The traditional narrative is that it was just that, a large scale population exchange with the Romano-British being killed, dying of plague and being driven West by the Anglo-Saxons, later becoming the Welsh and Cornish. The remaining small population of Romano-British in what became England and Lowland Scotland, merged into the Anglo-Saxon majority and soon began speaking the English language. The old Brythonic language and any Vulgar Latin that had developed were soon eradicated.

This viewpoint is supported by the historical sources we have available, place name studies - Brythonic influenced names are rare in England and tend to occur the most in regions close to Wales and Cornwall, for instance 'coombe' in Devon which is the cognate of 'cwm' in Welsh and the River Avon, which is a corruption of 'Afon' - Welsh for river. Another piece of evidence is vague records of plague in Britain in the 6th century. It's also supported in the English language itself, which shows very little Brythonic influence anywhere, I'd be surprised if I've even used one Brythonic word in this entire post aside from when quoting.

It's important to note that nowhere else in the former Roman Empire did the language of the Germanic invaders supplant the native languages, in England it replaces both Brythonic and the Vulgar Latin there. Something major had to have happened for this to occur, as it breaks the pattern of every other Roman province.

The alternative viewpoint is a little less defined. It's become vogue amongst some historians in the past 20/30 years to downplay the extent of the Anglo-Saxon invasion. The new ideas suggest that the Anglo-Saxon migration was much smaller, the Romano-British remained where they were and a hybrid population developed. However the population was politically dominated by the Anglo-Saxons (some suggest an apartheid-like system) and thus English was adopted. This idea is a bit troublesome in my opinion, as in history up until the modern day, very rarely did a minority impose their language upon the majority aside from in religious environments. When a minority language was imposed such as Latin, it ended up heavily corrupted by the original language, thus Vulgar Latin and eventually the Romance Languages. English shows no evidence of this language merging (sorry, I don't know the linguistic term) until the Norman Invasion, which is an example of language evolution similar to. Nearly every instance of language interaction has either the majority language killing the minority, the two co-existing together or a hybrid language being formed. Under this theory the Romano-British would have had to have spontaneously given up Brythonic and spoke Old English, because there's little evidence of Brythonic in Old English to suggest a slow transition over centuries. For this to have been true it would be like the Gauls suddenly speaking Classical Latin and Vulgar Latin/French never developing.

Supporters of this theory tend to point towards genetic surveys done recently such as Oppenheimer's which suggests that the population of Britain has changed little since the Ice Age, but they're somewhat unproven, as other surveys such as the Wellcome Trust/Oxford University's 'Face of Britain' survey have given results that back up the tradition 'Germanic domination' model. Furthermore this argument doesn't explain why the historical evidence and place name evidence is so heavily in favour of the traditional narrative.

