Hi, long-time lurker. But I think I can actually contribute a bit to this!

___________________________________________________________________

**Banned Beards**

I actually don't know too much about the Jehovah's Witnesses, so I won't try and touch on their beliefs and practices.

Mormons (LDS), however, I do know a bit about. For the LDS Church and its members, **a lack of facial hair is more cultural than spiritual**; there's no commandments or doctrine that insist men be clean-shaven. The early Presidents of the LDS Church, from [Brigham Young](_URL_4_) to [George Albert Smith](_URL_10_) (#2 through #8), had varying degrees of facial hair, and many of the other leaders of the LDS Church ([early Quorum of the Twelve Apostles and First Presidency](_URL_7_)) sported what look like quite stylish beards for the time.

Instances within the LDS Church where facial hair *is* banned do exist. The two that come to mind are (1) young men serving as full-time missionaries and (2) students at Brigham Young University (BYU). From the official *Missionary Handbook*:

 >  Keep your hair relatively short (not clipped too close) and evenly tapered. Extreme or faddish styles— including spiked, permed, or bleached hair or a shaved head—are not appropriate. Sideburns should reach no lower than the middle of the ear. (See the pictures of a missionary haircut included with your call packet.) **Elders should shave each day.**

 >  ([Missionary Handbook: Missionary Conduct](https://_URL_5_/manual/missionary-handbook/missionary-conduct?lang=eng), emphasis added)

BYU's Honor Code contains a similar requirement that ["men are expected to be clean-shaven; beards are not acceptable."](_URL_0_) According to the Salt Lake Tribune, BYU President Ernest Wilkinson banned beards in 1969. (Salt Lake Tribune, [The History of BYU's Honor Code,"](_URL_1_) 29. Oct. 2016.)

Both bans are addressed by Dallin H. Oaks, who was President of BYU at the time (he now serves as a member of the LDS Church's highest governing body).

 >  "Our rules against beards and long hair have the same purpose as the requirements our Church makes of its missionaries. In this university, which is largely supported by the tithes of faithful members and which stands as a beacon of Latter-day Saint values, we wish to avoid an appearance that has become associated with rebellion and rejection of values we hold dear. A recent book by Jerry Rubin, the clown prince of the hippy movement, gives this vivid characterization of the meaning of long hair:

 >  > "'Long hair is communication. Young kids identify short hair with authority, discipline , , ,—and long hair with letting go, letting your hair down, being free, being open. Wherever we go, our hair tells people where we stand on Vietnam, Wallace, campus disruption, dope. We’re living TV commercials for the revolution.

  >  > "'Long hair is the beginning of our liberation from the sexual oppression that underlies this whole military society.'" [Jerry Rubin, Do It, pp. 93, 95–96]

 >  (Dallin H. Oaks, "Be Honest in All Behavior," 30. Jan. 1973, [_URL_12_](_URL_9_).)

Similarly, in a 1971 issue of the LDS Church's publication for its teenage members, the *New Era*, Oaks was again cited as saying:

 >  The rule against beards and long hair for men stands on a different footing. [. . .] Unlike modesty, which is an eternal value in the sense of rightness or wrongness in the eyes of God, **our rules against beards and long hair are contemporary and pragmatic. They are responsive to conditions and attitudes in our own society at this particular point in time.** 

 >  There is nothing inherently wrong about long hair or beards, any more than there is anything inherently wrong with possessing an empty liquor bottle. But a person with a beard or an empty liquor bottle is susceptible of being misunderstood. Either of these articles may reduce a person’s effectiveness and promote misunderstanding because of what people may reasonably conclude when they view them in proximity to what these articles stand for in our society today.

  >  **In the minds of most people at this time, the beard and long hair are associated with protest, revolution, and rebellion against authority. They are also symbols of the hippie and drug culture.** Persons who wear beards or long hair, whether they desire it or not, may identify themselves with or emulate and honor the drug culture or the extreme practices of those who have made slovenly appearance a badge of protest and dissent. In addition, unkemptness—which is often (though not always) associated with beards and long hair—is a mark of indifference toward the best in life. 

 >  (Dallin H. Oaks, "Standards of Dress and Grooming," Dec. 1971 *New Era*, [_URL_5_](https://_URL_5_/new-era/1971/12/standards-of-dress-and-grooming?lang=eng), emphasis added.)

