All atoms, even noble gases like Neon, Argon, etc., experience a type of attractive interaction amongst themselves called "dispersion forces." As a useful oversimplification, the magnitude of this attractive force depends on the number of electrons that the atoms have. Going down a group in the periodic table, you find atoms that have bigger atomic numbers, and therefore more electrons. Hence, larger dispersion forces.

Interatomic forces are the primary determining factor of boiling point, since in order to move an atom from a liquid of itself to a gaseous state, you have to separate it from it's neighbors. In noble gases, dispersion forces are the only real interatomic forces of note. So, the further down the group of noble gases you go, the higher the interatomic attraction due to dispersion forces, and the more energy (i.e. temperature) you need to boil the substance.
සියලුම පරමාණු, නියොන්, ආගන් වැනි උච්ච වායු පවා &quot;විසරණ බලවේග&quot; ලෙස හඳුන්වනු ලබන ආකර්ශනීය අන්තර්ක්‍රියා වර්ගයක් අත්විඳිති. ප්‍රයෝජනවත් අතිශය සරල කිරීමක් ලෙස, මෙම ආකර්ශනීය බලයේ විශාලත්වය පරමාණුවල ඇති ඉලෙක්ට්‍රෝන ගණන මත රඳා පවතී. ආවර්තිතා වගුවේ කණ්ඩායමක් පහළට ගිය විට, ඔබට විශාල පරමාණුක ක්‍රමාංක ඇති පරමාණු සහ එම නිසා වැඩි ඉලෙක්ට්‍රෝන ඇති බව සොයා ගනී. එබැවින්, විශාල විසරණ බලවේග. අන්තර් පරමාණුක බලවේග තාපාංකයේ මූලික නිර්ණය කරන සාධකය වේ, මන්ද පරමාණුවක් එහි ද්‍රවයක සිට වායුමය තත්වයකට ගෙන යාමට නම්, ඔබ එය එහි අසල්වැසියන්ගෙන් වෙන් කළ යුතුය. උච්ච වායූන්හිදී, විසරණ බලවේග යනු සටහනේ සැබෑ අන්තර් පරමාණුක බලවේග වේ. ඉතින්, ඔබ යන උච්ච වායු සමූහය තව දුරටත් පහළට, විසරණ බලවේග නිසා අන්තර් පරමාණුක ආකර්ෂණය වැඩි වන අතර, ද්රව්යය උනු කිරීමට අවශ්ය ශක්තිය (එනම් උෂ්ණත්වය) වැඩි වේ.