Hurrikan Irene-Olivia war der erste aufgezeichnete tropische Wirbelsturm, der aus dem Atlantischen Ozean in den östlichen Pazifischen Ozean wanderte. Er hatte seinen Ursprung in einem tropischen Tiefdruckgebiet, das sich am 11. September 1971 im tropischen Atlantik bildete. Der Wirbelsturm zog in einer sehr niedrigen geographischen Breite fast genau westwärts, passierte die südlichen Inseln über dem Winde und später den Norden von Südamerika. Im südwestlichen Karibischen Meer intensivierte sich das System zum tropischen Sturm und später zum Hurrikan. Irene zog im Südosten Nicaraguas am 19. September über Land und behielt seine Zirkulation bei, als der Sturm das nicaraguanische Tiefland überquerte. Nachdem das System sich über dem Pazifik wieder intensiviert hatte, wurde Irene in Olivia umbenannt. Der Hurrikan erreichte schließlich mit andauernden Windgeschwindigkeiten von 185 km/h seine größte Stärke. Olivia schwächte sich deutlich ab, bevor er am 30. September über Niederkalifornien hinwegzog und sich am Tag darauf auflöste.

Im Atlantik erzeugte Irene mäßige Niederschläge und Winde entlang seines Pfades, doch die Auswirkungen waren am größten in Nicaragua, dessen Küste Irene als Hurrikan überquerte. Insgesamt wurden 96 Häuser zerstört und 1200 Personen obdachlos. Starkregen führte zu Überschwemmungen, die in Rivas drei Personen töteten. Im benachbarten Costa Rica führte Hurrikan Irene zu Schäden von mehr als einer Million US-Dollar (1971) an der Bananenernte. Später führte das Resttief Olivias im Südwesten der Vereinigten Staaten zu starken Niederschlägen. In der Nähe von Yuma, Arizona, kam es zu Überflutungen und in den Höhenlagen der Rocky Mountains zu starken Schneefällen.

Sturmverlauf

Die Ursprünge des Hurrikans lagen in einer tropischen Welle, die sich am 7. September von der Küste Westafrikas löste. Diese zog rasch westwärts über den Atlantischen Ozean und entwickelte sich am 11. September etwa 1300 km östlich der Inseln über dem Winde in ein tropisches Tiefdruckgebiet. Am Tag, an dem es sich bildete, war das Tiefdruckgebiet eines von sieben weiteren tropischen Systemen, die an dem Tag im atlantischen Becken aktiv waren, was den 11. September zu einem der aktivsten Tage seit Beginn der systematischen Aufzeichnung des tropischen Wettergeschehens machte. Das System existierte ziemlich weit südlich und seine Intensivierung wurde durch die ungünstige Kombination von Hurrikan Ginger und einem langen Trog im Nordwesten zunächst verhindert. Am 13. September zog das Tiefdruckgebiet direkt südlich an Barbados vorbei und gelangte ins Karibische Meer. Durch den Einfluss des südamerikanischen Festlands wurde das Zentrum schlecht definiert und in die Breite gezogen. Curaçao meldete dennoch andauernde Windgeschwindigkeiten, die nahezu Sturmstärke erreichten, als das System am 16. September die Insel überquerte. Das System zog nahe am oder über den Norden Venezuela und Kolumbiens. Als es sich dem westlichen Karibischen Meer näherte, war das System in der Lage, sich besser zu organisieren, da die Landmasse Südamerikas und der Trog in Norden weniger Einfluss ausübten. Am 17. September um 00:00 Uhr UTC erreichte das Tiefdrucksystem den Status eines tropischen Sturmes und erhielt den Namen Irene, als es sich etwa 560 km östlich von San Andrés befand. Zunächst gingen die Vorhersagen davon aus, dass Irene eine west-nordwestliche Zugbahn in Richtung nordwestlicher Karibik einschlagen und so dem Pfad des destruktiven Hurrikans Edith folgen würde, der zwei Wochen vorher aktiv war.

Als tropischer Sturm intensivierte sich Irene auf dem Weg über das südwestliche Karibische Meer stetig. Spät am 18. September erreichte Irene kurz vor dem Erreichen der Küste Zentralamerikas die Stärke eines Hurrikans und mit andauernden Windgeschwindigkeiten von 130 km/h auch die Spitzenintensität im Atlantischen Ozean. Als sich Irene verstärkte, bildete sich ein Auge und spiralförmige Wolkenbänder, die über Panama hinweg in den Pazifischen Ozean reichten. Hurrikan Irene verlor bei der Annäherung an die Küste ein wenig Kraft, obwohl der zentrale Luftdruck auf 989 mbar sank. Am 19. September gelangte der Hurrikan in der Región Autónoma del Atlántico Sur über Land, als erster tropischer Wirbelsturm, der seit 1911 südlich von Bluefields auf die Küste Nicaraguas traf. Irene schwächte sich über Land innerhalb von achtzehn Stunden zu einem tropischen Tiefdruckgebiet ab. Die Zirkulation blieb jedoch über dem Flachland im Süden Nicaraguas organisiert, vermutlich weil das System den Nicaraguasee überquerte. Nach dem Erreichen des Pazifiks am 20. September erstarkte das Tiefdruckgebiet erneut zu einem tropischen Sturm; als solcher erhielt das System den Namen Olivia. Es war das erste Mal, dass der Übergang eines tropischen Wirbelsturms aus dem Atlantik über Zentralamerika hinweg in den Pazifik beobachtet worden war; spätere Forschungen wiesen jedoch darauf hin, dass auch frühere Stürme dieses Merkmal aufwiesen, doch war dies damals nicht bekannt.

Als pazifischer Hurrikan wies Olivia einen gut definierten Ausfluss auf. Der Sturm intensivierte sich stetig, als er parallel zur Südküste Zentralamerikas westwärts wanderte. Spät am 21. September fand die Besatzung eines Aufklärungsflugzeuges Windgeschwindigkeiten von 130 km/h und ein Auge mit einem Durchmesser von 37 km vor, weswegen Olivia zu einem Hurrikan hochgestuft wurde. Über mehrere Tage hinweg bewegte sich Olivia vor der mexikanischen Küste in westlicher bis west-nordwestlicher Richtung, doch der genaue Verlauf der Intensität des Sturmes war aufgrund des Fehlens genauer Beobachtungen unbekannt. Am 25. September wurde das Auge auf Satellitenbildern sehr deutlich erkennbar und basierend auf einem Bericht der Hurricane Hunter geht man davon aus, dass Olivia den Höhepunkt des Existenzzyklus mit andauernden Windgeschwindigkeiten von 185 km/h etwa 395 km südwestlich von Manzanillo, Colima erreichte. Zu dem Zeitpunkt wurde ein Luftdruck von 948 mbar ermittelt, was der niedrigste gemessene Luftdruck der pazifischen Hurrikansaison 1971 war.

Die Intensität von Hurrikan Olivia wechselte in den nächsten beiden Tagen, als ein Rücken über dem Nordwesten Mexikos den Wirbelsturm von der Küste des Festlandes weg westwärts steuerte. Früh am 26. September ging die Windgeschwindigkeit auf 165 km/h zurück, bevor sie rasch noch einmal die vorherige Spitzenstärke erreichte. Danach gelangte trockene Luft in die Zirkulation, und über kühlerem Wasser begann Olivia sich abzuschwächen. Das Auge erschien weniger organisiert und verschwand schließlich. Spät am 28. September schwächte sich Olivia zum tropischen Sturm ab, nachdem der Sturm eine nordwestliche Richtung eingeschlagen hatte und dann auf Nord drehte. Etwa 24 Stunden schwächte sich Olivia bei der Annäherung an die Küste Niederkaliforniens zu einem tropischen Tiefdruckgebiet ab. Der Großteil der Gewitteraktivität verschwand bis zu dem Zeitpunkt, als das Tiefdruckgebiet am 30. September über Land zog. Am nächsten Tag löste sich Olivia in der Nähe der Bundesstaaten Baja California und Baja California Sur auf.

Auswirkungen und Rekorde

Als tropisches Tiefdruckgebiet erzeugte Irene auf Barbados eine Bö mit 69 km/h. Auf Trinidad fielen 85,1 mm Niederschlag. Vor dem Eintreffen des Systems wiesen die Behörden auf die Gefahr von Sturzfluten im Norden Venezuelas und auf den ABC-Inseln hin. Später streifte der Tropische Sturm Irene die Insel San Andrés in der westlichen Karibik mit orkanartigen Winden, doch von dort wurde kein größerer Schaden gemeldet.

Vor dem Landfall des Hurrikans in Nicaragua evakuierte die Armee des Landes etwa fünfhundert Personen aus einer Siedlung bei Bluefields, und entlang der Küste wurden die Menschen aufgefordert, mit ihren Booten im Hafen zu bleiben. Als der Hurrikan an Land zog, wurden in Bluefields andauernde Windgeschwindigkeiten von 74 km/h gemessen. Durch den Wind wurden 27 Häuser in der Region zerstört. Aus der nur dünn besiedelten Region, in der der Sturm an Land zog, gibt es keine Messungen, doch ist davon auszugehen, dass der Sturm dort Hurrikanstärke erreichte. Im südöstlichen Nicaragua wurde durch Aufklärungsflugzeuge schwere Schäden an Gebäuden und Baumbewuchs festgestellt. Satellitenbilder weisen darauf hin, dass von Panama bis Honduras starke Regenfälle niedergingen, und eine Messstelle in Nicaragua meldete mehr als 160 mm Niederschlag. In vielen Ortschaften verursachte der Regen Überflutungen; in Rivas wurden dadurch drei Personen getötet. 35 Häuser am Ufer eines Flusses wurden überschwemmt, und an einem anderen Fluss schwemmte das Hochwasser die Ernte und persönliche Habe der Bewohner von drei Dörfern davon. Im gesamten Land zerstörte der Hurrikan 96 Häuser, rund 1200 Bewohner wurden dadurch obdachlos. In Costa Rica führte der Durchzug von Irene zu Schäden von mehr als einer Million US-Dollar an der Bananenernte.

In der Spätphase seiner Existenz brachte Hurrikan Olivia Feuchtigkeit in den Südwesten der Vereinigten Staaten. Mehr als 50 mm Niederschlag wurde aus Arizona und New Mexico gemeldet. Leichtere Niederschläge gelangten auch in den Westen von Texas und den Südosten Kaliforniens. Der National Weather Service warnte deswegen vor Sturzfluten in der Region. In der Nähe von Yuma (Arizona) führten Gewitter zu Stromausfällen und zur Überflutung eines Teiles des U.S. Highways 95. In den höheren Lagen der Rocky Mountains fielen große Mengen Schnee.

Hurrikan Irene-Olivia ist ungewöhnlich, weil er die Passage vom Atlantischen in den Pazifischen Ozean überstanden hat. Nur sieben weitere Stürme sind bekannt, die ebenso vom Atlantik in den Pazifik gelangten und dabei ihre tropischen Eigenschaften behalten haben. Irene war der erste von drei solchen Stürmen in den 1970er Jahren, die zufälligerweise im Pazifik alle einen Namen mit einem O erhielten.

Belege

Irene-Olivia
Naturkatastrophe 1971
Geschichte Nicaraguas
Irene-Olivia
Wetterereignis (Mittelamerika)
Wetterereignis (20. Jahrhundert)

Hurrikan Irene-Olivia


Kualao est l'un des restaurants les plus connus de Vientiane. En 2007, il figurait dans le livre .

Histoire

Le restaurant a ouvert en 1994.

Cuisine

Références

Restaurant au Laos

Kualao


Fjöldamorðin í Tulsa voru framin á dögunum 31. maí til 1. júní árið 1921 í hverfinu Greenwood í Tulsa í Oklahoma. Í morðunum réðust hvítir Bandaríkjamenn á heimili svartra samborgara sinna, lögðu hús þeirra og fyrirtæki í rúst og myrtu allt að 300 manns. Fjöldamorðin eru talin eitt versta dæmið um kynþáttaofbeldi í sögu Bandaríkjanna.

Söguágrip
Við upphaf þriðja áratugar 20. aldar stóð efnahagslíf borgarinnar Tulsa í blóma vegna olíufunda. Kynþáttaaðskilnaðarstefna var við lýði víðs vegar um Bandaríkin og flestir svartir borgarbúar í Tulsa, um tíu þúsund talsins, bjuggu því hver innan um annan í Greenwood-hverfi borgarinar og stunduðu viðskipti sín á milli. Greenwood-hverfið var stundum kallað "svarta Wall Street" þar sem flestir íbúarnir voru vel stæðir og hverfið þótti nokkurs konar táknmynd um efnahagsuppgang meðal blökkumanna.

Kveikjan að morðhrinunni varð þann 30. maí 1921 þegar svartur táningspiltur að nafni Dick Rowland gekk inn í Drexel-bygginguna til þess að nota salernið þar sem ekki var sérstakt salerni fyrir blökkumenn á vinnustað hans líkt og lög gerðu ráð fyrir. Eftir að hann notaði lyftuna í byggingunni sakaði lyftuvörðurinn, hvít stúlka að nafni Sarah Page, Rowland um áreitni. Fjölmiðlar greindu í kjölfarið frá því að Rowland hefði beitt Page kynferðislegu ofbeldi og lögreglan handtók hann því daginn eftir.