The prohibitions of the LDS Church on facial hair are a product of its members' desire to be ["in the world, but not of the world"](_URL_6_); a push by their leaders to separate themselves from "worldly things" but remain ["the light of the world."](_URL_2_) And in the late 1960s and 1970s, when counterculture in America was marked a preponderance of beards and facial hair in general, the leaders of the  LDS Church wanted their young adult followers to keep a safe distance from counterculture movements that espoused beliefs or practiced activities that did violate LDS commandments, such as drug use or sexual promiscuity. And even though society has moved beyond that, with facial hair rapidly becoming mainstream over the past several years, the unofficial stance of the LDS Church has not drastically changed. (It is worth noting that several publications maintained by the LDS Church have moved towards a more lenient stance, such as the LDS Employment Services' recommendation for ["Dressing for Success"](_URL_3_) suggest that job-seekers "follow appropriate business culture for facial hair.")

**TL;DR:** Mormons don't have facial hair because of the association it had in the 1960s/1970s with practices they forbid, such as drug use.
ආයුබෝවන්, දිගු කලක් සැඟවී සිටි. නමුත් මම හිතනවා ඇත්තටම මට මේ සඳහා ටිකක් දායක වෙන්න පුළුවන් කියලා! ______________________________________________________________________________________________________ **තහනම් රැවුල** ඇත්තටම මම යෙහෝවාගේ සාක්ෂිකරුවන් ගැන වැඩිය දන්නේ නැහැ, ඒ නිසා මම ඔවුන්ගේ විශ්වාසයන් සහ පිළිවෙත්වලට අත ගහන්න උත්සාහ කරන්නේ නැහැ. මෝමන් (LDS), කෙසේ වෙතත්, මම ටිකක් දන්නවා. LDS පල්ලිය සහ එහි සාමාජිකයන් සඳහා, **මුහුණේ හිසකෙස් නොමැතිකම අධ්‍යාත්මික** වලට වඩා සංස්කෘතික ය; පිරිමින් පිරිසුදු රැවුල බෑමට අවධාරනය කරන කිසිම ආඥාවක් හෝ ධර්මයක් නැත. LDS පල්ලියේ මුල් සභාපතිවරුන්, [Brigham Young](_URL_4_) සිට [George Albert Smith](_URL_10_) (#2 සිට #8 දක්වා) දක්වා විවිධ මට්ටම්වල මුහුණේ රෝම ඇති අතර, LDS පල්ලියේ අනෙකුත් නායකයින් බොහෝ දෙනෙකුට ([අපොස්තුළුවරුන් දොළොස් දෙනාගේ මුල් ගණපූර්ණය සහ පළමු සභාපතිත්වය](_URL_7_)) එම කාලය සඳහා තරමක් හැඩකාර රැවුල් මෙන් පෙනෙන දේ ක්‍රීඩා කළේය. LDS පල්ලිය තුළ මුහුණේ හිසකෙස් * තහනම් කර ඇති අවස්ථා පවතී. මතකයට එන දෙදෙනා නම් (1) පූර්ණ කාලීන මිෂනාරිවරුන් ලෙස සේවය කරන තරුණයන් සහ (2) Brigham Young University (BYU) හි සිසුන් ය. නිල *මිෂනාරි අත්පොත* වෙතින්: &gt; ඔබේ කොණ්ඩය සාපේක්ෂව කෙටි කර තබා ගන්න (ඉතා සමීපව නොකැපීම) සහ ඒකාකාරව ටේප් කර ගන්න. උල්, පර්ම්, හෝ බ්ලීච් කරන ලද හිසකෙස් හෝ රැවුල කපන ලද හිසක් ඇතුළුව ආන්තික හෝ විලාසිතාවන් සුදුසු නොවේ. Sideburns කණ මැදට වඩා අඩු නොවිය යුතුය. (ඔබගේ ඇමතුම් පැකට්ටුව සමඟ ඇතුළත් කර ඇති මිෂනාරි කොණ්ඩය කැපීමේ පින්තූර බලන්න.) **වැඩිහිටියන් සෑම දිනකම රැවුල බෑම කළ යුතුය.** &gt; ([මිෂනාරි අත්පොත: මිෂනාරි හැසිරීම](https://_URL_5_/manual/missionary-handbook/missionary-conduct ?lang=eng), අවධාරණය එකතු කර ඇත) BYU හි ගෞරව සංග්‍රහයේ සමාන අවශ්‍යතාවයක් අඩංගු වේ [&quot;පිරිමින් රැවුල බෑමට අපේක්ෂා කෙරේ; රැවුල පිළිගත නොහැක.&quot;](_URL_0_) සෝල්ට් ලේක් ට්‍රිබියුන්ට අනුව, BYU සභාපති අර්නස්ට් විල්කින්සන් තහනම් කළේය. රැවුල් 1969 දී. (Salt Lake Tribune, [BYU&#39;s Honour Code හි ඉතිහාසය,&quot;](_URL_1_) 29. ඔක්. 2016.) තහනම් දෙකම ආමන්ත්‍රණය කරනු ලබන්නේ එවකට BYU හි සභාපති වූ Dallin H. Oaks විසිනි (ඔහු දැන් LDS පල්ලියේ ඉහළම පාලක මණ්ඩලයේ සාමාජිකයෙකු ලෙස සේවය කරයි). ඇදහිලිවන්ත සාමාජිකයින්ගේ දසයෙන් කොටසෙන් බොහෝ දුරට අනුග්‍රහය ලබන සහ පසුකාලීන සාන්තු සාරධර්මවල පහනක් ලෙස පවතින මෙම විශ්ව විද්‍යාලය තුළ, කැරැල්ල සහ අප ආදරය කරන සාරධර්ම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සමඟ සම්බන්ධ වී ඇති පෙනුමක් වළක්වා ගැනීමට අපි කැමැත්තෙමු. හිපි ව්‍යාපාරයේ විකට කුමාරයා වන ජෙරී රූබින් විසින් රචිත මෑත ග්‍රන්ථයක්, දිගු කෙස් වල අරුත පිළිබඳ මෙම විචිත්‍රවත් ලක්ෂණය ලබා දෙයි: &gt; &gt; &quot;&#39;දිගු කෙස් යනු සන්නිවේදනයයි. කුඩා දරුවන් කෙටි හිසකෙස් අධිකාරීත්වය, විනය, , ,-හා දිගු ලෙස හඳුනා ගනී. අපි කොතැනකට ගියත්, ඔබේ හිසකෙස් පහතට හෙළීම, විවෘතව සිටීම, වියට්නාමය, වොලස්, කැම්පස් කඩාකප්පල් කිරීම, මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතා කිරීම සඳහා අපි ජීවත් වන රූපවාහිනී වෙළඳ දැන්වීම්. &#39;දිගු කොණ්ඩය යනු මේ මුළු හමුදා සමාජයට යටින් පවතින ලිංගික පීඩනයෙන් අප මුදා ගැනීමේ ආරම්භයයි.&#39;&quot; [ජෙරී රූබින්, එය කරන්න, පිටු. 93, 95–96] &gt; (Dallin H. Oaks, &quot;සියලු හැසිරීම් වල අවංක වන්න ,&quot; 30. ජන. 1973, [_URL_12_](_URL_9_).) ඒ හා සමානව, 1971 වසරේ LDS පල්ලියේ එහි යොවුන් වියේ සාමාජිකයන් සඳහා ප්‍රකාශනයක නිකුත් කරන ලද *නව යුගය*, Oaks මෙසේ සඳහන් කර ඇත: &gt; රැවුලට එරෙහි රීතිය සහ මිනිසුන් සඳහා දිගු කෙස් වෙනස් පදනමක් මත නැගී සිටියි [ .] නිහතමානීකම මෙන් නොව, එය දෙවියන් වහන්සේගේ ඇස් හමුවේ සදාකාලික වටිනාකමක් වන අතර, රැවුලට සහ දිගු කෙස්වලට එරෙහිව අපගේ නීති රීති සමකාලීන වේ. . ඔවුන් මේ සුවිශේෂී අවස්ථාවේදී අපේම සමාජයේ පවතින තත්වයන්ට සහ ආකල්පවලට ප්‍රතිචාර දක්වනවා.