The planets don't fall into the Sun because they basically "keep missing" when they fall towards it, hence going around in elliptical orbits. Matter around a black hole is essentially the same. The gas and dust orbiting a black hole carries angular momentum with it that must be conserved and hence it will orbit around the hole in a disk, always missing the black hole and never falling into it. Of the entire accretion disk it is only a small fraction that eventually falls into the hole. Even if more matter fell into the hole, the rate of accretion would eventually stop when the luminosity created by the infall gets so high that the radiation pressure counteracts the infall motion. This limit is known as the Eddington luminosity. One of the big misconceptions of black holes is that they are cosmic vacuum cleaners that just go around in a galaxy and suck up everything they encounter, but this is vastly untrue. In fact, only very little mass actually enters a black hole.

Also, if the Sun's mass was doubled somehow, the period of the planetary orbits would get a lot shorter according to Newton's law of universal gravity and Kepler's laws, but they wouldn't necessarily fall into the Sun unless they could somehow lose their angular momentum like if the Earth was moving through a cloud of gas, which it isn't.
ග්‍රහලෝක සූර්යයාට වැටෙන්නේ නැත, මන්ද ඒවා සූර්යයා දෙසට වැටෙන විට මූලික වශයෙන් &quot;අතුරුදහන්&quot; වන නිසා ඉලිප්සාකාර කක්ෂවල ගමන් කරයි. කළු කුහරයක් වටා ඇති පදාර්ථය අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම සමාන වේ. කළු කුහරයක් වටා කක්ෂගත වන වායුව සහ දූවිලි කෝණික ගම්‍යතාවයක් දරයි, එය සංරක්ෂණය කළ යුතු අතර එම නිසා එය තැටියක සිදුර වටා කක්ෂගත වනු ඇත, සෑම විටම කළු කුහරය මග හැර කිසිදා එයට වැටෙන්නේ නැත. සම්පූර්ණ එකතු කිරීමේ තැටියෙන් එය අවසානයේ සිදුරට වැටෙන කුඩා කොටසක් පමණි. වැඩි ද්‍රව්‍යයක් සිදුර තුළට වැටුණත්, විකිරණ පීඩනය ආඝාත චලිතයට ප්‍රතික්‍රියා කරන පරිදි, පතනය මගින් නිර්මාණය කරන ලද දීප්තිය ඉතා ඉහළ වන විට එකතු වීමේ වේගය නතර වේ. මෙම සීමාව Eddington luminosity ලෙස හැඳින්වේ. කළු කුහර පිළිබඳ විශාල වැරදි වැටහීමක් නම්, ඒවා මන්දාකිණියක වටේ ගොස් ඔවුන් හමුවන සෑම දෙයක්ම උරා බොන කොස්මික් වැකුම් ක්ලීනර් ය, නමුත් මෙය බොහෝ දුරට අසත්‍යයකි. ඇත්ත වශයෙන්ම, කළු කුහරයකට ඇතුළු වන්නේ ඉතා කුඩා ස්කන්ධයක් පමණි. එසේම, කෙසේ හෝ සූර්යයාගේ ස්කන්ධය දෙගුණ කළහොත්, නිව්ටන්ගේ විශ්ව ගුරුත්වාකර්ෂණ නියමය සහ කෙප්ලර් නියමය අනුව ග්‍රහ කක්ෂවල කාලසීමාව බොහෝ සෙයින් කෙටි වනු ඇත, නමුත් කෙසේ හෝ ඒවායේ කෝණික ගම්‍යතාවය නැති කර ගත හැකි නම් ඒවා අනිවාර්යයෙන්ම සූර්යයාට වැටෙන්නේ නැත. පෘථිවිය වායු වලාකුළක් හරහා ගමන් කරනවා නම්, එය එසේ නොවේ.