So let's say we have an old recording of something.  Like The Beatles (Sgt. Peppers was just remastered for example).  In older music the recording methods were not near the levels of perfection that we currently have.  Audio samples might have some interference that was undesirable and couldn't be entirely removed.  This is easier with digitization.  We can also take old samples and boost different frequencies, change the volume, change the dynamic range.  You can pretty much change any property of the sound you want.  Another example is mono and stereo.  Old records (The White Album for example) was mixed for mono, all the audio plays out on channel.  This conformed to older system standards.  Eventually people bought stereos that were able to have multiple channels so now you can play the guitars out one and the singers out the other so it sounds clearer.  Changing from mono to stereo is another form of remastering. 

TLDR: You scrub undesired noise from the recording and add effects to create the "perfect" sound. 
ඉතින් අපි හිතමු අපි ළඟ මොකක් හරි පරණ රෙකෝඩින් එකක් තියෙනවා කියලා. The Beatles වගේ (Sgt. Peppers යන්තම් නැවත සකස් කර ඇත). පැරණි සංගීතයේ පටිගත කිරීමේ ක්‍රම දැනට අප සතුව ඇති පරිපූර්ණත්වයේ මට්ටම්වලට ආසන්න නොවීය. ශ්‍රව්‍ය සාම්පලවලට අනවශ්‍ය සහ සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත් කළ නොහැකි යම් මැදිහත්වීමක් තිබිය හැක. ඩිජිටල්කරණය සමඟ මෙය වඩාත් පහසු වේ. අපට පැරණි සාම්පල ගෙන විවිධ සංඛ්‍යාත වැඩි කිරීමට, ශබ්දය වෙනස් කිරීමට, ගතික පරාසය වෙනස් කිරීමට ද හැකිය. ඔබට අවශ්ය ශබ්දයේ ඕනෑම දේපලක් බොහෝ දුරට වෙනස් කළ හැකිය. තවත් උදාහරණයක් නම් මොනෝ සහ ස්ටීරියෝ ය. පැරණි වාර්තා (උදාහරණයක් ලෙස සුදු ඇල්බමය) මොනෝ සඳහා මිශ්‍ර කර ඇත, සියලුම ශ්‍රව්‍ය නාලිකාවේ වාදනය වේ. මෙය පැරණි පද්ධති ප්‍රමිතීන්ට අනුකූල විය. අවසානයේදී මිනිසුන් බහු නාලිකා තිබිය හැකි ස්ටීරියෝ මිලදී ගත් අතර දැන් ඔබට ගිටාර් එකකින් වාදනය කළ හැකි අතර ගායකයින් අනෙකෙන් වාදනය කළ හැකිය, එවිට එය වඩාත් පැහැදිලිව පෙනේ. මොනෝ සිට ස්ටීරියෝ වෙත වෙනස් කිරීම නැවත සකස් කිරීමේ තවත් ආකාරයකි. TLDR: ඔබ පටිගත කිරීමෙන් අනවශ්‍ය ඝෝෂාව ඉවත් කර &quot;පරිපූර්ණ&quot; ශබ්දය නිර්මාණය කිරීමට බලපෑම් එකතු කරන්න. 