You are entirely right that much internet information on weapons is fragmentary and contradictory. Part of this is because a lot of the information out there is by enthusiasts of different knowledge levels and there are a lot of old sources and bad scholarship mixed in with good sources and sound methods.

But part of this is because the entire history of weapons and armour is a vast topic and any summary will be fragmentary and contradictory by necessity. Weapons and armour do not exist in a vacuum - they are not simply better or worse than each other, but exist within a tactical, technological and economic context. Weapons do not necessarily fall out of favor because they are inferior - often it is because the manner of war changes. The form of weapons is not just dictated by how efficiently they are shaped for attacking - it is also dictated by how weapons are produced, and the technology available to produce them. We cannot understand weapons and armour without understanding how these factors shaped them. And this is hard, because it requires us to study military history, the history of technology, art history and social/economic history.

All of this is to say that the history of a few weapons or a specific type of armour in a single period is a complicated topic. The history of weapons and armour and the way they interacted throughout history is a massive topic, too big for a single scholar, since it requires too much background knowledge. This is really why historians specialize in general - acquiring in-depth knowledge of a period is itself a full time job - acquiring in-depth knowledge of thousands of years is not possible in a human lifetime. This is why my flair area covers one region and only 350 years.

Zeroing in on the period that I know about, the later Middle Ages in Western Europe, all the factors that I mention mean that the development of weapons and armour is more complex than better weapons driving the creation of better armour. Plate armour was partly, perhaps, a response to crossbows and other weapons, but it was also the product of an increasingly sophisticated steel making process in Medieval Europe - larger blooms from bloomeries could be turned into larger plates (allowing the forcing of large iron plates like breastplates), while waterwheels powered the bellows of the bloomeries and blast furnaces, the drip hammers that pounded the blooms into sheets, and the polishing wheels that polished the finished armour. Similarly the form of swords was dictated not just by their use in battle but also the state of metallurgy - the all-steel one-piece sword blades of the late middle ages could be formed into shapes that would not have been possible in the early Middle Ages. Similarly, we need to place armour and weapons in the context of how they were used - Italian knightly armour and weapons of the 15th century (armour that includes many overlapping and layered plates, a heavy lance, a lance rest mounted high on the breastplate) is well suited to heavy cavalry combat, but not well suited to fighting on foot. As soldiers change how they fight, their tools change to fit the task. Ultimately full plate armour wasn't simply rendered obsolete by stronger and stronger guns, but it stopped -making sense- on the late 16th century battlefield, for a number of reasons. I deal with this more in [this answer](_URL_0_). In general, the development of armour and weapons in the Middle Ages is not a two-sided arms race of more powerful weapons against stronger armour, but a multi-faceted story involving many causes.

So with that said there are some books to recommend that deal with the development of weapons and armour - heavier on the armour than the weapons.

*The Knight and the Blast Furnace* by Alan Williams is a history of plate armour in medieval and early modern Europe, as told through its metallurgy. This book deals heavily with the technological developments that made plate armour possible, and looks at how it developed over time. Partially in response to different weapons (mostly firearms), partially as a result of changing industrial processes and economic/social forces.  *The Sword and the Crucible* by the same author deals with swords. Currently I am reading it.

Tobias Capwell's *Armour of the English Knight 1400-1450* is a hyper-focused text (the first of two volumes covering only 15th century England) that shows just how the form of armour is developed to suit the purposes it is used for - the way that people fight.

I should point out that all the books mentioned here are massive - folio-sized. Both The Sword and the Crucible and 'Armour of the English Knight' approach 400 pages or exceed it. The Knight and the Blast Furnace is 900 pages long. And there is still so much to be said about these topics.


