Phytomyza ranunculi er flugutegund í ættinni Agromyzidae. Hún finnst á norðurslóðum Evrasíu.

Lífsferill

Víunum er verpt á plöntur af sóleyjaætt Ranunculaceae. Lirfurnar grafa sig í blöðin og mynda löng hvít göng með strengjum af saur. Þegar þær eru fullvaxnar fara þær úr göngunum.

Púpur lirfanna eru gráar eða brúnar. Fullorðnar flugur eru um 2 mm að lengd, mjög breytilegar að lit. Nokkur litarafbrigði eru með nafn, t.d. ljóst afbrigði (P. ranunculi var. flava) og dökk afbrigði (P. ranunculi var. flavoscutellata og var. islandica).

Útbreiðsla
Tegundin er útbreidd um Evrópu.

Sníkjutegundir
Lirfur P. ranunculi eru mjög í hættu fyrir sníkjum af öðrum skordýrategundum. Allt að 75% af öllum skoðuðum púpum hafa verið með sníkjudýr.

Sníkjudýr á þessari tegund eru meðal annars í yfirættunum Chalcidoidea og Ichneumonoidea:
Chrysocharis idyia (Walker, 1839)
Chrysocharis orbicularis (Nees, 1834)
Chrysocharis pentheus (Walker, 1839)
Chrysocharis pubicornis (Zetterstedt, 1838)
Chrysocharis viridis (Nees, 1934)
Pediobius metallicus (Nees, 1834)
Cirrospilus vittatus Walker, 1838
Diglyphus chabrias (Walker, 1838)
Diglyphus isaea (Walker, 1838)
Diglyphus minoeus (Walker, 1838)
Diglyphus pusztensis (Erdös and Novicky, 1951)
Hemiptarsenus ornatus (Nees, 1834)
Hemiptarsenus unguicellus (Zetterstedt, 1838)
Necremnus tidius (Walker, 1839)
Pnigalio soemius (Walker, 1839)
Miscogaster elegans Walker, 1833
Miscogaster maculata Walker, 1833
Stenomalina gracilis (Walker, 1934)
Epiclerus panyas (Walker, 1839)
Chorebus kama (Nixon, 1945)
Coloneura stylata Förster, 1862
Dacnusa areolaris (Nees, 1811)
Dacnusa confinis Ruthe, 1859
Dacnusa laeta (Nixon, 1954)
Dacnusa laevipectus Thomson, 1895
Dacnusa macrospila (Haliday, 1839)
Dacnusa maculipes Thomson, 1895
Dacnusa melicerta (Nixon, 1954)
Dacnusa sibirica Telenga, 1935
Dapsilarthra sylvia (Haliday, 1839)
Exotela gilvipes (Haliday, 1839)
Grammospila rufiventris (Nees, 1812)
Colastes braconius Haliday, 1833
Apodesmia posticatae (Fischer, 1957)
Opius pallipes Wesmael, 1835
Opius orbiculator (Nees, 1811)

Tilvísanir

Tvívængjur
Phytomyza

Phytomyza ranunculi


An Ponthieva ovatilabia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Charles Schweinfurth. An Ponthieva ovatilabia in nahilalakip ha genus nga Ponthieva, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ponthieva

Ponthieva ovatilabia


Adnane Tighadouini (; født 30. oktober 1992) er en marokkansk professionel fodboldspiller, der spiller som venstrefløj for den danske klub Esbjerg fB på leje fra Málaga CF. Han spiller også for Marokkos landshold .

Klubkarriere
Den 31. august 2018 skrev han under på en lejeaftale med Esbjerg fB. Lejeaftalen varede hele 2018-19-sæsonen. Der var ydermere indarbejdet en købsoption i lejeaftalen.

Titler

Klub
 Vitesse
 KNVB Cup: 2016-17

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Holland
Fodboldspillere fra Marokko
Fodboldspillere fra Málaga CF
Fodboldspillere fra FC Twente
Fodboldspillere fra NAC Breda
Fodboldspillere fra SC Cambuur
Fodboldspillere fra FC Volendam
Fodboldspillere fra SBV Vitesse
Fodboldspillere fra Esbjerg fB

Adnane Tighadouini


Peligrotherium es un género extinto de mamífero driolestoideo que vivió en el período Paleoceno superior en lo que ahora es Sudamérica. Sus restos fósiles aparecieron en la Formación Salamanca, Patagonia, Argentina.

Filogenia
Cladograma propuesto por Rougier y colaboradores en 2011 y modificado según el estudio de Rougier y colaboradores de 2012:

Referencias

Meridiolestida
Mamíferos del Paleoceno
Mamíferos extintos de América del Sur

Peligrotherium


O  foi um contratorpedeiro operado pela Marinha Imperial Japonesa e a décima embarcação da Classe Fubuki. Sua construção começou em abril de 1927 nos estaleiros da Uraga Senkyo e foi lançado ao mar em novembro de 1928, sendo comissionado na frota japonesa em junho do ano seguinte. Era armado com uma bateria de seis canhões de 127 milímetros e nove tubos de torpedo de 610 milímetros, tinha um deslocamento de pouco mais de duas mil toneladas e conseguia alcançar uma velocidade máxima de 38 nós (setenta quilômetros por hora).

O Uranami passou seus primeiros anos de serviço sem incidentes. Ele deu cobertura para desembarques em Xangai e Hangzhou em 1937 na Segunda Guerra Sino-Japonesa. Já na Segunda Guerra Mundial, participou das invasões da Malásia, Sumatra e Java na virada de 1941 para 1942 e depois da Campanha de Guadalcanal. Ele passou a maior parte de 1943 e 1944 escoltando diversos comboios entre diferentes bases pelo Oceano Pacífico. O navio foi afundado em 26 de outubro de 1944 por ataques aéreos lançados por quatro porta-aviões de escolta norte-americanos.

Ligações externas

Navios de 1928
Navios construídos no Japão
Contratorpedeiros da Marinha Imperial Japonesa
Contratorpedeiros do Japão na Segunda Guerra Mundial
Incidentes marítimos em 1944
Navios afundados por aviões dos Estados Unidos
Naufrágios da Segunda Guerra Mundial no Oceano Pacífico

Uranami (contratorpedeiro de 1928)


NGC 7274 je eliptična galaktika u zviježđu Gušterici.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7274
  Auke Slotegraaf: NGC 7274 Deep Sky Observer's Companion
  NGC 7274 DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7250 - 7299

7274

NGC 7274


An Hippeophyllum papillosum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Hippeophyllum papillosum in nahilalakip ha genus nga Hippeophyllum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Hippeophyllum

Hippeophyllum papillosum


Der Nationalpark Réunion () auf der Insel Réunion im Indischen Ozean ist seit 2007 der neunte Nationalpark Frankreichs.

