This is an often asked question - and for good reason. While physicists agree on the basic ideas of measurement, they do not agree on the deeper (arguably philosophical) nature of it.  

 >   I've always just wondered how measurement or observation can have an effect on a particle without directly interfering. 

It certainly cannot. What physicists refer to as measurement requires interaction. What happens during interaction between two particles is that they become a pair of entangled particles. Let's say you have a, A, particle that is in superposition of spinning A={UP **and** DOWN}. Now let's say we make it interact with another particle, B, and they become entangled as the state AB = {UP, UP **and** DOWN, DOWN}. So they're in a state of both spinning up **and** both spinning down.

Let's say we ignored particle B and just looked at A. If we perform an experiment on A alone after it has become entangled with B we would discover that  the state of A is now A = {UP **or** DOWN} . What's interesting is that this particle no longer behaves like it's in superposition. It's in one state or the other, not both. It looks like it has been measured! But if we performed an experiment with both A and B we would see that they're not measured. Entanglement is strange. I could show the math, but I doubt it'd help.

During what we call a measurement A doesn't just become entangled with a single particle B, but entangled with the entire measurement apparatus and the surroundings through a process called decoherence. The measurement apparatus is not just one particle more than 10^24 particles. Like before, performing an experiment on just A will make A look like it has been measured. 

If you wanted to perform the experiment that showed A was not measured, you would have to perform an extremely complicated experiment on the entire measurement apparatus. That is way, way beyond our abilities, so we say that for all practical reasons, the particle has been measured. And some people even go as far as saying that because we can't show that A is entangled with the measurement apparatus, there is no entanglement.  

මෙය බොහෝ විට අසනු ලබන ප්රශ්නයකි - සහ හොඳ හේතුවක් ඇත. භෞතික විද්‍යාඥයින් මිනුම් පිළිබඳ මූලික අදහස්වලට එකඟ වන අතර, ඔවුන් එහි ගැඹුරු (විවාදාත්මක දාර්ශනික) ස්වභාවයට එකඟ නොවේ. &gt; මම හැමවිටම කල්පනා කළේ මැනීම හෝ නිරීක්‍ෂණය සෘජුවම මැදිහත් නොවී අංශුවක් කෙරෙහි බලපාන්නේ කෙසේද යන්නයි. එය නිසැකවම කළ නොහැක. භෞතික විද්‍යාඥයින් මිනුම් ලෙස හඳුන්වන දෙයට අන්තර්ක්‍රියා අවශ්‍ය වේ. අංශු දෙකක් අතර අන්තර්ක්‍රියා වලදී සිදුවන්නේ ඒවා පැටලී ඇති අංශු යුගලයක් බවට පත්වීමයි. අපි හිතමු ඔබට A={UP **සහ** පහළට භ්‍රමණය වන සුපිරි පිහිටුමේ ඇති A, A, අංශුවක් ඇති බව. දැන් අපි එය වෙනත් අංශුවක් වන B සමඟ අන්තර්ක්‍රියා කරන බව කියමු, එවිට ඒවා AB = {UP, UP **and** DOWN, DOWN} ලෙස පැටලී ඇත. ඒ නිසා ඔවුන් ඉන්නේ උඩ කැරකෙන ** සහ** දෙකම පහළට කැරකෙන තත්ත්වයකයි. අපි හිතමු අපි B අංශුව නොසලකා හැර A දිහා බැලුවා කියලා. අපි A ගැන තනියම අත්හදා බැලීමක් කරනවා B එක්ක පැටලිලා ගියාට පස්සේ A වල තත්වය A = {UP **or** DOWN} කියලා හොයාගන්න පුළුවන්. සිත්ගන්නා කරුණ නම්, මෙම අංශුව තවදුරටත් අධි ස්ථානයේ මෙන් හැසිරෙන්නේ නැත. එය එක එක රාජ්‍යයක, දෙකෙහිම නොවේ. එය මැන ඇති බව පෙනේ! නමුත් අපි A සහ B දෙකම සමඟ අත්හදා බැලීමක් කළහොත් ඒවා මනින්නේ නැති බව අපට පෙනෙනු ඇත. පැටලීම අමුතුයි. මට ගණිතය පෙන්විය හැක, නමුත් එය උපකාරවත් වේදැයි මට සැකයි. අපි A මිනුමක් ලෙස හඳුන්වන ක්‍රියාවලියේදී B අංශුවක් සමඟ පමණක් පැටලෙන්නේ නැත, නමුත් decoherence නම් ක්‍රියාවලියක් හරහා සමස්ත මිනුම් උපකරණය සහ අවට පරිසරය සමඟ පැටලී ඇත. මිනුම් උපකරණය යනු අංශු 10^24 ට වැඩි එක් අංශුවක් පමණක් නොවේ. පෙර මෙන්, A මත පමණක් අත්හදා බැලීමක් සිදු කිරීමෙන් A මනින ලද ආකාරයට පෙනෙනු ඇත. A මනිනු නොලැබූ බව පෙන්නුම් කළ පරීක්ෂණය සිදු කිරීමට ඔබට අවශ්‍ය නම්, ඔබට සම්පූර්ණ මිනුම් උපකරණය මත අතිශය සංකීර්ණ පරීක්ෂණයක් සිදු කිරීමට සිදුවනු ඇත. එනම්, අපගේ හැකියාවන් ඉක්මවා යන මාර්ගයයි, එබැවින් අපි පවසන්නේ සියලු ප්‍රායෝගික හේතු නිසා අංශුව මනිනු ලැබ ඇති බවයි. ඒවගේම සමහර අය කියන තරම් දුර යනවා මොකද අපිට පෙන්නන්න බැරි නිසා මිණුම් උපකරණයට A පැටලිලා තියෙනවා කියලා, පැටලීමක් නැහැ කියලා.  
