Cet article donne la liste par district (circonscriptions) des 155 membres de l'Assemblée constituante au Chili, proclamés élus lors des élections constituantes du 15 et . Cette assemblée est ouverte depuis le .

Sièges réservés aux peuples autochtones

District 1

District 2

District 3

District 4

District 5

District 6

District 7

District 8

District 9

District 10

District 11

District 12

District 13

District 14

District 15

District 16

District 17

District 18

District 19

District 20

District 21

District 22

District 23

District 24

District 25

District 26

District 27

District 28

Notes

Voir aussi
 Politique au Chili

Chili
Politique au Chili
Membre de l'Assemblée constituante chilienne

Liste des membres de l'Assemblée constituante (Chili)


Ugo Locatelli (5. februar 1916 - 28. maj 1993) var en italiensk fodboldspiller (angriber/midtbane).

Locatelli blev verdensmester med Italiens landshold ved EM 1938 i Frankrig, og spillede samtlige italienernes fire kampe i turneringen. Han nåede i alt at spille 22 landskampe, og var også med til at vinde guld ved OL 1936 i Berlin.

På klubplan spillede Locatelli for henholdsvis Atalanta, Brescia, Ambrosiana-Inter og Juventus. Han vandt to italienske mesterskaber med Ambrosiana-Inter og ét med Juventus

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Italien
Fodboldspillere fra Brescia Calcio
Fodboldspillere fra Atalanta BC
Fodboldspillere fra Juventus F.C.
Fodboldspillere fra FC Internazionale Milano
Verdensmestre i fodbold
Olympiske mestre fra Italien

Ugo Locatelli


Podsavezna nogometna liga Slavonski Brod (također i kao Liga Nogometnog podsaveza Slavonski Brod) je bila liga četvrtog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1960./61. Sudjelovalo je 10 klubova, a prvak je bio "Radnički" iz tadašnje Slavonske Požege.

Ljestvica

 Slavonska Požega – tadašnji naziv za Požegu
 klub iz Bosne i Hercegovine. "Hajduk" Sijekovac

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Unutrašnje poveznice
 Slavonska zona 1960./61.
 Podsavezna liga Vinkovci 1960./61.

Vanjske poveznice

Izvori

 Godišnjak FSJ 1960-61, Beograd, 1961., ISSN: 0351-2894

1960-61 Slavonski Brod
Slavonski Brod
1960-61 Slavonski Brod

Podsavezna nogometna liga Slavonski Brod 1960./61.


An Cryptocoryne hudoroi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Josef Bogner ngan Niels Henning Günther Jacobsen. An Cryptocoryne hudoroi in nahilalakip ha genus nga Cryptocoryne, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cryptocoryne

Cryptocoryne hudoroi


BMW E12, Alman Otomobil üreticisi BMW tarafından üretilen BMW 5 serisinin 1972-1981 arası temelini oluşturan otomobil platformudur.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 E12 history, photos, discussion forum

E12
E Serisi
Arkadan itişli taşıtlar
1972'de tanıtılan otomobiller

BMW 5 Serisi (E12)


Blandine Tona, née le  à Édéa, au Cameroun, est une femme politique canadienne, membre du Nouveau Parti démocratique du Manitoba.

Biographie

Jeunesse et études
Blandine Tona est née dans la ville d'Édéa, au Cameroun, de Siméon Tona (père) et Damaris Ngo Hagbe (mère). Elle est la quatrième enfant d'une famille de six enfants. Elle est aujourd'hui mariée et mère de deux filles. Depuis 2009, Tona vit et travaille au Manitoba.

En 2004, elle obtient une licence de droit à l'Université de Douala, suivi en 2005 d'une maîtrise de l'Université de Yaoundé II, enfin en 2006, d'un diplôme d'études approfondies ou pré doctoral en sciences politiques de l'Université de Yaoundé II.

Carrière professionnelle
Tona travaille aussi Directrice des programmes à Women's Health Clinic. Elle a été nommée parmi les 10 Manitoba Future Leaders en 2017 (CBC, Radio-Canada) et travaille également comme directrice des programmes cliniques et communautaires à la Clinique de santé des femmes.

Le , Blandine Tona devient la nouvelle présidente du conseil d'administration d'Envol 91 FM.

Carrière politique

Politique provinciale
Le , Blandine Tona se présente à l'élection partielle de 2018 dans Saint-Boniface, une partielle étant déclenchée à la suite de la démission de Greg Selinger.

Résultats électoraux

Notes et références

Naissance en avril 1983
Naissance au Cameroun
Femme politique canadienne

Blandine Tona


El término Taringa puede referirse a:
 Taringa!, comunidad virtual de origen argentino;
 Taringa (Queensland), un suburbio de Brisbane, Queensland, Australia; o
 Taringa (gasterópodo), un género de gasterópodos nudibranquios.

Taringa (desambiguación)


Republika Hrvatska i Turkmenistan održavaju diplomatske odnose od 2. srpnja 1996. Sjedište veleposlanstva je u Ankari.

Veleposlanici
Hrvatska nema rezidentno veleposlanstvo u Turkmenistanu.

Veleposlanstvo Republike Hrvatske u Republici Turskoj pokriva Islamsku Republiku Afganistan, Kirgisku Republiku, Republiku Tadžikistan, Turkmenistan i Republiku Uzbekistan.

Vidi još
Ministarstvo vanjskih i europskih poslova Republike Hrvatske

Vanjske poveznice
 Turkmenistan na stranici MVEP-a

Izvori

Turkmenistan

Popis hrvatskih veleposlanika u Turkmenistanu


2019–20 කොරෝනාවෛරස ව්‍යාප්ත වසංගතය රටවල් සහ භූමිප්‍රදේශ හරහා පැතිරීම පිළිබඳ විස්තර මෙහි දැක්වේ.

රටවල් සහ භූමිප්‍රදේශ

තහවුරු කළ දත්ත

අප්‍රිකාව

ආසියාව

යුරෝපය

උතුරු ඇමෙරිකාව

Oceania

දකුණු ඇමෙරිකාව

International conveyance

Entities without confirmed cases
Below is a list of countries and territories with no confirmed cases of COVID-19 (as of 25 March 2020), in order of greatest population.

Locations with suspected cases are in italics and noted with an asterisk (*).

UN member states

As of 25 March 2020, 22 sovereign states (all in Africa, Asia, or Oceania) have not confirmed any cases of COVID-19. Below is a list of these countries, in order of greatest population.

External territories

States with no recognition or limited recognition

වෙනත් ජනාවාසිත ප්‍රදේශ

ආශ්‍රිත
National responses to the 2019–20 coronavirus pandemic

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි
Corona MAP - Daily updated interactive free map of the whole world.
Coronavirus Timeline Map  – Maps the timeline of the Coronavirus infections, deaths and recoveries.
Epidemic data for COVID-19 – Maps total cases of coronavirus in the world, China and the United States, along with patient data.
Coronavirus COVID-19 Global Cases and historical data by Johns Hopkins University
CoronaMapper  – Map with several updated statistics

Coronavirus pandemic
Coronavirus pandemic
2019–20 coronavirus pandemic-related lists

2019–20 coronavirus pandemic by country and territory


An Peristylus hamiltonianus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Lindley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni John Lindley. An Peristylus hamiltonianus in nahilalakip ha genus nga Peristylus, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Peristylus

Peristylus hamiltonianus


Azara alpina es una especie de arbusto perteneciente al género Azara, en la familia Salicaceae.

Descripción
Esta especie es endémica de Chile en la Cordillera de los Andes, entre Chillán y Valdivia y Argentina en la provincia de Neuquén. Habita principalmente en laderas a pleno sol. Es un arbusto que alcanza hasta los 1,5 metros de altura. Tiene las hojas alternas de color verde y flores hermafroditas de color amarillo. El fruto es una baya de color rojo.

Taxonomía
Azara alpina fue descrita por Poepp. & Endl. y publicado en Nova Genera ac Species Plantarum 2: 50, pl. 167, en el año 1838.
Etimología
Azara, fue nombrada en honor al científico español José Nicolás de Azara.

alpina, es un epíteto que se refiere a su hábitat de montaña.
Nombre común
 Castellano: lilén de cordillera, , corcolén, aromo.

Referencias

Flora del sur de Sudamérica
Flora de América del Sur continental
alpina
Plantas descritas en 1838
Plantas descritas por Poeppig
Plantas descritas por Endlicher
Flora de la Patagonia

Azara alpina


Hjartasteinn er íslensk kvikmynd frá 2016 eftir Guðmund Arnar Guðmundsson.

Leikarar
 Baldur Einarsson sem Þór
 Blær Hinriksson sem Kristján
 Diljá Valsdóttir sem Beta
 Katla Njálsdóttir sem Hanna
 Jónína Þórdís Karlsdóttir sem Rakel
 Rán Ragnarsdóttir sem Hafdís
 Søren Malling sem Sven
 Nína Dögg Filippusdóttir sem Hulda
 Gunnar Jónsson sem Ásgeir
 Sveinn Ólafur Gunnarsson sem Sigurður

Tenglar

Íslenskar kvikmyndir
Kvikmyndir frumsýndar 2016

Hjartasteinn


Russell est une ville américaine située dans le comté de Greenup, dans le Kentucky. Selon le recensement de 2020, sa population est de .

Liens externes

Ville au Kentucky
Comté de Greenup

Russell (Kentucky)


Kobori ist der Familienname folgender Personen:

 Kobori Masakazu (1579–1647), Baumeister des Shogunats zu Beginn der Edo-Zeit
 Momoko Kobori (* 1998), japanische Tennisspielerin
 Sora Kobori (* 2002), japanischer Fußballspieler
 Takayuki Kobori (* 1969), japanischer Eishockeyspieler und -trainer
 Kobori Tomoto (1864–1931), japanischer Maler
 Yūsuke Kobori (* 1981), japanischer Boxer

Kobori


Süleyman Sedat Simavi (d. 1896, İstanbul - ö. 11 Aralık 1953, İstanbul), Türk gazeteci, yazar ve karikatürist. Hürriyet gazetesinin kurucusudur.

Çocukluk ve gençlik yılları
Sedat Simavi, 1896 yılında İstanbul'da doğdu. Babası Samsun mutasarrıfı Hamdi Bey'di. Anne tarafından dedesi eski sadrazamlardan Saffet Paşa'dır. Orta ve lise tahsilini Kadıköy'deki Saint Joseph Fransız Lisesi ile Galatasaray Lisesi'nde yaptı. 1912'de Galatasaray Lisesi'ni bitirdi. Ayrıca Galatasaray Lisesi'nde tarih öğretmenliğinde bulundu. Bu kısa hizmetten sonra yazı hayatına atıldı.

Yayımcılık ve sinema geçmişi

Sedat Simavi, İnci, Diken, Karikatür gibi mizah dergilerini yayınladı. 1916'da haftalık olarak yayımlamaya başladığı Hande dergisiyle basın hayatına başladı. 1917'de Pençe ve Casus isimli ilk konulu Türk filmlerini yönetti. Mizah alanında da eserler veren Simavi'nin Yeni Zenginler (1918) ve Kadınlar Saltanatı (1920) isimli karikatür albümleri vardır. Sedat Simavi devrinin en ünlü haftalık dergisi olan Yedigün'ü çıkarmış, böylece Türk basın hayatına dergicilikte büyük yenilikler getirmiştir. 1920'de Dersaadet adıyla günlük bir gazete çıkardı; Türk Kurtuluş Savaşı yıllarında yayınladığı Güleryüz isimli mizah dergisiyle Kuvayi Milliyecileri destekledi. 1921-1930 yılları arasında Hanım, Hacıyatmaz, Yıldız, Meraklı Gazeteci, Yeni Kitap, Arkadaş gibi çok sayıda dergi yayımladı. 1933'te çıkardığı haftalık Yedigün ve 1935'te devraldığı Karagöz isimli dergilerin yayımını uzun yıllar sürdürdü.

Türkiye Gazeteciler Cemiyeti ve Sedat Simavi Ödülleri
Sedat Simavi, 1946'da Türkiye Gazeteciler Cemiyeti'nin kurucuları arasında yer almış ve 1949'a kadar başkanlığını yürütmüştür. Ölümünün ardından Sedat Simavi Vakfı tarafından verilen Sedat Simavi Ödülleri, daha sonra kurucusu olduğu Türkiye Gazeteciler Cemiyeti tarafından verilmeye başlamıştır. Mezarı Kanlıca'daki Mihrimah Sultan Mezarlığı'ndadır. Kanlıca'da ismine yapılmış bir ilkokul vardır.

Hürriyet dönemi
Sedat Simavi, 1 Mayıs 1948'de Hürriyet gazetesini kurdu ve baş yazarlığını yaptığı bu gazeteyi Türkiye'nin en çok okunan gazetesi durumuna getirdi. Hayatının sonuna kadar da gazeteci olarak Hürriyette başmakaleler yazdı.

Diğer eserleri
Sedat Simavi'nin gazetecilik dışında da çeşitli eserleri vardır: Fuji-Yama adında bir roman, Ceza ve Hürriyet Apartmanı adında da 2 piyes yazmıştır. 1945'te filmi çekilen Hürriyet Apartmanında Talat Artemel başrolü oynamıştır.

Özel hayatı
Melek Simavi ile evlendi. Günaydın gazetesini eski sahibi Haldun Simavi ve Hürriyet gazetesini eski sahibi Erol Simavi olmak üzere iki çocuğu oldu.

