The short answer to this question is that different Slavic groups were not seen as equal in the eyes of Nazi leaders. However, this was largely due to necessity and logistics rather than true, unabashed ideology, especially as the Second World War progressed. Due to the nature of my expertise, the following answer will be focused on German interactions with Czechs. Despite the exclusion of an in-depth discussion of German interactions with other Slavic groups, I believe Nazi policy towards Czechs and Sudeten-Germans within the Protectorate of Bohemia and Moravia to be the perfect example of the belief that some Slavs could be treated differently or "better" by the Reich.

One thing that should be noted at the start of this, is that even ethnic Germans outside of the borders of Germany-proper were often ostracized by Nazi occupation. Most Sudeten-Germans especially had a particular identity that did not seek to build connection with other Germans in Austria or Germany, but rather sought to create a unique identity that was tied to the natural landscape of the Sudetenland specifically. This was supported by "Heimat," or "homeland" groups, which heavily attempted to spacialize Sudeten-German nationalism. Heimat lead hiking and excursion clubs, as well as natural history and preservation groups "nurtured the idea that [Sudeten] German achievements were inscribed in the [Sudetenland's] landscape” (Glassheim, *Cleansing the Czechoslovak Borderlands*, 27). Heimat activists especially sought to build this identity especially in opposition to a Czech identity that was supposedly based on "modernity" and industry, as well as “alienation from the soil, denationalization, and godless socialism” (Glassheim, *Cleansing the Czechoslovak Borderlands,* 33).  

With this being noted, as I've mentioned in [other answers](_URL_1_), Sudeten-German nationalist parties, such as the Sudetendeutsche Partei, were decidedly Pro-Reich, but this does not mean that the Sudeten-German identity was not one completely unique of a wider Pan-German identity that the Reich desired to create. Additionally, historian Tara Zahra has done great work in showing that most of those who lived in interwar Czechoslovakia, both German and Czech, were often more anational, and the lines between what constituted a "German" and what constituted a "Czech" were often blurred, with many being able to speak both languages, as well as widespread "mixed" marriages. This uncertainty of exact ethnicity within Czechoslovakia is especially pertinent for understanding the absurdity of Nazi racial policy within the Protectorate of Bohemia and Moravia during the Second World War, as Nazi policy wished to enforce strict racial policies in a place where ethnicity had characteristically been uncertain. 

On the topic of  resistance to occupation: many Czech patriots had been disheartened by former President Beneš's capitulation to the Munich Decree in 1938, and Czech Communists had been absolutely mortified by Stalin's signing of the Molotov-Ribbentrop pact (a metaphorical deal with the Devil [Hitler] in the eyes of Czech Communists). These facts, combined with the lack of a tradition with armed resistance or partisan warfare among the Czechs (as opposed, for example, to the Yugoslavs), meant that Czechs practiced traditional, open resistance against Nazi occupation comparatively less than other occupied Slavic groups. Where Czech resentment existed, it was usually directed at Sudeten-Germans rather than Reich Germans. Often, many Sudeten-Germans who could, did not initially opt for Reich citizenship due to fear from social and economic boycotts that Czech patriots might call for. Additionally, although Reich Germans occupied high ranking positions within the Protectorate's administration, Sudeten Germans usually occupied entry level bureaucratic positions and therefore were often the ones to deal face to face with Czech dissenters. 

Czech resistance was mostly manifested in subjective, less concrete, or otherwise less measurable ways than open armed conflict or "traditional" resistance (although resistance groups, such as the Ústřední vedení odboje domácího, or ÚVOD, did exist). Czechs often practiced intentional incompetence at their jobs, especially if they worked in a war related industry, such as steel or weapon manufacturing, in order to sabotage the war effort. Other actions that were deemed "acting nationally," such as making a point to speak Czech rather than German, or telling jokes that undermined the perceived authority of the Reich, were popular ways to resist Germanization that were more ambiguous, harder to notice, and thus harder to punish than more "traditional" ideas of resistance. Cited below, Mastný's *The Czechs Under Nazi Rule* is a great work on Czech Resistance.

