Peter John Ollie Halsall (Southport, Inglaterra, 14 de marzo de 1949 - Madrid, España, 29 de mayo de 1992) fue un guitarrista ambidextro, conocido por haber formado parte entre otras, de las bandas The Rutles, y por especialmente por su contribución a la música de Kevin Ayers. También fue uno de los pocos músicos que introdujo el vibráfono en la música rock.

Era conocido como Ollie por su particular manera de pronunciar su apellido. El Archivo Ollie Halsall se estableció en 1985, con la intención de documentar y promover el trabajo del guitarrista.

Carrera

Halsall (que ya había estado en Pete and the Pawnees, The Gunslingers, The Music Students, en todos los casos en 1964, y en The Rhythm and Blues Incorporated en 1965), se desplazó a Londres en octubre de 1966 para tocar el vibráfono con los Timebox (que tenían en sus filas al bajista Clive Griffiths y al teclista Chris 'Professor' Holmes. Halsall acabó tocando la guitarra, y la banda se completó con Mike Patto en las voces y el batería John 'Admiral' Halsey.

En 1970, tras la marcha de Holmes, Timebox se convirtió en Patto, variando su estilo a la mezcla del rock progresivo con el jazz, contando con la guitarra de Halsall como sonido más característico.

En 1973, Halsall dejó la banda para unirse a los Tempest de Jon Hiseman. Sin embargo, los dejó antes de un año, realizando desde ese momento un ingente trabajo como músico de estudio, incluyendo sesiones para Kevin Ayers, lo que le acabó proporcionando el ingreso en la banda de Ayers, The Soporifics.

En 1975, Patto se reunió brevemente para realizar tres conciertos benéficos. El reencuentro de Patto y Halsall marcaría la formación de su siguiente banda, Boxer, en 1975. Sin embargo, la banda no pudo alcanzar todo su potencial debido a la prematura muerte de Patto en 1979, cuando ya tenían un contrato con la discográfica Virgin; la banda es recordada por su álbum de debut, Below The Belt.

Uno de los trabajos más conocidos de Halsall es el que realizó para el exitoso álbum paródico de The Beatles The Rutles (1978), en el que tocaba varios instrumentos y algunas de las voces de apoyo, de un modo más notable en los temas "Doubleback Alley", "With a Girl Like You" y "Get Up and Go". Eric Idle, miembro del conjunto de humor Monty Pyton, realizó el papel de Hallsal en el largometraje derivado del disco, y Halsall sólo apareció en un cameo menor en el papel de Leppo, el quinto Rutle que se perdía en Hamburgo.

En 1976 Halsall volvió a unirse a Ayers, con el que permanecería los siguientes dieciséis años.

Trasladado a España a principio de los ochenta siguiendo a Ayers, inició allí una larga lista de contribuciones: en directo tocó con Radio Futura, Ramoncín, Rey Lui o Antonio Flores. Produjo a Rey Lui y Montana y colaboró en los discos de Manzanita, Tino Casal, Cinemaspop, Hombres G y Callejones. En 1989 reemplazó al por aquel entonces enfermo Enrique Sierra en Radio Futura.

Halsall murió de una sobredosis de heroína a los 43 años el 29 de mayo de 1992 en la calle de la Amargura 13 de Madrid. Dejó un álbum en solitario sin terminar, que contaba con la producción de Robert Fripp.

Discografía
Con Mike Patto
 1967-69 The Deram Anthology (con Timebox)
 1970 Patto (con Patto)
 1971 Hold Your Fire (con Patto)
 1972 Roll Em, Smoke Em, Put Another Line Out (con Patto)
 1975 Below the Belt (con Boxer)
 1979 Bloodletting (con Boxer)

Con Kevin Ayers
 1974 The Confessions of Dr. Dream and Other Stories
 1974 June 1, 1974 (con Nico, John Cale y Brian Eno)
 1975 Sweet Deceiver
 1976 Yes We Have No Mañanas (So Get Your Mañanas Today)
 1978 Rainbow Takeaway
 1980 That's What You Get Babe
 1983 Diamond Jack and the Queen of Pain
 1984 Deià...Vu
 1986 As Close As You Think
 1988 Falling Up
 1992 Still Life with Guitar

Otros trabajos
 1973 Living in Fear (con Tempest)
 1990 Veneno en la piel (con Radio Futura)

 1996 The Rutles Archaeology (con The Rutles)
 2007 Under the Blossom (antología de Tempest)

Referencias

Enlaces externos
 The Ollie Halsall Archive
 Discografía completa En discogs.com

Guitarristas de Inglaterra
Guitarristas líderes
Músicos zurdos
Fallecidos por drogas
Fallecidos en Madrid

Ollie Halsall


Sığırcık, Eskişehir ilinin Sivrihisar ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Eskişehir iline 142, Sivrihisar ilçesine 47 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 YerelNET

Sivrihisar'ın mahalleleri

Sığırcık, Sivrihisar


Die Seeschlacht von Saint Mathieu fand am Tag des Heiligen Lorenz (10. August) 1512 zwischen einer englischen und einer französisch-bretonischen Flotte vor der bretonischen Küste nahe Brest statt. Es war die erste Seeschlacht, in der Kanonen auf speziellen Geschützdecks eingesetzt wurden.

Primauguet

Während der Italienischen Kriege hatten sich Spanien, der Kirchenstaat, die Republik Venedig, die Schweizer Eidgenossenschaft und England 1508 bzw. 1511 gegen Frankreichs König Ludwig XII. zur Liga von Cambrai bzw. zur Heiligen Liga zusammengeschlossen. Da Ludwig eine englische Landung in Frankreich befürchten musste, während er in Italien kämpfte (Schlacht bei Ravenna, April 1512), rief er seine bretonischen Vasallen zu Hilfe. Unter Führung des bretonischen Korsaren Hervé de Portzmoguer (Porzhmoger, Primaguet, Primauguet, Primoguet) schlossen sich bretonische Kaperschiffe der in Brest versammelten Flotte des Admirals René de Clermont an. Die vereinte Flotte zählte 21 oder 22 Kriegsschiffe und hatte die Aufgabe, die Passage zwischen Kap Saint Mathieu und Toulinquet zu verteidigen.

Marie la Cordelière
Als Clermont in der Passage vom Herannahen einer überlegenen englischen Flotte unterrichtet wurde (die Zahlen differieren zwischen 25 und über 50 Kriegsschiffen), befahl er, die Anker zu lichten bzw. zu kappen, um nicht vor Anker vernichtet zu werden. Der von Primauguet befehligten Marie la Cordelière, dem mit 200 Geschützen und etwa 1.000 Tonnen größten bis dahin in Frankreich gebauten Kriegsschiff, und der Petite Louise (etwa 790 Tonnen) fiel die Aufgabe zu, den Rückzug der übrigen französischen Schiffe zu decken. Primauguet schoss mit der Cordelière zunächst das gegnerische Flaggschiff, die Mary Rose des englischen Admirals Edward Howard, kampfunfähig, dann die Sovereign und die Mary-James (400 Tonnen) und steuerte schließlich unter starkem Gegenfeuer allein (die Louise hatte beschädigt abgedreht) direkt auf das größte englische Schiff zu, die Regent (etwa 600 Tonnen), in der Absicht, es zu entern. Es gelang ihm, sein Schiff neben das englische zu bringen, doch während des Enterkampfes explodierte die Pulverkammer der Cordelière, und das sich sofort ausbreitende Feuer erreichte auch die Pulverkammer der Regent, die ebenfalls explodierte. Primauguet versuchte, sich durch einen Sprung ins Wasser zu retten, und ertrank dabei wegen seiner Rüstung. Mit ihm fanden 1.180 Franzosen der 1.200 Mann starken Besatzung der Cordelière und etwa 400 Engländer der 460 Mann starken Besatzung der Regent den Tod. Die übrigen französischen Schiffe konnten nach Brest entkommen.

Legende
Ob das Feuer in der Pulverkammer der Cordelière von den englischen Kanonen verursacht oder von Primauguet selbst gelegt wurde, ist unterschiedlich überliefert. Bretonische und französische Überlieferungen und Legenden überhöhen zudem den Mythos der Schlacht bzw. der Heldentaten Primauguets. So wurden aus 25 oder 50 englischen Schiffen schließlich 80, aus den drei beschädigten englischen Schiffen drei versenkte und aus dem Rückzug der französischen Schiffe ein erfolgreicher Gegenangriff – eine Vermischung mit einer für Frankreich günstiger verlaufenen Seeschlacht im darauffolgenden Jahr.

Einzelnachweise

Schlacht der Italienischen Kriege
Saint Mathieu
Konflikt 1512
Militärgeschichte (England)
Französische Geschichte (16. Jahrhundert)
Saint Mathieu #1512
Saint Mathieu #1512

Seeschlacht von Saint Mathieu


An Eria latilabellis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gunnar Seidenfaden. An Eria latilabellis in nahilalakip ha genus nga Eria, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Thailand. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eria

Eria latilabellis


Romola Sinha (1913-2010) était une militante des droits des femmes et une militante sociale du Bengale, à Calcutta, en Inde.

Vie privée
Elle était également connue sous le nom de Mme. SK Sinha, du nom de son mari, le Rt. Hon. Sushil Kumar Sinha, qui était un magistrat et collecteur bien connu et membre de la famille Baron Sinha de Raipur. Son mari était le deuxième fils de Lord Satyendra Prasanno Sinha de Raipur, un éminent avocat, qui était le seul gouverneur indien du Bihar et de l'Orissa, et le seul Indien à être élevé à la Chambre des Lords avant l'indépendance.

Activisme
Elle a été impliquée dans les œuvres sociales et l'activisme pour les droits des femmes dès son plus jeune âge. Elle s'est fait remarquer pour son combat pour l'abolition du système Devadâsî, la prostitution et pour la réhabilitation des enfants de prostituées.

Elle a été membre fondatrice de l'Union des femmes du Bengale depuis 1932 avec d'autres militantes du Bengale comme Suniti Devi, la Maharani de Cooch Behar, Charulata Mukherjee, Sucharu Devi, la Maharani de Mayurbhanj et TR Nelly. Après l'adoption du projet de loi sur la suppression du trafic immoral au Bengale, en 1933, l'ABWU a secouru des filles et a ouvert une maison de réadaptation appelée All Bengal Women's Industrial Institute à Dumdum. Romola Sinha devint plus tard la première présidente du Central Social Welfare Board au Bengale occidental, une institution fondée au niveau national par Durgabai Deshmukh. Elle a également été la première secrétaire de l'Union des femmes du Bengale en 1932, fondée sous la présidence de Maharani Suniti Devi de Cooch Behar, et est devenue plus tard présidente de l'ABWU pendant de nombreuses années.

Références

Liens externes
 Union des femmes du Bengale

Personnalité féminine indienne
Personnalité bengalie
Abolition de la prostitution
Naissance en 1913
Décès en 2010
Pages avec des traductions non relues
Personnalité liée au monde associatif
Protection de l'enfance

Romola Sinha


Cœur de Pirate es el álbum debut de la cantante franco-canadiense Cœur de Pirate, lanzado el 16 de septiembre de 2008 en Canadá y el 11 de mayo de 2009 en Francia. El disco ha vendido más de 57.000 copias en Canadá y ha sido certificado disco de oro y 130.754 copias en Francia, donde alcanzó el puesto 25 en las listas en 2009.

En 2010, Cœur de Pirate fue nominada en los premios NRJ Music Awards en la categoría "Revelación Francesa del Año" con la canción "Comme des enfants" nominada a "Canción Francesa del Año".

Lista de canciones

Personal

Músicos
 Béatrice Martin - vocales, piano.
 David Brunet - bajo, guitarra, banjo, glockenspiel, percusión, sintetizador, acordeón, piano.
 Renaud Bastien - bajo, guitarra acústica.
 Joseph Perrault - batería
 Jean-Denis Levasseur - contrabajo, clarinete.
 Lise Beauchamp - oboe
 Benoît Paradis - trombón
 Lysandre Champagne - trompeta
 Julie Brunet - viola
 Kristin Molnar - violín

Producción
 Productor por David Brunet.
 Productor por Eli Bissonnette
 Remezclas por Robert Langlois.
 Grabación por Robert Langlois, David Brunet, Marc St-Laurent y Nicolas Ouellette.
 Diseños artísticos por Vanda Daftari.
 Fotografía por John Londono.

Posición en las listas

Formatos y lanzamientos

Premios y nominaciones

Referencias

Enlaces externos
 Sitio Web Oficial
 Cœur de pirate sur MySpace

Álbumes de Canadá de 2008
Álbumes debut de 2008
Álbumes epónimos

Cœur de Pirate (álbum)


Randy Randolph ist der Name folgender Personen:

* Randy Randolph, Spitzname von Zilner Randolph (1899–1994), US-amerikanischer Jazztrompeter
 Randy Randolph, ein Künstlername von Boots Randolph (1927–2007), US-amerikanischer Saxophonist

Randy Randolph


Agogo is a rarities album by KMFDM. Agogo comprises numerous tracks either previously unreleased, released on other compilations, or otherwise not widely available.
The only KMFDM album to never be re-released in any other way or format (including mp3!), possibly due to copyright concerns (Bono).

Track listing

References

KMFDM compilation albums
1998 compilation albums
TVT Records compilation albums

Agogo (album)


La ventaja natural es aquella que posee un país para la elaboración de productos gracias a sus condiciones climáticas, el acceso a productos naturales o la disponibilidad de una determinada fuerza laboral.

Clima
En algunos países las condiciones climáticas por su ubicación en el planeta permiten la producción de cierto productos agrícolas con características especiales.

Recursos naturales
No existe un país que sea capaz de abastecer sus necesidades de productos minerales, metales y combustibles, sin embargo, existen países que son más ricos en ciertos productos que otros. Por ejemplo, Chile es el principal exportador de cobre en el mundo (con casi el 25% de las reservas mundiales), por lo que es un país rico en este mineral y esta es su ventaja en recursos naturales.

Fuerza laboral
Esta característica, aunque deja de entrar en la clasificación de natural, si tiene un efecto notable, ya que existen países que por las características de su territorio y su desarrollo económico, su mano de obra es más barata. Por ejemplo, en un país grande pero desarrollado los costos de transporte pueden disminuir ya que, aunque las distancias son largas, las vías de comunicación son de fácil acceso. Mientras que en un país medio y en vías de desarrollo, aunque las distancias son cortas, al tener poco acceso o calidad de las vías de comunicación el costo de transporte se eleva.