Kvöldið 31. maí safnaðist múgur um 1.500 hvítra borgarbúa í kringum dómshúsið í Tulsa og krafðist þess að fá Rowland framseldan. Lögreglan neitaði að afhenda hann og lét gæta hans á efstu hæð dómshússins, enda var óttast að múgurinn myndi taka Rowland af lífi án dóms og laga. Seinna um kvöldið kom hópur tæplega hundrað svartra borgarbúa á vettvang og bauð lögreglunni hjálp sína við að gæta Rowland en var vísað frá. Um kvöldið kom til vopnaðra átaka milli hópanna tveggja sem leiddi til þess að blökkumennirnir hörfuðu inn í Greenwood-hverfið.

Eftir átökin við dómshúsið fór sú saga á kreik að svartir borgarbúar Tulsa væru að leggja á ráðin um að fá liðsauka frá nágrannaborgum og -bæjum til að gera gagnáhlaup. Í kjölfarið gerðu hvítir borgarbúar árás á Greenwood-hverfið og gengu þar berserksgang. Margir þeirra höfðu verið vopnaðir af yfirvöldum borgarinnar. Morguninn 1. júní höfðu þúsundir hvítra borgarbúa ráðist inn í hverfið, skutu fólk á götum úti, rændu verslanir og kveiktu í húsum. Slökkviliðsmönnum sem komu á vettvang var hótað með byssum og þeim meinað að slökkva eldana. Í átökunum var sprengjum jafnframt varpað á hverfið úr flugvélum og er það talið fyrsta dæmið um loftárás á bandarískri grundu.

Síðdegis þann 1. júní, þegar ofbeldið hafði staðið yfir í rúman sólarhring, setti þjóðvarðlið Oklahoma herlög á Tulsa til að binda enda á óeirðirnar. Þegar þjóðvarðliðið kom á vettvang voru morðin að mestu afstaðin. Seinna sama dag hafði lögreglan tekið ákvörðun um að ákæra ekki Dick Rowland þar sem líkur þóttu til þess að hann hefði aðeins hrasað eða stigið á fót Page. Rowland yfirgaf Tulsa og virðist aldrei hafa snúið aftur.

Enginn var ákærður eða dreginn til ábyrgðar fyrir morðin, ránin og skemmdarverkin sem framin voru í Greenwood-hverfinu og á næstu áratugum var lítið fjallað um fjöldamorðin. Tilraunir voru gerðar til að þagga niður minninguna um atburðinn, meðal annars með förgun dagblaðaumfjöllunar um atburðarásina. Ekki var markvisst hafið að rifja upp hildarleikinn í Tulsa fyrr en á áttunda áratuginum. Í skýrslu sem unnin var á vegum Bandaríkjastjórnar árið 2001 var komist að þeirri niðurstöðu að um 300 manns hafi verið drepnir, hundruð hafi særst, 8.000 til 10.000 hafi misst heimili sín, 35 húsalengjur hafi verið brenndar til grunna, 1.470 heimili hafi verið brennd eða rænd og um 6.000 manns fluttir í fangabúðir. Í skýrslunni var mælt með því að eftirlifandi fórnarlömbum ofbeldisins og afkomendum þeirra yrðu greiddar stríðsskaðabætur en það hefur enn ekki verið gert.

Á hundrað ára afmæli fjöldamorðanna árið 2021 var opnað safn í Tulsa um sögu Greenwood-hverfisins, meðal annars til þess að minnast morðhrinunnar. Joe Biden Bandaríkjaforseti minnstist atburðarins á hundrað ára afmæli hans og áréttaði að markvisst hefi verið reynt að þagga minningu um hann niður.

Tilvísanir

1921
Fjöldamorð í Bandaríkjunum
Oklahoma

Fjöldamorðin í Tulsa


Super Runabout es un videojuego para Dreamcast de conducción en formato de misiones. Fue la primera versión para Dreamcast de la serie Runabout.

Apareció en Japón con el nombre Super Runabout. Poco después en Estados Unidos salió una versión actualizada llamada Super Runabout: San Francisco para la mejor comprensión y popularidad del título dentro del público americano.

En Europa el nombre de la versión PAL fue Super Runabout: The Golden State y finalmente en Japón volvió a aparecer con el nombre de Super Runabout: San Francisco (nombre de la versión actualizada).

La lista de vehícluos, todos inventados, era la siguiente, dividida en escenario A y escenario B.

Escenario A
Estos eran coches alojados de las calles de San Francisco.

 256GT
 A-C160
 PUMP
 VES
 RAM
 F500
 SGX-11
 BUS
 TYR
 F891
 NSR
 P405
 HAM
 TANK
 RSP
 PIGGIE

Escenario B
Y estos eran los que te ponían en la piel de un policía de San Francisco.

 CHP1000
 SIR
 AST
 PATROL
 345GT
 LIM
 TAC
 AMB
 4WB
 CHV
 COMBOI
 BIM
 RAM
 HAM
 TANK
 BUS

Referencias
 Gamespot

Franquicias de videojuegos
Videojuegos de carreras

Super Runabout


Dunnart (from Noongar donat) is a common name for species of the genus Sminthopsis,  narrow-footed marsupials the size of a European mouse. They have a largely insectivorous diet.

Taxonomy

The genus name Sminthopsis was published by Oldfield Thomas in 1887, the author noting that the name Podabrus that had previously been used to describe the species was preoccupied as a genus of beetles.
The type species is Phascogale crassicaudata, published by John Gould in 1844.

There are 19 species, all of which occur in Australia and New Guinea:

 Genus Sminthopsis
 S. crassicaudata species-group
 Fat-tailed dunnart, Sminthopsis crassicaudata
 S. macroura species-group
 Kakadu dunnart, Sminthopsis bindi
 Carpentarian dunnart, Sminthopsis butleri
 Julia Creek dunnart, Sminthopsis douglasi
 Stripe-faced dunnart, Sminthopsis macroura
 Red-cheeked dunnart, Sminthopsis virginiae
 S. granulipes species-group
 White-tailed dunnart, Sminthopsis granulipes
 S. griseoventer species-group
 Grey-bellied dunnart, Sminthopsis griseoventer
 S. longicaudata species-group
 Long-tailed dunnart, Sminthopsis longicaudata
 S. murina species-group
 Chestnut dunnart, Sminthopsis archeri
 Little long-tailed dunnart, Sminthopsis dolichura
 Sooty dunnart, Sminthopsis fuliginosus
 Gilbert's dunnart, Sminthopsis gilberti
 White-footed dunnart, Sminthopsis leucopus
 Slender-tailed dunnart, Sminthopsis murina
 S. psammophila species-group
 Hairy-footed dunnart, Sminthopsis hirtipes
 Ooldea dunnart, Sminthopsis ooldea
 Sandhill dunnart, Sminthopsis psammophila
 Lesser hairy-footed dunnart, Sminthopsis youngsoni

The genus is referred to by their common name of dunnarts.

Description
A male dunnart's Y chromosome is the smallest known mammalian Y chromosome.

Notes

References

External links
 Marsupial Society's checklist

Dasyuromorphs
Marsupials of Australia
Taxa named by Oldfield Thomas

Dunnart


Ölçme ya da ölçüm, bilinmeyen bir büyüklüğün aynı türden olan, ancak bilinen bir büyüklükle kıyaslanmasına denir. Diğer bir deyişle, bir uzunluğun, bir alanın, bir kapasitenin veya herhangi bir olgunun belirli bir birim cinsinden hesaplanmasıdır. Bunun için standart ölçü birimleri kullanılır. Sonucu belirtmek için sayısal değer ve birimden oluşan bir Dünyada bilim ve ticaret alanında en fazla kullanılan ölçüm sistemleri: İngiliz-Amerikan ölçüm sistemi (imperial system) ve Metrik ölçüm böylece yayılmış olarak renk ölçümü olmaktadır.

Metrik sistem uzunluk-ağırlık ve zaman ölçüm birimlerine bağlı olarak "mks" ya da "cgs" olarak da adlandırılır.

Örneğin Türkiye'de, metrik sistem kullanılır. Uzunluğun ölçülmesi için metre, zamanın ölçülmesi için saniye ve dakika kullanılır.

Ölçüm esnasında ölçüm hataları oluşabilmektedir.Bu nedenle ölçüm ile birlikte ölçüm hatası da belirtilebilir. Bu hata artı veya eksi yönde olabilir. Örneğin 2,53 metre artı eksi 0,1 metre gibi.

Ölçme tekniği
Ölçme tekniği, evrende var olan olayları kontrol altına almanın ve yönetebilmenin temel bilimidir. Karşılaştırma yöntemlerine dayanır, fiziksel büyüklükleri temel alır. Fiziksel büyüklüklerin matematik ile tanımlanıp, kontrol edilmelerine imkân verir. Herkes öğrenimi esnasında veya hayatta sürekli ölçüm cihazları ile karşılaşır.

Günümüzde nanometre 1 metrenin milyarda biri ölçüsüne kadar küçük değerler insan hayatına girmiş, insan hücresi ve atomun bilinmeyen küçük parçacıkları dahi aranır hale gelmiştir. Ölçme tekniği hayatın gerçeğini bulmada en önemli yol göstericidr. Günümüzde bilinen ölçüm teknikleri bilimsel gelişmelerin gerisinde kalmış ve bilimsel gelişmelerin teknolojiye dönüştürülmesi için yeni ölçüm teknik ve sistemlerine ihtiyaç duyulmaktadır. Örneğin sürtünme değeri artık akış süresi ile ölçüldüğünde sürtünmesizliği ifade edememekte ve atomsal iç titreşimlerden yararlanılmaktadır. Yanma konusunda bilinen referanslar değişmekte yeni ölçüm değer ve karşılaştırma referans parametreleri değişmektedir. Bunlar en önemli teknolojik gelişmelerin ancak ölçüm sistemlerinin geliştirilmesinden sonra ortaya çıkabildiği de bir gerçektir. Hayatta da insanların dahi çeşitli özellikleri artık ölçülebilmekte ve çok önemli kararların alınmasında direkt etkili olmaktadırlar.

Ölçme konusu çok geniş bir konu olduğu içi kısıtlı tutulmuştu

Bazı ölçümler
Basınç ölçümü, sıcaklık ölçümü, seviye ölçümü, ağırlık ölçümü, akış ölçümü, zaman ölçümü, renk ölçümü, nem ölçümü, viskozite ölçümü, yoğunluk ölçümü, pH ölçümü, iletkenlik ölçümü, gürültü ölçümü, radyasyon ölçümü, vakum ölçümü, gerilim ölçümü, akım ölçümü alan şiddeti ölçümü.

Ölçme


කාන්තා අළු බඳුන යනු එංගලන්තය සහ ඕස්ට්‍රේලියාව අතර කාන්තා ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් තරඟාවලියේ සදාකාලික කුසලානයයි. පිරිමි ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවේ අළු බඳුන ඓතිහාසික පූර්වාදර්ශයෙන් මෙම නම ව්‍යුත්පන්න වී ඇති අතර, 2013 වන තෙක්, ටෙස්ට් තරඟවල ප්‍රතිඵල මත එයම තීරණය විය. 2013 වසරේ ඕස්ට්‍රේලියානු එංගලන්ත සංචාරයේ සිට එක්දින ජාත්‍යන්තර සහ විස්සයි විස්ස ජාත්‍යන්තර තරඟ මෙන්ම ටෙස්ට් තරඟ ද සැලකිල්ලට ගනිමින් තරඟය ලකුණු ක්‍රමයක් මත තීරණය වේ. ටෙස්ට් ජයග්‍රහණයක් සඳහා ලකුණු හතරක් (පෙර හයක්) [1] පිරිනමනු ලැබේ (ජය සම තත්ත්වයකදී එක් පැත්තකට ලකුණු දෙකක්) සහ සීමිත ඕවර ක්‍රීඩාවක ජයග්‍රහණයක් සඳහා ලකුණු දෙකක්.

