text: “Məsələn, biz hansısa restoranda dostumuzla görüşəndə, onun söhbətini dinləyib kənar səslərin bir çoxunu beynimizdə bloklayıb dostumuza fokuslanırıq, onu eşidirik. Autizmli insanlar isə həmin restorandakı bütün səsləri - digər masalardakı söhbətləri, qab-qacaq səslərini, mətbəxdəki səsləri, hətta çöldəki səsləri də eşidə bilir. Bu çox yorucu görünür...” nə yazıg ki, bu hal bir tək #autizm sindromlu xəstələrə aid deyil! Adına yaşamag deməy olarsa, bu hal sadəcə çox yorucu deyil, bezdirici, qıcıglandırıcıdı. Beynindəki səslər daha da güclənəcək deyə Gecənin olmagından daha çox qorxursan. Televizora baxa bilmirsən, teatra, kinoya, konsertə, toy məclislərinə gedə bilmirsən. Küciyə tək çıxmaq istəmirsən, çünki tarazlıgını saxlıya bilmirsən… Bəzən yaşamag belə istəmirsən. Ən dəhşətlisi isə səni heç kimsə, ən yaxınların belə  başa düşə bilmirlər…