The particles in a system do not "freeze" at absolute zero. A system at absolute zero should be defined to be in its quantum mechanical ground state. Because of the Heisenberg uncertainty principle, this does not correspond to "no motion," since setting all particles to having zero motion will result in infinitely fluctuating positions. Also, for example, no two electrons can occupy the same state (the Pauli exclusion principle), so in a system with many electrons you need some electrons to occupy very highly excited states. In an ideal metal at zero temperature, some electrons have an average momentum of ~10^6 meters/second, so this can be very different from "no motion." 

 >  Can we [humans] ever go sub absolute zero?

We cannot, due to the [third law of thermodynamics](_URL_0_), which essentially says that it takes an infinite number of steps to go from any finite temperature to zero temperature. However, a lot of systems at low-enough temperatures behave similarly to their zero-temeprature ground state, so in many cases working at T=0 is actually a fine approximation. Many aspects of electrons in a metal at room temperature can be calculated by a T=0 approximation, since the relevant energy scale is very large (see the example above).

Actually, I should say that your example with photons is a little special, since describing a gas of photons at a given temperature requires you to account for the fact that photons can be created and destroyed with no extra cost in energy. So as you heat up the system, more photons are created, and as you cool it down, photons can be annihilated out of the vacuum. At zero temperature I think the system will just go to the "photon vacuum" where there are no photons. But keep in mind that describing your system as having a temperature T implicitly means that your system is exchanging energy with something external with a temperature T.
පද්ධතියක අංශු නිරපේක්ෂ ශුන්‍යයේ දී &quot;කැටි&quot; නො වේ. නිරපේක්ෂ ශුන්‍යයේ ඇති පද්ධතියක් එහි ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍රික භූගත තත්වයේ පවතින බව අර්ථ දැක්විය යුතුය. හයිසන්බර්ග් අවිනිශ්චිතතා මූලධර්මය නිසා, මෙය &quot;චලනය නැත&quot; ට අනුරූප නොවේ, මන්ද සියලු අංශු චලිතය ශුන්‍ය ලෙස සැකසීමෙන් ස්ථාන අසීමිත ලෙස උච්චාවචනය වේ. එසේම, උදාහරණයක් ලෙස, කිසිදු ඉලෙක්ට්‍රෝන දෙකකට එකම තත්ත්‍වයක් (Pauli exclusion මූලධර්මය) ගත නොහැක, එබැවින් බොහෝ ඉලෙක්ට්‍රෝන සහිත පද්ධතියක ඔබට ඉතා උද්දීපනය වූ අවස්ථා ලබා ගැනීමට ඉලෙක්ට්‍රෝන කිහිපයක් අවශ්‍ය වේ. ශුන්‍ය උෂ්ණත්වයේ ඇති පරමාදර්ශී ලෝහයක, සමහර ඉලෙක්ට්‍රෝන වල සාමාන්‍ය ගම්‍යතාව මීටර් ~10^6/තත්පර වේ, එබැවින් මෙය &quot;චලනය නැත&quot; ට වඩා බෙහෙවින් වෙනස් විය හැක. &gt; අපට [මිනිසුන්] කවදා හෝ නිරපේක්ෂ ශුන්‍යයට යා හැකිද? ඕනෑම පරිමිත උෂ්ණත්වයක සිට ශුන්‍ය උෂ්ණත්වය දක්වා යාමට පියවර අනන්ත ගණනක් අවශ්‍ය බව සාරභූතව පවසන [තාපගතිකයේ තුන්වන නියමය](_URL_0_) නිසා අපට නොහැක. කෙසේ වෙතත්, ප්‍රමාණවත් තරම් අඩු උෂ්ණත්වවලදී පද්ධති බොහොමයක් ඒවායේ ශුන්‍ය-උෂ්ණත්ව භූගත තත්ත්වයට සමාන ලෙස හැසිරේ, එබැවින් බොහෝ අවස්ථාවලදී T=0 හි වැඩ කිරීම ඇත්තෙන්ම හොඳ ආසන්න අගයකි. අදාළ ශක්ති පරිමාණය ඉතා විශාල බැවින් කාමර උෂ්ණත්වයේ දී ලෝහයක ඇති ඉලෙක්ට්‍රෝනවල බොහෝ අංග T=0 ආසන්න අගයකින් ගණනය කළ හැක (ඉහත උදාහරණය බලන්න). ඇත්ත වශයෙන්ම, ෆෝටෝන සමඟ ඔබේ උදාහරණය ටිකක් විශේෂ බව මම පැවසිය යුතුය, මන්ද යත් දී ඇති උෂ්ණත්වයකදී ෆෝටෝන වායුවක් විස්තර කිරීම සඳහා ශක්තියේ අමතර පිරිවැයක් නොමැතිව ෆෝටෝන නිර්මාණය කර විනාශ කළ හැකි බව ඔබ ගණන් ගත යුතුය. එබැවින් ඔබ පද්ධතිය රත් කරන විට, වැඩි ෆෝටෝන නිර්මාණය වන අතර, ඔබ එය සිසිල් කරන විට, ෆෝටෝන රික්තයෙන් විනාශ කළ හැකිය. ශුන්‍ය උෂ්ණත්වයේ දී, පද්ධතිය ෆෝටෝන නොමැති &quot;ෆොටෝන රික්තය&quot; වෙත යනු ඇතැයි මම සිතමි. නමුත් ඔබේ පද්ධතිය T උෂ්ණත්වයක් ඇති බව ව්‍යංගයෙන් විස්තර කිරීමෙන් අදහස් වන්නේ ඔබේ පද්ධතිය T උෂ්ණත්වයක් සමඟ බාහිර යමක් සමඟ ශක්තිය හුවමාරු කරන බව මතක තබා ගන්න.