Chiang Kai-shek didn't want to lead a unified KMT. In fact, he totally planned, executed, and then perpetuated the persecution of communists and the CCP from 1926-1937. And to be fair, Sun Yat-sen also had no interest in seeing the party unified with communists either, he was forced to by the USSR who was funding the KMT's Northern Expedition.

The KMT's creation led it to attract a plethora of plural-minded individuals. The three major groups can be broken down into "Liberals:" Those who sought to create a sort of modern capitalist-federation in the likes of the US; "Communists:" by 1926, no one had universally agreed to what communism was or meant. They just knew that it had to make China a better, modernized state like it did for Russia in the USSR; and finally "Nationalists:" This group is kind of nebulous. Some in recent years have likened them to being fascist minded, while others note that these men adopted their own Chinese concepts of modern military totalitarianism. So Liberals, Communists, and Nationalists, and they're all working "together" under a singular party, the KMT. The Chinese didn't really have the whole 'political parties' thing nailed down the way it is in federal state like the US. But they were all unified in one major goal: Unite China, Modernize China, and Make China Great Again by any means possible!

**Solidifying Chiang's Power; the Canton Coup and the Northern Expedition**

When Sun died, there was no real successor for the KMT. Chiang and Sun, although friends, had a very tense political relationship due to Chiang's refusal to cooperate with the CCP. Upon Sun's death, Chiang had an edge over other generals; he was the head of the Whampoa Academy, which meant that he not only had a professional corps of loyal officers, but an army at his disposal located right in Canton. But he himself really had no legitimate means of being the leader of the KMT in the eyes of every other KMT general. They were all the same; a group of former cadets trained in the art of military at the Imperial Japan Military Academy that were unified by their youthful bravado to return to a fragmented homeland and not just unify it, but also turn it into a great world power that could stand up to the Westerners. All of them would play a key role in modern Chinese history, and *most* of them wanted the leadership role, along with various politicians.

Chiang needed to act fast if he was to keep his position as head of KMT, or even his head. Chiang chose a combination pretty common to most dictators, assassinating/arresting those who could threaten him, and then accelerating war preparation to give other generals something to be busy with other than plotting his demise. One of the first things he did upon the death of Sun was killing Liao Zhongkai and arresting Hu Hanmin, getting rid of two potential rivals. Next, Chiang instigated the "Canton Coup" (also known as the Zhongshan Incident), where he used his power as head of the Whampoa Military Academy to attack certain communists, arresting Zhou Enlai and exiling Wang Jingwei, but also in the process forcing Soviet advisers to flee. Despite the close calls and tensions, Stalin decided to continue his backing of Chiang and the CCP stayed as an artery of the KMT, though not for long.

