{{Ülke bilgi kutusu
| kendi_dilinde_adı                    = República de Guatemala
| adı                                  = Guatemala
| tam_adı                              = Guatemala Cumhuriyeti
| bayrak_resmi                         = Flag of Guatemala.svg
| arma_resmi                           = Coat_of_arms_of_Guatemala.svg
| slogan                               =
| ulusal_marş                          = 'Himno Nacional de Guatemala| kraliyet_marşı                       =
| diğer_sembol_adı                     =
| diğer_sembol_resmi                   =
| harita_resmi                         = LocationGuatemala.svg
| harita_açıklaması                    =
| harita2_resmi                        =
| harita2_açıklaması                   =
| başkent                              = Guatemala
| en_büyük_şehir                       = başkent
| başkent_koordinatları                =

| resmî_diller                         = İspanyolca (Guatemala İspanyolcası)
| demonim                              = Guatemalalı
| bölgesel_diller                      =
| dil_tipi                             =
| diller                               =
| etnik_gruplar                        =
| etnik_grup_yılı                      = 2001
| demonim                             =
| yönetim_biçimi                       = Başkanlık Sistemi
| yönetici_unvanı1                     = Başkan
| yönetici_adı1                        = Alejandro Giammattei
| yönetici_unvanı2                     = Devlet Başkanı Yardımcısı
| yönetici_adı2                        = Jafeth Cabrera
| yönetici_unvanı3                     =
| yönetici_adı3                        =
| yönetici_unvanı4                     =
| yönetici_adı4                        =
| yönetici_unvanı5                     =
| yönetici_adı5                        =
| olay1                                = İspanyol İmparatorluğu'ndan bağımsızlık
| olay1_tarihi                         = 15 Eylül 1821
| olay2                                =
| olay2_tarihi                         =
| olay3                                =
| olay3_tarihi                         =
| olay4                                =
| olay4_tarihi                         =
| olay5                                =
| olay5_tarihi                         =
| olay6                                =
| olay6_tarihi                         =
| olay7                                =
| olay7_tarihi                         =
| olay8                                =
| olay8_tarihi                         =
| olay9                                =
| olay9_tarihi                         =
| yüzölçümü_sırası                     = 106
| yüzölçümü                            = 108889
| yüzölçümü_milkare                    = 42042
| yüzölçümü_dipnotu                    =
| su_yüzdesi                           = 0,4
| yüzölçümü2                           =
| yüzölçümü2_açıklaması                =
| FR_dipnot2                           =
| FR_IGN_yüzölçümü                     =
| FR_IGN_yüzölçümü_milkare             =
| FR_IGN_yüzölçümü_sırası              =
| FR_dipnot3                           =
| kadastro_yüzölçümü                   =
| kadastro_yüzölçümü_milkare           =
| kadastro_yüzölçümü_sırası            =

| population_estimate = 17.263.239
| population_estimate_year = 2018
| population_estimate_rank = 67.
| population_density_km2 = 129
| population_density_sq_mi = 348,6
| population_density_rank = 85

| GDP_PPP = 148,562 milyar $
| GDP_PPP_rank = 73
| GDP_PPP_year = 2020
| GDP_PPP_per_capita = 8.267 $
| GDP_PPP_per_capita_rank = 118.

| GDP_nominal = 76,191 milyar $
| GDP_nominal_rank = 68
| GDP_nominal_year = 2020
| GDP_nominal_per_capita = 4.240 $
| GDP_nominal_per_capita_rank = 100

| Gini = 48.3
| Gini_year = 2014
| Gini_change =
| Gini_ref =
| Gini_rank =
| HDI = 0.663
| HDI_year = 2019
| HDI_change = increase
| HDI_ref =
| HDI_rank = 127

| para_birimi                          = Quetzal
| para_birimi_kodu                     = GTQ
| zaman_dilimi                         = CST
| utc                                  = -6
| yaz_zaman_dilimi                     =
| yaz_utc                              =
| takvim                               =
| trafik_akışı                         = sağ
| cctld                                = .gt
| ISO_3166_kodu                        = GT
| telefon_kodu                         = 502
| harita3_resmi                        =
| harita3_açıklaması                   =
| dipnotlar                            =
| dipnot1                              =
| dipnot2                              =
| dipnot3                              =
| dipnot4                              =
| dipnot5                              =
| dipnot6                              =
| dipnot7                              =
}}

Guatemala Cumhuriyeti, kısaca Guatemala (İspanyolca: República de Guatemala), Orta Amerika'da Kıstas bölgesinde bir ülkedir. Kuzeyde Meksika, doğuda Belize ve Honduras, güneyde ise El Salvador'la komşudur.
Ayrıca doğuda Karayip Denizi'ne, batıda Büyük Okyanus'a kıyısı vardır. Başkenti Guatemala'dır. 372 Havalimanı bulunmaktadır. (2010)

Tarihçe
Yerli halklar öteden beri Mestizolar tarafından baskı altına alınarak sosyal, ekonomik ve siyasal faaliyetin dışında tutulmuştur. Kaynağını sömürgeci önyargılardan alan Mestizo topluluğu ile yerli halklar arasındaki bu gerilim yüzyıllar boyunca sürmüş ve 1954 yılında liberal demokrat Jacobo Árbenz demokratik hükûmetine karşı Komünizm'in yayılmasından korkan ABD destekli bir darbe gerçekleştirilerek askerî cunta yönetimi kurulmuştu. Jacob Árbenz ve halefi Juan José Arévalo, ülkede toprak reformunun gerçekleştirilmesi dışında, sivil haklar ve işçi haklarının geliştirilmesinden sorumluydu. Albay Carlos Castillo yönetiminde kurulan askerî cunta, reformları iptal ederek sol partileri yasakladı. Guatemala'daki iç savaş, karışıklıklarla geçen 20-30 yılın ardından bazı genç subayların yozlaşmış hükûmete karşı darbe düzenlemeye çalışmasıyla patlak verdi. Ayaklanma başarısızlıkla sonuçlanınca kırsal bölgelere çekilen subaylar bir gerilla gücü meydana getirerek hükûmete karşı bir örtük savaş başlattılar.

Gerilla hareketi önceleri Küba'daki devrimci güçlerle birlikte hareket ederek ülkedeki Ladino bölgelerine yoğunlaşmıştı. Ancak son yirmi yıl içerisinde özellikle yerli halkların vatandaşlık haklarının tanınmasına odaklanan siyasi ve toplumsal reform mücadeleleri ön plana çıktı.

1982 yılında Guatemala ordusu henüz yeni kurulmuş olan Guatemala Devrimci Ulusal Birliği'ne (URNG) yönelik çok sayıda insanın ölümüne neden olan bir toptan imha politikası uyguladı.

1980'lerin ilk yarısında barışın sağlanması yönünde adımlar atıldı. Bu adımlar arasında yeni bir anayasa hazırlanması ve sivil bir başkanın seçilmesi bulunmaktaydı. 1987 yılında hükûmet ve URNG arasındaki görüşmeler başlamış olmasına rağmen URNG gerilla mücadelesine devam etmekteydi. Taraflar Birleşmiş Milletler'in 1993'teki girişimleriyle barış görüşmeleri için tekrar bir araya geldi ve nihayet başarı sağlandı.

 Toplumsal yapı
Nüfusun yarısından fazlası Ladinolar denen ve Avrupalı (İspanyol) karışımıdır. Geri kalan kesimi ise Guatemala Kızılderilileridir. Halkın çoğunluğu Hıristiyanlığın Katolik mezhebine bağlıdır ve İspanyolca konuşmaktadır.

 Bölgeler

Guatemala 22 departmana (departamentos) ve 340 belediyeye (municipios'') ayrılır. Bayrağın ortasında bulunan Qetzal kuşu ülkenin millî sembolüdür.

Guatemala'nın departmanları:

Alta Verapaz

Baja Verapaz

Chimaltenango

Chiquimula

Petén

El Progreso

Escuintla

Guatemala

Huehuetenango

Izabal

Jalapa

Jutiapa

Quetzaltenango

Quiché

Retalhuleu

Sacatepéquez

San Marcos

Santa Rosa

Sololá

Suchitepéquez

Totonicapán

Zacapa

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Guatemala Maya Culture
 Cultura Maya
 Arte Guatemalteco
 Literatura Guatemalteca
 Popol Vuh
 Miguel Angel Asturias
 Guatemela Fahri Konsolosu Hayri Ülgen'in Web Sitesi

Eski İspanyol koloniler
Cumhuriyetler

Orta Amerika ülkeleri
Birleşmiş Milletler üyesi ülkeler
İspanyolca konuşan ülkeler
1821'de kurulan bölgeler ve ülkeler

Guatemala


ගොනාගොල්ල විහාරය (පුංචි සීගිරිය) ශ්‍රී ලංකාවේ අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ වැවගම්පත්තුව ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයට අයත් කොත්මලේ ඔය ජනපදය ප්‍රදේශයේ පිහිටි පුරාණ විහාරස්ථානයක් වේ.  විහාරය අම්පාර ගොනාගොල්ල පාරේ කොහොඹාන හංදියෙන් නැගෙනහිරට හැරී සැතපුම් තුනක් පමණ ගිය විට හමුවේ.

පැරණි සිතුවම්

විහාර පරිශ්‍රයෙහි වූ ගල්පර අතර කුඩා ගල් ලෙන් දෙකක් පවතී. එක් ගල් ලෙනක බටහිරින් යොදන ලද බදාම තට්ටුවක් මත පැරණි චිත්‍ර ඇඳ ඇත. ඇඳ ඇති සිතුවමෙහි නළඟනකගේ හා පුරුෂයකුගේ රූප සටහන් වේ. එම සිතුවම් රතු, කහ, කොළ, සුදු වර්ණයන් උපයෝගී කරගනිමින් ඇඳ තිබේ.

නටඹුන්
විහාරයේ සිතුවම් ලෙනට ආසන්නව පොකුණු දෙකක හා දාගැබක අවශේෂ දැකගත හැකිවේ. මීට අමතරව ගිරි ලිපි කිහිපයක්ද විහාරය තුල ස්ථාපිතය.

ගොනාගොල්ල ගිරි ලිපි
විහාරයේ ස්ථාන දෙකක ගල් පර්වතයන්හී කොටා ඇති ගිරි ලිපි දැක ගත හැකිවේ. මීට අමතරව ලෙන්හීද කටාරම් සහිත කොටස්හී පැරණි අක්ෂර වේ.

ගිරි ලිපි 1
මෙම ගිරි ලිපි ක්‍රිස්තු වර්ෂ 3-4 සියවස් වලට අයත් වන අතර, අපර බ්‍රාහ්මී අක්ෂරයන්ගෙන් හා පුරාණ සිංහල භාෂාවෙන් නිර්මිත වේ.
පළමු ලිපිය - ප්‍රාදේශීය පාලක (රට නායක) මහින්දගේ බිරිඳ හා බකදයගේ බිරිඳ විසින් විහාරයට සිදුකල කිසියම් ප්‍රදානයක් පිළිබඳ සඳහන් වේ.
දෙවන ලිපිය - මහ රටෙහි කිසියම් ගමක වාසය කරන ලද අභය නම් තැනැත්තා විසින් අළිතක මහා විහාරයට වැසි සළු පූජා කිරීම පිළිබඳව සඳහන් වේ.
.තෙවන ලිපිය - කිසියම් පුද්ගලයෙකු විසින් අළිතක මහා විහාරයේ පැවැති අරියවංස පූජාව සදහා කහවණු පූජා කල බව මෙම ලිපියේ සඳහන්ය.

ගිරි ලිපි 2
මෙම ගිරි ලිපි ක්‍රිස්තු වර්ෂ 3-4 සියවස් වලට අයත් වන අතර, පරිවර්ථිත බ්‍රාහ්මී අක්ෂරයන්ගෙන් හා පුරාණ සිංහල භාෂාවෙන් නිර්මිත වේ.
පළමු ලිපිය - භික්ෂූන් වහන්සේලා වෙත පූජා කරන ලද කිසියම් ප්‍රධානයක් පිළිබඳව තොරතුරු සඳහන්ය.
දෙවන ලිපිය - ගොවිගමෙහි වාසය කරන නදසබ විසින් මේ පියගැටපෙළ කරවන ලද බව සෙල්ලිපියේ සඳහන්ය. එහි පින සියළු සත්වයෝ වෙත අනුමෝදන් කර තිබේ.

මේවාද බලන්න
ශ්‍රී ලංකාවේ අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක ලැයිස්තුව

මූලාශ්‍ර

අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන
අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක

ගොනාගොල්ල විහාරය


13 වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය මගින් ශ්‍රී ලංකාව තුළ පලාත් සභා ක්‍රමය පිහිටුවන ලදී. මේ යටතේ ලංකාව තුල වන පලාත් සදහා පලාත් සභා පිහිටවන ලද අතර ඒ අනුව මුලිකව පලාත් සබා අටක් (8) ක් පිහිටුවන ලදී. එනම්,

 බස්නාහිර පලාත් සභාව
 මධ්‍යම පළාත් සභාව
 දකුණු පළාත් සභාව
 උතුරු මැද පළාත් සභාව
 වයඹ පළාත් සභාව
 ඌව පළාත් සභාව
 උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත් සභාව
 සබරගමුව පළාත් සභාව

මෙම පලාත් සභා අතුරින් උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත් සභාව හැර අනෙකුත් පළාත් සභා අඛණ්ඩව ක්‍රියාත්මක විය. උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත් සභාව 1991 වර්ෂයේදී විසුරුවා හරින ලද අතර, මෙම පළාත් ඒකාබද්ද කිරීම තාවකාලිකව සිදු කර තිබු අතර 2008 වර්ෂයේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීන්දුවක් මඟින් මෙම පළාත් වෙන් කරන ලද අතර 2009 වර්ෂයේදී නැගෙනහිර පළාත් සභාව පිහිටුවන ලදී.

පළාත් සභාව

13 වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය මගින් ශ්‍රී ලංකාව තුළ පලාත් සභා ක්‍රමය පිහිටුවන ලදී. මේ යටතේ ලංකාව තුල වන පලාත් සදහා පලාත් සභා පිහිටවන ලද අතර ඒ අනුව මුලිකව පලාත් සබා අටක් (8) ක් පිහිටුවන ලදී. එනම්,

1.බස්නාහිර පලාත් සභාව
2.මධ්‍යම පළාත් සභාව
3.දකුණු පළාත් සභාව
4.උතුරු මැද පළාත් සභාව
5.වයඹ පළාත් සභාව
6.ඌව පළාත් සභාව
7.උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත් සභාව
8.සබරගමුව පළාත් සභාව
මෙම පලාත් සභා අතුරින් උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත් සභාව හැර අනෙකුත් පළාත් සභා අඛණ්ඩව ක්‍රියාත්මක විය. උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත් සභාව 1991 වර්ෂයේදී විසුරුවා හරින ලද අතර, මෙම පළාත් ඒකාබද්ද කිරීම තාවකාලිකව සිදු කර තිබු අතර 2008 වර්ෂයේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීන්දුවක් මඟින් මෙම පළාත් වෙන් කරන ලද අතර 2009 වර්ෂයේදී නැගෙනහිර පළාත් සභාව පිහිටුවන ලදී.

පළාත් අාදායම් බදු ෙදපාර්තෙම්න්තුව - දකුණු පළාත

Provincial Revenue Department- Southern පළාත් අාදායම් බදු ෙදපාර්තෙම්න්තුව - දකුණු පළාත
13 වන අාණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය මඟින් පිහිටුවන ලද පළාත් සභා 9 (නවය) අතුරින් ඒක් පළාත් සභාවක් වන දකුණු පළාත් සභාවේ පාළනය යටෙත් වන එක් දෙපාර්තමේන්තුවක් වේ. මෙම දෙපාර්තමේන්තුව 1991 ජනවාරි මස පළමු දින පිහිටුවන ලදී.

මෙම දෙපාර්තමේන්තුව විසින් 1990 අංක 07 දරණ දකුණු පළාතේ මුදල් ප්‍රඥප්තිය හා 1994 අංක 02 දරණ පරිපුරක මුදල් ප්‍රඥප්ති ක්‍රියාත්මක කරයි.