Hermann Göring, among other Reich officials, especially tied their expansionist goals not to ethnicity but rather to an economically strong, industrialized "mitteleuropäische," and the Protectorate of Bohemia and Moravia would be integral to achieving this, especially as Czechoslovakia had been the 10th largest industrial producer per capita in the world during the interwar period, and 70% of Czechoslovakia's industry was located in the Protectorate (Bryant, *Prague in Black*, 77, 78). The revocation of Jewish property in the Protectorate was enough to justify the  ideological reversal of "Czechification" of the Protectorate, and Reich officials allowed non-Jewish Czechs to largely participate in the working economy, with 84% of the Protectorate's industrial managerial roles filled by Czechs in 1941. (Bryant, *Prague in Black*, 84, 85) Especially as the war situation became more dire for the Reich, the original goal of repopulating the Protectorate with Germans changed into a goal to make the Czechs "German."

To conclude, economic necessity, along with the lack of cohesive and constant resistance compared to other occupied Slavic countries, meant that Czechs were afforded a better status in the eyes of the Reich. However, that is not to say that Czechs did not suffer. This answer's intention is not to belittle the suffering of Czech Jews by the Reich. Furthermore, we should not forget other horrendous acts committed by the Reich against Czechs, such as the [Lidice Massacre](_URL_0_). There is always a great deal of difficulty that comes attached to writing about these topics, not only in an emotional sense, but also because we should strive to avoid attaching collective guilt or innocence to groups. Collaboration and resistance are often grey areas, and harder to define than people would ideally enjoy.

Finally, I find it easier to differentiate between different "German" classifications in the Czech language rather than English, so I apologize sometimes if in the above post it is unclear whether "German" refers to either a Reich German or a Sudeten-German.

A great book to read for this all, heavily referenced in the above question and cited below, would be Chad Bryant's *Prague in Black.* His chapters "A Hopelessly Mixed People" and "The Reich Way of Thinking" are especially relevant. 


*Works of Interest:*

Brandes, Detlef. *Die Tschechen unter deutschem Protektorat; Teil 1: Besatzungspolitik, Kollaboration und Widerstand im Protektorat Böhmen und Mähren bis Heydrichs Tod: (1939 - 1942)*. Munich: Oldenbourg, 1969.

Bryant, Chad. *Prague in Black: Nazi Rule and Czech Nationalism.* Cambridge: Harvard University Press, 2007. 

Glassheim, Eagle. *Cleansing the Czechoslovak Borderlands: Migration, Environment, and Health in the Former Sudetenland*. Pittsburgh: University of Pittsburgh Press, 2016.

Mastný, Vojtěch. *The Czechs Under Nazi Rule: The Failure of National Resistance, 1939-1942*. New York  &  London: Columbia University Press, 1971.

