Charlemagne, at his death, ruled an Empire encompassing modern day France (sans Brittany), the Pyrenees, Austria, Switzerland, the low countries, the northern half of Italy, and the majority of modern Germany. After his death, his son Louis I came to power, then died leaving his three sons to divide up his Empire, which they did in 843 with the Treaty of Verdun. Charles the Bald was given West Francia (modern France without Provence or Brittany), Lothair (the eldest) was given a strip of land encompassing the low countries, Burgundy, Provence, and northern Italy, and Louis the German was given the eastern territories (East Francia). [Here](_URL_0_)'s a map to clarify things. East Francia and parts of Lotharingia developed into the Holy Roman Emperor.

The traditional dislike between the French and the Germans come from more recent sources (such as the Napoleonic wars, the Franco-Prussian war, and the two World Wars).
චාර්ලිමේන්, ඔහුගේ මරණයේදී, නූතන ප්‍රංශය (බ්‍රිටනි සැන්ස්), පිරනීස්, ඔස්ට්‍රියාව, ස්විට්සර්ලන්තය, පහත් රටවල්, ඉතාලියේ උතුරු අර්ධය සහ නූතන ජර්මනියේ බහුතරයක් ඇතුළත් අධිරාජ්‍යයක් පාලනය කළේය. ඔහුගේ මරණයෙන් පසු, ඔහුගේ පුත් ලුවී I බලයට පත් වූ අතර, පසුව ඔහුගේ පුතුන් තිදෙනා ඔහුගේ අධිරාජ්‍යය බෙදීමට ඉතිරි කර මිය ගිය අතර, ඔවුන් 843 දී වර්ඩුන් ගිවිසුම සමඟ සිදු කළහ. චාල්ස් ද බෝල්ඩ්ට බටහිර ෆ්‍රැන්සියා (ප්‍රොවෙන්ස් හෝ බ්‍රිටනි නොමැති නූතන ප්‍රංශය), ලෝතයාර් (වැඩිමහල්) ට පහත් රටවල්, බර්ගන්ඩි, ප්‍රොවෙන්ස් සහ උතුරු ඉතාලිය ආවරණය වන බිම් තීරුවක් ද, ජර්මානු ජාතික ලුවීට නැගෙනහිර ප්‍රදේශ ද ලබා දෙන ලදී ( නැගෙනහිර ෆ්‍රැන්සියා). [මෙහි](_URL_0_)&#39;s සිතියම දේවල් පැහැදිලි කිරීමට. නැඟෙනහිර ෆ්‍රැන්සියා සහ ලෝතරිංගියා හි කොටස් ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යයා බවට වර්ධනය විය. ප්‍රංශ සහ ජර්මානුවන් අතර සම්ප්‍රදායික අකමැත්ත පැමිණෙන්නේ වඩාත් මෑත මූලාශ්‍රවලින් (නැපෝලියන් යුද්ධ, ප්‍රංශ-ප්‍රෂියානු යුද්ධය සහ ලෝක යුද්ධ දෙක වැනි).