I think the best explanation in this case is the simplest one: the term “5 Good Emperors” refers specifically to the chronological succession of five emperors (Nerva, Trajan, Hadrian, Antonius Pius, and Marcus Aurelius) who were lauded for their expansion of the empire and the relative stability of their reigns. It’s not simply a list of “the five best Emperors of Rome — number 4 will shock you!” it’s a non-dynastic succession of notable emperors. Augustus is widely regarded as a successful and comparable emperor, but he wasn’t part of the succession that involved the aforementioned 5, he reigned much earlier and as part of the Julio-Claudian dynasty. 
මෙම නඩුවේ හොඳම පැහැදිලි කිරීම සරලම එක බව මම සිතමි: “යහපත් අධිරාජ්‍යයන් 5” යන යෙදුම විශේෂයෙන් සඳහන් කරන්නේ ඔවුන්ගේ ව්‍යාප්තිය සඳහා ප්‍රශංසා කළ අධිරාජ්‍යයන් පස් දෙනෙකුගේ (නර්වා, ට්‍රේජන්, හැඩ්‍රියන්, ඇන්ටෝනියස් පියස් සහ මාකස් ඕරේලියස්) කාලානුක්‍රමික අනුප්‍රාප්තියයි. අධිරාජ්‍යය සහ ඔවුන්ගේ පාලනයේ සාපේක්ෂ ස්ථාවරත්වය. එය හුදෙක් &quot;රෝමයේ හොඳම අධිරාජ්‍යයන් පස් දෙනාගේ ලැයිස්තුවක් නොවේ - අංක 4 ඔබව කම්පනයට පත් කරයි!&quot; එය කැපී පෙනෙන අධිරාජ්‍යයන්ගේ රාජවංශික නොවන අනුප්‍රාප්තියකි. ඔගස්ටස් සාර්ථක සහ සැසඳිය හැකි අධිරාජ්‍යයෙකු ලෙස පුළුල් ලෙස සලකනු ලැබේ, නමුත් ඔහු ඉහත සඳහන් කළ 5 සම්බන්ධ අනුප්‍රාප්තිකයාගේ කොටසක් නොවීය, ඔහු බොහෝ කලකට පෙර සහ ජූලියෝ-ක්ලෝඩියන් රාජවංශයේ කොටසක් ලෙස පාලනය කළේය. 