පළාත තුළ පිහිටි ව්‍යාපාරික අයතනයන්ගෙන්,

1.පිරිවැටුම් බද්ද
2.ඛණිජ බද්ද
3.ඖෂධ සහ රසායන බද්ද
යන බදුද, නිශ්චල දේපල පැවරීමේදී, ගෙවිය යුතු මුද්දර ගාස්තු රැස් කීරීම, වන ජීවී හා වෘක්ෂලතා ආඥාපනත යටතේ වන ගාස්තු රැස්කිරීමද මුලික වගකීම්වේ.

මෙම කාර්යන් සිදුකිරීම සඳහා,

1.පළාත් ආදායම් කොමසාරිස්වරයෙක්
2.පළාත් ආදායම් නියෝජ්‍ය කොමසාරිස්වරු
3.පළාත් තක්සේරුකරුවන්
4.බදු නිලධාරීන් ප්‍රමුඛ කාර්ය මණ්ඩලයක් සිටී.
මෙම දෙපාර්තමේන්තුවේ ප්‍රධාන කාර්යාලය ගාල්ල, වක්වැල්ල පාරේ අංක 30, ස්ථානයේ පිහිටා ඇති අතර මාතර, පල්ලිමුල්ල, සම්බොධි මාවතේ සහ හම්බන්තොට, කච්චේරි සංකීර්ණයේ, අංක 01 හී ද ප්‍රාදේහීය කාර්යාල පිහිටා ඇත. මෙම ප්‍රාදේශීය කාර්යාලයන්හී පරිපාලන කටයුතු නියෝජ්‍ය කොමසාරිස්වරුන් මඟින් සිදු කෙරේ.

මෙම දෙපාර්තමේන්තුවේ දැනට පළාත් ආදායම් සේවයේ නිලධාරීන් 66 දෙනකු සේවයේ යෙදෙන අතර දෙපාර්තමේන්තුවේ අනෙකුත් කටයුතු සඳහා සහායක නිලධාරී මණ්ඩලයක් සේවයේ යෙදේ.

පළාත් සභා, ශ්‍රී ලංකා


Fernando Rocha (jornalista) - Jornalista e apresentador de televisão brasileiro.

Fernando Rocha (humorista) - Um humorista, apresentador de televisão e actor português.

Fernando Rocha Brant - mais conhecido como Fernando Brant, compositor brasileiro.

Fernando da Rocha Peres - Historiador e administrador cultural.

Fernando da Rocha - Advogado português

Desambiguação

Fernando Rocha


طائرة تدريب هي طائرة تستخدم لتنمية مهارات الطيران القتالية أو الملاحية بالنسبة طواقم الطائرات، وفي أغلب الطائرات العسكرية توجد نسخ تصنع لأغراض التدريب بحيث يتواجد في قمرة القيادة مقعدين للمدرب والطيار.

مواضيع ذات صلة
 إرماتشي إس إف 260

مراجع

طائرات تدريب

طائرة تدريب


An Fimbristylis psammocola in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Tang ngan Fa Tsuan Wang. An Fimbristylis psammocola in nahilalakip ha genus nga Fimbristylis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Fimbristylis

Fimbristylis psammocola


Suðurnes (Sydnæsset) ligger på det sydvestlige Island sydvest for Reykjavík og er en af Islands otte regioner. Regionen hed tidligere Reykjanes.

Regionen er den mindste i landet med et areal på 829 km², og den har 21.206 indbyggere (25,58 indb. per km²). Det administrative centrum er Keflavik, som er en del af det største byområde, Reykjanesbær. Islands internationale lufthavn, Keflavík International Airport, ligger i regionen.

Opdeling
Suðurnes er opdelt i fem kommuner:
 Garður
 Grindavíkurbær
 Reykjanesbær
 Sandgerði
 Vogar

Islands regioner

Suðurnes


ස්පාඥ්ඥ අධිකරණයට අනුව මොරොක්කෝ, සිරියා, සහ ඇල්ජිරියානු අල්කයිඩා සංවිධානය අනුගමනය කරන කණ්ඩායම්, ගාඩියා සිවිල් හි 02 හා ස්පාඥ්ඥ පොලිස් තොරතුරැ සපයන්නන් 02කු මෙම ප්‍රහාරය සිදු කර ඇති බව විශ්වාස කරයි. 2006 අප්‍රේල් 11 වනා හි විනිසුරැ ජුවාන් ඩෙල් ඔල්මෝ විසින් දුම්රිය බෝම්බ ප්‍රහාරයකට සැක පිට සැකකරැවන් 29 දෙනෙකු චෝදනාවට ලක් කර ඇත.
අල්කයිඩා සංවිධානයේ සබදතාවක් පැවැති බවට සාක්ෂි හමු නොවුනත් අල් කයිඩා සංවිධානයේ අබු හෆ්ස් අල් - මස්රි බ්‍රිගේඩ් නම් ත්‍රස්තවාදියා විසින් ප්‍රහාරය දිනයේ දී ප්‍රකාශයක් නිකුත් කර ඇති බව අණාවරනය වී ඇත. කෙසේ වෙතත් ඇ.එ. ජ  නිළධාරින්  ප්‍රකාශ කරන්නේ මෙම කණ්ඩායම " නාහෙට අහන්නේ නැති " ( කිසි විටෙක විශ්වාස කළ නොහැකි )  කණ්ඩායමක් බවයි. 2007 අගෝස්තුවේ හීදී අල්කයිඩා  ප්‍රකාශ කරන ලද්දේ මෙම ප්‍රහාරය පිළිබද තමන් ආඩම්බර වන බවයි.

" ද ඉන්ඩිපෙන්ඩන්ට්" නම් පුවත්පත වාර්තා කරන අන්දමට

" ප්‍රහාරය සදහා යොදා ගත් නවීන ගමන් මළු බෝම්බය පිළිබදව ඒවා නිෂ්පාදනය කළ අය පැවසුවේ එවන් උපකරණ මොරොක්කෝ රැඩිකල් ඉස්ලාමීය සටන්කාමීකණ්ඩායම් උපදෙස් මත ඇෆ්ගනිස්තානයේ ජලලාබාද් පුහුණු කදවුරේදි තමන් අවබෝධයක් ලබා ගත් බවයි. "

ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීම් ජාතික අනුස්මරණ ආයතනයට (MIPT)  අනුව මෙම ප්‍රහාරයට වගකිව යුත්තන් මොරොක්කෝ ඉස්ලාමීය සටන්කාමී කණ්ඩායම හා සබදතා පවත්වා ඇත.
මොහොමෙඩියාහි හසන් විශ්ව විද්‍යාලයේ දේශපාලන විදයාව පිළිබද  මහාචාර්‍යයවරයෙකු වු මොහොමඩ් ඩරිෆ්ට එරෙහිව මොරොක්කෝ සටන්කාමී කණ්ඩායම් ඉතිහාසය ඇෆ්ගන්ස්තාන අල්කයිඩා සංවිධානයේ නැගී සිටිමත් සමග බැදී සිටී. ඩරිෆ්ට අනුව,

"1990 අගභාගයේ  සිට එනම් එහි ආරම්භයේ හා 2001 වන තෙක් මෙම සංවිධානයේ කටයුතු සීමා වුයේ මොරොක්කොවේ අල්කයිඩා සංවිධානයට උපකරණ / ආයුධ වලින් සහයෝගය ලබා දීම තම සාමාජිකයන්ට වාසය කිරිමට සුදුසු ස්තාන ලබා දීම ව්‍යාජ ලියකියවිලි සකසා දීම, මොරොක්කෝ ජාතිකයන් සමග විවාහා වීමට අවස්ථාවක් ලබා දීම සහ යුරෝපය පුරා ගමන් කිරිමට හැකි අයුරින් ව්‍යාජ හැදුනුම්පත් සකසා දීම ඒ අතරින් පුධාන වේ. සැප්තැම්බර් 11 නක දා තෙක්, කෙසේ වෙතත්, එතෙක් මෙම සංවිධානයට විරැද්ධව ක්‍රියා නොකල මොරොක්කෝව ත්‍රස්තවාදයට එරෙහි ව්‍යාපාරයට දායක වීමත් සමග තම උපක්‍රම වලට විරාමය තැබු මොවුන් මොරොක්කෝව තුළ ත්‍රස්තක්‍රියාමාර්ග ක්‍රියාත්මක කිරිම ආරම්භ කරන ලදී.

රොජෙලියෝ අලොන්සේ නම් විද්වතාට අනුව අනුව ,
" පරික්ෂණ කටයුතු තුලින් අල්කයිඩා සහ මැඩ්රිඩ් සැකකරැවන් අතර පැවති සබදතා හෙළි දරවු වී ඇති බව " ප්‍රකාශ කරන ලදී.

ස්කොට් ඇට්රන් නම් විද්වතාට අනුව
" අල්කයිඩා සංවිධානය සමග සබදතා ඇති බවට කිසිම සාධකයක් නැත. අප මේ ඉරයට සෙසෙන් බොහෝ දෙනෙකුගෙන් ප්‍රශ්ණ කලත් ඒ ආකාරයේ සබදතාවයක් අපට දැකගන්නට හැකි වුයේ නැත."

යුරෝපීය උපක්‍රමික යුද්ධමය හා ආරක්ෂන මධ්‍යස්තානයට අනුව ඉස්ලාමීය නොවන සංවිධානයක් සමග ඉස්ලාමීය සංවිධානයක් එකතු වීම ඉස්ලාමීය ත්‍රස්ත ඉතිහාසය තුළ සිදුවු පළමුවැනි අවස්ථාව වේ.

සැප්තැම්බර් 11 ප්‍රහාරය වගකීම


المشرق (الحديدة) : مستوطنة في اليمن

 المشرق العربي مصطلح يطلق على دول الشرق الأوسط العربية.

 المشرق (مجلة) المشرق مجلة المشرق

المشرق (توضيح)


An Habenaria vesiculosa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Achille Richard. An Habenaria vesiculosa in nahilalakip ha genus nga Habenaria, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Mauritius. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Habenaria

Habenaria vesiculosa


An Bambusa cerosissima in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Mcclure. An Bambusa cerosissima in nahilalakip ha genus nga Bambusa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Bambusa

Bambusa cerosissima


Ernst Karl Pakuscher (* 26. August 1921; † 26. November 2020) war ein deutscher Jurist.

Leben
Pakuscher studierte Rechtswissenschaften bei Eduard Reimer an der Humboldt-Universität in Berlin und promovierte 1951 über das Urheberrecht. Er war Richter am Bundesverwaltungsgericht. Von 18. Oktober 1972 bis August 1986 war er Präsident des Bundespatentgerichtes in München.
Er war Honorarprofessor an der Universität Regensburg.

Nach seinem Eintritt in den Ruhestand lebte Pakuscher in Berlin.

Ehrungen
 1986: Großes Verdienstkreuz der Bundesrepublik Deutschland

Einzelnachweise

Präsident (Bundespatentgericht)
Richter (Bundesverwaltungsgericht)
Richter (Bundespatentgericht)
Träger des Großen Bundesverdienstkreuzes
Person (München)
Deutscher
Geboren 1921
Gestorben 2020
Mann

Ernst Karl Pakuscher


Crkva sv. Marije od Špiljana (Stomorija) u mjestu Kaštel Novome, Grad Kaštela.

Opis
Vrijeme nastanka: od 12. do 19. stoljeća. Crkva sv. Marije od Špiljana u polju Kaštel Novoga bila je župna crkva srednjovjekovnog sela Špiljana, a prvi put se spominje u osnivačkoj ispravi iz 1189. godine. Izvori 18.st. crkvu nazivaju Madona di Stomoria. Crkva je srednjovjekovna jednobrodna građevina, orijentirana u smjeru istok-zapad. Pravokutna apsida na istočnoj strani je izgrađena prilikom obnove crkve u periodu baroka. Na zapadnom ožbukanom pročelju nalaze se ulazna vrata s jednostavno profiliranim baroknim nadvratnikom. Vrata flankiraju zidane klupe i četvrtasti prozori s lučnim završetkom. Nad pročeljem se nalazi zvonik na preslicu. U zid apside ugrađena je starokršćanska spolija s reljefnim prikazom križa i dvaju dupina.

Zaštita
Pod oznakom Z-4471 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Katoličke crkve u Kaštel Novom

Crkva sv. Marije od Špiljana u Kaštel Novome


Ermetzhof ist ein Gemeindeteil des Marktes Marktbergel im Landkreis Neustadt an der Aisch-Bad Windsheim (Mittelfranken, Bayern).

Geografische Lage
Das Dorf liegt am Krummbach, einem linken Zufluss der Altmühl. 1 km östlich des Ortes erhebt sich der Büttelberg (), 1 km nördlich die Burkhardsleite (). Unmittelbar östlich grenzt das Waldgebiet Dornschlag an, 0,5 km südlich liegt das Burghausener Holz. Gemeindeverbindungsstraßen führen nach Preuntsfelden (1,5 km westlich), nach Burghausen zur Kreisstraße AN 8 (1,7 km südlich) und zur B 13 bei der Munasiedlung (1,7 km nordöstlich).

Geschichte
Ursprünglich unterstand der Ermetzhof in der hohen Gerichtsbarkeit dem Hochstift Eichstätt, der es späterhin den Herren von Seckendorff zu Obernzenn als ein "freiadelig Lehn- und Rittergut" verlieh. Im Jahre 1715 war der Ort dermaßen heruntergewirtschaftet, dass er von seinen Besitzern zerschlagen und an zehn Familien verkauft wurde. Dadurch entstand das Dorf Ermetzhof.

Gegen Ende des 18. Jahrhunderts gab es in Ermetzhof 16 Anwesen. Das Hochgericht übte das Rittergut Obernzenn aus. Die Dorf- und Gemeindeherrschaft hatte das Rittergut Obernzenn-Gutend. Grundherren waren das Rittergut Obernzenn-Gutend (3 Halbhöfe, 7 Güter, 5 Häuser) und die Gemeinde Ermetzhof (1 Haus). Von 1797 bis 1808 unterstand der Ort dem Justizamt Leutershausen und Kammeramt Colmberg.

1806 kam Ermetzhof an das Königreich Bayern. Im Rahmen des Gemeindeedikts wurde Ermetzhof dem 1808 gebildeten Steuerdistrikt Oberdachstetten und der 1810 gegründeten Ruralgemeinde Oberdachstetten zugeordnet. Mit dem Zweiten Gemeindeedikt (1818) entstand die Ruralgemeinde Ermetzhof. Sie war in Verwaltung und Gerichtsbarkeit dem Landgericht Leutershausen zugeordnet und in der Finanzverwaltung dem Rentamt Colmberg. Von 1862 bis 1879 gehörte Ermetzhof zum Bezirksamt Ansbach, ab 1880 zum Bezirksamt Rothenburg ob der Tauber (1939 in Landkreis Rothenburg ob der Tauber umbenannt). Die Gerichtsbarkeit blieb beim Landgericht Leutershausen, von 1880 bis 1973 war das Amtsgericht Rothenburg ob der Tauber zuständig, seitdem ist es das Amtsgericht Neustadt an der Aisch. Die Finanzverwaltung wurde 1880 vom Rentamt Rothenburg ob der Tauber übernommen (1919 in Finanzamt Rothenburg ob der Tauber umbenannt), seit 1972 ist das Finanzamt Uffenheim zuständig. Die Gemeinde hatte eine Gebietsfläche von 1,746 km².

Am 1. Juli 1972 wurde Ermetzhof im Zuge der Gebietsreform in Bayern in die Gemeinde Marktbergel eingegliedert.

Einwohnerentwicklung

Religion
Neben Ermetzhof waren auch Binzwangen und Cadolzhofen in dessen historischer Kirchengemeinde Marktbergel eingepfarrt. Die Weihe neuer Kirchen in Cadolzhofen und Binzwangen führte zu einer Veränderung dieser Konstellation, so dass Ermetzhof heute der einzige historische Gemeindeteil ist, der bei dessen ursprünglicher Gemeinde Marktbergel verblieben ist.

Die Katholiken waren ursprünglich nach St. Johannis (Rothenburg ob der Tauber) gepfarrt, heute ist die Pfarrei St. Bonifaz (Bad Windsheim) zuständig.

