Many people do keep diaries for the purpose of reading them later and remembering/keeping a record of past events. They can be valuable for historians, especially if the diarist is unusual for their place/time in keeping a diary. Martha Ballard is kind of a canonical example of this -- she was an 18th-century midwife in Maine who kept a diary, which would form the basis [for this book](_URL_0_). Now, Ballard was certainly unusual in being a literate woman during her time period who also kept a diary, so there's a great deal of argument over how representative her particular experiences were -- the book was something we read in my historiography class in grad school as it stimulated discussion of those questions. 

Moving to more typical diarists, the example from my field that comes to mind is Samuel Pepys, who kept a diary for 1660-1669. Pepys' diary is extensive and wanders quite a bit, but there are certainly indications in it that he realized that he was writing for posterity. He was involved in naval administration, and also lived through a tumultuous time in English history, and there are definitely descriptions of large events (the fire of London, the Great Plague) that seem written with an eye toward posterity; but he also records mundane events like the time he woke up in the morning and personal events like his pursuit (today we'd call it sexual assault) of servants. There diary has been published in multiple [editions](_URL_2_), including one that has portions of it [you can read online](_URL_1_). 
බොහෝ අය දිනපොත් තබා ගන්නේ ඒවා පසුව කියවීමට සහ අතීත සිදුවීම් මතක තබා ගැනීමට / තබා ගැනීමට ය. ඒවා ඉතිහාසඥයින්ට වටිනා විය හැකිය, විශේෂයෙන් දිනපොතක් තබා ගැනීමේදී දිනපොත ඔවුන්ගේ ස්ථානය/කාලය සඳහා අසාමාන්‍ය නම්. Martha Ballard මෙයට කැනොනිකල් උදාහරණයකි -- ඇය [මෙම පොත සඳහා](_URL_0_) පදනම වන දිනපොතක් තබා ගත් මේන් හි 18වන සියවසේ වින්නඹු මාතාවකි. දැන්, Ballard ඇගේ කාලය තුළ සාක්ෂරතා කාන්තාවක් වීම අසාමාන්‍ය වූ අතර ඇය දිනපොතක් ද තබා ගත්තාය, එබැවින් ඇගේ විශේෂ අත්දැකීම් කෙතරම් නියෝජනය වේද යන්න පිළිබඳව විශාල තර්කයක් තිබේ -- මෙම පොත අපගේ උපාධි පාසලේ මගේ ඉතිහාස ග්‍රන්ථ පන්තියේදී අපි කියවූ දෙයක්. එය එම ප්‍රශ්න සාකච්ඡා කිරීම උත්තේජනය කළ බැවිනි. වඩාත් සාමාන්‍ය දිනපොත්කරුවන් වෙත ගමන් කරන විට, මගේ ක්ෂේත්‍රයෙන් මතකයට එන ආදර්ශය වන්නේ 1660-1669 සඳහා දිනපොතක් තබා ගත් සැමුවෙල් පෙපිස් ය. පෙපිස්ගේ දිනපොත පුළුල් වන අතර තරමක් ඉබාගාතේ යයි, නමුත් ඔහු ලියන්නේ අනාගත පරපුර සඳහා බව ඔහු තේරුම් ගත් බවට ඇඟවීම් එහි ඇත. ඔහු නාවික පරිපාලනයට සම්බන්ධ වූ අතර, ඉංග්‍රීසි ඉතිහාසයේ කැලඹිලි සහිත කාලයක ජීවත් වූ අතර, අනාගත පරපුර දෙස ඇසින් ලියා ඇති බව පෙනෙන විශාල සිදුවීම් (ලන්ඩනයේ ගින්න, මහා වසංගතය) පිළිබඳ විස්තර නිසැකවම ඇත; නමුත් ඔහු උදේ අවදි වූ වේලාව වැනි ලෞකික සිදුවීම් සහ ඔහුගේ සේවකයින් පසුපස හඹා යාම (අද අපි එය ලිංගික අතවර ලෙස හඳුන්වමු) වැනි පුද්ගලික සිදුවීම් ද වාර්තා කරයි. එහි කොටස් ඇති [ඔබට සබැඳිව කියවිය හැක](_URL_1_) ඇතුළුව [සංස්කරණය](_URL_2_) බහුවිධ දිනපොත පළ කර ඇත. 