In fact, there were two Scandinavian unions in that period, in succession to each other.  The first was Denmark-Norway, which lasted until 1814, and the second was Norway-Sweden from 1814 to 1905.  These were not quite the same as the other two unifications, as these were personal unions of the Kingdoms and not a "nationalist" unification per say, so as far as I am aware the peoples were not integrated nor was one language promoted to become "Scandinavian."  However someone with more expertise may shed some more light on this than I can.

In addition, there was also the Kalmar Union, which unified all the Scandinavian nations from 1397-1523, although I don't really know much about it.
ඇත්ත වශයෙන්ම, එම කාලය තුළ ස්කැන්ඩිනේවියානු වෘත්තීය සමිති දෙකක් එකිනෙකට අනුපිළිවෙලින් පැවතුනි. පළමුවැන්න ඩෙන්මාර්කය-නෝර්වේ, එය 1814 දක්වා පැවති අතර, දෙවැන්න 1814 සිට 1905 දක්වා නෝර්වේ-ස්වීඩනය විය. මේවා රාජධානිවල පුද්ගලික සමිති මිස &quot;ජාතිකවාදියෙකු&quot; නොවන බැවින්, අනෙක් ඒකාබද්ධ කිරීම් දෙකට සමාන නොවීය. එකකට එකමුතු වීම, මා දන්නා තරමින් ජනතාව ඒකාග්‍ර නොවූ අතර එක් භාෂාවක් &quot;ස්කැන්ඩිනේවියානු&quot; බවට පත් කර නැත. කෙසේ වෙතත්, වැඩි ප්‍රවීණත්වයක් ඇති අයෙකු මට කළ හැකි දේට වඩා මේ පිළිබඳව යම් ආලෝකයක් ලබා දෙනු ඇත. මීට අමතරව, 1397-1523 සිට සියලුම ස්කැන්ඩිනේවියානු ජාතීන් එක්සත් කළ කල්මාර් සංගමය ද විය, නමුත් මම ඒ ගැන වැඩි යමක් නොදනිමි.