These things are slippery of course. But there seems to be a pretty good argument for two major long term effects:  

1. Short term: restoration of the shah as the center of power in Iran. At the time of the coup he was essentially in hiding, not from any major threat to his life, but from his responsibilities in general. He was perfectly happy to let the governing of the state alone. CIA and MI6 operatives had a hell of a time trying to convince him to take power back. But once it was his again, he wielded the power with a kind of destructive ambivalence. This was not great for Iran in any capacity. His secret police, Savak terrorized the people for 22 years, targeting all opposition groups. This meant that in the long term:  
Opposition was unified against his government in the late 70's. However, the only opposition group left that could muster enough support and organization to offer an alternative to the government was the clergy led islamists. Savak's gutting of the more moderate opposition groups, and their variety, left the islamic revolution an open road to theocracy.  

2. Template for regime change. The CIA and MI6 operatives very nearly failed in their attempts to oust Mossadegh. Some very strange circumstances tilted the balance, but it was far from a foregone conclusion and went one way and the other. Many of the operatives were shocked to discover the plan finally worked. The success of the plan gave the CIA a template for regime change that included misinformation, propaganda, and later, the training of police forces to stamp out opposition. They used these techniques to great effect in operations over the following 20-30 years.  Operation Ajax was a massive success for the CIA, and it is not clear they would have pursued such methods in the future if it had failed.
මේ දේවල් ඇත්ත වශයෙන්ම ලිස්සන සුළුය. නමුත් ප්‍රධාන දිගු කාලීන බලපෑම් දෙකක් සඳහා ඉතා හොඳ තර්කයක් ඇති බව පෙනේ: 1. කෙටි කාලීන: ඉරානයේ බල කේන්ද්‍රය ලෙස ෂා යළි පිහිටුවීම. කුමන්ත්‍රණය සිදු වන විට ඔහු සැඟවී සිටියේ ඔහුගේ ජීවිතයට ඇති කිසිදු ප්‍රධාන තර්ජනයකින් නොව පොදුවේ ඔහුගේ වගකීම්වලින් ය. රාජ්‍ය පාලනයට තනිව ඉඩ දීම ගැන ඔහු අතිශයින් සතුටු විය. සීඅයිඒ සහ එම්අයි6 ක්‍රියාකාරීන් ඔහුට නැවත බලය ලබා ගැනීමට ඒත්තු ගැන්වීමට උත්සාහ කළහ. නමුත් එය නැවතත් ඔහුගේ වූ විට, ඔහු යම් ආකාරයක විනාශකාරී දෙගිඩියාවකින් බලය භාවිතා කළේය. මෙය ඉරානයට කිසිම ආකාරයකින් හොඳ දෙයක් නොවීය. ඔහුගේ රහස් පොලිසිය වන සවාක් වසර 22 ක් පුරා සියලු විරුද්ධ කණ්ඩායම් ඉලක්ක කර ගනිමින් ජනතාව භීතියට පත් කළේය. මෙයින් අදහස් කළේ දිගු කාලීනව: 70 දශකයේ අගභාගයේදී ඔහුගේ රජයට එරෙහිව විපක්ෂය ඒකාබද්ධ විය. කෙසේ වෙතත්, රජයට විකල්පයක් ඉදිරිපත් කිරීමට ප්‍රමාණවත් සහයෝගයක් සහ සංවිධානයක් රැස් කළ හැකි එකම විරුද්ධ කණ්ඩායම වූයේ පූජක පක්ෂය ප්‍රමුඛ ඉස්ලාම්වාදීන් ය. සවාක් විසින් වඩාත් මධ්‍යස්ථ විරුද්ධ කණ්ඩායම් සහ ඔවුන්ගේ විවිධත්වය විනාශ කිරීම ඉස්ලාමීය විප්ලවය දිව්‍යාණ්ඩුව සඳහා විවෘත මාවතක් ඉතිරි කළේය. 2. පාලන තන්ත්‍රය වෙනස් කිරීම සඳහා සැකිල්ල. CIA සහ MI6 ක්‍රියාකාරීන් Mossadegh නෙරපා හැරීමට ගත් උත්සාහයන් බොහෝ දුරට අසාර්ථක විය. සමහර ඉතා අමුතු තත්වයන් සමතුලිතතාවයට නැඹුරු වූ නමුත් එය පෙර නිගමනයකට වඩා බොහෝ දුරස් වූ අතර එක පැත්තකට සහ අනෙක් පැත්තට ගියේය. සැලැස්ම අවසානයේ ක්‍රියාත්මක වූ බව දැනගත් බොහෝ ක්‍රියාකාරීන් කම්පනයට පත් වූහ. සැලැස්මේ සාර්ථකත්වය සීඅයිඒ වෙත වැරදි තොරතුරු, ප්‍රචාරණ සහ පසුව විරුද්ධත්වය මැඩපැවැත්වීම සඳහා පොලිස් හමුදා පුහුණු කිරීම ඇතුළත් පාලන තන්ත්‍රය වෙනස් කිරීම සඳහා අච්චුවක් ලබා දුන්නේය. ඊළඟ වසර 20-30 තුළ මෙහෙයුම් සඳහා ඔවුන් මෙම ශිල්පීය ක්‍රම භාවිතා කළහ. Ajax මෙහෙයුම CIA හි දැවැන්ත සාර්ථකත්වයක් වූ අතර, එය අසාර්ථක වූයේ නම් අනාගතයේදී ඔවුන් එවැනි ක්‍රම අනුගමනය කරනු ඇති බව පැහැදිලි නැත.