ඉතිහාසය

1931 දී හෙරල්ඩ් කරන ලද,[2] එංගලන්තය සහ ඕස්ට්‍රේලියාව අතර පළමු කාන්තා ටෙස්ට් තරඟාවලිය - ඕනෑම තැනක පළමු කාන්තා ටෙස්ට් තරඟාවලිය - 1934-35 දී ක්‍රීඩා කරන ලදී. එකල, ඉංග්‍රීසි නායක බෙටි ආච්ඩේල්ට අනුව, කාන්තාවන් ක්‍රීඩා කළේ "ක්‍රීඩාවට ආදරය සඳහා" පමණක් වන අතර, ටෙස්ට් සහ අළුබඳුන පිරිමි සංකල්ප සමඟ සම්බන්ධ වීමට අකමැති විය.[4] තරඟය නිල වශයෙන් "කාන්තා අළු" ලෙස නම් නොකළ අතර 1998 තරඟාවලිය දක්වා, ලෝඩ්ස් හි පැවති පළමු ටෙස්ට් තරඟයට පෙර ස්වයංක්‍රීය පිත්තක් පුළුස්සා දමනු ලැබූ අතර, පසුව කුසලානයක් නිෂ්පාදනය කිරීම සඳහා අළු කිහිපයක් කුහර සහිත ලී ක්‍රිකට් බෝල අනුරුවක[5] තැන්පත් කරන ලදී. .[6] 2013 දී, නව කාන්තා අළු බඳුනක් නිෂ්පාදනය කරන ලදී.[5]

ටෙස්ට් තරඟ 49ක් ක්‍රීඩා කර ඇති අතර (සහ නියමිත ටෙස්ට් එකක් අත්හැර දමා ඇත) මුළු තරඟ 22ක් සිදුවී ඇත. තරගමාලාවේ දිග ටෙස්ට් එකක් සහ පහක් අතර වෙනස් වී ඇත. 2001 වසරේ සිට ද්විවාර්ෂිකව තරගමාලාව ක්‍රීඩා කර ඇති අතර, තරගමාලාවක ක්‍රීඩා කරනු ලැබුවේ ටෙස්ට් එකක් හෝ දෙකක් පමණි. 2013 තරඟාවලියේ සිට, එක්දින ජාත්‍යන්තර තරඟ සහ විස්සයි20 ජාත්‍යන්තර තරඟ මෙන්ම ටෙස්ට් තරඟ ද කුසලාන ප්‍රතිඵලය වෙත ගණන් කර ඇත. 2015 වන විට, ටෙස්ට් ජයග්‍රහණයක් ලකුණු 4ක් (ජය පැතීම සඳහා සෑම පැත්තකටම දෙකක්) වටිනා වන අතර සීමිත ඕවර තරගයක ජයග්‍රහණය සඳහා ලකුණු දෙකක් ලබා දෙනු ලැබේ.[1]

2007 පෙබරවාරි මාසයේදී, එංගලන්ත කාන්තා කාන්තා අළු බඳුන ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා ඕස්ට්‍රේලියාවට ගිය අතර, එය සාර්ථක කරගනිමින් Bowral හි පැවති ටෙස්ට් තරගය කඩුලු 6කින් ජයග්‍රහණය කළේය. 2009 ජූලි මාසයේදී, Worcester හි පැවති එක් වරම ටෙස්ට් තරගය ජය පරාජයෙන් තොරව අවසන් වීමෙන් පසුව, එංගලන්තය කාන්තා අළු බඳුන රඳවා ගත්තේය. 2011 ජනවාරි මාසයේදී ඔස්ට්‍රේලියාව ජයග්‍රහණය කළේ සිඩ්නි හිදී එක් වරම ටෙස්ට් තරගයක් ජය ගනිමින්. 2013 අගෝස්තු මාසයේදී එංගලන්තය නව ලකුණු ක්‍රමයේ කුසලානය නැවත ලබා ගත් අතර, 2014 ජනවාරි-පෙබරවාරි මාසවලදී ඕස්ට්‍රේලියාවේ පැවති තරඟාවලියකදී එය සාර්ථකව ආරක්ෂා කර ගන්නා ලදී.[7] 2015 එංගලන්තයේ පැවති තරඟාවලියේදී කුසලානය නැවත ලබා ගැනීමට ඕස්ට්‍රේලියාව සමත් විය.[8]

කාන්තා අළු බඳුන තරගාවලිය


Lamb of God, Amerikan groove metal ve metalcore grubu. 1994 yılında, Virginia eyaletinin Richmond şehrinde kurulan grup; vokalist Randy Blythe, gitaristler Mark Morton ile Willie Adler, bas gitarist John Campbell ve baterist Art Cruz'dan oluşmaktadır. Grup ayrıca New Wave of American Heavy Metal hareketinin önemli bir parçası olarak kabul edilir.

Kuruluşundan bu yana Lamb of God, ikisi Burn the Priest adı altında olmak üzere on bir stüdyo albümü yayınladı. Grup ayrıca bir canlı albüm, bir derleme albüm, üç DVD, iki EP ve yirmi sekiz tekli yayınladı.

2007'de "Redneck" şarkısıyla Grammy Ödülleri'ne En İyi Metal Performansı dalında aday gösterildi. 2006'da ikisi Ozzfest ve biri Slayer'ın The Unholy Alliance Tour'u olmak üzere üç kez turneye çıktı. Download Festival, Sonisphere Festival, Soundwave Festival ve Megadeth'in ana grup olduğu Gigantour da dahil olmak üzere pek çok festivalde sahne aldı. 2008-2010 yılları arasında Metallica (World Magnetic Tour) ile turneye çıkarken, bunun hemen ardından Mayhem Festival 2010'da ana grup olarak sahne aldı. 2010'da "Set to Fail", 2011'de "In Your Words" şarkılarıyla Grammy Ödülleri'ne aynı daldan tekrar aday gösterilse de ödül kazanmayı başaramadı. Grubun son albümü Omens, 7 Ekim 2022'de yayınlandı.

Tarihçe

Kuruluş ve Burn the Priest (1990-1999)
1990 yılında Virginia Commonwealth Üniversitesi'nde tanışan Mark Morton, Chris Adler, John Campbell ve Matt Conner tarafından Burn the Priest isimli, dört kişiden oluşan ve vokalisti olmayan bir grup kuruldu. Dörtlü, soğuk kış günlerinde Adler'ın Richmond'daki evinde çalarak başladı. Campbell o günleri "Ev hiç sıcak değildi. Her yerimizi donduran soğuk, bizi gerçekten sarhoş ediyordu ve biz gaz yağı ısıtıcının yanında metal şarkıları yazmaya çalışıyorduk." diyerek hatırlıyor. Mezuniyetten sonra, Morton yüksek lisansı için Chicago'ya gittiğinden, Conner ise başka bir gruba katıldığından gruptan ayrılmak zorunda kaldı. Ayrılanlar yerine gruba gitarist Abe Spear alındı. Yaklaşık beş yıl süreyle Richmond ve Virginia'daki mekanlarda çalan grup, enstrümantal müziğin ötesine geçmeye karar verdiğinde Randy Blythe vokal olarak gruba dahil oldu. Blythe'in gruba katılmasının ardından bir sene sonra, 1995'te, grup kendi ismini taşıyan ilk demosunu yayınladı. Demonun ardından 1997 yılında Burn the Priest, yedi inçlik 2 bölünmüşü (ZED ve Agents of Satan'ı) kaydetti. Morton Chicago'dan dönüp gruba tekrar katıldığında Virginia yakınlarında çalan grup, iki yıl sonra Steve Austin'in yapımcığında Legion Records ile Burn the Priest isimli albümünü yayınladı. Grup daha sonra, mp3.com ile teklilerin ve diğer parçaların toplanmasıyla oluşan 'Sevens and More' isimli bir toplama CD yayınladı.

1999'da Burn the Priest ismini Lamb of God olarak değiştirdi. Yeni ismin dini bir anlam içermemesiyle birlikte grubun ismini değiştirmesinin nedeni, insanların satanist bir metal grubu olduklarını düşünmesi ve grubun kadrosunun değişmesiydi. Aynı yıl Abe Spear'ın gruptan ayrılmasıyla oluşan gitarist boşluğunu Chris'in kardeşi Willie Adler doldurdu ve Willie'nin de gruba katılmasıyla birlikte Prosthetic Records ile anlaşma imzalandı.

New American Gospel ve As the Palaces Burn (2000-2003)
Yeni isim ve şirketle birlikte grup, ikinci albümü New American Gospel 'ı Eylül 2000'de yayınladı. Allmusic'ten Patrick Kennedy albümü beş üzerinden dört yıldız ile değerlendirdi. Chris Adler de albümü "Klasik bir kayıt. Kariyerimizin en ağır, ancak çabuk yayılan albümlerinden birini yapmaya yetecek tüm unsurlara sahiptik. Bizi zaptetmek kolay değildi; öyle ki, ne yaptığımızı ilk anda biz de anlamamıştık." diyerek yorumladı.

Lamb of God, 6 Mayıs 2003 tarihinde üçüncü stüdyo albümü As the Palaces Burn 'ü yayınlamadan önce iki sene sürecek bir turneye çıktı. Turnenin ardından As the Palaces Burn yayınlandı; Rolling Stone 'dan Kirk Miller, albüme beş üzerinden üç verdi ve albüm hakkında şunları yazdı: "Aşırı davranmakla birlikte Slipknot hayranı olan çağdaşlarının çoğunun tersine, Lamb of God titizlikle hazırlanmış bir metal saldırısı başlatıyor." Albüm, Revolver ve Metal Hammer tarafından 2003'ün en iyi albümü seçildi. Ardından grup, katıldığı ilk Headbangers Ball turnesindeki konser görüntülerini kaydetti ve bunları Terror and Hubris adlı bir DVD'de birleştirerek yayınladı. Başarılı olan DVD çalışması Billboard Top Müzik Videoları Listesi'ne 31. sıradan giriş yaptı.

Ashes of the Wake (2004-2005)

Ağustos 2004'te Lamb of God, Ashes of the Wake albümünü yayınladı. Albüm,  Billboard 200'e 27. sıradan giriş yaptı ve daha ilk haftasında 35,000'den fazla sattı. Bu albüm aynı zamanda grubun yeni şirketi Epic Records ile yayınladığı ilk albümüydü. Allmusic'den Johnny Loftus, "PVC goofs ve Alice in Chains taklitçileri yüzünden tıkanan tarzı, Lamb of God güç, öfke, gelenek ve zanaat denklemi ile dengeliyor." diyerek albümü övdü. Albüme ismini veren parça "Ashes of the Wake"e Testament'in gitaristi Alex Skolnick ve Megadeth'in eski gitaristi Chris Poland eşlik etti.

Lamb of God, bu yıllarda katıldığı turneler olan Ozzfest 2004'ün ikinci ayağı ve Sounds of the Underground tour 2005'te Ashes of the Wake albümünü destekleyen, bu albümün parçalarına da yer veren konserler verdi. 2005'te Revolver dergisi, Mastodon'ın Leviathan albümünün ardından ikincilikle albümü Yılın En İyi Albümü seçti. Yine Revolver dergisi, albümün "Laid to Rest" teklisinin klibini En İyi Müzik Videosu dalında aday gösterdi. Grubun daha önce de yaptığı bir uygulama olan turne görüntülerini kaydedip yayınlamak, bu turne için de geçerli oldu ve grup, turnedeyken performans görüntülerini kaydedip Killadelphia adıyla hem DVD hem de CD olarak yayınladı. Bu DVD, 2007'de Recording Industry Association of America tarafından platin sertifikaya layık görüldü.

2006'da albümün ilk teklisi "Laid to Rest"in cover sürümü Guitar Hero II 'de oynanabilir parça olarak yer aldı. Şarkının orijinal sürümü 2009'da Guitar Hero Smash Hits için yayınlandı. Şarkının indirilebilir sürümü ise Rock Band 'da mevcut.

Sacrament (2005-2007)

Ağustos 2006'da Lamb of God, beşinci stüdyo albümü Sacrament 'i yayınladı. Albüm, Billboard 200'e sekizinci sıradan giriş yaptı ve daha ilk haftasında 65,000'den fazla satarak Ashes of the Wake 'in ilk hafta satışlarının neredeyse iki katı kadar satış yaptı. Albüm hakkındaki eleştiriler genellikle olumluydu. İlk yorumu yapan Stylus Magazine 'den Cosmo Lee şunları ifade etti: "Sacrament grubun unutulmaz şarkılarını içeriyor. Müzikal olarak hiç yağlı değil." IGN'den Ed Thompson ise Sacrament için "2006'ın en iyi metal albümlerinden biri" dedi. Ve Blender dergisinden Jon Pareles albüm için bir benzetme kullanarak şunları sarf etti: "bütün yol boyunca koşarak hızlanıyor".

Grup, albümü desteklemek için çeşitli turnelere katıldı. Bunlar: Slayer, Mastodon, Children of Bodom ve Thine Eyes Bleed ile katıldığı The Unholy Alliance; Megadeth'in ana grup olduğu Gigantour; kendilerinin ana grup olduğu Ozzfest; Download Festival ve Killswitch Engage, Soilwork ve DevilDriver ile katıldıkları özel bir iş birliği içeren turnedir. Lamb of God, 2007'de Grammy Ödüllerine "Redneck" şarkısıyla aday gösterildi; fakat Slayer'ın "Eyes of the Insane" şarkısına  karşı kaybetti.

Aralık 2007'de grup, albümü Sacrament: Deluxe Producer Edition olarak tekrar yayınladı. İki diskten oluşan paketin ilk diski Sacrament 'in bütün şarkılarını içerirken ikinci disk CD-ROM'da albümün bütün vokal, bas, gitar ve bateri parçaları 192kbit/s MP3 formatında satın alanların yorumlayabilmesi için ayrı ayrı bulunuyordu. Blythe bunun hakkında "Bazen çocuklar bile albümü satın almak yerine, albümü indirmeyi tercih ediyor. Bunun için özel bir şeyler yapmamız lazım." dedi. Grup, 2008'de yeni parçalar yazabilmek ve 2009'da yeni bir plak şirketi ile albüm yayınlayabilmek için ara verdi ve ABD dışında da satış yapabilmek için yeni plak şirketi arayışına girdi. Chris Adler Epic Records için ABD'de "daha mükemmeli olamazdı" dese de uluslararası satış yapabilmek için o da yeni bir şirket istiyordu.

Walk with Me in Hell ve Wrath (2008-2009)

2 Mayıs 2008 tarihinde Lamb of God, Myspace üzerinden yeni konser DVD'si Walk with Me in Hell 'i 1 Temmuz 2008 tarihinde yayınlayacağını hayranlarına bildirdi. Çekimleri yaklaşık beş saat süren ve iki diskten oluşan DVD, Walk with Me in Hell 'in belgeselini, Sacrament World Tour görüntülerini, "'Sacrament'in Yapımı" belgeselini ve Download Festival 2007'de 72,000'den fazla hayranın karşısında yapılan konserin görüntülerini içeriyordu. Walk with Me in Hell, ABD'de platin sertifikaya layık görüldü.

