It seems hard to believe now, especially after Ceausescu clung by his fingernails to power while the rest of Eastern Europe turned away from Communism, but during the seventies and eighties he had a reputation as something of a pro-Western (or at least not stridently anti-Western) "reformer" who worked hard to cultivate ties with the United States, Britain and other non-Communist powers.

His own propaganda films made sure to show he and Elena hobnobbing with the likes of Richard Nixon and Pierre Trudeau, and riding in Queen Elizabeth's carriage.  Meanwhile, Romania entered into seemingly lucrative business deals with Western nations, like building French Citroen automobiles under license and buying aircraft from Britain (and then trying to pay for them with strawberries).  They even sent a team to the 1984 summer Olympics, defying the Soviet-led boycott.

I'm not so sure about his country's ties with Israel, buy they would appear to fit this pattern.
නැගෙනහිර යුරෝපයේ සෙසු රටවල් කොමියුනිස්ට්වාදයෙන් ඈත් වෙද්දී, විශේෂයෙන්ම සියුසෙස්කු සිය නියපොතුවලින් බලයට ඇලී සිටීමෙන් පසුව, හැත්තෑව සහ අසූව දශකය තුළ ඔහු බටහිර ගැති (නැතහොත් අඩුම තරමින් දැඩි ලෙස නොවේ) ලෙස කීර්තියක් අත්කර ගත් බව දැන් විශ්වාස කිරීමට අපහසු බව පෙනේ. බටහිර විරෝධී) &quot;ප්‍රතිසංස්කරණවාදියෙකු&quot; එක්සත් ජනපදය, බ්‍රිතාන්‍යය සහ අනෙකුත් කොමියුනිස්ට් නොවන බලවතුන් සමඟ සබඳතා ගොඩනඟා ගැනීමට වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කළේය. ඔහුගේම ප්‍රචාරක චිත්‍රපට ඔහු සහ එලේනා රිචඩ් නික්සන් සහ පියරේ ටෘඩෝ වැනි අය සමඟ විනෝද වන බවත් එලිසබෙත් රැජිනගේ කරත්තයේ නැගී සිටින බවත් පෙන්වීමට වග බලා ගත්හ. මේ අතර, රුමේනියාව බටහිර ජාතීන් සමඟ පෙනෙන පරිදි ලාභදායී ව්‍යාපාරික ගනුදෙනුවලට එළැඹිණි, බලපත්‍ර යටතේ ප්‍රංශ සිට්‍රෝන් මෝටර් රථ තැනීම සහ බ්‍රිතාන්‍යයෙන් ගුවන් යානා මිලදී ගැනීම (පසුව ඒවා ස්ට්‍රෝබෙරි වලින් ගෙවීමට උත්සාහ කිරීම). ඔවුන් 1984 ගිම්හාන ඔලිම්පික් උළෙලට කණ්ඩායමක් යැවූයේ, සෝවියට් නායකත්වයෙන් යුත් වර්ජනය නොතකමිනි. ඊශ්‍රායලය සමඟ ඔහුගේ රටේ සබඳතා ගැන මට එතරම් විශ්වාසයක් නැත, ඒවා මෙම රටාවට ගැළපෙන බව පෙනේ.