Everything after your #1 is pretty far off the mark.

They didn't make money from sports betting. They made money from the stock market. Every afternoon they checked the closing prices of different stocks and looked for one that gained a lot of value over the day, but that traded in very large volume. Then they waited in the box until it was that morning again, bought as many shares of that stock as they could get away with at the low opening price, then waited until the end of the day when the price was much higher to put in sell orders and take their profits.

They did this a few times — the movie doesn't say exactly how many times — and it got to the point where both Abe and Aaron had enough money that they could imagine never having to work again in their lives. Which got them thinking about what to do next. There's no point in continuing to work thirty-six-hour days to make money in the market, since they've got more money than they need already. So … what? What do they do now?

Aaron had the idea to use the boxes *just once* to pull off what basically amounted to a petty prank. See, Aaron had been in business with a guy who'd treated him badly, and he really wanted to just punch that guy in the mouth, just once. But he knew that would be a bad idea … but what if he could both do it *and not do it?* What if he could go find the guy and punch him, then use the box to relive that day and *not* punch him? Does time even *work* that way?

That's the central theme of the movie, incidentally. *Neither Abe nor Aaron have any idea how time works.* They built the box by *accident,* not on purpose. They didn't actually know what they were doing. They know the basics: Get in the box and you oscillate back and forth between two points in time, and you can choose which one to get out at. But they don't know *anything* else. The movie illustrates this with the mobile-phone thing. One day Aaron mistakenly keeps his mobile phone with him when they do their second trip through the day … meaning there are now *two* phones out there. When Aaron's wife calls his mobile, which phone rings? Both of them? Just the first one? Is what they're observing the second time through their day just a different perspective on what happened their first time through, or is it fundamentally different? *They don't know.* That's the point. They have no idea what they're doing.

But one night, Abe thinks of a clever way to test it out. He's awakened in the middle of the night by some kids setting off car alarms. He figures that they can do an experiment: Go do something, doesn't matter what really, just something they can check up on later. Then use the boxes to go back to before those kids set off the car alarm that woke Abe up in the first place, and prevent them from doing it. No car alarm means Abe doesn't wake up, which means they don't do the thing, which means they don't use the boxes, which means they don't prevent the kids from setting off the alarms, which means … what? *They don't know.* That's the point. The characters do not know what would happen. But they're smart and curious, so they decide to try it and see.

Only they never get to do their experiment, because they're interrupted by the sudden appearance of a guy named Granger who has *apparently* used a box himself. What box did he use? When did he use it? *Why* did he use it? The characters don't know, and neither do we.

But this situation freaks Abe out so much he decides to use his failsafe box. After he understood what the boxes could do but before he told Aaron about them, he built and started a secret box that only he knew about. He did this so he could, if he needed to, use that box at any time in the future, go back to before *any* of this stuff started, and … something. Change the events, maybe. Or maybe not, *he doesn't know,* but he figures it's worth at least having the option, just in case time works the way it does in sci-fi movies.

So when Granger shows up and Abe realizes that the boxes are no longer a secret, he decides to use the failsafe in an *attempt* — which he can't know will succeed, but hopes anyway because by this point he's scared and desperate — to go back and fix things.

Except when he gets back to the beginning, he finds Aaron's already there, waiting for him. Aaron found Abe's failsafe box much earlier, and used it himself. So Abe finds that not only does he not have everything under control, he doesn't even have the *option* of getting things under control any more. The genie's out of the bottle; Abe can't undo what he's done.

This legitimately freaks him the hell out. The shock of learning that Aaron had been at least a step ahead of him the whole time, combined with simple exhaustion — remember, these guys haven't exactly been sleeping regularly since they started messing with the boxes — basically knocks him on his butt for a while. The whole situation's become so complex, so incomprehensible, that he decides to just bail on it. That's when he and Aaron have their conversation (fight, almost) at the airport. Abe's terrified of time now, not because he understands it, but because he understands that *he doesn't understand it.* He doesn't know if anybody can understand it; the human mind wasn't meant to deal with concepts like that. So he just wants out. He wants it all to stop.

Aaron, on the other hand? Aaron's the arrogant one. He thinks he does understand time. Which is why he's the one who ends up, at the end of the film (which is not the end of the story, but rather the beginning of the story) off somewhere out in the world building a bigger box. A much bigger box.

