Using Herodotus as a source, the Ancient Greeks seemed to have viewed other polytheistic religions as being pretty much equivalent to their own. Sure, other cultures might worship in a different manner, not worship some gods, but, you know, no big deal. Here's some stuff from Herodotus' Histories, Book 2:

 > "It is at Heliopolis that the most learned of the Egyptians are said to be found. I am not anxious to repeat what I was told about the Egyptian religion, apart from the mere names of their deities, for I do not think that any one nation knows much more about such things than any other; whatever I shall mention on the subject will be due simply to the exigencies of my story..." (2.3)

 > "They also told me that the Egyptians first brought into use the names of the twelve gods, which the Greeks took over from them, and were the first to assign altars and images and temples to the gods, and to carve figures in stone. They proved the truth of most of these assertions..." (2.5)

Tangent on Ethiopia:

 > "The inhabitants worship Zeus and Dionysus alone of the gods, holding them in great honour. There is an oracle of Zeus there, and they make war according to its pronouncements, taking from it both the occasion and the object of their various expeditions" (2.29).

Back to Egypt:

 > "The statues of Isis show a female figure with cow's horns, like the Greek representations of Io..." (2.41)

 > "...Not all Egyptians worship the same gods— the only two to be universally worshipped are Isis and Osiris, who, they say, is Dionysus" (2.42)

 > "The Thebans and those who follow them explain the origin of their custom of abstaining from the sacrifice of sheep by a story of Heracles, who, they say, wished above all things to see Zeus. Zeus, however, was unwilling that his wish should be gratified. Heracles persisted, and Zeus had to devise a means of getting out of the difficulty. His plan was to skin a ram and cut off its head; then, holding the head before him and covering himself in the fleece, he showed himself to Heracles. This story explains why the Egyptians represent Zeus with a ram's head— a practice which has extended to the Ammonians... So far as I can see, the Ammonians took their name too from this circumstance; for Amun is the Egyptian name for Zeus." (2.42).

Anyway, I'll keep editing more quotes in, but, as you can see, religion was really not a point of conflict with Egypt at all, at least from a Greek perspective. They could identify common ground and assume that everyone was more or less worshipping the same guys. And then keep in mind that Macedonians had already taken over rule in Egypt by the time the Romans were in power, so, I'm guessing it also wasn't an issue then.


What about other cultures? The Persian Empire actually offered pretty complete religious freedom, which was great, and they're pretty praised in the Judeo-Christian tradition for freeing the Israelites from the rule of the Babylonians. In contrast, the Roman Empire insisted that Jews put up statues of the Emperor in their temples, which they refused, leading to war. But other than that the Romans were pretty inclusive too.

