It wasn't just one single law but rather a series of laws. The first was the Page Act of 1875 that primarily targeted Asians, particularly Chinese people, that were immigrating to the western United States to work menial jobs like railroads. Just like we see in the debates today about Hispanic people coming to the United States to work mostly low-wage jobs, there were concerns about taking jobs away from white Americans, as well as diseases, immorality, and integration of the Chinese into American culture.

Another major law was the Immigration Act of 1924, which severely limited the number of people that could come from any one country to 2% of the number of people from that country that had already immigrated. This was similar to the Page Act in that it was designed to preserve a certain ethnic makeup of the country. But these laws continue to change over time and even now we see debates about how to "fix" them. The shift from almost entirely open borders to what we have now was very slow and incremental.
එය එක් නීතියක් පමණක් නොව නීති මාලාවක් විය. පළමුවැන්න නම්, 1875 පිටු පනත, මූලික වශයෙන්, දුම්රිය මාර්ග වැනි පහත් රැකියා සඳහා බටහිර එක්සත් ජනපදයට සංක්‍රමණය වන ආසියාතිකයන්, විශේෂයෙන් චීන ජාතිකයන් ඉලක්ක කර ගත්හ. බොහෝ දුරට අඩු වැටුප් රැකියා සඳහා එක්සත් ජනපදයට පැමිණෙන හිස්පැනික් ජනයා ගැන අද විවාදවලදී අපි දකිනවා සේම, සුදු ඇමරිකානුවන්ගෙන් රැකියා ඉවත් කිරීම මෙන්ම රෝග, දුරාචාරය සහ චීන ජාතිකයන් ඇමරිකානු සංස්කෘතියට ඒකාබද්ධ කිරීම ගැන සැලකිලිමත් විය. . තවත් ප්‍රධාන නීතියක් වූයේ 1924 සංක්‍රමණ පනත වන අතර එමඟින් ඕනෑම රටකින් පැමිණිය හැකි පුද්ගලයින් සංඛ්‍යාව දැනටමත් සංක්‍රමණය වී ඇති එම රටෙන් පැමිණි පුද්ගලයින් සංඛ්‍යාවෙන් 2% දක්වා දැඩි ලෙස සීමා විය. මෙය පිටු පනතට සමාන වූ අතර එය රටේ යම් ජනවාර්ගික සංයුතියක් ආරක්ෂා කිරීම සඳහා නිර්මාණය කර ඇත. නමුත් මෙම නීති කාලයත් සමඟ වෙනස් වෙමින් පවතින අතර දැන් පවා ඒවා &quot;නිවැරදි&quot; කරන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳ විවාද අපට පෙනේ. සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ විවෘත මායිම්වල සිට දැන් අප සතුව ඇති දේ වෙත මාරුවීම ඉතා මන්දගාමී සහ වර්ධක විය.