One of the larger differences is that the League of Nations had no teeth, it had no military force of its own to physically put down an aggressor. The League of Nations provided that if an aggressor would not stop it could use military force but it having no force if it's own made it an empty threat. 
A nation would have to volunteer it's military but that means that nation would be declaring war.

Members of the UN volunteer troops to UN command, that allows the UN to have teeth when needed( like in the Korean War)

_URL_0_
විශාල වෙනස්කම් වලින් එකක් නම්, ජාතීන්ගේ සංගමයට දත් නොතිබීම, ආක්‍රමණිකයෙකු භෞතිකව මැඩපැවැත්වීමට එයට තමන්ගේම හමුදා බලයක් නොතිබීමයි. ජාතීන්ගේ සංගමය ලබා දුන්නේ ආක්‍රමණිකයෙකු නතර නොකරන්නේ නම් එයට හමුදා බලය යෙදිය හැකි නමුත් බලය නොමැති නම් එය හිස් තර්ජනයක් බවට පත් කළ බවයි. ජාතියකට තම හමුදාව ස්වේච්ඡාවෙන් ඉදිරිපත් කිරීමට සිදුවනු ඇත, නමුත් එයින් අදහස් වන්නේ එම ජාතිය යුද්ධය ප්‍රකාශ කරන බවයි. එක්සත් ජාතීන්ගේ ස්වේච්ඡා භට පිරිස් එක්සත් ජාතීන්ගේ අණදෙන නිලධාරීන්ට අවශ්‍ය විට එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට දත් ලබා ගැනීමට ඉඩ සලසයි (කොරියානු යුද්ධයේදී මෙන්) _URL_0_