Historically, the practice of child sacrifice is attested by Greek historian Plutarch, and Carthaginian Christian historian Tertullian, and Orosius, Philo, and Diodorus Siculus.  Some scholars contend that these records are exaggerated remembrances and propaganda by the Romans against their arch-nemesis.

However, archaeologically, there is a vast graveyard of cremated human remains, mostly infants and children.  It is referred to as the "Tophet", after the word for such a thing found in the Hebrew Bible.  Some scholars have contended that it wasn't a religious ritual, but rather a graveyard for infants and children who died of natural causes.  This is the official view of Tunisia, the modern country where Carthage is located (mostly because it's not exactly savory to be host to a massive child sacrifice cult site).  However, I believe the archaeological evidence points to ritual child sacrifice.  There are an estimated 20,000 urns filled with cremated child remains in the Carthage tophet alone, and there are a couple other Tophet-like sites in other Phoenician/Canaanite cities around the Mediterranean.

The remains do include some small animals, and the argument goes that if the animals were sacrificed, then it is logical that the children were too.  There is also a correlation between the rate of cremated children and the well-being of the city.  When the city is in dire straits from war or natural disaster, the rate of cremated children in the Tophet skyrockets.

Another argument from Patricia Smith is that the infant bones are from children aged two months, which is not usual for infant mortality as previously reported, indicating sacrifice.  The original round of skeletal analyses were very contradictory, and the original scholar who performed them (Schwartz) has contradicted himself and his own results several times, and has not produced a consistent aging of the cremated children, despite making several attempts to do so.  His efforts were so inconsistent, the directors of the excavation actually removed him from the project and brought in other scholars.  Despite this, he continues to publish studies on the Tophet.  Personally, given that I know most of the scholars involved, I would not trust Schwartz's work on the Tophet, but rather would look to Pat Smith and Sherry Fox for much better analysis.  The most recent work (done by Sherry Fox and Patricia Smith) has indicated that the children were healthy at the time of death, and of an age when infant mortality is not usual.  The fact that so many children are of the same age at death, when this age is not associated with infant mortality indicates a purpose behind the deaths and cremations.  There are just too many children, over a long period of time, all of a similar age (and not fetuses, but children who have survived the first few months), all bearing no skeletal signs of deformity or disease or injury that would have indicated death from some other method.  This coupled with the historical accounts of child sacrifice are the evidence.

Why did they sacrifice children?  Notice I mentioned before that the rate of child sacrifice is inversely proportional to the wellbeing of the city.  Great distress requires great sacrifice, according to Carthaginian religion.  When your city is in extreme peril, and you need to get the god's attention, you make a sacrifice.  For them, the greatest possible sacrifice was a child.  It was not undertaken lightly, but was the most visceral, last-ditch effort to call to their god for help.

It's a controversial and divided subject, to be sure.  But the majority of scholars who have worked on it who are unaffiliated with the country of Tunisia are of the opinion that child sacrifice took place.  The major opponents to this have not done particularly exemplary work on the subject.  I have heard lectures by the major excavators of the site, and they would agree.  Unfortunately, due to the sensitive nature, some of this is unpublished or in the process of publication.  Most of the published research is by Schwartz, who was removed from the project by the directors for producing inconsistent results with age distribution of the remains, and generally poor scholarship, but he took his data with him and continues to publish, for better or worse.

Some sources:

 Paolo Xella, Josephine Quinn, Valentina Melchiorri and Peter van Dommelen (2013). Cemetery or sacrifice? Infant burials at the Carthage Tophet. Antiquity, 87, pp 1199-1207. 