Ağustos 2008'de grubun Sacrament'i takiben yeni çalışmalarına başladığını stüdyo yapımcısı Cole Higley duyurdu ve bunun Şubat 2009'da yayınlanmasının planlandığını açıkladı. Bu kayıtlar için de yapımcı olarak Josh Wilbur seçildi. Yeni kayıtların stüdyodaki (özellikle bateri odası ve mix odası) kaydedilme aşamaları iki webcam yardımıyla grubun internet sitesinden canlı olarak yayınlandı. 2008'in sonunda baterist Chris Adler yayınlanacak yeni albüm hakkında bir alıntısında şöyle dedi: "Bu albüm, birçok insanı şaşırtacak. Bu sefer farklı bir yol seçtik. Kimse grubun yeni bir rekor kırmayı umduğunu duymak istemiyor. 'Wrath'da yutturmaca yok. Biz zaten üst sıralardayız, 24 Şubatta bunu hissedeceksiniz."

23 Şubat 2009'de grubun beklenen altıncı stüdyo albümü Wrath isminde uluslararası satışlarda Roadrunner Records ile Amerika'daki satışlarda Epic Records ile yayınlandı. Wrath, Billboard 200'e ikinci sıradan giriş yaptı ve daha ilk haftasında 68,000'den fazla sattı. Albüm, gruba başlamaları için yardımcı olan Mikey Bronsnan'a adanmıştı. Kasım 2008'de Bronsnan arabasını sarhoş kullanırken kaza yapıp hayatını kaybetmiş ve baterist Chris Adler bunun ardından "Mikey olmadan çok iyi bir grup olabilir miyiz bilmiyorum..." demişti.

Grup, 2009 baharında Wrath 'ı desteklemek için düzenlediği dünya turnesinin ilk ayağı No Fear Energy Tour 'a yanına ana grup olarak Children of Bodom, As I Lay Dying, God Forbid ve Municipal Waste'i alarak başladı. Grup için yapılan eleştirilere ve geniş katılımlara göre grup her şovunda başarılıydı. Grup yazın Avrupa'da Metallica ile birlikte World Magnetic Tour'da çalarken aynı zamanda Mastodon ile birlikte çeşitli Avrupa festivallerinde ana grup olarak yer aldı. Morton, eşi ve çocuğuyla birlikte olmak için erken ayrılınca turnenin son altı gününde Unearth'dan Buz McGrath tarafından Morton'un yeri dolduruldu. Lamb of God, World Magnetic Tour 2009'un Kuzey Amerika ayağında Metallica'nın yan grubu olmasının yanı sıra Avustralya ve Yeni Zelanda'da Shadows Fall ve DevilDriver ile birlikte ana grup olarak turnelere çıktı ve seneyi böyle kapattı.

Resolution ve Blythe'in tutuklanması (2010-2013)
2010'da Grammy Ödülleri'ne En İyi Metal Performansı dalında "Set To Fail" ile aday gösterildi; ancak Judas Priest'in "Dissident Aggressor" şarkısına karşı kaybetti.

Thrash metal grubu Testament ile birlikte 17 Nisan 2010'da ilk defa Filipinler'de konser veren grup, 15 Mayıs 2010 tarihinde Summer Storm festival dahilinde Hindistan'da ve 17 Mayıs 2010'da Sonisphere Festival dahilinde Türkiye'de ilk defa konser verdi. Mayhem Festival 2010'da Lamb of God ana grup olarak Korn, Rob Zombie ve Five Finger Death Punch'ın yanında yer aldı. Between the Buried and Me'in gitaristi Paul Waggoner, Mark Morton'ın yerini Mayhem Fest boyunca doldurdu. Haziran 2010'da Download Festival'de ana grup olarak çaldı. Bu, aynı zamanda grubun üçüncü Download Festival deneyimi oldu.

19 Nisan 2010'da IGN, Lamb of God'ın sonraki tekli çalışması "Hit the Wall"ın 'yapımı' videosunu yayınladı. Bu tekli aynı zamanda Iron Man 2 oyununda yer aldı. 15 Şubat 2011'de Lamb of God, "Hit the Wall"'ın dijital indirme olarak satın alınabileceğini duyurdu.

2010'un sonunda Lamb of God, Metallica'nın Avustralya turnesine Metallica'ı desteklemek için katılacak gruplardan biri (diğeri Baroness) olduğunu açıkladı.
Eylül 2010'da bir röportajında baterist Chris Adler, yedinci albüm çalışmaları için Şubat 2011'de stüdyoya gireceklerini duyurdu. Kasımda başka bir röportajında Chris, grubun yine yapımcı Josh Wilbur ile çalışacağını duyurdu. Grup, 2011'de Grammy'e "In Your Words" ile aday gösterildi; ancak Iron Maiden'a karşı kaybetti.

31 Ekim 2011'de grup, yedinci stüdyo albümü Resolutionı 24 Ocak 2012 tarihinde yayınlayacağını hayranlarına bildirdi. Grup açıklamasında albümün şarkılarının ve kapak tasarımının önceki çalışmaları As the Palaces Burn ve Ashes of the Wakee benzeyeceğini de bildirdi. 19 Ocak 2012 tarihinde albümün ilk teklisi "Ghost Walking"'in tamamı animasyondan oluşan müzik videosu yayınlandı. Tanımlanamayan bir silahın iptal kodlarını girmek için suikastçilerden kaçan bir adamı gösteren bu animasyonun tamamı Moreframes Animation tarafından yapıldı. Animasyonun prömiyeri ise müzik kanalı Vevo ve YouTube üzerinden yapıldı. 24 Ocak 2012'de grubun yedinci stüdyo albümü Resolution, önceki albümde de olduğu gibi uluslararası satışlarda Roadrunner Records, Amerika'daki satışlarda Epic Records etiketiyle yayınlandı. Albüm ilk haftasında 50.000'den fazla sattı ve Billboard 200'e üçüncü, Rock Chart'e birinci sıradan giriş yaptı. Albümün teklisi "Ghost Walking" 2013'te En İyi Hard Rock/Metal Performansı dalında Grammy Ödülleri'ne aday gösterildi. Şubat 2012'de Soundwave Festival dahilinde Avustralya'da çalan grup, bunu takiben Download Festival'de ana grup olarak çaldı.

Grup, 2012'de Revolver Golden Gods ödüllerine çeşitli dallarda, Metal Hammer Golden Gods ödüllerine "En İyi Uluslararası Grup" dalında aday gösterildi. Revolver Golden Gods ödülleri adaylıkla sonuçlandı. Metal Hammer Golden Gods ödüllerini ise kazandı.

28 Haziran 2012'de Çek Polisi, iki yıl önce Prag'da bir konser esnasında sahneye atlayan 19 yaşındaki genç hayranını sahneden itip yaralayan Randy Blythe'i tutukladı. Sahneden itilen genç hayran bir süre sonra başına aldığı bu darbe sebebiyle ölünce Blythe ölümle sonuçlanan kasıtlı adam yaralamaktan, beş ile on yıl arasında hapis istemiyle yargılandı. Blythe'in tutuklu kaldığı 38 gün boyunca Lamb of God'ın yaklaşan bütün konserleri iptal edildi. 3 Ağustos 2012 tarihinde 400 bin dolar kefaletle serbest bırakılan Blythe, 5 Mart 2013'te görülen son oturumda tekrar 3 adet yargıcın karşısına çıktı ve suçlu bulunmadığı kesin olarak kararlaştırıldı.

Mola ve VII: Sturm und Drang (2013-günümüz)
Haziran 2013'te Full Metal Jackie'nin ulusal radyo programında bas gitarist John Campbell, Lamb of God'ın 2014'te sekizinci stüdyo albümü için stüdyoya girmeyi planladığını belirtti. Öte yandan Chris Adler, The Virginian-Pilot ile yaptığı röportajında "Herhangi bir gelir elde etmemiz mümkün değildi; ama avukat ücreti de dâhil olmak üzere yarım milyon dolardan fazla ödeme yapmak zorunda kaldık. Tüm grup iflasın eşiğine geldi, hiçbir şey için paramız kalmadı. Randy beraat ettiğinde her şey bu noktadaydı." dedi.

26 Ocak 2014'te Randy Blythe, kişisel Instagram hesabında paylaştığı bir fotoğrafın açıklamasında Lamb of God'a uzun bir süre mola vereceğini açıkladı. Grup, yeni bir albüm dönemine girip bunu takiben çeşitli festivallerde yer aldıktan sonra ara verecek.

Şubat 2014'te As The Palaces Burn adlı belgesel filmi dünya genelinde yayınlandı. 2012'de çekimlerine başlanan ve Don Argott tarafından yönetilen belgesel, bugüne kadar geçen süre zarfında hayran odağında grubu ele aldı. Ayrıca Blythe'in tutuklanması ve dava süreçleri de belgeselde önemli yer tuttu. Belgesel, kritiklerde olumlu eleştiriler aldı.

Nisan 2015'te sosyal medya hesapları üzerinden yeni albüme dair görseller ve kısa videolar paylaşan grup, 15 Mayıs 2015'te sekizinci stüdyo albümünün ilk parçası "Still Echoes"'u kendi internet sitesinden dijital satışa sundu. Bunu takiben 12 Haziran 2015'te albümün ikinci teklisi "512"'nin video klibi yayınlanırken, Randy Blythe'ın hapiste geçen günlerde yaşadıklarını yazdığı "Karanlık Günler" isimli kitabı da aynı ay piyasa sürüldü. 24 Temmuz 2015'te grubun sekizinci stüdyo albümü VII: Sturm und Drang, Nuclear Blast etiketiyle yayınlandı.

Müziksel tarz ve şarkı sözleri

2004'te yayınlanan Ashes of the Wake albümünün başarısından beri "New Wave of American Heavy Metal"ın lideri kabul edilen grubun tarzı genel olarak death metal etkisinde  thrash metal ya da groove metal olarak kabul edilmesine rağmen, grubun hayranları ve eleştirmenler grubun tarzını metalcore olarak kabul eder. Grubun çalış stili standart olmayan müzik yapısıyla donatılmış çok teknik ve hızlı çalınan enstrümantal öğelere dayanır.

Burn the Priest ve Lamb of God'ın ilk zamanlarının tarzı thrash metal, death metal ve hardcore punk ya da grindcore olarak kabul edilmekle birlikte Lamb of God'la Pantera'ı birbirine bağlayan groove metal'in etkileri de görülür. Grubun death metal vokal kullanması onlara birçok farklı türü bir arada kullanma olanağı verir. Bu sayede de müziklerine hardcore punk, thrash metal ve hatta sludge metal'i bile dahil etmiştirler.

Grup, kariyeri boyunca üslubunu ve kullandığı terimlerini sürekli değiştirmesine rağmen çoğu insan Lamb of God'ı groove metal tarzıyla tanır. Campbell, Walk with Me in Hell DVD'sinde Lamb of God hakkında "Punk grubu, heavy metal çalıyor" derken Chris Adler Sacrament için bir speed metal albüm demiştir. Yine de grubun tarzını en iyi açıklayan söz yine Campbell'a aittir. Campbell tarzlarını, "Yaptığımız müzik progressive rock ve geleneksel rock arasındaki çizgide dolaşıyor. Progressive rock'ı kendi öz temasını ucuzlatmadan daha dinlenebilir bir şekilde yaptığımızı düşünüyorum. Müziğimizin karmaşıklığı teknik çalınan müzikten hoşlanan dinleyicilere hitap etmekle birlikte aranjmanlarımız, ortalama bir dinleyiciye hitap etmekten daha ileride değil. Bu gerçekten iyi bir denge." şeklinde ifade etmiştir. Ayrıca grup  Wrath ve Resolution albümlerinden itibaren thrash metal etkisi daha fazla olan bir çizgide ilerlemeye başlamıştır.

Şarkı sözleri
Grubun şarkıları genellikle çift anlama gelir. Sık sık İncil'e başvururlar; ancak "Blacken the Cursed Sun" ya da "Vigil" gibi dinle ilgi şarkıları da mevcuttur. Şarkılarının çoğu, özellikle As the Palaces Burn ve Ashes of the Wake albümlerindekiler, siyasi temalar içermektedir. Ayrıca "Reclamation" gibi nefret dolu şarkıları da vardır.

Grup üyeleri

Şimdiki üyeler
 Randy Blythe - Vokal (1995-günümüz)
 Mark Morton - Lead gitar (1990-1994, 1998-günümüz)
 Willie Adler - Ritim gitar (1998-günümüz)
 John Campbell - Bas gitar (1990-günümüz)
 Art Cruz - Bateri (2019-günümüz)

Eski üyeler
 Matt Conner - Gitar (1990-1994)
 Abe Spear - Gitar (1994-1998)
 Chris Adler - Bateri (1994-2019)

Kronoloji

Diskografi

Stüdyo albümleri
Burn the Priest (1999)
New American Gospel (2000)
As the Palaces Burn (2003)
Ashes of the Wake (2004)
Sacrament (2006)
Wrath (2009)
Resolution (2012)
VII: Sturm und Drang (2015)
Lamb of God (2020)
Omens (2022)

Ödül ve adaylıklar

Grammy Ödülleri

|-
| style="text-align:center;"| 2007 || "Redneck" || En İyi Metal Performansı ||
|-
| style="text-align:center;"| 2010 || "Set to Fail" || En İyi Metal Performansı ||
|-
| style="text-align:center;"| 2011 || "In Your Words" || En İyi Metal Performansı ||
|-
| style="text-align:center;"| 2013 || "Ghost Walking" || En İyi Hard Rock/Metal Performansı ||
|-

Diğer ödüller

|-
| style="text-align:center;"| 2003 || As the Palaces Burn || Revolver - Yılın En İyi Albümü ||
|-
| style="text-align:center;"| 2003 || As the Palaces Burn || Metal Hammer - Yılın En İyi Albümü ||
|-
| style="text-align:center;"| 2005 || Ashes of the Wake || Revolver - Yılın En İyi Albümü ||
|-
| style="text-align:center;"| 2005 || "Laid to Rest" || Revolver - Yılın En İyi Video Klibi ||
|-
| style="text-align:center;"| 2009 || Lamb of God || Kerrang! Ödülleri - En İyi Uluslararası Grup ||
|-
| style="text-align:center;"| 2012 || Resolution || Revolver Golden Gods - Yılın Albümü ||
|-
| style="text-align:center;"| 2012 || Chris Adler || Revolver Golden Gods - En İyi Baterist ||
|-
| style="text-align:center;"| 2012 || Willie Adler ve Mark Morton || Revolver Golden Gods - En İyi Gitaristler ||
|-
| style="text-align:center;"| 2012 || Lamb of God || Metal Hammer Golden Gods - En İyi Uluslararası Grup ||
|-
| style="text-align:center;"| 2013 || Lamb of God || Revolver Golden Gods - En İyi Canlı Performans ||
|-

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Spotify'da Lamb of God

Amerikalı müzik grupları
Amerikalı metalcore grupları
Amerikalı groove metal grupları
Lamb of God
Müzikal beşliler
Epic Records sanatçıları
Roadrunner Records sanatçıları
Nuclear Blast sanatçıları
1990'da kurulan müzik grupları
Amerikalı thrash metal grupları
1994'te kurulan müzik grupları
Kardeş müzik grupları

Lamb of God


Vidocq war eine französische Schwarzweiss-Fernsehserie, die in 13 Folgen zwischen Januar und April 1967 vom französischen Fernsehsender ORTF ausgestrahlt wurde. Regie führte Claude Loursais.

