This is a difficult question to answer because there were so many different people coming to and living in the West in the nineteenth century - and it was in itself an enormous place with "many Wests" as historians of the period and place like to say. Even the clichéd "Wild West" with a frontier town surrounded by open expanse tended to have more foreign-born and diversity than many Eastern cities. Since tastes varied radically, different saloons would open, often catering to a segment of the population. Because of this, one saloon might sell more whiskey while the one next door might specialize in fine wines, and other with imported and/or domestic beers. Most saloons would sell an assortment of everything, but preferences of clientele is hinted at when one compares the archaeological evidence of different establishments, which shows that they weren't consuming the same proportions of wines, beers, and hard liquor in each place.

On top of this complexity is the fact that you can't trust the facts! Western communities often boasted that theirs was the hardest drinking town around with more saloons than anywhere else and an annual consumption that was unmatched. The only thing that you can count on was that they all tended to boast the same thing, and none of them were in fact the 'Hardest Drinking Town in the West" - they were all contenders! But the boast survived and influenced the popular perception of the Old West, giving it some of its "Wild" veneer.

But then ... there is at least one fact that does affect all of this, namely the demography of the nineteenth-century West. Although there were more women (and most were not prostitutes - another bit of "Wild West" hype) and more children than the cliché, there was in fact a preponderance of young single men, and young single men being who they are, they did drink a lot. One of the first businesses that would set up in a new Western mining town was a saloon, and there were always ample customers. 

All this adds up to an answer with equivocations: everyone drinking something (often but not always it was whiskey) is sort of accurate, but it is based on exaggeration, and it doesn't capture the complexity of reality: not everyone drank; there were at least some families where drinking habits were different from those of single men; there was a lot of whiskey, but there were also many other types of drinks; and consumption was not as dramatic as the cliché would have it.

I hope this helps!
මෙය පිළිතුරු දීමට අපහසු ප්‍රශ්නයකි, මන්ද යත් දහනව වන ශතවර්ෂයේ බටහිරට විවිධ මිනිසුන් පැමිණ ජීවත් වූ බැවිනි - එයම එම යුගයේ සහ ප්‍රදේශයේ ඉතිහාසඥයින් පවසන පරිදි &quot;බොහෝ බටහිරයන්&quot; සහිත දැවැන්ත ස්ථානයක් විය. විවෘත වපසරියකින් වට වූ මායිම් නගරයක් සහිත &quot;වයිල්ඩ් වෙස්ට්&quot; යන ක්ලිචේ පවා බොහෝ නැගෙනහිර නගරවලට වඩා විදේශීය උපන් සහ විවිධත්වයට නැඹුරු විය. රුචි අරුචිකම් රැඩිකල් ලෙස වෙනස් වූ බැවින්, විවිධ රූපලාවන්‍යාගාර විවෘත වනු ඇත, බොහෝ විට ජනගහනයේ කොටසකට ආහාර සපයයි. මේ නිසා, එක් සැලුන් එකක් වැඩිපුර විස්කි අලෙවි කළ හැකි අතර, අනෙක් නිවස සියුම් වයින් සහ වෙනත් ආනයනික සහ/හෝ ගෘහස්ථ බියර් සමඟ විශේෂඥ විය හැක. බොහෝ රූපලාවණ්‍යාගාර සියල්ලේම එකතුවක් විකුණනු ඇත, නමුත් විවිධ ආයතනවල පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්ෂි සංසන්දනය කිරීමේදී ගනුදෙනුකරුවන්ගේ මනාපයන් ඉඟි කරනු ලැබේ, ඔවුන් එක් එක් ස්ථානවල වයින්, බියර් සහ සැර මත්පැන් එකම අනුපාතයකින් පරිභෝජනය නොකළ බව පෙන්නුම් කරයි. මෙම සංකීර්ණත්වයට ඉහළින් ඔබට කරුණු විශ්වාස කළ නොහැක! බටහිර ප්‍රජාවන් බොහෝ විට පුරසාරම් දොඩන්නේ අන් කිසිවකට වඩා වැඩි සැලුන් සහ අසමසම වූ වාර්ෂික පරිභෝජනයක් සහිත දුෂ්කරම පානීය නගරය ඔවුන්ගේ නගරය බවයි. ඔබට විශ්වාස කළ හැකි එකම දෙය නම්, ඔවුන් සියල්ලෝම එකම දේ ගැන පුරසාරම් දෙඩීමට නැඹුරු වූ අතර, ඔවුන් කිසිවෙක් ඇත්ත වශයෙන්ම &#39;බටහිර ඇති දුෂ්කරම පානීය නගරය&#39; නොවීය - ඔවුන් සියල්ලෝම තරඟකරුවන් වූහ! පැරණි බටහිර, එයට එහි &quot;වල්&quot; මුහුනක් ලබා දෙයි, නමුත් මේ සියල්ලටම බලපාන අවම වශයෙන් එක් කරුණක් තිබේ, එනම් දහනව වන සියවසේ බටහිර ජන විකාශනය (සහ බොහෝ අය ගණිකාවන් නොවීය - තවත් &quot;වයිල්ඩ් වෙස්ට්&quot; ප්‍රබෝධයක්) සහ ක්ලිචේට වඩා ළමයින්, ඇත්ත වශයෙන්ම තරුණ තනිකඩ පිරිමින්ගේ ප්‍රමුඛතාවයක් තිබුණි, ඔවුන් කවුරුන්ද යන්න, ඔවුන් බොහෝ දේ පානය කළහ නව බටහිර පතල් නගරයක ආරම්භ කරන ලද පළමු ව්‍යාපාරය සැලුන් එකක් වූ අතර, සෑම විටම ප්‍රමාණවත් පාරිභෝගිකයින් සිටි අතර, මේ සියල්ල සමානුපාතිකයන් සමඟ පිළිතුරක් එක් කරයි: සෑම කෙනෙකුම යමක් පානය කිරීම (බොහෝ විට නමුත් සෑම විටම එය විස්කි නොවේ) නිවැරදි ය. නමුත් එය අතිශයෝක්තිය මත පදනම් වන අතර, එය යථාර්ථයේ සංකීර්ණත්වය අල්ලා නොගනී: සෑම කෙනෙකුම පානය නොකළේය; අඩුම තරමින් සමහර පවුල්වල බීම පුරුදු තනිකඩ පිරිමින්ට වඩා වෙනස් විය. විස්කි ගොඩක් තිබුණා, නමුත් තවත් බීම වර්ග බොහොමයක් තිබුණා; සහ පරිභෝජන ක්ලිචේ මෙන් නාටකාකාර නොවීය. මෙය උපකාරී වනු ඇතැයි මම බලාපොරොත්තු වෙමි!