There is a standard that regulates the amount of power that inductive chargers can transfer for purposes of charging a mobile device: [_URL_0_](_URL_0_)

In terms of circuitry there are also techniques such as reducing the area of the loop that involves the semiconductors to diminish the potential induction in unwanted regions of the circuit.

Also important to note is that pretty much only the semiconductors  hate induced currents and it's the resulting voltages that are potentially able to damage the semiconductor.

The Qi standard limits the maximum transferred power to 5 Watts for wireless mobile phone charging devices. This is to comply with the sensitive electronics inside. There are also more technicalities with this standard that further help protect the circuits on both ends but I think the most important part is the limitation of the output power.

English is my 2nd language so please excuse any mistakes.
ජංගම උපාංගයක් ආරෝපණය කිරීමේ අරමුණු සඳහා ප්‍රේරක චාජරවලට මාරු කළ හැකි බල ප්‍රමාණය නියාමනය කරන ප්‍රමිතියක් ඇත: [_URL_0_](_URL_0_) පරිපථය අනුව අර්ධ සන්නායකවලට සම්බන්ධ වන ලූපයේ ප්‍රදේශය අඩු කිරීම වැනි ශිල්පීය ක්‍රම ද ඇත. පරිපථයේ අනවශ්‍ය කලාපවල විභව ප්‍රේරණය අඩු කරන්න. එසේම සැලකිල්ලට ගත යුතු වැදගත් කරුණ නම්, බොහෝ දුරට අර්ධ සන්නායක පමණක් ප්‍රේරිත ධාරා වලට වෛර කරන අතර අර්ධ සන්නායකයට හානි කළ හැකි එහි ප්‍රතිඵලය වන වෝල්ටීයතාවය වේ. Qi සම්මතය රැහැන් රහිත ජංගම දුරකථන ආරෝපණ උපාංග සඳහා උපරිම මාරු කළ බලය වොට් 5 කට සීමා කරයි. මෙය ඇතුළත සංවේදී ඉලෙක්ට්‍රොනික උපකරණවලට අනුකූල වීමයි. මෙම ප්‍රමිතිය සමඟ තවත් තාක්‍ෂණික කරුණු ද ඇත, ඒවා දෙකෙහිම පරිපථ ආරක්ෂා කිරීමට තවදුරටත් උපකාරී වන නමුත් වඩාත්ම වැදගත් කොටස වන්නේ ප්‍රතිදාන බලය සීමා කිරීමයි. ඉංග්‍රීසි මගේ 2 වන භාෂාව වන බැවින් කරුණාකර වැරදි ඇත්නම් සමාවන්න.