That's a fun question.

Let me distinguish between 2 things: the date when some geological material becomes a rock vs the date when a rock becomes "the specific rock it is".

The answer plays into the general classification of rocks classes [sedimentary, igneous  &  metamorphic].

**Sedimentary rocks** start from loose sediment, sand, gravel, mud and similar materials. When buried, sediments undergo a process called ["diagenesis"](_URL_1_), where they undergo a series of changes where compaction and the precipitation of minerals (termed "cement") such as carbonates, clays and quartz will bind together these loose particles into a cohesive whole. This is usually a gradual process where you will not be able to easily pinpoint a specific date/year where you may affirm "today, this is now a rock". There are exceptions where the process can be quite rapid, say the formation of beachrock which can happen in decades, but usually you are waiting for a gradual process which operates at the pace of millenia.

**Igneous rocks** are figuratively simple to understand, as they form from the cooling of molten material [lava or magma]. Smaller bodies cool off quicker and might in some cases be said to have a precise date of formation [for instance, the Vesuvius ash flow of the 24^th of August 79 AD], while larger ones may take years or even millenia to cool off and completely solidify. Heat loss is a process controlled by the ratio of surface to volume, so while a magma body of about 1 cubic km might take a few years to cool off, another one of several million cubic kilometers might take a few millenia. The latter might have the opportunity to undergo a process called ["fractional crystallisation"](_URL_0_), whereby minerals precipitate in a certain order and separate from the remaining melt by gravity, either floating to the top [e.g.: anorthosite] or sinking to the bottom [e.g. olivine cumulates] - the process is not completely unlike a salad dressing unmixing.

But then there are **metamorphic rocks**. These guys start as rocks, but they usually progressively change their composition and features as they re-equilibrate to match the pressure and temperature stability conditions of their environment, as they are either buried or exhumed. Thus, a rather banal clay stone made up of an assemblage of clay minerals, quartz  &  feldspar, might as it is progressively buried deeper change it's mineral composition to a muscovite-garnet shist, then a cordierite-garnet shist , then a quartz-K-spar-biotite-sillimanite shist before reaching temperatures where it starts turning to liquid again. 

