From [Daily Life in Ancient Rome](_URL_0_), by Jerome Carcopino:

pp. 152-153:

 > "On a base of interwoven strips of webbing were placed a mattress (*torus*) and a bolster (*culcita*, *cervical*) whose stuffing (*tomentum*) was made of straw or reeds among the poor and among the rich of wool shorn from the Leuconion flocks in the valley of the Meuse, or even of swan's down. But there was neither a proper mattress nor sheets above. The *torus* was spread with two coverings (*tapetia*): on one (*stragulum*) the sleeper lay, the other he pulled over him (*operimentum*). The bed was then spread with a counterpane (*lodix*) or a multicoloured damask quilt (*polymitum*). Finally, at the foot of the bed, *ante torum* as the Romans put it, there lay a bedside mat (*toral*) which often rivalled the *lodices* in luxury.
 > A *toral* on the pavement of the bedroom was almost obligatory. For the Roman, though he sometimes protected his legs by a sort of puttees (*fasciae*), wore nothing corresponding to our socks or stockings and went barefoot when he had taken off his sandals to go to bed. His normal footwear consisted either of *soleae*, a kind of sandal such as Capuchins wear, with the sole held by a strap passing through their eyelets, of *calcei*, leather slippers with crossed leather laces, or of *caligae*, a type of military boot. On the other hand he was no more accustomed to undress completely before going to bed than the oriental of today. He merely laid aside his cloak, which he either threw on the bed as an extra covering or flung on the neighboring chair.

 > The ancients in fact distinguished two types of clothing: that which they put on first and wore intimately, and that which they flung around them afterwards. This is the difference between the Greek *endumata* and *epiblemata*; and similarly between the Latin *indumenta*, which were worn day and night, and the *amictus* which were assumed for part of the day only.  

 > First among the *indumenta* came the *subligaculum* or *licium*, not as is sometimes supposed, a pair of drawers, but a simple loin cloth, usually made of linen and always knotted round the waist. In early days it was perhaps the only undergarment worn either by nobles or by labourers. Manual workers had no other."

p. 166:

 > "Whether she slept in a room of her own or shared a room with him, the Roman woman's morning toilet closely resembled her husband's. Like him, she kept on her undergarments in bed at night: her loin cloth, her brassiere (*strophium*, *mamillare*) or corset (*capitium*), her tunic or tunics, and sometimes, to the despair of her husband, a mantle over all. Consequently she, like him, had nothing to do when she got up, but to draw on her slippers on the *toral* and then drape herself in the *amictus* of her choice; and her preliminary ablutions were as sketchy as his. Pending the hour of the bath, the essential *cura corporis* for her as for him consisted of attentions which we should consider accessory."    


