Hopefully a simple example:

No matter how good a safe you install to store your valuables, the government wants the safe manufacturer to make a door at the back with a key available to the government. This is just in case, the government feels that you might be storing something illegal in the safe. This means the safety provided by the safe is only as strong as the "back door". 

The problem is similar for encryption. Any time (for software) you try to make a "back door" available, it becomes the vulnerable point for hackers. And what is worse, if the method for breaking the "back door" is found, ALL messages are potentially vulnerable. 

This is like the government asking for a "skeleton key" for all the safes - if anyone steals or copies the key, then every safe built is now vulnerable to the thief.
සරල උදාහරණයක් බලාපොරොත්තු වන්න: ඔබේ වටිනා භාණ්ඩ ගබඩා කිරීම සඳහා ඔබ කෙතරම් හොඳ සේප්පුවක් ස්ථාපනය කළත්, රජයට අවශ්‍ය වන්නේ ආරක්ෂිත නිෂ්පාදකයා රජයට තිබෙන යතුරක් සමඟ පිටුපස දොරක් සෑදීමයි. මෙය හුදෙක් නීති විරෝධී දෙයක් ඔබ සේප්පුවේ ගබඩා කරන බව රජයට හැඟේ නම් පමණි. මෙයින් අදහස් කරන්නේ සේප්පුවෙන් සපයන ආරක්ෂාව &quot;පසුපස දොර&quot; තරම් ශක්තිමත් බවයි. සංකේතනය සඳහා ගැටළුව සමාන වේ. ඕනෑම අවස්ථාවක (මෘදුකාංග සඳහා) ඔබ &quot;පසුපස දොරක්&quot; ලබා ගැනීමට උත්සාහ කරන විට, එය හැකර්වරුන්ගේ අවදානමට ලක්විය හැකි ස්ථානය බවට පත්වේ. නරකම දෙය නම්, &quot;පසුපස දොර&quot; කැඩීමේ ක්‍රමය සොයාගතහොත්, සියලුම පණිවිඩ අවදානමට ලක්විය හැකිය. මේක හරියට ආන්ඩුව සේප්පු වලට &quot;ඇටසැකිලි යතුරක්&quot; ඉල්ලනවා වගේ - කවුරුහරි සොරකම් කළොත් හෝ යතුර පිටපත් කළොත්, ඉදිකළ සෑම සේප්පුවක්ම දැන් හොරාට හසුවේ.