Basically, the treatise states that our world is "fake", and that our culture is made up of false symbols.  In other words, reality is hidden behind a fake mask that we've created.

It's saying that most of our current society is a construct that we've created ourselves.  It argues that the way we see of the world isn't the way it looks, but rather an exaggerated picture seen through the lens of mass media.

It describes how he felt society got this way, as well.  At first, the symbols (e.g. news, descriptions, any sort of media) people experienced were accurate reflections of reality.  People knew they were fake, but they could differentiate between them and reality.

Later, people assigned more weight to the symbols.  They became corrupted, but people still saw the symbols as accurate, and reality as wrong.  For example, people would romanticize reality, and they (or others) would believe their romantic image over how reality actually is.

Later still, the symbols became so different from reality, that they held no meaning at all relative to the real world, yet people still believed the symbols over reality.  This is when media and culture start dictating people's beliefs without any relation to the real world, e.g. "Brand X toothpaste is the toothpaste of winners!  Buy our product and be a winner!".  At this stage, media determines people's "reality" more than actual reality does.
මූලික වශයෙන්, අපගේ ලෝකය &quot;ව්‍යාජ&quot; බවත්, අපගේ සංස්කෘතිය ව්‍යාජ සංකේත වලින් සෑදී ඇති බවත් නිබන්ධනයේ සඳහන් වේ. වෙනත් වචන වලින් කිවහොත්, යථාර්ථය අප විසින් නිර්මාණය කරන ලද ව්‍යාජ වෙස් මුහුණක් පිටුපස සැඟවී ඇත. එයින් කියැවෙන්නේ අපේ වර්තමාන සමාජයේ බොහෝමයක් අප විසින්ම නිර්මාණය කරගත් නිර්මාණයක් බවයි. එය තර්ක කරන්නේ අප ලෝකය දකින ආකාරය එය පෙනෙන ආකාරය නොව, ජන මාධ්‍ය කාචය හරහා දකින අතිශයෝක්තියෙන් යුත් පින්තූරයක් බවයි. සමාජය මේ ආකාරයෙන් ඇති වූ බව ඔහුට හැඟුණු ආකාරය එහි විස්තර කෙරේ. මුලදී, මිනිසුන් අත්විඳින ලද සංකේත (උදා: ප්‍රවෘත්ති, විස්තර, ඕනෑම ආකාරයක මාධ්‍ය) යථාර්ථයේ නිවැරදි පිළිබිඹුවන් විය. ඒවා ව්‍යාජ ඒවා බව මිනිසුන් දැන සිටියත් ඔවුන්ට ඒවා සහ යථාර්ථය අතර වෙනස හඳුනාගත හැකිය. පසුව, මිනිසුන් සංකේත සඳහා වැඩි බරක් පවරන ලදී. ඒවා දූෂිත වූ නමුත් මිනිසුන් තවමත් සංකේත නිවැරදි ලෙස ද යථාර්ථය වැරදි ලෙස ද දුටුවේය. නිදසුනක් වශයෙන්, මිනිසුන් යථාර්ථය ආදර හැඟීමක් ඇති කරයි, සහ ඔවුන් (හෝ වෙනත් අය) යථාර්ථය ඇත්ත වශයෙන්ම කෙසේ දැයි ඔවුන්ගේ ආදර රූපය විශ්වාස කරනු ඇත. පසුව තවමත්, සංකේත යථාර්ථයට වඩා වෙනස් වූ අතර, ඒවා සැබෑ ලෝකයට සාපේක්ෂව කිසිඳු අර්ථයක් නොතිබුණද, මිනිසුන් තවමත් යථාර්ථයට වඩා සංකේත විශ්වාස කළහ. මාධ්‍ය සහ සංස්කෘතිය සැබෑ ලෝකයට කිසිදු සම්බන්ධයක් නොමැතිව මිනිසුන්ගේ විශ්වාසයන් නියම කිරීමට පටන් ගන්නා විට, උදා: &quot;Brand X දන්තාලේප යනු ජයග්‍රාහකයින්ගේ දන්තාලේපයයි! අපගේ නිෂ්පාදනය මිලදී ගෙන ජයග්‍රාහකයෙකු වන්න!&quot;. මෙම අවස්ථාවෙහිදී, සැබෑ යථාර්ථයට වඩා මාධ්‍ය මිනිසුන්ගේ &quot;යථාර්ථය&quot; තීරණය කරයි.