From my point of view as a late 20s black male. The root cause is cultural conditioning, and that is something that will never go away which is why I strongly believe it's a problem that will never be solved. Now if you don't know what I mean by cultural conditioning, everything from kids movies, TV shows, commercials, what you hear on the news etc has an impact on the way you think. It's so deeply engrained in our society that it's impossible to break. Caucasians automatically think, whether they are racist or not that African Americans are more violent. African Americans feel from a very young age that the world is against them, you hear it a lot in rap songs on TV shows etc, so the mind state is completely different. I was taught at a very young age that it isn't a fair playing field and it would be something that I will have to live with the rest of my life. Now luckily I am semi successful, and have a family of my own and a son, I find myself passing on those same teachings to him. Fair or unfair, it doesn't matter, some people call it white privilege and I don't necessarily see it as that. To me it's more so of a black disadvantage. 
මගේ දෘෂ්ටි කෝණයෙන් 20 ගණන්වල අග කළු පිරිමියෙක්. මූල හේතුව සංස්කෘතික සමීකරණය වන අතර, එය කිසිදා පහව නොයන දෙයක් වන අතර, එය කිසිදා විසඳිය නොහැකි ගැටලුවක් බව මම තරයේ විශ්වාස කරමි. සංස්කෘතික සමීකරණය යන්නෙන් මා අදහස් කරන්නේ කුමක්දැයි ඔබ නොදන්නේ නම්, ළමා චිත්‍රපට, රූපවාහිනී වැඩසටහන්, වෙළඳ දැන්වීම්, ප්‍රවෘත්තිවල ඔබට ඇසෙන දේ යනාදිය ඔබ සිතන ආකාරය කෙරෙහි බලපෑමක් ඇති කරයි. එය බිඳ දැමිය නොහැකි තරමට අපේ සමාජය තුළ ගැඹුරට කාවැදී ඇත. කොකේසියානුවන් ස්වයංක්‍රීයව සිතන්නේ, ඔවුන් ජාතිවාදී වුවත් නැතත්, අප්‍රිකානු ඇමරිකානුවන් වඩාත් ප්‍රචණ්ඩකාරී බවයි. අප්‍රිකානු ඇමරිකානුවන්ට කුඩා කල සිටම දැනෙන්නේ ලෝකය ඔවුන්ට විරුද්ධ බවයි, රූපවාහිනී වැඩසටහන් වල රැප් ගීත වලින් ඔබට එය බොහෝ සෙයින් ඇසේ, එබැවින් මනස සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් ය. එය සාධාරණ ක්‍රීඩා පිටියක් නොවන බවත් එය මගේ ජීවිතයේ ඉතිරි කාලය සමඟ ජීවත් වීමට සිදුවන දෙයක් බවත් මට ඉතා කුඩා අවධියේදී උගන්වා ඇත. දැන් වාසනාවකට මෙන්, මම අර්ධ සාර්ථක වී ඇති අතර, මගේම පවුලක් සහ පුතෙකු සිටින අතර, මම ඔහුට එම ඉගැන්වීම් ලබා දෙන බව මට පෙනේ. සාධාරණ හෝ අසාධාරණ, එය කමක් නැත, සමහර අය එය සුදු වරප්‍රසාද ලෙස හඳුන්වයි, මම එය එසේ දකින්නේ නැත. මට ඒක කළු පාටට වැඩි අවාසියක්. 