That's a great question.  Short answer: digital sources are readily handled by digital tools. While the amount of digital information is growing rapidly, the power of the tools we have for examining this information is already powerful, and it's fair to imagine that they will grow much more powerful in the future.

 & #x200B;

Longer answer:

let's start by broadening the frame, one can ask-- "when does history start having more sources  than a historian can become familiar with in a professional lifetime?"

Some ancient history is relatively easy when it comes to written sources. A classicist can read all the important Greek and Roman texts, though s/he won't be able to get through all the archaeological materials and inscriptions.  But students of Sumer, Assyria and associated civilizations writing in cuneiform-- they'll not get through a fraction of the roughly 1 million tablets found so far.  Indeed, a lot of them aren't published, so they'll have a hard time even making themselves aware of all of them.

By the time you get to the early modern era, volumes of written material begin to overwhelm-- any reader in, say, European diplomatic history doesn't have a prayer of reading through, say, all the material relevant to the Napoleonic Wars in national archives, not to mention memoires (seemingly anyone who did anything in these wars left a memoir).  There are vast archives of banking and tax data, for example -- read only by a very few, if any. "Traditional" history offers all sorts of examples of enterprising graduate students going to the archives and discovering something that no one had bothered to read previously.

And now you get to digital. The digital legacy is immense. One of our most interesting early transects of the digital record is 9/11; this is in the millions of records. I suspect that if you set out to listen to recorded news reports from 9/11, you'd be watching tape for the next few years.

So what can a historian do with this?

Read them all? Watch every news report, read every tweet?

Nope, not humanly possible.

Fortunately, nearly all digital materials are either machine readable, or easily made to be machine readable. The academic profession of history once argued in a fashion that was some fusion of legal reasoning and narrative; I'm thinking of Leopold von Ranke, the father of our modern footnote (which I wish Reddit had!). Generations of history grad students clutched their collections of notecards, painstakingly copied out of sources, and assembled them into dissertations, mostly an artful assembly of testimonies, but less commonly with statistical power.

That happens much less in modern academic history.  Becoming popular with Marc Bloch and the *Annales*, historians began to engage the quantitative, the statistical, the demography; the *Annales* weren't the first, but they moved the idea of history a field of inquiry with some parallels to epidemiology and economics into currency.  A historian doesn't need to read every 9/11 blog post to extract meaning from the corpus-- there are all sorts of analytical tools for "scraping" sentiment and content from plain text. I would expect that this Reddit post (along with every other) is being scraped, and filtered for content, context and tone. A future historian need not read every post to have its \[lack of\] value surfaced by digital tools.

Future economic historians will have access to extraordinary data-- tax records, for example. Generations of historians have worked fruitfully with just one tax roll, the Domesday Book; the vastness of tax data for future historians is hard to imagine.  Similarly kinds of secrets are hidden in banking and financial data. The French historian Emmanuel Waresquiel discovered records of payments by England and Austria to Talleyrand, for example--  a remarkable achievement by a 21st century historian working with 19th century records. It will be a much easier task for a 22nd century historian looking at 21st century tax and banking records; unlike Waresquiel s/he won't have to go digging through dusty old volumes in the Amsterdam Municipal Archives to find payments by foreign powers to suborn venal politicos.

Contemporary historians are already doing this with historical materials. Philologists were building frequency lists of words, using this to infer foreign influences and so on, long before digital methods made it really easy.  Digital tools are already widely used, but are rapidly expanding their application in fields like "digital literary analysis". As just one example: given a reasonable amount of text, digital tools are very good at matching unknown authors against other text, identifying them-- so a future historian is likely to have a lot of information about the identity of anonymous posters and authors (including pretty much everyone posting to Reddit).

