Orbits and whether are both chaotic, so a tiny inaccuracy will grow exponentially until our model is useless. But with orbits, that's a *really* tiny exponent. With weather, things interact quickly. Small errors build up fast. With planets, you can model it almost perfectly as the planetary systems all orbiting the solar system's center of mass and the moons all orbiting the planetary systems' centers of mass, which isn't a chaotic system. The effects of the planets on each other is tiny, and it takes a long time for the tiny effects of those tiny effects to build up. As a result, we can predict weather on the order of a few days, but but we can predict the solar system for millions of years.
කක්ෂ සහ යන දෙකම අවුල් සහගතද, එබැවින් අපගේ ආකෘතිය නිෂ්ඵල වන තෙක් කුඩා සාවද්‍යතාවයක් ඝාතීය ලෙස වර්ධනය වනු ඇත. නමුත් කක්ෂ සමඟ, එය *ඇත්තටම* කුඩා ඝාතකයකි. කාලගුණය සමඟ, දේවල් ඉක්මනින් අන්තර් ක්රියා කරයි. කුඩා දෝෂ වේගයෙන් වර්ධනය වේ. ග්‍රහලෝක සමඟින්, ඔබට එය සම්පූර්ණයෙන්ම වාගේ ආදර්ශණය කළ හැකිය ග්‍රහලෝක පද්ධති සියල්ලම සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ ස්කන්ධ කේන්ද්‍රය වටා කක්ෂගත වන අතර චන්ද්‍රයන් සියල්ලම ව්‍යාකූල පද්ධතියක් නොවන ග්‍රහලෝක පද්ධතිවල ස්කන්ධ මධ්‍යස්ථාන වටා කක්ෂගත වේ. ග්‍රහලෝක එකිනෙකා කෙරෙහි ඇති කරන බලපෑම ඉතා කුඩා වන අතර, එම කුඩා ප්‍රතිඵලවල කුඩා ප්‍රතිඵල ගොඩ නැගීමට බොහෝ කාලයක් ගත වේ. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන්, අපට දින කිහිපයක අනුපිළිවෙල අනුව කාලගුණය පුරෝකථනය කළ හැකි නමුත්, සෞරග්‍රහ මණ්ඩලය වසර මිලියන ගණනකට පුරෝකථනය කළ හැකිය.