Bioły Ślōnsk. Bioły Ślōnsk − ôkryślynie stworzōne propagandowo we miyndzywojynnym ôkresie XX stoleciŏ we Polsce, tworzōnce potajlowanie tamtyjszyj polskij czynści Gōrnego Ślōnska (ślōnske wojywōdztwo) na trzi czynści („Czŏrny Ślōnsk”, „Bioły Ślōnsk” i „Zielōny Ślōnsk”). Biołym Ślōnskem Gustaw Morcinek ôkryślōł pōłnocne teryny Ślōnskij Chyży, a ôkryślynie to nawiōnzowało do biołych wapiynnych bergōw jak tyż powstŏwajōncych na zŏlu wapiyni i dolomitōw jasnych ryndzinowych a bielicowych erd.
Nojwŏżniyjsze miasto: Lubliniec.
Autorami trōjkrasiatego potajlowaniŏ ślōnskigo wojywōdztwa na „Czŏrny”, „Bioły” i „Zielōny Ślōnsk” sōm pisŏrz Gustaw Morcinek a Stanisław Berezowski. Tajlōng tyn ôstoł użyty bez nich we wydanyj we 1933 roku mōnografije ślōnskigo wojywōdztwa pt. „Śląsk”. Terŏźnie, ôdkōnd we 1945 roku Polskŏ dostała po zachodnie teryny Gōrnego Ślōnska jak tyż Dolny Ślōnsk, sztuczny, trōjkrasiaty tajlōng z ôkresu miyndzywojynnego przestoł być używany.