Das Schloss Wazenberg (Grad Dob) lag im ehemaligen Kronland Krain, das nach dem Ersten Weltkrieg ein Teil Sloweniens wurde. Ende 1942 wurde das Gebäude von Partisanen überfallen und vollständig zerstört.

Lage

Das Gebäude wurde zu Beginn des 14. Jahrhunderts erstmals urkundlich erwähnt. Damals hieß es allerdings noch Aich oder Aych, wie Valvasor es überliefert hat. Die Slowenen nannten sie seit je her Dob, das slowenische Wort für Stieleiche. Es lag in Unterkrain, der Dolenjska, einem Teil des heutigen Sloweniens, auf einer kleinen Anhöhe ca. zwei Kilometer östlich von Mirna (Neudegg).

Geschichte
Die ersten bekannten Besitzer waren die Herren von Aych, die zunächst in der Nähe des späteren Schlosses einen Turm erbaut hatten. Als erste bislang – im Jahre 1302 – urkundlich erwähnt waren Veriand und Ulrich von Aych, 1320 scheinen Volker und 1362 Erhard von Aych auf. Nach dem Erlöschen der Herren von Aych saßen die Pyrsch, die Lamberg und die Auersperg auf der Burg. Wolf Engelbert von Auersperg übergab das Gut an Dionys Schränckler als Geschenk für treue Dienste. 1599 erbte das Gut dessen Sohn Wolf Engelbert Schränckler.

Seine Tochter Rosine, die mit Georg Andreas von Weichselberg verheiratet war, verkaufte im Jahre 1621 das Gut an die Brüder Peter und Georg Freiherren von Wazen. Diese rissen den alten Turm ab und erbauten an dessen Stelle ein komfortables Schloss, das sie nach ihrem Namen Wazen in Wazenberg umbenannten.

Nach Peters Tod im Jahre 1667 teilten sich die Brüder Georg und Michael von Wazen das Gut. Der letzte Wazen, dem die Herrschaft gehörte, war Karl Wazen, der sie im Jahre 1723 an Franz Bernhard Graf von Lamberg verkaufte. 1740 erscheint als Besitzer Jobst Weickhard Barbo Graf von Wachsenstein (auch: Waxenstein).

Das Gut blieb bis Ende des Zweiten Weltkriegs Eigentum der Familie Barbo, der letzte Besitzer war Anton Graf Barbo. Danach ging es als Erbgut an seine Tochter Stella, die 1935 den Grafen Felix Logothetti heiratete.

Massaker auf Wazenberg am 26. und 27. Dezember 1942
Schon bald nachdem die deutsche Wehrmacht Jugoslawien überfallen hatte, regte sich auch in Slowenien der Widerstand gegen die deutschen und italienischen Besatzer und deren Gräueltaten. Innerhalb der jugoslawischen Partisanenbewegung wurde bald die Kommunistische Partei Jugoslawiens (KPJ) die stärkste Kraft. Überall im Lande häuften sich Sabotageakte und Morde an tatsächlichen oder vermeintlichen Kollaborateuren.

Auch die Situation in der Umgebung von Wazenberg wurde von Tag zu Tag unsicherer. Deshalb bat Graf Logothetti die italienische Militärverwaltung um militärischen Schutz. Daraufhin wurden 30 italienische Soldaten auf Wazenberg stationiert. Alle Fenster im Parterre hatten Gitter und wurden zusätzlich zugemauert, man beließ nur Schießscharten. Die Fenster in den anderen Stockwerken waren ungesichert, die dort stationierten italienischen Soldaten zogen nachts alle Wachen ab. In einer größeren militärischen Aktion, die sich auf das ganze Mirnatal, deutsch Neiringtal von Trebnje, Wazenberg, Šentrupert und Mokronog-Trebelno erstreckte, überfielen die Partisanen der Gubecbrigade am 26. Dezember 1942 nachts auch Wazenberg. Kommandeur der Brigade war damals Lado Ambrožič-Novljan, später Angehöriger der Jugoslawischen Volksarmee (JLA), 1953 pensioniert im Range eines Generalmajors. Die Aktion dauerte zwei Tage. In dieser Zeit wurden alle Bewohner im Schloss ermordet, die Gebäude geplündert und in Schutt und Asche gelegt.

Nach dem Zweiten Weltkrieg wurde an gleicher Stelle eine Justizvollzugsanstalt errichtet.

Quellen
Lado  Ambrožič-Novljan, Gubčeva brigada, poglavje Dob – Die Gubecbrigade, Teil DOB, Knjižnica NOV in POS 8, Ljubljana 1972
Dušan Bravničar, Dob - fašistov grob - Dob – Grab der Faschisten, noch vor Ende des Krieges erschienen (hektografiert) in der Bücherei des Oberkommandos des  NOV und OP,
 Vida Brest (Partisanin und Dichterin), Naša brigada jim je voščila božič – Unsere Brigade wünschte ihnen frohe Weihnachten, in: Tovariš - Genosse, Nr. 37, 1952
 Ivo Žajdela, Zasuta usta – Gestopfte Münder in:   Delo - Die Arbeit (Zeitschrift), Pisma bralcev - Rubrik Leserbriefe, 17. Juli 1999
 Jože Snoj. Gavžen hrib – Krepierter (Schloss)berg, Roman
 Zeitung Glas naroda - Stimme des Volkes, die älteste Zeitung slowenischer Arbeiter in den USA  (New York), 17. Juni 1943, Jg. 51, Nr. 116, S. 1.
 Zeitung Jutro – Der Morgen, vom 28. März 1943

Literatur
 Johann Weichard von Valvasor, Die Ehre des Herzogthums Krain,  III. Theil, XI. Buch, S. 624, Laybach - Nürnberg 1689
 Majda Smole: Graščine na nekdanjem Kranjskem (Herrschaften im einstigen Krain), S. 133, Ljubljana 1982
 Ivan Stopar: Grajske stavbe v osrednji Sloveniji, II. del Dolenjska, Porečje Temenice in Mirne (Burggebäude im mittleren Teil Sloweniens, II. Teil Dolenjska, Einzugsgebiet der Temenitz und Neiring), Ljubljana 2002

Weblinks
 Geopedia.si, Karte: Schloss Watzenberg
 http://www.rtvslo.si/slovenija/umrl-lado-ambrozic-novljan/20063
 http://www.geneall.net/D/per_page.php?id=1740254 (Graf Anton Barbo)
 http://www.druzina.si/icd/spletnastran.nsf/all/7F7F8E34DE651C47C125757D003FCDFC?OpenDocument (Katoliški Tednik Družina - Katholisches Wochenblatt Familie; Artikel: Heroji sprave - Helden der Versöhnung)

Einzelnachweise

Wazenberg
Wazenberg
Šentrupert
Ersterwähnung 1302
Zerstört in den 1940er Jahren
Wazenberg
Zerstört im Zweiten Weltkrieg

Schloss Wazenberg


وادي ريم هي منطقة تبعد عن المدينة المنورة ما يقارب 80 كيلو، وهي قريبة من جبل ورقان وتتكون من عدة قرى مأهولة بالسكان ويبلغ عدد سكانها حوالي إحدى عشر ألف نسمة.

أودية منطقة المدينة المنورة

وادي ريم


Bal kabağı (Cucurbita moschata), lifi bol bir meyvedir. Potasyum, fosfor, kalsiyum, magnezyum, sodyum, demir gibi madensel elementler içerir.

Türk mutfağında en yaygın kullanım şekli kabak tatlısıdır. Turuncu renkli bal kabakları ABD, Birleşik Krallık, Kanada, Avustralya ve Yeni Zelanda gibi ülkelerde kutlanan Cadılar Bayramı'nın vazgeçilmez bir sembolüdür. Bal kabağı ile cadılar bayramı için güzel süslemeler de yapılabilmektedir. Aynı zamanda kabak bitkisinin çekirdekleri de yemiş olarak halk arasında çok sevilmektedir.

Resim

1786'da tanımlanan bitkiler
Cucurbita

Bal kabağı


مقاطعة بانيفيزيس. هي واحدة من عشر مقاطعات في ليتوانيا. تقع في شمال شرق البلاد؛ عاصمتها بانيفيزيس.

توأمة
لمقاطعة بانيفيزيس اتفاقيات توأمة مع:
 مقاطعة لين-فيرو

مراجع

مقاطعات ليتوانيا

مقاطعة بانيفيزيس


William R. Forstchen (born October 11, 1950) is an American historian and author. A Professor of History and Faculty Fellow at Montreat College, in Montreat, North Carolina, he received his doctorate from Purdue University.

He has published numerous popular novels and non-fiction works about military and alternative history, thrillers, and speculative events. His three alternate novels of the Civil War were co-written with politician Newt Gingrich; two also had the participation of writer Albert S. Hanser. He and the other two men have also written three novels about General George Washington during the American Revolutionary War.

Early life and education
Forstchen was born and grew up in Millburn, New Jersey. He attended Hightstown High School. He completed his doctorate at Purdue University, studying under the historian Gunther E. Rothenberg. He specialized in Military History, the American Civil War, and the History of Technology. His doctoral dissertation was The 28th USCTs: Indiana's African-Americans Go to War, 1863–1865.

Fortschen has been a resident of Hightstown, New Jersey.

Writing
In addition to academic writing, Forstchen has written articles, published in such venues as Boys' Life, and novels for both adults and young adults. He has published nearly fifty books. His young adult novel, We Look Like Men of War, is about an African-American regiment that fought in the Civil War at the Battle of the Crater. It is based on material he originally developed for his dissertation.

Since the late 20th century, Forstchen has shifted toward writing historical fiction and alternate history. In non-fiction he has concentrated on history and technological issues.

John Matherson series
Dr. Forstchen's novel, One Second After (2009, Tor/Forge/St. Martin's books) reached the New York Times best seller list; it was on the list for twelve weeks. The sequel, One Year After, was released in 2015. The concluding work of the trilogy, The Final Day, was released on January 4, 2017. All three of the books in what is now called The John Matherson Series achieved NYT best seller status.

Forstchen based his research for One Second After on the 2004 bipartisan Congressional study of the potential threat to the continental United States from an EMP attack: Report of the Commission to Assess the Threat to the United States from Electromagnetic Pulse (EMP) Attack. Drawing on this and other government and private studies, Forstchen explores in his novel what might happen in a "typical" American town in the wake of an attack with electro-magnetic pulse (EMP) weapons. Forstchen has been invited to make presentations regarding the threat of EMP before members of Congress, and at STRATCOM, Sandia Labs, and NASA.

Other works
Forstchen's novel Pillar to the Sky (2014) explores the concept of a Space Elevator. The tower would rise from the equator to geostationary orbit and beyond in order to revolutionize space transportation in the 21st century. Forstchen's thesis is that the building of such a permanent transportation system to high Earth orbit would reignite America's economic and technological prominence in the 21st century. He promoted the idea that such a tower could be used to "hot wire" limitless non-polluting energy from solar panels deployed in space and free peoples on Earth from dependence on greenhouse gas-emitting energy production.

Reception

Forstchen has self-published two novellas. Day of Wrath (2014) is about an ISIS-inspired attack on United States public schools. Twin Flame (2017), co-authored with author Nora D'Ecclesis, is a "biographical novella". He explores the history of his relationship with his former wife Robin.

Bibliography

Magic: The Gathering
 Arena (1994)

The Lost Regiment Series

 Rally Cry (1990)
 Union Forever (1991)
 Terrible Swift Sword (1992)
 Fateful Lightning (1992)
 Battle Hymn (1997)
 Never Sound Retreat (1998)
 A Band of Brothers (1999)
 Men of War (1999)
 Down to the Sea (2000)

Ice Prophet series
 Ice Prophet (1983)
 The Flame Upon the Ice (1984)
 A Darkness upon the Ice (1985)

Wing Commander series
 Wing Commander: End Run (1993)
 Wing Commander: Fleet Action (1994)
 Wing Commander: Heart of the Tiger (1995) (along with Andrew Keith)
 Action Stations (1998)

Star Voyager Academy series
 Star Voyager Academy (1994)
 Article 23 (1998)
 Prometheus (1999)

Civil War alternate history trilogy
With Newt Gingrich and Albert S. Hanser.
 Gettysburg: A Novel of the Civil War (2003)
 Grant Comes East (2004)
 Never Call Retreat: Lee and Grant: The Final Victory (2005)

Pacific War series

Along with Newt Gingrich.
 Pearl Harbor (2007)
 Days of Infamy (2008)

Legends of the Riftwar
With Raymond E. Feist.
 Honoured Enemy (2001)

Historical fiction
 We Look Like Men of War (2003)
 The Battle of the Crater: A Novel (2011) (with Newt Gingrich and Albert S. Hanser)

George Washington series
With Newt Gingrich and Albert S. Hanser.
 To Try Men's Souls: A Novel of George Washington and the Fight for American Freedom (2009)
 Valley Forge: George Washington and the Crucible of Victory (2010)
 Victory at Yorktown (2012)

Star Trek: The Next Generation
 The Forgotten War (1999)

Shattered Light series
 Catseye (1999) (along with Jaki Demarest)

Gamester Wars trilogy
 The Alexandrian Ring (1987)
 The Assassin Gambit (1988)
 The Napoleon Wager (1993)

Non-fiction
 Hot Shots: An Oral History of the Air Force Combat Pilots of the Korean War (2000) (with Jennie E. Chancey)
 Hot Shots: America's First Jet Aces (2002) ( with Jennie E. Chancey)
 Honor Untarnished: A West Point Graduate's Memoir of World War II (2003) (wrote introduction)
 It Seemed Like a Good Idea...: A Compendium of Great Historical Fiascoes (2009)

Crystal series
With Greg Morrison.
 The Crystal Warriors (1988)
 The Crystal Sorcerers (1991)

John Matherson series
 One Second After (2009)
 One Year After (2015)
 The Final Day (2017)
 5 Years After(August 2023)

Stand-alone
 Into the Sea of Stars (1986)
 1945 (1995) (along with Newt Gingrich)
 The Four Magics (1996) (along with Larry Segriff)
 Doctors of the Night (2011)
 Pillar to the Sky (2014)
 Day of Wrath (2014)
Twin Flame (2017)
48 Hours (2019)

Short stories and novellas
 "A Hard Day for Mother", collected in Harry Turtledove's anthology Alternate Generals (1998)
 "Lee's Victory at Gettysburg... and Then What?", Alternate Gettysburgs (2002)

References

External links

 Fantastic Fiction Author Page

Modern Signed Books BlogTalkRadio Interview with William R. Forstchen Talking about "The Final Day", March 13, 2017

1950 births
20th-century American novelists
21st-century American novelists
American alternate history writers
American male novelists
American science fiction writers
Hightstown High School alumni
Living people
Purdue University alumni
People from Hightstown, New Jersey
People from Millburn, New Jersey
Novelists from New Jersey
20th-century American historians
21st-century American historians
Montreat College faculty
20th-century American male writers
21st-century American male writers
American male non-fiction writers
Historians from New Jersey

William R. Forstchen


Virjin Adaları, Atlas Okyanusu ile Karayip Denizi arasında bulunan, Küçük Antiller bölgesine dâhil edilen adalar topluğudur.

