 > 1) What was the US stance on Israel at its inception? I imagine the US would try to win the favor of the whole Middle East (gaining foundational regional influence over the Soviets) but when the Soviets won the social favor of anti-imperialist Arabs, the US made an anchor out of Israel

The original US stance was slightly muddied. The US was very, very keen to stay out of supplying weapons or military aid to Israel, and was very stringent on keeping arms from flowing into the Middle East (for the most part). However, they did also become the first nation to provide *de facto* recognition to the state of Israel, within 11 minutes. While the Soviets were the first to provide *de jure* recognition, 3 days later, the US' quick response (or rather, Truman's hasty one) and *de facto* recognition was still pretty significant. Still, the US did not have any special affinity for Israel: it provided no military aid, and the main ally of the Israelis was the French. They were repeatedly rebuffed by the US when they came to the US for a strategic partnership throughout the 1950s.

 > What did Israel's economy look like early on, and how/what did it develop into? Also, what/how did the US aid this (grants, resources, tech-transfers)?

Again, the US was not particularly huge in influencing the early Israeli economy and military. The economy was fairly industrialized but not too first-world-y. The Israelis faced huge problems: they had just fought a war, and had (over the course of the 4 years following) doubled their population with refugees who were mostly displaced persons in Europe or refugees from Arab states that left all their livelihoods and belongings/valuables behind (Iraq, for example, supplied over 130,000 Jews, and forced them to leave all their jewelry behind when they left). International aid was forthcoming, but didn't mean the Israelis didn't suffer and struggle. They tried to succeed economically and deal with this problem through a few methods:

1) Appealing for diaspora Jews to help - Golda Meir went on fundraising trips around the United States and other areas, and managed to raise far more than they even expected/asked for thanks to donations from Jews around the world. Still, this was not enough.

2) Settling Jews on Arab lands - Arabs who fled over the course of the 1948 war and were left outside the borders and refused re-entry, or those who remained in the borders and had their lands seized thanks to the very selective laws about absentee land seizure, lost their lands to the Israeli government. The government then filled many of these lands and homes with Israeli refugees who came to Israel. Still, this was not enough, and many Israeli refugees were stuck in refugee camps (ma'abarot) similar to the Palestinians. These refugee camps were gone within a decade, however, thanks to the help of the international community, Israeli government, and land seizures.

3) Appealing to the US for help - Israel received $100 million in bank loan format from the United States Congress at Truman's urging, for the absorption of new immigrants.

Israel didn't just build homes at breakneck pace, and resettle people that way. It also took huge steps to jumpstart the economy and get people employed and working. Because most of the immigrants were unskilled, a huge public works program was initiated, and afforestation was one of the main things the Jewish National Fund encouraged during this program (Israel is known for planting many new trees during this time, and past it).

That's a basic overview of that, but yeah. Throughout the rest of the 1950s Israel would receive some mixture of loans and grants from the United States, which helped it get on its feet, but militarily it didn't begin getting even loans until 1959, and aid didn't really start in earnest until after the 1967 and 1973 wars in terms of tech sharing and military grants/loans. Table [here](_URL_0_) on page 27.

 > When/why did the Soviets lose control of Israel when they were mostly socialist/leftist to begin with? Why did they gravitate to the US?

