Grunge (bazen Seattle sound olarak da adlandırılır) 1980'lerin ortasında Amerika'nın Washington eyaletinde çoğunlukla da Seattle bölgesinde alternatif rockın bir alt türü olarak ortaya çıkmıştır. İlk grunge oluşumları Seattlelı bağımsız plak şirketi Sup Pop etrafında şekilenmiştir, 1990'lı yılların başında da popülaritesi hızla artarak,  California ve birçok Amerikan eyaletine yayılarak daha çok hayran kitlesi toplamış ve büyük plak şirketlerinin ilgisini çekmiştir.

Hardcore punk ve heavy metal'den büyük ölçüde esinlenen grunge distortionlı heavy metal vari gitar rifleri, öfke dolu şarkı sözleri, hırıltılı vokalleri ile özdeşleştirilir. Grunge yapı ve estetik olarak diğer rock türlerinin daha sadeleşmiş bir halidir. Çoğu grunge müzisyeni dağınık saçları ve günlük sade kıyafet tarzları ile dikkat çeker.

Grunge 1990'ların ilk çeyreğinde Nirvana'nın Nevermind, Pearl Jam'in Ten, Soundgarden'ın Badmotorfinger, Alice in Chains'in Dirt, ve Stone Temple Pilots'ın Core albümleriyle ticari olarak başarıya ulaştı. Bu grupların başarıları alternatif rockın popülaritesini artırdı ve grunge'ı o zamanki hard rock gruplarından daha popüler kıldı. Birçok grunge grubu 1990'ların sonlarında dağılsa da, tarzlarından uzaklaşsalar da etkileri hala modern rock müzik üzerinde hissedilmektedir.

Yüksek sesli distortionlı efektlerle elde edilen cızırtılı gitar tonlarıyla özdeşleştirilen grunge, hardcore punk ve heavy metal tarzlarının birleşiminden oluşmaktadır. Bu iki türden birinin etkisi bazı gruplarda diğerine göre daha fazla olabilmektedir. Müziği, sözleri punkın ham tarzı ile benzerlikler gösterirken, aynı zamanda düşük temposu, gam yapısı ve daha kompleks çalınış tarzıyla heavy metali anımsatır. Şarkı sözleri öfkelidir. Genellikle yabancılaşma, duyarsızlık, özgürlük isteği gibi konuları içerir.

Grunge grupları 1980'lerin sonlarında ticari başarı elde etmeye başladılar. Soundgarden 1989 yılında A&M Records ile anlaşma yaparak grunge grupları arasında ilk kez kurumsal büyüklükte bir müzik şirketi ile anlaşma yapan grup olmuştur. Birçok nedenle beraber grunge'ın şöhreti zamanla düşüşe geçmiştir. 1990'ların ortalarından itibaren birçok grunge grubu dağılmış ya da popülerlikleri azalmıştır. Nirvana gitaristi Kurt Cobain'in eroin bağımlılığı ve psikolojik sorunları nedeniyle 1994 yılında 27 yaşındayken intihar etmesinden sonra grunge eski popülaritesini bir daha asla yakalayamamıştır.

Etimoloji
Grunge kelimesi ilk kez 1978 yılında NME dergisinde yazar Paul Ramball tarafından gitar ağırlıklı rock müzik yapan popüler grupları tasvir etmek için kullanılsa da, ilk kez bir bir müzik akımını tanımlaması anlamında Green River ve Mudhoney vokalisti Mark Arm tarafından 1981'de dile getirilmiştir.  Mark Arm grunge'ı Seatle'da yayın yapan Desperate Times adlı müzik dergisinde Mark McLaughlin takma adıyla Mr. Epp and the Calculations adlı kendi grubu hakkında yazdığı bir makalede "Saf Grunge"  "Saf Gürültü" kelimeleriyle ilk kez kullanmıştır. Desperate Times editörü Clark Humphrey Seatlelı ilk grunge grupları için kullandığını ve Sub Pop'un kurucularından Bruce Pavitt'in de bu terimi bazen Green River'ı betimlemek için kullandığından bahseder. Mark Arm yıllar sonra "Tabii ki grunge'ı ben uydurmadım. Başkasından aldım. Grunge kelimesi zaten 1980'lerdeki King Snake Roost, The Scientists, Salamander Jim, Beasts of Bourbon gibi Avustralyalı gruplar için kullanılıyordu" diyecektir. Mark Arm'ın amacı her ne kadar bir rock müzik tarzı kastı gütse de, grunge terimi zaman içerisinde punk/metal karışımından oluşan tüm Seattle müzik çehresini tanımlamak için kullanılmaya başlanmıştır.

Karakteri
Yüksek sesli distorsiyonlı efektlerle elde edilen cızırtılı gitar tonlarıyla özdeşleştirilen grunge,  hardcore punk ve heavy metal tarzlarının birleşiminden oluşur. Bu iki türden birinin etkisi bazı gruplarda diğerine göre daha fazla olabilmektedir. Müziği, sözleri punkın ham tarzı ile benzerlikler gösterirken, aynı zamanda düşük temposu, gam yapısı ve daha kompleks çalınış tarzıyla heavy metali anımsatır. Sub pop prodüktörlerinden Jack Endino ve Melvins grubu heavy metal'in grunge üstündeki etkisini ve kışkırtıcılığını Kiss gibi grupların etkisine yorarlar. Çoğu grunge müzisyenleri bu tarz grupları modası geçmiş olarak tanımlasalar da bir o kadar da onlardan ilham almıştırlar. 1990'lı yılların ilk yarısıyla beraber Nirvana'nın müzikal formülü popüler olmaya başladı. Allmusic bunu punk/metal karışımı olarak tanımlar. Tuşlu çalgılar genelde grunge'ta kullanılmamasına rağmen Seattlelı grup Gorrilla 1960'lı yılların grubu Vox organ'dan ilham alarak gitarı ön planda tutma anlayışına karşı tavır almışlardır.

Şarkı sözleri öfkelidir. Genellikle yabancılaşma, duyarsızlık, özgürlük isteği gibi konuları içerir. Birçok grunge müzisyeni toplumsal önyargı gibi nedenlerden ötürü topluma karşı genel bir güvensizlik hissine sahiptir. Bu yönüyle punk rock müzisyenleriyle oldukça benzerlikler gösterirler. Soundgarden'ın "Big Dumb Sex" adlı şarkısında görülebileceği gibi glam metali ve 80'lerdeki popüler müziği karikatürize olarak algılarlar ve hicvederler.

Grunge gruplarının konserleri gösterişsiz ama bir o kadar da tempolu ve coşkulu olarak bilinir. Müzikle alakası olmayan lazer gösterili, havai fişekli yüksek bütçeli konser organizasyonlarını benimsememişlerdir. Abartılı sahne teatralliğinden kaçınmışlardır. Aksine yerel gruplarla aralarında bir fark görmemişlerdir. Jack Endino Hype! adlı belgeselde şöyle denmiştir: "Seattlelı grupların ana meselesi şaklabanlık yapmak olmadığından konserleri farklıdır, ama aynı zamanda da gaza getiricidir."

Giyim tarzlarını en iyi yansıtan kıyafetlerden biri çoğunlukla 2. el dükkânlarından aldıkları oduncu gömlekleridir. Ayrıca sade günlük kot tişörtle beraber dağınık saçlarda grunge modasının önemli bir tarzıdır. Bu giyim tarzı bilinçli olarak bir moda akımına evrilmemiştir. Müzik yazarı Charles R. Cross bu konu hakkında şöyle demiştir: "[Nirvana solisti] Kurt Cobain şampuanlanamayacak kadar üşengeç biriydi." Camianın önemli isimlerinden Jonathan Poneman da şöyle söylemiştir: "Bu tarz kıyafetler ucuzdu ve dayanıklıydı. Daha önce sahiplenilmemiş bir tarzdı. Ve tabii ki 80'lerin şaşaalı havalı stiline tamamen aykırıydı."

Grunge akımının önemli felsefesinden biri de bireyselliğe verdiği önemdir. Dave Rimmer yayınladığı bir makalede şöyle demiştir: "Birçok genç Cobain'in müziğinden ve onları cesarete davet edişinden etkilendi. Zamanla kendi sahiciliğinizden ya da müziğinizden emin olabilir misiniz? Ama olmazsanız o zaman numaracı, yapmacık ve satılık olma gerçekliği ile yaşayabilir misiniz?"

Tarihi

Kökleri ve Etkilenimleri
Grunge tarzının oluşumunun önemli etkilerinden biri Seattle müzik çehresinin diğer etkilerden kısmen izole olmasıdır. Sub Pop kurucularından  Jonathan Poneman bu etkiyi şöyle tanımlar: "Seattle şehri Newyork, Los Angels gibi metropollerin kendilerinden başka şehirlerdeki aktif müzik oluşumlarını görmezden gelmelerine mükemmel bir örnek teşkil eder." Mark Arm ise bu izolasyonu söyle açıklar. "Haritanın bu köşesinde olmak, birbirimizin fikirlerini araklamak tamamen doğaldı"  Punk akımından evrilen grunge The Fartz, The U-Men, 10 Minute Warning, The Accüsed ve the Fastbacks gibi birçok  Seattlelı yerel grupların müziğinden etkilenmiştir. Öte yandan yavaş, sert ve çızırtılı bir tınısı olan Melvins'in de grunge'ın oluşumunda önemli bir katkısı vardır.

Kuzeybatı pasifiğin dışında birçok grup ve müzik akımları grunge'ı etkiledi. Amerikanın Kuzey Doğusundan olan Sonic Youth, Pixies ve Dinosaur Jr. gibi grupların grunge a etkileri çok önemlidir. Scratch Acid, Butthole Surfers gibi birçok indie rock grubu nirvanayı etkiledi. Sonic Youth, Pixies, Dinosaur Jr gibi ABD nin kuzuydoğusundan birçok alternatif rock grubunun gruge üzerinde önemli etkileri vardır. Sonic Youth grunge gruplarına destekleri boyunca özellikle onların bağımsız yapılarını güçlendirmeye çalıştı.  Pixies'in ise Nirvana'nın müziğine etkisi Kurt Cobain tarafından Rolling Stones dergisine verdiği röportaj da söyle bahsedildi. "Pixies'in müziğini o kadar seviyordum ki kesinlikle o grupta çalmalıyım ya da en azından bir cover grubunu kurmalıyım diye düşünmüştüm ilk zamanlar. Yumuşak sessiz sonra aniden gürültülü ve sert olan müzikal yapılarını müziğimizde çok kullandık. 1997 yılının ağustos ayında ise Dave Grohl Guitar World adlı müzik dergisine şunları söyledi: "Kurt, Krist ve ben the Knack, Bay City Rollers, Beatles. Abba gibi grupları Flipper ve Black Flag'i sevdiğimiz kadar severdik. Pixies hatta Black Sabbath'tan "war pigs"i dinlediğinizde hemen o güçlü dinamik yapıyı hissedersiniz. Biz sadece bunları pop şarkılarıyla karıştırdık.

Alternatif rock ve punk köklerinin dışında birçok grunge grubu 1970'lerin ilk yarısındaki heavy metalden de oldukça etkilenmişlerdir. Babylon's Burning: From Punk to Grunge adlı kitabın yazarı Clinton Heylin Black Sabbath'ın belki de punk öncesi öncesi  grunge'ı en çok etkileyen unsur olduğunu dile getirir. Müzikolog Bob Gulla ise Black Sabbath'ın tarzının Nirvana, Soundgarden ve Alice in Chains gibi grunge gruplarındaki etkilerinin hemen göze çarptığını söylemiştir. Q adlı müzik dergisine göre ise Led Zeppelinin etikileri özellikle Soundgarden'ın albümlerinde -seksit ve maço tavırları dışında- açıkça görülmektedir. Guitar World'dan Jon Wiederhorn ise grunge'ı şöyle tanımlar. "Peki grunge gerçekte nedir? Creedence Clearwater Revival, Black Sabbath ve the Stooges tan oluşan bir süper grubu kafanızda canlandırın. İşte o zaman sorunun cevabına yaklaşmışsınız demektir.

Los Angeleslı hardcore punk grubu Black Flag'in geleneksel tarzları yanında heavy metal ile sentezleyerek kaydettikleri 1984 tarihli My War adlı albümleri Seattle müzik çevresinde güçlü bir etki yapmıştır. Mudhoney elemanlarından Steve Turner bu konuda şunları dile getirir: "Çoğu kişi Black Flag'in yavaşlayan müziğinden nefret etmişti o zaman. Ama biz tamtersi çok sevmiştik. İlginç ve sarsıcı bir tarzları vardı. 1984 yıllılarında Seattlelı birçok grup The U-Men'nin yaptığı müzikten feyz olarak  punk ve metal tarzlarını kendi müziklerinde harmanlamaya başladılar.

Ham yapıları, distorsiyon ve yoğun feedback kullanımlarıyla bazı noise rock gruplarınında grunge üzerinde etkileri vardır. Bu gruplar arasında Wisconsin eyaletinden Killdozer, en önemlisi ise yavaş ve karanlık yapısıyla özdeşleşen San Francisco'dan Flipper sayılabilir. The Butthole Surfers'ın punk, metal ve noise rockı müziklerinde harmanlanlayarak kullanması Soundgarden'nın özellikle ilk albümleri üzerinde etkili olmuştur.

The Scientists, Cosmic Psychos ve feedtime gibi bazı Avusturalyalı gruplar Sub Pop'ın kurucularından Jonathan Poneman ve  Mudhoney grubu üyeleri tarafından yapılan radyo yayınlarında grunge müziğinin öncüleri olarak bahsedilir.

Neil Young Pearl Jam ile birkaç konser verip Mirror Ball adlı albümü kayıt ettikten sonra basın tarafından grunge'ın babası olarak lanse edildi. Bu iddia hem Neil Young'un kendi grubu Crazy Horse ile yaptığı bol distortionlu albümlere -ki özellikle Rust Never Sleeps adlı albümleri- hem de kendi kişiliği ve grunge müzisyenleriyle uyumlu giyiniş tarzına atfen söylenmiştir. Benzer fakat çoğunlukla göz ardı edilen bir etkide Redd Kross'un Neurotica adlı albümleri için geçerlidir. Sub Pop kurucularından Jonathan Poneman bu albüm için şunları söylemiştir: "Neurotica benim için ve Seattle daki müzik çevresindeki birçok insan için hayat kurtarıcı olmuştur."

İlk dönemleri (1980'ler)
1986 yılında C/Z Records tarafından yayınlanan derleme bir albüm olan Deep Six grunge'ın oluşumunda öncü bir rol üstlenmiştir. Green River, Soundgarden, Melvins, Malfunkshun, Skin Yard ve The U-Men adlı 6 grubun çeşitli kayıtlarını içerir. Birçok kişiye göre bu derleme ilk grunge albümüdür.

Daha sonra aynı yıl içerisinde Bruce Pavitt in yeni kurduğu Sub Pop adlı şirket etiketiyle Sub Pop 100 adlı derleme albüm ve Green River'ın Dry As a Bone adlı EP'si yayınlandı. Sub Pop kurucuları Bruce Pavitt ve Jonathan Poneman Seattle'daki bu müziği marka haline getirmeye çalışarak, dağıtım ve prodüksiyon aşamalarını güçlendirerek hem yerel hem evrensel bakımdan bütün müzik çehresini etkileyip ilham kaynağı olmuşlardır.

İlk dönem grunge konserleri oldukça az sayıda bir avuç insan tarafından organize edildi fakat Sub Pop fotoğrafçısı Charles Peterson'ın fotoğrafları bu konserlerin imajının artmasına yardım etti. Eski Green River elemanlarından kurulu Mudhoney  Sub Pop ile beraber başından beri şirketin amiral gemisi grubu olarak azımsanmayacak katkılar sağladı ve Seattle grunge hareketine öncülük etti. C/Z Records, Estrus Records, EMpTy Records ve PopLlama Records gibi diğer şirketlerde müzik sektörü içinde grunge'ın pazarlamasına katkı sağladı.

