TL:DR Yes, absolutely.  At least in aristocratic memory.

Who is Jeremy Corbin?

First of all, the Gracchi were one step in a line of "trouble-making" tribunes.  Lily Ross-Taylor wrote an important article "The Forerunners of the Gracchi," in *JRS* 52 (1962) if you can get it.  She challenged the traditional narrative that the Tribunes had been subverted by the Senate and shows there were basically always Tribunes who used the powers of the Tribune to subvert Senatorial control.  So they weren't all that strange; and about a generation later you get M. Livius Drusus, who was REALLY radical (and perhaps a direct consequence of the Gracchi's activities, but more on that later).

All the sources report that Tiberius was concerned about the gr owing urban poor and the collection of land among a few very wealthy land holders.  Rosenstein at OSU (*Rome at War* I think is the title of the book) has fairly recently (10 years ago?) challenged this narrative - his argument is that there was no dearth of small farmers; they just didn't want to enlist in the army anymore, but since the question is about the Gracchi's influence, let's stick to the narrative the Romans told themselves.  The aristocrats were gathering up huge tracks of land owned by the state meant to be rented in amounts no larger than 500 jugera/citizen (don't ask me to translate that into acres- I am not up to math at the moment and I have no idea anyway).  According to Plutarch, Ti.'s plan was to seize public land illegally held and redistribute that land to the urban poor.  The poor would have land, the state would have soldiers, and everything would be great.

This required a survey though, to find out who held too much land and to redistribute it in the appropriate amounts to the right people.  To this end Ti. passed a law to form a commission of three to conduct the survey etc. after some politicking, but the Senate refused to fund the commission.  At this point Attalus, king of Pergamon, died and willed his state and fortune to Rome.  Ti. proposed a law to use this money to fund the commission, and after more politicking, got himself lynched by a mob of angry senators.  However, the land commission went ahead with a new commissioner.

Gaius, Ti.'s little brother, was a member of the land comcimission, and in adjudicating the redistribution of land managed accidentally to redistribute land that was not Roman public land, but both properly held private land and land belonging to the Allies (this is from Appian, *BC* 1).  The Allies, not being Roman citizens, could not represent themselves in court, and got Scipio Aemilianus to represent them,  But he died under mysterious circumstances in 129 BCE.  Gaius also ended up getting himself assassinated for politicking shenanigans.

The land problem was left open for about 30 years after C.'s death.  Rome's relationship with the Allies turned increasingly sour.  in 91 the Tribune M. Livius Drusus tried to pass a law granting the Allies citizenship, and ended up stabbed to death on his front porch.  The Allies snapped and fought a very nasty war against Rome which Rome very nearly lost, and only ended when Rome extended (or imposed - the question is still up for debate) the citizenship to (or on) the Allies.  That war left Sulla in command of an army, as Consul elect, and directly set up his conflict with Marius for the Pontus command, which in turn led to Sulla's dictatorship and set the pattern for Roman politics until Augustus.

So, yeah, the Gracchi influenced Roman politics.  They were not original in using their position to mess with the Senate, but they took it further and forced the Senate further than anyone else, and demonstrated the power the people had to oppose the Senate when organized properly.  This proto-communist stuff I'm not so sure about; they didn't seem, to my eyes at least, to have an ideological commitment to social equality, but instead sought to address specific problems (lack of solders, urban poor) and, according to their enemies, use those that benefited from these reforms to further their own careers.

