Rustam Nurgalievici Minnihanov (în , în ; ) este un proeminent politician rus și cel de-al doilea și actualul președinte al Republicii Tatarstan, teritoriu subiect federal al Rusiei.

Tinerețea și educația
Rustam Minnihanov s-a născut pe 1 martie 1957 într-o familie de tătari de pe Volga din satul Novîi Arîș (în , în ), raionul Rîbno-Slobodski, RASS Tătară.

A absolvit Institutul Agronomic din Kazan în 1978 ca inginer mecanic și secția din Kazan a Institutului Sovietic de Comerț din Moscova în 1986 ca specialist în merchandising și organizarea comerțului cu produse alimentare. Este un doctor în științe economice.

Minnihanov este căsătorit și are doi fii. Fiul lui, Irek Minnihanov, a murit în prăbușirea avionului ce efectua zborul 363 al Tatarstan Airlines pe 17 noiembrie 2013.

Cariera
După absolvirea institutului în 1978, a început o carieră de inginer, lucrând la Asociația Selkhoztekhnika din raionul Sabinski. A lucrat apoi în acel raion ca inginer energetician superior și inginer energetician șef al întreprinderii de exploatare forestieră din raionul Sabinski (1980-1983) și apoi vicepreședinte al Consiliului de administrație al raionului Sabinski (1983-1985).

În 1985–1993 a îndeplinit funcții de conducere în raionul Arski: președinte al Consiliului de administrație al raionului (1985-1990), președinte al Comitetului Executiv al raionului Arski (1990-1992), prim-vicepreședinte al Administrației Raionale (1992-1993).

În 1993 a fost numit șef al administrației raionului Vîsokogorski și în noiembrie 1996 a devenit ministru de finanțe al Republicii Tatarstan. Începând din 10 iulie 1998 până în 25 martie 2010 a fost prim-ministru al Republicii Tatarstan. În timpul mandatului său de prim-ministru, Minnihanov a continuat să fie implicat în sectorul industrial, îndeplinind funcția de președinte al consiliului de administrație al companiei petroliere Tatneft din 2005 până în 2006. S-a remarcat prin sprijinirea inovației tehnologică, a tranziției către o administrație tot mai informatizată, a raționalizării activităților oficiale prin utilizarea documentelor electronice și a semnăturii  electronice pe documentele oficiale.

Pe 27 ianuarie 2010 președintele rus Dmitri Medvedev l-a nominalizat pe Rustam Minnihanov ca noul președinte al Tatarstanului și pe 25 martie 2010 Rustam Minnihanov a preluat oficial funcția de președinte.

În timpul Crizei din Crimeea din 2014, Minnihanov a acționat ca mediator între guvernul de la Kremlin și comunitatea tătarilor crimeeni, încercând să înlăture teama existentă în rândul tătarilor din Crimeea de o persecuție potențială din partea Rusiei după anexarea peninsulei.

Distincții
 Ordinul de Merit al Patriei, clasa a IV-a
 Ordinul Prieteniei
 Medalia "În memoria aniversării a 300 de ani a orașului Sankt Petersburg"
 Medalia "În memoria aniversării a 1000 de ani a orașului Kazan"
 Medalia "Pentru merite în lichidarea consecințelor unei situații de urgență" (EMERCOM)
 Ordinul "Pentru Merit" al Republicii Tatarstan

Note

Legături externe
 The inauguration ceremony of Minnikhanov

Nașteri în 1957
Politicieni ruși
Tătari
Oameni în viață

Rustam Minnihanov


El Boeing VC-25 es un avión de transporte diseñado por el fabricante aeronáutico Boeing. Es un derivado del avión de pasajeros Boeing 747-200B, siendo empleado por la Fuerza Aérea de los Estados Unidos.

El VC-25 es conocido por su papel como Air Force One, el indicativo que da el control del tráfico aéreo a cualquier aeronave de la Fuerza Aérea de los Estados Unidos que transporte al Presidente de los Estados Unidos.

Desarrollo

Hacia el año 1985, la pareja compuesta por los dos Boeing VC-137, que estaban siendo empleados como transporte presidencial, habían alcanzado los 23 y 13 años en servicio respectivamente, y la USAF comenzó la búsqueda de una aeronave que las reemplazase en el servicio. La petición para una nueva aeronave requería de un aparato que no tuviese menos de 3 motores y que tuviese un alcance superior a las . A esta petición se presentaron la propuesta de Boeing con su 747 y la de McDonnell Douglas con el DC-10, siendo finalmente seleccionada la aeronave de Boeing.  La fabricación de los Boeing 747 comenzó durante el mandato presidencial de Ronald Reagan (1981-1989). Reagan realizó un pedido por dos unidades Boeing 747 similares, que reemplazasen a los VC-137 que empleaba como avión de transporte.

Operadores

 Fuerza Aérea de los Estados Unidos

Especificaciones (VC-25A)

Aeronaves relacionadas

Véase también

 Anexo:Aeronaves de la Fuerza Aérea de los Estados Unidos (históricas y actuales)

Referencias

Bibliografía

 "Air Force One Fact Sheet." United States Air Force, January 2006.
 Albertazzie, Ralph and Jerald F. Terhorst. Flying White House: The Story of Air Force One. Book Sales, 1979. ISBN 0-698-10930-9.
 Braun, David. Q&A: U.S. Presidential Jet Air Force One. National Geographic News, May 29, 2003.
 Dorr, Robert F. Air Force One. St. Paul, Minnesota: Motorbooks International, 2002. ISBN 0-7603-1055-6.
 Hardesty, Von. Air Force One: The Aircraft that Shaped the Modern Presidency. Chanhassen, Minnesota: Northword Press, 2003. ISBN 1-55971-894-3.
 Harris, Tom. "How Air Force One Works". HowStuffWorks.com. Retrieved: October 10, 2006.
 Jenkins, Dennis R. Boeing 747-100/200/300/SP (AirlinerTech Series, Vol. 6). North Branch, Minnesota: Specialty Press, 2000. ISBN 1-58007-026-4.
 "Technical Order 00-105E-9, Segment 9, Chapter 7."
 Walsh, Kenneth T. Air Force One: A History of the Presidents and Their Planes. New York: Hyperion, 2003. ISBN 1-4013-0004-9.

Enlaces externos

 Ficha de la USAF sobre el VC-25.
 Foto galería de la USAF.

747 VC-25
Aeronaves de ala baja
Aeronaves de doble cubierta
Aviones de cuatro motores a reacción
Aeronaves de propósitos especiales de los Estados Unidos de los años 1990
Aeronaves presidenciales
Transporte del Presidente de los Estados Unidos
Boeing 747
Aeronaves de primer vuelo en 1987

Boeing VC-25


11256 Fuglesang este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
11256 Fuglesang este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul La Silla de Claes-Ingvar Lagerkvist. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,40 ua, o excentricitate de 0,18 și o înclinație de 1,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 11001-12000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1978
Centura de asteroizi

11256 Fuglesang


Auberon Alexander Waugh  (17 November 1939 – 16 January 2001) was an English journalist and novelist, and eldest son of the novelist Evelyn Waugh. He was widely known by his nickname "Bron".

After a traditional classical education at Downside School, he was commissioned in the army during National Service, where he was badly injured in a shooting accident. He went on to study for a year at Oxford University.

At twenty, he launched his journalism career at the Telegraph Group, and also wrote for many other publications including Private Eye, in which he presented a profile that was half Tory grandee and half cheeky rebel. As a young man, Waugh wrote five well-received novels, but gave up fiction for fear of unfavourable comparisons with his father.

He and his wife Lady Teresa had four children and lived at Combe Florey House in Somerset.

Origins
Waugh was born at Pixton Park, near Dulverton in Somerset, his mother's ancestral home. He was the eldest son of the novelist Evelyn Waugh, grandson of the author and publisher Arthur Waugh and nephew of Alec Waugh. His mother was Laura Herbert, his father's second wife, a daughter of Colonel Aubrey Herbert (1880–1923) of Pixton, diplomat and traveller, a younger son of Henry Herbert, 4th Earl of Carnarvon, of Highclere Castle in Hampshire, a leading member of the Conservative Party, by his second wife Elizabeth Howard, a great-niece of Bernard Howard, 12th Duke of Norfolk, and a sister of Esme Howard, 1st Baron Howard of Penrith, ambassador to the United States. Laura's half-uncle was George Herbert, 5th Earl of Carnarvon, the famous Egyptologist who sponsored Howard Carter who discovered King Tutankhamen's tomb, and her mother was Hon. Mary Gertrude Vesey, only child and sole heiress of John Vesey, 4th Viscount de Vesci (1844–1903).

He was named after Auberon Herbert (1922–1974), his mother's brother, a landowner and advocate of Eastern European causes after World War II, himself named after Auberon Herbert (1838–1906), a son of the 3rd Earl of Carnarvon. His nickname used by friends and family was "Bron".

Early life
Born just as World War II broke out, Waugh hardly saw his father until he was five. His parents being Roman Catholics (his mother by birth and his father by conversion), he was educated at the Benedictine Downside School in Somerset and passed his Greek and Latin A-level exams at the early age of fifteen. He went on to begin a philosophy, politics, and economics degree at Christ Church, Oxford, where he held an exhibition in English. He was rusticated by the academic authorities, and never returned to the university, preferring to make an early start in journalism.

Career
During his National Service, he was commissioned into the Royal Horse Guards and served in Cyprus, where he was almost killed in a machine gun accident. Annoyed by a fault in the machine gun on his armoured car which he drove frequently, he seized the end of the barrel and shook it, accidentally triggering the mechanism so that the gun fired several bullets through his chest. As a result of his injuries, he lost his spleen, one lung, several ribs, and a finger, and suffered from pain and recurring infections for the rest of his life. While lying on the ground waiting for an ambulance, his platoon sergeant kept him alive providing vital first aid. He was first treated for his injuries at Nicosia General Hospital. While recuperating from the accident in Italy, he began his first novel, The Foxglove Saga.

Journalism
Waugh began his career in journalism during 1960 as a cub reporter on Peterborough, the social/gossip column of The Daily Telegraph.

His early work as political columnist on The Spectator coincided with the war in Biafra, a mainly Catholic province that had tried to secede from Nigeria. Waugh strongly criticised Harold Wilson's government, especially the foreign secretary Michael Stewart, for colluding in the use of mass starvation as a political weapon. He was sacked from The Spectator in 1970, but with the support of Bernard Levin and others, he won damages for unfair dismissal in a subsequent action.

He was opposed to the reforms of the Second Vatican Council and criticised the Church that emerged from it. He was often critical of Archbishops Basil Hume and Derek Worlock.

He also wrote for the New Statesman, British Medicine and various newspapers (including the Daily Mirror, Daily Mail, Evening Standard and The Independent).  From 1981 to 1990 he wrote a leader-page column for The Sunday Telegraph. In 1990 he returned to The Daily Telegraph as the successor of Michael Wharton (better known as "Peter Simple"), writing the paper's long-running Way of the World column three times a week until December 2000. In 1995 he finally ended his long association with The Spectator, but in 1996 he rejoined The Sunday Telegraph, where he remained a weekly columnist until shortly before his death.

Private Eye
Waugh became known for his Private Eye diary, which ran from the early 1970s until 1985, and which he described as "specifically dedicated to telling lies". He fitted in well with the Eye, although he made clear his particular dislike of the Labour government of the 1970s. The education secretary Shirley Williams became an especial hate figure because of her support for comprehensive education. In his autobiography Will This Do?, Waugh claimed that he had broken two bottles of wine by banging them together too hard to celebrate when she lost her House of Commons seat at Hertford and Stevenage in the general election of 1979.

Waugh was himself a candidate at the 1979 election, indulging another of his pet hates, former Liberal Leader Jeremy Thorpe, who was about to stand trial for conspiracy to murder in a scandal that Waugh had helped to expose. It was alleged that Thorpe had links to an incident in which a man called Norman Scott, who claimed to have had an affair with Thorpe, had seen his dog shot dead. Waugh stood against Thorpe for the Dog Lovers' Party in North Devon, and Thorpe obtained an injunction against the distribution of Waugh's election literature; but despite this The Spectator and The Guardian both printed it in full. Waugh polled only 79 votes, but Thorpe lost his seat.

Waugh left Private Eye in 1986 when Ian Hislop succeeded Richard Ingrams as editor.

Waugh's views
Waugh tended to be identified with a defiantly anti-progressive, small-c conservatism, opposed to "do-gooders" and social progressives. After his death the left-wing journalist Polly Toynbee in The Guardian attacked him for these views. He has been called a nostalgist and a romantic, with a strong tendency towards snobbery, although his anarchistic streak ensured that he retained the admiration of a number of people whom he would have considered "progressive" or "leftish", including Francis Wheen, who vociferously disagreed with Toynbee's obituary comments.

Waugh expressed an intense dislike of poet Ezra Pound. In a Spectator column of 20 March 1976, he wrote: "Ezra Pound, as I remember, wrote some disgusting lines about storm clouds over Westminster in his Cantos. I haven't looked at them for twenty-one years and certainly don't intend to look them up again now. Ever since I was fifteen when I first read Pound's boring filth, the thought of storm clouds over Westminster has filled me with nausea and gloom." In a letter dated 15 January 1973, writer Guy Davenport reported, "Auberon Waugh in the English press giggled over Ez's demise [1 November 1972], informing his audience that Pound's silly verse was so much twaddle, and his example the cause of Modern Poetry and all its vulgar pretense. He also confesses that he immensely enjoyed torturing Pound in the madhouse with letters asking what passages in The Cantos might mean. Pound's replies, tedious and lengthy, he destroyed after having his laugh."

Waugh broadly supported Margaret Thatcher in her first years as prime minister, but by 1983 he became disillusioned by the government's economic policy, which he felt used the destructive economics and cultural ideas of the New Right. When Thatcher became a strong public opponent of his friend and Sunday Telegraph editor Peregrine Worsthorne, Waugh became a staunch opponent of Thatcher. Her closeness to The Sunday Times editor Andrew Neil, whom Waugh despised, further confirmed his view.

