I don't have an answer to knights of the medieval period in particular but the training and relationship between horse and trooper in the Napoleonic Wars and beyond is essentially that first and foremost that it was a primary mode of transport and fighting platform. In a sort of quid pro quo scenario, a trooper that looked after his horse and that his horse was attuned to could make your life on the trail/campaign much easier. A horse soldier without his horse is not well equipped and trained for life on the march, although towards the end of the Napoleonic Wars, the Grand Armee had some dismounted dragoon units (distinct from what the British called dragoons, which was every mounted unit in existence). A late as the Australian campaign in the Middle East in WW1, the reports of troopers loving their mounts and the great care and dedication which the men made for them are as common as accounts of general staff aides riding horses to death to bring news and/or messages between generals. 

Certainly, a lot of famous generals and marshals had horses which they loved; the Duke of Wellington had a horse which he rode throughout his Peninsular Campaign and Waterloo (a half Arab named Copenhagen) and the Emperor Napoleon had an Arab which he rode  from his Egyptian campaigns all the way to Waterloo. Both of these men had a great love of their horse, I guess very much in a way you have a favourite dog but I wouldn't like the speculate what sort of affection they had to their mounts - they certainly loved them, after a fashion. The hunting dogs of Louis XIV of France were greatly loved as well - there are paints and bronzes of these guys all  over Fountainbleu. 

All in all, the conclusion I would draw is that a knight would love and care for his horse so long as it was able to fulfill his or her obligation as either a war horse or palfrey, for which either were expensive commodities which affected a knight's ability to fight on campaign much more than, say, the quality of his arms and armour but less than his retinue of sergeants and 'staff' for want of a better term. 

Sources:

Australians at War (?) - Unknown (pre 1950), Monash University Library Collections **This is not a properly cited source, I'm sorry! It was missing pages and water damaged to boot!**

Captain Coignet - Jean-Roche Coignet (Published Leonare 2007)

Swords around a Throne - J R Elting (1988)

Breaking and Riding: With Military Commentary - James Fillis (2005)

Interesting read: _URL_0_
විශේෂයෙන් මධ්‍යතන යුගයේ නයිට්වරුන්ට මට පිළිතුරක් නැත, නමුත් නැපෝලියන් යුද්ධවල සහ ඉන් ඔබ්බෙහි අශ්වයන් සහ භටයන් අතර පුහුණුව සහ සම්බන්ධය මූලික වශයෙන් එය ප්‍රධාන වශයෙන් ප්‍රවාහන හා සටන් වේදිකාවක් විය. යම් ආකාරයක ක්විඩ් ප්‍රෝ ක්වෝ තත්වයක් තුළ, ඔහුගේ අශ්වයා බලාගත් සහ ඔහුගේ අශ්වයා අනුගත වූ හමුදා භටයෙකුට ඔබේ මාවතේ/ ව්‍යාපාරයේ ජීවිතය වඩාත් පහසු කළ හැකිය. නැපෝලියන් යුද්ධයේ අවසානය වන විට ග්‍රෑන්ඩ් ආමි සතුව යම් යම් ගොඩබැස්සවූ ඩ්‍රැගන් ඒකක (බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් ඩ්‍රැගන් ලෙස හැඳින්වූ දෙයට වඩා වෙනස් වූ අතර එය සවිකර ඇති සෑම ඒකකයකටම වඩා වෙනස්) වුවද ඔහුගේ අශ්වයා නොමැතිව අශ්ව සොල්දාදුවෙකු පා ගමනේදී හොඳින් සන්නද්ධ වී ජීවිතය සඳහා පුහුණු කර නොමැත. පැවැත්ම). WW1 හි මැද පෙරදිග ඕස්ට්‍රේලියානු ව්‍යාපාරය තරම් ප්‍රමාද වූ පසු, හමුදා භටයින් ඔවුන්ගේ කඳු වලට ආදරය කරන බව සහ ඔවුන් වෙනුවෙන් කළ විශාල සැලකිල්ල සහ කැපවීම පිළිබඳ වාර්තා සාමාන්‍ය කාර්ය මණ්ඩල සහායකයින් ප්‍රවෘත්ති සහ/ හෝ ජෙනරාල්වරුන් අතර පණිවිඩ. නිසැකවම, බොහෝ ප්‍රසිද්ධ ජෙනරාල්වරුන්ට සහ මාෂල්වරුන්ට ඔවුන් ආදරය කළ අශ්වයන් සිටියහ. වෙලින්ටන් ආදිපාදවරයාට අශ්වයෙකු සිටි අතර ඔහු ඔහුගේ අර්ධද්වීප ව්‍යාපාරය සහ වෝටර්ලූ (කෝපන්හේගන් නම් අර්ධ අරාබි ජාතිකයෙකු) පුරා නැඟී ගිය අතර නැපෝලියන් අධිරාජ්‍යයා සතුව අරාබි ජාතිකයෙකු සිටි අතර ඔහු ඔහුගේ ඊජිප්තු ව්‍යාපාරයේ සිට වෝටර්ලූ දක්වා ගමන් කළේය. මෙම මිනිසුන් දෙදෙනාම ඔවුන්ගේ අශ්වයාට විශාල ආදරයක් දැක්වූහ, මම හිතන්නේ ඔබට ප්‍රියතම බල්ලෙක් සිටින බව මම අනුමාන කරමි, නමුත් ඔවුන් ඔවුන්ගේ කඳු වලට කුමන ආකාරයේ සෙනෙහසක් ඇත්දැයි අනුමාන කිරීමට මම කැමති නැත - ඔවුන් නිසැකවම ඔවුන්ට ආදරය කළේ විලාසිතාවකින් පසුවය. . ප්‍රංශයේ XIV වන ලුවීගේ දඩයම් බල්ලන් ද බෙහෙවින් ආදරය කරන ලදී - ෆවුන්ටන්බ්ලූ පුරා මේ අයගේ තීන්ත සහ ලෝකඩ ඇත. සමස්තයක් වශයෙන් ගත් කල, මම නිගමනය කරන්නේ නයිට්වරයෙකුට බලපෑ මිල අධික භාණ්ඩ වූ යුධ අශ්වයෙකු හෝ පල්ෆ්‍රෙයි ලෙස තම වගකීම ඉටු කිරීමට හැකි තාක් නයිට්වරයෙකු තම අශ්වයාට ආදරය හා සැලකිල්ල දක්වන බවයි. ඔහුගේ ආයුධ සහ සන්නාහයේ ගුණාත්මක භාවයට වඩා බොහෝ දේ ප්‍රචාරණයේදී සටන් කිරීමට ඇති හැකියාව, නමුත් වඩා හොඳ කාලීන අවශ්‍යතා සඳහා ඔහුගේ සැරයන්වරුන් සහ &#39;කාර්ය මණ්ඩලයට&#39; වඩා අඩුය. මූලාශ්‍ර: යුද්ධයේදී ඕස්ට්‍රේලියානුවන් (?) - නොදන්නා (1950ට පෙර), මොනෑෂ් විශ්වවිද්‍යාල පුස්තකාල එකතුව **මෙය නිසි ලෙස උපුටා දක්වන ලද මූලාශ්‍රයක් නොවේ, මට සමාවෙන්න! එහි පිටු අතුරුදහන් වී ඇත. _URL_0_