Keeping food over long periods of time was a great challenge in the pre-industrial world, before refrigeration. Even things like ice boxes ( and icemen to fill them) didn't become a common thing until the later 19th c. , after ice was developed as a commodity.  The methods were few: but most still exist. Some things could be salted- fish, pork and beef. Some things could be kept in brine and allowed to ferment- ( pickled cucumbers, sauerkraut, kim chee) Some things could be dried- fruits, beans, fish, and other meats. Some meats could be smoked. Sugar could be used, as well. And if there was a place that was relatively cool and dry, salted meats could be hung and kept for a very long time. Potassium nitrate, sodium nitrate, wood ashes and even lye could be employed ( Norwegian lutefisk)

Hams and sides of bacon were generally salted, smoked, and hung in a dry larder. Sometimes they were also painted with a sugar solution as well. The salt content was high enough, however, that to be consumed they would typically be first soaked in water. To quote Lydia Maria Child's [The Frugal Housewife](_URL_0_):

 > The old-fashioned way for curing hams is to rub them with salt very thoroughly, and let them lay twenty-four hours. To each ham allow two ounces of salt-petre, one quart of common salt and one quart of molasses. First baste them with molasses; next rub in the salt-petre; and, last of all, the common salt. They must be carefully turned and rubbed every day for six weeks; then hang them in a chimney, or smoke-house, four weeks.  
 >   
 > They should be well covered up in paper bags, and put in a chest, or barrel, with layers of ashes, or charcoal, between. When you take out a ham to cut for use, be sure and put it away in a dark place, well covered up; especially in summer.  
 >   
 > Some very experienced epicures and cooks, think the old-fashioned way of preparing bacon is troublesome and useless. They say that legs of pork placed upright in pickle, for four or five weeks, are just as nice as those rubbed with so much care. The pickle for pork and hung beef, should be stronger than for legs of mutton. Eight pounds of salt, ten ounces of salt-petre and five pints of molasses is enough for one hundred weight of meat; water enough to cover the meat well—probably, four or five gallons. Any one can prepare bacon, or dried beef, very easily, in a common oven, according to the above directions.

The bacon you find in the grocery now is nowhere near as salty as this.  If you encounter country ham ( especially in the southern US) you will get a better idea of what bacon would be.   Bacon today also is typically sold sliced up. The bacon in the days of Child ( 1830's) would remain in a large hunk until pieces were sliced from it, and that hunk would be salted and glazed- and likely some more salt rubbed onto where  a piece had been cut.  Sometimes mold would form over the outside of dried meats- that would be scraped off.

TL:DR your bacon is not their bacon.

