Couple of reasons, since the invasion of the USSR in 1941 German treatment of Soviet prisoners had been horrendous, kept in wire enclosures until they starved, succumbed to disease, or were simply summarily executed (among the first victims gassed at Auschwitz were Russian PoWs). With no quarter given on the Eastern Front it could hardly be asked. Wehrmacht soldiers rightly feared Russian vengeance, after what had been done in the occupied territories of the USSR, and knew that capture would mean heading for forced labor in Siberian gulags, if they were not shot out of hand. Many, if they survived, weren't released until the '50s.

Treatment of PoWs from the western allies was - comparatively speaking - much better, as was their treatment of German PoWs, although there were incidents of brutality on both sides they nominally adhered to the Geneva Conventions on treatment of PoWs (to which the USSR was not a signatory). A commander of the [352nd Volksgrenadier](_URL_0_) wrote to the families of six men MIA, *"The Americans opposite us have been fighting fairly, they have treated German prisoners well and fed them. If your husband is a PoW, you will probably receive news of him through the Red Cross."* It got him in trouble with the party for suggesting that captivity was a tolerable state.
Compare this to the Eastern Front, where the wretched prisoners taken by the Red Army were known as *Stalinpferd*, a Stalin horse.
1941 දී සෝවියට් සමාජවාදී සමූහාණ්ඩුව ආක්‍රමණය කිරීමේ සිට ජර්මානු සෝවියට් සිරකරුවන්ට සැලකීම බිහිසුණු වූ බැවින්, ඔවුන් කුසගින්නෙන් පෙළෙන තෙක්, රෝගවලට ගොදුරු වන තෙක් හෝ සරළව ඝාතනය කරන තෙක් කම්බි කොටුවල තබා තිබීම හේතු කිහිපයක් විය (අවුෂ්විට්ස්හිදී ගෑස් ප්‍රහාරයට ලක් වූ පළමු වින්දිතයින් අතර රුසියානු හමුදා භටයන් විය) . නැඟෙනහිර පෙරමුණෙන් කාර්තුවක් ලබා නොදීම නිසා එය ඉල්ලා සිටිය නොහැකි විය. සෝවියට් සමාජවාදී සමූහාණ්ඩුවේ වාඩිලාගෙන සිටි ප්‍රදේශවල සිදු කරන ලද දෙයින් පසුව, වෙර්මාච්ට් සොල්දාදුවන් රුසියානු පළිගැනීම්වලට බිය වූ අතර, අල්ලා ගැනීම යනු ඔවුන් අතින් වෙඩි නොතැබීම නම්, සයිබීරියානු ගුලාග්හි බලහත්කාරයෙන් ශ්‍රමය සඳහා යන බව දැන සිටියහ. බොහෝ දෙනෙක්, ඔවුන් දිවි ගලවා ගත්තේ නම්, 50 ගණන් වන තෙක් නිදහස් කරනු ලැබුවේ නැත. බටහිර මිත්‍ර පාක්ෂිකයින්ගෙන් PoWs සැලකීම - සංසන්දනාත්මකව කිවහොත් - ජර්මානු PoWs සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් සැලකූ ආකාරයටම වඩා යහපත් විය, දෙපාර්ශවයේම ම්ලේච්ඡත්වයේ සිදුවීම් තිබුණද, ඔවුන් PoWs සඳහා ප්‍රතිකාර කිරීම පිළිබඳ ජිනීවා සම්මුතියට නාමිකව අනුගත විය (සෝවියට් සංගමය එසේ නොකළේය. අත්සන් කරන්නෙකු). [352nd Volksgrenadier](_URL_0_) හි අණදෙන නිලධාරියෙකු MIA පිරිමි හය දෙනෙකුගේ පවුල්වලට මෙසේ ලිවීය, *&quot;අපට විරුද්ධ ඇමරිකානුවන් සාධාරණ ලෙස සටන් කර ඇත, ඔවුන් ජර්මානු සිරකරුවන්ට හොඳින් සැලකූ අතර ඔවුන්ට පෝෂණය කර ඇත. ඔබේ සැමියා PoW නම්, ඔබ එසේ කරනු ඇත. රතු කුරුසය හරහා ඔහු ගැන ආරංචියක් ලැබෙනු ඇත.&quot;* වහල්භාවය දරාගත හැකි රාජ්‍යයක් යැයි යෝජනා කිරීම නිසා එය ඔහුට පක්ෂය සමඟ කරදරයක් විය. මෙය නැගෙනහිර පෙරමුණ හා සසඳන්න, එහිදී රතු හමුදාව විසින් අල්ලා ගන්නා ලද කාලකණ්ණි සිරකරුවන් ස්ටාලින් අශ්වයෙකු වන *Stalinpferd* ලෙස හඳුන්වනු ලැබීය.