Trivia
In mehreren historischen Quellen wird die Ortschaft auch mit dem Namen "Ermetshofen", "Ermershofen" oder "Ermezhoffen" bezeichnet. Aufgrund der geographischen Nähe zum 15 km entfernten Ermetzhofen bestehen bis heute Verwechslungen bei der Namensbezeichnung.

Kultur
Ermetzhof hat mit dem 2013 gegründeten gemeinnützigen Verein "Kultur in der Scheune" eine Institution, die mit jährlich 10 bis 15 hochwertigen Veranstaltungen aus den Bereichen der Alten Musik und der Literatur weit über die Grenzen des Landkreises hinaus ein breites Publikum erreicht.

Literatur

Weblinks

 Kultur in der Scheune

Fußnoten

Marktbergel
Ort im Landkreis Neustadt an der Aisch-Bad Windsheim
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Neustadt an der Aisch-Bad Windsheim)
Gemeindegründung 1818
Gemeindeauflösung 1972
Dorf

Ermetzhof


Bolckow may refer to:
 Henry William Ferdinand Bolckow
 Bolckow, Missouri

Bolckow


Svetli Put Lénina  es un posiólok del raión de Temriuk del krai de Krasnodar del sur de Rusia. Está situado en la península de Tamán, en el delta del Kubán, 20 km al nordeste de Temriuk y 105 km al oeste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 2660 habitantes en 2010.

Pertenece al municipio Kurchanskoye.

Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
 Mapa topográfico soviético en maps.vlasenko.net
  en Panoramio
 Memorial a los caídos de la Gran Guerra Patria en Panoramio
  en Panoramio
  en Panoramio
  en Panoramio

Localidades del raión de Temriuk del krai de Krasnodar

Svetli Put Lénina


Fagurhjálmur (fræðiheiti: Aconitum x cammarum) er fjölært blóm af sóleyjaætt sem er upprunnið frá mið-Evrópu. Hann er ófrjór blendingur venusvagns (A. napellus) og snoðhjálms (A. variegatum).

Á Íslandi finnst hann sem slæðingur í yfirgefnum görðum eða þar sem garðaúrgangi hefur verið hent.

Fagurhjálmur er mjög eitraður og skal gæta varúðar við meðhöndlun hans, sérstaklega rætur og stöngla.

Tilvísanir

Eiturplöntur
Sóleyjaætt
Plöntur á Íslandi

Fagurhjálmur


An Eremochloa maxwellii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jan Frederik Veldkamp. An Eremochloa maxwellii in nahilalakip ha genus nga Eremochloa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eremochloa

Eremochloa maxwellii


Endimione est le livret d'une serenata en deux parties de Pietro Metastasio mis en musique à de nombreuses reprises tout au long du .

Première
Le jeune Métastase de 22 ans écrit à partir de 1720 le livret de l'Endimione, première de ses serenate (ne pas confondre avec la sérénade) napolitaines, pour le mariage du prince de Belmonte, Antonio Pignatelli, avec Anna Francesca Pinelli di Sangro. Il le dédie à la sœur du marié, , dame d'honneur de l'impératrice Élisabeth, dont il sollicite la protection par ses louanges. Mise en musique par Domenico Sarro, son action pastorale est jouée pour les noces le  à Naples.

Intrigue
L'action se déroule en Carie, au pied des monts Latmos. La jeunesse et la beauté d'Endymion, roi d'Élis, chasseur ou berger selon les mythes, ont attiré l'attention de Séléné, la déesse de la Lune. Dans les récits ultérieurs, Diane, déesse romaine de la chasse, équivalent de la grecque Artémis, a remplacé Séléné. Le livret de la serenata de Métastase décrit leur première rencontre et les intrigues de Cupidon. Le destin d'Endymion plongé dans un sommeil éternel pour préserver sa beauté et sa jeunesse comme les visites nocturnes de Diane ne sont pas exploités par Métastase. L'intrigue qui suit est basée sur le texte intégral du livret en italien édité par le Projet Gutenberg.

Première partie
Buissons de lauriers dans la campagne

Diana, la déesse de la chasse, est en colère contre sa nymphe favorite Nice. Elle la soupçonne d'être tombée amoureuse et d'avoir enfreint la loi de chasteté. Nice ne parvient pas à convaincre Diana du contraire. Amore, le dieu de l'amour, Amore apparaît sous la forme du berger Alceste et offre son amitié à Diana. Du fait de sa jeunesse, la déesse lui pardonne d'avoir bravé son interdiction d'aimer.

Pendant ce temps, Nice retrouve Endimione. Il refuse brutalement son souhait de se reposer avec lui un instant, affirmant que son seul amour est la chasse. Après le départ attristé de Nice, Endimione heureux d'être enfin seul, va dormir dans un endroit ombragé. Amore, qui l'a observé, se cache à proximité. Il attend une occasion de se venger. Diana s'approche, voit Endimione dormir et tombe amoureuse de lui sur-le-champ. Endimione, poursuivi par Nice dans son rêve, prononce son nom et, se réveillant, aperçoit Diana et, effaré, la supplie de lui pardonner sa transgression. Puis lui aussi tombe peu à peu sous son charme. Cependant, craignant de la mettre en colère, il nie ses sentiments et reste inébranlable même après qu'elle lui ait déclaré son amour.

Seconde partie
Une forêt

Diana retourne dans son royaume avec son amant Endimione. Elle s'inquiète peu de la façon dont les autres dieux prendront son revirement : puisqu'elle a elle-même donné le gage de fidélité, elle peut le reprendre de même. Après le départ d'Endimione, Amore vient raconter à Diana la relation entre Endimione et Nice, qui viennent de se rencontrer sous les lauriers pour parler de leur amour. Avec colère, Diana jure de se venger, et les railleries d'Amore sur la jalousie enflamment encore plus sa colère. Amore voit sa victoire approcher.

Nice, repoussé par Endimione, tente de gagner Alceste (Amore), mais il la rejette, affirmant qu'il est déjà amoureux d'Endimione. Nice est submergée par des émotions contradictoires. Quand Endimione lui pose des questions sur Diana, elle n'a que des mots de colère pour lui.

Nice avoue à Diana son amour malheureux pour Endimione. Ils sont interrompus par Alceste (Amore), qui rapporte qu'Endimione a été attaqué par un sanglier et mortellement blessé. Désespérée, Diana admet que l'amour a gagné. Elle demande à Alceste de l'emmener à Endimione pour qu'elle puisse lui dire adieu. Puis Endimione lui-même vient à eux indemne. Alceste admet avoir menti et leur révèle sa véritable identité. Diana et Endimione se sont maintenant retrouvés et ne voient aucune raison de blâmer Amore pour sa ruse. Seul Nice, méprisée, est abattue. Pour la consoler, Diana lui permet d'aimer qui elle veut, pourvu qu'elle lui laisse Endimione.

Compositions successives
Endimione est mis en musique à de nombreuses reprises sous divers titres et appellations génériques tout au long du .

Discographie
Endimione tombe dans l'oubli pendant deux-cents ans avant d'être ressuscité par deux enregistrements à la fin du  et au début du , l'un dans la version de Johann Christian Bach, l'autre dans celle de Michael Haydn.

 1999 : Johann Christian Bach, VokalEnsemble Köln, Cappella Coloniensis, Bruno Weil (dir.), Jörg Waschinski (Amore, sopraniste), Vasiljka Jezovšek (Diana, soprano), Ann Monoyios (Nice, soprano) et Jörg Hering (Endimione, ténor),  05472 77525 2 (2 CD) ; prix ECHO Klassik 2000 dans la catégorie « Enregistrement d'opéra de l'année ».
 2018 : Michael Haydn, , , Aleksandra Zamojska (Diana, soprano),  (Nice, soprano),  (Amor, soprano), Nicholas Spanos (Endimione, contreténor), cpo 555 288-2 (2018/2021).

Notes et références

Livrets numérisés

Liens externes

Œuvre de Métastase
Opéra s'inspirant de la mythologie gréco-romaine
Serenata

Endimione (Métastase)


Swaps (1952-1972) est un cheval de course pur-sang américain. Membre du Hall of Fame des courses américaines, il fut élu cheval de l'année aux États-Unis en 1956.

Carrière de course
Swaps porte les couleurs de Rex Ellsworth, un ancien cowboy de l'Arizona qui, à partir de six poulinières aux origines modestes, a bâti en quelques années l'un des élevages californiens les plus en vue. Le poulain débute à 2 ans, remporte trois victoires mais il est loin de faire partie de l'élite de sa génération, d'ailleurs écrasée par un poulain de la Côte Est, Nashua. Il conclut son année le 30 décembre par une victoire dans une allowance disputée à Santa Anita, et à cette occasion fait connaissance avec celui qui sera désormais son jockey attitré, Bill Shoemaker. En 1955, Swaps monte d'un cran en gagnant, pour sa rentrée, les San Vicente Stakes, une préparatoire au Santa Anita Derby, la grande course des 3 ans californiens, qu'il remporte dans la foulée. Le voilà désormais propulsé porte-drapeau de la Californie, et envoyé en mission dans le Kentucky Derby à Churchill Downs pour montrer aux aristocratiques coursiers du Maryland et du Kentucky ce que valent les poulains de la Côte Ouest. Le favori tout désigné est Nashua, il a gagné ses quatre courses depuis le début de l'année et on voit mal qui pourrait contester sa suprématie.

Et pourtant, c'est bien Swaps qui s'impose, assez nettement, devant Nashua. Au lieu d'enchaîner avec les autres épreuves de la Triple Couronne, il rentre à la maison où il enchaîne les victoires. Mais il entend l'appel de l'Est, celui de Nashua qui réclame sa revanche. Car en remportant les Preakness Stakes (record de la course à la clé) et les Belmont Stakes, le poulain du Maryland a montré qu'il n'aurait pas jurer au palmarès de la Triple Couronne, et veut laver l'affront du Kentucky Derby. Alors Swaps retourne repasse à l'Est où il en profite pour rafler l'American Derby en battant le record de l'hippodrome de Washington Park, celui-là même sur lequel se sont accordés les deux parties pour disputer le duel. Les deux poulains sont donc en pleine forme et vont s'affronter à armes égales. Sauf que Swaps, surnommé parfois Californian Cripple ("l'éclopé californien", en raison de ses nombreux pépins physiques) se fait mal la veille de la course qui a lieu le 31 août. Il est tout de même au départ, mais ne peut rien contre Nashua, qui le domine largement. Battu, un peu esquinté, Swaps rentre à la maison et, toujours en proie à des soucis de santé, on ne le revoit plus de la saison. Saison à l'issue de laquelle il voit Nashua être logiquement sacré cheval de l'année.

Mais Swaps connaîtra une forme de revanche sur Nashua en lui ravissant le titre suprême l'année suivante, en 1956. Malgré ses éternels petites blessure, Swaps réalise une grande saison, avec huit victoires en dix courses, dans des gros handicaps où il s'élance sous une montagne de plomb, le plus souvent en établissant de nouveaux records de vitesse. À l'automne, il est de retour sur la Côte Est pour prouver qu'il est bien le meilleur, alors que Nashua, tout en glanant quelques superbes trophés, se montre un peu plus irrégulier. Mais après sa victoire dans le Washington Park Handicap, c'est la catastrophe : il se fracture la jambe à l'entraînement et aggrave sa blessure au box. Sunny Jim Fitzimmons, l'entraîneur de Nashua, n'oublie pas son ancien rival et envoie à Mesh Tenney, l'entraîneur de Swaps, un système de suspension pour manipuler le cheval. Mesh Tenney l'actionnera 36 heures d'affilée, relevant son protégé toutes les 45 minutes. Un mois plus tard, amaigri mais vivant, Swaps l'éternel éclopé est sauvé.

Dans sa liste des 100 meilleurs chevaux de sport hippique américain du  siècle établie en 1999, le magazine The Blood-Horse, portant davantage de créadit au Kentucky Derby qu'au match race de Washington, a tranché la rivalité entre Swaps et Nashua : Swaps figure à la 20ème place et Nashua à la 24ème. Tous deux se suivront encore de près dans le Hall of Fame des courses américaines, où Swaps est admis en 1966, un an après son rival.

Résumé de carrière

Au haras
Swaps s'installe comme étalon au haras de son propriétaire avant de rejoindre Darby Dan Farm à Lexington, Kentucky dès sa deuxième saison, en 1958. Et comme il ne pouvait en être autrement, il passera les cinq dernières annés de sa vie à Spendthrift Farm, aux côtés d'un certain Nashua. Il a plutôt réussi dans sa deuxième carrière, donnant Chateaugay, qui frôla la Triple Couronne en 1963 (vainqueur du Kentucky Derby, des Belmont Stakes et deuxième des Preakness Stakes) et la championne Affectionately, membre du Hall of Fame. Il est en outre le père de mère de l'une des poulinières du siècle, Fall Aspen.

Swaps est mort en novembre 1972, à 20 ans. Sa tombe se trouve à Spendthrift Farl mais ses restés ont été transférés en 1986 au Kentucky Derby Museum à Churchill Downs.

Origines
Swaps est un fils de l'Anglais Khaled, importé en 1947 par Rex Ellsworth pour son haras californien. Sous les couleurs de l'Aga Khan III, il avait brillé au pays dans les Coventry Stakes, les Middle Park Stakes et les St. James's Palace Stakes, et s'est révélé un excellent étalon aux États-Unis. Swaps est issu d'une famille maternelle très performante. Sa mère, Iron Reward, n'est autre que la sœur d'Iron Liege (par Bull Lea), gagnant du Kentucky Derby et deuxième des Preakness Stakes en 1957. Sa mère, Iron Maiden, fille du grand War Admiral, brilla sur le tard en piste, remportant le Del Mar Handicap à 6 ans et se classant l'année suivante dans le San Diego Handicap.

Pedigree

Références

Cheval de course
Cheval de course né en 1952
Animal né aux États-Unis
Animal né en 1952
Animal mort en 1972
Vainqueur du Kentucky Derby
Cheval de l'année aux États-Unis
Étalon pur-sang anglais

Swaps (cheval)


Die Romänische Revue mit Untertitel Politisch-lit[t]erarische Monatsschrift war die erste deutschsprachige Zeitschrift der Rumänen für den deutschen Sprachraum. Die Romänische Revue erschien im Juli 1885 unter der Leitung des Banater Rumänen Corneliu Diaconovich in Budapest, wechselte dann aus wirtschaftlichen und politischen Gründen den Erscheinungsort nach Reșița (1886) und Wien (1889). Ab 1893 kam sie unter dem Titel Romänische Jahrbücher, mit dem Untertitel Politisch-literarische Monatsschrift unter der Leitung von Peter Broșteanu in Sibiu und 1894 in Timișoara heraus.

Gründung
Die Rumänen des Banats und Siebenbürgens verstärkten nach dem Unabhängigkeitskrieg von 1877/78 des Fürstentums Rumänien ihren Widerstand gegen die Nationalitätenpolitik der Budapester Regierung, die ihnen politische Rechte vorenthielt und bekundeten ihre Zugehörigkeit durch Sprache und Kultur zu den Rumänen im Altreich.

In diesem Kontext brachte der in Bocșa Montană geborene Journalist, Jurist und Politiker Corneliu Diaconovich die Zeitschrift Romänische Revue heraus, deren erste Ausgabe im Juli 1885 in Budapest erschien. Im Laufe der Zeit wechselte sie ihren Erscheinungsort wiederholte Male. Beim Wechsel von Wien nach Sibiu wurde sie in "Romänische Jahrbücher" mit dem Untertitel Politisch-literarische Monatsschrift umbenannt. Unter diesem Titel erschien auch der letzte Jahrgang in Temeswar.

Corneliu Diaconovich war Herausgeber und Redakteur in Personalunion. Die Auflage der Zeitschrift belief sich auf 800 bis 1000 Exemplare, von welchen etwa die Hälfte an Abonnenten ging, etwa 400 wurden gratis ins Ausland verschickt. Der Herausgeber erhielt Subventionen von der rumänischen Regierung in Bukarest, was ein  eindeutiger Hinweis dafür ist, dass der Revue aus Sicht der politisch führenden Kreise des Altreichs eine wichtige Rolle als Vermittlungsorgan zwischen allen von Rumänen bewohnten Gebieten und dem europäischen Ausland zugesprochen wurde.

