Before that time period was [the last Ice Age](_URL_6_), which lasted for many thousands of years. The climate was so arid and difficult to survive in that it was not really possible for anyone to survive in one place long enough to discover  &  develop agriculture, since these groups of people were required to move around to be successful at [hunting  &  gathering](_URL_4_). 

There has been no evidence found of any type of homonids knowing how to cultivate plants before the last Ice Age, in the previous warm period ([the preceding interglacial](_URL_3_)), since only materials like bones and rocks can survive over such a vast amount of time. However, it is fairly safe to say that it is unlikely that they understood how to cultivate plants on a meaningful scale that early in their development. In addition, it is believed that there were relatively few homonids in the previous interglacial ([the Eemian](_URL_2_)), so it is likely that the naturally-occurring amounts of plants and animals could sustain a small, thinly-spread population without plant cultivation being neccessary. 

However, after the worst of the last Ice Age ([the Last Glacial Maximum](_URL_1_)) was finished, the climate began to warm up to the point that our planet entered the current warm period called the [Holocene](_URL_0_). Over several thousand years, this reliable climate has allowed humans enough stable, warm weather to stop surviving by only hunting and gathering, and to settle down and discover new ways to survive, such as agriculture, animal husbandry and new technology. 

As the human population slowly [increased over the last several thousand years](_URL_5_), the naturally-occurring amounts of food were not able to sustain the larger population, and much of the available arable land was occupied. Therefore, people found that it was increasingly desirable to aquire more food from their own land instead of fighting with other people (wars) over food supplies, so cultivation of plants became more and more necessary, causing the rise of agriculture in many different areas.
එම කාල සීමාවට පෙර [අවසාන අයිස් යුගය](_URL_6_), එය වසර දහස් ගණනක් පැවතුනි. දේශගුණය කෙතරම් ශුෂ්ක සහ නොනැසී පැවතීම දුෂ්කර ද යත්, කෘෂිකර්මාන්තය සොයා ගැනීමට සහ සංවර්ධනය කිරීමට තරම් කාලයක් එක තැනක ජීවත් වීමට කිසිවෙකුට නොහැකි විය, මන්ද මෙම පුද්ගලයින් කණ්ඩායම් [දඩයම් කිරීම සහ රැස් කිරීම] සාර්ථක වීමට එහා මෙහා යාමට අවශ්‍ය වූ බැවිනි. (_URL_4_). අස්ථි සහ පාෂාණ වැනි ද්‍රව්‍යවලට පමණක් එවැන්නක් මත නොනැසී පැවතිය හැකි බැවින්, පෙර උණුසුම් කාලපරිච්ඡේදයේ ([පෙර අන්තර් ග්ලැසියර](_URL_3_)) අවසාන අයිස් යුගයට පෙර ශාක වගා කිරීමට කිසිදු ආකාරයක හෝමොනයිඩ් වර්ගයක් දැන සිටි බවට කිසිදු සාක්ෂියක් හමු වී නොමැත. විශාල කාලයක්. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන්ගේ වර්ධනයේ මුල් අවධියේදී අර්ථවත් පරිමාණයෙන් ශාක වගා කරන්නේ කෙසේදැයි ඔවුන් තේරුම් ගෙන නොතිබූ බව පැවසීම තරමක් ආරක්ෂිත ය. මීට අමතරව, පෙර අන්තර් ග්ලැසියර ([ඊමියන්](_URL_2_)) හි සාපේක්ෂ වශයෙන් සමලිංගිකයන් ස්වල්පයක් සිටි බව විශ්වාස කෙරේ, එබැවින් ස්වාභාවිකව ඇති වන ශාක හා සතුන් ප්‍රමාණයෙන් කුඩා, සිහින්ව පැතිරී ඇති ජනගහනයක් නොමැතිව පවත්වා ගත හැකිය. ශාක වගා කිරීම අවශ්ය වේ. කෙසේ වෙතත්, අවසාන අයිස් යුගයේ නරකම කාලය ([අවසාන ග්ලැසියර උපරිමය](_URL_1_)) අවසන් වූ පසු, අපගේ ග්‍රහලෝකය [Holocene](_URL_0_) ලෙස හඳුන්වන වත්මන් උණුසුම් කාල පරිච්ඡේදයට ඇතුළු වන තරමට දේශගුණය උණුසුම් වීමට පටන් ගත්තේය. වසර දහස් ගණනක් පුරා මෙම විශ්වාසනීය දේශගුණය මිනිසුන්ට ප්‍රමාණවත් තරම් ස්ථාවර, උණුසුම් කාලගුණයක් දඩයම් කිරීමෙන් සහ රැස් කිරීමෙන් පමණක් නොනැසී පැවතීමටත්, කෘෂිකර්මය, සත්ව පාලනය සහ නව තාක්‍ෂණය වැනි පැවැත්මට නව ක්‍රම සොයා ගැනීමටත් ඉඩ ලබා දී ඇත. මිනිස් ජනගහනය සෙමෙන් [පසුගිය වසර දහස් ගණනක සිට වැඩිවෙමින්] (_URL_5_), ස්වභාවිකව ඇති වූ ආහාර ප්‍රමාණයට විශාල ජනගහනය පවත්වා ගැනීමට නොහැකි වූ අතර, පවතින වගා කළ හැකි ඉඩම්වලින් වැඩි ප්‍රමාණයක් අත්පත් කර ගන්නා ලදී. එමනිසා, ආහාර සැපයුම් සම්බන්ධයෙන් වෙනත් මිනිසුන් (යුද්ධ) සමඟ සටන් කිරීම වෙනුවට තම භූමියෙන් වැඩිපුර ආහාර ලබා ගැනීම වැඩි වැඩියෙන් අවශ්‍ය බව මිනිසුන් සොයා ගත් අතර, එබැවින් ශාක වගාව වඩ වඩාත් අවශ්‍ය වූ අතර විවිධ ප්‍රදේශවල කෘෂිකර්මාන්තයේ නැගීම ඇති විය.