Grunge İngiltere basının ilgisini Pavitt ve Poneman'nın İngiliz müzik dergisi Melody Maker yazarı Everett True dan Seattle'ın yerel müzik hareketiyle ilgli bir makale yazmalarını istemesiyle çekti. Böylece seksenli yılların sonunda grunge ilk defa yerelin dışında tanınırlık kazandı ve daha çok insanı konserlere çekti. Grunge alkültürde popülerlilik kazanmaya başlayınca birçok müzik grubu Seattle'a yerleşmeye ve yerel grupların tarzlarını taklit etmeye başladı.Mudhoney den Steve Turner bu durumu şöyle anlatır: "Bu çok kötüydü. Taklitçi gruplar birden ortaya çıkmıştı ve ortaya çıkan şeyin bizimle hiçbir lakası yoktu" Bu duruma bir reaksiyon olarak birçok grunge grubu tarzlarını değiştirdi Nirvana Tad gibi gruplar kısmen daha melodik şarkılar yazmaya başladılar.

Ana Akım Dönemi (1990'ların başından ortasına kadar)
80'li yılların sonuna doğru grunge grupları yavaş yavaş popular olmaya başlamışlardı. Soundgarden 1989 yılında A&M Records'a katılarak büyük bir müzik şirketiyle anlaşma imzalayan ilk grunge grubu oldu. Jack Endino ya göre bu durum Alice in Chains Screaming Trees gibi diğer grupların ilk "büyük" albümlerini yayınlamalarına önayak olmuştur. Aberdeen, Washington dan Nirvana ilk albümleri Bleach'i 1989 yılında yayınladıklarında büyük şirketlerin ilgisini çekmişti. Böylece Nirvana Geffen Records ile 1990 yılında anlaşma imzaladı. 1991 eylülünde Nirvana ünlü albümü Nevermind'ı yayınladı. Bu albümün en fazla yine Geffen'in yayınladığı Sonic Youth'un Goo albümü kadar bir başarı kazanması bekleniyordu. Albümden yayınlanan ilk single "Smells Like Teen Spirit" grunge fenomeninin ateşleyicisi oldu. Şarkının MTV'de sürekli çalınması sayesinde Nevermind 1991 yılının sonuna kadar 400,000 sattı. 1992 yılının Ocağında Nevermind Billboard 200 listesinin tepesinde olan Michael Jackson'nın Dangerous albümünü yerinden ederek 1 numaraya çıktı. Nevermind 1999 yılında Recording Industry Association of America (RIAA) tarafından elmas plakla ödüllendirildi.

Nevermind'ın başarısı müzik endüstrisini şaşırttı. Nevermind sadece gungeı popülerleştirmedi aynı zamanda kültürel ve ticari olarak alternatif rockın varolabilmesini sağladı.

Michael Azerrad Nevermind'ı müzik piyasasını domine eden glam metalin popülaritesini kaybettiren, kültürel olarak dönemin ruhunu yakalayan bir dönüm noktası olarak addeder. Grunge, ne kadar radikal olup olmadığına bakmaksızın sayıca az bir kitleye hitap eden müzikal türlerin toplumun bir bileşeni olabileceğini, ana akımla ortak olup kendi pazarlarını oluştabileceklerini kanıtlamıştır. Diğer grunge gruplarıda sonradan Nirvana'nın başarısına ulaştılar. Eski Mother Love Bone elemanlarından Jeff Ament ve Stone Gossard'un bulunduğu Pearl Jam Nevermind'tan bir ay önce ağustos 1991 de Ten albümlerini çıkardı fakat albüm satışları ancak bir yıl sonra artış gösterdi.1992 yılının ikici yarısında Ten büyük başarı kazandı altın plakla ödüllendirildi ve Billboard listesinde iki numaraya yükseldi. RIAA tarafından 13 platinyum sertifikası aldı.

Soundgarden'nın Badmotorfinger, Alice in Chains'in Dirt, Pearl Jam ve Soundgarden elemanlarından oluşan Temple of The Dog'un aynı isimli albümleri 1992 yılının en çok satan albümleri arasındadır. Grunge gruplarının bu başarılarından sonra Rolling Stone dergisi Seattle'a "yeni Liverpool" yakıştırması yapmıştır. Bu dönemde büyük plak şirketleri kaydeğer grunge gruplarıyla anlaşma imzaladı. Cameron Crowe'un 1992 tarihli Singles filmi grunge'ın önemli temsilcilerinin bir araya geldiği bir film olmuştur. Hikâyesi Seattle'da geçen filmde Pearl Jam, Soundgarden, ve Alice in Chains elemanlarına küçük roller verilmiştir. Film 1991 yılında çekilmesine rağmen grunge'ın popülerleştiği yıl olan 1992 yılında vizyona girmiştir.

Kaynakça

Grunge


2018 (MMXVIII) pazartesi günü başlayan yıl.

Olaylar

Ocak
  Leeuwarden,  Valletta Avrupa Kültür Başkenti oldu.
 1 Ocak - Bulgaristan Avrupa Birliği dönem başkanı oldu.
 8 Ocak
 75.si düzenlenen Altın Küre Ödülleri Beverly Hills'te sahiplerini buldu. En İyi Film - Drama kategorisinde Martin McDonagh'un yönettiği Üç Billboard Ebbing Çıkışı, Missouri, En İyi Film - Müzikal veya Komedi kategorisinde ise Greta Gerwig'in yönettiği Uğur Böceği seçildi. En İyi Erkek Oyuncu - Drama'da The Disaster Artist'taki rolüyle James Franco, En İyi Erkek Oyuncu - Müzikal veya Komedi'de Master of None'daki Aziz Ansari, En İyi Kadın Oyuncu - Drama'da Üç Billboard Ebbing Çıkışı, Missouri'daki rolüyle Frances McDormand, En İyi Kadın Oyuncu - Müzikal veya Komedi'de Uğur Böceği'ndeki rolüyle Saoirse Ronan ödülün sahibi oldu.
 2018 Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti genel seçimleri sonucunda geçerli oyların %35,6 ünü alan Hüseyin Özgürgün liderliğindeki Ulusal Birlik Partisi kazandı. Tufan Erhürman önderliğindeki Cumhuriyetçi Türk Partisi ise %20,9 oy oranı ile ikinci sırayı elde etti. Bu sonuçla Ulusal Birlik Partisi 50 sandalyeli Cumhuriyet Meclisi'nde 21, Cumhuriyetçi Türk Partisi ise 12 üyenin sahibi oldu.
 15 Ocak - Romanya Başbakanı Mihai Tudose görevinden istifa etti.
 27 Ocak - 2018 Avustralya Açık kadınlar final maçında Rumen Simona Halep'i 7-6, 3-6 ve 6-4'lük setlerle 2-1 mağlup eden Danimarkalı Caroline Wozniacki kariyerindeki ilk Grand Slam şampiyonluğunu elde etti.
 28 Ocak
 2018 Avustralya Açık Tenis Turnuvası erkekler final maçında Hırvat Marin Čilić'i 6-2, 6-7, 6-3, 3-6 ve 6-1'lik setlerle 3-2 mağlup eden İsviçreli Roger Federer kariyerindeki 6. Avustralya Açık ve 20. Grand Slam şampiyonluğunu elde etti.
 Kıbrıs Cumhuriyeti'nde yapılan cumhurbaşkanlığı seçimlerinin ilk turunda oyların %35,5'ini alan DİSİ partisi adayı Nikos Anastasiadis ve %30,3'ünü alan AKEL partisi adayı Stavros Malas 4 Şubat'ta yapılacak ikinci tura katılacak isimler oldu.
 60. Grammy Ödülleri New York'ta gerçekleşen törenle sahiplerini buldu. Yılın Albümü ödülü 24K Magic ile Bruno Mars'ın oldu. Yılın Şarkısı olarak ise That's What I Like şarkısıyla yine Bruno Mars seçildi.

Şubat
 2 Şubat
 Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde Tufan Erhürman başbakanlığında yeni hükûmet kuruldu.
 4 Şubat - Kıbrıs Cumhuriyeti'nde yapılan cumhurbaşkanlığı seçimlerinin ikinci turunda oyların %55,99'unu alan DİSİ partisi adayı Nikos Anastasiadis ikinci kez cumhurbaşkanı seçildi.
 6 Şubat
 SpaceX firması tarafından üretilen Falcon Heavy roketi Elon Musk'ın Tesla Roadster'ı yüklenerek fırlatıldı. Rota Mars'a gitmek için hesaplanmıştı ancak roket motorlarının fazla ateşlenmesi dolayısıyla görev yörüngesinden şaştı.
 Merkez üssü Tayvan'ın Hualien ilçesi olan Hualien depremi gerçekleşti.
 9 Şubat - 2018 Kış Olimpiyatları Güney Kore'nin Pyeongchang kentinde başladı. Oyunlarda Güney Kore ile Kuzey Kore takım oyunlarında birlikte katılarak Kore Savaşı sonrasında bir ilk gerçekleşti.
 15 Şubat
4. Güney Afrika Cumhurbaşkanı Jacob Zuma görevinden istifa etti. Yerine başkan yardımcısı Cyril Ramaphosa geldi.
 18 Şubat
 71.si düzenlenen BAFTA Ödülleri Londra'da sahiplerini buldu.
 25 Şubat
68.si düzenlenen Berlin Film Festivali Berlin'de sahiplerini buldu.

Mart
 4 Mart
 90.sı düzenlenen Akademi Ödülleri Hollywood'ta sahiplerini buldu.
 6 Mart
Cenevre'de düzenlenen otomobil fuarında Volvo'nun XC40 modeli yılın otomobili seçildi.
 Yunanistan'da, PAOK ile AEK arasında oynanan Super League'in 25. hafta karşılaşmasında ev sahibi kulübün başkanı Ivan Savvidis'in silahla sahaya girip hakemi tehdit etmesinin ardından Yunanistan'da ligler süresiz olarak ertelendi.
 13 Mart - Amerika Birleşik Devletleri başkanı Donald Trump, Dışişleri Bakanı Rex Tillerson'ın görevine son verdi.
 14 Mart - 24 Eylül 2017 tarihinde gerçekleşen Almanya federal seçimlerinin ardından koalisyon hükûmeti kuruldu.
 15 Mart
 Slovenya Başbakanı Miro Cerar istifa etti.
 17 Mart
 2013 yılında göreve gelen Çin devlet başkanı Şi Cinping parlamentoda yapılan seçimle ikinci dönem devlet başkanlığına getirildi.
 18 Mart - Rusya'da yapılan başkanlık seçiminde, Vladimir Putin oyların %76,69'unu alarak seçimi kazandı.
 21 Mart
 Myanmar devlet başkanı Htin Kyaw görevden ayrıldı.
 Peru'da Kongre'nin, görevi kötüye kullanma suçlamasıyla hakkında kovuşturma başlattığı Devlet Başkanı Pedro Pablo Kuczynski istifa etti.
 24 Mart
 28 Mart

Nisan
 2 Nisan
 Rusya'nın Sankt-Peterburg kentinde bulunan Amerika Birleşik Devletleri Başkonsolosluğu kapatıldı.
 2016 yılında kontrolden çıkan Çen'e ait Tiangong 1 uydusu Dünya'ya girdikten sonra büyük bir kısmının Büyük Okyanus'un güneyinde atmosfere girer girmez yanarak infilak etti.
 11 Nisan
 Azerbaycan'da yapılan cumhurbaşkanlığı seçiminde, Ilham Aliyev oyların %86.02'sini alarak seçimi kazandı. Zahid Oruc seçimde oyların %3.12'sini alarak ikinci sırayı elde etti.
 12 Nisan
 Yunanistan Hava Kuvvetleri'ne ait Mirage 2000 tipi savaş uçağı Ege Denizi'ndeki İskiri Adası açıklarında düştü. 1 pilot öldü.
 Giresun'un Eynesil ilçesinde yaşayan 11 yaşındaki Rabia Naz Vatan öldü. (bkz. Rabia Naz Vatan'ın ölümü)
 14 Nisan - ABD, İngiltere ve Fransa'dan oluşan koalisyon güçleri Duma'da gerçekleştiği iddia edilen kimyasal saldırı gerekçesiyle Suriye'deki askeri hedefleri vurdu. Rusya Genelkurmay Başkanlığı saldırıda fırlatılan 103 füzenin 71'ini önlediğini açıkladı.
 19 Nisan
 Miguel Díaz-Canel Küba'nın yeni devlet başkanı oldu.
 Kırgızistan'da Sapar Isakov hükûmeti düştü.
 20 Nisan - Svaziland kralı III. Mswati ülkesinin adını eSwatini Krallığı olarak değiştirdi.
 21 Nisan
 Azerbaycan Millî Meclisi'nde yapılan oylamada 113 oyla 8. Azerbaycan Başbakanı Novruz Memmedov oldu.
 Kuzey Kore nükleer testleri ve füze denemelerini durdurduğunu açıkladı.
 23 Nisan - Ermenistan başbakanı Serj Sarkisyan istifa etti.
 27 Nisan - Kuzey Kore lideri Kim Jong-un ile Güney Kore lideri Moon Jae-in iki ülke sınırında bulunan Barış Evi'nde bir araya geldi. 65 yıl sonra Kore Savaşı'nın sona erdiğini iki ülke lideri resmi olarak açıkladı.

Mayıs
 3 Mayıs
 İngiltere'de yapılan yerel seçimlerde Jeremy Corbyn liderliğindeki İşçi Partisi birinci parti olurken ikinci sırayı mevcut başbakan Theresa May liderliğindeki Muhafazakâr Parti elde etti.
 5 Mayıs
 Amerika Birleşik Devletleri'nin Hawaii eyaletindeki Kilauea Yanardağı'nın faaliyete geçmesi ile birlikte 6,9 büyüklüğünde deprem meydana geldi.
 NASA Mars yolculuğunu yapacak yeni uzay aracı InSight Kaliforniya'daki üsten fırlatıldı.
 8 Mayıs
 Hawaii eyaletindeki Kilauea Yanardağı patladı.
 Ulusal Meclis'te yapılan oylamada Nikol Paşinyan Ermenistan'ın yeni başbakanı oldu.
 ABD başkanı Donald Trump 2 Nisan 2015'te İran'la imzalanan nükleer anlaşmadan çekildiğini açıkladı.
 12 Mayıs
 2018 Eurovision Şarkı Yarışması'nın finali Portekiz'in başkenti Lizbon'da yapıldı.
 14 Mayıs - ABD Tel Aviv'den Kudüs'e taşınan büyükelçiliğin açılışını yaptı.
 16 Mayıs - Fransa'nın Lyon kentinde oynanan 2018 UEFA Avrupa Ligi Finali maçında Marseille'yı 3-0 mağlup eden Atlético Madrid 3. kez kupanın sahibi oldu.
 19 Mayıs - 2018 Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülünü Fransa-İsviçre ortak yapımı Le livre d'image aldı.
 20 Mayıs
 Sırbistan'ın başkenti Belgrad'ta düzenlenen 2018 EuroLeague Dörtlü Finali son maçında Fenerbahçe Doğuş'u 85-80 yenen Real Madrid 10 kez kupayı müzesine götürdü.

Haziran
 1 Haziran
 İspanya Temsilciler Kongresi'nde İspanya başbakanı Mariano Rajoy hükûmeti için yapılan güven oylaması sonucunda hükûmet düştü. Yeni başbakan Pedro Sánchez oldu.
 Giuseppe Conte İtalya başbakanı oldu.
 4 Haziran - Ürdün başbakanı Hani el-Mulki görevinden istifa etti.
 12 Haziran
 Kuzey Kore lideri Kim Jong-un ile Amerika Birleşik Devletleri başkanı Donald Trump Singapur'da bir araya geldi.
 Azerbaycan doğalgazını Türkiye üzerinden Avrupa'ya taşıyacak Trans Anadolu Doğalgaz Boru Hattı'nın (TANAP) projesinde ilk gaz akışı gerçekleşti.
 14 Haziran - 2018 FIFA Dünya Kupası Rusya'nın başkenti Moskova'da oynanan maçla başladı.
 24 Haziran
 2018 Türkiye Cumhurbaşkanlığı ve Milletvekilliği seçimi gerçekleşti. %52,59 ile Recep Tayyip Erdoğan ikinci dönem cumhurbaşkanı seçildi. Milletvekilliği oylarının ise %42,56'sını alarak MHP ile birlikte iktidar oldular. Bu seçimde ise parlamenter sistemden,başkanlık sistemine geçilmiştir.

