The development and testing of the m16 is one fraught with bureaucracy and was generally mishandled by people who either: 1) had little experience with small arms design (ie generals) and 2)Those that simply wanted a rifle similar to the m1 garand with full power rifle ammo. Much of this story goes back to the initial trials and the formation of NATO. The idea was that this newly formed cooperative military organization would have a standard rifle with standard ammo for all nations involved. Many were hoping to see an intermediate caliber rifle fielded after noting the effectiveness of the "Sturmgewehr" assault rifle the German's developed toward the end of WWII.  

This was an opinion held in Europe, but many in the US also saw this as the way forward. The majority (or perhaps, those with the most internal authority) within the US military, however, still wanted a full rifle caliber rifle, particularly one that was very similar to the m1 garand. This sets the tone of the environment the m16 was to be birthed in. Rifles of the time were still steel and wood, firing something that's very similar to a typical hunting caliber. The m16 was made of aluminum and plastics and was also very light, with the m16a1 weighing about 6lbs, so it's toy like feel and appearance likely didn't help. An early prototype's barrel also blew up in a an officer's hands, but essentially it was a very new and radical design. One of the earliest adopters of the rifle was the us airforce, which allowed the design to get it's foot in the door for further military procurement. The earliest adopters of the m16 were military advisers and other special forces troops who enjoyed the lighter weight and better ergonomics of the m16 along with its lighter and lighter recoiling ammo.  

Ok, so lets get into the issues now that we have the backstory. The main cause of the m16's issues was the army's switch to a different powder type. Not to get into too much technical detail, but a gas operated firearm needs the proper mount of force when cycling the weapon to ensure proper feeding and, more importantly to this topic, must not be so intense that it causes premature wear on parts. This is essentially what occurred with the m16 as is discussed by it's lead designer, [James Sullivan](_URL_0_) . In addition, there were other reasons for less than reliable initial performance, namely a lack of chrome plating on the internal parts. Many soldiers in the field were also not properly instructed on the new weapon when the army replaced the m14 and cleaning kits were often not issued. Chrome is very slick and corrosion resistant which would help immensely in a jungle environment. The m16 was, and is a precision made, modern firearm. I sourced this information from an author and expert on the subject, [Chris Bartocci](_URL_1_) .  

Your second assertion I would have to disagree with simply on a technical point. A firearm with an open action, like the m14, will be inherently more exposed to the elements than one that is sealed, such as the m16. This open action often makes them less reliable. The m16 family as a whole tends to be more inherently reliable than the m14 family.  

