This is somewhat of a complex answer and she stretched far beyond German homage.

1. It wasn't as much an homage to Joan of Arc the person, but more so what she began to symbolize in the late 19th century. Following the Franco-Prussian War, Joan of Arc began to represent a hopeful pride in a weakened nation. From Robert Frank's "Collaboration and Resistance, Images of Life in Vichy France 1940-1944

[…] there were different versions of Joan; two or three images, sometimes complementary, sometimes concurrent, prevailed: the Saint and the patriot always, the daughter of the people sometimes. The leftist republican and radical preferred the second and the third; the rightist favored the first while honoring the second.(1)

#2 Édouard Adolphe Drumont

Drumont was the founder of the Antisemitic League of France. Throughout Drumont's writings, would use Arc as a symbolic hero for his cause.Joan of Arc was described as a baptized Aryan by Drumont, an “aryenne baptisée” in La Libre Parole, May 30, 1894.  (2) As she had already become a symbolic figure in many European societies,her believed Aryan qualities allowed her to be a cookie cutter icon. 

The figure of Joan was exploited by anti-Semites in Algeria , with Drumont drumming up the troops. The anti-Semitic rioting that broke out in Algiers and Oran during the Dreyfuss Affair was carefully prepared: influenced by Drumont’s book La France Juive, which saw a ray of hope in Algeria’s anti-Semitism

It is important to keep in mind that since the Dreyfuss affair led to a spark in this anti-semitic movement, it also reignited upon his death in 1935. With his death, Drumont's attack on Dreyfuss was reignited although he had been writing about Joan of Arc for years. 

 If the roots of the nazi genocide of Jews can be found in the anti-Semitism surrounding the Dreyfus Affair, as Drumont’s newspaper Libre Parole so deftly states on the front page of the Sunday, May 15, 1938 issue (“De fait, Hitler est venu bien après Drumont… [et] l’Antisémitisme ne sauraît donc être un terme synonyme d’hitlérien”), one might also suppose that the roots of Vichy’s Joan could be found with Edouard Drumont, Charles Maurras, and even Hilaire Belloc in translation, as well as in some of the Joan propaganda used during World War I. Posters attest to that fact: there is one with Joan in chains standing over churches in flames (representing Rouen), with the slogan: “Les assassins reviennent toujours… sur les lieux de leur crime”56. But a better conclusion might be the idea that Propagandists always come back to the strong symbol, and Joan of Arc is one of the strongest symbols available to the French people and the rest of humanity. (3)


* 1  Robert Frank, Collaboration and Resistance, Images of Life in Vichy France 1940-1944, tr. Lory Frankel, NY: Harry N. Abrams, 2000, 213.

* 2   Drumont’s article was entitled “Les dernières fêtes de Jeanne d’Arc” (La Libre Parole, May 30, 1894), quoted by Neil McWillliam, “Conflicting Manifestations: Parisian Commemoration of Joan of Arc and Etienne Dolet in the Early Third Republic”, French Historical Studies 27.2, Spring 2004,

