Krōnlojter. Krōnlojter to je zaôbycz elektryczne urzōndzynie ôświetleniowe abo świycznik mōntowany do gipsdeki abo ściany pōmieszczyniŏ. Wystympuje we pōmiyszkaniach, jak i we srogich zalach, holach i widowniach. Zawiyrŏ ôd jednego do wielu świytlnych pōnktōw. We barzo wielgich pōmieszczyniach może mieć skōmplikowany gysztel i skłŏdać sie z wielu ôzdobnych elymyntōw, czynsto szklannych abo kryształowych.
Krōnlojtry były używane już we strzedniowieku we kościołach, klŏsztōrach i zōmkach dlŏ lepszego ôświytlaniŏ srogszych zalōw. Zaôbycz były to drzywnianne krziże, przimocowane sznōrami do powały, na ramiōnach kerego wrażōne były świyce.
Etymologijŏ.
Wyrŏz „krōnlojter” ôstoł utworzōny ôd miymieckigo słowa „kronleuchter” („der Kronleuchter”).