Theoretically, this is absolutely possible. You take an opsin protein from another species, or one engineered to respond to a specific wavelength, you find out it's genetic code, you package it with a correct promoter into an appropriate virus, and you inject it into the eye. In theory, it is something we could do right now, and there are labs doing similar things in mice as we speak.

In PRACTICE there are some significant issues. The first is you only want the the gene to be expressed in rods/cones and not in all the other neurons in your retina. There are ways around this, I *think* using an appropriate promoter might help, but I'm not so sure. I'm not an expert on molecular biology. There theoretically could be problems with your body recognizing the foreign protein as an antigen, but my understanding is that this isn't that much of a problem in reality.

I think the final issue is the most interesting. What are you going to see? Let's say you make your eye respond to infrared. What are you going to see when you look at something emitting bright infrared? Well, if we've made your red cones express this foreign opsin protein, you're going to see red; if green cones, green... blue cones, blue, or all of them, white. Your phone has reg green and blue sensors too. Point it at your TV remote (which emits Infrared) and press some buttons, you'll see a dark or whitest purple. It's the same situation. Without a special neural pathway to deal with this new information, you can only piggyback on what is there.

And no, we do not know how to create a new neural pathway which would allow people to see a new color.

There are some other problems, like UV doesn't penetrate the medium of the eye, focusing wavelengths far from visual would cause trouble, but you would still be able to sense them (if not resolve them properly) if they were of enough power.
න්යායාත්මකව, මෙය සම්පූර්ණයෙන්ම හැකි ය. ඔබ වෙනත් විශේෂයකින් ඔප්සින් ප්‍රෝටීනයක් ලබා ගනී, නැතහොත් නිශ්චිත තරංග ආයාමයකට ප්‍රතිචාර දැක්වීමට ඉන්ජිනේරු කළ එකක්, ඔබ එය ජාන කේතය සොයා ගනී, ඔබ එය නිවැරදි ප්‍රවර්ධකයෙකු සමඟ සුදුසු වෛරසයකට ඇසුරුම් කර, ඔබ එය ඇසට එන්නත් කරයි. න්‍යායාත්මකව, එය අපට දැන් කළ හැකි දෙයක් වන අතර, අප කතා කරන විට මීයන් තුළ සමාන දේ කරන රසායනාගාර තිබේ. ප්රායෝගිකව සැලකිය යුතු ගැටළු කිහිපයක් තිබේ. පළමුවැන්න නම්, ඔබට අවශ්‍ය වන්නේ ජානය ඔබේ දෘෂ්ටි විතානයේ ඇති අනෙකුත් සියලුම නියුරෝනවල නොව දඬු/කේතුවල ප්‍රකාශ කිරීම පමණි. මේ සඳහා ක්‍රම තිබේ, සුදුසු ප්‍රවර්ධකයෙකු භාවිතා කිරීම උදවු විය හැකි යැයි මම සිතමි, නමුත් මට එතරම් විශ්වාස නැත. මම අණුක ජීව විද්‍යාව පිළිබඳ විශේෂඥයෙක් නොවේ. ඔබේ ශරීරය ප්‍රතිදේහජනකයක් ලෙස විදේශීය ප්‍රෝටීන් හඳුනාගැනීම සම්බන්ධයෙන් න්‍යායාත්මකව ගැටලු ඇති විය හැකි නමුත්, යථාර්ථයේ දී මෙය එතරම් ගැටලුවක් නොවන බව මගේ වැටහීමයි. මම හිතන්නේ අවසාන ප්‍රශ්නය වඩාත් සිත්ගන්නා සුළුය. මොනවද බලන්න යන්නේ? අපි හිතමු ඔබ ඔබේ ඇස අධෝරක්ත කිරණ වලට ප්‍රතිචාර දක්වනවා කියලා. දීප්තිමත් අධෝරක්ත කිරණ විමෝචනය කරන දෙයක් දෙස බලන විට ඔබ දකින්නට යන්නේ කුමක්ද? හොඳයි, අපි ඔබේ රතු කේතු මෙම විදේශීය ඔප්සින් ප්‍රෝටීනය ප්‍රකාශ කිරීමට සැලැස්වූයේ නම්, ඔබ රතු පැහැයෙන් දකිනු ඇත; කොළ කේතු නම්, කොළ ... නිල් කේතු, නිල්, හෝ ඒ සියල්ල, සුදු. ඔබේ දුරකථනයේ reg කොළ සහ නිල් සංවේදක ද ඇත. එය ඔබගේ TV දුරස්ථ පාලකය වෙත යොමු කර (අධෝරක්ත කිරණ නිකුත් කරන) බොත්තම් කිහිපයක් ඔබන්න, ඔබට අඳුරු හෝ සුදුම දම් පැහැයක් පෙනෙනු ඇත. ඒකත් ඒ වගේ තත්ත්වයක්. මෙම නව තොරතුරු සමඟ කටයුතු කිරීමට විශේෂ ස්නායු මාර්ගයක් නොමැතිව, ඔබට එහි ඇති දේ මත පමණක් piggyback කළ හැකිය. නැත, මිනිසුන්ට නව වර්ණයක් දැකීමට ඉඩ සලසන නව ස්නායු මාර්ගයක් නිර්මාණය කරන්නේ කෙසේදැයි අපි නොදනිමු. පාරජම්බුල කිරණ ඇසේ මාධ්‍යයට නොපැමිණීම වැනි තවත් ගැටලු කිහිපයක් තිබේ, දෘශ්‍යයට වඩා දුරින් තරංග ආයාමයන් නාභිගත කිරීම කරදර ඇති කරයි, නමුත් ඔබට ඒවා ප්‍රමාණවත් තරම් බලයක් තිබේ නම් (ඒවා නිසියාකාරව විසඳා නොගන්නේ නම්) තවමත් ඒවා දැනීමට හැකි වනු ඇත.