text: var book = {
  	"name": "სოფ",
  	"numChapters": 3,
  	"chapters": {
  		"1": {
  			"1": "<sup>1</sup> უფლის სიტყვა, რომელიც გამოეცხადა სოფონიას, ძეს ქუშისა, ძისა გედალიაჰუსი, ძისა ამარიასი, ძისა ხიზკიაჰუსი – იუდას მეფისა – იოშიაჰუ ამონის ძის დროს.",
  			"2": "<sup>2</sup> „ყველაფერს ავხვეტავ მიწის პირიდან,“ – ამბობს უფალი, –",
  			"3": "<sup>3</sup> „ავხვეტავ კაცსა და პირუტყვს, გავხვეტავ ცის ფრინველს და ზღვის თევზებს, ცთუნებებს უკეთურებთან ერთად. მოვკვეთ კაცთა მოდგმას მიწის პირიდან,“ – ამბობს უფალი, –",
  			"4": "<sup>4</sup> „ხელს მოვუღერებ იუდას და იერუსალიმის ყველა მკვიდრს. მოვკვეთ ამ ადგილიდან ბაყალის ნატამალს, ქურუმთა სახსენებელს მღვდლებთან ერთად,",
  			"5": "<sup>5</sup> მათ, ვინც ბანებზე თაყვანს სცემენ ციურ ლაშქარს, ვინც თაყვანს სცემენ და უფალს იფიცავენ და თავიანთ მეფეს იფიცავენ;",
  			"6": "<sup>6</sup> მათ, ვინც განუდგნენ უფალს და აღარ ეძიებდნენ უფალს, და აღარ კითხულობდნენ.",
  			"7": "<sup>7</sup> იდუმე უფლის, ღვთის წინაშე, რადგან ახლოსაა უფლის დღე. რადგან გამზადებული აქვს მსხვერპლი უფალს, არჩეული ჰყავს სტუმრები.",
  			"8": "<sup>8</sup> დადგება საუფლო მსხვერპლის დღე და მსჯავრს დავდებ მთავრებს და უფლისწულებს და ყველას, უცხო სამოსლით შემოსილს.",
  			"9": "<sup>9</sup> მსჯავრს დავდებ იმ დღეს ყველას, ზღურბლის დამლახველს და თავიანთი უფლის სახლის მძლავრობითა და სიცრუით ამვსებელს.",
  			"10": "<sup>10</sup> გაისმება იმ დღეს,“ – ამბობს უფალი, – „გოდების ხმა თევზთა კარიბჭიდან და მოთქმა – საპირისპირო მხრიდან, დიდი უბედურების ამბავი – მთაგორებიდან.",
  			"11": "<sup>11</sup> ივალალეთ, ხეობის მკვიდრნო, რადგან გადაშენდება ყოველი მოვაჭრე, ამოწყდება ყველა ვერცხლისმტვირთველი.",
  			"12": "<sup>12</sup> სწორედ მაშინ იქნება, რომ ლამპრით მოვათვალიერებ იერუსალიმს, და მსჯავრს დავდებ საკუთარ საფუარზე გაფუებულთ, გულში რომ ამბობენ, არც კარგს აკეთებს უფალი, არც ცუდსო.",
  			"13": "<sup>13</sup> განიავდება მათი ქონება და გაუკაცურდება მათი სახლები. ააშენებენ სახლებს და შიგ ვერ იცხოვრებენ. ჩაყრიან ვენახებს და მათ ღვინოს ვერ შესვამენ.“",
  			"14": "<sup>14</sup> ახლოს არის უფლის დიდი დღე, ახლოს არის და მოვა სულ მალე ხმა უფლის დღისა, და მწარედ იყვირებს მაშინ მაგარი ვაჟკაციც.",
  			"15": "<sup>15</sup> რისხვის დღეა ის დღე, ჭირისა და სიმწრის დღე, ნგრევისა და მოოხრების დღე, სიბნელისა და წყვდიადის დღე, ჯანღისა და ბურუსის დღე,",
  			"16": "<sup>16</sup> ბუკისა და ყიჟინის დღე, ციხე-ქალაქთა და მაღალ კოშკთა წინააღმდეგ.",
  			"17": "<sup>17</sup> ხალხს შევაჭირვებ და ბრმებივით ივლიან, რადგან შესცოდეს უფალს. მტვერივით გაიფანტება მათი სისხლი და ნეხვივით – მათი ხორცი.",
  			"18": "<sup>18</sup> ვერც ვერცხლი, ვერც ოქრო ვერ იხსნის მათ უფლის რისხვის დღეს, და მისი შურის ცეცხლი შთანთქავს მთელს ქვეყანას, რადგან ბოლოს მოუღებს უცაბედად ქვეყნის ყველა მკვიდრს."
