The "active" part of the Nagasaki bomb was an immensely heavy egg-shaped collection of high explosives, uranium metal, a plutonium core, and a lot of complicated electronics. The casing was developed to hold all that together and keep it from rolling violently (which could damage the electronics) and more or less have predictable aerodynamic properties (it was not ideal, but it worked). 

If you could see it in an X-ray it [would look like this](_URL_0_) — a very snug fit. (This is taken from a declassified manual regarding the electronics system maintenance of these kinds of bombs.) [This visualization](_URL_1_) gives you an indication of the different parts on display there.

It is entirely functional — there is not really any "aesthetics" or "symbolism" to it, just aerodynamics.
නාගසාකි බෝම්බයේ &quot;ක්‍රියාකාරී&quot; කොටස අධි පුපුරණ ද්‍රව්‍ය, යුරේනියම් ලෝහ, ප්ලූටෝනියම් හරය සහ සංකීර්ණ ඉලෙක්ට්‍රොනික උපකරණ රැසකින් සමන්විත අතිමහත් බර බිත්තර හැඩැති එකතුවකි. ආවරණය නිර්මාණය කර ඇත්තේ ඒ සියල්ල එකට තබා ප්‍රචණ්ඩ ලෙස පෙරළීමෙන් වළක්වන ලෙසයි (ඉලෙක්ට්‍රොනික උපකරණවලට හානි කළ හැකි) සහ අඩු වැඩි වශයෙන් අනාවැකි කිව හැකි වායුගතික ගුණ ඇත (එය සුදුසු නොවේ, නමුත් එය ක්‍රියාත්මක විය). ඔබට එය X-ray එකකින් දැකිය හැකි නම්, එය [මෙසේ පෙනෙනු ඇත](_URL_0_) — ඉතා හොඳින් ගැලපේ. (මෙය මෙම වර්ගයේ බෝම්බවල ඉලෙක්ට්‍රොනික පද්ධති නඩත්තුව සම්බන්ධව වර්ගීකරණය කරන ලද අත්පොතකින් උපුටා ගන්නා ලදී.) [මෙම දෘශ්‍යකරණය](_URL_1_) ඔබට එහි ප්‍රදර්ශනය කර ඇති විවිධ කොටස් පිළිබඳ ඇඟවීමක් ලබා දේ. එය මුලුමනින්ම ක්‍රියාකාරී වේ - ඇත්ත වශයෙන්ම එහි &quot;සෞන්දර්යය&quot; හෝ &quot;සංකේතයක්&quot; නොමැත, හුදෙක් වායුගතික විද්‍යාව පමණි.