Francuskŏ gŏdka. Francuskŏ gŏdka ("français, la langue française") – gŏdka ze zorty gŏdek rōmańskich familije gŏdek indoojropejskich. Je to ôjczystŏ gŏdka lŏ ung. 65 mln. ludzi, a ung. 280 mln. ludzi mjyszko we krajach, kaj francuskŏ godka je godkōm urzyndowōm. Mŏ ôna taki status we 32 krajach, wjynkszość z nich noleży do Frankofōnije - wspōlnoty krajōw francuskogŏdkowych. Je tyż jydnōm ze ôficjalnych gŏdek we ôrganizacyjach mjyndzynarodowych, l.b. Unije Ojropejskij, NATO a ÔZN.
Francuskŏ gŏdka pochodzi ôd łaciny a je jydnōm ze nojbarzi do niyj zbliżōnych gŏdek pod wzglyndym gramatyki a sôwnictwa, nale ajnflus na niōm miōły tyż gŏdki celtycke a germańske. Ôd XVIII wieku, aże do pjyrszyj połowy XX wieku pełniła funkcyjŏ lingua franca, a bōł użiwany m. in. bez dwory krōlewske a arystokracyjõ. Do dzisiej mŏ takõ rolã we terminolōgiji pocztowyj, szermjerce, ruletce a inkszych.
Alfabyt francuskij gŏdki mŏ 26 buchsztabōw:
a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k, l, m, n, o, p, q, r, s, t, u, v, w, x, y, z;
a tyż 2 ekstra ligatōry: œ, æ.
Niykere buchsztaby majōm tyż znŏki diakrytyczne: à, â, ç, é, è, ê, ë, î, ï, ô, û, ù, ü, ÿ.
Wystympujōm tyż dwu- a trziznŏki: ai, ais, ait, aî, ay, on, om, an, am, en, em, in, im.