In short, no, at least going off of the definition of terrorism you wish to be used.  This isn't, however, to say that terrorist groups do not effect change in the domestic or international scene.  There are really two levels of objectives for terrorist groups: short-term and long-term.  Short term objectives would be things like raising money by ransoming hostages or robbing banks, gaining media coverage, and recruiting members.  This is really the meat and potatoes aspect of any terrorist group.  Longer term goals are probably what you're looking for, and they are normally much more significant: regime change, the complete reversal of a government's policy, etc.  Terrorist groups are much more successful with the former rather than the latter.   Short-term victories are pretty common, with an example being the early 1980s bombings of the US embassy and Marine barracks in Lebanon, which eventually led to the US pulling out of the country.  But I honestly can't think of one terrorist group that achieved it's goals strictly through terrorism.  Exceptions to this rule would be when terrorism becomes part of a broader military strategy, often guerrilla warfare.

Furthermore, we have to recognize that, despite popular claims that terrorists are radical and uncompromising, their attitudes and objectives *do* change and their views have the potential to become moderated.  The Muslim Brotherhood is a good example of this.  The decision for moderation, or even the group's renunciation of terrorism, arises because, just like politicians, terrorist groups have their own constituencies.  Of course, this discounts terrorist groups who see themselves as a revolutionary vanguard that will spring the masses to action, a la the RAF.  In those cases, the terrorists group's views are often so far apart from any mainstream view that they never gain much in the way of any wider following, often because their nihilism alienates the ones they're trying to call to action.  But going back to terrorist groups who actively work to form greater constituencies within a society, these groups often have to moderate their views out of necessity if they wish to have any type of political relevance.  Sometimes, their constituents may accept that violence is a legitimate course of action, although there are certainly limits.  For example, through the 1970s to the 1990s, the IRA and Sinn Fein heeded their constituency's demands by mainly attacking British security personnel rather than Protestant civilians.  To have engaged in a wider program of civilian terror would have risked the group losing their legitimacy in the eyes of their constituency.  (As a side-note this is not to diminish or marginalize IRA terrorist attacks against civilians, which still constituted roughly 20% of the group's terrorist actions).       

Lastly, in some cases, a terrorist groups stated strategic objectives may not necessarily be the primary reason why they are committing acts of terrorism.  The Weather Underground is a good example of this type of terrorist group.  For the Weather Underground terrorism was an end in itself, an action that was a moral necessity against a corrupt and repressive government, no matter the tactic's efficacy.  In these cases, the terrorist group's objectives are less important than the individual member's psychological catharsis through terrorism.

So, the objectives or goals of terrorist groups are multi-layered and constantly changing.  Rarely, if ever, do their most radical objectives come anywhere near reaching fruition.  When a terrorist group fails to moderate their views there are a few paths through which the group may follow, almost inevitably, to collapse.  The group will be dismantled by the state (or a multi-state institution), which can occur through either violent or non-violent means (the Italian Red Brigades are a good example of this).  The group dissolves through internal conflict, often arising over a debate as to whether terrorist violence should continue or if the group should moderate its views (the Weather Underground suits this path).  The last is for the group simply to slip into irrelevance, fighting for a cause that no one cares about anymore.  This final case tends to occur when terrorist groups refuse to adapt to a changing domestic/international scene, for example the RAF in post-unification Germany. 

Edit: Wording.