Temmuz
 3 Temmuz - Eski Malezya başbakanı Necip Rezak gözaltına alındı.
 5 Temmuz - Litvanya OECD üyesi oldu.
 6 Temmuz - 1995 yılında Tokyo Metrosu'nda 12 kişinin ölümüne ve 5 bin kişinin yaralanmasına sebep olan sarin gazı saldırısını gerçekleştiren Aum Şinrikyo tarikatının lideri Shoko Asahara ve 6 müridi asılarak idam edildi.
 10 Temmuz
 15 Temmuz - 2018 FIFA Dünya Kupası finalinde Hırvatistan'ı 4-2 mağlup eden Fransa, Dünya Kupasının sahibi oldu.
 24 Temmuz
 25 Temmuz -  ASI bünyesindeki bilim insanları, Mars'ın güney kutbunda ilk kez sıvı formda su bulunduğunu açıkladı.
 27 Temmuz - 21. yüzyılın en uzun Ay tutulması gerçekleşti. Mars 2003 yılından beri Dünya'ya en yakın konuma geldi.

Ağustos
 2 Ağustos - Apple, dünyada piyasadaki hisselerinin değeri 1 Trilyon ABD Dolarına ulaşan ilk şirket oldu.
 5 Ağustos
Venezuela devlet başkanı Nicolás Maduro'ya, katıldığı bir tören sırasında patlayıcı yüklü iki drone ile suikast girişiminde bulunuldu.
Endonezya'nın Lombok adasında 6.9 büyüklüğünde bir deprem meydana geldi. 563 kişi öldü, binden fazla kişi yaralandı.
 25 Ağustos - 700. defa toplanan Cumartesi Anneleri'ne polis, biber gazı ve plastik mermiyle saldırdı.

Eylül

 2 Eylül - Brezilya, Rio de Janeiro'da bulunan Brezilya Ulusal Müzesi yandı.
 6 Eylül - Hindistan'da eşcinsellik, yüksek mahkeme kararıyla suç olmaktan çıkartıldı.
 14 Eylül - İstanbul Yeni Havalimanı'nın yapım aşamasında kötü çalışma koşulları sebebiyle inşaat işçileri grev yapmaya başladı.

Ekim
 16 Ekim
 Rus Ortodoks Kilisesi, Fener Rum Patrikhanesi ile ilişkilerini kesti.
 Kanada'da esrar satışı ve kullanımı yasallaştı.
 20 Ekim
Merkür'e gönderilecek olan BepiColombo uzay aracı Guyana Uzay Merkezi'nden fırlatıldı.
 23 Ekim - Dünyanın en uzun (55 Km.) köprü-tünel sistemi olan olan Hong Kong-Zhuhai-Makao Köprüsü hizmete girdi.
 29 Ekim
 2018 Formula 1 sezonunun 19. yarışı olan Meksika Grand Prix'ini 4. tamamlayan Lewis Hamilton bitime 2 yarış kala kariyerinde 5. kez pilotlar şampiyonluğuna ulaştı.
 31 Ekim
 Hindistan'da bağımsızlık lideri Sardar Vallabhbhai Patel'in 182 metrelik Birlik Heykeli törenle açıldı.

Kasım
 9 Kasım - Sri Lanka devlet başkanı Maithripala Sirisena parlamentoyu fesh etti. 5 Ocak'ta parlamento seçimleri yapılacağı açıklandı.
 Paris'te toplanan Ağırlıklar ve Ölçüler Konferansı'nda yapılan oylamada kilogramın tanımı Büyük K platin külçe'den vazgeçilerek elektrik akımıyla belirlenilmesine karar verdi.
 19 Kasım - 46. Uluslararası Emmy Ödülleri New York'ta düzenlenen törenle sahiplerini buldu.
 26 Kasım - NASA'nın Mars'a gönderdiği InSight gezegenin yüzeyine iniş yaptı.
 28 Kasım
 Londra'da düzenlenen Dünya Satranç Şampiyonası finalinde Amerikalı Fabiano Caruana'yı yenen Norveçli Magnus Carlsen 4. kez üst üste şampiyonluğu elde etti.

Aralık

 13 Aralık - Ankara Tren Kazası Ankara'dan Konya'ya giden YHT ile kılavuz lokomotif çarpıştı.

Doğumlar
 23 Nisan - Louis Mountbatten-Windsor, Birleşik Krallık Prensi

Ölümler

Ocak
 3 Ocak - Aharon Appelfeld, İsrailli romancı ve yazar (d. 1932)
 5 Ocak
 Münir Özkul, Türk tiyatro ve sinema oyuncusu (d. 1925)
 Aydın Boysan, Türk mimar ve gazeteci (d. 1921)
 Antonio Valentín Angelillo, İtalyan futbolcu (d. 1937)
 John W. Young, Amerikalı astronot (d. 1930)
 6 Ocak - Horace Ashenfelter, Amerikalı atlet (d. 1923)
 7 Ocak - France Gall, Fransız şarkıcı (d. 1947)
 8 Ocak
 George Maxwell Richards, Trinidad ve Tobago Cumhuriyeti dördüncü Cumhurbaşkanı (d. 1931)
 Juan Carlos García, Honduraslı millî futbolcu (d. 1988)
 9 Ocak
 Odvar Nordli, Norveçli politikacı (d. 1927)
 Yılmaz Onay, Türk çevirmen ve yazar (d. 1937)
 10 Ocak - Eddie Clarke, İngiliz gitarist (d. 1950)
15 Ocak
 Dolores O'Riordan, İrlandalı şarkıcı (d. 1971)
 Turan Özdemir, Türk sinema ve tiyatro oyuncusu (d. 1952)
 16 Ocak - Oliver İvanoviç, Kosovalı Sırp siyasetçi (d. 1953)
22 Ocak - Ursula K. Le Guin, Amerikalı yazar (d.1929)
23 Ocak - Hugh Masakela, Güney Afrikalı caz trompetçisi, flugelhorncu, kornetçi, besteci ve şarkıcı (d.1939)
 26 Ocak - İgor Jukov, Rus piyanist, orkestra şefi ve ses mühendisi (d. 1936)
27 Ocak - Ingvar Kamprad, İsveçli iş insanı. 1943 yılında IKEA şirketini kurdu (d. 1926)

Şubat
 4 Şubat - Alan Baker, İngiliz matematikçi (d. 1939)
 8 Şubat - Ben Agajanian, Amerikalı Amerikan futbolu oyuncusu (d. 1919)
 13 Şubat
 Henri de Laborde de Monpezat, Danimarka Prensi (d. 1934)
 Agop Kotoğyan,Ermeni, asıllı Türk doktor. (d. 1937)
 14 Şubat - Nuray Hafiftaş, Türk halk müziği ses sanatçısı ve bestecisi (d. 1962)
 15 Şubat - Lassie Lou Ahern, Amerikalı oyuncu (d. 1920)

Mart
 8 Mart - Ercan Yazgan, Türk sinema ve dizi oyuncusu (d. 1946)
 10 Mart - Nur Subaşı, Türk seslendirme sanatçısı (d. 1942)
 14 Mart - Stephen Hawking, İngiliz fizikçi, evrenbilimci, astronom, teorisyen ve yazar (d. 1942)
 19 Mart - Hasan Celal Güzel, Türk siyasetçi ve bürokrat (d. 1945)
 20 Mart - Dilbar Abdurahmanonova, Sovyet-Özbek kemancı ve orkestra şefi (d. 1936)
 21 Mart - Anna-Lisa, Amerikalı oyuncu (d. 1930)
 23 Mart
 Ercüment Balakoğlu, Türk sinema ve dizi oyuncusu (d. 1934)
 Delores Taylor, Amerikalı oyuncu, film yapımcısı ve senarist (d. 1932)

Nisan
 1 Nisan - Ülkü Tamer, Türk şair ve yazar (d. 1937)
2 Nisan - Winnie Mandela, Güney Afrikalı siyasetçi ve aktivist (d. 1936)
6 Nisan - Sevda Aydan, Türk opera sanatçısı (d. 1930)
13 Nisan - Miloš Forman, Çekoslovakya göçmeni Amerikalı film yönetmeni, senarist, oyuncu ve akademisyen (d. 1932)
 17 Nisan - Cemal Safi, Türk şair ve yazar (d. 1938)
 20 Nisan - Avicii, İsveçli DJ (d. 1989)
 29 Nisan - Özden Örnek, Türk subay ve 20'inci Deniz Kuvvetleri Komutanı (d.1943)

Mayıs
 4 Mayıs - Nasır Çeşm Azer, İranlı piyanist, besteci ve aranjör (d. 1950)
 4 Mayıs - Renate Dorrestein, Hollandalı feminist, gazeteci ve yazar (d. 1954)
 4 Mayıs - Catherine Godbold, Avustralyalı aktris (d. 1974)
 4 Mayıs - André Le Dissez, Fransız erkek bisiklet yarışçısı (d. 1929)
 4 Mayıs - Abi Ofarim, İsrailli müzisyen, şarkıcı ve dansçı (d. 1937)
 4 Mayıs - Alexander Tschäppät, İsviçreli siyasetçi (d. 1952)
 4 Mayıs - Leman Şenalp, Türk kütüphaneci (d. 1924)
 8 Mayıs - Big Bully Busick, Amerikalı profesyonel güreşçi (d. 1954)
 19 Mayıs - Bernard Lewis, İngiliz tarihçi ve yazar (d. 1916)
22 Mayıs - Philip Roth, Amerikalı yazar (d. 1933)
28 Mayıs - Semavi Eyice, Türk tarihçi (d. 1922)
30 Mayıs - Aşkın Mert Şalcıoğlu, Türk rapçi, şarkıcı ve söz yazarı (d. 2000)

Haziran
 6 Haziran - Ümit Kayıhan, Türk futbolcu ve teknik direktör (d. 1954)
 8 Haziran
 Anthony Bourdain, Amerikalı yazar (d. 1956)
 Erdoğan Demirören, Türk işinsanı (d. 1938)
 24 Haziran
 Costance Adams, Amerikalı mimar ve yazar (d. 1964)
 Stanley Anderson, Amerikalı oyuncu (d. 1939)
 27 Haziran - Ahron Daum, İsrailli haham (d. 1951)
 29 Haziran - Steve Ditko, Amerikalı yazar (d. 1927)
 30 Haziran - Billy Kinard, Amerikalı Amerikan futbolu oyuncusu ve antrenörü (d. 1933)

Temmuz
 11 Temmuz - Mai Tai Sing, Çin asıllı Amerikalı oyuncu, dansçı ve iş insanı (d. 1923)

Ağustos

 16 Ağustos - Aretha Franklin, Amerikalı şarkıcı ve müzisyen (d. 1942)
 18 Ağustos - Kofi Annan, Yedinci Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri (d. 1938)
20 Ağustos - Turgut Berkes, Türk müzisyen, ressam ve yazar (d. 1953)
23 Ağustos - Toron Karacaoğlu, Türk yönetmen, oyuncu, seslendirme sanatçısı (d. 1930)
25 Ağustos - John McCain, Amerikalı siyasetçi (d. 1936)
26 Ağustos - Neil Simon, Amerikalı oyun yazarı ve senarist (d. 1927)

Eylül
 1 Eylül - Aram Gülyüz, Türk yönetmen (d. 1931)
6 Eylül
 Burt Reynolds, Amerikalı oyuncu, yönetmen, yapımcı ve seslendirme sanatçısı (d. 1936)
 İsmet Badem, Türk basketbol oyuncusu (d. 1946)
14 Eylül - Alan Abel, Amerikalı komedyen, yapımcı ve yazar (d. 1924)

Ekim
 1 Ekim - Charles Aznavour, Ermeni asıllı Fransız şarkıcı, söz yazarı, oyuncu ve diplomat (d. 1924)
2 Ekim - Cemal Kaşıkçı, Suudi gazeteci (d. 1958)
6 Ekim - Montserrat Caballé, Katalan kökenli İspanyol kadın soprano ve opera sanatçısı (d. 1933)
15 Ekim - Paul Gardner Allen, Microsoft'un kurucusu (d. 1953)
17 Ekim - Ara Güler, Türk foto muhabiri ve yazar (d. 1928)
24 Ekim - Carmen Alborch, İspanyol siyasetçi (d. 1947)
27 Ekim - Vichai Srivaddhanaprabha, Taylandlı işinsanı (d. 1958)

Kasım

 6 Kasım - Coşkun Büktel, Türk oyun yazarı, (d. 1950)
 12 Kasım - Stan Lee, Amerikalı çizgi roman yazarı (d. 1922)
 26 Kasım - Bernardo Bertolucci, İtalyan film yönetmeni (d. 1941)
 30 Kasım - George H. W. Bush, ABD'nin 41. Başkanı (d.1924)

Aralık
 1 Aralık - Dave Mantel, Hollandalı oyuncu, film yapımcısı ve manken (d. 1981)
 16 Aralık - Anca Pop, Rumen-Kanadalı şarkıcı (d. 1984)
31 Aralık - Gülriz Sururi, Türk oyuncu (d. 1929)

2018 Nobel ödülünü kazananlar

 Fizik - Arthur Ashkin, Gérard Mourou ve Donna Strickland
 Kimya - Frances Arnold, George Smith ve Greg Winter
 Tıp - James P. Allison ve Tasuku Honjo
 Edebiyat - /
 Barış - Denis Mukwege ve Nadia Murad
 Ekonomi - William Nordhaus ve Paul Romer

Ayrıca bakınız
 2018'de Türkiye

Kaynakça

2018


A ofensiva de Kiev ou de Quieve foi um dos principais teatros de operações que ocorreram durante a invasão da Ucrânia pela Rússia em 2022 e tinha como objetivo a tomada do controle de Kiev, capital da Ucrânia, e sua circunjacência. Na manhã do dia 24 de fevereiro, as Forças Armadas da Rússia invadiram o oblast (província) e foram interceptadas pelas Forças Armadas da Ucrânia, dando início a um violento combate.

Em 5 de março, como parte da sua estratégia de cercar as forças ucranianas, o exército da Rússia conquistou diversas cidades ao norte da capital, como Bucha, Hostomel e Vorzel. Em 9 de março, o controle da estratégica cidade de Irpin ainda estava sendo contestado, mas após um mês de batalha, os ucranianos conseguiram manter suas posições. No final, a cidade de Kiev nunca foi totalmente cercada, com o exército ucraniano lutando ferozmente e se aproveitando de falhas na estratégia russa e seus problemas de logistica. Após um mês de violentos combates e bombardeios, em 29 de março, o alto-comando russo anunciou que estaria retirando suas tropas da área do Oblast de Kiev. Em 2 de abril, autoridades ucranianas afirmaram que todas as áreas ao redor da capital estavam novamente sob controle de suas tropas.

Enquanto alguns analistas e a Rússia afirmaram que a evacuação do Oblast de Kiev foi uma decisão tática para liberar tropas para irem lutar em outros frontes, para a Ucrânia e fontes ocidentais, a retirada era uma admissão de que a estratégia inicial russa para a guerra havia falhado.

Ver também
 Batalha de Kiev (2022)
 Batalha de Bucha
 Batalha de Irpin
 Batalha de Hostomel

Batalhas da invasão da Ucrânia pela Rússia em 2022
2022 na Ucrânia
História militar de Kiev

Ofensiva de Kiev


Parcul din satul Milești, raionul Nisporeni, este amplasat la marginea de sud-est a satului sus-numit. Are o suprafață de 3 ha și este situat la 25 km sud de orașul Nisporeni și la aproximativ 80 km de Chișinău. Este o arie protejată din Republica Moldova, reprezentând un monument de arhitectură peisagistică. În 1998, se afla în administrarea Întreprinderii agricole "Milești".

