There is no safe or effective happiness treatment. Short term happy pills (e.g. cocaine, which causes elevation in levels of dopamine right in the areas that cause you to feel happy) don't work for long. 
    
 >  If we could, every other human activity would be pointless, as we only do such things to be happy( i.e. get dopamine rushing through our bodies), right?    
     
I think that's partly right. Rats that learn to electrically stimulate their own mesolimbic dopamine pathway get such a great high that given the choice between food or sex and another hit of stimulation, they can willingly starve themselves to death for another hit. Some heroin users have said that heroin fills a void that makes them feel fulfilled and all the yearning that they ever had for love, accomplishment, etc. is all addressed wonderfully and nothing else is needed anymore (during the high). Soon thereafter, of course, more heroin is needed. 
ආරක්ෂිත හෝ ඵලදායී සන්තෝෂ ප්රතිකාරයක් නොමැත. කෙටි කාලීන ප්‍රීතිමත් පෙති (උදා: කොකේන්, ඔබ සතුටට පත්වන ප්‍රදේශවල ඩොපමයින් මට්ටම ඉහළ නැංවීමට හේතු වේ) දිගු කලක් ක්‍රියා නොකරයි. &gt; අපට හැකි නම්, අනෙක් සෑම මිනිස් ක්‍රියාකාරකමක්ම නිෂ්ඵල වනු ඇත, මන්ද අප එවැනි දේවල් කරන්නේ සතුටින් සිටීමට පමණි (එනම් ඩොපමයින් අපගේ ශරීරය හරහා වේගයෙන් ගමන් කරයි), නේද? මම හිතන්නේ ඒක අර්ධ වශයෙන් හරි. තමන්ගේම මෙසොලිම්බික් ඩොපමයින් මාර්ගය විද්‍යුත් ලෙස උත්තේජනය කිරීමට ඉගෙන ගන්නා මීයන් එතරම් ඉහළ අගයක් ලබා ගන්නා අතර එමඟින් ආහාර හෝ ලිංගිකත්වය සහ තවත් උත්තේජනයක් අතර තේරීමක් ලබා දී ඇති අතර, ඔවුන්ට තවත් පහරක් සඳහා කැමැත්තෙන්ම කුසගින්නෙන් මිය යා හැකිය. සමහර හෙරොයින් භාවිතා කරන්නන් පවසා ඇත්තේ හෙරොයින් හිස්බවක් පුරවන අතර එය ඔවුන්ට ඉටු වූ බවක් දැනෙන අතර ආදරය, ජයග්‍රහණය යනාදිය සඳහා ඔවුන් තුළ තිබූ සියලු ආශාවන් සියල්ල අපූරුවට ආමන්ත්‍රණය කර ඇති අතර (උසස් කාලය තුළ) වෙනත් කිසිවක් අවශ්‍ය නොවන බවයි. වැඩි කල් යන්නට මත්තෙන්, ඇත්ත වශයෙන්ම, තවත් හෙරොයින් අවශ්ය වේ. 