Because of tradition which was developed to divide society into classes dating centuries back and how that contrasted with the bourgeois revolution in the XVIII century. The titles mean to convey someone's social position and indicate whether the interlocutor is positioned above or beneath in social rank.

Ask yourself why we call monarchs "your highness", bishops and  ambassadors "your excellency" and judges "your honor". It is all to do with the notion that position or birth makes someone stand higher or lower on the social ladder. Since republican governments inherited a lot from their monarchical predecessors the notion that state officials get honorary titles was understood as sign of prestige.  Consider the famous anecdote about what title the US president was supposed to initially have. That however applies only to officials with a position. Note again that your regular clerk in the local government branch isn't Mr. Government Worker - although in some countries even entry-level staff get titles.

CEO of companies are purely functional titles which describe their role i the company. They are in effect job descriptions and not position titles and as such differ in absolutely nothing from your entry level "sales assistants" or "assistant regional managers".  There is some use for a honorary title during a board meeting: "chairman" and "the board" and some older companies - especially in Europe - had a "president".   Modern high-tech companies are *yet* too formally  egalitarian to do something like that regardless of the earnings and actual practical hierarchy. Notice I said *yet*.  

Those old European companies used to start as little manufacturing plants or shops where a bunch of "burgers" (middle-class town dwellers) would set up a company to earn some money. They would go into partnerships with nobles (people with titles) and since they couldn't own titles themselves and most of the were too poor or uninfluential to buy one or marry into a family they insisted on an egalitarian approach. That changed in the late XIX century when after 100 years of capitalist/industrial revolution the balance of power shifted in their favour but the language was already conditioned to the new title-less approach.

However that also depended on the society in which the new institution developed. In Germany and Britain where social class was still strong and entrenched the language and social structure was less formal because it still operated in parallel to the old social class system. In Germany the nobility was eliminated from the primary role in society only after WW1 and in Britain only after WW2. In France where the French revolution wiped out most of the nobility by the end of XVIII century the industrialists had greater social and cultural influence and therefore the traditional language and code of conduct in French companies was much more hierarchical because they were filling a void. That's the result of a 100 years of living with or without nobles.

Note also that artisan guilds in the medieval era did have titles for example - again to denote structure.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
TL;DR:  Because of how power used to divide people into social classes. Most state positions were linked with social status and as such were reserved for the nobility or the church. No titles were allowed for the middle-class other than functional titles within the government of  towns (mayor, councilor, alderman) and definitely no titles were allowed for functions involved with trade which was considered a disgraceful profession. So it was a formal ban on titles in business that shaped the language for the first few centuries and it carried on to this day.

