Black and Green Ops are really hard to rate in such a manner. In WWII in specific, the line between Black/Green/Regular Operations became intensely blurred as well. Many formations that could conduct a stereotypical, independent raid or sortie were also used, by design or necessity, as larger combat formations in a traditional role. 

Units that are now considered to be the forebearers of Special Forces operations in North America, such as the mixed Special Service unit, the Ranger Battalions, the Commandos and the "Specials", were large formations that often fought conventionally as often if not more so than conduct our stereotypical view of a "Special Forces" mission. The British Commandos and their nearest equivalents - in my mind - among their enemies; the Brandenburg regiment, are prime examples of this.

Both units were used in relatively small-unit actions of mixed success early war. The British commandos often conducting high-risk descents upon occupied Europe to actively sabotage or raid enemy facilities. The Brandenburgers were originally conceived as a sort of armed branch of the Abwehr, and their early missions are imaginative, to say the least. Often attempting to secure bridges along the route of advance through a mix of subterfuge (wearing enemy fatigues, for example) and active and traditional infantry combat. As the war progressed, both became increasingly more conventional, with the British Commandos committing combat units to the Normandy landings and the Brandenburgers acting as a Panzergrenadier division in name during the final fights on Germany's eastern frontier.

The positive experiences of having small, well trained, rapidly deployable forces of infantry meant that the concept of Special Forces expanded rapidly post-war.

More traditional intelligence agencies, like the O.S.S and SOE were *paramount* to Allied success. The British intelligence community in particular were quite systematic in the training of foreign resistance movements and most famously the turning of all German agents in the British home islands. The success of the O.S.S, SOE et al. truly shines in their counter-intelligence. I'll provide an example given by Bill Yenne in his exploration of early Japanese successes and failures. In his book he notes that the Japanese intelligence efforts in the USA and North America were as botched as their German counterparts; with OSS and FBI planted agents in the armed forces able to root out in particular one effort to turn a US Seaman into an informant for the Japanese government. 