Referencias

Economía de la producción
Economía internacional

Ventaja natural


Aporrectodea icterica, le Lombric marbré, est une espèce de vers de terre de la famille des Lumbricidae et appartenant au groupe fonctionnel des endogés. Il est caractéristique des prairies humides d'Europe occidentale.

Description

Aporrectodea icterica mesure de 7 à 9 cm de long pour un diamètre de 3 à 4 mm et pèse de 0,7 à 1,2 g. Sans véritable pigmentation cutanée, sa tête est généralement rosâtre et son corps marbré de blanc et gris.

Biologie
Cette espèce fait partie des endogés géophages, qui, selon la classification de Bouché, est un groupe fonctionnel d'espèces petites à moyennes qui vivent continuellement dans le sol, creusent des galeries horizontales et se nourrissent de matière organique. Elle se reproduit par parthénogénèse et donne naissance de 25 à 27 cocons par an contenant chacun un seul ver.

Écologie
L'espèce est une caractéristique importante des prairies pauvres en matières organiques et humides. Elle tolère assez bien les sols acides Elle est également présente dans les plaines inondables, les parcs, les jardins botaniques et les sites miniers remis en culture.

Distribution
Aporrectodea icterica est présente en Europe occidentale au Portugal, en Belgique, au Danemark, en France, en Allemagne, en Italie du Nord et en Suisse ainsi qu'en Roumanie et en Russie européenne. Elle a également été introduite aux États-Unis et au Canada.

Taxonomie
Le nom valide complet (avec auteur) de ce taxon est Aporrectodea icterica (Savigny, 1826). L'espèce a été initialement classée dans le genre Enterion sous le protonyme Enterion ictericum Savigny, 1826.

Synonymie
Aporrectodea icterica a pour synonymes :
 Enterion ictericum Savigny in Cuvier, 1826
 Allolobophora icterica (Savigny in Cuvier, 1826)
 Enterion ictericum Savigny in Cuvier, 1826
 Eophila icterica (Savigny in Cuvier, 1826)
 Helodrilus (Eophila) ictericus (Savigny in Cuvier, 1826)

Références

Liens externes

Annélide (nom scientifique)
Lumbricidae

Aporrectodea icterica


The Mathematical Gazette est une revue scientifique de l'enseignement des mathématiques qui paraît trois fois par an et qui publie « des articles sur l'enseignement et l'apprentissage des mathématiques avec une attention particulière sur la tranche d'âge 15-20 ans, et sur des expositions de domaines attractifs des mathématiques ».

Historique
Le journal a été créé en 1894 par  pour prendre la suite du  . La revue est éditée par la  et, depuis 2015, par  Cambridge University Press. William John Greenstreet a été son rédacteur en chef pendant plus de trente ans (1897–1930). Depuis 2000, le rédacteur en chef est Gerry Leversha. Elle vise à susciter l'intérêt pour les questions mathématiques et les problèmes de calcul sous une forme attrayante et propose régulièrement une section consacrée à des problèmes mathématiques.

Les volumes sont numérotés annuellement, et les numéros consécutivement : en novembre 2021 est paru le numéro 564, du volume 105

Editeurs
 Edward Mann Langley : 1894-1896
 Francis Sowerby Macaulay : 1896-1897
 William John Greenstreet : 1897-1930
 Alan Broadbent : 1930-1955
 Reuben Goodstein : 1956-1962
 Edwin A. Maxwell : 1962-1971
 Douglas Quadling : 1971-1980
 Victor Bryan : 1980-1990
 Nick MacKinnon : 1990-1994
 Steve Abbot : 1994-2000
 Gerry Leversha : depuis 2000

Notes et références

Liens externes

 Site officiel

Revue de mathématiques
Titre de presse créé en 1894
Presse écrite en anglais

The Mathematical Gazette


Der South African Congress of Democrats (SACOD), oft nur kurz Congress of Democrats (COD) genannt, war eine durch Weiße getragene politische Bewegung in Südafrika, die zwischen 1953 und 1962 existierte. Ihre Ziele bestanden in der Einforderung von Menschenrechten und Gleichheit bei der Wahrnehmung politischer Rechte für alle Südafrikaner.

In der Folge der Defiance Campaign verständigten sich der African National Congress, die South African Communist Party (SACP), der South African Indian Congress (SAIC) sowie weitere Organisationen und Einzelpersonen auf eine verstärkte Zusammenarbeit, die unter dem Namen Congress Alliance bekannt wurde. Aus diesem Kreis fand sich im Januar 1953 in Johannesburg eine kleine Gruppe weißer Aktivisten zusammen, die unter der Bezeichnung Johannesburg Congress of Democrats für die Idee einer nichtrassistischen Demokratie in Südafrika eintraten. An deren Spitze standen Bram Fischer und Cecil Williams. Auf einer Versammlung am 11. und 12. Oktober 1953 von gleichgesinnten Gruppen aus verschiedenen Städten Südafrikas bildete sich der South African Congress of Democrats.

Die Gründung des South African Congress of Democrats folgte den Erfahrungen im ANC, wonach seine Anliegen stärker in die "weiße" Bevölkerungsgruppe getragen werden müsse. Es handelte sich um eine kleine Organisation, der sich höchstens 700 Mitglieder angeschlossen hatten, darunter Einzelpersonen und namhafte Organisationen. Ihre Aktionen waren dagegen sehr impulsiv. Bekannte Mitglieder waren beispielsweise Benjamin Turok, Lionel Bernstein, Jack Hodgson, Helen Joseph, Ruth First und Leonard Lee-Warden.
In der Öffentlichkeit wurde durch das Wirken der Mitglieder deutlich, dass auch Weiße in Südafrika in Opposition zu den Apartheidverhältnissen standen.

Am 14. September 1962 wurde der South African Congress of Democrats mit einer Bannungsverfügung auf der Basis des Suppression of Communism Act und nach neuerer Rechtslage durch den General Law Amendment Act (Act No. 76 / 1962) mittels der Proclamation R 218 zur "unrechtmäßigen Organisation" erklärt. Weitere Mitgliedsorganisationen der Congress Alliance blieben zu diesem Zeitpunkt ungebannt, aber zahlreiche ihrer Führungspersonen waren es bereits durch individuell ausgesprochene Bannverfügungen. Zu den auf diese Weise betroffenen Mitgliedsorganisationen gehörten die Coloured People's Congress, die South African Congress of Trade Unions, der South African Indian Congress sowie die Federation of South African Women.

Die Wochenzeitschrift New Age war ein dem Congress of Democrats verbundenes Printmedium.

Literatur
 Christoph Sodemann: Die Gesetze der Apartheid. Bonn 1986, ISBN 3-921614-15-5

Einzelnachweise

Weblinks
 South African History Online: South African Congress of Democrats (COD). auf www.sahistory.org.za (englisch)
 SOUTH AFRICAN CONGRESS OF DEMOCRATS 1956-1962. Archivrepertorium in der University of the Witwatersrand (englisch)

Apartheid
Organisation (Südafrika)

South African Congress of Democrats


Fictional colleges are found in many modern novels, films, and other works of fiction, probably because they allow the author greater licence for invention and a reduced risk of being accused of libel or slander, as might happen if the author depicted unsavory events as occurring at a real-life institution. Below is a list of some of the fictional colleges of the University of Oxford.

His Dark Materials
Philip Pullman's His Dark Materials novels feature a number of fictional Oxford colleges, most notably Jordan College, including:
Broadgates Hall College
Cardinal's College
Foxe College
Gabriel College
Jordan College
Queen Philippa's College
St Michael's College
St Scholastica's College
St Sophia's College
Wordsworth College
Wykeham College

Inspector Morse
The Inspector Morse series of books by Colin Dexter is predominantly set within Oxford and its environs, including the University. Consequently, many fictional colleges are named. The derived television series, Inspector Morse, Lewis and Endeavour, continued this practice.

T=TV series

Jude the Obscure
Thomas Hardy's novel Jude the Obscure is set in Christminster, "Wessex", a thinly fictionalized version of Oxford, and mentions the following colleges of Christminster University:
Biblioll College (Balliol)
Cardinal College (Christ Church)
Crozier College (Oriel?)
Oldgate College (New College)
Rubric College (Brasenose?)
Sarcophagus College
Tudor College

Loss and Gain
Loss and Gain by St John Henry Newman tells the story of the conversion of Charles Reding, an Oxford student, to Catholicism. In the novel, Newman creates the following colleges:

Saint Saviour's (the college of the main character, Charles Reding)
All Saints
Leicester College
Nun's Hall

Other works

Fictional library
 In Ben Aaronovitch's Rivers of London series, Oxford's Bodleian Library has a secret part, known and accessible only to practitioners of Magic and containing among other things the secret writings of Isaac Newton on this subject.

See also
Colleges of the University of Oxford
List of fictional Cambridge colleges
List of fictional Oxbridge colleges
School and university in literature
List of books about Oxford

References

Fictional
Fictional universities and colleges
Lists of fictional locations
University of Oxford in fiction
Fictional colleges

List of fictional Oxford colleges


Schloß Königswald ist eine deutsche Literaturverfilmung von Peter Schamoni aus dem Jahr 1988. Der Film, der im Fernsehen auch unter dem Titel Die letzte Geschichte von Schloß Königswald lief, beruht auf der Novelle Königswald von Horst Bienek.

Handlung
Auf Schloss Königswald in Böhmen haben sich kurz vor Ende des Zweiten Weltkriegs verschiedene hochadelige Damen versammelt: Fürstin Großmutter hat das Schloss in den Besitz ihrer Enkelin Ursela übergeben, Gräfin Hohenlohe sitzt im Rollstuhl und wird von Hausmädchen Milka täglich durch den zum Schloss gehörenden Park gefahren, Gräfin Posadowsky sah ihr Schloss brennen und flüchtete auf Schloss Königswald und auch Gräfin Dohna und Gräfin Woronzoff sind als Flüchtlinge auf das Schloss gekommen. Alle warten ängstlich und gespannt, wer als erstes eintreffen wird: die Russen oder die Amerikaner. Zuerst jedoch kommt auf einem Fahrrad Freifrau von Boehme an, eine entfernte Verwandte der Schlossbesitzer. Sie heiratete einst einen Cousin der Familie und ist daher Urselas Tante. Früher war sie eine erfolgreiche Sängerin und Tänzerin und schwärmt nun immer wieder von ihren Erfolgen auf den größten Bühnen Europas, während der Hochadel eher pikiert auf sie reagiert.

Schloss Königswald wird zunächst von den Deutschen besetzt. Sie wollen das Schloss als eine Festung gegen die Russen oder Amerikaner machen und notfalls bombardieren lassen. Die alten Damen beschließen, einen dafür vorgesehenen Granatwerfer unschädlich zu machen. Milka hat eine Affäre mit Feldwebel Franz Hallhuber, dem Adjutanten des leitenden Hauptmanns Kolk, begonnen. Fürstin Großmutter feiert ihren 80. Geburtstag und lädt die Soldaten und Hauptmann Kolk auf das Schloss ein. Während der Feier versteckt Milka Hallhuber im Sektkeller und die Frauen stellen den Deutschen nach der Feier ein Ultimatum: Sie geben vor, Hallhuber als Geisel genommen zu haben und wollen so den Abzug der Deutschen erzwingen. Kolk jedoch stellt seinerseits ein Ultimatum. Er will alle Frauen erschießen lassen, wenn Hallhuber nicht freigelassen wird. Bevor sich eine der beiden Seiten entscheiden kann, ziehen die Deutschen jedoch ab, da der Tod Adolf Hitlers gemeldet wird. Sie lassen Hallhuber zurück und Milka versteckt ihn nun auf dem Dachboden des Schlosses.

Kurz darauf erscheinen die Amerikaner. Sie wollen zunächst das Schloss räumen lassen. Die alten Damen bringen sie jedoch dazu, einer friedlichen Koexistenz auf dem Schloss zuzustimmen. Als die Deutschen kapitulieren, kommt es zu einer großen Freudesfeier auf dem Schloss. Freifrau von Boehme tanzt mit den GIs Charleston und Boogie Woogie und es gibt zum ersten Mal seit langem echten Kaffee. Die Freude bei den Frauen währt jedoch nur kurz: Nach dem Abkommen der Alliierten müssen die Amerikaner das Schloss für die Rote Armee räumen. Die adeligen Damen entschließen sich, mit den Amerikanern zu gehen. Fürstin Großmutter will sich auf dem Schloss ihrer Verwandten am Rhein niederlassen und auch die anderen Frauen dürfen ihr folgen. Milka entschließt sich, auf dem Schloss zu bleiben, wo immer noch Hallhuber versteckt ist. Auch Diener Karl, der in Wirklichkeit Karel Swoboda heißt, bleibt zurück. Der Trupp der Frauen setzt sich in Bewegung, nur Ursela kehrt noch einmal kurz zum Schloss zurück. Hier hat es sich Karl bereits mit Sekt und Zigarre gemütlich gemacht, während Milka im Brautkleid Arm in Arm mit Hallhuber durch den Park geht. Ursela kehrt um und schließt sich den alten Damen an.

Produktion

Schloß Königswald wurde vom 20. April bis 20. Juni 1987 auf Burg Wernstein bei Kulmbach und auf Schloss Au in Freising gedreht. Die Atelieraufnahmen entstanden im Bavaria Filmstudio. Der Film erlebte am 14. Januar 1988 seine Premiere.

Die Filmmusik schrieb Ralph Siegel. Daneben sind Stücke von Peter Kreuder (Für eine Nacht voller Seligkeit), Frédéric Chopin (Minutenwalzer), Jimmy Jackson und Peter Tschaikowsky zu hören.

Schloß Königswald war der letzte Spielfilm, in dem Marika Rökk auftrat. "… es ist kein Geheimnis, daß […] sich [Marika Rökk] neben den anderen berühmten Kinodamen sozusagen im Freistil, mit Ellenbogen und Tanzbeinen, nach vorn gekämpft hat, kein leichter Stand für Regisseur und 'Ringrichter' Peter Schamoni", so Elvira Reitze im Nachwort von Rökks Biografie Herz mit Paprika.

