Hi there! Sorry it took me a few days to answer you. I needed to dig up a bunch of old notes to refresh my memory.

So yes, 18th century social theorists had a strong sense of futurism. In a broad sense an intellectual concern with the future had existed since the Renaissance rediscovery of Europe’s Classical heritage, which provided the West with a new sense of time’s passage that inevitably looked to the future as well as the past. Coupled with the Protestant Reformation and the Scientific Revolution, by the time the 18th century came around there was an understanding that time was not only changing, but malleable, and that humans could influence events and make their future better.

This really comes across in Enlightenment intellectual discourse, which emphasizes science, reason, toleration, and education as the means by which to establish a better future. During the 18th century there is a very self-conscious movement amongst social elites (noble or otherwise) to put these ideas into practice in order to become more culturally “enlightened” than their neighbours. It’s from this that we get the phenomenon of [enlightened despotism]( _URL_2_). For example, King Fredrick II of Prussia and the Russian Empress Catherine II both conducted extended personal correspondences with the French thinker Voltaire, taking input from him in how to govern their countries in a way that aligned with humanists ideals. 

While the effectiveness of their policies are a subject of debate, there’s no question that this sort of intellectual and political atmosphere led to plenty of speculation about what the future held. What follows are couple key people from the century whose work dealt implicitly with questions of the future. I’m afraid I’m not a real expert on any of these individuals but you can certainly take a quick look at what they contributed to discussions of the future and possibly read more into those that interest you!

[Giambattista Vico](_URL_0_) (1668-1744): Here’s a man who this subreddit owes a lot to. He argued that the study of history was just as important as the study of human nature, as any account of human achievement is necessarily a historical account. Context is key to the understanding of history as human values and concerns are always evolving. He paved the way for Hegel and Marx to argue for the close interrelationship of all aspects of society, with politics, economics, and art all depending on one another as history moves forward.

[Montesquieu]( _URL_5_) (1689-1755): Applied the scientific idea of causation to history. A good quote that puts this in perspective is: *“If a particular cause, like the accidental result of a battle, has ruined a state, there was a general cause which made the downfall of this state ensue from a single battle.”* His *Spirit of Laws* published in 1748 was a monumental attempt to compare different human societies and institutions, it was a sort of political anthropology that can be seen as the predecessor of modern cultural and social anthropology. He categorized different government types and analyzed government functions, concluding with a strong argument for the need of checks and balances for future governments.

[Nicolas de Condorcet](_URL_3_) (1743-1794): Set out to describe human history in terms of the progress of science, explicitly relating it to progress in areas such as human rights by suggesting a Newtonian law of causality between science and humanism. The growth of knowledge in the natural and social sciences would lead to justice, freedom, prosperity, and moral improvement and history is patterned upon the progressive development of human capabilities. Social evils arise from ignorance and error, not from human nature. Condorcet was extremely influential and helped to make the idea of “progress” a central concern of European civilization throughout the 19th century.

[Lousi Sebastian Mercier](_URL_1_) (1740-1814): This might be a little more what you were thinking of in when you originally asked this question, as he published a book called *The Year 2440* which described a utopian Paris. He intended for the book to be both a scathing criticism of Revolutionary Paris and simultaneously a “guide book for the future”.

[Jonathan swift](_URL_7_) (1667-1745): Another writer who used ideas of exploring strange lands and distant futures to satirize European society. One of his utopian depictions described a society of researchers governed by reason, which is pretty much the goal of promoters of the enlightenment like Voltaire.

[Mary Wollstonecraft] (_URL_6_) (1759-1797): Wollstonecraft was an early feminist who published the incredible *Vindication on the Rights of Women* in 1792 that was deeply concerned with the place of women in society and the need to alter social norms in order to conform to Enlightenment ideals of education and reason.

Something that I’m sure you’ve noticed about all of these examples is that thinking about the future was **serious business** by 18th century intellectual standards, and there is a lack of the more frivolous futurism seen in the science fiction genre that started with Jules Verne in the 19th century. I’d suggest this is the result of two things:

 * Firstly the very direct application of contemporary intellectualism to governance. Obviously this constantly happens within many societies indirectly, but during this period everyone saw a very blatent connection between social philosophy and governmental policy that led to a number of large-scale changes and helped to ferment the French Revolution, as well as establish modern political discourse. 