Etimoloji
Kristof Kolomb bölgeyi ilk keşfetmesinin ardından bölgeye Aziz Ursula ve 11 bin bakireye ithafen kısaca Virjin Adaları (İspanyolca: Santa Úrsula y las Once Mil Vírgenes) ismini vermiştir.

İdarî yapılanma
Virjin Adaları, siyasi olarak Britanya Virjin Adaları, ABD Virjin Adaları ve İspanyol Virjin Adaları olarak üçe bölünmüş durumdadır. İspanyol Virjin Adaları olarak adlandırılan adalar A.B.D.'ye bağlı, içişlerinde bağımsız özerk bölge olan Porto Riko'ya ait olup bu nedenle Porto Riko Virjin Adaları olarak da anılmaktadır.

Virjin Adaları üzerindeki üç siyasi yapılanma:
  Britanya Virjin Adaları - Birleşik Krallık'a bağlı olup Britanya Denizaşırı Toprakları statüsündedir
  ABD Virjin Adaları - Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olup, A.B.D.'nin tüzel yapısı olmayan bir bölgesidir
  İspanyol Virjin Adaları - A.B.D.'ye bağlı olup, içişlerinde bağımsız özerk bölgesi olan Porto Riko'ya bağlıdır.

Tarihçe
Adaların ilk yerleşimcilerinin Aravak yerli halk grubuna dâhil edilen ve Güney Amerika'dan MS 300 civarında adalara yerleşen Tainolar olduğu tahmin edilmektedir. Adalar MS 1000 civarında Karayipler yerli halk grubu tarafından işgal edildi. Kolomb, Yeni Dünya'ya yaptığı ikinci yolculuk sırasında 14 Kasım 1493'te adaları keşfederek yanaşır. Adalar, İspanya adına ilhak edilse de üzerinde herhangi bir yerleşim kurulmadı. Kolomb adaların en büyüğüne Santa Ursula (Türkçe: Aziz Ursula) ismini verirken diğer adalara 'Las Once Mil Virgines' (Türkçe: 11 bin bakire) adını vererek bölgeyi Santa Úrsula y las Once Mil Vírgenes olarak isimlendirmiştir.

Adalar ilerleyen yıllarda korsan faaliyetleri ile kaçakçılık için bir üs olarak kullanılmasının yanı sıra Karayipler ve Latin Amerika'da bulunan İspanyol kolonilerine saldırmak için bir üs olarak da kullanılmıştır. Bu süreçte adada yaşanan yerli halk, sömürgeciler ve sömürgeciler tarafından adaya getirilen hastalıklarla yok edilmeye başlanmıştır.

17. yüzyılda Britanya ve Danimarka (Danimarka Batı Hint Adaları) himayesinde bulunan adaların Tortola, Anegadave Virjin Gordo adaları kısa bir süre Hollanda kontrolüne geçmiş ancak 1672 yılında söz konusu adalar Britanya tarafından ilhak edilmesi sonucu Britanya Virjin Adaları oluşturulmuştur. Vieques, Culebra ve Bakire Geçiti'nin doğusunda kalan küçük adalar İspanya-Amerika Savaşı'na kadar İspanya hakimiyetinde kalsa da söz konusu savaşın sonucunda İspanyol Virjin Adaları, A.B.D. toprakları hâline geldi. A.B.D., 1917'de Danimarka kontrolündeki adaları da $25 milyona satın alarak, 31 Mart 1917 tarihi itibarıyla bölgeye ABD Virjin Adaları ismini vermiştir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 BVI.gov: Britanya Virjin Adaları resmî hükûmet sitesi
 U.S. Office of Insular Affairs: ABD Virjin Adaları resmî hükûmet sitesi
 Digital Library of the Caribbean: University of the Virgin Islands information

Virjin Adaları


Nordijski rodni institut (eng. The Nordic Gender Institute, norv. Nordisk institutt for kunnskap om kjønn ili NIKK), prije Nordijski institut za ženske studije i istraživanje roda, bio je istraživački centar Nordijskih zemalja za pitanja rodne ravnopravnosti koji je za svoga djelovanja postao predvodnikom istraživanja i promicanja rodne teorije u svijetu, razvijene u Skandinaviji početkom 1970-ih.

Djelovao je unutar kompleksa Sveučilišta u Oslu i financirao se s 56 milijuna eura godišnje iz proračuna nordijskih država (Norveške, Švedske, Finske, Danske i Islanda).

Institut je izdavao časopis NIKK magazin triput godišnje, dvaput na skandinavskim jezicima i jednom na engleskom jeziku.

Međuvladina oirganizacija nordijskih zemalja Nordijsko vijeće ministara ukinulo je 31. prosinca 2011. NIKK zbog neprofesionalnosti i šarlatanstva, nakon što su pojedini zaposlenici Instituta bili prokazani u dokumentarnom serijalu norveškog sociologa i komičara Haralda Eia "Hjernevask" (Pranje mozga).

Izvori

Organizacije

Nordijski rodni institut


El Alto de Nique es una montaña ubicada entre Suramérica y Centroamérica, específicamente entre el departamento del Chocó y la provincia de Darién y por tanto parte de la frontera terrestre entre Colombia, al oriente, y Panamá, al occidente. Tiene una elevación de 1.730 m y hace parte, del lado panameño, del Parque nacional Darién.

Dada su condición es considerado como un pico ultraprominente junto con el cerro Tacarcuna, también sobre la frontera.

Referencias

Frontera Colombia-Panamá
Picos ultraprominentes de Colombia
Montañas de Panamá
Geografía de Chocó
Geografía de Darién

Alto de Nique


An Cymbopogon caesius in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni William Jackson Hooker ngan George Arnott Walker Arnott, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Otto Stapf. An Cymbopogon caesius in nahilalakip ha genus nga Cymbopogon, ngan familia nga Poaceae. Nag-uusahan nga subspecies: C. c. giganteus.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Cymbopogon

Cymbopogon caesius


An Phalaenopsis hieroglyphica in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Herman Royden Sweet. An Phalaenopsis hieroglyphica in nahilalakip ha genus nga Phalaenopsis, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Philippines. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Phalaenopsis

Phalaenopsis hieroglyphica


Cäsar muss sterben (Cesare deve morire) ist ein italienisches Filmdrama der Brüder Taviani aus dem Jahr 2012.

Der Film wurde am 11. Februar 2012 im Rahmen der 62. Internationalen Filmfestspiele Berlin uraufgeführt und dort mit dem Hauptpreis des Festivals ausgezeichnet. Im September 2012 wurde Cesare deve morire als Kandidat Italiens auf eine Oscar-Nominierung in der Kategorie Bester fremdsprachiger Film ausgewählt, gelangte aber nicht in die engere Auswahl.

Ein deutscher Kinostart erfolgte am 27. Dezember 2012.

Inhalt
In der Strafanstalt Rebibbia führt eine Gruppe Häftlinge William Shakespeares Drama Julius Cäsar vor Publikum auf. Der Film beginnt mit den letzten Szenen des Stücks, als Brutus seine Kameraden um Hilfe bei seinem Selbstmord bittet. Nun folgt ein Rückblick auf den Beginn der Proben 6 Monate zuvor. Der mittlere Teil des Films zeigt die Entwicklung der Aufführung in Schwarz-Weiß. Erst als die Premiere beginnt, ist der Rest des Films wieder farbig. Wie zur Erinnerung, dass man auch Farbe zeigen könnte, wechselt ein Landschaftsbild an einer Zellenwand für einige Sekunden in Farbe um. Die Farbgestaltung  der Brüder Taviani verdeutlicht die verschiedenen dramaturgischen Ebenen des Films. Farbig dargestellt ist die fertige Inszenierung. Schwarzweiß der Gefängnisalltag und die Beziehungen der Rollen mit dem realen Leben und der Vergangenheit der Sträflinge.

Der Theaterregisseur Fabio Cavalli stellt sich im Film selbst dar, wie er aus den Häftlingen eine Truppe von 12 Mann rekrutiert: alles "Schwere Jungen" mit einer Ausnahme: Der Darsteller des Brutus ist bereits sechs Jahre zuvor entlassen worden und entwickelte sich inzwischen als professioneller Schauspieler. Angeblich wird der Theatersaal gerade restauriert, weshalb die Proben an den gewöhnlichen Orten des Gefängnisses stattfinden. Dadurch werden die Gebäude, Höfe und Flure der Strafanstalt zum Ort der sich entwickelnden Handlung. Die Häftlinge proben auch in ihren Zellen und reflektieren den Inhalt der Texte mit ihrem eigenen Leben.

Kritiken

Auszeichnungen
Der Film hat 16 internationale Filmpreise gewossen und erhielt weitere 21 Nominierungen.
 Internationale Filmfestspiele Berlin 2012: Goldener Bär als bester Film und Preis der ökumenischen Jury
 David di Donatello 2012: Bester Film, beste Regie, Schnitt, Produzent, Ton
 Nastro d'Argento 2012
 Europäischer Filmpreis 2012: Nominierungen in den Kategorien bester Film, beste Regie, Schnitt

Weblinks

 Filmhandlung

Einzelnachweise

Filmtitel 2012
Italienischer Film
Doku-Drama
Gefängnisfilm
William-Shakespeare-Verfilmung
Werk über Gaius Iulius Caesar

Cäsar muss sterben


Toshiya Tanaka (født 12. november 1984) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Sanfrecce Hiroshima og Ehime FC.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Toshiya Tanaka (fodboldspiller, født 1984)


Gymnopleurus cyaneus é uma espécie de escaravelho do esterco encontrado na Índia, Sri Lanka, Nepal e Paquistão.

Descrição
Esta espécie oval, menos convexa, tem um comprimento médio de cerca de 8 a 12 mm. O corpo é verde metálico e brilhante. Há um brilho azul ou violeta no dorso. As setas estão ausentes no dorso e no ventre. A cabeça é ligeiramente rugosa e com punções ásperas na frente. Clípeo consiste em quatro dentes rombos. Pronoto é liso, muito curto e convexo, bem como esparsamente puncionado. No élitro, existem inícios de sulcos profundos na base. Os lados abdominais simplesmente carinam na base. Pigídio com carina longitudinal mediana. O macho possui a tíbia frontal plana, enquanto a fêmea possui a tíbia frontal aguda e delgada.

Scarabaeinae
Insetos descritos em 1798
Insetos da Índia
Insetos do Sri Lanka

Gymnopleurus cyaneus


"Runaway" é uma canção escrita pelo cantor e compositor inglês Ed Sheeran e pelo rapper e cantor norte-americano Pharrell Williams, e gravada pelo primeiro para o seu segundo álbum de estúdio, × (2014), no qual apareceu como a nona faixa. A música foi produzida exclusivamente por Williams.

"Runaway" é a nona faixa, bem como a segunda e última faixa do álbum produzida por Williams (a outra é "Sing"). Descrita como "estalar com o dedo", tem a mesma influência que o som do álbum de estreia de Justin Timberlake. Sheeran pretendia que a música aparecesse em um projeto futuro com Pharrell, mas foi colocada no álbum quando ele foi persuadido a incluir "Sing".

Em uma crítica faixa-a-faixa da Billboard, o escritor Jason Lipshutz afirmou: "A alma atrevida de 'Runaway' soa como a perfeição da ideia que John Newman chocou em "Cheating", mas o trecho vocal em loop é a especialidade de Sheeran. Vai estourar quando apresentada ao vivo."

