Although what causes pedophilia is not yet known, beginning in 2002, researchers began reporting a series of findings linking pedophilia with brain structure and function: Pedophilic (and hebephilic) men have lower IQs, poorer scores on memory tests, greater rates of non-right-handedness, greater rates of school grade failure over and above the IQ differences, lesser physical height, greater probability of having suffered childhood head injuries resulting in unconsciousness, and several differences in MRI-detected brain structures. They report that their findings suggest that there are one or more neurological characteristics present at birth that cause or increase the likelihood of being pedophilic. Evidence of familial transmittability "suggests, but does not prove that genetic factors are responsible" for the development of pedophilia.

Another study, using structural MRI, shows that male pedophiles have a lower volume of white matter than a control group.

Functional magnetic resonance imaging (fMRI) has shown that child molesters diagnosed with pedophilia have reduced activation of the hypothalamus as compared with non-pedophilic persons when viewing sexually arousing pictures of adults. A 2008 functional neuroimaging study notes that central processing of sexual stimuli in heterosexual "paedophile forensic inpatients" may be altered by a disturbance in the prefrontal networks, which "may be associated with stimulus-controlled behaviours, such as sexual compulsive behaviours." The findings may also suggest "a dysfunction at the cognitive stage of sexual arousal processing."

Blanchard, Cantor, and Robichaud (2006) reviewed the research that attempted to identify hormonal aspects of pedophiles. They concluded that there is some evidence that pedophilic men have less testosterone than controls, but that the research is of poor quality and that it is difficult to draw any firm conclusion from it.

A study analyzing the sexual fantasies of 200 heterosexual men by using the Wilson Sex Fantasy Questionnaire exam, determined that males with a pronounced degree of paraphilic interest (including pedophilia) had a greater number of older brothers, a high 2D:4D digit ratio (which would indicate excessive prenatal estrogen exposure), and an elevated probability of being left-handed, suggesting that disturbed hemispheric brain lateralization may play a role in deviant attractions.

Wikipedia
2002 වසරේ පටන් ළමා ලිංගාශ්‍රිත රෝග ඇතිවීමට හේතුව කුමක් දැයි තවමත් අනාවරණය වී නැතත්, පර්යේෂකයන් විසින් ළමා ලිංගිකත්වය මොළයේ ව්‍යුහය සහ ක්‍රියාකාරිත්වය සමඟ සම්බන්ධ කරන සොයාගැනීම් මාලාවක් වාර්තා කිරීමට පටන් ගත්හ: පීඩොෆිලික් (සහ හෙබෙෆිලික්) පිරිමින්ට අඩු IQs ඇත, මතක පරීක්ෂණවල දුර්වල ලකුණු, දක්ෂිණ නොවන අයගේ වැඩි අනුපාත. -අත් අතට හැරීම, IQ වෙනසට වඩා වැඩි සහ ඊට ඉහළින් පාසල් ශ්‍රේණි අසාර්ථක වීමේ වැඩි අනුපාත, අඩු ශාරීරික උස, සිහිසුන් වීමට හේතු වන ළමා හිස තුවාල වීමේ වැඩි සම්භාවිතාව සහ MRI-හඳුනාගත් මොළයේ ව්‍යුහවල වෙනස්කම් කිහිපයක්. ඔවුන් වාර්තා කරන්නේ උපතේදී ස්නායු රෝග ලක්ෂණ එකක් හෝ කිහිපයක් ඇති බව ඔවුන්ගේ සොයාගැනීම්වලින් පෙනී යන අතර එය ළමා ලිංගිකත්වයට හේතු වන හෝ වැඩි කරයි. පවුල් සම්ප්‍රේෂණ හැකියාව පිළිබඳ සාක්ෂි ළමා රෝග වර්ධනය සඳහා &quot;ජංගම සාධක වගකිව යුතු බව යෝජනා කරයි, නමුත් ඔප්පු නොකරයි&quot;. ව්‍යුහාත්මක MRI භාවිතා කරමින් කරන ලද තවත් අධ්‍යයනයකින් පෙන්නුම් කරන්නේ පාලක කණ්ඩායමකට වඩා පිරිමි පෙඩෝෆයිල් වල සුදු පදාර්ථයේ පරිමාව අඩු බවයි. ක්‍රියාකාරී චුම්භක අනුනාද රූප (fMRI) මගින් පෙන්වා දී ඇත්තේ ළමා අපචාරකයන්ට ළමා අපචාර කරන්නන් වැඩිහිටියන්ගේ ලිංගිකව උද්දීපනය කරන පින්තූර බැලීමේදී ළමා නොවන පුද්ගලයින්ට සාපේක්ෂව හයිපොතලමස් ක්‍රියාකාරී වීම අඩු කර ඇති බවයි. 2008 ක්‍රියාකාරී ස්නායු රූප අධ්‍යයනයක් සටහන් කරන්නේ විෂමලිංගික &quot;පෙඩෝෆිල් ෆොරෙන්සික් නේවාසික රෝගීන්ගේ&quot; ලිංගික උත්තේජක කේන්ද්‍රීය සැකසුම් පෙර පෙරටුගාමී ජාල වල කැළඹීමක් මගින් වෙනස් කළ හැකි බවයි, එය &quot;ලිංගික බලහත්කාර හැසිරීම් වැනි උත්තේජක-පාලිත හැසිරීම් සමඟ සම්බන්ධ විය හැකිය.&quot; සොයාගැනීම් &quot;ලිංගික උද්දීපනය සැකසීමේ සංජානන අවධියේ අක්‍රියතාවයක්&quot; ද යෝජනා කළ හැකිය. Blanchard, Cantor, and Robichaud (2006) විසින් ළමා ලිංගිකයන්ගේ හෝර්මෝන අංශ හඳුනා ගැනීමට උත්සාහ කළ පර්යේෂණ සමාලෝචනය කරන ලදී. ඔවුන් නිගමනය කළේ pedophilic පිරිමින්ට පාලනයට වඩා අඩු ටෙස්ටොස්ටෙරෝන් ඇති බවට යම් සාක්ෂි ඇති නමුත් පර්යේෂණය දුර්වල ගුණාත්මක බවකින් යුක්ත වන අතර එයින් ස්ථිර නිගමනයකට එළඹීම දුෂ්කර බවයි. විල්සන් සෙක්ස් ෆැන්ටසි ප්‍රශ්නාවලිය භාවිතයෙන් විෂමලිංගික පිරිමින් 200කගේ ලිංගික මනඃකල්පිත විශ්ලේෂණය කරන ලද අධ්‍යයනයකින්, උච්චාරණය කරන ලද පැරෆිලික් උනන්දුවක් ඇති පිරිමින්ට (පෙඩෝෆිලියා ඇතුළුව) වැඩි වැඩිමහල් සහෝදරයන් සංඛ්‍යාවක් සිටින බව තීරණය කරන ලදී, ඉහළ 2D: 4D ඉලක්කම් අනුපාතය (whi අධික ලෙස පූර්ව ප්‍රසව එස්ට්‍රොජන් නිරාවරණය පෙන්නුම් කරයි), සහ වම් අත වීමට වැඩි සම්භාවිතාවක්, බාධා වූ අර්ධගෝලීය මොළයේ පාර්ශ්විකකරණය වෙනස් ආකර්ෂණ සඳහා භූමිකාවක් ඉටු කළ හැකි බව යෝජනා කරයි. විකිපීඩියා