It wasn't necessarily "Mao" that was responsible for these actions.  If anything, Zhou Enlai played a bigger part, having been China's foreign minister up until the 1960s.

Before we get to the Chola incident and the 1963 Sino-Pakistan agreement, you should understand that the Chola incident was a result of the Sino-Indian War of 1962.  This was due to a border conflict between China and India.  India was concerned about seeming weak due to territorial conflicts with Pakistan, while China was concerned that India was allying with the Soviets to surround China, as well as subverting Chinese rule in recently annexed Tibet.  Indian Prime Minister Nehru instituted the Forward Policy, which authorized Indian troops to move into disputed regions held by Chinese troops.  As they moved deeper into these regions, they came into conflict with PRC troops, eventually resulting in several firefights.  The Chinese were incensed as they believed this was part of a plan to destabilize Tibet, so they elected to attack India to punish them.  The resulting treaty resulted in a peace that more or less demarcates the current borders, although there were still border disputes for years after the war.  As a result of this incident, China courted Pakistan as an ally against India, to help offset the Soviet Union's courting of India.

On a similar note, the Sino-Soviet split had already been in motion for a long time.  China had significant territorial claims on Russia, who had signed one of the "unequal treaties" in the 1800s to claim Outer Manchuria, or Primorye, as well as the annexation of the area known as Tannu Tava in the West, as well as border incidents in Mongolia and Xinjiang.  As a result, to satisfy Chinese revanchism, China attempted to negotiate with the Soviet Union to "revise" these treaties which the Soviet Union found to be unacceptable.  As a result, Chinese troops attacked Russian forces in a series of border skirmishes over the island and various other territories.

Sources: 

Maxwell, India's China War

Luthi, the Sino-Soviet Split
මෙම ක්‍රියාවන්ට වගකිව යුත්තේ &quot;මාඕ&quot; නොවේ. 1960 දශකය දක්වා චීනයේ විදේශ අමාත්‍යවරයා ලෙස කටයුතු කළ චෞ එන්ලායි ඊට වඩා විශාල කාර්යභාරයක් ඉටු කළේය. චෝල සිද්ධිය සහ 1963 චීන-පකිස්තාන ගිවිසුම ගැන කතා කිරීමට පෙර, චෝළ සිද්ධිය 1962 චීන-ඉන්දියානු යුද්ධයේ ප්‍රතිඵලයක් බව ඔබ තේරුම් ගත යුතුය. මෙය චීනය සහ ඉන්දියාව අතර ඇති වූ දේශසීමා ගැටුමක් නිසා ඇති වූවක් බව. පකිස්ථානය සමඟ ඇති භෞමික ගැටුම් හේතුවෙන් දුර්වල බවක් පෙනෙන්නට තිබීම ගැන ඉන්දියාව කනස්සල්ලට පත්ව සිටි අතර, ඉන්දියාව චීනය වට කිරීමට සෝවියට් සංගමය සමඟ සන්ධානගත වීම මෙන්ම මෑතකදී ඈඳාගත් ටිබෙටයේ චීන පාලනය යටපත් කිරීම ගැන චීනය සැලකිලිමත් විය. ඉන්දීය අග්‍රාමාත්‍ය නේරු විසින් ඉදිරි ප්‍රතිපත්තිය ආරම්භ කරන ලද අතර, එය චීන හමුදා විසින් පාලනය කරන ලද මතභේදකාරී ප්‍රදේශවලට යාමට ඉන්දීය හමුදාවන්ට අවසර ලබා දුන්නේය. ඔවුන් මෙම ප්‍රදේශවලට ගැඹුරට ගමන් කරන විට, ඔවුන් PRC භටයන් සමඟ ගැටුමකට පැමිණි අතර, අවසානයේදී ගිනි සටන් කිහිපයක් ඇති විය. මෙය ටිබෙටය අස්ථාවර කිරීමේ සැලසුමක කොටසක් යැයි විශ්වාස කළ චීන ජාතිකයින් කෝපයට පත් වූ අතර ඔවුන්ට දඬුවම් කිරීම සඳහා ඉන්දියාවට පහර දීමට ඔවුහු තීරණය කළහ. යුද්ධයෙන් පසු වසර ගණනාවක් තවමත් දේශසීමා ආරවුල් පැවතියද, ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඇති වූ ගිවිසුම නිසා වර්තමාන දේශසීමා අඩු වැඩි වශයෙන් මායිම් කරන සාමයක් ඇති විය. මෙම සිද්ධියේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, චීනය ඉන්දියාවට එරෙහි මිත්‍ර රාජ්‍යයක් ලෙස පකිස්තානය ආචාර කළේය, සෝවියට් සංගමය ඉන්දියාව සමඟ ඇති කර ගත් ආලය සමනය කිරීමට උපකාරී විය. ඒ හා සමාන සටහනක් මත, චීන-සෝවියට් භේදය දැනටමත් දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ චලනය වෙමින් පැවතුනි. 1800 ගණන්වල පිටත මැන්චූරියාව නොහොත් ප්‍රිමෝරිට හිමිකම් පෑමට &quot;අසමාන ගිවිසුමකට&quot; අත්සන් කළ රුසියාවට චීනයට සැලකිය යුතු භෞමික හිමිකම් තිබුණි. මොංගෝලියාවේ සහ ෂින්ජියැංහි. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන්, චීන පුනර්ජීවනය තෘප්තිමත් කිරීම සඳහා, සෝවියට් සංගමය පිළිගත නොහැකි යැයි සොයා ගත් මෙම ගිවිසුම් &quot;සංශෝධනය&quot; කිරීමට චීනය සෝවියට් සංගමය සමඟ සාකච්ඡා කිරීමට උත්සාහ කළේය. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන්, දිවයින සහ වෙනත් විවිධ ප්‍රදේශවල දේශසීමා ගැටුම් මාලාවකදී චීන හමුදා රුසියානු හමුදාවන්ට පහර දුන්හ. මූලාශ්‍ර: මැක්ස්වෙල්, ඉන්දියාවේ චීන යුද්ධය ලුති, චීන-සෝවියට් භේදය