Créditos e pessoal
Os créditos seguintes foram adaptados do encarte do álbum × (2014):
Ed Sheeran — vocais, violão, guitarra elétrica, instrumentação, composição
Pharrell Williams — produção e composição
Johnny McDaid — guitarras, baixo, vocais de apoio, percussão, piano
Jeff Bhasker — produção, piano e teclas
Geoff Swan — engenharia
Mark "Spike" Stent — mixagem
Ruadhri Cushnan — mixagem
Stuart Hawkes — masterização
Coco Arquette — vocais adicionais
Andrew Coleman — gravação, edição digital e arranjo
Courteney Cox — vocais adicionais
Eamon Harkin — vocais adicionais
Emile Haynie — produção adicional
Ramon Rivas — assistente de gravação
Rob Sucheki — assistente de gravação

Desempenho nas tabelas musicais
Tabelas semanais

Certificações e vendas

Ligações externas

"Runaway" no Spotify

Canções de 2014
Canções gravadas por Ed Sheeran
Canções compostas por Ed Sheeran
Canções compostas por Pharrell Williams
Canções produzidas por Pharrell Williams

Runaway (canção de Ed Sheeran)


ثنائي نوكليوتيد الأدنين وأميد النيكوتين (أو اختصاراً: ناد NAD+ من الاسم الكامل Nicotinamide adenine dinucleotide) هو معاون إنزيمي موجود في جميع الخلايا الحية. المركب عبارة عن ثنائي نوكليوتيد حيث يتكون من وحدتين مرتبطتين من خلال مجموعة الفوسفات؛ إحدى النوكليوتيدين تحتوي على حلقة أدينوزين، والأخرى على النيكوتيناميد والرابطة بينهما مجموعة فوسفات.

يشارك الناد NAD في عمليات التمثيل الغذائي في تفاعلات الأكسدة والاختزال حيث ينقل الإلكترونات من تفاعل إلى آخر.أهم وظيفة له يستخدم كمرافق إنزيمي في عمليات بناء الدهون؛ كما له دور في سلسلة التنفس الداخلي التي تتم في متقدرات النوايات الخلوية بغرض تخزين طاقة في جزيئات ATP (بطاريات الخلية).

طبقا لاصطلاحات الاتحاد الدولي للكيمياء البحتة والتطبيقية تستخدم الاختصارات NAD+ لشكله المتأكسد، و NADH لشكله المختزل. وقد اقترح الاتحاد الدولي استخدام الرمز NAD لهما بصفة عامة.
وحاليا يستخدم الرمز NAD بدلا من NAD+ والرمز NADH2 بدلا من NADH.

ناد NAD هو مادة حيوية مؤكسدة يشترك في عمليات الأيض في الخلايا الحية، وأهم وظيفة له تخزين طاقة في خلايا أدينوسين ثلاثي الفوسفات ATP .

التفاعل

تفاعل الأكسدة والاختزال NAD: NAD+ يمكن أن يتم باكتساب 2 إلكترون (e−) وبروتون (H+) فيختزل ويتحول إلى NADH .

حيث:(ADP = أدينوسين ثنائي الفوسفات)

وظيفته
ٍ

ان قدرة الأكسدة والاختزال  للجزيئن NAD+/NADH تعتمد طبقا لمعادلة نرنست
على تركيزي NAD+/NADH . فإذا كان تركيز NAD أعلى من تركيز NADH يسير التفاعل في اتجاه إنتاج NADH . وحيث أن NAD+
في الكائن الحي يعمل كمعامل  أكسدة فيجب أن تكون النسبة NAD+/NADH كبيرة (>>1).

المادة المختزلة NADPH تبدأ عملها في الاختزال عندما تكون النسبة NADP+/NADPH (<<1). وطالما كان زوج تفاعل أكسدة-اختزال لا يمكن أن يكون عالي القدرة على إحداث أكسدة بيولوجية وفي نفس الوقت يكون ذو قدرة منخفضة على إحداث اختزال  بيولوجي، فهذا يتطلب تواجد عامل مرافق لإتمام الأكسدة والأختزال.

يوصف الشكل المختزل NADH بأنه عالي الطاقة ووظيفته في أكسدة الأيض أن يعمل كعامل مرافق لمد الطاقة في سلسلة التنفس، لإنتاج ATP .
وعندما يتأكسد NADH فهو يعطي الإلكترونات التي اكتسبها من تحلل الجلوكوز و/أو الأحماض الدهنية الناتجة من دهنيات الغذاء أثناء عملية الأيض، ويعطي تلك الإلكترونات إلى الأكسجين. فينتج عن ذلك NAD+ وهيدروجين.

كذلك يكون NAD+ عامل مرافق في عمليات انتزاع الهيدروجين، مثلما في انتزاع الهيدروجين من الكحول ADH حيث يتأكسد الكحول.

معرفة أهمية الناد تتلخص في دوره لإنتاج ATP، وبطارية الخلية ATP هي التي تقوم بالعمل الجسماني في أول مراحله (الثلاثة ثوان الأولى للحركة ثم تتبعه مواد مخزونة أخرى مثل فوسفات الكرياتين والجلوكوز والغلايكوجين ). يقوم فوسفات الكرياتين بتعويض الفاقد من طاقة ATP على الفور. من دون ATP يموت الكائن الحي خلال ثوان؛ والمكوّن له هو جزيئات NAD .

إنتاجه الحيوي

يصنع الجسم NAD+ من فيتامين بي3 ونيكوتيناميد وكذلك يمكنه إنتاجه من حمض أميني يسمى تريبتوفان
.
ونظرا لأن تلك المادتين من الأحماض الأمينية الضرورية، فيجب أن يحصل الإنسان عليهما من غذائه.

ويمكن الحصول على فيتامين ب3 في الخضراوات الورقية والطماطم والجزر والبلح والأفوكادو واللحوم الحمراء واللبن والبيض والأسماك والدواجن.

والتربتوفان موجود في مواد غذائية كثيرة، وتنويع الغذاء يضمن عدم افتقاد أي مادة غذائية مهمة للجسم، القائمة تعطي نسبة التريبتوفان في كل 100 جرام من الغذاء المذكور:

طبقا لخبراء التغذية يحتاج الشخص بين 5و3 إلى 6 مليجرام تريبتوفان لكل كيلوجرام من وزنه يوميا.

انظر أيضا
 FAD

مصادر ومراجع

المواد الكيميائية مع معرفات مركبة متعددة
تمثيل ضوئي
تنفس خلوي
دورة حمض الستريك
مرافقات إنزيمية
مواد مكافحة الشيخوخة
نيوكليوتيدات

ثنائي نوكليوتيد الأدنين وأميد النيكوتين


සිමියොන් පේදුරු ලෙසින්ද හැඳින්වුනු, ශුද්ධවූ පේදුරු තුමා  යනු, කැපී පෙනුනු  මුල් ක්‍රිස්තියානි නායකයෙකු වූ අතර, නව ගිවිසුම පරිදී   ජේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ අපෝස්තුළුවරුන් දොළොස් දෙනා අතුරින් එක් අයෙකු විය. සාන්තුවරයෙක් බවට එතුමා හට බුහුමන් දැක්වෙන අතර  රෝමානු කතෝලික සභාව, නැගෙනහිර ඕර්තඩොක්ස් සභාව සහ, පෙරදිග ඕර්තඩොක්ස් ආගම විසින් එතුමා සලකනුයේ, රෝමයේ පළමු  රදගුරුතුමා සහ පළමු පාප් වහන්සේ ලෙසිනි. ජුවාම්ගේ  (හෝ ජෝනාහ් හෝ ජෝනා) පුත්‍රයාවූ මෙතුමා, ගලීල හෝ ගෝලාන්ටිස් පළාතේ බෙත්සෙයිදා ගමෙහි උපන්නේය.  එතුමාගේ සොහොයුරු ඇන්ඩෲ තුමාද අපෝස්තුළුවරයෙක් විය.

අන්තියෝකියෙහි බිෂෝප්වරයා හා පසුව රෝමයේ බිෂෝප් වරයා හෝ පාප්වහන්සේ ලෙස හැදින්වු මෙතුමා පළමු සභා නායකයින් අතරින් එකි තැනැත්තෙකු ලෙස සැලකිය හැක.

රෝම ඉතිහාසයට අනුව ජුනි 26 වන දින පේදුරු සහ පාවුලු යන දෙදෙනාම මරණයට පත්ව ඇත. නමුත් හිෂේහි ශාන්ත ඔගස්ටින් ඔහුගේ 285 වන දේශනයෙහි පවසන ආකාරයට දේවදුතයන් දෙදෙනෙකුගේ මරණය සිහි කිරිම සදහා දිනයක් යොදා ගෙන ඇත. සත්‍යය වශයෙන්ම ඔහුගේ ආගම වෙනුවෙන් දිවි පිදු දිනයන් 2 ක් තිබුනද ඔවුන් දෙදෙනාම එකම පුද්ගලයෙකු ලෙස සලකයි

.

අනුරියෝ සෝන්ටිෆසියෝහි සදහන් වන ආකාරවය පිටර්ගේ මරණය ක්‍රි.ව 64 දි හෝ ක්‍රි.ව 67 දි සිදු වි ඇත. සමහර විද්වතුන්ට අනුව ශාන්ත පිටර් ක්‍රි.ව. 64 ඔක්තෝම්බර් 13 වන දින මරණයට පත්ව ඇත. ඉතිහාසයට අනුව ශාන්ත පීටර් ශිර්ෂය පහලට සිටින සේ කරුසයේ ඇණ ගසා මරණයට පත්ව ඇත  ශාන්ත පිටර්ගේ බැසිලිකාව ඇති ස්ථාවය ශාන්ත පීටර් භුමිදානය කල ස්ථානය ලෙස සොයාගෙන ඇත. ඔහුව චිත්‍රයට නගා ඇති බොහෝ අවස්ථාවලදී ශාන්ත පීටර් ස්විරයේ දොරටුවෙහි යතුරු දරාගෙන සිටින ආකාරය පෙන්නුම් කර ඇත.

සටහන්

ශුද්ධවූ පේදුරු තුමා


William Thomas Reeves (* 19. Juli 1951 in Toronto, Kanada) ist ein kanadischer Informatiker, der zu bedeutenden Entwicklungen in der Computergrafik und -animation beigetragen hat. Er ist dreifacher Oscar-Preisträger.

Leben
Reeves studierte bis 1974 an der University of Waterloo Mathematik und schloss sein Studium mit einem Bachelor ab. Es folgte bis 1976 ein Master-Studium in Informatik an der Universität Toronto und schließlich an der gleichen Universität seine Dissertation, die er 1980 erfolgreich verteidigte. In seiner Master-Arbeit hatte sich Reeves mit der Implementierung von interaktiven Computergrafiken in Kleincomputer befasst; seine Doktorarbeit trug den Titel Quantitative representations of complex dynamic shape for motion analysis.

Im Jahr 1980 wurde Reeves von George Lucas an die Abteilung für computergenerierte Spezialeffekte von Industrial Light & Magic geholt, dem zu Lucasfilm gehörenden Studio für Tricktechnik. Er war von 1982 bis 1986 Projektleiter des Modellerstellungs- und Animationsteams. In der Zeit war er unter anderem als Computergrafiker am Star-Wars-Film Die Rückkehr der Jedi-Ritter beteiligt. Seine 1982 entwickelte Bildsynthesetechnik "Particle Systems" erlaubte die Erzeugung von sehr komplexen und detaillierten Bildern und wurde in der Folge für die computeranimierte Darstellung von Feuer, Gras, Blumen und Bäumen verwendet. Die Funktion erlaubte unter anderem eine Explosionsszene in Die Rückkehr der Jedi-Ritter sowie die Animation von Tausenden Bäumen in The Adventures of André and Wally B. Für die Entwicklung von Particle Systems erhielt Reeves 1997 den Oscar für Wissenschaft und Entwicklung.

Steve Jobs kaufte die Abteilung 1986 und nannte sie in Pixar um. Reeves war neben Jobs und John Lasseter einer der Gründerväter von Pixar. Hier zeichnete er für zahlreiche Neuerungen verantwortlich. Unter anderem war er einer von vier Technikern, die Pixars proprietäres Animationsprogramm für Modellierung, Animation und Beleuchtung, Marionette, entwickelten, wofür Reeves 1998 mit seinem zweiten Oscar in der Kategorie "Wissenschaft und Entwicklung" ausgezeichnet wurde. Als technischer Direktor war Reeves an Kurzanimationsfilmen wie Die kleine Lampe beteiligt. Für Tin Toy, den Reeves mit John Lasseter schuf, erhielt er einen Oscar.

Reeves ist verheiratet und hat drei Kinder.

Filmografie
 1982: Der Zorn des Khan (Star Trek: The Wrath of Khan)
 1983: Die Rückkehr der Jedi-Ritter (Star Wars: Episode VI – Return of the Jedi)
 1984: The Adventures of André and Wally B.
 1985: Das Geheimnis des verborgenen Tempels (Young Sherlock Holmes)
 1986: Die kleine Lampe (Luxo Jr.)
 1987: Reds Traum (Red's Dream)
 1988: Tin Toy
 1995: Toy Story
 2007: Ratatouille
 2009: Oben (Up) (global technology engineer)

Publikationen (Auswahl)
 1980: Quantitative representations of complex dynamic shape for motion analysis
 1981: Towards a laboratory instrument for motion analysis
 1981: Inbetweening for computer animation utilizing moving point constraints
 1983: Particle Systems – a Technique for Modeling a Class of Fuzzy Objects
 1983: The simulation of natural phenomena (Panel Session)
 1985: Approximate and probabilistic algorithms for shading and rendering structured particle systems
 1986: A simple model of ocean waves
 1987: Rendering antialiased shadows with depth maps
 1988: Approximate and probabilistic algorithms for shading and rendering structured particle systems

Auszeichnungen
 1987: Oscarnominierung, Bester animierter Kurzfilm, für Die kleine Lampe
 1987: Silberner Bär, Berlinale 1987, für Die kleine Lampe
 1987: WAC Award der World Animation Celebration für Die kleine Lampe
 1989: Oscar, Bester animierter Kurzfilm, für Tin Toy
 1996: J.W. Graham Medal der University of Waterloo
 1997: Oscar, Wissenschaft und Entwicklung für die Entwicklung von Particle Systems
 1997: BAFTA-Nominierung, Beste visuelle Effekte, für Toy Story
 1998: Oscar, Wissenschaft und Entwicklung, für die Entwicklung von Marionette
 2010: Ub Iwerks Award for Technical Achievement der Annie Awards

Literatur
 Reeves, William. In: Jeff Lenburg: Who's who in animated cartoons. Applause, New York 2006, S. 299–300.