  		},
  		"2": {
  			"1": "<sup>1</sup> გონს მოდი, უსირცხვილო ხალხო.",
  			"2": "<sup>2</sup> ვიდრე მოაწევდეს განგება, ბზესავით განიავდებოდეს დღე, ვიდრე არ დაგტეხიათ უფლის რისხვის ალი, ვიდრე არ დაგტეხიათ უფლის რისხვის დღე.",
  			"3": "<sup>3</sup> ეძიეთ უფალი, ქვეყნის თვინიერნო, ვინც მისდევთ უფლის რჯულს; ეძიეთ სიმართლე, ეძიეთ თვინიერება, ვინძლო დაიმალოთ უფლის რისხვის დღეს.",
  			"4": "<sup>4</sup> რადგან მიატოვებენ ღაზას, გაუკაცურდება აშკელონი, აიყრება აშდოდი შუადღისას და ამოიძირკვება ყეკრონი.",
  			"5": "<sup>5</sup> ვაი, ზღვისპირელებს, ქერეთელ ხალხს! შენზეა უფლის სიტყვა, ქანაანო, ფილისტიმელთა ქვეყანავ! გაგანადგურებ და გაუკაცურდები.",
  			"6": "<sup>6</sup> გადაიქცევა ზღვისპირეთი საძოვრებად, მწყემსთა ბინებად და ცხვრის ფარეხებად.",
  			"7": "<sup>7</sup> იუდას სახლის ნატამალს ერგება ეს მხარე. იქ დაიწყებენ ძოვას, აშკელონის სახლებში წამოწვებიან საღამოჟამს, რადგან მოხედავს მათ უფალი და ტყვეობიდან დააბრუნებს.",
  			"8": "<sup>8</sup> „მესმოდა როგორ ილანძღებოდა მოაბი და როგორ ავსიტყვაობდნენ ყამონელები, როგორ ლანძღავდნენ ჩემს ერს და დიდგულობდნენ მის საზღვრებთან.",
  			"9": "<sup>9</sup> ამიტომაც, ვფიცავ, – ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი, – რომ დაემსგავსება მოაბი სოდომს და ყამონელები – გომორას, ჭინჭრიან ადგილს, და ჩემი ხალხის ნატამალი დაიმკვიდრებს მათ.“",
  			"10": "<sup>10</sup> ეს მოელით მათი ამპარტავნების გამო, რომ ილანძღებოდნენ და ედიდგულებოდნენ ცაბაოთ უფლის ერს.",
  			"11": "<sup>11</sup> საშინელი იქნება მათთვის უფალი, რადგან გააცამტვერებს ქვეყნიერების ყველა ღმერთს, და მას დაუწყებს თაყვანისცემას ყოველი კაცი თავისი ქვეყნიდან, ხალხების ყოველი კუნძული.",
  			"12": "<sup>12</sup> „თქვენც, ქუშელებო, დაილახვრებით ჩემი მახვილით.“",
  			"13": "<sup>13</sup> გაიწვდის ხელს ჩრდილოეთისკენ და გაანადგურებს აშურს, და გაატიალებს ნინევეს, გაახრიოკებს უდაბნოსავით.",
  			"14": "<sup>14</sup> ყოველთა მხეცთა ხროვა დაიბუდებს იქ; ვარხვი და ზღარბიც კი დაიღამებს მის ბუღაურებზე. მათი ხმა გაისმება სარკმლებში. ყორანი დაიყეფს ზღურბლზე, რადგან ჩამოიხლიჩება კედრის კედლები.",
  			"15": "<sup>15</sup> ეს მოელის მხიარულსა და უდარდელ ქალაქს, რომელიც ამბობდა გულში: ‘მე ვარ და ჩემს მეტი არავინ არის.’ როგორ გატიალდა! როგორ გადაიქცა მხეცების ბუნაგად! ყოველი კაცი, ვინც ჩაუვლის მას შორიახლოს, დაუსტვენს და ხელს ჩაიქნევს."
