There were a number of methods used that resulted in widely varying estimates. Charles Mann provides a brief but thorough discussion of methods used to estimate pre-contact populations in the new world in "1491: New Revelations of the Americas before Columbus" (Vintage, 2011). Some researchers used early records archived in church and governmental facilities then attempted to correct for population crashes caused by the plagues. Others based their estimates on number of households and estimated household size. Sherburne Cook was among the more prolific students of prehistoric populations publishing papers from the 1950s to the 1970s. In the mid 1970s there was an American Antiquity memoir published that employed assumed initial population estimates from skeletal populations (usually from excavated cemeteries) then applied estimated fertility and mortality estimates and extrapolated from there.  Kroeber, in the "Handbook of the Indians of California" (1970,  California Book Co) employed house and house pit numbers from early ethnographic surveys. Baumhoff (1958) in California Athabaskan Groups (University of California Anthropological Reports, Berkeley) developed population estimates for Northern California tribes based on the availability of fish resources. 

All have their merits and their shortcomings. Mann notes that Henige in "Numbers from Nowhere: The American Indian Contact Population Debate" (1998: Univ.. of Oklahoma Press) is the pinnacle of vilification of indigenous population estimates and estimators.

This is a tiny sample of the reams of population studies that have been conducted. They all seem to have the same basic problems: the veracity of the basis for original estimates (censuses, house counts, fish populations and skeletal counts) and the estimated impacts of the plagues. The issue is further complicated by the bias of researchers and readers. Some tend to maximize the estimates others are much more conservative. 
පුළුල් ලෙස වෙනස් ඇස්තමේන්තු ඇති කරන ලද ක්රම ගණනාවක් භාවිතා කරන ලදී. චාල්ස් මාන් &quot;1491: කොලම්බස්ට පෙර ඇමරිකාවේ නව හෙළිදරව් කිරීම්&quot; (Vintage, 2011) හි නව ලෝකයේ පූර්ව සම්බන්ධතා ජනගහනය තක්සේරු කිරීමට භාවිතා කරන ක්‍රම පිළිබඳ කෙටි නමුත් ගැඹුරු සාකච්ඡාවක් සපයයි. සමහර පර්යේෂකයන් පල්ලියේ සහ රජයේ පහසුකම්වල සංරක්ෂණය කරන ලද මුල් වාර්තා භාවිතා කර පසුව වසංගත නිසා ඇති වූ ජනගහන කඩා වැටීම් නිවැරදි කිරීමට උත්සාහ කළහ. අනෙක් අය තම ඇස්තමේන්තු පදනම් කර ගත්තේ කුටුම්භ ගණන සහ ඇස්තමේන්තුගත ගෘහ ප්‍රමාණය මතය. ෂර්බර්න් කුක් 1950 සිට 1970 දක්වා පත්‍රිකා ප්‍රකාශයට පත් කරන ප්‍රාග් ඓතිහාසික ජනගහණයේ වඩාත් ප්‍රබල සිසුන් අතර විය. 1970 ගණන්වල මැද භාගයේදී ඇමරිකානු පුරාවස්තු මතක සටහනක් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද අතර එය අස්ථි ජනගහනයෙන් (සාමාන්‍යයෙන් කැණීම් කරන ලද සුසාන භූමිවලින්) උපකල්පනය කරන ලද මුල් ජනගහන ඇස්තමේන්තු භාවිතා කර පසුව ඇස්තමේන්තුගත සශ්‍රීකත්වය සහ මරණ ඇස්තමේන්තු යොදවා එතැනින් බැහැර කරන ලදී. Kroeber, &quot;Handbook of the Indians of California&quot; (1970, California Book Co) හි මුල් ජනවාර්ගික සමීක්ෂණ වලින් නිවාස සහ නිවාස වල අංක භාවිතා කළේය. Baumhoff (1958) California Athabaskan Groups (University of California Anthropological Reports, Berkeley) උතුරු කැලිෆෝනියා ගෝත්‍රිකයන් සඳහා මත්ස්‍ය සම්පත ඇති බව මත පදනම්ව ජනගහන ඇස්තමේන්තු සකස් කළේය. සෑම කෙනෙකුටම ඔවුන්ගේ කුසලතා සහ අඩුපාඩු තිබේ. &quot;Numbers from Nowhere: The American Indian Contact Population Debate&quot; (1998: Univ.. of Oklahoma Press) හි හේනිගේ ආදිවාසී ජනගහන ඇස්තමේන්තු සහ ඇස්තමේන්තුවලට අපහාස කිරීමේ උච්චතම අවස්ථාව බව Mann සටහන් කරයි. මෙය සිදු කර ඇති ජනගහන අධ්‍යයනයන්හි කුඩා නියැදියකි. ඔවුන් සියල්ලටම එක හා සමාන මූලික ගැටලු ඇති බව පෙනේ: මුල් ඇස්තමේන්තු සඳහා පදනමේ සත්‍යතාව (සංගණන, නිවාස ගණනය කිරීම්, මත්ස්‍ය ගහනය සහ ඇටසැකිලි ගණන්) සහ වසංගතවල ඇස්තමේන්තුගත බලපෑම්. පර්යේෂකයන්ගේ සහ පාඨකයන්ගේ නැඹුරුව නිසා ප්‍රශ්නය තවත් සංකීර්ණ වේ. සමහරු ඇස්තමේන්තු උපරිම කිරීමට නැඹුරු වන අතර අනෙක් ඒවා වඩා ගතානුගතික වේ. 