est un film japonais réalisé par Park Seong-hu, sorti en 2021. Il s'agit de l'adaptation du prologue du manga Jujutsu Kaisen.

Synopsis
Yuta Okkotsu, 16 ans, est hanté par un fléau : un esprit dangereux s'en prenant à quiconque voudrait lui nuire. La créature est en fait le fantôme de son amie d'enfance, Rika, morte prématurément dans un accident.

Après que Rika a une fois de plus réagit violemment pour protéger Yuta de harceleurs, le garçon est récupéré par Satoru Gojo, professeur à l'école d'exorcisme de Tokyo. Celui-ci est décidé à lui apprendre à contrôler le fléau qui le hante et à maîtriser l'énergie occulte pour en faire un exorciste…

Fiche technique
 Titre : Jujutsu Kaisen 0
 Titre original : 劇場版 呪術廻戦 0 (Gekijōban Jujutsu Kaisen 0)
 Réalisation : Park Seong-hu
 Scénario : Hiroshi Seko d'après le manga Jujutsu Kaisen de Gege Akutami
 Musique : Alisa Okehazama, Yoshimasa Terui et Hiroaki Tsutsumi
 Photographie : Teppei Ito
 Société de production : Tōhō Animation
 Société de distribution : CGR Events (France)
 Pays :
 Genre : Animation, action et fantastique
 Durée : 105 minutes
 Dates de sortie :
 :
 :

Doublage

Voix originales

 Chinatsu Akasaki : Kasumi Miwa
 Aya Endō : Shoko Ieiri
 Kana Hanazawa : Rika Orimoto
 Shō Hayami : Raru
 Yu Hayashi : Takuma Ino
 Satoshi Hino : Noritoshi Kamo
 Marina Inoue : Mai Zen'in
 Shizuka Itō : Manami Suda
 Mitsuo Iwata : Kiyotaka Ijichi
 Subaru Kimura : Aoi Todo
 Mikako Komatsu : Maki Zen'in
 Rie Kugimiya : Momo Nishimiya
 Takaya Kuroda : Masamichi Yaga
 Risae Matsuda : Mimiko Hasaba
 Satsumi Matsuda : Nanako Hasaba
 Yoshitsugu Matsuoka : Ultimate Mechamaru
 Shin'ichirō Miki : Atsuya Kusakabe
 Kotono Mitsuishi : Mei Mei
 Yûichi Nakamura : Satoru Gojo
 Megumi Ogata : Yuta Okkotsu
 Takahiro Sakurai : Suguru Geto
 Tomokazu Seki : Panda
 Sora Tokui : Akari Nitta
 Kenjirō Tsuda : Kento Nanami
 Kōki Uchiyama : Toge Inumaki
 Kōichi Yamadera : Miguel
 Junya Enoki : Itadori

Voix françaises

 Alexandre Nguyen : Yuta Okkotsu
 Alice Orsat : Rika Orimoto
 Mark Lesser : Satoru Gojo
 Martial Le Minoux : Suguru Geto
 Audrey Sourdive : Maki Zen'in
 Jérémie Bédrune : Panda
 Arnaud Laurent : Toge Inumaki
 Constantin Pappas : Kento Nanami
 Sophie Planet : Mei Mei
 Frantz Confiac : Miguel
 Frédéric Souterelle : Masamichi Yaga
 Alexandre Gillet : Noritoshi Kamo
 Bérangère Rochet : Mai Zen'in
 Valérie Bachère : Momo Nishimiya
 Cindy Lemineur : Miwa Kasumi
 Jérémy Zylberberg : Aoi Todo
 Pascal Grull : Mechamaru
 Jean-Pierre Leblan : Ino Takuma
 Lou Viguier : Nanako
 Mathilde Carmes : Mimiko
 Marie Nonnenmacher : Shoko Ieiri
 Françoise Cadol : Suda
 Diane Kristanek : Akari Nitta
 Olivier Cordina : Kusakabe
 Yann Pichon : Kanemori
 Laurent Blanpain : Larue
 Brigitte Lecordier, Estelle Darazi, Mélanie Anne, Maxime Hoareau, Sébastien Minéo, Benoît Fort-Junca : voix additionnelles

Accueil
Le film a reçu un accueil favorable de la critique. Il obtient un score moyen de 72 % sur Metacritic. Il s'agit également du septième film d'animation le plus lucratif dans le monde, sans ajustement de l'inflation.

Au total, le film génère un bénéfice total de 13,75 milliards de yens en 157 jours de projection au Japon, ce qui en fait à ce moment le  film le plus lucratif de tous les temps du pays.

Notes et références

Liens externes

Film japonais sorti en 2021
Film d'animation japonais
Film d'action japonais
Film fantastique japonais
Film de Tōhō
Adaptation d'un manga au cinéma

Jujutsu Kaisen 0 (film)


رافاييل ألفيس دوس سانتوس (بالبرتغالية:Rafael Alves dos Santos) الشهير باسم رافاييل سانتوس (مواليد 10 نوفمبر 1984 في جابوتيسابال - البرازيل) لاعب كرة قدم برازيلي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى بولونيا الإيطالي منذ 2009 في مركز قلب الدفاع . .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في أذربيجان
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في أوكرانيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية برازيليون مغتربون
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون برازيليون مغتربون في أوكرانيا
لاعبو الدوري الأوكراني الممتاز
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري البرازيلي الدرجة الأولى
لاعبو أتلتيكو بارانيس
لاعبو أرسنال كييف
لاعبو بولونيا
لاعبو دوري أذربيجان الممتاز
لاعبو فيتوريا
لاعبو كرة القدم البرازيليون
لاعبو كرة قدم برازيليون
لاعبو كرة قدم مغتربون برازيليون
لاعبو كرة قدم مغتربون في أذربيجان
لاعبو كرة قدم مغتربون في أوكرانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم من ولاية ساو باولو
لاعبو نادي إنترناسيونال
لاعبو نادي بونتي بريتا
لاعبو نادي فيتوريا
لاعبو نادي قبله
مدافعو كرة قدم رجالية
مواليد 1984

رافاييل سانتوس


Volker Finke (født 24. marts 1948) er en tidligere tysk fodboldspiller og træner.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Tyskland

Volker Finke


ميرلي وي رول ألونغ  هي أغنية كتبها تشارلي توباياس، موراي منشر، وإيدي كانتور في عام 1935. الأغنية مستندة تقريبا إلى أغنية إي. بي. كريستي «غوود نايت ليديز» وهي تعرف بارتباطها بسلسلة كارتون وارنر براذرز ميري ميلوديز. أعيد استخدامها كموسيقى تقديمية لبرنامج ذا راي راينر شو، كما واستخدمت كموسيقى النهاية لمسلسل سيلفستر آند تويتي ميستريز. تشترك الأغنية في عنوانها مع مقطوعة 1934 جورج إس. كوفمان وموس هارت ميرلي وي رول ألونغ، لكنها لا ترتبط معها بأي شيء آخر.

المراجع

أغان عن سعادة
أغاني 1935
لوني تونز

ميرلي وي رول ألونغ


Die Gande-Talbrücke ist eine Eisenbahnbrücke am Streckenkilometer 61,12 der Schnellfahrstrecke Hannover–Würzburg im niedersächsischen Landkreis Northeim.

Lage und Verlauf
Die Brücke verläuft annähernd von Norden kommend in Richtung Süden zirka 1200 m westlich Bad Gandersheims sowie rund 900 m östlich des Ortes Orxhausen und überspannt mit neun Feldern und einer Länge von 396 m unter anderem die Bundesstraße 64 sowie die Bahnstrecke von Kreiensen nach Salzgitter.

Die Trasse verläuft im Bauwerksbereich gerade. Nördlich schließt sich, nach einem kurzen Damm und einen Einschnitt, der Wadenbergtunnel an. Südlich folgt, nach einem Damm, der Betriebsbahnhof Orxhausen.

Tragwerk

Die Besonderheit gegenüber einer Vielzahl der Talbrücken der Schnellfahrstrecke ist der Überbau, welcher aus zwei einzelnen Durchlaufträgern besteht.

Getrennt wurden die beiden Überbauten auf dem 4. Pfeiler (von Widerlager Würzburg). Hier befindet sich eine Bewegungsfuge, um Zwang und Eigenspannungen durch thermische- bzw. horizontale Lasten zu vermeiden.

Die rund 14 m breite Brücke wurde zweigleisig mit durchgehendem Schotterbett nach dem Regelquerschnitt für Brückenbauten der Deutschen Bundesbahn dimensioniert.

Geschichte
Das Bauwerk lag im 2,6 km langen Planfeststellungsabschnitt 2.12 der Neubaustrecke.

Einzelnachweise

Eisenbahnbrücke in Niedersachsen
Balkenbrücke
Spannbetonbrücke
Schnellfahrstrecke Hannover–Würzburg
Verkehrsbauwerk in Bad Gandersheim
Brücke in Europa

Gandetalbrücke


En bjælkehytte er et hus, der hovedsageligt er bygget af bjælker.

Historie

Europa
Konstruktion af bjælkehytter var beskrevet i 1. århundrede f.Kr. af Vitruv i hans arkitektoniske afhandling De architectura. Han skrev at der var huse bygget af bjælker i Pontos.

Bjælkehytter stammer sandsynligvis fra Skandinavien og Østeuropa.

Nordamerika
I Nordamerika byggede europæiske immigranter de første bjælkehytter i 1638. Historikere tror at de første bjælkehytter i Nordamerika var bygget i Ny Sverige.

Moderne bjælkehytter
Moderne bjælkehytter er hovedsageligt historiske og gamle bygninger, om end der stadig opføres nye bjælkehytter, ikke sjældent med et velindrettet og moderne interiør, der adskiller sig markant fra tidligere tiders primitive indretninger.

Legetøj
Et eksempel på legetøj inspireret af bjælkehytter i USA er Lincoln Logs, opkaldt efter Abraham Lincoln, fordi han blev født i en bjælkehytte.

Hytter
Bygningskonstruktion

Bjælkehytte


සාහිත්‍යමය ආධිපත්‍යය බිදැදමීම

	ඇමරිකානු ඉතිහාසය තුරාවටම අපිකානු- ඇමරිකානුවන් දැඩි වර්ගාබාදයට ලක්ව ඇත. අපිකානු- ඇමරිකානු සාහිත්‍යයේ මුල් අවදියේ, එම අත්දැකීම් වලින් පෙලඹවුණු කළු ජාතික ලේඛකයින්, තමන් ද සුදු ජාතික කතුවරැන්ට සම බව සමාජයට විදහාපාන්නට විය. එනම්, හෙන්රි ලුවිස් ගේට්ස් (කනිෂ්ඨ) කියු පරිදි, කළු ජාතික සාහිත්‍යයේ මුල් පදය වන්නේ කළු ජාතිකයන් හට ලිඛිත සම්පදායයක් නොමැති හෙයින් ඔවුන් පහත් සංස්කෘතියකැ'යි යන මතය බිද දැමීමයි.

	කෙසේ වුවද, එම සාහිත්‍යමය ආධිපත්‍යය බිද දැමීමටත් කළු ජාතික ගත් කතුවරැන්ට තම හැකියාවන් විදහා දැක්වීමත් සමගම ඇමරිකානු එක්සත් ජනපදයේ සාහිත්‍යමය සම්පදායයන් ද වෙනස් විය.

	මෙම මතධාරී විද්වතුන් පවසන්නේ සම්පදායික වශයේ ලේඛන කලාව සුදු ජාතික පුරැෂ කියාකාරකමක් ලෙස පමණක් එකල සමාජය පිලිගත් බවයි. නමුත් එම පිළිගැනීමත්, එපැවති සාහිත්‍යමය ආධිපත්‍යයත් සමගම බිද දැමීමට අපිකානු- ඇමරිකානු කතුවරැන්ට හැකිවුයේ අපිකානු ජන ජීවිතය හා වාචික සම්පදායයන් තම කෘතින් වලට සංයුක්ත කිරීමෙනී. මෙසේ අපිකානු- ඇමරිකානු සාහිතයය, දේශපාලන හා සංස්කෘතිකමය විමුක්තිය උදෙසා මෙවලක් ලෙස භාවිතා වුනු ආකාරය (විශේෂයින් ඩබ්ලියු.ඊ.බී.ඩුබොයිස් මගින්) දශක ගණනක් තුරා පකාශිත වී ඇත.

සාහිත්‍යමය ආධිපත්‍යය බිදැදමීම


Haematococcaceae, porodica zelenih algi, dio reda Chlamydomonadales. Postoji sedam priznatih rodova s četrdesetak vrsta

Rodovi
 Balticola Droop
 Chlorogonium Ehrenberg
 Gungnir T.Nakada
 Haematococcus Flotow
 Hyalogonium Pascher
 Rusalka Nakada
 Stephanosphaera Cohn

Izvori

Vanjske poveznice

Porodice Chlamydomonadales

Haematococcaceae


අයි.සී.සී. විස්සයි20 ජාත්‍යන්තර ශූරතාවය (ඉංග්‍රීසි:ICC T20I Championship) යනු,  ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් කවුන්සිලය වෙතින් පවත්වනු ලබන, ජාත්‍යන්තර විස්සයි20 ක්‍රිකට් තරගාවලියකි. තරගාවලිය හුදු කාල්පනික වන්නේ, විධිමත් වි20ජා තරග න්‍යායපත්‍රය මත උඩතුරා ඇති සරල ශ්‍රේණිගතකිරීම් පරිපාටියක් වන බැවිනි. එක් එක් වි20ජා තරගයට පසුව, සම්බන්ධිත කණ්ඩායම් දෙකට ලකුණු පිරිනැමෙනුයේ ගණිතමය සූත්‍රයක් අනුවය. එක් එක් කණ්ඩායමෙහි ලකුණු, සමස්ත තරග ගණනින් බෙදෙනුයේ ශ්‍රේණිගතය ලබා දීමට වන අතර, සියළු කණ්ඩායම් වගුවක පෙළට තබනුයේ ශ්‍රේණිගතයෙහි පිළිවෙලටය.

2014 සැප්තැම්බර් 7 දින වන විට, අයිසීසී වි20ජා ශූරතාවයේ ඉදිරියෙන්ම ශ්‍රී ලංකාව පසුවූයේ 131 ක ශ්‍රේණිගතයක් සහිතවය.