Thus, when studying metamorphic rocks, one is always concerned with 2 "birthdates": the first one being the time when this lump of geological material first became a rock [termed "protolith"], and the time where the rock reached it's current state. Rocks being not unlike books, metamorphic rocks will often preserve quite a bit of the history of the various changes they underwent as they transitionned from their protolith to their final current state [see [P-T-t-path](_URL_2_)], and are great sources of information that way.
ඒක විනෝදජනක ප්‍රශ්නයක්. මට කරුණු 2ක් අතර වෙනස හඳුනා ගැනීමට ඉඩ දෙන්න: සමහර භූ විද්‍යාත්මක ද්‍රව්‍ය පාෂාණයක් බවට පත්වන දිනය එදිරිව පාෂාණයක් &quot;එය නිශ්චිත පාෂාණය&quot; බවට පත්වන දිනය. පිළිතුර පාෂාණ පංතිවල සාමාන්‍ය වර්ගීකරණයට ඇතුළත් වේ [අවසාදිත, ආග්නේය සහ පරිවෘත්තීය]. ** අවසාදිත පාෂාණ** ලිහිල් අවසාදිත, වැලි, බොරළු, මඩ සහ ඒ හා සමාන ද්‍රව්‍ය වලින් ආරම්භ වේ. තැන්පත් කරන විට, අවසාදිතයන් [&quot;diagenesis&quot;](_URL_1_) නම් ක්‍රියාවලියකට භාජනය වේ, එහිදී ඒවා සංකෝචනය සහ කාබනේට්, මැටි සහ ක්වාර්ට්ස් වැනි ඛනිජවල වර්ෂාපතනය (&quot;සිමෙන්ති&quot; ලෙස හැඳින්වේ) මෙම ලිහිල් අංශු එකට බැඳෙන වෙනස්කම් මාලාවකට භාජනය වේ. සමෝධානික සමස්තයක් බවට. මෙය සාමාන්‍යයෙන් ක්‍රමක්‍රමයෙන් සිදුවන ක්‍රියාවලියක් වන අතර එහිදී ඔබට &quot;අද, මෙය දැන් පර්වතයක්&quot; යැයි තහවුරු කළ හැකි නිශ්චිත දිනයක්/වසරක් පහසුවෙන් නිර්ණය කිරීමට නොහැකි වනු ඇත. ක්‍රියාවලිය තරමක් වේගවත් විය හැකි ව්‍යතිරේක පවතී, දශක කිහිපයකින් සිදු විය හැකි වෙරළ තීරයක් ගොඩනැගීමට, නමුත් සාමාන්‍යයෙන් ඔබ බලා සිටින්නේ සහස්‍ර වේගයකින් ක්‍රියාත්මක වන ක්‍රමානුකූල ක්‍රියාවලියක් සඳහා ය. **ආග්නේය පාෂාණ** උණු කළ ද්‍රව්‍ය [ලාවා හෝ මැග්මා] සිසිලනය වීමෙන් සෑදෙන බැවින්, තේරුම් ගැනීම සංකේතාත්මකව සරල ය. කුඩා සිරුරු ඉක්මනින් සිසිල් වන අතර සමහර අවස්ථාවලදී නිශ්චිත දිනයක් ඇති බව පැවසිය හැකිය [උදාහරණයක් ලෙස, 79 අගෝස්තු 24 වන දින Vesuvius අළු ගලා යාම], විශාල ඒවා සිසිල් වීමට වසර හෝ සහස්‍ර පවා ගත විය හැකිය සහ සම්පූර්ණයෙන්ම ඝන වීම. තාප අලාභය යනු මතුපිට පරිමාවේ අනුපාතය මගින් පාලනය වන ක්‍රියාවලියකි, එබැවින් ඝන කිලෝමීටර් 1 ක පමණ මැග්මා ශරීරයක් සිසිල් වීමට වසර කිහිපයක් ගත විය හැකි අතර, ඝන කිලෝමීටර මිලියන කිහිපයකින් තවත් එකක් සහස්‍ර කිහිපයක් ගත විය හැකිය. දෙවැන්නට [&quot;භාගික ස්ඵටිකීකරණය&quot;](_URL_0_) නම් ක්‍රියාවලියකට භාජනය වීමට අවස්ථාව තිබිය හැක, එමගින් ඛනිජ නිශ්චිත අනුපිළිවෙලකට අවක්ෂේප වන අතර ගුරුත්වාකර්ෂණය මගින් ඉතිරි ද්‍රවයෙන් වෙන්ව, ඉහළට පාවෙන [උදා: anorthosite] හෝ ගිලී යයි. පතුල [උදා ඔලිවයින් සමුච්චය] - ක්‍රියාවලිය සම්පූර්ණයෙන්ම සලාද අඳින මිශ්‍ර කිරීම මෙන් නොවේ. නමුත් පසුව **පරිවර්තන පාෂාණ** ඇත. මෙම පුද්ගලයින් පාෂාණ ලෙස ආරම්භ වන නමුත්, ඔවුන් සාමාන්‍යයෙන් ක්‍රමක්‍රමයෙන් ඒවායේ සංයුතිය සහ විශේෂාංග වෙනස් කරන්නේ ඔවුන් වළලනු ලැබූ හෝ ගොඩගත් බැවින්, ඔවුන්ගේ පරිසරයේ පීඩන සහ උෂ්ණත්ව ස්ථායිතා තත්වයන්ට ගැලපෙන පරිදි නැවත සමතුලිත වන විට ය. මේ අනුව, මැටි ඛනිජ, ක්වාර්ට්ස් සහ ෆෙල්ඩ්ස්පාර් එකතුවකින් සෑදූ තරමක් අශෝභන මැටි ගලක්, ක්‍රමානුකූලව ගැඹුරට වළලන විට එහි ඛනිජ සංයුතිය මස්කොවයිට්-ගානට් ෂිස්ට්, පසුව කෝඩියරයිට්-ගානට් ෂිස්ට්, පසුව ක්වාර්ට්ස්-කේ බවට වෙනස් කළ හැකිය. -spar-biotite-sillimanite shist උෂ්ණත්වයට පැමිණීමට පෙර එය නැවත දියර බවට හැරවීමට පටන් ගනී. මේ අනුව, පරිවෘත්තීය පාෂාණ අධ්‍යයනය කරන විට, යමෙක් සෑම විටම &quot;උපන් දිනයන්&quot; 2ක් ගැන සැලකිලිමත් වේ: පළමු එක මෙම භූ විද්‍යාත්මක ද්‍රව්‍ය ගැටිත්ත ප්‍රථමයෙන් පර්වතයක් බවට පත් වූ කාලය [&quot;ප්‍රෝටෝලිත්&quot; ලෙස හැඳින්වේ] සහ පාෂාණය එහි වත්මන් තත්වයට ළඟා වූ කාලයයි. . පාෂාණ පොත් මෙන් නොව, පරිවෘත්තීය පාෂාණ බොහෝ විට ඒවායේ ප්‍රොටොලිත් සිට අවසාන වත්මන් තත්ත්වයට [බලන්න [PTt-path](_URL_2_)] යන විට සිදු වූ විවිධ වෙනස්කම් වල ඉතිහාසයෙන් ස්වල්පයක් ආරක්ෂා කරයි, සහ ඒවා විශිෂ්ට මූලාශ්‍ර වේ. තොරතුරු ඒ ආකාරයෙන්.