We measure energy in calories because both our cells and a fire are doing the same thing - releasing energy by breaking apart molecules.  The basic principle in a fire is that the bonds holding the atoms together are rapidly broken, releasing a certain amount of energy.  We can harness the energy in heat to do work (basic thermodynamics, if you're interested), but it usually comes minus a small penalty - entropy and all that.

However, The simple answer is that our bodies are roughly doing the same thing: converting the chemicals in our food into energy by breaking the same bonds and harnessing the energy.  Of course, this is where you start to get into the wonderful biochemistry of it all in which you can look at exactly how energy from bonds is used to power the body.  

To make a long story short, cells generally use a single molecule called ATP (adenosine triphosphate) to store this energy, so each time a bond in your food is broken, you produce some amount of ATP.  (If you really want to know, you're using a high-energy phosphorus-phosphorus bond, converting ADP (a molecule containing 2 phosphates) to ATP (a molecule containing three phosphates).

Later on, the body can break off that extra phosphate and use that energy for whatever purpose it needs - muscle contractions, making proteins, etc etc etc. 

The only real difference between the fire and your cells processing food is the rate at which the bonds are broken.  In the food in a fire, it happens REALLY quickly, and the energy is released as light and heat.  In the body, the energy is harnessed and stored for later use.

Thus, using calorie, a measure of energy, for both is pretty much the only way to do it. (Of course, most of the world uses metric and the unit for that is Joules.)  And that does mean that yes, we are little fires - but VASTLY more controlled than the flame you're referring to. (We even ex-hale CO2 like a fire... we essentially burn carbohydrates, but that's another post for another day.)

For the last parts: no, there's not much more to calories than the number - however, there's much more to nutrition than the calories would tell you.  Not everything we eat is broken down to basic components.  And some foods aren't even broken down completely to ATP... some get stored as fats, some get used "as is" (vitamins) and others don't even get into our body, as they're eaten by our gut flora.  (Isn't biology interesting?)

Don't confuse calories with nutrition - calories are just a measure of how much energy is available in a certain item, not an indication of how your body uses it.

So, yes, our bodies are pretty highly evolved to make use of some foods and not others.  Olestra is a great example of that.  It's a manmade fat substitute, and our bodies have absolutely no way of breaking it down - consequently, it just passes right through and you get zero calories out of it.  

However, most actual "food" is pretty well used by the human body.  There's some interesting information on how different sugars are used differently by the body - and one of my favorite lectures is this one : _URL_0_.  It's pretty accessible to everyone.  tl;dr: Fructose turns into fat, glucose is used as energy.  Don't eat too much fructose.

Honestly, despite being a long rant, this is a fascinating subject and I've only scratched the surface of it.  Biochemistry is an incredible and rich field and it's hard to not follow up on the millions of tangents that I could have above.

Cheers.