Handlung
Die Fernsehserie wurde nach Motiven aus den Memoiren von Eugène François Vidocq erstellt und stellt die Abenteuer des früheren Gefängnisinsassen, der zum Polizisten wird, dar. Sie spielt Anfang des 19. Jahrhunderts.

Episodenliste
 L'éternel évadé (ou Le mort vivant) (Erstsendung: 7. Januar 1967)
 La bijouterie Jacquelin (ou L'éternel évadé) (Erstsendung: 14. Januar 1967)
 Vidocq et les faux témoins (Erstsendung: 21. Januar 1967)
 Vidocq à Bicêtre (Erstsendung: 28. Januar 1967)
 Le crime de la Mule Noire (Erstsendung: 4. Februar 1967)
 L'armée roulante (Erstsendung: 11. Februar 1967)
 La baraque aux 36 étoiles (Erstsendung: 18. Februar 1967)
 Les Olympiens (Erstsendung: 25. Februar 1967)
 L'auberge de la Mère Tranquille (Erstsendung: 4. März 1967)
 Le mariage de Vidocq (Erstsendung: 11. März 1967)
 Le système du docteur Terrier (Erstsendung: 18. März 1967)
 À vous de jouer, Monsieur Vidocq ! (Erstsendung: 25. März 1967)
 Le chapeau de l'empereur (Erstsendung: 1. April 1967)

Weblinks

 Fanseite der Fernsehserie Vidocq
 Eintrag auf fernsehserien.de

Fernsehserie (Frankreich)
Fernsehserie der 1960er Jahre

Vidocq (Fernsehserie)


Strejken paa den gamle Fabrik er en stumfilm fra 1913 instrueret af Robert Dinesen efter manuskript af Irma Strakosch.

Handling

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1913

Strejken paa den gamle Fabrik


Mehmedalija "Mak" Dizdar (17 October 1917 – 14 July 1971) was a Bosnian poet. His poetry combined influences from the Bosnian Christian culture, Islamic mysticism and cultural remains of medieval Bosnia, and especially the stećci.

His works Kameni spavač (Stone Sleeper) and Modra rijeka (Blue River) are probably the most important Bosnian poetic achievements of the 20th century.

Biography

Early life
Mehmedalija Dizdar was born during World War I, to a Muslim Bosniak family in Stolac, Bosnia and Herzegovina. He was the son of Muharem (died 1923) and Nezira (née Babović; 1881–1945). Mehmedalija was the second of three children. His older brother Hamid was a writer. Mehmedalija's sister Refika (1921–1945) and mother were killed in the Jasenovac concentration camp.

Career
In 1936, Dizdar relocated to Sarajevo where he attended and graduated from the Gymnasium. He started working for the magazine Gajret, which his brother Hamid regulated and which was founded by Safvet beg Bašagić.

Dizdar spent his World War II years as a supporter of the Communist Partisans. He moved frequently from place to place in order to avoid the Independent State of Croatia authorities' attention.

After the war, Dizdar was a prominent figure in the cultural life of Bosnia and Herzegovina, working as the editor-in-chief of the daily Oslobođenje (Liberation). He served as head of a few state-sponsored publishing houses and eventually became a professional writer and the President of the Writers' Union of Bosnia and Herzegovina, a post he held until his death.

Personal life
Dizdar's son Enver (8 June 1944 – 21 December 2012) was a journalist and publicist.

Mak Dizdar died aged 53 in 1971, having outlived his parents and both siblings.

Work

Dizdar's two poetry collections and series of longer poems, Kameni spavač (Stone Sleeper) (1966–71) and Modra rijeka (Blue River, 1971), fused seemingly disparate elements. He drew inspiration from pre-Ottoman Bosnian Christian culture, from the sayings of heterodox Islamic visionary mystics, and from the 15th century Bosnian vernacular linguistic idiom. His poetry referenced medieval Bosnian tombstones ("stećci" or "mramorovi" - marbles) and their gnomic inscriptions on the ephemerality of life. It articulated a distinctive vision of life and death, drawing on Christian and Muslim Gnostic sensibilities of life as a passage between "tomb and stars", expressing both the Gnostic horror of corporeality and a sense of the blessedness of the universe.

His literary work is a part of common heritage of Serbs, Croats, Montenegrins and Bosniaks.

Dizdar and Stećci
In Bosnia and Herzegovina, there are about 60,000 stećci and a total of 70,000 in the greater region. The stećci are inscribed with various symbols and illustrations. Many of the symbols on the stećci bore significant religious symbolism in Dizdar's works. The most common religious motifs visible on the stećci were a crescent moon, stars and circles (representing the sun). The second most common motif were the cross, which never appears alone. It regularly is seen in unison with a crescent moon and a star, and also sometimes with other symbols like a shield, sword, spear or flags. Other symbols used on stećci were men with large right hands, spirals, images of a kolo and deer. In addition to carved symbols on the stećci, short inscriptions or epigraphs were also carved into many stećci. The inscriptions on the stećci characterized the whole life of the deceased - their habits, the manner of their death, the love of their country in which they lie, and their awe at death.

Dizdar used the symbols and the inscriptions on the stećci as the backbone for his most famous work, Kameni Spavač. Dizdar's Bosnia was "defined by the stećci and Bosnia's stigma regarding the question of it being the poetic subject response: its defiance from dreams."  Dizdar used the symbols and inscriptions on the stećci to give Kameni Spavač a historical point of view, by envisioning the world through the eyes of the medieval peoples buried under the stećci. By envisioning the world through the eyes of the stone sleepers buried under the stećci, Dizdar was able to discuss many themes. Through the stećci, he discussed themes of "the intimate life journey of origin, of homeland or landscapes, of sources of knowledge, of experiences of the world, of a new and coordinated deciphering of signs, which reach pass their singularity."

Dizdar said that the themes expressed in the inscriptions were the "secrets of Bosnia." Dizdar himself described the importance and mystery of the stećci by saying "stećak is for me what it is not for others, things that are on them or in them, others did not inscribe or knew to see. It is stone, but also a word, it is earth, but also heaven, it is matter, but also a spirit, it is a cry, but also a song, it is death, but also life, it is the past, but also the future."

Mak Dizdar also fought against the forced influence of Serbicisms on the Bosnian colloquial vernacular, in his 1970 article "Marginalije o jeziku i oko njega".

After the collapse of Communism and following the war in Bosnia and Herzegovina, Dizdar's poetic magnum opus has remained the cornerstone of modern Bosnia and Herzegovina literature.

References

External links

Mak Dizdar Foundation
Rusmir Mahmutćehajić, "On the Poetry of Mak Dizdar: The Poet, the Road, and the Word", Telos 156 (Fall 2011): 131-52.

1917 births
1971 deaths
People from Stolac
Bosniaks of Bosnia and Herzegovina
Bosnia and Herzegovina Muslims
Bosnia and Herzegovina writers
Bosnia and Herzegovina poets
Bosniak writers
Bosniak poets
Yugoslav writers
Yugoslav poets
Struga Poetry Evenings Golden Wreath laureates
Recipients of the Sixth of April Sarajevo Award

Mak Dizdar


Otto Widmaier (* 1. April 1927 in Stuttgart; † 14. Dezember 2022 in Heilbronn) war ein deutscher Landrat und Verwaltungsbeamter.

Leben
Otto Widmaier war ein Sohn des Ravensburger und Stuttgarter Landgerichtspräsidenten Theodor Widmaier. Der Strafverteidiger Gunter Widmaier war sein Bruder. Er besuchte die Grundschule in Waiblingen und Ravensburg und bis 1943 ein Gymnasium in Ravensburg. Anschließend war er bis 1945 Luftwaffenhelfer in Friedrichshafen und Karlsruhe. Bei einem Bombenangriff wurde er in Friedrichshafen verwundet und aus dem Lazarett als dienstuntauglich entlassen. Von Januar bis Juli 1946 besuchte er ein Gymnasium in Böblingen und legte das Abitur ab. Eine anschließende Lehre als Zimmermann beendete er im Frühjahr 1948 mit der Gesellenprüfung.

Von 1948 bis 1952 studierte Widmaier dann Rechtswissenschaften in Tübingen. Während seines Studiums wurde er Mitglied der AMV Stochdorphia Tübingen. 1952 legte er die erste, 1956 die zweite juristische Staatsprüfung ab. Nach diversen Stationen in der Verwaltung, bei Gerichten und an der Universität Tübingen war er von 1962 bis 1964 Erster Landesbeamter am Landratsamt Schwäbisch Hall und von 1964 bis 1966 in gleicher Funktion beim Landratsamt in Calw.

1966 wurde der parteilose Widmaier mit Unterstützung der CDU zum Landrat des Landkreises Heilbronn gewählt. Er war in diesem Amt Nachfolger von Eduard Hirsch und wurde mehrfach wiedergewählt.

In seine Amtszeit von 1966 bis 1989 fielen die baden-württembergische Kreisreform von 1973, die den Landkreis Heilbronn beträchtlich vergrößerte, sowie die parallel von 1968 bis 1975 verlaufende Gebiets- und Gemeindereform in Baden-Württemberg, die ebenfalls einschneidende Veränderungen mit sich brachte. Außerdem musste der Landkreis Heilbronn in dieser Zeit wichtige Einrichtungen wie Berufsschulen und Krankenhäuser aufbauen.

Familie
Widmaier war verheiratet und hatte mit seiner Frau Friedel zwei Söhne und eine Tochter.

Auszeichnungen
1980 erhielt Otto Widmaier das Bundesverdienstkreuz am Bande, 1989 das Bundesverdienstkreuz 1. Klasse.

Einzelnachweise

Literatur

Landrat
Person (Heilbronn)
Träger des Bundesverdienstkreuzes 1. Klasse
Landrat (Landkreis Heilbronn)
Korporierter im SV
Deutscher
Geboren 1927
Gestorben 2022
Mann

Otto Widmaier


Isla Al Reem (en árabe: جزيرة الريم) es una isla y un proyecto residencial, comercial y de negocios en ella. El territorio de la isla es natural y está a 600 metros de la costa de la isla de Abu Dhabi. Actualmente está siendo desarrollaao de forma separada por varias empresas. Las dimensiones totales del proyecto, son de 6,5 millones de metros cuadrados y los costos de inversión de más de $ 30 mil millones. El proyecto ha cobrado interés internacional como una de las primeras zonas libres de Abu Dhabi, donde personas de nacionalidad extranjera pueden comprar una propiedad o arrendarla. En total, al menos 22.000 unidades residenciales se han previsto (las cifras varían considerablemente entre las diferentes fuentes) con los primeros edificios completados en 2009, en la Plaza de la Marina.

Véase también
 Geografía de Emiratos Árabes Unidos
 Geografía de Asia

Referencias

Archipiélagos e islas de Abu Dabi

Isla Al Reem


Emil Ernst August Tietze (* 15. Juni 1845 in Breslau; † 4. März 1931 in Wien) war ein österreichischer Geologe.

Leben und Wirken
Emil Tietze, der Sohn eines Fabrikanten, besuchte die Realschule und das Magdalenengymnasium, wo er 1864 maturierte. Er studierte zuerst an der Universität Breslau sowie in Tübingen Naturwissenschaften und anschließend nur Geologie wieder in Breslau, wo er bei Ferdinand von Roemer sein Doktorat erwarb. Während seines Studiums wurde er 1865 Mitglied der Burschenschaft Germania Tübingen.

Nach seinem Studium kam er nach Wien und konnte durch Vermittlung seines Landsmannes Guido Stache unter dem Direktor Franz von Hauer an der k.k. Geologischen Reichsanstalt als Praktikant beginnen. Insgesamt verbrachte an der Reichsanstalt 48 Jahre.

Zu Beginn war er als Aufnahmegeologe tätig und kartierte Galizien teils das erste Mal. Diese Aufnahmen setzte er in Österreichisch-Schlesien und Nordmähren bis zur Boskowitzer Furche fort. Aber auch in Bosnien führte er gemeinsam mit Alexander Bittner und Edmund von Mojsisovics die erste Übersichtsaufnahme durch. Forschungsreisen führten ihn in fernere Länder, wie nach Persien oder in die südlichen Küstenregionen Kleinasiens. Im Zuge der internationalen Geologenkongresse bereiste er zahlreiche Länder Europas und Nordamerikas.

