Adapted from an earlier [answer](_URL_0_):

 You can poke around the internet and easily find graphs that claim that the average Soviet citizen had a higher caloric intake than the average American until the Soviet intake plummeted in 1991.

These generally come from FAO data, but an [examination](_URL_1_) of a number of different sources will show a spread of estimates.

A major takeaway is that the two big datasets available to international researchers on Soviet nutrition are through the UN's Food and Agriculture Organization (FAO) and the US Department of Agriculture, as well as some official Soviet sources, such as Goskomstat and Torgovlya SSSR. A huge problem with the data sets available is that it's very much comparing yabloki to oranges. A lot of the official data is for Food Balances (food produced, plus food imported, minus food exported), which is not the same thing as food consumed by households. For one thing, such a data set will not capture the massive wastage issues in Soviet food production and transportation, and will erroneously capture Soviet food production that was actually used for livestock rather than human consumption. The Soviet data furthermore is in kilograms and not calories.

So most researchers have had to adjust the data to some degree. It's worth pointing out that Robert Allen (in his From Farm to Factory), when adjusting the data, comes to results that roughly match the FAO data.

Igor Birman, who was a Soviet economist who emigrated to the US in 1974, attempted to compare the two countries' nutrition in Personal Consumption in the USSR and the USA (1981). Birman considered the FAO data (and similar results produced by the CIA at the time) to be too high for reasons noted above, and found that, while Soviet diets were adequate (ie, in general the average person wasn't malnurished), caloric intake was slightly below US average intake, and if anything should be higher, because of a colder Soviet climate and a younger and more physically active population.

Birman also criticized the CIA's attempt to compare diets. He noted that the Soviet diet was much higher in bread and potatoes than the American diet, and higher in fish consumption, but much lower in meat and fruits. The average Soviet consumed more dairy than the average American, but this was mostly cheese (usually tvorog), as opposed to fresh milk. Some of these products, such as bread, were often considered superior to the American versions, especially by emigres (anecdote: this is true), but others, such as meat, were considered inferior. Soviet citizens also tended to spend a much larger proportion of their income on food purchases compared to Americans. Interestingly, much of the meat and dairy supply available to Soviet citizens came from private production by farmers, rather than from collective or state farms.

Birman notes that there were significant inequalities in what was available in major cities such as Leningrad and Moscow and more provincial ones, as well as what was available to party members versus nonparty members, and that certain foods (say, pineapples or avocadoes) that one could find in US supermarkets were simply unavailable to anyone. Soviet citizens also often consumed fresh products much more based on seasonality. And I should note that Birman doesn't hold back in his criticisms of the US either: he notes that rural and urban poverty in the US has real malnutrition issues, and that just because US supermarkets have choices doesn't mean that everyone has the ability to exercise that choice.

