text: Oğlum Asperger sindromludu və onun o halını o qədər sevirəm ki. Bəli, ilk başlardan ixtisasımdan dolayı bəlli idi mənə, çox təlaşlı, kədərli idim, amma analıqdı da, analıq duyğusunun ixtisası olmur, çalışırdım rlə olmadığına özümü inandırım amma diaqnoz qoyulduqdan sonra da alt-üst oldum, lakin onu olduğu kimi qəbul edənə qədərdi valideyin üçün çətinlik. Heç nəyi üzücü deyil artıq və özünü ona bu cür təqdim etmirəm. Möhtəşəm bir beyinə sahibdir və sağ olduğum müddətcə bu möhtəşəm beyindən ən gözəl istifadə şəklini ona öyrətməyə davam edəcəm