It's not exactly inflation, but debasing the quality of coinage has a similar effect, and Romans did understand that.  The reason to debase coinage is because you want to pass off the cheaper coin for the value of the more expensive coin.  This periodically produced economic crises, such that people like Constantine had to re-establish a trusted coinage such as the solidus.  Another option was fiat currency - the government simply declares the value of the coin regardless of its silver (or other precious metal) content, and that was sometimes tried.  The most extreme example would be the [edict of Diocletian](_URL_0_), which set prices in terms of denarii regardless of metal content.  Some ancient people were able to make this work; I think both the Ptolemies and the Attalids were able to run an economy on fiat currency (but I don't know too much about those).  Republican Rome never seemed to make fiat currency work for whatever reason.

එය හරියටම උද්ධමනය නොවේ, නමුත් කාසිවල ගුණාත්මක භාවය අවතක්සේරු කිරීම සමාන බලපෑමක් ඇති කරයි, රෝමවරු එය තේරුම් ගත්හ. කාසි භාවිතය අවතක්සේරු කිරීමට හේතුව ඔබට වඩා මිල අධික කාසියේ වටිනාකම සඳහා මිල අඩු කාසිය ලබා දීමට අවශ්‍ය වීමයි. මෙය වරින් වර ආර්ථික අර්බුද ඇති කළේය, කොන්ස්ටන්ටයින් වැනි පුද්ගලයින්ට solidus වැනි විශ්වාසදායක කාසියක් නැවත ස්ථාපිත කිරීමට සිදු විය. තවත් විකල්පයක් වූයේ ෆියට් මුදල් - රජය රිදී (හෝ වෙනත් වටිනා ලෝහ) අන්තර්ගතය නොසලකා කාසියේ වටිනාකම සරලව ප්‍රකාශ කරන අතර එය සමහර විට උත්සාහ කරන ලදී. වඩාත්ම ආන්තික උදාහරණය වනුයේ [ඩයොක්ලේටියානු ආඥාව](_URL_0_), එය ලෝහ අන්තර්ගතය නොසලකා ඩිනාරි අනුව මිල නියම කිරීමයි. සමහර පැරණි මිනිසුන්ට මෙම කාර්යය කිරීමට හැකි විය; මම හිතන්නේ ටොලමිවරුන්ට සහ ඇටලිඩ්වරුන්ට ෆියට් මුදල් වලින් ආර්ථිකයක් පවත්වාගෙන යාමට හැකි වූවාය (නමුත් මම ඒවා ගැන වැඩිය දන්නේ නැහැ). රිපබ්ලිකන් රෝමය කිසි විටෙකත් ෆියට් මුදල් කුමන හේතුවක් නිසා හෝ ක්‍රියාත්මක නොකරන බවක් පෙනෙන්නට තිබුණි.
