I assume with ‘Macedonians’ you mean Slavic Macedonians living in the Former Yugoslav Republic of Macedonia (FYROM), who are distinct from the Greek Macedonians that live in the Greek province of Macedonia. This distinction lies at the heart of the naming conflict between the FYROM and Greece I wrote a paper about a year ago. The separation of Slavic Macedonians from the Bulgarians in terms of history is a quite ‘recent’ phenomenon and like most elements of Slavic Macedonian history a modern construct. For most of its history Slavic-Macedonian history was very much related with the history of the Serbs, Bulgarians and Greeks. 

 & nbsp;

The language spoken by the Slavic Macedonians, Macedonian, is closely related to Bulgarian. Indeed, the Bulgarian reading of history claims that the language of the people of the Republic of Macedonia is merely a dialect of Bulgarian. As an extension of this attitude the Bulgarians believe that the people and the territory of the Republic of Macedonia belong, both historically and culturally, to the Bulgarian nation. Because of this the Bulgarians effectively deny the existence of a distinctive Slav-Macedonian nation. The creation of the Bulgarian Exarchate in the late 19th century, a separation of the Bulgarians from the Greek Orthodox Church was what instigated the division of Macedonia amongst the Bulgarians, Greeks and Serbians. The Bulgarians state attempted to regain what it regarded as lost Macedonian territory from Serbia and Greece by aligning itself with Germany during both World Wars.

 & nbsp;

It was the end of the Second World War and the founding of the Socialist Yugoslavian Republic that allowed the Slavic Macedonians to consolidate a national identity distinct from the Serbs, Greeks and Bulgarians. This effort was encouraged by the central Yugoslav government in Belgrade, which sought to dispel any Greek and Bulgarian claims on the territory. Examples of this realization of identity were the founding of the Macedonian Orthodox Church and the codification of the Macedonian language. These elements provided instruments for the Slavic Macedonians with which they could set themselves apart from their neighbours and reject any claim form Serbian, Greek or Bulgarian side that they were merely an offshoot of their respective nations and therefore not deserving of their own identity.

 & nbsp;

The construction of such a new identity, separated from already established ones, saw the new Slavic Macedonian nation morphing cultural elements shared with the Bulgarians or the Greeks to fit their newly created nation’s history. The codification of ‘the separate Macedonian language’ was very unappealing to the Bulgarians, as it rejected their claim that the Slavic Macedonians belonged to their nation and were in fact speaking a dialect of their language. The Slavic Macedonians took possession of this ‘dialect’ and used it as a basis for their newly created identity.The question of Slavic-Macedonian identity is determined by the view the Bulgarians, Greeks and Slavs of Macedonia have regarding Slavic-Macedonian national identity.

 & nbsp;

Sources:

 & nbsp;

Triandafyllidou, A., Calloni, M.  &  Mikrakis, A. (1997). New Greek Nationalism. Sociological Research Online. 2 (1)

​Engstrom, J. (2002). The power of Perception: The Impact of the Macedonian Question on Inter-ethnic Relations in the Republic of Macedonia. The Global Review of Ethnopolitics. 1 (3). Pp. 3-17

 & nbsp;