Der Park, dessen Kerngebiet gut 40 Prozent der Insel einnimmt, wurde zum Schutz der endemischen Tier- und Pflanzenarten der Insel Réunion gegründet. Auf Réunion gibt es flächenbereinigt dreimal so viele endemische Arten wie auf Hawaii und fünfmal so viele endemische Arten wie auf den Galapagos-Inseln.

Im Jahr 2010 wurde der Nationalpark Réunion unter dem Titel Pitons, cirques et remparts de l'île de La Réunion (dt. "Gipfel, Talkessel und Steilhänge der Insel Réunion") in das UNESCO-Welterbe aufgenommen.

Der Nationalpark umfasst sowohl den erloschenen Vulkan Piton des Neiges und die drei von ihm geschaffenen Talkessel Cirque de Cilaos, Cirque de Mafate und Cirque de Salazie, als auch den aktiven Vulkan Piton de la Fournaise auf der Südseite der Insel.

Siehe auch
 Nationalparks von Frankreich

Weblinks

 Eintrag in das Weltnaturerbe der Unesco auf der Website des Nationalpark Réunion (französisch)
 Webauftritt des Nationalpark Réunion (französisch)
 Unesco – Patrimoine mondial : Pitons, cirques et remparts de l'ile de la Réunion (französisch)

Einzelnachweise

Reunion
Reunion
Geographie (Réunion)
Gegründet 2007

Nationalpark Réunion


Japon balığı, (Carassius auratus ve türleri) sazangiller familyasından bir balık türü. Çaprazlama yöntemi ile farklı renklerde ve vücut yapısında çok çeşidi üretilmiştir. Japon balıklarının çoğu comet, shubunkin, suriye japonu gibi türler soğuk suda yaşayabilirler. Bulundukları akvaryumlarda tek cins olarak besleniyorlarsa ısıtıcıya ihtiyaç yoktur. Ama süslü japon balıkları için (oranda, ranchu, rykuin gibi) ıstıcıya ihtiyaç vardır, ısıtıcı suyu ısıtmak için değil ısının sabit kalması için önemli bir ekipmandır. Vahşi türevleri 4-30 derece arası yaşarken süslü türler 18-25 derece arası yaşayabilir.

Çok sık düzensiz ve kalitesiz yemlemeden kabız hastalığına yakalandığı için haftada bir kez mutlaka haşlanmış ıspanak yaprağı ve haşlanmış bezelye verilmelidir. Bezelye haşlandıktan sonra kabuğundan çıkartılmalıdır.

Japon Balığı beslenecek bir akvaryumda oranda, ryukin, ranchu gibi balıklar için balık başı en az 40 litre; comet, yelpaze kuyruk, shubunkin gibi balıklar için balık başına 80 litre su düşmelidir. Japon balıkları için pond türü yemler risklidir. Balıkta kabızlık problemine yol açabilir. Japon balıkları için genelde granül ve pul türü yemler tercih edilmelidir. Japon balıklarının diyeti bitkisel ağırlıklı olmalıdır. Gereken şartlar sağlandığında japon balıkları 25 yaşına kadar yaşayabilir. Üreme olgunluğuna minimum 1-1,5 yaşlarında ulaşırlar. Cinsiyetlerini bilmek için uygulanacak en iyi yöntem yumurta dökmelerini izlemektir. Dişi balık erkek tarafından kovalanır, erkek ise dişinin karnına vurarak yumurtaları dökmesini sağlar. Var olan Japon Balığı varyeteleri şunlardır. Jikin,Demekin, Tosakin,Wakin,Oranda,Ryukin,Comet,Common,Blackmoor,Bubble Eye, Telescope,Shubunkin,Ranchu,Pearlscale,Celestial,Pom-pon.

Üreme
Gerekli şartlar ve damızlıklar sağlanırsa akvaryumda üretilmesi mümkündür. Yumurta dökerek ürerler. Solungaç kapaklarının kenarı beyaz olursa bu erkektir. Yumurtlamaya hazır olan dişinin karnı şişer, erkeğin solungaç kapaklarında noktalar çıkar. Yumurta döken dişinin ardından erkek spermlerini boşaltır. Yumurtlama bittikten sonra eşler hemen başka akvaryuma alınmalıdır. Ancak japon balıkları üreme esnasında suyu beyaz yapar. Bu da üremenin gözlemlenmesi için olumsuz bir yöndür. Tankın dibine misket döşemek yumurtlamadan sonra çiftlerin kendi yumurtalarını yememesi için uygulanan bir yöntemdir. Yumurtaların olduğu tanka uygun miktarda metilen mavisi eklenerek, havalandırma sürekli çalıştırılmalı yumurtaların mantarlaşmasına izin verilmemelidir.

Akvaryum balıkları
Carassius
İstilacı balık türleri
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Japon balığı


جيمس كايسون لي  ممثل كوري أمريكي من مواليد 13 ديسمبر 1975.

مواقع خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من سول
أمريكيون من أصل كوري
خريجو ثانوية البرونكس للعلوم
خريجو كلية بوسطن الجامعية للاتصالات
كوريون جنوبيون مهاجرون إلى الولايات المتحدة
ممثلو أداء صوتي رجال أمريكيون
ممثلو أفلام أمريكيون
ممثلو تلفزيون أمريكيون
ممثلو مسرح أمريكيون
ممثلون أمريكيون من أصل كوري
ممثلون أمريكيون من أصل ياباني
ممثلون من مدينة نيويورك
ممثلون وممثلات كوريون
مواليد 1975
مواليد 1985
مواليد في سول

جيمس كايسون


فاسيلي دوكوتشاييفسك (Васи́лий Васи́льевич Докуча́ев) هو جغرافي روسي.

مراجع

أشخاص من مقاطعة سمولينسك
جغرافيون من الإمبراطورية الروسية
خريجو جامعة سانت بطرسبرغ الحكومية
مخترعون من الإمبراطورية الروسية
مدفونون في مقبرة سمولنسكي اللوثرية
مستكشفو الإمبراطورية الروسية
مواليد 1846
مواليد في روسيا
وفيات 1903
وفيات في سانت بطرسبرغ

فاسيلي دوكوتشاييف


Giro dell'Appennino er et italiensk endagsløb i landevejscykling som arrangeres hvert år i april. Løbet er blevet arrangeret siden 1934. Løbet er af UCI klassificeret som 1.1 og er en del af UCI Europe Tour.

