You can't just re-engineer a somatic cell (non-sex cell) and expect to see changes in the whole body just because of that one change (all of its daughter cells will be different, but only them). You can re-engineer somatic cells with a virus (a.... retrovirus?) which actually changes the DNA of a cell and then moves on to a new cell and keeps going and going.

Otherwise it would be much easier to re-engineer a zygote, that way the changes will affect the whole body. But, there are issues with that as well. Any changes made will be passed on to that person's offspring, regardless if they would want it or not. 

A merging of these two techniques would be something like: grabbing the already-determined, somatic cell in an embryo and changin that. Though I'm not too sure of the pros/cons of that.
ඔබට සොමැටික් සෛලයක් (ලිංගික නොවන සෛලයක්) ප්‍රති-ඉංජිනේරු කළ නොහැකි අතර එම එක් වෙනසක් නිසා මුළු ශරීරයේම වෙනස්කම් දැකීමට අපේක්ෂා කළ නොහැක (එහි සියලුම දියණියන්ගේ සෛල වෙනස් වනු ඇත, නමුත් ඒවා පමණි). ඔබට වෛරසයක් (a.... retrovirus?) සමඟින් සොමැටික් සෛල ප්‍රති-ඉංජිනේරු කළ හැක, එය සෛලයක DNA ඇත්තටම වෙනස් කර, පසුව නව සෛලයකට ගමන් කර දිගටම ගමන් කරයි. එසේ නොමැති නම්, zygote නැවත සකස් කිරීම වඩාත් පහසු වනු ඇත, එම වෙනස්කම් මුළු ශරීරයටම බලපානු ඇත. නමුත්, ඒකෙත් ප්‍රශ්න තියෙනවා. සිදු කරන ලද ඕනෑම වෙනස්කමක් එම පුද්ගලයාගේ දරුවන්ට අවශ්‍යද නැද්ද යන්න නොසලකා ඔවුන් වෙත ලබා දෙනු ඇත. මෙම ශිල්පීය ක්‍රම දෙක ඒකාබද්ධ කිරීම මෙවැනි දෙයක් වනු ඇත: දැනටමත් තීරණය කර ඇති, කලලයක් තුළ ඇති සොමැටික් සෛලය අල්ලා එය වෙනස් කිරීම. නමුත් එහි වාසි/අහිතකර ගැන මට වැඩි විශ්වාසයක් නැත.