I can speak a bit about the Parthians. In essence, it was a mixed bag, because in some cases, there was respect, in others not so much.
Here is a quote from Justin epitomizing Trogus:

"Each man has several wives, for the sake of gratifying desire with different objects. They punish no clime more severely than adultery, and accordingly they not only exclude their women from entertainments, but forbid them the very sight of men. They eat no flesh but that which they take in hunting. They ride on horseback on all occasions; on horses they go to war, and to feasts; on horses they discharge public and private duties; on horses they go abroad, meet together, traffic, and converse. Indeed the difference between slaves and freemen is, that slaves go on foot, but freemen only on horseback. Their general mode of sepulture is dilaniation by birds or dogs, the bare bones they at last bury in the ground.[6] In their superstitions and worship of the gods, the principal veneration is paid to rivers, The disposition of the people is proud, quarrelsome, faithless, and insolent; for a certain roughness of behaviour they think becoming to men, and gentleness only to women. They are always restless, and ready for any commotion, at home or abroad; taciturn by nature; more ready to act than speak, and consequently shrouding both their successes and miscarriages in silence. They obey their princes, not from humility, but from fear. They are libidinous, but frugal in diet. To their word or promise they have no regard, except as far as suits their interest."
--Justin 41.3

As you can see, some of these ideas seem a little ridiculous: only eating meat that has been hunted? Or doing everything on horseback? And here is the thing, I can't prove to you that Justin was right or wrong, and as much as I want to believe that he is wrong, as before I can't prove it. However, what I can say is that we should look at the sources critically, and realize that owing to the geopolitical hostility between Rome and Parthia, it makes sense that Trogus would stereotype. And since stereotypes have some basis in fact, we can argue that a few elements from the account have some basis in truth. I also am not sure where the supposed homo-erotic attitudes towards the Parthians are expressed, I have not heard of it in the sources. If you could provide that, I would be very thankful. 

Ok, now that I think I have answered your question, I am going to hijack it to make a point: sometimes modern historians (particularly, military historians) look down on the Parthians. They are viewed as weak, and not really a challenge to the Romans and had Trajan only been younger, the Romans would have pushed into India. I hate this idea--I really do--because it sort of washes away the accomplishments and capability of the Parthians. This was a power that was an minor, unimportant border kingdom in the 240s BC, and arose to prominence in the 170s BC to go toe-to-toe with arguably the most powerful empire at the time (the Seleukids) and basically reduce them to Syria and its environs. Or how about the fact that the Romans had been running a train through the Mediterranean in the Second and First centuries BC, conquering powers left and right, and yet outside Carrhae, with a mere army of 10,000 men against 40,000 Romans, Surena defeated them in battle. But no guys, that was a fluke, because Crassus was basically an idiot, and had a true Roman general been there like Caesar and Pompey, the Parthians would have been wrecked. You see that happens? The battle becomes a Roman defeat, not a Parthian victory.
And I bring all these points (not directed at you OP, you have been quite respectful and naturally critical of Roman-centricness--a good quality in an ancient historian) because too often in my experiences, people will belittle the Parthians in contrast to the Romans and we can see it a bit in some popular historians--most particularity Dan Carlin (he did an AMA a few years ago here, and basically dismissed the Parthians and their army). In fact, I would rather trust ancient authors about their perceptions of the Parthians--

Justin again:
"Being assailed by the Romans, also, in three wars, under the conduct of the greatest generals, and at the most flourishing period of the republic, **they alone, of all nations, were not only a match for them, but came off victorious**; though it may have been a greater glory to them, indeed, to have been able to rise amidst the Assyrian, Median, and Persian empires, so celebrated of o]d, and the most powerful dominion of Bactria, peopled with a thousand cities, than to have been victorious in war against a people that came from a distance; especially when they were continually harassed by severe wars with the Scythians and other neighboring nations, and pressed with various other formidable contests."

You can see not only that the Parthians defeated the Romans, but also had to contend with neighboring powers and yet despite the terrible geopolitical situation, they fell finally to an internal revolt. 


