(یوتیوب گُلِ_خندان👍🏽Subscribeدرود بر همه میهن پرستان و هوا خواهان خاندان ایران ساز پهلوی و شیفتگان شاهنامه خوانی .🩵

رادیو ایران پادشاهی به آگاهی میرساندکه، 
🟣گرد همایی ۸۰
 #شاهنامه_خوانی ،
در گاه شمار 
روز چهارشنبه  ۱۰  بهمن ۲۵۸۳ شاهنشاهی 
برابر با  ۲۹ ژانویه ۲۰۲۵ 

 سر ساعت: 🕕۱۸  بوقت آلمان و اروپای مرکزی و بوقت
 ایران ساعت:🕣 ۲۰:۳۰  
 
معانی بخش ۳ جمشید از بیت ۱ تا آخر بیت ۴۵ همراه با گل خندان برگزار خواهد شد.خلاصه داستان :

پس از آنکه سام، زال را از سیمرغ باز پس گرفت و با سپاهش به سوی سیستان روان شد، خبر این رویداد شگفت به گوش شاه منوچهر رسید. شاه که از این رخداد حیرت‌ انگیز آگاه گشت، پسر خود نوذر را فراخواند و فرمان داد تا نزد سام برود و او را به درگاه شاهی بیاورد. 
منوچهر می‌ خواست از نزدیک این ماجرای راز آلود و سرگذشت زال در آشیانه سیمرغ را بشنود.

نوذر، راهی شد و در میان راه به سام رسید. او سام و زال را با احترام به سوی درگاه شاهی همراهی کرد.
 هنگامی که سام به کاخ شاهی رسید، منوچهر با آغوش باز از پهلوان بزرگ ایران استقبال کرد. 
سام، با کمال فروتنی و ادب، به همراه زال در پیشگاه شاه نشست و داستان پر ماجرای زال را از آغاز تا انجام شرح داد.

سام گفت:
“زال در آن زمان که به حکم سرنوشت از من دور گشت، در آشیانه سیمرغ مأوا یافت. سیمرغ، این پرنده خردمند و آگاه، او را چون فرزند خویش پرورش داد.
 او با مهر، خوراک زال را فراهم می‌کرد و زیر پرهای خود جایگاهی گرم برای او ساخت. زمانی که به درگاه ایزد پاک دست دعا برداشتم و از او خواستم تا فرزندم را باز گرداند، دعایم مستجاب شد. 
سیمرغ، به نشانه مهر و آگاهی خویش، زال را به من سپرد و از او خداحافظی کرد.”

شاه منوچهر، پس از شنیدن این حکایت، شگفت‌ زده و خشنود گشت. او از سام پیمان گرفت که هرگز زال را نیازارد و هرآنچه که زال بخواهد برایش فراهم سازد. سپس، شاه هدایای گران‌ بهایی از جامه‌های زربفت شاهانه، اسب‌ های اصیل، غلامان، و گوهرهای نفیس به سام و زال پیشکش کرد.

آنگاه شاه، به دستور خود، موبدان و ستاره‌ شناسان را فراخواند تا ستاره زال را بررسی کنند. 
آنان، پس از نگریستن در آسمان، با شور و شوق به شاه اعلام کردند:
“زال ستاره‌ای نیرومند و پهلوانی سترگ دارد. 
او در آینده برای ایران افتخاراتی بزرگ به ارمغان خواهد آورد و چون سپری استوار، این سرزمین را از گزند دشمنان محافظت خواهد کرد.”

شاه منوچهر که از پیش‌ گویی موبدان خشنود گشته بود، زال را جامه‌ای شاهانه بر تن کرد و فرمان داد تا او را به عنوان پهلوانی بزرگ به رسمیت بشناسند. سپس، در نشانه مهر و اعتماد، منوچهر مهر پادشاهی سرزمین‌های سیستان را به سام سپرد و با او پیمانی محکم بست.

پس از آن، سام و زال با شکوهی بسیار از درگاه شاهی روانه سیستان شدند. دل‌های آنان پر از امید بود و در مسیر بازگشت، همراه سپاه، چون پهلوانانی پیروز به پیش می‌رفتند. زال، که دیگر نه کودکی رها شده، بلکه پهلوانی شایسته و پرآوازه بود، راه زندگی تازه‌ای را در پیش گرفته بود.

«از همه کسانی که ما را،
 در این گام فرهنگی پشتیبانی می‌ کنند و با یاری رسانی ها، پسند ها، و دیدگاه‌ های پر مهر شان در پیشبرد این راهگذار به ما  نیرو می بخشند، سپاسگزاریم.

به امید کامیابی پادشاهی در ایران جاوید مان.».🩵🙏

هر آنکس که شاهنامه خوانی کند       
چه  مرد  و  چه  زن   پهلوانی   کند.
@khizeshemihan
@simin223316966
@marderahaeeiran
 #جاویدشاه 👑
 #KingRezaPahlavi 👑
#شاهنامه_خوانی