Ethan Rafuse made a creditable attempt to defend McClellan in his 2011 biography *McClellan's War,* and while somebody other than I could better assess him as a tactician, strategist, or battlefield commander, I think Rafuse does manage to debunk some of the McClellan myths.  The famous incident where Lincoln called on him and was turned away, for example, was much more likely to have been due to an attack of the malaria McClellan picked up during the Peninsula Campaign, not him being an egotistical snob. His supposed failure to pursue Lee after the Battle of Antietam  is a great exaggeration: his army was exhausted, and the reconnaissance in force he sent across into Virginia after Lee was decisively repulsed.

There is a real problem with biography: we like stories of people to run like film scripts. An egotistical, snobbish, well\-bred and incompetent McClellan makes a great contrast to a modest, progressive  Lincoln or a hard\-working, unassuming Grant, and Rafuse does show this is another case where the characters are not quite that simple. Grant was quieter than McClellan but no less ambitious, and also made mistakes that cost a lot of lives. And we have to also avoid a presentist bias: McClellan's Whig politics are now way out of line with what we would feel to be correct, but his compromising attitude towards the South was shared by a lot of Northerners, and would certainly be seen again after the War when the North abandoned the freedmen and Reconstruction.  
Ethan Rafuse ඔහුගේ 2011 චරිතාපදානය වන *McClellan&#39;s War* තුළ මැක්ලෙලන් ආරක්ෂා කිරීමට ප්‍රශංසනීය උත්සාහයක් ගත් අතර, මට හැර වෙනත් කෙනෙකුට ඔහු උපායශීලීයෙකු, උපායමාර්ගිකයෙකු හෝ යුධ පිටියේ අණ දෙන නිලධාරියෙකු ලෙස වඩා හොඳින් තක්සේරු කළ හැකි වුවද, සමහර මැක්ලෙලන් මිථ්‍යාවන් ඉවත් කිරීමට රෆියුස් සමත් වේ යැයි මම සිතමි. . නිදසුනක් වශයෙන්, ලින්කන් ඔහුව අමතා ආපසු හරවා යැවූ ප්‍රසිද්ධ සිදුවීම, අර්ධද්වීප ව්‍යාපාරයේදී මැක්ලෙලන් හට මැලේරියා ප්‍රහාරයක් එල්ල වීම නිසා ඇති වූවක් විය හැකි ය, ඔහු ආත්මාර්ථකාමී තුප්පහියෙකු නොවීය. Antietam සටනින් පසු ඔහු ලී පසුපස හඹා යාමට අසමත් වීම අතිශයෝක්තියක්: ඔහුගේ හමුදාව වෙහෙසට පත් වූ අතර, ලී තීරණාත්මක ලෙස පලවා හැරීමෙන් පසු ඔහු වර්ජිනියා වෙත යවන ලද ඔත්තු බැලීමේ බලහත්කාරය අතිශයෝක්තියක් විය. චරිතාපදානයේ සැබෑ ගැටළුවක් තිබේ: අපි මිනිසුන්ගේ කථා චිත්‍රපට තිර රචනය මෙන් ධාවනය කිරීමට කැමතියි. ආත්මාර්ථකාමී, නිහතමානී, හොඳින් හැදී වැඩුණු සහ අදක්ෂ මැක්ලෙලන් නිහතමානී, ප්‍රගතිශීලී ලින්කන් හෝ වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කරන, නිහතමානී ග්‍රාන්ට් කෙනෙකුට වඩා විශාල වෙනසක් කරයි, සහ රෆුස් මෙය පෙන්නුම් කරන්නේ චරිත එතරම් සරල නොවන තවත් අවස්ථාවකි. ග්‍රාන්ට් මැක්ලෙලන්ට වඩා නිහඬ වූ නමුත් නොඅඩු අභිලාෂකාමී වූ අතර ජීවිත විශාල ප්‍රමාණයක් අහිමි කරන වැරදි ද කළේය. ඒ වගේම අපි වර්තමානවාදී නැඹුරුවකින් වැළකී සිටිය යුතුයි: මැක්ලෙලන්ගේ විග් දේශපාලනය දැන් අපට නිවැරදි යැයි හැඟෙන දෙයට වඩා වෙනස් ය, නමුත් දකුණ කෙරෙහි ඔහුගේ සම්මුතිවාදී ආකල්පය බොහෝ උතුරේ වැසියන් විසින් බෙදා ගන්නා ලද අතර නිසැකවම පසුව නැවත දැකගත හැකිය. උතුර නිදහස් වූවන් අතහැර දැමූ යුද්ධය සහ ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම.  