I think we know more about seizures than you'd think, and are learning more and more with the advancement of technology.  It's just that this information isn't yet to the point where it is truly helpful to doctors.

 > Doctor's cannot even tell us why it happens

Do you mean why seizures happen in general, or why they happen to your specific family members?  From a research perspective we are beginning to understand more and more the genetics, heredity, childhood illnesses, previously unknown brain anomalies, etc that are associated with seizures.  The problem is that there is a huge gap between where the research is and the clinical side of things.  Our treatments (medications) just aren't good enough that it really matters what's causing an idiopathic epilepsy and so there's no reason for the doctors to try to figure it out (though in most cases they likely could with some degree of certainty).  If we develop better medications then you might see doctors start to try to determine what is causing the epilepsy.  

Using technology (MRI, fMRI, SPECT, Wada, MEG, scalp EEG, intracranial EEG, EEG with depth electrodes, Video EEG monitoring) we are getting really good at identifying exactly where in the brain the seizures originate for a given individual, and often times can surgically remove that area and drastically reduce the frequency and severity of a person's seizure disorder.   

 > There are no answers or cures

I'd agree that other than surgery there is no clear cure, but I think there are lots of answers.  If you have more specific questions I'm happy to try and answer them.


මම හිතන්නේ අපි ඔබ සිතනවාට වඩා අල්ලා ගැනීම් ගැන දන්නා අතර තාක්‍ෂණයේ දියුණුවත් සමඟ වැඩි වැඩියෙන් ඉගෙන ගනිමින් සිටිමු. මෙම තොරතුරු තවමත් වෛද්‍යවරුන්ට සැබවින්ම ප්‍රයෝජනවත් වන මට්ටමට පැමිණ නොමැති බව පමණි. &gt; එහෙම වෙන්නේ ඇයි කියලා වෛද්‍යවරුන්ට කියන්නවත් බැහැ. ඔබ අදහස් කරන්නේ සාමාන්‍යයෙන් වලිප්පුව ඇතිවන්නේ ඇයි, එහෙමත් නැතිනම් ඔබේ පවුලේ සාමාජිකයන්ට ඒවා සිදුවන්නේ ඇයි කියාද? පර්යේෂණාත්මක දෘෂ්ටිකෝණයකින් අප වඩ වඩාත් ප්‍රවේණිකත්වය, ප්‍රවේණිගතභාවය, ළමා රෝග, කලින් නොදන්නා මොළයේ විෂමතා ආදිය ගැන අවබෝධ කර ගැනීමට පටන් ගෙන ඇත. ගැටලුව වන්නේ පර්යේෂණ සිදු කරන ස්ථානය සහ දේවල්වල සායනික පැත්ත අතර විශාල පරතරයක් තිබීමයි. අපගේ ප්‍රතිකාර (ඖෂධ) ප්‍රමාණවත් නොවන අතර එය ඇත්ත වශයෙන්ම වැදගත් වන්නේ අපස්මාර රෝගයක් ඇතිවීමට හේතුව වන අතර එබැවින් වෛද්‍යවරුන්ට එය හඳුනා ගැනීමට කිසිදු හේතුවක් නැත (බොහෝ අවස්ථාවලදී ඔවුන් යම් නිශ්චිතභාවයකින් සිටිය හැකි වුවද). අපි වඩා හොඳ ඖෂධ නිපදවන්නේ නම්, අපස්මාරයට හේතුව කුමක්ද යන්න තීරණය කිරීමට වෛද්‍යවරුන් උත්සාහ කිරීම ඔබට පෙනෙනු ඇත. තාක්‍ෂණය භාවිතා කරමින් (MRI, fMRI, SPECT, Wada, MEG, හිස්කබල EEG, අභ්‍යන්තර EEG, ගැඹුර ඉලෙක්ට්‍රෝඩ සහිත EEG, වීඩියෝ EEG අධීක්‍ෂණය) නිශ්චිත පුද්ගලයෙකුට මොළයේ අල්ලා ගැනීම් ඇති වන්නේ කොතැනින්ද යන්න නිවැරදිව හඳුනා ගැනීමට සහ බොහෝ විට අපි ඉතා දක්ෂ වෙමු. කාලවලට එම ප්‍රදේශය ශල්‍යකර්මයෙන් ඉවත් කළ හැකි අතර පුද්ගලයෙකුගේ අල්ලා ගැනීමේ ආබාධයේ වාර ගණන සහ බරපතලකම විශාල ලෙස අඩු කරයි. &gt; පිළිතුරු හෝ සුව කිරීම් නොමැත, ශල්‍යකර්ම හැර වෙනත් පැහැදිලි ප්‍රතිකාරයක් නොමැති බව මම එකඟ වෙමි, නමුත් පිළිතුරු රාශියක් ඇතැයි මම සිතමි. ඔබට වඩාත් නිශ්චිත ප්‍රශ්න ඇත්නම් ඒවාට පිළිතුරු දීමට උත්සාහ කිරීමට මම සතුටු වෙමි.