To a traditional Tory, these were some of the most deplorable aspects of the Thatcher years.  There was a certain amount of public posturing in his popular anti-Americanism; he visited the US whenever he could, and spent notable time holidaying in New England and on US speaking tours.

He had a house in France and, despite his conservatism, was a fervent supporter of European integration and the single currency, which he saw as a means of de-Americanising the UK. He said that his ideal government would be a "junta of Belgian ticket inspectors". Neither did he conform to reactionary stereotypes in his strong opposition to the death penalty, or in his antipathy towards the police force in general (especially when they sought to prevent drink-driving; Waugh believed strongly that this was not as serious a problem as it is widely believed to be, and referred to the anti-drink-driving campaign as the "police terror"). He opposed anti-tobacco smoking legislation and in his later years he was highly critical of Labour attempts to ban fox hunting. In 1995 he was against attempts by the then Home Secretary Michael Howard to introduce a national identity card, a policy which at the time was opposed by the Labour Party. Along with Patrick Marnham and Richard West, Waugh was one of three signatories to a letter to The Times that called for a British monument to honour those repatriated as a result of the Yalta Conference; it was eventually erected in 1986.

Waugh held that while the dangers of smoking (especially passive smoking) and drinking were exaggerated, the dangers of hamburger eating were seriously under-reported; he frequently referred to "hamburger gases" as a serious form of atmospheric pollution and even made references to the dangers of "passive hamburger eating". He also claimed that computer games "produce all the symptoms and most known causes of cancer". The Tobacco Advisory Council of the UK organised a pro-smoking book to be ghosted for either Bernard Levin or Auberon Waugh. Neither columnist agreed to put their name to it, but Waugh wrote a foreword endorsing the book and hitting out at the anti-smoking lobby: "Let us hope this book strikes a blow against the new control terrorists", he said. He also posed for photos with a cigarette in his hand.

Family
In 1961, Auberon Waugh married Lady Teresa Onslow, daughter of the 6th Earl of Onslow. They had four children:
 Margaret Sophia Laura (b. 1962)
 Alexander Evelyn Michael (b. 1963)
 Daisy Louisa Dominica (b. 1967)
 Nathaniel Thomas Biafra (b. 1968)

They lived at the Old Rectory, Chilton Foliat, Wiltshire, from 1964 to 1971, then moved into Waugh's father's old home, Combe Florey House in Somerset.

Literary career
Waugh wrote five novels before giving up writing fiction, partly in protest at the inadequate money authors received from public lending rights at libraries and partly because he knew he would always be compared unfavourably to his father. The five novels are:
 The Foxglove Saga (1960)
 Path of Dalliance (1963)
 Who Are The Violets Now? (1965)
 Consider the Lilies (1968)
 A Bed of Flowers (1972).

He also wrote a book about the Thorpe case, The Last Word, and a book about Biafra, Biafra: Britain's Shame, co-written with Suzanne Cronje. He made several programmes for ATV in the 1970s.

In 1986, his critical book Another Voice – An Alternative Anatomy of Britain () was published and was well received. From that year until his death he also edited the Literary Review magazine, where he organised awards for what he called "real" (rhyming and scanning) poetry, and also a Bad Sex Award for the worst description of sex in a novel.

Two collections of Waugh's Private Eye diary have been published: Four Crowded Years: The Diaries of Auberon Waugh 1972–1976 (Deutsch/Private Eye, 1976), and A Turbulent Decade: The Diaries of Auberon Waugh 1976–1985 (Private Eye, 1985).

In 1991, he was interviewed by Anthony Howard for the Thames TV documentary Waugh Memorial.

Waugh opined on many and various topics. For example, in a leader piece for the Literary Review in 1991 he commented upon sceptic James Randi's dismissal on British television of the supposed art of dowsing for water. Waugh noted that, although he had no great interest in the subject, he lived in a house which had a well sunk through 70 ft (21 m) of rock on nothing more than the advice of a dowser.

Death

Waugh died of heart disease at the age of 61, perhaps owing to the effects of his chest wound. He is buried in the graveyard of the Church of St Peter & St Paul, Combe Florey.  Press obituaries were lengthy, and the headline "Auberon Waugh dies" was printed on the placards for the day's London Evening Standard.

References

External links

 Auberon Waugh dies and Auberon Waugh: Biting wit, BBC News, 17 January 2001
 Obituary, The Guardian, 17 January 2001
 Obituary, The Daily Telegraph

1939 births
2001 deaths
20th-century British Army personnel
Military personnel from Somerset
Burials in Somerset
People from Dulverton
People educated at Downside School
Alumni of Christ Church, Oxford
English columnists
English satirists
Royal Horse Guards officers
Private Eye contributors
20th-century English novelists
Roman Catholic writers
The Spectator people
The Daily Telegraph people
The Times people
Daily Mail journalists
Daily Mirror people
The Independent people
London Evening Standard people
News of the World people
The Sun (United Kingdom) people
Auberon
English male novelists
Auberon
New Statesman people
20th-century English businesspeople

Auberon Waugh


بحر بيرنغ هو بحر في شمال المحيط الهادئ. يشكل مع مضيق بيرينغ الفجوة بين أكبر كتلتين أرضيتين على الأرض: أوراسيا والأمريكتين. تتألف من حوض مائي عميق يرتفع بعد ذلك عبر منحدر ضيق إلى المياه الضحلة فوق الجرف القاري. سمي بحر بيرنغ على اسم فيتوس بيرينغ الملاح الدنماركي في الخدمة الروسية والذي كان في عام 1728 أول أوروبي يستكشفه بشكل منهجي مبحرًا من المحيط الهادئ شمالًا إلى المحيط المتجمد الشمالي.

تقع شبه جزيرة ألاسكا بين بحر بيرنغ وخليج ألاسكا، وتبلغ مساحته الإجمالية أكثر من 2،000،000 كيلومتر مربع (770،000 ميل مربع). يحده من الشرق والشمال الشرقي ألاسكا، ومن الغرب الشرق الأقصى الروسي وشبه جزيرة كامتشاتكا، ومن الجنوب شبه جزيرة ألاسكا وجزر ألوشيان، وفي أقصى الشمال مضيق بيرينغ الذي يربط بحر بيرنغ إلى بحر تشوكشي في المحيط المتجمد الشمالي.  هو جزء من بحر بيرنغ ويقع بين شبه جزيرة ألاسكا و  على البر الرئيسي جنوب غرب ألاسكا.

يتميز مناخ البحر بالعواصف وارتفاع الأمواج، والإبحار فيه محفوف بالمخاطر، بالإضافة إلى تجمد البحر في فصل الشتاء. البحر غني بموارد الثروة السمكية خصوصًا السرطان.

تاريخ
يعتقد معظم العلماء أنه خلال العصر الجليدي الأخير كان مستوى سطح البحر منخفضًا بما يكفي للسماح للبشر بالهجرة شرقًا سيرًا على الأقدام من آسيا إلى أمريكا الشمالية عبر ما يعرف الآن بمضيق بيرينغ. هاجرت الحيوانات الأخرى بما في ذلك الحيوانات الضخمة في كلا الاتجاهين. يشار إلى هذا عادة باسم "جسر بيرنغ البري" ويقبله معظم العلماء (وليس جميعهم) باعتباره أول نقطة لدخول البشر إلى الأمريكتين.

هناك جزء صغير من  في بحر بيرينغ، وهي صفيحة تكتونية قديمة كانت تنزلق تحت ألاسكا.

في 18 ديسمبر 2018، انفجر نيزك كبير فوق بحر بيرينغ على ارتفاع 25.6 كم وأطلق 49 كيلوطن من الطاقة.

الجغرافيا

الجزر
تشمل جزر بحر بيرنغ ما يلي:

 ، بما في ذلك  .
 جزر كوماندر، بما في ذلك جزيرة بيرينغ
 جزيرة سانت لورانس
 جزر ديوميدي

 جزيرة نونيفاك.
 .
  .

المناطق
تشمل مناطق بحر بيرنغ ما يلي:

 مضيق بيرينغ

يحتوي بحر بيرنغ على 16 وديانًا بحريًا بما في ذلك أكبر وادٍ بحري في العالم ، Zhemchug Canyon.

مراجع

الحدود الأمريكية الروسية
المسطحات المائية في ألاسكا
بحار آسيا
بحار الولايات المتحدة
بحار روسيا
بحار هامشية في المحيط الهادئ
شواطئ روسيا على المحيط الهادئ
مسطحات مائية في أوكروغ تشوكوتكا الذاتية
مسطحات مائية في كراي كامشاتكا

بحر بيرنغ


1934 (MCMXXXIV) pazartesi günü başlayan bir yıldır.

Olaylar
 1 Ocak - Alcatraz adası, Amerika Birleşik Devletleri'nin bir hapishanesi haline getirildi.
 1 Şubat - Avusturya Şansölyesi Engelbert Dollfuss, kendi partisi olan Anavatan Cephesi (Vaterländische Front) dışında tüm partileri kapattı.
 9 Şubat - Türkiye, Romanya, Yunanistan ve Yugoslavya arasında Balkan Antantı imzalandı.
 12-13 Şubat - Fransa'da genel grev.
 24 Mart - ABD Kongresi, Filipinler'in 1945 yılından itibaren bağımsızlığına kavuşmasını kabul etti.
 19 Mayıs - Bulgaristan'da darbe oldu, faşist cephe iktidarı ele geçirdi
 21 Haziran
 Soyadı Kanunu kabul edildi.
 Türkiye'de Yahudilere karşı gerçekleştirilen Trakya Olayları başladı.
 30 Haziran-2 Temmuz - Almanya'da Uzun bıçaklar gecesi vuku buldu.
 25 Temmuz - Avusturya'da, Nazilerin girişimi sonucu, Şansölye Engelbert Dollfuss öldürüldü.
 14 Ağustos - Kartallar ve leylekler savaşı Aydın'da görüldü.
 16 Ağustos - Amerikalı kâşif William Beebe, batisfer adı verilen aygıtla Bermuda yakınlarında Okyanus'un 1922.5 metre derinliğine indi.
 19 Ağustos - Almanya'da yapılan referandumla Adolf Hitler, tek lider (Führer) seçildi.
 26 Eylül - RMS Queen Mary transatlantiği denize indirildi.
 9 Ekim - Yugoslavya kralı I. Aleksandar ile Fransız dışişleri bakanı Louis Barthou, Marsilya'da Hırvat bir eylemci tarafından öldürüldü.
 16 Ekim - Çin Cumhuriyeti'nde Mao Zedong kırsal hareketini başlattı.
 25 Kasım - Mustafa Kemal Atatürk, İsmet Paşa'ya "İnönü" soyadını verdi.
 1 Aralık - Josef Stalin'in yardımcısı Sergei Kirov öldürüldü ve Sovyetler Birliği Komünist Partisi içinde temizlik hareketı başladı.
 3 Aralık - Kıyafet Kanunu kabul edildi.
 5 Aralık - Türk kadınlarına milletvekili seçme ve seçilme hakkının verildiğine dair kanun kabul edildi.

Doğumlar

Ocak
 12 Ocak - Metin Serezli Türk dizi ve film oyuncusu, seslendirme sanatçısı (ö. 2013)
 23 Ocak - Jeanette Bonnier, İsveçli gazeteci, yazar ve medya yönetici (ö. 2016)

Şubat
 12 Şubat - Prof. Dr. Nurhan Atasoy, Osmanlı ve İslami sanat tarihinde uzmanlaşmış sanat tarihçisi,akademisyen ve yazar
 27 Şubat - Ralph Nader, Amerikalı politikacı, tüketici hakları savunucusu, avukat.

Mart
 5 Mart - Halit Refiğ, sinema yönetmeni. (ö. 2009)
 7 Mart - Adnan Binyazar, yazar.
 9 Mart - Yuri Alekseyeviç Gagarin, Sovyet kozmonot
 13 Mart - Abdullah Kanca, Türk iş insanı (ö. 2007)
 28 Mart - Sixto Valencia Burgos, Meksikalı karikatürist (ö. 2015)
 30 Mart
 Mahmut Atalay, bir dönem Dünya ve Olimpiyat şampiyonu Türk millî güreşçi (ö. 4 Aralık 2004)
 Hans Hollein, Avusturyalı bir mimar ve tasarımcı.

Nisan
 15 Nisan - Andrzej Kopiczyński, Polonyalı oyuncu (ö. 2016)
 24 Nisan - Shirley MacLaine, Amerikalı sinema oyuncusu ve yazar.

Mayıs
 15 Mayıs - Enver Asfandiyarov, Sovyet Rus/Başkurt bilim insanı, tarihçi, profesör (ö. 2014)

Haziran
 25 Haziran - Petre M. Andreevski, Makedon şair ve yazar (ö. 2006)

Ağustos
 10 Ağustos - Tevfik Kış, Avrupa, Dünya ve Olimpiyat şampiyonlukları kazanmış Türk güreşçi ve antrenör.

Eylül
 7 Eylül - Ömer Karami, Lübnanlı siyasetçi (ö. 2015)
 8 Eylül
Peter Maxwell Davies, Britanyalı opera ve batı klasik müzik bestecisi (ö. 2016)
Jacques Lanxade, Fransız asker ve diplomat
 16 Eylül - Ronnie Drew, İrlandalı şarkıcı (ö. 2008)
 20 Eylül - Sophia Loren, İtalyan oyuncu
 21 Eylül - Leonard Cohen, Kanadalı müzisyen (ö. 2016)
28 Eylül - Brigitte Anne-Marie Bardot, eski Fransız sinema oyuncusu, manken, şarkıcı ve hayvan hakları aktivistidir

Ekim
 12 Ekim - Oğuz Atay, Türk yazar ve mühendis. Türk Edebiyatı'ndaki ilk Postmodernist romanın(Tutunamayanlar)yazarı.

Kasım
 9 Kasım - Carl Sagan, Amerikalı gök bilimcisi (ö. 1996)

Aralık
 27 Aralık - Larisa Latınina, Sovyet jimnastikçi
 27 Aralık - Türk opera tarihinin iki önemli eserinin (Taş Bebek ve Bay Önder) prömiyeri Ankara Halkevi'nde yapıldı.
Doğduğu gün ve ay bilinmeyenler
 Prof.Dr. Yaşar Yücel, tarihçi akademisyen ve yazar.

Ölümler
 15 Nisan - Kemalettin Sami Gökçen, Türk subay ve siyasetçi (d. 1884)
 23 Mayıs - Bonnie ve Clyde, Bonnie Parker (d. 1910) ve Clyde Barrow (d.1909), banka soyguncuları, hırsız ve kanun kaçakları
 29 Haziran - Zaro Ağa, Dünya'nın en uzun yaşayan insanı (d. 1777, Bitlis)
 4 Temmuz - Marie Curie, Polonya asıllı fizikçi ve kimyacı, radyumun kaşifi, 2 Nobel ödülü sahibi
 16 Ağustos - Hattat Aziz Efendi, Türk hattat (d. 1872)
 29 Ekim - Lou Tellegen, Amerikalı oyuncu (d. 1883)
 22 Kasım - Philippe Berthelot, Fransız diplomat (d. 1866)
 5 Aralık - Ali Cenani, Osmanlı ve Türk siyasetçisi (d. 1872, İstanbul).

Öldüğü gün ve ay bilinmeyenler
Abdulla Avlani, Özbek şair (d. 1874).

1934


El marquesado de Irache es un título nobiliario español que el rey Alfonso V de Aragón otorgó al XV conde de Geraci, Giovanni I de Ventimiglia y Nortman de Aragón, jefe de la casa de Ventimiglia de Geraci, conquistadores de Sicilia y príncipes absolutos en Italia, con el título especial de por la Gracia de Dios.

Este privilegio se concedió en Gaeta entre finales de febrero y finales de marzo de 1436, confirmándose en 1438, lo que convierte a este título en el primer marquesado concedido en Sicilia, aunque no en el marquesado vigente más antiguo de España, puesto que estuvo vacante 76 años, desde la muerte de  Giovanna de Ventimiglia Camarrone en 1905 hasta su rehabilitación en 1981.

Historia
El origen se sitúa en la localidad siciliana de Geraci Siculo, donde se establecieron los descendientes de la antigua casa de Altavilla, dinastía normanda que conquistó Sicilia en 1061 y reinó hasta 1194. Procedían de la localidad de Hauteville (Cotentin, Normandía), solar de Tancredo de Hauteville y de sus hijos, entre los que destacaron Robert Guiscard, y Roger, primer conde soberano de Sicilia y fundador de dinastía normanda en el reino de Sicilia.

Hacia 1250 Isabella de Geraci, heredera de su linaje y IX titular del condado de Geraci y todos sus feudos adscritos, se casó con Enrico de Ventimiglia, conde de Ventimiglia, Bussana y marqués de la Marca de los Alpes, (*1226?,+1308?), de la casa Ventimiglia ligur, recientemente establecido en Sicilia, dando origen a una nueva rama de la casa: los Ventimiglia de Geraci (ó Ventimiglia de Sicilia).

En 1387, al final de sus días, Francesco II de Ventimiglia había llevado el condado de Geraci a su máximo esplendor, con un dominio total sobre sus feudos. Hasta tal punto era así que il comes Dei gratia comitatum Girachi et Golisani, opera[va] come vera autorità sovrana.

En febrero-marzo de 1436 don Alfonso V de Aragón tituló I marqués de Irache al XV conde de Geraci, don Giovanni I de Ventimiglia, uno de los más brillantes generales de su época y entorno, por su decisiva y prolongada actuación en el mantenimiento de la supremacía de la Corona de Aragón en el Mediterráneo.

El 22 de julio de 1710, el marquesado de Irache obtuvo la Grandeza de España.

Durante casi toda su existencia en Sicilia, la casa de Geraci-Irache fue la más poderosa de Sicilia, llegándose a proclamar noble "por la gracia de Dios", pudiendo haber asumido derechos como aspirante al trono.

Condes de Geraci (1066 -1436)

Marqueses de Irache (desde 1436)