** &gt; හිස් මත්පැන් බෝතලයක් ළඟ තබාගැනීමේ සහජයෙන්ම ඇති වරදකට වඩා දිගු කොණ්ඩයක් හෝ රැවුලක් සම්බන්ධයෙන් සහජයෙන්ම වරදක් නැත. නමුත් රැවුලක් හෝ හිස් මත්පැන් බෝතලයක් ඇති පුද්ගලයෙකු වරදවා වටහා ගැනීමට ගොදුරු වේ. මෙම ලිපි දෙකෙන් එකක් පුද්ගලයෙකුගේ කාර්යක්ෂමතාව අඩු කර වරදවා වටහා ගැනීම ප්‍රවර්ධනය කිරීමට හේතු විය හැක්කේ මිනිසුන් මෙම ලිපි අද අපේ සමාජය තුළ පෙනී සිටින දෙයට සමීපව බලන විට සාධාරණ ලෙස නිගමනය කළ හැකි දේ නිසාය. &gt; **මේ කාලයේ බොහෝ මිනිසුන්ගේ සිත් තුළ, රැවුල සහ දිගු කොණ්ඩය සම්බන්ධ වන්නේ විරෝධය, විප්ලවය සහ අධිකාරියට එරෙහි කැරැල්ල සමඟ ය. ඔවුන් හිපියන්ගේ සහ මත්ද්‍රව්‍ය සංස්කෘතියේ සංකේත ද වේ.** රැවුල වවාගෙන හෝ දිගු කෙස් කළඹක් අඳින පුද්ගලයන්ට, ඔවුන් කැමති වුවත් නැතත්, මත්ද්‍රව්‍ය සංස්කෘතිය හෝ අන්තවාදී ලෙස පෙනී සිටි අයගේ අන්ත ක්‍රියාවන් සමඟ තමන්ව හඳුනා ගැනීමට හෝ අනුකරණය කිරීමට සහ ගරු කිරීමට හැකිය. විරෝධතා සහ විසම්මුතියේ ලාංඡනයක්. මීට අමතරව, රැවුල සහ දිගු කෙස් සමඟ සම්බන්ධ වන අපිරිසිදුකම - බොහෝ විට (සෑම විටම නොවේ) - ජීවිතයේ හොඳම දේ කෙරෙහි උදාසීනත්වයේ සලකුණකි. &gt; (Dallin H. Oaks, &quot;ඇඳුම් පැළඳුම් සහ හැඩගැන්වීමේ සම්මතයන්,&quot; දෙසැම්බර් 1971 *නව යුගය*, [_URL_5_](https://_URL_5_/new-era/1971/12/standards-of-dress-and-grooming ?lang=eng), අවධාරණය එකතු කර ඇත.) මුහුණේ හිසකෙස් සඳහා LDS පල්ලියේ තහනම් කිරීම් [&quot;ලෝකයේ, නමුත් ලෝකයේ&quot;] (_URL_6_) වීමට එහි සාමාජිකයින්ගේ ආශාවේ නිෂ්පාදනයකි; &quot;ලෞකික දේවලින්&quot; වෙන් වී නමුත් [&quot;ලෝකයේ ආලෝකය&quot;] (_URL_2_) සහ 1960 ගණන්වල අගභාගයේ සහ 1970 ගණන්වල ඇමරිකාවේ ප්‍රතිසංස්කෘතිය රැවුල සහ මුහුණේ රෝමවල ප්‍රමුඛතාවයක් ලෙස සලකුනු කරන විට ඔවුන්ගේ නායකයින් විසින් කරන ලද තල්ලුවක් සාමාන්‍යයෙන්, LDS පල්ලියේ නායකයින්ට අවශ්‍ය වූයේ ඔවුන්ගේ තරුණ වැඩිහිටි අනුගාමිකයින් මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය හෝ ලිංගික සල්ලාලකම වැනි LDS ආඥාවන් උල්ලංඝනය කරන විශ්වාසයන් හෝ ක්‍රියාකාරකම්වල යෙදෙන ප්‍රතිසංස්කෘතික ව්‍යාපාරවලින් ආරක්ෂිත දුරක් තබා ගැනීමයි. සමාජය ඉන් ඔබ්බට ගොස් ඇතත්, පසුගිය වසර කිහිපය තුළ මුහුණේ හිසකෙස් වේගයෙන් ප්‍රධාන ධාරාව බවට පත්වීමත් සමඟ, LDS පල්ලියේ නිල නොවන ස්ථාවරය විශාල ලෙස වෙනස් වී නොමැත. (LDS පල්ලිය විසින් පවත්වාගෙන යනු ලබන ප්‍රකාශන කිහිපයක් [&quot;සාර්ථකත්වය සඳහා ඇඳුම් ඇඳීම&quot;](_URL_3_) සඳහා වන LDS රැකියා සේවා නිර්දේශය වැනි වඩාත් ලිහිල් ස්ථාවරයකට ගමන් කර ඇති බව සඳහන් කිරීම වටී. මුහුණේ හිසකෙස් සඳහා.&quot;