Observations demonstrated that the planets in our solar system orbited the Sun in ellipses.  Newton discovered through his investigation (IE invention) of Calculus that a body undergoing acceleration proportional to the inverse square of their distance would travel in an ellipse.  He then made a mental leap and realized that observable natural laws we see on Earth also are obeyed in the heavens, and thus concluded that the process that causes an apple to fall to the ground is the same force that keeps the Moon in orbit around the Earth and the planets in orbit around the Sun.  He then reasoned that every particle in the universe acts on every other particle with this force, meaning that the force between two objects must be related to each of their masses.

It was this series of mental leaps that led to his deduction of the law of gravitation.  There was very little theoretical derivation involved; it was mainly an assertion which turned out to be demonstrably accurate. The gravitational constant G was not known for nearly a century afterwards when it was finally empirically measured.  No known first principle derivation can produce G, so it remains an empirical observation.
අපගේ සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ ග්‍රහලෝක සූර්යයා වටා ඉලිප්සාකාරයෙන් පරිභ්‍රමණය වන බව නිරීක්ෂණ මගින් ඔප්පු විය. නිව්ටන් කැල්කියුලස් හි ඔහුගේ විමර්ශනය (IE සොයාගැනීම) හරහා සොයාගත්තේ, ඒවායේ දුර ප්‍රතිලෝම වර්ගයාට සමානුපාතිකව ත්වරණයට ලක්වන ශරීරයක් ඉලිප්සයක ගමන් කරන බවයි. ඉන්පසු ඔහු මානසික පිම්මක් පැන, පෘථිවියේ අප දකින නිරීක්ෂණය කළ හැකි ස්වභාවික නීති දෙව්ලොව තුළද ක්‍රියාත්මක වන බව වටහා ගත් අතර, ඇපල් ගෙඩියක් බිමට වැටීමට හේතුවන ක්‍රියාවලියම චන්ද්‍රයා වටා කක්ෂයේ රඳවා තබන බලයම බව නිගමනය කළේය. පෘථිවිය සහ සූර්යයා වටා කක්ෂයේ ඇති ග්‍රහලෝක. එවිට ඔහු තර්ක කළේ විශ්වයේ ඇති සෑම අංශුවක්ම මෙම බලය සමඟ අනෙක් සෑම අංශුවක් මතම ක්‍රියා කරන බවත්, එනම් වස්තු දෙකක් අතර බලය ඒවායේ එක් එක් ස්කන්ධයට සම්බන්ධ විය යුතු බවයි. ඔහුගේ ගුරුත්වාකර්ෂණ නියමය අඩු කිරීමට හේතු වූයේ මෙම මානසික පිම්ම මාලාවයි. ඉතා සුළු න්‍යායික ව්‍යුත්පන්නයක් සම්බන්ධ විය; එය ප්‍රධාන වශයෙන්ම ප්‍රත්‍යක්ෂ ලෙස නිවැරදි බවට පත් වූ ප්‍රකාශයකි. G ගුරුත්වාකර්ෂණ නියතය අවසානයේ ආනුභවිකව මනින විට සියවසකට ආසන්න කාලයක් තිස්සේ දැන සිටියේ නැත. දන්නා කිසිදු පළමු මූලධර්ම ව්‍යුත්පන්නයකට G නිපදවිය නොහැක, එබැවින් එය ආනුභවික නිරීක්ෂණයක් ලෙස පවතී.