"kid" music has the same inherent problem as any other "kid" medium. Cartoons, music, books, food; it's all garishly colored, packed with stuff no body needs, and generally marketed to parents who have no clue what kids actually like.

Specifically in regards to music, it's very active and high energy, uncomplicated, and more often than not contains choral sections for sing-alongs. It's wrapped up in some pseudopsychology about kids needing interaction and having lots of energy. None of it, therefore, is actually any good, considering the people making it are more concerned with money or its effects on children than the music itself. 
&quot;ළමා&quot; සංගීතයට වෙනත් ඕනෑම &quot;ළමා&quot; මාධ්‍යයකට සමාන නෛසර්ගික ගැටලුවක් ඇත. කාටූන්, සංගීතය, පොත්, ආහාර; ඒ සියල්ල මනරම් ලෙස වර්ණ ගැන්වී ඇත, ශරීරයට අවශ්‍ය නොවන දේවල් වලින් අසුරා ඇත, සහ සාමාන්‍යයෙන් දරුවන් ඇත්තටම කැමති දේ ගැන කිසිම හෝඩුවාවක් නැති දෙමාපියන්ට අලෙවි කෙරේ. විශේෂයෙන් සංගීතය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, එය ඉතා ක්‍රියාශීලී සහ ඉහළ ශක්තියක්, සංකීර්ණ නොවන, සහ බොහෝ විට ගායනා කිරීම සඳහා ගායන කොටස් අඩංගු නොවේ. ළමයින්ට අන්තර්ක්‍රියා අවශ්‍ය වීම සහ විශාල ශක්තියක් තිබීම ගැන එය යම් ව්‍යාජ මනෝවිද්‍යාවකින් ඔතා ඇත. එබැවින් සංගීතයට වඩා මුදල් හෝ දරුවන් කෙරෙහි එහි බලපෑම කෙරෙහි වැඩි සැලකිල්ලක් දක්වන්නේ එය නිපදවන පුද්ගලයින් සලකන විට ඒ කිසිවක් ඇත්ත වශයෙන්ම හොඳ නැත. 