One thing you have to keep in mind about the Nazis is that from fairly early on they began a program of "coordination" which made sure that practically all organizations that had any sort of state connection were rearranged along very linearly hierarchical lines of authority, ultimately leading towards people at the top who were very loyal to the Nazi party line. The university system, then as now (I believe) was a form of civil service employment, operated by the state. So it underwent this kind of "coordination" as well. This included, among other "reforms," the immediate firing of all "non-Aryan" faculty with the Law for the Restoration of the Professional Civil Service in 1933, and meant further than Party officials had direct connections to the operation of universities and departments.

There was very little room for academic discussion of much of anything that had political implications, and what had political implications could be a moving target (some, like anthropology, were obviously related to the Nazi political platform; some, like physics, were not but could be tied into it). There was an enforced conformity with the ideals of the Nazi state, and this enforcement could take many forms, from the very direct (losing jobs, choice of new hires, etc.) to the very indirect (many of the German university student groups were very pro-Nazi and would hold rallies, protests, and the like regarding what was taught). 

The case of German physics is one of the most famous examples of this but also one of the most popularly misunderstood. The basics of the story is this: a number of German physicists had, especially since WWI, campaigned to return to a "true" German physics of hard empiricism and experimentalism, rejecting the more abstract physics that was popular in the UK and had many connections with German Jewish physicists. (A connection created out of the circumstances of prejudice — the best physics positions were experimentalist positions and as such routinely denied to Jews. Theoretical physics was originally less prestigious and thus was a place where a Jewish scholar could thrive. By the 1930s the prestige had shifted.) Some of these advocates for "German/Aryan" physics were early supporters of the Nazis, and attempted to get the Nazi Party interested in their argument that physics had a "racial" component. In the very early years of Nazi rule these physicists had some success in getting various parts of the Nazi government interested in attacking "Jewish" physics of relativity and quantum mechanics, but the Nazis never really embraced it as a fundamental part of their operations. They succeeded in harassing a few physicists for awhile (like Heisenberg, though he was able to use personal connections to avoid serious consequences), and they succeeded in making sure a few new academic appointments were filled with like-minded physicists. But by the time of the war their influence had been largely neutralized, the "Aryan" physicists thought the Nazis had abandoned them, and the theoretical physicists had gotten insulated by their work on atomic energy. 

I like this story both because it points out the way in which the ideology _could be used as a resource_ by people _within the system itself_ — that is, not just a "top-down" approach — as a means of trying to enact policies (some academic, some professional, some personal) that they wanted. The Nazi party could sign on to it but also reverse course if they found it useful. In some ways this is comparable to the way that party ideology operated in the USSR as well — sometimes as a doctrine that is handed down from the top, but more often as a resource that some academics could use to attack other academics. (An instinct that any academic will find instantly recognizable.)

I know less about the humanities than the sciences; I would expect that the more explicit the conclusions were with regards to the various parts of the Nazi political/ideological platform, the more obvious the constraints would exist, with the caveat that sometimes the connections between the content and the ideology could be unexpected.
