When you drink whiskey (and don't have a sore throat) it feels kind of hot and tingly, right? That happens because compounds in the whiskey (primarily alcohol and some tannins) are able to partially turn on the same neurons that normally sense heat and pain. It's a relatively weak effect, and short lived, but it happens.

So, neurons that transmit pain and heat information to the brain run in networks with other neurons that sense benign stimuli like touch and pressure, and these adjacent neurons influence the signalling of one-another. The overall neuron network has a limited information carrying capacity (since neurons can only conduct information at a limited rate, and have a period of time after firing during which they cannot fire again). 

Think about a time when you've poked a finger, stubbed a toe, or banged you knee on a table. What did you do next? Probably started shaking your finger, walking around quickly (saying "ouch, ouch, ouch") on the toe, or rubbed your knee. Right? This is behavior that exploits the limited information carrying capacity of the pain network. You flood the neuron "pipe" with benign, non-pain, information and thus effectively block some of the pain signal from getting to the brain.

The whiskey on your sore throat has a similar effect. The neurons that sense warmth and one type of pain get stimulated by the whiskey, and temporarily block the other pain neurons from delivering their "my throat is sore" information to the brain. It also increases the latency period of the pain neurons for a while, meaning they are able to fire less often, and thus deliver less total pain signal to your brain. 
ඔබ විස්කි පානය කරන විට (උගුරේ අමාරුවක් නැත) එය උණුසුම් හා හිරි වැටීමක් දැනෙනවා, හරිද? එය සිදුවන්නේ විස්කි වල ඇති සංයෝග (මූලික වශයෙන් ඇල්කොහොල් සහ සමහර ටැනින්) සාමාන්‍යයෙන් තාපය සහ වේදනාව දැනෙන නියුරෝන අර්ධ වශයෙන් ක්‍රියාත්මක කළ හැකි බැවිනි. එය සාපේක්ෂව දුර්වල බලපෑමක්, සහ කෙටි ආයු කාලයක්, නමුත් එය සිදු වේ. එබැවින්, වේදනාව සහ තාප තොරතුරු මොළයට සම්ප්‍රේෂණය කරන නියුරෝන ස්පර්ශය සහ පීඩනය වැනි හිතකර උත්තේජක සංවේදනය කරන අනෙකුත් නියුරෝන සමඟ ජාල තුළ ක්‍රියාත්මක වන අතර මෙම යාබද නියුරෝන එකිනෙකාගේ සංඥාවට බලපෑම් කරයි. සමස්ත නියුරෝන ජාලයට සීමිත තොරතුරු රැගෙන යා හැකි ධාරිතාවක් ඇත (නියුරෝන වලට තොරතුරු මෙහෙයවිය හැක්කේ සීමිත වේගයකින් පමණක් වන අතර, වෙඩි තැබීමෙන් පසු නැවත වෙඩි තැබිය නොහැකි කාල සීමාවක් ඇති බැවින්). ඔබ ඇඟිල්ලක් ඇන, ඇඟිල්ලක් ඇන හෝ මේසයක් මත ඔබේ දණහිස පහර දුන් අවස්ථාවක් ගැන සිතන්න. ඔබ ඊළඟට කළේ කුමක්ද? සමහරවිට ඔබේ ඇඟිල්ල සොලවන්න පටන් ගත්තා, ඉක්මනින් ඇවිදින්න (&quot;ඕහ්, ඕච්, ඕච්&quot; කියමින්) ඇඟිල්ල මත හෝ ඔබේ දණහිස අතුල්ලන්න. හරිද? මෙය වේදනා ජාලයේ සීමිත තොරතුරු රැගෙන යා හැකි හැකියාව ගසාකන හැසිරීමකි. ඔබ නියුරෝන &quot;පයිප්ප&quot; නිරුපද්‍රිත, වේදනා රහිත, තොරතුරුවලින් පිරී ඇති අතර එමඟින් මොළයට යාමෙන් සමහර වේදනා සංඥා ඵලදායී ලෙස අවහිර කරයි. ඔබේ උගුරේ අමාරුවේ ඇති විස්කි සමාන බලපෑමක් ඇති කරයි. උණුසුම සහ එක් ආකාරයක වේදනාවක් දැනෙන නියුරෝන විස්කි මගින් උත්තේජනය වන අතර අනෙකුත් වේදනා නියුරෝන ඔවුන්ගේ &quot;මගේ උගුර රිදෙනවා&quot; තොරතුරු මොළයට ලබා දීමෙන් තාවකාලිකව අවහිර කරයි. එය වේදනා නියුරෝන වල ප්‍රමාද කාලයද වැඩි කරයි, එයින් අදහස් වන්නේ ඒවාට අඩුවෙන් වෙඩි තැබීමට හැකි වන අතර එමඟින් ඔබේ මොළයට අඩු සම්පූර්ණ වේදනා සංඥාවක් ලබා දීමයි. 