Die 67-jährige Kostümbildnerin Charlotte Flemming entwarf hier zum letzten Mal die Kleider für einen Kinofilm.

Kritik
Der film-dienst nannte den Film "eine auf Grund der zeithistorisch kritischeren Vorlage von Horst Bienek zu vorsichtige und widersprüchlich angelegte Komödie, deren politischer Hintergrund nicht mehr zum Tragen kommt. Das auch künstlerisch interessante Ereignis ist der gelungene Wiederauftritt einer bühnenmäßig exzellent agierenden alten Schauspielergarde." Für Cinema war Schloß Königswald eine "grandiose Gala alter Bühnen-Diven".

Auszeichnungen
Carola Höhn, Marianne Hoppe, Camilla Horn, Ortrud von der Recke, Fee von Reichlin, Marika Rökk und Rose Renée Roth wurden 1988 mit dem Darstellerpreis des Bayerischen Filmpreises ausgezeichnet. Die Jury lobte die Darstellerriege in ihrer Begründung als "Glücksfall einer einmaligen Besetzung. […] Es ist die Stärke dieser professionellen Gruppe, daß sie sich nicht in Einzelminiaturen auflöst. Nur gemeinsam sind sie stark, auch wenn Marika Rökk zuweilen versucht, sich mit ihrer ungezügelten Spielfreude in den Vordergrund zu mogeln". Milan Bor erhielt zudem den Bayerischen Filmpreis für die beste Tongestaltung.

Literatur
 Die letzten Tage von Schloß Königswald. In: Hilmar Hoffmann (Hrsg.): Peter Schamoni. Filmstücke/Film Pieces. Arnoldsche Art Publishers, Stuttgart 2003, S. 174–185.

Weblinks

Einzelnachweise

Filmtitel 1988
Deutscher Film
Literaturverfilmung

Schloß Königswald


Renaud Denoix de Saint Marc (born 24 September 1938 in Boulogne-Billancourt, Hauts-de-Seine) is a French lawyer.

Life
From 23 April 1995 Renaud Denoix de Saint Marc served as head (vice-president) of the French Council of State as vice-president up to his retirement on 25 September 2006. He was elected on 29 November 2004, into the French Academy of Moral and Political Sciences, in the general section.  On 22 February 2007, he was appointed member of the Constitutional Council of France by president of the Senate Christian Poncelet.  In 2009 he was elected to the Académie Nationale de Médecine.

Education
He was educated at Sciences Po then at the . He entered the Council of State in 1964.

See also
Law of France

References

|-

1938 births
Living people
People from Boulogne-Billancourt
Sciences Po alumni
École nationale d'administration alumni
Members of the Conseil d'État (France)
Members of the Académie des sciences morales et politiques
20th-century French lawyers
Grand Cross of the Legion of Honour
Knights of the Ordre national du Mérite

Renaud Denoix de Saint Marc


වන්දනා ශිවා ((හින්දි : वन्दना शिवा; b. නොවෙම්බර් 5, 1952, Dehra Dun, Uttarakhand, India) යනු ඉන්දියානු ජාතික පරිසර ක්‍රියාකාරිනියක් , දාර්ශනිකයෙක් , පරිසර හිතවාදී ස්ත්‍රිවාදිනියක් වේ. ඇය නවදිල්ලිය මුලික කරගෙන ක්‍රියාත්මක වන අතර පොත් 20 ක් හා පර්යේෂණ වාර්තා 500 කට වැඩි ප්‍රමාණයක් ඇය විසින් විරචිතය.

චරිත කතා
ඉන්දියාව

වන්දනා ශිවා


Propunerile Suediei la Premiul Oscar pentru cel mai bun film străin sunt difuzate anual de către reprezentanții juriului Guldbagge Award.

Suedia a propus filme Academiei pentru cel mai bun film străin de la inaugurarea premiului, din 1956. Suedia este a patra țară după numărul de nominalizări primite (16), după Franța, Italia și Spania, în timp ce după numărul premiilor obținute (3) este pe locul al cincilea, după Italia, Franța, Spania și Japonia.

14 filme suedeze au fost nominalizate pentru Cel mai bun film străin: The Virgin Spring (1960), Through a Glass Darkly (1961), Raven's End (1964), Dear John (1965), Ådalen '31 (1969), The Emigrants (1971), The New Land (1972), Flight of the Eagle (1982), Fanny and Alexander (1983), The Ox (1991), All Things Fair (1995), Under the Sun (1999), Evil (2003) și As It Is in Heaven (2004). Trei dintre acestea au câștigat Oscarul: The Virgin Spring (1960), Through a Glass Darkly (1961) și Fanny and Alexander (1983). Cele trei filme câștigătoare au fost regizate de Ingmar Bergman, care a reprezentat Suedia la Premiile Oscar de opt ori. Pelicula sa, Scenes from a Marriage, a fost descalificată deoarece a fost difuzat anterior la televiziunea suedeză. Potrivit lui Robert Osborne, Suedia nu a făcut nici o propunere în 1975 ca un protest. printre alți regizori proeminenți se includ  Bo Widerberg și Jan Troell, ambii cu câte trei filme nominalizate. Câștigătorul din 1988, Pelle the Conqueror, a fost o coproducție suedezo-daneză, însă a fost propus de Danemarca. În 2002 au existat controverse legate de filmul suedez propus, Lilja 4-ever, care a avut mare parte din dialoguri în limba rusă și nu în suedeză. Eventually it was accepted as eligible, but did not receive a nomination.

Listă filme

Note

Cinematografia suedeză
Suedia

Lista filmelor suedeze propuse la Oscar pentru cel mai bun film străin


الغرير كلمة لها دلالات عدة ويمكن أن تدل على:

 الغرير الأوروبي
 الغرير الأمريكي
 غرير العسل
 غرير غارسون: ممثلة إنجليزية
 الغرير: أو القرير، مدينة في السودان
 غرير: مدينة في كارولاينا الجنوبية

الغرير (توضيح)


ගැහැනිය යනු මනව වර්ගයාට අයත් ස්ත්‍රී ලිංගික ජීවියාය.ගැහැනිය යනුවෙන් සමාන්‍යයෙන් වැඩුනු හෙවත් ලිංගික පරිණතියට පත් ස්ත්‍රිය ලෙස හඳුන්වයි.කුඩා වියේදී ගැහැණු ළමයා ලෙස හදුන්වයි.එනම් ගැහැනිය යනු ගැහැනු මානවයාය.මිනිස් දරුවකුට උපත ලබාදිය හැක්කේ ගැහැනියට පමණය.මිනිසා ක්ෂීරපායි කාණ්ඩයට අයත් බැවින් මවු කුසින් බිහිවන මිනිස් ළදරුවා තම මවගෙන් කිරි උරාබීම සිදුකරයි.දරුවන් හදාවඩා ගැනීමේදී වැඩි මෙහෙයක් ගැහැනිය අතින් සිදුවේ.

නිරුක්තිය
ඉංග්‍රීසි බසින් ගැහැනිය හැදින්වීමට භාවිතවන "woman" යන වචනය  wīfmann යන වචනයෙන් බිඳී අවකි.  wīmmann යන වදන wumman , සෙද අවසානයේ  woman වෙනස්වී ඇත.  පැරණි ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ  wīfmann යන වදනෙහි තේරුමද ගැහැණිය යන්නයි.

තවත් අදහසක් නම් "woman" යන වචනය  "womb".යන වචනයෙන් බිඳී ආවක් බවයි.පැරණි ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ wambe යන වචනයේ අරුත උදරය යන්නයි.

සිංහල බසින් ගැහැනිය යන වදනට සමාන පද ලෙස ස්ත්‍රිය,ලඳ,ලලනාව,ලතා,මාගම,මහිලාව,වාමී,වනිතාව,නාරී,බවලතී යන පද යෙදේ.

ජීව විද්‍යාත්මක සංකේතය
ග්‍රීක දේව විශ්වාසයන්ට අනුව ස්ත්‍රීත්වයට අධිපත් දේවතාවිය වන වීනස් දෙවඟනගේ සංකේතය ගැහැනිය හැදින්වීමට යොදාගනී.

ජීව විද්‍යාව

ජීව විද්‍යාත්මකව ගැහැනියට ස්ත්‍රී ප්‍රජනන පද්ධතියට අයත් අවයව පිහිටයි.කලලයක් දරා සිටීම හා එය පොෂණය කර මෙලොවට බිහිවීම හා එසේ බිහිවූ දරුවාට කිරි දී පොෂණය කිරීම හා සමාජයට අනුගත කිරීම යන කාර්‍ය රැසක් ගැහැනිය විසින් සිදුකරයි.ගැහැනු දරුවකු හා පිරිමි දරුවකු උපතේදී ලිංගික අවයව පරික්ෂා කිරීමෙන් මිස වෙනත් බාහිර ලක්ෂණ අනුව ලිංගිකත්වය හඳුනාගත නොහැකිය.එහෙත් ඇය ක්‍රමයෙන් වැඩිවියට පත්වන විට ක්‍රමයෙන් ද්වී ලිංගික ලක්ෂණ ඇතිවේ.ද්වී ලිංගික ලක්ෂණ මතුවීම ආසන්න වශයෙන් වයස අවුරුදු 10-13 අතර කාලය තුල සිදුවේ.මුලින්ම ඇයට ප්‍රථම ඔපස්වීම මෙම කාලය තුල සිදුවන අතර ඒ සමගම ද්වී ලිංගික ලක්ෂණ ඇතිවීම සිදුවේ.එවන් ද්වී ලිංගික ලක්ෂණ ලෙස කලවා අත් ගොබ මහත්වීම,පියයුරු වර්ධනයවීම,උකුල පළල් වීම, ලිංගේන්ද්‍රිය විශාලවීම,කිහිලි හා ලිංගේන්ද්‍රිය අවට රෝම වැවීම,යෝනි ස්‍රාව ඇතිවීම දැක්විය හැක.මෙසේ ද්වී ලිංගික ලක්ෂණ ඇතිවීම මගින් ඇය නව ජනිතයන්ට ජීවය ලබාදීමට සුදුසු තත්වයේ පසුවන බව පෙන්වයි.මෙම ද්වී ලිංගික ලක්ෂණ ඊස්ට්‍රජන් හෝමොනයේ ක්‍රියාකාරීත්වය නිසා ඇතිවේ.අර්ථවය ආරම්භ වීමත් සමග සංසේචනය නොවූ ඩිම්බ පිටවීම මාසිකව සිදුවේ.ලිංගිකව පරිණතවූ ගැහැනියක් හා පුරුෂයෙකු අතර ඇතිවන ලිංගික සංසර්ගයේදී පුරුෂයාගේ ශිශ්නයෙන් පිටවන ශුක්‍රාණු යෝනි  මාර්ගය හරහා පැලෝපීය නාලවෙත ගමන්කර ඩිම්බයක් හා සංසේචනයවී ගර්භාෂයේ තැන්පත්වී ක්‍රමයෙන් වර්ධනයවී  නව ජනිතයෙකු ලොවට බිහිවේ.

ස්ත්‍රීන්ගේ බාහිර ලිංගික අවයවය ලෙස යෝනිය හඳුන්වයි.යොනි තොල් භගමණිය හා යෝනි විවරය ලිංගික සංසර්ගයේදී වැදගත්වේ.යෝනිය පුරුෂ ලිංගය ඇතුලු කිරීමේදී මෙන්ම දරු ප්‍රසූතියකදී  ප්‍රසාරණය වීමේ හැකියාව පවතී. මිනිසා ක්ඹීරපායි සතකු බැවින් දරු ප්‍රසූතියෙන් පසු ළදරුවා විසින් කිරි උරාබීම සිදුකරයි.අනෙකුත් ක්ෂීරපායි සතුන්ගේ මෙන් දරු උපතින් පසු පියයුරු විශාල වීමක් ගැහැනිය තුලද දැකිය හැක.මෙම පියයුරු විශාලව වැඩීම ලිංගික දැරියක් මල්වරවීමෙන් ඇරඹේ.දරු ප්‍රසූතියෙන් පසු ඉතා හොදින් පියයුරු වැඩේ.මෙමගින් අලුත උපන් දරුවාට කිරි උරාබීම පහසු කරවයි.මීට අමතරව ලිංගික තෘප්තිය ලබාගත හැකි ස්ථානයක් ලෙසද පියයුරු ඉතා වැදගත්වේ.ස්ත්‍රී පුරුෂයන් වෙන් කොට හඳුනා ගැනීමටද පියයුරු වැදගත්වේ.පුරුෂයන්හටද නිසිලෙස නොවැඩුනු අසම්පූර්ණ පියයුරු දැකිය හැකිය.එහෙත් එම පියයුරු මගින් කිසි ලෙසකින් කිරි නිපදවීම සිදු නොවේ.

පුද්ගලයෙකුගේ ස්ත්‍රී පුරුෂ භාවය තීරනය වන්නේ ඩිම්බයක් හා ශුක්‍රාණුවත් අතර ඇතිවන සංසේචනයේදීමය.මිනිස් ශුක්‍රාණුවක හා ඩිම්බයක වර්ණ දේහ 23 බැගින් ඇත.මෙම වර්ණ දේහ සංසේචනයෙන් පසු 48ක් බවට පත්වේ.මවු පාර්ශවයෙන් ලැබෙන වර්ණ දේහයක අඩංගු වන්නේ X වර්ගයට අයත් වර්ණ දේහ පමණය.පිය පාර්ශවයෙන් ලැබෙන ශුක්‍රාණුවක X හෝ Y වර්ගයට අයත් වර්ණ දේහ පිහිටා තිබිය හැක.ඒ අනුව X වර්ණ දේහ දෙකක් එක්වීමෙන් ගැහැණු දරුවකු බිහිවේ.වර්ණ දේහ යුගල XY ලෙස එක්වුව හොත් පිරිමි දරුවකු බිහිවේ.ඒ අනුව උපත ලබන දරුවා කුමන ලිංගයට අයත් වන්නේද යන්න තීරනය වන්නේ පිය පාර්ශවයෙන් ලැබෙන වර්ණ දේහය මතයි.

