PART 1

There's a lot of debate about the exact nature of the Anglo-Saxon takeover of what is now England, so I'll present some of that and then give my take on it in the hope that it helps to answer your question.

The classic version of events that most English schoolchildren have learned is the expulsion theory, namely that war bands of Angles, Saxons, and Jutes took over the southern part of Britain, wiping out the natives wholesale and inviting their relatives and friends across the sea to settle in their place. This theory is derived primarily from the writings of people such as Gildas and Bede. However, it has fallen out of fashion nowadays, largely due to the implausibility of such a successful, organized attack, and the fact that archaeological evidence does not suggest such a complete massacre.

Another theory that seems to be gaining some ground is the warrior elite model. In this version of events, a small number of Anglo-Saxon warriors settle in Britain rather than a large-scale migration. The majority of the native Romano-Britons survive, but are forced to assimilate to the culture of the politically dominant but numerically insignificant Anglo-Saxons. This theory is, in my opinion, problematic, for reasons I will get to in a moment.

DNA tests have been done to shed further light on the issue, but they have varied wildly in their results. One study postulated that something like ninety percent of the DNA of the English comes from the invaders from northern Germany; another claimed that the Anglo-Saxons had less of a demographic impact than the Danish Vikings. One potential complicating factor is that a lot of the DNA in Northern Europe is quite similar, regardless of language. Genetic science is advancing, and might be able to give a clearer picture in the future, but as of right now it still leaves us in the dark.

But to get back to the main topic, you actually lay out a massive problem with the elite migration theory in your question. Such groups may influence the cultures of the areas they rule over, but rarely manage to affect a complete cultural transformation in the way an elite band of Anglo-Saxons would have to have done. Much more often they end up being assimilated themselves. One notable exception to this is the Romans managing to spread Latin across their empire. However, the Roman Empire was very unique at the time--it was an extremely powerful, centralized, well-ordered society with massive infrastructure. The Germanic tribes that lived on its periphery were none of those things. And, indeed, we see that upon conquering formerly Roman territories, groups such as the Lombards and the Visigoths, to name just a few, all wound up speaking Vulgar Latin and being assimilated to the populations they ruled over. Even the Franks, who were dominant enough to give their name to the region they ruled over, ended up taking on its Gallo-Romance culture and language.

