The exact disposition of Bill Gates' personal wealth isn't information we can get our hands on, since he's a private citizen and it's none of our business. So instead let's make up a person with the same order of magnitude of wealth, imagine how he would store his wealth, and then answer the question based on that.

So here's Mr. John Smith, with a net worth of $100 billion, making him very wealthy indeed. To keep things simple, let's assume he carries *no debt at all* (which is implausible in the extreme), so his net worth comes from just the sum total of the value of all his assets.

What exactly are those assets?

Well, let's say that a *very small fraction* of that wealth is in cash. Everybody needs to deal in cash transactions on a regular basis (paying for lunch, putting gas in the car and so on), so let's say that Mr. Smith has cash holdings with a value of … oh, let's say $100,000. Just to pick a figure. That's the account he spends his money out of, to pay the electricity bill and such like that.

Where exactly is that money? If we imagine that it's sitting in *cash* — literal currency, like bills and coins — in a vault somewhere, we'll be quite wrong. Mr. Smith *could* store his cash assets that way, but he doesn't, because that's not a reasonable thing to do. Instead he keeps his cash holdings in a bank account. In that form, his cash wealth (which remember, has a value of $100,000) exists as a *liability* on the books of his bank. Basically, that means Mr. Smith goes to the First National Bank of Wherever and says "I will give you $100,000 if you promise I can come ask for it back whenever I want." The bank says sure, and takes his money, and in return gives him their promise that he can withdraw it at any time. That makes the bank *liable* to Mr. Smith for that money.

If Mr. Smith wants to move that money overseas, it's no problem at all. He simply goes to the bank and asks for whatever cash they're liable to him for. The bank provides it in whatever form Mr. Smith prefers (currency, or more likely a bank check), and Mr. Smith goes about his merry way. The bank can do this because *banking regulations require* banks to be able to give their depositors the money they're owed whenever they're asked for it. So the bank will always be able to give Mr. Smith what he asks for. If the bank ever *can't* give Mr. Smith what he asks for (as well as all their other depositors), the bank will be *insolvent,* and a regulatory organization called the FDIC will step in to conduct an orderly closure of the bank and transfer of its assets and liabilities to another institution.

So all that is a very long-winded way of saying that if Mr. Smith wants to withdraw his cash and put it in another bank overseas, he will have no problem doing so, and there will be no effect of his doing so, because banks are regulated to make sure that's true.

What about the rest of his assets? Well, Mr. Smith keeps them, as any reasonable person would, in a diversified collection of various things of value. We can broadly divide that collection into two categories: Things which are *easy* to sell, and things which are *hard* to sell. Things that are easy to sell include shares of mutual funds or stocks, for example. Those are things which a great many people want all the time, so if Mr. Smith decides to sell them, he'll have no trouble at all finding a buyer.

Let's imagine Mr. Smith owns 10,000 shares of a particular mutual fund. If he wants to, he can sell those shares at whatever the current market price is, then take the cash and deposit it in his overseas bank account. This will be very easy for Mr. Smith to do; it's just a phone call to his broker, who just has to put a sell order into his computer and then cut Mr. Smith a check for the profits. Mr. Smith then takes that money and sends it to his new overseas bank, where it gets credited to his account.

That's generally true of all of Mr. Smith's *liquid* assets — that is, assets which are very easily converted into cash. He can sell them quickly and easily for pretty much their nominal value, and then take the cash from those sales and do whatever he wants with it.

So now Mr. Smith has the $100,000 in cash he withdrew from a US bank and deposited into an overseas bank … and also some huge sum, in the billions of dollars, he had invested in securities which he liquidated and deposited in his overseas account.

But what about the rest of Mr. Smith's assets? His home, his furniture, his car, all those things? These are called *illiquid assets*, which generally means they're hard to sell. In order to sell his house, Mr. Smith needs to find somebody who wants to buy it. That's not guaranteed to be an easy thing to do! In fact, Mr. Smith might be unable to find *any* buyer for his house without lowering his price to some small fraction of what his house is nominally worth. So either he can choose to sit on those illiquid assets until he finds a buyer for them, or he can sell them at a loss to get out quickly.

Since the premise of the question is that Mr. Smith wants to "transfer all his money to some other country," we'll assume that he wants out even if it costs him money. So we'll say he sells all his illiquid assets for pennies on the dollar. The result here is pretty obvious: Mr. Smith's net worth goes down! He converted assets with a certain nominal value to cash of *less* value, so he's worth less money in total. But the good news is now he has his cash, so he can send that to his new overseas bank as well and deposit it.

