It's hard, because planets are big. 

Think about what an atmosphere is. It's an razor thin envelope of gas that wraps around the surface of a rocky planet. There's no way to *fake* that. You don't want an *artificial* atmosphere, so much as you are actually asking for a real *bona fide* atmosphere.

To give the moon an atmosphere, you would literally need to come up with all of those gas molecules, the whole billion megatons of them. For perspective, [the mass of the earth's atmosphere is about 5x10^18 kg.](_URL_0_)  I don't even know the SI prefix for that amount of mass- is that an exagram? Like a million billion kilograms? Good luck. 

For the moon, there's just no way to come up with that amount of matter. But there's a bigger problem: the low gravity and the lack of a magnetic field. The moon's magnetic field is basically nonexistant compared to the earth, and it's smaller mass makes it less able to hold onto any gas at it's surface. This means it has no way to hold onto what it has or really shield itself from the solar wind, which is the wall of charged particles and radiation the sun is throwing out in every direction. This will strip the planet of any atmosphere in no time. 
[Edit: Astromike saves the day again, please see his comment below for a more accurate account of this.](_URL_1_)

Mars, similarly, has this problem. Mars is no longer tectonically active, and it's magnetic field has largely died. If Mars once had water, there isn't much of it left in the atmosphere. The water molecules, without the shielding of an ozone layer and magnetic field, would get broken up by the high energy rays from the sun into separate hydrogen and oxygen, and that hydrogen would float up to the top of the atmosphere (because less dense things like to be on top of more dense things, like oil on water), and would get stripped by the sun. Any Martian water that survived this dessication is either locked up in the polar ice caps, or underground.

So in an *xkcd-eqsue* what-if scenario, what if we wanted to make Mars habitable? Well there's a large science fiction literature about that, called terraforming. Terraforming involves processing the natural atmosphere of a planet or moon into one that is more earth like. In the case of Mars, you would want to add green house gasses to warm the planet. 

Possible mechanisms include: 

1. Bringing in large amounts of ammonia from comets to serve as green house gases to melt the polar ice caps. But how do you get them there? It's hard enough getting people to the ISS, let alone doing astronomical construction projects. 

2. Set up solar panels that will use the energy they generate to break the Martian CO2 atmosphere into carbon and oxygen. But CO2 is really stable and carbon needs something to bond with, so where are you going to come up with that material to serve as your carbon sink? And if this was so easy, why not do it on earth and solve global warming?

3. Put a satellite with a mirror in orbit to focus light onto the polar ice caps, melting them. But you'll need a really fucking big mirror to even make a dent. Annual difference due to solar weather will make more of a difference than your mirror. 

