 >  From the 1970s on, many cults are associated with religiously-motivated mass suicide. Why did this develop during the 70s--or was it in fact continuing an older tradition?

Your question is really two different, but related, questions. The first one is "how did cults become associated with mass suicide?" The second one is "did religiously-motivated mass suicides occur prior to the 1970s?" I can definitely answer the first, but I don't know the full answer to the second, though I'll try to point you to articles I've read that try to touch on it.

Note: in your original question, you referred to them as "cults." "Cults" isn't necessarily wrong, but it also has negative connotations in common context. This isn't necessarily ideal in the academic context, since having an inherent negative bias towards these groups would hamper proper examination of these groups. As such, this leads to debate as to what these groups ought to be called, whether any proposed new names are adequate enough, or whether they should be renamed at all. Alternatives to the word "cult" have been proposed in the literature, including "new religious group", "sect", "charismatic movement", and "marginalized movement." If you want to read more about this, I suggest checking out "'Cults': What They Are" in _The Rhetoric of Religious Cults: Terms of Use and Abuse_ (Mooney, 2005). 

Due to this debate, you might see these terms used in quotes from the literature. I'll personally be referring to them as marginalized religious groups in my answer, but note that if you see "NRM" or "sect" or "cult" in a quote or in an article/book I cite, it refers to the same thing.

 >  How did marginalized religious groups become associated with mass suicide? 

Basically, Jonestown happened.

The anti-cult movements (which I'll abbreviate as ACMs) of the 60s and 70s often warned about marginalized religious groups. These warnings generally claim that said marginalized religious groups are:

* brainwashing members into joining the group;
* causing members to do things seen as "abnormal" by wider society (e.g. communal living, giving up old hobbies to devote all their energy to the group, moving to another place to join the group);
* physically, emotionally, and sexually abusing members of the group;
* financially exploiting and/or extorting members of the group;
* censoring dissent among members of the group;
* barring members from freely leaving the group; and
* forcing members to cut off contact with loved ones who might otherwise try to pull them out of the group.

You can see many of these claims leveled against groups such as the Children of God, the Unification Church, Hare Krishna, the Church of Scientology, Jehovah's Witnesses, and (of course) Peoples Temple (henceforth PT).

A summary of PT is needed to understand how Jonestown became a darling -- if you could call it that -- of ACMs. As the group existed for over 20 years, this summary will be a bit long, so I apologize. A breakdown can be found in _Raven: The Untold Story of the Rev. Jim Jones and His People_ (Reiterman, 1982), _Understanding Jonestown and Peoples Temple_ (Moore, 2009), _A Thousand Lives_ (Scheeres, 2011), and the well received documentary _Jonestown: The Life and Death of Peoples Temple_ (2008). First-hand accounts also exist; see _Stories from Jonestown_ (Fondakowski, 2013) and [this list (presented without comment)](_URL_3_) for examples.

PT was a marginalized religious group, led by Jim Jones, that operated between 1956 to 1978. The group originated in Indianapolis as an interracial Christian church, and ran social service programs such as church-run nursing homes and a soup kitchen. They later became affiliated with the Disciples of Christ. 

In 1965, after Jones warned of a nuclear holocaust that would devastate the midwest, the church moved to California, settling in Ukiah. They continued to do social service work in Ukiah and in San Francisco. Jones later expands the church, recruiting black people (often from other churches; many were poor, elderly, and/or otherwise felt dissatisfied with existing black religious groups such as the Black Church, Black Muslims, and the Nation of Islam) and white people (who were often middle-class and college educated), in San Francisco and Los Angeles. Jones preached anti-racism, advocated for "apostolic socialism" in his sermons, criticized the King James Version of the Bible for enabling racism and imperialism, and used healing sessions to great effect, causing them to gain members. PT also encourages members to live communally in PT-owned apartments, asking them to give up what they had with the promise of a stable allowance, housing, and food. The group also suffers from higher-ranking members choosing to leave the group around this time, most famously the "Eight Revolutionaries"/"Gang of Eight" in 1973, and Elmer and Deanna Mertle (later Al and Jeannie Mills) in 1975. Stories, accusations, and rumors of abuse, financial exploitation, and dodgy theology begin to circle the group, although for the most part they don't gain much traction in the media (outside an eight part series published in 1972, which ended prematurely after only four parts saw print). In 1973, PT begins work on an agricultural mission located in Guyana, in what is later known as Jonestown.