Now Mr. Smith has successfully moved all his money to "some other country." What's the net result on the US economy? Essentially none. Mr. Smith's cash holdings were very small, and the bank had no problem covering their liability to him, so that doesn't have any effect. All his liquid assets — shares of stock, mutual funds, bonds and so on — were easy to sell, so other buyers snatched them up at fair market value and no significant change in wealth occurred there; assets just changed ownership. Mr. Smith sold off his *illiquid* assets at a loss, so he took a hit, but other parties got a bargain, so the net result there is pretty much nil as well.

But of course, now Mr. Smith has a problem. See, all his money (less the losses he took from liquidating his holdings) is in *cash,* and that's not good. Mr. Smith now has to turn around and use his cash to *buy more assets,* so his money can earn him an income. In so doing, he ends up investing his money *right back into the same companies he was holding before,* because they're still the right choice for him. Along the way, Mr. Smith has to cover certain fees incurred by selling and buying securities, so he loses some money, but the total overall net result on the economy is … well, absolutely none, really. Assets changed hands, and a little wealth was created and a little wealth was destroyed, but no significant effects occurred … except for Mr. Smith having to do a heck of a lot of paperwork for no real reason.
බිල් ගේට්ස්ගේ පුද්ගලික ධනය පිළිබඳ නිවැරදි නිශ්චය කිරීම අපට අතට ගත හැකි තොරතුරු නොවේ, මන්ද ඔහු පුද්ගලික පුරවැසියෙකු වන අතර එය අපගේ ව්‍යාපාරයක් නොවේ. ඒ නිසා ඒ වෙනුවට අපි ධනයේ විශාලත්වයේ එකම අනුපිළිවෙලක් ඇති පුද්ගලයෙකු සාදා, ඔහු තම ධනය ගබඩා කරන්නේ කෙසේදැයි සිතා බලමු, ඉන්පසු එය පදනම් කරගත් ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දෙමු. ඉතින් මෙන්න ජෝන් ස්මිත් මහත්මයා, ඩොලර් බිලියන 100 ක ශුද්ධ වත්කමක් ඇති, ඔහුව ඉතා ධනවත් කරයි. දේවල් සරලව තබාගැනීම සඳහා, ඔහු *කිසිම ණයක්* නොගෙන සිටින බව උපකල්පනය කරමු (එය අන්තයටම පිළිගත නොහැකිය), එබැවින් ඔහුගේ ශුද්ධ වටිනාකම පැමිණෙන්නේ ඔහුගේ සියලු වත්කම්වල වටිනාකමේ එකතුවෙන් පමණි. ඇත්ත වශයෙන්ම එම වත්කම් මොනවාද? හොඳයි, අපි කියමු ඒ ධනයෙන් *ඉතා කුඩා කොටසක්* මුදලින් කියලා. සෑම කෙනෙකුටම නිතිපතා මුදල් ගණුදෙණු කිරීම අවශ්‍ය වේ (දිවා ආහාරය සඳහා ගෙවීම, මෝටර් රථයට ගෑස් දැමීම සහ යනාදිය), එබැවින් ස්මිත් මහතා සතුව වටිනාකමක් ඇති මුදල් තිබේ යැයි කියමු ... ඔහ්, අපි කියමු $100,000. රූපයක් තෝරා ගැනීමට පමණි. ලයිට් බිල ගෙවන්න වගේ එයාගේ සල්ලි වියදම් කරන්නේ ඒ ගිණුමෙන්. ඇත්තටම කෝ ඒ සල්ලි? එය කොතැනක හෝ සුරක්ෂිතාගාරයක *මුදල්* - බිල්පත් සහ කාසි වැනි වචනාර්ථයෙන් මුදල් වලින් - හිඳගෙන ඇතැයි අපි සිතන්නේ නම්, අපට බොහෝ වැරදි වනු ඇත. ස්මිත් මහතාට ඔහුගේ මුදල් වත්කම් ඒ ආකාරයෙන් ගබඩා කළ හැකි නමුත් ඔහු එසේ නොකරයි, මන්ද එය සාධාරණ දෙයක් නොවන බැවිනි. ඒ වෙනුවට ඔහු තම මුදල් තැන්පත් කරන්නේ බැංකු ගිණුමක ය. එම ආකාරයෙන්, ඔහුගේ මුදල් ධනය (මතක තබා ගන්න, ඩොලර් 100,000 ක වටිනාකමක් ඇත) ඔහුගේ බැංකුවේ පොත්වල *වගකීමක්* ලෙස පවතී. මූලික වශයෙන්, ඒ කියන්නේ ස්මිත් මහතා කොතැනක හෝ පළමු නැෂනල් බැංකුවට ගොස් &quot;මම ඔබට ඩොලර් 100,000 ක් දෙන්නම් ඔබ පොරොන්දු වුවහොත් මට අවශ්‍ය විටෙක එය ආපසු ඉල්ලා සිටිය හැක&quot; යනුවෙන් පවසයි. බැංකුව ෂුවර් කියා, ඔහුගේ මුදල් රැගෙන, ඒ වෙනුවට ඔහුට ඕනෑම වේලාවක එය ආපසු ලබාගත හැකි බවට ඔවුන්ගේ පොරොන්දුව ලබා දෙයි. එමගින් එම මුදල් සඳහා බැංකුව ස්මිත් මහතාට *වගකිවයුතු* කරයි. ස්මිත් මහතාට එම මුදල් විදේශගත කිරීමට අවශ්‍ය නම්, එය කිසිසේත්ම ගැටලුවක් නොවේ. ඔහු සරලව බැංකුවට ගොස් ඔවුන් ඔහුට වගකිව යුතු මුදල් ඉල්ලා සිටියි. බැංකුව එය ස්මිත් මහතා කැමති ඕනෑම ආකාරයකින් සපයයි (මුදල්, හෝ බොහෝ විට බැංකු චෙක්පතක්), සහ ස්මිත් මහතා ඔහුගේ විනෝද ගමනේ යෙදී සිටී. බැංකුවට මෙය කළ හැක්කේ බැංකු රෙගුලාසිවලට අනුව* බැංකුවලට තම තැන්පත්කරුවන්ට ඔවුන් විසින් ගෙවිය යුතු මුදල් ඔවුන් ඉල්ලා සිටින විට ලබා දීමට හැකි වීම නිසාය. එබැවින් ස්මිත් මහතාට ඔහු ඉල්ලන දේ ලබා දීමට බැංකුවට හැකි වේ. ස්මිත් මහතාට ඔහු ඉල්ලන දේ (මෙන්ම ඔවුන්ගේ අනෙකුත් සියලුම තැන්පත්කරුවන්ට) ලබා දීමට බැංකුවට නොහැකි නම්, බැංකුව * බංකොලොත් වනු ඇත, FDIC නම් නියාමන සංවිධානයක් ක්‍රමානුකූලව වසා දැමීමක් සිදු කිරීමට පියවර ගනු ඇත. බැංකුවේ සහ එහි වත්කම් සහ වගකීම් වෙනත් ආයතනයකට පැවරීම. ඉතින් ඒ සියල්ල ඉතා දිගු කාලීනව පවසන ආකාරයක් වන්නේ ස්මිත් මහතාට ඔහුගේ මුදල් ආපසු ගෙන එය විදේශයක වෙනත් බැංකුවක තැබීමට අවශ්‍ය නම්, ඔහුට එසේ කිරීම ගැටලුවක් නොවන බවත්, ඔහු එසේ කිරීමෙන් කිසිදු