So essentially, you can believe the historical narrative of 'German dominance', a Romano-British population collapse and that the English people are primarily a Germanic people speaking their German language; or you can believe the 'Elite Adoption' model, where the Anglo-Saxon invasions were small and the English people emerged as mixture of the Anglo-Saxons and Romano-British and the English language was adopted wholesale because of the political power of the Anglo-Saxons. A definitive answer is unknown, although you'll probably be able to tell my position from this post.
සාම්ප්‍රදායික ආඛ්‍යානය නම්, රොමානෝ-බ්‍රිතාන්‍යයන් මරා දැමීම, වසංගතයෙන් මිය යාම සහ ඇන්ග්ලෝ-සැක්සන්වරුන් විසින් බටහිරට එලවා දැමීම, පසුව වේල්ස් සහ කෝර්නිෂ් බවට පත් වීම සමඟ මහා පරිමාණ ජනගහන හුවමාරුවක් සිදු වූ බවයි. එංගලන්තය සහ ලෝලන්ඩ් ස්කොට්ලන්තය බවට පත් වූ රෝමානෝ-බ්‍රිතාන්‍යයේ ඉතිරි කුඩා ජනගහනය, ඇංග්ලෝ-සැක්සන් බහුතරයට ඒකාබද්ධ වී ඉක්මනින් ඉංග්‍රීසි භාෂාව කතා කිරීමට පටන් ගත්හ. පැරණි බ්‍රයිතෝනික් භාෂාව සහ වර්ධනය වූ ඕනෑම අශ්ලීල ලතින් භාෂාව ඉක්මනින් තුරන් විය. මෙම දෘෂ්ටිකෝණය අපට ලබා ගත හැකි ඓතිහාසික මූලාශ්‍ර, ස්ථාන නාම අධ්‍යයනයන් මගින් සහය දක්වයි - බ්‍රිතොනික් බලපෑමට ලක් වූ නම් එංගලන්තයේ දුර්ලභ වන අතර වේල්ස් සහ කෝන්වෝල් වලට ආසන්න ප්‍රදේශවල බහුලව දක්නට ලැබේ, උදාහරණයක් ලෙස ඩෙවොන් හි &#39;කූම්බේ&#39; යනු &#39;ගේ සංජානනයයි. වේල්ස් හි cwm&#39; සහ Avon ගඟ, එය &#39;Afon&#39; හි දූෂණයකි - Welsh for River. තවත් සාක්ෂියක් වන්නේ 6 වන සියවසේ බ්‍රිතාන්‍යයේ පැවති වසංගතය පිළිබඳ අපැහැදිලි වාර්තා ය. එය ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන්ම සහය දක්වයි, එය ඕනෑම තැනක ඉතා අඩු බ්‍රයිතොනික් බලපෑමක් පෙන්නුම් කරයි, මම උපුටා දැක්වීමෙන් බැහැරව මෙම සම්පූර්ණ පෝස්ටුව තුළ එක් බ්‍රයිතොනික් වචනයක්වත් භාවිතා කර ඇත්නම් මම පුදුම වෙමි. කලින් රෝම අධිරාජ්‍යයේ වෙනත් කිසිම තැනක ජර්මානු ආක්‍රමණිකයන්ගේ භාෂාව ස්වදේශීය භාෂා ආදේශ නොකළ බව සැලකිල්ලට ගැනීම වැදගත්ය, එංගලන්තයේ එය බ්‍රයිතොනික් සහ වල්ගර් ලතින් යන දෙකම ප්‍රතිස්ථාපනය කරයි. මෙය අනෙකුත් සෑම රෝම පළාතකම රටාව බිඳ දමන බැවින් මෙය සිදුවීමට ප්‍රධාන දෙයක් සිදු විය යුතුව තිබුණි. විකල්ප දෘෂ්ටිකෝණය ටිකක් අඩුවෙන් අර්ථ දක්වා ඇත. ඇංග්ලෝ-සැක්සන් ආක්‍රමණයේ තරම අවතක්සේරු කිරීම පසුගිය වසර 20/30 තුළ සමහර ඉතිහාසඥයින් අතර ජනප්‍රිය වී ඇත. නව අදහස් යෝජනා කරන්නේ ඇන්ග්ලෝ-සැක්සන් සංක්‍රමණය බෙහෙවින් කුඩා වූ බවත්, රොමානෝ-බ්‍රිතාන්‍ය ඔවුන් සිටි තැනම සිටි බවත්, දෙමුහුන් ජනගහනයක් වර්ධනය වූ බවත්ය. කෙසේ වෙතත්, ජනගහනය දේශපාලනික වශයෙන් ඇන්ග්ලෝ-සැක්සන්වරුන් විසින් ආධිපත්‍යය දැරූ අතර (සමහර අය වර්ණභේදවාදය වැනි ක්‍රමයක් යෝජනා කරයි) එබැවින් ඉංග්‍රීසි අනුගමනය කරන ලදී. මගේ මතය අනුව මෙම අදහස තරමක් කරදරකාරී ය, නූතන යුගය දක්වා ඉතිහාසයේ, ආගමික පරිසරයන් හැරුණු විට සුළුතරයක් තම භාෂාව බහුතරය මත පැටවූයේ ඉතා කලාතුරකිනි. ලතින් වැනි සුළුතර භාෂාවක් පැනවූ විට, එය මුල් භාෂාවෙන් දැඩි ලෙස දූෂිත වී අවසන් විය, එබැවින් වල්ගර් ලතින් සහ අවසානයේ රොමැන්ස් භාෂා. නෝමන් ආක්‍රමණය තෙක් ඉංග්‍රීසි භාෂාව මෙම භාෂාව ඒකාබද්ධ වූ බවට කිසිදු සාක්ෂියක් නොපෙන්වයි (සමාවෙන්න, මම භාෂාමය පදය නොදනිමි) නෝමන් ආක්‍රමණයට සමාන භාෂා පරිණාමයේ උදාහරණයකි. භාෂා අන්තර්ක්‍රියාවේ සෑම අවස්ථාවකම පාහේ බහුතර භාෂාව සුළුතරය මරා දමයි, ඒ දෙක සහජීවනයෙන් හෝ දෙමුහුන් භාෂාවක් ගොඩනැගෙයි. මෙම න්‍යාය යටතේ රොමානෝ-බ්‍රිතාන්‍යයන්ට ස්වයංසිද්ධව බ්‍රයිතොනික් අතහැර පැරණි ඉංග්‍රීසි කතා කිරීමට සිදුවනු ඇත, මන්ද සියවස් ගණනාවක් පුරා මන්දගාමී සංක්‍රාන්තියක් යෝජනා කිරීමට පැරණි ඉංග්‍රීසියෙන් බ්‍රයිතොනික් පිළිබඳ සාක්ෂි අල්පය. මෙය සත්‍යයක් වීමට නම්, ගෝල්වරුන් හදිසියේම සම්භාව්‍ය ලතින් සහ වල්ගාර් ලතින්/ප්‍රංශ කතා කරන කිසිදාක වර්ධනය නොවන ආකාරයට සිදුවනු ඇත. මෙම න්‍යායේ ආධාරකරුවන් ඔපන්හයිමර් වැනි මෑතකදී කරන ලද ජාන සමීක්ෂණ වෙත යොමු වීමට නැඹුරු වන අතර එයින් ඇඟවෙන්නේ අයිස් යුගයේ සිට බ්‍රිතාන්‍යයේ ජනගහනය සුළු වශයෙන් වෙනස් වී ඇති නමුත් ඒවා තරමක් දුරට ඔප්පු වී නොමැති බවයි, වෙල්කම් ට්‍රස්ට්/ඔක්ස්ෆර්ඩ් විශ්ව විද්‍යාලයේ &#39;ෆේස්&#39; බ්‍රිතාන්‍යයේ&#39; සමීක්‍ෂණය සම්ප්‍රදාය &#39;ජර්මානු ආධිපත්‍යය&#39; ආකෘතියට අනුබල දෙන ප්‍රතිඵල ලබා දී ඇත. තවද මෙම තර්කය ඓතිහාසික සාක්ෂි සහ ස්ථාන නාම සාක්ෂි සාම්ප්‍රදායික ආඛ්‍යානයට දැඩි ලෙස අනුබල දෙන්නේ මන්දැයි පැහැදිලි නොකරයි. එබැවින් අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම, ඔබට &#39;ජර්මානු ආධිපත්‍යය&#39;, රොමානෝ-බ්‍රිතාන්‍ය ජනගහන බිඳවැටීමක් සහ ඉංග්‍රීසි ජනතාව මූලික වශයෙන් ඔවුන්ගේ ජර්මානු භාෂාව කතා කරන ජර්මානු ජනතාවක් බව විශ්වාස කළ හැකිය; එසේත් නැතිනම් ඇංග්ලෝ-සැක්සන් ආක්‍රමණ කුඩා වූ අතර ඉංග්‍රීසි ජනතාව ඇංග්ලෝ-සැක්සන් සහ රොමානෝ-බ්‍රිතාන්‍ය මිශ්‍රණයක් ලෙස ඉස්මතු වූ අතර ඉංග්‍රීසි භාෂාව තොග වශයෙන් සම්මත වූ &#39;ප්‍රභූ දරුකමට හදාගැනීම&#39; ආකෘතිය ඔබට විශ්වාස කළ හැකිය. - සැක්සන්. මෙම සටහනෙන් ඔබට මගේ ස්ථාවරය පැවසීමට හැකි වුවද, නිශ්චිත පිළිතුරක් නොදනී.