Weblinks

 Kurzbiografie von William Reeves
 Bibliografie von William Reeves auf ACM

Einzelnachweise

Informatiker
Oscarpreisträger
Kanadier
Geboren 1951
Mann

William Reeves (Informatiker)


Landfall is the time at which a storm (usually a tropical cyclone or waterspout) passes over shore.

Landfall may also refer to:

Places
 Landfall, Minnesota, United States
 Landfall, also known as Kent Cottage, Brigus, Newfoundland
 Landfall Island, Andaman and Nicobar Islands, India
 Landfall Peak, Thurston Island, Antarctica

Popular culture
 Landfall (journal), a New Zealand literary journal
 Landfall (1949 film), a British film
 Landfall (1975 film), a New Zealand film
 Landfall (2017 film), an Australian thriller film
 Landfall (album), an album by Martin Carthy
 Landfall: A Channel Story, a novel by Nevil Shute
 Landfall, a 2018 album by Laurie Anderson with Kronos Quartet

Other uses
 Landfall, the name given to the vessel LCT 7074 by the Master Mariners' Club of Liverpool
 Landfall Games, developer of video games Clustertruck, Totally Accurate Battle Simulator, and Totally Accurate Battlegrounds

See also

 Landing (disambiguation)
 Mooring (disambiguation)
 Docking (disambiguation)

 Land (disambiguation)
 Fall (disambiguation)

Landfall (disambiguation)


Alexis Lamouche (1875-193?), militaire français ;
 Didier Lamouche (1959-), chef d'entreprises français ;
 Léon Lamouche (1860-1945), militaire, diplomate, et dialectologue français ;
 Thierry Lamouche (1955-), illustrateur et graphiste français.

Voir aussi
 Marianne de Lamouche, une série de timbres français d'usage courant mise en vente générale le 10 janvier 2005

Lamouche


Das Vorspiel (; bra: A Professora de Violino; prt: A Audição) é um filme de drama dirigido por Ina Weisse lançado em 2019. No Brasil, foi lançado nos cinemas pela FILMICCA em 17 de março de 2022.

Sinopse
Após direcionar toda sua atenção a um aluno, uma professora de violino presencia um evento trágico no dia do exame.

Elenco
Nina Hoss : Anna Bronsky
Simon Abkarian : Philippe Bronsky
Serafin Gilles Mishiev : Jonas Bronsky
Ilja Monti : Alexander Paraskevas
Jens Albinus : Christian Wels
Sophie Rois : Frau Köhler
Thomas Thieme : Walter
Winnie Böwe : Alexanders Mutter

Recepção
No agregador de críticas Rotten Tomatoes, que categoriza as opiniões apenas como positivas ou negativas, o filme tem um índice de aprovação de 83% calculado com base em 42 comentários dos críticos. Por comparação, com as mesmas opiniões sendo calculadas usando uma média aritmética ponderada, a nota é 6.0/10 que é seguida do consenso: "Pode ocasionalmente se desviar para um território discordante, mas The Audition continua sendo um estudo de personagem sombriamente esclarecedor, liderado por uma virada contundente de Nina Hoss." Já no agregador Metacritic, que calcula as notas usando somente uma média aritmética ponderada a partir das avaliações de 1p críticos que escrevem em maioria para a imprensa tradicional, o filme tem uma pontuação de 64 entre 100, com a indicação de "revisões geralmente favoráveis".

Filmes da Alemanha de 2019
Filmes de drama da Alemanha
Filmes da França de 2019
Filmes de drama da França
Filmes em língua francesa
Filmes em língua alemã
Filmes de drama da década de 2010

Das Vorspiel


An Polystachya affinis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Lindley. An Polystachya affinis in nahilalakip ha genus nga Polystachya, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Polystachya

Polystachya affinis


An Anthurium fortunatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni George Sydney Bunting. An Anthurium fortunatum in nahilalakip ha genus nga Anthurium, ngan familia nga Araceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anthurium

Anthurium fortunatum


Ernst Christian Gottlieb Jens Reinhold (født 18. oktober 1793 i Jena, død 17. september 1855 sammesteds) var en tysk filosof. Han var søn af Carl Leonhard Reinhold.

Reinhold, der var professor i Jena har videre søgt at udvikle faderens lære og blandt andet udgivet Carl Leonhard Reinholds Leben und litterarisches Wirken (Jena 1825).

Kilder

Filosoffer fra Tyskland
Professorer fra Tyskland
Ansatte ved Jena Universitet
Biografiforfattere fra Tyskland
Tysksprogede forfattere
Tyskere i 1800-tallet
Personer fra Jena

Ernst Christian Gottlieb Reinhold


The year 1852 in science and technology involved some significant events, listed below.

Aeronautics

 September 24 – French engineer Henri Giffard makes the first airship trip, from Paris to Trappes.

Astronomy
 September 19 – Annibale de Gasparis discovers the asteroid 20 Massalia from the north dome of the Astronomical Observatory of Capodimonte in Naples.

Biology
 October 5 – American apiarist L. L. Langstroth patents the Langstroth hive for the cultivation of honey bees.
 Last recognised sighting of a great auk, on the Grand Banks of Newfoundland.

Chemistry
 August Beer proposes Beer's law, which explains the relationship between the composition of a mixture and the amount of light it will absorb. Based partly on earlier work by Pierre Bouguer and Johann Heinrich Lambert, it establishes the analytical technique known as spectrophotometry.

Mathematics
 October 23 – Francis Guthrie poses the four colour problem to Augustus De Morgan.

Medicine
 January 15 – Nine representatives of Hebrew charitable organizations come together to form what will become the Mount Sinai Hospital, New York.
 February 15 – The Great Ormond Street Hospital for Sick Children, London, admits its first patient.

Technology
 March 2 – The first American experimental steam fire engine, designed by Alexander Bonner Latta, is tested.
 The mechanical semaphore line in France is superseded by the electric telegraph.
 Captain E. M. Boxer of the Royal Arsenal devises an improvement to the shrapnel shell by insertion of an iron diaphragm, preventing premature ignition.
 French physicist Léon Foucault (1819–1868) makes the first gyroscope for scientific use

Awards
 Copley Medal: Alexander von Humboldt
 Wollaston Medal for Geology: William Henry Fitton

Births

 March 25 – Charles Loomis Dana (died 1935), American neurologist.
 April 10 – Arthur Vierendeel (died 1940), Belgian civil engineer.
 May 1 – Santiago Ramón y Cajal (died 1934), Spanish neuroscientist, winner of the Nobel Prize in Physiology or Medicine.
 August 4 – Catharine van Tussenbroek (died 1925), Dutch physician.
 August 30 – Jacobus van 't Hoff (died 1911), Dutch chemist.
 September 9 – John Henry Poynting (died 1914), English physicist, discoverer of the Poynting–Robertson effect and the Poynting vector.
 September 15 – Edward Bouchet (died 1918), African American physicist.
 September 23 – William Stewart Halsted (died 1922), American surgeon.
 September 28 – Isis Pogson (died 1945), English astronomer and meteorologist.
 October 2 – William Ramsay (died 1916), Scottish winner of the Nobel Prize in Chemistry.
 October 6 – Bruno Abakanowicz (died 1900), Polish mathematician, inventor and electrical engineer.
 October 9 – Hermann Emil Fischer (died 1919), German winner of the Nobel Prize in Chemistry.
 November 12 - Xavier Arnozan (died 1928), French physician.
 December 13 – Charles E. de M. Sajous (died 1929), American endocrinologist.
 December 15 – Henri Becquerel (died 1908), French physicist.

Deaths
 January 1 – John George Children (born 1777), English chemist, mineralogist and entomologist.
 January 6 – Louis Braille (born 1809), French inventor.
 January 13 - Jean-Nicolas Gannal (born 1791), French pharmacist, chemist, and inventor.
 August 15 – Johan Gadolin (born 1760), Finnish chemist.
 August 24 – Sarah Guppy (born 1770), English inventor.
 September 4 – William MacGillivray (born 1796), Scottish naturalist and ornithologist.
 September 8 – Anna Maria Walker (born 1778), Scottish botanist.
 October 9 – Thomas Frederick Colby (born 1784), English cartographer.
 November 10 – Gideon Mantell (born 1790), English paleontologist.
 November 27 – Augusta Ada King (née Byron), Countess of Lovelace (born 1815), English computing pioneer.

References

19th century in science
1850s in science

1852 in science


Change the World é um extended play lançado pelo músico britânico Ringo Starr em 24 de setembro de 2021 pela Universal Music Enterprises. Foi produzido por Starr e Bruce Sugar, exceto por "Coming Undone", que fora produzida pela dupla em parceria com Linda Perry, que também compôs a faixa.

Posição nas paradas musicais

EP de 2021
Álbuns de Ringo Starr

Change the World (EP)


Die südkoreanische Davis-Cup-Mannschaft ist die Tennisnationalmannschaft Südkoreas. Der Davis Cup ist der wichtigste Wettbewerb für Nationalmannschaften im Herren-Tennis, analog zum Fed Cup bei den Damen.

Geschichte
Seit 1960 nimmt Südkorea am Davis Cup teil. Dreimal spielte die Mannschaft in der Weltgruppe (1981, 1987, 2008), kam dabei aber nie über die erste Runde hinaus. In der Begegnung gegen Pakistan 2003 stellten Kim Young-jun und Aqeel Khan den noch heute aktuellen Rekord für den längsten Tiebreak im Davis Cup auf: Kim behielt mit 19:17 knapp die Oberhand. Erfolgreichster Spieler ist Lee Hyung-taik mit insgesamt 51 Siegen, der mit 30 Teilnahmen innerhalb von 14 Jahren gleichzeitig auch Rekordspieler ist.

Aktuelles Team
Folgende Spieler traten bislang im Davis Cup 2012 für ihr Land an:
Cho Min-hyeok
Seol Jae-min
Lim Yong-kyu
Jeong Suk-young

Siehe auch
Südkoreanische Fed-Cup-Mannschaft

Weblinks

Davis-Cup-Mannschaft
Daviscupmannschaft
Daviscup

Südkoreanische Davis-Cup-Mannschaft


17435 di Giovanni este un asteroid care intersectează orbita planetei Marte.

Descriere
17435 di Giovanni este un asteroid care intersectează orbita planetei Marte. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,37 ua, o excentricitate de 0,32 și o înclinație de 22,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 17001-18000
 Centura de asteroizi

Referințe

Asteroizi care intersectează orbita planetei Marte

17435 di Giovanni


«Escándalo Schoklender» hace referencia a las denuncias conforme las cuales Sergio Schoklender y otras personas habrían intervenido en el presunto desvío de fondos entregados por el Estado por la construcción de viviendas sociales por la «Misión Sueños Compartidos», organizada por las Madres de Plaza de Mayo y creada por Sergio Schoklender.

El 30 de mayo de 2018 la Cámara Federal Penal de Apelaciones dispuso el procesamiento de Julio De Vido, Pablo y Sergio Schoklender, Hebe de Bonafini, José López, Abel Fatala, Alejandro Abraham Gotkin, Gustavo Adrián Serventich, José Fernando Caparrós Gómez, Enrique Osvaldo Rodríguez, Hugo Omar Gallardo, Daniel Laurenti, Manuel Camet, Mariano Moncada, Emilio Mauro Gutiérrez y Guillermo Alejandro Greppi, por considerarlos presuntos autores de la maniobra de defraudación a la administración pública consistente en gestionar y obtener fondos públicos destinados a la construcción de viviendas sociales, utilizando para ello a la Fundación Madres de Plaza de Mayo, que luego eran desviados hacia otros fines.

Protagonistas

 Sergio Schoklender adquirió notoriedad por haber asesinado a sus padres, junto a su hermano Pablo, en mayo de 1981. Como consecuencia del crimen fue condenado a prisión perpetua. En la cárcel conoció a Hebe de Bonafini y desde que comenzaron sus salidas transitorias en 1995, trabajó en la Fundación Madres de Plaza de Mayo. Llegó a ser apoderado de la entidad y mano derecha de Bonafini, se desvinculó el 8 de mayo de 2011.
 Meldorek S.A., empresa constituida en 2003 por dos jubiladas. La escribana Marta Cascales, esposa de Guillermo Moreno intervino en la Constitución de la Sociedad Comercial. Esta empresa fue contratada por la Fundación para construir viviendas sociales utilizando paneles de telgopor fabricados por ella. Luego de una negativa inicial, Schoklender reconoció ser titular del 90% de sus acciones. La empresa fue creada en 2003 y en 2009 se capitalizó. Antes de su compra por parte de Schoklender no tenía un giro comercial importante sino que parecía destinada a la adquisición de algunos bienes en particular. La justicia investiga qué bienes tenía Meldorek al ser vendida.
 Pablo Schoklender, el coautor del doble homicidio, se incorporó a la Fundación en 2001 desempeñándose en la administración de la misma. Reemplazó a su hermano a partir de la desvinculación de este, pero al poco tiempo dejó la entidad. Se lo investiga por un presunto giro de fondos a la empresa Antártica Argentina SA en 2009.
 Alejandro Gotkin, socio de Sergio Schoklender y presidente de Meldorek S.A. y de Antártica Argentina SA, la empresa desde la cual Sergio Schoklender compró 12 inmuebles en la localidad de José C. Paz, provincia de Buenos Aires, y otra de las firmas investigadas por desvío de fondos.
 Gustavo Serventich, titular del 10 % de las acciones de Meldorek S.A. y piloto de Schoklender, a quien en 2010 conectó con el entonces dueño de la firma, un financista que la tenía para albergar sus bienes, entre ellos dos aviones.
¤José Fernando Caparros Gómez, financista. Dueño de Meldorek S.A., sería quien diseñó la ingeniería financiera para lavar el dinero, además de cambiar cheques a través de su financiera Monetizacion. Es el único financista que no fue sobreseído en la causa, habiendo sido elevado a juicio oral.

