South Germany being the richer half of the country is actually a very recent phenomenon. Over the course of history, the distribution of wealth has changed a lot, depending on political factors as well as the importance of various technologies and industries. The north used to be very rich due to trading etc. and Hamburg remains a rich city, while the south was very rural and agriculture-focussed up until the 20th century.

For post-war Germany, a good indicator is the "Länderfinanzausgleich". This is a fund into which the richer states (Bundesländer) pay money while the poorer states receive money in the form of subsidies. How much every state gets/pays is determined yearly.

If you look at the timeline of subsidies on the [Wikipedia page](_URL_0_) (section "Finanzvolumen"), then you can see for example for Bavaria ("BY- Bayern") that up until the mid-eighties, they were considered poorer than the national average and therefore got money from the fund. At this point, the manufacturing and high tech industry took off, propelling Bavaria into todays top position.

Northrhine-Westphalia ("NW - Nordrhein-Westfalen), on the other hand, used to be "in the green" after the war on account of their massive coal and steel industry. But here we see a decline in the 80's due to rising competition of foreign steel and coal and the closing of mines and steel mills.

Also, the statistics are a bit skewed due to the fact, that the poorer, former East German states are all in the north, or at least in middle Germany.

But at the moment, it is basically the powerful automobile industry, their suppliers as well as high tech firms (optics, medical technology, manufacturing, etc.) that cement southern Germany's economical lead.


දකුණු ජර්මනිය රටේ ධනවත් භාගය වීම ඇත්ත වශයෙන්ම ඉතා මෑත සංසිද්ධියකි. ඉතිහාසය පුරාවට ධනය බෙදී යාම දේශපාලන සාධක මත මෙන්ම විවිධ තාක්ෂණයන් හා කර්මාන්ත වල වැදගත්කම මත බොහෝ වෙනස් වී ඇත. වෙළඳාම ආදිය හේතුවෙන් උතුර ඉතා පොහොසත් වූ අතර හැම්බර්ග් පොහොසත් නගරයක් ලෙස පවතී, දකුණ 20 වන සියවස දක්වා ඉතා ග්‍රාමීය හා කෘෂිකර්මාන්තයට යොමු විය. පශ්චාත් යුධ ජර්මනිය සඳහා, හොඳ දර්ශකයක් වන්නේ &quot;Länderfinanzausgleich&quot; ය. මෙය ධනවත් රාජ්‍යයන් (Bundesländer) මුදල් ගෙවන අතර දුප්පත් රාජ්‍යයන් සහනාධාර ආකාරයෙන් මුදල් ලබා ගන්නා අරමුදලකි. සෑම ප්‍රාන්තයකටම කොපමණ මුදලක් ලැබේද/ගෙවන්නේද යන්න වාර්ෂිකව තීරණය වේ. ඔබ [විකිපීඩියා පිටුවේ](_URL_0_) (&quot;Finanzvolumen&quot; කොටසේ) සහනාධාර කාල නියමය දෙස බැලුවහොත්, ඔබට උදාහරණයක් ලෙස Bavaria (&quot;BY- Bayern&quot;) සඳහා අසූව දශකයේ මැද භාගය දක්වා ඒවා සලකනු ලැබිය හැකිය. ජාතික සාමාන්‍යයට වඩා දුප්පත් නිසා අරමුදලින් මුදල් ලැබුණා. මෙම අවස්ථාවෙහිදී, නිෂ්පාදන සහ අධි තාක්‍ෂණ කර්මාන්තය ආරම්භ වූ අතර, බැවේරියාව අද ඉහළම ස්ථානයට ගෙන ගියේය. අනෙක් අතට, Northrhine-Westphalia (&quot;NW - Nordrhein-Westfalen), ඔවුන්ගේ දැවැන්ත ගල් අඟුරු සහ වානේ කර්මාන්තය හේතුවෙන් යුද්ධයෙන් පසු &quot;කොළ පැහැයෙන්&quot; පැවතුනි.නමුත් මෙහිදී අපට පෙනී යන්නේ 80 දශකයේ නැගීම හේතුවෙන් පහත වැටීමක් විදේශීය වානේ සහ ගල් අඟුරු වල තරඟකාරිත්වය සහ පතල් සහ වානේ කම්හල් වැසීම ද, දුප්පත්, පෙරදිග ජර්මානු රාජ්‍යයන් සියල්ලම උතුරේ හෝ අවම වශයෙන් මැද ජර්මනියේ සිටීම නිසා සංඛ්‍යාලේඛන තරමක් විකෘති වී ඇත මේ මොහොතේ, එය මූලික වශයෙන් බලගතු මෝටර් රථ කර්මාන්තය, ඔවුන්ගේ සැපයුම්කරුවන් මෙන්ම ඉහළ තාක්ෂණික සමාගම් (දෘශ්‍ය විද්‍යාව, වෛද්‍ය තාක්‍ෂණය, නිෂ්පාදන යනාදිය) දකුණු ජර්මනියේ ආර්ථික ප්‍රමුඛත්වය තහවුරු කරයි.