Bibliografía

 Alfonso V de Aragón en Italia y la crisis religiosa del siglo XV, (Vol I, II y III), Josep Ametller i Viñas, Imprenta P. Torres, 1904
 Ad Manassem archiepiscopum Remensem Epistola, Anselmus de Ribodimonte, Pag 892.
 Anales de Cataluña y epilogo de los progressos y famosos hechos de la nación catalana, de los santos, reliquias, conventos y singulares grandezas, y de los más señalalos varones ..., desde la primera población de España hasta el presente año 1709, Narcis Feliu de la Penya i Farell, Edita J Llopos 1709.
 Anales de la Corona de Aragón, Jeronimo Zurita.
 Annali della città di Messina, Caio Domenico Gallo, Tomo II, sotto gli auspici dell'Illmo senato della stessa città dell'anno e sede presente 1758-1759, Francesco Gaipa regio impresore, Messina 1558.
 Annali della due Sicilie,  dall'origine e fondazione della monarchia fino a tutto il regno dell'augusto sovrano Carlo III de Borbone, Matteo Camera, Napoli 1841.
 Vol (I).
 Vol (II).
 Aparato para la correccion y adicion de la obra que publicó en 1769 el Dor. D. Joseph Berní y Catalá ... con el titulo Creacion, antiguedad y privilegios de los titulos de Castilla, Antonio Ramos, Imprenta de la Dignidad Episcopal y de la Santa Iglesia (Málaga) 1777.
  Appendice alla Sicilia Nobile, Francesco María Emanuelle e Gaetani, nella Stamperia de' Santi Apostoli per d. Gaetano Maria Bentivenga, Palermo 1775.
 Arbol genealógico histórico de la nobilísima casa y familia de los excelentísimos señores duques de Buornonville. Coronado de doce relevantes frutos que acreditan su virtud fecunda, de admiracble en todo el orbe., Doctor Esteban Casellas, arcediano mayor de la santa iglesia y maestreescuelas de la real universidad y estudios generales de Lérida. Barcelona 1680.
 Archivio Biografico Comunale, a cura di Tommaso Romano, Comitato Tecnico-Scientifico della Università degli Studi di Palermo.
 Archivio storico messinese, Num 64, Società messinese di storia patria, Messina 1993, .
 Arte e storia delle Madonie. Studi per Nico Marino, Voll. IV-V, Rosario Termotto & Gabriele Marino, ISBN: 1326812629.
 , Pietro Capello. Parroco.
 Biblioteca Storica e Letteraria di Sicilia. Diari Della Cittā Di Palermo Dal Secolo XVI al XIX, Gioacchino di Marzo, ISBN: 978-1-179-61803-6, Nabu Press 2011, Volume I, Arnaldo Forni editore.
  Bicentenario de la Orden de Isabel la Católica: Un error histórico en sus estatutos, José María de Francisco Olmos (Profesor Titular de Ciencias y Técnicas Historiográficas, Decano de la Facultad de Ciencias de la Documentación de la Universidad Complutense de Madrid, Académico de número de la Real Academia Matritense de Heráldica y Genealogía, Académico correspondiente de la Real Academia de la Historia.), Real  Academia Matritense de Heráldica y Genealogía, MMXV Madrid.
 Castellare di Gratteri, Giuseppe Terregino, Frammenti storici ed evocative dell'almo.
 Chronicon Hierosolymitanum de bello sacro, Albertus Aquensis, en doce libros, de 1095 a 1121, impreso en Bongars (Gesta Dei per Francos, I, 184-381), también incluido en el IV volumen.
 Codice aragonese o sia lettere regie, ordinamenti ed altri atti governativi dei savrani aragonesi in Napoli, per cura del CAV professore Francesco Trinchera, Volume I, Giuseppe Catanco 1866 Napoli.
 Codice diplomatico Colombo-americano: ossia, Raccolta di documenti originali e inediti, spettanti a Cristoforo Colombo alla scoperta ed al Goberno dell'America, Christopher Columbus & Giovanni Battista Spotorno, Stamperia e Fonderia Ponthenier, Genova 1823,  Documento XXXIV.
 Codice Diplomatico Del Sacro Militare Ordine Gerosolimitano, Oggi Di Malta, Volumen 2, Salvatore e Giandomenico Marescandoli, Lucca MDCCXXXVII.
 Colección de documentos inéditos para la historia de España, Tomo XXIV, Madrid 1854.
 Compendio della Storia di Sicilia, Pietro Sanfilippo, VII edizione, Tipografia dei fratelli Pedone Lauriel, Palermo 1839.
 Considerazioni sulla Storia di Sicilia dal 1532 al 1789, da servir d'aggiunte e di chiose al Botta di Pietro Lanza, principe di Scordia, Stamperia di Antonio Muratori, Palermo 1836.
 Conversaciones históricas malagueñas, Cecilio García de la Leña, Vol. III, Maxtor 03/06/2009, ISBN: 978-84-9761-583-9, Pág 119-120.
 Cronaca 1336-1361 de Michele da Piazza, a cura di Antonino Giuffrida, Editorial Ila-Palma, Palermo 1980.
 Cronología de la Meseta del Cabriel, Archivo Municipal de Requena, Ignacio Latorre Zacarés.
 Da Ferdinando il Cattolico a Carlo V: L'esperienza siciliana, 1475-1525 (Quaderni di scienze umane), Tomo II,  Carmelo Trasselli,  Editor: Rubbettino (1993), ISBN: 8872840260.
 De rebus Regni Siciliae (9 settembre 1282 - 26 agosto 1283): Documenti inediti estratti dall'Archivio della Corona d'Aragona, premessa di Enrico Mazzarese Fardella, Assessorato ai beni culturali Societa siciliana per la storia patria, Città di Palermo 1982, I.
 Della casa Milano libri quattro, dedicati a consecrati dall'abbate Expilly, Jean Joseph de Expilly, nella stamperia di Giuseppe Barbou alla Cicogna nella strada di San Giacomo 1753.
 Della Istoria ecclesiastica, dell'eminentissimo cardinale Giuseppe Agostino Orsi, Filippo Angelico Becchetti, Tomo 14, Stamperia di P. Giunchi, Roma 1782.
 Della Sicilia Nóbile, Francesco María Emanuele e Gaetani, marqués de Villabianca, Palermo 1754, edita Pietro Bentivenga.
Vol II (Compimento).
Vol II (Continuazione).
 Descripción Genealógica de la Casa Aguayo y líneas que se derivan de ella, Antonio Ramos (Académico de la Real Academia de la Historia), Málaga 1781.
 Descrittione della Nobilissima famiglia Milano. Composta per lo signore Carlo de Lellis, giureconsulto napolitano, ed homo patricio, per darsi da lui in luce fra le altre famiglie del Seggio del Nido, ed al presente procurata, e data alle stampe per lo signore Federico Fontosa. Dedicata all'illustrissimo ed eccellentissimo D. Giacomo Milano Franco – signore della Casa Milano, marchese di San Giorgio, marchese di Palestrina, e signore delle terre e casali di Casignano, Santo Donato, Santa Marina, Paglialorio, etc. Stamperia di Marcantonio Ferri, Napoli MDCLXXXII.
  Diccionario histórico-portátil de las órdenes religiosas y militares, y de las congregaciones regulares y seculares, que han existido en varias partes del mundo, hasta el día de hoy, que contiene su origen, progresos, elevación y abatimiento, la extinción de algunas, y la reforma de otras, con los hábitos, e insignias, que las distinguen. Por el Dr. Benito Francisco de Castro (Tomo II), Imprenta de Blas Román, Madrid 1743.
 Dictionnaire universel de la noblesse de France, Jean-Baptiste-Pierre Jullien de Courcelles, Tome Deuxième, París 1820.
 Discorsi postumi del Signor Lellis di alcune poche nobili famiglie, Carlo de Lellis y Domenico Conforto.
 Documentación medieval del Archivo Municipal de Pamplona (1357-1512), ed. Ricardo Cierbide, Emiliana Ramos, San Sebastián : Eusko Ikaskuntza, 2000, 2., p. 217–219
 Dizionario Biografico degli Italiani Vol.2 (Albicante-Ammannati), Istituto della Enciclopedia Italiana fondata da Giovanni Treccani (1900), ASIN: B01HN3HE96.
 Dizionario topografico della Sicilia: 1, Volumen 1, Vito Amico, Tip. di Pietro Morvillo 1855, Pag. 171.
 Documenti relativi all'epoca del Vespro. Tratti dai manoscritti di Domenico Schiavo della Biblioteca comunale di Palermo, a cura di Iris Mirazita, Palermo: Edizione Città di Palermo, Palermo 1983.
 El capitán don Francisco de Zalamea. Historia del apellido Zalamea desde 1494 en España y desde 1773-1774 en Colombia, Juan Agustín Díaz Zalamea, Ediciones EDZ, Québec 2017, ISBN: 978-1-365-88352-1.
 Efemérides de Málaga y su provincia, por los Sres. Diaz de Escovar y Diaz Serrano, Imprenta de la Unión Mercantil, Málaga 1915.
 El món urbà a la Corona d'Aragó del 1137 als decrets de nova planta, Laura Sciascia (Congrés d'història de la Corona d'Aragó 17 Barcelona, Poblet Lleida), Volumen 2, ISBN: 978-84-475-2740-3, Edicions Universitat Barcelona 2003.
 Esempi di Pittura siculo-catalana tra i nebrodi e le madonie: il maestro di Migaido, Grazia Musolino.
 Essai historique sur l'Abbaye de Cavá, Paul Guillaume (Professeur d'histoire à l'abbaye de Gava, Auteur de la Description historique et artistique du Ifont-CoMin), ISBN: 978-1-147-64383-1, (Cavá dei Tirreni), BiblioBazaar 2010, doc. II, pp. XIII-XIV.
 Fasti di Sicilia, descritti da Vincenzo Castelli, Principe di Torremuza, Volumen II, edita Giuseppe Pappalardo, Messina 1820.
 Felipe II y el  Gobierno de Italia, Manuel Rivero Rodríguez, Sociedad estatal para la conmemoración de los centenarios de Felipe II y Carlos V, ISBN: 84-95146-10-X, Edita Closas-Orcoyen Paracuellos de Jarama 1998.
 Fernando el Católico: príncipe de Aragón, rey de Sicilia, 1458-1478 (Sicilia en la política de Juan II de Aragón), Jaime Vicens Vives, Consejo Superior de Investigaciones Científicas 1952, ASIN: B00525K1FW.
 Frammenti storici ed evocativi dell'almo. Castellare di Gratteri, Giuseppe Terregino.
 Genealogia de los exc.mos s.res duques del Arco, y marqueses del Vado del Maestre. Escrita por don Antonio Ramos, presbytero, Antonio Ramos, Impresor de la Dignidad Episcopal y de la Santa Iglesia, Málaga 1780, Pag 15.
 Genealogia dei Ventimiglia, Signori di Castelbuono, Antonio Mogavero Fina, Castelbuono 1956, OCLC 39645601.
 Gesta Francorum et aliorum Hierosolymitanorum, in Recueil des historiens des Croisades. Historiens Occidentaux, a cura di H. Hagenmeyer, Heidelberg 1890, Pag 127. (pdf).
 Geraci Sículo, Enza Paruta, ISBN: 978-88-89943-36-6, 2009 Edizioni Arianna.
 Giovanni Ventimiglia primo marchese di Geraci, P. G., Sul Tutto Notizziario Núm 24, Anno XVI, diciembre de 2010, Pag 6 y siguientes.
 Henry III of England and the Staufen Empire (1216–1272), Björn K U Weiler 2012, París: Royal Historical Society/Boydell Press. ISBN: 978-0-861-93319-8.
 Histoire de la domination normande dans l'italie et en Sicile, Ferdinand Chalandon, Paris 1907.
 Histoire généalogique et chronologique de la maison royale de France, P. Anselme, París 1730.
 Histoire du Grand Comte Roger et de son frère Robert Guiscard, Vol I, Livrres I & II, Geoffroi Malaterra, ISBN: 284133743X.
 Histoire de René d'Anjou, Roi de Naples, Duc de Lorraine et Comte de Provence, F L de Villeneuve Bargemont, Tomi I (1408-1445), Paris 1825.
 Historia cronologica delli signori vicerè di Sicilia, Cioè dall'anno 1409 fino al 1697 presente, Vincenzo Auria Palermitano, stamperia Pietro Coppola, Palermo 1697.
 Historia de Alhaurín de la Torre en la Edad Moderna: 1498-1812, José Manuel de Molina Bautista, Excmo Ayuntamiento de Alhaurin de la Torre, octubre de 2005.
 Historia del Regno di Napoli dell'ill. Signor Angelo Di Costanzo, gentil'huomo e caualliere Napolitano, con l'agiontione de dodeci altri libri, dal medesimo authore composti, "nella quale si ricontano li successi di guerra, e di pace non solo nel regno di Napoli, ma anco nel regno de Sicilia, ducato de Milan".
 Historia de la insigne orden del toyson de oro, Julian de Pinedo y Salazar, Parte I Tomo I, imprenta real de Madrid 1787.
 Historia de los Papas, desde fines de la edad media, Ludovico Pastor, Versión de la IV edición alemana, por el R.P. Ramón Ruiz Amado, de la compañía de Jesús, Vol II (Nicolao V y Calixto III, 1447-1458), Libro IV, Edita Gustavo Gil, Barcelona 1910.
 Historia de los reyes godos que vinieron de la Scythia de Europa contra el imperio romano y a España, con sucesión de ellos hasta los católicos reyes don Fernando y doña Isabel, fray Gerónimo de Castro y Castillo, Madrid 1624, Pag 386.
 Historia Francorum qui ceperunt Iherusalem, Raimundo de Aguilers, Pag 252.
 Historia genealógica de la Casa de Lara justificada con instrumentos y escritores de indudable fe, Tomo II, Luis de Salazar y Castro, Imprenta Real, Madrid MDCXCVII.
 Historia General de los hechos de los castellanos en las islas y tierrafirme del mar océano, Tomo II, Antonio Herrera, Academia de la Historia, Madrid 1934.
 I Corvino, Ignazio Gattuso.
 I Francescani e la Politica: Atti Del Convegno Internazionale Di Studio: Palermo 3-7 diciembre 2002 a cura di Alessandro Musco, Biblioteca francescana di Palermo, Officina di studi medievali, Palermo 2007, ISBN: 88-88615-63-6.
 I Normanni dell'italia meridionale e la prima Crociata, E. Pontieri, Archivio storico italiano, CXIV (1956).
 I Ventimiglia: Castelli e dimore di Sicilia, Salvatore Farinella, edizioni Editori del Sole, Caltanissetta 2007, ISBN: 8882431673.
 I Ventimiglia: conti di Geraci e conti di Collesano, baroni di Gratteri e principi di Belmonte : correlazione storico-genealogica, Antonio Mogavero Fina, Arti grafiche siciliane, Palermo 1980.
 I Ragvagli historici del Vespro Siciliano del Signore D.Leontino, Accademico Racceso detto loccupato. Hei quali in mastano i felici Reggimento i lam fatto i Serenin e Catolini Regi Chagonesi di Sialia el mal governo di Carlo dAngio primo di Hapoli con le notitie dalcume nobillis famiglie del moderna Regno, Filadelfo Mugnos Muñoz, Pietra Coppala 1645.
 Iconologia della gloriosa Vergine Madre di Dio Maria protettrice di Messina, Placido Samperi, Edizione critica a cura di Giuseppe Lipari, Enrico Pispisa e Giovanni Molonia, (Ristampa anastatica dell'edizione messinese stampata da Giacomo Matthei nel 1644), Intilla, Messina 1990, Pag 134.
 Il Seicento in Sicilia: Aspetti di vita quotidiana a Petralia Sottana, Terra Feudale, Francesco Figlia, Officina di Studi Medievali, Palermo 2008, ISBN: 88-88615-70-9.
 Il tabulario Belmonte, Enrico Mazzarese Fardella, Documenti storia di Sicilia, Diplomática Núm 30, Società Storia Palermo, Palermo 1983, ISBN: 978-88-7401-018-9.
 Indice generale alfabetico della storia civile di Sicilia, Giovanni Evangelista Di-Biasi, Reale Stamperia, Palermo 1821.
 l'Abbazia di S. Anastasia, Castelbuono Mediavale, Antonio Mogavero Fina, Lo Giudice, Palermo 1971, OCLC 38011688.
 L'habitat sicilien médiéval : prospection dans le territoire des Madonies (23-30 juillet 1983),  Henri Bresc et Geneviève Bresc-Bautier, artículo perteneciente a Castrum 2. Structures de l'habitat et occupation du sol dans les pays méditerranéens : les méthodes et l'apport de l'archéologie extensive. Actes du colloque de Paris (12-15 novembre 1984), Pag 50-72, sous presse dans les Actes de la Table Ronde de Paris, octubre de 1984, ISBN: 2-7283-0148-4, Ecole française de Rome, Rome 1988.
 La battaglia della Falconaria (1 dicembre 1299). I fatti, i personaggi, il luogo, Pietro Mancuso & Raffaele Savigni, Facolta di Conservazione dei Beni Culturali, Corso di laurea in Beni archeologici , Universitá di Bologna.
 La Calabria a metà del secolo XV e le rivolte di Antonio Centelles, Ernesto Pontieri, Edita Fausto Fiorentino  1963, Napoles.
 La caída de Cristóbal Colón: el juicio de Bobadilla, Consuelo Varela, Isabel Aguirre, Marcial Pons Ediciones de Historia SA, ISBN: 84-96467-28-7.
 La Chanson d'Antioche, Susan B. Edginton y Carol Sweetenham, Ashgate Publishing Limited (Surrey) 2011, ISBN: 978-0-7546-5489-6.
 La Guerra del Vespro Siciliano. Un Periodo delle Istorie Siciliane del Secolo XIII, Michele Amari, Torino, Cugini Pomba e compagnia, 1852.
 La politique orientale d'Alfonse V d'Aragon, roi de Naples (1416-1458), Constantin Marinescu, Institut d'Estudis Catalans, Barcelona 1994, ISBN: 84-7283-276-7.
 La presenza italiana in Spagna al tempo di Colombo, Luisa D'Arienzo, Istituto Poligrafico e Zecca dello Stato, Roma 2010, ISBN: 978-88-24-0105-3.
 La Révolte de Messine, L'expédition de Sicile et la Politique Française en Italie (1674-1678), par Émile Laloy, Tome III, Librairie C. Klincksieck, Paris 1931.
 La Sicilia di Ferdinando il Cattolico: tradizioni politiche e conflitto. Tradizione politiche e conflitto tra quattrocento e cinquecento (1468-1523), Simona Giurato, ISBN: 9788849807240, Rubbettino Editore, 2003, Pag 103.
 La storia dei feudi e dei titoli nobiliari di Sicilia, dalla loro origini ai nostri giorni, Francesco San Martino de Spucches, Palermo, Scuola Tip. Boccone del Povero, 1924-41.
 La Torre di Misiligiafari (Cenni storici su un manzil arabo, i suoi sviluppi e il suo territorio), Alberto Barbata, Prefazione di Dino Grammatico, Istituto siciliano di studi politici ed economici, Palermo 2005.
 Libro delle Historie Ferraresi, Gasparo Sardi, Edita Giuseppe Gironi, Ferrara 1646.
 Latin Monasticism in Norman Sicíly, Lynn Townsend White Jr, Cambridge Mass 1938, ISBN: 978-1-258-02943-2.
 Los Reyes Católicos y los modelos iconográficos de la soberanía compartida en la moneda. Antecedentes e influencia en sus descendientes de la casa de Austria (Siglos XV-XVII), Real Academia Matritense de heráldica y genealogía, José María de Francisco Olmos (Profesor Titular de Ciencias y Técnicas Historiográficas, Académico de número de la Real Academia Matritense de Heráldica y Genealogía, Académico correspondiente de la Real Academia de la Historia y de la Real Academia de Jurisprudencia y Legislación.), MMXVII Madrid.
 Le Due Deche dell'historia di Sicilia, del R.P.M. Tomaso Fazello, Venetia, Aprosso Domenico &Giovanni Battista Guerra, Fratelli, M.D. LXXIV, Pags. 172 y 301.
 ¿Leal servidor o traidor? El Marqués de Villadarias en la Guerra de Sucesión y su vinculación con la ciudad de Antequera, Francisco Javier Resa Moncayo, Facultad de Filosofía y Letras Departamento de Historia Moderna y Contemporánea Programa de Doctorado "Grupos Sociales y Mentalidades colectivas en la Historia Moderna y Contemporánea", Málaga 2015, EDITA: Publicaciones y Divulgación Científica. Universidad de Málaga.
 L'Épopée des Normands d'Italie, Jean Deuve, FeniXX, ISBN: 2402043199 y 9782402043199.
 L'esercito napoletano nella seconda metà del Quattrocento, Francesco Storti, Centro Interuniversitario per la Storia delle Citta Campane nel Medioevo, Edita Laveglia, 01/01/2007, ISBN: 978-88-88773-51-3.
 Libro delle Historie Ferraresi, Gasparo Sardi, Edita Giuseppe Gironi, Ferrara 1646.
 , Annales de Normandie, 41ᵉ année, N°2, Jean-Michel Bouvris, 1991.
 Matteo Palizzi: frammento di studi storici sul secolo XIV in Sicilia, Isidoro La Lumia.
 Medieval Sicily 800-1713, Chatto & Windus, Denis Mack Smith, 1968 London ISBN: 978-0-88029-237-5.
 Memorial Genalogico de Don Ivan de Ventimilla y Nortman, XXV conde y XI marqués de Irache, Diego Diaz de la Carrera, Madrid, MDCLX.
 Mémoires historiques, généalogiques, politiques, militaires &c. &c. de la Maison de Grant, Charles Grant, Vicomte de Vaux, MDCCXCVI.
 Michele da Piazza e Il Potere baronale in Sicilia, Salvatore Tramontana, Università degli studi di Messina, Pubblicazioni della facoltà di magisterio, Vol. 4, Edita G. D'Anna, Messina 1963.
 Monarquía, imperio y pueblos en la España moderna. Actas de la IV reunión científica de la Asociación Española de Historia Moderna,  Juan Luis Garcia Maldonado y Carmen Nuria Aguilar Ruiz (Universidad de Málaga), 27-30 de mayo de 1996. Publicaciones de la Universidad de Alicante. ISBN: 84-7908-370-7.
 Nobleza Española. Grandezas Inmemoriales, 2ª edición, Juan Miguel Soler Salcedo (Consejero numerario del Instituto de Estudios Manchegos), ISBN: 978-84-17755-62-1.
 Norman Knight, AD 950-1204 (Warrior), Cristopher Gravett, Osprey Publishing (25 de marzo de 1993), ISBN: 9781855322875.
 Nuova Cronica, Giovanni Villani, Libro 13.
 Poder y Sociedad en Málaga. La formación de la oligarquía ciudadana a fines del siglo XV, José María Ruiz Povedano, Diputación Provincial de Málaga 1989, ISBN: 84-7785-038-0, Pag 147-171.
 Presencia italiana en Andalucía : siglos XIV-XVII. Actas del III Coloquio Hispano-Italiano, Editores: Consejo Superior de Investigaciones Científicas, CSIC, Escuela de Estudios Hispanoamericanos, 1989, ISBN: 84-00-06984-6.
 Politica e società nella Sicilia aragonese, Vincenzo D'Alessandro, Palermo 1963, OCLC 489972626.
 , Soprintendenza Archivistica della Sicilia Archivio di Stato di Palermo.
 Quaderni Mediterranea, Ricerche storiche. A cura di Orazio Cancila (Cattedra di Storia Moderna c/o Facoltà di Lettere e Filosofia de Palermo). Collana diretta da Rossella Cancila. Comitato scientifico: Walter Barberis, Orazio Cancila, Pietro Corrao, Domenico Ligresti, Aurelio Musi, Walter Panciera, Alessandro Pastore, Luis Ribot García, Angelantonio Spagnoletti, Mario Tosti, .
Alchimie finanziarie di una grande famiglia feudale nel primo secolo dell'età moderna, Orazio Cancila, Palermo 2007, ISBN: 978-88-902393-5-9, Num 6.
 Castelbuono medievale e i Ventimiglia, Orazio Cancila, Palermo 2010, ISBN: 978-88-902393-1-1, Num 12.
 Circoscrizioni amministrative, compiti e reclutamento dei giustizieri siciliani dal 1282 al 1377, Antonino Marrone, abril de 2011, ISBN: 978-88-902393-0-4, Num 21.
 Da Sichro a Castrum Bonum: alle origini di un borgo feudale, Orazio Cancila, Palermo 2010, ISBN: 978-88-902393-1-1, Num 12.
 Dinamiche di mobilità sociale in Sicilia: potere, terra e matrimonio. I Bologna tra XVI e XVII secolo, Lavinia Pinzarrone, Palermo 2006, ISBN: 978-88-9661-04-8, Num 15.
 I titolari degli uffici centrali del regno di Sicilia dal 1282 al 1390, Antonino Marrone, Palermo 2007, ISBN: 88-902393-3-6, Num 4.
 Il Regno di Federico IV di Sicilia dalla maggiore età all'autonomia política (1361-1367), Antonino Marrone, Palermo 2006, ISBN: 978-88-9661-04-8, Num 15.
  I Ventimiglia di Geraci (1258-1619), Tomo I, Orazio Cancilla, Quaderni Mediterranea Ricerche storiche, ISBN: 978-88-99487-25-6, Palermo 2016.
 L'Attentato a Federico IV re di Sicilia (1370). Una rilettura dell'azione del sovrano, Antonio Marrone, Palermo 2010, ISBN: 978-88-902393-1-1, Num 12.
 La fortezza indifesa e il progetto del Vega per una ristrutturazione del sistema difensivo siciliano, Antonino Giuffrida, Palermo 2007, ISBN: 88-902393-3-6, Num 4.
 Le giostre e le mostre: la patria palermitana di fronte al pericolo turco, Henri Bresc, Palermo 2011, ISBN: 978-88-96661-03-1, Num 16.
 Logiche del linaggio e pratiche familiari. Una famiglia feudale siciliana fra '500 E '600, Geltrude Macrì, Palermo 2009, ISBN: 978-88-902393-7-3, Num 9.
 Merum et mixtum imperium nella Sicilia feudale, Rossella Cancila, ISBN: 978-88-902393-0-4, Num 14.
 Repertorio degli atti della Cancelleria del Regno di Sicilia dal 1282 al 1377, Antonino Marrone.
  Repertorio della feudalita Siciliana (1282-1390), la famiglie feudali, Palermo 2006, ISBN: 88-902393-0-1, Num 1.
 Simone I Ventimiglia, marchese di Geraci (1485-1544), in Memoria, storia e identità, scritti per Laura Sciascia, Associazione Mediterranea, Palermo 2011, ISBN: 978-88-96661-01-7, Num 17.
 Un matrimonio al tempo della peste nera e della pestifera sediciuni: Pietro il cerimonioso, re d'Aragona, ed Eleonora di Sicilia (27 agosto 1349), Salvatore Fodale, Palermo 2011, ISBN: 978-88-96661-03-1, Num 16.
 Una stagione in Sicilia, Henri Bresc, a cura de Marcello Pacifico, Palermo 2011, ISBN: 978-88-96661-03-1, Num 11.
 Relatione delli progressi delli Armata turchesca mentre che stette nell Faro di Messina et di quello che il marchese di Hieraci pratico di essa operó per la difesa di detta città. In Messina à 14 di set. 1594. Documento manuscrito cruzado entre el conde-duque de Olivares y el marqués de Irache.
 Revista de Historia y de Genealogía española, Año II, Núm. 1 y 2, Madrid 15 de febrero de 1913.
 Revue de l'Avranchin et du pays de Granville, Volume 31, Issue 174, Parts 3-4. Société d'archéologie, de littérature, sciences et arts d'Avranches, Mortain, Granville. the University of Michigan.
 Roger II of Sicily: A Ruler between East and West, Hubert Houben, Edita Cambridge University Press, 2002, ISBN: 0521652081.
 Ruggero I, Serlone e l'insediamento normanno in Sicilia. Atti del convegno internazionale di studi. (Troina, 5-7 novembre 1999) raccolti da Isidoro Giannetto e Massimiliano Ragusa; a cura di Salvatore Tramontana. Troina 2001.
 Sicilia Sacra. Disquisitionibus et Notitiis Ilustrata, Abad Roque Pìrro (Antonino Mongitore), Panormi 1733, Tomo I Pag 76 y Tomo II Pag 770.
 Some notes on the Anonymi Gesta Francorum with special reference to the Norman contingent from south Italy and Sicily in the First Crusade, Studies on the history of medieval Sicily and South Italy, Evelyn Jamison, Dione Clementi y Theo Kölzer, ISBN: 3-511-09215-9, Scientia 1988, Aalen.
 Storia civile del Regno di Sicilia, scritta per ordine de Ferdinando III Re delle due Sicilie, por Giovanni Evangelista Di-Biasi e Gambacorta, Tomo VII Libro IX, Dalla Reale Stamperia, Palermo 1816, Pag 66 y 67.
 Storia Cronologica dei Vicerè Luogotenenti e Presidenti del Regno di Sicilia, Abad Giovanni Evangelista di Blasi e Gambacorta, dalla stamperia Oretea, Via dell'Albergaria 240, Palermo 1842.
 Storia della Città di Sciacca e dei comuni della contrada saccense fra il Belice e il Platani, con aggiunzioni circa il dialetto e i nomi propri greci e arabi a cura di Mons, by Ignazio Scaturro and Giuseppe Sacco (1924), Edita Gennaro Majo, Napoli 1925, ASIN: B00181DN72, Pag 655-660.
 Storia del regno di Sicilia, abad Giovanni Evangelista di Biasi e Gambacorta, Vol III.
 Storia generale della Sicilia, Francesco Ferrara.
 Sulle famiglie nobili della monarchia di Savoia, Vittorio Angius, Vol. IV, Tipografia di Giuseppe Cassone, Torino 1837.
 Sulla città e comarca di Castronuovo di Sicilia, Luigi Tirrito, Edizione Leopardi, Palermo 1873.
 Teatro genologico delle famiglie nobili titolate feudatarie et antiche de'Regni di Sicilia, Dottor Filadelfo Mugnos, Vol III, Messina 1670.
 The British Chronicles, Volume 2 By David Hughes, Published 2007 by Heritage Books INC, Publishing Division, 65 East Main Street, Westminster, Maryland, 21157-5026, ISBN: 978-0-7884-4491-3.
 The Cambridge Medieval History Series (Volumenes 1-5), Plantagenet Publishing.
 The Deeds of Count Roger of Calabria and Sicily and of Duke Robert Guiscard his brother, Godoffredo Malaterra.
 The Norman Achievement, Richard Cassidy, Great Civilizations Series, Sidgwick & Jackson, 1986 London, ISBN: 978-0-283-99390-9.
 The Norman Conquest of Southern Italy and Sicily, Gordon S. Brown, McFarland Incorporated Publishers, 2002, ISBN: 0786451270.
 The Norman People, Henry S. King & Co, London 1874.
 The Normans in the South, Longmans, (Presents the story of Robert Guiscard, perhaps the most extraordinary European adventurer between Caesar and Napoleon) John Julius Norwich, Faber Finds 1 de abril de 2011 London, ISBN: 978-0-571-25964-9.
 The Oxford History of Medieval Europe, Gorge Holmes, Oxford University Press, Oxford 2001, ISBN: 978-0-19-280133-3.
 The place-names of Somerset, by James Saint Hill B.D., Bristol, St. Stephen's Printing Works, 1914.
 The Sicilian Vespers: A History of the Mediterranean World in the Later Thirteenth Century, Steven Runciman, Cambridge University Press 31 jul. 1992, ISBN: 0521437741.
 Un dominio signorile nella Sicilia tardomedievale. I Ventimiglia nel territorio delle Madonie (sec.XIII-XV), Pietro Corrado, Università degli Studi di Palermo, 15 de junio de 2001.
 Veneziani in Calabria fra due e quattrocento, Amedeo Miceli di Serradileo, Rivista di studi storici, La Musa Talìa, Venezia 2016.
 Vidas de españoles célebres, Manuel José Quintana, Tomo II, Librería de B Cormon y Blanc, París MDCCCXXVII.
 Viejos y nuevos datos sobre los Tarongí y los Vallseca, judeoconversos mallorquines ennoblecidos en Sicilia, P. de Montaner Alonso, Memòries de la Reial Acadèmia Mallorquina d'Estudis genealògics, Heràldics i Historics.
 Warfare in Feudal Europe, 730–1200, John H. Beeler, Cornell University Press, 30 de abril de 1973, ISBN: 080149120.