Edit:  I forgot to list some relevant sources for further reading if you'd wish to do so.  For general histories of terrorism the best single volume is Gerard Chaliand and Arnaud Blin's [*The History of Terrorism: From Antiquity to al Qaeda*](_URL_3_).  Bruce Hoffman's [*Inside Terrorism*](_URL_2_) is also a must read.  For an excellent look at the ideological motivations of the Weather Underground and RAF you can check out Jeremy Varon's [*Bringing the War Home: The Weather Underground, the Red Army Faction, and Revolutionary Violence in the Sixties and Seventies* ](_URL_0_).  Lastly, you may be interested to learn how exactly terrorist groups end.  For that, two good books are Audrey Kurth Cronin's [*How Terrorism Ends: Understanding the Decline and Demise of Terrorist Campaigns*](_URL_4_) or Seth Jones's and Martin Libicki's [*How Terrorist Groups End: Lessons for Countering al Qa'ida*](_URL_1_)

කෙටියෙන් කිවහොත්, නැත, අවම වශයෙන් ඔබ භාවිතා කිරීමට බලාපොරොත්තු වන ත්‍රස්තවාදයේ නිර්වචනයෙන් ඉවත් වීම. කෙසේ වෙතත්, මෙය ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායම් දේශීය හෝ ජාත්‍යන්තර තලයේ වෙනසක් සිදු නොකරන බව පැවසීම නොවේ. ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායම් සඳහා ඇත්තටම ඉලක්ක මට්ටම් දෙකක් ඇත: කෙටි කාලීන සහ දිගු කාලීන. කෙටි කාලීන අරමුණු වනුයේ ප්‍රාණ ඇපකරුවන් කප්පම් දීමෙන් හෝ බැංකු කොල්ලකෑමෙන් මුදල් රැස් කිරීම, මාධ්‍ය ආවරණය ලබා ගැනීම සහ සාමාජිකයන් බඳවා ගැනීම වැනි දේ වේ. මෙය සැබවින්ම ඕනෑම ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායමක මස් සහ අර්තාපල් අංගයකි. දිගු කාලීන ඉලක්ක ඔබ සොයන දේ විය හැකි අතර, ඒවා සාමාන්‍යයෙන් වඩාත් වැදගත් වේ: පාලන තන්ත්‍රය වෙනස් කිරීම, රජයේ ප්‍රතිපත්තිය සම්පූර්ණයෙන් ආපසු හැරවීම යනාදිය. ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායම් දෙවැන්නට වඩා කලින් සිටි අය සමඟ වඩා සාර්ථක වේ. කෙටි කාලීන ජයග්‍රහණ ඉතා සාමාන්‍ය දෙයකි, උදාහරණයක් ලෙස 1980 දශකයේ මුල් භාගයේ එක්සත් ජනපද තානාපති කාර්යාලයට සහ ලෙබනනයේ මැරීන් බැරැක්කවලට බෝම්බ හෙලීම, අවසානයේදී එක්සත් ජනපදය රටින් ඉවත් වීමට හේතු විය. නමුත් ත්‍රස්තවාදය හරහා දැඩි ලෙස තම ඉලක්ක සපුරා ගත් එක් ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායමක් ගැන මට අවංකවම සිතිය නොහැක. මෙම රීතියට ව්‍යතිරේකයක් වනුයේ ත්‍රස්තවාදය පුලුල් මිලිටරි උපාය මාර්ගයක, බොහෝ විට ගරිල්ලා යුද්ධයක කොටසක් බවට පත්වන