Various elements of the modern supermarket arose in different places, mostly in the 1920s.

The first self-service grocery store is thought to have been a Memphis Piggly Wiggly opened in 1916.  The concept was patented and franchised to other operators.  Customers entered through a turnstile and made their way through the store to a checkout at the exit.   

Drive-in markets that patrons reached by auto began to be built in Southern California about 1923.  These were akin to farmers markets (a strong regional tradition) in hosting a variety of independently owned stands, but sellers of packaged goods also set up shops.  The low prices and convenience began to set the pattern of weekly shopping excursions by auto—to a single place.

In the 1920s, Ralphs began to build branch stores in new outlying areas of Los Angeles, and within a few years the branches were every bit the equal of the downtown store.  At first, the new Ralphs were organized like other groceries or department stores, with goods called for and presented at departmental counters.  But Ralphs displayed produce in ways that made customer inspection easy, and within a few years introduced self-service in other departments, assumed ownership of all the departments in the store, and eventually created a modern "front end" of multiple checkstands in one row, allowing one payment at one time for all of a customer's purchases.

Two Houston food markets, J. Weingarten and  Henke  &  Pillot, began to evolve into similar prototypes about the same time, introducing large parking lots that the stores faced regardless of how that oriented the store's front in regard to traditional retail streets or streetcar lines.  Both these markets and Ralphs began to think of their stores as freestanding objects in the landscape, rather than storefronts on an established shopping street.

These innovations spread rapidly in the early years of the Depression, with King Kullen's in the New York area focusing on major brands at rock-bottom prices, with large stores (some repurposed from industrial spaces) where products were displayed in stacks that, to customers of the time, seemed warehouse-like.  Soon it was clear that this new way of food marketing was not a short-lived fad related to the Depression, and established chains like A & P or Safeway began to follow the new model.  In 1937, Piggly Wiggly introduced a larger wheeled shopping basket in an Oklahoma City store, and that came to be the iconic representation for the supermarket concept.

