#**Summary**

Possible reasons for a decentralized and fragmented HRE

1. Structural causes
 - Elective monarchy and papal coronation
 - No single "capital city"
 - Harder taxation and recruitment?
2. Religious and political causes
 - Augsburg and Westphalia led to confessional stalemate
 - Religious fragmentation triggered foreign interference against the emperor
 - The threat of Habsburg encirclement motivated this interference
 - The threat of imperial encroachment over princes' rights motivated the princes to search foreign allies
3. Other factors
 - Dynastic luck?
 - Geographical causes? May have a role but it's not very convincing for me.
 - Failed reform attempts in the beginning (Maximilian I), lack of motivation near the end

#**Background**

In the Medieval period, the power of rulers over their subjects was very limited. It is in the early modern period that this started to change visibly, with complex political, economic and legal developments. These are dynamic historical processes and as such, a centralized France and a decentralized Holy Roman Empire (HRE) were not inevitable, and identifying their causes is difficult and usually controversial.

Here I will attempt to explain the reasons why the Holy Roman Empire was not centralized and unified, by mainly focusing on the period between 1450 and 1806. As the main differences in centralization between the empire and France and England arose in this period, I believe this focus will be largely sufficient. This has the benefit of simplifying dynastic issues in the HRE, as Habsburgs were nearly always in power in this period, but it also disregards possible paths to centralization under Hohenstaufens,  Luxembourgs etc, so it won't be the whole picture.

#**Structural causes**
The first difference of HRE that comes to mind is that emperorship is elective instead of inherited like in England and France. Beginning from the Golden Bull of 1356, seven (later increased to eight) electors voted on the next emperor. Therefore the emperor had to spend political capital and money in order to secure the succession to the title. Even in the Habsburg era, there were many contested elections which got in the way of centralization.

In addition to this succession issue, emperors had to worry about the papal coronation as well. From the coronation of Charlemagne in 800 until the coronation of Charles V in 1530, nearly all emperors were crowned by the pope. Again, the emperor had to spend resources: the trip to Italy was often dangerous, incurring military and logistical costs, and the pope didn't always consent to the coronation easily.

The elective nature of the HRE also had another effect hindering centralization. There was no fixed "capital city", but every emperor used his own seat of power. Even though Habsburg domination led to this city being either Vienna or Prague, the Reichstag was held in different places (such as Regensburg, Nürnberg, Augsburg, Worms etc.) and the political organization of the empire never had a center like Paris and London were.

Neither Holy Roman Emperors nor kings of France and England could extract resources from their subjects at will. However, emperors' attempts at taxation, recruitment and reform were often blocked by the Reichstag. Maximilian I's attempt at Reichsreform is a good example, it succeeded in some legal reforms, but centralization is mainly about resource extraction, and at this point, it failed. The new tax, *Gemeiner Pfennig* was met with massive resistance and it could never be collected properly and was soon abolished. Admittedly, I don't know enough of English and French assemblies to compare them with the Reichstag, so I will leave this comparison to others.

#**Religious Conflict and Foreign Interference**
The reformation began in the empire, and there it had a very strong decentralizing effect. The conversion of many princes to Lutheranism and Calvinism brought them in conflict with the Catholic emperor, and being weak on their own, the Protestant princes formed large networks of alliances -or leagues- against him. These leagues attracted foreign support: France intervened in the Schmalkaldic War of 1546, and with the resulting Peace of Augsburg the Lutherans gained the guarantee that they can follow their religious practices in their own lands ([an old post of mine explains this in detail](_URL_0_)). Augsburg was successful in preventing another religious war for 63 years, but recatholization efforts, increasing tensions and the exemption of Calvinists from the treaty resulted in another, bigger conflict, the Thirty Years' War ([another old post] (_URL_1_)).

#**Sources and Reading List**
Normally I use page numbers with my sources as well, but this time I didn't have much time so I will list the names without them. For page numbers, you can check the two posts on Augsburg and 30YW (linked above in text) which have more detailed bibliographies. 

