The sensors in most cameras are perfectly capable of capturing at a higher frame rate than what they are normally being used for, but the challenge is getting the data and putting it somewhere fast enough. If your storage subsystem is too slow, you won't be able to ingest the flood of incoming data fast enough. Some of the fastest high-speed cameras have ridiculous amounts of RAM to initially capture the video, and then they take a minute or two to dump that to a slower hard drive or SSD afterwards.

Another issue with super extreme high speed cameras is light sensitivity of the pixels, as well as cooling of the sensor. When you get into the *really* high speed territory, the individual pixels in the sensor have less time to gather light before the next frame, so you have to use extremely bright external lighting, or even sunlight to get a usable video. The sensors that are capable of such fast frame rates require additional cooling which makes the cameras bulky and loud.
බොහෝ කැමරා වල ඇති සංවේදක සාමාන්‍යයෙන් භාවිතා කරන ප්‍රමාණයට වඩා ඉහළ රාමු අනුපාතයකින් ග්‍රහණය කර ගැනීමට පරිපූර්ණ හැකියාව ඇත, නමුත් අභියෝගය වන්නේ දත්ත ලබා ගැනීම සහ එය ප්‍රමාණවත් තරම් වේගයෙන් කොහේ හෝ තැබීමයි. ඔබගේ ගබඩා උප පද්ධතිය ඉතා මන්දගාමී නම්, ඔබට ලැබෙන දත්ත ප්‍රමාණවත් තරම් වේගයෙන් අවශෝෂණය කර ගැනීමට නොහැකි වනු ඇත. සමහර වේගවත්ම අධිවේගී කැමරාවලට මුලින් වීඩියෝව ග්‍රහණය කර ගැනීමට හාස්‍යජනක RAM ප්‍රමාණයක් ඇත, පසුව එය මන්දගාමී දෘඪ තැටියකට හෝ SSD වෙත දැමීමට විනාඩියක් හෝ දෙකක් ගත වේ. සුපිරි ආන්තික අධිවේගී කැමරා සමඟ ඇති තවත් ගැටළුවක් වන්නේ පික්සලවල ආලෝක සංවේදීතාව මෙන්ම සංවේදකයේ සිසිලනයයි. ඔබ *ඇත්තටම* අධිවේගී ප්‍රදේශයට ඇතුළු වූ විට, සංවේදකයේ ඇති තනි පික්සලවලට ඊළඟ රාමුවට පෙර ආලෝකය රැස් කිරීමට අඩු කාලයක් ඇත, එබැවින් ඔබට භාවිත කළ හැකි වීඩියෝවක් ලබා ගැනීමට අතිශයින්ම දීප්තිමත් බාහිර ආලෝකකරණයක් හෝ හිරු එළිය පවා භාවිතා කිරීමට සිදුවේ. එවැනි වේගවත් රාමු අනුපාතවලට හැකියාව ඇති සංවේදකවලට අමතර සිසිලනය අවශ්‍ය වන අතර එමඟින් කැමරා විශාල හා ඝෝෂාකාරී වේ.