Because parts of your body like your brain or your blood cells are very very dependent on glucose. Even with induced ketosis (which in itself takes 3 days of not eating - your glycogen reservoir is used up about a couple of hours after your last meal) you still need it. Gluconeogenesis, the process of producing new glucose, can not take fatty acids as their substrate, however almost all amino acids, the building blocks of proteins, can be converted to glucose. Functionally skeletal muscles act as a protein storage - you can lose about 50% of the protein content in the muscle without functional loss of the muscle, and thus during the beginning of starvation you lose muscle mass first, then start losing fat while also losing muscles at a decreased rate because of ketosis, and finally when all your fat is used up you start depleting the rest of your muscles at an increased rate until nothing but the cardiac muscle is there to consume. 
ඔබේ මොළය හෝ රුධිර සෛල වැනි ඔබේ ශරීරයේ කොටස් ග්ලූකෝස් මත බෙහෙවින් රඳා පවතින බැවිනි. ප්‍රේරිත කීටෝසිස් සමඟ වුවද (එය ආහාර නොගැනීමට දින 3 ක් ගතවේ - ඔබේ අවසන් ආහාර වේලෙන් පැය කිහිපයකට පසු ඔබේ ග්ලයිකෝජන් සංචිතය භාවිතා වේ) ඔබට තවමත් එය අවශ්‍ය වේ. Gluconeogenesis, නව ග්ලූකෝස් නිපදවීමේ ක්‍රියාවලියට මේද අම්ල ඒවායේ උපස්ථරයක් ලෙස ගත නොහැක, කෙසේ වෙතත් සියලුම ඇමයිනෝ අම්ල, ප්‍රෝටීන් තැනීමේ කොටස් ග්ලූකෝස් බවට පරිවර්තනය කළ හැකිය. ක්‍රියාකාරීව අස්ථි මාංශ පේශි ප්‍රෝටීන් ගබඩාවක් ලෙස ක්‍රියා කරයි - මාංශ පේශිවල ක්‍රියාකාරී නැතිවීමකින් තොරව ඔබට මාංශ පේශිවල ප්‍රෝටීන් අන්තර්ගතයෙන් 50% ක් පමණ අහිමි විය හැකිය, එබැවින් කුසගින්න ආරම්භයේදී ඔබට පළමුව මාංශ පේශි ස්කන්ධය අහිමි වේ, පසුව මේදය නැති වී මාංශ පේශි අහිමි වීමට පටන් ගනී. කීටෝසිස් නිසා අඩු වේගයකින්, අවසානයේ ඔබේ මේදය සම්පූර්ණයෙන්ම අවසන් වූ විට, හෘද මාංශ පේශි හැර වෙනත් කිසිවක් පරිභෝජනය නොකරන තෙක් ඔබේ මාංශ පේශිවල ඉතිරි කොටස වැඩි වේගයකින් ක්ෂය වීමට පටන් ගනී. 