 & #x200B;

Sources:

[CyberResearch on the Ancient Near East and Neighboring Regions: Case Studies on Archaeological Data, Objects, Texts, and Digital Archiving](_URL_4_) \- a compendium of articles illustrating the use of digital tools in evaluating ancient materials. Note that this is a harder task than working with digital native materials, all sorts of information in the cuneiform tablet isn't immediately digitally accessible (some cuneiform scholars are able to identify the "handwriting" of particular scribes, for example)

[The Footnote: A Curious History](_URL_7_) \- a  book by one of the historians I most admire, Anthony Grafton. A beautifully written and erudite introduction into "how historians practice history", the development of tools and techniques which while not digital, are often amenable to digital extension.

[Library Accepts September 11 Digital Archive, Holds Symposium](_URL_0_) \- the US Library of Congress has a 9/11 collection, the last time I checked, it had some 150,000 individual items

[Informatics and New Philology](_URL_5_) \- a 1990 article, not the tools you'd use in 2018, but to give a sense that people have been thinking about this topic for quite some time.

[Mining writeprints from anonymous e-mails for forensic investigation](_URL_6_)  \- just one example of the ways in which digital texts can yield additional information to digital investigation.

[Invisible Agents](_URL_8_;) \- a recent book by Dutch scholar Nadine Akkerman, who went into British archives and read long forgotten letters, demonstrating a heretofore unsuspected role for women in 17th century espionage. This work would have been far \_easier\_ if the material were in digital format; as it was it took an enterprising graduate student to go to archives, read centuries old letters in difficult hands; that's a lot more work than a historian working with digital materials has to do.

[Hope  &  Company Archives](_URL_1_) \- Just one example of the massive pre-digital data in archives that few if any read. These are the records of celebrated Dutch bankers of the 18th and early 19th centuries; in recent years a few enterprising historians have made big finds in these files (cf [Emmanuel Waresquiel on Talleyrand's financial relationship with the British](_URL_3_)); but most of these files are unread and unknown outside of a handful of business historians. Digitization would instantly expand their accessibility dramatically.

