There's many things going on when deciding on vaccine schedules. From the top of my head, there's 

**Maternal antibodies** (The mother will transfer some antibodies to the infant that lasts for a couple of months and might interfere with the vaccine response)

**Risk of side effects** of the vaccine versus severity of the disease should infection occur (It is a common thing for medical personel to delay vaccination of preterm babies - this is often contraproductive since the consequences of e.g. whooping cough is especially severe in preterms)

**When** the disease that is vaccinated against tend to occur.

**Burden to the parents**. Asking the parents to vaccinate their children too often results in a drop in compliance and acceptance, which is a big issue. Therefore multiple vaccinations tend to be pooled at a single point in time that is a good compromise between optimal time periods for the individual vaccines. 

**Ease of administration.** Ideally, you want to time the vaccinations so that they come jointly with other routine contacts with the health care, such as follow-up visits after the child is born, school entry and so on. This factor can make schedules in different countries diverge quite a bit. 

**Whether the vaccine is good enough** that a single dose give a good protection or if several doses are needed. This touches on your other question regarding booster necessity. Basically,  decisions on boostering are based on research on what level of antibody presence is deemed protective, together with trial-and-error clinical trials; you first conduct a clinical trial with a certain schedule set up to the best of your knowledge, and if the vaccine is not quite protective enough you may try and add a booster. In the case of late boosters (e.g. three doses at 3,5 and 12 months of age, and then a 5 year booster), you take into account immunological and epidemiological research regarding the decline of vaccine effectiveness over time. 

Regarding the duration between doses, there can be a bigger risk with taking the doses too close in time versus spacing them out more. If taken close enough, the immune system might just ignore the extra provocation that the new vaccine represent, and you won't get any benefit at all from the booster. Waiting a bit longer just mean that you have a longer period of not-quite-optimal protection.

[CDC](_URL_1_) has a nice overview that at least partly talks about what influences various decisions.  You might also be interested in reading the english summary on page 36ff of [the swedish report on revision of vaccine schedules](_URL_0_) that was delivered in 2010.

Disclaimer: I'm a statistician that has been working on epidemiological analysis of vaccine schedules of B.Pertussis, not an MD. There's probably several simplifications and mistakes present in the above.