* *Heart of Europe: A History of the Holy Roman Empire* by Peter H. Wilson
* *The Thirty Years' War*, edited by Geoffrey Parker
* *Europe: The Struggle for Supremacy* by Brendan Simms
#**සාරාංශය** විමධ්‍යගත හා ඛණ්ඩනය වූ HRE සඳහා විය හැකි හේතු 1. ව්‍යුහාත්මක හේතු - තේරී පත් වූ රාජාණ්ඩුව සහ පාප් රාජාභිෂේකය - තනි &quot;ප්‍රාග්ධන නගරයක්&quot; නැත - දැඩි බදුකරණය සහ බඳවා ගැනීම්? 2. ආගමික සහ දේශපාලන හේතූන් - ඔග්ස්බර්ග් සහ වෙස්ට්ෆාලියා පාපොච්චාරණ ඇනහිටීමට හේතු විය - ආගමික ඛණ්ඩනය අධිරාජ්‍යයාට එරෙහිව විදේශීය ඇඟිලි ගැසීම් අවුලුවා ඇත - හැබ්ස්බර්ග් වටලෑමේ තර්ජනය මෙම මැදිහත්වීමට පෙළඹවිය - කුමාරවරුන්ගේ අයිතීන් මත අධිරාජ්‍ය ආක්‍රමණයේ තර්ජනය විදේශීය මිත්‍රයින් සෙවීමට කුමාරවරුන් පෙළඹවූයේය. වෙනත් සාධක - රාජවංශ වාසනාව? - භූගෝලීය හේතු? භූමිකාවක් තිබිය හැකි නමුත් එය මට එතරම් ඒත්තු ගැන්විය නොහැක. - ආරම්භයේ අසාර්ථක වූ ප්‍රතිසංස්කරණ උත්සාහයන් (මැක්සිමිලියන් I), අවසානය ආසන්නයේ අභිප්‍රේරණයක් නොමැතිකම #**පසුබිම** මධ්‍යතන යුගයේ දී, ඔවුන්ගේ යටත්වැසියන් කෙරෙහි පාලකයන්ගේ බලය ඉතා සීමිත විය. මෙය සංකීර්ණ දේශපාලන, ආර්ථික හා නීතිමය වර්ධනයන් සමඟ දෘශ්‍යමාන ලෙස වෙනස් වීමට පටන් ගත්තේ මුල් නූතන යුගයේ ය. මේවා ගතික ඓතිහාසික ක්‍රියාවලීන් වන අතර, මධ්‍යගත ප්‍රංශයක් සහ විමධ්‍යගත ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යයක් (HRE) නොවැළැක්විය හැකි වූ අතර, ඒවායේ හේතු හඳුනා ගැනීම දුෂ්කර සහ සාමාන්‍යයෙන් මතභේදාත්මක ය. 1450 සිට 1806 දක්වා කාලය තුළ ප්‍රධාන වශයෙන් අවධානය යොමු කරමින් ශුද්ධ වූ රෝම අධිරාජ්‍යය මධ්‍යගත හා ඒකීය නොවීමට හේතු පැහැදිලි කිරීමට මම මෙහිදී උත්සාහ කරමි. අධිරාජ්‍යය සහ ප්‍රංශය සහ එංගලන්තය අතර මධ්‍යගත වීමේ ප්‍රධාන වෙනස්කම් මෙම යුගයේ ඇති වූ බැවින්, මම විශ්වාස කරමි. මෙම අවධානය බොහෝ දුරට ප්රමාණවත් වනු ඇත. මෙම කාල පරිච්ෙඡ්දය තුළ Habsburgs සෑම විටම පාහේ බලයේ සිටි බැවින්, HRE හි රාජවංශික ගැටළු සරල කිරීමේ ප්‍රතිලාභ මෙයට ඇත, නමුත් එය Hohenstaufens, Luxembourgs යනාදිය යටතේ මධ්‍යගත වීමට ඇති හැකි මාර්ග නොසලකා හරියි, එබැවින් එය සම්පූර්ණ පින්තූරය නොවනු ඇත. #**ව්‍යුහාත්මක හේතූන්** HRE හි පළමු වෙනස මතකයට නැඟෙන්නේ එංගලන්තයේ සහ ප්‍රංශයේ මෙන් අධිරාජ්‍යත්වය ප්‍රවේණිගත වීම වෙනුවට තෝරා ගැනීමයි. 