Well until someone with perhaps more verifiable sources can comment, I can take a shot at this based on my experiences interviewing villagers in Southwest China and urbanites in Taiwan. In addition, I will try to tie this in with what I learned from both Chinese/Taiwanese professors, and while in the United States undertaking an undergrad in East Asian studies.

The answer to your question largely depends on what exactly you meant by "re-taking" the mainland? Do you mean could the ROC march back into Beijing by sheer military force? Or do you mean could the Guomingdang effectively reinstate their authority on the mainland population?

If you looked into historical sources on the Yuan and Qing dynasties, you will understand the difficulty in asking the latter. In practically any case where a foreign entity attempted to rule over the Chinese populace, they ultimately it difficult to impose their culture and ideologies on the public, and often ended up becoming absorbed by the Chinese civilization, whom it appeared was greater than the sum of all its borders.

Now obviously Chiang Kai-Shek and the KMT/GMD (depending on what spelling you prefer) were not "foreigners", but the fact of the matter was that by the time the Japanese were retreating after World War 2 and the Chinese Civil War was reigniting, the Communist Party has already amassed a huge base of support among the massive agrarian population, which was crucial in gaining ground against the KMT, who were seen as corrupt an apathetic to the plights of those in the countryside.


What I got out of my time in the countryside of Yunnan and Sichuan Provinces, China, was that even today, the love and adoration for Mao Ze Dong is permeable and strong. To a lot of people, especially the older ones that I spoke to, Mao and the CCP were seen as "knights in shining armors", who instituted land reform, agricultural practices, medical care, etc. I of course also spoke to individuals who had lost loved ones during the famine of the Great Leap Forward, and those who had been imprisoned for 18+ years during the Cultural Revolution, who obviously did not share such admiration, but there was still a significant amount of people even today who proudly display pictures of Mao in their homes with no hint of being coerced into doing so (the police are largely non present here).

The point is, even today there are many who express nostalgia for the "iron rice bowl" era and still do hold on to their red books. Even after I spoke to these people, it is still impossible to imagine the fervor some of them held when Mao rolled into Beijing.


So what does this mean for Chiang Kai-Shek? Well, even if he managed to re-invade the mainland, with or without US support, he would find himself facing an extremely hostile and recently empowered population residing in a country spanning the entire length of the continental United States. Even if he and his armed forces were able to successfully defeat the Communists, he would then have to face the greater battle of rebuilding the Republic of China in a country who historically has been notoriously resistant to subjugation.


If you are asking simply in regards to the military capabilities of the ROC, then I'll let someone else much more knowledgeable discuss that; however, from my studies and experience, Chiang Kai-Shek and the KMT would have had an extremely difficult time reinstating the ROC to its original borders. Even during times of crises like the Great Leap Forward, the geopolitical impact of the ROC attempting to invade the mainland and risk another civil war during the broader context of the Cold War would have like made the idea not too palatable to anyone. 


Again, sorry about not specific sources. This is focusing primarily on first-hand sources conducted through private interviews rather than vetted historical sources.

