Interestingly enough, this question coincides with “How was the cow domesticated?”

A little bit of context, the cow (aurochs) before domestication was an absolute brute. They were violent beasts much larger than humans and much larger than the modern cow. So how the heck did it get domesticated???

Well humans didn’t choose to domesticate the cow. It was a symbiotic relationship that developed because both sides learned about the benefits of keeping each other around which develops a tolerance between each other and eventual direct interaction. But that still doesn’t go all the way. Why the heck would humans tolerate such a beast??? (Some surviving documents from Rome/Greece reference the aurochs as an untamable beast. I can track those down if you’re interested. But the aurochs survived until the 1600s while cows were already domesticated.)

So! If we need them to hang around each other for long enough to realize that they benefit from each other, then what could bring them together in the same place?? WHEAT!

In Ancient Rome it was punishable by death to let your cows eat from the wheat fields of another farmer... except for certain months of the year. The months of the year where the wheat’s seeds haven’t sprouted yet and we’re just leaves.

Why? Because the cows would eat the leaves, allowing the wheat to reserve their energy for growing seeds (the substance humans were interested in). This was a practice that was developed well before the cows were domesticated (aurochs at the time), and continued through Rome (recorded in agricultural guides which I can also track down if interested) and the medieval world. 

So to sum it up/tl;dr: A practice of ancient civilizations through the Middle Ages to optimize wheat yields were to have cows eat the leaves off of wheat before the seeds sprouted. This meant the wheat plant would have energy exclusively for growing the seeds which made more larger yields. 

Sorry for grammar mistakes, I’m at work typing frantically.
සිත්ගන්නා කරුණ නම්, මෙම ප්‍රශ්නය &quot;ගවයා හීලෑ කළේ කෙසේද?&quot; සමඟ සමපාත වීමයි. සන්දර්භය ටිකක්, හීලෑ කිරීමට පෙර ගවයා (aurochs) නිරපේක්ෂ තිරිසන් විය. ඔවුන් මිනිසුන්ට වඩා විශාල සහ නූතන ගවයාට වඩා විශාල ප්‍රචණ්ඩ මෘගයන් විය. ඉතින් කොහොමද බන් ඒක ගෘහාශ්‍රිත වුනේ??? මිනිසුන් ගවයා හීලෑ කිරීමට තෝරා ගත්තේ නැත. එය වර්ධනය වූ සහජීවන සබඳතාවයක් වූයේ දෙපාර්ශවයම එකිනෙකා අතර ඉවසීමක් සහ අවසානයේ සෘජු අන්තර්ක්‍රියා වර්ධනය කරන එකිනෙකා වටා සිටීමේ ප්‍රතිලාභ ගැන ඉගෙන ගත් බැවිනි. නමුත් එය තවමත් සෑම පැත්තකින්ම යන්නේ නැත. ඇයි දෙයියනේ මිනිස්සු මේ වගේ තිරිසනෙක් ඉවසන්නේ??? (රෝමයෙන්/ග්‍රීසියෙන් දැනට ඉතිරිව ඇති සමහර ලේඛනවල හීලෑ කළ නොහැකි මෘගයෙකු ලෙස අරෝචස් සඳහන් වේ. ඔබ කැමති නම් මට ඒවා සොයා ගත හැක. නමුත් ගවයින් හීලෑ කර ඇති අතර 1600 ගණන් වන තෙක් අරෝච් ජීවත් විය.) ඉතින්! ඔවුන් එකිනෙකාගෙන් ප්‍රයෝජන ලබන බව තේරුම් ගැනීමට තරම් දිගු කාලයක් එකිනෙකා වටා එල්ලී සිටීමට අපට අවශ්‍ය නම්, ඔවුන්ව එකම ස්ථානයකට ගෙන යා හැක්කේ කුමක් ද? තිරිඟු! පුරාණ රෝමයේ අවුරුද්දේ ඇතැම් මාස හැර වෙනත් ගොවියෙකුගේ තිරිඟු කෙත්වලින් ඔබේ එළදෙනුන්ට කෑමට දීම මරණීය දණ්ඩනය විය. තිරිඟු ඇට තවම පැළවී නැති අපි කොළ පමණක් වන අවුරුද්දේ මාස. ඇයි? මක්නිසාද යත්, ගවයින් කොළ අනුභව කරන අතර, තිරිඟු වලට ඔවුන්ගේ ශක්තිය වැඩෙන බීජ සඳහා වෙන් කර ගැනීමට ඉඩ සලසයි (මිනිසුන් උනන්දු වූ ද්‍රව්‍යය). මෙය ගවයින් ගෘහාශ්‍රිතකරණයට පෙර (එකල aurochs) හොඳින් වර්ධනය වූ පුරුද්දක් වූ අතර, රෝමය හරහා (උනන්දුවක් ඇත්නම් මටද සොයා බැලිය හැකි කෘෂිකාර්මික මාර්ගෝපදේශවල සටහන් කර ඇත) සහ මධ්‍යකාලීන ලෝකය හරහා දිගටම පැවතුනි. එබැවින් එය සාරාංශ කිරීම/tl;dr: තිරිඟු අස්වැන්න ප්‍රශස්ත කිරීම සඳහා මධ්‍යකාලීන යුගයේ පුරාණ ශිෂ්ටාචාරවල පුරුද්දක් වූයේ බීජ පැළ වීමට පෙර ගවයින් තිරිඟු කොළ අනුභව කිරීමයි. මෙයින් අදහස් කළේ වැඩි අස්වැන්නක් ලබා දෙන බීජ වගා කිරීමට පමණක් තිරිඟු ශාකයට ශක්තියක් ඇති බවයි. ව්‍යාකරණ වැරදි සඳහා සමාවන්න, මම වියරුවෙන් ටයිප් කරමින් වැඩ කරමින් සිටිමි.