Your question seeks answers that involve an enormous region and a historical process that spanned a great deal of time, so answers could be very different for specific locations.

The classic Gold Rush was the one that occurred in 1849, bringing one hundred thousand, more or less, to California. The classic source on this was written by the very kind and generous [J.S. Holliday (1924-2006)](_URL_0_), author of The World Rushed In: The California Gold Rush Experience in 1981. I answer this question with the experience of editing a collection of 82 letters by two brothers from Pennsylvania who came to California in early 1849 and both died in 1857 after making an incursion into the western Great Basin, where they discovered silver amongst the gold of what would become the Comstock Mining District. See my [The Gold Rush Letters of E. Allen Grosh and Hosea B. Grosh](_URL_2_) (2012).

But this was not the only gold rush. I have specialized in the Comstock Mining District, which was made known with important strikes in 1859 and thrived until 1880, although mining has continued there to the present. Tens of thousands of people rushed into the western Great Basin (present-day Nevada) for this and subsequent rushes to other finds throughout the territory. See my [The Roar and the Silence: The History of Virginia City and the Comstock Lode](_URL_1_) (1998).

From the Fraser River Rush to the Pike's Peak Rush in Colorado, there have been many rushes. The last in the continental US is often regarded as the turn-of-the-century rush to Goldfield and Tonopah in Nevada. Again, tens of thousands rushed in. Then there was the Yukon, which followed and brought people to the Alaskan/Canadian frontier.

In each of these, exact numbers are difficult to come by, and local participants often exaggerated numbers. I estimate that in the case of the Comstock, perhaps as many as 300,000 arrived and stayed for 6 months or more during its 20-year period of bonanza, but the population was so transient that it is impossible to arrive at an exact count. We estimate that the Virginia City/Gold Hill population maxed out at 25,000, but it turned over by the day. The attraction of precious metal districts lured people from throughout the world, making the West internationally diverse in a way that at times exceeded the diversity of communities noted for just this sort of thing (New York, for example). But, again, arriving at accurate numbers for how many people came West because of the mining excitement would be difficult. We can say that it was in the hundreds of thousands.

Then your question is about infrastructure; this was, indeed, a problem. For the California Gold Country, there were quickly well established trade routes from the San Francisco Bay Area and Sacramento to bring supplies to the placer miners working the streams in the Sierra Range. My Grosh brothers describe how they acquired supplies: usually one of the members of their group hunted while the others washed dirt for gold. Eventually, they grew vegetables to augment their diet, but there were always opportunities to purchase food.

The Rush to Washoe - as the 1859 rush to the Comstock Mining District is called - presented a different sort of logistical challenge. It was far enough away from supply centers, that acquiring needed supplies was very much a problem. Early entrepreneurs built toll roads across the Sierra and a great deal of money could be made in simply bringing and selling all sorts of supplies to the early miners. It is one of the reasons why the Comstock miners earned a minimum of $4 per 8 hour day for underground work: inflated prices meant that they were paying more for essentials. (Compare the "highly-paid" workers of the Colt Factory in Hartford CN who were receiving $1.25 for a much longer day). 