ආයුධ පිළිබඳ බොහෝ අන්තර්ජාල තොරතුරු ඛණ්ඩන සහ පරස්පර විරෝධී බව ඔබ සම්පූර්ණයෙන්ම නිවැරදියි. මෙහි කොටසක් වන්නේ එහි ඇති තොරතුරු බොහෝමයක් විවිධ දැනුම මට්ටම්වල උනන්දුවක් දක්වන අය විසින් වන අතර පැරණි මූලාශ්‍ර සහ හොඳ මූලාශ්‍ර සහ ශබ්ද ක්‍රම සමඟ මිශ්‍ර වූ නරක ශිෂ්‍යත්වයන් විශාල ප්‍රමාණයක් තිබීමයි. නමුත් මෙයින් කොටසක් වන්නේ ආයුධ සහ සන්නාහයේ සමස්ත ඉතිහාසයම විශාල මාතෘකාවක් වන අතර ඕනෑම සාරාංශයක් අවශ්යතාවයෙන් ඛණ්ඩනය වන අතර පරස්පර විරෝධී වනු ඇත. ආයුධ සහ සන්නාහයන් රික්තකයක් තුළ නොපවතී - ඒවා හුදෙක් එකිනෙකාට වඩා හොඳ හෝ නරක නැත, නමුත් උපායශීලී, තාක්ෂණික සහ ආර්ථික සන්දර්භයක් තුළ පවතී. ආයුධ පහත් බැවින් ඒවා ප්‍රසාදයෙන් ඉවත් නොවිය යුතුය - බොහෝ විට එය යුද්ධයේ ආකාරය වෙනස් වන බැවිනි. ආයුධවල ස්වරූපය නියම කරනු ලබන්නේ ඒවා ප්‍රහාර එල්ල කිරීම සඳහා කෙතරම් කාර්යක්ෂමව හැඩගස්වා ඇත්ද යන්න මත පමණක් නොවේ - එය ආයුධ නිපදවන ආකාරය සහ ඒවා නිෂ්පාදනය කිරීමට පවතින තාක්‍ෂණය මත ද නියම වේ. මෙම සාධක ඒවා හැඩගස්වා ඇත්තේ කෙසේද යන්න තේරුම් නොගෙන අපට ආයුධ සහ සන්නාහයන් තේරුම් ගත නොහැක. මෙය දුෂ්කර ය, මන්ද එයට අපට හමුදා ඉතිහාසය, තාක්‍ෂණ ඉතිහාසය, කලා ඉතිහාසය සහ සමාජ/ආර්ථික ඉතිහාසය අධ්‍යයනය කිරීම අවශ්‍ය වේ. මේ සියල්ල පවසන්නේ එක් කාල පරිච්ෙඡ්දය තුළ ආයුධ කිහිපයක හෝ නිශ්චිත වර්ගයේ සන්නාහයක ඉතිහාසය සංකීර්ණ මාතෘකාවක් බවයි. ආයුධ සහ සන්නාහයේ ඉතිහාසය සහ ඉතිහාසය පුරා ඔවුන් අන්තර්ක්‍රියා කළ ආකාරය දැවැන්ත මාතෘකාවක් වන අතර, තනි උගතෙකුට වඩා විශාල ය, මන්ද එයට ඕනෑවට වඩා පසුබිම් දැනුමක් අවශ්‍ය වේ. ඇත්ත වශයෙන්ම ඉතිහාසඥයින් සාමාන්‍යයෙන් විශේෂීකරණය වන්නේ මේ නිසාය - කාල පරිච්ඡේදයක් පිළිබඳ ගැඹුරු දැනුමක් ලබා ගැනීම පූර්ණ කාලීන රැකියාවකි - වසර දහස් ගණනක ගැඹුරු දැනුමක් ලබා ගැනීම මිනිස් ජීවිත කාලයකදී කළ නොහැක. මේ නිසා මගේ දක්ෂතා කලාපය එක් කලාපයක් ආවරණය වන අතර වසර 350 ක් පමණි. බටහිර යුරෝපයේ පසුකාලීන මධ්‍යතන යුගය ගැන මා දන්නා කාලපරිච්ඡේදය ශුන්‍ය කිරීම, මා සඳහන් කරන සියලුම සාධකවලින් අදහස් කරන්නේ ආයුධ සහ සන්නාහ සංවර්ධනය වඩා හොඳ ආයුධ නිර්මාණය කිරීමට වඩා සංකීර්ණ බවයි. තහඩු සන්නාහය අර්ධ වශයෙන්, සමහර විට, හරස් දුනු සහ වෙනත් ආයුධ සඳහා ප්‍රතිචාරයක් විය, නමුත් එය මධ්‍යකාලීන යුරෝපයේ වැඩි වැඩියෙන් නවීන වානේ සෑදීමේ ක්‍රියාවලියක නිෂ්පාදනයක් ද විය - පිපෙන මල් වලින් විශාල මල් විශාල තහඩු බවට පත් කළ හැකිය (විශාල යකඩ තහඩු බල කිරීමට ඉඩ සලසයි. ළය වැස්ම වැනි), ජල රෝද මගින් බ්ලූමරි සහ පිපිරුම් උදුනවල සීනුවලට බල ගැන්වූ අතර, මල් පිපුණු තහඩු බවට පත් කරන ලද බිංදු මිටි සහ නිමි සන්නාහය ඔප