I understand where you are coming from, but the question far oversimplifies the politics and reality facing Henry VIII during the early sixteenth century. Let's take a look at this one wife at a time.

Katherine of Aragon - This is obviously the most contentious, and is often oversimplified as Henry desiring to get rid of Katherine because she could not produce an heir. This view, while compelling in popular culture, doesn't hold up to historical scrutiny. The still standard biography of Henry is J. J. Scarisbrick's *Henry VIII*. In the book, Scarisbrick goes to great length to show the theological problem facing Henry over his marriage to Katherine. Katherine had been married to Henry's older brother Arthur for a few brief months. Scarisbrick maintains that Arthur and Katherine did not consummate their marriage,  &  another major biographer John Guy, (*Henry VIII*, 2014) does claim that the marriage was consummated. Which ever is actually true is not the important part. What does matter is that Henry believed that his inability to produce an heir was God's punishment for breaking divine law by marrying his brothers wife. Leviticus 18:16 and 20:21 are clear texts that forbid a man from marrying (or potentially having sex with) his brother's wife. There is a counter text in Deuteronomy (25:5) but Henry felt that the divine punishment of a lack of heir was indicative that the text of Leviticus was more important. Since Henry believed he was violating God's law, his annulment (not divorce) makes sense as his only real option.

Anne Boleyn - Boleyn is a more difficult case, because the accusations she faced seem political in nature, as charges of incest seem more like wild accusations as opposed to actual crimes. The best modern biographer of Anne Boleyn, Eric Ives, argues that the charges again Boleyn were political, but masterminded by Thomas Cromwell (Ives, *Anne Boleyn* (1984) pp. 358-360). G. W. Bernard, in his response to Ives, argues that Anne Boleyn was actually an adulteress (Bernard, "The Fall of Anne Boleyn", *English Historical Review* 1991, pp. 584-610). While much of Bernard's account is fixated on proving the adultery, a more important aspect for our purposes to to see that whether or not Boleyn had committed incest or adultery, Henry believed she had. Both Ives and Bernard indicate that Henry  &  Cromwell went to great lengths to discover or prove the adultery, and once Henry was convinced that she had, Boleyn's case was hopeless. It makes sense for Henry to see adultery - with his advisers and trusted friends - as treasonable and worthy of an execution. Boleyn could be completely innocent, but to Henry's mind, along with the advisers unrelated to the Howard family  &  Cromwell, her adultery was proven and her execution inevitable.

Jane Seymour - Not much needs to be said here, as she was the most beloved of Henry's wives. She bore the future King Edward VI, and Henry was buried by her side upon his death. She died within a two weeks of giving birth to Edward (October 1537) and Henry deeply mourned her death (Loach, *Edward VI*; Scarisbrick, p. 497).

Anne of Cleves - Henry's marriage to Anne of Cleves was short lived, and technically annulled. Henry had only a portrait to see what she was like, and when he saw her for the first time, instantly found her plain and distasteful. Henry said of his first meeting with her that "I am ashamed that men have so praised her as they have done, and I like her not," (Scarisbrick, p. 370). The two married in January of 1540, and annulled due to the marriage being unconsummated in July (Kelly, *Matrimonial Trials of Henry VIII*, pp. 270-274). Anne actually lived out the remainder of her life in relative comfort in England. Though Henry is often charged with barbarity, it is worth noting that he maintained a friendship with Anne until his death, and the two exchanged letters casually for years (Warnicke, *Marrying of Anne of Cleves*, p. 252).

For Catherine Howard, the historian Henry Kelly explains how she was done in by her own indiscretions. She had been previously engaged to a Francis Dereham, and had had sex with him multiple times before her marriage to Henry. Kelly argues that she continued to do so after her marriage, which is why Henry's marriage to her was annulled and she was executed (Kelly, pp. 275-278). Scarisbrick agrees with this assessment, arguing that Catherine probably found her new husband repugnant and moody. Henry was, by this time, 50 years old and fat, as his portraits of the 1540s show, while Catherine Howard was about 18 and an item of desire among the men of the Tudor court (Scarisbrick, pp. 431-433). While Anne Boleyn was possibly innocent of any wrong doing, Catherine Howard without a doubt was an adulteress, though probably a young and naive one, unaware of the personal and political consequences.