Escándalo

Comienzo

El 8 de mayo de 2011 Sergio Schoklender se desvinculó de la Fundación Madres de Plaza de Mayo aduciendo que ese trabajo no era compatible con sus proyectos personales. Otras fuentes refieren que fue echado por Bonafini por motivos vinculados al manejo de fondos. Estos hechos se hicieron públicos el 25 de mayo y comenzó una investigación para determinar el presunto desvío de fondos públicos entregados a la Fundación Madres de Plaza de Mayo por la construcción de viviendas sociales en el marco de la Misión Sueños Compartidos. El jefe de gabinete, Aníbal Fernández, aseguró que no hay funcionarios en la discusión judicial ni los va a haber nunca, porque no es un problema de dinero público. El dinero entregado no son subsidios, sino financiamiento que se paga cuando se certifica la obra: el dinero es del particular.

Causas judiciales

La principal causa judicial estuvo a cargo del juez Norberto Oyarbide y se inició a raíz de una alerta emitida por dos bancos por considerar sospechosos los movimientos en cuentas de empresas ligadas a la Fundación Madres de Plaza de Mayo, ya que cheques cobrados al Estado por las Madres por el plan de viviendas eran endosados a nombre de la empresa Antártica Argentina y retirados luego por ventanilla en un banco de Villa Crespo, ciudad de Buenos Aires. Posteriormente compareció la Unidad de Información Financiera (UIF) que la tuvo sin profundizar durante casi un año. El juez dispuso allanamientos en propiedades y oficinas de Schoklender, secuestró documentación y le prohibió salir del país. En esta causa los hermanos Schoklender y otras personas son investigados por los supuestos delitos de fraude al Estado, lavado de dinero y asociación ilícita.

El juez solicitó a la Auditoría General de la Nación (AGN) un informe sobre los movimientos de fondos enviados por el Estado Nacional hacia la Fundación de las Madres. También ordenó un peritaje con contadores de la Corte Suprema e ingenieros de la Universidad de Buenos Aires (UBA) sobre todas las obras de la Misión Sueños Compartidos para verificar si los 765 millones de pesos entregados por el estado fueron efectivamente utilizados en las construcciones de viviendas sociales o si hubo una administración fraudulenta.

Como querellante el juez admitió a la Fundación Madres de Plaza de Mayo, pero no a Bonafini en forma individual como presidenta porque estaría en estudio si le cabe alguna responsabilidad. Las Madres –como querellantes– dicen que fueron estafadas por los Schoklender. Igual se investiga si tuvieron responsabilidad en un presunto desvío de fondos. Pero Oyarbide mandó a peritar las obras porque cree que aún no tiene pruebas de una defraudación con dinero público.

Oyarbide dispuso la inhibición, embargo de bienes y levantamiento del secreto bancario respecto de sus cuentas, de cerca de cuarenta personas y treinta empresas que están siendo investigadas, entre las que figuran dos financistas cercanos a Sergio Schoklender, su exesposa Viviana Sala y algunas personas involucradas en la venta de 4 inmuebles realizada por Meldorek poco después que estallara el escándalo. Ordenó iguales medidas respecto de Alejandra Bonafini, hija de Hebe de Bonafini y además actual apoderada de Madres, haciendo lugar al pedido que formuló el fiscal al corroborar que en 2010 vendió a Meldorek en 25 mil dólares un departamento de 80 metros sito en la ciudad de la La Plata cuyo valor de mercado sería de unos 120 mil dólares, para luego adquirir una casa de 200 metros cuadrados. El fiscal quiere determinar si sus movimientos bancarios se condicen con los montos de las operaciones. Respecto de esta última los abogados de Madres mostraron sorpresa, afirmaron que había sido una operación normal para lo cual incluso había sacado un crédito por lo consideraron inútil investigar a Alejandra Bonafini y a su patrimonio.

A comienzos de septiembre de 2011 el juez interviniente opinó que la investigación judicial podría convertirse «en una megacausa» y precisó que el caso es «un tema muy complejo» y que la causa tiene «70 cuerpos de actuación y 200 folios», señalando que los equipos de especialistas trabajan «doce horas por día» para encontrar pruebas y ayudar a determinar responsabilidades.

La Auditoría General de la Nación determinó que en el período entre 2005 y 2011, el Estado nacional entregó a la Fundación Madres de Plaza de Mayo  $1.295 millones para la construcción de viviendas sociales del plan "Misión Sueños Compartidos", que construyó 4.757 viviendas, de las que apenas 822 fueron adjudicadas. El informe refiere pagos a Sergio Shocklender por un total de 23 millones, a Pablo  Schoklender por 13 millones y a la constructora Meldorek, de los dos mencionados, $ 4,4 millones sin que en ninguno de los casos el desembolso del dinero estuvo vinculado a gestión de obra que pudo ser probada. El 7 de octubre de 2020 la Sala IV de la Cámara de Casación Penal rechazó la queja de la defensa de Sergio Schoklender y confirmó la elevación a juicio del expediente.

La segunda causa, que tramita en el juzgado federal del juez Marcelo Martínez de Giorgi, fue iniciada por un particular e investiga la responsabilidad penal que podrían tener los funcionarios que debían controlar las obras que hacían las Madres por supuesta violación de los deberes de funcionario público, malversación de caudales, defraudación a la administración pública y abuso de autoridad. Uno de los puntos a determinar es si en las dos puntas de la contrataciación estaba la misma persona: Schoklender como apoderado de la Fundación y como titular de las empresas contratistas que hacían las obras. También investiga si hubo sobreprecios en las obras, para lo cual comenzó requiriendo a provincias y municipios la documentación de las mismas. En junio de 2016 el juez de Giorgi citó a indagatoria a José Francisco López, Julio De Vido, Carlos Tomada, Miguel Lifschitz, Gerardo Zamora, Maurice Closs, Jorge Capitanich, Hebe de Bonafini, Abel Fatala, Alejandro Granado, Julio Zamora, Darío Giustozzi y a los hermanos Sergio y Pablo Schoklender. La "hipótesis delictiva" del juez, es que los Schoklender gestionaron y obtuvieron ilegítimamente fondos de la Secretaría de Obras Públicas pues una parte de esos fondos se sustrajo de su destino específico que era la construcción de viviendas sociales, en perjuicio de las arcas del Estado.
El primer juez que investigó los fondos desviados fue Norberto Oyarbide, apartado del caso por la cámara. Finalmente, todo se concentró en el juzgado de Martínez de Giorgi.

El 30 de mayo de 2018 la Sala I de la Cámara Federal Penal de Apelaciones dispuso el procesamiento de Julio De Vido al mismo tiempo que confirmaba los que se habían dictado en primera instancia respecto de los hermanos Pablo y Sergio Schoklender, Hebe de Bonafini, José López, Abel Fatala, Manuel Camet, Mariano Moncada, Emilio Mauro Gutiérrez y Guillermo Alejandro Greppi. El fallo considera a los procesados presuntos autores de la maniobra de defraudación a la administración pública consistente en gestionar y obtener fondos públicos destinados a la construcción de viviendas sociales utilizando para ello a la Fundación Madres de Plaza de Mayo, que luego eran desviados hacia otros fines.

Montos y obras

Los fondos eran girados por la Subsecretaría de Vivienda, a cargo de Luis Bontempo, o de la Subsecretaría de Obras Públicas, a cargo de Abel Fatala, ambas del Ministerio de Planificación Federal, a cargo de Julio De Vido a los municipios o provincias que contrataban a la Fundación.

Patrimonio de Sergio Schoklender

La investigación trata de determinar cuál es el patrimonio de Schoklender. Según versiones periodísticas tiene dos aviones y un yate a nombre de Meldorek, una casa en Pilar y 12 lotes en José C. Paz. Hay inmuebles en las calles Álvarez Thomas y Guevara de la Capital Federal y un entramado de empresas en las que no está claro cuál es su participación.

En su primera aparición pública en la tradicional ronda a la Pirámide de la Plaza de Mayo que todos los jueves realizan las Madres, Hebe de Bonafini dijo que las denuncias era «una pelotudez».

Tres días más tarde echó a Pablo Schoklender y acusó a Sergio de haber querido convertir la Fundación en una empresa. Éste por su parte afirmó el 29 de mayo de 2011: «Yo era un apoderado más de la fundación; soy el gestor claramente, pero la dirección y la presidencia del Consejo de Administración es de Hebe. No soy dueño de Meldorek. Trabajo para ellos, les facturo, cobro honorarios por eso».
Una semana más tarde, el 7 de junio, Bonafini afirmó: «Los Schoklender son estafadores y traidores. Pero una cosa son ellos y otra son las Madres, que pusimos el cuerpo 34 años para reivindicar a nuestros hijos». En el ínterin, el 3 de junio, el juez Oyarbide había prohibido a los hermanos Schoklender salir del país.

Creación de un fideicomiso

El 18 de agosto de 2011 se constituyó un fideicomiso que administre todos los bienes de la Fundación Madres de Plaza de Mayo, que abre un haz de luz para que la Fundación Madres de Plaza de Mayo pueda continuar con su obra y fue la solución ideada para que la entidad pueda hacer frente a la comprometida situación financiera en la que quedara. Su objetivo es salvaguardar el proyecto originalmente propiciado por Madres, luego de que los distintos obradores del programa Sueños Compartidos fueran delegados a las intendencias y gobernaciones donde la Fundación había comenzado a construir viviendas. La radio AM 530, la Universidad Popular Madres de Plaza de Mayo, el Espacio Cultural Nuestros Hijos (ECuNHi) que funciona en la ex ESMA y la fábrica de paneles con los que las Madres edificaban las viviendas quedarán protegidos bajo una figura legal que impide su quiebra y les permite seguir trabajando.
Durante los meses siguientes se hará un análisis sobre las finanzas de la entidad, que tiene las cuentas bancarias embargadas por la justicia, además de algunos pedidos de quiebra.

Repercusiones políticas

El gobierno pese al «durísimo impacto que significó constatar que Sergio Schoklender y su hermano Pablo administraron de forma irregular el proyecto de construcción de viviendas» decidió mantener la idea que lo inspiraba y traspasó al control de las provincias y municipios involucrados la totalidad de las obras de construcción de viviendas que coordinaba Madres de Plaza de Mayo. En julio de 2011 el jefe de Gabinete del gobierno de Misiones, Ricardo Escobar, afirmó que la Fundación de la Asociación Madres de Plaza de Mayo ya no administra el programa Sueños Compartidos y que esta responsabilidad recaerá en los gobiernos provinciales y los municipios, a excepción de la ciudad de Buenos Aires. En esta última se decidió que en la obra se involucren empresas privadas y cooperativas de trabajo. Estas últimas se encargarán de emplear a los trabajadores y, también, de hacer posible la administración autónoma de cada emprendimiento. El dirigente del Movimiento Evita, Emilio Pérsico, asumió un rol de enlace con las cooperativas de trabajo, las cuales asumirán el compromiso de garantizar un puesto de trabajo para cada uno de los operarios que participaron de Sueños Compartidos.

Bibliografía utilizada

Enlaces externos
 Muerto en vida: Una tarde con Sergio Schoklender

Referencias

Argentina en 2011
Escándalos políticos en Argentina
Casos judiciales de Argentina

Escándalo Schoklender


Lanval ist der Titel eines Lais (kurzes Gedicht in französischer Sprache über ein keltisches Thema) von Marie de France (* ~1135, † ~1200). Die Lais behandeln Märchenmotive oder Sagenstoffe aus dem keltischen Britannien. Die insgesamt zwölf Lais ihrer Sammlung wurden von Marie de France um 1170 aufgezeichnet. Typisch für ihre Gedichte ist eine immer wiederkehrende Verbindung von Freude und Leid.

Inhalt

Lanval ist ein gut aussehender und tapferer Ritter am Hofe von König Artus in Carlisle, aber nicht bei allen Rittern beliebt. Eines Tages sieht er eine wunderschöne Dame in einem Fluss, die ihn in ihr Prunkzelt einlädt, da sie seine Vorzüge prüfen will. Die beiden verlieben sich ineinander und leben eine Nacht wie Mann und Frau zusammen. Am Morgen verpflichtet die Dame Lanval, niemandem davon zu erzählen, dann werde sie immer wieder zurückkehren und ihn reich und glücklich machen. Lanval verspricht dies und kehrt an den Hof zurück wo ihm sein neugewonnener Reichtum Freunde aber auch Neider schafft. Die Königin Gwenhwyfar, Artus' Gattin, will ihn verführen, er lehnt jedoch mit der Begründung ab, er sei einer noch schöneren Dame treu. Erzürnt über diese Bemerkung beklagt sich Gwenhwyfar beim König, Lanval habe sie mit diesen Worten beleidigt. Bei der Verhandlung über diesen Vorfall weigert sich Lanval, getreu seinem Versprechen, den Namen der Dame zu nennen und soll verurteilt werden. Nur Sir Gawain hält noch zu ihm. Da erscheint die Dame auf einem weißen Pferd und nun sehen alle, dass sie tatsächlich die Schönste ist. Lanval wird freigesprochen und reitet mit seiner Dame nach Avalon – die beiden wurden nie wieder gesehen.

