That's because China is considered one nation, despite the fact that it encompasses such a huge geographic area. 

Ethnically, it is comprised of a lot of different groups and there are many small differences between them. But they are still 'Chinese' because that is more of a national identity. China has a history of being invaded by foreigners such as the Manchu and the Mongols, who then became 'sinicized' and adopted Chinese cultures, customs and traditions. 

Over time it incorporated more land and more groups of people. Sometimes by sinicization (Manchuria), colonization (Taiwan), incorporation (Tibet), or conquest/annexation (Xinjiang). While they all have their own cultural and ethnic flairs, they largely identify as Chinese lands.

Europe also had a lot of ethnic groups, some of which were unified into a nation state, such as France or Germany, but nothing on the scale of China. In fact, some of these ethnic groups 'split' such as the Danish, Norwegian, Swedish and Icelandic cultures.
එයට හේතුව චීනය මෙතරම් විශාල භූගෝලීය ප්‍රදේශයක් ආවරණය කර තිබියදීත් එක ජාතියක් ලෙස සැලකීමයි. ජනවාර්ගික වශයෙන්, එය විවිධ කණ්ඩායම් රාශියකින් සමන්විත වන අතර ඔවුන් අතර කුඩා වෙනස්කම් රාශියක් ඇත. නමුත් ඔවුන් තවමත් &#39;චීන&#39; වන්නේ එය ජාතික අනන්‍යතාවයක් වන බැවිනි. මැන්චු සහ මොංගෝලියානුවන් වැනි විදේශිකයන් විසින් ආක්‍රමණය කළ ඉතිහාසයක් චීනයට ඇත, ඔවුන් පසුව &#39;පෞරුෂය&#39; බවට පත් වී චීන සංස්කෘතීන්, සිරිත් විරිත් සහ සම්ප්‍රදායන් අනුගමනය කළහ. කාලයාගේ ඇවෑමෙන් එය වැඩි ඉඩම් සහ තවත් ජන කණ්ඩායම් ඇතුළත් විය. සමහර විට sinicization (Manchuria), යටත් විජිතකරණය (තායිවානය), සංස්ථාගත කිරීම (Tibet) හෝ යටත් කර ගැනීම / ඈඳා ගැනීම (Xinjiang) මගින්. ඔවුන් සියල්ලන්ටම ඔවුන්ගේම සංස්කෘතික හා ජනවාර්ගික ගති පැවතුම් ඇති අතර, ඔවුන් බොහෝ දුරට චීන ඉඩම් ලෙස හඳුනා ගනී. යුරෝපයේ ද ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් රාශියක් සිටි අතර, ඒවායින් සමහරක් ප්‍රංශය හෝ ජර්මනිය වැනි ජාතික රාජ්‍යයක් බවට ඒකාබද්ධ වූ නමුත් චීනයේ පරිමාණයෙන් කිසිවක් නොතිබුණි. ඇත්ත වශයෙන්ම, මෙම ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් වලින් සමහරක් ඩෙන්මාර්ක, නෝර්වීජියානු, ස්වීඩන් සහ අයිස්ලන්ත සංස්කෘතීන් වැනි &#39;බෙදී&#39; ඇත.