This is a very broad question and so I'll do my best to supply you with a general definition and then a specific example. You might get an answer closer to what you're looking for by narrowing down the question on time period and geography.

Realpolitik is at its heart the setting aside of "ideological" motivations when crafting political or diplomatic decisions, and instead focusing on materialistic concerns. A diplomatic decision based on ideology would be: "I'm a Catholic King, my neighbor which is a Catholic country is being attacked, I should help defend them." A decision based on realpolitik would be: "I'm a Catholic King, my neighbor which is a Catholic country is being attacked, I should attack them too and take as much of their territory as I can while they are weak."

One excellent example of this comes to us from the Thirty Years War. In 1618  the Catholic emperor of the Holy Roman Empire, Ferdinand the Second, had recently sent two Catholic governors to Bohemia to oversee the administration of the territory. The Bohemians were heavily Protestant and worried that they would be losing their recently acquired religious freedoms, and so they threw the representatives from a window. This is often cited as the origin of the war, and while the war did start along religious lines, with the Bohemians calling upon the Protestant Union for aid and Ferdinand calling upon Catholic Spain to help put down the revolt, as the war progressed the tone and nature of the war fundamentally changed. 

When France entered the war, one would expect that the devoutly Catholic country and her chief minister Cardinal Richelieu would enter on the side of the the Holy Roman Empire and Catholic Spain; however, the Cardinal was one of the first masters of realpolitik and often described as a Machiavellian in his political scheming. Spain and the Holy Roman Empire were choking France which was pressed in on by Hapsburg territories. The Cardinal's chief objective was to secure as much power for France as he could, and so started supplying aid to the Protestants. Not only did France encourage, supply, and pay Protestant Sweden to engage in war against Spain and the HRE, but France itself would openly enter into hostilities as well. 

If France had based its foreign policy on purely ideological grounds it would not have funded Sweden's war against Spain and the HRE nor would it have openly entered hostilities against Spain and the HRE; however, since the Cardinal based his foreign policy decisions on acquiring as much land, wealth, and power as possible, since he followed a realpolitik approach to foreign policy, he did just that.

