We *are* smaller than the wavelength of a lot of electromagnetic waves (e.g. radio waves) and our eyes simply don't detect them, that is, we see nothing.  We can pick them up with other specialized instruments, for example by connecting a length of wire to a properly tuned receiver circuit, which is what an antenna and radio are doing.  What we call 'light'  is no different from these longer wavelength EM waves, just happens to be in the range of wavelengths to which our eyes are sensitive.

Note that most radio receivers are smaller than the wavelength of the radio waves themselves, which can be many meters up to kilometers in length.  So it is certainly possible for a detector to be smaller than the wavelength of radiation to which it is sensitive.  Even in our eyes this is true, because the fundamental detector protein itself, [rhodopsin](_URL_0_), is smaller than the 400-700 nm wavelengths we can see.  It's just the structure of the eye needed for gathering more light and forming an image that makes it big.
අපි බොහෝ විද්‍යුත් චුම්භක තරංගවල (උදා: රේඩියෝ තරංග) තරංග ආයාමයට වඩා * කුඩා වන අතර අපගේ ඇස් හුදෙක් ඒවා හඳුනා නොගනී, එනම් අපට කිසිවක් නොපෙනේ. අපට ඒවා වෙනත් විශේෂිත උපකරණ සමඟ ලබා ගත හැකිය, නිදසුනක් ලෙස, නිවැරදිව සුසර කරන ලද ග්‍රාහක පරිපථයකට වයර් දිගක් සම්බන්ධ කිරීමෙන්, ඇන්ටෙනාවක් සහ රේඩියෝවක් කරන්නේ එයයි. අපි &#39;ආලෝකය&#39; ලෙස හඳුන්වන දේ මෙම දිගු තරංග ආයාම EM තරංග වලින් වෙනස් නොවේ, අපගේ ඇස් සංවේදී වන තරංග ආයාම පරාසය තුළ සිදු වේ. බොහෝ රේඩියෝ ග්‍රාහකයන් රේඩියෝ තරංගවල තරංග ආයාමයට වඩා කුඩා වන අතර ඒවා දිගින් කිලෝමීටර් ගණනාවක් දක්වා විය හැකි බව සලකන්න. එබැවින් අනාවරකයක් සංවේදී වන විකිරණ තරංග ආයාමයට වඩා කුඩා විය හැකි බව නිසැක ය. අපගේ ඇස් හමුවේ පවා මෙය සත්‍යයකි, මන්ද මූලික අනාවරක ප්‍රෝටීනයම, [rhodopsin](_URL_0_), අපට දැකිය හැකි තරංග ආයාම 400-700 nm ට වඩා කුඩා වේ. එය වැඩි ආලෝකයක් එක්රැස් කර රූපයක් සෑදීමට අවශ්‍ය ඇසේ ව්‍යුහය එය විශාල කරයි.