Your chronology and facts are off here. Although it is difficult to pin down an *exact* start date for the Russian Civil War, it roughly started in November/December 1917 and only really began in earnest the following year. The Russian Army had begun a process of desertion and demobilization (sanctioned and unsanctioned) in the aftermath of the earlier February Revolution in 1917. But for all of the problems of tsarist Russia in the war, the army really was the last Romanov institution to break in the tumultuous revolutionary year of 1917. The Duma, the peasantry, the urban workers, and a myriad other social groups and institutions turned against tsardom before the military began its protracted disintegration.

In the meantime, the political health of the Austro-Hungarian Empire was not that much better than that of tsarist Russia. The Dual Monarchy's military suffered a series of reverses, such as the  Siege of Przemyśl in which the failure of the relief effort and the surrender of the garrison severely damaged the Empire's morale. The Austro-Hungarian war economy was sputtering as well, especially as fighting on the frontiers of the Empire created an internal refugee crisis. Food became quite scarce in the Empire's cities, and when the Austrian Minister-President Karl von Stürgkh was assassinated while at lunch in 1916 there was very little public sympathy for a man that many blamed for the Empire's food crisis. Ethnic relations within the Empire, never the most stable to begin with, began to fall apart with the spectre of national separatism emerging. 

Germany did not nearly have so many problems as its Habsburg ally, and many on the German military and government saw the Russian Revolution and the makings of the Civil War as a godsend. In negotiations with the Bolsheviks, a faction willing to negotiate the end of the war, the Germans dictated the Treaty of Brest-Litovsk which would have reduced much of the western Russian Empire into independent vassal states dependent upon Germany. Although the negotiations for Brest-Litovsk were complex, Lenin agreed to them in the gamble that Germany lacked the manpower and resources to enforce this Carthaginian peace and would likely lose the war in the Western Front. Lenin's calculated risk proved correct. Although the Germans and their Central Power allies did try to carve out their own fiefdoms out of the corpse of the Russian Empire, they really could not keep this territory. The relative freedom of movement of the wartime German *Ober Ost* troops and the postwar *Freikorps* does testify to the overall collapse of Russian authority during the Civil War. Many of the German paramilitary formations used wartime stocks of materials and offered themselves up as freebooter companies to the Whites while their leadership toyed with carving out a neo-Germanic state on the Baltics. Such dreams were unrealistic and these German military units could not form a lasting political order or government over this largely non-German population. Many of the *Freikorps* ended up ejected from their would-be conquests. If it was impractical  to occupy the Baltics, then Moscow, where the Bolsheviks had relocated the capital to in 1918 because of Petrograd's proximity to the fighting, was simply out of reach. 
