Fingerprint scanners are basically capacitive touchscreens minus the screen part.  Fingerprints are made of ridges and valleys.  When you press your finger against a scanner, it registers what parts of your finger are ridges and what parts are valleys based on what touches it.  It then takes several parts of this information as markers.  The next time you scan your finger, it looks for these parts.  For example, just as your fingerprint is unique, so too is the upper half of your fingerprint, or the bottom left corner, or a random square millimeter.  All sufficiently large segments of your fingerprint are as unique as your fingerprint itself.  Therefore all the scanner needs to see is one or more of those parts.  That's how it deals with not having the exact same scanned section each time.  It doesn't need the entire fingerprint.
ඇඟිලි සලකුණු ස්කෑනර් මූලික වශයෙන් ධාරිත්‍රක ස්පර්ශක තිර කොටස අඩු කරයි. ඇඟිලි සලකුණු කඳු වැටි සහ නිම්න වලින් සාදා ඇත. ඔබ ස්කෑනරයකට එරෙහිව ඔබේ ඇඟිල්ල එබූ විට, එය ස්පර්ශ කරන දේ මත පදනම්ව ඔබේ ඇඟිල්ලේ කුමන කොටස් කඳු වැටි සහ නිම්න මොනවාද යන්න ලියාපදිංචි කරයි. එය පසුව මෙම තොරතුරු වල කොටස් කිහිපයක් සලකුණු ලෙස ගනී. ඊළඟ වතාවේ ඔබ ඔබේ ඇඟිල්ල පරිලෝකනය කරන විට, එය මෙම කොටස් සොයයි. උදාහරණයක් ලෙස, ඔබේ ඇඟිලි සලකුණ අද්විතීය වන සේම, ඔබේ ඇඟිලි සලකුණෙහි ඉහළ භාගය හෝ පහළ වම් කෙළවර හෝ අහඹු වර්ග මිලිමීටරයක් ද වේ. ඔබගේ ඇඟිලි සලකුණෙහි ප්‍රමාණවත් තරම් විශාල කොටස් ඔබගේ ඇඟිලි සලකුණ තරම්ම අද්විතීය වේ. එබැවින් ස්කෑනරය දැකීමට අවශ්‍ය වන්නේ එම කොටස් වලින් එකක් හෝ කිහිපයක් පමණි. සෑම අවස්ථාවකම එකම ස්කෑන් කරන ලද කොටස නොමැති වීම සමඟ එය කටයුතු කරන්නේ එලෙස ය. එයට සම්පූර්ණ ඇඟිලි සලකුණ අවශ්‍ය නොවේ.