BİR ‘YOK’ VAR ARAMIZDA 
#şiirgecesi 🌿

Ellerim kavruk
Tuğlalarda külden adım yazılı
Bilmem aşabilir miyim örülü duvarları 
Kum çimento taş var aramızda
Kir 
İşlemesiz demir bir kapı
Zamanlarda ölür tıpkı insan gibi 
Gözlerim ve senin gözlerinde çürüyecek kimsesizce. 

Bilmem taşır mı ömrüm bu kadarını
Sıska kemiklerimden taşan sır
Ve bir ‘yok’ var aramızda
Dar bir koridorda  
İlerliyorum kör mağaraların boyunca 
Fenersiz soluksuz 
Nefesim kaskatı
Patlayan top naraları kulaklarımı deliyor  
Bir üzüm ağacı var aramızda 
Mazimiz kadar sefil, bitkin, meyvesiz, yapraksızca.

Bak diyorum işte bir ayrılık var aramızda
Beteri olmayan bir acı
Mektuplar geriye kalır bavul dolusu 
Bir kalem var aramızda bir eskimiş kâğıt
Yediverenlerin hepsi musallada mevta
Mevsim iniltili kış rengine afili 
Islanıyorum sokağının başında 
Bir yağmur var bizim aramızda 
Şırıl şırıl çatılardan saçaklara vuran 
Üşüyorum, nasıl olsa üşümek bedava asırlarca.

Buz dağlarında mahsurum
Karanlık fırtınalı bir memleket koydum cebime 
Damları çökük, çocukları mazlum 
Bir Güneş var aramızda 
Aydınlanıyor tepelerim sabahlarınla 
Paslı prangalardan yansır yüzüme şevkin
Bir harita var aramızda 
Sınırlar, mayınlar, dikenli teller, 
Aynı şehirde gibi ama uzaklarda
Cadde cadde adımlamak istedim sokaklarını haylazca.

T/İ
#şiirgecesi