All were destroyed; Troy before the Golden Age of Greece, Carthage by a victorious Rome around 150 BC, and Sparta was sacked by the Goths around 400 AD after centuries of empty autonomy as a curiosity within the Roman Empire. 

Interestingly, it appears that the last few speakers of the Spartan dialect are dying out. After millennia, Tsakonian - a descendant of Doric Greek - is restricted to [only a few hundred speakers](_URL_0_).

The cultures of Troy and Carthage, on the other hand, have basically been entirely wiped out by history.
සියල්ල විනාශ විය; ග්‍රීසියේ ස්වර්ණමය යුගයට පෙර ට්‍රෝයි, ක්‍රි.පූ. 150 දී පමණ ජයග්‍රාහී රෝමයක් විසින් කාර්තේජ් නගරය ද, රෝම අධිරාජ්‍යය තුළ කුතුහලයක් ලෙස සියවස් ගණනාවක හිස් ස්වයං පාලනයකින් පසු ක්‍රිස්තු වර්ෂ 400 දී පමණ ස්පාටා ගෝත්වරුන් විසින් නෙරපා හරින ලදී. සිත්ගන්නා කරුණ නම්, ස්පාටන් උපභාෂාවේ අවසාන කථිකයන් කිහිප දෙනා මිය යන බව පෙනේ. සහස්‍ර ගණනාවකට පසු, ඩොරික් ග්‍රීකගෙන් පැවත එන Tsakonian - [කථිකයන් සිය ගණනකට පමණක්](_URL_0_) සීමා වේ. අනෙක් අතට, ට්‍රෝයි සහ කාර්තේජ් හි සංස්කෘතීන් මූලික වශයෙන් ඉතිහාසය විසින් මුළුමනින්ම අතුගා දමා ඇත.