Well yes, there were always reporters for the [*Novum Eburicum Tempora*.](_URL_0_)

But seriously, it is worth just looking at the source material for this. The reconstruction of Teutoberg is more complicated than most in part because batlefield archaeology has actually played a role in shaping our understanding of it, so instead I will use Cannae as one of the most famous battles of the ancient world and one that tends to feature in these sorts of battlefield reconstruction. From Polybius' *Histories* 3.113-116:

 > Next day it was Terentius' turn to take the command, and just after sunrise he began to move his forces out of both camps. Crossing the river with those from the larger camp he at once put them in order of battle, drawing up those from the other camp next to them in the same line, the whole army facing south. He stationed the Roman cavalry close to the river on the right wing and the foot next to them in the same line, placing the maniples closer together than was formerly the usage and making the depth of each many times exceed its front. The allied horse he drew up on his left wing, and in front of the whole force at some  p281 distance he placed his light-armed troops. The whole army, including the allies, numbered about eighty thousand foot and rather more than six thousand horse. Hannibal at the same time sent his slingers and pikemen over the river and stationed them in front, and leading the rest of his forces out of camp he crossed the stream in two places and drew them up opposite the enemy. On his left close to the river he placed his Spanish and Celtic horse facing the Roman cavalry, next these half his heavy-armed Africans, then the Spanish and Celtic infantry, and after them the other half of the Africans, and finally, on his right wing, his Numidian horse. After thus drawing up his whole army in a straight line, he took the central companies of the Spaniards and Celts and advanced with them, keeping rest of them in contact with these companies, but gradually falling off, so as to produce a crescent-shaped formation, the line of the flanking companies growing thinner as it was prolonged, his object being to employ the Africans as a reserve force and to begin the action with the Spaniards and Celts.

 > The Africans were armed in the Roman fashion, Hannibal having equipped them with the choicest of the arms captured in the previous battles. The shields of the Spaniards and Celts were very similar, but they swords were entirely different, those of the Spaniards thrusting with as deadly effect as they cut, but the Gaulish sword being only able to slash and requiring a long sweep to do so. As they were drawn up in alternate companies, the Gauls naked and the Spaniards in short tunics bordered with purple, their national dress, they presented a strange and impressive appearance. The Carthaginian cavalry numbered about ten thousand, and their infantry, including the Celts, did not much exceed forty thousand. The Roman right wing was under the command of Aemilius, the left under that of Terentius, and the centre under the Consuls of the previous year, Marcus Atilius and Gnaeus Servilius. Hasdrubal commanded the Carthaginian left, Hanno the right, and Hannibal himself with his brother Mago the centre. Since the Roman army, as I said, faced south and the Carthaginians north, they were neither of them inconvenienced by the rising sun.

 > The advanced guards were the first to come into action, and at first when only the light infantry were engaged neither side had the advantage; but when the Spanish and Celtic horse on the left wing came into collision with the Roman cavalry, the struggle that ensued was truly barbaric; for there were none of the normal wheeling evolutions, but having once met they dismounted and fought man to man. The Carthaginians finally got the upper hand, killed most of the enemy in the mellay, all the Romans fighting with desperate bravery, and began to drive the rest along the river, cutting them down mercilessly, and it was now that the heavy infantry on each side took the place of the light-armed troops and met. For a time the Spaniards  p285 and Celts kept their ranks and struggled bravely with the Romans, but soon, borne down by the weight of the legions, they gave way and fell back, breaking up the crescent. The Roman maniples, pursuing them furiously, easily penetrated the enemy's front, since the Celts were deployed in a thin line while they themselves had crowded up from the wings to the centre where the fighting was going on. For the centres and wings did not come into action simultaneously, but the centres first, as the Celts were drawn up in a crescent and a long way in advance of their wings, the convex face of the crescent being turned towards the enemy. The Romans, however, following up the Celts and pressing on to the centre and that part of the enemy's line which was giving way, progressed so far that they now had the heavy-armed Africans on both of their flanks. Hereupon the Africans on the right wing facing to the left and then beginning from the right charged upon the enemy's flank, while those on the left faced to the right and dressing by the left, did the same, the situation itself indicating to them how to act. The consequence was that, as Hannibal had designed, the Romans, straying too far in pursuit of the Celts, were caught between the two divisions of the enemy, and they now no longer kept their compact formation but turned singly or in companies to deal with the enemy who was falling on their flanks.

