Cytisus balansae est une espèce de plante de la famille des Fabaceae et du genre Cytisus.

Description
Cytisus balansae est un arbuste d'une hauteur de moins d'un mètre généralement.

Répartition
Cytisus balansae est présent au Maghreb et au sud de l'Espagne.

Taxonomie
Cytisus oromediterraneus est considéré, par certains botanistes, comme une sous-espèce ou une variété européenne de Cytisus balansae.

Écologie
Cytisus balansae a pour parasite Protopirapion atratulum et Attactagenus dispar. Le fruit a pour parasite Bruchidius lividimanus et Exapion fuscirostre. La feuille a pour parasite , , . La racine a pour parasite , , . La tige a pour parasite .

Utilisation
Cytisus balansae sert au Maghreb à la construction de bergeries.

Notes et références

Liens externes

Faboideae

Cytisus balansae


Žlijezdača (adenofora, lat. Adenophora), biljni rod zeljastih trajnica iz porodice zvončikovki kojemu pripada preko 60 vrsta. U Hrvatskoj je poznata mirisava žlijezdača (Adenophora liliifolia), rasprostranjena u srednjoj Europi i Aziji, ali u Hrvatskoj strogo zaštićena.

Vrste

 Adenophora amurica C.X.Fu & M.Y.Liu
 Adenophora brevidiscifera D.Y.Hong
 Adenophora capillaris Hemsl.
 Adenophora changaica Gubanov & Kamelin
 Adenophora coelestis Diels
 Adenophora contracta (Kitag.) J.Z.Qiu & D.Y.Hong
 Adenophora cordifolia D.Y.Hong
 Adenophora dawuensis D.Y.Hong
 Adenophora delavayi (Franch.) D.Y.Hong
 Adenophora divaricata Franch. & Sav.
 Adenophora elata Nannf.
 Adenophora fusifolia Y.N.Lee
 Adenophora gmelinii (Biehler) Fisch.
 Adenophora golubinzevaeana Reverd.
 Adenophora grandiflora Nakai
 Adenophora hatsushimae Kitam.
 Adenophora himalayana Feer
 Adenophora hubeiensis D.Y.Hong
 Adenophora × izuensis H.Ohba & S.Watan.
 Adenophora jacutica Fed.
 Adenophora jasionifolia Franch.
 Adenophora khasiana (Hook.f. & Thomson) Oliv. ex Collett & Hemsl.
 Adenophora lamarckii Fisch.
 Adenophora liliifolia (L.) A.DC.
 Adenophora liliifolioides Pax & K.Hoffm.
 Adenophora linearifolia D.Y.Hong
 Adenophora lobophylla D.Y.Hong
 Adenophora longipedicellata D.Y.Hong
 Adenophora maximowicziana Makino
 Adenophora micrantha D.Y.Hong
 Adenophora morrisonensis Hayata
 Adenophora nikoensis Franch. & Sav.
 Adenophora ningxianica S.Ge & D.Y.Hong
 Adenophora palustris Kom.
 Adenophora pereskiifolia (Fisch. ex Schult.) G.Don
 Adenophora petiolata Pax & K.Hoffm.
 Adenophora pinifolia Kitag.
 Adenophora polyantha Nakai
 Adenophora potaninii Korsh.
 Adenophora probatovae A.E.Kozhevn.
 Adenophora remotidens Hemsl.
 Adenophora remotiflora (Siebold & Zucc.) Miq.
 Adenophora rupestris Reverd.
 Adenophora rupincola Hemsl.
 Adenophora sajanensis Stepanov
 Adenophora sinensis A.DC.
 Adenophora stenanthina (Ledeb.) Kitag.
 Adenophora stenophylla Hemsl.
 Adenophora stricta Miq.
 Adenophora subjenisseensis (Kurbatsky) A.V.Grebenjuk
 Adenophora sublata Kom.
 Adenophora takedae Makino
 Adenophora tashiroi (Makino & Nakai) Makino & Nakai
 Adenophora taurica (Sukaczev) Juz.
 Adenophora trachelioides Maxim.
 Adenophora tricuspidata (Fisch. ex Schult.) A.DC.
 Adenophora triphylla (Thunb.) A.DC.
 Adenophora uryuensis Miyabe & Tatew.
 Adenophora wilsonii Nannf.
 Adenophora wulingshanica D.Y.Hong
 Adenophora xifengensis (P.F.Tu & Y.S.Zhou) P.F.Tu & Y.S.Zhou

Vanjske poveznice

Izvori

Zvončike

Žlijezdača


crkva sv. Jurja u Gdinju (stara)
crkva sv. Jurja u Gdinju (nova)

Crkva sv. Jurja u Gdinju


Francesco Guidobono Cavalchini (Tortona, 4 de dezembro de 1755 - Roma, 5 de dezembro de 1828) foi um cardeal italiano.

Nascimento
Nasceu em Tortona em 4 de dezembro de 1755. Filho de Pietro Alberto Guidobono Cavalchini, barão do Sacro Império Romano, e Antonia Maria dalla Valle Agnelli Maffei, patrícia de Casale Monferrato. Sobrinho-neto do cardeal Carlo Alberto Guidobono Cavalchini (1743). Seu sobrenome também está listado como Cavalchini Guidobono.

Educação
Inicialmente, estudou em Tortona; depois, no Collegio Clementino, Roma, 1769, sob a proteção de seu tio-avô; e depois, na Pontifícia Academia dos Nobres Eclesiásticos, Roma, 1775 (diplomacia).

Início da vida
Suplementar camareiro particular de Sua Santidade, 1779. Entrou na prelatura romana como prelado doméstico de Sua Santidade em 1780; nomeado referendário em 6 de julho de 1780. Relator da Sagrada Consulta , 1784; e primeiro assessor do tribunal criminal do governador de Roma, 14 de fevereiro de 1785. Clérigo da Câmara Apostólica, 21 de fevereiro de 1794. Prelado da SC de Imunidade Eclesiástica antes de 15 de março de 1794. Após a restauração do governo papal em Roma, foi nomeado membro da congregação para o restabelecimento do antigo sistema de governo, em 9 de julho de 1800. Governador de Roma e vice-camerlengo da Santa Igreja Romana, de 30 de outubro de 1800 até 6 de abril de 1817. Nomeado, antes 17 de dezembro de 1800, membro da comissão de revisão dos negócios da Giunta di state instituída pelas autoridades napolitanas. Primeiro assessor do tribunal da Sagrada Consulta, 1801. Após a entrada do exército francês em Roma, foi detido em 21 de abril de 1808, encarcerado no Castello Sant'Angelo; então, por três meses, internado na fortaleza de Fenestrelle; depois, exilado no sul da França. Após a restauração da autoridade papal em Roma, foi restabelecido em seu cargo de governador de Roma (mas não em suas funções, que foram confiadas a um pró-governador) em 23 de setembro de 181 .

Ordens sagradas
(Nenhuma informação encontrada).

Cardinalado
Criado cardeal e reservado in pectore no consistório de 24 de agosto de 1807; publicado no consistório de 6 de abril de 1818; recebeu o chapéu vermelho em 9 de abril de 1818; e a diaconia de S. Maria em Aquiro, 25 de maio de 1818. Nomeado abade de Farfa e S. Salvatore Maggiore antes de 17 de junho de 1818. Concedeu uma prorrogação de um ano para receber ordens sagradas, 18 de junho de 1819. Camerlengo do Sacro Colégio dos Cardeais, 19 de abril de 1822 até 1823. Participou do conclave de 1823, que elegeu o Papa Leão XII. Prefeito da SC de Bom Governo, 30 de janeiro de 1824.

Morte
Morreu em Roma em 5 de dezembro de 1828. Exposto e sepultado na sua diaconia, onde também se realizou o funeral.

Cardeais nomeados pelo papa Pio VII

Francesco Guidobono Cavalchini


Japonia a prezentat filme pentru Premiul Oscar pentru cel mai bun film străin de la inaugurarea premiului, din 1956. Premiul este acordat anual de către "Academy of Motion Picture Arts and Sciences" din Statele Unite filmelor de lungmetraj realizate în afara Statelor Unite și care conțin în primul rând dialog în altă limbă decât engleza.

Premiul Oscar pentru cel mai bun film străin a fost inaugurat în anul 1956; cu toate acestea, între 1947 și 1955, Academia a prezentat Premii Onorifice pentru cele mai bune filme într-o limbă străină lansate în Statele Unite. Aceste premii nu erau competitive, deoarece nu existau nominalizări, ci pur și simplu în fiecare an exista un film câștigător votat de Consiliul Director al Academiei. Trei filme japoneze au primit premii onorifice în această perioadă. Începând cu 1956 Academia a creat un premiu competitiv de merit, cunoscut sub numele de Cel mai bun film străin, pentru filme non-englezești și a fost acordat anual de atunci.

Între 1956 și 2018, 12 filme japoneze au fost nominalizate la Premiul Oscar pentru cel mai bun film străin, și un film, Departures, a obținut Oscarul. Singurii regizori japonezi care au avut multiple filme nominalizate la premiu sunt: Akira Kurosawa și Noboru Nakamura. Kurosawa a primit un premiu onorific înainte de crearea oficială a premiului pentru filmul său Rashōmon și un Oscar pentru Vânătorul din taiga (propus de Uniunea Sovietică) și a mai avut alte patru filme propuse, din care două au fost acceptate ca nominalizare. Ran, filmul său din 1985 a fost în mod deliberat nenominalizat de industria japoneză de film la Oscarul pentru cel mai bun film străin din cauza slabei percepții pe care regizorul o avea printre regizorii japonezi la acea vreme. Nakamura a avut două filme propuse, Twin Sisters of Kyoto și Portrait of Chieko. Japonia deține locul 5 după numărul de nominalizări, în spatele Suediei (14 nominalizări) și în fața Uniunii Sovietice (nouă nominalizări).

Listă filme

Note

Cinematografia japoneză
Japonia

Lista filmelor japoneze propuse la Oscar pentru cel mai bun film străin


Egzokomet (eng. Falling Evaporating Body, popularno exocomet, rus.  экзокомета, внесолнечная комета, fra. exocomète, comète extrasolaire), komet izvan Sunčeva sustava. Podrazumijevaju se međuzvjezdani kometi i kometi koji kruže oko zvijezda koje nisu Sunce. Prvi su egzokometi otkriveni 1987. godine. oko Beta slikarskog stalka (glavne zvijezde u zvjedanoj asocijaciji Kretajućoj skupini Slikarskog stalka), vrlo mlade zvijezde, spektralna razreda A glavnog niza luminoznosti V.

Egzokomete se može otkriti pomoću spektroskopa dok su u prijelazu preko svoje zvijezde. Egzokomet u prijelazu poput egzoplaneta u prijelazu proizvodi promjene u svjetlosti koja dolazi k nama od zvijezde.

Plinski molekulski oblak koji kruži oko 49 Kita pripisan je srazu kometolikih objekata bogatim CO i CO2, čime se obrazlaže visoke koncentracije molekula CO.

Zasada jedini otkriveni egzokomet koji je prošao Sunčevim sustavom je 2I/Borisov.

Vidi
 Međuzvjezdani objekt
 Međuzvjezdani komet
 Odbjegli planet

Izvori

Kometi

Egzokomet


الفيروسات البرومية  هي عائلة من فيروسات النباتات، وتضم الأجناس التالية:
 جنس فيروس برسيمي;الأنواع: فيروس البرسيم الفسيفسائي
 جنس فيروس ملغى;الأنواع: فيروس نبات اٍبرة الراعي ذات البقع المختلفة (Pelargonium zonate spot virus)
 جنس فيروس الالار (Ilarvirus);الأنواع: فيروس مسحة التبغ
 جنس فيروس برومو; الأنواع: فيروس بروم الفسيفسائي
 جنس فيروس الخيار; الأنواع: فيروس تبرقش الخيار
 جنس فيروس الزيتون;الأنواع: فيروس الزيتون الكامن 2

وصلات خارجية
 نطاق فيروسي فيروسات برومية

عائلات فيروسية
فيروسات إيجابية ذات الرنا أحادي السلسلة
فيروسات نباتية

فيروسات منتنة


Chita ist eine Ortschaft im Departamento Potosí im südamerikanischen Anden-Staat Bolivien.

Lage im Nahraum
Die Ortschaft Chita ist zweitgrößte Ortschaft des Kanton Chacala im Landkreis (bolivianisch: Municipio) Uyuni in der Provinz Antonio Quijarro. Der Ort liegt auf einer Höhe von  am linken, südlichen Ufer des episodisch fließenden Río Khamaque, der 25 Kilometer weiter westlich in den Salzsee Salar de Uyuni mündet.

Geographie
Chita liegt auf dem bolivianischen Altiplano in der großen Salzsteppe, der "Gran Pampa Salada", zwischen dem Salar de Uyuni im Westen und der Cordillera de Chichas im Osten. Das aride Klima der Region ist ein typisches Tageszeitenklima, bei dem die Temperaturunterschiede zwischen Tag und Nacht deutlicher ausfallen als zwischen den Jahreszeiten.

Die Jahresdurchschnittstemperatur der Region beträgt 9 °C (siehe Klimadiagramm Uyuni), die Monatswerte schwanken zwischen 5 °C im Juni/Juli und gut 11 °C in den Sommermonaten von November bis März. Der Jahresniederschlag erreicht kaum 150 mm, und während acht Monate lang nahezu kein Niederschlag fällt, reicht selbst der Sommerniederschlag mit Monatswerten zwischen 20 und 50 mm kaum für nennenswertes Pflanzenwachstum.