මට පාතියන් ගැන ටිකක් කතා කරන්න පුළුවන්. සාරාංශයක් ලෙස, එය මිශ්‍ර බෑගයක් විය, මන්ද සමහර අවස්ථාවලදී ගෞරවයක් ඇති අතර අනෙක් ඒවා එතරම් නොවේ. ජස්ටින් ට්‍රොගස්ගේ උපුටනයක් උපුටා දක්වයි: &quot;සෑම පුරුෂයෙකුටම විවිධ වස්තූන් සමඟ ආශාව තෘප්තිමත් කර ගැනීම සඳහා භාර්යාවන් කිහිප දෙනෙකු සිටී. ඔවුන් කාමමිථ්‍යාචාරයට වඩා දරුණු ලෙස දඬුවම් නොකරන අතර, ඒ අනුව ඔවුන් තම කාන්තාවන් විනෝදාස්වාදයෙන් බැහැර කරනවා පමණක් නොව, ඔවුන්ව තහනම් කරයි. ඔවුන් සෑම අවස්ථාවකදීම අශ්වයන් පිට නැඟී යන අතර, ඔවුන් පිටරටට යන්නේ අශ්වයන් පිට ය , එකට මුණගැසී, ගමනාගමනය සහ කතාබස් කිරීම, වහලුන් සහ නිදහස් මිනිසුන් අතර ඇති වෙනස නම්, වහලුන් පයින් ගමන් කරන නමුත්, ඔවුන්ගේ සාමාන්‍ය සොහොන් ක්‍රමය වන්නේ කුරුල්ලන් හෝ බල්ලන් විසින් දික්කසාද කිරීමයි. ඔවුන්ගේ මිථ්‍යා විශ්වාසයන් සහ දෙවිවරුන්ට නමස්කාර කිරීමේදී ප්‍රධාන වශයෙන් වන්දනීය ලෙස සලකනු ලැබේ, මිනිසුන්ගේ හැසිරීම උඩඟු, රණ්ඩු සරුවල්, ඇදහිල්ලෙන් තොර සහ මිනිසුන්ගේ හැසිරීම සඳහා ඔවුන් සිතනවා. සහ මෘදුකම කාන්තාවන්ට පමණි. ඔවුන් සෑම විටම නොසන්සුන් වන අතර, නිවසේදී හෝ විදේශයන්හි ඕනෑම කලබලයකට සූදානම්ව සිටිති; ස්වභාවයෙන්ම නිහඬතාව; කතා කිරීමට වඩා ක්‍රියා කිරීමට සූදානම් වන අතර, ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඔවුන්ගේ සාර්ථකත්වයන් සහ ගබ්සාවන් යන දෙකම නිශ්ශබ්දතාවයෙන් වැසී ඇත. ඔවුන් තම කුමාරවරුන්ට කීකරු වන්නේ යටහත් පහත්කම නිසා නොව බියෙනි. ඔවුන් ලිබිඩින්, නමුත් ආහාර වේලෙහි අරපිරිමැස්මෙන් යුක්ත වේ. ඔවුන්ගේ කැමැත්තට සරිලන පරිදි මිස ඔවුන්ගේ වචනයට හෝ පොරොන්දුවට ඔවුන් කිසිඳු සැලකිල්ලක් නොදක්වයි.&quot; --ජස්ටින් 41.3 ඔබට පෙනෙන පරිදි, මෙම සමහර අදහස් ටිකක් හාස්‍යජනක බව පෙනේ: දඩයම් කළ මස් පමණක් අනුභව කරනවාද? එසේත් නැතිනම් අශ්වයාගේ පිටේ ගොස් සියල්ල කරනවා ? මෙන්න කාරණය, මට ජස්ටින් හරිද වැරදිද කියා ඔබට ඔප්පු කළ නොහැක, ඔහු වැරදියි කියා මට විශ්වාස කිරීමට අවශ්‍ය නම්, මට එය ඔප්පු කළ නොහැක අපි මූලාශ්‍ර දෙස විවේචනාත්මකව බැලිය යුතු අතර, රෝමය සහ පාර්තිය අතර ඇති භූ දේශපාලනික සතුරුකම නිසා, ට්‍රොගස් ඒකාකෘතික බව තේරුම් ගත යුතු අතර, ඒකාකෘතිවලට ඇත්ත වශයෙන්ම යම් පදනමක් ඇති බැවින්, අපට තර්ක කළ හැකිය සත්‍ය වශයෙන් ගත් කල, පාර්තියන් කෙරෙහි සමලිංගික ආකල්ප ප්‍රකාශ වන්නේ කොතැනකදැයි මට විශ්වාස නැත, ඔබට එය ලබා දිය හැකි නම්, මම ඉතා කෘතඥ වෙමි මම ඔබේ ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දී ඇතැයි සිතන්න, කාරණයක් ඇති කිරීමට මම එය පැහැර ගන්නෙමි: සමහර විට නූතන ඉතිහාසඥයින් (විශේෂයෙන්, හමුදා ඉතිහාසඥයින්) පාර්තියන්වරුන් දෙස පහත් කොට බලයි. ඔවුන් දුර්වල ලෙස සලකනු ලබන අතර, ඇත්ත වශයෙන්ම රෝමවරුන්ට අභියෝගයක් නොවන අතර ට්‍රේජන් පමණක් තරුණ වූයේ නම්, රෝමවරුන් ඉන්දියාවට තල්ලු වීමට ඉඩ තිබුණි. මම මෙම අදහස පිළිකුල් කරමි - මම ඇත්තටම එසේ කරමි - එය පාර්තියන්වරුන්ගේ ජයග්‍රහණ සහ හැකියාවන් සෝදා හරින බැවිනි. මෙය ක්‍රි.