Anderssprachige Nachdichtungen
In mittelenglischer Sprache erschienen Sir Lanval um 1340 und später die Reimerzählung Sir Lamb[e]well im 16. Jahrhundert. Im Skandinavien des 13. Jahrhunderts wurde dieses Lai unter dem Titel Januals lióð nacherzählt.

Moderne Rezeption
Eduard Stucken schuf 1903 das Drama Lanvâl, das 1911 am Wiener Burgtheater mit großem Erfolg aufgeführt wurde. Der Inhalt folgt sehr frei dem Lai von Marie de France und endet im Gegensatz zu diesem in einer Katastrophe.

Siehe auch
 Keltische Mythologie in der Bretagne

Literatur
 Helmut Birkhan: Nachantike Keltenrezeption. Praesens Verlag, Wien 2009, ISBN 978-3-7069-0541-1.
 Ray Dunning: Die Kelten. In: Arthur Cotterell: Mythologie – Götter, Helden, Mythen. Parragon, Bath 2004, ISBN 1-4054-2108-8.

Weblinks
 Die Lais der Marie de France online auf fr.wikisource.org (Altfranzösische Ausgabe)
 Edward Gallagher (Übers.): The Lays of Marie de France. Hackett Publishing, 2010, Kapitel V Lanval (Text in englischer Sprache)

Einzelnachweise

Literatur (Altfranzösisch)
Literatur des Mittelalters
Literatur (12. Jahrhundert)
Artusepik

Lanval (Lai)


سورايا شافيز  (من مواليد 22 يونيو عام 1982 في لشبونة) هي ممثلة وعارضة أزياء برتغالية. أصبحت معروفة ومشهورة بدورها كعاهرة تدعى إيميلا في الفيلم O Crime do Padre Amaro عام 2005.

مراجع

وصلات خارجية

صفحتها على IMDB

أشخاص على قيد الحياة
عارضات أزياء برتغاليات
ممثلات أفلام برتغاليات
ممثلات من لشبونة
مواليد 1982
مواليد في لشبونة

سورايا شافيز


Nicolas, Paul, Stéphane Sarközy de Nagy-Bocsa veya Nicolas Sarkozy (d. 28 Ocak 1955), eski Fransa cumhurbaşkanı ve 16 Mayıs 2007'den 15 Mayıs 2012'ye kadar resen Andorra eş prensi olarak görev yapan emekli bir Fransız siyasetçi.

28 Ocak 1955 yılında Paris'te doğdu. Babası Pál Sárközy de Nagybocsa (Macarca Nagybocsai Sárközy Pál)  Macardır, annesinin babası Benico Mallah (aslı adı: Aron Mallah) kökeni Orta Çağda İspanya'dan Osmanlı'ya sığınmış olan Sefarad Yahudilerine dayanmaktadır.

Édouard Balladur Hükümeti'nde Bütçe Bakanı ve hükûmet sözcüsü oldu. 1995 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Édouard Balladur'ü destekledi ve kampanya sözcülüğünü üstlendi. Jean-Pierre Raffarin'in ilk hükûmeti (2002-2004) ve Dominique de Villepin Hükümeti'nde (2005-2007) İçişleri Bakanı ve hükûmetin iki numaralı ismi olarak görev yapan Sarkozy, 2004 yılında 3. Jean-Pierre Raffarin Hükümeti'nde Maliye Bakanı oldu. 16 Mayıs 2007 tarihinde Jacques Chirac'ın yerine Cumhurbaşkanı seçildi. Cumhurbaşkanı Sarkozy 2 Şubat 2008'de eski İtalyan manken Carla Bruni ile 3. evliliğini yaptı.

2011 yılında patlak veren Libya İç Savaşı sürecinde aktif rol oynadı. Şahsi inisiyatifi ile organize edilen ve 19 Mart 2011 tarihinde Paris'te gerçekleşen konferansta Libya'ya doğrudan askerî müdahale kararı alındı. Harmattan Operasyonu adı verilen bu dış müdahale sonucu Kaddafi rejimi Ağustos 2011'de fiilen yıkıldı. Onun Libya üzerindeki bu ısrarlı ilgisi daha sonra uzun süre tartışma konusu oldu. Hatta kaçak durumdaki Muammer Kaddafi'nin 20 Ekim 2011 tarihinde yakalanarak infaz edilmesinde doğrudan etkin olduğuna dair iddialar basına yansıdı.

16 Ocak 2012 tarihinde Altın Post Şövalyeleri Tarikatı tarafından şövalyelik nişanı ile ödüllendirildi.

Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne alınması taraftarı olmadığını açıkça ifade etmiştir. 2012 yılında Senato'dan geçirdiği Ermeni Soykırımını İnkarının Cezalandırılması Yasası, Fransa Anayasa Konseyi tarafından iptal edilmiştir.

21-22 Nisan 2012'de yapılan Cumhurbaşkanlığı seçimleri ilk turuna katılan 10 aday arasında %28.63 oy alan Sosyalist parti adayı François Hollande'nin ardından %27.18 oy ile ikinci tura kalmıştır. 5-6 Mayıs 2012 Tarihlerinde yapılan 2. tur sonucunda Cumhurbaşkanlığı seçimlerini oyların %51.9'nu alan Sosyalist Parti adayı François Hollande'ye karşı kaybetmiştir. Cumhurbaşkanlığı görev süresinin dolmasının ardından Anayasa Konseyi tabii üyesi olarak göreve başlamış ancak 2012 cumhurbaşkanlığı seçim kampanyasındaki usulsüzlükler nedeniyle görevinden istifa etmiştir. 29 Kasım 2014 tarihinde UMP genel başkanlığına seçilmiştir.

Siyasi ve mali skandallar
2016'da Cumhuriyetçi cumhurbaşkanlığı ön seçiminde yenilerek kamusal hayattan emekli oldu. Başta 2007 Fransa seçimlerine Libya müdahalesi iddiasıyla ilgili olmak üzere, iki davada Fransız savcıları tarafından yolsuzlukla suçlandı. 2021'de Sarkozy ve iki sanık yargılandı, hüküm giydi ve hapis cezasına çarptırıldı; karara itiraz etti.

23 Kasım 2020'de, bir hakime rüşvet teşebbüsünden yolsuzluk ve nüfuz ticareti yapmakla suçlanan Nicolas Sarkozy'nin davası başladı. Dava, sanıklardan birinin sağlık nedenlerinden ötürü talebi üzerine 26 Kasım'a ertelendi.

1 Mart 2021'de Paris'teki bir mahkeme, eski Fransa Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy'yi yargıç Gilbert Azibert ve Sarkozy'nin eski avukatı Thierry Herzog gibi bir dizi kişiyi içeren bir telefon dinleme ve yasadışı veri alışverişi davasında yolsuzluktan suçlu buldu. Her iki adam da yargılandı ve mahkum edildi. Sarkozy ve iki sanık üç yıl hapis cezasına çarptırıldı, ilk iki yıl hapis cezası ertelendi. Sarkozy, karara itiraz etti.

20 Mayıs 2021'de Sarkozy ve Bygmalion skandalına karıştığı belirtilen 13 sanığın yargılanmasına başlandı. Sarkozy'nin ikinci yolsuzluk davası, başarısız olan 2012 yeniden seçim kampanyasına harcanması amaçlanan on milyonlarca avronun başka yere aktarıldığı ve ardından bunu örtbas etmesi için bir halkla ilişkiler firması tutulduğu iddialarını içeriyor. Yasadışı kampanya finansmanı parası, bunun yerine cömert kampanya mitingleri ve etkinliklerine aşırı harcama yapmak için kullanıldı.

30 Eylül 2021 tarihinde, Fransa'da seçim kampanyasını yasa dışı finanse etmekten suçlu bulunan eski Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy 1 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Paris 11. Ceza Mahkemesi eski cumhurbaşkanının hapis cezasını ev hapsi şeklinde elektronik gözetim altında geçirmesine hükmetti.

Kaynakça

1955 doğumlular
17. arrondissement (Paris) doğumlular

Fransa cumhurbaşkanları
Fransa'daki siyasi parti liderleri
Fransa bütçe bakanları
Fransa iletişim bakanları
Fransa devlet bakanları
Fransa içişleri bakanları
Fransa maliye bakanları
Fransız muhafazakârlar
Fransa ekonomi bakanları
Neuilly-sur-Seine belediye başkanları
Fransa Anayasa Konseyi tabii üyeleri
Macar asıllı Fransızlar
Yunanistan Yahudisi asıllı Fransızlar
Paris Üniversitesinde öğrenim görenler
Avrupa Parlamentosu Fransız üyeleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 9. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 10. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 11. dönem milletvekilleri
Fransa Beşinci Cumhuriyet 12. dönem milletvekilleri
Fransa hükûmet sözcüleri
Fransız Roma Katolikleri
Yaşayan insanlar
Altın Kartal Nişanı sahipleri
Aziz George Zafer Nişanı sahipleri
Fransa Yüksek Yargı Kurulu başkanları
Cumhuriyetçiler (Fransa) mensubu siyasetçiler
Andorra prensleri
20. yüzyılda Fransız avukatlar
21. yüzyılda Fransız avukatlar
Ermeni Soykırımı iddialarını kabul edenler

Nicolas Sarkozy


E-öğrenme, elektronik ortam aracılığı ile yapılan öğretim denilebilir. Örgün öğrenimden en büyük farkı zaman, mekan ve süre sınırı olmamasıdır. E-öğrenme, dijital ortamda aktarılır ve internet olan her yerden erişim sağlanabilir.

E-öğrenmenin olumlu yönleri
Günümüzde gittikçe yaygınlaşan ve çoğu üniversitenin de hızla altyapı hazırlıklarını tamamladığı e-öğrenmenin birçok olumlu yönü vardır. Bunlardan bazıları:
 Öğrenci merkezlidir.
 Öğrenci konuyu öğrenene kadar, konu üzerinde çalışabilir.
 Zaman sınırsızdır.
 Herkes kendi öğrenme hızında öğrenebilir.
 Öğrenci, konuyu anlamadığı zaman, iletişim araçları ile öğretmen ve diğer öğrenciler ile bağlantı kurabilir.
 Dünyanın diğer ucundaki bir kişinin bilgilerinden faydalanılabilir.
 Bağlantılar aracılığıyla, doğru ve istenilen kaynağa kısa sürede erişilir.
 Eğitim maliyetlerini dikkate değer anlamda düşürmektedir.
 Zaman ve mekandan bağımsızdır.
 Kişi kendini en rahat hissettiği zaman ve mekanda konuyu öğrenebilir.
 Öğrenim faaliyeti daha zevkli olabilir.
 Öğrenim materyalleri, hızlı değişen koşullara göre, kısa sürede güncellenebilir.
 Kişisel testler ile öğrenci kendi kendini sınayabilir.
 Konunun anlaşılıp anlaşılmadığına dair geri bildirimin hızlı bir şekilde yapılması
motivasyonu artırır.

 Kişinin tüm öğrenim faaliyetleri raporlanabilir.
 Her tür altyapıdan ve toplumun farklı kesimlerinden gelen öğrencilere fırsat eşitliği.

E-öğrenmenin olumsuz yönleri

Olumlu yönleri olduğu gibi e-öğrenme bazı olumsuz özelliklere de sahiptir. Bunlar :

 Eğitmenler, etkili birer e-öğrenmenin nasıl olacağını öğrenmek zorundadırlar.
 Eğitmenler için geleneksel olan ders içeriğini çevrimiçi ortama aktarmak zordur.
 Bireysel geri bildirim sağlama konusunda eğitmenler açısından, çok fazla zaman alır (çünkü aktif bir katılım için daha çok öğrenci gereklidir).
 Öğrencilerin ve eğitim sağlayanların araç-gereç ihtiyaçları,
 Öğrenciler ve eğitmenler için teknik eğitim ve destek,
 Akademik anlamdaki dürüstlük,
Online eğitim alan öğrenciler için;

 Ölçme ve değerlendirmelerin türleri ve etkililiği
 Etkileşim eksikliği

E-öğrenme çeşitleri
Alanyazına bakıldığında farklı kavramlar ile karşılaşılmaktadır. Araştırmacılar; eğitim teknolojilerinin gelişimine göre yeni kavramlar ortaya çıkarmıştır. Aydın (2002) 'a göre alanyazında; web destekli öğretim (web based instruction), eşzamanlı öğretim (syncronize instruction), eşzamansız öğretim (asyncronize instruction), sanal eğitim (virtual education), bilgisayar destekli uzaktan eğitim (computer based distance education), bilgisayar ortamlı/destekli iletişim (computer-mediated communicaitons), İnternetle eğitim İnternete dayalı/destekli eğitim (İnternet based/aided education), çevrimiçi eğitim (online education) kavramları ile sık karşılaşılmaktadır.

E-öğrenme çeşitleri yer ve zaman açısından ele alındığında değişik şekillerde tanımlanabilir.  Bunları bir tablo şeklinde gösterebiliriz.

