The early  modern period-- the end of the 16th and beginning of the 17th century is often referred to as a time of "military revolution", a term associated with Michael Roberts' 1955 lecture of the same name. While Geoffrey Parker and others have raised good points about some of the more exuberant claims, the core of the military revolution argument remains intact-- armies in 1750 looked very different than they did in 1600.

The most immediately obvious of these changes was that the pike had largely disappeared from the battlefield

Some reasons for this change spring to mind as most important:

1. A musket and pike formation has much less firepower than an all musket formation. The musket with bayonet is less capable than the pike, but it's adequate, and "adequate + more firepower" is better than "some pikes with a longer reach and less firepower"
2. The challenges of commanding a combined musket and pike formation like the Spanish *tercio* were very, very complex, requiring a high degree of skill and training. Getting musketeers to firing position was a challenge. The musket and pike formations were the province of skilled professional soldiers, but as armies got bigger and recruited less experienced men, less complex formations were favored.
3. Firearms steadily improved in quality, and armies got better at using them. Starting from the rather finicky, expensive and esoteric arquebus firepower evolved to much more easily manufactured, economical and reliable muskets: firepower got better, while pikes didn't. It was readily understood that firepower was increasing in capability, whereas polearms were little different from Alexander's *sarissa*
4. As firepower increased in efficacy, fewer battles were decided by melee. In the musket and pike formations, the notion had been that firepower was essentially an auxiliary force, a way of harassing and attriting the enemy, but that the decisive blow would be delivered by the collision of forces. 18th and 19th century forces did still come to blows hand to hand, but they typically fired many more rounds and did far more damage to the enemy by firepower before that happened. Many formations broke without ever having reached the enemy, or like Napoleon's Guard at Waterloo, were so bloodied and shaky from losses due to firepower that they had little shock effectiveness left when they finally reached the enemy.
5. As firepower improved, the threat from cavalry diminished. Horse are big targets, and by the end of the 18th century, cavalry was largely unable to break a well formed square-- in the Napoleonic wars, if memory serves, that happened only once, at the skirmish/battle of Garcia Hernandez in 1812. If bayonets and firepower were good enough to ward off cavalry, that was good enough; and they were most of the time. Cavalry had to surprise unprepared infantry, or run down broken formations to be effective-- against prepared infantry, they became progressively less effective in the 16th and 17th centuries.

Sources:

["Doctors of the Military Discipline": Technical Expertise and the Paradigm of the Spanish Soldier in the Early Modern Period](_URL_3_)

[Tactical Evolution in the French Army, 1560-1660](_URL_4_)

[Close Order and Close Quarter: The Culture of Combat in the West](_URL_1_)

[Michael Roberts- The Military Revolution, 1560-1660](_URL_0_)

