Keeping money flowing is what creates a good economy and the most direct way of doing that is by making sure the money you are giving out doesn't get stockpiled in some giant vault or sent out the country.

If you spend $100 at a local butcher that money is probably going to get spent elsewhere in the area. Your butcher will go buy bread from the baker, who'll go buy milk from the farmer who pays his employees who buy meat at the butcher and so on. The money doesn't leave and the constant exchange is what keeps everything ticking. 

If you are that baker or butcher you are more likely to spend that $100 if you feel that the economy is flowing freely enough for someone else to come in and hand over their $100 to you. 

Like the current economic downturn. It's not really because suddenly a bunch of money has vanished. It's just that people and business' aren't sure if the money they pay out is going to get replaced any time soon, so there is a tendency to hold on to it. Which makes the problem worse. Which is why in times like this the Government steps in and injects a massive amount of money into the system to try and get it moving again, in the hopes that once it's all flowing freely we can take that money back without harming the system too much.

(The flaw is we expect that flow of money to get faster and faster every year, but that is unsustainable. Eventually we reach a point where we think we are *too* free with our money and we slow down but we do it quicker than the system can react, it gets shocked and it crashes. The .com bubble was like that. Slowly over time more and more money was being pumped in. It got easier and easier to get investors and eventually business started relying on this easy money and were completely unprepared when that cash dried up.)

If however you spend that $100 at Wal-Mart it goes into the till and gets siphoned off to their big single bank account somewhere else. They pay their employees who are local obviously, but they likely put a lot of that money back into Wal-Mart. 

Another problem is Wal-Mart are far more capable and far more likely of out-sourcing to other countries. Not just hoarding money inside the same country but shipping it out and greasing the gears of some other economy, from which it might never come back. 

As Deadcellplus mentioned though the downside is cost. Wal-Mart can buy a million times the amount of mince your local butcher can at once and that means they get it cheaper per pound and they pass that saving on to you.

