In May 1940, the acting director of the Division of Plans and Policies, U.S. Marine Corps, issued a memo asking for ideas about the employment of parachute troops. The training of groups of Marines to become paratroopers began in October 1940, and continued at a snail's pace; the 1st Parachute Battalion took nearly a year and a half to constitute its three companies, and was only at 60 percent of its TO & E strength by March 1942. The 2nd Parachute Battalion was formed (as the 2nd Parachute Company, later redesigned Company A, 2nd Parachute Battalion) on March 22, 1941, and the 3rd Battalion on September 16, 1942; the 3rd Battalion reached full strength far quicker than the other two due to improved training, being fully constituted within four months, by the end of December 1942. The three battalions were eventually organized into the 1st Marine Parachute Regiment. The "Paramarines" never actually dropped into combat, (as the Marine Corps lacked the number of transport aircraft needed to do so) but fought as ground troops in operations conducted in 1942 and 1943 at Gavutu, (August 1942) Tanambogo, (Augustt 1942) Guadalcanal, (September 1942) Choiseul, (October 1943) and Bougainville (November 1943) Four parachute operations were planned, but never executed;

 * Capturing Villa airfield on Kolombangara Island, planned for July 1943; the island was cut off via naval means and the Japanese evacuated it in September and October 1943 

 * Capturing Kahili and Kara airfields on Bougainville, planned for September 1943

 * Capturing the town of Kavieng on the island of New Britain, planned for April 1944

 * Capturing the Japanese seaplane base at Rekata Bay, Santa Isabel island; (in the Solomon Islands) the island was cut off and the Japanese evacuated the base in September 1943

It was eventually decided that Marine special units were not worth the upkeep cost; the Paramarines were disbanded on December 30, 1943, and the other Marine special operations unit, the Marine Raiders, also ceased to exist on February 29, 1944.

Sources:

*U.S. Airborne Units in the Pacific Theater 1942–45*, by Gordon L. Rottman

[*Silk Chutes and Hard Fighting: U.S. Marine Corps Parachute Units in WWII*](_URL_0_), by Lieutenant Colonel Jon. T. Hoffman, U.S. Marine Corps Reserve
1940 මැයි මාසයේදී, සැලසුම් සහ ප්‍රතිපත්ති අංශයේ වැඩබලන අධ්‍යක්ෂ, එක්සත් ජනපද මැරීන් බළකාය, පැරෂුට් භටයින්ගේ රැකියා පිළිබඳ අදහස් ඉල්ලා සංදේශයක් නිකුත් කළේය. පැරෂුට් භටයින් බවට පත්වීම සඳහා මැරීන් භට කණ්ඩායම් පුහුණු කිරීම 1940 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී ආරම්භ වූ අතර ගොළුබෙල්ලෙකුගේ වේගයකින් දිගටම පැවතුනි. 1 වන පැරෂුට් බලඇණිය එහි සමාගම් තුන පිහිටුවීමට වසර එකහමාරකට ආසන්න කාලයක් ගත වූ අතර, 1942 මාර්තු වන විට එහි TO &amp; E ශක්තියෙන් සියයට 60 ක් පමණක් විය. 2 වන පැරෂුට් බලඇණිය පිහිටුවන ලදී (2 වන පැරෂුට් සමාගම ලෙස, පසුව ප්‍රතිනිර්මාණය කරන ලද සමාගම A , 2 වන පැරෂුට් බලඇණිය) 1941 මාර්තු 22 වන දින සහ 3 වන බලඇණිය 1942 සැප්තැම්බර් 16 දින; 1942 දෙසැම්බර් මස අවසන් වන විට මාස හතරක් ඇතුළත සම්පූර්ණයෙන් පිහිටුවන ලද, වැඩිදියුණු කළ පුහුණුව හේතුවෙන් 3 වැනි බලඇණිය අනෙක් දෙකට වඩා ඉතා ඉක්මනින් සම්පූර්ණ ශක්තියට ළඟා විය. අවසානයේ බලඇණි තුන 1 වන මැරීන් පැරෂුට් රෙජිමේන්තුවට සංවිධානය කරන ලදී. &quot;පැරාමරීන්&quot; ඇත්ත වශයෙන්ම කිසි විටෙක සටනට නොවැටුණි, (මැරීන් බළකායට එසේ කිරීමට අවශ්‍ය ප්‍රවාහන ගුවන් යානා සංඛ්‍යාව නොතිබූ බැවින්) නමුත් 1942 සහ 1943 දී ගවුටු, (අගෝස්තු 1942) ටනම්බෝගෝ, (අගෝස්තු 1942) හි සිදු කරන ලද මෙහෙයුම් වලදී ගොඩබිම් භටයන් ලෙස සටන් කළහ. ) Guadalcanal, (September 1942) Choiseul, (October 1943) සහ Bougainville (November 1943) පැරෂුට් මෙහෙයුම් හතරක් සැලසුම් කරන ලද නමුත් කිසි විටෙකත් ක්‍රියාත්මක නොකළේය; * 1943 ජූලි සඳහා සැලසුම් කරන ලද කොලඹන්ගර දූපතේ විලා ගුවන් තොටුපළ අල්ලා ගැනීම; මෙම දූපත නාවික හමුදා මාර්ගයෙන් කපා දැමූ අතර ජපන් ජාතිකයින් 1943 සැප්තැම්බර් සහ ඔක්තෝබර් මාසවලදී එය ඉවත් කරන ලදී * 1943 සැප්තැම්බර් සඳහා සැලසුම් කරන ලද Bougainville හි Kahili සහ Kara ගුවන් තොටුපළ අල්ලා ගැනීම * 1944 අප්‍රේල් සඳහා සැලසුම් කරන ලද නව බ්‍රිතාන්‍ය දූපතේ Kavieng නගරය අල්ලා ගැනීම * අල්ලා ගැනීම සැන්ටා ඉසබෙල් දූපතේ රෙකාටා බොක්කෙහි ජපන් මුහුදු ගුවන් යානා කඳවුර; (සොලමන් දූපත් වල) දූපත කපා දැමූ අතර ජපන් ජාතිකයින් 1943 සැප්තැම්බර් මාසයේදී කඳවුර ඉවත් කරන ලදී, අවසානයේදී නාවික විශේෂ ඒකක නඩත්තු කිරීමේ පිරිවැයට වටින්නේ නැති බව තීරණය විය. පැරාමරීන් භටයින් 1943 දෙසැම්බර් 30 දින විසුරුවා හරින ලද අතර අනෙකුත් නාවික විශේෂ මෙහෙයුම් ඒකකය වන මැරීන් රයිඩර්ස් ද 1944 පෙබරවාරි 29 දින නතර විය. මූලාශ්‍ර: *1942-45 පැසිෆික් රඟහලේ එක්සත් ජනපද ගුවන් ඒකක*, ගෝර්ඩන් එල් විසිනි Rottman [*Silk Chutes සහ Hard Fighting: US Marine Corps Parachute Units in WWII*](_URL_0_), ලුතිනන් කර්නල් ජෝන් විසිනි. T. Hoffman, US Marine Corps රක්ෂිතය