I cannot directly address the question, beyond saying "it depends on your source." But if you'd like context...

 & #x200B;

Marx was not alone in the characterization. Adam Smith also maintained that there was a definitive change in the economic system. He did not go back to Ancient Greece, but he goes back to what we may call the end of Mercantilism. What I'm hoping is read into this is that a change did occur that Smith is attempting to explain. The merchants, in this case, are looking to get themselves rich. In his narrative they don't really understand the full economics, except that by pressuring their monarchs to alter the economic system they'll be rich. This happens to generally work out. [Adam Smith](_URL_0_):

 & #x200B;

 > The different progress of opulence in different ages and nations has given occasion to two different systems of political œconomy with regard to enriching the people. The one may be called the system of commerce, the other that of agriculture. I shall endeavour to explain both as fully and distinctly as I can, and shall begin with the system of commerce. It is the modern system, and is best understood in our own country and in our own times.  
...When those countries became commercial, the merchants found this prohibition \[upon trading precious medals as capital\], upon many occasions, extremely inconvenient. They could frequently buy more advantageously with gold and silver than with any other commodity the foreign goods which they wanted, either to import into their own, or to carry to some other foreign country. They remonstrated, therefore, against this prohibition as hurtful to trade.  
 >   
 > They \[the merchants\] represented, first, that the exportation of gold and silver in order to purchase foreign goods, did not always diminish the quantity of those metals in the kingdom. That, on the contrary, it might frequently increase that quantity; because, if the consumption of foreign goods was not thereby increased in the country, those goods might be re-exported to foreign countries, and, being there sold for a large profit, might bring back much more treasure than was originally sent out to purchase them. Mr. Mun compares this operation of foreign trade to the seed-time and harvest of agriculture.  
 >   
 > If we only behold, \[says he\] the actions of the husbandman in the seed-time, when he casteth away much good corn into the ground, we shall account him rather a madman than a husbandman. But when we consider his labours in the harvest, which is the end of his endeavours, we shall find the worth and plentiful increase of his action.  
...Such as they were, however, those arguments convinced the people to whom they were addressed. They were addressed by merchants to parliaments and to the councils of princes, to nobles and to country gentlemen, by those who were supposed to understand trade to those who were conscious to themselves that they knew nothing about the matter. That foreign trade enriched the country, experience demonstrated to the nobles and country gentlemen as well as to the merchants; but how, or in what manner, none of them well knew. The merchants knew perfectly in what manner it enriched themselves. It was their business to know it. But to know in what manner it enriched the country was no part of their business.  


It would be inaccurate to say that Marx just lifted Smith wholesale, but there is a certain parity that can be made. For instance, the Manifesto by [Marx](_URL_1_) essentially explains the process similarly:

 & #x200B;

 > The discovery of America, the rounding of the Cape, opened up fresh ground for the rising bourgeoisie. The East-Indian and Chinese markets, the colonisation of America, trade with the colonies, the increase in the means of exchange and in commodities generally, gave to commerce, to navigation, to industry, an impulse never before known, and thereby, to the revolutionary element in the tottering feudal society, a rapid development.  
 >   
 > The feudal system of industry, in which industrial production was monopolised by closed guilds, now no longer sufficed for the growing wants of the new markets. The manufacturing system took its place. The guild-masters were pushed on one side by the manufacturing middle class; division of labour between the different corporate guilds vanished in the face of division of labour in each single workshop.  
 >   
 > Meantime the markets kept ever growing, the demand ever rising. Even manufacturer no longer sufficed. Thereupon, steam and machinery revolutionised industrial production. The place of manufacture was taken by the giant, Modern Industry; the place of the industrial middle class by industrial millionaires, the leaders of the whole industrial armies, the modern bourgeois.  
 >   
 > Modern industry has established the world market, for which the discovery of America paved the way. This market has given an immense development to commerce, to navigation, to communication by land. This development has, in its turn, reacted on the extension of industry; and in proportion as industry, commerce, navigation, railways extended, in the same proportion the bourgeoisie developed, increased its capital, and pushed into the background every class handed down from the Middle Ages.  
 >   
 > We see, therefore, how the modern bourgeoisie is itself the product of a long course of development, of a series of revolutions in the modes of production and of exchange.

Marx was interested in this process, how this occurred. Feudalism came from somewhere, and it was probably a similar process, so it's applied further out.

