tl;dr so essentially we had a vote to decide to print laws in German as well as English and it's possible utopians may have advocated making Greek Latin or French an official language (" considered in the late 18th century to be the languages of God, rationality, and democracy, respectively.") but there would have been nowhere near any sort of majority in support and a vote for that never happened.
 

I want to step back from the direct question and provide some historical context for the Mulhlenberg legend and the idea people proposed greek as the official language of the US since both are based on actual historical events. 

1. greek proposal [The Marquis de Chastellux] (_URL_1_) was one of the liberal french nobles who went to america to support the revolution and was in the Académie française. Serving in Rochambeau's staff (be glad you don't have to read that guy's handwriting) he struck up a personal friendship with washington and in his letters he mentioned [some were proposing using Hebrew](_URL_3_) as the national language

 >  the proposal was, that it should be taught in the schools and made use of in all public acts. We may imagine this project went no farther but we conclude from the mere suggestion that the Americans could not express in a more energetic manner their aversion to the English.

Similarly 19th century american [Charles Astor Bristed](_URL_2_) appears to have made the claim that people were proposing Greek be the American language causing Roger Sherman to make a famous quip (see below)

the best claim for a direct quotation of the work i can find follows:

The American scholar and author Charles Astor Bristed wrote in 1855: “It is still on record that a legislator seriously proposed that the young republic should complete its independence by adopting a different language from that of the mother country, [like] ‘the Greek for instance.’ But this proposition was summarily extinguished by a suggestion of a fellow representative (Roger Sherman of Connecticut, delegate to the Continental Congress and a member of the committee that drafted the Declaration of Independence) that ‘it would be more convenient for us to keep the language as it was, and make the English speak Greek.”

I can't actually find a source before Bristed for the quote or event so it may be apocryphal.  


2.  the Mulhlenberg legend:

_URL_0_  (going to cite a  good chunk from this)
 >  In April, 1987, an election judge from Missouri wrote to Ann Landers citing the following excerpt from the local Election Manual to support the argument that everyone's vote counts: “In 1776, one vote gave America the English language instead of German.” The statement is not strictly true, as many of Landers' more alert readers quickly pointed out...On January 13, 1795, Congress considered a proposal, not to give German any official status, but merely to print the federal laws in German as well as English. During the debate, a motion to adjourn failed by one vote. The final vote rejecting the translation of federal laws, which took place one month later, is not recorded.
The translation proposal itself originated as a petition to Congress on March 20, 1794, from a group of Germans living in Augusta, Virginia. ...the Aurora Gazette[:] “A great variety of plans were proposed, but none that seemed to meet the general sense of the House” (22 January, 1795, p. 3).
A vote to adjourn and sit again on the recommendation failed, 42 to 41, but there is no reason to believe from this close vote that more than token support existed for publishing the laws in German. The vote to adjourn seems to have been interpreted by the House as a vote of no confidence both in the committee's recommendation to translate the laws and in its recommendation on the distribution of the sets of laws once they were published in English...if sentiment on the issue in Congress was anything like sentiment in Pennsylvania, translation was probably opposed by a substantial majority of the representatives...
One month later, on February 16, 1795, the House once again considered the question... This time some of the actual debate has been preserved [see site]
The January vote on adjournment is sometimes known as “the Muhlenberg Vote,” after the Speaker of the House of Representatives, Pennsylvania's Frederick Augustus Muhlenberg, a Federalist who spoke German with difficulty, so it is claimed, and who was at any rate a member of a prominent family of assimilated Germans...tradition has it that Muhlenberg stepped down to cast the deciding negative, thereby dooming German in America to minority-language status [but we don't have the roll call]...
Nonetheless, Muhlenberg was blamed for selling out German language interests by **Franz Lher, whose 1847 History and Achievements of the Germans in America** presents a garbled though frequently cited account of what is supposed to have happened. **Lher places the crucial language vote not in the U.S. Congress, but in the Pennsylvania legislature, over which Muhlenberg had earlier presided.** ... However, Muhlenberg later did manage to irritate his German constituents by casting the deciding vote in favor of the Jay Treaty during the Fourth Congress, a move which drove his brother-in-law to stab him and which cost him the next election in 1796. This significant tie-breaker soon became confused with the earlier adjournment cliff-hanger, conveniently fleshing out the myth of the German vote (Feer 1952, 401). 

