Our detection methods don't work well for systems that look like our solar system. We don't know yet. What we know for sure: There are many systems that look completely different. Planets much closer to the star, much more distant, inner gas planets and outer rocky planets, planets in double star systems, planets as hot as some stars, ...

* Transits and related methods are more likely for planets near the star. We found many systems with planets very close to the star - often closer than Mercury.
* Radial velocity measurements work better for heavy planets close to the star. We found many systems with that. Imagine Jupiter, but closer to the Sun than Mercury.
* Direct imaging works best for very large planets with a very large separation to the parent star, much larger than the planets in our system.
* Microlensing and other approaches don't find enough for good statistical analyses.
අපගේ සෞරග්‍රහ මණ්ඩලය මෙන් පෙනෙන පද්ධති සඳහා අපගේ හඳුනාගැනීමේ ක්‍රම හොඳින් ක්‍රියා නොකරයි. අපි තවම දන්නේ නැහැ. අපි නිසැකවම දන්නා දේ: සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් ලෙස පෙනෙන බොහෝ පද්ධති තිබේ. තාරකාවට බොහෝ සමීප ග්‍රහලෝක, බොහෝ දුරස්ථ, අභ්‍යන්තර වායු ග්‍රහලෝක සහ පිටත පාෂාණමය ග්‍රහලෝක, ද්විත්ව තරු පද්ධතිවල ග්‍රහලෝක, සමහර තරු තරම් උණුසුම් ග්‍රහලෝක, ... * තරුව ආසන්නයේ ඇති ග්‍රහලෝක සඳහා සංක්‍රාන්ති සහ ඒ ආශ්‍රිත ක්‍රම බොහෝ දුරට ඉඩ ඇත. තාරකාවට ඉතා සමීප ග්‍රහලෝක සහිත බොහෝ පද්ධති අපට හමු විය - බොහෝ විට බුධ ග්‍රහයාට වඩා සමීප ය. * තාරකාවට ආසන්න බර ග්‍රහලෝක සඳහා රේඩියල් ප්‍රවේග මිනුම් වඩා හොඳින් ක්‍රියා කරයි. අපි ඒ සමඟ බොහෝ පද්ධති සොයා ගත්තා. බ්‍රහස්පති ග්‍රහයා සිතන්න, නමුත් බුධ ග්‍රහයාට වඩා සූර්යයාට සමීපයි. * අපගේ පද්ධතියේ ඇති ග්‍රහලෝකවලට වඩා ඉතා විශාල, මව් තාරකාවට ඉතා විශාල වෙන්වීමක් සහිත ඉතා විශාල ග්‍රහලෝක සඳහා සෘජු රූප වඩාත් හොඳින් ක්‍රියා කරයි. * ක්ෂුද්‍ර ලෙන්සිං සහ අනෙකුත් ප්‍රවේශයන් හොඳ සංඛ්‍යානමය විශ්ලේෂණ සඳහා ප්‍රමාණවත් නොවේ.