 & #x200B;

It seems to me that the position that Ancient Greece was simply a capitalist country is less historical than overtly political. If one can say that capitalism is the natural state of existence that everyone practiced and Marx perverted it, then you can score a propaganda point. However, nothing we know about ancient Athens concerns fiat systems, and Adam Smith himself notes a transition.

 & #x200B;

So while I cannot say with certainty that there is no historian out there that claims that Ancient Athens was a capitalist country, it seems problematic.
&quot;එය ඔබේ මූලාශ්‍රය මත රඳා පවතී&quot; යැයි පැවසීමෙන් ඔබ්බට මට ප්‍රශ්නය කෙලින්ම යොමු කළ නොහැක. නමුත් ඔබ සන්දර්භයට කැමති නම්... &amp; #x200B; චරිත නිරූපණයේදී මාක්ස් තනිව සිටියේ නැත. ඇඩම් ස්මිත් ආර්ථික ක්‍රමයේ නිශ්චිත වෙනසක් ඇති බව ද කියා සිටියේය. ඔහු පැරණි ග්‍රීසියට ආපසු නොගිය නමුත් ඔහු ආපසු යන්නේ වෙළඳවාදයේ අවසානය ලෙස අප හඳුන්වන දෙයටය. ස්මිත් පැහැදිලි කිරීමට උත්සාහ කරන වෙනසක් සිදුවී ඇති බව මෙය කියවීමට මා බලාපොරොත්තු වෙනවා. මෙම නඩුවේ වෙළෙන්දෝ තමන් පොහොසත් වීමට බලා සිටිති. ඔහුගේ ආඛ්‍යානය තුළ ඔවුන්ට සම්පූර්ණ ආර්ථික විද්‍යාව තේරෙන්නේ නැත, ආර්ථික ක්‍රමය වෙනස් කිරීමට ඔවුන්ගේ රජවරුන්ට බලපෑම් කිරීමෙන් ඔවුන් පොහොසත් වනු ඇත. මෙය සාමාන්‍යයෙන් ක්‍රියාත්මක වීමට සිදුවේ. [ඇඩම් ස්මිත්](_URL_0_): &amp; #x200B; &gt; විවිධ වයස්වල සහ ජාතීන් තුළ ධනවත්කමේ විවිධ ප්‍රගතිය ජනතාව පොහොසත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් විවිධ දේශපාලන ආර්ථික පද්ධති දෙකකට අවස්ථාව ලබා දී ඇත. එකක් වාණිජ ක්‍රමය ලෙසත් අනෙක කෘෂිකර්මාන්තය ලෙසත් හඳුන්වන්න පුළුවන්. මම මට හැකි තරම් සම්පූර්ණයෙන් සහ පැහැදිලිව පැහැදිලි කිරීමට උත්සාහ කරමි, වාණිජ පද්ධතියෙන් ආරම්භ කරමි. එය නවීන ක්‍රමය වන අතර එය අපගේම රටෙහි සහ අපගේම කාලවලදී වඩාත් හොඳින් වටහාගෙන ඇත. ...