Having written on the topic of forreign tourism before, I'll reproduce that here as it may be of interest, although more can always be said.

Nazi-era Germany wasn't necessarily destination number one for foreigners looking to travel abroad, but that isn't to say it wasn't seeing any visitors, and during the 1930s, Germany wanted to encourage people to see it as a travel destination for both economic and propagandist reasons. the push came both from private, industry related organizations such as well as government related groups, one of the big ones being the Reichsbahnzentrale für den Deutschen Reiseverkehr (German Railroads Information Office, or RDV), which was one of the biggest initiatives for promotion of Germany as a vacation destination, which took up the vast majority of its advertisement focus. They ran 31 offices in 26 countries by 1938, and coordinated from its headquarters in Berlin. The aim of the RDV in its promotions was to serve state needs, not only bringing in foreign currency from visitors, but also attempting to create more positive images of Hitler's Germany for people, even if they were unable to follow through with the journeys the RDV was selling.

The image that the RDV projected was one heavily laced with propaganda. They billed Germany as a modern, attractive, cultural destination, but heavily played up "*how Germany is going ahead: no unemployment, production at peak levels, social security, gigantic projects for industrial development, economic planning, organized efficiency, a dynamic will of pulling together – a happy, energetic people who gladly share their achievements with you*" to quote one ad. The low cost of Germany as a destination was also a popular draw that the RDV played up, a favorable exchange rate for most foreign visitors allowing for the country to be billed as a good destination for those on a budget.

To focus on the USA, the RDV had an annual budget of 470,000 RM which were spent on initiatives such as newspaper advertisements, promotional films, and informational handouts for travel agencies, highlighting and promoting different destinations of interest in Germany and various events being held through the year that might draw people. They also did 'cultural' promotions with museums and schools. Prospective travelers could reach out to the RDV office and receive sample itineraries to help them plan their trip, as well as informational packets to guide them on various things they would need to be aware of. Although it of course doesn't mean every single person ended up going through with a trip, the RDV was receiving anywhere from 65,000 to 150,000 such inquiries a year during the 1930s, which can help give some idea of the level of interest for travel to Germany from the USA during the decade. The campaign was evidently successful too, and authorities recorded that from 1934 to 1937, numbers of American tourists had doubled. Interestingly, even after war broke out in 1939, the RDV continued to operate in the US, working to signal German confidence in a speedy victory and resumption of travel in the near future, nothing more than thinly veiled propaganda at that point in time - to the ire of many - but it wouldn't be closed down by the US until June of 1941 (offices in neutral and Axis countries would remain open beyond that point).

All in all, the push for foreign tourists seems to have been a successful one. from 1933 to 1935, German authorities claimed that foreign tourism increased 260 percent. Although as with any numbers from the Nazi government, it must be taken with a grain of salt as to its precise accuracy, the numbers certainly were going up. To quote from Semmens' "Seeing Hitler's Germany", from which I've been drawing on here, she provides a brief overview of the numbers for the middle of the decade:

 > The Olympic Games marked a banner year in international tourism and Berlin was not the only city to benefit. That summer, 1.2 million foreigners, about 15 per cent of all registered visitors, arrived in Germany, an increase of 55 per cent over the summer of 1935. Thuringia alone witnessed a 61.3 per cent rise in visitors from abroad.77 But the Olympic year merely presaged what was to come. Berlin welcomed almost 56,000 more foreigners in 1937 than it had in 1936.

Looking at the entire initiative, it seems to have been on the whole successful in the goals Germany wanted. While the rising amount of tourist traffic to Germany should be understood as part of the larger international picture which "saw a continual increase in leisure travel after the Great War", the initiatives by the German government specifically played an undoubted part in seeing the country, specifically, chosen as a destination out of other options. And although not every visitor of course was swayed and instead left with sour impressions of the Nazi movement and the changes it had wrought, most visitors seem to have left the country for home with thoroughly positive impressions of what they had seen, extolling the "pleasant normality", a small victory for the propagandist aims of the tourist initiative as a whole, although of course hardly enough to sway international opinion in the end.

