The Germans treated Soviet prisoners a bit like they treated jews and a huge pourcentage of Soviet prisoners ended up the same way : in death camps being worked and starved to death when they were not just shot down.

The Germans always pretended that the fact USSR never signed the Geneva convention meant they were not protected by it and that they could therefore do anything they wanted with Soviet prisoners.

It was in fact just an excuse to treat badly people they considered subhumans (jews were evil and manipulative, slavs were docile beasts of burden). The British / French and US prisoners though were relatively well treated as long as they behave, with adequate food and facilities and okeyish camps. 

So it easy to see why they preferred to surrender to armies which had signed the Geneva Convention and whose prisoners they had treated fairly than to an army whose prisoners they had treated like vermin and that refused to sign the Geneva Convention.

Another fact that deeply enraged the soviet rank and file and made the matter worse was when they advanced in German territory and saw how well-off they were. They saw rich German farms with well-fed families that had a very comfortable life compared to the average Soviet citizen. They would have undestood if Germany invaded because they were starving and poor and invaded to try and get some ressources to fed their people, but when they saw the very good standards of living of German people first hand it really appeared like the Germans invaded, killed and brought all this suffering simply because they wanted even more even though already had a lot. 

This fact infuriated the Soviets soldiers and they made their personal objective to take their revenge on Germany's population for their greed and cupidity. They gang raped the girls (some as young as 13), killed the husbands, burned entire villages etc... German prisoners were even more guilty as they actively fought for all this so retaliation on them was very important as well.

As a result a lot of German units conducted a fierce fighting retreat against the Soviets, then surrendered to the first British uniform they met, sometimes with slightly amusing results like the recount of the end by Guy Säjer in "The forgotten soldier" : the remnants of elite Panzergrenadier division GrossDeutschland leaving their defensive position with hands raised to surrender to a couple of astonished British soldiers in bicycles that were just scouting the area and stumbled upon the village the Grossdeutschland was dug in by chance.
ජර්මානුවන් සෝවියට් සිරකරුවන්ට සැලකුවේ ඔවුන් යුදෙව්වන්ට සැලකූ ආකාරයටම සහ සෝවියට් සිරකරුවන් විශාල ප්‍රමාණයක් එකම ආකාරයකින් අවසන් විය: මරණ කඳවුරුවල සේවය කර ඔවුන්ව වෙඩි නොතබන විට කුසගින්නෙන් මිය ගියහ. ජර්මානුවන් සෑම විටම මවා පෑවේ යූඑස්එස්ආර් කිසි විටෙකත් ජිනීවා සම්මුතියට අත්සන් නොකළ නිසා එයින් අදහස් කරන්නේ ඔවුන් එයින් ආරක්ෂා නොවූ බවත් එබැවින් ඔවුන්ට සෝවියට් සිරකරුවන් සමඟ ඔවුන්ට අවශ්‍ය ඕනෑම දෙයක් කළ හැකි බවත්ය. ඇත්ත වශයෙන්ම එය මිනිසුන්ට යටත් මිනිසුන් ලෙස සැලකූ මිනිසුන්ට නරක ලෙස සැලකීමට නිදහසට කරුණක් විය (යුදෙව්වන් දුෂ්ට හා උපාමාරු කරන අය, ස්ලාව් ජාතිකයන් බර පැටවූ තිරිසනුන් විය). බ්‍රිතාන්‍ය / ප්‍රංශ සහ එක්සත් ජනපද සිරකරුවන්ට ප්‍රමාණවත් ආහාර සහ පහසුකම් සහ okeyish කඳවුරු සහිතව ඔවුන් හැසිරෙන තාක් කල් සාපේක්ෂව හොඳින් සලකනු ලැබීය. එහෙයින් ඔවුන් ජිනීවා සම්මුතියට අත්සන් කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කළ සිරකරුවන්ට පළිබෝධකයන් සේ සැලකූ හමුදාවකට වඩා ජිනීවා සම්මුතියට අත්සන් කළ සහ සිරකරුවන්ට සාධාරණ ලෙස සැලකූ හමුදාවන්ට යටත් වීමට කැමති වූයේ මන්දැයි තේරුම් ගැනීම පහසුය. සෝවියට් ශ්‍රේණිය සහ ලිපිගොනුව දැඩි ලෙස කෝපයට පත් කළ සහ කාරණය වඩාත් නරක අතට හැරවූ තවත් කරුණක් නම්, ඔවුන් ජර්මානු භූමිය තුළ ඉදිරියට ගොස් ඔවුන් කොතරම් හොඳ තත්ත්වයේ සිටිනවාද යන්න දුටු විටය. සාමාන්‍ය සෝවියට් පුරවැසියෙකුට සාපේක්ෂව ඉතා සුවපහසු ජීවිතයක් ගත කළ හොඳින් පෝෂණය වූ පවුල් සහිත පොහොසත් ජර්මානු ගොවිපල ඔවුන් දුටුවේය. ජර්මනිය ආක්‍රමණය කළේ ඔවුන් කුසගින්නෙන් පෙළෙන සහ දුප්පත් නිසා සහ ඔවුන්ගේ මිනිසුන්ට පෝෂණය කිරීමට යම් සම්පත් ලබා ගැනීමට උත්සාහ කළත්, ජර්මානු මිනිසුන්ගේ ඉතා හොඳ ජීවන තත්ත්වයන් ඔවුන් දුටු විට එය සැබවින්ම ජර්මානුවන් ආක්‍රමණය කර මරා දැමුවාක් මෙන් පෙනෙන්නට තිබුණි. මේ සියලු දුක් ගෙන දුන්නේ ඔවුන්ට දැනටමත් බොහෝ දේ තිබුණත් ඊටත් වඩා අවශ්‍ය වූ බැවිනි. මෙම කරුණ සෝවියට් සොල්දාදුවන් කෝපයට පත් කළ අතර ඔවුන්ගේ කෑදරකම සහ කුහකකම නිසා ජර්මනියේ ජනගහනයෙන් පළිගැනීම ඔවුන්ගේ පෞද්ගලික අරමුණ විය. ඔවුන් ගැහැණු ළමයින් සමූහ දූෂණය කළා (සමහරු අවුරුදු 13 ක් තරම් කුඩා), ස්වාමිපුරුෂයන් මරා දැමුවා, මුළු ගම්මානයම පුළුස්සා දැමුවා ... ජර්මානු සිරකරුවන් ඊටත් වඩා වැරදිකරුවන් වූයේ ඔවුන් මේ සියල්ල සඳහා ක්‍රියාකාරීව සටන් කළ නිසා ඔවුන්ගෙන් පළිගැනීම ද ඉතා වැදගත් ය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස බොහෝ ජර්මානු ඒකක සෝවියට් දේශයට එරෙහිව දරුණු සටන් පසුබැසීමක් සිදු කළ අතර, පසුව ඔවුන් හමු වූ පළමු බ්‍රිතාන්‍ය නිල ඇඳුමට යටත් විය, සමහර විට &quot;The Forgotten සොල්දාදුවා&quot; හි Guy Säjer ගේ අවසානය නැවත ගණනය කිරීම වැනි තරමක් විනෝදජනක ප්‍රතිඵල සමඟින් ප්‍රභූ පැන්සර්ග්‍රෙනේඩියර් අංශයේ GrossDeutschland තම ආරක්‍ෂක ස්ථානයෙන් ඉවත්ව දෑත් ඔසවමින් බයිසිකල්වල නැගී සිටි විස්මිත බ්‍රිතාන්‍ය සොල්දාදුවන් කිහිප දෙනෙකුට යටත් වීමට යටත් විය.