The Soviets never really had control of Israel. They had some pretty similar ideologies, but the Soviets were pretty firmly allying themselves with the Arab states, who were more willing to work with them to get military technology and weaponry. This was a solid shift but the US refused to give up on working with the Arab states too at first. But since Israel fell into the Western camp for working with France, and later Britain during the Suez Crisis, it was hard for the Arabs to take the US seriously. And when, during the 1967 war and the lead-up to it, the Soviets took even bigger steps to arm the Egyptians and Syrians, it became clear which side was which. The shift was gradual, but the Soviets had never been all too great of friends with Israel to begin with: Stalin wasn't the biggest fan. Klinghoffer in "Soviet-Israeli Relations" (1990) writes that the question of Soviet Jewry's loyalty was the unresolved source of hostility between them, and the Soviets had taken some pretty anti-Semitic positions in the past in their treatment of Soviet Jews. Klinghoffer notes, as I said, that relations were warm at the start: fuel, weapons, and the like were flowing through the Soviet's influence (through Czechoslovakia especially) and the Soviets were the first to extend *de jure* recognition. But this died fairly quickly: ideologically Israel was different because of its democratic ideals, and it backed the UN against North Korea in the Korean war. The Soviets feared that Soviet Jews would leave for Israel, so they banned emigration, and the anti-Semitism of the cultural purges in 1947-1948 was noted and remembered by Israelis. In 1953 the Soviets accused Jews of working for Israel and the CIA to kill Soviet officials, and then Israelis bombed the Soviet legation in Tel Aviv. Relations were severed, then reassumed, and the shift of Arab vs. Israel where the Soviets appealed to the Arab side and were doing better, and the Israelis went with the French, cemented. That's a basic overview of that, I suppose.

 > What is Israeli Grand Strategy? What is the Arab geopolitical/social perspective of Israel and, knowing this, how has Israel sought to most effectively cease Arab attacks and harassment?

I don't know what you mean by Grand Strategy necessarily, but the Arab geopolitical view had been for a very long time that Israel had no right to exist and that it should be removed and replaced with an Arab state. This was the foundation of the Arab rhetoric socially, and geopolitically the Arabs sought to weaken Israel at any turn they could so long as it didn't also harm them. The Arab states also co-opted and used the Palestinian cause as the reason for their actions, refusing to integrate Palestinians effectively to keep them separate and keep their "identity" strong, and they also fostered false governments in the area like the "All Palestine Government" the Egyptians put in place that had no authority (placed in Gaza). They also allowed, and in some cases aided, Palestinian guerrilla operations against Israel, especially during the lead-up to the 1967 war (Fatah from 1965-1967 was especially important).

The general Israeli strategy was usually deterrence. They and the Arab states were engaged in a constant arms race, and there were rumors leading up to 1967 that the Israelis were building nuclear weapons capability, while they were also securing arms deals with the French that the Egyptians and Syrians would then seek to match through deals with the Soviet sphere. Israel's nuclear program does not appear to have been a huge contributor to the decision to go to war in 1967, but it definitely was a concern of the Egyptians in particular, who were also considering their own program and making longer-range missiles. Deterrence has always been a big strategy: when Egypt or Syria moved, Israel moved too. In the lead-up to the 1967 war, when Egypt mobilized, so did Israel. If Egypt backed down, so did Israel. And when guerrilla attacks came, especially from Syria, the Israelis retaliated harshly, sometimes prompting the Syrians to attack them so they'd have an excuse to "punish" the Syrians (as in April of 1967 with the air battle over Damascus that the Syrians lost badly).

 > I'm trying to gather an Israeli perspective, so how has partnership with the US helped their country (specific case studies if you have them)?

It's provided technology that helped the Israelis win wars and fight them (look at the Phantom F-4 deal in 1968, if I'm not wrong on the year), it's provided them with international cover (consider the UN Security Council proposals that have been vetoed or amended to be less harsh on Israel), it's provided them with a superpower that could counter the Arab superpower protection from the Soviet Union with funds and weapons (aid under Nixon increased greatly), and it's provided them with a backstop during times of war (the US airdrop didn't reverse the tides for Israel during the 1973 war, but it did embolden them and make it possible for them to keep momentum going their way without worrying about running out of supplies).

 > How/has Israel ever manipulated the US and/or other great powers to its advantage?

Manipulated? I guess by saying they had shared interests, attempting to use all methods possible to influence the government (ie. the Weizmann friendship with Truman or AIPAC), etc..

