La  des , organisée par la , s'est tenue le  et récompense les films et séries télévisées américains diffusés en 2021, ainsi que les professionnels s'étant distingués durant cette année.

Appel au boycott
Le , le réseau NBC  annonce qu'il ne diffusera pas la  des  pour soutenir le boycott envers la Hollywood Foreign Press Association pour son manque d'efforts de diversité dans l'organisation et au sein de ses membres. NBC précise reprendre la diffusion en 2023 si des efforts sont faits. À la suite de cela, la HFPA annonce un planning de réformes. Le , la HFPA publie une liste de 21 nouveaux membres recrutés selon les nouvelles réformes en vigueur.

La Hollywood Foreign Press Association annonce le  que la cérémonie est toujours prévue pour le , avec ou sans diffuseur. Il a ensuite été signalé que la HFPA suspendrait son processus de soumission et ses exigences de sélection sachant très bien que les studios ne coopéreraient pas dans le cadre du boycott, c'est-à-dire que les membres de la HFPA devront probablement soumettre les candidats eux-mêmes car ils ne seront pas invités aux projections officielles des films éligibles.

Les détails de la cérémonie demeurent flous malgré les nominations annoncées par la HFPA le . La cérémonie n'est finalement pas diffusée à la télévision, ce qui constitue une première depuis la  cérémonie de 2008, annulée en raison de la grève de la Writers Guild of America de 2007

Aucune personnalité ni aucun média ne participe à cette remise de prix qui se tient sous respect d'un strict protocole  sanitaire en raison de l'émergence du variant Omicron.

Palmarès

Cinéma

Meilleur film dramatique
 The Power of the Dog
 Dune
 Belfast
 CODA
 La Méthode Williams (King Richard)

Meilleur film musical ou comédie
 West Side Story
 Cyrano
 Don't Look Up : Déni cosmique (Don't Look Up)
 Licorice Pizza
 Tick, Tick... Boom!

Meilleur acteur dans un film dramatique
 Will Smith pour le rôle de Richard Williams dans La Méthode Williams (King Richard)
 Mahershala Ali pour le rôle de Milo dans Swan Song
 Javier Bardem pour le rôle de Desi Arnaz dans Being the Ricardos
 Benedict Cumberbatch pour le rôle de Phil Burbank dans The Power of the Dog
 Denzel Washington pour le rôle de Macbeth dans Macbeth (The Tragedy of Macbeth)

Meilleure actrice dans un film dramatique
 Nicole Kidman pour le rôle de Lucille Ball dans Being the Ricardos
 Jessica Chastain pour le rôle de Tammy Faye Messner dans Dans les yeux de Tammy Faye (The Eyes of Tammy Faye)
 Olivia Colman pour le rôle de Leda dans The Lost Daughter
 Lady Gaga pour le rôle de Patrizia Reggiani dans House of Gucci
 Kristen Stewart pour le rôle de Diana Spencer dans Spencer

Meilleur acteur dans un film musical ou une comédie
 Andrew Garfield pour le rôle de Jonathan Larson dans Tick, Tick... Boom!
 Leonardo DiCaprio pour le rôle du  Randall Mindy dans Don't Look Up : Déni cosmique
 Peter Dinklage pour le rôle de Cyrano de Bergerac dans Cyrano
 Cooper Hoffman pour le rôle de Gary Valentine dans Licorice Pizza
 Anthony Ramos pour le rôle d'Usnavi de la Vega dans D'où l'on vient (In the Heights)

Meilleure actrice dans un film musical ou comédie
  Rachel Zegler pour le rôle de María dans West Side Story
 Marion Cotillard pour le rôle d'Ann Defrasnoux dans Annette
 Alana Haim pour le rôle d'Alana Kane dans Licorice Pizza
 Jennifer Lawrence pour le rôle de Kate Dibiasky dans Don't Look Up : Déni cosmique
 Emma Stone pour le rôle d'Estella Miller alias Cruella d'Enfer dans Cruella

Meilleur acteur dans un second rôle
  Kodi Smit-McPhee pour le rôle de Peter Gordon dans The Power of the Dog
 Ben Affleck pour le rôle de Charlie Moehringer dans Le Bar de la Tendresse (The Tender Bar)
 Jamie Dornan pour le rôle de Pa dans Belfast
 Ciarán Hinds pour le rôle de Pop dans Belfast
 Troy Kotsur pour le rôle Frank Rossi dans Coda

Meilleure actrice dans un second rôle
  Ariana DeBose pour le rôle d'Anita dans West Side Story
 Caitriona Balfe pour le rôle de Ma dans Belfast
 Kirsten Dunst pour le rôle de Rose Gordon dans The Power of the Dog
 Aunjanue Ellis pour le rôle d'Oracene Price dans La Méthode Williams
 Ruth Negga pour le rôle de Clare Bellew dans Clair-obscur (Passing)

Meilleure réalisation
 Jane Campion pour The Power of the Dog
 Kenneth Branagh pour Belfast
 Maggie Gyllenhaal pour The Lost Daughter
 Steven Spielberg pour West Side Story
 Denis Villeneuve pour Dune

Meilleur scénario
 Kenneth Branagh pour Belfast
 Paul Thomas Anderson pour Licorice Pizza
 Jane Campion pour The Power of the Dog
 Adam McKay pour Don't Look Up : Déni cosmique
 Aaron Sorkin pour Being the Ricardos

Meilleure musique de film
 Hans Zimmer – Dune
 Alexandre Desplat – The French Dispatch
 Germaine Franco – Encanto : La Fantastique Famille Madrigal (Encanto)
 Jonny Greenwood – The Power of the Dog
 Alberto Iglesias – Madres paralelas

Meilleure chanson originale
  No Time to Die (Billie Eilish et Finneas O'Connell) – Mourir peut attendre (No Time to Die)
 Be Alive (Dixson, Beyoncé) – La Méthode Williams
 Dos Oruguitas (Lin-Manuel Miranda) – Encanto : La Fantastique Famille Madrigal
 Down to Joy (Van Morrison) – Belfast
 Here I Am (Singing My Way Home) (Carole King, Jennifer Hudson et Jamie Hartman) – Respect

Meilleur film d'animation
 Encanto : La Fantastique Famille Madrigal
Flee
Luca
My Sunny Maad
Raya et le Dernier Dragon (Raya and the Last Dragon)

Meilleur film en langue étrangère
 Drive My Car () -  (en japonais)
 Compartiment n° 6 (Hytti Nro 6) -  (en finnois et russe)
 La Main de Dieu (È stata la mano di Dio) -  (en italien)
 Un héros (, ) -  (en persan)
 Madres paralelas -  (en espagnol)

Télévision

Meilleure série télévisée dramatique
 Succession
 Lupin
 The Morning Show
 Pose
 Squid Game

Meilleure série télévisée musicale ou comique
 Hacks
 The Great
Ted Lasso
 Only Murders in the Building
 Reservation Dogs

Meilleure mini-série ou du meilleur téléfilm
  The Underground Railroad
 Dopesick
 American Crime Story: Impeachment
 Maid
 Mare of Easttown

Meilleur acteur dans une série télévisée dramatique
 Jeremy Strong pour le rôle de Kendall Roy dans Succession
 Brian Cox pour le rôle de Logan Roy dans Succession
 Lee Jung-jae pour le rôle de Seong Gi-hun dans Squid Game
 Billy Porter pour le rôle de Prayerful Tell dans Pose
 Omar Sy pour le rôle de Lupin dans Lupin

Meilleure actrice dans une série télévisée dramatique
  Mj Rodriguez pour le rôle de Blanca Rodriguez-Evangelista dans Pose
 Uzo Aduba pour le rôle de Brooke Taylor dans En analyse (In Treatment)
 Jennifer Aniston pour le rôle d'Alex Levy dans The Morning Show
 Christine Baranski pour le rôle de Diane Lockhart dans The Good Fight
 Elisabeth Moss pour le rôle de June Osborne / Offred dans The Handmaid's Tale : La Servante écarlate (The Handmaid's Tale)

Meilleur acteur dans une série télévisée musicale ou comique
 Jason Sudeikis pour le rôle de Ted Lasso dans Ted Lasso
 Anthony Anderson pour le rôle de Andre Johnson dans Black-ish
 Nicholas Hoult pour le rôle de Pierre III dans The Great
 Steve Martin pour le rôle de Charles-Haden Savage dans Only Murders in the Building
 Martin Short pour le rôle de Oliver Putnam dans Only Murders in the Building

Meilleure actrice dans une série télévisée musicale ou comique
  Jean Smart pour le rôle de Deborah Vance dans Hacks
 Hannah Einbinder pour le rôle d'Ava Danielsdans Hacks
 Elle Fanning pour le rôle de Catherine II dans The Great
 Issa Rae pour le rôle d'Issa Dee dans Insecure
 Tracee Ellis Ross pour le rôle de Rainbow Johnson dans Black-ish

Meilleur acteur dans une mini-série ou un téléfilm
  Michael Keaton pour le rôle du  Samuel Finnix dans Dopesick
 Paul Bettany pour le rôle de Vision dans WandaVision
 Oscar Isaac pour le rôle de Jonathan Levy dans Scenes from a Marriage
 Ewan McGregor pour le rôle de Halston dans Halston
 Tahar Rahim pour le rôle de Charles Sobhraj dans Le Serpent (The Serpent)

Meilleure actrice dans une mini-série ou un téléfilm
  Kate Winslet pour le rôle de Marianne "Mare" Sheehan dans Mare of Easttown
 Jessica Chastain pour le rôle de Mira Phillips dans Scenes from a Marriage
 Cynthia Erivo pour le rôle d'Aretha Franklin dans Genius : Aretha
 Elizabeth Olsen pour le rôle de Wanda Maximoff dans WandaVision
 Margaret Qualley pour le rôle d'Alex dans Maid

Meilleur acteur dans un second rôle dans une série, une mini-série ou un téléfilm
  O Yeong-su pour le rôle de Oh Il-nam dans Squid Game
 Billy Crudup pour le rôle de Cory Ellison dans The Morning Show
 Kieran Culkin pour le rôle de Roman Roy dans Succession
 Mark Duplass pour le rôle de Charlie "Chip" Black dans The Morning Show
 Brett Goldstein pour le rôle de Roy Kent dans Ted Lasso

Meilleure actrice dans un second rôle dans une série, une mini-série ou un téléfilm
  Sarah Snook pour le rôle de Siobhan "Shiv" Roy dans Succession
 Jennifer Coolidge pour le rôle de Tanya McQuoid dans The White Lotus
 Kaitlyn Dever pour le rôle de Betsy Mallum dans Dopesick
 Andie MacDowell pour le rôle de Paula dans Maid
 Hannah Waddingham pour le rôle de Rebecca Welton dans Ted Lasso

Statistiques

Récompenses multiples

Cinéma
 3 : The Power of the Dog et West Side Story

Télévision
 3 : Succession
 2 : Hacks

Nominations multiples

Cinéma
 7 : Belfast et The Power of the Dog
 4 : Don't Look Up : Déni cosmique, La Méthode Williams, Licorice Pizza et West Side Story
 3 : Being the Ricardos, Encanto : La Fantastique Famille Madrigal et Dune
 2 : Coda, Cyrano, The Lost Daughter, Madres paralelas et Tick, Tick... Boom!

Télévision
 5 : Succession
 4 : Ted Lasso, The Morning Show
 3 : Dopesick, The Great, Hacks, Maid, Only Murders in the Building, Pose et Squid Game
 2 : Black-ish, Lupin, Mare of Easttown, Scenes from a Marriage et WandaVision

Notes et références

Annexes

Articles connexes

  des Oscars
  des César
  des

Liens externes

Golden Globes par année
Golden Globes
Golden Globes
Beverly Hills
Janvier 2022 aux États-Unis

79e cérémonie des Golden Globes


Turkey, şu anlamlara gelebilir:

Yer adları

Amerika Birleşik Devletleri'nde
 Turkey, Kuzey Karolina, bir kasaba
 Turkey, Teksas, bir şehir

Ayrıca bakınız
 Türkiye (anlam ayrımı)

Turkey


Riverdale is a large neighbourhood in Toronto, Ontario, Canada. It is bounded by the Don River Valley to the west, Danforth Avenue and Greektown to the north, Jones Avenue, the CN/GO tracks, Leslieville to the east, and Lake Shore Boulevard to the south.

History

In 1875, the House of Refuge (later renamed Riverdale Hospital) opened at the corner of Broadview Avenue and Gerrard Street East. The hospital took on its current name Bridgepoint Active Healthcare in 2002, and later expanded to include the former Don Jail in the Bridgepoint Redevelopment project. The hospital is now called Hennick Bridgepoint Hospital and is part of Sinai Health.

The 1884 annexation of the area then called Riverside Don Mount and Leslieville an area from the Don valley on the west to Greenwood on the east, and from Danforth on the north to Queen Street on the south.

Riverdale is located just east of Toronto's downtown core. Since its amendment to the City of Toronto in 1884, it has developed a stature as a neighbourhood of independent arts, with several independent galleries located along Queen Street East. The residential landscape within Riverdale is made up primarily of Victorian and Edwardian style homes, constructed in the 1800s as boarding rooms for the working-class.

Communities within Riverdale

"Riverdale" can refer to a smaller area or a larger area around it as well. The smaller, core area of
Riverdale refers to the stretch of Toronto east of the Don Valley Parkway and west of Jones, between Danforth Avenue (north) and Gerrard Street (south). This area is occasionally referred to as "North Riverdale" or prime Riverdale. "Riverdale" sometimes is used to refer to a much wider area that includes "South Riverdale" and less frequently areas east of Jones. This area includes many smaller communities, usually centred around a 'high street' or commercial area.

Upper Riverdale and Lower Riverdale
Some Riverdale residents differentiate between "upper" and "lower" Riverdale. "Upper Riverdale" is characterized as the part of the neighbourhood north of Riverdale Ave., and "Lower Riverdale" is the area south of Riverdale Ave. In terms of the quality of the housing supply, homes built in "upper Riverdale" are more likely to be renovated, but "Lower Riverdale" contains more original and classic designs of the late 19th century. There are a number of remarkable century-old homes built on Simpson and Langley Avenues, the latter street named after Toronto's well-known early 20th century architect, and the former featuring the oldest Victorian houses in Riverdale. Of note, Simpson Avenue is home to the original six houses of Riverdale; located at the west end of the street and locally known as the 'Six Sisters.'

South Riverdale

"South Riverdale", as its name suggests, is the southern half of the Riverdale neighbourhood, south of Lower Riverdale. Its approximate boundaries are: the Don Valley Parkway to the west, Jones Ave. to the east, Gerrard Street East to the north, and Lake Shore Boulevard to the south.

South Riverdale comprises many smaller neighbourhoods:

Riverside
"Riverside", also known as the "Queen Broadview Village" is a neighbourhood located within the larger neighbourhood of South Riverdale. The Riverside Business Improvement Area places the definite boundaries as running along the Don River and bordering the streets of Gerrard Street East, Empire Avenue, and Eastern Avenue.

Riverside is a mixed income and multicultural neighbourhood currently experiencing a trend of "gentrification" along Queen St. East and Broadview Ave. It had been home to the Don Destructor, a Toronto garbage incinerator which was demolished in 2004. Don Mount Court, a social housing project was recently redeveloped as a mixed social housing and market value community. The market value portion is being sold under the name Rivertowne.

Riverside is known for its many historic buildings and rich cultural heritage. The biggest landmark in the neighbourhood is the Broadview Hotel, a red sandstone commercial block in Romanesque style constructed in 1891–3, that was the tallest structure in South Riverdale for many decades. Other major landmarks include the Ralph Thornton Community Centre,(Queen Saulter branch Toronto Public Library) Broadview Lofts, and The Opera House. Riverside was also the location of Sunlight Park, Toronto's first baseball stadium.

The area has a large young population, evident in the cluster of schools just east of Broadview Avenue.  Dundas Junior Public School is the resident school for children in kindergarten through to fifth grade, after which they are transferred to Queen Alexandra Sr. Public School which sees students through to eighth grade. It is also home to the First Nations School of Toronto, a cultural survival school that places heavy emphasis on aboriginal values and culture, and SEED Alternative Secondary School, Canada's first public alternative school.

Riverside is rapidly emerging as a district of independent design, furniture, and food retailers, as well as restaurants.

