The most obvious answer is the older stuff had to freeze to allow the newer stuff to freeze on top of it. 

We can further show this by: Oxygen for example normally exists with 8 protons and neutrons giving O16. It can however exist in an isotope with 8 protons and 10 neutrons giving O18. In the same why Hydrogen can exist with 1 neutron or 2 (2 neutrons gives something called deuterium). 

Long story short the more of the high weight Isotopes (O18 and deuterium, these are harder to evaporate into the atmosphere so will be present in the H2O in greater quantities during cold spells) the colder the climate at that time.

Now fortunately every year is split into 2 periods, a cold period and a hot period, hence you can map back the summer and winter year after year as you go down the ice cores.


වඩාත්ම පැහැදිලි පිළිතුර නම් පැරණි දේ නව දේවල් මත කැටි කිරීමට ඉඩ දීම සඳහා කැටි කිරීමට සිදු වීමයි. අපට මෙය තවදුරටත් පෙන්විය හැක: උදාහරණයක් ලෙස ඔක්සිජන් සාමාන්‍යයෙන් ප්‍රෝටෝන 8 ක් සහ නියුට්‍රෝන O16 ලබා දෙයි. කෙසේ වෙතත් එය O18 ලබා දෙන ප්‍රෝටෝන 8ක් සහ නියුට්‍රෝන 10ක් සහිත සමස්ථානිකයක පැවතිය හැක. හයිඩ්‍රජන් නියුට්‍රෝන 1ක් හෝ 2ක් සමඟ පැවතිය හැක්කේ ඇයිද (නියුට්‍රෝන 2ක් ඩියුටීරියම් නම් දෙයක් ලබා දෙයි). දිගු කතාව කෙටියෙන් කිවහොත්, අධික බර සමස්ථානික (O18 සහ ඩියුටීරියම්, මේවා වායුගෝලයට වාෂ්ප වීම දුෂ්කර බැවින් සීතල කාලවලදී H2O හි වැඩි ප්‍රමාණවලින් පවතිනු ඇත) එකල දේශගුණය ශීතල වේ. දැන් වාසනාවකට මෙන් සෑම වසරකම කාල පරිච්ඡේද 2 කට බෙදා ඇත, සීතල කාල පරිච්ඡේදයක් සහ උණුසුම් කාල පරිච්ඡේදයක්, එබැවින් ඔබට අයිස් මධ්යයේ පහළට යන විට ගිම්හානය සහ ශීත කාලය වසරින් වසර සිතියම්ගත කළ හැකිය.

