Croton–Harmon station () is a train station in Croton-on-Hudson, New York. It serves the Metro-North Railroad's Hudson Line and all Amtrak lines running along the Empire Corridor. It is the main transfer point between the Hudson Line's local and express service and marks the northern endpoint of third-rail electrification on the route.

Nearly all electric trains running on the Hudson Line originate and terminate here, though a handful of peak-direction rush hour trains do so further south at Greystone, Irvington, or Tarrytown. As the line's electrification ends just north of the station, trains traveling to or from points north (primarily the northern terminus, Poughkeepsie) are powered by dual-mode (electric/diesel) GE P32AC-DM locomotives.

Metro-North used to host an open house of the maintenance facilities every October. The last Open House was in 2008, with the event suspended indefinitely due to renovations of the Harmon shops.

Amtrak passengers can travel between the station and New York Penn Station on all Empire routes except the New York City section of the Lake Shore Limited, which stops here only to discharge passengers southbound and to receive passengers northbound.

History

The Hudson River Railroad, one of the forerunners of the New York Central Railroad, ran commuter trains to Poughkeepsie via Croton-on-Hudson as early as 1849. However, little is known of what became of earlier stations. The present station dates from the late 1950s, and was expanded to a multi-level facility in 1988.

Until April 1963, the station was known as simply Harmon. Trains continuing north of Harmon, including the flagship 20th Century Limited, would exchange their electric locomotive for a steam or diesel locomotive to continue the journey to points north and west.

As of August 2006, daily commuter ridership was 3368 and there are 1903 parking spots.

The Berkshire Flyer began running on July 8, 2022, providing direct service to  on summer weekends.

Station layout

The Village of Croton-on-Hudson operates the station parking lot. A great number of spots are reserved for long-term permit holders and village residents. There is also ample parking for daily use.

The station has three high-level island platforms, each 10 cars long.

References

External links

The Subway Nut - Croton-Harmon
Railroad History: New York Central Railroad Harmon Shops (Penny Vanderbilt)

Metro-North Railroad stations in New York (state)
Former New York Central Railroad stations
Amtrak stations in New York (state)
Railway stations in Westchester County, New York

Croton–Harmon station


Agrilus irregularis é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Kerremans, em 1899.

Referências

irregularis

Agrilus irregularis


Arriva es una compañía multinacional de transporte público con sede en Sunderland, Reino Unido. Opera líneas de autobús, autocar, tren, tranvía, ambulancia y barco en 14 países de Europa, emplea a más de 47.500 personas y presta servicio a con más de 1,5 millones de viajes destinados a pasajeros cada año. Arriva es el tercer operador de autobuses más grande del Reino Unido y es una de las 'cinco grandes' empresas de autobuses de ese país.

En España presta servicio en Galicia como Arriva Noroeste, en la isla de Mallorca como Autocares Mallorca y Bus Nort Balear y en la Comunidad de Madrid con empresas filiales como Arriva Madrid.

Era filial de Deutsche Bahn hasta 2023, cuando la adquirió I Squared Capital.

Referencias

Empresas de transporte de Reino Unido

Arriva


Enya Patricia Brennan (d. 17 Mayıs 1961), bilinen adıyla Enya, İrlandalı şarkıcı, söz yazarı, müzisyen ve prodüktör. İrlanda'nın Donegal Kontluğu'nun Gweedore bölgesinde doğdu.

Müzikal kariyerine 1980 yılında kardeşleri ve amcalarının bulunduğu Clannad adlı gruba katılarak başladı. Clannad grubunun Crann Úll ve Fuaim albümlerinde yer aldı. 1982 yılında menajer ve prodüktör Nicky Ryan grubu terk edince Enya da kendi solo kariyerine başlamak için ona katıldı ve gruptan ayrıldı. 1986 yılında BBC Two kanalında yayımlanan The Celts adlı belgesel filmler sayesinde müziğini daha geniş kitlelere ulaştırdı. Aynı yıl The Celts belgesellerinin soundtrack albümü olarak ilk solo albümü Enya'yı piyasaya sürdü. 1988'de Watermark albümünü yayımladı. Bu albüm onun uluslararası bir ün kazanmasını sağladı. Daha sonra 1991 yılında Shepherd Moons, 1992'de Enya albümünün remastered versiyonu The Celts, 1995'te The Memory of Trees albümlerini yayımladı. 2000 yılında A Day Without Rain albümünü yayımladı. Bu albüm 15 milyon kopya satarak 2000'li yılların en çok satan new age albümü oldu. 2005'te Amarantine ve 2008'de And Winter Came... albümlerini yayımladı.

Enya, İrlanda'nın en çok satan solo müzisyenidir. Dünya genelinde 75 milyondan fazla albüm satarak en çok satan sanatçılardan biri oldu. Sanatçının ödülleri arasında dört Grammy Ödülü ve altı Dünya Müzik Ödülü bulunmaktadır.

Hayatı ve kariyeri

1961–83: İlk dönem ve Clannad
Enya, 17 Mayıs 1961'de İrlandaca konuşan, müzikle uğraşan bir çiftin dokuz çocuğundan altıncısı olarak İrlanda'nın kuzeybatısındaki Donegal Kontluğu'nun Gweedore bölgesinde dünyaya geldi. Babası Leo's Tavern adlı tavernayı açmadan önce Slieve Boy grubunun lideriydi. Annesi bir dans grubunda yer aldı ve daha sonra Pobalscoil Ghaoth Dobhair ortaokulunda müzik dersleri verdi. Genç yaşlarında annesinin St. Mary's Katolik Kilisesi'ndeki korosunda kardeşleriyle birlikte şarkı söyledi. On bir yaşındayken Milford'da bir yatılı okula başladı ve burada piyano ve klasik müzik üzerinde çalıştı.

Enya'nın 1968'de birçoğunun An Clann As Dobhar grubunu oluşturan dört erkek ve dört kız kardeşi vardır. 1970'li yıllarda grubun adını Clannad olarak değiştirdiler. 1980 yılında kardeşleri Máire (Moya), Pól, Ciarán ve ikiz amcaları Noel ve Pádraig'den oluşan Clannad grubuyla çalıştı. Crann Úll adlı albümlerinde klavye çaldı ve geri vokal yaptı. Buna rağmen 1981 yılında yayımlanan Fuaim albümünün kapağında yer alana dek grubun resmi olarak üyesi değildi. Aynı yıl içinde Altan grubu üyesi Mairéad Ní Mhaonaigh tarafından kurulan Ragairne grubunun da bir üyesiydi. 1982 yılında yapımcı ve menajer Nicky Ryan gruptan ayrıldı ve Enya da solo kariyerini oluşturmak için ona katıldı. Daha sonra Aigle adındaki kendi kayıt stüdyosunu kurdu.

1984-87: Kariyer başlangıcı ve Enya
Enya, 1984 yılında çeşitli sanatçıların yer aldığı Touch Travel albümü için "An Ghaoth Ón Ghrian" ve "Miss Clare Remembers" adlı iki parça kaydetti. 1984 yapımı The Frog Prince filminin soundtrack albümü için şarkılar yazdı.

Sanatçı 1986 yılında BBC belgeseli The Celts'in soundtrack albümünü yapmak için sözleşme imzaladı. Yaptığı şarkılar ilk solo albümü Enya'da yer aldı ama yeterince ilgi görmedi.

1988-91: Watermark ve Shepherd Moons
Enya, Eylül 1988'de ikinci stüdyo albümü Watermark'ı yayımladı. Sanatçının hit şarkılarından Orinoco Flow'un da yer aldığı albümde tüm sözler Enya tarafından yazılmış, besteler Roma Ryan tarafından yapılmıştır. Albümde İngilizce, Latince ve İrlandaca şarkılar bulunmaktadır. Albümden Orinoco Flow, Storms in Africa ve Exile teklileri yayımlanmıştır. Sanatçı albümle ilgili olarak "Watermark'ın başarısı beni çok şaşırttı. Müziği asla ticari bir şey olarak düşünmedim. Bu benim için çok kişisel bir şeydi." yorumunu yapmıştır.

River, Watermark, ve "Storms in Africa şarkıları 1990 yapımı Green Card filminin soundtrack albümünde yer aldı. Albümden Exile, On Your Shore ve Enya albümünde bulunan Epona şarkıları Los Angeles Öyküsü filminin soundtrack albümünde yer aldı.

Sanatçı üç yıl sonra, Kasım 1991'de üçüncü stüdyo albümü Shepherd Moons'u piyasaya sürdü. Albüm Enya'nın listelerde en uzun süre kalan albümü olma özelliğini de taşır. Albüm Billboard 200 listesinde art arda 199 hafta ve toplamda 238 hafta kalmıştır. Enya bu albüm ile 1993 Grammy Ödülleri'nde En İyi New Age albüm kategorisinde ilk Grammy Ödülü'nü kazanmıştır.

Ebudæ şarkısı Toys filminin soundtrack albümünde yer aldı. Book of Days şarkısının İngilizce sözler içeren bir versiyonu Uzak Ufuklar filminde kullanıldı.

1992–99: The Celts, The Memory of Trees ve Paint the Sky with Stars
Enya, Kasım 1992'de ilk solo albümü ve The Celts belgesel filmlerinin soundtrack albümü olan Enya'nın remastered versiyonu olan The Celts albümünü yayımladı. Albüm, Portrait şarkısının düzenlenmiş, daha uzun ve albümde "Portrait (Out of the Blue)" adıyla bulunan bir versiyonunu içermektedir. Bu versiyon daha önce Ornoco Flow teklisinde B-side olarak Out of the Blue adıyla yayımlanmıştır.

Sanatçı, Aralık 1995'te dördüncü stüdyo albümü The Memory of Trees'i yayımladı. Albümdeki tüm sözler Roma Ryan tarafından yazılmış, tüm besteler Enya tarafından yapılmıştır. Kayıtları Aigle Stüdyosu'nda yapıldı. Albümde farklı dillerde şarkılar yer almaktadır. Pax Deorum şarkısı Latince, Athair Ar Neamh şarkısı İrlandaca, La Soñadora şarkısı İspanyolca, diğer şarkılar ise İngilizcedir.  Albümden Anywhere Is ve On My Way Home teklileri yayımlandı. Enya bu albüm ile En İyi New Age Albüm kategorisinde ikinci Grammy Ödülü'nü kazandı.

Enya, Kasım 1997'de derleme albümü Paint the Sky with Stars'ı yayımladı. Albümde önceki albümlerinde bulunan şarkılarla birlikte Only If... ve Paint the Sky with Stars adlarında iki yeni şarkı yer almaktadır. Only If... tekli olarak da yayımlanmıştır.

2000–04: A Day Without Rain
Enya, Kasım 2000'de beşinci stüdyo albümü A Day Without Rain'i yayımladı. Albümdeki tüm sözler Roma Ryan tarafından yazıldı, besteler Enya tarafından yapıldı. Albümden Only Time ve Wild Child teklileri yayımlandı. Albüm 15 milyon kopya satarak Enya'nın en çok satan albümü olma özelliğini taşır. 2001 yılının dünya çapında en çok satan beşinci albümüdür. Nielsen SoundScan'a göre albüm, ABD'de 2000'li yılların en çok satan new age albümüdür. Sanatçı, bu albüm ile En İyi New Age Albüm kategorisinde üçüncü Grammy Ödülü'nü kazandı.

Only Time şarkısı 11 Eylül saldırılarından sonra birçok radyo ve televizyonda saldırıları anlatan haberlerde kullanıldı. Sanatçı, Kasım 2001'de Only Time şarkısının remix versiyonunu tekli olarak yayımladı. Teklinin gelirleri Üniformalı İtfaiyeciler Derneği ve Çocuklara Yardım Fonu'na bağışlandı. Şarkı, Kasımda Aşk Başkadır filminin soundtrack albümünde yer aldı.

Enya 2001 yılında May It Be adlı yeni bir şarkı kaydetti. Şarkı, Yüzüklerin Efendisi: Yüzük Kardeşliği filminde kullanıldı ve soundtrack albümünde yer aldı. May It Be 74. Akademi Ödülleri'nde En İyi Özgün Şarkı kategorisinde aday gösterildi.

2005–08: Amarantine ve And Winter Came...
Enya Kasım 2005'te altıncı stüdyo albümü Amarantine'ı yayımladı. Tüm şarkıları Enya ve Roma Ryan'ın yazıp bestelediği albümde Roma Ryan tarafından oluşturulan Loxian adlı kurgusal dil, albümdeki üç şarkının sözlerinde kullanıldı. Albümden Amarantine ve It's in the Rain teklileri yayımlandı. Someone Said GoodBye şarkısı Amerika'da promosyon teklisi olarak yayımlandı. Amarantine albümü Nielsen SoundScan'a göre 2000'li yılların en çok satan üçüncü new age albümüdür. Albüm En İyi New Age Albüm dalında sanatçıya dördüncü Grammy Ödülü'nü kazandırdı.

Sanatçı Ekim 2006'da Sounds of the Season: The Enya Holiday Collection adlı EP albümünü yayımladı. Bu albümde yeni kayıtların yanında geleneksel şarkılar da bulunur. Albüm, Kanada'da Christmas Secrets adıyla yayımlandı.

Kasım 2006'da Amarantine albümünün iki yeni sürümü yayımlandı. İlk sürüm Avrupa, Kanada, Japonya ve Tayvan'da "Amarantine: Special Christmas Edition" adıyla yayımlandı. Bu sürümde Amarantine albümündeki tüm şarkıların yanında ikinci bir diskte daha önce Sounds of the Season EP'sinde yayımlanan Amid the Falling Snow ve Oíche Chiúin hariç diğer dört şarkı yer aldı. "Amarantine: Special Limited Edition" adıyla yayımlanan diğer sürüm ise standart albümü, Enya'nın üç fotoğrafını ve Roma Ryan'ın Water Shows the Hidden Heart kitabını içeriyordu.

Sanatçı Haziran 2007'de Millî İrlanda Üniversitesi'nden fahri doktora aldı. Kısa bir süre sonra Temmuz 2007'de Ulster Üniversitesi'nden de fahri doktora aldı.

Enya Kasım 2008'de yedinci stüdyo albümü And Winter Came...'i yayımladı. Kış temalı bu albümde on yeni şarkı ve "O Come, O Come, Emmanuel" ve "Oíche Chiúin (Sessiz Gece)" adlarında iki geleneksel Noel şarkısı yer almaktadır. Tüm şarkıların sözleri Roma Ryan'a, besteleri Enya'ya aittir. Albümden Trains and Winter Rains, White is in the Winter Night, My! My! Time Flies! ve Dreams Are More Precious teklileri yayımlandı.

2009–15: The Very Best of Enya ve Dark Sky Island
Enya Kasım 2009'da ikinci best of albümü The Very Best of Enya'yı yayımladı. Albüm, Enya'nın 1987'den 2008'e kadar yayımladığı hit şarkılarını ve "The Lord of the Rings: The Fellowship Of The Ring" filmi için yapılan "Aníron" şarkısını içerir.

2010 yılında şarkıcı Rihanna, Fading şarkısında Enya'nın A Day Without Rain albümünde bulunan One by One şarkısından alınan sampleı kullandı.

Enya'nın menajeri Mayıs 2011'de bir röportajda Enya'nın yeni bir albüm üzerinde çalıştığını açıkladı.

Enya, Kasım 2015'te sekizinci stüdyo albümü Dark Sky Island'ı yayımladı.

Diskografi
Enya (1987)
Watermark (1988)
Shepherd Moons (1991)
The Celts (1992)
The Memory of Trees (1995)
A Day Without Rain (2000)
Amarantine (2005)
And Winter Came... (2008)
Dark Sky Island (2015)

Kaynakça

1961 doğumlular

İrlandalı müzisyenler
New Age müzisyenleri
Kelt müziği
Grammy Ödülü sahipleri
Yaşayan insanlar
21. yüzyıl kadın şarkıcıları
20. yüzyıl kadın şarkıcıları

Enya


Aaron Park ist der Name folgender Parks in den Vereinigten Staaten:

 Aaron Park (Alabama), Elmore County
 Aaron Park (Illinois), Lake County
 Aaron Park (Texas), Fisher County

Siehe auch:
 Aaron Parks (* 1983), US-amerikanischer Jazzpianist

Aaron Park


Amphoe Phayakkhaphum Phisai () est un amphoe de la province de Maha Sarakham.

