EDIT: For an answer to the main question, please see [my subsequent Saturday Showcase post.](_URL_0_)

The answer to your main question is something that will require me to do a little digging into source material that I can't access till I get back from holiday tomorrow, but on the matter of the Triads, what is important to note is that Hong appears to have succeeded in gathering a following *despite* the Triads, rather than including them. Spence's later *God's Chinese Son* brings this up in more detail, but of around 10 known Triad-associated river pirate chiefs who joined the Taiping in their early years, only two – Su Sanniang and Luo Dagang – actually converted to Taiping Christianity and joined long-term, whereas the others either deserted or, most prominently in the case of 'Big-Head' Yang, switched sides entirely and supported Qing forces against the nascent uprising.

Indeed, Hong's early proclamations actively antagonised the Triads to an extent. He publicly proclaimed that he had no time for Triad pretensions of destroying the Qing and restoring the old Ming dynasty, for one becaue by that stage the Ming imperial line had effectively vanished, and for another because Hong believed that the imperial system as it then existed was inherently corrupt and blasphemous, and so a change in ruling dynasty would make no difference. Indeed, he reserved similar vitriol for the Chinese emperor Qin Shi Huang has he did for the Manchu emperors of the Qing Dynasty, due to the Qin emperor having been the first to usurp the apparently divine attribute of *di* 帝 from the Heavenly Father *Shangdi* 上帝 by calling himself emperor – *Huangdi* 皇帝. 

For the most part, Hong presented himself not as a Triad ally, but a Triad alternative, emphasising not the comparatively mundane issue of dynastic renewal, but rather a spiritual revolution and the promise of cleansing China of (Qing Manchu) devils and demonic influences. His spiritual programme explicitly opposed Confucian, Daoist and, crucially, Buddhist 'idolatry', and his organisation was itself committed to fighting bandits, which put it in competition with the Triads, who were similarly operating as a local defence force. What would have further contributed was the Taiping's initial focus on protecting the Hakka-speaking minority population, whereas the Triads were generally more associated with the Cantonese-speaking Punti majority. So the Taiping were hardly successful in winning over Triads. Rather, they won over the Triads' potential support base.

Sources and Further Reading:

* Jonathan D. Spence, *God’s Chinese Son: The Taiping Heavenly Kingdom of Hong Xiuquan* (1996)
* Jonathan D. Spence, *The Taiping Vision of a Christian China, 1836-1864* (1998)
* Thomas H. Reilly, *The Taiping Heavenly Kingdom: Religion and the Blasphemy of Empire* (2004)
* Jen Yu-Wen, *The Taiping Revolutionary Movement* (1973)
සංස්කරණය කරන්න: ප්‍රධාන ප්‍රශ්නයට පිළිතුරක් සඳහා, කරුණාකර [මගේ ඊළඟ සෙනසුරාදා ප්‍රදර්ශන සටහන බලන්න.](_URL_0_) ඔබේ ප්‍රධාන ප්‍රශ්නයට පිළිතුර මට මේ දක්වා ප්‍රවේශ විය නොහැකි මූලාශ්‍ර ද්‍රව්‍ය ගැන ටිකක් හෑරීමට අවශ්‍ය වන දෙයකි. මම හෙට නිවාඩුවෙන් ආපසු එන්නෙමි, නමුත් ත්‍රිත්වයේ කාරණය සම්බන්ධයෙන්, අවධානය යොමු කළ යුතු වැදගත් දෙය නම්, ත්‍රිත්වයන් ඇතුළත් කිරීමට වඩා පහත සඳහන් *නොතකා* එකතු කර ගැනීමට හොං සමත් වී ඇති බව පෙනේ. ස්පෙන්ස්ගේ පසුකාලීනව *දෙවියන් වහන්සේගේ චීන පුත්‍රයා* මෙය වඩාත් විස්තරාත්මකව ගෙන එයි, නමුත් දන්නා ට්‍රයඩ් ආශ්‍රිත ගංගා මුහුදු කොල්ලකරුවන්ගේ ප්‍රධානීන් 10 දෙනෙකුගෙන් පමණ ඔවුන්ගේ මුල් අවදියේදී තායිපිං වෙත සම්බන්ධ වූ අතර, ඇත්ත වශයෙන්ම තායිපිං ක්‍රිස්තියානි ආගමට හැරුණු අතර ඔවුන් එක් වූයේ දෙදෙනෙකු පමණි. දිගු කාලීනව, අනෙක් අය පාළුවට ගිය අතර හෝ, &#39;බිග්-හෙඩ්&#39; යැං සම්බන්ධයෙන් වඩාත් ප්‍රමුඛව, සම්පූර්ණයෙන්ම පැති මාරු කර නව නැගිටීමට එරෙහිව ක්විං හමුදාවන්ට සහාය දුන්හ. ඇත්ත වශයෙන්ම, හොංගේ මුල් ප්‍රකාශයන් ත්‍රිත්වයට යම් දුරකට ක්‍රියාකාරීව විරුද්ධ විය. ක්විං විනාශ කර පැරණි මිං රාජවංශය ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කිරීමේ ට්‍රයඩ් මවාපෑම්වලට තමාට වෙලාවක් නොමැති බව ඔහු ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ කළේය, මක්නිසාද යත්, එම අවස්ථාව වන විට මින්ග් අධිරාජ්‍ය රේඛාව ඵලදායි ලෙස අතුරුදහන් වී ඇති නිසා, තවත් අවස්ථාවක, එවකට පැවති අධිරාජ්‍ය ක්‍රමය බව හොං විශ්වාස කළ බැවිනි. නෛසර්ගිකව දූෂිත සහ අපහාස කරන ලද අතර, එබැවින් පාලක රාජවංශයේ වෙනසක් සිදු නොවනු ඇත. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔහු ක්විං රාජවංශයේ මැන්චු අධිරාජ්‍යයන් වෙනුවෙන් කළා සේම, චීන අධිරාජ්‍යයා වූ ක්වින් ෂි හුවාං වෙනුවෙන්ද ඒ හා සමාන වීට්‍රියල් වෙන් කළේය, මන්ද ක්වින් අධිරාජ්‍යයා ස්වර්ගීය පියාණන්ගෙන් *ඩි* 帝 යන පෙනෙන දිව්‍යමය ගුණාංගය උදුරා ගත් පළමු පුද්ගලයා වීම හේතුවෙනි. ෂැංඩි* 上帝 තමා අධිරාජ්‍යයා ලෙස හැඳින්වීමෙන් - *හුආන්ඩි* 皇帝. බොහෝ දුරට, හොං තමාව ඉදිරිපත් කළේ ට්‍රයඩ් මිතුරෙකු ලෙස නොව, ට්‍රයඩ් විකල්පයකි, අවධාරණය කළේ රාජවංශ අලුත් කිරීමේ සංසන්දනාත්මක ලෞකික ප්‍රශ්නය නොව, අධ්‍යාත්මික විප්ලවයක් සහ චීනය (ක්විං මැන්චු) යක්ෂයින් සහ භූත බලපෑම්වලින් පවිත්‍ර කිරීමේ පොරොන්දුව ය. ඔහුගේ අධ්‍යාත්මික වැඩසටහන කොන්ෆියුෂියානු, ඩාඕවාදී සහ, තීරණාත්මක ලෙස, බෞද්ධ &#39;ප්‍රතිමා වන්දනාවට&#39; පැහැදිලිවම විරුද්ධ වූ අතර, ඔහුගේ සංවිධානය විසින්ම කොල්ලකරුවන්ට එරෙහිව සටන් කිරීමට කැප වූ අතර, එය දේශීය ආරක්ෂක බලකායක් ලෙස ක්‍රියාත්මක වූ ත්‍රිත්වයන් සමඟ තරඟකාරී විය. තව දුරටත් දායක වනු ඇත්තේ හක්කා භාෂාව කතා කරන සුළුතර ජනගහනය ආරක්ෂා කිරීම සඳහා තායිපිංහි මූලික අවධානය යොමු වූ අතර, ත්‍රිත්වයන් සාමාන්‍යයෙන් කැන්ටෝනියානු භාෂාව කතා කරන පුන්ටි බහුතරය සමඟ වඩාත් සම්බන්ධ විය. එබැවින් තායිපිං ට්‍රයිඩ්ස් ජය ගැනීමට තරම් සාර්ථක වූයේ නැත. ඒ වෙනුවට, ඔවුන් Triads හි විභව ආධාරක පදනම ජය ගත්හ. මූලාශ්‍ර සහ වැඩිදුර කියවීම: * ජොනතන් ඩී. ස්පෙන්ස්, *දෙවියන්ගේ චීන පුත්‍රයා: හොං ෂියුකුවාන්ගේ තායිපිං ස්වර්ගීය රාජධානිය* (1996) * ජොනතන් ඩී. ස්පෙන්ස්, *ක්‍රිස්තියානි චීනයේ තායිපිං දර්ශනය, 1836-1864* (1998) * Thomas H. Reilly, *The Taiping Heavenly Kingdom: Religion and the Blasphemy of Empire* (2004) * Jen Yu-Wen, *The Taiping Revolutionary Movement* (1973)