I can tell you about the Carolingian organization and the birth of feudalism

Carolingian administration was in some aspects a direct inheritor of Roman tradition, attemtping a centralized imperial administration, where important regional powers were actually functionaries of the empire, so their authority was derived of their posting by the emperor. In this way, you had regional administrators, which were submitted to the vigilance of *comes*, a title of Roman origin. These *comes* were in charge of traveling the empire through the seasons, visiting landlords who were far away from their own jurisdictions, in order to verify that they were properly fulfilling their functions. In this sense, the person charged with performing a task, received *honorum*, which was the appointment to office, and *beneficium*, which was the benefit given together with *honorum* as payment.
In principle, *honorum* was easily revokable, and was not to be inherited by the holder's offspring, but in reality, the office was almost never revoked, and was most often passed directly from father to son. This tendency was intensified as the functionaries gained more and more gravitas, to a point when revocation became not only something that the emperor didn't want to do (in most cases), but also something he **couldn't** do, even if he wanted.
This privatization of charges came with a confusion of the concepts of *honorum* and *beneficium*, becoming one and the same, and hence feudalism was born.

Regarding the economic administration, the Carolingian Empire kickstarted the confusion of *Res Publica* and private business that characterized medieval politics (to some extent) and particularly, medieval treasury and economic policy.

In the matter of warfare, Carolingian forces were highly centralized, which made the military much less flexible, and given that flexibility was needed to confront the menace posed by the non-Latin Christian peoples (vikings, muslim raiders and Slavic invaders), this centralized scheme of military structure was replaced by a highly decentralized one, where regional authorities took direct charge of local forces to react quickly to threats. This capacity of the local powers to better protect their people, further helped them to consolidate and legitimate their **authority of autonomous origin**.

My sources are 

Donado Vara, Julián, *La Edad Media. Siglos V-XII*

Rosamond McKitterick, *Charlemagne: The Formation of a European Identity*

and others that I don't have at hand to quote.


