Abelard (1079-1142) is one example of a medieval celebrity, at least insofar as he and his lover Heloise depict him in his *Historia calamitatum* or [*Story of My Misfortunes*] (_URL_1_) and her letters.  Besides the hoards of students he attracted, he was a popular musician.  He says this about his song-writing:  “Of these songs you yourself well know how some have become widely known and have been sung in many lands, chiefly, I think, by those who delighted in the things of this world” (c. 6).  A [letter from his lover Heloise] (_URL_0_) (and a slightly [different version here] (_URL_2_)) makes him out to be a bit of a rock star:

 > What country, what city, has not desired your presence? Could you ever retire but you drew the eyes and hearts of all after you? Did not everyone rejoice in having seen you? Even women, breaking through the laws of decorum which custom had imposed upon them, showed they felt more for you than mere esteem. I have known some who have been profuse in their husbands' praises who have yet envied me my happiness. But what could resist you? Your reputation, which so much attracts the vanity of our sex, your air, your manner, that light in your eyes which expresses the vivacity of your mind, your conversation so easy and elegant that it gave everything you said an agreeable turn; in short, everything spoke for you! Very different from those mere scholars who with all their learning have not the capacity to keep up an ordinary conversation, and who with all their wit cannot win a woman who has much less share of brains than themselves.

 > With what ease did you compose verses [i.e., write songs]! And yet those ingenious trifles, which were but a recreation to you, are still the entertainment and delight of persons of the best taste. The smallest song, the least sketch of anything you made for me, had a thousand beauties capable of making it last as long as there are lovers in the world. Thus those songs will be sung in honour of other women which you designed only for me, and those tender and natural expressions which spoke your love will help others to explain their passion with much more advantage than they themselves are capable of.  What rivalries did your gallantries of this kind occasion me! How many ladies lay claim to them?

The unfortunate end to his love affair with Heloise (her uncle had him castrated) was a public scandal:

 > When morning came the whole city was assembled before my dwelling. It is difficult, nay, impossible, for words of mine to describe the amazement which bewildered them, the lamentations they uttered, the uproar with which they harassed me, or the grief with which they increased my own suffering. Chiefly the clerics, and above all my scholars, tortured me with their intolerable lamentations and outcries, so that I suffered more intensely from their compassion than from the pain of my wound. In truth I felt the disgrace more than the hurt to my body, and was more afflicted with shame than with pain. My incessant thought was of the renown in which I had so much delighted, now brought low, nay, utterly blotted out, so swiftly by an evil chance. . . . What path lay open to me thereafter? How could I ever again hold up my head among men, when every finger should be pointed at me in scorn, every tongue speak my blistering shame, and when I should be a monstrous spectacle to all eyes? I was overwhelmed by the remembrance that, according to the dread letter of the law, God holds eunuchs in such abomination that men thus maimed are forbidden to enter a church, even as the unclean and filthy; nay, even beasts in such plight were not acceptable as sacrifices. (ch. 8)

