One reason is "chaotic" gravity. The dwarf planets beyond Neptune (and other objects in that region) can experience tumultuous gravitational influence from the outer planets and from each other. As an example, and someone can correct me if I'm wrong, but I believe Pluto's orbit is in resonance with Neptune's, meaning Neptune's gravity shaped Pluto's motion and for every x times Neptune goes around the Sun, Pluto goes y times and that's unchanging and repeats over time. At this point their orbits appear to be stable but that stability took time and "chaos" to achieve.
එක් හේතුවක් වන්නේ &quot;අවුල් සහගත&quot; ගුරුත්වාකර්ෂණයයි. නෙප්චූන්ට ඔබ්බෙන් ඇති වාමන ග්‍රහලෝක (සහ එම කලාපයේ අනෙකුත් වස්තූන්) බාහිර ග්‍රහලෝකවලින් සහ එකිනෙකින් කැලඹිලි සහිත ගුරුත්වාකර්ෂණ බලපෑම අත්විඳිය හැකිය. උදාහරණයක් ලෙස, මා වැරදි නම් යමෙකුට මාව නිවැරදි කළ හැකිය, නමුත් ප්ලූටෝගේ කක්ෂය නෙප්චූන් සමඟ අනුනාදයක් ඇති බව මම විශ්වාස කරමි, එනම් නෙප්චූන්ගේ ගුරුත්වාකර්ෂණය ප්ලූටෝගේ චලිතය හැඩගස්වා ඇති අතර නෙප්චූන් සූර්යයා වටා යන සෑම x වාරයක් සඳහාම ප්ලූටෝ y වාරයක් යයි, එය වෙනස් නොවේ. සහ කාලයත් සමඟ නැවත නැවත සිදු වේ. මෙම අවස්ථාවේදී ඔවුන්ගේ කක්ෂ ස්ථායී බව පෙනෙන නමුත් එම ස්ථාවරත්වය සාක්ෂාත් කර ගැනීමට කාලය සහ &quot;අවුල්&quot; විය.