Today 'Somalia' is basically a geographic expression, the country has had no central government since the 80s. The previous government did a lot of bad things in the north so when that government (Siad Barre) fell they were able to step away and run their own business. So the north is a pretty decent place. They have their own (unrecognized) government and their own (unrecognized) currency. You can even go there as a tourist and you'll be relatively safe.

The southern part of the country is a different story. When the Barre government collapsed there was no more governmental authority. Warlords and clan chiefs stepped into the void and spent about 15 years fighting one another in an anarchic free for all.

Eventually a group of Islamists called the Union of Islamic Courts was created to attempt to end the civil war and restore stability. While they were fighting to take over the south the U.S. gave millions of dollars worth of weapons to the warlords. The UIC won anyways, and for a little while they were doing some good. They were more moderate than the Taliban and while some of their punishments were barbaric they made progressing in restoring a semblance of order. They also got the airports and port running for the first time since things went 
to shit.

Once the warlords were beaten there was a lot of concern about terrorists going to Somalia. So Ethiopia, whose military is largely a product of American money, went in (presumably with U.S. backing) and attempted to overthrow the UIC and install the U.N. backed provisional government. The provisional government has a lot of problems though, it's mostly made up of warlords and has no presence inside Somalia-- they have to hold their meetings in Kenya.

Ethiopia tried occupying Somalia for a little while but since they'd gotten rid of the UIC and didn't have the resources to stay that long they got out. The UIC of 2006 didn't really exist by this time, it had been splintered. The previous leadership tended to be older and more moderate, but after the Ethiopian intervention the Islamists who were left fighting were the youngest, fiercest, and most extreme. They call themselves al-Shabaab (meaning 'youth movement'.) While the UIC cared more about restoring law in Somalia than international terrorism, al-Shabaab is much more sympathetic to terrorists who want to carry out attacks abroad. They've provided a safe haven to some al-Qaeda guys and have carried out a few attacks of their own elsewhere in Africa. Kenya and Uganda have both been bombed by al-Shabaab, in retaliation for support they've given to the provisional government.

So Somalia is a complex place, with regions that look radically different from one another. The north will probably continue to do well and likely will be recognized as an independent state some day. There's no reason to be positive about the south though; that's only getting worse and worse. Especially since we've now got all kinds of drones flying around the place.

