The short answer is that the typical voter in the US in the late 18th century was well aware of both the work of American and non-American enlightenment thinkers.     
     
In the late 18th century, a "typical voter" would be, in most states, a white, land-owning male. [*Charters of Freedom - The New World At Hand*](_URL_0_) (an _URL_1_ online exhibit) has this to say:     
     
 >  At the time of the first Presidential election in 1789, only 6 percent of the population–white, male property owners–was eligible to vote. The Fifteenth Amendment extended the right to vote to former male slaves in 1870; American Indians gained the vote under a law passed by Congress in 1924; and women gained the vote with the ratification of the Nineteenth Amendment in 1920.     
     
As Harvey Graff writes in *Legacies of Literacy*,      
     
 >  In the "new world," the level and social distribution of literacy were not static during the eighteenth century. Regional differences, as well as social divisions, had not been erased. New England again led the way. **The male literacy level there rose slowly to 70 percent by 1710, and by 1760 it had leapt to 85 percent.** Even comparatively impressive literacy levels and a cultural impetus toward schooling, the data suggests that many New Englanders in the eighteenth century still were **"closer than we have imagined to the credulous word-of-mouth world of the peasant, closer to its dependency on tradition and on the informed few"**     
     
Graff argues (and his arguments are echoed by Lawrence Cremin in *American Education: The National Experience, 1783-1876*, among other sources if you're interested) that the gulf between "the informed few" and other moderately literate white men was roughly as great as the gulf between someone who is moderately literate and someone who is completely illiterate. That is, the upper echelon of literate folks were not just literate, but highly literate, i.e. widely read. While this *would* change as the 18th century turned over into the 19th century and more and more folks gained a greater degree of literacy, but remained relatively narrow in terms of their reading choices (think newspapers, the Bible, some spellers/primers, etc.), within the parameters of your question it suggests that there is fairly direct correspondence between "being a voter" and "being widely read."      
        
Now, the real question is does "being widely read" mean "being widely read in the philosophies of the Enlightenment?" And to that I directly to Cremin who, considering Thomas Paine's intellectual heritage, writes this:     
     
 >  Paine could easily have imbibed Newton and Locke, Collins and Toland, Rousseau and Condorcet, without ever having read a word of them. Like others of his generation, he received Enlightenment affirmations from newspapers and magazines, from informal study groups and itinerant lecturers, from conversations in taverns and disputes in coffeehouses. **And, like others of his generation, he mulled them, argued them, and translated them into his own terms, producing a new and powerful version that was at the same time coarse and clear, simple and persuasive, audacious and reasonable.     
     
What this indicates (something that Henry Mays' *Enlightenment in America* points out) is not only that the so-called "philosophies of the Enlightenment" circulated throughout America, but that America was an equally important site of Enlightenment-era philosophizing. Though he calls for a clearer demarcation between these American and non-American Englightenment-era thinkers, Mays writes,      
     
 >  Locke, Hume, Voltaire, Rousseau, and Jefferson can be described and admired together. These men shared certain very generous loyalties....The distinctions among them and their followers must be clearly made if one is to treat successfully the *history* of the Enlightenment: its spread, its victories, its defeats.     
      
