The Aztecs had a barter system with a strict court in place to judge disputes between traders. There was no 'currency' but there were widely accepted consistent values attached to specific items--in the capitol city of Tenochtitlan, it was generally stated that 20 feather cloaks was about one year's salary for a member of the common class. A necklace of fine jade stones was worth about 300 feather cloaks, and would only be available for purchase by a very rich merchant or a member of the nobility/ruling class. Cocoa beans were valuable, for what they were, and a single bean could usually be traded for smaller items, essentially functioning as coins. Another extremely common item was the obsidian blade, an extremely sharp prism of volcanic glass, about 1/2"-1" wide and a few inches long, used in the household for food preparation, among other things. They were pretty fragile but extremely easy to make, so they were cheap and generally sold in packs of 20 or so, for about 1 cocoa bean.

The largest Aztec market was in the city of Tlatelolco. About 20,000 people visited every weekday, and about 50,000 people visited on the weekend or 'market day' (the Aztecs had a 5-day week, with every 5th day being the weekend/market day; it kind of amazes me that even the Aztecs went shopping/to the "mall" on the weekends). When the conquistadors were shown this market, they were amazed, and shocked by the variance of items that one could purchase. You could even get ice cream--snow was run down from the mountains by special runners, and then mixed with vanilla, honey, cocoa, nectar, fruit, and so on.

Anyway, this market had a very strict set of courts in place, and the courts constantly heard cases between buyers and sellers all day. The dispute was usually over the quality of the goods that had been bartered, but sometimes the hearings were for cases of fraud or "cutting" of merchandise. There were tons of ways to make bad merchandise look good, or to undersell one another, but if you were caught doing so, you were basically fucked and could even receive the death sentence, depending on the extent of your crimes (for reference, some other crimes that got the death sentence: getting drunk before age 50, adultery). The harsh punishments for fraud, sharp market officers and inspectors, and strict court system kept people fairly honest in a society without official currency. 
ඇස්ටෙක්වරුන්ට වෙළඳුන් අතර ආරවුල් විනිශ්චය කිරීම සඳහා දැඩි අධිකරණයක් සහිත භාණ්ඩ හුවමාරු ක්‍රමයක් තිබුණි. &#39;මුදල්&#39; කිසිවක් නොතිබුණත්, විශේෂිත අයිතම සඳහා පුළුල් ලෙස පිළිගත් ස්ථාවර අගයන් සම්බන්ධ විය - ටෙනොච්ටිට්ලාන් අගනුවර, සාමාන්‍යයෙන් ප්‍රකාශ කළේ පිහාටු සළු 20 ක් සාමාන්‍ය පන්තියේ සාමාජිකයෙකුට වසරක වැටුපක් පමණ වන බවයි. සියුම් ජේඩ් ගල් මාලයක් පිහාටු සළු 300 ක් පමණ වටිනා වූ අතර, එය මිලදී ගැනීමට ඇත්තේ ඉතා ධනවත් වෙළෙන්දෙකුට හෝ වංශවත්/පාලක පන්තියේ සාමාජිකයෙකුට පමණි. කොකෝවා බෝංචි වටිනා ඒවා වූ අතර, එක් බෝංචි සාමාන්‍යයෙන් කුඩා අයිතම සඳහා වෙළඳාම් කළ හැකි අතර, අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම කාසි ලෙස ක්‍රියා කරයි. තවත් අතිශය සුලභ අයිතමයක් වූයේ, ගිනිකඳු වීදුරුවල අතිශය තියුණු ප්‍රිස්මයක් වන obsidian තලය, 1/2&quot;-1&quot; පමණ පළල සහ අඟල් කිහිපයක් දිග, ආහාර පිළියෙළ කිරීම සඳහා ගෘහාශ්‍රිතව භාවිතා කරන වෙනත් දේ අතර වේ. ඒවා ඉතා බිඳෙන සුළු නමුත් සෑදීමට ඉතා පහසු වූ නිසා ඒවා ලාභදායී වූ අතර සාමාන්‍යයෙන් කොකෝවා බෝංචි 1 කට පමණ 20 හෝ ඊට වැඩි ඇසුරුම්වල අලෙවි විය. විශාලතම ඇස්ටෙක් වෙළඳපොළ Tlatelolco නගරයේ විය. සෑම සතියේ දිනකම 20,000 ක් පමණ පැමිණි අතර, සති අන්තයේ හෝ &#39;වෙළඳපොල දින&#39; වලදී පුද්ගලයින් 50,000 ක් පමණ පැමිණියහ (ඇස්ටෙක්වරුන්ට දින 5 ක සතියක් තිබුණි, සෑම 5 වන දිනම සති අන්ත/වෙළඳපොල දිනය වේ; එය ඇස්ටෙක්වරුන් පවා පුදුමයට පත් කරයි. සති අන්තයේ සාප්පු සවාරි / &quot;මාල්&quot; වෙත ගියා). ජයග්‍රාහකයින්ට මෙම වෙළඳපල පෙන්වූ විට, ඔවුන් පුදුමයට පත් වූ අතර, කෙනෙකුට මිලදී ගත හැකි භාණ්ඩවල විවිධත්වය ගැන කම්පනයට පත් විය. ඔබට අයිස්ක්‍රීම් පවා ලබා ගත හැකිය - විශේෂ ධාවකයන් විසින් හිම කඳුකරයෙන් බැස, පසුව වැනිලා, මී පැණි, කොකෝවා, මල් පැණි, පලතුරු ආදිය සමඟ මිශ්‍ර කරන ලදී. කෙසේ වෙතත්, මෙම වෙළඳපොලේ ඉතා දැඩි උසාවි මාලාවක් ක්‍රියාත්මක වූ අතර, උසාවි සෑම දිනකම ගැනුම්කරුවන් සහ විකුණුම්කරුවන් අතර නිරන්තරයෙන් නඩු ඇසීය. ආරවුල සාමාන්‍යයෙන් හුවමාරු වූ භාණ්ඩවල ප්‍රමිතිය සම්බන්ධයෙන් වූ නමුත් සමහර විට නඩු විභාග වූයේ වංචා හෝ වෙළඳ භාණ්ඩ &quot;කපා දැමීම&quot; සඳහා ය. නරක වෙළඳ භාණ්ඩ හොඳ පෙනුමක් ඇති කිරීමට හෝ එකිනෙකා අඩුවෙන් විකිණීමට ක්‍රම ටොන් ගණනක් තිබුනා, නමුත් ඔබ එසේ කර අසු වුවහොත්, ඔබ මූලික වශයෙන් කෙලෙසී ඇති අතර, ඔබගේ අපරාධවල ප්‍රමාණය අනුව මරණ දණ්ඩනය පවා ලැබිය හැකිය (යොමු කිරීම සඳහා, සමහරක් මරණ දණ්ඩනයට නියම වූ වෙනත් අපරාධ: වයස අවුරුදු 50 ට පෙර බීමත්ව සිටීම, අනාචාරය). වංචාව සඳහා දැඩි දඬුවම්, තියුණු වෙළඳපල නිලධාරීන් සහ පරීක්ෂකවරුන් සහ දැඩි අධිකරණ පද්ධතිය නිල මුදල් නොමැති සමාජයක මිනිසුන් සාධාරණ ලෙස අවංකව තබා ඇත. 