Programmatische Schwerpunkte
Programmatischer Schwerpunkt der Zeitschrift war, das Ausland über die literarischen, politischen und wirtschaftlichen Verhältnisse der Rumänen in Ungarn und im Königreich Rumänien zu informieren. Die bis zu 64 Seiten umfassenden Ausgaben waren durch eine militante Haltung in der nationalen Frage geprägt. Das politische Pamphlet und der aktuelle politische Bericht waren ebenso präsent wie der Kommentar und die Dokumentation.
Neben der Bekanntmachung aktueller Fragen der Nationalitätenpolitik war die Verbreitung und Bekanntmachung der rumänischen Kultur und Literatur im deutschen Sprachraum die wichtigste Zielsetzung der Romänischen Revue. Sie veröffentlichte konsequent Übersetzungen aus der rumänischen Volksdichtung und aus der damals aktuellen rumänischen Literatur. Die Revue setzte  sich in ihren zehn Jahrgängen mit konsequenter Beharrlichkeit für die Wahrnehmung der damaligen rumänischen Gegenwartsliteratur im literarischen Leben des deutschen Sprachraums ein. Aber auch über die deutsche Literatur, die in rumänischen Übersetzungen herauskam, informierte die Zeitschrift regelmäßig und umfassend.

Literatur
Walter Engel: Romänische Revue: Monographischer Abriß und Anthologie, Editura Facla, Timișoara, 1978

Weblinks
Deutschsprachige Blätter bkge.de, Deutschsprachige Blätter
Berichte und Forschungen 9. 2001 books.google.ro, Deutschsprachige Presse in Ungarn

Einzelnachweise

Zeitung (Rumänien, Erscheinen eingestellt)
Zeitung (Österreich-Ungarn)
Deutschsprachige Monatszeitschrift
Ersterscheinung 1885
Erscheinen eingestellt 1894

Romänische Revue


Melastomateae je  tribus iz porodice melastomovki, dio potporodice Melastomatoideae.

Sastoji se od 47 rodova

Rodovi

 Pterogastra Naudin (2 spp.)
 Loricalepis Brade (2 spp.)
 Pterolepis (DC.) Miq. (16 spp.)
 Guyonia Naudin (14 spp.)
 Mallophyton Wurdack (1 sp.)
 Microlepis (DC.) Miq. (3 spp.)
 Anaheterotis Ver.-Lib. & G. Kadereit (1 sp.)
 Argyrella Naudin (7 spp.)
 Cailliella Jacq.-Fél. (1 sp.)
 Tristemma Juss. (15 spp.)
 Melastomastrum Naudin (7 spp.)
 Dichaetanthera Endl. (37 spp.)
 Dissotidendron (A. Fern. & R. Fern.) Ver.-Lib. & G. Kadereit (11 spp.)
 Heterotis Benth. (6 spp.)
 Dupineta Raf. (5 spp.)
 Nothodissotis Ver.-Lib. & G. Kadereit (2 spp.)
 Pseudosbeckia A. Fern. &. R. Fern. (1 sp.)
 Rosettea Ver.-Lib. & G. Kadereit (21 spp.)
 Derosiphia Raf. (1 sp.)
 Dissotis Benth. (6 spp.)
 Nerophila Naudin (8 spp.)
 Antherotoma (Naudin) Hook. fil. (12 spp.)
 Almedanthus Ver.-Lib. & R. D. Stone (1 sp.)
 Eleotis Ver.-Lib. & R. D. Stone (4 spp.)
 Pyrotis Ver.-Lib. & R. D. Stone (1 sp.)
 Feliciotis Ver.-Lib. & G. Kadereit (12 spp.)
 Dionychastrum A. Fern. & R. Fern. (1 sp.)
 Melastoma L. (103 spp.)
 Osbeckia L. (39 spp.)
 Rousseauxia DC. (13 spp.)
 Amphorocalyx Baker (5 spp.)
 Dionycha Naudin (3 spp.)
 Desmoscelis Naudin (2 spp.)
 Andesanthus P. J. F. Guim. & Michelang. (9 spp.)
 Pleroma D. Don (180 spp.)
 Chaetogastra DC. (120 spp.)
 Heterocentron Hook. & Arn. (14 spp.)
 Tibouchina Aubl. (35 spp.)
 Brachyotum (DC.) Triana (55 spp.)
 Centradenia G. Don (4 spp.)
 Centradeniastrum Cogn. (2 spp.)
 Schwackaea Cogn. (1 sp.)
 Pilocosta Almeda & Whiffin (5 spp.)
 Chaetolepis (DC.) Miq. (10 spp.)
 Monochaetum (DC.) Naudin (55 spp.)
 Bucquetia DC. (3 spp.)
 Castratella Naudin (2 spp.)
 Dissotis 's. lat.' (2 spp.)

Izvori

Vanjske poveznice

Melastomovke

Melastomateae


Holstein-Gottorp, švedska kraljevska dinastija koja je vladala Kraljevinom Švedskom od 1751. do 1818. godine i Norveškom od 1814. do 1818. godine. Mlađi je ogranak danske dinastije Oldenburg.

Švedski kraljevi

 Adolf Fridrik (1751. – 1771.)
 Gustav III. Švedski (1771. – 1792.)
 Gustav IV. Adolf (1792. – 1809.)
 Karlo XIII. (1809. – 1818.)

Norveški kraljevi

 Karlo II. (1814. – 1818.)

Švedske vladarske dinastije
Oldenburgovci

Holstein-Gottorp


Četverac bez kormilara (4-) je čamac za natjecateljsko veslanje na mirnim vodama čiju posadu čine četiri rimen veslača, dva desna i dva lijeva, ovisno o tome na kojoj strani čamca se nalazi veslo pojedinog veslača. Čamac u pravilu ima kormilo. Smješteno je na samom kraju, ili uz kobilicu s ciljem smanjenja otpora. Kormilo je sajlama povezano s tenisicom (obućom, cipelom) jednog od veslača, najčešće štrokera. Ta tenisica je pričvršćena za nogar drukčije od ostalih te ju je moguće blago zakretati i na taj način pomicati kormilo. Duljina suvremenog četverca bez kormilara za elitno veslanje obično je oko 12 do 13 m, a masa 50 kg. Građen je od kompozitnih materijala. Stariji čamci građeni su od drveta i osjetno su teži.

Oznaka za četverac bez kormilara je "4-", pri čemu broj 4 označava ukupan broj veslača u čamcu, a minus označava da u čamcu nema kormilara. U hrvatskom veslačkom žargonu koristi se skraćeni izraz "četverac bez". Izraz "četverac" sam po sebi može se odnositi na sve discipline s četiri veslača.

S obzirom na osobine svakog pojedinog veslača, mogući su različiti rasporedi tzv. desnih i lijevih veslača. Uobičajen raspored od veslača na poziciji 4 (štroker) prema veslaču na poziciji 1 je D,L,D,L. Međutim moguće je i da veslači u sredini čamca budu lijevo, a štroker i jedinica desno (D,L,L,D). U oba slučaja moguće su i zrcalno suprotne varijante, kada je štroker lijevo. Da bi se mijenjali navedeni rasporedi u čamcu, potrebno je skinuti postojeći izbočnik (na kojem se nalazi ušica kroz koju veslo prolazi), i postaviti drugi na suprotnu stranu. S obzirom na nepraktičnost učestalog mijenjanja, tome se pribjegava najčešće u elitnom veslanju kada posada ima svoj čamac kojeg drugi ne koriste, pa ga prilagođava svojim potrebama, i kada takve nijanse mogu utjecati na rezultat utrke.

Na Olimpijskim igrama natječu se posade muških (M4-) i ženskih (W4-) četveraca bez kormilara. Lake posade (LM4- i LW4-) nisu olimpijske kategorije, a nisu zastupljene niti na svjetskom prvenstvu.

Veslačke discipline

Četverac bez kormilara


Gaiaku Luíza de Oyá (nascida Luiza Franquelina da Rocha, em 25 de agosto de 1909, em Cachoeira, Bahia - falecida em 20 de junho de 2005, em Cachoeira, Bahia) foi uma ialorixá brasileira do Candomblé Jeje-Maí. Nasceu no Terreiro Zogbodo Male Bogun Seja Unde, também conhecido como Roça do Ventura, reconhecido como patrimônio cultural do Brasil em 4 de dezembro de 2014. Inspirou samba-enredo da Acadêmicos do Sossego, em 2013, e documentário de 2015.

Vida pessoal
{{quote1|Gaiacú Luiza, filha de Oiá, nasceu em 1911 dentro do Seja Hundé, a Roça do Ventura, no município de Cachoeira, onde passou toda a sua infância. Foi filha do Pejigã do Ventura, Miguel Rodrigues da Rocha, que construiu uma casa de taipa e palha na roça, tal como fizera diversos outros ogãs do templo, deixando a casa na cidade e instalando-se definitivamente no terreiro. Sua mãe foi Cecília da Rocha da nação Nagô-Vodum feita em um terreiro em Feira de Santana localizado no bairro Pampalona. Gaiacú Luiza foi criada entre as vodunces e os Voduns vivendo os melhores anos da infância e juventude num universo jeje. Se casou em 1936 com 25 anos de idade com o alfaiate Aristóteles que possuía um estabelecimento na prestigiada rua Chile. Com ele teve duas filhas, a primeira morreu logo após o parto, e a segunda, Eulina, morreu durante o seu período de iniciação no Ketu. Foi abandonada pelo marido grávida da segunda filha em 1937 (PTE-SPLP, n.002/06, IPAC–BA).}}

Grávida, abandonada e sem emprego, voltou a Cachoeira e foi acolhida por sua mãe. Por motivo de doença, foi levada ao Terreiro do Portão de Muritiba (terreiro Filho do Gantois), com a segunda filha no colo, e iniciada na nação Ketu.

Passou a trabalhar vendendo quitutes afro-brasileiros e, três anos depois, passou mal, sendo levada ao Bate-Folha, da nação Angola. Ao jogarem os búzios, a Deré foi incorporada por Oiá, que disse que o santo de Luiza era de nação jeje.

 Vida religiosa
Em 1944, foi iniciada na nação jeje-Maí, e recebeu o cargo de Gaiacú em 1945:

Gaiacú Luíza de Oyá foi fundadora do terreiro baiano Húmkpàmé Ayono Huntoloji, tombado como patrimônio cultural pelo Instituto do Patrimônio Artístico e Cultural da Bahia (IPAC), em 2006, e inscrito no Livro do Registro Especial dos Espaços Destinados a Práticas Culturais e Coletivas em 2014. Segundo fontes, "a filial se apresenta como um verdadeiro celeiro de resistência cultural e religiosa"; e Gaiaku Luíza de Oyá é "uma das mais prestigiadas mães-de-santo do Recôncavo Baiano", "uma das mais importantes e emblemáticas sacerdotisas da história das religiões de matrizes africanas no Brasil", e "nome fundamental para a resistência do Candomblé Jeje nas últimas décadas".

O Instituto do Patrimônio Artístico e Cultural da Bahia (IPAC) menciona seu nome quando "presta justa homenagem às personalidades importantes, líderes religiosos dos terreiros, que já se foram", no encerramento da apresentação da publicação "Terreiros de Candomblé de Cachoeira e São Félix".

 Terreiro Humpame Ayono Huntoloji
O Terreiro Humpame Ayono Huntoloji'' foi fundado por Gaiacú Luíza de Oyá em 1952, em Salvador, dentro do Parque São Bartolomeu. Seu regente ou "cumeeira" é a divindade Azansú.

Gaiacús
Candomblecistas do Brasil
Candomblé Jeje
Cachoeira (Bahia)
Salvador
Brasileiros de ascendência africana

Gaiaku Luíza de Oyá


Gavrilo Princip (25 Temmuz 1894 - 28 Nisan 1918), 28 Haziran 1914'te Saraybosna'yı ziyarete gelen Avusturya-Macaristan İmparatorluğu veliahtı Arşidük Franz Ferdinand'ı öldürerek, I. Dünya Savaşı'nın başlamasına neden olan Saraybosnalı Sırp milliyetçisi genç. Gavrilo Princip Sırpça'da Prensip Müjdecisi anlamına gelmektedir. Bu suikast, I. Dünya Savaşı'nın gerçek nedeni olmamasına rağmen, barut fıçısına atılan bir kıvılcım etkisi göstermiştir. Yani kısmen günümüz Dünya düzeninin temeline sebep olmuştur.

Suikaste neden olan ortam
Avusturya-Macaristan, 1908 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun iç karışıklıklar içerisinde bulunmasından yararlanarak, bölgeyi topraklarına kattı. Bosna-Hersek'te Avusturya-Macaristan'ın yönetiminden memnun olmayan ve burasını Sırbistan'ın bir parçası sayan önemli bir Sırp nüfus bulunmaktaydı. Bu ayrılıkçıları da Sırbistan destekliyordu. Gavrilo Princip de Avusturyalıları Bosna Hersek'ten çıkarmayı amaçlayan Mlada Bosna (Genç Bosna) adlı bir örgüte mensuptu. Bütün bu gelişmeler neticesinde Avusturya-Macaristan Veliahtı Franz Ferdinand hem Bosnalı Sırplara hem de Sırbistan'a karşı bir gövde gösterisinde bulunmak amacıyla Saraybosna'yı ziyaret etmeye karar verdi. Gavrilo Princip ve içlerinde Muhammed Mehmedbasiç adlı Boşnak bir gencin de bulunduğu 4 kişiden oluşan bir grup, Arşidük'e Saraybosna ziyareti sırasında suikast gerçekleştirmeye karar verdiler.

Suikast
Suikastı gerçekleştirecek kişiler yakalandıkları takdirde örgüt ve arkadaşları hakkında bilgi vermemek için yanlarında taşıdıkları siyanürü içerek intihar edeceklerdi. Franz Ferdinand'a karşı ilk suikast girişimi, Nedeljko Çabrinoviç tarafından el bombası ile gerçekleştirildi. Arşidük ve eşi arabalarının çok yakınında patlayan el bombasından yara almadan kurtulabildiler ve böylelikle ilk suikast girişimi başarısızlıkla sonuçlandı. Suikast teşebbüsü başarısızlıkla sonuçlandığından, yakalanacağını anlayan Çabrinoviç telaş içinde yanında taşıdığı siyanürü içererek, kendisini hemen yakınındaki nehre attı. Ancak içtiği siyanür bozulduğundan ve nehrin yüksekliği 10 cm kadar olduğundan, baygın bir halde askerler tarafından yakalandı (Temmuz Ültimatomu).

Olay yerinin hemen yakınında bulunan Gavrilo Princip ve arkadaşları telaşa kapıldılar ve bulundukları yerden hızla uzaklaşarak ormana doğru kaçtılar. Suikast girişiminden yara almadan kurtulan Arşidük ve eşi, arabalarıyla Saraybosna'da kalacakları yere geldiler.

Arşidük birkaç saat önce suikast girişimine uğramasına ve devlet görevlilerinin uyarılarına rağmen, eşiyle birlikte şehir turuna çıkmaya karar verdi. Bu sırada Gavrilo Princip de yemek yemek amacıyla ormandan ayrılarak, şehir merkezinde bir restorana geldi. Restorandan ayrıldığı sırada, tam karşısına Arşidük ve eşinin bulunduğu araba çıktı. Princip hemen silahına davranarak Arşidük'ü vurdu. Ferdinand'ın vücudundan çıkan kurşun karısına saplandı. Veliaht ve hamile eşi olay yerinde öldüler. Princip, suikastın hemen ardından kaçmaya çalışırken, çevredekiler tarafından yakalandı. Ferdinand'ın Saraybosna'da bir suikast sonucu öldürülmesi, Viyana'da büyük bir şok etkisi yaptı.

