All sources - every bit of evidence about the past - requires source criticism to evaluate what flaws have insinuated themselves into the weave of information presented. The difference between a written primary source and recorded oral testimony that is not first hand can be summed up with the following:

Historians continually find that primary source documents about the past have flaws that need to be identified and isolated from the telling of an accurate history and perception of the past.

Historians (and folklorists) are often surprised to find that a historical legend includes information that is accurate and can be relied upon in the telling of history and perception of the past.

In other words, historical legends are sometimes surprisingly accurate and primary sources are sometimes surprisingly inaccurate. Well, OK, maybe we're actually not that surprised about either, but there is a core assumption that primary sources depict the past (but we find they are flawed) and that historical legends are inaccurate and inflated beyond use (but we sometimes find they are useful).

Of course folklorists don't often look to historical legends to understand the period described. Rather, they look at a historical legend to understand the people who told it - it is a different use of the source. But that aside, there has been ample analysis of historical legends and their surprising value in capturing the nature of past events.

Of particular use here is a collection of essays edited by Reimund Kvideland and Henning K. Sehmsdorf: Nordic Folklore (1989). This includes essays by Lauri Honko, who is one of the great modern theoreticians when it comes to the nature of legend. A particularly good essay for your question is a chapter by Brynjulf Alver, "Historical Legends and Historical Truth."

The bottom line is that oral tradition can be a surprising conveyor of accurate information about the past. As I began - all sources require source criticism. It is simply important to understand that written primary documents require a certain type of analysis while oral tradition requires another species of analysis. The filter for oral tradition must be more intense if it is to be used to understand an historical event, and without the anchor of written documents, it is difficult to use oral tradition, alone, to peer into a remote past.
සියලුම මූලාශ්‍ර - අතීතය පිළිබඳ සෑම සාක්ෂියක්ම - ඉදිරිපත් කරන ලද තොරතුරු වියමන තුළට කාවැදී ඇති අඩුපාඩු මොනවාදැයි ඇගයීමට මූලාශ්‍ර විවේචන අවශ්‍ය වේ. ලිඛිත ප්‍රාථමික මූලාශ්‍රයක් සහ ලේඛනගත වාචික සාක්ෂියක් අතර ඇති වෙනස පහත පරිදි සාරාංශ කළ හැකිය: අතීතය පිළිබඳ ප්‍රාථමික මූලාශ්‍ර ලේඛනවල නිවැරදි ඉතිහාසයක් පැවසීමෙන් හඳුනාගෙන හුදකලා කළ යුතු දෝෂ ඇති බව ඉතිහාසඥයින් අඛණ්ඩව සොයා ගනී. සහ අතීතය පිළිබඳ අවබෝධය. ඉතිහාසඥයන් (සහ ජනකතාකරුවන්) බොහෝ විට පුදුමයට පත් වන්නේ ඓතිහාසික පුරාවෘත්තයක නිවැරදි තොරතුරු ඇතුළත් වන අතර ඉතිහාසය පැවසීම සහ අතීතය පිළිබඳ අවබෝධය පිළිබඳ විශ්වාසය තැබිය හැකි තොරතුරු ඇතුළත් වේ. වෙනත් වචන වලින් කිවහොත්, ඓතිහාසික පුරාවෘත්ත සමහර විට පුදුම සහගත ලෙස නිවැරදි වන අතර ප්‍රාථමික මූලාශ්‍ර සමහර විට පුදුම සහගත ලෙස සාවද්‍ය වේ. හොඳයි, හරි, සමහර විට අපි ඇත්තටම ඒ ගැන පුදුම නොවෙමු, නමුත් ප්‍රාථමික මූලාශ්‍ර අතීතය නිරූපණය කරන බවට මූලික උපකල්පනයක් ඇත (නමුත් ඒවා දෝෂ සහිත බව අපට පෙනේ) සහ ඓතිහාසික ජනප්‍රවාද සාවද්‍ය සහ භාවිතා කළ නොහැකි ලෙස පුම්බා ඇත (නමුත් අපට සමහර විට හමු වේ. ඒවා ප්රයෝජනවත් වේ). ඇත්ත වශයෙන්ම, විස්තර කරන ලද කාල පරිච්ඡේදය තේරුම් ගැනීමට ජනකතා බොහෝ විට ඓතිහාසික පුරාවෘත්තයන් දෙස බලන්නේ නැත. ඒ වෙනුවට, ඔවුන් ඉතිහාස පුරාවෘත්තයක් දෙස බලයි, එය පැවසූ පුද්ගලයින් තේරුම් ගැනීමට - එය මූලාශ්‍රයේ වෙනස් භාවිතයකි. එහෙත් එය පසෙක තබා, අතීත සිදුවීම්වල ස්වභාවය ග්‍රහණය කර ගැනීමේදී ඓතිහාසික පුරාවෘත්ත සහ ඒවායේ විස්මිත වටිනාකම පිළිබඳ ඕනෑ තරම් විග්‍රහ කර ඇත. මෙහිදී විශේෂයෙන් භාවිතා වන්නේ Reimund Kvideland සහ Henning K. Sehmsdorf: Nordic Folklore (1989) විසින් සංස්කරණය කරන ලද රචනා එකතුවකි. පුරාවෘත්තයේ ස්වභාවය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල ශ්‍රේෂ්ඨ නූතන න්‍යායිකයෙකු වන ලෝරි හොන්කෝගේ රචනා මෙයට ඇතුළත් වේ. ඔබේ ප්‍රශ්නය සඳහා විශේෂයෙන් හොඳ රචනයක් වන්නේ බ්‍රින්ජුල්ෆ් ඇල්වර්ගේ &quot;ඓතිහාසික පුරාවෘත්ත සහ ඓතිහාසික සත්‍යය&quot; යන පරිච්ඡේදයයි. අවසාන කරුණ නම් වාචික සම්ප්‍රදාය අතීතය පිළිබඳ නිවැරදි තොරතුරු විස්මිත වාහකයක් විය හැකි බවයි. මා ආරම්භ කළ පරිදි - සියලුම මූලාශ්‍ර සඳහා මූලාශ්‍ර විවේචන අවශ්‍ය වේ. ලිඛිත ප්‍රාථමික ලේඛන සඳහා යම් විශ්ලේෂණ වර්ගයක් අවශ්‍ය වන අතර වාචික සම්ප්‍රදායට වෙනත් විශ්ලේෂණ විශේෂයක් අවශ්‍ය බව තේරුම් ගැනීම සරලව වැදගත් වේ. ඉතිහාසගත සිදුවීමක් අවබෝධ කර ගැනීමට නම් වාචික සම්ප්‍රදාය සඳහා වන පෙරහන වඩාත් තීව්‍ර විය යුතු අතර, ලිඛිත ලේඛනවල නැංගුරමක් නොමැතිව, දුරස්ථ අතීතයකට එබී බැලීම සඳහා වාචික සම්ප්‍රදාය පමණක් භාවිතා කිරීම අපහසුය.