Please bear in mind that Cornwell is a novelist and is trying to create an atmosphere in which his "working class hero" can be seen to be particularly successful. A dilettante officer wouldn't last long on active service in the field, so although they existed, they weren't as significant as Cornwell would have us believe. Many officers did buy their initial commissions, but there were promotions from the ranks, and many were promoted, once commissioned, on merit. John Shipp, for example, was promoted from the ranks twice. First in 1805, a field commission. He sold his commission in 1808, and subsequently rejoined the army as a trooper in the 24th Light Dragoons, and was again given a commission in 1815.
Artillery officers were very well trained at the Royal Artillery school at Woolwich.
කෝන්වෙල් නවකතාකරුවෙකු වන අතර ඔහුගේ &quot;කම්කරු පංතියේ වීරයා&quot; විශේෂයෙන් සාර්ථක වනු දැකිය හැකි වාතාවරණයක් නිර්මාණය කිරීමට උත්සාහ කරන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. ක්‍ෂේත්‍රයේ ක්‍රියාකාරී සේවයේ යෙදී සිටින නිලධාරියෙකු දිගු කලක් නොපවතිනු ඇත, එබැවින් ඔවුන් සිටියද, කෝන්වෙල් අප විශ්වාස කරන තරම් ඒවා වැදගත් නොවීය. බොහෝ නිලධාරීන් ඔවුන්ගේ මූලික කොමිස් මුදල් මිල දී ගත් නමුත්, නිලයෙන් උසස්වීම් තිබූ අතර, බොහෝ දෙනෙකුට වරම් ලද පසු, කුසලතාව මත උසස්වීම් ලැබිණි. නිදසුනක් වශයෙන්, ජෝන් ෂිප් දෙවරක් නිලයෙන් උසස් කරන ලදී. මුලින්ම 1805 දී ක්ෂේත්‍ර කොමිසමක්. ඔහු 1808 දී ඔහුගේ කොමිස් මුදල විකුණා, පසුව 24 වන ලයිට් ඩ්‍රැගන්ස් හි සොල්දාදුවෙකු ලෙස නැවත හමුදාවට බැඳුණු අතර, 1815 දී නැවත කොමිස් මුදලක් ලබා දෙන ලදී. කාලතුවක්කු නිලධාරීන් වුල්විච්හි රාජකීය කාලතුවක්කු පාසලේ ඉතා හොඳින් පුහුණු කරන ලදී.