To start, migraines are more of a disorder that will happen to a select few sufferers, while headaches are something that can affect everybody. Physiologically, migraines most often include nausea, sensitivity to light, sound, and temperature, and a sensory aura (like tunnel vision) to signal an incipient one. Migraines are usually on one side of the head or above one eye. The cause of most headaches is muscle tension, while the cause of most migraines is neurotransmitter or hormonal issues.

We used to believe migraines to be caused by vasodilation (blood vessels expand) and headaches by vasoconstriction, but I think it's more complicated. Changes in the volume of blood vessels of the brain - contraction *and* dilation* - occur, known as the "squeeze and release" mechanism. This starts in the occipital lobe that controls vision, hence the visual auras people get. The blood vessels first contract, then dilate enough that they become semipermeable and fluid starts to leak out. This process sets off pain receptors and triggers the inflammation response - this causes increased blood flow to the area. Each heartbeat sends another pulse of blood, hence the throbbing of the migraine.


ආරම්භ කිරීම සඳහා, ඉරුවාරදය යනු තෝරාගත් කිහිප දෙනෙකුට සිදුවන ආබාධයක් වන අතර හිසරදය සෑම කෙනෙකුටම බලපාන දෙයක් වේ. කායික විද්‍යාත්මකව, ඉරුවාරදය බොහෝ විට ඔක්කාරය, ආලෝකයට, ශබ්දයට සහ උෂ්ණත්වයට සංවේදීතාව සහ ආරම්භක එකක් සංඥා කිරීම සඳහා සංවේදී ආකාවක් (උමග දර්ශනය වැනි) ඇතුළත් වේ. ඉරුවාරදය සාමාන්‍යයෙන් හිසෙහි එක් පැත්තක හෝ එක් ඇසකට ඉහළින් පවතී. බොහෝ හිසරදයට හේතුව මාංශ පේශි ආතතිය වන අතර බොහෝ ඉරුවාරදය සඳහා හේතුව ස්නායු සම්ප්‍රේෂක හෝ හෝමෝන ගැටළු වේ. ඉරුවාරදය vasodilation (රුධිර වාහිනී ප්‍රසාරණය වීම) නිසා ඇති වන බවත්, vasoconstriction නිසා හිසේ කැක්කුම ඇති වන බවත් අපි විශ්වාස කළා, නමුත් මම හිතන්නේ එය වඩාත් සංකීර්ණයි. මොළයේ රුධිර වාහිනී පරිමාවේ වෙනස්වීම් - හැකිලීම * සහ * ප්‍රසාරණය * - &quot;මිරිකීම සහ මුදා හැරීම&quot; යාන්ත්‍රණය ලෙස හැඳින්වේ. මෙය ආරම්භ වන්නේ පෙනීම පාලනය කරන ඔක්සිපිටල් පෙදෙසෙන් වන අතර, එම නිසා මිනිසුන්ට දෘශ්‍ය ආරේ ලැබේ. රුධිර වාහිනී පළමුව සංකෝචනය වන අතර පසුව ඒවා අර්ධ පාරගම්ය බවට පත් වන අතර තරලය කාන්දු වීමට පටන් ගනී. මෙම ක්‍රියාවලිය වේදනා ප්‍රතිග්‍රාහක ක්‍රියා විරහිත කර දැවිල්ල ඇති කරයි - මෙය ප්‍රදේශයට රුධිර ප්‍රවාහය වැඩි කරයි. සෑම හෘද ස්පන්දනයක්ම තවත් රුධිර ස්පන්දනයක් යවයි, එබැවින් ඉරුවාරදය ස්පන්දනය වේ.