Histoire

Géographie

Démographie

Points d'intérêt

Références

Liens externes

Phayakkhaphum Phisai

Amphoe Phayakkhaphum Phisai


Clasamentul pe medalii la Jocurile Paralimpice de vară din 2016 ordonează Comitetele Paralimpice Naționale după numărul de medalii de aur câștigate de-a lungul Jocurilor Paralimpice de vară din 2016, care au avut loc la Rio de Janeiro, Brazilia în perioada 7–18 septembrie 2016.

Clasament
Clasamentul pe medalii este bazat pe informațiile primite de la Comitetul Paralimpic Internațional (CPI) și este în concordanță cu Convenția de la CPI în clasamentele sale pe medalii publicate. În mod implicit, clasamentul este ordonat după numărul de medalii de aur câștigate de sportivii națiunii pe care o reprezintă (în acest context, o națiune este o entitate reprezentată de un Comitet Paralimpic Național). În cazul în care numărul de medalii de aur este egal sunt luate în considerare numărul de medalii de argint și dacă și el este egal, cele de bronz. În cazul în care nici aceasta nu rezolvă problema, țările sunt la egalitate și sunt enumerate în clasament în ordine alfabetică.

În box și judo, două medalii de bronz sunt acordate în fiecare clasă de greutate, deci, numărul de medaliilor de bronz este mai mare decât a celor de argint și de aur.

Legendă
 Țara gazdă (Brazilia)
 România
<onlyinclude>{|

|}

Referințe
 Clasamentul pe medalii  pe rio2016.com, site-ul oficial
 Clasamentul pe medalii la BBC.com

Jocurile Paralimpice de vară din 2016


Dallıbahçe , Tunceli ilinin Nazımiye ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Eski bir bucak merkezi olan yerleşimden 16. yüzyıldan itibaren Osmanlı kaynaklarında bahsedilmektedir. 1530 öncesi kayıtlarında "İresik" adıyla Dersimlü aşireti mensuplarının yaşadığı köylerden biri olarak görülmektedir. 1897 yılı kayıtlarında "İresi" adıyla Kızılkilise kazasına bağlı nahiye olarak görülen yerleşim uzun yıllar bu konumunu devam ettirmiş ve 1960 yılından itibaren de günümüzdeki adıyla anılmaya başlanmıştır.

Coğrafya
Köy; Tunceli il merkezine 45 km, Nazımiye ilçesine 9 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Nazımiye belde ve köyleri

Dallıbahçe, Nazımiye


Le Douzième Juré ou Procès devant jury au Québec () est un film américain de Heywood Gould sorti en 1994.

Synopsis

Fiche technique
 Titre original :
 Titre français : Le Douzième Juré
 Titre québécois : Procès devant jury
 Réalisation : Heywood Gould
 Scénario : Jordan Katz et Heywood Gould
 Direction artistique : David Chapman (supervision), Barbra Matis
 Décors : Steve Shewchuk
 Costumes : Mary Malin
 Photographie : Frederick Elmes
 Montage : Joel Goodman
 Musique : Terence Blanchard
 Production : Mark Gordon, Chris Meledandri et James G. Robinson
 Société de production : Morgan Creek Entertainment
 Société de distribution : Warner Bros.
 Pays :
 Langue : anglais
 Format : Couleur/Noir et blanc - 35 mm (Eastman) - 1,85:1 - son stéréo Dolby Digital
 Durée : 107 minutes
 Dates de sortie :
 États-Unis :
 France :

Distribution

Liens externes

Film américain sorti en 1994
Film dramatique américain
Thriller (film) américain
Film de Morgan Creek Productions
Film distribué par Warner Bros. Pictures

Le Douzième Juré (film, 1994)


Otto 1. af Laurenburg-Nassau (omkring 1225–1289) var greve af Nassau-Siegen og Nassau-Dillenburg fra 1255 til 1289. Han var grundlægger af den såkaldte ottoniske linje af Huset Nassau.

Forældre
Otto 1. var søn af Mathilde af Geldern og Henrik den rige af Nassau.

Ægteskab og børn
Otto 1. giftede sig med Agnes af Leiningen-Landeck.

Deres ældste søn Henrik 1. af Nassau-Siegen blev greve af Nassau-Siegen og Nassau-Dillenburg.

Personer i Nederlandenes historie
Ottoniske linje af Huset Nassau

Otto 1. af Laurenburg-Nassau


ඛජුරාහෝ හනුමාන් අභිලේඛනය යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියාවේ මධ්‍ය ප්‍රදේශ්හි ඡතර්පූර් දිස්ත්‍රික්කයේ ඛජුරාහෝ දේවාල භූමියෙන් හමුවූ දැවැන්ත හනුමාන් ප්‍රතිමාවක පාදමෙහි දක්නට ලැබුණු අභිලේඛන වාර්තාවකි. මෙම අභිලේඛනය ක්‍රි.ව. දසවන සිවසට පමණ අයත් යැයි කාලනිර්ණය සිදු කොට ඇත. මෙම හනුමාන් ප්‍රතිමාව ඉන්දියාවේ පුරාවිද්‍යා සමීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ ආරක්ෂාව යටතේ පවතින අතර, ජාතික වැදගත්කමක් සහිත ස්මාරකයක් ලෙස ද ලැයිස්තුගත කොට ඇත.

පිහිටීම
මෙම අභිලේඛනය පිහිටා ඇත්තේ ඛජුරාහෝවේ පිහිටි සුප්‍රකට හනුමාන් දේව ප්‍රතිමාවක පාදමෙහි ය. මෙම ප්‍රතිමාව වන්දනා කටයුතු සඳහා භාවිතා වන හෙයින් සහ එය අන්තර්ගත පූජාස්ථානය නවීකරණයට භාජනය කොට ඇති හෙයින්, වර්තමානය වන විට එම අභිලේඛනය දක්නට නොලැබේ..

ප්‍රකාශනය
ඛජුරාහෝව පිළිබඳ ශාස්ත්‍රීය ග්‍රන්ථ රැසකම මෙම හනුමාන් ප්‍රතිමාව සහ ශිලා ලේඛනය පිළිබඳ තොරතුරු ඉදිරිපත් කොට තිබේ. මෙම අභිලේඛනය පළමුව සිය සැලකිල්ලට භාජනය කරන ලද්දේ දහනවවන සියවසේ දී ඇලෙක්සැන්ඩර් කනිංහැම් විසිනි. 1904දී ඩී. ආර්. භාණ්ඩර්කර් විසින් අභිලේඛනය යළි විමසුමකට ලක් කළ අතර එහි දිනය පිළිබඳ නව අර්ථ නිරූපණයකට අමතරව, නව තොරතුරු රැසක්ම ප්‍රකාශයට පත්කරන ලදී.

විස්තරය සහ අන්තර්ගතය
ශිලා ලේඛනය සංස්කෘත භාෂාවෙන් රචනාකොට ඇති අතර, එය පේළි තුනකට ලියා ඇත. අක්ෂරවල ශෛලිය අනුව යෝජනා වී ඇත්තේ එය ක්‍රි.ව. දසවන සියවසට අයත් එකක් බවයි.

ඓතිහාසික වැදගත්කම
ඛජුරාහෝ ශිලා ලේඛනයට හින්දු ආගමේ ඉතිහාසය තුළ ඉහළ වැදගත්කම්ක හිමිව ඇත්තේ එහි 316 ලෙස දිනයක් විස්තර කරන බැවිනි. ඉතිහාසඥයින් විසින් මෙම දිනය හර්ෂ  යුගයට අයත් යැයි සලකා, එහි අගය ව්‍යවහාර වර්ෂයෙන් 922 ලෙස සලකා ඇත. දසවන සියවසට වඩා පැරණි හනුමාන් ප්‍රතිමා පැවතිය ද, මෙම අභිලේඛනය හේතුවෙන් මෙම ඛජුරාහෝ හනුමාන් ප්‍රතිමාව මෙතෙක් හඳුනාගෙන ඇති පැරණිතම දින නිර්ණිත ප්‍රතිමාව ලෙස සැලකේ.

පාඨය
අභිලේඛනයේ අන්තර්ගත නිවැරදි නොකළ පෙළ පහත පරිදි කියැවිය හැක:

වම් පස:
 ඕම් ගොල්ලාගාහීලපූත්‍රස්‍ය
 සංවත්සරෝ °300 10 6° මාඝසුදි 10°
 ශ්‍රීහනුමාන්තං ග්[ඕ]ල්ලාකඃ ප්‍රණාමති

දකුණු පස:
 ගාහිලාස්‍ය සුතඃ ශ්‍රීමාන්හනුමාන්ප
 වනාත්මජම් අනූක්රෝද් ධර්මම් ආ-
 ලෝක්‍ය ගොල්ලාකාප්‍රාකතම් හරිම්

පරිවර්තනය
I කොටස
ඕම්. ගාහීලගේ පුත්, ගොල්ලා [ගේ වාර්තාවයි].
316 වර්ෂයේ මාඝ මාසයේ දීප්තිමත් සුමාන දෙකෙහි 10වන දිනයයි.
ගොල්ලාක ශ්‍රී හනුමාන්ට ආචාරය කරයි.

II කොටස
ගාහීලගේ පුත් ගොල්ලාක, හරි ස්වරූපය දැක,
 ඉන් අනතුරුව මෙම ආගමික කටයුත්ත සිදුකළේ ය, විශිෂ්ට හනුමාන්, සුළ‍ඟේ පුත්‍රයාණන්ට.

මේවාත් බලන්න
ඉන්දියානු අභිලේඛන

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි
 පින්තූරය - ඉන්දියාවේ පුරාවිද්‍යා සමීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව

ඉන්දියාවේ සංස්කෘත අභිලේඛන
ඛජුරාහෝ

ඛජුරාහෝ හනුමාන් අභිලේඛනය


Međunarodni kajakaški maraton Samoborski Otok - Zagreb

Na cijeloj dionici natjecanje se održava u kategorijama seniora, veterana, juniora i turista. U kategoriji veterana mogu nastupiti stariji od 35 godina, a u kategoriji turista oni koji u zadnje dvije godine nisu nastupili na nacionalnom ili višem prvenstvu.
Ponekad se dogodi da u kategoriji neke discipline (npr. C-2 divlje vode M seniori) nastupi samo jedna posada ili u disciplini nastupi samo jedna posada gledajući zbirno sve kategorije ili u disciplini nastupe posade samo u jednoj kategoriji (npr. K-2 mix turisti). Rezultati prikazani ovdje su najbolji rezultati po disciplini po izdanju neovisno o kategoriji.

Tijekom godina start i cilj utrke su mijenjani pa samim time i duljina utrke.

Divlje vode

Kazalo:
- strani natjecatelji su označeni zastavom (nepotpuno)
* brojene su samo one posade koje se natječu na punoj dionici maratona neovisno o dobnoj kategoriji
* C-10 posade nisu uključene u broj M, Ž i mix posada
*, ** u C10, broj posada i najbolji rezultat (odnosno pobjednike), uključene i C9, C8, C7, C6 posade koje su se ponekad natjecale u konkurenciji C10 posada, a ponekad potonje tri su imale zasebnu kategoriju C8; najbolji rezultat od svih tih posada je upisan

** može se prijaviti posada bilo kakvog sastava

Napomena: kod mix posada prvo je naveden ženski dio posade, u ostalim slučajevima, uključujući C10, abecedno.

Statistika (2020.)

Mirne vode

Vidi
Međunarodni maraton Sava: Brežice - Zagreb

Vanjske poveznice

Izvori

Međunarodna veslačka natjecanja u Hrvatskoj
Športska natjecanja u Zagrebu
Kajak i kanu u Hrvatskoj
Svjetska veslačka natjecanja
Natjecanja u kajaku i kanuu

Međunarodni kajakaški maraton Samoborski Otok – Zagreb


ليليان غيش (14 أكتوبر 1893 - 27 فبراير 1993)  كانت ممثلة أمريكية , مثلت في العديد من الأفلام منها ليلة الصياد .

مراجع

وصلات خارجية

 Lillian Gish at Women Film Pioneers Project
 Lillian Gish papers, 1909-1992, held by the Billy Rose Theatre Division, New York Public Library for the Performing Arts

 Lillian Gish Film Festival in Springfield, Ohio
 The Dorothy and Lillian Gish Film Theater
 Extensive Lillian Gish gallery
 Photographs and bibliography

أسقفيون من أوهايو
أشخاص من سبرينغفيلد (أوهايو)
أمريكيون أسقفيون في القرن 20
أمريكيون من أصل ألماني
أمريكيون من أصل إسكتلندي
المحافظة في الولايات المتحدة
اليمين القديم
جمهوريون من ولاية نيويورك
حائزون على جائزة الأوسكار الفخرية
عدم التدخل
كاتبات أمريكيات في القرن 20
كاتبات سيرة ذاتية
كاتبات غير روائيات أمريكيات
كتاب سيرة ذاتية أمريكيون
كتاب غير روائيين أمريكيون في القرن 20
كتاب من أوهايو
كتاب من إلينوي
كتاب من مدينة نيويورك
متعاقدو مترو غولدوين ماير
مخرجات أفلام أمريكيات
مخرجو أفلام صامتة
مخرجو أفلام من أوهايو
مذيعات تلفاز أمريكيات
مكرمون من مركز كينيدي
ممثلات أطفال أمريكيات
ممثلات أفلام أمريكيات
ممثلات أفلام صامتة أمريكيات
ممثلات أمريكيات في القرن 20
ممثلات إذاعة أمريكيات
ممثلات تلفزيون أمريكيات
ممثلات مسرح أمريكيات
ممثلات من أوهايو
ممثلات من إلينوي
ممثلات من مدينة نيويورك
ممثلات من نيو روتشيل (نيويورك)
مواليد 1893
مواليد في سبرينغفيلد (أوهايو)
ناشطون أمريكيون مناهضون للحرب
وفيات 1993
وفيات في نيويورك

ليليان غيش


Mao Zedong (, ; 26 Aralık 1893 - 9 Eylül 1976), Türkçe literatürde sık kullanılan Türkçe kurallarına uygun romanizasyon ile Mao Zedung veya sık anılan şekliyle kısaca Başkan Mao (, telaffuz: Mao Cu-şi), Çinli devrimci ve siyasetçi. Çin Komünist Partisi'nin (ÇKP) ve Çin Halk Cumhuriyeti'nin kurucusu olup aynı zamanda ÇKP Politbüro (1943-1976) ve ÇKP Merkez Komitesi Başkanı (1945-1976) idi. Mao Zedong, 2008 yılında yapılan bir araştırmada hakkında en çok eser yazılan ilk 100 kişi listesinde 15. sırada yer almıştır.

Mao hakkındaki tartışmalar ölümünden yıllar sonra bile devam etmektedir. Taraftarlarına göre Mao, büyük bir devrimci önderdir ve görüşleri Marksizm'in gelişmiş yorumunu oluşturur. Çin'deki destekçileri, Mao'yu 20. yüzyıldaki büyük Çin devletini yaratan siyasi ve askerî lider olarak görürler. Günümüz Çin'inin Sun Yat-sen'den sonraki mimarı olarak görülmektedir.

Mao; Büyük İleri Atılım (1958-1962), Sağcı Karşıtı Hareket (1957-1959), Sosyalist Eğitim Hareketi (1963-1964), Kültür Devrimi (1966-1976) gibi isimler verdiği, ortaklaştırmayı da kapsayan çeşitli sosyoekonomik projeler geliştirdi. Bu projeler sayesinde güçlü, gönençli ve eşitlikçi bir Çin yaratmayı hedefledi.

Mao, Çin'deki dini ve kültürel eserleri ve alanları yok ettirdi. Bunun yanı sıra Çin'i kitlesel baskıdan sorumlu otokratik ve totaliter bir rejime dönüştürdü. Mao; açlık, zulüm, hapishane işçiliği ve toplu infaz yoluyla 40 ila 80 milyon kurban arasında değişen tahminlerle çok sayıda ölümden sorumluydu.

Günümüzde Çin'de şu an resmen saygı görmekle birlikte Çin hükûmeti adını nadiren anmakta, Maoist siyasetten gitgide uzaklaşmaktadır. Ölümünden sonra Maoist düşüncenin Çin siyaseti üzerine olan etkisi giderek azalmıştır.

