เปิดวังกวีให้เห็นชีวิตภายในนั้น :) #กิ่งฟ้าเกี้ยวละเวง

อันที่จริงทั้งหม่อมเจ้าหญิงและหม่อมเจ้าชายวังกวี ทั่วทั้งพระนคร กระซิบกระซาบกันจนกลายเป็นเสียงอึงมี่ว่า “ไม่จำเป็นต้องทรงงานอะไรก็สบายตลอดชาติ” เ
.
เสียงเล่าลือถึงความทั้ง “ทรงศักดิ์” และ “อัครฐาน” บริบูรณ์พรั่งพร้อมจะไม่ฉุดให้ “เจ้าพี่-เจ้าน้อง” วังกวีหยุดนิ่ง เพราะต่างทรงศึกษาหนักมากและหวังว่าจะทำอาชีพที่เป็นประโยชน์ให้แก่บ้านเมืองตามที่องค์บรรพบุรุษทรงพร่ำสอนกันมาทุกรุ่น
.
ท่านหญิงองค์พี่ฉลาดหลักแหลม ทรงกวีได้งามเหลือ ทรงอักษรเลอล้ำ แถมปฏิภาณอย่างเยี่ยมยอด
.
ท่านชายองค์น้องแม้จะทรงดื้อ...ไปบ้าง แต่ก็เรียนดีไม่รององค์พี่ สูงใหญ่กว่าเด็กวัยเดียวกัน เพราะฝึกซ้อมร่างกายเตรียมเข้าเตรียมทหาร 
.
“แม่เขียนต้องทำโทษชายฉันท์แล้วนะ พังสวนหญิงละเวงเสียขนาดนี้”
.
“จะให้อิฉันถวายผางท่านชายอีกรึเจ้าคะหม่อม ท่านชายชังอิฉันจะแย่”
. 
“ชายฉันท์ต้องหัดเรียนรู้และรับมือกับความผิดหวัง ความเศร้า ความทุกข์ตั้งแต่ยังน้อยๆ”
.
หม่อมวดีไม่เคยหยุดการบริหารการเข้าสังคมและเชื่อมโยงตัวเองเข้ากับยุคสมัย ออกงานสังคมแทบทุกงาน ช่วยงานบุญ งานมงคล งานอวมงคล ซึ่งมีบ่อยครั้ง หรือแม้กระทั่ง “นั่งงาน” หรือเข้าไปช่วยงานฝีมือฝ่ายในเมื่อถูกเรียกถูกขอแรงจากตำหนักต่างๆ ก็มิเคยปฏิเสธ
.
หม่อมวดียังไปสนามม้าดูแข่งม้า ดูโปโล ดูแลคอกม้าของพระโอรสที่ซื้อเอาไว้ บำรุงให้บริบูรณ์ดีทุกตัว หม่อมวดีเองพอจะขี่ม้าได้บ้าง แต่ไม่สู้ชำนาญนัก เพราะมาหัดเอาเมื่อกลางคนล่วงแล้วหลังพระโอรสทรงซื้อคอกม้าและสั่งม้าดีๆ มาจากต่างประเทศ แต่ทั้งท่านหญิงลิลิตละเวงวรรณและท่านชายช่อฉันท์เฉกชนกนั้นถูกหัดทรงม้ามาตั้งแต่ยังเยาว์ชันษาตามธรรมเนียมชนชั้นสูง และทรงโปโลดีทั้งคู่ อีกทั้งข้ามเครื่องกีดขวางและขี่ประเภทสวยงามได้ยอดเยี่ยม
.
นอกจากนี้หม่อมวดีจะต้องออกไปดูภาพยนตร์ฝรั่งในโรงภาพยนตร์สัปดาห์ละสองถึงสามครั้ง เดินชอปปิ้งที่ตามห้างสรรพสินค้า ทั้งห้างเก่าห้างใหม่ ห้างไทยห้างฝรั่ง หรือห้างชาติอื่นๆ ที่มาเปิด เดินดูของแปลกตาจากต่างประเทศ เครื่องมือเครื่อง-ไม้ เครื่องยนต์ที่ทันสมัย
.
ล่าสุดทำเอาแม่เขียนใจหายใจคว่ำด้วยการหัดขับรถยนต์และเรือยนต์