Simple answer: emergence of routinized labor in a factory. Call it Taylorization, [division of labor,](_URL_0_) or whatever you like, it was the change from craft control of labor to factory-based production that ended most guilds. 

Longer answer is *very* long. Involves immigration, changes in technology, populism, anti-unionism, "robber-barons," and a whole dissertation's worth of stuff. 

There are some professions that still resemble guilds: medicine, academia, and the legal profession maintain near-complete control over their own work. They select, train, employ and regulate their professional members, much as guilds did.

EDIT: Missed the last part of your question. Strengths of the system depend on whose point of view. From the worker's POV, they could control their output, regulate the price for that output, control entry to the profession, and control the conditions of their work. For example, a cigar roller's daily "stint" was to roll X cigars. If he rolled fewer, he was a poor worker. If he rolled more, he was a poor union/guild member. Rolling too many would mean that fewer people would be employed. From the point of view of a shop owner, the guilds guaranteed quality (usually,) and that there would always be a certain number of workers available. Shop owner laments would include: resistance to change, more-or-less fixed labor costs (not always bad,) and a complicated hiring system.  
සරල පිළිතුර: කර්මාන්ත ශාලාවක සාමාන්‍ය ශ්‍රමය මතුවීම. එය Taylorization, [ශ්‍රමය බෙදීම,](_URL_0_) හෝ ඔබ කැමති ඕනෑම දෙයක් ලෙස හඳුන්වන්න, එය ශ්‍රමයේ යාත්‍රා පාලනයේ සිට කර්මාන්තශාලා මත පදනම් වූ නිෂ්පාදනය දක්වා වෙනස් වීම බොහෝ සංසදයන් අවසන් විය. දිගු පිළිතුර * ඉතා දිගු වේ. සංක්‍රමණ, තාක්‍ෂණයේ වෙනස්වීම්, ජනතාවාදය, වෘත්තීය සමිති විරෝධී, &quot;කොල්ලකාර-බැරොන්&quot; සහ සම්පූර්ණ නිබන්ධනයක වටිනා දේවල් ඇතුළත් වේ. තවමත් සංසදවලට සමාන සමහර වෘත්තීන් තිබේ: වෛද්‍ය විද්‍යාව, ශාස්ත්‍රීය වෘත්තිය සහ නීති වෘත්තිය ඔවුන්ගේම වැඩකටයුතු සම්බන්ධයෙන් සම්පූර්ණ පාලනයක් පවත්වා ගෙන යයි. ඔවුන් ඔවුන්ගේ වෘත්තීය සාමාජිකයින් තෝරා ගැනීම, පුහුණු කිරීම, සේවයේ යොදවා ගැනීම සහ නියාමනය කිරීම, සංසද කළාක් මෙන්. සංස්කරණය කරන්න: ඔබේ ප්‍රශ්නයේ අවසාන කොටස මග හැරී ඇත. පද්ධතියේ ශක්තීන් රඳා පවතින්නේ කාගේ දෘෂ්ටිකෝණය මතද යන්න මතය. සේවකයාගේ POV වෙතින්, ඔවුන්ගේ නිමැවුම පාලනය කිරීමට, එම නිමැවුම සඳහා මිල නියාමනය කිරීමට, වෘත්තියට ඇතුළුවීම පාලනය කිරීමට සහ ඔවුන්ගේ සේවා කොන්දේසි පාලනය කිරීමට ඔවුන්ට හැකි විය. නිදසුනක් වශයෙන්, සුරුට්ටු රෝලරයක දෛනික &quot;සිටන්ට්&quot; වූයේ X සුරුට්ටු පෙරළීමයි. ඔහු අඩුවෙන් රෝල් කළේ නම්, ඔහු දුප්පත් කම්කරුවෙකු විය. ඔහු වැඩිපුර රෝල් කළේ නම්, ඔහු දුප්පත් යුනියන්/ගිල්ඩ් සාමාජිකයෙකි. ඕනෑවට වඩා පෙරළීමෙන් අදහස් වන්නේ අඩු පිරිසකට රැකියා ලැබෙනු ඇති බවයි. සාප්පු හිමියෙකුගේ දෘෂ්ටි කෝණයෙන්, ගිල්ඩ් විසින් ගුණාත්මකභාවය සහතික කරන ලදී (සාමාන්‍යයෙන්,) සහ සෑම විටම නිශ්චිත සේවකයින් සංඛ්‍යාවක් සිටින බව. සාප්පු හිමියාගේ විලාපය ඇතුළත් වනු ඇත: වෙනස් කිරීමට ප්රතිරෝධය, වැඩි හෝ අඩු ස්ථාවර ශ්රම පිරිවැය (සෑම විටම නරක නැත,) සහ සංකීර්ණ බඳවා ගැනීමේ පද්ධතියක්.  