Not exactly an expert, but I'm an undergraduate Physics major:

Assuming that Earth has ALWAYS had the gravitational attraction of Mars or Jupiter, it would affect us very little. Our bodies would have evolved along with all other life on Earth to match whatever the gravitation of Earth is. However, if Earth's gravitation were to suddenly "change" to that of Mars or Jupiter, things get a bit more complicated. 

Let's talk about the "general physics" of it first. Most people on Earth have a general concept of physics that applies to everyday life. We know things like how high we can jump, how close we can get to another car before we start braking, etc. As soon as you change the Earth's gravitation, those basic previous expectations about how things move in our everyday lives has to be thrown out the window. As a result, depending on how extreme the change is, there would be a lot of crashes, a lot of bumps, and a lot of bruises as we adjusted to the new "rules."
 
Physiologically, there would be serious consequences to an extreme change in gravity. We run into this problem a lot with astronauts returning from long stays in zero gravity. Our bodies simply aren't built to be under gravitation that is not Earth's. People returning from space experience a lengthening of the spine, weakening of joints, and a huge loss in calcium. Basically, when placed in a zero-g environment, our body will try to adapt accordingly. If we don't use our bones and are floating around, our bodies will basically begin to get rid our bones. Now for us to be on the surface of Earth at all, there has to be at least a little gravity so we don't float away. Therefore, if gravity on Earth was reduced but not eliminated, people would get taller and we would have less calcium. Now the opposite would happen if gravitational attraction increased. People would be shorter, breathing would be harder, we would rely on our skeletons more so we would require more calcium, etc. Long term, humanity would adjust, but short term, there would be a lot of problems for a lot of people, especially the weak and elderly. 

Now I'm not sure exactly what would happen on the astronomical scale, but there would be even more serious consequences which would effect our daily lives. Gravitational attraction is a force between two objects. On the very basic level, gravitation depends on the masses of the two objects involved. (Mass is basically just a measure of how much stuff there is) More mass between the two = more gravity. Less mass between the two = less gravity. The situations that you have described deal with a change in mass of the Earth. If the Earth were suddenly half of it's mass, the Moon would begin to orbit further away, that is, as long as it wasn't "slingshotted" away (more likely). Also, we would begin to orbit the Sun further away, as long as we weren't "slingshot" out of the solar system (also more likely). Living further away from the Sun would cause widespread panic as our light from the Sun would diminish quite a bit. Plants and animals would die, famines if everyone wasn't frozen already, etc. etc. you get the picture. REALLY BAD STUFF. If the Earth doubled it's mass, the Earth and the moon would also most likely be "slingshotted" out of the solar system. But, if we managed to stay in orbit, our proximity to the sun would most likely burn most life on Earth. 

**TL;DR**: 
Overall - Our basic concepts about how things move in everyday life would change...Lots of crashes, bumps and bruises.

1. No Gravity - We would all float away from the surface of the Earth.
2. Half Gravity - We would all get taller, breathe easier, and have weaker skeletons because we wouldn't need them as much. The Earth would likely be "slingshotted" out of the solar system, or we would all freeze to death.
3. Double Gravity - We would all get shorter, breathe harder, and have stronger skeletons. The Earth would likely be "slingshotted" out of the solar system, or we would all burn alive.

