Practically all physicists knew that atomic bombs were theoretically possible after the discovery of nuclear fission and the nuclear chain reaction in the early months of 1939. Most thought that they were a technology that was not going to emerge for another decade or so, and if they were interested in chain reactions, they focused on the possibility of using them to generate power, which is a much easier problem than that of a bomb. The idea of atomic bombs had been "in the air" in a general, science-fiction sense since 1914, but certainly by 1939 they were a common trope in "gee whiz" newspaper and magazine stories. When fission was discovered there was plenty of press about its possibilities, though, again, scientists had long grown skeptical about the idea of being able to release atomic energy on an industrial or military scale, because most of the discussion of it had been uninformed nonsense, and there were many technical factors that were still unknown (and, had nature differed in tiny, almost imperceptible ways, would make such weapons impossible, or at least unlikely in the near term). 

The Japanese had a small nuclear project that looked into both of these possibilities. So they were aware of the theoretical potentials, though they also recognized that to develop even the power option would require creating an entirely new industry from scratch, and involve a lot of risk, and that developing a weapons option would be even more difficult.

As for specific awareness of an Allied projects, there is no evidence that anyone in Japan considered it a real issue. The Japanese scientists concluded that even the Americans would have a tough time of making a nuclear weapon. (They were right — it wasn't easy.) They seem to have made no serious effort to find out whether it was true, however. If they had, I suspect they would have quickly figured out that the United States was expending vast resources on the subject — there was a lot of evidence in plain sight, in the form of leaks and mysterious disappearances (all of the nuclear physicists stopped publishing, for example). But Japanese intelligence in the US mainland was terrible, on the whole, so I tend to just chalk up this lacunae to that fact. 

I have never found any evidence that the Germans had much of an indication of the American bomb project either. [I have written on this question a bit here](_URL_0_). Basically, from what sources I have available to me (which are not complete, to be sure), it seems the Germans believed that they were far ahead of the Americans with regards to fission research. They did send information to German spies asking them to look into the question but the very questions they asked indicated that they thought it was small-scale and probably not very sophisticated. (The spies were immediately caught — the Germans also had poor intelligence in the mainland USA.) 

The Soviets are a different story. They had indirect indications of an American bomb project — they noticed that the people who were working on fission right before the war suddenly vanished — and they also had volunteer spies (moles) in both the UK and US portions of the fission work. They had an extensive overview of the project as well as knowledge of many specific technical details as a result, from very early on. So it was not unexpected at all for them.

