Uopolski djalekt. Uopolski djalekt ślůnskij godki je używany we becyrku Uopola, atoli tyż we gminach Kůmprachćicy, Chrzůnstowicy, Izbicko, Turawa a poru inkszych.
Cechy djalektu.
We tych djalektach sypjelům (sycům). Po twardych spůłgłoskach je nosowe a (kans; na kůńcu nosowość śe traći – mjou robota), po mjynkich – nosowe y (wjyncyj). Na kůńcu traći śe spůłgłoska nosowo, kero śe mjyńi we nosowo farba uod samogłoski (brzegym, wjam dowo brzegyng, wjang ze samogłoskům nosowům na kůńcu). Downe duge a godajům we ńych: ou, oe, a nakłůńůne tyż ůy (louć, doestali, drůyga). Rz je czynsto wyraźne. Przed spůłgłoskůma ć, dź, ś, ź czynsto antycypacyjo mjynkośći (lejćeli).