The idea that the "Aztecs were looking to gain captives in combat" is really quite overblown. While the taking of prisoners was important for advancement in social and military rank, the number of prisoners to gain high status was quite small -- as few as 4 captives depending on the circumstances. That the upper echelons of social/military advancement were eventually restricted only to the nobility was a further disincentive to risk life and limb to take a captive in the heat of battle. Furthermore, Postclassic military engagements were proceeded by volleys of slingstones, arrows, and atlatl darts, none of which are particularly conducive to seizing prisoners. 

The focus on captive taking really conflates the actions of the elite shock troops of the noble military orders, particularly during the ritual practice of *xochiyaoyotl* (Flower War) combats, with normal combat actions. The xochiyaoyoatl were more focused on taking prisoners, but they were also arranged and limited engagements largely between the elites of two like minded groups (like the Aztecs and the Tlaxcalans) specifically for that purpose. The Aztec could, and did, engage in combats which destroyed enemy forces, stormed their cities, and resulted in massive casualties of the opposing force. 

Remember that the Aztecs had spent over a century fighting near continuous wars of expansion against opponents who did not always share their zeal for seizing prisoners, and yet were rarely defeated. Moreover, in combat against the Spanish, they were really fighting a small number of Europeans accompanied by much more numerous Tlaxcalans and other native forces, including former allies of the Mexica. These indigenous forces would have been using the exact same tactics as the Aztecs they were fighting against. The idea that some sort of difference between the mentality of the Spanish and the Aztecs was a decisive part of the former's eventual victory is, in this light, simply bunk. It's not even supported by the Spanish themselves, who speak quite highly of both their native allies and opponents.

I wrote a bit more on Aztec Warfare [here](_URL_1_) and previously wrote about Mesoamerican sieges [here](_URL_0_). On the latter point, it should be noted that while the logistical constraints of siege warfare were felt more strongly in Mesoamerica, and thus more infrequently practiced, the Cortes' troops weren't exactly well-prepared in this either. Chronically running out of powder and having their cannons seized and destroyed, Diaz del Castillo recounts how they tried to build a trebuchet. It did not go well.

