The easiest way to answer that would be to say that the parties in 1948 were not the parties you know today.

Both parties had a liberal wing and a conservative wing. Dewey was from the northeast, the liberal wing of the Republican party, and a lot of the issues he was running on were basically expanding parts of the New Deal. That alienated conservatives from both parties, but especially caused him to lose support among Republicans - it did gain him some support among independents, which is probably one of the contributing factors in the skewed polling data.

Truman was probably center-right among Democrats at the time, but I suspect his appeal to rural and suburban voters had more to do with personality. He was a midwesterner, grew up a farmer, was plain-spoken, direct, blunt, and engaged. This is "Give 'em hell, Harry!" and "The buck stops here." Harry Truman. This was a major contrast with Dewey, who was rich, distant, intellectual and vague.
ඒකට උත්තර දෙන්න තියෙන ලේසිම ක්‍රමය තමයි 1948 තිබ්බ පක්ෂ අද ඔබ දන්න පක්ෂ නෙවෙයි කියන එක. පක්ෂ දෙකටම ලිබරල් අංශයක් සහ ගතානුගතික අංශයක් තිබුණි. ඩිවි රිපබ්ලිකන් පක්ෂයේ ලිබරල් අංශය වන ඊසාන දෙසින් වූ අතර ඔහු ධාවනය කරමින් සිටි බොහෝ ගැටළු මූලික වශයෙන් නව ගනුදෙනුවේ කොටස් පුළුල් කරයි. එය පක්ෂ දෙකෙන්ම ගතානුගතිකයින් දුරස් කළ නමුත් විශේෂයෙන් ඔහුට රිපබ්ලිකානුවන් අතර සහය නැති වීමට හේතු විය - එය ස්වාධීන අය අතර ඔහුට යම් සහයෝගයක් ලබා දුන්නේය, එය බොහෝ විට විකෘති ඡන්ද දත්ත සඳහා දායක වූ එක් සාධකයකි. එකල ටෲමන් බොහෝ විට ඩිමොක්‍රටික් පාක්ෂිකයන් අතර මධ්‍ය-දකුනු පස සිටි නමුත් ග්‍රාමීය සහ තදාසන්න ඡන්දදායකයින් වෙත ඔහුගේ ආයාචනය පෞරුෂය සමග වැඩි සම්බන්ධයක් ඇතැයි මම සැක කරමි. ඔහු මැදපෙරදිග ජාතිකයෙක්, ගොවියෙකු ලෙස හැදී වැඩුණු, සරලව කතා කරන, සෘජු, මොට සහ නිරත විය. මෙය &quot;ඔවුන්ට නිරය දෙන්න, හැරී!&quot; සහ &quot;බක් මෙතනින් නවතිනවා.&quot; හැරී ටෲමන්. මෙය ධනවත්, දුරස්ථ, බුද්ධිමතුන් සහ නොපැහැදිලි වූ ඩේවි සමඟ ප්‍රධාන ප්‍රතිවිරෝධතාවක් විය.