It's not that simple.

See, there was [no consensus on a pitch reference](_URL_1_) to the level of precision we discuss these days. There was [eight foot pitch](_URL_0_) and people used whistles and so on to have pitch references, but there was no standard. We start to see that kind of thing in the second half (last decades?) of the 19th century, I think. 

To make matters worse, it's not like they had the same notes we have now. See, there were other tuning systems, and those yielded intervals slightly different from the ones we consider normal these days. There plenty of those discussed between the 16th and the 19th century. Did everybody tuned the same back then? No. Several alternatives were discussed in treatises and manuals, but how people tuned those would be a different situation.

Woodwind instruments were made in one piece for a while (during the so called Middle ages and the Renaissance). That means you could not adjust pitch like you can with the modern versions made in several parts.

Is all hope lost if we want to listen to the sounds of yore? Not completely. It's very common for early music specialists to not tune their instruments to A4 = 440 Hz and very common to have keyboard instruments in something other than equal temperament.

 >   why do we not compensate for tuning such as this for classical pieces?

Depends on who we are talking about. There was a revolution in the 20th century to try to do things the way they were done in the past, it came to be known as Historically Informed Performance (HIP). Not everybody was into that at first, but it has REALLY permeated the music world. However, there is still a difference between mainstream performance and HIP.
එය එතරම් සරල නැත. බලන්න, අපි මේ දිනවල සාකච්ඡා කරන නිරවද්‍යතාවයේ මට්ටමට [පිච් යොමුවක් පිළිබඳ සම්මුතියක් නොමැත](_URL_1_). එහි [අඩි අටේ තණතීරුව](_URL_0_) සහ මිනිසුන් තණතීරු යොමු කිරීම් සඳහා විස්ල් සහ වෙනත් දේ භාවිතා කළ නමුත් ප්‍රමිතියක් නොතිබුණි. මම හිතන්නේ 19 වැනි සියවසේ දෙවන භාගයේ (පසුගිය දශකවල?) අපි ඒ වගේ දෙයක් දකින්න පටන් ගන්නවා. තත්වය නරක අතට හැරීම නම්, ඔවුන් සතුව දැන් අප සතුව ඇති එම සටහන් තිබුණා මෙන් නොවේ. බලන්න, වෙනත් සුසර කිරීමේ පද්ධති තිබූ අතර, එම කාල පරතරයන් අප මේ දිනවල සාමාන්‍ය යැයි සලකන ඒවාට වඩා තරමක් වෙනස් ය. 16 සහ 19 වැනි සියවස් අතර කාලය තුළ සාකච්ඡා කළ ඒවා ඕනෑ තරම් තිබේ. එදා හැමෝම එකම සුසර කළාද? නැත. නිබන්ධන සහ අත්පොත්වල විකල්ප කිහිපයක් සාකච්ඡා කර ඇත, නමුත් මිනිසුන් ඒවා සුසර කරන ආකාරය වෙනස් තත්වයක් වනු ඇත. Woodwind උපකරණ ටික කලකට (ඊනියා මධ්‍යතන යුගයේ සහ පුනරුදයේ) එක කැබැල්ලකින් සාදන ලදී. ඒ කියන්නේ කොටස් කීපයකින් හදපු නවීන වර්ශන් වලින් පුලුවන් විදියට pitch එක ගලපගන්න බැරි උනා. අතීතයේ ශබ්දයට සවන් දීමට අපට අවශ්‍ය නම් සියලු බලාපොරොත්තු සුන් වී තිබේද? සම්පූර්ණයෙන්ම නොවේ. මුල් සංගීත විශේෂඥයින් A4 = 440 Hz ට තම උපකරණ සුසර නොකිරීම ඉතා සාමාන්‍ය දෙයක් වන අතර සමාන ස්වභාවයක් හැර වෙනත් දෙයකින් යතුරුපුවරු උපකරණ තිබීම ඉතා සාමාන්‍ය දෙයකි. &gt; සම්භාව්‍ය කෑලි සඳහා මෙවැනි සුසර කිරීම සඳහා අපි වන්දි ගෙවන්නේ නැත්තේ ඇයි? අපි කතා කරන්නේ කවුරුන්ද යන්න මත රඳා පවතී. 20 වැනි ශතවර්ෂයේ විප්ලවයක් ඇති වූ අතර අතීතයේ සිදු කළ ආකාරයටම දේවල් කිරීමට උත්සාහ කිරීම, එය ඓතිහාසිකව දැනුවත් කාර්ය සාධනය (HIP) ලෙස හැඳින්වේ. මුලදී සෑම කෙනෙකුම එයට නොපැමිණි නමුත් එය සැබවින්ම සංගීත ලෝකය පුරා පැතිරී ඇත. කෙසේ වෙතත්, ප්රධාන ධාරාවේ කාර්ය සාධනය සහ HIP අතර වෙනසක් තවමත් පවතී.