Your question is really about perception. Terrorism, to a large extent, has become less about gigantic coordinated attacks like 9/11 and the Madrid train bombings, and generally gotten simpler and simpler until it is an individual or a handful of guys with guns shooting everyone in a confined space. That is not to minimize the horror of those situations when they happen, but it shows that it is moving from a model where you have trained and coordinated cells to small groups improvising whatever violence they can.
ඔබේ ප්‍රශ්නය ඇත්ත වශයෙන්ම සංජානනය සම්බන්ධයෙනි. ත්‍රස්තවාදය, බොහෝ දුරට, 9/11 සහ මැඩ්රිඩ් දුම්රිය බෝම්බ ප්‍රහාර වැනි යෝධ සම්බන්ධීකරණ ප්‍රහාරවලින් අඩු වී ඇති අතර, එය සීමා සහිත අවකාශයක දී සෑම කෙනෙකුටම වෙඩි තබන පුද්ගලයෙකු හෝ අතලොස්සක් තුවක්කු සහිත පුද්ගලයන් වන තෙක් සාමාන්‍යයෙන් සරල හා සරල වී ඇත. එනම්, එම තත්ත්වයන් සිදු වූ විට ඇති වන බිහිසුණු බව අවම කිරීමට නොව, එය පෙන්නුම් කරන්නේ ඔබ විසින් පුහුණු කරන ලද සහ සෛල සම්බන්ධීකරණය කළ ආකෘතියක සිට කුඩා කණ්ඩායම්වලට හැකි ඕනෑම ප්‍රචණ්ඩත්වය වැඩිදියුණු කරන බවයි.