Ôpolany (plymiã). Ôpolany – ślōnske słowiańske plymiã (zachodni Słowiany) z lechickij grupy zamiyszkujōnce teryny postrzodkowyj czynści Gōrnego Ślōnska, nad rzykōm Ôdrōm. Jejich bazowym grodym było Ôpole.
Zaczōntki.
Po 500 roku zamiyszkali z inkszymi słowiańskimi plymiōnami, takimi jak Golynszyce, Ślynżany, Dziŏdoszany, Trzebowiany i Bobrzany na przestrzyństwie Ślōnska, po wycŏfaniu sie germańskich plymiōn, takich jak Silingowy i inksi Wandalowy, a tyż Lugiowy na zŏchōd we czasie wandru ludōw.
Pisymne spōminki.
Piyrsze pisymne spōminki ô nich sōm z drugij chyty IX stoleciŏ w drugij czynści Bajerskigo Geografa pod mianym "Opolini" jako plymiã z 20 (XX) zidlōngami.
Polityczne przinŏleżności.
Ôd 875 roku jejich teryn przinŏleżoł do Wielgomorawskigo Impyrium, ôd 907 roku do Czech. Kole 990 roku ôpolske plymiã, podanie jak cołki Ślōnsk, weszło do polskigo państwa.
We 1039 wrōciyło do Czech, a we 1050 do Polski. Tam we 1138 roku stało sie tajlōm Ksiynstwa Ślōnska. We 1179 roku na ziymiach dŏwnych Ôpolanów powstoło ôpolske ksiynstwo.
Teryn.
Ôpolany zamiyszkowali teryny terŏźnych miast: