TL;DR:

Classical music is music from the past, but it should not be assumed to be THE music of the past. It was mostly the music of the rich and powerful, and it was composed in specific styles and for specific contexts. Most people never wore fancy expensive formal clothes with elaborate jewelry, ate expensive exotic meals, or listened to fancy classical music. Classical music was not pub music.

 & #x200B;

First, what is classical music?

In the general sense, it usually refers to music that is connected to a tradition that comes from practices that started to be codified and institutionalized around the 9th-10th century in Europe: the usage of a form to write music down and theory of how to create music. It started in the Catholic Church, with literate people who wanted to standardize the music in the liturgy and its practice in all the regions in which it was performed. Those practices managed to get to secular music, mostly to the musicians employed by the rich and powerful.

Today most people think of classical music as a collection of pieces by some specific composers. Those composers belong to the previously mentioned tradition, because their music survived by being written with musical notation and their music uses the techniques codified in the music theory that was developed from the system that started to be codified many centuries ago. Those musicians had an education: they learned what music was meant to be and how it was meant to be performed. They mostly worked for the rich (first the Church and the nobility, then the wealthy). They were mostly trained craftsmen (today we would say professionals and artists, but for a long time that was not how they were seen) who were hired because of their skill and knowledge. 

 & #x200B;

How did this compare to other kinds music? Let's get to the specific centuries of your question with some examples.

François Couperin was a French musician, from a long line of distinguished musicians, working around 1700 at the court of Louis XIV.  He and other very well respected musicians composed and played music for many events of the aristocracy: religious ceremonies, social events, state events. Keep in mind Louis XIV [had this place built](_URL_0_), and employed hundreds of musicians for all his musical needs. The king wanted the fanciest palace to show his wealth and power, establishing what refined taste and the highest expression of the arts were. All the artists he employed were working to give the king what he wanted, and the aristocracy were to follow whatever he came up with.  Surgery for an anal fistula became a [fashionable thing](_URL_2_) because he had it done. 

So, Couperin and others composed for the richest and most powerful, in quirky styles that matched the dances those people liked (the king danced). At that time there was a lot of emphasis even in things like how should a high born person move, how to make fancy gestures and make ceremonies out of many things (they had ceremonies for when the king was waking up and going to bed, for examples). A highly stylized way of life in many regards.

[You can listen to some music by Couperin here.](_URL_3_)

Would poor people find any use for this peculiar music that was composed for fancy dancing or to entertain noble folks in choreographed social/state events? Would such music be suitable for pubs or public festivities? Not really, no. Would this music be easy to get? Well, some of this music was printed and sold. You would need to pay for it and pay properly trained musicians with proper instruments. Not doable for most people.

 & #x200B;

Johann Sebastian Bach was a German musician who died in 1750. He was a very religious protestant, who worked for churches and princes. Would regular people be able to listen to this music? Well, in many cases they would. People attending the [St. Nicholas Church in Leipzig](_URL_1_) in 1724 would have listened to [Bach's new Passio, composed for Good Friday](_URL_4_). They even tried to notify people of a change of venue!

This was religious music, hours of it. Not easy to listen cheerful tunes by ANY standard. In this case, and many others, Bach's music is dense. He was a mature composer with above average compositional technique, quite a taste for dense and complex (out of fashion) music, and quite a heavy hand when it came to write down notes. This music is challenging for the trained professional musicians of today (who have usually spent many, many years studying music). You don't just casually say let's play one of the Passions next Friday. 

Was his other music well known among the general public? Not terribly much, I am afraid. He composed dense, difficult music that was popular among music freaks (other professional musicians, and rich people with extensive musical training). He was a well respected specialist, hired to compose proper music for very proper religious ceremonies, and for people with a particular taste. He is way more famous today than he was in his time.
TL;DR: සම්භාව්‍ය සංගීතය යනු අතීතයේ සංගීතයයි, නමුත් එය අතීතයේ සංගීතය යැයි උපකල්පනය නොකළ යුතුය. එය බොහෝ විට ධනවතුන්ගේ සහ බලවතුන්ගේ සංගීතය වූ අතර, එය නිශ්චිත ශෛලීන් සහ විශේෂිත සන්දර්භයන් සඳහා රචනා කරන ලදී. බොහෝ අය කිසි විටෙක විස්තීර්ණ ආභරණ සහිත විසිතුරු මිල අධික විධිමත් ඇඳුම් ඇඳ සිටියේ නැත, මිල අධික විදේශීය ආහාර අනුභව කළේ නැත, හෝ විසිතුරු ශාස්ත්‍රීය සංගීතයට සවන් දුන්නේ නැත. ශාස්ත්‍රීය සංගීතය පබ් සංගීතය නොවේ. &amp; #x200B; පළමුව, ශාස්ත්‍රීය සංගීතය යනු කුමක්ද? සාමාන්‍ය අර්ථයෙන් ගත් කල, එය සාමාන්‍යයෙන් යොමු වන්නේ යුරෝපයේ 9 වැනි - 10 වැනි ශතවර්ෂවල පමණ සංග්‍රහ කිරීමට සහ ආයතනගත කිරීමට පටන් ගත් භාවිතයන් වලින් එන සම්ප්‍රදායකට සම්බන්ධ වූ සංගීතයට ය: සංගීතය ලිවීමට ආකෘතියක් භාවිතා කිරීම සහ කෙසේද යන්න පිළිබඳ න්‍යාය. සංගීතය නිර්මාණය කරන්න. එය කතෝලික පල්ලියේ ආරම්භ වූ අතර, එය සිදු කරන ලද සියලුම ප්‍රදේශවල පූජනීයත්වයේ සංගීතය සහ එහි භාවිතය ප්‍රමිතිගත කිරීමට අවශ්‍ය සාක්ෂරතාව ඇති පුද්ගලයින් සමඟ. එම භාවිතයන් ලෞකික සංගීතයට පිවිසීමට සමත් විය, බොහෝ විට ධනවතුන් හා බලවතුන් විසින් සේවයේ යොදවා ගත් සංගීතඥයන් වෙත. අද බොහෝ අය සම්භාව්‍ය සංගීතය සිතන්නේ ඇතැම් නිර්මාපකයින්ගේ කොටස් එකතුවක් ලෙසය. එම නිර්මාපකයින් අයත් වන්නේ කලින් සඳහන් කළ සම්ප්‍රදායට, මන්ද ඔවුන්ගේ සංගීතය සංගීත අංකනය සමඟ ලිවීමෙන් ඉතිරි වූ නිසා සහ ඔවුන්ගේ සංගීතය සියවස් ගණනාවකට පෙර කේතනය කිරීමට පටන් ගත් පද්ධතියෙන් ගොඩනඟන ලද සංගීත න්‍යාය තුළ කේතනය කරන ලද ශිල්පීය ක්‍රම භාවිතා කරන බැවිනි. එම සංගීතවේදීන්ට අධ්‍යාපනයක් තිබුණි: සංගීතය යනු කුමක්ද සහ එය ඉටු කිරීමට අදහස් කරන්නේ කෙසේද යන්න ඔවුන් ඉගෙන ගත්හ. ඔවුන් වැඩිපුරම වැඩ කළේ ධනවතුන් සඳහා (පළමුව පල්ලිය සහ වංශවත් අය, පසුව ධනවතුන්). ඔවුන් බොහෝ දුරට පුහුණු ශිල්පීන් (අද අපි වෘත්තිකයන් සහ කලාකරුවන් යැයි කියමු, නමුත් දිගු කලක් ඔවුන් දුටුවේ එසේ නොවේ) ඔවුන්ගේ දක්ෂතාවය සහ දැනුම නිසා කුලියට ගත් අයයි. &amp; #x200B; මෙය වෙනත් සංගීත වර්ග හා සසඳන්නේ කෙසේද? අපි උදාහරණ කිහිපයක් සමඟ ඔබේ ප්‍රශ්නයේ නිශ්චිත සියවස් වෙත යමු. François Couperin යනු 1700 දී පමණ ලුවී XIV ගේ උසාවියේ සේවය කළ කීර්තිමත් සංගීතඥයන්ගේ දිගු පෙළකට අයත් ප්‍රංශ සංගීතඥයෙකි. ඔහු සහ අනෙකුත් ඉතා ගෞරවනීය සංගීතඥයන් වංශාධිපතිත්වයේ බොහෝ සිදුවීම් සඳහා සංගීතය රචනා කර වාදනය කළහ: ආගමික උත්සව, සමාජ සිදුවීම්, රාජ්ය සිදුවීම්. XIV වන ලුවී [මෙම ස්ථානය ගොඩනගා තිබුනේ](_URL_0_), සහ ඔහුගේ සියලුම සංගීත අවශ්‍යතා සඳහා