The space between two points grows.  Literally the space between them. It's not expanding *into* anything, and therefore the edge of space never becomes an issue.

The space between the Milky Way and the next Galaxy (in this case, Andromeda) literally grows.  It just grows a very small amount.  On a solar system-scale, the effect can be ignored. On a Galactic scale, it's negligible.  Even on an *intergalactic* scale the space that gets added between galaxies is miniscule.  But over the scale of the universe, over a long enough period of time and between objects on opposite sides of the observable universe... the effect is really quite large. 

So the answer to your question is that space itself grows larger over time. 
ස්ථාන දෙකක් අතර අවකාශය වර්ධනය වේ. වචනාර්ථයෙන් ඔවුන් අතර අවකාශය. එය *කිසිමකට* ප්‍රසාරණය නොවන අතර එම නිසා අවකාශයේ මායිම කිසිවිටෙක ප්‍රශ්නයක් නොවේ. ක්ෂීරපථය සහ ඊළඟ ගැලැක්සිය (මෙම අවස්ථාවේදී, ඇන්ඩ්‍රොමීඩා) අතර අවකාශය වචනාර්ථයෙන් වර්ධනය වේ. එය වර්ධනය වන්නේ ඉතා කුඩා ප්‍රමාණයකි. සෞරග්රහ මණ්ඩලයේ පරිමාණයෙන්, බලපෑම නොසලකා හැරිය හැක. මන්දාකිණි පරිමාණයෙන් එය නොසැලකිය හැකිය. අන්තර් චක්‍රාවාටික* පරිමාණයකින් වුවද මන්දාකිණි අතර එකතු වන අවකාශය ඉතා කුඩාය. නමුත් විශ්වයේ පරිමාණය මත, ප්රමාණවත් තරම් දිගු කාලයක් පුරා සහ නිරීක්ෂණය කළ හැකි විශ්වයේ ප්රතිවිරුද්ධ පැතිවල ඇති වස්තූන් අතර... බලපෑම ඇත්තෙන්ම තරමක් විශාලය. එබැවින් ඔබේ ප්‍රශ්නයට පිළිතුර නම් අවකාශය කාලයත් සමඟ විශාල වන බවයි. 