Stephen Batchelor, a former monk in both the Tibetan and Zen traditions, wrote [Buddhism Without Beliefs](_URL_1_), an explicit attempt to separate the baby from the cultural bathwater in Buddhism. It's been ages since I read it, but if memory serves I believe Batchelor argues that Buddhism is a matter of practice and inquiry, not belief. 

The history of Buddhist art tells you a lot about cultural accretion. Found [this](_URL_0_) from the Met. "In the earliest Buddhist art of India, the Buddha was not represented in human form. His presence was indicated instead by a sign, such as a pair of footprints, an empty seat, or an empty space beneath a parasol." Compare that to florid Tibetan iconography.

What's great about Buddhism is that it adapts so well to cultures it merges with, from spiritually athletic Zen to belief-based pure land to compassion-based Mahayana to insanely ritualistic Vajrayana. There are all these "skillful means" based on the varying needs of sentient beings. Why would you want to limit yourself to what the historical Buddha and his contemporaries did or believed?

Edit: You might be interested in the way Tibetan Buddhists conceptualize the various vehicles or "yanas" of Buddhism, from renunciation - the original vehicle - to great compassion to radical acceptance. There are scholarly explanations, but Dzongsar Khyentse Rinpoche wrote an excellent one that compares them to ways of being in a cinema. [Here](_URL_2_)
ටිබෙට් සහ සෙන් සම්ප්‍රදායන් දෙකෙහිම හිටපු භික්ෂුවක් වන Stephen Batchelor, බෞද්ධාගමේ සංස්කෘතික නාන ජලයෙන් දරුවා වෙන් කිරීමේ පැහැදිලි ප්‍රයත්නයක් [Buddhism Without Belief](_URL_1_) ලිවීය. මම එය කියවා බොහෝ කලක් ගත වී ඇත, නමුත් මතකය සේවය කරන්නේ නම් මම විශ්වාස කරමි Batchelor බුදුදහම යනු ඇදහිල්ලට නොව ප්‍රායෝගිකව හා විමසීමට කාරණයක් බව තර්ක කරයි. බෞද්ධ කලා ඉතිහාසය ඔබට සංස්කෘතික එකතුවීම ගැන බොහෝ දේ කියයි. Met වෙතින් [මෙය](_URL_0_) සොයා ගන්නා ලදී. &quot;ඉන්දියාවේ ආදිතම බෞද්ධ කලාවේ බුදුන් වහන්සේ මනුෂ්‍ය ස්වරූපයෙන් නිරූපණය කර නැත. ඒ වෙනුවට උන්වහන්සේගේ පැවැත්ම පෙන්නුම් කළේ පා සටහන් යුගලයක්, හිස් ආසනයක් හෝ පරාලයකට යටින් ඇති හිස් අවකාශයක් වැනි ලකුණකිනි.&quot; එය ෆ්ලොරිඩ් ටිබෙට් නිරූපකයට සසඳන්න. බුද්ධාගමේ ඇති විශිෂ්ටත්වය නම් එය අධ්‍යාත්මික වශයෙන් මලල ක්‍රීඩා සෙන් සිට විශ්වාසය මත පදනම් වූ නිර්මල දේශය දක්වා අනුකම්පාව පදනම් වූ මහායානය දක්වා උමතු චාරිත්‍රානුකූල වජ්‍රයානය දක්වා එය ඒකාබද්ධ වන සංස්කෘතීන්ට ඉතා හොඳින් අනුගත වීමයි. සංවේදී ජීවීන්ගේ විවිධ අවශ්‍යතා මත පදනම්ව මෙම සියලු &quot;දක්ෂ මාධ්‍යයන්&quot; ඇත. ඓතිහාසික බුදුන් සහ ඔහුගේ සමකාලීනයන් කළ හෝ විශ්වාස කළ දේට පමණක් සීමා වීමට ඔබට අවශ්‍ය වන්නේ ඇයි? සංස්කරණය කරන්න: ටිබෙට් බෞද්ධයන් බුද්ධාගමේ විවිධ වාහන හෝ &quot;යන&quot;, අත්හැරීමේ සිට - මුල් වාහනය - ඉමහත් අනුකම්පාව දක්වා රැඩිකල් පිළිගැනීම දක්වා සංකල්පනය කරන ආකාරය ගැන ඔබ උනන්දු විය හැකිය. විද්වත් පැහැදිලි කිරීම් ඇත, නමුත් Dzongsar Khyentse Rinpoche ඒවා සිනමාවේ සිටින ආකාරය හා සසඳන විශිෂ්ට එකක් ලියා ඇත. [මෙහි](_URL_2_)