I don't have much time but I will eventually elaborate on this. =P

Basically Christians we're being killed for not participating in the sacrifises all Romans must participate in. Ea. their personal "contracts" with their Gods. Not doing this was treason. The commentary with the sources will explain in a bit more detail.



Sources: 

Tert. Apol. 10.1: Christians would neither worship Roman gods nor sacrifice to emperors,
so they were accused of ‘sacrilege and treason together’; cf. 24.1, 28.2. At Smyrna
(Mart. Pionii 15.2.1–2, 18.13–14) Christians were asked to offer sacrifice (and to eat of
sacrificial meat) in the cult of Nemesis, associated with the emperor and with social
order. Refusal was taken as both secular and sacral treason: see Hornum (1993) 130–
1; Bowersock (1993) 29, 47, 53.

L. Hertling and E. Kirschbaum, The Roman Catacombs and their Martyrs, rev. ed., trans.
M. J. Costello (London: Darton, Longman and Todd, 1960) 82–3,

 | warn against believing fantastic numbers: ‘There were certainly not tens of thousands, or hundreds of thousands of martyrs at Rome during the persecution of Diocletian since the Christian community
at that time did not number a hundred thousand souls.’ They suggest that executions of
martyrs did not exceed, and were usually smaller than, groups of 40 or 50 in number.
Fox (1987), 592, estimating that around 5 per cent of the population around 300 was
Christian, feels, 315, that martyrdom was a rare occurrence. He, 434, notes that no
governor in Africa is known to have executed Christians before 180, and he cites
Origen’s comment (C. Cels. 3.8) in the 240s that ‘few’ Christians had died for their faith.
Following de Sainte-Croix (1954) 102, 104, Fox adds, 597, that the numbers who
died in the ‘Great Persecution’ are uncertain, ‘but the impact of a persecution was
always greater than the numbers executed or sentenced to the mines’. Similarly,
Rouselle (1988), 130–1, correctly notes that the numbers may not have been that
large, but that the fear of persecution greatly influenced Christian ideas; see Bynum
below.
මට වැඩි කාලයක් නැත, නමුත් මම අවසානයේ මේ ගැන විස්තර කරමි. =P මූලික වශයෙන් කිතුනුවන් වන අපව මරා දමනු ලබන්නේ සියලුම රෝමානුවන් සහභාගී විය යුතු පූජාවලට සහභාගී නොවීම නිසා ය. Ea. ඔවුන්ගේ දෙවිවරුන් සමඟ ඔවුන්ගේ පුද්ගලික &quot;කොන්ත්‍රාත්තු&quot;. මෙය නොකිරීම රාජද්‍රෝහී ක්‍රියාවකි. මූලාශ්‍ර සහිත අටුවාව තව ටිකක් විස්තරාත්මකව පැහැදිලි කරනු ඇත. මූලාශ්ර: Tert. අපෝල්. 10.1: කිතුනුවන් රෝම දෙවිවරුන්ට නමස්කාර කරන්නේවත් අධිරාජ්‍යයන්ට පූජා කරන්නේවත් නැත, එබැවින් ඔවුන්ට &#39;පූජනීයත්වය සහ ද්‍රෝහිකම් එකට&#39; චෝදනා එල්ල විය. cf. 24.1, 28.2. ස්මර්නාහි (මාර්තු. පියෝනි 15.2.1-2, 18.13-14) කිතුනුවන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියේ අධිරාජ්‍යයා හා සම්බන්ධ වූ නෙමේසිස් වන්දනාවේ සහ සමාජ පිළිවෙලට පූජා (සහ පූජා මස් අනුභව කිරීමට) ඉදිරිපත් කරන ලෙසයි. ප්‍රතික්ෂේප කිරීම ලෞකික සහ පූජනීය ද්‍රෝහී ලෙස සලකනු ලැබීය: Hornum (1993) 130- 1 බලන්න; Bowersock (1993) 29, 47, 53. L. Hertling and E. Kirschbaum, The Roman Catacombs and their Martyrs, rev. ed., trans. MJ කොස්ටෙලෝ (ලන්ඩන්: Darton, Longman and Todd, 1960) 82-3, | විශ්මයජනක සංඛ්‍යා විශ්වාස කිරීමට එරෙහිව අනතුරු අඟවන්න: &#39;ඒ කාලයේ ක්‍රිස්තියානි ප්‍රජාවට ආත්ම ලක්ෂයක් නොතිබූ බැවින් ඩයොක්ලේටියානුවන්ට හිංසා පීඩා කරන විට රෝමයේ ප්‍රාණ පරිත්‍යාගිකයින් දස දහස් ගණනක් හෝ සිය දහස් ගණනක් සිටියේ නැත.&#39; ඔවුන් යෝජනා කරන්නේ ප්‍රාණ පරිත්‍යාගිකයන්ගේ මරණ දණ්ඩනය නොඉක්මවන බවත්, සාමාන්‍යයෙන් 40 හෝ 50 කින් යුත් කණ්ඩායම් වලට වඩා කුඩා බවත්ය. ෆොක්ස් (1987), 592, 300 අවට ජනගහනයෙන් සියයට 5 ක් පමණ කිතුනුවන් බව ඇස්තමේන්තු කරයි, 315, ප්‍රාණ පරිත්‍යාගය දුර්ලභ සිදුවීමක් බව හැඟේ. ඔහු, 434, අප්‍රිකාවේ කිසිම ආණ්ඩුකාරයෙක් 180ට පෙර ක්‍රිස්තියානීන්ව ඝාතනය කර නැති බව සඳහන් කරන අතර, 240 ගණන්වල ඔරිජන්ගේ ප්‍රකාශය (C. Cels. 3.8) ඔහු උපුටා දක්වන්නේ ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ල වෙනුවෙන් ක්‍රිස්තියානීන් ස්වල්ප දෙනෙක් මිය ගිය බවයි. de Sainte-Croix (1954) 102, 104 අනුගමනය කරමින්, ෆොක්ස් එකතු කරන්නේ, 597, &#39;මහා පීඩාවෙන්&#39; මිය ගිය සංඛ්‍යාව අවිනිශ්චිත බවයි, නමුත් පීඩාවක බලපෑම සෑම විටම පතල්වලට ක්‍රියාත්මක වූ හෝ දඬුවම් කළ සංඛ්‍යාවට වඩා වැඩි විය. &#39;. ඒ හා සමානව, Rouselle (1988), 130-1, එම සංඛ්‍යාව එතරම් විශාල නොවිය හැකි නමුත්, පීඩාවට ඇති බිය ක්‍රිස්තියානි අදහස් කෙරෙහි බෙහෙවින් බලපෑ බව නිවැරදිව සටහන් කරයි; පහත Bynum බලන්න.