විටය. තවද, ත්‍රස්තවාදීන් රැඩිකල් සහ සම්මුති විරහිත යැයි ජනප්‍රිය ප්‍රකාශයන් තිබියදීත්, ඔවුන්ගේ ආකල්ප සහ අරමුණු වෙනස් වන අතර ඔවුන්ගේ අදහස් මධ්‍යස්ථ වීමට හැකියාව ඇති බව අප හඳුනා ගත යුතුය. මුස්ලිම් සහෝදරත්වය මෙයට හොඳ උදාහරණයකි. මධ්‍යස්ථභාවය සඳහා හෝ කණ්ඩායම ත්‍රස්තවාදය අත්හැරීම සඳහා වූ තීරණය පැන නගින්නේ දේශපාලකයන්ට මෙන්ම ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායම්වලට ඔවුන්ගේම ඡන්ද කොට්ඨාශ ඇති බැවිනි. ඇත්ත වශයෙන්ම, මෙය මහජනතාව ක්‍රියාවට නංවන විප්ලවවාදී පෙරටුගාමීන් ලෙස තමන් දකින ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායම්වලට වට්ටම් ලබා දෙයි. එම අවස්ථා වලදී, ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායමේ අදහස් බොහෝ විට ඕනෑම ප්‍රධාන ධාරාවේ දෘෂ්ටියකින් බොහෝ දුරට වෙනස් වන අතර, ඔවුන්ට කිසි විටෙකත් පුළුල් අනුගාමිකයෙකුගෙන් වැඩි යමක් නොලැබේ, බොහෝ විට ඔවුන්ගේ ශුන්‍යවාදය ඔවුන් ක්‍රියාවට කැඳවීමට උත්සාහ කරන අයව ඈත් කරන බැවිනි. නමුත් සමාජයක් තුළ විශාල ඡන්ද කොට්ඨාශ පිහිටුවීමට සක්‍රීයව ක්‍රියා කරන ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායම් වෙත ආපසු යාම, මෙම කණ්ඩායම්වලට කිසියම් ආකාරයක දේශපාලන අදාළත්වයක් ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය නම් බොහෝ විට අවශ්‍යතාවයෙන් තම අදහස් මධ්‍යස්ථ කිරීමට සිදුවේ. ඇතැම් විට, නියත වශයෙන්ම සීමාවන් ඇතත්, ප්‍රචණ්ඩත්වය නීත්‍යානුකූල ක්‍රියාමාර්ගයක් බව ඔවුන්ගේ ඡන්ද දායකයන් පිළිගත හැකිය. නිදසුනක් වශයෙන්, 1970 සිට 1990 දක්වා කාලය තුළ IRA සහ Sinn Fein ප්‍රොතෙස්තන්ත සිවිල් වැසියන්ට වඩා ප්‍රධාන වශයෙන් බ්‍රිතාන්‍ය ආරක්ෂක නිලධාරීන්ට පහර දීමෙන් ඔවුන්ගේ ආසනයේ ඉල්ලීම්වලට අවනත විය. සිවිල් භීෂණයේ පුලුල් වැඩපිළිවෙලක නියැලීමෙන් කණ්ඩායමට තම මැතිවරණ කොට්ඨාශය හමුවේ ඔවුන්ගේ නීත්‍යානුකූලභාවය අහිමි වීමේ අවදානමක් ඇත. (පැති සටහනක් ලෙස මෙය සිවිල් වැසියන්ට එරෙහි IRA ත්‍රස්තවාදී ප්‍රහාර අඩු කිරීම හෝ කොන් කිරීම නොවේ, එය තවමත් කණ්ඩායමේ ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාවලින් දළ වශයෙන් 20% ක් පමණ විය). අවසාන වශයෙන්, සමහර අවස්ථාවලදී, ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායම් ප්‍රකාශ කළේ ඔවුන් ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියා සිදු කිරීමට මූලික හේතුව උපායමාර්ගික අරමුණු නොවිය හැකි බවයි. කාලගුණ භූගත කලාපය මේ ආකාරයේ ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායමකට හොඳ උදාහරණයකි. මක්නිසාද යත් කාලගුණික භූගත ත්‍රස්තවාදය එහි අවසානයක් වූ අතර, උපක්‍රමයේ කාර්යක්ෂමතාව කුමක් වුවත්, දූෂිත හා මර්දනකාරී රජයකට