You have two forms of memory - short-term and long-term. The first is far from perfect but can get better with the proper training. So just after you learn it, your math equation is in short term memory.

When you sleep, some of the long-term memories are created from the short-term memory experiences you had during that day, particularly when it really stood out. (For example, an afternoon playing will likely not be as long-term memorable as a trip to Disney). But if you got swamped with new information that day, not everything is permanently written down and so you forget some stuff like your equation.

When you're younger and learning lots, you're pretty good at this conversion process, so many long-term memories exist and can be recalled well into adulthood. But the short-term ones that didn't get transcribed into long-term form are lost, just like that equation.
ඔබට මතකයේ ආකාර දෙකක් ඇත - කෙටි කාලීන සහ දිගු කාලීන. පළමුවැන්න පරිපූර්ණ නොවන නමුත් නිසි පුහුණුව සමඟ වඩා හොඳ විය හැකිය. එබැවින් ඔබ එය ඉගෙන ගත් පසු, ඔබේ ගණිත සමීකරණය කෙටි කාලීන මතකයේ ඇත. ඔබ නිදා සිටින විට, සමහර දිගු කාලීන මතකයන් නිර්මාණය වන්නේ එම දවස තුළ ඔබට ඇති කෙටි කාලීන මතක අත්දැකීම් වලින්, විශේෂයෙන් එය සැබවින්ම කැපී පෙනෙන විටය. (උදාහරණයක් ලෙස, සවස් වරුවේ සෙල්ලම් කිරීම ඩිස්නි වෙත යන ගමනක් තරම් දිගු කාලීන මතක තබා ගත නොහැකි වනු ඇත). නමුත් ඔබ එදින නව තොරතුරු සමඟ ගිලී ගියහොත්, සෑම දෙයක්ම ස්ථිරවම ලියා නොමැති අතර, ඔබේ සමීකරණය වැනි සමහර දේවල් ඔබට අමතක වේ. ඔබ තරුණ වන විට සහ බොහෝ දේ ඉගෙන ගන්නා විට, ඔබ මෙම පරිවර්තන ක්‍රියාවලියට ඉතා දක්ෂයි, එබැවින් බොහෝ දිගු කාලීන මතකයන් පවතින අතර වැඩිහිටි විය දක්වා හොඳින් සිහිපත් කළ හැකිය. නමුත් දිගු කාලීන ස්වරූපයට පිටපත් නොකළ කෙටි කාලීන ඒවා එම සමීකරණය මෙන්ම නැති වී යයි.