Im Jahr 1877 wurde er Chefgeologe, nach dem Ausscheiden Mojsisovics' in den Ruhestand 1901 zunächst Vizedirektor der k.k. geologischen Reichsanstalt. Schon 1902 konnte er nach Guido Stache den Direktorposten übernehmen.

Im Jahr 1903 wurde er zum Präsidenten des Internationalen Geologenkongresses in Wien gewählt. Sein wissenschaftliches Interesse richtete sich verstärkt in die geographische Geologie. Eine Berufung zu einer Lehrkanzel Anfang der 1880er Jahre in Bonn lehnte er ab. Vermehrt widmete er sich auch Vereinsaufgaben als Mitglied der Wiener Geographischen Gesellschaft. Dem Ausschuss gehörte er bis 1880 an. Schließlich leitete er die Gesellschaft über sieben Jahre. Für seine Verdienste wurde er 1910 zum Ehrenpräsidenten ernannt. 1915 wurde ihm die Franz-von-Hauer-Medaille verliehen.

Seit 1912 gehörte Tietze auch der Geologischen Gesellschaft an. 1883 wurde er Mitglied der Deutschen Akademie der Naturforscher Leopoldina.

Verheiratet war Tietze mit der Tochter Hauers Rosa von Hauer, mit der er einen Sohn, den Mathematiker Heinrich Tietze, und drei Töchter hinterließ. Eine Tochter wiederum war mit dem Geologen Wilhelm Petrascheck aus Leoben verheiratet.

Dissertation
 Ueber die devonischen Schichten von Ebersdorf unweit Neurode in der Grafschaft Glatz. Breslau 1869 ()

Literatur

 Wilhelm Hammer: Emil Tietze. In: Mitteilungen der Österreichischen Geologischen Gesellschaft. Band 24, 1931, S. 134–136 ().
 Wilhelm Hammer: Zur Erinnerung an Emil Tietze (geologie.ac.at [PDF; 1,9 MB])

Weblinks
  (mit Publikationsliste).

Einzelnachweise

Geologe (19. Jahrhundert)
Geologe (20. Jahrhundert)
Mitarbeiter der Geologischen Bundesanstalt
Mitglied der Leopoldina (20. Jahrhundert)
Mitglied der Niedersächsischen Akademie der Wissenschaften zu Göttingen
Absolvent der Universität Breslau
Beamter (Cisleithanien)
Burschenschafter (19. Jahrhundert)
Deutscher
Österreicher
Geboren 1845
Gestorben 1931
Mann

Emil Tietze


Zen é o codinome de uma família de microarquiteturas de processadores de computador da AMD, lançada pela primeira vez em fevereiro de 2017 com a primeira geração de suas CPUs Ryzen. É usado em Ryzen (desktop e mobile), Ryzen Threadripper (estação de trabalho/desktop de alto nível) e Epyc (servidor).

Comparação

História

Primeira geração

A primeira geração do Zen foi lançada com a série de CPUs Ryzen 1000 (codinome Summit Ridge) em fevereiro de 2017. O primeiro sistema de visualização baseado em Zen foi demonstrado na E3 2016 e detalhado pela primeira vez em um evento realizado a um quarteirão de distância do Intel Developer Forum 2016. As primeiras CPUs baseadas em Zen chegaram ao mercado no início de março de 2017, e os processadores de servidor Epyc derivados de Zen (codinome "Naples") lançados em junho de 2017 e APUs baseadas em Zen (codinome "Raven Ridge") chegou em novembro de 2017. Esta primeira interação do Zen utilizou o processo de fabricação de 14 nm da Global Foundries.

Atualização da primeira geração

O Zen+ foi lançado pela primeira vez em abril de 2018, alimentando a segunda geração de processadores Ryzen, conhecidos como Ryzen 2000 (codinome "Pinnacle Ridge") para sistemas de desktop convencionais e Threadripper 2000 (codinome "Colfax") para configurações de desktop high-end. O Zen+ usou o processo de 12 nm da Global Foundries, uma versão aprimorada de seu nó de 14 nm.

Segunda geração

As CPUs da série Ryzen 3000 foram lançadas em 7 de julho de 2019, enquanto as CPUs do servidor Epyc baseadas em Zen 2 (codinome "Rome") foram lançadas em 7 de agosto de 2019. O Zen 2 também alimentou uma linha de APUs de desktpo comercializada como Ryzen 4000. Essas foram as primeiras CPUs de consumo usando o nói de processo de 7 nm da TSMC. O Zen 2 introduiu a arquitetura baseada em chiplet, onde todas as CPUs de desktpo, estações de trabalho e servidores utilizavam os mesmo chiplets de núcleo. O IO para estes processadores foi cuidado por um IO die, separado dos núcleos de processamento. A matriz IO usada pelos processadores Matisse era um pequeno chip em GF 12 nm, enquanto o IO die utilizado para Threadripper e Epyc era muito maior, capaz de lidar com mais IO. Esses chiplets foram ligados pelo próprio Infinity Fabric de segunda geração da AMD, permitindo uma interconexão de baixa latência entre os núcleos e seu IO. Matisse foi limitado a dois chiplets de 8 núcleos e Threadripper/Epyc foi limitado a oito chiplets de 8 núcleos. Os núcelos de processador nos chiplets foram organizados em CCXs (Core Complexes) de quatro núcleos, ligados entre si para formar um único CCD de oito núcleos (Core Chiplet Die).

Terceira geração

O Zen 3 foi lançado em 5 de novembro de 2020, usando um processo de fabricação de 7 nm mais maduro, alimentando CPUs e APUs da série Ryzen 5000 (codinome "Vermeer" (CPU) e "Cézanne" (APU)) e Epyc processadores (codinome "Milan"). O principal ganho de desempenho do Zen 3 sobre o Zen 2 é a introdução de um CCX unificado, o que significa que cada chiplet de núcleo agora é composto por oito núcleos com acesso a 32 MB de cache, em vez de dois conjuntos de quatro núcleos com acesso a 16 MB de cache cada.

O Zen 3D foi oficialmente visualizado em 31 de maio de 2021, e lançado em 20 de abril de 2022. O Zen 3D difere do Zen 3 porque incluio V-cache, cache L3 empilhado em 3D. Esse cache adicionado traz umaumento de desempenho de aproximadamente 15% em aplicativos de jogos, em média.

O Zen 3D para servidor, codinome Milan-X, foi anunciado no AMD Accelerated Data Center Premirer Keynote em 8 de novembro de 2021. Deve trazer um aumento de 50% em aplicativos de datacenter selecionados sobre as CPUs Milan do Zen 3, mantendo a compatibilidade de soquete com eles. Milan-X foi lançado em 21 de março de 2022.

Quarta geração
As CPUs de servidor Epyc com Zen 4, codinome Genoa, foram apresentadas oficialmente no Accelerated Data Center Premiere Keynote da AMD em 8 de novembro de 2021. Eles terão até 96 núcleos Zen 4 e suportarão PCIE 5.0 e DDR5.

Além disso, o Zen 4 Cloud (uma variante do Zen 4), abreviado para Zen 4c e codinome Bergamo, também foi anunciado. O Zen 4c foi projetado para ter uma densidade significativamente maior do que o Zen 4 padrão, ao mesmo tempo em que oferece maior eficiência de energia. Isso é conseguid redesenhando o cache do Zen 4 (presumivelmente removendo uma certa quantidade de cache L2 e L3) para maximizar a densida e taxa de transferência de computação. Bergamo terá até 128 núcleos Zen 4c e será compatível com socket com Genoa.

Tanto o Zen 4 quanto o Zen 4 Cloud serão fabricados em uma variedade não especificada de TSMC 5 nm e estão programados para serem lançados em 2022.

Além dos processadores de servidor Epyc 7004 (Genoa e Bergamo), em maio de 2022, o roteiro da AMD mostrou que o Zen 4 alimentará os processadores de desktop Ryzen 7000 mainstream (codinome "Raphael"), processadores móveis de última geração (codinome "Dragon Range"), processadores móveis finos e leves (codinome "Phoenix").

Quinta geração
O Zen 5 foi mostrado no roteiro Zen da AMD em maio de 2022. Acredita-se que use o processo de 3 nm da TSMC. Ele alimentará processadores de desktop Ryzen 8000 mainstream (codinome "Granite Ridge"), processadores móveis de última geração (codinome "Strix Point") e processadores servidor Epyc 7005 (codinome "Turin").

Ver também
Threadripper
Epyc

Microprocessadores x86
Microprocessadores AMD

Zen (microarquitetura)


බුරුමයේ බුද්ධාගම (මියන්මාරය ලෙසද හැඳින්වේ) යනු,  ප්‍රධාන වශයෙන්, රටෙහි ජනගහණයෙන් 89% ක් විසින් අනුගමනය කෙරෙන,  ථේරවාද සම්ප්‍රදායය වෙයි.

වර්ථමානයේ මියන්මාර් නමින් හදින්වුවද නුදුරු අතීතයේ බුරුමය නමින්ද ඊටත් පෙර මරම්ම දේශය, රාමඤ්ඤ දේශය නමින්ද හැදින්විනි. අශෝක රජතුමා විසින්  ධර්ම ප්‍රචාරය  සදහා යැවූ සෝණ හා උත්තර යන හිමි වරුන් වැඩියේයැයි සදහන් වන ස්වර්ණ භූමිය මියෙන්මාර හෙවත් බුරුම දේශය බව එරට බොදුනුවෝ  පිළිගනිති. එරට ඉතිහාසයේ පැවති බෞද්ධ රාජ්ය දෙකක් ලෙස හංසවතී රාජ්ය සහ සුධම්මවතී රාජ්ය හදුන්වා දිය හැක.

රට අනුව බුද්ධාගම
මියන්මාරය

බුරුමයේ බුද්ධාගම


චන්ද්‍ර දිනදසුන් වලට අනුව මැදින් මාසයේ 10වන තිථියයි.

ආශ්‍රිත ලිපි
 චන්ද්‍ර මාස
 පෝය

මැදින්
චන්ද්‍ර දිනදසුනේ පුර පක්‍ෂයේ දින

මැදින් පුර දසවක


Indian Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Indian Township (Missouri)
 Indian Township (Oklahoma)

Indian Township


Yalta, (Kırım Tatarcası: Yalta, Ukraynaca: Ялта, Rusça: Ялта) Ukrayna'ya bağlı Kırım Özerk Cumhuriyeti'nin güney kısmında, Karadeniz kıyısında yer alan bir sahil şehridir. II. Dünya Savaşı'nın sonucu bu şehirde yapılan ve adını bu şehirden alan Yalta Konferansı ile belli olmuştur.

İdari Merkezler

Kentler
 Yalta ve Alupka

Kasabalar ve köyler
 Gaspra kasaba şurası
 Gaspra /Gaspıra/
 Gurzuf kasaba şurası
 Gurzuf
 Ay Danil (Danilovka)
 Kızıltaş (Krasnokamenka)
 Lineynoye
 Partizanskoye
 Koreiz kasaba şurası
 Koreiz /Kureyz/
 Mishor
 Livadiya kasaba şurası
 Livadiya
 Vinogradnoye
 Tüzler (Vısokogornoye)
 Eriklik (Gornoye)
 İsar (Kuybışevo)
 Kurpatı
 Oreanda
 Ohotniçye
 Massandra kasaba şurası
 Massandra
 Nikita
 Cemiyet (Voshod)
 Magaraç (Otradnoye)
 Dolossı (Sovetskoye)
 Simeiz kasaba şurası
 Simeiz /Simeyz/
 Kastropol (Beregovoye)
 Limena (Goluboy Zaliv)
 Katsiveli
 Kikeneiz (Opolznevoye)
 Yanı Küçükköy (Parkovoye)
 Ponizovka
 Foros kasaba şurası
 Foros
 Melas (Sanatornoye)
 Muhalatka
 Mşatka

Kardeş kentler
  Margate, Birleşik Krallık
  Santa Barbara, Amerika Birleşik Devletleri
  Galaţi, Romanya

Kaynakça

Yalta


Oesterwurth Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Dithmarschen iline bağlı bölge. 14,19 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2005 itibarıyla 274 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Johann-Wilhelm Knopf tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.wesselburen-online.de

Oesterwurth


An Aloe integra in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gilbert Westacott Reynolds. An Aloe integra in nahilalakip ha genus nga Aloe, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aloe

Aloe integra


Damyan Velchev or Velcev () (4 March 1883, Gabrovo – 25 January 1954) was a Bulgarian politician and general.

From 1925 to 1935 he was the leader of the Military League (1919–1947), an organization of Bulgarian officers which carried the 1923, 1934 and 1944 coup d'etats. In 1930 he became a member of the Zveno group. In 1934 he led the pro-Zveno coup, but did not become a minister and stayed in the background. After King Boris III's counter-coup of 1935 Velchev fled abroad, but later slipped back into the country wanting to make another coup d'etat and was arrested. He was sentenced to death in 1936, but Boris spared his life.

In 1943 he joined the  Fatherland Front, an anti-Axis resistance movement. In 1944 the Fatherland Front seized power and Velchev became Minister of Defence with the rank of colonel general. He resigned in 1946 because of communist purges within the army. Later he became ambassador to Switzerland as an act by the communists to keep him away from Bulgarian matters, but in 1947 he resigned and asked for political asylum. He remained in Switzerland until his death in France in 1954.