හරියටම ප්‍රවීණයෙක් නොවේ, නමුත් මම භෞතික විද්‍යාව පිළිබඳ උපාධි අපේක්ෂකයෙක්: පෘථිවියට සෑම විටම අඟහරුගේ හෝ බ්‍රහස්පතිගේ ගුරුත්වාකර්ෂණ ආකර්ෂණය ඇතැයි උපකල්පනය කළහොත්, එය අපට බලපාන්නේ ඉතා අල්ප වශයෙනි. පෘථිවියේ ගුරුත්වාකර්ෂණය කුමක් වුවත් අපගේ ශරීර පෘථිවියේ අනෙකුත් සියලුම ජීවීන් සමඟ පරිණාමය වී ඇත. කෙසේ වෙතත්, පෘථිවියේ ගුරුත්වාකර්ෂණය හදිසියේම අඟහරු හෝ බ්‍රහස්පතිගේ ගුරුත්වාකර්ෂණයට &quot;වෙනස්&quot; වුවහොත්, දේවල් ටිකක් සංකීර්ණ වේ. අපි මුලින්ම එහි &quot;සාමාන්‍ය භෞතික විද්‍යාව&quot; ගැන කතා කරමු. පෘථිවියේ බොහෝ මිනිසුන්ට එදිනෙදා ජීවිතයට අදාළ වන භෞතික විද්යාව පිළිබඳ පොදු සංකල්පයක් ඇත. අපිට කොච්චර උසට පනින්න පුළුවන්ද, තිරිංග ගහන්න කලින් අපිට වෙන කාර් එකකට කොච්චර කිට්ටු වෙන්න පුළුවන්ද වගේ දේවල් අපි දන්නවා. පෘථිවි ගුරුත්වාකර්ෂණය වෙනස් කරපු ගමන්ම අපේ එදිනෙදා ජීවිතයේදී දේවල් චලනය වන ආකාරය ගැන ඒ මූලික පෙර බලාපොරොත්තු ඉවත දැමිය යුතුයි. කවුළුවෙන් පිටත. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන්, වෙනස කෙතරම් ආන්තිකද යන්න මත, අපි නව &quot;නීති&quot; වලට හැඩගැසෙන විට, බොහෝ කඩා වැටීම්, ගැටිති සහ තැලීම් රාශියක් ඇති වනු ඇත. කායික විද්‍යාත්මකව, ගුරුත්වාකර්ෂණයේ ආන්තික වෙනසක් සඳහා බරපතල ප්‍රතිවිපාක ඇති වනු ඇත. ශුන්‍ය ගුරුත්වාකර්ෂණ බලයේ දීර්ඝ කාලයක් රැඳී සිට ආපසු එන ගගනගාමීන් සමඟ අපි මෙම ගැටලුවට බොහෝ සේ මුහුණ දෙනවා. අපේ ශරීර ගොඩනඟා ඇත්තේ පෘථිවියට අයත් නොවන ගුරුත්වාකර්ෂණයට යටත් වන ලෙස නොවේ. අභ්‍යවකාශයේ සිට ආපසු පැමිණෙන පුද්ගලයින්ට කොඳු ඇට පෙළ දිගු වීම, සන්ධි දුර්වල වීම සහ කැල්සියම් විශාල වශයෙන් අහිමි වීම සිදු වේ. මූලික වශයෙන්, ශුන්‍ය ග්‍රෑම් පරිසරයක තැබූ විට, අපගේ ශරීරය ඒ අනුව අනුවර්තනය වීමට උත්සාහ කරයි. අපි අපේ ඇටකටු භාවිතා නොකරන්නේ නම් සහ අවට පාවෙමින් තිබේ නම්, අපගේ ශරීරය මූලික වශයෙන් අපගේ අස්ථි ඉවත් කිරීමට පටන් ගනී. දැන් අපි පෘථිවියේ මතුපිට සිටීමට නම්, අප ඉවතට පාවී නොයන ලෙස අවම වශයෙන් කුඩා ගුරුත්වාකර්ෂණයක් තිබිය යුතුය. ඒ නිසා පෘථිවියේ ගුරුත්වාකර්ෂණය අඩු කළත් නැති කළේ නැත්නම් මිනිස්සු උසයි, අපිට කැල්සියම් අඩුයි. දැන් ගුරුත්වාකර්ෂණ ආකර්ශනය වැඩි වුනොත් වෙන්නේ විරුද්ධ පැත්ත. මිනිසුන් කෙටි වනු ඇත, හුස්ම ගැනීම අපහසු වනු ඇත, අපි අපගේ ඇටසැකිලි මත වැඩිපුර විශ්වාසය තබමු, එබැවින් අපට වැඩිපුර කැල්සියම් අවශ්‍ය වනු ඇත, යනාදිය දිගු කාලීනව, මනුෂ්‍යත්වය