With our current methods of ECT, memory loss is quite common.  There are a lot of complex idiosyncrasies and variables that play into the pattern and permanence of memory loss (i.e., age, bilateral vs. unilateral ECT, number of ECT treatments, psychiatric diagnosis, length of the seizures, interval between ECT treatments, etc).  However, in general this is the pattern that is most common in the research, and this is also what I see clinically:


* Patients typically have slight retrograde amnesia (i.e., loss of memories for things that happened BEFORE they started ECT treatment) and it's usually most significant for things in the days (maybe a week or two) leading up to the first treatment.  

* There is near complete amnesia (and this would technically be anterograde) for the events on the day of an ECT treatment, as well as fairly significant anterograde amnesia for several days (maybe a week or two) following ECT.

*  After the treatment ends, their memory functions return to normal (i.e., they are able to encode, consolidate, and retrieve new information just as they could before).  HOWEVER, the time for which they were amnestic (i.e., The days before the treatment, the day of the treatment, and several days after the treatment) are completely forgotten, and will never come back to memory.

*  It's important to understand that the memory system requires that you encode and consolidate information into memories in order for you to remember it (i.e., take information from your surroundings into your brain, and turn it into a long-term memory).  ECT appears to disrupt that process.  Therefore, if information is not encoded or consolidated into a memory, there is no information there to retrieve.  Does that make sense?

Hope that helps, let me know if you have other questions.
අපගේ වර්තමාන ECT ක්‍රම සමඟ, මතකය නැතිවීම සාමාන්‍ය දෙයකි. මතක ශක්තිය නැතිවීමේ රටාව සහ ස්ථීරභාවය (එනම් වයස, ද්විපාර්ශ්වික එදිරිව ඒකපාර්ශ්වික ECT, ECT ප්‍රතිකාර සංඛ්‍යාව, මනෝචිකිත්සක රෝග විනිශ්චය, අල්ලා ගැනීම් වල දිග, ECT ප්‍රතිකාර අතර පරතරය යනාදිය) තුළට ක්‍රියා කරන සංකීර්ණ මුග්ධතා සහ විචල්‍යයන් රාශියක් ඇත. . කෙසේ වෙතත්, සාමාන්‍යයෙන් මෙය පර්යේෂණයේ බහුලව දක්නට ලැබෙන රටාව වන අතර, මම සායනික වශයෙන් ද දකින්නේ මෙයයි: * රෝගීන්ට සාමාන්‍යයෙන් සුළු ප්‍රතිගාමී සිහිය නැතිවීම (එනම්, ECT ප්‍රතිකාර ආරම්භ කිරීමට පෙර සිදු වූ දේවල් සඳහා මතකයන් නැති වීම) සහ එය සාමාන්යයෙන් පළමු ප්රතිකාරය දක්වා දින (සමහර විට සතියක් හෝ දෙකක්) දේවල් සඳහා වඩාත් වැදගත් වේ. * ECT ප්‍රතිකාරයේ දිනයේ සිදුවීම් සඳහා සම්පූර්ණ ඇම්නීසියාව (සහ මෙය තාක්‍ෂණිකව ප්‍රතිවිරෝධී විය හැකිය) මෙන්ම ECT ට පසුව දින කිහිපයක් (සමහර විට සතියක් හෝ දෙකක්) සඳහා තරමක් සැලකිය යුතු ප්‍රතිරෝගී සිහිය නැතිවීම ද ඇත. * ප්‍රතිකාරය අවසන් වූ පසු, ඔවුන්ගේ මතක ක්‍රියාකාරිත්වය සාමාන්‍ය තත්ත්වයට පත් වේ (එනම්, ඔවුන්ට පෙර කළ හැකි පරිදි නව තොරතුරු කේතනය කිරීමට, ඒකාබද්ධ කිරීමට සහ ලබා ගැනීමට ඔවුන්ට හැකි වේ). කෙසේ වෙතත්, ඔවුන් සමාව දුන් කාලය (එනම්, ප්‍රතිකාරයට පෙර දින, ප්‍රතිකාර කළ දිනය සහ ප්‍රතිකාරයෙන් දින කිහිපයකට පසු) සම්පූර්ණයෙන්ම අමතක වී ඇති අතර, කිසිදා මතකයට එන්නේ නැත. * ඔබට මතක තබා ගැනීමට (එනම්, ඔබේ වටපිටාවේ තොරතුරු ඔබේ මොළයට ගෙන එය දිගු කාලීන මතකයක් බවට පත් කර) මතක තබා ගැනීම සඳහා මතක පද්ධතියට ඔබ තොරතුරු සංකේතනය කර මතකයන් බවට තහවුරු කිරීම අවශ්‍ය බව වටහා ගැනීම වැදගත්ය. ECT එම ක්‍රියාවලියට බාධා කරන බව පෙනේ. එබැවින්, තොරතුරු මතකයක් බවට සංකේතනය කර හෝ ඒකාබද්ධ කර නොමැති නම්, නැවත ලබා ගැනීමට එහි තොරතුරු නොමැත. තේරුමක් තියෙනවද? එය උපකාරී වනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වෙනවා, ඔබට වෙනත් ප්‍රශ්න ඇත්නම් මට දන්වන්න.