Vindere

Eksterne henvisninger

Etableret i 1934

Giro dell'Appennino


Brezilya dövüş tilkisi (Lycalopex vetulus), köpekgiller familyasının Lycalopex cinsine ait, Brezilya'ya özgü bir türdür.

Özellikleri
Kısa postu, üst taraflarda sarımsı ve siyahtır ki bu durum tamamında gri bir etki bırakır. Kulakları ve bacaklarının dış tarafı kırmızımsı ya da sarımsı-kahverengidir. Kuyruğu, uç kısımda ve üst yüzeyde siyahtır. Alt tarafı krem ve bej rengindedir. Dişleri ve kafatası görece küçük, ağız ve burun kısa, yukarıdaki parçalayıcı dişleri az gelişmiş olup, buna karşın öğütücü dişleri görece geniştir. Boyu 58–64 cm kadar olup, kuyruk uzunluğu  28–32 cm'dir. Ağırlığı ise  2,7 ile 4 kg arasında değişir.

Dağılım
Brezilya dövüş tilkisi, ülkenin kuzeyinden bazı yerlerde kaydedilmesine ve Arjantin'den Pleistosen fosilleri bilinmesine rağmen, güney-orta Brezilya'ya özgüdür. Daha marjinal habitatlarda bulunabilmelerine rağmen, genellikle düz veya ağaçlarla dağınık açık ormanlık alanların, çalılıkların ve savanların olduğu 90 ila 1.100 m (300 ve 3.610 ft) arasındaki yüksekliklerde, cerrado'da yaşarlar.

Yaşam şekli
Brezilya dövüş tilkisi, bir savana sakinidir. Dinlenmek ve yavrulamak için, mesela armadilloların kazmış oldukları kovuklara çekilirler. Besinleri kemirgenler, kuşlar, başta çekirgeler olmak üzere böceklerden oluşur. Diş yapısı, başta böcek yemeğe imkân verecek şekilde kapanır. Bir kümes hırsızı olarak göründüğünden halkın peşine düştüğü bir hayvandır. Yavrular, Güney Yarımküre'nin baharına denk gelen Eylül ayında doğarlar. Genelde bir batında 2-4 yavru dünyaya gelir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Bakınız:Türün fotoğrafı
 IUCN Kırmızı Listesi

Durumu belirsiz hayvanlar
Tilkiler

Brezilya dövüş tilkisi


Dörtlü Takrir, 7 Haziran 1945'te CHP'li Celâl Bayar, Refik Koraltan, Adnan Menderes ve Fuat Köprülü'nün meclis grubunda açık olarak görüşülmek üzere verdiği önergedir. Dört kişi verdiği için Dörtlü Takrir diye anılır. Amacı, Türkiye'nin tek parti yönetiminden çok partili hayata geçmesi, serbest seçimlerin yapılması, üniversite özerkliği, tek dereceli seçim sistemi, yürütme erkinin CHP'nin tüzel hamiliğinden çıkarılması idi. Menderes ile Köprülü Vatan gazetesinde muhalif yazılar yazmaya başlayınca 21 Eylül 1945'te ikisi de partiden ihraç edildi. Buna tepki gösteren Refik Koraltan'ın partiden ihraç edilmesi takip etti. Gelişen olaylar doğrultusunda Celâl Bayar ise hem milletvekilliğinden hem de partiden istifa etmiştir.

Toprak reformu

İkinci Dünya Savaşı'nın ardından toprak reformu olarak bilinen Çiftçiyi Topraklandırma hakkındaki kanun tasarısı CHP içinde ayrılığa neden oldu. CHP milletvekilleri içindeki toprak sahipleri taslağa karşı çıktı. Bu tartışmalarda bir toprak sahibi olarak Aydın milletvekili Adnan Menderes öne çıktı.

Önerge
12 Haziran 1945'te, Toprak Reformu yasasının görüşülmesinden bir gün sonra, CHP milletvekillerinin önergesi görüşmeye açıldı. Önerge CHP'nin halihazırda demokratik hayata geçiş halinde olduğu gerekçesiyle reddedildi. Önergenin reddi parti içi muhalefetin güçlenmesine neden oldu. Dörtlü Takrir imzacılarından Adnan Menderes ve Fuad Köprülü 21 Eylül 1945'te oybirliği ile ihraç edildi. Refik Koraltan ile Celâl Bayar ise daha sonra istifa etti.

Partiden ayrılan bu dört kişi, 7 Ocak 1946'da Demokrat Parti'yi kurmuşlardır.

Takrir; önerge, anlatma demektir.

İlgili sayfalar
 Hürriyet Misakı
 12 Temmuz Beyannamesi

Kaynakça

Demokrat Parti (1946)
Adnan Menderes
Celâl Bayar

Dörtlü Takrir


Lewis Edson Waterman  (n. 18 noiembrie 1837 – d. 1 mai 1901) a fost un inginer și inventator american. A preluat ideea stiloului cu pompiță a lui Petrache Poenaru și a transformat stiloul într-un altul ce se poate umple prin intermediul peniței, producând un flux mai bun de cerneală, în anul 1884.

Note

Nașteri în 1837
Decese în 1901
Oameni de afaceri americani
Ingineri americani

Lewis Edson Waterman


Hatice Tuba Büyüküstün (d. 5 Temmuz 1982, İstanbul), Türk oyuncudur.

İlk yılları
5 Temmuz 1982 tarihinde İstanbul'da doğdu. Anne tarafından Kırım, baba tarafından Girit kökenlidir. İstanbul Özel Doğuş Okullarından ve Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sahne Dekorları ve Kostüm Tasarımı Bölümünden mezun oldu. Üniversitede okurken reklam filmlerinde rol aldı. Üniversiteyi bitirdikten sonra yönetmen Tomris Giritlioğlu sayesinde oyunculuğa başladı.

