They probably rarely wore togae in the first place. Togae were notoriously uncomfortable to wear, let alone in the stifling heat of the Eastern Roman Empire. Martial refers to work done during the day wearing the toga as 'toga work' (_opera togata_) and 'never ending' being such a pain. They would have official places, but according to Juvenal outside of Rome, everyone made do with more comfortable tunics or so forth instead - although the following is likely hyperbole, it reflects known attitudes towards the toga and its uncomfortableness. 

 > "There are many parts of Italy, to tell the truth, in which no man puts on a toga until he is dead. Even on days of festival, when a brave show is made in a theatre of turf, and when the well-known farce steps once more upon the boards; when the rustic babe on its mother's breast shrinks back affrighted at the gaping of the pallid masks, you will see stalls and populace all dressed alike, and the worshipful aediles content with white tunics as vesture for their high office. In Rome, everyone dresses above his means, and sometimes something more than what is enough is taken out of another man's pocket. This failing is universal here: we all live in a state of pretentious poverty.

(Juvenal, Satire 3).

See also; [Roman Dress and the Fabrics of Roman Culture, edited by Jonathan Edmondson and Alison Keith](_URL_0_)
ඔවුන් බොහෝ විට කලාතුරකින් ටෝගා පළමු ස්ථානයේ පැළඳ සිටී. ටෝගේ නැඟෙනහිර රෝම අධිරාජ්‍යයේ දැඩි උණුසුමේ දී පමණක් නොව, ඇඳීමට අපහසු විය. මාර්ෂල් යනු ටෝගා පැළඳ දිවා කාලයේදී කරන වැඩ &#39;ටෝගා වර්ක්&#39; (_ඔපෙරා ටෝගාටා_) සහ &#39;නිම නොවන&#39; වේදනාවක් ලෙස හඳුන්වයි. ඔවුන්ට නිල ස්ථාන හිමි වනු ඇත, නමුත් රෝමයෙන් පිටත ජුවනල්ට අනුව, සෑම කෙනෙකුම ඒ වෙනුවට වඩාත් සුවපහසු ටූනික්ස් හෝ වෙනත් දේ භාවිතා කළහ - පහත සඳහන් දේ අතිශයෝක්තියෙන් යුක්ත වුවද, එය ටෝගා සහ එහි අපහසුතා පිළිබඳ දන්නා ආකල්ප පිළිබිඹු කරයි. &gt; &quot;ඉතාලියේ බොහෝ ප්‍රදේශ ඇත, ඇත්තම කීවොත්, කිසිම මිනිසෙක් මැරෙන තුරු ටෝගා අඳින්නේ නැත. උත්සව දිනවල පවා, තණතිල්ලක රඟහලක නිර්භීත සංදර්ශනයක් කරන විට සහ ළිඳ ඇති විට - දන්නා හඳුනන විගඩම් පියවර නැවත වරක් තම මවගේ පියයුරු මත ඇති ගැමි බිළිඳා සුදුමැලි වෙස් මුහුණු වල ඇති හිඩැස්වලින් බියට පත් වූ විට, වෙළඳ කුටි සහ ජනතාව සියල්ලෝම එක හා සමානව සැරසී සිටිනු ඔබට පෙනෙනු ඇත, සහ ඔවුන්ගේ ඇඳුම් සඳහා සුදු පැහැති වස්ත්‍රවලින් සෑහීමකට පත්වන පූජනීය සතුන් ඔබට පෙනෙනු ඇත. රෝමයේ, සෑම කෙනෙකුම ඔහුගේ ආදායමට වඩා අඳින අතර, සමහර විට ප්‍රමාණවත් දේට වඩා වැඩි යමක් වෙනත් මිනිසෙකුගේ සාක්කුවෙන් ඉවත් කරනු ලැබේ: අප සියල්ලන්ම ජීවත් වන්නේ මවාපෑමේ දරිද්‍රතාවයේ ය. ජොනතන් එඩ්මන්ඩ්සන් සහ ඇලිසන් කීත් විසින් සංස්කරණය කරන ලද [රෝමානු ඇඳුම සහ රෝමානු සංස්කෘතියේ රෙදි] ද බලන්න.