It actually has a lot to do with history.

The most important thing to understand, I think, is the way the Industrial Revolution spread through Europe. As you may have learned, England was the starting point. What made England special? Firstly, goods and people could be moved fairly cheaply compared to the continent: there were no internal tariffs, you could ship goods up and down the coast line since England was an island. Secondly, there were plenty of natural resources, both within the UK and in the colonies. Thirdly, the rise of enclosure left a lot of peasants without land: this meant that there was a force of unemployed workers that could be exploited. This is why wages were tied to the price of bread: the idea was that if a family had to work to have enough to eat each day, there would be more motivation to work. Couple that with the fact that England has had more or less the same political regime since the Industrial Revolution (a parliamentary monarchy).

France and Germany had a harder time of it, but still had the advantage of colonies and raw materials. They also played off each other in various wars, which gave them motivations to industrialize. France had unified after the French Revolution and Germany had unified under Bismarck. 

However, the South of Europe (Portugal, Italy, Greece and Spain) were never fully industrialized. Even today, Italy, Greece, Spain and Portugal are primarily agricultural countries. They also did not long benefit from colonies: Italy managed to take Ethiopia in Africa, but did not hold it for long; Spain, on the other hand, decided to take on the US and lost its last important colonies. Portugal held on far longer, but did not exercise much control over its colonies and had lost its most important colony, Brazil, soon after the Industrial Revolution had begun in Northern Europe. The Greeks managed to succeed from the Ottoman Empire, but they were comparatively a very young nation that got involved in the Balkans wars with Croatia, Bosnia, Albania, Macedonia, Serbia, Bulgaria, Romanians, Turks, Slovenes, and Montenegrins. They were pretty much crushed. Then they were invaded by fascist Italy during WWII; even though they managed to fend off the Italians, Nazi Germany came in to bail their ally out and both the Allies and the Axis bombed Greece at some point. 

The other problem is that these countries do not have very many resources for industrialization. Portugal in particular is dependent on other countries for wheat. Portugal, Spain, and Italy have all had totalitarian, fascist dictators (Salazar, Franco, and Mussolini). Italy's fascist regime ended after WWII, but Salazar's and Franco's regimes continued into the mid to late 20th century. Italy has also been plagued by corruption since WWII. 

All this means that Portugal, Italy, Spain, and Greece were not really able to industrialize until much later than the UK, France and Germany. When the European Union was formed, these countries took advantage of other EU members' money to try and modernize their economy. The problem is that after several years, the recession came along and they're not returning well on their investments. This means that they default on these old loans, they take austerity measures, and austerity measures in turn make people unhappy; hence, they are less likely to consume certain products, which makes the economy even worse. 


