At the time, there was not enough LVTs for use in both the European and Pacific theaters. The initial stages of Operation Forager (the invasion of the Mariana and Palau islands) underwent preparation and execution at about the same time as D-Day, and few of the vehicles could be spared. Redeployment and retraining of amphibian tractor and amphibian tank battalions from the Pacific to European Theaters would have been another issue; drawing these units away could reduce the potential of troops in the Pacific to conduct landings. If LVTs were used on D-Day, it is presumed that only Army units would have been involved. In the first half of 1944, only a single Army amphibian tank battalion existed, the 708th. Activation and training of new units would also take time, up to a year.

The vast majority of LVT types were not armored at all, having only a thin steel hull.

Version|Armor|Notes
:--|:--|:--
LVT-1|None (9 mm plates added to some vehicles' cabs before Tarawa)|No rear ramp: capacity 18 passengers
LVT-2|None|No rear ramp; capacity 24 passengers
LVT(A)-2|6.5 mm on hull, 12.7 mm on cab|Armored version of the LVT-2; no rear ramp; capacity 24 passengers
LVT(A)-3|Presumably 6.5 mm on hull, 12.7 mm on cab|Proposed armored version of the LVT-4; not produced
LVT-4|None|Rear ramp; capacity 30 passengers
LVT(A)-1|6.5 mm on hull, 12.7 mm on cab, turret with armor characteristics of M3A1 light tank|Crew: 6
LVT(A)-4|6.5 mm on hull, 12.7 mm on cab, turret with armor characteristic of M8 Howitzer Motor Carriage|Crew: 6

Another consideration is their personnel capacity; early LVTs (LVT-1, LVT-2, LVT(A)-2) could carry only 18 to 24 troops, and they had to jump over the side owing to the fact that there was no rear ramp, slowing their exit from the vehicle. Using these vehicles would have forced a reorganization of the agreed-upon assault infantry battalion structure (6 assault boats per rifle company  and 5 support boats for the heavy weapons company, plus a command boat, each of 30 men) More waves of smaller-capacity vehicles slows the execution of the landing 

The LVT-4, capable of carrying 30 men and having a rear ramp, only began production in December 1943. It is doubtful that the logistical priority for the new vehicle would have been given to the European Theater, as LVT-type vehicles were needed and had proved themselves for the frequent invasions of Japanese-held islands in the Pacific Theater.

The following is purely conjecture, since we do not have any idea how the LVT would have performed in the choppy, currented seas of Normandy. Landings in the Pacific were undertaken only in calm(er) conditions, in which the LVT performed fine. The LVT had quite low freeboard, in comparison to the LCVP and LCM, which were purely boats.

In combat, the LVT probably would have struggled against heavy German antitank and artillery fire. They probably would have performed a role similar to the LCVP or LCM, dropping off troops at the water's edge and retreating to pick up more. Transport versions of the LVT used this tactic in the Pacific, and generally did not advance beyond the beach, except to move cargo or retrieve wounded when combat had already moved inland. Advancing up the beach with a full load of troops in the rear compartment would have been suicidal; there was no overhead protection, and the installation of an armored roof was only theoretically possible on the (new) LVT-4. In places, they also would have been unable to progress beyond the "shingle", a slope of small slippery stones some distance up the beach, that was impossible for tracked vehicles to climb.

Sources:

*Amtracs: US Amphibious Assault Vehicles*, by Steven J. Zaloga

[LVT(A)-1](_URL_1_)

[LVT(A)-4](_URL_0_)



