What could be more lonely than to be enveloped in silence , to be the last of your people to speak your language , to have no way to pass on the wisdom of the ancestors or anticipate the promise of the children ?
Is er iets eenzamers dan omhuld te worden door stilte , de laatste van jouw volk te zijn jouw taal te spreken , geen kans te hebben de wijsheid van de voorouders door te geven of de beloftes van de kinderen tegemoet te zien ?