As /u/Superplaner pointed out, the lack of many notable clashes in the short span where Ironclad Battleships were the Queen of the Seas makes judging their effectiveness a little hard to manage. One of the few we have is the Battle of Hampton Roads, and all the evidence points to the Union Fleet's Dahlgren guns being especially ineffective for the purpose of armor penetration, while other guns available at the time might very well have torn the CSS Virginia to pieces.

I got into a friendly debate on just this matter only last week in another thread, and while I don't think we reached a truly satisfactory conclusion to it, [the chain may at least highlight some of the issues](_URL_0_). 

As you can see, it was mainly centered around the states of the Royal Navy and American Navy in the mid to late 1860s, so is not terribly applicable for later developments seen in the 1880s and 1890s, when breech-loaders in turrets became the norm. One of the most notable incidents we have of wood v. iron is the Battle of Hampton Roads, and all the evidence points to the Union Fleet's Dahlgren guns being especially ineffective for the purpose of armor penetration, while other guns available at the time might very well have torn the CSS Virginia to pieces. As I quoted in the linked thread, this section from  a British publication in 1869 entitled "Our Iron-clad Ships" has this to say on the merits of American guns vis-a-vis British:

 > The Americans, as is well known, have followed a different system in the development of their naval guns, preferring to have a heavy projectile of large size with a comparatively low velocity, instead of an elongated projectile of less weight moving at a high velocity. The American system has been well termed the 'racking' or "battering" system, in opposition to our own method, which is known as the "punching" system. In carrying out their plan, the Americans have adopted guns of 9, 11, 13, 15, and even 20-inch calibre, and guns of 25-inch calibre and upwards are said to be contemplated. These large guns are almost without exception of cast iron, and nearly all are smooth-bores throwing cast-iron spherical shot. [...] Great differences of opinion prevail with respect to the comparative merits of our own and American guns. [...] Captain Noble shows that the American 15-inch gun, charged with 50 lbs. of our powder, and throwing a spherical steel shot weighing 484 lbs., would fail to penetrate the  Lord Warden's side at any range' while our 9-inch 12-ton gun, with a 43-lb. charge, would send its 250-lb. shot through her at a range of 1000 yards. He also states that the 15-inch gun would not penetrate the 'Warrior' beyond a distance of 500 yards, while our 7-inch 6-ton guns (weighing about one-third as much as the 15-inch gun) would do the same with a charge of 22 lbs. of powder and a 115-lb. shot ; and the 12-ton gun would penetrate up to 2000 yards. It must be remembered that, instead of the steel shot hero supposed to be used with the 15-inch gun, cast-iron shot are really employed by the Americans; and this tends to increased superiority in our guns as respects penetrating power. There can be little or no doubt that the American guns have greater battering power; the real question at issue is, as before stated, the relative merits of penetration, and racking or battering.
