I can only speak of the American slave trade, and not anything that happened before 1492, but as far as the Transatlantic slave trade goes, slavery was never seen universally as a positive good.

Bartolomé de las Casas was a contemporary of Christopher Columbus's and participated in early expeditions to America. He criticized the practice of slavery vehemently, and wrote a book called [*A Brief Account of the Destruction of the Indies*](_URL_3_) that was published in 1542. The light he shed on what was happening in the Americas led to the banning of slavery by Spain, at least for the time being.

Jumping forward and north to British North America, in the first decades of colonization of the future U.S., there wasn't yet full slavery. There was indentured servitude, which still guaranteed some rights to those servants (not splitting up families, you could take your master to court, things like that). In the 1640s and 50s, outright slavery began to be instituted and it was more or less immediately criticized.

Quaker leader George Fox wrote in support of the slaves' struggle [as early as 1657](_URL_1_). 

In 1673, Puritan leader Richard Baxter published [*A Christian directory, or, A summ of practical theologie and cases of conscience*](_URL_0_) which speaks against the evils of slavery.

In 1684, Thomas Tryon published ["The Negro's Complaint of Their Hard Servitude, and the Cruelties Practised upon Them"](_URL_4_), another anti-slavery text.

In 1688, the people of Germantown, Pennsylvania, signed a document now called the ["1688 Germantown Quaker Petition Against Slavery"](_URL_2_) admonishing the practice of slavery and calling for its end. 

From that same year, there is also ["Oroonoko or The Royal Slave"](_URL_5_), a work of fiction published in London that often ridicules the practice.

It took many decades for slavery to become normalized in the American South, and it never became normalized in the North. New York was the only state north of Maryland where it ever took off, but never to the same extent as in the slave states. Future slavery was banned in New York pretty much the moment that the American Revolution ended. But by then, it had become a widely accepted practice in Maryland, Virginia, and all points south, which led to it being protected in those states when the U.S. Constitution was written.
මට කතා කළ හැක්කේ ඇමරිකානු වහල් වෙළඳාම ගැන පමණක් වන අතර 1492 ට පෙර සිදු වූ කිසිවක් නොවේ, නමුත් අත්ලාන්තික් සාගරයේ වහල් වෙළඳාම යන තාක් දුරට, වහල්භාවය කිසි විටෙකත් ධනාත්මක යහපතක් ලෙස විශ්වීයව දැක නැත. Bartolome de las Casas ක්‍රිස්ටෝපර් කොලොම්බස්ගේ සමකාලීනයෙකු වූ අතර ඇමරිකාවේ මුල් ගවේෂණ සඳහා සහභාගී විය. ඔහු වහල් සේවය දැඩි ලෙස විවේචනය කළ අතර, 1542 දී ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද [*ඉන්දීස් විනාශය පිළිබඳ කෙටි ගිණුමක්*](_URL_3_) නමින් පොතක් ලිවීය. ඇමරිකාවේ සිදුවෙමින් පවතින දේ පිළිබඳව ඔහු දැල්වූ ආලෝකය තහනම් කිරීමට හේතු විය. ස්පාඤ්ඤයේ වහල්භාවය, අවම වශයෙන් දැනට. බ්‍රිතාන්‍ය උතුරු ඇමරිකාවට ඉදිරියට සහ උතුරට පැනීම, අනාගත එක්සත් ජනපදයේ යටත් විජිතකරණයේ පළමු දශකවලදී, තවමත් සම්පූර්ණ වහල්භාවයක් නොතිබුණි. ගිවිසුම්ගත වහල්භාවයක් පැවති අතර, එම සේවකයින්ට තවමත් යම් අයිතිවාසිකම් සහතික කර ඇත (පවුල් බෙදීම නොවේ, ඔබට ඔබේ ස්වාමියා උසාවියට ගෙන යා හැකිය, එවැනි දේ). 1640 ගණන්වල සහ 50 ගණන්වලදී, සම්පූර්ණයෙන්ම වහල්භාවය ආරම්භ කිරීමට පටන් ගත් අතර එය අඩු වැඩි වශයෙන් ක්ෂණිකව විවේචනයට ලක් විය. ක්වේකර් නායක ජෝර්ජ් ෆොක්ස් වහලුන්ගේ අරගලයට සහයෝගය දක්වමින් ලිවීය [1657 තරම් මුල්](_URL_1_). 1673 දී, පියුරිටන් නායක රිචඩ් බැක්ස්ටර් විසින් [*ක්‍රිස්තියානි නාමාවලියක්, හෝ, ප්‍රායෝගික දේවධර්මය සහ හෘදය සාක්ෂිය පිළිබඳ සිද්ධි සාරාංශයක්*](_URL_0_) ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද අතර එය වහල්භාවයේ නපුරුකම්වලට එරෙහිව කථා කරයි. 1684 දී තෝමස් ට්‍රයොන් විසින් [&quot;The Negro&#39;s Complaint of Their Hard Servitude, and the Cruelties Practiced upon Them&quot;](_URL_4_), තවත් වහල්-විරෝධී පාඨයක් ප්‍රකාශයට පත් කළේය. 1688 දී, පෙන්සිල්වේනියාවේ ජර්මන්ටවුන්හි ජනතාව වහල්භාවයට එරෙහි ව [&quot;1688 ජර්මන්ටවුන් ක්වේකර් පෙත්සම&quot;](_URL_2_) නමින් ලේඛනයකට අත්සන් තැබූහ. එම වසරේ සිටම, ලන්ඩනයේ ප්‍රකාශිත ප්‍රබන්ධ කෘතියක් [&quot;Oroonoko or The Royal Slave&quot;](_URL_5_) ද ඇත. ඇමරිකානු දකුණේ වහල්භාවය සාමාන්‍යකරණය වීමට දශක ගණනාවක් ගත වූ අතර උතුරේ එය කිසි විටෙකත් සාමාන්‍යකරණය නොවීය. නිව් යෝර්ක් මේරිලන්ඩ් වලට උතුරින් පිහිටි එකම ප්‍රාන්තය වූ නමුත් එය කිසිදාක වහල් ප්‍රාන්තවල තරම් ප්‍රමාණයකට ගුවන් ගත වූයේ නැත. ඇමරිකානු විප්ලවය අවසන් වූ මොහොතේම නිව් යෝර්ක්හි අනාගත වහල්භාවය තහනම් කරන ලදී. නමුත් ඒ වන විට, එය මේරිලන්ඩ්, වර්ජිනියා සහ දකුණේ සෑම තැනකම පුලුල්ව පිළිගත් භාවිතයක් බවට පත් වී ඇති අතර, එය එක්සත් ජනපද ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ලියා ඇති විට එම ප්‍රාන්තවල එය ආරක්ෂා කිරීමට හේතු විය.