එන්නත් කාලසටහන් තීරණය කිරීමේදී බොහෝ දේ සිදුවෙමින් පවතී. මගේ හිස මුදුනේ සිට, **මාතෘ ප්‍රතිදේහ** (මව විසින් ළදරුවාට මාස කිහිපයක් පවතින අතර එය එන්නත් ප්‍රතිචාරයට බාධාවක් විය හැකි ප්‍රතිදේහ කිහිපයක් මාරු කරයි) **අතුරු ආබාධ ඇතිවීමේ අවදානම** එන්නත රෝගයේ බරපතලකමට සාපේක්ෂව ආසාදනයක් ඇති වුවහොත් (නොමේරූ ළදරුවන්ට එන්නත් කිරීම ප්‍රමාද කිරීම වෛද්‍ය නිලධාරීන්ට සාමාන්‍ය දෙයකි - මෙය බොහෝ විට පරස්පර විරෝධී වේ, උදා: කක්කල් කැස්සේ ප්‍රතිවිපාක නොමේරූ අවධියේදී විශේෂයෙන් දරුණු වේ) ** විට** රෝගය සිදුවීමට නැඹුරුවීමට එරෙහිව එන්නත්. **දෙමව්පියන්ට බරක්**. බොහෝ විට තම දරුවන්ට එන්නත් ලබා දෙන ලෙස දෙමාපියන්ගෙන් ඉල්ලා සිටීම විශාල ගැටලුවක් වන අනුකූලතාව සහ පිළිගැනීම අඩුවීමට හේතු වේ. එබැවින් බහු එන්නත් එක් එක් කාල සීමාවක් තුළ සංචිත කිරීමට නැඹුරු වන අතර එය තනි එන්නත් සඳහා ප්‍රශස්ත කාල පරිච්ඡේද අතර හොඳ සම්මුතියකි. ** පරිපාලනයේ පහසුව.** ඉතා මැනවින්, ඔබට එන්නත් කාලය ගත කිරීමට අවශ්‍ය වන අතර එමඟින් ඔවුන් දරුවාගේ උපතින් පසු පසු විපරම් බැලීම්, පාසල් ඇතුළුවීම සහ යනාදිය සෞඛ්‍ය සේවය සමඟ වෙනත් සාමාන්‍ය සම්බන්ධතා සමඟ ඒකාබද්ධව පැමිණේ. මෙම සාධකය විවිධ රටවල කාලසටහන් තරමක් අපසරනය කළ හැකිය. **එන්නත ප්‍රමාණවත්ද යන්න** තනි මාත්‍රාවක් හොඳ ආරක්ෂාවක් ලබා දෙන්නේ නම් හෝ මාත්‍රා කිහිපයක් අවශ්‍ය නම්. මෙය බූස්ටර අවශ්‍යතාවය සම්බන්ධයෙන් ඔබේ අනෙක් ප්‍රශ්නයට ස්පර්ශ කරයි. මූලික වශයෙන්, බූස්ටරින් පිළිබඳ තීරණ පදනම් වන්නේ අත්හදා බැලීම්-සහ-දෝෂ සායනික අත්හදා බැලීම් සමඟින් ආරක්ෂිත යැයි සලකනු ලබන ප්‍රතිදේහ පැවතීමේ මට්ටම පිළිබඳ පර්යේෂණ මත ය; ඔබ ප්‍රථමයෙන් ඔබ දන්නා පරිදි නිශ්චිත කාලසටහනක් සමඟ සායනික පරීක්ෂණයක් පවත්වන්න, එන්නත ප්‍රමාණවත් තරම් ආරක්ෂිත නොවේ නම්, ඔබට බූස්ටරයක් එකතු කිරීමට උත්සාහ කළ හැකිය. ප්‍රමාද බූස්ටර සම්බන්ධයෙන් (උදා: වයස මාස 3,5 සහ 12 දී මාත්‍රා තුනක්, පසුව අවුරුදු 5 බූස්ටරයක්), ඔබ කාලයත් සමඟ එන්නත් කාර්යක්ෂමතාව අඩුවීම සම්බන්ධයෙන් ප්‍රතිශක්තිකරණ හා වසංගත රෝග පර්යේෂණ සැලකිල්ලට ගනී. මාත්‍රා අතර කාලසීමාව සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, මාත්‍රාව නියමිත වේලාවට වඩා සමීපව ගැනීමෙන් හා ඒවා වැඩිපුර පරතරයක් තැබීමෙන් විශාල අවදානමක් තිබිය හැකිය. ප්‍රමාණවත් තරම් සමීපව ගතහොත්, ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතිය නව එන්නත නියෝජනය කරන අමතර ප්‍රකෝපකරනය නොසලකා හැරිය හැකි අතර, බූස්ටරයෙන් ඔබට කිසිඳු ප්‍රතිලාභයක් නොලැබෙනු ඇත. තව ටිකක් රැඳී සිටීමෙන් අදහස් වන්නේ ඔබට වඩා ප්‍රශස්ත ආරක්ෂාවක් නොමැති දිගු කාලයක් ඇති බවයි. [CDC](_URL_1_) විවිධ තීරණවලට බලපාන දේ ගැන අවම වශයෙන් අර්ධ වශයෙන් කථා කරන හොඳ දළ විශ්ලේෂණයක් ඇත. 2010 දී ලබා දුන් [එන්නත් කාලසටහන් සංශෝධනය පිළිබඳ ස්වීඩන් වාර්තාවේ](_URL_0_) පිටුවේ 36ff පිටුවේ ඇති ඉංග්‍රීසි සාරාංශය කියවීමට ඔබ උනන්දු විය හැකිය. වියාචනය: මම එන්නත් කාලසටහන් පිළිබඳ වසංගත රෝග විශ්ලේෂණ කටයුතු කරමින් සිටින සංඛ්‍යාලේඛනඥයෙක් B.Pertussis, MD නොවේ. ඉහත සඳහන් කර ඇති සරල කිරීම් සහ වැරදි කිහිපයක් තිබිය හැකිය.
