A multiple party system is fine. The more groups there are, the more they have to work together as a team to meet the majority set in the rules and pass a law. Thus, the things that get passed are generally what the majority approves of.

A two party system leads to black-or-white, zero sum thinking. If my team didn't win, then we lost. All ideas are boiled down to three options: agree with group A, with group B, or just don't participate because you don't agree with either. That leads to us vs. them mentalities, or voter apathy.

Washington's famous quote about this starts: "The alternate domination of one faction over another". He's really saying when two parties trade off, alternating running a country, this is a Bad Thing. 
බහු පක්ෂ ක්‍රමය හොඳයි. කණ්ඩායම් වැඩි වන තරමට ඔවුන් කණ්ඩායමක් ලෙස එකට එකතු වී නීතිරීතිවල ඇති බහුතරය හමුවීමට සහ නීතියක් සම්මත කිරීමට සිදු වේ. මේ අනුව සම්මත වන දේවල් සාමාන්‍යයෙන් බහුතරය අනුමත කරන දේවල්ය. පක්ෂ දෙකක ක්‍රමයක් කළු-සුදු, ශුන්‍ය එකතුවක් ලෙස සිතීමට මඟ පාදයි. මගේ කණ්ඩායම දිනුවේ නැත්නම් අපි පැරදුණා. සියලු අදහස් විකල්ප තුනකට තම්බා ඇත: A කණ්ඩායම සමඟ එකඟ වන්න, B කණ්ඩායම සමඟ එකඟ වන්න, නැතහොත් ඔබ එකඟ නොවන නිසා සහභාගී නොවන්න. එය අපට එදිරිව ඔවුන් මානසිකත්වයට හෝ ඡන්දදායක උදාසීනත්වයට මග පාදයි. මේ ගැන වොෂින්ටනයේ සුප්‍රසිද්ධ උපුටා දැක්වීම ආරම්භ වන්නේ: &quot;එක් කන්ඩායමක් තවත් කන්ඩායමක් මත විකල්ප ආධිපත්‍යය&quot;. ඔහු ඇත්තටම කියන්නේ පක්ෂ දෙකක් මාරුවෙන් මාරුවට රටක් පාලනය කරන විට මෙය නරක දෙයක් බවයි. 