It's important to know that battles are not determined by how many casualties each side takes. Without getting into a lengthy discussion about strategy, in general, the goal is to make the other side withdraw. Whether this be a rout (enemy cohesion breaks, disorderly retreat, time when most casualties occur) or an organized withdrawal doesn't matter in terms of who "won" the battle, though it may have very large strategic implications. 

The British commander, Lord Chelmsford was being replaced. The British suffered a humiliating defeat at the Battle of Islandlwana under his command. However, he had some time before his replacement would arrive. Chelmsford used this opportunity to provoke the Zulu forces into attacking in order to claim victory and repair his tarnished reputation.

To his credit, Chelmsford learned from the lessons of Islandlwana. There, the British were taken by surprise and used standard battle tactics. As seen [here](_URL_0_), the British forces had formed a standard battle line with their flank protected, but the maneuvering of the Zulu forces, and their superior numbers, allowed them to outflank and encircle the British forces. 

Chelmsford would not let that happen again. For the Battle of Ulundi, he formed a [square](_URL_1_) because he knew the Zulu were aggressive and would try to encircle the British forces. As the Zulu had some firearms, and were able to pick off British soldiers, but not enough to abandon their traditional hand-to-hand fighting. But the British were prepared. The cavalry provoked the Zulu into charging, and the square was 4 ranks deep. The Zulu tried many times to rush the square, but were beaten back by massed rifle, Gatling gun, and artillery fire. 

This goes to my earlier point - they may have only lost a "small part" of their force, but the withering fire broke their morale. The British cavalry charged and rode down the fleeing Zulu warriors.
සටන් තීරණය වන්නේ එක් එක් පාර්ශ්වයට කොපමණ හානියක් සිදුවේද යන්න මත නොවන බව දැන ගැනීම වැදගත්ය. උපාය මාර්ග ගැන දීර්ඝ සාකච්ඡාවකට නොගොස්, පොදුවේ ගත් කල, ඉලක්කය වන්නේ අනෙක් පැත්ත ඉවත් කර ගැනීමයි. මෙය ඉතා විශාල උපායමාර්ගික ඇඟවුම් තිබිය හැකි වුවද, එය පරාජයක් (සතුරන්ගේ එකමුතුව බිඳී යාම, අක්‍රමවත් ලෙස පසුබැසීම, බොහෝ ජීවිත හානි සිදුවන කාලය) හෝ සංවිධානාත්මක ඉවත්වීමක් වුවද, සටන &quot;දිනුවේ&quot; කවුරුන්ද යන්න ගැටළුවක් නොවේ. බ්‍රිතාන්‍ය අණදෙන නිලධාරියා වූ චෙල්ම්ස්ෆර්ඩ් සාමිවරයා වෙනුවට පත්කෙරිණි. ඔහුගේ අණ යටතේ පැවති Islandlwana සටනේදී බ්‍රිතාන්‍යයන්ට නින්දා සහගත පරාජයක් අත්විය. කෙසේ වෙතත්, ඔහුගේ ආදේශක පැමිණීමට පෙර ඔහුට යම් කාලයක් තිබුණි. චෙල්ම්ස්ෆෝර්ඩ් මෙම අවස්ථාව භාවිතා කළේ ජයග්‍රහණය ලබා ගැනීමට සහ ඔහුගේ කැළැල් වූ කීර්ති නාමය අලුත්වැඩියා කිරීමට සූලු හමුදාවන් ප්‍රහාරයට පොළඹවා ගැනීමටය. ඔහුගේ ගෞරවයට, චෙල්ම්ස්ෆර්ඩ් Islandlwana හි පාඩම් ඉගෙන ගත්තේය. එහිදී බ්‍රිතාන්‍යයන් පුදුමයට පත් වූ අතර සම්මත සටන් උපක්‍රම භාවිතා කළහ. [මෙහි](_URL_0_) පෙනෙන පරිදි, බ්‍රිතාන්‍ය හමුදා ඔවුන්ගේ දෙපස ආරක්‍ෂිතව සම්මත යුධ රේඛාවක් ගොඩනගා ඇත, නමුත් සූලු හමුදාවන්ගේ උපාමාරු සහ ඔවුන්ගේ උසස් සංඛ්‍යාව, ඔවුන්ට බ්‍රිතාන්‍ය හමුදා අභිබවා ගොස් වට කිරීමට ඉඩ ලබා දුන්නේය. චෙල්ම්ස්ෆර්ඩ් එය නැවත සිදු වීමට ඉඩ නොදේ. උලුන්ඩි සටන සඳහා, ඔහු සූලු ජාතිකයන් ආක්‍රමණශීලී බවත් බ්‍රිතාන්‍ය හමුදා වට කිරීමට උත්සාහ කරන බවත් ඔහු දැන සිටි නිසා [චතුරස්‍රයක්](_URL_1_) පිහිටුවා ගත්තේය. සූලූ සතුව ගිනි අවි කිහිපයක් තිබූ අතර, බ්‍රිතාන්‍ය සොල්දාදුවන් ඉවත් කිරීමට හැකි වූ නමුත්, ඔවුන්ගේ සාම්ප්‍රදායික අතින් සටන් අත්හැරීමට ප්‍රමාණවත් නොවීය. නමුත් බ්‍රිතාන්‍යයන් සූදානම් විය. අශ්වාරෝහක හමුදාව විසින් සූලුවරුන් ආරෝපණය කිරීමට පොළඹවන ලද අතර චතුරස්රය තරාතිරම 4 ක් ගැඹුරු විය. Zulu චතුරශ්‍රය වේගයෙන් යාමට බොහෝ වාරයක් උත්සාහ කළ නමුත්, සමූහ රයිෆලයෙන්, ගැට්ලින් තුවක්කුවෙන් සහ කාලතුවක්කු ප්‍රහාරයෙන් ආපසු පහර දෙන ලදී. මෙය මගේ පෙර කාරණයට යයි - ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ බලයෙන් &quot;කුඩා කොටසක්&quot; පමණක් අහිමි වන්නට ඇත, නමුත් මැලවෙන ගින්න ඔවුන්ගේ චිත්ත ධෛර්යය බිඳ දැමීය. බ්‍රිතාන්‍ය අශ්වාරෝහක හමුදාව පැන ගිය සූලු රණශූරයන් වෙත ප්‍රහාර එල්ල කර බිම හෙළීය.