After Simon Bolivar drove out the Spanish in South America, he was briefly president of much of Spanish-speaking South America. His vision was for it to be a united country. Other political factions felt differently.

Further north, Mexico and Central America were briefly united after independence -- they were all administered as part of New Spain by the Spanish. Then, modern-day Central America was united as one country for a bit before breaking up into different countries like it is today.

The reasons were different from place to place, but generally speaking, despite having the same language and some cultural similarities, there were too many different political factions, different local leaders who wanted power and not enough of a sense of national unity for these big federations to be workable in the long run.
සයිමන් බොලිවාර් දකුණු ඇමරිකාවේ ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් පලවා හැරීමෙන් පසු, ඔහු ස්පාඤ්ඤ භාෂාව කතා කරන දකුණු ඇමරිකාවේ බොහෝමයක් කෙටි කලකට ජනාධිපති විය. ඔහුගේ දැක්ම වූයේ ඒකීය රටක් වීමයි. අනෙකුත් දේශපාලන කණ්ඩායම්වලට දැනුණේ වෙනස් ආකාරයකටය. තව දුරටත් උතුරට, මෙක්සිකෝව සහ මධ්‍යම ඇමරිකාව නිදහසින් පසු කෙටි කලකට එක්සත් විය -- ඒවා සියල්ලම ස්පාඤ්ඤ විසින් නව ස්පාඤ්ඤයේ කොටසක් ලෙස පරිපාලනය කරන ලදී. ඉන්පසුව, නූතන මධ්‍යම ඇමරිකාව අද මෙන් විවිධ රටවල් වලට කැඩීමට පෙර එක් රටක් ලෙස ටිකක් එක්සත් විය. හේතූන් තැනින් තැනට වෙනස් වූ නමුත් සාමාන්‍යයෙන් කතා කරන්නේ එකම භාෂාවක් සහ සංස්කෘතිකමය සමානකම් තිබියදීත්, විවිධ දේශපාලන කණ්ඩායම්, බලය අවශ්‍ය විවිධ ප්‍රාදේශීය නායකයින් සහ මෙම මහා සම්මේලන සඳහා ජාතික සමගිය පිළිබඳ හැඟීමක් ප්‍රමාණවත් නොවීය. දිගුකාලීනව වැඩ කළ හැකි වීමට.