ඔබගේ කාල නිර්ණය සහ කරුණු මෙහි අක්‍රියයි. රුසියානු සිවිල් යුද්ධය සඳහා *නිශ්චිත* ආරම්භක දිනයක් නියම කිරීමට අපහසු වුවද, එය දළ වශයෙන් 1917 නොවැම්බර්/දෙසැම්බර් මාසවලදී ආරම්භ වූ අතර ඇත්ත වශයෙන්ම ආරම්භ වූයේ ඊළඟ වසරේ පමණි. 1917 පෙර පෙබරවාරි විප්ලවයෙන් ඉක්බිතිව රුසියානු හමුදාව හැර යාමේ සහ බලමුලු ගැන්වීමේ (අනුමත සහ අනුමත නොකළ) ක්‍රියාවලියක් ආරම්භ කර ඇත. නමුත් යුද්ධයේදී සාර්වාදී රුසියාවේ සියලු ගැටලු සඳහා, හමුදාව සැබවින්ම බිඳ දැමූ අවසාන රොමානොව් ආයතනය විය. 1917 කැලඹිලි සහිත විප්ලවවාදී වර්ෂයේදී. ඩූමා, ගොවීන්, නාගරික කම්කරුවන් සහ අනෙකුත් අසංඛ්‍යාත සමාජ කණ්ඩායම් සහ ආයතන, මිලිටරිය එහි දිග්ගැස්සුනු බිඳවැටීම ආරම්භ කිරීමට පෙර සාර්ඩම්ට එරෙහිව හැරී ගියහ. මේ අතර, ඔස්ට්‍රෝ-හංගේරියානු අධිරාජ්‍යයේ දේශපාලන සෞඛ්‍යය සාර්වාදී රුසියාවට වඩා එතරම් යහපත් නොවීය. ද්විත්ව රාජාණ්ඩුවේ හමුදාව, සහන ප්‍රයත්න අසාර්ථක වීම සහ බලකොටුව යටත් වීම අධිරාජ්‍යයේ චිත්ත ධෛර්යයට දැඩි ලෙස හානි කළ Przemyśl වටලෑම වැනි ප්‍රතිලෝම මාලාවකට ගොදුරු විය. විශේෂයෙන්ම අධිරාජ්‍යයේ මායිම්වල සටන් කිරීම අභ්‍යන්තර සරණාගත අර්බුදයක් නිර්මානය කළ බැවින් ඔස්ට්‍රෝ-හංගේරියානු යුද ආර්ථිකය ද අවුල් විය. අධිරාජ්‍යයේ නගරවල ආහාර හිඟ වූ අතර, ඔස්ට්‍රියානු ඇමති-ජනාධිපති Karl von Stürgkh 1916 දිවා ආහාරය ගනිමින් සිටියදී ඝාතනයට ලක් වූ විට, අධිරාජ්‍යයේ ආහාර අර්බුදයට බොහෝ දෙනා දොස් පැවරූ මිනිසෙකු කෙරෙහි මහජන අනුකම්පාව ඉතා අල්ප විය. අධිරාජ්‍යය තුළ ජනවාර්ගික සබඳතා, කිසි විටෙකත් ආරම්භ කිරීමට වඩාත්ම ස්ථායී නොවී, ජාතික බෙදුම්වාදයේ අවතාරය සමඟ බිඳ වැටීමට පටන් ගත්තේය. ජර්මනියට එහි හැබ්ස්බර්ග් සහචරයා තරම් ගැටලු බොහෝමයක් නොතිබූ අතර, ජර්මානු හමුදාවේ සහ ආන්ඩුවෙහි බොහෝ දෙනෙක් රුසියානු විප්ලවය සහ සිවිල් යුද්ධය නිර්මාණය කිරීම දේව වරප්‍රසාදයක් ලෙස සැලකූහ. යුද්ධයේ අවසානය ගැන සාකච්ඡා කිරීමට කැමති කන්ඩායමක් වන බොල්ෂෙවික්වරුන් සමඟ සාකච්ඡා වලදී, ජර්මානුවන් විසින් බ්‍රෙස්ට්-ලිටොව්ස්ක් ගිවිසුම නියම කරන ලද අතර එමඟින් බටහිර රුසියානු අධිරාජ්‍යයේ වැඩි කොටසක් ජර්මනිය මත යැපෙන ස්වාධීන යටත් රාජ්‍යයන් බවට පත් විය. බ්‍රෙස්ට්-ලිතොව්ස්ක් සඳහා වූ සාකච්ඡා සංකීර්ණ වූවත්, මෙම කාර්තජීනියානු සාමය බලාත්මක කිරීමට ජර්මනියට මිනිස් බලය සහ සම්පත් නොමැති බවත් බටහිර පෙරමුණේ යුද්ධයෙන් පරාජය වීමට ඉඩ ඇති බවත් සූදුවේදී ලෙනින් ඔවුන්ට එකඟ විය. ලෙනින්ගේ ගණනය කළ අවදානම නිවැරදි බව ඔප්පු විය. ජර්මානුවන් සහ ඔවුන්ගේ මධ්‍යම බල සගයන් රුසියානු අධිරාජ්‍යයේ මළ සිරුරෙන් තමන්ගේම රාජ්‍යයන් කපා ගැනීමට උත්සාහ කළද, ඔවුන්ට ඇත්ත වශයෙන්ම මෙම භූමිය තබා ගැනීමට නොහැකි විය. යුධ සමයේ ජර්මානු *Ober Ost* හමුදා සහ පශ්චාත් යුධ *Freikorps* හි සංචලනයේ සාපේක්ෂ නිදහස සිවිල් යුද්ධයේදී රුසියානු අධිකාරියේ සමස්ත බිඳවැටීමට සාක්ෂි දරයි. බොහෝ ජර්මානු පැරාමිලිටරි ආකෘතීන් යුධ කාලීන ද්‍රව්‍ය තොග භාවිතා කර සුදු ජාතිකයින්ට නොමිලේ බූටර් සමාගම් ලෙස ඉදිරිපත් වූ අතර ඔවුන්ගේ නායකත්වය බෝල්ටික් මත නව ජර්මානු රාජ්‍යයක් කැටයම් කිරීමට සෙල්ලම් කළේය. එවැනි සිහින යථාර්ථවාදී නොවූ අතර මෙම ජර්මානු හමුදා ඒකකවලට මෙම බොහෝ දුරට ජර්මානු නොවන ජනගහනය මත කල්පවත්නා දේශපාලන නියෝගයක් හෝ රජයක් පිහිටුවීමට නොහැකි විය. බොහෝ *Freikorps* ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තු වූ ජයග්‍රහණවලින් ඉවත් විය. බෝල්ටික් ප්‍රදේශය අල්ලා ගැනීම ප්‍රායෝගික නොවන්නේ නම්, පෙට්‍රොග්‍රෑඩ් සටනට සමීප වීම නිසා 1918 දී බොල්ෂෙවික්වරු අගනුවර වෙනත් ස්ථානයකට ගෙන ගිය මොස්කව් වෙත ළඟා විය නොහැකි විය. 