Sure, there’s plenty of evidence.

Let’s just look at the history of Tartar slave raids amongst the Russians, only in the period after the Russians began gaining independence from the Mongol and Tartar steppe hordes.  (There was plenty of slaving of Russians earlier, and plenty of slaving of non-Russian peoples as well.)

*The tide begins to turn 1480, The Great Stand on the Ugra:*

Ivan III became emboldened to stop paying tribute to the Great Horde. In 1480 Akhmat, khan of the Great horde advanced his Steppe Army towards Moscow to enforce the tribute. The Russians dug in to defend the fords of the Ugra River against the Horde.

The Horde tried multiple skirmishes to try to force the fords of the Ugra, but were turned back by Russian cannon and harquebuses at every attempt.

Then the two armies glared at and skirmished with each other all summer long. The Russians were not going to leave their defenses and mount an attack and the Horde feared to assault across the narrow fords, protected by defenses and guns.

Eventually, winter approached, and both sides withdrew without fighting a major battle. This was known as “The Great Stand on the Ugra”, and to the Russians it was the turning point when they ‘threw off the Tatar yoke’.

*The Russians hang on 1480-1572:*

Although the Russians had stopped paying tribute, and achieved independence, they were still hard pressed and on the defensive for a long time.

In 1507 and 1514 the Tatars raided into Russia. In 1521 the Tatars ravaged the outskirts of Moscow for two weeks with 50,000 men, taking thousands of slaves.

In about 1533, the Russians built the “Abatis” defensive line south of the Oka river to protect against the Tatars.

Between 1533 and 1547 there were over twenty large Tatar raids on the frontier, taking thousands of Russians as slaves, some of which breached the Abatis line.

In 1555, 1562, 1564, 1565, the Khan led large armies in major raids into Russia.

In 1571, an army 120,000 strong of Crimean Tatars and Ottoman Turks, broke through all the defensive lines and reached Moscow, which was crowded by thousands of refugees fleeing before the Steppe horde. Moscow was burnt to the ground with estimates of 80,000 Russian casualties and 150,000 Russians taken as slaves.

At this point, things looked pretty bleak for the Russians. The Tatars, however, returned to the Steppe for the winter, planning to come back the next summer and finish the conquest of Russia once and for all.

*Decisive Battle – Molodi, 1572:*

In 1572 Devlet Giray, khan of the Crimean horde and his Turkish allies again rode into Russia with 120,000 men. They were met by Prince Mikhail Vorotynsky and Prince Dmitriy Khvorostinin commanding 60,000 Russians at Molodi, about 40 miles south of Moscow.

The Russians had two relatively new factors deployed in this battle. One was large numbers of “Streltzi”, Russia’s first standing army, originating about 1550, armed with matchlock muskets, and deployed at Molodi in large numbers. The Streltzi had also constructed “Gulay Gorod” which were large portable wooden walls with cannon and musket ports, which could be moved by man power and latched together to create a mobile fortress.

The battle lasted for 7 days. The Tatars attacked and destroyed 3,000 Russian troops caught outside the Gulay Gorod, but the rest of the Russians were inside their mobile fort and unleashed a continuous fire while slowly moving the entire fortress in a slow retreat. On day 7, the Tatars launched an all out assault. They tried to drag down or tip over the wooden walls forming the Gulay Gorod, taking massive casualties. While they were occupied, a large force of Russians exited unobserved out the rear of the fortress, circled round the Tatars, and then the Russians both inside and outside the fort (now pretty desperate due to running low on food and ammunition) launched a two prong charge against the Tatars. The Steppe army was routed with great losses. It is said that only 20,000 Tatars returned to the Crimea.

*Russian advance, 1572-1783:*

The battle of Molodi might have marked a turning point in the long conflict between the Russians and the Steppe armies, but for 100 years it was not so easy to see that.

In 1591, Russian cannon stopped another Tatar raid at a line of fortifications called the “Bank Line”.

In 1614, the Tatars raided to within sight of Moscow again. In 1633 30,000 Tatars broke through the Abatis and Bank lines of fortifications raiding extensively into Russia and taking thousands of slaves, but this was the last deep raid into Russia.

In 1644 and 1645 the Tatars raided extensively in Southern Russian territories, taking 16,000 slaves (mostly sold to the Turks to man the galleys for a war against Venice).

In 1650, the Russians pushed forward 300km south of the Abatis Line and built the Belgorod line of forts.

In 1680 the Russians pushed south again and built the Izium Line of Forts within 150 km of the Black Sea.

In 1687-1689 The Russians tried to invade Crimea, but failed.