එම රටවල් වානිජ්‍යය බවට පත් වූ විට, වෙළඳුන්ට මෙම තහනම \[වටිනා පදක්කම් ප්‍රාග්ධනය ලෙස වෙළඳාම් කිරීමේදී\], බොහෝ අවස්ථාවලදී, අතිශයින් අපහසු විය. ඔවුන්ට අවශ්‍ය විදේශීය භාණ්ඩ, වෙනත් ඕනෑම භාණ්ඩයකට වඩා රන් හා රිදීවලින් බොහෝ විට වාසිදායක ලෙස මිලදී ගත හැකි විය. එබැවින් මෙම තහනම වෙළඳාමට හානියක් බව ඔවුහු ප්‍රකාශ කළහ. &gt; &gt; ඔවුන් \[වෙළෙන්දෝ\] පළමුව, විදේශීය භාණ්ඩ මිලදී ගැනීම සඳහා රන් සහ රිදී අපනයනය කිරීම, රාජධානියේ එම ලෝහවල ප්‍රමාණය සැමවිටම අඩු නොවන බව නියෝජනය කළහ. එනම්, ඊට පටහැනිව, එය එම ප්රමාණය නිතර වැඩි විය හැක; මක්නිසාද යත්, එමඟින් රට තුළ විදේශීය භාණ්ඩ පරිභෝජනය වැඩි නොකළ හොත්, එම භාණ්ඩ විදේශ රටවලට ප්‍රතිඅපනයනය කළ හැකි අතර, විශාල ලාභයකට එහි අලෙවි කිරීමෙන්, මුලින් මිලදී ගැනීමට යැවූ ප්‍රමාණයට වඩා බොහෝ නිධානයක් ආපසු ගෙන ඒමට ඉඩ ඇත. ඔවුන්ට. මුන් මහතා විදේශ වෙළඳාමේ මෙම මෙහෙයුම කෘෂිකර්මයේ බීජ කාලය හා අස්වැන්න සමඟ සංසන්දනය කරයි. &gt; &gt; අපි බැලුවොත්, \[ඔහු කියන්නේ\] බීජ කාලය තුළ ගොවියා බොහෝ හොඳ බඩ ඉරිඟු බිමට හෙළන විට, අපි ඔහුව ගොවියෙකුට වඩා පිස්සෙකු ලෙස සලකමු. නමුත් ඔහුගේ උත්සාහයේ අවසානය වන අස්වැන්නේ ඔහුගේ ශ්‍රමය සලකා බලන විට, ඔහුගේ ක්‍රියාවේ වටිනාකම සහ බහුල වර්ධනය අපට සොයාගත හැකිය. ...එවැනි ඒවා කෙසේ වෙතත්, එම තර්ක ඔවුන් ආමන්ත්‍රණය කළේ කාටද යන්න ඒත්තු ගැන්වීය. ඒවා වෙළඳුන් විසින් පාර්ලිමේන්තුවලට සහ කුමාරවරුන්ගේ සභාවන්ට, වංශාධිපතියන්ට සහ රට මහත්වරුන්ට ආමන්ත්‍රණය කරන ලද්දේ තමන් මේ කාරණය ගැන කිසිවක් නොදන්නා බව තමන්ටම දැන සිටි අයට වෙළඳාම තේරුම් ගත යුතු අය විසිනි. විදේශ වෙළඳාම රට පොහොසත් කළ බව, රදළයන්ට සහ රටේ මහත්වරුන්ට මෙන්ම වෙළඳුන්ට ද පෙන්නුම් කළ අත්දැකීම්; නමුත් කෙසේ හෝ කුමන ආකාරයෙන්ද යන්න ඔවුන් කිසිවෙක් හොඳින් දැන සිටියේ නැත. එය තමන්ව පොහොසත් කරන්නේ කුමන ආකාරයෙන්දැයි වෙළෙන්දෝ හොඳින් දැන සිටියහ. එය දැන ගැනීම ඔවුන්ගේ කාර්යය විය. එහෙත් එය රට පොහොසත් කළේ කුමන ආකාරයෙන්දැයි දැන ගැනීම ඔවුන්ගේ ව්‍යාපාරයේ කොටසක් නොවීය. මාක්ස් යන්තම් ස්මිත් තොග වශයෙන් ඔසවා තැබුවා යැයි කීම වැරදියි, නමුත් කළ හැකි යම් සමානතාවයක් තිබේ. උදාහරණයක් ලෙස, [මාක්ස්](_URL_1_) විසින් ප්‍රකාශනය මගින් ක්‍රියාවලිය අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම ඒ හා සමානව පැහැදිලි කරයි: &amp; #x200B; &gt; ඇමරිකාව සොයා ගැනීම, කේප් වටය, නැගී එන ධනේශ්වරයට නැවුම් බිමක් විවර කළේය. නැඟෙනහිර-ඉන්දියානු සහ චීන වෙළඳපොල, ඇමරිකාවේ යටත් විජිතකරණය, යටත් විජිත සමඟ වෙළඳාම, හුවමාරු මාධ්‍යවල සහ සාමාන්‍යයෙන් භාණ්ඩවල වැඩිවීම, වාණිජයට, නාවිකයට, කර්මාන්තයට පෙර නොවූ විරූ ආවේගයක් ලබා දුන් අතර