Kariyeri
2003 yılında Aydın Bulut'un yönettiği ve Kanal D'de yayınlanan Sultan Makamı adlı dizinin son 4 bölümünde oynayarak dizi oyunculuğuna başladı. Kenan Doğulu'nun Tanımamışsın adlı şarkısının klibinde oynadı. 2004 yılında Çağan Irmak'ın yönettiği ve Kanal D'de yayınlanan Çemberimde Gül Oya adlı dizide "Zarife" karakterini canlandırarak adından söz ettirdi. Aynı yıl Cemal Şan'ın yönettiği Gülizar adlı televizyon filminde "Gülizar" karakterini canlandıran Büyüküstün, bu rolüyle Sırbistan-Karadağ Uluslararası TV Festival Bar'da En İyi Kadın Oyuncu Ödülü'nü aldı. 2005 yılında Aydın Bulut'un yönettiği ve Kanal D'de yayınlanan Ihlamurlar Altında adlı dizide Bülent İnal ve Sinan Tuzcu ile başrolü paylaşarak büyük çıkış yaptı. Aynı yıl Babam ve Oğlum adlı sinema filminde "Aysun" karakterini canlandırarak bir kez daha Çağan Irmak'la çalıştı ve sinemaya adım attı. 2006 yılında Ömer Faruk Sorak'ın yönettiği Sınav adlı sinema filminde oynayan Büyüküstün, bu filmde ünlü oyuncu Jean-Claude Van Damme ile çalışma fırsatı yakaladı. 2007 yılında Antakya'da çekilen, Cevdet Mercan'ın yönettiği ve Kanal D'de yayınlanan Asi adlı dizide Murat Yıldırım ve Çetin Tekindor'la başrolü paylaştı. Aynı yıllarda Çemberimde Gül Oya, Ihlamurlar Altında, Asi gibi dizilerinin Arap televizyonlarında gösterilmesiyle birlikte Orta Doğu'da büyük bir üne kavuştu ve Türk dizilerinin yurt dışına ihracında önemli bir rol oynadı. Başrolünü oynadığı Asi dizisi 67 ülkedeki izlenme oranlarıyla, 51. Monte-Carlo Televizyon Festivali'nde En İyi Pembe Dizi kategorisinde aday gösterildi. 2010 yılında Yusuf Kurçenli'nin yönettiği Yüreğine Sor filmiyle sinemada ilk başrolünü oynadı. Daha sonra atv'de yayınlanan Gönülçelen adlı dizide Cansel Elçin'le birlikte başrolü paylaştı. 2013 yılının ilk günlerinde, Star TV'de yayınlanmaya başlayan 20 Dakika adlı dizide İlker Aksum ile birlikte başrolü paylaşarak 1,5 yıl ara verdiği ekranlara geri döndü. 20 Dakika dizisindeki rolüyle 42. Uluslararası Emmy Ödülleri'nde En İyi Kadın Oyuncu kategorisine aday gösterilerek Emmy'ye aday olan ilk Türk oyuncu unvanını aldı. 2014 yılında UNICEF Türkiye'nin iyi niyet elçisi seçilen Büyüküstün, yine 2014 yılının Mart ayında başlayan ve atv'de yayınlanan Kara Para Aşk dizisinde Engin Akyürek ile birlikte başrolü paylaştı. Kara Para Aşk dizisindeki rolüyle İhracatın Yıldızları ödülünü alırken, yine bu rolü ve yardımseverliği nedeniyle 14. Uluslararası Giuseppe Sciacca Ödülleri'nde En İyi Kadın Oyuncu seçildi. 2015 yılının son aylarında sinemaya ağırlık vererek, biri kısa film olmak üzere Orman, Rüzgarın Hatıraları ve Dar Elbise filmlerinde rol aldı. 2016 yılında Halit Ergenç, Mehmet Günsür, Nejat İşler gibi oyuncularla birlikte ünlü yönetmen Ferzan Özpetek'in İstanbul Kırmızısı filminde oynayan Büyüküstün, Kasım ayında başlayan ve Star TV'de yayınlanmış Cesur ve Güzel dizisinde Kıvanç Tatlıtuğ ile birlikte başrolü paylaştı. 2020 yılında internet platformu Netflix'te yayınlanan Rise of Empires: Ottoman dizisinde Mara Hatun'u canlandırdı. Yine 2020 yılında Star TV'de yayınlanan Menajerimi Ara dizisinde kendisini canlandırarak konuk oyuncu oldu ve 4 yıl aradan sonra TV ekranlarına geri döndü. 2021'de Star TV'de yayınlanan, Engin Akyürek ve Neslihan Atagül'ün başrolünde olduğu Sefirin Kızı dizisinde Neslihan Atagül'ün sağlık sorunları nedeni ile diziden ayrılması üzerine diziye başrol olarak dâhil olup "Mavi" karakterini canlandırdı. 2022 yılında Netflix'te yayımlanan Zeytin Ağacı dizisinde "Ada" rolünde oynadı.

2021'de Rus telekomünikasyon pazarının yüzde 80'ini elinde tutan MegaFon ile Apple'ın iş birliğinde çekilen reklam filminde yer aldı. Çekimler ekibin Türkiye'ye gelmesiyle iki günde tamamlandı.

Kişisel hayatı
28 Temmuz 2011 tarihinde Fransa'nın başkenti Paris'te oyuncu Onur Saylak ile evlendi. 19 Ocak 2012 tarihinde ikiz kızlarını dünyaya getirdi. Kızlarına "Toprak" ve "Maya" isimlerini verdi. Evlilikleri 5 Haziran 2017 tarihinde sona erdi.

Filmografisi

Reklam filmleri

Diskografisi

Ödülleri ve adaylıkları

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Diziler.com'da Tuba Büyüküstün

Yaşayan insanlar
1982 doğumlular
İstanbul doğumlu kadın oyuncular
Türk kadın dizi oyuncuları
Türk kadın sinema oyuncuları
Mimar Sinan Üniversitesinde öğrenim görenler
UNICEF iyi niyet elçileri
Kırım Tatarı asıllı Türkler
Girit Türkleri
Tatar asıllı Türkler
21. yüzyılda Türk kadın oyuncular

Tuba Büyüküstün


Jurij Serhijowytsch Prochorenko (, engl. Transkription Yuriy Prokhorenko; * 9. März 1951 in Kirowohrad) ist ein ehemaliger sowjetischer Stabhochspringer.

Bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften 1975 wurde er Sechster.

1976 siegte er bei den Hallen-EM in München und wurde Zehnter bei den Olympischen Spielen in Montreal.

1978 wurde er Vierter bei den Hallen-EM in Mailand, 1980 schied er bei den Olympischen Spielen in Moskau ohne gültigen Versuch aus.

1976 und 1979 wurde er sowjetischer Hallenmeister.

Persönliche Bestleistungen
 Stabhochsprung: 5,60 m, 21. Juni 1980, Leningrad
 Halle: 5,60 m, 6. Juli 1980, Moskau

Weblinks

Fußnoten

Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1976
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1980
Stabhochspringer (Sowjetunion)
Stabhochspringer (Ukraine)
Olympiateilnehmer (Sowjetunion)
Person (Kropywnyzkyj)
Ukrainer
Sowjetbürger
Geboren 1951
Mann

Jurij Prochorenko


Les 24 Heures de Spa 2020 (2020 Total ), disputées les  et  sur le , sont la soixante-douzième édition de cette épreuve. La course faisait partie du GT World Challenge Europe Endurance Cup 2020 et du .

Contexte avant la course

Essais libres

Qualifications

Course

Déroulement de l'épreuve

Classement de la course
Les voitures ne parcourant pas 70% de la distance du gagnant sont non classées (NC).

Pole position et record du tour
 Pole position :
 Meilleur tour en course :   (#63 ) en 2 min 18 s 146

Tours en tête

À noter
 Longueur du circuit :
 Distance parcourue par les vainqueurs :

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

Liens externes
 ,  et .

Sport automobile en 2020
Sport en Belgique en 2020
Sport en octobre 2020
24 Heures de Spa

24 Heures de Spa 2020


Diagrama matriceală (în , în ) se folosește pentru a determina relații între cauze și rezultate sau între metode și obiective, atunci când fiecare dintre acestea constă din două sau mai multe elemente sau factori. Două serii de factori, una plasată pe o linie orizontală, cealaltă plasată pe coloane verticale, generează o matrice care constituie un mijloc pentru a analiza în mod sistematic corelațiile între factorii-linie și factorii-coloană și reprezintă gradul lor de corelație.

În dicționarul BusinessDictionary este dată următoarea definiție: "Diagrama matriceală este un instrument grafic care arată conexiunea sau corelația dintre idei sau probleme sub forma unui tabel (matrice). Se indică o relație la fiecare intersecție a liniilor și coloanelor ca prezență sau absență." Ca exemplu, cele două seturi de factori/variabile pot fi cerințele clienților și specificațiile tehnice pentru a satisface cerințele clienților.

Construirea unei diagrame matriceale
Pentru construirea unei diagrame matriciale se parcurg următoarele etape:

 1. Se definește obiectivul utilizării diagramei matriceale. Acesta poate fi un enunț ca de exemplu "concentrarea pe îmbunătățirea  proiectului pentru cerințele de bază ale clienților".

2. Se alege un grup de participanți care au cunoștințele necesare pentru a lucra la atingerea obiectivului.

3. Se definesc elementele/factorii pe fiecare axă/dimensiune a matricei, plecând de exemplu de la diagrama-arbore sau de la diagrama afinităților. Se obțin astfel două sau mai multe liste identificate de elemente/factori pe coloane și linii, în care investigarea relațiilor lor va ajuta să se atingă obiectivul fixat la punctul 1.

4. Se identifică ce tip de matrice se va folosi. În ordinea aproximativă a utilizărilor obișnuite aceste tipuri sunt:

 Matricea în L. Este utilizată cel mai frecvent. Permite să se reprezinte un tip de relație între două serii de factori, fiecare serie fiind poziționată pe una dintre laturile lui L.

 Matricea în T este utilizată atunci când există două serii distincte de probleme asupra unei liste esențiale. De exemplu, la o serie A de factori pot corespunde două alte serii de factori B și C, care urmează a fi analizate în raport cu prima serie/listă de factori A. Este o matrice cu trei tipuri de factori, deci o matrice "pe trei axe".

 Matricea în Y este utilizată pentru compararea a trei liste de factori, strâns cuplați. Cele trei liste de factori A, B  și C pot fi comparați doi câte doi.

 Matricea în X este utilă pentru compararea a două perechi de liste complementare, cu fiecare pereche ocupând liste opuse în diagonală.

 Matricea în C compară trei liste de factori simultan, de exemplu, persoane, produse și procese într-o fabrică. Fiind o matrice tri-dimensională este dificil și complicat de a elabora un desen.

5.  Se decide modul în care itemurile din liste trebuie comparate în funcție de intensitatea relațiilor. Cele mai obișnuite sunt relațiile puternice, medii și slabe (probabile). Această etapă poate include și identificarea unor simboluri grafice utilizate la intersecția liniilor și coloanelor, care să indice intensitatea relațiilor între itemuri (elemente). Sunt de preferat ponderi (valori numerice) stabilite pentru simbolurile grafice. De exemplu, se acordă valoarea 3 pentru corelație puternică, valoarea 2 pentru corelație medie  și valoarea 1  pentru o corelație slabă.

6. Se stabilesc concluziile practice, în funcție de rezultatele obținute.

Diagramele matriceale se folosesc frecvent în următoarele aplicații:

 pentru a clarifica relația dintre calitatea funcțională și caracteristicile de calitate, care trebuie realizate pe parcursul perioadei de fabricație;

 pentru a evalua mijloacele spre a acționa asupra cauzelor unor disfuncționalități particulare.

Note

Vezi și

Sistem de management al calității

Lectură suplimentară

Nancy Tague, Quality Toolbox, Editura ASQ Quality Press, Milwaukee, 2005
DiagrameCalitate

Diagramă matriceală


Maigari Bello Bouba,1947 doğumlu Kamerunlu politikacı. Bouba, 6 Kasım 1982'den 22 Ağustos 1983'e kadar Kamerun'un başbakanlığını yapmıştır.

1947 doğumlular
Kamerun başbakanları
Resim aranan siyasetçiler
Yaşayan insanlar

Maigari Bello Bouba


Agrilus acaciae é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Fisher, 1928.

Encontra-se do centro do México a Texas. Alimenta-se de Acacia  '', Leucaena, Prosopis'' (Fabaceae).

Referências

acaciae

Agrilus acanthopterus


Die Rajabhat-Universität Lampang (, im englischen Sprachgebrauch Lampang Rajabhat University, kurz LPRU) ist eine öffentliche Universität im Rajabhat-System von Thailand.

Lage
Das Universitätsgelände liegt im Landkreis (Amphoe) Mueang Lampang, der Provinz Lampang. Lampang liegt in Nordthailand.

Geschichte
Die Rajabhat-Universität Lampang wurde 1971 als Lehrerkolleg gegründet, sie erhielt 2004 den Status einer Universität.

Symbole
Das Emblem der Universität besteht aus den Farben Blau, Grün, Gold, Orange und Weiß, wobei jede Farbe eine eigene Bedeutung hat:
 Das Blau steht für das Königtum und stellt den Bezug her, dass der Name Rajabhat Universitäten vom König stammt.
 Das Grün steht für die 40 Standorte der Rajabhat-Universitäten und die auserlesene natürliche Umgebung.
 Das Gold bedeutet Intellektuellen Reichtum.
 Das Orange steht für die lokalen Künste und kulturellen Verzierung aller Rajabhat Universitäts-Standorte.

