Well for one thing, observers were looking at what seemed to be building up to a massive scale conflict and Iraq's military was certainly nothing to sneeze at. 

We have the gift of hindsight and many today seem to consider Iraq's military forces as weak, incompetent or 'not standing a chance' against US/UN coalition forces both during the Gulf War and the subsequent invasion several years later.

This can be compared to the disingenuous but fairly popular idea that French military forces or Polish military forces were 'weak' because of the results of World War II. 

Admittedly, I am not expert on Iraq's military forces but I have some information that can provide some insight for you while we wait for someone more qualified to answer. In all honesty, I wrestled with whether or not I should post since my limited knowledge might not be able to fully answer all your questions, but since there hasn't been an answer yet, I'll try to fill the gap for now!

So what made Iraq's military seem a dangerous and capable enemy for the UN coalition forces??

**Well, for one thing Iraq had one of the largest standing armies in the world at the time of the conflict.** They theoretically could field upwards of a million personnel in their standing army and half again that many in various paramilitary groups. Of course, this was mainly on paper but it still stands that they drastically ramped up their conscription numbers and investment into the military, focusing on using any and all manpower they could find. 

And of course numbers don't mean everything, especially in a modern conflict, but the ability to maintain, supply, equip, and sustain an army of this size certainly meant something. If nothing else, Iraq had the sophistication of doctrine and infrastructure as well as command  &  control capability necessary to make such a large military work smoothly. 

**Iraq had also just come out of a long drawn out war with Iran.** There was no shortage of veterans and many of the officer corps leading Iraqi forces had cut their teeth in real actions during the Iran-Iraq War. Having a competent officer corps is essential for smooth operations. 

The special forces and paramilitary units were considered fairly significant shock units that were deeply loyal to the Ba'ath Party and had seen action during the Iran-Iraq War. They had been expanded and given better equipment and apparently US military analysts expected to fight them to fight fiercely and inflict casualties even in the face of their own probable horrendous casualties. 

And of course Iraq had tons of equipment. They had over 5000 tanks, close to 1000 combat aircraft, thousands of artillery pieces and thousands more of other various AFVs. Many of their vehicles were purchased from Chinese or Russia arms makers and they were not lacking in spare parts, ammunition, maintenance crews, or fuel. The Iraqi air force was not something they could just disregard as they had proven themselves more than capable flying many missions in previous conflicts and being well trained. 

**The key worry coalition forces probably had was the vast array of effective anti air weaponry that the Iraqi military had.** The Iraqi forces had plenty of anti aircraft artillery (AAA), SAMs, MANPADs, etc. and the extensive AA network posed major threats. 

**The other major worry for coalition forces was Iraq's notorious use of chemical weapons and SCUD missiles.** There was constant worry that Iraq would use one or both, the worst case scenario being SCUDs with chemical warheads. Iraqi SCUD launchers were incredibly difficult to locate and neutralize because they would operate mostly at night, 'shoot and scoot' and during the day would be hidden in extremely effective camouflage, under bridges, inside hardened bunkers, etc. 

All these things added together meant that coalition forces were expecting significant casualties, especially in losing air assets as well as fears of mass chemical attacks. 

So how did coalition forces inflict such a one sided loss on the Iraqi forces?

It can be summed up in three main things. 

**Air superiority** 

The initial air strikes that vastly reduced Iraqi ability to respond directly in the air paved the way for total aerial superiority over the skies in Kuwait. And because of the technology that the USAF fielded in stand off weaponry, it was able to negate much of the risk of flying into the extensive network of Iraqi AA defense. The effect of this cannot be overstated. Coalition air packages basically flew round the clock missions to constantly interdict Iraqi convoys, supply lines, command structures, and key infrastructure. 

By the end of the conflict, many Iraqi forces simply routed because of the effect of nonstop air bombardment on morale. Many had no personal way to strike back at the aircraft and it must have felt terrifying to feel so powerless against an enemy that could blow you away with almost certainty. 

**Information control**

Coalition forces had a massive advantage in battle intelligence over the Iraqis. Firstly, after air superiority was achieved, **air strikes immediately began to target known elements of the Iraqi command structure**. While the Iraqi military had a solid officer corps of upper ranking decision makers and generals, their lower rank officers were doctrinally inflexible and not prone to taking initiative. 