මවගෙන් හා පියාගෙන් ලැබෙන වර්ණ දේහවල අඩංගු ජාන තුල ඇති DNA අනු මිගින් නව ජනිතයාගේ ස්වරූපය තීරනය වෙයි.DNA මගින් පුද්ගල ස්වභාවය තීරනය කිරීමේදී පිය පාර්ෂවයට වඩා වැඩි වටිනාකමක්මවු පාර්ශවයට ලැබේ.එයට හේතුව නම් මවු පාර්ශවයෙන් ලැබෙන මක්‍රොෙකාන්ඩීය DNA අනු වෙනස් නොවී පැවතීමයි.ඒ අනුව යම් මානව වර්ගයක පූර්වජකයන් කෙසේද යන්න තීරනය කිරීමට මානව විද්‍යාඥයන් විසින් මයික්‍රොෙකාන්ඩීය DNA පරීක්ෂණය යොදාගනී.

ආයු අපේක්ෂාව අනුව පිරිමියාට වැඩි ආයු කාලයක් ස්ත්‍රිය ගතකරයි.  genetics (redundant and varied genes present on sex chromosomes in women); sociology (such as the fact that women are not expected in most modern nations to perform military service); health-impacting choices (such as suicide or the use of cigarettes, and alcohol); the presence of the female hormone estrogen, which has a cardioprotective effect in premenopausal women; and the effect of high levels of androgens in men. Out of the total human population in 2015, there were 101.8 men for every 100 women.

Girls' bodies undergo gradual changes during puberty, analogous  to but distinct from those experienced by boys. Puberty is the process of physical changes by which a child's body matures into an adult body capable of sexual reproduction to enable fertilisation. It is initiated by hormonal signals from the brain to the gonads-either the ovaries or the testes. In response to the signals, the gonads produce hormones that stimulate libido and the growth, function, and transformation of the brain, bones, muscle, blood, skin, hair, breasts, and sexual organs. Physical growth—height and weight—accelerates in the first half of puberty and is completed when the child has developed an adult body. Until the maturation of their reproductive capabilities, the pre-pubertal, physical differences between boys and girls are the genitalia, the penis and the vagina. Puberty is a process that usually takes place between the ages 10–16, but these ages differ from girl to girl. The major landmark of girls' puberty is menarche, the onset of menstruation, which occurs on average between ages 12–13.

Most girls go through menarche and are then able to become pregnant and bear children. This generally requires internal fertilization of her eggs with the sperm of a man through sexual intercourse, though artificial insemination or the surgical implantation of an existing embryo is also possible (see reproductive technology). The study of female reproduction and reproductive organs is called gynaecology.

සෞඛ්‍ය

Women's health refers to health issues specific to human female anatomy. There are some diseases that primarily affect women, such as lupus. Also, there are some gender-related illnesses that are found more frequently or exclusively in women, e.g., breast cancer, cervical cancer, or ovarian cancer. Women and men may have different symptoms of an illness and may also respond to medical treatment differently. This area of medical research is studied by gender-based medicine.

The issue of women's health has been taken up by many feminists, especially where reproductive health is concerned. Women's health is positioned within a wider body of knowledge cited by, amongst others, the World Health Organisation, which places importance on gender as a social determinant of health.

Maternal mortality or maternal death is defined by WHO as "the death of a woman while pregnant or within 42 days of termination of pregnancy, irrespective of the duration and site of the pregnancy, from any cause related to or aggravated by the pregnancy or its management but not from accidental or incidental causes." About 99% of maternal deaths occur in developing countries. More than half of them occur in sub-Saharan Africa and almost one third in South Asia. The main causes of maternal mortality are severe bleeding (mostly bleeding after childbirth), infections (usually after childbirth), pre-eclampsia and eclampsia, unsafe abortion, and pregnancy complications from malaria and HIV/AIDS. Most European countries, Australia, as well as Japan and Singapore are very safe in regard to childbirth, while Sub-Saharan countries are the most dangerous.

ප්‍රජනන අයිතිය හා නිදහස

Reproductive rights are legal rights and freedoms relating to reproduction and reproductive health. The International Federation of Gynecology and Obstetrics has stated that:
 (...) the human rights of women include their right to have control over and decide freely and responsibly on matters related to their sexuality, including sexual and reproductive health, free of coercion, discrimination and violence. Equal relationships between women and men in matters of sexual relations and reproduction, including full respect for the integrity of the person, require mutual respect, consent and shared responsibility for sexual behavior and its consequences.
Violations of reproductive rights include forced pregnancy, forced sterilization and forced abortion.

Forced sterilization was practiced during the first half of the 20th century by many Western countries. Forced sterilization and forced abortion are reported to be currently practiced in countries such as Uzbekistan and China.

The lack of adequate laws on sexual violence combined with the lack of access to contraception and/or abortion are a cause of enforced pregnancy (see pregnancy from rape).

සංස්කෘතිය

In many prehistoric cultures, women assumed a particular cultural role. In hunter-gatherer societies, women were generally the gatherers of plant foods, small animal foods and fish, while men hunted meat from large animals.

In more recent history, gender roles have changed greatly. Originally, starting at a young age, aspirations occupationally are typically veered towards specific directions according to gender. Traditionally, middle class women were involved in domestic tasks emphasizing child care. For poorer women, especially working class women, although this often remained an ideal, economic necessity compelled them to seek employment outside the home. Many of the occupations that were available to them were lower in pay than those available to men.

As changes in the labor market for women came about, availability of employment changed from only "dirty", long hour factory jobs to "cleaner", more respectable office jobs where more education was demanded, women's participation in the U.S. labor force rose from 6% in 1900 to 23% in 1923. These shifts in the labor force led to changes in the attitudes of women at work, allowing for the revolution which resulted in women becoming career and education oriented.

In the 1970s, many female academics, including scientists, avoided having children. However, throughout the 1980s, institutions tried to equalize conditions for men and women in the workplace. However, the inequalities at home stumped women's opportunities to succeed as far as men. Professional women are still responsible for domestic labor and child care. As people would say, they have a "double burden" which does not allow them the time and energy to succeed in their careers. Furthermore, though there has been an increase in the endorsement of egalitarian gender roles in the home by both women and men, a recent research study showed that women focused on issues of morality, fairness, and well-being, while men focused on social conventions. Until the early 20th century, U.S. women's colleges required their women faculty members to remain single, on the grounds that a woman could not carry on two full-time professions at once. According to Schiebinger, "Being a scientist and a wife and a mother is a burden in society that expects women more often than men to put family ahead of career." (pg. 93).

Movements advocate equality of opportunity for both sexes and equal rights irrespective of gender. Through a combination of economic changes and the efforts of the feminist movement, in recent decades women in many societies now have access to careers beyond the traditional homemaker.

Although a greater number of women are seeking higher education, salaries are often less than those of men. CBS News claimed in 2005 that in the United States women who are ages 30 to 44 and  hold a university degree make 62 percent of what similarly qualified men do, a lower rate than in all but three of the 19 countries for which numbers are available. Some Western nations with greater inequity in pay are Germany, New Zealand and Switzerland.

කාන්තාවන්ට එරෙහි ප්‍රචණ්ඩත්වය

The UN Declaration on the Elimination of Violence against Women defines "violence against women" as:and identifies three forms of such violence: that which occurs in the family, that which occurs within the general community, and that which is perpetrated or condoned by the State. It also states that "violence against women is a manifestation of historically unequal power relations between men and women".

Violence against women remains a widespread problem, fueled, especially outside the West, by patriarchal social values, lack of adequate laws, and lack of enforcement of existing laws. Social norms that exist in many parts of the world hinder progress towards protecting women from violence. For example, according to surveys by UNICEF,  the percentage of women aged 15–49 who think that a husband is justified in hitting or beating his wife under certain circumstances is as high as 90% in Afghanistan and Jordan, 87% in Mali, 86% in Guinea and Timor-Leste, 81% in Laos, and 80% in the Central African Republic. A 2010 survey conducted by the Pew Research Center found that stoning as a punishment for adultery was supported by 82% of respondents in Egypt and Pakistan, 70% in Jordan, 56% Nigeria, and 42% in Indonesia.

Specific forms of violence that affect women include female genital mutilation, sex trafficking, forced prostitution, forced marriage, rape, sexual harassment, honor killings, acid throwing, and dowry related violence. Governments can be complicit in violence against women, for instance through practices such as stoning (as punishment for adultery).

There have also been many forms of violence against women which have been prevalent historically, notably the burning of witches, the sacrifice of widows (such as sati) and foot binding. The prosecution of women accused of witchcraft has a long tradition, for example witch trials in the early modern period (between the 15th and 18th centuries) were common in Europe and in the European colonies in North America. Today, there remain regions of the world (such as parts of Sub-Saharan Africa, rural North India, and Papua New Guinea) where belief in witchcraft is held by many people, and women accused of being witches are subjected to serious violence. In addition, there are also countries which have criminal legislation against the practice of witchcraft. In Saudi Arabia, witchcraft remains a crime punishable by death, and in 2011 the country beheaded a woman for 'witchcraft and sorcery'.

It is also the case that certain forms of violence against women have been recognized as criminal offenses only during recent decades, and are not universally prohibited, in that many countries continue to allow them. This is especially the case with marital rape. In the Western World, there has been a trend towards ensuring gender equality within marriage and prosecuting domestic violence, but in many parts of the world women still lose significant legal rights when entering a marriage.

Sexual violence against women greatly increases during times of war and armed conflict, during military occupation, or ethnic conflicts; most often in the form of war rape and sexual slavery. Contemporary examples of sexual violence during war include rape during the Bangladesh Liberation War, rape in the Bosnian War, rape during the Rwandan Genocide, and rape during Second Congo War. In Colombia, the armed conflict has also resulted in increased sexual violence against women.

Laws and policies on violence against women vary by jurisdiction. In the European Union, sexual harassment and human trafficking are subject to directives.

විලාසිතා
Women in different parts of the world dress in different ways, with their choices of clothing being influenced by local culture, religious tenets traditions, social norms, and fashion trends, amongst other factors. Different societies have different ideas about modesty. However, in many jurisdictions, women's choices in regard to dress are not always free, with laws limiting what they may or may not wear. This is especially the case in regard to Islamic dress. While certain jurisdictions legally mandate such clothing (the wearing of the headscarf), other countries forbid or restrict the wearing of certain hijab attire (such as burqa/covering the face) in public places (one such country is France - see French ban on face covering). These laws are highly controversial.

පවුල් ජීවිතය

The total fertility rate (TFR) - the average number of children born to a woman over her lifetime — differs significantly between different regions of the world. In 2016, the highest estimated TFR was in Niger (6.62 children born per woman) and the lowest in Singapore (0.82 children/woman). While most Sub-Saharan African countries have a high TFR, which creates problems due to lack of resources and contributes to overpopulation, most Western countries currently experience a sub replacement fertility rate which may lead to  population ageing and population decline.

In many parts of the world, there has been a change in family structure over the past few decades. For instance, in the West, there has been a trend of moving away from living arrangements that include the extended family to those which only consist of the nuclear family. There has also been a trend to move from marital fertility to non-marital fertility. Children born outside marriage may be born to cohabiting couples or to single women. While births outside marriage are common and fully accepted in some parts of the world, in other places they are highly stigmatized, with unmarried mothers facing ostracism, including violence from family members, and in extreme cases even honor killings. In addition, sex outside marriage remains illegal in many countries (such as Saudi Arabia, Pakistan, Afghanistan, Iran, Kuwait, Maldives, Morocco, Oman, Mauritania, United Arab Emirates, Sudan, and Yemen).

The social role of the mother differs between cultures. In many parts of the world, women with dependent children are expected to stay at home and dedicate all their energy to child raising, while in other places mothers most often return to paid work (see working mother and stay-at-home mother).

ආගම
Particular religious doctrines have specific stipulations relating to gender roles, social and private interaction between the sexes, appropriate dressing attire for women, and various other issues affecting women and their position in society. In many countries, these religious teachings influence the criminal law, or the family law of those jurisdictions (see Sharia law, for example). The relation between religion, law and gender equality has been discussed by international organizations.

Education
Female education includes areas of gender equality and access to education, and its connection to the alleviation of poverty. Also involved are the issues of single-sex education and religious education in that the division of education along gender lines as well as religious teachings on education have been traditionally dominant and are still highly relevant in contemporary discussions of educating females as a global consideration.

While the feminist movement has certainly promoted the importance of the issues attached to female education the discussion is wide-ranging and by no means narrowly defined. It may include, for example, HIV/AIDS education.[1] Universal education, meaning state-provided primary and secondary education independent of gender is not yet a global norm, even if it is assumed in most developed countries. In some Western countries, women have surpassed men at many levels of education. For example, in the United States in 2005/2006, women earned 62% of associate degrees, 58% of bachelor's degrees, 60% of master's degrees, and 50% of doctorates.[2]

සාක්ෂරතාව
World literacy is lower for females than for males. The CIA World Factbook presents an estimate from 2010 which shows that 80% of women are literate, compared to 88.6% of men (aged 15 and over). Literacy rates are lowest in South and West Asia, and in parts of Sub-Saharan Africa.

The educational gender gap in Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD) countries has been reduced over the last 30 years. Younger women today are far more likely to have completed a tertiary qualification: in 19 of the 30 OECD countries, more than twice as many women aged 25 to 34 have completed tertiary education than have women aged 55 to 64. In 21 of 27 OECD countries with comparable data, the number of women graduating from university-level programmes is equal to or exceeds that of men. 15-year-old girls tend to show much higher expectations for their careers than boys of the same age.
While women account for more than half of university graduates in several OECD countries, they receive only 30% of tertiary degrees granted in science and engineering fields, and women account for only 25% to 35% of researchers in most OECD countries.

There is a common misconception that women have still not advanced in achieving academic degrees. According to Margaret Rossiter, a historian of science, women now earn 54 percent of all bachelor's degrees in the United States. However, although there are more women holding bachelor's degrees than men, as the level of education increases, the more men tend to fit the statistics instead of women. At the graduate level, women fill 40 percent of the doctorate degrees (31 percent of them being in engineering).

While to this day women are studying at prestigious universities at the same rate as men, they are not being given the same chance to join faculty. Sociologist Harriet Zuckerman has observed that the more prestigious an institute is, the more difficult and time-consuming it will be for women to obtain a faculty position there. In 1989, Harvard University tenured its first woman in chemistry, Cynthia Friend, and in 1992 its first woman in physics, Melissa Franklin. She also observed that women were more likely to hold their first professional positions as instructors and lecturers while men are more likely to work first in tenure positions. According to Smith and Tang, as of 1989, 65 percent of men and only 40 percent of women held tenured positions and only 29 percent of all scientists and engineers employed as assistant professors in four-year colleges and universities were women.

