Look up 'the double slit experiment'. It explains how light behaves as a wave and a particle .

Basically if fire photons one at a time through slits onto a background, where the photons land should eventually form two slits on the background (two slits, two lines right?). Well, it doesn't. It creates multiple lines.

This is because the photon is acting as a wave and travelling trhough both slits at the same time, when they exit the slits the waves interfere creating an interference pattern. If you throw a pebble on to a lake it makes waves extending outwards. If you through another pebble at the same time it's waves will interfere with the others, creating intersection points.

The photons wave intersect causing the wave to collapse into a particle, producing multiple lines on the background. This is known as an interference pattern. But we had one photon fired from the emitter! The photon has landed in multiple places at the same time! This is quantum super-position and Heisenberg uncertainty principle in action, we don't know anything about the particles position or momentum until it lands on the background.

Now, if we put a detector in between the background and the slits, the photons are detected by the emitter and the wave collapses immediately into a single photon and the lines on the card represent two slits exactly.

By observing the photon via a detector before it has chance to reach the background we force it to become a particle.
&#39;ඩබල් ස්ලිට් අත්හදා බැලීම&#39; බලන්න. ආලෝකය තරංගයක් සහ අංශුවක් ලෙස හැසිරෙන ආකාරය පැහැදිලි කරයි. මූලික වශයෙන්, ෆෝටෝන එකින් එක පසුබිමක් මතට සිදුරු හරහා වෙඩි තැබුවහොත්, ෆෝටෝන අවසානයේ දී පසුබිමේ සිදුරු දෙකක් සෑදිය යුතුය (කඳන් දෙකක්, රේඛා දෙකක් හරිද?). හොඳයි, එය නොවේ. එය බහු රේඛා නිර්මාණය කරයි. මක්නිසාද යත්, ෆෝටෝනය තරංගයක් ලෙස ක්‍රියා කරන අතර විවර දෙකම හරහා එකවර ගමන් කරන අතර, ඒවා සිදුරුවලින් පිටවන විට තරංග මැදිහත්වීමේ රටාවක් නිර්මාණය කිරීමට බාධා කරයි. ඔබ විලකට ගල් කැටයක් විසි කළහොත් එය රළ පිටතට විහිදේ. ඔබ එම අවස්ථාවේදීම වෙනත් ගල් කැටයක් හරහා ගියහොත් එහි තරංග අනෙක් ඒවාට බාධා කරමින් ඡේදනය වන ස්ථාන නිර්මාණය කරයි. ෆෝටෝන තරංගය ඡේදනය වන අතර එමඟින් තරංගය අංශුවක් බවට කඩා වැටේ, පසුබිම මත රේඛා කිහිපයක් ඇති කරයි. මෙය ඇඟිලි ගැසීම් රටාවක් ලෙස හැඳින්වේ. නමුත් අපි විමෝචකයෙන් එක් ෆෝටෝනයක් නිකුත් කළා! ෆෝටෝනය එකවර ස්ථාන කිහිපයක පතිත වී ඇත! මෙය ක්වොන්ටම් සුපර් පොසිෂන් සහ හයිසන්බර්ග් අවිනිශ්චිතතා මූලධර්මය ක්‍රියාත්මක වේ, අංශු පසුබිමට පතිත වන තුරු අංශු පිහිටීම හෝ ගම්‍යතාව ගැන අපි කිසිවක් නොදනිමු. දැන්, අපි පසුබිම සහ ස්ලිට් අතර අනාවරකයක් තැබුවහොත්, ෆෝටෝන විමෝචකය මගින් අනාවරණය කර ගන්නා අතර තරංගය වහාම තනි ෆෝටෝනයකට කඩා වැටෙන අතර කාඩ්පතේ රේඛා හරියටම සිදුරු දෙකක් නියෝජනය කරයි. ෆෝටෝනය පසුබිමට පැමිණීමට පෙර අනාවරකයක් හරහා නිරීක්ෂණය කිරීමෙන් අපි එය අංශුවක් බවට පත් කිරීමට බල කරමු.