[QUANTITATIVE METHODS AND COMPUTING FOR HISTORIANS](_URL_2_) \- Syllabus for History 590 at the University of Albany, assembled by Gerald Zahavi; this gives you a good idea of the tools an historian can access today. If you were to imagine a historian a century from now, these will look trivial.
ඒක නියම ප්‍රශ්නයක්. කෙටි පිළිතුර: ඩිජිටල් ප්‍රභවයන් ඩිජිටල් මෙවලම් මගින් පහසුවෙන් හසුරුවනු ලැබේ. ඩිජිටල් තොරතුරු ප්‍රමාණය ශීඝ්‍රයෙන් වර්ධනය වන අතර, මෙම තොරතුරු පරීක්ෂා කිරීම සඳහා අප සතුව ඇති මෙවලම්වල බලය දැනටමත් බලවත් වන අතර, අනාගතයේදී ඒවා වඩාත් බලවත් වනු ඇතැයි සිතීම සාධාරණය. &amp; #x200B; දිගු පිළිතුර: රාමුව පුළුල් කිරීමෙන් ආරම්භ කරමු, කෙනෙකුට ඇසිය හැක-- &quot;ඉතිහාසඥයෙකුට වෘත්තීය ජීවිත කාලය තුළ හුරුපුරුදු වීමට වඩා මූලාශ්‍ර ඉතිහාසගත වීමට පටන් ගන්නේ කවදාද?&quot; ලිඛිත මූලාශ්‍ර සම්බන්ධයෙන් ගත් කල සමහර පැරණි ඉතිහාසය සාපේක්ෂව පහසු ය. සම්භාව්‍ය වාදකයෙකුට සියලුම වැදගත් ග්‍රීක සහ රෝම ග්‍රන්ථ කියවිය හැකිය, නමුත් ඔහුට/ඔහුට සියලුම පුරාවිද්‍යාත්මක ද්‍රව්‍ය සහ ශිලා ලේඛන හරහා යාමට නොහැකි වනු ඇත. නමුත් සුමර්, ඇසිරියාව සහ ආශ්‍රිත ශිෂ්ටාචාරවල සිසුන් කියුනිෆෝම් වලින් ලියන-- ඔවුන් මේ වන විට සොයාගෙන ඇති දළ වශයෙන් මිලියන 1 ටැබ්ලට් වලින් කොටසක් ලබා නොගනු ඇත. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඒවායින් බොහොමයක් ප්‍රකාශයට පත් නොකෙරේ, එබැවින් ඔවුන් සියල්ලන්ම දැනුවත් කිරීමට පවා ඔවුන්ට අපහසු වනු ඇත. ඔබ නවීන යුගයේ මුල් යුගයට පැමිණෙන විට, ලිඛිත තොරතුරු පරිමාවන් යටපත් වීමට පටන් ගනී-- යුරෝපීය රාජ්‍යතාන්ත්‍රික ඉතිහාසයේ ඕනෑම පාඨකයෙකුට නැපෝලියන් යුද්ධවලට අදාළ සියලුම තොරතුරු කියවීමට යාඥාවක් නැත. ජාතික ලේඛනාගාරය, මතක සටහන් ගැන සඳහන් නොකරන්න (පෙනෙන පරිදි මෙම යුද්ධවලදී කිසිවක් කළ ඕනෑම අයෙකු මතක සටහන් තබා ඇත). බැංකු සහ බදු දත්ත විශාල ලේඛනාගාරයක් ඇත, උදාහරණයක් ලෙස -- කියවන්නේ ඇත්නම් ඉතා සුළු පිරිසකට පමණි. &quot;සාම්ප්‍රදායික&quot; ඉතිහාසය ව්‍යවසායක උපාධිධාරී සිසුන් ලේඛනාගාරයට ගොස් කිසිවෙක් කලින් කියවීමට කරදර නොවූ දෙයක් සොයා ගැනීම පිළිබඳ සියලු ආකාරයේ උදාහරණ ඉදිරිපත් කරයි. දැන් ඔබ ඩිජිටල් වෙත