This meant targeting communications and command units a priority for coalition forces, so as to 'chop off the head' of the Iraqi forces. They predicted that without clear, effective coordination from above, many Iraqi units would have their combat effectiveness drop drastically. 

The other part of this was the integration of **GPS** as a standard for situational awareness and movement across the battlefield. This gave the coalition forces the ability to know in real time where their allies were and where Iraqi forces were situated, giving them the ability to track and engage enemy units at will. 

Meanwhile, Iraqi forces had to operate by maps, landmarks, and high command's coordination to figure out where they were and the location of enemy forces. 

And while we talk about GPS, the final big advantage for coalition forces was **technology**.

Along with GPS, US air force weaponry, avionics, and comms were simply much better than Iraqi technology. Laser guided munitions, radar missiles that eliminated SAMs, better radar, etc. 

Coalition tanks outclassed Iraqi tanks by a wide margin, which was more about the electronics than the thickness of armor or size of their barrels. 

For example, M1 Abrams had excellent sights and gun stabilizers, along with GPS and their comms net allowed them to engage Iraqi tanks at distance and speed. Iraqi armor brigades were overwhelmed. 

So yes, people were very surprised that there weren't a great deal more coalition casualties and they seemed to beat the Iraqis 'easily'. 

Hopefully someone more informed than I comes along soon!
එක් කරුණක් නම්, නිරීක්ෂකයින් බලා සිටියේ දැවැන්ත පරිමාණ ගැටුමක් දක්වා ගොඩනැගෙමින් තිබූ දේ දෙස වන අතර ඉරාකයේ මිලිටරිය නිසැකවම කිවිසුම් යාමට කිසිවක් නොතිබුණි. අපට ආපසු හැරී බැලීමේ තෑග්ගක් ඇති අතර අද බොහෝ දෙනෙක් ගල්ෆ් යුද්ධයේදී සහ වසර කිහිපයකට පසුව සිදු වූ ආක්‍රමණයේදී එක්සත් ජනපද/එක්සත් ජාතීන්ගේ සභාග හමුදාවන්ට එරෙහිව ඉරාකයේ හමුදා දුර්වල, අදක්ෂ හෝ &#39;අවස්ථාවක් නොමැති&#39; ලෙස සලකන බව පෙනේ. මෙය දෙවන ලෝක යුද්ධයේ ප්‍රතිඵල නිසා ප්‍රංශ හමුදා හෝ පෝලන්ත හමුදා බල &#39;දුර්වල&#39; වූ බවට වූ අවිචාරවත් නමුත් තරමක් ජනප්‍රිය අදහස හා සැසඳිය හැක. මම ඉරාකයේ මිලිටරි හමුදාවන් පිළිබඳ විශේෂඥයෙකු නොවන බව පිළිගත හැකි නමුත් පිළිතුරු දීමට වඩා සුදුසුකම් ඇති අයෙකු බලා සිටින අතරතුර ඔබට යම් අවබෝධයක් ලබා දිය හැකි තොරතුරු කිහිපයක් මා සතුව ඇත. අවංකවම, මගේ සීමිත දැනුමට ඔබේ සියලු ප්‍රශ්නවලට සම්පුර්ණයෙන්ම පිළිතුරු දීමට නොහැකි විය හැකි බැවින් මම පළ කළ යුතුද නැද්ද යන්න සමඟ පොරබැදුවෙමි, නමුත් තවමත් පිළිතුරක් නොමැති නිසා, මම දැනට එම අඩුව පිරවීමට උත්සාහ කරමි! එසේනම් ඉරාක හමුදාව එක්සත් ජාතීන්ගේ සභාග හමුදාවන්ට භයානක සහ දක්ෂ සතුරෙකු ලෙස පෙනී ගියේ කුමක් නිසාද ?? **හොඳයි, එක දෙයක් නිසා ගැටුම ඇති වන විට ඉරාකයට ලෝකයේ විශාලතම ස්ථාවර හමුදාවක් තිබුණි.** ඔවුන්ට න්‍යායාත්මකව මිලියනයකට වඩා වැඩි පිරිසක් ඔවුන්ගේ ස්ථාවර හමුදාවට සහ අඩක් පමණ විවිධ පැරාමිලිටරි කණ්ඩායම්වලට ඇතුළත් කළ හැකිය. ඇත්ත වශයෙන්ම, මෙය ප්‍රධාන වශයෙන් කඩදාසි මත වූ නමුත් තවමත් ඔවුන් තම බලහත්කාරයෙන් බඳවා ගැනීමේ අංක සහ හමුදාවට ආයෝජනය කර ඇති අතර, ඔවුන්ට සොයාගත හැකි ඕනෑම සහ සියලු මිනිස් බලය භාවිතා කිරීම කෙරෙහි අවධානය යොමු කර ඇත. ඇත්ත වශයෙන්ම සංඛ්‍යා යනු සෑම දෙයක්ම නොවේ, විශේෂයෙන් නූතන ගැටුමකදී, නමුත් මෙම ප්‍රමාණයේ හමුදාවක් නඩත්තු කිරීමට, සැපයීමට, සන්නද්ධ කිරීමට සහ පවත්වා ගැනීමට ඇති හැකියාව නිසැකවම යමක් අදහස් කරයි. අන් කිසිවක් නොවේ නම්, ඉරාකයට මෙතරම් විශාල මිලිටරි කාර්යයක් සුමටව සිදු කිරීමට අවශ්‍ය මූලධර්ම හා යටිතල පහසුකම් මෙන්ම අණ සහ පාලන හැකියාව ද තිබුණි. **ඉරානය සමඟ දිගුකාලීන යුද්ධයකින් ඉරාකය ද එළියට පැමිණ තිබුණේ ය.** ප්‍රවීණයන්ගේ හිඟයක් නොතිබූ අතර ඉරාක හමුදා ප්‍රමුඛ බොහෝ නිලධාරි බළකාය ඉරාන-ඉරාක යුද්ධයේදී සැබෑ ක්‍රියාවන්හි දත් කපා ඇත. සුමට මෙහෙයුම් සඳහා දක්ෂ නිලධාරි බලකායක් තිබීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. විශේෂ බලකායන් සහ පැරාමිලිටරි ඒකක සැලකිය යුතු කම්පන ඒකක ලෙස සලකනු ලැබූ අතර ඒවා බාත් පක්ෂයට ගැඹුරින් පක්ෂපාතී වූ අතර ඉරාන-ඉරාක යුද්ධයේදී ක්‍රියාත්මක විය. ඔවුන් පුළුල් කර වඩා හොඳ උපකරණ ලබා දී ඇති අතර පෙනෙන විදිහට එක්සත් ජනපද මිලිටරි විශ්ලේෂකයින් ඔවුන් සමඟ දරුණු ලෙස සටන් කිරීමට සහ ඔවුන්ගේම විය හැකි බිහිසුණු තුවාල හමුවේ පවා ජීවිත හානි සිදු කිරීමට අපේක්ෂා කළහ. ඇත්ත වශයෙන්ම ඉරාකයේ උපකරණ ටොන් ගණනක් තිබුණා. ඔවුන් සතුව ටැංකි 5000කට අධික ප්‍රමාණයක්, සටන් ගුවන් යානා 1000කට ආසන්න ප්‍රමාණයක්, කාලතුවක්කු