Ideally, all communist nations are democratic, since the idea is that everyone works towards a common goal and everyone is equal. Post- Stalin USSR and post- Mao China were/ are democratic, in that you can vote for the leader. There's only one party, however so this winds up being a choice between John Anderson and Anders Johnson. 

Communism ultimately fails because the core idea is a group of people working their hardest for the betterment of all. This can work for a group of 20 people, but when you have 20 million (or even 20 thousand) that's just not going to happen.
පරමාදර්ශීව, සියලු කොමියුනිස්ට් ජාතීන් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ය, මන්දයත් අදහස වන්නේ සෑම කෙනෙකුම පොදු අරමුණක් සඳහා ක්‍රියා කරන අතර සෑම කෙනෙකුම සමාන බවයි. පශ්චාත්-ස්ටාලින් යූඑස්එස්ආර් සහ පශ්චාත්-මාඕ චීනය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී විය, ඔබට නායකයාට ඡන්දය දිය හැකිය. ඇත්තේ එක් පාර්ශ්වයක් පමණි, කෙසේ වෙතත් මෙය ජෝන් ඇන්ඩර්සන් සහ ඇන්ඩර්ස් ජොන්සන් අතර තේරීමක් බවට පත්වේ. කොමියුනිස්ට්වාදය අවසානයේ අසාර්ථක වන්නේ මූලික අදහස වන්නේ සියල්ලන්ගේම අභිවෘද්ධිය සඳහා උපරිමයෙන් වැඩ කරන පුද්ගලයින් කණ්ඩායමක් වන බැවිනි. මෙය පුද්ගලයින් 20 දෙනෙකුගෙන් යුත් කණ්ඩායමක් සඳහා ක්‍රියා කළ හැකි නමුත් ඔබට මිලියන 20ක් (හෝ 20 දහසක්) ඇති විට එය සිදු නොවනු ඇත.