In 1975, after the election of George Moscone, Jones and PT begin to gain political influence. PT participates in political activism during this time, participating in letter writing campaigns and supporting the "Fresno Four" and the fight for the International Hotel (among others). In 1976, Jones becomes appointed to the San Francisco Housing Authority. Soon, Marshall Kilduff and Phil Tracy take interest in the group and Jim Jones in particular, and begin interviewing defectors, including new apostate Grace Stoen, who was now in a legal battle with her estranged husband, Tim Stoen, and PT, seeking custody for her son. Kilduff and Tracy publish [their article](_URL_4_) in _New West_'s August 1977 edition, leading to a mass exodus of PT members to Jonestown. 

A dedicated ACM group, known as the "Concerned Relatives," begin to mobilize against PT. Concerned Relatives consisted of PT apostates (the "Gang of Eight", the Mills, Grace Stoen, Tim Stoen -- Grace's estranged husband, who now teams up with her in their custody battle -- in 1977, and Deborah Layton Blakey in 1978) and relatives of PT members. They lobbied government agencies, congresspeople, and the media to do something about Jonestown, who they claimed were holding their loved ones against their will in a "concentration camp." (See: Concerned Relatives flyer ["This Nightmare is Taking Place Right Now"](_URL_2_), ["Accusation of Human Rights Violations by Rev James Warren Jones Against Our Children and Relatives at the Peoples Temple Jungle Encampment in Guyana, South America"](_URL_1_), and the [Affidavit of Deborah Layton Blakey](_URL_0_)\).

After the exodus, tension begins to mount in Jonestown. The custody battle escalates in September 1977 when the Stoens' lawyer gets a court order from the Guyanese government requesting that Jones appear with their son, leading to an event known as the "Six Day Siege," where PT members armed themselves with machetes and guns and patrolled the grounds for six days. The battle stalls after PT has a talk with the Guyanese government, but the damage has been done. Jones's paranoia increases, and with a US Postal Service memo asking workers to return Social Security checks going to Guyana, a US Customs INTERPOL report revealing that Customs investigated shipments to Jonestown, and FCC investigations regarding amateur license violations for their HAM radios, members begin to believe that the US government, in tandem with Concerned Relatives, is set out to destroy their group as part of the Cold War fight against communism. They hire Mark Lane (a conspiracy theorist who believed such a conspiracy existed against PT) for legal counsel, begin practice suicide drills, and increasingly discuss suicide or violence against PT critics as part of educational exercises.

Ultimately, the Concerned Relatives got the attention of Congressman Leo Ryan, who decides to go on an expedition to investigate these claims. PT tries to prevent Ryan from going to Jonestown, but they ultimately relent on 17 November 1978, and allow him, his congressional group, members of the media, and members of Concerned Relatives to enter Jonestown. 

