I have some moderate expertise about the visual system, but I'm not an authority, so this is just my best guess based on what I know.

The short answer is that, to my knowledge, we don't know *precisely* why this happens, though it's probably a combination of things:

The first and more obvious contributor is the [visual afterimage effect](_URL_0_). That is, recent intense visual stimulation can cause a "negative" image to persist if one's eyes are thereafter deprived of light. This is likely the reason that many "floaties" people see when they close their eyes are more purple/blue in color: much indoor lighting and sunlight is more toward the opposing yellow/green end of the spectrum.

Another contributor is one we often don't consider: it only takes a single photon to depolarize a photoreceptor, and it only takes a small handful of simultaneous depolarizations to lead to the perception of light. This means that even in extremely low lighting conditions, perception can occur. Light can be easily perceived through closed eyelids in moderately lit situations, which may contribute to the sustenance of visual patterns when your eyes are closed.

Another, more cool and interesting contributor is a set of organizational factors. Specifically, the brain, including the visual system, is wired to detect and perceive patterns, and may [create patterns even when one isn't really there](_URL_1_). That is, you may be perceiving a staticy grid because your visual pathway is organized to detect organized patterns.

Finally, you've got top-down, cognitive factors. This is basically to say that you may be able to influence what you're perceiving based on your experiences and your preferences, similar to interpreting Rorschach blots.
මට දෘශ්‍ය පද්ධතිය පිළිබඳ යම් මධ්‍යස්ථ ප්‍රවීණත්වයක් ඇත, නමුත් මම අධිකාරියක් නොවේ, එබැවින් මෙය මා දන්නා දේ මත පදනම් වූ මගේ හොඳම අනුමානයයි. කෙටි පිළිතුර නම්, මගේ දැනුමට අනුව, මෙය සිදු වන්නේ ඇයි දැයි අපි නිශ්චිතව නොදනිමු, එය බොහෝ විට දේවල්වල එකතුවක් වුවද: පළමු සහ වඩාත් පැහැදිලි දායකයා වන්නේ [දෘශ්‍ය පසු රූපයේ බලපෑම](_URL_0_). එනම්, මෑත කාලීන තීව්‍ර දෘෂ්‍ය උත්තේජනයක් නිසා කෙනෙකුගේ ඇසට ආලෝකය අහිමි වුවහොත් &quot;සෘණ&quot; රූපයක් පැවතිය හැකිය. බොහෝ &quot;පාවෙන&quot; පුද්ගලයන් තම ඇස් වසාගත් විට වඩාත් දම්/නිල් පැහැයක් දැකීමට හේතුව මෙය විය හැකිය: බොහෝ ගෘහස්ථ ආලෝකය සහ හිරු එළිය වර්ණාවලියේ ප්‍රතිවිරුද්ධ කහ/කොළ කෙළවර දෙසට වැඩි වේ. තවත් දායකයෙක් නම් අප බොහෝ විට නොසලකන එකකි: ප්‍රභා ප්‍රතිග්‍රාහකයක් වි ධ්‍රැවීකරණය කිරීමට අවශ්‍ය වන්නේ එක් ෆෝටෝනයක් පමණක් වන අතර ආලෝකය පිළිබඳ සංජානනයට තුඩු දීමට අවශ්‍ය වන්නේ සමගාමී වි ධ්‍රැවීකරණයන් අතලොස්සක් පමණි. මෙයින් අදහස් කරන්නේ ඉතා අඩු ආලෝක තත්ත්වයන් තුළ පවා සංජානනය සිදුවිය හැකි බවයි. මධ්‍යස්ථව ආලෝකමත් අවස්ථාවන්හිදී වසා ඇති අක්ෂි හරහා ආලෝකය පහසුවෙන් වටහා ගත හැකි අතර, ඔබේ ඇස් වසා ඇති විට දෘශ්‍ය රටා පෝෂණය කිරීමට දායක විය හැක. තවත්, වඩාත් සිසිල් සහ සිත්ගන්නා දායකයා වන්නේ ආයතනික සාධක සමූහයකි. විශේෂයෙන්, දෘශ්‍ය පද්ධතිය ඇතුළුව මොළය, රටා හඳුනා ගැනීමට සහ සංජානනය කිරීමට රැහැන්ගත කර ඇති අතර, [එකක් ඇත්ත වශයෙන්ම නොමැති විට පවා රටා නිර්මාණය කළ හැකිය](_URL_1_). එනම්, සංවිධිත රටා හඳුනා ගැනීමට ඔබේ දෘශ්‍ය මාර්ගය සංවිධානය කර ඇති නිසා ඔබ ස්ථිතික ජාලයක් වටහා ගන්නවා විය හැකිය. අවසාන වශයෙන්, ඔබට ඉහළ-පහළ, සංජානන සාධක තිබේ. මෙය මූලික වශයෙන් පැවසිය හැක්කේ Rorschach blots අර්ථකථනය කිරීම හා සමානව ඔබේ අත්දැකීම් සහ ඔබේ මනාපයන් මත පදනම්ව ඔබ දකින දෙයට බලපෑම් කිරීමට ඔබට හැකි වනු ඇති බවයි.