To answer the question in depth we first have to look at the circumstances of the charter. After William II. Rufus died on August 2nd of 1100, Henry hurried first to Winchester - to secure the royal treasure - and then to Westminster, where he was crowned king on August 5th, despite only a handful of nobles being present and both archbishops of the kingdom unavailable. This haste was necessary though because Henry's oldest brother, Robert Curthose, also had a very good claim to the throne of England, even though during this time he was still on his way back from the first crusade.

So, either on the day of his coronation or a few days after (there is no consensus on this, but for this question it can be ignored) Henry issued the charter, which was largely based on the threefold coronation oath common at the time, and had it distributed in the kingdom. It's not entirely sure if the initative to the charter came from Henry himself or if Henry was pressed by the nobles, as many of the points in the charter discussed the relation between king and nobles, especially the status of heirs and widows. In any case the charter can be seen as a token to secure Henry's reign which wasn't very stable in its first years. The charter was confirmed again by Henry when his brother Robert set sail in 1101 to gain the english throne which he laid claim on. In the end Robert could be paid off by Henry and the first rough part of his reign laid behind him.

So, why is this important? The monarchs following Henry simply had more support in the nobility than Henry had in his first years. Stephen, at least in the beginning of his reign in England, had the support of the nobles while Mathilda and Geoffrey of Anjou were busy in Normandy until 1144. In 1154 Henry II could wait six whole weeks between the death of Stephen and his own coronation because he didn't have to fear anyone taking the throne in the meantime. And Richard even had the support of the french king Philipp August, even though that friendship broke apart quite soon.

Despite this I wouldn't say that the charter was forgotten. Stephen and Henry issued coronation charters themselves, and the charter of liberties was nothing else before it became the charter of liberties (the name was applied later on). Both of them even referenced the coronation charter of Henry I, even though their charters weren't as long as Henrys. Henry II basically wrote *I give you all the good laws that my grandfather Henry gave*. So while the contents may have been ignored or simply not enforced, a tradition of distributing the oral coronation oath in written form seems to have taken hold in England. Henry II was later on even confronted by Thomas Becket who explicitly referred to Henry II's coronation charter.

The charter then got new gravitas when Stephen Langton used it as a blueprint for Magna Carta. This may have been caused by a rising interest in justice and law. J. C. Holt, Magna Carta, 3rd ed., Cambridge 2015, p. 25, writes on this:
 >  [...] there were many copies of Henry I's Charter in circulation in the early years of the thirteenth century, and [...] they were studied intensively – which is what has always been apparent from the chroniclers, inaccurate though some of the details of their accounts have been judged to be.

This may be the cause why the charter comes up again more than a century later. In the events preceeding Magna Carta the charter of liberties came in handy for the barons and especially Stephen Langton.

I hope this answers your question at least partly. Feel free to ask further. I have to admit though that my strong side at the moment is the time of Henry I and not really the time of Magna Carta.

Here is some further reading.

On the Charter of Liberties:

Teunis, Henry B., The coronation charter of 1100: a postponement of decision. What did not happen in Henry I's reign, in: Journal of Medieval History 4/1 (1978), pp. 135–144.

Dalton, Paul, The Accession of King Henry I. August 1100, in: Viator 43/2 (2012), pp. 79–109.

On Henry I in general still:

Hollister, Charles Warren, Henry I (Yale English Monarchs), New Haven 2001.

On Magna Carta:

Holt, J. C., Magna Carta, 3rd ed., Cambridge 2015.

Carpenter, David, Magna Carta, London 2015.