Istoric

Boierul T. Cazimir, tatăl lui Constantin Cazimir, și-a construit, în a doua jumătate a secolului al XIX-lea, un conac și alte edificii la marginea de sud-est a satului Milești. Mai jos de conac, pe o suprafață de 3 ha, a fondat un parc dendrologic în stil landșaft combinat cu cel regulat, cu drumuri și alei, o vie, un sector de creștere a legumelor și o livadă pomicolă. S-au păstrat conacul și o clădire cu trei nivele vizavi de acesta, cât și urme de livadă.

Descriere
Parcul este amplasat în partea de sus a unei pante line cu expoziția sud-vestică. Are o planificare mixtă. Partea de sus, din spatele conacului, este regulată, aleile fiind formate din rânduri drepte de arbori. Partea situată mai jos de pantă este de stil landșaft, formând peisaje cu spații semiînchise.

Sistemul de alei

Intrarea în parc se face prin curtea conacului și este bine amenajată. De la intrare niște scări conduc spre aleea principală. Partea de sus a parcului ocupă aproape jumătate din suprafață și are forma unui pătrat. Structura spațială a parcului este subliniată de aleea principală și un gazon oval, amplasat în mijloc.

Gazonul oval este principalul element compozițional al parcului. De aici pornesc, radial, mai multe alei, care împart teritoriul în sectoare regulate, în care sunt sădite grupuri de plante și exemplare solitare. Amplasarea sectoarelor nu este simetrică, dar această asimetrie accentuează ansamblul compozițiilor în echilibru continuu variabil. Aleea centrală, care coincide cu axa compozițională principală, este evidențiată de doi arbori exotici de Ginkgo biloba, amplsasați pe partea dreaptă a aleii.

Sectorul drept al aleii se îmbină cu gazonul oval prin două exemplare de pin negru. Elementul compozițional principal al gazonului oval este un grup de molizi pe fundalul unui stejar cu frunze larg cuneiforme (Quercus coccinea). În partea de nord a gazonului crește un exemplar de Taxus baccata (cu frunze și fructe toxice), iar în partea de jos a sectorului de atingere a părții ovale cu cea dreaptă a aleii pentrale crește un pin negru. Aleea centrală duce spre stânga axei compoziționale, trecând în aleea curbilinie periferică, care înconjoară grupul decorativ de molizi (Picea) și specii de plante foioase, sădite pe axa compozițională centrală. Aici se încheie perspectiva aleii centrale.

De-a lungul aleilor ce coboară, arborii sunt sădiți în rânduri drepte. Mai jos, pe pantă, este amplasată partea peisagistică a parcului.

În partea de sud, livada se termină cu un rând de plopi, cu funcție — probabil — de protecție, care marchează marginea de sud a parcului. Aleea centrală se prelungește pe șesul din vale, mărginită de diferite specii de foioase. Nu se cunoaște exact de ce aleea este amenajată ieșind spre șes, dar se presupune că acolo era o grădină de legume.

Modul de plantare a arborilor deschide perspective atât îndepărtate cât și apropiate. Pe măsura deplasării pe aleea ovală, se deschid mai multe perspective către colțurile îndepărtate ale sectoarelor.

Dendroflora
Majoritatea speciilor de plante din parc sunt exotice, unele din ele sunt foarte rar întâlnite în zonă. Exemplarele de Ginkgo biloba (supranumite "Adam" și "Eva") din Milești se presupune că sunt primele de această specie aduse în Moldova și se presupune că ele sunt strămoșii altor exemplare din celelalte parcuri moldovenești.

Conform unui studiu din anii 1980, cele circa 32 specii și 4 forme plante ale parcului cuprind:
conifere:
brad argintiu (Abies alba)
pin negru (Pinus nigra)
tisa (Taxus baccata)
molid Engelman (Picea engelmannii)
molid obișnuit (Picea abies)
molid de Caucaz (Picea orientalis)
tuia occidentală (Thyja occidentalis)
plante cu flori:
arțar american (Acer negundo)
măcriș iepuresc (Berberis vulgaris)
dud alb (Morus alba)
castan porcesc (Aesculus hippocastanum)
cireș amar (Cerasus avium)
carpen (Carpinus betulus)
frasin obișnuit (Fraxinus excelsior)
Ginco (Ginkgo biloba)
jugastru (Acer campestre)
merișor (Buxus sempervirens)
Maclura (Maclura aurantiaca)
nuc comun (juglans regia)
platan londonez (Platanus acerifolia)
paltin de câmp (Acer platanoides)
paltin de munte (Acer pseudoplatanus)
plop alb (Populus alba)
salcâm alb (Robinia pseudacacia)
salcâm f. monophyla (R. f. monophylla)
sâmbovină occidentală (Celtis occidentalis)
sofora japoneză (Sophora japonica)
salcie (Salix alba)
stejar (Quercus coccinea)
stejat pedunculat (Quercus robur)
tei argintiu (Tilia tomentosa)
tei roșu (Tilia cordata)
măcieș (Rosa canina)
scoruș cu frunze late (Sorbus latifolia)
bășicoasă (Colutea arborescens)

Conservare

Parcul din satul Milești face parte din rezervația peisagistică Cazimir–Milești și este unul din cel mai îngrijite parcuri boierești din Republica Moldova. La intrare este instalat un panou informativ. Mai multe specii din parc necesită înlocuire. Livada este în mare parte uscată și se cere, și ea, restabilită.

În fostul conac boieresc din parc funcționa un muzeu, care acum (2016) este închis.

În 2016, primarul satului ducea tratative cu agenția "Moldsilva" în privința restaurării parcului. Pentru început, primăria s-a angajat să facă rost de cât mai multe fotografii și scheme ale parcului original. Proiectul de reabilitare ar include renovarea aleilor, adăugarea inscripțiilor la fiecare specie de arbore, renovarea băncilor, dar și amenajarea, în preajmă, a unei parcări moderne, dotată cu sistem de iluminare nocturnă.

Referințe

Bibliografie

Legături externe

Milești
Raionul Criuleni
Milești, Parcul

Parcul din satul Milești


මාතලේ විමුක්ති අරගලය නැතහොත් 1848 විමුක්ති අරගලය යනුවෙන් හැඳින්වෙන කැරැල්ල ශ්‍රී ලංකාවේ බ්‍රිතාන්‍ය පාලනයට එරෙහිව ආණ්ඩුකාර ටොරින්ටන් සාමිගේ (හත් වෙනි වයිකවුන්ට් ටොරින්ටන්) කාලයේදී හට ගත්තේය. එම කැරැල්ලෙහි යටත් විජිත පාලන ක්‍රමයකට එරෙහිව පැරණි වැඩ වසම් ක්‍රමයේ කැරැල්ලක ලක්ෂණ නොපෙනේ. ඒ වෙනුවට නවීන නිදහස් අරගලයකට මාරුවීමක් දක්නට ලැබේ. එය සම්පූර්ණයෙන්ම සාමාන්‍ය ජනතාවගේ කැරැල්ලකි.

පසු බිම

උඩරට පළාත්වල තිබුනේ වියවුල් තත්වයකි. ඔවුහු අවුරුදු 33 ක් බ්‍රිතාන්‍ය පාලනය යටතේ සිටියහ. මුඩුබිම් ආඥා පනත යටතේ සාමාන්‍ය ජනතාවගේ ඉඩම්වල අයිතිය අහිමිකර ඔවුන් දුගී භාවයට ඇද දමනු ලැබිණ. 18 වෙනි ශත වර්ෂයේ කෝපි වගාව ලංකාවට හඳුන්වා දෙනු ලැබිණි. කෝපි කඳුකර පෙදෙස්වල සරුසාරව වැඩෙන වගාවකි. පොදු ජනයාගෙන් අත්පත් කර ගන්නා ලද ඉඩම්වල කෝපි වගා කරනු ලැබිණ. ධනපතියන්ගේ වගාවක් වූ කෝපි ආසියානු රටක් වූ ලංකාවේ වගා කිරීමට බලපෑ ප්‍රධාන හේතුව වූයේ බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්වල එවකට පැවති කෝපි වගාව වහල් සේවය නැවැත්වීම නිසා අඩපණ වීමයි.

කෙසේ වෙතත් ඉඩම් අයිතිය අහිමි කරනු ලැබූ සාමාන්‍ය ජනයා මෙම කෝපි වගාව සඳහා යොදා නොගැනුනි. කන්ද උඩරට ජනයා තම ජීවනෝපාය සලසා දුන් පාරම්පරික ඉඩම් අතහැර කුලීකාරයන් ලෙස එවකට වතුවල පැවති දුක්ඛිත තත්වයන් යටතේ ඒවායේ වැඩ කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කළහ. එහෙයින් ඉන්දියාවේ සිටි බ්‍රිතාන්‍යයන්ගේ කම්කරු බලඇණිය දකුණේ (ලංකාවේ) අලුත් වාසි දායක බිම්වල වැඩෙහි යෙදවීම සඳහා ගෙන ඒමට බ්‍රිතාන්‍යයන්ට සිදු විය. ඉතා පිළිකුල් සහගත කම්කරු ශ්‍රමය ලබා ගන්නා ක්‍රමයක් ඇති කර ඒ මගින් දකුණු ඉන්දීය කුලීකරුවන් ලක්ෂ ගණනක් ලංකාවේ කෝපි වතුවල වැඩවලට ගෙන්වා ගන්නා ලදී. මොවුන්ගෙන් දහස් ගණනක් එසේ එන අතර මගදී හා පැමිණි පසු වතු වගා වලදී මිය ගියහ.

බ්‍රිතාන්‍යයේ ඇතිවුණු ආර්ථික අවපාතය දේශීය කෝපි වගාවට මෙන්ම කුරුඳු වගාවටද බරපතල ලෙස බල පෑවේය. වැවිලි කරුවෝ සහ ව්‍යාපාරිකයෝ අපනයන බදු අඩු කරන ලෙස ඉල්ලා උද්ඝෝෂණය කළහ. කොළඹ යටත් විජිත ලේකම් ශ්‍රිමත් ජේම්ස් එමර්සන් වෙනන්ට් ලන්ඩන්හි යටත් විජිත පිළිබඳ ලේකම් වූ අර්ල් ග්‍රේ ට පෙරළිකාර යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කර එය සලකා බලන ලෙස ඉල්ලා සිටියේය. ඒවානම් දැනට පවතින වක්‍ර බදු ක්‍රමය ඍජු බදු ක්‍රමයකට මාරුකරන ලෙසයි. එම යෝජනා පිළිගැනුණි. කෝපි සඳහා අපනයන බදු ඉවත් කිරීමටද, කුරුඳු සඳහා එය අඩු කිරීමටද යෝජනා විය. මෙයින් ඇතිවන හිඟය වූ ස්ටර්ලින් පවුම් 10 000 ක මුදල ඍජු බදු මගින් මහජනතාවගෙන් අය කර ගැනීමටද යෝජනා විය. එවකට බ්‍රිතාන්‍ය අගමැති රසල් සාමිගේ ඤාති සහෝදරයෙකු වූ 35 වියැති ටොරින්ටන් සාමිවරයා නව ආණ්ඩුකාරවරයා ලෙස වික්ටෝරියා රැජින විසින් ලංකාවට එවන ලද්දේ මෙම ප්‍රතිසංස්කරණයන් ක්‍රියාවේ යෙදවීම පිණිසයි.

1848 ජුලි 1 දින තුවක්කු, බල්ලන්, කරත්ත සහ සාප්පු යනුවෙන් ඒ ඒ කාරණාවලට බදු අය කරන ලෙස නීති පනවන ලදී. තවද වතු වගාවල පාරවල් සඳහා ශ්‍රමය අනිවාර්යෙන්ම යෙදවිය යුතු යැයිද නැතහොත් විශේෂ බද්දක් (ඇඟ බද්ද)  ඒ වෙනුවට ගෙවිය යුතු යැයිද නියම කෙරුණි. මෙම බදු මහජනතාවගේ මුදල් පසුම්බියට පමණක් නොව කන්ද උඩරට ජනතාවගේ සාම්ප්‍රදායික සිරිත් විරිත්වලටද ඉතා අහිතකර ලෙස බලපෑවේය. මෙම අසාධාරණ පීඩාකාරී බදුවලට එරෙහිව මහා ජනතා ව්‍යාපාරයක් ආරම්භ විය. මෙම ජනතාවට නායකත්වයක් නොමැති විය. (රටේ රජු බලයෙන් පහකර තිබුණු අතර අනෙක් නායකයන් එක්කෝ ඌවේ කැරැල්ලේදී විනාශ කර හෝ ඉතිරි අය බ්‍රිතාන්‍ය ආණ්ඩුවට එක් කර ගෙන හෝ තිබිණි) මේ නිසා කන්ද උඩරට පළාත්වල නායකත්වය සාමාන්‍ය පොදු ජනතාව අතරට ප්‍රථමවරට මාරුවිය.

නිදහස් අරගලය
1848 ජුලි 26 දින නායකයෝ සහ සහයෝගය දැක්වූවන් පෙරවරු 11.30 වන විට ඓතිහාසික දඹුල්ල රාජමහා විහාරයට රැස් වූහ. එහි නායක ස්වාමින් වහන්සේ වූ ගිරණාගම තෙරුන් වහන්සේ විසින් ගොන්ගාලේගොඩ බණ්ඩා අභිෂේක කරනු ලැබීය. ඔහු හඳුන්වන ලද්දේ "ශ්‍රී වික්‍රම සර්ව සිද්ධි" යන නමිනි. ඔහු ඉතා චතුර ලෙස සිංහලෙන් කථා කරමින් මහජනතාවගෙන් ඇසුවේ "ඔබලා ගන්නේ කාගේ පැත්තද, බෞද්ධයන්ගේද? බ්‍රිතාන්‍යයන්ගේද?" යනුවෙනි. මෙදිනම ඔහුගේ සහෝදරයා වූ දිනෙස් උප රජු ලෙසද, ඩිංගිරාල, සත්කෝරළේ නිල නොලත් රජු ලෙසද ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. තවත් 400 ක් දෙනා සමග සිටි වීර පුරන් අප්පු, අග්‍රාමාත්‍යවරයා නොහොත් ගොන්ගාලේගොඩ බණ්ඩාගේ කඩු දරන්නා ලෙසද "වලිසිංහ" යන නමින් අභිෂේක කරන ලද්දේ ය.

රජු ලෙස ප්‍රකාශ කිරීමෙන් අනතුරුව ඔහු, ඔහුගේ හමුදාව සමග දඹුල්ලෙන් පිටත් වී මාතලේ හරහා ගියේ බ්‍රිතාන්‍යයන්ගෙන් උඩරට රාජධානිය අල්ලා ගැනීමේ අපේක්ෂාවෙනි. ඔවුහු මාතලේ කච්චේරියද ඇතුළුව රජයේ ගොඩනැගිලිවලට පහර දී බදු වාර්තා සමහරක් විනාශ කළහ. මේ අතර ඩිංගිරාළ ජනතාව පොළඹවා කුරුණෑගලට පහර දුන්නේය. මෙහිදී බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාවේ වෙඩි පහරට ලක්ව අට දෙනෙක් මිය ගියහ. ටොරින්ටන් ආණ්ඩුකාරවරයා වහාම යුද නීතිය ප්‍රකාශයට පත් කළේය. ඒ 1848 ජුලි 29 මහනුවරට සහ ජුලි 31 දින කුරුණැගලටද වශයෙනි.