 > the US and Israel were pretty estranged until after the Suez Crisis when the US replaced France and Israels sugar daddy

This didn't happen until 1967. While the French and British became less involved in the Middle East after Suez, leaving the US to be the "overseer" of the region, France remained Israel's supplier until after 1967, by most accounts.
 &gt; 1) ඊශ්‍රායලය ආරම්භයේදී එක්සත් ජනපදයේ ස්ථාවරය කුමක්ද? මම හිතන්නේ එක්සත් ජනපදය මුළු මැදපෙරදිගම ප්‍රසාදය දිනා ගැනීමට උත්සාහ කරයි (සෝවියට් මත පදනම් කලාපීය බලපෑම ලබා ගැනීම) නමුත් සෝවියට් සංගමය අධිරාජ්‍ය විරෝධී අරාබිවරුන්ගේ සමාජ ප්‍රසාදය දිනාගත් විට, එක්සත් ජනපදය ඊශ්‍රායලයෙන් නැංගුරමක් සාදන ලදී එක්සත් ජනපදයේ මුල් ස්ථාවරය තරමක් මඩ විය. එක්සත් ජනපදය ඊශ්‍රායලයට ආයුධ හෝ මිලිටරි ආධාර සැපයීමෙන් වැළකී සිටීමට ඉතා උනන්දු වූ අතර මැද පෙරදිගට (බොහෝ දුරට) ආයුධ ගලා නොයෑමට ඉතා දැඩි විය. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන් විනාඩි 11 ක් ඇතුළත ඊශ්‍රායල රාජ්‍යයට *තථ්‍ය* පිළිගැනීමක් ලබා දුන් පළමු ජාතිය බවට පත් විය. සෝවියට් සභා ප්‍රථමයෙන් *de jure* පිළිගැනීමක් ලබා දුන් අතර, දින 3කට පසුව, එක්සත් ජනපදයේ ඉක්මන් ප්‍රතිචාරය (හෝ ඒ වෙනුවට, Truman ගේ ඉක්මන් ප්‍රතිචාරය) සහ *තථ්‍ය* පිළිගැනීම තවමත් ඉතා වැදගත් විය. කෙසේ වෙතත්, එක්සත් ජනපදයට ඊශ්‍රායලය කෙරෙහි විශේෂ බැඳීමක් නොතිබුණි: එය කිසිදු හමුදා ආධාරයක් ලබා නොදුන් අතර ඊශ්‍රායලයන්ගේ ප්‍රධාන සගයා වූයේ ප්‍රංශය. ඔවුන් 1950 ගනන් පුරා උපායමාර්ගික හවුල්කාරිත්වයක් සඳහා එක්සත් ජනපදයට පැමිණි විට එක්සත් ජනපදය විසින් නැවත නැවතත් ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී. &gt; ඊශ්‍රායලයේ ආර්ථිකය මුල් කාලයේ පෙනුණේ කෙසේද සහ එය වර්ධනය වූයේ කෙසේද/කුමක්ද? එසේම, එක්සත් ජනපදය මෙයට (ප්‍රදාන, සම්පත්, තාක්ෂණික-මාරුවීම්) ආධාර කළේ කුමක්/කෙසේද? නැවතත්, මුල් ඊශ්‍රායල ආර්ථිකයට සහ මිලිටරියට බලපෑම් කිරීමේදී එක්සත් ජනපදය