Ölümü
11 Aralık 1953 tarihinde saat 20.05'te Kanlıca'daki evinde öldü. Hayatını kaybettikten sonra oğulları Haldun Simavi ve Erol Simavi döneminde de Hürriyet gazetesini yönetimi ortaklaşa üstlenmiştir. Mezarı, Hürriyet gazetesini eski sahibi olan oğlu Erol Simavi ile birlikte Kanlıca'daki Mihrimah Sultan Mezarlığı'nda bulunmaktadır.

Dış bağlantılar

 Sedat Simavi Ödülü web sitesi

1896 doğumlular
1953 yılında ölenler
1948 Türkiye İktisat Kongresi'ne katılanlar
Kanlıca Mezarlığı'na defnedilenler
Saint Joseph Fransız Lisesinde öğrenim görenler
Osmanlı gazetecileri
20. yüzyıl Türk gazetecileri
Türk karikatüristler
Hürriyet (gazete) kişileri

Sedat Simavi


Fabrica de absolut (în ) este un roman științifico-fantastic din 1922 al scriitorului Karel Čapek.

Prima parte începe cu o povestire de Anul Nou în 1943 (în viitor față de data publicării) și descrie transformările fundamentale ale societății ca urmare a unei noi surse mistice de energie liberă.

Povestea romanului se bazează pe invenția unui carburator - un motor care produce multă energie ieftină prin divizarea materiei. Cu toate acestea, pe lângă energie, eliberează și absolutul. Absolutul este esența spirituală care, conform unor filozofii religioase, este ceea ce formează toată materia (monism). Absolutul provoacă o ascensiune religioasă incredibilă la oameni: cei care au intrat sub influența carburatorului devin drepți, dobândind uneori abilități supranaturale. Toate acestea duc la dispute religioase care duc la izbucnirea celui mai profund război din istorie.

Note

 Karel Čapek - Fabrica de absolut, Biblioteca pentru toți,  nr. 511, EL, 1969

Vezi și
 Științifico-fantasticul în Cehia

Romane din 1922
Romane de Karel Čapek
Romane științifico-fantastice
1922 în științifico-fantastic

Fabrica de absolut


فيرتشوال بوكس  هو حزمة برمجية لتحقيق الحوسبة الافتراضية أو مراقبة الأجهزة الافتراضية في الأنظمة الحاسوبية ذات المعمارية x86 و AMD64/Intel64، بُرمج في الأصل من قبل شركة برمجيات ألمانية ثم تم شراؤه وتطويره من شركة صن مايكروسيستمز كجزء من Sun xVM، ويتم تطويره حاليا من قبل شركة أوراكل. يدعم فيرتشوال بوكس محاكاة بيئة افتراضية متوافقة مع الكثير من أنظمة التشغيل (لينكس, ويندوز, ماك, أوبن سولاريس.. إلخ). توجد نسخة (+) للبرنامج وهي ليست مجانية وتقدم المزيد من الخيارات في استعمال البرنامج.

انظر أيضًا

 محاكاة افتراضية بمستوى نظام التشغيل
 المحاكاة الافتراضية إكس86

مراجع

وصلات خارجية

برمجيات تستخدم كيوت
برمجيات حرة بلغة سي++
برمجيات حرة متعددة المنصات
برمجيات صن ميكروسيستمز
برمجيات محاكاة افتراضية مجانية
برمجيات محاكاة حرة
بنية تحتية سحابية

فيرشوال بوكس


Amaxia este un gen de insecte lepidoptere din familia Arctiidae.

Specii

 Amaxia apyga
 Amaxia beata
 Amaxia bella
 Amaxia carinosa
 Amaxia chaon
 Amaxia collaris
 Amaxia consistens
 Amaxia corata
 Amaxia disconsistens
 Amaxia duchatae
 Amaxia dyuna
 Amaxia egaënsis
 Amaxia elongata
 Amaxia erythrophleps
 Amaxia fallaciosa
 Amaxia fallax
 Amaxia flavicollis
 Amaxia flavipuncta
 Amaxia gnosia
 Amaxia hebe
 Amaxia inopinata
 Amaxia kennedyi
 Amaxia klagesi
 Amaxia laurentia
 Amaxia lepida
 Amaxia manora
 Amaxia maroniensis
 Amaxia ockendeni
 Amaxia ornata
 Amaxia osmophora
 Amaxia pandama
 Amaxia pardalis
 Amaxia parva
 Amaxia perapyga
 Amaxia peruana
 Amaxia pseudamaxia
 Amaxia pseudodyuna
 Amaxia pulchra
 Amaxia punctata
 Amaxia pyga
 Amaxia reticulata
 Amaxia semivitrea
 Amaxia theon
 Amaxia tierna
 Amaxia verdatra
 Amaxia violacea

Referințe

Legături externe

Amaxia

Amaxia


Det følgende er en liste over turistattraktioner, opstillet efter land, som regelmæssigt anvender "living history" eller reenactment med enten professionelle skuespillere eller amatørgrupper.

De fleste borge, der er åbne for offentligheden, bruger reenactement i en eller anden form, selv hvis de ikke er på denne liste. Ligeledes vil alt som kaldes et middelaldermarked eller lignende historisk marked have reenactment, selvom autenticiteten kan variere meget.

Australien
 Sovereign Hill i Ballarat, Victoria

Belgien
 Bokrijk i Genk

Canada
 Fort Edmonton Park i Edmonton, Alberta
 Fort Henry National Historic Site i Kingston, Ontario
 Fort St. James National Historic Site i Fort St. James, British Columbia
 Fort William Historical Park i Thunder Bay, Ontario
 Heritage Park Historical Village i Calgary, Alberta
 L'Anse aux Meadows i Newfoundland
 Lower Fort Garry i Winnipeg, Manitoba
 Norstead i Newfoundland
 Quebec City, Quebec (Fêtes de la Nouvelle-France)
 Tunnels of Moose Jaw i Moose Jaw, Saskatchewan
 Ukrainian Cultural Heritage Village nær Lamont, Alberta
 Upper Canada Village nær Morrisburg, Ontario
 Chateau Ramezay i Montreal, Quebec

Danmark

 Den Gamle By, Aarhus
 Bork Vikingehavn, Ringkøbing
 Middelaldercentret, Nykøbing Falster
 Historiecenter Dybbøl Banke, Grænsen
 Moesgård Museum, Aarhus (Vikingetræf)

Frankrig
 Provins Ville- middelalderfest i juni

Holland
 Archeon, Alphen aan den Rijn

Tyskland
 Burg Satzvey, Nordrhein-Westfalen

Japan
 Edo Wonderland Nikko Edomura i Nikko, Tochigi

Storbritannien

 Butser Ancient Farm, Hampshire, England
 Cosmeston Medieval Village, Wales
 Mange English Heritage-steder
 Festival of History, den største historiske festival i Europa
 Hampton Court Palace, London
 Jorvik Viking Centre i York, England
 Llancaiach Fawr, Wales
 Kentwell Hall
 Little Woodham, Hampshire, England
 Murton Park / Yorkshire Museum of Farming i Murton, York, England
 Mange National Trust-steder

Sverige
 Skansen frilandsmuseum i Stockholm

USA

 Ardenwood Historic Farm i Fremont, Californien
 Battle of the Little Bighorn reenactment, Big Horn County, Montana
 Colonial Pennsylvania Plantation  i Ridley Creek State Park, Media, Pennsylvania
 Colonial Spanish Quarter Living History Museum, Saint Augustine, Florida
 Colonial Williamsburg, Virginia
 Conner Prairie i Fishers, Indiana
 Ethan Allen Homestead Museum i Burlington, VT
 Fort at Number 4, New Hampshire
 Fort Meigs, Perrysburg, Ohio
 Fort Snelling, Minnesota
 Fort Tejon, California
 Fort Ticonderoga, New York
 Frazier History Museum, Kentucky
 Frontier Culture Museum of Virginia i Staunton, Virginia
 Grand Ledge, Michigan
 Greenfield Village i Dearborn, Michigan
 Historic Cold Spring Village i Cape May, New Jersey
 Historic Richmond town, New York
 Knott's Berry Farm, Buena Park, Californien
 Little Bighorn National Monument-Reenactment kendt som Custer's Last Stand Reenactment i Crow Agency Montana.
 Living History Farms, Urbandale, Iowa
 Minute Man National Historical Park, Concord, Massachusetts
 Missouri Town 1855, Blue Springs, Missouri
 Mystic Seaport, Connecticut
 Old Salem i Winston-Salem, North Carolina
 Old Sturbridge Village, Massachusetts
 Old World Wisconsin, Wisconsin Ethnic Heritage, Working Farms,  område i Eagle, Wisconsin
 Pilgrim's Progress i Plymouth, Massachusetts
 Plimoth Plantation i Plymouth, Massachusetts
 Riley's Farm, Oak Glen, Californien
 The Spanish Military Hospital Museum, Saint Augustine, Florida
 Strawbery Banke, New Hampshire
 Westville, Georgia

Se også
 Liste over middelaldermarkeder
 Frilandsmuseum
 Liste over frilandsmuseer

Referencer

Historie
Seværdigheder

Liste over turistattraktioner med reenactment


En .44 Auto Mag pistol er en semi-automatisk pistol af stor kaliber. Den blev designet mellem 1966 og 1971 af Auto Mag Corporation for at få den kraftige .44 Magnum-kaliber over i en semiautomatisk pistol.

Pistolens ry og udseende er blevet populariseret af film og romaner, og flere af versionerne er listet som "Curios and Relics" af Bureau of Alcohol, Tobacco, Firearms and Explosives.

Funktion
Den korte rekylbetjente Auto Mag pistol har en roterende bolt med en låsemekanisme, der sidder forrest ligesom på en M-16/AR-15 riffel. Auto Mag er en tung pistol, der er designet til at kunne affyre de kraftige .44 Magnum-projektiler fra en semiautomatisk pistol. .44 Auto Mag kan affyre .429 inch, 240 grain kugler med nogenlunde samme kraft som en .44 Magnum revolver.

Historie
I 1970 åbnede direktøren for Auto Mag Corporation, Harry Sanford, en fabrik i Pasadena i Californien. Den første pistol blev sendt derfra 8. august 1971, og fabrikken gik konkurs d. 3. maj 1972, efter at have fremstillet færre end 3.000 pistoler. Firmaet åbnede og lukkede flere gange under forskellige navne fra 1973 frem til 1982. Disse navne var TDE (Trade Deed Estates), OMC, Thomas Oil Company, Hi-Standard og AMT (Arcadia Machine & Tool). Yderligere 6.000 pistoler blev produceret og solgt i denne periode, hvilket fik det samlede antal op til omkring 9.000. Harry Sanford fortsatte med at sælge reservedele og døde i 1996. Hans søn, Walter Sanford, fortsatte med at sælge disse dele via en hjemmeside. Produktionen af pistoler blev udført i .44 AMP (Auto Mag Pistol). Eksperimentelle våben blev lavet i .45 ACP, .30 AMP og .357 AMP. Bortset fra .45 ACP krævede ændringen i kaliber kun et nyt løb og magasin, mens resten kunne genbruges.

AutoMag-pistolen blev solgt til en meget lav pris, for at indikere et stor efterspørgsel for potentielle investorer, hvilket gjorde det uhyre vanskeligt at få produktionen til at blive en kommerciel succes. En analyse viste, at Auto Mag Corporation mistede mere end $1.000 for hver pistol de solgte; hver pistol blev solgt for omkring $170. Den oprindelige pris var $217.50. Brugte Auto Mag pistols sælges i dag for omkring $3.000–$4.000.

The Automag i populærkulturen
 Mack Bolan i serien The Executioner bærer en .44 Automag som han kaldet "Big Thunder", når han går i krig mod mafiaen
 I 1983 blev en Auto Mag brugt i den fjerde Dirty Harry-film, Dirty Harry vender tilbage. Clint Eastwoods karakter, Harry Callahan bruger sin .44 AutoMag til at dræbe Mick efter Harry har mistet sin Smith & Wesson Model 29 revolver i en nævekamp.
 Warlord-helten Travis Morgan får fat i en .44 Automag fra sin sunkne Blackbird og bruger den i de flest af sine eventyr i Skartaris.
 I A Drink Before the War af Dennis Lehane, bruger privatdetektiven Patrick Kenzie en AutoMag som håndvåben.
 Richard Camellion i Joseph Rosenbergers Death Merchant-bogserie benytter to specialfremstillede .357 AutoMags mad langt løb til sine missioner for CIA.
 Frækkere end politiet tillader 2 har en .44 Auto Mag som et plotpunkt, og hævder at ammunitionen til den er for dyr at fremstille, så nogle må modificere .308 riffel-magasiner til at genlade Auto Magen.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Comparative Reviews of Magnum Caliber Semi-Auto Handguns
 Articles
 .44 Auto Mag (44 AMP)
 Firing of (1) Linebaugh prototype revolver and (2) .44 Auto Mag

Pistoler
Våben fra USA

AutoMag (pistol)


Tirebolu, Giresun iline bağlı bir ilçedir. İl merkezi olan Giresun'un doğu yönünde, Karadeniz kıyısında, Doğankent, Espiye, Görele ve Güce ilçeleriyle sınırları bulunmakta olup il merkezi Giresun'a 45 km uzaklıktadır. Doğal güzelliklerinin yanı sıra zengin tarihiyle de ön plana çıkan Tirebolu'nun tarihi MÖ 7. yüzyıla dayanmaktadır.

Etimoloji
Tirebolu adı Yunanca Üç Kent anlamına gelen Tripolis'''den gelmektedir. Bunun kentte yer alan üç kale nedeniyle konulduğu düşünülebilir. Eski Çağ'a ait Yunanca-Latince metinlerde de yerleşimin adı Tripolis olarak yazılıdır ve merkezdeki halk arasında Tiriboli ya da Tiribolu olarak söylenir.