East Chinatown

Toronto's second largest Chinatown, also known as East Chinatown is found at Broadview & Gerrard. At the northernmost corner of East Chinatown (northwest corner, Broadview Avenue and Gerrard Street) is the Riverdale branch of the Toronto Public Library. This branch is bilingual in Chinese and English. North of the library is the monument to Sun Yat-sen. Construction on the Toronto Chinese Archway began in the western end of East Chinatown on November 24, 2008, and it opened to the public on September 12, 2009. There are only two streets with bilingual signs (English on top, Chinese on the bottom), Broadview Avenue (百樂匯街) and Gerrard Street East (芝蘭東街), and signs located three of the four corners of the intersection.

Studio District
The southern part of South Riverdale, just north of the Port Lands, is what's called the "Studio District". Industrial warehouses along Lakeshore Avenue house production studios, and many people working in film and television live in the old Victorians found along the area's side streets. Carlaw and Queen has become an arts hub, with many artists choosing to run their studios from the various work-live lofts.

Blake-Jones

"Blake-Jones" is a section of tree-lined streets with residences built from the 1870s to 1930s. The neighbourhood extends along Jones Avenue commencing at the cemetery south of Strathcona and extending down to Hunter. It is bordered by Danforth Avenue to the north, Pape Avenue to the west, Greenwood Avenue to the east and the CN Railway tracks just south of Riverdale/Boultbee Avenue to the south.  Houses along Blake Street are more affordable in this neighbourhood than in many areas of the city because most of the homes are semi-detached. There are also a significant number of residents within public housing, residing in apartment and townhouse complex of Blake/Boultbee, owned by Toronto Community Housing. With a 33.3% unemployment rate in youth aged 15–19, the Blake-Jones corridor of Riverdale has seen an increase in crime in recent years.

There are three local elementary schools zoned to the area; Blake Street (which also houses East end Alternative), Earl Grey, and Pape Avenue. The high school that is zoned to the area is Riverdale Collegiate Institute.

The neighbourhood is served by the Pape, Donlands, and Greenwood subway stations and the 72 Pape and 83 Jones bus routes and is also home to the Greenwood Subway Yard, a landmark within the area.

The Pocket
Located within Blake-Jones is an area residents refer to as "The Pocket".  Over time there have been some differences on the exact definition of the area, but currently the Pocket is understood to be "accessible only from the west along Jones Avenue". This would indicate that the area would be bordered by Chatham Street at the north (which itself is not accessible from Jones, except by bicycles on the recently created bike lane), and on the southern end by Boultbee Ave.  The Eastern side is bordered by the TTC Greenwood yard. As of January 2013 the Pocket Community Association declared they served an area that is "bounded on the west by Jones Ave, on the east by Greenwood Avenue, on the north by Danforth Ave, and on the south by the railroad tracks abutting Boultbee Avenue in Toronto, Ontario, Canada. The community is served by the Pocket Community Association.

The name "The Pocket" was created by area residents during a planning session attended by Susan McMurray, also an editor of a newsletter for the area. The name has stuck in part because of the "village feel" of the community, and has become well used by residents and realtors in the area. The Pocket has been experiencing a gentrification similar of that to the most of Riverdale and other neighbourhoods within Toronto. For The Pocket, this started in the 1990s. The neighbourhood is listed as one of the ten hottest areas in Toronto Life and is described as "coveted" by the Globe and Mail indicating that buyers will pay a premium to live in the community. The Pocket has an above average number of people from the Muslim and Greek Orthodox communities living in the area.

The area has benefitted from a strong group of volunteers who have done much to make the area safer and prettier.  Such projects as cleaning up and renaming Ben Kerr Lane, an annual street party on Dawson Avenue, street sales, organized pot lucks, not to mention a great number of improvements to Phin Park.  Phin Park has had a number of mature trees planted along its central lighted walkway, an outdoor ice rink created every winter, the placement of large boulders removed during street work, and the building of a gazebo next to the playground for parents to cool off while their children play.  Throughout the year there are events at the park organized and paid for by the community including monthly movie nights and an excellent fireworks show on Victoria Day.  Another beautification project included building a small orchard and community garden area north of the Greenwood TTC yard.

Badgerow
The area bounded by Dundas St. East in the south, Jones Ave. to the east, the railway tracks to the north, and Carlaw Ave. to the west is also referred to by local residents as "Badgerow," after a residential street that runs through the centre of that area. This pocket includes the legendary Maple Leaf Tavern, as well as a Sikh temple, Turkish cultural centre and Jewish cemetery, in addition to the Gerrard Square shopping mall.

Culture
Riverdale's character is composed primarily from its multiculturalism; with several cultural neighbourhoods along its major paths. Danforth Avenue (commonly referred to as "The Danforth" in Greek Town) has a high concentration of Greek restaurants while Gerrard Street East and parts of Broadview Avenue are home to a variety of Asian shops and restaurants (referred to as East Chinatown). South of Queen Street East are several large corporate film studios extending down to the waterfront. Riverdale is home to the Gerrard Square Mall; which features a variety of retail, restaurant, and small shops. The neighbourhood's character is also defined by the CN Railway, which separates the area into two districts, North Riverdale (north of the tracks) which is primarily residential (for the exception of Gerrard Square Mall and The Danforth and South Riverdale (also known as the Riverside District) (south to Lake Shore).

Education
There are four Toronto-based school boards that provides public education for the city, including the neighbourhood of Riverdale. Two of the four Toronto-based school boards teach primarily in English, the secular Toronto District School Board, and the separate Toronto Catholic District School Board. The institutions operated by the other two Toronto-based school boards, the secular Conseil scolaire Viamonde (CSV), and separate Conseil scolaire catholique MonAvenir (CSCM), are a French first language public school board. However, CSV does not operate a school in Riverdale.

Both CSCM and TCDSB operates one public elementary school in Riverdale. CSCM operates, École élémentaire catholique du Bon-Berger, whereas TCDSB operates Holy Name Catholic School. Holy Name was founded in 1913 by the Sisters of St. Joseph with four classrooms. Eight more classrooms were added in 1918. In 1931, two more portables were installed and 8 room addition was built in 1949 totalling to 20 classrooms.  To service the ever-increasing population an annex was built in 1957 and extended in 1961 to provide a total of 31 classrooms but it was joined to the main building providing a library, a gymnasium and several more classrooms in 1968. Holy Name is a feeder school for graduates who would later attend St. Patrick, Neil McNeil and Notre Dame secondary schools, all of which are located outside Riverdale.

TDSB is the only school board that operates a secondary school in the neighbourhood, Riverdale Collegiate Institute. In addition to the secondary school, TDSB operates City Adult Learning Centre, one of five Toronto District School Board adult learning centres serving the area. The building was built in 1963 as "Parkway Vocational School" as a vocational school, which traces back to "Jarvis Junior Vocational School" as an extension to Jarvis Collegiate Institute. Parkway was later renamed to "Parkview Secondary School" and was closed in 1983 due to low enrolment.

In addition to secondary education, TDSB operate a number of public elementary schools. TDSB elementary schools in Riverdale include:
 "Earl Grey Senior Public School" is the area's local middle school, grade 7–8.
 "Quest Alternative School" is the area's original alternative middle school, and one of the first in Toronto. Consisting of 68 students and 4 staff, Quest celebrated its 25th anniversary in 2008. The school's motto is: "Structure to learn and freedom to grow", and its focus is on student-centered learning and diverse curriculum.
 "East Alternative School of Toronto" is another local alternative middle school, specializing in social justice and visual arts. It also has 68 students and accepts students from all over Toronto.
 "Withrow Avenue Junior Public School", "Jackman Avenue Junior Public School", "Frankland Community School", and "Pape Avenue Junior Public School" are the four local junior public schools in North Riverdale.

In addition to public schooling, Riverdale is home to private school as well. Montcrest School is located on Montcrest Boulevard and several houses on Broadview Avenue just north of Riverdale Park. The school has been in operation since 1961, previously operating under the name "The January School".

Politics

Provincial politics

Riverdale is in the provincial riding of Toronto—Danforth, and is currently represented in the Ontario provincial parliament by Peter Tabuns, deputy leader of the Ontario New Democratic Party.  Municipally, Riverdale is in Toronto Ward 30, represented by Toronto city councillor Paula Fletcher. Federally it is represented by Julie Dabrusin of the Liberal Party of Canada.

Provincially, the riding was known as Riverdale from the 1914 Ontario provincial election until the 1999 Ontario provincial election when the number of provincial ridings were reduced and given the same borders and names as federal ridings, in this case Broadview—Greenwood and, more recently, Toronto—Danforth. In all its guises it has elected a New Democrat in every election since 1963.

In 1964 a by-election set the model for future NDP campaigns. Under the campaign management of Gerald Caplan, Stephen Lewis, and Marjorie Pinney the NDP canvassed every household three times, identified all their supporters, and then they got out the vote. This strategy is also known as PIG, Persuade, Identify, Get out the vote. Lawyer Jim Renwick won with 7,287 votes compared to 5,774 votes for the Conservatives and 5,771 votes for the Liberals.

Federal politics
Federally the riding, known for many years as Broadview and then Broadview—Greenwood, has been represented by New Democrats from 1962 (the first federal election after the party was formed) until 1988, when Liberal Dennis Mills won the seat. Mills held the riding until 2004, when NDP leader Jack Layton won the seat.

Recreation

There are three medium to large sized parks in Riverdale. At the west edge between Broadview Avenue and the Don Valley Parkway just north of Bridgepoint Health is Riverdale Park. This park features a running track, three baseball diamonds, a skating rink, a public swimming pool and tennis courts. Just to the east of Riverdale Park is Withrow Park which has a large off-leash dog area, an ice rink, two baseball diamonds, play structures, and a soccer field. In South Riverdale is Jimmie Simpson Park which contains tennis courts and a community centre. In the southwest corner just north of Queen St. East on Broadview Avenue is the Royal Canadian Curling Club. The curling club features six sheets and hosts leagues for about 500 members. The last park in Riverdale located further east along Blake Street is Kempton Howard Park (formerly East View Park) and was renamed in 2007 in honour of a youth worker who was killed in 2003 in the Blake/Boultbee community in which he lived and worked. Hubbard Park located next to Riverdale Library is named for William Peyton Hubbard.

These three parks serve as great landmarks within the neighbourhood that many residents use for various activities, from swimming in outdoor pools to tobogganing down the steep hills in Riverdale Park during the wintertime. These are the most common outdoor spaces within the area and according to Toronto's Official Plan, are to be preserved as an area of green space in the years to come.

Notable roads

 Broadview Avenue
 De Grassi Street
 Eastern Avenue
 Dundas Street East
 Gerrard Street East
 Danforth Avenue

Notable people

Bashir Makhtal
Steven Page
William Allen
John Sewell
Tom Clifford
Paul Christie
Derwyn Shea
Steve Stavro
Ying Hope
Charles A. Walton
Donald Dean Summerville
Morley Callaghan
Desmond Morton
Punch Imlach
Michael Hollett
Dennis Drainville
Raphael Marcus
Michael Ironside
Bnei Akiva
David Reville
Melissa DiMarco
Robert S. Kenny
Lynne Griffin
Paul Soles
Christian Lander
William Peyton Hubbard
KO
Owen Staples

See also
Streetcar suburb

References

External links

Chinese-Canadian culture in Toronto
Neighbourhoods in Toronto
Former municipalities in Toronto

Riverdale, Toronto


عدنان بن محمد العرعور هو عالم مسلم سني سوري (ولد في محافظة حماة 1948). وأشتهر من خلال مناظراته وأبحاثه التي تنتقد بعض المذاهب كالشيعة والصوفية والنصيرية استنادًا للمنهج السلفي الذي يتبناه. يقيم الشيخ العرعور في العاصمة السعودية الرياض حيث يعمل مديراً علمياً للبحوث والنشر.

كذلك اشتهر في دوره الإعلامي في تغطية الثورة ضد نظام البعث في سوريا، حيث أنّ العرعور من المعارضين للنظام السوري.

علماؤه
درس الشيخ عدنان العرعور على يد رجال دين من أهل السنة والجماعة كثيرين من أهمهم:
الشيخ محمد الحامد وهو من كبار مشايخ السنة في الشام، ثم الشيخ الألباني والشيخ محمد نسيب الرفاعي، والشيخ عبد الرحمن عبد الصمد، والشيخ محمد عيد العباسي، والشيخ عبد العزيز بن باز مفتي السعودية سابقا وغيرهم. وقد شارك الشيخ في مؤتمرات دولية كبيرة، وندوات عالمية كثيرة.

منهج الشيخ في الفتوى
نصيحة الشيخ في فتاويه على ما يترجح من أقوال العلماء بالدليل، ولا يلتزم مذهباً معيناً.

المؤلفات والكتب
كتب العرعور عدداً من الكتب، منها:
 كتاب ثلاث صلوات مهجورة.
 كتاب أحكام القنوت.
 كتاب الوصية الشرعية.
 كتاب أدلة الإثبات بأن جدة ميقات.
 كتاب التشاؤم أنواعه وأحكامه.
 كتاب أحكام التأمين وأنواعه وأحكامه بعنوان (التأمين بين التشدد والتساهل).
 فهرس كتاب الترغيب والترهيب للمنذري.
 فهرس معجم الطبراني.
 كتيب السبيل إلى منهج أهل السنة والجماعة.
 الواقع المؤلم بين المعالجة المرتجلة والتأصيل الصحيح.
 التيه والمخرج.
 صراع الفكر والاتباع.
 صفات الطائفة المنصورة.
 منهج الاعتدال: وهو وقفات في الإيمان والتكفير والسياسة والحكام ونقد الجماعات والرجال.

كتب تحت التأليف
 جامع السنة: هو كتاب يجمع السنة النبوية كلها، وقد بلغ حتى الآن أكثر من أربعين مجلداً.
 قواعد معرفة الحق.
 الإنصاف: معناه، قواعده، وصوره.
 الاختلاف: أنواعه، أحكامه، مواقفه.
 التصوير: أنواعه وأحكامه.
 الطريقة النبوية لإقامة الدولة الإسلامية.
 المجتمعات: أنواعها وأحكامها.

جوائز
جائزة الأمير نايف بن عبد العزيز آل سعود العالمية للسنة النبوية الشريفة والدراسات العلمية المعاصرة في دورتها الأولى في بحث قدم بعنوان «منهج الدعوة في ضوء الواقع المعاصر».

الظهور الإعلامي

برامج تلفازية سابقة شارك بها
 ظهر على برنامج «كلمة سواء» على قناة صفا الفضائية منذ 2009 وحتى 2010 و كان مقدم البرامج المذيع محمد صابر .
 جلسة صفا على قناة قناة صفا الفضائية.
 برنامج وحدة الأمة على قناة صفا الفضائية.
 من القلب إلى القلب على قناة صفا البرنامج من تقديم أسامة خضر.
 برنامج «الحوار الصريح بعد التراويح» وهو عبارة عن مناظرة بين السنة والشيعة عرض على قناة المستقلة عدة سنين.
 برنامج «حتى لا تكون فتنة» على قناة الخليجية وهو برنامج تلفازي يتناول قضية التكفير، قدمه د. عثمان بن عقالا.

برامج حالية يشارك بها
 من برامجه التي دعم من خلالها الثورة ضد نظام الأسد «الشعب السوري...ماذا يريد» على قناة وصال الذي يقدمه ابنه حازم العرعور، و «مع سوريا حتى النصر» وهو برنامج تشترك في بثه عدة قنوات ك قناة صفا، و قناة وصال، و قناة بيان وفضائية سوريا الشعب، وقناة شدا ويبث من الرياض، وبرنامج «لعلهم يهتدون» وهو برنامج تشترك في بثه عدة قنوات كقناة وصال، و قناة شدا الحرية ويقدمه الإعلامي عبدالإله الدوسري .

العرعور والثورة السورية

قبل انطلاق الثورة ضد نظام الأسد كان يرى الشيخ عدم الخروج نظرا لحرمة ذلك إسلامياً وعدم استعداد الشعب للأمر، ولكن حينما خرجت مظاهرات ضد النظام السوري في درعا وسفكت أول نقطة دم، دعم العرعور الاحتجاجات السورية 2011 منذ انطلاقتها وخصص برنامجاً تلفزيونياً لمتابعة تطوراتها ولتشجيع الناس على التظاهر كما أنه دعا المتظاهرين إلى إطلاق التكبيرات من أسطح المنازل في الليل، الأمر الذي لقي تجاوبا كبيرا في عدد من المدن السورية. كما حمل بعض المتظاهرين وخصوصاً في محافظة حمص صور العرعور ورفعوها في مسيراتهم الاحتجاجية تقديرا لدعمه لمطالبهم.

