The answer varies depending on the model. If the gene or mutation that causes the gene is known, the mouse model is usually made by creating that same mutation in the mice. Long QT syndrome is an example of such a disease that has been studied this way. If the genetic cause isn't known, or if the cause isn't genetic in origin (diet, lifestyle, ect) the researchers try their best to simulate the external factors that lead to the disease. After several attempts they usually find the right combination of factors that result in a mouse that presents with the same symptoms as the human disease. This has been done for diabetic studies (in rats more typically than in mice). Additionally for some diseases, like cardiac hypertrophy or modeling heart failure, a surgical intervention can be done to induce the desired disease state. 

How these models are tested depends on how much is known about the disease. Some times we know the gene responsible. From there its usually a matter of figuring out if the mutation results in an overactive protein, and figuring out what drugs will decrease its activity, or if the mutation results in a nonfunctional protein, and figuring out what drugs can restore or circumvent its activity. 

For diseases where we don't know the gene involved, or there are many genes or the problem isn't strictly genetic, we usually screen for drugs that reverse the disease symptoms in our mice models. Researchers have had many years to study mice, so the behavior of healthy happy mice is well known. From there researchers can compare disease model mice to the healthy mice and note any changes or improvements. 
පිළිතුර ආකෘතිය අනුව වෙනස් වේ. ජානය ඇති කරන ජානය හෝ විකෘතිය දන්නේ නම්, මූසික ආකෘතිය සාමාන්‍යයෙන් මීයන් තුළ එම විකෘතිය නිර්මාණය කිරීමෙන් සෑදී ඇත. දිගු QT සින්ඩ්‍රෝමය මේ ආකාරයෙන් අධ්‍යයනය කර ඇති එවැනි රෝගයකට උදාහරණයකි. ජානමය හේතුව නොදන්නේ නම්, හෝ හේතුව ජානමය සම්භවයක් නොවේ නම් (ආහාර, ජීවන රටාව, ආදිය) පර්යේෂකයන් රෝගයට තුඩු දෙන බාහිර සාධක අනුකරණය කිරීමට උපරිම උත්සාහයක් දරයි. උත්සාහයන් කිහිපයකින් පසු, ඔවුන් සාමාන්‍යයෙන් මිනිස් රෝගයට සමාන රෝග ලක්ෂණ සහිත මීයෙකුට හේතු වන සාධකවල නිවැරදි සංයෝජනය සොයා ගනී. මෙය දියවැඩියා අධ්‍යයනය සඳහා සිදු කර ඇත (මීයන් තුළ සාමාන්‍යයෙන් මීයන්ට වඩා). මීට අමතරව, හෘද අධි රුධිර පීඩනය හෝ ආකෘති හෘදයාබාධ වැනි සමහර රෝග සඳහා, අපේක්ෂිත රෝග තත්ත්වය ඇති කිරීම සඳහා ශල්‍යමය මැදිහත් වීමක් සිදු කළ හැකිය. මෙම ආකෘතීන් පරීක්ෂා කරන ආකාරය රඳා පවතින්නේ රෝගය පිළිබඳව කොපමණ ප්රමාණයක් දන්නේද යන්න මතය. සමහර අවස්ථාවලදී අපි වගකිව යුතු ජානය දන්නවා. එතැන් සිට සාමාන්‍යයෙන් සිදුවන්නේ විකෘතියේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අධි ක්‍රියාකාරී ප්‍රෝටීනයක් ඇති වේද යන්න සොයා බැලීම සහ එහි ක්‍රියාකාරීත්වය අඩු කරන ඖෂධ මොනවාද යන්න සොයා බැලීම හෝ විකෘතියේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ක්‍රියා විරහිත ප්‍රෝටීනයක් ඇති වන්නේ නම් සහ එහි ක්‍රියාකාරිත්වය යථා තත්ත්වයට පත් කිරීමට හෝ මග හැරිය හැකි ඖෂධ මොනවාදැයි සොයා බැලීමයි. අප සම්බන්ධ ජානය නොදන්නා රෝග සඳහා හෝ බොහෝ ජාන ඇති හෝ ගැටලුව දැඩි ලෙස ජානමය නොවන රෝග සඳහා, අපි සාමාන්‍යයෙන් අපගේ මීයන්ගේ ආකෘතිවල රෝග ලක්ෂණ ආපසු හැරවීමට ඖෂධ සඳහා පරීක්ෂා කරමු. පර්යේෂකයන්ට මීයන් අධ්‍යයනය කිරීමට වසර ගණනාවක් තිබී ඇත, එබැවින් නිරෝගී ප්‍රීතිමත් මීයන්ගේ හැසිරීම හොඳින් දනී. එතැන් සිට පර්යේෂකයන්ට රෝග ආකෘති මීයන් නිරෝගී මීයන් සමඟ සංසන්දනය කළ හැකි අතර කිසියම් වෙනසක් හෝ වැඩිදියුණු කිරීමක් සටහන් කළ හැකිය. 