This is a difficult question to answer, due to the size of the empire and how different regions reacted differently to the decline of Roman authority, but generally I would say that though decline was visible in the West, it was a gradual one. In the Eastern Mediterranean, not much has changed at all - Egypt was as prosperous as ever, fringe areas such as the Negev desert or the Limestone Massifs in Syria were still densely populated and cities continued to grow in size. In the East, the economy and the empire were as vigorous as ever. Even in the West, things weren't so grim. Vandal Africa for instance was still very productive and Chris Wickham has suggested that Roman taxation system didn't collapse there because they were reverting to a more 'barbarian' form of rule, it was because the Vandal elites were getting so rich from confiscated estates that they didn't need the Roman taxation system any more. 

There is plenty of evidence that the West declined in material terms of course, with Bryan Ward-Perkins' book *The Fall of Rome and the End of Civilization* being a very accessible overview of the archaeological evidence - tiled roofs, which were available to all Romans, even the poorest peasants, disappeared when Roman rule disappeared, and more generally, expensive and complex pottery became rarer and can only be found in a few ports in the Western Mediterranean, rather than widespread as before. Britain in particularly declined significantly, as it was a fringe province anyway - things such as patterned mosaics (a very Roman form of decoration) generally arrived a century after they reached Gaul, a much more Romanised province. When Roman authority disappeared, the integrated trade networks connecting cities and provinces faded away too, as there was no centralised bureaucracy overseeing the distribution of goods or friendly armies protecting the means of exchange. Instead, locals had to make do with local goods, with only the elite still capable of procuring luxury goods abroad. 

However, though there was a decline in material prosperity, there wasn't a collapse of civilisation. People liked the things they had, and even if there was no longer an emperor ruling over them, they wouldn't abandon the things they were used to. The 'barbarian' Franks, Visigoths, Ostrogoths and Vandals that took over the western provinces of the empire were all used to the Roman way of life, and they didn't want to lose all its advantages either. Above all, there was still a Roman Empire for them to look up to - the emperor in Constantinople was still an awe-inspiring figure and we have letters from Francia and Ostrogothic Italy all clamouring for titles and recognition from the East. Rome was very much alive after 476 and post-Roman warlords recognised that. They all made an effort to keep in place local elites, such as local senators and bishops, to secure their rule. These tribes were never the majority in any given province and they needed to placate the local Romanised population. In Italy for instance the Senate still met, the Romans manned the bureaucracy and education was kept at a high standard. The same was less true in Francia and Visigothic Spain, due to warfare and the less integrated economy they had, but the decline in Roman institutions was slow and generally unwanted, since Roman institutions and luxury goods were good things that leaders didn't want to destroy. 