Tragedy ensues on 18 November 1978. Sixteen people decide to defect from the group on that day, which upsets Jones. While the congressional group, the media, PT critics, and the defectors begin to board planes back to Georgetown, a PT group arrives and begins to shoot, ultimately killing five. PT members later gather in a central pavilion, where, after a prolonged discussion in which people express their fears of fascists coming in to kill their seniors and children and taking them back by force to the US, the group decides to self-destruct, primarily via poisoned Flavor-aid. One woman tries to argue against what was to happen during that discussion, but she fails to convince the group, and the self-destruction goes ahead. 909 PT members died that day, thus ending PT as a marginalized religious group.
 &gt; 1970 ගණන්වල සිට, බොහෝ ලබ්ධීන් ආගමික වශයෙන් පෙළඹවූ සමූහ සියදිවි නසාගැනීම් සමඟ සම්බන්ධ වේ. 70 ගණන්වල මෙය වර්ධනය වූයේ ඇයි - නැතහොත් ඇත්ත වශයෙන්ම එය පැරණි සම්ප්‍රදායක් දිගටම කරගෙන ගියේද? ඔබේ ප්‍රශ්නය ඇත්තෙන්ම වෙනස්, නමුත් සම්බන්ධ ප්‍රශ්න දෙකකි. පළමු එක නම් &quot;සමූහ සියදිවි නසාගැනීම් සමඟ සංස්කෘතීන් සම්බන්ධ වූයේ කෙසේද?&quot; දෙවැන්න නම් &quot;1970 දශකයට පෙර ආගමික අභිප්‍රේරිත සමූහ සියදිවි නසාගැනීම් සිදුවී තිබේද?&quot; මට අනිවාර්යයෙන්ම පළමු එකට පිළිතුරු දිය හැකිය, නමුත් දෙවැන්නට සම්පූර්ණ පිළිතුර මම නොදනිමි, නමුත් මම කියවූ ලිපි ඔබට පෙන්වා දීමට උත්සාහ කරමි. සටහන: ඔබේ මුල් ප්‍රශ්නයේදී, ඔබ ඔවුන්ව &quot;කල්ට්&quot; ලෙස සඳහන් කර ඇත. &quot;Cults&quot; අනිවාර්යයෙන්ම වැරදි නැත, නමුත් එය පොදු සන්දර්භය තුළ ඍණාත්මක අර්ථයන් ද ඇත. අධ්‍යයන සන්දර්භය තුළ මෙය අවශ්‍යයෙන්ම පරමාදර්ශී නොවේ, මන්ද මෙම කණ්ඩායම් කෙරෙහි ආවේනික නිෂේධාත්මක නැඹුරුවක් මෙම කණ්ඩායම්වල නිසි පරීක්ෂණයට බාධාවක් වනු ඇත. එනිසා, මෙම කණ්ඩායම් හැඳින්විය යුත්තේ කුමක් ද, යෝජිත නව නම් ප්‍රමාණවත් ද, නැතහොත් ඒවා කිසිසේත්ම නැවත නම් කළ යුතු ද යන්න පිළිබඳ විවාදයට තුඩු දෙයි. &quot;නව ආගමික කණ්ඩායම&quot;, &quot;නිකාය&quot;, &quot;ආකර්ශනීය ව්‍යාපාරය&quot; සහ &quot;ආන්තික ව්‍යාපාරය&quot; ඇතුළු සාහිත්‍යයේ &quot;කල්ට්&quot; යන වචනයට විකල්ප යෝජනා කර ඇත. ඔබට මේ ගැන වැඩිදුර කියවීමට අවශ්‍ය නම්, _The Retoric of Religious Cults: Terms of