Adapted from an old answer of mine:

The influence of Michael Collins and the pre-Irish Civil War IRA on post-1920s guerrilla campaigns is low and reached its peak in the late 1940s. Yitzhak Shamir, the leader of the Stern gang (or more officially, Lehi) and Vladimir Jabotinsky (who founded Irgun) were both influenced by Michael Collins in their campaigns against the British. However, this made perfect sense for Shamir and Jabotinsky (and, without any solid confirmation, Menachem Begin) since he too was fighting a war of anti-British colonialism. Shamir and Jabotinsky are not the only examples. Subhas Chandra Bose urged his followers to study the IRA. Irish texts were even translated into Burmese during the 1930s and were read by men like Ba Maw.

The truth of the matter is that there was nothing that particularly special or groundbreaking about the campaign carried out by the IRA. Collins himself was a student of and clearly influenced by the Boer commandos during the Second Boer War (1899-1902) and in particularly of the Boer general Christiaan de Wet, which he based the IRA flying columns on. There are some who claim that he 'invented' urban guerrilla warfare, overlooking the fact that theories had been printed on this since the late 19th century. The main reason for his influence, as we can see above, is that he fought a relatively successful guerrilla war against the British and was involved in anti-British activities. This clearly brought him and his methods to the attention of those also looking to combat the British, but certainly not all of them. It is interesting to note that the guerrilla campaigns during the Irish War of Independence also influenced the creation of the Special Operation Executive during WWII, which makes sense since this would have been the most accessible and recent guerrilla warfare campaign to be studied by the British. 

By the 1950s, his influence appears to have vanished as insurgents the world over searched for and adapted to new theories. These theories, ranging from Mao Zedong's theory on guerilla warfare to the Guevara Foco theory, were only the basics for insurgents who adapted their strategies to a world of mass media and international discourses that the IRA of the late 1910s and early 1920s wouldn't have been able to predict.
මගේ පැරණි පිළිතුරකින් අනුවර්තනය කරන ලදී: 1920 ගරිල්ලා ව්‍යාපාරවලට මයිකල් කොලින්ස් සහ පූර්ව අයර්ලන්ත සිවිල් යුද්ධයේ IRA බලපෑම අඩු වූ අතර 1940 ගණන්වල අගභාගයේදී එහි උච්චතම අවස්ථාවට ළඟා විය. ස්ටර්න් කල්ලියේ නායකයා වූ Yitzhak Shamir (හෝ නිල වශයෙන්, Lehi) සහ Vladimir Jabotinsky (Irgun ආරම්භ කළ) යන දෙදෙනාම බ්‍රිතාන්‍යයන්ට එරෙහි ඔවුන්ගේ ව්‍යාපාරවලදී මයිකල් කොලින්ස්ගේ බලපෑමට ලක් විය. කෙසේ වෙතත්, ඔහු ද බ්‍රිතාන්‍ය විරෝධී යටත්විජිතවාදයේ යුද්ධයක යෙදී සිටි බැවින් ෂමීර් සහ ජබොටින්ස්කි (සහ, කිසිදු ස්ථිර තහවුරු කිරීමකින් තොරව, මෙනචෙම් බෙගින්) සඳහා මෙය මනාව අර්ථවත් විය. ෂමීර් සහ ජබොටින්ස්කි එකම උදාහරණ නොවේ. IRA අධ්‍යයනය කරන ලෙස සුභාස් චන්ද්‍ර බෝස් තම අනුගාමිකයන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියේය. අයර්ලන්ත ග්‍රන්ථ 1930 ගණන් වලදී බුරුම භාෂාවට පවා පරිවර්තනය කරන ලද අතර බා මාව් වැනි මිනිසුන් විසින් කියවන ලදී. කාරණයේ සත්‍යය නම් IRA විසින් ගෙන ගිය ව්‍යාපාරයේ විශේෂ හෝ පෙරළිකාර කිසිවක් නොතිබීමයි. කොලින්ස් විසින්ම දෙවන බෝයර් යුද්ධයේදී (1899-1902) බෝයර් කමාන්ඩෝ භටයින්ගේ ශිෂ්‍යයෙකු වූ අතර පැහැදිලිවම බලපෑමට ලක් වූ අතර විශේෂයෙන් ඔහු IRA පියාසර තීරු පදනම් කරගත් බෝයර් ජෙනරාල් ක්‍රිස්ටියන් ඩි වෙට්ගේ. 19 වැනි සියවසේ අග භාගයේ සිට මේ පිළිබඳ න්‍යායන් මුද්‍රණය කර තිබීම නොසලකා හරිමින් නාගරික ගරිල්ලා සටන් ක්‍රම ඔහු විසින් ‘නිපදෙව්වේ’ යැයි කියන ඇතැම්හු සිටිති. ඔහුගේ බලපෑමට ප්‍රධාන හේතුව අපට ඉහතින් පෙනෙන පරිදි ඔහු බ්‍රිතාන්‍යයන්ට එරෙහිව සාපේක්‍ෂව සාර්ථක ගරිල්ලා යුද්ධයක් කර බ්‍රිතාන්‍ය විරෝධී ක්‍රියාකාරකම්වල නිරත වීමයි. මෙය පැහැදිලිවම ඔහු සහ ඔහුගේ ක්‍රම බ්‍රිතාන්‍යයන්ට එරෙහිව සටන් කිරීමට බලාපොරොත්තු වන අයගේ අවධානයට යොමු විය, නමුත් නිසැකවම ඒවා සියල්ලම නොවේ. දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේදී විශේෂ මෙහෙයුම් විධායකය නිර්මාණය කිරීමට අයර්ලන්ත නිදහස් යුද්ධයේ ගරිල්ලා ව්‍යාපාර ද බලපෑ බව සැලකිල්ලට ගැනීම සිත්ගන්නා කරුණකි, මෙය බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් අධ්‍යයනය කළ වඩාත්ම ප්‍රවේශ විය හැකි සහ මෑත කාලීන ගරිල්ලා සටන් ව්‍යාපාරය විය හැකි බැවින් එය අර්ථවත් කරයි. 1950 ගණන් වන විට, ලොව පුරා කැරලිකරුවන් නව න්‍යායන් සෙවීමට සහ ඒවාට අනුවර්තනය වූ විට ඔහුගේ බලපෑම අතුරුදහන් වී ඇති බව පෙනේ. ගරිල්ලා යුද්ධය පිළිබඳ මාඕ සේතුං ගේ න්‍යායේ සිට ගුවේරා ෆෝකෝ න්‍යාය දක්වා වූ මෙම න්‍යායන්, 1910 අග භාගයේ සහ 1920 ගණන්වල මුල් භාගයේ IRA හට නොතිබූ ජන මාධ්‍ය සහ ජාත්‍යන්තර කතිකාවන්ගේ ලෝකයකට තම උපාය මාර්ග අනුගත කළ කැරලිකරුවන් සඳහා මූලික කරුණු පමණි. අනාවැකි කීමට හැකි විය.