imagine you have a jar of marbles that you tip over. The marbles all go out in different directions, ricochet off of eachother, and settle. Now, you must put them back how they were before. How? That's impossible, that's so much data to somehow learn, which way each marble went and what it hit and how at what angle and so on to reach it's final resting spot.

imagine if you could look through time, though. You'd see the path that every single marble took and the way they scattered would look very apparent to you, like a tree with branches. You could easily tell how they got there and how to reverse it. 

Reverse entropy is only possible by timetravel, but we cannot do that. As time advances, the past is braided, so to speak, into one singular universe, the universe we at this very moment are at the head of. In the future there's infinite possibilities but as we travel through the fourth dimension, we collapse/destroy all those universes into the one we right now are witnessing. The past is beyond our reach, and the future doesn't exist yet, or rather it exists in every infinite way. So we're kinda stuck in the present, just like how a 3D apple passing through a 2D world would only exist to the 2D world as that slice of 2D it is at that current time, we're that apple, and time is what we're passing through, and we can only experience the world as it is at this very moment we are advancing through it. And as such, it's not possible for us to go back and look how the marbles fell and scattered... But the secret to reversing entropy might hold the way to look back in time, and vice versa. Just like in that 2D world they have no concept of ALL of the apple in one physical 3D existence, only slices of it. They might have the cognition to imagine a 3D apple, just like how we humans have memory and forethought of the past and future, but it's really just a makeshift bandaid solution. 

It's all very theoretical stuff.
ඔබ සතුව කිරිගරුඬ භාජනයක් ඇති බව සිතන්න. කිරිගරුඬ සියල්ලම විවිධ දිශාවලට ගොස්, එකිනෙක ගැලවී, පදිංචි වේ. දැන්, ඔබ ඒවා කලින් තිබූ ආකාරයටම තැබිය යුතුය. කෙසේද? එය කළ නොහැක්කකි, එය කෙසේ හෝ ඉගෙන ගැනීමට බොහෝ දත්ත වේ, එක් එක් කිරිගරුඬ ගියේ කුමන මාර්ගයට සහ එය වැදුණේ කෙසේද සහ කුමන කෝණයකින් සහ යනාදිය එහි අවසාන විවේක ස්ථානයට ළඟා වීමට. කෙසේ වෙතත්, ඔබට කාලය හරහා බැලීමට හැකි දැයි සිතන්න. සෑම කිරිගරුඬක්ම ගිය මාර්ගය සහ ඒවා විසිරී ගිය ආකාරය ඔබට ඉතා පැහැදිලිව පෙනෙනු ඇත, අතු සහිත ගසක් මෙන්. ඔවුන් එහි පැමිණි ආකාරය සහ එය ආපසු හැරවිය යුතු ආකාරය ඔබට පහසුවෙන් පැවසිය හැකිය. ප්‍රතිලෝම එන්ට්‍රොපිය කළ හැක්කේ කාල චාරිකාවෙන් පමණි, නමුත් අපට එය කළ නොහැක. කාලය ඉදිරියට යන විට, අතීතය ගොතන ලද, එසේ පැවසුවහොත්, එක් ඒකීය විශ්වයක් බවට, මේ මොහොතේම අප විශ්වයේ ප්‍රධානියා වේ. අනාගතයේ අසීමිත හැකියාවන් ඇත, නමුත් අපි හතරවන මානය හරහා ගමන් කරන විට, අපි දැන් දකින විශ්වය තුළට එම සියලු විශ්වයන් කඩා වැටීම / විනාශ කිරීම. අතීතය අපට ළඟා විය නොහැකි අතර අනාගතය තවමත් නොපවතී, නැතහොත් එය සෑම අසීමිත ආකාරයකින්ම පවතී. ඒ නිසා අපි යම් තරමකට වර්තමානයේ සිරවී සිටිමු, 2D ලෝකයක් හරහා යන ත්‍රිමාණ ඇපල් ගෙඩියක් 2D ලෝකයට පමණක් පවතින්නේ කෙසේ ද, එම 2D පෙත්තක් මෙන්, එම 2D පෙත්ත වර්තමානය වන විට, අපි එම ඇපල් ය, සහ කාලය යනු කුමක්ද? අපි පසුකරමින් සිටින අතර, අපට ලෝකය අත්විඳිය හැක්කේ අප එය හරහා ඉදිරියට යන මේ මොහොතේ පවතින ආකාරයටම පමණි. ඒ නිසා, අපට ආපසු ගොස් කිරිගරුඬ වැටී විසිරී ගිය ආකාරය බැලීමට නොහැකි ය. නමුත් එන්ට්‍රොපිය ආපසු හැරවීමේ රහස කාලය දෙස ආපසු හැරී බැලීමට මඟ පාදයි. එම 2D ලෝකයේ මෙන් ඔවුන්ට එක් භෞතික ත්‍රිමාණ පැවැත්මක ඇති සියලුම ඇපල් පිළිබඳ සංකල්පයක් නැත, එහි පෙති පමණි. ත්‍රිමාණ ඇපල් ගෙඩියක් පරිකල්පනය කිරීමට ඔවුන්ට සංජානනය තිබිය හැකිය, මිනිසුන් වන අපට අතීතය සහ අනාගතය පිළිබඳ මතකය සහ පෙර සිතුවිල්ල ඇති ආකාරයටම, නමුත් එය ඇත්ත වශයෙන්ම තාවකාලික බන්ධන විසඳුමක් පමණි. ඒ සියල්ල ඉතා න්‍යායික දේවල්.