The link by neobot is a great overview. With regard to Ancient Rome, the Romans used a variety of methods to preserve foods, particularly to ship from place to place. Common liquid ingredients that needed to be kept at a cool temperature (e.g. wine) were kept in [amphorae](_URL_0_) which could be partially buried to keep them cool. (Amphorae were also used for dry ingredients, but as I recall for Romans they were used pretty exclusively for olive oil, wine, or garum, all of which will go rancid if left open.) 

As for fruits and vegetables, the Romans used honey to make preserves or dried the fruit out, and for both veggies and fruits they used pickling techniques similar to what is currently in use today for veggies as well as cheeses and meats. For pickling techniques in use in the early 1st Century CE, see Columella's *De Re Rustica* ("About Farm Stuff" as I like to think of it, but if you're boring I guess you could translate it "Agriculture") and for uses of pickled and dried foods in Roman Cuisine, see the cookbook of Apicius. Cato the Elder also wrote a book on farming that has notes on preservation, but I try not to recommend any Cato the Elder to anyone unless I can help it. (I kid, I kid. *Carthago delenda est, amice.*) In all seriousness, the man loved his pickles, especially pickled cabbage. He devotes a whole chapter to it in his own *De Agricultura*, which is [available for you to peruse on LacusCurtius](_URL_1_).

Uhhh, what else. Salt, where available in great quantity, was also used to preserve meats (fish, pork, snails) for transportation, as it has been used since well before the Romans came along. 

And of course if stuff was spoiled enough to taste unpleasant but not enough to kill you, there was always *garum* to smother all over it until it no longer tasted like anything! Mmmm, *garum*.
neobot විසින් සබැඳිය විශිෂ්ට දළ විශ්ලේෂණයකි. පුරාණ රෝමය සම්බන්ධයෙන්, රෝමානුවන් ආහාර කල් තබා ගැනීමට, විශේෂයෙන් තැනින් තැනට නැව්ගත කිරීමට විවිධ ක්‍රම භාවිතා කළහ. සිසිල් උෂ්ණත්වයක (උදා වයින්) තබා ගැනීමට අවශ්‍ය සාමාන්‍ය ද්‍රව අමුද්‍රව්‍ය [amphorae](_URL_0_) තුළ තබා ඇති අතර ඒවා සිසිල්ව තබා ගැනීමට අර්ධ වශයෙන් තැන්පත් කළ හැකිය. (ඇම්ෆෝරා වියළි අමුද්‍රව්‍ය සඳහා ද භාවිතා කරන ලදී, නමුත් රෝමවරුන්ට මතක ඇති පරිදි ඒවා ඔලිව් තෙල්, වයින් හෝ ගැරුම් සඳහා පමණක් භාවිතා කර ඇත, ඒවා විවෘතව තැබුවහොත් කුණු වී යයි.) පලතුරු සහ එළවළු සම්බන්ධයෙන්, රෝමවරුන් මී පැණි භාවිතා කළහ. පලතුරු කල් තබා ගැනීමට හෝ වියළා ගැනීමට සහ එළවළු සහ පලතුරු යන දෙකටම ඔවුන් අද එළවළු මෙන්ම චීස් සහ මස් සඳහා භාවිතා කරන අච්චාරු දැමීමේ ක්‍රම භාවිතා කළහ. 1වන සියවසේ මුල් භාගයේ භාවිතයේ තිබූ අච්චාරු දැමීමේ ශිල්පීය ක්‍රම සඳහා, Columella&#39;s *De Re Rustica* බලන්න (&quot;ගොවිපල දේවල් ගැන&quot; මම ඒ ගැන සිතන්න කැමතියි, නමුත් ඔබට කම්මැලි නම් මම හිතන්නේ ඔබට එය &quot;Agriculture&quot; පරිවර්තනය කළ හැකියි.) රෝමානු ආහාර පිසීමේදී අච්චාරු දමන ලද සහ වියලන ලද ආහාර භාවිතය සඳහා, Apicius හි කුක් පොත බලන්න. කැටෝ ද වැඩිහිටි ගොවිතැන පිළිබඳ පොතක් ද ලිවීය, එහි සංරක්ෂණය පිළිබඳ සටහන් ඇත, නමුත් මට උදව් කළ හැකි නම් මිස කිසිවකුට කැටෝ ද වැඩිහිටියෙකු නිර්දේශ නොකිරීමට මම උත්සාහ කරමි. (I kid, I kid. *Carthago delenda est, amice.*) සියලු බැරෑරුම් ලෙස, මිනිසා ඔහුගේ අච්චාරු වලට, විශේෂයෙන් අච්චාරු දමන ලද ගෝවා වලට ආදරය කළේය. ඔහු ඔහුගේම *De Agricultura* හි සම්පූර්ණ පරිච්ඡේදයක්ම ඒ සඳහා කැප කරයි, එය [ඔබට LacusCurtius හි පරීක්ෂා කිරීමට තිබේ](_URL_1_). අහ්හ්, වෙන මොනවද. විශාල වශයෙන් ලබා ගත හැකි ලුණු, ප්‍රවාහනය සඳහා මස් (මාළු, ඌරු මස්, ගොළුබෙල්ලන්) කල් තබා ගැනීමට ද භාවිතා කරන ලදී, මන්ද එය රෝමවරුන් පැමිණීමට පෙර සිටම භාවිතා කර ඇත. ඇත්ත වශයෙන්ම, අප්‍රසන්න රසයක් ඇති කිරීමට තරම් දේවල් නරක් වූ නමුත් ඔබව මරා දැමීමට ප්‍රමාණවත් නොවන්නේ නම්, එය තවදුරටත් කිසිවක් රස නොවන තෙක් සෑම විටම *ගැරුම්* එය පුරා තිබී ඇත! ම්ම්ම්, *ගැරුම්*.