انظر أيضا
 عثمان الخميس
 عبد الرحمن الدمشقية
 عبد الرحيم البلوشي

المراجع

وصلات خارجية

 موقع الشيخ عدنان العرعور الرسمي

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من حماة
جنسية متعددة
خريجو جامعة حمص
سلفيون سوريون
شخصيات الحرب الأهلية السورية
شخصيات تلفزيونية سورية
علماء دين سنة سوريون
معارضون سوريون
مهاجرون سوريون إلى السعودية
مواليد 1368 هـ
مواليد 1948
مواليد في حماة

عدنان العرعور


Colombia (código UCI: COL) fue un equipo ciclista colombiano de categoría Profesional Continental, debutó en la temporada 2012 y su desaparición fue anunciada por su exmánager Claudio Corti en octubre de 2015.

Fue un proyecto patrocinado por el Departamento Administrativo del Deporte, la Recreación, la Actividad Física y el Aprovechamiento del Tiempo Libre (Coldeportes), con la intención de llevar al ciclismo colombiano nuevamente a su época dorada de competencia al más alto nivel en el ciclismo mundial.

Coldeportes ya había patrocinado anteriormente a otro equipo colombiano profesional durante los años 2008 y 2009 llamado Colombia es Pasión-Coldeportes.

Creación
El proyecto fue presentado el 12 de octubre de 2011. Dirigido por el mánager italiano Claudio Corti (exmánager de equipos como el Polti, Saeco, Lampre y Barloworld) y el ex ciclista Oliverio Rincón como director deportivo, realizó la tramitación ante la UCI para obtener una licencia Profesional Continental, lo cual fue aceptado a principios de noviembre de 2011.

Según Corti, el objetivo es participar en grandes carreras de Europa y para ello tiene su base en Brescia al norte de Italia.

Historia

2012
En los primeros días del año y previo al viaje de toda la plantilla para radicarse en su base de Italia, el equipo estuvo considerado como uno de los candidatos a ser invitado a la 95.ª edición del Giro de Italia. Finalmente, RCS Sports organizadora del Giro decidió dejarlo fuera de la lista, pero sí invitarlo a otras grandes clásicas italianas de esta temporada integradas al UCI WorldTour como la Milán-San Remo, la Tirreno-Adriático y lo será también en el Giro de Lombardía. En Bélgica participó en la clásica Flecha Valona ( también UCI WorldTour) y la Flecha Brabanzona, sin logran puestos de honor.

Su primera victoria llegó el 20 de abril tras el triunfo de Darwin Atapuma en la 4.ª etapa del Giro del Trentino, carrera perteneciente al UCI Europe Tour.

En agosto el equipo colombiano tuvo una destacada actuación en la Vuelta a Burgos, donde Esteban Chaves ganó la etapa reina en Lagunas de Neila y finalizó 3º en la general detrás de Dani Moreno y su compatriota del Sky Henao. El equipo también culminó 3º siendo sólo superado por Movistar y Euskaltel-Euskadi. Una semana después Chaves repitió victoria en el Gran Premio Ciudad de Camaiore, y Fabio Duarte le dio el último triunfo de la temporada en octubre al ganar la Coppa Sabatini.

2013
El objetivo de que un equipo colombiano volviera a participar de las Grandes Vueltas se vio plasmado en 2013, cuando el 8 de enero RCS Sports, organizadora del Giro de Italia hizo oficial la invitación al Equipo Colombia.

El equipo debutó en el Tour del Mediterráneo, pero antes se vio envuelto en una controversia debido a la contratación de Marco Corti, hijo del mánager general. Corti fue fichado en reemplazo de Frank Osorio, quien renunció al equipo para poder recuperarse en Colombia de una operación de rodilla. El Comité Asesor de Coldeportes, recomendó que el corredor italiano saliera de la escuadra, ya que no se veía bien que el hijo del mánager fuera contratado y además que el espíritu del equipo es que sea 100% colombiano.

2014
El mayor objetivo de la temporada era obtener nuevamente la invitación al Giro de Italia. La primera carrera fue en el Tour de San Luis en la que participaba por primera vez como invitado latinoamericano.

En el mes de febrero, el equipo suspendió de forma cautelar y preventiva al ciclista Luis Largo por un "resultado no negativo de un control realizado fuera de competición". En declaraciones a la prensa, su mánager Claudio Corti informó que la decisión se había tomado por violación de las reglas antidopaje y era "con carácter inmediato la suspensión cautelar".

El primer triunfo de la temporada llegó en la primera etapa del Tour de Langkawi con el ciclista Dúber Quintero, quien asumió el liderato varios días. Más adelante fue invitado para participar en varias pruebas WorldTour entre ellas la Flecha Valona, Giro de Italia, Tour de Polonia y Giro de Lombardía.

En agosto, el equipo participó en la Vuelta a Colombia, obteniendo el triunfo en la segunda etapa con el Jeffrey Romero.  Miguel Ángel Rubiano llevó el maillot amarillo de líder durante 7 etapas, perdiendo el liderato en la penúltima etapa contrarreloj individual en el alto de Las Palmas.

La Federación Colombiana de Ciclismo anunció una alianza en conjunto con el Team Colombia para asesorar los seleccionados nacionales para el (Tour de L'Avenir y el Campeonato Mundial de Ciclismo en Ponferrada) con material logístico y humano.

La continuidad del equipo en el 2015 fue garantizada por el mánager Claudio Corti, con varios objetivos de por medio tales como contratar una nómina de ciclistas más grande (cosa que después no sucedió) y aspirar a disputar una segunda Gran Vuelta por etapas, además del Giro de Italia, también el Tour de Francia.

En octubre,  el mánager del equipo anunció la contratación de José Cayetano Sarmiento Tunarrosa (Cannondale), Alex Norberto Cano Ardila (Aguardiente Antioqueño-Lotería de Medellín), Walter Fernando Pedraza Morales (EPM-UNE), Camilo Castiblanco (EPM-UNE), Juan Sebastián Molano (Coldeportes-Claro) y Carlos Mario Ramírez (Aguardiente Antioqueño-Lotería de Medellín) esperando que estos nuevos refuerzos demuestren tener las características para brillar en las carreras por etapas.

Controversia por el retraso en el pago de salarios
A finales de 2014, los ciclistas manifestaron en sus redes sociales su inconformidad por el retraso hasta de cinco meses en el pago de sus salario.  Este hecho sacaba a la luz una serie de irregularidades en el manejo del equipo, la planificación del calendario y el trato entre cuerpo técnico y corredores que se venía presentando desde 2012.

2015
El equipo inició la temporada con una renovación de varios ciclistas colombianos y la inclusión al equipo de algunos que corrían en Colombia. Su mayor objetivo era obtener nuevamente la invitación al Giro de Italia como en los dos años anteriores, pero la organización no se la adjudicó.  Sin embargo, recibió invitaciones a las otras carreras WorldTour italianas: Tirreno-Adriático, Milán-Sanremo y Giro de Lombardía.

La primera carrera fue en el Tour de San Luis donde participaba por segunda vez y donde el equipo tuvo una destacada actuación, siendo subcampeón con el ciclista Rodolfo Torres. Recibió la invitación para participar en la  Vuelta España 2015. En la Vuelta a Asturias 2015 tuvo una destacada actuación adjudicándose el premio como mejor escalador Rodolfo Torres.

Al final del año, el equipo no logró ninguna victoria, ocupando el último lugar en el escalafón de su categoría y dejando en evidencia nuevamente sus problemas de manejo interno y maltrato a los corredores, incluyendo nuevamente el retraso en los pagos de sus salarios.

Nuevo retraso en el pago de salarios y Desaparición del equipo

En el mes de octubre, el mánager del equipo Claudio Corti anunció que el proyecto del equipo ciclista terminaba por problemas económicos, a raíz de la imposibilidad demostrada por su principal fuente de apoyo como principal patrocinador del equipo, el Ministerio Colombiano del Deporte (Coldeportes), para confirmar el presupuesto necesario para la continuación del equipo para la siguiente temporada.

La controversia desatada por esta noticia sacó nuevamente a la luz los problemas que se habían ventilado al final de 2014: retraso en los pagos, maltrato a los ciclistas, mala planificación, en esta ocasión apoyados por los corredores que ya habían salido del equipo

Balance de sus cuatro años
La historia del equipo llega a su fin después de cuatro temporadas, con resultados muy inferiores a los equipos de su misma categoría y de su mismo presupuesto: solamente doce victorias, ninguna de ellas en 2015, ocupando los últimos lugares de la clasificación de su categoría, con una nómina año a año más debilitada por el paso de sus líderes a equipos de categoría UCI ProTour, retraso en el pago de salarios, un calendario centrado en carreras que no se ajustaban al perfil de los corredores  y sin un seguimiento juicioso por parte de Coldeportes.

Corredor mejor clasificado en las Grandes Vueltas

Equipo filial

Además del equipo Profesional Continental, se creó también un equipo de menor categoría (Continental) llamado Colombia-Comcel en 2012 y actualmente Colombia Coldeportes, aunque en las carreras locales utiliza el nombre Coldeportes-Claro. y uno de Paraciclismo. El equipo Continental tiene sede en Colombia y está enfocado en las competiciones de Colombia y el UCI America Tour. Su director deportivo es el ex-ciclista colombiano Carlos Mario Jaramillo.

Material ciclista

Estos eran los proveedores del material ciclista utilizado por el equipo:
 Bicicletas: WILIER Triestina "ZERO 7".
 Componentes:FSA
 Ruedas: Vision
 Neumáticos: Hutchinson
 Pedales: Time
 Sillines: Fizik
 Cascos: Salice
 Bidones: Elite
 Indumentaria: Nalini

Sede
El equipo tenía su sede en la localidad de Adro, Provincia de Brescia (Italia).

Clasificaciones UCI
A partir de 2005 la UCI instauró los Circuitos Continentales UCI, donde el equipo está desde que se creó en 2012, registrado dentro del UCI America Tour. Estando en las clasificaciones del UCI Europe Tour Ranking y UCI America Tour Ranking. Las clasificaciones del equipo y de su ciclista más destacado son las siguientes:

Palmarés
Para años anteriores, véase Palmarés del Colombia

Palmarés 2015

Circuitos Continentales UCI

Plantilla
Para años anteriores, véase Plantillas del Colombia

Plantilla 2015

Stagiaires
Desde el 1 de agosto, los siguientes corredores pasaron a formar parte del equipo como stagiaires (aprendices a prueba).

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial del equipo

Equipos ciclistas de Colombia
Equipos ciclistas desaparecidos
Ciclismo en Italia

Colombia (equipo ciclista)


Vom Tonnenhof Bremerhaven werden die Schifffahrtszeichen in der Außenweser gewartet und ausgebracht. Der an der Geestemündung in Bremerhaven liegende Tonnenhof gehörte zum 1876 gegründeten Tonnen- und Bakenamt zu Bremen, nach dem Zweiten Weltkrieg zum Wasser- und Schifffahrtsamt Bremerhaven (WSA). Seit dem 8. April 2019 gehört er zum neu geschaffenen Wasserstraßen- und Schifffahrtsamt Weser-Jade-Nordsee.

Das Bauwerk wurde 2000 unter Bremer Denkmalschutz gestellt.

Geschichte

Die älteste schriftliche Überlieferung von Fahrwassermarkierungen der Stadt Bremen, stammt vom 16. Juni 1410, als Bremen einen Friedensvertrag mit den Rüstringer Häuptlingen Edo Wiemken, Lübbe und Memme Sibet schloss. Zuständig für das Tonnenwesen in der Weser war bis 1849 die Bremer Kaufmannschaft, vertreten durch die Elterleute in Bremen und  dann bis 1876 die Handelskammer Bremen.

Vom Tonnen- und Bakenamt bis heute

Vom 6. März 1876 bis 1921 war dann das Tonnen- und Bakenamt zuständig. Dieses war eine gemeinsame Landesbehörde der drei Anrainerstaaten an der Unter- und Außenweser bestehend aus der Freien Hansestadt Bremen, dem Großherzogtum Oldenburg und dem Königreich Preußen, vertreten durch die Provinz Hannover. Sitz des neuen Amtes war der Tonnenhof.

Ab 1921 übernahm das Reichsverkehrsministerium des Deutschen Reichs in Berlin diese Aufgabe, vertreten durch die  Reichswasserstraßenverwaltung. 1950 übernahm die Wasser- und Schifffahrtsverwaltung (WSV) des Bundes diese Funktion, vertreten durch die Wasser- und Schifffahrtsdirektion Nordwest (WSD) in Aurich und das Wasser- und Schifffahrtsamt Bremerhaven (WSA) an der Geeste. Das erste Großprojekt der neuen Behörde war der Leuchtturm Roter Sand, der von 1881 bis 1885 in der Außenweser errichtet wurde.

Auf dem Gelände des WSA Bremerhaven stehen die Dienst- und Verwaltungsgebäude, die Werkstätten und der Tonnenhof. An der Kaje liegen die Spezialschiffe, wie die Tonnenleger und die Kontroll- und Vermessungsschiffe, sowie als ständiger Gast der in Bremerhaven stationierte Seenotkreuzer Hermann Rudolf Meyer der Deutschen Gesellschaft zur Rettung Schiffbrüchiger (DGzRS).

Der Tonnenhof besteht aus dem Tonnenschuppen und den weiteren Schuppen. Die noch heute erhaltene Tonnenhalle aus Backstein entstand von 1909 bis 1910 nach Plänen von Baurat Rudolf Rudloff und Baumeister Paul Beck. Die drei Wappen von Bremen, Oldenburg und Preußen am der Geeste abgewandten Giebel der Tonnenhalle erinnern an das alte Tonnen- und Bakenamt.

Der Tonnenhof wurde bis zum Ersten Weltkrieg und 1882 sowie 1906 bis 1909 zu einer damals modernen Anlage ausgebaut. Auch danach erfolgten immer wieder Aus- und Umbauten.

Das 1949 gegründete WSA baute verschiedene Leuchttürme, wie 1965 den Leuchtturm Alte Weser und 1966 den Leuchtturm Tegeler Plate und vertiefte die Außenweser bis auf 14 Meter.

Am 8. April 2019 wurde das WSA Bremerhaven mit den benachbarten WSÄ Bremen und Wilhelmshaven zum neuen WSA Weser-Jade-Nordsee zusammengefasst.

Literatur
 Werner Kirschstein: Seestadt Bremerhaven. Historische Bauwerke einer Hafenstadt. Bremerhaven 2001.
 Andreas Schubert: Die Geschichte des Wasser- und Schifffahrtsamtes. Wasser- und Schifffahrtsverwaltung in Bremerhaven, In: Festschrift 125 Jahre 1876–2001, Bremerhaven 2001.
 Friedrich Walther: Vom Department der Convoye zur Wasser- und Schiffahrtsdirektion. In: Die Weser, Bremerhaven 1956.
 Nordsee-Zeitung vom 7. März 2001

Weblinks

Einzelnachweise

Kulturdenkmal in Bremerhaven
Backsteinarchitektur
Verkehrsbauwerk in Bremerhaven
Schifffahrtszeichen
Mitte (Bremerhaven)
Geeste (Fluss)

Tonnenhof Bremerhaven


Shuhei Matsubara (født 11. august 1992) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Shonan Bellmare.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Shuhei Matsubara


Henry Domercant (d. 30 Aralık 1980), Amerikalı-Bosnalı basketbol antrenörü ve eski basketbolcu. NBA G League ekibi Windy City Bulls'un baş antrenörüdür.

Haiti asıllı bir ailenin çocuğu olarak ABD Chicago'da doğdu. NCAA'de oldukça iyi istatistikler yakalamasına rağmen 2003 yılında NBA Draft'ı öncesi test turnuvasından sonra NBA takımları tarafından seçilmedi. Sadece CBA ligi takımların Yakima Sun Kings tarafından bu ligin seçmelerinde seçildi. Ancak Domercant tercihini 2003/2004 sezonunda Türkiye Basketbol Ligi takımlarından Pınar Karşıyaka yönünde kullandı. İzmir'de oynadığı bir sezon boyunca oldukça başarılı oldu ve ligin en çok sayı atan ve en değerli oyuncularından biri oldu. 2004 Haziran ayında Milwaukee Bucks'ın yaz ligine giderek NBA şansını denese de, dönüşünde Efes Pilsen'e transfer oldu. Efes Pilsen'de kadronun daha derin olması sebebiyle, Karşıyaka'daki kadar süre ve sorumluluk alamasına rağmen şampiyonlukta önemli rol sahibi oldu. 2005 yazında bu kez Las Vegas'taki Washington Wizards kampına katıldı. 2005/2006 sezonunda yine Efes Pilsen'de forma giymiştir.

