 > Cuirassiers are of greater use than all other cavalry.  This arm...needs to be well instructed.  It is in the heavy cavalry that the science of the mounted man should be carried to the highest degree.

-Napoleon

"Heavy Cavalry" probably denotes multiple types and styles of units during this period.  Heavy Calvary in this age (at the onset of the 1800's) fought simliarly as in the previous centuries in that they were still primarily relient on charges and functioned overall as ["shock units"](_URL_10_).

[In Napoleon's army,](_URL_6_) it at one point might have consisted of a selection and assortment of the following regiments of ["heavy cavalry"](_URL_5_):

* [x2 Horse Carabiniers](_URL_0_)
* [x12-x15 Cuirassiers](_URL_2_)
* [x15-x30 Dragoons](_URL_1_)

When Napoleon first took control he had very few cavalry units that could compete with other nations such as Austria.  At the time, there were not enough trained horsemen to fill his ranks.  Upon centralizing his power and increasing the size of his *"Grand Armee"* he also knew the importance of increasing his selection and assortment of light and heavy cavalry regiments in which the following years after gaining control instituted several actions in order to bolster his calvary ranks.


At the initial onset of integrating a easier to manage horseback rifle/musket [carbines,](_URL_4_) and cavalry firearms in battle, these types of units eventually transformed from a heavy shock troop value to mobile and robust units capable of different platforms and fighting with the increased use of firearm technology.  Thus, the training would have transitioned from this shock value to use more firearms and mounted tactics to incorporate the technology.  Scouting, skirmishing, directly engaging, and chasing down enemies were all roles that the cavalry would continue to play which would require training of different sorts with the changing and different equipment as time progresses.

[This](_URL_7_) PDF talking about Cuirassier swords and some tactics and methods may give a slight clue as to some of the training that would be needed to perform the duties.  For instance the PDF states:

 > Figure 2 [17] :The sabre in action. This ink demonstrates the manner in which the sabre was wielded in the charge, and
secondly what became of the well dressed lines once the charge got under way. **The trooper therefore leaned well forward in
the saddle, right arm thrust out as far as it's would stretch with sabre continuing the plunge towards the enemy; in this
illustration the trooper's elbows are bent to a rather marked degree whereas, in fact, they would be trained never to bend the
sword arm lest the enemy's edged weapons slide off their sabre guard and amputate the elbow.**

These are types of methods and training requirements that more than likely would have applied to soldiers.  Cuirssaiers relied on their sabers that had an edge, but most of the time it was the trauma and blow or a thrusting stab that caused the most damage.  Correct sword play and sword handling would have been a very critical aspect of further training.  Classically, cavalry troops were garnered from the upper class ranks.  Owning horses were not cheap and having experience on one usually meant you were from a more privledged family.  Learning how to handle a sword on both foot and horseback would have been an important training focus regardless of the experience level.

[One of Napoleon's cavalry commanders notes in one](_URL_9_) of the opening battles of his offensive in 1813 (Lutzen):

 > In his report on the battle of Lutzen, for example, Marshal Ney praised the spirit and courage of his young horsemen but lamented that the attacks by the raw recruits were poorly coordinated and that they had the distrubing habit of falling off their horses during charges....Indeed, when Napoleon decided to seek an armistice in the summer of 1813, a move generally regarded as a major mistake, he stated that while he knew the risks, he needed time to train and equipe his cavalry properly...

We can see here some of the percieved failures and also deduce that training at the onset of the green Napoleonic cavalry was horseback skills and horse riding skills.  Although there were more than likely veterans, because of the lack of horsemen when he started his military build up, there were recruits with little experience and bad skills in horseback.  Training would have almost certaintly entailed basic horsemanship.  Ensuring the soldiers knew how to care for their horses and ensure they were well fed and healthy during campaigns would have been another large aspect of the cavalry troops' training at first.

But, the difficult and more advanced training would have been formations and orientations as a group and a unit.  [The future Duke of Wellington would say about cavalry training](_URL_3_):

 > The formation and discipline of a body of cavalry are very difficult and tedious, and require great experience and patience in the persons who attempt it...

Maneuvers and shifts and drill tactics would have encompassed much of the training life of a cavalryman during this day and age, as well as many other time periods.  Learning maneuvers like [this](_URL_8_) would have been very difficult without lots of practice and training and repitition.

