Pretty well, actually.  The costumes, props, sets, everything was pretty meticulously researched and they do a very good job of avoiding anachronisms or introducing stuff that's just flat out fiction.  About the only thing that *really* made me raise my eyebrows was the fact that the *Acheron* was supposedly a "44 gun privateer, Boston-built".  That means it would have construction very similar to the *USS Constitution*, which needed a crew of about 450, including a complement of Marines.  That's obscenely huge for a truly independent privateer, unless the term privateer was supposed to be a colloquialism for an actual French warship operating independently in foreign waters.   

The clothes, the battle scenes, and how the men conducted themselves on the ship day-to-day is spot on.  They did a great job showing how cramped, wet, dirty, and smelly life aboard a sloop or sixth-rate frigate would be.  The little things, like a servant for every officer during the dinner scene in Aubrey's cabin, and how messy and disgusting the surgery scenes in the wardroom were during the battles were excellent. Showing the separate room for the lantern adjacent to the magazine, and the powder room sailors going barefoot were good too. The *Rose* is a replica of the *HMS Rose* of the era, so the construction of the ship is about as accurate as we'll get without using the *Victory* to film scenes, or going back in time.  

People like to complain about little technicalities, like the amount of live-fire gunnery practice they did halfway through the movie, in the middle of nowhere, with no chance of re-supply.  That's a needless and expensive expenditure of shot and powder; the vast majority of gun exercises would have been "dry runs", where everybody went through the motions but didn't actually touch off any rounds.  However, it's a movie and they needed to fold that "getting better" montage in somewhere sensible, so I get it. 

**TL;DR-**  A few minor, minor quibbles, but the movie is pretty spot.  


ඇත්තෙන්ම හොඳයි. ඇඳුම් පැළඳුම්, මුක්කු, කට්ටල, සෑම දෙයක්ම ඉතා සූක්ෂම ලෙස පර්යේෂණ කරන ලද අතර, ඔවුන් අනාත්මයන් වළක්වා ගැනීම හෝ ප්‍රබන්ධ පමණක් වන දේවල් හඳුන්වා දීම ඉතා හොඳ කාර්යයක් කරයි. *ඇත්තටම* මගේ ඇහිබැම ඉහළට ඔසවා තැබූ එකම දෙය නම් *ඇචෙරොන්* &quot;තුවක්කු 44 පුද්ගලික, බොස්ටන්හි ඉදිකරන ලද&quot; එකක් වීමයි. එයින් අදහස් වන්නේ එය නාවික හමුදාවේ අනුපූරකයක් ඇතුළුව 450 ක පමණ කාර්ය මණ්ඩලයක් අවශ්‍ය වූ *USS ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට* බොහෝ දුරට සමාන ඉදිකිරීමක් වනු ඇති බවයි. ප්‍රයිවට් යන යෙදුම විදේශීය මුහුදේ ස්වාධීනව ක්‍රියාත්මක වන සැබෑ ප්‍රංශ යුධ නැවක් සඳහා වාචික භාෂාවක් විය යුතු නොවේ නම්, එය සැබවින්ම ස්වාධීන පුද්ගලිකයෙකුට අසභ්‍ය ලෙස විශාලය. ඇඳුම් පැළඳුම්, සටන් ජවනිකා සහ මිනිසුන් නෞකාවේ එදිනෙදා කටයුතු කළ ආකාරය කැපී පෙනේ. ස්ලෝප් හෝ හයවන ශ්‍රේණිගත නෞකාවක ජීවිතය කෙතරම් අවහිර, තෙත්, අපිරිසිදු සහ දුගඳ හමන ජීවිතයක් වේද යන්න පෙන්වමින් ඔවුන් විශිෂ්ට කාර්යයක් කළහ. ඕබ්‍රිගේ කුටියේ රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහය අතරතුර සෑම නිලධාරියෙකුටම සේවකයෙකු වැනි කුඩා දේවල් සහ සටන් අතරතුර ඇඳුම් කාමරයේ සැත්කම් දර්ශන කෙතරම් අවුල් සහගත හා පිළිකුල් සහගතද යන්න විශිෂ්ටයි. සඟරාවට යාබදව පහන් කූඩුව සඳහා වෙනම කාමරයක් පෙන්වීම සහ පාවහන් නොමැතිව යන කුඩු කාමර නැවියන් ද හොඳ ය. *රෝසය* යනු යුගයේ *HMS රෝස්* හි අනුරුවකි, එබැවින් නැවේ ඉදිකිරීම් දර්ශන රූගත කිරීම සඳහා *වික්ටරි* භාවිතා නොකර හෝ අතීතයට යාමෙන් තොරව අපට ලැබෙන තරමටම නිවැරදිය. මිනිසුන් චිත්‍රපටය අතරමගදී, මධ්‍යස්ථව, නැවත සැපයීමට අවස්ථාවක් නොමැතිව කරන ලද සජීවී-ගිනි තුවක්කු පුහුණුවීම් ප්‍රමාණය වැනි කුඩා තාක්ෂණික කරුණු ගැන පැමිණිලි කිරීමට කැමතියි. එය වෙඩි සහ කුඩු සඳහා අනවශ්‍ය හා මිල අධික වියදමකි; තුවක්කු අභ්‍යාසවලින් අතිමහත් බහුතරයක් &quot;වියළි ධාවන&quot; වනු ඇත, එහිදී සෑම කෙනෙකුම චලනයන් හරහා ගිය නමුත් ඇත්ත වශයෙන්ම කිසිදු වටයක් ස්පර්ශ නොකළේය. කෙසේ වෙතත්, එය චිත්‍රපටයක් වන අතර ඔවුන්ට එම &quot;වඩා හොඳ වන&quot; මොන්ටේජ් එක සංවේදී ස්ථානයක නැවීමට අවශ්‍ය විය, එබැවින් මට එය වැටහුණි. **TL;DR-** සුළු, සුළු ප්‍රශ්න කිහිපයක්, නමුත් චිත්‍රපටය ඉතා ලස්සනයි.  