The mining West was by nature highly urbanized with scattered islands of population. While the transcontinental railroad, completed in 1869, linked the region to the rest of the world, it was a narrow line of communication. Other railroads linked to this artery and roads lead to wherever they were needed. It was a tough part of the settlement of the mining West, and this logistical challenge is often overlooked by historians who focus on the excitement of gold and the technological challenges of mining. That said, the logistical challenges were addressed because they needed to be.
ඔබේ ප්‍රශ්නය විශාල ප්‍රදේශයක් සහ විශාල කාලයක් පුරා විහිදුනු ඓතිහාසික ක්‍රියාවලියක් ඇතුළත් පිළිතුරු සොයයි, එබැවින් නිශ්චිත ස්ථාන සඳහා පිළිතුරු බෙහෙවින් වෙනස් විය හැකිය. සම්භාව්‍ය ගෝල්ඩ් රෂ් යනු 1849 දී සිදු වූ අතර, එය ලක්ෂයක්, අඩු වැඩි වශයෙන්, කැලිෆෝනියාවට ගෙන එන ලදී. මේ පිළිබඳ සම්භාව්‍ය මූලාශ්‍රය ලියා ඇත්තේ ඉතා කාරුණික සහ ත්‍යාගශීලී [JS Holliday (1924-2006)](_URL_0_), The World Rushed In: The California Gold Rush Experience හි 1981 කතුවරයා විසිනි. මම මෙම ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු සපයන්නේ සංස්කරණය කිරීමේ අත්දැකීමෙනි. 1849 මුල් භාගයේදී කැලිෆෝනියාවට පැමිණි පෙන්සිල්වේනියාවේ සහෝදරයන් දෙදෙනෙකුගේ ලිපි 82 ක එකතුවක් වන අතර ඔවුන් දෙදෙනාම බටහිර මහා ද්‍රෝණියට ආක්‍රමණය කිරීමෙන් පසු 1857 දී මිය ගිය අතර එහිදී ඔවුන් කොම්ස්ටොක් පතල් දිස්ත්‍රික්කය බවට පත්වන රන් අතර රිදී සොයා ගත්හ. මගේ [E. Allen Grosh සහ Hosea B. Groshගේ රන් රෂ් ලිපි](_URL_2_) (2012) බලන්න. නමුත් මෙය එකම රන් රශ්මිය නොවේ. 1859 දී වැදගත් වැඩ වර්ජන සමඟින් ප්‍රසිද්ධියට පත් වූ කොම්ස්ටොක් පතල් දිස්ත්‍රික්කයේ මම විශේෂීකරණය වී ඇති අතර, 1880 දක්වා දියුණු වූ නමුත්, දැනට එහි පතල් කැණීම් සිදු වී ඇත. මේ සඳහා දස දහස් සංඛ්‍යාත ජනතාවක් බටහිර මහා ද්‍රෝණියට (වර්තමාන නෙවාඩා) වෙත දිව ගිය අතර පසුව භූමිය පුරා ඇති වෙනත් සොයාගැනීම් වෙත දිව ගියහ. මගේ [The Roar and the Silence: The History of Virginia City and the Comstock Lode](_URL_1_) (1998) බලන්න. ෆ්‍රේසර් රිවර් රෂ් සිට කොලරාඩෝ හි පයික්ස් පීක් රෂ් දක්වා බොහෝ වේගයෙන් ගමන් කර ඇත. මහාද්වීපික එක්සත් ජනපදයේ අන්තිමයා බොහෝ විට සැලකෙන්නේ නෙවාඩා හි ගෝල්ඩ්ෆීල්ඩ් සහ ටොනෝපා වෙත ශතවර්ෂයේ ආරම්භය ලෙසයි. නැවතත්, දස දහස් ගනනක් වේගයෙන් ඇතුලට පැමිණියහ. ඉන්පසුව යුකොන්, එය අනුගමනය කර ඇලස්කානු/කැනේඩියානු දේශසීමා වෙත මිනිසුන් ගෙන ආවේය. මේ සෑම එකක් තුළම, නිශ්චිත සංඛ්‍යා පැමිණීම දුෂ්කර වන අතර, දේශීය සහභාගිවන්නන් බොහෝ විට සංඛ්‍යා අතිශයෝක්තියට නංවයි. කොම්ස්ටොක් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, සමහර විට 300,000 