Aircraft wings create a force perpendicular to the chord of the wing, called Lift. They also create a nose down torque. Both of these change with airspeed. 
  
To keep the wings from rotating forward you can either:
  
1) apply an upward force ahead of the wings by using a small set of wings called a canard. This was the configuration of the Wright Flyer, and is more efficient, but is also difficult to design because the aircraft will tend to be dynamically unstable in pitch. 
  
2) sweep the wings/ delta configuration

3) apply a downward force behind the main plane by using an tailplane. This is less efficient because the aerodynamic force is downwards, meaning that the main plane has to lift the weight of the aircraft + the downward force from the tailplane. However, this is inherently dynamically stable. 
  
Most aircraft are of the latter design; modern airliners reduce the inefficiency, which ultimately equates to higher fuel burn, by pumping fuel into the tail so that the downward force required is kept to a minimum. 

Tailplanes also help to damp out short term pitch oscillations, and provide a convenient way for the pilot to change the angle of attack of the wings in order to manoeuvre the aircraft. 
ගුවන් යානා පියාපත් මගින් පියාපත්වල ස්වරයට ලම්බක බලයක් නිර්මාණය කරයි, එය Lift ලෙස හැඳින්වේ. ඔවුන් නාසයෙන් පහළට ව්‍යවර්ථයක් ද නිර්මාණය කරයි. මේ දෙකම වායුවේගයත් එක්ක වෙනස් වෙනවා. පියාපත් ඉදිරියට භ්‍රමණය වීම වළක්වා ගැනීම සඳහා ඔබට කළ හැක්කේ: 1) කැනඩ් ලෙස හඳුන්වන කුඩා පියාපත් කට්ටලයක් භාවිතා කිරීමෙන් පියාපත් ඉදිරියෙන් ඉහළට බලයක් යොදන්න. මෙය රයිට් ෆ්ලයර් හි වින්‍යාසය වූ අතර එය වඩාත් කාර්යක්ෂම වේ, නමුත් ගුවන් යානය තණතීරුවේදී ගතිකව අස්ථායී වීමට නැඹුරු වන බැවින් සැලසුම් කිරීම ද අපහසු වේ. 2) පියාපත් අතුගාන්න/ ඩෙල්ටා වින්‍යාසය 3) ටේල්ප්ලේන් භාවිතා කරමින් ප්‍රධාන තලයට පිටුපසින් පහළට බලයක් යොදන්න. වායුගතික බලය පහළට ඇති නිසා මෙය අඩු කාර්යක්ෂම වේ, එනම් ප්‍රධාන තලයට ගුවන් යානයේ බර + ටේල්ප්ලේන් සිට පහළට යන බලය ඔසවන්නට සිදු වේ. කෙසේ වෙතත්, මෙය ස්වභාවයෙන්ම ගතිකව ස්ථායී වේ. බොහෝ ගුවන් යානා පසුව නිර්මාණය කර ඇත; නවීන ගුවන් යානා වල අකාර්යක්ෂමතාවය අඩු කරන අතර, අවසානයේ ඉන්ධන දහනයට සමාන වේ. ටේල්ප්ලේන් කෙටි කාලීන තණතීරු දෝලනය ඉවත් කිරීමට උපකාරී වන අතර, ගුවන් යානය මෙහෙයවීම සඳහා පියාපත්වල ප්‍රහාරක කෝණය වෙනස් කිරීමට නියමුවාට පහසු ක්‍රමයක් සපයයි. 