It depended on the country.  I can shed some light on the American and Soviet methods of disarmament.

When the Red Army began to demobilize large formations of its troops, the Soviet officials told them to hand over any firearms (government issue or enemy capture) or face potentially being sent to a labor camp.  The Soviet government was very careful about how it went about demobilizing its vast army.  Its troops had been exposed to capitalist societies, the shortcomings of the government during wartime, and many had witnessed/participated in atrocities that would tarnish the image of the Red Army soldier which was so essential to Russian post-war propaganda.  Though the government bestowed numerous gifts upon discharged troops, every soldier who was demobilized also had his/her bag searched on the train before arriving back home.  Most did not put up too much resistance to this action because there were still so many weapons and explosives laying about the numerous battlefields back home in Russia.  (Source: Ivan's War by Catherine Merridale, pp. 356-357)

In the American military, soldiers were officially allowed to take home one souvenir firearm, and they had to register it before departing back home.  The lines to do so were pretty long at places like Camp Lucky Strike in Le Havre, and many soldiers sold off what extra weapons they had.  I don't know what the policy was for service weapons or if a service member could send weapons through the mail before being sent to demobilization camps.  It wouldn't surprise me if they did.
එය රට මත රඳා පැවතුනි. නිරායුධකරණයේ ඇමරිකානු සහ සෝවියට් ක්‍රම පිළිබඳව මට යම් ආලෝකයක් ලබා දිය හැකිය. රතු හමුදාව සිය හමුදා විශාල ප්‍රමාණයක් බලමුලු ගැන්වීමට පටන් ගත් විට, සෝවියට් නිලධාරීන් ඔවුන්ට පැවසුවේ ඕනෑම ගිනි අවියක් (රජයේ ප්‍රශ්නයක් හෝ සතුරා අල්ලා ගැනීම) භාර දෙන ලෙස හෝ ශ්‍රම කඳවුරකට යැවීමට මුහුණ දෙන ලෙසයි. සෝවියට් ආන්ඩුව සිය අතිවිශාල හමුදාව ඉවත් කිරීමට ගිය ආකාරය ගැන ඉතා සැලකිලිමත් විය. එහි භට පිරිස් ධනේශ්වර සමාජවලට, යුද සමයේදී රජයේ අඩුපාඩුවලට නිරාවරණය වී ඇති අතර, රුසියානු පශ්චාත් යුද ප්‍රචාරණයට ඉතා අත්‍යවශ්‍ය වූ රතු හමුදා සොල්දාදුවාගේ ප්‍රතිරූපයට කැළලක් වන ම්ලේච්ඡ ක්‍රියා බොහෝ දෙනෙක් දැක / සහභාගී වී ඇත. නිදහස් කරන ලද භටයින්ට රජය විසින් නොයෙකුත් ත්‍යාග ප්‍රදානය කළද, ඉවත් කරන ලද සෑම සොල්දාදුවෙක්ම ආපසු නිවසට පැමිණීමට පෙර ඔහුගේ/ඇයගේ බෑගය දුම්රියේ සෝදිසි කර ඇත. බොහෝ අය මෙම ක්‍රියාවට වැඩි ප්‍රතිරෝධයක් නොදැක්වූයේ රුසියාවේ බොහෝ යුධ පිටියේ තවමත් ආයුධ සහ පුපුරණ ද්‍රව්‍ය රාශියක් ඇති බැවිනි. (මූලාශ්‍රය: Ivan&#39;s War by Catherine Meridale, pp. 356-357) ඇමරිකානු හමුදාවේ, සොල්දාදුවන්ට එක් සිහිවටන ගිනි අවියක් නිවසට ගෙන යාමට නිල වශයෙන් අවසර දී ඇති අතර, ඔවුන් ආපසු නිවසට යාමට පෙර එය ලියාපදිංචි කළ යුතු විය. එසේ කිරීමට රේඛා Le Havre හි Lucky Strike කඳවුර වැනි ස්ථානවල ඉතා දිගු වූ අතර බොහෝ සොල්දාදුවන් ඔවුන් සතුව තිබූ අමතර ආයුධ විකුණා දැමූහ. සේවා ආයුධ සඳහා වූ ප්‍රතිපත්තිය කුමක් දැයි මම නොදනිමි, නැතහොත් හමුදා සාමාජිකයෙකුට හමුදා කඳවුරුවලට යැවීමට පෙර තැපෑලෙන් ආයුධ යැවිය හැකි දැයි මම නොදනිමි. ඔවුන් එසේ කළා නම් එය මට පුදුමයක් නොවේ.