විශේෂයෙන් විශාල නොවීය. ආර්ථිකය තරමක් කාර්මීකරණය වූ නමුත් පළමු ලෝකයේ එතරම් නොවේ. ඊශ්‍රායෙල්වරු විශාල ගැටලුවලට මුහුණ දුන්හ: ඔවුන් යුද්ධයකට මුහුණ දී ඇති අතර (ඊළඟ වසර 4 තුළ) යුරෝපයේ වැඩි වශයෙන් අවතැන් වූවන් හෝ අරාබි රාජ්‍යවලින් පැමිණි සරණාගතයින් සමඟ ඔවුන්ගේ ජනගහනය දෙගුණ කර ඇත. වටිනා භාණ්ඩ පිටුපසින් (උදාහරණයක් ලෙස, ඉරාකය, යුදෙව්වන් 130,000 කට වඩා සැපයූ අතර, ඔවුන් පිටත්ව යන විට ඔවුන්ගේ සියලු ආභරණ අත්හැරීමට ඔවුන්ට බල කෙරුනි). ජාත්‍යන්තර ආධාර ලැබෙන්නට වූ නමුත් ඊශ්‍රායල ජාතිකයන් දුක් විඳ අරගල නොකළ බව ඉන් අදහස් නොවේ. ඔවුන් ආර්ථික වශයෙන් සාර්ථක වීමට සහ ක්‍රම කිහිපයකින් මෙම ගැටලුව සමඟ කටයුතු කිරීමට උත්සාහ කළහ: 1) ඩයස්පෝරා යුදෙව්වන්ට උදව් කිරීමට ආයාචනා කිරීම - ගෝල්ඩා මීර් එක්සත් ජනපදය සහ අනෙකුත් ප්‍රදේශ වටා අරමුදල් රැස් කිරීමේ චාරිකා සඳහා ගොස්, ඔවුන් බලාපොරොත්තු වූ/ඉල්ලුවාට වඩා බොහෝ වැඩි මුදලක් රැස් කිරීමට සමත් විය. ලොව පුරා සිටින යුදෙව්වන්ගෙන් ලැබෙන පරිත්‍යාග වලට ස්තුති කිරීම සඳහා. තවමත්, මෙය ප්රමාණවත් නොවීය. 2) අරාබි ඉඩම්වල යුදෙව්වන් පදිංචි කිරීම - 1948 යුද්ධයේදී පලා ගිය අරාබිවරුන් සහ දේශසීමාවෙන් පිටත ඉතිරි වී නැවත ඇතුළුවීම ප්‍රතික්ෂේප කළ අය හෝ දේශසීමා තුළ රැඳී සිටිමින් ඔවුන්ගේ ඉඩම් අත්පත් කර ගත් අය නොපැමිණීම පිළිබඳ තෝරාගත් නීතිවලට ස්තූතිවන්ත විය. ඉඩම් අත්පත් කර ගැනීම, ඔවුන්ගේ ඉඩම් ඊශ්‍රායල රජයට අහිමි විය. ඉන්පසු රජය ඊශ්‍රායලයට පැමිණි ඊශ්‍රායල සරණාගතයන්ගෙන් මෙම ඉඩම් සහ නිවාස බොහොමයක් පුරවා ඇත. තවමත් මෙය ප්‍රමාණවත් නොවූ අතර බොහෝ ඊශ්‍රායල සරණාගතයින් පලස්තීනුවන්ට සමාන සරණාගත කඳවුරුවල (ma&#39;abarot) සිරවී සිටියහ. කෙසේ වෙතත්, ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාව, ඊශ්‍රායල රජය සහ ඉඩම් අත්පත් කර ගැනීම්වලට ස්තුතිවන්ත වන්නට මෙම සරණාගත කඳවුරු දශකයක් ඇතුළත නැති විය. 3) උදව් සඳහා එක්සත් ජනපදයට ආයාචනා කිරීම - නව සංක්‍රමණිකයන් අවශෝෂණය කර ගැනීම සඳහා ටෲමන්ගේ ඉල්ලීම මත ඊශ්‍රායලයට එක්සත් ජනපද කොන්ග්‍රසයෙන් ඩොලර් මිලියන 