Illiteracy is a spectrum, not an absolute. More importantly, conquistadors were usually members of the 'middling' class, including artisans, craftsmen, and professionals (like lawyers and scribes). Most conquistadors probably could read some and at least write their names. Even if they couldn't there would have been a scribe on the expedition in their professional capacity or as just another member. Conquest expeditions were business ventures as much as they were military ones. The members of the company had shares in the enterprise and had contributed varying amounts. Bookkeepers and scribes were essential to the basic running of the expedition.

As to the general question of accommodating an illiterate population, yes, there were professional scribes and official notaries that were paid to write for others. When it came to petitioning the crown, Spanish law recognized the importance of protecting the poor and destitute. Consequently, the legal system had its own bureaucrats tasked with representing the poor and any legal matters they might have or petitions to the bureaucracy/crown (sometimes called the abogado de pobres, procurador de pobres, defensor de pobres). In the Americas, a special position was created just for indigenous petitioners/litigants (procurador de indios). If one qualified for the service, the fees for producing and submitting documents were waived as were the legal/notarial fees. 

For some more on these issues see

*Seven Myths of the Spanish Conquest*

*The First Letter From New Spain*

*The Men of Cajamarca*

*Justice by Insurance: The General Indian Court of Colonial Mexico and the Legal Aides of the Half-real*

*Law and the Transformation of Aztec Culture, 1500-1700*

*Empire of Law and Indian Justice in Colonial Mexico*

 
නූගත්කම යනු වර්ණාවලියක් මිස නිරපේක්ෂ නොවේ. වඩාත් වැදගත් දෙය නම්, ජයග්‍රාහකයින් සාමාන්‍යයෙන් ශිල්පීන්, ශිල්පීන් සහ වෘත්තිකයන් (නීතිඥයින් සහ ලේඛකයින් වැනි) ඇතුළු &#39;මධ්‍යම&#39; පන්තියේ සාමාජිකයන් විය. බොහෝ ජයග්‍රාහකයින්ට සමහරක් කියවිය හැකි අතර අවම වශයෙන් ඔවුන්ගේ නම් ලිවිය හැකිය. ඔවුන්ට නොහැකි වුවද, ඔවුන්ගේ වෘත්තීය හැකියාවෙන් හෝ තවත් සාමාජිකයෙකු ලෙස ගවේෂණ සඳහා ලියන්නෙකු සිටිය යුතුය. ජයග්‍රහණ ගවේෂණ හමුදාමය ව්‍යාපාර මෙන්ම ව්‍යාපාරික ව්‍යාපාර විය. සමාගමේ සාමාජිකයින්ට ව්‍යවසායයේ කොටස් තිබූ අතර විවිධ ප්‍රමාණවලින් දායක වී ඇත. ගවේෂණ මූලික ධාවනය සඳහා පොත් තබන්නන් සහ ලියන්නන් අත්‍යවශ්‍ය විය. නූගත් ජනගහනයකට නවාතැන් සැපයීමේ සාමාන්‍ය ප්‍රශ්නය ලෙස, ඔව්, වෙනත් අය සඳහා ලිවීම සඳහා ගෙවන ලද වෘත්තීය ලේඛකයින් සහ නිල නොතාරිස්වරු සිටියහ. ඔටුන්න සඳහා පෙත්සමක් ඉදිරිපත් කරන විට, ස්පාඤ්ඤ නීතිය දුප්පතුන් සහ අසරණයන් ආරක්ෂා කිරීමේ වැදගත්කම හඳුනා ගත්තේය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, නීති පද්ධතියට දුප්පතුන් නියෝජනය කිරීම සහ ඔවුන්ට ඇති ඕනෑම නෛතික කාරණා හෝ නිලධරය/ඔටුන්න වෙත පෙත්සම් ඉදිරිපත් කිරීම (ඇතැම් විට abogado de pobres, procurador de pobres, defensor de pobres ලෙස හැඳින්වේ) පැවරී ඇති තමන්ගේම නිලධරයන් විය. ඇමරිකාවේ, ස්වදේශික පෙත්සම්කරුවන්/ නඩුකාරයින් (procurador de indios) සඳහා පමණක් විශේෂ තනතුරක් නිර්මාණය කරන ලදී. යමෙක් සේවය සඳහා සුදුසුකම් ලබා ඇත්නම්, ලේඛන නිෂ්පාදනය කිරීම සහ ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා වන ගාස්තු නීතිමය/නොතාරිස් ගාස්තු මෙන්ම නිදහස් කරන ලදී. මෙම ගැටළු පිළිබඳ තවත් සමහරක් සඳහා බලන්න *ස්පාඤ්ඤ ආක්‍රමණයේ මිථ්‍යාවන් හත* *නව ස්පාඤ්ඤයේ පළමු ලිපිය* *කජමාර්කාහි මිනිසුන්* *රක්ෂණ මගින් යුක්තිය: යටත් විජිත මෙක්සිකෝවේ සාමාන්‍ය ඉන්දියානු අධිකරණය සහ අර්ධ-යථාර්ථයේ නීති සහායකයින් * *නීතිය සහ ඇස්ටෙක් සංස්කෘතිය පරිවර්තනය, 1500-1700* * යටත් විජිත මෙක්සිකෝවේ නීතිය සහ ඉන්දියානු යුක්තිය පිළිබඳ අධිරාජ්‍යය*

 