පුරන් අප්පු සිරකරුවෙකු ලෙස අත්අඩංගුවට ගෙන අගෝස්තු 8 වෙනිදා මරණ දණ්ඩනය නියම කරන ලදී. ගොංගාලේගොඩ බණ්ඩා සහ ඔහුගේ සොහොයුරු දිනෙස් පලා ගොස් සැඟවුණහ. ගොංගාලේගොඩ බණ්ඩා ඉන් පසු මාතලේ සිට කි.මි.13 ක් ඈත ඇල්කඩුව ප්‍රදේශයේ ගල් ගුහාවක ජීවත් විය. ටොරින්ටන් ආණ්ඩුකාරවරයා ඔහු අත්අඩංගුවට ගැනීමට වරෙන්තුවක් නිකුත් කළ අතර ඔහු සිටින තැනක් පිළිබඳ තොරතුරු සපයන්නන්ට පවුම් 150 ක් දෙන බව ප්‍රකාශ කළේය. සැප්තැම්බර් 21 දින මැලේ භට හමුදාවක් විසින් ඔහු අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදුව මාතලේ සිට නුවරට ගෙනවුත් සිර කරන ලදී.

ගොංගාලේගොඩ බණ්ඩා සම්බන්ධ නඩු විභාගය නොවැම්බර් 27 දින මහනුවර ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේදී විභාග කරන ලදී. මහනුවර රාජ්‍ය ලබා ගැනීම සඳහා යුද්ධ කොට රජුට ද්‍රෝහී වීම සම්බන්ධයෙන් ඔහුට චෝදනා නගා තිබුණි. සියලු චෝදනාවන්ට තමන් වැරදිකරු බව ඔහු ප්‍රකාශ කළේය. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය 1849 ජනවාරි 1වැනි දින ඔහු එල්ලා මරණ ලෙස තීන්දු කළේය.

මෙයින් පසු මරණ දණ්ඩනය වෙනුවට කස පහර 100 ක් දී මලක්කාවට පිටුවහල් කළයුතු යයි නීතිය සංශෝධනය කොට ආඥාවක් ප්‍රකාශ කෙරුණි. බ්‍රිතාන්‍ය රජයට එරෙහිව කැරලි ගසන්නට අදහස් කරන්නන්ගේ සිතට බිය වද්දන්නට ආණ්ඩුකාරවරයා එම ක්‍රියාමාර්ගය ගත්තේ පිටුවහල් කිරීම මරණ දණ්ඩනයට වඩා දරුණු දඬුවමක් ලෙසින් සැලකුණු බැවිලණි.

නායකයෝ

1848 නිදහස් අරගලය පරණගම නිළමේතුමා, එතුමාගේ දියණිය ස්වර්ණපාලී පරණගම කුමාරිහාමි, පුතු සූරිය බණ්ඩාර පරණගම (මාතලේ රජු)  විසින් ඇරඹි අතර ගොංගාලේ ගොඩ බණ්ඩා (දඹුල්ලේ රජු),

විර පුරන් අප්පු, දිනෙස් සහ ඩිංගි රාළ  (හඟුරන්කෙත) , චන්ද්‍රසේකර ලේකම්පත්තුවේ රාල නායකයන් විසින් මාතලේ ගම් ප්‍රධානීන් සහ ජනතා සහයෝගය සහිතව මෙහෙයවන ලදී.  ඔවුන් පහතරට සමඟ සබඳතා ඇති අය වූ අතර පුළුල් දර්ශනයකින් යුතුව කටයුතු කළහ.

ඉතිහාසයේ මාතලේ නිදහස් අරගලයට  හිමි වන තැන

මාතලේ අරගලය  සම්පූර්ණයෙන්ම පොදු ජනයාගේ කැරැල්ලක් විය. එම අරගලය වැඩවසම් ස්වරූපය දක්නට නොලැබිණි. එම ස්වරුපය නැති පොදු ජනයාගේ කැරැල්ලක් ලෙස හැඳින්වෙන ප්‍රථම අරගලය මාතලේ කැරැල්ලය. අරගලකරුවන්ට  ඔවුනගේ රජෙකුගේ නායකත්වයක් නොවීය. (ඔහු 1815 දී බලයෙන් පහ කොට තිබුණු හෙයිනි) එසේම වෙනත් ප්‍රධානියෙකුගේ නායකත්වයක්ද නොතිබුණි. (හිටපු නායකයන් ඌව කැරැල්ල අවස්ථාවේ දරුණු ලෙස මර්දනය කර තිබුණි. ඉතිරි වූ අය බ්‍රිතාන්‍ය පාලනයට ඇඳා ගෙන තිබුණි.) ප්‍රථමවරට මහනුවර පළාත්වල නායකත්වය රදළවරුන්ට නොව සාමාන්‍ය ජනතාව අතට ගියේය. නායකයින් වූයේ සාමාන්‍ය ගොවියෝ සහ කම්කරුවෝය. එය හරියට එංගලන්ත විප්ලවයේ "ලෙවෙලර්ස්" (Levellers) ලෙස හැඳින්වුණු ජන කණ්ඩායම මෙනි. නැතහොත් අමෙරිකන් විප්ලවයේ පෝල් රිවරේ (Paul Revere) සහ ටොම් පේන් (Tom Paine)  වැනි කාර්මිකයින් මෙනි. කෙසේ වෙතත් කොල්වින් ආර් ද සිල්වාගේ වචනවලින් කියතොත්  ඒ මෙසේය.  "එයට නායකයින් සිටි නමුත් නායකත්වයක් නොවීය. පැරණි වැඩවසම් නායකයින් විනාශ කොට හෝ බලරහිත කර තිබුණි. අරගලයට නායකත්වය දීමට සහ එහි බලය අත්පත් කරගැනීම දක්වා ඉදිරියට යාමට සුදුසු කණ්ඩායමක් නොවීය.

මූලාශ්‍ර

Tyronne Fernando, Veera Puran Appu: stood up against the might of British Empire accessed 5 December 2005.
Dr. K. D. G. Wimalaratne, Director, National Archives, Gongale Goda Banda (1809-1849) : The leader of the 1848 rebellion accessed 5 December 2005.
Fred Halliday, The 1971 Ceylonese Insurrection accessed 5 December 2005.
Colvin R. de Silva, Hartal! accessed 5 December 2005.
රණබිම මරණය මිහිරියි කියලා පුරන් අප්පු සටනට වැඳුනා වීර පුරන් අප්පු  accessed 16 February 2016.

ශ්‍රී ලංකාවේ නිදහස් අරගලhttps://si.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B6%B8%E0%B7%8F%E0%B6%AD%E0%B6%BD%E0%B7%9A_%E0%B6%9A%E0%B7%90%E0%B6%BB%E0%B7%90%E0%B6%BD%E0%B7%8A%E0%B6%BD&action=edit#

මාතලේ කැරැල්ල


An Teagueia rex in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carlyle August Luer ngan Rodrigo Escobar, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Olaf Gruss och Manfred Wolff. An Teagueia rex in nahilalakip ha genus nga Teagueia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Teagueia

Teagueia rex


Entre-Rios do Oeste es un municipio brasileño del estado de Paraná. Su población estimada en 2010 era de 3.894 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Paraná

Entre Rios do Oeste


Song Joong-ki (født 19. september 1985 i Daejeon, Sydkorea) er en koreansk skuespiller, bedst kendt for sin rolle som Vincenzo Casano i serien Vincenzo.

Udvalgt filmografi

Film
 2008: A Frozen Flower
 2009: Five Senses of Eros
 2010: Hearty Paws 2
 2011: Penny Pincher
 2012: The Grand Heist
 2012: A Werewolf Boy
 2017: Battleship Island

Tv-serier
 2008: My Precious Man
 2008: Love Racing
 2009: Triple
 2009: Will It Snow For Christmas?
 2009: My Fair Lady
 2010: Sungkyunkwan Scandal
 2010: OB/GYN Doctors
 2011: Deep Rooted Tree
 2012: Nice Guy
 2012: The Innocent Man
 2016: Descendants of the Sun
 2016: The Sound Of Heart
 2017: Man To Man
 2021: Vincenzo

Noter

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Sydkorea

Song Joong-ki


An Fascicularia in uska genus han Liliopsida. An Fascicularia in nahilalakip ha familia nga Bromeliaceae.

Genus nga naglalakip la hin species nga Fascicularia bicolor.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Fascicularia

de:Fascicularia bicolor

Fascicularia


Nathalie Quinten (* 11. Dezember 1986) ist eine deutsche Fußballspielerin.

Leben
Nathalie Quinten startete ihre Fußballkarriere in der Jugend beim VfR Baumholder. Am 19. Oktober 2003 kam sie als Mittelfefeld- und Abwehrspielerin zum Zweitligisten 1. FC Saarbrücken, für den sie bis 2006 spielte. Nach einer dreijährigen Pause kehrte sie 2009 zurück, trat aber zunächst nur für den FC Saarbrücken II an, wo sie auch als Kapitän tätig war. Ab 2010 spielte sie auch wieder in der ersten Mannschaft und wurde bei einem Spiel des DFB-Pokals eingesetzt. Bis 2013 war sie im Hauptkader dabei, wechselte dann aber zum 1. FC Riegelsberg, der in der Verbandsliga Saarland spielte. Als dieser sich für den DFB-Pokal 2014/15 qualifizierte, wurde sie bei einem Spiel eingesetzt.

Weblinks

 Quintens ehemaliges Profil auf der Vereinsseite vom FC Saarbrücken (Archive.org)

Einzelnachweise

Fußballspieler (1. FC Saarbrücken)
Deutscher
Geboren 1986
Frau

Nathalie Quinten


An Mormodes jamanxinensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Marcos Antonio Campacci ngan J.B.F.Silva. An Mormodes jamanxinensis in nahilalakip ha genus nga Mormodes, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mormodes

Mormodes jamanxinensis


Die Finnish International 1993 fanden vom 22. bis zum 24. Oktober 1993 statt. Es war die vierte Austragung dieser internationalen Meisterschaften von Finnland im Badminton.

Medaillengewinner

Weblinks
 tournamentsoftware.com

1993
Badminton 1993

Finnish International 1993


Barbero extrayendo un diente es un cuadro del pintor Adriaen van Ostade, realizado entre 1630 y 1635, que se encuentra en el Museo de Historia del Arte de Viena, Austria.

El cuadro representa una escena de género, en una humilde barbería donde el titular extrae el diente de un parroquiano ante la mirada de varios personajes, algunos de ellos con los rostros algo difuminados. Un foco de luz procedente de la ventana ilumina la parte izquierda de la escena, técnica característica muy propia, mientras la derecha permanece en semipenumbra.

En la pared, una serie de tijeras alude a la función de barbería del lugar. El pintor, como es frecuente, se inclina por los temas populares, que emprende con gran realismo.

Véase también
 Escena de género

Referencias

Colecciones del Museo de Historia del Arte de Viena
Pintura de los Países Bajos
Escenas de género
Cuadros de los años 1630

Barbero extrayendo un diente


Ekinözü, Kahramanmaraş ilinin bir ilçesidir.

Tarihçe
1800'lerde Osmanlı resmî kurumları arasındaki yazışmalarda köyün ismine "Celaki" olarak rastlanmakta. Daha sonraları ise "Cela" adını almıştır.

Cumhuriyetin kurulması ile muhtarlık olan Cela Köyü 1958 yılında Belediye Teşkilatı kurularak Belde haline dönüşmüştür. 01 Ocak 1983 tarihinde Cela kasabasının adı "Ekinözü" olarak değiştirilmiş ve 20 Mayıs 1990 ve 20523 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanan 3644 sayılı kanun ile ilçe haline dönüştürülmüştür. 19 Eylül 1991 tarihinde fiilen ilçe statüsünü kazanmıştır.

Coğrafya
İklim ve tabiat şartları olarak İç Anadolu Bölgesi ve Doğu Anadolu bölgelerinin tipik özelliklerini taşımaktadır. Ekinözü ilçesinin doğusunda bulunan Nurhak ilçesi, batısında Göksun ilçesi, kuzeyinde Elbistan ilçesi, Güneyinde Kahramanmaraş ili ve Çağlayancerit ilçesi yer almaktadır.

İlçenin rakımı 1200 metredir. 17 köyü, 77 mezrası ile 692 kilometrekare alana yayılmıştır.

6 Şubat 2023'te merkez üssü Ekinözü'ne çok yakın bir yerde 7,7 büyüklüğünde bir deprem meydana geldi ve ilçe ağır hasar gördü.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Ekinözü Kaymakamlığı

Ekinözü


Ǩ ǩ

O Ǩ (minúscula: ǩ) é uma letra (K latino, adicionado do caron) é uma letra usada na língua laz e na língua lapônica escolta

Referências

Ǩ


Çatin, Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'ndeki Aksaray ilinin Ortaköy ilçesine bağlı bir köydür. 2022 nüfus sayımına göre köy nüfusu 433'tür. Köy 29,45 kilometrekare alan kaplamaktadır ve ortalama yüksekliği 1.125 metredir.

Tarihçe
Köyün adı, 1530 ve 1926 yılı kayıtlarında da Çatin olarak geçmektedir.

Coğrafya

Konum
Köyün güneyinde Aksaray, doğusunda Nevşehir, kuzeyinde Kırşehir yer alır. Daha küçük yerleşim birimleri olarak; Köyün doğusunda Ozancık köyü, batısında Cumali köyü, kuzeybatısında Salarıgödeler köyü, güneyinde Yanyurt köyü, kuzeyinde ise Kümbet köyü vardır.

İklim ve bitki örtüsü
Köyün iklim ve bitki örtüsü İç Anadolu Bölgesi'nin tipik, karakteristik iklimi olan karasal iklim hakimdir. Kışları soğuk ve kar yağışlıdır. İlkbaharla birlikte yağmur, yazla birlikte kuraklık hakimdir. Gür ve çok olmamakla birlikte yer yer ağaç topluluklarına rastlanır. Özellikle köyün güneyindeki bozulmuş meşelikler göze çarpan ağaçlık bölgelerdir.

Yeryüzü şekilleri
Köyün yeryüzü şekilleri genel olarak İç Anadolu Bölgesi'nin ortalama yükseltisine sahiptir. Köyün yerleşim alanı ile arazisi aşırı olmamakla birlikte az engebelidir. Düzlüklerin yoğun olduğu yerler köyün doğusundaki "çöl" denilen arazilerin bulunduğu bölgelerdir ki buralar köyün en önemli ve büyük tarım arazileridir. Köyün etrafındaki önemli yükseltiler; "Kartalkaya" ile "Ekecik" dağlarıdır. Akarsuyu olmamakla birlikte, köyün güneyinde orta büyüklükte bir gölet vardır.

Nüfus

Altyapı

Ulaşım
Köy, Aksaray'a 40 km'lik, Nevşehir'e 50 km'lik, Kırşehir'e 67 km'lik ve ilçe merkezi olan Ortaköy'e 15 km'lik asfalt yolla bağlıdır. Ayrıca köyün sınırları içerisinden geçen  numaralı Ankara - Tarsus otoyolunun köye en yakın girişi olan Bozkır gişesine 18.6 km'lik asfalt yolla bağlı olan köy ulaşımla ilgili herhangi bir zorlukla karşılaşmamaktadır.

İçme suyu
Köyün içme suyu ilk olarak 1946 yılında köyün güneyinde bulunan Kartalkayası eteklerindeki Palas Pınarı denen pınardan deposuz olarak caminin ön tarafına kadar getirilmiş ve iki oluklu bir çeşme yapılmıştır. Sonraki yıllarda yakındaki pınarlar da katılarak bir depoda toplanan su evlere dağıtılmıştır. Şu anda su yaklaşık 4 km mesafeden içme suyu deposuna cazibeli olarak akmakta olup depodan 2 km sonra da köye gelmektedir.

Sulama sistemi
Köyün güneybatısında 1978 yılanda yapımına başlanarak 1981 yılında faaliyete geçen sulama göletine bağlı yaklaşık 15 km sulama kanalı altında kalan arazilerde sulu tarım yapılmakta iken Aksaray İl Özel İdaresi tarafından 2012 yılında kapalı sistem sulama tesisatı yapılarak suyun kullanımında su israfı tamamen giderilmiştir.

