We have a pretty good idea about what's on the inside of the Earth, based on the geologist's equivalent of a CAT scan or an MRI -- earthquake data.  When an earthquake happens, it sends waves bouncing around the inside of the planet.  These waves change direction and speed based on the kinds of materials they pass through.  Geologists can detect the movement of these waves by taking measurements at different locations all across the planet, and in so doing, build a picture of how the inside of the planet is constructed.

That's how we know that the interior of the Earth is separated into four layers, that the innermost is made of something solid, and that at least one of them is an actual liquid.  From here, scientists can use other information to get an idea of what elements the interior is actually composed of.

Based on the estimated density of the solid inner core, we can guess that it's probably made of iron.  This hypothesis is supported by the fact that iron appears to be exceedingly plentiful in the solar system.  Given how plentiful it is, and given that we know it's a very dense element, and given what we know about how a dense metal like iron would behave in a still-molten Earth when it was forming, it makes sense that Iron is probably what our core is made of.  

We can guess a few more things about how the inner and outer cores behave, based on the fact that the Earth has a magnetic field.  We know that the inner core must be rotating, and that the outer core must be convecting, because without those two things, the Earth would not have a magnetic field.  So the existence of some external factors can tell us a lot about the internal factors of our planet.
භූ විද්‍යාඥයාගේ CAT ස්කෑන් එකකට හෝ MRI -- භූමිකම්පා දත්තවලට සමාන දත්ත මත පදනම්ව, පෘථිවියේ අභ්‍යන්තරයේ ඇති දේ පිළිබඳව අපට හොඳ අදහසක් ඇත. භූමිකම්පාවක් සිදු වූ විට, එය ග්‍රහලෝකයේ අභ්‍යන්තරය වටා තරංග යවයි. මෙම තරංග ඒවා හරහා ගමන් කරන ද්‍රව්‍ය වර්ග මත පදනම්ව දිශාව සහ වේගය වෙනස් කරයි. ග්‍රහලෝකය පුරා විවිධ ස්ථානවල මිනුම් ගැනීමෙන් භූ විද්‍යාඥයින්ට මෙම තරංගවල චලනය හඳුනාගත හැකි අතර, එසේ කිරීමෙන් ග්‍රහලෝකයේ අභ්‍යන්තරය ගොඩනඟා ඇති ආකාරය පිළිබඳ චිත්‍රයක් ගොඩනගා ගත හැකිය. පෘථිවි අභ්‍යන්තරය ස්ථර හතරකට වෙන් වී ඇති බවත්, අභ්‍යන්තරය ඝන දෙයකින් සෑදී ඇති බවත්, අඩුම තරමින් ඉන් එකක්වත් සැබෑ ද්‍රවයක් බවත් අපි දන්නේ එලෙසිනි. මෙතැන් සිට, අභ්‍යන්තරය ඇත්ත වශයෙන්ම සමන්විත වන්නේ කුමන මූලද්‍රව්‍යද යන්න පිළිබඳ අදහසක් ලබා ගැනීමට විද්‍යාඥයින්ට වෙනත් තොරතුරු භාවිතා කළ හැකිය. ඝන අභ්යන්තර හරයේ ඇස්තමේන්තුගත ඝනත්වය මත පදනම්ව, එය බොහෝ විට යකඩවලින් සෑදී ඇති බව අපට අනුමාන කළ හැකිය. මෙම උපකල්පනය සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ යකඩ අතිශයින් බහුල බව පෙනී යාමෙන් සනාථ වේ. එය කෙතරම් බහුලද යන්නත්, එය ඉතා ඝන මූලද්‍රව්‍යයක් බව අප දන්නා නිසාත්, යකඩ වැනි ඝන ලෝහයක් තවමත් උණු වී ඇති පෘථිවියක් සෑදෙන විට එහි හැසිරෙන ආකාරය ගැන අප දන්නා දේ අනුවත්, යකඩ යනු කුමක් දැයි තේරුම් ගත හැකිය. අපගේ හරය සෑදී ඇත. පෘථිවියේ චුම්භක ක්ෂේත්‍රයක් ඇති බව මත පදනම්ව අභ්‍යන්තර හා පිටත හරය හැසිරෙන ආකාරය ගැන තවත් කරුණු කිහිපයක් අපට අනුමාන කළ හැකිය. අභ්‍යන්තර හරය භ්‍රමණය විය යුතු බවත්, පිටත හරය සංවහනය විය යුතු බවත් අපි දනිමු, මන්ද එම කරුණු දෙක නොමැතිව පෘථිවියට චුම්බක ක්ෂේත්‍රයක් නොමැති බැවිනි. එබැවින් සමහර බාහිර සාධකවල පැවැත්ම අපගේ ග්රහලෝකයේ අභ්යන්තර සාධක ගැන බොහෝ දේ පැවසිය හැකිය.