ප්‍රසාද ලකුණු
වගුව සඳහා ගණනය කිරීම් පහත පරිදී සිදු කෙරෙයි:

 එක් එක් කණ්ඩායම ලකුණු ලබනුයේ ඔවුන් ක්‍රීඩා කල තරගවල ප්‍රතිඵල පරිදීය.
 එක් එක් කණ්ඩායමෙහි ශ්‍රේණිගතය සමාන වනුයේ එය රැස් කල  මුළු ලකුණු ගණන, එය ක්‍රීඩා කල මුළු තරග ගණනින් බෙදීමෙනි. (මෙම ගණනය කිරීමේදී තරගමාලා ප්‍රතිඵලය නොසැලකෙයි).
 ගණනය සඳහා තරගයක් සැලකෙනුයේ අවසන් වසර තුන ඇතුළත ක්‍රීඩා කර ඇතොත් පමණි.
 වසර-තුනක සීමාව තුල පළමු වසරෙහිදී ක්‍රීඩා කල තරග සඳහා වටිනාකම තුනෙන්-පංගුවක් වෙයි; දෙවන වසර තුලදී ක්‍රීඩා කල තරග සඳහා එය තුනෙන්-දෙපංගුවක් වෙයි; අවසන් වසර තුල ක්‍රීඩා කල තරග සඳහා සම්පූර්ණ වටිනාකම හිමි වෙයි; මෑත තරග සඳහා ඉඳුරාම වැඩි භරණයක් හිමිවෙයි.
 කිසියම් තරගයකින් පසුව කණ්ඩායමක ශ්‍රේණිගතය තීරණය කරනු වස්:
 තරග ප්‍රතිඵලය නිශ්චය කරන්න (දිනුම, පැරදුම, හෝ ජය-පරාජයෙන් තොර)
 ලැබෙන තරග ලකුණු ගණනය කරන්න:
 තරගය ඇරඹෙන විට, කණ්ඩායම් දෙක අතර ශ්‍රේණිගතයන් අතර පරතරය, ලකුණු 40 කට වඩා අඩු නම්:
 විරුද්ධවාදියාගේ ශ්‍රේණිගතයට වඩා වැඩියෙන් ලකුණු 50ක් ජයග්‍රාහකයාට ලැබෙයි
 විරුද්ධවාදියාගේ ශ්‍රේණිගතයට වඩා අඩුවෙන් ලකුණු 50ක් පරාජිතයාට ලැබෙයි
 ජය පැරදුමෙන් තොර එක් එක් කණ්ඩායම විරුද්ධවාදියාගේ ශ්‍රේණිගතයට සමාන ලකුණු ලබයි
 තරගය ඇරඹෙන විට, කණ්ඩායම් දෙක අතර ශ්‍රේණිගතයන් අතර පරතරය, ලකුණු 40 කට වඩා වැඩි හෝ සමාන නම් හෝ :
 එය ප්‍රබල කණ්ඩායම නම්,  ස්වීය ශ්‍රේණිගතයට වඩා වැඩියෙන් ලකුණු 10 ක්  ජයග්‍රාහකයා  ලබයි
 එය දුබල කණ්ඩායම නම්,  ස්වීය ශ්‍රේණිගතයට වඩා වැඩියෙන් ලකුණු 90 ක්  ජයග්‍රාහකයා  ලබයි
 එය ප්‍රබල කණ්ඩායම නම්,  ස්වීය ශ්‍රේණිගතයට වඩා අඩුවෙන් ලකුණු 90 ක්  පරාජිතයා  ලබයි
 එය දුබල කණ්ඩායම නම්,  ස්වීය ශ්‍රේණිගතයට වඩා අඩුවෙන් ලකුණු 10 ක්  පරාජිතයා  ලබයි
 ජය පැරදුමෙන් තොර තරගයකදී, ප්‍රබල කණ්ඩායම ස්වීය ශ්‍රේණිගතයට වඩා අඩුවෙන් ලකුණු 40 ක් ලබයි
 ජය පැරදුමෙන් තොර තරගයකදී, දුබල කණ්ඩායම ස්වීය ශ්‍රේණිගතයට වඩා වැඩියෙන් ලකුණු 40 ක් ලබයි
 දැනටමත් රැස් කර ඇති ලකුණු ගණනට (පෙර තරගවලදී වගුවෙහි පෙන්වන පරිදී) රැස් කර ගත් තරග ලකුණු එක් කොට නව ශ්‍රේණිගතය නිර්ණය කරන්න. කෙසේවෙතත්, අවසන් වසර තුන පරාසයෙහි නොපවතින තරග (සහ ලකුණු) ඉවත් කල යුතු වෙයි.
 කණ්ඩායම් විසින් රැස් කෙරෙක ලකුණු, ප්‍රතිවාදියාගේ ශ්‍රේණිගතය මත පදනම් වෙන බැවින්, එය ඇරඹුනු විට කණ්ඩායම් සඳහා පාදක ශ්‍රේණිගතයන් නියම කිරීමට මෙම ක්‍රමවේදයට සිදු විය.

 == ශ්‍රේණිගතය වගුව ==

|}

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි
අයිසීසී ටෙස්ට්, ඕඩීඅයි ඇන්ඩ් ටී20අයි චැම්පියන්ෂිප් රෑන්කිංස්

අයිසීසී විස්සයි20 ජාත්‍යන්තර ශූරතාවය


Vincent Regan (d. 16 Mayıs 1965, Swansea), Britanyalı oyuncu.

Vincent Regan, 16 Mayıs 1965'te Galler'in Swansea şehrinde dünyaya gelmiştir. Amelia Curtis ile evli olup, Chloe adında 1993 doğumlu bir kızı vardır. Truva filmindeki Eudorus karakteriyle tanınmıştır.

Filmografi
 Bathory (2007) - Nadasdy (post-prodüksiyon aşamasında)
 300 (2007) - Captain
 Low Winter Sun (2006) - George Torrance (televizyon filmi)
 Wild at Heart (2006) - Simon Adams (televizyon dizisi)
 Macbeth (2005) - Duncan Docherty (televizyon filmi)
 Empire (2005) - Marc Antony (Mini televizyon dizisi)
 Hustle (2005) - DCI Wells (televizyon dizisi)
 M.I.T.: Murder Investigation Team (2005) - Paul Harris (televizyon dizisi)
 Danny the Dog (2005) - Raffles
 Truva (2004) - Eudorus
 40 (2003) - Ken (televizyon filmi)
 The Planman (2003) - Det. Sgt. Jim Townsend (televizyon filmi)
 Killing Hitler (2003) - Maj. Gen. Gerald Templar (televizyon filmi)
 Messiah 2: Vengeance Is Mine (2002) - DI David Wilby (televizyon filmi)
 Rescue Me (2002) - Matthew Nash (televizyon dizisi)
 Black Knight (2001) - Percival, Leo's Chief Henchman
 Murphy's Law (2001) - Hatcher (televizyon filmi)
 The Point Men (2001) - Amar Kamil
 Rebel Heart" (2001) - Tom O'Toole (Mini televizyon dizisi)
 Ordinary Decent Criminal (2000) - Shay Kirby
 The Messenger: The Story of Joan of Arc (1999) - Buck
 Eureka Street (1999) - Jake (Mini televizyon dizisi)
 Jeremiah (1998) - King Sedecia (televizyon filmi)
 B. Monkey (1998) - Johnny Hart
 Invasion: Earth" (1998) - Flight Lt. Chris Drake (Mini televizyon dizisi)
 Hard Men (1996) - Tone
 Call Red (1996) - Ray Sidley (televizyon dizisi)
 Fork in the Road (1996)
 Blue Heaven - Barney (televizyon dizisi)
 Black Beauty (1994) - Sleazy Horse Dealer
 99-1 (1994) - (televizyon filmi)
 Peak Practice - Peter Doland (televizyon dizisi)
 Paul Calf's Video Diary (1993) - DJ (televizyon filmi)
 A Touch of Frost (1992) - PC Shelby (televizyon dizisi)
 Boon (1992) - Robert Cady (televizyon dizisi)
 Between the Lines (1992) - Thomas McMurray (televizyon dizisi)
 An Unwanted Woman (1992) - Dr. Jim Moss (televizyon filmi)

Yaşayan insanlar
1965 doğumlular
Swansea doğumlular
İrlanda asıllı Galliler
20. yüzyılda Galli erkek oyuncular
21. yüzyılda Galli erkek oyuncular
Galli erkek dizi oyuncuları
Galli erkek sinema oyuncuları
Galli erkek tiyatro oyuncuları

Vincent Regan


الشكل الهندسي لجسم ما موجود في الفضاء يرمز إلى جزء الفضاء الذي يشغله هذا الجسم محدداً بحدوده الخارجية.
من الممكن وصف الأشكال الثنائية الأبعاد البسيطة في الهندسة الرياضية مثل والنقطة والمستقيم والمنحني والمستوي وغيرهم.

الأشكال الصلبة

يعتبر الشكل شكلاً صلباً إذا كان يتعرض فقط لعمليات الدوران والنقل والتحجيم المتناسق في الفضاء الإقليدي حيث لا تتغير الأبعاد النسبية للنقاط الواقعة عليه بمرور الزمن.

الأشكال اللاصلبة

هي الأشكال التي تتشوه (مثلاً شكل جسم الإنسان الذي يأخذ أوضاع مختلفة) بمرور الزمن، وذلك بتغير الأبعاد النسبية بين نقاط الشكل.

انظر أيضًا

 قائمة الأشكال الهندسية

مراجع

بنية
علم التشكل
هندسة ابتدائية

شكل


Yunan mitolojisi'nde Nereus (Eski Yunanca: Νηρεύς, romanlaştırılmış: Nēreús), Gaia'nın (Toprak) ve oğlu Pontos'un (Deniz) en büyük oğluydu. Nereus ve Okeanos'un kızı Doris evlenirler. Ege Denizi'nde birlikte yaşarlar. 50 kızın (Nereidler) ve bir oğlanın (Nerites) ebeveynleri oldular.

Nereus, doğruluğu ve erdemiyle tanınırdı. Hesiodos onu şöyle anlatır:Deniz doğru sözlü Nereus'u yarattı:

En büyüğüdür o bütün çocuklarının.

Babacan tanru derler ona,

Çünkü hem dürüst, hem yumuşak huyludur

Asla doğruluktan ayrılmaz düşünceleri,

Hep doğruluktan iyilikten yanadır.

Hesiodos, Thegony'de tek tek bu elli kızın isimlerini de sayar.

Nereidler diye de anılan bu kızların adları sırası ile:  Ploto, Eukrante, Sao, Amphitrite, Eudore, Thetis, Galene, Glauke, Kymothoe, Speio, Thoe, Halie, Pasithee, Erato, Eunike, Melite, Eulimene, Agaue, Doto, Proto, Pherousa, Dynamene, Nesaie, Aktaie, Protomedeia, Doris, Panopeia, Galateia, Hippothoe, Hipponoe, Kymodoke, Kymatologe, Kyme, Eione, Halimede, Glaukonome, Pontoporeia, Leagore, Augore, Laomedeia, Polynome, Autone, Lysiannassa, Euarne, Psmathe, Menippe, Neso, Eupompe, Themisto, Pronoe, Nemertes.

Nereus, sırayla büyük Yunan kahramanı Akhilleus'un annesi ve Nereidlerden biri olan Thetis'in babasıdır.

Ayrıca, Poseidon ile evlenen Amphitrite'nin babasıdır.

Kaynakça

Yunan tanrıları
Deniz ve nehir tanrıları
Gaia'nın çocukları

Nereus (mitoloji)


Culture Kultür ist ein spanisches Future-Pop-Projekt aus dem Umfeld der Elektro-Szene.

Geschichte
Die Band wurde 1992 in Málaga, Südspanien gegründet. Das Projekt fühlt sich anfangs inspiriert von dem 80er Jahre EBM-Sound, energetischen Beats, Synthesizern und tiefsinnigen Texten mit kraftvollem Gesang.

Ihre EP DNA Slaves erreichte die Top 10 der Deutschen Alternative Charts, und ihr zweites Album Revenge erschien 2001.
Das Projekt hat im Juni 2005 das Album Reborn aufgenommen, was den Titel The Only One enthält, außerdem erreichte es Platz 3 der Deutschen Alternative Charts.

Das Album Spirit erschien im Jahr 2010. Nach einer längeren Sendepause brachten sie im Januar 2019 das neue Album Humanity heraus.

Diskografie

Alben
 1998: Bump! (Microscopic)
 1999: Reflex (Out Of Line)
 2001: Revenge (Out Of Line)
 2005: Reborn (Out Of Line)
 2010: Spirit (Caustic Records)
 2019: Humanity (Caustic Records)

EPs
 1992: Bass...Can You Hear Me?
 1993: F.T.W.
 1996: Spike (Microscopic)
 1996: Rev.-Time (Microscopic)
 1997: Default (Microscopic)
 1998: Aftermath (Microscopic)
 1999: Manifesto (Out Of Line)
 1999: DNA Slaves (Out Of Line)
 2002: Combat (Out Of Line)

Weblinks
 Offizielle Website

Dance-Band
Future-Pop-Band
Spanische Band

Culture Kultür


Kujataa je poljoprivredno područje od oko 100 kilometara duž subarktika između gradova Narsaq i Qaqortoq u južnom dijelu Grenlanda. Ovo područje svjedoči o povijesti i kulturi nordijskih lovaca-skupljača i farmera koji su počeli dolaziti s Islanda u desetom stoljeću, te inuitskih lovačkih i poljoprivrednih zajednica koje su se razvile u kasnom osamnaestom stoljeću. Usprkos njihovim razlikama, ove dvije kulture su stvorile kulturni krajolik koji se temelji na poljoprivredi, ispaši stoke i izlovu morskih sisavaca. Kujataa krajolik predstavlja prvi primjer uvođenja poljoprivrede na Arktiku i prva nordijska naselja izvan Europe.

Zbog toga je pet područja Kujataa, koji se odlikuju arheološkim nalazištima starih poljoprivrednih zemljišta i uzgoja ovaca starih preko 1000 godina, upisano na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Sjevernoj Americi kao danska svjetska baština.

Povijest

Povijest Kujataa započinje naseljavanjem Vikinga na Grenlandu oko 985. godine. Oni su osnovali tzv. "Istočno naselje" (staronordijski jezik: Eystribyggð), prvu od tri velike kolonije na Grenlandu, a koja se rasprostirala na području današnje grenlandske općine Kujalleq; tj. na ulazu u duge fjordove kao što su Tunulliarfik (Eiriksfjord), Igaliku (Einarsfjord) i Sermilik Fjord. Na vrhuncu ovdje je obitavalo oko 4000 ljudi, a posljednji pismeni zapisi o njoj je zapis o vjenčanju u crkvi u Hvalseyjarfjordu iz 1408. god., dok su druge nordijske kolonije propale oko 50-100 godina ranije. Koncem 19. stoljeća otkrivene su ruševine oko 500 farmi i 16 crkava u nekoliko naselja od kojih su najpoznatija Brattahlíð, Dyrnæs, Garðar, Hvalsey i Herjolfsnes.

Usprkos eskimskoj predaji o njihovom osvajanju nordijskih naselja nema arheoloških dokaza o nasilnim sukobima u području, te se pretpostavlja kako je kolonija propala zbog erozije tla zbog pretjerane ispaše i dodira s crnom kugom.

