Sound is air vibrating. The air vibrates because it's being bumped into by a surface that's vibrating. Those surfaces have different characteristic amplitude and frequencies due to their materials, construction and size. So a large, flappy piece of paper is going to make very different vibrations than a big brick, when given similar energy inputs. Then the air in their vicinity is vibrated from the surface vibrating and different sounds are produced. 

Think about it: How fast can you shake a marble back and forth? Can you shake a bowling ball at the same number of oscillations per second? (Well, yes, but the amount of energy required goes up in proportion to the mass). Or hit a bowl of jello with a hammer and hit a bowl of mashed potatoes with the same hammer. Which one jiggles more? At a microscopic level, that is what is happening to the air molecules that make the sound. 
ශබ්දය වාතය කම්පනය වේ. වාතය කම්පනය වන්නේ එය කම්පනය වන මතුපිටකින් ගැටීම නිසාය. එම පෘෂ්ඨයන් ඒවායේ ද්‍රව්‍ය, ඉදිකිරීම් සහ ප්‍රමාණය හේතුවෙන් විවිධ ලාක්ෂණික විස්තාරය සහ සංඛ්‍යාත ඇත. එබැවින් විශාල, ෆ්ලැපි කඩදාසි කැබැල්ලක් සමාන ශක්ති යෙදවුම් ලබා දෙන විට විශාල ගඩොල්වලට වඩා බෙහෙවින් වෙනස් කම්පන ඇති කරයි. එවිට ඔවුන්ගේ අවට වාතය මතුපිට කම්පනය වීමෙන් කම්පනය වී විවිධ ශබ්ද නිපදවයි. ඒ ගැන සිතන්න: ඔබට කිරිගරුඬ කොපමණ වේගයෙන් එහාට මෙහාට සොලවන්න පුළුවන්ද? තත්පරයකට එම දෝලන සංඛ්‍යාවෙන් ඔබට පන්දු යැවීමේ පන්දුවක් සොලවන්න පුළුවන්ද? (හොඳයි, ඔව්, නමුත් අවශ්‍ය ශක්ති ප්‍රමාණය ස්කන්ධයට සමානුපාතිකව ඉහළ යයි). එසේත් නැතිනම් ජෙලි බඳුනකට මිටියකින් පහර දී පොඩි කළ අර්තාපල් බඳුනකට එම මිටියෙන් පහර දෙන්න. කොයි එකද වැඩිපුර ජිගල් කරන්නේ? අන්වීක්ෂීය මට්ටමින්, ශබ්දය ඇති කරන වායු අණු වලට සිදු වන්නේ එයයි. 