Quite a lot. Indeed, most large cities in the Mediterranean world got that way because they were able to exceed the production limitations of their surrounding hinterland by importing food. Few cities, even in the most productive regions, could sustain a particularly large population from their local area alone. Even smaller cities had difficulty sustaining themselves. Athens, while a decently large Classical city-state, was not particularly large compared to contemporary cities in the east or later cities in the Hellenistic and Roman Periods. With a population of probably only a few hundred thousand, and only something like 20,000 adult citizen males (estimates vary wildly, and I'm hardly on top of them) in the 5th Century Athens was absolutely dwarfed by the likes of Rome, Alexandria, Roman Carthage, or Antioch. But even the Athenians were forced to depend heavily on imported grain, receiving hundreds of thousands of μέδιμνοι. Much of this import was during the Peloponnesian War, when the city was cut off from its hinterland, but the Attic countryside could not supply the city during normal periods without imported aid in any case. 

Furthermore, grain import was crucial to protect cities from famine. Prior to the Green Revolution farming was a much more risky ordeal. Even a slight dip in a region's temporary productivity might have devastating effects for cities that were packed full of inhabitants. The already strained food supply of large cities in antiquity could completely snap in the face of a poor harvest. Famine was a big fucking deal, and grain import helped provide a buffer against that sort of thing. Grain import allowed excess grain to be easily stockpiled, and it also ensured a steady supply of food even when the local countryside could not produce, even if that hinterland was in fact capable of providing for the city. 

Of course the most notable example of a city that survived on the grain trade is Rome itself. With at least a million inhabitants by some time in the 1st Century, B.C. the city was totally unable to be provisioned by the local Latin countryside, and when the grain trade broke down in late antiquity the city's population dwindled rapidly. Imports from Campania and fertile Apulia (for real, go to Apulia some day, it's just wheat farms as far as the eye can see) were originally enough, but soon the city was demanding more grain than could be reasonably supplied for cheap. That's another thing, cost. A city of any reasonable size *might* be able to provision itself via overland routes, but it was too expensive to do so. It cost vastly less to haul grain by sea from Sicily and Africa, which were more productive in any case, than overland from Apulia or Campania. The acquisition of provinces allowed the city to provision itself at previously unthinkable levels, with the population rising in tandem. The Roman grain import, obtained largely through provincial grain taxes, was absolutely enormous. Sicily paid 3 million *modii* of grain a year, a tenth of its total production--more could be purchased if there was need, as was the case in 73 when nearly 4 million more *modii* were purchased to offset famine. According to Josephus the province of Africa alone supplied the city for eight months per year. Pseudo-Aurelius Victor reports that Egypt under Augustus supplied the city with a whopping 20 million *modii* of grain per year. The overseas grain trade was so crucial to the city that threatening it was tantamount to putting the city under siege. When the Cilicians disrupted the grain trade from Sicily and Africa the Romans were forced to grant Pompey an extraordinary magistracy to clear them out--Cicero reports that the day that Pompey's magistracy was enacted grain prices plummeted as traders began to become more assured of the survival of their cargo. 

