I afraid that I cannot offer a single definitive answer to 'why X didn't Y' type question of OP. Instead I'll make some corrections to OP's premise below. 

First of all, there was no known unified large-scale kingdom in Scandinavia before the middle of the 10th century (until the rise of the Jelling dynasty in Denmark), possibly except for the kingdom of the Godfred family in its southernmost part (Southern Denmark) in the early 9th century. Three Nordic medieval kingdoms, that is to say, Denmark, Norway and Sweden have primarily been political products since the last decades of the first millennium. In other words, it was not so likely that the majority of the Norse raiders in the middle to late 9th century were under the direct influence of one of such rulers in the unified kingdom, though some Frankish rulers might have misunderstood so that they tried to negotiate the ruler of 'the Danes' to deal with the onslaughts of the raiders mostly in vain.  

Apart from the apparent problem, navigation durability of the fleet of any non-Scandinavian power at that time from their homeland to Scandinavia (that I personally have much doubt), to annihilate or to conclude a treaty with one or two polities (petty kingdoms) in Scandinavia around 900 to stop raiding would not have eliminated the threat of Norse raiders' invasion since there were probably much more polities remained than the fleet could possibly handle. 

And yes, there were indeed some attempt of non-Scandinavian European powers, especially some German rulers, to invade the southernmost part of Viking Age Denmark in the 10th century, as I illustrated in [The Danes or Vikings from later Denmark would often raid the Frankish Empire and later what would become the Holy Roman Empire. How were they so successful and how did the Danes avoid being conquered by the big powers?](_URL_0_). I suppose that main force of such German invasions comprised of cavalry and infantry, not the fleet, as long as attested in narrative sources and based on the location of the battlefield (Danevirke, the palisade built by Danish rulers). 

On the other hand, I should also point out the fact that not all the Norse raiders didn't probably directly came to the British Isles from Scandinavia. Many Viking war bands were active around the British Isles as well as the English Channel in the middle of the 9th century, and now researchers suppose that they kept 'stayed' in this area for more than a few years, and sometimes took shelter in one of 'their' new political centers nearby, such as Dublin in Ireland or Rouen in Normandy, or further, York in Northern England, instead of Scandinavia. Then, targeting one of these 'diaspora' polities rather than distant petty kingdoms in Scandinavia would be much more realistic and successful tactic against the Norse raiders, and some local rulers actually did so (note that the Norse ruler was once expelled from Dublin in the early 10th century (from 902 to 917)).  

References:  

