There's a great deal of misinformation that keeps appearing and disappearing on this thread.

Yes, the Romans were aware of the Triumvirate, and of the agreement between Pompey, Caesar, and Crassus popularly called the "first" Triumvirate. In reality, there was only one Triumvirate, that of Octavian, Lepidus, and Antony. This was a legally-defined collegiate magistracy, which though extraordinary nevertheless had a legally defined tenure of office, which was renewed several times between its creation and its eventual expiration prior to Actium. There was nothing to hide as far as the Triumvirate went, as it was a public office.

Caesar, Pompey, and Crassus were known to be working together pretty much from the moment it happened. They did not make any great attempt to conceal their cooperation, and openly extended hands to others as well. In a letter to Atticus (Att. 2.3) Cicero mentions that towards the end of December 60, between Caesar's election to the consulship of 59 and his assumption of the office, Caesar sent Balbus to him to offer him a partnership among the dynasts, specifically saying that he would value Cicero's advice as equal to Pompey's, and that he would reconcile Pompey and Crassus. Cicero has some difficulty turning down the offer, since he was following 63 very closely tied to Pompey and, as he says, hoped to resolve the quarrels with his senatorial enemies that had been hovering over him since his consulship, but ultimately he tells Atticus that he can't do it. In April of 59, early into Caesar's consulship and before Cicero started speaking out against him towards the end of the year, Cicero says to Atticus that he doesn't envy Crassus at all for his alignment with Caesar (things were not going well for the dynasts in mid-spring), and apparently Cicero was the original choice for the third dynast. 

The dynasts also appeared publicly. If there were any who still weren't aware of their alignment to each other, when the agrarian bill to settle Capua was promulgated relatively early in 59 there could be no doubt. Not only was it strongly in all three men's interest, but in a contio prior to the bill's promulgation Caesar invited Pompey and Crassus to the rostra in order to say whether they supported the measure or not. They did, and apparently made some sort of threatening overture: App. B.C. 2.10 seems to suggest that they encouraged the people to show up to the vote carrying daggers, and Plut. Caes. 14.3-4 says that Pompey threatened to use military force to get the bill, which would settle his soldiers, passed. Bibulus was also invited to a contio, and foolishly accepted--Morstein-Marx has shown that though invitations to contiones were frequently extended to rivals, they were almost never accepted, because as is the case with Bibulus a rival speaking at a contio typically was a target for the crowd's ire, not a legitimate speaker. Yet another indication would have been Pompey's marriage of Caesar's daughter. In May 59, only one month after poking fun at Crassus for siding with the dynasts Cicero has this to say (Att. 2.9):

 > etenim si fuit invidiosa senatus potentia, cum ea non ad populum sed ad tris homines immoderatos redacta sit, quid iam censes fore? proinde isti licet faciant quos volent consules, tribunos pl., denique etiam Vatini strumam sacerdoti dibaphoi vestiant...

 >  > Now indeed, if the power of the senate was so hateful, what then do you think ought to be when it has passed over not to the people but to three unrestrained men? So let them make whomever they wish consuls and tribunes, and let them even dress up Vatinius' tumor with a priest's twice-dyed purple

This is the first surviving written reference to a "rule of three," though App. B.C. 2.9 tells us that Varro published a book or pamphlet called the Tricaranus, or "three-headed monster."

By 56, however, the dynasts' relationship was weakening, since they had gotten what they had wanted and no longer had much need for each other (therefore Suetonius refers to the triumvirate as a "societas," which is not quite a coitio, though Caesar was accused of forming one with L. Lucceius, which was staved off according to Suetonius by Cato's rampant bribery). However, with Cicero returned from exile and Pompey's power over the senate in Caesar's absence significantly weakened, the dynasts reopened their relations at the so-called Conference at Luca in 56. The "renewal" of the triumvirate, if an unofficial agreement can really have official renewal, was a public event. The dynasts got together at Luca in Cisalpine Gaul, and agreed that Caesar should continue prosecuting the war in Gaul and that Crassus and Pompey should share the consulship of 55. With the dynasts at Luca were so many magistrates, promagistrates, and senators that according to Plut. Caes. 21.5 there were 120 lictors at the conference and over 200 senators. App. B.C. 2.17 repeats these figures. An earlier meeting between Crassus and Caesar had already taken place at Ravenna, says Cic. Fam. 1.9. In the same letter Cicero tells us that he himself was in negotiation with the dynasts through Pompey and his brother. Cicero had attempted to drive a wedge between Caesar and Pompey while ostensibly trying to restore the regular function of the state (or more concretely, as Tatum very persuasively argues, trying to get the dynasts to agree formally that Clodius' tribunate was invalid) by reopening the question, settled two years earlier, of what to do about the commission to settle the ager Campanus. When Pompey visited Caesar at Luca Caesar did not like what Cicero had had to say, so Pompey spoke to Cicero's brother Quintus, one of Caesar's legates in Gaul. Cicero says that Quintus reported that Pompey told him:

 > nisi cum Marco fratre diligenter egeris, dependendum tibi est, quod mihi pro illo spopondisti

 >  > Unless you urge your brother Marcus on carefully (i.e. make him shut up), what you promised me on his behalf you'll have to pay.