එකල යුරෝපීය සහ පැසිෆික් සිනමාහල් දෙකෙහිම භාවිතය සඳහා ප්‍රමාණවත් LVT තිබුණේ නැත. Operation Forager හි ආරම්භක අදියර (මරියානා සහ පලාවු දූපත් ආක්‍රමණය) D-Day හා සමාන කාලයේදීම සකස් කර ක්‍රියාත්මක කරන ලද අතර වාහන කිහිපයක් ඉතිරි කර ගත හැකි විය. පැසිෆික් සාගරයේ සිට යුරෝපීය රඟහල දක්වා උභයජීවී ට්‍රැක්ටර් සහ උභයජීවී ටැංකි බලඇණි නැවත යෙදවීම සහ නැවත පුහුණු කිරීම තවත් ප්‍රශ්නයක් වනු ඇත; මෙම ඒකක ඉවතට ඇද දැමීමෙන් පැසිෆික් කලාපයේ භටයින්ට ගොඩබෑමේ හැකියාව අඩු කළ හැකිය. D-Day එකේදී LVT භාවිතා කළේ නම්, හමුදා ඒකක පමණක් සම්බන්ධ වනු ඇතැයි අනුමාන කෙරේ. 1944 පළමු භාගයේදී, 708 වන යුධ හමුදා උභයජීවී ටැංකි බලඇණියක් පමණක් පැවතුනි. නව ඒකක සක්‍රීය කිරීම සහ පුහුණු කිරීම සඳහා වසරක් දක්වා කාලයක් ගතවනු ඇත. LVT වර්ගයේ අතිමහත් බහුතරයක් සන්නාහ සන්නද්ධ නොවූ අතර සිහින් වානේ බඳක් පමණක් තිබුණි. අනුවාදය|ආයුධ කට්ටලය|සටහන් :--|:--|:-- LVT-1|කිසිවක් නැත (තරාවාට පෙර සමහර වාහනවල කැබ් රථවලට මිලිමීටර් 9 තහඩු එකතු කර ඇත)|පසුපස බෑවුමක් නැත: ධාරිතාව 18 මගීන් LVT-2|කිසිවක්|පසුපස නැත බෑවුම; ධාරිතාව 24 මගීන් LVT(A)-2|බඳ මත 6.5 mm, කැබ් රථයේ 12.7 mm|LVT-2 හි සන්නද්ධ අනුවාදය; පසුපස බෑවුමක් නැත; ධාරිතාව 24 මගීන් LVT(A)-3|අනුමාන වශයෙන් බඳ මත 6.5 mm, කැබ් රථයේ 12.7 mm|LVT-4 හි යෝජිත සන්නද්ධ අනුවාදය; නිෂ්පාදනය නොකළ LVT-4|කිසිවක් නැත|පසුපස බෑවුම; ධාරිතාව 30 මගීන් LVT(A)-1|බඳ මත 6.5 මි.මී., කැබ් රථයේ මි.මී. 12.7, M3A1 සැහැල්ලු ටැංකියේ සන්නාහ ලක්ෂණ සහිත ටර්ට් | කාර්ය මණ්ඩලය: 6 LVT(A)-4|6.5 mm බඳ මත, 12.7 mm කැබ් රථය, ටර්ට් M8 Howitzer Motor Carriage හි සන්නාහ ලක්ෂණය සමඟ|කාර්ය මණ්ඩලය: 6 තවත් සලකා බැලීමක් වන්නේ ඔවුන්ගේ පිරිස් ධාරිතාවයි; මුල් LVT වලට (LVT-1, LVT-2, LVT(A)-2) රැගෙන යා හැකි වූයේ 18 සිට 24 දක්වා භට පිරිසක් පමණක් වන අතර, පසුපස බෑවුමක් නොතිබීම හේතුවෙන් ඔවුන්ට පසෙකින් පැනීමට සිදු වූ අතර, ඔවුන්ගේ පිටවීම මන්දගාමී විය. වාහන. මෙම වාහන භාවිතා කිරීමෙන් එකඟ වූ ප්‍රහාරක පාබල බලඇණි ව්‍යුහය ප්‍රතිසංවිධානය කිරීමට බල කෙරෙනු ඇත (රයිෆල් සමාගමකට ප්‍රහාරක බෝට්ටු 6 ක් සහ බර අවි සමාගමට ආධාරක බෝට්ටු 5 ක් සහ මිනිසුන් 30 දෙනෙකුගෙන් යුත් විධාන බෝට්ටුවක්) කුඩා ධාරිතාවකින් යුත් තවත් තරංග. වාහන ගොඩබෑම ක්‍රියාත්මක කිරීම මන්දගාමී කරයි, මිනිසුන් 30 දෙනෙකු රැගෙන යා හැකි සහ පසුපස බෑවුමක් සහිත LVT-4 නිෂ්පාදනය ආරම්භ කළේ 1943 දෙසැම්බර් මාසයේදී පමණි. නව වාහනය සඳහා සැපයුම් ප්‍රමුඛතාවය යුරෝපීය රඟහල වෙත ලබා දීම සැක සහිතය. LVT වර්ගයේ වාහන අවශ්‍ය වූ අතර පැසිෆික් රඟහලෙහි ජපානය විසින් පාලනය කරන ලද දූපත් නිතර ආක්‍රමණය කිරීම සඳහා ඒවා ඔප්පු කර ඇත. නෝර්මන්ඩි හි චංචල, ධාරා සහිත මුහුදේ LVT ක්‍රියා කරන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳව අපට කිසිදු අදහසක් නොමැති බැවින් පහත දැක්වෙන්නේ තනිකරම අනුමානයකි. පැසිෆික් සාගරයේ ගොඩබෑම සිදු කරනු ලැබුවේ LVT හොඳින් ක්‍රියාත්මක වූ සන්සුන් (er) තත්වයන් තුළ පමණි. තනිකරම බෝට්ටු වූ LCVP සහ LCM හා සසඳන විට LVT සතුව තරමක් අඩු freeboard තිබුණි. සටනේදී, LVT බොහෝ විට ජර්මානු යුද ටැංකි නාශක හා කාලතුවක්කු ප්‍රහාරවලට එරෙහිව අරගල කිරීමට ඉඩ තිබුණි. ඔවුන් බොහෝ විට LCVP හෝ LCM වැනි කාර්යභාරයක් ඉටු කර, ජල අද්දර හමුදාවන් බස්සවා තවත් බොහෝ දේ ලබා ගැනීමට පසු බැසීමට ඇත. LVT හි ප්‍රවාහන අනුවාදයන් පැසිෆික් සාගරයේ මෙම උපක්‍රමය භාවිතා කළ අතර, සාමාන්‍යයෙන් භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය කිරීම හෝ සටන් අභ්‍යන්තරයට ගොස් ඇති විට තුවාල ලැබූවන් ලබා ගැනීම හැර වෙරළෙන් ඔබ්බට ඉදිරියට ගියේ නැත. පසුපස මැදිරියේ සම්පූර්ණ භට පිරිසක් සමඟ වෙරළ දිගේ ඉදිරියට යාම සියදිවි නසාගැනීමක් වනු ඇත; උඩිස් ආරක්ෂාවක් නොතිබූ අතර සන්නද්ධ වහලක් සවි කිරීම න්‍යායාත්මකව කළ හැක්කේ (නව) LVT-4 මත පමණි. තැන් වලදී, ලුහුබැඳ ගිය වාහනවලට නැගීමට නොහැකි වන පරිදි වෙරළට මඳක් ඈතින් පිහිටි කුඩා ලිස්සන සුළු ගල් බෑවුමක් වන &quot;ෂිංගල්&quot; වලින් ඔබ්බට ඉදිරියට යාමට ඔවුන්ට නොහැකි වනු ඇත. මූලාශ්‍ර: *Amtracs: US Amphibious Assault Vehicles*, ස්ටීවන් ජේ. සලෝගා [LVT(A)-1](_URL_1_) [LVT(A)-4](_URL_0_)


