I'm mostly familiar with things from the minority-side of things, not the German side.  But Imperial Germany did emancipate its Jews, giving them political rights, along with other countries during this era.  This (along with the enlightenment) produced new religious movements in Judaism, particularly the Reform movement.  The result of this was that Jews tried to re-identify themselves as "Germans of the Mosaic faith" (the same nationality and ethnicity as their neighbors, but a different religion).  This meant that Jews in Imperial Germany were meaningfully participating in German society, which at the time was fairly new in Europe (but was occurring at roughly the same time in Europe).  German Jews started to be more German culturally, and started replacing Western Yiddish with High German.  [This guy](_URL_1_) is a good example of a proponent of this.

I really don't know to what extent this was encouraged by the German government, but given that they emancipated the Jews I imagine it was.  So they essentially wanted to incorporate the Jews into being a sub-grouping of Germans, rather than a group on their own.  Of course, the pendulum ultimately swung the other way, and in the early 1900s the dualling philosophies among the Jewish thinkers were whether Jews ought to be part of nationalist movements (adopting the national identity of their countries of residence.  Note that non-Jewish nationalists sometimes opposed this) or develop a Jewish nationalist movement, namely Zionism.  Various events and convincing writers caused the latter to become dominant in the end, but in Imperial Germany the two views were very much both present, with the former being dominant.

edit: See [here](_URL_2_) and [here](_URL_0_) for sources and more information
මට බොහෝ දුරට හුරු පුරුදු වන්නේ සුළුතර පැත්තේ දේවල් මිස ජර්මානු පැත්තෙන් නොවේ. නමුත් අධිරාජ්‍ය ජර්මනිය මෙම යුගයේදී අනෙකුත් රටවල් සමඟ ඔවුන්ගේ යුදෙව්වන් නිදහස් කර ඔවුන්ට දේශපාලන අයිතිවාසිකම් ලබා දුන්නේය. මෙය (බුද්ධත්වයත් සමග) යුදෙව් ආගමේ, විශේෂයෙන්ම ප්‍රතිසංස්කරණ ව්‍යාපාරයේ නව ආගමික ව්‍යාපාර ඇති කළේය. මෙහි ප්‍රතිඵලය වූයේ යුදෙව්වන් තමන්ව &quot;මොසෙයික් ඇදහිල්ලේ ජර්මානුවන්&quot; (ඔවුන්ගේ අසල්වැසියන්ට සමාන ජාතිකත්වය සහ වාර්ගිකත්වය, නමුත් වෙනත් ආගමක්) ලෙස නැවත හඳුනා ගැනීමට උත්සාහ කිරීමයි. මෙයින් අදහස් කළේ අධිරාජ්‍ය ජර්මනියේ යුදෙව්වන් ජර්මානු සමාජයට අර්ථාන්විතව සහභාගී වූ බවයි, එය එකල යුරෝපයේ තරමක් අලුත් විය (නමුත් යුරෝපයේ දළ වශයෙන් එම කාලය තුළ සිදුවෙමින් පවතී). ජර්මානු යුදෙව්වන් සංස්කෘතික වශයෙන් වඩාත් ජර්මානු වීමට පටන් ගත් අතර බටහිර යීඩිෂ් වෙනුවට උසස් ජර්මානු ආදේශ කිරීමට පටන් ගත්හ. [මෙම පුද්ගලයා](_URL_1_) මෙයට යෝජකයෙකුට හොඳ උදාහරණයකි. ජර්මානු රජය විසින් මෙය කොතරම් දුරට දිරිමත් කර ඇත්දැයි මම නොදනිමි, නමුත් ඔවුන් යුදෙව්වන් නිදහස් කළේ මා සිතන ආකාරයටයි. එබැවින් ඔවුන්ට අවශ්‍යයෙන්ම අවශ්‍ය වූයේ යුදෙව්වන් ඔවුන්ගේම කණ්ඩායමක් ලෙස නොව ජර්මානුවන්ගේ උප කණ්ඩායමක් බවට පත් කිරීමට ය. ඇත්ත වශයෙන්ම, පෙන්ඩලය අවසානයේ අනෙක් පැත්තට පැද්දුණු අතර, 1900 ගණන්වල මුල් භාගයේදී යුදෙව් චින්තකයින් අතර පැවති ද්විත්ව දර්ශන වූයේ යුදෙව්වන් ජාතිකවාදී ව්‍යාපාරවල (ඔවුන්ගේ පදිංචි රටවල ජාතික අනන්‍යතාවය පිළිගනිමින්) කොටසක් විය යුතුද යන්නයි. යුදෙව් නොවන ජාතිකවාදීන් බව සලකන්න. සමහර විට මෙයට විරුද්ධ විය) නැතහොත් සියොන්වාදය නම් යුදෙව් ජාතිකවාදී ව්‍යාපාරයක් වර්ධනය කරයි. විවිධ සිදුවීම් සහ ඒත්තු ගැන්වෙන ලේඛකයින් අවසානයේ දී දෙවැන්නා ප්‍රමුඛ වීමට හේතු විය, නමුත් අධිරාජ්‍ය ජර්මනියේ මෙම අදහස් දෙකම බොහෝ දුරට පැවති අතර පළමුවැන්න ප්‍රමුඛ විය. සංස්කරණය කරන්න: මූලාශ්‍ර සහ වැඩි විස්තර සඳහා [මෙහි](_URL_2_) සහ [මෙතන](_URL_0_) බලන්න