It is a bit different than that. In normal physics, when you don't measure something you don't know the value of whatever it was that you did not measure.

When you *do* decide to measure the value (you *observe the system*) you find one single value. You deduce that it did have that particular value all along, even at the time when you hadn't measured it yet. Furthermore, when you repeat the measurement you expect to find that exact same value, no matter how often you measure it. Within tolerances of accuracy.

In quantum physics, this is not the case. You can make measurements, and each time you measure something the outcome can be one of several possible values. The first measurement yields 3, the second and third measurement yield 7, and the fourth measurement yields 3 again. You cannot know in advance what value will be measured, only that it will be one of several distinct values that follow a certain statistical distribution.

This phenomenon is explained by assuming that before the measurement, the quantum physical system has *several different values for the same quantity at the same time*. In quantum physic speak we say that the system can be in different states at the same time. We do not know what state it is in until we make a measurement (observe the system) and as we make more measurements, we will find different values grouped according to some statistical distribution.

Now, the experiment involving Schr & ouml;dingers cat says that a certain elementary particle has or has not decayed during a certain time. If it has, the cat is poisoned, if it hasn't, the cat lives. Because it is a quantum physical system, we say that the two states (decayed particle/not decayed) both exist at the same time for the system. This translates into the cat being both dead and alive at the same time prior to the measurement. Only after observing the system, one would find that the cat is either dead or alive.

Here is the wikipedia article on this experiment:

_URL_0_

ඒක ඊට වඩා ටිකක් වෙනස්. සාමාන්‍ය භෞතික විද්‍යාවේදී, ඔබ යමක් මනින්නේ නැති විට, ඔබ මනින්නේ නැති ඕනෑම දෙයක වටිනාකම ඔබ නොදනී. ඔබ අගය මැනීමට තීරණය කරන විට (ඔබ *පද්ධතිය නිරීක්ෂණය කරන්න*) ඔබට එක් අගයක් හමුවෙයි. ඔබ එය තවම මනිනු නොලබන අවස්ථාවේ දී පවා එයට එම සුවිශේෂී වටිනාකම තිබූ බව ඔබ නිගමනය කරයි. තවද, ඔබ මිනුම නැවත නැවත කරන විට, ඔබ එය කොපමණ වාරයක් මැනියද, එම අගයම සොයා ගැනීමට ඔබ අපේක්ෂා කරයි. නිරවද්‍යතාවයේ ඉවසීම තුළ. ක්වොන්ටම් භෞතික විද්‍යාවේදී මෙය එසේ නොවේ. ඔබට මිනුම් සිදු කළ හැකි අතර, ඔබ යමක් මනින සෑම අවස්ථාවකම ප්රතිඵලය හැකි අගයන් කිහිපයකින් එකක් විය හැකිය. පළමු මිනුම 3, දෙවන සහ තෙවන මිනුම් අස්වැන්න 7, සහ සිව්වන මිනුම නැවත 3 ලබා දෙයි. කුමන අගය මනිනු ඇත්ද යන්න ඔබට කල්තියා දැනගත නොහැක, එය යම් සංඛ්‍යානමය ව්‍යාප්තියක් අනුගමනය කරන වෙනස් අගයන් කිහිපයකින් එකක් වනු ඇත. මෙම සංසිද්ධිය පැහැදිලි කරනුයේ මැනීමට පෙර, ක්වොන්ටම් භෞතික පද්ධතියට *එකම ප්‍රමාණයකට එකවර වෙනස් අගයන් කිහිපයක්* ඇති බව උපකල්පනය කිරීමෙනි. ක්වොන්ටම් භෞතික විද්‍යාවේදී අපි කියන්නේ පද්ධතිය එකවර විවිධ තත්ත්‍වයේ පැවතිය හැකි බවයි. අපි මිණුමක් කරන තුරු (පද්ධතිය නිරීක්ෂණය කරන තුරු) එය කුමන තත්වයක දැයි අපි නොදනිමු සහ අපි තවත් මිනුම් සිදු කරන විට, යම් සංඛ්‍යානමය ව්‍යාප්තියකට අනුව කාණ්ඩගත කර ඇති විවිධ අගයන් අපට හමුවනු ඇත. දැන්, Schr &amp; ouml;dingers cat සම්බන්ධ පරීක්ෂණයෙන් කියැවෙන්නේ යම් මූලික අංශුවක් නිශ්චිත කාලයක් තුළ දිරාපත් වී හෝ නැති වී ඇති බවයි. එය තිබේ නම්, බළලා විෂ වේ, එය නොමැති නම්, බළලා ජීවත් වේ. එය ක්වොන්ටම් භෞතික පද්ධතියක් නිසා අපි කියන්නේ එම තත්ත්‍ව දෙක (දිරාපත් වූ අංශු/දිරාපත් නොවූ) දෙකම පද්ධතියට එකවිට පවතින බවයි. මෙය මිනුම් කිරීමට පෙර බළලා මිය ගිය සහ ජීවතුන් අතර සිටින බවට පරිවර්තනය වේ. පද්ධතිය නිරීක්ෂණය කිරීමෙන් පසුව පමණක්, බළලා මිය ගොස් හෝ ජීවතුන් අතර සිටින බව සොයා ගත හැකිය. මෙම අත්හදා බැලීම පිළිබඳ විකිපීඩියා ලිපිය මෙන්න: _URL_0_