Iako su Inuiti skupine Thule (preteče današnjih Inuita), koji su živjeli sjevernije od nordijskih naselja, bili u kontaktu s Nordijcima još od 11. st. (što se navodi u "Sagi Erika Crvenog" iz 13. st.), tek su se nakon propasti njihovih naselja tijekom Malog ledenog doba počeli doseljavati u ovo područje.

Tek je 1774. godine dansko-norveški trgovac Anders Olsen osnovao novu koloniju Julianehaab, 19 km južnije od Hvalseya. Naselje je postalo trgovačko središte, danas poznato kao grad Qaqortoq.

Popis lokaliteta

Poveznice
 L'Anse aux Meadows

Izvori

KUJATAA, World Heritage Site for World Heritage Travellers

Grenland
Svjetska baština u Sjevernoj Americi
Svjetska baština u Danskoj

Kujataa


Within personality psychology, personal construct theory (PCT) or personal construct psychology (PCP) is a theory of personality and cognition developed by the American psychologist George Kelly in the 1950s. The theory addresses the psychological reasons for actions. Kelly proposed that individuals can be psychologically evaluated according to similarity–dissimilarity poles, which he called personal constructs (schemas, or ways of seeing the world). The theory is considered by some psychologists as forerunner to theories of cognitive therapy.

From the theory, Kelly derived a psychotherapy approach, as well as a technique called the repertory grid interview, that helped his patients to analyze their own personal constructs with minimal intervention or interpretation by the therapist. The repertory grid was later adapted for various uses within organizations, including decision-making and interpretation of other people's world-views. The UK Council for Psychotherapy, a regulatory body, classifies PCP therapy within the experiential subset of the constructivist school.

Principles
A main tenet of PCP theory is that a person's unique psychological processes are channeled by the way they anticipate events. Kelly believed that anticipation and prediction are the main drivers of our mind. "Every man is, in his own particular way, a scientist", said Kelly: people are constantly building up and refining theories and models about how the world works so that they can anticipate future events. People start doing this at birth (for example, a child discovers that if they start to cry, their mother will come to them) and continue refining their theories as they grow up.

Kelly proposed that every construct is bipolar, specifying how two things are similar to each other (lying on the same pole) and different from a third thing, and they can be expanded with new ideas. (More recent researchers have suggested that constructs need not be bipolar.) People build theories—often stereotypes—about other people and also try to control them or impose on others their own theories so as to be better able to predict others' actions. All these theories are built up from a system of constructs. A construct has two extreme points, such as "happy–sad," and people tend to place items at either extreme or at some point in between. People's minds, said Kelly, are filled up with these constructs at a low level of awareness.

A given person, set of persons, any event, or circumstance can be characterized fairly precisely by the set of constructs applied to it and by the position of the thing within the range of each construct. For example, Fred may feel as though he is not happy or sad (an example of a construct); he feels as though he is between the two. However, he feels he is more clever than he is stupid (another example of a construct).  A baby may have a preverbal construct of what behaviors may cause their mother to come to them. Constructs can be applied to anything people put their attention to, and constructs also strongly influence what people fix their attention on. People can construe reality by constructing different constructs. Hence, determining a person's system of constructs would go a long way towards understanding them, especially the person's essential constructs that represent their very strong and unchangeable beliefs and their self-construal.

Kelly did not use the concept of the unconscious; instead, he proposed the notion of "levels of awareness" to explain why people did what they did. He identified "construing" as the highest level and "preverbal" as the lowest level of awareness.

Some psychologists have suggested that PCT is not a psychological theory but a metatheory because it is a theory about theories.

Therapy approach
Kelly believed in a non-invasive or non-directive approach to psychotherapy. Rather than having the therapist interpret the person's psyche, which would amount to imposing the doctor's constructs on the patient, the therapist should just act as a facilitator of the patient finding his or her own constructs. The patient's behavior is then mainly explained as ways to selectively observe the world, act upon it and update the construct system in such a way as to increase predictability. To help the patient find his or her constructs, Kelly developed the repertory grid interview technique.

Kelly explicitly stated that each individual's task in understanding their personal psychology is to put in order the facts of his or her own experience. Then the individual, like the scientist, is to test the accuracy of that constructed knowledge by performing those actions the constructs suggest. If the results of their actions are in line with what the knowledge predicted, then they have done a good job of finding the order in their personal experience. If not, then they can modify the construct: their interpretations or their predictions or both. This method of discovering and correcting constructs is roughly analogous to the general scientific method that is applied in various ways by modern sciences to discover truths about the universe.

The repertory grid

The repertory grid serves as part of various assessment methods to elicit and examine an individual's repertoire of personal constructs. There are different formats such as card sorts, verbally administered group format, and the repertory grid technique.

The repertory grid itself is a matrix where the rows represent constructs found, the columns represent the elements, and cells indicate with a number the position of each element within each construct. There is software available to produce several reports and graphs from these grids.

To build a repertory grid for a patient, Kelly might first ask the patient to select about seven elements (although there are no fixed rules for the number of elements) whose nature might depend on whatever the patient or therapist are trying to discover. For instance, "Two specific friends, two work-mates, two people you dislike, your mother and yourself", or something of that sort. Then, three of the elements would be selected at random, and then the therapist would ask: "In relation to ... (whatever is of interest), in which way are two of these people alike but different from the third?" The answer is sure to indicate one of the extreme points of one of the patient's constructs. He might say for instance that Fred and Sarah are very communicative whereas John isn't. Further questioning would reveal the other end of the construct (say, introvert) and the positions of the three characters between extremes. Repeating the procedure with different sets of three elements ends up revealing several constructs the patient might not have been fully aware of.

In the book Personal Construct Methodology, researchers Brian R. Gaines and Mildred L.G. Shaw noted that they "have also found concept mapping and semantic network tools to be complementary to repertory grid tools and generally use both in most studies" but that they "see less use of network representations in PCP studies than is appropriate". They encouraged practitioners to use semantic network techniques in addition to the repertory grid.

Organizational applications
PCP has always been a minority interest among psychologists. During the last 30 years, it has gradually gained adherents in the US, Canada, the UK, Germany, Australia, Ireland, Italy and Spain. While its chief fields of application remain clinical and educational psychology, there is an increasing interest in its applications to organizational development, employee training and development, job analysis, job description and evaluation. The repertory grid is often used in the qualitative phase of market research, to identify the ways in which consumers construe products and services.

See also
 Cognitive analytic therapy

 Idios kosmos
 Post-rationalist cognitive therapy
 Schema therapy

Notes

References

  This is a concise (abridged) paperback version of .

  Originally published as:

Further reading

External links

Constructivism (psychological school)
Personality theories

Personal construct theory


Les Cosmioneidaceae sont une famille d'algues de l'embranchement des Bacillariophyta (Diatomées), de la classe des Bacillariophyceae et de l'ordre des Naviculales.

Étymologie
Le nom de la famille vient du genre type Cosmioneis, dont le nom n'a pas été explicité par les auteurs, mais qui vient probablement du grec , « ordre ; parure », et du suffixe -neis, bateau, littéralement « bateau ornementé », sans doute en référence à la fine et régulière ponctuation que portent les valves de cette diatomée.

Description

Distribution

Liste des genres
Selon  :
 Cosmioneis D.G.Mann & Stickle, 1990

Systématique
Le nom correct complet (avec auteur) de ce taxon est Cosmioneidaceae D.G.Mann.

Liens externes

 Illustrations
 Cosmioneis sur Diatoms.org : voir en ligne
 Cosmioneis sur Diatoms new taxon file. Acad. Nat. Sci. Drexel University (Philadelphie) : lire en ligne

Notes et références

Famille d'algues (nom scientifique)
Naviculales

Cosmioneidaceae


Það eru 5 deildir í Tyrklandi fram að tímabilinu 2021-2022.

Það eru 14 lið í efstu deildum, Efeler deildinni og Sultans deildinni.

Í 1. deildinni eru 12 lið karla og kvenna, 24 lið karla og 24 lið kvenna.

Í 2. deild keppa 142 lið kvenna og 68 lið karla.

180 sveitir kvenna og 113 lið karla keppa í svæðisdeildinni.

Það eru um það bil 400 félög fyrir konur í staðbundnum deildum sem eru tengd svæðisdeildinni og 250 lið fyrir karla í 81 héruðum.

Vinsælustu lið kvenna í Tyrklandi Eczacıbaşı, Vakifbank, Galatasaray, Fenerbahçe, THY og Yesilyurt.

Fyrir karla, "Arkas", "Ziraat Bankası ", "Halk Bank "," Fenerbahçe "," Galatasaray "og nýlega hækkandi Altekma er meðal vinsælustu klúbba.

Að auki, þrátt fyrir að það hafi verið í neðri deildunum, sem hefur keppt í svæðisdeildinni í mörg ár og tryggt samfellu þess, eru samfélagsábyrgðarverkefni þess og Istanbul Voleybol Kulübü eitt af fremstu félögum í Tyrklandi, sem hefur keppt í öllum deildum í mörg ár.

Heimildaskrá

Blakdeildir í Tyrklandi


Karl David Ilgen (født 26. februar 1763 i Sehna ved Eckartsberga, død 17. september 1834 i Berlin) var en  tysk skolemand.

Ilgen blev 1794 professor i orientalske sprog ved universitetet i Jena og 1799 professor i teologi sammesteds, hvorefter han 1802–1831 var rektor ved landsskolen i Pforta. Han gjorde sig bemærket som filolog ved udgivelsen af Hymni homericicum reliquis carminibus minoribus Homero tributi solitis et Batrachomyomachia (1796), Scholia, hoc est carmina convivalia græcorum (1798) og Animadversiones philologicæ et criticæ in carmen virgilianum, quod Copa inscribitur (1821). Som teologisk forfatter vakte han i sin tid opsigt gennem de frimodige forskninger han framlagte i sine arbejder De Jobi antiquissimi carminis hebraici natura et virtutibus (1789) og Die Urkunden des jerusalemischen Tempelarchivs in ihrer Urgestalt (1798).

Kilder

Klassiske filologer
Filologer fra Tyskland
Professorer fra Tyskland
Ansatte ved Jena Universitet
Skolefolk fra Tyskland
Faglitterære forfattere fra Tyskland
Tysksprogede forfattere
Tyskere i 1700-tallet
Tyskere i 1800-tallet
Ugglan

Karl David Ilgen


Macedônia es un municipio brasileño situado en el estado de São Paulo. Tiene una población estimada, en 2021, de 3686 habitantes.

Se localiza a una latitud 20º08'45" sur y a una longitud 50º11'40" oeste, a una altitud de 502 metros.

Demografía

Datos del censo de 2010
Población total: 3.664
 Urbana: 2.777
 Rural: 887
 Hombres: 1.837
 Mujeres: 1.827
Densidad demográfica (hab./km²): 11,18

Datos del censo de 2000
Mortalidad infantil hasta 1 año (por mil): 15,97

Expectativa de vida (años): 71,17

Tasa de fertilidad (hijos por mujer): 1,91

Tasa de alfabetización: 85,81%

Índice de Desarrollo Humano (IDH-M): 0,757
 IDH-M Salario: 0,669
 IDH-M Longevidad: 0,769
 IDH-M Educación: 0,832
(Fuente: IPEADATA)

Referencias

Enlaces externos

 Sitio web del municipio (archivado)

Municipios de São Paulo

Macedônia (São Paulo)


Clinton Antwi (født 6. november 1999) er en ghanesisk fodboldspiller, der spiller for den finske  klub Kuopion Palloseura.

Klubkarriere
Antwi spillede for akademiet Right to Dream, inden han i januar 2018 skiftede til FC Nordsjælland.

FC Nordsjælland
Efter i januar 2018 at være skiftet til FC Nordsjælland tilbragte han sin første halvsæson i foråret 2018 på U/19-holdet i U/19 Ligaen. I sommeren 2018 trænede han med klubbens førstehold, hvor han også var med på klubbens træningslejr i Spanien, og han blev i juni/juli 2018 permanent rykket op i klubbens førsteholdstrup.

Antwi fik sin offielle debut i Superligaen for FC Nordjælland den 22. juli 2018, da han blev skiftet ind i det 37. minut i stedet for en skadet Mads 'Mini' Pedersen i en 1-1-kamp ude mod AGF.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Ghana
Fodboldspillere fra FC Nordsjælland

Clinton Antwi


Phyllodroma es un género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Contiene las siguientes especies:

 Phyllodroma cylindricollis (Dejean, 1825)
 Phyllodroma hispidula (Bates, 1872)

Referencias

Enlaces externos
 ION
 Nomenclator Zoologicus

Prothymina

Phyllodroma


David North es un teórico marxista estadounidense. Es el presidente nacional del Socialist Equality Party (SEP) de Estados Unidos, anteriormente llamado Workers League. Fue secretario nacional del SEP hasta el congreso partidario de 2008. North fue el principal líder político y teórico del Comité Internacional de la Cuarta Internacional durante la ruptura de la organización con el Workers Revolutionary Party británico. North es también el presidente del Comité Editorial Internacional de World Socialist Web Site, la prensa del Comité Internacional de la Cuarta Internacional.. Fue, además, jefe de la imprenta Grand River Printing and Imaging Inc. con sede en Detroit, ganando el premio "Best Places to Work" de la revista Crain's Detroit Business en 2003, así como ser autor de varios libros y artículos sobre la historia del movimiento socialista y realiza disertaciones sobre política y sobre historia del marxismo.

Obras de David North

 Trotskyism versus Stalinism (1987) ISBN 0-929087-20-8
 The Heritage We Defend (1988) ISBN 0-929087-00-3, 539pp., a history of the 4th International (online)
 Perestroika versus Socialism: Stalinism and the Restoration of Capitalism in the USSR (1989) ISBN 0-929087-39-9
 Gerry Healy and His Place in the History of the Fourth International (1991) ISBN 978-0-929087-58-0, a critical assessment of the political career of Gerry Healy, longtime leader of the Fourth International
 The Crisis of American Democracy (2004) ISBN 1-875639-36-5, lectures delivered at the University of Michigan, Ann Arbor, an analysis of the 2000 and 2004 US presidential elections
 Marxism, History & Socialist Consciousness (2007) ISBN 1-893638-03-0
 Leon Trotsky & the Post-Soviet School of Historical Falsification (2007) ISBN 978-1-893638-02-0
 In Defence of Leon Trotsky (2010) ISBN 978-1-893638-05-1

Clases y otros folletos de David North

 "The Heritage We Defend", a review of the postwar history of the Fourth International, by David North.
 Trotskyism Versus Stalinism (1987) ISBN 0-929087-20-8
 The USSR And Socialism: The Trotskyist Perspective (1989) ISBN 0-929087-45-3
 Ten Years After The Split In The Workers Revolutionary Party: The WRP's Commemoration Of Healy's Expulsion (1995) ISBN 1-873045-02-6
 In Defense of the Russian Revolution: A Reply to the Post-Soviet School of Historical Falsification (1995) ISBN 978-0-929087-72-6
 Socialism, Historical Truth and the Crisis of Political Thought in the United States (1996) ISBN 978-0-929087-73-3
 Workers League and the Founding of the Socialist Equality Party (1996) ISBN 978-0-929087-74-0
 Equality, the Rights of Man and the Birth of Socialism (1996) ISBN 1-873045-32-8
 Anti-Semitism, Fascism and the Holocaust: A critical review of Daniel Goldhagen's "Hitler's Willing Executioners" (1997) ISBN 978-0-929087-75-7
 A Tribute to Tom Henehan: 1951 to 1977 (1998) ISBN 978-0-929087-78-8
 Ernest Mandel 1923-1995: A Critical Assessment of His Role in the History of the Fourth International (1997) ISBN 1-875639-14-4
 Marxism and the Trade Unions (1998) ISBN 1-875639-29-2
 Leon Trotsky and Fate of Socialism in 20th Century: A Reply to Professor Eric Hobsbawm (1998) ISBN 1-875639-22-5
 Reform and Revolution in the Epoch of Imperialism (1998) ISBN 1-875639-28-4
 After the Slaughter: Political Lessons of the Balkan War (1999) ISBN 1-875639-35-7
 A Tribute to Vadim Rogovin (1999) ISBN 978-0-929087-50-4

Referencias

Enlaces externos
 World Socialist Web Site

Trotskistas de Estados Unidos
Activistas de Estados Unidos

David North


( (født 7. juli 1901, død 25. januar 1970)  var en japansk special effects instruktør med ansvar for mange japanske science-fiction-film og tv-serier, han var en af medskaberne af Godzilla serien og Ultraman tv-serien.

