
The loss of blood in the capillaries happens rapidly, within minutes of death.

Algor mortis is when the body begins to cool. Within the first hour, the body will lose two degrees in temperature. Then, every hour afterward, it will lose one more degree of temperature until it is the temperature of the environment it is in.

Rigor mortis is the stage most people are familiar with, if they know their CSI. It is when a dead person becomes stiff. It begins after three hours of death, reaching full stiffness after 12 hours. Then, three days after death, the body becomes soft again as it slowly decomposes.

Livor mortis is the next stage, when the blood begins to pool to the lowest part of the body. Since the body no longer combats gravity by pushing the blood around, the blood just resorts to falling down to the lowest level.

Decomposition and putrefaction occurs, marked by the production of vapors. The body’s cells are rupturing and breaking apart. The intestines push out and fall prey to distension. The skin breaks apart often and the insides purge out. Insect activity begins to take shape.

Decay is marked by the breaking down of the body. Bacteria, fungi, and protozoa begin to move in, as insect and possibly animal activity begins to become more rampant. The darker the color of the body, the longer the person has been dead. Also evident are blisters or skin slippage.

Skeletonization or diagenesis is the final stage. The moisture in the body is lost. The bones are visually evident. Two years is typical in moderate temperature, whereas in hot climates like Africa, skeletonization may occur as quickly as in two weeks.

Bones, in the first year of death begin to bleach and moss or algae may grow on them. After a decade, big cracks will form.

The End.












කේශනාලිකා වල රුධිරය නැතිවීම මරණයෙන් මිනිත්තු කිහිපයක් ඇතුළත වේගයෙන් සිදු වේ. Algor mortis යනු ශරීරය සිසිල් වීමට පටන් ගැනීමයි. පළමු පැය තුළ ශරීරයේ උෂ්ණත්වය අංශක දෙකක් අහිමි වනු ඇත. ඉන්පසුව, සෑම පැයකටම පසු, එය පරිසරයේ උෂ්ණත්වය වන තෙක් එය තවත් එක් උෂ්ණත්වයක් අහිමි වනු ඇත. Rigor mortis යනු ඔවුන්ගේ CSI දන්නේ නම්, බොහෝ මිනිසුන්ට හුරුපුරුදු වේදිකාව වේ. එය මිය ගිය පුද්ගලයෙකු දැඩි වන විට ය. එය මරණයෙන් පැය තුනකට පසුව ආරම්භ වන අතර පැය 12 කට පසු සම්පූර්ණ තද ගතිය කරා ළඟා වේ. ඉන්පසුව, මරණයෙන් දින තුනකට පසු, ශරීරය සෙමෙන් දිරාපත් වන විට නැවත මෘදු වේ. Livor mortis යනු ශරීරයේ පහළම කොටස වෙත රුධිරය එකතු වීමට පටන් ගන්නා විට ඊළඟ අදියරයි. ශරීරය තවදුරටත් රුධිරය තල්ලු කිරීමෙන් ගුරුත්වාකර්ෂණයට එරෙහිව සටන් නොකරන බැවින්, රුධිරය පහළම මට්ටමට වැටීමට යොමු වේ. වාෂ්ප නිෂ්පාදනය මගින් සලකුණු කරන ලද දිරාපත්වීම හා දිරාපත්වීම සිදු වේ. ශරීරයේ සෛල කැඩී බිඳී කැඩී යයි. බඩවැල් පිටතට තල්ලු වී දිරාපත් වීමට ගොදුරු වේ. සම බොහෝ විට කැඩී යයි, ඇතුළත පිරිසිදු කරයි. කෘමීන්ගේ ක්රියාකාරිත්වය හැඩගැසීමට පටන් ගනී. දිරාපත්වීම ශරීරයේ බිඳවැටීම මගින් කැපී පෙනේ. බැක්ටීරියා, දිලීර සහ ප්‍රොටෝසෝවා ඇතුළු වීමට පටන් ගන්නේ කෘමීන් සහ සමහරවිට සත්ව ක්‍රියාකාරකම් වැඩි වැඩියෙන් පැතිරීමට පටන් ගන්නා බැවිනි. සිරුරේ වර්ණය අඳුරු වන තරමට පුද්ගලයා මිය ගොස් ඇත. බිබිලි හෝ සම ලිස්සා යාම ද පැහැදිලිව පෙනේ. ඇටසැකිලිකරණය හෝ රෝග නිර්ණය කිරීම අවසන් අදියරයි. ශරීරයේ තෙතමනය නැති වී යයි. ඇටකටු දෘෂ්යමානව පෙනේ. මධ්‍යස්ථ උෂ්ණත්වයේ දී වසර දෙකක් සාමාන්‍ය වන අතර අප්‍රිකාව වැනි උණුසුම් දේශගුණයක් තුළ ඇටසැකිල්ල සති දෙකකින් ඉක්මනින් සිදු විය හැක. මරණයේ පළමු වසර තුළ ඇටකටු සුදු වීමට පටන් ගන්නා අතර පාසි හෝ ඇල්ගී ඒවා මත වර්ධනය විය හැක. දශකයකට පසු විශාල ඉරිතැලීම් ඇති වේ. අවසානය.