So in summary: there are data sets that show the average Soviet citizen's caloric intake as higher than the average Americans. Some historians, notably Robert Allen, consider these more or less accurate, but all the data sets need adjustments in order to be compared to US figures. With that said, even when Soviet citizens were eating adequately, they were eating a very different diet from that of Americans, one that would, for example, include eating larger amounts of potatoes every day.
පෙර [පිළිතුර](_URL_0_) ඇසුරින් අනුවර්තනය කරන ලදී: ඔබට අන්තර්ජාලය පුරා සැරිසැරීමට හැකි අතර 1991 දී සෝවියට් පරිභෝජනය පහත වැටෙන තෙක් සාමාන්‍ය සෝවියට් පුරවැසියෙකුට සාමාන්‍ය ඇමරිකානුවාට වඩා වැඩි කැලරි ප්‍රමාණයක් තිබූ බවට ප්‍රකාශන පහසුවෙන් සොයාගත හැකිය. මේවා සාමාන්‍යයෙන් FAO වෙතින් පැමිණේ. දත්ත, නමුත් විවිධ මූලාශ්‍ර ගණනාවක [විභාගයක්](_URL_1_) ඇස්තමේන්තු වල පැතිරීමක් පෙන්වයි. සෝවියට් පෝෂණය පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර පර්යේෂකයන්ට ලබා ගත හැකි විශාල දත්ත කට්ටල දෙක UN&#39;s Food and Agriculture Organisation (FAO) සහ US කෘෂිකර්ම දෙපාර්තමේන්තුව මෙන්ම Goskomstat සහ Torgovlya SSSR වැනි සමහර නිල සෝවියට් මූලාශ්‍ර හරහා වීම ප්‍රධාන පියවරකි. පවතින දත්ත කට්ටලවල විශාල ගැටලුවක් වන්නේ එය බොහෝ විට යබ්ලොකි තැඹිලිවලට සංසන්දනය කිරීමයි. බොහෝ නිල දත්ත ආහාර ශේෂයන් සඳහා වේ (නිෂ්පාදනය කරන ලද ආහාර, ආනයනික ආහාර, අපනයනය කළ ආහාර අඩු කිරීම), එය කුටුම්භයන් විසින් පරිභෝජනය කරන ආහාර හා සමාන දෙයක් නොවේ. එක් දෙයක් නම්, එවැනි දත්ත කට්ටලයක් සෝවියට් ආහාර නිෂ්පාදනයේ සහ ප්‍රවාහනයේ දැවැන්ත නාස්තිය පිළිබඳ ගැටළු ග්‍රහණය කර නොගන්නා අතර, මිනිස් පරිභෝජනයට වඩා සත්‍ය වශයෙන්ම පශු සම්පත් සඳහා භාවිතා කළ සෝවියට් ආහාර නිෂ්පාදනය වැරදි ලෙස ග්‍රහණය කර ගනු ඇත. සෝවියට් දත්ත තවදුරටත් කිලෝග්‍රෑම් වලින් මිස කැලරි වලින් නොවේ. එබැවින් බොහෝ පර්යේෂකයන්ට යම් මට්ටමකට දත්ත සකස් කිරීමට සිදු වී ඇත. රොබට් ඇලන් (ඔහුගේ ගොවිපල සිට කර්මාන්ත ශාලාව දක්වා) දත්ත සීරුමාරු කිරීමේදී FAO දත්ත වලට දළ වශයෙන් ගැලපෙන ප්‍රතිඵල ලැබෙන බව පෙන්වා දීම වටී. 1974 දී එක්සත් ජනපදයට සංක්‍රමණය වූ සෝවියට් ආර්ථික විද්‍යාඥයෙකු වූ ඊගෝර් බර්මන්, සෝවියට් සංගමයේ සහ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ (1981) පුද්ගලික පරිභෝජනයේ දෙරටේ පෝෂණය සංසන්දනය කිරීමට උත්සාහ කළේය. බර්මන් විසින් ඉහත සඳහන් කළ හේතු නිසා FAO දත්ත (සහ එවකට සීඅයිඒ විසින් නිෂ්පාදනය කරන ලද සමාන ප්‍රතිඵල) ඉතා ඉහළ යැයි සැලකූ අතර, සෝවියට් ආහාර ප්‍රමාණවත් වුවද (එනම් සාමාන්‍යයෙන් සාමාන්‍ය පුද්ගලයා මන්දපෝෂණයෙන් පෙළෙන්නේ නැත), කැලරි බව සොයා ගන්නා ලදී. එක්සත් ජනපදයේ සාමාන්‍ය පරිභෝජනයට වඩා මඳක් අඩු වූ අතර, සීතල සෝවියට් දේශගුණයක් සහ තරුණ හා වඩා ශාරීරිකව ක්‍රියාශීලී ජනගහනයක් නිසා යමක් වැඩි විය යුතු නම්. ආහාර වේල සංසන්දනය කිරීමට සීඅයිඒ දරන උත්සාහය බර්මන් ද විවේචනය කළේය. සෝවියට් ආහාර වේල ඇමරිකානු ආහාර වේලට වඩා පාන් සහ අර්තාපල් වලින් බෙහෙවින් වැඩි බවත්, මාළු පරිභෝජනයෙන් වැඩි බවත්, නමුත් මස් සහ පලතුරු වල ඉතා අඩු බවත් ඔහු සඳහන් කළේය. සාමාන්‍ය සෝවියට් ජාතිකයින් සාමාන්‍ය ඇමරිකානුවන්ට වඩා කිරි ආහාර පරිභෝජනය කරයි, නමුත් මෙය නැවුම් කිරි වලට වඩා බොහෝ දුරට චීස් (සාමාන්‍යයෙන් tvorog) විය. පාන් වැනි මෙම නිෂ්පාදනවලින් සමහරක් බොහෝ විට ඇමරිකානු අනුවාදවලට වඩා උසස් ලෙස සලකනු ලැබීය, විශේෂයෙන් විගමනිකයන් විසින් (අනෙක්ඩෝට්: මෙය සත්‍යයකි), නමුත් මස් වැනි අනෙකුත් ඒවා පහත් ලෙස සැලකේ. සෝවියට් පුරවැසියන් ද ඇමරිකානුවන්ට සාපේක්ෂව ආහාර මිලදී ගැනීම් සඳහා ඔවුන්ගේ ආදායමෙන් විශාල ප්‍රමාණයක් වැය කිරීමට නැඹුරු විය. සිත්ගන්නා කරුණ නම්, සෝවියට් පුරවැසියන්ට ලබා ගත හැකි මස් සහ කිරි සැපයුමෙන් බොහොමයක් සාමූහික හෝ රාජ්‍ය ගොවිපලවලින් නොව ගොවීන් විසින් පුද්ගලික නිෂ්පාදනයෙන් ලබා ගන්නා ලදී. Birman සටහන් කරන්නේ ලෙනින්ග්‍රෑඩ් සහ මොස්කව් වැනි ප්‍රධාන නගරවල සහ තවත් පළාත්වල තිබූ දේවල මෙන්ම පක්ෂ සාමාජිකයින්ට එදිරිව පක්ෂ සාමාජිකයින්ට ලබා ගත හැකි දේවල සැලකිය යුතු අසමානතා ඇති බවත්, ඇතැම් ආහාර (අන්නාසි හෝ අලිගැටපේර කියමු) එකක් බවත් සඳහන් කරයි. එක්සත් ජනපදයේ සුපිරි වෙළඳසැල්වල සොයා ගත හැකි විය, එය කිසිවෙකුට ලබා ගත නොහැක. සෝවියට් පුරවැසියන් ද බොහෝ විට සෘතුමයභාවය මත පදනම්ව නැවුම් නිෂ්පාදන පරිභෝජනය කරයි. බර්මන් එක්සත් ජනපදය පිළිබඳ ඔහුගේ විවේචනවලින් පසුබසින්නේ නැති බව මම සටහන් කළ යුතුය: එක්සත් ජනපදයේ ග්‍රාමීය හා නාගරික දරිද්‍රතාවයට සැබෑ මන්දපෝෂණ ගැටලු ඇති බවත්, එක්සත් ජනපද සුපිරි වෙළඳසැල් වලට තේරීම් ඇති පමණින් සෑම කෙනෙකුටම ඇති බව අදහස් නොවන බවත් ඔහු සටහන් කරයි. එම තේරීම ක්රියාත්මක කිරීමේ හැකියාව. එබැවින් සාරාංශයක් ලෙස: සාමාන්‍ය සෝවියට් පුරවැසියෙකුගේ කැලරි ප්‍රමාණය සාමාන්‍ය ඇමරිකානුවන්ට වඩා වැඩි බව පෙන්වන දත්ත කට්ටල තිබේ. සමහර ඉතිහාසඥයින්, විශේෂයෙන් රොබට් ඇලන්, මේවා අඩු වැඩි වශයෙන් නිවැරදි ලෙස සලකයි, නමුත් සියලුම දත්ත කට්ටල එක්සත් ජනපද සංඛ්‍යා සමඟ සංසන්දනය කිරීම සඳහා ගැලපීම් අවශ්‍ය වේ. ඒ සමඟම, සෝවියට් පුරවැසියන් ප්‍රමාණවත් ලෙස ආහාර ගන්නා විට පවා, ඔවුන් ඇමරිකානුවන්ගේ ආහාර වේලට වඩා බෙහෙවින් වෙනස් ආහාර අනුභව කළහ, උදාහරණයක් ලෙස, දිනපතා අර්තාපල් විශාල ප්‍රමාණයක් අනුභව කිරීම ඇතුළත් වේ.