Money, prestige, and the struggle for dominance over rival nations.  The usual suspects.

It started with Portuguese attempts to corner the spice trade to and from the East Indies by getting ships around Africa (to circumvent the Ottoman control of the ancient overland routes), which was made more complicated by the fact that their instruments didn't work well as one approached the equator.  In any event, since one voyage could at times result in a profit of 400% or more, this dangerous effort was more than worthwhile.

Also, it wasn't just Europeans.  China sent out large fleets to explore Asia and East Africa as well.  This stopped when a later emperor decided to end the expeditions.  As a unified state, they could do that.  If a European king chose to end such efforts, all that would mean is that one of the neighbours would eventually take up the challenge instead.  
මුදල්, කීර්තිය සහ ප්‍රතිවාදී ජාතීන් කෙරෙහි ආධිපත්‍යය සඳහා අරගලය. සුපුරුදු සැකකරුවන්. එය ආරම්භ වූයේ අප්‍රිකාව වටා නැව් ලබා ගැනීමෙන් (පෞරාණික ගොඩබිම් මාර්ගවල ඔටෝමාන් පාලනය මග හැරීම සඳහා) නැඟෙනහිර ඉන්දීය කොදෙව් වෙත කුළුබඩු වෙළඳාම කොන් කිරීමට පෘතුගීසි උත්සාහයන් සමඟින්, ඔවුන්ගේ උපකරණ හොඳින් ක්‍රියා නොකිරීම නිසා එය වඩාත් සංකීර්ණ විය. එක් සමකයට ළඟා වූ විට. කෙසේ වෙතත්, එක් මුහුදු ගමනකින් සමහර විට 400% හෝ ඊට වැඩි ලාභයක් ලැබිය හැකි බැවින්, මෙම භයානක උත්සාහය වඩා වටිනවා. එසේම, එය යුරෝපීයයන් පමණක් නොවේ. ආසියාව සහ නැගෙනහිර අප්‍රිකාව ගවේෂණය කිරීමට චීනය විශාල බලඇණි එව්වා. පසුකාලීන අධිරාජ්‍යයෙකු ගවේෂණ අවසන් කිරීමට තීරණය කළ විට මෙය නතර විය. ඒකීය රාජ්‍යයක් ලෙස ඔවුන්ට එය කළ හැකියි. යුරෝපීය රජෙකු එවැනි උත්සාහයන් අවසන් කිරීමට තීරණය කළේ නම්, එයින් අදහස් වන්නේ අසල්වැසියන්ගෙන් කෙනෙකු අවසානයේ අභියෝගය භාර ගැනීමයි.  