So now we come to Henry's last wife, Katherine Parr. Luckily, Katherine Parr's writings and correspondence have now all been published by Janel Mueller (2011). About a week after her marriage to Henry, she wrote her brother how God had helped Henry select her, among any other woman. She continues with, it "is, as of reason it ought to be, the greatest joy and comfort that could happen to me in this world," (*Katherine Parr: Complete Works*, p. 46). This is a woman happy with the choice she has made. While Catherine Howard had expressed jealousy of Henry's treatment of Anne of Cleves, Katherine Parr never mentions her. In a letter Katherine Parr wrote to Henry while he was in France reads "the want of your presence, so much beloved and desired of me," (Parr, p. 63). Henry seems returns Parr's affections, and the two were known to discuss and even debate theology with one another (Scarisbrick, p. 479). When Katherine was charged with heresy (that she held Protestant sympathies is almost beyond doubt), Henry protected her and prevented her conviction and execution (Scarisbrick, pp. 479-481). 


So, where does this leave us? Katherine Parr probably expected to be treated with some respect, and kept materially well during her marriage to Henry VIII. She personally took a role in helping educate Henry's three living children (Guy, *Children of Henry VIII*). Katherine was almost as beloved by Henry as Jane Seymour. While we look back on Henry's relationship with his wives as barbaric, it is worth looking at how Henry saw it. He thought he broke God's law with his first wife, and his second and fifth wives had betrayed him sexually and personally. His fourth wife may have had her marriage annulled and been exiled from the court, but overall she did well for herself, even gaining enough material wealth at the end of her life to send presents abroad to family members (Warnicke, *Marrying of Anne of Cleves*). Katherine herself did not see Henry as a danger, but as a companion and lover. She helped raise his children, was the first woman author to publish in English in 1545, and was allowed to pursue her exploration of early Protestant faith. Katherine Parr expected to be a Queen Regent of England, and in the end, that is what she was.