 > Aemilius, though he had been on the right wing from the outset and had taken part in the  p287 cavalry action, was still safe and sound; but wishing to act up to what he had said in his address to the troops, and to be present himself at the fighting, and seeing that the decision of the battle lay mainly with the legions, he rode along to the centre of the whole line, where he not only threw himself personally into the combat and exchanged blows with the enemy but kept cheering on and exhorting his men. Hannibal, who had been in this part of the field since the commencement of the battle, did likewise. The Numidians meanwhile on the right wing, attacking the cavalry opposite them on the Roman left, neither gained any great advantage nor suffered any serious loss owing to their peculiar mode of fighting, but they kept the enemy's cavalry out of action by drawing them off and attacking them from all sides at once. Hasdrubal, having by this time cut up very nearly all the enemy's cavalry by the river, came up from the left to help the Numidians, and now the Roman allied horse, seeing that they were going to be charged by him, broke and fled. Hasdrubal at this juncture appears to have acted with great skill and prudence; for in view of the fact that the Numidians were very numerous and most efficient and formidable when in pursuit of a flying foe he left them to deal with the Roman cavalry and led his squadrons on to where the infantry were engaged with the object of supporting the Africans. Attacking the Roman legions in the rear and delivering repeated charges at various points all at once, he raised the spirits of the Africans and cowed and dismayed the Romans. It was here that  Lucius Aemilius fell in the thick of the fight after receiving several dreadful wounds, and of him we may say that if there ever was a man who did his duty by his country both all through his life and in these last times, it was he. The Romans as long as they could turn and present a front on every side to the enemy, held out, but as the outer ranks continued to fall, and the rest were gradually huddled in and surrounded, they finally all were killed where they stood, among them Marcus and Gnaeus, the Consuls of the preceding year, who had borne themselves in the battle like brave men worthy of Rome. While this murderous combat was going on, the Numidians following up the flying cavalry killed most of them and unseated others. A few escaped to Venusia, among them being the Consul Gaius Terentius, who disgraced himself by his flight and in his tenure of office had been most unprofitable to his country.

