It was quite helpful. While it only constituted roughly 5% of the GDP of the areas in which it was rolled out, as a morale boost, it had a tremendous effect. America emerged from the war with a GDP worth about 45% of the world's. It was largely untouched by bombs (Pearl Harbor and the Aleutians aside), had immense industrial capacity that had grown ever since it began supplying the Allies in 1940, and had claimed most of the world's gold reserves through its loans to the Allied powers starting in 1914. Thus, in 1945, when Europeans could very easily see the [world as having ended](_URL_0_), America's Marshall Plan came as an amazing assurance that everyone would get through this together.

In addition, it can't be overstated how important the private sector was in post-war reconstruction. Remember, Marshall Plan aid was to be used for the purchase of American goods, since America had developed such industrial capacity during the war that by 1945 & 6, without the demands of Total War, America was already slipping into a recession predicated on overproduction. So the Marshall Plan was meant to be a government subsidy to domestic corporate interests in a way that would also revive a strong European standard of living (read: consumption).

Before the war, American companies such as Woolworth's and Gillette had made inroads into the European market. But after the war, domestic European companies had been displaced and disrupted, and, perhaps most importantly, social mores of who shops where for what had been destroyed by the apocalyptic struggle. So American corporations were given carte blanche to show up with mass produced consumer items, available to all levels of society. This combined with populations who were fed up with war and demanded real change, especially in terms of quality of life. American advertising also played a huge role, convincing people that cheaply manufactured American products like refrigerators were not just the playthings of the aristocracy, but readily accessible material goods that were not just luxuries, but necessities of modern life.

The Marshall Plan is laughably small when seen today ($103 Billion in 2015 USD; compare that to our previous couple wars or bailouts), but its main purpose was to jumpstart various industries and really whole economies which had been halted while the continent devoured itself in war. That said, it truly was a terrifically successful plan which benefited most people whom it affected. From the Greek farmers who got their Missouri mules to French perfume makers who had their factories rebuilt and their customer base expanded to the wider populations of Europe and America to the American manufacturers and their employees who could count on well off Europeans to buy their products, the Marshall Plan shows how a stimulus, if executed correctly, can transform and revivify a totally destroyed society.

