Leaving aside the enormous issue of the obvious disparity between Kuwaiti and Coalition forces (both in scale and quality), Iraq's successful invasion of Kuwait benefited greatly from the experience of the Iran-Iraq War. Although the Iraqi military did not cover itself in glory in that conflict, the armed forces gained a modicum of experience and competency in carrying out specific missions. The Republican Guard had been retooled from an elite praetorian formation (and this was still an important component of their duties) into a force capable of both combined arms and night attacks. Although the Guard formations were not as proficient at these operations as Western forces, it was enough to overwhelm Kuwaiti forces. The prior war also underscored the need for accurate intelligence and the Iraqi Air Force's MiG-25s conducted extensive overflights over Kuwait in July 1990 and the regime disseminated the aerial photographs to ground units. Commercially available tourist maps also contributed to the Iraqi success.     

The swift victory in Kuwait masked many of the flaws of the Iraqi armed forces. One of the fundamental problems of Iraqi military effectiveness was the compartmentalization of its armed forces into various satraps. Iraqi naval, army, and air forces often operated in the dark as to what other branches were doing. The Army operated under the assumption that the Iraqi Air Force would provide an air umbrella for its operations. However, the Air Force assumed that its attacks on Kuwaiti airbases would suffice and it kept a number of units on alert over Iraq itself to prevent any repeat of the Israeli 1981 bombing of the Osirak nuclear plant. The Kuwaitis did mount some airstrikes against Iraqi forces much to the consternation of Republican Guard commanders. The swift occupation of Kuwaiti airbases ended this threat, but the inability of the left hand to know what the right was doing was a precursor of the later disasters in 1991. The successful invasion of al-Qulayah Navy base by elements of the Iraqi Navy showed that the Iraqi forces were capable of acting with initiative and daring. The Iraqi commander Colonel Muzahim Mustafa occupied the harbor despite losing one missile boat and suffering equipment malfunctions. Yet Mustafa's bold tactical leadership was atypical of Iraqi forces; crucial mission leaders were often kept in the dark about their operations until the last minute. Air mobile helicopter pilots only had rudimentary training and were assured that the Air Force would eliminate Kuwait's Hawk missiles. The Air Force's failure to do so led to high helicopter losses and the rudimentary training in night formation flying also led to a large number of crashes. The Iraqi approach to operational planning inhibited tactical initiative as frontline troops barely knew the basic plan and had to focus great efforts on carrying it out, so improvisation when the plan went awry was less likely. 

Ultimately, these defects were not as much of an issue given that the Kuwati response to Iraq was much more passive than it could have been. Civilian refugees prevented the effective deployment of Kuwaiti armed forces. The speed of the Iraqi assault prevented the Kuwaitis from exploiting the Mutla Pass as a defensive line,  which was one of the few natural barriers in Kuwait. The result was that the Kuwaiti response was often in penny-packets that the Iraqi's could quarantine. Again, defects within the Iraqi command and communication system meant that Iraqi troops were often unaware sister unit's status, so it was up to the unit being attacked to deal with the Kuwaitis alone. Coalition forces would exploit this disjointed command structure in 1991 as they destroyed the Iraqi forces in a piecemeal fashion.  

In short, the Iraqis were competent enough to take Kuwait, but lacked the ability to hold Kuwait against a military  
foe like the United States. 

*Sources*

Al-Marashi, Ibrahim, and Sammy Salama. *Iraq's Armed Forces An Analytical History*. London: Routledge, 2008.

