Your understanding is pretty much incorrect.  


First off, the entire idea of land being firmly and incontrovertibly owned by a particular sovereignty, with concrete territorial boundaries marked off, is roughly speaking a modern idea associated with what is commonly called "Westphalian sovereignty", after the Treaty of Westphalia of 1648. "Westphalian sovereignty" is when a ruler of a territory argues they have comprehensive, exclusive control over a specific, marked-off territory; many people cite Max Weber's later definition that a national sovereign in this mode of authority has to have a "monopoly on violence" within the territory.  


Prior to this point, most existing states, empires and polities in world history held territories in shifting and flexible ways. Often their claims to territory were informal and negotiable. They might claim some tax revenues, assert some rights of movement and power, but not insist that they had comprehensive authority over the inhabitants. So territories all across the world passed in and out of direct control by rulers. In a premodern context, rulers who identified land they wanted, invaded it, and most crucially kept it, are pretty rare, no matter where we're talking about. An invader might claim territory or rewards, but keeping that new conquest as part of a coherent new polity was a much less common event, and arguably a decent number of invading or conquering leaders didn't expect anything except tribute, etc.   


Even in a pre-Westphalian context, the mechanisms by which sovereigns (of a great many kinds) could expect to increase their territorial authority on a permanent basis were extremely diverse. Marriage or kinship alliances were a fairly common mechanism all around the world. Treaties or agreements were another (certainly in some cases coercive). Migration--or emigration--that changed the linguistic and cultural balance in a particular territory, and its loyalties to various sovereign powers, could sometimes (usually over centuries) change who was considered to be in possession of it. And there are premodern examples of money changing hands, more or less, and allowing a sovereign in one place to command authority of another.   


