An SD card is composed broadly of flash memory (an array of transistor-pairs) and a controller. Both of those can impose limitations on transfer speed.

As for the flash memory itself, because its storing the data in transistors, the frequency of switching for a transistor depends on the construction and quality of the transistor. This is one reason why faster SD cards tend to be more expensive: transistor manufacturing technology can be more costly when making better transistors.

The controller is often a limiting factor, as well, especially for write operations. The controller is an IC (miniature processor, really) which satisfies requests from the host computer. When you're trying to read or write with an SD card, in some sense, your computer is really communicating with another computer (the controller), and how the logic in that controller is implemented can affect performance with an SD card.
SD කාඩ්පතක් පුළුල් ලෙස ෆ්ලෑෂ් මතකය (ට්‍රාන්සිස්ටර යුගල අරාවක්) සහ පාලකයකින් සමන්විත වේ. ඒ දෙකටම මාරු වීමේ වේගය මත සීමාවන් පැනවිය හැකිය. ෆ්ලෑෂ් මතකය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, එහි දත්ත ට්‍රාන්සිස්ටර තුළ ගබඩා කිරීම නිසා ට්‍රාන්සිස්ටරය සඳහා මාරු වීමේ වාර ගණන ට්‍රාන්සිස්ටරයේ ඉදිකිරීම් සහ ගුණාත්මකභාවය මත රඳා පවතී. වේගවත් SD කාඩ්පත් මිල අධික වීමට මෙය එක් හේතුවකි: වඩා හොඳ ට්‍රාන්සිස්ටර සෑදීමේදී ට්‍රාන්සිස්ටර නිෂ්පාදන තාක්ෂණය වඩා මිල අධික විය හැක. පාලකය බොහෝ විට සීමාකාරී සාධකයක් වන අතර, විශේෂයෙන්ම ලිවීමේ මෙහෙයුම් සඳහාද වේ. පාලකය යනු සත්කාරක පරිගණකයෙන් ඉල්ලීම් තෘප්තිමත් කරන IC (කුඩා ප්‍රොසෙසරයක්, ඇත්ත වශයෙන්ම) වේ. ඔබ SD කාඩ්පතකින් කියවීමට හෝ ලිවීමට උත්සාහ කරන විට, යම් අර්ථයකින්, ඔබේ පරිගණකය සැබවින්ම වෙනත් පරිගණකයක් (පාලකය) සමඟ සන්නිවේදනය කරන අතර, එම පාලකයේ තර්කනය ක්‍රියාත්මක කරන ආකාරය SD කාඩ්පතක් සමඟ ක්‍රියාකාරීත්වයට බලපෑ හැකිය.