The best way I can explain it is to think of going on a road trip. To get from A to B, there are several routes you could take. You want to stop at a particular tourist attraction on the way, so that eliminates some of the possibilities. Another route is notorious for constant traffic jams, so that's out. Eventually, you come to one route that gets you where you want to go pretty efficiently, and that's the route you take.

Synthetic chemistry, particularly synthetic organic chemistry (yes, that's a real thing) works the same way. You start with a pretty simple molecule, then perform reactions to add specific new parts to the molecule until you get the desired product. Like the road trip, there are usually many ways to accomplish the goal, although there's usually far more options for the chemist. In fact, there are so many different groups and different ways to add them that I doubt any one chemist knows them all; that's why sometimes, companies will bring in a guy from outside to see if they can work out a more efficient process.
මට එය පැහැදිලි කළ හැකි හොඳම ක්‍රමය නම් මාර්ග ගමනක් යාමට සිතීමයි. A සිට B දක්වා යාමට, ඔබට ගත හැකි මාර්ග කිහිපයක් තිබේ. ඔබට මඟදී විශේෂිත සංචාරක ආකර්ශනයක නතර වීමට අවශ්‍ය වන අතර එමඟින් සමහර හැකියාවන් ඉවත් වේ. තවත් මාර්ගයක් නිරන්තර වාහන තදබදයට කුප්‍රකටය, එබැවින් එය අවසන් වේ. අවසානයේදී, ඔබ ඉතා කාර්යක්ෂමව යාමට අවශ්‍ය තැනට ඔබව ගෙන යන එක් මාර්ගයකට පැමිණේ, එය ඔබ ගන්නා මාර්ගයයි. කෘත්‍රිම රසායන විද්‍යාව, විශේෂයෙන්ම කෘත්‍රිම කාබනික රසායන විද්‍යාව (ඔව්, ඒක ඇත්ත දෙයක්) එකම විදිහට ක්‍රියා කරනවා. ඔබ ඉතා සරල අණුවකින් ආරම්භ කරන්න, පසුව ඔබ අපේක්ෂිත නිෂ්පාදනය ලබා ගන්නා තෙක් අණුවට නිශ්චිත නව කොටස් එකතු කිරීමට ප්‍රතික්‍රියා සිදු කරන්න. සාමාන්‍යයෙන් රසායන විද්‍යාඥයා සඳහා බොහෝ විකල්ප තිබුණද, මාර්ග චාරිකාව මෙන්, ඉලක්කය සපුරා ගැනීමට සාමාන්‍යයෙන් බොහෝ ක්‍රම තිබේ. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඒවා එකතු කිරීමට විවිධ කණ්ඩායම් සහ විවිධ ක්‍රම තිබේ, ඕනෑම එක් රසායන විද්‍යාඥයෙකු ඒවා සියල්ලම දන්නවාදැයි මට සැකයි; ඒ නිසා සමහර විට සමාගම් පිටතින් පිරිමි ළමයෙකු ගෙන්වා වඩා කාර්යක්ෂම ක්‍රියාවලියක් ක්‍රියාත්මක කළ හැකිද යන්න සොයා බලයි.