This is a complex topic but I'll give it my best stab!

 > I thought the Iranian public had a very positive view of the U.S. at the time and this started off a chain of events that led the very hostile relationship we currently have

Firstly, you're correct that the Iranian public had a relatively positive view of the US but I'd be careful of suggesting that the coup "started off a chain of events that led the very hostile relationship we currently have". This can present an overly inevitable view of history; people are quick to link the coup to the Islamic Revolution but do bear in mind that they're more than 25 years apart and plenty could have gone differently in that time.

But to get to your main question, the UK and US both have several important motivations which different historians give different weight. I will separate them roughly into economy, strategy, ideology.

**Economy**

It is hard to overstate the value of the Anglo-Iranian Oil Company for Britain here; it is Britain's single largest overseas asset at a time where the country is trying to rebuild itself from World War 2. It is a vital source of dollars in a very literal sense given Britain's balance of payments woes at this time.

Beyond this, they were not the only player that stood to gain economically from the coup. The US had been frustrated by Britain's restrictive control on Iranian oil which denied US oil companies market access; following the coup this arrangement was clearly unsustainable and US companies were able to enter the market much to their benefit.

**Strategy**

As the British Empire was increasingly called into question, British strategists increasingly turned towards Africa and the Middle East as a solution to secure Britain's global position. The Anglo-Iranian Oil Company is not only a key resource: it's a key aspect of British strategic influence in the region (along with the Suez canal). For an easy example, just consider the importance of a secure oil supply through the major wars that had just passed.

Britain's strategic position is also a concern for the US. The US and the UK have just come out of WW2 where they fought as allies. They didn't always see perfectly eye to eye, but nonetheless they had an important strategic relationship. This especially true as the Cold War Era commences and the US is increasingly concerned with the spread of communism.

**Ideology**

The Iranian Oil Crisis is fascinating for the way which it highlights the balance between different ideological paradigms: imperialism, nationalism, and "cold-war"ism.

You've asked why the UK pursued the coup even though Iran was acting within its rights as an independent nation. This reflects a modern conception of nationalism -- and one which Iranian nationalists were quick to uphold -- but which wasn't necessarily that convincing to the British imperialist mindset. At least not when vital resources were on the line. 

For the US, the ideological confrontation with the USSR -- and the possible spread of communism -- was a growing concern. Mosaddeq had wide popular support and something of a socialist platform. He also unfortunately also played to US fears of Iran falling to communism in an attempt to gain aid from the US; some later American sources further suggest that the British deliberately played on this fear to push the US into action. It's difficult to know exactly how much weight to give the fear of communism since naturally its a nicer justification for the Americans involved than oil-money. One thing that I would highlight here is the distinction between the Truman and Eisenhower administrations. Under Truman the US takes a generally reconciliatory approach with significant efforts towards a negotiated settlement. Eisenhower's administration (which is generally further into the paranoia of the Cold War) takes office and the coup follows shortly after. 

Regarding why the UK asked the US for help, on top of the close economic and strategic relationship above there is also an important practical factor: the UK's ability to orchestrate a coup is hampered after Mosaddeq expelled Britain's diplomatic mission in 1952 and working with the CIA helps them to overcome this obstacle.

**Closing thoughts**

Firstly, I have separated various factors out, but please don't read them in isolation. For example, Iran's strategic importance should *also* be read in terms of the post-war geopolitcal orientation towards Cold-War competition between the US and USSR, and the American desire to open the Iranian oil market has an ideological undercurrent as well as an economic rationale. 

Lastly, I do want to re-iterate that this is a really fascinating question which remains debated in the historical community. Over-emphasising the "fear of communism" interpretation risks giving too much weight to post-hoc explanations given by Americans and arguably verges on apologia. (This is also complicated by the fact that detailed American sources were more readily available than others). At the same time, over-emphasising the "it's all about money and power" interpretation risks boiling complex ideological and personal factors down to simplistic realpolitik. An interesting questions to ask yourself as you delve into the topic is "why does the US behave differently around the Suez crisis only three years later?".

