Most people living in Normandy were not descended from Vikings. Following Rollo's appointment as Duke there was no mass-migration of Scandinavians. It was primarily the elite that were descendants of the original Viking invaders, and they very often intermarried with French nobility to form alliances and entrench their power.

Arguably however, these elite retained some aspects of Scandinavian culture, and their ventures abroad can be seen in the wider context of later Viking activity. Sarah Davis-Secord (*Sicily and the Medieval Mediterranean*) refers to a "lure of profit and adventure" which drove the Normans to Sicily for instance. Like the Vikings, they were prominent as seafarers  and mercenaries. Graham Loud in *The Age of Robert Guiscard* argues that the Normans were present in Italy as mercenaries before the events described in either the Salerno or Gargano traditional accounts of the Norman arrival. From minor military positions in the armies of Salerno, the Normans rose to power, possibly with the help  of Papal intervention, and established the Kingdom of Sicily. This mirrors contemporary Scandinavian activities - The Byzantine Varangian Guard for example established for themselves a strong position within Byzantine society. Harald Hardrada served with them before becoming King of Norway. This "lure" could even be applied to Norman ventures in the British Isles, the most obvious example being the adventures of Richard de Clare (Strongbow) in Ireland. So it could be said that Norman warriors and elites continued some parts of Viking culture.
නෝර්මන්ඩි හි ජීවත් වන බොහෝ මිනිසුන් වයිකින්ස්ගෙන් පැවත එන්නන් නොවේ. රෝලෝ ආදිපාදවරයා ලෙස පත් කිරීමෙන් පසු ස්කැන්ඩිනේවියානුවන් විශාල වශයෙන් සංක්‍රමණය නොවීය. එය මූලික වශයෙන් මුල් වයිකිං ආක්‍රමණිකයන්ගෙන් පැවත එන්නන් වූ ප්‍රභූ පැලැන්තියට අයත් වූ අතර, ඔවුන් බොහෝ විට ප්‍රංශ වංශවත් අය සමඟ සංධාන පිහිටුවා ගැනීමට සහ ඔවුන්ගේ බලය තහවුරු කර ගැනීමට විවාහ විය. කෙසේ වෙතත්, තර්ක කළ හැකි පරිදි, මෙම ප්‍රභූන් ස්කැන්ඩිනේවියානු සංස්කෘතියේ සමහර අංග රඳවා තබා ගත් අතර, ඔවුන්ගේ විදේශයන්හි ව්‍යාපාර පසුකාලීන වයිකින්ග් ක්‍රියාකාරකම්වල පුළුල් සන්දර්භය තුළ දැකිය හැකිය. සාරා ඩේවිස්-සෙකෝර්ඩ් (*සිසිලිය සහ මධ්‍යකාලීන මධ්‍යධරණී*) යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ නෝමන්වරුන් සිසිලියට ගෙන ගිය &quot;ලාභ හා වික්‍රමාන්විත ආකර්ෂණයක්&quot; ය. වයිකිංවරුන් මෙන්, ඔවුන් නාවිකයින් සහ කුලී හේවායන් ලෙස කැපී පෙනේ. *The Age of Robert Guiscard* හි ග්‍රැහැම් ලවුඩ් තර්ක කරන්නේ නෝමන් ආගමනය පිළිබඳ Salerno හෝ Gargano සම්ප්‍රදායික ගිණුම්වල විස්තර කර ඇති සිදුවීම්වලට පෙර නෝමන්වරු කුලී හේවායන් ලෙස ඉතාලියේ සිටි බවයි. සලෙර්නෝහි හමුදාවන්හි සුළු හමුදා තනතුරු වලින්, නෝමන්වරු බලයට පත් වූ අතර, සමහරවිට පාප්ගේ මැදිහත්වීමෙන් සහ සිසිලි රාජධානිය පිහිටුවන ලදී. මෙය සමකාලීන ස්කැන්ඩිනේවියානු ක්‍රියාකාරකම් පිළිබිඹු කරයි - උදාහරණයක් ලෙස බයිසැන්තියානු වරංගියානු ආරක්ෂක බළකාය බයිසැන්තියානු සමාජය තුළ ශක්තිමත් ස්ථානයක් පිහිටුවා ගත්හ. Harald Hardrada නෝර්වේ රජු වීමට පෙර ඔවුන් සමඟ සේවය කළේය. මෙම &quot;ආකර්ෂණය&quot; බ්‍රිතාන්‍ය දූපත් වල නෝමන් ව්‍යාපාර සඳහා පවා යෙදිය හැකි අතර, වඩාත්ම පැහැදිලි උදාහරණය වන්නේ අයර්ලන්තයේ රිචඩ් ඩි ක්ලෙයාර් (ස්ට්‍රෝංබෝ) ගේ වික්‍රමාන්විතයන් ය. එබැවින් නෝමන් රණශූරයන් සහ ප්‍රභූන් වයිකින් සංස්කෘතියේ සමහර කොටස් දිගටම කරගෙන ගිය බව පැවසිය හැකිය.