දහස් ගණනක් සහ තවත් විවිධ AFVs දහස් ගණනක් තිබුණි. ඔවුන්ගේ වාහන බොහොමයක් චීන හෝ රුසියාවේ ආයුධ නිෂ්පාදකයින්ගෙන් මිලදී ගෙන ඇති අතර ඒවාට අමතර කොටස්, පතොරම්, නඩත්තු කාර්ය මණ්ඩලය හෝ ඉන්ධන හිඟ නොවීය. ඉරාක ගුවන් හමුදාව ඔවුන්ට නොසලකා හැරිය හැකි දෙයක් නොවීය, මන්ද ඔවුන් පෙර ගැටුම් වලදී බොහෝ මෙහෙයුම් පියාසර කිරීමට සහ හොඳින් පුහුණු වී ඇති බව ඔප්පු කර ඇත. ** සභාග හමුදාවන්ට ඇති ප්‍රධාන කනස්සල්ල බොහෝ විට ඉරාක හමුදාව සතුව තිබූ ඵලදායි ගුවන් විරෝධී අවි ආයුධ විශාල ප්‍රමාණයක් විය හැකිය.** ඉරාක හමුදාවන්ට ගුවන් යානා නාශක කාලතුවක්කු (AAA), SAM, MANPAD යනාදිය සහ පුළුල් AA ජාලය ඕනෑ තරම් තිබුණි. විශාල තර්ජන එල්ල කළේය. ** සභාග හමුදා සඳහා ඇති අනෙක් ප්‍රධාන කනස්සල්ල වූයේ ඉරාකයේ කුප්‍රකට රසායනික අවි සහ SCUD මිසයිල භාවිතයයි.** ඉරාකය එකක් හෝ දෙකම භාවිතා කරනු ඇතැයි නිරන්තර කනස්සල්ලක් ඇති විය, නරකම අවස්ථාව වන්නේ රසායනික යුධ හිස් සහිත SCUD ය. ඉරාක SCUD දියත් කිරීම් බොහෝ දුරට රාත්‍රියේ ක්‍රියාත්මක වන නිසාත්, &#39;වෙඩි තැබීමට සහ ස්කූට්&#39; කිරීමටත්, දිවා කාලයේදී ඉතා ඵලදායී සැඟවුණු, පාලම් යට, දැඩි වූ බංකර තුළත් සැඟවී ඇති නිසා ඒවා ස්ථානගත කිරීම සහ උදාසීන කිරීම ඇදහිය නොහැකි තරම් දුෂ්කර විය. විශේෂයෙන්ම ගුවන් වත්කම් අහිමි වීම මෙන්ම මහා රසායනික ප්‍රහාර පිලිබඳ බිය නිසා සභාග හමුදා සැලකිය යුතු හානියක් අපේක්ෂා කරන බව. එසේ නම් හවුල් හමුදා ඉරාක හමුදාවන්ට මෙතරම් ඒක පාර්ශවීය පාඩුවක් සිදු කළේ කෙසේද? එය ප්‍රධාන කරුණු තුනකින් සාරාංශ කළ හැක. **ගුවන් විශිෂ්ටත්වය** ඉරාකයට සෘජුවම වාතය තුළ ප්‍රතිචාර දැක්වීමේ හැකියාව විශාල වශයෙන් අඩු කළ ආරම්භක ගුවන් ප්‍රහාර කුවේටයේ අහසට ඉහළින් සම්පූර්ණ ගුවන් විශිෂ්ටත්වයට මග පෑදීය. තවද USAF අවි ආයුධවලින් ඉවත්ව සිටි තාක්‍ෂණය නිසා ඉරාක AA ආරක්‍ෂාවේ විස්තීර්ණ ජාලයට පියාසර කිරීමේ අවදානම බොහෝ ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට එය සමත් විය. මේකේ බලපෑම කියලා නිම කරන්න බෑ. සන්ධාන ගුවන් පැකේජ මූලික වශයෙන් ඉරාක රථ පෙළ, සැපයුම් මාර්ග, විධාන ව්‍යුහයන් සහ ප්‍රධාන යටිතල පහසුකම් නිරන්තරයෙන් අවහිර කිරීම සඳහා පැය 24 පුරාම මෙහෙයුම් සිදු කළේය. ගැටුමේ අවසානය වන විට, නොනවතින ගුවන් බෝම්බ හෙලීමේ චිත්ත ධෛර්යය මත ඇති වූ බලපෑම නිසා බොහෝ ඉරාක හමුදා සරලවම පරාජයට පත් විය. බොහෝ දෙනෙකුට ගුවන් යානයට ප්‍රහාර එල්ල කිරීමට පුද්ගලික ක්‍රමයක් නොතිබූ අතර නිසැකවම ඔබව විනාශ කළ හැකි