Let me know if you have any more questions :)
අධිරාජ්‍යයේ විශාලත්වය සහ රෝම අධිකාරියේ පරිහානියට විවිධ ප්‍රදේශ වෙනස් ලෙස ප්‍රතිචාර දැක්වූ ආකාරය නිසා මෙය පිළිතුරු දීමට අපහසු ප්‍රශ්නයකි, නමුත් සාමාන්‍යයෙන් මම කියන්නේ බටහිර රටවල පරිහානිය දෘශ්‍යමාන වුවද එය ක්‍රමයෙන් සිදුවූවක් බවයි. නැඟෙනහිර මධ්‍යධරණී මුහුදේ, කිසිසේත්ම වෙනස් වී නැත - ඊජිප්තුව වෙන කවරදාටත් වඩා සමෘද්ධිමත් විය, නෙගෙව් කාන්තාරය හෝ සිරියාවේ හුණුගල් ස්කන්ධ වැනි මායිම් ප්‍රදේශ තවමත් ජනාකීර්ණ වූ අතර නගර ප්‍රමාණයෙන් වර්ධනය විය. නැඟෙනහිර, ආර්ථිකය සහ අධිරාජ්‍යය වෙන කවරදාටත් වඩා ශක්තිමත් විය. බටහිර රටවල පවා දේවල් එතරම් දරුණු නොවීය. උදාහරණයක් ලෙස වැන්ඩල් අප්‍රිකාව තවමත් ඉතා ඵලදායී වූ අතර ක්‍රිස් වික්හැම් යෝජනා කර ඇත්තේ ඔවුන් වඩාත් &#39;ම්ලේච්ඡ&#39; පාලනයකට ආපසු යාම නිසා රෝම බදු ක්‍රමය එහි බිඳ වැටුනේ නැති බවත්, වන්ඩල් ප්‍රභූන් රාජසන්තක කරන ලද වතුවලින් පොහොසත් වීම නිසා බවත් යෝජනා කර ඇත. ඔවුන්ට තවදුරටත් රෝම බදු ක්‍රමය අවශ්‍ය නොවීය. බටහිරයන් ද්‍රව්‍යමය වශයෙන් ප්‍රතික්ෂේප වූ බවට ඕනෑ තරම් සාක්ෂි ඇත, බ්‍රයන් වෝර්ඩ්-පර්කින්ස්ගේ *The Fall of Rome and the end of Civilization* ග්‍රන්ථය පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්ෂි පිළිබඳ ඉතා ප්‍රවේශ විය හැකි දළ විශ්ලේෂණයකි - ටයිල් කළ වහල, රෝම පාලනය අතුරුදහන් වූ විට සියලුම රෝමානුවන්, දුප්පත්ම ගොවීන් පවා අතුරුදහන් වූ අතර, සාමාන්‍යයෙන්, මිල අධික හා සංකීර්ණ මැටි බඳුන් දුර්ලභ වූ අතර පෙර මෙන් පුළුල්ව පැතිරී යාමට වඩා බටහිර මධ්‍යධරණී මුහුදේ වරායන් කිහිපයක පමණක් සොයාගත හැකිය. බ්‍රිතාන්‍යය, කෙසේ වෙතත් එය මායිම් පළාතක් වූ බැවින් සැලකිය යුතු ලෙස ප්‍රතික්ෂේප විය - රටා සහිත මොසෙයික් (ඉතා රෝම සැරසිලි ආකාරයක්) වැනි දේ සාමාන්‍යයෙන් පැමිණියේ ඔවුන් වඩාත් රෝමානුකරණය වූ පළාතක් වන ගෝල් වෙත ළඟා වී සියවසකට පසුවය. රෝම අධිකාරිය අතුරුදහන් වූ විට, භාණ්ඩ බෙදා හැරීම අධීක්ෂණය කරන මධ්‍යගත නිලධරයක් හෝ හුවමාරු මාධ්‍යයන් ආරක්ෂා කරන මිත්‍ර හමුදාවක් නොතිබීම නිසා නගර සහ පළාත් සම්බන්ධ කරන ඒකාබද්ධ වෙළඳ ජාලයන් ද වියැකී ගියේය. ඒ වෙනුවට, ප්‍රදේශවාසීන්ට දේශීය භාණ්ඩ සමඟ කටයුතු කිරීමට සිදු වූ අතර, තවමත් විදේශයන්හි සුඛෝපභෝගී භාණ්ඩ ලබා ගැනීමට හැකියාව ඇත්තේ ප්‍රභූන්ට පමණි. කෙසේ වෙතත්, ද්‍රව්‍යමය සෞභාග්‍යයේ පිරිහීමක් ඇති වුවද, ශිෂ්ටාචාරයේ බිඳවැටීමක් සිදු නොවීය. මිනිසුන් තමන් සතු දේවලට කැමති වූ අතර, තවදුරටත් ඔවුන්ව පාලනය කරන අධිරාජ්‍යයෙකු නොසිටියත්, ඔවුන් පුරුදු වී සිටි දේවල් අත් නොහරිනු ඇත. අධිරාජ්‍යයේ බටහිර පළාත් අත්පත් කර ගත් &#39;ම්ලේච්ඡ&#39; ෆ්‍රෑන්ක්, විසිගොත්, ඔස්ට්‍රොගොත් සහ වැන්ඩල්වරු සියල්ලෝම රෝම ජීවන රටාවට පුරුදු වී සිටි අතර එහි සියලු වාසි නැති කර ගැනීමට ඔවුන්ට අවශ්‍ය නොවීය. සියල්ලටත් වඩා, ඔවුන්ට බලා සිටීමට තවමත් රෝම අධිරාජ්‍යයක් තිබුණි - කොන්ස්ටන්ටිනෝපල්හි අධිරාජ්‍යයා තවමත් විශ්මය ජනක චරිතයක් වූ අතර ෆ්‍රැන්සියා සහ ඔස්ට්‍රොගොතික් ඉතාලියේ ලිපි සියල්ලම නැගෙනහිරින් මාතෘකා සහ පිළිගැනීම සඳහා කෑගසමින් සිටිමු. 476 න් පසු රෝමය ඉතා ජීවමාන වූ අතර පශ්චාත් රෝම යුධ නායකයින් එය හඳුනා ගත්හ. ඔවුන් සියල්ලෝම තම පාලනය සුරක්ෂිත කර ගැනීම සඳහා ප්‍රාදේශීය සෙනෙට් සභිකයින් සහ බිෂොප්වරුන් වැනි ප්‍රාදේශීය ප්‍රභූවරුන් ස්ථානගත කිරීමට උත්සාහ කළහ. මෙම ගෝත්‍රිකයන් කිසි විටෙක කිසිම පළාතක බහුතරය නොවූ අතර ඔවුන්ට ප්‍රාදේශීය රෝමානුකරණය වූ ජනගහනය සනසාලීමට අවශ්‍ය විය. උදාහරණයක් ලෙස ඉතාලියේ සෙනෙට් සභාව තවමත් රැස්වී ඇත, රෝමානුවන් නිලධාරි තන්ත්‍රය මෙහෙයවූ අතර අධ්‍යාපනය උසස් මට්ටමක තබා ඇත. ෆ්‍රැන්සියා සහ විසිගොතික් ස්පාඤ්ඤයේ ද එයම අඩුවෙන් සිදු විය, යුද්ධය සහ අඩු ඒකාබද්ධ ආර්ථිකය හේතුවෙන්, නමුත් රෝම ආයතනවල පරිහානිය මන්දගාමී සහ සාමාන්‍යයෙන් අනවශ්‍ය විය, මන්ද රෝම ආයතන සහ සුඛෝපභෝගී භාණ්ඩ නායකයින්ට අවශ්‍ය නොවූ හොඳ දේවල් වූ බැවිනි. විනාශ කරනවා. ඔබට තවත් ප්‍රශ්න ඇත්නම් මට දන්වන්න :)