Hot Jupiters are basically gas giants that orbit very close to it's star. Usually at half earth distance or closer (less than 0.5 AU), usually towards the closer end. As a result they get very hot, to the point of glowing from the heat.

The top theory about how they form is that they form at normal gas giant distance (Jupiter range, ~5 AU or more) and make their way inwards by slurping up the rocks and gasses closer to the star, causing it to gain mass and lose kinetic energy. Another theory is that the gravity of other planets or asteroids change it's orbit over time and bring it closer to the star.

For out solar system it doesn't mean anything special, only that we don't have a hot jupiter planet.
උණුසුම් බ්‍රහස්පති මූලික වශයෙන් එහි තාරකාවට ඉතා ආසන්නව කක්ෂගත වන වායු යෝධයන් වේ. සාමාන්‍යයෙන් පෘථිවි දුරින් අඩක් හෝ ආසන්නයේ (0.5 AU ට අඩු), සාමාන්‍යයෙන් සමීප කෙළවර දෙසට. එහි ප්රතිඵලයක් වශයෙන් ඔවුන් ඉතා උණුසුම් වන අතර, තාපය සිට දිලිසෙන ස්ථානය දක්වා. සාමාන්‍ය වායු යෝධ දුරින් (බ්‍රහස්පති පරාසය, ~ 5 AU හෝ ඊට වැඩි) සෑදෙන අතර ඒවා තාරකාවට ආසන්නව ඇති පාෂාණ සහ වායූන් උඩු යටිකුරු කිරීමෙන් අභ්‍යන්තරයට ගමන් කරන අතර එය ස්කන්ධය ලබා ගැනීමට සහ නැති වීමට හේතු වන බව ඒවා සෑදෙන ආකාරය පිළිබඳ ඉහළම න්‍යාය වේ. චාලක ශක්තිය. තවත් මතයක් වන්නේ වෙනත් ග්‍රහලෝකවල හෝ ග්‍රහකවල ගුරුත්වාකර්ෂණය කාලයත් සමඟ එහි කක්ෂය වෙනස් කර එය තාරකාවට සමීප කරවන බවයි. සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයෙන් පිටත එය විශේෂ දෙයක් අදහස් නොවේ, අපට උණුසුම් බ්‍රහස්පති ග්‍රහලෝකයක් නොමැති බව පමණි.