Much the same could be said about other large cities. Constantinople had to import most of its grain from Egypt in late antiquity. Alexandria also could not rely on its local hinterland, collecting grain taxes from throughout Egypt and almost certainly importing a significant amount as well. A smaller city might not need to import its grain, but once we start talking about real metropoleis the story becomes very different very quickly
සෑහෙන්න ගොඩක්. ඇත්ත වශයෙන්ම, මධ්‍යධරණී ලෝකයේ බොහෝ විශාල නගරවලට එම මාර්ගය ලැබුණේ ආහාර ආනයනය කිරීමෙන් අවට පිහිටි තම අවට ප්‍රදේශවල නිෂ්පාදන සීමාවන් ඉක්මවා යාමට ඔවුන්ට හැකි වූ බැවිනි. වඩාත්ම ඵලදායී කලාපවල පවා නගර කිහිපයකට ඔවුන්ගේ ප්‍රදේශයෙන් පමණක් විශේෂයෙන් විශාල ජනගහනයක් පවත්වා ගත හැකිය. කුඩා නගරවලට පවා නඩත්තු කිරීමට අපහසු විය. ඇතන්ස්, විනීත ලෙස විශාල සම්භාව්‍ය නගර රාජ්‍යයක් වුවද, නැගෙනහිර හෝ පසුව හෙලනිස්ටික් සහ රෝම කාලවල සමකාලීන නගර හා සසඳන විට විශේෂයෙන් විශාල නොවීය. සමහර විට ලක්ෂ කිහිපයක ජනගහනයක් සහිත, සහ වැඩිහිටි පුරවැසි පිරිමින් 20,000ක් වැනි දෙයක් පමණක් (ඇස්තමේන්තු විශාල ලෙස වෙනස් වේ, මම ඔවුන්ට වඩා ඉහළින් නොසිටිමි) ඇතන්ස් 5 වන සියවසේ රෝමය, ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියාව වැනි අය විසින් සම්පූර්ණයෙන්ම වාමන විය. රෝමානු කාර්තේජ්, හෝ අන්තියෝකිය. එහෙත් ඇතීනියානුවන්ට පවා ආනයනික ධාන්‍ය මත දැඩි ලෙස යැපීමට සිදු වූ අතර, μέδιμνοι සිය දහස් ගණනක් ලබා ගන්නා ලදී. මෙම ආනයනයෙන් වැඩි ප්‍රමාණයක් පෙලෝපොනේසියානු යුද්ධයේදී, නගරය එහි අභ්‍යන්තරයෙන් කපා හරින ලද නමුත්, ඕනෑම අවස්ථාවක ආනයනික ආධාර නොමැතිව සාමාන්‍ය කාලවලදී Attic ගම්බද ප්‍රදේශයට නගරයට සැපයීමට නොහැකි විය. තවද, සාගතයෙන් නගර ආරක්ෂා කිරීම සඳහා ධාන්‍ය ආනයනය ඉතා වැදගත් විය. හරිත විප්ලවයට පෙර ගොවිතැන වඩාත් අවදානම් සහගත පීඩාවක් විය. කලාපයක තාවකාලික ඵලදායිතාවයේ සුළු අඩුවීමක් පවා වැසියන්ගෙන් පිරී ගිය නගරවලට විනාශකාරී බලපෑම් ඇති කළ හැකිය. පෞරාණික විශාල නගරවල දැනටමත් පීඩාවට පත් වූ ආහාර සැපයුම දුර්වල අස්වැන්නක් හමුවේ සම්පූර්ණයෙන්ම කඩා වැටිය හැකිය. සාගතය විශාල මගුලක් වූ අතර ධාන්‍ය ආනයනය එවැනි දේවලට එරෙහිව බෆරයක් ලබා දීමට උපකාරී විය. ධාන්‍ය ආනයනය මඟින් අතිරික්ත ධාන්‍ය පහසුවෙන් ගබඩා කර ගැනීමට හැකි වූ අතර, ප්‍රාදේශීය ගම්බද ප්‍රදේශවලට නිෂ්පාදනය කළ නොහැකි වූ විට පවා, එම අභ්‍යන්තරය ඇත්ත වශයෙන්ම නගරයට සැපයීමට සමත් වුවද, ස්ථාවර ආහාර සැපයුමක් සහතික කළේය. ඇත්ත වශයෙන්ම ධාන්‍ය වෙළඳාමෙන් බේරුණු නගරයක වඩාත්ම කැපී පෙනෙන උදාහරණය රෝමයයි. ක්‍රි.පූ. 