Main sources:

Gasiorowski and Byrne (Ed.), *Mohammad Mosaddeq and the 1953 Coup in Iran*  
Katouzian, *Musaddiq and the Struggle for Power in Iran*  
Louis, *The British Empire in the Middle East, 1945-1951*  
Bill and Louis (Ed.), *Musaddiq, Iranian Nationalism, and Oil*  
Galpern, *Money, Oil, and Empire in the Middle East: Sterling And Postwar Imperialism, 1944–1971*

For more accessible reading, I recommend Gaziorowski, ['Coup d'etat of 1953'](_URL_0_) in the *Encyclopaedia Iranica* which is an incredible peer-reviewed online resource for Iranian history.
මෙය සංකීර්ණ මාතෘකාවක් නමුත් මම එයට මගේ හොඳම පිහිය දෙන්නම්! &gt; මම හිතුවේ ඉරාන මහජනතාවට එකල එක්සත් ජනපදය ගැන ඉතා ධනාත්මක දෘෂ්ටියක් තිබූ අතර මෙය අප දැනට ඇති ඉතා සතුරු සම්බන්ධතාවයට තුඩු දුන් සිදුවීම් දාමයකින් ආරම්භ වූ බවයි, පළමුව, ඉරාන මහජනතාවට සාපේක්ෂව ධනාත්මක දෘෂ්ටියක් තිබූ බව ඔබ නිවැරදිය. එක්සත් ජනපදය නමුත් කුමන්ත්‍රණය &quot;අපි දැනට ඇති ඉතා සතුරු සබඳතාවයට තුඩු දුන් සිදුවීම් දාමයකින් ආරම්භ වූ&quot; බව යෝජනා කිරීමට මම ප්‍රවේශම් වෙමි. මෙය ඉතිහාසය පිළිබඳ ඕනෑවට වඩා නොවැළැක්විය හැකි දර්ශනයක් ඉදිරිපත් කළ හැකිය; කුමන්ත්‍රණය ඉස්ලාමීය විප්ලවයට සම්බන්ධ කිරීමට මිනිසුන් ඉක්මන් වන නමුත් ඔවුන් වසර 25 කට වඩා වැඩි දුරක් සිටින බවත් එම කාලය තුළ බොහෝ දේ වෙනස් ආකාරයකින් සිදු විය හැකි බවත් මතක තබා ගන්න. නමුත් ඔබේ ප්‍රධාන ප්‍රශ්නයට පිවිසීමට, එක්සත් රාජධානිය සහ එක්සත් ජනපදය යන දෙකටම විවිධ ඉතිහාසඥයින් විවිධ බර ලබා දෙන වැදගත් අභිප්‍රේරණ කිහිපයක් තිබේ. මම ඒවා දළ වශයෙන් ආර්ථිකය, උපාය මාර්ගය, දෘෂ්ටිවාදය ලෙස වෙන් කරමි. **ආර්ථිකය** මෙහි බ්‍රිතාන්‍යය සඳහා ඇන්ග්ලෝ-ඉරාන තෙල් සමාගමේ වටිනාකම අධිතක්සේරු කිරීම අපහසුය; එය බ්‍රිතාන්‍යයේ තනි විශාලතම විදේශීය වත්කමයි. දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයෙන් රට නැවත ගොඩනඟා ගැනීමට උත්සාහ කරන මොහොතක එය බ්‍රිතාන්‍යයේ ගෙවුම් ශේෂයේ දුක්ඛිත තත්ත්වයන් සැලකිල්ලට ගනිමින් ඉතා වචනානුසාරයෙන් ඩොලර් ප්‍රභවයකි. මෙයින් ඔබ්බට, කුමන්ත්‍රණයෙන් ආර්ථික වශයෙන් වාසි ලබා ගත් එකම ක්‍රීඩකයා ඔවුන් නොවේ. එක්සත් ජනපද තෙල් සමාගම්වලට වෙළඳපොළ ප්‍රවේශය ප්‍රතික්ෂේප කළ ඉරාන තෙල් මත බ්‍රිතාන්‍යයේ සීමාකාරී පාලනය හේතුවෙන් එක්සත් ජනපදය කලකිරීමට පත්ව තිබුණි. කුමන්ත්‍රණයෙන් පසුව මෙම විධිවිධානය පැහැදිලිවම තිරසාර නොවූ අතර එක්සත් ජනපද සමාගම්වලට ඔවුන්ගේ ප්‍රයෝජනය සඳහා බොහෝ දුරට වෙළඳපොළට ඇතුළු වීමට හැකි