----- 

'Course it's all a bit of a phenomena because we don't have any real sense of control over it at a local level. You might be hyper-local in your spending but if your butcher takes your money and pays his VISA bill with it instead of using it locally.. all your hard work is pretty much done for. It can only really be measured at scale and it's not universal, Even in depressed economies you get pockets of 'boom', little bits that somehow thrive in the conditions. 
මුදල් ගලා ඒම හොඳ ආර්ථිකයක් ඇති කරන අතර එය කළ හැකි වඩාත්ම සෘජු ක්‍රමය නම් ඔබ ලබා දෙන මුදල් කිසියම් යෝධ සුරක්ෂිතාගාරයක ගබඩා නොකිරීමට හෝ රටින් පිටතට යැවීමට වග බලා ගැනීමයි. ඔබ දේශීය මස් වෙළෙන්දෙකුට ඩොලර් 100 ක් වියදම් කරන්නේ නම්, එම මුදල් ප්‍රදේශයේ වෙනත් තැනක වියදම් කරනු ඇත. ඔබේ මස් වෙළෙන්දා බේකරිගෙන් පාන් මිලදී ගනු ඇත, ඔහු මස් කඩයෙන් මස් මිලදී ගන්නා තම සේවකයින්ට වැටුප් ගෙවන ගොවියාගෙන් කිරි මිලදී ගනීවි. මුදල් පිටව නොයන අතර නිරන්තර හුවමාරුව සෑම දෙයක්ම ටික් කර තබා ගනී. ඔබ එම බේකරි හෝ මස් වෙළෙන්දා නම්, වෙනත් කෙනෙකුට පැමිණ ඔවුන්ගේ ඩොලර් 100 ඔබට භාර දීමට තරම් ආර්ථිකය නිදහසේ ගලා යන බව ඔබට හැඟේ නම් ඔබ එම ඩොලර් 100 වියදම් කිරීමට වැඩි ඉඩක් ඇත. වත්මන් ආර්ථික අවපාතය වගේ. ඒ හදිස්සියේම මුදල් කන්දරාවක් අතුරුදහන් වූ නිසා නොවේ. එය හුදෙක් මිනිසුන් සහ ව්‍යාපාර&#39; තමන් ගෙවන මුදල් ඉක්මනින් ප්‍රතිස්ථාපනය වේ දැයි විශ්වාස නැති නිසා එය රඳවා තබා ගැනීමේ ප්‍රවණතාවක් ඇත. එමගින් ගැටලුව වඩාත් නරක අතට හැරේ. මේ වගේ කාලවලදී රජය විශාල මුදලක් පද්ධතියට ඇතුල් කර එය නැවත ගෙනයාමට උත්සාහ කරන්නේ ඒ සියල්ල නිදහසේ ගලා ගිය පසු පද්ධතියට වැඩි හානියක් නොවන පරිදි එම මුදල් ආපසු ලබා ගත හැකිය යන අපේක්ෂාවෙනි. . (අඩුපාඩුව නම් සෑම වසරකම මුදල් ගලායාම වේගවත් හා වේගවත් වනු ඇතැයි අපි අපේක්ෂා කරමු, නමුත් එය තිරසාර නොවේ. අවසානයේ අපි අපේ මුදල් සමඟ * ඕනෑවට වඩා * නිදහස් යැයි සිතන ස්ථානයකට ළඟා වන අතර අපි වේගය අඩු නමුත් අපි එය වඩා ඉක්මනින් කරමු. පද්ධතියට ප්‍රතික්‍රියා කළ හැකිය, එය කම්පනයට පත් වන අතර එය කඩා වැටෙයි. එම මුදල් සිඳී ගිය විට සම්පූර්ණයෙන්ම සූදානම් නොවීය.) කෙසේ වෙතත් ඔබ එම ඩොලර් 100 වෝල්-මාර්ට් හි වියදම් කළහොත් එය තුට්ටු දෙකට ගොස් ඔවුන්ගේ විශාල තනි බැංකු ගිණුමට වෙනත් ස්ථානයකට ගලා එයි. ඔවුන් පැහැදිලිවම දේශීයව සිටින ඔවුන්ගේ සේවකයින්ට ගෙවනු ඇත, නමුත් ඔවුන් එම මුදල් විශාල ප්‍රමාණයක් Wal-Mart වෙත ආපසු ලබා දෙනු ඇත. තවත් ගැටළුවක් නම් Wal-Mart බොහෝ දුරට හැකියාව ඇති අතර වෙනත් රටවලට බාහිරින් ලබා ගැනීමට ඇති ඉඩකඩ වැඩිය. එකම රට තුළ මුදල් රැස් කිරීම පමණක් නොව එය පිටතට යැවීම සහ වෙනත් ආර්ථිකයක ආම්පන්න ග්‍රීස් කිරීම, එය කිසිදා ආපසු නොඑනු ඇත. ඩෙඩ්සෙල්ප්ලස් සඳහන් කළ පරිදි අවාසිය නම් පිරිවැයයි. Wal-Mart හට ඔබේ දේශීය මස් වෙළෙන්දාට ලබා ගත හැකි මයිනස් ප්‍රමාණය මෙන් මිලියන ගුණයක් එකවර මිලදී ගත හැකි අතර එයින් අදහස් වන්නේ ඔවුන් එය රාත්තලකට වඩා ලාභදායී වන අතර ඔවුන් එම ඉතිරිය ඔබ වෙත ලබා දෙයි. ----- &#39;ඇත්ත වශයෙන්ම මේ සියල්ල තරමක් සංසිද්ධියක් වන්නේ ප්‍රාදේශීය මට්ටමින් අපට එය පාලනය කිරීමේ සැබෑ හැඟීමක් නොමැති බැවිනි. ඔබේ වියදම්වලදී ඔබ අධි-දේශීය විය හැකි නමුත් ඔබේ මස් වෙළෙන්දා ඔබේ මුදල් රැගෙන එය දේශීයව භාවිතා නොකර ඔහුගේ වීසා බිල්පත ගෙවන්නේ නම්.. ඔබේ වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කිරීම බොහෝ දුරට සිදු වේ. එය ඇත්ත වශයෙන්ම පරිමාණයෙන් පමණක් මැනිය හැකි අතර එය විශ්වීය නොවේ, අවපාත ආර්ථිකයන් තුළ පවා ඔබට &#39;උත්පාතයේ&#39; සාක්කු ලැබේ, කෙසේ හෝ තත්වයන් තුළ දියුණු වන කුඩා කොටස්. 