නාසීන් ගැන ඔබ මතක තබා ගත යුතු එක් දෙයක් නම්, ඔවුන් ඉතා ඉක්මනින් &quot;සම්බන්ධීකරණ&quot; වැඩසටහනක් ආරම්භ කළ අතර එමඟින් ඕනෑම ආකාරයක රාජ්‍ය සම්බන්ධතාවයක් ඇති සියලුම සංවිධාන ප්‍රායෝගිකව ඉතා රේඛීය ධුරාවලියේ අධිකාරී රේඛා ඔස්සේ ප්‍රතිසංවිධානය කිරීමට වග බලා ගත් බව ය. නාසි පක්ෂ රේඛාවට ඉතා පක්ෂපාතී වූ ඉහළම පුද්ගලයින් වෙතට යොමු කරයි. විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතිය, අද මෙන් (මම විශ්වාස කරන පරිදි) රාජ්‍යය විසින් ක්‍රියාත්මක කරන ලද සිවිල් සේවා රැකියා ආකාරයකි. ඉතින් ඒකත් මේ වගේ &quot;සම්බන්ධීකරණයකට&quot; ලක් වුණා. මෙයට අනෙකුත් &quot;ප්‍රතිසංස්කරණ&quot; අතර, 1933 දී වෘත්තීය සිවිල් සේවය ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කිරීම සඳහා වූ නීතිය සමඟින් සියලුම &quot;ආර්ය නොවන&quot; පීඨයන් වහාම සේවයෙන් පහ කිරීම ද ඇතුළත් වූ අතර, එයින් අදහස් කළේ පක්ෂයේ නිලධාරීන්ට විශ්වවිද්‍යාල සහ දෙපාර්තමේන්තු ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා සෘජු සම්බන්ධකම් තිබීමයි. . දේශපාලන ඇඟවුම් ඇති බොහෝ දේ පිළිබඳ ශාස්ත්‍රීය සාකච්ඡා සඳහා ඉතා අඩු ඉඩක් තිබුණි, සහ දේශපාලන ඇඟවුම් ඇති දේ චලනය වන ඉලක්කයක් විය හැකිය (සමහර, මානව විද්‍යාව වැනි, පැහැදිලිවම නාසි දේශපාලන වේදිකාවට සම්බන්ධ විය; සමහරක්, භෞතික විද්‍යාව වැනි, නමුත් එසේ නොවීය. එයට සම්බන්ධ කළ හැකිය). නාසි රාජ්‍යයේ පරමාදර්ශ සමඟ බලහත්කාරයෙන් අනුකූලතාවයක් පැවති අතර, මෙම බලාත්මක කිරීම ඉතා සෘජු (රැකියා අහිමි වීම, නව බඳවා ගැනීම් තෝරා ගැනීම, ආදිය) සිට ඉතා වක්‍ර (ජර්මානු විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍ය කණ්ඩායම් බොහොමයක් විය. ඉතා නාසි හිතවාදී වන අතර ඉගැන්වූ දේ සම්බන්ධයෙන් රැස්වීම්, විරෝධතා සහ වෙනත් දේ පවත්වයි). ජර්මානු භෞතික විද්‍යාවේ සිද්ධිය මෙයට වඩාත්ම ප්‍රසිද්ධ උදාහරණවලින් එකක් වන නමුත් වඩාත්ම ජනප්‍රිය ලෙස වරදවා වටහා ගත් එකකි. කතාවේ මූලික කරුණු මෙයයි: විශේෂයෙන්ම WWI සිට ජර්මානු භෞතික විද්‍යාඥයින් ගණනාවක් එක්සත් රාජධානියේ ජනප්‍රිය වූ සහ බොහෝ සම්බන්ධතා ඇති වඩාත් වියුක්ත භෞතික විද්‍යාව ප්‍රතික්ෂේප කරමින් දෘඩ අනුභූතිවාදයේ සහ පර්යේෂණාත්මකභාවයේ &quot;සැබෑ&quot; ජර්මානු භෞතික විද්‍යාව වෙත ආපසු යාමට උද්ඝෝෂනය කර ඇත. ජර්මානු යුදෙව් භෞතික විද්යාඥයන් සමඟ. (අග්‍රාධිත තත්ත්වයෙන් නිර්මාණය වූ සම්බන්ධයක් - හොඳම භෞතික විද්‍යා තනතුරු වූයේ පර්යේෂණාත්මක තනතුරු වන අතර යුදෙව්වන්ට එය පුරුද්දක් ලෙස ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී. න්‍යායාත්මක භෞතික විද්‍යාව මුලින් අඩු