In order to be declared brain dead there are a number of preconditions that must be met. These can vary slightly in different jurisdictions, but essentially there has to be a known disease process that has resulted in extensive brain damage. The damage must have involved the most basic parts of the brain, the brain stem, so that even the most primitive reflexes; those that control breathing, swallowing, pupillary response to light, are no longer functioning.

For an injury to cause brain death it usually is something that is effecting only the brain so that the other organs still function, and has not killed the patient outright, such that they have been placed on life support in the interim.

Head trauma, and strokes are common, as they will often lead to delayed swelling of the whole brain which will eventually  cut off the brain's blood supply. A similar thing happens in people who have been starved of oxygen for too long, which you might see in people who have had the heart restarted after a long period of CPR.


මොළය මිය ගිය බවට ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා පූර්ව කොන්දේසි ගණනාවක් සපුරාලිය යුතුය. විවිධ අධිකරණ බල ප්‍රදේශවල මේවා සුළු වශයෙන් වෙනස් විය හැකි නමුත්, සාරභූත වශයෙන් මොළයට විශාල හානියක් සිදු කළ දන්නා රෝග ක්‍රියාවලියක් තිබිය යුතුය. හානියට මොළයේ මූලික කොටස් වන මොළයේ කඳට සම්බන්ධ විය යුතු අතර එමඟින් වඩාත් ප්‍රාථමික ප්‍රතීක පවා ඇති විය යුතුය; හුස්ම ගැනීම, ගිලීම, ආලෝකයට pupillary ප්රතිචාරය පාලනය කරන ඒවා තවදුරටත් ක්රියා නොකරයි. මොළයේ මරණයට හේතු වන තුවාලයක් සඳහා, එය සාමාන්‍යයෙන් මොළයට පමණක් බලපාන දෙයක් වන අතර එමඟින් අනෙකුත් අවයව තවමත් ක්‍රියාත්මක වන අතර රෝගියා සම්පූර්ණයෙන්ම මරා දමා නැත, එනම් ඒවා අතරමැදි ජීවිත ආධාරකයේ තබා ඇත. හිස කම්පනය සහ ආඝාතය සුලභ වේ, මන්ද ඒවා බොහෝ විට මොළයේ රුධිර සැපයුම අත්හිටුවන මුළු මොළයම ප්‍රමාද වී ඉදිමීමට තුඩු දෙනු ඇත. දිගු කලක් ඔක්සිජන් සාගින්නෙන් පෙළෙන පුද්ගලයින් තුළ ද එවැනිම දෙයක් සිදු වේ, එය දිගු කාලීන CPR වලින් පසු හදවත නැවත ආරම්භ වූ පුද්ගලයින් තුළ දැකිය හැකිය.

