The problem has to do with the way you're defining a "pure blue surface". RuleOfMildlyIntrstng answers the question in passing, and addresses the possibility of a perceptual effect. But like you say, you're not talking about the perceptual effect.

Surfaces have two macroscopic reflective behaviors under illumination: specular and diffuse (or Lambertian) reflection. Specular reflection is the image of the background that you see reflected on the hood of that Mustang. In physical terms it is the 'coherent' portion of the reflection; the lack of wavefront distortion is why you can see trees and the sun. The fact that you're seeing a 'white' or spectrally unmodified reflection is an intrinsic property of whatever part of the surface is causing the specularity. As ROMI points out, this is because of the first-surface index-change reflection on the clear coat of the car, which has no color sensitivity. The diffuse reflection of the pigment beneath is what provides the color, through selective absorption of different wavelengths. That's not a super satisfying answer, because I haven't asserted any cause and certainly not every apparently colored specular surface (like, say, the surface of colored acrylic) has multiple layers. For that answer we have to go back to the coherence part of our explanation.

When a wavefront hits a surface, the photon-material interaction doesn't happen immediately at the surface, except in metals and some other materials*, but rather in a few wavelengths or (often, much) more. The interaction can be divided into coherent and incoherent scattering phenomena; simply, the coherent scattering is characterized by very little photon-material interaction: just refractive effects from the change of index: remember, as the light is actually penetrating a nonzero amount of distance into the material, even apparently opaque dielectrics will have some apparent index of refraction. As long as that index is roughly constant across the visible spectrum, you'll perceive a "white" reflection. The noncoherent scattering is potentially much more complicated and strongly material dependent, likely involving color-sensitive absorption and reemission of photons, some back in the direction of your eye. Because these "colorful" interactions have taken place over several wavelengths or more, as well as unknown delays from propagation and reemission times, the emitted photons, even those very close to each other "know nothing" about (are weakly or not correlated to) each other and are unable to be formed into an image of the light source. 

The effect doesn't depend on however rough *you* think the surface is, because the degree of specular vs diffuse reflection (coherent vs incoherent) reflection can only be modified by changing the surface roughness on the scale of the wavelength of the light. So if you take a piece of glossy colored acrylic and sand it, you're not changing the fraction of specularly-reflected light (so the reflected light will still have a "white" component), you're just making the reflecting facets smaller (akin to why breaking a mirror does not change its color).

With rare exception (some "dichroic" materials, which have highly wavelength-sensitive indices of refraction on their surface) specular/coherent reflection is quite broadband. Incoherent scattering phenomena on a variety of scales can be broadband (white) or provide color, depending on their mechanism. Thus, images that you observe on surfaces will tend to be significantly less colorful than the bulk color of a surface.