Verkehrsnetz
Chita liegt in einer Entfernung von 362 Straßenkilometern westlich von Potosí, der Hauptstadt des Departamento.

Von Potosí aus führt die Fernstraße Ruta 1 nach Nordwesten über Tarapaya, Yocalla und Ventilla und erreicht nach 203 Kilometern die Stadt Challapata. Von hier aus führt die Ruta 30 in südlicher Richtung über Santiago de Huari, Sevaruyo und Río Mulato Richtung Uyuni am  gleichnamigen Salzsee Salar de Uyuni und erreicht nach 159 Kilometern die Ortschaft Chita.

Chita hat einen Bahnhof an der Bahnstrecke Antofagasta–La Paz.

Bevölkerung
Die Einwohnerzahl der Ortschaft ist in den vergangenen beiden Jahrzehnten um mehr als zwei Drittel angestiegen:

Die Region weist einen hohen Anteil an Quechua-Bevölkerung auf, im Municipio Uyuni sprechen 43,4 Prozent der Bevölkerung die Quechua-Sprache.

Einzelnachweise

Weblinks
 Municipio Uyuni - Detailkarte und Bevölkerungsdaten (PDF; 461 kB) (spanisch)
 Municipio Uyuni - Übersichtskarten Nr. 51201
 Departamento Potosí - Sozialdaten der Municipios (PDF; 11,63 MB) (spanisch)

Chita (Uyuni)


Bioremediation broadly refers to any process wherein a biological system (typically bacteria, microalgae, fungi in mycoremediation, and plants in phytoremediation), living or dead, is employed for removing environmental pollutants from air, water, soil, flue gasses, industrial effluents etc., in natural or artificial settings. The natural ability of organisms to adsorb, accumulate, and degrade common and emerging pollutants has attracted the use of biological resources in treatment of contaminated environment. In comparison to conventional physicochemical treatment methods bioremediation may offer considerable advantages as it aims to be sustainable, eco-friendly, cheap, and scalable.

Most bioremediation is inadvertent, involving native organisms. Research on bioremediation is heavily focused on stimulating the process by inoculation of a polluted site with organisms or supplying nutrients to promote the growth.  In principle, bioremediation could be used to reduce the impact of byproducts created from anthropogenic activities, such as industrialization and agricultural processes. Bioremediation could prove less expensive and more sustainable than other remediation alternatives.

UNICEF, power producers, bulk water suppliers and local governments are early adopters of low cost bioremediation, such as aerobic bacteria  tablets which are simply dropped into water.

While organic pollutants are susceptible to biodegradation, heavy metals are not degraded, but rather oxidized or reduced. Typical bioremediations involves oxidations. Oxidations enhance the water-solubility of organic compounds and their susceptibility to further degradation by further oxidation and hydrolysis. Ultimately biodegradation converts hydrocarbons to carbon dioxide and water.  For heavy metals, bioremediation offers few solutions. Metal-containing pollutant can be removed or reduced with varying bioremediation techniques. The main challenge to bioremediations is rate: the processes are slow.

Bioremediation techniques can be classified as (i) in situ techniques, which treats polluted sites directly, vs (ii) ex situ techniques which are applied to excavated materials. In both these approaches, additional nutrients, vitamins, minerals, and pH buffers are added to enhance the growth and metabolism of the microorganisms. In some cases, specialized microbial cultures are added (biostimulation). Some examples of bioremediation related technologies are phytoremediation, bioventing, bioattenuation, biosparging, composting (biopiles and windrows), and landfarming. Other remediation techniques include thermal desorption, vitrification, air stripping, bioleaching, rhizofiltration, and soil washing. Biological treatment, bioremediation, is a similar approach used to treat wastes including wastewater, industrial waste and solid waste. The end goal of bioremediation is to remove or reduce harmful compounds to improve soil and water quality.

In situ techniques

Bioventing
Bioventing is a process that increases the oxygen or air flow into the unsaturated zone of the soil, this in turn increases the rate of natural in situ degradation of the targeted hydrocarbon contaminant. Bioventing, an aerobic bioremediation, is the most common form of oxidative bioremediation process where oxygen is provided as the electron acceptor for oxidation of petroleum, polyaromatic hydrocarbons (PAHs), phenols, and other reduced pollutants. Oxygen is generally the preferred electron acceptor because of the higher energy yield and because oxygen is required for some enzyme systems to initiate the degradation process. Microorganisms can degrade a wide variety of hydrocarbons, including components of gasoline, kerosene, diesel, and jet fuel. Under ideal aerobic conditions, the biodegradation rates of the low- to moderate-weight aliphatic, alicyclic, and aromatic compounds can be very high. As molecular weight of the compound increases, the resistance to biodegradation increases simultaneously. This results in higher contaminated volatile compounds due to their high molecular weight and an increased difficulty to remove from the environment.

Most bioremediation processes involve oxidation-reduction reactions where either an electron acceptor (commonly oxygen) is added to stimulate oxidation of a reduced pollutant (e.g. hydrocarbons) or an electron donor (commonly an organic substrate) is added to reduce oxidized pollutants (nitrate, perchlorate, oxidized metals, chlorinated solvents, explosives and propellants). In both these approaches, additional nutrients, vitamins, minerals, and pH buffers may be added to optimize conditions for the microorganisms. In some cases, specialized microbial cultures are added (bioaugmentation) to further enhance biodegradation.

Approaches for oxygen addition below the water table include recirculating aerated water through the treatment zone, addition of pure oxygen or peroxides, and air sparging. Recirculation systems typically consist of a combination of injection wells or galleries and one or more recovery wells where the extracted groundwater is treated, oxygenated, amended with nutrients and re-injected. However, the amount of oxygen that can be provided by this method is limited by the low solubility of oxygen in water (8 to 10 mg/L for water in equilibrium with air at typical temperatures). Greater amounts of oxygen can be provided by contacting the water with pure oxygen or addition of hydrogen peroxide (H2O2) to the water. In some cases, slurries of solid calcium or magnesium peroxide are injected under pressure through soil borings. These solid peroxides react with water releasing H2O2 which then decomposes releasing oxygen. Air sparging involves the injection of air under pressure below the water table. The air injection pressure must be great enough to overcome the hydrostatic pressure of the water and resistance to air flow through the soil.

Biostimulation

Bioremediation can be carried out by bacteria that are naturally present. In biostimulation, the population of these helpful bacteria can be increased by adding nutrients.

Bacteria can in principle be used to degrade hydrocarbons. Specific to marine oil spills, nitrogen and phosphorus have been key nutrients in biodegradation.  The bioremediation of hydrocarbons suffers from low rates.

Bioremediation can involve the action of microbial consortium. Within the consortium, the product of one species could be the substrate for another species.

Anaerobic bioremediation can in principle be employed to treat a range of oxidized contaminants including chlorinated ethylenes (PCE, TCE, DCE, VC), chlorinated ethanes (TCA, DCA), chloromethanes (CT, CF), chlorinated cyclic hydrocarbons, various energetics (e.g., perchlorate, RDX, TNT), and nitrate. This process involves the addition of an electron donor to: 1) deplete background electron acceptors including oxygen, nitrate, oxidized iron and manganese and sulfate; and 2) stimulate the biological and/or chemical reduction of the oxidized pollutants.  Hexavalent chromium (Cr[VI]) and uranium (U[VI]) can be reduced to less mobile and/or less toxic forms (e.g., Cr[III], U[IV]). Similarly, reduction of sulfate to sulfide (sulfidogenesis) can be used to precipitate certain metals (e.g., zinc, cadmium). The choice of substrate and the method of injection depend on the contaminant type and distribution in the aquifer, hydrogeology, and remediation objectives. Substrate can be added using conventional well installations, by direct-push technology, or by excavation and backfill such as permeable reactive barriers (PRB) or biowalls. Slow-release products composed of edible oils or solid substrates tend to stay in place for an extended treatment period. Soluble substrates or soluble fermentation products of slow-release substrates can potentially migrate via advection and diffusion, providing broader but shorter-lived treatment zones. The added organic substrates are first fermented to hydrogen (H2) and volatile fatty acids (VFAs). The VFAs, including acetate, lactate, propionate and butyrate, provide carbon and energy for bacterial metabolism.

Bioattenuation
During bioattenuation, biodegradation occurs naturally with the addition of nutrients or bacteria. The indigenous microbes present will determine the metabolic activity and act as a natural attenuation. While there is no anthropogenic involvement in bioattenuation, the contaminated site must still be monitored.

Biosparging
Biosparging is the process of groundwater remediation as oxygen, and possible nutrients, is injected. When oxygen is injected, indigenous bacteria are stimulated to increase rate of degradation. However, biosparging focuses on saturated contaminated zones, specifically related to ground water remediation.

Ex situ techniques

Biopiles
Biopiles, similar to bioventing, are used to reduce petroleum pollutants by introducing aerobic hydrocarbons to contaminated soils. However, the soil is excavated and piled with an aeration system. This aeration system enhances microbial activity by introducing oxygen under positive pressure or removes oxygen under negative pressure.

Windrows

Windrow systems are similar to compost techniques where soil is periodically turned in order to enhance aeration. This periodic turning also allows contaminants present in the soil to be uniformly distributed which accelerates the process of bioremediation.

Landfarming
Landfarming, or land treatment, is a method commonly used for sludge spills. This method disperses contaminated soil and aerates the soil by cyclically rotating. This process is an above land application and contaminated soils are required to be shallow in order for microbial activity to be stimulated. However, if the contamination is deeper than 5 feet, then the soil is required to be excavated to above ground.

Heavy metals
Heavy metals become present in the environment due to anthropogenic activities or natural factors. Anthropogenic activities include industrial emissions, electronic waste, and ore mining. Natural factors include mineral weathering, soil erosion, and forest fires. Heavy metals including cadmium, chromium, lead and uranium are unlike organic compounds and cannot be biodegraded. However, bioremediation processes can potentially be used to reduce the mobility of these material in the subsurface, reducing the potential for human and environmental exposure. Heavy metals from these factors are predominantly present in water sources due to runoff where it is uptake by marine fauna and flora.

The mobility of certain metals including chromium (Cr) and uranium (U) varies depending on the oxidation state of the material. Microorganisms can be used to reduce the toxicity and mobility of chromium by reducing hexavalent chromium, Cr(VI) to trivalent Cr (III). Uranium can be reduced from the more mobile U(VI) oxidation state to the less mobile U(IV) oxidation state.  Microorganisms are used in this process because the reduction rate of these metals is often slow unless catalyzed by microbial interactions  Research is also underway to develop methods to remove metals from water by enhancing the sorption of the metal to cell walls.  This approach has been evaluated for treatment of cadmium, chromium, and lead. Genetically modified bacteria has also been explored for use in sequestration of Arsenic. Phytoextraction processes concentrate contaminants in the biomass for subsequent removal.

Pesticides
For various herbicides and other pesticides both aerobic- and anaerobic-heterotrophs have been investigated.

Limitations of bioremediation
Bioremediation can be used to mineralize organic pollutants, to partially transform the pollutants, or alter their mobility.  Heavy metals and radionuclides are elements that cannot be biodegraded, but can be bio-transformed to less mobile forms. In some cases, microbes do not fully mineralize the pollutant, potentially producing a more toxic compound. For example, under anaerobic conditions, the reductive dehalogenation of TCE may produce dichloroethylene (DCE) and vinyl chloride (VC), which are suspected or known carcinogens. However, the microorganism Dehalococcoides can further reduce DCE and VC to the non-toxic product ethene. The molecular pathways for bioremediation are of considerable interest. In addition, knowing these pathways will help develop new technologies that can deal with sites that have uneven distributions of a mixture of contaminants.

Biodegradation requires microbial population with the metabolic capacity to degrade the pollutant. The biological processes used by these microbes are highly specific, therefore, many environmental factors must be taken into account and regulated as well. It can be difficult to extrapolate the results from the small-scale test studies into big field operations. In many cases, bioremediation takes more time than other alternatives such as land filling and incineration. Another example is bioventing, which is inexpensive to bioremediate contaminated sites, however, this process is extensive and can take a few years to decontaminate a site.>

In agricultural industries, the use of pesticides is a top factor in direct soil contamination and runoff water contamination. The limitation or remediation of pesticides is the low bioavailability. Altering the pH and temperature of the contaminated soil is a resolution to increase bioavailability which, in turn, increased degradation of harmful compounds.

The compound acrylonitrile is commonly produced in industrial setting but adversely contaminates soils. Microorganisms containing nitrile hydratases (NHase) degraded harmful acrylonitrile compounds into non-polluting substances.

Since the experience with harmful contaminants are limited, laboratory practices are required to evaluate effectiveness, treatment designs, and estimate treatment times. Bioremediation processes may take several months to several years depending on the size of the contaminated area.

Genetic engineering
The use of genetic engineering to create organisms specifically designed for bioremediation is under preliminary research. Two category of genes can be inserted in the organism: degradative genes, which encode proteins required for the degradation of pollutants, and reporter genes, which encode proteins able to monitor pollution levels. Numerous members of Pseudomonas have been modified with the lux gene for the detection of the polyaromatic hydrocarbon naphthalene. A field test for the release of the modified organism has been successful on a moderately large scale.