Avusturya Polisi'nin olay ile ilgili yaptığı yoğun çalışmalar sonucunda, suikastle ilişkisi olduğu belirlenen bir kişi daha yakalandı. Dördüncü kişi olan Mehmedbasic ise kaçmayı başardı. Avusturya olayda Sırbistan'ın parmağının olduğunu düşünmekteydi. Yakalanan şahıslar ile ilgili yapılan soruşturmalar, Avusturya Hükûmeti'nin haklı olduğunu ortaya çıkardı. Suikastte kullanılan silahın, Sırbistan tarafından verildiği ortaya çıktı. Mahkemeye çıkarılan üç şahıstan Princip ve bir arkadaşı, o zamanki Avusturya-Macaristan İmparatorluk Yasalarına göre, 20 yaşından küçük oldukları için idam cezası almaktan kurtuldular. 23 yaşında olan diğer arkadaşı ise idam edildi. Aslında Ferdinand Habsburg Ailesi'nin onaylamadığı bir evlilik yapmış olduğundan, hiçbir zaman Avusturya-Macaristan tahtına oturamayacaktı. Bu yüzden de, olayın gerçekte bu kadar büyütülmemesi gerekiyordu. Fakat Avusturya-Macaristan'ın Sırbistan'a savaş ilan etmesi, I. Dünya Savaşı'na neden oldu. Princip'te savaşın son günlerine doğru, bugünkü Çekya'nın başkenti Prag'da bulunan, ünlü bir hapishane olan Theresienstadt'daki hücresinde tüberküloz hastalığından yaşamını yitirdi.

1894 doğumlular
1918 yılında ölenler
Sırp suikastçılar
I. Dünya Savaşı'nda Sırplar
Sırp ateistler
I. Dünya Savaşı nedenleri
Genç Bosna
Saraybosna Suikastı
Çekoslovakya'da hastalıktan ölenler

Gavrilo Princip


ඇමරිකානු විප්ලවය යනු 1775 සිට 1783 දක්වා පැවැති විජිත කැරැල්ලකි. විජිත දහතුනෙහි ඇමරිකානු දේශප්‍රේමීහු මහා බ්‍රිතාන්‍යය වෙතින් නිදහස දිනා ගෙන ඇමරිකානු එක්සත් ජනපදය බවට පත්වූහ. ඇමරිකානු විප්ලවීය යුද්ධයෙහිදී ප්‍රංශය සහ අනෙකුන් සමග සන්ධානගතව ඔවුහූ බ්‍රිතාන්‍යය පැරදවූහ.

ඇමරිකානු විප්ලවය


Oksimoron, birbiriyle çelişen ya da tamamen zıt iki kavramın bir arada kullanılması ve bu şekilde oluşturulmuş ifade. Bazen anlamı kuvvetlendirmek için veya edebî sanat yapmak amacıyla kullanılır, bazen de halihazırda kullanılan bir kavramı eleştirmek veya alaya almak için kullanılır. Oksimoronlara sıklıkla sıfat tamlamalarında rastlanır. Bununla birlikte -paradokslar gibi- oksimoron barındıran cümleler de mevcuttur.

Türkçeye Fransızca'dan geçen kavramın kökeni Yunanca oxus (keskin) ve môros (aptalca) sözcükleridir.

Örnekler
 Orijinal kopya
 İşleminizin tamamlanabilmesi için kurumumuzun vakfına bağış yapmak zorundasınız.
 Çareler çaresiz
 Sessizliğin sesi
 Gerçek yalanlar
 Sessizce haykırmak
 Yüzme bilmeyen balık
 Köşeli daire
 Kalıtsal kısırlık
 Muhafazakâr devrimci
 Özel halk otobüsü
 Sabit değişken
 Tarafsız taraftar
 Tadımlık ziyafet
 Paylaşılmış yalnızlık
 Yaşayan ölü
 Gecenin aydınlığı
 Gündüzün karanlığı
 Bakire anne
 Kötü şans
 Buz yanığı
 Güneşin gölgesi
 Düzenli Kaos
 Demokrat diktatör
 Tatlı acılık
 Siyah ışık
 Siyah süt
 Özgür tutsak
 Şiddetle tavsiye etmek (Bu kitabı okumanızı şiddetle tavsiye ederim)
 Sıcak dondurma
 Kaotik düzen
 Kusurlu güzellik (Flawsome)
 Tatsız Tatlı
 Karşılıklı Altruism.

Kaynakça

Söz sanatları

Oksimoron


ShareX er et værktøj, der kan bruges til at tage billeder af et computerskærmbillede. Billederne kan offentliggøres og deles.

Kilder

Eksterne henvisninger

Software

ShareX


Călina Pandele Yttredal (n. 6  septembrie 1955, București) este un artist vizual norvegian, pictor și designer grafic. Locuiește în Oslo. Este deosebit de preocupată de interacțiunea dintre culoare și lumină. Lucrează cu expresii atât în două, cât și în trei dimensiuni - cum ar fi picturi, desene, fotografii, sculpturi ușoare - în expozițiile și decorațiile specifice locației.

Yttredal a predat la Kunsthøgskolen din Oslo și Centrul Norvegian de Cunoștințe pentru Lumină (Lyskultur) și a susținut o serie de cursuri și seminarii despre culoare și lumină. De asemenea, a publicat patru cărți academice.

Nașteri în 1955
Pictori norvegieni

Călina Pandele Yttredal


E penso a te es un álbum de estudio del grupo italiano Ricchi e Poveri lanzado en 1981 bajo etiqueta Baby Records. El álbum, el segundo bajo ese sello, fue el primero que hizo el grupo como trío, después de que Marina Occhiena abandonara la agrupación, y con el que el cuarteto iba a participar en el Festival de San Remo de ese año, con la canción "Sarà perché ti amo" (5º lugar en el festival, único gran venta del año, lideró el chart italiano durante varias semanas, y con un éxito internacional enorme).

Del disco se extrajeron tres sencillos más: M'innamoro di te, Made in Italy y Come vorrei. En este álbum participa, por primera vez, como compositora la cantante Angela Brambati, en la canción "Alla faccia di Belzebù".

Debido al enorme éxito, el álbum fue reeditado de nuevo por Baby Records en 1983 (dos años a partir de la primera publicación), con el nuevo título de Sarà perché ti amo.

Lista de canciones

Edición italiana: "E penso a te" - 1981 / Reedición italiana: "Sarà perché ti amo" - 1983
Lado A
 M'innamoro di te (Minellono/Farina)
 Sarà perché ti amo (Pace/Ghinazzi/Farina)
 Come vorrei (Minellono/Farina)
 Made in Italy (Minellono/Reverberi/Farina)
 Stasera canto (Minellono/Farina)

Lado B
 E penso a te (Pace/Minellono/Balducci)
 Questa sera (Ghinazzi/Picciotta/Farina)
 Ninna nanna (Minellono/Sotgiu/Gaviglio)
 Bello l'amore (Minellono/Sotgiu/Gatti)
 Alla faccia di Belzebù (Brambati/Gatti/Farina)

Edición española: "Me enamoro de ti" - 1982
Lado A
 Me enamoro de ti
 Será porqué te amo
 Dónde estarás
 Cherie cherie
 Esta noche canto

Lado B
 Y pienso en ti
 Esta noche
 Ninna nanna
 Superamor
 En la cara de Belzebú

Edición búlgara: "I think of you" - 1982
Lado A
 I'm in love with you
 Because I love you
 How I wish
 Made in Italy
 I'm singing for you tonight

Lado B
 I think of you
 Tonight
 Lullaby
 Sweet love
 Sing with us

Referencias

Álbumes de 1981
Álbumes de pop
Álbumes de Ricchi e Poveri

E penso a te


Olaf Scholz (Osnabrück, 14. lipnja 1958.), njemački je političar koji od prosinca 2021. obnaša dužnost kancelara Njemačke.  Prethodno je bio vicekancelar Angele Merkel i ministar financija od 2018. do 2021. Bio je i prvi gradonačelnik Hamburga od 2011. do 2018. te je bio zamjenik čelnika Socijaldemokratske partije (SPD) od 2009. do 2019. Na saveznim izborima u Njemačkoj 2021., iz kojih je SPD izašao kao najjača parlamentarna stranka, Scholz je bio kandidat svoje stranke za kancelara. SPD, Savez 90/Zeleni i FDP dogovorili su se o formiranju koalicijske vlade (koalicija semafor) 24. studenog 2021. godine. Nakon što je 7. prosinca potpisan koalicijski sporazum, Scholz je 8. prosinca 2021. u Bundestagu izabran za njemačkog kancelara.
Scholz je odvjetnik i pozvan je u odvjetničku komoru 1985. godine, specijalizirajući se za radno pravo. Postao je član SPD-a 1970-ih i bio je član Bundestaga od 1998. do 2011. Služio je u vladi Hamburga pod vodstvom prvog gradonačelnika Ortwina Rundea 2001., prije nego što je izabran za glavnog tajnika SPD-a 2002. kasnije je ušao u Prvu vladu Merkel 2007. kao ministar rada i socijalnih pitanja. Nakon što je SPD napustio Vladu nakon izbora 2009., Scholz se vratio na čelo SPD-a u Hamburgu. Doveo je svoju stranku do pobjede na državnim izborima u Hamburgu 2011. i postao prvi gradonačelnik, držeći tu poziciju do 2018. godine.

Rani život

Scholz je rođen 14. lipnja 1958. u Osnabrücku, Donja Saska, ali je odrastao u hamburškoj četvrti Rahlstedt. Njegovi roditelji su radili u tekstilnoj industriji. Ima dva mlađa brata, Jensa Scholza, anesteziologa i izvršnog direktora Sveučilišnog medicinskog centra Schleswig Holstein i Inga Scholza, tehnološkog poduzetnika. Olaf Scholz je pohađao osnovnu školu Bekassinenau u Oldenfeldeu, ali je potom prešao u osnovnu školu Großlohering u Großloheu. Nakon što je 1977. završio srednju školu, počeo je studirati pravo na Sveučilištu u Hamburgu 1978. u sklopu jednostupanjske pravne izobrazbe. Kasnije se zaposlio kao pravnik specijaliziran za radno pravo. Scholz se pridružio Socijaldemokratskoj stranci sa 17 godina.

Scholzova obitelj je tradicionalno luteranska i kršten je u Evangeličkoj crkvi u Njemačkoj; uglavnom ima svjetovne stavove i napustio je Crkvu u odrasloj dobi, ali je pozvao na uvažavanje kršćanske baštine.

Ministar rada i socijalnih pitanja 2007 - 2009.

Godine 2007. Scholz se pridružio Vladi Merkel, naslijedivši Franza Münteferinga na mjestu ministra rada i socijalnih pitanja.

Prvi gradonačelnik Hamburga 2011. – 2018.

Godine 2011. Scholz je bio vodeći kandidat SPD-a na državnim izborima u Hamburgu, koje je SPD osvojio s 48,3% glasova, zauzevši 62 od 121 mjesta u hamburškom parlamentu. Scholz je dao ostavku na mjesto zastupnika u Bundestagu 11. ožujka 2011., nekoliko dana nakon formalnog izbora za prvog gradonačelnika Hamburga; Dorothee Stapelfeldt, također socijaldemokrat, imenovana je njegovom zamjenicom.

U svojstvu prvog gradonačelnika, Scholz je predstavljao Hamburg i Njemačku na međunarodnoj razini. Scholz je 7. lipnja 2011. prisustvovao državnoj večeri koju je u Bijeloj kući priredio predsjednik Barack Obama u čast kancelarke Angele Merkel. Kao domaćin godišnjeg domjenka na Dan sv. Matije za gradske i poslovne čelnike u Hamburgu, pozvao je nekoliko visokih počasnih gostiju u grad, uključujući francuskog premijera Jean-Marc Ayraulta 2013., premijera Davida Camerona iz Ujedinjenog Kraljevstva 2016. i kanadskog premijera Justina Trudeua 2017.

Scholz je 2015. predao Hamburgovu kandidaturu za domaćina Ljetnih olimpijskih igara 2024. s procijenjenim proračunom od 11,2 milijarde eura (12,6 milijardi dolara), natječući se protiv Los Angelesa, Pariza, Rima i Budimpešte; građani Hamburga, međutim, kasnije su na referendumu odbili kandidaturu grada, s više od polovice glasova protiv projekta.

Vice - kancelar SR Njemačke i ministar financija 2018. – 2021.

Nakon dugog razdoblja formiranja vlade nakon saveznih izbora 2017., tijekom kojih su se CDU, CSU i SPD dogovorili o nastavku koalicije, Scholza su sve stranke prihvatile kao saveznog ministra financija. Scholz je prisegnuo zajedno s ostatkom Vlade 14. ožujka 2018., preuzimajući i ulogu vicekancelara Njemačke pod Angelom Merkel. Unutar svojih prvih mjeseci na vlasti, Scholz je postao jedan od najpopularnijih njemačkih političara, dosegnuvši ocjenu odobravanja za svoj rad od 50 posto.

Kao odgovor na pandemiju COVID-19 u Njemačkoj, Scholz je izradio niz neviđenih paketa za spašavanje gospodarstva zemlje, uključujući paket poticaja od 130 milijardi eura u lipnju 2020., koji je zahvaljujući velikodušnim spasonosnim linijama za tvrtke i slobodnjake, kao i odlukom da zadrži tvornice otvorenima, izbjegao masovna otpuštanja i prebrodio krizu bolje od susjeda kao što su Italija i Francuska.

Kandidatura za kancelara SR Njemačke 2020. i savezni izbori 2021.

Dana 10. kolovoza 2020. izvršni odbor stranke SPD složio se da će nominirati Scholza za stranačkog kandidata za njemačkog kancelara na saveznim izborima 2021. godine.[9] Scholz pripada centrističkom krilu SPD-a, a Die Tageszeitung je njegovu nominaciju smatrao opadanjem stranačke ljevice. Scholz je predvodio SPD do tijesne pobjede na izborima, osvojivši 25,8% glasova i 206 mjesta u Bundestagu. Nakon ove pobjede, smatralo se da je najvjerojatnije on sljedeći njemački kancelar u takozvanoj semafor koaliciji sa Zelenima i Slobodnom demokratskom strankom (FDP). 24. studenoga objavljeno je da su SPD, zeleni i FDP postigli koalicijski sporazum sa Scholzom kao novim njemačkim kancelarom. Glasovanje za izbor njega i njegove nove vlade zakazano je za 8. prosinca 2021.

Njemački političari od 1989.
Predsjednici vlada
Njemački kancelari

Olaf Scholz


Vellev Kommune (1842-1970) var en dansk landkommune i Houlbjerg Herred i Viborg Amt.

Geografi
Kommunen grænsede mod nord til Langå-Thorup-Sønder Vinge Kommune, mod øst til Laurbjerg-Lerbjerg Kommune, mod sydøst Houlbjerg-Granslev Kommune, mod syd Vejerslev-Aidt-Thorsø Kommune og mod vest Hvorslev-Gerning Kommune.

Administrativ historik
Kommunen blev oprettet i 1842 og ved kommunalreformen i 1970 sammenlagt til Hvorslev Kommune.

Referencer

Kommuner i Viborg Amt (før 1970)

Vellev Kommune


The Scooby Doo Show američki je animirani serijal, treći iz serije Scooby Doo, stvoren u studiju Hanna-Barbera i premijerno prikazivan na televizijskoj postaji ABC od 11. rujna 1976. do 23. prosinca 1978. Uključuje 40 epizoda raspoređenih u 3 sezone (16 + 8 + 16).
U početku ovaj serijal nije imao naslov, već je svaka epizoda (osim prvih devet iz treće sezone) bila dijelom nekoga ABC-jevog animiranog bloka koji se kao takav smatrao jednim serijalom:
 prva sezona (1976.) – dio 60-minutnoga bloka The Scooby-Doo/Dynomutt Hour (uz Dynomutt, Dog Wonder)
 druga sezona (1977.) – dio 120-minutnoga bloka Scooby's All-Star Laff-A-Lympics (uz Captain Caveman and the Teen Angels, Laff-A-Lympics i The Blue Falcon & Dynomutt)
 treća sezona (1978.) – prvih devet epizoda emitirano pod naslovom Scooby Doo, Where Are You!, a preostale kao dio 90-minutnoga bloka Scooby's All-Stars (uz Captain Caveman and the Teen Angels i Laff-A-Lympics)
Od 1980. godine sve epizode repriziraju se pod naslovom The Scooby Doo Show.