1356 ගෝල්ඩන් බුල්ගෙන් පටන් ගත් අතර, ඡන්දදායකයින් හත් දෙනෙකු (පසුව අට දක්වා වැඩි විය) ඊළඟ අධිරාජ්‍යයාට ඡන්දය දුන්හ. එබැවින් අධිරාජ්‍යයාට මාතෘකාවේ අනුප්‍රාප්තිය තහවුරු කර ගැනීම සඳහා දේශපාලන ප්‍රාග්ධනය සහ මුදල් වියදම් කිරීමට සිදු විය. හැබ්ස්බර්ග් යුගයේ පවා, මධ්‍යගතකරණයට බාධා කළ බොහෝ තරඟකාරී මැතිවරණ තිබුණි. මෙම අනුප්‍රාප්තික ප්‍රශ්නයට අමතරව, පාප්තුමාගේ රාජාභිෂේකය ගැනද කනස්සල්ලට පත් වීමට අධිරාජ්‍යයන්ට සිදු විය. 800 දී චාර්ලිමේන් රාජාභිෂේකයේ සිට 1530 දී V චාල්ස්ගේ රාජාභිෂේකය දක්වා, සියලුම අධිරාජ්‍යයන් පාහේ පාප් වහන්සේ විසින් ඔටුනු පළඳවන ලදී. නැවතත්, අධිරාජ්‍යයාට සම්පත් වියදම් කිරීමට සිදු විය: ඉතාලියට යන ගමන බොහෝ විට අනතුරුදායක වූ අතර, මිලිටරි සහ සැපයුම් වියදම් දැරීමට සිදු විය, සහ පාප්තුමා සෑම විටම රාජාභිෂේකය සඳහා පහසුවෙන් එකඟ වූයේ නැත. HRE හි තේරීම් ස්වභාවය මධ්‍යගතකරණයට බාධා කරන තවත් බලපෑමක් ඇති කළේය. ස්ථාවර &quot;ප්රාග්ධන නගරයක්&quot; නොතිබුණි, නමුත් සෑම අධිරාජ්යයෙක්ම තමාගේම බලයේ ආසනය භාවිතා කළේය. හැබ්ස්බර්ග් ආධිපත්‍යය මෙම නගරය වියානා හෝ ප්‍රාග් වීමට හේතු වූවත්, රීච්ස්ටැග් විවිධ ස්ථානවල (රීජන්ස්බර්ග්, නූර්න්බර්ග්, ඔග්ස්බර්ග්, වර්ම්ස් යනාදී) පැවැත් වූ අතර අධිරාජ්‍යයේ දේශපාලන සංවිධානයට කිසි විටෙකත් පැරිස් සහ ලන්ඩන් වැනි මධ්‍යස්ථානයක් නොතිබුණි. . ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යයන්ට හෝ ප්‍රංශයේ සහ එංගලන්තයේ රජවරුන්ට තම යටත්වැසියන්ගෙන් රිසි සේ සම්පත් උකහා ගත නොහැකි විය. කෙසේ වෙතත්, අධිරාජ්‍යයන්ගේ බදුකරණය, බඳවා ගැනීම් සහ ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමේ උත්සාහයන් බොහෝ විට රීච්ස්ටැග් විසින් අවහිර කරන ලදී. Maximilian I ගේ Reichsreform හි උත්සාහය හොඳ උදාහරණයකි, එය සමහර නීතිමය ප්‍රතිසංස්කරණවල