As for other countries, one of my favorite episodes is when a group of Indian physicists showed up to the United States during the war and started asking around to find out where the uranium was being enriched. The Manhattan Project security people quickly found them and asked them where they had gotten such an idea. The Indians (quite indignant about being interrogated) told them it was obvious to any competent physicist that this was something the United States must be doing. They were told to stop asking questions and released.  
න්‍යෂ්ටික විඛණ්ඩනය සහ 1939 මුල් මාසවල න්‍යෂ්ටික දාම ප්‍රතික්‍රියාව සොයා ගැනීමෙන් පසු පරමාණු බෝම්බ න්‍යායාත්මකව කළ හැකි බව ප්‍රායෝගිකව සියලුම භෞතික විද්‍යාඥයන් දැන සිටියහ. බොහෝ දෙනා සිතුවේ ඒවා තවත් දශකයකට හෝ ඊට වැඩි කාලයකට මතු නොවන තාක්‍ෂණයක් බවයි. දාම ප්‍රතික්‍රියා ගැන උනන්දු වූ අතර, බෝම්බයකට වඩා පහසු ප්‍රශ්නයක් වන බලය ජනනය කිරීමට ඒවා භාවිතා කිරීමේ හැකියාව කෙරෙහි ඔවුන් අවධානය යොමු කළහ. පරමාණු බෝම්බ පිළිබඳ අදහස 1914 සිට සාමාන්‍ය, විද්‍යා ප්‍රබන්ධ අර්ථයෙන් &quot;ගුවනේ&quot; පැවති නමුත්, නිසැකවම 1939 වන විට ඒවා &quot;ගී විස්&quot; පුවත්පත් සහ සඟරා කථා වල පොදු ත්‍රෝපයක් විය. විඛණ්ඩනය සොයාගත් විට එහි ශක්‍යතා පිළිබඳව පුවත්පත් ඕනෑ තරම් පළ වූ නමුත්, නැවතත්, කාර්මික හෝ මිලිටරි පරිමාණයෙන් පරමාණුක ශක්තිය මුදා හැරීමේ අදහස පිළිබඳව විද්‍යාඥයන් බොහෝ කලක සිට සැක පහළ කර ඇත, මන්ද එය පිළිබඳ බොහෝ සාකච්ඡාවන් නොදැනුවත්ව විකාර වූ බැවිනි. , සහ තවමත් නොදන්නා බොහෝ තාක්ෂණික සාධක තිබුණි (සහ, ස්වභාවධර්මය ඉතා කුඩා, පාහේ නොපෙනෙන ආකාරවලින් වෙනස් වූවා නම්, එවැනි ආයුධ කළ නොහැකි වනු ඇත, නැතහොත් නුදුරු කාලීනව අඩුම තරමින් විය නොහැක). ජපන් ජාතිකයින් සතුව කුඩා න්‍යෂ්ටික ව්‍යාපෘතියක් තිබූ අතර එය මෙම හැකියාවන් දෙකම සොයා බැලීය. එබැවින් බල විකල්පය පවා සංවර්ධනය කිරීම සඳහා මුල සිටම සම්පූර්ණයෙන්ම නව කර්මාන්තයක් නිර්මාණය කිරීම අවශ්‍ය වන අතර විශාල අවදානමක් ඇතුළත් වන බවත් ආයුධ විකල්පයක් සංවර්ධනය කිරීම ඊටත් වඩා දුෂ්කර බවත් ඔවුන් හඳුනා ගත් නමුත් න්‍යායාත්මක විභවයන් පිළිබඳව ඔවුන් දැන සිටියහ. මිත්‍ර ව්‍යාපෘති පිළිබඳ නිශ්චිත දැනුවත්භාවය සම්බන්ධයෙන්, ජපානයේ කිසිවෙකු එය සැබෑ ප්‍රශ්නයක් ලෙස සැලකූ බවට කිසිදු සාක්ෂියක් නොමැත. ජපන් විද්‍යාඥයන් නිගමනය කළේ ඇමරිකානුවන්ට පවා න්‍යෂ්ටික අවියක් සෑදීමේ දුෂ්කර කාලයක් තිබෙන බවයි. (ඔවුන් නිවැරදියි - එය පහසු නොවීය.) කෙසේ වෙතත් එය