හැඩගැසෙනු ඇත, නමුත් කෙටි කාලීනව, බොහෝ මිනිසුන්ට ගැටලු රාශියක් ඇති වේ, විශේෂයෙන්ම දුර්වල සහ වැඩිහිටි. තාරකා විද්‍යාත්මක පරිමාණයෙන් කුමක් සිදුවේදැයි මට දැන් විශ්වාස නැත, නමුත් අපගේ දෛනික ජීවිතයට බලපාන ඊටත් වඩා බරපතල ප්‍රතිවිපාක ඇති වනු ඇත. ගුරුත්වාකර්ෂණ ආකර්ෂණය යනු වස්තූන් දෙකක් අතර බලයකි. මූලික මට්ටමේ දී, ගුරුත්වාකර්ෂණය රඳා පවතින්නේ අදාළ වස්තූන් දෙකේ ස්කන්ධය මත ය. (ස්කන්ධ යනු මූලික වශයෙන් කොපමණ ද්‍රව්‍ය තිබේද යන්න පිළිබඳ මිනුමක් පමණි) දෙක අතර වැඩි ස්කන්ධය = වැඩි ගුරුත්වාකර්ෂණය. දෙක අතර අඩු ස්කන්ධය = අඩු ගුරුත්වාකර්ෂණය. ඔබ විස්තර කර ඇති තත්වයන් පෘථිවියේ ස්කන්ධයේ වෙනසක් සමඟ කටයුතු කරයි. පෘථිවිය හදිසියේම එහි ස්කන්ධයෙන් අඩක් නම්, චන්ද්‍රයා තව දුරටත් කක්ෂගත වීමට පටන් ගනී. එසේම, අප සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයෙන් පිටතට &quot;ස්ලින්ෂොට්&quot; නොවන තාක් (එසේම බොහෝ දුරට ඉඩ ඇති) සූර්යයා වටා කක්ෂගත වීමට පටන් ගනිමු. සූර්යයාගෙන් දුරස්ථව ජීවත් වීම, සූර්යයාගෙන් ලැබෙන අපගේ ආලෝකය තරමක් අඩු වන බැවින් පුළුල් භීතියක් ඇති කරයි. ශාක සහ සතුන් මිය යනු ඇත, සෑම කෙනෙකුම දැනටමත් ශීත කර නොමැති නම් සාගත, ආදිය. ඔබට පින්තූරයක් ලැබේ. ඇත්තටම නරක දේවල්. පෘථිවිය එහි ස්කන්ධය දෙගුණ කළහොත්, පෘථිවිය සහ චන්ද්‍රයා බොහෝ විට සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයෙන් &quot;ස්ලින්ෂොට්&quot; වනු ඇත. නමුත්, අපි කක්ෂයේ රැඳී සිටීමට සමත් වුවහොත්, සූර්යයාට අපගේ සමීපත්වය බොහෝ විට පෘථිවියේ බොහෝ ජීවීන් ගිනිබත් කරනු ඇත. **TL;DR**: සමස්තයක් වශයෙන් - එදිනෙදා ජීවිතයේදී දේවල් චලනය වන ආකාරය පිළිබඳ අපගේ මූලික සංකල්ප වෙනස් වේ... බොහෝ කඩා වැටීම්, ගැටිති සහ තැලීම්. 1. ගුරුත්වාකර්ෂණය නැත - අපි සියල්ලෝම පෘථිවි පෘෂ්ඨයෙන් ඉවතට පාවී යනු ඇත. 2. අර්ධ ගුරුත්වාකර්ෂණ බලය - අපි සියල්ලෝම උසට, හුස්ම ගැනීමට පහසු සහ දුර්වල ඇටසැකිලි ඇති වන්නේ අපට ඒවා එතරම් අවශ්‍ය නොවන බැවිනි. පෘථිවිය බොහෝ විට සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයෙන් &quot;ස්ලින්ෂොට්&quot; වනු ඇත, නැතහොත් අප සියල්ලන්ම කැටි වී මිය යනු ඇත. 3. ද්විත්ව ගුරුත්වාකර්ෂණය - අපි සියල්ලෝම කෙටි වී, හුස්ම ගන්නෙමු, සහ ශක්තිමත් ඇටසැකිලි ඇත. පෘථිවිය සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයෙන් &quot;ස්ලින්ෂොට්&quot; වීමට ඉඩ ඇත, නැතහොත් අප සියල්ලන්ම පණපිටින් පුළුස්සා දමනු ඇත.
