This depends a bit on the proximity of the hotspot to the subduction zone and the nature of the material that makes up the island / feature. In a general sense, as plate motion translates an oceanic island away from the hotspot, the island will start to 'sink' as the area around the oceanic island cools (cooler crust = denser crust = lower elevation crust). This coupled with erosion of the island before it sinks below the surface and the potential for continued mass wasting after it is below the surface of the ocean, means that generally the prominence of former oceanic islands diminishes with distance from the hotspot. This is illustrated in [diagrams like these](_URL_2_) and can be seen in the real world in trails of seamounts behind hotspot related oceanic islands, like the [Hawaiian-Emperor seamount chain](_URL_4_).

The relative volume/prominence of the feature when it reaches the subduction zone will determine what exactly happens (and hence why distance between the subduction zone and the hotspot matters). Small seamounts and similar features are successfully subducted all the time, though their subduction may cause deformation of the [accretionary prism](_URL_6_) or overriding plate, e.g. [Dominguez et al, 1998](_URL_3_). If the seamount is larger or still a true oceanic island (or something really big, like an [oceanic plateau](_URL_5_)), then it is more likely that it will, at least in part, [accrete](_URL_0_) to the margin. An example of this would be the [Ontong-Java plateau](_URL_1_), an oceanic plateau which is related to the eruption of a plume head (i.e. the beginning of a hotspot) and that is now being subducted. Portions of the plateau material have been scraped off and are thrust up along the subduction margin while other portions have continued to be subducted.
මෙය මදක් රඳාපවතින්නේ හොට්ස්පොට් එක යටකිරීමේ කලාපයට ඇති සමීපත්වය සහ දිවයින/විශේෂාංගය සෑදෙන ද්‍රව්‍යයේ ස්වභාවය මතය. සාමාන්‍ය අර්ථයෙන්, තහඩු චලිතය උණුසුම් ස්ථානයෙන් ඉවතට සාගර දූපතක් පරිවර්තනය කරන බැවින්, සාගර දූපත අවට ප්‍රදේශය සිසිල් වන විට දූපත &#39;ගිලෙන්නට&#39; පටන් ගනී (සීතල කබොල = ඝන කබොල = පහළ උන්නතාංශ කබොල). මෙය මතුපිටට පහළින් ගිලා බැසීමට පෙර දිවයිනේ ඛාදනය සහ එය සාගර මතුපිටට පහළින් පසුව දිගින් දිගටම ස්කන්ධ අපතේ යාමේ හැකියාව සමඟ සම්බන්ධ වී ඇති අතර, සාමාන්‍යයෙන් පැරණි සාගර දූපත් වල ප්‍රමුඛතාවය උණුසුම් ස්ථානයෙන් දුරස්ථ වීමත් සමඟ අඩු වන බවයි. මෙය [මෙවැනි රූප සටහන්](_URL_2_) හි නිදර්ශනය කර ඇති අතර [Hawaiian-Emperor seamount chain](_URL_4_) වැනි හොට්ස්පොට් ආශ්‍රිත සාගර දූපත් පිටුපස මුහුදු කඳු වල මංපෙත්වල සැබෑ ලෝකයේ දැකිය හැකිය. ලක්‍ෂණය යටපත් කිරීමේ කලාපයට ළඟා වන විට එහි සාපේක්‍ෂ පරිමාව/ප්‍රමුඛත්වය හරියටම සිදුවන්නේ කුමක්ද යන්න තීරණය කරනු ඇත (එබැවින් උපහරණ කලාපය සහ හොට්ස්පොට් අතර දුර වැදගත් වන්නේ මන්ද). කුඩා සමුද්‍ර සන්ධි සහ සමාන ලක්ෂණ සෑම විටම සාර්ථකව යටපත් කරනු ලැබේ, නමුත් ඒවායේ යටපත් වීම [අක්‍රේෂනරි ප්‍රිස්මය](_URL_6_) හෝ අභිබවා යන තහඩුවේ විරූපණයට හේතු විය හැක, උදා [Dominguez et al, 1998](_URL_3_). මුහුදු කන්ද විශාල නම් හෝ තවමත් සැබෑ සාගර දූපතක් නම් (හෝ [සාගර සානුවක්](_URL_5_) වැනි ඇත්තෙන්ම විශාල දෙයක් නම්, එය අවම වශයෙන් අර්ධ වශයෙන් [accrete](_URL_0_) ආන්තිකය. මෙයට උදාහරණයක් වනුයේ [ඔන්ටොන්ග්-ජාවා සානුව](_URL_1_), සාගර සානුවක් වන අතර එය පිහාටු හිසක් (එනම් හොට්ස්පොට් එකක ආරම්භය) පිපිරීමට සම්බන්ධ වන අතර එය දැන් යටපත් වෙමින් පවතී. සානුවේ ද්‍රව්‍යවල කොටස් සීරීමට ලක් කර ඇති අතර ඒවා යටපත් කිරීමේ මායිම දිගේ ඉහළට තල්ලු කර ඇති අතර අනෙකුත් කොටස් දිගටම යටපත් වී ඇත.