To be sure, the "anni di piombo" period is usually associated with left wing terrorism, of which the chronicles of the time are full. They culminated with the kidnapping and murder of Aldo Moro (at the time the head of the major christian democratic party) in 1978, and in the kidnapping and subsequent liberation of the US Army General James Dozier in 1982.

Both those kidnappings, and score of other killings, wounding, and other crimes were mainly done by an organization called the Red Brigades, and some other minor ones; those were certainly not a creation of politicians, the Mafia or the Catholic Church, but had their roots in the left wing movements that were born after the spring of 1968. Their targets were politicians, cops, journalists, judges and university professors. On the whole, the crimes of those organizations did not target the general populace.

There were also a number of bombings, killing a big number of civilians. The first was the bomb in Piazza Fontana in Milano, the most famous one is the bomb in Train station in Bologna.

For most of those bombings there have been not final convictions, so nobody is sure who did make them and why. Anyway, they are usually associated with right wings terrorists, some of which were long be suspected to be in contact with parts of the secret services, the italian ones or the CIA.

Anyway, no direct and provable link has really been found (at least in a judicial setting).
නිසැකවම, &quot;anni di piombo&quot; කාල පරිච්ඡේදය සාමාන්‍යයෙන් වාමාංශික ත්‍රස්තවාදය සමඟ සම්බන්ධ වී ඇති අතර, එම කාලයෙහි වංශකතා පිරී ඇත. 1978 දී ඇල්ඩෝ මෝරෝ (එවකට ප්‍රධාන ක්‍රිස්තියානි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂයේ ප්‍රධානියා) පැහැරගෙන ගොස් ඝාතනය කිරීමත්, 1982 දී එක්සත් ජනපද හමුදා ජෙනරාල් ජේම්ස් ඩොසියර් පැහැරගෙන ගොස් ඉන් පසුව නිදහස් කිරීමත් සමඟින් ඒවා අවසන් විය. එම පැහැරගැනීම් දෙකම සහ ලකුණු අනෙකුත් ඝාතන, තුවාල කිරීම් සහ වෙනත් අපරාධ ප්‍රධාන වශයෙන් රතු බලකාය නම් සංවිධානයක් විසින් සිදු කරන ලද අතර තවත් සමහර සුළු අපරාධ; ඒවා නිසැකව ම දේශපාලකයන්ගේ, මාෆියාවේ හෝ කතෝලික පල්ලියේ නිර්මාණයක් නොව, 1968 වසන්තයෙන් පසු බිහි වූ වාමාංශික ව්‍යාපාරවල මුල් බැස ගත් ඒවා ය. ඔවුන්ගේ ඉලක්ක වූයේ දේශපාලනඥයන්, පොලිස් නිලධාරීන්, මාධ්‍යවේදීන්, විනිසුරුවන් සහ විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන් ය. සමස්තයක් ලෙස ගත් කල එම සංවිධානවල අපරාධ සාමාන්‍ය ජනතාව ඉලක්ක කර ගත්තේ නැත. බෝම්බ ප්‍රහාර ගණනාවක් ද සිදු වූ අතර සිවිල් වැසියන් විශාල සංඛ්‍යාවක් මිය ගියහ. පළමුවැන්න මිලානෝ හි පියසා ෆොන්ටානාහි බෝම්බය, වඩාත් ප්‍රසිද්ධ එක බොලොග්නාහි දුම්රිය ස්ථානයේ බෝම්බයයි. එම බෝම්බ ප්‍රහාර බොහොමයක් සඳහා අවසාන නිගමනයන් නොමැත, එබැවින් ඒවා සිදු කළේ කවුරුන්ද සහ ඇයි දැයි කිසිවෙකුට විශ්වාස නැත. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන් සාමාන්‍යයෙන් දක්ෂිණාංශික ත්‍රස්තවාදීන් සමඟ සම්බන්ධ වී ඇති අතර, ඔවුන්ගෙන් සමහරක් රහස් සේවා, ඉතාලි හෝ සීඅයිඒ සමඟ සම්බන්ධතා ඇති බවට බොහෝ කලක සිට සැක කෙරේ. කෙසේ වෙතත්, සෘජු සහ ඔප්පු කළ හැකි සම්බන්ධයක් ඇත්ත වශයෙන්ම සොයාගෙන නොමැත (අඩුම තරමින් අධිකරණ පසුබිමක).