ඇත්තටම ඒකට ඉතිහාසයත් එක්ක ගොඩක් සම්බන්ධයි. තේරුම් ගත යුතු වැදගත්ම දෙය නම් කාර්මික විප්ලවය යුරෝපය පුරා පැතිර ගිය ආකාරයයි. ඔබ ඉගෙන ගත් පරිදි, එංගලන්තය ආරම්භක ස්ථානය විය. එංගලන්තයේ විශේෂත්වය වූයේ කුමක්ද? පළමුව, මහාද්වීපයට සාපේක්ෂව භාණ්ඩ සහ මිනිසුන් තරමක් ලාභදායී ලෙස ගෙන යා හැකිය: අභ්‍යන්තර ගාස්තු නොතිබුණි, එංගලන්තය දූපතක් වූ බැවින් ඔබට වෙරළ තීරයේ ඉහළට සහ පහළට භාණ්ඩ නැව්ගත කළ හැකිය. දෙවනුව, එක්සත් රාජධානියේ සහ යටත් විජිතවල ස්වභාවික සම්පත් ඕනෑ තරම් තිබුණි. තෙවනුව, සංවෘත නැගීම බොහෝ ගොවීන්ට ඉඩම් නොමැතිව ඉතිරි කළේය: මෙයින් අදහස් කළේ සූරාකෑමට ලක්විය හැකි රැකියා විරහිත කම්කරුවන්ගේ බලවේගයක් ඇති බවයි. පාන් මිලට වැටුප් ගැටගැසුණේ මේ නිසා ය: අදහස වූයේ පවුලකට දිනපතා කෑමට ප්‍රමාණවත් ලෙස වැඩ කිරීමට සිදුවුවහොත්, වැඩ කිරීමට වැඩි පෙළඹවීමක් ඇති බවයි. කාර්මික විප්ලවයේ සිට (පාර්ලිමේන්තු රාජාණ්ඩුවක්) එංගලන්තයේ අඩු වැඩි වශයෙන් එකම දේශපාලන තන්ත්‍රයක් පැවතීමත් සමඟ එය යුගලයක්. ප්‍රංශයට සහ ජර්මනියට එය දුෂ්කර කාලයක් තිබුණත්, යටත් විජිත සහ අමුද්‍රව්‍යවල වාසිය තවමත් තිබුණි. ඔවුන් විවිධ යුද්ධවලදී එකිනෙකා සමඟ සෙල්ලම් කළ අතර, එය කාර්මිකකරණයට පෙළඹවීමක් ලබා දුන්නේය. ප්‍රංශ විප්ලවයෙන් පසු ප්‍රංශය එක්සත් වූ අතර බිස්මාර්ක් යටතේ ජර්මනිය එක්සත් විය. කෙසේ වෙතත්, යුරෝපයේ දකුණ (පෘතුගාලය, ඉතාලිය, ග්රීසිය සහ ස්පාඤ්ඤය) කිසි විටෙක සම්පූර්ණයෙන්ම කාර්මිකකරණය වී නොමැත. අදටත් ඉතාලිය, ග්‍රීසිය, ස්පාඤ්ඤය සහ පෘතුගාලය ප්‍රධාන වශයෙන් කෘෂිකාර්මික රටවල් වේ. ඔවුන් දිගු කලක් යටත් විජිතවලින් ප්‍රයෝජන ගත්තේ නැත: අප්‍රිකාවේ ඉතියෝපියාව අල්ලා ගැනීමට ඉතාලිය සමත් වූ නමුත් එය දිගු කලක් තබා ගත්තේ නැත. ස්පාඤ්ඤය, අනෙක් අතට, එක්සත් ජනපදය අල්ලා ගැනීමට තීරණය කළ අතර එහි අවසාන වැදගත් ජනපද අහිමි විය. පෘතුගාලය දිගු කලක් රැඳී සිටි නමුත් එහි යටත් විජිත කෙරෙහි වැඩි පාලනයක් නොතිබූ අතර උතුරු යුරෝපයේ කාර්මික විප්ලවය ආරම්භ වූ විගසම එහි වැදගත්ම යටත් විජිතයක් වන බ්‍රසීලය අහිමි විය. ග්‍රීකයන් ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යයෙන් සාර්ථක වීමට සමත් වූ නමුත් ඔවුන් සාපේක්ෂව ඉතා තරුණ ජාතියක් වූ අතර ඔවුන් ක්‍රොඒෂියාව, බොස්නියාව, ඇල්බේනියාව, මැසිඩෝනියාව, සර්බියාව, බල්ගේරියාව, රුමේනියානුවන්, ටර්ක්ස්, ස්ලෝවේනියානු සහ මොන්ටිනිග්‍රීන් සමඟ බෝල්කන් යුද්ධවලට සම්බන්ධ විය. ඔවුන් බොහෝ දුරට තැළුණා. දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේදී ඔවුන් ෆැසිස්ට් ඉතාලිය විසින් ආක්‍රමණය කරන ලදී. ඔවුන් ඉතාලියානුවන් පලවා හැරීමට සමත් වුවද, නාසි ජර්මනිය ඔවුන්ගේ මිත්‍රයාට ඇප දීමට පැමිණි අතර මිත්‍ර පාක්ෂිකයින් සහ අක්ෂය යන දෙකම යම් අවස්ථාවක ග්‍රීසියට බෝම්බ හෙලීය. අනෙක් ප්‍රශ්නය වන්නේ කාර්මිකකරණයට අවශ්‍ය තරම් සම්පත් මේ රටවල නොමැති වීමයි. විශේෂයෙන්ම පෘතුගාලය තිරිඟු සඳහා වෙනත් රටවල් මත යැපේ. පෘතුගාලය, ස්පාඤ්ඤය සහ ඉතාලිය යන සියල්ලටම ඒකාධිපති, ෆැසිස්ට් ඒකාධිපතියන් (සලසාර්, ෆ්‍රැන්කෝ සහ මුසෝලිනි) ඇත. දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු ඉතාලියේ ෆැසිස්ට් පාලන තන්ත්‍රය අවසන් වූ නමුත් සලාසාර්ගේ සහ ෆ්‍රැන්කෝගේ පාලන තන්ත්‍රයන් 20 වන සියවසේ මැද සිට අග දක්වා පැවතුනි. දෙවන ලෝක යුද්ධයේ සිට ඉතාලිය ද දූෂණයෙන් පීඩා විඳිති. මේ සියල්ලෙන් අදහස් කරන්නේ එක්සත් රාජධානිය, ප්‍රංශය සහ ජර්මනියට වඩා බොහෝ කලකට පසුව පෘතුගාලය, ඉතාලිය, ස්පාඤ්ඤය සහ ග්‍රීසිය කාර්මීකරණය කිරීමට නොහැකි වූ බවයි. යුරෝපා සංගමය පිහිටුවන විට, මෙම රටවල් ඔවුන්ගේ ආර්ථිකය නවීකරණය කිරීමට උත්සාහ කිරීම සඳහා අනෙකුත් යුරෝපා සංගම් සාමාජිකයින්ගේ මුදල් ප්‍රයෝජනයට ගත්හ. ගැටලුව වන්නේ වසර ගණනාවකට පසු අවපාතය ඇති වූ අතර ඔවුන්ගේ ආයෝජන මත ඔවුන් හොඳින් ආපසු නොපැමිණීමයි. මෙයින් අදහස් කරන්නේ ඔවුන් මෙම පැරණි ණය ගෙවීම පැහැර හරින බවත්, ඔවුන් කප්පාදු පියවර ගන්නා බවත්, කප්පාදු පියවරයන් මිනිසුන් අසතුටට පත් කරන බවත් ය; එබැවින් ඔවුන් ඇතැම් නිෂ්පාදන පරිභෝජනය කිරීමට ඇති ඉඩකඩ අඩු බැවින් ආර්ථිකය තවත් නරක අතට හැරේ. 