İlk yılları
Çin'in Hunan eyaletinde varlıklı bir köylü ailesinin çocuğu olarak doğdu. Öğretmenlik eğitimi almak üzere köyden ayrıldıktan sonra, 1911 Devrimi'nde Hunan eyalet ordusunda savaştı. Daha sonra okula geri döndü ve fiziksel dayanıklılık ile kolektif hareket üzerine çalıştı.

1918'de mezun olduktan sonra Dört Eylül Hareketi sırasında Pekin'e gitti. Burada, ileride kayınpederi olacak Profesör Yang Changji ile karşılaştı. Pekin'de derslerine katıldığı ve kendisini etkileyen diğer kişiler Li Dazhao ve Chen Duxiu'dur. Burada kütüphaneci olarak iş bulmuştu; zaten okumayı seven Mao, Çin ve dünya tarihi ile ilgili birçok eser okudu. Yine aynı yıllarda Yang Kaihui ile tanıştı ve evlendi.

1920'lerde Çin'i gezmeye çıktı. Gezisi yine Hunan'da bitti; ancak artık Çin siyaseti üzerine durgun düşüncelere sahipti.

27 yaşında, Temmuz 1921'de Çin Komünist Partisinin Şanghay'daki ilk kongresine katıldı. İki yıl sonraki üçüncü kongrede ise merkez kurul üyeliğine seçildi. İlk Kuomintang-ÇKP birleşik cephesi sırasında Kuomintang'ın Köylü Eğitim Enstitüsü yöneticisi oldu. Yine bu yıllarda, 1927 başlarında yazdığı "Hunan'da Köylü Sorunu" üzerine incelemesi Mao'nun ilk ciddi teorik yazısı olarak bilinir.

Savaş ve devrim

Mao, Çin'de gerilla savaşının örgütleyicisi, planlayıcısı ve lideridir. O zamanlar 400 milyonu bulan bu köylü ülkesinde gerçekleşen devrim, temel olarak Mao Zedong'un eseridir.

1927 bahar ve yaz aylarında Kuomintang'ın Birleşik Cephe'ye ihanetiyle ortaya çıkan kaos ortamından zorlukla kaçtı. Karısı öldürüldü. Aynı yıl Hunan'da Güz Hasadı Ayaklanması'nı yönetti, ancak başarısız oldu. Burada da Kuomintang askerlerinin elinden kurtulmayı başardığında kurşuna dizilmeye götürülüyordu. Artık bir avuç kalmış takipçileriyle birlikte Güneydoğu Çin'deki Jinggang Dağlarına gitti. Burada 1931-1934 yılları arasında bir kurtarılmış bölgede Çin Sovyet Cumhuriyeti kuruldu ve Mao da onun başkanı seçildi. Aynı yıllarda He Zizhen ile tanıştı ve evlendi.

Mao burada Zhu De'nin yardımlarıyla küçük ama etkili bir gerilla ordusu kurdu. Toprak reformu hareketi başlattı. Şehirlerdeki komünist kırımından kaçanlara sığınak sundu. Bu sırada Kuomintang baskısı artarken Çin Komünist Partisi içinde de liderlik yarışı ortaya çıkmıştı. Mao görevinden uzaklaştırıldı. Yerine o sırada Moskova'dan yönlendirilen (veya ÇKP yöneticilerinin Moskova'dan yönlendirildiğini iddia ettikleri) çizgiye sadık olan Zhou Enlai'ın da içinde kişiler geçirildi. Bunlar "28 Bolşevik" olarak tanınacaklardır.

Komünizm karşıtlarının başındaki isim olan Kuomintang lideri Çan Kay Şek, komünistleri ortadan kaldırmaya kararlıydı. Gerek bu dönemde ÇKP içinde şabloncu çizginin egemen olmasının, gerekse de Çan Kay Şek'in bu kararlılığının sonucu olarak komünistler "Uzun Yürüyüş" olarak anılan bir geri çekilmeye başladılar. Çin'in güneydoğusundan kuzeybatısına kadar yürüdüler; bu uzaklık toplamda 9.600 km kadardır. Mao'nun en üst seviyedeki komünist lider olarak tanınması bu yürüyüş sırasında olmuştur. Bunda en etkili olay ise, Zunyi Konferansı ve Zhou Enlai'ın Mao'nun saflarına geçmesidir. Bu konferansta Mao, ÇKP Politbürosu'nun İcra Komitesi'ne seçildi.

1937-1945 arasındaki Çin-Japon Savaşı'nda Japonlara karşı direnişi, Uzun Yürüyüş'ün sona erdiği Yan'an'daki üs bölgesinden Mao yönetti. 1942'de ise ÇKP içindeki rakip önderlere karşı düzeltme harekâtı başlatarak önderliği kesin olarak ele aldı.

Yine bu dönemde He Zizhen'den ayrıldı ve oyuncu Lan Ping ile (Jiang Qing olarak bilinir) evlendi.

Çin-Japon Savaşı sırasında Mao ısrarla Kuomintang'la bir ittifak arayışına girdi ve başarılı oldu. İttifak kuvvetleri içinde zaman zaman çatışma çıksa ve hatta Kuomintang ÇKP kuvvetlerini çatışmaların büyük bölümünde yalnız bıraksa da sonuç Halkın Kurtuluşu Ordusu'nun ve ÇKP'nin yüz milyonlarca insanın kafasında meşrulaşmasına neden oldu. Bu dönemde ÇKP sadece düşman birliklerinden yardım alıyordu; oysa ABD sürekli olarak Kuomintang kuvvetlerini donatıyordu.

Bununla birlikte o dönemde ABD, Mao'nun kuvvetlerinin önemini daha yeni kavramaya başlamış görünüyordu. Bunun en belli başlı örneği, 1944'te Yan'an bölgesine gönderilen Amerikan diplomatı Dixie misyonudur.

II. Dünya Savaşı'ndan sonra da ABD Çan Kay Şek kuvvetlerine yardıma devam etti. Oysa bu sırada ÇKP ve Kuomintang arasındaki ittifak sona ermiş ve yeni bir iç savaş başlamıştı. Dolayısıyla ABD açıkça bu çatışmada taraf oluyordu.

Bu dönemde Stalin önderliğindeki Sovyetler Birliği de ÇKP birliklerine yardımda bulunuyordu ama bu yardımlar çok azdı. Ayrıca bu yardımların Japon birliklerinden kalan donatımlar olduğu bilinmektedir.

21 Ocak 1949'da Kuomintang kuvvetleri ÇKP kuvvetlerine karşı çok ağır yenilgiler aldı. Kurtuluşun ilanından sonra kıta Çin'inde kalan son Kuomintang çekirdeği de 10 Aralık 1949'da Çengdu'da yok edildi. Çan Kay Şek de aynı gün Tayvan'a kaçtı.

Çin'de Komünist Parti iktidarı
Çin'in kuruluşu bu savaşlar neticesinde olmuştur. Savaş Çin'de, önce savaş ağaları ittifakı olan Kuomintang partisiyle iç savaş, sonra Japonlara karşı direnme savaşı ve son olarak da bir kez daha Kuomintang partisiyle iç savaş biçiminde gelişmiştir. Mao'nun 1 Ekim 1949'da Pekin'deki Tiananmen Meydanı'nda yaptığı açıklamayla Çin Halk Cumhuriyeti kurulmuştur.

İktidardayken Büyük İleri Atılım'la Çin'in sanayileşmesini sağlamaya çalışmıştır. Stalin'in 1953'te ölümü ve Kruşçev'in 1956 20. Kongre raporuyla birlikte Sovyetler Birliği'yle Çin arasındaki ilişkiler gerginleşmiş, daha sonra da Sovyetler Birliği'nin sosyalist emperyalist bir yönetim olduğu teorileri ortaya çıkmıştır. Mao bu gerginliğin başlarında haklı bir noktadayken daha sonra milliyetçi bir anlayışa kaydı. Bu durum bütün Çin'in geleceğini de etkiledi. 1966'da uygulamaya konan Büyük Proleter Kültür Devrimi ile birlikte bütün Çin genelinde geniş kapsamlı bir ideolojik eğitim başlatılmış, ama "İki Çizgi Mücadelesi Teorisi" nedeniyle böleklerin yasal görülmesi sonucu bu da kalıcı bir sonuca ulaşamamıştır. Sosyalizmin inşasında yapılan yanlışlar ve parti içi çatışmaya yanlış bakış, Çin'in uzun bir süre bir ileri bir geri gidiş gelişlerinin de nedenidir.

1954-1959 yılları arasında Mao Çin başkanı olarak görev yaptı. Bu dönemde Pekin'deki Yasak Şehir'de bulunan Zhongnanhai'da kaldı. Yasak Şehir'de o dönemden kalma yüzme havuzu ve diğer binalar günümüzde de vardır. Mao çalışmalarını çoğunlukla buradan sürdürüyordu.

İktidarı aldıktan sonra Mao 1958'e kadar süren bir kolektivizasyon kampanyası başlattı. Bu sırada enflasyona karşı sert bir ücret kontrolü ve eğitimsiz köylü nüfusu için de yaygın bir okuma yazma kampanyası başlatıldı. Toprak, toprak ağalarından alınarak yoksul köylülere dağıtıldı. Geniş kapsamlı sanayileşme programları uygulanmaya çalışıldı. Bu dönemde Çin'in yıllık büyümesi, kültürel gelişme bir tarafa konulacak olursa, %4-9 arasındadır.

Yine bu dönemde Yüz Çiçek Kampanyası başlatıldı. Buna göre, herkes Çin'in nasıl yönetilmesini istediğini söylemekte serbestti. İfade özgürlüğü tanınmasıyla ÇKP'ye yönelik burjuva liberal çevrelerin eleştirileri de arttı ve bunlar örgütlenmeye başladılar. Parti bunların yapıcı eleştiriler olduğunu düşünüyor ve bu yüzden yüreklendiriyor ve hoşgörü gösteriyordu. Bununla birlikte birkaç ay sonra tehlike büyüdü ve Sağa Karşı Harekât başlatıldı.

1958'de ise Büyük İleri Atılım başlatıldı. Bu, Sovyet sanayi modelinin dışındaydı; bu yüzden parti içinde de muhalefetle karşılaştı. Buna göre Çin tarımı ortaklaştırılacak ve kırsal alanda endüstri özendirilecekti.

Başlangıçta Büyük İleri Atılım gerçekten büyük başarı gösterdi. Ancak Mao'nun da içinde olduğu parti çevrelerinde bu başarının daha da artırılabileceği düşünceleri de yaygınlaştı. Artan sayıda köylüler çelik üretimine kaydırıldı.

Bu nedenlerle 1959'da Büyük İleri Atılım bir yıkıma yol açtı. Gerçi çelik üretim hedeflerine ulaşılmıştı ama açığa çıktı ki bunların önemli bölümü kullanılamaz durumdaydı.

Yine aynı dönemde Çin-Sovyet ilişkileri de bozuluyordu. Kruşçev bu nedenle Çin'e Sovyet yardımını kesti; buna karşı tepki ise Çin'de Sovyet düşmanlığıyla karakterize olan milliyetçiliğin tırmanması oldu. Artık Sovyetlerle sınır çatışmaları bile görülmeye başlanmıştı. ÇKP tarafında ise ekonomide yanılgılar sürüyordu. Gerçekçi olmayan oranda tahıl isteniyordu. Böylece savaş sonrası yeniden sanayileşme atılımlarıyla bir parça düzelen ekonominin bozulması açlıkla sonuçlandı. Bu dönemdeki felaketin sonuçları tam olarak bilinmiyor. Ancak aralarında Amerikalı tarihçi Edwin Moise'nin de bulunduğu bazı araştırmacılar bu süreçte 12 milyon kadar insanın öldüğünü iddia ediyor.

Bunların sonucu olarak parti içinde çatışmalar da arttı. Liu Shaoqi ve Deng Xiaoping'in de aralarında olduğu bazı liderler Mao'yu iktidardan uzaklaştırarak ona sembolik görevler yüklemek istiyorlardı. Bu yüzden onu marjinalize etmeye başladılar. 1959'da da Liu Shaoqi devlet başkanı oldu. Mao ise parti başkanı oldu.

Kültür Devrimi'ni başlatan esas olay da parti içi bu muhalefettir. 1966'da başlayan Çin Kültür Devrimi'yle parti hiyerarşisi yok sayılarak iktidar doğrudan doğruya Kızıl Muhafızlar'a verildi. Kızıl muhafızlar çoğunlukla gençlerden oluşturulmuştu. Bu birliklere kendi mahkemelerini oluşturma gibi yetkiler bile verilmişti. Sonuçta yüz milyonların kitle inisiyatifleri bu hareketle ayağa kaldırıldı; ancak bedeli ağır oldu. Ekonomik ve sosyal kargaşa artarken yüzyıllara dayanan kültürel değerler de yok ediliyordu. Bu dönemde Mao halefi olarak savaş yıllarından tanıdığı Lin Piao'yu seçti. Ancak çatışmalar öyle noktalara dayanmıştı ki, Lin'in Mao'ya karşı askeri bir darbe düzenlemeye çalıştığı iddia edildi. Lin ise resmi açıklamaya göre Çin'den Sovyet Rusya'ya kaçmaya çalışırken Moğolistan üzerinde kuşkulu bir uçak kazasında öldü.

1969'da Mao, Kültür Devrimi'nin sona erdiğini açıkladı. Kültür Devrimi süresince çok sayıda bilim insanı ve aydının görevi sonlandırıldı. Resmi Çin tarihi ise Kültür Devrimi'nin Mao'nun 1976'da ölümüyle sona erdiğini iddia eder. Mao yaşamının son yıllarında Parkinson hastalığına yakalandı. Ayrıca akciğer ve kalbi de teklemeye başlamıştı. Komünist Partisi içinde pek çok grup Mao'nun ayrılmasından sonra iktidara sahip olmak için harekete geçerken Mao sessiz kaldı.

9 Eylül 1976'daki ölümünden sonra Çin'de iktidar mücadelesi ortaya çıktı. Bunların birisi daha sonra Dörtlü Çete olarak anılan ve Mao'nun karısının da içinde olduğu gruptu. Bu kişiler kitle seferberliği siyasetine devam edilmesini istiyorlardı. Hua Guofeng'in önderlik ettiği bir diğer grup, Sovyet modelinde bir merkezi planlamayı savunuyorlardı. Reformistlerin lideri olan Deng Xiaoping ise Çin ekonomisinin faydacı bir siyaset temelinde inşasını savunuyordu ve ekonomik ve siyasi gelişmelerde ideolojinin atayıcı önemini reddediyordu. Sonuç olarak iktidarı Deng Xiaoping kazandı.

Kişisel yaşamı

Mao'nun özel hayatı, iktidarı döneminde çok gizli tutulmuştur. Mao'nun ölümünden sonra kişisel doktoru Li Zhisui, Mao'nun özel hayatının sigara tiryakiliği, uyku haplarına bağımlılığı ve çok sayıda cinsel partneri olması gibi bazı yönlerinden bahseden bir anı kitabı olan Başkan Mao'nun Özel Hayatı'nı yayınlamıştır. Bazı akademisyenler ve Mao'yu şahsen tanıyan diğer insanlar bu tanımlamaların doğruluğuna itiraz etmiştir.

Hunan'da büyümüş olan Mao, Mandarin dilini belirgin bir Hunan aksanıyla konuşuyordu. Ross Terrill Mao'nun "toprağın oğlu... kırsal ve sofistike olmayan" bir kökene sahip olduğunu yazarken, Clare Hollingworth Mao'nun "köylü tavırları ve görgüsüyle" gurur duyduğunu, güçlü bir Hunan aksanına sahip olduğunu ve cinsel konularda "dünyevi" yorumlar yaptığını söylemiştir. Lee Feigon Mao'nun "dünyeviliğinin" onun "günlük Çin yaşamına" bağlı kaldığı anlamına geldiğini söylemiştir.

Sinolog Stuart R. Schram, Mao'nun acımasızlığını vurgulamış ancak devrim davası uğruna işkence yapmaktan ya da öldürmekten zevk aldığına dair hiçbir işaret göstermediğini de belirtmiştir. Lee Feigon, Mao'yu tehdit edildiğinde "acımasız ve otoriter" olarak değerlendirmiş ancak onun "akıl hocası Stalin gibi bir cani" olmadığını belirtmiştir. Alexander Pantsov ve Steven I. Levine, Mao'nun "karmaşık ruh hallerine sahip bir adam" olduğunu, Çin'e "refah getirmek ve uluslararası saygı kazanmak için elinden geleni yaptığını", "ne bir aziz ne de bir şeytan" olduğunu yazmıştır. Hayatının erken dönemlerinde "herhangi bir ahlaki zincire bağlı olmayan güçlü, istekli ve amaçlı bir kahraman" olmaya çalıştığını ve "şöhret ve gücü tutkuyla arzuladığını" belirtmişlerdir.

