These types of questions have been brought up a lot around here so I will try to sum them up and then post ones I am referring to later (bed time).

One post talks about how men in these battles would actually be pretty bad at aiming and only be drilled in firing and reloading, some never said "aim", only "level". Also, and I think this is the stronger of the two points; the bayonet was the one who did the damage in these days. Charges en masse to take a certain position or route the enemy were how you took the field in that era, it wasn't as if they stood there and shot at one another for hours without moving or flanking or what have you. Muskets certainly killed people, but they were inaccurate, often clogged or malfunctioned and were heavy.


As a side note, I remember reading something about how men in sieges who were first in were paid to do so. I have no source but perhaps someone could back me up on this. If not, I'll just scratch it out.
මේ ආකාරයේ ප්‍රශ්න මෙහි බොහෝ දේ මතු කර ඇත, එබැවින් මම ඒවා සාරාංශ කිරීමට උත්සාහ කරමි, පසුව මා සඳහන් කරන ඒවා (නින්දට යන වේලාව) පළ කරමි. එක් පෝස්ට් එකක් කතා කරන්නේ මෙම සටන් වල සිටින පිරිමින් ඉලක්ක කිරීමට ඉතා නරක වන අතර වෙඩි තැබීමේදී සහ නැවත පූරණය කිරීමේදී පමණක් සරඹ කරන්නේ කෙසේද යන්න ගැන, සමහරු කිසි විටෙකත් &quot;ඉලක්කය&quot;, &quot;මට්ටම&quot; පමණක් කීවේ නැත. එසේම, සහ මම සිතන්නේ මෙම කරුණු දෙකෙන් වඩාත් ශක්තිමත් ය; බයිනෙත්තුව තමයි මේ දවස්වල ඩැමේජ් එක කළේ. සතුරාට නිශ්චිත ස්ථානයක් ගැනීමට හෝ මාර්ගයක් ගැනීමට සමූහ වශයෙන් අයකිරීම් ඒ යුගයේ ඔබ ක්ෂේත්‍රය ගත් ආකාරයයි, ඔවුන් එහි සිටගෙන පැය ගණන් නොසෙල්වී හෝ දෙපසට නොගොස් එකිනෙකාට වෙඩි තැබුවාක් මෙන් නොවේ. මස්කට් නිසැකව ම මිනිසුන් මරා දැමූ නමුත් ඒවා සාවද්‍ය, බොහෝ විට අවහිර වූ හෝ අක්‍රිය වූ අතර බර විය. අතුරු සටහනක් ලෙස, වැටලීම්වල සිටි මිනිසුන්ට එසේ කිරීමට මුදල් ගෙවූ ආකාරය ගැන යමක් කියවූ බව මට මතකයි. මට මූලාශ්‍රයක් නැත, නමුත් සමහර විට යමෙකුට මේ සඳහා මට පිටුබලය දිය හැකිය. නොඑසේ නම්, මම එය සූරා දමන්නෙමි.