So the idea is that protectionism keeps profits inside your own country. I buy a car from Ford for $20,000, they spent $15,000 to make it, so they earn 5,000 in profit, and because they're an American company, that profit stays in America. I buy a car from Volkswagen for $20,000, they spent 15 to make it, so they earn 5,000 in profit, and that profit goes to Germany, because they're a German company. That sucks for America and is great for Germany.

Protectionism could prevent this by putting tariffs on VW cars. VW cars would be more expensive, therefore I'd naturally buy a Ford instead, keeping the profits inside the US. This helps grow American companies too. 

Let's pretend Ford was an upstart company that just started making cars. For the first few years their cars will be shoddy and more expensive, because the company doesn't have experience and they need to pay off all the debt they acquired starting the company in the first place. Well no one's gonna buy these shoddy expensive cars when there's cheaper high-quality foreign cars they could buy. But if the government slaps a tariff on foreign cars, then American consumers *have* to buy the shoddy more expensive cars. This grows the American company into a mature company that can produce cheap and high-quality cars just like Germany. Then we can remove the tariff and have a free market again.

Now, all of this is the *ideal* scenario for protectionism. Sometimes it works like this but sometimes it doesn't and actually makes everything worse.

The first big problem with protectionism is *retaliation*. Go back to our previous example about the auto tariff. Germany's not just gonna lie down and take it. They're gonna slap a tariff on *our* products in retaliation. They'll put a tariff on American avocados from California. Oh no! Now most of the avocado companies are out of a business. They were an export-oriented business. So we may have done a favor for the American auto business, but we've done a disservice to the American avocado business. This tit-for-tat can theoretically go on indefinitely, to the common ruin of all. You won't import anything (good), but you won't be able to export anything either (very bad).

The second problem is that any sort of cap on the free market like a tariff is essentially a brake on economic efficiency. You're intentionally hobbling yourself. If you put a tariff on foreign cars to force Americans to buy more expensive American cars, well those Americans are that much poorer now. They spent a few extra thousand on a more expensive car, and they now don't have that money to spend on other stuff. This is a deadweight loss to the consumer. Overall and in the long run, these losses *can* be canceled out by the boons protectionism provides to domestic industry which may trickle down to all as high-wage factory jobs or investor dividends or whatever, but in the short run it hurts.