Quintus had, while heading out to Gaul, tacitly guaranteed his brother's cooperation.
මේ ත්‍රෙඩ් එකේ නොකඩවා මතුවෙන සහ නැතිවෙන වැරදි තොරතුරු විශාල ප්‍රමාණයක් තියෙනවා. ඔව්, රෝමවරු ත්‍රිත්වය ගැනත්, පොම්පේ, සීසර් සහ ක්‍රැසස් අතර &quot;පළමු&quot; ට්‍රයම්විරේට් ලෙස ජනප්‍රියව ඇති ගිවිසුම ගැනත් දැන සිටියහ. යථාර්ථයේ දී, ඔක්ටේවියන්, ලෙපිඩස් සහ ඇන්ටනි යන ත්‍රිත්වයන් සිටියේ එකම එකකි. මෙය නීත්‍යානුකූලව නිර්වචනය කරන ලද සාමූහික මහේස්ත්‍රාත්වරයෙකු වූ අතර, අසාමාන්‍ය වුවද නීත්‍යානුකූලව නිර්වචනය කරන ලද නිල කාල සීමාවක් තිබූ අතර, එය ඇක්ටියම්ට පෙර එය නිර්මාණය කිරීම සහ අවසානයේ කල් ඉකුත්වීම අතර කිහිප වතාවක් අලුත් කරන ලදී. එය රජයේ කාර්යාලයක් වූ බැවින් ත්‍රිවිධ හමුදාව යන තෙක් සැඟවීමට කිසිවක් නොතිබුණි. සීසර්, පොම්පේ සහ ක්‍රැසස් එය සිදු වූ මොහොතේ සිට බොහෝ දුරට එකට වැඩ කරන බව දැන සිටියහ. ඔවුන් තම සහයෝගීතාවය වසන් කිරීමට කිසිදු විශාල උත්සාහයක් නොගත් අතර, අන් අයටද විවෘතව දෑත් දිගු කළහ. Atticus වෙත ලිපියක් (Att. 2.3) Cicero සඳහන් කරයි දෙසැම්බර් 60 අවසානයේ දී, සීසර් 59 කොන්සල් ධූරයට තේරී පත්වීම සහ ඔහුගේ නිලය භාර ගැනීම අතර, විශේෂයෙන්ම රාජවංශ අතර හවුල්කාරිත්වයක් ලබා දීමට සීසර් බල්බස් ඔහු වෙත යැවීය. ඔහු පොම්පේගේ උපදෙස් හා සමානව සිසෙරෝගේ උපදෙස් අගය කරන බවත්, ඔහු පොම්පේ සහ ක්‍රැසස් සමගි කරන බවත් පවසමින්. ඔහු පොම්පේ සමඟ ඉතා සමීපව බැඳී සිටි 63 ක් අනුගමනය කරමින් සිටි නිසාත්, ඔහු පවසන පරිදි, ඔහුගේ කොන්සල් ධූරයේ සිට ඔහු වටා සිටි සෙනෙට් සභික සතුරන් සමඟ ඇති වූ ආරවුල් විසඳා ගැනීමට බලාපොරොත්තු වූ නිසාත්, සිසෙරෝට මෙම යෝජනාව ප්‍රතික්ෂේප කිරීම දුෂ්කර ය, නමුත් අවසානයේ ඔහු ඇටිකස්ට පවසන්නේ එයයි. ඔහුට එය කළ නොහැක. 59 අප්‍රේල් මාසයේ දී, සීසර්ගේ කොන්සල් ධූරයට පත් වීමට පෙර, සිසෙරෝ ඔහුට විරුද්ධව කතා කිරීමට පටන් ගැනීමට පෙර, වසර අවසානයේ දී, සිසෙරෝ ඇටිකස්ට පැවසුවේ සීසර් සමඟ ඔහුගේ එකමුතුකම ගැන ඔහු කිසිසේත් ක්‍රැසස්ට ඊර්ෂ්‍යා නොකරන බවයි (දේවල් හොඳින් සිදු නොවීය. වසන්තයේ මැද රාජවංශයන්), සහ පෙනෙන විදිහට තුන්වන රාජවංශය සඳහා මුල් තේරීම වූයේ සිසෙරෝ ය. රාජවංශද ප්‍රසිද්ධියේ පෙනී සිටියේය. 59 දී සාපේක්ෂ වශයෙන් කපුවා පියවීමේ ගොවිජන පනත් කෙටුම්පත ප්‍රකාශයට පත් කරන විට, ඔවුන් එකිනෙකාට ගැලපීම ගැන තවමත් නොදන්නා අය සිටී නම්, සැකයක් නැත. එය මිනිසුන් තිදෙනාගේම අවශ්‍යතාවයට තදින්ම බලපානවා පමණක් නොව, පනත් කෙටුම්පත ප්‍රකාශයට පත් කිරීමට පෙරාතුව, සීසර් විසින් පොම්පේ සහ ක්‍රාසස්ට ඔවුන් පියවරට සහය දෙනවාද නැද්ද යන්න ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා රොස්ට්‍රාර් වෙත ආරාධනා කළේය. ඔවුන් කළා, පෙනෙන විදිහට යම් ආකාරයක තර්ජනාත්මක ප්‍රකාශයක් කළා: ඇප්. ක්‍රි.පූ 2.10 යෝජනා කරන්නේ ඔවුන් කිනිතුල්ලන් සහ ප්ලූට් රැගෙන ඡන්දය පෙන්වීමට ජනතාව දිරිමත් කළ බවයි. සීස්. 14.3-4 පවසන්නේ පොම්පේ තම සොල්දාදුවන් විසඳන පනත සම්මත කර ගැනීම සඳහා මිලිටරි බලය භාවිතා කරන බවට තර්ජනය කළ බවයි. Bibulus ද contio වෙත ආරාධනා කරන ලද අතර, මෝඩ ලෙස පිළිගත්තේය - Morstein-Marx පෙන්වා දී ඇත්තේ contiones සඳහා ආරාධනා නිතර ප්‍රතිවාදීන්ට ලබා දුන්නද, ඒවා කිසි විටෙකත් පාහේ පිළි නොගත් බවයි, මන්ද Bibulus ගේ ප්‍රතිවාදියා contio වලදී කතා කරන ආකාරයටම නීත්‍යානුකූල කථිකයෙකු නොව සමූහයාගේ කෝපයට ඉලක්කයක්. තවත් ඇඟවීමක් වනු ඇත්තේ පොම්පේගේ සීසර්ගේ දියණියගේ විවාහයයි. මැයි 59 දී, රාජවංශයට පක්ෂව සිටීම සඳහා Crassus හි විනෝදයෙන් මාසයකට පසුව පමණක් Cicero හට මෙය පැවසිය (Att. 2.9): iam censes for for? proinde isti licet faciant quos volent consules, tribunos pl., denique etiam Vatini strumam sacerdoti dibaphoi vestiant... &gt; &gt; ඇත්ත වශයෙන්ම, සෙනෙට් සභාවේ බලය මෙතරම් ද්වේෂ සහගත නම්, එය සම්මත වූ විට කුමක් විය යුතු යැයි ඔබ සිතන්නේද මිනිසුන්ට නොව අසීමිත මිනිසුන් තිදෙනෙකුටද? එබැවින් ඔවුන් කැමති ඕනෑම අයෙකු කොන්සල්වරුන් සහ විනිශ්චයකාරවරුන් බවට පත් කිරීමට ඔවුන්ට ඉඩ දෙන්න, සහ පූජකයෙකුගේ දෙවරක් සායම් කළ දම් පාටින් වටිනියස්ගේ ගෙඩිය සැරසීමට පවා ඉඩ දෙන්න, මෙය ඇප් වුවද &quot;තුනක රීතියක්&quot; පිළිබඳ ඉතිරිව ඇති පළමු ලිඛිත සඳහනයි. BC 2.9 අපට පවසන්නේ Varro විසින් Tricaranus හෝ &quot;හිස් තුනේ රාක්ෂයා&quot; නමින් පොතක් හෝ පත්‍රිකාවක් ප්‍රකාශයට පත් කළ බවයි. කෙසේ වෙතත්, 56 වන විට, රාජවංශයන්ගේ සම්බන්ධය දුර්වල වෙමින් පැවතියේ, ඔවුන් ඔවුන්ට අවශ්‍ය දේ ලබා ගෙන ඇති අතර, තවදුරටත් එකිනෙකා සඳහා වැඩි අවශ්‍යතාවයක් නොතිබූ බැවිනි (එබැවින් සූටෝනියස් ත්‍රිත්වය හඳුන්වන්නේ &quot;සමාජයක්&quot; ලෙසිනි, නමුත් එය කිසිසේත්ම සංසර්ගයක් නොවේ. සීසර්ට