Ślōnske familije szlachecke. Szlachectwo na Ślōnsku było przekazowane z gyneracyje na gyneracyjõ. Było barzo roztōmajte, tajlowało sie na princōw, grŏfōw, barōnōw (swobodnych panōw) i rycerzy. Prince i swobodni panowie włŏdali swojimi terytoriami zgodnie z lennym prawym abo dŏwnym erbowym prawym. Ślōnscy szlachcice byli czynsto zaangażyrowani we industryjalnõ działalność - ôd rozrostu manufaktur, aże po wielgõ wydobywczo-przetwōrczõ industryjõ. Prziczyniyli sie do rozrostu hajerki kamiynnego wōnglŏ, budowali werki, ôdlewnie, wielge fabryki włōkiennicze. Winnościōm szlachetnie narodzōnych było dŏwanie świŏdectwa wierności idyałowi Chrystusowego Rycerza. Niy dycki szlachta poradziyła tymu sprostać, bez co była na Ślōnsku krytykowanŏ - za sprzeniywierzanie sie swojimu posłannictwu. Ksiōndz Adam Gdacjusz z Kluczborka, miyszczōn, piyntnował we swojich kŏzaniach i "dyszkursach", drukowanych we Brzegu, ôpilstwo szlachty, jeji niynŏleżne ôdnoszynie sie do poddanych, szerzynie zgorszenia.
We czasie PRL we latach 1945-1989 ślōnskŏ arystokracyjŏ była traktowanŏ za coś niyôbyczajle niynŏleżnego politycznie i wstydliwego dlŏ Polski, bez co przinŏleżało ô tyj klasie milczeć. Jeji historyjŏ we srogim stopiyniu była zafałszowanŏ i zmanipulowanŏ bez historykōw z czasōw PRL.
Wykŏz ślōnskich familiji szlacheckich.
A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U W Y Z