The best place to start is probably VSEPR theory. VSEPR theory is basically concerned with the geometry taken by the bonds in a certain molecule as a function of basic electron-electron repulsion; bonds between atoms (which constitute the sharing of an electron pair basically at this stage) want to be as far from one another as possible. They also want maximum distance from lone pairs and so you get the basic shapes of small molecules.
BUT, VSEPR theory just places electron pairs in "bonds" or "lone pairs" - it doesn't take into account any real notion of quantum function or in other words, it does not concern itself with the nature of the orbitals that are associated with each atom of the molecule, such as methane having a carbon and 4 hydrogens. 

This is where valence bond theory comes in. After Lewis and Kekule, and with the contributions of quantum theory we knew that electrons were localised discreetly between nuclei in orbitals and it was the orbital interactions (overlaps) which gave rise to chemical bonds. So, atomic orbitals being 1s, 2s 2p x/y/z and molecular orbitals being pi and sigma bonds. Each orbital therefore was calculated to have it's shape ( from electron density calculations, but I'm just an organic chem grad so someone could give a much better explanation about the equations etc) and **using** the same ideas of electron repulsion etc. However, having orbital shapes allows a better grasp of reactivity, geometry and bond energy of molecules. 
Like our methane example the contribution of Pauling took into account hybridisation, the mixing of atomic orbitals to account for carbons four bonds, giving 4 sigma molecular orbitals from their overlap and the tetrahedral geometry being a result of equidistance from the 4 orbitals... And each C-H bond is the same energy

...*but they are not in fact equal*! It turns out that [the ESCA spectrum of methane shows 2 peaks corresponding to the removal of electrons from the 4 C-H bonds](_URL_0_). BUT VB theory predicts these should be equal in energy

This is because of Molecular Orbital Theory (MO). What this model contributes is that in fact, electrons are NOT localised to just bonds between distinct atoms. The orbitals of all the atoms in the molecule are combined in accordance to the *sum of all the atomic orbitals to each molecular orbital* So, for methane again, we have 4 1s orbitals from methane and the 2s, 2p x/y/z orbitals from carbon. This gives 8 possible MO's (because of the symmetry requirement for orbitals) but crucially, this predicts that one molecular orbital will have NO nodes arising from the 2s and 4 1s all bonding interaction, and 3 MO's which each have 1 node because of the contribution of a p orbital. Giving two different C-H bond energies