Köylerin altyapısının desteklenmesi projesi
2006 yılında köylerin altyapısının desteklenmesi projesi kapsamında kanalizasyon yapılarak köydeki evlerin tamamı şebekeye bağlanmıştır. 2007 yılında köy camisi etrafına yaklaşık 4.500 m² kilitli parke taşı döşetilmiş ve etrafı ağaçlandırılarak güzel bir görünüm sağlanmıştır. Kilitli parke taşı yapımı her yıl yapılmaya devam ederek köy içi ulaşım yollarına da tamamen parke taşı döşenmiştir.

Eğitim
Okul, 1951 yılında ilkokul olarak yapılmış olup aynı yıl planlı ve iki derslikli binasında öğretime başlamıştır.
1963/1964 öğretim yılında mevcut binanın yetersiz kalmasından dolayı iki derslikli ek bina yapılarak aynı yıl faaliyete geçmiştir.
1977 yılında köy halkının katkılarıyla ortaokul olarak yapılan bina, ortaokulun 1981 yılında geçici olarak köy konağına taşınmasından sonra köy halkı tarafından "körük" olarak adlandırılan demirci atölyesine dönüştürülerek bir müddet burada hizmet vermiştir. Köy konağı ise ortaokulun 1988 yılında tamamlanan beş derslikli binasına taşınmasından sonra bir müddet kooperatif olarak kullanılmıştır. Günümüzde ise kooperatif faaliyet göstermemektedir. Ortaokul 1988/1998 yılları arasında bu binada hizmet vermiştir.
1990/1991 öğretim yılında mevcut İlkokul ve Ortaokul birleştirilerek Çatin İlköğretim Okulu adını almıştır.
Okul mevcut binalarda İlköğretim Okulu olarak çalışmalarına devam ederken Ekim 1997'de şu anda kullanılmakta olan binaya taşınmıştır. Bina, 5700 m² arsa içinde kurulu 16 derslikli, kaloriferli, kanalizasyonu ve köy şebekesine bağlı bina içi kullanımlı su şebekesi olan 3 katlı modern bir binadır. 2012 yılında 4+4+4 eğitim sisteminden dolayı okul ilk ve ortaokul diye iki kısma ayrılmış olup 5. sınıflar okul bünyesinde ortaokul kısmına dahil edilmiştir. Ortaokulun öğrenci sayısının düşmesi sebebiyle 2018 - 2019 eğitim öğretim yılında taşımalı eğitim kapsamına girerek komşu köyümüz olan Ozancık köyündeki Ozancık Ortaokuluna taşınmıştır. Okul, Çatin İlkokulu adı ile mevcut binada eğitim öğretim faaliyetlerini sürdürmektedir.

Ekonomi
Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Bölgede karasal iklim şartlarının hakim olmasından dolayı tahıl (buğday, arpa v.b.) tarımı yaygındır. Sulanabilen arazilerde kabak yoğun olarak yetiştirilir. Bunların haricinde fasulye, mısır, fiğ, yonca, nohut, ayçiçeği ve yulaf gibi tarım ürünleri de yetiştirilir. Köyün güneyindeki göletin varlığı bağlık, bahçelik arazilerin ve yoncalıkların sürekli sulanabilmesini sağlamaktadır. Ekonomik değeri fazla olmamakla birlikte bağ ve bahçe tarımı da yapılır. Üzüm, elma, kayısı yetiştirilen diğer ürünlerdir. Küçükbaş hayvan yetiştiriciliği büyük sürüler halinde arazilerde yaylalarda yapılır. Köyün en büyük ekonomik girdilerinden birisi de büyükbaş hayvan yetiştiriciliğidir. Köyde düzenli olarak süt toplanarak özel şirketlere satılmaktadır.

Galeri

Ayrıca bakınız
 Ersele Höyük
 Ersele Yeraltı Şehri

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Çatin Köyü Web Sitesi

Ortaköy (Aksaray) belde ve köyleri
Ortaköy, Aksaray
Aksaray ilinin köyleri
Aksaray coğrafyası
Türkiye'deki köyler
Türkiye'deki yerleşim birimleri

Çatin, Ortaköy


Domenico Sanguigni (Terracina, 27 de junho de 1809 – Roma, 20 de novembro de 1882) foi um diplomata e cardeal italiano da Igreja Católica, que representou a Santa Sé no Brasil e em Portugal.

Biografia
De família importante, recebeu o sacramento da confirmação em 10 de junho de 1815. Seu irmão mais velho, Vincenzo, casou-se com Rosa Antonelli, irmã de Giacomo Antonelli (1847), Cardeal Secretário de Estado do Papa Pio IX. Obteve um doutorado in utroque iuris, tanto em direito canônico quanto em direito civil.

Não se tem informações sobre quando foi ordenado padre. Foi auditor da nunciatura no Reino de Nápoles e auditor da nunciatura em Portugal. Em 23 de janeiro de 1863, foi nomeado pelo Papa Pio IX como Internúncio apostólico no Brasil, onde permaneceu até 30 de março de 1874.

Foi nomeado pelo Papa Pio IX como arcebispo titular de Tarso, em 15 de junho de 1874, sendo consagrado em 23 de agosto, na igreja de Sant'Andrea al Quirinale em Roma, pelo cardeal Alessandro Franchi, prefeito da Sagrada Congregação para a Propagação da Fé, assistido por Pietro Giannelli, secretário da Sagrada Congregação do Concílio, e por Alessandro Sanminiatelli Zabarella, Esmolér privado de Sua Santidade. Foi nomeado núncio apostólico em Portugal em 25 de agosto, permanecendo no ofício até sua elevação como cardeal.

Foi criado cardeal pelo Papa Leão XIII no Consistório de 19 de setembro de 1879, recebendo o barrete vermelho e o título de cardeal-presbítero de Santa Pudenciana em 27 de fevereiro de 1880.

Morreu em 20 de novembro de 1882, em Roma. Foi velado em Santa Pudenziana, onde ocorreu o funeral em 23 de novembro de 1882, celebrado por Pierre-Hector Coullié, bispo de Orléans; no final da cerimônia, o cardeal Camillo Di Pietro, bispo de Ostia e Velletri, decano do Colégio dos Cardeais, concedeu a absolvição final. Os restos mortais do falecido cardeal foram sepultados no Cemitério Campo di Verano.

Ligações externas

Naturais de Latina (província)
Núncios apostólicos no Brasil
Núncios apostólicos em Portugal
Cardeais da Itália
Cardeais nomeados pelo papa Leão XIII

Domenico Sanguigni


Clément Doumenc, né le  à Carcassonne, est un joueur français de rugby à XV. Il joue aux postes de troisième ligne aile ou troisième ligne centre au Montpellier HR.

Biographie

Jeunesse et formation
Clément Doumenc pratique dans un premier temps le football et le judo, avant de commencer le rugby au Rugby du bassin carcassonnais, à 10 ans.

Il arrive à l'US Carcassonne en 2008, à l'âge de 11 ans. Il habitait dans la même rue que le Stade Albert-Domec. Il joue à l'USC dans toutes les catégories d'âge, avant d'intégrer l'équipe professionnelle en 2016, à seulement 19 ans. Lors de son passage en espoirs à Carcassonne, il a hésité à arrêté le rugby pour faire une école de kiné en Belgique. Finalement, il choisit de continuer le rugby dans son club formateur.

En dehors du rugby, il suit une formation pour devenir ostéopathe et obtient son diplôme en 2022.

Débuts à l'US Carcassonne (2016-2022)
Clément Doumenc joue au sein de l'effectif de l'US Carcassonne en Pro D2 à partir de 2016, après y avoir été formé depuis 2008.

Il fait ses débuts professionnels avec l'US Carcassonne en décembre 2016 face à Agen lors de la 13ème journée de Pro D2. Lors de sa première saison, il ne jouera que 2 matchs. La même année, il est également sélectionné en équipe de France des moins de 19 ans. Il participe notamment à un match face à l'Irlande.

C'est à partir de la saison suivante qu'il commencera à avoir du temps de jeu. Il s'imposera petit à petit comme un titulaire indiscutable de son équipe et en deviendra le capitaine à seulement 23 ans. Il est le capitaine de l'US Carcassonne lors de la saison 2021-2022 et dispute la première phase finale de Pro D2 de l'histoire du club.

Après six saisons passées dans l'Aude et 111 matchs joués, il décide de quitter son club formateur à l'issue de la saison 2021-2022.

Montpellier HR (depuis 2022)
Lors de l'été 2022, il rejoint le Montpellier HR pour deux saisons, soit jusqu'en 2024. Il est recruté pour pallier les départs de Fulgence Ouedraogo et Kélian Galletier. À son arrivée, Philippe Saint-André, son entraîneur, le considère comme un joueur français à fort potentiel.

Il joue son premier match avec Montpellier le , lors de la première journée de Top 14, face au Stade rochelais et inscrit par la même occasion son premier essais avec son nouveau club.

Style de jeu
Son entraîneur à Montpellier, Philippe Saint-André, le décrit comme « un troisième ligne plaqueur-gratteur avec beaucoup d'activité ».

Statistiques
De 2016 à 2022, Clément Doumenc a disputé 111 matchs de Pro D2 avec l'US Carcassonne et a inscrit 9 essais, soit 45 points.

Palmarès
Néant

Notes et références

Liens externes

Joueur français de rugby à XV
Joueur de l'US Carcassonne
Joueur du Montpellier HR
Troisième ligne aile (rugby à XV)
Troisième ligne centre (rugby à XV)
Naissance en avril 1997
Naissance à Carcassonne

Clément Doumenc


John Hosea Kerr III (February 28, 1936 – May 24, 2015) was a  Democratic member of the North Carolina General Assembly representing constituents in Greene, Lenoir and Wayne counties.

Born in Richmond, Virginia, Kerr grew up in Warrenton, North Carolina. He received his bachelor's degree from University of North Carolina at Chapel Hill and his law degree from University of North Carolina School of Law. An attorney from Goldsboro, North Carolina, Kerr served eight terms in the state Senate. Previously, he served three terms in the state House. In 2007, Kerr announced that he would not seek re-election in 2008. He was succeeded in office by Donald G. Davis. Kerr died in 2015.

Kerr's grandfather, John H. Kerr, served in the United States House of Representatives. Kerr's father, John H. Kerr, Jr., was a state legislator and one-time Speaker of the North Carolina House of Representatives.

References

External links

|-

|-

|-

Democratic Party North Carolina state senators
Democratic Party members of the North Carolina House of Representatives
1936 births
2015 deaths
Politicians from Richmond, Virginia
People from Goldsboro, North Carolina
People from Warrenton, North Carolina
University of North Carolina at Chapel Hill alumni
University of North Carolina School of Law alumni
North Carolina lawyers
21st-century American politicians
Lawyers from Richmond, Virginia
20th-century American lawyers

John H. Kerr III


حسام فوزي ناجي حمودي الجميلي هو لاعب كرة قدم عراقي برز في فترة التسعينات ويعد من أهم وأبرز مهاجمين الكرة آنذاك، وكان يسبب قلق على الخصوم، حيث شارك مع المنتخب العراقي لكرة القدم في أواسط التسعينات وبداية الألفية الجديدة، كان يلعب في مركز المهاجم وسجل أهدافا عديدة للمنتخب العراقي ولنادي الزوراء، وشارك مع منتخب بلاده في بطولة كأس أسيا 1996 في الامارات  و كأس آسيا 2000 في لبنان. والدورة العربية 1999 في الأردن.

الانجازات
هداف الدوري العراقي موسم 1995 مع نادي الزوراء.

مصادر

روابط خارجية

لاعبو كرة قدم رجالية عراقيون
لاعبو كرة قدم رجالية عراقيون مغتربون
أشخاص على قيد الحياة
لاعبو كأس آسيا 1996
لاعبو كأس آسيا 2000
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيران
لاعبو كرة قدم عراقيون
لاعبو كرة قدم عراقيون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيران
لاعبو منتخب العراق لكرة القدم
لاعبو نادي الزوراء
لاعبو نادي داماش غيلان
لاعبو نادي دبي
مهاجمو كرة قدم رجالية
مواليد 1394 هـ
مواليد 1974

حسام فوزي


රැකි රක්ෂා නීතිය - (ජාත්‍යන්තර කම්කරු නීතිය)

ගෝලීයකරණය වන ආර්ථිකය තුළ කම්කරුවන් පිළිබඳ වැදගත් සැලකිල්ලක් සහ කම්කරු අයිතීන් වැදගත් යැයි සලකන්නන්ගේ පොදු සමාජ සම්මතය වන්නේ පොදු වෙළඳ පොළ වර්ධනය සඳහා ආධාර වීමයි. කෙසේ වෙතත් යුරෝපා සංගමය තුළ පවතින කම්කරු නීතිය හැරෙන්නට කම්කරු නීතිය සම්බන්ධ සැලකිය යුතු ජාත්‍යන්තර බලාත්මක කිරීමක් නොමැත. ලෝක වෙළඳ සංවිධානයේ දෝහා වෙළඳ සාකච්ඡා වට වල දී අවධානයට ලක් වූ එක් වැදගත් කරුණක් වූයේ කම්කරුවන්ගේ ආරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් අවම මට්ටමින් ක්‍රියා කිරීම ට සකච්ඡා කිරීමයි.  මෙහි දී සකච්ඡ
ජාත්‍යන්තර කම්කරු සංවිධානය ජිනීවා නුවර මූලස්ථානය පිහිටිවා ඇති ජාත්‍යන්තර කම්කරු සංවිධානය දැනට පවතින පැරණිතම ජාත්‍යන්තර සංවිධාන වලින් එකක් වන අතර එය පළමු ලෝක යුද්ධයෙන් පසුව ජාතීන්ගේ සංගමය පිහිට වූ කාලයේ දී සිට තවමත් පවතින එකම සංවිධානයයි. එහි නියමු මූලධර්මය වනුයේ කම්කරුවා භාණ්ඩ හා සේවා නැතීනම් ප්‍රාග්ධනය මෙන් වෙළඳ පලේ විකිණෙන දෙයක් නොවන වගත් සහ සේවා ස්ථානයේ දී සමාන ව සැලකීමට සහ සාධාරණත්වයෙන් කටයුතු කිරීම මානව ගරුත්වයේ අවශ්‍යතාවක් ය යන්නයි. දැනට ජාත්‍යන්තර කම්කරු සංවිධානය පාර්ශ්ව රටවල කම්කරු ප්‍රමිතීන් කෙසේ විය යුතුද යන්න පිලිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතීන් ගණනාවක් නිර්මානය කෙට ඇත. එම රටවල් එම සම්මුතීන් තම නීතිය තුල ස්ථීර කිරීමට බැඳී සිටී. මෙම සම්මුතීන් බලාත්මක කිරීමේ ක්‍රමවේදයක් නොමැතීි අතර ප්‍රායෝගික චශයෙන් බොහෝ සම්මුතීන් තුල එලෙස එකඟතාවක් නෙමැත.
යුරෝපා කම්කරු නීතිය යුරෝපා වැඩ කිරීමේ කාල නියමයන් ට අනුව සතියකට වැඩ කල යුතු අවම කාලය පැය ගණන 48 කටත් සෑම පැය 24 වරක් ලබා දෙන අවම විවේක කාලය පැය 11 කටත් සීමා කොට ඇත. සියලුම යුරෝපා සංගම් නියමයන් මෙන් මෙම නියමයද සියලුම සාමාජික රටවල් තම නීතිය තුල ක්‍රියාත්මක කල යුතු නමුත් එක්සත් රාජධානිය තුළ පැය 48 සීමාවෙන් ඔබ්බට යාමට හැකියාව ඇත. ප්‍රංශයේ තුල සතියකට වැඩ කල යුතු අවම කාලය පැය 35 කට සීමා කොට ඇත.


An Aechmea williamsii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Lyman Bradford Smith, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Lyman Bradford Smith och Michael A. Spencer. An Aechmea williamsii in nahilalakip ha genus nga Aechmea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aechmea

Aechmea williamsii


Premiul Magritte  () este o recunoaștere a meritelor cinematografice din filmul belgian conferite pe mai multe categorii (există, de fapt, mai multe Premii Magritte) și prezentate de Académie André Delvaux din Belgia.