Likovi
Kao u prethodnim serijalima glavni su likovi Scooby, Shaggy, Velma, Daphne i Fred. Scoobyjev rođak Scooby Dum kao dio ekipe pojavljuje se samo u sljedećim četirima epizodama:
 The Gruesome Game of the Gator Ghoul
 The Headless Horseman of Halloween
 Vampire Bats and Scaredy Cats
 The Chiller Diller Movie Thriller (u ovoj se epizodi pojavljuje i Scoobyjeva rođakinja Scooby Dee).
Naravno, kao i u ostalim serijalima, ima mnogih drugih sporednih likova (npr. rođaka ostalih glavnih likova).

Glasovi

Originalna verzija
 Don Messick kao Scooby Doo
 Casey Kasem kao Shaggy Rogers
 Frank Welker kao Fred Jones
 Pat Stevens kao Velma Dinkley
 Heather North kao Daphne Blake
 Daws Butler kao Scooby Dum

Hrvatska verzija

Gama-Planet Studio
Za VHS izdanje 1997. godine sinkronizirane su dvije epizode: Strašni dvorac Camelot (Scared a Lot in Camelot) i Prijetnja nad Venecijom (A Menace in Venice).
 Vlado Kovačić kao Scooby i Clarence
 Ranko Tihomirović kao Shaggy
 Tomislav Rališ kao Fred
 Branka Cvitković kao Velma
 Nada Rocco kao Daphne
Ostali glasovi: Nedim Prohić i Dubravko Sidor

Režija: Gordana Hajni

Tonski snimatelji: Gordan Antić i Davor Omerza

Popis epizoda

VHS i DVD izdanja u Hrvatskoj

Distribucija PRO-BEL i VTI
 Scooby Doo: Strašni dvorac Camelot (VHS; dvije epizode: 6, 37; sinkronizirano)

Distribucija Issa Film i Video
 Scooby Doo: Strašne priče (DVD; dvije epizode: 5, 18)

Distribucija Continental film
 Scooby Doo i vampiri (DVD; jedna epizoda: 18)

Izvori

Scooby Doo
Animirane televizijske serije

The Scooby Doo Show


الغلاف الجوي للكوكب المشتري هو أكبر غلاف جوي في النظام الشمسي بأكمله. وهو يتألف أساسا من الهيدروجين الجزيئي والهيليوم بمعدل مماثل للنجوم ؛ كما يحتوي أيضا على عناصر كيماوية أخرى، بكميات صغيرة، مثل الميثان والأمونيا وكبريتيد الهيدروجين والماء، على الرغم من أن الماء لم يشاهد مباشرة، يعتقد بوجوده في الطبقات العميقة من الجو. وفرة الأكسجين، والنيتروجين والكبريت والغازات النبيلة في الغلاف الجوي لكوكب المشتري تجاوز القيم الموجودة في النجوم بنسبة قريبة إلى 3:1.

يُعتقد بوجود أربع طبقات منفصلة من الغيوم. المعلومات من مسبار جاليليو للغلاف الجوي أكدت وجود مياه أقل من المقدار المتوقع من العلماء، حيث أن الاعتقاد كان بوجود ضعفي المقدار الحالي للأكسجين (حيث أن الأكسجين يتحد مع الكميات الكبيرة من الهيدروجين ليشكل الماء)، والمفاجئ أيضاً كان الحرارة العالية والكثافة للطبقات العالية من الغلاف الجوي.

رياح

في المشتري رياح قوية وسريعة جداً تتواجد على شكل رزم عرضية متراصفة على طول الكوكب، والريح في كل رزمة تهب بالاتجاه المعاكس من الرزمة المقابلة. الاختلاف الكيمائي والحراري البسيط بين كل رزمة وأخرى هو السبب في التنوع اللوني الذي يعطي للمشتري (و باقي الكواكب الغازية الأخرى) شكلها المدهش، والرزم الملونة الخفيفة تدعى بالمناطق (Zones) والغامقة تدعى بالأحزمة (Belts).
الرزم معروفة منذ بعض الوقت على المشتري ولكن الأعاصير المركبة بين الحدود الفاصلة للرزم لم تر إلا عن طريق مركبة فوياجر 1, والمعلومات من مسبار جاليليو أكدت أن سرعة الرياح أعلى من 400 ميل في الساعة وتمتد لأسفل حد وصل إليه المسبار حتى أنها ممكن أن تمتد إلى ألاف الكيلومترات لداخل الكوكب. الطقس على المشتري عاصف وقاسي بشكل كبير ورياح المشتري تهب لمناطق بعيدة جداً على الكوكب وذلك بسبب حرارة الكوكب الداخلية.

ألوان الغيوم

الألوان الزاهية للغيوم على المشتري ربما يرجع سببها للتفاعلات الكيمائية الدقيقة للعناصر ذات الأقلية في الغلاف الجوي للمشتري، وربما السبب الأكبر هو الكبريت الذي تأخذ مركباته المتنوعة دور كبير في هذه الظاهرة، ولكن رغم ذلك المعلومات ليست دقيقة.
الألوان مرتبطة عادة بارتفاع الغيوم : فالدنيا تكون ذو لون أزرق يليها البني فالأبيض إلى أن يصل اللون إلى الأحمر، وفي بعض الأحيان يمكن رؤية الألوان الدنيا عن طريق فتحات في طبقات الغيوم العلوية.

البقعة الحمراء العظيمة
عبارة عن شكل بيضاوي، أكبرها موجودة في النصف الجنوبي من كوكب المشتري أبعاده 12,000 بـ 25,000 كيلومتر ما يتسع لمثلي كوكب الأرض، وقد شوهد هذا الشكل منذ 300 سنة من طريق المراقبة من على الأرض ويرجع اكتشافها إما إلى العالم (كاسيني) أو (روبرت هوك)، وهناك الكثير من شبيهات تلك البقعة بشكل أصغر روقبت منذ عقود عديدة، وقد بين المسح عن طريق الأشعة تحت الحمراء أن هذه البقعة الحمراء عبارة عن منطقة ذات ضغط مرتفع وقمة غيومها عالية وباردة بشكل كبير عن المناطق المحيطة بها. هناك مثيلات من هذه الأشكال البيضوية في كلاً من زحل ونبتون وإلى الآن لم يعرف العمر التي يمكن أن تبقى عليه تلك الأشكال.
اكتشفها كل من جيوفاني كاسيني وروبرت هوك سنة 1665

انظر أيضاً
 غلاف الأرض الجوي
 أغلفة جوية خارج الأرض

مراجع

الأغلفة الجوية لكواكب النظام الشمسي
المشتري
علم المناخ

غلاف المشتري الجوي


La statue-menhir de Laniscar est une statue-menhir découverte sur la commune du Trévoux, dans le département du Finistère en France.

Description
La statue-menhir a été découverte couchée sur le ventre durant l'hiver 1970-1971 lors de l'arasement d'un talus. Elle est constituée d'un bloc de granite équarri de  de hauteur,  de largeur et d'une épaisseur de . Toutes les faces du bloc ont été régularisées par bouchardage sauf peut-être la face arrière qui semble d'origine naturelle. La tête est tronconique sans trait distinctif hormis un bourrelet sommital. Les épaules sont assez carrées. Les seins sont des calottes sphériques très régulières d'un diamètre moyen de , le sein gauche étant légèrement plus haut que le droit. Elle comporte un collier asymétrique en-dessous des seins. La statue semble penchée sur son épaule droite.

Elle est conservée au Musée de la Préhistoire finistérienne de Penmarch.

Notes et références

Annexes

Bibliographie

Article connexe

 Sites mégalithiques du Finistère

Laniscar

Statue-menhir de Laniscar


تتألف ثلاثية فيثاغورس من الأعداد الصحيحة a و b و c حيث a2 + b2 = c2.

تكتب الثلاثية على الشكل (a, b, c) ومن الأمثلة الشهيرة عليها هي (5, 4, 3). إذا كانت (a, b, c) هي ثلاثية فيثاغورسية فإن (ka, kb, kc) من أجل أي عدد صحيح k تكون أيضاً ثلاثية فيثاغورسية. تكون الأعداد المشكلة لثلاثية فيثاغورس a, b و c أولية فيما بينها.

تم أخذ الاسم من مبرهنة فيثاغورس حيث تكون كل ثلاثية فيثاغورس حلاً لمبرهنة فيثاغورس.

أمثلة

هناك ست عشر ثلاثية فيثاغورس حيث :

برهان على صيغة أقليدس

انظر أيضاً
 مبرهنة فيثاغورس
 مثلث هيروني

مراجع

مبرهنة فيثاغورس
مربعات في نظرية الأعداد
معادلات ديوفانتية

ثلاثية فيثاغورس


İnkaya, Samsun ilinin Vezirköprü ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Samsun iline 128 km, Vezirköprü ilçesine 13 km uzaklıktadır.

Nüfus

Vezirköprü'nün mahalleleri

İnkaya, Vezirköprü


The enzyme unit, or international unit for enzyme (symbol U, sometimes also IU) is a unit of enzyme's catalytic activity.

1 U (μmol/min) is defined as the amount of the enzyme that catalyzes the conversion of one micromole of substrate per minute under the specified conditions of the assay method.

The specified conditions will usually be the optimum conditions, which including but not limited to temperature, pH, and substrate concentration, that yield the maximal substrate conversion rate for that particular enzyme. In some assay method, one usually takes a temperature of 25°C.

The enzyme unit was adopted by the International Union of Biochemistry in 1964. Since the minute is not an SI base unit of time, the enzyme unit is discouraged in favor of the katal, the unit recommended by the General Conference on Weights and Measures in 1978 and officially adopted in 1999.

One katal is the enzyme activity that converts one mole of substrate per second under specified assay conditions, so

1 U = 1 μmol/min = 1/60 μmol/s ≈ 16.67 nmol/s;
16.67 nkat = 16.67 nmol/s;
Therefore, 1 U = 16.67 nkat

While the katal may be recommended, almost all scientific research today still uses the system based on the minute, for the simple reason that enzyme assays are measured in minutes, not seconds.

The concept of enzyme unit should not be confused with the one of international unit (IU). Although it is true that 1 U = 1 IU (because, for many enzymes, the existing U was adopted as the later IU), international units can be defined for the biologic activity of many other kinds of substance besides enzymes (for example, vitamins and hormones).

See also
Turnover number
Enzyme assay
Enzyme catalysis

References

Units of catalytic activity

Enzyme unit


Kornmanniaceae, rod zelenih algi, dio reda Ulvales. Postoje 6 rodova s 21 vrstom.

Rodovi
 Blidingia Kylin
 Kornmannia Bliding
 Lithotrichon Darienko & Pröschold
 Neostromatella M.J.Wynne, G.Furnari & R.Nielsen
 Pseudendoclonium Wille
 Tellamia Batters

Izvori

Ulvales

Kornmanniaceae


أليكس دا كوستا  من مواليد 17 يونيو 1982, لاعب كرة قدم برازيلي. اعتزل لعب كرة القدم في موسم 2016 بعدما لعب لعدة أندية منها نادي إيه سي ميلان الإيطالي وتشيلسي الإنجليزي و نادي آيندهوفن الهولندي.

مسيرته الكروية
لعب أليكس خلال مسيرته الاحترافية مع 5 أندية في ستة عشر موسمًا وسجل خلالها 40 هدف ضمن 343 مباراة. حيث فاز في أربعة مواسم بالكأس وفي ثمانية مواسم بالدوري.

خاض أليكس مسيرته مع نادي سانتوس في موسم 2002 واستمر معه طيلة ثلاثة مواسم، مشاركًا في 57 مباراة سجل خلالها 12 هدفًا. ثم انتقل إلى نادي آيندهوفن في موسم 2004–05 واستمر معه طيلة ثلاثة مواسم، حيث شارك في 84 مباراة سجل خلالها 11 هدفًا. لينتقل بعدها إلى نادي تشيلسي في موسم 2007–08 ليلعب معه خمسة مواسم، مشاركًا في 86 مباراة سجل خلالها 7 أهداف. ثم انتقل إلى نادي باريس سان جيرمان في موسم 2011–12 واستمر معه طيلة ثلاثة مواسم، مشاركًا في 70 مباراة سجل خلالها 6 أهداف. هذا وانتقل لاحقًا إلى نادي إيه سي ميلان في موسم 2014–15 ولمدة موسمين، مشاركًا في 46 مباراة سجل خلالها 4 أهداف.

مراجع

وصلات خارجية

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في هولندا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم رجالية برازيليون مغتربون
لاعبو كرة قدم من نيتيروي
لاعبو كرة القدم البرازيليون
مدافعو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون برازيليون مغتربون في إنجلترا
رياضيون برازيليون مغتربون في إيطاليا
رياضيون برازيليون مغتربون في فرنسا
رياضيون برازيليون مغتربون في هولندا
رياضيون من نيتيروي
قلوب دفاع كرة قدم
لاعبو بي إس في آيندهوفن
لاعبو الدوري الإنجليزي الممتاز
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري البرازيلي الدرجة الأولى
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الهولندي الدرجة الأولى
لاعبو إيه سي ميلان
لاعبو باريس سان جيرمان
لاعبو نادي تشيلسي
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو سانتوس
لاعبو كأس الكونكاكاف الذهبية 2003
لاعبو كرة قدم برازيليون
لاعبو كرة قدم فازوا بكوبا أمريكا
لاعبو كرة قدم مغتربون برازيليون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم مغتربون في هولندا
لاعبو كوبا أمريكا 2007
لاعبو منتخب البرازيل لكرة القدم
لاعبو نهائي كأس الاتحاد الإنجليزي
مواليد 1982
مواليد في نيتيروي

أليكس (لاعب مواليد 1982)


Stor langsom stjerne' er det syvende studiealbum af den danske rockgruppe Sort Sol, der udkom den 19. maj 2017 på Columbia Records og Sony Music. Det er Sort Sols første udgivelse siden soundtracket til filmen Baby i 2003, og gruppens første studiealbum siden Snakecharmer (2001). Det nåede andenpladsen på den danske albumhitliste.

Albummets første single, "...Like a Trance Like...", blev sendt til radiostationerne den 7. april 2017. Singlen udkom den 28. april 2017.

Ved Danish Music Awards 2017 var Sort Sol nomineret i kategorien Årets danske udgivelse og Årets danske gruppe. Sort Sol blev tildelt Danish Music Awards' Ærespris.

Baggrund
Gruppens forrige studiealbum, Snakecharmer (2001), blev indspillet i en bunker, som var tidligere NATO-ubådscentral, på Holmen i København. Samtidig med færdiggørelsen af albummet fulgte bandmedlemmerne Steen Jørgensen og Lars Top-Galia med i K-141 Kursk-katastrofen, hvor en ubåd sank i Barentshavet i august 2000. Top-Galia har udtalt, at gruppen følte "et slægtskab med tragedien, fordi vi selv stod over for et lignende klaustrofobisk drama, der nærmede sig sit endeligt", med henvisning til at Snakecharmer blev Sort Sols sidste studiealbum i 16 år. Forsanger Steen Jørgensen ønskede at komponere en sang baseret på ubådskaptajnen Dmitri Kolesnikov sidste notater, men gruppen havde ikke det fornødne "kunstnerisk[e] overskud" ifølge Jørgensen.

I 2004 gik guitarist Lars Top-Galia ud af gruppen, og blev først gendannet med Steen Jørgensen og trommeslager Tomas Ortved i 2010. Ifølge Steen Jørgensen opstod der en "fornyet energi" til indspille ny musik under forberedelserne til en comeback-turné i foråret 2013. Både Top-Galia og Jørgensen følte en forpligtelse til at komponere et nummer baseret på Kursk-katastrofen. Top-Galia kontaktede den amerikanske Randall Dunn og den islandske komponist Jóhann Jóhansson. Sammen skabte de det 10 minutter lange nummer "K-141 Kursk", delt op i fem satser med temaerne udsejling, ulykke, død, begravelse og genopstandelse. Ifølge Top-Galia var det en "stor forløsning" at lave "K-141 Kursk", og gruppen stod med en følelse af at det var "det bedste, vi nogensinde har lavet".

