Technically speaking, every religion have mythology (a set of myths and stories), but in common use, the word *mythology* is typically used for the myths of religions which have no more active followers. So in short, Norse religion became mythology when the Norse became Christianized.

A living religion consists of much more that the myths and stories - it may have traditions, rituals, festivals, institutions, perhaps some kind of priesthood. But when a religion dies out, the rituals and institutions cease to exist. What remains is the mythology, at least if it was written down and preserved. 
තාක්ෂණික වශයෙන් ගත් කල, සෑම ආගමකටම මිථ්‍යා කථා (මිථ්‍යා සහ කථා මාලාවක්) ඇත, නමුත් සාමාන්‍ය භාවිතයේදී, *මිථ්‍යා* යන වචනය සාමාන්‍යයෙන් භාවිතා වන්නේ ක්‍රියාකාරී අනුගාමිකයින් නොමැති ආගම්වල මිථ්‍යාවන් සඳහාය. කෙටියෙන් කිවහොත්, නොර්ස් ක්‍රිස්තියානිකරණය වූ විට නොර්ස් ආගම මිථ්‍යා කථා බවට පත් විය. සජීවී ආගමක් මිථ්‍යාවන් සහ කථාන්දර වලින් සමන්විත වේ - එයට සම්ප්‍රදායන්, චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර, උත්සව, ආයතන, සමහර විට යම් ආකාරයක පූජකත්වයක් තිබිය හැකිය. නමුත් ආගමක් අභාවයට ගිය විට, චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර හා ආයතන පැවැත්ම නතර වේ. ඉතිරිව ඇත්තේ මිථ්‍යාවයි, අඩුම තරමින් එය ලියා සංරක්ෂණය කළේ නම්. 