Jazz at this time was *the* thing to do for nightlife, and Shanghai was the centre of jazz in China.

Jazz was introduced to the city through the foreign concessions in the 19-teens. The International Settlement and the French Concession both regularly had jazz musicians, often coming from the United States. The interest in jazz spread to the Chinese population shortly after. It survived well into the 1940s there. It stopped primarily as a result of being banned by the Communists around 1949.

Prior to that, big bands and jazz orchestras were quite common at the jazz cabarets throughout the foreign concessions. The reception among members of Chinese society was also generally positive toward the style. Shanghai in the 1920s was a place you went to experience something new, usually directly a result from the mix of cultures to be found there. Modernising and urbanising means adopting the latest trends, and Shanghai at this time was right in line with the trends found in bigger cities in the West.

These were also some of the few places that foreign residents of the concessions and native Chinese could actually co-mingle. They not only offered an outlet for the residents of the city, but were also a profitable front for the various gangs that managed much of the city at the time. One of the larger gangs, the [Green Gang](_URL_1_), even put together the first jazz band made entirely of Chinese musicians in 1934. Called the Breeze Dance Band, also translated as Clear Wind Jazz Band (清风舞乐队), it was originally pushed for by [Dù Yuèshēng 杜月笙](_URL_2_), one of the most prominent mobsters of the period, and led by [Lí Jǐnhuī 黎錦暉](_URL_0_). Lí became a hugely important person in 20th century Chinese music, and was an active proponent of the modern development of Chinese culture.

Additionally as part of the cabarets, gambling and prostitution adapted to the cabarets and it was not uncommon to find "dance hostesses", women who, for a price, would dance and drink with clients for the night. This obviously also resulted in prostitution, but not always.

Even government officials were in on the craze, and Chiang Kai Shek himself had a jazz orchestra playing at his wedding to Soong May-ling.

You can actually find a lot of archival footage of [jazz clubs](_URL_3_) if you dig around a bit. 

If you're interested in the topic I highly recommend Andrew Field's work, below.

**References**

* Andrew Field's *Shanghai's Dancing World: Cabaret Culture and Urban Politics, 1919-1954*

* James Farrer  &  Andrew Field. *Shanghai Nightscapes: A Nocturnal Biography of a Global City*

**See also**

* This [audio interview](_URL_4_) with Andrew Field where he talks about some of the above/

---

Someone asked a similar question some months back. This answer is based largely on my answer from then.

