The story of Pope Joan is an interesting one.  

 > [A] learned woman in male disguise managed to get herself elected pope.  She reigned for two years.  During a procession on its way to the Lateran Joan gave birth to a child, which in the most dramatic fashion imaginable unmasked the deception.  She died immediately afterward.  (*A History of the Popes*, John W. O’Malley, S.J., pg 131-2)

[The event was immortalized in several paintings](_URL_0_).

But it never happened.

Basically, the stories were believed—even in Catholic circles—for years.  

 > Versions differed of course in detail, including the years when Joan reigned, though it was never set in the present or near-present.  What the legend indicated was how ready the faithful were to believe the worst.  (O’Malley, 132)

There were a number of versions of the story, which originated in the 11th century and continued through the 17th.  Some claim she died of natural causes.  Other versions depict an angry mob that killed her after her deception was revealed.  Few are specific with dates or years—her reign is usually described as just long ago to not be common knowledge.  The biggest evidence against her existence is that there are no substantial gaps in the succession of popes to match the stories.  

As to why the story persists, there are a number of reasons.  The first is that the papacy has a less than unblemished history.  Corruption and even depravity were all too common.  Dissatisfaction with the popes’ rule over the Papal States was commonplace.  Calls for reform were just as common, which obviously included the Reformation at later points in the story.  

 > By the end of the [13th] century [which marks the high point of the legend] the prestige of the papacy had declined from the high level achieved by Innocent III.  The popes’ constant involvement in political and military conflicts took its toll on their reputations, even though they often, given the assumptions of the age, could hardly have stayed aloof from them.  They faced growing criticism because of levies they imposed for financing crusades and for other causes and faced it as well for what sometimes seemed the ostentatious wealth of churchmen, especially the cardinals and the pope himself.  A radical branch of the Franciscan order, the “Spirituals,” preached a poverty for the church and the papacy that sounded suspiciously like destitution and especially on this issue they became dangerous antipapal propagandists.  Even outside Franciscan circles expectations that God was about to send an “angel pope” to rescue the church from worldliness circulated fairly widely.

 > This was the sour context in which the legend of Pope Joan emerged.  (Again, O’Malley)