Karşıyaka'da oynadığı yıl özellikle Efes Pilsen karşısındaki etkili oyunları ile bu takıma transfer olmuştur.Savunmada çok inatçı ve çabuk bir oyuncu olması,bir savunma takımı olan Efes Pilsen'in tercih sebebidir.2 sezon formasını giydiği Efes Pilsen'de EuroLeague çeyrek finalleri oynamıştır.Özellikle çeyrek finalde olaylı Panathinaikos maçlarında İbrahim Kutluayı'savunmuştur.Efes Pilsen'deki bu 2 başarılı sezonun ardından Avrupa piyasasında önemli bir yer edinmiş ve hücum basketbolu oynamaya karar veren Efes Pilsen Drew Nicholas' alarak kendisinin Olimpiakos'a gitmesine göz yummuştur.Ancak gerek sonraki sezonlarda Efes pilsen'in düşüşü gerekse Domercant'ın oynadığı basketbol bu kararın yanlışlığını
sonraları ortaya koymuştur ve Efes Pilsen 2008 yazında aynı tarzda başka bir oyuncu olan Bootsy Thornton'u kadrosuna katmıştır.

Domercant 2006-2007 sezonunda Olimpiakos forması giymiş ve Euroleague'de Efes Pilsen'e karşı oynamıştır.2007-2008 sezonunuysa Rusya'nın güçlü takımı Dynamo Moskova'da geçirmiş ve ULEB Cup'ta yarı final oynamıştır.2008-2009 sezonu içinse Efes Pilsen'e transfer olan Bootsy Thornton'un yerine İtalya şampiyonu ve Euroleague dörtlü finalisti Montepaschi Siena'ya transfer olmuştur.Domercant Karşıyaka ve Efes Pilsen mutfağından çıkıp Avrupa piyasasında söz sahibi olan oyuncuların önemli bir örneğidir. 2012-2013 sezonunda Galatasaray'a transfer olmuştur fakat geçirdiği sakatlıklar sonucu 3-4 maça çıkmıştır. bkz: Quinton Hosley,Gary Neal,Antonio Granger,Predrag Drobnjak,...

2005 yılında Bosna-Hersek pasaportu aldı ve bu ülke millî forması ile Avrupa Basketbol Şampiyonası'na katıldı.

Kariyeri

* 1999-2000: E.Illinois (NCAA)

* 2000-2001: E.Illinois (NCAA)
22.9 sayı ort., 6.8 reb. ort., 2.1 ast. ort.

* 2001-2002: E.Illinois (NCAA)
26.4 sayı ort., 7.2 reb.ort., 2.6 ast.ort.

'* 2002 Owensboro, Ky.
Pro-Am. yaz ligi* 2002-2003: E.Illinois (NCAA)27.9 sayı ort., 6.9 reb.ort., 2.8 ast.ort.

'* 2003-2004: Pınar Karşıyaka
23.3 sayı ort., 6.2 reb.ort., 3.2 ast.ort.

* 2004-2005: Efes Pilsen
EuroLeague: 14.0 sayı ort., 4.0 reb.ort., 1.3 ast.ort., 1.6 top ç.
TBL: 14.0 sayı ort., 3.9 reb.ort., 1.4 ast.ort., 1.4 top ç.

* 2005-2006: Efes Pilsen

Başarılar

 2004 Türkiye Basketbol Ligi Yarı Final
 2005 Türkiye Basketbol Ligi All-star maçı
 2005 Euroleague Çeyrekfinal
 2005 Türkiye Basketbol Ligi Normal Sezon Liderliği
 2005 Türkiye Basketbol Ligi Şampiyonluğu

Dış bağlantılar
 TBLStat.net Oyuncu Profili

1980 doğumlular
Amerikalı erkek basketbolcular
Anadolu Efes SK basketbolcuları
Karşıyaka SK basketbolcuları
Yaşayan insanlar
Galatasaray SK basketbolcuları
Şutör gard basketbolcular
Juvecaserta Basket basketbolcuları

Henry Domercant


Carnet de Passages en Douane este un document vamal care identifică vehiculul cu motor al călătorului sau alte echipamente sau bagaje valoroase. Este necesar pentru a lua un autovehicul într-un număr semnificativ, dar diminuat, în numeroase țări din întreaga lume.

Vezi și
Convenția vamală privind importul temporar de vehicule rutiere private
Carnetul ATA

Legături externe
https://www.gov.uk/ata-and-cpd-carnets-export-procedures
Alliance Internationale De Tourisme
A Guide to Carnet de Passage for Overland Travel
Overland travelers website explaining trip paperwork
http://www.go-overland.com/indy/articles/carnet.php
US and Canadian national guaranteeing association for CPDs

Documente internaționale de călătorie
Vamă
Tratate

Carnet de Passages en Douane


New Madrid may refer to:

New Madrid County, Missouri, a county in the U.S. state of Missouri
New Madrid, Missouri, a city in New Madrid County
New Madrid Seismic Zone, a major seismic zone in Missouri, Tennessee, and Arkansas
New Madrid earthquake, a series of four earthquakes that occurred in late 1811 and early 1812
 "New Madrid" (song), by Uncle Tupelo from their 1993 album Anodyne
New Madrid, a literary journal published by Murray State University
Birds Point-New Madrid Floodway

New Madrid


An Miltoniopsis phalaenopsis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Jean Jules Linden ngan Heinrich Gustav Reichenbach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Leslie Andrew Garay och Galfrid Clement Keyworth Dunsterville. An Miltoniopsis phalaenopsis in nahilalakip ha genus nga Miltoniopsis, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Miltoniopsis

Miltoniopsis phalaenopsis


10039 Keet Seel este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
10039 Keet Seel este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Stația Anderson Mesa de Brian A. Skiff. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,16 ua, o excentricitate de 0,37 și o înclinație de 6,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 10001-11000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1984
Centura de asteroizi

10039 Keet Seel


أحمد بن منصور : هو الشريف أحمد ابن منصور بن أحمد بن دخيل الله، أبو علي الكريمي البركاتي الحسني، أمير المدينة المنورة من 5 ربيع الأول 1343 هجرية الموافق 4 تشرين الأول 1924م، حتى 19 جمادى الأولى 1344 هجرية الموافق 4 ديسمبر 1925م . في أثناء ولاية حسين بن علي الهاشمي على المدينة المنورة.

الأبناء
علي بن أحمد بن منصور

الوفاة
توفى في مكة المكرمة، ودفن في مقبرة المعلاة سنة (1354هـ) الموافق سنة 1935م.

انظر أيضا
أمراء وحكام المدينة المنورة

المراجع

أمراء المدينة المنورة
سنة الولادة غير معروفة
مدفونون في مقبرة المعلاة
وفيات 1354 هـ

أحمد بن منصور


Der Bleichenberg ist ein Hügel in Biberist im Kanton Solothurn in der Schweiz.

Geographie
Der höchste Punkt des rund zwei Kilometer langen Hügels liegt auf einer Höhe von  Der Hügel wird landwirtschaftlich genutzt mit Ackerbau, Viehzucht und Fruchtanbau. Im Nordosten gibt es eine Waldfläche. Im Norden grenzt der Bleichenberg an Zuchwil. Im Osten des Hügels fliesst die Emme. Unterhalb des Bleichenbergs verläuft in einem Tunnel die A5. Am südlichen Hang liegt der Biberister Ortsteil Bleichenberg.

Nutzung

 Das 1602–1609 von der Familie von Roll gebaute Schlösschen Vorder-Bleichenberg gehört seit 1970 der Moos-Flury-Stiftung. Es wurde 1971 restauriert und ist heute Kunstausstellungs- und Konzertlokal.
 1738 baute Viktor August von Roll das Hinter-Bleichenberg als Sommervilla. Ab 1872 erweiterte Elisabeth Hänggi das Haus und legte eine Parkanlage im französischen Stil an. Sie vermachte es den Ingebohler Schwestern mit der Auflage, dort ein Altersheim für Arme und Reiche jeder Konfession zu führen und der Bitte, den Namen St. Elisabeth zu verwenden. 1900 wurde eine kleine Kirche gebaut und 1991 ein modernes Heimgebäude mit 40 Zimmern.
 1937 wurde das Gotthelfhaus als kinderpsychiatrische Durchgangs- und Beobachtungs-Station eröffnet. Es war im Kanton die erste Station, die von der Erwachsenenpsychiatrie getrennt war. Die ärztliche Leitung unterstand bis 1950 Moritz Tramer. Von 1983 bis 2005 gab es auch ein Schulheim. Das Haus wurde von 2007 bis 2010 von der Freien Volksschule Solothurn genutzt und nachher zu Wohnungen umgebaut.
 Auf dem höchsten Punkt des Hügels ist ein Wasserreservoir angelegt. Die Gemeinden Derendingen, Zuchwil und Biberist halten dort gemeinsam die 1. August-Feier ab.
 Die Kulturlandschaft funktioniert auch als Naherholungsgebiet, erreichbar z. B. von der RBS-Bushaltestelle S:t Elisabethen.

Sonstiges
 Der Zuchwiler Friedhof Bleichenberg wurde am 15. September 1972 eingeweiht. Er steht auf dem Birchi-Hügel, in der Nähe vom Schlösschen Vorder-Bleichenberg.
 Der ehemalige Bahnhof Bleichenberg der Bahnstrecke Solothurn–Worblaufen-Bern wurde im Dezember 2008 geschlossen. Der Betrieb ist durch eine Buslinie ersetzt.

Weblinks
 Website des Schlösschens-Vorderbleichenberg

Einzelnachweise

Berg im Kanton Solothurn
Berg in Europa

Bleichenberg


An Anthurium microphyllum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Constantine Samuel Rafinesque, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni George Don jr. An Anthurium microphyllum in nahilalakip ha genus nga Anthurium, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anthurium

Anthurium microphyllum


තාප ගෝලය යනු පෘථිවි වායු‍ගෝලයේ මධ්‍යගෝලය හා බාහිර ගෝලය යන ස්ථර 2 අතර මැද පිහිටි ස්ථරයයි. මෙම ස්ථරය තුළ අධෝරක්ත කිරණ මඟින් අයනීකරණය සිදුවේ.

තාප ගෝලය පෘථිවියට 80 km ඉහළ අහසින් ආරම්භ වේ. මුහුදු මට්ටමේ සිට මෙවැනි උස් මට්ටමකදී වායුගෝලයේ අවශේෂ වායු ඒවායේ පරමාණුක ස්කන්ධය අනුව ස්ථර වලට වෙන්වේ. මෙම කොටසේ සුළු වශයෙන් ඇති ඔක්සිජන් මඟින් අධි ශක්තියකින් යුත් සුර්ය විකිරණ උරාගැනීම හේතුවෙන් තාප ගෝලයේ උෂ්ණත්වයද  උසත් සමඟම ඉහළට නගී. සුර්යයාගේ ක්‍රියාකාරිත්වයද මෙම උෂ්ණත්වය වැඩිවීම කෙරෙහි  බලපාන අතර සමහර විට එය සෙල්සියස් අංශක 15,000 වැනි ඉහළ අගයකටද වර්ධනය වේ. විකිරණ හේතුවෙන් වායු ගෝලීය අංශු විද්‍යුත් ආරෝපණයකට ලක්වීම  (අයන ගෝලය) නිසා මෙම ස්ථරයෙන් රේඩියෝ තරංග පරාවර්තනය කිරීමට හැකියාවක් තිබේ. පෘථිවියෙන් කි.මී. 500 -1000 පමණ ඉහළින් පවතින බාහිර ගෝලයේදි පෘථිවි වායුගෝලය අභ්‍යවකාශය සමඟ මිශ්‍රවේ.

දිවා කාලයේදී, මෙම ප්‍රදේශයේ ඇති සුළු වායු අංශු ප්‍රමාණයක්ද,2500 0 C (4532 0 F) පමණ උෂ්ණත්වයකට පත්වේ. මෙවැනි අධික උෂ්ණත්වයකදී වුවද මෙහි පවතින්නේ රික්තයකට ආසන්න ස්වභාවයක් නිසා තාප සංක්‍රමණය සඳහා අවශ්‍ය තරම් වායු පරමාණු නැති වීමෙන් කෙනෙකුට මෙම උෂ්ණත්වය නිරීක්ෂණය කළ නොහැක.. සාමාන්‍ය උෂ්ණත්වමානයකින් මෙම ප්‍රදේශයේ උෂ්ණත්වය සෙල්සියස් අංශක 0 ට  වඩා පහළ අගයක් ලෙස සටහන් වනු ඇත.

මෙම ගෝලයේ ඉහළ ස්ථරය අයන ගෝලය නම් වේ. තාප ගෝලයේ සිට 120 kmපමණ පහළ කොටසේ දෛනික උෂ්ණත්වය ඉහළ යාමෙන් වායුගෝලීය සුළි ඇතිවේ. මීට වඩා ඉහළ මට්ටම් වලද වායුගෝලීය සුළි විසිරී ඇත. එම සුළි ඇති වීමට හේතුව ද්‍රව චලනය සඳහා අවශ්‍ය සංගත චලන අණුක එක්රැස්වීම සිදු නොවීමයි. ජාත්‍යන්තර අභ්‍යවකාශ මධ්‍යස්ථානය පිහිටියේ තාප‍ගෝලයේ 320-380 km අතර වූ ස්වාධීන කක්ෂයේයි. උත්තරාලෝකය ඇති වන්නේද තාප ගෝලය තුළය.

බලන්න
 අපරිවර්තී ගෝලය

සටහන්

තාප ගෝලය


"ද මමී" (The Mummy) නැමැති ඇමෙරිකානු චිත්‍රපටය 1999 දී නිෂ්පාදනය වූ ගවේෂණ සහ ත්‍රාස්‍යයජනක චිත්‍රපටයක් වන අතර තිර රචනය සහ අධ්‍යක්ෂණය "ස්ටීෆන් සොමර්ස්" විසින්ද "බ්‍රෙන්ඩන් ෆ්රේසර්", "රේචල් වෛස්", "ජෝන් හැනා" සහ "කෙවින් ජේ ඕ' කෝනර්" විසින් රඟ දක්වන අතර "අර්නෝල්ඩ් වොස්ලූ" විසින් චිත්‍රපටයේ දැක්වෙන චරිත නාමය රඟ දක්වයි. මෙම  චිත්‍රපටය නිර්මාණය වන්නේ 1932 නිර්මාණය වූ මෙම නාමයම රැගත් චිත්‍රපටයක් වන "ද මමී" චිත්‍රපටය පාදක කොට ගෙනය. එහි ප්‍රධාන චරිතය නිරූපණය කලේ "බොරිස් කර්ලොෆ්" විසිනි. මෙම චිත්‍රපටය නිර්මාණය කිරීමට පටන් ගනු ලැබුවේ අඩු වියදමකින් නිෂ්පාදනය කිරීමට සැලසුම් කල ත්‍රාස්‍යයජනක චිත්‍රපට මාලාවක් ලෙස වුවත් එය අවසානයේ වාර්තා පිහිටවූ ත්‍රාස්‍යය පිරි ගවේෂණ චිත්‍රපටයක් බවට පත් විය.

චිත්‍රපට රූගත කිරීම් "මරකෙක්, මොරොක්කෝවේ", 1998 මැයි මස 4 වෙනි දින ඇරඹුනු අතර සති දාහතක් පුරා රූගත කිරීම් කරන ලදී. කණ්ඩායමට විජලනය, වැලි කුණාටු, සහ සර්පයන්ගෙන් හානි සිදුවූයේ සහරා කාන්තාරයේ රූගත කිරීම් කරන අතරතුරය. විශේෂ දෘෂ්‍ය චලන 'ඉන්ඩස්ට්‍රියල් ලයිට් ඇන්ඩ් මැජික්' ආයතනය විසින් සපයන ලද අතර ඔවුන් චිත්‍රපටය සමඟ පරිඝනකය මඟින් සකස් කරන ලද මමී චරිතයේ රූප එක් කිරීමද කරන ලදී. "ජෙරී ගෝල්ඩ් ස්මිත්" විසින් ඕර්කේස්ට්‍රා වාදනයෙන් දායක විය.

