I watched some of the video, but it was too long to finish, so please ask more questions if I've missed anything. 

I wouldn't say that a "nature/nurture debate" really exists anymore. It's now more like a "nature-nurture interaction exploration", because (as you've seen) both the fluctuating environment and the static properties of genetic units affect expression. Epigenetics, however, is not just the study of how the environment affects expression; it describes how *all* expression occurs.

Let's do a quick overview of what epigenetics is and does. First of all, you have your traditional genetics encoded in the DNA. The As, Ts, Cs, and Gs form intricate patterns that can directly influence proteins (like transcription factors or RNA polymerases) or that can be transcribed into RNA and then sometimes translated into protein. Though the DNA is chock-full of this information, it alone cannot *use* that information to effect expression. This is where the myriad of proteins, enzymes, chemical groups like methyls, RNAs, and more come in: these extra players coat the DNA, interacting with precisely the correct DNA sequences in precise the correct ways. Certain proteins attach to the DNA and help wind and compact it so that RNA polymerases could never access the actual code (shutting off a gene), or other proteins attach and unwind the DNA, exposing a portion of the code to expression-inducing proteins (turning on a gene). The conglomeration of all these non-DNA bits *is* epigenetics. 

Does the environment influence those non-DNA bits, causing differences in expression based on differences in environment? Absolutely. Does the DNA itself also interact with the non-DNA bits to cause differences in expression? You betcha. Can a person pass on some of their epigenetic code to their children? It is possible in some circumstances and for some genes, but not in as strong a way as Lamarck suggested. Was Mendel wrong? Not about how single diallelic genes are inherited, which (in my opinion) is all he was *really* gunning for. 

edit: Said Darwin, meant Mendel*...
මම සමහර වීඩියෝ නැරඹුවෙමි, නමුත් එය අවසන් කිරීමට දිගු වැඩි නිසා, මට යමක් මග හැරී ඇත්නම් කරුණාකර තවත් ප්‍රශ්න අසන්න. &quot;ස්වභාවධර්මය / පෝෂණය පිළිබඳ විවාදයක්&quot; ඇත්ත වශයෙන්ම තවදුරටත් පවතින බව මම නොකියමි. එය දැන් &quot;ස්වභාවධර්ම-පෝෂණය අන්තර්ක්‍රියා ගවේෂණයක්&quot; වැනිය, මන්ද (ඔබ දැක ඇති පරිදි) උච්චාවචනය වන පරිසරය සහ ජාන ඒකකවල ස්ථිතික ගුණ යන දෙකම ප්‍රකාශනයට බලපායි. කෙසේ වෙතත්, එපිජෙනටික්ස් යනු පරිසරය ප්‍රකාශනයට බලපාන ආකාරය අධ්‍යයනය කිරීම පමණක් නොවේ; එය *සියලු* ප්‍රකාශනය සිදුවන ආකාරය විස්තර කරයි. අපි එපිජෙනටික් යනු කුමක්ද සහ කරන්නේ කුමක්ද යන්න පිළිබඳ ඉක්මන් දළ විශ්ලේෂණයක් කරමු. පළමුවෙන්ම, ඔබ ඔබේ සම්ප්‍රදායික ජාන DNA තුළ කේතනය කර ඇත. As, Ts, Cs සහ Gs ප්‍රෝටීන වලට සෘජුවම බලපෑම් කළ හැකි සංකීර්ණ රටා සාදයි (පිටපත් කිරීමේ සාධක හෝ RNA පොලිමරේස් වැනි) හෝ ඒවා RNA බවට පිටපත් කර සමහර විට ප්‍රෝටීන් බවට පරිවර්තනය කළ හැකිය. DNA මෙම තොරතුරුවලින් පිරී තිබුණද, එය පමණක් ප්‍රකාශනය කිරීමට එම තොරතුරු *භාවිතා කළ නොහැක. අසංඛ්‍යාත ප්‍රෝටීන, එන්සයිම, මෙතිල්, ආර්එන්ඒ වැනි රසායනික කාණ්ඩ සහ තවත් බොහෝ දේ පැමිණෙන්නේ මෙහිදීය: මෙම අමතර ක්‍රීඩකයින් DNA ආවරණය කරයි, නිශ්චිතවම නිවැරදි DNA අනුක්‍රම සමඟ නිවැරදි ආකාරයෙන් අන්තර්ක්‍රියා කරයි. ඇතැම් ප්‍රෝටීන DNA වලට සම්බන්ධ වන අතර සුළඟට සහ සංයුක්ත කිරීමට උපකාර වන අතර එමඟින් RNA පොලිමරේස්වලට කිසිදා සත්‍ය කේතය වෙත ප්‍රවේශ විය නොහැක (ජානක් වසා දැමීම), හෝ වෙනත් ප්‍රෝටීන් DNA සම්බන්ධ කර ඉවත් කරයි, කේතයේ කොටසක් ප්‍රකාශන ප්‍රේරක ප්‍රෝටීන වලට නිරාවරණය කරයි ( ජානයක් සක්රිය කිරීම). මෙම සියලුම DNA නොවන බිටු වල එකතුව * අපිජනික් විද්‍යාවයි. පරිසරයේ වෙනස්කම් මත පදනම්ව ප්‍රකාශනයේ වෙනස්කම් ඇති කරමින් පරිසරය DNA නොවන බිටුවලට බලපෑම් කරයිද? නියත වශයෙන්ම. ප්‍රකාශනයේ වෙනස්කම් ඇති කිරීම සඳහා DNA නොවන බිටු සමඟ DNA ද අන්තර් ක්‍රියා කරයිද? ඔබ ඔට්ටු අල්ලන්න. පුද්ගලයෙකුට ඔවුන්ගේ සමහර එපිජෙනටික් කේතය තම දරුවන්ට ලබා දිය හැකිද? සමහර තත්වයන් තුළ සහ සමහර ජාන සඳහා එය කළ හැකි නමුත් ලැමාර්ක් යෝජනා කළ තරම් ශක්තිමත් ආකාරයකින් නොවේ. මෙන්ඩල්ට වැරදුනාද? තනි ඩයලලික් ජාන උරුම වන්නේ කෙසේද යන්න ගැන නොවේ, (මගේ මතය අනුව) ඔහු ඇත්තටම වෙඩි තැබුවේ ඒ සඳහාය. සංස්කරණය කරන්න: ඩාවින් පැවසුවේ මෙන්ඩෙල්*...