Remember, the sum of humanity has been pumping carbon dioxide into the earth's atmosphere for the better part of 200 years, and the effects have been slow to appear, so slow that's it's still hard to convince Americans it matters. So now how do you get a small team of scientists to do it on a planet we haven't even set foot on yet?
ග්‍රහලෝක විශාල නිසා අමාරුයි. වායුගෝලය යනු කුමක්දැයි සිතා බලන්න. එය පාෂාණමය ග්‍රහලෝකයක මතුපිට වටේ එතී ඇති රේසර් තුනී වායු ලියුම් කවරයකි. ඒක * බොරු* කරන්න විදිහක් නෑ. ඔබට *කෘත්‍රිම* වායුගෝලයක් අවශ්‍ය නැත, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔබ සැබෑ *සාමාන්‍ය* වාතාවරණයක් ඉල්ලා සිටින තරමට. සඳට වායුගෝලයක් ලබා දීමට නම්, ඔබට එම වායු අණු සියල්ලම, එනම් මුළු මෙගාටොන් බිලියන ගණනින් ඉදිරිපත් කිරීමට අවශ්‍ය වනු ඇත. ඉදිරිදර්ශනය සඳහා, [පෘථිවි වායුගෝලයේ ස්කන්ධය 5x10^18 kg පමණ වේ.](_URL_0_) මම එම ස්කන්ධ ප්‍රමාණය සඳහා SI උපසර්ගයවත් නොදනිමි- එය උච්චාරණයක්ද? කිලෝ බිලියන මිලියනයක් වගේ? වාසනාව. චන්ද්‍රයා සඳහා, එම පදාර්ථ ප්‍රමාණය සොයා ගැනීමට ක්‍රමයක් නොමැත. නමුත් විශාල ගැටලුවක් තිබේ: අඩු ගුරුත්වාකර්ෂණය සහ චුම්බක ක්ෂේත්රයක් නොමැතිකම. පෘථිවිය හා සසඳන විට චන්ද්‍රයාගේ චුම්බක ක්ෂේත්‍රය මූලික වශයෙන් නොපවතින අතර එහි ස්කන්ධය කුඩා වීම නිසා එහි මතුපිට ඇති ඕනෑම වායුවක් මත රඳවා තබා ගැනීමේ හැකියාව අඩු වේ. මෙයින් අදහස් කරන්නේ සූර්යයා සෑම දිශාවකටම විසි කරන ආරෝපිත අංශු සහ විකිරණවලින් යුත් පවුර වන සූර්ය සුළඟින් තමා සතුව ඇති දේ අල්ලා ගැනීමට හෝ සැබවින්ම ආරක්ෂා වීමට එයට ක්‍රමයක් නොමැති බවයි. මෙය නොබෝ වේලාවකින් ග්‍රහලෝකයේ ඕනෑම වායුගෝලයක් ඉවත් කරනු ඇත. [සංස්කරණය: Astromike නැවතත් දවස ඉතිරි කරයි, කරුණාකර මේ පිළිබඳ වඩාත් නිවැරදි ගිණුමක් සඳහා ඔහුගේ අදහස පහතින් බලන්න.](_URL_1_) අඟහරු ග්‍රහයාද, ඒ හා සමානව, මෙම ගැටලුව ඇත. අඟහරු තවදුරටත් භූගෝලීය වශයෙන් සක්‍රීය නොවන අතර එහි චුම්බක ක්ෂේත්‍රය බොහෝ දුරට මිය ගොස් ඇත. වරක් අඟහරු ග්‍රහයා සතුව ජලය තිබුනේ නම්, එහි වැඩි ප්‍රමාණයක් වායුගෝලයේ ඉතිරි නොවේ. ඕසෝන් ස්ථරයේ සහ චුම්බක ක්ෂේත්‍රයක ආවරණයක් නොමැතිව ජල අණු සූර්යයාගේ අධි ශක්ති කිරණ මගින් වෙනම හයිඩ්‍රජන් සහ ඔක්සිජන් බවට කැඩී ගොස් එම හයිඩ්‍රජන් වායුගෝලයේ ඉහළට පාවී යයි (නිසා ඝනත්වය අඩු දේවල් නිසා. ජලය මත තෙල් වැනි වඩා ඝන දේවල් මත සිටීමට කැමති, සහ හිරු එළියෙන් ඉවත් වනු ඇත. මෙම වියැකී යාමෙන් නොනැසී පවතින ඕනෑම අඟහරු ජලය ධ්‍රැවීය අයිස් තට්ටුවල හෝ භූගතව සිරවී ඇත. ඉතින් *xkcd-eqsue* එකකදී, අපට අඟහරු ග්‍රහයා වාසයට සුදුසු බවට පත් කිරීමට අවශ්‍ය නම් කුමක් කළ යුතුද? හොඳයි ඒ ගැන විශාල විද්‍යා ප්‍රබන්ධ සාහිත්‍යයක් තියෙනවා, ටෙරාෆෝමිං කියලා. Terraforming යනු ග්‍රහලෝකයක හෝ චන්ද්‍රයාගේ ස්වභාවික වායුගෝලය පෘථිවියට සමාන එකක් බවට සැකසීමයි. අඟහරු සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ඔබට ග්‍රහලෝකය උණුසුම් කිරීමට හරිතාගාර වායු එකතු කිරීමට අවශ්‍ය වනු ඇත. විය හැකි යාන්ත්‍රණවලට ඇතුළත් වන්නේ: 1. ධ්‍රැවීය අයිස් තට්ටු උණු කිරීම සඳහා හරිතාගාර වායු ලෙස සේවය කිරීම සඳහා වල්ගා තරුවලින් ඇමෝනියා විශාල ප්‍රමාණයක් ගෙන ඒම. නමුත් ඔබ ඔවුන්ව එහි ගෙන යන්නේ කෙසේද? තාරකා විද්‍යාත්මක ඉදිකිරීම් ව්‍යාපෘති කිරීම පසෙක තබා ISS වෙත මිනිසුන් ගෙන්වා ගැනීම ප්‍රමාණවත්ය. 2. අඟහරුගේ CO2 වායුගෝලය කාබන් සහ ඔක්සිජන් බවට බිඳ දැමීමට ඒවා උත්පාදනය කරන ශක්තිය භාවිතා කරන සූර්ය පැනල සකසන්න. නමුත් CO2 ඇත්තෙන්ම ස්ථායී වන අතර කාබන් සමඟ බන්ධනය වීමට යමක් අවශ්‍ය වේ, එබැවින් ඔබේ කාබන් සින්ක් ලෙස සේවය කිරීමට ඔබ එම ද්‍රව්‍ය ඉදිරිපත් කරන්නේ කොතැනින්ද? මෙය එතරම් පහසු නම්, පෘථිවිය මත එය සිදු කර ගෝලීය උණුසුම විසඳා නොගන්නේ මන්ද? 3. ධ්‍රැවීය අයිස් තට්ටුවලට ආලෝකය යොමු කිරීම සඳහා කැඩපතක් සහිත චන්ද්‍රිකාවක් කක්ෂයේ තබන්න, ඒවා උණු කරන්න. නමුත් ඔබට විශාල කැඩපතක් අවශ්‍ය වනු ඇත. සූර්ය කාලගුණය හේතුවෙන් වාර්ෂික වෙනස ඔබේ කැඩපතට වඩා වෙනසක් ඇති කරයි. මතක තබා ගන්න, මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ එකතුව වසර 200ක පමණ කාලයක සිට පෘථිවි වායුගෝලයට කාබන්ඩයොක්සයිඩ් පොම්ප කර ඇති අතර, එහි ප්‍රතිවිපාක පෙනෙන්නට ඇත්තේ මන්දගාමි වන බැවින්, එය වැදගත් බව ඇමරිකානුවන්ට ඒත්තු ගැන්වීමට තවමත් අපහසුය. දැන් ඉතින් අපි තාම පය ගහලාවත් නැති ග්‍රහලෝකයක පොඩි විද්‍යාඥයන් කණ්ඩායමක් ලවා කරවා ගන්නේ කොහොමද?