යන්න. ඩිජිටල් උරුමය අතිමහත් ය. ඩිජිටල් වාර්තාවේ අපගේ වඩාත්ම සිත් ගන්නා මුල් සංක්‍රාන්තිය වන්නේ 9/11; මෙය වාර්තා මිලියන ගණනක වේ. ඔබ 9/11 සිට පටිගත කරන ලද ප්‍රවෘත්ති වාර්තාවලට සවන් දීමට පටන් ගන්නේ නම්, ඔබ ඉදිරි වසර කිහිපය තුළ ටේප් නරඹනු ඇතැයි මම සැක කරමි. ඉතින් ඉතිහාසඥයෙකුට මෙයට කුමක් කළ හැකිද? ඒවා ඔක්කොම කියෙව්වද? සෑම ප්‍රවෘත්ති වාර්තාවක්ම නරඹන්න, සෑම ට්වීට් එකක්ම කියවන්න? නැත, මිනිසුන්ට කළ නොහැකි දෙයක්. වාසනාවකට මෙන්, සියලුම ඩිජිටල් ද්‍රව්‍ය පාහේ යන්ත්‍ර කියවිය හැකි හෝ යන්ත්‍ර කියවිය හැකි ලෙස පහසුවෙන් සාදා ඇත. ඉතිහාසයේ ශාස්ත්‍රීය වෘත්තිය වරක් තර්ක කළේ නෛතික තර්කනය සහ ආඛ්‍යානයේ යම් සම්මිශ්‍රණයකි; මම හිතන්නේ අපේ නූතන පාද සටහනේ පියා වන ලියෝපෝල්ඩ් වොන් රැන්කේ ගැනයි (එය රෙඩිට්ට තිබුණා නම් හොඳයි!). ඉතිහාස උපාධි සිසුන් පරම්පරා ගණනාවක් තම සටහන් පත් එකතුව අල්ලාගෙන, වෙහෙස මහන්සි වී මූලාශ්‍රවලින් පිටපත් කර, නිබන්ධනවලට එක්රැස් කළහ, බොහෝ දුරට කලාත්මක සාක්ෂි එකතුවක්, නමුත් අඩු වශයෙන් සංඛ්‍යානමය බලයෙන්. නූතන ශාස්ත්‍රීය ඉතිහාසය තුළ එය සිදුවන්නේ ඉතා අඩුවෙන්. Marc Bloch සහ *Annales* සමඟ ජනප්‍රිය වීම, ඉතිහාසඥයන් ප්‍රමාණාත්මක, සංඛ්‍යානමය, ජන විකාශනය සම්බන්ධ කර ගැනීමට පටන් ගත්හ. *ඇනල්ස්* පළමුවැන්නා නොවුණත්, ඔවුන් ඉතිහාසය පිළිබඳ අදහස වසංගත රෝග විද්‍යාවට සහ ආර්ථික විද්‍යාවට සමාන්තර සහිත විමර්ශන ක්ෂේත්‍රයක් මුදල් බවට ගෙන ගියහ. ඉතිහාසඥයෙකුට corpus වෙතින් අර්ථය උකහා ගැනීමට සෑම 9/11 බ්ලොග් සටහනක් කියවීමට අවශ්‍ය නොවේ-- සාමාන්‍ය පෙළෙන් හැඟීම් සහ අන්තර්ගතය &quot;සීරීම&quot; සඳහා සියලු වර්ගවල විශ්ලේෂණ මෙවලම් තිබේ. මෙම Reddit පළ කිරීම (සෑම එකක් සමඟම) සීරීමට සහ අන්තර්ගතය, සන්දර්භය සහ ස්වරය සඳහා පෙරීම සිදු කරනු ඇතැයි මම අපේක්ෂා කරමි. අනාගත ඉතිහාසඥයෙකුට එහි \[අඩුකම\] අගය ඩිජිටල් මෙවලම් මගින් මතු කර ගැනීමට සෑම සටහනක්ම කියවීම අවශ්‍ය නොවේ. අනාගත ආර්ථික ඉතිහාසඥයින්ට අසාමාන්‍ය දත්ත වෙත ප්‍රවේශය ඇත-- උදාහරණයක් ලෙස බදු වාර්තා. ඉතිහාසඥයින්ගේ පරම්පරා ඩොම්ස්ඩේ පොතේ එක් බදු ලේඛනයක් සමඟ ඵලදායී ලෙස වැඩ කර ඇත; අනාගත ඉතිහාසඥයින් සඳහා බදු දත්තවල විශාලත්වය සිතීම දුෂ්කර ය. ඒ හා සමානව බැංකු හා මූල්‍ය දත්තවල රහස් සඟවා ඇත. ප්‍රංශ ඉතිහාසඥ Emmanuel Waresquiel විසින් එංගලන්තය සහ ඔස්ට්‍රියාව විසින් Talleyrand වෙත ගෙවීම් පිළිබඳ වාර්තා සොයා ගන්නා ලදී. 