Wow the author is jumping around on this subject. In general, one method of resistance is if the individual develops mutations in the receptor that the virus docks on to the point that the virus cannot dock on the host's cells. The virus needs to dock in order to be incorporated into the hosts cells. In this scenario, there will be a selection to resistance. This often happens over many many many generations. Unfortunately the virus can also adapt to the host and it is like a war of mutation with the virus often winning due to the higher mutation rate. This is the case with the flu virus and is why you need yearly flu shots. 

Another method of resistance can come about when the population develops mutations in an endogenous proteins that the virus needs to replicate. In this scenario, the population will have the virus but the virus will not be able to propagate throughout the population of resistant individuals. Again, there would be mutations in the virus that would favor the the mutated individuals proteins and due to the higher mutation rate may lead to no advantage. Also, the population may have lower fitness due to the mutated proteins. A good example of this is sickle cell anemia. Heterozygotes for the gene are resistant to Malaria but with two copies of the defective gene results in Sickle cell Anemia resulting in the gene being kept in the population for resistance at the cost of Homozygotes being ill. Remember, if one individual has the genetic magic bullet it would not result in the population having it unless everyone is infected and dies suddenly and you have an island effect. 

Basically, it will not be endogenous if it cannot infect you via the mutated receptor. But can be endogenous if it infects and cannot replicate and is incorporated into the genome (and it helps if it can convey some sort of advantage with the incorporated population). 
වාව් කතුවරයා මේ විෂය ගැන එහා මෙහා පනිනවා. සාමාන්‍යයෙන්, ප්‍රතිරෝධයේ එක් ක්‍රමයක් නම්, පුද්ගලයා ප්‍රතිග්‍රාහකයේ විකෘතියක් වර්ධනය කරන්නේ නම්, වෛරසය ධාරකයාගේ සෛල මත ඩොක් කළ නොහැකි තරමට වෛරසය ඩොක් කරයි. ධාරක සෛල තුළට ඇතුළත් කිරීම සඳහා වෛරසය ඩොක් කළ යුතුය. මෙම අවස්ථාවෙහිදී, ප්රතිරෝධය සඳහා තේරීමක් වනු ඇත. මෙය බොහෝ විට බොහෝ පරම්පරා ගණනාවක් පුරා සිදු වේ. අවාසනාවන්ත ලෙස වෛරසයට ධාරකයට අනුවර්තනය විය හැකි අතර එය වැඩි විකෘති අනුපාතය හේතුවෙන් බොහෝ විට ජය ගන්නා වෛරසය සමඟ විකෘති යුද්ධයක් වැනිය. උණ වෛරසය සම්බන්ධයෙන් මෙය සිදු වන අතර ඔබට වාර්ෂික උණ එන්නත් අවශ්‍ය වන්නේ එබැවිනි. වෛරසයට ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමට අවශ්‍ය වන අන්තරාසර්ග ප්‍රෝටීන වල ජනගහනය වර්ධනය වන විට ප්‍රතිරෝධයේ තවත් ක්‍රමයක් ඇති විය හැක. මෙම අවස්ථාවෙහිදී, ජනගහනයට වෛරසය ඇති නමුත් ප්‍රතිරෝධී පුද්ගලයින්ගේ ජනගහනය පුරා වෛරසයට ප්‍රචාරණය කිරීමට නොහැකි වනු ඇත. නැවතත්, විකෘති වූ පුද්ගල ප්‍රෝටීන වලට අනුග්‍රහය දක්වන වෛරසයේ විකෘති ඇති විය හැකි අතර ඉහළ විකෘති අනුපාතය හේතුවෙන් කිසිදු වාසියක් නොලැබෙනු ඇත. එසේම, විකෘති වූ ප්‍රෝටීන හේතුවෙන් ජනගහනයට යෝග්‍යතාවය අඩු විය හැක. මේ සඳහා හොඳ උදාහරණයක් වන්නේ දෑකැති සෛල රක්තහීනතාවයයි. ජානය සඳහා වන විෂමජාතීය මැලේරියාවට ප්‍රතිරෝධී වන නමුත් දෝෂ සහිත ජානයේ පිටපත් දෙකක් සමඟින් දෑකැති සෛල රක්තහීනතාවය ඇති කරයි, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ජානය ප්‍රතිරෝධය සඳහා ජනගහනය තුළ තබා ගැනීමට හේතු වේ සමලිංගිකයන් රෝගාතුර වේ. මතක තබා ගන්න, එක් පුද්ගලයෙකුට ජානමය මැජික් උණ්ඩය තිබේ නම්, සෑම කෙනෙකුම ආසාදනය වී හදිසියේ මිය ගියහොත් සහ ඔබට දූපත් බලපෑමක් ඇති වුවහොත් මිස ජනගහනයට එය ඇති නොවන බව මතක තබා ගන්න. මූලික වශයෙන්, විකෘති ප්‍රතිග්‍රාහක හරහා ඔබට ආසාදනය කළ නොහැකි නම් එය ආවේණික නොවේ. නමුත් එය ආසාදනය වුවහොත් සහ ප්‍රතිනිර්මාණය කළ නොහැකි නම් සහ ජෙනෝමයට ඇතුළත් කළහොත් එය ආවේණික විය හැකිය (සහ එය සංස්ථාපිත ජනගහනය සමඟ යම් ආකාරයක වාසියක් ලබා දිය හැකි නම් එය උපකාරී වේ). 