First, each parent has two copies of each chromosome they can give you.  So already we are at 

    2^46, or 7 x 10^13

Now let's add in crossing-over: 

[This paper](_URL_0_) states that oocytes have, on average, 70 crossovers, and spermatocytes have, on average, 50 crossovers

So let's simplify and say all humans have 120 crossovers in the gametes that go on to form them.

How many unique combinations can 120 crossovers produce?

We have to make another simplification here.  Let's say that crossovers can occur at any place on the genome.  That means there are 3 billion potential places for crossover to occur.  The number of unique crossovers is therefore the ways you can pick 3 billion things, choosing 120 at a time, or:

    3,000,000,000 C 120

Which is 2.6 x 10^938.

Adding in our 23 chromosomes from earlier, we get **1.9 x 10^952 ** . Which is a really big number.

NOTE: Many of these unique genotypes will be phenotypically identical.  Much of the genome is for non-coding regions, etc.

පළමුව, සෑම දෙමාපියෙකුටම ඔබට ලබා දිය හැකි එක් එක් වර්ණදේහයේ පිටපත් දෙකක් තිබේ. එබැවින් අපි දැනටමත් 2^46 හෝ 7 x 10^13 හි සිටිමු, දැන් අපි හරස් අතට එකතු කරමු: [මෙම පත්‍රිකාව](_URL_0_) පවසන්නේ ඕසයිට සාමාන්‍යයෙන් හරස් ඕවර් 70 ක් ඇති බවත් ශුක්‍රාණු සෛල සාමාන්‍යයෙන් හරස් ඕවර් 50 ක් ඇති බවත්ය. එබැවින් අපි සරල කර කියමු, සියලුම මිනිසුන්ට ක්‍රොස්ඕවර් 120 ක් ක්‍රමලේඛවල ඇති අතර ඒවා සෑදීමට යයි. 120 ක්‍රොස්ඕවර් වලට අනන්‍ය සංයෝජන කීයක් නිපදවිය හැකිද? මෙහිදී අපි තවත් සරල කිරීමක් කළ යුතුයි. ජෙනෝමයේ ඕනෑම ස්ථානයක හරස්කඩ ඇති විය හැකි යැයි කියමු. ඒ කියන්නේ ක්‍රොස්ඕවර් සිදුවීමට විභව ස්ථාන බිලියන 3ක් තියෙනවා. අද්විතීය හරස්කඩ සංඛ්‍යාව යනු ඔබට දේවල් බිලියන 3ක් තෝරා ගත හැකි ක්‍රම, වරකට 120ක් තෝරා ගැනීම හෝ: 3,000,000,000 C 120 එනම් 2.6 x 10^938 වේ. පෙර වර්ණදේහ 23 එකතු කළ විට, අපට **1.9 x 10^952 ** ලැබේ. ඇත්තටම විශාල සංඛ්‍යාවක්. සටහන: මෙම අද්විතීය ප්‍රවේණි වර්ග බොහොමයක් ෆීනෝටයිපික් ලෙස සමාන වනු ඇත. බොහෝ ජෙනෝමය කේතීකරණය නොවන කලාප සඳහා ය.
