Ō. Ōō ("O z makrōnym") – dwudziystŏ piyrszŏ buchsztaba we ślabikŏrzowym abecadle ôd ślōnskij gŏdki, używanŏ tyż we inkszych abecadłach świata (cum bajszpil we łacińskim szkryfcie ôd araberskij gŏdki). We ślabikŏrzowym abecadle "ō" ôznaczŏ klang miyndzy [o] a [u], klang tyn we Steuerowym abecadle a ślōnskim abecadle fōnetycznym je szrajbowany jako "ů".