Mao, özellikle İngilizce öğretmeni, tercümanı ve diplomatı olan ve daha sonra Çin Dışişleri Bakanı ve Çin'in BM delegasyonu başkanı Qiao Guanhua ile evlenen Zhang Hanzhi aracılığıyla biraz İngilizce konuşmayı öğrendi. Konuştuğu İngilizce birkaç kelime, deyim ve bazı kısa cümlelerle sınırlıydı. İlk olarak 1950'lerde sistematik olarak İngilizce öğrenmeyi seçti ki o dönemde Çin okullarında ilk öğretilen ana yabancı dil Rusça olduğu için bu çok sıra dışı bir durumdu.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Çin Kültür Devrimi
 Kağıttan kaplan
 Kızıl Siyasi Üs
 Şangay Halk Komünü
 Mao Zedong Anıt Mezarı

Dış bağlantılar

1976 yılında ölenler
1893 doğumlular

Çin Halk Cumhuriyeti devlet başkanları
Çinli ateistler
Çinli komünistler
Komünist liderler
Soğuk Savaş'ta liderler
Antifaşistler
Çin-Japon Savaşı'nda kişiler
Çin İç Savaşı
Askerî strateji
Motor nöron hastalığından ölenler
Darbe ile iktidara gelenler
Soykırım failleri
20. yüzyıl Çinli şairleri
20. yüzyıl ateistleri
Anti emperyalizm
Antirevizyonistler
Çinli marksistler
Çinli askerî yazarlar
Çinli milliyetçiler
II. Dünya Savaşı'nda Çinliler
Çinli siyaset felsefecileri
Çinli devrimciler
Komünist şairler
Din eleştirmenleri
Gerilla savaş teorisyenleri
Maoist teorisyenler
Çin İç Savaşı'nda kişiler
Soğuk Savaş'ta kişiler
Parkinson hastalığı olan kişiler
Devrim teorisyenleri
Anti-klerikalizm

Mao Zedong


An Calamagrostis polygama in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni August Heinrich Rudolf Grisebach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Parodi. An Calamagrostis polygama in nahilalakip ha genus nga Calamagrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Calamagrostis

Calamagrostis polygama


Leopold Krauss-Elka (* 4. März 1891 in Wien; † 3. Juli 1964 ebenda) war ein österreichischer Komponist, Pianist und Alleinunterhalter.

Leben
Krauss-Elka wurde 1891 in Wien geboren, wohnte dort in der Lindengasse 29 und war Komponist von Wienerliedern, Tanz- und Schlagermusik.
Dabei arbeitete er mehrfach mit namhaften Komponisten- und Texterkollegen seiner Zeit wie Kurt Schwabach, Hermann Leopoldi, Bruno Uher, Peter Herz, Fritz Reiter und Robert Katscher  zusammen.
Seit 1924 war er Mitglied der Artistengewerkschaft und der AKM.

Leopold Krauss-Elka war Teilnehmer in beiden Weltkriegen. Zusammen mit ca. 1000 anderen jüdischen Flüchtlingen kam er 1941 unter dem Schutz der italienischen Armee aus Split/Kroatien nach Tarzo/Italien, wo er interniert wurde. Krauss-Elka war Organist in der Pfarrkirche von Corbanese (Provinz Treviso), komponierte Werke für Orgel und unterrichtete. 1943 konnte er flüchten und erreichte über San Marino die Stadt Sorrent. Dort gründete er mit anderen Flüchtlingen eine Musikkapelle und trat in Nachtlokalen auf. Nach 1945 konnte er seine Tätigkeit als Komponist von Unterhaltungsmusik fortsetzen, wieder in Österreich und noch immer mit Erfolg.

Werk
Leopold Krauss-Elka war nicht nur der gemütliche heimatbezogene Wienerlieder-Schreiber. Gelegentlich tragen seine Kompositionen parodistischen bzw. kabarettistischen Charakter und zeigen auch zeitkritischen Bezug, so z. B. die beiden Liedschlager, in welchen die aktuelle Wohnungsnot in Wien thematisiert wird, oder Lieder, die auf aktuelle Persönlichkeiten des öffentlichen Lebens anspielen.

In die jüngere Geschichte des modernen Musik-Theaters ging er mit einer Tanzmusik-Komposition ein, die nach Auffassung mehrerer Literaturwissenschaftler am Ende der 1920er Jahre Bertolt Brecht und Kurt Weill mit zum Titel ihres Songspiels "Mahagonny" angeregt haben soll. Es war der Schlager "Komm' nach Mahagonne", ein "Afrikanischer Shimmy", den er – mit dem Text von O. A. Alberts – im Jahre 1922 veröffentlichte.

Brecht und Weill verwendeten den Namen danach erneut auch in dem Titel ihrer Oper "Aufstieg und Fall der Stadt Mahagonny".

Sowohl im Shimmy als auch bei Brecht/Weills Songspiel geht es um Eskapismus, um das Entfliehen aus unbefriedigenden Verhältnissen in eine exotische bessere Welt. Betrachtet man jedoch den Notentitel von 1922, so schleichen sich bereits skeptische Gedanken ein, denn das "Paradies" ist so paradiesisch nicht gesehen: Die Giraffe hat einen Knoten in ihrem langen Hals, das Auswanderer-Pärchen lehnt sich an – einen Kaktus, auf dem außer den tropisch bunten Vögeln auch ein Leopard sitzt, der schon das Maul aufsperrt… Die Komposition gehört demnach in die Traditionslinie ironisch-spöttischer Lieder der 1920er Jahre.

"Melodien."  Aufgeführt am Dienstag, 11. Dezember 1962 im "Konzertcafe" mit dem kleinen Wiener Rundfunkorchester. Dirigent: Heinz Sandauer.

Werke (Auswahl)

Datiert

1938. "Die Josefa mit dem Treffer." Lied und Foxtrot, Text von Salpeter. Schlagzeug und Text. Neuer Wiener Musikverlag (Curt Fekl).

1958. "Ich pfeif`auf alle Steuern...Schunkelwalzer, deutscher Text von Peter Herz, Originaltext von Lee u. Fix." Verlag Doblinger. Arrangement für Salon-Orchester.

1962, Frühjahr. "Hinterbrühl", Text von Josef Petrak, handschriftlich.

Undatiert
Sammlerwalzer, Text von Peter Herz, Noten und Text schriftlich.

Rübezahl, nur text, schriftlich.

Tondokumente

Literatur

Weblinks

 Werkverzeichnis Leopold Kraus-Elka im Archiv der Akademie der Künste
 Kurzbiografie, Werkverzeichnis und Diskografie auf musik-austria.at

Einzelnachweise

Komponist (Österreich)
Österreicher
Geboren 1891
Gestorben 1964
Musiker (Wien)
Mann

Leopold Krauss-Elka


Bakir-beg Tuzlić (Tuzla, 1872. – Tuzla, 1910.), bosanskohercegovački veleposjednik i političar.

Životopis
Bakir-beg Tuzlić je sin Mehmed-bega Tuzlića. Bakir-beg i njegova polusestra naslijedili su oca Mehmed-bega. Bakir-beg se školovao u Istanbulu i Beču. Govorio je turski, arapski i njemački jezik. U njegovu veleposjedu bilo je lijepo urađeno poljoprivredno dobro od 9.000 dunuma s pratećim objektima. Obnašao je dužnost dopredsjednik prve bošnjačke stranke MNO (Muslimanska narodna organizacija). Imao je četiri kćeri: Rašidu, Lebibu, Šemsu i Faketu. Faketa je bila u neuspjelom braku sa Sead-begom Kulovićem i poslije se udala u Banjaluku.   Tahira-hanuma Tuzlić se udala za Bećir-bega Gradaščevića. Poznata je po tome što je othranila Osman ef. Vilovića (budući gradonačelnik) koji je rano ostao bez roditelja. U razdoblju između 1870. i 1875. godine sagrađen je Bakir-begov konak.

Prema narodnoj predaji iz velikog poštovanja narod je odmah poslije smrti Hasana Kaimije Zrinovića podigao mu malo turbe s desnu stranu puta Zvornik – Kula Grad. Proširio ga je Šemsi-beg Tuzlić, a Bakir-beg je dao izvesti dodatne radove na krovu.

Bakir-beg Tuzlić je umro 1910. godine.

Izvori

Vanjske povezice
 Tuzlići

Životopisi, Tuzla
Bosanskohercegovački političari 1878. – 1918.

Bakir-beg Tuzlić


American Kennel Club (kısaca AKC), ABD'deki ikinci en büyük köpek kayıt sistemidir. 2006'da 900.000 köpek kayıt etmiştir.

Ayrıca bakınız
 United Kennel Club

Dış bağlantılar
 Resmi American Kennel Club web sitesi

Köpek kulüpleri

American Kennel Club


A Região Geográfica Imediata de Lagarto é uma das 6 regiões geográficas imediatas do Estado de Sergipe, uma das três regiões geográficas imediatas que compõem a Região Geográfica Intermediária de Itabaiana e uma das 509 regiões geográficas imediatas do Brasil, criadas pelo IBGE em 2017.

É composta por 6 municípios: Lagarto, Poço Verde, Riachão do Dantas, Salgado, Simão Dias e Tobias Barreto.

Tem uma população estimada pelo IBGE para 1.º de julho de 2017 de 259 261 habitantes e área total de 3 775,483 km².

Referências
Regiões geográficas imediatas de Sergipe

Região Geográfica Imediata de Lagarto


An Platanthera replicata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Achille Richard, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni James David Ackerman. An Platanthera replicata in nahilalakip ha genus nga Platanthera, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Cuba. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Platanthera

Platanthera replicata


Silene stenophylla ist eine Pflanzenart aus der Gattung der Leimkräuter (Silene) innerhalb der Familie der Nelkengewächse (Caryophyllaceae). Aus Plazentagewebe von seit 30.000 Jahren im sibirischen Permafrost lagernden unreifen Früchten wurden blühende Pflanzen gezogen.

Beschreibung

Erscheinungsbild und Laubblätter
Silene stenophylla ist eine ausdauernde krautige Pflanze und erreicht Wuchshöhen von 5 bis 22 Zentimetern. Sie wächst als dichte Polsterpflanze. Die zahlreichen aufrechten, unverzweigten Stängel sind kahl. Die zahlreichen Grundblätter sind bis zu 1,5 Zentimeter lang und lang gestielt mit 1 bis 2 Millimetern breiter, schmal linealischer bis fast fadenförmiger, am Rand spärlich bewimperter Blattspreite. Die in drei (bis vier) Paaren gegenständig angeordneten Stängelblätter sind den Grundblättern ähnlich, aber kleiner, am Grund verbreitert und mit dem gegenüberliegenden Blatt verwachsen.

Blütenstand, Blüte und Frucht
Die Blüten stehen meist einzeln am Ende des Stängels oder seltener zu zweit bis dritt (bis sechst) in einem traubenähnlichen, zymösen Blütenstand. Die bewimperten Tragblätter sind krautig und aus einem breiten Grund plötzlich zusammengezogen. Die Blütenstiele sind 10 bis 15 Millimeter lang.

Die fünf Kelchblätter sind zu einem kahlen, 10 bis 15 Millimeter langen und 5 bis 9 Millimeter breiten, etwas aufgeblasenen, glockenförmigen bis röhrig-glockenförmigen Kelch verwachsen. Er ist entweder hell mit sich deutlich abhebenden purpurfarbenen oder braunen Adern oder gänzlich purpurn überlaufen. An der Spitze endet der Kelch in fünf abwechselnd breiten und schmalen Zähnen. Die breiten Kelchzähne sind breit eiförmig und besitzen einen mehr oder weniger breiten Hautrand, bei den schmalen, dreieckigen Zähnen fehlt dieser Hautrand.

Die fünf Kronblätter sind entweder rein weiß und besitzen dann manchmal eine rosa- oder purpurfarbene Aderung, oder sie sind gänzlich rosa, lila oder purpurn gefärbt. Sie sind 1,5-mal länger als der Kelch. Die Platte des Kronblattes ist bis über die Hälfte in zwei auffallend breite, verkehrt-eiförmige Lappen gespalten. Kronschuppen fehlen.

Die eiförmige Kapsel ist 9 bis 10 Millimeter lang. Sie steht auf einem 3 bis 4 Millimeter langen, flaumig behaarten Karpophor. Die etwa 1,5 Millimeter langen, dunkelbraunen Samen sind nierenförmig und an der Oberfläche gestreift.

Variabilität
Pflanzenexemplare aus dem Süden des Verbreitungsgebietes neigen zu breiteren Laubblättern, zu Blütenständen mit mehr Blüten und zu heller gefärbten Kelchen.

Blütezeit
Die Blütezeit reicht von Juli bis August.

Chromosomenzahl
Die Chromosomenzahl beträgt 2n = 24.

Vorkommen
Silene stenophylla besitzt ein großes Areal im arktischen und borealen Ostsibirien, mit zerstreuten Vorkommen und größeren Lücken. Es reicht vom Fluss Lena im Westen bis zur Tschuktschen-Halbinsel im Nordosten und bis zu den Inseln Sachalin und dem japanischen Hokkaidō im Süden.

Silene stenophylla wächst bevorzugt auf eher kalkarmen Unterlagen. Sie besiedelt trockenes, windexponiertes, im Winter weitgehend schneefreies Gelände in baumloser, vegetationsarmer Tundra und auf Geröll. Sie ist oft mit Zwergweiden (Salix), mit Silberwurz (Dryas octopetala) sowie mit Flechten vergesellschaftet. Ihre Höhenamplitude umfasst sowohl die Küste als auch Gebirgslagen.

Forschung mit eiszeitlichen Zellmaterial
2012 war es einem Team von Wissenschaftler aus den Bereichen Kryobiologie, Zellbiologie und Botanik um Svetlana Yashina von der Russischen Akademie der Wissenschaften gelungen, rund 32.000 Jahre altes, kryokonserviertes Plazentagewebe (keine Samen) aus dem Permafrostboden Sibiriens zu revitalisieren und daraus in vitro wachsende Gewebekulturen zu gewinnen. Eine der Gewebekulturen, eine Silene stenophylla, wurde der Universität für Bodenkultur in Wien übergeben, wo die Pflanze unter den geeigneten Wachstumsbedingungen zur Blüte gebracht wurde. Genetische Analysen dieser Pflanze und Vergleiche mit heutigen sollen zeigen, wie sich das Pflanzengenom den unterschiedlichen Klimabedingungen angepasst bzw. evolutionär verändert hat.

Taxonomie
Silene stenophylla wurde 1842 von Carl Friedrich von Ledebour erstbeschrieben. Innerhalb der Gattung Silene wird sie in die Sektion Graminifoliae gestellt.

Literatur
 S. G. Gorschkova: Silene. In: B. K. Schischkin (Hrsg.), N. Landau (Übers.): Flora of the U.S.S.R. Volume VI. Centrospermae. Israel Program for Scientific Translations, Jerusalem 1970, S. 479 (engl.; russ. Original: Izdatel'stvo Akademii Nauk SSSR, Moskau-Leningrad 1936, S. 627) .

Einzelnachweise

Weblinks
 Blütenpracht aus der Eiszeit
 Silene stenophylla. Photographie in Tech&trend, Anthony Myers: 30,000 Year Old Fruit Grown From Frozen Siberian Seeds.

Leimkräuter
stenophylla

Silene stenophylla


103 هـ هي سنة في التقويم الهجري امتدت مقابلةً في التقويم الميلادي بين سنتي 721 و722.

مواليد
 عباس بن الأحنف

وفيات
 أبو بردة بن أبي موسى الأشعري
 خالد بن معدان
 موسى بن طلحة بن عبيد الله
 يحيى بن وثاب
 عطاء بن يسار
 موسى بن طلحة

انظر أيضًا
 أحداث ومواليد ووفيات وقعت في الفترة الأولى من سنة 103 هـ
 أحداث ومواليد ووفيات وقعت في الفترة الثانية من سنة 103 هـ

مراجع

تقويم هجري

103 هـ


Errazurizia, rod mahunarki iz tribusa Amorpheae, dio potporodice Faboideae. Postoje svega četiri priznate vrste iz pustinjskih krajeva Amerike, jedna u Čileu (pustinja Atacama), jedna u  Arizoni i dvije u sjeverozapadnom Meksiku (pustinja Sonora)..