සියවස් ගණනාවකට පෙර සිට සමාජය පන්තිවලට බෙදීමට වර්ධනය වූ සම්ප්‍රදාය සහ එය XVIII සියවසේ ධනේශ්වර විප්ලවයට වඩා වෙනස් වූ ආකාරය නිසා ය. මාතෘකා වලින් අදහස් කරන්නේ කෙනෙකුගේ සමාජ තත්වය ප්‍රකාශ කිරීම සහ මැදිහත්කරු සමාජ තරාතිරමේ ඉහළින් හෝ පහළින් ස්ථානගත වී ඇත්ද යන්න දැක්වීමයි. අපි රජවරුන්ට &quot;ඔබේ උත්තරීතරත්වය&quot;, රදගුරුවරුන් සහ තානාපතිවරුන් &quot;ඔබගේ අතිගරු&quot; සහ විනිශ්චයකරුවන් &quot;ඔබේ ගෞරවය&quot; ලෙස හඳුන්වන්නේ මන්දැයි ඔබෙන්ම විමසන්න. තනතුර හෝ උපත යමෙකු සමාජ ඉණිමඟේ ඉහළට හෝ පහත් කිරීමට සලස්වයි යන මතය සමඟ සියල්ල කළ යුතුය. ජනරජ ආන්ඩු ඔවුන්ගේ රාජාණ්ඩු පූර්වගාමීන්ගෙන් බොහෝ දේ උරුම කර ගත් බැවින් රාජ්‍ය නිලධාරීන්ට ගෞරව නාම ලැබේ යන මතය කීර්තියේ ලකුණක් ලෙස වටහා ගන්නා ලදී. එක්සත් ජනපද ජනාධිපතිවරයාට මුලින් තිබිය යුතු මාතෘකාව පිළිබඳ සුප්‍රසිද්ධ කතාව සලකා බලන්න. කෙසේ වෙතත්, එය අදාළ වන්නේ තනතුරක් ඇති නිලධාරීන්ට පමණි. පළාත් පාලන ශාඛාවේ ඔබේ නිත්‍ය ලිපිකරු රජයේ සේවක මහතා නොවන බව නැවත සටහන් කර ගන්න - සමහර රටවල ප්‍රවේශ මට්ටමේ කාර්ය මණ්ඩලයට පවා තනතුරු හිමි වේ. සමාගම්වල ප්‍රධාන විධායක නිලධාරී යනු සම්පූර්ණයෙන්ම ක්‍රියාකාරී මාතෘකා වන අතර එය සමාගම තුළ ඔවුන්ගේ කාර්යභාරය විස්තර කරයි. ඒවා ක්‍රියාත්මක වන්නේ රැකියා විස්තර මිස තනතුරු මාතෘකා නොවන අතර ඔබේ ප්‍රවේශ මට්ටමේ &quot;විකුණුම් සහායකයින්&quot; හෝ &quot;සහායක ප්‍රාදේශීය කළමනාකරුවන්&quot; වෙතින් කිසිසේත්ම වෙනස් නොවේ. මණ්ඩල රැස්වීමක් අතරතුර ගෞරව නාමයක් සඳහා යම් ප්‍රයෝජනයක් ඇත: &quot;සභාපති&quot; සහ &quot;මණ්ඩලය&quot; සහ සමහර පැරණි සමාගම් - විශේෂයෙන් යුරෝපයේ - &quot;ජනාධිපති&quot; වරයෙකු සිටියේය. නවීන අධි තාක්‍ෂණික සමාගම් ඉපැයීම් සහ සැබෑ ප්‍රායෝගික ධුරාවලිය නොසලකා එවැනි දෙයක් කිරීමට *තවමත්* විධිමත් ලෙස සමානාත්මතා වේ. මම *තවමත්* කීව බව සලකන්න. එම පැරණි යුරෝපීය සමාගම් &quot;බර්ගර්&quot; (මධ්‍යම පාන්තික නගරවාසීන්) සමූහයක් යම් මුදලක් උපයා ගැනීම සඳහා සමාගමක් ආරම්භ කරන කුඩා නිෂ්පාදන කම්හල් හෝ වෙළඳසැල් ලෙස ආරම්භ කළහ. ඔවුන් ප්‍රභූවරුන් (මාතෘකා ඇති පුද්ගලයින්) සමඟ හවුල්කාරිත්වයකට යන අතර ඔවුන්ට මාතෘකා අයිති කර ගැනීමට නොහැකි වූ අතර බොහෝ දෙනෙකුට එකක් මිලදී ගැනීමට හෝ පවුලකට විවාහ වීමට නොහැකි තරම් දුප්පත් හෝ බලගතු නොවූ නිසා ඔවුන් සමානාත්මතා ප්‍රවේශයක් සඳහා අවධාරනය කළහ. XIX සියවසේ අගභාගයේදී එය වෙනස් වූයේ වසර 100ක ධනේශ්වර/කාර්මික විප්ලවයෙන් පසු බල තුලනය ඔවුන්ට වාසිදායක ලෙස මාරු වූ නමුත් භාෂාව ඒ වන විටත් නව මාතෘකා අඩු ප්‍රවේශයට කොන්දේසිගත කර තිබූ විටය. කෙසේ වෙතත්, එය නව ආයතනය වර්ධනය වූ සමාජය මත ද රඳා පවතී. ජර්මනියේ සහ බ්‍රිතාන්‍යයේ සමාජ පංතිය තවමත් ශක්තිමත්ව පැවති සහ මුල් බැසගත් භාෂාව සහ සමාජ ව්‍යුහය අඩු විධිමත් වූයේ එය තවමත් පැරණි සමාජ පන්ති ක්‍රමයට සමාන්තරව ක්‍රියාත්මක වූ බැවිනි. ජර්මනියේ වංශාධිපතියන් සමාජයේ මූලික භූමිකාවෙන් ඉවත් කරනු ලැබුවේ WW1 ට පසුව සහ බ්‍රිතාන්‍යයේ WW2 න් පසුව පමණි. ප්‍රංශයේ XVIII සියවසේ අගභාගයේදී ප්‍රංශ විප්ලවය බොහෝ වංශවත් අය අතුගා දැමූ අතර කර්මාන්තකරුවන්ට වැඩි සමාජ හා සංස්කෘතික බලපෑමක් ඇති වූ අතර එබැවින් ප්‍රංශ සමාගම්වල සාම්ප්‍රදායික භාෂාව සහ චර්යාධර්ම සංග්‍රහය රික්තයක් පුරවන බැවින් බොහෝ ධූරාවලි විය. ඒ උතුමන් සමඟ හෝ නැතිව අවුරුදු 100ක් ජීවත් වීමේ ප්‍රතිඵලයයි. මධ්‍යතන යුගයේ ශිල්පීන්ගේ සංසදවලට උදාහරණයක් ලෙස මාතෘකා තිබූ බව සලකන්න - නැවතත් ව්‍යුහය දැක්වීමට. ---------------------------------------------- ---------------------------------------------- ---------------------------- TL;DR: බලය මිනිසුන් සමාජ පන්තිවලට බෙදීමට යොදාගත් ආකාරය නිසාය. බොහෝ රාජ්‍ය තනතුරු සමාජ තත්ත්වය සමඟ සම්බන්ධ වූ අතර වංශවත් අය හෝ පල්ලිය සඳහා වෙන් කර ඇත. නගරවල රජය තුළ ක්‍රියාකාරී මාතෘකා හැර මධ්‍යම පන්තිය සඳහා වෙනත් මාතෘකා (නගරාධිපති, සභා මන්ත්‍රී, ඇල්ඩර්මන්) සඳහා ඉඩ නොදෙන අතර, නින්දිත වෘත්තියක් ලෙස සැලකෙන වෙළඳාමට සම්බන්ධ කාර්යයන් සඳහා නියත වශයෙන්ම මාතෘකාවලට ඉඩ නොදේ. එබැවින් එය ව්‍යාපාරයේ මාතෘකා සඳහා විධිමත් තහනමක් මුල් සියවස් කිහිපය තුළ භාෂාව හැඩගස්වා ගත් අතර එය අද දක්වාම පැවතුනි.