රැකියා
In 1992, women earned 9 percent of the PhDs awarded in engineering, but only one percent of those women became professors. In 1995, 11 percent of professors in science and engineering were women. In relation, only 311 deans of engineering schools were women, which is less than 1 percent of the total. Even in psychology, a degree in which women earn the majority of PhDs, they hold a significant amount of fewer tenured positions, roughly 19 percent in 1994.

කාන්තා දේශපාලනය

Women are underrepresented in government in most countries. In October 2013, the global average of women in national assemblies was 22%. Suffrage is the civil right to vote. Women's suffrage in the United States was achieved gradually, first at state and local levels, starting in the late 19th century and early 20th century, and in 1920 women in the US received universal suffrage, with the passage of the Nineteenth Amendment to the United States Constitution. Some Western countries were slow to allow women to vote; notably Switzerland, where women gained the right to vote in federal elections in 1971, and in the canton of Appenzell Innerrhoden women were granted the right to vote on local issues only in 1991, when the canton was forced to do so by the Federal Supreme Court of Switzerland; and Liechtenstein, in 1984, through a women's suffrage referendum.

කලාව හා සාහිත්‍ය

Women have, throughout history, made contributions to science, literature and art. One area where women have been permitted most access historically was that of obstetrics and gynecology (prior to the 18th century, caring for pregnant women in Europe was undertaken  by women; from the mid 18th century onwards medical monitoring of pregnant women started to require rigorous formal education, to which women did not generally have access, therefore the practice was largely transferred to men).

Writing was generally also considered acceptable for upper class women, although achieving success as a female writer in a male dominated world could be very difficult; as a result several women writers adopted a male pen name (e.g. George Sand, George Eliot).

Women have been composers, songwriters, instrumental performers, singers, conductors, music scholars, music educators, music critics/music journalists and other musical professions. There are music movements, events and genres related to women, women's issues and feminism. In the 2010s, while women comprise a significant proportion of popular music and classical music singers, and a significant proportion of songwriters (many of them being singer-songwriters), there are few women record producers, rock critics and rock instrumentalists. Although there have been a huge number of women composers in classical music, from the Medieval period to the present day, women composers are significantly underrepresented in the commonly performed classical music repertoire, music history textbooks and music encyclopedias; for example, in the Concise Oxford History of Music, Clara Schumann is one of the only female composers who is mentioned.

Women comprise a significant proportion of instrumental soloists in classical music and the percentage of women in orchestras is increasing. A 2015 article on concerto soloists in major Canadian orchestras, however, indicated that 84% of the soloists with the Orchestre Symphonique de Montreal were men. In 2012, women still made up just 6% of the top-ranked Vienna Philharmonic orchestra. Women are less common as instrumental players in popular music genres such as rock and heavy metal, although there have been a number of notable female instrumentalists and all-female bands. Women are particularly underrepresented in extreme metal genres. Women are also underrepresented in orchestral conducting, music criticism/music journalism, music producing, and sound engineering. While women were discouraged from composing in the 19th century, and there are few women musicologists, women became involved in music education "... to such a degree that women dominated [this field] during the later half of the 19th century and well into the 20th century."

According to Jessica Duchen, a music writer for London's The Independent, women musicians in classical music are "... too often judged for their appearances, rather than their talent" and they face pressure "... to look sexy onstage and in photos." Duchen states that while "[t]here are women musicians who refuse to play on their looks, ... the ones who do tend to be more materially successful."

According to the UK's Radio 3 editor, Edwina Wolstencroft, the classical music industry has long been open to having women in performance or entertainment roles, but women are much less likely to have positions of authority, such as being the leader of an orchestra. In popular music, while there are many women singers recording songs, there are very few women behind the audio console acting as music producers, the individuals who direct and manage the recording process.

'''== මේවාත් බලන්න ==
 Se x ssgent
 Lists of wom
esexnMedical: Feminine psychology
 Gender differencesDynamics: Femininity
 Feminization (sociology)
 Matriarchy
 Misogyny
 Mitochondrial Eve
 Sexism

 Women as theological figures
 Women in sciencePolitical:'''
 Gender studies
 Womyn

 List of female explorers and travelers
 Women in space

References

ගැහැනිය


නිල වශයෙන් කසක්ස්තාන සමූහාණ්ඩුව යනුවෙන් හඳුන්වන  කසක්ස්තානය යනු රුසියාවට දකුණු දෙසට වන්නට පිහිටි ලෝකයේ 9 වන විශාලතම රාජ්‍යයයි. වර්ග කි.මි. 2,727,300 වන මෙය බටහිර යුරෝපයට වඩා විශාලය.එහි අසල්වැසියන් වන්නේ උතුරින් පිහිටි රුසියාව, චීනය, කිර්ගිස්ථානය, උස්බෙකිස්ථානය සහ ටර්ක්මෙනිස්ථානය ය. මෙහි ජනගහනය ලෝකයේ 62 වන තැනට විශාල ජනගහනය වන අතර ජන ඝනත්වය වර්ග කි.මී. 1 කට 6 දෙනෙක් සිටිති. වර්තමාන කසකස්ථානයේ භූමිය, පෙර නෝමන් වරුන් විසූ ප්‍රදේශය විය. 19 වන ශතවර්ෂය වන විට කසකස්ථානය රුසියානු අධිරාජයේ කොටසක් විය. 1936 එය කසක් සොවියට් සමූහාණ්ඩුව විය. 1991 දෙසැම්බර් 16 වෙනිදා නිදහස ලැබීය. එහි ජනාධිපති ලෙස නර්සුල්තාන් නසාර්බසෙව් පත්විය. මෙහි හයිස්‍රොනබන් කර්මාන්තයේ දියුණුවක් ඇති විය. මෙය සමාජිකත්වය දරන්නේ එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානය, නෝමෝ, පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩලය හා ෂැංග්හයි සංවිධානයේ වේ. මෙහි ජාතීන් වශයෙන් 131 වන අතර කසාක් රුසියානු, යුක්රේනියන්, අස්බෙන් හා ටාටාය මෙහි ජනගහනය මිලියන 16.0 වන අතර 63% කසාක් වරුන්ය. මෙය රාජ්‍ය ආගම් නිදහස අගය කරන අතර ඉස්ලාම් මූලික ආගම වේ. රාජ්‍ය භාෂාව වන්නේ කසාක්ය.

ආශ්‍රිත

 Outline of Kazakhstan
 Index of Kazakhstan-related articles

සටහන්

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

General
 Caspian Pipeline Controversy from the Dean Peter Krogh Foreign Affairs Digital Archives
 Country Profile from BBC News.
 Kazakhstan. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
 Kazakhstan information from the United States Department of State
 Portals to the World from the United States Library of Congress.
 Kazakhstan at UCB Libraries GovPubs.
 Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Kazakhstan
 World Bank Data & Statistics for Kazakhstan
 Kazakhstan Internet Encyclopedia
 Kazakhstan at 20 years of independence, The Economist, 17 December 2011
 "Blowing the lid off" – Unrest in Kazakhstan, The Economist, 20 December 2011
 The Region Initiative (TRI)

 Country Facts from Kazakhstan Discovery
 2008 Human Rights Report: Kazakhstan. Department of State; Bureau of Democracy, Human Rights and Labor
 Key Development Forecasts for Kazakhstan from International Futures.

Government
 Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Kazakhstan
 E-Government of the Republic of Kazakhstan
 Government of Kazakhstan
 Chief of State and Cabinet Members

Trade
 World Bank Summary Trade Statistics Kazakhstan

1991 establishments in Asia
1991 establishments in Europe
Central Asian countries
ආසියාව තුළ රටවල්
යුරෝපය තුළ රටවල්
Eastern European countries
Eurasian Steppe
Landlocked countries
Member states of the Commonwealth of Independent States
Member states of the Organisation of Islamic Cooperation
Member states of the Organization of Turkic States
Member states of the Shanghai Cooperation Organisation
Member States of the Eurasian Economic Union
එක්සත් ජාතීන්ගේ සාමාජික රාජ්‍ය
Member States of the Collective Security Treaty Organization
Members of the International Organization of Turkic Culture
Republics
Russian-speaking countries and territories
States and territories established in 1991
Transcontinental countries
මධ්‍යම ආසියානු රටවල්

කසක්ස්තානය


Policarbonații (PC) alcătuiesc un grup de materiale polimerice termoplaste, care conțin în structura lor grupe carbonat. Sunt materiale ușoare, rezistente, iar unele dintre varietățile produse sunt transparente, având o gamă largă de aplicații. Una dintre problemele legate de produsele pe bază de policarbonați este prezența în cantități mici a monomerului bisfenol A, un compus care poate deveni toxic pentru corpul uman, în anumite condiții.

Obținere
Principalul mod de obținere al policarbonaților este în urma reacției dintre bisfenol A (BPA) și fosgen . Ecuația reacției, cu structurile implicate, este:

Prima etapă a sintezei presupune tratarea bisfenolului A cu hidroxid de sodiu, prin care grupa hidroxil fenolică a bisfenolului A este deprotonată.

(HOC6H4)2CMe2  +  2 NaOH   →  Na2(OC6H4)2CMe2  +  2 H2O

Difenoxidul (Na2(OC6H4)2CMe2) format în urma alcalinizării reacționează cu fosgenul, obținându-se un intermediar cloroformiat. Acesta este atacat de un alt fenoxid, iar procesul se continuă:

Na2(OC6H4)2CMe2  +  COCl2   →  1/n [OC(OC6H4)2CMe2]n  +  2 NaCl

Aplicații

Vezi și
 Poliuretan
 Bisfenol A

Referințe

Polimeri
Materiale plastice
Materiale termoplastice
Materiale transparente
Invenții germane

Policarbonat


Sampsa Astala, (nacido el 23 de enero de 1974 en Vantaa, Finlandia) es un antiguo miembro de la banda Finlandesa de Heavy metal Lordi y el cantante de la banda de Glam rock Stala & So. Su nombre artístico en Lordi era Kita, que viene de la palabra Finlandesa "Kita" que significa "garras", "brecha", o "fauces". Su nombre artístico en la banda Stala & So. es Stala, que viene de su apellido, Astala.

Kita se unió a Lordi en el año 2000 y con la banda ganó el Festival de la Canción de Eurovisión 2006. En reconocimiento, la ciudad de Karkkila, donde pasó sus años de adolescencia, puso su nombre a instalaciones para jóvenes. Él arregló y realizó todos los coros en los álbumes de Lordi, pero no podía cantar en directo, debido a su máscara. A pesar de que muchos críticos acusan injustamente a Lordi de ser una banda Satánica, en el "Gracias a..." puesto en los álbumes de Lordi, Kita agradece a "Dios Todopoderoso". La batería usada por Sampsa durante su etapa en Lordi fue Yamaha Drums y los platillos de Sabian.

El 30 de septiembre de 2010, anunció que la banda Stala & So. participaría en la clasificación de Finlandia para Eurovisión de 2011.

El 4 de octubre de 2010, Lordi anunció que Kita ya no era un miembro de Lordi. Una explicación más detallada dijo que su partida fue una decisión conjunta entre él y sus compañeros de banda, como la creciente exposición Kita como de sí mismo y su imagen con Stala & So., en lugar de utilizar el vestuario de Kita, fue "romper las reglas" de Lordi.

Stala and So.
Sampsa creó su propia banda, Stala & So., en el año 1997. Después de lanzar 3 álbumes y un EP, anunció que participaría en Eurovisión de 2011. El 23 de noviembre, El primer sencillo de promoción del nuevo álbum de Stala & So. fue lanzado como "Everything For Money".
El 29 de noviembre, "Pamela", la canción con la que tocaría en Eurovisión fue revelada a través del canal YLE. El 28 de enero, pasaron la semifinal y obtuvieron "la carta" para la final del 12 de febrero, aunque posteriormente, no consiguieron ganar el pase a eurovisión. El 16 de febrero, su álbum debut, "It Is So.", fue lanzado.

Personaje en Lordi
Kita es un hombre-bestia de una raza alienígena antigua. Originalmente una batalla brutal entre bestias de la galaxia Mu Arae, le trajo a la Tierra para un propósito desconocido.

Mientras Mr. Lordi viajaba encontró a Kita en las montañas del Himalaya, esclavizado por un demonio-serpiente. Después de que Mr. Lordi derrotara al demonio, Kita se alió con él.

No se sabe si Kita es en realidad el nombre de toda la raza o del individuo. Se rumorea que las historias de la Tierra sobre el Yeti se originan a partir de observaciones de los miembros de la carrera de Kita que fueron enviados a la Tierra, o que puede vincular a Mi-Go con los Mitos de Cthulhu.

Discografía

Stala & So.
Sencillos:
 3+1  (2000)
 Burn the Rocks  (2001)
 Shout! (2008)
 Everything for Money  (2010)
 Gimme Five -EP- (2011)
 Life Goes On (2012)
Álbumes:
 It Is So. (2011)
 Play Another Round (2013)

Lordi

 Get Heavy (2002)
 The Monsterican Dream (2004)
 The Arockalypse (2006)
 Deadache (2008)
 Babez For Breakfast  (2010)

Otros lanzamientos

 2002: Apulanta: Hiekka (coros)
 2004: Järjestyshäiriö: Levoton (EP) (productor, grabador, coros)
 2007: Hanna Pakarinen: Lovers (coros)
 2009: Pete Parkkonen: First Album (escritor de la canción)
 2010: Rockamania: Rockamania (productor, mezclador, coros)
 2013: Pertti Neumann: Oma Waterloo (coros)

Filmografía
 The Kin - (2004)
 Dark Floors - (2008)

Referencias

Miembros de Lordi
Bateristas de Finlandia
Bateristas de heavy metal
Luteranos de Finlandia
Cantantes masculinos de Finlandia

Sampsa Astala


Mukteda es-Sadr (; 4 Ağustos 1974), Iraklı dini lider ve siyasetçidir. Irak'ta politik ve toplumsal gelişmelere yön vermiş, Şii mezhebine mensup Sadr ailesinin mevcut lideridir.