Use and Abuse_ (Mooney, 2005) හි ඇති &quot;&#39;Cults&#39;: What they are&quot; පරීක්ෂා කිරීමට මම යෝජනා කරමි. මෙම විවාදය හේතුවෙන්, සාහිත්‍යයේ උපුටා දැක්වීම් වල මෙම යෙදුම් භාවිතා වන බව ඔබට පෙනෙනු ඇත. මම පුද්ගලිකව මගේ පිළිතුරේ ඔවුන්ව කොන් කරන ලද ආගමික කණ්ඩායම් ලෙස හඳුන්වමි, නමුත් ඔබ උපුටා දැක්වීමක හෝ මා උපුටා දක්වන ලිපියක/පොතක &quot;NRM&quot; හෝ &quot;නිකාය&quot; හෝ &quot;කල්ට්&quot; දකින්නේ නම්, එයම සඳහන් කරන බව සලකන්න. දෙයක් &gt; සමූහ සියදිවි නසාගැනීම් සමඟ ආන්තික ආගමික කණ්ඩායම් සම්බන්ධ වූයේ කෙසේද? මූලික වශයෙන්, ජෝන්ස්ටවුන් සිදු විය. 60 සහ 70 ගණන්වල ආගමික විරෝධී ව්‍යාපාර (ඒසීඑම් ලෙස මම කෙටියෙන් කියමි) ආන්තික ආගමික කණ්ඩායම් ගැන බොහෝ විට අනතුරු ඇඟවීය. මෙම අනතුරු ඇඟවීම් සාමාන්‍යයෙන් කියා සිටින්නේ ආන්තිකකරණයට ලක් වූ ආගමික කණ්ඩායම් නම්: * සාමාජිකයන් කණ්ඩායමට එකතු වීම සඳහා මොළ සේදීම; * පුලුල් සමාජය විසින් &quot;අසාමාන්‍ය&quot; ලෙස දකින දේවල් කිරීමට සාමාජිකයන්ට සැලැස්වීම (උදා: වාර්ගික ජීවිතය, පැරණි විනෝදාංශ අතහැර කණ්ඩායමට තම සියලු ශක්තිය කැප කිරීම, කණ්ඩායමට සම්බන්ධ වීමට වෙනත් ස්ථානයකට යාම); * කණ්ඩායමේ සාමාජිකයින් ශාරීරිකව, චිත්තවේගීයව සහ ලිංගිකව අපයෝජනය කිරීම; * කණ්ඩායමේ සාමාජිකයින් මූල්‍යමය වශයෙන් සූරාකෑම සහ/හෝ කප්පම් ගැනීම; * කණ්ඩායමේ සාමාජිකයන් අතර අසමගිය වාරණය කිරීම; * සාමාජිකයින්ට නිදහසේ කණ්ඩායමෙන් පිටවීම තහනම් කිරීම; සහ * වෙනත් ආකාරයකින් කණ්ඩායමෙන් ඉවත් කිරීමට උත්සාහ කළ හැකි ආදරණීයයන් සමඟ සම්බන්ධතා කපා හැරීමට සාමාජිකයින්ට බල කිරීම. දෙවියන්ගේ දරුවන්, ඒකාබද්ධ පල්ලිය, හරේ ක්‍රිෂ්ණා, විද්‍යාවේ පල්ලිය, යෙහෝවාගේ සාක්ෂිකරුවන් සහ (ඇත්ත වශයෙන්ම) මහජන පන්සල (මෙතැන් සිට PT) වැනි කණ්ඩායම්වලට එරෙහිව මෙම ප්‍රකාශයන් බොහොමයක් ඔබට දැකගත හැකිය. ජෝන්ස්ටවුන් ආදරණීයයෙකු වූයේ කෙසේද යන්න තේරුම් ගැනීමට PT හි සාරාංශයක් අවශ්‍ය වේ -- ඔබට එය එසේ හැඳින්විය හැකි නම් -- ACMs. කණ්ඩායම වසර 20කට වැඩි කාලයක් පැවති බැවින් මෙම සාරාංශය තරමක් දිගු වනු ඇත, එබැවින් මම සමාව අයදිමි. බිඳවැටීමක් _Raven: The Untold Story of the Rev. Jim Jones and His People_ (Reiterman, 1982), _Understanding Jonestown and Peoples Temple_ (Moore, 2009), _A Thousand Lives_ (Scheeres, 2011) සහ හොඳ පිළිගැනීම වාර්තා චිත්‍රපටිය _Jonestown: The Life and Death of Peoples Temple_ (2008). පළමු අත් ගිණුම් ද පවතී; උදාහරණ සඳහා Jonestown_ (Fondakowski, 2013) සහ [මෙම ලැයිස්තුව (අදහස් දැක්වීමකින් තොරව ඉදිරිපත් කර ඇත)](_URL_3_) වෙතින් _කතන්දර බලන්න. PT යනු 1956 සිට 1978 දක්වා ක්‍රියාත්මක වූ ජිම් ජෝන්ස්ගේ නායකත්වයෙන් ආන්තික වූ ආගමික කණ්ඩායමකි. මෙම කණ්ඩායම ඉන්ඩියානාපොලිස් හි අන්තර් වාර්ගික ක්‍රිස්තියානි පල්ලියක් ලෙස ආරම්භ වූ අතර පල්ලිය විසින් පවත්වාගෙන යනු ලබන සාත්තු නිවාස සහ සුප් කුස්සිය වැනි සමාජ සේවා වැඩසටහන් ක්‍රියාත්මක කරන ලදී. ඔවුන් පසුව ක්රිස්තුස්ගේ ගෝලයන් සමඟ සම්බන්ධ විය. 1965 දී, මධ්‍යම බටහිර ප්‍රදේශය විනාශ කරන න්‍යෂ්ටික සංහාරයක් ගැන ජෝන්ස් අනතුරු ඇඟවූ පසු, පල්ලිය කැලිෆෝනියාවට ගොස් උකියා හි පදිංචි විය. ඔවුන් Ukiah සහ San Francisco හි සමාජ සේවා කටයුතු දිගටම කරගෙන ගියා. ජෝන්ස් පසුව පල්ලිය පුළුල් කරයි, කළු ජාතිකයින් (බොහෝ විට වෙනත් පල්ලිවලින්; බොහෝ දෙනෙක් දුප්පත්, වැඩිහිටි, සහ/හෝ වෙනත් ආකාරයකින් කළු පල්ලිය, කළු මුස්ලිම් සහ ඉස්ලාම් ජාතිය වැනි කළු ආගමික කණ්ඩායම් සමඟ අතෘප්තිමත් විය) සහ සුදු ජාතිකයින් බඳවා ගනී. (බොහෝ විට මධ්‍යම පන්තික සහ විද්‍යාල අධ්‍යාපනය ලැබූ අය), සැන් ෆ්‍රැන්සිස්කෝ සහ ලොස් ඇන්ජලීස් හි. ජෝන්ස් ජාතිවාදයට එරෙහිව දේශනා කළේය, ඔහුගේ දේශනවල &quot;අපෝස්තලික සමාජවාදය&quot; වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේය, ජාතිවාදය සහ අධිරාජ්‍යවාදය සක්‍රීය කිරීම සඳහා බයිබලයේ කිං ජේම්ස් අනුවාදය විවේචනය කළේය, සහ ඔවුන් සාමාජිකයින් ලබා ගැනීමට හේතු වූ විශාල ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සුව කිරීමේ සැසි භාවිතා කළේය. PT විසින් සාමාජිකයින්ට PT සතු මහල් නිවාසවල වාර්ගිකව ජීවත් වීමට දිරිගන්වයි, ස්ථාවර දීමනාවක්, නිවාස සහ ආහාර පොරොන්දුව සමඟ ඔවුන් සතුව තිබූ දේ අත්හැරීමට ඔවුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටී. 1973 දී &quot;Eight Revolutionaries&quot;/&quot;Gang of Eight&quot; ලෙසත්, 1975 දී Elmer සහ Deanna Mirtle (පසුව Al සහ Jeannie Mills) ලෙසත් ප්‍රසිද්ධියට පත් වූ මෙම කාලය තුළ කණ්ඩායමෙන් ඉවත් වීමට තෝරා ගත් ඉහල ශ්‍රේණිගත සාමාජිකයින්ගෙන්ද කණ්ඩායම පීඩා විඳිති. , චෝදනා, සහ අපයෝජනය, මූල්‍ය සූරාකෑම සහ නොහොබිනා දේවධර්මය පිළිබඳ කටකතා සමූහය වටා ගමන් කිරීමට පටන් ගනී, නමුත් බොහෝ දුරට ඔවුන් මාධ්‍ය තුළ වැඩි ආකර්ෂණයක් ලබා නොගත්තද (1972 දී ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද කොටස් අටකින් පිටත, එය අකාලයේ අවසන් විය. කොටස් හතරක් කියත් මුද්‍රණය). 