විය. **උපාය** බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යය වඩ වඩාත් ප්‍රශ්න කිරීමත් සමඟම, බ්‍රිතාන්‍ය උපායමාර්ගිකයින් බ්‍රිතාන්‍යයේ ගෝලීය තත්ත්වය සුරක්ෂිත කිරීම සඳහා විසඳුමක් ලෙස අප්‍රිකාව සහ මැද පෙරදිග දෙසට වැඩි වැඩියෙන් යොමු විය. ඇන්ග්ලෝ-ඉරාන තෙල් සමාගම ප්‍රධාන සම්පතක් පමණක් නොවේ: එය කලාපය තුළ බ්‍රිතාන්‍ය උපායමාර්ගික බලපෑමේ ප්‍රධාන අංගයකි (සූවස් ඇල සමඟ). පහසු උදාහරණයක් සඳහා, දැන් ගෙවී ගිය ප්‍රධාන යුද්ධ හරහා සුරක්ෂිත තෙල් සැපයුමක වැදගත්කම සලකා බලන්න. බ්‍රිතාන්‍යයේ මූලෝපායික ආස්ථානය ද එක්සත් ජනපදයට කනස්සල්ලට කරුණකි. එක්සත් ජනපදය සහ එක්සත් රාජධානිය මිත්‍ර පාක්ෂිකයින් ලෙස සටන් කළ දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් මිදී ඇත. ඔවුන් සෑම විටම ඇසට හොඳින් පෙනෙන්නේ නැත, නමුත් කෙසේ වෙතත් ඔවුන්ට වැදගත් උපායමාර්ගික සම්බන්ධතාවයක් තිබුණි. මෙය විශේෂයෙන්ම සත්‍ය වන්නේ සීතල යුද්ධ යුගය ආරම්භ වන විට සහ එක්සත් ජනපදය වැඩි වැඩියෙන් කොමියුනිස්ට්වාදයේ ව්‍යාප්තිය ගැන සැලකිලිමත් වන බැවිනි. **දෘෂ්ටිවාදය** ඉරාන තෙල් අර්බුදය, අධිරාජ්‍යවාදය, ජාතිකවාදය සහ &quot;සීතල යුද&quot;වාදය යන විවිධ මතවාදී ආදර්ශයන් අතර සමතුලිතතාවය ඉස්මතු කරන ආකාරය සඳහා සිත් ඇදගන්නා සුළු ය. ඉරානය ස්වාධීන රාජ්‍යයක් ලෙස තම අයිතිවාසිකම් තුළ ක්‍රියා කළත් එක්සත් රාජධානිය කුමන්ත්‍රණය කළේ මන්දැයි ඔබ විමසා ඇත. මෙය ජාතිකවාදය පිළිබඳ නූතන සංකල්පයක් පිළිබිඹු කරයි -- ඉරාන ජාතිකවාදීන් ඉක්මන් වූ -- නමුත් එය බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී මානසිකත්වයට ඒත්තු ගැන්විය යුතු නොවේ. අවම වශයෙන් අත්‍යවශ්‍ය සම්පත් රේඛාවේ ඇති විට නොවේ. එක්සත් ජනපදය සඳහා, සෝවියට් සංගමය සමග මතවාදී ගැටුම - සහ කොමියුනිස්ට්වාදයේ විය හැකි ව්යාප්තිය -- වැඩෙන කනස්සල්ලක් විය. මොසාඩෙක්ට පුළුල් මහජන සහයෝගයක් සහ සමාජවාදී වේදිකාවක් තිබුණි. ඔහු අවාසනාවන්ත ලෙස ඉරානය කොමියුනිස්ට්වාදයට ඇද වැටෙනු ඇතැයි යන එක්සත් ජනපද භීතියට ද ක්‍රීඩා කළේ එක්සත් ජනපදයෙන් ආධාර ලබා ගැනීමේ උත්සාහයක දී ය; සමහර පසුකාලීන ඇමරිකානු මූලාශ්‍ර තවදුරටත් යෝජනා කරන්නේ එක්සත් ජනපදය ක්‍රියාවට තල්ලු කිරීම සඳහා බ්‍රිතාන්‍යයන් හිතාමතාම මෙම භීතිය ක්‍රීඩා කළ බවයි. කොමියුනිස්ට්වාදයට ඇති භීතියට කොපමණ බරක් ලබා දිය යුතුද යන්න නිශ්චිතවම දැන ගැනීම දුෂ්කර ය, මන්ද එය ස්වභාවිකවම තෙල්-මුදල් වලට වඩා සම්බන්ධ වූ ඇමරිකානුවන්ට වඩා හොඳ සාධාරණීකරණයකි. මම මෙහිදී අවධාරණය කරන එක් දෙයක් නම් ටෲමන් සහ අයිසන්හවර් පරිපාලනය අතර වෙනසයි. ටෲමන් යටතේ එ.