Enlaces externos
 Storiamediterránea, Quaderni Mediterranea, Ricerche storiche. A cura di Orazio Cancila (Cattedra di Storia Moderna c/o Facoltà di Lettere e Filosofia de Palermo). Collana diretta da Rossella Cancila. Comitato scientifico: Walter Barberis, Orazio Cancila, Pietro Corrao, Domenico Ligresti, Aurelio Musi, Walter Panciera, Alessandro Pastore, Luis Ribot García, Angelantonio Spagnoletti, Mario Tosti.
 , Centro Studi Ventimigliani, dirigido por el professore Carlo Fisber Polizzi.
 , Manuscritos de la Casa Ventimiglia (Centro Studi Ventimigliani, dirigido por el professore Carlo Fisber Polizzi).

 Il tesoro della matrice Nuova di Castelbuono nella Contea dei Ventimiglia, M. C. Di Natale, Palermo 2005, pp. 23-25.
 I tesori nella Contea dei Ventimiglia. Oreficeria a Geraci Siculo, M. C. Di Natale, Palermo 1995, pp. 16- 18.
 I Ventimiglia principi di Castelbuono (secolo XVII), S. la Mendola, test di laurea presso la facoltà di lettere e filosofia, Universidad de Palermo, anno 2000-2001, relatore professore Orazio Cancila.

Enlaces externos

 Casa de Altavilla (Italiano)
 Condes de Ventimiglia (Italiano)
 Casa de Ventimiglia del Maro (Italiano)
 Ventimiglia de Málaga
 Storia della Sicilia Normanna
 Lombardi di Sicilia
 Lascaris di Ventimiglia
 Casa de Ventimiglia (italiano)

Notas y referencias

Irache
Grandeza de España
Casa de Altavilla
Casa de Ventimiglia
Títulos nobiliarios de Italia

Marquesado de Irache


Money is the sixth studio album by German industrial band KMFDM, released in February 1992 by Wax Trax! Records. It was originally intended to be titled Apart, with each of the two core members, Sascha Konietzko and En Esch, recording half an album and combining their work. The album ended up using only Konietzko's half, along with additional songs. It received mixed reviews, but spawned a number of club hits. It went out of print in the late 1990s and was re-released in 2006.

History
Bandmates Sascha Konietzko and En Esch had a falling out at the end of their 1990 tour with My Life with the Thrill Kill Kult. Each was given the funds to record one side of their next (and presumed final, at the time) album, Apart. Both worked in the same Hamburg studio, M.O.B., with engineer Blank Fontana and guitarist Günter Schulz, but never interacted with each other directly. These sessions would be the last time the group worked with Fontana at M.O.B.

After the two halves were combined and pressed onto an album, Esch's half was rejected by Wax Trax! Records's executives, who didn't think it sounded like KMFDM. The record company gave Konietzko additional funds to record more songs. He finished the album by including new remixes of previously released material. After yet another tracklist revision by Konietzko, he changed the title to Money, and later reconciled with Esch in the later stages of the album's production. A number of other tracks intended for the album ended up on other albums or singles.

The album cover includes a self-portrait of long time KMFDM artist Aidan Hughes, who appears as the man on the left side of the cover. The album's cover came about after Hughes experienced "artistic block" because he usually tried to base his artwork on the music as closely as possible; Konietzko allowed him more freedom to create cover art, so Hughes became inspired to create the cover for Money based on his own personal experience instead. Hughes related that the image represents "my disillusionment with the street lifestyle I was experiencing at the time, and the art carries with it the implication that no matter what temptation lies in your path, you still gotta pay!"

Apart tracks
Apart would have included:

A1 Vogue/Govern Your Soul 5:26 (version released as part of the Wax Trax! Industrial Accident documentary soundtrack)

A2 Split 4:20 (version released as "Split-Apart", which appeared on the Vogue single)

A3 Help Us/Save Us/Take Us Away 5:53 (same as the final released version on Money)

A4 Blood 5:10 (original version that was later released on the A Drug Against War single albeit a minute longer)

B1 Thank You 0:43 (later included on the rarities compilation Agogo)

B2 Spiritual House 5:01 (slightly different version than the final release)

B3 Bargeld 6:11 (version released as "Bargeld (Cashflow Mix)", which appeared on the Help Us/Save Us/Take Us Away single)

B4 Sex on the Flag 4:17 (same as the final released version on Money)

B5 We Must Awaken 4:53 (same as the final released version on Money)

This particular version of Apart was released by KMFDM's online store in early 2020 as a download, after it had been leaked onto the internet.

Release
Money was released in February 1992.  It spawned two club hits, the title track and "Vogue", both of which charted on the Billboard Dance/Club Play Songs Chart a few months later.  KMFDM toured twice in support of the album: first on a mini-tour in June, and again on a full tour in October and November.