100 ක බැංකු ණය ආකෘතියක් ලැබුණි. ඊශ්‍රායලය වේගයෙන් ගෙවල් හදලා මිනිස්සුන්ව ඒ විදියට පදිංචි කළේ නැහැ. ආර්ථිකය පැනීමට සහ මිනිසුන්ට රැකියා සහ වැඩ කිරීමට ද එය විශාල පියවර ගත්තේය. බොහෝ සංක්‍රමණිකයන් නුපුහුණු නිසා, විශාල පොදු වැඩ වැඩසටහනක් ආරම්භ කරන ලද අතර, මෙම වැඩසටහනේදී යුදෙව් ජාතික අරමුදල දිරිමත් කරන ලද ප්‍රධානතම දෙය වූයේ වන වගාව (ඊශ්‍රායලය මෙම කාලය තුළ බොහෝ නව ගස් සිටුවීමට ප්‍රසිද්ධය. එය එහි මූලික දළ විශ්ලේෂණයකි, නමුත් ඔව්. 1950 ගණන්වල ඉතිරි කාලය පුරාවටම ඊශ්‍රායලයට එක්සත් ජනපදයෙන් යම් යම් ණය සහ ප්‍රදාන මිශ්‍රණයක් ලැබෙනු ඇත, එය තම දෙපයින් නැගී සිටීමට උපකාරී වූ නමුත්, මිලිටරිමය වශයෙන් එය 1959 වන තෙක් ණය පවා ලබා ගැනීමට පටන් නොගත් අතර, ආධාර ඇත්ත වශයෙන්ම ආරම්භ වූයේ නැත. 1967 සහ 1973 යුද්ධ වලින් පසුව තාක්‍ෂණික බෙදාගැනීම් සහ මිලිටරි ප්‍රදාන/ණය අනුව. වගුව [මෙහි](_URL_0_) 27 පිටුවේ. &gt; සෝවියට්වරුන් බොහෝ දුරට සමාජවාදී/වාමවාදී වූ විට ඊශ්‍රායලයේ පාලනය අහිමි වූයේ කවදාද/ඇයි? ඔවුන් එක්සත් ජනපදයට ආකර්ෂණය වූයේ ඇයි? සෝවියට් දේශයට කිසිදාක ඊශ්‍රායලයේ පාලනය තිබුණේ නැත. ඔවුන්ට තරමක් සමාන මතවාදයන් තිබුණි, නමුත් සෝවියට්වරු අරාබි රාජ්‍යයන් සමඟ ඉතා තදින් මිත්‍ර වූහ, ඔවුන් මිලිටරි තාක්‍ෂණය සහ ආයුධ ලබා ගැනීම සඳහා ඔවුන් සමඟ වැඩ කිරීමට වැඩි කැමැත්තක් දැක්වූහ. මෙය ශක්තිමත් මාරුවක් වූ නමුත් එක්සත් ජනපදය අරාබි රාජ්‍යයන් සමඟ ද වැඩ කිරීම මුලදී අත්හැරීම ප්‍රතික්ෂේප කළේය. නමුත් ඊශ්‍රායලය ප්‍රංශය හා පසුව සූවස් අර්බුදයේදී බ්‍රිතාන්‍යය සමඟ වැඩ කිරීම සඳහා බටහිර කඳවුරට වැටුණු බැවින් අරාබිවරුන්ට එක්සත් ජනපදය බැරෑරුම් ලෙස සැලකීම දුෂ්කර විය. තවද, 1967 යුද්ධය සහ ඊට පෙර කාලය තුළ, සෝවියට්වරුන් ඊජිප්තුවරුන් සහ සිරියානුවන් සන්නද්ධ කිරීමට ඊටත් වඩා විශාල පියවර ගත් විට, කුමන පැත්තද යන්න පැහැදිලි විය. මෙම මාරුව ක්‍රමක්‍රමයෙන් සිදු වූ නමුත් සෝවියට් සභාව කිසිවිටෙක ඊශ්‍රායලය සමඟ ආරම්භ කිරීමට තරම් මිත්‍රත්වයක් පවත්වා ගෙන නොතිබුණි: ස්ටාලින් ලොකුම