Patricia Smith, Lawrence E. Stager, Joseph A. Greene and Gal Avishai. Age estimations attest to infant sacrifice at the Carthage Tophet. Archaeology. Volume: 87 Number: 338 Page: 1191–1199. 
ඓතිහාසික වශයෙන්, දරුවන් බිලිදීමේ පිළිවෙත ග්‍රීක ඉතිහාසඥ ප්ලූටාර්ක් සහ කාර්තජීනියානු ක්‍රිස්තියානි ඉතිහාසඥ ටර්ටූලියන් සහ ඔරෝසියස්, ෆිලෝ සහ ඩයෝඩෝරස් සිකුලස් විසින් සහතික කරනු ලැබේ. සමහර විද්වතුන් තර්ක කරන්නේ මෙම වාර්තා අතිශයෝක්තියට නැංවූ මතකයන් සහ රෝමවරුන් ඔවුන්ගේ පරම සතුරාට එරෙහිව කරන ප්‍රචාරයන් බවයි. කෙසේ වෙතත්, පුරාවිද්‍යාත්මකව, ආදාහනය කරන ලද මිනිස් නටබුන් සහිත විශාල සොහොන් බිමක් ඇත, බොහෝ දුරට ළදරුවන් සහ ළමුන්. හෙබ්‍රෙව් බයිබලයේ එවැනි දෙයක් සඳහා වූ වචනයෙන් පසුව එය &quot;ටෝෆෙට්&quot; ලෙස හැඳින්වේ. සමහර විද්වතුන් තර්ක කර ඇත්තේ එය ආගමික චාරිත්‍රයක් නොවන බවත්, ස්වාභාවික හේතූන් මත මිය ගිය ළදරුවන් සහ ළමයින් සඳහා සොහොන් බිමක් බවත්ය. කාර්තේජ් පිහිටා ඇති නවීන රට වන ටියුනීසියාවේ නිල දර්ශනය මෙයයි (බොහෝ විට එය දැවැන්ත ළමා බිලි පූජා භූමියකට සත්කාරකත්වය සැපයීම හරියටම රසවත් නොවන නිසා). කෙසේ වෙතත්, පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්ෂි මගින් චාරිත්‍රානුකූලව ළමා බිලි පූජාවකට යොමු වී ඇතැයි මම විශ්වාස කරමි. කාර්තේජ් ටොපෙට්හි පමණක් ආදාහනය කරන ලද ළමා අවශේෂවලින් පුරවා ඇති භාජන 20,000 ක් පමණ ඇස්තමේන්තු කර ඇති අතර මධ්‍යධරණී මුහුද අවට අනෙකුත් ෆිනීෂියානු/කානානියානු නගරවල තවත් ටොෆෙට් වැනි ස්ථාන කිහිපයක් තිබේ. නටබුන් අතර කුඩා සතුන් ද ඇතුළත් වන අතර, තර්කය අනුව සතුන් බිලි දුන්නේ නම්, දරුවන් ද සිටි බව තර්කානුකූල ය. ආදාහනය කරන ලද දරුවන්ගේ අනුපාතය සහ නගරයේ යහපැවැත්ම අතර සහසම්බන්ධයක් ද ඇත. නගරය යුද්ධයෙන් හෝ ස්වාභාවික විපත්තිවලින් දැඩි දුෂ්කරතාවයකට පත් වූ විට, Tophet හි ආදාහනය කරන ලද දරුවන්ගේ අනුපාතය අහස උසට නැඟේ. පැට්‍රීෂියා ස්මිත්ගේ තවත් තර්කයක් නම්, ළදරු ඇටකටු මාස දෙකක් වයසැති ළමයින්ගේ බවත්, එය පෙර වාර්තා කළ පරිදි ළදරු මරණ සඳහා සාමාන්‍ය නොවන බවත්, එය පරිත්‍යාගයක් පෙන්නුම් කරයි. ඇටසැකිලි විශ්ලේෂණයේ මුල් වටය ඉතා පරස්පර විරෝධී වූ අතර, ඒවා සිදු කළ මුල් විශාරදයා (Schwartz) තමාට සහ ඔහුගේම ප්‍රතිඵලවලට කිහිප වතාවක්ම පරස්පර වී ඇති අතර, ඒ සඳහා කිහිප වතාවක්ම උත්සාහ කළද, ආදාහනය කරන ලද දරුවන්ගේ ස්ථාවර වයස්ගත වීමක් ඇති කර නැත. ඔහුගේ ප්‍රයත්නයන් එතරම්ම නොගැලපෙන බැවින් කැණීම් අධ්‍යක්ෂවරුන් ඔහුව ව්‍යාපෘතියෙන් ඉවත් කර වෙනත් විද්වතුන් ගෙන්වා ගත්හ. එසේ තිබියදීත්, ඔහු Tophet පිළිබඳ අධ්‍යයන දිගටම ප්‍රකාශයට පත් කරයි. පුද්ගලිකව, සම්බන්ධ වී සිටින බොහෝ විද්වතුන් මා