Yes, some radionuclides accumulate in certain tissue (based on their chemical properties), and the internal dose models account for this.

The ICRP internal exposure model is a compartment model, and they assume uniform distribution of a nuclide throughout a *compartment* (not the whole body). 

The model calculates the transfer of a given nuclide between different compartments (e.g. upper respiratory system, deep lungs, blood, bone, GI, etc).  This takes into account the tendencies of some nuclides to gather in certain parts of the body, as you mentioned.  Then the dose is calculated by computing the contribution of a decay within a certain compartment to the rest of the body.

I'm not sure exactly which ICRP report this is contained in - I'm going off of Turner's *Atoms, Radiation, and Radiation Protection*, which cites ICRP Pubs. 23, 30, 60, 61, and 116.
ඔව්, සමහර රේඩියනියුක්ලයිඩ් සමහර පටක වල එකතු වේ (ඒවායේ රසායනික ගුණ මත පදනම්ව), සහ අභ්යන්තර මාත්රා ආකෘති මෙයට හේතු වේ. ICRP අභ්‍යන්තර නිරාවරණ ආකෘතිය මැදිරි ආකෘතියක් වන අතර, ඔවුන් නියුක්ලයිඩයක ඒකාකාර ව්‍යාප්තියක් *මැදිරියක්* පුරා (මුළු ශරීරයම නොවේ) උපකල්පනය කරයි. ආකෘතිය විවිධ මැදිරි (උදා: ඉහළ ශ්වසන පද්ධතිය, ගැඹුරු පෙනහළු, රුධිරය, අස්ථි, GI, ආදිය) අතර ලබා දී ඇති නියුක්ලයිඩයක් මාරු කිරීම ගණනය කරයි. මෙය ඔබ සඳහන් කළ පරිදි ශරීරයේ ඇතැම් කොටස්වල නියුක්ලයිඩ එකතු වීමේ ප්‍රවණතා සැලකිල්ලට ගනී. එවිට මාත්‍රාව ගණනය කරනු ලබන්නේ යම් මැදිරියක් තුළ ශරීරයේ අනෙකුත් කොටස් වලට ක්ෂය වීමේ දායකත්වය ගණනය කිරීමෙනි. මෙය අඩංගු වන්නේ කුමන ICRP වාර්තාවේදැයි මට නිශ්චිතවම විශ්වාස නැත - මම ICRP පබ් උපුටා දක්වන Turner&#39;s *Atoms, Radiation, and Radiation Protection* වෙතින් ඉවත් වෙමි. 23, 30, 60, 61 සහ 116.