This is the story that all the surviving sources give us, from Cicero to Cassius Dio.  Much of this has or is being questioned by modern scholars.  [EDIT: a sentence dropped out before my coffee this morning: You don't have to believe the revisionists.] Not everyone believes Rosenstein, for instance.  But as far as what Romans themselves thought, yes, the Gracchi did have significant influence on the course of Roman history.
TL:DR ඔව්, නියත වශයෙන්ම. අවම වශයෙන් වංශාධිපති මතකයේ. ජෙරමි කෝබින් යනු කවුද? පළමුවෙන්ම, ග්‍රැචි යනු &quot;කරදර ඇති කරන&quot; ට්‍රිබියුන් පෙළක එක් පියවරකි. Lily Ross-Taylor ඔබට එය ලබා ගත හැකි නම්, *JRS* 52 (1962) හි &quot;The Forerunners of the Gracchi&quot; යන වැදගත් ලිපියක් ලිවීය. ඇය ට්‍රිබියුන් සෙනෙට් සභාව විසින් යටපත් කර ඇති බවට සාම්ප්‍රදායික ආඛ්‍යානයට අභියෝග කළ අතර සෙනෙට් සභික පාලනය යටපත් කිරීමට ට්‍රිබියුන් හි බලතල භාවිතා කළ ට්‍රිබියුන් මූලික වශයෙන් සෑම විටම සිටි බව පෙන්නුම් කරයි. එබැවින් ඔවුන් සියල්ලන්ම අමුතු දෙයක් නොවීය; සහ පරම්පරාවකට පමණ පසුව ඔබට M. Livius Drusus ලැබෙනු ඇත, ඔහු සැබවින්ම රැඩිකල් විය (සමහර විට Gracchi ගේ ක්‍රියාකාරකම්වල සෘජු ප්‍රතිවිපාකයක් විය හැකිය, නමුත් පසුව ඒ ගැන වැඩි විස්තර). සියලුම මූලාශ්‍ර වාර්තා කරන්නේ ටයිබීරියස් නාගරික දිළිඳුන් සහ ඉතා ධනවත් ඉඩම් හිමියන් කිහිප දෙනෙකු අතර ඉඩම් එකතු කිරීම ගැන සැලකිලිමත් වූ බවයි. OSU හි Rosenstein (*Rome at War* පොතේ මාතෘකාව යැයි මම සිතමි) ඉතා මෑතක දී (වසර 10 කට පෙර?) මෙම ආඛ්‍යානය අභියෝගයට ලක් කර ඇත - ඔහුගේ තර්කය වන්නේ කුඩා ගොවීන්ගේ හිඟයක් නොතිබූ බවයි; ඔවුන්ට තවදුරටත් හමුදාවට බැඳීමට අවශ්‍ය නොවීය, නමුත් ප්‍රශ්නය ග්‍රැචිගේ බලපෑම පිළිබඳ බැවින්, රෝමවරුන් තමන්ටම පැවසූ ආඛ්‍යානයට ඇලී සිටිමු. ප්‍රභූවරු ජුගේරා/පුරවැසියන් 500කට නොවැඩි ප්‍රමාණයකින් කුලියට දීමට නියමිතව තිබූ රජයට අයත් විශාල ඉඩම් ප්‍රමාණයක් රැස් කරමින් සිටියහ (එය අක්කරවලට පරිවර්තනය කිරීමට මගෙන් ඉල්ලා නොසිටින්න- මම මේ මොහොතේ ගණිතයට සුදුසු නැත. කෙසේ හෝ අදහසක් නැත). ප්ලූටාර්ක්ට අනුව, Ti. ගේ සැලැස්ම වූයේ නීතිවිරෝධී ලෙස රඳවාගෙන සිටි පොදු ඉඩම් අත්පත් කර ගෙන එම ඉඩම නාගරික දුප්පතුන්ට නැවත බෙදා හැරීමයි. දුප්පතුන්ට ඉඩම් ලැබෙනු ඇත, රජයට සොල්දාදුවන් සිටිනු ඇත, සියල්ල විශිෂ්ට වනු ඇත. මේ සඳහා සමීක්ෂණයක් අවශ්‍ය වුවද, ඕනෑවට වඩා ඉඩම් අල්ලාගෙන සිටින්නේ කවුරුන්ද යන්න සොයා බැලීමට සහ එය සුදුසු පුද්ගලයින්ට සුදුසු ප්‍රමාණයට නැවත බෙදා හැරීමටය. මේ සඳහා ටී. යම් දේශපාලනයක් කිරීමෙන් පසු සමීක්ෂණය ආදිය පැවැත්වීම සඳහා තිදෙනෙකුගෙන් යුත් කොමිසමක් පිහිටුවීමට නීතියක් සම්මත කළ නමුත් සෙනෙට් සභාව කොමිසමට අරමුදල් සැපයීම ප්‍රතික්ෂේප කළේය. මෙම අවස්ථාවේදී පර්ගමන්හි රජු වූ ඇටලස් මිය ගොස් ඔහුගේ රාජ්‍යය සහ වාසනාව රෝමයට ලබා දුන්නේය. Ti. කොමිසමට අරමුදල් සැපයීම සඳහා මෙම මුදල් භාවිතා කිරීමට නීතියක් යෝජනා කළ අතර, තවත් දේශපාලනය කිරීමෙන් පසුව, කෝපාවිෂ්ට සෙනෙට් සභිකයින් පිරිසක් විසින් මරා දමන ලදී. කෙසේ වෙතත් ඉඩම් කොමිෂන් සභාව නව කොමසාරිස්වරයකු සමඟ ඉදිරියට ගියේය. Ti. ගේ කුඩා සොහොයුරා වන Gaius, ඉඩම් කොමිසමේ සාමාජිකයෙකු වූ අතර, ඉඩම් නැවත බෙදාහැරීම විනිශ්චය කිරීමේදී අහම්බෙන් රෝමානු පොදු ඉඩමක් නොවන, නමුත් නිසි පරිදි පුද්ගලික ඉඩම් සහ මිත්‍ර පාක්ෂිකයින්ට අයත් ඉඩම් නැවත බෙදා හැරීමට සමත් විය (මෙය Appian වෙතින් වේ, *BC* 1). මිත්‍ර පාක්ෂිකයින්ට, රෝම පුරවැසියන් නොවීම, අධිකරණයේ පෙනී සිටීමට නොහැකි වූ අතර, ඔවුන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමට Scipio Aemilianus ලවා, නමුත් ඔහු අභිරහස් තත්වයන් යටතේ ක්‍රි.පූ. 129 දී මිය ගියේය. ගයිස් ද අන්තවාදී දේශපාලනය කිරීම නිසා ඝාතනයට ලක් විය. සී ගේ මරණයෙන් පසු වසර 30 ක පමණ කාලයක් ඉඩම් ප්‍රශ්නය විවෘත විය. මිත්‍ර පාක්ෂිකයින් සමඟ රෝමයේ සබඳතාව එන්න එන්නම නරක අතට හැරුණා. 91 දී Tribune M. Livius Drusus මිත්‍ර පාක්ෂිකයින්ට පුරවැසිභාවය ලබා දීම සඳහා නීතියක් සම්මත කිරීමට උත්සාහ කළ අතර, අවසානයේ ඔහුගේ ඉදිරිපස ආලින්දයේදී පිහියෙන් ඇන මරා දමන ලදී. මිත්‍ර පාක්ෂිකයෝ රෝමයට එරෙහිව ඉතා නපුරු යුද්ධයක් දියත් කළ අතර එය රෝමයට බොහෝ දුරට අහිමි වූ අතර එය අවසන් වූයේ රෝමය මිත්‍ර පාක්ෂිකයින්ට (හෝ මත) පුරවැසිභාවය දීර්ඝ කළ (හෝ පැනවූ - ප්‍රශ්නය තවමත් විවාදයට භාජනය වූ විට) පමණි. එම යුද්ධය, කොන්සල් තෝරා පත් කර ගත් පරිදි, සුල්ලාව හමුදාවකට අණ දුන් අතර, පොන්ටස් ආඥාව සඳහා මාරියස් සමඟ ඔහුගේ ගැටුම සෘජුවම පිහිටුවා ගත් අතර, එය සුල්ලාගේ ආඥාදායකත්වයට තුඩු දුන් අතර ඔගස්ටස් දක්වා රෝම දේශපාලනයේ රටාව සකස් කළේය. ඉතින්, ඔව්, ග්‍රැචි රෝම දේශපාලනයට බලපෑවා. ඔවුන් සෙනෙට් සභාව සමඟ අවුල් කිරීමට තම තනතුර භාවිතා කිරීමට මුල් නොවූ නමුත් ඔවුන් එය තවත් ඉදිරියට ගෙන ගොස් අන් සියල්ලන්ට වඩා සෙනෙට් සභාවට බල කළ අතර නිසි ලෙස සංවිධානය වූ විට සෙනෙට් සභාවට විරුද්ධ වීමට ජනතාවට ඇති බලය පෙන්නුම් කළහ. මෙම මූල-කොමියුනිස්ට් දේවල් ගැන මට එතරම් විශ්වාසයක් නැත; ඔවුන් අවම වශයෙන් සමාජ සමානාත්මතාවය සඳහා දෘෂ්ඨිවාදී කැපවීමක් ඇති බවක් මගේ ඇසට පෙනුනේ නැත, නමුත් ඒ වෙනුවට විශේෂිත ගැටළු විසඳීමට උත්සාහ කළහ (සොල්දාදුවන් නොමැතිකම, නාගරික දුප්පත්) සහ ඔවුන්ගේ සතුරන්ට අනුව, මෙම ප්‍රතිසංස්කරණවලින් ප්‍රතිලාභ ලැබූ ඒවා භාවිතා කළහ තමන්ගේ වෘත්තීය ඉදිරියට ගෙන යාමට. සිසෙරෝ සිට කැසියස් ඩියෝ දක්වා ඉතිරිව ඇති සියලුම මූලාශ්‍ර අපට ලබා දෙන කතාව මෙයයි. මේවායින් බොහොමයක් නූතන විද්වතුන් විසින් ප්‍රශ්න කර ඇත. [සංස්කරණය: අද උදෑසන මගේ කෝපි පානයට පෙර වාක්‍යයක් පහත වැටුණි: ඔබ සංශෝධනවාදීන් විශ්වාස කිරීමට අවශ්‍ය නැත.] නිදසුනක් වශයෙන්, සෑම කෙනෙකුම රොසෙන්ස්ටයින් විශ්වාස කරන්නේ නැත. නමුත් රෝමවරුන් සිතූ පරිදි, ඔව්, ග්‍රැචි රෝම ඉතිහාසයේ ගමන් මගට සැලකිය යුතු බලපෑමක් ඇති කළේය.