This happens because [stress concentration](_URL_0_) occurs around the crack.  Even though the average stress throughout the material sample is only slightly higher, the localized stresses at the end(s) of the crack are much higher.

The maximum stress around a crack is proportional to (a/b)^(1/2), where *a* is the length of the crack and *b* is the width.  So, if the crack is very long and narrow (as many are), you can see that the stress concentration at the end of the crack will be very high, which will cause the material to fail and the crack to propagate further.  This process repeats as long as the crack is still around.

This formula for stress concentration can also be used to explain why "drilling cracks" is a common temporary solution--it increases the radius of the end of the crack, which has the effect of reducing the stress concentration.
මෙය සිදු වන්නේ [ආතති සාන්ද්‍රණය](_URL_0_) ඉරිතැලීම වටා සිදුවන බැවිනි. ද්‍රව්‍ය සාම්පලය පුරා සාමාන්‍ය ආතතිය තරමක් වැඩි වුවද, ඉරිතැලීමේ අවසානයේ (ය) ස්ථානගත කළ ආතතීන් බොහෝ වැඩිය. ඉරිතැලීමක් වටා ඇති උපරිම ආතතිය (a/b)^(1/2) ට සමානුපාතික වේ, මෙහි *a* යනු ඉරිතැලීමේ දිග සහ *b* යනු පළල වේ. එබැවින්, ඉරිතැලීම ඉතා දිගු හා පටු නම් (බොහෝ විට), ඉරිතැලීමේ අවසානයේ ඇති ආතති සාන්ද්‍රණය ඉතා ඉහළ මට්ටමක පවතිනු ඇති අතර එමඟින් ද්‍රව්‍ය අසමත් වීමට සහ ඉරිතැලීම තවදුරටත් ප්‍රචාරණය වීමට හේතු වේ. ඉරිතැලීම අවට ඇති තාක් මෙම ක්‍රියාවලිය නැවත සිදු වේ. ආතති සාන්ද්‍රණය සඳහා වන මෙම සූත්‍රය &quot;විදුම් ඉරිතැලීම්&quot; පොදු තාවකාලික විසඳුමක් වන්නේ මන්දැයි පැහැදිලි කිරීමට ද භාවිතා කළ හැකිය - එය ආතති සාන්ද්‍රණය අඩු කිරීමේ බලපෑමක් ඇති ඉරිතැලීමේ කෙළවරේ අරය වැඩි කරයි.