Vrste roda Errazurizia su kserofitski grmovi koji uspjevaju na pijesku i stijenama.

Vrste
 Errazurizia benthamii (Brandegee) I.M.Johnst.
 Errazurizia megacarpa (S.Watson) I.M.Johnst.
 Errazurizia multifoliolata (Clos) I.M.Johnst.
 Errazurizia rotundata (Wooton) Barneby

Sinonimi
 Psorobatus Rydb.

Izvori

Amorpheae

Errazurizia


جيريمي تولالان  (10 سبتمبر 1983 في نانت) لاعب كرة قدم فرنسي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى ليون الفرنسي ومنتخب فرنسا في مركز الوسط المدافع. يتميز بعدة صفات أبرزها الخجل، التواضع، توزيع التمريرات، التكتيك الجيد، واستخلاص الكرات بنجاح..

المسيرة الرياضية مع الأندية

نانت
يعتبر تولالان من مخرجات أكاديمية نادي نانت للناشئين وشارك للمرة الأولى مع الفريق الأول في موسم 2001/2002 في مواجهة فريق رين حيث دخل بديلا وانتهت المباراة بفوز فريق نانت 3/1. لقد كانت تلك مباراته الوحيدة في ذلك الموسم. خلال الموسمان التاليان كانت مشاركاته منع الفريق الأول محدودة جدا حتى موسم 2004/2005 عندما استطاع تثبيت أقدامه في كلاعب وسط صلب. خلال ذلك الموسم سجل هدفه الوحيد طوال مسيرته الرياضية وكان في مرمى فريق ستراسبورغ وانتهت المباراة بفوز فريق نانت 2/0 ونتيجة لذلك فقد تم اختياره ضمن أفضل فريق للبطولة في الموسم. على الرغم من أداء تولالان المبهر إلا أن فريق نانت احتل المركز السابع عشر في بطولة الدوري. قرر أن يخوض الموسم التالي 2005/2006 مع فريق نانت ثم سيقرر وجهته التالية.

ليون
بعد نهاية موسم 2004/2005 أبدى نادي ليون حامل لقب بطولة الدوري آنذاك لثلاث مواسم متتالية اهتمامه بالتعاقد مع تولالان وتقدم بعرض رسمي للتعاقد معه مقابل 10 ملايين يورو ولكن نادي نانت رفض العرض. بعد نهاية موسم 2005/2006 قرر نادي ليون بذل جل مساعيه من أجل التعاقد مع تولالان لسد الفراغ الذي تركه رحيل محمدو ديارا إلى نادي ريال مدريد الإسباني وجيريمي كليمينت إلى نادي رينجرز الاسكتلندي. بعد أسابيع من المفاوضات تم الإعلان في 17 مايو 2006 أن نادي نانت وافق على إتمام الصفقة مقابل 7 ملايين يورو بينما وقع تولالان على عقد يربطه بنادي ليون لمدة أربع مواسم. بسبب إلغاء لبس القميص رقم 17 تكريما لمارك فيفيان فويه الذي قضى نحبه فقد تم منح تولالان القميص رقم 28.

شارك تولالان في أول مباراة رسمية مع فريقه الجديد ليون في مواجهة فريقه القديم نانت وانتهت المباراة بفوز فريق ليون 3-1. شكل مع البرازيلي جونينهو برنامبوكانو، السويدي كيم كالستروم، والبرتغالي تياغو مينديز خط وسط قوي وقادوا الفريق لتحقيق لقبه الرابع على التوالي في بطولة الدوري.

بسبب أدائه العالي في موسم 2007/2008 تم ترشيحه ضمن أفضل لاعبي بطولة الدوري في الموسم على الرغم من مشاركته في مركز الوسط المدافع. الجائزة ذهبت إلى زميله المهاجم الفرنسي كريم بن زيما. ربطت تقارير صحفية بين تولالان ونادي آرسنال وتشيلسي الإنجليزيان اللذان كانا يبحثان على أفضل بديل لباتريك فييرا وكلود ماكيليلي على التوالي. المدير الفني الفرنسي لفريق آرسنال أرسين فينغر أرسل كاشف المواهب غيل غريماندي لمتابعة أداء تولالان في عدة مباريات وكتابة التقارير عنه. في 7 مارس 2008 قال تولالان بأنه سعيد بوجوده في نادي ليون وجدد العقد الذي يربطهما بحيث ينتهي في صيف 2013.

المسيرة الرياضية مع المنتخبات
شارك تولالان في أول مباراة دولية مع منتخب فرنسا في سنة 2000 مع منتخب فرنسا للناشئين تحت 17 سنة. وأيضا شارك مع منتخب فرنسا للناشئين تحت 18 سنة. تم استدعاء تولالان للمشاركة مع منتخب فرنسا في بطولة كأس الأمم الأوروبية للشباب تحت 21 سنة التي أقيمت في البرتغال سنة 2006 واستطاع أن يقوده إلى الدور النصف النهائي حيث وقع وقتها في فخ الهزيمة من منتخب هولندا. تم اختياره ضمن أفضل منتخب للبطولة في مركز الجناح الأيسر وليس في مركز الوسط المحوري بسبب تفضيل الهولندي إسماعيل العيساتي والفرنسي ريو أنطونيو مافوبا عليه.

استلم أول دعوى للانضمام إلى صفوف منتخب فرنسا للكبار أثناء تصفيات كأس الأمم الأوروبية 2008 أمام منتخب جزر فارو. شارك في تلك المباراة أساسيا ولم يتم استبداله وانتهت المباراة بفوز منتخب فرنسا 5/0. بسبب أدائه العالي مع النادي والمنتخب تم اختياره للمشاركة مع منتخب فرنسا في بطولة كأس الأمم الأوروبية 2008 التي أقيمت في النمسا وسويسرا معا. كان تولالان من اللاعبين الفرنسيين القلائل الذين شاركوا في التشكيلة الأساسية في المباريات الثلاث.

ومنذ ذلك الوقت أصبح تولالان لاعبا أساسيا لا غنى عنه وأفضل لاعب يحل مكان كلود ماكيليلي المعتزل في نظر المدرب ريموند دومينيك متفوقا على ريو أنطونيو مافوبا، ألو ديارا، ولاسانا ديارا. قال دومينيك عدة مرات في لقاءات صحفية بأن تولالان أفضل من يحل مكان باتريك فييرا عندما يقرر الأخير الاعتزال دوليا.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسبانيا
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون فرنسيون مغتربون في إسبانيا
رياضيون من نانت
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2008
لاعبو بوردو
لاعبو كأس العالم 2010
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو كرة قدم فرنسيون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم من بريتاني
لاعبو أولمبيك ليون
لاعبو منتخب فرنسا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب فرنسا لكرة القدم
لاعبو منتخب فرنسا لكرة القدم للشباب
لاعبو موناكو
لاعبو نادي مالقا
لاعبو نانت
مواليد 1983
مواليد في نانت
لاعبو كرة قدم من نانت

جيريمي تولالان


Heinrich Förster (født 24. november 1799 i Grossglogau, død 20. oktober 1881 i Johannisberg) var en tysk biskop.

Förster blev præsteviet 1825 og vakte som sognepræst i Landeshut (siden 1828) opsigt i vide kredse gennem sin toleranse mod forskellige troende og gennem sine prædikegaver. I 1837 blev Förster korherre, 1848 var han medlem af Frankfurterparlamentet, deltog i november samme år i de tyske biskoppers synode i Würzburg samt blev 1853 fyrstbiskop i Breslau.

På Første Vatikanerkoncil var han modstander til ufejlbarhedsdogmet, men underkastede sig senere. Hans opposition mod den preussiske regering og majlovene ledede 1875 til hans afsættelse. Han levede sidenhen i den østrigske del af sit stift, hvorfra han administrerede også den preussiske. Han udgav blandt andet Kanzelsvorträge (6 bind, 1854; 5. oplag 1878).

Kilder

Biskopper fra Tyskland
Katolske biskopper
Tyskere i 1800-tallet
Ugglan

Heinrich Förster (biskop)


Stipica Grgat, hrvatski franjevac provincije Presvetog Otkupitelja, glazbeni pedagog, crkveni glazbenik i skladatelj crkvene glazbe, skupljač glazbenog narodnog blaga, rodom iz Otoka u Cetinskoj krajini. Svira hrvatska narodna glazbala: gusle, diple, piske i mišinu.

Profesor je glazbe na Franjevačkoj klasičnoj gimnaziji u Sinju i voditelj je Zbora crkve Gospe od Zdravlja u Splitu.

Nakon odlaska fra Stanka Romca koji je od 1952. vodio župski mješoviti zbor, dječji zbor i VIS Gospa od Zdravlja, preuzeli su ih orguljašica s. Zorislava Radić i fra Stipica.
Slijedeći pravila svetoga Franje i vodeći se za njegovom Gdje je tuga i nesloga, daj da tu nosim radost i jedinstvo, časna sestra Zorislava Radić i fra Stipica Grgat 1994. godine odlučili su pokrenuti mješoviti zbor mladih i komorni orkestar u svojoj župi, i do danas splitska župa Gospe od Zdravlja jedina je župa u Hrvatskoj koja ima svoj komorni orkestar. Repertoar ide od gregorijanskih korala, preko renesanse, baroka i romantizma do najsuvremenijih autora. Od skromnih početaka tijekom 20 godina ostvatili su materijal za monografiju, a 2014. za 2013. godinu dobili su (zbor mladih i komorni orkestar) skupne nagrade Splitsko-dalmatinske županije i Grada Splita za unaprjeđenje zborskog pjevanja u Splitu i Splitsko-dalmatinskoj županiji. U najnovije vrijeme osnovan je u njegovoj župi ženski zbor nazvan 'Zbor majki' u kojemu djeluju majke naših mladih pjevača, dječjeg zbora i zbora mladih, pa tako danas u okviru crkve i samostana Gospe od Zdravlja djeluje šest glazbenih skupina: Mješoviti župski zbor, Mješoviti zbor mladih, Dječji zbor, Zbor majki, VIS Gospa od Zdravlja i Komorni orkestar.

Na redovitoj sjednici u Zagrebu, 30. siječnja 2015. Vijeće franjevačkih zajednica u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini pod predsjedavanjem fra Miljenka Šteke imenovalo je fra Stipicu Grgata pročelnikom Povjerenstva za Zlatnu harfu, a ostatak povjerenstva su članice: s. Slavica Kožul, s. Nedjeljka Milanović Litre, s. Lucijana Bobaš, s. Branka Čutura i s. Meri Bliznac.

Uglazbio je otpjevne psalme. Skladbe koje je kao nastavnik na Franjevačkoj klasičnoj gimnaziji u Sinju skladao za gimnazijski mješoviti zbor izašle su 2008. u zbirci Pod križem ova mladost. 2009. godine zbornika Kačić objavio mu je drugu zbirku skladba Jubilate Deo.
U skladanje se upustio zbog okolnosti u kojima se svaki zborovođa tijekom svoga rada nađe. Pojavljivale su se takve situacije kad zborovođi treba skladba takvoga i takvoga tipa, a ne možete je baš takvu naći u literaturi, pa je sam rješavao stvar.

Bavi se i prikupljanjem i zapisivanjem glazbene baštine. Objavio je i nekoliko knjiga. Dio je to poduzetog projekta Franjevačke provincije Presvetog Otkupitelja od 2008., kojim se pokušava prikupiti sve stare crkvene napjeve iz naših župa, stručno ih obraditi i tako ih oteti zaboravu. Poduet je u zadnji čas. Okupili su skupinu stručnjaka muzikologa, etnomuzikologa, znanstvenih dopisnika HAZU, crkvenih glazbenika, jezikoslovaca, kojima je povjerena ta zadaća, a fra Stipicu su izabrali za snimatelja, notografa i glavnog urednika, te istraživački odbor sastavljen od članova franjevaca glazbenika iz ove Provincije. Stari crkveni pučki napjevi malo pomalo su gubili svoju stoljetnu ulogu, pa su ubrzo dospjeli na rub liturgijskoga zbivanja, a zbog odredaba Drugoga vatikanskog koncila (1962. – 1965.) o liturgiji - koja je predmet prve koncilske konstitucije Sacrosanctum Concilium - kao i drugih postkoncilskih crkvenih dokumenata, napose onih o crkvenoj glazbi, zbog čega je došlo do korjenitih promjena koje su pogodile stare napjeve, pa su neki i nestali ustupajući mjesto novima. Zaprijetila je ozbiljna opasnost da staro duhovno glazbeno blago ne samo da otiđe u zaborav nego da potpuno iščezne kao da ga nikada nije ni bilo, čime bi zauvijek nestao i dio kulturnog naslijeđa hrvatskog naroda s ovoga prostora. Fra Stipica je među inicijatorima spašavanja ove baštine od zaborava. S tonskim snimateljem prošao je sve župe između Zrmanje i Neretve u kojima su franjevci stoljećima pastorizirali. Snimili su sve što je bilo moguće snimiti, a obilnost arsenala napjeva zapanjila je. Sve su snimili, zapisali u suvremeno notno pismo i stručno obradili po najnovijim muzikološkim znanstvenim metodama. Zapisani su napjevi misa, za službu riječi, euharistijske pjesme, pjesme božićnog vremena, korizmene napjeve, napjeve Velikog tjedna, napjeve za slavljenje pojedinih svetaca, sprovodne napjeve, hvalospjeve na kraju misa i druge. Do danas objavljena su dva sveska Tradicijskoga crkvenog pučkog pjevanja u Franjevačkoj provinciji Presvetog Otkupitelja. Treći će uključiti i već zapisano od Božidara Širole i Stjepana Stepanova.

Nastupio je na Splitskom festivalu 1992. pjesmom Želja (M.Kraljević-B.Vuleta-R.Kazinoti), sastav Ujaci.
S Oliverom Dragojevićem u duetu pjeva Kako da te ne volim moj Isuse. Dirigent Mješovitog zbora mladih župe Gospe od Zdravlja, Split na albumu Pjevajte Gospodinu (2007.).

Izvori

Vanjske poveznice
Projekt Sakralna Glazba

Životopisi, Sinj
Životopisi, Split
Hrvatski franjevci
Crkvena glazba u Hrvatskoj
Hrvatski skladatelji
Guslari

Stipica Grgat


Chandrakona (en bengalí: চন্দ্রকোণা ) es una ciudad de la India, en el distrito de Midnapore occidental, estado de Bengala Occidental.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 39  a 133 km de la capital estatal, Calcuta, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 23 647 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Bengala Occidental

Chandrakona


El Helms Foundation College Basketball Player of the Year fue un galardón anual que se otorgaba al jugador de baloncesto universitario masculino más destacado de los Estados Unidos. El premio se comenzó a dar en la temporada 1904-05 y dejó de hacerse en la temporada 1978-79. Fue durante muchos años el principal galardón del baloncesto universitario, y la Helms Athletic Foundation estaba considerada en aquel tiempo como una autoridad en el deporte universitario. La aparición del Naismith College Player of the Year en 1969 y la posterior del John R. Wooden Award llevaron al galardón a la desaparición.

Clave

Ganadores

Referencias

Galardones de la National Collegiate Athletic Association
Baloncesto de la National Collegiate Athletic Association


Presentes es el segundo álbum oficial de la banda chilena De Kiruza, lanzado en 1991 por el sello discográfico Alerce.

El disco contiene una versión de la famosa canción «Te recuerdo Amanda» del cantautor chileno Víctor Jara.