කීර්තිමත් වූ අතර එබැවින් යුදෙව් විශාරදයෙකුට දියුණු විය හැකි ස්ථානයක් විය. 1930 ගණන් වන විට කීර්තිය ඇති විය. මාරු විය.) මෙම &quot;ජර්මානු/ආර්ය&quot; භෞතික විද්‍යාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටි සමහරක් නාසීන්ගේ මුල් ආධාරකරුවන් වූ අතර, භෞතික විද්‍යාවට &quot;වාර්ගික&quot; සංරචකයක් ඇති බවට ඔවුන්ගේ තර්කය ගැන නාසි පක්ෂය උනන්දු කරවීමට උත්සාහ කළහ. නාසි පාලනයේ මුල් වසර වලදී මෙම භෞතික විද්‍යාඥයින් සාපේක්ෂතාවාදයේ සහ ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ &quot;යුදෙව්&quot; භෞතික විද්‍යාවට පහර දීමට නාසි ආන්ඩුවේ විවිධ කොටස් උනන්දු කරවීමට යම් සාර්ථකත්වයක් අත්කර ගත් නමුත් නාසීන් එය කිසි විටෙකත් ඔවුන්ගේ මෙහෙයුම් වල මූලික කොටසක් ලෙස වැලඳ ගත්තේ නැත. ඔවුන් භෞතික විද්‍යාඥයින් කිහිප දෙනෙකුට මද වේලාවක් හිරිහැර කිරීමට සමත් විය (හයිසන්බර්ග් වැනි, ඔහුට බරපතල ප්‍රතිවිපාක වළක්වා ගැනීම සඳහා පුද්ගලික සම්බන්ධතා භාවිතා කිරීමට හැකි වුවද), සහ නව ශාස්ත්‍රීය පත්වීම් කිහිපයක් සමාන අදහස් ඇති භෞතික විද්‍යාඥයින් ගෙන් පිරී ඇති බවට වග බලා ගැනීමට ඔවුහු සමත් වූහ. නමුත් යුද්ධයේ කාලය වන විට ඔවුන්ගේ බලපෑම බොහෝ දුරට උදාසීන වී තිබුනි, &quot;ආර්ය&quot; භෞතික විද්‍යාඥයන් සිතුවේ නාසීන් ඔවුන්ව අතහැර දමා ඇති බවයි, සහ න්‍යායාත්මක භෞතික විද්‍යාඥයින් පරමාණුක ශක්තිය පිළිබඳ ඔවුන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් මගින් පරිවරණය වී ඇත. මම මේ කතාවට දෙකටම කැමති වන්නේ ප්‍රතිපත්ති පැනවීමට උත්සාහ කිරීමේ මාධ්‍යයක් ලෙස මතවාදය _ පද්ධතිය තුළම මිනිසුන් විසින් සම්පතක් ලෙස භාවිතා කළ හැකි ආකාරය - එනම් &quot;ඉහළ-පහළ&quot; ප්‍රවේශයක් පමණක් නොව - එය පෙන්වා දෙන බැවිනි. සමහර ශාස්ත්‍රීය, සමහර වෘත්තීය, සමහර පුද්ගලික) ඔවුන්ට අවශ්‍ය බව. නාසි පක්ෂයට එයට අත්සන් කළ හැකි නමුත් එය ප්‍රයෝජනවත් යැයි හැඟේ නම් ආපසු හැරවීමටද හැකිය. සමහර ආකාරවලින් මෙය සෝවියට් සමාජවාදී සමූහාණ්ඩුවේ ද පක්ෂ මතවාදය ක්‍රියාත්මක වූ ආකාරය හා සැසඳිය හැකිය - සමහර විට ඉහළ සිට භාර දෙන මූලධර්මයක් ලෙස, නමුත් බොහෝ විට සමහර විද්වතුන් වෙනත් විද්වතුන්ට පහර දීමට භාවිතා කළ හැකි සම්පතක් ලෙස. (ඕනෑම ශාස්ත්‍රාලිකයෙකුට ක්ෂණිකව හඳුනාගත හැකි සහජ බුද්ධියක්.) මම විද්‍යාවට වඩා මානව ශාස්ත්‍ර ගැන දන්නේ අඩුවෙන්; නාසි දේශපාලන/දෘෂ්ටිවාදී වේදිකාවේ විවිධ කොටස් සම්බන්ධයෙන් නිගමන වඩාත් පැහැදිලි වන තරමට, සමහර විට අන්තර්ගතය සහ දෘෂ්ටිවාදය අතර සම්බන්ධතා අනපේක්ෂිත විය හැකි බවට වන අවවාදයත් සමඟ, වඩාත් පැහැදිලි සීමාවන් පවතිනු ඇතැයි මම අපේක්ෂා කරමි.