Although English is a Germanic language, approximately 30% of English vocabulary comes from French in one form or another. This is largely caused by an event called the Norman Conquest, in which a group of people called Normans, who inhabited Northern France and had a degree of Scandinavian ancestry, invaded and conquered England. The Old English-speaking aristocracy was mostly replaced by Norman French-speaking aristocracy, and for at least a hundred years, the nobility of England were primarily Norman French speakers. As a result, many words in English, particularly ones related to politics, warfare, and social class come from French. Many of these Norman French words are different from their modern French words, such as the word castle, from Norman French castel, in comparison to Modern French Château (which had evolved from Chasteau as indicated by the circumflex accent). Eventually, likely around the early or mid 13th century, the Norman/Angevin aristocracy of England lost most of their titles within the Kingdom of France and began to transition to English, which by this point was now full of French words. The higher nobility and Kings of England continued to speak French as their first language until sometime in the 14th or 15th century.

French words continued to enter the English language after England and France became more distinctly separate entities, as France and England were still geographic neighbors (there are quite a few Dutch and German words of French origin as well), and because for a long time French was the dominant language of European courts and was therefore a prestige language that many nobles of various countries learned. Frederick the Great of Prussia, for example, spoke French natively and may have preferred it to German, and the multi-ethnic and multi-lingual Austrian army often used French as a common language. Most of the English words and expressions that remain distinctly and obviously "French" come from these more recent vocabulary exchanges.
ඉංග්‍රීසි යනු ජර්මානු භාෂාවක් වුවද, ඉංග්‍රීසි වචන මාලාවෙන් ආසන්න වශයෙන් 30%ක් ප්‍රංශ භාෂාවෙන් එක් ආකාරයකින් හෝ වෙනත් ආකාරයකින් පැමිණේ. මෙයට බොහෝ දුරට හේතු වී ඇත්තේ උතුරු ප්‍රංශයේ වාසය කළ, ස්කැන්ඩිනේවියානු සම්භවයක් ඇති නෝමන්වරුන් නම් පිරිසක් එංගලන්තය ආක්‍රමණය කර යටත් කර ගත් නෝමන් ආක්‍රමණය නම් සිදුවීමක් මගිනි. පැරණි ඉංග්‍රීසි කතා කරන ප්‍රභූවරුන් බොහෝ දුරට නෝමන් ප්‍රංශ කතා කරන වංශාධිපතියන් විසින් ප්‍රතිස්ථාපනය කරන ලද අතර අවම වශයෙන් වසර සියයක්වත් එංගලන්තයේ වංශවත් අය මූලික වශයෙන් නෝමන් ප්‍රංශ කතා කරන්නන් විය. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන්, ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ බොහෝ වචන, විශේෂයෙන්ම දේශපාලනය, යුද්ධය සහ සමාජ පන්තියට සම්බන්ධ වචන ප්‍රංශ භාෂාවෙන් පැමිණේ. මෙම නෝමන් ප්‍රංශ වචන බොහොමයක්, නූතන ප්‍රංශ චැටෝ (පරිවර්තන උච්චාරණයෙන් පෙන්නුම් කරන පරිදි චැස්ටෝ වලින් පරිණාමය වී ඇත) හා සසඳන විට, නෝමන් ප්‍රංශ කාසල් යන වචනය වැනි ඔවුන්ගේ නූතන ප්‍රංශ වචන වලින් වෙනස් වේ. අවසානයේදී, 13 වැනි සියවසේ මුල් භාගයේදී හෝ මැද භාගයේදී පමණ, එංගලන්තයේ නෝමන්/ඇන්ජෙවින් රදළ පැලැන්තියට ප්‍රංශ රාජධානිය තුළ ඔවුන්ගේ මාතෘකා බොහොමයක් අහිමි වී ඉංග්‍රීසි භාෂාවට සංක්‍රමණය වීමට පටන් ගත් අතර, මේ වන විට එය ප්‍රංශ වචනවලින් පිරී තිබුණි. උසස් වංශවත් අය සහ එංගලන්තයේ රජවරු 14 වැනි හෝ 15 වැනි සියවස් දක්වා ඔවුන්ගේ පළමු භාෂාව ලෙස ප්‍රංශ භාෂාව කතා කළහ. ප්‍රංශය සහ එංගලන්තය තවමත් භූගෝලීය අසල්වැසියන් වූ බැවින් (ප්‍රංශ සම්භවයක් ඇති ලන්දේසි සහ ජර්මානු වචන කිහිපයක් ද ඇත) සහ දිගු කලක් ප්‍රංශ නිසා ප්‍රංශ වචන ඉංග්‍රීසි භාෂාවට ඇතුළු වූයේ එංගලන්තය සහ ප්‍රංශය වඩාත් පැහැදිලිව වෙන් වූ ආයතන බවට පත්වීමෙන් පසුවය. යුරෝපීය උසාවිවල ප්‍රමුඛ භාෂාව වූ අතර එබැවින් විවිධ රටවල බොහෝ වංශාධිපතීන් ඉගෙන ගත් කීර්තිමත් භාෂාවක් විය. නිදසුනක් වශයෙන්, ප්‍රුසියාවේ මහා ෆෙඩ්රික්, ප්‍රංශ ස්වදේශිකව කතා කළ අතර එය ජර්මානු භාෂාවට වඩා කැමති විය හැකි අතර බහු වාර්ගික සහ බහු භාෂා ඔස්ට්‍රියානු හමුදාව බොහෝ විට ප්‍රංශ පොදු භාෂාවක් ලෙස භාවිතා කළේය. පැහැදිලිවම සහ පැහැදිලිවම &quot;ප්‍රංශ&quot; ලෙස පවතින බොහෝ ඉංග්‍රීසි වචන සහ ප්‍රකාශන පැමිණෙන්නේ මෙම මෑත කාලීන වචනමාලා හුවමාරුවෙනි.