So this is neat because birds are also the phylogenetically youngest of the tetrapods.  The big reason is that birds, by virtue of flying, opened up a mostly unexploited niche (habitat) space that they could fill without competition.  They could then partition this new habitat leading to speciation (in a process very similar to the cichlids in lake Malawi).

Additionally, the ability to fly allowed them to colonize islands without large predators and to escape predation by simply being out of reach.  This released selective pressure on camouflage and is in part why birds are some of the most colorful and ornate tetrapods.  Color and plumage were then reinforced through sexual selection, again leading to speciation.
එබැවින් මෙය පිළිවෙලට ඇත්තේ කුරුල්ලන් ද ටෙට්‍රාපොඩ් වල ෆයිලොජෙනටික් ලෙස බාලම බැවිනි. විශාල හේතුව නම්, කුරුල්ලන්, පියාසර කිරීමේ හැකියාවෙන්, තරඟයකින් තොරව පිරවිය හැකි බොහෝ දුරට සූරාකෑමට ලක් නොවූ නිකේතනයක් (වාසස්ථාන) විවෘත කිරීමයි. එවිට ඔවුන්ට මෙම නව වාසභූමිය බෙදා වෙන් කළ හැකි අතර එය විශේෂීකරණයට මග පාදයි (මලාවි විලෙහි ඇති සිච්ලිඩ් වලට බෙහෙවින් සමාන ක්‍රියාවලියකදී). මීට අමතරව, පියාසර කිරීමේ හැකියාව නිසා විශාල විලෝපිකයන් නොමැතිව දූපත් යටත් විජිතයක් බවට පත් කිරීමට සහ ළඟා විය නොහැකි ලෙස ගොදුරු වීමෙන් බේරීමට ඔවුන්ට හැකි විය. මෙය සැඟවීම මත වරණීය පීඩනය මුදා හරින අතර කුරුල්ලන් වඩාත් වර්ණවත් සහ විසිතුරු ටෙට්‍රාපොඩ් සමහරක් වන්නේ මන්ද යන්නයි. පසුව ලිංගික තේරීම හරහා වර්ණය සහ පිහාටු ශක්තිමත් කරන ලද අතර, නැවතත් විශේෂීකරණයට මග පාදයි.