The biggest thing that feeds this is everything that has happened to the French since WW1. They got hammered by Germany in WW2. They got booted out of Algeria and Indochina after long, bloody fights against insurgents in the 50's and 60's. Like other European nations they have shrunk their military since the end of the cold war, shifting tax revenues away from the military and towards paying for their social welfare state to the point they can't really project force any more. This was made apparent during the 2011 intervention in Libya, when a NATO coalition led by France and Italy could not sustain operations in Libya without US assistance despite their close proximity to Libya. You also have France's history with NATO to consider. The French were not really known for playing ball with other NATO members, so to speak. From the French perspective this was an assertion of their independence, and national prerogative to make decisions on their own behalf and not be bound to group decisions made by other nations, but many leaders in other NATO countries considered this an excuse to shirk from the shared task of defending themselves from the threat of Soviet aggression.

 Any military historian is familiar with France's long and proud military tradition, but they have gotten a very bad rap in the last 75 years, partly because of bad luck, and partly because of lack of performance.
මෙය පෝෂණය කරන ලොකුම දෙය නම් පළමු ලෝක යුද්ධයේ සිට ප්‍රංශ ජාතිකයින්ට සිදු වූ සියල්ලයි. දෙවන ලෝක යුද්ධයේදී ඔවුන් ජර්මනියට පහර දුන්නා. 50 සහ 60 ගණන්වල කැරලිකරුවන්ට එරෙහිව දිගු ලේ වැකි සටන් වලින් පසුව ඔවුන් ඇල්ජීරියාවෙන් සහ ඉන්දුචීනයෙන් ඉවත් විය. අනෙකුත් යුරෝපීය ජාතීන් මෙන්, ඔවුන් සීතල යුද්ධයේ අවසානයෙන් පසුව ඔවුන්ගේ හමුදාව හැකිලී ඇත, බදු ආදායම හමුදාවෙන් ඉවතට හරවා ඔවුන්ගේ සමාජ සුබසාධන රාජ්‍යය සඳහා ගෙවීමට ඔවුන්ට තවදුරටත් බලය ප්‍රක්ෂේපණය කළ නොහැකි මට්ටමට මාරු කර ඇත. 2011 ලිබියාවේ මැදිහත්වීමේදී, ප්‍රංශය සහ ඉතාලිය විසින් මෙහෙයවන ලද නේටෝ හවුලට ලිබියාවට සමීපව සිටියද එජ සහය නොමැතිව ලිබියාවේ මෙහෙයුම් පවත්වාගෙන යාමට නොහැකි වූ විට මෙය පැහැදිලි විය. ඔබට සලකා බැලීමට නේටෝව සමඟ ප්‍රංශයේ ඉතිහාසයද ඇත. ප්‍රංශ ජාතිකයන් වෙනත් නේටෝ සාමාජිකයින් සමඟ බෝල ක්‍රීඩා කිරීමට ප්‍රසිද්ධ නොවීය. ප්‍රංශ දෘෂ්ටිකෝණයෙන් මෙය ඔවුන්ගේ ස්වාධීනත්වය ප්‍රකාශ කිරීමක් වූ අතර, වෙනත් ජාතීන් විසින් ගනු ලබන කණ්ඩායම් තීරණවලට බැඳී නොසිට ඔවුන් වෙනුවෙන් තීරණ ගැනීමේ ජාතික වරප්‍රසාදය විය, නමුත් අනෙකුත් නේටෝ රටවල බොහෝ නායකයින් මෙය බෙදාගැනීමෙන් වැළකී සිටීමට නිදහසට කරුණක් ලෙස සැලකේ. සෝවියට් ආක්‍රමණයේ තර්ජනයෙන් ආරක්ෂා වීමේ කර්තව්‍යය. ඕනෑම හමුදා ඉතිහාසඥයෙකු ප්‍රංශයේ දීර්ඝ හා සාඩම්බර හමුදා සම්ප්‍රදාය ගැන හුරුපුරුදුය, නමුත් ඔවුන් පසුගිය වසර 75 තුළ ඉතා නරක රැප් ලබාගෙන ඇත, අර්ධ අවාසනාව නිසා සහ අර්ධ වශයෙන් කාර්ය සාධනය නොමැතිකම නිසා.