Radiation causes two main types of issue in space electronics, each with several sub-categories. Broadly speaking, radiation can cause a temporary failure to occur (a "soft error") or it can cause permanent damage (a "hard" failure).  There are several techniques to try to deal with each. I'll just mention some of the more common ones that I know about.
  
When a charged particle passes through a semiconductor, it can leave a path of broken bonds and/or charged particles in it's wake, leading to a current leakage path. This path can cause the discharge/charge of circuit nodes and cause their state to "flip". Such a temporary upset is a soft error. It is possible for a path to be created that will lead to a parasitic SCR circuit to form that will go into a positive runaway condition, called "latch-up". That can be temporary (until the power is removed) or it can destroy part of the chip. 
 
In addition, particle damage can affect the semiconductor crystal lattice and/or the interfaces between semiconductor and insulators in a permanent fashion. Such damage is usually small but accumulates over time. Eventually, it can result in a permanent leakage path forming and thus lead to device failure.    
  
For soft errors, a simple mitigation strategy is to replicate circuit elements three (or more) times, and let the correct output be decided by majority vote. That way a transient upset of one part of the circuit won't be used, since the other two parts of the circuit will still get the correct result. A more sophisticated method that can be used is to encode each state machine within a circuit as multibit, and ensure that transitions between states require more than one bit to change.  In addition, the fabrication technology can be made more (or less) robust against soft errors. 
  
For permanent damage prevention/mitigation, there are also multiple strategies. Shielding the electronics from radiation is of course the first line of defense. There are also manufacturing technologies that can be used to fabricate the chips that are less prone to damage than others. And like soft errors, redundancy can be used, but usually at a higher system level...for example, multiple circuit cards can be used so that if one fails, another takes over.   
 