1 වැනි සියවසේ දී අවම වශයෙන් මිලියනයක ජනගහනයක් සමඟ, ප්‍රාදේශීය ලතින් ගම්බද ප්‍රදේශවලින් නගරය සම්පූර්ණයෙන්ම සැපයීමට නොහැකි වූ අතර, පුරාණයේ අගභාගයේදී ධාන්‍ය වෙළඳාම බිඳ වැටුණු විට නගරයේ ජනගහනය වේගයෙන් අඩු විය. කැම්පානියාවෙන් ආනයනය කිරීම සහ සාරවත් අපුලියා (ඇත්ත වශයෙන්ම, කවදා හෝ අපුලියා වෙත යන්න, එය ඇසට පෙනෙන පරිදි තිරිඟු ගොවිපලවල් පමණි) මුලින් ප්‍රමාණවත් විය, නමුත් වැඩි කල් නොගොස් නගරය සාධාරණ ලෙස ලාභයට සැපයිය හැකි ධාන්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් ඉල්ලා සිටියේය. එය තවත් දෙයක්, පිරිවැය. ඕනෑම සාධාරණ ප්‍රමාණයක නගරයකට ගොඩබිම් මාර්ග හරහා සැපයිය හැකි විය හැකි නමුත්, එසේ කිරීමට එය මිල අධික විය. අපුලියාවෙන් හෝ කැම්පනියාවෙන් ගොඩබිමට වඩා ඕනෑම අවස්ථාවක වඩා ඵලදායි වූ සිසිලියෙන් සහ අප්‍රිකාවෙන් මුහුදු මාර්ගයෙන් ධාන්‍ය ප්‍රවාහනය කිරීමට විශාල වශයෙන් අඩු මුදලක් වැය විය. පළාත් අත්පත් කර ගැනීම නිසා නගරයට කලින් සිතාගත නොහැකි මට්ටම්වලට ප්‍රතිපාදන සැලසීමට හැකි වූ අතර, ජනගහන සංඛ්‍යාව එක හා සමානව ඉහළ ගියේය. බොහෝ දුරට පළාත් ධාන්‍ය බදු හරහා ලබාගත් රෝමානු ධාන්‍ය ආනයනය අති විශාල විය. සිසිලියෙන් වසරකට ධාන්‍ය මිලියන 3ක් ගෙවා, එහි මුළු නිෂ්පාදනයෙන් දහයෙන් පංගුවක් - අවශ්‍ය නම් තවත් මිල දී ගත හැකි විය, 73 දී සාගතය සමනය කිරීම සඳහා තවත් *මෝඩි* මිලියන 4කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් මිලදී ගත් විට සිදු වූවාක් මෙන්. ජොසීෆස් පවසන පරිදි අප්‍රිකාවේ පළාත පමණක් වසරකට මාස අටක් නගරයට සැපයීය. Pseudo-Aurelius Victor වාර්තා කරන්නේ ඔගස්ටස් යටතේ ඊජිප්තුව නගරයට වසරකට ධාන්‍ය මිලියන 20 ක දැවැන්ත *මෝඩි* ප්‍රමාණයක් සැපයූ බවයි. පිටරට ධාන්‍ය වෙළඳාම නගරයට කෙතරම් තීරණාත්මකද යත් එයට තර්ජනය කිරීම නගරය වටලෑමකට සමාන විය. සිලිසියන්වරුන් සිසිලියේ සහ අප්‍රිකාවේ ධාන්‍ය වෙළඳාම කඩාකප්පල් කළ විට, ඔවුන් ඉවත් කිරීමට පොම්පේට අසාමාන්‍ය මහේස්ත්‍රාත්වරයකු ලබා දීමට රෝමවරුන්ට සිදු විය --සිසෙරෝ වාර්තා කරන්නේ පොම්පේගේ මහේස්ත්‍රාත්වරයා ක්‍රියාත්මක වූ දිනයේ වෙළඳුන් පැවැත්ම පිළිබඳ සහතික වීමට පටන් ගත් විට ධාන්‍ය මිල පහත වැටුණු බවයි. ඔවුන්ගේ භාණ්ඩ වලින්. අනෙකුත් විශාල නගර සම්බන්ධයෙන් ද බොහෝ දේ පැවසිය හැකිය. කොන්ස්ටන්ටිනෝපල්ට සිය ධාන්‍යවලින් වැඩි ප්‍රමාණයක් ඊජිප්තුවෙන් ආනයනය කිරීමට සිදු වූයේ පුරාණයේ අගභාගයේදීය. ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියාවට එහි ප්‍රාදේශීය අභ්‍යන්තරය මත විශ්වාසය තැබිය නොහැකි වූ අතර, ඊජිප්තුව පුරා ධාන්‍ය බදු එකතු කර සැලකිය යුතු මුදලක් ආනයනය කළේය. කුඩා නගරයකට එහි ධාන්‍ය ආනයනය කිරීමට අවශ්‍ය නොවනු ඇත, නමුත් අපි සැබෑ අගනගරය ගැන කතා කිරීමට පටන් ගත් පසු කතාව ඉතා ඉක්මනින් වෙනස් වේ