Under a price fixing system you didn't have to deal with inflation you don't want because you (the government) set the price, thus by definition you didn't have inflation (outside of the black market anyway) if you don't increase prices. Instead, the problem you had to deal with were shortages (as the Soviet Union actually have to deal with) because prices don't adjust. Note that this wasn't always the case and there were bouts of inflation in the Soviet period, but unlike in a market economy, you could always just fix prices to avoid it and exchange the problem of inflation for the problem of people waiting in long lines to buy consumer goods.

The banking system was completely state ran, capital allocation was done through the bureaucracy. Household savings etc would be handled by the Sperbank, Investment was handled by the Stroibank, and another bank ran foreign exchanges. Above those you had the Gosbank, which was the core of the state banking system. In effect, the USSR had a single state ran banking monopoly.

Money sort of mattered when you are dealing with the consumer economy, workers were paid in wage, and bought goods in wage. However, cash didn't factor into the equation when you start talking about exchange between enterprises. If enterprise A transfers raw material to factory B for use, the Gosbank would oversee the process and credit A's account while debiting B's account without direct exchange of money between those two entities.

One implication of this is, of course, that inter-enterprise lending is not allowed because there is no mechanism for it except through barter (which did take place). Enterprises in the Soviet Union were forbidden from holding onto cash except paying worker's wage.

Foreign trade was conducted through the Vneshtorgbank. An enterprise producing trade goods would first sell it to the Vneshtorgbank, which would then credit its account, then sell it to foreign countries for hard currency. Which it would then hold on to until it needs it to buy foreign imports, which it would do with the foreign currency it holds. Then it will sell the imports to a Soviet firm, debiting and crediting accounts as needed in the process.
මිල නියම කිරීමේ ක්‍රමයක් යටතේ ඔබට අවශ්‍ය නොවන උද්ධමනය සමඟ කටයුතු කිරීමට සිදු වූයේ ඔබ (රජය) මිල නියම කළ නිසා, අර්ථ දැක්වීම අනුව ඔබට උද්ධමනය (කෙසේ හෝ කළු වෙළඳපොලෙන් පිටත) නොතිබුනේ නම්&#39; t මිල වැඩි කිරීම. ඒ වෙනුවට, ඔබට මුහුණ දීමට සිදු වූ ගැටලුව වූයේ මිල ගළපන්නේ නැති නිසා හිඟයන් (සෝවියට් සංගමයට ඇත්ත වශයෙන්ම කටයුතු කිරීමට සිදු වන පරිදි) ය. මෙය සැමවිටම එසේ නොවූ බවත්, සෝවියට් සමය තුළ උද්ධමනය ඇති වූ බවත් සලකන්න, නමුත් වෙළඳපල ආර්ථිකයක මෙන් නොව, ඔබට එය වළක්වා ගැනීමට සහ උද්ධමනයේ ගැටලුව දිගු කලක් බලා සිටින ජනතාවගේ ගැටලුව සඳහා සෑම විටම මිල නියම කළ හැකිය. පාරිභෝගික භාණ්ඩ මිලදී ගැනීමට රේඛා. බැංකු පද්ධතිය සම්පූර්ණයෙන්ම රාජ්‍ය පාලනයක් වූ අතර, ප්‍රාග්ධන වෙන්කිරීම් සිදු කෙරුණේ නිලධාරි තන්ත්‍රය හරහාය. ගෘහස්ථ ඉතුරුම් ආදිය ස්පර්බෑන්ක් විසින් හසුරුවනු ලැබේ, ආයෝජනය ස්ට්‍රොයිබෑන්ක් විසින් හසුරුවන ලද අතර වෙනත් බැංකුවක් විදේශ විනිමය මෙහෙයවනු ලැබීය. ඒවාට ඉහළින් ඔබට රාජ්‍ය බැංකු පද්ධතියේ හරය වූ Gosbank තිබුණි. ඇත්ත වශයෙන්ම, සෝවියට් සංගමය සතුව තනි රාජ්‍යයක් පවත්වාගෙන ගිය බැංකු ඒකාධිකාරයක් තිබුණි. ඔබ පාරිභෝගික ආර්ථිකය සමඟ ගනුදෙනු කරන විට, කම්කරුවන්ට වැටුප් වශයෙන් ගෙවන ලද අතර, වැටුපෙන් භාණ්ඩ මිලදී ගන්නා විට මුදල් වැදගත් වේ. කෙසේ වෙතත්, ඔබ ව්යවසායන් අතර හුවමාරුව ගැන කතා කිරීමට පටන් ගන්නා විට මුදල් සමීකරණයට බලපාන්නේ නැත. ව්‍යවසාය A විසින් භාවිතා කිරීම සඳහා B කර්මාන්තශාලාවට අමුද්‍රව්‍ය මාරු කරන්නේ නම්, Gosbank විසින් එම ක්‍රියාවලිය අධීක්‍ෂණය කරන අතර එම ආයතන දෙක අතර සෘජු මුදල් හුවමාරුවකින් තොරව B ගිණුමට හර කරන අතරතුර A ගේ ගිණුම බැර කරනු ඇත. මෙහි එක් ඇඟවුමක් නම්, ඇත්ත වශයෙන්ම, අන්තර් ව්‍යවසාය ණය ලබා දීම සඳහා ඉඩ නොතබන්නේ භාණ්ඩ හුවමාරුව (එය සිදු වූ) හැර වෙනත් යාන්ත්‍රණයක් නොමැති බැවිනි. සෝවියට් සංගමයේ ව්යවසායන් කම්කරු වැටුප් ගෙවීම හැර මුදල් තබා ගැනීම තහනම් කරන ලදී. විදේශ වෙළඳාම Vneshtorgbank හරහා සිදු කරන ලදී. වෙළඳ භාණ්ඩ නිෂ්පාදනය කරන ව්‍යවසායයක් පළමුව එය Vneshtorgbank වෙත විකුණනු ඇත, එය පසුව එහි ගිණුමට බැර කරනු ඇත, පසුව එය දෘඩ මුදල් සඳහා විදේශ රටවලට විකුණනු ඇත. එය විදේශ ආනයන මිලදී ගැනීමට අවශ්‍ය වන තෙක් එය රඳවා තබා ගනී, එය ඔහු සතුව ඇති විදේශ මුදල් සමඟ සිදු කරයි. එවිට එය ආනයනය සෝවියට් සමාගමකට විකුණා, ක්‍රියාවලියේදී අවශ්‍ය පරිදි ගිණුම් හර කිරීම සහ බැර කිරීම සිදු කරයි.