Remember, South america was far more populated than North America. The reason for this was because South America held the most favorable conditions for farming which led to cities which led to civilizations arising like the Aztecs and the Inca. Of course many North American peoples settled into farming like the Hadanasuanee (or Iroqouis) but due to the snow and the seasons these nations could not farm as much as the Southerners leading to less population growth. And because the various European Plagues wiped out the natives in the Americas both North and south dropped dramatically. But due to the southerners common use of farming they were able to adapt to european systems easier andcould thus grow their pops more. Whereas the Northerners wern't used to farming and thus could not grow like the southerenres.

Also the British colonization policy was to send britishers to the New world to set up the colonies there. Due to this the areas were flooded with British folk far outnumbering the natives. This was partly due to the inability to get native workers early on as all the tribes ran somewhere else when the British tried to capture them. There simply wasn't a native society in North America that could be "conquered" because there were no lands or borders in N. America, just tribal claims and tepees(and other moveable houses) that could be moved and changed easily. These many reasons created a british policy of immagration to the new world.

Whereas the land the spainish conquered coupd be conquered. They had kings, nobility, clergy and peasents. When the spainish defeated these kings, the people plegded loyalty to them because the natives were defeated. And because they had built cities and feudalism they couldn't just run away. After the spainish conquered the New world they decided that they only needed a spainsh minority in powr that could use cheap "encomienda's"(or slaves) to run their colonies. This led to the natives outnumbering the natives and because the natives were used to the farming system they could use the surplus food to grow their population.

Also the british had less useful land, like Spainsh America had gold, silver and plantations whereas British America had littleof that until the 1800's. This led to the british colonies being mire based of the people and their producing powere with a heavy influence on trade. Whereas the Spainish realized the most effective way to gain wealth was exploiting slaves and encomienda's to work the fields and the silver mines to make Spain so rich it had a inflation crisis. But the side effect was that societies cannot be built off pure extraction of resources which was a factor in todays poverty in south america.

But when the Former spainsh colonies declared independance(lets go Simon Bolivar) they realized that there was a major gap between the spainsh born, the spainsh New world born and the natives. To fix this issue the instatuited a policy of intermarrige that would join the 3(and more) communities into one. This was remarkably succesfull and united the different races and decreased racism(though it still exists). And on top of that the fact that most of the people were mixed race people were more willing to claim their Indeginous ancestry leading to a larger overall population of native-ish people. 