The OP might also take note that it's not clear that relatively contemporary modes of territorial acquisition are effective or permanent. Only 150 years ago, "countries stole land to absorb into their empire" in Africa and Asia; several centuries before that in North and South America. But only a relatively short time ago (the 1940s-1960s) many postcolonial states were created that involved some degree of forcible recombination of territories that didn't necessarily identify with one another--processes that are still very costly for us today in many respects. It does not seem that the idea of "stealing land" through invasion is totally absent today. Moreover, I'm actually pretty hard pressed to think of an actual example in recent years of a current nation buying substantial territory from another territory and having the transfer of territory happen in an amicable and accepted way. So in that sense I'm not even sure what the OP is thinking of. 
ඔබේ අවබෝධය බොහෝ දුරට වැරදියි. පළමුව, නිශ්චිත භෞමික මායිම් සලකුණු කර, නිශ්චිත ස්වෛරීභාවයකට ස්ථිරව සහ අවිවාදිත ලෙස ඉඩම් හිමිවීම පිළිබඳ සමස්ත අදහස දළ වශයෙන් 1648 වෙස්ට්ෆාලියා ගිවිසුමෙන් පසුව පොදුවේ &quot;වෙස්ට්ෆාලියානු ස්වෛරීභාවය&quot; ලෙස හඳුන්වන දෙයට සම්බන්ධ නවීන අදහසක් වේ. &quot;වෙස්ට්ෆාලියානු ස්වෛරීභාවය&quot; යනු ප්‍රදේශයක පාලකයෙකු තමන්ට නිශ්චිත, සලකුණු කළ භූමි ප්‍රදේශයක් කෙරෙහි විස්තීර්ණ, සුවිශේෂී පාලනයක් ඇති බවට තර්ක කරන විටය; බොහෝ අය මැක්ස් වෙබර්ගේ පසුකාලීන නිර්වචනය උපුටා දක්වන්නේ මෙම අධිකාරියේ ජාතික ස්වෛරීයෙකුට භූමිය තුළ &quot;ප්‍රචණ්ඩත්වය පිළිබඳ ඒකාධිකාරයක්&quot; තිබිය යුතු බවයි. මෙම අවස්ථාවට පෙර, ලෝක ඉතිහාසයේ පැවති බොහෝ රාජ්‍යයන්, අධිරාජ්‍යයන් සහ රාජ්‍යයන් මාරුවෙන් මාරුවට සහ නම්‍යශීලී ආකාරවලින් භූමි ප්‍රදේශ පවත්වාගෙන ගියේය. බොහෝවිට ඔවුන්ගේ ප්‍රදේශයට හිමිකම් කීම අවිධිමත් සහ සාකච්ඡා කළ හැකි ඒවා විය. ඔවුන් යම් බදු ආදායමක් ඉල්ලා සිටිය හැකි අතර, චලනය හා බලය පිළිබඳ යම් අයිතිවාසිකම් තහවුරු කරයි, නමුත් ඔවුන්ට වැසියන් කෙරෙහි පුළුල් අධිකාරියක් ඇති බව අවධාරනය නොකරයි. එබැවින් ලොව පුරා ඇති භූමි ප්‍රදේශ පාලකයන්ගේ සෘජු පාලනයට ඇතුළු වී සහ ඉන් බැහැර විය. පූර්ව නූතන සන්දර්භයක් තුළ, අපට අවශ්‍ය ඉඩම් හඳුනාගෙන, එය ආක්‍රමණය කර, එය ඉතා තීරණාත්මක ලෙස තබා ගත් පාලකයින්, අප කොතැනක කතා කළත්, ඉතා දුර්ලභ ය. ආක්‍රමණිකයෙකුට ප්‍රදේශයක් හෝ ත්‍යාගයක් ඉල්ලා සිටිය හැක, නමුත් එම නව ජයග්‍රහණය සුහදශීලී නව දේශපාලනයේ කොටසක් ලෙස තබා ගැනීම ඉතා අඩු පොදු සිදුවීමක් වූ අතර, ආක්‍රමණික හෝ ජයග්‍රහණය කරන නායකයින් යහපත් සංඛ්‍යාවක් උපහාර ආදිය හැර වෙනත් කිසිවක් අපේක්ෂා නොකළ බව තර්ක කළ හැකිය. පූර්ව-වෙස්ට්ෆාලියානු සන්දර්භය, ස්වෛරීවරුන්ට (බොහෝ වර්ගවල) ඔවුන්ගේ භෞමික අධිකාරිය ස්ථිර පදනමක් මත වැඩි කිරීමට අපේක්ෂා කළ හැකි යාන්ත්‍රණ අතිශයින් විවිධ විය. විවාහය හෝ ඥාති සබඳතා ලොව පුරා තරමක් පොදු යාන්ත්‍රණයක් විය. ගිවිසුම් හෝ ගිවිසුම් තවත් එකක් විය (නිසැකවම සමහර අවස්ථාවල බලහත්කාරයෙන්). සංක්‍රමණය --හෝ සංක්‍රමණය - යම් ප්‍රදේශයක භාෂාමය සහ සංස්කෘතික සමතුලිතතාවය වෙනස් කළ, සහ විවිධ ස්වෛරී බලවතුන්ට එහි පක්ෂපාතීත්වය, සමහර විට (සාමාන්‍යයෙන් සියවස් ගණනාවක් පුරා) එය සන්තකයේ යැයි සැලකෙන අය වෙනස් කළ හැකිය. එමෙන්ම මුදල් අත අඩු වැඩි වශයෙන් වෙනස් කිරීම සහ එක් ස්ථානයක සිටින ස්වෛරීයෙකුට තවත් ස්ථානයක අධිකාරියක් ලබා දීමට ඉඩ දීම පිළිබඳ පූර්ව නූතන උදාහරණ තිබේ. සාපේක්ෂ වශයෙන් සමකාලීන භෞමික අත්පත් කර ගැනීමේ ක්‍රම ඵලදායි හෝ ස්ථිර බව පැහැදිලි නැති බව OP විසින් සටහන් කර ගත හැක. වසර 150 කට පෙර, අප්‍රිකාවේ සහ ආසියාවේ &quot;රටවල් ඔවුන්ගේ අධිරාජ්‍යයට අවශෝෂණය කර ගැනීමට ඉඩම් සොරකම් කළහ&quot;; ඊට සියවස් කිහිපයකට පෙර උතුරු හා දකුණු ඇමරිකාවේ. නමුත් සාපේක්ෂ වශයෙන් කෙටි කාලයකට පෙර (1940-1960 ගනන්) බොහෝ පශ්චාත් යටත් විජිත රාජ්‍යයන් නිර්මාණය කරන ලද අතර, ඒවා එකිනෙකා සමඟ අවශ්‍යයෙන්ම හඳුනා නොගත් භූමි ප්‍රදේශ යම් ප්‍රමාණයකට බලහත්කාරයෙන් නැවත ඒකාබද්ධ කිරීම සම්බන්ධ විය - අදටත් අපට බොහෝ පැතිවලින් ඉතා මිල අධික ක්‍රියාවලි. . ආක්‍රමණයෙන් &quot;භූමිය සොරකම් කිරීම&quot; යන අදහස අද සම්පූර්ණයෙන්ම නැති බව නොපෙනේ. එපමනක් නොව, වර්තමාන ජාතියක් වෙනත් භූමි ප්‍රදේශයකින් සැලකිය යුතු භූමි ප්‍රමාණයක් මිල දී ගැනීම සහ මිත්‍රශීලී සහ පිළිගත් ආකාරයකින් භූමි මාරු කිරීම මෑත වසරවල සැබෑ උදාහරණයක් ගැන සිතීමට මට ඇත්තෙන්ම අපහසුයි. ඉතින් එහෙම බැලුවම OP එක මොනවා ගැනද හිතන්නේ කියලා මටවත් විශ්වාස නෑ. 