The story of Pope Joan serves all of these ideas.  It is excellent anti-papal satire.  It can be used to point out the flaws in the papacy or Catholicism.  It is a fantastic account of just how hypocritical the papacy has been at points in its history.  It can be used as an example as to why we should destroy the Catholic Church, or why it needs to be reformed.  So, while Pope Joan never existed, the legend of her existence points to real problems that faced the papacy and real efforts to reform the Church.
ජෝන් පාප්තුමාගේ කතාව සිත්ගන්නා සුළුය. &gt; [A] උගත් ගැහැනිය පිරිමි වේශයෙන් ඇයව පාප් පදවියට පත් කර ගැනීමට සමත් විය. ඇය වසර දෙකක් රජකම් කළාය. ලැටරන් වෙත යන පෙරහැරකදී ජොආන් දරුවෙකු බිහි කළ අතර එය සිතාගත නොහැකි තරම් නාටකාකාර ලෙස රැවටීම හෙළි කළේය. ඇය වහාම මිය ගියාය. (*A History of the Popes*, John W. O&#39;Malley, SJ, pg 131-2) [මෙම සිදුවීම සිතුවම් කිහිපයකින් අමරණීය විය](_URL_0_). නමුත් එය කිසි විටෙකත් සිදු නොවීය. මූලික වශයෙන්, කතන්දර කතෝලික කවයන් තුළ පවා වසර ගණනාවක් පුරා විශ්වාස කරන ලදී. &gt; ජෝන් රජකම් කළ වසර ඇතුළුව අනුවාද විස්තරාත්මකව වෙනස් විය, නමුත් එය කිසි විටෙකත් වර්තමාන හෝ ආසන්න වර්ථමානයේ පිහිටුවා නොතිබුණි. පුරාවෘත්තයෙන් පෙන්නුම් කළේ විශ්වාසවන්තයින් නරකම දේ විශ්වාස කිරීමට කොතරම් සූදානම්ද යන්නයි. (O&#39;Mally, 132) 11 වන සියවසේ ආරම්භ වූ සහ 17 වන සියවස දක්වා පැවති කතාවේ අනුවාද ගණනාවක් විය. සමහරු පවසන්නේ ඇය ස්වභාවික හේතූන් මත මිය ගිය බවයි. ඇගේ රැවටීම හෙළිදරව් වීමෙන් පසු ඇයව මරා දැමූ කෝපයට පත් මැර පිරිසක් වෙනත් අනුවාදවල දැක්වේ. දින හෝ වසර සමඟ නිශ්චිතව ඇත්තේ ස්වල්ප දෙනෙකි - සාමාන්‍යයෙන් ඇගේ පාලන සමය සාමාන්‍යයෙන් විස්තර කර ඇත්තේ බොහෝ කලකට පෙර සාමාන්‍ය දැනුමක් නොවන බැවිනි. ඇයගේ පැවැත්මට එරෙහිව ඇති ලොකුම සාක්ෂිය නම් කථාවලට ගැලපෙන පරිදි පාප්වරුන්ගේ අනුප්‍රාප්තියෙහි සැලකිය යුතු හිඩැස් නොමැති වීමයි. කතාව දිගටම පවතින්නේ ඇයිද යන්නට හේතු ගණනාවක් තිබේ. පළමුවැන්න නම් පාප් පදවියට නොකැළැල් ඉතිහාසයක් තිබීමයි. දූෂණය හා දූෂණය පවා බහුලව සිදු විය. පාප්වරුන්ගේ රාජ්‍යයන් කෙරෙහි පාප්වරුන්ගේ පාලනය පිළිබඳ අතෘප්තිය සාමාන්‍ය දෙයක් විය. ප්‍රතිසංස්කරණ සඳහා වන ඉල්ලීම් සාමාන්‍ය දෙයක් වූ අතර, කතාවේ පසුකාලීන අවස්ථා වලදී පැහැදිලිවම ප්‍රතිසංස්කරණ ඇතුළත් විය. &gt; [13වන] සියවසේ අවසානය වන විට [මෙය පුරාවෘත්තයේ උච්චතම අවස්ථාව සනිටුහන් කරයි] පාප් පදවියේ කීර්තිය Innocent III විසින් අත්පත් කරගත් ඉහළ මට්ටමේ සිට පහත වැටී ඇත. පාප්වරුන් දේශපාලන හා මිලිටරි ගැටුම්වලට නිරන්තරයෙන් සම්බන්ධ වීම ඔවුන්ගේ කීර්ති නාමයට හානි කළේය, නමුත් බොහෝ විට, යුගයේ උපකල්පනවලට අනුව, ඔවුන්ගෙන් ඈත් වී සිටිය නොහැකි විය. කුරුස යුද්ධවලට මුදල් සැපයීම සඳහා සහ වෙනත් හේතූන් මත ඔවුන් පැනවූ බද්ද නිසා ඔවුන් වැඩෙන විවේචනවලට මුහුණ දුන් අතර සමහර විට පල්ලියේ සාමාජිකයන්ගේ, විශේෂයෙන් කාදිනල්වරුන්ගේ සහ පාප්තුමාගේ ප්‍රදර්ශනාත්මක ධනය ලෙස පෙනෙන දෙයටද ඒවාට මුහුණ දුන්හ. ෆ්‍රැන්සිස්කන් නියෝගයේ රැඩිකල් ශාඛාවක් වන “ආත්මිකයින්” පල්ලියට සහ පාප් පදවියට දරිද්‍රතාවක් දේශනා කළ අතර එය දුප්පත්කම මෙන් සැක සහිත ලෙස ශබ්ද කළ අතර විශේෂයෙන් මෙම ප්‍රශ්නය සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් භයානක පාප් විරෝධී ප්‍රචාරකයින් බවට පත්විය. පල්ලිය ලෞකිකත්වයෙන් ගලවා ගැනීම සඳහා දෙවියන් වහන්සේ “දේවදූත පාප්වරයෙකු” එවීමට සූදානම් වන බවට ෆ්‍රැන්සිස්කන් කවයෙන් පිටත පවා අපේක්ෂාවන් පුළුල් ලෙස පැතිර ගියේය. &gt; ජොආන් පාප්තුමාගේ පුරාවෘත්තය මතු වූ ඇඹුල් සන්දර්භය මෙයයි. (නැවතත්, ඕ&#39;මලී) ජොආන් පාප්තුමාගේ කතාව මෙම අදහස් සියල්ලටම සේවය කරයි. එය විශිෂ්ට පාප් විරෝධී උපහාසයකි. එය පාප් පදවියේ හෝ කතෝලික ධර්මයේ වැරදි පෙන්වා දීමට යොදා ගත හැකිය. පාප් පදවිය එහි ඉතිහාසයේ අවස්ථා වලදී කෙතරම් කුහක වී ඇත්ද යන්න පිළිබඳ අපූරු වාර්තාවකි. අප කතෝලික පල්ලිය විනාශ කළ යුත්තේ ඇයි, නැතහොත් එය ප්‍රතිසංස්කරණය කළ යුත්තේ ඇයිද යන්නට එය උදාහරණයක් ලෙස යොදා ගත හැකිය. එබැවින්, ජොආන් පාප් වහන්සේ කිසි විටෙකත් නොපැවති අතර, ඇගේ පැවැත්ම පිළිබඳ පුරාවෘත්තය පාප් පදවියට මුහුණ දුන් සැබෑ ගැටළු සහ පල්ලිය ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමට ගත් සැබෑ උත්සාහයන් පෙන්වා දෙයි.