/u/Superplaner පෙන්වා දුන් පරිදි, Ironclad Battleships මුහුදේ රැජින වූ කෙටි කාලසීමාව තුළ කැපී පෙනෙන ගැටුම් රාශියක් නොතිබීම නිසා ඒවායේ කාර්යක්ෂමතාවය කළමනාකරණය කිරීම තරමක් අපහසු වේ. අපට ඇති අතලොස්සෙන් එකක් වන්නේ හැම්ප්ටන් පාරවල් සටන වන අතර, සියලුම සාක්ෂි පෙන්වා දෙන්නේ යුනියන් ෆ්ලීට් හි ඩැල්ග්‍රන් තුවක්කු සන්නාහ විනිවිද යාමේ අරමුණ සඳහා විශේෂයෙන් අකාර්යක්ෂම වන අතර, එවකට තිබූ අනෙකුත් තුවක්කු CSS වර්ජිනියාව ඉරා දමා ඇති බවයි. කෑලි. මම පසුගිය සතියේ වෙනත් ත්‍රෙඩ් එකකින් මේ කාරණය සම්බන්ධයෙන් සුහද විවාදයකට පැටලුණු අතර, අපි එයට සැබවින්ම සතුටුදායක නිගමනයකට එළැඹුණේ නැතැයි මම සිතුවද, [දාමය අඩුම තරමින් ගැටළු කිහිපයක් ඉස්මතු කළ හැකිය](_URL_0_). ඔබට පෙනෙන පරිදි, එය ප්‍රධාන වශයෙන් 1860 ගණන්වල මැද භාගයේ සිට අග භාගයේ සිට රාජකීය නාවික හමුදාවේ සහ ඇමරිකානු නාවික හමුදාවේ ප්‍රාන්ත වටා කේන්ද්‍රගත වී ඇත, එබැවින් ටර්ට් වල බ්‍රීච්-ලෝඩර් සාමාන්‍යය බවට පත් වූ 1880 සහ 1890 ගණන්වල දක්නට ලැබුණු පසුකාලීන වර්ධනයන් සඳහා එය එතරම් අදාළ නොවේ. . දැව එදිරිව යකඩ සම්බන්ධව අපට ඇති වඩාත්ම කැපී පෙනෙන සිදුවීමක් වන්නේ හැම්ප්ටන් පාරේ සටන වන අතර, සියලුම සාක්ෂි පෙන්වා දෙන්නේ යුනියන් ෆ්ලීට්හි ඩැල්ග්‍රන් තුවක්කු සන්නාහ විනිවිද යාමේ අරමුණ සඳහා විශේෂයෙන් අකාර්යක්ෂම වන අතර, එම අවස්ථාවේ තිබූ අනෙකුත් තුවක්කු ඉතා විය හැකිය. හොඳයි CSS Virginia කෑලි වලට ඉරා දැම්මා. සම්බන්ධිත ත්‍රෙඩ් එකේ මා උපුටා දැක්වූ පරිදි, 1869 දී බ්‍රිතාන්‍ය ප්‍රකාශනයක &quot;අපේ යකඩ-ආවරණ නැව්&quot; යන මාතෘකාවෙන් යුත් මෙම කොටස බ්‍රිතාන්‍යයට එරෙහිව ඇමරිකානු තුවක්කු වල කුසලතාව ගැන මෙසේ කියයි: &gt; ඇමරිකානුවන්, හොඳින් දන්නා පරිදි, වැඩි වේගයකින් චලනය වන අඩු බරකින් යුත් දිගටි ප්‍රක්ෂේපනයක් වෙනුවට සාපේක්ෂව අඩු වේගයක් සහිත විශාල ප්‍රමාණයේ බර ප්‍රක්ෂේපණයක් ලබා ගැනීමට කැමැත්තක් දක්වමින් ඔවුන්ගේ නාවික තුවක්කු සංවර්ධනය කිරීමේදී වෙනස් ක්‍රමයක් අනුගමනය කර ඇත. ඇමෙරිකන් ක්‍රමය හොඳින් හඳුන්වනු ලබන්නේ &#39;රැකින්&#39; හෝ &quot;බැටරිං&quot; ක්‍රමය ලෙසයි, එය &quot;පන්ච්&quot; ක්‍රමය ලෙස හඳුන්වන අපේම ක්‍රමයට ප්‍රතිවිරුද්ධව. ඔවුන්ගේ සැලැස්ම ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී ඇමරිකානුවන් 9, 11, 13, 15 සහ අඟල් 20 ක්‍රමාංකන තුවක්කු භාවිතා කර ඇති අතර, අඟල් 25 ක සහ ඊට ඉහලින් ඇති තුවක්කු ගැන සලකා බලන බව පැවසේ. මෙම විශාල තුවක්කු වාත්තු යකඩ ව්‍යතිරේකයකින් තොරව වාගේ වන අතර, සියල්ලම පාහේ වාත්තු-යකඩ ගෝලාකාර වෙඩිල්ලක් විසි කරන සිනිඳු-බෝර වේ. [...] අපේම සහ ඇමරිකානු තුවක්කු වල සංසන්දනාත්මක කුසලතා සම්බන්ධයෙන් විශාල මතභේද පවතී. [...] කැප්ටන් නෝබල් පෙන්නුම් කරන්නේ ඇමරිකානු අඟල් 15 තුවක්කුව රාත්තල් 50කින් ආරෝපණය කර ඇති බවයි. අපේ කුඩුවලින් සහ රාත්තල් 484ක් බරින් යුත් ගෝලාකාර වානේ වෙඩිල්ලක් විසි කිරීම, ලෝඩ් වෝඩන් ගේ පැත්තට ඕනෑම පරාසයක විනිවිද යාමට අපොහොසත් වන අතර අපගේ අඟල් 9 ටොන් 12 තුවක්කුව, රාත්තල් 43 කින් යුක්ත විය. ගාස්තුව, එහි රාත්තල් 250 එවනු ඇත. යාර 1000 ක පරාසයක ඇය හරහා වෙඩි තැබුවා. අඟල් 15 තුවක්කුව යාර 500කින් එහාට ‘වොරියර්’ වෙත නොපැමිණෙන බවත්, අපේ අඟල් 7 ටොන් 6 තුවක්කු (අඟල් 15 තුවක්කුවෙන් තුනෙන් එකක් පමණ බර) සිදු කරන බවත් ඔහු සඳහන් කරයි. රාත්තල් 22 ක ගාස්තුවක් සමඟ සමාන වේ. කුඩු සහ රාත්තල් 115 ක්. වෙඩි ; සහ ටොන් 12 තුවක්කුව යාර 2000ක් දක්වා විනිවිද යනු ඇත. අඟල් 15 තුවක්කුව සමඟ භාවිතා කළ යුතු වානේ වෙඩි වීරයා වෙනුවට වාත්තු යකඩ වෙඩි තැබීම සැබවින්ම ඇමරිකානුවන් විසින් භාවිතා කරන බව මතක තබා ගත යුතුය. මෙය විනිවිද යාමේ බලය සම්බන්ධයෙන් අපගේ තුවක්කු වල උසස් බව වැඩි කිරීමට නැඹුරු වේ. ඇමරිකානු තුවක්කු වලට වඩා වැඩි පහර දීමේ බලයක් ඇති බවට සුළු හෝ සැකයක් තිබිය නොහැක; ගැටලුවේ සැබෑ ප්‍රශ්නය වන්නේ, පෙර කී පරිදි, විනිවිද යාමේ සහ ජාවාරම් හෝ පහර දීමේ සාපේක්ෂ කුසලතාවයි.