I'm sorry I don't have the answer to your particular and interesting question, but perhaps you might be interested in this slightly relevant tidbit.
  
It was George Kennan, a diplomat stationed at the U.S. Embassy in Moscow at the time, who in 1947 put together an analysis of US-Soviet relationship in terms of foreign policy, the *Sources of Soviet Conduct*. He predicted potential high instability on the side of the Soviets, and that there would be no friendship, only rivalry, between the two nations as their ideological and economic systems were simply incompatible. He also predicted that if the U.S kept constant pressure on the USSR, it might force it to adapt and change, perhaps eventually turn into something more approachable.  
  
Consequently, a large extent of U.S. foreign policy towards the USSR was predicated on the assumption that it should be contained, denied the opportunity to spread, and constantly faced with frustration, and it will eventually lead to its collapse. Again, this was as early as 1947.

  

 >  "It would be an exaggeration to say that American behavior unassisted and alone could exercise a power of life and death over the Communist movement and bring about the early fall of Soviet power in Russia. But the United States has it in its power to increase enormously the strains under which Soviet policy must operate, to force upon the Kremlin a far greater degree of moderation and circumspection than it has had to observe in recent years, and in this way to promote tendencies which must eventually find their outlet in either the breakup or the gradual mellowing of Soviet power. For no mystical, Messianic movement -- and particularly not that of the Kremlin -- can face frustration indefinitely without eventually adjusting itself in one way or another to the logic of that state of affairs."
  

-- George Kennan, Sources of Soviet Conduct, 1947


මට කණගාටුයි, ඔබගේ විශේෂිත සහ සිත්ගන්නා ප්‍රශ්නයට පිළිතුර මා සතුව නොමැති නමුත්, සමහර විට ඔබ මෙම තරමක් අදාළ තොරතුරු ගැන උනන්දු විය හැකිය. එවකට මොස්කව්හි එක්සත් ජනපද තානාපති කාර්යාලයේ ස්ථානගතව සිටි රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෙකු වූ ජෝර්ජ් කෙනන්, 1947 දී විදේශ ප්‍රතිපත්ති අනුව එක්සත් ජනපද-සෝවියට් සබඳතාව, *සෝවියට් හැසිරීම් ප්‍රභවයන්* ලෙස විශ්ලේෂණය කළේය. ඔහු සෝවියට් දේශයේ විභව ඉහළ අස්ථාවරත්වයක් පුරෝකථනය කළ අතර, ඔවුන්ගේ මතවාදී සහ ආර්ථික ක්‍රම සරලව නොගැලපෙන බැවින් ජාතීන් දෙක අතර මිත්‍රත්වයක්, එදිරිවාදිකමක් පමණක් ඇති නොවනු ඇත. එක්සත් ජනපදය සෝවියට් සංගමයට නිරන්තර පීඩනයක් එල්ල කරන්නේ නම්, එය අනුවර්තනය වීමට හා වෙනස් කිරීමට බල කළ හැකි බවත්, සමහර විට අවසානයේ වඩාත් ප්‍රවේශ විය හැකි දෙයක් බවට පත් විය හැකි බවත් ඔහු අනාවැකි පළ කළේය. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන්, සෝවියට් සංගමය කෙරෙහි එක්සත් ජනපද විදේශ ප්‍රතිපත්තියේ විශාල ප්‍රමාණයක් පුරෝකථනය කරන ලද්දේ එය අඩංගු විය යුතු යැයි උපකල්පනය කිරීම, පැතිරීමට ඇති අවස්ථාව ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සහ නිරන්තරයෙන් කලකිරීමට පත්වන අතර එය අවසානයේ එහි බිඳවැටීමට තුඩු දෙනු ඇත. නැවතත්, මෙය 1947 තරම් ඈත අතීතයේ සිදු විය. &gt; &quot;ඇමරිකානු හැසිරීම් සහය නොමැතිව සහ තනිව කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරය මත ජීවිතය හා මරණයේ බලයක් ක්‍රියාත්මක කළ හැකි බවත් රුසියාවේ සෝවියට් බලයේ මුල් වැටීම ඇති කළ හැකි බවත් පැවසීම අතිශයෝක්තියක් වනු ඇත. සෝවියට් ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රියාත්මක විය යුතු වික්‍රියා විශාල ලෙස වැඩි කිරීමට එක්සත් ජනපදයට එහි බලය ඇත, ක්‍රෙම්ලිනයට මෑත වසරවලදී නිරීක්ෂණය කිරීමට සිදු වූවාට වඩා බෙහෙවින් වැඩි මධ්‍යස්ථභාවයක් සහ සුපරීක්ෂාකාරීත්වයක් බල කිරීමට සහ මේ ආකාරයෙන් ප්‍රවනතා ප්‍රවර්ධනය කිරීමට සෝවියට් බලයේ බිඳවැටීම හෝ ක්‍රමක්‍රමයෙන් දියවී යාම යන දෙකේදීම අවසානයේ සොයා ගත යුතුය -- විශේෂයෙන්ම ක්‍රෙම්ලිනයේ ව්‍යාපාරයට නොවේ -- අවසානයේ තර්කයට ගැලපීමකින් තොරව අසීමිත කලකිරීමකට මුහුණ දිය නොහැක. එම තත්ත්වය පිළිබඳ.&quot; -- ජෝර්ජ් කෙනන්, සෝවියට් හැසිරීම් මූලාශ්‍ර, 1947