Sources:
Paul Kennedy, *Rise and Fall of the Great Powers*  
Victoria de Grazia, *Irresistible Empire*: This is where all my info on consumption came from. Sorry if that was in a different direction than you were hoping, but I've been reading this book recently and it's a truly tremendous history on how America came to occupy a commercial and cultural hegemony in the 20th and 21st century
එය බෙහෙවින් උපකාරි විය. එය ව්‍යාප්ත කළ ප්‍රදේශවල දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් දළ වශයෙන් 5%ක් පමණක් වූවත්, චිත්ත ධෛර්යයක් ලෙස, එය දැවැන්ත බලපෑමක් ඇති කළේය. ඇමරිකාව යුද්ධයෙන් ගොඩ ආවේ ලෝකයේ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 45% ක පමණ අගයක් සමඟ ය. එය බොහෝ දුරට බෝම්බවලට හසු නොවීය (පර්ල් වරාය සහ ඇලූටියන් පසෙකින්), එය 1940 දී මිත්‍ර පාක්ෂිකයින්ට සැපයීම ආරම්භ කළ දා සිට වර්ධනය වූ දැවැන්ත කාර්මික ධාරිතාවක් ඇති අතර, ලෝකයේ රත්‍රං සංචිතවලින් වැඩි ප්‍රමාණයක් මිත්‍ර පාක්ෂික බලවතුන්ට ලබා දුන් ණය හරහා හිමි විය. 1914. මේ අනුව, 1945 දී, යුරෝපීයයන්ට [ලෝකය අවසන් වී ඇති බව] (_URL_0_) ඉතා පහසුවෙන් දැකගත හැකි වූ විට, ඇමරිකාවේ මාෂල් සැලැස්ම සියලු දෙනා එක්ව මෙය ලබා ගන්නා බවට පුදුම සහතිකයක් විය. ඊට අමතරව පශ්චාත් යුධ ප්‍රතිනිර්මාණයේදී පෞද්ගලික අංශය කෙතරම් වැදගත් දැයි කියා නිම කළ නොහැක. මතක තබා ගන්න, මාෂල් ප්ලෑන් ආධාර ඇමරිකානු භාණ්ඩ මිලදී ගැනීම සඳහා භාවිතා කළ යුතු විය, මන්ද යත්, 1945 සහ 6 වන විට, සමස්ත යුද්ධයේ ඉල්ලීම් නොමැතිව, ඇමරිකාව දැනටමත් අධික නිෂ්පාදනයක් මත පුරෝකථනය කරන ලද අවපාතයකට ලිස්සා යමින් සිටි යුද්ධය අතරතුර ඇමරිකාව කාර්මික ධාරිතාවක් වර්ධනය කර ගත් බැවිනි. එබැවින් මාෂල් සැලැස්ම ශක්තිමත් යුරෝපීය ජීවන මට්ටමක් (කියවන්න: පරිභෝජනය) පුනර්ජීවනය කරන ආකාරයෙන් දේශීය ආයතනික අවශ්‍යතා සඳහා රජයේ සහනාධාරයක් විය යුතුය. යුද්ධයට පෙර, Woolworth&#39;s සහ Gillette වැනි ඇමරිකානු සමාගම් යුරෝපීය වෙළඳපොළට ඇතුල් වී තිබුණි. නමුත් යුද්ධයෙන් පසු, දේශීය යුරෝපීය සමාගම් අවතැන් වී කඩාකප්පල් වී ඇති අතර, සමහර විට වඩාත්ම වැදගත් දෙය නම්, එළිදරව් අරගලය විසින් විනාශ කරන ලද දේ සඳහා සාප්පු යන්නේ කවුරුන්ද යන්න පිළිබඳ සමාජ ආකල්ප. එබැවින් ඇමරිකානු සංගතවලට සමාජයේ සෑම තරාතිරමකටම ලබා ගත හැකි මහා පරිමාණයෙන් නිපදවන පාරිභෝගික භාණ්ඩ පෙන්වීමට Carte blanche ලබා දෙන ලදී. මෙය යුද්ධයෙන් පෝෂණය වූ සහ සැබෑ වෙනසක් ඉල්ලා සිටි ජනගහනය සමඟ ඒකාබද්ධ විය, විශේෂයෙන් ජීවන තත්ත්වය අනුව. ඇමරිකානු වෙළඳ ප්‍රචාරණය ද විශාල කාර්යභාරයක් ඉටු කළ අතර, ශීතකරණ වැනි අඩු මිලට නිපදවන ඇමරිකානු නිෂ්පාදන හුදෙක් ප්‍රභූ පැලැන්තියේ සෙල්ලම් බඩු පමණක් නොව, පහසුවෙන් ප්‍රවේශ විය හැකි ද්‍රව්‍යමය භාණ්ඩ පමණක් නොව සුඛෝපභෝගී භාණ්ඩ පමණක් නොව නූතන ජීවිතයේ අවශ්‍යතා බව මිනිසුන්ට ඒත්තු ගන්වයි. මාෂල් සැලැස්ම අද දකින විට හාස්‍යජනක ලෙස කුඩාය (2015 USD හි ඩොලර් බිලියන 103; එය අපගේ පෙර යුවල යුද්ධ හෝ ඇපදීම් සමඟ සසඳන්න), නමුත් එහි ප්‍රධාන අරමුණ වූයේ මහාද්වීපය ගිල ගන්නා අතරතුර නවතා තිබූ විවිධ කර්මාන්ත සහ සැබවින්ම සමස්ත ආර්ථිකයන් පැනීමයි. යුද්ධය. එයින් කියැවෙන්නේ, එය සැබවින්ම එය බලපෑ බොහෝ දෙනෙකුට ප්‍රතිලාභ ලබා දුන් අති සාර්ථක සැලැස්මකි. ඔවුන්ගේ මිසූරි කොටළුවා ලබා ගත් ග්‍රීක ගොවීන්ගේ සිට ප්‍රංශ සුවඳ විලවුන් නිෂ්පාදකයින් දක්වා ඔවුන්ගේ කර්මාන්තශාලා නැවත ගොඩනඟා ඔවුන්ගේ පාරිභෝගික පදනම යුරෝපයේ සහ ඇමරිකාවේ පුළුල් ජනගහනයක් දක්වා ව්‍යාප්ත වී ඇති අතර ඔවුන්ගේ නිෂ්පාදන මිලදී ගැනීමට හොඳ යුරෝපීයයන් විශ්වාස කළ හැකි ඇමරිකානු නිෂ්පාදකයින් සහ ඔවුන්ගේ සේවකයින් දක්වා. උත්තේජකයක් නිවැරදිව ක්‍රියාත්මක කළහොත් සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ වූ සමාජයක් පරිවර්තනය කර පුනර්ජීවනය කළ හැකි ආකාරය මාෂල් සැලැස්ම පෙන්වයි. මූලාශ්‍ර: පෝල් කෙනඩි, *මහා බලවතුන්ගේ නැගීම සහ වැටීම* වික්ටෝරියා ඩි ග්‍රාසියා, *ඉර්රෙසිස්ටබල් අධිරාජ්‍යය*: පරිභෝජනය පිළිබඳ මගේ සියලු තොරතුරු පැමිණියේ මෙතැනින්. ඔබ බලාපොරොත්තු වූවාට වඩා වෙනස් දිශාවකට එය සිදුවූයේ නම් සමාවන්න, නමුත් මම මෑතකදී මෙම පොත කියවා ඇති අතර එය 20 වන සහ 21 වන සියවස්වල ඇමරිකාව වාණිජ හා සංස්කෘතික ආධිපත්‍යයක් අත්පත් කර ගත් ආකාරය පිළිබඳ සැබවින්ම දැවැන්ත ඉතිහාසයකි.