As Carl Sagan once explained in Cosmos: (paraphrasing)

Take a ball of clay (not spherical, just a rough shape) of clay, then put your hand on top and push down, then turn it over and do it to that side, then keep turning it over in different angles and pushing down on top. Eventually, you will end up with a spherical ball. 

This is pretty much what gravity is doing to everything all the time, hence why many objects in the universe are spheres. The larger the object, the larger the mass, and hence the more effect gravity has on objects on the surface. Compare that to an asteroid that could be shaped like a potato, the mass is not nearly as large, and hence gravity does not push down as hard, which allows it to keep its shape of a potato.
Carl Sagan වරක් Cosmos හි පැහැදිලි කළ පරිදි: (පරිපද කිරීම) මැටි බෝලයක් (ගෝලාකාර නොවේ, රළු හැඩයක්) ගන්න, ඉන්පසු ඔබේ අත උඩින් තබා පහළට තල්ලු කරන්න, ඉන්පසු එය පෙරළා ඒ පැත්තට කරන්න, ඉන්පසු එය විවිධ කෝණවලින් පෙරළා ඉහළට පහළට තල්ලු කරන්න. අවසානයේදී, ඔබ ගෝලාකාර බෝලයකින් අවසන් වනු ඇත. ගුරුත්වාකර්ෂණය සෑම දෙයකටම නිතරම කරන්නේ මෙයයි, එබැවින් විශ්වයේ බොහෝ වස්තූන් ගෝලාකාර වන්නේ මන්ද යන්නයි. වස්තුව විශාල වන තරමට ස්කන්ධය විශාල වන අතර එම නිසා මතුපිට ඇති වස්තූන් මත ගුරුත්වාකර්ෂණය වැඩි බලපෑමක් ඇති කරයි. එය අර්තාපල් මෙන් හැඩගස්වාගත හැකි ග්‍රහකයක් හා සසඳන්න, ස්කන්ධය එතරම් විශාල නොවේ, එබැවින් ගුරුත්වාකර්ෂණය තදින් පහළට තල්ලු නොවේ, එමඟින් අර්තාපල් වල හැඩය තබා ගැනීමට ඉඩ සලසයි.