ක් පමණ පැමිණ එහි වසර 20 ක ප්‍රසාද කාලය තුළ මාස 6 ක් හෝ ඊට වැඩි කාලයක් රැඳී සිටිය හැකි යැයි මම තක්සේරු කරමි, නමුත් නිශ්චිත ගණනයකට පැමිණීමට නොහැකි තරමට ජනගහනය තාවකාලික විය. අපි ඇස්තමේන්තු කරන්නේ වර්ජිනියා සිටි/ගෝල්ඩ් හිල් ජනගහනය 25,000ක් විය, නමුත් එය දවසින් දවස වෙනස් විය. වටිනා ලෝහ දිස්ත්‍රික්කවල ආකර්ෂණය ලොව පුරා සිටින මිනිසුන් ආකර්ෂණය කර ගත් අතර, බටහිර රටවල් ජාත්‍යන්තරව විවිධත්වයට පත් කරමින් සමහර විට මෙවැනි දේ සඳහා පමණක් සටහන් කර ඇති ප්‍රජාවන්ගේ විවිධත්වය ඉක්මවා යයි (උදාහරණයක් ලෙස නිව් යෝර්ක්). එහෙත්, නැවතත්, පතල් කැණීමේ උද්යෝගය නිසා බටහිර දෙසට කොපමණ පිරිසක් පැමිණියේද යන්න පිළිබඳ නිවැරදි සංඛ්‍යා වෙත පැමිණීම දුෂ්කර වනු ඇත. එය ලක්ෂ ගණනින් වූ බව අපට කිව හැකිය. එවිට ඔබේ ප්‍රශ්නය යටිතල පහසුකම් ගැන ය; මෙය ඇත්ත වශයෙන්ම ගැටලුවක් විය. කැලිෆෝනියා ගෝල්ඩ් කන්ට්‍රි සඳහා, සියෙරා කඳුවැටියේ ඇළ දොළවල වැඩ කරන ප්ලේසර් පතල් කම්කරුවන්ට සැපයුම් ගෙන ඒම සඳහා සැන් ෆ්‍රැන්සිස්කෝ බේ ඒරියා සහ සැක්‍රමෙන්ටෝ වෙතින් ඉක්මනින් හොඳින් ස්ථාපිත වෙළඳ මාර්ග තිබුණි. මගේ ග්‍රෝෂ් සහෝදරයන් ඔවුන් සැපයුම් ලබා ගත් ආකාරය විස්තර කරයි: සාමාන්‍යයෙන් ඔවුන්ගේ කණ්ඩායමේ එක් සාමාජිකයෙක් දඩයම් කළ අතර අනෙක් අය රන් සඳහා කුණු සෝදා ගත්තේය. අවසානයේදී, ඔවුන් තම ආහාර වේල වැඩි කර ගැනීම සඳහා එළවළු වගා කළ නමුත් ආහාර මිලදී ගැනීමට සෑම විටම අවස්ථා තිබුණි. The Rush to Washoe - Comstock Mining District වෙත 1859 කඩිමුඩියේ හැඳින්වෙන පරිදි - වෙනස් ආකාරයක සැපයුම් අභියෝගයක් ඉදිරිපත් කළේය. එය සැපයුම් මධ්‍යස්ථානවලින් සෑහෙන දුරක් තිබූ බැවින් අවශ්‍ය සැපයුම් ලබා ගැනීම ඉතා ගැටලුවක් විය. මුල් ව්‍යවසායකයින් සියෙරා හරහා ගාස්තු මාර්ග ඉදිකළ අතර මුල් පතල් කම්කරුවන්ට සියලු වර්ගවල සැපයුම් ගෙනැවිත් විකිණීමෙන් විශාල මුදලක් උපයා ගත හැකිය. කොම්ස්ටොක් පතල් කම්කරුවන් භූගත වැඩ සඳහා දිනකට පැය 8කට අවම වශයෙන් ඩොලර් 4ක් උපයා ගැනීමට එය එක් හේතුවකි: උද්ධමනය වූ මිල ගණන්වලින් අදහස් කළේ ඔවුන් අත්‍යවශ්‍ය දේ සඳහා වැඩි මුදලක් ගෙවන බවයි. (හාර්ට්ෆෝර්ඩ් සීඑන් හි කෝල්ට් කම්හලේ &quot;ඉහළ වැටුප් ලබන&quot; කම්කරුවන් සසඳන්න, ඔවුන් දිගු දිනක් සඳහා ඩොලර් 1.25 ක් ලබමින් සිටියහ). කැණීම් බටහිර ස්වභාවයෙන්ම ජනගහනයෙන් විසිරී ඇති දූපත් සමඟ ඉතා නාගරීකරණය විය. 1869 දී නිම කරන ලද මහාද්වීපික දුම්රිය මාර්ගය, කලාපය සෙසු ලෝකයට සම්බන්ධ කළද, එය සන්නිවේදනයේ පටු මාර්ගයක් විය. මෙම ධමනිය හා සම්බන්ධ අනෙකුත් දුම්රිය මාර්ග සහ මාර්ග අවශ්‍ය ඕනෑම තැනකට ගමන් කරයි. එය බටහිර පතල් කැණීමේ දුෂ්කර කොටසක් වූ අතර, රන් උද්යෝගය සහ පතල් කැණීමේ තාක්ෂණික අභියෝග කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන ඉතිහාසඥයින් විසින් මෙම සැපයුම් අභියෝගය බොහෝ විට නොසලකා හරිනු ලැබේ. එනම්, සැපයුම් අභියෝගවලට විසඳුම් ලබා දුන්නේ ඒවා විය යුතු බැවිනි.