Yep, recycling is critical, since there's really no feasible way to constantly be sending new water tanks into space to refill drinking water supplies.  


From what I've read, the ISS is able to keep a reserve of 530 gallons of drinking water in case of emergencies. Since the ISS is made up of various modules that were sent into space at different times, I'm not entirely sure which module was launched with the reserve water.   


The ISS is actually split into two sections: The American side, and the Russian side, and each side has a different recycling system. The American part has equipment that collects condensation in the air, shower water, and urine, and turns it back into drinkable water, and that equipment produces somewhere around 3.6 gallons of drinkable water per day. On the Russian side they produce about the same amount of water, or a little less, but they only collect condensation and shower water. In fact the U.S. astronauts sometimes borrow the Russians' pee when they want to make a bit more drinking water.
ඔව්, ප්‍රතිචක්‍රීකරණය ඉතා වැදගත් වේ, මන්ද පානීය ජල සැපයුම් නැවත පිරවීම සඳහා නිරන්තරයෙන් නව ජල ටැංකි අභ්‍යවකාශයට යැවීමට කළ හැකි ක්‍රමයක් නොමැති බැවිනි. මා කියවා ඇති පරිදි, හදිසි අවස්ථාවකදී පානීය ජලය ගැලුම් 530 ක සංචිතයක් තබා ගැනීමට ISS හට හැකි වේ. ISS නිර්මාණය වී ඇත්තේ විවිධ කාලවලදී අභ්‍යවකාශයට යවන ලද විවිධ මොඩියුල වලින් වන බැවින්, රක්ෂිත ජලයෙන් කුමන මොඩියුලය දියත් කළේ දැයි මට සම්පූර්ණයෙන්ම විශ්වාස නැත. ISS ඇත්ත වශයෙන්ම කොටස් දෙකකට බෙදා ඇත: ඇමරිකානු පැත්ත සහ රුසියානු පැත්ත, සහ එක් එක් පැත්තට වෙනස් ප්රතිචක්රීකරණ පද්ධතියක් ඇත. ඇමරිකානු කොටසෙහි වාතයේ ඝනීභවනය, වැසි ජලය සහ මුත්‍රා එකතු කර එය නැවත පානය කළ හැකි ජලය බවට පත් කරන උපකරණ ඇති අතර එම උපකරණ මඟින් දිනකට පානය කළ හැකි ජලය ගැලුම් 3.6ක් පමණ නිපදවයි. රුසියානු පැත්තෙන් ඔවුන් එකම ජල ප්‍රමාණයක් නිෂ්පාදනය කරයි, නැතහොත් ටිකක් අඩු නමුත් ඒවා එකතු කරන්නේ ඝනීභවනය සහ වැසි ජලය පමණි. ඇත්ත වශයෙන්ම, එක්සත් ජනපද ගගනගාමීන් සමහර විට පානීය ජලය ටිකක් වැඩි කිරීමට අවශ්‍ය වූ විට රුසියානුවන්ගේ මුත්‍රා ණයට ගනී.