It works very similarly to withdrawal. I'm not a psych major and I can't get into all the chemicals involved in the process but I know that being in love is, to your mind at least, much like being on drugs (I think one study even showed that being in love activates the same parts of your brain as cocaine?). It activates reward centers and you start to want it more and more because, like drugs, the feelings you associate with the state can be very addicting. Also like drugs, the separation can be very taxing on the brain. 
Tl;dr - I'm no expert, but being in a breakup is like being addicted to cocaine but then cocaine tells you that your hairline sucks and your life is going no where and then riding off to be snorted by someone- anyone else 
එය ආපසු ගැනීම සඳහා ඉතා සමානව ක්‍රියා කරයි. මම මනෝ ප්‍රධානියෙක් නොවන අතර මට ක්‍රියාවලියට සම්බන්ධ සියලුම රසායනික ද්‍රව්‍යවලට ඇතුළු විය නොහැක, නමුත් ආදරය කිරීම අවම වශයෙන් ඔබේ මනසට මත්ද්‍රව්‍යවලට ඇබ්බැහි වීම වැනි බව මම දනිමි (එක් අධ්‍යයනයකින් පවා එය පෙන්නුම් කර ඇති බව මම සිතමි. ආදරයේදී ඔබේ මොළයේ කොකේන් වැනි කොටස් සක්‍රීය කරයිද?). එය ප්‍රතිලාභ මධ්‍යස්ථාන සක්‍රීය කරන අතර ඔබට එය වැඩි වැඩියෙන් අවශ්‍ය වීමට පටන් ගනී, මන්ද, මත්ද්‍රව්‍ය මෙන්, ඔබ රාජ්‍යය සමඟ ඇසුරු කරන හැඟීම් ඉතා ඇබ්බැහි විය හැකි බැවිනි. මත්ද්‍රව්‍ය මෙන්, වෙන්වීම මොළයට බෙහෙවින් බදු විය හැකිය. Tl;dr - මම විශේෂඥයෙක් නොවෙමි, නමුත් වෙන්වීම කොකේන් වලට ඇබ්බැහි වීම හා සමානයි, නමුත් එවිට කොකේන් ඔබට පවසන්නේ ඔබේ හිසකෙස් උරා බොන බවත් ඔබේ ජීවිතය කොතැනකවත් නොයන බවත් පසුව වෙනත් කෙනෙකුගේ ගොරවා හැරීමට යන බවත්ය. 