21 වන සියවසේ බදු සහ බැංකු වාර්තා දෙස බලන 22 වන සියවසේ ඉතිහාසඥයෙකුට එය වඩාත් පහසු කාර්යයක් වනු ඇත; Waresquiel මෙන් නොව ඔහුට/ඔහුට ඇම්ස්ටර්ඩෑම් නාගරික ලේඛනාගාරයේ දුහුවිලි පිරුණු පැරණි වෙළුම් හාරන්නට අවශ්‍ය නොවනු ඇත. සමකාලීන ඉතිහාසඥයින් දැනටමත් ඓතිහාසික ද්රව්ය සමඟ මෙය සිදු කරයි. ඩිජිටල් ක්‍රම එය ඇත්තෙන්ම පහසු කිරීමට බොහෝ කලකට පෙර, භාෂා විද්‍යාඥයින්, විදේශීය බලපෑම් සහ වෙනත් දේ අනුමාන කිරීමට මෙය භාවිතා කරමින් වචන සංඛ්‍යාත ලැයිස්තු ගොඩනඟමින් සිටියහ. ඩිජිටල් මෙවලම් දැනටමත් බහුලව භාවිතා වන නමුත් &quot;ඩිජිටල් සාහිත්‍ය විශ්ලේෂණය&quot; වැනි ක්ෂේත්‍රවල ඒවායේ යෙදීම් සීඝ්‍රයෙන් ව්‍යාප්ත වෙමින් පවතී. එක් උදාහරණයක් ලෙස: සාධාරණ පෙළ ප්‍රමාණයක් ලබා දී ඇති විට, වෙනත් පෙළට එරෙහිව නොදන්නා කතුවරුන් ගැලපීමට, ඔවුන් හඳුනා ගැනීමට ඩිජිටල් මෙවලම් ඉතා හොඳ ය-- එබැවින් අනාගත ඉතිහාසඥයෙකුට නිර්නාමික පෝස්ටර් සහ කතුවරුන්ගේ අනන්‍යතාවය පිළිබඳ බොහෝ තොරතුරු තිබිය හැකිය ( Reddit වෙත පළ කරන බොහෝ දෙනා ඇතුළුව). &amp; #x200B; මූලාශ්‍ර: [පෞරාණික ආසන්න නැගෙනහිර සහ අසල්වැසි ප්‍රදේශ පිළිබඳ සයිබර් පර්යේෂණ: පුරාවිද්‍යා දත්ත, වස්තු, පෙළ, සහ ඩිජිටල් ලේඛනාගාරය පිළිබඳ සිද්ධි අධ්‍යයනය](_URL_4_) \- පැරණි ද්‍රව්‍ය ඇගයීමේදී ඩිජිටල් මෙවලම් භාවිතය නිදර්ශනය කරන ලිපි සංග්‍රහයකි. මෙය ඩිජිටල් ස්වදේශීය ද්‍රව්‍ය සමඟ වැඩ කිරීමට වඩා දුෂ්කර කාර්යයක් බව සලකන්න, කියුනිෆෝම් ටැබ්ලටයේ ඇති සියලුම ආකාරයේ තොරතුරු ක්ෂණිකව ඩිජිටල් ලෙස ප්‍රවේශ විය නොහැක (සමහර කියුනිෆෝම් විශාරදයින්ට විශේෂිත ලියන්නන්ගේ &quot;අත් අකුරු&quot; හඳුනා ගැනීමට හැකි වේ, උදාහරණයක් ලෙස) [පාද සටහන : කුතුහලය දනවන ඉතිහාසයක්](_URL_7_) \- මම වඩාත් අගය කරන ඉතිහාසඥයෙකු වන ඇන්තනි ග්‍රැෆ්ටන්ගේ පොතකි. &quot;ඉතිහාසඥයින් ඉතිහාසය ප්‍රගුණ කරන ආකාරය&quot;, ඩිජිටල් නොවන නමුත් බොහෝ විට ඩිජිටල් ව්‍යාප්තියට අනුගත වන මෙවලම් සහ ශිල්පීය ක්‍රම දියුණු කිරීම සඳහා අලංකාර ලෙස ලියා ඇති සහ විචක්ෂණශීලී හැඳින්වීමක්. [පුස්තකාලය සැප්තැම්බර් 11 ඩිජිටල් ලේඛනාගාරය