So, to return to your question, there is a problem with the formulation that the founders *based* the structure of the country on the work of other enlightenment philosophers. It is more accurate to say that both the founders, in their writings and their doings, participated in the same, very roughly drawn thought era as did other thinkers such as Locke, Rousseau, Hume, Newton, Condorcet, etc. And the residue, if you will, of this thought era (i.e. all the writings) circulated widely within and was influenced by a class of highly literate folks (mostly white guys), both in the US and abroad. And this class of highly literate folks was, for the most part, the "typical voter" in the late 18th century United States. 
කෙටි පිළිතුර නම්, 18 වන සියවසේ අගභාගයේ එක්සත් ජනපදයේ සාමාන්‍ය ඡන්දදායකයා ඇමරිකානු සහ ඇමරිකානු නොවන ප්‍රබුද්ධ චින්තකයින්ගේ ක්‍රියා දෙකම හොඳින් දැන සිටි බවයි. 18 වැනි සියවසේ අගභාගයේදී, බොහෝ ප්‍රාන්තවල, &quot;සාමාන්‍ය ඡන්දදායකයෙක්&quot; සුදු, ඉඩම් හිමි පිරිමියෙකු වනු ඇත. [*නිදහසේ ප්‍රඥප්ති - නව ලෝකය අත ළඟ*](_URL_0_) (_URL_1_ මාර්ගගත ප්‍රදර්ශනයක්) පවසන්නේ මෙයයි: &gt; 1789 පළමු ජනාධිපතිවරනය වන විට ජනගහනයෙන් සියයට 6 ක් පමණි - සුදු, පිරිමි දේපල අයිතිකරුවන් - ඡන්දය දීමට සුදුසුකම් ලබා ඇත. පහළොස්වන සංශෝධනය 1870 දී හිටපු පිරිමි වහලුන්ට ඡන්දය ප්රකාශ කිරීමේ අයිතිය දීර්ඝ කරන ලදී. 1924 දී කොන්ග්‍රසය විසින් සම්මත කරන ලද නීතියක් යටතේ ඇමරිකානු ඉන්දියානුවන් ඡන්දය ලබා ගත්හ. සහ 1920 දී දහනව වන සංශෝධනය අනුමත කිරීමත් සමඟ කාන්තාවන් ඡන්දය ලබා ගත්හ. හාවි ග්‍රාෆ් *Legacy of Literacy* හි ලියා ඇති පරිදි, &gt; &quot;නව ලෝකයේ&quot;, දහඅටවන සියවස තුළ සාක්ෂරතාවයේ මට්ටම සහ සමාජ ව්‍යාප්තිය ස්ථිතික නොවීය. කලාපීය වෙනස්කම් මෙන්ම සමාජ බෙදීම් ද මැකී ගොස් තිබුණේ නැත. නව එංගලන්තය නැවතත් පෙරමුණ ගත්තේය. **එහි පිරිමි සාක්ෂරතා මට්ටම 1710 වන විට සියයට 70 දක්වා සෙමින් ඉහළ ගිය අතර 1760 වන විට එය සියයට 85 දක්වා ඉහළ ගියේය.** සංසන්දනාත්මක සාක්ෂරතා මට්ටම් සහ පාසල් අධ්‍යාපනය සඳහා සංස්කෘතික ප්‍රබෝධයක් වුවද, දත්ත යෝජනා කරන්නේ දහඅටවන සියවසේ බොහෝ නව එංගලන්ත ජාතිකයන් බවයි. තවමත් **&quot;ගොවීන්ගේ විශ්වාසදායක කටහඬ ලෝකයට අප සිතුවාට වඩා සමීප විය, සම්ප්‍රදාය මත සහ දැනුවත් කිහිප දෙනෙකු මත යැපීමට සමීප විය&quot;** ග්‍රැෆ් තර්ක කරයි (සහ ඔහුගේ තර්ක ලෝරන්ස් ක්‍රේමින් විසින් ප්‍රතිරාවය කරයි * ඇමරිකානු අධ්‍යාපනය: ජාතික අත්දැකීම්, 1783-1876*, ඔබ කැමති නම් වෙනත් මූලාශ්‍ර අතර) &quot;දැනුවත් කීප දෙනෙක්&quot; සහ අනෙකුත් මධ්‍යස්ථ සාක්ෂරතාවයෙන් යුත් සුදු මිනිසුන් අතර පරතරය මධ්‍යස්ථ සාක්ෂරතාවයෙන් යුත් අයෙකු අතර ඇති පරතරය තරම් විශාල විය. සම්පූර්ණයෙන්ම සාක්ෂරතාව නැති කෙනෙක්. එනම්, සාක්ෂරතාවයෙන් ඉහළ පෙළේ ජනයා සාක්ෂරතාව පමණක් නොව, ඉහළ සාක්ෂරතාව, එනම් පුළුල් ලෙස