From this account you can get most of the details you will see in videos like the one you posted: the weak Carthaginian center that fell back to allow the double envelopment of the Roman lines, the cavalry action on the sides, the screening by the skirmishers, etc. What you *don't* see is the conceptualization of the army into neat "blocks" that tend to dominate [popular representations of battles.](_URL_1_) The Romans did organize their army in a way that could sort of allow that as the armies were dvided into named legions (~5000), cohorts (~600) centuries (~80) and conturbium (~10),^1 but it is very rare to see that reflected in battle literature unless a subdivision of the army did something remarkable (such as Cato's detachment during the Battle of Thermopylae). That is largely a  modern convention, and someone more familiar with the development of modern military theory can probably comment on that better than I can.

^1 These numbers are *very* approximate and vary across time and space, and the *conturbium* may not have been thought of as a tactical unit.
ඔව්, [*Novum Eburicum Tempora* සඳහා සෑම විටම වාර්තාකරුවන් සිටියහ.](_URL_0_) නමුත් බැරෑරුම් ලෙස, මේ සඳහා මූලාශ්‍ර ද්‍රව්‍ය දෙස බැලීම වටී. ටියුටොබර්ග් ප්‍රතිසංස්කරණය බොහෝ දේට වඩා සංකීර්ණ වේ, මන්ද යුධ පිටියේ පුරාවිද්‍යාව ඇත්ත වශයෙන්ම එය පිළිබඳ අපගේ අවබෝධය හැඩගැස්වීමේ කාර්යභාරයක් ඉටු කර ඇත, ඒ වෙනුවට මම කැනේ පැරණි ලෝකයේ වඩාත්ම ප්‍රසිද්ධ සටන් වලින් එකක් ලෙස භාවිතා කරමි. මේ ආකාරයේ යුධ පිටියේ ප්‍රතිසංස්කරණ. Polybius ගේ *ඉතිහාසය* 3.113-116: &gt; ඊළඟ දවසේ අණ දෙන ටෙරන්ටියස්ගේ වාරය පැමිණි අතර, හිරු උදාවෙන් පසුව ඔහු කඳවුරු දෙකෙන්ම තම හමුදා ඉවත් කිරීමට පටන් ගත්තේය. විශාල කඳවුරේ අය සමඟ ගඟෙන් එතෙර වූ ඔහු එකවරම ඔවුන්ව සටනට අනුපිළිවෙලට තැබුවේය, ඔවුන් අසල අනෙක් කඳවුරේ අයව එකම පේළියකට ඇද, මුළු හමුදාවම දකුණට මුහුණ ලා සිටියේය. ඔහු රෝමානු අශ්වාරෝහක හමුදාව ගංගාව ආසන්නයේ දකුණු තටුවෙන් ද පාදය ඔවුන් අසලින් ද එකම පේළියක ස්ථානගත කර, මැනිපල් කලින් භාවිතයට වඩා සමීප කර, එක් එක් ඒවායේ ගැඹුර එහි ඉදිරිපසට වඩා කිහිප ගුණයකින් වැඩි කළේය. මිත්‍ර අශ්වයා ඔහු තම වම් තටුවෙන් ඇදගත් අතර, මුළු හමුදාවම ඉදිරියෙන් p281 දුරින් ඔහු සිය සැහැල්ලු සන්නද්ධ භටයන් තැබීය. මිත්‍ර හමුදාව ඇතුළු මුළු හමුදාවම අඩි අසූ දහසක් පමණ වූ අතර අශ්වයන් හයදහසකට වඩා වැඩි විය. හැනිබල් ඒ සමඟම ඔහුගේ ස්ලිංගර්ස් සහ පයික්මන් ගඟ හරහා යවා ඔවුන් ඉදිරියෙහි ස්ථානගත කළ අතර, ඔහුගේ සෙසු හමුදාවන් කඳවුරෙන් පිටතට ගෙන යන අතර, ඔහු ස්ථාන දෙකකින් ඇළ හරහා ගොස් සතුරා ඉදිරිපිටට ඇදී ගියේය. ඔහුගේ වම් පසින් ගඟට ආසන්නව ඔහුගේ ස්පාඤ්ඤ සහ කෙල්ටික් අශ්වයා රෝම අශ්වාරෝහක හමුදාවට මුහුණ ලා, ඊළඟට ඔහුගේ බර සන්නද්ධ අප්‍රිකානුවන් අඩක්, පසුව ස්පාඤ්ඤ සහ කෙල්ටික් පාබල හමුදාව, සහ ඔවුන්ට පසුව අප්‍රිකානුවන්ගෙන් අනෙක් භාගය, අවසානයේ ඔහු මත තැබුවේය. දක්ෂිණාංශය, ඔහුගේ නුමිඩියන් අශ්වයා. මෙලෙස සිය මුළු හමුදාවම සරල රේඛාවකට ඇදගත් පසු, ඔහු ස්පාඤ්ඤයේ සහ කෙල්ට්වරුන්ගේ මධ්‍යම සමාගම් රැගෙන ඔවුන් සමඟ ඉදිරියට ගියේය, ඉතිරි ඔවුන් මෙම සමාගම් සමඟ සම්බන්ධ කර ගනිමින්, නමුත් ක්‍රමයෙන් අඩ සඳක් හැඩැති ලෙස පහත වැටුණි. ගොඩනැගීමට, පැති සමාගම් රේඛාව දිගු වූ විට සිහින්ව වැඩෙමින්, ඔහුගේ අරමුණ වූයේ අප්‍රිකානුවන් සංචිත බලකායක් ලෙස යොදා ගැනීම සහ ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් සහ කෙල්ට්වරුන් සමඟ ක්‍රියා කිරීම ආරම්භ කිරීමයි. &gt; අප්‍රිකානුවන් රෝමානු විලාසිතාවට සන්නද්ධ වූ අතර, හැනිබල් ඔවුන්ව පෙර සටන්වලදී අල්ලා ගත් හොඳම ආයුධවලින් සන්නද්ධ විය. ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන්ගේ සහ කෙල්ට්වරුන්ගේ පලිහ බොහෝ දුරට සමාන වූ නමුත් ඒවා සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් කඩු, ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන්ගේ කඩු කපා ගන්නා තරමටම මාරාන්තික බලපෑමක් ඇති කරයි, නමුත් ගෝලිෂ් කඩුව කපා දැමීමට පමණක් හැකි වූ අතර ඒ සඳහා දිගු අතුගා දැමීමක් අවශ්‍ය විය. ඔවුන් විකල්ප සමාගම්වල ඇඳ සිටි අතර, ගෝල් නිරුවතින් සහ ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් ඔවුන්ගේ ජාතික ඇඳුමට මායිම් වූ දම් පාටට මායිම් වූ කෙටි ටූනික්ස් වලින් සැරසී සිටි අතර, ඔවුන් අමුතු හා ආකර්ෂණීය පෙනුමක් ඉදිරිපත් කළහ. කාර්තජීනියානු අශ්වාරෝහකයින් දස දහසක් පමණ වූ අතර කෙල්ට්වරුන් ඇතුළු ඔවුන්ගේ පාබල හමුදාව හතළිස් දහසකට වඩා වැඩි නොවේ. රෝමානු දක්ෂිණාංශය Aemilius ගේ අණ යටතේ ද, වම් කොටස Terentius යටතේ ද, මධ්‍යස්ථානය පෙර වසරේ කොන්සල්වරුන් වන Marcus Atilius සහ Gnaeus Servilius යටතේ ද විය. හස්ඩ්රුබල් කාර්තජීනියානු වමටත්, හැනෝ දකුණටත්, හැනිබල් විසින්ම ඔහුගේ සොහොයුරා වන මාගෝ මධ්‍යස්ථානයටත් අණ කළේය. මා කී පරිදි රෝම හමුදාව දකුණටත් කාර්තජීනියානුවන් උතුරටත් මුහුණ ලා සිටි බැවින්, ඔවුන් දෙදෙනාම හිරු පායන නිසා අපහසුතාවයට පත් වූයේ නැත. &gt; උසස් ආරක්ෂක භටයන් මුලින්ම ක්‍රියාත්මක වූ අතර, මුලදී සැහැල්ලු පාබල හමුදාව පමණක් නිරත වූ විට දෙපාර්ශවයටම වාසියක් නොවීය; නමුත් ස්පාඤ්ඤ සහ කෙල්ටික් අශ්වයා වම් පසින් රෝම අශ්වාරෝහක හමුදාව සමඟ ගැටුණු විට ඇති වූ අරගලය ඇත්තෙන්ම ම්ලේච්ඡ එකක් විය. මක්නිසාද යත් සාමාන්‍ය රෝද පරිණාමය කිසිවක් නොතිබූ නමුත් වරක් හමු වූ පසු ඔවුන් බැස මිනිසුන්ගෙන් මිනිසාට සටන් කළහ. කාර්තජීනියානුවන් අවසානයේ වැඩි බලයක් ලබා ගත් අතර, බොහෝ සතුරන් මරා දැමූ අතර, සියලු රෝමානුවන් මංමුලා සහගත නිර්භීතකමකින් සටන් කළ අතර, ඉතිරි අය ගඟ දිගේ එලවා, අනුකම්පා විරහිතව කපා දැමීමට පටන් ගත් අතර, ඒ සෑම කෙනෙකුටම බර පාබල හමුදාවක් පැමිණියේය. පැත්ත සැහැල්ලු සන්නද්ධ භටයින්ගේ ස්ථානයට ගෙන හමු විය. ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් p285 සහ කෙල්ට්වරු කාලයක් ඔවුන්ගේ නිලයන් තබාගෙන රෝමවරුන් සමඟ නිර්භීතව අරගල කළ නමුත් ඉක්මනින්ම, සේනාංකවල බර නිසා ඔවුන් ඉඩ දී ආපසු ඇද වැටී, අඩ සඳ බිඳ දැමූහ. කෙල්ට්වරු සිහින් ඉරකින් යොදවා සිටි අතර ඔවුන්ම පියාපත්වල සිට සටන් පවතින මධ්‍යස්ථානය දක්වා සෙනඟ රැස්ව සිටි බැවින් ඔවුන් පසුපස හඹා ගිය රෝමානු මැනිපල් පහසුවෙන් සතුරාගේ පෙරමුණට විනිවිද ගියහ. මක්නිසාද යත්, කේන්ද්‍ර සහ පියාපත් එකවර ක්‍රියාත්මක නොවූ නමුත්, කේන්ද්‍ර පළමුව, සෙල්ට්වරු අඩ සඳක සහ ඔවුන්ගේ පියාපත් වලට බොහෝ දුරින් ඉදිරියට ඇද ඇති බැවින්, අඩ සඳෙහි උත්තල මුහුණ සතුරා දෙසට හැරී ඇත. කෙසේ වෙතත්, රෝමවරු, කෙල්ට්වරුන් පසුපස හඹා යමින්, මධ්‍යයට සහ සතුරාගේ රේඛාවේ එම කොටස වෙත එබීම කොතරම් දුරට ඉදිරියට ගියද යත්, දැන් ඔවුන්ගේ දෙපසම බර සන්නද්ධ අප්‍රිකානුවන් සිටියෝය. මෙහිදී දකුණු පසින් සිටි අප්‍රිකානුවන් වමට මුහුණ ලා පසුව දකුණෙන් පටන්ගෙන සතුරාගේ පැත්තට ආරෝපණය කර ගත් අතර, වමේ සිටි අය දකුණට මුහුණ ලා වමෙන් සැරසී සිටි අතර, එම තත්වයම ඔවුන්ට පෙන්වා දෙන්නේ කෙසේද යන්න පෙන්නුම් කරයි. පනත. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ, හැනිබල් විසින් නිර්මාණය කර ඇති පරිදි, රෝමවරුන්, කෙල්ට්වරුන් පසුපස හඹා යමින් බොහෝ දුර ගොස්, සතුරාගේ කොට්ඨාශ දෙක අතරට හසු වූ අතර, ඔවුන් දැන් තවදුරටත් ඔවුන්ගේ සංයුක්ත සැකැස්ම තබා නොගෙන තනිව හෝ සමාගම් සමඟ ගනුදෙනු කිරීමට යොමු විය. ඔවුන්ගේ දෙපස වැටී සිටි සතුරා. &gt; Aemilius, ඔහු ආරම්භයේ සිටම දක්ෂිණාංශයේ සිට p287 අශ්වාරෝහක මෙහෙයුමට සහභාගී වී ඇතත්, තවමත් ආරක්ෂිතව හා හොඳින් සිටියේය; නමුත් ඔහු හමුදා අමතමින් පැවසූ දෙයට අනුව ක්‍රියා කිරීමටත්, සටනට පෙනී සිටීමටත් කැමති වූ අතර, සටනේ තීරණය ප්‍රධාන වශයෙන් හමුදා භටයින් සතු බව දුටු ඔහු මුළු පේළියේම මැදට ගමන් කළේය , එහිදී ඔහු පෞද්ගලිකව සටනට යොමු වූ අතර සතුරා සමඟ ගුටිබැට හුවමාරු කර ගත්තා පමණක් නොව ඔහුගේ මිනිසුන්ට ප්‍රීති ඝෝෂා කරමින් අනුශාසනා කළේය. සටන ආරම්භයේ සිටම පිටියේ මෙම කොටසේ සිටි හැනිබල් ද එසේ කළේය. මේ අතර දක්ෂිණාංශික නුමිඩියානුවන් රෝම වම් පසින් ඔවුන්ට විරුද්ධ අශ්වාරෝහක හමුදාවට පහර දුන් අතර, ඔවුන්ගේ සුවිශේෂී සටන් ක්‍රමය නිසා විශාල වාසියක් හෝ බරපතල අලාභයක් සිදු නොවූ නමුත්, ඔවුන් සතුරාගේ අශ්වාරෝහක හමුදාව ක්‍රියා විරහිත කර තබා ගත්හ. සෑම පැත්තකින්ම ඔවුන්ට එකවර පහර