[Daily Life in Ancient Rome](_URL_0_), Jerome Carcopino විසින්: pp. 152-153: &gt; &quot;Webbing වල එකිනෙකට වියන ලද තීරු පදනමක් මත මෙට්ටයක් (*torus*) සහ bolster එකක් තබා ඇත (*culcita*, * ගැබ්ගෙල*) එහි පුලුන් (*tomentum*) පිදුරු හෝ බට වලින් සාදන ලද අතර, මියුස් මිටියාවතේ පිහිටි ලියුකොනියන් රංචුවලින් උදුරාගත් ලොම්වලින් පොහොසත් අය අතර හෝ හංසයාගෙන් පවා නිසි මෙට්ටයක් නොතිබුණි හෝ ඉහලින් ඇති ෂීට් (*tapetia*): එකක (*stragulum*) සිල්පර කොට තැබුවේය (*lodix*) හෝ බහු-වර්ණ දම්වැලක් (*polymitum*), රෝමවරුන් පවසන පරිදි *ඇන්ටේ ටෝරම්*, බොහෝ විට * සමඟ තරඟ කරන ඇඳ අසල පැදුරක් (*ටෝරල්*) තබා ඇත. ලොඩිස් * නිදන කාමරයේ පදික වේදිකාවේ * ටෝරල් එකක් අනිවාර්ය විය, නමුත් සමහර විට ඔහු තම කකුල් යම් ආකාරයක (*fasciae*) වලින් ආරක්ෂා කර ගත්තේය. ඔහු ඇඳට යාමට සෙරෙප්පු ගලවන විට පාවහන් නොමැතිව ගියේය. ඔහුගේ සාමාන්‍ය පාවහන් සමන්විත වූයේ කපුචින් පැළඳීම වැනි සෙරෙප්පු වර්ගයකි. හමුදා සපත්තු වර්ගය. අනෙක් අතට අද පෙරදිගට වඩා නින්දට යාමට පෙර සම්පූර්ණයෙන්ම ඇඳුම් ගලවා දැමීමට ඔහු පුරුදු වී සිටියේ නැත. ඔහු හුදෙක් තම සළුව පසෙකින් තැබූ අතර, ඔහු අමතර ආවරණයක් ලෙස ඇඳ මතට විසි කළේය, නැතහොත් අසල්වැසි පුටුව මතට විසි කළේය. &gt; පැරැන්නන් ඇත්ත වශයෙන්ම ඇඳුම් වර්ග දෙකක් වෙන්කර හඳුනා ගත්හ: ඔවුන් මුලින්ම ඇඳගත් සහ සමීපව ඇඳ සිටි සහ පසුව ඔවුන් වටා විසිර ගිය ඇඳුම්. ග්‍රීක *එන්ඩුමාටා* සහ *එපිබල්මාටා* අතර වෙනස මෙයයි; සහ ඒ හා සමානව දිවා රෑ පැළඳ සිටි ලතින් *ඉඳුමෙන්ටා* සහ දවසේ කොටසක් සඳහා පමණක් උපකල්පනය කරන ලද *ඇමික්ටස්* අතර වේ. &gt; indumenta අතරින් මුලින්ම ආවේ *subligaculum* හෝ *licium*, සමහර විට සිතන පරිදි, ලාච්චු යුගලයක් නොව, සාමාන්‍යයෙන් ලිනන් වලින් සාදන ලද සහ සෑම විටම ඉණ වටා ගැට ගැසූ සරල ඉඟටිය රෙද්දකි. මුල් කාලයේ එය වංශාධිපතියන් හෝ කම්කරුවන් විසින් පැළඳ සිටි එකම යට ඇඳුම විය හැකිය. අතින් වැඩ කරන්නන්ට වෙන කිසිවක් තිබුණේ නැත.&quot; පි. 166: &gt; &quot;ඇය නිදාගත්තේ ඇගේම කාමරයක හෝ ඔහු සමඟ කාමරයක් බෙදා ගත්තද, රෝම කාන්තාවගේ උදෑසන වැසිකිළිය ඇගේ සැමියාගේ වැසිකිළියට සමීපව සමාන විය. ඔහු මෙන්, ඇය රාත්‍රියේදී ඇඳේ යටි ඇඳුම් මත තබාගෙන සිටියාය: ඇගේ ඉඟටිය, ඇගේ පිත්තල (*ස්ට්‍රොෆියම්*, *මාමිලරේ*) හෝ කෝසෙට් (*කැපිටියම්*), ඇගේ ටියුනික් හෝ ටයුනික්ස්, සහ සමහර විට, ඇගේ සැමියාගේ බලාපොරොත්තු සුන්වීම , සියල්ලටම වඩා ආවරණයක්. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන්, ඔහුට මෙන්ම ඇයටද නැගිටින විට කරන්නට දෙයක් තිබුණේ නැත, නමුත් ඇගේ සෙරෙප්පුවෙන් *ටොරල්* මත ඇඳගෙන පසුව ඇය කැමති *ඇමික්ටස්* එකේ ඇඳගෙන; සහ ඇයගේ ප්‍රාථමික ශෝධනය ඔහුගේ මෙන්ම කටුක විය. ස්නානය කරන වේලාව එනතුරු, ඔහුට මෙන්ම ඇයට අත්‍යවශ්‍ය *කුරා කෝපෝරිස්* අපි උපාංගයක් ලෙස සැලකිය යුතු අවධානයකින් සමන්විත විය.    