Woods, Kevin M. *Iraqi Perspectives Project Phase II. Um Al-Ma'arik (The Mother of All Battles): Operational and Strategic Insights from an Iraqi Perspective, Volume 1* (Revised May 2008). Ft. Belvoir: Defense Technical Information Center, 2008.  < _URL_0_;. 
කුවේට් සහ සභාග හමුදා අතර (පරිමාණයෙන් සහ ගුණාත්මක භාවයෙන්) පැහැදිලි විෂමතාවයේ දැවැන්ත ප්‍රශ්නය පසෙකින් තබමින්, ඉරාකයේ සාර්ථක කුවේට ආක්‍රමණය ඉරාන-ඉරාක යුද්ධයේ අත්දැකීමෙන් බොහෝ සෙයින් ප්‍රයෝජන ගත්තේය. එම ගැටුමේදී ඉරාක හමුදාව තේජසින් වැසී නොගියද, සන්නද්ධ හමුදාවන්ට නිශ්චිත මෙහෙයුම් ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී අත්දැකීම් සහ නිපුණතාවයේ තරමක අඩුවක් ලැබුණි. රිපබ්ලිකන් ආරක්ෂක බළකාය ප්‍රභූ ප්‍රේටෝරියානු සැකැස්මේ සිට (මෙය තවමත් ඔවුන්ගේ රාජකාරිවල වැදගත් අංගයක් විය) ඒකාබද්ධ ආයුධ සහ රාත්‍රී ප්‍රහාර දෙකටම හැකියාව ඇති බලකායක් බවට පත් කර ඇත. බටහිර හමුදා මෙන් ආරක්ෂක අංශ මෙම මෙහෙයුම්වල ප්‍රවීණයන් නොවූවත්, කුවේට් හමුදාවන් යටපත් කිරීමට එය ප්‍රමාණවත් විය. පූර්ව යුද්ධය විසින් නිවැරදි බුද්ධි තොරතුරුවල අවශ්‍යතාවය ද අවධාරනය කරන ලද අතර ඉරාක ගුවන් හමුදාවේ MiG-25 යානා 1990 ජුලි මාසයේදී කුවේටය හරහා පුළුල් ගුවන් ගමන් සිදු කරන ලද අතර පාලන තන්ත්‍රය විසින් ගුවන් ඡායාරූප භූමි ඒකක වෙත බෙදා හරින ලදී. වාණිජමය වශයෙන් පවතින සංචාරක සිතියම් ද ඉරාකයේ සාර්ථකත්වයට දායක විය. කුවේටයේ වේගවත් ජයග්‍රහණය ඉරාක සන්නද්ධ හමුදාවන්ගේ බොහෝ දෝෂ වසං කළේය. ඉරාක මිලිටරි සඵලතාවයේ මූලික ගැටලුවක් වූයේ එහි සන්නද්ධ හමුදා විවිධ සැට්ප්‍රප් වලට බෙදීමයි. ඉරාක නාවික, හමුදාව සහ ගුවන් හමුදා බොහෝ විට අනෙකුත් ශාඛා කරන්නේ කුමක්ද යන්න ගැන අඳුරේ ක්‍රියාත්මක විය. ඉරාක ගුවන් හමුදාව සිය මෙහෙයුම් සඳහා ගුවන් කුඩයක් ලබා දෙනු ඇතැයි උපකල්පනය කරමින් හමුදාව ක්‍රියාත්මක විය. කෙසේ වෙතත්, ගුවන් හමුදාව කුවේට් ගුවන් කඳවුරු වෙත ප්‍රහාර එල්ල කිරීම ප්‍රමාණවත් වනු ඇතැයි උපකල්පනය කළ අතර ඊශ්‍රායලය විසින් 1981 ඔසිරැක් න්‍යෂ්ටික බලාගාරයට බෝම්බ හෙලීම නැවත සිදුවීම වැළැක්වීම සඳහා ඉරාකය තුළම ඒකක ගණනාවක් සීරුවෙන් තබා ඇත. කුවේට් ජාතිකයන් ඉරාක හමුදාවන්ට එරෙහිව ගුවන් ප්‍රහාර කිහිපයක් එල්ල කළේ රිපබ්ලිකන් ආරක්ෂක සේනාංකාධිපතිවරුන් මවිතයට පත් කරමිනි. කුවේට් ගුවන් කඳවුරු කඩිනම් ආක්‍රමණය මෙම තර්ජනය අවසන් කළ නමුත් දකුණතින් කරන්නේ කුමක්දැයි දැන ගැනීමට වම් අතේ ඇති නොහැකියාව 1991 පසුකාලීන ව්‍යසනවල පෙර නිමිත්තක් විය. ඉරාක නාවික හමුදාවේ අංගයන් විසින් අල්-කුලායා නාවික හමුදා කඳවුර සාර්ථක ලෙස ආක්‍රමණය කිරීම