First of all let me say that Stalin didn't leave a diary so we can't exactly say what his emotions or personal thoughts were with confidence. That said, he was probably neither of those things. 

The idea that he locked himself in a room for 3 days is certainly not true. We do have a record of his itinerary of the first day after the German invasion. Stalin spent the entire day meeting senior officials and generals, from before 6am to after midnight.  He continued to have a fairly busy schedule that entire week. Nor could we say that he was really "shocked". Under a cover of military exercises, the Red Army began to mobilize before the Germans had invaded and certain units were ordered to move toward the border. A special directive was issued to the troops that an imminent attack was likely. All of these steps were significantly belated - mobilization should have began nearly a month prior. To say that Stalin was completely shocked would be misleading. Also to say that Stalin and Hitler were "friends" is a bit preposterous - the two have never met or even interacted directly. 

That said you COULD make a case that Stalin fell into a state of despair or panic slightly later, about a week after the war began, when it became clear that things were developing catastrophically, the city of Minsk had fallen, and that war might be lost. He retreated to his dacha outside of Moscow, and didn't see people for a period of 3 days. Stalin is described as depressed.  When several senior officials came to visit Stalin, upon seeing him he supposedly thought they came to arrest him. However this hypothesis, too, is tenuous. Stalin frequently worked in his dacha, so him being there isn't really evidence of him trying to hide. Almost all evidence comes down to memoirs of a single person, Anastas Mikoyan. Unlike several people who later wrote about Stalin's possible depression, such as Khrushchev, Mikoyan was the only one actually on the scene. It is certainly possible that Stalin was feeling down after receiving terrible news from the front. Anthony Beevor writes that Stalin even floated the idea to offer huge swaths of western USSR (including Ukraine and Belarus) to Hitler in exchange for peace but was then dissuaded of this. In short, it seems that Stalin was more affected by how poorly the war was going rather than the start of the war itself. Beyond that, there isn't a whole lot of evidence to go on, beyond a couple memoirs and speculations of Stalin's associates. 

Lastly, there is the idea that Stalin himself was about to invade Germany and that Hitler just preempted him. This hypothesis was popularized by a former Soviet spy who wrote under a pseudonym Viktor Suvorov. However, almost no reputable Russian or western historian supports this idea. While it is definitely possible that Stalin planned to eventually attack Germany, it is extremely unlikely that would have happened that year. The Soviet military was undergoing wide-sweeping reforms and reorganization and was in no shape for a major war at the time. 