L. Lucceius සමඟ එක් වූ බවට චෝදනා එල්ල විය, එය Suetonius ට අනුව Cato ගේ අධික අල්ලස් දීමෙන් මග හැරී ගියේය). කෙසේ වෙතත්, සිසෙරෝ පිටුවහලෙන් ආපසු පැමිණීමත් සමඟ සීසර් නොමැති විට සෙනෙට් සභාව කෙරෙහි පොම්පේගේ බලය සැලකිය යුතු ලෙස දුර්වල වූ අතර, රාජවංශයන් 56 දී ලූකා හි පැවති ඊනියා සම්මේලනයේදී ඔවුන්ගේ සබඳතා නැවත විවෘත කළහ. නිල නොවන ගිවිසුමක් ඇත්ත වශයෙන්ම තිබිය හැකි නම් ත්‍රිත්වයේ &quot;අලුත් කිරීම&quot; නිල අලුත් කිරීම පොදු සිදුවීමක් විය. සිසල්පයින් ගෝල්හි ලූකාහිදී රාජවංශයන් එකතු වී, සීසර් විසින් ගෝල්හි යුද්ධය දිගටම කරගෙන යා යුතු බවටත්, ක්‍රාසස් සහ පොම්පේ විසින් 55 දෙනෙකුගේ කොන්සල් ධූරය බෙදාගත යුතු බවටත් එකඟ විය. ලූකාහි රාජවංශයන් සමඟ බොහෝ මහේස්ත්‍රාත්වරුන්, ප්‍රචාරකවරුන් සහ සෙනෙට් සභිකයින් සිටියහ. ප්ලූට්. සීස්. 21.5 සම්මන්ත්‍රණයට ලික්ටර්වරුන් 120 ක් සහ සෙනෙට් සභිකයින් 200 කට වඩා සිටියහ. යෙදුම. BC 2.17 මෙම සංඛ්යා පුනරාවර්තනය කරයි. Crassus සහ Caesar අතර කලින් හමුවීමක් Ravenna හිදී දැනටමත් සිදුවී ඇති බව Cic පවසයි. ෆැම් 1.9 එම ලිපියේම සිසෙරෝ අපට පවසන්නේ පොම්පේ සහ ඔහුගේ සහෝදරයා හරහා ඔහුම රාජවංශ සමඟ සාකච්ඡා කළ බවයි. Cicero විසින් රාජ්‍යයේ නිත්‍ය ක්‍රියාකාරිත්වය යථා තත්ත්වයට පත් කිරීමට උත්සාහ කරන අතරතුර සීසර් සහ පොම්පේ අතර විරසකයක් පැදවීමට උත්සාහ කර ඇත (හෝ වඩාත් සංයුක්තව, ටැටම් ඉතා ඒත්තු ගැන්වීමේ තර්ක කරන පරිදි, ක්ලෝඩියස්ගේ ත්‍යාගය වලංගු නොවන බවට රාජවංශයන් විධිමත් ලෙස එකඟ කරවා ගැනීමට උත්සාහ කරයි) නැවත විවෘත කිරීමෙන්. ප්‍රශ්නය, වසර දෙකකට පෙර විසඳන ලද, වියපත් කැම්පනස් සමථයකට පත් කිරීමේ කොමිසම සම්බන්ධයෙන් කුමක් කළ යුතුද යන්නයි. පොම්පේ ලූකා සීසර් වෙත සීසර් හමුවීමට ගිය විට, සිසෙරෝ පවසන දෙයට පොම්පේ අකමැති විය, එබැවින් පොම්පේ ගෝල්හි සීසර්ගේ ලෙජේට් කෙනෙකු වන සිසෙරෝගේ සහෝදර ක්වින්ටස් සමඟ කතා කළේය. Cicero පවසන්නේ Quintus විසින් Pompey ඔහුට පැවසූ බව වාර්තා කළ බවයි: &gt; nisi cum Marco fratre deligenter egeris, quod mihi pro illo spondisti &gt; &gt; ඔබ ඔබේ සොහොයුරා වන මාකස්ව පරෙස්සමෙන් ඉල්ලා නොසිටින්නේ නම් (එනම් ඔහුව කට වහන්න), ඔබ මට පොරොන්දු වූ දේ ගැන ඔහු වෙනුවෙන් ඔබ ගෙවිය යුතුය. ක්වින්ටස්, ගෝල් වෙත පිටත්ව යද්දී, තම සහෝදරයාගේ සහයෝගීතාව උපක්‍රමශීලීව සහතික කළේය.