අද &#39;සෝමාලියාව&#39; යනු මූලික වශයෙන් භූගෝලීය ප්‍රකාශනයකි, 80 දශකයේ සිට රටේ මධ්‍යම රජයක් නොතිබුණි. පසුගිය රජය උතුරේ බොහෝ නරක දේවල් කළ නිසා එම රජය (සියද් බැරේ) වැටුණු විට ඔවුන්ට ඉවත් වී තමන්ගේම ව්‍යාපාරයක් කරගෙන යාමට හැකි විය. ඒ නිසා උතුර හරිම හොඳ තැනක්. ඔවුන්ට ඔවුන්ගේම (හඳුනා නොගත්) රජයක් සහ ඔවුන්ගේම (හඳුනා නොගත්) මුදල් තිබේ. ඔබට සංචාරකයෙකු ලෙස පවා එහි යා හැකි අතර ඔබ සාපේක්ෂව ආරක්ෂිත වනු ඇත. රටේ දකුණු කොටස වෙනම කතාවකි. බැරේ රජය බිඳවැටෙන විට තවත් රාජ්‍ය අධිකාරියක් තිබුණේ නැත. යුධ නායකයන් සහ ගෝත්‍රික ප්‍රධානීන් හිස් ප්‍රදේශයට පිවිස වසර 15ක් පමණ එකිනෙකා සමඟ සටන් කරමින් සියල්ලන්ටම නොමිලේ අරාජික විය. අවසානයේදී සිවිල් යුද්ධය අවසන් කිරීමට සහ ස්ථාවරත්වය යථා තත්ත්වයට පත් කිරීමට උත්සාහ කිරීම සඳහා ඉස්ලාමීය අධිකරණ සංගමය නමින් ඉස්ලාම්වාදීන් කණ්ඩායමක් නිර්මාණය කරන ලදී. ඔවුන් දකුණ අල්ලා ගැනීමට සටන් කරද්දී එක්සත් ජනපදය යුද නායකයින්ට ඩොලර් මිලියන ගණනක් වටිනා ආයුධ ලබා දුන්නේය. UIC කෙසේ හෝ ජයග්‍රහණය කළ අතර, ටික වේලාවක් ඔවුන් යම් හොඳක් කරමින් සිටියේය. ඔවුන් තලේබාන්වරුන්ට වඩා මධ්‍යස්ථ වූ අතර ඔවුන්ගේ සමහර දඩුවම් ම්ලේච්ඡ වූවත් ඔවුන් පිළිවෙලක් යථා තත්ත්වයට පත් කිරීමට ප්‍රගතියක් ලබා ඇත. වැඩේ අවුල් වුණාට පස්සේ පළමු වතාවට ගුවන් තොටුපළ සහ වරාය ක්‍රියාත්මක කළේත් ඔවුන්. යුධ ප්‍රධානීන්ට පහර දුන් පසු ත්‍රස්තවාදීන් සෝමාලියාවට යාම ගැන බොහෝ කනස්සල්ලක් ඇති විය. එබැවින් බොහෝ දුරට ඇමරිකානු මුදලේ නිෂ්පාදනයක් වන ඉතියෝපියාව, (අනුමාන වශයෙන් එක්සත් ජනපදයේ පිටුබලය ඇතිව) ඇතුලට ගොස් UIC පෙරලා දමා එක්සත් ජාතීන්ගේ සහාය ලබන තාවකාලික ආන්ඩුව ස්ථාපනය කිරීමට උත්සාහ කළේය. තාවකාලික රජයට ගැටලු රාශියක් ඇතත්, එය බොහෝ දුරට යුධ නායකයින්ගෙන් සමන්විත වන අතර සෝමාලියාව තුළ කිසිදු පැවැත්මක් නොමැත-- ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ රැස්වීම් කෙන්යාවේ පැවැත්විය යුතුය. ඉතියෝපියාව සෝමාලියාව අල්ලා ගැනීමට ටික වේලාවක් උත්සාහ කළ නමුත් ඔවුන් UIC ඉවත් කළ නිසා සහ එතරම් කාලයක් රැඳී සිටීමට සම්පත් නොතිබූ නිසා ඔවුන් පිටතට ගියහ. 2006 UIC ඇත්තටම මේ කාලය වන විට නොතිබුණි, එය කැබලි වී ඇත. පෙර නායකත්වය වයස්ගත හා වඩා මධ්‍යස්ථ විය, නමුත් ඉතියෝපියානු මැදිහත්වීමෙන් පසු සටන් වැදුණු ඉස්ලාම්වාදීන් ලාබාලම, දරුණුම සහ අන්තවාදී විය. ඔවුන් තමන්ව හඳුන්වන්නේ අල්-ෂබාබ් (තරුණ ව්‍යාපාරයේ තේරුමයි.) UIC ජාත්‍යන්තර ත්‍රස්තවාදයට වඩා සෝමාලියාවේ නීතිය ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කිරීම ගැන වැඩි සැලකිල්ලක් දක්වන අතර, අල්-ෂබාබ් විදේශයන්හි ප්‍රහාර එල්ල කිරීමට කැමති ත්‍රස්තවාදීන්ට බොහෝ සෙයින් අනුකම්පා කරයි. ඔවුන් සමහර අල්-කයිඩා කොල්ලන්ට ආරක්ෂිත තෝතැන්නක් සපයා ඇති අතර අප්‍රිකාවේ වෙනත් තැනක ඔවුන්ගේම ප්‍රහාර කිහිපයක් සිදු කර ඇත. කෙන්යාව සහ උගන්ඩාව යන රටවල් දෙකටම අල්-ෂබාබ් විසින් බෝම්බ ප්‍රහාරයක් එල්ල කර ඇත, ඔවුන් තාවකාලික රජයට ලබා දුන් සහයෝගයට පළිගැනීමක් වශයෙන්. එබැවින් සෝමාලියාව යනු එකිනෙකට වෙනස් ලෙස පෙනෙන කලාප සහිත සංකීර්ණ ස්ථානයකි. උතුර බොහෝදුරට බොහෝදුරට හොඳින් පවතිනු ඇති අතර යම් දිනක ස්වාධීන රාජ්‍යයක් ලෙස පිළිගැනීමට ඉඩ ඇත. දකුණ ගැන ධනාත්මක වීමට හේතුවක් නැත; එය නරක අතට හැරෙමින් තිබේ. විශේෂයෙන්ම අපි දැන් සියලුම වර්ගයේ ඩ්‍රෝන යානා එම ස්ථානය වටා පියාසර කර ඇති නිසා.
