This answer is specifically for the Powhatan in Virginia, rather than Native Americans as a whole:

To start with the bows, they were made of locust or witch hazel and were nearly as tall as the archer himself. Contemporary illustrations usually, but not always, depict them with a slight recurve, such as in this illustration of [Eiakintomino](_URL_2_), an early Powhatan diplomat to England in 1608. You might notice that the bow appears to have some sort of backing, but colonial records don't mention what that might have been or if that was just an artistic flourish. The arrows, on average, were about 45 inches long, fletched with turkey feathers, and made of wood or reeds. They were tipped with a variety of materials, from simply sharpening the tip of the shaft, to bone, to turkey spurs, to beaks, to stone, depending on what was on hand and what the arrow was intended for. Stone points were generally small and triangular. The hunter kept a tool made from antler hanging on his wrist guard, which he could use to re-sharpen the arrowhead or add a few final touches to a new one while on the move. Powhatan bows were accurate at 40 yards, and while they were considerably less accurate at longer ranges, if they happened to hit you, they were still lethal at 120 yards, assuming you weren’t wearing plate armor. They would penetrate the small wooden shields the English were using at the time, but not the thick bark shields that the Powhatan themselves carried.

Melee weapons include the monacock / monohacan, the tomahawk, and something akin to the ball-headed club. The English often referred to the monacock as “swords,” and there were a few different varieties. The common feature is that they’re flatten batons or clubs with at least one edge sharpened. In [this illustration](_URL_8_) by Robert Beverley, you can see a single-edged monacock labeled as “3.” Some monacocks had stone blades set into them, a bit like the more famous [macuahuitls](_URL_6_) of Mesoamerica. Tomahawks were generally socketed ground stone axes like [this one](_URL_3_). Sometimes the English would use the word tomahawk (which comes from the Powhatan originally) to refer to antler pick-axes as well. Some tomahawks were described as being very long and sharpened at both ends, so their blades might have been more similar to [these earlier Mississippian “spuds”](_URL_7_), through without the flair at the end which is rather specific to that style. Regardless of what style the Powhatan tomahawk actually was, the stone used to make it would have come largely by trade from the west, since the Tsenacommacah (the Virginia Tidewater region) didn’t have ready access to suitable stone. Since they were mostly made from non-local material anyway, they were quickly replaced with iron axes imported from the English. Not much is known about the ball-headed clubs in the area, if they were even in the area at all. There’s a hammer-like weapon mentioned in colonial records that seems suggestive of ball-headed clubs, but they were more common to the north than in the south, with Powhatans straddling the zone in between. They could be [simple in design](_URL_4_) or [more elaborate](_URL_0_) (both examples are modern reproductions, for the record). What sort of ball-headed club the Powhatans might have used is unknown.