 Tarihçe
Tirebolu, 'Tripolis' şeklinde ilk defa MS 1. yüzyılda yazılmış olan Gaius Plinius Secundus'un Naturalis Historia'' adlı eserinde kaydedilmiştir. Gaius Plinius Secundus (23-79), eserinde Tirebolu Kalesi ile Tripolis Çayı; adı ile Harşit Çayı'ndan bahsetmiştir. Tirebolu'nun MÖ 7. yüzyılda (takriben MÖ 656) Karadeniz'de kolonicilik hareketine girişen Miletoslular tarafından kurulduğu rivayet edilir. Yakınında bulunan Argyria'daki (Halkaova) gümüş yatakları Gümüşhane'deki gümüş yataklarından, önce işletilen Tirebolu, İskender ve halefleri, Pontus Krallığı, Roma ve Bizans devirlerini yaşamıştır. Haçlı ordularının İstanbul'u işgal etmeleri üzerine Trabzon'a kaçan Aleksios Komnenos'un 1204 yılında Trabzon İmparatorluğu'nu kurmasından sonra, Tirebolu da bu devletin sınırları içinde kalmıştır.

Trabzon İmparatorluğu devrinde asillerin mücadelesi sırasında bir üs ve hükümdarların en güzel ikamet ve sayfiye yeri olarak seçmelerinden dolayı şöhret kazanan Tirebolu, Çepnilerin Rumlarla yaptıkları mücadeleye sahne oldu ve böylece tarihi kayıtlara yansıdığı kadarıyla ilk olarak Türkmenlerle karşı karşıya kaldı (1380). Ancak alınamadı. 1397 yılında Giresun şehrini fetheden Hacı Emiroğlu Süleyman Bey, 1358 yılında Osmanlı hakimiyetine girince Tirebolu; Trabzon İmparatorluğu ile Osmanlı Devleti arasında sınır teşkil etmiştir.

Fatih Sultan Mehmed'in Trabzon'u fethi sırasında Tirebolu, Trabzon İmparatorluğu'nun elinde bir kale durumunda idi. Muhtemelen Fatih, 1461'de Trabzon'u alışının ardından kıyıyı takiben geri dönüşü sırasında burayı da teslim almıştı. Fetih sırasında Kerasos (Giresun) ve Tripolis (Tirebolu) gibi sahil yerleşimleri dışındaki kırlık kesim hemen hemen tamamıyla Çepnilerce iskân edilmişti. Osmanlı idaresi altında sakin bir hayat geçiren Tirebolu, bir liman şehri olarak gelişme gösterdi. Bijişkyan'a göre, Tirebolu'daki liman sadece birkaç geminin sığabileceği boyuttaydı. Ağzı taşlık olan limana gemiler güçlükle girebiliyordu. 19. yüzyılın ilk çeyreğinde Tuzcuoğulları İsyanı Tirebolu'nun da içinde bulunduğu bölgeyi etkilemiş ve halkın bir kısmı isyana destek olmuştur.  1809'daki isyanda kaçtığı Erzurum'dan Tirebolu'ya gelerek katılan Kel Ali oğlu Ali Ağa, 1816'da Tirebolu'ya hakim olmuş, sonra da Keşap'ı ele geçirmiştir. Kısa bir süre sonra II. Mahmud'un gönderdiği iki fırkateyn ile bir korvet Tirebolu'ya gelerek 26 Ekim 1816'da yeniden hakimiyeti sağlamıştır.

Osmanlı Devleti'nin idari reformları doğrultusunda 1867 Trabzon vilayeti kurulunca Tirebolu, bu vilayetin Trabzon sancağına bağlandı. Bu sırada Görele de Tirebolu'na bağlı bir nahiyeydi. Görele'nin kaza statüsü almasından sonra, 1894 yılında Tirebolu'nun nüfusu 40.955 kişiden oluşuyordu. Bu nüfusun 34.513'ü Müslüman, 5.954'ü Rum, 488'i Ermeni idi.  Rumlar kazanın nüfusunun % 14,53'ünü oluşturuyordu.

Şehir asıl önemli olayları I. Dünya Savaşı ve Millî Mücadele döneminde yasadı. Tirebolu merkez işgale uğramamasına rağmen Ruslar'ın 1916'da Harşit'e kadar ilerlemesi şehirde büyük endişeye yol açtı. Ruslar Osmanlı savunmasını kırıp Harşit deresini aşamayınca bütün hırslarını Tirebolu kasabasından ve halkından aldılar. Rus dretnotu Maria, büyük topları ile kasabayı döve döve Tirebolu'yu yakıp yıktı. Halk, deniz yoluyla Ünye, Perşembe, Samsun hatta Gerze'ye kadar kaçtı. Rusların 12 Şubat 1918'den itibaren çekilmesinden sonra Millî Mücadele döneminde Rum çetecilerinin faaliyetleri ve bunlara karşı direniş pek çok karışıklığa sebep oldu.

İzmir'in 15 Mayıs 1919'da Yunanlar tarafından işgali üzerine Tirebolulular 19 Mayıs 1919'da bir miting tertip ederek işgali protesto etmişler, İstanbul'a çektikleri telgrafta vatanlarını son nefeslerine kadar koruyacaklarını ve bu hususta her türlü fedakarlığa hazır olduklarını bildirmişlerdir. Giresunlu Topal Osman Ağa ve Giresun Askerlik Şubesi Başkanı Tirebolulu Hüseyin Avni [Alparslan] Bey bu mücadelede büyük rol oynadılar. Tirebolular Millî Mücadelede 248 şehit verdiler.

Osmanlı döneminde Tirebolu'nun idari yapısı incelendiğinde 1515 yılında Trabzon Sancağına bağlı, Kürtün kazasındaki dört kaleden ikincisi olduğu görülür. Evliya Çelebi, Tirebolu'yu Trabzon'un bir nahiyesi (1640), Katib Çelebi de kazası olarak gösterir (1732). Bu idari yapısını uzun müddet devam ettiren Tirebolu, iktisadî şartların bir gereği olarak bazen Gümüşhane Sancağına bağlanmışsa da, Trabzon'un kazası iken 1920 yılının sonlarında mutasarrıflık haline getirilen Giresun'a bağlanmıştır. 1874 yılında kaza olan Görele, 1957 yılında kaza olan Espiye, 1987'de kaza olan Yağlıdere, 1990 yılında kaza olan Doğankent ve Güce daha önce Tirebolu'ya bağlı nahiye ve köy merkeziydiler. Tirebolu gerek dağlık yerleşim olması gerekse tarımsal arazilerin azlığı nedeniyle dışarıya göç veren tipik bir Doğu Karadeniz yerleşimidir. Halk çalışmak için İstanbul, Zonguldak gibi yerlere dağılmış yurtdışında Almanya gidilen yerlerin başında yer almıştır.

2018 yılında Balçıkbelen köyü, ilçeye mahalle olarak bağlanmış ve ilçenin mahalle sayısı 8'e yükselmiştir.

Nüfus
İlçenin 2020 yılına göre merkez nüfusu 19.750 olmak üzere toplam nüfus 32.055'tir.

Kültür

İlçe kültürel olarak yöredeki (Vilayet-i Çepni, Koyulhisar/Torul/Beşikdüzü arası) diğer Çepnilerle ve Trabzon'la benzerlikler gösteren genel yapı sergiler. Doğusundaki Görele ilçesinden müzik ve folklör olarak çok etkilenmiştir. Kemençe ve Horon düğünlerde nişanlarda çok yoğundur. Görele kemençe ekolüne sahip 4 ilçeden biridir. Tarihsel kadın kıyafetleri keşan ve peştamal örtülerek giyilen giysilerdir. Erkek kıyafetleri bugün Horon ekiplerinin giydiği bütün Doğu Karadeniz genelinde görülen aba zıpka-başlıktan oluşur. Horon / horan ve türkülerde kullanılan yöresel çalgı kemençedir. "Atma türkü" denilen ve karşılıklı söylenen uyaklı dizelerden oluşan türkü geleneği Tirebolu köylerinde hâlâ sürdürülmektedir. Horon çeşitleri dışında Giresun Karşılaması da halk arasında oynanmaktadır. 1950'li yıllarda ilçede iki adet sinema bulunmaktaydı.

Ekonomi
En önemli geçim kaynağı fındık olan Tirebolu ilçesinde en kaliteli fındık yetiştirildiği bilinmektedir. Daha eski zamanlarda çay üretiminde çok fazla yapıldığı Tirebolu'da hâlen daha kendi adı ile Çaykur'un 42 numaralı fabrikasından çay satışı da devam etmektedir.  Tirebolu Karadeniz'in verimli topraklarından nasibini almış ve zengin bir iklim örtüsüne sahip olmuştur. Son yıllarda kivi yetiştiriciliğinde artması ile bazı köylerde kivi yetiştiriciliği yapılmaktadır. 2000'li yıllara kadar Mısır yetiştirilmekte olan tarlalarda şu anda Kara Lahana yetiştirildiği görülmektedir. Toprak verimliliği üst düzeyde olan Tirebolu ilçesinde köylüler geçimlerini yoğun olarak fındık tarlalarından sağlamaktadır.

Eğitim
Tirebolu halkı, okuryazarlık bakımından çok iyi durumdadır. Tirebolu İletişim Fakültesi ve Tirebolu Mehmet Bayrak Meslek Yüksekokulu'nun açılmasıyla birlikte eğitim açısından gelişmektedir.

Denizcilik

Tarihi ipekyolunun İran'ı Karadeniz'e bağlayan  en önemli limanı Zefre olması sebebiyle ilçe geleneksel olarak tüccar denizci yetiştiren bir yerdir. Osmanlı donanması ve ticareti bahriyesinde Amiral Şükrü Okan başta olmak üzere birçok meşhur Tirebolulu denizci başarıyla görev yapmıştır.
Kırım savaşı esnasında Tirebolulu denizciler büyük başarılar elde etmiş, onların kahramanlıkları hakkında birçok türkü yakılmıştır.

Turizm
İlçe bölgenin en turistik merkezlerinden birisidir. Tarihi kaleleri, Rumlardan kalan eski binalar ve kilise kalıntıları görülmeye değerdir. Yaz mevsiminde binlerce yerli ve yabancı turist ilçe plajlarını doldurmaktadır. Karadeniz'in diğer yerlerinde pek görülmeyen plaj manzaraları Tirebolu'da görülür.

Kaynakça

https://karadeniz.gov.tr/halk-muzigi-7/

Dış bağlantılar

 Kaymakamlık sitesi
 Belediye sitesi
 Tirebolu İletişim Fakültesi

Tirebolu


The Brawling Brutes é uma equipe de luta profissional britânica e irlandesa composta pelo líder Sheamus (Irlanda), Ridge Holland (Inglaterra) e Butch (Inglaterra), atualmente atuando na WWE na marca SmackDown. O tema do grupo é que eles são lutadores duros e duros que vêm da Inglaterra e da Irlanda.

História
Durante o WWE Draft de 2021, Holland foi transferido do NXT para o SmackDown. No episódio de 5 de novembro do SmackDown, durante uma entrevista nos bastidores, Holland se referiu a Sheamus como seu ídolo. Em 19 de novembro no episódio do SmackDown, Holland ajudou Sheamus a derrotar Cesaro, Ricochet e Jinder Mahal em uma luta four-way, iniciando uma aliança entre os dois. Em 1 de janeiro de 2022, no Day 1, Holland se uniu a Sheamus para derrotar Cesaro e Ricochet, no entanto, durante a partida, Holland sofreria uma fratura no nariz e seria removido no meio da partida.

Em março, eles entrariam em uma rivalidade com The New Day, onde no episódio de 11 de março do SmackDown, Sheamus e Holland apresentariam Butch como parte de seu grupo. Durante a partida subsequente entre as duas equipes, Holland errou um overhead belly-to-belly suplex em Big E fora do ringue, resultando em Big E pousando no topo de sua cabeça e sofrendo uma fratura no pescoço. Como tal, Big E foi prontamente retirado da rivalidade, deixando apenas Kofi Kingston e Xavier Woods. Na Noite 2 da WrestleMania 38, Holland e Sheamus derrotaram Kingston e Woods em uma luta de duplas.

No episódio de 19 de agosto do SmackDown, Sheamus venceu uma luta fatal five-way, ganhando uma luta contra Gunther pelo Campeonato Intercontinental no Clash at the Castle. Na semana seguinte no SmackDown, Sheamus e Gunther tiveram um confronto, no qual os respectivos aliados de Sheamus e Gunther, Butch e Ludwig Kaiser, se envolveram em uma briga enquanto Sheamus e Gunther permaneceram imóveis, olhando um para o outro, e eventualmente começaram uma lenta virada da sua stable. No Clash at the Castle, Sheamus perdeu para Gunther, mas foi aplaudido de pé pela multidão de Cardiff no que foi uma luta de 5 estrelas aclamada pela crítica, de acordo com o Wrestling Observer Newsletter de Dave Meltzer, cimentando o face turn do grupo. No episódio de 23 de setembro do Smackdown, Holland e Butch enfrentaram The Usos pelo Campeonato Indiscutível de Duplas da WWE, mas não tiveram sucesso após a interferência de Imperium.

Referências

Equipes e Stables da WWE
WWE

The Brawling Brutes


Joseph Caubert de Cléry, né le  à Blois et mort le  à Vannes, est un architecte français.