So you ask, would it be a disaster if some country from the former Eastern Bloc started to use protectionism. The answer, unsatisfying as it is, is that it depends. For a country like Russia, it would probably be a disaster. Russia is already highly industrialized and would benefit by getting their factories churning again and producing goods for export. Getting into a tariff tit-for-tat for them would be a disaster as they're already a heavily import-reliant economy. Romania was not quite as industrialized, so maybe they could benefit from some protectionism helping them grow their industrial base before they transition to a free-trade economy. 
එබැවින් අදහස වන්නේ ආරක්ෂණවාදය ඔබේම රට තුළ ලාභ තබා ගැනීමයි. මම Ford එකෙන් ඩොලර් 20,000ට කාර් එකක් ගන්නවා, එයාලා ඒක හදන්න $15,000ක් වියදම් කළා, ඒ නිසා ඔවුන් ලාභයෙන් 5,000ක් උපයනවා, ඒ වගේම ඔවුන් ඇමරිකානු සමාගමක් නිසා ඒ ලාභය ඇමරිකාවේ පවතිනවා. මම Volkswagen එකෙන් ඩොලර් 20,000කට කාර් එකක් ගන්නවා, එයාලා ඒක හදන්න 15ක් වියදම් කළා, ඒ නිසා එයාල 5,000ක් ලාභ ලබනවා, ඒ ලාභය ජර්මනියට, මොකද එයාලා ජර්මානු සමාගමක් නිසා. එය ඇමරිකාවට නරක වන අතර ජර්මනියට විශිෂ්ටයි. VW මෝටර් රථ සඳහා තීරුබදු දැමීමෙන් ආරක්ෂණවාදයට මෙය වළක්වා ගත හැකිය. VW මෝටර් රථ මිල අධික වනු ඇත, එබැවින් මම ස්වභාවිකවම ඒ වෙනුවට ෆෝඩ් එකක් මිලදී ගන්නෙමි, එක්සත් ජනපදය තුළ ලාභය තබා ගන්න. මෙය ඇමරිකානු සමාගම් වර්ධනය කිරීමට ද උපකාරී වේ. අපි හිතමු ෆෝර්ඩ් දැන් කාර් හදන්න පටන් ගත්තු ඉහල සමාගමක් කියලා. පළමු වසර කිහිපය තුළ ඔවුන්ගේ මෝටර් රථ දුර්වල සහ මිල අධික වනු ඇත, මන්ද සමාගමට අත්දැකීම් නොමැති අතර ඔවුන් සමාගම ආරම්භ කර ඔවුන් ලබාගත් සියලුම ණය ගෙවීමට අවශ්‍ය බැවිනි. හොඳයි, ඔවුන්ට මිලදී ගත හැකි මිල අඩු උසස් තත්ත්වයේ විදේශීය මෝටර් රථ ඇති විට කිසිවෙකු මෙම දුර්වල මිල අධික මෝටර් රථ මිලදී නොගනු ඇත. නමුත් රජය විදේශීය මෝටර් රථ සඳහා තීරුබදු අය කරන්නේ නම්, ඇමරිකානු පාරිභෝගිකයින්ට *අඩු මිලෙන් යුත් මෝටර් රථ මිලදී ගැනීමට සිදු වේ. මෙය ඇමරිකානු සමාගම ජර්මනිය මෙන් ලාභදායී සහ උසස් තත්ත්වයේ මෝටර් රථ නිෂ්පාදනය කළ හැකි පරිණත සමාගමක් බවට පත් කරයි. එතකොට අපිට පුළුවන් තීරුබදු අයින් කරලා නැවත නිදහස් වෙළෙඳපොළක් ඇතිකර ගන්න. දැන්, මේ සියල්ල ආරක්ෂණවාදය සඳහා *පරමාදර්ශී* අවස්ථාවයි. සමහර විට එය මේ ආකාරයෙන් ක්‍රියා කරයි, නමුත් සමහර විට එය එසේ නොවන අතර ඇත්ත වශයෙන්ම සියල්ල නරක අතට හැරේ. ආරක්ෂණවාදයේ පළමු විශාල ගැටලුව වන්නේ *පළිගැනීමයි*. ස්වයංක්‍රීය ගාස්තු පිළිබඳ අපගේ පෙර උදාහරණයට ආපසු යන්න. ජර්මනිය නිකම්ම නිකම් නිදාගෙන එය රැගෙන යන්නේ නැත. ඔවුන් පළිගැනීමක් වශයෙන් *අපේ* නිෂ්පාදනවලට තීරුබදු අය කිරීමට යනවා. ඔවුන් කැලිෆෝනියාවෙන් ඇමරිකානු අලිගැටපේර සඳහා තීරුබදු පනවනු ඇත. අපොයි නෑ! දැන් බොහෝ අලිගැට පේර සමාගම් ව්‍යාපාරයෙන් ඉවත් වී ඇත. ඒවා අපනයනය ඉලක්ක කරගත් ව්‍යාපාරයක් විය. ඒ නිසා අපි ඇමරිකානු වාහන ව්‍යාපාරයට උදව්වක් කර ඇති නමුත් අපි ඇමරිකානු අලිගැටපේර ව්‍යාපාරයට අගෞරවයක් කර ඇත්තෙමු. මෙම ටයිට්-ට-ටැට් න්‍යායාත්මකව දින නියමයක් නොමැතිව, සියල්ලන්ගේම පොදු විනාශය දක්වා ගමන් කළ හැකිය. ඔබ කිසිවක් ආනයනය නොකරනු ඇත (හොඳ), නමුත් ඔබට කිසිවක් අපනයනය කිරීමට නොහැකි වනු ඇත (ඉතා නරක). දෙවන ගැටළුව වන්නේ තීරුබදු වැනි නිදහස් වෙළඳපොලේ ඕනෑම ආකාරයක සීමාවක් ආර්ථික කාර්යක්ෂමතාවයේ තිරිංගයක් වීමයි. ඔබ චේතනාන්විතව ඔබවම හොල්මන් කරනවා. ඇමරිකානුවන්ට මිල අධික ඇමරිකානු මෝටර් රථ මිලදී ගැනීමට බල කිරීම සඳහා ඔබ විදේශීය මෝටර් රථ සඳහා තීරුබදු පනවන්නේ නම්, එම ඇමරිකානුවන් දැන් දුප්පත් ය. ඔවුන් මිල අධික මෝටර් රථයක් සඳහා අමතර දහස් ගණනක් වියදම් කළ අතර, වෙනත් දේවල් සඳහා වියදම් කිරීමට ඔවුන්ට දැන් එම මුදල් නොමැත. මෙය පාරිභෝගිකයාට බර අඩු වීමකි. සමස්තයක් වශයෙන් සහ දිගු කාලීනව, මෙම පාඩු *ඉහළ වැටුප් සහිත කර්මාන්තශාලා රැකියා හෝ ආයෝජක ලාභාංශ හෝ වෙනත් ඕනෑම දෙයක් ලෙස සියල්ලන්ටම ගලා යා හැකි ආරක්ෂණවාදය ගෘහස්ථ කර්මාන්තයට ලබා දෙන වරප්‍රසාද මගින් * අවලංගු කළ හැකිය, නමුත් කෙටි කාලීනව එය රිදවයි. ඉතින් ඔබ අහන්න, පෙරදිග බ්ලොක් එකෙන් යම් රටක් ආරක්ෂණවාදය භාවිතා කිරීමට පටන් ගත්තොත් එය විනාශයක් වේවිද? පිළිතුර, සෑහීමකට පත් නොවන පරිදි, එය රඳා පවතී. රුසියාව වැනි රටකට එය බොහෝ විට විනාශයක් වනු ඇත. රුසියාව දැනටමත් ඉහළ කාර්මිකකරණය වී ඇති අතර, ඔවුන්ගේ කර්මාන්තශාලා යළිත් කම්පනයට පත් කර අපනයනය සඳහා භාණ්ඩ නිෂ්පාදනය කිරීමෙන් ප්රතිලාභ ලබයි. ඔවුන් දැනටමත් දැඩි ලෙස ආනයන මත යැපෙන ආර්ථිකයක් බැවින් ඔවුන් සඳහා තීරුබදු ටයිට්-ටැට් වෙත පිවිසීම ව්‍යසනයක් වනු ඇත. රුමේනියාව එතරම් කාර්මිකකරණය වී නොතිබුණි, එබැවින් ඔවුන් නිදහස් වෙළඳ ආර්ථිකයකට සංක්‍රමණය වීමට පෙර ඔවුන්ගේ කාර්මික පදනම වර්ධනය කර ගැනීමට උදව් කරන යම් ආරක්ෂණවාදයකින් ඔවුන්ට ප්‍රතිලාභ ලැබිය හැකිය. 