In 1769, the last big Tatar raid into Southern Russian territories captured thousands of slaves.

In 1774 Russia compelled Crimea to become a vassal state.

In 1783 Russia annexed Crimea.

It took the Russians 300 years from breaking free of the Tatar yoke to finally defeating the Steppe Hordes as a threat. During that period, hundreds of thousands of Russians were seized by the Tartars and sold into slavery.  The combination of forts and guns is what allowed eventual Russian victory. Even though the Tatars had guns as well (generally supplied by their Turkish allies), forts defended by guns could not easily be taken, and the need to haul cannon around the steppe and resupply with ammunition greatly reduced the advantage of extreme mobility which Steppe Armies had enjoyed in the pre-gunpowder era.

Sources: _URL_3_ 

_URL_1_

_URL_4_

_URL_2_ 

_URL_0_

_URL_5_

ඇත්ත වශයෙන්ම, සාක්ෂි ඕනෑ තරම් තිබේ. රුසියානුවන් අතර ටාටාර් වහල් වැටලීම් වල ඉතිහාසය දෙස බලමු, රුසියානුවන් මොන්ගෝලියානු සහ ටාටාර් ස්ටෙප් කණ්ඩායම් වලින් නිදහස ලබා ගැනීමට පටන් ගත් කාලය තුළ පමණි. (මීට පෙර රුසියානුවන්ගේ වහල්භාවය ඕනෑ තරම් තිබුණි, සහ රුසියානු නොවන ජනයාගේ වහල්භාවය ද ඕනෑ තරම් තිබුණි.) *වඩදිය 1480 හැරවීමට පටන් ගනී, උග්‍රාහි මහා ස්ථාවරය:* මහායාට උපහාර දැක්වීම නැවැත්වීමට අයිවන් III ධෛර්යමත් විය. හෝඩ්. 1480 දී Akhmat, මහා කණ්ඩායමේ ඛාන්, උපහාරය බලාත්මක කිරීම සඳහා මොස්කව් දෙසට ඔහුගේ ස්ටෙප් හමුදාව ඉදිරියට ගෙන ගියේය. හෝඩ්ට එරෙහිව උග්‍රා ගඟේ බලකොටු ආරක්ෂා කිරීමට රුසියානුවන් කැණීම් කළහ. හෝඩ් උග්‍රා බලකොටුවලට බල කිරීමට උත්සාහ කිරීම සඳහා විවිධ ගැටුම් ඇති කිරීමට උත්සාහ කළ නමුත් සෑම උත්සාහයකම රුසියානු කාලතුවක්කු සහ හර්ක්බස් විසින් ආපසු හරවන ලදී. එවිට හමුදාවන් දෙක ගිම්හානය පුරාම එකිනෙකා දෙස බලා සිටිමින් එකිනෙකා සමඟ සටන් කළහ. රුසියානුවන් ඔවුන්ගේ ආරක්ෂක වළල්ල අත්හැර ප්‍රහාරයක් එල්ල කිරීමට නොයන අතර ආරක්ෂක සහ තුවක්කු වලින් ආරක්ෂා වූ පටු බලකොටු හරහා පහර දීමට හෝඩ් බිය විය. අවසානයේදී, ශීත ඍතුව ළඟා වූ අතර, විශාල සටනකින් තොරව දෙපාර්ශවයම ඉවත් විය. මෙය &quot;උග්‍රා මත මහා ස්ථාවරය&quot; ලෙස හැඳින්වූ අතර රුසියානුවන්ට එය ඔවුන් &#39;ටාටාර් වියගහ ඉවත දැමූ&#39; සන්ධිස්ථානය විය. *රුසියානුවන් 1480-1572 මත එල්ලී ඇත:* රුසියානුවන් කප්පම් ගෙවීම නතර කර නිදහස ලබා ගත්තද, ඔවුන් තවමත් දැඩි පීඩනයකින් හා දිගු කලක් ආරක්ෂා විය. 