Though chip/PIN aspect protects the cardholder and merchant from one type of fraud, the security procedures and insurance of the entire industry protects both from the other type of fraud.

Let's say I have your credit card information. I can make a purchase online, but I generally need an address to ship it to, or I need to be somewhere to cash in (e.g. plane tickets). I get caught both ways.

Let's say I am able to get a store to ring in a purchase from just the plastic card (no chip/swipe) or just from the numbers. Even if I get away with that, chances are that there will be a report soon enough (either from the cardholder, or the bank's security people) that the card or card information was suspected as stolen.

In most cases, the cardholder is protected (insurance). The merchant could also be protected, depending on whether or not the employee ringing in the purchase checked ID, signature, or phoned the bank to make sure the purchase was okay.

Edit -fdjklas;
චිප්/පින් අංකය මඟින් කාඩ්පත් හිමියා සහ වෙළෙන්දා එක් ආකාරයක වංචාවකින් ආරක්ෂා කරන නමුත්, සමස්ත කර්මාන්තයේ ආරක්ෂක ක්‍රියා පටිපාටි සහ රක්ෂණය අනෙක් ආකාරයේ වංචාවෙන් ආරක්ෂා කරයි. ඔබේ ක්‍රෙඩිට් කාඩ් තොරතුරු මා සතුව ඇතැයි කියමු. මට අන්තර්ජාලය හරහා මිලදී ගැනීමක් කළ හැක, නමුත් මට සාමාන්‍යයෙන් එය නැව්ගත කිරීමට ලිපිනයක් අවශ්‍ය වේ, නැතහොත් මුදල් ලබා ගැනීමට මට කොහේ හෝ සිටිය යුතුය (උදා: ගුවන් ටිකට්පත්). මම දෙපැත්තටම මාට්ටු වෙනවා. ප්ලාස්ටික් කාඩ්පතෙන් (චිප්/ස්වයිප් නැත) හෝ අංක වලින් පමණක් මිලදී ගැනීමක් සඳහා මට වෙළඳසැලක් ලබා ගත හැකි යැයි සිතමු. මම එයින් ගැලවී ගියත්, කාඩ්පත හෝ කාඩ්පත් තොරතුරු සොරකම් කළ බවට සැක කරන බවට (කාඩ් හිමියාගෙන් හෝ බැංකුවේ ආරක්ෂකයින්ගෙන්) ඉක්මනින් වාර්තාවක් ලැබෙනු ඇත. බොහෝ අවස්ථාවලදී, කාඩ්පත් හිමියා ආරක්ෂා කර ඇත (රක්ෂණ). මිල දී ගැනීමේදී සේවකයා ID, අත්සන පරීක්ෂා කළාද, නැතහොත් මිලදී ගැනීම හරිද යන්න තහවුරු කර ගැනීම සඳහා බැංකුවට දුරකථන ඇමතුමක් ගත්තාද නැද්ද යන්න මත පදනම්ව, වෙළෙන්දා ආරක්ෂා කළ හැකිය. සංස්කරණය කරන්න -fdjklas;