Actually, Ancient Greek did have articles: it had definite articles, but not indefinite articles. This is why some sticklers for correct grammar insist that you cannot say "the hoi polloi", because that translates as "the the people".

Ancient Greek's definite articles were derived from the demonstrative pronouns of an earlier form of Greek, Homeric Greek. Demonstrative pronouns are words like "this", "that" and "yonder".

This is also the derivation of Germanic definite articles. For example, in Old English, the phrase "se dæg" could mean "that day" or "the day", while "þæt ēage" could mean "that eye" or "the eye". The word "se" became our modern "the", and "þæt" is now "that". The reason the word was sometimes "se" and sometimes "þæt" has to do with grammar: Old English, like modern German, had three genders; "se" was used with masculine nouns and "þæt" with neuter nouns. Feminine nouns used the form "sēo", and it's believed that this is where our word "she" comes from.

In modern German, the connection between "the" and "that" is even more obvious: a sentence like "**Das** ist **das** Haus, **das** ich gebaut habe" translates into English as: "**That** is **the** house **that** I built."

A similar thing happened in the Romance languages. In Latin, the word for "that" was "ille" for masculine nouns and "illa" for feminine nouns. From those words we get the modern definite articles in French ("le" and "la"), Spanish ("el" and "la") and Italian ("il" and "la").

As for indefinite articles, they simply evolved from the word for "one". In fact, in most European languages, it's still the same word: "ein Hund" is German for "a dog" or "one dog"; "un chat" is French for "a cat" or "one cat".
ඇත්ත වශයෙන්ම, පුරාණ ග්‍රීක භාෂාවට ලිපි තිබුණි: එයට නිශ්චිත ලිපි තිබුණි, නමුත් අවිනිශ්චිත ලිපි නොමැත. නිවැරදි ව්‍යාකරණ සඳහා සමහර ඇලුම් කරන්නන් ඔබට &quot;හොයි පොල්ලොයි&quot; යැයි පැවසිය නොහැකි බව අවධාරනය කරන්නේ එබැවිනි, මන්ද එය &quot;ජනතාව&quot; ලෙස පරිවර්තනය වන බැවිනි. පුරාණ ග්‍රීක භාෂාවේ නිශ්චිත ලිපි ව්‍යුත්පන්න වී ඇත්තේ ග්‍රීක හෝමරික් ග්‍රීක භාෂාවේ පෙර ස්වරූපයක නිරූපණ සර්වනාම වලින්ය. නිරූපණ සර්වනාම යනු &quot;මෙය&quot;, &quot;ඒ&quot; සහ &quot;ඉහළ&quot; වැනි වචන වේ. මෙයද ජර්මානු නිශ්චිත ලිපිවල ව්‍යුත්පන්නයයි. උදාහරණයක් ලෙස, පැරණි ඉංග්‍රීසියෙන්, &quot;se dæg&quot; යන වාක්‍ය ඛණ්ඩයෙන් &quot;එම දිනය&quot; හෝ &quot;දවස&quot; අදහස් විය හැකි අතර, &quot;þæt ēage&quot; යන්නෙන් &quot;ඒ ඇස&quot; හෝ &quot;ඇස&quot; අදහස් විය හැක. &quot;සෙ&quot; යන වචනය අපගේ නූතන &quot;ද&quot; බවට පත් වූ අතර &quot;þæt&quot; දැන් &quot;එය&quot; වේ. මෙම වචනය සමහර විට &quot;se&quot; සහ සමහර විට &quot;þæt&quot; වීමට හේතුව ව්‍යාකරණ සමඟ සම්බන්ධ වේ: පැරණි ඉංග්‍රීසි, නූතන ජර්මානු භාෂාවට ස්ත්‍රී පුරුෂ භාවය තුනක් තිබුණි; &quot;se&quot; පුරුෂ නාම පද සමඟ සහ &quot;þæt&quot; නපුංසක නාම පද සමඟ භාවිතා විය. ස්ත්‍රී නාම පද &quot;sēo&quot; යන ස්වරූපය භාවිතා කර ඇති අතර, අපගේ &quot;ඇය&quot; යන වචනය පැමිණෙන්නේ මෙතැනින් බව විශ්වාස කෙරේ. නූතන ජර්මානු භාෂාවෙන්, &quot;ද&quot; සහ &quot;ඒ&quot; අතර සම්බන්ධය ඊටත් වඩා පැහැදිලිය: &quot;**දාස්** ist **das** Haus, **das** ich gebaut habe&quot; වැනි වාක්‍යයක් ඉංග්‍රීසියට පරිවර්ථනය වන්නේ: &quot;**ඒ** තමයි මම හදපු **** නිවස **ඒ**.&quot; ඒ හා සමාන දෙයක් රොමැන්ස් භාෂාවල සිදු විය. ලතින් භාෂාවෙන්, &quot;ඒ&quot; සඳහා වූ වචනය පිරිමි නාම පද සඳහා &quot;ille&quot; සහ ගැහැණු නාම පද සඳහා &quot;illa&quot; විය. එම වචන වලින් අපි ප්රංශ (&quot;le&quot; සහ &quot;la&quot;), ස්පාඤ්ඤ (&quot;el&quot; සහ &quot;la&quot;) සහ ඉතාලි (&quot;il&quot; සහ &quot;la&quot;) යන නවීන නිශ්චිත ලිපි ලබා ගනිමු. අවිනිශ්චිත ලිපි සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ඒවා හුදෙක් &quot;එක&quot; යන වචනයෙන් පරිණාමය විය. ඇත්ත වශයෙන්ම, බොහෝ යුරෝපීය භාෂාවල, එය තවමත් එකම වචනයයි: &quot;ein Hund&quot; යනු &quot;බල්ලා&quot; හෝ &quot;එක් බල්ලෙකු&quot; සඳහා ජර්මානු වේ; &quot;un chat&quot; යනු &quot;cat&quot; හෝ &quot;one cat&quot; සඳහා ප්‍රංශ වේ.