Certainly.

This fear was such, that, early on, a non-intervention agreement was signed by many European countries in August of 1936, which created the aptly named Non-Intervention Committee. The most vocal parties for non-interventionism were the French and British. While Italy and Germany were on the committee, they openly flaunted the agreement and guidelines, sending volunteers, aircraft, tanks, and material to Franco's Falangists. The USSR was also on the committee, and it to, ignored the prescription of non-interventionism, sending military aid to the republicans. 

Britain and France did, on the whole remain loyal to their pledge of non-interventionism, though France covertly donated planes and specialists to the Republicans.

So yes, the conflict was met with a fear of it spiraling into a wider war, and while on paper, the major European powers pledged non-interventionism, many of these broke it. 
නිසැකවම. මෙම භීතිය කෙබඳුද යත්, මුල් අවධියේදී, බොහෝ යුරෝපීය රටවල් විසින් 1936 අගෝස්තු මාසයේදී මැදිහත් නොවන ගිවිසුමක් අත්සන් කරන ලද අතර, එය සුදුසු ලෙස නම් කරන ලද මැදිහත් නොවන කමිටුව නිර්මාණය කරන ලදී. මැදිහත් නොවීම සඳහා වඩාත්ම හඬ නඟන පක්ෂ වූයේ ප්රංශ සහ බ්රිතාන්යයන් ය. ඉතාලිය සහ ජර්මනිය කමිටුවේ සිටියදී, ඔවුන් ගිවිසුම සහ මාර්ගෝපදේශ විවෘතව ප්‍රකාශ කළ අතර, ස්වේච්ඡා සේවකයන්, ගුවන් යානා, ටැංකි සහ ද්‍රව්‍ය ෆ්‍රැන්කෝගේ ෆැලැන්ගිස්ට් වෙත යවන ලදී. සෝවියට් සමාජවාදී සමූහාණ්ඩුව ද කමිටුවේ සිටි අතර, එය මැදිහත් නොවීම පිළිබඳ බෙහෙත් වට්ටෝරුව නොසලකා හරිමින් ජනරජිකයන්ට හමුදා ආධාර යවන ලදී. ප්‍රංශය රිපබ්ලිකානුවන්ට රහසිගතව ගුවන් යානා සහ විශේෂඥයින් පරිත්‍යාග කළද, බ්‍රිතාන්‍යය සහ ප්‍රංශය සමස්තයක් ලෙස මැදිහත් නොවීම පිළිබඳ ඔවුන්ගේ ප්‍රතිඥාවට පක්ෂපාතීව සිටියහ. ඔව්, ගැටුම පුලුල් යුද්ධයක් දක්වා කැරකෙනු ඇතැයි යන භීතියට මුහුන දුන් අතර, කඩදාසි මත ප්‍රධාන යුරෝපීය බලවතුන් මැදිහත් නොවන බවට ප්‍රතිඥා දුන් අතර, මෙයින් බොහෝ දෙනෙක් එය බිඳ දැමූහ. 