රසිකයා නොවේ. &quot;සෝවියට්-ඊශ්‍රායල් සබඳතා&quot; (1990) හි ක්ලින්හෝෆර් ලියන පරිදි, සෝවියට් යුදෙව්වන්ගේ පක්ෂපාතිත්වය පිළිබඳ ප්‍රශ්නය ඔවුන් අතර නොවිසඳුනු සතුරුකමේ මූලාශ්‍රය වූ අතර, සෝවියට් යුදෙව්වන්ට සැලකීමේදී සෝවියට්වරු අතීතයේ දී තරමක් යුදෙව් විරෝධී ආස්ථානයන් ගෙන තිබුණි. ක්ලින්හෝෆර් සටහන් කරන්නේ, ආරම්භයේ දී සබඳතා උණුසුම් වූ බවයි: ඉන්ධන, ආයුධ සහ ඒ හා සමාන දේ සෝවියට් බලපෑම හරහා (විශේෂයෙන් චෙකොස්ලොවැකියාව හරහා) ගලා ගිය අතර සෝවියට්වරු ප්‍රථමයෙන් *ද ජූර්* පිළිගැනීම ලබා දුන්හ. නමුත් මෙය ඉතා ඉක්මනින් මිය ගියේය: මතවාදීමය වශයෙන් ඊශ්‍රායලය එහි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පරමාදර්ශ නිසා වෙනස් වූ අතර එය කොරියානු යුද්ධයේදී උතුරු කොරියාවට එරෙහිව එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට සහාය දුන්නේය. සෝවියට් යුදෙව්වන් ඊශ්‍රායලයට පිටත්ව යනු ඇතැයි සෝවියට්වරු බිය වූ අතර, එබැවින් ඔවුන් සංක්‍රමණය තහනම් කළ අතර, 1947-1948 සංස්කෘතික පවිත්‍රකරණයේ යුදෙව් විරෝධය ඊශ්‍රායලයින් විසින් සටහන් කර සිහිපත් කරන ලදී. 1953 දී සෝවියට් නිලධාරීන් සෝවියට් නිලධාරීන් ඝාතනය කිරීමට ඊශ්‍රායලය සහ සීඅයිඒ වෙනුවෙන් යුදෙව්වන් වැඩ කරන බවට සෝවියට්වරු චෝදනා කළ අතර ඊශ්‍රායල්වරු ටෙල් අවිව්හි සෝවියට් හමුදාවට බෝම්බ දැමූහ. සබඳතා විසන්ධි කර, පසුව නැවත ආරම්භ කරන ලද අතර, අරාබි එදිරිව ඊශ්‍රායලයේ මාරුව, එහිදී සෝවියට්වරුන් අරාබි පාර්ශවයට ආයාචනා කර වඩා හොඳින් ක්‍රියා කරමින් සිටි අතර, ඊශ්‍රායෙල්වරු ප්‍රංශ ජාතිකයන් සමඟ ගියහ. එය ඒ පිළිබඳ මූලික දළ විශ්ලේෂණයක් යැයි මම සිතමි. &gt; ඊශ්‍රායල මහා උපාය මාර්ගය යනු කුමක්ද? ඊශ්‍රායලයේ අරාබි භූ දේශපාලනික/සමාජ ඉදිරිදර්ශනය කුමක්ද සහ මෙය දැන දැනත් ඊශ්‍රායලය අරාබි ප්‍රහාර සහ හිරිහැර කිරීම් වඩාත් ඵලදායී ලෙස නැවැත්වීමට උත්සාහ කර ඇත්තේ කෙසේද? Grand Strategy යන්නෙන් ඔබ අදහස් කරන්නේ කුමක් දැයි මම නොදනිමි, නමුත් අරාබි භූ දේශපාලනික දැක්ම ඉතා දිගු කලක් තිස්සේ ඊශ්‍රායලයට පැවැත්මට අයිතියක් නැති බවත් එය