There are concerns surrounding release and containment of genetically modified organisms into the environment due to the potential of horizontal gene transfer. Genetically modified organisms are classified and controlled under the Toxic Substances Control Act of 1976 under United States Environmental Protection Agency. Measures have been created to address these concerns. Organisms can be modified such that they can only survive and grow under specific sets of environmental conditions. In addition, the tracking of modified organisms can be made easier with the insertion of bioluminescence genes for visual identification.

Genetically modified organisms have been created to treat oil spills and break down certain plastics (PET).

See also

 Bioremediation of radioactive waste
 Biosurfactant
 Chelation
 Dutch pollutant standards
 Folkewall
 In situ chemical oxidation
 In situ chemical reduction
 List of environment topics
 Mega Borg Oil Spill
 Microbial biodegradation
 Mycoremediation
 Mycorrhizal bioremediation
 Phytoremediation
 Pseudomonas putida (used for degrading oil)
 Restoration ecology
 Xenocatabolism

References

External links
 Phytoremediation, hosted by the Missouri Botanical Garden
 To remediate or to not remediate?
Anaerobic Bioremediation

Biotechnology
Environmental soil science
Environmental engineering
Environmental terminology
Conservation projects
Ecological restoration
Soil contamination
Radioactive waste

Bioremediation


Januar

 20. januar – Børge Houmann, dansk journalist og politiker (født 1902).
 20. januar – Matt Busby, skotsk fodboldmanager (født 1909).
 22. januar – Telly Savalas, amerikansk skuespiller (født 1922).
 22. januar - Jean-Louis Barrault, fransk skuespiller (født 1910).
 30. januar – Pierre Boulle, fransk forfatter (født 1912).

Februar

 5. februar – Svend Michelsen, dansk fabrikant og grundlægger (født 1912).
 6. februar – Joseph Cotten, amerikansk skuespiller (født 1905).
 7. februar – Witold Lutosławski, polsk komponist (født 1913).
 11. februar – Sorrell Brooke, amerikansk skuespiller (født 1930).
 11. februar – William Conrad, amerikansk skuespiller (født 1920).
 11. februar – Lars P. Gammelgaard, dansk politiker (født 1945).
 14. februar – Andrei Chikatilo, russisk seriemorder (født 1936). – henrettet
 15. februar – Jørgen Peder Hansen, dansk politiker (født 1923).
 24. februar – Dinah Shore, amerikansk skuespiller og sanger (født 1916).

Marts

 4. marts – John Candy, canadisk komiker og skuespiller (født 1950).
 6. marts – Melina Mercouri, græsk skuespiller og politiker (født 1920).
 9. marts – Fernando Rey, spanskfødt skuespiller (født 1917).
 17. marts – Mai Zetterling, svensk skuespiller, manuskriptforfatter og instruktør (født 1925).
 22. marts – Philippa Bulgin, dansk sangerinde (født 1967).
 28. marts – Eugene Ionesco, fransk-rumænsk skuespilforfatter (født 1909).

April

 5. april – Kurt Cobain, amerikansk musiker (født 1967).
 13. april – Jørgen Buckhøj, dansk skuespiller (født 1935).
 14. april – Eyvind Skjær, dansk skuespiller (født 1923).
 22. april – Richard Nixon, tidligere amerikansk præsident (født 1913).
 30. april – Roland Ratzenberger, østrigsk racerkører (født 1960)

Maj

 1. maj – Ayrton Senna, brasiliansk racerkører (født 1960). – omkommet i ulykke.
 2. maj – Bjørn Hjelmborg, dansk organist, musikhistoriker og komponist (født 1911).
 5. maj – Joe Layton, amerikansk instruktør og koreograf (født 1931).
 7. maj – Clement Greenberg, amerikansk kunstkritiker (født 1909).
 8. maj – George Peppard, amerikansk skuespiller (født 1928).
 10. maj – John Wayne Gacy, amerikansk seriemorder (født 1942). – henrettet ved giftinjektion.
 12. maj – Erik Erikson, dansk-amerikansk udviklingspsykolog (født 1902).
 12. maj – John Smith, skotsk politiker, leder af det britiske Labour-parti (født 1938).
 12. maj – Roy J. Plunkett, amerikansk kemiker (født 1910).
 14. maj – Henry Jessen, dansk skuespiller (født 1919).
 19. maj – Jacqueline Kennedy Onassis, tidliger amerikansk præsidentfrue (født 1929).
 23. maj – Joe Pass, amerikansk musiker (født 1929).
 29. maj – Erich Honecker, tysk politiker (født 1912).

Juni

 9. juni – Jan Tinbergen, hollandsk økonom og nobelprismodtager (født 1903).
 14. juni – Henry Mancini, amerikansk filmkomponist (født 1924).
 18. juni – Carlo Panduro, dansk direktør og grundlægger (født 1914).
 21. juni – Bjørn Uglebjerg, dansk trommeslager (født 1948).
 26. juni – A. den Doolaard, nederlandsk forfatter (født 1901).
 28. juni – Ulrik Neumann, dansk sanger og musiker (født 1918).

Juli

 8. juli – Kim Il-sung, Første Nordkoreanske leder (født 1912).
 13. juli – John Kramer, dansk fodboldspiller og træner (født 1934).
 27. juli – Johannes Wahl, dansk koncertsanger (født 1915).

August

 6. august – Domenico Modugno, italiensk sanger (født 1928).
 10. august – Lene Funder, dansk skuespiller og sanger (født 1955).
 11. august – Peter Cushing, engelsk skuespiller (født 1913).
 14. august – Elias Canetti, østrigsk forfatter og nobelprismodtager (født 1905).
 18. august – Mime Fønss, dansk skuespiller (født 1911).
 19. august – Linus Pauling, amerikansk kemiker og nobelprismodtager (født 1901).

September

 11. september – Jessica Tandy, engelsk skuespillerinde (født 1909).
 12. september – Boris Jegorov, sovjetisk læge-kosmonaut (født 1937).
 16. september – Louise Jensen, dansk turguide (født 1972).
 25. september – Lise Ringheim, dansk skuespillerinde (født 1926).

Oktober

 7. oktober – Niels K. Jerne, dansk læge og Nobelprismodtager (født 1911).
 19. oktober – Sv. Erik Tarp, dansk komponist (født 1908).
 20. oktober – Burt Lancaster, amerikansk skuespiller (født 1913).

November

 4. november –  Sam Francis, amerikansk maler (født 1923).
 12. november – Wilma Rudolph, amerikansk atlet (født 1940).
 27. november – Per Federspiel, dansk politiker (født 1905).
 28. november – Jeffrey Dahmer, amerikansk seriemorder (født 1960).

December

 4. december – Kirsten Stenbæk, dansk filminstruktør (født 1922).
 7. december – Per Dich, dansk sanger og politiker (født 1926).
 12. december – Annelise Reenberg, dansk filminstruktør (født 1919).
 15. december – Asger Lundbak, dansk astronom (født 1914).
 20. december – Dean Rusk, 54. USA udenrigsminister (født 1909).
 23. december – Sebastian Shaw, engelsk skuespiller (født 1905).
 29. december – Tage Kaarsted, dansk historiker (født 1928).
 31. december – K. Axel Nielsen, dansk politiker (født 1904).

Døde i 1994


Lucas Kilian ou Lukas Kilian, né en  à Augsbourg et mort le  dans la même ville, est un graveur allemand.

Biographie
Lucas Kilian, naît en 1579 à Augsbourg, de Bartholomäus Kilian (dit l'Ancien), habile orfèvre. Ayant perdu son père en 1588, il trouve dans Dominicus Custos, qui avait épousé sa mère, un second père. Après lui avoir enseigné avec beaucoup de soin le dessin et la gravure, Dominicus Custos envoie son fils adoptif en Italie.

Italie
Parti pour l'Italie en 1601, Lucas va de ville en ville, réalisant principalement des gravures de reproduction. Il est à Venise en 1602-1603, où il grave plusieurs tableaux de Paul Véronèse, du Tintoret, et de Palma Vecchio.

Retour à Augsbourg
En 1604 il retourne à Augsbourg. La même année, il épouse Barbara Miller (morte en 1620) puis épouse cette année en secondes noces, Magdalena Hartberg. Converti au protestantisme en 1611, il est élu au conseil municipal d'Augsbourg. Il entame alors sa longue et remarquable carrière de portraitiste.

Livourne
La position politique influente de Lucas Kilian lui donne des contacts culturels et des occasions de voyager. Une esquisse à la plume pour un projet de monument suggère une visite à Livourne après l'inauguration du monument des Médicis par Pietro Tacca en 1624.

Dernières années
En 1632, le roi Gustavus Adolphus de Suède nomme Lucas Kilian membre du Conseil protestant après la prise d'Augsbourg ; en 1635, cependant, lorsque la ville tombe aux mains des forces impériales, Lucas est appelé à Wallerstein pour graver un grand portrait équestre de l'Empereur Ferdinand II pendant la guerre du Nord, montrant la ville assiégée d'Augsbourg en arrière-plan dans un genre propagandiste rendu populaire par Rubens.

Lucas Kilian meurt le  dans sa ville natale.

Critique
Lucas Kilian est doué d'une très grande facilité ; parmi les nombreux portraits qu'il grave, plusieurs auraient été faits en quatre jours. Le burin de cet artiste est vigoureux, mais il lui est reproché trop de manière et un manque de pureté dans le dessin de ses contours. Quoi qu'il en soit, cet artiste est un de ceux qui font le plus d'honneur à l'école allemande.

Œuvres

Nagler énumère quatre-vingt-dix gravures dues à son burin.
La première gravure indépendante de Lucas Kilian montre l'influence des Pays-Bas. Il s'agit d'une grande vue de la Fontaine Augustus à Augsbourg. Ses principaux ouvrages sont : une Résurrection d'après Paul Véronèse ; la Multiplication des pains, d'après le Tintoret ; un Christ mort, d'après Michel-Ange ; deux Adorations der bergers, l'une d'après Palma le Vieux, et l'autre d'après Hans Rottenhammer. Il grave aussi un grand nombre de portraits estimés, dont les principaux sont ceux de Gustave II Adolphe, roi de Suède ; de Marie-Eléonore, reine de Suède ; de Frédéric, prince de Nassau ; de Nicolas Christophe, prince de Radziwiłł ; celui d'Albrecht Dürer, etc.

 Étude pour l'encadrement du Portrait de l'électeur Christian II de Saxe, plume, encre noire et lavis d'encre de Chine, 0,264 x 0,194 m, Paris, Beaux-Arts de Paris, inv.n°Mas 1364.
 Étude pour l'encadrement du Portrait de prince-évêque de Wurtzbourg, Philipp Adolf von Ehrenberg, plume, encre noire, gouaches bleue et blanche, 0,247 x 0,170 m, Paris, Beaux-Arts de Paris, inv. n° o.1588.

Notes et références

Annexes

Article connexe
 Famille Kilian

Bibliographie

Liens externes

Naissance en 1579
Naissance à Augsbourg
Décès en mars 1637
Décès à Augsbourg
Graveur allemand du XVIIe siècle
Graveur sur cuivre

Lucas Kilian


An Stipa academica in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Cristóbal Mariá Hicken. An Stipa academica in nahilalakip ha genus nga Stipa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stipa

Stipa academica


CMMC steht für:
 Central Mississippi Medical Center
 Centre de la Méditerranée Moderne et Contemporaine, Herausgeber der wissenschaftlichen Fachzeitschrift Cahiers de la Méditerranée
 Centre for Molecular Medicine Cologne, Zentrum für molekulare Medizin (ZMMK) der Universität Köln
 Company of Master Mariners of Canada
 Comité des Constructeurs du Marché Commun, Vorgänger des europäischen Automobilherstellerverbandes, siehe Association des Constructeurs Européens d'Automobiles

Abkürzung

CMMC


Walter Elliot ou Elliott peut faire référence à :

Walter Elliot (1803–1887), fonctionnaire indien écossais et naturaliste
Walter Elliot (1888–1958), député britannique
  (1910–1988), député britannique
  (1903–1984), monteur son américain
  (1842–1928), prêtre catholique américain
  (1914–1979), chirurgien général canadien
  (1933–2020), homme politique ontarien

Personnage
 Baronet Walter Elliot, un personnage fictif du roman de 1817 de Jane Austen Persuasion

Voir aussi
 , à Terre-Neuve, Canada

Walter Elliot


Judith Hirsch (n. 1 august 1948, Cluj), cunoscută cu pseudonimul literal ca Iudita Dragutin este un poet și prozator român, fostă prim-balerină a Operei Române din Cluj și a Operei Maghiare din Cluj.

Publicații
2008 - Jurnal de balerina. Poezii, volum semnat cu pseudonimul literal Iudita Dragutin, apărut la Editura Eikon, ISBN 978-973-757-143-4
2010 - Carțile Iuditei Dragutin, Editura DACIA,  ISBN 973-8256-36-8
2010 - Jurnal de balerina. Proză, Editura Dacia, ISBN 978-973-35-2514-1.

Impresii
"A fost o vreme când Judita strălucea pe scena Operei Române din Cluj, ca balerină. Era nu numai foarte talentată dar era și foarte frumoasă. Citea cu pasiune literatură, frecventa cinematografele, fiind pasionată de film, putea fi văzută prin galeriile de expoziții ale artiștiilor plastici, nu era străină nici de întrecerile sportive din oraș, era în totul ceea ce se numește un veritabil intelectual, om de cultură", Constantin Cubleșan.