Biographie
Edmond Marie Joseph Caubert naît  à Blois, d'un père officier. Installés à Vannes, son fils Guy (aussi architecte) et lui bâtissent une dizaine d'églises chacun. Pendant plus d'une cinquantaine d'années, ils font en effet figure d'architectes officiels du diocèse. Architecte historiciste, Caubert de Cléry mélange les styles non sans avoir en outre visité différents architectes à travers la France. Ses constructions, situées à des endroits stratégiques pour l'époque, sont le plus souvent faites en granite de Saint-Nolff ou d'Elven taillé à Vannes. On note aussi dans son architecture une prédominance de pans coupés, de fenêtres cintrées et de balcons galbés. Par ailleurs, en 1927, il fait un rapport à la demande du maire sur l'état des voûtes de la chapelle Saint-Yves de Vannes.

Vie familiale
En 1890, il épouse Jeanne-Marie-Josèphe Luco. Il est le père de dix enfants.

Réalisations notables
 Immeuble de la boucherie Jacquet-Le Plain (1904) à Vannes, recensé à l'Inventaire général ;
 Hôtel de la Caisse d'épargne (1910) à Vannes, recensé à l'Inventaire général ;
 certains immeubles de la rue de la Monnaie.

Références

Articles connexes
 Liste des églises du Morbihan

Naissance en avril 1862
Naissance à Blois
Architecte français du XIXe siècle
Architecte français du XXe siècle
Architecte d'hôtel de la Caisse d'épargne
Décès en janvier 1944
Décès à Vannes
Décès à 81 ans

Joseph Caubert de Cléry


يُعد كتاب الحرب في الداخل الكتاب الرابع من سلسلة الكتب التي أصدرها الكاتب بوب ودورد منذ عام 2002، التي تتناول الإدارة الأمريكية في عهد جورج بوش (2000-2008).

فصول الكتاب
يقسم الكتاب إلى جزئين و40 فصلاً.

أسلوب الكتاب
يتميز هذا الكتاب بمحتوى مثير للجدل، ويحاكي أسلوبه أسلوب السرد القصصي بما في ذلك تصوير الأحداث بشكل ونسق مشوقين بالرغم من أنه في الأساس كتاب إخباري.
والكتاب عبارة عن حوارات بين المؤلف وقادة الإدارة في الولايات المتحدة وفي العراق، وأيضاً مع المسؤولين العراقيين.

مراجع

وصلات خارجية

 الحرب في الداخل - الجزيرة نت
 الكتاب على موقع الغد

انظر أيضاً
 بوب ودورد

كتب أمريكية
كتب سياسية أمريكية
كتب عن جورج بوش الابن
كتب عن علاقات خارجية الولايات المتحدة
كتب غير خيالية 2008
كتب عن جون ماكين

الحرب في الداخل


Hipermetropi, kelime köken anlamı, aşırı görme olan bir göz kusurudur. Hafif hipermetropların uzağı çok iyi görmeleri nedeniyle halk arasında böyle isimlendirildiği düşünülmektedir.
Göz ya normalden daha kısa ya da korneası daha düz (kırıcılığı normalden daha az) olduğu için göze yakın cisimlerden gelen diverjan, birbirinden uzaklaşan ışınlar retinanın arkasında sanal bir noktada odaklanır. Bu durumda retina üzerinde oluşan görüntü bulanıktır.

Bulgular
Düşük derecede hipermetropisi olan kişilerin, yakın iş yaptıklarında gözleri yorulur ve yakını net göremezler, eğer hipermetropi miktarı yüksekse hem yakında hem de uzakta net göremezler. Akomodasyon gücü ve hipermetropi derecesi görme kusuru ile ilişkilidir. Akomodasyon ile telafi edilebilen hipermetropi miktarına bağlı olarak kişilerin görmesi uzakta net olabilir, bunun için normalde yalnızca yakına bakarken kullanılan akomodasyon hipermetrop kişi tarafından uzak bakış için kullanılmaktadır. Ancak hipermetropi miktarı akomodasyon gücünden fazla ise hem yakında hem uzakta görme bulanıktır.
Hipermetropi yaşla birlikte artış gösterir, bunun nedeni yaşla beraber akomodasyon gücünde meydana gelen ilerleyici azalmadır.Hipermetrop görüntünün retina arkasında odaklanması sonucunda bulanık görme yaratır. Bunun sebebi gözün ön-arka boyunun kısa olması, daha ender olarak da korneanın veya göz merceğinin kırma kuvvetinin az olmasıdır. Hipermetropun derecesi ve kişinin yaşına bağlı olarak bazı hipermetroplar uzağı ve bazen de hem uzak hem yakını iyi görebilirler. Bu nun sebebi uyum gücünün genç yaşlardaki kuvvetidir. Fakat bu yorgunluk ve ağrı verebilir ve yaşla kuvvet gittikçe azalır. Toplumun %10 unudan fazlası gözlük veya başka bir şekilde düzeltmeye ihtiyaç duyan hipermetroplardır.(Toplam %30)
Hipermetropların miyopun tam tersi olarak uzağı iyi gören fakat yakını göremeyen olduğu sanılır. Uyum gücünün fazla olduğu genç yaşlarda böyle gibi görünebilir hatta yakında bile şikayet olmayabilir fakat yaş ilerledikçe uyum gücü azalır ve belirtiler önce yakında daha sonra uzakta da ortaya çıkar. Aslında bir hipermetrop ne yakını ne uzağı eforsuz göremeyen kişidir ve bir miyop her yaşta yakını iyi görebilirken uyum gücünü kaybetmiş 50 yaş üstü bir hipermetrop hem uzak hem yakın içi düzeltme ihtiyacı hissedecektir.

Tedavisi
Kırma kusurlarının en yaygın tedavisi gözlük kullanılmasıdır. Hipermetrop kişilerin gözlük camları, ışığın retinada odaklanmasını sağlayan ve gözün kırma gücünü arttıran ince kenarlı –dışbükey- merceklerdir. Aynı optik özelliklere sahip kontakt lensler de kırma kusurunu düzeltmek için kullanılabilir. Kornea üzerine yapılan fotorefraktif keratektomi (photorefractive keratectomy, PRK) ve lazer eşlikli in situ keratomileusis (Laser Assisted In Situ Keratomileusis, LASIK), kondüktif keratoplasti(Conductive keratoplasty) veya gene kornea üzerine uygulanan diğer bazı cerrahi yöntemler de tedavi amaçlı olarak araştırılmaktadır, ancak hipermetropinin refraktif cerrahisi henüz miyopi kadar başarılı değildir.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Miyopi
 Mercek
 Göz

Göz hastalıkları

Hipermetropi


Cet article présente la liste des généraux tués durant l'invasion de l'Ukraine par la Russie.

Selon Le New York Times, les services de renseignements des États-Unis auraient fourni, aux forces ukrainiennes, les informations permettant l'élimination de généraux russes.

Liste

Généraux russes

Généraux ukrainiens

Analyse
D'après Michel Goya, la mort de généraux russes signifie qu'ils ont été forcés de se rendre au plus près du front pour compenser le manque d'initiative de leurs unités.

Il est également possible que le brouillage et/ou des difficultés dans l'utilisation des systèmes de communications sécurisées aient forcé les généraux russes à coordonner les efforts sur le front en personne et en faisant usage de téléphonie non-protégée. Ces communications auraient été interceptées et auraient servi à planifier les attaques ayant causé leur mort.

Notes références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Invasion de l'Ukraine par la Russie de 2022
 Pertes humaines du conflit russo-ukrainien

guerre russo-ukrainienne|*
Militaire russe mort lors de la guerre russo-ukrainienne

Liste des généraux tués durant l'invasion de l'Ukraine par la Russie


Abaixo está o sistema de qualificação e os comitês olímpicos nacionais qualificados a Pelota basca nos Jogos Pan-Americanos de 2023, programada para ser realizada em Santiago, no Chile, de 31 de outubro a 5 de novembro de 2023.

Sistema de classificação
Um total de 66 atletas (33 por gênero) irão se qualificar para competir. Cada nação pode inscrever até 12 atletas (seis por gênero). O país-anfitrião, Chile, automaticamente garantiu uma equipe completa de 12 atletas. Haverá o total de dois eventos classificatórios. A melhor equipe da América em cada evento no Campeonato Mundial Absoluto de Pelota Basca de 2022 garantirá uma vaga. O segundo evento será o Torneio Pan-Americano de Pelota Basca, no qual 21 homens e 21 mulheres serão qualificados.

Linha do tempo

Sumário de classificação

Masculino

Pelota de goma trinquete duplas

Pelota de goma frontón individual

Frontênis em duplas

Frontball

Feminino

Pelota de goma trinquete duplas

Pelota de goma frontón individual

Frontênis em duplas

Frontball

Referências

P
P
Qualificação para os Jogos Pan-Americanos de 2023
Pelota basca nos Jogos Pan-Americanos de 2023

Pelota basca nos Jogos Pan-Americanos de 2023 - Qualificação


Karl von Lützow (født 25. december 1832 i Göttingen, død 22. april 1897 i Wien) var en tysk kunsthistoriker.

Kilder

Kunsthistorikere fra Tyskland
Tyskere i 1800-tallet
Personer fra Göttingen

Karl von Lützow


{| class="infobox vcard" style="font-size:90%; width:21em; text-align:left;"
Keijutsukai aikido  警 術 会合 気 道
Osnivač aikidaMorihei Ueshiba
Osnivač školeThomas H. Makiyama
|-
!
Osnovana1980.
VještinaAikido
Olimpijski šport -
Službena stranica:       aikidoyuishinkai.org
|}
Keijutsukai aikido (警 術 会合 気 道), škola japanske borilačke vještine aikido.

Povijest
Keijutsukai aikido je sustav borilačkih vještina koje edukuje Keijutsukai Kokusai Renmei (Međunarodna Keijutsukai federacija) an independent aikido federation based in Tokyo, Japan., neovisna aikido federacija sa sjedištem u Tokiju, u Japanu. Školu je osnovao Thomas H. Makiyama u veljači 1980. godine. Keijutsukai aikidu je 1999. godine odobreno od Japanskog Temple Sveučilišta uključivanje u nastavni plan i program kontinuiranog obrazovanja.

Odlike škole
Keijutsukai aikido i Keijutsu (specijalizirana metoda obrambene taktike policije), ističu racionalne i praktične pristupe, uključujući načelo kompatibilnosti; Kružna kretanja i pravilna operativna udaljenost. Pokreti i tehnike uče se prirodnom toku bez sile. Koncepti pravilne udaljenosti i kružna kretanja jednaka su kao i u ostalim školama aikida.

Izvori

Vanjske poveznice
 Yuishinkai aikido

Škole aikida

Keijutsukai aikido


L'Autoroute D10 (en ) est une autoroute tchèque qui va de Prague à Turnov, en passant par Mladá Boleslav. Jusqu'au , c'était la voie rapide R10.

Caractéristiques
L'autoroute D10 est longue de .

De Prague à Turnov, l'autoroute D10 est également la route européenne 65 (E65).

Historique
L'autoroute D10 fut envisagée pour la première fois au début des années 1960, mais alors comme la voie rapide R10 : à quatre voies entre Prague et  Turnov, puis à deux voies de Turnov à la frontière polonaise. La construction d'un premier tronçon de  permettant de contourner Mladá Boleslav, entre Bezděčín et Chudoplesy, commença en 1967. Au cours des années 1970, la construction de toutes les sections entre Prague et Mladá Boleslav et du tronçon Chudoplesy-Březina démarra progressivement. Un premier tronçon de  entre Stara Boleslav et Tuřice fut mis en service en 1972. Il fut suivi en 1975 par l'ouverture de la rocade de Mladá Boleslav, entre Bezděčín et Chudoplesy.

Entre 1977 et 1980, les sections entre Tuřice et Bezděčín furent progressivement mises en service, constituant ainsi une liaison continue entre Stara Boleslav et Mladá Boleslav. La dernière section entre Prague et Mladá Boleslav, c'est-à-dire la section entre Prague et Stara Boleslav, fut ouverte à la circulation en 1981. La construction de la partie restante de l'autoroute entre Mladá Boleslav et Turnov fut réalisée en plusieurs sections au cours des années 1980. La dernière section, entre Březina et Svijany, fut ouverte en 1992. Un échangeur à Satalice permettant le raccordement à l'autoroute D0 ou périphérique de Prague fut terminé en 2011.

En 1993, le prolongement de l'ouvrage de Turnov à Harrachov et la Pologne fut abandonné, rendant ainsi l'autoroute D10 complètement terminée. L'utilisation de l'autoroute D10 est payante depuis le , c'est-à-dire depuis l'introduction des péages pour l'utilisation des autoroutes et des routes de type autoroutier. Au tournant des années 1990 et au début des années 2000, la quasi-totalité de l'autoroute a été reconstruite et les ponts ont été réparés. Le , la voie rapide R10 devint l'autoroute D10, ce qui implique une élévation continue des normes de la construction et des aménagements.

Voir aussi

Articles connexes
 Réseau autoroutier tchèque

Autoroute en Tchéquie
Région de Bohême-Centrale
Région de Liberec

Autoroute D10 (Tchéquie)


إي تي أي فاير أم في  وهي سلسلة من بطاقات العرض المرئي تمكن من عرض عدة شاشات برسويات ثنائية الأبعاد, مع قدرة ثلاثية الأبعاد مشابهة لبطاقات ريدون ذات أداء ضعيف. وهي تتنافس مع منتجات شركة ماتروكس (Matrox) من بطاقات العرض المرئي. وتُسوق لشركات تحتاج لاستخدام عدة شاشات عل حاسوب واحد. وبعض هذه البطاقات تحتوي على وحدتي معالجة الرسوميات لتعرض على أربعة شاشات باستعمال وصلة VHDCI, والبعض الآخر بوحدة معالجة الرسوميات واحدة لتعرض على شاشتين باستخدام وصلة DMS-59. وهي تستخدم منفذ الملحقات الإضافية (PCI) أو منفذ الملحقات الإضافية السريع (PCI Express) للتواصل داخل الحاسوب.