ඉවත් කර අරාබි රාජ්‍යයක් ආදේශ කළ යුතු බවත් ය. මෙය සමාජීය වශයෙන් අරාබි වාචාලකමේ පදනම වූ අතර, භූදේශපාලනික වශයෙන් අරාබිවරුන් ඊශ්‍රායලය තමන්ට හානියක් නොවන තාක් දුරට තමන්ට හැකි ඕනෑම අවස්ථාවක දුර්වල කිරීමට උත්සාහ කළහ. අරාබි රාජ්‍යයන් ද ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවන්ට හේතුව ලෙස පලස්තීන හේතුව ලෙස භාවිතා කර, පලස්තීනුවන් වෙන්ව තබා ගැනීමට සහ ඔවුන්ගේ &quot;අනන්‍යතාවය&quot; ශක්තිමත්ව තබා ගැනීමට ඵලදායී ලෙස ඒකාබද්ධ කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර, ඔවුන් &quot;සියලු පලස්තීනය&quot; වැනි ප්‍රදේශයේ ව්‍යාජ ආණ්ඩු පෝෂණය කළහ. රජය &quot;ඊජිප්තියානුවන් විසින් කිසිදු අධිකාරියක් නොමැති (ගාසාවේ තබා ඇත). ඔවුන් ඊශ්‍රායලයට එරෙහිව පලස්තීන ගරිල්ලා මෙහෙයුම් වලට ඉඩ ලබා දුන් අතර සමහර අවස්ථාවල ආධාර ලබා දුන්නේය, විශේෂයෙන් 1967 යුද්ධයට පෙර (1965-1967 සිට ෆාටා විශේෂයෙන් වැදගත් විය). සාමාන්‍ය ඊශ්‍රායල උපායමාර්ගය සාමාන්‍යයෙන් වැලැක්වීම විය. ඔවුන් සහ අරාබි රාජ්‍යයන් නිරන්තර අවි තරඟයක නිරත වූ අතර, ඊශ්‍රායල ජාතිකයන් න්‍යෂ්ටික අවි හැකියාව ගොඩනගා ගන්නා බවට 1967 දක්වා කටකතා පැතිර ගිය අතර, ඔවුන් ප්‍රංශ සමඟ ආයුධ ගනුදෙනු ද තහවුරු කර ගනිමින් ඊජිප්තුවරුන් සහ සිරියානුවන් ගැලපීමට උත්සාහ කරයි. සෝවියට් ගෝලය සමඟ ගනුදෙනු හරහා. ඊශ්‍රායලයේ න්‍යෂ්ටික වැඩසටහන 1967 දී යුද්ධයට යාමට තීරණය කිරීමට විශාල දායකත්වයක් ලබා දුන් බවක් නොපෙනේ, නමුත් එය නියත වශයෙන්ම ඔවුන්ගේම වැඩපිළිවෙලක් සලකා බලමින් සහ දිගු දුර මිසයිල නිපදවමින් සිටි ඊජිප්තුවරුන්ගේ කනස්සල්ලට හේතු විය. වැළැක්වීම සැමවිටම විශාල උපාය මාර්ගයකි: ඊජිප්තුව හෝ සිරියාව මාරු වූ විට, ඊශ්‍රායලය ද ගමන් කළේය. 1967 යුද්ධයට පෙර, ඊජිප්තුව බලමුලු ගැන්වූ විට, ඊශ්‍රායලය ද බලමුලු ගන්වන ලදී. ඊජිප්තුව පසුබසිනවා නම්, ඊශ්‍රායලයත් එහෙමයි. විශේෂයෙන් සිරියාවෙන් ගරිල්ලා ප්‍රහාර පැමිණි විට, ඊශ්‍රායෙල්වරු දරුණු ලෙස ප්‍රතිප්‍රහාර එල්ල කළ අතර, සමහර විට ඔවුන්ට පහර දීමට සිරියානුවන් පොළඹවන ලද