*this is why specular reflections from apparently-colored metals like gold and copper share the same spectral sensitivity as the "diffuse" reflection. 
ගැටලුව ඔබ &quot;පිරිසිදු නිල් මතුපිටක්&quot; නිර්වචනය කරන ආකාරය සමඟ සම්බන්ධ වේ. RuleOfMildlyIntrstng සමත්වීමේදී ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු සපයන අතර ප්‍රත්‍යක්ෂ බලපෑමක් ඇති වීමේ හැකියාව ආමන්ත්‍රණය කරයි. නමුත් ඔබ පවසන පරිදි, ඔබ කතා කරන්නේ ප්‍රත්‍යක්ෂ බලපෑම ගැන නොවේ. මතුපිට ආලෝකය යටතේ සාර්ව පරාවර්තක හැසිරීම් දෙකක් ඇත: ස්පෙකියුලර් සහ විසරණය (හෝ ලැම්බර්ටියානු) පරාවර්තනය. ස්පෙකියුලර් ප්‍රතිබිම්බය යනු එම මස්ටෑන්ග් හි තොප්පිය මත පිළිබිඹු වන බව ඔබ දකින පසුබිමේ රූපයයි. භෞතික අර්ථයෙන් එය පරාවර්තනයේ &#39;අනුකූල&#39; කොටසයි; තරංග ඉදිරිපස විකෘතියක් නොමැතිකම නිසා ඔබට ගස් සහ සූර්යයා දැකිය හැකිය. ඔබ &#39;සුදු&#39; හෝ වර්ණාවලි වෙනස් නොකළ පරාවර්තනයක් දකිමින් සිටින්නේ පෘෂ්ඨයේ කුමන කොටසක හෝ ආවේනික ගුණයකි. ROMI පෙන්වා දෙන පරිදි, මෙයට හේතුව මෝටර් රථයේ පැහැදිලි කබාය මත පළමු මතුපිට දර්ශක-වෙනස් පරාවර්තනය වන අතර එය වර්ණ සංවේදීතාවයක් නොමැත. විවිධ තරංග ආයාම වරණාත්මක අවශෝෂණය හරහා වර්ණය සපයන්නේ යටින් ඇති වර්ණකයේ විසරණය පරාවර්තනයයි. එය සුපිරි තෘප්තිමත් පිළිතුරක් නොවේ, මන්ද මම කිසිදු හේතුවක් ප්‍රකාශ කර නොමැති අතර නිසැකවම පෙනෙන පරිදි පෙනෙන සෑම ස්පෙකියුලර් මතුපිටකම (වර්ණ ගැන්වූ ඇක්‍රිලික් මතුපිට වැනි) බහු ස්ථර නොමැත. එම පිළිතුර සඳහා අප අපගේ පැහැදිලි කිරීමේ සමෝධානික කොටස වෙත ආපසු යා යුතුය. තරංග පෙරමුණක් මතුපිටට වදින විට, ෆෝටෝන-ද්‍රව්‍ය අන්තර්ක්‍රියාව ලෝහවල සහ වෙනත් ද්‍රව්‍යවල* හැර මතුපිට ක්ෂණිකව සිදු නොවේ, නමුත් තරංග ආයාම කිහිපයක හෝ (බොහෝ විට, බොහෝ විට) ඊට වඩා. අන්තර්ක්‍රියා සුසංයෝගී සහ නොගැලපෙන විසිරුම් සංසිද්ධිවලට බෙදිය හැකිය; සරලව, සුසංයෝගී විසිරීම ඉතා කුඩා ෆෝටෝන-ද්‍රව්‍ය අන්තර්ක්‍රියා වලින් සංලක්ෂිත වේ: දර්ශකය වෙනස් වීමෙන් වර්තන බලපෑම්: මතක තබා ගන්න, ආලෝකය ඇත්ත වශයෙන්ම ද්‍රව්‍යයට ශුන්‍ය නොවන දුරක් විනිවිද යන බැවින්, පැහැදිලිවම පාරාන්ධ පාර විද්‍යුත්වලට පවා යම් පැහැදිලි දර්ශකයක් ඇත. වර්තනය පිළිබඳ. දෘශ්‍ය වර්ණාවලිය හරහා එම දර්ශකය දළ වශයෙන් නියත වන තාක්, ඔබට &quot;සුදු&quot; පරාවර්තනයක් පෙනෙනු ඇත. නොගැලපෙන විසිරීම වඩාත් සංකීර්ණ වන අතර දැඩි ලෙස ද්‍රව්‍ය මත රඳා පවතී, බොහෝ විට වර්ණ සංවේදී අවශෝෂණය සහ ෆෝටෝන නැවත විමෝචනය කිරීම සම්බන්ධ වේ, සමහරක් ඔබේ ඇස දෙසට ආපසු යයි. මෙම &quot;වර්ණවත්&quot; අන්තර්ක්‍රියා තරංග ආයාම කිහිපයක් හෝ ඊට වැඩි ගණනක් පුරා සිදු වී ඇති නිසා, ප්‍රචාරණය සහ ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමේ වේලාවන්හි නොදන්නා ප්‍රමාදයන් නිසා, විමෝචනය වන ෆෝටෝන, එකිනෙකාට ඉතා සමීප ඒවා පවා &quot;කිසිවක් නොදනී&quot; (දුර්වල ලෙස හෝ සහසම්බන්ධ නොවේ) එකිනෙකා සහ ආලෝක ප්රභවයේ රූපයක් බවට පත් කිරීමට නොහැකි වේ. ආලෝකයේ තරංග ආයාමයේ පරිමාණය මත මතුපිට රළුබව වෙනස් කිරීමෙන් පමණක් ස්පෙකියුලර් එදිරිව විසරණ පරාවර්තනය (කොහොරන්ට් එදිරිව නොගැලපීම) පරාවර්තනයේ මට්ටම වෙනස් කළ හැකි බැවින්, ඔබ* සිතන මතුපිට කෙතරම් රළුද යන්න මත බලපෑම රඳා නොපවතී. එබැවින් ඔබ දිලිසෙන වර්ණ ඇක්‍රිලික් කැබැල්ලක් ගෙන එයට වැලි දමන්නේ නම්, ඔබ ස්පෙකියුලර්-ප්‍රතිබිම්බිත ආලෝකයේ භාගය වෙනස් නොකරයි (එබැවින් පරාවර්තනය වූ ආලෝකයේ තවමත් &quot;සුදු&quot; සංරචකයක් ඇත), ඔබ කරන්නේ පරාවර්තක මුහුණු කුඩා කරයි. (කැඩපතක් කැඩීම එහි වර්ණය වෙනස් නොකරන්නේ මන්ද යන්නට සමානයි). දුර්ලභ ව්‍යතිරේකයක් සහිතව (සමහර &quot;ද්වික්‍රෝයික්&quot; ද්‍රව්‍ය, ඒවායේ මතුපිට වර්තනයේ ඉහළ තරංග ආයාම-සංවේදී දර්ශක ඇති) ස්පෙකියුලර්/අනුකූල පරාවර්තනය තරමක් බ්‍රෝඩ්බෑන්ඩ් වේ. විවිධ පරිමාණයන් මත නොගැලපෙන විසිරුම් සංසිද්ධි බ්‍රෝඩ්බෑන්ඩ් (සුදු) හෝ ඒවායේ යාන්ත්‍රණය අනුව වර්ණ ලබා දිය හැකිය. මේ අනුව, ඔබ පෘෂ්ඨ මත නිරීක්‍ෂණය කරන රූප, පෘෂ්ඨයක විශාල වර්ණයට වඩා සැලකිය යුතු ලෙස අඩු වර්ණවත් වීමට නැඹුරු වනු ඇත. * මේ නිසා රන් හා තඹ වැනි පෙනෙන-වර්ණ ලෝහවලින් ලැබෙන ස්පෙකියුලර් පරාවර්තනයන් &quot;විසරණය&quot; පරාවර්තනය හා සමාන වර්ණාවලි සංවේදීතාව බෙදා ගනී. 