It works on the concept of a "siphon". Water wants to travel downwards due to gravity, but there is an obstacle such as an upward slope or "wall" it needs to overcome. Once some of the water overtops that obstacle, it will travel downwards due to the force of gravity.

Now, the interesting part is: If you design a system right the water that has overtopped the obstacle will *pull the other water over the obstacle and along with it* because there is no way for air (or whatever) to fill the gap that's left behind. The water already has some potential energy to flow downwards, by virtue of being above the sewer. The siphon lets it overcome the obstacle and flow downwards like it naturally wants to.

An interesting point is that energy WAS added to the system when water was lifted up to the toilet, above the level of the sewer. The siphon trick just lets it stay in one place until you add some more water, which lets it all run downwards. 
එය &quot;සිෆෝන්&quot; සංකල්පය මත ක්රියා කරයි. ජලයට ගුරුත්වාකර්ෂණය හේතුවෙන් පහළට ගමන් කිරීමට අවශ්‍ය නමුත් එය ජය ගැනීමට අවශ්‍ය ඉහළට බෑවුමක් හෝ &quot;තාප්පයක්&quot; වැනි බාධකයක් පවතී. ජලයෙන් කොටසක් එම බාධකය ඉක්මවා ගිය පසු, ගුරුත්වාකර්ෂණ බලය හේතුවෙන් එය පහළට ගමන් කරයි. දැන්, සිත්ගන්නා කොටස නම්: ඔබ පද්ධතියක් නිවැරදිව සැලසුම් කරන්නේ නම්, බාධකය ඉක්මවා ගිය ජලය *අනෙක් ජලය බාධකය උඩින් සහ ඒ සමඟම ඇද දමනු ඇත* මන්ද වාතයට (හෝ කුමක් හෝ) හිඩැස පිරවීමට ක්‍රමයක් නොමැති බැවිනි. අත්හැර දමා ඇත. මලාපවහනට ඉහළින් පැවතීම හේතුවෙන් ජලය පහළට ගලා යාමට දැනටමත් යම් විභව ශක්තියක් ඇත. සිෆෝන් එයට බාධාව ජයගෙන ස්වභාවිකවම අවශ්‍ය පරිදි පහළට ගලා යාමට ඉඩ සලසයි. සිත්ගන්නා කරුණක් නම්, මලාපවහන මට්ටමට ඉහළින් වැසිකිළියට ජලය ඔසවන විට පද්ධතියට ශක්තිය එකතු වීමයි. සිෆෝන් උපක්‍රමය ඔබ තවත් වතුර ටිකක් එකතු කරන තෙක් එය එක තැනක සිටීමට ඉඩ සලසයි, එමඟින් ඒ සියල්ල පහළට ධාවනය වීමට ඉඩ සලසයි. 