"ද මමී" චිත්‍රපටය 1999 මැයි 7 වන දින නිකුත් වූ අතර එය නිකුත්වූ සති අන්තයේ දී ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ චිත්‍රපට ශාලා 3210 ක තිරගත වීමෙන් ඩොලර් මිලියන 43 ක ආදායමක් ලැබිණි. ඔවුන්ගේ විශාල ආදායමෙන් ලද සාර්ථකත්වය නිසා 2001 දී, "ද මමී රිටර්න්ස්" චිත්‍රපටයද, "ද මමී : ද ඇනිමේටඩ් සීරීස්" සහ "ස්කෝපියන් කිංග්" නමැති චිත්‍රපට නිෂ්පාදනයටද මං සැලසිණි. අවරුදු 7 කට පසුව තුන්වන අදියර ලෙස "ද ටූම්බ් ඔෆ් ද ඩ්රැගන් එම්ප්‍රරර්" 2008 අගෝස්තු 1 වැනි දින නිකුත් කරන ලදී. "යුනිවර්සල් පික්චර්ස්" ආයතනය "රෝලර් කෝස්ටර්" සහ "රිවේන්ජ් ඔෆ් ද මමී" චිත්‍රපටද 2004 දී නිකුත් කරන ලදී. මෙම චිත්‍රපටයේ කෘතියක් ලෙස "මැක්ස් ඇලන් කොලින්ස්" විසින් එළි දක්වන ලදී.

කථා වස්තුව

ක්‍රි.පූ 1290 ඊජිප්තුවේ, උත්තම පූජක "ඉමෝටෙප්", "පලවන පාරාවෝ සේති" රජුගේ බිරිය වන "අනක්-සුන-මෝන්" සමඟ සම්බන්ධතාවක් ඇති කර ගනී. මේ පිළිබඳ පාරාවෝ රජු දැනගත් විට, ඉමෝටේප් සහ අනක්-සුන-මොන් විසින් රජුව මරණයට පත් කරති. රජුගේ සොල්දාදුවන් පැමිණෙන විට ඉමෝටෙප් පලා යන අතර අනක්-සුන-මොන් සිය දිවි නසා ගන්නේ ඉමෝටෙප් ඇයව නැවත මරණයෙන් නැගිටුවනු ඇතැයි යන බලාපොරොත්තුවෙනි. අනක්-සුන-මොන් ගේ මරණ කටයුතු වලින් අනතුරුව, ඉමෝටෙප් සහ ඔහුගේ අනෙකුත් පූජක වරුන් ඇයගේ මළ සිරුර සොරකම් කර "හමුනප්ට්‍රා" නම් මළවුන්ගේ දේශයට පලා යන අතර එහිදී මළවුන්ගෙන් නැගිටීමේ උත්සවය පැවැත්වීම අරඹන ලදී. ඔවුන් එම උත්සවයේ ආගමික/සංස්කෘතික පිළිවෙත් නිම කිරීමට ප්‍රථම රජුගේ සොල්දාදුවන්ට හසු වන අතර, අනක්-සුන-මොන් ගේ ආත්මය නැවත පාතාලයට යවන ලදී. ඉමෝටෙප් ගේ අනිකුත් පූජක වරුන් පණපිටින් මමී බවට පත් කරන ලද අතර, ඉමෝටෙප් වෙත සාපයක් හෙළා දඩුවම් කලේ මිනී කන කෘමීන් සමඟ ඔහුව පණපිටින් වළලා එහි වේදනාව සදාකාලිකව අත්විදීමට සැලසීමෙනි. ඔහුව වළලනු ලැබුවේ තදබල මුර ආරක්ෂාවක් යටතේ වන අතර ගලින් තනවන ලද පෙට්ටියක් තුල මුද්‍රා තබා ඊජිප්තු දෙවියෙකු වන "අනුබිස්" දෙවියාගේ පිළිමය යට තැන්පත් කරන ලදී. මෙයට මුර ලෙස තැබුවේ "මෙඩ්ජායි" නැමැති සොල්දාදුවන් පිරිසකි.

1926 දී "ජොනතන් කාර්නහැන්", "කයිරෝ" හි පුස්තකාල භාරකාරකාරියකද, ඊජිප්තු ඉතිහාසඥවරියක්ද වන ඔහුගේ සහෝදරිය "ඉවලින්" වෙත පුරාණ පෙට්ටියක් සමඟ සිතියමක් පෙන්වන ලද්දේ ඔහු මේවා "තිබේ" හි සොයාගත්තේ යැයි පවසමිනි. ඔවුන් දෙදෙනා පසුව මෙම සිතියම "හමුනප්ට්‍රා" වෙත යන මාර්ගය පෙන්වන්නේ යැයි සොයා ගන්නා ලද අතර, ජොනතන් මෙය ඇමෙරිකානු ගවේෂකයෙකු වන දැනට සිරගතව සිටින "රික් ඕ'කොනෙල්" ගෙන් සොරා ගත්තේ යැයි හෙළි කරයි. ඉවලින් සහ ජොනතන්, රික්ව මුණගැසීමෙන් අනතුරුව රික් කියා සිටියේ ඔහු එම ස්ථානය දන්නා බවත් අවුරුදු කිහිපයකට කලින් එම ස්ථානය තමන් ප්‍රoශ හමුදා කණ්ඩායමක සිටියදී සොයා ගනු ලැබූ බවත්ය. ඔහු ඉවලින් සමඟ ගිවිසුමකට පැමිණෙන්නේ ඉවලින් ඔහුට නියම වී ඇති එල්ලා මැරීමේ දඬුවමෙන් බේරාගන්නේ නම් හමුනප්ට්‍රා වෙත යන මඟ පෙන්වන්නේ යැයි පවසමිනි.

රික් විසින් ඉවලින් සහ ජොනතන්ව රැගෙන ගවේෂණයේ යෙදෙන අතර මඟදී, ඔවුන්ට ඇමෙරිකානු නිදන්වස්තු සොයන්නන් කණ්ඩායමක් මුණ ගැසෙන අතර ඔවුන් මෙහෙයවනු ලබන්නේ ප්‍රසිද්ධ බ්‍රිතාන්‍ය ඊජිප්තු ඉතිහාසඥවරයෙකු වන ආචාර්‍ය "ඇලන් චෙම්බර්ලෙන්" වන අතර මං පෙන්වනු ලබන්නේ රික්ගේ පැරණි මෙන්ම ඉක්මනින් බියට පත්වන සගයෙකු වූ "බෙනී ගේබර්" විසිනි. හමුනප්ට්‍රා වලට පැමිණීමෙන් පසුව ඔවුන්ට මෙඩ්ජායි හමුදාවෙන් පහර කෑමට ලක්වන අතර, "ආර්ඩේත් බේ" විසින් මෙඩ්ජායි මෙහෙය වනු ලබයි. ආර්ඩේත් පසුව මෙම නගරයේ භයංකාරත්වය ගවේෂණ කණ්ඩායම් දෙකට පැහැදිලි කර දෙන නමුත් ඔවුන් එය සැලකිල්ලට නොගෙන කණ්ඩායම් කැඩී නගරය විමර්ශනය කරන්නට නික්මයයි. ඉවලින්, "අමුන්-රා" නැමැති රත්රන් වලින් නිමවන ලද දැඩි ඝනකමකින් යුතු පොතක් සොයමින් සිටින අතර එම පොත හට ජීවයක් බිලිගැනීමේ බලයද සතුබව පැවසේ. නමුත් ඇයට හමුවන්නේ ඉමෝටෙප්ගේ සුන්බුන් කිහිපයකි. මේ අතරතුර ඇමෙරිකානු ගවේෂණ කණ්ඩායමට "මළවුන්ගේ කළු පොත" නැමැති පොතක් අඩoගු පෙට්ටියක් හමුවන අතර එය සමඟ අනක්-සුන-මොන් ගේ ශරීර කොටස් තැන්පත් කරනු ලැබූ ජෝගු කීපයක් සොයාගැනීමට ඔවුන්ට හැකිවේ. චෙම්බර්ලෙන් මළවුන්ගේ පොත රැගෙන යන අතර, කණ්ඩායමේ සෑම දෙනාම එක් ජෝගුවක් බැගින් රැගෙන යන ලදී. පොත අඩoගු පෙට්ටිය වීවෘත කිරීමට පෙර චෙම්බර්ලෙන් එහි කොටා ඇති ලියමනක් කියවන අතර එහි සඳහන් වනුයේ එම පෙට්ටිය වීවෘත කරන්නා හෝ කරන්නන්, ඉමෝටෙප් නැගිටවනු ලැබුවොත් සාපයක් ඔවුන් වෙත පැමිණවෙන බවය. කණ්ඩායමේ අනිකුත් අය එය සැලකිල්ලට නොගන්නා නමුත්, බෙනී උදව් කිරීමට පැකිලෙන අතර අනතුරුව පලා යයි.

රාත්‍රියේදී, ඉවලින් මළවුන්ගේ පොත ගෙන එහි පිටුවක් හඬ නගා කියවා අතපසුවීමෙන් හදිසියේ ඉමෝටෙප් නැගිටවනු ලැබිණ. ගවේෂණ කණ්ඩායම් කයිරෝ වලට පලා යන නමුත් ඉමෝටෙප් ඔවුන්ව බෙනී ගේ සහය ඇතුව පසුපස ලුහුබදී. බෙනී සහය වීමට කැමති වන්නේ ඔහුගේ ජීවිතය මෙහිදී විනාශ නොකරන්නේ යැයි පොරොන්දු ඇතිවය. ඉමෝටෙප්, ඇමෙරිකානු ගවේෂණ කණ්ඩායමේ පිරිසගේ ජීවය උරා ගෙන නැවත ප්‍රාණවත් වේ. ඉමෝටෙප් නතර කිරීමට උපායක් සොයන රික්, ඉවලින්, ජොනතන් ට කෞතුකාගාරයකදී ආර්ඩේත් හමු වේ. ඉවලින් එහිදී කියා සිටියේ ඉමෝටෙප් ඇයව අනක්-සුන-මෝන් ලෙස ආමන්ත්‍රණය කරන ලද බවය. මෙය අසා සිටි ආර්ඩේත් සහ කෞතුකාගාර භාරක "ටෙරන්ස් බේ" කියා සිටියේ ඉමෝටෙප් තමන් ආදරය කරන්නිය නැවත මරණයෙන් නැගිටුවීමට අවශ්‍ය බවත් එයට ඉවලින් මිනිස් බිල්ලක් ලෙස පාවිච්චි කිරීමට සැලසෙන බවත්ය. ඉවලින් අනතුරුව කල්පනා කරන්නේ මළවුන්ගේ පොත ඉමෝටෙප්ව නැගිටවනු ලැබුවා නම් අමුන්-රා පොත ඔහුව නැවත මරණයට පත් කල හැකි බවය.පොත ඇති ස්ථානය සොයාගැනීමෙන් අනතුරුව ඉමෝටෙප් එම කණ්ඩායම සොල්දාදුවන් යොදවා කොටු කර ගනී. ඇතිවූ තත්වය නිසා ඉවලින් තම ජීවිතය ඉමෝටෙප්ට භාරදීමට එකඟවන අතර ඒවෙනුවෙන් තමන්ගේ කණ්ඩායමේ ඉතුරු සගයන්ගේ ජීවිතවලට හානි නොකරන ලෙස ඉල්ලා සිටියාය. ඉමෝටෙප් පොරොන්දු ඉෂ්ට නොකර ඔහුගේ සේවකයන් යොදවා ගවේෂණ කණ්ඩායම මැරීමට යොදවයි. උමඟකට දොරටුවක් සොයාගැනීමට වාසනාවන්තවූ රික් නිසා ඔවුන්ට පලා යාමට ඉඩ සැලසිණි. ටෙරන්ස් අනෙක් සගයන්ගේ ජීවිත බේරාගැනීමට ඉඩ සලසන විට තම ජීවිතය බිලිදීමට සිදුවේ.

ඉමෝටෙප්, ඉවලින් සහ බෙනී සමඟ හමුනප්ට්‍රා වෙත නැවත පිවිසෙන අතර රික්, ජොනතන්, සහ ආර්ඩේත් ඔවුන් ලුහුබදී. ඉමෝටෙප්ගේ මමීවරුන් බවට පත්වූ පූජකවරුන් සමඟ සටන් වැඳීමෙන් අනතුරුව ඉවලින් බේරාගැනීමට හැකි වන අතර ඉවලින්, අමුන්-රා පොතෙන් කොටසක් කියවන අතර ඉන්පසු ඉමෝටෙප්ට තිබූ අමරණීයත්වය නැතිවීයයි. ඉන්පසු රික් ඔහුව මරණයේ නදිය වෙත තල්ලු කරයි. ඉමෝටෙප් ජීවතුන්ගේ ලෝකයෙන් නික්මී යන්නේ 'මරණය පටන් ගැන්ම පමණයි' යනුවෙන් පලිගැනීමට පොරොන්දු වෙමින් වන අතර ඔහු එම කී වචන වූයේ තමාගේ මිනීපෙට්ටියේ කොටා තිබූ වදනකි. පිරමිඩයේ ගබඩා කරතිබූ වස්තුන් ගෙන යාමට තැත් කරන විට බෙනී අතපසුවී මිනී කන කෘමීන් සහිත උගුලක් ලිහිල් වෙන අතර මුළු හමුනප්ට්‍රාවම වැලිවලට යටවී යයි. පලායන අතරතුර අමුන්-රා පොත අස්ථානගත වන නමුත් කතාවේ වීරයන්ට තමන්ගේ ජීවිත බේරාගැනීමට හැකි වේ. අවසානයේදී රික්, ජොනතන් සහ ඉවලින් ඔටුවන් පිට නැගී කාන්තාරය තරණය කරන්නේ බෙනී සොයාගත් වස්තු සම්බාරයද රැගෙනය.

රංගන ශිල්පීන්

 බ්‍රෙන්ඩන් ෆ්රේසර්, රික් ඕ'කොනෙල් ලෙස - ප්‍රoශ හමුදා ඒකකයේ සේවය කල ගවේෂකයෙකි. නිෂ්පාදක ජේම්ස් ජැක්, රික් ඕ'කොනෙල් චරිතය ටොම් කෘස්, බ්‍රැඩ් පිට්, මැට් ඩේමන් සහ බෙන් ඇෆ්ලෙක් හට පිරිනැමුවද ඔවුන් අකමැති වීම හෝ කාලය වෙන් කර ගැනීමට නොහැකි වීම යන හේතු නිසා භාරගැනීමට නොහැකි විය. නිෂ්පාදක ජැක්ස් සහ අධ්‍යක්ෂක ස්ටීෆන් සොමර්ස්, ජෝර්ජ් ඔෆ් ද ජන්ගල් චිත්‍රපටය උපයන ආදායම දැක මවිතයට පත්වුයෙන් බ්‍රෙන්ඩන් ෆ්රේසර් මේ සඳහා තෝරා ගන්නා ලදී.සොමර්ස් වැඩි දුරටත් පවසා සිටියේ ෆ්රේසර්, එරොල් ෆ්ලින් විසින් රඟන ලද කඩුහරඹ පාන චරිතයට මනාව ගැලපෙන බව තම මනසින් මවා ගෙන තිබු බවය. සොමර්ස් ඔහුගේ චරිතය එතරම් තමන් ප්‍රධාන කොටගත් බාවයක් නිරූපණය නොකරන බව තේරුම් ගත්තේ නරඹන්නන්ගේ අවශ්‍යතාව හදුනාගනිමිනි.

 රේචල් වෛස්, ඉවලින් කාර්නහැන් ලෙස -  නොසැලකිලිමත් නමුත් ඉතා ඥාණවත් ඊජිප්තු ඉතිහාසඥවරියකි. තම සගයින්ට තම හැකියාවන් පෙන්වීමට හමුනප්ට්‍රා ගවේෂණය කර පුරාණ පොතක් සොයා යාමට පෙළඹේ. රේචල් වෛස් ත්‍රාස්‍යයජනක චිත්‍රපට වලට ඇලුම් නොකරන නමුත්, මෙම චිත්‍රපටය එවැන්නක් ලෙස ඇය නොදකියි. ඇය සම්මුඛ සාකච්චාවකදී පැවසුවේ "මෙය හොකුම් වැනි, කාර්ටූන් චරිත පිරි ලෝකයක් බඳුය" කියාය.

 අර්නෝල්ඩ් වොස්ලූ, උත්තම පුජක ඉමෝටෙප් ලෙස - පාරාවෝ රජුගේ විශ්වාසවන්තම උපදේශකවරයා ලෙස කටයුතු කළේය. ඉමෝටෙප්ට, අනක්-සුන-මෝන් වෙත ඇතිවූ ආදරය නිසා රජුව රැවටීමට යොමු විය.ඔහු සාප ලද අතර කඩින් කඩ මරණයට පත්කිරීම ඔහු කල වරදට දඩුවම විය. නමුත් වසර 3000 කට පසු ඔහු යලි මරණයෙන් නැගිටුවන ලදී. දකුණු අප්‍රිකානු නළුවකු වන වොස්ලූ, සොමර්ස් මෙම චිත්‍රපටයේ පිටපතෙහි පිවිසුම තේරුම් ගත්තද, ඉමෝටෙප් චරිතය නිරූපණය කිරීමට භාරගත්තේ එක් කොන්දෙසියක් පිටය. එනම් මෙම චිත්‍රපටය ඉමෝටෙප් ගේ දෘෂ්ටිකෝණයෙන් එය රෝමියෝ-ජුලියට් කතාවට සමාන වෙනස් කතාවක් ලෙස පෙන්නුම් වේනම් පමණි යන්න මතය.