EDIT: My first gold ever - thank you kind sir/lady!
ස්ටාලින් දිනපොතක් නොතැබූ බව මුලින්ම කියමි, එබැවින් ඔහුගේ හැඟීම් හෝ පෞද්ගලික සිතුවිලි මොනවාදැයි අපට විශ්වාසයෙන් කිව නොහැක. එහෙම කිව්වට එයා ඒ දෙකෙන් එකක්වත් නෙවෙයි වෙන්න ඇති. ඔහු දින 3 ක් කාමරයක සිරවී සිටි බවට ඇති අදහස නිසැකවම සත්‍ය නොවේ. ජර්මානු ආක්‍රමණයෙන් පසු පළමු දිනයේ ඔහුගේ ගමන පිළිබඳ වාර්තාවක් අප සතුව ඇත. ස්ටාලින් උදේ 6 ට පෙර සිට මධ්‍යම රාත්‍රියෙන් පසු ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරීන් සහ ජෙනරාල්වරුන් හමුවීමට මුළු දවසම ගත කළේය. එම මුළු සතියම ඔහුට තරමක් කාර්යබහුල කාලසටහනක් තිබුණි. ඔහු සැබවින්ම &quot;කම්පනයට&quot; පත් වූ බව අපට පැවසිය නොහැක. මිලිටරි අභ්‍යාසවල ආවරණයක් යටතේ, ජර්මානුවන් ආක්‍රමණය කිරීමට පෙර රතු හමුදාව බලමුලු ගැන්වීමට පටන් ගත් අතර ඇතැම් ඒකකවලට දේශසීමා දෙසට යාමට නියෝග කරන ලදී. ප්‍රහාරයක් එල්ල විය හැකි බවට විශේෂ නියෝගයක් භට පිරිස් වෙත නිකුත් කර ඇත. මෙම සියලු පියවර සැලකිය යුතු ලෙස ප්‍රමාද විය - බලමුලු ගැන්වීම ආරම්භ කළ යුතුව තිබුණේ මාසයකට පමණ පෙරය. ස්ටාලින් සම්පූර්ණයෙන්ම කම්පනයට පත් වූ බව පැවසීම නොමඟ යවන සුළුය. ස්ටාලින් සහ හිට්ලර් &quot;මිතුරන්&quot; යැයි පැවසීම තරමක් විකාර සහගත ය - ඔවුන් දෙදෙනා කිසි විටෙකත් සෘජුව හමු වී හෝ සම්බන්ධ වී නැත. යුද්ධය ආරම්භ වී සතියකට පමණ පසු, දේවල් විනාශකාරී ලෙස වර්ධනය වෙමින් පවතින බවත්, මින්ස්ක් නගරය වැටී ඇති බවත්, යුද්ධයක් විය හැකි බවත් පැහැදිලි වූ විට, ස්ටාලින් බලාපොරොත්තු සුන් වූ හෝ කලබලයට පත් වූ බවට ඔබට නඩුවක් ඉදිරිපත් කළ හැකි බව එයින් කියැවිණි. නැති වුණා. ඔහු මොස්කව් නගරයෙන් පිටත තම ඩැචා වෙත ආපසු ගිය අතර දින 3 ක කාලයක් මිනිසුන් දුටුවේ නැත. ස්ටාලින් මානසික අවපීඩනය ලෙස විස්තර කෙරේ. ඉහළ නිලධාරීන් කිහිප දෙනෙකු ස්ටාලින් බැලීමට පැමිණි විට, ඔහු දුටු විට ඔහු සිතුවේ ඔවුන් ඔහුව අත්අඩංගුවට ගැනීමට පැමිණි බවයි. කෙසේ වෙතත්, මෙම උපකල්පනය ද දුර්වල ය. ස්ටාලින් නිතරම ඔහුගේ නිවසේ වැඩ කළ නිසා ඔහු සැඟවීමට උත්සාහ කළ බවට ඇත්ත වශයෙන්ම සාක්ෂි නොමැත. සෑම සාක්ෂියක්ම පාහේ ඇනස්ටස් මිකෝයාන් නම් තනි පුද්ගලයෙකුගේ මතක සටහන් වෙත පැමිණේ. කෘෂෙව් වැනි ස්ටාලින්ගේ මානසික අවපීඩනය ගැන පසුව ලියූ කිහිප දෙනෙකු මෙන් නොව, ඇත්ත වශයෙන්ම දර්ශනයේ සිටියේ මිකෝයාන් පමණි. පෙරමුණෙන් බිහිසුණු ආරංචියක් ලැබීමෙන් පසු ස්ටාලින්ට අධෛර්යයට පත් වූ බව නිසැකය. ඇන්තනි බීවර් ලියන්නේ සාමය වෙනුවෙන් හිට්ලර්ට බටහිර යූඑස්එස්ආර් (යුක්රේනය සහ බෙලරුසියාව ඇතුළුව) විශාල ප්‍රමාණයක් පිරිනැමීමේ අදහස පවා ස්ටාලින් ඉදිරිපත් කළ නමුත් පසුව එය ප්‍රතික්ෂේප කළ බවයි. කෙටියෙන් කිවහොත්, යුද්ධයේ ආරම්භයට වඩා යුද්ධය කෙතරම් නරක අතට හැරෙමින් තිබේද යන්න ස්ටාලින්ට වැඩි බලපෑමක් ඇති කළ බව පෙනේ. ඉන් ඔබ්බට, ස්ටාලින්ගේ සහචරයන්ගේ මතක සටහන් කිහිපයක් සහ අනුමාන කිරීම් වලින් ඔබ්බට යාමට සම්පූර්ණ සාක්ෂි රාශියක් නොමැත. අවසාන වශයෙන්, ස්ටාලින් විසින්ම ජර්මනිය ආක්‍රමණය කිරීමට සූදානම් වූ බවත්, හිට්ලර් ඔහුව පෙරට දැමූ බවත් අදහසක් තිබේ. වික්ටර් සුවෝරොව් යන අන්වර්ථ නාමයෙන් ලියූ හිටපු සෝවියට් ඔත්තුකරුවෙකු විසින් මෙම උපකල්පනය ප්‍රචලිත කරන ලදී. කෙසේ වෙතත්, කීර්තිමත් රුසියානු හෝ බටහිර ඉතිහාසඥයෙකු පාහේ මෙම අදහස අනුමත නොකරයි. අවසානයේ ජර්මනියට පහර දීමට ස්ටාලින් සැලසුම් කළ බව නියත වශයෙන්ම විය හැකි නමුත්, එම වසරේ එය සිදුවනු ඇතැයි සිතිය නොහැක. සෝවියට් හමුදාව පුලුල්ව පැතිරුනු ප්‍රතිසංස්කරණ හා ප්‍රතිසංවිධානයකට භාජනය වෙමින් සිටි අතර එකල විශාල යුද්ධයක් සඳහා කිසිදු හැඩයක් නොතිබුණි. සංස්කරණය: මගේ පළමු රන් - කාරුණික සර්/නෝනාට ස්තුතියි!