Lorica segmentata was designed largely as a form of scale/plate hybrid armor that had overlapping strips of metal that allowed a wide range of protection. Its initial advantages, namely being more sturdy and resilient as a form of armor, were outweighed by its cost, and the technical proficiency necessary to create it.

By no means was the Lorica segmentata standard-issue for all Roman legions. Only a handful at a time possessed them, and largely based on seniority. By contrast, lorica hamata, or chainmail, was tried and true, and had been used since antiquity. Everyone knew how to create and use it, and it was relatively cheap and effective.

The period in which it was created and implemented was also the high-watermark period of the Roman Empire, when the Empire possessed a technological proficiency, with economies of scale, and labor markets that would not be rivaled until the industrial revolution. What ended it largely was the period of instability known as the Crisis of the Third Century, in which the Roman Empire was torn apart by civil war and strife that lasted several decades and nearly ended it.

The resulting reconstituted Empire stabilized in the Fourth Century under the reign of Constantine and his sons. Constantine reformed the military away from a legionary model towards a rapid response model, firstly to eliminate the political threat the army posed, but also to posture the Empire towards defending its borderlands. However, by the end of the Fourth Century and the beginning of the fifth century, Rome was confronted with a new stream of problems: barbarian incursions.

While barbarians had been encountered quite frequently, and many even made deep incursions in the Empire, only to be drawn back, this was the first time in which Barbarians had scored several crushing victories over the Romans, notably at Adrianople, where the Eastern Roman Emperor was slain by roving Goths.
Lorica segmentata විශාල වශයෙන් නිර්මාණය කර ඇත්තේ පුළුල් පරාසයක ආරක්ෂාවට ඉඩ සලසන අතිච්ඡාදනය වන ලෝහ තීරු සහිත පරිමාණ/තහඩු දෙමුහුන් සන්නාහයක් ලෙස ය. එහි ආරම්භක වාසි, එනම් සන්නාහ ආකාරයක් ලෙස වඩා ශක්තිමත් සහ ඔරොත්තු දීමේ හැකියාව, එහි පිරිවැය සහ එය නිර්මාණය කිරීමට අවශ්‍ය තාක්ෂණික ප්‍රවීණතාවය ඉක්මවා ගියේය. කිසිසේත්ම Lorica segmentata සම්මත ප්‍රශ්නය සියලුම රෝම හමුදා සඳහා නොවේ. වරකට අතලොස්සකට පමණක් ඒවා හිමි වූ අතර බොහෝ දුරට ජ්‍යෙෂ්ඨත්වය මත පදනම් විය. ඊට වෙනස්ව, lorica hamata නොහොත් chainmail උත්සාහ කර සත්‍ය වූ අතර එය පුරාණයේ සිට භාවිතා කර ඇත. එය නිර්මාණය කිරීමට සහ භාවිතා කිරීමට සෑම දෙනාම දැන සිටි අතර, එය සාපේක්ෂව ලාභදායී හා ඵලදායී විය. එය නිර්මාණය කර ක්‍රියාත්මක කරන ලද කාලපරිච්ඡේදය රෝමානු අධිරාජ්‍යයේ ඉහළ දිය සලකුණක් වූ කාලපරිච්ඡේදය වූ අතර, අධිරාජ්‍යයට කාර්මික විප්ලවය තෙක් ප්‍රතිවාදී නොවන පරිමාණයේ ආර්ථිකයන් සහ ශ්‍රම වෙලඳපොලවල් සමඟ තාක්ෂණික ප්‍රවීණතාවයක් තිබුණි. එය බොහෝ දුරට අවසන් වූයේ, දශක කිහිපයක් පුරා පැවති සිවිල් යුද්ධයෙන් හා ආරවුල්වලින් රෝම අධිරාජ්‍යය ඉරා දැමූ අතර එය ආසන්න වශයෙන් අවසන් වූ තුන්වන සියවසේ අර්බුදය ලෙස හැඳින්වෙන අස්ථාවර කාල පරිච්ඡේදයයි. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ප්‍රතිසංවිධානය කරන ලද අධිරාජ්‍යය හතරවන සියවසේදී කොන්ස්ටන්ටයින් සහ ඔහුගේ පුත්‍රයන්ගේ පාලනය යටතේ ස්ථාවර විය. කොන්ස්ටන්ටයින් හමුදාවේ හමුදා ආකෘතියෙන් ඉවත්ව වේගවත් ප්‍රතිචාර ආකෘතියක් කරා හමුදාව ප්‍රතිසංස්කරණය කළේය, පළමුව හමුදාව විසින් එල්ල කරන ලද දේශපාලන තර්ජනය තුරන් කිරීමට පමණක් නොව, අධිරාජ්‍යය එහි දේශසීමා ආරක්ෂා කිරීම සඳහා යොමු කිරීමට ද කටයුතු කළේය. කෙසේ වෙතත්, හතරවන සියවසේ අවසානය සහ පස්වන සියවස ආරම්භය වන විට, රෝමය නව ගැටළු ප්‍රවාහයකට මුහුණ දුන්නේය: ම්ලේච්ඡ ආක්‍රමණ. ම්ලේච්ඡයන් නිතර නිතර හමු වූ අතර, බොහෝ දෙනෙක් අධිරාජ්‍යයේ ගැඹුරු ආක්‍රමණ පවා සිදු කර ඇති අතර, එය ආපසු ඇද ගැනීමට පමනි, ම්ලේච්ඡයන් රෝමවරුන්ට එරෙහිව තලා දැමූ ජයග්‍රහණ කිහිපයක් ලබා ගත් පළමු අවස්ථාව මෙය විය, විශේෂයෙන් නැගෙනහිර රෝම අධිරාජ්‍යයා සිටි ඇඩ්‍රියානෝපල් හිදී. සැරිසරන ගොත්වරුන් විසින් මරා දමන ලදී.