By regulation of the number of receptors sensitive to caffeine on the cell membrane.

Caffeine functions by inhibiting adenosine receptors in the brain, which we believe is involved in our biological clocks. After prolonged exposure to caffeine, the cell tries to return to homeostasis by *increasing* the number of adenosine receptors present on each cell's membrane to compensate for caffeine's effects. This results in the need for more caffeine to achieve the same effect on the brain as before, and can lead to withdrawal symptoms once the baseline caffeine level is removed.

Of course, there's more to it than that, but that's the crux of the idea.
සෛල පටලය මත කැෆේන් වලට සංවේදී ප්‍රතිග්‍රාහක සංඛ්‍යාව නියාමනය කිරීමෙනි. කැෆේන් ක්‍රියා කරන්නේ අපගේ ජීව විද්‍යාත්මක ඔරලෝසු වලට සම්බන්ධ යැයි අප විශ්වාස කරන මොළයේ ඇති ඇඩිනොසීන් ප්‍රතිග්‍රාහක නිෂේධනය කිරීමෙනි. කැෆේන් වලට දිගු කලක් නිරාවරණය වීමෙන් පසුව, සෛලය කැෆේන් වල බලපෑම සඳහා වන්දි ගෙවීම සඳහා එක් එක් සෛල පටලය මත ඇති ඇඩිනොසීන් ප්‍රතිග්‍රාහක සංඛ්‍යාව *වැඩි කිරීම* මගින් හෝමියස්ටැසිස් වෙත ආපසු යාමට උත්සාහ කරයි. මෙහි ප්‍රතිඵලය වන්නේ පෙර පරිදිම මොළයට ඇති වූ බලපෑමම සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා වැඩි කැෆේන් අවශ්‍ය වන අතර මූලික කැෆේන් මට්ටම ඉවත් කළ පසු ඉවත් වීමේ රෝග ලක්ෂණ ඇති විය හැක. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඊට වඩා බොහෝ දේ ඇත, නමුත් එය අදහසෙහි හරය වේ.