The use this sort of phrase is widespread in Europe - and elsewhere - for the way to begin a folktale, the traditional "novel" of the folk. [This wiki page](_URL_0_) is useful in the way it provides numerous common introductions for various cultures, most of which can be boiled down, in English, to "Once upon a time..." It is interesting as well to note that the page indicates that some sort of this has been around since the 14th century in English, but I am not prepared to evaluate this assertion. The page is wrong when it links this to literature for children. That is simply not the case, and it is a serious error in the page.

The point of introducing a folktale in this way was to let the audience to know that the story that follows was not to believed, and that it took place in some remote fantastic time. This was in direct contrast with legends, which were told in an immediate fashion to be believed: "My cousin in the next valley saw a ghost..." And legends were short while folktales were long.

The following is from an Introduction to Folklore that I am assembling and hope to have online in 2014. This may be helpful (and ask if you have additional questions):

European folklorists, following the lead of the folk themselves, have long recognized two forms of oral tradition, Sagen and Märchen, legends and folktales. While there are many other forms of oral tradition, legends and folktales stand in opposition to one another, yet share a great deal.

Legends – or Sagen as the profession often prefers – are short, single-episodic stories told chiefly in the daytime, and the teller intended the listener to believe the story. Sagen often have horrible ending, meant to underscore the story’s important message. A large number of them are, after all, typically meant to be instructive, to serve as warnings in some way. Legends are not necessarily long lived. Their point is to reinforce and prove the legitimacy of a particular belief. Nonetheless, some Sagen take on a traditional character and migrate over considerable spans of time and space.

Folktales – or Märchen. Again using the German, technical term – are longer stories with more than one episode. They are restricted, in theory at least, to evening presentation. A folktale is not to be believed, taking place in a fantastic setting. A folktale also requires a happy ending, the cliché of “happily ever after.” Any given folktale can be told with considerable variation, but they are traditional in basic form, and European folklorists have spent decades tracing the history and distribution of these stories.

A word here about the term “fairytale” is appropriate. At the end of the eighteenth century, various writers, most prominently the Grimm brothers, began publishing children’s stories based on Märchen. These collections became extremely popular, particularly among the urban and increasingly literate emerging middle class as it found itself removed from the peasant soil that served as home to the stories. Fairytales often cause misunderstandings. In a culture that knows more about fairytales than Märchen, people assume that the folktale was intended for children. This is certainly not the case since the stories were often violent or sexual in ways thought inappropriate for children. Indeed, the telling of Märchen was usually delayed until the children had gone to bed. While fairytales provide the modern reader with the easiest access to the many stories that were once told internationally, one should always realize that they are a step removed from the primary inspiration. The original stories and their content provided serious entertainment for adults.

The evolution of fairytales had a profound effect on the subject of fairies, elves, and trolls. Because fairytales became the literary domain of children, many people – including writers and publishers – assumed that the same was true of the supernatural beings. In the original context of these supernatural entities, nothing could be further from the truth. These were not cute diminutive creatures whose sole purpose was to delight children. They were powerful, dangerous, and capable of great harm. The European peasantry feared and respected them, and their stories underscore this, conveying in uncompromising terms the code of ethics and behavior that one must employ to survive an encounter with that dangerous world of magic. 

ජන සම්ප්‍රදායික &quot;නවකතාව&quot; වන ජනකතාවක් ආරම්භ කිරීම සඳහා යුරෝපයේ - සහ වෙනත් තැන්වල - මේ ආකාරයේ වාක්‍ය ඛණ්ඩ භාවිතය බහුලව පවතී. [මෙම විකි පිටුව](_URL_0_) එය විවිධ සංස්කෘතීන් සඳහා බොහෝ පොදු හැඳින්වීම් සපයන ආකාරයෙන් ප්‍රයෝජනවත් වේ, ඒවායින් බොහොමයක් ඉංග්‍රීසියෙන්, &quot;එක කාලයකදී...&quot; දක්වා තම්බා ගත හැකිය. 14 වැනි සියවසේ සිට ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් මෙය යම් ආකාරයකට පැවති බව පිටුවෙන් පෙන්නුම් කරයි, නමුත් මෙම ප්‍රකාශය ඇගයීමට මම සූදානම් නැත. මෙය ළමයින් සඳහා වන සාහිත්‍යයට සම්බන්ධ කරන විට පිටුව වැරදියි. එය සරලවම එසේ නොවන අතර එය පිටුවේ බරපතල දෝෂයකි. මේ ආකාරයෙන් ජනකතාවක් හඳුන්වා දීමේ අරමුණ වූයේ, පසුව එන කතාව විශ්වාස කළ යුතු නොවන බවත්, එය කිසියම් දුරස්ථ අපූර්ව කාලයක සිදුවූවක් බවත් ප්‍රේක්ෂකයන්ට දැන ගැනීමට සැලැස්වීමයි. මෙය ජනප්‍රවාදවලට වඩා සෘජුවම වෙනස් වූ අතර, විශ්වාස කළ යුතු ක්‍ෂණික ආකාරයෙන් කියනු ලැබූ: &quot;ඊළඟ මිටියාවතේ මගේ ඥාති සොහොයුරියක් අවතාරයක් දුටුවේය...&quot; ජනප්‍රවාද කෙටි වූ අතර ජනප්‍රවාද දිගු විය. පහත දැක්වෙන්නේ 2014 දී මා එකලස් කරන ජනශ්‍රැති පිළිබඳ හැඳින්වීමකිනි. මෙය ප්‍රයෝජනවත් විය හැකිය (සහ ඔබට අමතර ප්‍රශ්න ඇත්නම් අසන්න): යුරෝපීය ජනශ්‍රැතිඥයින්, ජනවහරේ නායකත්වය අනුගමනය කරමින්, බොහෝ කලක සිට ආකාර දෙකක් හඳුනාගෙන ඇත. වාචික සම්ප්‍රදාය, Sagen සහ Märchen, ජනප්‍රවාද සහ ජනකතා. වාචික සම්ප්‍රදායේ වෙනත් බොහෝ ආකාරයන් ඇතත්, ජනප්‍රවාද සහ ජනකතා එකකට එකක් විරුද්ධ වුවත්, බොහෝ දේ බෙදා ගනී. ජනප්‍රවාද - හෝ වෘත්තිය ලෙස සේගන් බොහෝ විට කැමති - කෙටි, තනි කථාංග ප්‍රධාන වශයෙන් දිවා කාලයේ කියනු ලබන අතර, කියන්නා එම කතාව විශ්වාස කිරීමට ශ්‍රාවකයා අදහස් කළේය. Sagen ට බොහෝ විට බිහිසුණු අවසානයක් ඇත, එය කතාවේ වැදගත් පණිවිඩය අවධාරණය කිරීමට අදහස් කරයි. ඒවායින් විශාල සංඛ්‍යාවක්, සියල්ලට පසු, සාමාන්‍යයෙන් අදහස් කරන්නේ උපදෙස් දීමට, යම් ආකාරයකින් අනතුරු ඇඟවීම් ලෙස සේවය කිරීමට ය. පුරාවෘත්තයන් දිගු කලක් ජීවත් විය යුතු නැත. ඔවුන්ගේ අදහස වන්නේ යම් විශ්වාසයක නීත්‍යානුකූලභාවය තහවුරු කිරීම සහ ඔප්පු කිරීමයි. එසේ වුවද, සමහර සේගන් සාම්ප්‍රදායික චරිතයක් ගන්නා අතර සැලකිය යුතු කාලයක් හා අවකාශයක් පුරා සංක්‍රමණය වේ. ජන කතා - හෝ මර්චන්. නැවතත් ජර්මානු, තාක්ෂණික යෙදුම භාවිතා කිරීම - කථාංග එකකට වඩා වැඩි දිගු කථා වේ. ඒවා න්‍යායාත්මකව අවම වශයෙන් සවස ඉදිරිපත් කිරීමට සීමා කර ඇත. ජනකතා විශ්වාස කළ යුතු නැත, එය අපූරු පසුබිමක සිදු වේ. ජනකතාවකට සතුටුදායක අවසානයක් අවශ්‍ය වේ, එනම් “සදහටම සතුටින්” යන්නයි. ඕනෑම ජනකතාවක් සැලකිය යුතු වෙනස්කම් සහිතව පැවසිය හැකි නමුත් ඒවා මූලික ස්වරූපයෙන් සාම්ප්‍රදායික වන අතර යුරෝපීය ජනකතා මෙම කථා වල ඉතිහාසය සහ ව්‍යාප්තිය සොයා ගැනීමට දශක ගණනාවක් ගත කර ඇත. &quot;සුරංගනා කතාව&quot; යන යෙදුම ගැන මෙහි වචනයක් සුදුසුය. දහඅටවන ශතවර්ෂයේ අවසානයේ දී, විවිධ ලේඛකයින්, වඩාත්ම කැපී පෙනෙන ග්‍රිම් සහෝදරයන්, Märchen මත පදනම් වූ ළමා කතා ප්‍රකාශයට පත් කිරීමට පටන් ගත්හ. මෙම එකතු කිරීම් අතිශයින් ජනප්‍රිය විය, විශේෂයෙන්ම නාගරික සහ වැඩි වැඩියෙන් සාක්ෂරතාවයෙන් යුත් නැගී එන මධ්‍යම පංතිය අතර එය කථා වල නිවහන ලෙස සේවය කළ ගොවි පසෙන් ඉවත් කර ඇති බව සොයා ගන්නා ලදී. සුරංගනා කතා බොහෝ විට වැරදි වැටහීම් ඇති කරයි. Märchen ට වඩා සුරංගනා කතා ගැන දන්නා සංස්කෘතියක, මිනිසුන් උපකල්පනය කරන්නේ ජනකතාව ළමයින් සඳහා අදහස් කරන බවයි. කතන්දර බොහෝ විට ප්‍රචණ්ඩකාරී හෝ ළමයින්ට නොගැලපෙන ආකාරයෙන් ලිංගික වූ බැවින් මෙය නිසැකවම එසේ නොවේ. ඇත්ත වශයෙන්ම, දරුවන් නින්දට යන තෙක් Märchen ගැන පැවසීම සාමාන්යයෙන් ප්රමාද විය. සුරංගනා කතා නූතන පාඨකයාට කලක් ජාත්‍යන්තරව කියූ බොහෝ කථා වෙත පහසුම ප්‍රවේශය ලබා දෙන අතර, ඒවා ප්‍රාථමික ආශ්වාදයෙන් ඉවත් වූ පියවරක් බව යමෙකු සැමවිටම වටහා ගත යුතුය. මුල් කථා සහ ඒවායේ අන්තර්ගතය වැඩිහිටියන් සඳහා බරපතල විනෝදාස්වාදයක් ලබා දුන්නේය. සුරංගනා කතාවල පරිණාමය සුරංගනා කතා, එල්ව්ස් සහ ට්‍රොල් යන විෂයට ප්‍රබල බලපෑමක් ඇති කළේය. සුරංගනා කතා ළමයින්ගේ සාහිත්‍ය වසම බවට පත් වූ නිසා, ලේඛකයින් සහ ප්‍රකාශකයන් ඇතුළු බොහෝ අය - අද්භූත ජීවීන් සම්බන්ධයෙන්ද එයම සත්‍ය යැයි උපකල්පනය කළහ. මෙම අද්භූත ආයතනවල මුල් සන්දර්භය තුළ, සත්‍යයෙන් ඔබ්බට කිසිවක් තිබිය නොහැක. මේවා දරුවන් සතුටු කිරීම එකම අරමුණ වූ හුරුබුහුටි කුඩා ජීවීන් නොවේ. ඔවුන් බලවත්, භයානක සහ විශාල හානියක් කිරීමට සමත් විය. යුරෝපීය ගොවීන් ඔවුන්ට බිය වූ අතර ඔවුන්ට ගරු කළ අතර, ඔවුන්ගේ කථාන්තර මෙය අවධාරනය කරයි, එම භයානක ඉන්ද්‍රජාලික ලෝකය සමඟ හමුවීමකින් බේරීමට යමෙකු භාවිතා කළ යුතු ආචාර ධර්ම සහ හැසිරීම සම්මුති විරහිත වචන වලින් ප්‍රකාශ කරයි. 