* Brink, Stefan  &  Neil Price (eds.). *The Viking World*. London: Routledge, 2008. 
* Garipzanow, Ildar H. 'Frontier Identities: Carolingian Frontier and the Gens Danorum'. In: *Franks, Northmen, and Slavs: Identities and State Formation in Early Medieval Europe*, ed. Id., Patrick Geary  &  Przemyslaw Urbancyzk, pp. 113-43. Turnhout: Brepols, 2008.
OP හි &#39;ඇයි X නොකළේ Y&#39; වර්ගයේ ප්‍රශ්නයට මට නිශ්චිත පිළිතුරක් ලබා දිය නොහැකි යැයි මම බිය වෙමි. ඒ වෙනුවට මම පහත OP හි පරිශ්‍රයේ නිවැරදි කිරීම් කිහිපයක් කරන්නම්. පළමුවෙන්ම, 10 වන සියවසේ මැද භාගයට පෙර (ඩෙන්මාර්කයේ ජෙලිං රාජවංශයේ නැගීම දක්වා) ස්කැන්ඩිනේවියාවේ දන්නා ඒකාබද්ධ මහා පරිමාණ රාජධානියක් නොතිබුණි, සමහර විට එහි දකුණු කෙළවරේ (දකුණු ඩෙන්මාර්කය) ගොඩ්ෆ්‍රඩ් පවුලේ රාජධානිය හැර. 9 වන සියවසේ මුල් භාගයේදී. නෝර්ඩික් මධ්‍යකාලීන රාජධානි තුනක්, එනම් ඩෙන්මාර්කය, නෝර්වේ සහ ස්වීඩනය පළමු සහස්‍රයේ අවසාන දශකවල සිට මූලික වශයෙන් දේශපාලන නිෂ්පාදන වී ඇත. වෙනත් වචන වලින් කිවහොත්, සමහර ෆ්‍රෑන්ක් පාලකයන් වරදවා වටහාගෙන ඇතත්, 9 වන සියවසේ මැද සිට 9 වන සියවසේ අගභාගයේ නෝර්ස් ප්‍රහාරකයන්ගෙන් බහුතරයක් එක්සත් රාජධානියේ එවැනි පාලකයෙකුගේ සෘජු බලපෑමට යටත් වීමට එතරම් ඉඩක් නොතිබුණි. වැටලීම්කරුවන්ගේ ප්‍රහාරයන්ට බොහෝ දුරට නිෂ්ඵල ලෙස කටයුතු කිරීමට &#39;ඩේන්වරුන්ගේ&#39; පාලකයා සමඟ සාකච්ඡා කරන්න. පෙනෙන ගැටලුව හැරුණු විට, ඕනෑම ස්කැන්ඩිනේවියානු නොවන බලඇණියක තම මව්බිමේ සිට ස්කැන්ඩිනේවියාවට (මට පෞද්ගලිකව බොහෝ සැකයක් ඇත), සමූලඝාතනය කිරීම හෝ රාජ්‍ය එකක් හෝ දෙකක් (සුළු රාජධානි) සමඟ ගිවිසුමක් අවසන් කිරීම සඳහා යාත්‍රා කිරීමේ කල්පැවැත්ම. 900 දී පමණ ස්කැන්ඩිනේවියාවේ වැටලීම් නැවැත්වීමට නෝර්ස් ප්‍රහාරකයන්ගේ ආක්‍රමණයේ තර්ජනය තුරන් කිරීමට නොහැකි වනු ඇත, මන්ද යත් බලඇණියට හැසිරවිය හැකි ප්‍රමාණයට වඩා බොහෝ රාජ්‍යයන් ඉතිරිව ඇති බැවිනි. ඔව්, 10 වැනි ශතවර්ෂයේදී වයිකින් යුගයේ ඩෙන්මාර්කයේ දකුණු කෙළවර ආක්‍රමණය කිරීමට ස්කැන්ඩිනේවියානු නොවන යුරෝපීය බලවතුන්ගේ, විශේෂයෙන්ම සමහර ජර්මානු පාලකයන්ගේ යම් උත්සාහයක් තිබුණා. ෆ්‍රෑන්ක් අධිරාජ්‍යය සහ පසුව ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යය බවට පත් විය. ඔවුන් එතරම් සාර්ථක වූයේ කෙසේද සහ ඩේන්වරු මහා බලවතුන් විසින් යටත් කර ගැනීමෙන් වැළකී සිටියේ කෙසේද?](_URL_0_). එවැනි ජර්මානු ආක්‍රමණවල ප්‍රධාන බලවේගය සමන්විත වූයේ අශ්වාරෝහක සහ පාබල හමුදාවෙන් මිස, ආඛ්‍යාන මූලාශ්‍රවල සහතික කර ඇති තාක් කල් සහ යුධ පිටියේ පිහිටීම මත පදනම් වූ තාක් කල් (ඩැනිවිර්ක්, ඩෙන්මාර්ක පාලකයන් විසින් ගොඩනඟන ලද පල්ලිසඩය) බව මම සිතමි. අනෙක් අතට, සියලුම නොර්ස් වැටලීම්කරුවන් බොහෝ විට ස්කැන්ඩිනේවියාවේ සිට බ්‍රිතාන්‍ය දූපත් වෙත කෙලින්ම පැමිණ නැති බව ද මම පෙන්වා දිය යුතුය. 9 වන සියවසේ මැද භාගයේදී බොහෝ වයිකින්ග් යුද කණ්ඩායම් බ්‍රිතාන්‍ය දූපත් මෙන්ම ඉංග්‍රීසි නාලිකාව අවට ක්‍රියාකාරී වූ අතර දැන් පර්යේෂකයන් සිතන්නේ ඔවුන් වසර කිහිපයකට වඩා වැඩි කාලයක් මෙම ප්‍රදේශයේ &#39;රැඳී&#39; සිටි බවත් සමහර විට එක් ස්ථානයක නවාතැන් ගත් බවත්ය. ස්කැන්ඩිනේවියාව වෙනුවට අයර්ලන්තයේ ඩබ්ලින් හෝ නෝර්මන්ඩි හි රුවන් හෝ උතුරු එංගලන්තයේ යෝර්ක් වැනි &#39;ඔවුන්ගේ&#39; නව දේශපාලන මධ්‍යස්ථාන. එවිට, ස්කැන්ඩිනේවියාවේ දුරස්ථ කුඩා රාජධානිවලට වඩා මෙම &#39;ඩයස්පෝරා&#39; දේශපාලනයන්ගෙන් එකක් ඉලක්ක කර ගැනීම නෝර්ස් කොල්ලකරුවන්ට එරෙහිව වඩා යථාර්ථවාදී සහ සාර්ථක උපක්‍රමයක් වනු ඇත, සමහර ප්‍රාදේශීය පාලකයන් ඇත්ත වශයෙන්ම එසේ කළහ (නෝර්ස් පාලකයා වරක් ඩබ්ලින් නගරයෙන් නෙරපා හරින ලද බව සලකන්න. 10 වන සියවසේ මුල් භාගය (902 සිට 917 දක්වා)). යොමු: * Brink, Stefan &amp; Neil Price (eds.). *The Viking World*. ලන්ඩන්: Routledge, 2008. * Garipzanow, Ildar H. &#39;Frontier Identities: Carolingian Frontier and the Gens Danorum&#39;. In: *Franks, Northmen, and Slavs: Identities and State Formation in Early Medieval Europe*, ed. Id., Patrick Geary &amp; Przemyslaw Urbancyzk, pp. 113-43. හැරීම: බ්‍රෙපෝල්ස්, 2008.