For the ocean-ocean case, basically the age of the plates. Age is essentially a proxy for temperature/thickness. Imagine tracking a piece of oceanic crust from its formation point at a mid-ocean ridge. As it moves away from the ridge, it cools and thickens, increasing the aggregate density of the plate at that point (or distance from the ridge axis). Where two oceanic plates meet, the prediction would then be that the older (denser) plate will subduct. 

For the second part of your question, yes, generally, continental crust is not subducted because it is too bouyant with respect to either the mantle or oceanic crust. It is important to remember that most continent-continent collisions are preceded by subduction of an oceanic plate beneath a continental margin and that the "collision" occurs when this ocean basin has been completely subducted. This is important because depending on the details (rates of subduction, size of the slab, nature of the continental crust, etc) the "pull force" can be enough to suck some amount of continental crust down. This is often referred to as "continental subduction" and is likely an important process for forming particularly weird bodies of rocks we see in mountain ranges called either "UHP" or "HP" terranes, which stand for either ultra high pressure or high pressure terranes, respectively. These are basically blocks of continental crust that were drug down quite deep, experienced a fair bit of metamorphism and then rather quickly made it back to the surface. That last bit, how they make it back to the surface, remains an interesting question in tectonics.

EDIT: Meant to add that if you have access to a library or can find a copy of it somewhere, "Cloos, M., 1993, Lithospheric buoyancy and collisional orogenesis: Subduction of oceanic plateaus, continental margins, island arcs, spreading ridges, and seamounts, Geological Society of America Bulletin, v. 105, p. 715-737" is a classic treatment of this problem/question.
සාගර-සාගර නඩුව සඳහා, මූලික වශයෙන් තහඩු වල වයස. වයස යනු උෂ්ණත්වය/ඝනකම සඳහා අවශ්‍යයෙන්ම ප්‍රොක්සියකි. සාගර කබොල කැබැල්ලක් මධ්‍ය සාගර කඳුවැටියකදී එය සෑදෙන ස්ථානයේ සිට ලුහුබැඳීම ගැන සිතන්න. එය කඳු මුදුනෙන් ඉවතට ගමන් කරන විට, එය සිසිල් වී ඝණීවන අතර, එම ස්ථානයේ ඇති තහඩුවේ සමස්ථ ඝනත්වය (හෝ රිජ් අක්ෂයේ සිට දුර) වැඩි කරයි. සාගර තහඩු දෙකක් හමුවන තැන, එවිට අනාවැකිය වනුයේ පැරණි (ඝනත්වය වැඩි) තහඩුව යටපත් වනු ඇති බවයි. ඔබේ ප්‍රශ්නයේ දෙවන කොටස සඳහා, ඔව්, සාමාන්‍යයෙන්, මහද්වීපික කබොල යටපත් නොවේ, මන්ද එය ප්‍රාවරණයට හෝ සාගර කබොලට සාපේක්ෂව ඉතා ඉහළ ය. බොහෝ මහාද්වීප-මහාද්වීප ඝට්ටනවලට පෙර සිදු වන්නේ මහාද්වීපික මායිමකට යටින් ඇති සාගර තහඩුවක් යටපත් වීමෙන් බවත් මෙම සාගර ද්‍රෝණිය සම්පූර්ණයෙන්ම යටපත් වූ විට &quot;ගැටීම&quot; ඇති වන බවත් මතක තබා ගැනීම වැදගත්ය. මෙය වැදගත් වන්නේ විස්තර මත පදනම්ව (පරිවර්තන අනුපාත, ස්ලැබ් ප්‍රමාණය, මහාද්වීපික කබොලෙහි ස්වභාවය යනාදිය) මහාද්වීපික පෘෂ්ඨයේ යම් ප්‍රමාණයක් උරා ගැනීමට &quot;අදින්න බලය&quot; ප්‍රමාණවත් විය හැකි බැවිනි. මෙය බොහෝ විට &quot;මහාද්වීපික උපග්‍රහනය&quot; ලෙස හඳුන්වනු ලබන අතර, අතිශය අධි පීඩන හෝ අධි පීඩන ටෙරේන් යන දෙකෙන් එකක් නියෝජනය කරන &quot;UHP&quot; හෝ &quot;HP&quot; ටෙරේන් ලෙසින් හැඳින්වෙන කඳු පන්තිවල අප දකින විශේෂයෙන් අමුතු පාෂාණ සිරුරු සෑදීම සඳහා වැදගත් ක්‍රියාවලියක් විය හැකිය. , පිළිවෙලින්. මේවා මූලික වශයෙන් මහාද්වීපික කබොල කුට්ටි වන අතර ඒවා තරමක් ගැඹුරට මත්ද්‍රව්‍ය වී, තරමක් පරිවෘත්තීය අත්දැකීමක් ලබා ඇති අතර පසුව එය ඉක්මනින් මතුපිටට ගෙන එයි. එම අවසාන කොටස, ඔවුන් එය නැවත මතුපිටට එන්නේ කෙසේද, භූ විද්‍යාවේ සිත්ගන්නා ප්‍රශ්නයක් ලෙස පවතී. සංස්කරණය කරන්න: ඔබට පුස්තකාලයකට ප්‍රවේශය තිබේ නම් හෝ එහි පිටපතක් කොතැනක හෝ සොයා ගත හැකි නම්, &quot;ක්ලූස්, එම්., 1993, ලිතෝස්ෆෙරික් උත්ප්ලාවකතාව සහ ඝට්ටන ඔරොජෙනිස්: සාගර සානු යටපත් කිරීම, මහාද්වීපික මායිම්, දූපත් චාප, පැතිරෙන කඳු වැටි, සහ seamounts, Geological Society of America Bulletin, v. 105, p 715-737&quot; යනු මෙම ගැටලුව/ප්‍රශ්නයට සම්භාව්‍ය ප්‍රතිකාරයකි.