Mostly, but there are a couple scenarios where it might not happen:

* A planet may form by dynamic stability in the outer planetary disk--basically the gas bunches up on its own without need for a solid core to form first, and the resulting planet is thus predominantly gas.
* A planet with a high water content may oxidize all its iron during formation, and so end up with iron oxide distributed through the rocky interior rather than concentrated in the core.
* A planet may form small and cool quickly, like Ceres or Callisto, such that it doesn't fully differentiate--so it's left with a rocky core, though with more iron mixed in than outer layers.

We're also not totally sure if the gas giants like Jupiter have a rock and iron core--all our models suggest they should start with them, but some people think they may be dissolved into the surrounding metallic hydrogen.
බොහෝ දුරට, නමුත් එය සිදු නොවිය හැකි අවස්ථා කිහිපයක් තිබේ: * පිටත ග්‍රහලෝක තැටියේ ගතික ස්ථායීතාවයෙන් ග්‍රහලෝකයක් සෑදිය හැක - මූලික වශයෙන් වායුව මුලින්ම සෑදීමට ඝන හරයක් අවශ්‍ය නොවී තනිවම ගොඩගැසී එහි ප්‍රතිඵලය ග්‍රහලෝකය ප්‍රධාන වශයෙන් වායුවකි. * ඉහළ ජල අන්තර්ගතයක් ඇති ග්‍රහලෝකයක් සෑදීමේදී එහි සියලුම යකඩ ඔක්සිකරණය විය හැකි අතර, එම නිසා අවසානයේ යකඩ ඔක්සයිඩ් හරය තුළ සාන්ද්‍රණයට වඩා පාෂාණ අභ්‍යන්තරය හරහා බෙදා හැරේ. * ග්‍රහලෝකයක් සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් නොවන සේ, සෙරෙස් හෝ කැලිස්ටෝ වැනි කුඩා හා ඉක්මනින් සිසිල් විය හැක--එබැවින් එය පාෂාණමය හරයකින් ඉතිරි වේ, නමුත් පිටත ස්ථරවලට වඩා යකඩ මිශ්‍ර වී ඇත. බ්‍රහස්පති වැනි වායු යෝධයන්ට පාෂාණ සහ යකඩ හරයක් තිබේදැයි අපට සම්පූර්ණයෙන්ම විශ්වාස නැත--අපගේ සියලුම මාදිලි යෝජනා කරන්නේ ඒවා ඒවා සමඟ ආරම්භ කළ යුතු බවයි, නමුත් සමහර අය සිතන්නේ ඒවා අවට ඇති ලෝහමය හයිඩ්‍රජන් තුළට දිය විය හැකි බවයි.