I get hunting, and have fired weapons myself (including a 20-gauge when I was a teenager, as well as a South African "R5" 5.56mm assault rifle on a range). So I don't "hate" guns, nor am I "scared" of them, but I still have major issues with the whole concept, philosophically.

Step back a bit and look at the big picture, forgetting specifics for a minute. A gun is a machine for killing people and other animals. It's not the only way of killing, of course, but it makes killing incredibly *easy*. Just point it at someone and squeeze the trigger. 

With great power comes great responsibility, then, and I frankly don't want that kind of responsibility. Some bad guys have guns, so I should have guns too? That's a circular argument, and it's how arms races start. The bad guys know I have guns, so they get more and/or bigger guns, so should I follow suit? If someone breaks in on me in the suburbs at 4AM, and I started firing my little Glock (or whatever), I doubt that the intruders would be in any danger. 

Where does it end? What kind of society would it be if guns were both the problem and the solution? I don't have kids, but if I did, would they be able to go outside and play, away from parental gaze, have fun, and come back safely? My idea of a world safe for everyone is not one that requires guns at all. 
මම දඩයම් කිරීමට පටන් ගන්නා අතර, මා විසින්ම ආයුධ වෙඩි තබා ඇත (මම නව යොවුන් වියේදී 20-මාපකයක් මෙන්ම පරාසයක දකුණු අප්‍රිකානු &quot;R5&quot; 5.56mm ප්‍රහාරක රයිෆලයක් ද ඇතුළුව). එබැවින් මම තුවක්කු වලට &quot;වෛර&quot; නොවෙමි, හෝ මම ඒවාට &quot;බිය&quot; නොවෙමි, නමුත් දාර්ශනිකව සමස්ත සංකල්පය සම්බන්ධයෙන් මට තවමත් ප්‍රධාන ගැටළු තිබේ. මඳක් පසුපසට ගොස් විශාල පින්තූරය දෙස බලන්න, විනාඩියකට විශේෂතා අමතක කරන්න. තුවක්කුවක් යනු මිනිසුන් සහ අනෙකුත් සතුන් මරා දැමීමේ යන්ත්‍රයකි. ඇත්ත වශයෙන්ම එය ඝාතනය කිරීමේ එකම මාර්ගය නොවේ, නමුත් එය ඝාතනය ඇදහිය නොහැකි තරම් *පහසු කරයි. එය යමෙකු වෙත යොමු කර කොකා මිරිකන්න. විශාල බලයක් සමඟ විශාල වගකීමක් පැමිණේ, එවිට මට එවැනි වගකීමක් අවංකවම අවශ්‍ය නැත. සමහර නරක මිනිස්සුන්ට තුවක්කු තියෙනවා, ඉතින් මටත් තුවක්කු තියෙන්න ඕනෙද? එය චක්‍රලේඛ තර්කයක් වන අතර ආයුධ තරඟ ආරම්භ වන්නේ එලෙස ය. නරක මිනිස්සු දන්නවා මට තුවක්කු තියෙනවා කියලා, ඒ නිසා ඔවුන් වැඩිපුර සහ/හෝ විශාල තුවක්කු ගන්නවා, ඒ නිසා මම එය අනුගමනය කළ යුතුද? අලුයම 4ට තදාසන්න ප්‍රදේශයේදී යමෙකු මා වෙත කඩා වැදුණහොත් සහ මම මගේ කුඩා ග්ලොක් (හෝ කුමක් හෝ) වෙඩි තැබීමට පටන් ගත්තොත්, අනවසරයෙන් ඇතුළු වූවන් කිසියම් අනතුරකට ලක් වේදැයි මට සැකයි. එය අවසන් වන්නේ කොතැනින්ද? ප්‍රශ්නය සහ විසඳුම දෙකම තුවක්කුව නම් එය මොන වගේ සමාජයක්ද? මට දරුවන් නැත, නමුත් මා එසේ කළේ නම්, ඔවුන්ට පිටතට ගොස් සෙල්ලම් කිරීමට, දෙමාපියන්ගේ බැල්මෙන් ඈත්ව, විනෝද වීමට සහ ආරක්ෂිතව ආපසු පැමිණීමට හැකි වේද? සෑම කෙනෙකුටම ආරක්ෂිත ලෝකයක් පිළිබඳ මගේ අදහස කිසිසේත් තුවක්කු අවශ්‍ය එකක් නොවේ. 