1973 දී, PT ගයනාවේ පිහිටි කෘෂිකාර්මික මෙහෙයුමක වැඩ ආරම්භ කරයි, පසුව එය ජෝන්ස්ටවුන් ලෙස හැඳින්වේ. 1975 දී, ජෝර්ජ් මොස්කෝන් තේරී පත්වීමෙන් පසු, ජෝන්ස් සහ පීටී දේශපාලන බලපෑමක් ලබා ගැනීමට පටන් ගත්හ. PT මෙම කාලය තුළ දේශපාලන ක්‍රියාකාරීත්වයට සහභාගී වන අතර ලිපි ලිවීමේ ව්‍යාපාරවලට සහභාගී වන අතර &quot;ෆ්‍රෙස්නෝ ෆෝ&quot; සහ ජාත්‍යන්තර හෝටලය (අනෙකුත් අතර) සඳහා වන සටනට සහාය වේ. 1976 දී ජෝන්ස් සැන් ෆ්රැන්සිස්කෝ නිවාස අධිකාරියට පත් විය. ඉක්මනින්ම, මාර්ෂල් කිල්ඩෆ් සහ ෆිල් ට්‍රේසි කණ්ඩායම සහ විශේෂයෙන් ජිම් ජෝන්ස් කෙරෙහි උනන්දුවක් දක්වන අතර, භාරකාරත්වය පතා දැන් ඇගේ වෙන් වූ සැමියා වන ටිම් ස්ටෝන් සහ පීටී සමඟ නීතිමය සටනක යෙදී සිටි නව ඇදහිල්ල අත්හළ ග්‍රේස් ස්ටෝන් ඇතුළු හැර ගිය අය සමඟ සම්මුඛ සාකච්ඡා ආරම්භ කරති. ඇගේ පුතා. Kilduff සහ Tracy [ඔවුන්ගේ ලිපිය](_URL_4_) _New West_ හි 1977 අගෝස්තු සංස්කරණයේ ප්‍රකාශයට පත් කරයි, PT සාමාජිකයින් ජෝන්ස්ටවුන් වෙත විශාල වශයෙන් නික්මයාමට මග පාදයි. &quot;කනස්සල්ලට පත් ඥාතීන්&quot; ලෙස හැඳින්වෙන කැපවූ ACM කණ්ඩායමක් PT ට එරෙහිව බලමුලු ගැන්වීමට පටන් ගනී. සැලකිලිමත් ඥාතීන් සමන්විත වූයේ PT ඇදහිල්ල අත්හළ අයගෙන් (&quot;අට කල්ලිය&quot;, මිල්ස්, ග්‍රේස් ස්ටෝන්, ටිම් ස්ටෝන් -- ග්‍රේස්ගේ විරසක ස්වාමිපුරුෂයා, දැන් ඇය සමඟ ඔවුන්ගේ අත්අඩංගුවේ සටනේදී -- 1977 දී සහ ඩෙබොරා ලේටන් බ්ලේකි 1978 දී) සහ PT සාමාජිකයින්ගේ ඥාතීන්. ඔවුන් ජෝන්ස්ටවුන් ගැන යමක් කිරීමට රාජ්‍ය ආයතනවලට, කොන්ග්‍රස් සාමාජිකයන්ට සහ මාධ්‍යවලට බලපෑම් කළ අතර, ඔවුන් ප්‍රකාශ කළේ තම ආදරණීයයන් ඔවුන්ගේ කැමැත්තට එරෙහිව “වඳ කඳවුරක” රඳවාගෙන සිටින බවයි. (බලන්න: කනස්සල්ලට පත් ඥාතීන්ගේ පියාසර කිරීම [&quot;මෙම නපුරු සිහිනය මේ මොහොතේ සිදුවෙමින් පවතී&quot;](_URL_2_), [&quot;දකුණු ඇමරිකාවේ ගයානා හි පීපල්ස් ටෙම්පල් ජංගල් කඳවුරේ අපගේ දරුවන්ට සහ ඥාතීන්ට එරෙහිව ජේම්ස් වොරන් ජෝන්ස් පියතුමා විසින් මානව හිමිකම් කඩකිරීමේ චෝදනාව&quot; ](_URL_1_), සහ [ඩෙබොරා ලේටන් බ්ලේකිගේ දිවුරුම් ප්‍රකාශය](_URL_0_)\). නික්මයාමෙන් පසු, ජෝන්ස්ටවුන්හි ආතතිය වැඩි වීමට පටන් ගනී. 