In ancient Persia, there was quite an exciting sport that we've been able to reconstruct from artistic depictions, and also the preserved fragments from the ancient Persian *On the art of entertaining officials*, an important handbook for satraps and other royal officials. Whenever a group of royal officials were seriously bored, they would first locate a cliff, or a mountain. They would also bring with them a large herd of camels, and then send down observers to the bottom of the mountain (this being pretty important for what followed). Each noble would then choose a camel. The camel would be strapped into a harness, and then attached to a large brightly coloured canvas. And when I say large, I mean several metres wingspan. Then the camels would, one by one, be forced to run off the edge of the mountain or cliff. They would quite literally hang-glide from there to the bottom, and the competition was won by noble whose camel travelled the greatest distance. Camel harnesses breaking was a big problem, which is why there were so many brought up the hill. It seems to have been a pretty obscure sport in the rest of Persia, all told, but nobles seem to have loved sending camels hang-gliding off cliffs.

A reconstruction of the hang-gliders for camels can be found in Samuel P Langley's papers, currently stored in the Smithsonian Institution Archives; the man simply insisted on attempting to recreate one. A more recent and direct look at the subject can be found in Louis Nockton-Draffer's *The Persian Funeral Glider: Reconstruction and experiential perspectives*, presented at the 7th Experimental Archeology Conference in Cardiff

[WARNING THIS IS TOTALLY A JOKE NONE OF THIS IS REAL. READ MOD NOTE HERE](_URL_0_)
පුරාණ පර්සියාවේ, අපට කලාත්මක නිරූපණවලින් ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමට හැකි වූ ඉතා උද්යෝගිමත් ක්‍රීඩාවක් තිබූ අතර, සැට්‍රාප්වරුන් සහ අනෙකුත් රාජකීය නිලධාරීන් සඳහා වැදගත් අත්පොතක් වන පුරාණ පර්සියානු *නිලධාරීන් විනෝදාස්වාදය ලබා දීමේ කලාව* පිළිබඳ සංරක්‍ෂිත කොටස් ද ඇත. රාජකීය නිලධාරීන් කණ්ඩායමක් බරපතල ලෙස කම්මැලි වූ සෑම අවස්ථාවකම, ඔවුන් මුලින්ම ප්‍රපාතයක් හෝ කන්දක් සොයා ගනී. ඔවුන් ඔවුන් සමඟ විශාල ඔටුවන් රංචුවක් ද ගෙන එනු ඇත, පසුව නිරීක්ෂකයන් කන්ද පහළට යවනු ඇත (මෙය පසුව සිදු වූ දේ සඳහා ඉතා වැදගත් වේ). සෑම වංශවත්ම ඔටුවෙකු තෝරා ගනු ඇත. ඔටුවාව පටිවලට බැඳ, පසුව විශාල දීප්තිමත් වර්ණ කැන්වසයකට සම්බන්ධ කරනු ඇත. මම විශාල යැයි කී විට, මම අදහස් කරන්නේ මීටර් කිහිපයක් පියාපත් විහිදුවමිනි. එවිට ඔටුවන් එකින් එක කන්දෙන් හෝ කඳු මුදුනෙන් පැන යාමට බල කෙරෙයි. ඔවුන් එතැන් සිට පහළට එල්ලී ලිස්සා යන අතර තරඟය ජයග්‍රහණය කළේ ඔටුවෙකු වැඩිම දුරක් ගමන් කළ උතුම් විසිනි. ඔටුවන්ගේ පටි කැඩීම විශාල ගැටලුවක් වූ අතර, කන්දට ගෙනා බොහෝ දෙනෙක් සිටියේ එබැවිනි. පර්සියාවේ සෙසු ප්‍රදේශවල එය තරමක් අපැහැදිලි ක්‍රීඩාවක් වූ බව පෙනේ, නමුත් වංශාධිපතියන් ඔටුවන් කඳු මුදුන්වලින් එල්ලා යැවීමට ප්‍රිය කළ බව පෙනේ. ඔටුවන් සඳහා එල්ලෙන ග්ලයිඩර් ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීම දැනට ස්මිත්සෝනියන් ආයතන ලේඛනාගාරයේ ගබඩා කර ඇති සැමුවෙල් පී ලැන්ග්ලිගේ පත්‍රිකාවලින් සොයාගත හැකිය; මිනිසා හුදෙක් එකක් ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමට උත්සාහ කරන ලෙස අවධාරනය කළේය. මෙම විෂය පිළිබඳ වඩාත් මෑත කාලීන සහ සෘජු බැල්මක් Cardiff හි 7 වැනි පර්යේෂණාත්මක පුරාවිද්‍යා සමුළුවේදී ඉදිරිපත් කරන ලද Louis Nockton-Draffer ගේ *The Persian Funeral Glider: Reconstruction and Experiential perspectives* තුළින් සොයාගත හැකිය [අවවාදයයි මෙය සම්පූර්ණයෙන්ම විහිළුවක් නොවේ. . MOD සටහන මෙතැනින් කියවන්න](_URL_0_)