Let's say you walk on a floor with tiles, these tiles hold a sensor that says YES/NO depending on if it's got a part of your footprint on it or not.  
If you were to walk on a floor with plenty of small tiles, every tile will register a part of your footprint and the collected result will decide the size of your foot. But if you walk on big tiles that are larger than any of your feet, the tile will still say YES to if there is a foot on it or not, and the *whole* tile will register as being pressed.  
This is **very basically** how our pressure-sensors in feet/arms/legs etc work.   
When it comes to blisters they don't just affect the immediate area of the blister - causing your body to tell you it's bigger than your eyes do.
අපි කියමු ඔබ උළු සහිත තට්ටුවක් මත ඇවිදිනවා, මෙම ටයිල්වල ඔබේ පා සලකුණෙහි කොටසක් තිබේද නැද්ද යන්න මත YES/NO යනුවෙන් පවසන සංවේදකයක් රඳවා තබා ගනී. ඔබ කුඩා උළු විශාල ප්‍රමාණයක් සහිත බිමක ඇවිදීමට ගියහොත්, සෑම ටයිල් එකක්ම ඔබේ පා සලකුණෙහි කොටසක් ලියාපදිංචි කරන අතර එකතු කරන ප්‍රතිඵලය ඔබේ පාදයේ ප්‍රමාණය තීරණය කරයි. නමුත් ඔබ ඔබේ ඕනෑම පාදයකට වඩා විශාල විශාල ටයිල් මත ඇවිද ගියහොත්, ටයිල් එක මත පාදයක් තිබේද නැද්ද යන්න තවමත් ඔව් යැයි කියනු ඇති අතර, *මුළු ටයිල්ම ඔබා ඇති පරිදි ලියාපදිංචි වේ. මෙය **ඉතා මූලිකව** අපගේ පාද/අත්/පාද ආදියෙහි පීඩන සංවේදක ක්‍රියා කරන ආකාරයයි. බිබිලි සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ඒවා බිබිලි ඇති ආසන්න ප්‍රදේශයට පමණක් බලපාන්නේ නැත - එය ඔබේ ඇස්වලට වඩා විශාල බව ඔබේ ශරීරය ඔබට පැවසීමට හේතු වේ.