ඔබ පැමිණෙන්නේ කොතැනින්දැයි මට වැටහෙනවා, නමුත් ප්‍රශ්නය දහසයවන සියවසේ මුල් භාගයේදී හෙන්රි VIII මුහුණ දුන් දේශපාලනය සහ යථාර්ථය අතිශයින් සරල කරයි. අපි මේ එක බිරිඳක් එකින් එක බලමු. කැතරින් ඔෆ් ඇරගොන් - මෙය පැහැදිලිවම වඩාත්ම මතභේදාත්මක වන අතර, බොහෝ විට හෙන්රිට උරුමක්කාරයෙකු බිහි කිරීමට නොහැකි වූ නිසා කැතරින් ඉවත් කිරීමට කැමති ලෙස සරල කර ඇත. මෙම මතය, ජනප්‍රිය සංස්කෘතිය තුළ බලගතු වුවද, ඓතිහාසික විමර්ශනයට නොගැලපේ. හෙන්රිගේ තවමත් සම්මත චරිතාපදානය වන්නේ JJ Scarisbrick ගේ *Henry VIII* ය. පොතේ, ස්කැරිස්බ්‍රික් කැතරින් සමඟ විවාහ වීම සම්බන්ධයෙන් හෙන්රි මුහුණ දෙන දේවධර්මීය ගැටලුව පෙන්වීමට බොහෝ දුර යයි. කැතරින් හෙන්රිගේ වැඩිමහල් සොහොයුරා වන ආතර් සමඟ විවාහ වී කෙටි මාස කිහිපයකි. ආතර් සහ කැතරින් ඔවුන්ගේ විවාහය සම්පූර්ණ නොකළ බව ස්කැරිස්බ්‍රික් පවසන අතර තවත් ප්‍රධාන චරිතාපදානයක් වන ජෝන් ගයි (*හෙන්රි VIII*, 2014) විවාහය සම්පූර්ණ වූ බව ප්‍රකාශ කරයි. ඇත්ත වශයෙන්ම සත්‍ය වන්නේ කුමක්ද යන්න වැදගත් කොටස නොවේ. වැදගත් දෙය නම්, හෙන්රි විශ්වාස කළේ ඔහුට උරුමක්කාරයෙකු බිහි කිරීමට නොහැකි වීම ඔහුගේ සහෝදරයාගේ බිරිඳ සමඟ දිව්‍ය නීතිය කඩ කිරීම සඳහා දෙවියන්ගේ දඬුවම බවයි. ලෙවී කථාව 18:16 සහ 20:21 පුරුෂයෙකුට තම සහෝදරයාගේ බිරිඳ සමඟ විවාහ වීම (හෝ ලිංගිකව හැසිරීමට ඉඩ ඇති) තහනම් කරන පැහැදිලි පාඨ වේ. ද්විතීය කථාවෙහි ප්‍රතිවිරුද්ධ පාඨයක් ඇත (25:5) නමුත් උරුමක්කාරයෙකු නොමැතිකමේ දිව්‍යමය දඬුවම ලෙවී කථාවේ පාඨය වඩා වැදගත් බව හඟවන බව හෙන්රිට හැඟුණි. ඔහු දෙවියන් වහන්සේගේ නීතිය කඩ කරන බව හෙන්රි විශ්වාස කළ බැවින්, ඔහුගේ එකම සැබෑ විකල්පය ලෙස ඔහුගේ අවලංගු කිරීම (දික්කසාදය නොවේ) අර්ථවත් කරයි. ඈන් බොලීන් - බොලීන් වඩාත් දුෂ්කර නඩුවකි, මන්ද ඇය මුහුණ දුන් චෝදනා දේශපාලනික ස්වභාවයක් ඇති බව පෙනේ, මන්ද ලිංගික සම්බන්ධකම් පිළිබඳ චෝදනා සැබෑ අපරාධවලට වඩා වල් චෝදනා මෙන් පෙනේ. Anne Boleyn ගේ හොඳම නූතන චරිතාපදානය, Eric Ives, නැවතත් Boleyn ට එල්ල වූ චෝදනා දේශපාලනික වූ නමුත්, Thomas Cromwell විසින් මෙහෙයවන ලද බව තර්ක කරයි (Ives, *Anne Boleyn* (1984) pp. 358-360). GW Bernard, Ives වෙත ප්‍රතිචාර දක්වමින්, Anne Boleyn ඇත්ත වශයෙන්ම සල්ලාල කාන්තාවක් බව තර්ක කරයි (Bernard, &quot;The Fall of Anne Boleyn&quot;, *English Historical Review* 1991, pp. 584-610). බර්නාඩ්ගේ ගිණුමේ බොහෝමයක් අනාචාරය ඔප්පු කිරීම මත සවි කර ඇති අතර, බොලීන් අනාචාරය හෝ අනාචාරයේ යෙදී ඇත්ද යන්න සොයා බැලීම අපගේ අරමුණු සඳහා වඩා වැදගත් අංගයක් වන අතර, හෙන්රි විශ්වාස කළේය. අයිව්ස් සහ බර්නාඩ් යන දෙදෙනාම හෙන්රි සහ ක්‍රොම්වෙල් අනාචාරය සොයා ගැනීමට හෝ ඔප්පු කිරීමට බොහෝ වෙහෙස මහන්සි වූ බව පෙන්නුම් කරන අතර, හෙන්රිට ඇය සතුව ඇති බව ඒත්තු ගිය පසු, බොලින්ගේ නඩුව බලාපොරොත්තු රහිත විය. හෙන්රිට