Both the US and Soviet programs were essentially based on German rocketry in their early days, very explicitly using the V-2 as the basis of their work. The American Redstone missile was just a scaled-up V-2, and the Soviet R-7 was a clustered set of V-2-like rocket engines.

Both countries of course significantly diverged from the V-2 over time, but you could argue that all liquid-fueled rockets essentially point back to the fundamental concepts that were piloted by the V-2. Both countries also developed solid-fuel rockets that were fundamentally different from the V-2. 

The countries both used their Germans differently and had different sorts of Germans. The Americans got many designers and top-level engineers (like von Braun), and they let them run things in the USA. The Soviets got many lower-level engineers, and the Soviets did not trust the Germans to outright run things. So the direct German influence was arguably more strongly felt in the US program (and you can see it in their much later rockets like the Saturn V). 

In neither case was the work just copying — both countries required complete knowledge of technology in question to innovate with it, and even when they "copied" the V-2 directly (as they did with the A-2 and R-1 rockets) they were doing so adapting to local production requirements that were not identical to the original V-2 (thank goodness). There are also multiple ways to "riff" on the V-2; the US preferred scaling the whole thing up (one giant fuel tank, one giant oxidizer tank, like the [Redstone](_URL_0_)), whereas the Soviets preferred a "clustered" model (e.g., four rockets strapped to a central rocket, like [R-7](_URL_1_)). 
එක්සත් ජනපද සහ සෝවියට් වැඩසටහන් දෙකම මූලික වශයෙන් ඔවුන්ගේ මුල් දිනවල ජර්මානු රොකට් තාක්ෂණය මත පදනම් වූ අතර, ඉතා පැහැදිලිවම ඔවුන්ගේ කාර්යයේ පදනම ලෙස V-2 භාවිතා කළහ. ඇමරිකානු රෙඩ්ස්ටෝන් මිසයිලය හුදෙක් පරිමාණය කළ V-2 එකක් වූ අතර සෝවියට් R-7 යනු V-2 වැනි රොකට් එන්ජින් පොකුරු කට්ටලයක් විය. ඇත්ත වශයෙන්ම රටවල් දෙකම කාලයත් සමඟ V-2 වෙතින් සැලකිය යුතු ලෙස අපසරනය වී ඇත, නමුත් සියලුම ද්‍රව ඉන්ධන රොකට් අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම V-2 විසින් නියමු කරන ලද මූලික සංකල්ප වෙත යොමු වන බවට ඔබට තර්ක කළ හැකිය. V-2 ට වඩා මූලික වශයෙන් වෙනස් වූ ඝන ඉන්ධන රොකට් ද රටවල් දෙකම නිපදවා ඇත. රටවල් දෙකම ඔවුන්ගේ ජර්මානුවන් වෙනස් ලෙස භාවිතා කළ අතර විවිධ වර්ගයේ ජර්මානුවන් සිටියහ. ඇමරිකානුවන්ට බොහෝ නිර්මාණකරුවන් සහ ඉහළ මට්ටමේ ඉංජිනේරුවන් (වොන් බ්‍රවුන් වැනි) ලැබුණු අතර ඔවුන් ඔවුන්ට ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ දේවල් ක්‍රියාත්මක කිරීමට ඉඩ දුන්නේය. සෝවියට් සභාවට පහළ මට්ටමේ ඉංජිනේරුවන් බොහෝ දෙනෙක් ලැබුණු අතර, දේවල් කෙළින්ම ක්‍රියාත්මක කිරීමට ජර්මානුවන් විශ්වාස කළේ නැත. එබැවින් සෘජු ජර්මානු බලපෑම එක්සත් ජනපද වැඩසටහනට වඩා තදින් දැනෙන්නට විය (සහ ඔබට එය සැටර්න් V වැනි බොහෝ පසුකාලීන රොකට් වලින් දැකිය හැකිය). එම අවස්ථා දෙකේදීම කාර්යය හුදෙක් පිටපත් කිරීම පමණක් නොවේ - එය සමඟ නව්‍යකරණය කිරීමට දෙරටටම ප්‍රශ්නගත තාක්‍ෂණය පිළිබඳ සම්පූර්ණ දැනුමක් අවශ්‍ය විය, සහ ඔවුන් V-2 සෘජුවම &quot;පිටපත්&quot; කරන විට පවා (ඔවුන් A-2 සහ R-1 රොකට් සමඟ කළාක් මෙන්) ඔවුන් එසේ කළේ මුල් V-2 ට සමාන නොවන දේශීය නිෂ්පාදන අවශ්‍යතාවලට අනුගත වෙමින් (ස්තුතියි). V-2 මත &quot;රිෆ්&quot; කිරීමට බහුවිධ ක්රම තිබේ; එක්සත් ජනපදය කැමති වූයේ (එක් යෝධ ඉන්ධන ටැංකියක්, එක් යෝධ ඔක්සිකාරක ටැංකියක්, [රෙඩ්ස්ටෝන්](_URL_0_) වැනි) ඉහළ නැංවීමට වන අතර, සෝවියට් සභාව කැමති වූයේ &quot;පොකුරු&quot; ආකෘතියකටය (උදා, මධ්‍යම රොකට්ටුවකට බැඳ ඇති රොකට් හතරක්, වැනි [R-7](_URL_1_)). 