Zahra, Tara. *Kidnapped Souls: National Indifference and the Battle for Children in the Bohemian Lands, 1900-1948*. Ithaca: Cornell University Press, 2008.
මෙම ප්රශ්නයට කෙටි පිළිතුර වන්නේ නාසි නායකයින්ගේ ඇස් හමුවේ විවිධ ස්ලාවික් කණ්ඩායම් සමාන ලෙස නොසැලකීමයි. කෙසේ වෙතත්, මෙය බොහෝ දුරට සත්‍ය, නිර්ලජ්ජිත දෘෂ්ටිවාදයට වඩා අවශ්‍යතාවය සහ සැපයුම් නිසා විය, විශේෂයෙන් දෙවන ලෝක යුද්ධය ප්‍රගතියත් සමඟ. මගේ ප්‍රවීණත්වයේ ස්වභාවය අනුව, පහත පිළිතුර චෙක් ජාතිකයන් සමඟ ජර්මානු අන්තර්ක්‍රියා කෙරෙහි අවධානය යොමු කරනු ඇත. අනෙකුත් ස්ලාවික් කණ්ඩායම් සමඟ ජර්මානු අන්තර්ක්‍රියා පිළිබඳ ගැඹුරු සාකච්ඡාවක් බැහැර කර තිබියදීත්, බොහීමියාවේ සහ මොරාවියාවේ ආරක්‍ෂක ප්‍රදේශය තුළ චෙක් සහ සුඩේටන්-ජර්මානුවන් සඳහා වූ නාසි ප්‍රතිපත්තිය සමහර ස්ලාව් ජාතිකයින්ට වෙනස් ලෙස සැලකිය හැකි බවට ඇති විශ්වාසයේ හොඳම උදාහරණය බව මම විශ්වාස කරමි. රීච් විසින් &quot;වඩා හොඳ&quot;. මෙය ආරම්භයේදී සඳහන් කළ යුතු එක් දෙයක් නම්, ජර්මනියේ දේශසීමාවෙන් පිටත ජනවාර්ගික ජර්මානුවන් පවා බොහෝ විට නාසි ආක්‍රමණයෙන් නෙරපා හරින ලදී. බොහෝ සුඩේටන්-ජර්මානුවන්ට විශේෂයෙන් ඔස්ට්‍රියාවේ හෝ ජර්මනියේ වෙනත් ජර්මානුවන් සමඟ සබඳතා ගොඩනඟා ගැනීමට උත්සාහ නොකළ විශේෂිත අනන්‍යතාවයක් තිබුණි, නමුත් විශේෂයෙන් සුඩේටන්ලන්තයේ ස්වාභාවික භූ දර්ශනයට බැඳී ඇති අද්විතීය අනන්‍යතාවයක් නිර්මාණය කිරීමට උත්සාහ කළහ. සුඩේටන්-ජර්මානු ජාතිකවාදය අවකාශීය කිරීමට දැඩි ලෙස උත්සාහ කළ &quot;හයිමාට්&quot; හෝ &quot;නිජබිම&quot; කණ්ඩායම් විසින් මෙයට සහාය දෙන ලදී. Heimat ප්‍රමුඛ කඳු නැගීම සහ විනෝද චාරිකා සමාජ, මෙන්ම ස්වභාවික ඉතිහාසය සහ සංරක්ෂණ කණ්ඩායම් &quot;[Sudeten] ජර්මානු ජයග්‍රහණ [Sudetenland&#39;s] භූ දර්ශනයේ සටහන් කර ඇති බවට අදහස පෝෂණය කරන ලදී&quot; (Glassheim, *Cleansing the Chechoslav Borderlands*, 27). Heimat ක්‍රියාකාරීන් විශේෂයෙන්. විශේෂයෙන්ම &quot;නූතනත්වය&quot; සහ කර්මාන්තය මත පදනම් වූ චෙක් අනන්‍යතාවයට ප්‍රතිවිරුද්ධව මෙම අනන්‍යතාවය ගොඩනඟා ගැනීමට මෙන්ම &quot;පසෙන් විරසක වීම, ජාතිකකරණය සහ දේවත්වයෙන් තොර සමාජවාදය&quot; (Glassheim, *Cleansing the Chechoslav Borderlands,* 33) මම [වෙනත් පිළිතුරු](_URL_1_) හි සඳහන් කර ඇති පරිදි මෙය සටහන් කර ඇති පරිදි, Sudetendeutsche