 * Secondly, there is long history of utopianism within European literature and philosophy stretching back to ancient Greece that often evoked the future to criticize the present and advocate particular courses of action to ensure this utopian ideal. For a really good collection that contains a great cross-section of Utopian short stories from throughout history I strongly recommend Gregory Claeys [The Utopian Reader]( _URL_4_). Looking over some of the texts in there will really help you understand where these 18th century thinkers were coming from.

ආයුබෝවන් කොහොම ද! කණගාටුයි ඔබට පිළිතුරු දීමට මට දින කිහිපයක් ගත විය. මගේ මතකය අලුත් කර ගැනීමට මට පරණ සටහන් ගොන්නක් හාරා ගැනීමට අවශ්‍ය විය. ඔව්, 18 වැනි සියවසේ සමාජ න්‍යායවාදීන්ට අනාගතවාදය පිළිබඳ දැඩි හැඟීමක් තිබුණි. යුරෝපයේ සම්භාව්‍ය උරුමය පුනරුදයේ නැවත සොයාගැනීමේ සිට පුළුල් අර්ථයකින් අනාගතය පිළිබඳ බුද්ධිමය සැලකිල්ලක් පැවති අතර, එය අනාගතයට මෙන්ම අතීතයට නොවැලැක්විය හැකි ලෙසින් කාලය ගත කිරීම පිළිබඳ නව හැඟීමක් බටහිරට ලබා දුන්නේය. රෙපරමාදු ප්‍රතිසංස්කරණය සහ විද්‍යාත්මක විප්ලවය සමඟින්, 18 වැනි සියවස පැමිණෙන විට කාලය වෙනස් වෙමින් පවතිනවා පමණක් නොව, සුමටව පවතින බවත්, මිනිසුන්ට සිදුවීම්වලට බලපෑම් කර ඔවුන්ගේ අනාගතය යහපත් කර ගත හැකි බවත් අවබෝධයක් තිබුණි. මෙය සැබවින්ම විද්‍යාව, තර්කය, ඉවසීම සහ අධ්‍යාපනය වඩා හොඳ අනාගතයක් ස්ථාපිත කිරීමේ මාධ්‍යයන් ලෙස අවධාරණය කරන ප්‍රබුද්ධ බුද්ධිමය කතිකාව තුළ දක්නට ලැබේ. 18 වන ශතවර්ෂය තුළ සමාජ ප්‍රභූන් (උතුම් හෝ වෙනත්) අතර ඉතා ස්වයං දැනුවත් ව්‍යාපාරයක් ඇත, ඔවුන්ගේ අසල්වැසියන්ට වඩා සංස්කෘතික වශයෙන් “ප්‍රබුද්ධ” වීමට මෙම අදහස් ක්‍රියාවට නැංවීම සඳහා. [ප්‍රබුද්ධ ඒකාධිපතිවාදය](_URL_2_) යන සංසිද්ධිය අපට ලැබෙන්නේ මෙයින් ය. නිදසුනක් වශයෙන්, ප්‍රුසියාවේ IIවන ෆෙඩ්‍රික් රජු සහ රුසියානු අධිරාජිනිය වන කැතරින් II යන දෙදෙනාම ප්‍රංශ චින්තකයෙකු වන වෝල්ටෙයාර් සමඟ දීර්ඝ පෞද්ගලික ලිපි හුවමාරුවක් පැවැත්වූ අතර, මානවවාදීන්ගේ පරමාදර්ශ සමඟ පෙළගැසෙන ආකාරයෙන් තම රටවල් පාලනය කරන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳව ඔහුගෙන් අදහස් ලබා ගත්හ. ඔවුන්ගේ ප්‍රතිපත්තිවල සඵලතාවය විවාදයට ලක්වන විෂයක් වුවද, මෙවැනි බුද්ධිමය සහ දේශපාලන වාතාවරණය අනාගතයේ කුමක් වේද යන්න පිළිබඳ බොහෝ අනුමාන කිරීම්වලට තුඩු දුන් බවට විවාදයක් නැත. පහත දැක්වෙන්නේ අනාගතය පිළිබඳ ප්‍රශ්න සමඟ ව්‍යංගයෙන් කටයුතු කළ ශතවර්ෂයේ ප්‍රධාන පුද්ගලයින් යුවලකි. මම මෙම පුද්ගලයින් කිසිවකු පිළිබඳ සැබෑ විශේෂඥයෙකු නොවන බව මම බිය වෙමි, නමුත් ඔබට නිසැකවම අනාගතය පිළිබඳ සාකච්ඡා සඳහා ඔවුන් දායක වූ දේ පිළිබඳව ඉක්මනින් සොයා බැලිය හැකි අතර ඔබට උනන්දුවක් දක්වන අය ගැන වැඩිදුර කියවිය හැකිය! [Giambattista Vico](_URL_0_) (1668-1744): මෙන්න මේ subreddit ගොඩක් ණයගැති පුද්ගලයෙක්. මානව ජයග්‍රහණ පිළිබඳ ඕනෑම වාර්තාවක් අවශ්‍යයෙන්ම ඓතිහාසික වාර්තාවක් වන බැවින් ඉතිහාසය අධ්‍යයනය කිරීම මානව ස්වභාවය අධ්‍යයනය තරම්ම වැදගත් බව ඔහු තර්ක කළේය. මානව වටිනාකම් සහ උත්සුකයන් සැමවිටම විකාශනය වන බැවින් ඉතිහාසය පිළිබඳ අවබෝධය සඳහා සන්දර්භය ප්‍රධාන වේ. ඉතිහාසය ඉදිරියට යන විට දේශපාලනය, ආර්ථික විද්‍යාව සහ කලාව යන සියල්ල එකිනෙක මත රඳා පවතින සමාජයේ සෑම අංශයකම සමීප අන්තර් සම්බන්ධයක් සඳහා තර්ක කිරීමට ඔහු හේගල් සහ මාක්ස් හට මග පෑදුවේය. [Montesquieu]( _URL_5_) (1689-1755): ඉතිහාසයට හේතුව පිළිබඳ විද්‍යාත්මක අදහස යෙදුවා. මෙය ඉදිරිදර්ශනයක තබන හොඳ උපුටා දැක්වීමක් නම්: *&quot;සටනක අහඹු ප්‍රතිඵලයක් මෙන් යම් නිශ්චිත හේතුවක් රාජ්‍යයක් විනාශ කර ඇත්නම්, එක් සටනකින් මෙම රාජ්‍යයේ බිඳ වැටීමට හේතු වූ පොදු හේතුවක් තිබේ.&quot;* 1748 දී ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද ඔහුගේ *Spirit of Laws* විවිධ මානව සමාජ සහ ආයතන සංසන්දනය කිරීමේ දැවැන්ත උත්සාහයක් වූ අතර එය නූතන සංස්කෘතික හා සමාජ මානව විද්‍යාවේ පූර්වගාමියා ලෙස දැකිය හැකි දේශපාලන මානව විද්‍යාවකි. ඔහු විවිධ රාජ්‍ය වර්ග වර්ගීකරණය කර රජයේ කාර්යයන් විශ්ලේෂණය කරමින් අනාගත ආණ්ඩු සඳහා චෙක්පත් සහ ශේෂයන් අවශ්‍ය බවට ප්‍රබල තර්කයක් ඉදිරිපත් කළේය. [Nicolas de Condorcet](_URL_3_) (1743-1794): විද්‍යාවේ ප්‍රගතිය අනුව මානව ඉතිහාසය විස්තර කිරීමට, විද්‍යාව සහ මානවවාදය අතර හේතුකාරකත්වය පිළිබඳ නිව්ටෝනියානු නීතියක් යෝජනා කිරීමෙන් මානව හිමිකම් වැනි ක්ෂේත්‍රවල ප්‍රගතියට එය පැහැදිලිව සම්බන්ධ කරයි. . ස්වභාවික හා සමාජීය විද්‍යාවන්හි දැනුම වර්ධනය යුක්තිය, නිදහස, සමෘද්ධිය සහ සදාචාරාත්මක දියුණුව කරා ගෙන යනු ඇති අතර ඉතිහාසය මානව හැකියාවන්ගේ ප්‍රගතිශීලී වර්ධනය මත හැඩගැසී ඇත. සමාජ දුෂ්ටකම් ඇතිවන්නේ නොදැනුවත්කම සහ වැරදි නිසා මිස මිනිස් ස්වභාවයෙන් නොවේ. Condorcet අතිශයින් බලගතු වූ අතර &quot;ප්‍රගතිය&quot; පිළිබඳ අදහස 19 වන සියවස පුරා යුරෝපීය ශිෂ්ටාචාරයේ කේන්ද්‍රීය සැලකිල්ලක් බවට පත් කිරීමට උපකාරී විය. [Lousi Sebastian Mercier](_URL_1_) (1740-1814): ඔහු