ABD'nin Irak'ı işgaline karşı silahlı direniş yürüten ve sonradan Barış Birlikleri adını alan Mehdi Ordusu'nun liderliğini yapmasıyla uluslararası tanınırlığa kavuştu. Irak'ta resmi bir unvanı yoktur ve herhangi bir siyasi partiyle organik bağı yoktur. Bununla birlikte ülkenin en etkili dini ve politik figürlerinden biridir.

Yaşamı

Gençliği
Mukteda Sadr, On İki İmam'dan biri olan Musa el-Kâzım'ın soyundan gelen ve birçok Şii alimin mensubu olduğu Sadr ailesinde, Ayetullah Muhammed Sadık es-Sadr'ın dördüncü çocuğu olarak Necef kentinde doğdu. 1980 yılında idam edilen Muhammed Bakır es-Sadr'ın kızıyla 1994'te evlendi. Mukteda Sadr aynı zamanda, Lübnan merkezli Emel Hareketi'nin kurucusu olan Musa es-Sadr'ın kuzenidir.

Mukteda Sadr'ın babası ve iki kardeşi, Saddam Hüseyin'in emriyle 19 Şubat 1999'da düzenlenen bir suikast sonucunda öldürüldü. Bu tarihe kadar ilahiyat eğitimine devam etmekte olan Mukteda'nın ev hapsinde tutulmasına karar verildi. Gerekli dini eğitimini tamamlamadığı için "fetva makamı" olamadı. İranlı akademisyen Vali Nasr, Mukteda'nın dini eğitimini tamamlayamamasını Şii hukuku ve teolojisi yerine önceliğini video oyunlarına vermesi olarak tarif etmekte, bu nedenle kendisine Molla Atari lakabı takıldığını belirtmektedir.

İşgal sonrası
Sadr ailesi ve destekçilerinden oluşan Sadr Hareketi, ABD önderliğindeki koalisyon güçlerinin Irak'ı işgalinden sonra faaliyetlerini artırdı. İşgalle birlikte Sadr Hareketi'nin lideri olarak öne çıkan Mukteda Sadr, işgalci koalisyonun karşısında yer aldı ve işgalcilerce kurulan, 21 Nisan 2003 - 28 Haziran 2004 tarihleri arasında ülkeyi yönetecek olan Geçici Koalisyon Yönetimi'ni tanımadığını açıkladı.

Sadr Hareketi ülke genelinde yaşanan çatışma ve düzensizlik sırasında halka yiyecek ve sağlık gibi yardımlarda bulunmaya, bir yandan da silahlanmaya başladı. Bu sırada hareket Bağdat'ta işgal öncesinde Saddam Kenti olarak anılan bölgede yoğunlaştı ve bu bölge zamanla Sadr Kenti olarak anılmaya başladı. Mevcudu hızla artan silahlı kanat Mehdi Ordusu adını aldı. 2008 yılında Mukteda Sadr tarafından lağvedilen Mehdi Ordusu, ABD öncülüğündeki koalisyona karşı yürütülen silahlı direnişte önemli rol oynadı. Sadr Hareketi, IŞİD'in 2014 yılında Musul'u ele geçirmesi sonrasında Barış Birlikleri adı altında yeniden silahlandı.

Siyasi tutumu

Sadr taraftarları Aralık 2005'teki seçimlerde parlamentoda Şii siyasi bloğunun parçası olan Birleşik Irak İttifakının yanında durdu. Ama Kasım 2006'da Sadr, başbakan Nuri el-Maliki ve George Bush liderliğinde Ürdün'de düzenlenen bir zirvede Irak hükûmetini boykot ettiğini açıkladı. Boykot iki ay boyunca sürdü, daha sonra Sadrcılar kendi pozisyonlarına geri döndüler.

Nisan 2007'de Sadr, Şiilerce kutsal sayılan Necef'te bir miting çağrısında bulundu, Nuri el-Maliki'den ABD öncülüğündeki güçlerin Irak'tan çekilmesi için bir takvimde anlaşmayı talep etti. 2010'daki parlamento seçimlerinde Sadr'ın bloğu güçlü bir etki oluşturunca Ocak 2011'de Necef'e döndü.

1 Mayıs 2009'da Türkiye'ye sürpriz bir ziyarette bulunarak, dönemin Cumhurbaşkanı Abdullah Gül ve dönemin Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan ile Ankara'da görüştü.

Sadr, 29 Ağustos 2022'de sosyal medya hesabından yaptığı açıklamada, siyasetten tamamen çekildiğini açıkladı. Sadr açıklamasında, "Siyasi işleri bıraktığımı ve siyasetten tamamen çekildiğimi ilan ediyorum. Babamın mezarı, tarihi eser kurumuyla Sadr ailesinin müzesi hariç tüm kurumları kapatma kararı aldım," dedi.

Dış bağlantılar

Kaynakça

1974 doğumlular
20. yüzyıl dini liderleri
21. yüzyıl dini liderleri
Iraklı siyasetçiler
Irak Savaşı'nda kişiler
İslami demokrasi aktivistleri
Yaşayan insanlar

Mukteda es-Sadr


Xiomara Acevedo est une militante et experte colombienne du changement climatique. En tant que fondatrice et PDG de l'ONG Barranquilla +20, elle a plaidé pour l'inclusion des voix des femmes et des jeunes dans la justice climatique.

Débuts et formation
Xiomara Andrea Acevedo Navarro est originaire de Barranquilla, en Colombie.

Elle est diplômée de l'Universidad del Norte, en Colombie, où elle obtient un diplôme en relations internationales, avec une spécialisation en droit international. Elle fréquente la , où elle étudie la finance climatique.

Carrière
Xiomara Acevedo fonde Barranquilla +20 en 2012 et, à partir de 2022, en devient la PDG. Barranquilla +20 est une organisation non gouvernementale dirigée par des jeunes et axée sur l'activisme climatique et l'environnementalisme à Barranquilla et dans toute l'Amérique latine.

Elle cofonde le réseau «  » (« Orinoco s'adapte »), qui utilise une approche basée sur le genre pour aborder et s'adapter au changement climatique dans la région naturelle de l'Orénoquie, vers 2014.

En 2015, elle travaille pour le Fonds mondial pour la nature (WWF) au Paraguay et participe à la Conférence de Paris de 2015 sur les changements climatiques.

De 2016 à 2019, Xiomara Acevedo travaille comme experte en changement climatique au Secrétariat de l'environnement et du développement durable du gouvernement de Nariño, en Colombie, coordonnant la politique sur le changement climatique.

En 2021, elle participe à la Conférence des Nations Unies sur les changements climatiques 2021 (COP26), dans le cadre de la circonscription des femmes et du genre. Elle plaide pour l'importance des droits des femmes dans la réalisation de la justice climatique.

Elle dirige le projet  (un projet de Barranquilla +20), une initiative de 2021 qui met l'accent sur le leadership climatique des jeunes femmes de toute la Colombie. Barranquilla +20 reçoit  pour le projet de la Fondation Bill & Melinda Gates en 2021.

Xiomara Acevedo siège également au comité de direction du  et au comité du Fonds pour la jeunesse du .

Références

Militant colombien

Xiomara Acevedo


Yuki Kagawa (født 2. juli 1992) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub V-Varen Nagasaki.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yuki Kagawa


Končasta mlječika (lat. Euphorbia terracina), trajnica, vrsta mlječike raširene po Mediteranu i Arapskom poluotoku. Raste i u Hrvatskoj, Mađarskoj i Ukrajini.

U Zapadnoj Australiji je strana invazivna vrsta

Izvori

Mlječika

Končasta mlječika


بلدية مونتيهيرموسو ، هي بلدية تقع في مقاطعة قصرش والتي تقع في منطقة إكستريمادورا، غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 5.710 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007). وتبلغ مساحتها 96 كم2،و بذلك تكون الكثافة السكانية 59.48 نسمة/كم2. يبلغ ارتفاعها 394 م عن سطح البحر.

أعلام
 أوخينيو فوينتس

مراجع

وصلات خارجية
 موقع رسمي

أماكن مأهولة في قصرش
بلديات قصرش

مونتيهيرموسو


Pescarul din Louisiana (titlul original: în )  este un film muzical american,
realizat în 1950 de regizorul Norman Taurog, protagoniști fiind actorii Mario Lanza, Kathryn Grayson, David Niven, J. Carrol Naish.

Conținut

Într-un mic sat din Louisiana, are loc în fiecare an o mare sărbătoare a pescarilor localnici. În acest an, sunt invitați ca oaspeți de seamă diva operei din New Orleans, Suzette Micheline și directorul operei Jacques Riboudeaux. Aici Suzette întâlnește pe chipeșul Pepe Duvalle, care este nepotul pescarului Nicky Duvalle. Când Pepe o întrerupe pe Suzette în timpul apariției de gală, ea este iritată. Dar Pepe face din interpretarea ei solo, un duet care impresionează plăcut pe directorul Riboudeaux. Acesta este impresionat de vocea de tenor al lui Pepe și îl invită la Opera din New Orleans. Pepe în schimb nu este prea interesat de aceasta. Abia când ambarcațiunea unchiului său Nicky este total distrusă de o furtună, Pepe se decide să accepte oferta. Cu speranța că va reuși să câștige bani pentru o nouă ambarcație, el pleacă împreună cu unchiul său la New Orleans...

Distribuție
 Kathryn Grayson - Suzette Micheline
 Mario Lanza - Pepe Abellard Duvalle
 David Niven - Jacques Riboudeaux
 J. Carrol Naish - Nicky Duvalle
 James Mitchell - Pierre
 Richard Hageman - Maestrul Trellini
 Clinton Sundberg - Oscar
 Sig Arno - primarul
 Rita Moreno - Tina
 Romo Vincent - Manuelo

Premii și nominalizări
Compozitorul Nicholas Brodszky și textierul Sammy Cahn au fost pentru cântecul Be My Love în 1951 nominalizați la Oscar.

Vezi și
 Listă de filme străine până în 1989

Legături externe

Filme din 1950
Filme muzicale
Filme în limba engleză
Filme regizate de Norman Taurog

Pescarul din Louisiana


سليمان بن أحمد الطبراني (260 هـ / 821م - 360 هـ / 918م)، أحد علماء وأئمة أهل السنة والجماعة.
هو أبو القاسم، سليمان بن أحمد بن أيوب بن مطير اللَّخمي الشامي الطبراني، وسمي الطبراني نسبة إلى طبرية الشام قصبة كورة الأردن. ولد في شهر صفر سنة 260 هـ (821م) بعكا بفلسطين من أم عكاوية، هو أحد رواة الحديث المشهورين وعلمائه.

ألقابه
 الإمام،
 الحافظ،
 الثقة،
 الرحال الجوال،
 محدِّث الإسلام،
 علَمُ المعمَّرين،
 صاحب المعاجم الثلاثة.

طلبه للعلم
ارتحل به أبوه، وحرص عليه، لأنه كان صاحب ، من أصحاب دحيم، فأوَّل ارتحاله كان سنة ثلاث وسبعين، فبقي في ارتحال ولقي الرجال ستة عشر عاماً، وكتب عمّن أقبل وأدبر، وبرع في هذا الشأن، وجمع وصنف، وعمّر دهراً طويلاً، وازدحم عليه المحدثون، ورحلوا إليه من الأقطار.

شيوخه
 هاشم بن مرثد الطبراني،
 إسحاق الدبري،
 إدريس العطار،
 بشر بن موسى،
 حفص بن عمر،
 علي بن عبد العزيز،
 أبو زرعة الدمشقي وهو أبو زرعة عبد الرحمن بن عمرو الدمشقي،
 أبو علي بشر بن موسى الأسدي،
 عبد الله بن أحمد بن حنبل،
 النسائي،
وغيرهم.

كما لقي أصحاب يزيد بن هارون، وروح بن عبادة، أبي عاصم، وحجاج بن محمد، وعبد الرزاق الصنعاني، ولم يزل يكتب حتى كتب عن أقرانه، وحدَّث عن ألف شيخ أو يزيدون.

تلامذته
 أبو خليفة الجمحي
 أبو عبد الله محمد بن إسحاق بن محمد بن يحيى ابن منده الأصبهاني
 أبو بكر أحمد بن موسى بن مردويه الأصبهاني
 أبو نعيم الأصبهاني
 أبو بكر محمد بن عبد الله بن أحمد بن إبراهيم ابن ريذة الأصبهاني وهو ممن روى معجم الطبراني الكبير والصغير
 ابن عقدة
 أحمد بن محمد الصحاف
 أبو عمر محمد بن الحسين البسطامي
 الحسين بن أحمد بن المرزبان
 أبو بكر بن أبي علي الذكواني
 أبو الفضل محمد بن أحمد الجارودي
 أبو الحسين بن فادشاه
 محمد بن عبيد الله بن شهريار
 عبد الرحمن بن أحمد الصفار
 أحمد بن عمرو بن عبد الخالق البصري
 أبو بكر البزار،
وغيرهم.

ثناء العلماء عليه
 قال عنه الذهبي في تاريخ الإسلام: «الحافظ المشهور مُسْنَد الدنيا وكان من فرسان هذا الشأن مع الصدق والأمانة» وقال عنه في سير أعلام النبلاء: «الإمام، الحافظ، الثقة، الرحال الجوال، محدث الإسلام». وقال: «ولم يزل حديث الطبراني رائجاً، نافقاً، مرغوباً فيه، ولا سيما في زمان صاحبه ابن ريذة، فقد سمع منه خلائق، وكتب السّلفي عن نحو مئة نفس منهم».
 قال أبو بكر بن أبي علي المعدل: «الطبراني أشهر من أن يدل على فضله وعلمه، كان واسع العلم كثيرا التصانيف».
 وقال أبو نعيم: «سمعت أحمد بن بندار يقول: دخلت العسكر سنة ثمان وثمانين ومائتين، فحضرت مجلس عبدان، وخرج ليملي فجعل المستملي يقول له: إن رأيت أن تملي علي فيقول: حتى يحضر الطبراني قال: فأقبل أبو القاسم بعد ساعة متزراً بإزار مرتدياً بآخر، ومعه أجزاء، وقد تبعه نحو عشرين نفساً من الغرباء من بلدان شتى حتى يفيدهم الحديث».
 قال أبو بكر بن أبي علي: سأل والدي أبو القاسم الطبراني عن كثرة ه فقال: «كنت أنام على البواري (يعني الحصير) ثلاثين سنة».
 قال أبو الحسين أحمد بن فارس اللغوي: سمعت الأستاذ ابن العميد يقول: "ما كنت أظن أن في الدنيا حلاوة ألذ من الرئاسة والوزارة التي أنا فيها، حتى شاهدت مذاكرة أبي القاسم الطبراني وأبي بكر الجعابي بحضرتي، فكان الطبراني يغلب أبا بكر بكثرة حفظه، وكان أبو بكر يغلب بفطنته وذكائه حتى ارتفعت أصواتهما، ولا يكاد أحدهما يغلب صاحبه، فقال الجعابي: عندي  ليس في الدنيا إلا عندي، فقال: هات، فقال: حدثنا أبو خليفة الجمحي، حدثنا سليمان بن أيوب، وحدث بحديث، فقال الطبراني: أخبرنا سليمان بن أيوب، ومني سمعه أبو خليفة، فاسمع مني حتى يعلو فيه إسنادك، فخجل الجعابي، فوددت أن الوزارة لم تكن، وكنت أنا الطبراني، وفرحت كفرحه"، أو كما قال.