also cc /u/origamitiger, because RemindMe won't work in /r/AskHistorians
මේ කාලයේ ජෑස් යනු රාත්‍රී ජීවිතය සඳහා කළ යුතු දෙය වූ අතර ෂැංහයි චීනයේ ජෑස් හි කේන්ද්‍රස්ථානය විය. ජෑස් නගරයට හඳුන්වා දෙනු ලැබුවේ 19-යොවුන් වියේදී විදේශීය සහන හරහාය. ජාත්‍යන්තර බේරුම්කරණය සහ ප්‍රංශ සහනය යන දෙකටම නිතිපතා ජෑස් සංගීතඥයන් සිටි අතර, බොහෝ විට එක්සත් ජනපදයෙන් පැමිණේ. ජෑස් පිළිබඳ උනන්දුව ටික කලකට පසු චීන ජනගහනයට පැතිර ගියේය. එය 1940 ගනන් දක්වා එහි හොඳින් නොනැසී පැවතුනි. 1949 දී පමණ කොමියුනිස්ට්වාදීන් විසින් තහනම් කිරීම හේතුවෙන් එය මූලික වශයෙන් නතර විය. ඊට පෙර, විදේශ සහන පුරාවටම ජෑස් කැබරට්වල විශාල සංගීත කණ්ඩායම් සහ ජෑස් වාද්‍ය වෘන්ද බහුලව දක්නට ලැබුණි. චීන සමාජයේ සාමාජිකයන් අතර පිළිගැනීම ද සාමාන්යයෙන් ශෛලිය කෙරෙහි ධනාත්මක විය. 1920 ගණන්වල ෂැංහයි යනු ඔබ අලුත් දෙයක් අත්විඳීමට ගිය ස්ථානයකි, සාමාන්‍යයෙන් එහි ඇති සංස්කෘතීන්ගේ මිශ්‍රණයේ ප්‍රතිඵලයකි. නවීකරණය සහ නාගරීකරණය යනු නවතම ප්‍රවණතා අනුගමනය කිරීම වන අතර ෂැංහයි මේ අවස්ථාවේ බටහිර විශාල නගරවල දක්නට ලැබෙන ප්‍රවණතාවලට අනුකූල විය. සහනවල සිටින විදේශීය පදිංචිකරුවන්ට සහ ස්වදේශික චීන ජාතිකයින්ට ඇත්ත වශයෙන්ම එකට මිශ්‍ර කළ හැකි ස්ථාන කිහිපයෙන් සමහරක් මේවාය. ඔවුන් නගරයේ පදිංචිකරුවන් සඳහා අලෙවිසැලක් ලබා දුන්නා පමණක් නොව, එකල නගරයේ බොහෝ ප්‍රදේශ කළමනාකරණය කළ විවිධ කල්ලි සඳහා ලාභදායී පෙරමුණක් ද විය. විශාල කල්ලි වලින් එකක් වන [ග්‍රීන් කල්ලිය](_URL_1_), 1934 දී සම්පුර්ණයෙන්ම චීන සංගීතඥයින්ගෙන් සැදුම් ලත් පළමු ජෑස් සංගීත කණ්ඩායමද එකතු කරන ලදී. බ්‍රීස් ඩාන්ස් බෑන්ඩ් ලෙසින්ද හඳුන්වනු ලබන අතර, එය ක්ලියර් වින්ඩ් ජෑස් සංගීත කණ්ඩායම (清风舞乐队) ලෙසද පරිවර්තනය කර ඇත. [Dù Yuèshēng 杜月笙](_URL_2_) විසින් මුලින් තල්ලු කරන ලද අතර, එම කාලපරිච්ඡේදයේ වඩාත්ම කැපී පෙනෙන මැරයන් අතරින් එකක් වන අතර, [Lí Jǐnhuī 黎錦暉](_URL_0_) විසින් මෙහෙයවන ලදී. Lí 20 වන සියවසේ චීන සංගීතයේ ඉතා වැදගත් පුද්ගලයෙකු බවට පත් වූ අතර චීන සංස්කෘතියේ නවීන වර්ධනයේ ක්‍රියාකාරී යෝජකයෙකු විය. මීට අමතරව, කැබරේවල කොටසක් ලෙස, සූදුව සහ ගණිකා වෘත්තිය කැබරට්වලට අනුවර්තනය වූ අතර, මිලකට, ගනුදෙනුකරුවන් සමඟ රාත්‍රියට නටමින් සහ මත්පැන් පානය කරන &quot;නැටුම් සේවිකාවන්&quot; සොයා ගැනීම සාමාන්‍ය දෙයක් නොවේ. මෙය පැහැදිලිවම ගණිකා වෘත්තියට ද හේතු වූ නමුත් සෑම විටම නොවේ. රජයේ නිලධාරීන් පවා උමතුවෙන් සිටි අතර, Chiang Kai Shek විසින්ම Soong May-ling සමඟ ඔහුගේ විවාහ මංගල්යයේදී ජෑස් වාද්‍ය වෘන්දයක් වාදනය කළේය. ඔබ ටිකක් හාරා බැලුවහොත් ඔබට [jazz clubs](_URL_3_) හි ලේඛනාගාර දර්ශන ගොඩක් සොයා ගත හැක. ඔබ මාතෘකාව ගැන උනන්දුවක් දක්වන්නේ නම්, මම පහතින් ඇන්ඩෘ ෆීල්ඩ්ගේ වැඩ නිර්දේශ කරමි. **යොමු** * Andrew Field&#39;s *Shanghai&#39;s Dancing World: Cabaret Culture and Urban Politics, 1919-1954* * James Farrer &amp; Andrew Field. *Shanghai Nightscapes: A Nocturnal Biography of a Global City* **මෙයද බලන්න** * Andrew Field සමඟ මෙම [ශ්‍රව්‍ය සම්මුඛ සාකච්ඡාව](_URL_4_) එහිදී ඔහු ඉහත සමහරක් ගැන කතා කරයි/ --- මීට මාස කිහිපයකට පෙර කෙනෙක් මෙවැනිම ප්‍රශ්නයක් ඇසුවා. . මෙම පිළිතුර බොහෝ දුරට පදනම් වී ඇත්තේ එදා සිට මගේ පිළිතුර මතය. cc /u/origamitiger ද, RemindMe /r/AskHistorians හි ක්‍රියා නොකරන නිසා