සංගීතඥයන් සිය ගණනක් සේවයේ යොදවා ඇති බව මතක තබා ගන්න. රජුට අවශ්‍ය වූයේ විචිත්‍රවත්ම මාලිගාව ඔහුගේ ධනය හා බලය පෙන්වීමට, පිරිපහදු කළ රසය සහ කලාවේ ඉහළම ප්‍රකාශනය කුමක්ද යන්න තහවුරු කිරීමයි. ඔහු සේවයේ යොදවා ගත් සියලුම කලාකරුවන් රජුට අවශ්‍ය දේ ලබා දීමට කටයුතු කළ අතර රදළයන් ඔහු ඉදිරිපත් කරන ඕනෑම දෙයක් අනුගමනය කළ යුතු විය. ගුද ෆිස්ටුල සඳහා සැත්කමක් [විලාසිතා දෙයක්](_URL_2_) බවට පත් වූයේ ඔහු එය කර තිබූ බැවිනි. ඉතින්, Couperin සහ වෙනත් අය ධනවත්ම සහ බලවත්ම අය වෙනුවෙන් රචනා කළේ, ඒ මිනිස්සු කැමති නැටුම්වලට (රජු නැටුවා) ගැලපෙන විචිත්‍රවත් විලාසිතාවලින්. උසස් ජන්මයෙකු ගමන් කළ යුතු ආකාරය, විසිතුරු ඉරියව් කරන්නේ කෙසේද, බොහෝ දේවලින් උත්සව පවත්වන්නේ කෙසේද (රජු අවදි වන විට සහ නින්දට යන විට ඔවුන්ට උත්සව තිබුණා. උදාහරණ). බොහෝ පැතිවලින් ඉතා ශෛලීගත ජීවන රටාවක්. [ඔබට මෙහි Couperin ගේ සංගීතයට සවන් දිය හැක.](_URL_3_) දිළිඳු මිනිසුන්ට විචිත්‍රවත් නැටුම් සඳහා හෝ නැටුම් සම්පාදනය කරන ලද සමාජ/රාජ්‍ය සිදුවීම් වලදී උතුම් පුද්ගලයින් විනෝදාස්වාදය සඳහා රචනා කරන ලද මෙම සුවිශේෂී සංගීතයෙන් යම් ප්‍රයෝජනයක් ලැබේවිද? එවැනි සංගීතය පබ් හෝ පොදු උත්සව සඳහා සුදුසු වේද? ඇත්තටම නැහැ, නැහැ. මෙම සංගීතය පහසුවෙන් ලබා ගත හැකිද? හොඳයි, මෙම සංගීතයෙන් සමහරක් මුද්‍රණය කර විකුණන ලදී. ඔබ ඒ සඳහා ගෙවිය යුතු අතර නිසි සංගීත භාණ්ඩ සමඟ නිසි පුහුණුව ලත් සංගීතඥයින්ට ගෙවිය යුතුය. බොහෝ මිනිසුන්ට කළ නොහැකි ය. &amp; #x200B; ජොහාන් සෙබස්තියන් බැච් 1750 දී මිය ගිය ජර්මානු සංගීත ian යෙකි. ඔහු ඉතා ආගමික විරෝධතා වාදියෙකි, ඔහු පල්ලි සහ කුමාරවරුන් වෙනුවෙන් වැඩ කළේය. සාමාන්‍ය මිනිසුන්ට මෙම සංගීතයට සවන් දිය හැකිද? හොඳයි, බොහෝ අවස්ථාවලදී ඔවුන් එසේ කරනු ඇත. [St. 1724 දී Leipzig හි Nicholas Church](_URL_1_) [Bach&#39;s New Passio, Good Friday වෙනුවෙන් රචනා කරන ලද](_URL_4_) ට සවන් දෙන්නට ඇත. ඔවුන් ස්ථානය වෙනස් කිරීමක් ගැන මිනිසුන්ට දැනුම් දීමට පවා උත්සාහ කළහ! මෙය ආගමික සංගීතයයි, එහි පැය ගණන. ඕනෑම ප්‍රමිතියකින් ප්‍රීතිමත් නාදවලට සවන් දීම පහසු නැත. මෙම නඩුවේදී සහ තවත් බොහෝ අය බැච්ගේ සංගීතය ඝනයි. ඔහු සාමාන්‍ය සංයුති ශිල්පීය ක්‍රමවලට වඩා වැඩි පරිණත නිර්මාපකයෙකු වූ අතර, ඝන සහ සංකීර්ණ (විලාසිතා වලින් බැහැර) සංගීතයට තරමක් රුචිකත්වයක් දක්වපු, සහ සටහන් ලිවීමේදී තරමක් බර අතක් ද ඇත. වර්තමාන පුහුණු වෘත්තීය සංගීතඥයින්ට (සාමාන්‍යයෙන් වසර ගණනාවක් සංගීතය හැදෑරීමට ගත කර ඇති) මෙම සංගීතය අභියෝගාත්මක ය. ලබන සිකුරාදා පැෂන් එකක් වාදනය කරමු කියලා ඔබ අහම්බෙන් කියන්නේ නැහැ. ඔහුගේ අනෙක් සංගීතය සාමාන්‍ය ජනතාව අතර ප්‍රසිද්ධ වුණාද? භයානක දෙයක් නොවේ, මම බයයි. ඔහු සංගීත පිස්සන් (අනෙකුත් වෘත්තීය සංගීතඥයන් සහ පුළුල් සංගීත පුහුණුවක් ඇති ධනවතුන්) අතර ජනප්‍රිය වූ ඝන, දුෂ්කර සංගීතය රචනා කළේය. ඔහු ඉතා ගෞරවනීය විශේෂඥයෙකු වූ අතර, ඉතා නිවැරදි ආගමික උත්සව සඳහා සහ විශේෂිත රසයක් ඇති පුද්ගලයින් සඳහා නිසි සංගීතය රචනා කිරීමට කුලියට ගන්නා ලදී. ඔහු එදා සිටි කාලයට වඩා අද ප්‍රසිද්ධය.