Do you mean historical linguistics or knowing the languages? Historical linguistics is the study of how languages change over time, it's what's used to reconstruct things like Proto-Indo-European. It's not the same as knowing the languages, a historical linguist doesn't necessarily actually know the language that he's working on, although for obvious reasons it helps. It's also generally not all that helpful for history, although it can be useful for learning the languages (I don't personally think you can learn Greek without some basic idea of how the Greek language changed from prehistory to Attic, because otherwise you have to memorize the paradigms of literally every verb you encounter like a psycho). Knowing the languages, though, is of great use. I would argue that it's nearly impossible to study ancient history and classics without knowing Greek and Latin (although there are a *very* few number of scholars who actually don't). In more contemporary fields maybe it's not as important, I don't know--as a classicist I deal more or less exclusively with the texts themselves, so I would be forced to work from translation, which is very unsatisfactory for any detail or nuance and is not always possible, as some texts have never been translated. What's important in any historical field is being able to read the sources, whether that's direct material or scholarly material
ඔබ අදහස් කරන්නේ ඓතිහාසික වාග් විද්‍යාව හෝ භාෂා දැනගැනීමද? ඓතිහාසික වාග් විද්‍යාව යනු කාලයත් සමඟ භාෂා වෙනස් වන ආකාරය අධ්‍යයනය කිරීමයි, එය ප්‍රෝටෝ-ඉන්දු-යුරෝපීය වැනි දේ ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමට භාවිතා කරයි. එය භාෂා දැනගැනීම හා සමාන නොවේ, ඓතිහාසික වාග් විද්‍යාඥයෙකු ඔහු වැඩ කරන භාෂාව ඇත්ත වශයෙන්ම නොදැන සිටියත්, පැහැදිලි හේතු නිසා එය උපකාරී වේ. සාමාන්‍යයෙන් එය ඉතිහාසයට එතරම් ප්‍රයෝජනවත් නොවේ, නමුත් එය භාෂා ඉගෙනීම සඳහා ප්‍රයෝජනවත් විය හැකි වුවද (ග්‍රීක භාෂාව ප්‍රාග් ඉතිහාසයේ සිට අට්ටාල දක්වා වෙනස් වූ ආකාරය පිළිබඳ මූලික අදහසක් නොමැතිව ඔබට ග්‍රීක් ඉගෙන ගත හැකි යැයි මම පෞද්ගලිකව නොසිතමි, මන්ද එසේ නොවුවහොත් ඔබට එය කළ යුතුය. මනෝවිද්‍යාඥයෙකු මෙන් ඔබට මුණගැසෙන සෑම ක්‍රියා පදයක්ම වචනානුසාරයෙන් මතක තබා ගන්න). ඒ වුණත් භාෂා දැනගැනීම ලොකු ප්‍රයෝජනයක්. ග්‍රීක සහ ලතින් භාෂාව නොදැන පුරාණ ඉතිහාසය සහ සම්භාව්‍ය අධ්‍යයනය කිරීම පාහේ කළ නොහැක්කක් බව මම තර්ක කරමි (ඇත්ත වශයෙන්ම නොදන්නා විද්වතුන් ඉතා සුළු සංඛ්‍යාවක් සිටියද). වඩාත් සමකාලීන ක්ෂේත්‍රවල සමහර විට එය එතරම් වැදගත් නොවේ, මම නොදනිමි - සම්භාව්‍යවාදියෙකු ලෙස මම වැඩිපුර හෝ අඩුවෙන් ගනුදෙනු කරන්නේ පෙළ සමඟ පමණි, එබැවින් මට පරිවර්තනයෙන් වැඩ කිරීමට බල කෙරෙනු ඇත, එය කිසියම් විස්තරයක් හෝ සූක්ෂ්මතාවයක් සඳහා ඉතා සෑහීමකට පත් නොවේ. සමහර පාඨ කිසි විටෙක පරිවර්තනය කර නැති නිසා එය සැමවිටම කළ නොහැක. ඕනෑම ඓතිහාසික ක්ෂේත්‍රයක වැදගත් වන්නේ එය සෘජු ද්‍රව්‍ය හෝ විද්වත් ද්‍රව්‍ය වේවා මූලාශ්‍ර කියවීමට හැකි වීමයි.