Partei වැනි Sudeten-German ජාතිකවාදී පක්ෂ, Reich-ගැති වූ නමුත්, මෙයින් අදහස් කරන්නේ Sudeten-German අනන්‍යතාවය නොවේ. මීට අමතරව, ජර්මානු සහ චෙක් යන දෙඅංශයේම චෙකොස්ලොවැකියාවේ ජීවත් වූ බොහෝ දෙනා බොහෝ විට වඩා ජාතික බව පෙන්වීමට ඉතිහාසඥ ටාරා සහරා විශිෂ්ට කාර්යයක් කර ඇත. &quot;ජර්මානු&quot; සහ &quot;චෙක්&quot; සමන්විත වූ දේ අතර රේඛා බොහෝ විට නොපැහැදිලි විය, බොහෝ දෙනෙකුට භාෂා දෙකම කතා කිරීමට හැකි වීම මෙන්ම පුළුල් &quot;මිශ්ර&quot; විවාහයන් ද ඇත. චෙකොස්ලොවැකියාව තුළ නිශ්චිත ජනවාර්ගිකත්වය පිළිබඳ මෙම අවිනිශ්චිතතාවය, ජනවාර්ගිකත්වය ලාක්ෂණිකව අවිනිශ්චිතව පැවති ස්ථානයක දැඩි වාර්ගික ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක කිරීමට නාසි ප්‍රතිපත්තිය කැමති වූ පරිදි, දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයේදී බොහීමියාව සහ මොරාවියා ආරක්ෂක කලාපය තුළ නාසි වාර්ගික ප්‍රතිපත්තියේ විකාර සහගත බව අවබෝධ කර ගැනීම සඳහා විශේෂයෙන් අදාළ වේ. වාඩිලෑමට ප්‍රතිරෝධය යන මාතෘකාව මත: බොහෝ චෙක් දේශප්‍රේමීන් හිටපු ජනාධිපති බෙනේෂ් 1938 මියුනිච් නියෝගයට යටත් වීම නිසා අධෛර්යයට පත් වූ අතර, ස්ටාලින් විසින් මොලොටොව්-රිබන්ට්‍රොප් ගිවිසුම අත්සන් කිරීම නිසා චෙක් කොමියුනිස්ට්වාදීන් සම්පූර්ණයෙන්ම අධෛර්යයට පත් විය. හිට්ලර්] චෙක් කොමියුනිස්ට්වාදීන්ගේ ඇස් හමුවේ). මෙම කරුණු, චෙක්වරුන් අතර සන්නද්ධ ප්‍රතිරෝධයක් හෝ පක්ෂග්‍රාහී යුද්ධයක් සහිත සම්ප්‍රදායක් නොමැතිකම සමඟ ඒකාබද්ධව (උදාහරණයක් ලෙස, යුගෝස්ලාවියානුවන්ට ප්‍රතිවිරුද්ධව), චෙක්වරුන් නාසි වාඩිලෑමට එරෙහිව සාම්ප්‍රදායික, විවෘත ප්‍රතිරෝධය ක්‍රියාත්මක කළේ අනෙකුත් වාඩිලාගෙන සිටි ස්ලාවික් කණ්ඩායම්වලට වඩා සාපේක්ෂව අඩු බවයි. චෙක් අමනාපය පැවති තැන, එය සාමාන්‍යයෙන් යොමු වූයේ රීච් ජර්මානුවන්ට වඩා සුඩේටන්-ජර්මානුවන්ට ය. බොහෝ විට, බොහෝ සුඩේටන්-ජර්මානුවන්, චෙක් දේශප්‍රේමීන් ඉල්ලා සිටිය හැකි සමාජ හා ආර්ථික වර්ජනයන්ට ඇති බිය නිසා මුලින් රීච් පුරවැසිභාවය තෝරා නොගත්තේය. මීට අමතරව, රීච් ජර්මානුවන් ආරක්‍ෂක පරිපාලනය තුළ ඉහළ තනතුරු දැරුවද, සුඩේටන් ජර්මානුවන් සාමාන්‍යයෙන් ප්‍රවේශ මට්ටමේ නිලධර තනතුරු දැරූ අතර එබැවින් බොහෝ විට චෙක් විරුද්ධවාදීන් සමඟ මුහුණට මුහුණ ලා කටයුතු කළහ. විවෘත සන්නද්ධ ගැටුම් හෝ &quot;සාම්ප්‍රදායික&quot; ප්‍රතිරෝධයට