I've drawn extensively from Richard Longstreth's 1999 book *The Drive-In, the Supermarket, and the Transformation of Commercial Space in Los Angeles, 1914-1941.* 
නූතන සුපිරි වෙළඳසැලේ විවිධ අංග විවිධ ස්ථානවල පැන නැගුනි, බොහෝ දුරට 1920 ගණන්වල. පළමු ස්වයං-සේවා සිල්ලර වෙළඳසැල 1916 දී විවෘත කරන ලද Memphis Piggly Wiggly ලෙස සැලකේ. මෙම සංකල්පය පේටන්ට් බලපත්‍රය ලබාගෙන වෙනත් ක්‍රියාකරුවන්ට බලය ලබා දී ඇත. පාරිභෝගිකයින් හැරවුම් තලයක් හරහා ඇතුළු වී ගබඩාව හරහා පිටවීමේ දී පිටවීම වෙත ගමන් කළහ. 1923 දී පමණ දකුණු කැලිෆෝනියාවේ ස්වයංක්‍රීයව පැමිණි ඩ්‍රයිව්-ඉන් වෙලඳපොලවල් ගොඩ නැගීමට පටන් ගත්හ. මේවා විවිධ ස්වාධීනව හිමි වූ ස්ටෑන්ඩ් සඳහා සත්කාරකත්වය සැපයීමේදී ගොවීන්ගේ වෙළඳපොළට (ශක්තිමත් කලාපීය සම්ප්‍රදායක්) සමාන වූ නමුත් ඇසුරුම් කළ භාණ්ඩ අලෙවි කරන්නන් ද වෙළඳසැල් පිහිටුවයි. අඩු මිල සහ පහසුව නිසා සතිපතා සාප්පු සවාරි යාමේ රටාව ස්වයංක්‍රීයව තනි ස්ථානයකට සැකසීමට පටන් ගත්තේය. 1920 ගණන්වලදී, රැල්ෆ්ස් ලොස් ඇන්ජලීස් හි නව පිටස්තර ප්‍රදේශවල ශාඛා වෙළඳසැල් තැනීමට පටන් ගත් අතර, වසර කිහිපයක් ඇතුළත ශාඛා නගර මධ්‍යයේ ගබඩාවට සමාන විය. මුලදී, නව රැල්ෆ් වෙනත් සිල්ලර බඩු හෝ දෙපාර්තමේන්තු ගබඩා මෙන් සංවිධානය කරන ලද අතර, භාණ්ඩ කැඳවා දෙපාර්තමේන්තු කවුන්ටරවලට ඉදිරිපත් කරන ලදී. නමුත් Ralphs පාරිභෝගික පරීක්ෂාව පහසු කරවන ආකාරයෙන් නිෂ්පාදන ප්‍රදර්ශනය කළ අතර, වසර කිහිපයක් ඇතුළත වෙනත් දෙපාර්තමේන්තු තුළ ස්වයං සේවා හඳුන්වා දී, ගබඩාවේ ඇති සියලුම දෙපාර්තමේන්තු වල හිමිකාරිත්වය ලබා ගත් අතර අවසානයේ එක් පේළියක බහුවිධ චෙක් ස්ටෑන්ඩ් සහිත නවීන &quot;ඉදිරිපස&quot; නිර්මාණය කළේය. , ගනුදෙනුකරුවෙකුගේ සියලුම මිලදී ගැනීම් සඳහා එක් වරකට එක් ගෙවීමකට ඉඩ දීම. හූස්ටන් ආහාර වෙලඳපොලවල් දෙකක්, J. Weingarten සහ Henke &amp; Pillot, එම කාලය තුළම සමාන මූලාකෘති බවට පරිණාමය වීමට පටන් ගත් අතර, සාම්ප්‍රදායික සිල්ලර වීදි හෝ වීදි කාර් රේඛා සම්බන්ධයෙන් වෙළඳසැලේ ඉදිරිපස දෙසට නැඹුරු වූ ආකාරය නොසලකා වෙළඳසැල් මුහුණ දුන් විශාල වාහන නැවැත්වීමේ ස්ථාන හඳුන්වා දුන්නේය. මෙම වෙලඳපොලවල් සහ රැල්ෆ් යන දෙකම ඔවුන්ගේ වෙළඳසැල් ස්ථාපිත සාප්පු වීදියක වෙළඳසැල් ඉදිරිපිට නොව, භූ දර්ශනයේ නිදහස් වස්තූන් ලෙස සිතීමට පටන් ගත්හ. මෙම නවෝත්පාදනයන් අවපාතයේ මුල් වසරවල වේගයෙන් ව්‍යාප්ත වූ අතර, නිව් යෝර්ක් ප්‍රදේශයේ කිංග් කුලේන් ප්‍රධාන වෙළඳනාම සඳහා රොක්-බොටම් මිල ගණන් යටතේ අවධානය යොමු කළේය, විශාල වෙළඳසැල් (සමහර කාර්මික අවකාශයන්ගෙන් ප්‍රතිනිර්මාණය කරන ලදී) එහිදී නිෂ්පාදන තොග වශයෙන් ප්‍රදර්ශනය කරන ලදී. එකල ගබඩාවක් මෙන් පෙනුනි. ආහාර අලෙවි කිරීමේ මෙම නව ක්‍රමය අවපාතයට සම්බන්ධ කෙටිකාලීන විලාසිතාවක් නොවන බව ඉක්මනින්ම පැහැදිලි වූ අතර A &amp; P හෝ Safeway වැනි ස්ථාපිත දාමයන් නව මාදිලිය අනුගමනය කිරීමට පටන් ගත්තේය. 1937 දී, Piggly Wiggly විසින් Oklahoma City වෙළඳසැලක විශාල රෝද සහිත සාප්පු කූඩයක් හඳුන්වා දුන් අතර, එය සුපිරි වෙළඳසැල් සංකල්පයේ සංකේතාත්මක නිරූපණය විය. මම රිචඩ් ලෝන්ග්ස්ට්‍රෙත්ගේ 1999 පොත *The Drive-In, the Supermarket, and the Transformation of Commercial Space in Los Angeles, 1914-1941* යන පොතෙන් බොහෝ දේ ඇඳ ඇත. 