To add to what the others have said, those accusers who had suffered from the conflict with neighbouring Indians had had their lives upended. Those who were orphaned were now living with relatives or friends of their late parents, and those whose families had been displaced lost whatever livelihoods they had previously worked. Their prospects, both for marriage and the rest of their life, were greatly diminished. They could provide little in the way of a dowry, a vital part of arranging a beneficial marriage, and their newfound benefactors (if they had them) had other priorities than their new wards. It is perfectly understandable to look at their situation from their perspective, and feel resentment and anger towards the events that had led to their diminished position; this was the problem. They had been taught that feeling this way made them perfect recruits for the Devil’s cause. He could use their resentment to slip through their defences of faith and use them to further his diabolic aims. 

Richard Godbeer suggests that while these first accusers may have genuinely believed that they were the victims of the Devil, their ‘possession’ gave them a legitimate method of expressing their grievances in a society that disapproved of such self-pity. It’s hard for a modern perspective to understand how firmly held beliefs in magic and the Devil were. In other trials, some individuals willingly handed themselves over for the crimes they believed they had committed. Alexander Sussums of Long Melford, Essex had volunteered to be searched by a witch finder during the East-Anglian panic, out of a genuine belief that he had been a witch for over a decade and a half. Through his guilt and negativity, combined with a genuine belief in the power of the Devil and his mother’s reputation for witchcraft, Sussums convinced himself that he too was a witch. Such was his conviction that he actively sought out the man who could, and did, order his arrest and trial for capital crimes (although he was eventually pardoned). Of course, with a society as deeply strained as 17th century New England, there were definitely accusations driven by more mundane motivations, but it is very likely that at least some of the young women who declared their possession did so out of a genuine belief that they were the victims of the Devil.

* Anderson, Virginia Dejohn, 'New England in the Seventeenth Century', in Canny, Nicholas (ed.) *The Oxford History of the British Empire: Volume I: The Origins of Empire*
* Godbeer, Richard, ‘Witchcraft in British America’, in Levack, Brian (ed.) *The Oxford Handbook of Witchcraft in Early Modern Europe and Colonial America*
* Hansen, Chadwick, ‘Andover Witches and the Causes of the Salem Witchcraft Trials’, in Levack, Brian (ed.) *The Oxford Handbook of Witchcraft in Early Modern Europe and Colonial America*
* Le Beau, Bryan F., *The Story of the Salem Witch Trials*
* Levack, Brian, ‘State-Building and Witch-Hunting’, in Oldridge, Darren (ed.), *The Witchcraft Reader*