References

1883 births
1954 deaths
People from Gabrovo
Bulgarian politicians
Bulgarian generals
Bulgarian military personnel of World War I
Recipients of the Order of Bravery
Eastern Orthodox Christians from Bulgaria
Ambassadors of Bulgaria to Switzerland
Bulgarian expatriates in Switzerland

Damyan Velchev


An Dichanthium foulkesii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Joseph Dalton Hooker, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Sudhanshu Kumar Jain och U.R. Deshpande. An Dichanthium foulkesii in nahilalakip ha genus nga Dichanthium, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dichanthium

Dichanthium foulkesii


Kampioenschap van Vlaanderen eller Koolskamp Koerse er et belgisk endagsløb i landevejscykling som arrangeres hvert år i september. Løbet er blevet arrangeret siden 1908. Løbet er af UCI klassificeret med 1.1 og er en del af UCI Europe Tour.

Vindere

Eksterne henvisninger

Cykelløb i Belgien
Etableret i 1908

Kampioenschap van Vlaanderen


An Philodendron renauxii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Raulino Reitz. An Philodendron renauxii in nahilalakip ha genus nga Philodendron, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Philodendron

Philodendron renauxii


Windows 9x is a generic term referring to a series of Microsoft Windows computer operating systems produced from 1995 to 2000, which were based on the Windows 95 kernel and its underlying foundation of MS-DOS, both of which were updated in subsequent versions. The first version in the 9x series was Windows 95, which was succeeded by Windows 98 and then Windows Me, which was the third and last version of Windows on the 9x line, until the series was superseded by Windows XP.

Windows 9x is predominantly known for its use in home desktops. In 1998, Windows made up 82% of operating system market share.

Internal release versions for versions of Windows 9x are 4.x. The internal versions for Windows 95, 98, and Me are 4.0, 4.1, and 4.9, respectively. Previous MS-DOS-based versions of Windows used version numbers of 3.2 or lower. Windows NT, which was aimed at professional users such as networks and businesses, used a similar but separate version number between 3.1 and 4.0. All versions of Windows from Windows XP onwards are based on the Windows NT codebase.

History

Windows prior to 95
The first independent version of Microsoft Windows, version 1.0, released on November 20, 1985, achieved little popularity. Its name was initially "Interface Manager", but Rowland Hanson, the head of marketing at Microsoft, convinced the company that the name Windows would be more appealing to consumers. Windows 1.0 was not a complete operating system, but rather an "operating environment" that extended MS-DOS. Consequently, it shared the inherent flaws and problems of MS-DOS.

The second installment of Microsoft Windows, version 2.0, was released on December 9, 1987, and used the real-mode memory model, which confined it to a maximum of 1 megabyte of memory. In such a configuration, it could run under another multitasking system like DESQview, which used the 286 Protected Mode.

Microsoft Windows scored a significant success with Windows 3.0, released in 1990. In addition to improved capabilities given to native applications, Windows also allowed users to better multitask older MS-DOS-based software compared to Windows/386, thanks to the introduction of virtual memory.

Microsoft developed Windows 3.1, which included several minor improvements to Windows 3.0, but primarily consisted of bugfixes and multimedia support. It also excluded support for Real mode, and only ran on an Intel 80286 or better processor. In November 1993 Microsoft also released Windows 3.11, a touch-up to Windows 3.1 which included all of the patches and updates that followed the release of Windows 3.1 in early 1992.

Meanwhile, Microsoft continued to develop Windows NT. The main architect of the system was Dave Cutler, one of the chief architects of VMS at Digital Equipment Corporation. Microsoft hired him in August 1988 to create a successor to OS/2, but Cutler created a completely new system instead based on his MICA project at Digital.

Microsoft announced at its 1991 Professional Developers Conference its intentions to develop a successor to both Windows NT and Windows 3.1's replacement (Windows 95, code-named Chicago), which would unify the two into one operating system. This successor was codenamed Cairo. In hindsight, Cairo was a much more difficult project than Microsoft had anticipated and, as a result, NT and Chicago would not be unified until Windows XP.

Windows 95

After Windows 3.11, Microsoft began to develop a new consumer oriented version of the operating system code-named Chicago. Chicago was designed to have support for 32-bit preemptive multitasking, that of which was available in OS/2 and Windows NT, although a 16-bit kernel would remain for the sake of backward compatibility. The Win32 API first introduced with Windows NT was adopted as the standard 32-bit programming interface, with Win16 compatibility being preserved through a technique known as "thunking". A new GUI was not originally planned as part of the release, although elements of the Cairo user interface were borrowed and added as other aspects of the release (notably Plug and Play) slipped.

Microsoft did not change all of the Windows code to 32-bit; parts of it remained 16-bit (albeit not directly using real mode) for reasons of compatibility, performance and development time. Additionally it was necessary to carry over design decisions from earlier versions of Windows for reasons of backwards compatibility, even if these design decisions no longer matched a more modern computing environment. These factors immediately began to impact the operating system's efficiency and stability.

Microsoft marketing adopted Windows 95 as the product name for Chicago when it was released on August 24, 1995.

Microsoft went on to release five different versions of Windows 95:
 Windows 95 – original release
 Windows 95 A – included Windows 95 OSR1 slipstreamed into the installation.
 Windows 95 B – (OSR2) included several major enhancements, Internet Explorer (IE) 3.0 and full FAT32 file system support.
 Windows 95 B USB – (OSR2.1) included basic USB support.
 Windows 95 C – (OSR2.5) included all the above features, plus IE 4.0. This was the last 95 version produced.

OSR2, OSR2.1, and OSR2.5 were not released to the general public, rather, they were available only to OEMs that would preload the OS onto computers. Some companies sold new hard drives with OSR2 preinstalled (officially justifying this as needed due to the hard drive's capacity).

The first Microsoft Plus! add-on pack was sold for Windows 95.

Windows 98

On June 25, 1998, Microsoft released Windows 98. It included new hardware drivers and better support for the FAT32 file system which allows support for disk partitions larger than the 2 GB maximum accepted by Windows 95. The USB support in Windows 98 was more robust than the basic support provided by the OEM editions of Windows 95. It also controversially integrated the Internet Explorer 4 browser into the Windows GUI and Windows Explorer file manager.

On May 5, 1999, Microsoft released Windows 98 Second Edition, an interim release whose notable features were the addition of Internet Connection Sharing and improved WDM audio and modem support. Internet Connection Sharing is a form of network address translation, allowing several machines on a LAN (Local Area Network) to share a single Internet connection. Windows 98 Second Edition has certain improvements over the original release. Hardware support through device drivers was increased. Many minor problems present in the original Windows 98 were found and fixed which make it, according to many, the most stable release of Windows 9x family—to the extent that commentators used to say that Windows 98's beta version was more stable than Windows 95's final (gamma) version.

Windows Me

On September 14, 2000, Microsoft introduced Windows Me (Millennium Edition), which upgraded Windows 98 with enhanced multimedia and Internet features. It also introduced the first version of System Restore, which allowed users to revert their system state to a previous "known-good" point in the case of system failure. The first release of Windows Movie Maker was introduced as well.

Windows Me was conceived as a quick one-year project that served as a stopgap release between Windows 98 and Whistler (soon to be renamed to Windows XP). Many of the new features were available from the Windows Update site as updates for older Windows versions. As a result, Windows Me was not acknowledged as a distinct operating system along the lines of 95 or 98, and is often included in the Windows 9x series.

Windows Me was criticized by users for its instability and unreliability, due to frequent freezes and crashes. A PC World article dubbed Windows Me the "Mistake Edition" and placed it 4th in their "Worst Tech Products of All Time" feature.

The inability of users to easily boot into real mode MS-DOS, as in Windows 95 and 98, led users to quickly learn how to hack their Windows Me installations to provide the needed service.

Decline
The release of Windows 2000 marked a shift in the user experience between the Windows 9x series and the Windows NT series. Windows NT 4.0 suffered from a lack of support for USB, Plug and Play and DirectX versions after 3.0, preventing its users from playing contemporary games, whereas Windows 2000 featured an updated user interface, and better support for both Plug and Play and USB.

The release of Windows XP confirmed the change of direction for Microsoft, bringing the consumer and business operating systems together under Windows NT.

One by one, support for the Windows 9x series ended, and Microsoft stopped selling the software to end users, then later to OEMs. By March 2004, it was impossible to purchase any versions of the Windows 9x series.

End of service life

Microsoft continued to support the use of the Windows 9x series until July 11, 2006, when extended support ended for Windows 98, Windows 98 Second Edition (SE), and Windows Millennium Edition (Me) (extended support for Windows 95 ended on December 31, 2001).

Microsoft DirectX, a set of standard gaming APIs, stopped being updated on Windows 95 at Version 8.0a. The last version of DirectX supported for Windows 98 and Me is 9.0c.

Support for Microsoft Internet Explorer running on any Windows 9x system has also since ended. Internet Explorer 5.5 with Service Pack 2 is the last version of Internet Explorer compatible with Windows 95 and Internet Explorer 6 with Service Pack 1 is the last version compatible with Windows 98 and Me. Internet Explorer 7, the first major update to Internet Explorer 6 in half a decade, was only available for Windows XP SP2 and Windows Vista.

The Windows Update website continued to be available for Windows 98, Windows 98SE, and Windows Me after their end of support date; however, during 2011, Microsoft retired the Windows Update v4 website and removed the updates for Windows 98, Windows 98SE, and Windows Me from its servers. Microsoft announced in July 2019 that the Microsoft Internet Games services on Windows Me (and XP) would end on July 31, 2019.

The growing number of important updates caused by the end of service life of these pieces of software have slowly made Windows 9x even less practical for everyday use. Today, even open source projects such as Mozilla Firefox will not run on Windows 9x without rework.

RetroZilla is a fork of Gecko 1.8.1 aimed at bringing "improved compatibility on the modern web" for versions of Windows as old as Windows 95 and NT 4.0. The latest version, 2.2, was released in February 2019 and added support for TLS 1.2.

Design

Kernel

Windows 9x is a series of hybrid 16/32-bit operating systems.

Like most operating systems, Windows 9x consists of kernel space and user space memory. Although Windows 9x features some memory protection, it does not protect the first megabyte of memory from userland applications for compatibility reasons. This area of memory contains code critical to the functioning of the operating system, and by writing into this area of memory an application can crash or freeze the operating system. This was a source of instability as faulty applications could accidentally write into this region, potentially corrupting important operating system memory, which usually resulted in some form of system error and halt.

User mode
The user-mode parts of Windows 9x consist of three subsystems: the Win16 subsystem, the Win32 subsystem and MS-DOS.

Windows 9x/Me set aside two blocks of 64 KB memory regions for GDI and heap resources. By running multiple applications, applications with numerous GDI elements or by running applications over a long span of time, it could exhaust these memory areas. If free system resources dropped below 10%, Windows would become unstable and likely crash.

Kernel mode
The kernel mode parts consist of the Virtual Machine Manager (VMM), the Installable File System Manager (IFSHLP), the Configuration Manager, and in Windows 98 and later, the WDM Driver Manager (NTKERN). As a 32-bit operating system, virtual memory space is 4 GiB, divided into a lower 2 GiB for applications and an upper 2 GiB for kernel per process.

Registry
Like Windows NT, Windows 9x stores user-specific and configuration-specific settings in a large information database called the Windows registry. Hardware-specific settings are also stored in the registry, and many device drivers use the registry to load configuration data. Previous versions of Windows used files such as AUTOEXEC.BAT, CONFIG.SYS, WIN.INI, SYSTEM.INI and other files with an .INI extension to maintain configuration settings. As Windows became more complex and incorporated more features, .INI files became too unwieldy for the limitations of the then-current FAT filesystem. Backwards-compatibility with .INI files was maintained until Windows XP succeeded the 9x and NT lines.

Although Microsoft discourages using .INI files in favor of Registry entries, a large number of applications (particularly 16-bit Windows-based applications) still use .INI files. Windows 9x supports .INI files solely for compatibility with those applications and related tools (such as setup programs). The AUTOEXEC.BAT and CONFIG.SYS files also still exist for compatibility with real-mode system components and to allow users to change certain default system settings such as the PATH environment variable.

The registry consists of two files: User.dat and System.dat. In Windows Me, Classes.dat was added.

Virtual Machine Manager
The Virtual Machine Manager (VMM) is the 32-bit protected mode kernel at the core of Windows 9x. Its primary responsibility is to create, run, monitor and terminate virtual machines. The VMM provides services that manage memory, processes, interrupts and protection faults. The VMM works with virtual devices (loadable kernel modules, which consist mostly of 32-bit ring 0 or kernel mode code, but may include other types of code, such as a 16-bit real mode initialisation segment) to allow those virtual devices to intercept interrupts and faults to control the access that an application has to hardware devices and installed software. Both the VMM and virtual device drivers run in a single, 32-bit, flat model address space at privilege level 0 (also called ring 0). The VMM provides multi-threaded, preemptive multitasking. It runs multiple applications simultaneously by sharing CPU (central processing unit) time between the threads in which the applications and virtual machines run.

The VMM is also responsible for creating MS-DOS environments for system processes and Windows applications that still need to run in MS-DOS mode. It is the replacement for WIN386.EXE in Windows 3.x, and the file vmm32.vxd is a compressed archive containing most of the core VxD, including VMM.vxd itself and ifsmgr.vxd (which facilitates file system access without the need to call the real mode file system code of the DOS kernel).

Software support

Unicode
Partial support for Unicode can be installed on Windows 9x through the Microsoft Layer for Unicode.