මතක තබා ගන්න, දකුණු ඇමරිකාව උතුරු ඇමරිකාවට වඩා බොහෝ සෙයින් ජනාකීර්ණ විය. මෙයට හේතුව වූයේ ඇස්ටෙක් සහ ඉන්කා වැනි ශිෂ්ටාචාර ඇතිවීමට තුඩු දුන් නගරවලට තුඩු දුන් ගොවිතැන සඳහා වඩාත් හිතකර කොන්දේසි දකුණු ඇමරිකාව පැවතීමයි. ඇත්ත වශයෙන්ම බොහෝ උතුරු ඇමරිකානු ජනයා Hadanasuanee (හෝ Iroqouis) වැනි ගොවිතැන් කිරීමට පදිංචි වූ නමුත් හිම සහ සෘතු හේතුවෙන් මෙම ජාතීන්ට අඩු ජනගහන වර්ධනයක් ඇති කිරීමට හේතු වූ දකුණු වැසියන් තරම් ගොවිතැන් කිරීමට නොහැකි විය. විවිධ යුරෝපීය වසංගත නිසා ඇමරිකාවේ උතුරු හා දකුණ යන දෙඅංශයේම ස්වදේශිකයන් විශාල ලෙස පහත වැටුණි. නමුත් දකුණේ වැසියන් සාමාන්‍ය ගොවිතැන් භාවිතා කිරීම නිසා ඔවුන්ට යුරෝපීය ක්‍රමවලට පහසුවෙන් අනුවර්තනය වීමට හැකි වූ අතර එමඟින් ඔවුන්ගේ පොප් වැඩිපුර වර්ධනය විය හැකිය. උතුරේ වැසියන් ගොවිතැන් කිරීමට පුරුදු වී නොසිටි අතර, එබැවින් දකුණේ වැසියන් මෙන් වර්ධනය වීමට නොහැකි විය. එසේම බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිත ප්‍රතිපත්තිය වූයේ බ්‍රිතාන්‍යයන් නව ලෝකයට යවා එහි ජනපද පිහිටුවීමයි. මේ නිසා ස්වදේශිකයන්ට වඩා බොහෝ සෙයින් බ්‍රිතාන්‍ය ජාතිකයන්ගෙන් ප්‍රදේශ ගංවතුරට ලක් විය. බ්‍රිතාන්‍යයන් ඔවුන් අල්ලා ගැනීමට උත්සාහ කරන විට සියලුම ගෝත්‍රිකයන් වෙනත් තැනකට දිව ගිය බැවින් ස්වදේශික කම්කරුවන් ඉක්මනින් ලබා ගැනීමට නොහැකි වීම මෙයට අර්ධ වශයෙන් හේතු විය. N. ඇමරිකාවේ ඉඩම් හෝ දේශසීමා නොතිබූ නිසා, ගෝත්‍රික හිමිකම් සහ පහසුවෙන් මාරු කළ හැකි සහ වෙනස් කළ හැකි ටීපී (සහ වෙනත් චංචල නිවාස) නිසා &quot;ජයගත&quot; හැකි ස්වදේශික සමාජයක් උතුරු ඇමරිකාවේ තිබුණේ නැත. මෙම බොහෝ හේතු නිසා නව ලෝකයට සංක්‍රමණ පිළිබඳ බ්‍රිතාන්‍ය ප්‍රතිපත්තියක් නිර්මාණය විය. ස්පාඤ්ඤය යටත් කරගත් දේශය යටත් කර ගන්නා අතර. ඔවුන්ට රජවරුන්, වංශාධිපතියන්, පූජකයන් සහ ගොවියන් සිටියහ. ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් මෙම රජුන් පරාජය කළ විට, ස්වදේශිකයන් පරාජය වූ නිසා ජනතාව ඔවුන්ට පක්ෂපාතීව පොරොන්දු වූහ. නගර සහ වැඩවසම්වාදය ගොඩනඟා තිබූ නිසා ඔවුන්ට පලා යාමට නොහැකි විය. ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් නව ලෝකය ජයගත් පසු ඔවුන් තීරණය කළේ ඔවුන්ට අවශ්‍ය වන්නේ ඔවුන්ගේ යටත් විජිත පාලනය කිරීම සඳහා ලාභ &quot;එන්කොමියන්ඩා&quot; (හෝ වහලුන්) භාවිතා කළ හැකි බලයේ සිටින ස්පාඤ්ඤ සුළුතරයක් පමණක් බවයි. මෙමගින් ස්වදේශිකයන් සංඛ්‍යාව ස්වදේශිකයන් අභිබවා යාමට හේතු වූ අතර ස්වදේශිකයන් ගොවිතැන් ක්‍රමයට පුරුදු වී සිටි නිසා ඔවුන්ගේ ජනගහනය වර්ධනය කිරීමට අතිරික්ත ආහාර භාවිතා කළ හැකිය. එසේම බ්‍රිතාන්‍යයන්ට ප්‍රයෝජනවත් නොවන ඉඩම් තිබුණේ ස්පාඤ්ඤ ඇමරිකාවට මෙන් රත්‍රන්, රිදී සහ වැවිලි තිබූ අතර බ්‍රිතාන්‍ය ඇමරිකාවට 1800 ගණන් වන තෙක් ඒවායින් ස්වල්පයක් තිබුණි. මෙය බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිත මිනිසුන් මත පදනම් වූ මඩ ගොහොරුවක් වීමට හේතු වූ අතර වෙළඳාමට දැඩි බලපෑමක් ඇති කළේය. ධනය ඉපැයීමේ වඩාත් ඵලදායී මාර්ගය ස්පාඤ්ඤය වටහා ගත් අතර, ස්පාඤ්ඤය මෙතරම් පොහොසත් කිරීමට වහලුන් සහ ගෝලයන් සූරාකෑම සඳහා කුඹුරුවල සහ රිදී ආකරවල වැඩ කිරීම උද්ධමන අර්බුදයකට ලක් විය. එහෙත් අතුරු ප්‍රතිඵලය වූයේ දකුණු ඇමරිකාවේ අද දරිද්‍රතාවයට සාධකයක් වූ සම්පත් පිරිසිදුව නිස්සාරණය කිරීමෙන් සමාජයක් ගොඩනැගිය නොහැකි වීමයි. නමුත් පැරණි ස්පාඤ්ඤ යටත් විජිත ස්වාධීනත්වය ප්‍රකාශ කළ විට (සයිමන් බොලිවර් යමු) ස්පාඤ්ඤයේ උපත, ස්පාඤ්ඤයේ උපත ලද නව ලෝකය සහ ස්වදේශිකයන් අතර විශාල පරතරයක් ඇති බව ඔවුන්ට වැටහුණි. මෙම ගැටළුව විසඳීම සඳහා 3 (සහ තවත්) ප්‍රජාවන් එකකට සම්බන්ධ කරන අන්තර් විවාහ ප්‍රතිපත්තියක් ස්ථාපිත කරන ලදී. මෙය කැපී පෙනෙන ලෙස සාර්ථක වූ අතර විවිධ ජාතීන් එක්සත් කළ අතර ජාතිවාදය අඩු විය (එය තවමත් පවතී). ඊට අමතරව, බොහෝ මිනිසුන් මිශ්‍ර ජාතීන්ට අයත් වීම, ස්වදේශික ජනයාගේ විශාල සමස්ත ජනගහනයකට තුඩු දෙන ඔවුන්ගේ ආවේණික පරම්පරාවට හිමිකම් කීමට වැඩි කැමැත්තක් දැක්වූහ. 




