I can give you some answers on this, at least according to Herodotus.  The Greeks generally had some rules of war, but they were also great "innovators" when it came to waging war, so sometimes these rules went out the window.  A big rule though was not destroying temples, anyone who destroyed the temple of a God would be cursed by the gods.  The Athenians are a great example of this, at least according to Herodotus.  When they attacked Sardis, they destroyed the temples of the Persians (and the city itself).  This offended Zeus, apparently, he sent first Darius against them, and then Xerxes (who was occasional described as being Zeus at least by the Delphi Oracle) who burned Athens, and the acropolis.  Gaining revenge for Sardis.

The Greeks were sometimes known to sacrifice humans, often slaves or criminals to certain gods - the Titan Chronus would have criminals sacrificed outside city gates, I've heard.  But it wasn't a common or well looked up habit.  But it did occaisionally happen.
අවම වශයෙන් හෙරෝඩෝටස් පවසන පරිදි මට මේ ගැන පිළිතුරු කිහිපයක් දිය හැකිය. ග්‍රීකයන්ට සාමාන්‍යයෙන් යුධ නීති කිහිපයක් තිබුනා, නමුත් ඔවුන් යුද්ධ කිරීමේදී විශිෂ්ට &quot;නවෝත්පාදකයින්&quot; ද වූ බැවින් සමහර විට මෙම නීති ජනේලයෙන් පිටතට ගියේය. පන්සල් විනාශ නොකිරීම විශාල නීතියක් වුවද, දෙවියන්ගේ මාලිගාව විනාශ කරන ඕනෑම කෙනෙකුට දෙවියන්ගේ ශාපය ලැබෙනු ඇත. අවම වශයෙන් හෙරෝඩෝටස්ට අනුව ඇතීනියානුවන් මේ සඳහා විශිෂ්ට උදාහරණයකි. ඔවුන් සර්ඩිස්ට පහර දුන් විට, ඔවුන් පර්සියානුවන්ගේ පන්සල් (සහ නගරයම) විනාශ කළහ. මෙය සියුස්ට අමනාප වූ අතර, පෙනෙන විදිහට, ඔහු මුලින්ම ඔවුන්ට එරෙහිව ඩේරියස් යැව්වා, පසුව ඇතන්ස් සහ ඇක්‍රොපොලිස් ගිනි තැබූ Xerxes (අවම වශයෙන් ඩෙල්ෆි ඔරකල් විසින් සියුස් ලෙස ඉඳහිට විස්තර කරන ලදී). සර්දිස්ගෙන් පළිගැනීම. ග්‍රීකයන් සමහර විට මිනිසුන්, බොහෝ විට වහලුන් හෝ අපරාධකරුවන් ඇතැම් දෙවිවරුන්ට බිලි දීමට ප්‍රසිද්ධ විය - Titan Chronus අපරාධකරුවන් නගර ගේට්ටුවෙන් පිටත පූජා කරනු ඇත, මම අසා ඇත. නමුත් එය සාමාන්‍ය හෝ හොඳින් සොයා බලන පුරුද්දක් නොවීය. නමුත් එය ඉඳහිට සිදු විය.