EDIT: Just to be clear, not a historian, but I’ve been reading this book for the past ten years, I think I know a little bit about it.

The Law actually says a lot about slaves and servants and how you were to treat them. How well they followed it or if they followed it all is questionable whether you believe the Bible (That’s a heavy theme of the Old Testament) or not but we can look at what they thought they were supposed to do.

Among fellow Israelites the law was explicit about keeping one another out of poverty, helping the poor, forgiving debts Ect. But not everyone cooperates. So if you could not afford to pay a debt, pay for your land, pay for a dowry, or if you couldn’t even take care of yourself, you could sell yourself, or your children and become a servant.

But this was not permanent. The law gave you two outs. You could work for seven years then you were free to go. If you married while in service and had kids, the owner kept those. And if you were Female, you had to marry into the family, if you could. But other then that, you were free. You could even go back to your own land or your husbands land if you were working off a Dowry. 

Interesting though if you didn’t want to leave, you could become an Indentured servant, from Exodus 25.

“But if the servant declares, ‘I love my master and my wife and children and do not want to go free,’ then his master must take him before the judges. He shall take him to the door or the doorpost and pierce his ear with an awl. Then he will be his servant for life.“

Basically if you treated your slaves well, they could stay on and become basically a family member. It’s was a good incentive to be nice to slaves. 
(And there were laws in place to prevent people from like forcing slaves into indentured servitude without consent but that’s another story)

The other way to be free was called the year of Jubilee. The idea was that every fifty years, all debts just stopped. If you sold land to someone, you got it back. If you owed someone money, you were covered. And if you were a Israelite slave, you were free. Period. And as cool as it sounds (If completely unpractical for a more advanced civilization) I can say for certainly, I doubt this was ever observed due to Ocupation and quarreling before the exile. And afterwards, land was fairly scarce.

Foreigners weren’t quite as lucky. If someone came to live in your land peacefully, you weren’t allowed to enslave them. The law said that you should incorporate Foreigners into your land and basically make them Israelites. People you were fighting though were fair game. Though most of the time, the law said kill everyone and take none for slaves. Like the invasion of the promised land, and they didn’t want the natives to breed with the Israelites so they didn’t turn to idols. The Old Testament acknowledges this didn’t happen basically at all. And Foreign slaves were not under the seven years rule, I don’t believe. Luckly the law was pretty lax about becoming an Israelites. Basically be circumcised and respect Passover. So a foreign slave could become an Israelite and become free by extension.

Treatment of slaves was pretty good according to the law. You were to respect slaves as people, feed and give them space, and refrain from sexual relations. Indetured servants were to be treated as family. And punishment for mistreating slaves ran from heavty fines to freedom for the slave.