සතුරෙකුට එරෙහිව එතරම් බල රහිත බවක් දැනීම බියජනක බවක් දැනෙන්නට ඇත. **තොරතුරු පාලනය** ඉරාකයින්ට වඩා සටන් බුද්ධි අංශයේ හවුල් හමුදාවන්ට විශාල වාසියක් තිබුණි. පළමුව, ගුවන් විශිෂ්ටත්වය අත්පත් කර ගැනීමෙන් පසු, ** ගුවන් ප්‍රහාර වහාම ඉරාක අණදෙන ව්‍යුහයේ දන්නා අංග ඉලක්ක කිරීමට පටන් ගත්තේය. ඉරාක හමුදාවට ඉහළ ශ්‍රේණියේ තීරණ ගන්නන් සහ ජෙනරාල්වරුන්ගෙන් සමන්විත ශක්තිමත් නිලධාරී බලකායක් සිටි අතර, ඔවුන්ගේ පහළ නිලයේ නිලධාරීන් මූලධර්මාත්මකව නම්‍යශීලී වූ අතර මූලිකත්වය ගැනීමට නැඹුරු නොවීය. මෙයින් අදහස් කළේ ඉරාක හමුදාවන්ගේ &#39;හිස කපා දැමීම&#39; සඳහා සන්ධාන හමුදා සඳහා ප්‍රමුඛතාවයක් වන සන්නිවේදන සහ අණදෙන ඒකක ඉලක්ක කර ගැනීමයි. ඉහලින් පැහැදිලි, ඵලදායි සම්බන්ධීකරණයකින් තොරව බොහෝ ඉරාක ඒකකවල ඔවුන්ගේ සටන් කාර්යක්ෂමතාව තියුනු ලෙස පහත වැටෙනු ඇතැයි ඔවුහු අනාවැකි පළ කළහ. මෙහි අනෙක් කොටස නම් තත්ත්‍ව දැනුවත් කිරීම සහ සටන් බිම හරහා ගමන් කිරීම සඳහා ප්‍රමිතියක් ලෙස **GPS** ඒකාබද්ධ කිරීමයි. මෙමගින් සභාග හමුදාවන්ට ඔවුන්ගේ මිත්‍ර පාක්ෂිකයින් සිටින්නේ කොතැනද සහ ඉරාක හමුදා පිහිටා ඇත්තේ කොතැනද යන්න තත්‍ය කාලීනව දැනගැනීමේ හැකියාව ලබා දුන් අතර, සතුරු ඒකක අභිමතය පරිදි ලුහුබැඳීමේ සහ සම්බන්ධ කර ගැනීමේ හැකියාව ඔවුන්ට ලබා දුන්නේය. මේ අතර, ඉරාක හමුදාවන්ට ඔවුන් සිටින ස්ථානය සහ සතුරු හමුදාවන් සිටින ස්ථානය සොයා ගැනීමට සිතියම්, බිම් සලකුණු සහ ඉහළ අණදෙන නිලධාරීන්ගේ සම්බන්ධීකරණයෙන් ක්‍රියා කිරීමට සිදු විය. අපි GPS ගැන කතා කරන අතරේ, සභාග බලවේග සඳහා අවසාන විශාල වාසිය වූයේ **තාක්ෂණය**. ජීපීඑස් සමඟින්, එක්සත් ජනපද ගුවන් හමුදා ආයුධ, ගුවන් යානා සහ කොමස් ඉරාක තාක්‍ෂණයට වඩා බෙහෙවින් හොඳ විය. ලේසර් මඟ පෙන්වන යුධෝපකරණ, SAM ඉවත් කළ රේඩාර් මිසයිල, වඩා හොඳ රේඩාර් යනාදිය. සභාග ටැංකි ඉරාක ටැංකි පුළුල් ආන්තිකයකින් අභිබවා ගිය අතර එය සන්නාහයේ ඝණකම හෝ ඒවායේ බැරල්වල ප්‍රමාණයට වඩා ඉලෙක්ට්‍රොනික උපකරණ ගැන වැඩි විය. උදාහරණයක් ලෙස, M1 Abrams සතුව විශිෂ්ට දර්ශන සහ තුවක්කු ස්ථායීකාරක තිබූ අතර, GPS සහ ඔවුන්ගේ කොමස් ජාලය ඔවුන්ට දුරින් සහ වේගයෙන් ඉරාක ටැංකි සම්බන්ධ කර ගැනීමට ඉඩ ලබා දුන්නේය. ඉරාක සන්නද්ධ බලකායන් යටපත් විය. ඉතින් ඔව්, තවත් විශාල සන්ධාන හානියක් සිදු නොවීම ගැන මිනිසුන් පුදුමයට පත් වූ අතර ඔවුන් ඉරාකයින්ට &#39;පහසුවෙන්&#39; පහර දුන් බවක් පෙනෙන්නට තිබුණි. මට වඩා දැනුවත් කෙනෙක් ඉක්මනින් එයි කියලා බලාපොරොත්තු වෙනවා!