Reception

Money received mixed reviews.  Alex Henderson of Allmusic called it "excellent" and stated that "a blistering metal guitar, distorted industrial vocals, and a syncopated dance beat could indeed be united into a cohesive, exciting whole".  Rick Roos from The Tech said "The main problem with the album is its lack of new material".  He noted that there were only seven new tracks, and that the rest were either remixes or remakes of songs from Naïve, KMFDM's previous album.  However, he said that the new tracks were "for the most part aggressive, ferocious songs...  with surprisingly strong musicianship".  He called "Sex on the Flag" the album's best song, and its chorus "addictive".  He also said that the album's first two tracks were "exceptional and entertaining".  He concluded by calling the album "very strong and fierce but... actually quite easy to listen to".

Chuck Eddy of Spin magazine was less complimentary.  He said KMFDM was "concentrating on atmosphere now, not songs".  He went on to say that "there are some neat little touches", but that "the drone-y dinks barely coalesce into hooks".  His final thought was that "novelty bands should learn to stick to novelty".

Tour
KMFDM supported the release of Money with two tours in 1992: the three-week Aloha Jerry Brown tour in June and the two-month Sucks Money tour in October and November.  At the band's Boston show on 23 October at Man Ray, the show had to be temporarily halted due to damage to the floor's support beams because of the crowd's synchronized jumping.

Track listing
All information from 2006 album booklet.

Personnel
 Sascha Konietzko – vocals, bass, synths, programming
 Günter Schulz – guitars

Additional personnel
 En Esch – vocals (2, 7, 10)
 Dorona Alberti – background vocals
 Christine Siewert – background vocals (2, 10)

Production
 Sascha Konietzko – production, mixing
 Blank Fontana – engineering
 Brian Gardner – remastering (2006 release)
 Aidan Hughes – artwork
 Chris Z – type (1992 release)
 Justin Gammon – layout (2006 release)
 Jacques Sehy – photography

References

1992 albums
KMFDM albums
Wax Trax! Records albums
Metropolis Records albums

Money (album)


Bernardo Tavares Vassal de Beja Neves (Cascais, Portugal, 1995), conhecido artisticamente como Neev, é um músico, compositor, intérprete e multi-instrumentista português.

Carreira
Aos 18 anos foi viver para Londres para estudar e aos 21 estreou-se na música com o duo norueguês SEEB (duo composto por Simen Eriksrud e Espen Berg) com o tema Breathe, que conta com mais de 115 milhões de reproduções no Spotify. Posteriormente, prosseguiu com a sua carreia a solo com o tema «Calling out» lançado em maio de 2019.

Simultaneamente, no final do ano de 2020, lançou «Lie You Love It», uma canção produzida por Larry Klein (músico, compositor, produtor musical e diretor da Strange Cargo, uma marca do Universal Music Group), que tinha sido já produtor de Joni Mitchell, Herbie Hancock, Melody Gardot e Tracy Chapman. Ainda no ano de 2020, editou «This Dream» e «It Is What It Is», para além de outros álbuns em nome próprio como «Philosotry», «Those Things We Tomorrowed», «No One Wants to Sing» e «Forgiving Light».

Em 2021, Neev participou no Festival RTP da Canção, organizado pela televisão pública de Portugal para selecionar a canção representante do país no Festival Eurovisão da Canção 2021. Concorreu com a canção «Dancing In The Stars» com a qual alcançou o terceiro lugar, sendo o sexto mais votado pelo júri regional e o vencedor do televoto.

Ao longo da sua carreira, Neev tem gravado para diversas editoras como Astrology Is Real, Universal Music Division MCA, Neev Music y Little League, e tem também atuado em diversos festivais como o Festival MEO Sudoeste, o Festival Vilar de Mouros, o MIL - Lisbon International Music Network e o Westway Lab.

Influências
Neev compõe habitualmente em inglês e as suas principais referências musicais são anglo-saxónias. Entre elas, destacam-se Nick Drake (intérprete e compositor britânico), Sufjan Stevens (intérprete e compositor norte-americano) e Bon Iver (banda de folk indie norte-americana, liderada e fundada por Justin Vernon).

Ligações Externas
 RTP | Festival RTP da Canção 2021 | Lyric Video

Naturais de Cascais
Nascidos em 1995
Músicos de Portugal

Neev


Lajos Kántor (n. 20 septembrie 1890, Dej – d. 19 aprilie 1966, Cluj) a fost un pedagog, filolog și autor de manuale maghiar din România. El este tatăl istoricului literar și publicistului Lajos Kántor.

Biografie
După absolvirea gimnaziului în orașul natal (1910), a urmat studii la Colegiul Eötvös József din cadrul Universității din Budapesta, unde a obținut o diplomă de specializare ca profesor de limbile latină și greacă și de istorie antică (1914). A luptat în Primul Război Mondial și a fost luat prizonier, reîntorcându-se acasă abia în 1921. A lucrat ca profesor la Gimnaziul reformat de fete din Cluj (1922–1940), director al Liceului Pedagogic din Cluj (1940–1944), profesor la Colegiul Reformat din Cluj și la Institutul de formare a cadrelor didactice (1944–1951), apoi redactor la Academia Română pentru elaborarea dicționarului româno–maghiar (1951–1953) și corector la Editura Științifică (1953–1955).

Activitate

A obținut titlul științific de doctor cu o teză despre naturalistul și filozoful grec Teofrast (Budapesta, 1914). A îndeplinit funcția de secretar al Muzeului Ardelean (1927-1941), implicându-se în viața științifică ardeleană. A scris studii despre nuvelistica lui Caragiale (Societatea de Mîine, 1927), despre corespondența lui Alexandru Odobescu (Erdélyi Irodalmi Szemle, 1929), despre activitatea Muzeului Ardelean (Erdélyi Magyar Évkönyv, 1918–1929, Cluj, 1930) și performanțele sale (Pásztortűz, nr. 8, 1936), despre moartea lui Stephan Ludwig Roth (Siebenbürgische Vierteljahresschrift, nr. 3–4, 1938) și despre educația cetățenească a lui Platon (EME, 1939).

A publicat mai multe ediții ale manualelor de limba latină pentru clasele a III-a și a IV-a de liceu (1930, 1935, 1947). A editat revista Liceului Pedagogic din Cluj (1941–1944). A contribuit cu articole la Magyar Nép, Ellenzék, Újság, Erdélyi Iskola, Tanáregyesületi Közlöny, Református Szemle, Pásztortűz, Erdélyi Szemle, Keleti Újság etc.

Scrieri
 Műkedvelők Színmű-tára (Magyar Nép Könyvtára 12–13, Cluj, 1925);
 Az Erdélyi Múzeum-Egyesület problémái (ETF 23, Cluj, 1930. O traducere în limbile română și franceză a fost publicată în Glasul Minorităților, Lugoj, nr. 6/1930);
 Hídvégi gróf Mikó Imre szózata 1856-ban az Erdélyi Múzeum és az Erdélyi Múzeum-Egyesület megalakítása érdekében (ETF 37, Cluj, 1931);
 Magyarok a román népköltészetben (ETF 53, Cluj, 1933);
 Kölcsönhatás a magyar és román népköltészetben (ETF 56, Cluj, 1933);
 Erdély a világháborút tükröző román irodalomban (ETF 66, Cluj, 1934);
 Czegei gróf Wass Ottilia, az Erdélyi Múzeum-Egyesület nagy jótevője (ETF 96, Cluj, 1938);
 Párhuzam az Erdélyi Múzeum-Egyesület és az ASTRA megalakulásában és korai működésében (ETF 116, Cluj, 1940).

Note

Bibliografie
 Romániai magyar irodalmi lexikon'': Szépirodalom, közírás, tudományos irodalom, művelődés II.  (G–Ke). Edgár Balogh (ed.). București: Kriterion. 1991. ISBN 9732602120

Nașteri în 1890
Decese în 1966
Dejeni
Clujeni
Maghiari din România
Filologi maghiari
Directori de licee din România

Lajos Kántor (filolog)


Basedow ist ein kleines Dorf im Nordosten Brandenburgs (Deutschland) im Landkreis Uckermark. Mit nur ca. 30 Einwohnern ist das Dorf der kleinste Ortsteil der Stadt Prenzlau. Das Dorf ist ein Gemeindeteil vom Ortsteil Klinkow.

Geographie

Das Dorf liegt ca. 108 km nördlich von Berlin und 58 km westlich von Stettin (Polen). Im Osten Basedows verläuft der von Dedelow kommende Fluss Quillow auf seinem Weg in die Ucker.

Geschichte
Basedow wurde mit dem Namen "Reineko de Bassedouue" im Jahr 1249 erstmals urkundlich erwähnt. Während der deutschen Kolonisation wurde das Dorf als Straßendorf angelegt. Zuvor gab es eine slawische Siedlung. Im Mittelalter war es ein Bauerndorf und gehörte zum v. Arnimschen Besitz. Am 1. Juli 1950 erfolgte die Eingemeindung nach Klinkow.

Bedeutende Bauten und Gedenkstätten

Dorfkirche Basedow

Die Kirche wurde in den Jahren 1889/90 am Standort einer alten Vorgängerkirche, welche wegen Baufälligkeit abgerissen wurde, als Kapelle in neugotischem Stil erbaut. In den Jahren 2000/2001 wurde der Innenraum renoviert. Im Jahr 2002 wurde die Kirche als Einzeldenkmal in das Verzeichnis der Denkmale des Landkreises Uckermark eingetragen.

Weitere Sehenswürdigkeiten

 Feldsteinmauer um der Kirche
 Weinberg westlich von Basedow (höchste Erhebung im Stadtgebiet Prenzlau mit 93,6 m)
 Falkenhagener Tanger

Wirtschaft und Infrastruktur

Ansässige Betriebe
 Bölke & Köppen (Suzuki-Händler)

Verkehrsanbindung

Durch Basedow verläuft nur eine Landstraße in Richtung Prenzlau über Klinkow. Westlich des Ortes verläuft noch eine weitere Landstraße in Richtung Dedelow (Nord) und Güstow (Süd). Die Bundesautobahnen 11 und 20 verlaufen in der Nähe des Dorfes bei Prenzlau. Im 3 km nördlich gelegenen Dedelow gab es noch bis zum 27. Mai 1995 einen Bahnhof mit Zügen in Richtung Strasburg (Uckermark), Fürstenwerder (nur bis zum 30. September 1978) und Prenzlau, der durch die Prenzlauer Kreisbahnen bedient wurde. Heute besitzt Basedow eine Bushaltestelle. Dort fahren Montag bis Freitag Busse der Linien 411 (Prenzlau-Dedelow) und 401 (Prenzlau-Woldegk), die zusammen einen Vierstundentakt zwischen Prenzlau und Basedow ergeben. Durch den Ort verläuft der Uckermärkische Radrundweg und die Gutsherren-Radtour. Der nächste internationale Flughafen Stettin-Goleniów liegt ca. 88 km nordöstlich von Basedow.

Literatur

Weblinks

Einzelnachweise

Ehemalige Gemeinde (Landkreis Uckermark)
Ersterwähnung 1249
Gemeindeauflösung 1950
Ort im Landkreis Uckermark
Ortsteil von Prenzlau

Basedow (Prenzlau)


Idimanthus, monotipski biljni rod iz porodice kozlačevki smješten u tribus Caladieae, dio potporodice Aroideae.

Jedina vrsta je I. amorphophalloides, endem iz jugoistočnog Brazila  opisan 2018 godine. Jedini poznati lokalitet mu je tipski lokalitet na sjeveru države Rio de Janeiro, u okrugu Italva, nedaleko grada Cardoso Moreira

Izvori

Caladieae
Flora Rio de Janeira
Endemska flora Brazila

Idimanthus


Le pont de Portaïkós () est un pont en pierre datant de la période ottomane enjambant la rivière de  dans le district régional de Tríkala, en Thessalie, en Grèce.

Le pont est situé au niveau du  de la route nationale entre Tríkala et Árta, à proximité du village de Pýli. Il est construit en 1514 par le métropolite de Lárissa, , et jusqu'en 1936, il constitue la seule voie reliant la plaine de Thessalie aux localités du massif montagneux du Pinde, en empruntant le col avoisinant de Pórta. Il reste à ce jour le deuxième plus grand pont de Thessalie datant d'avant le .

Le pont est constitué d'une seule arche de forme semi-circulaire d'une portée de  et d'un tablier de  de large. Le pont est construit en maçonnerie de moellons, à l'exception de la corniche, qui est construite en grès taillé. Le pont conserve sa forme d'origine à l'exception des travaux d'entretien effectués au fil des ans, qui ont inclus, entre autres, la reconstruction du parapet.

Notes et références

Références

Articles connexes
 Liste de ponts de Grèce
 Grèce ottomane

Trikala (district régional)
Édifice construit au XVIe siècle
Portaïkós
Architecture ottomane
Portaïkós
Portaïkós

Pont de Portaïkós


Windows NT, Microsoft tarafından geliştirilen ve ilk sürümü 27 Temmuz 1993'te yayımlanan bir işletim sistemi ailesidir. İşlemciden bağımsız, çoklu işlem ve çoklu kullanıcı desteği sunan bir işletim sistemidir.

Windows NT'nin ilk sürümü olan Windows NT 3.1 iş istasyonları ve sunucular için geliştirilmişti. Windows'un son kullanıcıya yönelik olan MS-DOS tabanlı sürümlerinden (Windows 1.0'dan Windows 3.1x'e kadar olan sürümler) ayrı olarak geliştiriliyordu. Ancak zaman içinde Windows NT ailesi Microsoft'un kişisel bilgisayarlara yönelik genel amaçlı işletim sistemlerini de kapsar hale geldi ve Windows 9x ailesinin yerini aldı.

