Korean and Japanese are both *language isolates*, that is, languages not provably related to any other language. Okay, recently a dialect of Japanese has been moved to related language, but so far there are no ties between Korean and Japanese. A proposed Altaic superfamily would still leave them less connected than Gaelic and Sanskrit.

So your mind is messing with you.

What you may be hearing is a little sprachbund effect, where disparate languages approach each other because a lot of people use both. This usually shows up in vocabulary borrowing, so it shows how slight the sprachbund is in that you heard nothing reasonable.

You see, Korea was part of the Japanese Empire from the later 1890s, ending the Joseon Dynasty's rule, until the end of WWII. So they had half a century of Japanese influence, but of a hostile memory, so they may have purged any borrowings.
කොරියානු සහ ජපන් යන දෙකම *භාෂා හුදකලා වේ*, එනම් භාෂා වෙනත් කිසිදු භාෂාවකට සම්බන්ධ නොවේ. හරි, මෑතකදී ජපන් භාෂාවේ උපභාෂාවක් අදාළ භාෂාවට ගෙන ගොස් ඇත, නමුත් මෙතෙක් කොරියානු සහ ජපන් අතර සබඳතා නොමැත. යෝජිත ඇල්ටයික් සුපිරි පවුලක් තවමත් ඔවුන් Gaelic සහ Sanskrit වලට වඩා අඩු සම්බන්ධයක් ඉතිරි කරයි. එබැවින් ඔබේ මනස ඔබ සමඟ පටලවා ගනී. ඔබට ඇසෙන්නේ කුඩා ස්ප්‍රාච්බන්ඩ් ප්‍රයෝගයකි, එහිදී බොහෝ අය මේ දෙකම භාවිතා කරන නිසා අසමාන භාෂා එකිනෙකාට ළඟා වේ. මෙය සාමාන්‍යයෙන් වාග්මාලා ණය ගැනීමේදී පෙන්නුම් කරයි, එබැවින් ඔබට සාධාරණ කිසිවක් අසන්නට නොලැබුණු ස්ප්‍රාච්බන්ඩ් කෙතරම් සුළුද යන්න පෙන්වයි. ඔබට පෙනෙනවා, කොරියාව 1890 ගණන්වල අග භාගයේ සිට ජොසොන් රාජවංශයේ පාලනය අවසන් කරමින්, දෙවන ලෝක යුද්ධයේ අවසානය දක්වා ජපන් අධිරාජ්‍යයේ කොටසක් විය. ඒ නිසා ඔවුන්ට අඩ සියවසක ජපන් ආභාසයක් තිබුණත් සතුරු මතකයක් තිබුණා, ඒ නිසා ඔවුන් යම් ණය ගැනීම් ඉවත් කරන්න ඇති.