1507 සහ 1514 දී ටාටාර්වරු රුසියාවට කඩා වැදුණහ. 1521 දී ටාටාර්වරු මිනිසුන් 50,000ක් සමඟ සති දෙකක් මොස්කව් නගරයෙන් පිටත වහලුන් දහස් ගණනක් රැගෙන විනාශ කළහ. 1533 දී පමණ රුසියානුවන් ටාටාර්වරුන්ගෙන් ආරක්ෂා වීම සඳහා ඔකා ගඟට දකුණින් &quot;Abatis&quot; ආරක්ෂක මාර්ගය ඉදි කළහ. 1533 සහ 1547 අතර දේශසීමාවේ විශාල ටාටාර් වැටලීම් විස්සකට වඩා සිදු වූ අතර, රුසියානුවන් දහස් ගණනක් වහලුන් ලෙස ගෙන ගිය අතර, සමහර ඒවා අබාතිස් රේඛාව කඩ කළහ. 1555, 1562, 1564, 1565 දී ඛාන් රුසියාවට විශාල වැටලීම් වලදී විශාල හමුදාවන් මෙහෙයවීය. 1571 දී, ක්‍රිමියානු ටාටාර්වරුන් සහ ඔටෝමන් තුර්කි ජාතිකයින් 120,000 ක හමුදාවක් සියලු ආරක්ෂක මායිම් බිඳ දමා ස්ටෙප් කණ්ඩායමට පෙර පලා යන දහස් ගණන් සරණාගතයින් විසින් ජනාකීර්ණ වූ මොස්කව් වෙත ළඟා විය. රුසියානුවන් 80,000 ක් තුවාල ලැබූ අතර රුසියානුවන් 150,000 ක් වහලුන් ලෙස ගත් බවට ඇස්තමේන්තු කර ඇති පරිදි මොස්කව් පුළුස්සා දමන ලදී. මෙම අවස්ථාවේදී, රුසියානුවන්ට දේවල් ඉතා අඳුරු විය. කෙසේ වෙතත්, ටාටාර්වරු ශීත ඍතුව සඳහා ස්ටෙප් වෙත ආපසු ගිය අතර, ඊළඟ ගිම්හානයේදී නැවත පැමිණ රුසියාවේ ජයග්රහණය එක් වරක් සහ සියල්ලටම අවසන් කිරීමට සැලසුම් කළහ. *තීරණාත්මක සටන - Molodi, 1572:* 1572 දී Devlet Giray, ක්‍රිමියානු කණ්ඩායමේ ඛාන් සහ ඔහුගේ තුර්කි සහචරයින් නැවතත් මිනිසුන් 120,000ක් සමඟ රුසියාවට පැමිණියහ. මොස්කව් සිට සැතපුම් 40 ක් පමණ දකුණින් පිහිටි මොලෝඩිහිදී රුසියානුවන් 60,000 ක් අණදෙන මිහායිල් වොරොටින්ස්කි කුමරු සහ දිමිත්‍රි ක්වොරොස්ටිනින් කුමරු විසින් ඔවුන් හමුවිය. මෙම සටනේදී රුසියානුවන්ට සාපේක්ෂව නව සාධක දෙකක් යොදවා තිබුණි. එකක් නම්, රුසියාවේ පළමු ස්ථාවර හමුදාව වන &quot;ස්ට්‍රෙල්ට්සි&quot; විශාල සංඛ්‍යාවක්, 1550 දී පමණ ආරම්භ වූ, ගිනිකූරු මස්කට් වලින් සන්නද්ධ වූ අතර, විශාල වශයෙන් මොලෝඩි හි යොදවා තිබුණි. Streltzi විසින් &quot;Gulay Gorod&quot; ද ඉදිකර ඇති අතර ඒවා කාලතුවක්කු සහ මස්කට් වරායන් සහිත විශාල ලී බිත්ති වන අතර ඒවා මිනිස් බලයෙන් ගෙන යා හැකි අතර ජංගම බලකොටුවක් නිර්මාණය කිරීම සඳහා එකට අගුළු දමා ඇත. සටන දින 7 ක් පැවතුනි. ටාටාර්වරු ගුලේ ගෝරොඩ් වලින් පිටත අල්ලා ගත් රුසියානු භටයින් 3,000 කට පහර දී විනාශ කළ නමුත් සෙසු රුසියානුවන් ඔවුන්ගේ ජංගම බලකොටුව තුළ සිටි අතර සෙමින් පසුබැසීමකින් මුළු බලකොටුවම සෙමින් ගමන් කරමින් අඛණ්ඩ ගින්නක් මුදා හැරියේය. 7 වන දින, ටාටාර්වරු සම්පූර්ණ ප්‍රහාරයක් දියත් කළහ. ඔවුන් විශාල ජීවිත හානි සිදු කරමින් Gulay Gorod සාදමින් ලී බිත්ති පහළට ඇදගෙන යාමට හෝ උඩින් යාමට