So contrary to popular belief, the "Founders" were not the main proponents of separation from Great Britain -- quite the contrary. Most Founders were quite hesitant to pull away. However, populist movements really started to become prevalent by the end of the 1760s. 

To explain, Founders like John Adams had a long history of fearing Democracy and many other aspects of their future government. Check out [Adams' own early view of democracy](_URL_2_) in 1763:

 >   Democracy, will soon degenerate into an Anarchy, such an Anarchy that every Man will do what is right in his own Eyes, and no Mans life or Property or Reputation or Liberty will be secure and every one of these will soon mould itself into a system of subordination of all the moral Virtues, and Intellectual Abilities, all the Powers of Wealth, Beauty, Wit, and Science, to the wanton Pleasures, the capricious Will, and the execrable Cruelty of one or a very few.

Yeah, not very flattering, is it?  However, his views eventually evolved as the situation in America became more severe.

By the early 1770s, populist movements across America really shifted American politics as a whole.  Books like Marjoleine Kars' *Breaking Loose Together: The Regulator Rebellion in Pre-revolutionary North Carolina* outlines the ways that populist movements in the South were able to fight back against corruption and the government (mainly between 1766 - 1771). This is important because "Regulator Rebellions" had a direct impact on what happened after the war.

Between 1772 - 1775, a lot changed, and most was spurned on by the general public. Everyone knows about the Boston Tea party, but most people don't realize that the Boston Tea Party caused a ripple affect with Tea Parties all across America in 1774. Tea Parties happened in many American cities, including [Philadelphia, Annapolis, Charleston, and many others](_URL_1_).  This forced the gentry into a precarious situation.  Some, like Charles Carroll of Carrolton [corresponded with his father about this in 1774](_URL_3_), essentially saying that while he doesn't think that these protests are a good thing, the rich and powerful must get involved in American politics so they can secure their place in America's future. 

That's why the tone of the early Continental Congress is very tame.  Internal proceedings show that many states, especially in the South, leaders were not keen to even consider separation from Great Britain. But the challenge was that as the Continental Congresses met, the people back home kept protesting, and burning down the houses of tax collectors, or kicking governors out of their homes. A great book that tackles this is Terry Bouton's *Taming Democracy: The People, The Founders, and the Troubling End of the American Revolution* where he correctly ascribes many of the Founders to be hesitant leaders towards independence.   It also explains why, even after minor hostilities broke out in 1775,  the Founders still sent the "[Olive Branch Petition](_URL_4_)" back to Britain as they vainly hoped to stop a full war before it happened.   Even when the Continental Congress empowered General George Washington with command in June 1775, they did not expect that his duties would necessarily be a full-break with Great Britain. The Continental Congress wanted some autonomy from Great Britain and some representation in government, which they believed was more achievable than independence.  

Now I should disclaim that this isn't true of all Founders.  Some, especially in the North were much more pro-separation than many others.  [Samuel Adams](_URL_0_), who was very vocal and active during the Stamp Acts protests, helped organized the Boston Tea Party, and was a member of the Continental Congress Representing Massachusetts was very vocal from the beginning that he believed separation from Great Britain should be a primary goal.  There are a few others that fall into this category, but not many. 

Tl;Dr: Most founders dragged their feet as the American "mob" dragged them forward . 