එරෙහිව සදාචාරාත්මක අවශ්‍යතාවයක් වූ ක්‍රියාවකි. මෙම අවස්ථා වලදී, ත්‍රස්තවාදය හරහා එක් එක් සාමාජිකයාගේ මනෝවිද්‍යාත්මක කැතර්සිස් වලට වඩා ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායමේ අරමුණු වැදගත් නොවේ. එබැවින්, ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායම්වල අරමුණු හෝ ඉලක්ක බහු-ස්ථර හා නිරන්තරයෙන් වෙනස් වේ. කලාතුරකිනි, කවදා හෝ වේවා, ඔවුන්ගේ වඩාත්ම රැඩිකල් අරමුණු සඵල වීමට ආසන්න තැනකට පැමිණේ. ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායමක් ඔවුන්ගේ අදහස් මධ්‍යස්ථ කිරීමට අපොහොසත් වූ විට, එම කණ්ඩායම අනිවාර්යයෙන්ම බිඳ වැටීමට යා හැකි මාර්ග කිහිපයක් තිබේ. කණ්ඩායම රාජ්‍යය (හෝ බහු රාජ්‍ය ආයතනයක්) විසින් විසුරුවා හරිනු ඇත, එය ප්‍රචණ්ඩ හෝ ප්‍රචණ්ඩ නොවන ක්‍රම හරහා සිදුවිය හැකිය (ඉතාලි රතු බළකාය මේ සඳහා හොඳ උදාහරණයකි). ත්‍රස්තවාදී ප්‍රචණ්ඩත්වය දිගටම පැවතිය යුතුද නැතහොත් කණ්ඩායම තම අදහස් මධ්‍යස්ථ කළ යුතුද යන්න පිළිබඳ විවාදයක් මත බොහෝ විට පැනනගින අභ්‍යන්තර ගැටුම් හරහා කණ්ඩායම දියවී යයි (කාලගුණය මෙම මාර්ගයට ගැලපේ). අවසාන කරුණ නම්, තවදුරටත් කිසිවෙකු නොසලකන අරමුණක් සඳහා සටන් කරමින් කණ්ඩායම අදාළත්වයට ලිස්සා යාමයි. ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායම් වෙනස් වන දේශීය/ජාත්‍යන්තර දර්ශනයකට අනුගත වීම ප්‍රතික්ෂේප කරන විට මෙම අවසාන අවස්ථාව සිදු වේ, උදාහරණයක් ලෙස පශ්චාත් එක්සත් ජර්මනියේ RAF. සංස්කරණය: වදන්. සංස්කරණය කරන්න: ඔබට එසේ කිරීමට අවශ්‍ය නම් වැඩිදුර කියවීම සඳහා අදාළ මූලාශ්‍ර කිහිපයක් ලැයිස්තුගත කිරීමට මට අමතක විය. ත්‍රස්තවාදයේ සාමාන්‍ය ඉතිහාසය සඳහා හොඳම තනි වෙළුම වන්නේ Gerard Chaliand සහ Arnaud Blin ගේ [*The History of Terrorism: From Antiquity to al Qaeda*](_URL_3_). Bruce Hoffman ගේ [*Inside Terrorism*](_URL_2_) ද කියවිය යුතුම වේ. කාලගුණ භූගත සහ RAF හි දෘෂ්ටිවාදාත්මක අභිප්‍රේරණ පිළිබඳ විශිෂ්ට බැල්මක් සඳහා, ඔබට ජෙරමි වරොන්ගේ [* යුද්ධය නිවසට ගෙන ඒම: කාලගුණය භූගත, රතු හමුදා කන්ඩායම සහ හැටේ සහ හැත්තෑව දශකයේ විප්ලවවාදී ප්‍රචණ්ඩත්වය* ](_URL_0_) පරීක්ෂා කළ හැකිය. අවසාන වශයෙන්, ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායම් හරියටම අවසන් වන්නේ කෙසේදැයි දැන ගැනීමට ඔබ උනන්දු විය හැකිය. ඒ සඳහා Audrey Kurth Cronin ගේ [*How Terrorism Ends: Understanding the Decline and Demise of Terrorist Campaign*](_URL_4_) හෝ Seth Jones සහ Martin Libicki ගේ [*ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායම් අවසන් වන්නේ කෙසේද: Q Counterida සඳහා පාඩම්* හොඳ පොත් දෙකක්. ](_URL_1_)