එමඟින් දෙදරා යන වැඩවසම් සමාජයේ විප්ලවීය අංගය, වේගවත් වර්ධනයකි. &gt; &gt; සංවෘත ගිල්ඩ් විසින් කාර්මික නිෂ්පාදනය ඒකාධිකාරී කරගත් වැඩවසම් කර්මාන්ත පද්ධතිය, දැන් නව වෙලඳපොලවල වැඩෙන අවශ්‍යතා සඳහා ප්‍රමාණවත් නොවේ. නිෂ්පාදන පද්ධතිය එහි ස්ථානයට පත්විය. නිෂ්පාදන මධ්‍යම පන්තිය විසින් ගිල්ඩ් මාස්ටර් එක පැත්තකට තල්ලු කරන ලදී; එක් එක් වැඩමුළුවේදී ශ්‍රම බෙදීම හමුවේ විවිධ ආයතනික සංගම් අතර ශ්‍රම බෙදීම අතුරුදහන් විය. &gt; &gt; මේ අතර වෙලඳපොලවල් නිරන්තරයෙන් වර්ධනය විය, ඉල්ලුම නිරන්තරයෙන් ඉහළ ගියේය. නිෂ්පාදකයා පවා තවදුරටත් ප්රමාණවත් නොවේ. ඉන්පසුව, වාෂ්ප හා යන්ත්‍රෝපකරණ කාර්මික නිෂ්පාදනයේ විප්ලවීය වෙනසක් ඇති කළේය. නිෂ්පාදනයේ ස්ථානය යෝධ, නවීන කර්මාන්තය විසින් ගන්නා ලදී; කාර්මික කෝටිපතියන්, සමස්ත කාර්මික හමුදාවන්ගේ නායකයින්, නූතන ධනේශ්වරය විසින් කාර්මික මධ්‍යම පන්තියට හිමි ස්ථානය. &gt; &gt; නවීන කර්මාන්තය ලෝක වෙළඳපොළ ස්ථාපිත කර ඇති අතර, ඇමරිකාව සොයා ගැනීම සඳහා මග පෑදීය. මෙම වෙළඳපොළ වාණිජ, නාවික, ගොඩබිම් සන්නිවේදනය සඳහා දැවැන්ත සංවර්ධනයක් ලබා දී ඇත. මෙම වර්ධනය කර්මාන්තයේ ව්‍යාප්තිය මත ප්‍රතික්‍රියා කර ඇත; කර්මාන්ත, වානිජ්‍යය, නාවික, දුම්රිය යන ප්‍රමාණයට සමානුපාතිකව, මධ්‍යතන යුගයේ සිට පැවත එන සෑම පන්තියක්ම ධනේශ්වරය දියුණු කර, ප්‍රාග්ධනය වැඩි කර, පසුබිමට තල්ලු කළේය. &gt; &gt; එබැවින්, නූතන ධනේශ්වරය දිගුකාලීන සංවර්ධන මාවතක, නිෂ්පාදන හා හුවමාරු ක්‍රමවල විප්ලව මාලාවක ප්‍රතිඵලයක් වන්නේ කෙසේදැයි අපි දකිමු. මෙය සිදු වූ ආකාරය ගැන මාක්ස් උනන්දු විය. වැඩවසම්වාදය කොහේ හෝ සිට පැමිණි අතර, එය බොහෝ විට සමාන ක්‍රියාවලියක් විය, එබැවින් එය තවදුරටත් අදාළ වේ. &amp; #x200B; පුරාතන ග්‍රීසිය හුදෙක් ධනේශ්වර රටක් වූ බවට වූ ස්ථාවරය ප්‍රකාශිත දේශපාලනිකත්වයට වඩා අඩු ඓතිහාසික බව මට පෙනේ. ධනවාදය යනු සෑම කෙනෙකුම භාවිතා කළ සහ මාක්ස් එය විකෘති කළ පැවැත්මේ ස්වාභාවික තත්වය යැයි කෙනෙකුට පැවසිය හැකි නම්, ඔබට ප්‍රචාරක ලක්ෂ්‍යයක් ලබා ගත හැකිය. කෙසේ වෙතත්, පැරණි ඇතන්ස් ගැන අප දන්නා කිසිවක් ෆියට් පද්ධති ගැන සැලකිලිමත් නොවන අතර ඇඩම් ස්මිත් විසින්ම සංක්‍රමණයක් සටහන් කරයි. &amp; #x200B; එබැවින් පුරාණ ඇතන්ස් ධනේශ්වර රටක් බව පවසන කිසිදු ඉතිහාසඥයෙකු එහි නොමැති බව මට නිශ්චිතවම පැවසිය නොහැකි වුවද, එය ගැටළු සහගත බව පෙනේ.