Rationing didn't have much of a long-term impact on British cuisine, "traditional British" dishes tend to either pre-date the 20th century (fish  &  chips, various pies, stews, hotpots, roasts, puddings etc.) or post-date rationing (when "traditional" becomes more problematic, e.g. chicken tikka masala). Rationing restricted key elements of many dishes - meat, butter, cheese, fats, sugar - so wartime recipes were focused on improvisation and substitution, using unrationed foods (largely fresh fruit and vegetables) as far as possible. Bread, for example, was standardised as the National Loaf, a wholemeal recipe that made the most efficient use of flour but was not particularly appetising. King's College, London have the [Potato Pete recipe book] (_URL_1_) online featuring such delights as "Pink and Green Purée" (mashed potato with carrot and watercress and "a small piece of margarine or dripping if it can be spared"). [Lord Woolton Pie] (_URL_0_), named after the Minister of Food, was a vegetable pie topped with potato or wheatmeal pastry, "forced on somewhat reluctant tables" during the war and hardly a staple of post-rationing dinners; likewise [carrot flan] (_URL_4_). The replacement of ice creams with a [carrot onna stick] (_URL_3_) was another innovation rapidly forgotten post-war.

I'm not sure I'd jump to tinned tomatoes being a traditional British food, except perhaps as part of a "full English" breakfast, but tinned foods were more of a luxury than a staple. In 1942 a points system of rationing was introduced to cover "processed foods such as canned fish, meat, beans, and fruit; biscuits; rice, oats, and other cereal products; cheese and condensed milk; dried fruit and pulses; and certain preserves". These were items where supply fluctuated, so guaranteed rations by weight were impractical, but a points system meant that the rich were unable to corner the market where they were available, and points values could be adjusted to reflect supply. A person had 20 points to spend in a month; in 1942 tomatoes required 6 points for a medium tin, 9 points for a large tin; tinned beans in tomato sauce were 4 points, tinned beans in brine were 1 point.

A full English breakfast isn't a bad way of demonstrating the restrictions of rationing. Let's say you fry up four rashers of bacon, an egg, sausages, and fried bread, and serve it with tinned tomatoes, baked beans, and toast with plenty of butter. That's used up most of an entire **week's** ration for an adult (as shown in [this photo] (_URL_2_) from the Imperial War Museum).