Efter mindre jobs inden for filmindustrien blev Tsuburaya i 1926 tilknyttet Shochiku Kyoto Studios og blev året efter fuldtids filmfotograf. Som filmfotograf indledte han i denne periode en række forsøg med udvikling af film- og optageteknikkerne, hvorunder han som de første anvendte en film-kran ved produktion af en japansk film. I filmen Chohichiro Matsudaira fra 1930 udviklede han en filmisk illusion i form af superimposition, dvs. ved at lægge en optagelse ind over anden tidligere optagelse. Dermed indledte han det arbejde med specialeffekter, som han sidenhen først og fremmest skulle blive kendt for.

I 1938 blev Tsuburaya leder af Special Visual Techniques ved Toho Tokyo Studios, hvor han i 1939 etablerede en uafhængig afdeling for specialeffekter. Her udviklede han sine tekniske færdigheder og blev belønnet med flere priser og hædersbevisninger, men hans ophold ved Toho-studierne blev dog ikke af længere varighed, skønt han opretholdt ledelsen af afdelingen for specialeffekter samtidig med egne individuelle aktiviteter.

Sideløbende hermed oprettede Tsuburaya i 1940'erne sit eget laboratorium for specialeffekter (oprettet i sit hjem), og i 1963 grundlagde han sit eget studie for visuelle specialeffekter, Tsuburaya Productions. I 1966 producerede studierne den første Ultra-serie for japansk tv med Ultra Q i januar, efterfulgt af den endnu mere populære Ultraman i juli samme år, og Ultraman blev den første japanske live-action tv-serie, som blev eksporteret worldwide som forløber for den fortsat eksisterende Ultra- eller Ultraman-serie.

Som leder af Toho's Visual Effects Department (kendt som m "Special Arts Department" indtil 1961), fungerede han som leder for en gruppe på omkring 60 håndværkere, teknikere og kamerafolk. Det var i forbindelse hermed at han blev en del af det team, som sammen med instruktøren Ishirō Honda og produceren Tomoyuki Tanaka skabte den første Godzilla film i 1954.

Den overvældende succes med Godzilla-filmen resulterede i at Toho Studios efterfølgende producerede en lang række af science fiction film, der omfattede såvel film, der introducerede nye monstre, som film der involverede filmkarakteren Godzilla. De mest succesrige af denne række af film involverede Godzilla-teamet bestående af Tsuburaya, Honda og Tanaka, suppleret med along with the fourth member of the Godzilla team, komponisten Akira Ifukube. I tilknytning til dette team fortsatte Tsuburaya med at producere specialeffekter til den lange række af efterfølgende science-fiction film, og han fortsatte med at være tilknyttet Toho Studios indtil sin død i 1970.

Den 7. juli 2015 som var den 114. årsdag for hans fødsel, dedikerede Google sin verdensomspændende Google Doodle som en hyldest til ham.

Referencer

Eksterne henvisninger

Filminstruktører fra Japan
Science fiction

Eiji Tsuburaya


An Dendrobium auriculatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Oakes Ames ngan Eduardo Quisumbing y Argüelles. An Dendrobium auriculatum in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium auriculatum


"Slavonska nogometna zona – Posavska skupina" je bila jedna od dvije skupine "Slavonske nogometne zone", odnosno liga četvrtog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1975./76.
Sudjelovalo je 16 klubova, a prvak je bio "Graničar" iz Županje.

Ljestvica

 Slavonska Požega – tadašnji naziv za Požegu
 "Hajduk" (Sijekovac) – klub iz Bosne i Hercegovine

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Kvalifikacije
Igrano u lipnju i srpnju 1977.

 Ljestvica

 "Mladost" Kričanovo – klub iz Bosne i Hercegovine

Rezultati

Povezani članci
 Hrvatska nogometna liga – Sjever 1975./76.
 Slavonska nogometna zona Podravska skupina 1975./76.
 Liga nogometnog saveza područja Slavonska Požega 1975./76.
 Područna nogometna liga NSP Vinkovci 1975./76.

Izvori

 Željko Batarilović: NK Otok : 1923. – 2003. : monografija , Osijek, 2003.,
 Edvard Bogovič: Sve je počelo prije 85 godina : monografija 85 godina nogometa u Novskoj , Novska, 2005., , str. 52-54
 Mato Dominković: Samo jako, samo sloga : monografija nogometnog kluba "Sloga" Štitar, Štitar, 2015., , str. 60-61
 blog.dnevnik.hr/kricanovo2 (prosinac 2018.), NK MLADOST KRIČANOVO crtica iz povijesti, objavljeno 13. prosinca 2018., preuzeto 28. kolovoza 2019.
 library.foi.hr, "Vinkovački list" / "Novosti"

1975-76
1975-76
Slavonija

Slavonska nogometna zona Posavska skupina 1975./76.


Pesadillas es una serie de historietas de ciencia ficción creadas por Alfonso Azpiri y la colaboración de varios guionistas para la revista "1984".

Toutain la recopiló en dos volúmenes:
 1984 Pesadillas
 1991 Pesadillas II: Otros sueños (guion de varios autores)

Todavía en 203, vio la luz Despertares (ISBN 84-8431-687-4)

Referencias

Bibliografía

Historieta de ciencia ficción de España

Pesadillas (historieta)


A Organização da Mulher Angolana (OMA) é uma organização política voltada para inclusão das mulheres na política em Angola. É também a ala feminina do Movimento Popular de Libertação de Angola (MPLA). É uma das maiores e mais bem estruturadas organizações do tipo em toda África.

A Organização das Nações Unidas para Alimentação e Agricultura (FAO) reconhece que a OMA "oferece oportunidades para as mulheres angolanas realizarem seus projetos e desempenharem um papel importante, não só como mães, mas também protagonistas no progresso da sociedade". Ainda segundo a FAO, "a organização é ativa nas campanhas contra a violência contra as mulheres, e em todas as atividades relativas à consciencialização da população e aos serviços rurais vis-à-vis os direitos das mulheres".

História
A Organização da Mulher Angolana foi criada em 2 de março de 1962, originalmente com o intuito de angariar apoio, treinar quadros e organizar a luta de maneira capilar dentro das estruturas do MPLA. Sua fundação foi levada à frente por Deolinda Rodrigues, Irene Cohen, Maria Mambo Café, Engrácia dos Santos, Teresa Afonso e Lucrécia Paim.

Suas membras contribuíam para a produção de alimentos para o Exército Popular de Libertação de Angola (EPLA), organizavam campanhas de alfabetização e de cuidados básicos de saúde e transportavam armamentos e alimentos a grandes distâncias. A OMA chegou a tal ponto que organizou o Esquadrão Cami de luta armada direta na Guerra de Independência de Angola.

Uma vez que Angola se tornou oficialmente independente de Portugal em 1975, após a Guerra da Independência de Angola, a Organização das Mulheres Angolanas proporcionou a melhor oportunidade para o ativismo feminino no governo local. Em 1985, o número de membras chegou a 1,8 milhão, mas em 1987 o número caiu para menos de 1,3 milhão. A violência rural e a desestabilização regional causada pela Guerra Civil Angolana desanimaram muitas das membras das zonas rurais. No entanto, foi também durante a década de 1980 que Angola passou pelas primeiras leis antidiscriminação e estabeleceram leis estritas de alfabetização para apoiar mulheres sem instrução.

Ruth Neto, irmã do ex-presidente angolano Agostinho Neto, foi eleita secretária-geral da OMA e chefe de seu comitê nacional de cinquenta e três membros em 1983. Foi reeleita em 2 de março de 1988. A OMA ampliou a educação para as mulheres, criou programas para aumentar a alfabetização entre as mulheres e, durante a década de 1980, o governo angolano criou leis contra a discriminação de gênero nos salários e nas condições de trabalho.

Em 1999, Luzia Inglês Van-Dúnem foi eleita Secretária-Geral da OMA, e foi reeleita em 2005.

Movimento Popular de Libertação de Angola
Mulheres em Angola

Organização da Mulher Angolana


Đorđe Andrejević-Kun (translitera del cirílico serbio: Ђорђе Андрејевић-Кун; Breslavia, 1904 - Belgrado, 1964) fue un pintor serbio de gran renombre en Yugoslavia. Fue el diseñador del Escudo de Armas de la Ciudad de Belgrado, y se le atribuye también el Escudo de la República Federal Socialista de Yugoslavia, diseñando también órdenes y condecoraciones del país (junto con Antun Augustinčić). Es frecuentemente citado como uno de los más conocidos pintores yugoslavos, y fue miembro de la Academia Serbia de Ciencias y Artes.

Como destacado activista antifascista, participó con las Brigadas Internacionales en la Guerra Civil Española, y junto a los Partisanos yugoslavos en la Segunda Guerra Mundial.

Biografía
Andrejević era hijo de inmigrantes serbios en el Imperio alemán, y llevó a cabo la mayor parte de su educación en Berlín y Belgrado. Graduado por la Academia de Arte de Belgrado, estudió también en Italia (1926-1928) y París, Francia (1928-1929). En 1931, un trabajo suyo ganó el concurso para el diseño del Escudo de Armas de la Ciudad de Belgrado, que sigue siendo oficial en la época moderna. En 1931 y 1932, se llevaron a cabo exposiciones individuales con sus pinturas en Belgrado, Zagreb, y Novi Sad. En 1934, se unió al grupo Život (vida) de artistas yugoslavos.

Desde 1937, participó con las Brigadas Internacionales en la Guerra Civil Española,  período durante el cual realizó una colección de grabados publicados bajo el título Za sloboda (Por la libertad), en 1939.

Al año siguiente publicó su colección (Skice, crtezi, studije) (bocetos, estudios y dibujos) en España. De 1941 a 1945, fue miembro del Ejército Partisano de Liberación que combatió a la Wehrmacht en los Balcanes durante la Segunda Guerra Mundial.

En 1946, sus dibujos Partizani (Partisanos) fueron galardonados con el Premio de Gráficas de la Federación de Yugoslavia, y en 1949, su óleo Svedoci užasa (Testigos del horror) ganó el Premio de Pintura de la República Federal Popular de Yugoslavia. En 1945, se unió como profesor a la Academia de Bellas Artes de Belgrado y, entre 1959 y 1963, fue Decano de la Facultad de Bellas Artes de la Universidad de Belgrado, tras incorporarse la Academia en la Universidad.

En 1950, fue elegido miembro correspondiente de la Academia Serbia de Ciencias y Artes, y en 1958, miembro de pleno derecho. De 1957 a 1960, fue presidente de la Federación Yugoslava de Artistas. En los años posteriores a la Segunda Guerra Mundial, tuvo exposiciones individuales en Belgrado (1953 y 1959), Kragujevac, Čačak, Niš, Skopje, Zemun y Sombor, y en Berlín en 1963. Murió en Belgrado, República Federativa Socialista de Yugoslavia, el 17 de enero de 1964.

Obra
El trabajo de Andrejević-Kun se considera habitualmente influenciado por Georg Grosz y Frans Masereel. El inventario de su obra enumera alrededor de 300 cuadros, tanto monumentales como pequeños e íntimos. Más de 60 se encuentran en museos de Serbia (especialmente en el Museo Nacional de Belgrado) y en el extranjero, casi la misma cantidad son propiedad de las instituciones gubernamentales y empresas, y el resto se encuentran en colecciones privadas. Tiene también alrededor de mil dibujos, la mayoría de ellos ubicados en colecciones de museos. Sus obras maestras Za sloboda (Por la libertad) y Krvavo zlato (Oro empapado en sangre) son propiedad de distintos museos de Belgrado. Es también autor de tres mosaicos, uno en el Monumento a los Caídos de Ivanjica, un segundo en la fachada de un edificio público en Kragujevac, y el tercero en el Museo del Holocausto de París.

Véase también
 Brigadistas yugoslavos en la Guerra Civil Española
 Escudo de armas
 Xilografía

Referencias

Enlaces externos

  en Galerija Matice Srpske.
 Galería de Imágenes en Portal de Cultura Yugoslava.

 Retrato de Tito en Titoville.

Pintores de Serbia del siglo XX
Cultura de Yugoslavia
Antifascistas

Profesores de la Universidad de Belgrado
Brigadistas internacionales de Yugoslavia
Miembros de la Academia Serbia de Ciencias y Artes
Nacidos en Breslavia
Partisanos yugoslavos
Fallecidos en Belgrado

Đorđe Andrejević-Kun


وهو سياسي أمريكي ينتمي إلى الحزب الجمهوري ولد آرثر كالفن ميليتي في 25 حزيران - يونيو من سنة 1842 في ولاية انديانا الأمريكية أصبح آرثر كالفن ميليتي أول حاكم على ولاية داكوتا الجنوبية في سنة 1889 بعد انضمام الولاية إلى الاتحاد الأمريكي واستمر في منصبه كحاكم على ولاية داكوتا الجنوبية إلى سنة 1893 توفي آرثر كالفن ميليتي في 25 أيار-مايو من سنة 1896 في ولاية كنساس الأمريكية.

