I think most of the time they act as the buyers, not the sellers.   They are trying to work their way UP the ladder, not down, so they want the dealers, not the end users.    

So they just make multiple buys from a small dealer, then bust him, and try to flip him to be a double agent in exchange for less jail time.   Then they try to get him to introduce them to the next step up the ladder and do some bigger buys from him, then bust him and try to flip him also.   

Then they just repeat this process as high as they can go, but the higher they go and the less productive the undercover operation is, as it takes much longer to gain trust, and get to the real kingpin instead of one of his flunkies or lieutenants, plus the buy quantity needs to keep escalating and it's hard to tell your boss down at the cop station, "Hey, I need a million bucks to buy some drugs" so there is really only so high they can go before it becomes completely unproductive.
මම හිතන්නේ ඔවුන් බොහෝ විට ක්‍රියා කරන්නේ විකුණුම්කරුවන් ලෙස නොව ගැනුම්කරුවන් ලෙස ය. ඔවුන් උත්සාහ කරන්නේ ඉණිමඟේ ඉහළට වැඩ කිරීමට මිස පහළට නොවේ, එබැවින් ඔවුන්ට අවශ්‍ය වන්නේ බෙදාහරින්නන් මිස අවසාන පරිශීලකයින් නොවේ. ඒ නිසා ඔවුන් කුඩා වෙළෙන්දෙකුගෙන් බහුවිධ මිලදී ගැනීම් සිදු කරයි, පසුව ඔහුව කඩාකප්පල් කර, අඩු සිර කාලයක් සඳහා ඔහු ද්විත්ව නියෝජිතයෙකු වීමට උත්සාහ කරයි. ඉන්පසු ඔවුන් ඔහු ලවා ඉණිමඟේ ඊළඟ පියවරට ඔවුන්ව හඳුන්වා දී ඔහුගෙන් විශාල මිලදී ගැනීම් කිහිපයක් කිරීමට උත්සාහ කරයි, පසුව ඔහුව කඩා දමා ඔහුව පෙරළීමට උත්සාහ කරයි. එවිට ඔවුන් මෙම ක්‍රියාවලිය තමන්ට හැකි තරම් ඉහළට පුනරුච්චාරණය කරයි, නමුත් ඔවුන් ඉහළට යන අතර අඩු ඵලදායිතාවයකින් යුත් රහසිගත මෙහෙයුම, විශ්වාසය දිනා ගැනීමට වැඩි කාලයක් ගත වන බැවින්, ඔහුගේ පියාඹන්නෙකු හෝ ලුතිනන්වරයෙකු වෙනුවට සැබෑ රජු වෙත ළඟා වේ. , ඊට අමතරව මිලදී ගැනීම් ප්‍රමාණය ඉහළ යාමට අවශ්‍ය වන අතර පොලිස් ස්ථානයේදී ඔබේ ප්‍රධානියාට පැවසීමට අපහසුය, &quot;ඒයි, මට ඖෂධ කිහිපයක් මිලදී ගැනීමට රුපියල් මිලියනයක් අවශ්‍යයි&quot; එබැවින් එය සම්පූර්ණයෙන්ම ඵලදායි නොවන බවට පත්වීමට පෙර ඔවුන්ට යා හැක්කේ ඉතා ඉහළ අගයක් පමණි. .