අනාචාරය - ඔහුගේ උපදේශකයින් සහ විශ්වාසවන්ත මිතුරන් සමඟ - රාජද්‍රෝහී සහ මරණ දණ්ඩනයට සුදුසු ලෙස දැකීම අර්ථවත් කරයි. බොලීන් සම්පූර්ණයෙන්ම නිර්දෝෂී විය හැකි නමුත්, හෙන්රිගේ මනසට, හොවාර්ඩ් පවුලට සහ ක්‍රොම්වෙල්ට සම්බන්ධ නැති උපදේශකයන් සමඟ, ඇගේ අනාචාරය ඔප්පු වූ අතර ඇයව මරා දැමීම නොවැළැක්විය හැකිය. ජේන් සේමූර් - හෙන්රිගේ බිරින්දෑවරුන් අතරින් වඩාත්ම ආදරණීය වූ ඇය නිසා මෙහි වැඩි යමක් කිව යුතු නැත. ඇය අනාගත හයවන එඩ්වඩ් රජු බිහි කළ අතර හෙන්රිගේ මරණයෙන් පසු ඇගේ පැත්තේ තැන්පත් කරන ලදී. එඩ්වඩ් උපත ලබා සති දෙකක් ඇතුළත ඇය මිය ගියාය (ඔක්තෝබර් 1537) සහ හෙන්රි ඇගේ මරණය ගැන දැඩි ලෙස ශෝක විය (Loach, *Edward VI*; Scarisbrick, p. 497). Anne of Cleves - Anne of Cleves සමඟ හෙන්රිගේ විවාහය කෙටිකාලීන වූ අතර තාක්ෂණික වශයෙන් අවලංගු විය. හෙන්රිට ඇය කෙබඳු දැයි බැලීමට චිත්‍රයක් පමණක් තිබූ අතර, ඔහු ඇයව පළමු වරට දුටු විට, ඇයව සරල හා අප්‍රසන්න ලෙස ක්ෂණිකව දුටුවේය. හෙන්රි ඇය සමඟ ඔහුගේ පළමු හමුවීම ගැන පැවසුවේ &quot;පිරිමියන් ඇයව ප්‍රශංසා කළාක් මෙන් ඇයව ප්‍රශංසා කිරීම ගැන මට ලැජ්ජයි, මම ඇයට කැමති නැහැ&quot; (Scarisbrick, p. 370). ඔවුන් දෙදෙනා 1540 ජනවාරි මාසයේදී විවාහ වූ අතර, ජූලි මාසයේදී විවාහය සිදු නොවීම හේතුවෙන් අවලංගු කරන ලදී (කෙලී, *හෙන්රි VIII ගේ විවාහ නඩු විභාග*, පිටු. 270-274). ඈන් ඇත්ත වශයෙන්ම ඇගේ ජීවිතයේ ඉතිරි කාලය එංගලන්තයේ සාපේක්ෂ සුවපහසුවකින් ගත කළාය. හෙන්රිට බොහෝ විට ම්ලේච්ඡත්වයේ චෝදනා එල්ල වුවද, ඔහු මිය යන තුරුම ඈන් සමඟ මිත්‍රත්වයක් පවත්වා ගෙන ගිය බව සඳහන් කිරීම වටී, දෙදෙනාම වසර ගණනාවක් නොසැලකිලිමත් ලෙස ලිපි හුවමාරු කර ගත්හ (Warnicke, *Marrying of Anne of Cleves*, p. 252). කැතරින් හොවාර්ඩ් සඳහා, ඉතිහාසඥ හෙන්රි කෙලී ඇගේ නොසැලකිලිමත්කමෙන් ඇයව සිදු කළ ආකාරය පැහැදිලි කරයි. ඇය මීට පෙර Francis Dereham සමඟ විවාහ ගිවිසගෙන සිටි අතර හෙන්රි සමඟ විවාහ වීමට පෙර ඔහු සමඟ කිහිප වතාවක්ම ලිංගිකව හැසිරී ඇත. කෙලී තර්ක කරන්නේ ඇගේ විවාහයෙන් පසුවද ඇය එසේ කළ බවත්, ඒ නිසා ඇය සමඟ හෙන්රිගේ විවාහය අවලංගු කර ඇයව ඝාතනය කළ බවත්ය (කෙලී, පිටු. 275-278). Scarisbrick මෙම තක්සේරුව සමඟ එකඟ වන අතර, කැතරින් ඇගේ නව සැමියා පිළිකුල් සහගත හා මනෝභාවයකින් පෙළෙන බව තර්ක කරයි. හෙන්රි මේ වන විට 50 හැවිරිදි වියේ පසුවූ අතර තරබාරු විය, ඔහුගේ 1540 ගණන්වල පින්තූර පෙන්නුම් කරන අතර, කැතරින් හොවාර්ඩ් වයස අවුරුදු 18 ක් පමණ වූ අතර ටියුඩර් උසාවියේ මිනිසුන් අතර ආශාවේ අයිතමයකි (Scarisbrick, pp. 431-433). ඈන් බොලීන් කිසියම් වැරදි ක්‍රියාවකට නිර්දෝෂී විය හැකි අතර, කැතරින් හොවාර්ඩ් පෞද්ගලික සහ දේශපාලන ප්‍රතිවිපාක ගැන නොදැන බොහෝ විට තරුණ හා බොළඳ තැනැත්තියක වූවාට සැකයකින් තොරව