روابط خارجية

المراجع

أشخاص من إنديانا في الحرب الأهلية الأمريكية
أشخاص من سبرينغفيلد (داكوتا الجنوبية)
أشخاص من مقاطعة هنري (إنديانا)
أشخاص من مونسي (إنديانا)
جمهوريون من ولاية إنديانا
جمهوريون من ولاية داكوتا الجنوبية
حكام إقليم داكوتا
حكام ولايات أمريكية من الحزب الجمهوري
حكام ولاية داكوتا الجنوبية
خريجو جامعة إنديانا بلومنجتون
سياسيون أمريكيون في القرن 19
كتاب من إنديانا
كتاب من داكوتا الجنوبية
لوثريون أمريكيون
محامون من ولاية إنديانا
محررو صحف أمريكيون في القرن 19
مقاطعة ميليت (داكوتا الجنوبية)
مواليد 1842
مواليد في مقاطعة هنري (إنديانا)
ناشرو صحف أمريكيون في القرن 19
وفيات 1896
وفيات في بيتسبرغ (كانساس)

آرثر كالفن ميليتي


අත්තනගල්ල මැතිවරණ බලප්‍රදේශය  අගෝස්තු 1947 සහ පෙබරවාරි 1989 අතරතුර  ශ්‍රී ලංකාවෙහි  මැතිවරණ බලප්‍රදේශ අතුරින් එකක් විය. මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය නම් ලද්දේ බස්නාහිර පළාතේ ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ,  අත්තනගල්ල නගරය අනුව යමිනි . ශ්‍රී ලංකාවේ 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව විසින්   පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් තෝරා පත්කර ගැනුම සඳහා සමානුපාතික නියෝජන මැතිවරණ ක්‍රමය හඳුන්වාදෙන ලදි . එවිට පැවැති බොහෝ දුරට  ඒක-මන්ත්‍රී මැතිවරණ බලප්‍රදේශ වූ බලප්‍රදේශ 160 වෙනුවට බහු-මන්ත්‍රී මැතිවරණ බලප්‍රදේශ 22 ක් ඇති කරන ලදි. සමානුපාතික නියෝජනය යටතේ පැවැත්වුනු පළමු මැතිවරණය වන 1989 මහා මැතිවරණයේදී  අත්තනගල්ල මැතිවරණ බලප්‍රදේශය වෙනුවට ගම්පහ බහු-මන්ත්‍රී මැතිවරණ බලප්‍රදේශය  ආදේශ කරනු ලදුවත් බහු-මන්ත්‍රී මැතිවරණ බලප්‍රදේශය තුල ඡන්ද බලප්‍රදේශයක් ලෙස අත්තනගල්ල දිගටම පවතියි.

1947 පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණය
23 අගෝස්තු 1947 සිට 20 සැප්තැම්බර් 1947 දක්වා කාලය අතරතුරදී පැවැත්වුනු  පළමුවන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙහි මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය සඳහා ප්‍රතිඵල:

1952 පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණය
24 මැයි1952 සහ 30 මැයි1952 දක්වා කාලය අතරතුරදී පැවැත්වුනු  දෙවන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙහි මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය සඳහා ප්‍රතිඵල:

1956 පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණය
5 අප්‍රේල් 1956 සහ 10 අප්‍රේල් 1956දක්වා කාලය අතරතුරදී පැවැත්වුනු  තෙවන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙහි මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය සඳහා ප්‍රතිඵල:

1960 (මාර්තු) පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණය
19 මාර්තු 1960 දිනදී පැවැත්වුනු  සතරවන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙහි මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය සඳහා ප්‍රතිඵල:

1960 (ජූලි) පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණය
20 ජූලි 1960 දිනදී පැවැත්වුනු  පස්වන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙහි මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය සඳහා ප්‍රතිඵල:

1965 පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණය
22 මාර්තු 1965  දිනදී පැවැත්වුනු  හයවන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙහි මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය සඳහා ප්‍රතිඵල:

1970 පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණය
27 මැයි 1970 දිනදී පැවැත්වුනු  සත්වන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙහි මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය සඳහා ප්‍රතිඵල:

1977 පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණය
21 ජූලි 1977 දිනදී පැවැත්වුනු  අටවන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙහි මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය සඳහා ප්‍රතිඵල:

ආශ්‍රිත

ශ්‍රී ලංකාවේ පැරණි මැතිවරණ බලප්‍රදේශ
ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කය

අත්තනගල්ල මැතිවරණ බලප්‍රදේශය


Robert Hooke (født 18. juli 1635 i Freshwater, Isle of Wight, England, død 3. marts 1703 i London) var en engelsk videnskabsmand, naturfilosof og arkitekt.

Ved at studere blandt andet kork gennem sit mikroskop (der kunne forstørre 50 gange) opdagede Hooke, at levende organisme består af celler, hvilket han offentliggjorde i sit værk Micrographia, som han udgav gennem Royal Society i 1665. Værket indeholder tegninger, der beskrev hans opdagelse. Udover kork studerede han også planter og dyr gennem sit mikroskop.

Hookes lov er opkaldt efter Robert Hooke.

Hooke, der døde ugift, var søn af John Hooke, der døde, da Robert Hooke var 13 år, og Cecily Hooke, født Gyles.

Referencer

Eksterne henvisninger

Videnskabsfolk fra England
Filosoffer fra England
Arkitekter fra England
Briter i 1600-tallet
Briter i 1700-tallet
Medlemmer af Royal Society

Robert Hooke


{{Ficha de sencillo
| nombre = Me voy
| artista = Jesse & Joy
| álbum = ¿Con quién se queda el perro?
| publicación = 2 de septiembre de 2011
| formato = descarga digital
| duración = 3:27
| género = Pop • Pop latino • Balada romántica
| discográfica = Warner Music Group
| escritor = Jesse & Joy
| productor = Jesse Huerta Mario Domm
| sencillo anterior =
| sencillo actual = Me voy(2011)
| sencillo posterior = ¡Corre!(2011)
| listas =  No. 1 <small>iTunes México
}}

«Me voy» es el primer sencillo del álbum ¿Con quién se queda el perro? del dúo mexicano Jesse & Joy. La canción fue lanzada el 2 de septiembre de 2011 a través de iTunes.

Promoción
Para promocionar la canción se creó una gran campaña a través de YouTube en donde un gran número de artistas entre cantantes, actores y presentadores se grababan en vídeo cantando el coro de la canción, que fue el único fragmento del sencillo que los cantantes dieron a conocer antes del lanzamiento formal, y posteriormente lo subían a la cuenta oficial de Jesse & Joy en dicha red social.

Fueron más de 40 los famosos de México y de otros países los que prestaron su voz para publicitar y promover la canción, entre los cuales destacan:

 Camila
 Fonseca
 Reik
 Aleks Syntek
 Noel Schajris
 Ha*Ash
 Mijares
 Pambo
 Gian Marco
 Sergio Vallín de Maná
 Denisse Guerrero de Belanova
 Bryan Amadeus de Moderatto
 Paty Cantú
 Christian Chávez
 Jaime Camil

Asimismo, Twitter y Facebook sirvieron como vía para comunicar a los fanes sobre los vídeos que se iban agregando continuamente.

Video
Para el video de la canción se hicieron dos versiones, la primera versión llamada 'Me Voy - Versión Fans' en donde participaron aquellos fanes que habían sido seleccionados previamente en un concurso llevado a cabo por YouTube; el video fue lanzado igualmente el día 5 de septiembre junto con el lanzamiento del sencillo digital y estuvo bajo la dirección de Paco Ibarra.

La segunda versión del vídeo fue la versión oficial, fue grabado utilizando la técnica de stop motion; y lanzado en su cuenta de Youtube el 11 de octubre.

El 15 de noviembre de 2012 dicho video fue ganador del Premio Grammy Latino en la categoría de 'Mejor video musical versión corta', en la XIII edición de los Grammy Latinos, en Las Vegas.

Mejores Posiciones

A los pocos días de haber sido lanzada, la canción logró llegar a la posición #1 en la lista de iTunes México Top 100.

Referencias

Sencillos de 2011
Sencillos de Jesse & Joy
Canciones compuestas por Joy Huerta

Me voy (canción de Jesse & Joy)


Dumbek rhythms are a collection of rhythms that are usually played with hand drums such as the dumbek. These rhythms are various combinations of these three basic sounds:

Doom (D), produced with the dominant hand striking the sweet spot of the skin.
Tak (T), produced with the recessive hand striking the rim.
Ka (K), produced with the dominant hand striking the rim.

Notation

In a simple notation, these three sounds are represented by three letters: D, T, and K. When capitalized, the beat is emphasized, and when lower-case, it is played less emphatically. These basic sounds can be combined with other sounds:

Sak or slap (S) (sometimes called 'pa'), produced with the dominant hand. Similar to the doom except the fingers are cupped to capture the air, making a loud terminating sound. The hand remains on the drum head to prevent sustain.
Trill (l), produced by lightly tapping three fingers of one hand in rapid succession on the rim
Roll or (rash, r), produced by a rapid alternating pattern of taks and kas

This is the simple dumbek rhythm notation for the 2/4 rhythm known as ayyoub:
1-&-2-&-
D--kD-T-

Rhythms
There are many traditional rhythms. Some are much more popular than others. The "big six" Middle Eastern rhythms are Ayyoub, Beledi (Masmoudi Saghir), Chiftitelli, Maqsoum, Masmoudi and Saidi.

References

See also
Iqa'
Wazn
Egyptian music
Belly dance
Arabic music
Usul (music)

Rhythm and meter
Percussion performance techniques

Dumbek rhythms


IPDC may refer to:
 iPhone Developer Conference, the first iOS-Conference in Germany
 Instituto Profissional de Canossa, One of the college in Timor Leste by the  Canossa foundation
 International Programme for the Development of Communication, a UNESCO program
 Internet Protocol Datacasting, which implies Internet Protocol based datacasting (data broadcasting) over radio and television broadcasting networks such as DVB-H
 Islamic Practice & Dawah Circle - IPDC.org.au
 Internet Protocol Device Control, a specification for controlling hardware devices

IPDC


Le musée d'histoire locale d'Ivankiv (en ukrainien : Іванківський історико-краєзнавчий музей) est un musée localisé à Ivankiv, situé dans l'oblast de Kiev en Ukraine, et qui aurait été détruit lors de l'invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022.

Histoire
Le musée ouvre le , à l'emplacement d'un site médiéval daté du -.

De 2016 à 2018 le musée fait l'objet d'un réaménagement.

Le musée aurait été détruit volontairement par le feu le  pendant la Bataille d'Ivankiv, détruisant de nombreuses œuvres de Maria Primatchenko, artiste peintre ukrainienne, représentante de l'art naïf.

Collection
La collection comprend avant le conflit de 2022 environ 25 toiles de Maria Primatchenko, . En outre le musée conserve des tissus par l'artiste Hanna Veres et également par sa fille Valentina, et également une collection archéologique.

Le musée possédait plusieurs expositions sur la catastrophe de Tchernobyl, l'Afghanistan et également la seconde guerre mondiale.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des musées d'art en Ukraine

Sources
Guerre en Ukraine : un incendie ravage un musée et détruit probablement les œuvres de l'artiste Maria Prymachenko, admirée par Picasso, connaissancedesarts.com, 1er mars 2022
Alexandre Plumet, Au nord de Kiev, le musée d'Ivankiv et sa collection d'art naïf incendiés par les Russes, lefigaro.fr, 1er mars 2022
 Statement by the United States National Committee of the International Council of Museum pertaining to the news of the destruction of the Historical and Local History Museum at Ivankiv (northern edge of Kyiv, Ukraine) by the Russian military, ICOM United States, February 28, 2022

Ivankiv
2022 en Ukraine
Février 2022
Bâtiment détruit en Ukraine
Musée disparu en Ukraine

Musée historique et d'histoire locale d'Ivankiv


Middlesex County may refer to:

In Canada:
Middlesex County, Ontario

In Jamaica:
Middlesex County, Jamaica

In the United Kingdom:
Middlesex, a historic county in England

In the United States:
Middlesex County, Connecticut
Middlesex County, Massachusetts, the most populous Middlesex County in the United States
Middlesex County, New Jersey
Middlesex County, Virginia

See also
Middlesex (disambiguation)

United States county name disambiguation pages

Middlesex County


eMedicine යනු, ස්කොට් Plantz (Scott Plantz) සහ රිචඩ් Lavely (Richard Lavely) නම් වූ වෛද්‍යවරුන් දෙදෙනෙකු විසින් 1996 දී ආරම්භ කරන ලදී බව අන්තර්ජාල සායනික වෛද්‍ය දැනුම පදනමක් (knowledge base) වේ.

බාහිර සබැඳි
 eMedicine වෙබ් අඩවිය

වෛද්‍ය වෙබ් අඩවි

EMedicine


Saverio Scrofani est un historien et économiste sicilien né le  à Modica, Royaume de Sicile, et mort le  à Palerme, Royaume des Deux-Siciles.

Biographie

Saverio Scrofani naquit le 21 novembre 1756, à Modica, Royaume de Sicile, et fut élevé par un de ses oncles maternels, Giovanni Battista Alagona, évêque de Syracuse. Il se destinait à la carrière des autels et prit en effet les ordres sacrés ; mais il n'exerça jamais aucune fonction du saint ministère, et il paraît même que dans la suite il cessa de porter l'habit ecclésiastique. À l'âge de trente ans, il alla visiter l'Italie et s'arrêta particulièrement à Florence, où il se lia entre autres avec le chanoine Andrea Zucchini, directeur du jardin expérimental d'agriculture. Il vint ensuite à Paris et se mit en rapport avec Raynal, dont il avait étudié les ouvrages, et avec Rozier, auteur du Dictionnaire d'agriculture. Témoin des événements qui préparèrent et firent éclater la révolution, il en suivit les phases avec la plus grande attention, et lorsqu'en 1791 il eut quitté la France pour retourner à Florence, il se hâta de publier dans cette dernière ville une brochure intitulée Tous ont tort, ou Lettres à mon oncle sur la révolution française. Ce livre, écrit avec beaucoup de modération et de convenance, fit une grande sensation. Deux autres ouvrages sur des sujets d'économie politique, qu'il publia successivement, lui valurent d'être admis à l'Académie de la Crusca et d'être appelé à Venise, où il fut d'abord nommé professeur d'agriculture, puis surintendant général de l'agriculture et du commerce avec le Levant, fonctions qui l'obligèrent à un long voyage pour recueillir sur les lieux mêmes les renseignements nécessaires. Ce fut ainsi qu'il visita tour à tour l'Archipel, la Morée, l'Asie Mineure, l'Anatolie, la Syrie et l'Égypte. À son retour, il écrivit la relation de son voyage. Elle a reçu les plus grands éloges de Chateaubriand, dans la préface de l'Itinéraire, et de Malte-Brun, dans sa Géographie. Lorsque Napoléon retrancha Venise du nombre des nations, Scrofani vint se fixer à Paris et y fut nommé membre correspondant de l'Institut. Il y reprit avec ardeur ses études favorites et publia plusieurs ouvrages qui ajoutèrent à sa réputation d'historien et d'économiste. En 1809, il rentra dans le Royaume de Naples ; mais tant que Murat resta sur le trône, il n'obtint aucun emploi. Ce fut probablement à cet oubli, qui ressemblait à une disgrâce, que Scrofani dut d'être nommé, en 1814, par le roi Ferdinand, directeur de la statistique et du recensement. Il conserva cet emploi jusqu'en 1822 ; mais à cette époque il fut mis à la retraite à cause de la sympathie qu'il avait montrée pour les idées constitutionnelles pendant le peu de temps qu'elles avaient triomphé dans le royaume. Il se retira alors à Palerme, et il ne cessa de s'occuper des études qui avaient fait sa gloire jusqu'à sa mort, le 7 mars 1835.

