Like most stuff that gets introduced in lecture courses, it's mostly right, but more complicated.

Prior to the decision to drop the bomb, some members of the Japanese political leadership were working behind the scenes to try to negotiate a conditional surrender whose terms did (in many ways) closely resemble the unconditional terms of peace that was later accepted.

But both the American public and the American government were hostile to the idea of a conditional Japanese surrender, while the Japanese public and military were vehemently opposed to the idea of an unconditional surrender. 

So much so, in fact, that even if U.S. forces had been willing to consider a conditional surrender and it had been a politically feasible option, U.S. military strategists believed that, even if Japan's political elite were acting in good faith during negotiations, they would never be able to convince the Japanese hardliners in the military to accept the negotiated outcome and actually surrender.

So your prof is right in that there were negotiations and discussions on the table to end the war without the bomb, largely on terms that wound up being acceptable after the bomb. But whether or not that alone made the bomb unnecessary depends on whether or not one believes that those negotiations would have been politically feasible to the people and powers that be on either side of the Pacific without the bomb.

If you're looking for sources on it, "Marshall, Truman, and the Decision to Drop the Bomb" by Gar Alperovitz, Robert L. Messer and Barton J. Bernstein talks about this a bit, as does (iirc) John Chappell's *Before the Bomb*.
දේශන පාඨමාලා වලදී හඳුන්වා දෙන බොහෝ දේවල් මෙන්, එය බොහෝ දුරට නිවැරදි, නමුත් වඩාත් සංකීර්ණ වේ. බෝම්බය හෙළීමට තීරණය කිරීමට පෙර, ජපාන දේශපාලන නායකත්වයේ සමහර සාමාජිකයින් කොන්දේසි සහිත යටත්වීමක් සාකච්ඡා කිරීමට තිරය පිටුපස කටයුතු කරමින් සිටි අතර, එහි කොන්දේසි (බොහෝ ආකාරවලින්) පසුව පිළිගත් කොන්දේසි විරහිත සාමයේ කොන්දේසි වලට සමීපව සමාන විය. එහෙත් කොන්දේසි විරහිතව යටත් වීමේ අදහසට ජපාන මහජනතාව සහ හමුදාව දැඩි ලෙස විරුද්ධ වූ අතර ඇමරිකානු මහජනතාව සහ ඇමරිකානු රජය යන දෙකම කොන්දේසි සහිත ජපන් යටත් වීමේ අදහසට සතුරු විය. කෙතරම්ද යත්, ඇත්ත වශයෙන්ම, එක්සත් ජනපද හමුදා කොන්දේසි සහිත යටත්වීමක් සලකා බැලීමට කැමැත්තෙන් සිටියත්, එය දේශපාලනිකව කළ හැකි විකල්පයක් වූවත්, එක්සත් ජනපද හමුදා මූලෝපායඥයින් විශ්වාස කළේ, ජපානයේ දේශපාලන ප්‍රභූව සාකච්ඡාවලදී සද්භාවයෙන් කටයුතු කළත්, ඔවුන් එසේ කරනු ඇති බවයි. සාකච්ඡා කළ ප්‍රතිඵලය පිළිගෙන ඇත්ත වශයෙන්ම යටත් වන ලෙස හමුදාවේ සිටින ජපන් දැඩි මතධාරීන්ට ඒත්තු ගැන්වීමට කිසිවිටෙකත් නොහැකි විය. ඉතින් ඔබේ මහාචාර්යවරයා හරි, බෝම්බයෙන් තොරව යුද්ධය අවසන් කිරීම සඳහා මේසය මත සාකච්ඡා සහ සාකච්ඡා පැවතුනි, බොහෝ දුරට බෝම්බයෙන් පසුව පිළිගත හැකි කොන්දේසි මත. එහෙත් එය පමණක් බෝම්බය අනවශ්‍ය බවට පත් කළේද නැද්ද යන්න රඳා පවතින්නේ බෝම්බය නොමැතිව පැසිෆික් සාගරයේ දෙපස සිටින ජනතාවට සහ බලවතුන්ට එම සාකච්ඡා දේශපාලනිකව කළ හැකි වනු ඇතැයි යමෙකු විශ්වාස කරන්නේද නැද්ද යන්න මතය. ඔබ ඒ පිළිබඳ මූලාශ්‍ර සොයන්නේ නම්, Gar Alperovitz, Robert L. Messer සහ Barton J. Bernstein විසින් රචිත &quot;Marshall, Truman, and the Decision to Drop the Bomb&quot; (iirc) John Chappell ගේ * මේ ගැන ටිකක් කතා කරයි. බෝම්බයට පෙර*.