Our main problem in space exploration is the cost of launching into orbit. It's in the order of several thousand US$ per kg.

So, first of all, consider how much fuel you need to achieve orbit. [Here's a picture of a Space Shuttle on the launch pad](_URL_0_). Note how the huge fuel tank is larger than the spaceplane itself. Putting some numbers, it was a total mass of 2000 tons on the launch pad out of which only 80 tons made it to Low Earth Orbit (LEO). It didn't have enough fuel to reach another planet, the Moon or even just geosynchronous orbit - if you want to do that you'll have to increase the mass at liftoff by a significant factor.

Then, when landing, the spaceplane was only able to land itself, at most it could be loaded with an extra 20 tons in its cargo bay. No way it could land a comparable fuel tank to take off again from a foreign planet. Consider also the difficulties of flying in a different atmosphere, or landing without a man-made runway.

Second, in order to make them lighter and cheaper, spacecraft are usually designed specifically for their mission goals and for the environment they will have to operate in. The Space Shuttle was not able to support human life in missions longer than a few weeks (no significant recycling of life support resources like water or oxygen), was not able to protect astronauts from radiation in the long term, and would not have been able to work correctly in a harsher thermal environment.

If you do design a spacecraft for a variety of environments or for goals other than the ones intended, in aerospace jargon this is called "overdesigned". Basically it means you're using more mass than you actually need. Making things unnecessarily heavy means making them unnecessarily expensive, i.e. wasting the space agency's money. If a company does this then it is unlikely to be chosen for further contracts with the same space agency in the future (but they are actually unlikely to do it because the design is reviewed and negotiated with the agency at all times).

Both aspects would change if we ever develop a propulsion technology that makes access to space significantly cheaper, using only a small mass of fuel that can fit inside the spaceplane. But today this is not part of the foreseeable future.

අභ්‍යවකාශ ගවේෂණයේදී අපගේ ප්‍රධාන ගැටලුව වන්නේ කක්ෂයට දියත් කිරීමේ පිරිවැයයි. එය කිලෝග්‍රෑමයකට ඩොලර් දහස් ගණනක අනුපිළිවෙලකි. එබැවින්, පළමුව, කක්ෂය සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා ඔබට කොපමණ ඉන්ධන අවශ්යදැයි සලකා බලන්න. [මෙන්න දියත් කිරීමේ පෑඩයේ අභ්‍යවකාශ ෂටලයක පින්තූරයක්](_URL_0_). දැවැන්ත ඉන්ධන ටැංකිය අභ්‍යවකාශ යානයට වඩා විශාල වන ආකාරය සැලකිල්ලට ගන්න. සමහර සංඛ්‍යා තැබීමෙන්, එය දියත් කිරීමේ පෑඩයේ මුළු ස්කන්ධය ටොන් 2000 ක් වූ අතර එයින් ටොන් 80 ක් පමණක් අඩු පෘථිවි කක්ෂයට (LEO) ළඟා විය. වෙනත් ග්‍රහලෝකයක්, චන්ද්‍රයා හෝ හුදෙක් භූ සමමුහුර්ත කක්ෂයක් වෙත ළඟා වීමට ප්‍රමාණවත් ඉන්ධනයක් එයට නොතිබුණි - ඔබට එය කිරීමට අවශ්‍ය නම්, ඔබට එසවීමේදී සැලකිය යුතු සාධකයකින් ස්කන්ධය වැඩි කිරීමට සිදුවේ. එවිට, ගොඩබෑමේදී, අභ්‍යවකාශ යානයට ගොඩබෑමට පමණක් හැකි විය, උපරිම වශයෙන් එය එහි භාණ්ඩ බොක්කෙහි අමතර ටොන් 20 ක් පටවා ගත හැකිය. විදේශීය ග්‍රහලෝකයකින් නැවත ගුවන්ගත වීමට සැසඳිය හැකි ඉන්ධන ටැංකියක් ගොඩබැස්සවීමට කිසිඳු ආකාරයකින් නොහැකි විය. වෙනස් වායුගෝලයක පියාසර කිරීම හෝ මිනිසා විසින් සාදන ලද ධාවන පථයක් නොමැතිව ගොඩබෑමේ දුෂ්කරතා ද සලකා බලන්න. දෙවනුව, ඒවා සැහැල්ලු සහ ලාභදායී කිරීම සඳහා, අභ්‍යවකාශ යානා සාමාන්‍යයෙන් නිර්මාණය කර ඇත්තේ ඔවුන්ගේ මෙහෙයුම් ඉලක්ක සඳහා සහ ඒවා ක්‍රියාත්මක වීමට සිදුවන පරිසරය සඳහා ය. අභ්‍යවකාශ ෂටලයට සති කිහිපයකට වඩා දිගු මෙහෙයුම් සඳහා මිනිස් ජීවිතයට සහාය වීමට නොහැකි විය (නැත. ජලය හෝ ඔක්සිජන් වැනි ජීව ආධාරක සම්පත් සැලකිය යුතු ලෙස ප්‍රතිචක්‍රීකරණය කිරීම), දිගු කාලීනව ගගනගාමීන් විකිරණවලින් ආරක්ෂා කිරීමට නොහැකි වූ අතර දැඩි තාප පරිසරයක නිවැරදිව ක්‍රියා කිරීමට නොහැකි වනු ඇත. ඔබ අභ්‍යවකාශ යානයක් විවිධ පරිසරයන් සඳහා හෝ අදහස් කරන අරමුණු හැර වෙනත් අරමුණු සඳහා සැලසුම් කරන්නේ නම්, අභ්‍යවකාශ ප්‍රභාෂාවේදී මෙය &quot;අධික සැලසුම්&quot; ලෙස හැඳින්වේ. මූලික වශයෙන් එයින් අදහස් වන්නේ ඔබ ඇත්ත වශයෙන්ම අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා වැඩි ස්කන්ධයක් භාවිතා කරන බවයි. දේවල් අනවශ්‍ය ලෙස බර කිරීම යනු ඒවා අනවශ්‍ය ලෙස මිල අධික කිරීම, එනම් අභ්‍යවකාශ ඒජන්සියේ මුදල් නාස්ති කිරීමයි. සමාගමක් මෙය කරන්නේ නම්, අනාගතයේදී එම අභ්‍යවකාශ ඒජන්සිය සමඟ තවදුරටත් ගිවිසුම් සඳහා තෝරා ගැනීමට නොහැකි වනු ඇත (නමුත් ඔවුන් එය සැබවින්ම කිරීමට ඉඩක් නැත මන්ද සැලසුම සමාලෝචනය කර සෑම විටම නියෝජිතායතනය සමඟ සාකච්ඡා කරනු ලැබේ). අභ්‍යවකාශ යානය තුළට ගැළපෙන කුඩා ඉන්ධන ස්කන්ධයක් පමණක් භාවිතා කරමින් අභ්‍යවකාශයට ප්‍රවේශ වීම සැලකිය යුතු ලෙස ලාභදායී වන ප්‍රචාලන තාක්‍ෂණයක් අප කවදා හෝ දියුණු කළහොත් අංශ දෙකම වෙනස් වනු ඇත. නමුත් අද මෙය අපේක්ෂා කළ හැකි අනාගතයේ කොටසක් නොවේ.