edit: English is not my mother tongue, so please be kind.
ප්‍රශ්නයට ගැඹුරින් පිළිතුරු දීමට නම් අප ප්‍රථමයෙන් ප්‍රඥප්තියේ තත්ත්වයන් දෙස බැලිය යුතුය. විලියම් II ට පසුව. රූෆස් 1100 අගෝස්තු 2 වන දින මිය ගියේය, හෙන්රි මුලින්ම වින්චෙස්ටර් වෙත - රාජකීය නිධානය සුරක්ෂිත කිරීමට - පසුව වෙස්ට්මිනිස්ටර් වෙත ගියේය, එහිදී ඔහු අගෝස්තු 5 වන දින රජු ලෙස කිරුළු පළඳවන ලදී, එහිදී වංශාධිපතීන් අතලොස්සක් පමණක් සිටියද, රාජධානියේ අගරදගුරුවරුන් දෙදෙනාම නොමැත. හෙන්රිගේ වැඩිමහල් සොහොයුරා වන රොබට් කර්තෝස් හට එංගලන්තයේ සිහසුනට ඉතා හොඳ හිමිකමක් තිබූ බැවින්, මෙම කාලය තුළ ඔහු පළමු කුරුස යුද්ධයෙන් ආපසු යමින් සිටියද, මෙම ඉක්මන් කිරීම අවශ්‍ය විය. එබැවින්, ඔහුගේ රාජාභිෂේක දිනයේදී හෝ දින කිහිපයකට පසු (මේ සම්බන්ධයෙන් එකඟතාවයක් නොමැත, නමුත් මෙම ප්‍රශ්නය සඳහා එය නොසලකා හැරිය හැක) හෙන්රි විසින් ප්‍රඥප්තිය නිකුත් කරන ලද අතර එය බොහෝ දුරට එකල පැවති ත්‍රිවිධ රාජාභිෂේක දිවුරුම මත පදනම් විය. එය රාජධානියේ බෙදා හරින ලදී. ප්‍රඥප්තියේ බොහෝ කරුණු රජු සහ ප්‍රභූන් අතර සම්බන්ධය, විශේෂයෙන් උරුමක්කාරයන් සහ වැන්දඹුවන්ගේ තත්ත්වය පිළිබඳව සාකච්ඡා කර ඇති බැවින්, ප්‍රඥප්තිය සඳහා මුලපිරීම හෙන්රිගෙන්ම පැමිණියේද නැතහොත් වංශාධිපතියන් විසින් හෙන්රිට බලපෑම් කළේද යන්න සම්පූර්ණයෙන්ම විශ්වාස නැත. ඕනෑම අවස්ථාවක, ප්‍රඥප්තිය එහි පළමු වසර තුළ එතරම් ස්ථාවර නොවූ හෙන්රිගේ පාලනය සුරක්ෂිත කිරීමේ සංකේතයක් ලෙස දැකිය හැකිය. ඔහුගේ සොහොයුරු රොබට් 1101 දී ඔහු හිමිකම් පෑ ඉංග්‍රීසි සිංහාසනය ලබා ගැනීම සඳහා යාත්‍රා කළ විට ප්‍රඥප්තිය නැවත හෙන්රි විසින් තහවුරු කරන ලදී. අවසානයේදී රොබට් හෙන්රි විසින් ගෙවිය හැකි අතර ඔහුගේ පාලනයේ පළමු දළ කොටස ඔහු පිටුපසින් තැබීය. ඉතින්, මෙය වැදගත් වන්නේ ඇයි? හෙන්රි අනුගමනය කරන රජවරුන්ට ඔහුගේ පළමු වසර තුළ හෙන්රිට වඩා වංශවත් අය තුළ වැඩි සහයෝගයක් ලැබුණි. අවම වශයෙන් එංගලන්තයේ ඔහුගේ පාලන සමය ආරම්භයේදී ස්ටීවන් හට ප්‍රභූවරුන්ගේ සහයෝගය ලැබුණි. 1144 වන තෙක් ඇන්ජෝහි මැතිල්ඩා සහ ජෙෆ්රි නෝර්මන්ඩි හි කාර්යබහුලව සිටි අතර 1154 දී IIවන හෙන්රි ස්ටෙෆන්ගේ මරණය සහ ඔහුගේම රාජාභිෂේකය අතර සති හයක් බලා සිටීමට හැකි විය. මක්නිසාද යත්, ඒ අතරතුර කිසිවකු සිංහාසනයට පත් වේ යැයි ඔහුට බිය විය යුතු නැති බැවිනි. එම මිත්‍රත්වය ඉතා ඉක්මනින් බිඳී ගියද, රිචඩ්ට ප්‍රංශ රජු වන ෆිලිප් ඔගස්ට්ගේ සහයෝගය පවා තිබුණි. එහෙම තියෙද්දිත් මම කියන්නේ නැහැ ප්‍රඥප්තිය