සාර්ථක විය, නමුත් මධ්‍යගතකරණය ප්‍රධාන වශයෙන් සම්පත් නිස්සාරණය ගැන වන අතර, මේ අවස්ථාවේදී එය අසාර්ථක විය. නව බද්ද, *Gemeiner Pfennig* දැවැන්ත ප්‍රතිරෝධයකට මුහුණ දුන් අතර එය කිසි විටෙකත් නිසි ලෙස එකතු කළ නොහැකි වූ අතර ඉක්මනින්ම අහෝසි කරන ලදී. Reichstag සමඟ සංසන්දනය කිරීමට තරම් ඉංග්‍රීසි සහ ප්‍රංශ එක්රැස්වීම් මා නොදන්නා බව පිළිගත යුතුය, එබැවින් මම මෙම සංසන්දනය අනෙක් අයට තබමි. #**ආගමික ගැටුම් සහ විදේශ මැදිහත්වීම්** ප්‍රතිසංස්කරණය අධිරාජ්‍යයේ ආරම්භ වූ අතර එහිදී එය ඉතා ප්‍රබල විමධ්‍යගත බලපෑමක් ඇති කළේය. බොහෝ කුමාරවරුන් ලූතරන්වාදයට සහ කැල්වින්වාදයට හැරවීම නිසා ඔවුන් කතෝලික අධිරාජ්‍යයා සමඟ ගැටුමක් ඇති කර ගත් අතර, තමන්ම දුර්වල වූ රෙපරමාදු කුමාරවරු ඔහුට විරුද්ධව විශාල සන්ධාන ජාලයක් හෝ ලීගයක් පිහිටුවා ගත්හ. මෙම ලීගවලට විදේශීය සහයෝගයක් ලැබිණි: 1546 Schmalkaldic යුද්ධයට ප්‍රංශය මැදිහත් වූ අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස Augsburg සාමකාමී වීමත් සමඟ ලුතරන්වරු ඔවුන්ගේ ආගමික වත්පිළිවෙත් ඔවුන්ගේම රටවල අනුගමනය කළ හැකි බවට සහතිකයක් ලබා ගත්හ ([මගේ පැරණි ලිපියක් මෙය විස්තරාත්මකව පැහැදිලි කරයි] (_URL_0_)). වසර 63ක් පුරාවට තවත් ආගමික යුද්ධයක් වැලැක්වීමට Augsburg සමත් විය, නමුත් නැවත කතෝලික කිරීමේ ප්‍රයත්නයන්, ආතතීන් වැඩි කිරීම සහ ගිවිසුමෙන් කැල්වින්වාදීන් නිදහස් කිරීම හේතුවෙන් තවත් විශාල ගැටුමක්, තිස් අවුරුදු යුද්ධයක් ([තවත් පැරණි ලිපියක්] (_URL_1_)) ඇති විය. #**මූලාශ්‍ර සහ කියවීම් ලැයිස්තුව** සාමාන්‍යයෙන් මම මගේ මූලාශ්‍ර සමඟ පිටු අංක ද භාවිතා කරමි, නමුත් මෙවර මට වැඩි කාලයක් නොතිබූ බැවින් ඒවා නොමැතිව නම් ලැයිස්තුගත කරමි. පිටු අංක සඳහා, ඔබට වඩාත් සවිස්තරාත්මක ග්‍රන්ථ නාමාවලියක් ඇති Augsburg සහ 30YW (ඉහත පෙළෙහි සබැඳි කර ඇත) හි පළ කිරීම් දෙක පරීක්ෂා කළ හැක. * *Heart of Europe: A History of the Holy Roman Empire* by Peter H. Wilson * *The Thirty Year&#39; War*, Edited by Geoffrey Parker * *Europe: The Struggle for Supremacy* by Brendan Simms