Oxygen is a corrosive gas. It literally steals electrons from other atoms (ie oxidizes them). Our body uses oxygen this way to forcefully pull electrons through several chemical reactions, such as breaking down digested carbohydrates into biochemical energy. This is why you breathe.

Unfortunately, oxygen doesn't care which atoms it steals electrons from. It may steal from a protein or chunk of DNA that causes the victim molecule to no longer function correctly. Worse, the victim molecule is now unstable - it wants to either gain an electron back, or it needs to lose a second electron to become stable again. So now the victim molecule has become the predator, looking to prey on yet another molecule, and this cycle of electron violence continues. Sooner or later, molecules will become so "broken" that they can't function... proteins can't do their job, DNA becomes corrupted, etc. Then the cell's functioning starts to break down. If you're lucky (and healthy), your body will recognize the disruption and safely dispose of the cell. If you're not lucky, the faltering cell may become cancerous.

Antioxidants are various chemicals that can neutralize this effect to some extent, thereby preventing damage.


ඔක්සිජන් යනු විඛාදන වායුවකි. එය වෙනත් පරමාණු වලින් ඉලෙක්ට්‍රෝන සොරකම් කරයි (එනම් ඒවා ඔක්සිකරණය කරයි). දිරවන ලද කාබෝහයිඩ්‍රේට් ජෛව රසායනික ශක්තිය බවට බිඳ දැමීම වැනි රසායනික ප්‍රතික්‍රියා කිහිපයක් හරහා ඉලෙක්ට්‍රෝන බලහත්කාරයෙන් ඇද ගැනීමට අපගේ ශරීරය ඔක්සිජන් භාවිතා කරයි. මේ නිසා ඔබ හුස්ම ගන්නවා. අවාසනාවකට මෙන්, ඔක්සිජන් ඉලෙක්ට්‍රෝන සොරකම් කරන්නේ කුමන පරමාණුවලින්ද යන්න ප්‍රශ්නයක් නොවේ. එය වින්දිත අණුව තවදුරටත් නිවැරදිව ක්‍රියා නොකිරීමට හේතු වන ප්‍රෝටීනයකින් හෝ DNA කොටසකින් සොරකම් කළ හැකිය. නරකම දෙය නම්, වින්දිත අණුව දැන් අස්ථායී ය - එයට එක්කෝ ඉලෙක්ට්‍රෝනයක් නැවත ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය වේ, නැතහොත් නැවත ස්ථායී වීමට දෙවන ඉලෙක්ට්‍රෝනයක් අහිමි විය යුතුය. එබැවින් දැන් වින්දිත අණුව විලෝපිකයා බවට පත් වී තවත් අණුවක් ගොදුරු කර ගැනීමට බලා සිටින අතර මෙම ඉලෙක්ට්‍රෝන ප්‍රචණ්ඩත්වයේ චක්‍රය දිගටම පවතී. වැඩි කල් යන්නට මත්තෙන්, අණු ක්‍රියා කළ නොහැකි තරමට &quot;බිඳී&quot; යනු ඇත ... ප්‍රෝටීන වලට ඔවුන්ගේ කාර්යය කළ නොහැක, DNA දූෂිත වේ, යනාදිය. එවිට සෛලයේ ක්‍රියාකාරිත්වය බිඳ වැටීමට පටන් ගනී. ඔබ වාසනාවන්ත නම් (සහ නිරෝගී නම්), ඔබේ ශරීරය බාධාව හඳුනාගෙන සෛලය ආරක්ෂිතව බැහැර කරයි. ඔබ වාසනාවන්ත නොවන්නේ නම්, දුර්වල වන සෛලය පිළිකාවක් බවට පත්විය හැකිය. ප්‍රතිඔක්සිකාරක යනු විවිධ රසායනික ද්‍රව්‍ය වන අතර එමඟින් මෙම බලපෑම යම් ප්‍රමාණයකට උදාසීන කළ හැකි අතර එමඟින් හානි වළක්වා ගත හැකිය.

