. හෙස්ගේ වෙළුම් තුනක සිවිල් යුද්ධයේ බැඳීම් ඉතිහාසය කියවන්න. * ක්ෂේත්‍ර හමුදාවන් සහ බලකොටු: නැගෙනහිර ව්‍යාපාර, 1861-1864* * ග්‍රාන්ට් සහ ලී යටතේ අගල් යුද්ධය: ගොඩබිම් ව්‍යාපාරයේ ක්ෂේත්‍ර බලකොටු* * පීටර්ස්බර්ග්හි අගල් තුළ: ක්ෂේත්‍ර බලකොටු සහ කොන්ෆෙඩරේට් පරාජය*