Because Aaron's got *plans.*
ඔබගේ #1 ට පසු සෑම දෙයක්ම ලකුණින් බොහෝ දුරස් වේ. ඔවුන් ක්‍රීඩා ඔට්ටු ඇල්ලීමෙන් මුදල් ඉපැයුවේ නැත. ඔවුන් මුදල් ඉපැයුවේ කොටස් වෙළෙඳපොළෙන්. සෑම හවසකම ඔවුන් විවිධ කොටස්වල අවසාන මිල ගණන් පරීක්ෂා කළ අතර දවස පුරා විශාල වටිනාකමක් ලබා ගත් නමුත් එය ඉතා විශාල පරිමාවකින් වෙළඳාම් කළ එකක් සොයමින් සිටියහ. ඉන්පසු ඔවුන් නැවතත් එදින උදෑසන වන තුරු පෙට්ටියේ රැඳී සිටි අතර, අඩු ආරම්භක මිලකට එම කොටස් වලින් ගැලවිය හැකි තරම් කොටස් මිල දී ගෙන, පසුව විකිණීම සඳහා මිල වැඩි වූ දිනය අවසන් වන තෙක් බලා සිටියහ. ඇණවුම් කර ඔවුන්ගේ ලාභය ලබා ගන්න. ඔවුන් මෙය කිහිප වතාවක් කළා - චිත්‍රපටය කොපමණ වාර ගණනක් හරියටම කියන්නේ නැහැ - සහ අබේ සහ ආරොන් දෙදෙනාටම ඔවුන්ගේ ජීවිතවල නැවත කිසි දිනෙක වැඩ කිරීමට සිදු නොවනු ඇතැයි සිතිය හැකි ප්‍රමාණවත් මුදලක් ඇති තැනට එය පත් විය. ඊළඟට කුමක් කළ යුතුද යන්න ගැන ඔවුන් සිතුවේ එයයි. ඔවුන්ට දැනටමත් අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා මුදල් ලැබී ඇති බැවින් වෙළඳපොලේ මුදල් ඉපැයීම සඳහා දින තිස් හයක් අඛණ්ඩව වැඩ කිරීමෙන් පලක් නැත. ඉතින් කුමක් ද? ඔවුන් දැන් කරන්නේ කුමක්ද? මූලික වශයෙන් සුළු විහිළුවකට සමාන වූ දේ ඉවත් කිරීමට පෙට්ටි *එක් වරක්* භාවිතා කිරීමට ආරොන්ට අදහසක් තිබුණි. බලන්න, ආරොන් ඔහුට නරක ලෙස සැලකූ පිරිමි ළමයෙකු සමඟ ගනුදෙනු කර ඇති අතර, ඔහුට සැබවින්ම අවශ්‍ය වූයේ එම පුද්ගලයාගේ කටට පහර දීමට, එක් වරක් පමණි. නමුත් එය නරක අදහසක් බව ඔහු දැන සිටියේය ... නමුත් ඔහුට එය * සහ එය නොකිරීම යන දෙකම කළ හැකි නම් කුමක් කළ යුතුද?* ඔහුට එම පුද්ගලයා සොයා ගොස් ඔහුට පහර දිය හැකි නම්, එදින නැවත ජීවත් වීමට පෙට්ටිය භාවිතා කර * පහර නොදෙන්න. ඔහුව? කාලයත් ඒ විදියට වැඩ කරනවද? චිත්‍රපටයේ කේන්ද්‍රීය තේමාව එයයි. *කාලය ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය ගැන අබේට හෝ ආරොන්ට කිසිම අදහසක් නැත.