The Thirty Years War: The Holy Roman Empire and Europe 1618-48 By Ronald G. Asch

මෙය ඉතා පුළුල් ප්‍රශ්නයක් වන අතර එබැවින් ඔබට සාමාන්‍ය නිර්වචනයක් සහ පසුව නිශ්චිත උදාහරණයක් සැපයීමට මම මගේ උපරිමය කරන්නෙමි. කාල සීමාව සහ භූගෝල විද්‍යාව පිළිබඳ ප්‍රශ්නය පටු කිරීමෙන් ඔබට ඔබ සොයන දෙයට සමීප පිළිතුරක් ලබා ගත හැක. Realpolitik එහි හදවතේ ඇත්තේ දේශපාලන හෝ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික තීරණ සැකසීමේදී &quot;දෘෂ්ටිවාදී&quot; අභිප්‍රේරණයන් පසෙක තබා ඒ වෙනුවට භෞතිකවාදී උත්සුකයන් කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීමයි. මතවාදය මත පදනම් වූ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික තීරණයක් වනුයේ: &quot;මම කතෝලික රජෙක්, කතෝලික රටක් වන මගේ අසල්වැසියාට ප්‍රහාර එල්ල වෙමින් පවතී, මම ඔවුන් ආරක්ෂා කිරීමට උදව් කළ යුතුයි.&quot; Realpolitik මත පදනම් වූ තීරණයක් වනුයේ: &quot;මම කතෝලික රජෙක්, කතෝලික රටක් වන මගේ අසල්වැසියාට පහර දෙනවා, මම ඔවුන්ටත් පහර දිය යුතුයි, ඔවුන් දුර්වලව සිටියදී මට හැකි පමණින් ඔවුන්ගේ භූමිය ගත යුතුයි.&quot; මේ සඳහා එක් කදිම උදාහරණයක් අපට ලැබෙන්නේ තිස් අවුරුදු යුද්ධයෙනි. 1618 දී ශුද්ධ වූ රෝම අධිරාජ්‍යයේ කතෝලික අධිරාජ්‍යයා වූ දෙවන ෆර්ඩිනන්ඩ් විසින් ප්‍රදේශයේ පරිපාලනය අධීක්ෂණය කිරීම සඳහා කතෝලික ආණ්ඩුකාරවරුන් දෙදෙනෙකු බොහීමියාවට යවා ඇත. බොහීමියානුවන් දැඩි ලෙස රෙපරමාදු භක්තිකයන් වූ අතර මෑතකදී ලබාගත් ඔවුන්ගේ ආගමික නිදහස අහිමි වේ යැයි කනස්සල්ලට පත්ව සිටි අතර, එබැවින් ඔවුන් නියෝජිතයන් ජනේලයකින් විසි කළහ. මෙය බොහෝ විට යුද්ධයේ මූලාරම්භය ලෙස දක්වා ඇති අතර, යුද්ධය ආගමික මාර්ග ඔස්සේ ආරම්භ වූ අතර, බොහීමියානුවන් රෙපරමාදු සංගමයට ආධාර ඉල්ලා සිටීමත්, ෆර්ඩිනන්ඩ් විසින් කැරැල්ල මැඩපැවැත්වීමට කතෝලික ස්පාඤ්ඤයෙන් ඉල්ලා සිටීමත් සමඟ, යුද්ධය ස්වරයෙන් ඉදිරියට යද්දී සහ යුද්ධයේ ස්වභාවය මූලික වශයෙන් වෙනස් විය. ප්‍රංශය යුද්ධයට අවතීර්ණ වූ විට, භක්තිමත් කතෝලික රට සහ ඇගේ ප්‍රධාන අමාත්‍ය කාදිනල් රිචලියු ශුද්ධ වූ රෝමානු අධිරාජ්‍යය සහ කතෝලික ස්පාඤ්ඤය පැත්තට ඇතුළු වනු ඇතැයි යමෙකු අපේක්ෂා කරනු ඇත. කෙසේ වෙතත්, කාදිනල්වරයා රියල්පොලිටික් හි මුල්ම ගුරුවරුන්ගෙන් කෙනෙකු වූ අතර බොහෝ විට ඔහුගේ දේශපාලන කූටෝපායන් තුළ මැකියාවෙලියන් ලෙස විස්තර කරන ලදී. ස්පාඤ්ඤය සහ ශුද්ධ වූ රෝම අධිරාජ්‍යය ප්‍රංශය හුස්ම හිර කරමින් සිටි අතර එය හැප්ස්බර්ග් ප්‍රදේශ විසින් පීඩනයට ලක් විය. කාදිනල්තුමාගේ ප්‍රධාන පරමාර්ථය වූයේ ප්‍රංශයට හැකිතාක් බලය සුරක්ෂිත කිරීම වන අතර රෙපරමාදු භක්තිකයින්ට ආධාර සැපයීමට පටන් ගත්තේය. ප්‍රංශය ස්පාඤ්ඤයට සහ එච්ආර්ඊයට එරෙහිව යුද්ධයේ නියැලීමට රෙපරමාදු ස්වීඩනය දිරිමත් කිරීම, සැපයීම සහ ගෙවීම පමණක් නොව, ප්‍රංශය විසින්ම විවෘතව එදිරිවාදිකම්වලට ද පිවිසෙනු ඇත. ප්‍රංශය සිය විදේශ ප්‍රතිපත්තිය හුදු මතවාදී පදනමක් මත පදනම් වූයේ නම්, එය ස්පාඤ්ඤයට සහ HRE ට එරෙහි ස්වීඩනයේ යුද්ධයට අරමුදල් සපයන්නේ නැත, ස්පාඤ්ඤයට සහ HRE ට එරෙහිව විවෘතව එදිරිවාදිකම්වලට පිවිසෙන්නේ නැත. කෙසේ වෙතත්, කාදිනල්තුමා තම විදේශ ප්‍රතිපත්ති තීරණ පදනම් කර ගත්තේ හැකිතාක් ඉඩම්, ධනය සහ බලය අත්පත් කර ගැනීම මත බැවින්, ඔහු විදේශ ප්‍රතිපත්තිය සම්බන්ධයෙන් සැබෑ දේශපාලනික ප්‍රවේශයක් අනුගමනය කළ බැවින්, ඔහු එය කළේය. තිස් අවුරුදු යුද්ධය: ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යය සහ යුරෝපය 1618-48 Ronald G. Asch විසිනි