E-öğrenme araçları
E-öğrenmenin dizaynı, geliştirilmesi ve gerçekleştirilmesi, insan kaynaklarının dışında donanım ve yazılım araçları gerektirmektedir.
Donanım araçları genelde multimedia uygulamalarını kullanabilen ve İnternet tarayıcısı olan bir kişisel bilgisayarı gerektirir. Tabi bunların kullanılabilmesi için ağ sağlayıcılar ve kullanıcıların sürekli ulaşabileceği İnternet sunucular da gerekmektedir.
Yazılım araçları ise genellikle çeşitli web düzenleme ve grafik araçlarını içerir. Bunlar basit yapılı ya da karmaşık olabilirler.
Brandon Hall'un yaptığı son çalışma yaygın olarak kullanılan bazı araçları aşağıdaki gibi göstermektedir.

Adobe Flash™

Adobe Dreamweaver™

Macromedia Authorware™  Nedir ve Örnekler

TrainerSoft from Outstart™

Lectora Publisher™

Adobe Captivate™

Adobe Presenter™

Articulate™

Raptivity™

Camsmith Camtasia™

En çok tanınan yazılım simülasyon araçları ise aşağıdaki gibidir.

Adobe Captivate™

Techsmith Camtasia™

OnDemand™ (Global Knowledge)

FireFly™ (KnowledgePlant)

Assima™

STT Trainer™ (STT: A Division of Kaplan)

InfoPak Simulator™ (RWD Technologies)

E-öğrenme platformları

 İstanbul Boğaziçi Enstitüsü
 Udemy
 Edx
 Coursera
 Khan Academy
 Open Culture Online Courses
 Academic Earth
 Udacity
 Harvard Online Learning
 General Assembly

E-öğrenmenin tarihi ve e-öğrenmedeki gelişmeler
10–15 yıldır daha iyi bilinmekte olan e-öğrenme, 10–15 yıldan fazla bir geçmişe sahiptir.

1960'larda e-öğrenme
Bilgisayarlar için önemli görülen rollerden çoğunun 1960'lı yıllarda açıkça söylenmiş olduğu iddia edilebilir. Bilgisayarlar icat edildikten biraz sonra, ruh bilimciler ve eğitimciler, bilgisayarların eğitimsel güçlerine dikkat çekmişlerdir. Bilgisayar tabanlı öğretim gelişimleri, sırasıyla, öğrenmenin ve öğretmenin temel kanılarının otomatikleşmesine odaklanmıştır. Ne var ki, bilgisayar tabanlı eğitimin ilk grubunun teknik bilim adamları iki gruba ayrılmıştır: uygulamalı bilim adamları (mühendisler), ileri düzey araştırmacılar.

Bilgisayar tabanlı öğretim
1960'lar, daha sonra eğitim alanında geliştirilecek politikaları (kilometre taşı sayılan olayları) doğurdu. Her başarılı teknolojik yenilikle birlikte, yeni yetenekler ve şekiller teknolojinin desteklediği öğrenme işlemini artırmayı ulaşılır hâle getirdi. Aşağıdaki zaman çizelgesi İngiltere'deki bazı önemli olayları listelemektedir:

 1963: The British Computer Society(İngiltere Bilgisayar Derneği), Schools' Committee adındaki okul birliğini, bilgisayar eğitimini okullarda ilerletmek için kurdu.
 1965: İlk bilgisayar, bir İngiliz okuluna kuruldu.
 1967: The National Council for Educational Technology(NCET) kuruldu.
 1969: NCET eğitimde bilgisayar kullanımı ile ilgili üç adet rapor yayınladı.
 1969: The Scottish Office, "Okulda Bilgisayar" adında geçici bir rapor yayınladı.
10 yıl süre zarfında, bu konuda çalışan bilim adamları grubu, araçlarını geliştirip düzenlediler. NCET, yaptığı çalışmaların birinde bilgisayar tabanlı öğrenme sistemlerini konu almıştır. Buna yönelik hazırladığı raporda geçen bazı ifadeler aşağıdaki gibidir:

 Öğrencilerin kullanımı için bilgi depolama,
 Öğrencileri bilgisayar konusunda eğitme,
 Karışık durumları (zaman alacak, pahalı olacak, imkânsız) örneklendirme.

Akıllı yardım sistemi
İkinci grup araştırmacılar, insan biliş ve öğrenmesini göstermek için, bilgi-yapısal- yönelimli yaklaşıma odaklandılar. Becerileri nasıl öğrenip, onlarda ne şekilde uzmanlaştığımıza dair yapay zeka çalışmalarına dayanan bu yaklaşım, Akıllı yardım sisteminin (ITS) gelişmesine öncü oldu. Akıllı yardım sisteminin işlevleri geleneksel yaklaşımlardan farklıdır. Bu işlevler, öğrencinin gereksinimi doğrultusundagerçek zamanda öğrenim oluşturmak için Akıllı yardım sistemine ihtiyaç duyarlar. Ayrıca, Akıllı yardım sistemi teknoloji ve kullanıcı arasında tartışmayı veya diyalogu sağlamalıdır. Ancak, bazı faktörler Akıllı yardım sistemi teknolojisinin gelişimini engellemiştir. İnsan bilişinin bilimi nispeten olgunlaşmamıştı ve karmaşık modelleme ve  kural tabanlı sistemlerin önemli hesaplama güçleri gerektirmesi bu faktörler arasındadır.Akıllı yardım sistemleri kontrol mantığını öğretimsel içerikten ayırma eğilimiyle  nitelendirilmiştir.

World wide web'in doğuşu
Internet ve WWW gelişmekte olan her iki grup için gündemi baştan tanımlamıştır.  Internet geliştikçe, bilgiye ve veriye kolay erişim sağlayan ortak standartlar üzerine kurulmuş, geniş erişilebilir iletişim yapısı sağladı. Bilgisayar tabanlı öğretim sistemleri,sunucu tabanlı öğrenme yönetim sistemleri ortaya çıktıkça, içerik ve kontrolü ayırarak, CD-Romdan İnternete doğrudan adaptasyondan  web tabanlı yazılım diline ilerlemiştir.

21. yüzyılda e-öğrenme
Hızla gelişen bilim ve teknoloji etkisini eğitim alanında da göstermiştir. 20. yüzyılın sonlarında başlayan e-öğrenme, 21. yüzyılın başlarında özellikle İngiltere ve Avustralya gibi bazı ülkelerde ileri seviyede kullanılmaktadır. Özellikle 21. yüzyılın başlarında geleneksel (yüz yüze) eğitimden yeni yöntem eğitim sistemi sayılan uzaktan eğitime geçiş süreci yaşanmaktadır. Artık yüz yüze eğitimin varlığını devam ettirebilmesi konusunda insanların kafasında sorular yükselirken e-eğtimin insan hayatına her geçen gün daha etkili bir biçimde girdiği ise tartışma gerektirmeyen bir konudur. 21. yüzyıl yüz yüze ve uzaktan eğitimi bir arada yaşadığımız ilk yüzyıl olmakla birlikte son yüzyıl olma olasılığı da oldukça yüksektir.

E-öğrenmede uygulamalı örnekler

Eğitim tabanlı
E-öğrenme teknoloji tabanlı birçok eğitim biçimini (bilgisayar tabanlı öğrenme, web tabanlı öğrenme, sanal sınıflar) kapsayan geniş bir uygulama sürecidir. Bu durum göz önüne alınarak, aşağıdaki örnek uygulamada, e-öğrenmenin kapsadığı eğitim biçimlerinden biri olan web-tabanlı e-öğrenme sunulmaktadır. Burada tanıtılacak ürün sadece örnek amaçlı kullanılacaktır.
Web-tabanlı e-öğrenme süreci beş aşamadan oluşmaktadır. Bu aşamalar sırasıyla, e-sorgulama, e-yönetim, e-kayıtlama, e-ders ve e-mezuniyettir. Aşağıdaki uygulamalı örnekte bu aşamalardan e-ders kısmına değinilmektedir.
Bu web-tabanlı e-öğrenme uygulaması Çevrimiçi Mühendislik Kursu Yönetim Sistemi tarafından hazırlanmıştır. Dersi alan öğrenciler, öğretim görevlilerine danışarak şifre edindikten sonra sisteme giriş yaparak kurs sayfasından derslerine erişmektedirler. Şifre alarak derslerine erişmenin yanı sıra, misafir öğrenciler de e-kitap ve e-ders etkinliklerinden yararlanabilmektedirler. Kursun giriş sayfasında, ders bağlantılarıyla öğrenciler, derslerine yönlendirilebilmektedirler. Öğrenciler öğrenme sırasında, e-kitaplardan ve multimedya ürünlerinden web sitesi aracılığıyla yararlanabilmektedir.
Çevrimiçi öğrenme ya da e-Öğrenme; İnternet teknolojileri, TV, hücre telefon vb. elektronik ortamlarda, eğitimin materyalinin metin, ses, hareketli video, stil grafikleri, animasyon gibi elektronik araçlarla dağıtılması ile gerçekleşen öğrenme ve öğretim faaliyetine verilen addır. Kullanılan çoklu ortam teknolojisi ile veri değiş-tokuşu ve işbirliği kolay sağlanmaktadır. Öğrenciler konumlandırmadan uzaktırlar, kendi imkanları ile çevrimiçi derslere eş zamanlı veya eş zamansız olarak erişirler (Özkul, 2003; Morrison, 2003; Wright, 2005; Gondon ve Lin, 2005; Watkins, 2005; Dabbagh ve Banan-Ritland, 2005).|12|.

"Öğretimin tasarımlanması sürecinde etkileşim ve etkileşim olanaklarının düzenlenmesi çok önemli bir basamaktır." Bu durum temel alınarak, e-kitaplar ve e-dersler dinamik olup, öğrencilere görsel ve yazınsal bilgiler sunulmuştur. Animasyonlarla konu içeriği zenginleştirilmiştir. Bu öğrencilerin motivasyonunu artırmaktadır. Böylece öğrencilerin e-öğrenme süreçlerine katkı sağlanmaktadır

Örnek web servisleri

 Ekranda gördüğümüz bu resimler bize e-öğrenme konusunda bir örnek olabilir. Bu sayfa O.D.T.Ü online eğitim sayfasıdır. Öğrenciler bu sayfayı kullanarak derslerin içeriğinde neler olduğunu, ders dışı yapılacak aktiviteleri ve ders notları gibi birçok özellikten kolaylıkla faydalanabilirler. Ayrıca forum sayfaları yardımıyla da öğretmen ve arkadaşları ile de rahatlıkla iletişim kurabilirler. Bunu yapması için kullanıcı hesabı ile sayfaya giriş yapması gerekiyor. Kullanıcı hesabı öğrenciye okul tarafından verilir. Sayfaya girdikten sonra mevcut linkler sayesinde kolayca ders takibi yapılmış olacaktır.

E-öğrenmenin geleceği
Mobil bilişim alanında gelişme olduğu gibi, bu gelişmeleri e-öğrenme alanında kullanınca "Mobil Öğrenme" alanı doğmuş oldu.Kısaca M-öğrenme de denilebilir.

Mobil öğrenme
M-öğrenme, e-öğrenme'den sonra ortaya çıkan, belirli bir alanda veya noktada durmayan, hareketli öğrencilerin ya da taşınabilir mobil teknolojilerden (notebook, mobil telefonlar, PDA, DAP-IPod, WAP, GPRS, bluetooth) faydalanan öğrencilerin öğrenmeyi alış biçimi olarak tanımlanır. Türkiye'de Anadolu Üniversitesi tarafından yürütülen açıköğretim e-Öğrenme Portalında sunulan e-Kitap, e-Alıştırma, e-Sınav, e-Danışmanlık, e-Televizyon ve e-SesliKitap hizmetleri mevcuttur ve bu hizmetler çevrimiçi ve çevrimdışı kullanılabilir. çevrimdışı kullanılanlar; e-Televizyon ve e-SesliKitap hizmetleridir.Çevrimiçi olarak tüm hizmetler kullanılabilir. Tabii bu hizmetleri kullanmak için Mobil Öğrenme araçları kullanılır,bu araçları şöyle sıralayabiliriz ;

1.Dizüstü bilgisayarları
2.Tablet bilgisayarları
3.Telefonlu cep bilgisayarları
4.Cep bilgisayarları
5.Taşınabilir medya oynatıcıları
6.Taşınabilir MP3 çalarlar
7.Akıllı telefonlar

çevrimdışı kullanım aşağıdaki tablo gibidir. çevrimdışı kullanılan hizmetler, Mobil bilişim aygıtlarına indirilerek kullanılabilir.

Çevrimiçi kullanım aşağıdaki tablo gibidir.

Mobil bilişim araçlarının avantajları arasında taşınabilirlik, el yazısı kullanabilme, diğer aygıtlarla kolay iletişim kurabilme, herhangi bir yerde ve zamanda kullanılabilir durumda olma,bilgiye ihtiyaç duyulduğu anda erişebilme, ucuzluk ve yaygınlık sayılabilir.

Web tabanlı öğrenme genellikle cevrimiçi öğrenme veya E-öğrenme olarak bilinir. E-öğrenme sistemlerinin alanı açık, esnek ve dağıtılmış öğrenme ortamlarıdır. E-öğrenme Web-tabanlı Eğitim (WTE), Web-tabanlı Öğrenme (WTÖ), İnternet-tabanlı Eğitim Dağıtılmış Öğrenme, Gelişmiş Dağıtılmış Öğrenme ve online (çevrimiçi) eğitim gibi çeşitli adlar altında anılmaktadır. Açık, esnek ve dağıtılmış öğrenme sistemlerinin tasarlaması, geliştirmesi, uygulaması ve değerlendirmesi, öğretim tasarımı ilkeleri ve çevrimiçi öğrenme ortamlarının çeşitli boyutlarına uygun olarak Web'in potansiyelinin nasıl kullanılabileceği konusunda derinlemesine analiz ve araştırma gerektirir. Ders içeriğinin çevrimiçi olarak yayınlanması buna en büyük sebep olarak gösterilebilir.