අනෙක් අය පැවසූ දේට එකතු කිරීම සඳහා, අසල්වැසි ඉන්දියානුවන් සමඟ ගැටුමෙන් පීඩා විඳි එම චෝදනාකරුවන්ගේ ජීවිත උඩු යටිකුරු වී ඇත. අනාථ වූවන් මේ වන විට තම නැසීගිය දෙමාපියන්ගේ ඥාතීන් හෝ මිතුරන් සමඟ ජීවත් වන අතර, අවතැන් වූ පවුල්වලට ඔවුන් කලින් රැකියාව කළ ජීවනෝපාය මාර්ගයන් අහිමි විය. විවාහය සහ ඔවුන්ගේ ජීවිතයේ ඉතිරි කාලය යන දෙකම ඔවුන්ගේ අපේක්ෂාවන් බෙහෙවින් අඩු විය. ප්‍රයෝජනවත් විවාහයක් සංවිධානය කිරීමේ වැදගත් අංගයක් වන දෑවැද්දක් ලෙස ඔවුන්ට සැපයිය නොහැකි වූ අතර, ඔවුන්ගේ නව ප්‍රතිලාභීන්ට (ඔවුන් සිටියේ නම්) ඔවුන්ගේ නව වාට්ටුවලට වඩා වෙනත් ප්‍රමුඛතා තිබුණි. ඔවුන්ගේ දෘෂ්ටිකෝණයෙන් ඔවුන්ගේ තත්වය දෙස බැලීම සම්පූර්ණයෙන්ම තේරුම් ගත හැකි අතර, ඔවුන්ගේ තත්වය පිරිහීමට තුඩු දුන් සිදුවීම් කෙරෙහි අමනාපයක් සහ කෝපයක් දැනේ; මෙම ගැටලුව විය. මේ ආකාරයෙන් දැනීම යක්ෂයාගේ අරමුණ සඳහා පරිපූර්ණ බඳවා ගැනීම් කළ බව ඔවුන්ට උගන්වා තිබුණි. ඔවුන්ගේ අමනාපය ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ලේ ආරක්‍ෂාව හරහා ලිස්සා යාමට සහ ඔහුගේ දූෂිත අරමුණු ඉදිරියට ගෙන යාමට ඒවා භාවිතා කිරීමට ඔහුට හැකිය. රිචඩ් ගොඩ්බීර් යෝජනා කරන්නේ මෙම පළමු චූදිතයන් තමන් යක්ෂයාගේ ගොදුරු බවට සැබෑ ලෙසම විශ්වාස කළත්, ඔවුන්ගේ &#39;අල්ලා ගැනීම&#39; එවැනි ආත්ම අනුකම්පාව අනුමත නොකරන සමාජයක ඔවුන්ගේ දුක්ගැනවිලි ප්‍රකාශ කිරීමට නීත්‍යානුකූල ක්‍රමයක් ලබා දුන් බවයි. මැජික් සහ යක්ෂයා පිළිබඳ විශ්වාසයන් කෙතරම් ස්ථිරව පැවතියේද යන්න තේරුම් ගැනීම නවීන ඉදිරිදර්ශනයකට අපහසුය. වෙනත් නඩු විභාගවලදී, සමහර පුද්ගලයන් තමන් කළ බවට විශ්වාස කළ අපරාධ සඳහා කැමැත්තෙන්ම භාර දුන්හ. එසෙක්ස් හි ලෝන්ග් මෙල්ෆෝර්ඩ් හි ඇලෙක්සැන්ඩර් සුසුම්ස් නැගෙනහිර-ඇංග්ලියන් භීතිය අතරතුර මායාකාරියක් විසින් සෙවීමට ස්වේච්ඡාවෙන් ඉදිරිපත් වී ඇත, ඔහු දශක එකහමාරකට වැඩි කාලයක් මායාකාරියක් වූ බවට සැබෑ විශ්වාසයක් ඇත. යක්ෂයාගේ බලය පිළිබඳ සැබෑ විශ්වාසය සහ මායා කර්මය සඳහා ඔහුගේ මවගේ කීර්තිය සමඟින් ඔහුගේ වරදකාරිත්වය සහ නිෂේධාත්මක බව තුළින්, සුසුම්ස් තමාද මායාකාරියක් බව ඒත්තු ගැන්වීය. ඔහුගේ විශ්වාසය කෙබඳුද යත්, මරණීය අපරාධ සම්බන්ධයෙන් ඔහුව අත්අඩංගුවට ගෙන නඩු විභාගයට නියෝග කළ හැකි සහ කළ හැකි පුද්ගලයා ඔහු ක්‍රියාශීලීව සෙවීය (අවසානයේ ඔහුට සමාව ලැබුණද). ඇත්ත වශයෙන්ම, 17 වන සියවසේ නව එංගලන්තය තරම් ගැඹුරින් පීඩාවට පත් වූ සමාජයක් සමඟ, වඩාත් ලෞකික අභිප්‍රේරණ මගින් නිසැකවම චෝදනා එල්ල විය, නමුත් අඩුම තරමින් තම සන්තකය ප්‍රකාශ කළ සමහර තරුණියන් එසේ කළේ සැබෑ විශ්වාසයකින් විය හැකිය. ඔවුන් යක්ෂයාගේ ගොදුරු බවට පත් විය. * Anderson, Virginia Dejohn, &#39;New England in the Seventh Century&#39;, Canny, Nicholas (ed.) *The Oxford History of the British Empire: Volume I: The Origins of Empire* * Godbeer, Richard, &#39;Witchcraft in British America &#39;, Levack, Brian (ed.) *The Oxford Handbook of Witchcraft in Early Modern Europe and Colonial America* * Hansen, Chadwick, &#39;Andover Witches and the Causes of the Salem Witchcraft Trials&#39;, Levack, Brian (ed.) *මුල් නූතන යුරෝපයේ සහ යටත් විජිත ඇමරිකාවේ ඔක්ස්ෆර්ඩ් මායා කර්ම අත්පොත* * Le Beau, Bryan F., *The Story of the Salem Witch Trials* * Levack, Brian, &#39;State-building and Witch-Hunting&#39;, Oldridge, Darren හි (ed.), *The Witchcraft Reader*
