It depends where it is.

Sometimes it's possible to see bad weather visually - large cumulus clouds are nearly always turbulent. Other times it shows up on the weather radar - a device which sends out a radar signal that bounces off of water droplets and shows how big the droplets are.

Clear Air Turbulence is the one that's most hard to spot. Mostly, pilots rely on reports from other pilots ahead of them on the same route. This is especially true on routes like the North Atlantic, where communication with Air Traffic Control is difficult. In other, more populated areas, Air Traffic Control might collate information from pilots.

And finally, there is often turbulence near the ground, either due to the wind being mixed up as it blows across trees, buildings or mountains, or due to the thermal effect of the sun heating the ground, and the ground heating the lowest layer of air, which then starts to rise. But usually you'd have your seatbelts on for take-off or landing anyway, so no special action is required to warn you of that.
එය කොතැනද යන්න මත රඳා පවතී. සමහර විට අයහපත් කාලගුණය දෘශ්‍යමය වශයෙන් දැකිය හැකිය - විශාල සමුච්චිත වලාකුළු සෑම විටම පාහේ කැළඹිලි සහිත වේ. වෙනත් අවස්ථාවලදී එය කාලගුණ රේඩාර් මත පෙන්වයි - ජල බිඳිති වලින් ඉවතට පැනීම සහ ජල බිඳිති කොතරම් විශාලද යන්න පෙන්වන රේඩාර් සංඥාවක් යවන උපකරණයකි. Clear Air Turbulence යනු හඳුනා ගැනීමට අපහසුම එකකි. බොහෝ දුරට, නියමුවන් එම මාර්ගයේම ඉදිරියෙන් සිටින අනෙකුත් ගුවන් නියමුවන්ගේ වාර්තා මත විශ්වාසය තබයි. මෙය විශේෂයෙන්ම සත්‍ය වන්නේ උතුරු අත්ලාන්තික් සාගරය වැනි මාර්ගවල වන අතර එහිදී ගුවන් ගමනාගමන පාලනය සමඟ සන්නිවේදනය අපහසු වේ. වෙනත්, වැඩි ජනාකීර්ණ ප්‍රදේශවල, ගුවන් ගමනාගමන පාලනය ගුවන් නියමුවන්ගෙන් තොරතුරු එකතු කළ හැකිය. අවසාන වශයෙන්, බොහෝ විට පොළව ආසන්නයේ කැළඹීමක් ඇති වේ, එක්කෝ ගස්, ගොඩනැගිලි හෝ කඳු හරහා හමන සුළඟ මිශ්‍ර වීම නිසා හෝ සූර්යයා පොළව රත් කිරීමේ තාප බලපෑම නිසා සහ පොළව පහළම තට්ටුව රත් කරයි. වාතය, පසුව ඉහළ යාමට පටන් ගනී. නමුත් සාමාන්‍යයෙන් ඔබ ගුවන්ගත වීමට හෝ ගොඩබෑම සඳහා ඔබේ ආසන පටි පැළඳ සිටිනු ඇත, එබැවින් ඒ පිළිබඳව ඔබට අනතුරු ඇඟවීමට විශේෂ ක්‍රියාමාර්ගයක් අවශ්‍ය නොවේ.