උත්සාහ කළහ. ඔවුන් වාඩිලාගෙන සිටියදී, රුසියානුවන් විශාල හමුදාවක් බලකොටුවේ පිටුපසින් නොපෙනී පිටව ගොස්, ටාටාර්වරුන් වටා රවුම් කළ අතර, පසුව රුසියානුවන් කොටුව තුළ සහ පිටත (දැන් ආහාර හා පතොරම් හිඟ වීම නිසා දැඩි මංමුලා සහගත) දෙකක් දියත් කළහ. ටාටාර්වරුන්ට එරෙහි චෝදනා. ස්ටෙප් හමුදාව විශාල පාඩු සහිතව පරාජයට පත් විය. ටාටාර්වරුන් 20,000 ක් පමණක් ක්රිමියාවට ආපසු ගිය බව කියනු ලැබේ. *රුසියානු දියුණුව, 1572-1783:* මොලෝඩි සටන රුසියානුවන් සහ ස්ටෙප් හමුදා අතර දිගු ගැටුමේ සන්ධිස්ථානයක් සනිටුහන් කළ හැකි නමුත් වසර 100 ක් තිස්සේ එය දැකීම එතරම් පහසු නොවීය. 1591 දී රුසියානු කාලතුවක්කුව &quot;බැංකු රේඛාව&quot; නම් බලකොටුව අසල තවත් ටාටාර් වැටලීමක් නතර කළේය. 1614 දී ටාටාර්වරු නැවතත් මොස්කව් නගරයට පෙනෙන තෙක් මානයක වැටලූහ. 1633 දී ටාටාර්වරුන් 30,000ක් රුසියාවට පුළුල් ලෙස කඩා වැදී වහලුන් දහස් ගණනක් රැගෙන අබාතිස් සහ බැංකු බලකොටු බිඳ දැමූ නමුත් මෙය රුසියාවට සිදු වූ අවසාන ගැඹුරු වැටලීමයි. 1644 සහ 1645 දී ටාටාර්වරු වහලුන් 16,000ක් (වැනීසියට එරෙහි යුද්ධයක් සඳහා ගැලී මෙහෙයවීම සඳහා තුර්කි ජාතිකයින්ට විකුණනු ලැබූ) 16,000ක් රැගෙන දකුණු රුසියානු ප්‍රදේශවල පුළුල් ලෙස වැටලීම් කළහ. 1650 දී රුසියානුවන් ඇබාටිස් රේඛාවේ සිට කිලෝමීටර් 300 ක් දකුණට තල්ලු කර බෙල්ගොරොඩ් බලකොටු ඉදි කළහ. 1680 දී රුසියානුවන් නැවතත් දකුණට තල්ලු කර කළු මුහුදේ කිලෝමීටර් 150 ක් ඇතුළත Izium බලකොටු ඉදි කළහ. 1687-1689 දී රුසියානුවන් ක්රිමියාව ආක්රමණය කිරීමට උත්සාහ කළ නමුත් එය අසාර්ථක විය. 1769 දී, ටාටාර් විසින් දකුණු රුසියානු ප්‍රදේශවලට සිදු කරන ලද අවසාන ප්‍රහාරයෙන් වහලුන් දහස් ගණනක් අල්ලා ගන්නා ලදී. 1774 දී රුසියාව ක්‍රිමියාව යටත් රාජ්‍යයක් බවට පත් කිරීමට බල කළේය. 1783 දී රුසියාව ක්‍රිමියාව ඈඳා ගත්තේය. ටාටාර් වියගහෙන් මිදී අවසානයේ ස්ටෙප් හෝඩ්ස් තර්ජනයක් ලෙස පරාජය කිරීමට රුසියානුවන්ට වසර 300 ක් ගත විය. එම කාලය තුළ රුසියානුවන් ලක්ෂ ගණනක් ටාටාර්වරුන් විසින් අල්ලාගෙන වහල්භාවයට විකුණන ලදී. බලකොටු සහ තුවක්කු වල සංයෝජනය අවසානයේ රුසියානු ජයග්රහණයට ඉඩ සලසයි. ටාටාර්වරුන් සතුව තුවක්කු ද (සාමාන්‍යයෙන් සපයනු ලැබුවේ ඔවුන්ගේ තුර්කි සහචරයින් විසින්) වුවද, තුවක්කු වලින් ආරක්ෂා කරන ලද බලකොටු පහසුවෙන් ගෙන යා නොහැකි වූ අතර, පඩිපෙළ වටා කාලතුවක්කු ඇදගෙන යාමට සහ පතොරම් සමඟ නැවත සැපයීමට අවශ්‍ය වීම ස්ටෙප් හමුදාවේ අධික සංචලනයේ වාසිය බෙහෙවින් අඩු කළේය. පෙර වෙඩි බෙහෙත් යුගයේ භුක්ති වින්දා. මූලාශ්‍ර: _URL_3_ _URL_1_ _URL_4_ _URL_2_ _URL_0_ _URL_5_
