The President is the head of state; the chancellor is the head of the government. The head of state refers to a largely ceremonial role -- that's the person who meets other countries' diplomats and royalty, attends non-policy-related diplomatic events, and ceremonially enacts laws by signing them (without the power to veto). The head of the government is the chancellor. They have real power to enact policy, propose laws, and control the bureaucracy and administrative state.

In the US, these are unified (the President does both roles), but most countries have separated them. In England the Queen is the head of state while the Prime Minister is the head of the government; same in Japan. In Russia they have a President and a Prime Minister, with the President as head of state.
ජනාධිපතිවරයා රාජ්‍ය නායකයා ය; චාන්සලර් රජයේ ප්‍රධානියාය. රාජ්‍ය නායකයා බොහෝ දුරට චාරිත්‍රානුකූල භූමිකාවකට යොමු කරයි -- වෙනත් රටවල රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයන් සහ රාජකීයයන් හමුවන, ප්‍රතිපත්තිමය නොවන රාජ්‍යතාන්ත්‍රික සිදුවීම්වලට සහභාගී වන සහ චාරිත්‍රානුකූලව ඒවාට අත්සන් කිරීමෙන් (නිෂේධ බලය නොමැතිව) නීති පනවන පුද්ගලයා ය. රජයේ ප්‍රධානියා චාන්සලර්වරයාය. ප්‍රතිපත්ති පැනවීමට, නීති යෝජනා කිරීමට සහ නිලධරය සහ පරිපාලන රාජ්‍යය පාලනය කිරීමට ඔවුන්ට සැබෑ බලය ඇත. එක්සත් ජනපදයේ, මේවා එක්සත් වී ඇත (ජනාධිපතිවරයා භූමිකාවන් දෙකම කරයි), නමුත් බොහෝ රටවල් ඒවා වෙන් කර ඇත. එංගලන්තයේ රැජින රාජ්‍ය නායකයා වන අතර අගමැති රජයේ ප්‍රධානියා වේ; ජපානයේ ද එසේමය. රුසියාවේ ඔවුන්ට ජනාධිපතිවරයෙක් සහ අගමැතිවරයෙක් සිටින අතර ජනාධිපතිවරයා රාජ්‍ය නායකයා වේ.