කියවන අය විය. 18 වන ශතවර්ෂය 19 වන සියවසට පෙරළීමත් සමඟ මෙය * වෙනස් වන අතර වැඩි වැඩියෙන් ජනයා සාක්ෂරතාවයෙන් වැඩි උපාධියක් ලබා ගත් නමුත් ඔවුන්ගේ කියවීමේ තේරීම් සම්බන්ධයෙන් සාපේක්ෂව පටු විය (පුවත්පත්, බයිබලය, සමහර අක්ෂර වින්‍යාසය / ප්‍රාථමිකයන්, යනාදී වශයෙන්), ඔබේ ප්‍රශ්නයේ පරාමිතීන් තුළ එය යෝජනා කරන්නේ &quot;ඡන්දදායකයෙකු වීම&quot; සහ &quot;පුළුල් ලෙස කියවීම&quot; අතර තරමක් සෘජු ලිපි හුවමාරුවක් ඇති බවයි. දැන්, සැබෑ ප්‍රශ්නය වන්නේ &quot;පුළුල් ලෙස කියවීම&quot; යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ &quot;බුද්ධත්වයේ දර්ශනවල පුළුල් ලෙස කියවීමද?&quot; තෝමස් පේන්ගේ බුද්ධිමය උරුමය ගැන සලකා බලන විට මම ක්‍රෙමින් වෙත කෙලින්ම මෙසේ ලියමි: &gt; පේන්ට නිව්ටන් සහ ලොක්, කොලින්ස් සහ ටෝලන්ඩ්, රූසෝ සහ කොන්ඩෝර්සෙට් යන අය වචනයක්වත් කියවා නොගෙන පහසුවෙන් අවශෝෂණය කර ගත හැකිය. ඔහුගේ පරම්පරාවේ අනෙක් අය මෙන්, ඔහුට පුවත්පත් සහ සඟරා, අවිධිමත් අධ්‍යයන කණ්ඩායම් සහ සංචාරක කථිකාචාර්යවරුන්, තැබෑරුම්වල සංවාද සහ කෝපිහල්වල ඇති වූ ආරවුල් වලින් බුද්ධත්වය සහතික කිරීම් ලැබුණි. **තවද, ඔහුගේ පරම්පරාවේ අනෙක් අය මෙන්, ඔහු ඒවා විග්‍රහ කර, තර්ක කර, ඒවා ඔහුගේම පදවලට පරිවර්තනය කර, ඒ අතරම රළු සහ පැහැදිලි, සරල සහ ඒත්තු ගැන්වෙන, නිර්භීත සහ සාධාරණ නව හා බලවත් අනුවාදයක් නිෂ්පාදනය කළේය. මෙයින් ඇඟවෙන්නේ (හෙන්රි මේස්ගේ *ඇමරිකාවේ බුද්ධත්වය* පෙන්වා දෙන දෙයක්) ඇමරිකාව පුරා ඊනියා &quot;ප්‍රබුද්ධත්වයේ දර්ශන&quot; සංසරණය වූවා පමණක් නොව, ඇමරිකාව ප්‍රබුද්ධ යුගයේ දාර්ශනිකකරණයේ සමාන වැදගත් ස්ථානයක් වූ බව ය. ඔහු මෙම ඇමරිකානු සහ ඇමරිකානු නොවන ඉංග්‍රීසි යුගයේ චින්තකයින් අතර වඩාත් පැහැදිලි සීමා නිර්ණය කිරීමක් ඉල්ලා සිටියද, Mays මෙසේ ලියයි, &gt; Locke, Hume, Voltaire, Rousseau සහ Jefferson එකට විස්තර කර අගය කළ හැකිය. මෙම මිනිසුන් ඉතා ත්‍යාගශීලී පක්ෂපාතීත්වයන් බෙදාහදා ගත්හ....බුද්ධත්වයේ *ඉතිහාසය* සාර්ථක ලෙස සැලකීමට නම් ඔවුන් සහ ඔවුන්ගේ අනුගාමිකයින් අතර ඇති වෙනස්කම් පැහැදිලිව හඳුනාගත යුතුය: එහි පැතිරීම, එහි ජයග්‍රහණ, පරාජයන්. එබැවින්, ඔබේ ප්‍රශ්නය වෙත ආපසු යාමට, නිර්මාතෘවරුන් අනෙකුත් ප්‍රබුද්ධ දාර්ශනිකයන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් මත රටේ ව්‍යුහය *පාදක කර ගත්* සූත්‍රගත කිරීමේ ගැටලුවක් තිබේ. ලොක්, රූසෝ, හියුම්, නිව්ටන්, කොන්ඩෝසෙට් වැනි අනෙකුත් චින්තකයින් මෙන් ම, ඔවුන්ගේ ලේඛනවල සහ ඔවුන්ගේ ක්‍රියාකාරකම්වල ආරම්භකයින් දෙදෙනාම එකම, ඉතා දළ වශයෙන් ඇද ගන්නා ලද චින්තන යුගයකට සහභාගී වූ බව පැවසීම වඩාත් නිවැරදි ය. ඔබට අවශ්‍ය නම්, මෙම චින්තන යුගයේ (එනම් සියලුම ලේඛන) පුළුල් ලෙස සංසරණය වූ අතර එක්සත් ජනපදයේ සහ විදේශයන්හි ඉහළ සාක්ෂරතාව ඇති පුද්ගලයින් (බොහෝ විට සුදු ජාතිකයින්) විසින් බලපෑමට ලක් විය. මෙම ඉහළ සාක්ෂරතාවයෙන් යුත් පුද්ගලයින්ගේ පන්තිය, බොහෝ දුරට, 18 වන සියවසේ අගභාගයේ එක්සත් ජනපදයේ &quot;සාමාන්‍ය ඡන්දදායකයා&quot; විය. 