Although it is common to see flag-waving and bouquet-throwing civilians greeting Allied troops, this is not always representative of experiences across Europe. It is important to note that in many places in Europe, some of which were flattened by preliminary bombing operations or artillery shelling, displayed neither euphoria nor gratitude to Allied troops. Additionally, the liberations of Europe came unevenly in rural and urban regions, an important dynamic many fail to appreciate.

One example to illustrate this is the battle for the Schelde in the southern Netherlands between October and November 1944. As a way to open the port of Antwerp, First Canadian Army was given the task to clear the islands of the Dutch province of Zeeland, which protrude into the North Sea and overlook the route into the port. Given the resource and personnel shortages of First Canadian Army, Lt.-Gen. Guy Simmonds and British Admiral Bertram Ramsay proposed to bomb the dykes of Walcheren island, which was well below sea level, and flood the island. Beginning on 3 October 1944, over 10,000 tons of ordnance were dropped on the island (and elsewhere) to flood optimal German defensive positions prior to executing amphibious attacks. By 28 October 1944, thousands of hectares of the province were flooded with saltwater. For the sake brevity, I will say that the Allied action killed about 10 percent of Westkapelle on the first day of the operation and we know that villages elsewhere experienced similar casualties.

In the end, many towns and villages in Zeeland have a very different understanding and memory of the Second World War. "Liberation" in autumn 1944 made houses uninhabitable, flooded arable land with saltwater, and ensured that the war would be synonymous with inundation. The *Bevrijdingsdag* (Liberation Day) celebrated in May in the northern provinces is inapplicable to this province.

In places where Allies were greeted joyously by Dutch civilians, some of the gatherings were spontaneous and others were permitted by SHAEF Civil Affairs units or hitherto "illegal" resistance groups like the *Ordedienst*, which, depending on the region in the Netherlands, acted as translators and guides for some Canadian units. The photos you mention above typically belie the anger and frustration many civilians sought to express to local authorities and Allied troops. In at least one case, elements of 2 Canadian Corp needed to protect members of the NSB/Nazi sympathizers from Dutch civilians, and ensure they were turned over to the correct authorities for interrogation. Civilians sought first and foremost justice rather than jubilation. In general, and I must emphasize the generality of this statement, the euphoria of civilians depicted in the media is often taken from towns or regions which were not devastated by "mopping up" operations or large-scale aerial bombardment. 