Overall, the training for a cavalry man in the Napoleonic era would have been decided on a few factors such as country of origin and previous experience.  Horseman ship and the ability to ride a horse was the first needed skill and the roles of a cavalry soldier were then added to those.  More than likely, all soldiers would have been needed to exensively train on formations, drill and ceremony, and assault/defense tactics.  This would have been done through reps and reps and reps of doing these tactics over and over again.  Because cavalry played such a critical role in this era, these units were revered as important tactical units that were a necesity and mainstay of the armies during the 19th century.

Edit:  Sp


 &gt; අනෙකුත් සියලුම අශ්වාරෝහකයන්ට වඩා Cuirassiers භාවිතා වේ. මේ හස්තයට... හොඳට උපදෙස් දෙන්න ඕන. බර අශ්වාරෝහක හමුදාව තුළ තමයි, නැඟී සිටින මිනිසාගේ විද්යාව ඉහළම මට්ටමට ගෙන යා යුත්තේ. -නැපෝලියන් &quot;බර අශ්වාරෝහක&quot; බොහෝ විට මෙම කාල පරිච්ෙඡ්දය තුළ ඒකකවල විවිධ වර්ග සහ ශෛලීන් දක්වයි. මෙම යුගයේ (1800 ගණන්වල ආරම්භයේදී) බර කල්වාරි පෙර ශතවර්ෂවල මෙන් සටන් කළේ ඔවුන් තවමත් මූලික වශයෙන් චෝදනා මත රඳා සිටි අතර සමස්තයක් ලෙස [&quot;කම්පන ඒකක&quot;](_URL_10_) ලෙස ක්‍රියා කළ බැවිනි. [නැපෝලියන්ගේ හමුදාවේ,](_URL_6_) එය එක් අවස්ථාවක පහත දැක්වෙන [&quot;බර අශ්වාරෝහක&quot;](_URL_5_) රෙජිමේන්තු තෝරාගැනීමකින් සහ එකතුවකින් සමන්විත වන්නට ඇත: * [x2 අශ්ව කැරබිනියර්ස්](_URL_0_) * [x12-x15 Cuirassiers](_URL_2_) * [x15-x30 Dragoons](_URL_1_) නැපෝලියන් ප්‍රථමයෙන් පාලනය අතට ගන්නා විට ඔස්ට්‍රියාව වැනි අනෙකුත් ජාතීන් සමඟ තරඟ කළ හැකි අශ්වාරෝහක ඒකක ඉතා ස්වල්පයක් ඔහුට තිබුණි. එකල ඔහුගේ නිලය පිරවීමට තරම් පුහුණු අසරුවන් සිටියේ නැත. ඔහුගේ බලය මධ්‍යගත කර ඔහුගේ *&quot;ග්‍රෑන්ඩ් ආර්මි&quot;* ප්‍රමාණය වැඩි කිරීමෙන් පසු, පාලනය ලබා ගැනීමෙන් පසු ඊළඟ වසර කිහිපය තුළ ඔහුගේ කල්වාරිය ශක්තිමත් කිරීම සඳහා ක්‍රියාමාර්ග කිහිපයක් ආරම්භ කරන ලද සැහැල්ලු සහ බර අශ්වාරෝහක රෙජිමේන්තු තෝරා ගැනීම සහ එකතු කිරීම වැඩි කිරීමේ වැදගත්කම ද ඔහු දැන සිටියේය. නිලයන්. අශ්වාරෝහක රයිෆලය/මස්කට් [කාබයින්,](_URL_4_) සහ සටනේදී අශ්වාරෝහක ගිනි අවි කළමනාකරණය කිරීමට පහසු ඒකාබද්ධ කිරීමේ ආරම්භක ආරම්භයේදීම, මෙම වර්ගයේ ඒකක අවසානයේ විවිධ වේදිකා සහ සටන් කිරීමට හැකියාව ඇති දැඩි කම්පන හමුදා අගයක සිට ජංගම සහ ශක්තිමත් ඒකක බවට පරිවර්තනය විය. ගිනි අවි තාක්ෂණයේ වැඩි භාවිතයත් සමඟ. මේ අනුව, පුහුණුව මෙම කම්පන අගයෙන් මාරු වී තවත් ගිනි අවි භාවිතා කිරීමට සහ තාක්ෂණය ඇතුළත් කිරීම සඳහා සවිකර ඇති උපක්‍රම භාවිතා කිරීමට ඉඩ තිබුණි. බාලදක්ෂ, සටන් වැදීම, සෘජුවම සම්බන්ධ වීම සහ සතුරන් ලුහුබැඳීම යන සියල්ලම අශ්වාරෝහකයින් දිගටම ඉටු කළ යුතු කාර්යභාරයන් වන අතර කාලයාගේ ඇවෑමෙන් වෙනස් වන සහ විවිධ උපකරණ සමඟ විවිධ ආකාරයේ පුහුණුවක් අවශ්‍ය වේ. [මෙම](_URL_7_) Cuirassier කඩු ගැන කතා කරන PDF සහ සමහර උපක්‍රම සහ ක්‍රම, රාජකාරි ඉටු කිරීමට අවශ්‍ය වන සමහර පුහුණු කිරීම් පිළිබඳව සුළු ඉඟියක් ලබා දිය හැක. උදාහරණයක් ලෙස PDF හි සඳහන් වන්නේ: &gt; Figure 2 [17] :The saber in action. මෙම තීන්ත ආරෝපණයේදී සේබර් එක භාවිතා කළ ආකාරය සහ දෙවනුව ආරෝපණය ක්‍රියාත්මක වූ පසු හොඳින් ඇඳගත් රේඛා මොනවාද යන්න පෙන්නුම් කරයි. **එබැවින් භටයා සෑදලයේ හොඳින් ඉදිරියට නැමී, දකුණු අත දිග හැරෙන තාක් දුරට දිගු කර සතුරා දෙසට ඇද වැටෙන සේබර් සමඟ ය; මෙම උපමාවේ දී හමුදා භටයාගේ වැලමිට තරමක් කැපී පෙනෙන මට්ටමකට නැවී ඇති අතර, ඇත්ත වශයෙන්ම, සතුරාගේ දාර සහිත ආයුධ ඔවුන්ගේ සේබර් ආරක්ෂකයෙන් ලිස්සා ගොස් වැලමිට කපා නොගන්නා ලෙස කිසි විටෙකත් කඩු හස්තය නැමීමට ඔවුන් පුහුණු කරනු ලැබේ.** මේවා ක්‍රම වර්ග වේ සහ පුහුණු අවශ්‍යතා සොල්දාදුවන්ට බොහෝ දුරට අදාළ විය හැකිය. Cuirssaiers දාරයක් ඇති ඔවුන්ගේ සේබර් මත විශ්වාසය තැබූ නමුත් බොහෝ විට එය කම්පන සහ පහර හෝ තෙරපුම් පිහි පහරක් නිසා වැඩිම හානියක් සිදු විය. නිවැරදි කඩු වාදනය සහ කඩු හැසිරවීම වැඩිදුර පුහුණුවේ ඉතා තීරණාත්මක අංගයක් වනු ඇත. සම්භාව්‍ය වශයෙන්, අශ්වාරෝහක භටයන් ඉහළ පංතියේ නිලයන්ගෙන් ලබා ගන්නා ලදී. අශ්වයන් හිමි කර ගැනීම ලාභදායී නොවූ අතර එක් පළපුරුද්දක් තිබීම සාමාන්‍යයෙන් අදහස් කරන්නේ ඔබ වඩාත් වරප්‍රසාද ලත් පවුලක අයෙකු වීමයි. අත්දැකීම් මට්ටම කුමක් වුවත් පාදයේ සහ අශ්වයාගේ පිටේ කඩුවක් හසුරුවන ආකාරය ඉගෙන ගැනීම වැදගත් පුහුණු අවධානයක් වනු ඇත. [නැපෝලියන්ගේ එක් අශ්වාරෝහක අණ දෙන නිලධාරියෙකු 1813 දී ඔහුගේ ප්‍රහාරයේ ආරම්භක සටන් (_URL_9_) එකක සටහන් කරයි (Lutzen): &gt; ලුට්සන් සටන පිළිබඳ ඔහුගේ වාර්තාවේ, උදාහරණයක් ලෙස, මාර්ෂල් නේ ඔහුගේ තරුණ අසරුවන්ගේ ආත්මය සහ ධෛර්යය අගය කළේය. නමුත් අමු අමුවේ බඳවාගත් ප්‍රහාර දුර්වල ලෙස සම්බන්ධීකරණය වී ඇති බවත් චෝදනා එල්ල වන විට තම අශ්වයන්ගෙන් බිමට වැටීමේ පුරුද්දක් ඔවුන්ට තිබූ බවත් විලාප පෑවේය....