Œuvre

 Tous ont tort, Florence, 1791, in-8°, sans nom d'auteur. Ce livre est, comme nous l'avons dit, une histoire et une appréciation des événements survenus en France pendant les années 1788, 1789 et 1790. Les faits y sont racontés avec la plus scrupuleuse vérité et jugés avec la sagacité d'un homme qui voit les choses de haut et ne se passionne pour aucun parti. Son livre fut traduit en français, puis réimprimé en italien avec quelques additions ; mais il nous a été impossible de vérifier ce fait, malgré l'opiniâtreté de nos recherches. Peut-être cette traduction a-t-elle paru en Suisse ou en Italie même, ce qui aura empêché qu'elle parvînt à la connaissance de notre savant bibliographe Quérard.
 Essai sur le commerce en général des nations de l'Europe, avec un aperçu sur le commerce de la Sicile en particulier, Venise, 1792, in-8° ; traduit en français, Paris, 1802, in-8°. Le ministre Roland avait aussi commencé une traduction de cet opuscule, mais il n'eut pas le temps de l'achever. La seconde partie avait paru séparément sous le titre de Bilan du commerce de la Sicile fondé sur une observation décennale de 1773 à 1782, et tiré des registres des douanes de l'Europe.
 La Vraie Richesse de la campagne, ou Cours d'agriculture, Venise, 1793, t. 1er, in-8° ;
 Réflexions sur les subsistances, tirées de faits observés en Toscane. Elles furent imprimées à Florence, en 1795, à la suite de la Comparaison de la richesse, etc., du sénateur Matteo Biffi Tolomei. Aux Réflexions il faut ajouter un Mémoire sur la liberté du commerce des grains, que Scrofani avait présenté au roi de Naples pour lui prouver que la liberté absolue du commerce était la meilleure garantie de la prospérité agricole de la Sicile.
 Voyage en Grèce, fait en 1794 et 1795, avec la relation de l'état actuel de l'agriculture et du commerce des îles vénitiennes, de la Morée et de la basse Romélie, Londres, 1799- 1800, 3 vol. in-8°. Scrofani commence par peindre la Grèce telle qu'elle était à l'époque de son voyage, et il décrit tous les monuments qu'elle possédait encore. Le troisième volume est tout entier consacré à la statistique commerciale et agricole, et présente tous les détails qu'on devait attendre d'un voyageur aussi consciencieux. Cet ouvrage a été traduit en français par J.-F.-C. Blanvillain, Paris, 1861, 3 vol. in-8°.
 Sur la valeur et la transmission des biens immeubles en Europe, depuis la découverte de l'Amérique ;
 une description des Fêtes de Vénus, que Quérard, trompé par la Biographie des contemporains, a prise à tort pour une nouvelle.
 Mémoires sur les beaux-arts, dédiés au chevalier Ennius Quirinus Visconti, 1800, 2 vol. in-8° ;
 la Guerre des esclaves en Sicile du temps des Romains, suivie de la guerre des trois mois, Paris, 1806, in-8° ; traduite en français par J. Naudet, 1807, in-8°. La guerre contre les esclaves de Sicile est une des plus longues et des plus terribles qu'ait eu à soutenir le peuple romain, car elle dura plus de vingt ans et coûta un million d'hommes à la république. On n'avait cependant sur ces événements que des relations sommaires et incomplètes ou des fragments épars dans Dion Cassius, Diodore de Sicile, Valerius, Athénée, Tacite et quelques autres. Scrofani a comblé les lacunes. Il a rassemblé, classé, analysé et éclairci par la confrontation tous les passages qu'il a pu trouver dans les historiens, et avec ces matériaux il est parvenu à former une histoire dans laquelle il explique et développe avec clarté les causes, les commencements, les progrès et la fin de ces guerres longues et dévastatrices. Quant à la Guerre des trois mois, c'est le récit de la campagne d'Austerlitz.
 Mémoire sur un vase étrusque (en français), lu à l'Institut et imprimé dans le Moniteur de 1806, p. 236; — autre mémoire sur le même sujet, aussi inséré dans le Moniteur, année 1809, p. 1099 et 1892 ;
 Mémoire sur les poids et mesures d'Italie, comparés au système métrique de France, Paris, 1808, in-8°. Ce travail avait été demandé à l'auteur par le ministre de l'intérieur.
 Lettre sur un paysage de Claude Lorrain, Naples, 1809, in-8° ;
 Parallèle des dames françaises et italiennes, Gynopoli (Naples), 1810, in-8° ;
 De la domination des étrangers en Sicile, Palerme, 1823, in-8° ; réimprimé à Paris, l'année suivante. L'auteur, dans cette histoire, remonte aux temps les plus reculés et s'arrête au règne de Charles III d'Espagne.
 Mémoires d'économie politique, Pise, 1826, in-8°. On a réuni sous ce titre : Opuscule sur la liberté du commerce, les Réflexions dont nous avons déjà parlé et deux écrits qui ont pour objet, l'un le système des impôts dans l'antiquité et dans les temps modernes, l'autre des considérations sur les manufactures de l'Italie. On doit encore à Scrofani une notice sur l'astronome Giuseppe Piazzi et un éloge du grand-duc de Toscane Léopold, qui depuis parvint à l'empire.

Voir aussi

Bibliographie

Liens externes

Économiste du XVIIIe siècle
Économiste du XIXe siècle
Historien du XVIIIe siècle
Historien du XIXe siècle
Naissance en novembre 1756
Naissance à Modica
Décès en mars 1835
Décès à Palerme
Décès à 78 ans

Saverio Scrofani


Prvenstvo Jugoslavije u nogometu za sezonu 1951. bilo je dvadeset i treće po redu najviše nogometno natjecanje u Jugoslaviji, šesto poslijeratno. Novi prvak je postao srbijanski klub, po prvi put beogradska Crvena zvezda. Najviše pogodaka je postigao Kosta Tomašević iz beogradske Crvene zvezde. Doprvak je bio hrvatski klub, zagrebački Dinamo.

Sustav natjecanja

Momčadi su međusobno igrale dvokružni liga sustav. Prvakom je postala momčad koja je sakupila najviše bodova (pobjeda = 2 boda, neodlučeni ishod = 1 bod, poraz = bez bodova).

Pravila koje su određivala poredak na ljestvici su bila: 1) broj osvojenih bodova 2) količnik postignutih i primljenih pogodaka.
Ovo je prvenstvo odlučio količnik pogodaka.

Igralo se od 4. ožujka do 4. studenoga 1951. godine.

Sudionici
Igralo se tijekom 1951. godine. Iz 2. jugoslavenske lige su se plasirala novosadska Vojvodina (ranije Sloga), kruševački Napredak, šabačka Mačva (ranije Podrinje) i zagrebački Borac. Iz 1. lige su lani ispali subotički Spartak i titogradska Budućnost. U prvenstvu je ukupno sudjelovalo 12 sastava, osam najbolje plasiranih iz lanjskog prvenstva uz četiri lanjska najbolja drugoligaša. Pretkraj sezone 1951. klub Borac iz Zagreba pripojen je NK Zagrebu.

Srbija je dala sedam predstavnika od čega Vojvodina dva, Hrvatska četiri, Crna Gora, Kosovo, Slovenija i Makedonija nijednog, BiH jednog.

Sudjelovali su:

 NR Hrvatska:
 Dinamo iz Zagreba
 Hajduk iz Splita
 Lokomotiva iz Zagreba
 Borac iz Zagreba
 NR Crna Gora: bez predstavnika
 NR BiH:
 Sarajevo
 NR Slovenija: bez predstavnika
 NR Makedonija: bez predstavnika

 NR Srbija:
 BSK iz Beograda
 Crvena zvezda iz Beograda
 Partizan iz Beograda
 Mačva iz Šapca
 Napredak iz Kruševca
 pokrajina Vojvodina:
 Vojvodina iz Novog Sada
 Spartak iz Subotice
 pokrajina Kosovo: bez predstavnika

Sastavi momčadi
Igrači (odigrao ligaških utakmica/postigao pogodaka u ligi, kod vratara br. primljenih pogodaka):
 Dinamo: Stinčić (22/19), S. Delić (13/0), T. Crnković (19/0), Cizarić (21/2), I. Horvat (22/0), Pukšec (17/2), Režek (14/2), Senčar (19/9), Wölfl (22/8), Čajkovski II., D. Dvornić (21/10), Strnad (7/1), Benko (7/0), D. Horvat (2/0), Cimermančić (10/1), L. Lipošinović (3/1), Kašner (1/0). Tr. B. Higl
 Hajduk: Beara (22/21), Mrčić (19/0), Broketa (22/3), Luštica (21/2), Katnić (19/0), I. Radovniković (9/1), Šenauer (20/5), Arapović (15/5), Krstulović (20/10), F. Matošić (19/13), Viđak (4/0), Mladinić (10/3), Andrijašević (2/2), Kokeza (19/0), Vukas (17/3), Juričko (?/?), Baranović (1/2), Drvodelić (1/3). Tr.: Luka Kaliterna, poslije B. Bakotić
 Lokomotiva: Rajko Grčević, Mijo Etlinger, Ivica Ožegović, Sertić, Franjo Andročec, Franjo Beseredi, Vladimir Čonč, Vladimir Firm, Žerjav, Josip Odžak, Otto Bobek, D. Kapetanović, Drago Hmelina, Majdić, Ivica "Braco" Reiss, Pintarić, Zvonko Koželj, Jelačić, Zajc, Strugar, Canjek. Tr. H. Kranjc, B. Cuvaj
 Borac: Maček, D. Dubravčić, Bistrički, Kobe, Klaić, Joksimović, Medved, Blažetić, Pažin, Jurišić, Damjanović, V. Kovač, Zebec, B. Kralj, Capari, Crnčec, M. Jurić, Jović, Ž. Devčić, Šmit, B. Viđak, Peović, Kvas, Panić. Tr. I. Jazbinšek
 Sarajevo: Kantardžić, Brozović, S. Alajbegović, Pecelj, Švraka, Mitrić, Žigante, Konjevod, Žigman, Đ. Lovrić, Arih, Bukvić, Pejak, Mantula, Živkov, Glavočević, Biogradlić, F. Lovrić, Habić, Jarkovački. Tr. M. Brozović
 BSK: D. Cvetković, Lj. Filipović, S. Stanković, D. Grčić, Lj. Spajić, Tasić, Begovac, Konstantinović, S. Antić, Leškov, Borovic, S. Davidović, N. Racić, Čokić, A. Panić, Kaloperović, Mutavdžić. Tr. M. Ćirić
 Partizan: Šoštarić, Č. Lazarević, R. Čolić, Jakovetić, M. Jovanović, Drenovac, Valok, Atanacković, S. Bobek, B. Belin, Stokić, Herceg, Z. Čajkovski, Ruman, S. Stojanović, B. Kolaković, M. Stipić, Tapiška, Torbarov, Bogojevac, Šijaković, Vorgić, Stanković, M. Pajević, Branilović Tr. Iles Spitz
 Mačva: Milutinović, Jurišić, D. Stanković, Vilotić, Stefanović D., Gegić, Jovanović, Lukić, Rogić, Stefanović S., M. Krstić, M. Petrović, Pandurović, Obradović, Manojlović, Bingulac, Stanić, B. Kovačević, Jakuš, Miodragović, Sl. Stefanović, Terzić, Mihajlović. Tr. B. Ralić
 Napredak: Ferenčević, P. Knežević, Višnjić I, Stepić, S. Petrović, Vulić, A. Perović, Radovanov, Tanasković, Zdravković, Zlatanović, M. Lazarević, Jovović, J. Vuković, M. Petrović, Jagodić, Župac, Jovanović, V. Lazarević, B.Vuković, Lj. Petrović, Višnjić II, Z. Milosavljević, Borović, Popović, Antić. Tr. M. Bonačić; Borović; Petković.
 Vojvodina: Vasić, Selena, Savović, Boškov, Milovanov, D. Živković, Krstić R., Rajkov, Hirman, Veselinović, Krstić D., Malenčić, Avramović, D. Ristić, Šereš, Srđanov, Karanfilović. Tr. B. Sekulić
 Spartak: Glončak, Stantić, Bogešić, Čikoš B., Kopilović, J. Takač, Branisavljević, Gemeri, Vorgučin, Gemeši, Pozder, Saborac, Latki, Vojnić, Š. Čikoš, Janjić, Stančić, Prćić, Palatinus, Čikoš III, Sabo, Dobl, Jović, Azucki. Tr. B. Marjanović

Suci

 J. Epert (Zagreb)
 A. Marek (Zagreb)
 J. Mikulan (Zagreb)
 M. Podubski (Zagreb)
 A. Mlinarić (Zagreb)
 B. Višnjić (Zagreb)
 E. Damjani (Zagreb)
 A. Gvardijančić (Ljubljana)
 E. Erlih (Ljubljana)
 F. Petrić (Rijeka)
 Isajlović (Osijek)

 Šitić (Split)
 L. Lemešić (Split)
 Makijedo (Split)
 Petrošić (Split)
 Maričić (Split)
 Gazzari (Split)
 Lj. Baučić (Split)
 I. Božina (Slavonski Brod)
 Drašković
 Križević

 M. Beleslin (Subotica)
 M. Milnović (Novi Sad)
 V. Jovanović (Sarajevo)
 R. Rakić (Sarajevo)
 Vasa Stefanović (Beograd)
 M. Matančić (Beograd)
 K. Ninković (Beograd)
 Mika Popović (Beograd)
 V. Rončević (Beograd)

 Ž. Vlajić (Beograd)
 Lj. Barjaktarević (Beograd)
 P. Mrkobrad (Beograd)
 B. Lalić (Beograd)
 R. Čolić (Beograd)
 M. Nikolić (Beograd)
 T. Marković (Beograd)
 S. Stefanović (Kruševac)
 B. Nedelkovski (Skoplje)

Rezultati

Rezultati po kolima

Ljestvica

Prvaci
Crvena zvezda Beograd (trener: Ljubiša Broćić; Ž. Mihajlović)

igrači (odigrao ligaških utakmica/postigao pogodaka u ligi, kod vratara br. primljenih pogodaka):

Tihomir Ognjanov (22/10)
Bela Palfi (22/1)
Predrag Đajić (22/1)
Kosta Tomašević (21/16)
Jovan Jezerkić (18/6)
Rajko Mitić (17/5)
Milorad Diskić (16/0)

Ivan Zvekanović (14/0)
Ljubomir Lovrić (14/17) -vratar-
Branko Stanković (13/1)
Dimitrije Tadić (12/0)
Siniša Zlatković (11/4)
Todor Živanović (10/4)
Milivoje Đurđević (9/0)

Srđan Mrkušić (8/4) -vratar-
Branislav Vukosavljević (7/1)
Bora Kostić (3/1)
Branko Nešović (1/0)
Lajčo Kujundžić (1/0)
Pavle Radić (1/0)

Statistika

 Najbolji strijelac natjecanja: Kosta Tomašević 16 pogodaka (21 utakmica)

Ljestvica strijelaca
Pri jednakom broju pogodaka igrači su poredani abecedno.