Those past comments reference Hassig's *Aztec Warfare* which is the seminal work on the subject. His *Mexico and the Spanish Conquest* is an excellent companion to that work.
&quot;ඇස්ටෙක්වරුන් සටන් වලදී වහලුන් ලබා ගැනීමට සොයමින් සිටි&quot; යන අදහස ඇත්ත වශයෙන්ම අතිශයින් පුපුරවා හරිනු ලැබේ. සිරකරුවන් අල්ලා ගැනීම සමාජ සහ හමුදා තරාතිරමේ දියුණුව සඳහා වැදගත් වූ අතර, ඉහළ තත්ත්වය ලබා ගැනීමට සිරකරුවන් සංඛ්‍යාව ඉතා කුඩා විය -- තත්වයන් අනුව සිරකරුවන් 4 ක් වැනි සුළු ප්‍රමාණයක්. සමාජ/මිලිටරි ප්‍රගමනයේ ඉහළ ස්ථරය අවසානයේ වංශාධිපතියන්ට පමණක් සීමා වීම, සටනේ උණුසුමේ වහලෙකු ලෙස ජීවිතය පරදුවට තබා අත් පා අල්ලා ගැනීමට තවදුරටත් අධෛර්යමත් කිරීමක් විය. තවද, පශ්චාත් සම්භාව්‍ය හමුදා කටයුතු සිදු කරන ලද්දේ ගල්පර, ඊතල සහ අත්ලට්ල් ඩාර්ට්ස් වොලි වලින් වන අතර, ඒ කිසිවක් සිරකරුවන් අල්ලා ගැනීමට විශේෂයෙන් හිතකර නොවේ. සාමාන්‍ය සටන් ක්‍රියාවන් සමඟ විශේෂයෙන් *xochiyaoyotl* (මල් යුද්ධය) සටන් චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර පිළිවෙත අතරතුර, වහල්භාවයට ගැනීම කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීම, උතුම් හමුදා නියෝගවල ප්‍රභූ කම්පන භටයින්ගේ ක්‍රියාවන් සැබවින්ම සංයුක්ත කරයි. xochiyaoyoatl සිරකරුවන් අල්ලා ගැනීම කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමු කර ඇත, නමුත් ඔවුන් ඒ සඳහා විශේෂයෙන් සමාන අදහස් ඇති කණ්ඩායම් දෙකක (Aztecs සහ Tlaxcalans වැනි) ප්‍රභූන් අතර බොහෝ දුරට කටයුතු සංවිධානය කර සීමා කර ඇත. ඇස්ටෙක්වරුන්ට සතුරු හමුදාවන් විනාශ කළ, ඔවුන්ගේ නගරවලට කඩා වැදී, ප්‍රතිවාදී හමුදාවට විශාල හානියක් සිදු කළ හැකි සටන්වල නිරත විය හැකි විය. ඇස්ටෙක්වරුන් සිරකරුවන් අල්ලා ගැනීම සඳහා සෑම විටම ඔවුන්ගේ ජ්වලිතය බෙදා නොගත් විරුද්ධවාදීන්ට එරෙහිව අඛණ්ඩ ව්‍යාප්ති යුද්ධ අසල සියවසකට වැඩි කාලයක් සටන් කර ඇති බව මතක තබා ගන්න, නමුත් කලාතුරකින් පරාජයට පත් විය. එපමණක් නොව, ස්පාඤ්ඤයට එරෙහි සටනේදී, ඔවුන් ඇත්ත වශයෙන්ම සටන් කළේ යුරෝපීයයන් කුඩා සංඛ්‍යාවක් සමඟින්, මෙක්සිකාවේ හිටපු සහචරයින් ඇතුළු තවත් බොහෝ Tlaxcalans සහ වෙනත් ස්වදේශික හමුදා සමඟ ය. මෙම ආදිවාසී හමුදා ඔවුන් සමඟ සටන් කළ ඇස්ටෙක්වරුන්ට සමාන උපක්‍රම භාවිතා කරනු ඇත. ස්පාඤ්ඤයේ සහ ඇස්ටෙක්වරුන්ගේ මානසිකත්වය අතර යම් ආකාරයක වෙනසක් හිටපු අයගේ අවසාන ජයග්‍රහණයේ තීරණාත්මක කොටසක් විය යන අදහස, මේ ආලෝකයේ දී, හුදෙක් බංකොලොත් ය. ඔවුන්ගේ ස්වදේශික සගයන් සහ විරුද්ධවාදීන් යන දෙඅංශයෙන්ම ඉතා ඉහළින් කතා කරන ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් විසින්ම එයට සහාය නොදක්වයි. මම Aztec Warfare මත තව ටිකක් ලිව්වා [මෙතන](_URL_1_) සහ මීට පෙර මෙසෝඇමරිකානු වැටලීම් ගැන ලිව්වා [මෙතන](_URL_0_). අවසාන කරුණේදී, වටලෑමේ යුද්ධයේ ලොජිස්ටික් සීමාවන් මෙසොඇමරිකාවේ වඩාත් ප්‍රබල ලෙස දැනී ඇති අතර, ඒ අනුව වඩාත් කලාතුරකින් භාවිතා වන නමුත්, කෝර්ටේස් භටයන් මේ සඳහා ද හොඳින් සූදානම්ව නොසිටි බව සඳහන් කළ යුතුය. දිගුකාලීනව කුඩු අවසන් වී ඔවුන්ගේ කාලතුවක්කු අල්ලා විනාශ කර දැමූ ඩයස් ඩෙල් කැස්ටිලෝ ඔවුන් ට්‍රෙබුචෙට් එකක් සෑදීමට උත්සාහ කළ ආකාරය විස්තර කරයි. ඒක හරි ගියේ නෑ. එම අතීත අදහස් හසිග්ගේ *Aztec Warfare* ගැන සඳහන් කරයි, එය විෂය පිළිබඳ මූලික කෘතිය වේ. ඔහුගේ *මෙක්සිකෝව සහ ස්පාඤ්ඤ ආක්‍රමණය* එම කාර්යයට විශිෂ්ට සහකාරියකි.