Przyborze (zachodńopůmorske wojewůdztwo). Przyborze (mjym. "Piepenberg", "Piepenhagen", Pipihoga) – wjeś we Polsce, położůno we zachodńopůmorskim wojewůdztwje, we łobeskim kryśe, we gmińe Łobez, kero bezpostrzedńo mo grańica ze sztadym Łobez. Dźydźina je składowům tajlům szołtystwa Dalno. Zorta dźydźiny to hulicůwka, wszyjske důmy rozlygowane sům prosto po jednyj drůdze.
Rozlygowańy.
Przyborze leży ůngyfer 7 kilomyjtrůw na půłnoc uode Łobza, na Łobeskij Wyżce. Na zachůd uod Przyborzo płyńe rzyka Rega, ńydaleko nojduje śe tyż jeźoro Karwowo.
Przyborze rozlygowane je na wjyrszku uo ćyntych rantach (dyńiwelacyjo růwno śe ńykej do 50 myjtrůw). Teryn, na kerym leży dźydźina, je wschodńim brzygym doliny Regi. Jak jynoż śe kůńczům wszelake przyborske důmy, zaczyno śe strůmy rant, kery je uobserwacyjnym půnktym na becyrkowe stawy a lasy.
Dojozd.
Wjozdym do wśi je aleja ze uobuch strůnůw uobrůśńynto strůmůma. Je uůna uodnogům wojewůdzkij cesty nr. 148, kerům idźe dojechać do peryferyjnych hulicůw Łobza ("ul. Nowe Osiedle"). Uod tyj hulicy drůga do wśi je růwnako 5,5 kilomyjtrůw - ze czygo gynau 2 km je to dojozd bez aleja.
Do Przyborzo prowadźi tyż polno cesta, kero przebjygo bliżno uode wsi Dalno. Zarozki na poczůntku dźydźiny krziżuje śe ze głůwnům drůgům.
Je sam tyż inkszo cesta ze uobuch strůnůw uobrůśńynto brzozůma, klůnůma a wjerzbůma, kero prowadźi do Regi, a tamstůnd drzewjanny most skroco drůga nad jeźoro Karwowo.
Nojbliższy banhow to banowo stacyjo Łobez. Do nojbliższyj lotńiczyj hawyny - Sztetin-Golyńůw - je 64,7 kilomyjtrůw.
Gyszichta.
Dokůmynta za pjyrsze spůminajům uo Przyborzu we XVI stoleću. Uod Strzedńich Storoczůw aże do XIX stolećo wjeś bůła lynnym rycerskim szlacheckij familije Borkůw. We 1945 przelozła we pośadowańy rodu Rohrschneider.
We rokach 1975-1998 mjejscowość bůła położůno we sztetińskim wojewůdztwje. Za czasůw Polskij Ludowyj Republiki, nojdowoł śe sam Państwowy Rolny Statek ("PGR"), kery wroz ze upodkym systymu zaczůn mjyńić śe we rujina a dźiśo stojům eszcze uůnygo uostatki, uodgrodzůne a przirychtowane do rozebrańo.
We uostatńich rokach do śe uoboczyć sroge ślatywańy wjelośći ludźi we wśi, znamjyńńy skuli ymigracyje do bliskigo Łobza. Wjynkszość důmůw stoji pusto, widźalno tajla wykorzistywano je jedźińy we czaśe feryjůw jako důmki letńiskowe. Przyborze połńi terozki jedźińy mjyszkalno fůnkcyjo, Przyborzany robjům wjync poza dźydźinům. Ńy mo sam ańi szuli a tutejsze bajtle chodzujům do szuli we Łobźe, kaj klůdzům śe autobusym.
Turystyka.
Przyborze ńy je dźydźinům, kero echt je nastowjůno na turystyka. Ńy mo sam noclegowyj baze. Je we ńi ale pora zachůw, kere skiż swoji gyszichty můgům być lo turystůw interesantne.
Przyborski smyntorz.
Na kraju wśi znojdujům śe uostatki wańelickigo smyntorza, kery założyli we XIX st. Zachowały śe żeliwne krziże, nojstorszy ze 1862 r. Nojstorszy grůb pochodźi ale ze 1858 r. Sům tam ale pogracańi ńy ino Mjymcy, nale tyż Poloki (kerzi lyżům barzi na poczůnku kerchůwa). Nojuostatńijszy pochůwek uodbůł śe sam we 1953 roku.
Kyrhof tyn znůmy je tyż ze stanowisko ajnfachowygo efoja. Źelina aże po korůny uoploto strůmy pnůnczůma uo rubośći ramjyńo dorosłygo czowjeka. Skuli tygo, co je to źelina dycki źylůno, nojlepi je widźalno we źimje, kej ńy mo inkszych zaroślůw mjyndzy strůmůma a krziżůma.
Klify nad Regům.
We becyrku Przyborzo wystympujům tyż klify nad Regům, dochodzůnce ańi do 50 m. Na połedńu uod zabudowańo mjyszkalnygo spoczywo naćepńynty grańitowy kamjyń uo szyrzce 9,1 m, przitransportowany sam ze Skandynawije przed kilkůnastůma tyś. rokůw. Akuratne rozlygowańy kamjyńa je na połedńe uod mjyszkalnych stowjyńůw, we downym szczyrkowym wyrobisku.
Becyrk Przyborzo je wykorzistywany lo nauczańo a uprowjańo lotńarstwa. Durch wjejům sam połedńowe a zachodńe wjatry a Rega mo wysoki trawjast brzyg, co je fest půmocne lo tyj zorty szportu.
We czas źimy używo śe zboczůw a rantůw Przyborzo do narćarskich a saneczkowych zjozdůw.
Modro kołowo cesta.
Bez Przyborze prowadźi modro kołowo cesta, kero mo prezyntować roztomajte formy rzeczne Regi. Cesta przebjygo bez půłnoc wśi, kole kerchůwa a złaźi na strůmy krej. Na traśe cesty pokozany je kamjyń a wzgůrze lotńorzůw. Cołko cesta mo swůj anfang we becyrku jeźora Karwowo, kůńczy śe bliżno uode grańice Nadleśnictwa Łobez a Resko.