 > But gamma rays are extremely high energy photons, they should have enough energy to excite any electron, so why doesn't every material absorb them?

Gamma rays typically have *more than enough* energy to excite atomic electrons. They have enough energy to ionize atoms (kick electrons out of their bound states) or even excite/break apart atomic nuclei.

The energy loss of high energy photons through matter is dominated by three processes: the photoelectric effect (kicking electrons out of their bound states), Compton scattering (scattering of photons off of electrons or nuclei), and pair production (a gamma ray moving through matter with enough energy can produce and electron/positron pair).

But to answer your question, gamma rays are hard to stop because they have a lot of energy to give up, whereas visible or UV light has less energy,
 &gt; නමුත් ගැමා කිරණ අතිශයින් ඉහළ ශක්ති ෆෝටෝන වේ, ඒවාට ඕනෑම ඉලෙක්ට්‍රෝනයක් උද්දීපනය කිරීමට ප්‍රමාණවත් ශක්තියක් තිබිය යුතුය, එබැවින් සෑම ද්‍රව්‍යයක්ම ඒවා අවශෝෂණය නොකරන්නේ මන්ද? ගැමා කිරණවලට සාමාන්‍යයෙන් පරමාණුක ඉලෙක්ට්‍රෝන උද්දීපනය කිරීමට *ප්‍රමාණවත් තරම්* ශක්තියක් ඇත. පරමාණු අයනීකරණය කිරීමට (ඒවායේ බැඳුනු තත්ත්‍වයෙන් ඉලෙක්ට්‍රෝන ඉවත් කිරීමට) හෝ පරමාණුක න්‍යෂ්ටීන් උද්දීපනය කිරීමට/බිඳ දැමීමට පවා ඔවුන්ට ප්‍රමාණවත් ශක්තියක් ඇත. පදාර්ථය හරහා අධි ශක්ති ෆෝටෝන වල ශක්ති අලාභය ක්‍රියාවලි තුනකින් ආධිපත්‍යය දරයි: ප්‍රකාශ විද්‍යුත් ආචරණය (ඉලෙක්ට්‍රෝන ඒවායේ බැඳුනු තත්ත්‍වයෙන් පිටතට පයින් ගැසීම), කොම්ප්ටන් විසිරීම (ඉලෙක්ට්‍රෝන හෝ න්‍යෂ්ටි වලින් ෆෝටෝන විසිරීම) සහ යුගල නිෂ්පාදනය (ගැමා කිරණ හරහා ගමන් කරයි. ප්‍රමාණවත් ශක්තියක් සහිත ද්‍රව්‍ය නිපදවිය හැකි අතර ඉලෙක්ට්‍රෝන/පොසිට්‍රෝන යුගලය). නමුත් ඔබේ ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දීමට, ගැමා කිරණ නැවැත්වීමට අපහසු වන්නේ ඒවාට අත්හැරීමට විශාල ශක්තියක් ඇති නිසාත්, දෘශ්‍ය හෝ UV ආලෝකයට අඩු ශක්තියක් ඇති නිසාත්,