දන්නා බැවින්, මම Tophet පිළිබඳ Schwartz ගේ වැඩ විශ්වාස නොකරමි, නමුත් වඩා හොඳ විශ්ලේෂණයක් සඳහා Pat Smith සහ Sherry Fox වෙත යොමු වනු ඇත. (ෂෙරී ෆොක්ස් සහ පැට්‍රීෂියා ස්මිත් විසින් කරන ලද) නවතම කෘතියෙන් පෙන්වා දී ඇත්තේ මිය යන විට දරුවන් නිරෝගීව සිටි බවත්, ළදරු මරණ සාමාන්‍ය නොවන යුගයක බවත්ය. බොහෝ දරුවන් මිය යන විට එකම වයසේ පසුවන අතර, මෙම වයස ළදරු මරණ සමඟ සම්බන්ධ නොවූ විට, මරණ සහ ආදාහන පිටුපස අරමුණක් පෙන්නුම් කරයි. දිගු කලක් තිස්සේ, සමාන වයස්වල (සහ කලලයන් නොව, පළමු මාස කිහිපය තුළ දිවි ගලවා ගත් දරුවන්) බොහෝ දරුවන් ඇත, ඔවුන් සියල්ලන්ම පෙන්නුම් කළ හැකි විකෘතිතාවයේ හෝ රෝග හෝ තුවාල පිළිබඳ අස්ථි සලකුණු නොමැත. වෙනත් ක්රමයකින් මරණය. ළමා බිලි පූජා පිළිබඳ ඓතිහාසික වාර්තා මෙයට සාක්ෂි දරයි. ඔවුන් දරුවන් බිල්ලට දුන්නේ ඇයි? දරුවන් බිලිදීමේ අනුපාතය නගරයේ යහපැවැත්මට ප්‍රතිලෝමව සමානුපාතික වන බව මා කලින් සඳහන් කළ බව සලකන්න. කාර්තජීනියානු ආගමට අනුව මහා විපත්තිය සඳහා විශාල පරිත්‍යාගයක් අවශ්‍ය වේ. ඔබේ නගරය අන්ත අනතුරුදායක තත්ත්වයක පවතින විට, ඔබ දෙවියන්ගේ අවධානය ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය වූ විට, ඔබ පූජාවක් කරන්න. ඔවුන් වෙනුවෙන් කළ හැකි ලොකුම පරිත්‍යාගය වූයේ දරුවෙකුයි. එය සැහැල්ලුවෙන් භාර නොගත් නමුත්, උපකාරය සඳහා ඔවුන්ගේ දෙවියන්ට ඇමතීම සඳහා වඩාත්ම දෘශ්‍යමාන, අවසාන උත්සාහය විය. එය මතභේදාත්මක හා බෙදුණු විෂයයක් බව සහතිකයි. එහෙත් ටියුනීසියාවේ රටට සම්බන්ධ නැති ඒ පිළිබඳව කටයුතු කළ බහුතර විද්වතුන්ගේ මතය වන්නේ ළමා බිලි පූජාවක් සිදු වූ බවයි. මේ සඳහා ප්‍රධාන විරුද්ධවාදීන් මෙම විෂය සම්බන්ධයෙන් විශේෂයෙන් ආදර්ශවත් වැඩ කර නැත. වෙබ් අඩවියේ ප්‍රධාන කැණීම්කරුවන්ගේ දේශන මා අසා ඇති අතර ඔවුන් එකඟ වනු ඇත. අවාසනාවන්ත ලෙස, සංවේදී ස්වභාවය නිසා, මෙයින් සමහරක් ප්‍රකාශයට පත් නොවී හෝ ප්‍රකාශන ක්‍රියාවලියේ පවතී. ප්‍රකාශිත පර්යේෂණවලින් වැඩි ප්‍රමාණයක් ෂ්වාට්ස් විසින් කරන ලද අතර, දේහයේ වයස් ව්‍යාප්තිය සහ සාමාන්‍යයෙන් දුර්වල ශිෂ්‍යත්වය සමඟ නොගැලපෙන ප්‍රතිඵල ලබා දීම හේතුවෙන් අධ්‍යක්ෂවරුන් විසින් ව්‍යාපෘතියෙන් ඉවත් කරන ලද නමුත් ඔහු තම දත්ත රැගෙන හොඳින් හෝ නරකින් දිගටම ප්‍රකාශයට පත් කරයි. . සමහර මූලාශ්‍ර: Paolo Xella, Josephine Quinn, Valentina Melchiorri සහ Peter van Dommelen (2013). සුසාන භූමිය හෝ පූජාව? කාර්තේජ් ටොෆෙට් හි ළදරු භූමදානය. පෞරාණිකත්වය, 87, පිටු 1199-1207. Patricia Smith, Lawrence E. Stager, Joseph A. Greene සහ Gal Avishai. කාර්තේජ් ටොපෙට් හි ළදරුවන් බිලි දීම සඳහා වයස් ඇස්තමේන්තු සහතික කරයි. පුරාවිද්යාව. වෙළුම: 87 අංකය: 338 පිටුව: 1191–1199. 