În 28 IX 1980 Ion Caraion îi scrie într-o scrisoare:  ...Din cuprinsul celor două "scrisori" pe care mi le trimite Iudita, nu știu să descifrez dacă ea-i o femeie frumoasă, dar sigur îmi pare interesantă și inteligentă. Mai mult: cred că a înțeles din viață câteva lucruri importante - și câte n-ar putea să înceapă din ele...

Familie
Judith Hirsch este mama scriitorului Anton Tauf (1977-2015) și fosta soție a actorului și regizorului Anton Tauf, director al Teatrului Național din Cluj, în perioada 1992-1993, director al Teatrului Dramatic din Baia-Mare în perioada 1995-2002.

Referințe

Legături externe
http://www.bjc.ro/new/files/buletinul-depozitului-legal-local/eikon.pdf

Nașteri în 1948
Poeți români contemporani
Prozatori români contemporani
Balerine române
Români cunoscuți sub pseudonimele folosite
Români în viață
Clujeni
Scriitori cunoscuți sub pseudonimele folosite

Judith Hirsch


Station Eleven (estilizado como STATION ELEVEN) é uma minissérie estadunidense de drama e ficção pós-apocalítica criada por Patrick Somerville e baseada no romance homônimo. Foi produzida pela HBO e distribuída no serviço de streaming HBO Max em 16 de dezembro de 2021. A minissérie conta, atualmente, com 10 episódios e 1 temporada.

Station Eleven (minissérie)


U Primorsko-goranskoj regionalnoj nogometnoj ligi, također i kao Primorsko-goranska zonska liga Nogometnog saveza Rijeka, Regionalna liga – Primorska skupina,  je bila liga četvrtog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1983./84.
Sudjelovalo je 14 klubova, a prvak je bio "Pomorac" iz Kostrene.

Ljestvica

 Borac iz Bakra igrao i pod nazivom Bakar

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Povezani članci

Banjske poveznice

Izvori

 Vladimir Jugo i dr.: Nogometni klub Halubjan, Viškovo : srebrni jubilej, Viškovo, 1996., , str. 80-82
 Juraj Katalinić: Nogometni klub "Ogulin" : 1932. – 2012. : 80 godina, Ogulin, 2012., , str. 56

1983-84 Primorsko-goranska
Primorsko-goranska
1983-84 Primorsko-goranska

Primorsko-goranska regionalna nogometna liga 1983./84.


An Nervilia mackinnonii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Firminger Duthie, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Schltr.. An Nervilia mackinnonii in nahilalakip ha genus nga Nervilia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Nervilia

Nervilia mackinnonii


Mary A. Clem, née Mary A. McLaughlin ( - janvier 1979), est une mathématicienne américaine et calculatrice humaine. Elle est connue pour avoir inventé la méthode de détection des erreurs « zero check ».

Biographie
Mary Clem naît le 19 octobre 1905, à Nevada (Iowa). Après ses études secondaires, elle travaille durant six ans auprès de la Commission des autoroutes de l'État de l'Iowa et de l'Université d'État de l'Iowa en tant que commis informatique, commis à l'audit puis comptable.

En 1931, elle rejoint le Service statistique de mathématiques du Département de mathématiques de l'Université d'État de l'Iowa pour travailler comme ordinateur humain sous la supervision de George Snedecor.

Elle invente la méthode « zero check » alors qu'elle travaille dans le laboratoire de Snedecor. Il s'agit d'une somme qui doit être égale à zéro si les autres nombres sont correctement calculés. Ces sommes permettent de détecter les erreurs dans les algorithmes de calcul. Mary Clem explique que son manque de formation en mathématique est la raison qui lui a fait remarquer ces sommes, souvent négligées par ses collègues. En 1940, elle est promue technicienne et statisticienne en chef, responsable du service informatique du laboratoire de statistique.

En 1947, Mary Clem publie, avec Homeyer Paul G. et Federer Walter T., Punched card and calculating machine methods for analyzing lattice experiments including lattice squares and the cubic lattice dans le Research Bulletin (Iowa Agriculture and Home Economics Experiment Station): Vol. 28 : No. 347 , Article. En 1952, elle est consultante statistique auprès de la Commission des victimes de la bombe atomique à Hiroshima, au Japon.

En 1962, elle est transférée au nouveau centre de calcul de l'Université d'État de l'Iowa.

Elle meurt en janvier 1979, à Ames.

Références

Liens externes

Naissance en octobre 1905
Décès en janvier 1979
Mathématicienne américaine
Calculateur humain
Décès à 73 ans

Mary Clem


Kepa Arrizabalaga Revuelta ()

Carieră

Athletic Bilbao
Kepa Arrizabalaga s-a alăturat echipei de tineret a lui Athletic Bilbao în Lezama în 2004, la vârstă de zece ani. El și-a făcut debutul senior cu Basconia în ianuarie 2012, în Tercera División.

Pe 5 mai 2012, Arrizabalaga a fost chemat la echipa principală pentru un meci de Ligă împotriva lui Getafe CF, dar a rămas neutilizat pe stadionul San Mamés [6]. A fost de asemenea chemat la pre-sezon în iulie, iar pe 23 septembrie a fost înlocuitor într-un alt meci de acasă cu Málaga CF.

La 22 ianuarie 2018, pe fondul speculațiilor grele de transfer care îl legau de Real Madrid FC, Arrizabalaga și-a reînnoit contractul - care urma să expire în luna iunie - până în 2025.

Chelsea
La 8 august 2018, Athletic Bilbao a anunțat pe site-ul lor că Arrizabalaga și-a achitat clauza de eliberare obligatorie (80 de milioane de euro), făcându-l cel mai scump portar din lume, la doar câteva săptămâni după ce recordul fusese stabilit de Alisson la Liverpool. Mai târziu în acea zi, trecerea lui Arrizabalaga la Chelsea FC pe un contract de șapte ani a fost confirmată și a făcut debutul său în Premier League trei zile mai târziu într-o victorie cu 3-0 împotriva lui Huddersfield Town FC.

Referințe

Legături externe

Profil pe site-ul Chelsea F.C.

Nașteri în 1994
Oameni în viață
Fotbaliști spanioli
Portari
Fotbaliști ai Athletic Bilbao
Fotbaliști ai Chelsea FC
Fotbaliști ai Real Madrid CF
Fotbaliști internaționali spanioli
Fotbaliști ai Campionatului Mondial de Fotbal 2018

Kepa Arrizabalaga


Hollands U/19-fodboldlandshold  består af hollandske fodboldspillere, som er under 19 år, og administreres af Koninklijke Nederlandse Voetbalbond (KNVB).

Eksterne henvisninger
 UEFA U19

U/19-fodboldlandshold i Europa

Hollands U/19-fodboldlandshold


The Grammy Award for Best Contemporary Folk Album was awarded from 1987 to 2011.  Until 1991 the award was known as the Grammy Award for Best Contemporary Folk Recording. In 2007, this category was renamed Best Contemporary Folk/Americana Album. As of 2010 the category was split into two categories; Best Contemporary Folk Album and Best Americana Album.

An award for Best Traditional Folk Album was also presented.  Prior to 1987 contemporary and traditional folk were combined as the Best Ethnic or Traditional Folk Recording.

Following the 2011 Grammy Award ceremony, the award was discontinued due to a major overhaul of Grammy categories. Beginning in 2012, this category merged with the Best Traditional Folk Album category to form the new Best Folk Album category.

Years reflect the year in which the Grammy Awards were presented, for works released in the previous year.

At three wins each, Bob Dylan and Steve Earle are the category's biggest winners.

Winners and nominees

References

Album awards
Contemporary Folk Album


Comando Geral das Forças Armadas do Sul da Rússia () foi um órgão administrativo no sul da Rússia em 1918 e 1919 desempenhando funções governamentais no território controlado pelas tropas do movimento branco russo Exército Voluntário e Forças Armadas do Sul da Rússia.

O predecessor do Comando Geral foi o Conselho Político (Политический совет; Političeskij sovet ) estabelecido em dezembro de 1917. Em 1918, devido a uma quantidade crescente de território caindo sob o controle do Exército Voluntário, a questão da administração civil tornou-se mais importante. Em 31 de agosto de 1918, o Comando Geral foi estabelecido sob o comando do General Mikhail Vasilieviche Alekseiev. As funções do Comando Geral foram clarificadas a 3 de Outubro de 1918. O chefe do Exército Voluntário seria o presidente do Comando Geral que serviria de órgão consultivo do chefe. Em 8 de outubro de 1918, após a morte do General Alekseiev, o papel de Líder Supremo foi dado ao General Anton Denikin. Os presidentes do comando foram Abram Dragomirov (outubro de 1918 a setembro de 1919) e Alexandre Lukomski (setembro a dezembro de 1919). O Comando Geral foi abolido em 30 de dezembro de 1919 por Denikin e substituído por um Governo do Comandante-em-Chefe das Forças Armadas do Sul da Rússia e, em março de 1920, o Governo Sul-Russo.

Referências

História da Rússia
Guerra Civil Russa
Movimento Branco


San Pedro de Huaca es un cantón de la provincia ecuatoriana de Carchi.  Su capital es la localidad de Huaca. Se encuentra a una altitud de 2923 m s. n. m.

División política
 Huaca (cabecera cantonal)
 Mariscal Sucre (parroquia rural)

Referencias

Enlaces externos
 https://web.archive.org/web/20111031152939/http://www.carchi.gob.ec/portal/index.php
 Gobierno Municipal de San Pedro Huaca
 TulcánOnline, Entrada al Paraíso Carchense

San Pedro de Huaca

Cantón San Pedro de Huaca


Kunu-ri Muharebesi (Korece: 와원 전투, Hanja: 瓦院戰鬪, Wawon jeontu, Wawon chŏnt'u veya 군우리 전투, Hanja: 軍隅里戰鬪, gunu-ri jeontu, McCune-Reischauer: kunu-ri chŏnt'u), Kore Savaşı'nda Türk Tugayı'nın Çin Halk Kurtuluş Ordusu birliklerine karşı direndiği muharebedir.

Arka plan

Çin Halk Kurtuluş Ordusu'nun İkinci Seferi

Güney Kore 2. Kolordusu'nun bozgunu

Muharebeler

Türk Tugayı'nın Tokchon'a doğru ileri hareketi
26 Kasım 1950 saat 18.00'de Teğmen Hasan komutasındaki 3. Bölük silah takımı ile takviye edilmiş Üsteğmen Kamil Doğan komutasındaki keşif takımı Tokchon'a doğru hareket etti. 5 dakika sonra tugay birlikleri de yola çıktılar. 27 Kasım 1950 saat 03.00'e kadar birlikler Choyang-myon'a vardılar.

27 Kasım 1950 saat 14.30 civarında ABD Kara Kuvvetleri 9. Kolordusu'ndan Türk Tugayı komutanlığına Tokchon'a gitmemesi ve önceki gece kamyonlardan indiği yerin 10.000 yarda doğusunda kalarak yolu kapatması için emir geldi. Ayrıca Chongsang-ni'de bir alay büyüklüğünde Çin birliğinin göründüğü bildirildi. Ancak ne 9. Kolordunun amacı ne ABD 2. Piyade Tümeni'nin durumu ne de Güney Kore 2. Kolordusu'nun bozgununa ait bilgi verildi.

Chong-myon'a geri çekiliş

Wawon Muharebesi

27 Kasım gecesi Türk Tugayı'nın takviyeli keşif takımı, Wawon'un doğusundaki savunma pozisyonunu devraldı. İlk olarak Çin Halk Gönüllü Ordusu 114. Tümeni'ne bağlı 342. Alay ile karşılaştı. Daha sonra 342. Alay ile Türk Tugayı'nın ileri karakolu arasında 28 Kasım'ın tüm gün boyunca devam eden mücadelenin sonucu 400 Türk asker öldü ya da yaralandı. 28 akşam alacakaranlık saatinde Türk Tugayı daha sağlam savunma hattı tesis etmek  için batıya Sinnim-ni'ye doğru  geri çekilmeyi denedi. Fakat Çin Halk Kurtuluş Ordusu 342. Alay, Türk Tugayı'nın gerisinden taarruz ederek  tamamen kuşattı. Türk Tugayı keşif takımının karargâhı ile arasındaki irtibatı kesildi.

Sinnim-ni Muharebesi

28 Kasım 1950 akşamı Türk Tugayı'nın 1. ve 2. Taburu Choyang-myon'dan çekilmeden önce Sinnim-ni'nin güneydoğu ve kuzeybatı sırtlarında savunma mevzii işgal etti.

29 Kasım 1950 tarihinde 2. Tabur Sinnim-ni'de Çin Halk Kurtuluş Ordusu ile savaştı ve yarı kuşatıldı. 1. Tabur 1. ve 3. Bölükleri gece Kaechon'a ulaşabilirdiler. Fakat Sinnim-ni'de savunma mevziinde kalan 2. Bölük Çin birlikleri tarafından kuşatıldı.

29 Kasım 1950 saat 10:00'da ABD Kara Kuvvetleri 2. Tümeni'ne bağlı 38. Piyade Alayı Komutanı'nın emrinde bir piyade taburu ve bir tank bölüğü Kaechon'a yardıma geldi.