අතර, එබැවින් ඔවුන්ට සිරියානුවන්ට &quot;දඬුවම්&quot; කිරීමට නිදහසට කරුණක් ඇත (1967 අප්‍රේල් මාසයේදී ඩැමස්කස් වෙත එල්ල වූ ගුවන් සටනේදී මෙන්. දරුණු ලෙස අහිමි විය). &gt; මම ඊශ්‍රායල ඉදිරිදර්ශනයක් රැස් කිරීමට උත්සාහ කරමි, එබැවින් එක්සත් ජනපදය සමඟ හවුල්කාරිත්වය ඔවුන්ගේ රටට උපකාර වී ඇත්තේ කෙසේද (ඔබට ඒවා තිබේ නම් විශේෂිත සිද්ධි අධ්‍යයන)? එය ඊශ්‍රායල ජාතිකයින්ට යුද්ධ ජයග්‍රහණය කිරීමට සහ ඒවාට එරෙහිව සටන් කිරීමට උපකාර කළ තාක්‍ෂණය ලබා දී ඇත (1968 දී Phantom F-4 ගනුදෙනුව බලන්න, මම අවුරුද්දේ වරදක් නොකළේ නම්), එය ඔවුන්ට ජාත්‍යන්තර ආවරණයක් ලබා දී ඇත (එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩලයේ යෝජනා සලකා බලන්න. ඊශ්‍රායලයට එරෙහිව නිෂේධ බලය යොදා හෝ සංශෝධන කර ඇත), එය ඔවුන්ට අරමුදල් සහ ආයුධ සමඟින් සෝවියට් සංගමයෙන් අරාබි සුපිරි බලවතුන්ගේ ආරක්ෂාවට ප්‍රතිරෝධය දැක්විය හැකි සුපිරි බලයක් ලබා දී ඇත (නික්සන් යටතේ ආධාර විශාල වශයෙන් වැඩි විය), සහ එය ඔවුන්ට කාල වකවානුවකදී පිටුපස නැවතුමක් ලබා දී ඇත යුද්ධයේ (එක්සත් ජනපද ගුවන් පතනය 1973 යුද්ධයේදී ඊශ්‍රායලයට වඩදිය බාදිය ආපසු හැරවූයේ නැත, නමුත් එය ඔවුන්ව ධෛර්යමත් කළ අතර සැපයුම් අවසන් වීම ගැන කරදර නොවී ඔවුන්ගේ ගමනේ වේගය පවත්වා ගැනීමට ඔවුන්ට හැකි විය). &gt; ඊශ්‍රායලය කවදා හෝ එක්සත් ජනපදය සහ/හෝ වෙනත් මහා බලවතුන් තම වාසියට හසුරුවා ඇත්තේ කෙසේද? හසුරුවා තිබේද? රජයට බලපෑම් කිරීමට හැකි සියලු ක්‍රම භාවිතා කිරීමට උත්සාහ කරමින්, (එනම්. Truman හෝ AIPAC සමග වයිස්මන් මිත්‍රත්වය) යනාදී වශයෙන් ඔවුන් උනන්දුව බෙදාගෙන ඇති බව පැවසීමෙන් මම අනුමාන කරමි. &gt; එක්සත් ජනපදය සහ ඊශ්‍රායලය සූවස් අර්බුදයෙන් පසුව එ.ජ. ප්‍රංශය සහ ඊශ්‍රායලයේ සීනි තාත්තා වෙනුවට ප්‍රංශය සහ ඊශ්‍රායලයේ සීනි තාත්තා 1967 වන තෙක් මෙය සිදු නොවීය. සූවස් පසු ප්‍රංශ සහ බ්‍රිතාන්‍යයන් මැද පෙරදිගට සම්බන්ධ වීම අඩු වූ අතර, එක්සත් ජනපදය කලාපයේ &quot;අධීක්ෂක&quot; වීමට හැර, ප්‍රංශය 1967 දක්වා ඊශ්‍රායලයේ සැපයුම්කරු විය. බොහෝ ගිණුම් මගින්.