For most of China's history in the 20th century, its literacy rate was ridiculously low, [and hovered around 20% in 1950.](_URL_6_) In addition, many Chinese intellectuals at the time blamed the complexity of traditional Chinese for holding the country's progress back. As a result, numerous proposals were were written to address the problem from 1911 to the mid 1950s, which included:

* [Replacing Chinese with Esperanto](_URL_3_)
* [Replacing Chinese characters](_URL_1_) with some form of latin-based romanization such as [*hanyu pinyin*](_URL_5_)
* Simplifying Chinese characters

Eventually, [simplifying characters](_URL_0_) won out, but the Communists were not the first ones to do it- the Kuomintang (Nationalist) government had actually tried to introduce 324 simplified characters as part of a wider spelling reform planned to begin in 1936, but this probably didn't happen because of the [war](_URL_2_) that broke out the year after that. After the People's Republic was founded in 1949, character simplification was introduced in three rounds: first in 1956, then in 1964, and finally, a third round in 1977 that was retracted in 1986 due to unpopular demand. 

In conclusion, character simplification did not have any other meaning than increasing literacy- the first two rounds of simplification on the mainland (which are still used today) were completed two whole years before the 'Four Olds' came into existance, and has been attempted long before the Communists came to power. And the program appears to have worked- China's literacy rate [is around 95% now](_URL_4_). Finally, it should be noted that most Chinese characters remained untouched or slightly modified during simplification, and remained recognizable in the context they were written in. [](_URL_0_)

Edit: some spelling
20 වැනි ශතවර්ෂයේ චීනයේ ඉතිහාසයෙන් බොහෝමයක් එහි සාක්ෂරතා අනුපාතය හාස්‍යජනක ලෙස අඩු වූ අතර [සහ 1950 දී 20% ක් පමණ විය.](_URL_6_) ඊට අමතරව, එකල බොහෝ චීන බුද්ධිමතුන් රටේ ප්‍රගතිය රඳවා තබා ගැනීම සඳහා සාම්ප්‍රදායික චීන භාෂාවේ සංකීර්ණත්වයට දොස් පැවරූහ. ආපසු. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන්, 1911 සිට 1950 ගණන්වල මැද භාගය දක්වා ගැටලුව විසඳීම සඳහා බොහෝ යෝජනා ලියා ඇත, ඒවාට ඇතුළත් වූයේ: * [චීන භාෂාව Esperanto සමඟ ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීම](_URL_3_) * [චීන අක්ෂර ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීම](_URL_1_) යම් ආකාරයක ලතින් පාදක රෝමීකරණය සමඟ වැනි [*hanyu pinyin*](_URL_5_) * චීන අක්ෂර සරල කිරීම අවසානයේ, [සරල කිරීමේ අක්ෂර](_URL_0_) ජයග්‍රහණය කළ නමුත් කොමියුනිස්ට්වාදීන් එය කළ පළමු අය නොවේ- Kuomintang (ජාතිකවාදී) රජය සැබවින්ම හඳුන්වා දීමට උත්සාහ කර ඇත. 1936 දී ආරම්භ කිරීමට සැලසුම් කරන ලද පුළුල් අක්ෂර වින්‍යාස ප්‍රතිසංස්කරණයක කොටසක් ලෙස සරල කළ අක්ෂර 324 ක්, නමුත් ඉන් පසු වර්ෂයේදී ඇති වූ [යුද්ධය](_URL_2_) නිසා මෙය සිදු නොවන්නට ඇත. 1949 දී මහජන ජනරජය ආරම්භ කිරීමෙන් පසු, චරිත සරල කිරීම වට තුනකින් හඳුන්වා දෙන ලදී: පළමුව 1956 දී, පසුව 1964 දී සහ අවසානයේ, 1977 දී තුන්වන වටයක් ජනප්‍රිය නොවූ ඉල්ලුම හේතුවෙන් 1986 දී ඉල්ලා අස්කර ගන්නා ලදී. අවසාන වශයෙන්, අක්ෂර සරළ කිරීම සාක්ෂරතාවය වැඩි කිරීම හැර වෙනත් අර්ථයක් නොතිබුණි - ප්‍රධාන භූමියේ (අදටත් භාවිතා වන) සරල කිරීමේ පළමු වට දෙක &#39;පරණ හතර&#39; ඇතිවීමට වසර දෙකකට පෙර සම්පූර්ණ කරන ලද අතර එය උත්සාහ කර ඇත. කොමියුනිස්ට්වාදීන් බලයට පත්වීමට බොහෝ කලකට පෙර. සහ වැඩසටහන ක්‍රියාත්මක වී ඇති බව පෙනේ- චීනයේ සාක්ෂරතා අනුපාතය [දැන් 95% පමණ වේ](_URL_4_). අවසාන වශයෙන්, බොහෝ චීන අක්ෂර සරල කිරීමේදී ස්පර්ශ නොකළ හෝ සුළු වශයෙන් වෙනස් කර ඇති බව සටහන් කළ යුතු අතර, ඒවා ලියා ඇති සන්දර්භය තුළ හඳුනාගත හැකි විය. [](_URL_0_) සංස්කරණය කරන්න: සමහර අක්ෂර වින්‍යාසය