 & #x200B;
ශීතකරණයට පෙර, කාර්මික යුගයට පෙර ලෝකයේ ආහාර දිගු කාලයක් තබා ගැනීම විශාල අභියෝගයක් විය. අයිස් පෙට්ටි (සහ ඒවා පිරවීම සඳහා අයිස් මිනිසුන්) වැනි දේවල් පවා 19 වන සියවසේ පසු කාලය වන තෙක් පොදු දෙයක් බවට පත් නොවීය. , අයිස් වෙළඳ භාණ්ඩයක් ලෙස සංවර්ධනය කිරීමෙන් පසුව. ක්රම කිහිපයක් විය: නමුත් බොහෝ ඒවා තවමත් පවතී. සමහර දේවල් ලුණු දැමිය හැකිය - මාළු, ඌරු මස් සහ හරක් මස්. සමහර දේවල් අති ක්ෂාරවල තබා පැසවීමට ඉඩ දිය හැකිය- (අච්චාරු දමන ලද පිපිඤ්ඤා, ගෝවා, කිම් චී) සමහර දේවල් වියළි පලතුරු, බෝංචි, මාළු සහ වෙනත් මස් විය හැකිය. සමහර මස් වර්ග දුම් පානය කළ හැකිය. සීනි ද භාවිතා කළ හැකිය. තවද සාපේක්ෂව සිසිල් සහ වියළි ස්ථානයක් තිබේ නම්, ලුණු දැමූ මස් ඉතා දිගු කාලයක් එල්ලා තබා ගත හැකිය. පොටෑසියම් නයිට්රේට්, සෝඩියම් නයිට්රේට්, ලී අළු සහ ලයි පවා භාවිතා කළ හැකිය ( නෝර්වීජියානු lutefisk) හැම් සහ බේකන් වල පැති සාමාන්යයෙන් ලුණු දමා, දුම් දමා, වියළි ඉටිපන්දම්වල එල්ලා ඇත. සමහර විට ඒවා සීනි ද්‍රාවණයකින් ද පින්තාරු කර ඇත. කෙසේ වෙතත්, ලුණු ප්‍රමාණය ප්‍රමාණවත් තරම් ඉහළ මට්ටමක පැවතුනද, ඒවා පරිභෝජනය කිරීමට සාමාන්‍යයෙන් පළමුව ජලයේ පොඟවා ගනු ලැබේ. ලිඩියා මාරියා චයිල්ඩ්ගේ [The Frugal Housewife](_URL_0_) උපුටා දැක්වීමට: &gt; හැම්ස් සුව කිරීමේ පැරණි තාලයේ ක්‍රමය නම් ඒවා ලුණු සමග හොඳින් අතුල්ලමින් පැය විසිහතරක් නිදා ගැනීමට ඉඩ දීමයි. සෑම හැම් එකකටම ලුණු-පෙට්‍රේ අවුන්ස දෙකක්, සාමාන්‍ය ලුණු ලීටර් එකක් සහ මොලැසස් ලීටර් එකක් ඉඩ දෙන්න. මුලින්ම මොලැසස් සමඟ ඒවා ගසන්න; ලුණු-පෙට්රේ මීලඟ අතුල්ලන්න; සහ, සියල්ලටම වඩා, පොදු ලුණු. ඒවා සති හයක් සඳහා සෑම දිනකම පරිස්සමින් හරවා අතුල්ලන්න; ඉන්පසු ඒවා සති හතරක් චිමිනියක හෝ දුම් නිවසක එල්ලා තබන්න. &gt; &gt; ඒවා කඩදාසි බෑග්වල හොඳින් ආවරණය කර, අතර අළු හෝ අඟුරු ස්ථරවලින් පෙට්ටියක හෝ බැරලයක තැබිය යුතුය. ඔබ භාවිතය සඳහා කැපීම සඳහා හැම් පිටතට ගන්නා විට, වග බලා ගන්න සහ අඳුරු තැනක, හොඳින් ආවරණය කර තබන්න; විශේෂයෙන්ම ගිම්හානයේදී. &gt; &gt; සමහර ඉතා පළපුරුදු epicures සහ කෝකියන්, බේකන් සකස් කිරීමේ පැරණි තාලයේ ක්‍රමය කරදරකාරී සහ නිෂ්ඵල යැයි සිතති. ඔවුන් පවසන්නේ සති හතරක් හෝ පහක් අච්චාරු දැමීමේ කෙළින් තබා ඇති ඌරු මස් කකුල් ඉතා පරිස්සමින් අතුල්ලන ලද ඒවා මෙන් ලස්සන බවයි. ඌරු මස් සහ එල්ලෙන හරක් මස් සඳහා අච්චාරු, එළුමස් කකුල් සඳහා වඩා ශක්තිමත් විය යුතුය. මස් බර සියයක් සඳහා ලුණු රාත්තල් අටක්, ලුණු-පෙට්‍රේ අවුන්ස දහයක් සහ මොලැසස් පයින්ට් පහක් ප්‍රමාණවත් වේ; මස් හොඳින් වැසීමට තරම් ජලය - සමහරවිට ගැලුම් හතරක් හෝ පහක්. ඉහත උපදෙස් අනුව ඕනෑම කෙනෙකුට බේකන් හෝ වියලන ලද හරක් මස් ඉතා පහසුවෙන් පොදු උඳුනක පිළියෙළ කළ හැකිය. දැන් සිල්ලර කඩෙන් හම්බවෙන බේකන් මේ තරම් ලුණු රසක් ළඟ නැහැ. ඔබ රට හැම් (විශේෂයෙන් දකුණු එක්සත් ජනපදයේ) හමු වුවහොත් බේකන් යනු කුමක්ද යන්න පිළිබඳව ඔබට වඩා හොඳ අදහසක් ලැබෙනු ඇත. අද බේකන් සාමාන්‍යයෙන් පෙති කපා විකුණනු ලැබේ. ළමා කාලයේ (1830 ගණන්වල) බේකන් කෑලි කපා ගන්නා තෙක් විශාල හුකක් තුළ පවතිනු ඇත, එම හන්ක් ලුණු දමා ඔප දමනු ඇත - සමහර විට තවත් ලුණු කැබැල්ලක් කපා ඇති ස්ථානයට අතුල්ලනු ලැබේ. සමහර විට වියළි මස්වල පිටත පුස් සෑදෙයි - එය ඉවත් කරනු ලැබේ. TL:DR ඔබේ බේකන් ඔවුන්ගේ බේකන් නොවේ. &amp; #x200B;