* ඔවුන් පෙට්ටිය හැදුවේ *අහම්බෙන්,* හිතාමතාම නොවේ. ඔවුන් ඇත්තටම කරන්නේ කුමක්දැයි ඔවුන් දැන සිටියේ නැත. ඔවුන් මූලික කරුණු දනී: පෙට්ටියට ඇතුළු වන්න, ඔබ නියමිත වේලාවට ලකුණු දෙකක් අතර එහාට මෙහාට දෝලනය වන අතර, ඔබට පිටවිය යුත්තේ කුමන එකද යන්න තෝරා ගත හැකිය. නමුත් ඔවුන් වෙන කිසිවක් * දන්නේ නැහැ. මෙම චිත්‍රපටය ජංගම දුරකථන ආශ්‍රිතව මෙය පැහැදිලි කරයි. දිනක් ඔවුන් දවස පුරා ඔවුන්ගේ දෙවන සංචාරය කරන විට ආරොන් වැරදීමකින් ඔහුගේ ජංගම දුරකථනය ඔහු ළඟ තබා ගනී ... එයින් අදහස් වන්නේ දැන් එහි * දුරකථන දෙකක්* තිබේ. ආරොන්ගේ බිරිඳ ඔහුගේ ජංගම දුරකථනයට කතා කරන විට නාද වන්නේ කුමන දුරකථනයද? ඔවුන් දෙදෙනාම? පළමු එක විතරද? ඔවුන් තම දවස පුරා දෙවන වරට නිරීක්ෂණය කරන්නේ ඔවුන්ගේ පළමු වරට සිදු වූ දෙය පිළිබඳ වෙනස් ඉදිරිදර්ශනයක් පමණක්ද, නැතහොත් එය මූලික වශයෙන් වෙනස්ද? *ඔවුන් දන්නේ නැහැ.* ඒක තමයි කාරණය. ඔවුන් කරන්නේ කුමක්දැයි ඔවුන්ට අදහසක් නැත. නමුත් එක් රාත්‍රියක, අබේ එය පරීක්ෂා කිරීමට දක්ෂ ක්‍රමයක් ගැන සිතයි. ඔහුව මධ්‍යම රාත්‍රියේ අවදි වී ඇත්තේ සමහර ළමයින් මෝටර් රථ එලාම් ක්‍රියාත්මක කිරීමෙනි. ඔවුන්ට අත්හදා බැලීමක් කළ හැකි බව ඔහු ගණන් ගනී: යමක් කරන්න යන්න, ඇත්ත වශයෙන්ම කුමක් කළත් කමක් නැත, ඔවුන්ට පසුව පරීක්ෂා කළ හැකි දෙයක් පමණි. ඉන්පසු එම ළමයින් මුලින්ම අබේ අවදි කළ කාර් එලාම් එක ක්‍රියාත්මක කිරීමට පෙර ආපසු යාමට පෙට්ටි භාවිතා කරන්න, සහ ඔවුන් එය කිරීමෙන් වළක්වන්න. කාර් එලාම් එකක් නෑ කියන්නේ අබේ ඇහැරෙන්නේ නෑ, ඒ කියන්නේ එයාලා ඒ වැඩේ කරන්නේ නෑ, ඒ කියන්නේ එයාලා පෙට්ටි පාවිච්චි කරන්නේ නැහැ, ඒ කියන්නේ ළමයින්ට එලාම් ගහන එක ඔවුන් වළක්වන්නේ නැහැ, ඒ කියන්නේ … මොකක්ද ? *ඔවුන් දන්නේ නැහැ.* ඒක තමයි කාරණය. මොකද වෙන්නේ කියලා චරිත දන්නේ නැහැ. නමුත් ඔවුන් දක්ෂ හා කුතුහලයෙන් සිටින නිසා ඔවුන් එය උත්සාහ කර බැලීමට තීරණය කරයි. ඔවුන්ගේ අත්හදා බැලීම් කිරීමට ඔවුන්ට කිසිදාක නොහැකි වනු ඇත, මන්ද ඔවුන් පෙට්ටියක් භාවිතා කර ඇති ග්‍රේන්ජර් නම් පුද්ගලයාගේ හදිසි පෙනුමෙන් බාධා ඇති වේ. ඔහු භාවිතා කළ පෙට්ටිය කුමක්ද? ඔහු එය භාවිතා කළේ කවදාද? ඔහු එය භාවිතා කළේ ඇයි? චරිතවත් අපිවත් දන්නේ නැහැ. නමුත් මෙම තත්වය අබේව කම්පනයට පත් කරන තරමට ඔහු තම අසාර්ථක පෙට්ටිය භාවිතා කිරීමට තීරණය කරයි. පෙට්ටි වලට කළ හැකි දේ ඔහු තේරුම් ගත් පසු, නමුත් ඔහු ඒවා ගැන ආරොන්ට පැවසීමට පෙර, ඔහු ඔහු පමණක් දන්නා රහස් පෙට්ටියක් සාදා ආරම්භ කළේය. ඔහු මෙය කළේ, ඔහුට අවශ්‍ය නම්, අනාගතයේ ඕනෑම වේලාවක එම