Akademische Einrichtungen
Die Universität besitzt sechs Fakultäten mit 6 Bachelor- / 4 Master-Studiengängen und einem PHD Programm, weiterhin unterhält die Universität zwei Institute.
 Fakultät für Lehramt
 Fakultät für Naturwissenschaften
 Fakultät für Betriebswirtschaft und Management
 Fakultät für Human- und Sozialwissenschaften
 Fakultät für Industrietechnologie
 Fakultät für Agrartechnologie
 Institut für Forschung und Entwicklung

 Institut für Kunst und Kultur

Einzelnachweise

Weblinks
 Homepage der Universität

Lampang
Lampang
Gegründet 1971

Rajabhat-Universität Lampang


Lou Singletary Bedford (pseudônimo, Lenora; Feliciana, 7 de abril de 1837 – ?) foi uma autora e editora americana. Seus poemas foram publicados quando ela tinha dezesseis anos usando um pseudônimo até se casar. Mais tarde, ela escreveu músicas. Bedford contribuiu com periódicos publicados em muitos estados da Região Sul dos Estados Unidos. Em El Paso, no Texas, ela ocupou o cargo de editora social e literária do El Paso, intitulado Sunday Morning Tribune.

Primeiros anos e educação
Lou Singletary nasceu em Feliciana, comunidade de Kentucky, em 7 de abril de 1837. Ela veio de uma família bem sucedida. Seu pai, Luther Singletary, era descendente de ingleses e natural de Massachusetts, nascido em 1796. Ele foi alfabetizado em Boston. Sua mãe, Elizabeth Hamilton Stell, nasceu em 1802, no condado de Dinwiddie, Virgínia. Bedford foi o quinto filho e terceira filha. Seu bisavô foi Amos Singletary.

O pai de Bedford era professor e ela frequentou a escola dele a partir dos seis anos de idade. Ela não tinha nenhum amor especial por livros, exceto por leitura, ortografia e gramática, mas sua ambição a manteve à frente da maioria de suas aulas. Quase toda a sua educação foi recebida sob a instrução de seu pai em uma escola do campo, embora ela tenha completado seu curso no Santuuário Feminino de Mount Hermon.

Ela escreveu "My Childhood's Home" aos 15 anos, e aparece em sua primeira coleção de poemas.

Carreira
Adotando o pseudônimo de "Lenora", ela contribuiu para periódicos e, com base nesse sucesso, ela escreveu de forma mais ambiciosa.

Em 1857, casou-se com um amigo, John Joseph Bedford, que era descendente de Gunning Bedford Jr. e que assinou a Constituição dos Estados Unidos. Havia seis filhos, dos três filhos vivos, dois casados. O outro mudou-se para El Paso e ajudou a alfabetizar a filha mais nova.

No pânico financeiro de 1857, suas fortunas foram tão prejudicadas que ela parou de escrever até o final da Guerra Civil. Em 1878, ela acompanhou o marido até a Flórida, onde ele foi por motivos de saúde. Lá ela começou seu trabalho literário enquanto morava em Bay Cottage, Milton, Flórida. Seu marido era editor e proprietário do The Milton Standard, e ela era responsável pelo departamento literário. Ela, eventualmente, escreveu sobre seu próprio nome.

Em 1881, ela concluiu A Vision and Other Poems. Foi publicado por Robert Clark & Company, (Cincinnati) e uma editora de Londres. Este volume teve reconhecimento. Paul H. Hayne falou, calorosamente, a seu favor. Oliver Wendell Holmes, escrevendo para a Sra. Bedford, após uma revisão dos poemas, diz: "Reconheço em seus poemas um sentimento humano sincero - um personagem que sempre recomenda qualquer esforço poético". Longfellow, em meio aos elogios do mundo, encontrou tempo para escrever uma carta de encorajamento e votos de felicidades, e uma multidão de outros, críticos e autores competentes, não foram insensíveis aos méritos da obra.

O Courier-Journal, de Louisville, do qual Bedford foi uma colaboradora frequente, falando desse trabalho, afirmou: "Sra. Lou S. Bedford é muito comparada com Felicia Hemans; e permita-me sugerir que seu nome seja inscrito no topo mais alto de honra e valor quanto o de Paul H. Hayne. Há o doce encanto da dignidade, decoro e moralidade; sim, ainda mais, do cristianismo, respirando de suas linhas. Há beleza e variedade, como ela pinta a partir de alguma imagem diante de seu olho mental; e verdade, como ela combina alguma paixão interna de pensamento nobre com as mais belas imagens e linguagem seleta. Como a Sra. Hemans, um tom de bondade não forçada e persuasiva, permeia sua poesia; e embora, muitas vezes triste, nunca se queixa. Que ela é uma mulher de grande coração, feminina, a cujos ouvidos as palavras, lar, marido, filhos e amigos, são termos da mais doce importância, ninguém pode duvidar de quem tem a sorte de possuir uma cópia de seus elegantes poemas, chamados A Vision and Other Poems. The Vision, é uma homenagem a Região Norte dos Estados por sua magnanimidade e bela caridade ao Sul em 1878, quando a febre amarela havia desolado e despovoado tantas cidades e casas. As manifestações de uma poderosa simpatia ditaram este poema; enquanto o incenso perfumado da gratidão de uma nação respira e queima através da inspiração da caneta desta mulher. E que possamos nos orgulhar e nos alegrar com seu sucesso; pois, embora classificada entre as poetas do Sul, 'essa rainha de olhos estrelados e cabelos noturnos' da canção do sul é nativa de nosso grande e velho Kentucky; e apenas alguns anos atrás, procurou um lar sob céus mais ensolarados."

Gathered Leaves (Dallas), outro volume, apareceu em 1888. Quando a livro dela Gathered Leaves foi lançado, recebeu muitos avisos elogiando o mérito poético da obra, isto é, aparecendo em vários periódicos e falando sempre dela como "nossa talentosa Poetisa do Texas". Merecidamente popular, conquistou seus admiradores sinceros onde quer que fosse lido.

Em 1893, ela publicou Driftwood and Driftings. Em seu prefácio, ela declarou: "Dizem que os prefácios estão desatualizados; no entanto, sou suficientemente antiquada para acreditar que uma palavra de explicação é, muitas vezes, necessária para trazer o leitor e o escritor à simpatia um pelo outro. Até agora, limitei minhas publicações à poesia; mas nesta coleção miscelânea, intercalei prosa com poemas recém-escritos, junto com outros não contemplados nos volumes anteriores. Reuni também os contos e outros vestígios literários de minha filha, a Sra. May Bedford-Eagan, e os incluiu neste trabalho. Se a morte não tivesse intervindo, ela pretendia publicá-los sob o título aqui usado — Driftings. Nesse caso, o meu teria se chamado Miscellaneous Pencilings — um título sob o qual contribuí muito para a imprensa. Eu escolhi Driftwood e Driftings, pois se trata de uma combinação mais eufônica do que os outros nomes teriam sido. Sem dúvida, seu trabalho teria sido mais desenvolvido se ela tivesse vivido para revisá-lo; mas para mim é sagrado como é — fiz poucas mudanças."

