Oh my, this is a very complex question. What is your background in, I would like to try and get this across in an efficient way, but if you are unfamiliar with any molecular biology, biochem and a bit of anatomy (specifically neuroanatomy) it would be very time consuming to go through it. I would like to rely on concepts introduced in those disciplines to get this across.  Otherwise its a matter of saying:

Evolutionary pressures have made us sensitive to sources of high calories. Sweets give the most potent and consistent dopamine release of all foods. When you taste and smell sweets, signals travel to your brain which result in dopamine release, this helps form a feedback loop that reinforces this behaviour.  The rest is just the intricacies of this general answer. 
අනේ මන්දා මේක හරිම සංකීර්ණ ප්‍රශ්නයක්. ඔබේ පසුබිම කුමක්ද, මම මෙය කාර්යක්ෂමව ලබා ගැනීමට උත්සාහ කිරීමට කැමතියි, නමුත් ඔබට කිසියම් අණුක ජීව විද්‍යාව, ජෛව රසායනය සහ ව්‍යුහ විද්‍යාව (විශේෂයෙන් ස්නායු ව්‍යුහ විද්‍යාව) ගැන නුහුරු නම් එය හරහා යාමට බොහෝ කාලයක් ගතවනු ඇත. . මෙය සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා එම විෂයයන් තුළ හඳුන්වා දී ඇති සංකල්ප මත විශ්වාසය තැබීමට මම කැමැත්තෙමි. එසේ නොමැතිනම් එය පැවසිය යුතු කරුණකි: පරිණාමීය පීඩනයන් අපව ඉහළ කැලරි ප්‍රභවයන්ට සංවේදී කර ඇත. රසකැවිලි සියලුම ආහාරවල වඩාත්ම බලගතු සහ ස්ථාවර ඩොපමයින් මුදා හැරීම ලබා දෙයි. ඔබ රසකැවිලි රස සහ සුවඳ දැනෙන විට, ඩොපමයින් මුදා හැරීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඔබේ මොළයට සංඥා ගමන් කරයි, මෙය මෙම හැසිරීම ශක්තිමත් කරන ප්‍රතිපෝෂණ පුඩුවක් සෑදීමට උපකාරී වේ. ඉතිරිය මෙම පොදු පිළිතුරේ සංකීර්ණතා පමණි. 