පෙන්නුම් කළේය. ඉරාක හමුදාවන්ට මුලපිරීමකින් සහ නිර්භීතව ක්‍රියා කිරීමට හැකි බව. ඉරාක අණදෙන නිලධාරි කර්නල් මුසාහිම් මුස්තාෆා එක් මිසයිල බෝට්ටුවක් අහිමි වූවත්, උපකරණ දෝෂයකට ලක්ව තිබියදීත් වරාය අල්ලාගෙන සිටියේය. එහෙත් මුස්තාෆාගේ නිර්භීත උපායශීලී නායකත්වය ඉරාක හමුදාවන්ට වඩා වෙනස් ය; තීරණාත්මක දූත මණ්ඩල නායකයින් බොහෝ විට අවසාන මොහොත දක්වා ඔවුන්ගේ මෙහෙයුම් ගැන අඳුරේ තබා ඇත. ගුවන් ජංගම හෙලිකොප්ටර් නියමුවන්ට තිබුණේ ප්‍රාථමික පුහුණුවක් පමණක් වන අතර ගුවන් හමුදාව කුවේටයේ හෝක් මිසයිල ඉවත් කරන බවට සහතික විය. ගුවන් හමුදාව එසේ කිරීමට අපොහොසත් වීම නිසා ඉහළ හෙලිකොප්ටර් පාඩු සිදු වූ අතර රාත්‍රී ගුවන් යානා පියාසර කිරීම පිළිබඳ මූලික පුහුණුව ද විශාල අනතුරු සංඛ්‍යාවකට හේතු විය. පෙරටුගාමී භට පිරිස් යන්තම් මූලික සැලැස්ම දැන නොසිටි අතර එය ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා විශාල පරිශ්‍රමයක් දැරීමට සිදු වූ බැවින් මෙහෙයුම් සැලසුම් කිරීම සඳහා ඉරාක ප්‍රවේශය උපායශීලී මුලපිරීම වළක්වන ලදී, එබැවින් සැලැස්ම අවුල් වූ විට වැඩිදියුණු කිරීම අඩු විය. අවසානයේදී, ඉරාකයට කුවාටි ප්‍රතිචාරය විය හැකිව තිබූ ප්‍රමාණයට වඩා බොහෝ නිෂ්ක්‍රීය වූ බැවින් මෙම දෝෂ එතරම් ප්‍රශ්නයක් නොවීය. සිවිල් සරණාගතයින් කුවේට් සන්නද්ධ හමුදා ඵලදායී ලෙස යෙදවීම වැළැක්වීය. ඉරාක ප්‍රහාරයේ වේගය කුවේටයේ ස්වභාවික බාධක කිහිපයෙන් එකක් වූ මුට්ලා පාස් ආරක්‍ෂක මාර්ගයක් ලෙස භාවිතා කිරීමෙන් කුවේට් ජාතිකයන් වැළැක්වීය. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ කුවේට් ප්‍රතිචාරය බොහෝ විට ඉරාක වැසියන්ට නිරෝධායනය කළ හැකි සත පැකට් වල තිබීමයි. නැවතත්, ඉරාක අණ සහ සන්නිවේදන පද්ධතිය තුළ ඇති දෝෂයන් නිසා ඉරාක හමුදා බොහෝ විට සහෝදර ඒකකයේ තත්ත්වය නොදැන සිටි නිසා, කුවේට් ජාතිකයන් සමඟ පමණක් කටයුතු කිරීමට ප්‍රහාරයට ලක් වූ ඒකකයට සිදු විය. ඒකාබද්ධ හමුදා 1991 දී ඉරාක හමුදා කෑලි කෑලිවලට විනාශ කරන විට මෙම අසමගි විධාන ව්‍යුහය ප්‍රයෝජනයට ගනු ඇත. කෙටියෙන් කිවහොත්, ඉරාකයින් කුවේටය අල්ලා ගැනීමට තරම් දක්ෂ වූ නමුත් එක්සත් ජනපදය වැනි මිලිටරි සතුරෙකුට එරෙහිව කුවේටය අල්ලා ගැනීමට හැකියාවක් නොතිබුණි. *මූලාශ්‍ර* අල්-මරාෂි, ඉබ්‍රාහිම් සහ සැමී සලාමා. *ඉරාකයේ සන්නද්ධ හමුදාවන් විශ්ලේෂණාත්මක ඉතිහාසයක්*. ලන්ඩන්: Routledge, 2008. Woods, Kevin M. *Iraqi Perspectives Project II අදියර. Um Al-Ma&#39;arik (සියලු සටන් වල මව): ඉරාක ඉදිරිදර්ශනයෙන් මෙහෙයුම් සහ උපාය මාර්ගික තීක්ෂ්ණ බුද්ධිය, වෙළුම 1* (සංශෝධිත මැයි 2008). අඩි Belvoir: ආරක්ෂක තාක්ෂණික තොරතුරු මධ්යස්ථානය, 2008. &lt; _URL_0_;. 