1977 සැප්තැම්බරයේදී ස්ටෝන්ස්ගේ නීතීඥවරයා ගයානා රජයෙන් උසාවි නියෝගයක් ලබා ගැනීමත් සමඟ අත්අඩංගුවේ සටන උග්‍ර වන්නේ ජෝන්ස් තම පුතා සමඟ පෙනී සිටින ලෙස ඉල්ලා සිටි අතර එය &quot;දින හය වැටලීම&quot; ලෙස හැඳින්වෙන සිදුවීමකට තුඩු දුන් අතර එහිදී පීටී සාමාජිකයින් සෙංකෝලය සහ තුවක්කු වලින් සන්නද්ධ විය. සහ දින හයක් පිටියේ මුර සංචාරය කළේය. PT ගයනා රජය සමඟ සාකච්ඡා කිරීමෙන් පසු සටන නතර වේ, නමුත් හානිය සිදුවී ඇත. ජෝන්ස්ගේ ව්‍යාකූලත්වය වැඩි වන අතර, ගයානා වෙත යන සමාජ ආරක්ෂණ චෙක්පත් ආපසු ලබා දෙන ලෙස කම්කරුවන්ගෙන් ඉල්ලා සිටින එක්සත් ජනපද තැපැල් සේවා සංදේශයක් සමඟ, එක්සත් ජනපද රේගු INTERPOL වාර්තාවක් හෙළි කරමින්, ජෝන්ස්ටවුන් වෙත නැව්ගත කිරීම් පිළිබඳව රේගු විමර්ශනය කළ බව සහ ඔවුන්ගේ HAM රේඩියෝ සඳහා ආධුනික බලපත්‍ර උල්ලංඝනය කිරීම් සම්බන්ධයෙන් FCC විමර්ශනයන්, සාමාජිකයින් ආරම්භ කරයි. කොමියුනිස්ට්වාදයට එරෙහි සීතල යුද්ධයේ කොටසක් ලෙස එක්සත් ජනපද රජය, සැලකිලිමත් ඥාතීන් සමඟ එක්ව, ඔවුන්ගේ කණ්ඩායම විනාශ කිරීමට සැරසෙන බව විශ්වාස කරයි. ඔවුන් නීති උපදෙස් සඳහා මාර්ක් ලේන් (එවැනි කුමන්ත්‍රණ න්‍යායාචාර්යවරයකු) නීති උපදෙස් සඳහා බඳවා ගනී, සියදිවි නසාගැනීම් අභ්‍යාස ආරම්භ කරයි, සහ අධ්‍යාපන අභ්‍යාසවල කොටසක් ලෙස සියදිවි නසාගැනීම් හෝ PT විවේචකයන්ට එරෙහි ප්‍රචණ්ඩත්වය වැඩි වැඩියෙන් සාකච්ඡා කරයි. අවසානයේදී, කනස්සල්ලට පත් ඥාතීන් කොන්ග්‍රස් සභික ලියෝ රයන් ගේ අවධානයට ලක් වූ අතර, ඔහු මෙම ප්‍රකාශයන් විමර්ශනය කිරීම සඳහා ගවේෂණයකට යාමට තීරණය කරයි. PT රයන් ජෝන්ස්ටවුන් වෙත යාම වැළැක්වීමට උත්සාහ කරයි, නමුත් ඔවුන් අවසානයේ 1978 නොවැම්බර් 17 දින පසුතැවිලි වූ අතර ඔහුට, ඔහුගේ කොන්ග්‍රස් කණ්ඩායමට, මාධ්‍ය සාමාජිකයින්ට සහ සැලකිලිමත් ඥාතීන්ගේ සාමාජිකයින්ට ජොන්ස්ටවුන් වෙත ඇතුළු වීමට ඉඩ සලසයි. ඛේදවාචකය සිදුවන්නේ 1978 නොවැම්බර් 18 වැනිදාය. 16 දෙනෙක් එදින කණ්ඩායමෙන් ඉවත් වීමට තීරණය කිරීම ජෝන්ස් කලබලයට පත් කරයි. කොන්ග්‍රස් කණ්ඩායම, මාධ්‍ය, පීටී විවේචකයින් සහ පලා ගිය අය නැවත ජෝර්ජ්ටවුන් වෙත ගුවන් යානා නැගීමට පටන් ගන්නා අතර, පීටී කණ්ඩායමක් පැමිණ වෙඩි තැබීමට පටන් ගනී, අවසානයේ පස් දෙනෙකු මරා දමයි. PT සාමාජිකයින් පසුව මධ්‍යම මණ්ඩපයකට රැස් වන අතර, එහිදී, තම ජ්‍යෙෂ්ඨයන් සහ දරුවන් මරා දැමීමට පැසිස්ට්වාදීන් පැමිණ ඔවුන්ව බලහත්කාරයෙන් එක්සත් ජනපදයට ආපසු ගෙන යනු ඇතැයි ජනතාව තම බිය ප්‍රකාශ කරන දීර්ඝ සාකච්ඡාවකින් පසුව, කණ්ඩායම මූලික වශයෙන් ස්වයං-විනාශ කිරීමට තීරණය කරයි. විෂ සහිත රස-ආධාර හරහා. එක් කාන්තාවක් එම සාකච්ඡාව අතරතුර සිදු විය යුතු දේට එරෙහිව තර්ක කිරීමට උත්සාහ කරයි, නමුත් ඇය කණ්ඩායමට ඒත්තු ගැන්වීමට අසමත් වන අතර ස්වයං විනාශය ඉදිරියට යයි. PT සාමාජිකයින් 909 ක් එදින මිය ගිය අතර, PT ආන්තික ආගමික කණ්ඩායමක් ලෙස අවසන් විය.