This is my first submission here, I hope my answer clears up some of the questions you had. 
&#39;මැසිඩෝනියානුවන්&#39; යන්නෙන් ඔබ අදහස් කරන්නේ මැසිඩෝනියාවේ ග්‍රීක පළාතේ වෙසෙන ග්‍රීක මැසිඩෝනියානුවන්ගෙන් වෙනස් වූ හිටපු යුගෝස්ලාවියානු මැසිඩෝනියා ජනරජයේ (FYROM) ජීවත් වන ස්ලාවික් මැසිඩෝනියානුවන් යැයි මම උපකල්පනය කරමි. මෙම වෙනස පවතින්නේ FYROM සහ ග්‍රීසිය අතර නම් කිරීමේ ගැටුමේ හදවතේය. මම මීට වසරකට පමණ පෙර ලිපියක් ලිව්වෙමි. ඉතිහාසය අනුව ස්ලාවික් මැසිඩෝනියානුවන් බල්ගේරියානුවන්ගෙන් වෙන්වීම තරමක් &#39;මෑත&#39; සංසිද්ධියක් වන අතර ස්ලාවික් මැසිඩෝනියානු ඉතිහාසයේ බොහෝ අංග මෙන්ම නවීන නිර්මාණයකි. එහි බොහෝ ඉතිහාසය සඳහා ස්ලාවික්-මැසිඩෝනියානු ඉතිහාසය සර්බියානුවන්, බල්ගේරියානුවන් සහ ග්‍රීකයන්ගේ ඉතිහාසය සමඟ බෙහෙවින් සම්බන්ධ විය. &amp; nbsp; ස්ලාවික් මැසිඩෝනියානුවන් කතා කරන භාෂාව වන මැසිඩෝනියානු භාෂාව බල්ගේරියානු භාෂාවට සමීපව සම්බන්ධ වේ. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඉතිහාසය පිළිබඳ බල්ගේරියානු කියවීම කියා සිටින්නේ මැසිඩෝනියා ජනරජයේ ජනතාවගේ භාෂාව හුදෙක් බල්ගේරියානු උපභාෂාවක් බවයි. මෙම ආකල්පයේ දිගුවක් ලෙස බල්ගේරියානුවන් විශ්වාස කරන්නේ මැසිඩෝනියා ජනරජයේ ජනතාව සහ භූමිය ඓතිහාසිකව හා සංස්කෘතික වශයෙන් බල්ගේරියානු ජාතියට අයත් බවයි. මේ නිසා බල්ගේරියානුවන් සුවිශේෂී ස්ලාව්-මැසිඩෝනියානු ජාතියක පැවැත්ම ප්‍රතික්ෂේප කරයි. 19 වන ශතවර්ෂයේ අගභාගයේදී බල්ගේරියානු එක්සාර්කේට් නිර්මාණය කිරීම, බල්ගේරියානුවන් ග්‍රීක ඕතඩොක්ස් පල්ලියෙන් වෙන් කිරීම, බල්ගේරියානුවන්, ග්‍රීකයින් සහ සර්බියානුවන් අතර මැසිඩෝනියාව බෙදීමට හේතු විය. බල්ගේරියානු රාජ්‍යය ලෝක යුද්ධ දෙකේදීම ජර්මනිය සමඟ පෙලගැසී සර්බියාවෙන් සහ ග්‍රීසියෙන් නැතිවූ මැසිඩෝනියානු භූමිය ලෙස සලකන දේ නැවත ලබා ගැනීමට උත්සාහ කළේය. &amp; nbsp; එය දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයේ අවසානය සහ සමාජවාදී යුගෝස්ලාවියානු ජනරජය පිහිටුවීමත් සමඟ ස්ලාවික් මැසිඩෝනියානුවන්ට සර්බියානුවන්, ග්‍රීකයින් සහ බල්ගේරියානුවන්ගෙන් වෙනස් වූ ජාතික අනන්‍යතාවයක් තහවුරු කිරීමට ඉඩ සැලසීය. මෙම ප්‍රයත්නය බෙල්ග්‍රේඩ් හි මධ්‍යම යුගෝස්ලාවියානු ආන්ඩුව විසින් දිරිමත් කරන ලද අතර, එම භූමිය මත ග්‍රීක සහ බල්ගේරියානු හිමිකම් ඉවත් කිරීමට උත්සාහ කරන ලදී. මැසිඩෝනියානු ඕතඩොක්ස් පල්ලිය ආරම්භ කිරීම සහ මැසිඩෝනියානු භාෂාව සංකේතනය කිරීම මෙම අනන්‍යතාවය අවබෝධ කර ගැනීමේ උදාහරණ විය. මෙම මූලද්‍රව්‍ය ස්ලාවික් මැසිඩෝනියානුවන්ට තම අසල්වාසීන්ගෙන් වෙන්ව සිටීමටත්, ඔවුන් හුදෙක් තම ජාතියේ ශාඛාවක් පමණක් බවත්, එබැවින් ඔවුන්ගේ අනන්‍යතාවයට සුදුසු නොවන බවට සර්බියානු, ග්‍රීක හෝ බල්ගේරියානු පාර්ශවයෙන් කරන ඕනෑම ප්‍රකාශයක් ප්‍රතික්ෂේප කිරීමටත් හැකි උපකරණ සපයන ලදී. &amp; nbsp; එවැනි නව අනන්‍යතාවයක් ගොඩ නැගීම, දැනටමත් ස්ථාපිත අයගෙන් වෙන්ව, නව ස්ලාවික් මැසිඩෝනියානු ජාතිය, බල්ගේරියානුවන් හෝ ග්‍රීකයන් සමඟ බෙදාගත් සංස්කෘතික අංගයන් ඔවුන්ගේ අලුතින් නිර්මාණය කරන ලද ජාතියේ ඉතිහාසයට ගැළපෙන ලෙස හැඩගස්වා ගත්හ. ස්ලාවික් මැසිඩෝනියානුවන් ඔවුන්ගේ ජාතියට අයත් බවත් ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන්ගේ භාෂාවේ උපභාෂාවක් කතා කරන බවත් ඔවුන් කරන ප්‍රකාශය ප්‍රතික්ෂේප කළ නිසා, &#39;වෙනම මැසිඩෝනියානු භාෂාව&#39; සංකේතනය කිරීම බල්ගේරියානුවන්ට ඉතා අප්‍රසන්න විය. ස්ලාවික් මැසිඩෝනියානුවන් මෙම &#39;උපභාෂාව&#39; අත්පත් කරගෙන එය ඔවුන්ගේ අලුතින් නිර්මිත අනන්‍යතාවය සඳහා පදනමක් ලෙස භාවිතා කළහ. ස්ලාවික්-මැසිඩෝනියානු ජාතික අනන්‍යතාවය සම්බන්ධයෙන් බල්ගේරියානුවන්, ග්‍රීකයින් සහ මැසිඩෝනියාවේ ස්ලාව් ජාතිකයන් දරන මතය අනුව ස්ලාවික්-මැසිඩෝනියානු අනන්‍යතාවය පිළිබඳ ප්‍රශ්නය තීරණය වේ. &amp; nbsp; මූලාශ්ර: &amp; nbsp; Triandafyllidou, A., Calloni, M. &amp; Mikrakis, A. (1997). නව ග්‍රීක ජාතිකවාදය. සමාජ විද්‍යා පර්යේෂණ ඔන්ලයින්. 2 (1) Engstrom, J. (2002). සංජානනයේ බලය: මැසිඩෝනියා ජනරජයේ අන්තර් වාර්ගික සබඳතා මත මැසිඩෝනියානු ප්‍රශ්නයේ බලපෑම. ජනවාර්ගික දේශපාලනයේ ගෝලීය සමාලෝචනය. 1 (3). Pp. 3-17 සහ nbsp; මෙහි මගේ පළමු ඉදිරිපත් කිරීම මෙයයි, මගේ පිළිතුර ඔබට තිබූ ප්‍රශ්න කිහිපයක් පැහැදිලි කරයි යැයි මම බලාපොරොත්තු වෙමි. 