Depends on when and where. Pre-20th century, after-all, covers over 2500 years. While I've not read anything explicitly stating it, it seems to me command style changed with the size of the army and battlefields.

In Classical Greece, commanders could basically only lay out a battle plan before it starts. Once all the sub-commanders have their orders and the battle starts, there's nearly no control whatsoever. This is due to the fact that the general fought as a hoplite on the front lines. So it was very hard for him to know what's going on and issue new orders. The best he can do is guide his own detachment according to the pre-set plans. With battlefields being relatively small in size and usually no reserves to speak of, it didn't really matter that much I suppose.

Just prior to Alexander, generals on horseback began to appear in Greece. But they still very much fought on the front with the cavalry. So they had more control and could respond better to situations around the battlefield and far more quickly. Alexander at Gaugamela is a well known example, but I like Pelopidas responding to battlefield situations at Cynocephelae even better.

The successor states probably eventually adopted having the commander and his bodyguard cavalry sit in reserve, so he's busy commanding instead of busy fighting. And this way he knew where to send the reserves because watching from slightly behind the lines. If the successor states didn't do it, certainly by the Roman Empires that's what was done.

It's not all that linear though. For example at Hastings long after the fall of the Western Empire when armies were smaller again, Harold was on foot in line with his housecarls, similar to the hoplite style, with no control over what his brothers did with their contingents. William on the other side fought with his Norman cavalry (though I'm not sure if he was in reserve or not, it seems he was pretty active). He had to take off his helmet to show everyone he was still alive at a point in the battle, and led a few attacks.

There are other variations too. Supposedly Mongols like to set up their commands on a hilltop instead of with the army and issue orders with horns, drums, flags, signal arrows, etc (forgot which book I read that in, was it *Genghis Khan and the Making of the Modern World*?) Similarly, by late Sengoku the Japanese prefer to place the commanding general and his personal troops on a hilltop slightly behind the fighting where he can see what's going on and issue command to move forward. And on the other side of the world this was also done in European battles such as Naseby, as both King Charles and Fairfax were slightly behind the battle on top of ridges, though Charles apparently didn't commit until it was too late, so ended up not committing at all.