  		},
  		"3": {
  			"1": "<sup>1</sup> ვაი გაჯიუტებულს და წაბილწულს, მოძალადე ქალაქს!",
  			"2": "<sup>2</sup> არაფერს ისმენს, არ შეიგონებს, უფალს არ ესავს, თავის ღმერთს არ ეკარება.",
  			"3": "<sup>3</sup> მისი მთავრები მბდღვინავი ლომებია მის შუაგულში, მისი მსაჯულები საღამოს მგლებია, დილისთვის ძვალსაც რომ არ ტოვებენ.",
  			"4": "<sup>4</sup> ქარაფშუტა ხალხია მისი წინასწარმეტყველნი, გამყიდველნი; მისი მღვდლები საწმიდარს ბილწავენ, რჯულს არღვევენ.",
  			"5": "<sup>5</sup> სამართლიანია მის წიაღში უფალი, არ სჩადის სიმრუდეს; დილ-დილობით გააცხადებს თავის სამართალს და არ ბრკოლდება. მაგრამ უკუღმართმა არ იცის სირცხვილი.",
  			"6": "<sup>6</sup> „გავწყვიტე ხალხი, დაიქცა მათი ციხე-სიმაგრეები. გავაუკაცრიელე მათი ქუჩები, არ დარჩა გამვლელი, გაცამტვერდა მათი ქალაქები. კაცი არ დარჩა, აღარავინაა მცხოვრები.",
  			"7": "<sup>7</sup> ვეუბნებოდი: ოღონდ გეშინოდეს ჩემი, მიიღე შეგონება-მეთქი. არ განადგურდებოდა მისი სამყოფელი, რამდენჯერაც არ უნდა დამესაჯა იგი. მაგრამ ბეჯითად რყვნიდნენ თავიანთ ზნეს.",
  			"8": "<sup>8</sup> ამიტომაც მელოდეთ მე, – ამბობს უფალი, – იმ დღემდე, როცა მოწმედ დავდგები, რადგან ჩემი განგებით მოიყრიან თავს ხალხები, შეიკრიბებიან სამეფოები, რომ თავზე დავანთხიო ჩემი რისხვა, მთელი ჩემი წყრომა, რადგან ჩემი შურის ცეცხლში უნდა შთაინთქას მთელი ქვეყანა.",
  			"9": "<sup>9</sup> რადგან მაშინ გავასუფთავებ ხალხთა ბაგეებს, რომ ყველამ ახსენოს უფლის სახელი და ერთსულოვნად ემსახურონ.",
  			"10": "<sup>10</sup> ქუშის მდინარეთა გაღმიდან ჩემი გაფანტული ხალხი მომართმევს ძღვენს.",
  			"11": "<sup>11</sup> იმ დღეს აღარავინ შეირცხვენს თავს შენი საქციელით, რითაც მცოდავდი, რადგან მაშინ მოვარიდებ შენს წიაღს შენი დიდებით მოქადულებს, რომ აღარ გამედიდურდე ჩემს წმიდა მთაზე.",
  			"12": "<sup>12</sup> დავტოვებ შენს წიაღში თვინიერ და ბეჩავ ხალხს და შეუვრდებიან უფლის სახელს.",
  			"13": "<sup>13</sup> აღარ ჩაიდენს უსამართლობას ისრაელის ნატამალი, აღარ იცრუებს, აღარ იქნება მათ ბაგეებში მზაკვარი ენა. მოსძოვენ და დაისვენებენ, აღარ იქნება დამათრობელი.“",
  			"14": "<sup>14</sup> გიხაროდეს, სიონო, იყიჟინე, ისრაელო! იმხიარულე და იხალისე მთელი გულით, იერუსალიმის ასულო!",
  			"15": "<sup>15</sup> აგხადა უფალმა სასჯელი, უკუაქცია შენი მტერი. მეფე ისრაელისა, უფალი, შენს წიაღშია. უბედურებას აღარ იხილავ.",
  			"16": "<sup>16</sup> იმ დღეს ეტყვიან იერუსალიმს: „ნუ გეშინია!“ და სიონს: „ნუმც მოგეღლება მკლავი!",
  			"17": "<sup>17</sup> უფალი, შენი ღმერთი, შენს წიაღშია, გმირი, რომელიც გიხსნის. სიხარულით გაიხარებს შენზე, განგაახლებს თავის სიყვარულში, სიმღერით იზეიმებს შენს გამო.",
  			"18": "<sup>18</sup> შევკრებ დღესასწაულს მოწყვეტილთ: შენგან რომ გავიდნენ, სირცხვილი აწევთ ტვირთად.",
  			"19": "<sup>19</sup> აჰა, გავუსწორდები იმ დროს ყველა შენს მჩაგვრელს. ვიხსნი ფეხკოჭლს, გაფანტულს თავს მოვუყრი, დიდებას და სახელს მოვუხვეჭ ყველგან, მათი შერცხვენის ქვეყანაში.",
  			"20": "<sup>20</sup> იმ დროს წამოგიყვანთ და იმ დროსვე თავს ერთად მოგიყრით, მოგიხვეჭთ სახელს და დიდებას დედამიწის ყველა ხალხში, როცა დავაბრუნებ თქვენს ტყვეებს თქვენს თვალწინ,“ – ამბობს უფალი."
  		}
  	}
  };
  module.exports = book;