මනෝරාජික පැරීසියක් විස්තර කරන *The Year 2440* නමින් පොතක් ප්‍රකාශයට පත් කළ බැවින්, ඔබ මුලින් මෙම ප්‍රශ්නය අසන විට ඔබ සිතමින් සිටි දෙය මෙය විය හැකිය. ඔහු මෙම පොත විප්ලවවාදී පැරිස් පිළිබඳ දැඩි විවේචනයක් සහ ඒ සමඟම &quot;අනාගතය සඳහා මාර්ගෝපදේශක පොතක්&quot; වීමට අදහස් කළේය. [ජොනතන් ස්විෆ්ට්](_URL_7_) (1667-1745): යුරෝපීය සමාජය උපහාසයට ලක් කිරීම සඳහා අමුතු දේශයන් සහ ඈත අනාගතයන් ගවේෂණය කිරීමේ අදහස් භාවිතා කළ තවත් ලේඛකයෙකි. වෝල්ටෙයාර් වැනි ප්‍රබුද්ධත්වයේ ප්‍රවර්ධකයන්ගේ පරමාර්ථය වන තර්කයෙන් පාලනය වන පර්යේෂකයන්ගේ සමාජයක් ගැන ඔහුගේ එක් මනෝරාජික නිරූපණයක් විස්තර කළේය. [Mary Wolstonecraft] (_URL_6_) (1759-1797): Wolstonecraft යනු සමාජයේ කාන්තාවන්ගේ ස්ථානය සහ සමාජ සම්මතයන් වෙනස් කිරීමේ අවශ්‍යතාවය පිළිබඳව ගැඹුරින් සැලකිලිමත් වූ *කාන්තාවන්ගේ අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ විශ්වාසනීයත්වය* 1792 දී ප්‍රකාශයට පත් කළ මුල් ස්ත්‍රීවාදියෙකි. අධ්‍යාපනයේ සහ තර්කයේ ප්‍රබුද්ධ පරමාදර්ශයන්ට අනුකූල වීම සඳහා. 18 වැනි සියවසේ බුද්ධිමය ප්‍රමිතීන්ට අනුව අනාගතය ගැන සිතීම **බැරෑරුම් ව්‍යාපාරයක්** බව සහ විද්‍යා ප්‍රබන්ධ ප්‍රභේදය තුළ දක්නට ලැබෙන වඩාත් නිස්සාර අනාගතවාදයේ අඩුවක් පවතින බව මෙම උදාහරණ සියල්ල ගැන ඔබ දැක ඇති බව මට විශ්වාසයි. එය 19 වන සියවසේ ජූල්ස් වර්න් සමඟ ආරම්භ විය. මෙය කරුණු දෙකක ප්‍රතිඵලයක් බව මම යෝජනා කරමි: * පළමුව සමකාලීන බුද්ධිවාදය පාලනයට සෘජුවම යෙදීම. පැහැදිලිවම මෙය බොහෝ සමාජයන් තුළ වක්‍රව නිරන්තරයෙන් සිදු වන නමුත්, මෙම කාල සීමාව තුළ සමාජ දර්ශනය සහ රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති අතර ඉතා පැහැදිලි සම්බන්ධයක් සෑම දෙනාම දුටුවේ එය මහා පරිමාණ වෙනස්කම් ගණනාවකට තුඩු දුන් සහ ප්‍රංශ විප්ලවය පැසවීමට මෙන්ම නූතන දේශපාලන කතිකාව ස්ථාපිත කිරීමට උපකාරී විය. . * දෙවනුව, මෙම මනෝරාජික පරමාදර්ශය සහතික කිරීම සඳහා වර්තමානය විවේචනය කිරීමට සහ විශේෂිත ක්‍රියාමාර්ග වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමට අනාගතය බොහෝ විට අවදි කළ යුරෝපීය සාහිත්‍යය සහ දර්ශනය පුරාණ ග්‍රීසිය දක්වා දිවෙන මනෝරාජිකවාදයේ දිගු ඉතිහාසයක් ඇත. ඉතිහාසය පුරා මනෝරාජික කෙටිකතාවල විශිෂ්ට හරස්කඩක් අඩංගු ඇත්තෙන්ම හොඳ එකතුවක් සඳහා මම Gregory Claeys [The Utopian Reader](_URL_4_) තරයේ නිර්දේශ කරමි. එහි ඇති සමහර පාඨයන් දෙස බැලීමෙන් මෙම 18 වන සියවසේ චින්තකයින් පැමිණියේ කොහෙන්ද යන්න තේරුම් ගැනීමට ඔබට උපකාර වනු ඇත.