By the 19th century (at the latest) army sizes and battlefield had grown so large that it was very difficult (or impossible) for the commanding general to see the entire battlefield. So a lot of time the general have to act on reports of aides and messengers. Since messages travelled at the speed of a horse, and you aren't seeing it with your own eyes, it could get pretty confusing. See examples in this thread.
කවදාද කොහේද යන්න මත රඳා පවතී. 20 වන සියවසට පෙර, සියල්ලට පසු, වසර 2500 කට වැඩි කාලයක් ආවරණය කරයි. මම එය පැහැදිලිව ප්‍රකාශ කරන කිසිවක් කියවා නැති නමුත්, හමුදාවේ සහ යුධ පිටියේ ප්‍රමාණයත් සමඟ අණදීමේ විලාසය වෙනස් වී ඇති බව මට පෙනේ. සම්භාව්‍ය ග්‍රීසියේ, අණ දෙන නිලධාරීන්ට මූලික වශයෙන් සටන් සැලැස්මක් සකස් කළ හැක්කේ එය ආරම්භ වීමට පෙර පමණි. සියලුම උප අණ දෙන නිලධාරීන්ට ඔවුන්ගේ අණ ලැබී සටන ආරම්භ වූ පසු, කිසිදු පාලනයක් නොමැති තරම්ය. මෙයට හේතුව ජෙනරාල්වරයා ඉදිරි පෙළේ හොප්ලයිට් ලෙස සටන් කිරීමයි. එබැවින් ඔහුට සිදුවන්නේ කුමක්දැයි දැනගෙන නව නියෝග නිකුත් කිරීම ඉතා අපහසු විය. ඔහුට කළ හැකි හොඳම දෙය නම් පෙර සැකසූ සැලසුම්වලට අනුව ඔහුගේම කණ්ඩායමට මඟ පෙන්වීමයි. යුධ පිටි ප්‍රමාණයෙන් සාපේක්ෂව කුඩා වීම සහ සාමාන්‍යයෙන් කතා කිරීමට සංචිත නොමැති වීම නිසා, එය මා සිතන තරම් වැදගත් නොවීය. ඇලෙක්සැන්ඩර්ට පෙර, අශ්වාරෝහක ජෙනරාල්වරු ග්‍රීසියේ පෙනී සිටීමට පටන් ගත්හ. නමුත් ඔවුන් තවමත් අශ්වාරෝහක හමුදාව සමඟ පෙරමුණේ බොහෝ සෙයින් සටන් කළහ. එබැවින් ඔවුන්ට වැඩි පාලනයක් තිබූ අතර යුධ පිටියේ ඇති තත්වයන්ට වඩා හොඳින් ප්‍රතිචාර දැක්විය හැකි අතර වඩා ඉක්මනින්. Gaugamela හි ඇලෙක්සැන්ඩර් යනු ප්‍රසිද්ධ උදාහරණයකි, නමුත් Pelopidas Cynocephelae හි යුධ පිටියේ තත්වයන්ට වඩා හොඳින් ප්‍රතිචාර දැක්වීමට මම කැමතියි. අනුප්‍රාප්තිකයා ප්‍රකාශ කරන්නේ අණදෙන නිලධාරියා සහ ඔහුගේ ආරක්ෂක අශ්වාරෝහක සේනාංකය රක්ෂිතයේ වාඩි කරවා ගැනීම බොහෝ විට අනුමත කළ නිසා, ඔහු කාර්යබහුල සටන් වෙනුවට අණදීමේ කාර්ය බහුල බවයි. මේ ආකාරයෙන් ඔහු සංචිත යවන්නේ කොතැනටදැයි දැන සිටියේ තරමක් පිටුපසින් සිට නැරඹීම නිසාය. අනුප්‍රාප්තිකයා එය නොකළේ නම්, නිසැකවම රෝම අධිරාජ්‍යයන් විසින් එය සිදු කරන ලදී. ඒ සියල්ල රේඛීය නොවේ. නිදසුනක් වශයෙන්, බටහිර අධිරාජ්‍යයේ බිඳ වැටීමෙන් බොහෝ කලකට පසු, හමුදාවන් කුඩා වූ විට, හැරල්ඩ් හොප්ලයිට් ශෛලියට සමානව, ඔහුගේ සොහොයුරන් ඔවුන්ගේ භට පිරිස් සමඟ කළ දේ පාලනය කර නොගෙන, ඔහුගේ හවුස් කාර්ල් සමඟ පයින් ගමන් කළේය. අනෙක් පැත්තෙන් විලියම් ඔහුගේ නෝමන් අශ්වාරෝහක හමුදාව සමඟ සටන් කළේය (ඔහු රක්ෂිතයේ සිටියාද නැද්ද යන්න මට විශ්වාස නැත, ඔහු ඉතා ක්‍රියාශීලී බව පෙනේ). සටනේ එක් අවස්ථාවක ඔහු තවමත් ජීවතුන් අතර සිටින බව පෙන්වීමට ඔහුගේ හිස්වැසුම ගලවා ගැනීමට සිදු වූ අතර ප්‍රහාර කිහිපයක් මෙහෙයවීය. වෙනත් වෙනස්කම් ද ඇත. මොංගෝලියානුවන් හමුදාව සමඟ නොව කඳු මුදුනක අණ දීමටත්, අං, බෙර, කොඩි, සිග්නල් ඊතල ආදියෙන් නියෝග නිකුත් කිරීමටත් කැමති යැයි අනුමාන කෙරේ (මට අමතක වූයේ කුමන පොතෙන්ද එය කියවූයේ, එය *ජෙන්ගිස් ඛාන් සහ නූතන නිර්මාණය ද යන්නයි. ලෝකය*?) ඒ හා සමානව, සෙන්ගෝකු නැසීගිය වන විට ජපන් ජාතිකයන් කැමති වන්නේ අණදෙන ජෙනරාල් සහ ඔහුගේ පෞද්ගලික භටයන් සටනට මඳක් පිටුපසින් කඳු මුදුනක තැබීමට ය. එහිදී ඔහුට සිදුවන්නේ කුමක්ද යන්න දැක බලා ඉදිරියට යාමට අණ නිකුත් කළ හැකිය. ලෝකයේ අනෙක් පැත්තෙන් මෙය Naseby වැනි යුරෝපීය සටන් වලදීද සිදු කරන ලදී, මන්ද චාල්ස් රජු සහ ෆෙයාර්ෆැක්ස් යන දෙදෙනාම කඳු වැටි මුදුනේ සටනට මඳක් පිටුපසින් සිටි නමුත්, එය ප්‍රමාද වන තුරු චාල්ස් සිදු නොකළ නමුත් එය අවසන් විය. කිසිසේත්ම කැප නොවීම දක්වා. 19 වන සියවස වන විට (අලුත්ම ලෙස) හමුදා ප්‍රමාණය සහ යුධ පිටිය කෙතරම් විශාල වීද යත්, අණ දෙන ජෙනරාල්වරයාට මුළු යුධ පිටියම දැකීමට ඉතා අපහසු (හෝ කළ නොහැකි) විය. එබැවින් බොහෝ වේලාවක් ජෙනරාල්වරයාට සහායකයින් සහ පණිවිඩකරුවන්ගේ වාර්තා මත ක්‍රියා කිරීමට සිදුවේ. පණිවිඩ අශ්වයෙකුගේ වේගයෙන් ගමන් කළ නිසාත්, ඔබ එය ඔබේම දෑසින් නොපෙනෙන නිසාත්, එය තරමක් ව්‍යාකූල විය හැකිය. මේ ත්‍රෙඩ් එකේ උදාහරණ බලන්න.