The Soviets implemented a "scorched earth" policy designed to deprive the occupying Germans of anything and everything they might use to sustain themselves. This included burning down all usable buildings and their contents, killing any livestock that could not be brought east, poisoning wells and food, destroying machinery, burning oil fields and crops, ect. From what I understand although the Germans were not properly clothed for winter, once this problem became strikingly apparent this was attempted to be remedied by salvaging Russian clothes like you said, military issued winter wear, but also through clothing drives back home, where German families would send winter clothes and blankets to those deployed. However and getting back to "scorched earth", no matter how many pairs of socks or coats you have you need more then that to survive a long Russian winter of living, traveling, and fighting outside. You need shelter, downtime to rest (sweating can kill you), warm food, dry clothes to change into (harder to salvage), oils to keep your weapons and machines from seizing up in the cold (as well as spare parts), and most importantly fuel. This last bit was most scarce, with Panzer divisions and units of mechanized infantry running out of fuel throughout the campaign, and a reason why it was imperative for the Germans to strike south and capture the Baku oilfields in the Caucuses. This obviously did not happen, as the advance was stopped at Stalingrad.

While it might have been theoretically possible to supply the troops with all these necessities, the Germans treated occupied populations as sub-humans. This deprived them of potential assistance (Soviet occupied people like the Ukrainians initially welcomed the Germans as liberators, but soon turned against them for obvious reasons) and created (along with the rapid German advance that left behind many Red Army units) partisan resistance  that harried the rear and made supply, rest, and downtime from the front, very difficult. 
වාඩිලාගෙන සිටින ජර්මානුවන්ට තමන් ජීවත් වීමට භාවිතා කළ හැකි ඕනෑම දෙයක් සහ සෑම දෙයක්ම අහිමි කිරීමට සැලසුම් කරන ලද &quot;දැවෙන පොළොව&quot; ප්‍රතිපත්තියක් සෝවියට් සභා ක්‍රියාවට නැංවීය. භාවිත කළ හැකි සියලුම ගොඩනැගිලි සහ ඒවායේ අන්තර්ගතය ගිනි තැබීම, නැගෙනහිරට ගෙන යා නොහැකි ඕනෑම පශු සම්පත් විනාශ කිරීම, ළිං සහ ආහාර විෂ කිරීම, යන්ත්‍ර සූත්‍ර විනාශ කිරීම, තෙල් බිම් සහ භෝග ගිනි තැබීම ආදිය මෙයට ඇතුළත් විය. ජර්මානුවන් ශීත ඍතුව සඳහා නිසි ලෙස ඇඳ පැළඳ නොසිටි නමුත්, මෙම ගැටළුව කැපී පෙනෙන ලෙස පෙනෙන්නට පටන් ගත් පසු, හමුදාව විසින් නිකුත් කරන ලද ශීත ඇඳුම්, නමුත් ජර්මානු පවුල්වල නිවෙස්වලට ඇඳුම් ඇඳීමෙන් ඔබ කීවාක් මෙන් රුසියානු ඇඳුම් ගැලවීමෙන් මෙයට පිළියමක් යෙදීමට උත්සාහ කරන බව මට වැටහෙන දෙයයි. යොදවා ඇති අයට ශීත ඇඳුම් සහ බ්ලැන්කට් යවනු ඇත. කෙසේ වෙතත්, &quot;පිච්චුණු පොළොවට&quot; නැවත පැමිණීම, ඔබ සතුව මේස් හෝ කබා යුගල කීයක් තිබුණත්, දිගු රුසියානු ශීත සෘතුවකින් පිටත ජීවත් වීමට, සංචාරය කිරීමට සහ සටන් කිරීමට ඔබට වඩා අවශ්‍ය වේ. ඔබට නවාතැන්, විවේක ගැනීමට විවේක කාලය (දහඩිය දැමීමෙන් ඔබව මරණයට පත් කළ හැක), උණුසුම් ආහාර, වියලි ඇඳුම් මාරු කිරීමට (ගලවා ගැනීමට අපහසු), ඔබේ ආයුධ සහ යන්ත්‍ර සීතලෙන් අල්ලා නොගැනීමට තෙල් (මෙන්ම අමතර කොටස්) සහ වඩාත්ම වැදගත් ඉන්ධන. මෙම අවසාන කොටස වඩාත් හිඟ වූ අතර, උද්ඝෝෂනය පුරාවටම පැන්සර් සේනාංක සහ යාන්ත්‍රික පාබල හමුදා ඒකකවල ඉන්ධන අවසන් වූ අතර, ජර්මානුවන්ට දකුණට පහර දී කොකේස්හි බකු තෙල් බිම් අල්ලා ගැනීම අත්‍යවශ්‍ය වීමට හේතුවක් විය. ස්ටාලින්ග්‍රෑඩ්හි ඉදිරි ගමන නතර කළ බැවින් මෙය පැහැදිලිවම සිදු නොවීය. මෙම සියලු අවශ්‍යතා සමඟ හමුදාවන්ට සැපයීම න්‍යායාත්මකව කළ හැකි වුවද, ජර්මානුවන් වාඩිලාගෙන සිටි ජනගහනය උප මිනිසුන් ලෙස සැලකූහ. මෙය ඔවුන්ට විභව සහය අහිමි කළේය (යුක්රේනියානුවන් වැනි සෝවියට් ආක්‍රමණිකයන් මුලින් ජර්මානුවන් විමුක්තිකාමීන් ලෙස පිළිගත් නමුත් පැහැදිලි හේතු නිසා ඉක්මනින් ඔවුන්ට විරුද්ධ විය) සහ (බොහෝ රතු හමුදා ඒකක අතහැර දැමූ වේගවත් ජර්මානු දියුණුවත් සමඟ) පක්ෂග්‍රාහී ප්‍රතිරෝධයක් ඇති කළේය. පිටුපස සහ සැපයුම, විවේකය සහ ඉදිරිපස සිට අක්‍රීය වීම ඉතා අපහසු වේ. 