File systems
Windows 9x does not natively support NTFS or HPFS, but there are third-party solutions which allow Windows 9x to have read-only access to NTFS volumes.

Early versions of Windows 95 did not support FAT32.

Like Windows for Workgroups 3.11, Windows 9x provides support for 32-bit file access based on IFSHLP.SYS, and unlike Windows 3.x, Windows 9x has support for the VFAT file system, allowing file names with a maximum of 255 characters instead of having 8.3 filenames.

Event logging and tracing
Also, there is no support for event logging and tracing or error reporting which the Windows NT family of operating systems has, although software like Norton CrashGuard can be used to achieve similar capabilities on Windows 9x.

Security
Windows 9x is designed as a single-user system. Thus, the security model is much less effective than the one in Windows NT. One reason for this is the FAT file systems (including FAT12/FAT16/FAT32), which are the only ones that Windows 9x supports officially, though Windows NT also supports FAT12 and FAT16 (but not FAT32) and Windows 9x can be extended to read and write NTFS volumes using third-party Installable File System drivers. FAT systems have very limited security; every user that has access to a FAT drive also has access to all files on that drive. The FAT file systems provide no access control lists and file-system level encryption like NTFS.

Some operating systems that were available at the same time as Windows 9x are either multi-user or have multiple user accounts with different access privileges, which allows important system files (such as the kernel image) to be immutable under most user accounts. In contrast, while Windows 95 and later operating systems offer the option of having profiles for multiple users, they have no concept of access privileges, making them roughly equivalent to a single-user, single-account operating system; this means that all processes can modify all files on the system that aren't open, in addition to being able to modify the boot sector and perform other low-level hard drive modifications. This enables viruses and other clandestinely installed software to integrate themselves with the operating system in a way that is difficult for ordinary users to detect or undo. The profile support in the Windows 9x family is meant for convenience only; unless some registry keys are modified, the system can be accessed by pressing "Cancel" at login, even if all profiles have a password.  Windows 95's default login dialog box also allows new user profiles to be created without having to log in first.

Users and software can render the operating system unable to function by deleting or overwriting important system files from the hard disk. Users and software are also free to change configuration files in such a way that the operating system is unable to boot or properly function.

Installation software often replaced and deleted system files without properly checking if the file was still in use or of a newer version. This created a phenomenon often referred to as DLL hell.

Windows Me introduced System File Protection and System Restore to handle common problems caused by this issue.

Network sharing
Windows 9x offers share-level access control security for file and printer sharing as well as user-level access control if a Windows NT-based operating system is available on the network. In contrast, Windows NT-based operating systems offer only user-level access control but integrated with the operating system's own user account security mechanism.

Hardware support

Drivers

Device drivers in Windows 9x can be virtual device drivers or (starting with Windows 98) WDM drivers. VxDs usually have the filename extension .vxd or .386, whereas WDM compatible drivers usually use the extension .sys. The 32-bit VxD message server (msgsrv32) is a program that is able to load virtual device drivers (VxDs) at startup and then handle communication with the drivers. Additionally, the message server performs several background functions, including loading the Windows shell (such as Explorer.exe or Progman.exe).

Another type of device drivers are .DRV drivers. These drivers are loaded in user-mode, and are commonly used to control devices such as multimedia devices. To provide access to these devices, a dynamic link library is required (such as MMSYSTEM.DLL).

Windows 9x retains backwards compatibility with many drivers made for Windows 3.x and MS-DOS. Using MS-DOS drivers can limit performance and stability due to their use of conventional memory and need to run in real mode which requires the CPU to switch in and out of protected mode.

Drivers written for Windows 9x/Windows Me are loaded into the same address space as the kernel. This means that drivers can by accident or design overwrite critical sections of the operating system. Doing this can lead to system crashes, freezes and disk corruption. Faulty operating system drivers were a source of instability for the operating system.
Other monolithic and hybrid kernels, like Linux and Windows NT, are also susceptible to malfunctioning drivers impeding the kernel's operation.

Often the software developers of drivers and applications had insufficient experience with creating programs for the 'new' system, thus causing many errors which have been generally described as "system errors" by users, even if the error is not caused by parts of Windows or DOS. Microsoft has repeatedly redesigned the Windows Driver architecture since the release of Windows 95 as a result.

CPU and bus technologies
Windows 9x has no native support for hyper-threading, Data Execution Prevention, symmetric multiprocessing, or multi-core processors.

Windows 9x has no native support for SATA host bus adapters (and neither did Windows 2000 nor Windows XP), or USB drives (except Windows Me). There are, however, many SATA-I controllers for which Windows 98/Me drivers exist, and USB mass storage support has been added to Windows 95 OSR2 and Windows 98 through third party drivers. Hardware driver support for Windows 98/Me began to decline in 2005, most notably for motherboard chipsets and video cards.

Early versions of Windows 95 had no support for USB or AGP acceleration.

MS-DOS

Windows 95 was able to reduce the role of MS-DOS in Windows much further than had been done in Windows 3.1x and earlier. According to Microsoft developer Raymond Chen, MS-DOS served two purposes in Windows 95: as the boot loader, and as the 16-bit legacy device driver layer.

When Windows 95 started up, MS-DOS loaded, processed CONFIG.SYS, launched COMMAND.COM, ran AUTOEXEC.BAT and finally ran WIN.COM. The WIN.COM program used MS-DOS to load the virtual machine manager, read SYSTEM.INI, load the virtual device drivers, and then turn off any running copies of EMM386 and switch into protected mode. Once in protected mode, the virtual device drivers (VxDs) transferred all state information from MS-DOS to the 32-bit file system manager, and then shut off MS-DOS. These VxDs allow Windows 9x to interact with hardware resources directly, as providing low-level functionalities such as 32-bit disk access and memory management. All future file system operations would get routed to the 32-bit file system manager. In Windows Me, win.com was no longer executed during the startup process; instead it went directly to execute VMM32.VXD from IO.SYS.

The second role of MS-DOS (as the 16-bit legacy device driver layer) was as a backward compatibility tool for running DOS programs in Windows. Many MS-DOS programs and device drivers interacted with DOS in a low-level way, for example, by patching low-level BIOS interrupts such as int 13h, the low-level disk I/O interrupt. When a program issued an int 21h call to access MS-DOS, the call would go first to the 32-bit file system manager, which would attempt to detect this sort of patching. If it detects that the program has tried to hook into DOS, it will jump back into the 16-bit code to let the hook run. A 16-bit driver called IFSMGR.SYS would previously have been loaded by CONFIG.SYS, the job of which was to hook MS-DOS first before the other drivers and programs got a chance, then jump from 16-bit code back into 32-bit code, when the DOS program had finished, to let the 32-bit file system manager continue its work. According to Windows developer Raymond Chen, "MS-DOS was just an extremely elaborate decoy. Any 16-bit drivers and programs would patch or hook what they thought was the real MS-DOS, but which was in reality just a decoy. If the 32-bit file system manager detected that somebody bought the decoy, it told the decoy to quack."

MS-DOS Virtualization
Windows 9x can run MS-DOS applications within itself using a method called "Virtualization", where an application is run on a Virtual DOS machine.

MS-DOS Mode
Windows 95 and Windows 98 also offer regressive support for DOS applications in the form of being able to boot into a native "DOS Mode" (MS-DOS can be booted without booting Windows, not putting the CPU in protected mode). Through Windows 9x's memory managers and other post-DOS improvements, the overall system performance and functionality is improved. This differs from the emulation used in Windows NT-based operating systems. Some old applications or games may not run properly in a DOS box within Windows and require real DOS Mode.

Having a command line mode outside of the GUI also offers the ability to fix certain system errors without entering the GUI. For example, if a virus is active in GUI mode it can often be safely removed in DOS mode, by deleting its files, which are usually locked while infected in Windows.

Similarly, corrupted registry files, system files or boot files can be restored from the command line. Windows 95 and Windows 98 can be started from DOS Mode by typing 'WIN' <enter> at the command prompt. However, the Recovery Console for Windows 2000, which as a version of Windows NT played a similar role in removing viruses.

Because DOS was not designed for multitasking purposes, Windows versions such as 9x that are DOS-based lack File System security, such as file permissions. Further, if the user uses 16-bit DOS drivers, Windows can become unstable. Hard disk errors often plague the Windows 9x series.

User interface

Users can control a Windows 9x-based system through a command-line interface (or CLI), or a graphical user interface (or GUI). For desktop systems, the default mode is usually graphical user interface, where the CLI is available through MS-DOS windows.

The GDI, which is a part of the Win32 and Win16 subsystems, is also a module that is loaded in user mode, unlike Windows NT where the GDI is loaded in kernel mode.

Alpha compositing and therefore transparency effects, such as fade effects in menus, are not supported by the GDI in Windows 9x.

On desktop machines, Windows Explorer is the default user interface, though a variety of additional Windows shell replacements exist.

Other GUIs include LiteStep, bbLean and Program Manager. The GUI provides a means to control the placement and appearance of individual application windows, and interacts with the Window System.

See also

Comparison of operating systems
Architecture of Windows 9x
MS-DOS 7

References

External links

Computing platforms
9x
Discontinued versions of Microsoft Windows

Windows 9x


Efteråret 1974 - Krise I Danmark er en dansk dokumentarfilm fra 1975 med instruktion og manuskript af Claus Wanscher og Jes Bonde.

Handling
Filmen skildrer en del af den politiske udvikling i efteråret 1974: Arbejdsløse bygningshåndværkere demonstrerer, Svendborg Værfts tillidsmænd i arbejdsretten, lukning af General Motors, Formandsinitiativets konference, arbejdsløhedsdemonstrationen 26. november 1974. Samt krisen set fra en dansk industriby: Fredericia.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1975

Dokumentarfilm fra Danmark

Efteråret 1974 - Krise I Danmark


{{Ficha de parque
|nombre          = Parque Floral y Arbolado de la Chènevière
|otros nombres   = Parc floral et arboré de la Chènevière
|imagen          = Iris versicolor 4.jpg
|tamaño imagen   = 280px
|descripción     = Iris versicolor una de las especies presentes en el jardín.|mapa            = France location map-Regions and departements 1975-2014.svg
|tamaño mapa     = 250px
|pie mapa        = Ubicación del Parc floral et arboré de la Chènevière en Abrest, Auvergne.
|x = 142     |y     = 123
|tipo            = jardín botánico

|localización    =  Región de Auvergne-Auvernia Departamento de AllierComuna de Abrest
|vías adyacentes = La Chènevière, 106 , route de Quinssat.
|tamaño          = 15000 m²
|operador        = Privado
}}
El Parque Floral y Arbolado de la Chènevière ( en francés: Parc floral et arboré de la Chènevière''' ) es un parque floral y arboreto de propiedad privada, en Abrest, Francia.

 Localización Parc floral et arboré de la Chènevière La Chènevière, 106, route de Quinssat, Abrest, Département de Allier, Auvergne, France-Francia.

Planos y vistas satelitales.

Se encuentra abierto algunos días de la semana en los meses cálidos del año, se cobra una tarifa de entrada.

 Historia
El edificio de la propiedad tiene sus orígenes en una antigua casa de vigilancia, fundada en el siglo XII.

La parte meridional de los edificios se encuentra situada sobre un otero rocoso. Tras la revolución francesa, la casa se convirtió en una casa de finca de cultivo de cáñamo.

El parque fue acondicionado a finales de la década de 1970 por M. et Mme Guyard con la intención de crear un lugar especial.

Adosado en las laderas de una montaña sus terrenos están aterrazados para suavizar la pendiente. Parque boscoso con varios jardines temáticos y dotado con diversos planos de agua.

 Colecciones
Actualmente el jardín alberga unas 1,500 variedades de plantas que se presentan en terrazas que dominan el valle del río Allier con:

 Arboreto con Cryptomeria japonica 'cristata, aceres enanos, árboles raros de especies relícticas.
 Colección de iris procedentes del mundo entero.
 Capilla ortodoxa

Referencias

Enlaces externos
 Entrada en Vichy Val D'Allier (Francés)
 Entrada en Allier Tourisme (Francés)
 Entrada en Culture.fr: La Chènevière

Chènevière
Chènevière
Chènevière
Vichy
Allier

Parque floral y arbolado de la Chènevière


Fotheringhay Castle var en middelalderfæstning i landsbyen Fotheringhay omkring seks km nord for markedsbyen Oundle i Northamptonshire i England.

Det blev påbegyndt som en normannisk motte and bailey som dækkede nordsiden af floden Nene. Bygherren var Simon de St. Liz omkring år 1100.

I 1200-tallet kontrollerede William Marshal, 1. jarl af Pembroke og senere Ranulph de Blondeville, 4. jarl af Chester fæstningen. I 1452 blev Richard 3. født på slottet. I 1587 blev Maria 1. af Skotland dømt til døden og halshugget på slottet efter at have tilbragt omkring 18 år i fangeskab på Sheffield Castle og Sheffield Manor

På trods af slottest størrelse og vigtighed fik det lov at forfalde kraftigt i den sidste del af elisabethansk tid. I 1635 mindre end 50 år efter, at Maria af Skotland var henrettet her, blev fæstningen omtalt som en ruin, og den blev revet helt ned kort efter.

I dag er kun jordvoldene og en meget lille del af murværket bevaret. Det er et Scheduled monument, og en "national vigtig" historisk bygning og arkæologisk område der er beskyttet mod byggeri og ændringer. Der er fri adgang for gæster.

Referencer

Litteratur

Eksterne henvisninger
 Bibliography of sources relating to Fotheringhay Castle

Slotte i Northamptonshire

Fotheringhay Castle