The electrons don't actually change from a wave to a particle, that's just a convenient (but now severely outdated) approximation. The particles actually follow the same rules all the time. [Here](_URL_0_) is a very good introduction that uses the many worlds interpretation (which is poorly named, it just means using the same quantum rules for every system, including observers)

The quick answer for the double-slit experiment is that if you don't check which slit it went through, it doesn't matter which way it goes, and all paths are allowed to interfere (wavelike behavior). Identical world states are the only ones that can interfere, and there's no difference between "electron went left" and "electron went right" because it ends up in the same place. 

When you do check the slits you prevent the electron from interfering with itself because now there's a difference between left and right. Because you measured the particle, your state now depends on the electron's state, and the electron appears to choose one of the possible states at random. 

(disclaimer: not everyone agrees with the next part.) The reason the electron now appears in only one state is because *you* split into a bunch of different states, and each of you sees one of the possible states of the electron. People get freaked out by this idea, but it happens *all the time* with smaller systems of particles and we are made of those particles. 


The most common interpretation doesn't work like what I said. In that system, any interaction with a particle makes it randomly assume one of its possible states. These models are both equally good at predicting what we see, but one of them treats observers differently and one of them has more uncomfortable implications about reality. There are others which I won't describe but which also work for calculation.
ඉලෙක්ට්‍රෝන ඇත්ත වශයෙන්ම තරංගයක සිට අංශුවකට වෙනස් නොවේ, එය පහසු (නමුත් දැන් දැඩි ලෙස යල් පැන ගිය) ආසන්න අගයකි. ඇත්ත වශයෙන්ම අංශු සෑම විටම එකම නීති අනුගමනය කරයි. [මෙහි](_URL_0_) යනු බොහෝ ලෝක අර්ථ නිරූපණය භාවිතා කරන ඉතා හොඳ හැඳින්වීමකි (එය දුර්වල ලෙස නම් කර ඇත, එහි තේරුම නිරීක්ෂකයින් ඇතුළුව සෑම පද්ධතියක් සඳහාම එකම ක්වොන්ටම් රීති භාවිතා කිරීමයි) ද්විත්ව ස්ලිට් අත්හදා බැලීම සඳහා ඉක්මන් පිළිතුර නම් එය සිදු වූයේ කුමන විවරය හරහාද යන්න ඔබ පරීක්ෂා නොකරයි, එය කුමන මාර්ගයෙන් ගියත් කමක් නැත, සහ සියලු මාර්ගවලට බාධා කිරීමට අවසර ඇත (තරංග වැනි හැසිරීම). සමාන ලෝක ප්‍රාන්ත වලට පමණක් බාධා කළ හැකි අතර, &quot;ඉලෙක්ට්‍රෝනය වමට ගියා&quot; සහ &quot;ඉලෙක්ට්‍රෝනය දකුණට ගියා&quot; අතර වෙනසක් නැත, මන්ද එය එකම ස්ථානයක අවසන් වන බැවිනි. ඔබ සිදුරු පරීක්ෂා කරන විට, ඉලෙක්ට්‍රෝනය එයට මැදිහත් වීම වළක්වයි, මන්ද දැන් වම සහ දකුණ අතර වෙනසක් ඇත. ඔබ අංශුව මනින ලද නිසා, ඔබේ තත්වය දැන් ඉලෙක්ට්‍රෝන තත්ත්වය මත රඳා පවතින අතර ඉලෙක්ට්‍රෝනය අහඹු ලෙස විය හැකි අවස්ථා වලින් එකක් තෝරා ගන්නා බව පෙනේ. (වියැකිම: ඊලඟ කොටසට සියල්ලෝම එකඟ නොවේ.) ඉලෙක්ට්‍රෝනය දැන් එක් තත්ත්‍වයක පමණක් දිස්වීමට හේතුව *ඔබ* විවිධ තත්ත්‍වයන් ගොන්නකට බෙදී ගිය නිසාත්, ඔබ සැමට ඉලෙක්ට්‍රෝනයේ ඇති විය හැකි එක් තත්ත්‍වයක් පෙනෙන නිසාත් ය. මෙම අදහස නිසා මිනිසුන් වියරු වැටෙති, නමුත් එය *සෑම විටම* සිදුවන්නේ කුඩා අංශු පද්ධති සමඟ වන අතර අප සෑදී ඇත්තේ එම අංශු වලිනි. වඩාත්ම පොදු අර්ථකථනය මා කී පරිදි ක්‍රියා නොකරයි. එම පද්ධතිය තුළ, අංශුවක් සමඟ ඇති ඕනෑම අන්තර්ක්‍රියාවක් අහඹු ලෙස එහි විය හැකි එක් තත්ත්‍වයක් උපකල්පනය කරයි. මෙම ආකෘති දෙකම අප දකින දේ අනාවැකි කීමට එක හා සමානව දක්ෂයි, නමුත් ඔවුන්ගෙන් එකක් නිරීක්ෂකයින්ට වෙනස් ලෙස සලකන අතර ඒවායින් එකක් යථාර්ථය පිළිබඳ වඩාත් අපහසු ඇඟවුම් ඇත. මම විස්තර නොකරන නමුත් ගණනය කිරීම සඳහා වැඩ කරන තවත් ඒවා තිබේ.