දැමූ ඔප දැමීමේ රෝද. ඒ හා සමානව, කඩු වල ස්වරූපය නියම කරනු ලැබුවේ ඒවා සටනේදී භාවිතා කිරීමෙන් පමණක් නොව ලෝහ විද්‍යාවේ තත්වයෙන් ද - අවසාන මධ්‍යතන යුගයේ සියලුම වානේ ඒකක කඩු තල, මුල් මධ්‍යම යුගයේ නොතිබිය හැකි හැඩයන් බවට පත් කළ හැකිය. වයස අවුරුදු. ඒ හා සමානව, අපි සන්නාහ සහ ආයුධ භාවිතා කළ ආකාරය පිළිබඳ සන්දර්භය තුළ තැබිය යුතුය - ඉතාලි නයිට්ලි සන්නාහය සහ 15 වන සියවසේ ආයුධ (බොහෝ අතිච්ඡාදනය වන සහ ස්ථර තහඩු ඇතුළත් වන සන්නාහය, බර ලේන්සුවක්, ළයවැස්ම මත ඉහළට සවි කර ඇති ලේන්සුවක්) බර අශ්වාරෝහක සටන් සඳහා හොඳින් ගැලපේ, නමුත් පයින් සටන් කිරීමට සුදුසු නොවේ. සොල්දාදුවන් සටන් කරන ආකාරය වෙනස් කරන විට, ඔවුන්ගේ මෙවලම් කාර්යයට ගැලපෙන පරිදි වෙනස් වේ. අවසානයේදී සම්පූර්ණ තහඩු සන්නාහය වඩාත් ශක්තිමත් සහ ශක්තිමත් තුවක්කු මගින් යල්පැන ගිය බවක් නොතිබුණි, නමුත් හේතු ගණනාවක් නිසා 16 වන සියවසේ අවසාන යුධ පිටියේදී එය අර්ථවත් කිරීම නතර විය. මම මෙය [මෙම පිළිතුර](_URL_0_) තුළ වැඩිපුර ගනුදෙනු කරමි. පොදුවේ ගත් කල, මධ්‍යකාලීන යුගයේ සන්නාහ සහ ආයුධ සංවර්ධනය ශක්තිමත් සන්නාහයට එරෙහිව වඩා බලවත් ආයුධවල ද්වි-පාර්ශ්වික ආයුධ තරඟයක් නොව, බොහෝ හේතු ඇතුළත් බහු මුහුණුවර සහිත කතාවකි. ආයුධවලට වඩා සන්නාහයට බර - ආයුධ සහ සන්නාහ සංවර්ධනය සමඟ ගනුදෙනු කිරීමට නිර්දේශ කිරීමට පොත් කිහිපයක් තිබේ. ඇලන් විලියම්ස් විසින් රචිත *The Knight and the Blast Furnace* යනු එහි ලෝහ විද්‍යාව හරහා පවසන පරිදි මධ්‍යකාලීන හා මුල් නූතන යුරෝපයේ තහඩු සන්නාහයේ ඉතිහාසයකි. මෙම පොත තහඩු සන්නාහය කළ හැකි තාක්‍ෂණික වර්ධනයන් සමඟ දැඩි ලෙස කටයුතු කරන අතර කාලයත් සමඟ එය වර්ධනය වූ ආකාරය දෙස බලයි. අර්ධ වශයෙන් විවිධ ආයුධ වලට ප්‍රතිචාර වශයෙන් (බොහෝ විට ගිනි අවි), අර්ධ වශයෙන් වෙනස්වන කාර්මික ක්‍රියාවලීන් සහ ආර්ථික/සමාජ බලවේගවල ප්‍රතිඵලයක් ලෙස. එම කතුවරයාගේ *The Sword and the Crucible* කඩු සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කරයි. දැනට මම එය කියවමින් සිටිමි. Tobias Capwell ගේ *Armour of the English Knight 1400-1450* යනු අධි-නාභිගත පාඨයකි (15 වන සියවසේ එංගලන්තය පමණක් ආවරණය වන වෙළුම් දෙකෙන් පළමුවැන්න) එය භාවිතා කරන අරමුණු සඳහා සන්නාහයේ ස්වරූපය වර්ධනය වන ආකාරය පෙන්නුම් කරයි. මිනිසුන් සටන් කරන ආකාරය. මෙහි සඳහන් සියලුම පොත් දැවැන්ත - පත්‍රිකා ප්‍රමාණයේ ඒවා බව මම පෙන්වා දිය යුතුය. The Sword and the Crucible සහ &#39;armour of the English Knight&#39; යන දෙකම පිටු 400ක් හෝ ඊට වැඩි ප්‍රමාණයකට ළඟා වේ. නයිට් සහ පිපිරුම් උදුන පිටු 900ක් දිගයි. තවද මෙම මාතෘකා ගැන කීමට බොහෝ දේ ඇත.