ප්‍රතිඵලයක් නොවන බවත්ය. එය සත්‍ය බව තහවුරු කර ගැනීම සඳහා බැංකු නියාමනය කරනු ලැබේ. ඔහුගේ ඉතිරි වත්කම් ගැන කුමක් කිව හැකිද? හොඳයි, ස්මිත් මහතා ඒවා ඕනෑම සාධාරණ පුද්ගලයෙකු මෙන්, විවිධ වටිනාකම් සහිත විවිධ දේවල් එකතුවක් තුළ තබා ගනී. අපට එම එකතුව පුළුල් ලෙස වර්ග දෙකකට බෙදිය හැකිය: විකිණීමට *පහසු* දේවල් සහ විකිණීමට *අමාරු දේවල්. විකිණීමට පහසු දේවල්වලට අන්‍යෝන්‍ය අරමුදල් හෝ කොටස් වැනි කොටස් ඇතුළත් වේ. ඒවා බොහෝ දෙනෙකුට නිරන්තරයෙන් අවශ්‍ය වන දේවල් වේ, එබැවින් ස්මිත් මහතා ඒවා විකිණීමට තීරණය කරන්නේ නම්, ඔහුට ගැණුම්කරුවෙකු සොයා ගැනීමට කිසිසේත් අපහසු නොවනු ඇත. අපි හිතමු ස්මිත් මහතාට විශේෂිත අන්‍යොන්‍ය අරමුදලක කොටස් 10,000ක් අයිතියි. ඔහුට අවශ්‍ය නම්, ඔහුට එම කොටස් වර්තමාන වෙළඳපල මිල කුමක් වුවත් විකුණා මුදල් රැගෙන ඔහුගේ විදේශ බැංකු ගිණුමේ තැන්පත් කළ හැකිය. ස්මිත් මහතාට මෙය කිරීමට ඉතා පහසු වනු ඇත; එය ඔහුගේ තැරැව්කරුට දුරකථන ඇමතුමක් පමණි, ඔහුට ඔහුගේ පරිගණකයට විකුණුම් ඇණවුමක් දමා ලාභය සඳහා චෙක්පතක් ස්මිත් කපා හැරිය යුතුය. පසුව ස්මිත් මහතා එම මුදල් රැගෙන ඔහුගේ නව විදේශ බැංකුවට යවන අතර එහිදී එය ඔහුගේ ගිණුමට බැර වේ. එය සාමාන්‍යයෙන් ස්මිත් මහතාගේ සියලුම *ද්‍රව* වත්කම් සම්බන්ධයෙන් සත්‍ය වේ - එනම්, ඉතා පහසුවෙන් මුදල් බවට පරිවර්තනය කළ හැකි වත්කම්. ඔහුට ඒවා ඉක්මනින් සහ පහසුවෙන් ඒවායේ නාමික වටිනාකමට විකුණා, පසුව එම විකුණුම්වලින් මුදල් ලබාගෙන ඔහුට අවශ්‍ය ඕනෑම දෙයක් කළ හැකිය. ඉතින් දැන් ස්මිත් මහතා සතුව ඩොලර් 100,000 ක මුදල් ඔහු එක්සත් ජනපද බැංකුවකින් ඉවත් කර විදේශ බැංකුවක තැන්පත් කර ඇත ... එසේම විශාල මුදලක් ඩොලර් බිලියන ගණනින්, ඔහු ඈවර කර ඔහුගේ විදේශ ගිණුමේ තැන්පත් කර ඇති සුරැකුම්පත්වල ආයෝජනය කර ඇත. නමුත් ස්මිත් මහතාගේ ඉතිරි වත්කම් ගැන කුමක් කිව හැකිද? ඔහුගේ නිවස, ඔහුගේ ගෘහ භාණ්ඩ, ඔහුගේ මෝටර් රථය, මේ සියල්ල? මේවා *ද්‍රවශීල වත්කම්* ලෙස හැඳින්වේ, සාමාන්‍යයෙන් අදහස් වන්නේ ඒවා විකිණීමට අපහසු බවයි. ඔහුගේ නිවස විකිණීමට නම්, ස්මිත් මහතාට එය මිලදී ගැනීමට අවශ්‍ය කෙනෙකු සොයා ගත යුතුය. එය පහසු දෙයක් බව සහතික නොවේ! ඇත්ත වශයෙන්ම, ස්මිත් මහතාට ඔහුගේ නිවස නාමිකව වටිනා දේවලින් කුඩා කොටසකට මිල අඩු නොකර තම නිවස සඳහා *කිසිම ගැණුම්කරුවෙකු* සොයා ගැනීමට නොහැකි විය හැකිය. එබැවින් එක්කෝ ඔහුට එම ද්‍රවශීල වත්කම් සඳහා ගැනුම්කරුවෙකු සොයා ගන්නා තෙක් ඒවා මත හිඳීමට තෝරා ගත හැකිය, නැතහොත් ඉක්මනින් පිටතට යාමට ඔහුට ඒවා පාඩුවට