See [here](_URL_0_) for a recent post of mine on this subject. The article linked ITT by /u/Silver_Agocchie is also useful, and cites extensively from Phil Sabin's "The Face of Roman Battle" (*Journal of Roman Studies* 90 (2000) 1-17) which is one of the most important publications shaping the modern understanding of how ancient battles worked.

The short version is no, they were probably nothing like what you see in the movies. The casualty rate in the sort of chaotic melee we see in movies would be far too high; no man in his right mind would be willing to face such slaughter. In reality, battles would have been far more tentative, with prolonged sporadic violence between mostly defensive formations, until one side or the other lost its nerve.
මෙම විෂය පිළිබඳ මගේ මෑත පළ කිරීම සඳහා [මෙහි](_URL_0_) බලන්න. /u/Silver_Agocchie විසින් ITT සම්බන්ධ කරන ලද ලිපිය ද ප්‍රයෝජනවත් වන අතර, වඩාත් වැදගත් ප්‍රකාශන හැඩගැන්වීම්වලින් එකක් වන Phil Sabin ගේ &quot;The Face of Roman Battle&quot; (*Journal of Roman Studies* 90 (2000) 1-17) වෙතින් පුළුල් ලෙස උපුටා දක්වයි. පැරණි සටන් ක්‍රියාත්මක වූ ආකාරය පිළිබඳ නූතන අවබෝධය. කෙටි අනුවාදය නම් නැත, ඒවා බොහෝ විට ඔබ චිත්‍රපටවල දකින දේ මෙන් නොවිය හැකිය. චිත්‍රපටවල අප දකින ව්‍යාකූල ඝෝෂාවකදී සිදුවන අනතුරු අනුපාතය ඉතා ඉහළ අගයක් ගනී; එවැනි ඝාතනයකට මුහුණ දීමට නිවැරදි මනසින් සිටින කිසිම මිනිසෙකු කැමති නොවනු ඇත. යථාර්ථයේ දී, එක් පැත්තක් හෝ අනෙක් පැත්තේ ස්නායුව නැති වන තුරු, බොහෝ දුරට ආරක්ෂක ආකෘතීන් අතර දිගු වරින් වර ප්‍රචණ්ඩත්වය සමඟ, සටන් වඩාත් තාවකාලික වනු ඇත.