 කෙවින් ජේ ඕ' කෝනර්, බෙනී ගේබර් ලෙස - ප්‍රoශ හමුදා ඒකකයේ සේවය කල රික් වැනි සේවයෙන් අස්වූ සෙබළෙකි. බෙනී මුදලට තන්හා පුද්ගලයෙකු වන අතර බියගුළු තැනැත්තකු වන්නේය. ඔහු ඉමෝටෙප්ට ගොදුරු වීමට යාමේදී ඇතිවූ බිය නිසා තමන් සේවය කල ස්වාමියන් රැවටීය. ඉමෝටෙප් බෙනීව තමන්ගේ වහල්ලෙක් බවට පත් කරගන්නේ බෙනී ඉමෝටෙප් විසින් හඳුනාගන්නා ලද 'සේවකයන්ගේ භාෂාවෙන්' ඉමෝටෙප්ව නමස්කාර කල බැවිනි.

 ඔඩෙඩ් ෆෙර්, ආර්ඩේත් බේ ලෙස - මෙඩ්ජායිවරයෙකු වන අතර නගර ආරක්ෂකයෙකි.

 පැට්‍රිෂියා වෙලස්කුවෙස්, අනක්-සුන-මොන් ලෙස - ඉමෝටෙප්ගේ ආදරවන්තිය

 බර්නාඩ් ෆොක්ස්, කැප්ටන් වින්ස්ටන් හැව්ලොක් ලෙස - රික්ගේ සගයෙකු ලෙස

 එරික් අවාරි, ආචාර්‍ය ටෙරන්ස් බේ ලෙස - කෞතුකාගාර භාරකාරවරක් ලෙස සහ මෙඩ්ජායිවරයෙකු ලෙස

 ඔමිඩ් ජාලිලි - රික්, ඉවලින් සහ ජෝනතන්ගේ ගවේෂණයට එක්වූ මඟ පෙන්වන්නෙක් ලෙස

 ස්ටීෆන් ඩන්හම්, කොරී ජොන්සන්, ටක් වට්කින්ස් සහ ජොනතන් හයිඩ් ඇමෙරිකානු ගවේෂණ කණ්ඩායමේ සගයන්ගේ චරිත නිරූපනය කරන ලදී.

නිෂ්පාදනය

ආරම්භය

1992 දී, නිෂ්පාදක ජේම්ස් ජැක්ස් පළමු 'මමී' චිත්‍රපටය 1990 ට සරිලනසේ නැවත නිර්මාණය කිරීමට තීරණය කළේය. 'යුනිවර්සල් ස්ටූඩියෝ' සහ 'එම්බ්ලින් එන්ටටේන්මන්ට්' සමාගම එයට සමබන්ධ වීමට කැමැත්ත පල කලේ ඔහු එහි වියදම ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 10 කට සීමා කරන්නේ නම් පමණි කොන්දේසිය පිටය. නිෂ්පාදකවරයා පෙර සිටම දැන සිටියේ 'යුනිවර්සල් ස්ටූඩියෝ' ආයතනයට අඩු වියදම් සහිත ත්‍රාස්‍යයජනක චිත්‍රපටයක් නිපදවීමට අවශ්‍යතාවක් තිබු බවය. ඊට ප්‍රතිචාරයක් ලෙස ජැක්ස් ත්‍රාස්‍යය චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂක/ තිර රචක, 'ක්ලයිව් බාර්කර්' අධ්‍යක්ෂණය සදහා කැදවා ගනී.  බාර්කර්ගේ අදහස වුයේ චිත්‍රපටය ඉතා බිහිසුණු මෙන්ම කතාවේ ප්‍රධාන චරිතය ලෙස පෙන්නුම් කලේ, මමීවරුන් නැගිටවන මායාකාරයෙක් වන කලා කෞතුකාගාර භාරකරුවෙකුගේ වෙස් ගෙන සිටින්නෙක්ය. ජැක්ස් නැවත මතක් කර කියා සිටින්නේ බාර්කර්ගේ අදහස වුයේ චිත්‍රපටය අඳුරු, රාගාත්මක එමෙන්ම මායාවලින් පිරී තිබිය යුතුබවය. එය නිෂ්පාදනය වුයේ නම් එය හොඳ අඩු වියදම් සහිත චිත්‍රපටයක් වීමට තිබිණ. සාකච්චා කීපයකින් පසු බාර්කර් සහ යුනිවර්සල් ආයතනය මේ පිලිබඳ උනන්දුව නැතිවී යයි. චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂ 'ජෝර්ජ් ඒ. රොමේරෝ' විසින් ගෙනා අදහස වුයේ චිත්‍රපටය ඇවිදින මළවුන් පිලිබඳ විය යුතු බවත් ත්‍රාස්‍යයජනක චිත්‍රපටයක් වන 'නයිට් ඔෆ් ද ලිවින් ඩේඩ්' හා සමාන චිත්‍රපටයක් විය යුතු බවය. නමුත් ජැක්ස් මෙන්ම ප්‍රායෝගික අදහසක් අවශ්‍ය වී තිබු ස්ටූඩියෝවද එම අදහස් වන චිත්‍රපටය භයංකාර එකක් වනු ඇතැයි තීරණය කළෝය.

ඊලඟට 'ජෝ ඩන්ටේ' සමග සම්බන්ධ වූ අතර ඔහුගේ අදහස වුයේ වැඩි වියදමක් සහිතව 'දනියෙල් ඩේ ලුවිස් ' ඉතා නපුරු මමීයකගේ චරිතයක් නිරූපනය කරන චිත්‍රපටයක් නිර්මාණය කිරීමයි. මෙම අනුවාදයට අනුව (ජෝන් සේල්ස් සමඟ තිර රචනය කල) වර්තමාන කාලය පදනම් කරගෙන ආදරකතාවක නැවත උත්පත්තිය පිලිබඳ කියවේ. මෙම චිත්‍රපටය නිර්මාණය වීමට ආසන්නව තිබු නමුත් එනම් මිනී කන කෘමීන් වැනි දෑ නිර්මාණය වූ පසුත්, ස්ටූඩියෝවට ඩොලර් මිලියන 15 ක අයවැයක් වූ ච්ත්‍රපටයක් අවශ්‍ය වූ නිසා  ඩන්ටේගේ අනුවාදය අනුමත නොවීය. ඉන් මද කලකට පසු 'මික් ගැරිස්' අධ්‍යක්ෂණයට එක්වූ නමුත් නැවත ව්‍යාපෘතිය හැර යන අතර, 'වෙස් ක්‍රාවේන්' ට මෙම චිත්‍රපටය පිළිගැන්වෙන නමුත් එය ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබේ. ඉන්පසු 1997 දී ස්ටීෆන් සොමර්ස්, ජැක්ස්ට කතා කර කියා සිටින ආකාරයට ඔහුගේ අදහස වන්නේ 'ඉන්දියානා ජෝන්ස්' හෝ 'ජේසන් ඇන්ඩ් ද අර්ගොනොට්ස්' යන චිත්‍රපට වල ආකාරයට මමී නැමැති සත්වයා චිත්‍රපටයේ වීරයන්ට අනතුරු ඇති කරන බවය. සොමර්ස් මමී පළමු චිත්‍රපටය වයස 8 දී දැක තිබුණු අතර ඔහුට එය නැවත විශාල ලෙස ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමට අවශ්‍ය විය. ඔහුට මමී සම්බන්ධ චිත්‍රපටයක් 1993 දී සිට නිර්මාණය කිරීමට අවශ්‍ය වුවත් තිරරචකයින් සහ අධ්‍යක්ෂකවරුන් එම කාර්යයේ යෙදී සිටියෝය. අවසානයේදී සොමර්ස්ට තම අවස්ථාව උදා වී ඔහුගේ අදහස යුනිවර්සල් ආයතනයට පිටු 18 ක වාර්තාවක් පිළිගන්වන ලදී. එවන විට යුනිවර්සල් ආයතනයේ කළමනාකාරිත්වය, 'බේබ්: පිග් ඉන් ද සිටි' චිත්‍රපටය නිසා මේ පිලිබඳ අදහස වෙනස් වී තිබු නිසාත්, එම චිත්‍රපටය තිරගත වීමෙන් ලද පාඩුව නිසාත් එය මකාගෙන 1930 දී තිබී සාර්ථකත්වය ළඟා කරගැනීමට ආයතනයට අවශ්‍යවේ. යුනිවර්සල් ආයතනය මෙම අදහසට කැමති වන අතර එය අනුමත කර, අයවැය ඩොලර් මිලියන 15 සිට ඩොලර් මිලියන 80 දක්වා වැඩි ක‍රයි.

මූලික ජායාරූපකරණය

චිත්‍රපට රූගත කිරීම් "මරකෙක්, මොරොක්කෝවේ", 1998 මැයි මස 4 වෙනි දින ඇරඹුනු අතර සති දාහතක් පුරා රූගත කිරීම් කරන ලදී. ජායාරූපකරණය පසුව 'අරෆ්වුඩ්' නැමැති කුඩා නගරයෙන් පිට පිහිටි සහරා කාන්තාරයට රැගෙන ගිය අතර ඉන්පසු එක්සත් රාජධානියටද, 1998 අගෝස්තු 29 දින රූගතකිරීම් අවසන් වීමට ප්‍රථම මාරුවෙමින් පැවතිනි. කණ්ඩායම ඊජිප්තුවේ රූගත කිරීම් කිරීමට නොහැකි වුයේ යහපත් දේශපාලන වාතාවරනක් නොතිබූ නිසාය. සහරා කාන්තාරයේ දැඩි රස්නය නිසා ඇතිවන විජලන තත්වය මගහරවා ගැනීමට නිෂ්පාදන කණ්ඩායමේ, ප්‍රථමාධාර පිරිස විශේෂ පානයක් සකස් කල අතර එය පැය දෙකෙන් දෙකට රූගත කරන කණ්ඩායමට මෙන්ම රංගන ශිල්පීන්ට පානය කිරීමට සිදු විය. දෛනිකව වැලි කුනාටුවලට හසු විය. සර්පයන්, මකුණන් සහ ගෝනුස්සන් ඉතා බරපතල ප්‍රශ්නයක් වූ අතර, කණ්ඩායමේ සමහරුන්ව මෙම සතුන් සපා කෑම නිසා ගුවන් මගින් ප්‍රතිකාර සදහා ගෙන යාමට සිදු විය. බ්‍රෙන්ඩන් ෆ්‍රේරේසර්ගේ ජීවිත හානි වීමට පවා සිදුවූයේ ඔහු එල්ලා මැරීමේ දර්ශනය රූගත කරන අතරතුරය. වෛස් ඒ පිලිබඳ මතක් කරන ආකාරයට '' ඔහු (ෆ්‍රේරේසර්) හුස්ම ගැනීම නැවතූ නිසා කෘතීම ශ්වසනය දීමට සිදුවූ බවය."  නිෂ්පාදන කණ්ඩායමට මොරොක්කෝවේ හමුදාවේ නිල ආරක්ෂාව ලැබී තිබුණු අතර රංගන ශිල්පීන්ට පැහැර ගෙන යාම පිළිබද ජීවිත රක්ෂණයක්ද ගැනීමට සිදු විය. මෙය සොමර්ස් රංගන ශිල්පීන්ට කියා සිටින්නේ රූගත කිරීම් අවසන් කල පසුවය.

නිෂ්පාදක නිර්මාණක 'ඇලන් කැමරන්' ක්‍රියාවිරහිතවූ ගිනිකන්දක් අර්ෆ්වුඩ් ආසන්නයේ සොයාගත් අතර, එය හමුනප්ට්‍රා නගරය නිර්මාණය කිරීමට යෝග්‍ය විය. සොමර්ස් මෙයට කැමැත්ත පල කර සිටියේ " ගිනිකන්දකට මුවාවී සැගවී තිබෙන නගරයක් මෙයට ඉතාමත් යෝග්‍ය බවය. " කාන්තාරය මැදදී එය නොපෙනේ. ගිනි කන්ද පිළිබද විමර්ශනයක් සිදු කරන ලද්දේ, බිත්ති සහ පිළිමවලට නියමිත පරිමා තීරණය කර 'ශේපර්ටන් ස්ටූඩියෝ' හීදී නිර්මාණය කිරීමය. මෙහි උමං සහ මළවුන්ගේ දේශය වැනි දර්ශන රූගත කිරීම සිදු විය. මෙම ආකෘති සති 17 ක් පුරා නිර්මාණය වූ අතර, ෆෛබෙර් වීදුරු වලින් නිර්මාණය කරන ලද ඉදිකිරීම් විශේෂ දෘෂ්‍ය ප්‍රයෝග වලින් පිරි චිත්‍රපටයේ අවසන් කොටස්වලට පාවිච්චි කෙරිණි. තවත් එක රූගත කිරීම් ස්ථානයක් එක්සත් රාජධානියේ 'චත්තම්' හි වාරයෙහි තිබුණු අතර එය තවත් විශාල කාර්යයක් වුයේ 'නයිල්' නදියේ 'ගීසා' වරායෙදී මෙවැනි රූගත කිරීමක් තිබුණු නිසාය. මෙම රූගත කිරීම සදහා අඩි 600 ක් (මීටර් 183) දිග දුම් කෝච්චියක්, ඇජැක්ස් එන්ජිමක්, පස් අයින් කිරීමේ යන්ත්‍ර තුනක්, අශ්ව කරත්තයක්, අශ්වයන් ඇදගෙන යන රථ හතරක්, මනාව පිළියෙළ කරන ලද අශ්වයින් පස්දෙනෙකු සහ ආශ්වාරෝහකයන්, බුරුවන් නව දෙනෙකුද, වෙළදසැල්ද, අරාබි වෙළදුන් මෙන්ම අමතර වෙස් ගන්වන ලද තුන්සීයක පිරිසක්ද මෙයට අයත් විය.

විශේෂ දෘෂ්‍ය ප්‍රයෝග

නිෂ්පාදකවරුන් ඩොලර් මිලියන අසුවකින් ඩොලර් මිලියන පහළොවක් වැය කරන ලද්දේ 'ඉන්ඩස්ට්‍රියල් ලයිට් ඇන්ඩ් මැජික්' ආයතනය විසින් සපයන ලද විශේෂ දෘෂ්‍ය ප්‍රයෝග සදහා වන අතර නිෂ්පාදකවරුන්ට අවශ්‍ය වුයේ මමී සදහා අලුත් පෙනුමක් ලබා දීමට නිසා පැරණි මමී චිත්‍රපට සමග සැසදීමක් නොවීය. 'ජෝන් ඇන්ඩ්රිව් බර්ටන් ජුනියර්'  ඉන්ඩස්ට්‍රියල් ලයිට් ඇන්ඩ් මැජික් ආයතනයේ, විශේෂ දෘෂ්‍ය ප්‍රයෝග පරිපාලක විසින් 'ද මමී' චිත්‍රපටයේ මමීගේ හැඩරුව නිර්මාණය කිරීම චිත්‍රපට රූගත කිරීමට මාස තුනකට කලින් පටන් ගන්නා ලදී. ඔහු කියා සිටියේ මමීගේ ස්වරූපය "රසිකයන් පෙර නොදැක තිබෙන ඉතා රෞද්‍ර, භයංකාර ස්වරූපයක්" ලබා දීමට අවශ්‍ය වූ බවයි. බර්ටන් ඉතා රෞද්‍ර මෙන්ම ස්වභාවික පෙනුමක් සහිත මමීයක් තැනීමට "මෝෂන් කැප්චර්" භාවිතා කළේය. අර්නෝල්ඩ් වොස්ලූගේ චලන හසු කර ගැනීමට ජයාරූපකාරණයක් සිදු කරන ලද්දේ, මමීගේ හැසිරීම සහ චලන එයට ගැලපෙන අයුරින් තිබේද යන්න බැලීමටය.