Web-tabanlı öğrenme ortamında öğretmen ve öğrencinin rolü
Öğretmen öğrenci ilişkisi geleneksel sınıf ortamında öğrencinin başarısı açısından her zaman önemli bir faktör olmuştur. Öğretmen her öğrencinin derse gösterdiği tepkiyi anlık olarak takip edebilmektedir.
Bu süreç Web-tabanlı öğrenmede aynı kolaylıkta uygulanamamaktadır. Bu yüzden her öğrencinin kendine uygun öğrenme şeklini keşfedebilmesi için temel metotlar veya programlar dersin içeriğinde yer almalıdır. Değişik öğrenim şekillerine sahip öğrencilerin dersten yararlanabilmeleri için öğretmenler dersin içeriğini ve veriliş metotlarını tasarlarken değişik öğretim şekillerini dersin içeriğine eklemelidir.

Öğretmenin rolü
Web-tabanlı öğrenimde öğretmenin rolünü tespit etmek amacıyla yapılan kapsamlı bir araştırma sonucunda öğretmenin rolü :

•	Teknik beceriler

•	Kolaylaştırıcı beceriler

•	Yönetimsel beceriler

olarak üç ana başlık altında toplanmıştır (Kemshal-Bell, 2001)

Teknik beceriler

Teknik beceriler öğretmenin ders araçlarını kullanma becerisine sahip olabilme yetisidir. Özellikle e-posta ve forum buna örnek olarak verilebilir.

Kolaylaştırıcı beceriler

Öğrencilerin öğrenme kapasitelerini arttırmaya yönelik kullanılan becerilerdir.
Bunların en önemlileri :

• Öğrenciyi öğrenme sürecine aktif olarak dahil etmek

• Öğrenciyi sorgulatmak

• Öğrenciyi dinlemek

• Öğrenciyi yönetmek

• Online (çevrimiçi) tartışmalar düzenlemek

• Online (çevrimiçi)) takımlar oluşturmak

• Öğrenciyi sosyalleştirmek

• Öğrencinin motivasyonunu arttırmak (Berge & Collins, 1995; Collins & Berge, 1996)

Yönetimsel beceriler

Öğrencilerin kolay öğrenebilmesini sağlamak için yapılan düzenlemelerin tümüdür, temel dört ana başlık içerir :

•	Öğrenci ve öğretmenler için zaman yönetimi;

•	Öğrenim süreci için rehberler hazırlamak

•	Öğrenim aşamalarını planlama,gözlemleme,düzenleme

•	Öğrencilerin farklı ihtiyaçlarına göre öğrenim tekniklerini şekillendirmek(Kemshal-Bell, 2001).

Öğrencinin rolü

Web-tabanlı eğitimde öğrencilerin başarı ve tatminlerini etkileyen pek çok değişken bulunmaktadır. İlişki seviyesi ve öğrenme şekilleri örnek olarak gösterilebilir. (Moore & Kearsley, 1996). Bu faktörlerin öğrenim sürecini nasıl etkilediğini anlayabilmek, gerekli düzenlemelerle öğrenim sürecinin iyileştirilmesinde büyük rol oynar.
Web tabanlı öğrenimde öğrencinin rolünü tespit etmek amacıyla Yapılan araştırmalar  sonucunda öğrencinin başarısını arttırmadaki rolü :

•	Öğrenim araçlarına erişim

•	Teknolojiyi kullanabilme

•	Öğrenme tercihleri

•	Çalışma şekil ve alışkanlıkları

•	Öğrencinin amaç ve hedefleri

•	Yaşam tarzı

•	Kişisel özellik ve karakter temaları

olarak yedi ana başlık altında toplanmıştır. (Schrum and Hong,2002)

Öğrenim araçlarına erişim

	Yapılan araştırma sonucunda şehirlerde yaşayan öğrencilerin kırsal alandakilere oranla öğrenim sürecinde daha başarılı olduğu ve daha tatminkar sonuçlar elde ettikleri gözlenmiştir. İnternet bağlantı hızı buna verilebilecek en büyük örnektir. (Irons, et al., 2002)

Teknolojiyi kullanabilme

	Teknoloji yatkınlığı göz önüne alındığında bilgisayar kullanabilme becerilerinin öğrenme üzerinde gözle görülür bir fark yaratamamasına rağmen öğrencinin memnuniyetini arttırdığı gözlenmiştir. (Fredericksen, et al., 2000; Swan, et al., 2000; Sturgill, et al., 1999)

Diğer etmenler

•	Öğrenme tercihleri

•	Çalışma şekil ve alışkanlıkları

•	Öğrencinin amaç ve hedefleri

•	Yaşam tarzı

•	Kişisel özellik ve karakter temaları

	Bu etmenler hakkında yapılan araştırma sonuçları tutarlılık göstermemektedir. Bu konularda daha ileri araştırmaların yapılması gerekmektedir. (Fredericksen, et al., 2000; Karuppan, 2001; Swan, et al., 2000; Blum, 1999; Kearsley, 2000).

Eş-zamanlı ve eş-zamansız iletişim araçları

Eş-zamanlı iletişim araçları
Eş-zamanlı iletişim öğretim ve öğrenim süreçleri aynı anda gerçekleşir. Öğretmen ve öğrenci öğrenme süreci sırasında birbirleriyle anlık olarak iletişime geçebilirler.

• Canlı dersler

• Videokonferanslar

• Sohbet odaları

Eş-zamansız iletişim araçları
Eş-zamansız iletişim öğretim ve öğrenim süreçleri aynı anda gerçekleşmez. Taraflar arasındaki iletişim karşılıklı gecikmelerle sağlanır.

• Tartışma forumları

• Elektronik posta

Ayrıca bakınız
 M-öğrenme
 E-öğrenme
 Uzaktan eğitim
 Uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi
 Uzaktan eğitim ile yüz yüze öğrenme arasındaki farklar, avantaj, dezavantajlar
 Senkron uzaktan eğitim
 Asenkron uzaktan eğitim
 İnternet Destekli Öğretim
 Uzaktan Eğitimin Ticari Ortamlardaki Uygulamaları
 Harmanlanmış öğrenme

Notlar ve referanslar
  E-Learning 101: An Introduction to E-Learning, Learning Tools, and Technologies
  Holmes, B., Gardner, J.(2006). E-Learning concepts and practice. SAGE Publication. p. 40.
  E-öğrenme. Namahn. URL Erişim Tarihi: 02 Ağustos 2008
  Holmes, B., Gardner, J.(2006). E-Learning concepts and practice. SAGE Publication. p. 41.
  E-öğrenme. Namahn. URL Erişim Tarihi: 02 Ağustos 2008
  E-öğrenme. Namahn. URL Erişim Tarihi: 02 Ağustos 2008
  Bir Web Tabanlı E-öğrenme Uygulaması. Akademik Bilişim Konferansı 2007  URL Erişim Tarihi: 10 Ağustos 2008
  E-kurs. Web-Tabanlı E-öğrenme.  URL Erişim Tarihi 10 Ağustos 2008
  E-öğrenme. E-öğrenmede öğrenci-içerik etkileşimi. URL Erişim Tarihi 11 Ağustos 2008
  M-Öğrenme. Bilgi. URL Erişim Tarihi: 10 Ağustos 2008
  St clements üniversitesi türkiye uzaktan eğitim.
  e-Öğrenme Nedir?.

Kaynakça
 Holmes, B., Gardner, J.(2006). E-Learning concepts and practice. SAGE Publication.
 E-öğrenme. Namahn.
 e-Öğrenme Kaynaklar.

Eğitim teknolojisi
Öğrenme

E-öğrenme


Himmel auf ist das vierte Studioalbum der deutschen Band Silbermond. Die gleichnamige erste Single erschien am 3. Februar, das Album am 23. März 2012.

Hintergrund
Nachdem Silbermond 2010 die Single Session Session Session Session Session Session veröffentlicht hatte, die in den deutschen Charts Platz 48 belegte, wurde es still um die Band. Anfang 2012 wurde bekanntgegeben, dass im März ein neues Album erscheinen solle. Wie auch schon bei den drei ersten Alben schrieb die Band alle Texte selbst. Produziert wurde das Album von Bernd Wendlandt, Ingo Politz und Thomas Stolle.

Titelliste

Singleauskopplungen
Als erste Single wurde am 3. Februar 2012 der Song Himmel auf ausgekoppelt. Zu diesem Lied drehte Silbermond einen Videoclip, der eine Länge von etwa 14 Minuten hat. Die Single erreichte in Deutschland Platz fünf, in Österreich Rang sechs und in der Schweiz Position 24.

Als zweite Single wurde am 6. Juli 2012 FDSMH (Für dich schlägt mein Herz) ausgekoppelt. Auch diese Single konnte sich sofort nach Veröffentlichung in den deutschen Charts platzieren. Am 19. Oktober wurde Ja als dritte Single veröffentlicht.

Albumrezension
Christoph Dorner von Laut.de sagte über das Album, dass Silbermond hier zum ersten Mal etwas weniger wie "Ossis" und etwas mehr wie Coldplay klinge und vergab zwei von fünf Sternen.

Einzelnachweise

Silbermond
Album 2012
Album (Pop)

Himmel auf


Mala interferirajuća RNK (skraćeno siRNK, eng. small interfering RNA, siRNA) je mala nekodirajuća molekula RNK. Uz siRNK, ulogu u reguliranju genskog izražaja također imaju mikroRNK (miRNK) i RNK sa strukturom ukosnice (shRNK).

SiRNK je dvolančana molekula RNK koja posredovanjem u procesu interferencije RNK rezultira prigušivanjem (utišavanjem) gena komplementarnim sparivanjem s ciljnom molekulom mRNK. Mala interferirajuća RNK ima slične prepreke tijekom RNKi: slabe je stabilnosti in vivo, zbog barijera ima teškoća u isporuci molekule i javljaju se neželjeni učinci koji ne rezultiraju utišavanjem gena.

MiRNK, shRNK i siRNK primjenjuje se kao posrednike u terapijskom liječenju bolesti poput infekcija i tumora.

Izvori

Ribonukleinska kiselina

Mala interferirajuća RNK


Querschnitt war der Name einer populärwissenschaftlichen Fernsehsendung, die von 1971 bis 1989 im Zweiten Deutschen Fernsehen ausgestrahlt wurde. Der Wissenschaftsjournalist Hoimar von Ditfurth stellte dabei komplexe naturwissenschaftliche Sachverhalte und Zusammenhänge in einer für den Fernsehzuschauer allgemeinverständlichen Form dar. Als Co-Moderator der 45-minütigen Sendung, die anfänglich im zweimonatlichen Rhythmus ausgestrahlt wurde, fungierte der Physiker Volker Arzt. Die thematische Bandbreite der Sendung umfasste nahezu alle Gebiete aus Naturwissenschaft und Forschung. Ein besonderes Augenmerk der monothematisch aufgebauten Sendung galt dabei der inhaltlichen Auseinandersetzung mit Pseudo- und Grenzwissenschaften. So löste von Ditfurth mit der Sendung Die Sterne lügen nicht eine öffentliche Kontroverse um das Thema Astrologie aus.

Das erfolgreiche Konzept der Sendung – sie erreichte eine Einschaltquote von bis zu 10 Millionen Fernsehzuschauern – begründete das Entstehen nachfolgender Wissenschaftssendungen im deutschen Fernsehen.

Geschichte
Die Idee zu der Sendung stammte von Hoimar von Ditfurth selbst, der bereits seit 1964 einzelne Wissenschaftssendungen beim Westdeutschen Rundfunk moderiert hatte. Die positive Zuschauerresonanz bewog ihn, den Sender um einen festen Programmplatz zu bitten. Der WDR war jedoch nicht bereit, die Sendezeit für die von ihm geforderten sechs Sendungen pro Jahr einzuräumen. Daraufhin wandte sich von Ditfurth an das ZDF, das er von seinem Sendekonzept überzeugen konnte.

Die erste Sendung wurde am 18. Januar 1971 unter dem Titel Reise in die Vergangenheit ausgestrahlt. Insgesamt wurden 87 Folgen produziert. Die Sendung hieß zunächst Querschnitt und wurde 1981 in Querschnitte umbenannt. Zu diesem Zeitpunkt begann auch die Kooperation mit dem Magazin Geo, das Reportagen zu den Sendungen veröffentlichte. Zusammen mit Volker Arzt veröffentlichte er auch zwei Bücher zu der Sendung, die unter dem Titel Dimensionen des Lebens und Querschnitt – Dimension des Lebens II auf dem Markt erschienen. Nach der 66. Folge am 17. Dezember 1983 zog sich Hoimar von Ditfurth von der Moderation der Sendung zurück und gab diese an Volker Arzt ab. Die 87. und letzte Folge lief am 23. Oktober 1989 unter dem Titel Turmbau zu Babel.

Weblinks
 Querschnitte auf der Website hoimar-von-ditfurth.de
 (Unvollständige) Übersicht der Folgen (PDF; 20 kB)
 Übersicht der Folgen auf IMDb

Einzelnachweise

Fernsehsendung (ZDF)
Bildungs- und Wissenschaftssendung (Fernsehen)
Fernsehsendung der 1970er Jahre
Fernsehsendung der 1980er Jahre

Querschnitt (Fernsehsendung)