One of the problems with Judaism in the ancient world was just that it became so monotheistic. All these polytheistic cultures, as we saw above, could pretty much find common ground, and nothing in their religions prohibited some other culture from having another new god. But Judaism goes and insists that their god is the *only* god, and everyone else is just wrong. Or, at least, that the Jews should have no other gods before God. So the Old Testament contains stories saying that members of other religions sacrificed children to idols, and contests showing that God's powers are real while everyone else's either don't exist or are weaker. And conversely, the Jewish/Roman historian Josephus wrote an account in the 1st century that tells us that Jews were also being accused of human sacrifice by Egyptians. Human sacrifices [that never really took place] all around!
ප්‍රභවයක් ලෙස හෙරඩෝටස් භාවිතා කරමින්, පුරාණ ග්‍රීකයන් වෙනත් බහුදේවවාදී ආගම් ඔවුන්ගේ ආගමට බොහෝ දුරට සමාන ලෙස සැලකූ බව පෙනේ. ඇත්ත වශයෙන්ම, වෙනත් සංස්කෘතීන් වෙනස් ආකාරයකින් නමස්කාර කළ හැකිය, සමහර දෙවිවරුන්ට නමස්කාර නොකරන නමුත්, ඔබ දන්නවා, ලොකු දෙයක් නැත. මෙන්න හෙරොඩෝටස්ගේ ඉතිහාස පොතේ 2 වන පොත: &gt; &quot;ඊජිප්තුවරුන්ගෙන් වඩාත්ම උගත් අය හමු වූ බව කියනු ලබන්නේ හීලියෝපොලිස්හිදීය. හුදු නම් හැර ඊජිප්තු ආගම ගැන මට පැවසූ දේ නැවත කිරීමට මම උත්සුක නොවෙමි. ඔවුන්ගේ දෙවිවරුන් ගැන, වෙනත් කිසිම ජාතියකට වඩා එවැනි දේවල් ගැන මම සිතන්නේ නැහැ, මෙම විෂය සම්බන්ධයෙන් මා සඳහන් කරන ඕනෑම දෙයක් හුදෙක් මගේ කතාවේ අවශ්‍යතා නිසා සිදුවනු ඇතැයි මම නොසිතමි....&quot; (2.3) &gt; &quot;ඔවුන් ග්‍රීකයන් ඔවුන්ගෙන් භාරගත් දෙවිවරුන් දොළොස් දෙනාගේ නම් ප්‍රථමයෙන් භාවිතයට ගත්තේ ඊජිප්තුවරුන් බවත්, දෙවිවරුන්ට පූජාසන, රූප සහ දේවාල ලබා දීමටත්, ගල්වල රූප කැටයම් කිරීමටත් ප්‍රථමයන් වූයේ ඔවුන් බව ද මට කීවේය මෙම ප්‍රකාශයන් බොහොමයක සත්‍යය...&quot; (2.5) ඉතියෝපියාවේ ස්පර්ශය:&gt; &quot;වාසීන් සියුස් සහ ඩයොනිසස් යන දෙවිවරුන්ට පමණක් නමස්කාර කරන අතර, එහි සියුස්ගේ ඔරකල් එකක් ඇත එහි ප්‍රකාශයන්, ඔවුන්ගේ විවිධ ගවේෂණවල අවස්ථාව සහ අරමුණ යන දෙකම එයින් ලබා ගනී&quot; (2.29). ඊජිප්තුවට ආපසු: &gt; &quot;අයෝ හි ග්‍රීක නිරූපණ මෙන් අයිසිස්ගේ ප්‍රතිමා ගව අං සහිත කාන්තා රූපයක් පෙන්වයි...&quot; (2.41) &gt; &quot;...