The differences between soap and olive oil is actually smaller than you think.  
Rancid olive oil contains lots of free fatty acids, which have emulsive properties similiar to soap. 
 
Furthermore, traditional soap is made from olive oil, and/or other triacylglycerides.  If a base is added to olive oil it transforms into soap, through a process conveniently called saponification.  Usually the base was ash.  This process is relatively simple and was known to the Babylonian and Romans.  You can buy this type of soap at any natural grocery store today, branded as glycerine or castille soap.  However ancient soap was not as luxurious as these.  Modern industrial techniques were needed to make it clear and pure.  Roman Soap was probably more of a thick gloppy mess.  

Since the mid 1800s soap quality has improve immensely, but its still fundamentally the same stuff the Romans, Carolingian, and Founding Fathers used.  

Note: I am not a historian.  I am a lipid chemist.  I hope I didn't break any rules.

සබන් සහ ඔලිව් තෙල් අතර වෙනස ඔබ සිතනවාට වඩා කුඩාය. රන්සිඩ් ඔලිව් තෙල්වල සබන් වලට සමාන ඉමල්සිව් ගුණ ඇති නිදහස් මේද අම්ල විශාල ප්‍රමාණයක් අඩංගු වේ. තවද, සාම්ප්‍රදායික සබන් ඔලිව් තෙල් සහ/හෝ වෙනත් ට්‍රයිසයිල්ග්ලිසරයිඩ වලින් සාදා ඇත. ඔලිව් තෙල්වලට පදනමක් එකතු කළහොත් එය පහසු ලෙස saponification ලෙස හඳුන්වන ක්‍රියාවලියක් හරහා සබන් බවට පරිවර්තනය වේ. සාමාන්යයෙන් පදනම අළු විය. මෙම ක්‍රියාවලිය සාපේක්ෂව සරල වන අතර බැබිලෝනියන් සහ රෝමවරුන් එය දැන සිටියේය. glycerine හෝ castille සබන් ලෙස හංවඩු ගසා ඇති ඕනෑම ස්වභාවික සිල්ලර වෙළඳසැලකින් ඔබට අද මෙම සබන් වර්ගය මිලදී ගත හැකිය. කෙසේ වෙතත් පැරණි සබන් මේවා තරම් සුඛෝපභෝගී නොවීය. එය පැහැදිලි සහ පිරිසිදු කිරීමට නවීන කාර්මික ශිල්පීය ක්‍රම අවශ්‍ය විය. රෝමානු සබන් බොහෝ විට ඝන ග්ලෝපි අවුල් විය හැක. 1800 ගණන්වල මැද භාගයේ සිට සබන් ගුණාත්මක භාවය විශාල ලෙස වැඩිදියුණු වී ඇත, නමුත් එය තවමත් මූලික වශයෙන් රෝමවරුන්, කැරොලින්ජියන් සහ ආරම්භක පියවරුන් භාවිතා කළ දේම වේ. සටහන: මම ඉතිහාසඥයෙක් නොවේ. මම ලිපිඩ රසායනඥයෙක්. මම කිසිම නීති කඩ කළේ නැහැ කියලා මම හිතනවා.
