Although actual patent laws which were actively enforced by the state are generally thought to have started with the Venetian Statute of 1474, much earlier precedents do exist. In 500 BC in the Greek city of Sybari, culinary innovators were able to patent their dishes for a whole year.

Some earlier uses in Western Europe included the letters patent issued by the English sovereign, which granted the recipient monopoly in the respective fields of commerce or science. One such letter was sent out in 1449 by Henry VI to John of Utynam, a Flemish man, for a 20 year monopoly for his invention. The first Italian patent was granted by Florence in 1421, where the Florentine architect Filippo Brunelleschi patented his invention, which was a barge with primitive hoisting gear.
රාජ්‍යය විසින් සක්‍රීයව ක්‍රියාත්මක කරන ලද සැබෑ පේටන්ට් නීති 1474 වැනිසියානු ප්‍රඥප්තිය සමඟ ආරම්භ වූ බව සාමාන්‍යයෙන් සිතුවද, ඊට බොහෝ පෙර පූර්වාදර්ශ පවතී. පූ 500 දී ග්‍රීක නගරයක් වන සයිබාරි හි, සූපශාස්ත්‍ර නවෝත්පාදකයින්ට වසරක් පුරා ඔවුන්ගේ කෑම වර්ග පේටන්ට් බලපත්‍ර ලබා ගැනීමට හැකි විය. බටහිර යුරෝපයේ මීට පෙර භාවිතා කරන ලද සමහරක් ඉංග්‍රීසි ස්වෛරීවරයා විසින් නිකුත් කරන ලද ලිපි පේටන්ට් බලපත්‍රය ඇතුළත් වූ අතර එමඟින් අදාළ වාණිජ හෝ විද්‍යා ක්ෂේත්‍රවල ලබන්නාට ඒකාධිකාරය ලබා දෙන ලදී. එවැනි එක් ලිපියක් 1449 දී හයවන හෙන්රි විසින් ෆ්ලෙමිෂ් ජාතික යුටිනාම්හි ජෝන් වෙත ඔහුගේ නව නිපැයුම සඳහා වසර 20 ක ඒකාධිකාරයක් සඳහා යවන ලදී. ප්‍රථම ඉතාලි පේටන්ට් බලපත්‍රය 1421 දී ෆ්ලොරන්ස් විසින් ප්‍රදානය කරන ලද අතර එහිදී ෆ්ලොරෙන්ටියානු ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පී ෆිලිපෝ බෲනෙලෙස්චි ඔහුගේ නව නිපැයුම සඳහා පේටන්ට් බලපත්‍රය ලබා ගත් අතර එය ප්‍රාථමික ඔසවන ආම්පන්න සහිත බාර්ජ් එකක් විය.