the bold portion highlights where i think Ben Franklin got brought into this false narrative. A game of telephone caused Franklin, a figure everyone still knows, to replace a now obscure Pennsylvanian. 
tl;dr එබැවින් අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම අපට ජර්මානු සහ ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් නීති මුද්‍රණය කිරීමට තීරණය කිරීමට ඡන්දයක් තිබූ අතර ග්‍රීක ලතින් හෝ ප්‍රංශ රාජ්‍ය භාෂාවක් බවට මනෝරාජිකයින් අනුබල දෙන්නට ඇත (&quot;18 වන සියවසේ අගභාගයේදී දෙවියන්ගේ භාෂා ලෙස සැලකේ, පිළිවෙලින් තාර්කිකත්වය සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය.&quot;) නමුත් ඒ සඳහා කිසිදු ආකාරයක බහුතර බලයක් සහය දක්වන අතර ඒ සඳහා ඡන්දයක් කිසිදා සිදුනොවනු ඇත. මට සෘජු ප්‍රශ්නයෙන් පසු බැස මුල්ලෙන්බර්ග් පුරාවෘත්තය සහ මිනිසුන් විසින් ග්‍රීක් එක්සත් ජනපදයේ නිල භාෂාව ලෙස යෝජනා කරන ලද අදහස සඳහා යම් ඓතිහාසික සන්දර්භයක් සැපයීමට අවශ්‍ය වේ, මන්ද දෙකම සැබෑ ඓතිහාසික සිදුවීම් මත පදනම් වේ. 1. ග්‍රීක යෝජනාව [The Marquis de Chastellux] (_URL_1_) යනු විප්ලවයට සහාය දැක්වීමට ඇමරිකාවට ගොස් ඇකඩමි ප්‍රංශයේ සිටි ලිබරල් ප්‍රංශ වංශාධිපතියන්ගෙන් කෙනෙකි. Rochambeau ගේ කාර්ය මණ්ඩලයේ සේවය කරමින් (ඔබට එම පුද්ගලයාගේ අත් අකුරු කියවීමට අවශ්‍ය නොවීම ගැන සතුටු වන්න) ඔහු වොෂින්ටනය සමඟ පුද්ගලික මිත්‍රත්වයක් ඇති කර ගත් අතර ඔහුගේ ලිපිවල ඔහු සඳහන් කළේ [සමහරු හෙබ්‍රෙව් භාවිතා කිරීමට යෝජනා කරමින්](_URL_3_) ජාතික භාෂාව ලෙස &gt; යෝජනාව විය. , එය පාසල්වල ඉගැන්විය යුතු අතර සියලුම පොදු ක්‍රියාවන්හිදී ප්‍රයෝජනයට ගත යුතුය. මෙම ව්‍යාපෘතිය වැඩි දුරක් ගියේ නැතැයි අපට සිතිය හැකි නමුත් ඇමරිකානුවන්ට ඉංග්‍රීසින් කෙරෙහි ඔවුන්ගේ අකමැත්ත වඩාත් ජවසම්පන්න ලෙස ප්‍රකාශ කළ නොහැකි බවට වූ හුදු යෝජනාවෙන් අපි නිගමනය කරමු. ඒ හා සමානව, 19 වන සියවසේ ඇමරිකානු [Charles Astor Bristed](_URL_2_) විසින් ග්‍රීක භාෂාව ඇමරිකානු භාෂාව ලෙස යෝජනා කරන බව ප්‍රකාශ කර ඇති බව පෙනේ, එමඟින් රොජර් ෂර්මන් විසින් කෘතියේ සෘජු උපුටා දැක්වීමක් සඳහා හොඳම ප්‍රකාශය (පහත බලන්න) පහත සඳහන් දෑ සොයා ගත හැක: ඇමරිකානු විද්වතුන් සහ කතුවරයා වන චාල්ස් ඇස්ටර් බ්‍රිස්ටඩ් 1855 දී මෙසේ ලිවීය: &quot;තරුණ ජනරජය මව් රටෙන් වෙනස් භාෂාවක් භාවිතා කිරීමෙන් එහි ස්වාධීනත්වය සම්පූර්ණ කළ යුතු බවට නීති සම්පාදකයෙකු බරපතල ලෙස යෝජනා කළ බව තවමත් වාර්තා වේ. &#39;උදාහරණයක් ලෙස ග්‍රීක.&#39; නමුත් මෙම යෝජනාව සාරාංශ වශයෙන් නිවා දැමුවේ සෙසු නියෝජිතයෙකුගේ යෝජනාවකින් (කනෙක්ටිකට්හි රොජර් ෂර්මන්, කොන්ටිනෙන්ටල් කොන්ග්‍රසයේ නියෝජිත සහ නිදහස් ප්‍රකාශය කෙටුම්පත් කළ කමිටුවේ සාමාජික) &#39;භාෂාව තබා ගැනීම අපට වඩාත් පහසු වනු ඇත. ඒ වගේම ඉංග්‍රීසි භාෂාව කතා කරන්න සලස්වන්න.” උපුටා දැක්වීම හෝ සිදුවීම සඳහා බ්‍රිස්ටෙඩ්ට පෙර මට ඇත්ත වශයෙන්ම මූලාශ්‍රයක් සොයාගත නොහැකි විය, එබැවින් එය අපෝක්‍රිෆාල් විය හැකිය. 2. Mulhlenberg පුරාවෘත්තය: _URL_0_ (මෙයින් හොඳ කොටසක් උපුටා දැක්වීමට යයි) &gt; 1987 අප්‍රේල් මාසයේදී, Missouri හි මැතිවරණ විනිසුරුවරයෙක් Ann Landers වෙත ප්‍රාදේශීය මැතිවරණ අත්පොතෙන් පහත උපුටනය උපුටා දක්වමින් සෑම කෙනෙකුගේම ඡන්දය ගණන් ගනී යන තර්කයට සහාය දක්වයි: 1776 දී එක් ඡන්දයක් ඇමරිකාවට ජර්මානු භාෂාව වෙනුවට ඉංග්‍රීසි භාෂාව ලබා දුන්නේය. මෙම ප්‍රකාශය දැඩි ලෙස සත්‍ය නොවේ, බොහෝ ලෑන්ඩර්ස්ගේ වැඩි අවධානයෙන් සිටින පාඨකයින් ඉක්මනින් පෙන්වා දුන් පරිදි...1795 ජනවාරි 13 දින, කොන්ග්‍රසය යෝජනාවක් සලකා බැලුවේ ජර්මානුවන්ට නිල තත්වයක් ලබා නොදී, ජර්මානු භාෂාවෙන් ෆෙඩරල් නීති මුද්‍රණය කිරීමට පමණි. මෙන්ම ඉංග්රීසි. විවාදය අතරතුර කල් තැබීමේ යෝජනාව එක ඡන්දයකින් අසාර්ථක විය. මාසයකට පසුව සිදු වූ ෆෙඩරල් නීති පරිවර්තනය ප්රතික්ෂේප කරන අවසන් ඡන්දය වාර්තා නොකෙරේ. පරිවර්තන යෝජනාවම ආරම්භ වූයේ 1794 මාර්තු 20 වන දින වර්ජිනියාවේ ඔගස්ටා හි වෙසෙන ජර්මානු ජාතිකයන් පිරිසකගෙන් කොන්ග්‍රසයට පෙත්සමක් වශයෙනි. ...අරෝරා ගැසට් පත්‍රය[:] “විශාල විවිධ සැලසුම් යෝජනා කරන ලදී, නමුත් ඒ කිසිවක් සභාවේ සාමාන්‍ය හැඟීම සපුරාලන බවක් පෙනෙන්නට නොතිබුණි” (22 ජනවාරි, 1795, පිටුව. 3). 