The short answer is very little. You can keep a [plant in a glass jar]( _URL_0_) forever.

In principle a plant could run out of CO2, but in practice a plant will survive indefinitely in a sealed jar with a bit of soil because bacteria and nematodes tend to breathe in the O2 and exhale CO2. Plants also like to have oxygen so they can use stored sugars for energy at night, but in a jar they tend to supply themselves.

This works best with a jar that closes tightly filled with humidity-tolerant weedy plants that do not get very big like small ferns, dollarweed and mosses. If you use wild plants you tend to get some volunteer algae as well, and cyanobacteria (the green slime) can fix nitrogen from the air if they want to. Earth-in-a-jar is a fun little experiment. Just leave it in a windowsill.
කෙටි පිළිතුර ඉතා අල්පය. ඔබට [ශාකයක් වීදුරු බඳුනක](_URL_0_) සදහටම තබා ගත හැක. ප්‍රතිපත්තිමය වශයෙන්, ශාකයක CO2 අවසන් විය හැකි නමුත්, ප්‍රායෝගිකව, බැක්ටීරියා සහ නෙමටෝඩාවන් O2 ආශ්වාස කිරීමට සහ CO2 පිට කිරීමට නැඹුරු වන බැවින්, පස ස්වල්පයක් සහිත මුද්‍රා තැබූ භාජනයක් තුළ ශාකයක් දින නියමයක් නොමැතිව පවතිනු ඇත. ශාක ද ඔක්සිජන් ලබා ගැනීමට කැමතියි, එබැවින් රාත්‍රියේදී ශක්තිය සඳහා ගබඩා කළ සීනි භාවිතා කළ හැකි නමුත් භාජනයක් තුළ ඒවා තමන් විසින්ම සැපයීමට නැඹුරු වේ. කුඩා මීවන, ඩොලර සහ පාසි වැනි ඉතා විශාල නොවන ආර්ද්‍රතාවයට ඔරොත්තු දෙන වල් පැලෑටි වලින් තදින් පුරවා ඇති භාජනයක් සමඟ මෙය වඩාත් හොඳින් ක්‍රියා කරයි. ඔබ වල් පැලෑටි භාවිතා කරන්නේ නම්, ඔබ ස්වේච්ඡා ඇල්ගී ලබා ගැනීමට නැඹුරු වන අතර, සයනොබැක්ටීරියා (කොළ රොන්මඩ) ඔවුන්ට අවශ්‍ය නම් වාතයෙන් නයිට්‍රජන් සවි කළ හැකිය. Earth-in-a-jar යනු විනෝදජනක කුඩා අත්හදා බැලීමකි. එය windowsill එකක තබන්න.