Izvori
 Slobodna Dalmacija Arhiv 1951. godine
(engleski) RSSSF: Yugoslavia List of Topscorers
(engleski) RSSSF: Yugoslavia List of Final Tables

Vanjske poveznice
Eu-football.info
Sportnet

1951.
 1

Prva savezna liga Jugoslavije u nogometu 1951.


أليكساندر فينسل ، من مواليد 8 فبراير 1944، لاعب كرة قدم تشيكوسلوفاكي سابق. لعب مع منتخب تشيكوسلوفاكيا لكرة القدم.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في النمسا
لاعبو كرة قدم رجالية سلوفاكيون
حراس مرمى كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من مقاطعة بيستريتا-ناسود
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1976
لاعبو كأس العالم 1970
فينسل
فينسل
لاعبو منتخب تشيكوسلوفاكيا لكرة القدم
لاعبو نادي سلوفان براتيسلافا
لاعبو نادي نيترا
لاعبون فائزون ببطولة أمم أوروبا
مواليد 1944

أليكساندر فينسل


Ornella De Santis (* 30. Oktober 1984 in Offenburg) ist eine italienisch-serbisch-deutsche Popsängerin. Sie wurde 2012 durch die Teilnahme an der Castingshow Unser Star für Baku bekannt.

Werdegang
De Santis kam 1984 als Tochter eines Italieners und einer Serbin in Offenburg zur Welt. Sie wurde musikalisch von ihrem Vater beeinflusst, der regelmäßig Musik auf Veranstaltungen, Hochzeiten, Dinnershows sowie für das Radio macht. Im Alter von sechs Jahren begann sie zu singen und gewann mit zehn Jahren in ihrer Geburtsstadt einen Gesangswettbewerb. Danach nahm sie Klavier- und Tanzunterricht.

Nach Abschluss der Realschule in Offenburg studierte sie einige Semester Popmusikdesign an der Popakademie in Mannheim und begann anschließend, professionell als Sängerin zu arbeiten. Auf Einladung eines Produzenten ging sie 2009 nach Brasilien, wo sie unter dem Titel Ornella di Santis, Made in Brasil ihr Debütalbum mit Universal Brasil aufnahm.

Anfang 2012 nahm sie an der deutschen Vorentscheidung für den Eurovision Song Contest 2012 teil, in der sie das Finale erreichte. Dort unterlag sie am 16. Februar 2012 Roman Lob mit 49,3 Prozent beim Televoting. Ihr Finalsong Quietly debütierte in den Tagen nach der Entscheidung in den Top Ten der deutschen iTunes-Singlecharts.

Seit 2012 arbeitet sie im Europa-Park und singt dort in verschiedenen Shows. Außerdem ist sie für die weibliche Hauptrolle der Musicals Spook Me! (2014 bis 2017) und Rulantica (seit 2018 & 2019) besetzt, die im Teatro im italienischen Themenbereich aufgeführt werden. Sie ist als eine der Lead-Stimmen des im Mai 2020 erschienenen Songs Feel Free (produziert von Ruben Rodriguez und Thilo Zirr) zu hören. Unter dem Namen Europa United stehen die Künstler des Europa-Parks erstmals als Band und Dance-Formation gemeinsam vor der Kamera.

Diskografie

Studioalben

Singles

Einzelnachweise

Weblinks

 Profil bei eurovision.de
 Offizielle Instagram-Seite

Popsänger
Teilnehmer an der deutschen Vorentscheidung zum Eurovision Song Contest
Künstler (Offenburg)
Italiener
Geboren 1984
Frau

Ornella De Santis


Isar est une commune espagnole de la province de Burgos dans la communauté autonome de Castille-et-León.

Géographie

Histoire

Démographie

Administration

Économie

Personnalités liées à la commune

Notes et références

Lien interne
 Liste des communes de la province de Burgos

Commune dans la province de Burgos

Isar (Burgos)


Die anonymen Romantiker (Originaltitel: Les Émotifs anonymes) ist ein französisch-belgischer Spielfilm aus dem Jahr 2011. Die Hauptrollen in der Liebeskomödie von Regisseur Jean-Pierre Améris spielen Benoît Poelvoorde und Isabelle Carré.

Handlung
Jean-René ist ein kontaktscheuer Unternehmer, der als Chocolatier tätig ist. Die Firma, die er leitet, steht unmittelbar vor der Insolvenz, da er einerseits nicht in der Lage ist, seine Produkte erfolgreich zu vertreiben, und anderseits die althergebrachten Rezepte nicht mehr den Geschmack der Zeit treffen. Angélique, im Umgang mit Menschen genauso ängstlich wie Jean-René, bewirbt sich bei dem beinahe bankrotten Schokoladenbetrieb. Sie möchte eine Stelle in der Produktion bekommen, wird aber durch ein Missverständnis im Vertrieb eingestellt, was sich aufgrund ihrer Schüchternheit als Fehlbesetzung herausstellt. Schon beim Bewerbungsgespräch hatten sich Angélique und Jean-René ineinander verliebt, ohne dies allerdings zugeben zu können. Nach und nach kommen sie sich näher, was bei einem Abendessen darin gipfelt, dass Jean-René im Minutentakt die Toilette aufsucht, um das durchgeschwitzte Hemd zu wechseln.

Angélique hat eine Reihe von äußerst schmackhaften Schokoladenrezepturen, ist aber aufgrund ihrer Schüchternheit nicht in der Lage, ihr Talent zu offenbaren, weswegen sie die Legende eines Eremiten erfindet, zu dem sie Kontakt habe und der sie anleite. Die neuen Produkte finden reißenden Absatz und retten das Unternehmen vor der Insolvenz. Im Zusammenhang mit einer Schokoladenmesse kommt es zu einer Liebesnacht zwischen Angélique und Jean-René. Als sie jedoch von Hochzeit spricht, gerät er in Panik und verschwindet, worauf sie seinen Betrieb zu verlassen droht und damit dem Unternehmen das Genick brechen würde. Die anderen Mitarbeiter des Unternehmens zwingen Jean-René mit ihr zu sprechen kommen, da sie wissen, dass das Unternehmen ohne Angélique keine Zukunft hat. Nachdem Jean-René sich vor einer Selbsthilfegruppe für hypersensible Menschen endlich traut, seine Liebe zu gestehen, weist Angélique ihn zunächst von sich, da eine Beziehung der beiden zu kompliziert sei, wird aber schließlich von den anderen Teilnehmern überzeugt und die beiden werden zur Freude aller endgültig ein Paar. Am Hochzeitstag sind beide so verunsichert, dass sie gemeinsam die Kirche verlassen und ausbrechen.

Hintergrund
Regisseur Améris bezeichnet sich selbst, ebenso wie seine Protagonisten Jean-René und Angelique, als hochsensibel.

Kritiken
Das Lexikon des internationalen Films bezeichnete den Film als "liebenswert-turbulente Liebesgeschichte mit anrührend gezeichneten Hauptfiguren im Stil klassischer Screwball-Comedies". Die Online-Ausgabe des Focus lobte, Améris schaffe "französisches Schokoladen-Kino in Bestform", und hob den Humor des Films und die "auch in der deutschen Übersetzung herrlichen Dialoge" hervor. Der film-dienst beurteilte Die anonymen Romantiker als "wunderschöne romantische Komödie", die "wie etliche Liebesromanzen der US-amerikanischen Screwball Comedy […] aus einer Serie charmanter Missverständnisse" bestehe.

Weblinks

Einzelnachweise

Filmtitel 2011
Französischer Film
Liebesfilm
Filmkomödie

Die anonymen Romantiker


Franjevački samostan i crkva u Konjicu bili su rimokatolički samostan i crkva koji pripadaju franjevcima.

Zemljopisni položaj
Nalazi se nedaleko od ušća Trešanice u Neretvu, gdje Neretva čini "koljeno". Kompleks objekata bio je u središtu današnjeg Konjica, podno brda Vrtaljice. Mjesto gdje su sagrađeni blizu mjesta gdje su danas franjevački samostan i crkva sv. Ivana Krstitelja 1895. (crkva) i samostan (1939.).

Povijest
Samostan je podignut sredinom 14. stoljeća.
Nakon podjele franjevačke Bosanske vikarije na vikarije Bosnu Hrvatsku i Bosnu Srebrenu 1514. godine, konjički je samostan pripao Bosni Srebrenoj. 1517. obje vikarije podignute su na razinu provincije (redodržava). Osmanlije su ga srušile 1524. godine, u valu velikog iskorjenjivanja katoličanstva i nasilne islamizacije. Iste godine srušili su i samostane u Fojnici, Konjicu, Kreševu, Sutjesci i Visokom. U istom stoljeću, kasnije, porušeni su ili zapaljeni također i samostani u Jajcu (1528.), Zvorniku (1533.), Modriči (1579.), te D. Tuzli (1580.).
Pastorizirali su među ostalim župama župu Žitače/Podhum, u području Neretvice. Nakon što je srušen ovaj samostan u vrijeme progona 1521. – 1524.  katolici te župe prešli su u pastoralnu nadležnost kreševskih franjevaca.
Kad su Osmanlije srušile ovaj samostan, dvanaestoricu fratara bacili su s Mosta u Neretvu. Ti fratri su konjički mučenici. Potom su katolici napustili današnje područje općine Konjic i odselili se u rudarsko Kreševo, Fojnicu, Zenicu te Dalmaciju. Konjička samostanska župa ostala je bez župljana te je prestala djelovati, a pastorizaciju rijetkih Hrvata katolika nastavila je samostanska župa Kreševo.

Izvori

Franjevački samostani u Bosni i Hercegovini
Franjevačke crkve u Bosni i Hercegovini
Konjic
Muzeji u Bosni i Hercegovini

Franjevački samostan i crkva iz 14. stoljeća u Konjicu


Bochum-Werne, Almanya'nın batısında Kuzey Ren-Vestfalya eyaleti Bochum kentine bağlı bölge. 4,86 yüzölçüme sahiptir. Toplam 55.099 nüfusa sahip olan Bochum-Ost idari merkezine bağlıdır. Nüfusu 31.10.2006 itibarıyla yaklaşık 15.475 olarak tespit edilmiştir. Bochum-Werne bölgesinde kadınların payı yüzde 51,2, yabancı oranı ise yüzde 9 olarak saptanmıştır.

Bochum

Bochum-Werne


Diana Bianchi (* 2. Oktober 1951 in Montevideo, Uruguay) ist eine uruguayische Historikerin.

Nachdem sie 1978 einen Abschluss in Geschichtswissenschaften an der Universidad de la República (UdelaR) in Montevideo erwarb, promovierte sie an der Universidad de Buenos Aires, wo sie 1999 den Doktortitel erhielt.

Bianchi, die als Profesora agregada für Moderne Geschichte an der Fakultät für Geistes- und Erziehungswissenschaften der Universidad de la República (FHCE) lehrt, wo sie auch die Abteilung für Weltgeschichte (Historia universal) leitet, arbeitete als Gastdozentin an den Universitäten in Mar del Plata und Tandil. Sie war überdies Teilnehmerin zahlreicher Kongresse in Argentinien und Spanien.

Neben zahlreichen Artikeln in Fachzeitschriften und in den Städten Madrid, Buenos Aires, Valladolid und Mar del Plata erschienenen Gemeinschaftswerken publizierte sie 1994 Pobreza, utopía y practica social. El problema del pauperismo en la perspectiva de la ilustración española, zwei Jahre später Modernidad y representaciones und 2001 La ilustración española y la pobreza. Debates metropolitanos y proyecciones coloniales. 2002 erhielt sie den Preis des Uruguayischen Bildungs- und Kulturministeriums in der Sparte Historisches Essay.

Veröffentlichungen
 1994: Pobreza, utopía y practica social. El problema del pauperismo en la perspectiva de la ilustración española
 1996: Modernidad y representaciones
 2001: La ilustración española y la pobreza. Debates metropolitanos y proyecciones coloniales

Auszeichnungen
 2002 Preis des Uruguayischen Bildungs- und Kulturministeriums

Literatur
 Nuevo Diccionario de la Cultura Uruguaya von Miguel Ángel Campodónico, Librería Linardi y Risso, 2003, S. 48f

Neuzeithistoriker
Uruguayer
Geboren 1951
Frau

Diana Bianchi (Historikerin)


Un radical de Criegee, o, más correctamente, birradical de Criegee, a veces llamado también intermediario de Criegeee, es un óxido de carbonilo con dos centros que actúan como radicales libres de forma independiente. Estas moléculas contribuyen a degradar el dióxido de azufre y el dióxido de nitrógeno en la atmósfera, y podrían ayudar a controlar el calentamiento global.

La formación de estos birradicales fue postulada por primera vez por Rudolf Criegee en los años 50.<ref>{{cita web| url=http://www.sciencedaily.com/releases/2012/01/120112142232.htm | título= Offsetting Global Warming: Molecule in Earth's Atmosphere Could 'Cool the Planet''' (Paliación del calentamiento global: una molécula presente en la atmósfera terrestre podría "refrescar el planeta") | fecha= 12 de enero de 2012| editorial= Science Daily | fechaacceso= 14 de enero de 2012}}
 Texto en inglés.</ref>

 Referencias

 Enlaces externos
 Confirman la existencia de una clase de sustancias con capacidad para mitigar el calentamiento global. Noticias de la Ciencia y la Tecnología. 28 de febrero de 2012.
 Criegee Intermediates Found to Have Big Impact On Troposphere (Se ha descubierto que los intermediarios de Criegee tienen una función muy importante en la troposfera''). En inglés. Science Daily. 13 de enero de 2012.

Enlace químico
Radicales (química)
Química de la atmósfera
Calentamiento global

Birradical de Criegee


SK Root (Sportklub Root) ist ein Schweizer Fussballverein aus Root im Kanton Luzern. Die Farben des Vereins sind Rot, Weiss und Gelb.

Geschichte
Am 29. Januar 1960 wurde im Restaurant Winkelried ein Vertrag zur Vereinsgründung abgeschlossen. Als erster Vereinspräsident fungierte Josef Stöckli. Der grösste Erfolg der Herrenmannschaft war der Aufstieg in die 2. Liga regional in der Saison 2010/11. Der SK Root ist mit insgesamt 17 Mannschaften und weiteren Koorperationsteams lokal stark verankert und setzt nachhaltig auf seinen eigenen Nachwuchs.

