In our current understanding of gravity (general relativity), gravity travels at the speed of light. If you're sitting at the exploding star, any orbiting object 5 light hours away will appear to continue as normal for 10 hours (5 for the effect to reach it, 5 more for that news to make it back to you). If you're sitting on the planet, it will seem to happen immediately, as the gravitational change arrives with the light. (Simultaneity depends on your reference frame in relativity). 

The orbit WILL change, though, yes. This happens with binary stars as well as planets. Since the supernova is removing mass from the primary star, there's less gravitational pull on the orbiting object after it happens. But the object is still moving at the old orbital speed. The resulting "kick" that the binary companion has (be it a planet or a star) is called the ["Blaauw kick"](_URL_0_). Looking at the [virial theorem](_URL_1_), it becomes clear that if half the mass of the binary or more is lost in the supernova ejecta, the system won't remain bound. Think of it like spinning a sling around your head and then letting go. In this case, the planet/binary companion will go flying off at high speeds. 

There's a bit of extra complication, though, in that supernovae aren't necessarily symmetrical. There's an extra "kick" from a bit more mass being ejected in one direction than another. Depending on how these kicks line up with what the velocity of the orbiting object is at the time of the supernova, it's possible that supernova losing less than half the binary mass results in an unbound system, or that one losing more than half the binary mass remains bound. How big these asymmetric kicks are and how common they are, and whether they apply to black holes as well as neutron stars, is still an active subject of research. 

Even if the system remains bound, the orbit will end up being highly elliptical for a while even if it was circular to start with. The supernova gives it a strong push in one direction, mucking about with the symmetry. 
ගුරුත්වාකර්ෂණය (සාමාන්‍ය සාපේක්ෂතාවාදය) පිළිබඳ අපගේ වර්තමාන අවබෝධය අනුව ගුරුත්වාකර්ෂණය ආලෝකයේ වේගයෙන් ගමන් කරයි. ඔබ පිපිරෙන තාරකාව අසල වාඩි වී සිටින්නේ නම්, ආලෝක පැය 5ක් දුරින් ඕනෑම කක්ෂගත වස්තුවක් සාමාන්‍ය පරිදි පැය 10ක් පවතිනු ඇත (එය වෙත ළඟා වීමට බලපෑම සඳහා 5ක්, එම ප්‍රවෘත්තිය ඔබට නැවත ලබා දීමට තවත් 5ක්). ඔබ ග්‍රහලෝකයේ වාඩි වී සිටින්නේ නම්, ආලෝකය සමඟ ගුරුත්වාකර්ෂණ වෙනස පැමිණෙන බැවින් එය වහාම සිදු වන බව පෙනේ. (සමකාලීනත්වය සාපේක්ෂතාවාදයේ ඔබේ සමුද්දේශ රාමුව මත රඳා පවතී). කක්ෂය වෙනස් වනු ඇත, නමුත් ඔව්. මෙය ද්විමය තාරකා මෙන්ම ග්‍රහලෝක වලද සිදුවේ. සුපර්නෝවා ප්‍රාථමික තාරකාවෙන් ස්කන්ධය ඉවත් කරන බැවින්, එය සිදු වූ පසු කක්ෂගත වස්තුවට අඩු ගුරුත්වාකර්ෂණ බලයක් ඇත. නමුත් වස්තුව තවමත් පැරණි කක්ෂීය වේගයෙන් ගමන් කරයි. ද්විමය සහකරුට ඇති &quot;කික්&quot; (එය ග්‍රහලෝකයක් හෝ තරුවක් වේවා) [&quot;Blaauw kick&quot;](_URL_0_) ලෙස හැඳින්වේ. [virial theorem](_URL_1_) දෙස බලන විට, සුපර්නෝවා ejecta හි ද්විමය ස්කන්ධයෙන් අඩක් හෝ ඊට වැඩි ප්‍රමාණයක් අහිමි වුවහොත්, පද්ධතිය බැඳී නොපවතින බව පැහැදිලි වේ. එය ඔබේ හිස වටා කරකැවිල්ලක් කරකවාගෙන යාමට ඉඩ හරින්නාක් මෙන් සිතන්න. මෙම අවස්ථාවේ දී, ග්රහලෝකය / ද්විමය සහකාරිය අධික වේගයෙන් පියාසර කරනු ඇත. සුපර්නෝවා අනිවාර්යයෙන්ම සමමිතික නොවේ. එක් දිශාවකට වඩා තවත් දිශාවකට මඳක් වැඩි ස්කන්ධයක් විසර්ජනය වීමෙන් අමතර &quot;කික්&quot; ඇත. සුපර්නෝවා අවස්ථාවේ කක්ෂගත වන වස්තුවේ ප්‍රවේගය කොපමණද යන්න සමඟ මෙම පයින් පෙලගැසෙන ආකාරය මත පදනම්ව, සුපර්නෝවා ද්විමය ස්කන්ධයෙන් අඩකට වඩා අඩුවෙන් අහිමි වීමෙන් අසීමිත පද්ධතියක් හෝ ද්විමය ස්කන්ධයෙන් අඩකට වඩා අහිමි වීම සිදුවිය හැකිය. බැඳී පවතී. මෙම අසමමිතික කික් කොතරම් විශාලද සහ ඒවා කෙතරම් සුලභද, ඒවා කළු කුහරවලට මෙන්ම නියුට්‍රෝන තාරකාවලටද අදාළද යන්න තවමත් පර්යේෂණයේ ක්‍රියාකාරී විෂයයකි. පද්ධතිය බැඳී පැවතියද, කක්ෂය ආරම්භ කිරීමට චක්‍රලේඛය වුව ද ටික වේලාවක් ඉතා ඉලිප්සාකාරව අවසන් වේ. සුපර්නෝවා එය එක් දිශාවකට ශක්තිමත් තල්ලුවක් ලබා දෙයි, සමමිතිය සමඟ මඩ ගසයි. 