If you think of microbial resistance in human terms, it makes more sense.  If you send out a plague that kills a lot of people, some will survive and will likely be more resistant.  The plague is a very specific, complicated way of killing an individual.  Now if instead, you threw every human in lava, nobody would survive to develop resistance.  Lava is simple and direct, and you can't have a "lava doesn't kill me" gene.

Think of antibiotics (specific, complicated, potentially survivable) as the plague, and the chlorine as lava (non-specific, simple, very difficult to survive).
ක්ෂුද්‍රජීවී ප්‍රතිරෝධය ගැන ඔබ සිතන්නේ නම්, එය වඩාත් අර්ථවත් කරයි. ඔබ මිනිසුන් විශාල ප්‍රමාණයක් මරා දමන වසංගතයක් ඔබ යැව්වොත්, සමහරුන් නොනැසී පවතිනු ඇති අතර වඩාත් ප්‍රතිරෝධී වනු ඇත. වසංගතය යනු පුද්ගලයෙකු ඝාතනය කිරීමේ ඉතා නිශ්චිත, සංකීර්ණ ක්‍රමයකි. දැන් ඒ වෙනුවට, ඔබ සෑම මිනිසෙකුම ලාවා තුළට විසි කළහොත්, ප්‍රතිරෝධය වර්ධනය කිරීමට කිසිවෙකු නොනැසී පවතිනු ඇත. ලාවා සරල සහ සෘජු වන අතර, ඔබට &quot;ලාවා මාව මරන්නේ නැත&quot; ජානයක් තිබිය නොහැක. ප්‍රතිජීවක (විශේෂිත, සංකීර්ණ, නොනැසී පැවතිය හැකි) වසංගතය ලෙසත්, ක්ලෝරීන් ලාවා ලෙසත් (විශේෂිත නොවන, සරල, ජීවත් වීමට ඉතා අපහසු) ලෙස සිතන්න.