It's because 4:3 is closest to our vision and is best to relay information, 21:9 was already the standard of cinema and is best to describe scenery. 16:9 is just the compromise between those two.  
And for where those numbers came from, there's only 1 word: compromise. The artist, engineers, and the market all fought with eachother with their own aspect ratios. Those that survive are the ones we use today.   
Example: there now exist mobile phones with 17:9 and 18:9 resolutions, due to how applications are layed out on the screen (vertical scrolling). Only time can tell if they survive and become the new standards.
එයට හේතුව 4:3 අපගේ දර්ශනයට සමීප වන අතර තොරතුරු යැවීමට හොඳම වන අතර, 21:9 දැනටමත් සිනමාවේ ප්‍රමිතිය වූ අතර දර්ශන විස්තර කිරීමට හොඳම වේ. 16:9 යනු ඒ දෙක අතර ඇති සම්මුතිය පමණි. එම සංඛ්‍යා පැමිණියේ කොහෙන්ද යන්න සඳහා ඇත්තේ 1 වචනයක් පමණි: සම්මුතිය. කලාකරුවා, ඉංජිනේරුවන් සහ වෙළඳපොළ යන සියල්ලෝම එකිනෙකා සමඟ සටන් කළේ ඔවුන්ගේම දර්ශන අනුපාතයෙනි. බේරෙන ඒවා තමයි අද අපි පාවිච්චි කරන්නේ. උදාහරණ: 17:9 සහ 18:9 විභේදන සහිත ජංගම දුරකථන දැන් පවතී, යෙදුම් තිරය මත තබා ඇති ආකාරය (සිරස් අනුචලනය) හේතුවෙන්. ඒවා නොනැසී පවතින අතර නව ප්‍රමිතීන් බවට පත්වේදැයි කිව හැක්කේ කාලයට පමණි.