A little background info first: in particle physics you begin with the so-called "Standard Model". It's kind of like the periodic table of the elements, cataloguing and grouping the known fundamental particles. It's not just a table though, it's also a mathematical model that predicts how all particles behave. It predicts what you'll see when you smash, say, protons together (as they do at the LHC). Then you go smash the particles and see what actually happens. The prediction is called the background, and anything different is called an excess. Excesses are an indicator the SM might be overlooking something, a suppersymetric (SUSY) particle for instance. 

The most recent LHC upgrade promised to show all sorts of new excesses but there really wasn't anything. Each time we upgrade to higher energy and don't see any evidence of SUSY, the SUSY models have to be changed and eventually you start running into problems like, say, violation of conservation of energy. The models are getting flimsier. It's becoming harder for SUSY to hold it's promises of unification and a potential explanation of dark energy. There are many different models theorists have made that use SUSY. The most prevalent is the minimally supersymmetric model or MSSM, and it's taken quite a beating from the lack of excess.

The hot thing in High Energy Physics (HEP) now is neutrinos which are known to exist but not much else is known about them. A great deal of effort is being expended just to determine their mass. All that's known right now is that it's between zero and the mass of an electron.
පළමුව කුඩා පසුබිම් තොරතුරු: අංශු භෞතික විද්‍යාවේදී ඔබ ඊනියා &quot;සම්මත ආකෘතිය&quot; සමඟ ආරම්භ කරන්න. එය මූලද්‍රව්‍යවල ආවර්තිතා වගුවට සමානයි, දන්නා මූලික අංශු ලැයිස්තුගත කිරීම සහ කාණ්ඩගත කිරීම. එය වගුවක් පමණක් නොව, සියලු අංශු හැසිරෙන ආකාරය පුරෝකථනය කරන ගණිතමය ආකෘතියක් ද වේ. ඔබ ප්‍රෝටෝන එකට පොඩි කරන විට, කියන විට (LHC හිදී කරන ආකාරයට) ඔබ දකින දේ එය පුරෝකථනය කරයි. එවිට ඔබ අංශු කුඩු කිරීමට ගොස් ඇත්ත වශයෙන්ම සිදුවන්නේ කුමක්දැයි බලන්න. පුරෝකථනය පසුබිම ලෙස හඳුන්වනු ලබන අතර, වෙනත් ඕනෑම දෙයක් අතිරික්තයක් ලෙස හැඳින්වේ. අතිරික්තයන් යනු SM යමක් නොසලකා හරින බවට දර්ශකයකි, උදාහරණයක් ලෙස අධි සමමිතික (SUSY) අංශුවකි. නවතම LHC උත්ශ්‍රේණි කිරීම සියලු ආකාරයේ නව අතිරික්තයන් පෙන්වීමට පොරොන්දු වූ නමුත් ඇත්ත වශයෙන්ම කිසිවක් නොතිබුණි. අපි ඉහළ ශක්තියකට උත්ශ්‍රේණි කරන සෑම අවස්ථාවකම සහ SUSY පිළිබඳ කිසිදු සාක්ෂියක් නොපෙනෙන විට, SUSY මාදිලි වෙනස් කළ යුතු අතර අවසානයේ ඔබ බලශක්ති සංරක්ෂණය උල්ලංඝනය කිරීම වැනි ගැටළු වලට මුහුණ දීමට පටන් ගනී. ආකෘති වඩාත් දුර්වල වෙමින් පවතී. SUSY ට එය ඒකාබද්ධ කිරීමේ පොරොන්දු සහ අඳුරු ශක්තිය පිළිබඳ විභව පැහැදිලි කිරීමක් පැවැත්වීම දුෂ්කර වෙමින් පවතී. න්‍යායවාදීන් විසින් SUSY භාවිතා කරන විවිධ මාදිලි රාශියක් ඇත. වඩාත්ම ප්‍රචලිත වන්නේ අවම අධි සමමිතික ආකෘතිය හෝ එම්එස්එස්එම් වන අතර, එය අතිරික්තයක් නොමැතිකම නිසා තරමක් පරාජයට පත් වේ. අධි ශක්ති භෞතික විද්‍යාවේ (HEP) උණුසුම් දෙය දැන් පවතින බව දන්නා නමුත් ඒවා ගැන වැඩි යමක් නොදන්නා නියුට්‍රිනෝ ය. ඔවුන්ගේ ස්කන්ධය තීරණය කිරීම සඳහා පමණක් විශාල උත්සාහයක් වැය වේ. දැනට දන්නා සියල්ල එය ශුන්‍ය සහ ඉලෙක්ට්‍රෝනයක ස්කන්ධය අතර පවතින බව පමණකි.