And at the very core of this crisis of mine , I felt somehow the life of music had chosen me , where somehow , perhaps possibly in a very naive sense , I felt what Skid Row really needed was somebody like Paul Farmer and not another classical musician playing on Bunker Hill .
Diep in mijn eigen crisis , voelde ik aan dat het leven van de muziek mij had gekozen . Misschien heel naïef dacht ik dat Skid Row nood had aan iemand als Paul Farmer , en niet nog aan een klassieke muzikant die speelt op Bunker Hill .