EDIT: to correct some typos.
කැරොලින්ජියානු සංවිධානය සහ වැඩවසම්වාදයේ උපත ගැන මට ඔබට පැවසිය හැකිය, කැරොලින්ජියන් පරිපාලනය සමහර පැතිවලින් රෝම සම්ප්‍රදායේ සෘජු උරුමක්කාරයෙකු වූ අතර, මධ්‍යගත අධිරාජ්‍ය පරිපාලනයකට උත්සාහ කරයි, එහිදී වැදගත් ප්‍රාදේශීය බලවතුන් සැබවින්ම අධිරාජ්‍යයේ ක්‍රියාකාරීන් වූ බැවින් ඔවුන්ගේ අධිකාරය ව්‍යුත්පන්න විය. අධිරාජ්‍යයා විසින් පළ කිරීම. මේ ආකාරයට, ඔබට ප්‍රාදේශීය පරිපාලකයින් සිටි අතර, ඒවා රෝම සම්භවයක් ඇති මාතෘකාවක් වන *comes* හි සුපරීක්ෂාකාරීත්වයට ඉදිරිපත් කරන ලදී. මෙම *පැමිණෙන්නන්* සෘතු හරහා අධිරාජ්‍යයේ සංචාරය කිරීම භාරව සිටි අතර, ඔවුන්ගේම බල ප්‍රදේශවලින් දුරස්ථව සිටින ඉඩම් හිමියන් හමුවීමට, ඔවුන් තම කාර්යයන් නිසි ලෙස ඉටු කරන බව තහවුරු කර ගැනීම සඳහා විය. මෙම අර්ථයෙන් ගත් කල, කාර්යයක් ඉටු කිරීමේ චෝදනාවට ලක් වූ පුද්ගලයාට *ගෞරවය* ලැබුණි, එය නිලයට පත්වීම වූ අතර *ප්‍රතිලාභ*, *ගෞරවය* සමඟ ගෙවීමක් ලෙස ලබා දෙන ප්‍රතිලාභය. ප්‍රතිපත්තිමය වශයෙන්, *ගෞරවය* පහසුවෙන් අවලංගු කළ හැකි වූ අතර, අයිතිකරුගේ පරම්පරාවට උරුම විය යුතු නැත, නමුත් යථාර්ථයේ දී, කාර්යාලය කිසි විටෙකත් පාහේ අවලංගු නොකළ අතර බොහෝ විට පියාගෙන් පුතාට කෙලින්ම ලබා දෙන ලදී. ක්‍රියාකාරීන් වැඩි වැඩියෙන් ගුරුත්වාකර්ෂණය ලබා ගත් විට මෙම ප්‍රවණතාවය තීව්‍ර විය, අවලංගු කිරීම අධිරාජ්‍යයාට කිරීමට අවශ්‍ය නැති දෙයක් (බොහෝ අවස්ථාවලදී) පමණක් නොව ඔහුට **කළ නොහැකි** දෙයක් බවට පත් විය. ඔහුට අවශ්ය වුවද. මෙම චෝදනා පුද්ගලීකරනය සිදුවූයේ *ගෞරවය* සහ *ප්‍රතිලාභ* යන සංකල්පවල ව්‍යාකූලත්වයත් සමඟ එක හා සමාන වීමත් සමඟ වැඩවසම්වාදය බිහි විය. ආර්ථික පරිපාලනය සම්බන්ධයෙන්, කැරොලින්ජියන් අධිරාජ්‍යය මධ්‍යතන යුගයේ දේශපාලනය (යම් දුරකට) සහ විශේෂයෙන්ම මධ්‍යකාලීන භාණ්ඩාගාරය සහ ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති සංලක්ෂිත *රෙස් පබ්ලිකා* සහ පුද්ගලික ව්‍යාපාරවල ව්‍යාකූලත්වය ආරම්භ කළේය. යුධ කටයුතු සම්බන්ධයෙන්, කැරොලින්ජියන් හමුදාවන් ඉතා මධ්‍යගත වූ අතර, එමඟින් හමුදාව බෙහෙවින් නම්‍යශීලී බවින් අඩු වූ අතර, ලතින් නොවන ක්‍රිස්තියානි ජනයා (වයිකින්වරුන්, මුස්ලිම් ප්‍රහාරකයින් සහ ස්ලාවික් ආක්‍රමණිකයන්) විසින් එල්ල කරන ලද උවදුරට මුහුණ දීම සඳහා නම්‍යශීලීභාවය අවශ්‍ය බැවින් මෙය මධ්‍යගත විය. මිලිටරි ව්‍යුහයේ යෝජනා ක්‍රමය ඉතා විමධ්‍යගත එකක් මගින් ප්‍රතිස්ථාපනය කරන ලද අතර, තර්ජනවලට ඉක්මනින් ප්‍රතිචාර දැක්වීම සඳහා ප්‍රාදේශීය බලධාරීහු ප්‍රාදේශීය බලකා සෘජුව භාර ගත්හ. තම ජනතාව වඩා හොඳින් ආරක්ෂා කිරීමට ප්‍රාදේශීය බලවතුන්ගේ මෙම හැකියාව, ඔවුන්ගේ **ස්වාධීන සම්භවය පිළිබඳ අධිකාරිය** තහවුරු කිරීමට සහ නීත්‍යානුකූල කිරීමට ඔවුන්ට තවදුරටත් උපකාර විය. මගේ මූලාශ්‍ර වන්නේ Donado Vara, Julián, *La Edad Media. Siglos V-XII* Rosamond McKitterick, *Charlemagne: The Formation of a European Identity* සහ වෙනත් ඒවා උපුටා දැක්වීමට මා අත නැත. සංස්කරණය කරන්න: සමහර අකුරු වැරදි නිවැරදි කිරීමට.