بطاقات عرض مرئي
إي تي آي تيكنولوجيز

إي تي آي فاير إم في


Girolamo della Porta (Gubbio, 14 de novembro de 1746 - Florença, 5 de setembro de 1812) foi um cardeal italiano.

Nascimento
Nasceu em Gubbio em 14 de novembro de 1746. Filho do conde Giammari della Porta de Gubbio, e Anna Stelluti, dos condes de Rotorscio. Seu sobrenome também está listado como Porta.

Educação
Completou seus primeiros estudos em Gubbio; Collegio Nazareno , Roma (filosofia; doutorado in utroque iure , direito canônico e civil, 1771).

Sacerdócio
Ordenado (nenhuma informação encontrada). Referendário dos Tribunais da Assinatura Apostólica da Justiça e da Graça, 2 de maio de 1771. Quando o decreto papal suprimindo a Companhia de Jesus foi emitido pelo Papa Clemente XIV em agosto de 1773, ele foi um dos prelados encarregados de sua execução e organizou a ocupação do Colégio Maronita . Governador de S. Sanverino, 27 de julho de 1775. Governador de Fermo, 25 de maio de 1776 até junho de 1778. Secretário da SC do Bom Governo, 1778. Cânon do capítulo da bsailica patriarcal do Vaticano, 26 de setembro de 1779 até 1794. Clérigo da Câmara Apostólica, 1784. Prefeito da Annona , 1784. Tesoureiro Geral da Câmara Apostólica, fevereiro de 1794.

Cardinalado
Criado cardeal sacerdote no consistório de 23 de fevereiro de 1801; recebeu chapéu vermelho, 26 de fevereiro de 1801; e o título de S. Maria in Via, 20 de julho de 1801. Optou pelo título de S. Pietro in Vincoli, 20 de setembro de 1802. Prefeito da SC do Bom Governo, 6 de dezembro de 1803 até 1809. Camerlengo do Sagrado Colégio dos Cardeais, 1808 a 1809. Forçado a deixar Roma pelos franceses, embora doente, 1º de janeiro de 1810.

Morte
Morreu em Florença em 5 de setembro de 1812. Exposto e enterrado na igreja colegiada de S. Maria del Carmine , Florença.

Cardeais nomeados pelo papa Pio VII

Girolamo della Porta


Lake Village est une census-designated place (CDP) du township de Lake, dans le comté de Newton de l'État de l'Indiana. Il y avait 765 habitants en 2010.

Histoire
Lake Village a été fondé en 1876. Ce village ne s'est pas beaucoup développé avant l'arrivée du chemin de fer en 1905. Le bureau de poste a ouvert en 1876.

Géographie
D'après le United States Census Bureau, cette CDP s'étend sur 10,3 km.

Notes et références

Comté de Newton (Indiana)

Lake Village (Indiana)


Smekkbuxur eru klæðnaður sem oftast er þannig að áfast buxum að framan er hlífðarstykki eða smekkur og því tengjast axlabönd.  Upphaflega var slíkur klæðnaður úr gallaefni (denim) og var notaður sem slitsterkur vinnufatnaður og hlífðarfatnaður erfiðisvinnufólks. Ef efri hlutinn er meira en smekkur og axlabönd þá kallast klæðnaðurinn samfestingur.

Fatnaður

Smekkbuxur


Les Licmophoraceae sont une famille d'algues de l'embranchement des Bacillariophyta (Diatomées), de la classe des Bacillariophyceae et de l'ordre des Licmophorales.

Étymologie
Le nom de la famille vient du genre type Licmophora, composé du préfixe licm-, corbeille, et -phora, « qui porte », en référence à la forme de la diatomée.

Description

Distribution

Liste des genres
Selon  :
 Licmophora C.Agardh, 1827 - genre type
 Licmosoma Round & C.G.Alexander, 2002
 Licmosphenia Mereschkowsky, 1902
 Styllaria Draparnaud ex Bory, 1822

Systématique
Le nom correct complet (avec auteur) de ce taxon est Licmophoraceae Kützing, 1844.

Liens externes

Notes et références

Famille d'algues (nom scientifique)
Bacillariophyta

Licmophoraceae


زاليغوشتش  هي بلدة مدنية في مقاطعة أوريول أوبلروسيارحروسيا. عدد سكانها 5520 نسمة (2006).

عدد السكان
5,338 (إحصاء 2010)،

6,005 (إحصاء 2002)،

5,744 (إحصاء 1989).

مراجع

مدن مقاطعة أوريول

زاليغوش


An Festuca brevissima in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Boris Alexandrovich Jurtzev. An Festuca brevissima in nahilalakip ha genus nga Festuca, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Festuca

Festuca brevissima


Landmark 81 este un zgârie-nori din orașul Ho Și Min, Vietnam. Având 68 de etaje, clădirea are o înălțime de 461,5 metri. Clădirea este situată lângă râul Saigon. Construcția acesteia a început în 2014, ea fiind inaugurată oficial la 30 ianuarie 2018. Landmark 81 este cea mai înaltă clădire din Vietnam (din ianuarie 2018).. Clădirea include: hotel, mall-uri, apartamente, birouri.

Note

Zgârie-nori peste 350 metri
Ho Și Min (oraș)

Landmark 81


Hegnede er en bebyggelse, centralt beliggende midt mellem Valore, Truelstrup og Ørninge i Borup Sogn Køge Kommune.

Hegnede består af 4 gårde samt 2 husmandssteder.
Byen havde indtil ca. 2005 eget vandværk, hvilket var et årligt samlingspunkt. Af seværdigheder kan nævnes vænget og gadekæret, begge ligger i centrum.

Byer i Køge Kommune

Hegnede (Borup Sogn)


Servigiller (Cupressaceae), Pinales takımından dünyada geniş yayılış gösteren kozalaklı ağaç türlerinden oluşan bitki familyası.

Morfolojik özellikleri
Bir evcikli veya iki evcikli ağaçlar veya çalılardır. Erişkin bitkiler üzerindeki yapraklar pulsu ve birbirine dik zıt çiftler halinde dizilmiştir (decussate). Gençlerde biz şeklinde, yayılan ve sarmal olarak dizilmiş veya düzensiz yerleşmiştir. Küçük kozalaklarda, uçlarda veya kısa yanal sürgünlerde sadece erkek organı verimli olan çiçekler yer alır. Pullar az sayıda, yarı kalkansı, 2 polen kesesi taşır. Olgun dişi kozalaklar genellikle odunsu kalkansı olup kalıcıdır. Pullar karşılıklı dizilidir. Bazen de güçlükle ayırt edilebilen pullara sahip dut benzeri bir meyvedir. Dişi kozalaklar 1-12 pullu, pullar etli veya odunsudur. Tohumtaslağı pul başına bir adet, diktir.

Dağıtım ve Ekoloji
Antarktika hariç tüm kıtalarda çeşitli habitatlarda meydana gelen tüm gymnosperm familyalarının en yaygın olanıdır, ancak Juniperus(Ardıç)  dışındaki tüm cinsler çok sayıda yerel, nadir ve nesli tükenmekte olan takson ile güçlü bir reliktüel dağılım gösterir. Jenerik çeşitliliğin çoğu güney yarımkürededir, ancak en büyük cins olan Juniperus, esas olarak kuzey yarımkürenin ılıman bölgelerinde bulunur.

Etnobotanik
Birçok Cupressaceae türünün öz odunu, termit hasarına ve mantar çürümesine karşı dirençlidir ve bu nedenle toprakla temas halinde [örneğin çit direkleri için] yaygın olarak kullanılır. Çin'in önde gelen Cunninghamia lanceolata, familyanın bir başka üyesidir ve Chamaecyparis ağacı Japonya'da da benzer talep görmektedir. Öz odunları gerçek Cedrus kadar aromatik olduğu için birçok cinse yanlışlıkla sedir denir. Kurşun kalemler Calocedrus decurrens ve Juniperus virginiana yapılır, aynı zamanda sandıkları astarlamak için de kullanılır. Thuja(Mazı) türlerinden elde edilen ahşap, çatı kiremitleri ve ev dış cephe kaplaması için kullanılır.

Pek çok Cupressaceae, geleneksel toplumlar tarafından çok büyük saygı görmektedir. Japonya'da Cryptomeria japonica ulusal ağaçtır ve 'Kiso'nun beş kutsal ağacından' dördü bu familyadadır (Chamaecyparis obtusa, Chamaecyparis pisifera, Thuja standishii, Thujopsis dolabrata). Thuja plicata, evlerini, kanolarını, sepetlerini, kutularını ve hatta kıyafetlerini, kabuğundan, ağacından ve köklerinden yapan Kuzey Amerika'nın Kuzeybatı Kıyısı kabileleri arasında büyük saygı görür. Sequoia ve Sequoiadendron insanlar arasında ihtişamlı görüntüsüyle derin bir saygı duygusuna ilham verir.

Cupressaceae aynı zamanda modern bahçecilikte en önemli kozalaklı ağaç familyasıdır. Çeşitli Chamaecyparis, Cupressus ve Juniperus türleri, bahçecilik ticaretinde büyük öneme sahiptir ve İngiltere'de bahçe dikimi için satılan tüm kozalaklı ağaçların yaklaşık %99,9'unu oluşturur; binlerce çeşit isimlendirilmiştir.

Genel bilgiler
Tozlaşma genellikle kış sonlarında veya ilkbaharda meydana gelir, ancak bazı Juniperus türleri için yaz sonundan kış başlarına kadar herhangi bir zamanda meydana gelebilir. Tohum olgunlaşması yaz sonunda veya sonbaharda gerçekleşir. Callitris, Cupressus, Sequoiadendron ve Widdringtonia'nın birçok türü, yıllarca kapalı kalan ve bazıları yalnızca ateşe maruz kaldıktan sonra açılan serotinöz kozalaklara sahiptir.

Cinslerin çoğunluğu monotipiktir ve diğerlerinin çoğu, tek tek türler geniş çapta dağılmış olsa bile, ayrık veya reliktal dağılımlar gösterir. Sadece kuşlarla dağılan Juniperus, geniş, neredeyse sürekli bir Kuzey Yarımküre dağılımı ile tür bakımından zengindir. Tekdüzelikleri nedeniyle, fideler ve genç örnekler cins için belirlenemeyebilir. Çeşitlerin yaprakları, yabani bitkilerde bulunan formlardan büyük ölçüde sapabilir; bir, cv. 'Sanderi', kimyasal analizin Platycladus orientalis'in genç-yeşillik çeşidi olarak jenerik ve spesifik kimliğini keşfettiği 1978 yılına kadar 84 yıl boyunca doğru tanımlamayyı bekledi; daha önce çeşitli yazarlar tarafından (yalnızca onun için yaratılan bir Shishinderia dahil) beş başka cinsin altına yerleştirilmiştir.

Familyanın hiçbir üyesi, kuzey ormanlarında Pinaceae'nin bazı türlerinin yaptığı gibi uçsuz bucaksız coğrafi alanlar üzerinde hakimiyet sağlayamasa da, önemli ölçüde yerel ve bölgesel önem elde edebilirler. Örnekler arasında kuzey Kaliforniya sahili boyunca Sequoia sempervirens, Orta Avrasya, güneybatı Amerika Birleşik Devletleri ve Meksika'da birkaç Juniperus türü ve güneydoğu Amerika Birleşik Devletleri'nin derin bataklıklarındaki Taxodium distichum sayılabilir. Onların dağılımları ve egemenlik bölgeleri, erken Tersiyer döneminde önemli ölçüde daha büyüktü.

Cinsler

Galeri

Kaynakça

Servigiller


ألبا باريتي  (ولدت 2 يوليو 1961 في تورينو) هي ممثلة ومذيعة وعارضة إيطالية.

بدأت مهنتها بظهورها في مسرحية The Importance of Being Earnest من تأليف أوسكار وايلد عام 1977. علي الرغم من ظهورها المبكر في التلفزيون في عام 1975، إلا انها لم تصبح وظيفتها إلا عام 1983.

أفلامها

مراجع

وصلات خارجية

صفحتها على imdb

أشخاص على قيد الحياة
مذيعات تلفاز إيطاليات
مذيعو تلفزيون إيطاليون
مغنيات إيطاليات في القرن 20
مغنيات إيطاليات في القرن 21
ممثلات أفلام إيطاليات
ممثلات إيطاليات في القرن 20
ممثلات تلفزيون إيطاليات
ممثلات مسرح إيطاليات
ممثلات من تورينو
ممثلون من تورينو
مواليد 1961
مواليد في تورينو

ألبا باريتي


L'Ail de von Schubert (Allium schubertii Zucc.) est une espèce de plantes de la famille des Amaryllidacées, originaire du Proche orient.

Dénominations
L'Ail de von Schubert ou Ail de Jezreel (du nom de la localité d'où il a été décrit), en latin Allium schubertii Zucc. 1843 est vraisemblablement dédié au botaniste allemand Gotthilf Heinrich von Schubert. En effet, dans sa description originale, Zuccarini indique : « Crescit in Palaestinae planitie Jesreel prope Nazareth. Floret Aprili (Iter Schubert) ». Or Gotthilf von Schubert (1780-1860) est l'auteur d'un ouvrage intitulé Reise in das Morgenland in den Jahren 1836 und 1837 qui donne le récit de son pèlerinage à Jérusalem et dans lequel il donne quelques indications sur la flore locale.

