Essentially, because there is a lot of material falling into the black hole. When things fall down a gravity well, they lose gravitational potential energy. Drop something off a cliff, and gravitational energy gets transformed into kinetic energy, which upon hitting the ground will partly turn into thermal energy. Of course, if you drop something off a cliff, then even ignoring air resistance it will probably only be going tens of meters per second. If you drop something into a black hole from very far away, then as it approaches the event horizon, its speed will approach the speed of light. Now, typically things don't just fall in on a single trajectory, it's usually a longer process of orbital decay and tidal forces that eventually usher the particles to their ultimate fate, but nevertheless they gain a tremendous amount of kinetic energy, and much of that gets transformed into radiation. That's why quasars are so bright.

The specifics of how energy gets turned into light (and particle jets) in an Active Galactic Nucleus is more complicated. First of all, you've got a rapidly spinning [accretion disk](_URL_0_) of matter around the black hole. As you get closer to the inner edge of this disk, it gets hotter and denser, so that the inner edge is radiating mainly in the X-ray regime. Since this material is a plasma, you've got magnetohydrodynamical effects that come into play. That's a fancy term for a combination of fluid dynamics and electromagnetism. We don't yet have a precise understanding of the process, but basically the disk creates powerful electromagnetic fields which shoot some of the infalling particles out in jets rather than letting them fall toward the event horizon.
අත්යවශ්යයෙන්ම, කළු කුහරය තුළට වැටෙන ද්රව්ය ගොඩක් ඇති නිසා. දේවල් ගුරුත්වාකර්ෂණ ළිඳකින් පහළට වැටෙන විට, ඒවාට ගුරුත්වාකර්ෂණ විභව ශක්තිය අහිමි වේ. ප්‍රපාතයකට යමක් අතහරින්න, එවිට ගුරුත්වාකර්ෂණ ශක්තිය චාලක ශක්තිය බවට පරිවර්තනය වේ, එය බිම වැදීමෙන් අර්ධ වශයෙන් තාප ශක්තිය බවට පත්වේ. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔබ යම් දෙයක් ප්‍රපාතයකින් බිමට හෙළන්නේ නම්, වායු ප්‍රතිරෝධය නොසලකා හැරියත්, එය තත්පරයට මීටර් දස දහස් ගණනක් පමණක් ගමන් කරනු ඇත. ඔබ ඉතා ඈත සිට කළු කුහරයකට යමක් දැමුවහොත්, එය සිදුවීම් ක්ෂිතිජයට ළඟා වන විට, එහි වේගය ආලෝකයේ වේගයට ළඟා වේ. දැන්, සාමාන්‍යයෙන් දේවල් තනි ගමන් පථයකට වැටෙන්නේ නැත, එය සාමාන්‍යයෙන් දිගු ක්‍රියාවලියක් වන කක්ෂීය දිරාපත්වීම සහ උදම් බලවේග අවසානයේ අංශු ඔවුන්ගේ අවසාන ඉරණම කරා ගෙන යන නමුත්, කෙසේ වෙතත්, ඔවුන් අතිවිශාල චාලක ශක්තියක් ලබා ගනී, සහ බොහෝ දේ එය විකිරණ බවට පරිවර්තනය වේ. ක්වාසර් ඉතා දීප්තිමත් වන්නේ එබැවිනි. සක්‍රීය මන්දාකිණි න්‍යෂ්ටියක ශක්තිය ආලෝකය (සහ අංශු ජෙට්) බවට පත්වන ආකාරය පිළිබඳ විශේෂතා වඩාත් සංකීර්ණ වේ. පළමුවෙන්ම, ඔබට කළු කුහරය වටා වේගයෙන් භ්‍රමණය වන [අක්‍රේෂන් තැටිය](_URL_0_) පදාර්ථයක් තිබේ. ඔබ මෙම තැටියේ අභ්යන්තර කෙළවරට සමීප වන විට, එය උණුසුම් හා ඝනත්වයට පත් වන අතර, අභ්යන්තර දාරය ප්රධාන වශයෙන් X-ray තන්ත්රයේ විකිරණය වේ. මෙම ද්‍රව්‍යය ප්ලාස්මාවක් බැවින්, ඔබට ක්‍රියාත්මක වන චුම්බක හයිඩ්‍රොඩයිනමික් බලපෑම් ඇත. එය ද්‍රව ගතිකත්වයේ සහ විද්‍යුත් චුම්භකත්වයේ සංකලනයක් සඳහා වූ විසිතුරු යෙදුමකි. අපට තවමත් ක්‍රියාවලිය පිළිබඳ නිශ්චිත අවබෝධයක් නැත, නමුත් මූලික වශයෙන් තැටිය ප්‍රබල විද්‍යුත් චුම්භක ක්ෂේත්‍ර නිර්මාණය කරන අතර එමඟින් වැටෙන අංශු සමහරක් සිදුවීම් ක්ෂිතිජය දෙසට වැටීමට ඉඩ නොදී ජෙට් යානා තුළට වෙඩි තබයි.