In many parts of the world, electric companies sprung up, each making their own flavor of power (certain voltage, amperage, cycles per second, etc.). This caused one really big problem: you buy a lamp and it works in your house, then you move to another part of town, and it won't work because the power is different.

 & #x200B;

At some point, it was necessary to standardize the way power works so that there was interchangeability, technicians didn't require retraining, etc. In the end, 110/220 were completely arbitrary. It could have been 150 or 200 for all that matters, as long as everyone used the same one in the same country.
ලෝකයේ බොහෝ ප්‍රදේශවල විද්‍යුත් සමාගම් බිහි වූ අතර, ඒ සෑම එකක්ම තමන්ටම ආවේණික බලයක් (ඇතැම් වෝල්ටීයතාවය, ඇම්පියර්, තත්පරයට චක්‍ර යනාදිය) සාදන ලදී. මෙය ඇත්තෙන්ම විශාල ගැටලුවක් ඇති කළේය: ඔබ ලාම්පුවක් මිල දී ගෙන එය ඔබේ නිවසේ ක්‍රියා කරයි, පසුව ඔබ නගරයේ වෙනත් ප්‍රදේශයකට යන අතර බලය වෙනස් බැවින් එය ක්‍රියා නොකරයි. &amp; #x200B; යම් අවස්ථාවක දී, බලය ක්‍රියා කරන ආකාරය ප්‍රමිතිගත කිරීම අවශ්‍ය විය, එවිට හුවමාරු කිරීමේ හැකියාව, කාර්මික ශිල්පීන්ට නැවත පුහුණුවීම් අවශ්‍ය නොවේ, යනාදිය අවසානයේ 110/220 සම්පූර්ණයෙන්ම අත්තනෝමතික විය. එකම රටේ හැමෝම එකම එක භාවිතා කරන තාක් කල්, වැදගත් සියල්ල සඳහා එය 150 හෝ 200 විය හැකිය.