Way back when, television was an analog signal. More accurately, it was a *series* of analog signals that your 100%-analog color television could use to produce a picture. You have three signals for color (your TV only looked at one if it was black-and-white) and a "timing" signal that indicated when it should start drawing a new line. The "vertical hold" was a sometimes-manual synchronization to that signal.

"Scrambling" was really just that. Some of the signals were inverted, some of them were switched. But, fundamentally, you couldn't *add* in junk or actually do significant *math* to obscure the signal, because televisions simply didn't have the ability to un-do that and produce a working picture for your paying consumer. Likewise, before relatively powerful integrated electronics became available, it wasn't economically feasible to give a customer a powerful computerized set-top box just to watch some television.

So your "encryption" was a scheme with only a few variables. Throw off the synchronization here, swap a color field here, and it would make the picture "off" enough to be unwatchable. But, likewise, once someone figured out your mechanism, they just had to create a relatively simply "decoder" to bring that signal back.

TLDR: Analog encryption wasn't terribly complicated, but it was analog, so it required *hardware* as opposed to something digital, which might be more complex, but also could be done with a wider variety of hardware. Nowadays, everything is digital (because computing power, even for high-definition video, is so cheap) so analog encryption/decryption isn't a thing.
අතීතයේදී රූපවාහිනිය ඇනලොග් සංඥාවක් විය. වඩාත් නිවැරදිව, එය ඔබගේ 100%-ඇනලොග් වර්ණ රූපවාහිනිය පින්තූරයක් නිෂ්පාදනය කිරීමට භාවිතා කළ හැකි ඇනලොග් සංඥා * මාලාවක් විය. ඔබට වර්ණය සඳහා සංඥා තුනක් ඇත (ඔබේ රූපවාහිනිය එය කළු-සුදු නම් එකක් පමණක් බැලුවේය) සහ එය නව රේඛාවක් ඇඳීම ආරම්භ කළ යුත්තේ කවදාදැයි දක්වන &quot;කාල&quot; සංඥාවක්. &quot;සිරස් ඇල්ලීම&quot; සමහර විට එම සංඥාවට අතින් සමමුහුර්ත කිරීමකි. &quot;Scrambling&quot; ඇත්තෙන්ම එය විය. සමහර සිග්නල් පෙරලලා, සමහර ඒවා මාරු කරලා. එහෙත්, මූලික වශයෙන්, ඔබට නිසරු එකතු කිරීමට හෝ සංඥාව වසන් කිරීමට සැලකිය යුතු *ගණිතයක්* කිරීමට නොහැකි විය, මන්ද රූපවාහිනියට එය අවලංගු කිරීමට සහ ඔබේ ගෙවන පාරිභෝගිකයා සඳහා ක්‍රියාකාරී චිත්‍රයක් නිපදවීමට හැකියාවක් නොතිබූ බැවිනි. ඒ හා සමානව, සාපේක්ෂව බලවත් ඒකාබද්ධ ඉලෙක්ට්‍රොනික උපකරණ ලබා ගැනීමට පෙර, සමහර රූපවාහිනිය නැරඹීම සඳහා පාරිභෝගිකයෙකුට බලවත් පරිගණකගත සෙට්-ටොප් පෙට්ටියක් ලබා දීම ආර්ථික වශයෙන් කළ නොහැකි විය. එබැවින් ඔබගේ &quot;ගුප්තකේතනය&quot; විචල්‍ය කිහිපයක් පමණක් සහිත යෝජනා ක්‍රමයක් විය. මෙහි සමමුහුර්තකරණය ඉවත් කරන්න, මෙහි වර්ණ ක්ෂේත්‍රයක් මාරු කරන්න, එවිට එය නැරඹිය නොහැකි තරමට පින්තූරය &quot;අක්‍රිය&quot; කරයි. එහෙත්, ඒ හා සමානව, යමෙකු ඔබේ යාන්ත්‍රණය හඳුනාගත් පසු, එම සංඥාව නැවත ගෙන ඒම සඳහා සාපේක්ෂ සරලව &quot;විකේතකයක්&quot; නිර්මාණය කිරීමට ඔවුන්ට සිදු විය. TLDR: ඇනලොග් සංකේතනය අතිශයින් සංකීර්ණ නොවූ නමුත් එය ප්‍රතිසමයක් විය, එබැවින් එයට ඩිජිටල් දෙයකට ප්‍රතිවිරුද්ධව *දෘඪාංග* අවශ්‍ය වේ, එය වඩාත් සංකීර්ණ විය හැකි නමුත් විවිධ දෘඩාංග සමඟද කළ හැකිය. වර්තමානයේ, සෑම දෙයක්ම ඩිජිටල් වේ (පරිගණක බලය, අධි-විභේදන වීඩියෝ සඳහා පවා, ඉතා ලාභදායී වේ) එබැවින් ඇනලොග් සංකේතනය / විකේතනය දෙයක් නොවේ.