"NT" kısaltması ilk zamanlarda "New Technology" (Yeni Teknoloji) sözünün kısaltması olarak kullanılıyordu ama günümüzde özel bir anlam ifade etmemektir. Windows 2000'den itibaren ürün adlarından NT kısaltması kaldırıldı, ancak ürün sürümlerinde kullanılmaya devam edildi.

Windows'un DOS üzerine çıkan yapısı ve modern bir işletim sisteminin sahip olması gereken özelliklere sahip olmaması nedeniyle, yeni bir işletim sistemi çekirdeği geliştirilmeye başlanmıştır. 27 Temmuz 1993 tarihinde Microsoft Windows NT sürümünün piyasaya çıkması Microsoft için önemli bir kilometre taşı oldu. Bu sürüm, Microsoft'un 1980'li yılların sonlarında sıfırdan başlayarak gelişmiş bir işletim sistemi kurulumu yolundaki projesini tamamlıyordu. Sürüm piyasaya çıktığı gün Microsoft'un başkanı Bill Gates "Windows NT, şirketlerin bilgi işlem gereksinimlerini karşılamada köklü bir değişikliği temsil etmektedir" diyordu. Windows NT, gelişmiş istemci/sunucu iş uygulamaları desteğini endüstrinin önde gelen kişisel verimlilik uygulamalarıyla birleştiren ilk Windows işletim sistemiydi. Sahip olduğu yeni ve önemli özelliklerle; güvenlik, işletim sistemi gücü, performans, masaüstü ölçeklenebilme kapasitesi ve güvenilirlik konularında da yeni bir aşama kaydediyordu. Bu özellikler şunlardı: Windows tabanlı uygulamalar için gerektiğinde kullanılabilecek çoklu işlem zamanlayıcısı, bütünleşmiş ağ işlemleri, etki alanı sunucu güvenliği, OS/2 ve POSIX alt sistemleri, birden fazla işlemciye sahip yapılar için destek ve NTFS dosya sistemi. Windows NT, 32-bit, multi-tasking işletim sistemi özellikleriyle gelişmiş bilgisayarları ve sunucu piyasasını hedefleyen bir üründür.

Microsoft kısa zamanda tüm Windows ürün ailesini NT çekirdeği üzerine geçirmeyi planlarken, pazarlama ağır basmış ve Windows 9x ailesi Windows ME sürümüne kadar kullanılmaya devam edilmiştir. Windows 2000 ve sonrasında ise son kullanıcıya yönelik olarak da Windows NT çekirdeğine tam olarak geçilmiştir.

Windows NT çekirdeği hibrit kernel yapısına sahiptir.

Sürümler

Windows NT 3x

Windows NT 3.1

Windows NT 3.1, Microsoft'un ürettiği işletim sistemi ailesi Windows'un NT çekirdeği üzerinde yükselen ilk sürümüdür. NT ailesinin amacı, sunucu sistemleri ve kurumsal bilgisayarlar için üst düzey bir kullanım sunmaktır. İlk kez 23 Temmuz 1993 tarihinde piyasaya sürülmüştür. Sürüm numarası Windows 3.1'e vurgu yapmak için 3.1 olarak konulmuştur. NT 3.1'in arayüzü Windows 3.1'e oldukça benzemektedir.

Windows NT 3.5

Windows NT 3.5, Microsoft'un ürettiği işletim sistemi ailesi Windows'un NT çekirdeği üzerinde yükselen ikinci ana sürümüdür. 21 Eylül 1994 tarihinde piyasaya sürülmüştür.

Windows NT 3.5 geliştirilirken hedeflenen temel amaç, işletim sisteminin hızının arttırılmasıydı. Bu amacı çağrıştıracak şekilde, ürünün kod adı meşhur Daytona Uluslararası Yarış Pistinden esinlenilerek Daytona kondu.

Windows NT 3.51

Windows NT 3.51, Microsoft'un ürettiği işletim sistemi ailesi Windows'un NT çekirdeği üzerinde yükselen üçüncü ana sürümüdür. 3.5 sürümünden 9 ay sonra, 30 Mayıs 1995 tarihinde piyasaya sürülmüştür. Kendisinden 3 ay sonra piyasaya sürülen Windows 95 ile uyumlu olan 3.51 sürümü, 31 Aralık 2001 tarihine kadar güncel tutulmuştur.

Windows NT 4.0

Windows NT 4.0,Microsoft'un ürettiği işletim sistemi ailesi Windows'un NT çekirdeği üzerinde yükselen dördüncü ana sürümüdür. 3.51 sürümünden 1 yıl sonra, 29 Haziran 1996 tarihinde piyasaya sürülmüştür. Bugüne kadar Windows NT 4.0'a 7 tane Servis Paketi çıkmıştır.

Windows NT 5x
Windows NT 5x Windows 2000 (NT 5.0) üzerinde yükselmiş Windows NT işletim sistemleridir. Windows 5x işletim sistemlerinin temel özellikleri genelde birbirlerine benzemektedir. Windows NT 5x'in 4 tane işletim sistemi vardır.Bunlar Windows 2000 (NT 5.0), Windows XP (NT 5.1), Windows Fundamentals for Legacy PCs (NT 5.1), Windows Server 2003 (NT 5.2)

Windows 2000

Windows 2000 Microsoft'un ürettiği işletim sistemi ailesi Windows'un NT çekirdeği üzerinde yükselen beşinci ana sürümüdür. Windows NT 4.0 sürümünden 3,5 yıl sonra 17 Şubat 2000 tarihinde piyasaya sürülmüştür. Genişletilmiş resmî destek 13 Temmuz 2010 tarihinde sona ermiştir. Windows NT 5.0 adı ile çıkması beklenirken, Microsoft'un değişen sürüm isimlendirme kuralları gereği Windows 2000 adını almıştır. Windows 2000 iki temel katmandan oluşuyordu; Kullanıcı ve Kernel. Kullanıcı katmanı Win32, OS/2 ve POSIX uygulamalarının faaliyetlerinden sorumluydu. Kernel katmanı ise donanım erişimi için kullanılıyordu ve Input Output yöneticisi, Nesne Yöneticisi, Güvenlik Referans Monitörü, Sanal Bellek Yöneticisi, IPC Yöneticisi, İşlem Yöneticisi, PnP yöneticisi ve Güç kullanım yöneticisi gibi alt katmanları vardı. Windows 2000, donanım ile yazılım arasındaki iletişimi sağlayan Hardware Abstraction Layer HAL "Donanım Soyutlama Katmanı" isimli bir yapıya sahipti. Hibrit kernel HAL ve Kullanıcı modu arasında iletişim sağlıyor ve çoklu işlemci kullanımına olanak tanıyordu.

Windows XP

Windows XP (kod adı: Neptune, Whistler), Microsoft'un kişisel bilgisayarlar ve sunucu sistemleri için ürettiği işletim sistemi ailesi Windows'un NT çekirdeği üzerinde yükselen altıncı ara sürümüdür. 25 Ekim 2001 tarihinde piyasaya sürülmüştür. XP adı eXPerience (deneyim) kelimesinden gelir. Genişletilmiş resmî destek 8 Nisan 2014'te bitmiştir. Beraberinde Clear Type, Hızlı Kullanıcı Değişimi, Uzak Bağlantı vb. pek çok yeni özellik getirmiştir.

Windows Fundamentals for Legacy PCs

Windows Fundamentals for Legacy PCs ya da WinFLP, Eski Bilgisayarlar İçin Temel Windows Microsoft'un konfigürasyonu Windows XP'yi kaldırmayan bilgisayarlar için piyasaya sürdüğü, Windows'un yalnızca en temel bileşenlerini içeren işletim sistemidir. Windows XP Professional tabanlıdır. Windows XP/2000 için yazılan programların çoğunu destekler. Eski bilgisayarlar için geliştirilmiştir. Oyunları destekler. Son sürücüleri içerir.

Windows Server 2003

Windows Server 2003, 25 Nisan 2003'te piyasaya çıkan, Windows 2000 gibi, küçük ve merkezi yönetimli kuruluşlardan geniş çaplı kuruluşlara kadar her çapta kuruluşun gereksinimlerine yanıt vermek üzere tasarlanmış, ayrıca kuruluşların .NET Framework özelliğinden tam olarak yararlanabilmesini sağlayacak biçimde geliştirmiş sunucudur. Genişletilmiş resmî destek 14 Temmuz 2015 tarihinde sona ermiştir.

Windows'un .NET adını taşıyan ilk sürümü olarak Windows Server 2003 ürünü Microsoft .NET Framework yapısını da içermektedir. Bu yapı geliştiricilerin XML Web hizmetleri oluşturmalarına ve bu hizmetleri geleneksel uygulamalarla birleştiren geleceğin uygulamalarını oluşturmalarına olanak verir. Böylece, uygulamaların oluşturulması, dağıtımı ve sürekliliğinin sağlanması basitleşirken, tamamen Web özellikli bir yapıya kavuşmak kuruluşların iletişimlerini, işbirliğini ve bağlantılarını daha ileri düzeylere getirmelerine olanak sağlayabilecektir.

Windows Server 2003 ürünü Windows 2000 Server sürümünü temel aldığından, müşterilerin bir Windows sunucu işletim sisteminden isteyebileceği (güvenilirlik, güvenlik ve ölçeklenebilme gibi) tüm temel işlevlere sahiptir. Windows Server 2003, sistem yönetiminde kolaylık ve güvenilirliği her kademede sağlamak için gereken çeşitli yenilikleri sunarken, var olan Windows 2000 tabanlı dizinlerle, Web uygulama, ağ, dosya ve yazdırma hizmetleri ile de bütünleşebilecektir.

Microsoft Windows Server 2003 ailesi şu dört sürümden oluşmaktadır:
Web Edition: Web hizmetleri ve ev sahipliği için tasarlanmıştır. Web hizmetlerinin ve uygulamalarının hızlı bir şekilde geliştirilmesi ve dağıtılması için uygun bir platform sağlar.
Standard Edition: Her çapta kuruluşun günlük gereksinimlerini karşılamak üzere tasarlamıştır. Dosya ve yazıcıların ortak kullanılması, güvenli Internet bağlantısı, masaüstü uygulama kurulumunu tek merkezden yönetme ve çalışanlar, ortaklar, müşteriler arasında zengin bir işbirliği sağlama konularında çözüm sunar.
Enterprise Edition: Her çapta kuruluşun genel amaçlı kullanımı için tasarlanmış olan Windows .NET Enterprise Server; uygulamalar, XML Web hizmetleri ve altyapı için uygun bir platformdur, yüksek düzeyde güvenilirlik, performans ve üstün bir verim sağlar.
Datacenter Edition: En üst düzeyde ölçeklenebilme kapasitesi ve kesintisiz kullanım gerektiren, hayati derecede önem taşıyan uygulamalar için tasarlanmıştır.

Her Windows Server 2003 sürümü, müşterinin belirli ticari ve IT gereksinimlerini karşılayacak biçimde özelleştirilebilen işlevlere sahiptir.

Windows NT 6x

Windows 6x, Windows NT işletim sistemleridir. Windows 6x sürümleri Windows Vista çekirdeği (NT 6.0) üzerinde yükselir. Windows 6x grubunun 6 sürümü vardır. Bunlar : Windows Vista (NT 6.0),Windows 7 (NT 6.1), Windows 8 (NT 6.2) Windows 8.1 (NT 6.3), Windows 10 (NT 10.0), Windows 11 (NT 10.0)'dir.

Windows Vista

Windows Vista (Türkçe: uzak manzara), kişisel bilgisayarlar için geliştirilen Microsoft Windows işletim sistemleri ailesinin sürüm olarak altıncı üyesidir. 22 Temmuz 2005'te gerçek adı duyurulmadan önce Longhorn kod adıyla tanınıyordu. Windows Vista, 30 Ocak 2007'de dünya çapında piyasaya sürülmüştür.  Microsoft Türkiye, 24 Ocak 2007 tarihindeki tanıtımıyla Vista'nın resmî lansmanını yapan ilk Microsoft şubesi olmuştur. Genişletilmiş resmî destek 11 Nisan 2017 tarihinde sona ermiştir. Windows Vista eski sürümle oranla birçok yeni özellik ve değişikliğe sahiptir.Bu değişim geliştirilmiş grafiksel kullanıcı arayüzü, görsel stil,yeniden tasarlanmış arama fonksiyonları, multimedya araçları, yeniden tasarlanmış ağ iletişimi, görüntü ve yazıcı gibi çeşitli fonksiyonları kapsar. Windows Vista Windows XP'den tamamen farklı olarak yeni Windows Aero arayüzüyle gelmiştir. Bu arayüz Windows 8'e kadar devam ettirilmiştir. Windows Vista bugün alıştığımız pek çok yeniliği de beraberinde getirmiştir.

Windows 7

Windows 7 (önceden Blackcomb ve Vienna kod adlı) Microsoft Windows'un perakendeye sunulmuş işletim sistemidir. Microsoft tarafından Kişisel bilgisayarlar, masaüstü, dizüstü, netbooklar, Tablet PC ve media center bilgisayarlarda kullanılmak için çıkan bir işletim sistemidir. 22 Ekim 2009 tarihinde piyasaya sürülmüştür. Genişletilmiş resmî destek 14 Ocak 2020 tarihinde sona ermiştir. Buna rağmen Windows 7 bugün kullanıcıların vazgeçemediği bir işletim sistemidir. Kullanım oranı beş senede Windows XP'yi geçmiştir. Windows XP'yi geçmesinin en büyük nedeni Windows XP Mode'udur.