Lista de canciones

Músicos

De Kiruza
 Pedro Foncea: Voz, percusión, teclados y coros
 Javiera Parra: Coros
 Rudy Wiedmayer: Piano, teclados y sintetizador
 Yamal Eltit: Guitarras
 Juan Codech: Batería
 Igor Saavedra: Bajo eléctrico
 Rodrigo Vázquez: Percusión afrolatina
 Felipe Frigerio: Teclados
 Alonso Cabezas: Programaciones
 Cote Foncea: Programación de baterías

Músicos Invitados
 Panteras Negras: Voces y efectos
 Lalo Meneses: Voces en " El Patrón "
 Marcos Aldana: Saxo tenor en " El Patrón "
 Héctor " Parquímetro " Briceño: Trombón
 Gustavo Bosch: Trompeta en " Quiero Besar "

Referencias

Álbumes de Chile de 1991
Álbumes de Alerce
Álbumes en español
Álbumes de hip hop de Chile

Presentes (álbum)


An Drakaea in uska genus han Liliopsida. An Drakaea in nahilalakip ha familia nga Orchidaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Drakaea

Drakaea


කිතුනුවන්ගේ පූජනීය පොත වන ශුද්ධවූ බයිබලයේ ක්‍රි.ව. 01 වන වසරට පෙර ඉතා ඈත අතීත යුගය පිළිබදව ලියැවුනු කොටස් ඇතුළත් ඛන්ඩයයි. යේසුස් වහන්සේ පොළවට වැඩීමට පෙර කාලයේ යුදෙව් ජාතිකයන්ගේ ඉතිහාසය පුරා දෙවියන් වහන්සේ ක්‍රියා කළ ආකාරය හා යුදෙව් ආගමික නීති පිළිබදවද මෙහි සදහන් වේ.

යුදෙව් ආගම 'Tanakh 'යන පදය පොදුවේ භාවිතයට ගත්තේය. මෙය පසුව ක්‍රිස්තියානු පැරණි ගිවිසුම මඟින්ද තෝරා ගනු ලැබුණි. හෙබ්රව් බයිබලය ද පැරණි ගිවිසුම නමින් හෝ Tanakh ලෙස ප්‍රකාශ කෙරේ.

ක්‍රිස්තියානු බයිබලයේ ආගමික නීති සම්බන්ධ ග්‍රන්ථ දෙකෙන්, පැරණි ගිවිසුම එකකි. විවිධ ක්‍රියාවන් සම්භාරයකින් යුක්ත මෙය හෙබ්රව් බයිබලය හා අනුරූපීය. නැගෙනහිර යුරෝපය හා මැදපෙරදිග සම්ප්‍රදායික සභාවට සමගාමී වන මෙම ග්‍රන්ථ ග්‍රීක පරණ තෙස්තමේන්තුව (Septuagint) යනුවෙන් ද හඳුන්වනු ලැබේ. හෙබ්රව් බයිබලය නිර්මාණය කිරීම හා සකස් කිරීම කරනුයේ 12 වන සහ 2 වන සියවසේ ජේසු උපතට පෙරය යන්න බොහෝ ශාස්ත්‍රවන්තයින්ගේ පිළිගැනීමයි. ජේසුස් වහන්සේ සහ උන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයෝ ඔවුන්ගේ ඉගැන්වීම් මෙහිදී ප්‍රකාශ කළහ. (මොසෙස්තුමන්ගේ නීති පොත, දිවැසිවරු, ශිත හා ශුද්ධ ලියිවිලි) (ලුක් 24:44) ජේසුස් වහන්සේ සහ ඔවුන්ගේ ශ්‍රාවකයෝ පිළිබඳව සටහන් හෝ වාර්තාද නව ගිවිසුමේ අඩංගුව තිබේ.

කිතු දහම
ශුද්ධවූ බයිබලය

පැරණි ගිවිසුමට අයත් පොත් ගණන 46 කි. ඒවා නම්,

 උත්පත්ති
 නික්මයාම
 ලෙවී ව්‍යවස්ථාව
 ගණන් කථාව
 ද්විතීය නීතී සංග්‍රහය
 ජොෂුවා
 වීරාවලිය
 රූත්ගේ කථාව
 1 සාමුවෙල්
 2 සාමුවෙල්
 1 රාජාවලිය
 2 රාජාවලිය
 1 වංශාවලිය
 2වංශාවලිය
 එස් රා
 නෙහෙමියා
 එස්තර්
 ජෝබ්
 ගීතාවලිය
 හිතෝපදේශ
 ධර්මදේශකයා
 ප්‍රේම ගී
 විලාප ගී
 යෙසායා
 ජෙරමියා
 එසකියෙල්
 දානියෙල්
 හොසියා
 ජොවෙල්
 ආමොස්
 ඔබදියා
 ජෝනා
 මීකා
 නාහුම්
 හබක්කුක්
 ශෙපනියා
 හග්ගයි
 සෙකරියා
 මලාකි
 තෝබිත්
 ජූදිත්
 බාරුක්
 සිරාක්
 1 මකබි
 2 මකබි
 එස්තර්
 ප්‍රඥාව

නව ගිවිසුමට අයත් පොත් ගණන 27 කි. ඒවා නම්,
 මතෙව්
 මාක්
 ලූක්
 යොහාන්
 ක්‍රියා
 රෝම
 1 කොරෙන්ති
 2 කොරෙන්ති
 ගලාති
 එපීස
 පිලිප්පි
 කොලොස්සී
 1 තෙසලෝනික
 2 තෙසලෝනික
 1 තිමෝති
 2 තිමෝති
 තීතස්
 පිලමොන්
 හෙබ්‍රෙව්
 ජාකොබ්
 1 පේදෘස්
 2 පේදෘස්
 1 යොහාන්
 2 යොහාන්
 3 යොහාන්
 ජූද්
 එළිදරව්

අඩවියෙන් බැහැර පිටු

 ද්විතීයික සම්මත ග්‍රන්ථ
 පංච පුස්තකයේ කතෲත්වය

පැරණි ගිවිසුම


Avrupa Yakası, yapımcılığını Sinan Çetin'in ve senaristliğini Gülse Birsel'in üstlendiği, 2004-2009 yılları arasında atv'de yayımlanan durum komedisi türündeki Türk televizyon dizisidir. Plato Film stüdyolarında çekilen dizi, 11 Şubat 2004 tarihinde atv'de yayımlanmaya başladı. Tamamen yerli uyarlama olan dizinin ilk sezonu 23 Haziran 2004 tarihinde yayımlanan 19. bölümü ile sona erdi. İkinci sezon ise 20. bölümüyle 8 Eylül 2004 tarihinde yayımlanmaya başlandı ve 58. bölümü ile 15 Haziran 2005 tarihinde sona erdi. Engin Günaydın'ın idare müdürü rolü ile kadroya dâhil olduğu dizi, üçüncü sezona 14 Eylül 2005 tarihinde 59. bölüm ile başladı ve 93. bölümünün yayınlandığı 21 Haziran 2006 tarihinde sona erdi. Peker Açıkalın, Tolga Çevik, Hasibe Eren ve Sarp Apak'ın oyuncu kadrosuna katıldığı dördüncü sezon 13 Eylül 2006 tarihinde 94. bölüm ile başladı ve Serdar Ortaç'ın konuk oyuncu olarak katıldığı sezon finaliyle 27 Haziran 2007'de 130. bölüm ile sona erdi. 19 Eylül 2007 tarihinde 131. bölüm ile başlayan beşinci sezon, 4 Haziran 2008 tarihinde 162. bölüm ile sona erdi. 4. sezonda 100. bölümünde dizinin biteceğine dair bilgiler verilmesine rağmen, daha sonra alınan kararla dizi devam etti. Dizinin altıncı sezonu 24 Eylül 2008 tarihinde 163. bölümü ile yayımlanmaya başladı. Dizinin senaristi Gülse Birsel, diziyi Haziran 2009'da bitireceğini duyurdu. Dizi, 24 Haziran 2009 Çarşamba akşamı yayımlanan 190. bölümü ile final yaparak yayın hayatına son verdi. Toplam 6 sezon'dan oluşmaktadır.

Avrupa Yakası dizisinde oyuncu kadrosu her sezon değişse de; Gülse Birsel, Gazanfer Özcan, Levent Üzümcü, Şenay Gürler, Hale Caneroğlu, Yavuz Seçkin, Veysel Diker ve Yıldırım Öcek tüm sezonlar yer alan oyunculardır. Nişantaşı'nda yaşayan Sütçüoğlu ailesi ve Avrupa Yakası dergisi çalışanları ile onların yakınlarının komik öyküsünü anlatan dizi, yayınlandığı ilk beş sezon sonunda 40 milyon TL'lik ciro yaptı ve dizinin yapımcısı olan Sinan Çetin'e 4 milyon dolar kazandırdı.

Sezon bilgileri ve konu

1. sezon (2004)

İlk sezon, 11 Şubat 2004 tarihinde yayımlanmaya başladı ve 19. bölümüyle 23 Haziran 2004 tarihinde sona erdi. 1. sezon toplam 19 bölümden oluşmaktadır. Aslı ve Cem'in aşkı, Volkan'ın müzik sevdası, Fatoş'un erkeklerle olan ilişkisi gibi konular 1. sezonda işlendi.

Aslı, artık 30'una dayanmıştır ve Aslı'nın annesi İffet onu evlendirmeye çalışmaktadır ama Aslı annesinin adaylarını beğenmemektedir. Aslı'nın en büyük taliplisi ise aile dostlarının çocuğu Tacettin'dir ve kendisini birkaç kız isteme denemesinden sonra Aslı'nın sözlüsü sanmaktadır. Aslı da yeni genel müdürleri Cem'e âşıktır ve de aşkı karşılıksız değildir. Volkan da şöhret olmanın yollarını aramakta ve bunun için en yakın arkadaşı Sertaç'ın projelerini değerlendirmektedir. Aynı zamanda da Aslı'nın ofisine patron kızı olarak giren Selin'i tavlamaya çalışmaktadır. Volkan'ın maço tavırlarını çok beğenen Yaprak da Volkan'a âşık olmuştur. Yaprak'ın Volkan'a yakınlaşmasını kıskanan Selin de günden güne Volkan'a yakınlaşmaktadır. Sütçüoğlu ailesinin annesi ve babası İffet ile Tahsin de bu iki gelin adayından da hoşnut değildir. Dizinin sezon finaline doğru kendisini Aslı'nın sözlüsü sanan Tacettin, Cem'e "Ben Aslı'nın sözlüsüyüm." demiş ve şok geçiren Cem de Amerika'ya gidip orada eski sevgilisine evlenme teklif etmiştir. Amerika'dan dönünce de Avrupa Yakası dergisi editörü Fatoş, Cem'e Aslı'nın ondan hoşlandığını söyler. Cem de Amerika'da olanları anlatır. Cem'in nişanlısı Victoria, Amerika'dan Türkiye'ye dönünce Aslı'yla aralarında bir çekişme başlar. Dizinin sezon finalinde ise Sütçüoğlu ailesi tatile giderken Cem, Aslı'yı evin kapısında yakalayıp aşkını ilan eder.

2. sezon (2004-2005)

İkinci sezon,  8 Eylül 2004 tarihinde yayımlanan 20. bölüm ile başladı ve 15 Haziran 2005 tarihinde yayımlanan 58. bölüm ile sona erdi. 2. sezonda toplam 39 bölüm çekildi. Volkan'ın şöhret olma tutkusu ve Yaprak ile Selin arasında gidip gelen aşk ilişkisi, Aslı ile Cem'in sallantılı flört dönemi gibi konular 2. sezonda işlendi.

Volkan, Yaprak ve Selin'den birini seçmeye çalışır fakat kararsız kalır. Diğer yandan Tacettin, Aslı'yı istemeye gelir. Bunu gören Cem ise, Tacettin'in hakaretine dayanamayıp kızı ister. Tahsin Bey, tercihini Cem'den yana kullanır. Volkan ise, sonunda Selin'le evlenmeye karar verir. Fakat, sezon finalinde gelişen aksilikler sonucunda Volkan, Selin'le evlenmekten vazgeçer. Bu arada, Volkan'ın eski sevgilisi Yaprak ve Selin'in eski sevgilisi Kubilay arasında bir aşk başlarken, Volkan ise 2. sezonda şöhret basamaklarını hızla çıkmaya başlamıştır.

3. sezon (2005-2006)

Üçüncü sezon, 14 Eylül 2005 tarihinde yayımlanan 59. bölümle başladı ve 21 Haziran 2006 tarihinde yayımlanan 93. bölümle sona erdi. 35 bölümden oluşan 3. sezonda Aslı ile Cem finale doğru evlenir, Volkan asker kaçağı olduğu için tutuklanıp Trabzon'a askerliğini yapmaya gider ve Tokat'tan dergiye gelen idare müdürü Burhan, Sütçüoğlu dairesinin alt katına yerleşir.

4. sezon (2006-2007)

Dördüncü sezon, 13 Eylül 2006 tarihinde ekrana gelen 94. bölüm ile yayımlanmaya başladı ve 27 Haziran 2007 tarihinde yayımlanan 130. bölümle sona erdi. Bu sezonda Gaziantep'ten gelen Makbule ve Sacit, Sütçüoğlu rezidansının yanındaki daireye yerleşir, Fatoş ile dergi ofisinde çaycılık yapan Tanrıverdi arasında aşk başlar, Yaprak ile Kubilay evlenir. Dördüncü sezon, toplam 37 bölümden  oluşmaktadır ve 130. bölümü ile  sona erdi.

5. sezon (2007-2008)

Beşinci sezon 131. bölümüyle 19 Eylül 2007 tarihinde yayınlanmaya başladı ve 4 Haziran 2008 tarihinde yayımlanan 162. bölüm ile sona erdi. 5. sezonda, toplam 32 bölüm çekildi ve Makbule ile Burhan, Aslı ile Osman, Sacit ile Şahika arasındaki ilişki işlendi.

Amerika'dan Türkiye'ye dönen Sacit, Avrupa Yakası dergisinin %50 hissesini alan Koçarslanlı ailesinin kızı Şahika ile tanışır. İlk zamanlarda Şahika'dan hoşlanmaz fakat zamanla bu durum değişir ve Şahika ile Zeynep arasında kalır. Aslı ise Şahika'nın kuzeni olan Osman ile tanışmış ve flört etmeye başlamıştır. İffet Hanım bu durumdan memnunken Tahsin Bey, Aslı ile Osman arasındaki ilişkiyi onaylamaz. Makbule ise Burhan'ın kendisinden soğumasıyla İzzet ile kaçar fakat evlilikleri boşanma ile sona erer.

6. sezon (2008-2009)

Dizinin altıncı sezonu 24 Eylül 2008 tarihinde yayımlanan 163. bölümle başladı. Binnur Kaya'nın iki karakter birden (Dilber Hala ve Şahika) canlandırdığı sezonda İfo, Bursa'ya gitmiştir. Adana'dan İstanbul'a gelip Sütçüoğlu apartmanına taşınan Dilber Hala, Tahsin Bey'e yakınlaşmaya başlar. Bu, Tahsin Bey rolünde olan Gazanfer Özcan'ın ölümüne kadar sürer. Bu yüzden diziye Makbule'nin anne ve babası rolünde olan Müşfik Kenter ve Gönül Ülkü Özcan katılır ve Ata Demirer de Binnur Kaya gibi iki karakter birden oynamaya başlar. Diğer karakteri Azim'dir. 6. sezonda Volkan'ın askerden dönmesi, Şahika ve Volkan aşkı, Nilay Dursun birlikteliği, Burhan'ın Makbule'den kaçması, Osman ile Aslı'nın birlikteliği gibi konular işlenmektedir. Dizi 24 Haziran 2009 tarihinde yayınlanan 190. bölümüyle final yaparak ekranlara veda etti. 6. sezon, toplam 28 bölümden oluşmaktadır.

Oyuncu kadrosu ve karakterler

Dizide otuzdan fazla oyuncu ana kadroda yer aldı. Bunlardan bazıları iki karakter birden (Vural Çelik, Binnur Kaya ve Ata Demirer) canlandırdı. Bazı oyuncular tüm sezon boyunca dizide yer alırken, bazıları ise sezon finali sonrası dizideki oyuncu kadrosundan ayrıldı. Programda, senaryo gereği sürekli konuk oyuncu olarak katılan oyuncuların (örneğin Didem Erol ve Tuna Arman) yanı sıra tek bölümlük ünlü konuk oyuncular da yer aldı.