 Spor

 Medvirkende

Lars Top-Galia – komponist, guitar, keyboard, synthesizer
Steen Jørgensen – tekst, vokal
Tomas Ortved – trommer
Emily Cripe – tekst
Chelsea Wolfe – tekst
Randall Dunn – tekniker, mixer, producer, synthesizer
Timm Mason – programmering, synthesizer, keyboard
Timba Harris – violin
Bret Gardin
Jens Kaas – orgel
Jacob Andersen – trommer
Jenny Rossander – vokal på "...Like a Trance Like..." og "Stroke of Midnight"
Anders Christensen – bas

Nikolaj Nielsen – assisterende tekniker
Killian Brom – synthesizer
Okkyung Lee – cello
Helen Davies – harpe
Bolette Rued – fløjte
Signe Asmussen – sopran
Rebecca Forsberg Svendsen – sopran
Maggie Björklund – guitar
Eyvind Kang – violin
Manoj Ramdas – piano
Johann Johannsson – dirigent
Helianne Blais – violin
Stephen O'Malley – guitar

 Hitlister
 Ugentlige hitlister

 Årslister

 Modtagelse
Albummet nåede nummer 2 på Album Top 40 i Danmark og var 9 uger på listen. Det modtog fem ud af seks stjerner i musikmagasinet GAFFA''.

Kilder

Album fra 2016
Sort Sol-album

Stor langsom stjerne


Mortensrud Station (Mortensrud stasjon) er en metrostation, der er endestation for Østensjøbanen på T-banen i Oslo. Stationen ligger lige ved Senter Syd i Mortensrud. Den blev åbnet officielt 5. januar 1998 efter at være blevet taget i brug i december 1997 som den sidste af en række forlængelser af Østensjøbanen. Det overvejes dog at forlænge banen videre sydpå til Bjørndal.

Eksterne henvisninger

Noter

T-banestationer i Oslo
Etableret i 1998

Mortensrud Station


est une station de la Port Liner du métro automatique de Kobe New Transit. Elle est située 6 Minatojima Nakamachi, dans l'arrondissement Chūō-ku de Kobe, dans la préfecture de Hyōgo au Japon.

Mise en service en 1981, elle est desservie par les rames des lignes Port Liner Aéroport et Port Liner Boucle.

Situation sur le réseau

Établie en aérien Shimin Hiroba est une station de passage et de bifurcation de la Port Liner de Kobe New Transit. Sur Port Liner Aéroport, elle est située entre la station Minatojima, en direction du terminus nord Sannomiya, et la station Iryō Center,  en direction du terminus sud Aéroport de Kobe. sur la Port Liner Boucle, elle est située entre la station Minatojima et la station Minami Kōen de la boucle à voie unique.

Elle dispose d'un quai central encadré par les deux voies de la ligne vers l'aéroport, la voie unique de la boucle s'embranche à la sortie sud de la station.

Histoire
La station Shimin Hiroba est mise en service le , lorsque la compagnie Kobe New Transit ouvre à l'exploitation les , avec neuf stations, de la première section de sa ligne Port Liner de son métro automatique.

Services aux voyageurs

Accès et accueil

Desserte

Intermodalité

À proximité

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Kobe New Transit
 Port Liner

Liens externes
 .
 .

Station de métro mise en service en 1981
Station du métro Kobe New Transit
Port Liner

Shimin Hiroba (Kobe Port Liner)


En teoría de números, se llama número semiperfecto a aquel número natural n que es igual a la suma de algunos de sus divisores propios. Un número que es igual a la suma de todos sus divisores propios recibe el nombre de número perfecto.

Algunos números semiperfectos son:
6, 12, 18, 20, 24, 28, 30, 36, 40, ...

Propiedades
 Todo múltiplo de un número semiperfecto es semiperfecto. Un número semiperfecto que no es divisible por ningún número semiperfecto más pequeño se llama primitivo.
 Todo número de la forma 2mp para un número natural m y un número primo impar p tal que p < 2m+1 también es semiperfecto.
 En particular, todo número de la forma 2m(2m+1 − 1) es semiperfecto, y de hecho perfecto si 2m+1 − 1 es un número primo de Mersenne.
 El número semiperfecto impar más pequeño es 945 (véase, por ejemplo, Friedman 1993).
 Un número semiperfecto es necesariamente perfecto o abundante. Un número abundante que no es semiperfecto se llama número extraño.
 A excepción de 2, todos los números primarios semiperfectos son semiperfectos.
 Todo número práctico que no sea potencia de dos es semiperfecto.
 Existe la densidad natural del conjunto de los números semiperfectos.

Números semiperfectos primitivos
Un número semiperfecto primitivo (también llamado número pseudoperfecto primitivo, número semiperfecto irreducible o número pseudoperfecto irreducible) es un número semiperfecto que no tiene divisor propio semiperfecto.

Los primeros números semiperfectos primitivos son 6, 20, 28, 88, 104, 272, 304, 350, ...

Hay infinitos números de este tipo. Todos los números de la forma 2mp, con p un primo entre 2m y 2m+1, son semiperfectos primitivos, pero esta no es la única forma: por ejemplo, 770. Hay infinitos números semiperfectos primitivos impares, siendo el más pequeño 945, un resultado hallado por Paul Erdős. También hay infinitos números semiperfectos primitivos que no son números de divisores armónicos.

Todo número semiperfecto es múltiplo de un número semiperfecto primitivo.

Conjetura de los números semiperfectos

Sea m un número natural mayor que cero, si n es un número semiperfecto que resulta de multiplicar m por un número perfecto y el resultado de este producto dividido entre dos es par, entonces existen por lo menos m formas de expresar el número n mediante la suma de sus divisores propios. Dicho enunciado se conoce como la conjetura de los números semiperfectos.

Véase también
 Número hemiperfecto
 Número de Erdős-Nicolas

Referencias

Bibliografía

  Apartado B2.

Enlaces externos

Sucesiones de números enteros
Números perfectos
de:Vollkommene Zahl#Pseudovollkommene Zahlen

Número semiperfecto


Hylaeamys est un genre de rongeurs américains de la famille des Cricetidae.

Systématique
Le genre Hylaeamys a été créé en 2006 par les mammalogistes ,  et  avec comme espèce type Mus megacephalus Fischer, 1814.

Liste d'espèces
Selon  :
 Hylaeamys acritus (Emmons & Patton, 2005)
 Hylaeamys laticeps (Lund, 1840)
 Hylaeamys megacephalus (Fischer, 1814)
 Hylaeamys oniscus (Thomas, 1904)
 Hylaeamys perenensis (J.A. Allen, 1901)
 Hylaeamys seuanezi ((Weksler, Geise & Cerqueira, 1999)
 Hylaeamys tatei (Musser, Carleton, Brothers & Gardner, 1998)
 Hylaeamys yunganus (Thomas, 1902)

Publication originale

Notes et références

Liens externes

Cricetidae

Hylaeamys


Marisa Masullo (* 8. Mai 1959 in Mailand) ist eine ehemalige italienische Sprinterin.

Leben
1979 gewann sie bei den Mittelmeerspielen Gold über 200 m und Silber über 100 m. Bei den Olympischen Spielen 1980 in Moskau erreichte sie über 100 m und 200 m das Viertelfinale, und 1981 holte sie über 200 m eine Silbermedaille bei der Universiade

1983 errang sie bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften in Budapest Bronze über 60 m, kam bei den Leichtathletik-Weltmeisterschaften in Helsinki über 200 m ins Halbfinale und gewann bei den Mittelmeerspielen Silber über 100 m und Bronze über 200 m.

Bei den Olympischen Spielen 1984 in Los Angeles drang sie über 200 m ins Halbfinale vor und belegte mit der italienischen Mannschaft in der 4-mal-400-Meter-Staffel den sechsten Platz.

1987 erreichte sie über 100 m bei den WM in Rom das Viertelfinale aus und gewann über 200 m Gold bei den Mittelmeerspielen. Bei den Olympischen Spielen 1988 in Seoul schied sie über 100 m im Vorlauf, über 200 m im Viertelfinale und in der 4-mal-100-Meter-Staffel im Halbfinale aus.

1991 verteidigte sie bei den Mittelmeerspielen ihren Titel über 200 m. Bei den WM in Tokio erreichte sie über diese Distanz das Viertelfinale und kam mit der italienischen Mannschaft in der 4-mal-100-Meter-Staffel auf den siebten Rang.

Elfmal wurde sie nationale Meisterin über 100 m (1980–1985, 1987, 1988, 1990–1992) und zehnmal über 200 m (1978, 1980–1983, 1985, 1987, 1988, 1990, 1992). In der Halle holte sie sechs nationale Titel über 60 m (1979, 1981, 1983, 1985, 1991, 1993) und drei über 200 m (1980, 1984, 1988).

Persönliche Bestzeiten

 50 m (Halle): 6,31 s, 22. Februar 1981, Grenoble
 60 m (Halle): 7,19 s, 6. März 1983, Budapest
 100 m: 11,29 s, 24. Juni 1980, Turin
 200 m: 22,88 s, 1. Juni 1984, Verona
 Halle: 23,44 s, 10. Februar 1988, Turin
 400 m: 52,41 s, 12. Juni 1985, Florenz

Weblinks

Fußnoten

Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1980
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1984
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1988
Sprinter (Italien)
Olympiateilnehmer (Italien)
Teilnehmer der Mittelmeerspiele 1979
Teilnehmer der Mittelmeerspiele 1983
Teilnehmer der Mittelmeerspiele 1987
Teilnehmer der Mittelmeerspiele 1991
Mittelmeerspielesieger (Leichtathletik)
Italiener
Geboren 1959
Frau
Teilnehmer der Sommer-Universiade 1981
Teilnehmer der Sommer-Universiade 1987
Universiadeteilnehmer (Italien)

Marisa Masullo


Strandhotellet i Vejers var et dansk strandhotel beliggende i yderste klitrække ved Vejers Strand. Det er opført i 1926 af Vejers Forsamlingshusvenner. Hotellet var på 2.400 etagekvadratmeter og havde 34 værelser. Grunden er på 8.366 kvadratmeter.

Hotellet lukkede ned med afskedsreception 2. december 2017 efter knap 60 års drift af familien Frandsen. Aase Frandsen købte hotellet i 1958. Sidenhen overtog hendes søn driften.

Hotellet ligger på en af statens grunde som Naturstyrelsen administrerer. Lejekontrakten kunne ikke forlænges, fordi grunden skal sælges. Ifølge etnolog og livsstilsekspert Julia Lahme er bade- og strandhoteller blevet en del af vores fælles kulturarv.

Referencer

Hoteller i Danmark
Kulturarv
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Varde Kommune

Strandhotellet i Vejers


San Pelayo es una localidad española perteneciente al municipio de Villazala, en la provincia de León, comunidad autónoma de Castilla y León.

Geografía

Ubicación

Demografía
Evolución de la población
{{Gráfica de evolución|tipo=demográfica|anchura=600|color_17=blue|nombre=San Pelayo (León)|2000|71|2001|65|2002|63|2003|67|2004|66|2005|68|2006|64|2007|65|2008|61|2009|58|2010|54|2011|53|2012|49|2013|43|2014|42|2021|26|notas=}}

Véase también

Referencias

Enlaces externos
  Ayuntamiento de Villazala

Localidades de la Ribera del Órbigo
Localidades de Villazala

San Pelayo (León)


දෙනගමගේ ප්‍රබෝත් මහේල ද සිල්වා ජයවර්දන (උපත: 1977 මැයි මස 27 වැනිදා) සාමාන්‍යය ව්‍යවහරයේ මහේල ජයවර්දන යනුවෙන් හඳුන්වයි. ඔහු ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කන්ඩායමේ හිටපු නායකයෙකි. ඔහු ටෙස්ට් තරඟ සාමාන්‍ය 50 ට වැඩි සහ එක්දින තරඟ සාමාන්‍ය 30 ට වැඩි සුපිරි පිතිකරුවෙකි. ඔහුගේ අඩු එක්දින තරඟ සාමාන්‍ය නොසලකා හැරියහොත් ඔහු කුමාර සන්ගක්කාර සමග වර්තමානයේ ශ්‍රි ලංකාවෙන් බිහිවූ හොඳම ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයා වේ. 2006 දී ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් ක්වුන්සිලය මගින් වසරේ හොඳම නායකයා ලෙස ඔහුව නම් කරන ලදී. එමෙන්ම 2007 දී වසරේ ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් ක්වුන්සිලය මගින් වසරේ හොඳම ටෙස්ට් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයා ලෙසද ඔහුව නම් කරන ලදී. ඔහු යාර 30 රේඛාව තුල සිටින හොඳ පන්දු රකින්නෙක් බව 2005 දී ක්‍රික්ඉන්ෆෝ(Cricinfo) වෙබ් අඩවිය මගින් ඉදිරිපත් කරන ලද වාර්තාවක සඳහන් වේ. එහි සඳහන් වන පරිදි 1999 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානයෙන් පසුව එක්දින තරඟ වලදී වැඩිම දුවද්දී දවා ගැනීම් ලබාගත් පන්දු රකින්නා වේ. c. Jayawardene b. Muralitharan යන්න ටෙස්ට් ක්‍රිකට් ඉතිහාසයේ සුලභම පන්දු යවන්නෙක් සහ පන්දු රකින්නෙක් අතර ඇති සම්බන්ධතාවය බව වර්තාවලින් සනාත වේ.

2009 මාර්තු මස සිට අප්‍රේල් මස දක්වා පාකිස්තානය සමග පැවැත්වුණු ටෙස්ට් තරඟාවලියේ ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායම ජයවර්දන විසින් මෙහෙයවන ලදී. ඉන්දියාව සහ පාකිස්තානය අතර පවතී ටෙස්ට් තරඟාවලිය නිම වීමෙන් පසුව මෙම තරඟාවලිය පවත්වන ලදී. තරඟාවලියේ පළමුවන තරඟය ජය පරාජයකින් තොරව අවසාන විය. ජයවර්දන එහිදී ද්විත්ව ශතකයක් වාර්තා කලද දෙවන ටෙස්ට් තරඟයෙන් පසුව ඔහු සිටියේ නායකත්වයෙන් ඉල්ලා අස්වීමටය. දෙවන ටෙස්ට් තරඟයේ දෙවන දිනය වන විට තිලාන් සමරවීරගේ ද්විත්ව ශතකය හා තිලකරත්න දිල්ෂාන්ගේ ශතකයත් සමග ඒ වනවිට ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායම හොඳ ස්ථානයක සිටියේය. තරඟයේ තෙවැනි දිනයේ ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයින් රැගෙන ගඩාෆි ක්‍රීඩාංගනයට ගමන කරමින් තිබූ බස් රථයට වෙස් මුහුණු දමාගත් තුවක්කුකරුවන් 12 දෙනෙකු විසින් වෙඩිතබන ලදී. එයින් ජයවර්දන ඇතුළු තවත් ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයන් හය දෙනෙකුට තුවාල විය. බස් රථය ආරක්ෂා කල පොලිස් නිලධාරීන් හය දෙනෙකු සහ සාමාන්‍ය වැසියන් දෙදෙනෙකු එයින් මියගියහ.ඔහු ඉන්දියානු ප්‍රිමියර් ලීග් තරඟාවලියේ කෝචි ටස්කර්ස් කේරල කණ්ඩායමේ නායකත්වය දරයි.

ක්‍රිකට් ජීවිතය

ආරම්භය සහ අන්තර් සමාජ ක්‍රිකට් ජීවිතය

ජයවර්දන අධ්‍යාපනය ලැබුවේ ලංකාවේ ජනප්‍රිය බෞද්ධ පාසලක් වන කොලඹ නාලන්ද  විද්‍යාලයේය. ඔහු එහිදී ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා කිරීමට ඉගෙනගත්තේය. ඔහු ඔහුගේ දක්ෂතා ටිකෙන් ටිකේ වර්ධනය කරමින් පාසැල් ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ නායකයා බවට පත්විය. 1994 වසරේදී ඔහු දෙවැනි හොඳම පාසැල් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයාට හිමි සම්මානය හිමිකරගන්නා ලදී.

ඔහු සිංහල ක්‍රීඩා සමාජයට 1995 සිට ක්‍රීඩා කරන ලදී. 2008 ඉංග්‍රීසි ක්‍රිකට් වාරයේ අග භාගයේදී ඩර්බිශයර් කණ්ඩායමට විදේශ ක්‍රීඩකයෙක් ලෙසට ගිවිසුම් අත්සන් කලේය. කෙසේ නමුත් ඉන්දියානු ප්‍රිමියර් ලීග් ක්‍රිකට් තර්නගවලියට වැඩි ආසාවක් දක්වූ නිසා ඩර්බිශයර් කණ්ඩායමට ක්‍රීඩා කිරීමෙන් වැලකුනේය.

ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් ජීවිතය

මහේල ජයවර්දන ශ්‍රී ලංකාවේ 69 වන ටෙස්ට් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකය වේ. ජයවර්දනගේ පළමුවැනි ටෙස්ට් තරඟය වුයේ ආර්.ප්‍රේමදාස ක්‍රීඩාංගනයේදී ශ්‍රී ලංකාව සහ  ඉන්දියාව අතර පැවති වාර්තාගත ටෙස්ට් තරඟයේදීය.එහිදී ඔහු පළමු ඉනිම වෙනුවෙන් ලකුණු 66 ක් රැස් කරගන්නා ලදී. ඔහු එම තරඟයේදී ක්‍රීඩා පිටියට පැමිණියේ ඊට පෙර ටෙස්ට් තරඟයකදී කණ්ඩායමක් රැස් කරගෙන තිබූ වැඩිම ලකුණු සංඛ්‍යාවත් ඉක්මවා ගිය පසුවය. ඉන්පසුව ඔහු නවසීලන්තයට හා ඉන්දියාවට එරෙහිව පිළිවෙලින් ලකුණු 167 ක් සහ ලකුණු 242 ක් රැස් කරගන්න ලදී.

ජයවර්දන තම පළමු ජාත්‍යන්තර එක්දින තරඟය ලෙස 1998 දී සිම්බාබ්වේ කණ්ඩායමට එරෙහිව ආර්.ප්‍රේමදාස ක්‍රීඩාංගනයේදී ක්‍රීඩා කරන ලදී. ජයවර්දනගේ ජයග්‍රාහී ලකුණත් සමග ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායම තරඟය ජයග්‍රහණය කරන ලදී. ඉන්පසුවැ පැවති තරඟයෙන් ඔහු ලකුණු 77 ක් රැස් කරගන්න ලදී. ඔහුගේ පළමුවැනි එක්දින ශතකය වාර්තා කිරීමට ගතවූයේ තරඟ 11 ක් පමණි. ඒ එංගලන්තයට එරෙහිව ඇඩලෙඩ් හී පැවති වී.බී කුසලාන ක්‍රිකට් තරඟාවලියේදීය. එම තරඟයේදී ශ්‍රී ලංකාව ලකුණු 124 ට කදුළු 4 ක් දැවී ඉතා අසීරු තත්වයක සිටින විට මහේල ජයවර්දන පිටියට පිවිසුණේය. එහිදී ඔහු ලකුණු 120 ක් රැස් කර තරඟය ජයග්‍රහණය කර ගෙනයන ලදී. එම තරඟයේදී ඕස්ට්‍රේලියානු තරඟ විනිසුරු වරයෙකු වන රොස් එමර්සන් මුත්තයියා මුරලිදරන් පන්දුව දම ගසන බවට තීරණය කරන ලදී. එම නිසා එවකට කණ්ඩායමේ නායකයාව සිටි අර්ජුන රණතුංග තම කණ්ඩායමත් සමග පිටියෙන් ඉවත් විය.

2006 දී මාවන් අතපත්තුගේ ඉවත් වීමත් සමඟ ජයවර්දන එංගලන්ත තරඟ සංචාරය මෙහෙයවන ලදී. එහිදී ටෙස්ට් තරඟාවලිය ජය පරාජයකින් තොරව අවසන් වූ අතර එක්දින තරඟාවලිය ශ්‍රී ලංකාව 5 - 0 ක් ලෙස ජයගන්නා ලදී.

2006 දී දකුණු අප්‍රිකාව සමග පැවති ටෙස්ට් තරඟාවලියේදී කුමාර සංගක්කාර සමඟ ලකුණු 624 ක වාර්තාගත සම්බන්දතාවයක් පිහිටුවන ලදී. මෙය ටෙස්ට් ක්‍රිකට් තරඟ ඉතිහාසයේ ඕනෑම කඩුල්ලක් වෙනුවෙන් රැස්කරගන්නා ලද වැඩිම ලකුණු සංඛ්‍යාවයි. එය ඉන්පෙර නවසීලන්තයේ මාර්ටින් ක්රෝව් සහ ඇන්ඩ්රූ ජෝන්ස් අතර ලකුණු 467 ක සම්බන්ධතාවය බිඳ දමන ලදී. ඔහු එහිදී පන්දු 572 කදී හතරේ පහර 43 ක් හා හයේ පහර 1 ක් සමගින් ලකුණු 374 ක් රැස් කරගන්න ලදී. එය ලොව ක්‍රීඩකයෙකු විසින් රැස් කල හතරවැනි වැඩිම ලකුණු සංඛ්‍යාව වන අතර දකුණත් පිතිකරුවෙකු ලෙස රැස් කල වැඩිම ලකුණු සංඛ්‍යාව වේ. ජයවර්දන ශ්‍රී ලංකාවේ නායකයෙකු ලෙස ත්‍රිත්ව ශතකයක් රැස් කල එකම පිතිකරුවා වේ. ඒවාගේම ඔහු ලකුණු 350 ට වැඩියෙන රැස් කල ලෝක වාර්තාවක් බිඳ හෙලීමට නොහැකි වූ පළමු ක්‍රීඩකයා වේ.

2007 දී විස්ඩන් වසරේ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයාට හිමි සම්මානය හිමි කරගන්නා ලදී. 2007 ලෝක කුසලාන ක්‍රිකට් තරඟාවලියේදී ඔහු එක් ශතකයක් සහ අර්ධ ශතක 4 ක් රැස් කරගන්නා ලදී. ඔහු එම තරඟාවලියේදී දෙවැනි වැඩිම ලකුණු ලාභියා වේ. ඔහු නවසීලන්තයට එරෙහිව රැස් කල ශතකය ශ්‍රී ලංකාව අවසාන පුර්ව තරඟයට සුදුසුකම් ලැබීමට බෙහෙවින් ඉවහල් විය. ශ්‍රී ලංකාව එහිදී අවසාන මහා තරඟයේදී ඕස්ට්‍රේලියාවට පරාජය වී අනුශුරයන් බවට පත්විය.

ඔහු ලොව සියලුම ටෙස්ට් රටවල්වලට එරෙහිව ශතක රැස් කරගෙන ඇත. ඔහු මෙම ඉලක්කය සපුරා ගත්තේ 2009 පෙබරවාරි මස 21 ක් වන දිනදී පාකිස්ථානයට එරෙහිව තම පළමු ශතකය වාර්තා කරගනිමිනි.

ඔහු තමාගේ පිතිකරණය පිලිබඳ වැඩි අවධානයක් යෙදවීම සඳහා හා ක්‍රිකට් පාලක කමිටුවේ දේශපාලන ඇඟිලි ගැසීම් නිසා නායකත්වයෙන් ඉවත් වෙන ලදී.

කෙසේනමුත් 2010 ඉන්දියානු ප්‍රිම්යර් ලීග් ක්‍රිකට් තරඟාවලියේදී නැවත ඔහුගේ සුපුරුදු පිතිකරණ රටාවට පැමිණීමට හැකිවිය.

සබැඳුම්

පසන් සෙනෙවිරත්න 14:06, 21 දෙසැම්බර් 2011 (යූටීසී)

මහේල ජයවර්දන


Sütadam, projesini Behlül Bera'nın 2000 yılında tasarladığı ve 2005 yılında da hayata geçirdiği bir çizgi kahramandır.

Sütadam evrenin en sağlıklı kahramanıdır. Amacı çocuklara sütü sevdirmek, sağlıklı yaşamın ilkelerini öğretmek ve insan vücudu hakkında bilgi vermektir. Hikâye insan vücudu içinde geçmektedir. Sütadam virüslerle, bakterilerle ve zararlı kimyasal maddelerle savaşarak vücudun bağışıklık sistemine yardımcı olmaktadır.

Dış bağlantılar
 http://www.sutadam.com

Kurgusal erkek karakterler
Kurgusal Türkler

Sütadam


Chipo Tariro Chung (nascida em 17 de agosto de 1977) é uma atriz e ativista do Zimbabue que vive em Londres.

Infância e educação
Chipo Chung nasceu como refugiado em Dar es Salaam, na Tanzânia. Seu nome de batismo Chipo significa "presente" na língua Shona. Passou os dois primeiros anos em campos de refugiados em Moçambique com milhares de jovens que fugiam da guerra na então Rodésia.

Chipo Chung foi criada em Harare, onde estudou na Dominican Convent High School e desenvolveu sua atuação com a companhia de teatro mestiça Over the Edge. Aos dezoito anos, ela se mudou para os Estados Unidos, onde sua mãe, Fay Chung, trabalhava para as Nações Unidas. Fay Chung é uma educadora e ex-ministra da educação no Zimbabue.

Chipo Chung estudou direção pela primeira vez na Universidade de Yale e depois treinou como atriz na Royal Academy of Dramatic Art (RADA), em Londres, graduando-se em 2003.

Carreira
A estreia de Chipo Chung no palco foi como Ophelia em uma produção de Hamlet no Nuffield Theatre. Seguiram-se aparições em The Mayor of Zalamea e Ma Rainey's Black Bottom no Liverpool Everyman and Playhouse. Ela então apareceu em Talking to Terrorists (Royal Court Theatre), The Overwhelming (Royal National Theatre) e Fallujah (no qual ela interpretou Condoleezza Rice), bem como em peças clássicas, incluindo Phedre, que foi o primeiro National Gravação do Theatre Live e estrelou Helen Mirren (Royal National Theatre).

Ela apareceu duas vezes em Doctor Who, em um episódio interpretando o assistente do Mestre Chantho e em outro um personagem chamado Fortune Teller. Seu primeiro crédito no cinema foi como a voz de Ícaro II em Sunshine, de Danny Boyle. Outras aparições na televisão incluem o drama The Last Enemy e como repórter no episódio da segunda série de Sherlock: The Hounds of Baskerville.

Em 2011, ela teve um papel recorrente na série dramática de romance medieval Camelot como Vivian, uma serva contratada na corte do rei Uther que então trabalha como atendente e mensageira para Morgan le Fay, interpretada por Eva Green. Ela apareceu na primeira temporada da série Fortitude da Sky Atlantic como Trish Stoddart, antes de ganhar o papel de Maria Madalena na série de TV, AD The Bible Continues. O show foi aclamado por seu elenco internacional e multirracial e abriu para 11 milhões de telespectadores em abril de 2015.

Chipo Chung então apareceu como a Mestre na série pós-apocalíptica de kung fu da AMC, Into the Badlands .

Em 2017, Chipo Chung interpretou Portia e Octavius na produção do Sheffield Theatre de Júlio César, antes de assumir o papel-título de Dido, Rainha de Cartago na produção de estréia da Royal Shakespeare Company da tragédia de Christopher Marlowe. Michael Billington escreveu no Guardian que ela "interpreta [Dido] com uma volatilidade e um senso de contradição que antecipa a Cleópatra de Shakespeare".

Em 2021, Chipo Chung se juntou ao elenco da coprodução da HBO/BBC His Dark Materials, interpretando o anjo Xaphania. Ela participa de várias séries da Apple TV+, incluindo Foundation e o próximo Wool. Em 2022, foi anunciado que ela interpretaria Eleanor Bennett na série Black Cake do Hulu, baseada no romance best-seller de Charmaine Wilkerson. A série é produzida pela Harpo Films de Oprah Winfrey e Kapital Entertainment de Aaron Kaplan.

Chipo Chung lê vários títulos no Audible, principalmente Glory de NoViolet Bulawayo, que foi finalista de 2022 do Booker Prize, bem como livros de Petina Gappah e Tsitsi Dangarembgwa.

Ela foi reconhecida como uma das 100 mulheres da BBC em 2014. Ela foi indicada para Melhor Atriz no Zimbabwe International Women's Awards (ZIWA) em 2015 e homenageada com um Prêmio de Reconhecimento Especial por sua contribuição para a Mídia e as Artes no Zimbabwe Achievers Awards em Londres em 2017.

Ativismo
Chipo Chung co-fundou a instituição de caridade SAFE-Kenya que desenvolve teatro para mudança social no Quênia, com foco na educação sobre o HIV e no abandono da clitoridectomia. Ela trabalhou em estreita colaboração com a instituição de caridade Peace Direct para iniciar o Envision Zimbabue, um fundo de mulheres que trabalha para a construção de consenso e a paz no Zimbabue. Ela também faz parte do RADA Council e do British Equity's International Committee for Artists' Freedom (ICAF).

Em dezembro de 2019, junto com outras 42 figuras culturais, Chipo Chung assinou uma carta endossando o Partido Trabalhista sob a liderança de Jeremy Corbyn nas eleições gerais de 2019. A carta afirmava que "o manifesto eleitoral do Partido Trabalhista sob a liderança de Jeremy Corbyn oferece um plano transformador que prioriza as necessidades das pessoas e do planeta sobre o lucro privado e os interesses de alguns".

Em 2020, Chipo Chung co-presidiu a British Equity's Independent Commission on Race Equality e, em 2022, fundou a instituição de caridade britânica Partnership on Rape Aftercare (PORA), que apóia a Adult Rape Clinic no Zimbábue.

Filmografia

Aplicativo móvel

Filmes

Televisão

Jogos

Ver também

 100 Mulheres (BBC)
 Mulheres na categoria BBC 100 Mulheres

Alunos da Universidade Yale
Atrizes de teatro do Reino Unido
Atrizes de cinema do Reino Unido
Alunos da Royal Academy of Dramatic Art
Pessoas na lista BBC 100 Mulheres de 2013
Pessoas na lista BBC 100 Mulheres de 2014

Chipo Chung


Gheorghe Mosiu () a fost un general român care a luptat în cel de-al Doilea Război Mondial.

A fost decorat la 4 august 1945 cu Ordinul Militar "Mihai Viteazul" cu spade, clasa III, "pentru curajul, devotamentul și priceperea depusă în conducerea trupelor de sub comanda sa, dând dovadă de bravură în luptele date contra inamicului pentru cucerirea Carpaților Albi. În luptele următoare dela Kiev, Kromerjij și Nord Brno, a continuat să conducă unitățile de sub comanda sa cu aceeași pricepere, contribuind astfel în mod hotărâtor la reușita operațiunilor".

Generalul de brigadă Gheorghe Mosiu a fost trecut în cadrul disponibil la 9 august 1946, în baza legii nr. 433 din 1946, și apoi, din oficiu, în poziția de rezervă la 9 august 1947.

Decorații
  Ordinul "Steaua României" în gradul de ofițer (8 iunie 1940)
  Ordinul "Mihai Viteazul" cu spade, cl. a III-a (4 august 1945)

Note

Legături externe
  Generals.dk

Nașteri în 1892
Decese în 1974
Generali români din Al Doilea Război Mondial
Decorați cu Ordinul Steaua României
Decorați cu Ordinul "Mihai Viteazul"

Gheorghe Mosiu


O  foi a primeira sala de cinema do Japão. Foi construída originalmente num edifício que localizava-se no distrito de teatros de Asakusa para apresentar espetáculos com eletricidade (denki em japonês), e transformada numa sala de cinema em outubro de 1903 pelo estúdio cinematográfico Yoshizawa Shōten, considerada a empresa cinematográfica japonesa de maior sucesso na época. Ao apresentar benshi como Saburo Somei, a sala tornou-se rapidamente o símbolo do novo fenómeno cinematográfico e muitos cinemas foram criados posteriormente em todo o Japão com o nome emprestado "Denkikan". A sala foi comprada posteriormente pelas empresas Nikkatsu e Shochiku e encerrou as suas operações em 1976. Um modelo histórico e preciso da sala de cinema foi exposto  no Museu de Edo-Tóquio, em Tóquio. Também é citada no filme Yume miru yō ni nemuritai, do realizador Kaizo Hayashi.

Cinema do Japão
Construções de Tóquio
Fundações no Japão do século XX
Extinções no Japão do século XX
Salas de cinema
Taito

Denkikan


Faucheocolax, monotipski rod crvenih algi iz porodice Faucheaceae, dio reda Rhodymeniales. Opisan je 1923. i taksonomski je priznat.

Jedini predstavnik je morska alga F. attenuatus uz obale Kalifornije i Washingtona.

Izvori

Faucheaceae

Faucheocolax