Enemy of my enemy is my friend. USA was afraid of the potential impact of USSR having access to Arabian sea. So they had strong point in endorsing Pak, and provided aid/arms. Indo-soviet ties became a natural consequence. Two non-aligned nations thus sided with major powers. There are few stranger bed fellows than these. A democratic nation naturally prefers other democracies. Pakistan before 2000 was not seen as a liability. The n-factor and 9/11, along with now defunct Ussr blostered new ties. India still doesn't trust US, a country which imposed millitary sanctions, when it comes to defence procurements.
මගේ සතුරාගේ සතුරා මගේ මිතුරා ය. යූඑස්එස්ආර් අරාබි මුහුදට පිවිසීමේ විභව බලපෑම ගැන ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය බිය විය. එබැවින් ඔවුන්ට පකිස්ථානය අනුමත කිරීමේ ප්‍රබල අදහසක් තිබූ අතර ආධාර/ආයුධ ලබා දුන්නේය. ඉන්දු-සෝවියට් සබඳතා ස්වභාවික ප්රතිවිපාකයක් බවට පත් විය. එසේ නොබැඳි ජාතීන් දෙකක් ප්‍රධාන බලවතුන්ගේ පැත්ත ගත්තේය. මුන්ට වඩා ආගන්තුක ඇඳන් ඉන්න අය අඩුයි. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජාතියක් ස්වභාවයෙන්ම වෙනත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයන්ට කැමැත්තක් දක්වයි. 2000 ට පෙර පකිස්තානය වගකීමක් ලෙස නොසැලකේ. n-සාධකය සහ 9/11, දැන් ක්‍රියා විරහිත Ussr සමඟ නව බැඳීම් පුපුරවා හැර ඇත. යුද සම්බාධක පැනවූ රටක් වන එක්සත් ජනපදය ආරක්ෂක ප්‍රසම්පාදන සම්බන්ධයෙන් ඉන්දියාව තවමත් විශ්වාස කරන්නේ නැත.