Rationing did have a democratising effect on food consumption, and was in some ways quite healthy with the focus on fresh vegetables, but was hardly conducive to appetising dishes that would outlast the restrictions.
සලාකකරණය බ්‍රිතාන්‍ය ආහාර සඳහා දිගුකාලීන බලපෑමක් ඇති කළේ නැත, &quot;සාම්ප්‍රදායික බ්‍රිතාන්‍ය&quot; කෑම වර්ග 20 වැනි සියවසට පෙර (මාළු සහ චිප්ස්, විවිධ පයි, ස්ටූ, හොට්පොට්, රෝස්ට්, පුඩිං ආදිය) හෝ පසු -දින සලාකනය (&quot;සාම්ප්‍රදායික&quot; වඩාත් ගැටළු සහගත වන විට, උදා: චිකන් ටික්කා මසාලා). මස්, බටර්, චීස්, මේද, සීනි - බොහෝ කෑම වර්ගවල ප්‍රධාන අංග සලාකනය සීමා කර ඇත, එබැවින් යුධ කාලීන වට්ටෝරු වැඩි දියුණු කිරීම සහ ආදේශ කිරීම කෙරෙහි අවධානය යොමු කර ඇති අතර, හැකිතාක් දුරට සලාක නොකළ ආහාර (බොහෝ දුරට නැවුම් පලතුරු සහ එළවළු) භාවිතා කරයි. නිදසුනක් වශයෙන් පාන්, ජාතික රොටියක් ලෙස ප්‍රමිතිගත කරන ලදී, පිටි වඩාත් කාර්යක්ෂමව භාවිතා කළ නමුත් විශේෂයෙන් රසවත් නොවූ සම්පූර්ණ ආහාර වට්ටෝරුවකි. කිංග්ස් කොලේජ්, ලන්ඩනයේ [Potato Pete වට්ටෝරු පොත] (_URL_1_) ඔන්ලයින් ඇත &quot;රෝස සහ කොළ Purée&quot; (කැරට් සහ දියවැල් සමග පොඩි කළ අර්තාපල් සහ &quot;කුඩා මාගරින් කෑල්ලක් හෝ එය ඉතිරි කළ හැකි නම්&quot;). [Lord Woolton Pie] (_URL_0_), ආහාර අමාත්‍යවරයාගේ නමින් නම් කරන ලද, එය අර්තාපල් හෝ තිරිඟු පිටි පේස්ට්‍රිවලින් යුත් එළවළු පයි එකක් විය, යුද්ධය අතරතුර &quot;තරමක් අකමැත්තෙන් යුත් මේස මත බලෙන්&quot; ඇති වූ අතර පශ්චාත් සලාක රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහවල ප්‍රධාන ආහාරයක් නොවේ; එලෙසම [කැරට් ෆ්ලැන්] (_URL_4_). අයිස්ක්‍රීම් වෙනුවට [කැරට් ඕනා පොල්ලක්] (_URL_3_) යනු පශ්චාත් යුධ සමයේ වේගයෙන් අමතක වූ තවත් නවෝත්පාදනයක් විය. සමහර විට &quot;සම්පූර්ණ ඉංග්‍රීසි&quot; උදෑසන ආහාරයක කොටසක් ලෙස හැර, සාම්ප්‍රදායික බ්‍රිතාන්‍ය ආහාරයක් වන ටින් තක්කාලි වෙත මා පනින්නේ යැයි මට විශ්වාස නැත, නමුත් ටින් කළ ආහාර ප්‍රධාන ආහාරයකට වඩා සුඛෝපභෝගී විය. 1942 දී &quot;ටින් මාළු, මස්, බෝංචි සහ පළතුරු වැනි සැකසූ ආහාර, බිස්කට්, සහල්, ඕට්ස් සහ අනෙකුත් ධාන්‍ය නිෂ්පාදන, චීස් සහ උකු කිරි, වියළි පලතුරු සහ ඇට වර්ග; සහ ඇතැම් කල් තබා ගැනීම් ආවරණය කිරීම සඳහා ලකුණු ක්‍රමයක් හඳුන්වා දෙන ලදී. &quot;. මේවා සැපයුම උච්චාවචනය වූ අයිතම, එබැවින් බර අනුව සහතික කළ සලාක ප්‍රායෝගික නැත, නමුත් ලකුණු ක්‍රමයකින් අදහස් කළේ ධනවතුන්ට ඒවා පවතින වෙළඳපල කොන් කිරීමට නොහැකි වන අතර ලකුණු අගයන් සැපයුම පිළිබිඹු වන පරිදි සකස් කළ හැකි බවයි. පුද්ගලයෙකුට මාසයක් තුළ වියදම් කිරීමට ලකුණු 20 ක් තිබුණි; 1942 තක්කාලි සඳහා මධ්‍යම ටින් එකක් සඳහා ලකුණු 6ක්, විශාල ටින් එකක් සඳහා ලකුණු 9ක් අවශ්‍ය විය. තක්කාලි සෝස්වල ටින් කළ බෝංචි ලකුණු 4 ක්, අති ක්ෂාරවල ටින් කළ බෝංචි ලකුණු 1 ක් විය. සම්පූර්ණ ඉංග්‍රීසි උදෑසන ආහාරය සලාකයේ සීමාවන් ප්‍රදර්ශනය කිරීමේ නරක ක්‍රමයක් නොවේ. අපි හිතමු ඔබ බේකන් පෙති හතරක්, බිත්තරයක්, සොසේජස් සහ බැදපු පාන්, ටින් කළ තක්කාලි, බේක් කරන ලද බෝංචි සහ බටර් ඕනෑ තරම් සමඟ ටෝස්ට් සමඟ පිළිගන්වන්න. එය වැඩිහිටියෙකු සඳහා සම්පූර්ණ **සතියක** සලාකයෙන් වැඩි ප්‍රමාණයක් භාවිතා කර ඇත (ඉම්පීරියල් යුධ කෞතුකාගාරයෙන් [මෙම ඡායාරූපයේ] (_URL_2_) පෙන්වා ඇත. සලාකනය ආහාර පරිභෝජනය කෙරෙහි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී බලපෑමක් ඇති කළ අතර, නැවුම් එළවළු කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීමත් සමඟ යම් ආකාරයකින් තරමක් සෞඛ්‍ය සම්පන්න වූ නමුත් සීමාවන් ඉක්මවා යන ආහාර රුචිය ඇති කිරීමට කිසිසේත්ම හිතකර නොවීය.