This is just a quick overview, there are many ways of dealing with soft and hard failures. And it is typical to not use just one strategy, but many different ones together.  Overall, it can be very expensive to deal with this issue. A single chip that might cost $100 for a commercial, Earth-bound version can easily cost $10,000 or more for a space hardened version. 
විකිරණ මගින් අභ්‍යවකාශ ඉලෙක්ට්‍රොනික උපකරණවල ප්‍රධාන වර්ග දෙකක් ඇති කරයි, ඒ සෑම එකක්ම උප කාණ්ඩ කිහිපයක් ඇත. පුළුල් ලෙස පැවසුවහොත්, විකිරණ මගින් තාවකාලික අසමත් වීමක් සිදු විය හැක (&quot;මෘදු දෝෂයක්&quot;) හෝ එය ස්ථිර හානියක් (&quot;දැඩි&quot; අසාර්ථකත්වයක්) ඇති කළ හැක. එක් එක් සමඟ කටයුතු කිරීමට උත්සාහ කිරීමට තාක්ෂණික ක්රම කිහිපයක් තිබේ. මා දන්නා වඩාත් පොදු ඒවා කිහිපයක් පමණක් මම සඳහන් කරමි. ආරෝපිත අංශුවක් අර්ධ සන්නායකයක් හරහා ගමන් කරන විට, එය බිඳුණු බන්ධන සහ/හෝ ආරෝපිත අංශු එහි අවදියේදී ඉතිරි කළ හැකි අතර, එය වත්මන් කාන්දු වන මාර්ගයකට මග පාදයි. මෙම මාර්ගය පරිපථ නෝඩ් වල විසර්ජන / ආරෝපණයට හේතු විය හැකි අතර ඒවායේ තත්වය &quot;පෙරළීමට&quot; හේතු විය හැක. එවැනි තාවකාලික කැළඹීමක් මෘදු දෝෂයකි. පරපෝෂිත SCR පරිපථයක් සෑදීමට තුඩු දෙන මාර්ගයක් නිර්මාණය කිරීමට හැකි වන අතර එය &quot;latch-up&quot; ලෙස හැඳින්වෙන ධනාත්මක ධාවන තත්ත්වයකට යයි. එය තාවකාලික විය හැකිය (බලය ඉවත් කරන තුරු) හෝ එය චිපයේ කොටසක් විනාශ කළ හැකිය. මීට අමතරව, අංශු හානිය අර්ධ සන්නායක ස්ඵටික දැලිස සහ/හෝ අර්ධ සන්නායක සහ පරිවාරක අතර අතුරු මුහුණත් ස්ථිර ආකාරයෙන් බලපෑ හැකිය. එවැනි හානියක් සාමාන්යයෙන් කුඩා නමුත් කාලයත් සමඟ එකතු වේ. අවසානයේදී, එය ස්ථිර කාන්දු මාර්ගයක් සෑදීමට හේතු විය හැකි අතර එමඟින් උපාංගයේ අසාර්ථකත්වයට හේතු විය හැක. මෘදු දෝෂ සඳහා, සරල අවම කිරීමේ උපාය මාර්ගයක් වන්නේ පරිපථ මූලද්‍රව්‍ය තුන් වතාවක් (හෝ ඊට වැඩි) ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීම සහ නිවැරදි ප්‍රතිදානය බහුතර ඡන්දයෙන් තීරණය කිරීමට ඉඩ දීමයි. එමගින් පරිපථයේ අනෙක් කොටස් දෙක තවමත් නිවැරදි ප්‍රතිඵලය ලබා ගන්නා බැවින්, පරිපථයේ එක් කොටසක තාවකාලික අප්සෙට් එකක් භාවිතා නොවේ. භාවිතා කළ හැකි වඩාත් සංකීර්ණ ක්‍රමයක් නම් පරිපථයක් තුළ ඇති සෑම රාජ්‍ය යන්ත්‍රයක්ම බහුබිට් ලෙස කේතනය කිරීම සහ ප්‍රාන්ත අතර සංක්‍රාන්ති වෙනස් වීමට බිට් එකකට වඩා අවශ්‍ය බව සහතික කිරීමයි. මීට අමතරව, මෘදු දෝෂ වලට එරෙහිව නිපදවන තාක්ෂණය වැඩි (හෝ අඩු) ශක්තිමත් කළ හැක. ස්ථිර හානි වැළැක්වීම / අවම කිරීම සඳහා, බහු උපාය මාර්ග ද ඇත. ඉලෙක්ට්‍රොනික උපකරණ විකිරණවලින් ආරක්ෂා කිරීම ඇත්ත වශයෙන්ම පළමු ආරක්ෂක මාර්ගයයි. අනෙක් ඒවාට වඩා හානි වීමට අඩු ප්‍රවණතාවක් ඇති චිප්ස් නිපදවීමට භාවිතා කළ හැකි නිෂ්පාදන තාක්ෂණයන් ද ඇත. සහ මෘදු දෝෂ මෙන්, අතිරික්තය භාවිතා කළ හැකිය, නමුත් සාමාන්‍යයෙන් ඉහළ පද්ධති මට්ටමකින් ... උදාහරණයක් ලෙස, බහු පරිපථ කාඩ්පත් භාවිතා කළ හැකි අතර එමඟින් එකක් අසමත් වුවහොත් තවත් එකක් භාර ගනී. මෙය ඉක්මන් දළ විශ්ලේෂණයක් පමණි, මෘදු හා දැඩි අසාර්ථකත්වයන් සමඟ කටයුතු කිරීමට බොහෝ ක්රම තිබේ. තවද එක් උපාය මාර්ගයක් පමණක් භාවිතා නොකර විවිධ ඒවා එකට භාවිතා කිරීම සාමාන්‍ය දෙයකි. සමස්තයක් වශයෙන්, මෙම ගැටළුව සමඟ කටයුතු කිරීම ඉතා මිල අධික විය හැකිය. වාණිජමය, පෘථිවි-බැඳුම් අනුවාදයක් සඳහා ඩොලර් 100 ක් වැය විය හැකි තනි චිපයක්, අභ්‍යවකාශ දැඩි කළ අනුවාදයක් සඳහා පහසුවෙන් ඩොලර් 10,000 ක් හෝ ඊට වැඩි මුදලක් වැය විය හැකිය. 