Jōn Rus. Jōn Rus (nar. ōng. 1690 we Ruskim Caracie, um. 27 mŏja 1730 we Ürgüp) – prawosławny świynty, kery bōł wojynnym jyńcym ze armije Ruskigo Caratu we Ôsmańskim Imperyjum.
We czasie rusko-ôsmańskij wojny wele azowskigo festōngu ôstoł ôn wziynty do ôsmańskij niywole. Po zakōńczyniu rusko-ôsmańskij wojny ôstoł ôn niywolnikiym ôsmańskigo aghi we Ürgüp. Mieli go rŏd krześcijōnie a tyż muzułmanie ze Ürgüp. Bydōnc niywolnikiym zajmowoł sie ôn zwiyrzyntami, kerych to zdrowŏ wielość zwiynkszyła sie kej to Jōn Rus dotar do dōma jejich posiedziciela. Jego posiedziciel chcioł coby zamiyszkoł ôn we włŏsnym dōmu, atoli tyn woloł sztyjc skrōmnie żyć postrzōd zwiyrzōnt. Kej jego posiedziciel ruszōł na pōńć do Mekki, teschniōł ôn za jŏdłym manti, kere to mioł ôn richtich rŏd. Jōn ô tym wiedzioł, i poprosiōł żōnã posiedziciela coby uwarziła manti. Niyskorzij Jōn wziōn jŏdło a zniknōł. Agha kery mioł Jōna za niywolnika, po zakōńczyniu rzykaniŏ, znŏd uwarzōne we Ürgüpie manti we swojij izbie we Mecce. Kej posiedziciel Jōna prziszoł nazŏd do dōm, ôpedzioł ô tym żōnie, kerŏ pedziała iże tedy warziła manti na prośbã ôd Jōna, a tyn je kajś wziōn. Posiedziciel Jōna mioł go we zŏcy, skuli tego po jego umrziciu przizwolōł ôn na krześcijōński pogrzyb Jōna a podarowoł lyn na jego ciało. Wiynkszość cudōw zwiōnzanych ze świyntym Jōnym Rusym trefiyło sie po jego umrziciu.