Firstly, there isn't a single Milankovitch cycle. Milankovitch cycles describe a set of different cyclical changes in the Earth's orbit around the sun and rotational axis. Whilst this is a simplification, there are three main cycles that respectively control changes in eccentricity of the Earth's orbit, the tilt/obliquity of the Earth's rotational axis, and the precession of the Earth's orbit. These cycles in turn control the distribution and seasonal cycle of solar radiation across the Earth. 

Relating these changes to climate is not trivial. For approximately the past million years, glacial-interglacial cycles (calling them ice-ages is technically incorrect as geologically, an ice-age is simply when permanent ice-sheets exist on Earth) have followed the ~100,000 year eccentricity cycle. However, this certainly was not the case for much of the geological record - at different times in Earth's past, the key frequencies the Earth's climate has been sensitive to appears to have changed.

There is very good evidence that Milankovitch frequencies do indeed modulate glacial-interglacial cycles throughout geological history, but it's important to understand that it is nowhere near as simple as simple as simply going "We are at phase X in frequency Y, therefore we are in a glacial/interglacial". The actual changes in solar radiation involved in Milankovitch cycles are small and whilst they do indeed appear to _pace_ glacial-interglacial cycles, it is other geological and climatological processes that amplify these cycles to actually create the large changes in the Earth's climate. 

**To strictly answer the question "Where are we in the current Milankovitch cycle"**, take a look at [this graph](_URL_1_). The first green line is the eccentricity cycle which is the dominant pace-maker of glacial-interglacial cycles at the present and as you can see, we've just passed a local maximum. If you compare the first green (eccentricity) line with the brown and green lines at the bottom (which for the sake of this explanation you can read as being related to global temperature), you'll see that the peaks in the eccentricity curve do indeed correspond fairly well with the peaks in the climate curves. However, aside from this, they are very different and this is precisely because of what I mentioned before: Milankovitch cycles are only one part of the story, and it is other processes that transform these cycles into the actual climatic effects we observe. 

**So when would the next glacial have been?** If you scroll to Table 2 in [this paper](_URL_0_), you can see a range of estimates for the duration of interglacials throughout the past 800,000 years, including the present interglacial (MIS1). You can see that the typical interglacial duration is around 10-20,000 years, and we're currently about 12,000 years into the current interglacial. We therefore might have expected the current interglacial to end within the next ~10,000 years, possibly significantly less. Of course, anthropogenic carbon emissions may have changed this significantly. For example, [this](_URL_2_) paper suggests that we may have delayed the next glacial by ~100,000 years.
පළමුව, එකම මිලන්කොවිච් චක්රයක් නොමැත. මිලන්කොවිච් චක්‍ර මගින් සූර්යයා වටා පෘථිවි කක්ෂයේ සහ භ්‍රමණ අක්ෂය තුළ විවිධ චක්‍රීය වෙනස්වීම් මාලාවක් විස්තර කරයි. මෙය සරල කිරීමක් වන අතර, පෘථිවි කක්ෂයේ විකේන්ද්‍රියතාවයේ වෙනස්වීම්, පෘථිවි භ්‍රමණ අක්ෂයේ ඇලවීම/ආනතිය සහ පෘථිවි කක්ෂයේ පූර්වගාමීත්වය යන වෙනස්කම් පාලනය කරන ප්‍රධාන චක්‍ර තුනක් ඇත. මෙම චක්‍ර මගින් පෘථිවිය පුරා සූර්ය විකිරණ ව්‍යාප්තිය සහ සෘතුමය චක්‍රය පාලනය කරයි. මෙම වෙනස්කම් දේශගුණයට සම්බන්ධ කිරීම සුළුපටු නොවේ. ආසන්න වශයෙන් පසුගිය වසර මිලියන ගණන පුරා, ග්ලැසියර අන්තර් ග්ලැසියර චක්‍ර (භූ විද්‍යාත්මකව අයිස් යුගය ලෙස හැඳින්වීම තාක්‍ෂණිකව වැරදියි, අයිස් යුගයක් යනු පෘථිවියේ ස්ථිර අයිස් තට්ටු පවතින විට) වසර ~100,000 විකේන්ද්‍රික චක්‍රය අනුගමනය කර ඇත. කෙසේ වෙතත්, බොහෝ භූ විද්‍යාත්මක වාර්තා සඳහා මෙය නිසැකවම සිදු නොවීය - පෘථිවි අතීතයේ විවිධ කාලවලදී, පෘථිවි දේශගුණය සංවේදී වූ ප්‍රධාන සංඛ්‍යාත වෙනස් වී ඇති බව පෙනේ. Milankovitch සංඛ්‍යාතයන් භූ විද්‍යාත්මක ඉතිහාසය පුරාවට ග්ලැසියර-අන්තර් ග්ලැසියර චක්‍ර මොඩියුලේට් කරන බවට ඉතා හොඳ සාක්ෂි ඇත, නමුත් එය සරලව යන තරම් සරල තරම් සරල නොවන බව වටහා ගැනීම වැදගත්ය &quot;අපි Y සංඛ්‍යාතයේ X අදියරේ සිටිමු, එබැවින් අපි සිටින්නේ ග්ලැසියර / අන්තර් ග්ලැසියර&quot;. මිලන්කොවිච් චක්‍රවලට සම්බන්ධ සූර්ය විකිරණවල සැබෑ වෙනස්කම් කුඩා වන අතර ඒවා _පේස්_ ග්ලැසියර-අන්තර් ග්ලැසියර චක්‍රවලට පෙනෙන අතර, පෘථිවි දේශගුණයේ විශාල වෙනස්කම් ඇති කිරීම සඳහා මෙම චක්‍ර විස්තාරණය කරන්නේ අනෙකුත් භූ විද්‍යාත්මක හා දේශගුණ විද්‍යාත්මක ක්‍රියාවලීන් ය. ** &quot;වර්තමාන මිලන්කොවිච් චක්‍රයේ අප සිටින්නේ කොතැනද&quot;** යන ප්‍රශ්නයට තදින් පිළිතුරු දීමට, [මෙම ප්‍රස්තාරය](_URL_1_) බලන්න. පළමු හරිත රේඛාව වන්නේ වර්තමානයේ ග්ලැසියර-අන්තර් ග්ලැසියර චක්‍රවල ප්‍රමුඛ වේග සාදන්නා වන විකේන්ද්‍රික චක්‍රය වන අතර ඔබට පෙනෙන පරිදි, අපි දේශීය උපරිමයක් පසු කර ඇත. ඔබ පළමු හරිත (විකේන්ද්‍රියතා) රේඛාව පතුලේ ඇති දුඹුරු සහ කොළ රේඛා සමඟ සංසන්දනය කළහොත් (මෙම පැහැදිලි කිරීම සඳහා ඔබට ගෝලීය උෂ්ණත්වයට සම්බන්ධ යැයි කියවිය හැකිය), විකේන්ද්‍රික වක්‍රයේ උච්චතම බව ඔබට පෙනෙනු ඇත. ඇත්ත වශයෙන්ම දේශගුණික වක්‍රවල මුදුන් සමඟ තරමක් හොඳින් අනුරූප වේ. කෙසේ වෙතත්, මේ හැර, ඒවා බෙහෙවින් වෙනස් වන අතර මෙය හරියටම මා කලින් සඳහන් කළ දේ නිසාය: මිලන්කොවිච් චක්‍ර කතාවේ එක් කොටසක් පමණක් වන අතර, මෙම චක්‍ර අප නිරීක්ෂණය කරන සැබෑ දේශගුණික බලපෑම් බවට පරිවර්තනය කරන්නේ වෙනත් ක්‍රියාවලීන් ය. **එසේ නම් මීළඟ ග්ලැසියරය කවදා වේද?** ඔබ [මෙම පත්‍රිකාවේ](_URL_0_) වගුවේ 2 වෙත අනුචලනය කළහොත්, වර්තමාන අන්තර් ග්ලැසියර ඇතුළුව පසුගිය වසර 800,000 පුරා අන්තර් ග්ලැසියර කාලසීමාව සඳහා ඇස්තමේන්තු පරාසයක් ඔබට දැකගත හැකිය. (MIS1). සාමාන්‍ය අන්තර් ග්ලැසියර කාලසීමාව වසර 10-20,000 පමණ වන බව ඔබට දැක ගත හැකි අතර, අපි දැනට පවතින අන්තර් ග්ලැසියර කාලයට වසර 12,000ක් පමණ ගත වී සිටිමු. එබැවින් ඉදිරි වසර ~10,000 තුළ, සැලකිය යුතු තරම් අඩුවෙන් වත්මන් අන්තර් ග්ලැසියර අවසන් වනු ඇතැයි අපි අපේක්ෂා කරන්නෙමු. ඇත්ත වශයෙන්ම, මානව කාබන් විමෝචනය මෙය සැලකිය යුතු ලෙස වෙනස් කර ඇත. උදාහරණයක් ලෙස, [මෙම](_URL_2_) පත්‍රිකාව යෝජනා කරන්නේ අපි මීළඟ ග්ලැසියර වසර ~100,000 කින් ප්‍රමාද කර ඇති බවයි.