It would rather depend on the nature of the state and its army at the time.

In Britain, there is no indication of a deterioration in the quality of the army as the Napoleonic wars went on, and I have read at least one suggestion that the turnover in officers was beneficial to the purchase system (The Reason Why by C. Woodham Smith) and also that at Waterloo, after a break of several years, there was dearth of experienced, battle-hardended redcoats.

The Luftwaffe in WWII is a good example of a force that is initially superior but steadily deteriorates with mounting pressure over several years. On the other hand, RAF bomber command steadily increases in efficacy with better equipment and better training as the war progresses.

The British army in WWI is a mix of both. It starts off being the best army in the world size for size (arguably), then deteriorates rapidly in 1915 as the old regulars and territorials are killed off. It reaches its nadir in 1916 with large drafts of gallant but semi-trained recruits and then slowly builds up to being the supreme fighting power by summer of 1918. 
එය එවකට පැවති රාජ්‍යයේ සහ එහි හමුදාවේ ස්වභාවය මත රඳා පවතී. බ්‍රිතාන්‍යයේ, නැපෝලියන් යුද්ධ නිසා හමුදාවේ ගුණාත්මක භාවයේ පිරිහීමක් පිළිබඳ ඇඟවීමක් නොමැත, සහ නිලධාරීන්ගේ පිරිවැටුම මිලදී ගැනීමේ ක්‍රමයට ප්‍රයෝජනවත් වූ බවට අවම වශයෙන් එක් යෝජනාවක් මම කියවා ඇත්තෙමි (හේතුව C. Woodham විසිනි ස්මිත්) සහ වසර කිහිපයක විවේකයකින් පසු වෝටර්ලූ හි පළපුරුදු, සටන්-දැඩි රතු කබා හිඟ විය. WWII හි Luftwaffe යනු මුලින් උසස් නමුත් වසර කිහිපයක් පුරා පීඩනය වැඩි වීමත් සමඟ ක්‍රමයෙන් පිරිහෙන බලවේගයකට හොඳ උදාහරණයකි. අනෙක් අතට, RAF බෝම්බ හෙලන විධානය යුද්ධයේ ප්‍රගතියත් සමඟ වඩා හොඳ උපකරණ සහ වඩා හොඳ පුහුණුවක් සමඟ ක්‍රමානුකූලව කාර්යක්ෂමතාවයෙන් වැඩි වේ. පළමු ලෝක යුද්ධයේ බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාව මේ දෙකේම මිශ්‍රණයකි. එය ප්‍රමාණයෙන් (විවාදාත්මකව) ලෝක ප්‍රමාණයේ හොඳම හමුදාව ලෙස ආරම්භ වේ, පසුව 1915 දී පැරණි නිත්‍ය භටයන් සහ දේශසීමාවන් මරා දැමීමත් සමඟ වේගයෙන් පිරිහී යයි. එය 1916 දී එහි නාඩිර් වෙත ළඟා වන්නේ අතිවිශිෂ්ට නමුත් අර්ධ පුහුණුව ලත් බඳවා ගැනීම් විශාල කෙටුම්පතක් සමඟින් වන අතර පසුව 1918 ගිම්හානය වන විට උත්තරීතර සටන් බලය බවට සෙමෙන් ගොඩනැගේ. 