Kunu-ri'ye geri çekiliş

Sunchon Boğazına taarruz

Türk birliğinin direnişi sayesinde Birleşmiş Milletler Kuvvetleri'nin çevrilmesi ve cephenin çökmesini engellenmiştir. Yan ve gerilerini koruma görevi verilen Türk Tugayı, görevini yerine getirmiş ve müttefik kuvvetlere geri çekilmek için gereken 3 günü kazandırmış, kendisi de zayiat vermesine rağmen kuşatmayı yararak imhadan kurtulmuştur. Bu muharebede tugayın toplam zayiatı 767 subay, astsubay ve erdir. (218 ölü, 455 yaralı ve 94 kayıp)

Sonuçlar

Türk Tugayı'nın bu mücadeleleri esnasında kazandırdığı zaman, kuşatılmaktan kurtularak geri çekilmesini düzenli bir şekilde sağlanan 8.Ordu'ya yaradı ve Türk Tugayı daha sonra bu orduya katılmıştır. Türk Tugayı'nın Çin kuvvetleri karşısında gösterdiği direniş, Aralık başından itibaren tüm dünyada yankı uyandırmışır. Muharebe tarihe "Kunuri Muharebesi" ve tugayın muharebelerde gösterdiği başarı "Kunuri Zaferi" diye geçmiştir.

Hakkındaki filmler

 Ayla

Notlar

Kaynakça

Bibliyografya
 Chae, Han Kook; Suk Kyun Chung & Yong Cho Yang, Yang, Hee Wan; Won Hyok Lim & Thomas Lee Sims et al., eds., The Korean War, vol. Volume II, Lincoln, NE: University of Nebraska Press, 2001, ISBN 978-0-8032-7795-3
 中国人民解放军军事科学院军事历史硏究部, 抗美援朝战争史, 第二卷, 北京: 军事科学出版社 (Çin Halk Kurtuluş Ordusu Askerî Bilim Akademisi Askerî Tarih Araştırma Bölümü, Amerika'ya Karşı Kore'ye Destek Savaşı Tarihi, 2. Cilt, Askerî Bilim Yayınevi), 2000, ISBN 0-7864-1980-6

Ayrıca bakınız
 Kore Savaşı'nda Türkiye

Dış bağlantılar
 Kunu-ri Muharebesi haritası
 Kore Savaşında Türkler (İngilizce)
 抗美援朝战争第二次战役 (Çin Halk Cumhuriyeti Savunma Bakanlığı resmî web sitesinde "Amerikaya Karşı Koreye Destek Savaşı İkinci Seferi")

Türkiye'nin muharebeleri
Amerika Birleşik Devletleri'nin muharebeleri
Çin Halk Kurtuluş Ordusu
Kore Savaşı'nda muharebeler
1950'lerde Türkiye
Çin Halk Cumhuriyeti'nin muharebeleri

Kunu-ri Muharebesi


Los teniolabidoideos (Taeniolabidoidea) son un grupo de mamíferos extintos conocidos de Norteamérica y Asia. Fueron los miembros de mayor tamaño del ahora extinto orden Multituberculata. Lambdopsalis incluso ha provisto evidencia fósil directa de pelo de mamífero en un muy buen estado de preservación para un animal de 60 millones de años. Algunos de estos animales fueron grandes para su tiempo; Taeniolabis taoensis es el multituberculado más grande conocido. En promedio, los miembros de Taeniolaboidea eran del tamaño de un castor y presumiblemente tenían un peso similar, de más de 30 kilogramos.

El grupo fue inicialmente establecido como un suborden, antes de ser reasignado al rango de superfamilia de McKenna y Bell en 1997 (véase Kielan-Jaworowska y Hurum (2001) p. 391-392). Está hasta el presente estrictamente limitado a la familia Taeniolabididae, aunque algunos investigadores también incorporan a Eucosmodontidae (Lofgren et al.). Algunos de sus fósiles están bien preservados. Catopsalis es conocido del Cretácico Superior de Canadá, aunque la familia se encuentra mejor representado en los estratos del Paleoceno.

Las características derivadas de este taxón (apomorfias) incluyen: "hocico corto y ancho con la parte anterior del arco cigomático dirigido  transversalmente, lo que resulta en una forma similar a la de un cuadrado (compartido con Kogaionidae); frontales pequeños, apuntando posteriormente, casi o completamente excluidos del borde orbital" (Kielan-Jaworowska y Hurum 2001, p. 417).

Referencias

 R. E. Sloan and L. Van Valen. 1965. Cretaceous mammals from Montana. Science 148(3667):220-227.
 Kielan-Jaworowska Z. and Hurum J.H., "Phylogeny and Systematics of multituberculate mammals". Paleontology 44, p. 389-429, 2001.
 McKenna M.C. and Bell S.K., (1997), Classification of Mammals Above the Species Level. Columbia University Press.
 D. L. Lofgren, B. E. Scherer, C. K. Clark and B. Standhardt. 2005. First record of Stygimys (Mammalia, Multituberculata, Eucosmodontidae) from the Paleocene (Puercan) part of the North Horn Formation, Utah, and a review of the genus. Journal of Mammalian Evolution 12(1/2):77-97.
 Much of this information has been derived from  MESOZOIC MAMMALS: Eucosmodontidae, Microcosmodontidae and Taeniolabidoidea, an Internet directory.

Multituberculata
Mamíferos del Cretácico
Mamíferos del Paleoceno

Taeniolabidoidea


නීතිය සහ සාධරණත්වය අතර වෙනස ඉතිහාසයේ සිදු වූ අහම්බයකි. මධ්‍යය කාලීන යුගයේ දි එංගලන්තය පුරාවට රජුගේ නීති අධිකරණ බලාත්මක කරන ලදී. 13 වන සියවස අවසානයේ දී ක්‍රම ක්‍රමයෙන් අධිකරණ විසින් විභාගයට ලක්කරන හිමිකම් සහ විභාග කිරීම් හසුරුවන ක්‍රියා පටිපාටින් අත්හිටවනු ලැබීය. ඒ එකල නීතිමය හිමිකම් පරාසය ඉතා පටු වූ අතර නීති රීති අතීශය පීඩා කාරී වූ යෙන් පැමිණිලිකරුවන් ට ලෑබිය යුතු සහනයන් නොලැබුණු නිසාය.

කෙසේ නමුත් ශේෂ වූ අධිකරණ බල ලත් රජු හට පෙත්සමක් ඉදිරිපත් කර සහනයන් ලබා ගත හැකි වුවත් එවැනි පෙත්සම් රජුගේ කරුණාව සහ හෘද සාක්ෂිය සොයා යෑමක් ලෙස හඳුන්වනු ලැබීය. අවසානයේ දී මෙම පෙත්සම් විසඳීමේ කාර්්‍යයන් රජු විසින් රාජ සභාවේ අධිකරණ ප්‍රධානියා (චාන්ස්ලර්) හට පවරන ලදී. එකල චාන්සලර්වරයා පූජකයකු වූ අතර ඔහු රජුගේ පාපොච්චාරණය කරන්නා ද විය. වැඩි කල් නොගොස්ම ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය, කිරීටයේ ලේඛන කටයුතු දෙපාර්තමේන්තුව අධිකරණ ව්‍යුහය බවට පත් වි චාන්සරි උසාවිය නමින් හැඳින් වීය.

15 වන සියවස වන විට චාන්සරි අධිකරණයේ අධිකරණමය බලය පිලිගන්නා ලදී. 16 වන සියවස දක්වා සාධාරණත්වය චාන්සලර් ගෙන් චාන්සලර්ට වෙනස් විය. 17 වන සියවසින් පසුව චාන්සලර් තනතුරට පත් කරණු ලැබුයේ නීතිඥයන් පමණි.

එංගලන්තයේ සාධාරණත්වයේ වර්ධනය

පළමු චාන්සලර්වරුන් තම හෘද සාක්ෂියට අනුව සහ සාදචාරාත්මක සහ සමානාත්මතාවයෙන් යුක්ත තීන්දු දිය යුතුය. මෙම තනතුරු සඳහා පැවිද්දන් තෝරා ගැනීමට යෝජනා වූයේ ඔවුන් ලිවීමට සහ කියවීමට හැකියා ව ඇති පන්තියකට අයත් වූ නිසාය.

චාන්සලර්වරුන් හට විධිමත් පුහුණුවක් නොමැති නිසා සහ පූර්වගාමී තීන්දු අනුගමනය නොකරන නිසාත් ඔවුන්ගේ තීන්දු විශාල ලෙස විවිධාකාර විය. කෙසේ වෙතත් 1529 දී ශී්‍රමත් තෝමස් මෝර් චාන්ස්ලර් තනතුරට පත්කරන ලද අතර එය නව යුගයක ඇරඹුමක් විය. මෙතැන් පටන් අනාගත සියලූම චාන්සලර්වරුන් නීතිඥයන් විය යුතු අතර 1557 සිට ඉදිරියට චාන්සරි අධිකරණයේ කටයුතු වාර්තා කිරීම ආරම්භ වී සාධාරණාත්මක මතවාද ගණනාවක අභිවෘද්ධිය සඳහා ඉවහල් විය.  විවේචන ද දිගින් දිහටම එල්ල විය.

සාධාරණත්ව නීතිය වර්ධනයත් සමඟම එය පොදුනීතිය සමඟ ප්‍රතිවාදී සහ ඝට්ටනයන් හට ගැනීමට පටන් ගැනිණ. උසස් අධිකරණයේ (රාජ විනිශචය අංශයේ) ප්‍රධාන විනිසුරු ශී්‍රමත් එඩ්වඩ් කෝක් චාන්සරි අධිකරණයට අපහාස කිරීමේ චෝදනාවන්ට සිරගත වූවන් නිදහස් කිරීම සඳහා අවශ්‍යය වන හබෙයාස් කෝපුස් රීට් ආඥාව නිකුත් කිරීම ඇරඹිණ.

අධිකරණ සංවිධාන පණත සම්මත කිරීමෙන් පසුව වර්තමානය දක්වා එය එංගලන්තයේ අධිකරණ ව්‍යුහයේ පදනම බවට පත්වූ අතර සාධාරණාත්මක සහ පොදුනීති සහනයන් සඳහා වෙනස් ක්‍රියා පටිපාටි තව දුරටත් අනවශ්‍යය විය. අධිකරණ සංවිධාන පණත මඟින් පොදු නීතියේ සහ සාධාරණත්වයේ පරිපාලනය සංයුක්ත වීම පමණක් සිදුවූවත් පොදු නීතියෙන් වෙනස් වූ සාධාරණත්වයේ නීතියක් තවමත් ඇත. ඒවා එකම අධිකරණ මඟින් ක්‍රියාත්මක කලද නීතියේ ශාඛා ත්‍රිත්වය වෙන් වෙන්ව පවතී. ගැටුමක් ඇති වූ අවස්ථාවක දී තවමත් සාධාරණත්වය ප්‍රමුඛ
වේ.

නීතිය
සාධාරණත්වයේ මුලධර්ම

නීතිය සහ සාධරණත්වය


Kemit, de son vrai nom Franck Mboumba, est un auteur-compositeur-interprète, rappeur, poète né à la fin des années 1980 au Gabon.

Biographie
Le 22 juillet 2016,il sort un album intitulé Bilime qui signifie les années dans sa langue natale (le Punu : une langue parlée dans le sud-ouest du Gabon, dans le village de Ndéndé). Ce recueil de poèmes est sa première œuvre . En 2018 il sort son premier album intitulé Azania qui comprend plusieurs collaborations internationales notamment avec la chanteuse de Jazz Française Awa Ly, la légende de la musique sénégalaise Souleymane Faye et plusieurs autres invités. En 2020 il revient avec son deuxième album intitulé Diluvienne, produit par le label Bilime Records et dont le Single Sur ma comète donne le ton . En 2021 et sort Lunaire , la réédition de l'album Diluvienne avec 7 nouveaux titres inédits. En 2022 il sort l'EP Calipso, produit par Bilime Records et enregistré au studio parisien Aurevoir ma belle production . Kemit prépare actuellement son prochain album prévu pour début 2023 produit éditer par le label Bilime Records .

Discographie

Albums
2018 : Azania (édité chez)

2020 : Diluvienne (édité chez)

2021 : Diluvienne, lunaire (édité chez)

EPs
2016 : Bilime

2019 : Azania (deluxe edition)

2022 : Calipso

Singles
2015 : Écrivain de l'oralité

2016 : J'imagine

2017 : Indépendances

2018 : Quand tout ira mieux

2018 : Martyr Luther Queens

2020 : El Destino

2020 : Sur ma comète

2021 : Maïna

2021 : Ma vida

2022 : Au fond

2022 : Ça ira

2022 : Léo

Notes et références

Liens externes
Bilime Records

Rappeur gabonais

Kemit


Piast Gliwice er en polsk fodboldklub.

Grundlagt i 1946, har klubben sin base i Gliwice (hovedstaden i Voivodskabet Schlesien) og spiller på Stadion Miejski.

Titler
 Polsk Liga
 Vinder (1): 2018/19
 Sølv (1): 2015/16
 Bronze (1): 2019/20

 Division 1
 Vinder (1): 2011/12

Cup-turneringer
 Pokalturneringen
 Vinder (0)
 finalist (2): 1977/78, 1982/83

UEFA
Piasts målscore er altid først.

