When an economy is doing badly, governments have two common answers: make their money worth less, so people from other countries start buying their stuff, and borrow money to spend, to make sure people in their own country have jobs. Governments can afford to borrow this money, *because* they are also devaluating their currency (when you borrow 100 Euro's, and the Euro becomes worth less, you end up with less debt, despite the fact it's still 100 Euro's).

What the Euro does, however, is take away from governments the possibility to devaluate a currency by giving this responsibility to the European Central Bank (ECB). The ECB hasn't been devaluating the currency, mostly because countries like Germany don't want it to (they're doing fine, so they *want* a strong currency).

So now investors are getting scared that countries that would usually handle their problems by devaluating their currency, cannot do this, so might end up not paying their debt. This is what is causing the trouble.
ආර්ථිකයක් නරක අතට හැරෙන විට, ආන්ඩුවලට පොදු පිළිතුරු දෙකක් තිබේ: ඔවුන්ගේ මුදල් වටිනාකම අඩු කරන්න, එබැවින් වෙනත් රටවල මිනිසුන් ඔවුන්ගේ දේවල් මිලදී ගැනීමට පටන් ගනී, සහ තම රටේ මිනිසුන්ට රැකියා ඇති බව සහතික කිරීම සඳහා වියදම් කිරීමට මුදල් ණයට ගනී. රජයන්ට මෙම මුදල් ණයට ගැනීමට දරාගත හැක, *මොකද* ඔවුන් ද ඔවුන්ගේ මුදල් අවප්‍රමාණය කරමින් සිටී (ඔබ යුරෝ 100ක් ණයට ගත් විට සහ යුරෝ වටිනාකම අඩු වූ විට, එය තවමත් යුරෝ 100ක් වුවද, ඔබට අඩු ණයක් ලැබෙනු ඇත). කෙසේ වෙතත්, යුරෝව කරන්නේ, මෙම වගකීම යුරෝපීය මහ බැංකුවට (ඊසීබී) ලබා දීමෙන් මුදල් ඒකකයක් අවප්‍රමාණය කිරීමේ හැකියාව රජයන්ගෙන් ඉවත් කිරීමයි. ECB මුදල් අවප්‍රමාණය කර නැත, බොහෝ දුරට ජර්මනිය වැනි රටවලට එය අවශ්‍ය නැති නිසා (ඔවුන් හොඳින් ක්‍රියා කරයි, එබැවින් ඔවුන්ට * ශක්තිමත් මුදල් අවශ්‍ය වේ). එබැවින් දැන් ආයෝජකයින් බියට පත් වී ඇත්තේ සාමාන්‍යයෙන් තම මුදල් අවප්‍රමාණය කිරීමෙන් තම ගැටලු විසඳන රටවලට මෙය කළ නොහැකි බැවින් අවසානයේ ඔවුන්ගේ ණය ගෙවීමට නොහැකි වනු ඇති බවයි. මේක තමයි කරදර ඇති කරන්නේ.