Civilisation is one of those loose terms that, the more we think about it, the harder it is to define. I'm assuming you mean the general sense of identity/values/aesthetics/social structures and so on that we consider to be 'Greek.' The answer really isn't simple.

Firstly, to say there was a single Greek civilisation is a bit over simplistic. When most people think of Greece they think of Athenians, with their forums and philosophers, but Athens was not all of Greece nor was it often the most important. Sparta is the obvious counterpoint, but there's also Corinth, Thebes, and hundreds of other city-states with their own social structures and values. The point being that ancient Greeks were unified by a shared language (although divided by dialect) and a general region, but were not some unified cultural group by a long shot.

Okay, so let's just take a general Athenian-esque sense of Ancient Greece. Did it draw from Egypt and the Near-East? Yes, absolutely. Herodotus thanks Egypt for teaching Greece things like geometry and mathematics. Did Greece take everything? No, of course not. Its language, Athenian democracy, Greek hoplite warfare, literary/oratory works like those of Homer, or great architectural achievements like the Parthenon. Egyptians and Babylonians didn't make those. Greeks did. 

There's also the fact that 'philosophy' is a very broad term. French post-modernism, Chinese Confucianism, and European renaissance humanism are all philosophises of their own but are very distinct things. Humans seem to be hard-wired to question their own existence and societies. The Egyptians were among the first, but it's by no means uniquely theirs. 'Architecture' is a similarly diverse thing. Peru's Machu Pichu is a feat of architecture just like Rome's Colosseum or Beijing's Forbidden Palace, but each one is a unique reflection of their societies and time periods using different material and methods. The same is true for Greek architecture as opposed to Egyptian or Babylonian - the Pyramids are not the Parthenon. 

Cultures are not discrete nor do they exist in a vacuum. Each one builds on what came before and redefines it for its own needs. Cultural transmission is not a case of X culture meeting Y and taking all of Y's ideas. Y's ideas might take root in culture X, but culture X's unique perspectives and uses can and almost always will produce an entirely new thing Z. Think of how tea is a cornerstone of British culture despite originally being Indian, or how rice has integrated itself into Persian cuisine despite only making it to the region in the 13th century or so. Just because something comes from somewhere else, that doesn't mean a culture can't make it their own. The premise that if one culture found something first then it's forever theirs is just not appropriate. By that logic, everything is African since the basic tenants of society like language and fire was first utilised by the earliest humans spreading from the continent.

I know this answer has been more broad reaching that just Greece of Egypt, but I think taking a step back and addressing the basic assumptions implicit in the question are important.