පූ. 240 ගණන්වල සුළු, නොවැදගත් දේශසීමා රාජධානියක් වූ අතර, ක්‍රි.පූ. 170 ගණන්වල දී ප්‍රමුඛත්වයට පත් වූ අතර, එවකට පැවති බලවත්ම අධිරාජ්‍යය (සෙලියුකිඩ්වරුන්) සමඟ කකුලෙන් ලිපට ගොස් මූලික වශයෙන් ඒවා අඩු කළේය. සිරියාව සහ ඒ අවට. එසේත් නැතිනම් රෝමවරුන් ක්‍රි.පූ දෙවන සහ පළමු ශතවර්ෂවල මධ්‍යධරණී මුහුද හරහා දුම්රියක් ධාවනය කර, වමේ සහ දකුණේ බලයන් යටත් කර ගත් අතර, නමුත් කාර්හේවෙන් පිටත, රෝමවරුන් 40,000 කට එරෙහිව මිනිසුන් 10,000 ක හමුදාවක් සමඟ සුරේනා ඔවුන්ව පරාජය කළේ කෙසේද? සටන. ඒත් නෑ යාලුවනේ, ඒක හුගක් දෙයක්, මොකද ක්‍රැසස් මූලිකවම මෝඩයෙක් නිසාත්, සීසර් සහ පොම්පේ වගේ නියම රෝම සෙන්පතියෙක් හිටියා නම්, පාර්තියන්වරු විනාශ වෙන්න ඉඩ තිබුණා. ඒක වෙනවා පේනවද? සටන රෝම පරාජයක් මිස පාර්තියන් ජයග්රහණයක් නොවේ. මම මේ සියලු කරුණු ගෙන එන්නේ (ඔබ වෙත යොමු කර නැත OP, ඔබ රෝමානු කේන්ද්‍රීයත්වය ගැන ඉතා ගෞරවාන්විතව සහ ස්වභාවිකවම විවේචනය කර ඇත - පුරාණ ඉතිහාසඥයෙකුගේ හොඳ ගුණාංගයකි) මන්ද බොහෝ විට මගේ අත්දැකීම්වලදී, මිනිසුන් පාර්තියන්වරුන් පහත් කොට සලකනු ඇත. රෝමවරුන් සහ අපට එය සමහර ජනප්‍රිය ඉතිහාසඥයන් තුළ දැකිය හැකිය - වඩාත්ම විශේෂත්වය ඩෑන් කාර්ලින් (ඔහු වසර කිහිපයකට පෙර මෙහි AMA එකක් කර, මූලික වශයෙන් පාර්තියන්වරුන් සහ ඔවුන්ගේ හමුදාව නෙරපා හැරියේය). ඇත්ත වශයෙන්ම, මම පැරණි කතුවරුන් පාර්තියන් පිළිබඳ ඔවුන්ගේ සංජානනය ගැන විශ්වාස කරමි-- ජස්ටින් නැවතත්: &quot;රෝමවරුන් විසින් ප්‍රහාරයට ලක්වීම, එසේම, යුද්ධ තුනකදී, ශ්‍රේෂ්ඨ ජෙනරාල්වරුන්ගේ හැසිරීම යටතේ සහ ජනරජයේ වඩාත්ම සමෘද්ධිමත් කාල පරිච්ඡේදයේදී. , **ඔවුන් පමණක්, සියලු ජාතීන්ට, ඔවුන්ට ගැළපීමක් පමණක් නොව, ජයග්‍රාහී විය** වුවද, ඇත්තෙන්ම, ඇසිරියානු, මධ්‍ය, සහ පර්සියානු අධිරාජ්‍යයන්, එසේ සමරන ලද, සහ නගර දහසක් සහිත බලවත්ම ආධිපත්‍යය වන බැක්ට්‍රියා, විශේෂයෙන් දරුණු යුද්ධවලින් ඔවුන් අඛණ්ඩව හිරිහැරයට ලක් වූ විට, දුර සිට පැමිණි ජනතාවට එරෙහිව යුද්ධයෙන් ජයග්‍රහණය කළාට වඩා; සිතියන්වරුන් සහ අනෙකුත් අසල්වැසි ජාතීන් සමඟ සහ වෙනත් විවිධ ප්‍රබල තරඟ වලින් පීඩා විඳිති.&quot; පාර්තියන්වරු රෝමවරුන් පරාජය කළා පමණක් නොව, අසල්වැසි බලවතුන් සමඟ පොරබදන්නට සිදු වූ බව ඔබට පෙනෙනු ඇත, නමුත් භයානක භූ දේශපාලනික තත්ත්වය තිබියදීත්, ඔවුන් අවසානයේ අභ්යන්තර කැරැල්ලකට ඇද වැටුණි. 

