In short, they hoped to force Japan to surrender before the Soviets could help us, if at all possible, to avoiding having to clash with them over post-war Japan, in addition to post-war Europe.

At the Yalta conference, the Soviets agreed to join us in subduing Japan, "two or three months" after the Germans surrendered. This happened on May 8/9, 1945. However, after the Trinity test in July 1945, Truman realized that if we could build and use nuclear bombs quickly enough, we could force Japan to surrender before the Soviet Union could join us. This would mean that that US would have unilateral control over post-war Japan, and the Soviet Union wouldn't have any standing to ask for concessions. Part of these concessions, as specified at the Yalta conference, were the Sakhalin and Kuril islands.

Also, the Japanese were not quite "on the verge of surrender." They were losing, and were pretty much assured to lose at that point in the war, but the Americans were expecting heavy military casualties, and a prolonging of an already long war, if they were forced to invade the Japanese home islands. They had plans drawn up, in the form of Operation Downfall, and while estimates vary, we were probably looking at an additional 18 months of war and somewhere between 500,000 and 1,000,000 dead, and another 500,000-1,500,000 injured. And that's just the US military casualties. That doesn't take into account the Japanese casualties, both civilian and military, or the Soviet casualties.

I don't have any hard sources at my fingertips, as I'm recalling this from memory, but I know that I read a lot about this in "The Most Controversial Decision: Truman, the Atomic Bombs, and the Defeat of Japan" by Wilson D. Miscamble.
කෙටියෙන් කිවහොත්, පශ්චාත් යුධ යුරෝපයට අමතරව, පශ්චාත් යුධ ජපානය සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් සමඟ ගැටීමෙන් වැළකී සිටීමට හැකි නම්, සෝවියට්වරුන්ට අපට උපකාර කිරීමට පෙර ජපානයට යටත් වීමට බල කිරීමට ඔවුන් බලාපොරොත්තු විය. යාල්ටා සමුළුවේදී, ජර්මානුවන් යටත් වීමෙන් පසු &quot;මාස දෙක තුනකට&quot; ජපානය යටත් කර ගැනීමට සෝවියට් සංගමය අප හා එක්වීමට එකඟ විය. මෙය සිදු වූයේ 1945 මැයි 8/9 දිනදීය. කෙසේ වෙතත්, 1945 ජූලි මාසයේ ත්‍රිත්ව පරීක්ෂණයෙන් පසුව, අපට ඉක්මනින් න්‍යෂ්ටික බෝම්බ සාදා භාවිතා කළ හැකි නම්, සෝවියට් සංගමය අප හා එක්වීමට පෙර ජපානයට යටත් වීමට බල කළ හැකි බව ටෲමන් තේරුම් ගත්තේය. මෙයින් අදහස් කරන්නේ පශ්චාත් යුධ ජපානය මත එක්සත් ජනපදයට ඒකපාර්ශ්වික පාලනයක් ඇති බවත්, සහන ඉල්ලා සිටීමට සෝවියට් සංගමයට ස්ථාවරයක් නොමැති බවත්ය. යාල්ටා සමුළුවේදී නිශ්චිතව දක්වා ඇති පරිදි මෙම සහනවලින් කොටසක් වූයේ සකාලින් සහ කුරිල් දූපත් ය. එසේම, ජපන් ජාතිකයන් &quot; යටත් වීමේ අද්දර&quot; සිටියේ නැත. ඔවුන් පරාජය වෙමින් සිටි අතර, යුද්ධයේ එම අවස්ථාවේ දී අහිමි වන බවට බොහෝ දුරට සහතික විය, නමුත් ඇමරිකානුවන් බලාපොරොත්තු වූයේ ජපාන නිජබිම ආක්‍රමණය කිරීමට බල කෙරෙන්නේ නම්, දැඩි මිලිටරි ජීවිත හානි සහ දැනටමත් දිගු යුද්ධයක් දිග්ගැස්සෙනු ඇත. ඔපරේෂන් ඩවුන්ෆෝල් ස්වරූපයෙන් ඔවුන් සැලසුම් සකස් කර තිබූ අතර ඇස්තමේන්තු වෙනස් වුවද, අපි අමතර මාස 18ක යුද්ධයක් සහ 500,000 ත් 1,000,000 ත් අතර කොතැනක හෝ මිය ගිය අතර තවත් 500,000-1,500,000 ක් තුවාල ලබා ඇත. ඒ එක්සත් ජනපද හමුදා තුවාල පමණි. එය සිවිල් සහ මිලිටරි යන දෙඅංශයෙන්ම ජපන් හානි හෝ සෝවියට් තුවාල සැලකිල්ලට නොගනී. මම මෙය මතකයෙන් සිහිපත් කරන බැවින් මගේ ඇඟිලි තුඩුවල දුෂ්කර මූලාශ්‍ර කිසිවක් නොමැත, නමුත් මම මේ ගැන බොහෝ දේ කියවා ඇති බව මම දනිමි &quot;වඩාත් ආන්දෝලනාත්මක තීරණය: ටෲමන්, පරමාණු බෝම්බ සහ ජපානයේ පරාජය&quot; Wilson D. Miscamble විසිනි.