W.A. Mozart is considered by most musicians to be one of the most influential composers for a variety of reasons:

(WALL OF TEXT WARNING, I'm on mobile, sorry)

-Prolific composer: He composed over 600 works throughout his lifetime, for a large variety of mediums (symphony, string quartets, trips, duos, woodwind ensembles, solo instruments, etc...). Many of those works are considered pillars of the repertoire.

-Stylistic innovation: During Mozart's early life, the "stile galant" was the dominant compositional language. This style was characterized by its overly simple harmonic and rhythmic structures, as well as its apparent superficiality. Composers of galant style were primarily concerned with doing away with the intellectual complexity of the Baroque period (most notably J.S. Bach). Mozart gradually did away with this style, incorporating Baroque style complexity into his compositions while maintaining utmost clarity and expressiveness. He also incorporated the "sturm und drang" style (storm and stress) later in life, paving the way, along with Haydn, for the Romantic period, and composers like Ludwig van Beethoven and the such.

A quote by pianist Charles Rosen puts it real nicely:

             "It is only through recognizing the violence and sensuality at the center of Mozart's work that we can make a start towards a comprehension of his structures and an insight into his magnificence. In a paradoxical way, Schumann's superficial characterization of the G minor Symphony can help us to see Mozart's daemon more steadily. In all of Mozart's supreme expressions of suffering and terror, there is something shockingly voluptuous."

TL;DR: Mozart changed the musical landscape by bringing back true depth of emotion in music, writing a ton of music, and being a role model for just about all composers after him. And he had the hots for his cousin. And he liked poop and fart jokes. Go figure.
WA Mozart විවිධ හේතූන් මත වඩාත්ම බලගතු නිර්මාපකයෙකු ලෙස බොහෝ සංගීතඥයින් විසින් සලකනු ලැබේ: (පෙළ අනතුරු ඇඟවීමේ පවුර, මම ජංගම දුරකථනයේ සිටිමි, සමාවන්න) -ප්‍රොලිෆික් නිර්මාපකයෙකු: ඔහු සිය ජීවිත කාලය පුරාවටම කෘති 600 කට අධික ප්‍රමාණයක් රචනා කර ඇත. විශාල විවිධ මාධ්‍ය (සංධ්‍යව, තන්තු ක්වාර්ටෙට්, චාරිකා, යුගල, දැව සුළං කණ්ඩායම්, ඒකල සංගීත භාණ්ඩ, ආදිය...). එම කෘති බොහොමයක් තාලයේ කුළුණු ලෙස සැලකේ. - ශෛලීය නවෝත්පාදනය: මොසාර්ට්ගේ මුල් ජීවිතයේදී, &quot;ස්ටයිල් ගැලන්ට්&quot; ප්‍රමුඛ සංයුතියේ භාෂාව විය. මෙම ශෛලිය එහි අධික සරල සුසංයෝග සහ රිද්මයානුකූල ව්‍යුහයන් මෙන්ම එහි පෙනෙන මතුපිටින් සංලක්ෂිත විය. ගැලන්ට් ශෛලියේ නිර්මාපකයින් මූලික වශයෙන් සැලකිලිමත් වූයේ බැරොක් යුගයේ (වඩාත්ම කැපී පෙනෙන ලෙස JS Bach) බුද්ධිමය සංකීර්ණත්වය ඉවත් කිරීමටයි. මොසාර්ට් ක්‍රමයෙන් මෙම ශෛලිය ඉවත් කර, බැරොක් ශෛලියේ සංකීර්ණත්වය ඔහුගේ රචනාවලට ඇතුළත් කරමින් උපරිම පැහැදිලි බවක් සහ ප්‍රකාශනශීලී බවක් පවත්වා ගත්තේය. ඔහු පසුකාලීන ජීවිතයේ &quot;ස්ටර්ම් ඇන්ඩ් ඩ්‍රැන්ග්&quot; විලාසිතාව (කුණාටුව සහ ආතතිය) ඇතුළත් කර, රොමැන්ටික් යුගය සඳහා හේඩ්න් සමඟ මාර්ගය සකස් කළේය, සහ ලුඩ්විග් වැන් බීතෝවන් වැනි නිර්මාපකයින් සහ එවැනි අය. පියානෝ වාදකයෙකු වන චාල්ස් රොසන්ගේ උපුටා දැක්වීමක් එය නියමාකාරයෙන් පවසයි: &quot;මොසාර්ට්ගේ කෘතියේ කේන්ද්‍රයේ ඇති ප්‍රචණ්ඩත්වය සහ කාමුකත්වය හඳුනා ගැනීමෙන් පමණක් අපට ඔහුගේ ව්‍යුහයන් පිළිබඳ අවබෝධයක් සහ ඔහුගේ විශිෂ්ටත්වය පිළිබඳ අවබෝධයක් ලබා ගත හැකිය. පරස්පර විරෝධී ආකාරයකින්. , G Minor Symphony හි Schumann ගේ මතුපිටින් පෙනෙන ලක්ෂණය Mozart ගේ ඩීමන් වඩාත් ස්ථීර ලෙස දැකීමට අපට උපකාර කළ හැකිය දුක්ඛිත හා භීෂණය පිළිබඳ Mozart ගේ උත්තරීතර ප්‍රකාශනයන් සියල්ලෙහිම, කම්පන සහගත ලෙස තෘප්තිමත් දෙයක් තිබේ. TL;DR: මොසාර්ට් සංගීතයේ සැබෑ හැඟීම් ගැඹුරට ගෙන ඒමෙන්, සංගීතය ටොන් ගණනක් ලිවීමෙන් සහ ඔහුගෙන් පසු සියලුම නිර්මාපකයින්ට ආදර්ශයක් වෙමින් සංගීත භූ දර්ශනය වෙනස් කළේය. ඒවගේම එයාගෙ මස්සිනාට හොට්ස් තිබ්බා. ඒ වගේම ඔහු අසූචි හා විහිලු වලට කැමති විය. රූපයට යන්න.