Frustratingly, we don't know. Everything we know about shields in this period comes from archaeological sites (we don't have any contemporary art showing shield faces), and the fronts of shield, along with any decoration they may have displayed, have never survived.

We do know from archaeological excavations that shields were always covered with leather (probably rawhide), and in one case ([Tranmer House](_URL_1_)) this leather was covered in some sort of preparatory layer for paint (maybe gesso); but, the painting didn't survive. Many shields had metal appliqués (like Sutton Hoo, often less fancy), and some had a pair of large flat circular rivets whose functional purpose isn't clear (so, possibly another form of metallic decoration). But what, if anyting, would have been painted onto their faces is unknown.

In many cases, shields were buried to display their faces toward assembled mourners, and several graves at Mucking had shield boards (noe visible only as a dark soil stain) buried in the grave eithout their metal bosses. To me, that implies that shield faces *were* decorated: you wanted guests at the funeral to see the shield face and know who your family's friends were by recognizing the design(s) painted on it (even if you wanted to keep and recycle the still useful iron components).

We do have a record of late Roman shield designs, the [Notitia Dignitatum](_URL_2_). It's very possible that some of these designs would have continued to be used in Britain after 410. One might also wonder whether some of the circular motifs on Style 1 jewelry were also used to decorate shields, but that's just speculation with no hard evidence to support it.

If you want to read further, see [Dickinson and Harke's book on early Anglo-Saxon shields](_URL_0_), available free on Harke's _URL_3_ page.
කණගාටුදායක ලෙස, අපි නොදනිමු. මෙම කාල පරිච්ෙඡ්දය තුළ පලිහ පිළිබඳ අප දන්නා සෑම දෙයක්ම පුරාවිද්‍යාත්මක ස්ථාන වලින් පැමිණේ (පලිහ මුහුණු පෙන්වන සමකාලීන කලාවක් අපට නොමැත), සහ පලිහ ඉදිරිපස, ඔවුන් ප්‍රදර්ශනය කර ඇති ඕනෑම සැරසිලි සමඟ කිසි විටෙකත් නොනැසී පවතී. පුරාවිද්‍යා කැණීම්වලින් අපි දන්නවා පලිහ හැමවිටම සම්වලින් (බොහෝ විට අමු සුදු) ආවරණය කර තිබූ අතර, එක් අවස්ථාවක ([ට්‍රාන්මර් හවුස්](_URL_1_)) මෙම සම් තීන්ත සඳහා යම් ආකාරයක සූදානම් කිරීමේ ස්ථරයකින් ආවරණය කර ඇත (සමහරවිට ගෙස්සෝ); නමුත්, චිත්රය නොනැසී පැවතුනි. බොහෝ පලිහවල ලෝහ යෙදුම් (Sutton Hoo වැනි, බොහෝ විට අඩු විසිතුරු) තිබූ අතර සමහර ඒවායේ ක්‍රියාකාරී අරමුණ පැහැදිලි නැති විශාල පැතලි රවුම් රිවට් යුගලයක් තිබුණි (එබැවින්, සමහර විට වෙනත් ලෝහ සැරසිලි ආකාරයක් විය හැකිය). නමුත් ඔවුන්ගේ මුහුණුවල තීන්ත ආලේප කර ඇත්නම් කුමක් දැයි නොදනී. බොහෝ අවස්ථාවලදී, රැස්ව සිටි වැලපෙන්නන් දෙසට ඔවුන්ගේ මුහුණු පෙන්වීම සඳහා පලිහ වළලනු ලැබූ අතර, මුකිං හි සොහොන් කිහිපයක පලිහ පුවරු (අඳුරු පස් පැල්ලමක් ලෙස පමණක් නොපෙනේ) ඔවුන්ගේ ලෝහ ලොක්කන් නොමැතිව සොහොනේ වළලනු ලැබීය. මට, එයින් ඇඟවෙන්නේ පලිහ මුහුණු * සරසා තිබූ බවයි: ඔබට අවමංගල්‍ය උත්සවයේ අමුත්තන්ට පලිහ මුහුණ දැකීමට අවශ්‍ය වූ අතර එහි පින්තාරු කර ඇති මෝස්තර (ඔබට තබා ගැනීමට සහ ප්‍රතිචක්‍රීකරණය කිරීමට අවශ්‍ය වුවද) හඳුනා ගැනීමෙන් ඔබේ පවුලේ මිතුරන් කවුදැයි දැන ගැනීමට තවමත් ප්රයෝජනවත් යකඩ සංරචක). ප්‍රමාද වූ රෝමානු පලිහ සැලසුම් පිළිබඳ වාර්තාවක් අප සතුව ඇත, [Notitia Dignitatum](_URL_2_). මෙම නිර්මාණ සමහරක් 410 න් පසුව බ්‍රිතාන්‍යයේ දිගටම භාවිතා වීමට ඉඩ ඇත. 1 Style 1 ස්වර්ණාභරණවල ඇති සමහර චක්‍ර මෝස්තර පලිහ අලංකාර කිරීම සඳහා භාවිතා කර ඇත්දැයි යමෙකුට සිතිය හැකිය, නමුත් එය සහාය දීමට දැඩි සාක්ෂි නොමැති සමපේක්ෂනයකි. එය. ඔබට තවදුරටත් කියවීමට අවශ්‍ය නම්, [ඩිකින්සන් සහ හාර්ක්ගේ මුල් ඇන්ග්ලෝ-සැක්සන් පලිහ පිළිබඳ පොත](_URL_0_), Harke&#39;s _URL_3_ පිටුවෙන් නොමිලේ ලබා ගත හැකිය.