The planets would disrupt each others orbit,  draw each other closer together and then shoot apart again, over and over and over like this for years as gravity ripped chunks off of each with every pass, each time getting closer together. 

Those chunks would hit both planets turning them into lifeless balls of molten rock before finally slamming together completely, most of which would eventually cool down forming a solid mass, a new planet. The remainder of the materials would orbit around the new planet for a while, most of it raining down in the form of giant meteors, until they too eventually merge together and form a moon.

That's actually how Earth and the Moon were formed.
ග්‍රහලෝක එකිනෙකාගේ කක්ෂයට බාධා කර, එකිනෙකාට සමීප වන අතර, නැවත නැවතත් වෙඩි තබනු ඇත, වසර ගණනාවක් පුරා මේ ආකාරයට ගුරුත්වාකර්ෂණය එක් එක් කොටස් ඉරා දැමූ අතර, සෑම අවස්ථාවකදීම එකට සමීප වේ. එම කුට්ටි ග්‍රහලෝක දෙකටම වැදී ඒවා උණු කළ පාෂාණවල පණ නැති බෝල බවට පත් කරනු ඇත, අවසානයේ සම්පූර්ණයෙන්ම එකට ගැටීමට පෙර, ඒවායින් බොහොමයක් අවසානයේදී ඝන ස්කන්ධයක්, නව ග්‍රහලෝකයක් සාදමින් සිසිල් වනු ඇත. ඉතිරි ද්‍රව්‍ය ටික වේලාවක් නව ග්‍රහලෝකය වටා පරිභ්‍රමණය වනු ඇත, ඒවායින් වැඩි ප්‍රමාණයක් යෝධ උල්කාපාත ස්වරූපයෙන් වැසි ඇද හැලෙයි, ඒවා ද අවසානයේ එකට එකතු වී සඳක් සාදනු ඇත. ඇත්තටම පෘථිවිය සහ සඳ හැදුනේ එහෙමයි.