This is actually quite complicated. In short, it depends on the specific atom and how its electronic structure is. It is not possible to further understand this from Bohr's model which just considers the different energy levels n=1,2,3... as you described it.

To go into a little more detail: If you calculate the possible energy levels of electrons around an atomic nucleus using quantum mechanics, you end up with an incredibly high number. You can sort those levels using not only n, but also the three additional quantum numbers l, m and s. Each of these solutions is a possible wavefunction for an electron to have. The probability that an electron will "jump" from energy level x to level y depends on the overlap of these two wavefunctions. The greater the overlap, the more likely is the transition (absorption and emission have equal probabilities). There are many transitions that are not possible ("forbidden"), most often because there is a change in angular momentum greater than a single photon can carry or some other quantity is not preserved. The fancy term for these probabilities is Clebsch-Gordan coefficients, whether a transition is allowed is determined through so-called selection rules.

It's maybe worth noting that it's impossible to calculate the transition probabilities exactly for atoms that are not hydrogen, for all other atoms we have to use numerical methods and approximations.
මෙය ඇත්තෙන්ම තරමක් සංකීර්ණයි. කෙටියෙන් කිවහොත්, එය නිශ්චිත පරමාණුව සහ එහි ඉලෙක්ට්‍රොනික ව්‍යුහය මත රඳා පවතී. ඔබ විස්තර කළ පරිදි විවිධ ශක්ති මට්ටම් n=1,2,3... පමණක් සලකන බෝර්ගේ ආකෘතියෙන් මෙය තවදුරටත් තේරුම් ගත නොහැක. තව ටිකක් විස්තර කිරීමට: ඔබ ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාව භාවිතයෙන් පරමාණුක න්‍යෂ්ටියක් වටා ඇති ඉලෙක්ට්‍රෝනවල ඇති විය හැකි ශක්ති මට්ටම් ගණනය කළහොත්, ඔබ අවසන් වන්නේ ඇදහිය නොහැකි තරම් ඉහළ සංඛ්‍යාවක් සමඟිනි. ඔබට එම මට්ටම් n පමණක් නොව, l, m සහ s යන අතිරේක ක්වොන්ටම් සංඛ්‍යා තුන භාවිතා කර වර්ග කළ හැක. මෙම සෑම විසඳුමක්ම ඉලෙක්ට්‍රෝනයකට තිබිය හැකි තරංග ක්‍රියාකාරිත්වයකි. ඉලෙක්ට්‍රෝනයක් ශක්ති මට්ටමේ x සිට y මට්ටම දක්වා &quot;පැනීම&quot; සම්භාවිතාව රඳා පවතින්නේ මෙම තරංග ශ්‍රිත දෙකේ අතිච්ඡාදනය මතය. අතිච්ඡාදනය වැඩි වන තරමට, සංක්‍රාන්තිය වැඩි වේ (අවශෝෂණය සහ විමෝචනය සමාන සම්භාවිතාවන් ඇත). කළ නොහැකි (&quot;තහනම්&quot;) බොහෝ සංක්‍රාන්ති ඇත, බොහෝ විට තනි ෆෝටෝනයකට ගෙන යා හැකි ප්‍රමාණයට වඩා වැඩි කෝණික ගම්‍යතාවයේ වෙනසක් ඇති නිසා හෝ වෙනත් ප්‍රමාණයක් සංරක්ෂණය වී නොමැත. මෙම සම්භාවිතාවන් සඳහා විසිතුරු පදය Clebsch-Gordan සංගුණක වේ, සංක්‍රාන්තියකට අවසර තිබේද යන්න තීරණය කරනු ලබන්නේ ඊනියා තේරීම් රීති හරහාය. හයිඩ්‍රජන් නොවන පරමාණු සඳහා සංක්‍රාන්ති සම්භාවිතාව හරියටම ගණනය කළ නොහැකි බව සඳහන් කිරීම වටී, අනෙක් සියලුම පරමාණු සඳහා සංඛ්‍යාත්මක ක්‍රම සහ ආසන්න කිරීම් භාවිතා කළ යුතුය.