මමී නිර්මාණය කිරීමට, බර්ටන් සැබෑ චලන මෙන්ම පරිගණක රූපවලද එකතුවක් භාවිතා කළේය. ඉන්පසු ඩිජිටල් තාක්ෂණය මගින් හදුනාගෙන ඊට ගැලපෙන අයුරින් නිර්මාණය සිදුවිය. බර්ටන් කියා සිටියේ "චිත්‍රපටයේ මමීයගේ පෙනුම වන්නේ ඔහුගේ සත්‍ය මුහුණේ දිරාපත් වූ හිස් භාවයට පත් වූ අනුරුවකි. එය ඔහුගේ මුව තුලින් දත් පවා පෙනෙන අයුරින් නිර්මාණය වී තිබිණ. එම නිසා මෙය නිර්මාණය කිරීමට දැඩි වෙහෙසක් වෙහෙසක් ගැනීමට සිදු විය." වොස්ලූගේ පවසන ආකාරයට මෙය 'සම්පූර්ණයෙන් අලුත් දෙයක්' ලෙස ඔහුට හැඟුණ බවත්, තවදුරටත් කියා සිටියේ "මගේ මුහුණේ චලන හදුනා ගැනීමට ඔවුන්ට කුඩා බල්බ මගේ මුහුණ පුරා යෙදීමට සිදුවූ අතර බොහෝ වෙලාවට රූගත කිරීම් අතරතුර මට ඇවිදීමට සිදුවුයේ නත්තල් ගසක් ආකාරයටය." වේශ ප්‍රයෝග ශිල්පී "නික් ඩඩ්මන්" විශේෂ සත්ව ස්වරූප නිෂ්පාදනය කල අතර එයට තුන් ඉරියව් වේශ චලන අඩංගුය. ඔහු සජීවීකරණ චලනද නිර්මාණය කිරීමට යෙදින. චිත්‍රපටය විශාල ලෙස පරිගණක ගත රූප භාවිතා කලත්, තවත් බොහෝ රූගත කිරීම් සත්‍ය ඒවා බව පෙන්නුම් කල හැක්කේ රේචල් වයිස් ගේ දර්ශනයක් වන මීයන් හා කෘමීන් වටකරගත් දර්ශනය උදාහරණයක් ලෙස පෙන්වීමෙනි.

සංගීත දායකත්වය

ද මමී: නියම මෝෂන් පික්චර් සංගීතය නිර්මාණය හා මං පෙන්වීම "ජෙරී ගෝල්ඩ්ස්මිත් " විසින් සිදුකල අතර ඔකෙස්ට්‍රා වාදනයෙන් "ඇලෙක්සැන්ඩර් කරේජ්" දායක විය. මෙම සංගීත පටය"ඩෙකා රෙකෝඩ්ස්" මගින් 1999 මැයි 4 දින නිකුත් කල අතර ගෝල්ඩ්ස්මිත් ගේ අනෙකුත් සංගීත පට ලෙස, ප්‍රධාන සංගීත තනුව ග්‍රාස් සහ පකෂන් බහුල ලෙස යොදාගනී. ගෝල්ඩ්ස්මිත් ඉතා දක්ෂ ගායකයන් බොහොමයක් ද මෙම කාර්‍ය සදහා යොදාගන්නා ලදී.

සමස්තයක් වශයෙන් ගෝල්ඩ්ස්මිත් ගේ සංගීතයට යහපත් ප්‍රතිචාර හිමිවිය. "ඇල් ම්යුසික්" එය විස්තර කලේ මෙය අපේක්ෂාකළ විශේෂ අවස්ථා ඉස්මතු වන ආකාරයට "ඉතා ප්‍රෞඩ" භාවයක් පෙන්වන බවය. අනෙකුත් විචාරකයන් යහපත් ප්‍රතිචාර දැක්වුයේ අදුරු භාවයක් හගවන සංගීතය, මෙහි කතා වස්තුවට මනාව ගැලපෙන බවත් එම සංගීතයේ ශක්තිමත් භාවය එය තවත් ඉස්මතු කරන බවත්ය. සීමාසහිත නමුත් විශේෂ ලෙස යොදා ගත් කෝරසය මනා ලෙස ප්‍රසංසාවට ලක් විය. එමෙන්ම බොහෝ විචාරකයින් සී.ඩී තැටියේ අන්තිම ගීතය සමස්ථයක් වශයෙන් හොදම ගීතය ලෙස පෙන්නුම් කරන ලදී.

තවත් විචාරකයින් කියා සිටියේ එම සංගීත පටය ඒකීයත්වය අඩුවෙන් පෙන්වු බවත් නැවත නැවත ඇසෙන ඉතා ශක්තිමත් සංගීතය තරමක් ඇසීමට අපහසු බවය. "සන්මියුසික්.නෙට්" හි සේවය කරන "රොඩ්රික් ස්කොට්" කියා සිටියේ එම සංගීත පටය ගෝල්ඩ්ස්මිත්ගේ "ඉතා හොදම මෙන්ම යම් දුරකට සාමාන්‍ය හැකියාවන් පෙන්වන්නක්" බවය. ඔහුගේ කාර්ය වාසනාවට ඔහු ජයග්‍රාහි ලෙස නිම කරයි.

විශ්ලේෂණය කිරීම්

බොක්ස් ඔෆිස් වාර්තා තැබීම් (ආදායම්)

ද මමී" චිත්‍රපටය 1999 මැයි 7 වන දින නිකුත් වූ අතර එය නිකුත්වූ සති අන්තයේ දී ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ චිත්‍රපට ශාලා 3210 ක තිරගත වීමෙන් ඩොලර් මිලියන 43 ක ආදායමක් ලැබිණි. මුළු ලෝකය පුරා දර්ශනය කර එය ඩොලර් මිලියන 415 උපයා ගැනීමට හැකි විය. (ඇම.ඩො.මිලියන 155, අනෙක් රටවල ඩොලර් වලින් මිලියන 260)

විචාරක මත

ද මමී චිත්‍රපටයට මිශ්‍ර මත කිහිපයක් ලැබී තිබිණි. එය මේ වනවිට 55% ක "නරක" තක්සේරුකිරීමක් "රෝටන් ටෝමෑටොස්" හිදී මෙන්ම 48 ක මෙටාස්කෝරයක් "මෙටාක්‍රිටික්" හිදීද තක්සේරුවීමක් විය. "චිකාගෝ සන් ටයීම්ස්" හි චිත්‍රපට විචාරකයෙකු වන "රොජර් ඊබර්ට්" මෙම චිත්‍රපටය සදහා තරු 4න් 3ක ඇගයීමක් ලබා දුන් අතර, තවදුරටත් කියා සිටියේ "මට මේ පිලිබඳ කීමට ඇත්තේ, චිත්‍රපටයේ සෑම මිනිත්තුවක් පාසාම මම එය රසවිඳි බවය. මට මෙහි පිටපත්, අධ්‍යක්ෂණය, රඟපෑම, හෝ මමිය පිලිබඳ කිසිම අඩුපාඩුවක් කීමට බැරි අතර මට කීමට හැක්කේ මට මෙම චිත්‍රපටය බැලීමට කම්මැලිකමක් නොලද බවය." එසේම "එන්ටර්ටේන්මන්ට් වීක්ලි" හි "ඕවන් ග්ලිබර්මන්" මෙම චිත්‍රපටයට බී - ක තක්සේරු කිරීමක් ලබා දී තිබිණි. එමෙන්ම කියා සිටියේ, "ද මමී ඔබව වෙව්ලීමට පත් කරන බවත් එසේ කරන්නේ චිත්‍රපටයේ විනෝදාත්මකමක භාවයට හානියක් නොකරමිනි. "සැන් ෆ්රැන්සිස්කෝ ක්රෝනිකල් " හි "බොබී ග්‍රැහැම්" මෙම ච්ත්‍රපටයට ඉහල ලකුණු රඟපෑමට මෙන්ම විශේෂ ප්‍රයෝග වලටද ලබා දුන්නේය.

"නිව්යෝක් ටයීම්ස්" හි "ස්ටීෆන් ගෝල්ඩ්" ලියන ලද්දේ ද මමී නම් මෙම් අනුවාදයේ පෙන්වන ප්‍රතිරුඋපයට අමතරව වෙනත් ප්‍රතිරූපයක් පෙන්වීමට අවශ්‍ය නොවන අතර එය හුදෙක් කාර්ටූන් චරිතවලින් පිරි වීඩියෝ ක්‍රීඩාවක් තිරගත කලා මෙනි.

සම්මාන සහ නිර්දේශන

උපුටා ගැනීම්

ද මමී චිත්‍රපටයේ බොක්ස් ඔෆිස් සාර්ථකත්වය අනුගාමි චිත්‍රපට ගණනාවකට හේතු විය. "ද මමී රිටන්ස්" චිත්‍රපටය මුල් චිත්‍රපටයේ ලක්ෂණ මෙන්ම මුල් ච්ත්‍රපටයේ දිවි බේරාගත් චරිත සමග තිරගත කරන ලදී. එහි දෙවන අනුගාමි චිත්‍රපටය "ස්කෝපියන් කිං" නමින් විවාහක රික් සහ ඉවලින්ද ඔවුන්ගේ පුත් ඇලෙක්ස් සමග නිර්මාණය විය. මෙම චිත්‍රපට දෙක වාර දෙකක් පුරාවට විහිදුනු සජීවිකරණ කතා මාලාවක් සහ ස්කොපියන් කිංග් (2002) චිත්‍රපටය නිර්මාණය වීමට හේතු විය. මෙහි ඇකැඩියන් සොල්දාදුවෙක් රජු බවට පත් වන කතාවක් වටා ගෙතුණු එකකි.

දෙවැනි අනුගාමි චිත්‍රපටය "ද මමී : ටූම්බ් ඔෆ් ද ඩ්රැගන් එම්පරර්" තිරගත විය. එය 2008 අගෝස්තු 1 දින නිකුත් විය. මෙහි කතාව චීනයේ ටෙරකොටා අදිරාජ්‍යයා දුෂ්ට චරිතයකට පන පොවන අතර රේචල් වෛස් වෙනුවට මරියා බෙලෝ රංගනයෙන් දායක විය. ස්කොපියන් චිත්‍රපටයට පෙරගාමි චිත්‍රපටයක් "ද ස්කොර්පියන් කිංග් 2- රයිස් ඔෆ් අ වොරියර්" නමින් චිත්‍රපටයක් ඩී.වී.ඩී මගින් කෙලින්ම නිකුත් විය. මෙම චිත්‍රපට දෙකම දුර්වල නිර්මාණ ලෙස විචාරයට බදුන් විය.

ද මමී හි වීඩියෝ ක්‍රීඩා අනුරූ දෙකක් "කොනාමි" සහ "යුනිවර්සල් ඉන්ටර්රැක්ටිව්" ආයතනය මගින් 2000 වසරේදී නිකුත් කරන ලදී. ක්‍රියාදාම වීර චාරිකා ඝණයට අයත් (පෞද්ගලික පරිගණක සහ ප්ලේස්ටේෂන් සදහා) ක්‍රීඩා වේ. මෙය "රෙබෙලියන් ඩිවෙලොප්මෙන්ට්" මගින් නිෂ්පාදනය විය. කොනාමි නාගොයා මගින් නිපදවූ "ගේම් බෝයි" වර්ණ ප්රෙහෙලික ක්‍රීඩාවක් මේ අතර විය. මෙය තවත් රෝලර් කොස්ටරයක් වූ රිවේන්ජ් ඔෆ් ද මමී ට හේතු වූ අතර එය යුනිවර්සල් ස්ටූඩියෝ තේමා කරගත් උද්‍යාන තුනක, එනම් කැලිෆොර්නියාවේ හි හොලිවුඩ් හිදීද , ෆ්ලොරීඩා හි ඔර්ලෝන්ඩොවලදීද, සිංගප්පුරුවේ සෙන්ටෝසා හිදීද ඉදිවිය.

බාහිර සබැදුම්

1999 films
American films
Arabic-language films
Egyptian-language films
English-language films
1990s adventure films
1990s fantasy films
1999 horror films
American adventure comedy films
American horror films
Ancient Egypt in fiction
Film remakes
Films directed by Stephen Sommers
Films set in 1926
Films set in Egypt
Films set in ancient Egypt
Films shot anamorphically
Films shot in Morocco
Films shot in VistaVision
The Mummy films
Amblin Entertainment films
Universal Pictures films
Egyptian mythology in popular culture
Performance capture in film
Treasure hunt films
Universal Monsters film series

ද මමී (1999 චිත්‍රපටය)


Ten Mile Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Ten Mile Township (Kansas)
 Ten Mile Township (Missouri)

Ten Mile Township


An Anthurium pedatoradiatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Wilhelm Schott. An Anthurium pedatoradiatum in nahilalakip ha genus nga Anthurium, ngan familia nga Araceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 A. p. helleborifolium
 A. p. pedatoradiatum

Mga kasarigan

Anthurium

Anthurium pedatoradiatum


Phoenix Chinese News and Entertainment ou Phoenix CNE Channel est l'une des six chaînes exploitées par Phoenix Television. Elle est lancée en  afin de servir les téléspectateurs chinois en Europe. Cette chaîne est une chaîne gratuite 24 heures sur 24 basée à Londres et diffusée via le satellite Astra 2G à travers le continent. La chaîne diffuse ses programmes chinois dans 91 pays et régions d'Europe et d'Afrique, et touche plus de 56 millions de foyers et 80 % de la population chinoise européenne.

Phoenix CNE se consacre à la promotion des échanges culturels et des partenariats économiques entre la Chine, l'Europe et l'Afrique pour les entreprises et les provinces chinoises dans leurs efforts pour ouvrir de nouvelles opportunités de commerce et d'investissement sur ces continents.

Traduction

Annexes

Articles connexes
 Liste des chaînes de télévision au Royaume-Uni

Chaîne ou station de télévision fondée en 2001
Chaîne de télévision au Royaume-Uni

Phoenix Chinese News and Entertainment Channel


Mr. Nice Guy er en EP af den danske sangerinde Trine Dyrholm, som indeholder tre numre ("Avenuen", "Spejlet" og "Stille"), og som blev komponeret til komedieshowet af samme navn vist på Bellevue Teatret.

Teksten er skrevet af Peter og Anders Lund Madsen, og musikken er komponeret af Kim Larsen. Sangene er sunget af hovedskuespilleren i showet Trine Dyrholm og Emil de Waals band.

Modtagelse
Sangen "Avenuen" blev et kæmpe hit, og lå #1 på singlehitlisten i adskillige omgange, og tilbragte i alt 135 uger på listen. Til trods for at være certificeret til platin med et salg på over 16.000 eksemplarer modtog Dyrholm ikke de adskillige platinplader som hun var berettiget da pladeselskabet CMC efter eget udsagn ikke holdt øje med det.

Coverversioner
Kim Larsen indspillede coverversioner af "Stille i verden" og "Lille Spejl", som blev udgivet på hans album Gammel hankat fra 2006, og blev kaldt "pladens to bedste sange" i Dagbladet Information.

Trackliste

Personel
 Trine Dyrholm - Vokal
 Gustaf Ljunggren - harmonika, guitar, elektrisk guitar
 Stig Kreutzfeldt - baggrundsvokal, guitar
 Kristian Jørgensen - kontrabas
 Emil de Waal - trommer, producer

Noter

Eksterne henvisninger
Mr. Nice Guy på discogs

EP-plader
Album fra 2004
Album fra Danmark

Mr. Nice Guy (EP)


Georges-Élie Octors (né à Bruxelles en ) est un musicien et chef d'orchestre belge, fils du chef d'orchestre Georges Octors.

Formé au Conservatoire royal de Bruxelles, il est soliste à l'Orchestre national de Belgique en 1969, puis il intègre l'ensemble Musiques Nouvelles, qu'il dirige de 1976 à 1988, succédant à Pierre Bartholomée.

En 1990, il rejoint l'ensemble Maximalist! avec, entre autres, Peter Vermeersch et Walter Hus. En 1994, il cofonde l'Ensemble Ictus avec Jean-Luc Plouvier et Jean-Luc Fafchamps.

Proche de la compagnie Rosas, il donne des cours d'analyse musicale à P.A.R.T.S..

Octors a enseigné au Conservatoire royal de Bruxelles, au Conservatoire de Liège et à l'École supérieure de musique de Catalogne à Barcelone.

Liens externes

Musicien belge
Chef d'orchestre belge
Naissance en 1947
Naissance à Bruxelles au XXe siècle

Georges-Élie Octors


Attilio Palatini (Treviso,  – Roma, ) foi um matemático italiano.

Formação e carreira
Formou-se em matemática em 1913 na Universidade de Pádua, onde foi aluno de Gregorio Ricci-Curbastro e de Tullio Levi-Civita.

