Carpine came a little bit early for the diversity that would define the [Pax Mongolica.](_URL_0_) However, within the next 100-200 years the mongol empire was extremely diverse. Kublai khan was heavily influenced by the chinese during his reign, and later many leaders were influenced by islam and arabic architecture. From roughly 1250 to 1350 the mongol empire was extraordinarily diverse. Local cultures were left alone, and artisans from southeast asia and other parts of the empire were brought to the west to "re-construct" samarkand by Timur. 

The mongols did everything they could to facilitate trade from one end of the empire to the other, naturally the exchange of cultural beliefs would follow suit. Religious tolerance was enforced, and this played to their benefit. When The mongols attacked Khwarezm, the other muslim leaders would not join the fight, believing it wasn't a "holy war", as the mongols had always been tolerant of islam. They also promoted the arts and cultural exchanges in other ways; lawyers, teachers, and artists were exempt from taxation and could freely travel the empire on excellent roads. At the very top of the hierarchy, I don't believe there were many foreigners however. If someone had foreign people in places of great power, it probably would have been kublai khan with the chinese.
[Pax Mongolica.](_URL_0_) කෙසේ වෙතත්, මීළඟ වසර 100-200 තුළ මොංගල් අධිරාජ්‍යය අතිශයින් විවිධාකාර විය. කුබ්ලායි ඛාන් ඔහුගේ පාලන සමයේදී චීන ජාතිකයින් විසින් දැඩි ලෙස බලපෑමට ලක් වූ අතර පසුව බොහෝ නායකයින් ඉස්ලාම් සහ අරාබි ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයේ බලපෑමට ලක් විය. දළ වශයෙන් 1250 සිට 1350 දක්වා මොංගල් අධිරාජ්‍යය අසාමාන්‍ය ලෙස විවිධ විය. දේශීය සංස්කෘතීන් හුදකලා වූ අතර, අග්නිදිග ආසියාවේ සහ අධිරාජ්‍යයේ අනෙකුත් ප්‍රදේශවලින් ශිල්පීන් බටහිරට ගෙනවිත් සමර්කන්ඩ් &quot;ප්‍රතිනිර්මාණය&quot; කිරීමට තිමූර් විසින් කරන ලදී. අධිරාජ්‍යයේ එක් කෙළවරක සිට අනෙක් කෙළවර දක්වා වෙළඳාමට පහසුකම් සැලසීමට මොංගෝලියානුවන් කළ හැකි සෑම දෙයක්ම කළ අතර, ස්වාභාවිකවම සංස්කෘතික විශ්වාසයන් හුවමාරු කර ගැනීම ද අනුගමනය කරනු ඇත. ආගමික ඉවසීම බලාත්මක වූ අතර, මෙය ඔවුන්ගේ ප්‍රයෝජනය සඳහා ක්‍රියාත්මක විය. මොන්ගෝලියානුවන් ක්වාරෙස්ම්ට පහර දුන් විට, අනෙකුත් මුස්ලිම් නායකයින් සටනට සම්බන්ධ වූයේ නැත, එය &quot;ශුද්ධ යුද්ධයක්&quot; නොවන බව විශ්වාස කළේය, මන්ද මොන්ගෝලියානුවන් සැමවිටම ඉස්ලාමය ඉවසා සිටි බැවිනි. ඔවුන් වෙනත් ආකාරවලින් කලා හා සංස්කෘතික හුවමාරුව ද ප්‍රවර්ධනය කළහ; නීතීඥයින්, ගුරුවරුන් සහ කලාකරුවන් බදු වලින් නිදහස් කරන ලද අතර ඔවුන්ට විශිෂ්ට මාර්ගවල නිදහසේ අධිරාජ්‍යය ගමන් කළ හැකිය. ධූරාවලියේ ඉහළම ස්ථානයේ, කෙසේ වෙතත් බොහෝ විදේශිකයන් සිටි බව මම විශ්වාස නොකරමි. යමෙකුට විශාල බලයක් ඇති ස්ථානවල විදේශිකයන් සිටියේ නම්, ඒ බොහෝ විට චීන ජාතිකයන් සමඟ කුබ්ලායි ඛාන් විය හැකිය.