As for some basic things that were original? I mentioned a few, but we can list more. Greek mythology, perhaps the first histories as we'd understand them from those like Herodotus or Thucydides, democracy, the Greek language and its derivatives, theatre, winches and cranes, etc etc. Of course, these ideas have changed over time. Modern democracy is not the same as ancient Athenian democracy, but that's the whole point - humanity builds on what came before and what came from elsewhere. We always have and we always will.
ශිෂ්ටාචාරය යනු එම ලිහිල් පද වලින් එකකි, අප ඒ ගැන වැඩි වැඩියෙන් සිතන තරමට එය නිර්වචනය කිරීම අපහසු වේ. මම උපකල්පනය කරන්නේ ඔබ අදහස් කරන්නේ අනන්‍යතාවය/වටිනාකම්/සෞන්දර්යය/සමාජ ව්‍යුහය සහ යනාදී අපි &#39;ග්‍රීක&#39; ලෙස සලකන සාමාන්‍ය හැඟීම බවයි. පිළිතුර ඇත්තෙන්ම සරල නැත. පළමුව, තනි ග්‍රීක ශිෂ්ටාචාරයක් පැවති බව පැවසීම තරමක් සරල ය. බොහෝ මිනිසුන් ග්‍රීසිය ගැන සිතන විට ඔවුන් ඔවුන්ගේ සංසද සහ දාර්ශනිකයන් සමඟ ඇතීනියානුවන් ගැන සිතයි, නමුත් ඇතන්ස් ග්‍රීසියේම නොවූ අතර එය බොහෝ විට වඩාත්ම වැදගත් වූයේ නැත. ස්පාටා යනු පැහැදිලි ප්‍රතිවිරුද්ධ ලක්ෂ්‍යය, නමුත් කොරින්ත්, තීබ්ස් සහ ඔවුන්ගේම සමාජ ව්‍යුහයන් සහ වටිනාකම් සහිත තවත් නගර රාජ්‍ය සිය ගණනක් ද ඇත. කාරණය නම්, පැරණි ග්‍රීකයින් හවුල් භාෂාවකින් (උපභාෂාවෙන් බෙදුවද) සහ සාමාන්‍ය ප්‍රදේශයකින් එක්සත් වූ නමුත් දිගු වෙඩි තැබීමකින් සමහර ඒකාබද්ධ සංස්කෘතික කණ්ඩායමක් නොවීය. හරි, ඉතින් අපි පැරණි ග්‍රීසිය පිළිබඳ සාමාන්‍ය ඇතීනියානු-එස්ක් හැඟීමක් ගනිමු. එය ඊජිප්තුවෙන් සහ ආසන්න-පෙරදිගින් ඇදී ගියාද? ඔව්, නියත වශයෙන්ම. ජ්‍යාමිතිය සහ ගණිතය වැනි දේවල් ග්‍රීසියට ඉගැන්වීම ගැන හෙරොඩෝටස් ඊජිප්තුවට ස්තුති කරයි. ග්‍රීසිය හැම දෙයක්ම ගත්තාද? නෑ ඇත්තෙන්ම නෑ. එහි භාෂාව, ඇතීනියානු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, ග්‍රීක හොප්ලයිට් යුද්ධ, හෝමර්ගේ වැනි සාහිත්‍ය/කථික කෘතීන් හෝ පාර්ටෙනන් වැනි විශිෂ්ට වාස්තු විද්‍යාත්මක ජයග්‍රහණ. ඊජිප්තුවරුන් සහ බැබිලෝනිවරුන් ඒවා සෑදුවේ නැත. ග්‍රීකයන් කළා. &#39;දර්ශනය&#39; යනු ඉතා පුළුල් යෙදුමක් බව ද ඇත. ප්‍රංශ පශ්චාත්-නූතනවාදය, චීන කොන්ෆියුසියස්වාදය සහ යුරෝපීය පුනරුද මානවවාදය යන සියල්ලම ඔවුන්ගේම දර්ශන වන නමුත් ඒවා ඉතා වෙනස් දේවල් වේ. මිනිසුන් තම පැවැත්ම සහ සමාජය ගැන ප්‍රශ්න කිරීමට දැඩි වෙහෙසක් දරන බව පෙනේ. ඊජිප්තුවරුන් පළමු අය අතර සිටි නමුත් එය කිසිසේත්ම ඔවුන්ගේ අද්විතීය නොවේ. &#39;ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය&#39; ද ඒ හා සමානව විවිධ වූ දෙයකි. පේරු හි මචු පිචු යනු රෝමයේ කොලෝසියම් හෝ බීජිංහි තහනම් මාලිගය වැනි ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයේ දස්කමකි, නමුත් ඒ සෑම එකක්ම විවිධ ද්‍රව්‍ය සහ ක්‍රම භාවිතා කරමින් ඔවුන්ගේ සමාජ සහ කාල පරිච්ඡේදවල අද්විතීය පිළිබිඹුවකි. ග්‍රීක ගෘහනිර්මාණ ශිල්පයට ඊජිප්තු හෝ බැබිලෝනියානු ගෘහනිර්මාණ ශිල්පයට ප්‍රතිවිරුද්ධව එයම සත්‍ය වේ - පිරමිඩ යනු පාර්ටෙනන් නොවේ. සංස්කෘතීන් විවික්ත නොවන අතර ඒවා රික්තකයක් තුළ පවතින්නේද නැත. එක එක්කෙනා කලින් ආපු දේ ගොඩනගාගෙන ඒක තමන්ගේ අවශ්‍යතා වෙනුවෙන් නැවත නිර්වචනය කරනවා. සංස්කෘතික සම්ප්‍රේෂණය යනු X සංස්කෘතිය Y හමු වී Y ගේ සියලු අදහස් ලබා ගැනීමක් නොවේ. Y ගේ අදහස් X සංස්කෘතිය තුළ මුල් බැස ගත හැකි නමුත් X සංස්කෘතියේ අද්විතීය ඉදිරිදර්ශන සහ භාවිතයන් සෑම විටම පාහේ අලුත් දෙයක් නිපදවිය හැක Z. තේ මුලින් ඉන්දියානු වුවද බ්‍රිතාන්‍ය සංස්කෘතියේ මූලික ගලක් වන ආකාරය ගැන සිතන්න, නැතහොත් සහල් එයට ඒකාබද්ධ වී ඇති ආකාරය ගැන සිතන්න. පර්සියානු ආහාර පිසීම 13 වන සියවසේ හෝ ඊට ආසන්න කාලයකදී පමණක් කලාපයට පැමිණියද. යමක් වෙනත් තැනකින් පැමිණි පමණින්, සංස්කෘතියකට එය තමන්ගේ කර ගත නොහැකි බව ඉන් අදහස් නොවේ. එක් සංස්කෘතියක් පළමුව යමක් සොයා ගත්තේ නම් එය සදහටම ඔවුන්ගේ ය යන පදනම සුදුසු නොවේ. එම තර්කයට අනුව, භාෂාව සහ ගින්න වැනි සමාජයේ මූලික කුලී නිවැසියන් මුලින්ම භාවිතා කළේ මහාද්වීපයෙන් පැතිර ගිය ආදිතම මිනිසුන් විසින් බැවින් සියල්ල අප්‍රිකානු ය. මෙම පිළිතුර ඊජිප්තුවේ ග්‍රීසියට පමණක් ළඟා වන බව මම දනිමි, නමුත් මම සිතන්නේ පියවරක් පසුපසට ගෙන ප්‍රශ්නයේ ගම්‍ය වන මූලික උපකල්පන ආමන්ත්‍රණය කිරීම වැදගත් බවයි. මුල් වූ සමහර මූලික දේවල් ගැන කිව්වොත්? මම කිහිපයක් සඳහන් කළ නමුත් අපට තවත් ලැයිස්තු ගත කළ හැකිය. ග්‍රීක මිථ්‍යා කථා, සමහර විට හෙරොඩෝටස් හෝ තුසිඩයිඩීස්, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, ග්‍රීක භාෂාව සහ එහි ව්‍යුත්පන්නයන්, රංග ශාලාව, වින්ච් සහ දොඹකර වැනි ඒවා වලින් අප තේරුම් ගන්නා පළමු ඉතිහාස විය හැකිය. ඇත්ත වශයෙන්ම, මෙම අදහස් කාලයත් සමඟ වෙනස් වී ඇත. නූතන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පුරාණ ඇතීනියානු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට සමාන නොවේ, නමුත් සමස්ත කාරණය එයයි - මනුෂ්‍යත්වය ගොඩනැගෙන්නේ පෙර පැමිණි දේ සහ වෙනත් තැනකින් පැමිණි දේ මත ය. අපට සැමවිටම ඇති අතර අපි සැමවිටම එසේ කරන්නෙමු.