අපි ශක්තිය කැලරි වලින් මනිනු ලබන්නේ අපගේ සෛල සහ ගින්න යන දෙකම එකම දෙය කරන බැවිනි - අණු බිඳ දැමීමෙන් ශක්තිය මුදා හැරීම. ගින්නක ඇති මූලික මූලධර්මය නම් පරමාණු එකට තබා ඇති බන්ධන වේගයෙන් බිඳී යම් ශක්ති ප්‍රමාණයක් මුදා හැරීමයි. අපට වැඩ කිරීමට තාපය තුළ ශක්තිය උපයෝගි කර ගත හැකිය (මූලික තාප ගති විද්‍යාව, ඔබ කැමති නම්), නමුත් එය සාමාන්‍යයෙන් කුඩා දඩයක් අඩු කරයි - එන්ට්‍රොපි සහ ඒ සියල්ල. කෙසේ වෙතත්, සරල පිළිතුර නම්, අපගේ ශරීරය දළ වශයෙන් එකම දේ සිදු කරයි: අපගේ ආහාරවල ඇති රසායනික ද්‍රව්‍ය එකම බන්ධන බිඳ දමා ශක්තිය උපයෝගී කර ගනිමින් ශක්තිය බවට පරිවර්තනය කිරීම. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔබ ශරීරය බල ගැන්වීම සඳහා බන්ධන වලින් ශක්තිය භාවිතා කරන්නේ කෙසේදැයි හරියටම සොයා බැලිය හැකි මේ සියල්ලේ අපූරු ජෛව රසායනය වෙත පිවිසීමට පටන් ගන්නේ මෙයයි. දිගු කථාවක් කෙටියෙන් කිවහොත්, සෛල සාමාන්‍යයෙන් මෙම ශක්තිය ගබඩා කිරීම සඳහා ATP (ඇඩිනොසීන් ට්‍රයිපොස්පේට්) නම් තනි අණුවක් භාවිතා කරයි, එබැවින් ඔබේ ආහාරයේ බන්ධනයක් කැඩී ගිය සෑම අවස්ථාවකම ඔබ ATP ප්‍රමාණයක් නිපදවයි. (ඔබට ඇත්ත වශයෙන්ම දැන ගැනීමට අවශ්‍ය නම්, ඔබ අධි ශක්ති පොස්පරස්-පොස්පරස් බන්ධනයක් භාවිතා කරයි, ADP (ෆොස්ෆේට් 2 ක් අඩංගු අණුවක්) ATP (පොස්පේට් තුනක් අඩංගු අණුවක්) බවට පරිවර්තනය කරයි. පසුව, ශරීරයට එම අතිරේකය බිඳ දැමිය හැකිය. පොස්පේට් සහ එම ශක්තිය අවශ්‍ය ඕනෑම දෙයක් සඳහා භාවිතා කරන්න - මාංශ පේශි හැකිලීම, ප්‍රෝටීන සෑදීම, ආදිය. ගින්න සහ ඔබේ සෛල ආහාර සැකසීම අතර ඇති එකම සැබෑ වෙනස වන්නේ ගින්නකදී ආහාරවල බන්ධන කැඩී යාමයි. එය ඉතා ඉක්මනින් සිදු වන අතර, ශක්තිය ආලෝකය සහ තාපය ලෙස ශරීරයට මුදා හරිනු ලැබේ, ඒ අනුව, ශක්තියේ මිනුමක් වන කැලරි භාවිතා කිරීම බොහෝ දුරට එකම ක්‍රමය වේ (ඇත්ත වශයෙන්ම, ලෝකයේ බොහෝ දෙනෙක් මෙට්‍රික් භාවිතා කරන අතර ඒ සඳහා ඒකකය ජූල්ස් වේ.) එයින් අදහස් කරන්නේ ඔව්, අපි කුඩා ගිනිදැල් බවයි - නමුත් ඔබ සඳහන් කරන දැල්ලට වඩා විශාල ලෙස පාලනය වේ. හලේ CO2 ගින්නක් වගේ... අපි අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම කාබෝහයිඩ්‍රේට් දහනය කරනවා, නමුත් එය තවත් දවසකට තවත් ලිපියක්.) අවසාන කොටස් සඳහා: නැත, අංකයට වඩා කැලරි වැඩි නොවේ - කෙසේ වෙතත්, කැලරි ප්‍රමාණයට වඩා පෝෂණයට බොහෝ දේ ඇත. ඔබට කියන්න. අප කන සෑම දෙයක්ම මූලික සංරචක වලට කැඩී නැත. තවද සමහර ආහාර සම්පූර්ණයෙන්ම ATP වලට කැඩී නැත... සමහරක් මේදය ලෙස ගබඩා වේ, සමහරක් &quot;පවතින පරිදි&quot; (විටමින්) භාවිතා වේ, තවත් ඒවා අපගේ බඩවැල විසින් අනුභව කරන බැවින් අපගේ ශරීරයට පවා ඇතුල් නොවේ. ශාක. (ජීව විද්‍යාව සිත්ගන්නාසුළු නොවේද?) කැලරි පෝෂණය සමඟ පටලවා නොගන්න - කැලරි යනු යම්කිසි භාණ්ඩයක කොපමණ ශක්තියක් තිබේද යන්න පිළිබඳ මිනුමක් මිස ඔබේ ශරීරය එය භාවිතා කරන ආකාරය පිළිබඳ ඇඟවීමක් නොවේ. ඉතින්, ඔව්, අපේ ශරීරය ඉතා ඉහළ පරිණාමය වී ඇත්තේ සමහර ආහාර භාවිතා කිරීමට මිස අනෙක් ඒවා භාවිතා කිරීමට නොවේ. ඔලෙස්ට්‍රා එයට කදිම නිදසුනකි. එය මිනිසා විසින් සාදන ලද මේද ආදේශකයක් වන අතර, අපගේ ශරීරයට එය බිඳ දැමීමට කිසිසේත්ම ක්‍රමයක් නොමැත - එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, එය හරියටම ගමන් කරන අතර ඔබට එයින් කැලරි ශුන්‍යයක් ලැබේ. කෙසේ වෙතත්, වඩාත්ම සැබෑ &quot;ආහාර&quot; මිනිස් සිරුර විසින් ඉතා හොඳින් භාවිතා වේ. විවිධ සීනි ශරීරය විසින් වෙනස් ලෙස භාවිතා කරන ආකාරය පිළිබඳ රසවත් තොරතුරු කිහිපයක් ඇත - සහ මගේ ප්‍රියතම දේශනවලින් එකක් වන්නේ මෙයයි : _URL_0_. එය සෑම කෙනෙකුටම තරමක් ප්‍රවේශ විය හැකිය. tl;dr: ෆෲක්ටෝස් මේදය බවට හැරේ, ග්ලූකෝස් ශක්තිය ලෙස භාවිතා කරයි. ෆෲක්ටෝස් වැඩිපුර කන්න එපා. අවංකවම, දිගු කසුකුසුවක් වුවද, මෙය සිත් ඇදගන්නා විෂයයක් වන අතර මම එහි මතුපිට සීරීමට ලක් කළෙමි. ජෛව රසායනය යනු ඇදහිය නොහැකි සහ පොහොසත් ක්ෂේත්‍රයක් වන අතර මට ඉහත තිබිය හැකි ස්පර්ශක මිලියන ගණනින් පසු විපරම් නොකිරීමට අපහසුය. චියර්ස්.