For more on Belgium, see Peter Schrijvers' *Liberators: Allies and Belgian Society* (Cambridge University Press, 2009). For the above example, see [one of my articles](_URL_0_). I hope this helps.
කොඩි ඔසවමින් සහ මල් කළඹක් විසි කරන සිවිල් වැසියන් මිත්‍ර හමුදාවන්ට සුබ පැතීම සාමාන්‍ය දෙයක් වුවද, මෙය සැමවිටම යුරෝපය පුරා අත්දැකීම් නියෝජනය නොවේ. මූලික බෝම්බ ප්‍රහාරවලින් හෝ කාලතුවක්කු ප්‍රහාරවලින් සමතලා වූ යුරෝපයේ බොහෝ ස්ථානවල, මිත්‍ර හමුදා වෙත ප්‍රීතියක් හෝ කෘතඥතාවක් නොදැක්වූ බව සැලකිල්ලට ගැනීම වැදගත්ය. මීට අමතරව, යුරෝපයේ විමුක්තිය ග්‍රාමීය සහ නාගරික ප්‍රදේශවල අසමාන ලෙස පැමිණි අතර, බොහෝ දෙනා අගය කිරීමට අපොහොසත් වන වැදගත් ගතිකයකි. මෙය නිදර්ශනය කිරීමට එක් උදාහරණයක් නම්, 1944 ඔක්තෝබර් සහ නොවැම්බර් අතර දකුණු නෙදර්ලන්තයේ ෂෙල්ඩ් සඳහා වූ සටනයි. ඇන්ට්වර්ප් වරාය විවෘත කිරීමේ මාර්ගයක් ලෙස, පළමු කැනේඩියානු හමුදාවට ලන්දේසි පළාතේ සීලන්තයේ දූපත් ඉවත් කිරීමේ කාර්යය භාර දෙන ලදී. උතුරු මුහුදට නෙරා ගොස් වරායට යන මාර්ගය දෙස බලන්න. පළමු කැනේඩියානු හමුදාවේ සම්පත් සහ පිරිස් හිඟය සැලකිල්ලට ගෙන, ලුතිනන් ජෙනරාල් ගයි සිමන්ඩ්ස් සහ බ්‍රිතාන්‍ය අද්මිරාල් බර්ට්‍රම් රැම්සේ මුහුදු මට්ටමට වඩා පහළින් තිබූ වෝල්චෙරන් දූපතේ අමුණුවලට බෝම්බ දමා දිවයින ගංවතුරට පත් කිරීමට යෝජනා කළහ. 1944 ඔක්තෝබර් 3 දින සිට, උභයජීවී ප්‍රහාර ක්‍රියාත්මක කිරීමට පෙර ප්‍රශස්ත ජර්මානු ආරක්ෂක ස්ථාන ගංවතුර සඳහා දිවයිනට (සහ වෙනත් තැන්වල) යුධෝපකරණ ටොන් 10,000 කට වඩා හෙළන ලදී. 1944 ඔක්තෝබර් 28 වන විට පළාතේ හෙක්ටයාර් දහස් ගණනක් ලවණ ජලයෙන් යට විය. කෙටිකතාව සඳහා, මෙහෙයුමේ පළමු දිනයේදී මිත්‍ර පාක්ෂික ක්‍රියාවෙන් වෙස්ට්කැපල් හි සියයට 10 ක් පමණ මිය ගිය බවත්, වෙනත් තැන්වල ගම්වලට ද එවැනිම හානියක් සිදු වූ බවත් අපි දනිමු. අවසාන වශයෙන්, Zeeland හි බොහෝ නගර සහ ගම් දෙවන ලෝක යුද්ධය පිළිබඳ ඉතා වෙනස් අවබෝධයක් සහ මතකයක් ඇත. 1944 සරත් සෘතුවේ &quot;විමුක්තිය&quot; නිවාස වාසයට නුසුදුසු බවට පත් කළේය, ලුණු ජලයෙන් වගා කළ හැකි ඉඩම් ගංවතුරට ලක් විය, යුද්ධය ජලයෙන් යටවීම හා සමාන බව සහතික කළේය. උතුරු පළාත්වල මැයි මාසයේදී සමරනු ලබන *Bevrijdingsdag* (විමුක්ති දිනය) මෙම පළාතට අදාළ නොවේ. ලන්දේසි සිවිල් වැසියන් විසින් මිත්‍ර පාක්ෂිකයින් ප්‍රීතියෙන් පිළිගත් ස්ථානවල, සමහර රැස්වීම් ස්වයංසිද්ධ වූ අතර අනෙක් ඒවා SHAEF සිවිල් කටයුතු ඒකක හෝ මෙතෙක් නෙදර්ලන්තයේ කලාපය අනුව ක්‍රියා කළ *Ordedienst* වැනි &quot;නීති විරෝධී&quot; ප්‍රතිරෝධක කණ්ඩායම් විසින් අවසර දෙන ලදී. සමහර කැනේඩියානු ඒකක සඳහා පරිවර්තකයන් සහ මාර්ගෝපදේශකයන් ලෙස. ඔබ ඉහත සඳහන් කරන ඡායාරූප සාමාන්‍යයෙන් බොහෝ සිවිල් වැසියන් ප්‍රාදේශීය බලධාරීන්ට සහ මිත්‍ර හමුදාවන්ට ප්‍රකාශ කිරීමට උත්සාහ කළ කෝපය සහ කලකිරීම ප්‍රතික්ෂේප කරයි. අවම වශයෙන් එක් අවස්ථාවකදී, NSB/Nazi හිතවාදීන්ගේ සාමාජිකයින් ලන්දේසි සිවිල් වැසියන්ගෙන් ආරක්ෂා කිරීමට සහ ඔවුන් ප්‍රශ්න කිරීම සඳහා නිවැරදි බලධාරීන් වෙත භාර දුන් බව සහතික කිරීමට 2 Canadian Corp හි අංග අවශ්‍ය විය. සිවිල් ජනතාව ප්‍රීති ඝෝෂාවට වඩා ප්‍රථමයෙන් සහ ප්‍රධාන වශයෙන් යුක්තිය අපේක්ෂා කළහ. පොදුවේ ගත් කල, මෙම ප්‍රකාශයේ සාමාන්‍ය භාවය මම අවධාරණය කළ යුතුය, මාධ්‍යවල නිරූපිත සිවිල් වැසියන්ගේ ප්‍රීතිය බොහෝ විට ලබාගෙන ඇත්තේ &quot;මෝපප්&quot; මෙහෙයුම් හෝ මහා පරිමාණ ගුවන් බෝම්බ හෙලීමෙන් විනාශයට පත් නොවූ නගරවලින් හෝ ප්‍රදේශවලින් ය. බෙල්ජියම පිළිබඳ වැඩි විස්තර සඳහා, Peter Schrijvers&#39; *Liberators: Allies and Belgian Society* (Cambridge University Press, 2009) බලන්න. ඉහත උදාහරණය සඳහා, [මගේ ලිපි වලින් එකක්](_URL_0_) බලන්න. මෙය උපකාරී වනු ඇතැයි මම බලාපොරොත්තු වෙමි.