සියලු ඊජිප්තුවරුන් එකම දෙවිවරුන්ට නමස්කාර කරන්නේ නැත- විශ්වීය වශයෙන් එකම දෙවිවරුන් දෙදෙනා නමස්කාර කරනු ලබන්නේ අයිසිස් සහ ඔසිරිස් ය, ඔවුන් පවසන පරිදි, ඩයොනිසස්&quot; (2.42) &gt; &quot;තීබන්වරු සහ ඔවුන් අනුගමනය කරන අය, බැටළුවන් බිලි දීමෙන් වැළකී සිටීමේ ඔවුන්ගේ සිරිතෙහි මූලාරම්භය හෙරක්ලිස්ගේ කතාවකින් පැහැදිලි කරයි, ඔවුන් පවසන්නේ, සියුස්ව දැකීමට සියල්ලටම වඩා කැමති වූ නමුත්, හෙරක්ලිස් ට එම දුෂ්කරතාවයෙන් මිදීමේ උපක්‍රමයක් සකස් කිරීමට සිදු විය ඉන්පසුව, ඔහු ඉදිරියෙහි හිස අල්ලාගෙන, ලොම් පොරවාගෙන, මෙම කතාවෙන් පැහැදිලි වන්නේ ඊජිප්තුවරුන් සියුස්ව බැටළුවෙකුගේ හිසකින් නියෝජනය කරන්නේ මන්දැයි යන්නයි. බලන්න, අම්මෝනියානුවන් ඔවුන්ගේ නම ද ගත්තේ මෙම තත්වයෙන් ය; මන්ද අමුන් යනු සියුස් සඳහා වන ඊජිප්තු නාමයයි. (2.42) කෙසේ වෙතත්, මම තවදුරටත් උපුටා දැක්වීම් සංස්කරණය කරමි, නමුත්, ඔබට පෙනෙන පරිදි, ආගම සැබවින්ම ඊජිප්තුව සමඟ ගැටුමේ ලක්ෂ්‍යයක් නොවීය, අවම වශයෙන් ග්‍රීක දෘෂ්ටිකෝණයකින්. ඔවුන්ට පොදු පදනමක් හඳුනා ගත හැකි අතර සෑම කෙනෙකුම අඩු වැඩි වශයෙන් එකම මිනිසුන්ට නමස්කාර කරන බව උපකල්පනය කළ හැකිය. රෝමවරුන් බලයේ සිටින කාලය වන විට මැසිඩෝනියානුවන් ඊජිප්තුවේ පාලනය භාරගෙන සිටි බව මතක තබා ගන්න, එබැවින්, මම අනුමාන කරන්නේ එයද ප්‍රශ්නයක් නොවන බවයි. වෙනත් සංස්කෘතීන් ගැන කුමක් කිව හැකිද? පර්සියානු අධිරාජ්‍යය සැබවින්ම සම්පූර්ණ ආගමික නිදහස ලබා දුන් අතර එය විශිෂ්ට වූ අතර ඊශ්‍රායෙල්වරුන් බැබිලෝනියන්ගේ පාලනයෙන් නිදහස් කිරීම සඳහා යුදෙව්-ක්‍රිස්තියානි සම්ප්‍රදාය තුළ ඔවුන් බෙහෙවින් ප්‍රශංසා කරනු ලැබේ. ඊට වෙනස්ව, රෝම අධිරාජ්‍යය අවධාරනය කළේ යුදෙව්වන් ඔවුන්ගේ දේවාලවල අධිරාජ්‍යයාගේ ප්‍රතිමා තැබිය යුතු බවත්, ඔවුන් එය ප්‍රතික්ෂේප කළ බවත්, එය යුද්ධයට තුඩු දුන් බවත්ය. නමුත් ඊට අමතරව රෝමානුවන් ද ඇතුළත් විය. පුරාණ ලෝකයේ යුදෙව් ආගමේ එක් ගැටලුවක් වූයේ එය එතරම් ඒකදේවවාදී වීමයි. අප ඉහත දුටු පරිදි මෙම බහුදේවවාදී සංස්කෘතීන් සියල්ලටම පොදු පදනමක් සොයාගත හැකි වූ අතර ඔවුන්ගේ ආගම්වල කිසිවක් වෙනත් අලුත් දෙවියෙකු සිටීම තහනම් කර නැත. නමුත් යුදෙව් ආගමට ගොස් අවධාරනය කරන්නේ ඔවුන්ගේ දෙවියන් එකම දෙවියන් බවත් අනෙක් සියල්ලන්ම වැරදි බවත්ය. නැතහොත්, අවම වශයෙන්, යුදෙව්වන්ට දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියෙහි වෙනත් දෙවිවරුන් නොසිටිය යුතුය. එබැවින් පැරණි ගිවිසුමේ වෙනත් ආගම්වල අය පිළිමවලට දරුවන් බිලි දුන් බවට කථාන්දර අඩංගු වන අතර, අන් සියල්ලන්ගේම බලයන් නොපවතින හෝ දුර්වල වන අතර දෙවියන්ගේ බලය සැබෑ බව පෙන්වන තරඟ. ඊට ප්‍රතිවිරුද්ධව, යුදෙව්/රෝම ඉතිහාසඥ ජොසීෆස් 1 වන සියවසේදී වාර්තාවක් ලිවීය, එය යුදෙව්වන් ද ඊජිප්තුවරුන් විසින් මනුෂ්‍ය බිලි පූජා සම්බන්ධයෙන් චෝදනා කරන බව අපට කියයි. මිනිස් බිලි පූජා [සැබවින්ම සිදු නොවූ] අවට!