Eyes (and cameras) are basically devices for taking in a bunch of light, and sorting it out by angle. If you see something in one eye, you know that it's somewhere along a ray starting at your eye and going out in a particular direction, but you don't know where along the ray it is.

Adding a second eye gives you another ray, starting in a different place, and pointing in a different direction. The intersection of these rays is a *unique* point in space; there's no more ambiguity.

The best way to improve depth perception (I'll be a bit more specific and define "improve depth perception" as "reduce the uncertainty in range") is to move the eyes further apart.

A third camera can improve estimated positions of points in 3D space just by providing an additional measurement, but I don't think this is much of a problem for animals. The main benefit of a third eye would be, as pointed out in *300*, having another spare.
ඇස් (සහ කැමරා) මූලික වශයෙන් ආලෝක පොකුරක් ගැනීමට සහ කෝණයෙන් එය වර්ග කිරීමට උපාංග වේ. ඔබ එක් ඇසකින් යමක් දුටුවහොත්, එය ඔබේ ඇසින් ආරම්භ වී නිශ්චිත දිශාවකට පිටතට යන කිරණ දිගේ කොහේ හෝ ඇති බව ඔබ දන්නවා, නමුත් එය කිරණ දිගේ කොහේදැයි ඔබ නොදනී. දෙවන ඇසක් එකතු කිරීමෙන් ඔබට වෙනත් ස්ථානයක සිට වෙනත් දිශාවකට යොමු කරමින් තවත් කිරණක් ලැබේ. මෙම කිරණවල ඡේදනය අවකාශයේ *අද්විතීය* ලක්ෂ්‍යයකි; තවත් අපැහැදිලි බවක් නැත. ගැඹුර සංජානනය වැඩි දියුණු කිරීමට ඇති හොඳම ක්‍රමය (මම තව ටිකක් නිශ්චිත වන අතර &quot;ගැඹුර සංජානනය වැඩි දියුණු කිරීම&quot; &quot;පරාසයේ ඇති අවිනිශ්චිතතාවය අඩු කිරීම&quot; ලෙස අර්ථ දක්වන්නෙමි) ඇස් තව දුරටත් ඉවතට ගෙන යාමයි. තුන්වන කැමරාවකට අමතර මිණුමක් ලබා දීමෙන් පමණක් ත්‍රිමාණ අවකාශයේ ඇස්තමේන්තුගත ස්ථාන වැඩිදියුණු කළ හැක, නමුත් මෙය සතුන්ට එතරම් ගැටලුවක් නොවන බව මම සිතමි. තුන්වන ඇසක ඇති ප්‍රධාන ප්‍රයෝජනය වනුයේ, *300* හි පෙන්වා ඇති පරිදි, තවත් අමතර කොටසක් තිබීමයි.