To answer your last question first: no, a black hole cannot supernova. Once matter is inside its event horizon, it's in there for good. It appears, by using quantum physics to study black hole event horizons, that they can emit radiation (called Hawking radiation) which, over time—a very, very long time—can eventually carry away the black hole's energy. So, they don't so much go 'boom' as evaporate.

As for what happens as something falls into a black hole: one of the most difficult parts of talking about black holes is how careful you have to be about frames of reference. Let's suppose we have a very simple (non-rotating, uncharged) black hole and you jump into it carrying a bit of matter. Now you're wondering if you will see that bit of matter become compressed and undergo nuclear fusion as you and it fall into the black hole. In fact, it will get *stretched*, not compressed—as will you, for that matter. Gravity gets weaker the further you get away from the source, which tends to stretch out nearby objects. Essentially, your feet are falling faster than your head. This is called a "tidal force" because it's what causes tides on earth. For a black hole, because the source mass is packed into such a small space, there is a point at which the gravitational force varies *massively* even over small distances. This very powerful tidal force stretches out/rips apart even the strongest objects in a process called spaghettification. The point at which this happens depends on the size of the black hole. For supermassive black holes, it occurs after you have crossed the event horizon. For smaller black holes, spaghettification can happen even before you pass the event horizon.

Now, it's true that at the very end of your journey, relativity says that your bit of matter, along with you, are essentially compressed down a point. But at the point, there isn't really any such thing is matter any more. There are not electrons, protons, or neutrons that are being compressed together. The electron, protons, and neutrons are occupying the same place. The very idea of "atoms" doesn't make sense any more at a black hole's singularity, so there is no fusion of atoms together. Really understanding what happens to matter at this point is the realm of quantum gravity, which we don't understand yet. The important take away is the above paragraph: matter gets stretched as it falls towards a black hole's singularity, it doesn't get compressed.
ඔබගේ අවසාන ප්‍රශ්නයට පළමුව පිළිතුරු දීමට: නැත, කළු කුහරයකට සුපර්නෝවා විය නොහැක. පදාර්ථය එහි සිදුවීම් ක්ෂිතිජය තුළ වූ පසු, එය එහි යහපත සඳහා පවතී. කළු කුහර සිදුවීම් ක්ෂිතිජය අධ්‍යයනය කිරීම සඳහා ක්වොන්ටම් භෞතික විද්‍යාව භාවිතා කිරීමෙන් පෙනී යන්නේ, ඔවුන්ට විකිරණ විමෝචනය කළ හැකි බව (හෝකින් විකිරණ ලෙස හැඳින්වේ) එය කාලයත් සමඟ - ඉතා දිගු කාලයක් - අවසානයේ කළු කුහරයේ ශක්තිය රැගෙන යා හැකිය. ඉතින්, ඒවා වාෂ්ප වන තරමට &#39;බූම්&#39; යන්නේ නැත. යම් දෙයක් කළු කුහරයකට වැටෙන විට සිදු වන්නේ කුමක්ද යන්න ගැන: කළු කුහර ගැන කතා කිරීමේ වඩාත්ම දුෂ්කර කොටස්වලින් එකක් වන්නේ ඔබ සමුද්දේශ රාමු ගැන කොතරම් ප්‍රවේශම් විය යුතුද යන්නයි. අපි හිතමු අපට ඉතා සරල (භ්‍රමණය නොවන, ආරෝපණය නොකළ) කළු කුහරයක් ඇති අතර ඔබ පදාර්ථ ස්වල්පයක් රැගෙන එයට පනිනවා. ඔබ සහ එය කළු කුහරයට වැටෙන විට එම ද්‍රව්‍ය ස්වල්පය සම්පීඩිත වී න්‍යෂ්ටික විලයනයට භාජනය වන බව ඔබට පෙනෙනු ඇත්දැයි ඔබ දැන් කල්පනා කරයි. ඇත්ත වශයෙන්ම, එය *දිගුවනු ඇත*, සම්පීඩනය නොවේ-ඔබ මෙන්ම, ඒ සඳහා. අවට ඇති වස්තූන් දිගු කිරීමට නැඹුරු වන මූලාශ්‍රයෙන් ඔබ දුරස් වන තරමට ගුරුත්වාකර්ෂණය දුර්වල වේ. අත්යවශ්යයෙන්ම, ඔබේ පාද ඔබේ හිසට වඩා වේගයෙන් වැටේ. මෙය &quot;වඩදිය බාදිය&quot; ලෙස හැඳින්වේ, මන්ද එය පෘථිවියේ වඩදිය බාදිය ඇති කරන බැවිනි. කළු කුහරයක් සඳහා, ප්‍රභව ස්කන්ධය මෙතරම් කුඩා අවකාශයකට අසුරා ඇති නිසා, ගුරුත්වාකර්ෂණ බලය කුඩා දුරින් පවා *දැවැන්ත ලෙස* වෙනස් වන ලක්ෂ්‍යයක් ඇත. මෙම ඉතා ප්‍රබල වඩදිය බාදිය ස්පැගටිකරණය නම් ක්‍රියාවලියකදී ප්‍රබලම වස්තූන් පවා දිගු කරයි/ඉරිතලා යයි. මෙය සිදුවන ස්ථානය කළු කුහරයේ විශාලත්වය මත රඳා පවතී. අතිවිශාල කළු කුහර සඳහා, ඔබ සිදුවීම් ක්ෂිතිජය තරණය කිරීමෙන් පසුව සිදු වේ. කුඩා කළු කුහර සඳහා, ඔබ සිදුවීම් ක්ෂිතිජය පසු කිරීමට පෙර පවා ස්පැගටිකරණය සිදු විය හැක. දැන්, ඔබේ ගමනේ අවසානයේ දී, සාපේක්ෂතාවාදය පවසන පරිදි, ඔබ සමඟ පදාර්ථ බිටු, ඔබත් සමග අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම ලක්ෂ්‍යයක් පහළට සංකෝචනය වී ඇති බව සත්‍යයකි. නමුත් මේ අවස්ථාවේ දී, ඇත්ත වශයෙන්ම එවැනි දෙයක් තවත් නැත. එකට සම්පීඩිත වන ඉලෙක්ට්‍රෝන, ප්‍රෝටෝන හෝ නියුට්‍රෝන නැත. ඉලෙක්ට්‍රෝන, ප්‍රෝටෝන සහ නියුට්‍රෝන එකම තැන ගනී. &quot;පරමාණු&quot; පිළිබඳ අදහසම කළු කුහරයක ඒකීයභාවයෙන් තවදුරටත් අර්ථවත් නොවේ, එබැවින් පරමාණු එකට විලයනයක් නොමැත. මෙම අවස්ථාවේ දී පදාර්ථයට සිදුවන්නේ කුමක්ද යන්න සැබවින්ම වටහා ගැනීම ක්වොන්ටම් ගුරුත්වාකර්ෂණ ක්ෂේත්‍රය වන අතර එය අපට තවමත් නොතේරුණි. වැදගත් ඉවත් කිරීම ඉහත ඡේදයයි: කළු කුහරයක ඒකීයත්වය දෙසට වැටෙන විට පදාර්ථය දිගු වේ, එය සම්පීඩනය නොවේ.