කාමමිථ්‍යාචාරිකාවක් වූවාය. දැන් අපි හෙන්රිගේ අවසන් බිරිඳ වන කැතරින් පාර් වෙතට පැමිණෙමු. වාසනාවකට මෙන්, කැතරින් පාර්ගේ ලේඛන සහ ලිපි හුවමාරුව දැන් Janel Mueller (2011) විසින් ප්‍රකාශයට පත් කර ඇත. හෙන්රි සමඟ විවාහ වී සතියකට පමණ පසු, වෙනත් ඕනෑම කාන්තාවක් අතරින් ඇයව තෝරා ගැනීමට හෙන්රිට දෙවියන් වහන්සේ උදව් කළ ආකාරය ඇය තම සහෝදරයාට ලිව්වාය. ඇය තවදුරටත් පවසන්නේ, &quot;මේ ලෝකයේ මට සිදු විය හැකි ලොකුම ප්‍රීතිය සහ සැනසීම විය යුත්තේ එයයි&quot; (*Katherine Parr: Complete Works*, p. 46). මේ ඇය කළ තේරීම ගැන සතුටු වන කාන්තාවක්. හෙන්රි ඈන් ඔෆ් ක්ලීව්ස්ට සැලකීම ගැන කැතරින් හොවාර්ඩ් ඊර්ෂ්‍යාව ප්‍රකාශ කර ඇතත්, කැතරින් පාර් කිසි විටෙක ඇය ගැන සඳහන් නොකරයි. කැතරින් පාර් ප්‍රංශයේ සිටියදී හෙන්රිට ලියූ ලිපියක කියවෙන්නේ &quot;ඔබේ පැමිණීමේ අඩුව, මට බොහෝ ප්‍රේමණීය සහ කැමති&quot; (Parr, p. 63). හෙන්රි පර්ගේ සෙනෙහස නැවත ලබා දෙන බව පෙනේ, ඔවුන් දෙදෙනා දේවධර්මය ගැන සාකච්ඡා කිරීමට සහ වාද කිරීමට පවා ප්‍රසිද්ධ විය (Scarisbrick, p. 479). කැතරින්ට මිථ්‍යාදෘෂ්ටික චෝදනා එල්ල වූ විට (ඇය රෙපරමාදු අනුකම්පාව දැරූ බව බොහෝ දුරට සැකයෙන් තොරය), හෙන්රි ඇයව ආරක්ෂා කළ අතර ඇයව වරදකරු කිරීම සහ ක්‍රියාත්මක කිරීම වැළැක්වීය (Scarisbrick, pp. 479-481). ඉතින් මේක අපිව දාලා යන්නේ කොහෙද? කැතරින් පාර්ට යම් ගෞරවාන්විතව සලකනු ඇතැයි අපේක්ෂා කළ හැකි අතර, හෙන්රි VIII සමඟ විවාහ වූ කාලය තුළ ද්‍රව්‍යමය වශයෙන් හොඳින් තබා ගත්තාය. හෙන්රිගේ ජීවමාන දරුවන් තිදෙනාට (ගයි, *හෙන්රි VIII ගේ දරුවන්*) අධ්‍යාපනය ලබාදීමට ඇය පෞද්ගලිකව කාර්යභාරයක් ඉටු කළාය. කැතරින්, ජේන් සේමූර් මෙන් හෙන්රිගේ ආදරණීය විය. හෙන්රිගේ භාර්යාවන් සමඟ ඇති සම්බන්ධය ම්ලේච්ඡ ලෙස අප ආපසු හැරී බලන අතර, හෙන්රි එය දුටු ආකාරය දෙස බැලීම වටී. ඔහු සිතුවේ ඔහු තම පළමු බිරිඳ සමඟ දෙවියන් වහන්සේගේ නීතිය කඩ කළ බවත්, ඔහුගේ දෙවන සහ පස්වන භාර්යාවන් ඔහුව ලිංගිකව හා පෞද්ගලිකව පාවා දී ඇති බවත්ය. ඔහුගේ සිව්වන බිරිඳ ඇගේ විවාහය අවලංගු කර උසාවියෙන් පිටුවහල් කර ඇත, නමුත් සමස්තයක් වශයෙන් ඇය තමා වෙනුවෙන් හොඳින් කටයුතු කළාය, ඇගේ ජීවිතයේ අවසානයේ පවුලේ සාමාජිකයින්ට තෑගි යැවීමට ප්‍රමාණවත් ද්‍රව්‍යමය ධනයක් පවා ලබා ගත්තාය (වර්නික්, * ඈන් සමඟ විවාහ වීම. ක්ලීව්ස්*). කැතරින් විසින්ම හෙන්රිව දුටුවේ අනතුරක් ලෙස නොව, සහකාරියක් සහ පෙම්වතියක් ලෙසය. ඇය ඔහුගේ දරුවන් ඇති දැඩි කිරීමට උදව් කළාය, 1545 දී ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් ප්‍රකාශයට පත් කළ පළමු කාන්තා කතුවරිය වූ අතර, මුල් රෙපරමාදු ඇදහිල්ල පිළිබඳ ඇගේ ගවේෂණ කටයුතු කරගෙන යාමට අවසර ලැබුණි. කැතරින් පාර් එංගලන්තයේ රැජින රීජන්ට් වීමට අපේක්ෂා කළ අතර අවසානයේ ඇය වූයේ එයයි.