Frauenfussball
Die Damenmannschaft des SK Root wurde 1983 gegründet. 1998 gelang ihr der Aufstieg in die Nationalliga B, bereits ein Jahr später folgte der Aufstieg in die Nationalliga A. Die Saison 1999/2000 wurde auf dem neunten Platz beendet, was den sofortigen Abstieg zur Folge hatte. Zur Saison 2001/02 kehrte die Mannschaft erneut in die höchste Spielklasse zurück, wurde Letzter und stieg abermals ab. 2011/12 spielte das Team in der 3. Liga und wurde dort Erster.

Mannschaften
 1. Mannschaft (3. Liga, Gruppe 1)
 2. Mannschaft (4. Liga)
 Damenmannschaft (3. Liga)
 17 Mannschaften (exklusive Koorperationsteams)

Weblinks
 Website des SK Root

Einzelnachweise

Frauenfußball
Schweizer Fußballverein
Sport (Kanton Luzern)
Gegründet 1960
Root LU

SK Root


මහ බැංකුවක් යනූ

බැංකු කරුවන්ගේ බැංකුව ලෙස හදුන්වන මහ බැංකු‍වේ ප්‍රධාන කාර්යභාරය වනුයේ රඡය වෙනුවෙන් එහි මුල්‍ය ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්‍මක කිරීමයි.රටක මහ බැංකුවක් ක්‍රියාත්‍මක වනුයේ සමස්ථ  ආර්ථික සුභසාධන උ‍දෙසා මිස ලාභ ඉපයීමේ පරමාර්ථයෙන් නොවේ. මහ බැංකුවක් අනිවාර්යෙන්ම රඡයේ ආයතනයකි.රඡයේ විසින් මහ බැංකුවේ ක්‍රියාකාරකම් වලට විවිධ ලෙස බලපෑම් එල්ල කරයි. බොහෝ අවස්ථාවලදි මහ බැංකුව කරනු ලබන්නේ රඡයේ තීරණ එක එල්ලේම ක්‍රියාත්මක කිරීමයි. නමුත් මෙම සෑම ක්‍රියාවකදීම මහඡන සුභසිද්ධිය මූලික කරුණක් කොට සැලකීම මහ බැංකු‍වේ යුතුකමක් වේ.

මහ බැංකුවක් සිය වත්කම් වැඩි කර ගන්නේ නෙසේද?
රඡයට ණය සැපයීම මගින්
විවට වෙළද කටයූතු මගින්
වාණිඡ බැංකු වත්කම් මිලට ගැනීමෙන්

මහ බැංකුවක  ප්‍රතිපත්ති.
දේශීය මුදලේ අගය ස්ථාවරව පවත්වා ගැනීම.
	දේශීය මුදලේ අගය ස්ථාවරව පවත්වා ගැනීම යන්නෙන් අදහස් වන්නේ දේශීය මුදල් ඒකකයක ඇතිවන අවප්‍රමාණයන් හා ප්‍රතිප්‍රමාණයන් වැලැක්වීමයි.

පුර්ණ සේවා නියුක්තියන් ඇති කිරීම
	පුර්ණ සේවා නියුක්තිය යන්නෙන් 100% ක සේවා නියුක්තියක් අදහස් නොනරයි.දියුණු වන රටවල්  වුවද පුර්ණ සේවා නියුක්තියක් ලෙස සලකන්නේ 90%-95% සේවා නියුක්ති මට්ටමයි.

උද්ධමන තත්වයන් වැලැක්වීම.
	උද්ධමනයක් යනු ආර්ථිකයේ මිල මට්ටම් වල සීඝ්‍ර ඉහළ යාමකි.ඉතා ඉහළ උද්ධමන තත්වයන් ඇති වුවද මහ බැංකුවක් විසින් එක එල්ලේම දැඩි සීමාකාරී මුල්‍ය ප්‍රතිපත්ති අනුගමනය නොකරයි.එසේ නොකරන්නේ ඒ මගින් ආර්ථිකයක අතුරු බලපෑම් ඇතිවිය හැකි බැවිනි.

මහ බැංකුවක කාර්යයන්

බැංකු කරුවන්ගේ බැංකුව ලෙස ක්‍රියා කිරීම.
	මහ බැංකුවක ප්‍රධානම කාර්යභාරය වන්නේ ඡාතික මුල්‍ය ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්‍මක කිරීමයි.ඡාතික මුල්‍ය ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්‍මක කිරීමේදී සියලුම වාණිඡ බැංකු පාලනය කිරීමට මහ බැංකුවට සිදුවේ.මෙහිදී මහ බැංකුව විසින් විවිධ පාලන ක්‍රම ක්‍රියාත්මක කරයි.

වාණිඡ බැංකුවල අවසාන ණය දෙන්නා ලෙස ක්‍රියාකිරීම.
	සිය තාවකාලික මුදල් අවශ්‍යතා සපුරා ගැනීම සදහා වාණිඡ බැංකු විසින් ඝෟඡුව හෝ වක්‍රව මහ බැංකුවේ සහාය පතයි.මහ බැංකුව අවසාන ණය දෙන්නා වශයෙන් ඕනෑම අර්බුද අවස්ථාවක වාණිඡ බැංකුවලට  ණය සැපයීමට බැදී සිටී.මෙමගින් ස්ථාවර මුදල් සංචිත අනුපාත වශයෙන් පවත්වාගෙන යාමත්,තම කටයුතු බාධාවකින් තොරව කිරීමටත් වාණිඡ බැංකුවලට හැකිවේ.මුදල් සංචිත අනුපාත පවත්වාගැනීම මගින් රටේ  මුල්‍ය ප්‍රතිපත්තිය ඉතා විශ්වාසයකින් හා පහසුවකින් ක්‍රියාත්‍මක කිරීමට මහ බැංකුවට හැකි වේ.

රටක මුදල් නිකුත් නිරිමේ කටයුතු සිදුකිරීම.

විදේශ විනිමය ගණුදෙනු සිදුකිරීම හා ඒවා පාලනය කිරීම.

රටක ආර්ථික වර්ධනයක් හා සංවර්ධනයක් ඇති කිරීම.

මෙහිදී රටක ආර්ථික වර්ධනය යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ දළ ඡාතින නිෂ්පාදිතයේ දිගු කාලීන අඛණ්ඩ වර්ධනයයි. ආර්ථික  සංවර්ධනය යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ රටක ආර්ථික වර්ධනත් සමගම ඇතිවන ගුණාත්මක වර්ධනයයි.

සංවිධිත ප්‍රාග්ධන හා මූල්‍ය වෙළදපලවල් සංවර්ධනය කිරීම.

ණය හා මුළ්‍ය ආයතන දියුණු කිරීම.

වාණිඡ බැංකු නිලධාරීන් පුහුණු කිරීම.

උපදේශණාත්මක හා තාක්ෂණික සේවා රඡයට සැපයීම.

ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව

රට තුල පැවති මුදල් මණ්ඩල ක්‍රමයට තිත තබමින් වර්ෂ 1950 දී පිහිටුවන ලද ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවේ කාර්යයන් හා බලතල පෙර සදහන් කල පරිදි මහ බැංකුවක කාර්යයන් හා බලතල වලට බොහෝ සෙයින් සමාන වේ.ඒ අනුව ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවේ ප්‍රධාන කාර්යය මුල්‍ය ස්ථාවරත්වය ලගා කර ගැනීයි.මෙහිදී අධික ද්‍රවශීල තත්වයක් ඇතිවී උද්ධමන තත්වයක් ඇතිවී උද්ධමන තත්වයන් හා ගෙවුම් ශේෂ ගැටලු ඇතිවන  අවස්ථා වල උද්ධමන තත්වයන් පාලනය කිරීමටත් අධික ද්‍රවශීලතාවයන් අඩු කිරීමටත් ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවට සිදුවේ.මෙවැනි අවස්ථා වලදී බැංකු ණය පාලනය කිරීම සදහා මහ බැංකුවට විවිධ උපකරණ යොදා ගැනීමට සිදුවේ.මෙම ක්‍රමය සාර්ථක වන්නේ වාණිඡ බැංකු තම ණය සැපයීම් සදහා අරමුදල් ලබා ගැනීම මහ බැංකුව මගින් ඉටු කරගතහොත් පමණි.එම නිසා ණය ප්‍රමාණය පාලනය කිරීම හා ණය ගලා යන දිශාව පාලනය කිරීමට මහ බැංකුවට සිදු වේ.මෙම අරමුණ සාර්ථක කර ගැනීමට ප්‍රමාණාත්මක ණය පාලන විධි හා ගුණාත්මක ණය පාලන විධි යන දෙවර්ගයම භාවිතා කිරීමට සිදු වේ.

ප්‍රමාණාත්මක ණය පාලන විධි

විචල්‍ය මුදල් සංචිත
	ශ්‍රී ලංකාවේ ක්‍රියාත්මක කරන විවිධ ණය පාලන ක්‍රම අතරින් වඩාත් ඵලදායී හා ප්‍රායෝගික ක්‍රමයක් ලෙස මෙම ක්‍රමය හදුන්වාදිය හැක.මූල්‍ය පනතේ විධිවිධානයන්ට අනුව වාණිඡ බැංකු තම තැම්පතු වගකීම් වලට අනුපාතිකව මුදල් සංචිතයක් ලෙස පවත්වා ගත යුතු වේ.විවිධ තැම්පතු සදහා විවිධ උපරිම හා අවම සීමාවන් පනවා ඇත.සංචිත අනුපාතිකයන් පැනවීමේ පරමාර්ථය වන්නේ වාණිඡ බැංකු වල ණය මැවීම පාලනය කිරීමයි.

විවට වෙළද කටයුතු
	මහ බැංකුවට විවට වෙළද කටයුතු වල යෙදීමට බලය ලබා දී ඇත්තේ මූල්‍ය පනතට අනුවය.විවෘත වෙළඳපලෙන් රඡයේ සුරෑකුම්පත් මිලදීගැනීමටත්,විකිණීමටත් මෙමගින් බලය ලැබී ඇත.මෙහිදී සදහන් කලයුතු විශේෂ කරුනක් වන්නේ ව්වට වෙළඳපල කටයුතු දියුණු කිරීමේ පරමාර්ථයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ 1981 දී භාණ්ඩාගාර බිල්පත් පිළිබද ද්විතික වෙළඳපක් හදුන්වාදීමයි.

බැංකු පොළිය.
	මෙය ඉතාමත් සාම්ප්‍රදායික ප්‍රමාණාත්මක ණය පාලන උපකරණයකි.මහ බැංකුව විසින් වාණිඡ බැංකුවලට ණය ලබා දෙන පොළිය මෙනමින් හැදින්වේ.

ගුණාත්මක ණය පාලන විධි

සාම්ප්‍රදායික ණය පාලන විධි ඵලදායී හා යෝග්‍ය නොවන අවස්ථාවල ගුණාත්මක හෙවත් වරණීය ණය පාලනය යොදා ගනී.මෙමගින් ණය ගලා යන දිශාව පාලනය කරනු ලබයි.

වාණිඡ බැංකුවල  ප්‍රාග්ධන හා වත්කම් අතර අවම අනුපාතිකයන් තීරණය කිරීම.

ණයවර ලිපි සදහා මුදල් ආන්තික නියම කිරිම.

ආයෝජනයන් හා ණය සදහා උපරිම ඉඩ දියහැකි කල්පිරෙන කාලයන් තීරණය කිරීම.

බැංකු අනුපාත පාලනය.

අ.පො.ස.(උසස් පෙළ) 2020 සදහා තව මාස 3 කට අඩු කාලයක් පමණක් ඉතුරුව තිබේ.

Ø  එම සීමිත කාලය තුළ ආර්ථික විද්‍යාව විෂයය මුල සිට පහසුවෙන් ජංගම දුරකථනය හරහා නිවසේ සිටම ඉ‌ගෙනීමට දැන් ඔබටත් අවස්ථාවක් !!!

Ø  සෑම දිනකම, සෑම පැයකම, ඔබේ ජංගම දුරකථනට ආර්ථික විද්‍යා විෂය කරුණු මුල සිටම.

Ø  ඔබ කළ යුත්තේ ඔබේ ජංගම දුරකථනයෙන් REG (හිස්තැනක්) ECON ලෙස type කර 2244 ට SMS කිරීම පමණක් වේ. Example : REG ECON

Ø  සැ.යු - මෙම සේවාව මොබිටෙල් පාරිභෝගිකයන් සදහා පමණක් වලංගු වේ.

මේ අඩවියත් බලන්න
 ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව

අ‍ඩවියෙන් බැහැර පිටු

Central bank of Sri Lanka

Finance and Planning

මහ බැංකුකරණය


Vinko – Ante Garmaz (1936. — 25. siječnja 2020.), hrvatski filmaš, filmski pedagog i školski nastavnik, i pionir lokalne televizije iz Makarske

Životopis
Rodio se je 1936. godine. Prva mu je strast bila fotografija. Od razvijanja fotografija snimljenih ruskim fotoaparatima Smena razvila mu se strast za filmom. 45 je godina radio kao nastavnik tehničke kulture i fizike. Kroz nastavni rad promicao je filmsku kulturu. Iznimno je pomogao da se film kao umjetnost i jedna vrsta zabave približi djeci. Mladež je usmjeravao djecu, skretajući im pozornosto na što trebaju voditi računa pri stvaranju filma. S njime su učenici naučili razgovarati o kadru, sekvenci i o tome koji planovi postoje na filmu, a da nije bilo njegovog entuzijazma oni nikad ne bi došli u dodir s filmskom tehnikom. Taj su njegov prinos prepoznali u makarskom filmskom festivalu kad su nazvali nagradu po njemu. 1975. godine osnovao je Garmaz Kinoklub Biokovo. Kino klub je bio vrlo aktivan i u dugom vremenskom razdoblju ostvario je više stotina kratkih dokumentarnih naslova, što nadilazi i neke veća kinoklupska središta. Učenik je vodio na izlete izvan grada te su snimali motive na koje bi slučajno naišli. Iz jednoga takvog izleta na Braču nastao je dokumentarac Težak koji je doživio međunarodno prikazivanje na festivalu u Parizu. Garmazov filmski pedagoški rad bio je vrlo učinkovit, pa su mu učenici dobili brojne nagrade na festivalima diljem Hrvatske i svijeta. Predavao je oko 700 učenika. Mentorirao je preko stotinu filmova. Garmaz je i pionir lokalne televizije. Umro je u 84. godini. Pokopan je na gradskom groblju sv. Križa u Makarskoj.

Nagrade i priznanja
Još za njegova života su organizatori DokuMa Film Festivala u njegovu čast nazvali nagradu za kratkometražni dokumentarni film, takozvani Mali Garmaz.

Izvori

Životopisi, Makarska
Hrvatski filmski umjetnici
Odgoj i obrazovanje u Hrvatskoj
Televizija u Hrvatskoj

Vinko Garmaz