Windows 8

Windows 8; Microsoft firmasının kişisel bilgisayar kullanımı için Windows 7'nin halefi olarak ürettiği işletim sistemidir. 26 Ekim 2012'de piyasaya çıkmıştır. Genişletilmiş resmî destek 12 Ocak 2016 tarihinde sona ermiştir. Windows 8'de e-postalar, Sosyal Hesaplar vb. eşitlenebilmekte ve o kullanıcı hesabıyla oturum açılabilmektredir. Windows 95'ten beri var olan "Başlat" menüsü kaldırılıp yerine "Başlangıç" menüsü koyulmuştur. Bazı kullanıcılar bunu yadırgamışlardır. Windows 8 bilgisayardaki donanım sürücülerini otomatik tanımaktadır. Resimli parola özelliği ve yüz tanıma özelliği ile oturum açılabilmektedir. Windows Mağaza özelliği eklenmiştir bu özellikte kullanıcılar buradan hemen istedikleri programları indirebileceklerdir. SkyDrive bulut özelliği vardır. Windows 8'de enterge olarak Microsoft Security Essentials vardır, Windows 8'de ismi değişip Windows Defender olmuştur. Windows 8'deki Windows Gezgini (Explorer) Ribbon arayüzü vardır.

Windows 8.1

Windows 8.1 Windows 8 için yayınlanmış Service Pack tipinde bir güncellemedir. 17 Ekim 2013'te çıkmıştır. Microsoft bu sürümde Service Pack (SP) ismini kullanmamış bunun yerine Windows 3.1 gibi isimlendirme yaparak adını Windows 8.1 koymuştur. Windows 8.1 özellikleri : başlangıç ekranının daha çok seçenekle kişiselleştirilebilmesi ve başlangıç ekranına masaüstü arkalplanının uygulanması, Internet Explorer 11, Başlangıç düğmesi, Windows Mağazası ve SkyDrive 'nin daha gelişmiş olması, açılışta masaüstünün doğrudan açılabilmesi, gelişmiş bilgisayar ayarlarının Modern UI'den yapılması, Bing entegreli arama sistemi, 3 boyutlu yazdırma desteği, web kamerası ile oturum açabilme gibi birçok yeni özelliğe sahiptir. Sürüm yapı numarası v6.3.9600'dür. Bu güncelleme Windows Mağazasından ücretsiz alınabilir. Windows XP ve Vista işletim sistemi ve kutulu sürüm almak isteyenler için Perakende olarak da satılmaktadır.

Windows 10

Windows 10 (kod adı: Threshold), Microsoft tarafından geliştirilen, Windows NT ailesinden bir işletim sistemidir. Windows 10'un en son Windows NT sürümü 10.0'dır Yeni özelliklerin yanı sıra uygulamalar, başlat menüsü ve ön seçimli gelen masaüstü tercihleri üzerinde değişiklikler yapılmıştır. Windows 10'un ilk yapıları, 6.4 sürüm numarası ile geldi ancak 21 Ocak tanıtımı ile bu sürüm 10.0'a çıktı. 29 Temmuz 2015'te piyasaya çıkmıştır. Ayrıca ilk ücretsiz yükseltme imkânına sahip Windows sürümüdür. Toplam 4 sürüme sahiptir.

Windows 11

Windows 11 (kod adı: Sun Valley), Microsoft tarafından geliştirilen Windows NT tabanlı Microsoft Windows ailesinin çıkan bir sürümüdür. NT sürümü Windows 10 ile aynıdır. 5 Ekim 2021 tarihinde piyasaya sürülmüştür. Windows 10 kullanıcıları uyumlu bilgisayarı varsa windows güncelleştirmesi ve Windows 11 İndirme Yardımcısı ile ücretsiz yükseltebilir. Bu sürümde Microsoft Store dahil olmak üzere birçok Microsoft uygulaması, Bilgisayar Simgeleri ve Başlat menüsü yeniden tasarlanmış ve Ayarlar uygulamasından tekrar sol altta geri alabilme seçeneği ile Başlat menüsü varsayılan olarak ortaya alınmıştır. Ayrıca Widget özelliği ile de Microsoft Edge ve MSN'den çekilen veriler ile Hava durumu, Spor, Haberler gibi servisler Hava durumu çubuğu, Widget düğmesi ve Win+W ile takip edilebilir. Bu sürüm Microsoft Teams ile entegre çalışabilir. Skype bu sürümde Microsoft Teams lehine olarak varsayılan olarak işletim sistemine yüklü olarak gelmiyor. Ayrıca Android uygulamalarını Bilgisayar 8 GB ve üstünde RAM bulunduruyorsa Windows için Android Alt Sistemi ile birden çok pencerede çalıştırabilir. Tarayıcı olarak Internet Explorer 11'in yüklü gelmediği ve sadece Microsoft Edge'in yüklü geldiği ilk sürümdür.

NT
1993 yazılımları

Windows NT


نادينا (اسمها عند الولادة نادين ظريفة؛ ولدت في 14 يونيو 1979) هي مغنية وسبّاحة لبنانية، نالت شهرتها لأول مرة عندما كانت طفلة بعد مشاركتها في مهرجان زكينو دورو الغنائي الإيطالي عام 1986 بأغنية الأطفال الشهيرة «طيري طيري يا عصفورة» والتي غنتها باللغتين العربية والإيطالية.

بداية حياتها
عاشت نادين سنوات طفولتها الأولى في لبنان، وقد كان الغناء أحد هواياتها الرئيسية. عندما كانت بعمر 6 سنوات انضمت إلى فرقة موسيقية يرأسها سالم سحاب، أما الحدث الأبرز الذي ساهم في شهرتها لأول مرة فهو مشاركتها عام 1986 في مهرجان زكينو دورو (Zecchino d'Oro) السنوي الإيطالي بالأغنية ذات الشعبية الواسعة «طيري طيري يا عصفورة».

يقول كاتب كلمات الأغنية الشاعر جوزف أبي ضاهر في مقابلة مع مجلة «الجيش»، أن نادين كانت قد قدمت للجنة المهرجان أغنية كتبها خصيصًا للمناسبة الفنان زكي ناصيف، ولكن اللجنة طلبت أغنية معروفة بين أطفال لبنان وليست أغنية خاصة، فاختارت نادين أغنية «العصفورة» ووافقت اللجنة. بعد ذلك ذهبت نادين مع والدتها إلى شاعر إيطالي اسمه ساندرو تومينيلي (Sandro Tuminelli) لترجمة بعض مقاطع الأغنية إلى الإيطالية حتى تتمكن من تأديتها في المهرجان باللغتين العربية والإيطالية. وقد أدت نادين الأغنية على مسرح المهرجان بمصاحبة فرقة من 35 طفلا وفازت الأغنية التي عنونت بـ"Vola, palombella" بالميدالية الذهبية لأفضل كلمات أغنية أطفال.

في عام 1989 وتحت وطأة الحرب الأهلية اللبنانية، هاجرت نادينا مع عائلتها إلى كندا، وهناك تركت الغناء لفترة وبدأت في ممارسة السباحة حيث احترفت الرياضة واشتركت في عدة مسابقات في كندا والولايات المتحدة ولبنان، إلا أنها تركت السباحة وهي بعمر 18 بسبب إصابة في الظهر، وبدأت بعد ذلك في التركيز على برمجة الكمبيوتر.

عودتها الفنية
بعد سنوات من ممارسة برمجة الكمبيوتر، قررت نادينا العودة للغناء وإعادة إحياء «طيري طيري يا عصفورة»، فغنت الأغنية باللغتين العربية والإيطالية بعنوان "Vola Palombella" بإيقاع جديد وتعاقدت مع مخرج إيطالي-كندي اسمه سيلفيو بوليو (Silvio Pollio) لتصوير فيديو كليب لها عام 2007 شاهده أكثر من 130 ألف مشاهد على موقع يوتيوب.

مراجع

وصلات خارجية
 موقعها الشخصي
 صفحتها على ماي سبيس

أشخاص على قيد الحياة
سباحات لبنانيات
كنديون متجنسون
مغنيات لبنانيات في القرن 20
مواليد 1399 هـ
مواليد 1979
مغنيات لبنانيات في القرن 21

نادينا


was a town located in Minamiuwa District, Ehime Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 9,471 and a density of 188.18 persons per km2. The total area was 50.33 km2.

On October 1, 2004, Mishō, along with the towns of Ipponmatsu, Jōhen and Nishiumi, and the village of Uchiumi (all from Minamiuwa District), was merged to create the town of Ainan.

Kanjizaiji, one of the Shikoku Pilgrimage temples, is located in the town.

Climate

References

External links
Official website of Ainan in Japanese

Dissolved municipalities of Ehime Prefecture
Ainan, Ehime

Mishō, Ehime


تعديل موقع جسم بالنسبة لاجسام ثانية، أو توجه مجموعة من الأشياء بالنسبة لآخرين.

المراجع

هندسة وصفية

تراصف


Le 'KNM<ref group= Note>Les navires de la Marine royale norvégienne reçoivent le préfixe KNM, acronyme de Kongelig Norsk Marine (en français : Marine royale norvégienne.</ref> Kobben (numéro de coque : S318) est un sous-marin de  de la marine royale norvégienne.

Fabrication

Le navire a été commandé à Thyssen Nordseewerke à Emden, où la quille a été posée le 9 décembre 1963. Il a été lancé le  et achevé le .

Service
Le navire a été retiré du service et remis en 2003 à la Pologne en tant que pièces de rechange.

Après 60 ans d'exploitation dans des conditions de mer extrêmes, il a été renommé ORP Jastrzab et a été utilisé comme un simulateur pour la formation des équipages à l'Académie navale polonaise de Gdynia, Pologne. Il est désormais exposé devant l'Académie navale polonaise.

Notes et références

Notes

Références

Bibliographie
 .
 .
 .
 .

Liens externes
 .
 .
 .
 .
 .

Voir aussi

Liens internes
 Liste des sous-marins de la Norvège

Sous-marin d'attaque conventionnel
Sous-marin de la marine royale norvégienne
Navire construit à Emden
Bateau lancé en 1965

KNM Kobben (S-318)


Peter Rostrup Bøyesen (født 16. januar 1882 i Varde, død 23. november 1952 i København) var en dansk kunstmaler.

Opvækst, uddannelse og tidlig karriere
Peter Rostrup Bøyesen kom som otteårig til København, og som sekstenårig kom han i malerlære. På Teknisk Skole forberedte han sig til kunstakademiet, hvor han dog kun var elev kort tid, inden han skiftede til Zahrtmanns malerskole, hvor han blev til 1904. Året efter forsøgte han at få nogle værker optaget på Charlottenborg, men blev afvist. I stedet blev de vist på en udstilling af afviste værker, hvor de vakte en vis opmærksomhed. På Charlottenborgs forårsudstilling i 1906 blev Bøyesen repræsenteret med to malerier, og museet købte Udkanten af Nørrebro, som han havde malet året forinden. Billedets motiv var et ungt arbejderpar i den voksende storbys nye arbejderkvarter.

I årene efter viste Bøyesen efterhånden en klar socialt engageret retning i sine værker og gik dermed i samme retning som Aksel Jørgensen, idet han malede en række motiver fra hovedstadens mindre positive side. I årene 1913-1915 malede han en række billeder af russiske og polske flygtninges liv i det indre København, blandt andet Polakdreng med kande (1913) og To små russerinder (1915), der nu findes på Fåborg Museum.

Etableret kunstner
Peter Rostrup Bøyesen udstillede 1907-1911 og 1913 på Den frie og fra 1915 jævnligt på Grønningen, som han var med til at stifte. Hans værker er også vist på udstillinger i både Danmark og udlandet. Han har haft flere separatudstillinger i Kunstforeningen. I 1912 var på sin første udenlandsrejse til Paris, i 1922 var han på en længere studietur i Tyskland, Italien og Paris, og i 1924 var han i Holland og Belgien.

I perioden 1910-1919 underviste Peter Rostrup Bøyesen som assistent ved kunstakademiet, hvor eleverne holdt meget af ham. Da han i 1920 ikke fik et professorat, strejkede eleverne, hvilket var noget af en skandale på denne tid i den ret konservative institution. I stedet oprettede han en privat tegneskole, hvor mange vordende kunstnere fik den første undervisning. 1924-1931 var han medlem af akademirådet.

Fra 1920'erne fokuserer han efterhånden på portrætter og landskaber. Nordsjælland var hans foretrukne sted at male landskaber, hvor han mange gange brugte en pastos teknik inspireret af impressionismen. Han malede flere selvportrætter og portrætter af fx professor Henry Ussing (1947) og redaktør Franz von Jessen (1947). Rostrup Bøyesen var med til at udsmykke Stærekassen (1929-1931) med nogle malerier i trapperummene. I 1935-1936 malede han for Københavns Kommunebibliotek, der holdt til i Nikolaj Kirke, med fresker i den socialrealistiske stil.

Rostrup Bøyesen er repræsenteret i en række museer i Danmark samt i Stockholm, Göteborg, Malmö og Helsingfors.

Familie

Han var søn af manufakturhandler, senere direktør for Hellebæk klædefabrik, Bøye Andreas Bøyesen (1852–1936) og Hedvig Rostrup (1854–1922). Han blev 17. september 1913 gift med Kitty Jensen (født 27. april 1889 på Frederiksberg, død 20. december 1977 i Stavnsholt). Han er far til Lars Rostrup Bøyesen, der blev kunsthistoriker og museumsdirektør.

Han ligger begravet på Holmens Kirkegård i København, hvor der blev sat en sten af elever.

Eksterne henvisninger

Noter

Malere fra Danmark

Peter Rostrup Bøyesen


Linda Ásgeirsdóttir er íslensk leikkona. Hún er þekktust fyrir að vera Skoppa í Skoppu og Skrítlu og einn meðlimur Spaugstofunnar veturinn 1998-1999.

Íslenskar leikkonur

Linda Ásgeirsdóttir


Bark er en by og en kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Leezen under Kreis Segeberg. Kreis Segeberg ligger i den sydøstlige del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Bark ligger omkring 7 km vest for Bad Segeberg ved Bundesstraße B 206 mod Bad Bramstedt ved udkanten af Segeberger Forsts. I kommunen ligger ud over Bark, landsbyerne Schafhaus og Bockhorn, der begge ligger ved Bundesstraße 206.

Bark ligger i Naturschutzgebiet Barker Heide.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens websted
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Segeberg

Bark (kommune)