All cited from "Seeing Hitler's Germany: Tourism in the Third Reich" by Kristin Semmens. Specifically see Ch. 6 "International Tourism" pp. 129-153
විදේශ සංචාරක මාතෘකාව ගැන මීට පෙර ලියා ඇති බැවින්, සෑම විටම තවත් බොහෝ දේ පැවසිය හැකි වුවද, එය උනන්දුවක් දැක්විය හැකි පරිදි මම එය මෙහි ප්‍රතිනිෂ්පාදනය කරමි. නාසි යුගයේ ජර්මනිය විදේශගත වීමට බලාපොරොත්තු වන විදේශිකයන් සඳහා අනිවාර්යයෙන්ම අංක එක ගමනාන්තයක් නොවීය, නමුත් එය අමුත්තන් නොදැක්ක බව නොකියයි, 1930 ගණන්වලදී ජර්මනියට එය සංචාරක ගමනාන්තයක් ලෙස දැකීමට මිනිසුන් දිරිමත් කිරීමට අවශ්‍ය විය. ආර්ථික සහ ප්‍රචාරක හේතු දෙකටම. තල්ලුව පැමිණියේ පුද්ගලික, කර්මාන්ත ආශ්‍රිත සංවිධාන මෙන්ම රජයට සම්බන්ධ කන්ඩායම් වලින් වන අතර, ඒවායින් විශාල එකක් වන්නේ Reichsbahnzentrale für den Deutschen Reiseverkehr (ජර්මානු දුම්රිය මාර්ග තොරතුරු කාර්යාලය, හෝ RDV) ප්‍රවර්ධනය සඳහා වූ විශාලතම මුල පිරීම්වලින් එකකි නිවාඩු ගමනාන්තයක් ලෙස ජර්මනිය, එහි වෙළඳ ප්‍රචාරණ අවධානයෙන් අතිමහත් බහුතරයක් ගෙන ඇත. ඔවුන් 1938 වන විට රටවල් 26 ක කාර්යාල 31 ක් පවත්වාගෙන ගිය අතර බර්ලිනයේ එහි මූලස්ථානයේ සිට සම්බන්ධීකරණය කරන ලදී. RDV හි ප්‍රවර්ධනයේ අරමුණ වූයේ රාජ්‍ය අවශ්‍යතා සපුරාලීමයි, අමුත්තන්ගෙන් විදේශ මුදල් ගෙන ඒම පමණක් නොව, RDV සංචාර සමඟ යාමට නොහැකි වුවද, හිට්ලර්ගේ ජර්මනියේ මිනිසුන්ට වඩාත් ධනාත්මක ප්‍රතිරූප නිර්මාණය කිරීමට උත්සාහ කිරීම. විකුණනවා. RDV විසින් ප්‍රක්ෂේපණය කරන ලද ප්‍රතිරූපය ප්‍රචාරණයෙන් දැඩි ලෙස අන්තර්ගත වූ එකකි. ඔවුන් ජර්මනිය නවීන, ආකර්ශනීය, සංස්කෘතික ගමනාන්තයක් ලෙස සැලකූ නමුත් දැඩි ලෙස ක්‍රීඩා කර ඇත &quot;*ජර්මනිය ඉදිරියට යන ආකාරය: විරැකියාව, ඉහළ මට්ටමේ නිෂ්පාදනය, සමාජ ආරක්ෂණය, කාර්මික සංවර්ධනය සඳහා දැවැන්ත ව්‍යාපෘති, ආර්ථික සැලසුම්කරණය, සංවිධානාත්මක කාර්යක්ෂමතාව, ගතික කැමැත්ත එකට අදින්න - ප්‍රීතිමත්, ජවසම්පන්න පුද්ගලයන්, ඔවුන්ගේ ජයග්‍රහණ ඔබ සමඟ සතුටින් බෙදා ගනී*&quot; එක් දැන්වීමක් උපුටා දැක්වීමට. ගමනාන්තයක් ලෙස ජර්මනියේ අඩු පිරිවැය ද RDV වාදනය කරන ලද ජනප්‍රිය දිනුම් ඇදීමක් විය, බොහෝ විදේශීය අමුත්තන් සඳහා හිතකර විනිමය අනුපාතයක් වන අතර එය අයවැයක් මත සිටින අය සඳහා හොඳ ගමනාන්තයක් ලෙස රට බිල් කිරීමට ඉඩ සලසයි. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීම සඳහා, RDV හි වාර්ෂික අයවැය 470,000 RM වන අතර ඒවා පුවත්පත් දැන්වීම්, ප්‍රවර්ධන චිත්‍රපට සහ සංචාරක නියෝජිතායතන සඳහා තොරතුරු පත්‍රිකා, ජර්මනියේ විවිධ ගමනාන්තයන් ඉස්මතු කිරීම සහ ප්‍රවර්ධනය කිරීම සහ විවිධ සිදුවීම් සඳහා වැය කරන ලදී. මිනිසුන් ඇද ගත හැකි වසර. ඔවුන් කෞතුකාගාර සහ පාසල් සමඟ ‘සංස්කෘතික’ ප්‍රවර්ධන කටයුතු ද සිදු කළහ. අනාගත සංචාරකයින්ට RDV කාර්යාලය වෙත ළඟා විය හැකි අතර ඔවුන්ගේ සංචාරය සැලසුම් කිරීමට උපකාර කිරීම සඳහා නියැදි ගමන් මාර්ග මෙන්ම ඔවුන් දැනුවත් විය යුතු විවිධ දේවල් පිළිබඳව ඔවුන්ට මග පෙන්වීම සඳහා තොරතුරු පැකට් ලබා ගත හැකිය. ඇත්ත වශයෙන්ම සෑම පුද්ගලයෙකුම සංචාරයකින් අවසන් වූ බවක් අදහස් නොවුනත්, RDV වෙත 1930 ගණන්වල වසරකට එවැනි විමසීම් 65,000 සිට 150,000 දක්වා ඕනෑම තැනකට ලැබුණි, එය සංචාරය සඳහා ඇති උනන්දුව පිළිබඳ යම් අදහසක් ලබා දීමට උපකාරී වේ. දශකය තුළ ජර්මනිය ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයෙන්. මෙම ව්‍යාපාරය පැහැදිලිවම සාර්ථක වූ අතර, 1934 සිට 1937 දක්වා ඇමරිකානු සංචාරකයින් සංඛ්‍යාව දෙගුණයක් වී ඇති බව බලධාරීන් වාර්තා කළේය. සිත්ගන්නා කරුණ නම්, 1939 දී යුද්ධය ආරම්භ වූ පසුවත්, RDV එක්සත් ජනපදයේ දිගටම ක්‍රියාත්මක වූ අතර, ඉක්මන් ජයග්‍රහණයක් සහ නුදුරු අනාගතයේ සංචාරය නැවත ආරම්භ කිරීම පිළිබඳ ජර්මානු විශ්වාසය සංඥා කිරීමට ක්‍රියා කළේය, එම අවස්ථාවේ දී සිහින් වැස්මකින් යුත් ප්‍රචාරණයට වඩා වැඩි දෙයක් නොවේ. බොහෝ දෙනෙකුගේ කෝපය - නමුත් එය 1941 ජූනි වන තෙක් එක්සත් ජනපදය විසින් වසා නොදමනු ඇත (උදාසීන සහ අක්ෂ රටවල කාර්යාල එතැන් සිට විවෘතව පවතිනු ඇත). සමස්තයක් වශයෙන් ගත් කල, විදේශීය සංචාරකයින් සඳහා වූ තල්ලුව සාර්ථක එකක් බව පෙනේ. 