After ensuring he had control over the communists, Chiang then had to deal with fellow military generals. They weren't communists and they all weren't unified in who should replace Chiang, but many were convinced that Chiang should be disposed, a feeling that would soon dissipate as Japanese aggression became more and more belligerent. In order to cull the generals, Chiang basically took a gamble; he would launch the Northern Expedition in 1926 rather than later, against the advice of the Soviet advisers the year prior. Today we know the NE was a stunning success in many ways for the KMT, although it ultimately fell short. But at the time there was no guarantee the campaign would succeed. Fortunately for Chiang, as the KMT Army marched further north it became apparent that certain warlords had no real allegiance to their leaders, and Chiang's willingness to use what he called "Silver Bullets" (Bribes) meant that most of the warlords fell apart quite quickly; some even proved to be loyal allies in the future (Tang Shengzhi). But by 1928, Chiang was the undisputed leader of the KMT due to a combination of a successful war solidifying his leadership and him assassinating or exiling potential rivals.
Chiang Kai-shek හට ඒකාබද්ධ KMT නායකත්වය දීමට අවශ්‍ය නොවීය. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔහු 1926-1937 සිට කොමියුනිස්ට්වාදීන්ට සහ සීසීපීයට හිංසා පීඩා කිරීම සම්පූර්ණයෙන්ම සැලසුම් කර, ක්‍රියාත්මක කර, පසුව දිගටම කරගෙන ගියේය. සාධාරණව කිවහොත්, පක්ෂය කොමියුනිස්ට්වාදීන් සමඟ ඒකාබද්ධ වනු දැකීමට සන් යාට්-සෙන් ද උනන්දුවක් නොදැක්වූ අතර, KMT හි උතුරු ගවේෂණයට අරමුදල් සපයන සෝවියට් සංගමය විසින් ඔහුට බල කරන ලදී. KMT හි නිර්මාණය බහුවිධ මනසක් ඇති පුද්ගලයින් විශාල ප්‍රමාණයක් ආකර්ෂණය කර ගැනීමට හේතු විය. ප්‍රධාන කන්ඩායම් තුන &quot;ලිබරල්&quot; ලෙසට බෙදිය හැකිය: එක්සත් ජනපදය වැනි නූතන ධනේශ්වර-ෆෙඩරේෂන් වර්ගයක් නිර්මාණය කිරීමට උත්සාහ කළ අය; &quot;කොමියුනිස්ට්වාදීන්:&quot; 1926 වන විට, කොමියුනිස්ට්වාදය යනු කුමක්ද යන්න හෝ අදහස් කරන්නේ කුමක්ද යන්න පිළිබඳව කිසිවෙකු විශ්වීයව එකඟ වී නොතිබුණි. සෝවියට් සමාජවාදී සමූහාණ්ඩුවේ රුසියාවට කළාක් මෙන් චීනය වඩා හොඳ, නවීකරණය කරන ලද රාජ්‍යයක් බවට පත් කළ යුතු බව ඔවුහු දැන සිටියහ. සහ අවසාන වශයෙන් &quot;ජාතිකවාදීන්:&quot; මෙම කණ්ඩායම එක්තරා ආකාරයක නිහතමානී ය. මෑත වසරවල ඇතැමුන් ඔවුන් ෆැසිස්ට්වාදී මනසක් ඇති අය ලෙස සසඳා ඇති අතර තවත් සමහරු මෙම මිනිසුන් නූතන මිලිටරි ඒකාධිපතිවාදය පිළිබඳ ඔවුන්ගේම චීන සංකල්ප අනුගමනය කළ බව සටහන් කරති. එබැවින් ලිබරල්වාදීන්, කොමියුනිස්ට්වාදීන් සහ ජාතිකවාදීන් සහ ඔවුන් සියල්ලෝම කේඑම්ටී නම් තනි පක්ෂයක් යටතේ &quot;එකට&quot; වැඩ කරති. එක්සත් ජනපදය වැනි ෆෙඩරල් රාජ්‍යයක ඇති ආකාරයට චීනුන්ට ඇත්ත වශයෙන්ම සමස්ත &#39;දේශපාලන පක්ෂ&#39; දේ ඇණ ගැසුවේ නැත. නමුත් ඔවුන් සියල්ලෝම එක් ප්‍රධාන ඉලක්කයක් තුළ එක්සත් විය: චීනය එක්සත් කිරීම, චීනය නවීකරණය කිරීම සහ හැකි ඕනෑම ආකාරයකින් චීනය නැවත ශ්‍රේෂ්ඨ කරන්න! ** චියැංගේ බලය ඝණ කිරීම; කැන්ටන් කුමන්ත්‍රණය සහ උතුරු ගවේෂණය** සන් මිය ගිය විට, KMT සඳහා සැබෑ අනුප්‍රාප්තිකයෙකු සිටියේ නැත. චියැං සහ සන්, මිතුරන් වුවද, චියැං සීසීපී සමඟ සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම හේතුවෙන් ඉතා ආතති දේශපාලන සම්බන්ධතාවයක් ඇති කර ගත්හ. සන්ගේ මරණයෙන් පසු, චියැං අනෙකුත් ජෙනරාල්වරුන්ට වඩා ඉදිරියෙන් සිටියේය. ඔහු Whampoa ඇකඩමියේ ප්‍රධානියා වූ අතර, එයින් අදහස් කළේ ඔහුට විශ්වාසවන්ත නිලධාරීන්ගෙන් යුත් වෘත්තීය බලකායක් පමණක් නොව, ඔහු සතුව කැන්ටන්හිම පිහිටි හමුදාවක් සිටි බවයි. නමුත් අනෙක් සෑම KMT ජෙනරාල්වරයෙකුගේ ඇස් හමුවේ KMT හි නායකයා වීමට ඔහුටම නීත්‍යානුකූල ක්‍රමයක් නොතිබුණි. ඔවුන් සියල්ලෝම එක හා සමාන විය; ඉම්පීරියල් ජපන් හමුදා ඇකඩමියේ හමුදා කලාව පිළිබඳ පුහුණුව ලැබූ හිටපු ශිෂ්‍යභට කණ්ඩායමක් ඔවුන්ගේ තාරුණ්‍යයේ නිර්භීතකමෙන් එකමුතු වූ අතර ඔවුන් ඛණ්ඩනය වූ නිජබිමකට ආපසු ගොස් එය එක්සත් කිරීමට පමණක් නොව එය නැගී සිටිය හැකි මහා ලෝක බලවතෙකු බවට පත් කළහ බටහිර ජාතිකයන්. ඔවුන් සියලු දෙනාම නූතන චීන ඉතිහාසයේ ප්‍රධාන භූමිකාවක් ඉටු කරනු ඇති අතර, *ඔවුන්ගෙන් වැඩි දෙනෙකුට* විවිධ දේශපාලනඥයන් සමඟ නායකත්ව භූමිකාව අවශ්‍ය විය. චියැංට KMT හි ප්‍රධානියා ලෙස හෝ ඔහුගේ ප්‍රධානියා ලෙස ඔහුගේ තනතුර තබා ගැනීමට නම් වේගයෙන් ක්‍රියා කිරීමට අවශ්‍ය විය. චියැං බොහෝ ආඥාදායකයින්ට බෙහෙවින් පොදු සංයෝගයක් තෝරා ගත්තේය, ඔහුට තර්ජනය කළ හැකි අය ඝාතනය කිරීම/අත්අඩංගුවට ගැනීම, පසුව ඔහුගේ මරණය සැලසුම් කිරීම හැර අනෙකුත් ජෙනරාල්වරුන්ට කාර්යබහුල වීමට යමක් ලබා දීම සඳහා යුද සූදානම වේගවත් කළේය. සන්ගේ මරණයෙන් පසු ඔහු කළ පළමු දෙය නම්, ලියාඕ ෂොන්කායි මරා දැමීම සහ හූ හැන්මින් අත්අඩංගුවට ගැනීම, විභව ප්‍රතිවාදීන් දෙදෙනෙකු ඉවත් කිරීමයි. මීළඟට, චියැං &quot;කැන්ටන් කුමන්ත්‍රණය&quot; (ෂොංෂාන් සිද්ධිය ලෙසද හැඳින්වේ), එහිදී ඔහු වැම්පෝවා මිලිටරි ඇකඩමියේ ප්‍රධානියා ලෙස ඔහුගේ බලය භාවිතා කරමින් ඇතැම් කොමියුනිස්ට්වාදීන්ට පහර දීම, ෂෝ එන්ලායි අත්අඩංගුවට ගැනීම සහ වැන්ග් ජිංවෙයි පිටුවහල් කිරීම, නමුත් ක්‍රියාවලියේදී සෝවියට් දේශයට බල කිරීම ද සිදු කළේය. පලා යාමට උපදේශකයින්. සමීප ඇමතුම් සහ ආතතීන් නොතකා, ස්ටාලින් චියැංට ඔහුගේ පිටුබලය දිගටම කරගෙන යාමට තීරණය කළ අතර CCP දිගු කලක් නොවුවද KMT හි ධමනියක් ලෙස රැඳී සිටියේය. කොමියුනිස්ට්වාදීන් කෙරෙහි තමාට පාලනය ඇති බව සහතික කිරීමෙන් පසුව, චියැංට සෙසු හමුදා ජෙනරාල්වරුන් සමඟ කටයුතු කිරීමට සිදු විය. ඔවුන් කොමියුනිස්ට්වාදීන් නොවූ අතර චියැං වෙනුවට කවුරුන් ආදේශ කළ යුතුද යන්න පිළිබඳව ඔවුන් සියල්ලන්ම එකමුතු නොවූ නමුත්, චියෑං ඉවත් කළ යුතු බව බොහෝ දෙනා ඒත්තු ගැන්වූ අතර, ජපන් ආක්‍රමණ වඩ වඩාත් සටන්කාමී වීමත් සමඟම එය ඉක්මනින් පහව යනු ඇත. ජෙනරාල්වරුන් ඝාතනය කිරීම සඳහා, චියැං මූලික වශයෙන් සූදුවක් ගත්තේය; ඔහු 1926 දී උතුරු ගවේෂණය දියත් කරනු ඇත, ඊට පෙර වසරේ සෝවියට් උපදේශකයින්ගේ උපදෙස් වලට පටහැනිව. NE KMT සඳහා බොහෝ ආකාරවලින් විස්මිත සාර්ථකත්වයක් වූ බව අද අපි දනිමු, නමුත් අවසානයේ එය අඩු විය. එහෙත් එම ව්‍යාපාරය සාර්ථක වන බවට සහතිකයක් එකල තිබුණේ නැත. වාසනාවකට මෙන්, චියැංගේ වාසනාවකට මෙන්, KMT හමුදාව තවත් උතුරට ගමන් කරන විට, ඇතැම් යුධ නායකයින්ට ඔවුන්ගේ නායකයින්ට සැබෑ පක්ෂපාතීත්වයක් නොතිබූ බව පෙනී ගිය අතර, ඔහු &quot;රිදී උණ්ඩ&quot; (අල්ලස්) ලෙස හැඳින්වූ දේ භාවිතා කිරීමට චියංගේ කැමැත්තෙන් අදහස් කළේ බොහෝ යුධ නායකයින් ඉතා ඉක්මනින් බිඳ වැටුණු බවයි. ; සමහරු අනාගතයේදී විශ්වාසවන්ත මිතුරන් බව ඔප්පු කළහ (ටෑං ෂෙන්ෂි). නමුත් 1928 වන විට චියැං KMT හි අවිවාදිත නායකයා වූයේ සාර්ථක යුද්ධයක එකතුවක් හේතුවෙන් ඔහුගේ නායකත්වය ශක්තිමත් කිරීම සහ ඔහු විභව ප්‍රතිවාදීන් ඝාතනය කිරීම හෝ පිටුවහල් කිරීම හේතුවෙනි.