Most of the historical work on the West’s encounter with Buddhism has focused on the nineteenth and twentieth centuries, and it is generally assumed that there was not a great deal of information in Europe about Buddhism before this. It is true that Buddhist texts in Sanskrit and Pāli were not widely studied in the West until the nineteenth century (de Jong, 20), and there was little popular knowledge of Buddhism there until the end of that century (Almond), but Buddhism was known before 1800.

Urs App has done a lot of research on the period prior to the nineteenth century and argues that some thinkers were indeed impacted by the knowledge about South and East Asia that was filtering back to Europe from the sixteenth century onward, mostly via Jesuit writings. A scholar of Zen Buddhism himself, App even argues that the Jesuits’ first systematic study of the texts of a non-Abrahamic religion was their study of Japanese Zen Buddhism (App, 9-10). The fact that the Jesuits served as the mediators in early European encounters with Asian religions naturally introduced some biases as their writings often focused on the religious arguments they were having with Buddhists and Confucians in China (Lee), and Brahmins in India. Nevertheless, App argues that their reports did allow some Enlightenment thinkers to learn about traditions such as Buddhism. Here are two of his examples:

1. Voltaire helped popularize Jesuit writings on Asian religion. Although he was generally more interested in the Indian *Vedas*, he shared a general approval of the artistic and particularly humanistic traditions of China (App, 41). He also drew from Jesuit writings on Buddhists and Hindus to support his arguments for universal human history and a universal human religion that was Deistic in nature (App, 33-35).
2. Diderot accepted the notion, which was becoming common among French intellectuals, that Buddhism, Hinduism, and Sufi Islam were simply facets of a single Asian religious system, and that this system was fundamentally atheistic (App, 151-153). As with Voltaire, the existence of an ancient and supposedly atheistic tradition helped Diderot make his case.

Thus, Enlightenment thinkers tended to treat Buddhism as part of a larger, ancient pan-Asian religion that was atheistic or Deistic in nature, but which had become corrupted by priests who kept these esoteric teachings to themselves while teaching an exoteric doctrine that was ritualistic and superstitious. Of course, this attitude appears to be much influenced by the Enlightenment thinkers’ own philosophical commitments, but App argues that influence was a two-way street, and missionary writings about Asian religions actually contributed to the formation of these commitments.

 & #x200B;

**Works Cited**

Almond, Philip. *The British Discovery of Buddhism*. Cambridge: Cambridge University Press, 1988.

App, Urs. *The Birth of Orientalism*. Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 2010.

de Jong, J. W.  *A Brief History of Buddhist Studies in America and Europe*. Tokyo: Kōsei Publishing, 1997.