Avrupa Yakası'nın ana kadrosu Sütçüoğlu ailesi üzerinden şekillenmektedir. Dizinin senaryosunu yazan Gülse Birsel'in canlandırdığı "Aslı" karakterinin babasını Gazanfer Özcan, annesini Hümeyra, kardeşi Volkan'ı ise Ata Demirer canlandırdı. Ata Demirer, 3. sezon başında diziden ayrılma isteğini senarist Gülse Birsel ve yapımcı Sinan Çetin'e bildirdi ve sezon sonunda ise diziden ayrıldı. Fakat oyuncu, diziye 6. sezonda tekrar geri döndü. Ana oyunculardan biri olan Hümeyra, dizinin 5. sezon finalinden sonra oyuncu kadrosundan ayrıldı. Sütçüoğlu rezidansında var olan diğer karakterleri diziye 4. sezonda dâhil olan Hasibe Eren ve Tolga Çevik canlandırdı. Tolga Çevik, dizinin 4. ve 5. sezonlarında dizide yer alırken, 5. sezondan sonra Komedi Dükkanı adlı, TRT 1'de yayımlanan komedi programına ağırlık vermek mazeretiyle diziden ayrıldı. Gazanfer Özcan'ın 17 Şubat 2009 tarihinde vefat etmesinden sonra diziye Hasibe Eren'in canlandırdığı Makbule'nin anne ve babası rolleriyle Müşfik Kenter ile Özcan'ın eşi Gönül Ülkü Özcan katıldı.

Dizide yer alan mekânlardan biri olan ve diziye adını veren Avrupa Yakası dergi ofisindeki karakterleri, deneyimli oyuncuların yanı sıra genç oyuncular canlandırdı. Derginin patronunu Yıldırım Öcek; ilk zamanlar genel müdür iken daha sonra derginin fotoğrafçısını ayrıca dergide röportajları yapan Aslı'nın eski kocasını Levent Üzümcü; derginin editörünü Şenay Gürler; derginin modacısını Hale Caneroğlu; derginin çaycısını Sarp Apak; derginin idare müdürünü Engin Günaydın ve derginin ortağının kızını Binnur Kaya oynamaktadır. İlk üç sezonda dergi ofisinde çaycı rolünü oynayan Bülent Polat ve derginin patronunun kızını oynayan Evrim Akın diziden 3. sezon sonunda ayrıldı. Evrim Akın yaptığı açıklamada diziden sıkıldığından dolayı ayrıldığını belirtti. Sarp Apak, diziye 4. sezonda, Binnur Kaya ise diziye 5. sezonda dâhil oldu. Diziden 5. sezon sonunda ayrılanlar arasında Yaprak'ın kocası ve aynı zamanda derginin hissedarı Kubilay'ı ve onun fakir kardeşi Gülenay'ı canlandıran Vural Çelik de yer aldı.

Sütçüoğlu Muhallebicisi'nde daha çok görünen karakterleri Veysel Diker ve Yavuz Seçkin canlandırdı. Timur Acar ve Ömür Arpacı diziye sonraki sezonlarda dâhil oldular.

4. sezondan itibaren dizide görülmeye başlayan, Sütçüoğlu apartmanındaki kapıcı ailesindeki karakterleri Peker Açıkalın, Bihter Özdemir, Ececan Gümeci, Celal Belgil ve Şensel Uykal canlandırdı. Peker Açıkalın'ın diziden ayrılmasından sonra diziye Cesur rolü ile Gürgen Öz katıldı. İlerleyen bölümlerde Gürgen Öz, dizide istediği performansı alamadığı gerekçesi ile dizinin yılbaşı için çekilen bölümünden sonra diziden ayrıldı.

Diziye ilk zamanlar konuk oyuncu olarak katılan Hakan Yılmaz, ilerleyen bölümlerde dizinin kadrosunda yer aldı. Rutkay Aziz ve Suna Keskin, programda Cem'in anne ve babasını canlandırdılar. Rutkay Aziz, 5. sezon sonrası Gurbet Kuşları adlı dizide yer alacağı için diziden ayrılmasına rağmen 6. sezonda dizinin jeneriğindeki oyuncu kadrosunda Rutkay Aziz'in adı yer almaya devam etti ve ilerleyen bölümlerde diziye geri döndü.

Konuk oyuncular

Avrupa Yakası dizisinde birçok oyuncu ve ünlü kişi çeşitli rollerde diziye konuk oyuncu olarak katıldı. Bazı oyuncular, dizideki kurgusal karakterlerle var olan çeşitli ilişkilere göre katılırken (örneğin Nurhan Damcıoğlu, Azamet Yenge olarak yer aldı), ünlü kişiler ise genelde kendilerini oynadılar (örneğin Sezen Aksu, Teoman vs.) ve dizinin özel bölümlerinde yer aldılar. Diziye sürekli katılan konuk oyuncular da (örneğin: Didem Erol) oldu.

Yayın takvimi

Bölümler

Yapım
Dizinin senaryosu Gülse Birsel tarafından yazıldı. Daha önce aynı kanalda g.a.g. adlı, TV reklamlarını yorumlayan mizahi bir programı sunan ve programın metinlerini hazırlayan Birsel, diziye konu olacak hikâyeyi bulduktan sonra saatte dört-beş sayfa yazdığı senaryoyu ortalama dört günde bitirmektedir. Birsel, karakterleri yazarken kendisinde var olan ruh hâlini, "yazarken, bazen sanki kulağıma kendi repliklerini, kendi şakalarını fısıldadılar, kendi hikâyelerini yarattılar." sözleriyle dile getirdi. Yönetmen koltuğunda ilk sezonda Hakan Algül yer alırken, ikinci sezondan sonra Jale Atabey diziyi yönetti. Dizinin yapım şirketi, Sinan Çetin tarafından 1986 yılında kurulan Plato Film'dir.

Mekânlar

Avrupa Yakası, 2004 yılından 2009 yılına kadar Plato Film'in Taksim'deki Plato stüdyolarında çekildi. Hikâye, Şişli ilçesinin Nişantaşı semtinde geçtiğinden, hikâyeye bağlı olarak dizi içinde çeşitli kurgusal mekânlar oluşturuldu. Bu mekânlardan "Sütçüoğlu Apartmanı", "Sütçüoğlu Muhallebicisi", "Avrupa Yakası dergi ofisi" tüm sezon boyunca sabit kalırken, diğer kurgusal mekânlardan "Soho, Asparagus" ve "Havyar Restaurant" ise değişti.

Müzik
Programın müzikleri Cenk Durmazel ve Cenk Sarkuş tarafından yapıldı. Jenerikte yer alan şarkı ise Hale Caneroğlu tarafından seslendirildi. Caneroğlu ayrıca dizide çeşitli sahnelerde şarkılar da söyledi. Ata Demirer (Fındık - Fıstık) ve Sarp Apak da (Aşkınla Yandım) dizide şarkı söylediler.

Maliyet
Saklambaç adlı bir araştırma şirketinin 2008 yılında yaptığı araştırmalar sonucu Avrupa Yakası dizisinin maliyeti bölüm başı 400 bin TL olduğu belirlendi. Dizi, Kurtlar Vadisi'den sonra en yüksek bütçeli ikinci televizyon yapımı oldu. Avrupa Yakası, ilk beş sezon sonunda 40 milyon YTL'lik ciro yaptı. Yapımcısı olan Sinan Çetin, diziden 4 milyon dolar kazandı. 2008 yılında meydana gelen ekonomik krizden etkilenen program, Ocak (2009) ayı boyunca iki haftada bir yayınlandı.

Süre
Dizi, yayınlandığı ilk 169 bölüm boyunca 90 dakikalı bir süreye sahip iken 2008 yılında meydana gelen ve dünya genelini etkileyen ekonomik kriz, Türk medyasını da etkiledi. TRT 1'de yayımlanan Doludizgin Yıllar dizisinden sonra Avrupa Yakası dizisinde de gösterim süresi kısaldı. Senarist Gülse Birsel daha önce verdiği röportajlarda dizinin süresinin kısalmasını istediğini belirtmişti. atv yönetimi ile görüşen Plato Film yetkilileri, Avrupa Yakası'nın ayda üç kez 73 dakika bir kez de 85 dakika yayınlanması konusunda anlaştı.

Etkileri

Sosyal yaşama etkileri

Peker Açıkalın'ın canlandırdığı kapıcı ailesinin oğlu Gaffur karakterinin üzerine sürekli giydiği çizgili pazen pijama yeniden moda oldu. Sümerbank'ın yıllar önce ürettiği fakat son dönemlerde pek giyilmeyen pijama, program ile birlikte tekrar popüler oldu ve vitrinlerdeki mankenlere giydirilen pijamalara 'Gaffur pijaması geldi' yazılı levhalar asıldı. Basında çıkan haberlerde bazı yerlerde (örneğin Batman) pijamaların yok sattığı ve karaborsaya düştüğü yazıldı. Gaffur'un diziden ayrılmasıyla satışlar durdu. Ayrıca karakterin etkisiyle Şırnak'ta çubuklu pijamayla maç yapan Gaffur Nasılım Spor''' ve Beyoğlu'nda Gaffur isimli rock grubu kuruldu. Şırnak'ın İdil ilçesinde bir grup genç, 'Gaffur 'Nasılım' Spor'u kurarak İdil Kaymakamlığı tarafından düzenlenen halı saha futbol turnuvasına katıldı.

Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Kurumunun üç ayda bir yayınladığı dergide "Aile Kurumuna Yönelik Güncel Riskler" başlıklı yazısında Türk aile yapısını olumsuz etkileyen kişilerden birinin de Hasibe Eren'in canlandırdığı Makbule Kral karakteri olduğu belirtildi. Makbule'nin İzzet'ten boşanıp dayısının evini eski flörtü Burhan'la paylaşması buna neden olarak gösterildi. Makbule ve diğer dizi karakterlerinin, izleyici bağlamında arzu edilmeyen davranış modelleri yaratarak toplumsal yaşamı riske sokmakta olduğu belirtildi. Bu makaleyi ele alan Dr. Ünal Şentürk, daha sonra yaptığı açıklamalarda Aslı ve Cem'in boşanma nedeninin bilinmediği ve aynı evde yaşamalarını da toplumsal bir risk olarak gösterdi. Dizinin senaristi Gülse Birsel bu konuda yazdığı yazıda şunları belirtti:

Türkiye'de 3 Temmuz 2005'ten beri uygulanan Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezlerinin Kurulmasına İlişkin Kanun'un önemi açıklanırken Engin Günaydın'ın canlandırdığı Burhan karakteri, dönemin Adalet Bakanı Mehmet Ali Şahin tarafından örnek gösterildi.

Memur-Sen Konfederasyonuna bağlı Diyanet-Sen Genel Teşkilatlanma Sekreteri, Avrupa Yakası ve diğer dizilerde kullanılan isimlere tepki gösterdi. Burhan, Taceddin, Gaffur isimlerinin kökeninin dine dayandığını ve bu isimlerin verildiği karakterlerin ise kötü, saf ve aptal olmasından dolayı milletin millî ve manevi duygularında onarılması güç tahribatlara yol açtığını iddia etti.

 Oyunculara etkisi Avrupa Yakası dizisinde var olan karakterleri canlandıran oyuncular, dizide gösterdikleri performans sonucu çoğu reklam ve sinema filminde yer aldı. Dizi başladıktan sonra kadrodan 8 oyuncu, reklam filmlerinde oynamaya başladı. Levent Üzümcü (Garanti Bankası), Gülse Birsel (Turkcell, TTNET), Ata Demirer (Vestel),  Evrim Akın (Bellona), Hümeyra (Taç perde), Bülent Polat (Blue House), Yavuz Seçkin (Aras Kargo) ve Veysel Diker (Kompen) reklamlarda yer aldı. Sonraki dönemlerde Şenay Gürler ve Gazanfer Özcan da reklamlarda rol aldılar. Diziye 3. sezonda katılan ve canlandırdığı karakter ile popülaritesi artan Engin Günaydın, Garanti Bankası ve Türk Ekonomi Bankası reklamlarında yer alırken, Gülse Birsel, Whirlpool; Sarp Apak, Turkcell; Hasibe Eren ise Şekure adlı kurgusal bir karakteri canlandırdığı Akpet, Binnur Kaya ise 6. sezonda canlandırdığı Dilber Hala karakteriyle D-Smart reklamlarında yer aldı.

Sarp Apak, Bülent Polat gibi, dizide popüler olan oyuncular çeşitli sinema filmlerinde rol alırken, 2003'te Gayet Ciddiyim, 2004'te Hâlâ Ciddiyim ve 2005'te Yolculuk Nereye Hemşerim adındaki kitaplarını piyasaya sunan, dizinin senaristi ve oyuncusu Gülse Birsel, RTÜK'ün yirmi dakikada bir reklam kuşağına girilecek kuralının sonucu dizinin süresinin 90 dakikası olması sebebiyle haftanın yedi günü dolu olmasıyla kitap yazamadığını belirtti.Jet Sosyetenin 2020 yılbaşı özel bölümünde Ata Demirer ve Gülse Birsel, Avrupa Yakasında canlandırdıkları karakterler ile yer aldılar.

 Ödüller

 Radyo Televizyon Gazetecileri Derneği (RTGD) Ödülleri
 Yılın Kadın Oyuncusu: Binnur Kaya
 Bonus Card Uluslararası Komedi Filmleri Festivali
 Komedi Onur Ödülü: Gazanfer Özcan
 35. Altın Kelebek Ödülleri (2008)
 En İyi Kadın Oyuncu (Komedi): Binnur Kaya
 En iyi erkek komedi oyuncusu: Tolga Çevik
 Galatasaray Üniversitesi "Yılın En İyileri" (2008) Ödülleri:
 En İyi Dizi: Avrupa Yakası
 Yılın En İyi Kadın Sinema ve Dizi Oyuncusu: Binnur Kaya
 34. Altın Kelebek Ödülleri (2007)
 En İyi Dizi (Komedi): Avrupa Yakası En İyi Kadın Oyuncu (Komedi): Hasibe Eren
 En İyi Erkek Oyuncu (Komedi): Peker Açıkalın 33. Altın Kelebek Ödülleri (2006)
 En İyi Dizi (Komedi): Avrupa Yakası En iyi kadın komedi oyuncusu: Gülse Birsel
 En iyi erkek komedi oyuncusu: Engin Günaydın
 32. Altın Kelebek Ödülleri (2005)
 En iyi komedi dizisi: Avrupa Yakası En iyi kadın komedi oyuncusu: Gülse Birsel
 En iyi erkek komedi oyuncusu: Ata Demirer
 1. Beyaz İnci Televizyon Ödülleri (2005):
 En İyi Dizi (Komedi), Avrupa Yakası En İyi Erkek Oyuncu (Komedi), Ata Demirer
 En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu (Komedi), Gazanfer Özcan
 En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu (Komedi), Hümeyra
 Jetix- Kido Çocuk Ödülleri (2005):
 En İyi Dizi: Avrupa Yakası En İyi Kadın Oyuncu: Gülse Birsel
 En İyi Erkek Oyuncu: Ata Demirer

 DVD
Dizinin DVD olarak sadece 19 bölümden oluşan ilk sezonu yayınlandı. 7 Mart 2005 tarihinde piyasaya çıkan DVD'de bölümler dışında, kamera arkası görüntüler ve oyuncularla yapılan röportajlar da yer aldı. VCD'de ise iki bölüm mevcut. Plato Film, Palermo ve atv'nin ortaklığıyla çıkarılan 'Avrupa Yakası'nın DVD ve VCD'lerinin korsan satışının önlenmesi için de özel bir afiş hazırlandı. Dizinin diğer sezonları ise DVD olarak piyasaya sunulmadı.

 Gelişmeler
 Sansür Avrupa Yakası dizisi çeşitli sansürlere maruz kaldı. Özellikle RTÜK'ün uyguladığı sansürleme (bipleme) ve buzlama tekniği ön plana çıktı. Örneğin 6. sezonda Ata Demirer'in canlandırdığı Volkan karakterinin üzerine giydiği tişörtte "Hotmail" sitesine ithafta bulunularak yazılan "Hotmale" yazısı, atv tarafından buzlama tekniği ile dizinin tekrar bölümlerinde sansürlendi. "Hotmale" kelimesi geylere yönelik içeriğiyle tanınan popüler bir internet sitesinin ismi olması ve Türkçe karşılığı "azgın" ya da "seksi" olması buna neden oldu. Ata Demirer yaptığı açıklamada kelimenin gay porno sitesi olduğunu bilmediğini belirtti. RTÜK'ün buzlama tekniği, dizinin 166. bölümünde Tahsin Bey'in elinde tuttuğu Sabah gazetesinin bir bölümünün buzlanması ile tekrar yer aldı. Buzlanan kısım ise gazetede yer alan bir reklamdı. 169. bölümde ise dizi yayınlanmadan önce RTÜK'ün Türkçe'nin kötü kullanıldığı gerekçesiyle daha önceki bir bölüm için verdiği uyarı yazısı yayınlandı. Daha sonra bölüm, yayınlandığı süre boyunca yaklaşık olarak 80 kez biplendi. Verilen bilgilere göre "manyak", "aptal", "geri zekâlı", "çüş", "salak" gibi kelimelerin sansürlendiği ortaya çıktı.