Edit: fixed a misspelled name. 
එබැවින් ජනප්‍රිය විශ්වාසයට පටහැනිව, &quot;ආරම්භකයින්&quot; මහා බ්‍රිතාන්‍යයෙන් වෙන්වීමේ ප්‍රධාන යෝජකයින් නොවීය -- ඊට හාත්පසින්ම වෙනස්. බොහෝ ආරම්භකයින් ඉවතට ඇද ගැනීමට තරමක් පසුබට විය. කෙසේ වෙතත්, ජනතාවාදී ව්‍යාපාර ඇත්ත වශයෙන්ම 1760 ගණන්වල අගභාගයේදී ප්‍රචලිත වීමට පටන් ගත්තේය. පැහැදිලි කිරීම සඳහා, ජෝන් ඇඩම්ස් වැනි නිර්මාතෘවරුන්ට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට සහ ඔවුන්ගේ අනාගත ආණ්ඩුවේ තවත් බොහෝ අංශවලට බිය වීමේ දිගු ඉතිහාසයක් තිබුණි. 1763 දී [ඇඩම්ස්ගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පිළිබඳ මුල් දැක්ම](_URL_2_) පරීක්ෂා කර බලන්න: &gt; ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, ඉතා ඉක්මනින්ම අරාජිකත්වයකට පිරිහී යනු ඇත, සෑම මිනිසෙක්ම තමාගේ ඇසින් හරි දේ කරන අතර මිනිසාගේ ජීවිතය හෝ දේපළ හෝ නැත. කීර්තිය හෝ නිදහස සුරක්ෂිත වනු ඇති අතර මේ සෑම එකක්ම සියලු සදාචාරාත්මක ගුණධර්ම සහ බුද්ධිමය හැකියාවන්, ධනය, අලංකාරය, බුද්ධිය සහ විද්‍යාව යන සියලු බලතල, අනවශ්‍ය සැප සම්පත්වලට, චපල අයට යටත් කිරීමේ ක්‍රමයක් බවට ඉක්මනින් හැඩගැසෙනු ඇත. කැමැත්ත, සහ එක් අයෙකුගේ හෝ ඉතා සුළු පිරිසකගේ ක්‍රෲරත්වය. ඔව්, එතරම් ප්‍රශංසනීය නොවේ, නේද? කෙසේ වෙතත්, ඇමරිකාවේ තත්වය වඩාත් දරුණු වූ විට ඔහුගේ අදහස් අවසානයේ වර්ධනය විය. 1770 ගණන්වල මුල් භාගය වන විට, ඇමරිකාව පුරා ජනප්‍රියවාදී ව්‍යාපාර ඇත්ත වශයෙන්ම සමස්තයක් ලෙස ඇමරිකානු දේශපාලනය වෙනස් කළේය. Marjoleine Kars ගේ *Breaking Loose Together: The Regulator Rebellion in Pre-revolutionary North Carolina* වැනි පොත්වල දකුණේ ජනතාවාදී ව්‍යාපාරවලට දූෂණයට සහ රජයට එරෙහිව (ප්‍රධාන වශයෙන් 1766 - 1771 අතර) සටන් කිරීමට හැකි වූ ආකාරය ගෙනහැර දක්වයි. මෙය වැදගත් වන්නේ යුද්ධයෙන් පසු සිදුවූ දෙයට &quot;නියාමක කැරලි&quot; සෘජුවම බලපෑ බැවිනි. 1772 - 1775 අතර, බොහෝ දේ වෙනස් වූ අතර, බොහෝමයක් මහජනතාව විසින් පිළිකුල් කරන ලදී. බොස්ටන් තේ සාදය ගැන හැමෝම දන්නවා, නමුත් බොස්ටන් තේ සාදය 1774 දී ඇමරිකාව පුරා තේ සාදවලට රැල්ලක් ඇති කළ බව බොහෝ දෙනෙක් නොදනිති. [ෆිලඩෙල්ෆියා, ඇනපොලිස්, චාල්ස්ටන් සහ ඇතුළු බොහෝ ඇමරිකානු නගරවල තේ සාද සිදු විය. තවත් බොහෝ අය](_URL_1_). මෙමගින් වංශවතුන් අවිනිශ්චිත තත්ත්වයකට පත් විය. කැරොල්ටන්හි චාල්ස් කැරොල් (1774 දී මේ ගැන ඔහුගේ පියා සමඟ අනුරූප) (_URL_3_) වැනි ඇතැමුන් මූලිකවම පවසන්නේ මෙම විරෝධතා හොඳ දෙයක් යැයි ඔහු නොසිතන නමුත් ධනවතුන් සහ බලවතුන් ඇමරිකානු දේශපාලනයට සම්බන්ධ විය යුතු බවයි. ඇමරිකාවේ අනාගතයේදී ඔවුන්ගේ ස්ථානය සුරක්ෂිත කළ හැකිය. මුල් මහාද්වීපික සම්මේලනයේ ස්වරය ඉතා හීලෑ වන්නේ එබැවිනි. අභ්‍යන්තර ක්‍රියාදාමයන් පෙන්නුම් කරන්නේ බොහෝ රාජ්‍යයන්, විශේෂයෙන් දකුණේ, නායකයින් මහා බ්‍රිතාන්‍යයෙන් වෙන්වීම ගැන සලකා බැලීමට පවා උනන්දු නොවූ බවයි. නමුත් අභියෝගය වූයේ කොන්ටිනෙන්ටල් කොන්ග්‍රස් රැස් වූ විට, ආපසු නිවෙස්වලට ගිය ජනතාව දිගින් දිගටම විරෝධතා දැක්වීම සහ බදු එකතු කරන්නන්ගේ නිවාස ගිනි තැබීම හෝ ආණ්ඩුකාරවරුන් ඔවුන්ගේ නිවෙස්වලින් පන්නා දැමීමයි. මෙය විසඳන විශිෂ්ට ග්‍රන්ථයක් වන්නේ ටෙරී බූටන්ගේ *Taming Democracy: The People, The Founders, and the Troubling End of the American Revolution* එහිදී ඔහු බොහෝ නිර්මාතෘවරුන් නිදහස සඳහා දෙගිඩියාවෙන් සිටින නායකයන් ලෙස නිවැරදිව ආරෝපණය කරයි. 1775 දී සුළු එදිරිවාදිකම් ඇති වූ පසුව පවා, ආරම්භකයින් තවමත් &quot;[ඔලිව් ශාඛා පෙත්සම](_URL_4_)&quot; නැවත බ්‍රිතාන්‍යයට යවන්නේ ඇයිද යන්න ද එය පැහැදිලි කරයි. 1775 ජුනි මාසයේදී කොන්ටිනෙන්ටල් කොන්ග්‍රසය ජෙනරාල් ජෝර්ජ් වොෂින්ටන්ට අණ දෙන විට පවා, ඔහුගේ රාජකාරි අනිවාර්යයෙන්ම මහා බ්‍රිතාන්‍යය සමඟ පූර්ණ විරාමයක් වනු ඇතැයි ඔවුන් අපේක්ෂා කළේ නැත. කොන්ටිනෙන්ටල් කොන්ග්‍රසයට මහා බ්‍රිතාන්‍යයෙන් යම් ස්වයං පාලනයක් අවශ්‍ය වූ අතර ස්වාධීනත්වයට වඩා සාක්ෂාත් කරගත හැකි යැයි ඔවුන් විශ්වාස කළ රජය තුළ යම් නියෝජනයක් අවශ්‍ය විය. සියලුම ආරම්භකයින් සම්බන්ධයෙන් මෙය සත්‍ය නොවන බව දැන් මම ප්‍රතික්ෂේප කළ යුතුය. සමහරක්, විශේෂයෙන් උතුරේ අනෙක් බොහෝ අයට වඩා බොහෝ සෙයින් වෙන්වීමට ගැති වූහ. [සැමුවෙල් ඇඩම්ස්](_URL_0_), මුද්දර පනත් විරෝධතා අතරතුර ඉතා වාචික සහ ක්‍රියාශීලී වූ, බොස්ටන් තේ සාදය සංවිධානය කිරීමට උදව් කළ අතර, මැසචුසෙට්ස් නියෝජනය කරන කොන්ටිනෙන්ටල් කොංග්‍රසයේ සාමාජිකයෙකු වූ අතර, ඔහු මහා බ්‍රිතාන්‍යයෙන් වෙන්වීම විශ්වාස කළ බව මුල සිටම දැඩි ලෙස කතා කළේය. මූලික ඉලක්කයක් විය යුතුය. මෙම ගණයට වැටෙන තවත් කිහිපයක් ඇත, නමුත් බොහෝ නොවේ. Tl;Dr: බොහෝ නිර්මාතෘවරුන් ඇමරිකානු &quot;මැර&quot; ඔවුන් ඉදිරියට ඇදගෙන යන විට ඔවුන්ගේ පාද ඇදගෙන ගියහ. සංස්කරණය කරන්න: වැරදි අක්ෂර වින්‍යාස සහිත නමක් සවි කර ඇත. 