Premiul, care este prezentat în mai multe categorii, după modelul francez al Premiului César, constă dintr-o statuetă oferită fiecărui câștigător. Premiu este considerat a fi o versiune belgiană a premiilor Academiei Americane de Film (popular cunoscut ca Premiul Oscar).

Precum cele două premii care au servit ca model, cel american și cel francez, ceremonia de decernare a premiilor se desfășoară în primele trei luni ale fiecărui an și acoperă toate filmele lansate în anul calendaristic anterior. Cea de-a 6-a ediție Magritte 2016 s-a ținut pe ziua de 6 februarie 2016, în centrul cultural Square – Brussels Meeting Centre din districtul cultural Mont des Arts din Bruxelles, Belgia.

Categoriile actuale

Filme și regizori
 Film - Magritte pentru cel mai bun film (oferit din 2011)
 Film de animație de scurt metraj - Magritte pentru cel mai bun film de animație de scurt metraj (oferit din 2016)
 Film de debut - Magritte pentru cel mai bun debut filmic (oferit din 2013)
 Film documentar - Magritte pentru cel mai bun film documentar (oferit din 2013)
 Film flamand - Magritte pentru cel mai bun film flamand (oferit din 2012)
 Film de scurt metraj - Magritte pentru cel mai bun film de scurt metraj (oferit din 2016)
 Film străin (coproducție) - Magritte pentru cel mai bun film străin (coproducție) (oferit din 2012)
 Regizor - Magritte pentru cel mai bun regizor (oferit din 2011)

Actori și actrițe
 Actor (în rol principal) - Magritte pentru cel mai bun actor (oferit din 2011)
 Actriță (în rol principal) - Magritte pentru cea mai bună actriță (oferit din 2011)
 Actor (rol secundar) - Magritte pentru cel mai bun actor (rol secundar) (oferit din 2011)
 Actriță (rol secundar) - Magritte pentru cea mai bună actriță (rol secundar) (oferit din 2011)
 Actor (promițător) - Magritte pentru cel mai promițător actor (oferit din 2011)
 Actriță (promițătoare) - Magritte pentru cea mai promițătoare actriță (oferit din 2011)

Ceilalți realizatori ai filmelor
 Scenariu - Magritte pentru cel mai bun scenariu (oferit din 2011)
 Imagine - Magritte pentru cea mai bună imagine (oferit din 2011)
 Costume - Magritte pentru cele mai bune costume (oferit din 2011)
 Montaj - Magritte pentru cel mai bun montaj (oferit din 2011)
 Muzică Magritte pentru cea mai bună muzică (oferit din 2011)
 Decoruri - Magritte pentru cel mai bun decor (oferit din 2011)
 Sunet - Magritte pentru cel mai bun sunet (oferit din 2011)

Diverse
 Premiu de onorare - Magritte de onoare (oferit din 2011)

Ceremoniile (începând cu 2011)

Vezi și
 2011 în cinematografie
 Cinematograful în Belgia
 Premiile César
 Premiile Academiei Academiei Americane de Film

Legături externe

 Magritte Awards la RTBF (Radio Télévision Belge de la Communauté Française)

Fondări în 2011

Premii cinematografice belgiene
Premii de artă

Premiile Magritte


An Hierochloe utriculata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Hipólito Ruiz López ngan Pav., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Carl Sigismund Kunth. An Hierochloe utriculata in nahilalakip ha genus nga Hierochloe, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Hierochloe

Hierochloe utriculata


Gregoriu Pop (n. 17 octombrie 1854, Vinerea, Județul Hunedoara, Regatul Ungariei – d. 2 iulie 1927, Orăștie, Regatul României) a fost un deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918 .

Biografie
Născut în comuna Bobța județul Sălaj la 28 aprilie 1859 din părinții Ștefan, preot și Terezia Bența. Școala primară și gimnaziul le desăvârșește la Oradea, iar școala superioară de liceu la Satu-Mare, unden a obținut și bacalaureatul în 1878. A urmat Teologia la Gherla, terminând studiile teologice în 1882..

Carieră
A fost președinte al Societății bisericești-literare "Alexei Șincai". La 24 septembrie 1882 a fost hirotonit preot, iar din 26 martie 1883 a fost numit administrator parohial la Acâș, jud. Sălaj, îndeplinind această funcție până la 1 ianuarie 1894, când a venit să slujească ca preot în Unimăt.
În Acâș a contribuit la ridicarea unei școli românești, iar în Unimăt ca paroh și apoi protopop a ridicat două școli, precum și locuințe pentru învățători. S-a preocupat de asemenea de introducerea economiei raționale a pământului și a unor unelte agriole evoluate. La 18 august 1910 a fost numit canonic prebendat prin decret împărătesc, iar între anii 1911-1912 a fost rector seminarial..

Activitatea politică
Ca deputat în Adunarea Națională din 1 decembrie 1918 a fost delegat al cercului electoral Gherla. După 1937, Gregoriu Pop a fost numit canonic arhidiacon, consilier al Tribunalului matrimonial, vicepreședinte al Exactoartului diecezan, președinte al Comisiunii diecezene prin examinarea cantorilor bisericești, asesor consistorial, examinator prosinodal. A condus ca director despărțământul Gherla al "Astrei"..

Note

Bibliografie
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Ioan I. Șerban, Nicolae Josan (coord.), Dicționarul personalităților Unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Alba Iulia, Editura Altip, 2003.

Lectură suplimetară
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015
Gelu Neamțu, Mircea Vaida-Voevod, 1 decembrie 1918. Mărturii ale participanților, vol. I-II, Editura Academiei Române, București, 2005, ISBN 973-27-1258-9 (vol. I); ISBN 973-27-1264-3 (vol. II).

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918
 1 decembrie 1918, Marea Unire de la Alba Iulia. Mărturii, documente și semnificații
http://www.orastieinfo.ro/ioan-mihu.html

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1859
Decese în 1942
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Preoți români
Transilvăneni
Români din Austro-Ungaria

Gregoriu Pop


La Iglesia de San Miguel en Foro () es una iglesia católica de la ciudad de Lucca, Toscana, Italia central, construida sobre el antiguo foro romano. Se encuentra en la plaza de San Miguel (Piazza San Michele), sobreelevada rodeada por columnas de mármol conectadas por cadenas de metal y está flanqueada por una hilera de edificios medievales. En esta plaza se encuentra también una estatua en honor de Francisco Burlamacchi.

Historia

En el centro de la antigua ciudad romana, donde se hallaba el foro, se estableció en el , una iglesia dedicada a San Miguel, que se adjunta a un hospital y un monasterio. Esta iglesia es mencionada por primera vez en el año 795 como as foro (en el foro). Fue reconstruida después de 1070 por voluntad del Papa Alejandro II, y continuó hasta el . Hasta 1370 fue la sede del Consiglio Maggiore (Consejo Mayor), la asamblea más importante de la comuna. Esta iglesia está dedicada al Arcángel Miguel.

Descripción

Exterior

La iglesia de San Miguel es una iglesia con planta de cruz latina fuertemente influenciado por el estilo románico pisano. En esta iglesia se destaca la fachada del , donde hay una serie de esculturas e incrustaciones, muchas de las cuales fueron reconstruidas o rehechas en el . La parte inferior tiene una serie de arcos ciegos, en el centro de los cuales incluye el portal principal. La parte superior, construida con gran cantidad de materiales de hierro para contrarrestar el viento, tiene cuatro órdenes de galerías pequeñas. En la parte superior hay una estatua de mármol del arcángel Miguel, de 4 m de altura, en el acto de derrotar a un dragón con una lanza. A ambos lados hay dos ángeles. Según una leyenda, los dedos de uno de los ángeles tendría un enorme diamante. En la esquina inferior derecha de la fachada se encuentra una estatua de la Madonna salutis portus de 1480, obra de Matteo Civitali para celebrar el final de la plaga de 1476. La torre del campanario se encuentran en el crucero derecho.

Interior

El interior de la iglesia tiene una nave central y dos laterales con ábside semicircular y transepto, la nave se apoya en arcos sobre columnas monolíticas. Desde el crucero sur se levanta el campanario, construido entre los siglos XII y XIV, con una serie de ventanas geminadas individuales, dobles y triples. El último piso fue demolido durante el gobierno de Giovanni dell'Agnello (1364-1368), Duque de Pisa.

Entre las obras de arte en el interior se destaca una Virgen con el Niño de terracota de Luca della Robbia y un panel con cuatro santos de Filippino Lippi.

Enlaces externos

 http://web.rete.toscana.it/Fede/luogo.jsp?identificativo=2823&lingua=italiano
 http://www.hvweb.net/it/foto360/toscana/ Vista panorámica interactiva de 360° de alta definición de la Plaza San Miguel.

Galería de imágenes

Iglesias románicas de Italia

Iglesias góticas de Italia

Iglesias de Italia del siglo XIV

Miguel en Foro

Foro

Iglesia de San Miguel en Foro


An Eria longissima in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Oakes Ames ngan Eduardo Quisumbing y Argüelles. An Eria longissima in nahilalakip ha genus nga Eria, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eria

Eria longissima


Hürmüzgan Eyaleti (Farsça: استان هرمزگان Ostān-e Hormozgān), İran'ın eyaletlerinden birisidir. Arap Yarımadası karşısında ve kendisine bağlı olduğu adalarıyla oldukça stratejik öneme sahiptir.

Konumu
Hürmüzgân, ülkenin güneyinde, Fars Körfezi ve Hint Okyanusu kıyısında ve Arap Yarımadası'nın karşısında yer alır. Sahil şeridinin uzunluğu 1000 km.'yi (620 mil) bulur. İran ve Umman'ı birbirinde ayıran Hürmüz Boğazı da yine bu eyaletin karşısındadır.

Eyalet kuzeyden Fars ve Kirman eyaletleri, doğudan Sistan ve Belucistan, güneyden Fars Körfezi ve Hint Okyanusu ve batıdan Buşehr Eyaleti ile çevrelenmiştir. Toplam alanı  70.697 km², nüfusu 1,403,674 kişi, yönetim merkezi Bandar Abbas şehridir.

Tarihçe
Hürmüzgân sahip olduğu stratejik konumuyla Pers ve Sasani dönemlerinde daima önemli bir bölge olmuştur. İslam hakimiyetinden sonra bölgenin önemi daha da artmış ve ticaret olanaklarının iyi olmasının avantajıyla bölge zenginleşmiştir. Marco Polo 1272 ve 1293 yıllarında Bandar Abbas'ı ziyaret etmiş ve şehrin çarşılarındaki mücevherlerin ve  Çinhindi'nden gelen ipek ve fildişi ürünlerinin bolluğu ve güzelliğinden bahsetmiştir.

Bölgenin önemi I. Dünya Savaşı'nda bölgede petrol bulunmasıyla daha da artmıştır.

Coğrafya ve İklim
Hürmüzgân, Zagros Dağları'nın güneyde sonlandığı engebeli arazinin içinde yer alır. Bu dağlık kısım eyaletin batısını oluşturan (Bandar Abbas'ın batı kısmı) bölgededir. Eyaletin doğusu ise nispeten daha düz bir yapıya sahiptir.

Eyaletin iklimi sıcak ve rutubetlidir. 49 dereceyi aşan sıcaklar görülür. Yıllık yağış miktarı azdır ve kurak bir arazi yapısına sahiptir.

Nüfus ve idari yapı

Adaları
 Ebu Musa Adası
 Fürur
 Fürurgan
 Büyük ve Küçük Tunb
 Hendurabi
 Hengam
 Hürmüz Adası
 Kiş Adası
 Lark Adası
 Lavan Adası
 Keşm Adası
 Şotur
 Sirri Adası

Dış bağlantılar
 Hürmüzgân vilâyetinin resmi web sitesi
 Hürmüzgân Kültürel Miras Topluluğu
 Hara UNESCO Biyosfer Rezervi

Hürmüzgan


Grisaille emajl je jedna od tehnika slikanja emajlom. Slikamo bijelom bojom na tamno plavoj ili crnoj podlozi, te tako višekratnim ponavljanjem postupka dobivamo reljefne, monokromne figurativne ili ornamentalne motive. Tehnika stvara dramatične efekte svijetla i sjene, te daje efekt trodimenzionalnog reljefa.Tehnika je nastala u Limogesu, u 16. stoljeću. Najznačajniji umjetnici koji su prakticirali ovu tehniku potječu iz porodice Penicaud. Danas se ova tehnika rijetko koristi.

Dodatna literatura
Osborne, Harold (ed), The Oxford Companion to the Decorative Arts, 1975, OUP,

Vanjske poveznice
http://www.enamellers.org/glossary.html

Izvori

Umjetnička obrada metala

Grisaille


Sam Lundholm (født 1. juli 1994 i Stockholm, Sverige) er en svensk fodboldspiller, der spiller for Sirius. Tidligere har han spillet for AIK Stockholm, NEC Nijmegen og Randers FC.

Karriere
Han skiftede til AIK i 2012. I februar 2013 blev han flyttet op i klubbens førsteholdstrup.

Lundholm scorede sit første Fotbollsallsvenskan-mål den 31. august 2014 i en 4-2-sejr over IFK Norrköping.

I august 2015 skiftede Lundholm til den hollandske klub NEC Nijmegen, hvor han skrev under på en treårig kontrakt. Efter blot at have spillet 65 minutter i Æresdivisionenen i sæsonen blev det den 25. januar 2017 offentliggjort, at Sam Lundholm skiftede til Randers FC på en lejeaftale gældende for resten af 2016-17-sæsonen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Sverige
Fodboldspillere fra AIK Fotboll
Fodboldspillere fra NEC Nijmegen
Fodboldspillere fra Randers FC

Sam Lundholm


Renato Ribeiro Calixto (født 4. oktober 1988) er en brasiliansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Renato Ribeiro Calixto


Sart, Manisa'nın Salihli ilçesine bağlı mahalledir. 5.127 nüfusa sahip bir belediye idi. Yeni büyükşehirler yasası ile doğrudan Manisa Büyükşehir belediyesine bağlanmıştır.

İzmir-Ankara kara yolu üzerinde Manisa'ya 70 km kadar uzaklıktadır.

Efsaneye göre Frigya Kralı Midas da, her dokunduğunun altına dönüşmesi lanetinden bu nehirde yıkanarak kurtulmuştur.

Hellenistik döneme ait bir Artemis Tapınağı, mermerden inşa edilmiş Avlu-Gymnasium Kompleksi ve MS 17 yılındaki depremden sonra yapıldığı sanılan bir sinagog, Sart ören yerindeki görülmeye değer kalıntılardan bazılarıdır.

Salihli'nin mahalleleri

Sart, Salihli


Richard Alleyn est un avocat et professeur né Trobolgan, en Irlande en juin 1835 et décédé à Rimouski le 16 août 1883.

Biographie
Richard Alleyn arriva au Canada en 1838. Il fit ses études au Séminaire de Québec et à l'Université Laval à Québec. Il fut avocat de la couronne, professeur de droit criminel à l'Université Laval ainsi que juge à la Cour supérieure du district de Rimouski.

Références

Liens externes

Étudiant de l'Université Laval
Professeur à l'Université Laval
Juge québécois
Avocat québécois
Diaspora irlandaise au Québec

Richard Alleyn


Stefano Pescosolido (n, 13 de junio de 1971 en Sora, Italia) es un jugador de tenis con nacionalidad italiana. En su carrera ha conquistado tres torneos a nivel ATP, su mejor posición fue Nº42 en marzo de 1992.

Títulos

Individuales

Dobles

Enlaces externos

Tenistas masculinos de Italia
Nacidos en Sora (Italia)

Stefano Pescosolido


Roca Tuskar (en irlandés: An Tuscar, en inglés:  Tuskar Rock) es un isla y un grupo de piedras con un faro a 11 kilómetros de la costa sureste del condado de Wexford, Irlanda. Probablemente ha destruido más naves barcos que cualquier otra cosa de la costa irlandesa. Ciento setenta y seis naufragios se enumeran en la zona de la Roca Tuskar

El desastre aéreo de la Roca Tuskar ocurrió cerca de la roca en 1968, cuando un vuelo de Aer Lingus se estrelló en el mar con la pérdida de las 61 personas a bordo.

