Usually it was the strategic situation. In the situations you are describing, the Japanese were typically in a hopeless situation, cut off from supply, reinforcement, air or naval support,  and up against a better equipped enemy with vastly superior numbers. Another less important contributing factor was the far too slow adjustment to the increased firepower American units carried in late 42 onward when compared to the American units they fought in 41-early 42, leading to tactically erroneous assaults being made. I also think the statement, "Iwo Jima was the only battle that had more U.S. casualties than Japanese" must have some missing qualifier, as in that form it is untrue, but certainly representative of the island invasions in the later stages of the war.
සාමාන්යයෙන් එය උපායමාර්ගික තත්ත්වය විය. ඔබ විස්තර කරන තත්වයන් තුළ, ජපන් ජාතිකයින් සාමාන්‍යයෙන් බලාපොරොත්තු රහිත තත්වයක සිටි අතර, සැපයුමෙන්, ශක්තිමත් කිරීමෙන්, ගුවන් හෝ නාවික සහායෙන් කපා හැර, සහ විශාල වශයෙන් ඉහළ සංඛ්‍යාවක් සහිත වඩා හොඳ සන්නද්ධ සතුරෙකුට එරෙහිව නැගී සිටියහ. තවත් අඩු වැදගත් දායක සාධකයක් වූයේ, 41-42 මුල් කාලයේ ඔවුන් සටන් කළ ඇමරිකානු ඒකක හා සසඳන විට, 42 අගභාගයේදී ගෙන යන ලද ගිනි බලය ඇමරිකානු ඒකකවලට ඉතා සෙමින් ගැලපීම, උපක්‍රමශීලීව වැරදි ප්‍රහාර එල්ල කිරීමට හේතු විය. &quot;ජපන් ජාතිකයින්ට වඩා එක්සත් ජනපදයට වැඩි හානියක් සිදු වූ එකම සටන අයිවෝ ජිමා&quot; යන ප්‍රකාශයේ යම් අතුරුදහන් වූ සුදුසුකම් තිබිය යුතුය, එම ස්වරූපයෙන් එය අසත්‍යයක් වන නමුත් නිසැකවම යුද්ධයේ පසු අවධියේ දූපත් ආක්‍රමණ නියෝජනය කරයි.