For more information, you’ll probably be interested in Helen Rountree’s [The Powhatan Indians of Virginia: Their Traditional Culture](_URL_1_) and David Jones’ [Native North American Armor, Shields, and Fortifications](_URL_5_)
මෙම පිළිතුර සමස්තයක් ලෙස ස්වදේශික ඇමරිකානුවන්ට වඩා වර්ජිනියාවේ Powhatan සඳහා වේ: දුනු වලින් ආරම්භ කිරීම සඳහා, ඒවා පළඟැටියන් හෝ මායාකාරියන් විසින් සාදන ලද අතර දුනුවායා තරම්ම උස විය. සමකාලීන නිදර්ශන සාමාන්‍යයෙන්, නමුත් සෑම විටම නොව, 1608 දී එංගලන්තයේ මුල්කාලීන Powhatan රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෙකු වූ [Eiakintomino](_URL_2_) ගේ මෙම නිදර්ශනයේ වැනි සුළු ප්‍රත්‍යාවර්තකයකින් ඒවා නිරූපණය කරයි. දුන්නට යම් ආකාරයක පිටුබලයක් ඇති බව ඔබට පෙනෙනු ඇත. , නමුත් යටත් විජිත වාර්තාවල එය කුමක් විය හැකි දැයි හෝ එය කලාත්මක සමෘද්ධියක් පමණක් නම් සඳහන් නොවේ. ඊතල, සාමාන්‍යයෙන් අඟල් 45ක් පමණ දිග, කළුකුම් පිහාටුවලින් ගසා, ලීයෙන් හෝ බටවලින් සාදා තිබුණි. අතේ ඇති දේ සහ ඊතලය අදහස් කළේ කුමක් සඳහාද යන්න මත පදනම්ව, පතුවළේ කෙළවර මුවහත් කිරීම, අස්ථි, තුර්කිය ස්පර්ස්, හොට, ගල් වැනි විවිධ ද්‍රව්‍යවලින් ඒවා ඉඟි කර ඇත. ගල් ලක්ෂ්‍ය සාමාන්‍යයෙන් කුඩා සහ ත්‍රිකෝණාකාර විය. දඩයක්කාරයා තම මැණික් කටුවෙහි එල්ලෙන අං වලින් සාදන ලද මෙවලමක් තබා ගත් අතර, ඔහුට ඊතල ශීර්ෂය නැවත මුවහත් කිරීමට හෝ ගමනේ යෙදී සිටියදී අලුත් එකකට අවසාන ස්පර්ශයන් කිහිපයක් එක් කිරීමට භාවිතා කළ හැකිය. Powhatan දුනු යාර 40 කදී නිවැරදි වූ අතර, දිගු පරාසයන්හිදී ඒවා සැලකිය යුතු තරම් අඩු නිරවද්‍යතාවයකින් යුක්ත වූ අතර, ඒවා ඔබට පහර දීමට සිදුවුවහොත්, ඔබ තහඩු සන්නාහයක් පැළඳ සිටියේ නැතැයි උපකල්පනය කළහොත්, යාර 120 ක් පමණ වන විටත් ඒවා මාරාන්තික විය. ඔවුන් එකල ඉංග්‍රීසි ජාතිකයන් භාවිතා කළ කුඩා ලී පලිහවලට විනිවිද ගිය නමුත්, පොව්හාටන් විසින්ම රැගෙන ගිය ඝන පොත්ත පලිහ නොවේ. Melee ආයුධ අතරට monacock / monohacan, tomahawk සහ බෝල හිස සහිත සමාජයට සමාන යමක් ඇතුළත් වේ. ඉංග්‍රීසි ජාතිකයින් බොහෝ විට මොනාකොක් හැඳින්වූයේ &quot;කඩු&quot; ලෙසින් වන අතර විවිධ ප්‍රභේද කිහිපයක් තිබුණි. පොදු ලක්ෂණය නම්, ඒවා අවම වශයෙන් එක් දාරයක් මුවහත් කර ඇති බැටන් පොලු හෝ පොලු සමතලා කිරීමයි. රොබට් බෙවර්ලි විසින් [මෙම නිදර්ශනය](_URL_8_) හි, ඔබට “3” ලෙස ලේබල් කර ඇති තනි දාර සහිත මොනාකොක් දැකිය හැක. සමහර මොනාකොක් වල ගල් තල සකසා තිබුනා, Mesoamerica හි වඩාත් ප්‍රසිද්ධ [macuahuitls](_URL_6_) වැනි. Tomahawks සාමාන්‍යයෙන් [මෙය](_URL_3_) වැනි සොකට් කරන ලද බිම් ගල් අක්ෂ විය. සමහර විට ඉංග්‍රීසි ජාතිකයන් antler pick-axes ද හැඳින්වීමට tomahawk (මුලින්ම Powhatan වලින් පැමිණි) යන වචනය භාවිතා කරයි. සමහර tomahawks විස්තර කර ඇත්තේ ඉතා දිගු හා දෙපස මුවහත් වූ ඒවා ලෙසය, එබැවින් ඒවායේ තල [මෙම පෙර මිසිසිපියන් &quot;ස්පඩ්ස්&quot;] (_URL_7_) ට වඩා සමාන වන්නට ඇත, අවසානයේ දී එම ශෛලියට වඩා විශේෂිත වූ අලංකාරය නොමැතිව. Powhatan tomahawk ඇත්ත වශයෙන්ම කුමන ශෛලියක් වුවද, Tsenacommacah (වර්ජිනියා Tidewater කලාපය) සඳහා සුදුසු ගල් සඳහා සූදානම් ප්‍රවේශයක් නොතිබූ බැවින්, එය සෑදීමට භාවිතා කරන ලද ගල බොහෝ දුරට බටහිරින් වෙළඳාමෙන් පැමිණෙන්නට ඇත. ඒවා බොහෝ දුරට කෙසේ හෝ දේශීය නොවන ද්‍රව්‍ය වලින් සාදන ලද බැවින්, ඒවා ඉක්මනින් ඉංග්‍රීසියෙන් ආනයනය කරන ලද යකඩ අක්ෂ වලින් ප්‍රතිස්ථාපනය විය. එම ප්‍රදේශයේ පවා තිබුණේ නම්, එම ප්‍රදේශයේ ඇති බෝල හිස සහිත සමාජ ශාලා ගැන වැඩි යමක් දන්නේ නැත. යටත් විජිත වාර්තාවල මිටියක් වැනි ආයුධයක් සඳහන් කර ඇති අතර එය බෝල හිස සහිත මුගුරු ඇති බව පෙනේ, නමුත් ඒවා දකුණට වඩා උතුරට බහුලව දක්නට ලැබුණි. ඒවා [සැලසුම් වලින් සරල](_URL_4_) හෝ [වඩාත් විස්තීර්ණ](_URL_0_) (උදාහරණ දෙකම නවීන ප්‍රතිනිෂ්පාදන වේ, වාර්තාව සඳහා). Powhatans භාවිතා කළේ කුමන ආකාරයේ පන්දුව හිස සහිත සමාජයක්ද යන්න නොදනී. වැඩි විස්තර සඳහා, ඔබ බොහෝ විට Helen Rountree ගේ [The Powhatan Indians of Virginia: ඔවුන්ගේ සම්ප්‍රදායික සංස්කෘතිය](_URL_1_) සහ ඩේවිඩ් ජෝන්ස්ගේ [Native North American Armor, Shields, and Fortifications](_URL_5_)