Roughly speaking, every metre of water will reduce the light by a fraction. Let's say that after 10m half the light is gone. After 20m, only a quarter would be left. After 100m, only a thousandth of the light would be getting through. (Number pulled out of my thin air.) In practice, presence of creatures/debris/different pressures/etc will affect it, but broadly speaking it will decrease exponentially with depth.

Sonar is a wave in the water itself. As it propagates differently, it does not decay exponentially in the same way, allowing it to potentially propagate far longer distances. How it does propagate is rather complicated, and dependant upon a lot of variables, especially the frequency. Most frequencies would not work, sonar uses frequencies specially chosen for how well they function at the task.
දළ වශයෙන් කිවහොත්, සෑම ජල මීටරයක්ම ආලෝකය කොටසකින් අඩු කරයි. අපි හිතමු මීටර 10ක් ගියාට පස්සේ එළියෙන් බාගයක් ගියා කියලා. 20m පසු, හතරෙන් එකක් පමණක් ඉතිරි වනු ඇත. මීටර 100 න් පසු ආලෝකයෙන් දහසෙන් පංගුවක් පමණක් විනිවිද යනු ඇත. (සංඛ්‍යාව මගේ සිහින් වාතයෙන් ඉවතට ඇදී ගියේය.) ප්‍රායෝගිකව, ජීවීන්/සුන්බුන්/විවිධ පීඩන/ආදිය පැවතීම එයට බලපානු ඇත, නමුත් පුළුල් ලෙස කිවහොත් එය ගැඹුර සමඟ ඝාතීය ලෙස අඩු වේ. සෝනාර් යනු ජලයේ ඇති තරංගයකි. එය වෙනස් ලෙස ප්‍රචාරණය වන බැවින්, එය එකම ආකාරයකින් ඝාතීය ලෙස ක්ෂය නොවන අතර, එය බොහෝ දුර ප්‍රචාරණය කිරීමට ඉඩ සලසයි. එය ප්‍රචාරණය කරන ආකාරය තරමක් සංකීර්ණ වන අතර, විචල්‍ය රාශියක් මත රඳා පවතී, විශේෂයෙන් සංඛ්‍යාතය. බොහෝ සංඛ්‍යාත ක්‍රියා නොකරනු ඇත, සෝනාර් කාර්යයේදී ඒවා කෙතරම් හොඳින් ක්‍රියා කරයිද යන්න සඳහා විශේෂයෙන් තෝරාගත් සංඛ්‍යාත භාවිතා කරයි.