දීම. හස්ද්රුබල්, මේ වන විට ගඟ අද්දර සතුරාගේ අශ්වාරෝහක හමුදාවන් සියල්ලම පාහේ කපා දමා, නුමිඩියානුවන්ට උදව් කිරීමට වමේ සිට ඉහළට පැමිණි අතර, දැන් රෝම මිත්‍ර අශ්වයා, ඔවුන් තමා විසින් ආරෝපණය කිරීමට යන බව දැක, කඩා පලා ගියේය. මෙම අවස්ථාවේදී හස්ඩ්රුබල් ඉතා දක්ෂ ලෙස හා විචක්ෂණශීලීව ක්‍රියා කර ඇති බව පෙනේ; මක්නිසාද යත්, පියාසර සතුරෙකු ලුහුබැඳීමේදී නුමිඩියානුවන් ඉතා විශාල හා කාර්යක්‍ෂම හා ප්‍රබල වූ බැවින්, ඔහු රෝම අශ්වාරෝහකයන් සමඟ කටයුතු කිරීමට ඔවුන්ව අත්හැර පාබල හමුදාවට සහාය වීමේ අරමුණින් පාබල හමුදාව නිරත වූ ස්ථානයට තම බලඇණිය ගෙන ගියේය. අප්‍රිකානුවන්. පසුපස සිටි රෝම හමුදාවන්ට පහර දෙමින් සහ විවිධ ස්ථානවල එකවර චෝදනා ඉදිරිපත් කරමින්, ඔහු අප්‍රිකානුවන්ගේ චිත්තවේගීය භාවය ඉහළ නංවා රෝමවරුන් බිය ගන්වා කලකිරීමට පත් කළේය. ලුසියස් ඇමිලියස් දරුණු තුවාල කිහිපයක් ලබා සටනට මැදි වූයේ මෙහිදීය, ඔහු ගැන අපට කිව හැක්කේ තම ජීවිත කාලය පුරාම සහ මේ අවසාන කාලය තුළ තම රට වෙනුවෙන් තම යුතුකම ඉටු කළ මිනිසෙකු සිටී නම්, එය ඔහු විය. රෝමවරුන් සතුරාට සෑම පැත්තකින්ම පෙරමුණක් ඉදිරිපත් කළ හැකි තාක් කල්, දිගු කළ නමුත්, පිටස්තර තරාතිරම නොකඩවා පහත වැටුණු අතර, සෙසු අය ක්‍රමක්‍රමයෙන් වට වී සිටි බැවින්, අවසානයේ ඔවුන් සියල්ලන්ම ඔවුන් සිටි තැනම මරා දමන ලදී. ඔවුන් අතරින් රෝමයට සුදුසු නිර්භීත මිනිසුන් මෙන් සටනට මුහුණ දුන් පෙර වසරේ කොන්සල්වරුන් වන මාකස් සහ ග්නේයස්. මෙම මිනීමරු සටන සිදුවෙමින් තිබියදී, පියාසර කරන අශ්වාරෝහකයන් පසුපස ගිය නුමිඩියානුවන් ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙකු මරා දැමූ අතර අනෙක් අයව අසුන් ගත්හ. කිහිප දෙනෙක් සිකුරුට පලා ගිය අතර, ඔවුන් අතර කොන්සල් ගයිස් ටෙරන්ටියස් ද විය, ඔහු තම ගුවන් ගමනෙන් අපකීර්තියට පත් වූ අතර ඔහුගේ නිල කාලය තුළ ඔහුගේ රටට වඩාත්ම ලාභදායී විය. මෙම ගිණුමෙන් ඔබට ඔබ පළ කළ වීඩියෝවල දැකිය හැකි බොහෝ විස්තර ලබා ගත හැකිය: රෝම රේඛා ද්විත්ව ආවරණයක් සඳහා ආපසු ඇද වැටුණු දුර්වල කාර්තජීනියානු මධ්‍යස්ථානය, පැතිවල අශ්වාරෝහක ක්‍රියාදාමය, සටන්කාමීන් විසින් තිරගත කිරීම , ආදිය. ඔබ නොදකින දෙය නම්, [සටන්වල ජනප්‍රිය නිරූපණයන්.] (_URL_1_) ආධිපත්‍යය දැරීමට නැඹුරු වන පිළිවෙළකට &quot;කොටු&quot; බවට හමුදාව සංකල්පගත කිරීමයි. හමුදාව නම් කරන ලද සේනාංක (~ 5000), සමූහ (~ 600) ශතවර්ෂ (~80) සහ conturbium (~10), ^ 1 ලෙස බෙදා ඇතත්, සටන් සාහිත්‍යය තුළ එය පිළිබිඹු වන බව දැකීම ඉතා කලාතුරකිනි. හමුදාව කැපී පෙනෙන දෙයක් කළා (උදා: Thermopylae සටනේදී Cato ගේ කඳවුරු බැඳීම වැනි). එය බොහෝ දුරට නවීන සම්මුතියක් වන අතර, නවීන මිලිටරි න්‍යාය වර්ධනය කිරීම ගැන වඩාත් හුරුපුරුදු කෙනෙකුට මට වඩා හොඳින් ඒ ගැන අදහස් දැක්විය හැකිය. ^1 මෙම සංඛ්‍යා *ඉතා* ආසන්න වන අතර කාලය සහ අවකාශය හරහා වෙනස් වන අතර *conturbium* උපායික ඒකකයක් ලෙස නොසිතන්නට ඇත.