Marketers, mainly. Most of the time, you get a steady drip-drip-drip of people being born every year; there's about as many 7 year olds as 5 year olds or 9 year olds or whatever. 

But the World Wars, particularly WWII, fucked that up: All over the world, the young people who would normally be getting married and having their first kids weren't, because the young guys were in the army and times were tough, so even people who were married put off having kids if they could. Then the war ends and all of a sudden you had like 6 years worth of kids being born at once. That changes things up: You have to build bigger schools, bigger toy stores, more cribs and braces and so forth all at once. That forced the people who sell stuff to pay particular attention to what was going on with young people, because they knew that in, say, a couple year's time there was going to be 6x the normal demand for bicycles or prom dresses or whatever. So they started doing more advertising aimed at young people, more TV shows and movies and books specifically aimed at young people and so on, all through the years. Young people are pretty much always rebellious in their late teens early 20s; but when you have six times the normal number of them at once all that rebellious energy can cause much more profound changes in society than it normally does. Viola: The 60s.

So it wasn't until the baby boom came around that people really started paying attention to the idea of generations as an important thing. 

By the time the boomer wave was passing into adulthood marketers were used to this idea that people the same age as each other have the same types of ideas and desires, and that those desires are different from those of their parents and so they know they'll have to adapt themselves. (Technological change helps too.) They're the ones whose bottom lines are affected, and they're the ones who pay attention to all this stuff and write most of the BS you see about how generation whatever thinks about the world. 
අලෙවිකරුවන්, ප්රධාන වශයෙන්. බොහෝ විට, ඔබ සෑම වසරකම උපත ලබන මිනිසුන්ගේ ස්ථාවර බිංදු බිංදු ලබා ගනී; අවුරුදු 7 ක් වයස අවුරුදු 5 ක් හෝ අවුරුදු 9 ක් හෝ වෙනත් ඕනෑම දෙයක් දක්වා බොහෝ දෙනෙක් සිටිති. නමුත් ලෝක යුද්ධ, විශේෂයෙන් දෙවන ලෝක යුද්ධය, එය කෙළෙසා දැමීය: ලොව පුරා, සාමාන්‍යයෙන් විවාහ වී ඔවුන්ගේ පළමු දරුවන් සිටින තරුණයින් එසේ නොවීය, මන්ද තරුණයින් හමුදාවේ සිටි නිසාත් කාලය දුෂ්කර වූ නිසාත් ය. විවාහ වූ අය හැකි නම් දරුවන් ලැබීම කල් දමති. එතකොට යුද්දේ ඉවර වෙලා එකපාරටම අවුරුදු 6කට වගේ ළමයි එකපාර ඉපදිලා. එය දේවල් වෙනස් කරයි: ඔබට විශාල පාසල්, විශාල සෙල්ලම් බඩු වෙළඳසැල්, තවත් තොටිල්ලක් සහ වරහන් සහ යනාදිය එකවර ගොඩනගා ගත යුතුය. තරුණයින් සමඟ සිදුවන දේ ගැන විශේෂ අවධානයක් යොමු කිරීමට බඩු විකුණන පුද්ගලයින්ට බල කෙරුනේ, වසර කිහිපයකින්, බයිසිකල් හෝ ප්‍රොම් ඇදුම් හෝ වෙනත් ඕනෑම දෙයක් සඳහා සාමාන්‍ය ඉල්ලුම මෙන් 6 ගුණයක් වැඩි වන බව ඔවුන් දන්නා බැවිනි. එබැවින් ඔවුන් වසර ගණනාවක් පුරා තරුණයින් ඉලක්ක කර ගනිමින් වැඩි ප්‍රචාරණ කටයුතු කිරීමට පටන් ගත්හ, තවත් රූපවාහිනී වැඩසටහන් සහ චිත්‍රපට සහ විශේෂයෙන් තරුණයින් ඉලක්ක කරගත් පොත් සහ යනාදිය. යොවුන් වියේ පසුවන 20 ගණන්වල මුල් භාගයේදී යෞවනයන් බොහෝ දුරට කැරලිකාර ය; නමුත් ඔබ සතුව සාමාන්‍ය සංඛ්‍යාව මෙන් හය ගුණයක් එකවර ඇති විට එම කැරලිකාර ශක්තිය සමාජයේ සාමාන්‍යයට වඩා බොහෝ ගැඹුරු වෙනස්කම් ඇති කළ හැකිය. Viola: 60 දශකය. ඒ නිසා පරම්පරා වැදගත් දෙයක් ලෙස මිනිසුන් ඇත්තටම අවධානය යොමු කිරීමට පටන් ගත්තේ ළදරු උත්පාතය පැමිණි පසුවය. බූමර් රැල්ල වැඩිහිටි වියට පා තබන කාලය වන විට අලෙවිකරුවන් මෙම අදහසට පුරුදු වී සිටියේ එකම වයසේ සිටින පුද්ගලයින්ට එකම ආකාරයේ අදහස් සහ ආශාවන් ඇති බවත්, එම ආශාවන් ඔවුන්ගේ දෙමව්පියන්ගේ ඒවාට වඩා වෙනස් බවත්, එබැවින් ඔවුන් ඔවුන් දන්නා බවත්ය. තමන් අනුගත විය යුතුය. (තාක්ෂණික වෙනස්වීම් ද උපකාරී වේ.) ඔවුන්ගේ යටි පෙළට බලපාන්නේ ඔවුන් වන අතර, මේ සියල්ල කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන අතර, ලෝකය ගැන කුමන පරම්පරාවක් සිතන ආකාරය ගැන ඔබ දකින BS බොහෝමයක් ලියන්නේ ඔවුන් ය. 