*edits for bad content and grammar and added small additional bits of info on it's reception/development     
m16 සංවර්ධනය කිරීම සහ පරීක්ෂා කිරීම නිලධරවාදයෙන් පිරී ඇති එකක් වන අතර සාමාන්‍යයෙන් වැරදි ලෙස හසුරුවන්නේ: 1) කුඩා ආයුධ නිර්මාණය පිළිබඳ අඩු අත්දැකීමක් (එනම් ජෙනරාල්වරු) සහ 2) සම්පූර්ණයෙන් m1 garand ට සමාන රයිෆලයක් අවශ්‍ය අය බල රයිෆල් උණ්ඩ. මෙම කතාවේ බොහෝමයක් ආරම්භක අත්හදා බැලීම් සහ නේටෝව පිහිටුවීම දක්වා දිව යයි. අදහස වූයේ අලුතින් පිහිටුවන ලද මෙම සමුපකාර හමුදා සංවිධානයට සම්බන්ධ වූ සියලුම ජාතීන් සඳහා සම්මත උණ්ඩ සහිත සම්මත රයිෆලයක් තිබීමයි. WWII අවසානය දක්වා ජර්මානුවන් විසින් සංවර්ධනය කරන ලද &quot;Sturmgewehr&quot; ප්‍රහාරක රයිෆලයේ සඵලතාවය සටහන් කිරීමෙන් පසු අතරමැදි කැලිබර් රයිෆලයක් ක්‍රියාත්මක වනු දැකීමට බොහෝ දෙනා බලාපොරොත්තු වූහ. මෙය යුරෝපයේ පැවති මතයක් වූ නමුත් එක්සත් ජනපදයේ බොහෝ දෙනෙක් මෙය ඉදිරි මාවත ලෙස ද දුටුවෝය. කෙසේ වෙතත්, එක්සත් ජනපද හමුදාව තුළ බහුතරයකට (හෝ සමහර විට, වඩාත්ම අභ්‍යන්තර අධිකාරිය ඇති අයට) තවමත් සම්පූර්ණ රයිෆල් කැලිබර් රයිෆලයක් අවශ්‍ය විය, විශේෂයෙන් m1 garand ට බෙහෙවින් සමාන එකක්. මෙය m16 උපත ලැබීමට නියමිත පරිසරයේ ස්වරය සකසයි. එකල රයිෆල් තවමත් වානේ සහ දැව විය, සාමාන්‍ය දඩයම් ක්‍රමාංකනයකට බෙහෙවින් සමාන යමක් වෙඩි තබයි. m16 ඇලුමිනියම් සහ ප්ලාස්ටික් වලින් සාදන ලද අතර එය ඉතා සැහැල්ලු විය, m16a1 රාත්තල් 6 ක් පමණ බරින් යුක්ත විය, එබැවින් එය සෙල්ලම් බඩුවක් වැනි හැඟීමක් සහ පෙනුම උදව් නොකළේය. මුල් මූලාකෘතියේ බැරලයක් ද නිලධාරියෙකුගේ අතේ පිපිරී ගිය නමුත් අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම එය ඉතා නව සහ රැඩිකල් නිර්මාණයක් විය. රයිෆලයේ මුල්ම අනුගාමිකයෙකු වූයේ එක්සත් ජනපද ගුවන් හමුදාව වන අතර, එය තවදුරටත් මිලිටරි ප්‍රසම්පාදනය සඳහා දොරට පය තැබීමට සැලසුමට ඉඩ දුන්නේය. m16 හි මුල්ම අනුගාමිකයින් වූයේ මිලිටරි උපදේශකයින් සහ අනෙකුත් විශේෂ බලකා භටයින් වන අතර ඔවුන් m16 හි සැහැල්ලු සහ සැහැල්ලු ප්‍රතිචක්‍රීකරණ පතොරම් සමඟ සැහැල්ලු බර සහ වඩා හොඳ ergonomics භුක්ති විඳිති. හරි, අපි දැන් ප්‍රශ්නවලට යමු, අපට පසුබිම ඇති නිසා. m16 හි ගැටලුවලට ප්‍රධාන හේතුව වූයේ හමුදාව වෙනත් කුඩු වර්ගයකට මාරුවීමයි. ඕනෑවට වඩා තාක්ෂණික විස්තර ලබා ගැනීමට නොවේ, නමුත් ගෑස් ක්‍රියාත්මක වන ගිනිඅවියකට නිසි පෝෂණය සහතික කිරීම සඳහා ආයුධය බයිසිකල් පැදීමේදී නිසි බලයක් අවශ්‍ය වන අතර, වඩාත් වැදගත් ලෙස මෙම මාතෘකාවට, කොටස්වල අකලට ඇඳීමට හේතු වන තරම් තීව්‍ර නොවිය යුතුය. එහි ප්‍රධාන නිර්මාණකරු [James Sullivan](_URL_0_) විසින් සාකච්ඡා කරන ලද පරිදි m16 සමඟ අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම සිදුවූයේ මෙයයි. මීට අමතරව, විශ්වසනීය ආරම්භක කාර්ය සාධනයට වඩා අඩු වෙනත් හේතු විය, එනම් අභ්යන්තර කොටස් මත ක්රෝම් ආලේපනය නොමැති වීමයි. හමුදාව විසින් m14 ප්‍රතිස්ථාපනය කරන විට ක්‍ෂේත්‍රයේ බොහෝ සොල්දාදුවන්ට නව ආයුධය පිළිබඳව නිසි උපදෙස් ලබා දී නොතිබූ අතර බොහෝ විට පිරිසිදු කිරීමේ කට්ටල නිකුත් නොකළේය. ක්‍රෝම් ඉතා සිනිඳු සහ විඛාදනයට ප්‍රතිරෝධී වන අතර එය කැලෑ පරිසරයකදී ඉමහත් ලෙස උපකාරී වේ. m16 යනු නවීන ගිනි අවියක් වන අතර එය නිරවද්‍ය ලෙස නිපදවා ඇත. මම මෙම තොරතුරු මූලාශ්‍ර ගත්තේ මෙම විෂය පිළිබඳ කතුවරයෙකු සහ විශේෂඥයෙකු වන [Chris Bartocci](_URL_1_) . ඔබගේ දෙවන ප්‍රකාශය තාක්ෂණික කරුණක් සම්බන්ධයෙන් මට එකඟ නොවිය යුතුය. m14 වැනි විවෘත ක්‍රියාවක් සහිත ගිනි අවියක්, m16 වැනි මුද්‍රා තැබූ එකකට වඩා සහජයෙන්ම මූලද්‍රව්‍යවලට නිරාවරණය වේ. මෙම විවෘත ක්රියාව බොහෝ විට ඔවුන් අඩු විශ්වසනීයත්වයක් ඇති කරයි. සමස්තයක් ලෙස m16 පවුල m14 පවුලට වඩා නෛසර්ගිකව විශ්වාසදායක වීමට නැඹුරු වේ. * නරක අන්තර්ගතය සහ ව්‍යාකරණ සඳහා සංස්කරණ සහ එහි පිළිගැනීම/සංවර්ධනය පිළිබඳ කුඩා අමතර තොරතුරු එකතු කිරීම     