අමතක වුණා කියලා. ස්ටීවන් සහ හෙන්රි විසින් රාජාභිෂේක ප්‍රඥප්තිය නිකුත් කරන ලද අතර, නිදහස පිළිබඳ ප්‍රඥප්තිය නිදහසේ ප්‍රඥප්තිය බවට පත්වීමට පෙර අන් කිසිවක් නොවීය (නම පසුව යොදන ලදී). ඔවුන් දෙදෙනාම Iවන හෙන්රිගේ රාජාභිෂේක ප්‍රඥප්තිය පවා සඳහන් කර ඇතත්, ඔවුන්ගේ ප්‍රඥප්ති හෙන්රිගේ තරම් දිගු නොවූවත්. හෙන්රි II මූලිකවම ලිව්වේ *මගේ සීයා හෙන්රි දුන් සියලු හොඳ නීති මම ඔබට ලබා දෙමි*. එබැවින් අන්තර්ගතය නොසලකා හැර හෝ සරලව බලාත්මක කර නොතිබුණද, වාචික රාජාභිෂේක දිවුරුම ලිඛිතව බෙදා හැරීමේ සම්ප්‍රදායක් එංගලන්තයේ පැවතී ඇති බව පෙනේ. පසුව IIවන හෙන්රිගේ රාජාභිෂේක ප්‍රඥප්තිය ගැන පැහැදිලිවම සඳහන් කළ තෝමස් බෙකට් පවා IIවන හෙන්රිට මුහුණ දුන්නේය. ස්ටීවන් ලැන්ග්ටන් මැග්නා කාර්ටා සඳහා සැලැස්මක් ලෙස එය භාවිතා කළ විට ප්‍රඥප්තියට නව ගුරුත්වාකර්ෂණ ලැබුණි. යුක්තිය සහ නීතිය කෙරෙහි ඇති උනන්දුව වැඩිවීම මෙයට හේතු වන්නට ඇත. JC Holt, Magna Carta, 3rd ed., Cambridge 2015, p. 25, මේ ගැන මෙසේ ලියයි: &gt; [...] දහතුන්වන සියවසේ මුල් වසරවලදී හෙන්රි I ගේ ප්‍රඥප්තියේ බොහෝ පිටපත් සංසරණය විය, සහ [...] ඒවා දැඩි ලෙස අධ්‍යයනය කරන ලදී - එය සැමවිටම පැහැදිලිව පෙනෙන්නට තිබේ. වංශකතාකරුවන්, ඔවුන්ගේ ගිණුම්වල සමහර තොරතුරු සාවද්‍ය බව විනිශ්චය කර ඇත. ශතවර්ෂයකටත් වැඩි කාලයකට පසුව නැවතත් ප්‍රඥප්තිය මතුවීමට හේතුව මෙය විය හැකිය. මැග්නා කාර්ටාවට පෙර සිදුවීම් වලදී නිදහසේ ප්‍රඥප්තිය බාරොන්වරුන්ට සහ විශේෂයෙන් ස්ටීවන් ලැන්ග්ටන්ට ප්‍රයෝජනවත් විය. මෙය ඔබගේ ප්‍රශ්නයට අවම වශයෙන් අර්ධ වශයෙන් පිළිතුරු දෙනු ඇතැයි මම බලාපොරොත්තු වෙමි. තවදුරටත් විමසීමට නිදහස් වන්න. මේ මොහොතේ මගේ ශක්තිමත් පැත්ත හෙන්රි I ගේ කාලය මිස මැග්නා කාර්ටා කාලය නොවන බව මට පිළිගත යුතුය. මෙන්න තවත් කියවීමක්. ලිබර්ටීස් ප්‍රඥප්තිය මත: ටියුනිස්, හෙන්රි බී., 1100 රාජාභිෂේක ප්‍රඥප්තිය: තීරණය කල් දැමීමක්. Iවන හෙන්රිගේ පාලන සමයේදී සිදු නොවූ දේ: මධ්‍යකාලීන ඉතිහාසය සඟරාව 4/1 (1978), පිටු 135–144. Dalton, Paul, The Accession of King Henry I. August 1100, in: Viator 43/2 (2012), pp. 79–109. හෙන්රි I මත පොදුවේ තවමත්: Hollister, Charles Warren, Henry I (Yale English Monarchs), New Haven 2001. Magna Carta මත: Holt, JC, Magna Carta, 3rd ed., Cambridge 2015. Carpenter, David, Magna Carta, London 2015. සංස්කරණය: ඉංග්‍රීසි මගේ මව් භාෂාව නොවේ, එබැවින් කරුණාකර කරුණාවන්ත වන්න.