කළු සහ කොළ Ops ඇත්තටම එවැනි ආකාරයකින් ශ්රේණිගත කිරීමට අපහසු වේ. WWII හි නිශ්චිතවම, කළු/කොළ/නිත්‍ය මෙහෙයුම් අතර රේඛාව ද දැඩි ලෙස බොඳ වී ගියේය. ඒකාකෘතික, ස්වාධීන වැටලීමක් හෝ වර්ගීකරණයක් සිදු කළ හැකි බොහෝ ආකෘතීන් සාම්ප්‍රදායික භූමිකාවක විශාල සටන් ආකෘති ලෙස සැලසුම් කිරීම හෝ අවශ්‍යතාවය අනුව භාවිතා කරන ලදී. මිශ්‍ර විශේෂ සේවා ඒකකය, රේන්ජර් බලඇණි, කමාන්ඩෝ සහ &quot;විශේෂ&quot; වැනි උතුරු ඇමරිකාවේ විශේෂ බලකා මෙහෙයුම්වල පූර්වගාමීන් ලෙස දැන් සලකනු ලබන ඒකක, බොහෝ විට සාම්ප්‍රදායිකව සටන් කළ විශාල සංයුති විය. &quot;විශේෂ බලකා&quot; මෙහෙයුමක් පිළිබඳ අපගේ ඒකාකෘති දැක්ම පැවැත්වීමට වඩා. බ්‍රිතාන්‍ය කමාන්ඩෝ භටයන් සහ ඔවුන්ගේ ආසන්නතම සමානයන් - මගේ මනසේ - ඔවුන්ගේ සතුරන් අතර; බ්‍රැන්ඩන්බර්ග් රෙජිමේන්තුව මේ සඳහා ප්‍රධාන උදාහරණ වේ. ඒකක දෙකම මිශ්‍ර සාර්ථකත්වයේ මුල් යුද්ධයේ සාපේක්ෂව කුඩා ඒකක ක්‍රියාවන් සඳහා භාවිතා කරන ලදී. බ්‍රිතාන්‍ය කමාන්ඩෝ භටයින් බොහෝ විට සතුරු පහසුකම් කඩාකප්පල් කිරීමට හෝ කඩාකප්පල් කිරීමට හෝ අල්ලාගෙන සිටින යුරෝපයට ඉහළ අවදානම් සහිත බැසීම් පවත්වයි. Brandenburgers මුලින් සංකල්පනය කරන ලද්දේ Abwehr හි සන්නද්ධ ශාඛාවක් ලෙස වන අතර ඔවුන්ගේ මුල් දූත මෙහෙවර අවම වශයෙන් කිවහොත් පරිකල්පනීය ය. බොහෝ විට උපක්‍රම මිශ්‍රණයක් (උදාහරණයක් ලෙස සතුරාගේ තෙහෙට්ටුව පැළඳීම) සහ ක්‍රියාකාරී සහ සාම්ප්‍රදායික පාබල සටන් හරහා ඉදිරි ගමනේ පාලම් සුරක්ෂිත කිරීමට උත්සාහ කරයි. යුද්ධයේ ප්‍රගතියත් සමඟ, බ්‍රිතාන්‍ය කමාන්ඩෝ භටයින් නෝර්මන්ඩි ගොඩබෑමට සටන් ඒකක සිදු කිරීමත් සමඟ ජර්මනියේ නැගෙනහිර මායිමේ අවසන් සටන් වලදී බ්‍රැන්ඩන්බර්ගර්ස් පැන්සර්ග්‍රෙනේඩියර් අංශයක් ලෙස ක්‍රියා කිරීමත් සමඟ දෙදෙනාම වඩ වඩාත් සාම්ප්‍රදායික විය. කුඩා, හොඳින් පුහුණු වූ, ශීඝ්‍රයෙන් යෙදවිය හැකි පාබල හමුදාවන් සිටීමේ ධනාත්මක අත්දැකීම්වලින් අදහස් කළේ විශේෂ බළකාය පිළිබඳ සංකල්පය පශ්චාත් යුද්ධයෙන් පසු වේගයෙන් ව්‍යාප්ත වූ බවයි. OSS සහ SOE වැනි සාම්ප්‍රදායික ඔත්තු ඒජන්සි මිත්‍ර පාක්ෂික සාර්ථකත්වය සඳහා *ප්‍රමුඛ විය. විශේෂයෙන් බ්‍රිතාන්‍ය බුද්ධි ප්‍රජාව විදේශීය ප්‍රතිරෝධක ව්‍යාපාර පුහුණු කිරීමේදී බෙහෙවින් ක්‍රමානුකූල වූ අතර වඩාත් ප්‍රචලිත වූයේ බ්‍රිතාන්‍ය ස්වදේශීය දූපත් වල සියලුම ජර්මානු නියෝජිතයන් හැරවීමයි. OSS, SOE et al හි සාර්ථකත්වය. ඔවුන්ගේ ප්‍රති-බුද්ධිය තුළ සැබවින්ම බැබළෙයි. මුල් ජපන් සාර්ථකත්වයන් සහ අසාර්ථකත්වයන් පිළිබඳ ඔහුගේ ගවේෂණයේදී Bill Yenne විසින් ලබා දුන් උදාහරණයක් මම සපයන්නෙමි. ඔහුගේ පොතේ ඔහු සඳහන් කරන්නේ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ සහ උතුරු ඇමරිකාවේ ජපන් බුද්ධි ප්‍රයත්නයන් ඔවුන්ගේ ජර්මානු සගයන් මෙන් කඩාකප්පල් වූ බවයි; OSS සහ FBI සමඟින් සන්නද්ධ හමුදාවන්හි නියෝජිතයන් රෝපණය කර ඇති අතර, විශේෂයෙන් එක්සත් ජනපද නාවිකයෙකු ජපන් ආන්ඩුව සඳහා තොරතුරු සපයන්නෙකු බවට පත් කිරීමේ එක් උත්සාහයක් මුලිනුපුටා දැමීමට හැකි විය. 