Caractéristiques

Description de l'espèce
Comme la grande majorité des ails, c'est une plante vivace, plus précisément un géophyte à bulbe. Ses feuilles larges et planes, ou +/- recourbées en gouttière, forment une rosette basale. La plante n'a pas de tige à proprement parler mais simplement une hampe florale unique de quelques décimètres de haut. Cette dernière porte l'inflorescence en ombelle, très lâche, pourvue de nombreuses fleurs roses.

Espèces voisines
Allium schubertii Zucc. serait proche de Allium caspium M.Bieb. et de Allium siculum Ucria, ou encore de Allium aschersonianum Barbey.

Caractéristiques chimiques
Des saponines stéroïdes ont été isolées à partir de bulbes de cette espèce.

Taxonomie et classification

Histoire du taxon et de la classification

Cette plante a été décrite en 1843 par Joseph Gerhard Zuccarini dans son article intitulé Plantarum novarum vel minus cognitarum, quae in horto botanico herbarioque regio servantur, fasciculus quartus,  au sein du tome 3 de la revue Abhandlungen der Mathematisch-Physikalischen Klasse der Königlich Bayerischen Akademie der Wissenschaften.

Il en donne la description suivante :

Une étude menée par une équipe polonaise en 2008 montre quAllium schubertii peut être inclus dans le sous-genre Melanocrommyum, ce que confirme une étude d'une équipe israélienne de 2009, qui précise la classification au sein de la section Melanocrommyum s.str. (et non au sein de la section Kaloprason ni de la section Acanthoprason).

Synonymes
Il n'existe a priori pas de synonyme référencé.

Écologie
La plante est originaire d'une aire comprise entre le sud de la Turquie, la Jordanie et la Libye. Elle a été décrite de la vallée de Jezreel, près de Nazareth (Israël). Elle se rencontre dans les pelouses et végétations arbustives ouvertes méditerranéennes (de type garrigue).

Protection
L'Ail de von Schubert est listé parmi les espèces en danger d'extinction sur la liste rouge mondiale de l'UICN. Les raisons de sa disparition tiennent à la destruction de son habitat par l'agriculture.
Il fait partie des espèces cultivées dans les jardins botaniques de Jérusalem afin d'en assurer la conservation.

Utilisation
C'est une espèce appréciée dans l'horticulture pour ses ombelles géantes de fleurs roses ayant l'allure de feux d'artifice.

Notes et références

Liens externes

schubertii
Espèce d'Amaryllidaceae (nom scientifique)
Flore en Asie

Allium schubertii


Tabuaço  belediyesi, Portekiz'in Norte bölgesine bağlı Douro altbölgesinin belediyelerinden biridir.

Bucaklar
Belediyede 17 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Adorigo
 Arcos
 Barcos
 Chavães
 Desejosa
 Granja do Tedo
 Granjinha
 Longa
 Paradela
 Pereiro
 Pinheiros
 Santa Leocádia
 Sendim
 Tabuaço
 Távora
 Vale de Figueira
 Valença do Douro

Portekiz'in belediyeleri
Douro

Tabuaço


An Scaphosepalum redderianum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carlyle August Luer ngan Sijm. An Scaphosepalum redderianum in nahilalakip ha genus nga Scaphosepalum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Ecuador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Scaphosepalum

Scaphosepalum redderianum


Gasoline é o segundo álbum de estúdio do cantor sul-coreano Key. Foi lançado em 30 de agosto de 2022, através da SM Entertainment. É composto por onze faixas, incluindo o single principal "Gasoline". O álbum foi um sucesso comercial, estreando em primeiro lugar no Circle Album Chart da Coreia do Sul, e recebeu críticas positivas dos críticos musicais.

Antecedentes
Gasoline é o primeiro lançamento solo de Key em quase um ano, após seu EP de 2021, Bad Love. Seu primeiro álbum de estúdio, Face, foi lançado em 2018. Ele começou a desenvolver o álbum enquanto trabalhava em Bad Love, e se inspirou em vários filmes de terror retrô, como Friday the 13th, Gremlins e Mars Attacks!. Nascido em 1991, ele cresceu antes da introdução de filmes animados por computador e foi influenciado pelos desenhos feitos à mão associados aos filmes de sua infância. Key afirmou que queria mostrar um lado diferente e mais "poderoso" com este álbum, descrevendo-o como "Algo que só Key pode fazer". Ele mesmo escreveu quatro das onze canções, dizendo que queria "dar vida ao álbum" incluindo histórias autobiográficas.

Composição
O single principal "Gasoline" é uma canção de dança hip hop que apresenta cânticos sobre metais e sons de bateria. A letra, escrita por Key, expressa sua determinação em trilhar seu próprio caminho como gasolina. "Bound" é uma música pop uptempo com um baixo pesado e vários sons de clube. A letra descreve seu desejo de superar suas limitações. "Villain" apresenta Jeno do NCT e contém sintetizadores rítmicos e sons FX. É sobre um vilão que tem aspirações de se tornar o personagem principal. "Burn" é uma música pop que apresenta riffs de piano, um baixo forte e sons rítmicos de guitarra elétrica. Liricamente, é descrita como uma canção "emocional" sobre as chamas ardentes de um relacionamento. "Guilty Pleasure" é uma música synthwave que utiliza sintetizadores e baixo. "GOAT (Greatest of All Time)" é uma balada pop sobre as dificuldades e preocupações da idade adulta. Inclui sinos, sintetizadores e sons de baixo suave, com uma orquestra na segunda metade. "I Can't Sleep" é uma canção pop uptempo com riffs de guitarra elétrica. A letra descreve sentimentos de insônia. "Ain't Gonna Dance" é uma canção pop midtempo com baixo rítmico 808 e loops de bateria. Descreve o relacionamento entre duas pessoas que são cautelosas ao expressar sua atração uma pela outra. "Another Life" é uma música de dança eletropop com sons de sintetizador. Escrita em inglês, a letra descreve o desejo de viajar para outra dimensão em busca do amor eterno. "Delight" é uma música disco pop de inspiração retrô que apresenta teclados, órgão, baixo e bateria. A canção R&B "Proud" contém temas autobiográficos e foi inspirada em passagens do diário da mãe de Key. Ele incorpora batidas de bateria de hip hop, sons de baixo 808, piano e guitarra.

Lançamento e promoção
Em 9 de agosto de 2022, a agência de Key, SM Entertainment, anunciou o lançamento do álbum por meio da publicação de um pôster teaser nas contas de mídia social do Shinee. Foi confirmado que contém onze faixas, incluindo o single principal "Gasoline", com data de lançamento marcada para 30 de agosto Materiais promocionais, incluindo imagens conceituais e vídeos, foram revelados a partir de 16 de agosto, apresentando um tema gótico. Key apresentou o single principal pela primeira vez no show SM Town Live 2022: SMCU Express no Suwon World Cup Stadium . Um videoclipe para a faixa do álbum "Another Life" foi lançado em 26 agosto, seguido por um videoclipe com a letra de "Proud" no dia seguinte". Key realizou uma transmissão ao vivo de contagem regressiva em 30 de agosto nos canais do Shinee no YouTube e TikTok para comemorar o lançamento do álbum. O set onde ele filmou as imagens teaser para Gasoline estava disponível como uma zona de fotos para os fãs no escritório da SM em Seongsu-dong até 13 de setembro

Recepção critica
A gasolina recebeu críticas geralmente positivas dos críticos musicais. Escrevendo para IZM, Yeom Dong-gyo sentiu que Gasoline solidificou a identidade de Key como artista solo. Ele acreditava que era uma forte continuação de Face, destacando os temas autobiográficos do álbum.  O crítico da NME, Tanu I. Raj, elogiou as habilidades de composição de Key, afirmando que as letras das canções para as quais ele contribuiu foram destaques particulares.

Lista de músicas

Equipe e colaboradores

Tabelas musicais

Weekly charts

Monthly charts

Referências

Álbuns lançados pela SM Entertainment
Álbuns em língua coreana
Álbuns de 2022
!Artigos com texto em coreano

Gasoline (álbum)


Susan Tyrrell (born Susan Jillian Creamer; March 18, 1945 – June 16, 2012) was an American character actress. Tyrrell's career began in theater in New York City in the 1960s in Broadway and off Broadway productions. Her first film was Shoot Out (1971). She was nominated for the Academy Award for Best Supporting Actress for her performance as Oma in John Huston's Fat City (1972). In 1978, Tyrrell received the Saturn Award for Best Supporting Actress for her performance in Andy Warhol's Bad (1977). Her New York Times obituary described her as "a whiskey-voiced character actress (with) talent for playing the downtrodden, outré, and grotesque."

Early life
Tyrrell was born in San Francisco, California, to a British mother, Gillian (née Tyrrell; 1913–2012), and an American father, John Belding Creamer. Her mother was a socialite and member of the diplomatic corps in China and the Philippines during the 1930s and 1940s. Her father John was an agent with the William Morris Agency who represented Leo Carrillo, Loretta Young, Ed Wynn, and Carole Lombard.

Tyrrell spent her childhood in New Canaan, Connecticut. She was a poor student and as a teenager became estranged from her mother. Through her father's connections, Tyrrell was employed in the theatrical production of Time Out for Ginger (1963) starring Art Carney in New York City. Her father also persuaded Look magazine to follow her as she toured with the show, but he died shortly afterwards.

Career

Tyrrell made her Broadway debut in 1965 as a replacement performer in the comedy Cactus Flower. In 1968, as a member of the Repertory Theatre of Lincoln Center, she was in the cast of King Lear and revivals of The Time of Your Life (1969) and Camino Real (1970). Off-Broadway, Tyrrell appeared in the 1967 premiere of Lanford Wilson's The Rimers of Eldritch and a 1979 production of Father's Day (play) at The American Place Theatre.

Tyrrell's television debut was in Mr. Novak (1964) and her film debut was in Shoot Out (1971). Tyrrell was nominated for an Academy Award for Best Supporting Actress for her performance as Oma in John Huston's Fat City (1972). In 1976, she played a psychotic character in I Never Promised You A Rose Garden. In 1978, she won the Saturn Award for Best Supporting Actress for her performance in Bad.

Later, Tyrrell starred as Queen Doris in the indie Forbidden Zone (1980). She sang the film's song, "Witch's Egg". A year later, she portrayed Vera in Tales of Ordinary Madness (1981). From 1981 to 1982, Tyrrell starred as Gretchen Feester, in the ABC's short-lived situation comedy series Open All Night. She then had a starring role in the exploitation horror film Night Warning (1981).

In 1983, Tyrrell played Solly in the sexploitation film Angel and its 1984 sequel, Avenging Angel. Then followed roles in the adventure film Flesh+Blood, the Vincent Price anthology horror film From a Whisper to a Scream (1987), the animated feature film The Chipmunk Adventure (1987), and Big Top Pee-wee (the 1988 sequel to 1985's Pee-wee's Big Adventure). Tyrrell took a supporting role in John Waters' Cry-Baby (1990).

In 1992, she guest starred on an episode of Wings  "Marraige Italian Style" and she performed her own one-woman show, Susan Tyrrell: My Rotten Life, a Bitter Operetta. In the late 1990s, Tyrrell had roles in the Tales from the Crypt episode "Comes the Dawn" (1995), the animated series Extreme Ghostbusters (1997), and the psychological thriller film Buddy Boy (1999).

In the 2000s, Tyrrell appeared in Bob Dylan's Masked and Anonymous (2003) and The Devil's Due at Midnight (2004). Her final appearance was in the 2012 independent film Kid-Thing''.

Personal life
Tyrrell moved to New York City in the early 1960s to focus on theater work, for the first time meeting and socializing with openly LGBT people. The artistic crowd of "New York freaks" she associated with included "Andy Warhol people", among them Candy Darling, with whom Tyrrell had a relationship and shared an apartment.

In the mid-1970s, Tyrrell had a two-year relationship with actor Hervé Villechaize and shared a home with him in the Laurel Canyon area of Los Angeles.

Tyrrell had two brief marriages and no children. In 1981 she told an interviewer that she had decided on tubal ligation surgery, "to ensure that no actors come out of me."

Tyrrell suffered from essential thrombocytosis, a disease of the blood. In early 2000, her disease necessitated bilateral below-knee amputations. That year, Johnny Depp hosted a benefit at the Viper Room to help defray Tyrrell's medical bills. Megan Mullally, Jack Black, and Chloe Webb attended.

In 2008, Tyrrell moved to Austin, Texas, to be closer to her niece. In January 2012, Tyrrell wrote in her journal, "I demand my death be joyful and I never return again." She died on June 16, 2012, in Austin. She was cremated and her ashes scattered.

Filmography

Film

Television

Theatre

Awards and nominations

Source:

References

External links

 LA Weekly: "My So-Called Rotten Life" by Paul Cullum (January 11, 2000)

1945 births
2012 deaths
American amputees
American film actresses
American stage actresses
American television actresses
American voice actresses
Actresses from San Francisco
Actresses from Los Angeles
20th-century American actresses
21st-century American actresses
Deaths from blood disease

Susan Tyrrell


An Uncinia multifaria in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck ngan Francis M.B. Boott. An Uncinia multifaria in nahilalakip ha genus nga Uncinia, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Uncinia

Uncinia multifaria


Niels Peter Louis-Hansen (født 25. oktober 1947) er en dansk milliardær erhvervsmand, næstformand og ejer af en femtedel af virksomheden Coloplast.

