Fun question!

The original 1818 edition, to my knowledge, had no illustrations, nor did its 1823 reprint; I can't find a digitized version of the 1821 French translation. That leaves the first trackable depiction of Frankenstein's creature to an 1823 play. Shelley did not like the play overall, but praised T. P. Cooke's performance as the creature (or ----- as his role was printed). [She described him in the role](_URL_1_) as "unearthly  &  monstrous."

I can find two renditions from the 1823 play, [the cover of a play print](_URL_4_) and [this lithograph](_URL_5_). If either of those is accurate, we can imagine Shelley's praise had more to do with Cooke's acting than the depiction. Nevertheless, the impression created by the semi-bare chest in both, by the wild hair in Wageman's engraving, and the torn clothing on the cover illustration is of the creature as *wild man.*

The 1831 edition did receive [an illustration,](_URL_2_) and the bare-chested (....possibly more than just the chest), unkempt-haired creature maintains wild man status.

In all three of these, Herr Doktor Frankenstein himself is contrasted to the monster (and to our modern, post-Einstein/Strangelove mad scientist stereotype) in his own nice clothing and well-groomed-ness.

The monster and the contrast continues when Hollyweed gets its hands on The Modern Prometheus--and oh, it does, almost from the beginning. In [this clip](_URL_3_) from the 1910 (!) edition, you can see the contrast between the refined Frankstein and his wildman monster even more clearly. Here's [a still of the creature.](_URL_0_) 

The other interesting thing about this particular rendition is that this seems to be the first, maybe only, time (in illustration, at least--who knows what the stage acting looked like) that the creature as hunched/twisted/deformed enters the visual iconography. This is interesting because, of course, after a couple of now-lost film versions (including a 1920 Italian production where *baldness* is the marker of monstrosity), Frankenstein's physically-twisted assistant will enter the legend and its extended universe. Frankenstein's creature becomes the sewn-together corpse we know and love, but by way of linking evil to disability, we get Fritz in 1931, Ygor in 1939, Daniel in 1944.
විනෝදජනක ප්රශ්නයක්! මගේ දැනුමට අනුව මුල් 1818 සංස්කරණයේ කිසිදු රූප සටහන් නොතිබූ අතර 1823 නැවත මුද්‍රණය කර නැත. මට 1821 ප්‍රංශ පරිවර්තනයේ ඩිජිටල් අනුවාදයක් සොයාගත නොහැක. එය 1823 නාට්‍යයකට ෆ්‍රැන්කන්ස්ටයින්ගේ සත්වයාගේ පළමු නිරීක්ෂණය කළ හැකි නිරූපණය ඉතිරි කරයි. ෂෙලි සමස්ත නාට්‍යයට කැමති නැත, නමුත් ජීවියා ලෙස ටීපී කුක්ගේ කාර්ය සාධනය ප්‍රශංසා කළේය (හෝ ----- ඔහුගේ භූමිකාව මුද්‍රණය කර ඇත). [ඇය ඔහුව භූමිකාව තුළ විස්තර කළාය](_URL_1_) &quot;අමුතු සහ බිහිසුණු&quot; ලෙසය. මට 1823 නාට්‍යයෙන් ප්‍රකාශන දෙකක් සොයාගත හැකිය, [නාට්‍ය මුද්‍රණයක කවරය](_URL_4_) සහ [මෙම ලිතෝග්‍රැෆ්](_URL_5_). ඒවායින් එකක් නිවැරදි නම්, ෂෙලීගේ ප්‍රශංසාව නිරූපණයට වඩා කුක්ගේ රංගනයට සම්බන්ධ වූ බව අපට සිතාගත හැකිය. එසේ වුවද, දෙකෙහිම අඩ නිරුවත් පපුව, වේජ්මන්ගේ කැටයම්වල ඇති වල් හිසකෙස් සහ කවරයේ ඇති ඉරුණු ඇඳුම් වලින් ඇති කළ හැඟීම සත්වයා *වල් මිනිසා ලෙසය. 1831 සංස්කරණයට [උපමාවක්,] ලැබුණි. (_URL_2_) සහ හිස්-පපුව (....සමහරවිට පපු ප්‍රදේශයට වඩා වැඩිය), අපිරිසිදු හිසකෙස් ඇති සත්වයා වන මිනිසාගේ තත්ත්වය පවත්වාගෙන යයි. මේ තුනෙහිම, හර් ඩොක්ටර් ෆ්‍රැන්කන්ස්ටයින්ම රකුසාට (සහ අපගේ නවීන, පශ්චාත්-අයින්ස්ටයින්/ස්ට්‍රේන්ජලෝව් පිස්සු විද්‍යා ඒකාකෘතියට) ඔහුගේම ලස්සන ඇඳුම් පැළඳුම් සහ මනාව හැඩගස්වා ඇත. Hollyweed The Modern Prometheus වෙත අත තැබූ විට රකුසා සහ ප්‍රතිවිරෝධය දිගටම පවතී - සහ ඔහ්, එය මුල සිටම පාහේ සිදු වේ. [මෙම පසුරුපයේ](_URL_3_) 1910 (!) සංස්කරණයෙන්, ඔබට පිරිපහදු කළ ෆ්‍රැන්ක්ස්ටයින් සහ ඔහුගේ වල්මන් රකුසා අතර වෙනස වඩාත් පැහැදිලිව දැකගත හැක. මෙන්න [ජීවියාගේ නිශ්චල රූපයක්.](_URL_0_) මෙම විශේෂිත නිරූපණය පිළිබඳ අනෙක් සිත්ගන්නා කරුණ නම්, මෙය පළමු, සමහර විට එකම කාලය බව පෙනේ (උදාහරණයක් ලෙස, අවම වශයෙන් - වේදිකා රංගනය කෙබඳුදැයි දන්නේ කවුද) සත්වයා හූන / ඇඹරී / විකෘති වූ ලෙස දෘශ්‍ය නිරූපකයට ඇතුළු වන බව. මෙය සිත්ගන්නා කරුණක් වන්නේ, ඇත්ත වශයෙන්ම, දැන් නැතිවී ගිය චිත්‍රපට අනුවාද කිහිපයකට පසුව (1920 ඉතාලි නිෂ්පාදනයක් ඇතුළුව * තට්ටය* රකුසාගේ සලකුණ වන), ෆ්‍රැන්කන්ස්ටයින්ගේ ශාරීරිකව විකෘති වූ සහායකයා පුරාවෘත්තයට සහ එහි විස්තීර්ණ විශ්වයට ඇතුළු වනු ඇත. ෆ්‍රැන්කන්ස්ටයින්ගේ සත්වයා අපි දන්නා සහ ආදරය කරන මැහුම් මළ සිරුර බවට පත් වේ, නමුත් දුෂ්ටකම ආබාධයට සම්බන්ධ කිරීමෙන්, අපට 1931 දී ෆ්‍රිට්ස් ද, 1939 දී යෙගෝර් ද, 1944 දී ඩැනියෙල් ද ලැබේ.