It's a somewhat tricky question, actually.

From the point of view of the infalling particle, time doesn't slow down at all as it approaches the horizon; in fact, it doesn't feel anything special at the horizon at all, and it continues to fall in as normal.

To the outside, however, it's true that infalling matter appears to accrue on the surface of the black hole, and this is fine: the exterior gravitational field of a black hole of mass M is the same as that of a black hole with mass m1 surrounded by a shell of mass M-m1 on the horizon. As far as we're concerned, it doesn't matter if the matter falls in through the horizon or asymptotically reaches it because you'll get the same gravitational field either way.
ඇත්ත වශයෙන්ම එය තරමක් උපක්‍රමශීලී ප්‍රශ්නයකි. පතිත වන අංශුවේ දෘෂ්ටි කෝණයෙන්, ක්ෂිතිජයට ළඟා වන විට කාලය කිසිසේත් මන්දගාමී නොවේ; ඇත්ත වශයෙන්ම, එය ක්ෂිතිජයේ විශේෂ කිසිවක් දැනෙන්නේ නැත, එය සාමාන්‍ය පරිදි දිගටම වැටේ. පිටතින්, කෙසේ වෙතත්, කළු කුහරයේ මතුපිටට පතිත වන ද්‍රව්‍ය එකතු වන බව සත්‍යයක් වන අතර මෙය හොඳයි: M ස්කන්ධ කළු කුහරයක බාහිර ගුරුත්වාකර්ෂණ ක්ෂේත්‍රය m1 ස්කන්ධය සහිත කළු කුහරයකට සමාන වේ. ක්ෂිතිජයේ M-m1 ස්කන්ධ කවචයකින් වටවී ඇත. අප සැලකිලිමත් වන පරිදි, පදාර්ථය ක්ෂිතිජය හරහා වැටුණත් කමක් නැත, නැතහොත් අසමමිතිකව එය වෙත ළඟා වන්නේ ඔබට එකම ගුරුත්වාකර්ෂණ ක්ෂේත්‍රය ලැබෙන බැවිනි.