مصنّفاته
من تصانيفه:

 المعجم الكبير.
 المعجم الأوسط.
 المعجم الصغير.
 كتاب الدعاء.
 كتاب عشرة النساء.
 كتاب حديث الشاميين ويعرف كذلك بـمسانيد الشاميين.
 كتاب المناسك.
 كتاب الأوائل.
 كتاب السنة.
 كتاب الطوالات.

 كتاب الرمي.
 كتاب النوادر.
 مسند أبي هريرة.
 كتاب التفسير المشهور بـتفسير الطبراني.
 كتاب دلائل النبوة.
 مسند شعبة.
 مسند سفيان.
 مسند عائشة.
 مسند أبي ذر.

 معرفة الصحابة.
 كتاب العلم.
 كتاب الرؤية.
 فضل العرب.
 كتاب الجود.
 كتاب الفرائض.
 مناقب أحمد.
 كتاب الاشربة.
 كتاب الأولوية في خلافة أبي بكر وعمر.

وغيرها...

وفاته
أصيب بالعمى في آخر أيامه، فكان يقول: «الزنادقة سحرتني».

قال أبو نعيم توفي الطبراني لليلتين بقيتا من ذي القعدة سنة ستين وثلاث مائة قلت [أي الذهبي]: «استكمل مائة عام وعشرة أشهر وحديثه قد ملأ البلاد».

المراجع

مصادر أخرى
 تذكرة الحفاظ (3/912-917).

أشخاص في القرن 4 هـ
رواة الحديث
عرب في القرن 10
عرب في القرن 9
علماء حديث من الشام
علماء حديث من خراسان
علماء دين مسلمون سنة
فلاسفة مسلمون
مدونو الحديث
مسلمون باحثون في الإسلام في القرن 10
مواليد 260 هـ
مواليد 821
مواليد 873
مواليد عقد 870
مواليد في طبريا
وفيات 360 هـ
وفيات 918
وفيات 970
وفيات 971
وفيات في أصفهان (مدينة)

الطبراني


Le château de Lantenay est un château du  situé à Lantenay (Côte-d'Or) en Bourgogne-Franche-Comté .

Localisation
Le château est situé à flanc de coteau à la limite orientale du village.

Historique
Dès 584, le roi Gontrand inclus Lantenay aux possessions de  Saint-Bénigne. Le château est  par la suite très fréquenté par les ducs. C'est dans l'église de Lantenay que Hugues IV marie sa petite fille Alix le  novembre 1268. Le 5 juillet 1316, Agnès de France y reçoit Guillaume de Mello, seigneur d'Epoisses et en 1349, Eudes IV y dicte y son testament. L'année suivante son successeur le dote de six canons. En août 1361, on l'aménage pour y accueillir la sœur aînée de Philippe le Hardi. D'importants travaux sont entrepris : remise en état du parc et de la grosse tour, réfection des chambres, des fontaines et de la chapelle. En 1417, Jean sans Peur donne à Renaud, vicomte de Murat, le château et la forteresse de Lantenay ; en 1432, Philippe le Bon en fait don à Philippe de Courcelles et en 1479, Lantenay est donné par le roi à Robert de Montgomery. Vers 1594, un nommé La Violette fait saper la grosse tour du côté des latrines et, peu de temps après, la garnison de Dijon en achève la démolition.

Le , Jean Bouhier (1546-1620), conseiller au Parlement de Bourgogne, achète Lantenay à Jean Dardault, lieutenant civil au bailliage d'Arnay, pour 26.000 £. Il fait ériger le château sur le site d'un château ancien du  , dont ne subsiste qu'une chapelle dont la voûte en berceau brisé est couverte de fresques. Les terres de Lantenay et Pasques sont érigées en marquisat par lettres de juin 1677 au profit de Benoît-Bernard Bouhier (1642-1682), président au Grand Conseil, sous l'appellation de Beaumanoir ; il avait épousé Claude-Marie Gagne de Perrigny, et fit construire un nouveau château. Par autres lettres de décembre 1724 (ou dès mai 1709 ?), le marquisat fut appelé Bouhier en faveur de leur fils Antoine-Bernard Bouhier (1672-1746) conseiller au parlement de Dijon, époux de Catherine Thierrat. Il poursuivit la décoration des lieux. Ils n'eurent qu'une fille unique, Claude-Marie (1701-1791), qui épousa en octobre 1717 (à 16 ans) un cousin germain et contemporain de son père, le président, érudit bibliophile et futur académicien, Jean Bouhier de Savigny (1673-1746), un veuf de 44 ans.

Mais près de trente ans plus tard, son vieux père, ayant vu mourir son gendre qui n'avait laissé que deux filles, légua par testament le marquisat de Bouhier-Lantenay à un autre neveu "à la mode de Bourgogne", Bénigne IV Bouhier (1723-1797), âgé de 23 ans, qui en fit reprise de fief le 12 janvier 1747. C'est son père (Bénigne 3, officier) qui avait fait construire le grand hôtel Bouhier, dit de Lantenay à Dijon à partir de 1756, dont il hérita en 1760, mais qu'il n'habita pas. Il fit carrière comme conseiller (après son oncle) et président au Parlement (1756-79), et  mourut en émigration à Fribourg (Suisse), dernier mâle de son nom. En effet, de Charlotte-Élisabeth Normand, il eut un fils mort jeune et une fille Antoinette (1749-1781), marquise (Aubert) de Tourny, morte avant ses parents, s.p.s. Depuis longtemps, le président voulait se défaire de son hôtel de Dijon, qu'il vendit alors à la Province (devenu siège de l'Intendance, puis préfecture de la Côte-d'Or).  Le tout est vendu comme bien national à la Révolutio,. Une restauration complète est réalisée en 1922 par Charles Javelle pour Marius Duché avec modification considérable de la distribution et la décoration des pièces.

Architecture
Reconstruit à flanc de coteau au , le château de Lantenay est actuellement constitué de deux corps de bâtiment en L. Sa façade ouest est encadrée de deux grands pavillons carrés renfermant chacun un escalier avec rampe en fer forgé. L'un d'eux est un escalier tournant à une seule volée. Dans la cour intérieure, un nymphée est incorporé au mur de soutènement d'une terrasse à balustres restaurée vers 1990. On a reconstitué la décoration du  d'Antoine Bouhier. Dans le parc à l'anglaise du , on remarque le colombier et l'ancienne chapelle aux toits de laves et un pavillon du .

Le nymphée, le mur de soutènement de la terrasse et sa balustrade, la glacière et le pavillon du jardin sont classés par arrêté du 5 août 1988. L'ensemble des façades et des toitures, le colombier, la chapelle et l'orangerie sont inscrits par le même arrêté.

Mobilier

Les deux escaliers intérieurs monumentaux des extrémités nord et sud du château sont classés par arrêté du 27 décembre 1963.

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Liste des châteaux de la Côte-d'Or
 Liste des monuments historiques de la Côte-d'Or

Liens externes

Lantenay
Lantenay
Monument historique dans la Côte-d'Or
Monument historique inscrit en 1988
Monument historique classé en 1988
Monument historique classé en 1963

Château de Lantenay


Avusturya İmparatorluğu, 1804-1867 yılları arasında Habsburg Hanedanı tarafından yönetilen Orta Avrupa topraklarına verilen isimdi.

Habsburg hanedanına mensup kişiler 1273'ten itibaren çeşitli aralıklarla Kutsal Roma-Germen İmparatorluğu'nu yönetmişler, 1282'den itibaren aralıksız olarak Avusturya Arşidüklüğü'nün yönetimini ellerinde tutmuşlardır. Bu süreçte Habsburg hakimiyeti başta Bohemya ve Macaristan olmak üzere çeşitli Orta Avrupa ülkelerine yayılsa da, Habsburg hükümdarlarının topraklarının tamamını kapsayan bir devlet olarak Avusturya İmparatorluğu ancak 1806'da ilan edilmiştir. Bu tarihe kadar Avusturya İmparatorluğu adını taşıyan bir devletin varlığından söz edilemez. Avusturya İmparatorluğu, 1867'de Avusturya-Macaristan İmparatorluğu adını almıştır.

Tarihçe
Napolyon'un yenilgisinde oynadığı önemli rol Avusturya'ya Avrupa'da diplomatik önderlik sağladı. 1814-1815 Viyana Kongresi'nde Avusturyalı Klemens Meternich önde gelen devlet adamıydı. Barış antlaşmasında Avusturya, Belçika ve Batı Almanya'daki topraklarını yitirdi; fakat Kuzey İtalya'daki Lombardiya ve Venedik'i aldı. Ancak ulusal bağlarla değil, hanedan bağları ile bir araya gelmiş çok uluslu bir imparatorluk olan Avusturya İmparatorluğu; Fransız İhtilali'nin ulusçu ve özgürlükçü etkileri karşısında görüldüğü kadar güçlü değildi. Şubat 1848'de Paris'te başlayan devrim, Viyana dahil Avusturya İmparatorluğu'nun birçok yerinde ayaklanmara yol açtı. Bu baskı altında Meternich istifa etti. Özgürlükçü reformlar yapıldı. O zamana dek Macarlar, Slavlar, İtalyanlar ve diğer etnik gruplar, imparatorluğun işlerinde yalnızca ikinci derece rol oynamışlardı. Almanlar geleneksel olarak yönetimde etkin durumdaydılar ve Almanca resmi dildi. Simdi ise diğer uluslar Almanlar ile eşitlik istiyorlardı. Çok iyi örgütlenmiş olan Macarlar; bağımsız bir Macar Cumhuriyeti ilan ettiler. I. Franz Joseph, Macaristan üzerindeki egemenliği ancak Rus Çarı'nın yardımı ile yeniden kurabildi. Avusturya'yı 68 sene yönetecek olan Franz Joseph döneminde Avusturya, Mutlakiyetten, meşruti monarşiye ve oradan da parlamenter demokrasiye geçti. Bu dönem aynı zamanda azınlıklar arasındaki kesin çelişkilerle Avusturya'nın zayıflamasına da tanık oldu. 1859'da Avusturya Lombardiya'yı İtalya'ya terk etti. Daha sonra 1866'da Almanya'nın önderliği için Prusya ile Avusturya arasındaki yüzyıllık mücadele sonuçlandı. Prusya, İtalya ile ittifak yaparak Avusturya'ya saldırdı. Avusturya ve Viyana Kongresi'nce kurulan Alman Konfederasyonu dağıldı ve Avusturya, Venedik'i İtalya'ya terk ederek İtalya ve Almanya üzerindeki egemen konumunu yitirdi.

Galeri

Haritalar

Kaynakça

Avrupa'daki eski monarşiler
Eski imparatorluklar
İmparatorluk
Romanya tarihi
1804'te kurulan bölgeler ve ülkeler
1867'de varlığı sona eren bölgeler ve ülkeler

Avusturya İmparatorluğu


Ankyra, rod zelenih algi iz porodice Sphaeropleaceae. Priznato je šest vrsta.

Vrste
 Ankyra ancora (G.M.Smith) Fott - tipična
 Ankyra calcarifera (Kisselev) Fott
 Ankyra inermis Reymond & Druart
 Ankyra judayi (G.M.Smith) Fott
 Ankyra ocellata (Korshikov) Fott
 Ankyra starrii K.W.Lee & Bold

Sinonimi
 Ankyra lanceolata (Korshikov) Fott  = Lanceola spatulifera (Korshikov) Hindák
 Ankyra paradoxioides S.Cirik  = Paradoxia paradoxioides (S.Cirik) E.Hegewald & O.L.Reymond
 Ankyra spatulifera (Korsikov) Fott =  Lanceola spatulifera (Korshikov) Hindák

Izvori

Vanjske poveznice

Rodovi Sphaeropleales

Ankyra


ආයතනයක වෙළද හා කළමනාකරණ අන්ශයන්හි භාවිතය සදහා යොදා ගන්නා විකුණුම් බලකාය කළමනාකරණ පද්ධතිය, විකුණුම් කාර්යයන් යාන්ත්‍රනය කිරීම සදහා භවිතා වෙයි. බොහෝ අවස්තාවලදී වෙළද පද්ධතිය හා යා කිරීමෙන් මෙය පාරිභෝගික සම්බන්ධතා පද්ධතිය ලෙස නිර්වචනය කොට හැදින්වේ.