[The "Military Revolution," 1560-1660--a Myth?](_URL_2_)
මුල් නූතන යුගය -- 16 වන අග සහ 17 වන ශතවර්ෂයේ ආරම්භය බොහෝ විට &quot;මිලිටරි විප්ලවයේ&quot; කාලය ලෙස හැඳින්වේ, එය මයිකල් රොබට්ස්ගේ 1955 දේශනය හා සම්බන්ධ වූ යෙදුමකි. ජෙෆ්රි පාකර් සහ අනෙකුත් අය වඩාත් උද්‍යෝගිමත් ප්‍රකාශයන් ගැන හොඳ කරුණු මතු කර ඇති අතර, මිලිටරි විප්ලව තර්කයේ හරය නොවෙනස්ව පවතී - 1750 දී හමුදාවන් 1600 දී කළාට වඩා බෙහෙවින් වෙනස් විය. මෙම වෙනස්කම් වලින් වහාම පැහැදිලිව පෙනෙන දෙය නම් පයික් යුධ පිටියෙන් බොහෝ දුරට අතුරුදහන් වී ඇත මෙම වෙනස සඳහා සමහර හේතු වඩාත් වැදගත් ලෙස මතකයට නැඟේ: 1. මස්කට් සහ පයික් සෑදීමට සියලුම මස්කට් සෑදීමට වඩා අඩු ගිනි බලයක් ඇත. බයිනෙත්තු සහිත මස්කට් පයික් වලට වඩා අඩු හැකියාවක් ඇත, නමුත් එය ප්‍රමාණවත් වන අතර &quot;ප්‍රමාණවත් + වැඩි ගිනි බලයක්&quot; &quot;දිගු ළඟා සහ අඩු ගිනි බලයක් ඇති සමහර පයික් වලට&quot; වඩා හොඳය 2. ඒකාබද්ධ මස්කට් සහ පයික් සෑදීමට අණ දීමේ අභියෝග ස්පාඤ්ඤ *ටර්සියෝ* ඉතා, ඉතා සංකීර්ණ වූ අතර, ඉහළ නිපුණතා සහ පුහුණුවක් අවශ්‍ය විය. මස්කටියර්ස් වෙඩි තැබීමේ ස්ථානයට ගෙන ඒම අභියෝගයක් විය. මස්කට් සහ පයික් ආකෘතීන් දක්ෂ වෘත්තීය සොල්දාදුවන්ගේ පළාත වූ නමුත් හමුදාවන් විශාල වී අඩු පළපුරුදු මිනිසුන් බඳවා ගැනීමත් සමඟ අඩු සංකීර්ණ ආකෘතීන්ට ප්‍රිය විය. 3. ගිනි අවි ක්‍රමානුකූලව ගුණාත්මක බවින් වැඩි දියුණු වූ අතර හමුදාවන් ඒවා භාවිතා කිරීමට වඩා හොඳ විය. තරමක් සියුම්, මිල අධික සහ ගුප්ත ආර්කිබස් ගිනි බලයෙන් පටන් ගෙන වඩාත් පහසුවෙන් නිෂ්පාදනය කළ, ආර්ථිකමය සහ විශ්වාසදායක මස්කට් දක්වා පරිණාමය විය: ගිනි බලය වඩා හොඳ වූ අතර පයික් එසේ නොවීය. ධ්‍රැවීය ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ *සාරිස්සා* 4 ට වඩා බොහෝ සෙයින් වෙනස් වූ අතර, ගිනි බලයේ හැකියාවෙන් වැඩි වන බව පහසුවෙන් අවබෝධ විය. මස්කට් සහ පයික් ආකෘතීන් තුළ, ගිනි බලය අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම සහායක බලයක්, සතුරාට හිරිහැර කිරීමේ සහ ආරෝපණය කිරීමේ ක්‍රමයක් වන නමුත් තීරනාත්මක පහරක් බලවේගයන්ගේ ගැටීමෙන් ලබා දෙනු ඇතැයි යන සංකල්පය විය. 18 වන සහ 19 වන සියවස්වල හමුදා තවමත් අතින් පහරවල් එල්ල කළ නමුත්, ඔවුන් සාමාන්‍යයෙන් තවත් බොහෝ වට ප්‍රහාර එල්ල කළ අතර එය සිදුවීමට පෙර වෙඩි බලයෙන් සතුරාට වඩා විශාල හානියක් සිදු කළහ. බොහෝ ආකෘතීන් කිසි විටෙකත් සතුරා වෙත ළඟා නොවී බිඳී ගියේය, නැතහොත් වෝටර්ලූ හි නැපෝලියන්ගේ ආරක්ෂකයා මෙන්, ගිනි බලය නිසා ඇති වූ පාඩු වලින් ලේ වැගිරීම් සහ සෙලවෙන අතර අවසානයේ සතුරා වෙත ළඟා වන විට ඔවුන්ට ඉතිරිව තිබුණේ සුළු කම්පන කාර්යක්ෂමතාවයකි. 5. ගිනි බලය වැඩිදියුණු වූ විට, අශ්වාරෝහකයන්ගෙන් එල්ල වූ තර්ජනය අඩු විය. අශ්වයන් විශාල ඉලක්කයක් වන අතර, 18 වන සියවසේ අවසානය වන විට, අශ්වාරෝහකයන්ට හොඳින් සාදන ලද චතුරස්රයක් බිඳ දැමීමට බොහෝ දුරට නොහැකි විය -- නැපෝලියන් යුද්ධවලදී, මතකය නම්, එය සිදු වූයේ එක් වරක් පමණි, 1812 දී ගාර්ෂියා හර්නාන්ඩස්ගේ ගැටුමේදී/සටනේදී. . ඔවුන් බොහෝ විට විය. අශ්වාරෝහක හමුදාවට සූදානම් නොවූ පාබල හමුදාව පුදුම කිරීමට හෝ ඵලදායි වීමට කැඩී බිඳී යාමට සිදු විය-- සූදානම් කළ පාබල හමුදාවට එරෙහිව, 16 වන සහ 17 වන සියවස් වලදී ඔවුන් ක්රමයෙන් අඩු ඵලදායී බවට පත් විය. මූලාශ්‍ර: [&quot;මිලිටරි විනය පිළිබඳ වෛද්‍යවරු&quot;: තාක්ෂණික ප්‍රවීණතාවය සහ මුල් නූතන යුගයේ ස්පාඤ්ඤ සොල්දාදුවාගේ සුසමාදර්ශය](_URL_3_) [ප්‍රංශ හමුදාවේ උපායික පරිණාමය, 1560-1660](_URL_4_) [ක්ලෝස් ඇණවුම : බටහිර සටන් සංස්කෘතිය](_URL_1_) [මයිකල් රොබට්ස්- මිලිටරි විප්ලවය, 1560-1660](_URL_0_) [&quot;මිලිටරි විප්ලවය,&quot; 1560-1660--මිථ්‍යාවක්ද?](_URL_2_)