EDIT: Added the section about the shame attached to his mutilation.
Abelard (1079-1142) යනු මධ්‍යකාලීන කීර්තිමත් පුද්ගලයකුගේ එක් උදාහරණයකි, අවම වශයෙන් ඔහු සහ ඔහුගේ පෙම්වතා Heloise ඔහුගේ *Historia calamitatum* හෝ [*මගේ අවාසනාවන්ත කතාව*] (_URL_1_) සහ ඇගේ ලිපිවල ඔහුව නිරූපණය කරයි. ඔහු ආකර්ෂණය කරගත් ශිෂ්‍ය සංග්‍රහයට අමතරව ඔහු ජනප්‍රිය සංගීතඥයෙක් විය. ඔහු තම ගීත රචනය ගැන මෙසේ කියයි: “මේ ගීත අතරින් සමහරක් බොහෝ රටවල ප්‍රධාන වශයෙන්, මේ ලෝකයේ දේවල් ගැන සතුටු වූ අය විසින් පුළුල් ලෙස ප්‍රසිද්ධ වී සහ ගායනා කර ඇති ආකාරය ඔබම හොඳින් දනී” (c. 6) [ඔහුගේ පෙම්වතා වන හෙලෝයිස්ගේ ලිපියක්] (_URL_0_) (සහ මදක් [මෙහි වෙනස් අනුවාදයක්] (_URL_2_)) ඔහුව රොක් ස්ටාර් කෙනෙක් බවට පත් කරයි: &gt; ඔබේ පැමිණීමට අකමැති කුමන රටද, කුමන නගරයද? ඔබට කවදා හෝ විශ්‍රාම යා හැකි නමුත් ඔබ සියල්ලන්ගේම දෑස් සහ හදවත් ඔබ පසුපස ඇදී ගියේද? ඔයාව දැක්කම හැමෝම සතුටු වුණේ නැද්ද? කාන්තාවන් පවා, චාරිත්‍රානුකූලව ඔවුන් මත පනවා තිබූ විචිත්‍රවත් නීති බිඳ දමමින්, ඔවුන් හුදු ගෞරවයට වඩා ඔබ කෙරෙහි වැඩි හැඟීමක් ඇති බව පෙන්නුම් කළේය. මගේ සතුට ගැන මට ඊර්ෂ්‍යා කර ඇති ඔවුන්ගේ ස්වාමිපුරුෂයාගේ ප්‍රශංසාවලින් බහුල වූ සමහර අය මම දනිමි. නමුත් ඔබට විරුද්ධ විය හැක්කේ කුමක් ද? අපගේ ලිංගිකත්වයේ නිෂ්ඵල බව, ඔබේ වාතය, ඔබේ හැසිරීම, ඔබේ මනසේ ප්‍රබෝධය ප්‍රකාශ කරන ඔබේ ඇස්වල ආලෝකය, ඔබේ සංවාදය කෙතරම් පහසු සහ අලංකාරද යත්, එය ඔබ පැවසූ සෑම දෙයකටම එකඟ විය හැකි හැරීමක් ලබා දුන්නේය. කෙටියෙන් කිවහොත්, සෑම දෙයක්ම ඔබ වෙනුවෙන් කතා කළා! තම සියලු උගත්කම සමඟ සාමාන්‍ය සංවාදයක් පවත්වා ගැනීමට හැකියාවක් නොමැති, සහ තම සියලු බුද්ධියෙන් තමන්ට වඩා බොහෝ අඩු මොළයක් ඇති කාන්තාවක් දිනා ගත නොහැකි හුදු උගතුන්ට වඩා බෙහෙවින් වෙනස් ය. &gt; ඔබ කෙතරම් පහසුවෙන් පද රචනා කළේද [එනම්, ගීත ලිවීම]! එහෙත් ඔබට විනෝදාස්වාදයක් පමණක් වූ එම දක්ෂ සුළු දේවල් තවමත් හොඳම රසයෙන් යුත් පුද්ගලයින්ගේ විනෝදාස්වාදය සහ ප්‍රීතියයි. ඔබ මා වෙනුවෙන් නිර්මාණය කළ කුඩාම ගීතය, ලෝකයේ පෙම්වතුන් සිටින තාක් කල් එය පවත්වාගෙන යාමට සමත් දහසක් සුන්දරියන් සිටියා. මේ අනුව, ඔබ මා වෙනුවෙන් පමණක් නිර්මාණය කළ අනෙකුත් කාන්තාවන්ට ගෞරවයක් ලෙස එම ගීත ගායනා කරනු ලබන අතර, ඔබේ ආදරය ප්රකාශ කළ එම මුදු මොළොක් සහ ස්වභාවික ප්රකාශනයන් අන් අයට ඔවුන්ගේ ආශාවන් තමන්ටම හැකියාවට වඩා බොහෝ වාසි සහිතව පැහැදිලි කිරීමට උපකාර වනු ඇත. ඔබේ මේ කාරුණික අවස්ථාවට මා තුළ ඇති වූ එදිරිවාදිකම් මොනවාද! කාන්තාවන් කී දෙනෙක් ඒවාට හිමිකම් කියනවාද? හෙලෝයිස් (ඇයගේ මාමා ඔහුව වඳ කර දැමුවා) සමඟ ඔහුගේ ප්‍රේම සම්බන්ධයේ අවාසනාවන්ත අවසානය ප්‍රසිද්ධ අපකීර්තියක් විය: &gt; උදෑසන වන විට මුළු නගරයම මගේ වාසස්ථානය ඉදිරිපිට රැස් විය. ඔවුන් වික්ෂිප්ත කළ විස්මය, ඔවුන් පැවසූ විලාප, ඔවුන් මට හිරිහැර කළ ඝෝෂාව හෝ ඔවුන් මගේම දුක් වේදනා වැඩි කළ ශෝකය විස්තර කිරීම මගේ වචනවලට අපහසුය, නැත, නොහැක. ප්‍රධාන වශයෙන් පූජකවරුන් සහ සියල්ලටම වඩා මගේ විද්වතුන් ඔවුන්ගේ නොඉවසිය හැකි විලාප සහ කෑගැසීම් වලින් මට වධ දුන් අතර, මගේ තුවාලයේ වේදනාවට වඩා ඔවුන්ගේ අනුකම්පාවෙන් මම දැඩි ලෙස දුක් වින්දෙමි. ඇත්ත වශයෙන්ම, මගේ ශරීරයට ඇති වූ තුවාලයට වඩා ලැජ්ජාව මට දැනුණු අතර වේදනාවට වඩා ලැජ්ජාව මට දැනුනි. මගේ නොනවතින සිතුවිල්ල වූයේ මා බොහෝ ප්‍රීති වී සිටි, දැන් පහත් තත්ත්වයට පත් කළ, එසේ නොව, මුළුමනින්ම මකා දැමූ, ඉතා ඉක්මනින් නපුරු අවස්ථාවකින් ගෙන ආ කීර්තිය ගැන ය. . . . ඉන් පසු මට විවර වූ මාවත කුමක්ද? හැම ඇගිල්ලක්ම මට උපහාසයෙන් දික් කළ යුතු විට, සෑම දිවකින්ම මගේ ලැඡ්ජාව කතා කරන විට, සහ මා සියලු දෙනෙතට මා බිහිසුණු සංදර්ශනයක් විය යුතු විට, මිනිසුන් අතරේ මම නැවත හිස ඔසවන්නේ කෙසේද? නීතියේ භයංකර ලිපියට අනුව, දෙවියන් වහන්සේ නපුංසකයින්ව එවැනි පිළිකුල් සහගත ක්‍රියාවක තබා ඇති බව මතක තබා ගැනීමෙන් මම යටපත් වීමි, එසේ ආබාධිත මිනිසුන්ට අපිරිසිදු හා අපිරිසිදු අයට පවා පල්ලියකට ඇතුළුවීම තහනම්ය. නැත, එවැනි දුක්ඛිත තත්වයක සිටින තිරිසනුන් පවා පූජා ලෙස පිළිගත නොහැකි විය. (ch. 8) සංස්කරණය: ඔහුගේ විකෘතියට සම්බන්ධ ලැජ්ජාව පිළිබඳ කොටස එකතු කරන ලදී.