Em 1909, Bedford publicou um romance poético chamado Forrest Dayre.

Vida pessoal
Da Flórida, o casal se mudou para Dallas, Texas. Por um tempo, ela morou na cidade de Nova Iorque, mas ela decretou Dallas como sua casa e desejava ser identificada com o estado do Texas.

Bibliografia

Ligações externas
  (em inglês)
 Obras de ou sobre Lou Singletary Bedford no Internet Archive (em inglês)

Escritoras dos Estados Unidos
Jornalistas dos Estados Unidos
Nascidos em 1837
!Mais Teoria da História na Wiki (Wikiconcurso de edição)

Lou Singletary Bedford


Macerata, İtalya'nın Marche bölgesinde aynı ismi tasiyan Macerata ilinin merkezi olan bir şehir ve komün.

Tarihi
Tarihi şehir merkezi, Chienti ve Potenza nehirleri arasındaki bir tepede yer almaktadır. Piceni döneminde adı Ricina olan şehir Romalılaşma sürecinden sonra Recina ve Helvia Recina'dan adlı bölümlerden oluşmaktaydı. Helvia Recina'nın barbarlar tarafından yok edilmesinden sonra, şehrin sakinleri tepelere sığındı ve daha sonra şehri önce tepelerin üzerinde yeniden inşa etmeye başladılar. Macerata adını alan bu şehir, zaman içinde düzlüklere de yayıldı. Macerata, Ağustos 1138'de resmî olarak komün oldu.

II. Dünya Savaşı sırasında Macerata'nın güneyindeki Urbisaglia komünü, Yahudiler ve mülteciler için bir toplama ve esiri kampının merkeziydi.

21. yüzyılda şehir hakkında kaleme alınanlara bakıldığında The New York Times'tan Jason Horowitz'in yazısı göze çarpmaktadır. Horowitz'e göre Macerata, başlangıçta Afrika'dan gelen göçmenleri ağırlıyordu ve 2013'te kasaba entegrasyon çabalarından dolayı ulusal düzeyde tanındı. Kent sakinleri, 2018 yılına kadar göçmenler hakkında daha olumsuz bir görüşe sahipti. Şubat 2018'de, Pamela Mastropietro adlı İtalyan bir kadının, Macerata'da bir bavulun içinde parçalanmış halde ölü bulunmasının ardından bir Nijeryalı tutuklandı ve ölüme neden olmakla suçlandı. Bu da şehirde göçmen karşıtı duyguların artmasına neden oldu. Hatta 3 Şubat 2018 tarihinde aşırı sağcı bir İtalyan olan Luca Traini, Macerata'da altı siyahiyi silahla vurarak yaraladığı bir terör eylemi gerçekleştirdi.

Coğrafya

İklim
Macerata, engebeli bir yapıya sahip olduğundan iklim hem Akdeniz hem de karasaldır. Yaklaşık 30 km uzaklıktaki Adriyatik Denizi ve özellikle Apennine Dağları hava durumunu etkiler. Macerata'nın rakımı deniz seviyesinden yaklaşık 315 metre yüksektir, bu nedenle kış özellikle yağmurludur. Çok sık kar yağmaz ancak zaman zaman Balkanlar ve bölgenin kuzeybatısındaki hava hareketleri kara neden olabilir. Orta mevsimler değişken olup, nisan ayı boyunca kar yağışı ve don meydana gelebilir. Yazları oldukça güneşlidir ve hatta Garbino hinterlandından gelen sıcak bir rüzgâr nedeniyle sıcaklık bazen 40 °C'ye ulaşır. Yaz aylarında gök gürültülü fırtınalar, havanın oldukça kararsız hâle geldiği Ağustos ayında akşam saatlerinde sık görülür. Ekim ne sıcak ne de çok soğuktur.

Demografi
Macerata şehri, Acquesalate, Acquevive, Botonto San Giacomo, Botonto Sant'Isidoro, Cervare, Cimarella, Cincinelli, Consalvi, Corneto, Helvia Recina, Isola, Madonna del Monte, Montanello, Piediripa, Sforzacosta, Valle, Vallebona, Valteia, Villa Potenza adlı mezra (frazioni) ve yerleşim yerinin bağlı olduğu bir yerleşim merkezidir. Kentin komşu komünleri ise Appignano, Corridonia, Montecassiano, Montelupone, Morrovalle, Pollenza, Recanati, Tolentino ve Treia'dır.

Macerata nüfusu 2017 sonu tahminiyle 41.564 kişi olup nüfus yogunlugu 448,22 kişi/km² olur Nüfusunun 19. ve 20. yuzyıl nüfus sayımlarına gore gelişmesi şöyledir:

Kişi

Kültür
Macerata Belediye Kütüphanesi'nde çok eski bir incunabula, Araba Müzesi'nde bazı antik araba örneklerini görmek mümkündür.

Macerata – Loreto haccı
1978'den beri her yıl, Haziran ayının ilk Cumartesi günü okul dönemi bittikten sonra Macerata'dan Loreto'ya 27 km'lik bir hac yolculuğu yapılır. Yürüyüşün yapıldığı gecede katılımcılar, geleneksel olarak Marian yolu olarak kabul edilen bir yol boyunca tepelerden geçirilir. Yolculuğa dünyanın her yerinden katılım olsa da kendine çekse de, özellikle komşu şehir ve bölgelerden gelenler çoğunluğu oluşturur. Yürüyüşün temel amacı, öğrencilerin okul yılının sonunda Meryem Ana'ya olan eski şükran geleneğini canlandırmaktır. Başlarda 300 kişinin katıldığı yürüyüşe katılanları sayısı yıllar boyunca arttı ve altmış bine kadar yükseldi . 1993 yılında ayine başkanlık eden Papa II. John Paul tarafından bağışlanan bir haç, alayın en önünde yer alır. Gece yürüyüşü boyunca tesbih okumaları, şarkılar, tanıklıklar, Tanrı'nın sözleri üzerine meditasyonlar ve Papa'nın öğretileri üzerine vaazlar verilir.

