I'm no expert on this, but I'm currently reading [Steve Silberman's Neurotribes](_URL_0_), which is a cultural history of autism. It's not specifically about homosexuality, but it does delve into the use of electro-shock therapy on autistic children, as what's known as aversion therapy. Basically, the psychiatrist gives an order, and if it isn't followed, a shock is administered. Theoretically, the subject will learn to avoid the behavior on his/her own. 

[This article](_URL_1_) from the Huffington Post (but written by an archivist at the National Gay and Lesbian Archives) 
Silberman proposes that those administering these "cures" believed they were acting humanely. Given that it was deemed impossible to change the attitude of society toward homosexuality, it was more humane to change the undesired behavior. 

[This article](_URL_1_) (from the National Gay and Lesbian Archives) might also shed some light on your question. Remember that homosexuality was considered a mental disorder before 1973, and the prevailing attitude of psychologists seemed to rest on curing disorders, instead of either encouraging acceptance or studying how best to integrate into mainstream society. 
මම මේ ගැන විශේෂඥයෙක් නොවෙමි, නමුත් මම දැනට ඕටිසම් පිළිබඳ සංස්කෘතික ඉතිහාසයක් වන [Steve Silberman&#39;s Neurotribes](_URL_0_) කියවමින් සිටිමි. එය විශේෂයෙන් සමලිංගිකත්වය ගැන නොවේ, නමුත් එය autistic ළමුන් සඳහා විද්යුත් කම්පන චිකිත්සාව භාවිතා කිරීම, එය පිළිකුල් සහගත චිකිත්සාව ලෙස හැඳින්වේ. මූලික වශයෙන්, මනෝචිකිත්සකවරයා නියෝගයක් ලබා දෙන අතර, එය අනුගමනය නොකළහොත්, කම්පනයක් ලබා දෙනු ලැබේ. න්‍යායාත්මකව, විෂයය තමාගේ/ඇයගේ හැසිරීමෙන් වැළකී සිටීමට ඉගෙන ගනු ඇත. [මෙම ලිපිය](_URL_1_) Huffington Post වෙතින් (නමුත් ජාතික සමලිංගික සහ ලෙස්බියන් ලේඛනාගාරයේ ලේඛනාරක්ෂකයෙකු විසින් ලියා ඇත) Silberman යෝජනා කරන්නේ මෙම &quot;සුව කිරීම්&quot; පරිපාලනය කරන අය ඔවුන් මානුෂීය ලෙස ක්‍රියා කරන බව විශ්වාස කළ බවයි. සමලිංගිකත්වය පිළිබඳ සමාජයේ ආකල්පය වෙනස් කළ නොහැකි යැයි සලකනු ලැබුවද, අනවශ්‍ය හැසිරීම් වෙනස් කිරීම වඩා මානුෂීය විය. [මෙම ලිපිය](_URL_1_) (ජාතික සමලිංගික සහ ලෙස්බියන් ලේඛනාගාරයෙන්) ඔබේ ප්‍රශ්නයට යම් ආලෝකයක් ද ලබා දෙනු ඇත. 1973 ට පෙර සමලිංගිකත්වය මානසික ආබාධයක් ලෙස සලකනු ලැබූ බව මතක තබා ගන්න, මනෝවිද්‍යාඥයින්ගේ පවතින ආකල්පය පිළිගැනීම දිරිමත් කිරීම හෝ ප්‍රධාන ධාරාවේ සමාජයට ඒකාබද්ධ වන්නේ කෙසේද යන්න අධ්‍යයනය කිරීම වෙනුවට ආබාධ සුව කිරීම මත රැඳී ඇති බවක් පෙනෙන්නට තිබුණි. 