ජ. සාමාන්‍යයෙන් ප්‍රතිසන්ධාන ප්‍රවේශයක් ගන්නා අතර සාකච්ඡාමය විසඳුමක් සඳහා සැලකිය යුතු උත්සාහයක් දරයි. අයිසන්හවර්ගේ පරිපාලනය (එය සාමාන්‍යයෙන් සීතල යුද්ධයේ ව්‍යාකූලත්වය දක්වා) බලයට පත් වන අතර කුමන්ත්‍රණය කෙටි කලකට පසුව සිදු වේ. එක්සත් රාජධානිය එක්සත් ජනපදයෙන් උදව් ඉල්ලා සිටියේ ඇයිද යන්න සම්බන්ධයෙන්, ඉහත සමීප ආර්ථික හා උපායමාර්ගික සබඳතාවයට ඉහළින් වැදගත් ප්‍රායෝගික සාධකයක් ද තිබේ: 1952 දී මොසාඩෙක් බ්‍රිතාන්‍යයේ රාජ්‍යතාන්ත්‍රික මෙහෙයුම නෙරපා හැරීමෙන් පසුව සහ CIA සමඟ වැඩ කිරීමෙන් පසු කුමන්ත්‍රණයක් මෙහෙයවීමේ එක්සත් රාජධානියේ හැකියාව අඩාල වේ. මෙම බාධාව ජය ගැනීමට ඔවුන්ට උපකාර කරයි. **සංවෘත සිතුවිලි** පළමුව, මම විවිධ සාධක වෙන් කර ඇත, නමුත් කරුණාකර ඒවා හුදකලාවෙන් කියවන්න එපා. නිදසුනක් වශයෙන්, ඉරානයේ මූලෝපායික වැදගත්කම එක්සත් ජනපදය හා සෝවියට් සංගමය අතර සීතල-යුධ තරඟය දෙසට පශ්චාත්-යුධ භූ දේශපාලනික දිශානතිය අනුව ද කියවිය යුතු අතර, ඉරාන තෙල් වෙළඳපොළ විවෘත කිරීමේ ඇමරිකානු ආශාව මතවාදී යටි ප්‍රවාහයක් ද ඇත. ආර්ථික තාර්කිකත්වය. අවසාන වශයෙන්, මෙය ඓතිහාසික ප්‍රජාව තුළ තවමත් විවාදයට ලක්ව ඇති ඇත්තෙන්ම සිත් ඇදගන්නාසුළු ප්‍රශ්නයක් බව මට නැවත නැවත කියන්නට අවශ්‍යයි. &quot;කොමියුනිස්ට්වාදයට ඇති බිය&quot; අර්ථකථනය අධික ලෙස අවධාරණය කිරීම ඇමරිකානුවන් විසින් ලබා දෙන පශ්චාත්-හාක් පැහැදිලි කිරීම්වලට වැඩි බරක් ලබා දීමේ අවදානමක් ඇති අතර සමාව ඉල්ලීමට තර්ක කළ හැකිය. (මෙය සවිස්තරාත්මක ඇමරිකානු මූලාශ්‍ර අනෙක් ඒවාට වඩා පහසුවෙන් ලබා ගත හැකි වීම ද සංකීර්ණ වේ). ඒ අතරම, &quot;ඒ සියල්ල මුදල් සහ බලය පිළිබඳ&quot; අර්ථකථනය අධික ලෙස අවධාරණය කිරීම සංකීර්ණ දෘෂ්ටිවාදී සහ පුද්ගලික සාධක සරල යථාර්ථවාදී දේශපාලනයක් දක්වා තාපාංක කිරීමේ අවදානමක් ඇත. ඔබ මාතෘකාවට පිවිසෙන විට ඔබගෙන්ම ඇසිය යුතු රසවත් ප්‍රශ්න වන්නේ &quot;එක්සත් ජනපදය වසර තුනකට පසුව පමණක් සූවස් අර්බුදය වටා වෙනස් ලෙස හැසිරෙන්නේ ඇයි?&quot; යන්නයි. ප්‍රධාන මූලාශ්‍ර: Gasiorowski සහ Byrne (Ed.), *Mohammad Mosaddeq සහ 1953 ඉරානයේ කුමන්ත්‍රණය* Katouzian, *Musaddiq සහ ඉරානයේ බලය සඳහා අරගලය* ලුවී, *මැදපෙරදිග බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යය, 1945-1951* Bill සහ Louis (Ed.), *Musaddiq, ඉරාන ජාතිකවාදය, සහ Oil* Galpern, *Money, Oil, and Empire in Mddle East: Sterling And Postwar Imperialism, 1944-1971* වඩාත් ප්‍රවේශ විය හැකි කියවීම සඳහා, මම Gaziorowski, [&#39;Coup) නිර්දේශ කරමි d&#39;etat of 1953&#39;](_URL_0_) *Encyclopaedia Iranica* හි ඉරාන ඉතිහාසය සඳහා ඇදහිය නොහැකි සම-සමාලෝචනය කළ සබැඳි සම්පතකි.