වඩා (Ústřední vedení odboje domácího, හෝ ÚVOD වැනි ප්‍රතිරෝධක කණ්ඩායම් පැවතුනද) චෙක් ප්‍රතිරෝධය බොහෝ දුරට ආත්මීය, අඩු සංයුක්ත හෝ වෙනත් ආකාරයකින් අඩු මැනිය හැකි ක්‍රමවලින් ප්‍රකාශ විය. චෙක් ජාතිකයන් බොහෝ විට ඔවුන්ගේ රැකියාවේදී හිතාමතාම නොහැකියාව පුරුදු කර ඇත, විශේෂයෙන් ඔවුන් යුද ප්‍රයත්නය කඩාකප්පල් කිරීම සඳහා වානේ හෝ ආයුධ නිෂ්පාදනය වැනි යුද්ධයට සම්බන්ධ කර්මාන්තයක සේවය කළේ නම්. ජර්මානු භාෂාවට වඩා චෙක් භාෂාව කතා කිරීමට කරුණක් කිරීම හෝ රීච්හි බලයට වලක්වන විහිළු කීම වැනි &quot;ජාතිකව ක්‍රියා කිරීම&quot; ලෙස සලකනු ලැබූ අනෙකුත් ක්‍රියා, වඩාත් අපැහැදිලි, අවධානයට අපහසු, සහ ජර්මානුකරණයට එරෙහි වීමට ජනප්‍රිය ක්‍රම විය. එබැවින් ප්‍රතිරෝධය පිළිබඳ &quot;සාම්ප්‍රදායික&quot; අදහස්වලට වඩා දඬුවම් කිරීම දුෂ්කර ය. පහත සඳහන් කර ඇති, Mastný ගේ *The Czechs Under Nazi Rule* යනු චෙක් ප්‍රතිරෝධය පිළිබඳ විශිෂ්ට කෘතියකි. අනෙකුත් රීච් නිලධාරීන් අතර Hermann Göring, විශේෂයෙන්ම ඔවුන්ගේ ව්‍යාප්තිවාදී ඉලක්ක ජනවාර්ගිකත්වයට නොව ආර්ථික වශයෙන් ශක්තිමත්, කාර්මිකකරණය වූ &quot;mitteleuropaische&quot; වෙත බැඳ තැබූ අතර, Bohemia සහ Moravia ආරක්‍ෂාව මෙය සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා අත්‍යවශ්‍ය වනු ඇත, විශේෂයෙන් චෙකොස්ලොවැකියාව 10 වැනි විශාලතම විය. අන්තර් යුධ සමය තුළ ලෝකයේ ඒක පුද්ගල කාර්මික නිෂ්පාදකයා වූ අතර චෙකොස්ලොවැකියාවේ කර්මාන්තයෙන් 70% ක් ආරක්‍ෂක ප්‍රදේශයේ පිහිටා ඇත (බ්‍රයන්ට්, *ප්‍රාග් ඉන් බ්ලැක්*, 77, 78). ආරක්‍ෂක ප්‍රදේශයේ යුදෙව් දේපළ අවලංගු කිරීම ආරක්‍ෂක අංශයේ &quot;චෙක්කරණය&quot; මතවාදීමය ආපසු හැරීම සාධාරණීකරණය කිරීමට ප්‍රමාණවත් වූ අතර, රීච් නිලධාරීන් යුදෙව් නොවන චෙක් ජාතිකයින්ට වැඩ කරන ආර්ථිකයට විශාල වශයෙන් සහභාගී වීමට ඉඩ දුන් අතර, ආරක්‍ෂක මණ්ඩලයේ කාර්මික කළමනාකරණ භූමිකාවන්ගෙන් 84% පුරවා ඇත. 1941 දී චෙක් ජාතිකයන්. (බ්‍රයන්ට්, *ප්‍රාග් ඉන් බ්ලැක්*, 84, 85) විශේෂයෙන්ම යුද තත්ත්වය රයික් සඳහා වඩාත් දරුණු වූ විට, ජර්මානුවන් සමඟ ආරක්‍ෂක ප්‍රදේශය නැවත ජනාකීර්ණ කිරීමේ මුල් ඉලක්කය චෙක්වරුන් &quot;ජර්මානු&quot; බවට පත් කිරීමේ ඉලක්කයක් බවට වෙනස් විය. අවසාන වශයෙන්, අනෙකුත් වාඩිලාගෙන සිටි ස්ලාවික් රටවල් හා සසඳන විට ඒකාබද්ධ හා නිරන්තර