 Oyuncu değişimleri
Avrupa Yakası dizisi, 6 sezon boyunca ana kadrosundan birçok oyuncu kaybetti ve dizinin kadrosuna çeşitli dönemlerde farklı oyuncular katıldı. Diziye, 2. sezonda katılan Vural Çelik dizinin kadrosuna giren ilk oyuncu oldu. 3. sezonda Engin Günaydın, aynı sezonun ilerleyen bölümlerinde Rutkay Aziz, Suna Keskin de kadroya dâhil olurken, sezon sonunda Ata Demirer, Evrim Akın ve Bülent Polat diziden ayrıldı. Dizinin sonraki sezonlarında Peker Açıkalın, Tolga Çevik, Hasibe Eren, Sarp Apak, Binnur Kaya, Timur Acar, Ömür Arpacı, Hakan Yılmaz, Gürgen Öz gibi oyuncular dizinin ana kadrosunda yer alırken; dizinin farklı sezonlarında Hümeyra, Vural Çelik, Tolga Çevik gibi oyuncular diziden ayrıldı. Gazanfer Özcan'ın vefatıyla Müşfik Kenter ve Gönül Ülkü diziye en son dâhil olan oyuncular oldu.

 Notlar
 a.  Bu oyuncular, dizinin oyuncu kadrosundan daha sonra ayrıldılar.
 b.  Bu oyuncular, diziye ilk zamanlar konuk oyuncu olarak katıldı. İlerleyen bölümlerde dizinin oyuncu kadrosunda yer aldılar.
 c.  Ata Demirer, 6. sezonda diziye geri döndü.

 Diziyle ilgili akademik çalışmalar
 Sibel Çelik SÖZER (2010), Gülmecede Modern-Geleneksel Karşıtlığının Kullanımı: Avrupa Yakası Örneği (yüksek lisans tezi).
 Zehra Çelenk (2010), Yerli Durum Komedilerinde Sürdürülebilirlik Durumu: Avrupa Yakası Örneği (yüksek lisans tezi).
 Goncagül Budak (2021), Toplumsal eleştiri olarak mizah: Gülse Birsel'in Avrupa Yakası ve Jet Sosyete dizi örnekleri (yüksek lisans tezi).

 Kaynakça

 Dış bağlantılar

 atv'nin resmî sitesindeki Avrupa Yakası  sayfası.
 Plato Film'in sitesinde Avrupa Yakası  sayfası.
 IMDb'de Avrupa Yakası ''

Avrupa Yakası
2004'te başlayan Türk televizyon dizileri
2009'da sona eren Türk televizyon dizileri
Türk durum komedisi televizyon dizileri
Atv dizileri
İstanbul'da çekilmiş televizyon dizileri
Plato Film dizileri
2000'lerde Türk televizyon dizileri
Türk komedi televizyon dizileri
2000'lerde Türkçe televizyon dizileri

Avrupa Yakası (dizi)


بلدية فيلار دي أولالا ، هي إحدى بلديات مقاطعة قونكة إحدى مقاطعات إسبانيا، و التي تقع في منطقة قشتالة لا منتشا وسط البلاد, و المائلة لجهة الشرق من إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 1.123 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

أماكن مأهولة في قونكة
بلديات قونكة

فيلار دي أولالا


Ursula Miriam Dronke (Geburtsname: Ursula Miriam Brown; * 3. November 1920 in Sunderland, Tyne and Wear; † 8. März 2012 in Cambridge) war eine britische Sprach- und Literaturwissenschaftlerin, die sich insbesondere mit der altnordischen Sprache sowie der altnordischen Literatur befasste und als Spezialistin der Sagas und der Lyrik des mittelalterlichen Islands galt sowie ab 1969 eine umfangreichen Ausgabe der Poetischen Edda veröffentlichte, einer mittelalterlichen Anthologie großer isländischer Gedichte.

Leben

Studium und erste wissenschaftliche Arbeiten
Ursula Brown verzog 1924 mit ihrer Familie nach Newcastle upon Tyne, nachdem ihr Vater Lektor an der Newcastle University wurde. Nach dem Besuch der dortigen Church High School begann sie 1939 ein Studium der Fächer Französische Sprache und Französische Literatur an der Universität Tours, musste das dortige Studium nach der Besetzung Frankreichs durch die deutsche Wehrmacht zu Beginn des Zweiten Weltkrieges 1940 abbrechen.

Nach ihrer Rückkehr nach England absolvierte sie mit Unterstützung durch ein Mary Ewart-Stipendium ein Studium der Anglistik am Somerville College der University of Oxford und schloss dieses Studium 1942 ab. Anschließend wurde sie Mitarbeiterin im Handelsministerium (Board of Trade), ehe sie 1946 an das Somerville College zurückkehrte und dort ein postgraduales Studium der altnordischen Wissenschaften aufnahm. Zu ihren Professoren gehörten die führenden britischen Fachleute für altnordische Studien, Gabriel Turville-Petre und J. R. R. Tolkien.

1949 schloss sie dieses Studium mit einem Bachelor of Letters (B.Litt.) ab, wobei ihre Arbeit über die altnordische Flóamanna saga über Þorgil ihre erste große literarische Arbeit wurde und nach ihrer Veröffentlichung 1952 schnell internationale Anerkennung fand.

Im Anschluss war sie zwischen 1950 und 1961 Fellow und Tutor für die englische Sprache am Somerville College und traf dort 1959 bei einem Treffen der Gesellschaft für Mediävistik Peter Dronke (1934–2020), den sie 1960 heiratete. 1962 zogen sie nach Cambridge, nachdem Peter Dronke einen Lehrauftrag für Mittellatein an der University of Cambridge angenommen hatte.

Veröffentlichungen über die Poetische Edda und Lehrtätigkeiten

Lehrtätigkeiten in München und Oxford
1969 veröffentlichte sie den ersten Band einer umfangreichen Ausgabe der Poetischen Edda, einer mittelalterlichen Anthologie mythologischer und heroischer großer isländischer Gedichte wie dem Atlilied.

Zu Beginn der 1970er Jahre war sie zeitweilig Professorin am Lehrstuhl für Skandinavistik der Ludwig-Maximilians-Universität München.

1976 übernahm sie die Guðbrandur Vigfússon-Dozentur für altisländische Literatur sowie Altertümer an der University of Oxford und lehrte dort bis zu ihrem Ruhestand 1988. Zugleich war sie Fellow am dortigen Linacre College. Während dieser Zeit unterrichtete sie zahlreiche Studenten, die später weltweit selbst Dozenten und Professoren an verschiedenen Universitäten wurden.

Übersetzung des Gedichts Völuspá
1997 veröffentlichte sie den zweiten Band der altisländischen Literatur, der ihre Übersetzung des Gedichts Völuspá enthielt, dessen textliche Komplexität und anspielungsreiche Unklarheit unvergleichlich sind.

In Völuspá wird von einer mysteriösen Seherin gesprochen, die, wie es scheint, von Gott Odin gerufen wurde, und übermittelt gegen ihren Willen das arkane Wissen, das sie allein kennt. Dieses beinhaltet die Entstehung der Welt (und sogar die Zeit davor), und dann deren Ende Ragnarök, die große nordische Apokalypse des Weltuntergangs, den sie in dramatischen Details schildert. In ihrer Übersetzung gelang Ursula Dronke, mit endloser Geduld und nach jahrelangen Studien, ein überzeugendes Verständnis für die literarische Dynamik des Textes mit seinen Zwischenspielen von medialen Stimmen, und seinen plötzlichen Wechseln von Vergangenheit, Gegenwart und Zukunft. Während für die meisten altnordischen Gelehrten die Völuspá eine Herausforderung war, stellte sie das Gedicht als Kunstwerk wieder her.

Spätere Veröffentlichungen
Daneben verfasste sie zusammen mit ihrem Ehemann einige weitere Fachschriften, die durch ihre tägliche gemeinsame Lehr- und Forschungstätigkeit geprägt waren. 1997 erschien außerdem unter dem Titel Myth and Fiction in Early Norse Lands eine Sammlung ihrer Essays. Darin befasste sie sich mit der altnordischen Literatur im Allgemeinen wie auch mit der altnordischen Mythologie im Besonderen sowie mit deren Kontext zu den indogermanischen Traditionen und dem mittelalterlichen europäischen Wissen.

Zuletzt erschien 2000 der dritte Band der Poetischen Edda; der vorgesehene vierte Band wird aufgrund ihres Todes fragmentarisch bleiben. Gleichwohl dominierten die drei von ihr veröffentlichten Bände weltweit die Studien der Edda durch die Komplexität ihrer literarischen Analysen und die enorme Breite ihres Hintergrundwissens, die sie auf die Dichtkunst des Werkes übertrug.

Zu Sicherstellung der altnordischen Studien an der University of Oxford gelang es ihr auch, finanzielle Fördermittel von der schwedischen Unternehmerfamilie Rausing zu erhalten.

Veröffentlichungen (Auswahl)
 als Herausgeberin: The Poetic Edda. Edited with translation, introduction and commentary. Clarendon Press, Oxford u. a. 1969–2011
 Band 1: Heroic Poems. 1969; ISBN 0-19-811497-4, ISBN 978-0-19-811497-0
 Band 2: Mythological Poems. 1997, ISBN 0-19-811181-9, ISBN 978-0-19-811181-8
 Band 3: Mythological Poems II. 2011, ISBN 0-19-811182-7, ISBN 978-0-19-811182-5.
 mit Peter Dronke: Barbara et antiquissima carmina. Universidad Autónoma de Barcelona, Barcelona 1977, ISBN 84-600-0992-0.
 The role of sexual themes in Njáls Saga. The Dorothea Coke Memorial Lecture in Northern Studies delivered at University College London, 27 May 1980. University College London u. a., London 1981.
 als Herausgeberin mit Guðrún P. Helgadóttir, Gerd Wolfgang Weber, Hans Bekker-Nielsen: Specvlvm Norroenvm. Norse Studies in Memory of Gabriel Turville-Petre. Odense University Press, Odense 1981, ISBN 87-7492-289-0.
 Myth and fiction in early Norse lands (= Variorum Collected Studies Series. 524). Variorum, Aldershot u. a. 1996, ISBN 0-86078-545-9.

Literatur
 Ursula Dronke. In: Saga-Book. Band 36, 2012, S. 117–120, (online).

Weblinks

 Veröffentlichungen in Open Library
 Ursula Dronke obituary. Inspirational teacher of Old Norse literature specialising in the sagas and poetry of medieval Iceland. In: The Guardian vom 25. März 2012
 John McKinnell: Ursula Dronke, ed. The Poetic Edda. Vol. 2, Mythological Poems. Oxford: Clarendon Press, 1997. 457 pages. Rezension. In: alvíssmál. Band 10, 2001, S. 116–128.

Sprachwissenschaftler
Skandinavistischer Mediävist
Anglistischer Mediävist
Hochschullehrer (Ludwig-Maximilians-Universität München)
Hochschullehrer (University of Oxford)
Autor
Brite
Geboren 1920
Gestorben 2012
Frau

Ursula Dronke


Abdelilah Benkirane  (en árabe: , nacido el 8 de abril de 1954, en Rabat) es un político marroquí y líder del Partido de la Justicia y el Desarrollo. Su partido ganó por mayoría simple en las elecciones al parlamento marroquí de noviembre de 2011.

Biografía
Licenciado en Ciencias Físicas en 1979, antes de ejercer como profesor en la Escuela Normal Superior de Rabat. El 29 de noviembre de 2011 el rey de Marruecos le designó Presidente del Gobierno conforme a la nueva Constitución del mismo año, tras la victoria en las elecciones generales, hasta el 17 de marzo de 2017, que fue sucedido por el político y psiquiatra Saadeddine Othmani.

Representó a Salé en el Parlamento marroquí desde el 14 de noviembre de 1997. Fue elegido líder del Partido de la Justicia y el Desarrollo en julio del 2008, tomando el cargo de Saadeddine Othmani.

Ideología política
En una entrevista en 2011 dijo: "Si consigo llegar al gobierno, no seré de los que dicen a las mujeres con cuántos centímetros de falda deben cubrir sus piernas. Ese no es mi trabajo. No sería posible, en cualquier caso, para nadie atentar contra las libertades civiles de Marruecos". No obstante, con anterioridad describió al secularismo como un "concepto peligroso para Marruecos", y en 2010 intentó -sin éxito- la prohibición de un concierto de Elton John en Rabat porque "promovía la homosexualidad".

Referencias

Enlaces externos
Biografía CIDOB (en español)

Primeros ministros de Marruecos
Nacidos en Rabat
Islamistas de Marruecos
Políticos de Marruecos del siglo XXI

Abdelilah Benkirán


Lone Sondrup (født 11. august 1961) har været 1. næstformand i Region Nordjylland for Venstre, tillige gruppeformand siden 2018, og er medlem af forretningsudvalget. Hun var tidligere byrådsmedlem i Mariagerfjord Kommune.

Lone Sondrup er uddannet landmand og driver en malkekvægsbesætning. Hun har tidligere været formand for Mariagerfjord Gymnasiums bestyrelse.

Var formand for Hobro og Omegns Landboforening i perioden 1999-2005. Da hun blev valgt i 1999, var hun den første kvinde i Danmark, der blev valgt som formand for en landboforening.

Hun forlod posten, i forbindelse med hun i 2004 stillede op til kommunalvalget.

Privat er Lone Sondrup bosat i Hobro, er gift og har tre børn.

I december 2020 meddelte Lone Sondrup, at hun trak sig som gruppeformand for Venstres regionsrådsgruppe i Nordjylland, hvorefter Martin Bech overtog posten.

Referencer

Eksterne henvisninger

Regionsrådsmedlemmer fra Venstre
Kommunalbestyrelsesmedlemmer fra Venstre
Personer fra Hobro

Lone Sondrup


Ptychopteromorpha é uma  infraordem de insetos da subordem nematocera. Membros desse grupo apresentam corpo fino e pernas cumpridas, podendo ser confundidos com membros das infraordens Tipulomorpha, Culicomorpha, etc.

Nematocera

Ptychopteromorpha


Die Forreston Township ist eine von 24 Townships im Ogle County im Norden des US-amerikanischen Bundesstaates Illinois.

Geografie
Die Forreston Township liegt im Norden von Illinois rund 180 km westlich von Chicago. Die Grenze zu Wisconsin liegt rund 40 km nördlich; der Mississippi, der die Grenze zu Iowa bildet, befindet sich rund 45 km westlich.

Die Forreston Township liegt auf 42°09′08″ nördlicher Breite und 89°37′18″ westlicher Länge und erstreckt sich über 94 km².

Die Forreston Township liegt im äußersten Nordwesten des Ogle County und grenzt im Westen an das Carroll sowie im Norden an das Stephenson County. Innerhalb des Ogle County grenzt die Forreston Township im Osten an die Maryland Township, im Südosten an die Lincoln Township und im Südwesten an die Brookville Township.

Verkehr
In der Forreston Township treffen die Illinois State Routes 26 und 72 aufeinander. Alle weiteren Straßen sind County Highways sowie weiter untergeordnete und zum Teil unbefestigte Fahrwege.

In Ost-West-Richtung verläuft durch die Forreston Township eine Eisenbahnlinie der Canadian Pacific Railway, die von Chicago nach Westen führt.

Der nächstgelegene Flugplatz ist der rund 5 km nördlich der Township gelegene Albertus Airport südlich von Freeport im benachbarten Stephenson County.

Bevölkerung
Bei der Volkszählung im Jahr 2010 hatte die Township 2080 Einwohner. Neben Streubesiedlung lebt die Bevölkerung in folgenden Siedlungen:

Village
 Forreston

Unincorporated Communities
 Baileyville
 Harper

Einzelnachweise

Weblinks
 www.city-data.com - Forreston Township
 Histopolis - Forreston Township

Forreston Township