සත්‍ය දැයි සෙවීමට ඔවුන් කිසිදු බරපතල උත්සාහයක් නොගත් බව පෙනේ. ඔවුන් සිටියේ නම්, එක්සත් ජනපදය මෙම විෂය සඳහා විශාල සම්පත් වියදම් කරන බව ඔවුන් ඉක්මනින් සොයා ගනු ඇතැයි මම සැක කරමි - කාන්දුවීම් සහ අභිරහස් අතුරුදහන්වීම් (සියලු න්‍යෂ්ටික භෞතික විද්‍යාඥයින් ප්‍රකාශනය කිරීම නැවැත්වීම) වැනි බොහෝ සාක්ෂි පැහැදිලිව පෙනෙන්නට තිබුණි. , උදාහරණ වශයෙන්). නමුත් එක්සත් ජනපදයේ ප්‍රධාන භූමියේ ජපන් ඔත්තු සේවා භයානක විය, සමස්තයක් වශයෙන්, එබැවින් මම මෙම අඩුපාඩුව එම කරුණ වෙත යොමු කිරීමට නැඹුරු වෙමි. ජර්මානුවන්ට ඇමරිකානු බෝම්බ ව්‍යාපෘතිය පිළිබඳ බොහෝ ඇඟවීම් තිබූ බවට කිසිදු සාක්ෂියක් මට කිසිදා හමු වී නැත. [මම මෙම ප්‍රශ්නය ගැන ටිකක් මෙහි ලියා ඇත](_URL_0_). මූලික වශයෙන්, මට ලබා ගත හැකි මූලාශ්‍ර මොනවාද (ඒවා සම්පූර්ණ නැත, නිසැකවම), ජර්මානුවන් විඛණ්ඩන පර්යේෂණ සම්බන්ධයෙන් ඇමරිකානුවන්ට වඩා බොහෝ ඉදිරියෙන් සිටින බව විශ්වාස කළ බව පෙනේ. ඔවුන් ජර්මානු ඔත්තුකරුවන්ට ප්‍රශ්නය ගැන සොයා බලන ලෙස ඉල්ලා තොරතුරු යැවූ නමුත් ඔවුන් ඇසූ ප්‍රශ්නවලින්ම ඇඟවුණේ එය කුඩා පරිමාණයෙන් හා බොහෝ විට සංකීර්ණ නොවන බව ඔවුන් සිතූ බවයි. (ඔත්තුකරුවන් වහාම හසු විය - ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ප්‍රධාන භූමියේ ජර්මානුවන්ට ද දුර්වල බුද්ධියක් තිබුණි.) සෝවියට් දේශය වෙනස් කතාවකි. ඔවුන්ට ඇමරිකානු බෝම්බ ව්‍යාපෘතියක් පිළිබඳ වක්‍ර ඇඟවීම් තිබුණි - යුද්ධයට පෙර විඛණ්ඩනයේ වැඩ කරමින් සිටි පුද්ගලයින් හදිසියේම අතුරුදහන් වූ බව ඔවුන් දුටුවේය - තවද ඔවුන්ට එක්සත් රාජධානියේ සහ එක්සත් ජනපදයේ විඛණ්ඩන කටයුතුවල ස්වේච්ඡා ඔත්තුකරුවන් (මවුලු) ද සිටියහ. ඔවුන්ට ව්‍යාපෘතිය පිළිබඳ පුළුල් දළ විශ්ලේෂණයක් මෙන්ම එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් බොහෝ නිශ්චිත තාක්ෂණික තොරතුරු පිළිබඳ දැනුමක් ඉතා ඉක්මනින්ම තිබුණි. එබැවින් එය ඔවුන් කිසිසේත් බලාපොරොත්තු නොවූ දෙයක් නොවේ. අනෙක් රටවල් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, මගේ ප්‍රියතම කථාංගවලින් එකක් නම්, ඉන්දියානු භෞතික විද්‍යාඥයින් පිරිසක් යුද්ධය අතරතුර එක්සත් ජනපදයට පැමිණ යුරේනියම් පොහොසත් කරන්නේ කොතැනදැයි සොයා බැලීමට පටන් ගැනීමයි. මෑන්හැටන් ව්‍යාපෘතියේ ආරක්ෂකයින් ඔවුන්ව ඉක්මනින් සොයාගෙන ඔවුන්ගෙන් එවැනි අදහසක් ආවේ කොහෙන්ද කියා විමසා සිටියා. ඉන්දියානුවන් (ප්‍රශ්න කිරීම ගැන තරමක් කෝපයට පත්) ඔවුන්ට පැවසුවේ මෙය එක්සත් ජනපදය විසින් කළ යුතු දෙයක් බව ඕනෑම දක්ෂ භෞතික විද්‍යාඥයෙකුට පැහැදිලිව පෙනෙන බවයි. ප්‍රශ්න අහන එක නවත්තන්න කියලා නිදහස් කළා.  