ප්‍රතිරෝධයක් නොමැතිකම සමඟ ආර්ථික අවශ්‍යතාවය, චෙක්වරුන්ට රීච්ගේ ඇස් හමුවේ වඩා හොඳ තත්වයක් ලබා දී ඇත. කෙසේ වෙතත්, චෙක් ජාතිකයින් දුක් විඳ නැති බව මින් අදහස් නොවේ. මෙම පිළිතුරේ අභිප්‍රාය වන්නේ රීච් විසින් චෙක් යුදෙව්වන් විඳින දුක් වේදනා හෑල්ලු කිරීම නොවේ. තවද, [Lidice Massacre](_URL_0_) වැනි චෙක්වරුන්ට එරෙහිව රීච් විසින් සිදු කරන ලද අනෙකුත් බිහිසුණු ක්‍රියා අප අමතක නොකළ යුතුය. මෙම මාතෘකා ගැන ලිවීමට සෑම විටම විශාල දුෂ්කරතා ඇති වේ, චිත්තවේගීය අර්ථයෙන් පමණක් නොව, කණ්ඩායම්වලට සාමූහික වරද හෝ නිර්දෝෂීභාවය ඇමිණීමෙන් වැළකී සිටීමට අප උත්සාහ කළ යුතු බැවිනි. සහයෝගීතාවය සහ ප්‍රතිරෝධය බොහෝ විට අළු පැහැති ප්‍රදේශ වන අතර, මිනිසුන් ඉතා මැනවින් භුක්ති විඳීමට වඩා නිර්වචනය කිරීමට අපහසුය. අවසාන වශයෙන්, ඉංග්‍රීසි වෙනුවට චෙක් භාෂාවේ විවිධ &quot;ජර්මානු&quot; වර්ගීකරණයන් අතර වෙනස හඳුනා ගැනීම පහසු බව මට පෙනේ, එබැවින් ඉහත පෝස්ටුවෙහි &quot;ජර්මානු&quot; යනු රීච් ජර්මානු හෝ සුඩේටන්-ජර්මානු ජාතිකයෙකුට යන්න අපැහැදිලි නම් මම සමහර විට සමාව අයදිමි. මේ සියල්ල සඳහා කියවිය හැකි විශිෂ්ට පොතක්, ඉහත ප්‍රශ්නයේ දැඩි ලෙස සඳහන් කර පහතින් උපුටා දක්වා ඇත, Chad Bryant ගේ *Prague in Black* වේ.* ඔහුගේ &quot;A Hopelessly Mixed People&quot; සහ &quot;The Reich Way of Thinking&quot; යන පරිච්ඡේද විශේෂයෙන් අදාළ වේ. *ආදරණීය කෘති:* Brandes, Detlef. *Die Tschechen unter deutschem Protektorat; Teil 1: Besatzungspolitik, Kollaboration und Widerstand im Protektorat Böhmen und Mähren bis Heydrichs Tod: (1939 - 1942)*. මියුනිච්: ඕල්ඩන්බර්ග්, 1969. බ්‍රයන්ට්, චැඩ්. *ප්‍රාග් ඉන් බ්ලැක්: නාසි පාලනය සහ චෙක් ජාතිකවාදය.* කේම්බ්‍රිජ්: හාවඩ් යුනිවර්සිටි ප්‍රෙස්, 2007. ග්ලැෂයිම්, ඊගල්. *චෙකොස්ලොවැක් දේශසීමා පිරිසිදු කිරීම: පෙර සුඩෙටන්ලන්තයේ සංක්‍රමණය, පරිසරය සහ සෞඛ්‍යය*. Pittsburgh: University of Pittsburgh Press, 2016. Mastný, Vojtěch. *නාසි පාලනය යටතේ චෙක් ජාතිකයන්: ජාතික ප්‍රතිරෝධයේ අසාර්ථකත්වය, 1939-1942*. නිව් යෝර්ක් සහ ලන්ඩන්: කොලොම්බියා විශ්වවිද්‍යාල මුද්‍රණාලය, 1971. සහරා, ටාරා. * පැහැරගත් ආත්මයන්: ජාතික උදාසීනත්වය සහ බොහීමියානු ඉඩම්වල ළමුන් සඳහා වූ සටන, 1900-1948*. Ithaca: Cornell University Press, 2008.