It was not the 'cornerstone' for many. There are other parts of the Noble Eightfold Path, after all. And there are many 'Dharma doors': devotion, faith, charity, compassion, ethical behavior, the path of study, the path of shamanism, the path of work, the path of yoga, lay and monastic paths, social and hermetic paths.

But one historical factor was that in the effort to establish, preserve, and study a ratified canon of scriptures, focus on the letter rather than the spirit of the teaching sometimes took precedence. Some radically meditative schools arose in response.

Millennia later, Zen set root in America before most other Buddhist sects, in part because western Buddhism is made in the image of the Western mind: heavy on the intellectual, light on the empathetic and physical, and always with the question "what's in it *for me*" resounding Western individualism. The vernacular by which Asian language and concepts were conveyed was, back then in the 1930s to 1960s, the terminology of psychology and to a lesser degree of atomic science.

Because Westerners are head-heavy, our concept of Buddhism is head-heavy. The common person generally thinks it's about meditation, but more fundamental concepts like compassion and faith are not widely embraced, largely because that's not what our culture recognized and glommed onto when Buddhism arrived here.

But outside of pop Buddhism, there are vibrant and authentic practice centers, and second and third generations of Western Buddhist masters unfolding a uniquely Western Buddhism without losing the grounding and lifeblood of lineage.
එය බොහෝ දෙනෙකුට &#39;කොන් ගල&#39; නොවීය. සියල්ලට පසු ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයේ තවත් කොටස් තිබේ. තවද බොහෝ &#39;ධර්ම දොරටු&#39; ඇත: භක්තිය, ශ්‍රද්ධාව, දානය, මෛත්‍රිය, සදාචාරාත්මක හැසිරීම, අධ්‍යයන මාර්ගය, ශාස්තෘත්වය, වැඩ මාර්ගය, යෝග මාර්ගය, ගිහි හා පැවිදි මාර්ග, සමාජ හා ආරාමික මාර්ග. නමුත් එක් ඓතිහාසික සාධකයක් නම්, අනුමත කරන ලද ශුද්ධ ලියවිලි ග්‍රන්ථයක් ස්ථාපිත කිරීමට, සංරක්ෂණය කිරීමට සහ අධ්‍යයනය කිරීමට දරන ප්‍රයත්නයේ දී, ඉගැන්වීමේ ආත්මයට වඩා ලිපිය කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීම සමහර විට ප්‍රමුඛත්වය ගත්තේය. ඊට ප්‍රතිචාර වශයෙන් සමහර රැඩිකල් භාවනා පාසල් මතු විය. සහස්‍ර ගණනාවකට පසුව, සෙන් අනෙකුත් බොහෝ බෞද්ධ නිකායන්ට පෙර ඇමරිකාවේ මුල් බැස ගත්තේ බටහිර බුද්ධාගම බටහිර මනසේ ප්‍රතිරූපයෙන් සෑදී ඇති බැවිනි: බුද්ධියට බර, සංවේදී හා භෞතික මත සැහැල්ලු ය, සහ සෑම විටම &quot;එහි ඇත්තේ කුමක්ද&quot; යන ප්‍රශ්නය සමඟින්. *මට*&quot; බටහිර පුද්ගලවාදය ප්‍රතිරාවය කරයි. ආසියානු භාෂාව සහ සංකල්ප ප්‍රකාශ කරන ලද ව්‍යවහාරය වූයේ, 1930 සිට 1960 ගණන් වලදී, මනෝ විද්‍යාවේ පාරිභාෂිතය සහ පරමාණුක විද්‍යාවේ අඩු ප්‍රමාණයකට ය. බටහිරයන් ඔළුව බර නිසා අපේ බුද්ධාගම සංකල්පය හිස බරයි. සාමාන්‍යයෙන් සාමාන්‍ය පුද්ගලයා සිතන්නේ එය භාවනාව ගැන ය, නමුත් මෛත්‍රිය සහ ශ්‍රද්ධාව වැනි මූලික සංකල්ප පුළුල් ලෙස වැලඳ නොගන්නේ, බොහෝ දුරට බුදුදහම මෙහි පැමිණි විට අපගේ සංස්කෘතිය හඳුනාගෙන සහ අඳුරු වූ දේ නොවන බැවිනි. නමුත් පොප් බුද්ධාගමෙන් පිටත, විචිත්‍රවත් සහ අව්‍යාජ අභ්‍යාස මධ්‍යස්ථාන ඇති අතර, බටහිර බෞද්ධ ගුරුවරුන්ගේ දෙවන සහ තුන්වන පරම්පරාවල පරම්පරාවේ පදනම සහ ජීවනාලිය අහිමි නොවී අද්විතීය බටහිර බුදුදහම දිග හැරේ.