* 3 Reproduced in Laurent Bonnet and Louis-Marie Blanchard, En chemin avec Jeanne d’Arc, Rennes: Ouest France, 2004, 121.
මෙය තරමක් සංකීර්ණ පිළිතුරක් වන අතර ඇය ජර්මානු ගෞරවයෙන් ඔබ්බට දිගු විය. 1. එය Joan of Arc නම් පුද්ගලයාට කරන ලද උපහාරයක් නොව, 19 වන සියවසේ අගභාගයේදී ඇය සංකේතවත් කිරීමට පටන් ගත් දෙයයි. Franco-Prussian යුද්ධයෙන් පසුව, Joan of Arc දුර්වල වූ ජාතියක බලාපොරොත්තු සහගත ආඩම්බරයක් නියෝජනය කිරීමට පටන් ගත්තේය. Robert Frank ගේ &quot;Collaboration and Resistance, Images of Life in Vichy France 1940-1944 […] Joan ගේ විවිධ අනුවාද ඇත; පින්තූර දෙක තුනක්, සමහර විට අනුපූරක, සමහර විට සමගාමී, පැවතුනි: සාන්තුවරයා සහ දේශප්‍රේමි සෑම විටම, දියණිය සමහර විට වාමාංශික ජනරජය සහ රැඩිකල්වාදීන් දෙවනුවට කැමති විය 1894 මැයි 30 වන දින La Libre Parole හි &quot;aryenne baptisée&quot; වන Drumont විසින් Joan of Arc බව්තීස්ම ලත් ආර්යයෙකු ලෙස විස්තර කරන ලදී. (2) ඇය ඒ වන විටත් බොහෝ දෙනා තුළ සංකේතාත්මක චරිතයක් බවට පත්ව සිටි නිසා යුරෝපීය සමාජයන්, ඇය විශ්වාස කළේ කුකී කටර් නිරූපකයක් වීමට ඇයට ඉඩ සලසන ජෝන්ගේ රූපය ඇල්ජීරියාවේ යුදෙව් විරෝධීන් විසින් සූරාකෑමට ලක් වූ අතර, ඩ්‍රූමොන්ට් විසින් ඇල්ජියර්ස් සහ ඔරාන්හි ඇති වූ යුදෙව් විරෝධී කෝලාහල සමඟින් Dreyfuss Affair ඉතා සුපරීක්ෂාකාරීව සකස් කරන ලදී: Drumont ගේ La France Juive නම් ග්‍රන්ථයේ බලපෑමෙන්, ඇල්ජීරියාවේ යුදෙව් විරෝධයේ බලාපොරොත්තුවේ කිරණක් දුටුවේය 1935 දී ඔහුගේ මරණයෙන් පසු රජ විය. ඔහුගේ මරණයත් සමග, Drumont වසර ගණනාවක් තිස්සේ Joan of Arc ගැන ලියමින් සිටියත් Dreyfuss වෙත එල්ල කළ ප්‍රහාරය යළිත් ඇවිළුණි. 1938 මැයි 15 ඉරිදා කලාපයේ මුල් පිටුවේ Drumont පුවත්පතේ Libre Parole ඉතා දක්ෂ ලෙස සඳහන් කරන පරිදි, ඩ්‍රේෆස් සම්බන්ධය වටා ඇති යුදෙව් විරෝධය තුළ යුදෙව්වන්ගේ නාසි ජන සංහාරයේ මූලයන් සොයාගත හැකි නම් (“De fait, Hitler est venu bien après Drumont… [et] l&#39;Antisémitisme ne sauraît donc être un terme synonyme d&#39;hitlérien”), විචිගේ ජොආන් හි මූලයන් එඩ්වඩ් ඩ්‍රූමොන්ට්, චාල්ස් මෝරාස් සහ හිලි පරිවර්තනයේ පවා සොයාගත හැකි යැයි කෙනෙකුට සිතිය හැකිය. , මෙන්ම පළමු ලෝක සංග්‍රාමයේදී භාවිතා කරන ලද සමහර ජොආන් ප්‍රචාරකවල. පෝස්ටර් එම කරුණ සනාථ කරයි: ජෝන් දම්වැල්වලින් ගිනිදැල්වල පල්ලි උඩින් සිටගෙන සිටියි (රූවන් නියෝජනය කරමින්), සටන් පාඨය සමඟ: “ලෙස් මිනීමරුවන් පුනර්ජීවනය කරයි… sur les liux de leur අපරාධය”56. නමුත් වඩා හොඳ නිගමනයක් විය හැක්කේ ප්‍රචාරකයින් සෑම විටම ශක්තිමත් සංකේතය වෙත ආපසු පැමිණීමයි, ජෝන් ඔෆ් ආර්ක් යනු ප්‍රංශ ජනතාවට සහ අනෙකුත් මානව වර්ගයාට ලබා ගත හැකි ප්‍රබලම සංකේතයකි. (3) * 1 Robert Frank, Collaboration and Resistance, Images of Life in Vichy France 1940-1944, tr. Lory Frankel, NY: Harry N. Abrams, 2000, 213. * 2 Drumont ගේ ලිපිය &quot;Les dernières fêtes de Jeanne d&#39;Arc&quot; (La Libre Parole, May 30, 1894), නීල් මැක්විල්ෆ්ලිකාම් විසින් උපුටා දක්වන ලද &quot;McWillations: මුල් තුන්වන ජනරජයේ ජෝන් ඔෆ් ආර්ක් සහ එටියන් ඩොලට්ගේ පැරිස් අනුස්මරණය&quot;, ප්‍රංශ ඓතිහාසික අධ්‍යයනය 27.2, වසන්තය 2004, * 3 ප්‍රතිනිෂ්පාදනය ලෝරන්ට් බොනට් සහ ලුවී-මරී බ්ලැන්චාර්ඩ්, එන් චෙමින් ඇවෙක් ජීන් ඩි ආර්ක්, ප්‍රංශය: 2004 , 121.