I’ve been mostly pulling from Leviticus, Exodus, Joshua, and the all important, Spurgeon’s commentaries.
සංස්කරණය: පැහැදිලිවම කියන්න, ඉතිහාසඥයෙක් නෙවෙයි, නමුත් මම මේ පොත පසුගිය අවුරුදු දහය පුරා කියවනවා, මම හිතන්නේ මම ඒ ගැන ටිකක් දන්නවා කියලා. වහලුන් සහ සේවකයන් ගැනත් ඔබ ඔවුන්ට සලකන්නේ කෙසේද යන්න ගැනත් නීතියේ බොහෝ දේ සඳහන් වෙනවා. ඔවුන් එය කොතරම් හොඳින් අනුගමනය කළාද නැතහොත් ඔවුන් සියල්ල පිළිපැද්දාද යන්න ඔබ බයිබලය විශ්වාස කරනවාද (එය පරණ ගිවිසුමේ බර තේමාවක්) හෝ විශ්වාස කරන්නේද යන්න ප්‍රශ්නාර්ථයකි, නමුත් ඔවුන් කළ යුතු යැයි සිතූ දේ අපට බැලිය හැකිය. සෙසු ඉශ්‍රායෙල්වරුන් අතර, එකිනෙකා දරිද්‍රතාවයෙන් මිදීම, දුප්පතුන්ට උපකාර කිරීම, ණය සමාව දීම සම්බන්ධයෙන් නීතිය පැහැදිලි විය. නමුත් හැමෝම සහයෝගයෙන් කටයුතු කරන්නේ නැහැ. ඉතින් ඔබට ණයක් ගෙවීමට නොහැකි නම්, ඔබේ ඉඩමට ගෙවීමට, දෑවැද්දට ගෙවීමට හෝ ඔබට ඔබව රැකබලා ගැනීමට පවා නොහැකි නම්, ඔබට ඔබම හෝ ඔබේ දරුවන් විකුණා සේවකයෙකු විය හැකිය. නමුත් මෙය සදාකාලික නොවීය. නීතියෙන් ඔයාට දෙන්නෙක් දුන්නා. ඔබට අවුරුදු හතක් වැඩ කළ හැකි අතර පසුව ඔබට යාමට නිදහස තිබේ. ඔබ සේවයේ සිටියදී විවාහ වී දරුවන් සිටී නම්, අයිතිකරු ඒවා තබා ඇත. ඔබ කාන්තාවක් නම්, ඔබට හැකි නම් පවුල තුළ විවාහ විය යුතුය. නමුත් ඊට පසු, ඔබ නිදහස් විය. ඔබ දෑවැද්දෙන් වැඩ කරන්නේ නම් ඔබට ඔබේම ඉඩමකට හෝ ඔබේ ස්වාමිපුරුෂයාගේ ඉඩමට පවා ආපසු යා හැකිය. සිත්ගන්නා කරුණක් වුවද, ඔබට පිටව යාමට අවශ්‍ය නැතිනම්, ඔබට ගිවිසුම්ගත සේවකයෙකු විය හැකිය, නික්මයාම 25 සිට. “නමුත් සේවකයා ප්‍රකාශ කරන්නේ, &#39;මම මගේ ස්වාමියාට සහ මගේ බිරිඳට සහ දරුවන්ට ආදරය කරන අතර නිදහස් වීමට අවශ්‍ය නැත&#39;, එවිට ඔහුගේ ස්වාමියා ඔහුව විනිශ්චයකරුවන් ඉදිරියට ගෙන යා යුතුයි. ඔහු ඔහුව දොර ළඟට හෝ උළුවහු කණුව ළඟට ගෙන ගොස් ඔහුගේ කන විදින්නේ ය. එවිට ඔහු ජීවිත කාලය පුරාම ඔහුගේ සේවකයා වනු ඇත. ” මූලික වශයෙන් ඔබ ඔබේ වහලුන්ට හොඳින් සැලකුවේ නම්, ඔවුන්ට දිගටම රැඳී සිට මූලික වශයෙන් පවුලේ සාමාජිකයෙකු විය හැකිය. එය වහලුන්ට යහපත් වීමට හොඳ දිරිගැන්වීමක් විය. (ඒවගේම කැමැත්තෙන් තොරව වහලුන්ව ගිවිසුම්ගත වහල් සේවයට බල කිරීම වැනි මිනිසුන් වැළැක්වීම සඳහා නීති ක්‍රියාත්මක විය, නමුත් එය තවත් කතාවකි) නිදහස් වීමට ඇති අනෙක් මාර්ගය ජුබිලි වර්ෂය ලෙස හැඳින්වේ. එහි අදහස වූයේ සෑම වසර පනහකට වරක්ම සියලුම ණය නතර වූ බවයි. කාට හරි ඉඩමක් විකුණුවොත් ඒක ආපහු ලැබෙනවා. ඔබ යමෙකුට මුදල් ණය වී ඇත්නම්, ඔබ ආවරණය කරනු ලැබේ. ඔබ ඊශ්‍රායෙල් වහලෙකු නම්, ඔබ නිදහස් විය. කාලය. එය පෙනෙන තරම් සිසිල් ය (වඩා දියුණු ශිෂ්ටාචාරයක් සඳහා සම්පූර්ණයෙන්ම ප්රායෝගික නොවේ නම්) මට නිසැකවම පැවසිය හැකිය, පිටුවහල් කිරීමට පෙර රැකියාව සහ ආරවුල් හේතුවෙන් මෙය කවදා හෝ නිරීක්ෂණය වී ඇති බව මට සැකයි. පසුව, ඉඩම් තරමක් හිඟ විය. විදේශිකයන් එතරම් වාසනාවන්ත නොවීය. යමෙක් ඔබේ දේශයේ සාමකාමීව ජීවත් වීමට පැමිණියේ නම්, ඔවුන් වහල්භාවයට පත් කිරීමට ඔබට අවසර නැත. ඔබේ දේශයට විදේශිකයන් ඇතුළත් කර මූලික වශයෙන් ඔවුන් ඊශ්‍රායෙල්වරුන් බවට පත් කළ යුතු බව නීතියේ සඳහන් විය. ඔබ සටන් කළ මිනිසුන් සාධාරණ ක්‍රීඩාවක් වුවද. බොහෝ විට නීතියේ සඳහන් වූයේ සෑම කෙනෙකුම මරා දමා කිසිවෙකු වහලුන් ලෙස නොසලකන ලෙසයි. පොරොන්දු දේශය ආක්‍රමණය කළාක් මෙන්, ස්වදේශිකයන් ඊශ්‍රායෙල්වරුන් සමඟ බෝ කරනවාට ඔවුන් අකමැති වූ නිසා ඔවුන් පිළිම වෙත නොපැමිණේ. මෙය මූලික වශයෙන් සිදු නොවූ බව පැරණි ගිවිසුම පිළිගනී. විදේශීය වහලුන් අවුරුදු හතක පාලනය යටතේ සිටියේ නැත, මම විශ්වාස නොකරමි. වාසනාවකට මෙන් ඊශ්‍රායෙල් ජාතිකයෙකු වීම සම්බන්ධයෙන් නීතිය තරමක් ලිහිල් විය. මූලික වශයෙන් චර්මච්ඡේදනය වී පාස්කුවට ගරු කරන්න. ඒ නිසා විදේශික දාසයෙකුට ඊශ්‍රායෙල් ජාතිකයෙක් වී නිදහස ලබාගන්න පුළුවන්. නීතියට අනුව වහලුන්ට සැලකීම ඉතා හොඳයි. ඔබ වහලුන්ට මිනිසුන් ලෙස ගරු කළ යුතු අතර, ඔවුන්ට පෝෂණය සහ ඉඩ ලබා දීම සහ ලිංගික සම්බන්ධතාවලින් වැළකී සිටිය යුතුය. අවිධිමත් සේවකයන් පවුලක් ලෙස සැලකිය යුතු විය. වහලුන්ට අයුතු ලෙස සැලකීමේ දඬුවම දැඩි දඩ මුදලේ සිට වහලාගේ නිදහස දක්වා දිව ගියේය. මම බොහෝ දුරට ලෙවී කථාව, නික්මයාම, ජෝෂුවා සහ සියලුම වැදගත්, ස්පර්ජන්ගේ විවරණ වලින් උපුටා ගත්තෙමි.