Lecionou mecânica racional na Universidade de Messina, Universidade de Parma e Universidade de Pavia. Trabalhou principalmente com Cálculo de Ricci (cálculo diferencial absoluto) e relatividade geral. Dentro deste último assunto elaborou uma generalização sólida do princípio variacional.

Em 1919 escreveu um artigo fundamental, onde propôs uma nova abordagem para a formulação variacional das equações do campo gravitacional de Albert Einstein. No mesmo artigo também mostrou que as variações dos símbolos de Christoffel constituem as componentes coordenados de um tensor.

Escreveu os tópicos "Rational Mechanics" e "Theory of Relativity" para a Hoepli Encyclopedia of Elementary mathematics.

Ligações externas

Geômetras diferenciais
Relativistas
Professores da Universidade de Pavia
Professores da Universidade de Messina
Professores da Universidade de Parma
Matemáticos da Itália do século XIX
Matemáticos da Itália do século XX
Alunos da Universidade de Pádua
Naturais de Treviso (Itália)

Attilio Palatini


Le Dawson Racing est une écurie de sport automobile américaine fondée par Ian Dawson. Elle fait participer un Sport-prototype en catégorie LMP3 dans le WeatherTech SportsCar Championship.

Histoire
Fin 2017, le Dawson Racing avait annoncé son intention de participer au prochain WeatherTech SportsCar Championship dans la catégorie LMP2 avec une Ligier JS P217 avec comme partenaire la marque Hasbro dans le but de communiquer autour de la franchise D3+Transformers.

En 2018, après avoir annoncé que l'écurie ne participerait pas aux 24 Heures de Daytona et qu'elle allait se concentrer sur la réalisation de test avec leur nouvelle voiture, plus aucune nouvelle ne fût donnée par l'écurie et celle-ci ne participa à aucune manche du championnat.
En fin d'année, lors des essais des 24 Heures de Daytona 2019, celle-ci fût bien présente avec une Ligier JS P3 mais le propriétaire de celle-ci, Ian Dawson, annonça qu'une décision allait être prise dans les semaines qui suivent pour une éventuelle participation au WeatherTech SportsCar Championship mais que la Faillite de la chaine de magasin Toys "R" Us posait posait des problèmes à son partenaire, la marque Hasbro.

En 2021, après quelques années de silence, l'écurie annonça sa participation au WeatherTech SportsCar Championship dans la catégorie LMP3 à partir des 6 Heures de Watkins Glen . Bien que l'écurie s'était engagée à participer au reste de la saison, elle ne participa pas au Road Race Showcase et au Peiit Le Mans...

Résultats en compétition automobile

Résultats en WeatherTech SportsCar Championship

Pilotes

Notes et références

Lien externe

 ;

Écurie de sport automobile aux États-Unis
Écurie d'endurance

Dawson Racing


Johannes Friedrich Paul Burckhardt ( à Altena en Westphalie -  à Berlin-Dahlem) est un pasteur protestant allemand qui fonda la première Bahnhofsmission protestante en Allemagne.

Biographie
Né à Altena en Westphalie, Burckhardt était le fils du pasteur Eduard Burckhardt († 1886) et l'arrière-petit-fils de l'écrivain Anna Schlatter-Bernet.

Il étudie la théologie à Bonn et Tübingen, puis, en 1880, il devient aumônier du club de la Innere Mission (« Mission intérieure » en français) à Bielefeld où il a travaillé en étroite collaboration avec Friedrich von Bodelschwingh. À partir de 1889, il est nommé pasteur de paroisse à Berlin.

En 1893, Burckhardt fonda le Vorständeverband der evangelischen Jungfrauenvereine Deutschlands, rebaptisé plus tard Evangelischer Verband für die weibliche Jugend Deutschlands à Barmen. En 1894, il fonda la première Bahnhofsmission (protestante) d'Allemagne à Berlin.

En 1913/1914, il fait construire la Burckhardthaus (« Maison Burckhardt » en français) à Berlin-Dahlem. Dans cette maison se trouvait également la maison d'édition du même nom, dans laquelle, entre autres, la Deutsche Mädchen-Zeitung était publiée. Après 1949, cette institution s'est divisée; la branche ouest-allemande de Gelnhausen, également en tant que maison d'édition et lieu de conférence, s'est aussi concentrée sur le travail avec les filles et les jeunes femmes, notamment en tant que siège national de la Young Women's Christian Association.

Johannes Burckhardt est décédé en 1914 à l'âge de 60 ans à Berlin-Dahlem et a été enterré au cimetière de Dahlem. La tombe n'a pas été conservée.

Publications
 Als die lebendigen Steine. Gedanken zur Gemeindearbeit in einer Großstadtgemeinde, M. Warneck, Berlin 1904.
 Die Gewinnung und Ausbildung von Berufsarbeiterinnen der Inneren Mission, Berlin 1903.
 Die Gewinnung weiblicher Kräfte für die Innere Mission, Hamburg 1905.
 "Gehe du auch hin in den Weinberg", in: Hennig, Martin (ed.): Wie der Meister uns in den Weinberg rief. Zeugnisse von Jesu Taten an seinen Jüngern gezeichnet von einer Reihe bekannter Vertreter der Inneren und Äußeren Mission, Hamburg 1906, .
 "Der Jungfrauenvereine Bedeutung und Aufgabe für das Reich Gottes", in: Der Kirche, für Volk und Vaterland, Berlin 1907.
 Fürsorge für die weibliche Jugend (magazine), 1892–1913.

Bibliographie

 H.B. (Henny Burckhardt) : Johannes Burckhardt. Ein Blick in sein Leben. Wichern, Berlin-Dahlem [1922].
 Thomas Leiberg : Der St. Annen-Kirchhof in Berlin-Dahlem . Stapp, Berlin 1995 , pages 91 et suivantes.

 Peter Reinicke : Burckhardt, Johannes, dans : Hugo Maier (éd.) : Who is who der Sozialen Arbeit . Fribourg : Lambertus, 1998 , pp. 117f.

Références

Liens externes

Pasteur allemand
Naissance en octobre 1853
Naissance à Altena (Rhénanie-du-Nord-Westphalie)
Décès en janvier 1914
Décès à Berlin
Décès à 60 ans
Pages avec des traductions non relues

Johannes Burckhardt


غينيا التقليدية هي اسم لمنطقة أفريقيا التي تقع على امتداد خليج غينيا. وهي تمتد شمالا عبر الغابات الاستواءيه والمناطق وينتهي في منطقة الساحل.

ومن الناحية التاريخية، هذه المنطقة هي واحدة من أول أجزاء من أفريقيا جنوب الصحراء الكبرى على التجارة مع الأوروبيين. على نطاق واسع في تجارة العاج والذهب والرقيق وجعل المنطقة الغنية، مع عدد من الممالك الناميه مركزي في الثامن عشر والتاسع عشر. وكانت هذه اقل بكثير من العدد الكبير للدول الساحل مفتوح على مصراعيه، لكنها كانت أعلى من ذلك بكثير وكانت الكثافة السكانيه الأكثر مركزية وتقدما من الناحية التكنولوجيه. هذه الممالك يعني ان المنطقة أظهرت مقاومه لمزيد من عمليات التوغل الأوروبي من مناطق أخرى من أفريقيا. ولهذا السبب، بالإضافة إلى مرض بيئة معاديه للأوروبيين، فإن الكثير من غينيا لم تقدم إلى الأقاليم المستعمره الأوروبية حتى نهاية القرن التاسع عشر.

اسم يأتي من البربريه مصطلح "aginaw" عبر البرتغاليه؛ انها تعني اصلا «اسود» (أو، في السياق، «أرض السود».)

غينيا غالبا ما تنقسم إلى «انخفاض غينيا»، واحدة من أكثر المناطق المكتظه بالسكان في أفريقيا، التي تشمل جنوب نيجيريا، بنين، وتوغو، وتمتد إلى غانا، و«غينيا العليا»، التي هي أقل بكثير ذات الكثافة السكانيه العالية وتمتد من كوت د ديفوار وغينيا بيساو. داخل جمهورية غينيا، غينيا الأدنى والأعلى تشير إلى السهل الساحلي والداخلية في ذلك البلد، على التوالي.

أوروبا التجار في المنطقة تقسيم المنطقة على أساس صادراتها الرئيسية. الجزء الشرقي من جانب بنين ونيجيريا سميت الرقيق والساحل. لا يوجد الآن ما كانت تسمى غانا ساحل الذهب، وهو اسم في وقت لاحق نظرا إلى مستعمرة بريطانيه في المنطقة. وكان هذا من غرب ساحل العاج، لا يزال باسم الأمة في تلك المنطقة. أبعد الغرب، والمنطقة المحيطة الحديثة ليبريا وسيراليون وكان يشار إليها إما الفلفل الساحل الساحل أو الحبوب.

مراجع

غينيا
مناطق إفريقيا
مناطق مقسمة

غينيا (إقليم)


Mandas (sardisk: Màndas) er en by og en kommune (comune) i provinsen Sud Sardegna i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 457 meters højde og har 2.192 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 45,02 km² og grænser til kommunerne Escolca, Gergei, Gesico, Nurri, Serri, Siurgus Donigala og Suelli.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Sud Sardegna

Mandas


Petre Cenușă este un film românesc din 1969 regizat de Letiția Popa.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1969 în film

Filme din 1969
Filme regizate de Letiția Popa
Filme românești
Filme în limba română

Petre Cenușă


පේපෑල් () යනු අන්තර්ජාලය තුළ ක්‍රියාත්මක වන මුදල් හුවමාරු සේවාවන්ගෙන් ජනප්‍රියතම මෙන්ම වැඩිම භාවිතා කරුවන් පිරිසක් ඇති සේවාවයි. එය පෞද්ගලික ආයතනයකින් සපයන සේවාවක් වුවද අන්තර්ජාලය තුළ මුදල් හුවමාරු කිරීමේ අප්‍රකාශිත සම්මතය ලෙස හැඳින්විය හැකිය.

අන්තර්ජාලය තුළින් ලබාගන්නා භාණ්ඩ හා සේවා සඳහා ගෙවීම් කිරීමේදීත්, තමන් සපයන භාණ්ඩ හෝ සේවා සඳහා පාරිභෝගිකයන්ගෙන් ගෙවීම් ලබාගැනීමේදීත් PayPal අන්තර්ජාල පරිශීලකයන්ට බෙහෙවින් ප්‍රයෝජනවත් වේ.

ගෙවීම් ලබාගැනීම සඳහා PayPal සේවාවේ ගිණුමක් තිබීම අත්‍යවශ්‍ය වුවද ගෙවීම් කිරීම සඳහා එවැනි ගිණුමක් අත්‍යවශ්‍ය නොවන නිසා විද්‍යුත් ණය හෝ හර පතක් (Credit or Debit Card) ඇති ඕනෑම කෙනෙකුට PayPal ගිණුමක් වෙත මුදල් යොමු කිරීමට හැකි වීම එය ප්‍රමුඛතම මුදල් හුවමාරු සේවාව බවට පත් කරයි.

පේපෑල්


Yuri Oberon (Nova Iguaçu, 30 de janeiro de 1990) é um modelo, fotógrafo, produtor e ator brasileiro conhecido pela produção de conteúdo adulto e explícito do gênero homossexual. Em 2019, foi indicado a Revelação LGBT no Prêmio Sexy Hot, o 'Oscar do pornô brasileiro'.

Carreira
Formado em Publicidade, Yuri Oberon deu início à sua carreira em 2016, envolvendo-se em produções de filmes amadores. No mesmo ano, deu um passo importante ao participar de seus primeiros filmes profissionais com a produtora estadunidense Flava Works, sob o selo Papicock. Sua notável postura em tela o levou a ser escolhido como o "Modelo do Mês de Outubro" no calendário da produtora.

Em 2018, Yuri fez seus primeiros trabalhos para o mercado brasileiro e recebeu destaque na indústria nacional ao ser indicado como "Ator Revelação LGBT" no Prêmio Sexy Hot de 2019. A mesma categoria revelou nomes como o da atriz Dread Hot e do ator Marcos Goiano.

Yuri Oberon expandiu sua presença e produção na indústria do entretenimento adulto, em 2019, ao criar seu próprio canal de assinaturas no Onlyfans, plataforma que permite publicação de conteúdo adulto explícito e facilita a interação direta com os fãs.

Sua versatilidade e presença marcante continuam a solidificar seu status como uma figura influente no mundo do entretenimento adulto. Em 2023, uma parceria envolvendo Yuri Oberon e a Treasure Island Media, produzida para o aniversário de 25 anos da produtora, viralizou na internet. O gangbang com 28 ativos, que teve o ator Petrick Garcia como único passivo em cena, se tornou meme, discussão sobre saúde pública, tema de podcast e até uma música.

Participações Especiais

Além de suas atuações em filmes adultos, Yuri Oberon também se aventura em outros projetos. Em 2020, fez uma participação especial no videoclipe de "Pelo Amor de Deize", da Jup do Bairro com a Deize Tigrona. O clipe conta com a presença de outros nomes influentes da comunidade artística LGBT, como Liniker, Mel Gonçalves e Urias.

No mesmo ano, Yuri foi entrevistado pela cantora Jaloo no canal da artista na plataforma de streaming Twitch, para o quadro "Jaloo Na Cama". Yuri foi o terceiro e último entrevistado da série de bate-papos sobre gênero e sexualidade, após Linn da Quebrada e Bruna Linzmeyer, também ícones da comunidade LGBT do Brasil.

Ainda em 2020, Oberon foi atração principal de uma festa online com show de sexo ao vivo, no que mais tarde viria a ser chamado de 'websuruba', tipo de evento que se tornou recorrente do cenário pandêmico.

Em 2022, Yuri Oberon participou do clipe Kama Surta dos funkeiros Dornelles e Dj Swag do Complexo.  A obra faz referência ao clássico indiano famoso pelas ilustrações da sexualidade humana, o Kama Sutra. Mais tarde a música recebeu um remix do cantor e produtor Malharo e participação da cantora Danny Bond.

Referências

Atores pornográficos LGBT
Atores pornográficos do Brasil
Pessoas LGBT do Brasil
Naturais de Nova Iguaçu
Celebridades da Internet

Yuri Oberon


Gilsdorf () ist ein Ortsteil der luxemburgischen Gemeinde Bettendorf.

Der Ort liegt im Tal der Sauer auf der Südseite des Flusses, der im Ort von einer etwa 90 Meter langen Brücke überspannt wird. Zwischen Fluss und Ort verlief die Anfang der 1960er Jahre stillgelegte Bahnstrecke von Ettelbrück nach Grevenmacher, an der Gilsdorf einen Haltepunkt besaß. Gilsdorf ist bekannt für den hochwertigen Sandstein, der in zahlreichen Steinbrüchen abgebaut wurde. Etliche bekannte Bauwerke wurden aus diesem Sandstein ausgeführt, darunter die Villa Louvigny oder auch die Adolphe-Brücke in der Stadt Luxemburg.

Am 29. September 2006 heiratete in der Pfarrkirche von Gilsdorf der luxemburgische Prinz Louis seine Freundin Tessy Anthony.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in Luxemburg
Bettendorf (Luxemburg)

Gilsdorf (Bettendorf)


El Fotbal Club Olt Slatina es un club de fútbol rumano de la ciudad de Slatina, fundado en 2009. El equipo disputa sus partidos como local en el Stadionul Municipal y juega en la Liga II.

Historia
El club fue fundado en agosto de 2009 como CSM Slatina con el apoyo financiero del Ayuntamiento de Slatina. El equipo logró el ascenso a Liga III en la temporada 2009-10 tras ganar con el máximo de puntos la Liga IV en su correspondiente grupo, el campeonato regional del distrito de Olt. La siguiente temporada, la 2010-11, logró el ascenso a Liga II. El club se fusionó en agosto de 2011 con el FC Piatra Olt y el equipo resultante fue renombrado Fotbal Club Olt Slatina, denominación que mantiene en la actualidad.

Palmarés
Liga III
Campeón: 2010–11

Liga IV
Campeón: 2009–10

Referencias

Enlaces externos
 en Liga 2

Equipos de fútbol fundados en 2009
Equipos de fútbol de Rumania
Equipos de fútbol que se han fusionado y fusiones
Distrito de Olt
Rumania en 2009

FC Olt Slatina


9638 Fuchs este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
9638 Fuchs este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul La Silla de Eric Walter Elst. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,40 ua, o excentricitate de 0,16 și o înclinație de 0,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 9001-10000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1994
Centura de asteroizi

9638 Fuchs