[This past answer](_URL_1_) by /u/ThePsuedoMonkey might help:

 >  Think of an orbit as an energy system; at periapsis your orbital velocity is the highest (high kinetic energy) while at apoapsis your elevation is the highest (high potential energy), so a higher orbit requires more energy to get to. The Bi-Elliptic transfer exploits the Oberth Effect by using more ΔV in a lower orbit, which causes the propellant used during that burn to provide much more kinetic energy (KE=0.5mv2) than that of the first burn of a Hohmann transfer. If that gain in kinetic energy is greater than the additional energy needed for the other two burns (relative to the second burn of the Hohmann transfer) you will save a bit of your overall ΔV, but for that to happen your orbital velocity must be much lower during those two final burns, which requires a substantially higher transfer orbit.

 >  [Apparently](_URL_0_), the minimum theoretical orbital increase that the Bi-Elliptic is more efficient for would be a factor of just under 12 times higher (with an infinite transfer orbit), and closer to 13 times higher with a transfer orbit 40 times higher than the initial one (check page 318 for a cool graph). Keep in mind that the altitude that KSP gives you is relative to sea-level so you need to add the planetary radius to get your true orbit: e.g. starting at a 70km orbit above sea level on Kerbin (+600km radius) the lowest orbit a Bi-Elliptic would be more efficient for would be 8000km and the maximum transfer orbit ratio is 110 for that transfer (going to the very edge of Kerbins sphere of influence), so you can see that the Bi-Elliptic will not be frequently used in KSP.

[මෙම අතීත පිළිතුර](_URL_1_) /u/ThePsuedoMonkey විසින් උපකාර විය හැක: &gt; කක්ෂයක් බලශක්ති පද්ධතියක් ලෙස සිතන්න; periapsis වලදී ඔබේ කක්ෂීය ප්‍රවේගය ඉහළම (ඉහළ චාලක ශක්තිය) වන අතර apoapsis වලදී ඔබේ උන්නතාංශය ඉහළම (ඉහළ විභව ශක්තිය) වේ, එබැවින් ඉහළ කක්ෂයකට යාමට වැඩි ශක්තියක් අවශ්‍ය වේ. Bi-Elliptic මාරු කිරීම පහත් කක්ෂයක වැඩි ΔV භාවිතා කිරීමෙන් Oberth ආචරණය ප්‍රයෝජනයට ගනී, එමඟින් එම පිළිස්සීමේදී භාවිතා කරන ප්‍රචාලනය Hohmann මාරුවක පළමු පිළිස්සීමට වඩා බොහෝ චාලක ශක්තිය (KE=0.5mv2) ලබා දෙයි. චාලක ශක්තියේ එම ලාභය අනෙක් පිළිස්සුම් දෙක සඳහා අවශ්‍ය අතිරේක ශක්තියට වඩා වැඩි නම් (හෝමන් මාරුවේ දෙවන පිළිස්සීමට සාපේක්ෂව) ඔබ ඔබේ සමස්ත ΔV වලින් ටිකක් ඉතිරි කරයි, නමුත් ඒ සඳහා ඔබේ කක්ෂ ප්‍රවේගය බොහෝ විය යුතුය. එම අවසාන පිළිස්සීම් දෙක අතරතුර අඩු, සැලකිය යුතු ඉහළ හුවමාරු කක්ෂයක් අවශ්ය වේ. &gt; [පෙනෙන ලෙස](_URL_0_), Bi-Elliptic වඩාත් කාර්යක්ෂම වන අවම න්‍යායික කක්ෂීය වැඩි වීම 12 ගුණයකට වඩා අඩු (අසීමිත හුවමාරු කක්ෂයක් සමඟ) සහ මාරු කක්ෂයක් සමඟ 13 ගුණයකට ආසන්න සාධකයක් වනු ඇත. ආරම්භක එකට වඩා 40 ගුණයකින් වැඩි (සිසිල් ප්‍රස්ථාරයක් සඳහා 318 පිටුව පරීක්ෂා කරන්න). KSP ඔබට ලබා දෙන උන්නතාංශය මුහුදු මට්ටමට සාපේක්ෂ වන බව මතක තබා ගන්න, එබැවින් ඔබේ සැබෑ කක්ෂය ලබා ගැනීම සඳහා ග්‍රහලෝක අරය එකතු කළ යුතුය: උදා: මුහුදු මට්ටමේ සිට කිලෝමීටර 70 ක කක්ෂයකින් ආරම්භ වන Kerbin (+600km අරය) පහළම කක්ෂය a Bi-Elliptic වඩාත් කාර්යක්ෂම වනු ඇත්තේ 8000km වන අතර උපරිම හුවමාරු කක්ෂ අනුපාතය 110 වන අතර එම මාරුව සඳහා (Kerbins ගෝලයේ මායිම වෙත යාම), එබැවින් Bi-Elliptic නිතර භාවිතා නොවන බව ඔබට පෙනෙනු ඇත. කේ.එස්.පී.
