As for your first question, it depends on the era you're talking about. Prior to the Thirty Years War, most states did not have a standing army, but rather formed/hired an army as needed. However, this was not particularly unique within the HRE, given that standing armies were very expensive, and most states did not have a standing army. As standing professional armies became more common in the post-Westphalian period, many of the states did maintain standing forces. 

In terms of more general autonomy, the various states of the HRE did have a degree of say in how/where troops were deployed. The *Reichstag*--the Imperial Diet--which consisted of the electors, princes, and free cities, could vote to raise troops or money for the defence of the Empire in general, and the Emperor could request such a vote for defence against a particular threat, such as the Ottomans advancing against the Empire's southern frontier, or the French in the west. Of course, there was a difference between the *Reichstag* voting for money/troops to be sent to the Emperor, and that money and troops actually materialising. 

The Empire was subdivided into several 'Circles', which were regional gatherings of princes in certain regions of the Empire. The Circle was essentially an attempt to localise defence amongst the princes. Each Circle had its own Diet for deliberation amongst the princes that were apart of the Circle, and were meant to allow them to co-ordinate their responses to threats and collection of taxes voted for by the *Reichstag*. In times of *Reichskrieg*, the Circles were responsible for raising and supporting a set number of forces in order to form a combined Army of the Empire, independent and seperate from the army of the Emperor. 

As for your second question, it's important to note that from ~1500 on, the Empire was under the rule of the Perpetual Public Peace, which obligated the princes of the Empire to settle their disputes through the Imperial legal system, rather than through force of arms. While the Thirty Years War serves as an obvious counter-example, the Public Peace was generally respected, and escalation to force of arms within the Empire relatively rare until the complete breakdown of the Thirty Years War. It does depend on how you define 'regularly', of course, as the post-Thirty Years War period through the whole of the 18th century had many wars, but whether or not this counts as 'regularly' fighting battles is up for debate. It is worth noting that in many of the major wars throughout the period, there was fighting in and amongst the princes of the Empire (See War of the Spanish Succession, War of the Austrian Succession), but in the Nine Years War and Great Turkish War, the Empire presented a relatively united front. The princes of the Empire did indeed fight against each other and foreign powers, but whether you can characterise that as 'regular' infighting or fighting against external powers is going to depend on what you want to focus on. 

