When the senses are developing there is a time called the [critical period](_URL_0_) in which sensory neurons physically become associated with certain parts of the brain, with the result being that different functions can be mapped to distinct regions of the brain.  This is called topography.  If there isn't any sensory input during this critical period, then the topography will not develop properly, and it may be impossible for it to develop once the critical period has ended.  One example is babies born with cataracts.  If they don't get them removed right away, then they won't be receiving any visual stimulus during the critical period, and even if they get the cataracts removed in the future, they will still be blind for live.  A similar thing happens with people who are born deaf.  Hearing implants in someone who has never heard before may give them some auditory function, like they may be able to detect that there is a noise and where it is coming from, but they won't be able understand speech or language, which is a very complex neurological process.  Their ability might improve over time, but it will probably never get to the point of a non-hearing impaired person.
ඉන්ද්‍රියයන් වර්ධනය වන විට [විවේචනාත්මක කාලපරිච්ඡේදය](_URL_0_) ලෙසින් හැඳින්වෙන කාලයක් ඇත, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස විවිධ ක්‍රියාකාරකම් මොළයේ විවිධ ප්‍රදේශවලට සිතියම්ගත කළ හැකි අතර එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සංවේදක නියුරෝන මොළයේ ඇතැම් කොටස් සමඟ භෞතිකව සම්බන්ධ වේ. මෙය භූ විෂමතාව ලෙස හැඳින්වේ. මෙම තීරණාත්මක කාල පරිච්ෙඡ්දය තුළ කිසිදු සංවේදී ආදානයක් නොමැති නම්, භූ විෂමතාව නිසි ලෙස වර්ධනය නොවනු ඇති අතර, තීරණාත්මක කාල පරිච්ඡේදය අවසන් වූ පසු එය වර්ධනය වීමට නොහැකි වනු ඇත. එක් උදාහරණයක් වන්නේ ඇසේ සුද ඇතිව උපදින ළදරුවන් ය. ඔවුන් ඒවා වහාම ඉවත් නොකළහොත්, විවේචනාත්මක කාල පරිච්ඡේදයේදී ඔවුන්ට කිසිදු දෘශ්‍ය උත්තේජනයක් නොලැබෙන අතර, අනාගතයේදී ඇසේ සුද ඉවත් කළද, ඔවුන් සජීවීව අන්ධ වනු ඇත. උපතින්ම බිහිරි අය සම්බන්ධයෙන් ද එවැනිම දෙයක් සිදු වේ. මින් පෙර කිසි දිනක අසා නැති කෙනෙකුගේ ශ්‍රවණ බද්ධ කිරීම් ඔවුන්ට යම් ශ්‍රවණ ක්‍රියාකාරිත්වයක් ලබා දිය හැකිය, එනම් ශබ්දයක් ඇති බවත් එය පැමිණෙන්නේ කොතැනින්ද යන්න හඳුනා ගැනීමට ඔවුන්ට හැකි විය හැකි නමුත් ඔවුන්ට කථනය හෝ භාෂාව තේරුම් ගැනීමට නොහැකි වනු ඇත. ඉතා සංකීර්ණ ස්නායු ක්රියාවලිය. කාලයත් සමඟ ඔවුන්ගේ හැකියාව වැඩි දියුණු විය හැකි නමුත්, එය කිසි විටෙකත් ශ්‍රවණාබාධිත පුද්ගලයෙකුගේ තත්ත්වයට පත් නොවනු ඇත.