Lee, Thomas H. C. *China and Europe: Images and Influences in the Sixteenth to Eighteenth Centuries*. Hong Kong: Chinese University of Hong Kong, 1991.
බටහිරයන් බුදුදහම හමුවීම පිළිබඳ ඓතිහාසික කෘතීන් බොහොමයක් දහනවවැනි සහ විසිවන සියවස් කෙරෙහි අවධානය යොමු කර ඇති අතර, මෙයට පෙර බුදුදහම පිළිබඳ විශාල තොරතුරු යුරෝපයේ නොතිබූ බව සාමාන්‍යයෙන් උපකල්පනය කෙරේ. දහනව වන ශතවර්ෂය වන තෙක් බටහිර රටවල සංස්කෘත සහ පාලි භාෂාවෙන් බෞද්ධ ග්‍රන්ථ පුළුල් ලෙස අධ්‍යයනය නොකළ බව සත්‍යයකි (ද ජොං, 20), එම සියවසේ අවසානය දක්වා (ආමන්ඩ්) බුදුදහම පිළිබඳ එතරම් ජනප්‍රිය දැනුමක් නොතිබුණි, නමුත් බුද්ධාගම 1800 ට පෙර දැන සිටි. Urs App දහනව වන ශතවර්ෂයට පෙර කාලපරිච්ඡේදය පිළිබඳව බොහෝ පර්යේෂණ සිදු කර ඇති අතර සමහර චින්තකයින් දහසයවන සියවසේ සිට යුරෝපයට ආපසු පෙරන ලද දකුණු සහ නැගෙනහිර ආසියාව පිළිබඳ දැනුමෙන් සැබවින්ම බලපෑමට ලක් වූ බව තර්ක කරයි. ජේසු නිකායික ලියවිලි. සෙන් බුද්ධාගම පිළිබඳ විශාරදයෙකු වන ඇප් තර්ක කරන්නේ ආබ්‍රහම් නොවන ආගමක ග්‍රන්ථ පිළිබඳ ජේසු නිකායිකයන්ගේ පළමු ක්‍රමානුකූල අධ්‍යයනය ඔවුන්ගේ ජපන් සෙන් බුද්ධාගම පිළිබඳ අධ්‍යයනය බවයි (යෙදුම, 9-10). ආසියානු ආගම් සමඟ මුල්කාලීන යුරෝපීය හමුවීම්වලදී ජේසු නිකායිකයින් මැදිහත්කරුවන් ලෙස කටයුතු කළ නිසා ඔවුන්ගේ ලේඛන බොහෝ විට ඔවුන් චීනයේ බෞද්ධයන් සහ කොන්ෆියුෂියානුවන් (ලී) සහ ඉන්දියාවේ බ්‍රාහ්මණයන් සමඟ ඇති කර ගත් ආගමික තර්ක කෙරෙහි අවධානය යොමු කළ බැවින් ස්වාභාවිකවම සමහර පක්ෂග්‍රාහීකම් ඇති විය. එසේ වුවද, ඇප් තර්ක කරන්නේ ඔවුන්ගේ වාර්තා සමහර ප්‍රබුද්ධ චින්තකයින්ට බුදුදහම වැනි සම්ප්‍රදායන් ගැන ඉගෙන ගැනීමට ඉඩ සලසා ඇති බවයි. මෙන්න ඔහුගේ උදාහරණ දෙකක්: 1. වෝල්ටෙයාර් ආසියානු ආගම පිළිබඳ ජේසු නිකායික ලේඛන ප්‍රචලිත කිරීමට උදව් කළේය. ඔහු සාමාන්‍යයෙන් ඉන්දියානු *වේද* කෙරෙහි වැඩි උනන්දුවක් දැක්වුවද, ඔහු චීනයේ කලාත්මක සහ විශේෂයෙන් මානවවාදී සම්ප්‍රදායන් පිළිබඳ සාමාන්‍ය අනුමැතිය බෙදා ගත්තේය (යෙදුම, 41). ඔහු බෞද්ධයන් සහ හින්දුවරුන් පිළිබඳ ජේසු නිකායික ලේඛනවලින් ද උකහා ගත්තේ විශ්වීය මානව ඉතිහාසය සහ දේවවාදී ස්වභාවයක් ඇති විශ්වීය මානව ආගමක් සඳහා වූ ඔහුගේ තර්කවලට සහාය දැක්වීම සඳහාය (යෙදුම, 33-35). 2. ප්‍රංශ බුද්ධිමතුන් අතර ප්‍රචලිත වෙමින් තිබූ, බුදුදහම, හින්දු ආගම සහ සූෆි ඉස්ලාම් හුදෙක් තනි ආසියානු ආගමික ක්‍රමයක මුහුණුවර වන බවත්, මෙම ක්‍රමය මූලික වශයෙන් අදේවවාදී බවත් ඩිඩරොට් පිළිගත්තේය (යෙදුම, 151-153). වෝල්ටෙයාර් මෙන්ම, පුරාණ සහ අදේවවාදී යැයි කියනු ලබන සම්ප්‍රදායක් පැවතීම ඩිඩරොට්ට ඔහුගේ නඩුව ඉදිරිපත් කිරීමට උපකාරී විය. මේ අනුව, බුද්ධාගම චින්තකයින් බුද්ධාගම අදේවවාදී හෝ දේවවාදී ස්වභාවයක් ගත් විශාල, පැරණි සර්ව-ආසියානු ආගමක කොටසක් ලෙස සැලකීමට නැඹුරු වූ නමුත් චාරිත්‍රානුකූල හා විදේශීය ධර්මයක් උගන්වමින් මෙම ගුප්ත ඉගැන්වීම් තමන් තුළම තබා ගත් පූජකයන් විසින් දූෂිත වී ඇත. මිත්යාදෘෂ්ටික. ඇත්ත වශයෙන්ම, මෙම ආකල්පය ප්‍රබුද්ධ චින්තකයින්ගේම දාර්ශනික කැපවීම්වලට බෙහෙවින් බලපා ඇති බව පෙනේ, නමුත් යෙදුම තර්ක කරන්නේ බලපෑම ද්වි-මාර්ග මාවතක් වූ අතර ආසියානු ආගම් පිළිබඳ මිෂනාරි ලේඛන මෙම කැපවීම් ගොඩනැගීමට සැබවින්ම දායක වූ බවයි. &amp; #x200B; ** උපුටා ගත් කෘති** ආමන්ඩ්, පිලිප්. *බුද්ධාගම පිළිබඳ බ්‍රිතාන්‍ය සොයාගැනීම*. Cambridge: Cambridge University Press, 1988. App, Urs. *පෙරදිගවාදයේ උපත*. Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 2010. de Jong, JW *A Brief History of Buddhist Studies in America and Europe*. ටෝකියෝ: Kōsei Publishing, 1997. Lee, Thomas HC *China and Europe: Images and Influences in Sixth-18th Centuries*. හොංකොං: හොංකොං චීන විශ්වවිද්‍යාලය, 1991.