Hopefully this answers your question, and feel free to ask any followups! 
ඔබේ පළමු ප්‍රශ්නය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, එය ඔබ කතා කරන යුගය මත රඳා පවතී. තිස් අවුරුදු යුද්ධයට පෙර, බොහෝ ප්‍රාන්තවල ස්ථාවර හමුදාවක් නොතිබූ අතර, ඒ වෙනුවට අවශ්‍ය පරිදි හමුදාවක් පිහිටුවා / කුලියට ගත්හ. කෙසේ වෙතත්, ස්ථාවර හමුදාවන් ඉතා මිල අධික වූ අතර, බොහෝ ප්‍රාන්තවලට ස්ථාවර හමුදාවක් නොතිබූ බැවින්, HRE තුළ මෙය විශේෂයෙන් සුවිශේෂී නොවීය. පශ්චාත්-වෙස්ට්ෆාලියානු යුගයේ ස්ථාවර වෘත්තීය හමුදාවන් වඩාත් සුලභ වූ බැවින්, බොහෝ රාජ්‍යයන් ස්ථාවර හමුදා පවත්වාගෙන ගියේය. වඩාත් සාමාන්‍ය ස්වාධිපත්‍යය අනුව, HRE හි විවිධ ප්‍රාන්තවලට හමුදා යෙදවූ ආකාරය/කොතැනද යන්න පිළිබඳ යම් ප්‍රමාණයක ප්‍රකාශයක් තිබුණි. *රීච්ස්ටැග්* --ඉම්පීරියල් ඩයට් --එම ඡන්දදායකයින්, කුමාරවරුන් සහ නිදහස් නගර වලින් සමන්විත වූ අතර, පොදුවේ අධිරාජ්‍යයේ ආරක්ෂාව සඳහා හමුදා හෝ මුදල් රැස් කිරීමට ඡන්දය දිය හැකි අතර, අධිරාජ්‍යයාට එරෙහිව ආරක්ෂාව සඳහා එවැනි ඡන්දයක් ඉල්ලා සිටිය හැකිය. ඔටෝමන්වරු අධිරාජ්‍යයේ දකුණු මායිමට එරෙහිව ඉදිරියට යාම හෝ බටහිරින් ප්‍රංශ වැනි විශේෂිත තර්ජනයක්. ඇත්ත වශයෙන්ම, අධිරාජ්‍යයා වෙත යැවීමට මුදල්/සේනාවන් සඳහා *Reichstag* ඡන්දය දීම සහ මුදල් සහ හමුදා ඇත්ත වශයෙන්ම ක්‍රියාත්මක වීම අතර වෙනසක් තිබුණි. අධිරාජ්‍යය &#39;කව&#39; කිහිපයකට බෙදා ඇති අතර ඒවා අධිරාජ්‍යයේ ඇතැම් ප්‍රදේශවල කුමාරවරුන්ගේ ප්‍රාදේශීය රැස්වීම් විය. කවය මූලික වශයෙන් කුමාරවරුන් අතර ආරක්‍ෂාව දේශීයකරණය කිරීමේ උත්සාහයක් විය. කවයෙන් බැහැරව සිටින කුමාරවරුන් අතර සාකච්ඡා කිරීම සඳහා සෑම කවයකටම තමන්ගේම ආහාර වේලක් තිබූ අතර, *Reichstag* විසින් ඡන්දය දුන් තර්ජන සහ බදු එකතු කිරීම සඳහා ඔවුන්ගේ ප්‍රතිචාර සම්බන්ධීකරණය කිරීමට ඔවුන්ට ඉඩ සැලසීමට අදහස් කරන ලදී. *Reichskrieg* කාලවලදී, අධිරාජ්‍යයේ හමුදාවෙන් ස්වාධීනව සහ වෙන්ව, අධිරාජ්‍යයේ ඒකාබද්ධ හමුදාවක් පිහිටුවීම සඳහා නිශ්චිත බලවේග ගණනාවක් ඔසවා තැබීමට සහ සහාය දැක්වීම සඳහා කවයන් වගකිව යුතු විය. ඔබගේ දෙවන ප්‍රශ්නය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ~1500 සිට අධිරාජ්‍යය සදාකාලික මහජන සාමයේ පාලනය යටතේ පැවති අතර, අධිරාජ්‍යයේ කුමාරවරුන්ට ඔවුන්ගේ ආරවුල් බලහත්කාරයෙන් නොව අධිරාජ්‍ය නීති පද්ධතිය හරහා විසඳා ගැනීමට බැඳී සිටි බව සැලකිල්ලට ගැනීම වැදගත්ය. ආයුධ. තිස් අවුරුදු යුද්ධය පැහැදිලි ප්‍රති-උදාහරණයක් ලෙස ක්‍රියා කරන අතර, මහජන සාමය සාමාන්‍යයෙන් ගරු කරන ලද අතර, තිස් වසරක යුද්ධය සම්පූර්ණයෙන් බිඳ වැටෙන තෙක් අධිරාජ්‍යය තුළ ආයුධ බලය දක්වා වර්ධනය වීම සාපේක්ෂව දුර්ලභ විය. එය ඔබ &#39;නිතිපතා&#39; නිර්වචනය කරන්නේ කෙසේද යන්න මත රඳා පවතී, ඇත්ත වශයෙන්ම, පශ්චාත් තිස් අවුරුදු යුධ සමය පුරා 18 වැනි සියවස පුරා බොහෝ යුද්ධ ඇති නමුත්, මෙය &#39;නිතිපතා&#39; සටන් සටන් ලෙස ගණන් ගන්නේද නැද්ද යන්න විවාදයට භාජනය වේ. මෙම කාල පරිච්ෙඡ්දය පුරා පැවති ප්‍රධාන යුද්ධ බොහොමයක, අධිරාජ්‍යයේ කුමාරවරුන් අතර සහ ඔවුන් අතර සටන් පැවති බව සඳහන් කිරීම වටී (ස්පාඤ්ඤ අනුප්‍රාප්තික යුද්ධය, ඔස්ට්‍රියානු අනුප්‍රාප්තික යුද්ධය බලන්න), නමුත් වසර නවයක යුද්ධය සහ මහා තුර්කිය යුද්ධය, අධිරාජ්‍යය සාපේක්ෂව එක්සත් පෙරමුණක් ඉදිරිපත් කළේය. අධිරාජ්‍යයේ කුමාරවරු ඇත්ත වශයෙන්ම එකිනෙකාට සහ විදේශීය බලවතුන්ට එරෙහිව සටන් කළහ, නමුත් ඔබට එය &#39;නිත්‍ය&#39; අභ්‍යන්තර ගැටුමක් ලෙස හෝ බාහිර බලවතුන්ට එරෙහිව සටන් කිරීමක් ලෙස හැඳින්විය හැකිද යන්න රඳා පවතින්නේ ඔබ අවධානය යොමු කිරීමට අවශ්‍ය දේ මත ය. මෙය ඔබගේ ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දෙනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වන අතර, ඕනෑම පසු විපරමක් ඇසීමට නිදහස් වන්න! 