Véase también
 Geografía de Irlanda
 Geografía de Europa

Referencias

Archipiélagos e islas de la República de Irlanda
Condado de Wexford

Roca Tuskar


Kristenretten var i førreformatorisk tid, den del af norsk ret som omhandlede kirkelige forhold. Den gjaldt organisering af kirken, regulering af forholdet mellem kirken og det verdslige samfund samt brud på kirkens moralbud i de tilfælde disse var støttet af lovbud. Den første kirkeret skal være blevet sat af Olav Haraldsson og biskop Grimkjell på Mostratinget i 1024, men den ældste bevarede udgave er i den senere Gulatingsloven. Frem til Magnus Lagabøtes tid var kristenretten en del af landskabslovene.

Referencer

Kirkehistorie

Kristenretten


Bodmin (kornisk: Bosvena) er et sogn og historisk by i Cornwall, England. Den ligger sydvest for Bodmin Moor.

Sognet dækker stort set byen, og det er derfor hovedsageligt et urbant sogn. Mod øst ligger Cardinham, mod syd øst Lanhydrock, mod sydvest og vest Lanivet, og mod nord ligger Helland.

Ved en folketælling i 2001 havde Bodmin 12.778 indbyggere. Befolkningstallet var øget til 14.736 i 2011. Det var tidligere county town i Cornwall indtil Crown Court flyttede til Truro, der også er det administrative centrum (før 1835 var Cornwalls county town Launceston). Bodmin var også i det administrative North Cornwall District indtil lokalregeringen blev omorganiseret i 2009, hvor Districts ophørte. Byen er en del af North Cornwall-valgkredsen, som repræsenteret af Scott Mann MP.

Bodmin Town Council består af 16 personer, som vælges for fire år. Hvert år vælger rådet et medlem til borgmester og formand for rådet.

Referencer

Eksterne henvisninger

 North Cornwall's BC Radio

Byer i England
Cornwall

Bodmin


Sveti Modest (lat. Modestus) bio je irski misionar i biskup, apostol Karantanije.

Životopis

Mladost i obrazovanje
Pretpostavlja se da je Modest rođen oko 720. godine u Irskoj. Na područje Salzburške biskupije došao je prije 750. godine. Na molbu karantanskog kneza Hotimira Modestov učitelj i tadašnji salzburški biskup Virgil 752. godine poslao ga je, s još nekoliko kršćanskih duhovnika, u Karantaniju.

Apostol Karantanije
Na Gosposvetskom polju (Zollfeld), nedaleko od Karnburga (Krnskog grada), tadašnjeg upravnog i političkog središta Karantanije, Modest je dao sagraditi crkvu posvećenu Mariji. Pretpostavlja se kako je ta crkva bila prethodnica današnje glasovite crkve Gospe Svete (Maria Saal) i središte širenja kršćanstva u Karantaniji. Odatle je Modest apostolski djelovao, naučavao i posvećivao duhovnike širom Karantanije. Podupirao je Slavene u otporu protiv avarskih prodora.

Bio je biskup misionar koji je neprestano obilazio povjereno mu područje. Pored crkve Gospe Svete sagradio je još dvije crkve, jednu na mjestu negdašnjeg središta rimske biskupije Teurnije, a drugu u blizini Ingeringa.
Preminuo je vjerojatno 763. godine u Maria Saalu. Pokopan je u crkvi Gospe Svete. Nakon njegove smrti pokrštavanje Karantanije je privremeno zaustavljeno zbog pobune tamošnjih pogana. Kasnije su Modestovo djelo nastavili novi biskupi i misionari.

Štovanje
Relikvije svetog Modesta čuvaju se u crkvi Gospe Svete u Maria Saalu. U Sloveniji je svetom Modestu posvećena crkva u Kranju, na Zlatem polju. Sveti Modest osobito se štuje u Koruškoj, Sloveniji i Austriji.

Izvori
Bilješke i literatura
 Modest, Hrvatska enciklopedija, www.enciklopedija.hr, pristupljeno 6. veljače 2019.
 Sveti Modest Karantanski, zupajastrebarsko.hr, pristupljeno 6. veljače 2019.
 Modest , www.druzina.si, pristupljeno 6. veljače 2019.

Sveci

Modest Karantanski


රොමන්ති මාරියා කොළඹගේ (1984 මැයි 19)2007 වසරේ චීනයේ පැවති ලෝක රූ රැජින තරඟය සඳහා ඉදිරිපත් වුනු ශ්‍රී ලංකා රූ රැජින වූවේද ඇයයි.

මූලාශ්‍ර

1984 උපත්

මාරියා කොළඹගේ


Fazl-e-Haq Khairabadi, né en 1796/1797 et mort le , est un juriste hanafite du fiqh, érudit rationaliste, théologien maturidi, philosophe et poète.

Militant du mouvement indépendantiste indien, il s'est battu contre l'occupation britannique. Il a publié les premiers décrets religieux en faveur de la conduite du jihad militaire contre le colonialisme britannique en 1857 et a inspiré plusieurs autres à rejoindre la rébellion de 1857. Il a écrit Taḥqīqulfatvá fī ibt̤āl al-t̤ug̲h̲vá pour réfuter le Taqwiyat al-Imān de , et a écrit des livres comme al- S̲aurah al-Hindiyah.

Notes et références

Liens externes

Personnalité indienne du XIXe siècle
Article dont une information diffère dans l'infobox
Ouléma du XIXe siècle

Fazl-e-Haq Khairabadi


Laura Winther Møller er en dansk skuespillerinde som bl.a. har medvirket i filmen Hvidstens Gruppen instrueret i 2012 og i tv-serien Forbrydelsen III.

Kilder og henvininger

Skuespillere fra Danmark

Laura Winther Møller


William Arnold Ridley, OBE (7 January 1896 – 12 March 1984) was an English playwright and actor, earlier in his career known for writing the play The Ghost Train and later in life in the British TV sitcom Dad's Army (1968–1977) as the elderly bumbling Private Godfrey, as well as in spin-offs including the feature film version and the stage production.

Early life

William Arnold Ridley was born in Walcot, Bath, Somerset, England, the son of Rosa Caroline (née Morrish, 1870–1956) and William Robert Ridley (1871–1931). His father was a gymnastics instructor and ran a boot and shoe shop. He attended the Clarendon School and the Bath City Secondary School where he was a keen sportsman. A graduate of the University of Bristol, he studied at the Education Department, and played Hamlet in a student production. Ridley undertook teaching practice at an Elementary School in Bristol.

Military service

Ridley was a student teacher and had made his theatrical debut in Prunella at the Theatre Royal, Bristol when he volunteered for service with the British Army on the outbreak of the First World War in August 1914. He was initially rejected because of a hammer toe. In December 1915, he enlisted as a private with the Somerset Light Infantry, British Army. He saw active service in the war, sustaining several wounds in close-quarter battle. His left hand was left virtually useless by wounds sustained on the Somme; his legs were riddled with shrapnel; he received a bayonet wound in the groin; and the legacy of a blow to the head from a German soldier's rifle butt left him prone to blackouts after the war. He was medically discharged from the army with the rank of lance corporal in May 1917. He received the Silver War Badge having been honourably discharged from the army due to wounds received in the war, and was awarded the British War Medal and the Victory Medal for his service.

Ridley rejoined the army in 1939 following the outbreak of the Second World War. He was commissioned into the General List on 7 October 1939 as a second lieutenant. He served with the British Expeditionary Force in France during the "Phoney War", employed as a "Conducting Officer" tasked with supervising journalists who were visiting the front line. In May 1940, Ridley returned to Britain on the overcrowded destroyer HMS Vimiera, which was the last British ship to escape from the harbour during the Battle of Boulogne. Shortly afterwards, he was discharged from the Armed Forces on health grounds. He relinquished his commission as a captain on 1 June 1940. He subsequently joined the Home Guard, in his home town of Caterham, and ENSA, with which he toured the country. He described his wartime experiences on Desert Island Discs in 1973.

Acting career

After his medical discharge from the army in 1916, Ridley commenced a career as a professional actor. In 1918 he joined the company of the Birmingham Repertory Theatre, staying for two years and playing 40 parts before moving on to Plymouth, where he took a break from the stage when his war injuries began to trouble him.

After being stranded for an evening at Mangotsfield railway station, near Bristol, Ridley was inspired to write the play The Ghost Train (1923), a tale of passengers stranded at a haunted railway station in Cornwall, with one of the characters being an incognito British Government agent trying to catch Bolshevik revolutionaries active in Great Britain. The play was produced on stage, and became a hit, with 665 performances being staged consecutively in London's West End, and two revivals. The first credited filmed version was a German-British silent film co-production The Ghost Train in 1927. The Ghost Train was also filmed in 1931 and again in 1941 when it starred Arthur Askey. Ridley also wrote more than 30 other plays including The Wrecker (1924), Keepers of Youth (1929), The Flying Fool (1929) and Recipe for Murder (1932).

During his time in military service in the Second World War he adapted the Agatha Christie novel Peril at End House into a West End play that premiered in 1940. Ridley's post-war play, Beggar My Neighbour, was first performed in 1951 and adapted for the Ealing Comedy film Meet Mr. Lucifer (1953).

Ridley worked regularly as an actor, including an appearance in the British comedy Crooks in Cloisters (1964). He also played Doughy Hood, the village baker, in the radio soap opera The Archers and the Rev. Guy Atkins in the ATV soap Crossroads from the programme's inception in 1964 until 1968. However, he became a household name only after he was cast as Private Godfrey, the gentle platoon medic in the television comedy series Dad's Army (1968–1977). He continued to appear into his eighties, and was appointed an OBE in the 1982 Queen's New Year Honours List, for services to the theatre.

He was the subject of This Is Your Life in 1976 when he was surprised by Eamonn Andrews at London's Marylebone Station.

Personal life

Ridley was married three times. His first marriage lasted from January 1926 to 1939, and was followed by a short marriage to Isola Strong, an actress (It's Hard to Be Good), at Kensington in 1939, before his final marriage to actress Althea Parker (1911–2001) on 3 October 1945; they had one son, Nicolas (born 1947). He was a Freemason, and belonged to the Savage Club Lodge in London. The actress Daisy Ridley is his great-niece.

A keen rugby player in his youth, he was President of Bath Rugby from 1950 to 1952.

Death

Ridley died in hospital in Northwood in 1984 at the age of 88 after falling at his residence in Denville Hall, a home for retired actors. His body was cremated at the Golders Green Crematorium and an urn holding his ashes was buried in his parents' grave at Bath Abbey Cemetery. His collection of theatrical memorabilia was left to the University of Bristol and has been made available online.

Works

Plays
The Ghost Train (1923)
The Wrecker (with Bernard Merivale, 1924)
Old Leeds (1928)
 The Flying Fool (with Bernard Merivale, 1929)
Keepers of Youth (1929) (filmed in 1931)
Third Time Lucky (1932)
Half a Crown  (1934)
Recipe for Murder (1936)
Peril at End House (1945, from Agatha Christie novel)
Easy Money (1948)
East of Ludgate Hill (1950)
Murder Happens (1951)
The Return (1953)
Mrs Tredruthan's Son (1953)
Beggar My Neighbour (1953)
Geranium (1954)
Tabitha (1956) (written with Mary Cathcart Borer)
You, My Guests (1956)
Bellamy (1960)
Hercule Poirot Strikes (1967, from Agatha Christie novel)

Film adaptations (original author)
Ghost Train, directed by Géza von Bolváry (1927, based on the play The Ghost Train)
The Wrecker, directed by Géza von Bolváry (1929, based on the play The Wrecker)
The Flying Fool, directed by Walter Summers (1931, based on the play The Flying Fool)
Third Time Lucky, directed by Walter Forde (1931, based on the play Third Time Lucky)
The Ghost Train, directed by Walter Forde (1931, based on the play The Ghost Train)
Keepers of Youth, directed by Thomas Bentley (1931, based on the play Keepers of Youth)
, directed by  (Hungary, 1933, based on the play The Ghost Train)
Trenul fantoma, directed by Jean Mihail (Romania, 1933, based on the play The Ghost Train)
The Warren Case, directed by Walter Summers (1934, based on the play The Last Chance)
, directed by René Hervil (France, 1934, based on the play The Ghost Train)
Blind Justice, directed by Bernard Vorhaus (1934, based on the play Recipe for Murder)
Seven Sinners, directed by Albert de Courville (1936)
East of Ludgate Hill, directed by Manning Haynes (1937, based on the play East of Ludgate Hill)
De Spooktrein, directed by Karel Lamač (Netherlands, 1939, based on the play The Ghost Train)
Shadowed Eyes, directed by Maclean Rogers (1940)
The Ghost Train, directed by Walter Forde (1941, based on the play The Ghost Train)
Easy Money, directed by Bernard Knowles (1948, based on the play Easy Money)
Meet Mr. Lucifer, directed by Anthony Pelissier (1953, based on the play Beggar My Neighbour)
Who Killed the Cat?, directed by Montgomery Tully (1966, based on the play Tabitha)

Screenwriter
The Flying Fool (dir. Walter Summers, 1931)
Royal Eagle (dir. George A. Cooper, 1936)
East of Ludgate Hill (dir. Manning Haynes, 1937)
Shadowed Eyes (dir. Maclean Rogers, 1940)

Filmography

Films

Television

References

External links

Arnold Ridley Collectors' Guide at Brenton Film
Arnold Ridley Archive in the University of Bristol Theatre Collection

1896 births
1984 deaths
20th-century English dramatists and playwrights
20th-century English male writers
Accidental deaths from falls
Alumni of the University of Bristol
British Army General List officers
British Army personnel of World War I
British Army personnel of World War II
British Home Guard officers
British male comedy actors
Burials at Bath Abbey Cemetery
English male dramatists and playwrights
English male radio actors
English male television actors
Freemasons of the United Grand Lodge of England
Officers of the Order of the British Empire
Burials in Somerset
Military personnel from Somerset
People educated at City of Bath Boys' School
Writers from Bath, Somerset
Male actors from Bath, Somerset
Somerset Light Infantry officers
Somerset Light Infantry soldiers

Arnold Ridley


Nicolaus Joseph Eckart (* 9. Juli 1794 in Mainz; † 27. Juli 1862 in Lohr am Main) war Mitglied der Frankfurter Nationalversammlung.

Leben
Der Sohn des Feldwebels Nicolaus Joseph Eckart nahm 1813–1815 als Leutnant der bayerischen Armee an den Befreiungskriegen teil. 1819–1824 war er Kameralpraktikant, zunächst beim Rentamt in Ochsenfurt, seit 1823 beim Rechnungskommissariat des Isarkreises in München. 1823–1827 war Eckart Funktionär bei der Staatsbuchhaltung der Finanzen in München und 1827–62 Rentbeamter, zunächst in Miltenberg, 1831–1838 in Euerdorf, 1838–1847 in Klingenberg, seit 1847 in Lohr.

Politische Tätigkeit
Eckart war vom 18. Mai 1848 bis 7. Mai 1849 für den 7. Wahlkreis Unterfrankens (Gemünden), Abgeordneter der Nationalversammlung in der Frankfurter Paulskirche. Er war ab 25. August 1848 im Finanzausschuss und vom 9. März 1849 bis 4. Mai 1849 im Ausschuss für Volksbewaffnung und Heerwesen. Eckart gehörte zunächst der rechten Casino-Fraktion an und schloss sich dann deren konservativerer Abspaltung, dem Pariser Hof, an. Er stimmte gegen die Wahl Friedrich Wilhelms IV. zum Kaiser der Deutschen.

Quellen

 BAF III C 19. (Bundesarchiv Außenstelle Frankfurt)

Mitglied der Frankfurter Nationalversammlung
Deutscher
Geboren 1794
Gestorben 1862
Mann

Nicolaus Eckart