Kendte spillere

  Henryk Bałuszyński
  Adam Banaś
  Lucjan Brychczy
  Andrzej Buncol
  Kamil Glik
  Rubén Jurado
  Grzegorz Kasprzik
  Jarosław Kaszowski
  Włodzimierz Lubański
  Carles Martínez
  Joachim Marx
  Horst Mnich
  Piotr Petasz
  Franciszek Smuda
  Adrian Sikora
  Kamil Wilczek

Danske spillere
  Mikkel Kirkeskov

Noter

Eksterne henvisninger

 Klubbens officielle hjemmeside
 Piast Fanklub
 Piast på 90minut.pl

Fodboldklubber fra Polen
Etableret i 1946
Gliwice

Piast Gliwice


Narsisizm veya özseverlik, kişinin kendi bedensel ve/veya zihinsel benliğine karşı duyduğu hayranlık ve bağlılık, kabaca tabirle kişinin kendisine aşık olması olarak tanımlanan bir terimdir. Kelime kökeni Yunan mitolojisinde bir kahraman olan Narkissos'dan gelir. Narkissos adını narkoza ve bir çiçek familyası olan nergisgillere de vermiştir. Narsisizmin ileri boyutlarda olmasına tıpta narsisistik kişilik bozukluğu adı verilmektedir. Sigmund Freud narsisizmi "dış dünyadan soyutlanan libidonun (cinsel enerji) egoya (ben) yönlendirilmesi" şeklinde açıklamıştır. Yani libidonun büyük bir depoda toplanır gibi egoda toplanması ve daha sonra nesnelere yönlendirilmesi; fakat kolaylıkla tekrar soyutlanarak egoya yönlenmesi durumudur.

Bebek dış dünya ile ilişki kuramadığı erken bebeklik döneminde gerçek bir narsisizm durumu içindedir. Libido dış dünyaya yönlendirilmemiştir. Bebeğin nesneleri "ben olmayan nesneler" olarak algılaması aylar alır. "Ben" ve "ben olmayan" arasında bir ayrım yapamaz. Dış dünyaya ilgi duymuyordur ve dış dünyada bile değildir. Bebek için tek gerçek kendisidir. Acıkması, susaması, üşümesi bebek için tek gerçekliktir. Bu durum "birincil narsisizm" olarak tanımlanır.

Bebek büyüdükçe dış dünya ile ilişkileri artar ve dış dünya kurallarını öğrenir. Giderek libidosunu nesnelere yönlendirir; nesne sevgisi ve giderek nesnel düşünce ağırlık kazanır. İnsan her ne kadar libidosuna nesne bulabilse de mutlaka görece olarak bir ölçüde narsisist kalır. Bu durumu "ikincil narsisizm" olarak tanımlanmıştır.

Narsisizm insan için yaşamını sürdürebilmesi açısından bir ölçüde gereklidir. Bazı durumlarda; kişinin narsisizmi toplum için, hatta kendi akıl sağlığı için makul oranlarda değilse, kişi akıl hastalıklarıyla karşılaşabilir. Önemli psikiyatrik rahatsızlıklar olan nevroz, paranoya hatta psikozda narsisizm etkileri görülmektedir. Birincil narsisizmde bebek dış dünyanın ayrımına varmamışken; ikincil narsisizmde dış dünya gerçekliğini yitirmiştir.

Narsisizmin çok özel bir türü de, Roma sezarları, Mısır firavunları, diktatörler gibi çok güçlü kişilerde bulunan türüdür. Bu insanlar adeta nefes alıp yürüyen yeryüzü tanrıları gibidirler kendi gözlerinde. Yaşam ya da ölüm gibi önemli doğa olaylarına bile bir tek cümleyle karar verebilmekteydiler. En büyük korkuları güçlerini kaybetmeleri, ölüm, etraflarındaki herkesin kendilerine düşman olmasıydı. Güçlerinin ve şehvetlerinin bir sınırı yokmuş gibi davranmaya çalışırlar; sayısız insan öldürüp, sayısız şatolar kurarlardı. Varlıklarının kendilerinin de çözemediği sorununu insan değilmiş gibi çözmeye çalışsalar da aslında durumları düpedüz deliliktir. Dış dünya "ben" olmadığı için, narsisist kişi dış dünyayı anlayamaz/algılayamaz ve bu durum kişide korku yaratır. Diktatör gitgide daha yıkıcı, daha yalnız ve korkak olur.

Narsisistik kişilik bozukluğu olan kişiler, başkalarının düşünce ya da isteklerine gereken ilgiyi gösteremeyen kişilerdir. Plan ve hedeflerine ulaşamadıklarında, gereken ilgiyi göremediklerinde aynı Narkissos gibi erirler, çökerler. Başkalarının hakkına saygı göstermeden ve gerçeklerle bağdaşmasa bile daima kendilerini haklı göstererek ve o hedefi, gerekli emeği vermeden bile hak etmiş sayarak en önde, en gözde ve tek olmak isterler. Kendilerini başkalarının yerine koyamaz ve başkalarını anlayamazlar. Sanki her şey sadece kendileri için vardır ve ne olursa olsun her şeyin kendi amaçlarına hizmet etmesi gerekir. Başkalarının fikir ve hareketleri kendi amaçlarına hizmet ediyorsa vardır, aksi halde bu fikir ve hareketler tahammül edilemez düşüncelerdir. Gerçekle bağdaşmayan, başkalarının zararına olup sadece kendi çıkarlarına uygun, kendi plan ve hedeflerine hitap eden maddi ve manevi kazanç sağlayabilecek plan ve hedeflerine ulaşamadıklarında öfkelerine hakim olamaz, saldırganlaşır, çöker, hatta ağır psikotik tablolara girerler.

Ayrıca bakınız
Dunning Kruger Etkisi
Gurur
Hybris
İtimat
Megalomani

Kaynakça
 Erich Fromm: Sevginin ve Şiddetin Kaynağı. Payel yayınları, 5. basım, Sayfa:63/67

Psikoloji
Felsefi akımlar

Narsisizm


Sovljak () ist ein Dorf in der Gemeinde Ub, Okrug Kolubara in Serbien. 2011 lebten 1839 Menschen in dem Dorf.
Das Durchschnittsalter liegt 2002 bei 38,2 Jahre (37,6 für Männer und 38,8 für Frauen). Das Dorf hat 540 Haushalte, und die durchschnittliche Anzahl der Personen pro Haushalt betrug 3,58.

Diese Stadt ist weitgehend von Serben (laut Volkszählung 2011) besiedelt.

Weblinks

Ort in der Opština Ub

Sovljak (Ub)


Semikomma eða semíkomma ( ; ) er greinarmerki sem er einkum notað til að tengja saman tvær nátengdar setningar. Semikomma er þó alla jafna notuð í staðinn fyrir punkt á milli tveggja setninga þar sem seinni setningin táknar afleiðingu eða andstæðu þeirra fyrstu.

Semikomma getur einnig verið notuð í upptalningu til að greina sams konar hluti frá öðru.

Dæmi um notkun semikommu

Almenn notkun

 Hún kom seint heim frá flugvellinum; hún var því þreytt daginn eftir.

Upptalning

 Mig vantar mjólk, egg, hveiti; flugelda, kveikjara, rakettur; ritföng, pappír og liti.

Heimildir

Greinarmerki

Semikomma


Mannheim, yaklaşık 309.000'lik nüfusu ile Stuttgart'tan sonra ve Karlsruhe'den önce Baden-Württemberg eyaletinin ikinci büyük şehridir. Hessen, Renanya-Palatina ve Baden-Württemberg eyaletlerinin kesiştiği noktadadır.

Bugün, Avrupa Metropol bölgelerinden Ren-Neckar Üçgeni'nin (Rhein-Neckar-Dreieck) ekonomik ve kültürel merkezini oluşturur. Bulunduğu bölge 1800'li yıllara kadar tarihî Kurpfalz beyliği olarak bilinmiştir ve bugünkü Baden-Württemberg, Renanya-Palatina, Hessen, Bavyera, Saarland ve Alsace'ın bulunduğu (Almanca: Elsass, bugün: Fransa'ya aittir) yerleşim bölgelerinin büyük bir kısmına hâkim olmuştur. 1720-1778 arası bu beyliğin hatta konak şehri olup çok büyük oranda kültürel ve ekonomik açıdan faydalanmıştır. Renanya-Palatina eyaletine bağlı olan Ludwigshafen'i (nüfus 160.000) ve Baden-Württemberg eyaletine bağlı olan Mannheim'ı Ren Nehri, idari açıdan birbirinden ayırır.

1896'da Büyükşehir olmuştur. Kuzeyinde Frankfurt (70 km uzak) ve güneydoğusunda Stuttgart (95 km uzak) ticaret merkezleri bulunduğundan, bu iki bölgenin arasında ulaşımcılıkta merkezî önem taşır. Yüksek kapasiteli ulaşımını, karayollarında, otoyollar ve diğer yollar, demiryollarında yolcu ve yük taşımacılığı, karasuyollarında Ren ve Neckar nehirleri sağlar. Triyaj garı Almanya'nın ikinci büyüğüdür ve mevcut iç limanı Avrupa'nın en önemlilerinden biridir.

Dünyada yapılan önemli icatlardan bazıları Mannheim'da veya Mannheimlılar tarafından edilmiştir: 1817'de Karl Drais ilk gidonlu bisikleti, 1886'da Carl Benz ilk benzinli otomobili, 1921'de Heinrich Lanz traktörü ve 1929 Julius Hatry ilk roket uçağını RAK 1 ve RAK 2 icat etmişlerdir.

Coğrafyası

Mannheim, Ren ve Neckar nehirlerinin kesiştiği Yukarı Ren Bölgesinde (Oberrheingebiet) konuşlandırılmıştır. Mahalleleri Ren nehrinin sadece sağında ama Neckar nehrinin sağ ve sol tarafındadır.

Yukarıda belirtildiği gibi Mannheim, Avrupa Metropol bölgelerinden Ren-Neckar Üçgeni'ni (Rhein-Neckar-Dreieck) oluşturur ve 2,35 milyon nüfuslu bölgenin en kalabalık merkezî kentidir.

Ren-Neckar Üçgeni Hessen eyaletinin güneyini, Renanya-Palatina eyaletinin Vorderpfalzını, Baden-Württemberg eyaletinin Mannheim ve Heidelberg şehirlerini ve Rein-Neckar-Idari (Rhein-Neckar-Kreis) bölgesinin güneyini kapsar.

Frankfurt, Mannheim'in yaklaşık 70 km kuzeyinde, Stuttgart ise yaklaşık 95 km güneydoğusundadır.

Mahalleleri ve idari yönetim

Mannheim şehri 17 adet mahallelere (Stadtbezirke) bölünüp, 6 iç ve 11 adet dış mahallelerden oluşur. Her mahallede bir mahalle muhtarlığı (Bezirksbeirat) vardır. Mahalle muhtarlığını o mahallenin 12 sakini oluşturur. Bir mahalleyi etkileyecek her konuda, Mannheim şehir yönetiminin söz konusu olan mahallenin görüş ve fikirlerini almak ve değerlendirmeyle mükelleftir. Verilecek veya uygulanacak hükümlerde ama en son söz ve mesuliyet gene Mannheim şehir yönetimine (Rat der Stadt Mannheim) aittir.

İç mahalleleri
Innenstadt/Jungbusch, Lindenhof, Neckarstadt-Ost/Wohlgelegen, Neckarstadt-West, Neuostheim/Neuhermsheim, Schwetzingerstadt/Oststadt

Dış mahalleleri
Feudenheim, Friedrichsfeld, Käfertal, Neckarau, Rheinau, Sandhofen, Seckenheim, Schönau, Vogelstang, Waldhof ve Wallstadt; Mannheim şehrinin dış mahallelerini oluşturmaktadır.

Belediye Başkanları
Belediye Başkanları halk seçimi sayesinde 8 yıllık görev süresi için seçilirler. 1983 ile 2007 tarihleri arası bu görevi Gerhard Widder (SPD) üstlenmiştir. 17 Haziran 2007'de gerçekleştirilen Belediye Başkanı seçimlerinde tekrar aday olmayan Gerhard Widder'i, %50,53 oyla Peter Kurz (SPD) takip etmiştir. Seçim katılım oranı ise bu sefer %36,64 oranla oldukça düşük olmuştur.

1810'dan itibaren Mannheim Belediye Başkanları:

Şehir merkezi "Kareler" (Innenstadt: Quadrate)

Mannheim'ın özelliklerinden biri de, şehir merkezinin (Innenstadt) olağanüstü planlandırılmış mimarisidir. Her türlü yapılar ve inşaatlar kareler şeklinde imar edilmiştir. Genel yapısı bir nevi ters "U" harfine benzer ve bu harfin başlangıç ve bitiş noktalarını Bismarck Caddesi (Bismarckstraße) birbirine bağlar.

Caddenin ortasında Mannheim Şatosu (Mannheimer Schloss) bulunur. 1720-1760 yılları arasında inşa edilen bu mimari yapı, 18. yüzyılın Kurpfalz hükümdarları Karl Philipp ve Carl Theodor'a kadar dayanır.

Innenstadt'ta iki büyük cadde 90 derece açıda kesişir, isimleri Breite Straße ve Mannheimer Plankendir. Bu caddelerde otomobiller trafikten men edilmişlerdir. Diğer caddeler bu karelerin etrafında tek yön istikametli olarak trafiği sağlarlar.

Bir başka özellik ise, dünyada eşi bulunmayan cadde isimleridir. Yukarıda belirtilen iki ana cadde ismi haricinde burada bütün cadde ve ev numaraları bir harf ve bir rakamdan oluşur. Misal: E 5, 3; K 5, 17 veya D 4, 1-6

Halkı, yabancılar ve nüfus Gelişmesi
Mannheim 1896 senesinde 100.000 sınırını geçerek bir Büyükşehir olmuştur. 1905'te 160.000, 1961'de 320.000 ve 1970'te 333.000 ile en kalabalık yılı olmuştur. 31 Aralık 2005 senesinin Baden-Württemberg Eyaleti İstatistik Kurumu'nun resmî rakamlarına göre 307.900 nüfusu vardı.
%22,5'ini yabancılar (sadece tek yabancı vatandaşlığı olanlar) oluşturmuştur.

