text: O məşum ölüm bizi hər yerdə "yaxalayır". Evdə, işdə, istirahətdə, sükan arxasında və s. Bir gün hamımız öləcəyik. Amma bir çox hallarda özümüzü elə aparırıq ki, sanki biz ölümsüzük. Didişirik. Pul-para, mal-mülk və s. bizim üçün ən vacib məsələlərə çevrilib. Amma gerisini bəzən düşünmürük ki, nə qədər çaba göstərsək də, əliboş gedəcəyikeee. Bu günə qədər bəyaz kəfəndən başqa heç kim heç nə aparmayıb qəbirə. Bu gündən sonra da qeyri-mümkünsüzdür. Amma bəzən biz bu incə məqamları düşünmürük və ya tez unuduruq. İnsan unutqan varlıqdır. Maraqlı informasiyaya görə təşəkkür, Albert Eynişeydi.