පිළිගනී, සම්මන්ත්‍රණය පවත්වයි](_URL_0_) \- එක්සත් ජනපද කොන්ග්‍රස් පුස්තකාලයේ 9/11 එකතුවක් ඇත, මා අවසන් වරට පරීක්‍ෂා කළ විට, එහි තනි අයිතම 150,000ක් [තොරතුරු සහ නව භාෂා විද්‍යාව] (_URL_5_) \ - 1990 ලිපියක්, ඔබ 2018 දී භාවිතා කරන මෙවලම් නොවේ, නමුත් මිනිසුන් මෙම මාතෘකාව ගැන බොහෝ කාලයක් තිස්සේ සිතමින් සිටින බවට හැඟීමක් ලබා දීමට. [අධිකරණ පරීක්ෂණ සඳහා නිර්නාමික විද්‍යුත් තැපෑලෙන් ලිවීම් මුද්‍රණ පතල් කැණීම](_URL_6_) \- සංඛ්‍යාංක පෙළ මඟින් ඩිජිටල් විමර්ශනයට අමතර තොරතුරු ලබාදිය හැකි ආකාරය පිළිබඳ එක් උදාහරණයක් පමණි. [අදෘශ්‍ය නියෝජිතයන්](_URL_8_;) \- ලන්දේසි විශාරද Nadine Akkerman විසින් රචිත මෑතකාලීන පොතක්, ඇය බ්‍රිතාන්‍ය ලේඛනාගාරයට ගොස් දිගු කලක් අමතක වූ ලිපි කියවූ, 17 වන සියවසේ ඔත්තු බැලීමේ කාන්තාවන් සඳහා මෙතෙක් සැක නොකළ භූමිකාවක් පෙන්නුම් කරයි. ද්‍රව්‍ය සංඛ්‍යාංක ආකෘතියෙන් තිබුනේ නම් මෙම කාර්යය බොහෝ දුරට \_පහසු\_ වනු ඇත; ව්‍යවසායක උපාධිධාරී ශිෂ්‍යයෙකුට ලේඛනාගාරයට යාමට අවශ්‍ය වූ බැවින්, දුෂ්කර අතේ තිබූ සියවස් ගණනක් පැරණි අකුරු කියවන්න; එය ඩිජිටල් ද්‍රව්‍ය සමඟ වැඩ කරන ඉතිහාසඥයෙකුට කිරීමට වඩා බොහෝ වැඩකි. [බලාපොරොත්තුව සහ සමාගම් ලේඛනාගාරය](_URL_1_) \- ලේඛනාගාරයේ ඇති දැවැන්ත පූර්ව-ඩිජිටල් දත්ත සඳහා එක් උදාහරණයක් පමණි, ඒවා කියවා ඇත්නම් ස්වල්පයක් පමණි. මේවා 18 වැනි සහ 19 වැනි සියවසේ මුල් භාගයේ කීර්තිමත් ලන්දේසි බැංකුකරුවන්ගේ වාර්තා වේ. මෑත වසරවලදී, ව්‍යවසායක ඉතිහාසඥයින් කිහිප දෙනෙකු මෙම ලිපිගොනු වල විශාල සොයාගැනීම් සිදු කර ඇත (cf [බ්‍රිතාන්‍යය සමඟ Talleyrand හි මූල්‍ය සබඳතාව පිළිබඳ Emmanuel Waresquiel](_URL_3_)); නමුත් මෙම ලිපිගොනු බොහොමයක් ව්‍යාපාරික ඉතිහාසඥයින් අතලොස්සකට පිටතින් කියවා නැති සහ නොදන්නා ඒවා වේ. ඩිජිටල්කරණය ක්ෂණිකව ඔවුන්ගේ ප්රවේශය නාටකාකාර ලෙස පුළුල් කරනු ඇත. [ඉතිහාසඥයින් සඳහා ප්‍රමාණාත්මක ක්‍රම සහ ගණනය කිරීම්](_URL_2_) \- ජෙරල්ඩ් සහවි විසින් එකලස් කරන ලද ඇල්බනි විශ්ව විද්‍යාලයේ ඉතිහාසය සඳහා විෂය මාලාව 590; මෙය ඔබට අද ඉතිහාසඥයෙකුට ප්‍රවේශ විය හැකි මෙවලම් පිළිබඳ හොඳ අදහසක් ලබා දෙයි. ශතවර්ෂයකින් ඔබ ඉතිහාසඥයෙකු සිතන්නේ නම්, මේවා සුළුපටු ලෙස පෙනෙනු ඇත.