People in the US don't vote on every bill that is to/might become law.  It is a Representstive Democracy so they vote for Senators and Congresmen/women who will they represent them.  It is these people who then vote on the bills which are put before them.  If the bill passes in both the Senate and the House of Representatives the president will sign that bill and it will become law.  Each bill is not limited to one topic.  It is quite often that a bill will be mostly about one topic that everyone can get on board with, and then have a line or section which covers something entirely different.  Typically the subject of that provision is something one or the other parties does not particularly want. 
එක්සත් ජනපදයේ මිනිසුන් නීතියක් වීමට/හැකි සෑම පනතකටම ඡන්දය දෙන්නේ නැත. එය නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් බැවින් ඔවුන් ඔවුන් නියෝජනය කරන සෙනෙට් සභිකයින් සහ කොන්ග්‍රස් සභිකයින්/කාන්තාවන්ට ඡන්දය දෙයි. මේ අය තමයි එදාට ඉදිරිපත් කරන පනත්වලට ඡන්දය දෙන්නේ. පනත් කෙටුම්පත සෙනෙට් සභාවේදී සහ නියෝජිත මන්ත්‍රී මණ්ඩලයේදී සම්මත වුවහොත් ජනාධිපතිවරයා එම පනත් කෙටුම්පතට අත්සන් කර එය නීතියක් බවට පත්වේ. සෑම පනතක්ම එක් මාතෘකාවකට සීමා නොවේ. බොහෝ විට බිල්පතක් බොහෝ විට සෑම කෙනෙකුටම ලබා ගත හැකි එක් මාතෘකාවක් ගැන වන අතර, පසුව සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් දෙයක් ආවරණය වන රේඛාවක් හෝ කොටසක් ඇත. සාමාන්‍යයෙන් එම විධිවිධානයේ විෂය එක් හෝ වෙනත් පාර්ශවයකට විශේෂයෙන් අවශ්‍ය නොවන දෙයකි. 