පෙට්ටිය භාවිතා කිරීමට, මෙම ඕනෑම දෙයක් ආරම්භ වීමට පෙර ආපසු යාමට සහ ... යමක් කිරීමට හැකි වන පරිදි ය. සමහර විට සිදුවීම් වෙනස් කරන්න. එසේත් නැතිනම් සමහරවිට එසේ නොවේ, *ඔහු නොදන්නවා විය හැක,* නමුත් කාලය විද්‍යා ප්‍රබන්ධ චිත්‍රපටවල කරන ආකාරයටම ක්‍රියාත්මක වන්නේ නම්, අවම වශයෙන් විකල්පයක් තිබීම වටී යැයි ඔහු ගණන් ගනී. ඉතින් ග්‍රේන්ජර් පෙනී සිටින විට සහ පෙට්ටි තවදුරටත් රහසක් නොවන බව අබේට වැටහෙන විට, ඔහු *ප්‍රයත්නයක* අසාර්ථක ආරක්‍ෂාව භාවිතා කිරීමට තීරණය කරයි - එය සාර්ථක වේ යැයි ඔහුට දැනගත නොහැක, නමුත් කෙසේ හෝ බලාපොරොත්තු වන්නේ මේ වන විට ඔහු බියෙන් සහ මංමුලා සහගතව සිටින බැවිනි - ආපසු ගොස් දේවල් නිවැරදි කිරීමට. ඔහු නැවත මුලට එන විට හැර, ආරොන් දැනටමත් එහි සිටින බව ඔහු සොයා බලයි. ආරොන් බොහෝ කලකට පෙර අබේගේ ආරක්ෂිත පෙට්ටිය සොයාගෙන එය භාවිතා කළේය. ඉතින් අබේ හොයාගන්නවා එයාට හැම දෙයක්ම පාලනය කරගන්න බැරි වෙනවා විතරක් නෙවෙයි, තව දුරටත් දේවල් පාලනය කර ගැනීමේ *විකල්පයක්වත් ඔහුට නැහැ. බහිරවයා බෝතලයෙන් එළියට; අබේට ඔහු කළ දේ ආපසු හැරවිය නොහැක. මෙය නීත්‍යානුකූලව ඔහුව අවුල් කරයි. ආරොන් මුළු කාලයම ඔහුට වඩා අඩියක්වත් ඉදිරියෙන් සිටි බව දැනගැනීමේ කම්පනය, සරල තෙහෙට්ටුව සමඟ ඒකාබද්ධව - මතක තබා ගන්න, ඔවුන් පෙට්ටි සමඟ අවුල් කිරීමට පටන් ගත් දා සිට මේ අය හරියටම නිතිපතා නිදාගෙන නැත - මූලික වශයෙන් ඔහුගේ පස්සට තට්ටු කරයි. මොහොතක්. සමස්ත තත්වය කෙතරම් සංකීර්ණ වීද යත්, තේරුම්ගත නොහැකි තරමට, ඔහු එයට ඇප දීමට තීරණය කරයි. ඔහු සහ ආරොන් ගුවන් තොටුපලේදී ඔවුන්ගේ සංවාදය (රණ්ඩුව, පාහේ) සිදු වන්නේ එවිටය. අබේ දැන් කාලය ගැන බියෙන් සිටින්නේ, ඔහුට එය තේරෙන නිසා නොව, *ඔහුට එය නොතේරෙන බව ඔහුට වැටහී ඇති නිසාය.* එය කිසිවෙකුට තේරුම් ගත හැකිදැයි ඔහු නොදනී. මිනිස් මනස එවැනි සංකල්ප සමඟ කටයුතු කිරීමට අදහස් කළේ නැත. ඉතින් ඔහුට අවශ්‍ය වන්නේ පිටතට යාම පමණයි. ඔහුට අවශ්‍ය සියල්ල නතර කිරීමටය. අනෙක් අතට ආරොන්? ආරොන් අහංකාරයා. ඔහු සිතන්නේ ඔහුට කාලය වැටහෙන බවයි. චිත්‍රපටිය අවසානයේ (එය කතාවේ අවසානය නොව කතාවේ ආරම්භය) ලෝකයේ කොතැනක හෝ විශාල පෙට්ටියක් ගොඩනඟා අවසන් වන්නේ ඔහුය. වඩා විශාල පෙට්ටියක්. මොකද ආරොන්ට *සැලසුම්* තියෙනවා.