විකුණා දැමිය හැකිය. ප්‍රශ්නයේ ප්‍රස්තුතය වන්නේ ස්මිත් මහතාට &quot;ඔහුගේ සියලු මුදල් වෙනත් රටකට මාරු කිරීමට&quot; අවශ්‍ය බව වන බැවින්, ඔහුට මුදල් වියදම් වුවද ඔහුට අවශ්‍ය බව අපි උපකල්පනය කරමු. ඉතින් අපි කියමු එයා එයාගේ සියලුම ද්‍රවශීල වත්කම් ඩොලරයට පෙන්වලට විකුණනවා කියලා. මෙහි ප්‍රතිඵලය ඉතා පැහැදිලිය: ස්මිත් මහතාගේ ශුද්ධ වටිනාකම පහත වැටේ! ඔහු යම් නාමික අගයක් සහිත වත්කම් *අඩු* වටිනාකමකින් යුත් මුදල් බවට පරිවර්තනය කළේය, එබැවින් ඔහු මුළු මුදලින් අඩු මුදලකි. නමුත් ශුභාරංචිය දැන් ඔහු සතුව මුදල් තිබේ, එබැවින් ඔහුට එය ඔහුගේ නව විදේශ බැංකුවට යවා එය තැන්පත් කළ හැකිය. දැන් ස්මිත් මහතා ඔහුගේ සියලු මුදල් සාර්ථකව &quot;වෙනත් රටකට&quot; ගෙන ගොස් ඇත. එක්සත් ජනපද ආර්ථිකයේ ශුද්ධ ප්‍රතිඵලය කුමක්ද? අත්යවශ්යයෙන්ම කිසිවක් නැත. ස්මිත් මහතාගේ මුදල් තැන්පත් කිරීම් ඉතා කුඩා වූ අතර, බැංකුවට ඔවුන්ගේ වගකීම් ආවරණය කිරීමට කිසිදු ගැටලුවක් නොතිබූ අතර, එය කිසිදු බලපෑමක් ඇති නොකරයි. ඔහුගේ සියලුම ද්‍රවශීල වත්කම් - කොටස්, අන්‍යෝන්‍ය අරමුදල්, බැඳුම්කර සහ යනාදිය - විකිණීමට පහසු විය, එබැවින් අනෙකුත් ගැනුම්කරුවන් සාධාරණ වෙළඳපල වටිනාකමට ඒවා උදුරා ගත් අතර ධනයේ සැලකිය යුතු වෙනසක් සිදු නොවීය; වත්කම් දැන් හිමිකාරිත්වය වෙනස් විය. ස්මිත් මහතා තම *ද්‍රවශීල* වත්කම් පාඩුවට විකුණුවේය, ඒ නිසා ඔහුට පහරක් එල්ල විය, නමුත් අනෙක් පාර්ශ්වවලට කේවල් කිරීමක් ලැබුණි, එබැවින් එහි ශුද්ධ ප්‍රතිඵලය ද බොහෝ දුරට ශුන්‍ය වේ. නමුත් ඇත්ත වශයෙන්ම, දැන් ස්මිත් මහතාට ගැටලුවක් තිබේ. බලන්න, ඔහුගේ සියලු මුදල් (ඔහුගේ වත්කම් දියකර හැරීමෙන් ඔහු ලැබූ පාඩුව අඩු) *මුදල්*, එය හොඳ නැත. ස්මිත් මහතාට දැන් හැරී ඔහුගේ මුදල් භාවිතා කර *තවත් වත්කම් මිලට ගැනීමට* සිදුවී ඇත, එබැවින් ඔහුගේ මුදලින් ඔහුට ආදායමක් උපයා ගත හැක. එසේ කිරීමෙන්, ඔහු තම මුදල් *ඔහු කලින් පවත්වාගෙන ගිය එම සමාගම් වෙතම නැවත ආයෝජනය කිරීම අවසන් කරයි, මන්ද ඒවා තවමත් ඔහුට නිවැරදි තේරීම වන බැවිනි. අතරමගදී, ස්මිත් මහතාට සුරැකුම්පත් විකිණීමෙන් සහ මිලදී ගැනීමෙන් සිදු වන යම් යම් ගාස්තු ආවරණය කිරීමට සිදුවේ, ඒ නිසා ඔහුට යම් මුදලක් අහිමි වේ, නමුත් ආර්ථිකයේ සමස්ත සමස්ත ශුද්ධ ප්‍රතිඵලය... හොඳයි, ඇත්ත වශයෙන්ම කිසිවක් නැත. වත්කම් වෙනස් වූ අතර, කුඩා ධනයක් ඇති වූ අතර, සුළු ධනයක් විනාශ විය, නමුත් සැලකිය යුතු බලපෑමක් සිදු නොවීය ... ස්මිත් මහතාට සැබෑ හේතුවක් නොමැතිව ලිපි ලේඛන විශාල ප්‍රමාණයක් කිරීමට සිදු විය.