 > Was it just the growth in supply of gold?

That was a big part of it. You had gold strikes in California, the Yukon, South Africa, Colorado, Australia, and so on, all increasing the money supply.

Another big part was the growth in the private creation of paper money by [commercial banks](_URL_0_), as well as by the circulation of bills of exchange (essentially checks that were endorsed from hand to hand, sometimes dozens of times, sometimes crossing oceans, so a little bit of "real" money created a lot of paper money). 

You also had periodic crashes when, essentially, the money supply would run out; the decision to maintain a gold standard was by no means without casualties. 

So the British (and most of the rest of the world) maintained the value of their currency in part simply because they decided to--they chose enduring brutal depressions on a regular basis rather than printing money when it was needed.
 &gt; එය රන් සැපයුමේ වර්ධනය පමණක්ද? එය එහි විශාල කොටසක් විය. ඔබ කැලිෆෝනියාවේ, යුකෝන්, දකුණු අප්‍රිකාව, කොලරාඩෝ, ඕස්ට්‍රේලියාව සහ යනාදී සියල්ලෙහි රන් වර්ජන ඇති අතර, සියල්ල මුදල් සැපයුම වැඩි කරයි. තවත් විශාල කොටසක් වූයේ [වාණිජ්‍ය බැංකු] (_URL_0_) විසින් පුද්ගලිකව කඩදාසි මුදල් නිර්මාණය කිරීමේ වර්ධනය මෙන්ම විනිමය බිල්පත් සංසරණය (අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම අතින් අතට අනුමත කරන ලද චෙක්පත්, සමහර විට දුසිම් වාරයක්, සමහර විට හරස් කිරීම සාගර, ඒ නිසා &quot;සැබෑ&quot; මුදල් ටිකක් කඩදාසි මුදල් ගොඩක් නිර්මාණය කළා). අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම මුදල් සැපයුම අවසන් වන විට ඔබට වරින් වර බිඳ වැටීම් ද සිදු විය. රන් ප්‍රමිතියක් පවත්වා ගැනීමට ගත් තීරණය කිසිසේත්ම ජීවිත හානිවලින් තොර විය. එබැවින් බ්‍රිතාන්‍යයන් (සහ ලෝකයේ අනෙකුත් බොහෝ රටවල්) ඔවුන්ගේ මුදල් ඒකකයේ වටිනාකම අර්ධ වශයෙන් පවත්වා ගත්තේ ඔවුන් තීරණය කළ නිසා ය-- ඔවුන් අවශ්‍ය වූ විට මුදල් මුද්‍රණය කරනවාට වඩා නිරන්තර පදනමක් මත ම්ලේච්ඡ අවපාතයන් විඳදරාගැනීම තෝරා ගත්හ.