En yoğun yabancı vatandaşlar
Türk (19.831), İtalyan (8.324), Sırp (3.550), Polonyalı (3.389), Hırvat (2.780) ve Yunan (2.777).

Mayıs 2007 tarihli Mannheim Yabancılar Kurumunun bildirgesine göre 31 Aralık 2006'da tam 62.727 kişi ve 161 ayrı ülke vatandaşı yaşamıştır. Bu nüfusun %19,3'ünü teşkil eder ve bu 62.727 kişiden 21.171'i diğer Avrupa Topluluğu'ndan gelmiştir.

Almanya'da 2000 senesinden sonra doğan çocuklar, diğer ülkelerden Alman uyruklu olup gelerek (özellikle Rusya ve Türk Cumhuriyetleri) ve sırf Alman vatandaşlığına geçen insanlarla yaklaşık 96.000 insan yabancı uyruklu olarak tespit edilmiştir.

En yoğun yabancı uyruklu Alman vatandaşları
Türk (19.609), İtalyan (8.205), Polonyalı (3.906), Sırp (3.279), Yunan (2.751), Hırvat (2.724), İspanyol (1.331), Boşnak (1.326)

Ve böylelikle sırf Mannheim şehrinde yaşayan Türk (uyruklu) nüfus sayısı tam 39.440dır.

Yabancılar ve yabancı uyrukluların yaşadığı mahallelerin oranı

Amerika Birleşik Devletleri Silahlı Kuvvetleri Birlikleri
Mannheim'da ayriyeten II. Dünya Savaşı'ndan bugüne kadar birçok Amerika Birleşik Devletleri Silahlı Kuvvetleri askeri ve birlikleri konuşlandırılmıştır, bunlar:

 Funari Barracks (Mannheim-Käfertal) (5th Signal Command headquarters)
 Sullivan Barracks (Mannheim-Käfertal) (7th Signal Brigade headquarters) (Headquarters of 504th Signal Battalion, 1961 - 1965 )
 Benjamin Franklin Village (Mannheim-Käfertal)
 Taylor Barracks (Mannheim-Vogelstang) (2nd Signal Brigade headquarters)
 Spinelli Barracks (Mannheim-Feudenheim)
 Turley Barracks (Mannheim-Wohlgelegen),
 Coleman Barracks (Mannheim-Schönau) (AFN, U.S. Army Confinement Facility Europe)
 Friedrichsfeld Service Center (Mannheim-Friedrichsfeld)
 Stem Kaserne (Mannheim-Seckenheim)
 Hammonds Barracks (Mannheim-Seckenheim)

Ekonomi
2004 senesinde Mannheim'de mevcut sigortalı işçi gücünden %34,6'sı üretim sektöründe, %22,8'i ticaret ve ulaşım sektöründe ve %42,2'si hizmet sektöründe çalışmıştır. Temmuz 2007 itibarıyla işsizlik oranı ise %8,2'dir.

1970'lerden bu yana ticarette sektörel değişme yaşanmıştır, sanayi oranı düşüp hizmet oranı çıkmıştır. Ama her şeye rağmen metal ve kimya sanayii hâlen yüksek seviyede mevcuttur.

En önemli ticaret kuruluşları şunlardır:

Üniversite

Temelleri 1763 yılında Karl Theodor tarafından kurulmuş olan Kurpfalz Bilimler Akademisi'ne dayandırılan Mannheim Üniversitesi (Almanca: Universität Mannheim), 1967 yılında kurulmuştur ve Almanya'nın en genç üniversitelerinden birisidir. Yerleşkesinin büyük bölümü Mannheim Şatosu'nda bulunmaktadır.

İşletme Fakültesi, Edebiyat Fakültesi, Hukuk ve İktisat Fakültesi, Sosyal Bilimler Fakültesi ile İktisadî Bilişim ve İktisadî Matematik Fakültesi olmak üzere beş fakülteden oluşmaktadır. Lisans, yüksek lisans ve doktora düzeyinde öğretim sunulan üniversite; İşletme, İktisat, Siyaset Bilimi ve Sosyoloji gibi klasik alanların yanı sıra sunduğu disiplinlerarası öğrenim olanaklarıyla bilinmektedir. Sosyal bilimler, hukuk gibi çoğu alan; anadalın yanı sıra bir yandal öğrenimine olanak sunmaktadır.

Mannheim'de Gerçekleştirilen İcatlar

Ulaşım

Karayolları

Mannheim ve Ludwigshafen şehirleri tam 6 (+1) otoyolla çevrilmiştir. Bunlar:

 Bundesautobahn 6 Saarbrücken - Nürnberg
 Bundesautobahn 61 Ludwigshafen
 Bundesautobahn 67 Darmstadt ve Frankfurt
 Bundesautobahn 656 Heidelberg
 Bundesautobahn 659 Weinheim
 Bundesautobahn 5 Frankfurt - Karlsruhe

Ayriyeten diğer karayolları mevcuttur.:

 Bundesstraßen 36
 Bundesstraße 37
 Bundesstraße 38
 Bundesstraße 38a
 Bundesstraße 44

Demiryolları ve Raylı sistemler

Su yolları

Mannheim, Ren ve Neckar nehirlerinin kesişmesinden yüksek derecede faydalanır. Bir iç liman olan konteyner limanı Avrupa'nın en önemlilerinden birisidir. Toplam iş sahası 1.131 hektar olup yaklaşık 500 ticari kuruluşlarla 20.000 işçisi vardır.

Havayolları
Mannheim'da bir askeri havaalanı (Sandhofen'de) yanı sıra bir de ufak çapta sivil City-Airport Mannheim (IATA-Code: MHG, ICAO-Code: EDFM), havaalanı mevcuttur ve günlük Berlin, Hamburg ve Saarbrücken'e uçuş sağlar.
Frankfurt Havaalanı gerek otomobil gerek ICE yüksek hızlı treni ile 30 ile 45 dakikada ulaşılabilinir.

Turistik yerleri
 Barok şatosu (Üniversite) ve şato kilisesi
 Wasserturm (Su kulesi)
 Cizvit kilisesi
 Fernmeldeturm (Televizyon ve komünikasyon kulesi)
 Paradeplatz
 Katolik kilisesi ve Marktplatz (Pazar Meydanı)
 Friedensplatz (Barış Meydanı)
 Stadthaus
 SAP Arena (Çok amaçlı SAP Stadyumu)
 Luisenpark (Luisen parkı)
 Tourist Information Mannheim

Kaynakça

Mannheim


Mark Adam Saul (n. 20 de junio de 1985) es un actor estadounidense quién es conocido por aparecer en el show All That de Nickelodeon. Saul nació y criado en Los Ángeles, California.

Carrera
Después de la ida de Lori Beth Denberg, Saul se unió al elenco de All That, con Nick Cannon.

Después de irse del show, continuó su educación en El Camino Real High School. Tuvo una banda llamada Another Man's Trash, y su vídeo, "Such a Fantasy", salió al aire en VH1.

Trabajó en Grey's Anatomy y tiene una banda llamada "The Flashcards."

Referencias

Actores de televisión de Estados Unidos
Actores de California
Cantautores de Estados Unidos

Mark Saul


Sofia Clochișner () este o fiziciană din Republica Moldova.

A studiat la Universitatea de Stat din Chișinău, specialitatea fizică teoretică, pe care a absolvit-o în 1971. În 1980 a devenit doctor în științe fizico-matematice, iar în 1994 a devenit doctor habilitat.

A fost șefă de laborator la Institutul de Fizică Aplicată al Academiei de Științe a Moldovei și, concomitent, profesor invitat la universitățile din Berlin și Paris. În martie 2018, era cercetător științific principal la Laboratorul Fizica Compușilor Semiconductori "Sergiu Rădăuțan". A participat la congrese consacrate fizicii corpului solid (Italia, Spania, SUA, Israel, Moscova ș.a.). Este autoare a peste 150 lucrări științifice.

Note

Bibliografie

Nașteri în 1949
Fizicieni moldoveni
Femei din Republica Moldova
Moldoveni în viață
Oameni din Chișinău
Evrei moldoveni
Nașteri pe 12 ianuarie

Sofia Clochișner


.NET Framework, Microsoft tarafından geliştirilen, açık İnternet protokolleri ve standartları üzerine kurulmuş bir "uygulama" geliştirme platformu. Daha önce Sun Microsystems tarafından geliştirilmiş olan Java platformuna önemli benzerlikler göstermektedir.

Buradaki uygulama kavramının kapsamı çok geniştir. Bir masaüstü uygulamasından bir web tarayıcı uygulamasına kadar her şey bu platform içinde düşünülmüştür ve desteklenmiştir. Bu uygulamaların birbirleriyle ve geliştirildiği ortam fark etmeksizin dünyadaki tüm uygulamalarla iletişimi için kolayca web servisleri oluşturulmasına imkân verilmiştir. Bu platform, işletim sisteminden ve donanımdan daha üst seviyede taşınabilir olarak tasarlanmıştır.

.Net mimarisi, ortak bir yürütme ortamı, ortak bir değişken tür sistemi, ve devingen bağlantılı kütüphanelerden oluşur. .Net kütüphanesi eski visual basic için tasarlanmış API (programcılar için birçok fonksiyon) lerin sınıflanmış halidir. Çünkü API sınıflandırılmamış ve bu nedenler programcılar için bir kâbus halini almaktaydı. .Net kütüphanesi programın işletim sistemi ile kolayca uyum içinde çalışmasını sağlamıştır.

Sürüm geçmişi

Notlar

a. .NET Framework 1.0 Windows XP Media Center sürümünün bir parçasıdır. Windows XP SP1, SP2, SP3 kurulum CD'leri .NET Framework kurulum paketlerini içermektedir.
b. Expression Blend .NET Framework 3.0 ile beraber gelen Windows Presentation Foundation özelliğini kapsar.
c. .NET Framework 3.5 Windows 8, 8.1, 10 sürümleriyle beraber yüklü gelmez. İsteğe bağlı olarak İnternet üzerinden kurulması gerekmetedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 MSDN'de .NET Framework

2002 yazılımları
Bilgisayar ortamları
Microsoft uygulama programlama arabirimleri
Microsoft geliştirme araçları
Çapraz platform yazılımları

.NET Framework


María Salinas ist der Name folgender Personen:

* María de Salinas (~1490–1539), spanische Adlige, Hofdame der Königin Katharinas von Aragon
 María Isabel Salinas García (* 1966), spanische Politikerin (PSOE)

María Salinas


An Isochilus pitalensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Fritz Hamer ngan Leslie Andrew Garay. An Isochilus pitalensis in nahilalakip ha genus nga Isochilus, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha El Salvador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Isochilus

Isochilus pitalensis


Siebenring steht für:
 Cyclische chemische Verbindungen mit sieben Ringgliedern
 Siebeneck

Siebenring


III. B zona prvenstva Hrvatske, također i pod nazivima  III. zona - Varaždinska grupa, III. zona – B grupa, Zonska liga Čakovec – Varaždin – Koprivnica" ,  je bila jedna od zona Prvenstva Hrvatske, te liga trećeg stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1961./62.
Sudjelovalo je 12 klubova, a prvak je bila "Sloga" iz Čakovca.

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Poveznice
 Podsavezna liga Čakovec 1961./62.
 Podsavezna liga Koprivnica 1961./62.
 Podsavezna liga Varaždin 1961./62.
 Nogometna zona Rijeka – Pula 1961./62.
 Dodatak:Slavnska zona 1961./62.
 Zagrebačka zona 1961./62.

Izvori
 Ivica Vukotić: VŽ nogomet, Varaždin, 1990., str. 86-87
 Godišnjak FSJ 1961-62, Beograd, 1962., ISSN: 0351-2894, str. 199

1961-62 III B

1961-62 HRV

III. B zona nogometnog prvenstva Hrvatske 1961./62.


Al rojo vivo es un programa de laSexta centrado en el análisis y el debate de la actualidad política nacional e internacional. El formato está presentado y dirigido por Antonio García Ferreras y producido por los Servicios informativos de laSexta.

Desde su estreno, el 10 de enero de 2011, hasta el 8 de julio de 2011, se emitió en laSexta 2 en horario de máxima audiencia. Más tarde, la segunda temporada del programa, que arrancó el 5 de septiembre de 2011, pasó a emitirse en laSexta.

Historia
El programa empezó en La Sexta 2 el 10 de enero de 2011 y se emitía de lunes a viernes a las 23:00. Sin embargo, también emitió algún programa especial en laSexta. Posteriormente, debido a que cerró su primera temporada con unos buenos datos de audiencia, desde su segunda temporada, pasó a emitirse en la Sexta de lunes a viernes, primero de 12:30 a 14:15 y después, de 11:09 a 14:15. Asimismo, se han emitido especiales cuando ha habido grandes acontecimientos políticos, como el referéndum de autodeterminación de Cataluña, las elecciones presidenciales en Estados Unidos, la moción de censura contra Mariano Rajoy de 2018 o las diferentes citas electorales de España, entre otros, así como las investiduras en ayuntamientos, parlamentos autonómicos y el Congreso de los Diputados.