1933 සිට 1935 දක්වා ජර්මානු බලධාරීන් කියා සිටියේ විදේශ සංචාරක ව්‍යාපාරය සියයට 260කින් වැඩි වූ බවයි. නාසි රජයේ ඕනෑම සංඛ්‍යාවක් මෙන්, එහි නිරවද්‍යතාවය අනුව එය ලුණු කැටයකින් ගත යුතු වුවද, සංඛ්‍යා නිසැකවම ඉහළ යමින් පවතී. සෙමෙන්ස්ගේ &quot;Seeing Hitler&#39;s Germany&quot; වෙතින් උපුටා දැක්වීමට, ඇය දශකයේ මැද භාගයේ සංඛ්‍යා පිළිබඳ කෙටි දළ විශ්ලේෂණයක් සපයයි: &gt; ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා උළෙල ජාත්‍යන්තර සංචාරක කර්මාන්තයේ බැනර් වර්ෂයක් සනිටුහන් කළ අතර බර්ලිනය විය. ප්‍රතිලාභ ලබන එකම නගරය නොවේ. එම ගිම්හානයේදී විදේශිකයන් මිලියන 1.2ක්, එනම් සියලුම ලියාපදිංචි අමුත්තන්ගෙන් සියයට 15ක් පමණ ජර්මනියට පැමිණි අතර, එය 1935 ග්‍රීෂ්ම කාලයට වඩා සියයට 55ක වැඩිවීමකි. තුරින්ගියාව පමණක් පිටරටින් පැමිණි අමුත්තන්ගේ ප්‍රමාණය සියයට 61.3කින් ඉහළ ගියේය.77 නමුත් ඔලිම්පික් වර්ෂය හුදෙක් ඉදිරියේදී සිදුවීමට නියමිත දේ පුරෝකථනය කර ඇත. බර්ලිනය 1936ට වඩා වැඩි විදේශිකයන් 56,000ක් පමණ 1937දී සාදරයෙන් පිළිගත්තේය. සමස්ත මුලපිරීම දෙස බලන විට ජර්මනියට අවශ්‍ය ඉලක්ක තුළ එය සමස්තයක් ලෙස සාර්ථක වී ඇති බව පෙනේ. ජර්මනියට සංචාරක ගමනාගමනය ඉහළ යාම &quot;මහා යුද්ධයෙන් පසු විවේක චාරිකාවල අඛණ්ඩ වර්ධනයක් දුටු&quot; විශාල ජාත්‍යන්තර චිත්‍රයේ කොටසක් ලෙස වටහා ගත යුතු වුවද, ජර්මානු රජය විසින් රට දැකීම සඳහා විශේෂයෙන් ම නිසැක කාර්යභාරයක් ඉටු කළේය. විශේෂයෙන්, වෙනත් විකල්ප අතරින් ගමනාන්තයක් ලෙස තෝරාගෙන ඇත. සෑම අමුත්තෙක්ම නාසි ව්‍යාපාරය සහ එයින් සිදු කර ඇති වෙනස්කම් පිළිබඳ අමිහිරි හැඟීම් ඇති කර නොගත්තද, බොහෝ අමුත්තන් “ප්‍රසන්න” යැයි ප්‍රශංසා කරමින් ඔවුන් දුටු දේ පිළිබඳ තරයේ ධනාත්මක හැඟීම් ඇතිව රට හැර ගොස් ඇති බව පෙනේ. සාමාන්‍යභාවය&quot;, සමස්තයක් ලෙස සංචාරක ව්‍යාපාරයේ ප්‍රචාරක අරමුණු සඳහා වූ කුඩා ජයග්‍රහණයක්, ඇත්ත වශයෙන්ම අවසානයේ ජාත්‍යන්තර මතය වෙනස් කිරීමට ප්‍රමාණවත් නොවේ. ක්‍රිස්ටින් සෙමෙන්ස් විසින් &quot;Seeing Hitler&#39;s Germany: Tourism in the Third Reich&quot; වෙතින් සියල්ල උපුටා දක්වා ඇත. විශේෂයෙන්ම Ch බලන්න. 6 &quot;ජාත්‍යන්තර සංචාරක ව්‍යාපාරය&quot; පිටු 129-153