42ට 41ක් ලෙස කල් තැබීමට සහ නැවත අසුන් ගැනීමට ඡන්දයක් අසාර්ථක විය, නමුත් ජර්මානු භාෂාවෙන් නීති ප්‍රකාශයට පත් කිරීම සඳහා සංකේතාත්මක සහයෝගයට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් පැවති බව මෙම සමීප ඡන්දයෙන් විශ්වාස කිරීමට හේතුවක් නැත. කල් තැබීමේ ඡන්දය, නීති පරිවර්තනය කිරීම සඳහා වූ කමිටුවේ නිර්දේශය සහ නීති මාලාව ඉංග්‍රීසියෙන් ප්‍රකාශයට පත් කළ පසු බෙදා හැරීම පිළිබඳ එහි නිර්දේශය යන දෙකෙහිම විශ්වාසභංගයක් ලෙස සභාව විසින් අර්ථකථනය කර ඇති බව පෙනේ. කොංග්‍රසයේ ප්‍රශ්නය පෙන්සිල්වේනියාවේ හැඟීම්වලට සමාන දෙයක් විය, පරිවර්තනයට බොහෝ නියෝජිතයින් බොහෝ විට විරුද්ධ විය... මාසයකට පසු, 1795 පෙබරවාරි 16 වැනි දින, සභාව නැවත වරක් ප්‍රශ්නය සලකා බැලුවේය... මෙවර සමහර සත්‍ය විවාදය සංරක්ෂණය කර ඇත [අඩවිය බලන්න] කල් දැමීම පිළිබඳ ජනවාරි ඡන්දය සමහර විට &quot;මුලන්බර්ග් ඡන්දය&quot; ලෙස හැඳින්වේ, නියෝජිත මන්ත්‍රී මණ්ඩලයේ කථානායක, පෙන්සිල්වේනියාවේ ෆෙඩරික් ඔගස්ටස් මුලන්බර්ග්, අමාරුවෙන් ජර්මානු භාෂාව කතා කළ ෆෙඩරල්වාදියෙකු වන බැවින් එය එසේ වේ. ප්‍රකාශ කරන ලද අතර, කෙසේ හෝ උකහාගත් ජර්මානුවන්ගේ ප්‍රමුඛ පෙළේ පවුලක සාමාජිකයෙකු වූ... සම්ප්‍රදායට අනුව, තීරණාත්මක නිෂේධනය කිරීමට මුලන්බර්ග් ඉවත් වූ අතර, එමඟින් ඇමරිකාවේ ජර්මානු ජාතිකයා සුළුතර භාෂා තත්ත්වයට පත් කරයි [නමුත් අපට නැත රෝල් කෝල්]... එසේ වුවද, 1847 ඇමරිකාවේ ජර්මානුවන්ගේ ඉතිහාසය සහ ජයග්‍රහණ** ෆ්‍රාන්ස් ලර් විසින් ජර්මානු භාෂා අවශ්‍යතා විකුණා දැමීම සම්බන්ධයෙන් මුලන්බර්ග්ට දෝෂාරෝපණය කරන ලදී. . **Lher තීරණාත්මක භාෂා ඡන්දය ලබා දෙන්නේ එක්සත් ජනපද කොන්ග්‍රසයේ නොව, මුලින් Muhlenberg මුලසුන දැරූ පෙන්සිල්වේනියා ව්‍යවස්ථාදායකයේ ය.** ... කෙසේ වෙතත්, Muhlenberg පසුව තීරණාත්මක ඡන්දය පක්ෂව ප්‍රකාශ කිරීමෙන් ඔහුගේ ජර්මානු ඡන්දදායකයන් කුපිත කිරීමට සමත් විය. හතරවන සම්මේලනය අතරතුර ජේ ගිවිසුමේ, ඔහුගේ මස්සිනා ඔහුට පිහියෙන් ඇනීමට පෙලඹවූ සහ 1796 දී මීළඟ මැතිවරනයේදී ඔහුට පාඩු කළ පියවරකි. මෙම සැලකිය යුතු ටයි-බ්‍රේකර් ඉක්මනින් කල් තැබීමේ ප්‍රපාතයේ එල්ලීම සමඟ ව්‍යාකූල විය, පහසු ලෙස මස් ජර්මානු ඡන්දය පිළිබඳ මිථ්‍යාවෙන් බැහැරව (ෆීර් 1952, 401). මෙම සාවද්‍ය ආඛ්‍යානයට බෙන් ෆ්‍රෑන්ක්ලින් ගෙන ආ බව මා සිතන පරිදි තද කොටස ඉස්මතු කරයි. දුරකථන ක්‍රීඩාවක් නිසා ෆ්‍රෑන්ක්ලින්, තවමත් කවුරුත් දන්නා චරිතයක්, දැන් අපැහැදිලි පෙන්සිල්වේනියානු ජාතිකයෙකු වෙනුවට ආදේශ කිරීමට හේතු විය. 