සමහර විට වඩාත් සත්‍යාපනය කළ හැකි මූලාශ්‍ර ඇති අයෙකුට අදහස් දැක්වීමට හැකි වන තෙක්, නිරිතදිග චීනයේ ගැමියන් සහ තායිවානයේ නාගරිකයන් සමඟ සම්මුඛ සාකච්ඡා කිරීමේ මගේ අත්දැකීම් මත පදනම්ව මට මෙය රූගත කළ හැකිය. ඊට අමතරව, මම චීන/තායිවාන මහාචාර්යවරුන් දෙදෙනාගෙන්ම සහ එක්සත් ජනපදයේ නැගෙනහිර ආසියානු අධ්‍යයනය පිළිබඳ උපාධි අපේක්ෂකයෙකුගෙන් ඉගෙන ගත් දේ සමඟ මෙය ගැටගැසීමට උත්සාහ කරමි. ඔබේ ප්‍රශ්නයට පිළිතුර බොහෝ දුරට රඳා පවතින්නේ ප්‍රධාන භූමිය &quot;නැවත අල්ලා ගැනීම&quot; යන්නෙන් ඔබ හරියටම අදහස් කළේ කුමක්ද? ඔබ අදහස් කරන්නේ ROC ට සම්පූර්ණ මිලිටරි බලයකින් බීජිං වෙත ආපසු යා හැකි බව ද? එසේත් නැතිනම් ඔබ අදහස් කරන්නේ Guomingdang ට ප්‍රධාන ගොඩබිම් ජනගහනය මත ඔවුන්ගේ අධිකාරිය ඵලදායී ලෙස ප්‍රතිස්ථාපනය කළ හැකිද? ඔබ යුවාන් සහ ක්විං රාජවංශය පිළිබඳ ඓතිහාසික මූලාශ්‍ර සොයා බැලුවහොත්, දෙවැන්න විමසීමේ දුෂ්කරතාවය ඔබට වැටහෙනු ඇත. ප්‍රායෝගිකව ඕනෑම අවස්ථාවක විදේශීය ආයතනයක් චීන ජනතාව පාලනය කිරීමට උත්සාහ කළහොත්, අවසානයේ ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ සංස්කෘතිය සහ මතවාදයන් මහජනයා මත පැටවීම දුෂ්කර වූ අතර, බොහෝ විට චීන ශිෂ්ටාචාරය විසින් අවශෝෂණය කර ගැනීම අවසන් විය. එහි සියලු මායිම්. දැන් පැහැදිලිවම Chiang Kai-Shek සහ KMT/GMD (ඔබ කැමති අක්ෂර වින්‍යාසය මත පදනම්ව) &quot;විදේශිකයන්&quot; නොවේ, නමුත් කාරණය වූයේ 2 වන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු ජපන් ජාතිකයින් පසුබැසෙමින් සිටි අතර චීන සිවිල් යුද්ධය පැවති කාලයයි. පාලනය වෙමින්, කොමියුනිස්ට් පක්ෂය දැනටමත් දැවැන්ත කෘෂිකාර්මික ජනතාව අතර විශාල සහයෝගයක් ගොඩනඟා ගෙන ඇති අතර, ගම්බද ප්‍රදේශවල සිටින අයගේ දුක්ඛිත තත්ත්වයන් ගැන දූෂිතයන් ලෙස සැලකූ KMT ට එරෙහිව පදනම ලබා ගැනීමේදී එය තීරණාත්මක විය. චීනයේ යුනාන් සහ සිචුවාන් පළාත්වල ගම්බද ප්‍රදේශවල ගත කළ කාලයෙන් මට ලැබුණේ අදටත් මාඕ සේ ඩොං කෙරෙහි ඇති ආදරය හා ප්‍රසාදය පාරගම්‍ය සහ ප්‍රබල බව ය. ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණ, කෘෂිකාර්මික පිළිවෙත්, වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර යනාදිය ස්ථාපිත කළ මාඕ සහ සීසීපී &quot;දිළිසෙන සන්නාහවල නයිට්වරු&quot; ලෙස බොහෝ දෙනෙකුට, විශේෂයෙන් මා කතා කළ වැඩිහිටියන්ට පෙනී ගියේය. ඇත්ත වශයෙන්ම මම ද කතා කළ පුද්ගලයන්ට කතා කළෙමි. මහා පිම්මේ සාගතයේදී ආදරණීයයන් අහිමි වූ අතර, සංස්කෘතික විප්ලවයේදී වසර 18+ සිරගතව සිටි අය, පැහැදිලිවම එවැනි ප්‍රශංසාව බෙදා නොගත් නමුත් අද පවා ආඩම්බරයෙන් ප්‍රදර්ශනය කරන සැලකිය යුතු පිරිසක් සිටියහ. ඔවුන්ගේ නිවෙස්වල මාඕගේ පින්තූර, එසේ කිරීමට බල කරන බවට ඉඟියක් නැත (පොලිසිය බොහෝ දුරට මෙහි නොමැත). කාරණය නම්, අද පවා &quot;යකඩ බත් පිඟාන&quot; යුගය පිළිබඳ නොස්ටැල්ජියා ප්‍රකාශ කරන සහ තවමත් ඔවුන්ගේ රතු පොත් අල්ලාගෙන සිටින බොහෝ දෙනෙක් සිටිති. මම මේ අය සමඟ කතා කළාට පසුව පවා, මාඕ බීජිං වෙත පෙරළෙන විට ඔවුන්ගෙන් සමහරෙකුගේ උද්යෝගය තවමත් සිතාගත නොහැකිය. ඉතින් Chiang Kai-Shek සඳහා මෙයින් අදහස් කරන්නේ කුමක්ද? හොඳයි, ඔහු එක්සත් ජනපදයේ සහාය ඇතිව හෝ නැතිව නැවත ප්‍රධාන භූමිය ආක්‍රමණය කිරීමට සමත් වුවද, එක්සත් ජනපදයේ මහාද්වීපිකයේ මුළු දිගම විහිදෙන රටක වාසය කරන අතිශයින්ම සතුරු සහ මෑතකදී බල ගැන්වූ ජනගහනයකට ඔහු මුහුණ දෙනු ඇත. කොමියුනිස්ට්වාදීන් සාර්ථකව පරාජය කිරීමට ඔහුට සහ ඔහුගේ සන්නද්ධ හමුදාවන්ට හැකි වුවද, ඔහුට ඓතිහාසිකව යටත්වීමට එරෙහිව කුප්‍රකට ලෙස ප්‍රතිරෝධී වූ රටක චීන ජනරජය නැවත ගොඩනැගීමේ මහා සටනට මුහුණ දීමට සිදුවනු ඇත. ඔබ සරලව අසන්නේ ROC හි යුධ හැකියාවන් සම්බන්ධයෙන් නම්, මම තවත් බොහෝ දැනුමක් ඇති අයෙකුට ඒ ගැන සාකච්ඡා කිරීමට ඉඩ දෙමි. කෙසේ වෙතත්, මගේ අධ්‍යයන සහ අත්දැකීම් අනුව, චියැං කායි-ෂෙක් සහ KMT හට ROC එහි මුල් මායිම්වලට ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීම අතිශය දුෂ්කර කාලයක් විය. මහා පිම්ම වැනි අර්බුදකාරී කාලවලදී පවා, සීතල යුද්ධයේ පුලුල් සන්දර්භය තුළ ROC ප්‍රධාන භූමිය ආක්‍රමණය කිරීමට සහ තවත් සිවිල් යුද්ධයක් අවදානමට ලක් කිරීමට උත්සාහ කිරීමේ භූ දේශපාලනික බලපෑම නිසා මෙම අදහස කිසිවෙකුට එතරම් ප්‍රියජනක නොවේ. නැවතත්, නිශ්චිත මූලාශ්‍ර නොමැති වීම ගැන කණගාටුයි. මෙය මූලික වශයෙන් අවධානය යොමු කරන්නේ ඓතිහාසික මූලාශ්‍රවලට වඩා පෞද්ගලික සම්මුඛ සාකච්ඡා හරහා පවත්වන ලද ප්‍රථම මූලාශ්‍ර වෙතය.
