All radioactive materials have a half-life. The half-life is the amount of time it takes for half of the material to decay into something else.

If the material from Chernobyl has a half-life of 1000 years then after 1000 years only 1/2 of it will be gone. After 2000 years, 3/4 of it will be gone. Etc.

Some radioactive materials actually decay into other radioactive materials. Then those materials need to decay, too.

Obviously, this is a problem. Modern nuclear reactors have been designed with safety in mind because nobody wants to deal with the consequences of a meltdown.
සියලුම විකිරණශීලී ද්රව්ය අර්ධ ආයු කාලයක් ඇත. අර්ධ ආයු කාලය යනු ද්‍රව්‍යවලින් අඩක් වෙනත් දෙයකට ක්ෂය වීමට ගතවන කාලයයි. චර්නොබිල් ද්‍රව්‍යයේ අර්ධ ආයු කාලය වසර 1000ක් නම් වසර 1000කට පසු එයින් 1/2ක් පමණක් නැති වී යයි. වසර 2000 කට පසු එයින් 3/4 ක් නැති වී යයි. යනාදී සමහර විකිරණශීලී ද්රව්ය ඇත්ත වශයෙන්ම වෙනත් විකිරණශීලී ද්රව්ය බවට ක්ෂය වේ. එවිට එම ද්රව්ය ද දිරාපත් විය යුතුය. පැහැදිලිවම, මෙය ගැටලුවකි. නවීන න්‍යෂ්ටික ප්‍රතික්‍රියාකාරක සැලසුම් කර ඇත්තේ, දියවී යාමේ ප්‍රතිවිපාක සමඟ කටයුතු කිරීමට කිසිවකුට අවශ්‍ය නොවන නිසා ආරක්ෂාව මනසේ තබාගෙන ය.