Louis-Hansen blev født i Danmark som søn af Aage Louis-Hansen. Han har en bachelorgrad. Hans far grundlagde Coloplast i 1957.

Ifølge Bloomberg løb hans formue op i $8,2 milliarder i marts 2022.

Privatliv
Han er gift og har et barn. Han bor i Vedbæk.

Den 1. marts 2015 blev Louis-Hansen og hans hustru udsat på et voldsomt hjemmerøveri, i deres hjem i Vedbæk. En maskeret mand tiltvang sig med en pistol adgang til deres hjem og tvang Louis-Hansen til at overføre 2,5 millioner til hans konto. Pengene skulle være en "erstatning", for en trafikdræbt kvinde på 19 år, som Louis-Hansen ifølge manden skulle have ramt. Gerningsmanden var en 36-årig færing ved navn Karstin Sigbjørn Mathiesen der senere modtog en dom på fem års fængsel ved Østre Landsret i januar 2016.

Referencer

Personer fra Humlebæk
Coloplast
Erhvervsfolk fra Danmark
Milliardærer fra Danmark

Niels Peter Louis-Hansen


في فولودارسكي  هو ثوري شيوعي (1891 - 20 يونيو 1918) وهو أحد أوائل السياسيين السوفييتيين. تم اغتياله عام 1918.

مراجع

أشخاص قتلوا في روسيا
أشخاص من مقاطعة خملنيتسكي
اشتراكيون يهود
بلاشفة قدماء
بونديون
ثوريون أوكرانيون
ثوريون روس
سياسيون روس مغتالون
منشفيك
مواليد 1891
وفيات 1918
وفيات في سانت بطرسبرغ
يهود أوكرانيون
يهود مغتالون

في فولودارسكي


Svjetska organizacija za zaštitu prirode (engleski: World Wide Fund for Nature, prije World Wildlife Fund na međunarodnoj razini, no i dalje nosi to ime u Kanadi i Sjedinjenim Američkim Državama), službena skraćenica WWF, međunarodna je nevladina organizacija osnovana 1961. godine sa svrhom promocije i djelovanja u području ekologije i zaštite prirode.

Cilj Svjetske organizacije za zaštitu prirode je sprječavanje degradacije životnog okruženja na Zemlji i stvaranje uvjeta za budućnost u kojoj bi ljudi stvarali u harmoniji s prirodom. Zbog toga Svjetska organizacija za zaštitu prirode, u suradnji s brojnim partnerima iz preko 100 država, radi na očuvanju bioraznolikosti i smanjenju antropogenog pritiska na prirodna staništa. Strategija organizacije usmjerena je na zaštitu i očuvanje ključnih krajolika i vrsta koje su od izuzetne važnosti za njihova staništa ili društvo. Svjetska organizacija za zaštitu prirode od 1995. godine investirala je više od 1 milijardu američkih dolara u više od 12.000 konzervacijskih inicijativa.

Glavni ciljevi
Svjetska organizacija za zaštitu prirode djeluje u smjeru smanjivanja ekološkog pritiska čovjeka na okolinu – upotrebe zemljišta i prirodnih resursa koji su neophodni za proizvodnju hrane, snabdijevanje vodom, vlaknima i drvnom građom; cilj je i postići povoljniju apsorpciju ugljikovog dioksida koji se ispušta u atmosferu putem mnogobrojnih ljudskih utjecaja. Njen cilj nije udaljavanje ljudi od prirode, vraćanju u prošlost, ili sprječavanje razvoja država ili zajednica, već pronalaženje praktičnih rješenja za zdravi planet, planet na kojoj će i sadašnjim i budućim generacijama biti omogućen zajednički napredak ljudi i prirode, uz racionalno iskorištavanje prirodnih dobara, u stabilno održivom životnom okruženju.

Svjetska organizacija za zaštitu prirode razvila se u jednu od najvećih i najuglednijih nevladinih svjetskih organizacija za zaštitu prirode.
Svjetska organizacija za zaštitu prirode za prirodu ima više od pet milijuna pristalica i predstavništva u više od 100 država.

Izvori

Vidi još
 Sat za planet Zemlju
 WWF Adria

Vanjske poveznice

 Službena međunarodna web stranica WWF-a
 Službena web stranica američkog WWF-a
 Službena web stranica WWF Adrije
 WWF International, YouTube

Zaštita okoliša
Međunarodne nevladine organizacije


Marcel Floc'hlay, né le  à Laz et mort le 30 ou  à Quimper, est un coureur cycliste français, actif dans les années 1950 et 1960.

Biographie
Ancienne figure du cyclisme breton, Marcel Flochlay a été licencié au Vélo Sport Quimper et au VS Scaër. Il compte de nombreuses courses bretonnes à son palmarès comme le Tour du Morbihan, le Triomphe breton, Redon-Redon ou la Ronde finistérienne.

En 1961, alors cycliste indépendant chez Margnat-Rochet-Dunlop, il participe chez les professionnels au Grand Prix du Midi libre, où il se classe cinquième d'une étape. Il s'impose également sur une étape de la Route de France, compétition réputée pour les non-professionnels à l'époque, qu'il termine à la troisième place. Il met un terme à sa carrière à l'issue de la saison 1969.

Palmarès
 1959
  de l'Essor breton
 1961
  Champion de Bretagne indépendants
 Tour du Morbihan :
 Classement général

  de la Route de France
  de la Route de France
  de Paris-Vailly
 1963
 Triomphe breton
  du Grand Prix de Fougères
  du Circuit du Finistère
 1965
  Champion de Bretagne indépendants
  Champion de Bretagne des sociétés
 Redon-Redon
 Ronde finistérienne
 Triomphe breton
 1966
 Ronde finistérienne
  du Grand Prix de Fougères

Notes et références

Notes

Références

Liens externes

Coureur cycliste français
Naissance en janvier 1934
Naissance dans le Finistère
Décès en décembre 1998
Décès à Quimper
Décès à 64 ans

Marcel Floc'hlay


Abū Jaʿfar Hārūn ibn Muḥammad (; 17 April 812 – 10 August 847), better known by his regnal name al-Wāthiq bi-llāh (, ), was an Abbasid caliph who reigned from 842 until 847 CE (227–232 AH in the Islamic calendar).

Al-Wathiq is described in the sources as well-educated, intellectually curious, but also a poet and a drinker, who enjoyed the company of poets and musicians as well as scholars. His brief reign was one of continuity with the policies of his father, al-Mu'tasim, as power continued to rest in the hands of the same officials whom al-Mu'tasim had appointed. The chief events of the reign were the suppression of revolts: Bedouin rebellions occurred in Syria in 842, the Hejaz in 845, and the Yamamah in 846, Armenia had to be pacified over several years, and above all, an abortive uprising took place in Baghdad itself in 846, under Ahmad ibn Nasr al-Khuza'i. The latter was linked to al-Wathiq's continued support for the doctrine of Mu'tazilism, and his reactivation of the  to root out opponents. In foreign affairs, the perennial conflict with the Byzantine Empire continued, and the Abbasids even scored a significant victory at Mauropotamos, but after a prisoner exchange in 845, warfare ceased for several years.

Al-Wathiq's character is relatively obscure compared to other early Abbasid caliphs. He appears to have been a sedentary ruler occupied with the luxuries of the court, a capable poet, and a patron of poets and musicians, as well as showing interest in scholarly pursuits. Al-Wathiq's unexpected death left the succession unsettled. Al-Wathiq's son al-Muhtadi was passed over due to his youth, and his half-brother al-Mutawakkil was chosen as the next caliph by a coterie of leading officials.

Early life
Al-Wathiq was born on 17 April 812 (various sources give slightly earlier or later dates in 811–813), on the road to Mecca. His father was the Abbasid prince, and later caliph, al-Mu'tasim (), and his mother a Byzantine Greek slave (), Qaratis. He was named Harun after his grandfather, Caliph Harun al-Rashid (), and had the teknonym Abu Ja'far.

The early life of al-Wathiq is obscure, all the more since his father was initially a junior prince without prospects of succession, who owed his rise to prominence, and eventually to the caliphate, to his control of an elite private army of Turkic slave troops (). Harun ibn Ziyad is mentioned as his first teacher, and he learned calligraphy, recitation and literature from his uncle, Caliph al-Ma'mun (). Later sources nickname him the "Little Ma'mun" on account of his erudition and moral character.

When al-Mu'tasim became caliph, he took care for al-Wathiq, as his son and heir-apparent, to acquire experience in governance. Thus al-Wathiq was left in charge of the capital Baghdad in 835, when al-Mu'tasim moved north to found a new capital at Samarra. He is then mentioned in the account of al-Tabari as being sent to ceremonially welcome the general al-Afshin during his victorious return from the suppression of the revolt of Babak Khorramdin in 838 (in present-day Iran), and being left behind as his father's deputy during the Amorion campaign of the same year.

Al-Wathiq is then mentioned in 841 as bringing a bowl of fruit to al-Afshin, now disgraced and imprisoned. Fearing that the fruit was poisoned, al-Afshin refused to accept it, and asked for someone else to convey a message to the Caliph. In Samarra, al-Wathiq's residence was immediately adjacent to his father's palace, and he was a fixed presence at court. As historian John Turner remarks, these reports show al-Wathiq in the "role of a trusted agent of his father, which positioned him well to take over the reins of power". On the other hand, al-Wathiq was never given a military command and did not even participate in the Amorion campaign, in a departure from previous Abbasid practice.

Reign
Al-Tabari records that al-Wathiq was of medium height, handsome and well-built. He was fair with a ruddy complexion, commonly associated with noble descent. His left eye was paralyzed with a white fleck, which reportedly lent his gaze a stern aspect. When al-Mu'tasim died on 5 January 842, al-Wathiq succeeded him without opposition. Inheriting a full treasury, the new caliph made generous donations to the common people, especially in Baghdad and the Islamic holy cities of Mecca and Medina. Al-Wathiq sent his mother, Qaratis, accompanied by his brother Ja'far (the future caliph al-Mutawakkil), to head the pilgrimage in 842. Qaratis died on the way at al-Hirah on 16 August 842, and was buried in Kufa.

Ruling elites
Al-Wathiq's reign was short and is generally considered to have been essentially a continuation of al-Mu'tasim's own, as the government continued to be led by men that had been raised to power by al-Mu'tasim: the Turkic military commanders Itakh, Wasif, and Ashinas, the vizier, Muhammad ibn al-Zayyat, and the chief  (judge), Ahmad ibn Abi Duwad. These men had been personally loyal to al-Mu'tasim, but were not similarly bound to al-Wathiq; in practice, according to Turner, this narrow circle "controlled the levers of power and thus the Caliph's independence".

In a gesture likely aimed at cementing an alliance between the caliph and his most powerful commander, al-Wathiq bestowed a crown on Ashinas in June/July 843, and on the occasion invested him with sweeping authority over the western provinces, from Samarra to the Maghreb—an act which the 15th-century Egyptian scholar al-Suyuti considered as the first occasion when royal power () was delegated by a caliph to a subject. Ashinas died in 844, and Itakh succeeded him in his rank as commander-in-chief and in his over-governorship of the western provinces. The new caliph also engaged in much construction in Samarra, which went a long way towards making the caliphal residence a proper city, with markets and a port adequate to its needs. This made Samarra not only more comfortable for its inhabitants but also made investment in property there economically attractive—both major considerations for the Abbasid elites and the military, who had been forced to relocate to the new capital by al-Mu'tasim.

However, in 843/44, the Caliph—allegedly at the instigation of the vizier Ibn al-Zayyat, or, according to a story reported by al-Tabari, inspired by the downfall of the Barmakids under Harun al-Rashid—arrested, tortured, and imposed heavy fines on several of the secretaries in the central government, in an effort to raise money to pay the Turkic troops. The measure was at the same time possibly aimed at driving a wedge between civilian and military elites, or at reducing the power of the leading Turkic commanders, such as Itakh and Ashinas, since most of the secretaries arrested and forced to pay were in their service.

Suppression of rebellions

Already during the last months of al-Mu'tasim's life, a large-scale revolt had erupted in Palestine under a certain al-Mubarqa. Al-Mu'tasim sent the general Raja ibn Ayyub al-Hidari to confront the rebels. When al-Wathiq came to power, he dispatched al-Hidari against Ibn Bayhas, who led a Qaysi tribal revolt around Damascus. The exact relationship of this uprising with the revolt of al-Mubarqa is unclear. Taking advantage of the dissensions among the tribesmen, al-Hidari quickly defeated Ibn Bayhas, and then turned south and confronted al-Mubarqa's forces near Ramla. The battle was a decisive victory for the government army, with al-Mubarqa taken prisoner and brought to Samarra, where he was thrown into prison and never heard of again.

Upon coming to the throne, al-Wathiq appointed Khalid ibn Yazid al-Shaybani as governor of the restive province of Armenia. At the head of a large army, Khalid defeated the opposition of the local Muslim and Christian princes at the Battle of Kawakert. Khalid died soon after, but his son, Muhammad al-Shaybani, succeeded him in office and continued his father's task.

In spring 845, another tribal rebellion broke out. A local tribe, the Banu Sulaym, had become embroiled in a conflict with the tribes of Banu Kinanah and Bahilah around Medina, resulting in bloody clashes in February/March 845. The local governor, Salih ibn Ali, sent an army against them comprising regular troops as well as citizens of Medina, but, the Sulaym were victorious and proceeded to loot the environs of the two holy cities. As a result, in May al-Wathiq charged one of his Turkic generals, Bugha al-Kabir, to handle the affair. Accompanied by professional troops from the , Turkic, and  guard regiments, Bugha defeated the Sulaym and forced them to surrender. In early autumn, he also forced the Banu Hilal to submit. Bugha's troops took many prisoners, some 1,300 in total who were held in Medina. They tried to escape, but were thwarted by the Medinese, and most were killed in the process. In the meantime, Bugha used the opportunity to intimidate the other Bedouin tribes of the region, and marched to confront the Banu Fazara and the Banu Murra. The tribes fled before his advance, with many submitting, and others fleeing to al-Balqa. Bugha then subdued the Banu Kilab, taking some 1,300 of them as prisoners back to Medina in May 846.

