Largely this was due to bombing being much less accurate than you might think.  During WWII the percentage of bombs that hit anywhere near their targets was in the single digits--at least when it came to high level strategic bombing.  Tactical bombers, such as the (in)famous Stuka dive bomber, could be much more accurate but were also much more vulnerable to antiaircraft fire and opposing fighters.  The result was that while it was not pleasant by any means to be a target of aerial bombardment it was also not as damaging as one might suspect, especially to individual targets.

In the case of Malta, the sources I have read point to the largest difficulty being resupply rather than aerial bombardment.  Sam Moses writes about this in his book, *At All Costs: How a Crippled Ship and Two American Merchant Marines Turned the Tide of World War II.*  This book describes Operation Pedestal, which took place in 1942.  This was a critical supply convoy, in which only five of the original fourteen ships made it to their destination in Malta due to incessant German attempts to stop it.  The threat as described by Moses was that Malta would be kept from being resupplied, not that it would be bombed into submission.  Subsequent efforts would keep Malta supplied by sea.

The aerial campaigns against Malta were no doubt damaging.  There is even the legendary (and slightly overhyped) story of Malta being defended by a mere three biplane fighters against the might of the Luftwaffe.  While there were three such planes, they were joined by modern British fighters as well.  These planes along with antiaircraft guns kept the bombing runs from being unopposed.  In addition, the Germans never had a force of heavy four engined bombers that could carry heavy bomb loads to their targets.  Instead, lighter two engined bombers had a limited bomb load, which certainly limited the damage they were capable of inflicting.  They also had little in the way of defensive armament when compared to Allied heavy bombers.  So, while they were able to inflict casualties and destroy some buildings, German bombers were unable to knock out Malta's airfields or port facilities.  As such, Malta was able to withstand the German bombardment.
බොහෝ දුරට මෙය සිදු වූයේ බෝම්බ හෙලීම ඔබ සිතනවාට වඩා අඩු නිරවද්‍යතාවයකි. දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේදී ඔවුන්ගේ ඉලක්ක ආසන්නයේ ඕනෑම ස්ථානයකට පහර දෙන බෝම්බවල ප්‍රතිශතය තනි ඉලක්කමක විය - අවම වශයෙන් ඉහළ මට්ටමේ උපාය මාර්ගික බෝම්බ හෙලීමේදී. සුප්‍රසිද්ධ ස්ටූකා කිමිදුම් බෝම්බකරු වැනි උපායශීලී බෝම්බ හෙලන යානා වඩාත් නිවැරදි විය හැකි නමුත් ගුවන් යානා නාශක ප්‍රහාරවලට සහ ප්‍රතිවාදී ප්‍රහාරක යානාවලට බොහෝ සෙයින් ගොදුරු විය හැකිය. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ ගුවන් බෝම්බ ප්‍රහාරයක ඉලක්කයක් වීම කිසිඳු ආකාරයකින් ප්‍රසන්න නොවූවත්, විශේෂයෙන් තනි ඉලක්කවලට යමෙකු සැක කළ හැකි තරම් හානියක් නොවීමයි. මෝල්ටාව සම්බන්ධයෙන්, මා කියවා ඇති මූලාශ්‍ර පෙන්වා දෙන්නේ ගුවන් බෝම්බ ප්‍රහාරවලට වඩා නැවත සැපයීමේ විශාලතම දුෂ්කරතාවයයි. සෑම් මෝසස් මේ ගැන ඔහුගේ පොතේ ලියයි, *At All Costs: How a Crippled Ship and Two American Merchant Marine Turned the Tide of World War II.* මෙම පොත 1942 දී සිදු වූ Operation Pedestal ගැන විස්තර කරයි. මෙය තීරණාත්මක සැපයුම් රථ පෙළක් විය. , එය නැවැත්වීමට ජර්මානු නොනවතින උත්සාහයන් හේතුවෙන් මුල් නැව් දහහතරෙන් පහක් පමණක් මෝල්ටාවේ ඔවුන්ගේ ගමනාන්තයට ළඟා විය. මෝසෙස් විසින් විස්තර කරන ලද තර්ජනය වූයේ මෝල්ටාව නැවත සැපයීමෙන් වළක්වන බවයි, එය යටත් වීමට බෝම්බ හෙලන බව නොවේ. පසුකාලීන උත්සාහයන් මෝල්ටාව මුහුදු මාර්ගයෙන් සපයනු ඇත. මෝල්ටාවට එරෙහි ගුවන් ප්‍රචාර හානිකර වූ බවට සැකයක් නැත. ලුෆ්ට්වාෆ්ගේ බලයට එරෙහිව බයිප්ලේන් සටන්කරුවන් තිදෙනෙකු විසින් මෝල්ටාව ආරක්ෂා කිරීම පිළිබඳ ජනප්‍රිය (සහ තරමක් වැඩි වූ) කතාව පවා තිබේ. එවැනි ගුවන් යානා තුනක් තිබියදී, නවීන බ්‍රිතාන්‍ය ප්‍රහාරක යානා ද ඒවාට සම්බන්ධ විය. මෙම ගුවන් යානා ගුවන් යානා නාශක තුවක්කු සමඟ බෝම්බ ප්‍රහාර එල්ල කිරීම විරුද්ධ නොවී තබා ගත්තේය. මීට අමතරව, ජර්මානුවන්ට ඔවුන්ගේ ඉලක්ක වෙත බර බෝම්බ ප්‍රවාහනය කළ හැකි බර එන්ජින් හතරකින් යුත් බෝම්බ හෙලන බලවේගයක් කිසි විටෙකත් නොතිබුණි. ඒ වෙනුවට, සැහැල්ලු එන්ජින් සහිත බෝම්බ හෙලන යානා දෙකක සීමිත බෝම්බ පැටවීමක් තිබූ අතර, එය නිසැකවම ඔවුන්ට කළ හැකි හානිය සීමා කළේය. මිත්‍ර පාක්ෂික බර බෝම්බ හෙලන යානා හා සසඳන විට ඔවුන්ට ආරක්‍ෂක අවි ආයුධ ද තිබුණේ අල්ප වශයෙනි. එබැවින්, ඔවුන්ට හානි සිදු කිරීමට සහ සමහර ගොඩනැගිලි විනාශ කිරීමට හැකි වූ අතර, ජර්මානු බෝම්බකරුවන්ට මෝල්ටාවේ ගුවන් තොටුපලවල් හෝ වරාය පහසුකම් කඩා දැමීමට නොහැකි විය. ඒ නිසා ජර්මානු බෝම්බ ප්‍රහාරයට ඔරොත්තු දීමට මෝල්ටාව සමත් විය.