Again, I'm just an organic/biochem grad so I hope this helps
ආරම්භ කිරීමට හොඳම ස්ථානය බොහෝ විට VSEPR න්‍යාය වේ. VSEPR න්‍යාය මූලික වශයෙන් සැලකිලිමත් වන්නේ මූලික ඉලෙක්ට්‍රෝන-ඉලෙක්ට්‍රෝන විකර්ෂණයේ ශ්‍රිතයක් ලෙස යම් අණුවක බන්ධන මගින් ගනු ලබන ජ්‍යාමිතිය ගැන ය; පරමාණු අතර බන්ධන (මෙම අවස්ථාවෙහි මූලික වශයෙන් ඉලෙක්ට්‍රෝන යුගලයක් බෙදාගැනීමෙන් සමන්විත වේ) එකිනෙකාගෙන් හැකිතාක් දුරින් සිටීමට අවශ්‍ය වේ. ඔවුන්ට හුදකලා යුගල වලින් උපරිම දුරක් අවශ්‍ය වන අතර එමඟින් ඔබට කුඩා අණු වල මූලික හැඩයන් ලැබේ. නමුත්, VSEPR න්‍යාය ඉලෙක්ට්‍රෝන යුගල &quot;බන්ධන&quot; හෝ &quot;හුදකලා යුගල&quot; තුළ ස්ථානගත කරයි - එය ක්වොන්ටම් ශ්‍රිතය පිළිබඳ කිසිදු සැබෑ සංකල්පයක් හෝ වෙනත් වචන වලින් කිවහොත්, එය සම්බන්ධ වී ඇති කාක්ෂිකවල ස්වභාවය ගැන සැලකිල්ලක් නොදක්වයි. කාබන් සහ හයිඩ්‍රජන් 4ක් ඇති මීතේන් වැනි අණුවේ සෑම පරමාණුවක් සමඟම. සංයුජතා බන්ධන න්‍යාය පැමිණෙන්නේ මෙහිදීය. ලුවිස් සහ කැකුලේගෙන් පසුව සහ ක්වොන්ටම් න්‍යායේ දායකත්වයෙන් අපි දැන සිටියේ ඉලෙක්ට්‍රෝන කක්ෂවල න්‍යෂ්ටීන් අතර විචක්ෂණ ලෙස ස්ථානගත වී ඇති බවත් එය රසායනික බන්ධන ඇති වීමට හේතු වූ කක්ෂීය අන්තර්ක්‍රියා (අතිච්ඡාදනය) බවත්ය. එබැවින්, පරමාණුක කාක්ෂික 1s, 2s 2p x/y/z වන අතර අණුක කාක්ෂික pi සහ සිග්මා බන්ධන වේ. එබැවින් සෑම කක්ෂයකටම එහි හැඩය ඇති බවට ගණනය කරන ලදී (ඉලෙක්ට්‍රෝන ඝනත්ව ගණනය කිරීම් වලින්, නමුත් මම කාබනික රසායන විද්‍යාඥයෙක් පමණි, එබැවින් යමෙකුට සමීකරණ ආදිය ගැන වඩා හොඳ පැහැදිලි කිරීමක් කළ හැකිය) සහ **භාවිතය** ඉලෙක්ට්‍රෝන විකර්ෂණය යනාදිය පිළිබඳ එකම අදහස්. කෙසේ වෙතත්, කක්ෂීය හැඩතල තිබීම අණු වල ප්‍රතික්‍රියාශීලීත්වය, ජ්‍යාමිතිය සහ බන්ධන ශක්තිය වඩා හොඳින් ග්‍රහණය කර ගැනීමට ඉඩ සලසයි. අපගේ මීතේන් උදාහරණය මෙන්ම පෝලිංගේ දායකත්වය දෙමුහුන්කරණය, කාබන් බන්ධන හතරක් සඳහා පරමාණුක කාක්ෂික මිශ්‍ර කිරීම, ඒවායේ අතිච්ඡාදනය වීමෙන් සිග්මා අණුක කාක්ෂික 4 ක් ලබා දීම සහ කක්ෂ 4 ට සමාන දුර ප්‍රතිඵලයක් ලෙස චතුෂ්ක ජ්‍යාමිතිය ලබා දීම සැලකිල්ලට ගත්හ. සෑම CH බන්ධනයක්ම එකම ශක්තියයි ...*නමුත් ඒවා ඇත්ත වශයෙන්ම සමාන නොවේ*! එය [මීතේන් ESCA වර්ණාවලිය 4 CH බන්ධන වලින් ඉලෙක්ට්‍රෝන ඉවත් කිරීමට අනුරූප උච්ච 2 ක් පෙන්නුම් කරයි](_URL_0_). නමුත් VB න්‍යාය පුරෝකථනය කරන්නේ මේවා ශක්තියෙන් සමාන විය යුතු බවයි මෙයට හේතුව අණුක කාක්ෂික න්‍යාය (MO). මෙම ආකෘතිය දායක වන්නේ ඇත්ත වශයෙන්ම, ඉලෙක්ට්‍රෝන වෙනස් පරමාණු අතර බන්ධනවලට පමණක් ස්ථානගත වී නොමැති බවයි. අණුවේ ඇති සියලුම පරමාණු වල කාක්ෂික එක් එක් අණුක කාක්ෂිකයට *සියලු පරමාණුක කාක්ෂිකවල එකතුවට අනුකූලව ඒකාබද්ධ වේ* එබැවින්, මීතේන් සඳහා නැවතත්, අපට මීතේන් වලින් 1s කාක්ෂික 4 ක් සහ 2s, 2p x/y/z කාබන් වලින් කක්ෂ. මෙය හැකි MO 8 ක් ලබා දෙයි (කාක්ෂික සඳහා සමමිතික අවශ්‍යතාවය නිසා) නමුත් තීරනාත්මකව, එක් අණුක කාක්ෂිකයක 2s සහ 4 1s සියලු බන්ධන අන්තර්ක්‍රියා වලින් පැන නගින NO නෝඩ් සහ දායකත්වය නිසා MO 3 බැගින් ඇති බව පුරෝකථනය කරයි. ap orbital හි. නැවතත් වෙනස් CH බන්ධන ශක්තීන් දෙකක් ලබා දෙමින්, මම කාබනික/ජෛව රසායන උපාධිධාරියෙකු වන බැවින් මෙය උපකාර වනු ඇතැයි මම බලාපොරොත්තු වෙමි