Yerel mutfak
Macerata'da çok sayıda restoran, trattoria ve pizzacı vardır. Yerel spesiyaliteler arasında, ragù'nun domuz eti, sığır eti ve kuzu karışımı içermesiyle normalden farklı olan bölgesel bir lazanya versiyonu olan 'vincisgrassi alla maceratese' yer alır.

Kardeş şehirler
Macerata şu kentlerle kardeş şehir bağlantısı kurmuştur :

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Marche
 Macerata ili

Dış bağlantılar
 Macerata komünü resmî ağ sayfası

Macerata


Deroy Duarte, né le  à Rotterdam aux Pays-Bas, est un footballeur international cap-verdien qui évolue au poste de milieu central au Fortuna Sittard.

Biographie

Sparta Rotterdam
Né à Rotterdam aux Pays-Bas, Deroy Duarte est formé par l'un des clubs de sa ville natale, le Sparta Rotterdam. Il joue son premier match en professionnel le , lors de la première journée de la saison 2017-208 d'Eredivisie contre le VVV Venlo. Il entre en jeu à la place de Stijn Spierings et son équipe s'incline par trois buts à zéro.

Fortuna Sittard
Le , Deroy Duarte s'engage en faveur du Fortuna Sittard pour un contrat de quatre saisons.

En sélection
Deroy Duarte joue un total de six matchs avec l'équipe des Pays-Bas des moins de 20 ans, de 2018 à 2019.

Deroy Duarte décide finalement de représenter le Cap Vert. Il honore sa première sélection avec l'équipe nationale du Cap-Vert le  contre la Guadeloupe. Il entre en jeu ce jour-là et son équipe s'impose par deux buts à zéro. Toutefois, cette rencontre n'est pas considérée comme officielle par la FIFA.

Il connait sa première titularisation le 25 mars suivant contre le Liechtenstein, lors d'une rencontre amicale. Son équipe s'impose largement par six buts à zéro ce jour-là.

Vie privée
Deroy Duarte est le frère de Laros Duarte, lui aussi footballeur professionnel, avec lequel il a notamment joué au Sparta Rotterdam.

Notes et références

Liens externes

Footballeur international cap-verdien
Footballeur néerlandais
Joueur du Sparta Rotterdam
Joueur du Fortuna Sittard
Naissance en juillet 1999
Naissance à Rotterdam

Deroy Duarte


Kurt Schuschnigg, puno ime: Kurt Alois Josef Johann Edler von Schuschnigg, (Riva del Garda, 14. prosinca 1897. – Mutters, 18. studenoga 1977.), austrijski političar i državni kancelar Savezne Države Austrije u periodu od 1934. do 1938. godine.

Kurt von Schuschnigg je obnašao razne ministarske poslove u austrijskoj vladi početkom 1930-ih. U srpnju 1934., izabran je za nasljednika ubijenog kancelara Engelberta Dollfussa.
Iako je podržavao teoriju da su "Austrijanci dio Nijemaca", bio je izričito protiv ujedinjenja s nacističkom Njemačkom, tzv. Anschluss.
Ipak do aneksije je na kraju došlo, a Schuschnigg je morao vlast predati nacistima.

Von Schuschnigg je odveden na robijanje u sabirni logor u kome je ostao do kraja Drugog svjetskog rata. Bio je jedan od svjedoka protiv nacista u procesu u Nürnbergu.

Izvori

Austrijski savezni kancelari

Kurt Schuschnigg


Eva Moosbrugger (* 11. April 1957 in Stuttgart) ist eine österreichische Malerin und Bildhauerin.

Leben und Ausbildung
Die in Stuttgart geborene Künstlerin ist in Dornbirn und Zürich aufgewachsen und arbeitet in Dornbirn und Venedig. Sie studierte ab 1974 verschiedene Mal- und Materialtechniken und beteiligte sich ab 1981 an mehreren Ausstellungen in Europa, den USA und Japan.

1984 gelang ihr der Übergang zur dreidimensionalen Kunst mit Wand- und Rauminstallationen aus Holz, Eisen, Beton und Stein und ab 1985 beschäftigte sie sich intensiv mit Raku-Keramik, wobei sie keramische Objekte in ihre Installationen integrierte. Seit 1988 ist sie freischaffende Künstlerin und hat mehrfach private und öffentliche Arbeits- und Reisestipendien in Anspruch genommen und an internationalen Symposien und Konferenzen teilgenommen.

1989 begann sie mit der Steinbildhauerei und besuchte 1992 die Sommerakademie Salzburg, wo sie einen ihrer Lehrer, Jim Dine, kennenlernte und sich mit Zeichnungen beschäftigte. 1995 folgten erste Arbeiten mit Glas. 2009 gelangen ihr erste großformatige Arbeiten aus geschweißtem Stahl und gegossener Bronze.

Die zuletzt in mehreren Ausstellungen gezeigten "Friendly Thoughts" zeigen den eigenen Angaben der Künstlerin zufolge die Verkörperung eine dreidimensionale Übersetzung der Gedanken der Künstlerin in Form von Skulpturen aus Glas und vermitteln so ihre positiv besetzten Gedanken in den unterschiedlichsten Variationen.

Ausstellungen
 4. Triennale der Skulptur in Bad Ragaz und Vaduz, 2009
 European Glass Context, Museum of the Art, Bornholm, Dänemark 2008.

Werke
Ihre Werke sind in folgenden Sammlungen vertreten:
 Staatliche Museen zu Berlin, Deutschland
 Glasmuseet Ebeltoft, Dänemark
 Glasmuseum Frauenau, Deutschland
 Bundeskanzleramt Wien, Österreich
 Vorarlberger Landesmuseum, Österreich
 Stadt Dornbirn, Österreich
 Stiftung Würth, Deutschland
 Sammlung Uwe Holy, Schweiz

Literatur
 Eva Moosbrugger: Pure Glasobjekte 1999–2007. mit Texten von Ursula Ilse-Neumann, Rosa Baravier-Mentasti und Peter Niedermair. Hohenems 2007, ISBN 978-3-902612-02-1. (auch in englisch)
 Rosa Barovier-Mentasti: Die Venezianischen Skulpturen von Eva Moosbrugger und Astrid Frey: Poesie aus Glas – Eva Moosbrugger und ihre Skulpturen. In: Eva Moosbrugger – Sculpture in glass – Arbeiten von 1996 bis 1999. Hohenems 1999, ISBN 3-900851-64-6.
 Diverse Ausstellungskataloge

Weblinks
 Homepage Eva Moosbrugger

Einzelnachweise

Maler (Österreich)
Bildhauer (Österreich)
Österreicher
Geboren 1957
Frau

Eva Moosbrugger