ඇත්ත වශයෙන්ම, 1813 ගිම්හානයේදී නැපෝලියන් සටන් විරාමයක් පැතීමට තීරණය කළ විට, එය සාමාන්‍යයෙන් සැලකෙන්නේ ප්‍රධාන අත්වැරැද්දක් නම්, ඔහු ප්‍රකාශ කළේ අවදානම් දැන සිටියත්, තම අශ්වාරෝහක හමුදාව නිසි ලෙස පුහුණු කිරීමට සහ සන්නද්ධ කිරීමට ඔහුට කාලය අවශ්‍ය වූ බවයි... අපට මෙහි දැකගත හැකි අසාර්ථක වීම් කිහිපයක් දැක ගත හැකි අතර හරිත නැපෝලියන් අශ්වාරෝහක හමුදාව ආරම්භයේදී පුහුණුව අශ්වාරෝහක බව නිගමනය කළ හැකිය කුසලතා සහ අශ්වයින් පැදීමේ කුසලතා. බොහෝ දුරට ප්‍රවීණයන් සිටියද, ඔහු තම හමුදා ගොඩනැංවීම ආරම්භ කරන විට අශ්වාරෝහකයන්ගේ හිඟය නිසා, අශ්වයින් පිටවීම පිළිබඳ අඩු අත්දැකීම් සහ නරක කුසලතා ඇති බඳවා ගත් අය සිටියහ. පුහුණුව නිසැකවම මූලික අශ්වාරෝහකත්වයට සම්බන්ධ වනු ඇත. සොල්දාදුවන් තම අශ්වයන් රැකබලා ගන්නේ කෙසේදැයි දැන සිටි බව සහතික කිරීම සහ උද්ඝෝෂන අතරතුර ඔවුන් හොඳින් පෝෂණය වී සෞඛ්‍ය සම්පන්න බව සහතික කිරීම අශ්වාරෝහක භටයින්ගේ පුහුණුවේ තවත් විශාල අංගයක් වනු ඇත. එහෙත්, දුෂ්කර හා වඩා උසස් පුහුණුව කණ්ඩායමක් සහ ඒකකයක් ලෙස හැඩගැසීම් සහ දිශානතිය වනු ඇත. [අනාගත වෙලින්ටන්හි ආදිපාදවරයා අශ්වාරෝහක පුහුණුව ගැන කියනු ඇත](_URL_3_): &gt; අශ්වාරෝහක බලකායක් ගොඩනැගීම සහ විනය කිරීම ඉතා අපහසු සහ වෙහෙසකර වන අතර, එය උත්සාහ කරන පුද්ගලයින් තුළ විශාල අත්දැකීම් සහ ඉවසීමක් අවශ්‍ය වේ... උපාමාරු සහ මාරුවීම් සහ සරඹ උපක්‍රම මේ දින සහ වයසේදී අශ්වාරෝහකයෙකුගේ පුහුණු ජීවිතයෙන් වැඩි ප්‍රමාණයක් මෙන්ම වෙනත් බොහෝ කාල පරිච්ඡේද ඇතුළත් වන්නට ඇත. [මෙම](_URL_8_) වැනි උපාමාරු ඉගෙනීම බොහෝ පුහුණුවීම් සහ පුහුණුවීම් සහ පුනරාවර්තනය නොමැතිව ඉතා අපහසු වනු ඇත. සමස්තයක් වශයෙන්, නැපෝලියන් යුගයේ අශ්වාරෝහකයෙකු සඳහා වූ පුහුණුව, උපන් රට සහ පෙර අත්දැකීම් වැනි සාධක කිහිපයක් මත තීරණය වනු ඇත. අශ්වාරෝහක නැව සහ අශ්වයෙකු පිට නැගීමේ හැකියාව මුලින්ම අවශ්‍ය වූ කුසලතාව වූ අතර අශ්වාරෝහක සොල්දාදුවෙකුගේ භූමිකාවන් පසුව ඒවාට එකතු විය. බොහෝ දුරට, සියලු සොල්දාදුවන් සංයුති, සරඹ සහ උත්සව, සහ ප්‍රහාර/ආරක්ෂක උපක්‍රම පිළිබඳව පුළුල් ලෙස පුහුණු කිරීමට අවශ්‍ය වනු ඇත. මේ උපක්‍රම පුන පුනා කරන රෙප් සහ රෙප් සහ රෙප් හරහා මේක කරන්න ඇති. මෙම යුගයේ අශ්වාරෝහකයින් එතරම් තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් ඉටු කළ නිසා, මෙම ඒකක 19 වන සියවසේදී හමුදාවන්ගේ අවශ්‍යතාවයක් සහ ප්‍රධාන පදනමක් වූ වැදගත් උපායික ඒකක ලෙස ගෞරවයට පාත්‍ර විය. සංස්කරණය: Sp