විකුණුම් බලකාය කළමනාකරණ පද්ධතිය, පාරිභෝගික සම්බන්ධතා පද්ධතියේ එක් අංගයක් ලෙස භාවිතා වන අතර එය මිනිස් හවුලකින් තොරව විකුණුම් ක්‍රියාවලියේ තොරතුරු සටහන් කරගනියි. පරිභෝගිකයා සමග පැවත්වූ සියලු ගණුදෙනු/ සම්බන්ධතා, එහි අරමුණ, පසු විපරම් ක්‍රියාවලි සටහන් කර ගන්නා මෙමගින් විකුණුම් ක්‍රියාවලියේ කාර්යක්ෂමතාව වැඩිදියුණු කිරීම තුලින් විකුණුම් ශ්‍රමය නාස්තිය අවම කිරීමත් පාරිභෝගික පහසුව සලසා දීමත් සිදුවේ. දුරකථන ලැයිස්තු මාර්ගයෙන් හා සමගාමි භාණ්ඩ හා සෙවාවන්හි පරිභෝගික ලැයිස්තු ආශ්‍රයෙන් අනාගත වියහැකි පාරිභෝගිකයින් පිළිබද තොරතුරු ලැයිස්තුගත කල හැකි විකුණුම් නියාමන ඉලියුම් පද්ධතියක් මෙහි අන්තර්ගත වේ. මෙම පද්ධතියේ අඩංගු අනෙකුත් අංගයන් ලෙස විකුණුම් පූර්වකථනය, ඇනවුම් කළමනාකරණය හා නිශ්පාදිතයන්හි තොරතුරු ඇතුලත්වන අතර වඩාත් දියුණු විකුණුම් බලකාය කළමනාකරණ පද්ධතියන්හි අන්තර්ගත විශේෂ අයිතමයක් ලෙස අන්තර්ජාලය හරහා භාණ්ඩ නිමයුම් පද්ධතිය හා සම්බන්ධවීමෙන් පාරිභොගිකයින් හට තම අවශ්‍යතා පරිදි භාණ්ඩ අනුරූපකරණය කල හක. මෙය මොටර් රථ කර්මාන්තයේ ප්‍රසිද්ධියක් උසුලන අතර අනුග්‍රාහකයින් හට තම මොටර් රථයේ වර්ණය, ආසන ස්වභාවය(උදහරණයක් ලෙස ලෙදර් හෝ  ) වැනි අනුකූල අංගයන් තම අවශ්‍යතා පරිදි සකසා ගැනීමේ පහසුව මෙමගින් සැලසී ඇත.

විකුණුම් බලකාය කළමනාකරණ පද්ධතියක අන්තර්ගත ලක්ෂණයක් වන්නේ ආයතනයක විවිධ දෙපාර්තමේන්තු හා ශාඛා එකාබද්ධ කිරීමයි. ආයතනයක පාරිභෝගිකයින් හා සම්බන්ධ වන සියලු අංශයන් මගින් මෙම පද්ධතිය නිවැරදි ලෙස ප්‍රතිග්‍රහණය කල යුතු අතර එසේ නොවීමෙන් ශාඛා අතර සන්නිවේදනය බිද වැටිමත් එතුලින් පාරිභෝගිකයින් අපහසුතාවයටත් පත්විය හැක ( උදහරණයක් ලෙස විවිධ ශාඛා මගින් එකම  හෙතුවක් සදහා කිහිප වාරයක් පරිභොගිකයින් ඇමතිය හැකිය ).

විකුණුම් කළමනාකරුට අත්වන වාසි

 පෙර පරිදි විකුණුම් නියෝජිතයින් හරහා වෙන් වෙන් වශයෙන් දත්ත රැස් කිරීමත් ඉන්පසු ප්‍රතිඵල නිර්ණය කිරීමත් සිදුකිරිම අනවශ්‍ය වන අතර මෙම පද්ධතිය මගින් ක්‍රියවලි යාන්ත්‍රනය කිරීම නිසා එසැනින් අවසාන ප්‍රතිඵල හා නිගමනයන් නිරික්ෂනය කල හැක. මෙමගින් විකුණුම් කළමනාකරුගේ කාලය හා ශ්‍රමය ඉතිරි කර ගැනිමට හැකිවේ.

 සක්‍රියතා වාර්තා, තොරතුරු අයැදුම්, ඇනවුම් නියමයන් හා තවත් විකුණුම් අශ්‍රිත තොරතුරු නිරන්තර වශයෙන් විකුණුම් කළමනාකරුට වාර්තා කරන අතර එමගින් කඩිනම් ප්‍රතිචාර දැක්වීමටත්, භාණ්ඩ තොග නිර්ණය කිරීමටත්, වට්ටම් නියම කිරිමටත් පහසු වේ. මෙතුලින් විකුණුම් කළමනාකරුහට වැඩි පාලනයක් අත්කර දීමට මෙම පද්ධතිය උත්සුක වේ.

 විකුණුම් තොරතුරු විශ්ලේෂණ ක්‍රියාවලිය යාන්ත්‍රනය කිරීමෙන් විදග්ධ විශ්ලේෂණයක් හා තේරුම් ගැනීමට පහසු වාර්තාකරණයත් තුලින් විකුණුම් කළමනාකරුහට,

•	වලංගු හා ඵලදායි විකුණුම් අධාරක තොරතුරු විකුණුම් නියෝජිත්යින්ට ලබාදිය හැක.

•	අලෙවිකරණ සමීක්ෂන දත්ත ලබාගත හැක ( ජන විකාස චර්යා, භාණ්ඩ හා සේවා පිලිගැනීම, ගැටළු හා වෙළදපොල ප්රණවණතාවයන් ආදී).

•	වෙළදපොල සමීක්ෂණ දත්ත එක්-රැස් කිරීම ( කර්මාන්තයේ ගතික ස්වභාවය, තරගකරුවුන්, නව තරගකාරී භාණ්ඩ හා සේවාවන්, තරගකරුවන්ගේ ප්රරචාරන ව්යා්පාරයන් පිලිබද තොරතුරු හා සාර්ව ආර්තික ස්වභාවය පිරික්සීම හා ප්ර්වනතාවයන් හදුනා ගැනීම ආදිය ).

•	කාර්ය සාධන මිනුම් කිහිපයක් එකාබද්ධ කිරීමෙන් විකුණුම් ශ්ර්මයේ ඵලදායිතාව මැනීම ( විකුණුම් නිලධාරින් වශයෙන් හා භූගෝලීය වශයෙන් අදායම වර්ගීකරණය, පාරිභෝගික වර්ගීකරණයක් වශයෙන් ලාභය, දිනකට ඇමතුම්, ඇමතුම් කාලය හා වියදම, සම්බන්දතාවයන් සදහා සන්ග්රෙහ වියදම, කාලසීමාවක් තුලදී නව පාරිභෝගිකයින් ගණන, පාරිභෝගිකයින් ග්ර හණයට වියදම පාරිභෝගිකයකුගේ මුලු ආයු කාලයේ වටිනාකමින් ප්රගතිශතයක් ලෙස, ආපසු එවුම් ප්රවතිශතයක් ලෙස, පාරිභෝගික පැමිණිලි, කල් ඉක්මවූ අයවැය ගිණුම් ආදී  ). පරාසුරමාන් හා ඩේගේ පෙයාර්ස් (PAIRS) හා ලෝඩිශ්ගේ අමතුම් සැලසුම් (Call Plan) වැනි සංකීර්ණ ආකෘති පද්ධතිය හරහා යොදා ගත හැක.

අලෙවි කළමනාකරුට අත්වන වාසි

 කර්මාන්තයේ ආර්ථික ව්‍යුහය හඳුනා ගැනීම

 වෙළදපොල ඛන්ඩ/ වර්ගීකරණයන් හඳුනා ගැනීම

 ඉලක්ක වෙළදපොල ඛන්ඩය හඳුනා ගැනීම

 ප්‍රධාන පාරිභෝගිකයින් හඳුනා ගනීමට

 අලෙවිකරණ සමීක්ෂන හරහා පුද්ගල ලක්ෂණ, ගති පවතුම් හදුනා ගනීම හා ඒ ආශ්‍රයෙන් පුද්ගල අකෘති නිර්මණය කිරීම

 තරගකරුවන් හා තරගකාරී භාණ්ඩ හා සේවාවන් හඳුනා ගැනීමට

 නව භාණ්ඩ හා සේවාවන් නිෂ්පාදනයට

 සාර්ව හා ක්ෂුද්‍ර ආර්ථික පරිසරය පිරික්සුම තුලින් අනාගත වාසිදයක අවස්ථා හා ගැටලු හඳුනා ගනීමට

 ආයතනයේ ශක්තීන් හා දුර්වල තැන් හඳුනා ගැනීමට

 භාණ්ඩ හා සේවාවන්හි වර්ග නාමයන් සම්බන්දයෙන් පාරිභෝගික අත්දැකීම් හා ආකල්ප පිරික්සීමත්

 අලෙවිකරණ උපාය මාර්ග නිර්ණය කිරිමත්

 විකුණුම් ක්‍රියාවලිය අනෙකුත් ප්‍රවර්ධන ක්‍රියාවලීන් හා සම්බන්ධ කිරීමට ( ප්‍රචාරනය, විකුණුම් දිරිගැන්වීම්, මහජන සම්බන්ධතා ගොඩනැගීම ආදී )

 ස්ථීරසාරවූ තරගකාරී වාසියක් ගොඩ නැගීමට

 අනාගතයේ වර්ගනාමයන්ගේ තත්වය නිගමනය කිරීම හා අලෙවිකරණ සැලසුම් නිර්මාණ ක්‍රියාවලියට දායක වීම

 ප්‍රතිචාරට වලට අනුකූලව නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලිය ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීමට දායක වීම

දීර්ඝකාලීන උපායක්‍රමික වාසි

මෙම පද්ධති මගින් තරඟකාරි වාසියක් නිර්මාණය කල හැකි වේ. ඒ සදහා පහත උදාහරණ දැක්විය හැක.

 ආයතනයේ ඵලදායිතව වැඩිදියුණු වේ. එනම් විකුණුම් කාර්ය්‍ය සේවක පිරිස හා කළමනාකරුට තම කාලය වඩාත් ඵලදායි හා කාර්යක්ශම ලෙස යොදා ගත හැකි වන අතර මෙමගින් පිරිවැය අවම කරගත කිරීමත්, විකුණුම් අදායම වැඩි කරගැනීමටත්, වෙළදපොල බුක්තිය ඉහල නැංවීමටත් හැකිය.

 ක්ෂේත්‍ර විකුණුම් නිලධාරින්හට ආයතනය සමග නිරන්තර තොරතුරු හුවමාරු කරගැනීමට පහසුව සැලසේ. පෙර පරිදි සතියකට වතාවක් තොරතුරු හුවමාරු කරගන්නවා වෙනුවට සෑම විකුණුම් ඇමතුමක් අවසානයේ කළමනාකරණ මන්ඩලය දැනුවත් කිරීමට හැකියාව ලැබේ. ආයතනයේ කළමනාකාරවරුණ් වර්ත්මාන වලංගු තොරතුරු අශ්‍රයෙන් දැනුවත් වන අතර එහි වටිනාකම හීන වීමට ප්‍රථමයෙන් තොරතුරු භවිතා කල හැක. මෙමගින් ප්‍රතිචාර කාලය අවම වන අතර ආයතනයේ විමසිලිමත්භාවය වර්ධනය වේ.

 විචක්ෂන ලෙස මෙම පද්ධතිය හැසිරවීමෙන් පාරිභෝගික තෘප්තිය වර්ධනය කල හැක. පද්ධතිය හරහා ලබගන්නා හා විශ්ලේෂනය කරන ලද තොරතුරු නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලියට දායක කරගැනීමෙන් පාරිභෝගික රුචිකත්වයට අනුකූලව භාණ්ඩ නිෂ්පාදනය කල හැකි වන අතර විකුණුම් නියෝජිතයින්හට පද්ධතිය අධාරයෙන් පාරිභෝගික සේවාවන් සැපයීම දක්ෂ හා කඩිසර ලෙස සිදුකල හැකිවේ. මෙමගින් පාරිභෝගික තෘප්තිය හරහා පාරිභෝගික විශ්වාසවන්තභාවය/පක්ෂපාතිත්වය වර්ධනය කිරීමත්, ප්‍රතිග්‍රහණ පිරිවැය අවම කිරීමත්, භාණ්ඩයේ මිල ඉල්ලුම් නම්‍යතාව අවම කිරීමත් හා ලාභය වර්ධනය කිරීමත් තුලින් ආයතනයේ තරඟකාරි වාසිය වර්ධනය කරගත හැක.

අවාසි

 මෙම පද්ධතිය සම්බන්ධයෙන් අදිරිපත් කෙරුණු විවේචනාත්මක විග්‍රහයන් වන්නේ,

 හැසිරවීමට අපහසු වීම

 දත්ත අතුලත් කිරීමට විශේෂ ශ්‍රමයක් අවශ්‍ය වීම

 මානූෂීය වියයුතු ක්‍රියාවලියක් යාන්ත්‍රීකරණය කිරීම

 තොරතුරු හා පද්ධතිය යාවත්කාලීන කිරීම හා නිරන්තර නඩත්තුව

 අධික පිරිවැයක් සහිතය

 අනෙකුත් තොරතුරු කළමනාකරණ පද්ධති හා සම්බන්ධ කිරීමට අපහසුය

භාවිතය දිරිගැන්වීම

ඉහත සදහන් කල කරුණු අතරින් වර්තමාන ආයතන මුහුණපාන ප්‍රධාන ගැටලුව වන්නේ පද්ධතියට දත්ත අතුලත් කිරීමට විකුණුම් නියෝජිත්යින් පොළඹවා ගැනීමයි. මේ හේතුවෙන් පද්ධතිය සදහා යොදවන ආයෝජනයේ ඵලදායිතාව පිලිබද බොහෝදෙනා ප්‍රශ්න කරන අතර මෑත කාලීනව නිර්මාණය වුනු විකුණුම් බලකාය කළමනාකරණ පද්ධති තුල විකුණුම් නියෝජිත්යින්ට ඉක්මන් ප්‍රතිචාර ලබාදිය හැකි විකුණුම් ක්‍රියාවලි යාන්ත්‍රණයක් අතුලත් වේ. විකුණුම් නියෝජිතයින්හට විකුණුම් ක්‍රියාවලිය ඵලදායි ලෙස සැලසුම් කිරීමට හැකියාව ලැබීම මෙම පද්ධතිය භාවිතය දිරිගැන්වීමට උත්සුක වන කාරණයකි.

මේ අඩවියන් බලන්න

 අන්තර්ජාල - අලෙවිකරණය
 අළෙවිකරණය
 සැලසුම්කරණ ක්‍රියාවලියේ දී ප්‍රතිපත්ති සහ උපාය මාර්ග ගැළපෙන ආකාරය
 පාරිභෝගික සම්බන්ධතා පද්ධතිය

විකුණුම් බලකාය කළමනාකරණ පද්ධතිය