Languages can tell stories that written history leaves behind. Even if something like the spread of Latin does occur, there tends to be a substrate influence from the conquered people left upon the new language spoken there. For example, it is widely agreed upon that substrate features of Gaulish exist in French, including several common words as well as grammatical features. Now, there is a school of linguists that subscribe to "the Celtic hypothesis," which is to say that there is a Brythonic Celtic substrate in the English language, but their ideas have not gained wide acceptance. It doesn't help that the majority of the things they claim to be features of such a substrate don't really start showing up until a thousand years after the Anglo-Saxons began migrating, a time gap which is, frankly, rather ludicrous. Much more logical explanations (in my opinion, at least) exist for most of these features that don't involve Celtic languages at all. There's also the fact that English has remarkably few loan words from Brythonic, and those that do exist are for the most part fairly obscure. And the fact that most "domestic words" in English do originate with the Anglo-Saxons suggests that whole families migrated, not just a few men.
1 කොටස වර්තමාන එංගලන්තය වන ඇන්ග්ලෝ-සැක්සන් අත්පත් කර ගැනීමේ නියම ස්වභාවය ගැන බොහෝ විවාද පවතී, එබැවින් මම එයින් සමහරක් ඉදිරිපත් කර ඔබේ ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දීමට උපකාරී වේ යැයි බලාපොරොත්තුවෙන් මම එය ඉදිරිපත් කරමි. බොහෝ ඉංග්‍රීසි පාසල් සිසුන් ඉගෙන ගෙන ඇති සිදුවීම්වල සම්භාව්‍ය අනුවාදය වන්නේ නෙරපා හැරීමේ න්‍යායයි, එනම් Angles, Saxons සහ Jutes යන යුධ කණ්ඩායම් බ්‍රිතාන්‍යයේ දකුණු ප්‍රදේශය අත්පත් කර ගත් අතර, ස්වදේශිකයන් තොග වශයෙන් අතුගා දමා මුහුද හරහා තම ඥාතීන්ට සහ මිතුරන්ට ආරාධනා කළහ. ඔවුන්ගේ ස්ථානයේ පදිංචි වන්න. මෙම න්‍යාය මූලික වශයෙන් ගිල්දාස් සහ බෙඩේ වැනි අයගේ ලේඛන වලින් ව්‍යුත්පන්න වී ඇත. කෙසේ වෙතත්, වර්තමානයේ එය විලාසිතාවෙන් බැහැර වී ඇත, බොහෝ දුරට එවැනි සාර්ථක, සංවිධානාත්මක ප්‍රහාරයක අභව්‍ය භාවය සහ පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්ෂි එවැනි සම්පූර්ණ සංහාරයක් යෝජනා නොකිරීම යන කාරනය හේතුවෙනි. යම් පදනමක් ලබා ගන්නා බව පෙනෙන තවත් න්‍යායක් වන්නේ රණශූර ප්‍රභූ ආකෘතියයි. සිදුවීම්වල මෙම අනුවාදයේ, මහා පරිමාණ සංක්‍රමණයකට වඩා ඉංග්‍රීසි-සැක්සන් රණශූරයන් කුඩා සංඛ්‍යාවක් බ්‍රිතාන්‍යයේ පදිංචි වේ. ස්වදේශික රොමානෝ-බ්‍රිතාන්‍යයන්ගෙන් බහුතරයක් දිවි ගලවා ගත් නමුත් දේශපාලනික වශයෙන් ආධිපත්‍යය දරන නමුත් සංඛ්‍යාත්මකව නොවැදගත් ඇන්ග්ලෝ-සැක්සන්වරුන්ගේ සංස්කෘතියට අනුගත වීමට බල කෙරෙයි. මෙම න්‍යාය, මගේ මතය අනුව, ගැටළු සහගත ය, හේතු නිසා මට මොහොතකින් ලැබෙනු ඇත. ප්‍රශ්නය පිළිබඳ වැඩිදුර ආලෝකයක් ලබා දීම සඳහා DNA පරීක්ෂණ සිදු කර ඇතත්, ඒවායේ ප්‍රතිඵලවල ඒවා බෙහෙවින් වෙනස් වී ඇත. ඉංග්‍රීසි ජාතිකයන්ගේ DNA වලින් සියයට අනූවක් පමණ උතුරු ජර්මනියේ ආක්‍රමණිකයන්ගෙන් ලැබෙන බව එක් අධ්‍යයනයකින් ප්‍රකාශ විය. තවත් අයෙක් කියා සිටියේ ඇන්ග්ලෝ-සැක්සන්වරුන්ට ඩෙන්මාර්ක වයිකින්වරුන්ට වඩා ජනවිකාස බලපෑම අඩු බවයි. එක් විය හැකි සංකීර්ණ සාධකයක් නම්, භාෂාව කුමක් වුවත්, උතුරු යුරෝපයේ DNA බොහෝමයක් සමාන වීමයි. ජාන විද්‍යාව දියුණු වෙමින් පවතින අතර අනාගතයේදී පැහැදිලි චිත්‍රයක් ලබා දීමට හැකි වනු ඇත, නමුත් මේ වන විට එය තවමත් අපව අඳුරේ තබයි. නමුත් ප්‍රධාන මාතෘකාවට ආපසු යාමට, ඔබ ඇත්ත වශයෙන්ම ඔබේ ප්‍රශ්නයේ ඇති ප්‍රභූ සංක්‍රමණ න්‍යාය සමඟ දැවැන්ත ගැටලුවක් ඉදිරිපත් කරයි. එවැනි කණ්ඩායම් ඔවුන් පාලනය කරන ප්‍රදේශවල සංස්කෘතීන්ට බලපෑම් කළ හැකි නමුත්, ඇන්ග්ලෝ-සැක්සන්වරුන්ගේ ප්‍රභූ කණ්ඩායමක් කළ යුතුව තිබූ ආකාරයෙන් සම්පූර්ණ සංස්කෘතික පරිවර්තනයකට බලපෑම් කිරීමට සමත් වන්නේ කලාතුරකිනි. බොහෝ විට ඔවුන් තමන් විසින්ම උකහා ගැනීම අවසන් වේ. මෙයට එක් කැපී පෙනෙන ව්‍යතිරේකයක් වන්නේ රෝමවරුන් ඔවුන්ගේ අධිරාජ්‍යය පුරා ලතින් භාෂාව ව්‍යාප්ත කිරීමට සමත් වීමයි. කෙසේ වෙතත්, රෝම අධිරාජ්‍යය එකල ඉතා අද්විතීය විය - එය දැවැන්ත යටිතල පහසුකම් සහිත අතිශය බලගතු, මධ්‍යගත, හොඳින් පිළිවෙලට ඇති සමාජයක් විය. එහි පරිධියේ ජීවත් වූ ජර්මානු ගෝත්‍රිකයන් ඒ කිසිවක් නොවේ. තවද, ඇත්ත වශයෙන්ම, කලින් රෝම ප්‍රදේශ යටත් කරගත් පසු, ලොම්බාර්ඩ් සහ විසිගොත් වැනි කණ්ඩායම් කිහිපයක් නම් කිරීමට, සියල්ලෝම අශ්ලීල ලතින් භාෂාව කතා කිරීමට සහ ඔවුන් පාලනය කළ ජනගහනයට අනුගත වූ බව අපට පෙනේ. ඔවුන් පාලනය කළ ප්‍රදේශයට තම නම ලබා දීමට තරම් ප්‍රමුඛ වූ ෆ්‍රෑන්ක්වරු පවා එහි Gallo-Romance සංස්කෘතිය සහ භාෂාව අත්පත් කර ගත්හ. ලිඛිත ඉතිහාසය ඉතුරු කරන කතා කියන්න භාෂාවන්ට පුළුවන්. ලතින් භාෂාව පැතිරීම වැනි දෙයක් සිදු වුවද, එහි කතා කරන නව භාෂාවට යටත් වූ මිනිසුන්ගෙන් උපස්ථර බලපෑමක් ඇති වේ. උදාහරණයක් ලෙස, සාමාන්‍ය වචන කිහිපයක් මෙන්ම ව්‍යාකරණ ලක්ෂණ ද ඇතුළුව ගෝලිෂ් හි උපස්ථර ලක්ෂණ ප්‍රංශ භාෂාවෙන් පවතින බව පුළුල් ලෙස එකඟ වේ. දැන්, ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ බ්‍රයිතොනික් සෙල්ටික් උපස්ථරයක් ඇති බව පැවසෙන &quot;සෙල්ටික් කල්පිතයට&quot; දායක වන වාග් විද්‍යාඥයින්ගේ පාසලක් ඇත, නමුත් ඔවුන්ගේ අදහස් පුළුල් පිළිගැනීමක් ලබා ගෙන නොමැත. ඇන්ග්ලෝ-සැක්සන්වරුන් සංක්‍රමණය වීමට පටන් ගෙන වසර දහසකට පසුව, අවංකවම, තරමක් හාස්‍යජනක කාල පරතරයක් වන තුරු, එවැනි උපස්ථරයක ලක්ෂණ යැයි ඔවුන් පවසන බොහෝ දේ ඇත්ත වශයෙන්ම පෙනෙන්නට පටන් නොගැනීමෙන් එය උදව්වක් නොවේ. කෙල්ටික් භාෂා කිසිසේත්ම සම්බන්ධ නොවන මෙම විශේෂාංග බොහොමයකට වඩා බොහෝ තාර්කික පැහැදිලි කිරීම් (මගේ මතය අනුව, අවම වශයෙන්) පවතී. ඉංග්‍රීසි බ්‍රයිතොනික් වෙතින් ණයට ගත් වචන ස්වල්පයක් තිබීම සහ පවතින ඒවා බොහෝ දුරට නොපැහැදිලි බව ද ඇත. ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් බොහෝ &quot;ගෘහස්ථ වචන&quot; ආරම්භ වන්නේ ඇන්ග්ලෝ-සැක්සන්වරුන්ගෙන් වීම ඇඟවෙන්නේ පිරිමින් කිහිප දෙනෙකු පමණක් නොව මුළු පවුලම සංක්‍රමණය වූ බවයි.