I think this is pretty self a explanatory, but I'll do my best.  As far as I know, earlier armies were focused around phalanxes or turtle formations, think Greeks or romans, pretty much meaning they'd make walls out of living bodies and see which side broke first.  Early cavalry was more mobile, but didn't have stirrups, which didn't allow them the advantages of heavy cavalry in the middle ages.  Now imagine mobility with a more powerful punch.  Your army can out-maneuver your enemy, and when you meet on the field of battle, you have more control of location, which is a serious tactical advantage.  I'm sure seeing a herd of horses with bad guys on top of them charging down at you didn't help with morale, either.
මම හිතන්නේ මෙය පැහැදිලි කිරීමක් ලෙසයි, නමුත් මම මගේ උපරිමය කරන්නම්. මා දන්නා පරිදි, පෙර හමුදාවන් ෆැලන්ක්ස් හෝ කැස්බෑ සංයුති වටා අවධානය යොමු කර ඇත, ග්‍රීකයන් හෝ රෝමවරුන් සිතන්නේ, බොහෝ දුරට අදහස් කරන්නේ ඔවුන් ජීවමාන ශරීරවලින් බිත්ති සාදාගෙන මුලින්ම කැඩී ගියේ කුමන පැත්තද යන්නයි. මුල් අශ්වාරෝහක හමුදාව වඩාත් ජංගම වූ නමුත්, මධ්‍යකාලීන යුගයේ බර අශ්වාරෝහක හමුදාවේ වාසි වලට ඉඩ නොදෙන ස්ට්‍රප්ස් නොතිබුණි. දැන් වඩාත් බලවත් පහරක් සමඟ සංචලනය සිතන්න. ඔබේ හමුදාවට ඔබේ සතුරා පරාජය කළ හැකි අතර, ඔබ යුධ පිටියේදී හමු වූ විට, ඔබට ස්ථානය පිළිබඳ වැඩි පාලනයක් ඇත, එය බරපතල උපායික වාසියකි. නපුරු මිනිසුන් සිටින අශ්වයන් රංචුවක් ඔබ දෙසට ආරෝපණය කරනවා දැකීම චිත්ත ධෛර්යයට උදව් නොකළ බව මට විශ්වාසයි.