Equipo

Presentadores

 Presentador/a titular
 Copresentador/a o sustituto/a

Introducción de contenidos

 Titular
 Sustituto/a

Audiencia

Reconocimientos
 Año 2012
 FesTVal de Televisión y Radio de Vitoria 2012: Mejor Programa de actualidad.
 Año 2013
 XXII Premis Turia 2013: mejor contribución medios de comunicación: Al rojo vivo y Antonio García Ferreras, laSexta.
 Año 2015
 FesTVal de Televisión y Radio de Vitoria 2015: Al rojo vivo: Objetivo Elecciones.
 Año 2018
 Premio Iris: Mejor Programa informativo
 Año 2019
 Premio Iris: Mejor Programa informativo

Referencias

Enlaces externos

Globomedia
Programas de televisión de debate y opinión política de España
Programas informativos de televisión de España
Programas de televisión de La Sexta
Programas de televisión de España iniciados en 2011
Programas de televisión con más de 1000 emisiones en España

Al rojo vivo (La Sexta)


Mr. Sub (stylized MR.SUB), originally called Mr. Submarine before the 1990s, is a Canadian chain of over 200 submarine sandwich shops. The first store was opened in 1968 in Toronto's Yorkville neighbourhood, which was then known for its "hippie" culture.

As of 2015, Mr. Sub has seven restaurants across India, one in Dubai, and one in Saudi Arabia with the rest being located in Canada.

History
Mr. Sub was founded in Toronto, Canada, in 1968 by two friends, Jack Levinson, an accounting clerk, and Earl Linzon, a gym teacher, with $1500 start-up capital ().

The first Mr. Sub restaurant, then called Mr. Submarine, opened at 130 Yorkville Avenue, on the ground floor of a converted Victorian row house. After a positive response, the two founders opened a second restaurant five months later.

In 1972, Mr. Submarine sold its first franchise, and officially became Mr. Sub in 1990.

After the mid-1990s Mr. Sub went into decline, due to introduction of the Subway franchise in Canada. There was speculation in 2005 that Michael Bregman, the former owner of the Second Cup coffee chain, was contemplating a purchase of the chain. Other names floated as possible suitors have included Swiss Chalet parent Cara Operations and KFC operator Priszm Canadian Income Fund. The doughnut chain Country Style was briefly interested in Mr. Sub in 2005.

On August 18, 2011, MTY Food Group, which by then owned Country Style, announced that it would acquire Mr. Sub at the end of October 2011 for $23 million.

Mr. Sub was originally the only major franchise retailer of submarine sandwiches in Canada, until the arrival of American chains such as Subway. It now faces stiff competition from several quick service restaurant brands, surviving in small town and countryside markets, and regular take-out locations that have always served the sandwich.

Products
Mr. Sub's main product is the submarine sandwich (or "sub"); a long roll, similar to a baguette, filled with meat, cheese, sauces, and vegetables. Other products include, wraps, soups, salads, baked goods, and panini grilled sandwiches. Mr. Sub also purveys some signature products.

Marketing
Mr. Sub uses various marketing channels. Some of the marketing methods that Mr. Sub has adapted into its operations include: strategic partnerships with the country's most visible sports franchises, national promotions, and ongoing in-restaurant campaigns.

Such marketing initiatives allow Mr. Sub to interact with their large and growing consumer base. Mr. Sub occasionally tries to change its campaigns and promotional activities. It made use of the very relaxed marketing approach and slogan known as "Oh Canada, Oh Mr. Sub!". Mr. Sub had launched a TV campaign that reminds consumers of the brand's Canadian identity. "We wanted to highlight the personality of our Canadian company," said Rita McParland, vice-president of marketing at Mr. Sub.

The following slogans, in chronological order, have been used by Mr. Sub: "Lub my Sub"; "Fresh thinking is what we are"; "Taste a Canadian Tradition"; "It's not a sandwich it's a Sub"; "There's always something good going down at Mr. Sub"; and "Oh Canada, Oh Mr. Sub". The business' current slogan is "Yours Since 1968".

In 1982 a Toronto store was used as a filming location for the TV movie "When We First Met" starring child star Amy Linker from CBS's Square Pegs.

See also
 List of submarine sandwich restaurants

References

External links

 Mr. Sub homepage
  Government of Canada Source Concerning Meat Recall, 2013
  Meat Recall, 2008

Fast-food chains of Canada
Submarine sandwich restaurants
Restaurants established in 1968
Companies based in Toronto
1968 establishments in Ontario

Mr. Sub


An image schema (both schemas and schemata are used as plural forms) is a recurring structure within our cognitive processes which establishes patterns of understanding and reasoning. As an understudy to embodied cognition, image schemas are formed from our bodily interactions, from linguistic experience, and from historical context. The term is introduced in Mark Johnson's book The Body in the Mind; in case study 2 of George Lakoff's Women, Fire and Dangerous Things: and further explained by Todd Oakley in The Oxford handbook of cognitive linguistics; by Rudolf Arnheim in Visual Thinking; by the collection From Perception to Meaning: Image Schemas in Cognitive Linguistics edited by Beate Hampe and Joseph E. Grady.

In contemporary cognitive linguistics, an image schema is considered an embodied prelinguistic structure of experience that motivates conceptual metaphor mappings. Learned in early infancy they are often described as spatiotemporal relationships that enable actions and describe characteristics of the environment. They exist both as static and dynamic version, describing both states and processes, compare Containment vs. Going_In/Out, and they are learned from all sensorimodalities.

Evidence for image schemas is drawn from a number of related disciplines, including work on cross-modal cognition in psychology, from spatial cognition in both linguistics and psychology, cognitive linguistics, and from neuroscience. The influences of image schemas is not only seen in cognitive linguistics and developmental psychology, but also in interface design and more recently, the theory has become of increased interest in artificial intelligence and cognitive robotics to help ground meaning.

Johnson: From image schemas to abstract reasoning via metaphor

Image schemas are dynamic embodied patterns—they take place in and through time. Moreover, they are multi-modal patterns of experience, not simply visual. For instance, consider how the dynamic nature of the containment schema is reflected in the various spatial senses of the English word out. Out may be used in cases where a clearly defined trajector (TR) leaves a spatially bounded landmark (LM), as in:
(1a) John went out of the room.
(1b) Mary got out of the car.
(1c) Spot jumped out of the pen.

In the most prototypical of such cases the landmark is a clearly defined container. However, out may also be used to indicate those cases where the trajector is a mass that spreads out, effectively expanding the area of the containing landmark:
(2a) She poured out the beans.
(2b) Roll out the carpet.
(2c) Send out the troops.

Finally, out is also often used to describe motion along a linear path where the containing landmark is implied and not defined at all:
(3) The train started out for Chicago.

Experientially basic and primarily spatial image schemas such as the Containment schema and its derivatives the Out schemas lend their logic to non-spatial situations. For example, one may metaphorically use the term out to describe non-spatial experiences:
(4) Leave out that big log when you stack the firewood. (Schema used directly and non-metaphorically.)
(4a) I don't want to leave any relevant data out of my argument. (Schema metaphorically projected onto argumentation.)
(4b) Tell me your story again, and don't leave out any details. (Schema metaphorically projected onto story-telling.)
(4c) She finally came out of her depression. (Schema metaphorically projected onto emotional life.)

Johnson argues that more abstract reasoning is shaped by such underlying spatial patterns. For example, he notes that the logic of containment is not just a matter of being in or out of the container. For example, if someone is in a deep depression, we know it is likely to be a long time before they are well. The deeper the trajector is in the container, the longer it will take for the trajector to get out of it. Similarly, Johnson argues that transitivity and the law of the excluded middle in logic are underlaid by preconceptual embodied experiences of the Containment schema.

Lakoff: Image schemas in Brugman's The story of Over
In case study two of his book Women, Fire and Dangerous Things, Lakoff re-presented the analysis of the English word over done by Claudia Brugman in her (1981) master's thesis. Similar to the analysis of out given by Johnson, Lakoff argued that there were six basic spatial schemas for the English word over. Moreover, Lakoff gave a detailed accounting of how these schemas were interrelated in terms of what he called a radial category structure. For example, these six schemas could be both further specified by other spatial schemas such as whether the trajector was in contact with the landmark or not (as in the plane flew over the mountain vs. he climbed over the mountain). Furthermore, Lakoff identified a group of "transformational" image schemata such as rotational schemas and path to object mass, as in Spider-Man climbed all over the wall. This analysis raised profound questions about how image schemas could be grouped, transformed, and how sequences of image schemas could be chained together in language, mind, and brain.

Relationships to similar theories
Johnson indicates that his analysis of out drew upon a 1981 doctoral dissertation by Susan Lindner in linguistics at UCSD under Ronald Langacker, and more generally by the theory of cognitive grammar put forth by him. For the force group of image schemas Johnson also drew on an early version of the force dynamic schemas put forth by Len Talmy, as used by linguists such as Eve Sweetser. Other influences include Max Wertheimer's gestalt structure theory and Kant's account of schemas in categorization, as well as studies in experimental psychology on the mental rotation of images.

In addition to the dissertation on over by Brugman, Lakoff's use of image schema theory also drew extensively on Talmy and Langacker's theories of spatial relations terms. Other theories making use of similar conceptual primitives to capture meaning include Jean M. Mandler's spatial primitives, Anna Wierzbicka's semantic primes, Leonard Talmy's conceptual primitives, Roger Schank conceptual dependency theory and Andrea A. diSessa's phenomenological primitives (p-prims).

Image schemas have also been proposed to be descriptors of Gibsonian affordances. An object like a cup affords the image schema Containment to liquids and an abstract concept like transportation offer the affordance of moving something from one point to another as an image-schematic combination of Source-Path-Goal and Containment (alternatively Support).

Formal specification of image schemas and role in artificial intelligence

While originally a theory for cognitive linguistics, the theory of image schemas and the underlying ideas behind embodied cognition have become of increased interest in artificial intelligence and cognitive robotics to help solve issues with natural language comprehension and the application of affordances. The research on formal accounts (e.g.) of these abstract patterns date back several decades and has been proposed as a way to deal with geographical information science , natural language comprehension, automatic ontology generation and computational conceptual blending.

As a direct relation to embodied cognition, and more specifically embodied construction grammar, formal approaches to image schemas often limit the research area by looking at image schemas exclusively as spatiotemporal relationships. This provides a feasible foundation for knowledge representation to represent each individual image schema as well as their interconnection as relationships in a 3D space. One formal language to describe them is the ISL (Image Schema Language), a logic language combined by different formal calculi and first-order logic that builds on creating hierarchical families of logical micro-theories that is able to represent different degrees of specification of the image schemas.

In artificial intelligence, image schemas are also used as an inspiration to advance natural language comprehension of metaphors, conceptual blending and creative language use. This is extended to also include non-linguistic reasoning such as commonsense reasoning (e.g. see Davis' Egg cracking problem and the approach made to describe it image-schematically) and the formal structure of events prototypical as some of the biggest challenges in AI.

Lists of image schemas
While Johnson provided an initial list of image schemas in The Body in the Mind (p. 126), his diagrams for them are scattered throughout his book and he only diagrammed a portion of those image schemas he listed. In his work, Lakoff also used several additional schemas.

Schemas discussed by Johnson

Spatial motion group
Containment
Path
Source-Path-Goal
Blockage
Center-Periphery
Cycle
Cyclic Climax
Force Group
Compulsion
Counterforce
Diversion
Removal of Restraint
Enablement
Attraction
Link
Scale
Balance Group
Axis Balance
Point Balance
Twin-Pan Balance
Equilibrium

Schemas listed, but not discussed, by Johnson

Contact
Surface
Full-Empty
Merging
Matching
Near-Far
Mass-Count
Iteration
Object
Splitting
Part-Whole
Superimposition
Process
Collection

Additional schemas discussed by Lakoff

Transformational group
Linear path from moving object (one-dimensional trajector)
Path to endpoint (endpoint focus)
Path to object mass (path covering)
Multiplex to mass (possibly the same as Johnson's undefined Mass-Count)
Reflexive (both part-whole and temporally different reflexives)
Rotation
Spatial group
Above
Across
Covering
Contact
Vertical Orientation
Length (extended trajector)

Schemas proposed and discussed by others
Rough-smooth/Bumpy-smooth (Rohrer; Johnson and Rohrer)
Straight (Cienki)

Mandler and Canovas' image schema hierarchy

 Spatial primitives. The first building blocks that allow us to understand what we perceive: PATH, CONTAINER, THING, CONTACT, etc.
 Image schemas. Representations of simple spatial events using the primitives: PATH TO THING, THING INTO CONTAINER, etc.
 Schematic integrations. The first conceptual representations to include non-spatial elements, by projecting feelings or non-spatial perceptions to blends structured by image schema

See also

 Affordances
 Artificial consciousness
 Cognitive architecture
 Commonsense reasoning
 Conceptual space
 Construction grammar
 Embodied philosophy
 Schema (psychology)

Notes

References

 Johnson, Mark (1987).  The Body in the Mind: The Bodily Basis of Meaning, Imagination, and Reason, University of Chicago.
 Lakoff, George (1987) Women, Fire, and Dangerous Things: What Categories Reveal About the Mind Chicago: University of Chicago Press.
 Rohrer, Tim (2006) "Image Schemata in the Brain", in Beate Hampe (ed.) From Perception to Meaning: Image Schemas in Cognitive Linguistics, Berlin: Mouton de Gruyter. Online version (PDF) — A recent book chapter which explores the evidence from cognitive neuroscience and cognitive science for the neural underpinnings of image schemas.

Visual thinking
Cognitive linguistics

Image schema