Simply put because the wetness softens the fibers.

In a woven fabric, the fibers are basically going the entire width of the item in one strand. So when they become softer, they tend to stretch or slide past each other, and they still need the same amount of force applied to break each fiber, but it is harder to apply that force to each fiber.

In paper, they aren't woven. They are just laid down in the sheet, pressed and dried. So when the fibers soften, and slide past each other easier, it is that much easier to pull one fiber completely free of its neighbors.

Edit for clarity: In a fabric, they are purposefully woven so that the fibers don't pull free of each other easily, the hems and seams prevent fraying. In a paper product, they aren't.

So in a fabric you have to break every fiber in the ripped area, in a paper you just have to pull the fibers away from each other.
සරලව කිවහොත් තෙත් බව කෙඳි මෘදු කරයි. වියන ලද රෙදිපිළිවල, තන්තු මූලික වශයෙන් එක් නූල් එකක් තුළ භාණ්ඩයේ සම්පූර්ණ පළල යනවා. එබැවින් ඒවා මෘදු වූ විට, ඒවා එකිනෙකා පසුකර යාමට හෝ ලිස්සා යාමට නැඹුරු වන අතර, එක් එක් තන්තු බිඳීමට යොදන බලයම ඔවුන්ට තවමත් අවශ්‍ය වේ, නමුත් එක් එක් තන්තු සඳහා එම බලය යෙදීම දුෂ්කර ය. කඩදාසිවල ඒවා වියන ලද ඒවා නොවේ. ඒවා පත්රයේ තබා, තද කර වියළා ඇත. එබැවින් තන්තු මෘදු වී එකිනෙක පහසුවෙන් ලිස්සා ගිය විට, එක් කෙඳි එහි අසල්වැසියන්ගෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම නිදහස් කර ගැනීම වඩාත් පහසු වේ. පැහැදිලිකම සඳහා සංස්කරණය කරන්න: රෙදි කැබැල්ලක, ඒවා හිතාමතාම වියන ලද අතර එමඟින් තන්තු පහසුවෙන් එකිනෙකින් නිදහස් නොවන පරිදි, හෙම් සහ මැහුම් සිඳී යාම වළක්වයි. කඩදාසි නිෂ්පාදනයක් තුළ, ඒවා එසේ නොවේ. ඉතින් රෙද්දක ඉරපු ප්‍රදේශයේ තියෙන හැම තන්තු එකක්ම කඩන්න ඕනේ, කඩදාසියක තියෙන තන්තු එකිනෙකෙන් ඈත් කරන්න ඕනේ.