A minor Kharijite uprising in 845/6 occurred in Diyar Rabi'a under a certain Muhammad ibn Abdallah al-Tha'labi (or Muhammad ibn Amr), but was easily suppressed by the governor of Mosul. In the same year, the general Wasif suppressed restive Kurdish tribes in Isfahan, Jibal and Fars.

In September 846, al-Wathiq sent Bugha al-Kabir to stop the depredations of the Banu Numayr in Yamamah. On 4 February 847, Bugha fought a major engagement against about 3,000 Numayris at the watering place of Batn al-Sirr. At first he was hard pressed, and his forces almost disintegrated. Then some troops he had out raiding the Numayris' horses returned, fell upon the forces attacking Bugha and completely routed them. According to one report, up to 1,500 Numayris were killed. Bugha spent a few months pacifying the region, issuing writs of safe-passage to those who submitted and pursuing the rest, before he returned to Basra in June/July 847. Over 2,200 Bedouin from various tribes were brought captive with him.

Mu'tazilism and the abortive coup of al-Khuza'i

Like his father, al-Wathiq was an ardent Mu'tazilite—the sources agree that he was strongly influenced by the chief , Ibn Abi Duwad—but also, like his father, maintained good relations with the Alids. In the third year of his caliphate, al-Wathiq revived the inquisition (), sending officials to question jurists on their views on the controversial topic of the createdness of the Quran. Al-Wathiq supported the Mu'tazili view that the Quran was created and not eternal, and hence fell within the authority of a God-guided imam (i.e., the caliph) to interpret according to the changing circumstances. Even during a prisoner exchange held with the Byzantine Empire in 845, the ransomed Muslim prisoners were questioned on their opinions regarding the topic, with those giving unsatisfactory answers reportedly left to remain in captivity. Thus Ahmad ibn Hanbal, the founder of the Hanbali school of jurisprudence, who opposed the Mu'tazili doctrine, was forced to cease his teachings and only resumed them after al-Wathiq's death.

In 846, a well-respected notable, Ahmad ibn Nasr ibn Malik al-Khuza'i, a descendant of one of the original missionaries of the Abbasid Revolution, launched a plot in Baghdad to overthrow al-Wathiq, his Turkic commanders, and the Mu'tazilite doctrines. His followers distributed money to the people, and the date for the uprising was scheduled for the night of 4/5 April 846. However, according to al-Tabari, those who were supposed to sound a drum as the signal to rise got drunk and did so a day early, and there was no response. Khatib al-Baghdadi on the other hand reports simply that an informer gave the plot away to the authorities. The deputy governor of the city, Muhammad ibn Ibrahim—the governor, his brother Ishaq, was absent—inquired on the event, and the conspiracy was revealed. Al-Khuza'i and his followers were arrested and brought before al-Wathiq at Samarra.

The Caliph interrogated al-Khuza'i publicly, though more on the thorny theological issue of the createdness of the Quran rather than on the actual rebellion. Ahmad's answers enraged al-Wathiq so much, that the Caliph took al-Samsamah, a famous sword of the pre-Islamic period, and personally joined in the execution of Ahmad, along with the Turks Bugha al-Sharabi and Sima al-Dimashqi. Ahmad's corpse was publicly displayed next to the gibbet of Babak in Baghdad, while twenty of his followers were thrown into prison.

The same year there was a break-in at the public treasury () in Samarra. Thieves made off with 42,000 silver dirhams and a small amount of gold dinars. The  (chief of security), Yazid al-Huwani, a deputy of Itakh, pursued and caught them. Turner points out that this episode may provide some premonition of the crisis to erupt in later decades: security even at the main palace was lax, and, based on the thieves' loot, the treasury appears to have been almost empty at the time.

War with the Byzantine Empire

In 838 al-Mu'tasim had scored a major victory against the Abbasid Caliphate's perennial foe, the Byzantine Empire, with the celebrated sack of Amorion. This success was not followed up, and warfare reverted to the usual raids and counter-raids along the border. According to Byzantine sources, at the time of his death in 842, al-Mu'tasim was preparing yet another large-scale invasion, but the great fleet he had prepared to assault Constantinople perished in a storm off Cape Chelidonia a few months later. This event is not reported in Muslim sources.

Following al-Mu'tasim's death, the Byzantine regent Theoktistos attempted to reconquer the Emirate of Crete, an Abbasid vassal, but the campaign ended in disaster. In 844, an army from the border emirates of Qaliqala and Tarsus, led by Abu Sa'id, and possibly the emir of Malatya Umar al-Aqta, raided deep into Byzantine Asia Minor and reached as far as the shore of the Bosporus. The Muslims then defeated Theoktistos at the Battle of Mauropotamos, aided by the defection of senior Byzantine officers. At around the same time, the Paulicians, a sect persecuted as heretical in Byzantium, defected to the Arabs under their leader Karbeas. They founded a small principality on the Abbasid–Byzantine frontier, centred on the fortress of Tephrike, and henceforth joined the Arabs in their attacks on Byzantine territory.

In 845, a Byzantine embassy arrived at the caliphal court to negotiate about a prisoner exchange. It was held in September of the same year under the auspices of Yazaman al-Khadim, and somewhere between 3,500–4,600 Muslims were ransomed. In March of the same year, however, 42 officers taken captive at Amorion were executed at Samarra, after refusing to convert to Islam. After the truce arranged for the exchange expired, the Abbasid governor of Tarsus, Ahmad ibn Sa'id ibn Salm, led a winter raid with 7,000 men. It failed disastrously, with 500 men dying of cold or drowning, and 200 taken prisoner. After this, the Arab-Byzantine frontier remained quiet for six years. Only in the west did the Abbasids' Aghlabid clients continue their gradual conquest of Byzantine Sicily, capturing Messina (842/43), Modica (845), and Leontini (846). In 845/46, the Aghlabids captured Miseno near Naples in mainland Italy, and in the next year their ships appeared in the Tiber River and their crews raided the environs of Rome.

Death and succession

Al-Wathiq died as the result of edema, likely from liver damage or diabetes, while being seated in an oven in an attempt to cure it, on 10 August 847. His age is variously given as 32, 34, or 36 Islamic years at the time. He was buried in the Haruni Palace in Samarra, that he had built.

His death was unexpected, and left the succession open—although the near-contemporary historian al-Ya'qubi at least claims that an heir had been named, and the oath of allegiance given to him. Consequently, the leading officials, the vizier, Ibn al-Zayyat, the chief , Ahmad ibn Abi Duwad, the Turkic generals Itakh and Wasif, and a few others, assembled to determine his successor. Ibn al-Zayyat initially proposed al-Wathiq's son Muhammad (the future caliph al-Muhtadi), but due to his youth he was passed over, and instead the council chose al-Wathiq's 26-year-old half-brother Ja'far, who became the caliph al-Mutawakkil.

This selection is commonly considered by historians to have been in effect a conspiracy to place a weak and pliable ruler on the throne, while the same cabal of officials would run affairs as under al-Wathiq. They would be quickly proven wrong, for al-Mutawakkil quickly moved to eliminate Ibn al-Zayyat and Itakh and consolidate his own authority.

Assessment and legacy
Al-Wathiq is reported as having been generous to the poor of the holy cities of Mecca and Medina, and to have reduced taxes on maritime commerce, but he does not appear to have enjoyed any great popularity. What is told of his character shows him being a mild-mannered person, given to indolence and the pleasures of court life, to the point of becoming inebriated and falling asleep. He was an accomplished poet—more poems of his survive than of any other Abbasid caliph—as well as a skilled composer, and could play the oud well. He was also a patron of poets, singers and musicians, inviting them to the palace. He showed particular favour to the musician Ishaq al-Mawsili, the singer Mukhariq, and the poet al-Dahhak al-Bahili, known as  ().

In contrast to this picture, the 10th-century historian al-Mas'udi portrays al-Wathiq as "interested in scientific learning and facilitating disputations among physicians". The Graeco-Arabic translation movement continued to flourish under his reign, and the sources also relate some episodes that show al-Wathiq's own "intellectual curiosity", especially as related to issues that could burnish his religious credentials: he reportedly dreamed that the "Barrier of Dhu'l-Qarnayn" had been breached—probably resulting from news of the movements of the Kirghiz Turks at the time that caused large population shifts among the Turkic nomads of Central Asia—and sent the chancery official Sallam al-Tarjuman to journey to the region and investigate. Likewise, according to Ibn Khordadbeh, the Caliph sent the astronomer al-Khwarizmi to the Byzantines to investigate the legend of the Seven Sleepers of Ephesus.

Al-Wathiq is one of the more obscure Abbasid caliphs. According to the historian Hugh Kennedy, "no other caliph of the period has left so little trace of the history of his times, and it is impossible to form any clear impression of his personality", while the Encyclopaedia of Islam writes that "he had not the gifts of a great ruler, and his brief reign was not distinguished by remarkable events". His very obscurity allowed William Beckford to present a heavily fictionalized version of al-Wathiq in his classic 18th-century Gothic fantasy novel Vathek, which Kennedy describes as "a fantastic tale of cruelty, dissipation and a search for the lost treasure of ancient kings, guarded by Iblis/Satan himself".

Family
Al-Wathiq had several concubines. The most famous of them was Qurb, also known as Umm Muhammad. In 833 she gave birth to the al-Wathiq's elder son, Muhammad, the future caliph al-Muhtadi. Another known and famous concubine was Faridah, who was also a musician and al-Wathiq's favourite. When al-Wathiq died, the singer Amr ibn Banah presented her to Caliph al-Mutawakkil. He married her, and she became one of his favourites.

References

Sources

812 births
847 deaths
Arab Muslims
9th-century Abbasid caliphs
Arab people of Greek descent
Deaths from edema
Mu'tazilism
Composers of the medieval Islamic world
Sons of Abbasid caliphs
Oud players
Poets from the Abbasid Caliphate

Al-Wathiq


هو برنامج عُرض على قناة إم بي سي 1 في رمضان قدّمه محمد الشهري (رمضان 2005-2015) وقدّمه طارق الحربي (رمضان 2016).

تقوم فكرة البرنامج على اتصال شخص بآلة الرد الآلي، أو إرساله SMS فيها سؤال تتاح له فرصة المشاركة على الهواء في المسابقة.
يختار الكمبيوتر حرفًا، ويجب على المشارك الإجابة على السؤال بطريقة صحيحة وفي أسرع وقت؛ فكلما كانت الإجابات صائبة زادت فرص الفوز.
إذا كانت الإجابة خاطئة يقوم مشارك آخر من المشاهدين بالتحدي بسؤال المشارك، فإذا فشل في الإجابة يفوز المشاهد الذي طرح السؤال.

مقدم البرنامج
محمد الشهري: إعلامي ومقدم برامج سعودي، حاصل على بكالوريوس تسويق وأعمال بنكية، ويُعِد لنيل درجة «الماجستير». عمل ببنك، ثم تولى منصب مدير المركز الإعلامي والعلاقات العامة بـ«استاد الملك فهد الدولي» لمدة سبع سنوات، ومراسلاً لصحيفتي «المدينة» و«الجزيرة» السعوديتين، ليتنقل بعد ذلك إلى إذاعة MBC FM لمدة أربع سنوات، ثم عُيِّن رسميًّا مذيعًا في MBC منذ عام 2000؛ حين قدَّم عدة برامج بدايةً مع برنامج «الكرة 2000» و«صدى الملاعب» لمدة ست سنوات، ثم برنامج «حروف وألوف»، ومن بعده «الكأس».

إضافة إلى ذلك، يتولى المدير الإقليمي لمكتب الإنتاج لقنوات MBC في المملكة العربية السعودية. ويصف «الشهري» انتقاله إلى العمل مع مركز تلفزيون الشرق الأوسط MBC بأنه «ما بعد لسع النحل تتذوق العسل».

حقق إنجازات خلال مشواره الوظيفي، بدايةً من الصعوبات والتحديات التي واجهها في حياته الخاصة عندما كان يعمل في البنك وفي الصحافة، ويكمل دراسته الجامعية عن طريق الانتساب، وكان وقتها ينام ثلاث ساعات فقط يوميًّا لمدة تقارب عشر سنوات.

حصل على عضوية الاتحاد الدولي للصحافة الرياضية، إضافةً إلى عضويته الفخرية بأندية رياضية سعودية عدة، إضافة إلى شهادة الدكتوراه الفخرية من جامعة «وست بروك».

مراجع

برامج إم بي سي
برامج تلفزيونية بريطانية انتهت في 2004
برامج تلفزيونية بريطانية بدأ عرضها في 1999
برامج تلفزيونية سعودية
مسلسلات تلفزيونية بريطانية في عقد 1990
مسلسلات تلفزيونية بريطانية في عقد 2000
برامج تلفزيونية عرضت في رمضان

حروف وألوف


නිදහස් ආර ස්කීන් හෙවත් ෆ්‍රීස්ටයිල් ස්කීන් ශීත ඍතු ඔලිම්පික් ආරම්භ වූ දා සිටම තරගාවලියට ඇතුලත් ක්‍රීඩාවකි.

නිදහස් ආර ස්කීන්